diff options
Diffstat (limited to 'old/65996-0.txt')
| -rw-r--r-- | old/65996-0.txt | 2995 |
1 files changed, 0 insertions, 2995 deletions
diff --git a/old/65996-0.txt b/old/65996-0.txt deleted file mode 100644 index d27b690..0000000 --- a/old/65996-0.txt +++ /dev/null @@ -1,2995 +0,0 @@ -The Project Gutenberg eBook of Lord Lister No. 399: Een gevaarlijk -Avontuur, by Kurt Matull - -This eBook is for the use of anyone anywhere in the United States and -most other parts of the world at no cost and with almost no restrictions -whatsoever. You may copy it, give it away or re-use it under the terms -of the Project Gutenberg License included with this eBook or online at -www.gutenberg.org. If you are not located in the United States, you -will have to check the laws of the country where you are located before -using this eBook. - -Title: Lord Lister No. 399: Een gevaarlijk Avontuur - -Author: Kurt Matull - Theo Blakensee - -Release Date: August 5, 2021 [eBook #65996] - -Language: Dutch - -Character set encoding: UTF-8 - -Produced by: The Online Distributed Proofreading Team at - https://www.pgdp.net/ for Project Gutenberg. - -*** START OF THE PROJECT GUTENBERG EBOOK LORD LISTER NO. 399: EEN -GEVAARLIJK AVONTUUR *** - - - - LORD LISTER - GENAAMD RAFFLES - DE GROOTE ONBEKENDE. - - NO. 399 EEN GEVAARLIJK AVONTUUR. - - - - - - - - -EEN GEVAARLIJK AVONTUUR. - -HOOFDSTUK I. - -ONVEILIG NEW-YORK. - - -Een oogenblik had het den New-Yorkers toegeschenen, alsof in zeker -opzicht de criminaliteit in hun stad een weinig aan het minderen was, -speciaal wat betreft beroovingen op den openbaren weg, scheen er eenige -verbetering te zijn waar te nemen, al was die dan ook waarlijk zeer -gering te noemen. - -Het had den schijn, alsof de leidende hand ontbrak, die al deze -beroovingen, of althans een groot gedeelte daarvan, scheen te regelen, -en als het ware als de regisseur optrad van deze naargeestige komedies -of om juister te zijn als de regisseuse. - -Want de politie wist, en een groot gedeelte van het publiek wist het -eveneens, dat de persoon, die aan het hoofd stond van de bende, welke -zich speciaal toelegde op beroovingen, een vrouw was, en nog wel een -zeer jonge, een kind nog bijna, aan wie zelfs haar slachtoffers den -bijnaam hadden gegeven van het “Meisje met de Madonna-Oogen”. - -Langzamerhand was reeds meer uitgelekt aangaande deze geheimzinnige -persoon, en afgaande op de mededeelingen van de goedgeloovige -slachtoffers der sluwe bedriegster, had de politie een soort -signalement van haar kunnen samenstellen: schoon, onschuldig gezichtje, -een weinig olijfkleurig, zooals de vrouwen in sommige Noordelijke -provincies van Italië zijn, prachtige blauwe oogen, als twee -vergeet-mij-nietjes, en weelderig blond haar. - -Wat haar naam betreft, die was alleen bekend bij de politie en bij zeer -weinig andere personen, die in dit verhaal een rol zullen spelen. - -Zij heette Canny Macleod, zoo was de naam van haar vader, een braaf en -oppassend werkman, die verteerde van verdriet wegens het misdadig leven -van zijn eenig kind, dat reeds op haar veertiende jaar het ouderlijk -huis was ontloopen, maar reeds was zij onder minstens een half dozijn -andere namen opgetreden, om met des te meer succes haar bedriegerijen -in praktijk te kunnen brengen, door zich bijvoorbeeld voor te doen als -kamenier of dienstmeisje, het vertrouwen van haar meesteres te winnen, -hun gewoonten nauwkeurig te bespioneeren en dan later van die kennis -gebruik te maken, om hen, alleen of in samenwerking van haar -medeplichtigen, des te beter te kunnen berooven. - -Het spreekt van zelf dat de New-Yorksche politie aanstonds den strijd -had aangebonden tegen de bende van Canny Macleod, die de minnares bleek -te zijn van een zekeren Black Pete, een zeer gevaarlijken bandiet, die -eveneens ijverig door de politie werd gezocht, wegens minstens een half -dozijn zware misdaden. - -En in dien strijd werd zij sedert eenige weken bijgestaan door een -geheimzinnigen helper, dien zij slechts zeer even en dan nog onder een -vermomming, te zien had gekregen. - -Wie die helper was—de politie had er een sterk vermoeden van,—een -vermoeden dat wel bijna zekerheid mocht heeten, maar zekerheid had zij -dienaangaande nog altijd niet. - -En ofschoon die hulp reeds eenige malen was gebleken van onschatbare -waarde te zijn, zoo kon de politie haar toch slechts schoorvoetend en -als met tegenzin aanvaarden, want de man, die haar bood, moest eveneens -onder haar vijanden worden gerekend—het was de Londensche -Gentleman-Inbreker, John Raffles. - -Alleen het noemen van dien naam reeds was voor alle -politie-autoriteiten in Engeland, en in mindere mate ook voor de -Amerikaansche, ruimschoots voldoende, om hen in groote opwinding te -brengen. - -En de Amerikaansche bladen zouden niet geweest zijn, wat zij inderdaad -waren, als zij zich niet aanstonds met ware woede op dit prachtige -onderwerp hadden gestort: “De Gentleman-Inbreker, de langjarige vijand -van Scotland Yard, op de zijde van de New-Yorksche politie in den -strijd tegen het geboefte.” - -Het was een gegeven, dat nooit uitgeput raakte, omdat er telkens nieuwe -verrassende wendingen ontstonden, en er aan het vernuft van John -Raffles waarlijk geen einde scheen te komen—evenmin trouwens als aan de -sluwheid van de bandieten. - -Het was een strijd, zooals men zelfs in New-York nog nooit had -aanschouwd. - -Maar zooals gezegd—er scheen een geringe kentering te zijn ingetreden -en het was alsof vooral de beroovingen te New-York minder werden. - -Helaas—het zou slechts een tijdelijke verbetering van zeer korten duur -blijken te zijn. - -En het publiek zou ook al vrij spoedig vernemen, waaraan deze geringe -verbetering was toe te schrijven. - -De bladen brachten namelijk het bericht, dat Canny Macleod, het “Meisje -met de Madonna-Oogen”, door toedoen van Raffles eenigen tijd in de -onmogelijkheid was gesteld, haar misdadige praktijk uit te voeren, en -daarenboven eenige dagen in de stad Saint Louis moest hebben -doorgebracht, waarheen zij gereisd was in gezelschap met een -eerwaardigen professor, den befaamden Asyroloog Jerôme Daring, die haar -bewusteloos en half verhongerd op de straat had gevonden, en zich haar -lot had willen aantrekken. - -Natuurlijk had Canny slechts een lage rol gespeeld, en was het er haar -slechts om te doen geweest, in het huis van den zeer rijken geleerde te -Saint Louis te worden opgenomen. - -Maar wie schetst de verbazing van het krantenlezend publiek, vooral dat -van Saint Louis, toen het vernam, dat niemand anders dan John Raffles -de rol van Jerôme Daring had gespeeld, en nog wel met toestemming van -den ouden heer zelf, die weliswaar niet had geweten, dat hij met den -Grooten Onbekende te doen had gehad—dat vernam hij pas later uit de -bladen. - -Het had dien keer slechts weinig gescheeld, of Raffles was er op -geniale wijze in geslaagd, niet alleen het meisje met de -“Madonna-Oogen”, maar ook haar medeplichtigen, die slechts wachtten op -haar sein, om den rijken geleerde van zijn geld en kostbaarheden te -berooven, in handen van de politie kunnen overleven. - -Door een kleine onvoorzichtigheid evenwel, werd de argwaan gaande -gemaakt van Canny Macleod, en het sluwe schepsel doorzag ontijdig den -geheelen toeleg, en herkende John Raffles onder het mom van Jerôme -Daring. - -Zij wist de politie te waarschuwen, die juist in aantocht was om haar -te arresteeren, en slechts op het uiterste oogenblik, door de hulp van -zijn trouwen chauffeur, James Henderson, wist Raffles te ontvluchten, -in gezelschap van Charly Brand, zijn onafscheidelijken vriend, die er -op gestaan had, zijn gevaarlijke avonturen te New-York te deelen. - -Met dat al was het “Meisje met de Madonna-Oogen” weder op vrije -voeten, dat zou den New-Yorkers maar al te spoedig weer duidelijk -worden. - -Want in den nacht van denzelfden dag, waarop de ochtendbladen van Saint -Louis het opzienbarend bericht bevatten van de persoonsverwisseling van -professor Daring en John Raffles, hadden er te New-York in een -tijdsverloop van slechts weinige uren niet minder dan drie beroovingen -op den openbaren weg plaats, waarbij telkenmale de slachtoffers -bedwelmd werden gevonden, en waarin de hand van het “Meisje met de -Madonna-Oogen” onmiskenbaar was. - -Men had letterlijk niets wat eenige waarde had, op den persoon van de -beroofden achter gelaten, hun beurs, hun ringen, hun dasspelden, -portefeuilles, gouden manchetknoopen, overhemdknoopjes—alles was -verdwenen, tot zelfs de vulpenhouders—want de pennen waren immers van -goud. - -Dat was waarlijk een zeer onaangenaam nieuws, en het werd er niet beter -op, toen er reeds den nacht daarop opnieuw twee beroovingen plaats -hadden. - -De lichamen van de beide bewustelooze slachtoffers werden nauwelijks -een kwartier uur gaans van elkaar gevonden. - -Opnieuw sloeg de schrik den New-Yorkers om het hart. - -Men moest zich thans niet alleen verdedigen tegen de autobandieten, die -met de revolver in de vuist banken, juweliers- en andere gebouwen -binnendrongen, tegen de dieven en inbrekers, kortom tegen al het -gespuis, dat de wereldstad onveilig maakte—men moest zich nu ook -verwegen tegen kinderen nog haast. - -De werkwijze van Canny Macleod scheen zeer eenvoudig te zijn. - -Alle slachtoffers waren het daaromtrent met elkander eens, dat zij op -straat, laat in den nacht, en meestal op een afgelegen plek werden -aangesproken door een zeer bevallig, weenend jong meisje, in havelooze -kleeren, en somtijds blootsvoets, dat hen tegemoet trad, en hen smeekte -om een weinig geld, teneinde een onderdak te gaan zoeken. - -En niemand was er, die weerstand scheen te kunnen bieden aan den -smeekenden blik in de groote, onschuldige, blauwe oogen, de -vergeet-mij-niet-oogen. - -En terwijl men de hand naar den zak bracht, om de beurs er uit te -halen, en een paar woorden van medelijden sprak, haalde het sluwe -creatuur een met zeer bedwelmende stof gedrenkten zakdoek te -voorschijn, en drukte dien bliksemsnel op neus en mond van het -slachtoffer, terwijl zij zich zelf met de vrije hand den neus dicht -hield. - -Het verraderlijke goed was zóó bedwelmend, dat zijn uitwerking zich -onmiddellijk deed gelden—een enkele ademhaling was voldoende om zijn -invloed te ondergaan, en in de meeste gevallen hadden de slachtoffers -niet het besef, dat zij op den grond vielen. - -Wat er verder met hen gebeurde, bleef natuurlijk een diep geheim voor -hen, zij zagen noch hoorden het, maar de politie nam aan, dat Canny -Macleod met minstens twee, en waarschijnlijk drie medeplichtigen -“werkte”, die ieder een zeker deel der kleedingstukken voor hun -rekening namen, zoodat de berooving in een zeer korten tijd kon worden -uitgevoerd. - -De één hield zich alleen met den pantalon bezig, de tweede met het -vest, de derde met den rok of jas, terwijl Canny zelve de overjas, de -pels of regenjas onderzocht. - -Onveranderlijk waren de slachtoffers leden van de betere standen, en in -de meeste gevallen waren zij rijk, waaruit met zekerheid mocht worden -afgeleid, dat zij reeds eenigen tijd van te voren waren nagegaan door -spionnen van de bende. - -Men kon hier van een voortreffelijke organisatie spreken, want men kon -er niet aan twijfelen, of de bende van Canny Macleod bezat een rijken -schat van gegevens omtrent een zeer groot gedeelte der bewoners van -Broadway, Fifth Avenue, Central Park en die van de Eerste tot de -Twintigste straat. - -Maar menigmaal ook lieten zij het toeval handelend optreden, en -beroofden den eersten den beste—mits hij slechts het uiterlijk -vertoonde van een rijk man, en de gelegenheid gunstig was. - -Deze methode was hun eens bijna noodlottig geworden, toen zij toevallig -een zeer krachtig en vastberaden man tot slachtoffer uitkozen. - -Deze zag juist bijtijds den gevaarlijken zakdoek aankomen, wist hem te -ontwijken, en greep onder het uitstooten van een vloek naar Canny, die -hem echter vlug als water ontglipte, en dadelijk een waarschuwingskreet -liet hooren, waarop een drietal kerels kwam toestormen, allen met -messen bewapend. - -De aangevallene bleek echter niet voor een klein geruchtje vervaard te -zijn, want binnen enkele seconden had hij twee aanvallers neergeslagen -waarop de derde het verstandiger vond, het hazenpad te kiezen. - -Wat Canny betreft—zij had zich uit de voeten gemaakt, zoodra zij -bemerkte, dat de strijd ten nadeele van haar partij zou worden beslist. - -De twee bandieten konden worden gearresteerd door eenige agenten, die -op het geschreeuw waren komen toeloopen, maar men wist maar al te goed, -dat hiermede de zaak niet uit was, wat beteekenden twee bandieten op -een bende, die op zijn minst wel twee honderd leden telde. - -Zoo stonden dus de zaken, toen John Raffles, Charly Brand en James -Henderson opnieuw het Astor-Hotel betraden, dat zij slechts weinige -dagen te voren verlaten hadden, om zich naar Saint Louis te begeven. - -Het spreekt vanzelf, dat zij hun uiterlijk een volkomen verandering -hadden moeten laten ondergaan, want het was nu reeds bekend, op welke -wijze professor Jerôme Daring zijn identiteit tijdelijk had afgestaan -aan een heer, die zich als graaf Grasham in het vreemdelingenregister -had laten noteeren. - -Henderson, de reus, had het zich moeten laten welgevallen, in een neger -te worden herschapen, niet zulk een nikker, als men wel eens op het -tooneel ziet, en die op een kwartier uur gaans verraadt, dat hij zijn -gelaat met potloodzwart of met gebrande kurk heeft bewerkt, maar een -man die men zelfs op een voet afstands voor een echten neger zou -houden, daar de kleurstof, door Raffles aangewend, de zwarte huidskleur -volkomen natuurgetrouw imiteerde. - -Misschien waren de oogen van Henderson wel wat te licht voor een neger, -maar dat was dan ook de eenige aanmerking, die men op de gelijkenis zou -kunnen maken. - -Wat Raffles betreft, hij had zich veranderd tot een tamelijk -onbeschaafden Californiër, met een groote sombrero op, een lange sik, -borstelige wenkbrauwen, een landbouwer, zoo achter den ploeg -weggeloopen, en die alleen naar de groote stad kwam, omdat het niet -anders ging, en hij er voor zijn zaken noodzakelijk moest zijn. - -Charly Brand ging door voor zijn zoon, en hij was een vlasharig -jongmensch met een niet al te snugger gezicht, en die zich zeer onthuis -scheen te gevoelen te midden van al die welgekleede, deftige dames en -heeren, die zich zoo ongedwongen wisten te bewegen. - -Aan Henderson was de rol van den negerbediende toevertrouwd, en hij -verdween aanstonds naar de beide logeerkamers van vader en zoon, om -daar de bagage te ontpakken. - -De “office clerk”, die Raffles nog slechts weinige dagen herhaaldelijk -gezien had, bleek niet de minste achterdocht te koesteren, en van een -herkenning was ook geenszins sprake. - -Raffles liet zich zelf en Charly inschrijven als “Hannibal en Nepomuk -Sloan” en daarop trok hij onmiddellijk met den jongen man naar de -eetzaal, waar de kellners hem tersluiks met spottende en minachtende -blikken opnamen, zij wisten maar al te goed, dat de Californische -landbouwers, hoe rijk ook, niet uitblinken in het geven van fooien. - -Raffles bestelde iets, en toen de kellner zich weder verwijderd had, -keek hij Charly met een glimlach om de dunne lippen aan, en zeide: - -“Daar zitten wij weer.” - -“Ja, een belangwekkende ervaring, maar dan ook niets rijker.” - -“Wij waren niet uitgetrokken naar Saint Louis om rijk te worden, -Charly, wij waren slechts heengegaan om te pogen het “Meisje met de -Madonna-Oogen” onschadelijk te maken, het afschuwelijke schepsel, dat -getuige heeft willen zijn van mijn doodstrijd, toen ik tot mijn ongeluk -in de macht van haar medeplichtige was geraakt.” - -“Ik moet erkennen, dat wij met een bijzonder sterke tegenpartij te -maken hebben, Raffles,” hernam Charly op zachten toon. - -“Wij hebben het aan onze eigen onvoorzichtigheid te wijten, dat zij ons -ontkomen is, en eerlijk gezegd hadden wij niets beters verdiend, dan -dat de politie ons gearresteerd had, misschien zal het ons een les -zijn, voortaan een weinig beter acht te geven, als wij te doen hebben -met een schepsel als Canny Macleod.” - -“Intusschen schijnt het, Raffles, dat zij alweder in New-York terug is, -sedert een paar dagen, tenminste wanneer de bladen het bij het rechte -eind hebben, die schrijven, dat zij niemand anders is dan de -bedrijfster van de nachtelijke beroovingen, die thans opnieuw in aantal -toenemen.” - -“Zij is het zeker, Charly,” hernam Raffles kortaf. “Het is haar methode -van werken. En waarom zou zij hier niet kunnen zijn? Zij is natuurlijk -eergisteren onmiddellijk met haar medeplichtigen weder uit Saint Louis -vertrokken, om naar New-York terug te keeren, toen zij bemerkte, dat de -grond haar daar te heet onder de voeten zou worden. New-York is heel -wat grooter dan Saint Louis, en zij heeft hier veel meer gelegenheid om -zich te verbergen bij een van haar vele vrienden.” - -“Mag ik je een vraag stellen, Raffles?” vroeg Charly na eenigen tijd, -nadat de kellner, die de gevraagde gerechten had gebracht, zich weder -verwijderd had. - -“Laat eens hooren.” - -“Wat doen wij hier nu eigenlijk nog, en waarom keeren wij niet zoo -spoedig mogelijk naar Londen terug?” - -“Omdat wij het doel nog niet bereikt hebben, dat wij ons hadden -gesteld,” antwoordde Raffles kalm. “Je weet, dat het oorspronkelijk -alleen mijn plan was geweest, eens kennis te maken met het “Meisje met -de Madonna-Oogen”. Door van mijn vliegmachine gebruik te maken, die in -tien uren den afstand van Londen naar New-York kan afleggen, maakten -wij een soort pleizierreisje. Ik meende dat Canny Macleod een -belangwekkende persoonlijkheid zou zijn; in zekeren zin is zij dat ook, -maar naar ik meen vooral voor psychiaters en geneeskundigen. Ik wist -dat zij een dievegge was, en een sluwe comediante, maar ik heb niet -kunnen vermoeden, dat er zulk een lage, tijgerachtige ziel zou huizen -in dat schoone omhulsel. En nu mijn verblijf hier mij de overtuiging -heeft geschonken, dat ik er een goed werk aan doe, wanneer ik de -samenleving van dit schepsel bevrijd, dat wreedheid aan bloeddorst -paart, nu zal ik niet rusten, eer ik mijn doel bereikt heb.” - -“Ik vrees dat de bereiking van je doeleinden er niet gemakkelijker op -is geworden, Raffles, nu Canny Macleod op haar hoede is, en weet dat -zij zich in acht voor je moet nemen.” - -“Des te belangwekkender zal de strijd zijn, mijn waarde,” hernam -Raffles. “Vergeet niet, dat thans mijn ijdelheid er mee gemoeid is. -Tweemaal heeft het schepsel mij verslagen, eenmaal zelfs bijna ten -koste van mijn leven, en ik sta er bepaald op, dat de derde zet voor -mij zal zijn. Verveel je je hier soms?” - -“Beware, Raffles,” kwam Charly, met een zacht lachje. “Wat een vraag. -Hoe kan men zich vervelen onder deze omstandigheden, en terwijl zelfs -ons leven gevaar loopt, dat is mij niet recht duidelijk.” - -“Welnu, als dat zoo is, dan kan ik ook niet inzien, waarom wij niet -hier zouden blijven, totdat ik mijn plannen verwezenlijkt heb. Ik heb -het er nu eenmaal op gezet, die duivelsche vrouw ten onder te brengen -en ook haar minnaar, Black Pete.” - - - - - - - - -HOOFDSTUK II. - -EEN ONTDEKKING. - - -Dienzelfden avond bezochten “Hannibal Sloan” en zijn spruit een der -vele theaters van New-York. - -Zij hadden aan den portier te kennen gegeven, dat zij waarschijnlijk -zeer laat zouden terug keeren, daar zij New-York des nachts ook eens -wilden bezichtigen, en toen zij den man den rug toekeerden, had deze -eens voor zich heen gegrinnikt, de schouders opgehaald, en bij zich -zelf de opmerking gemaakt, dat het nachtelijke New-York voor twee zulke -“grasnegers” groote gevaren verborg. - -Maar als zij zich daaraan bloot willen stellen, dan moesten zij het -zelf maar weten. - -De voorstelling was omstreeks elf uur geëindigd, en Raffles en Charly -bereikten met den stroom bezoekers de straat. - -De schouwburg was in de Twintigste straat gelegen, en slechts honderd -passen verder schitterden oogverblindend de lichten van Broadway, de -tallooze schitterende reclames, die gemeentelijke verlichting bijna -overbodig maakte. - -Een oogenblik stond Raffles besluiteloos stil, en toen zeide hij: - -“Het is voor den tijd van het jaar buitengewoon fraai weder—heb je er -iets tegen een kleine wandeling te maken?” - -“Niet het minst,” antwoordde Charly haastig. “Het was wat benauwd in -den schouwburg, en ik heb er een weinig hoofdpijn gekregen. Een -wandeling in de frissche avondlucht zal mij goed doen. Waar wil je -heengaan?” - -“Het doet er niet toe. Wij zijn hier niet ver van het Central Park, -daar kunnen wij mijnentwege heengaan.” - -Langzaam liepen de beide mannen de breede, helder verlichte straat ten -einde. - -Reeds zagen zij op eenigen afstand de toppen van de hooge boomen in het -reusachtige Central Park. - -Het was hier tamelijk stil, maar ook hier was een zee van licht, -voornamelijk afkomstig van de geweldige groote lichtreclames op de -daken of tegen de voorgevels der huizen. - -Het genoemde park wordt door een aantal breede, fraaie lanen -doorsneden, en het is dag en nacht geopend. - -Langzaam richtten de beide vrienden, die niet veel gesproken hadden, -hun schreden daarheen, en een oogenblik later wandelden zij in het -schoone park. - -Het was een verrukkelijke lente, zooals men er in jaren geen had -genoten, en allerwege stonden struiken en planten reeds in bloei. - -Het was hier tamelijk stil, want het park dient alleen als doorgangsweg -voor degenen, die in de huizen er omheen wonen. - -Hier en daar verlichtten de electrische bollen het struikgewas, en de -breede laan, waarin de vrienden zich thans bevonden. - -Enkele malen waren zij een politieagent gepasseerd, die evenals zij -scheen te genieten van den heerlijken avond, en rustig voorbij -wandelde, de handen op den rug gevouwen, het koordje van den -gummiknuppel om den pols bevestigd. - -Van afstand tot afstand waren gemakkelijke banken geplaatst, en op een -daarvan ongeveer in het midden van het park namen de beide vrienden -plaats. - -Zij staken hun pijpen op, met geurige Virginia-tabak gevuld, daar een -sigaret in hun mond wel wat zonderling zou hebben gestaan, en lieten -hun blikken in het rond waren. - -En daarbij bleven de oogen van Charly gevestigd op een schijnbaar -vormelooze massa, die aan het begin van een breede zijlaan op den grond -lag, het leek wel een hoop zand, maar daarvoor was het toch wel wat te -donker. - -“Wat is dat daar toch?” vroeg de jongeman op zachten toon, met zijn -doornenstok in de richting van het vormelooze ding wijzend. “Daarginds, -dichtbij den voet van dien grooten eik, tusschen den boom en de bank.” - -Raffles tuurde scherp in de duisternis, met half dichtgeknepen oogen, -en eensklaps stond hij op, en zeide kortaf op gedempten toon: - -“Ga eens mede, wat ziet dat voorwerp er zonderling uit.” - -Van hun bank af moesten de beide vrienden de grintlaan schuin -oversteken om het begin te bereiken van de zijlaan. - -Die plek was vrijwel in duisternis gehuld, want de eerstvolgende -lantaarn bevond zich op tamelijk grooten afstand, en het loof van -boomen en struikgewas was reeds tamelijk moeilijk voor de lichtstralen -doordringbaar. - -En reeds toen de beide vrienden de laan halverwege hadden overgestoken -zagen zij, wat het schijnbaar levenlooze ding was, een man, die met het -gelaat voor over op den grond lag uitgestrekt, een weinig terzijde van -de zijlaan, en half onder een boschje rhododendronstruiken verborgen. - -Aanstonds versnelden zij hun passen, en het volgend oogenblik stonden -zij over den man heengebogen en wentelden hem om. - -Zij keken in een bleek, strak gelaat van een nog jongen man, zeker niet -ouder dan dertig jaar, elegant gekleed, en die blijkbaar tot de hoogste -standen behoorde. - -De oogen waren half gesloten, en door de oogleden zag men alleen het -wit schemeren. - -De overjas, het rokvest waren opengeknoopt, de broekzakken puilden naar -buiten, het slachtoffer was totaal uitgeschud. - -Want dat men hier te doen had met een beroofde bleek maar al te -duidelijk. - -Raffles knielde naast den bewustelooze neder, bukte zich over het -bleeke gelaat, rook even aan den halfgeopenden mond, en zeide op -zachten toon: - -“Chloroform en nog iets anders. Wel Charly, dit is al een zeer -bijzonder toeval.” - -“Wij hebben natuurlijk te doen met een slachtoffer van Canny Macleod.” - -“Dat is ten minste zeer waarschijnlijk. Maar stil eens, wat is dat -daar?” - -Zijn blik was op een der krampachtig gesloten vuisten van den beroofde -gevallen. - -De vingers waren stijf gesloten om een stukje goed, een flard van een -vrouwenrok of iets dergelijks. - -Slechts met groote moeite slaagde Raffles er in, de stijve vingers open -te maken, en het flard te bevrijden. - -Hij bekeek het nauwkeurig bij het licht van zijn zaklantaarn, en bromde -toen voor zich heen: - -“Ik kan mij niet herinneren, dat Canny een japon droeg van deze stof, -toen wij haar de laatste maal zagen, maar het is waar ook, de professor -had haar nieuwe kleederen gekocht. Nu, in ieder geval is het wel de -moeite waard dunkt mij gebruik te maken van dit stukje goed.” - -“Op welke wijze?” vroeg Charly nieuwsgierig. - -“Natuurlijk door een hond, een goeden speurder lucht te geven aan dit -kleine voorwerp.” - -“En denk je dat dat succes heeft in een stad als New-York?” hernam -Charly op ongeloovigen toon. - -“Wanneer de omstandigheden gunstig zijn, ja. En dat zijn zij in -tweeërlei opzichten. Ten eerste kan de berooving niet langer dan -hoogstens een uur geleden hebben plaats gehad, want daarvoor was het -zelfs hier in het park te druk. Het spoor is dus nog versch, warm, -zooals de vakterm luidt. Ten tweede is het reeds laat, en het verkeer -is, vooral in deze buurt, zeer verminderd. Een goede hond zal dus niet -al te veel moeite hebben, het spoor te volgen, natuurlijk -verondersteld, dat de bandieten niet van een automobiel gebruik hebben -gemaakt, want dan wordt de zaak wel wat moeilijker.” - -“En wat is de slotsom van dat alles?” - -“Dat wij zoo spoedig mogelijk nut zullen trachten te trekken uit dit -kleine flardje, hetwelk door den aangevallen man waarschijnlijk op het -laatste oogenblik uit den versleten rok van het “Meisje met de -Madonna-Oogen” is gescheurd, toen hij zich in zijn val onwillekeurig -ergens aan trachtte vast te houden.” - -“Maar hoe kom je zoo spoedig aan een hond?” - -“Er zijn nog genoeg koffiehuizen open, waar wij een adresboek kunnen -inzien. Wij moeten naar den dichtstbijzijnden hondenkoopman gaan, in de -hoop, dat wij daar een dier vinden, dat voor ons doel geschikt is.” - -“En deze bewustelooze man?” - -“Wij zullen wel een agent waarschuwen, opdat hij naar een gasthuis kan -worden overgebracht, of naar een politiepost, om daar in behandeling te -worden genomen.” - -“Had hij geen kaartje in zijn zak, een adres?” - -“Niets van dien aard, anders kon men hem natuurlijk aanstonds naar zijn -huis overbrengen. Maar stil, daar komt al een ordebewaarder aan, wij -zullen hem er bij roepen.” - -Inderdaad kwam er op dat oogenblik een agent van politie voorbij -slenteren, met den blik op den sterrenhemel gericht, en die zeker reeds -tienmaal deze plek was gepasseerd, zonder het lichaam van den -bewustelooze te hebben opgemerkt. - -Raffles schreeuwde iets, en dadelijk kwam de man verschrikt toeloopen. - -“Wat is er aan de hand? Waarom schreeuwt gij zoo?” vroeg hij, terwijl -hij van Raffles naar Charly keek. - -“Ik schreeuwde, goede vriend, om u opmerkzaam te maken,” antwoordde -Raffles lakoniek. “Zie eens hier, wat wij op den grond hebben -gevonden.” - -Hij trad een weinig terzijde, en wees op het lichaam van den jongen -man, die nu op den rug lag, en levenloos leek. - -“Een doode!” riep de agent van politie ontzet uit. - -“Niet dood, slechts bewusteloos,” hernam Raffles. “En van alles wat hij -bezat beroofd, zooals gij bij een onderzoek van zijn zakken zult kunnen -zien.” - -De agent bukte zich, legde zijn hand op het warme lichaam, keek -beurtelings Raffles en Charly onderzoekend en streng aan, en zeide -toen, terwijl hij zijn gummiknuppel vaster omklemde: - -“Daar zult gij beiden wel meer van weten?” - -“Niet meer dan gij, goede vriend,” zeide Raffles bedaard. “Bespaar u de -moeite onzinnige gevolgtrekkingen te maken, omdat gij ons toevallig in -de nabijheid van het lichaam aantreft. Denkt gij soms dat wij u -geroepen zouden hebben, als wij zelf schuldig zouden zijn aan de -berooving?” - -De agent scheen in te zien, dat dit inderdaad wel een weinig zonderling -zou zijn, maar zijn wantrouwen was gaande gemaakt, en daarom hernam hij -op barschen toon: - -“Uw naam en woonplaats?” - -“Hannibal en Nepomuk Sloan, uit Kentishville.” - -“Gij zult zoo goed zijn, mij naar het bureau van politie te -vergezellen,” hernam de agent van politie streng. - -“Het spijt mij waarlijk, mijnheer de agent, maar daartoe ontbreekt mij -de tijd en de lust,” gaf Raffles schouderophalend te kennen. “Ik ben -een vreemdeling en ik moet niets hebben van onaangenaamheden met de -politie. Wij hebben hier dezen man gevonden in bewusteloozen toestand, -en van al zijn sieraden en geld beroofd, wij hebben er u dadelijk bij -geroepen en meer kunt gij onmogelijk van ons vergen. Op het -politiebureau evenmin als hier zouden wij u kunnen zeggen, wie die man -is, om de eenvoudige afdoende reden, dat wij het niet weten. Wij hebben -niets van de roovers gezien, wij weten dus ook niet in welke richting -zij gevlucht zijn, en dat is alles.” - -“Daarmede heb ik niets te maken,” hernam de agent met stemverheffing. -“Volg mij naar het politiebureau, dan kunt gij uw verklaring aan den -commissaris afleggen. En ik zou u aanraden om aanstonds mijn bevel op -te volgen, want ik verzeker u, dat ik niet van gekscheren houd.” - -“Wat dat betreft, ik evenmin,” kwam Raffles kalm. - -Hij stak snel de rechterhand uit, en het volgende oogenblik rolde de -politieagent, tegen de kin geraakt, als een aangeschoten konijn om en -om, en bleef stil liggen. - -“Voor vijf minuten heeft hij zijn bekomst wel,” zeide Raffles lakoniek. -“Het is zijn eigen schuld, waarom was de man ook zoo lastig. Wij hebben -nu waarlijk wel wat anders te doen, dan geheel nutteloos bezoeken te -brengen op bureaux van politie. Het zal hem misschien een les zijn, bij -een volgende gelegenheid niet zulke dwaze vragen te stellen. En kom nu -spoedig mede, voor hij zich van den slag hersteld heeft.” - -Raffles had Charly bij den arm genomen, en voerde hem haastig weg van -de plek waar de politieagent tot zijn schade zooeven ervaren had, dat -men niet ongestraft den Gentleman-Inbreker kon afhouden van zijn plan. - -Een paar minuten later hadden zij een der uitgangen van het park -bereikt, en gingen het eerste het beste koffiehuis binnen, waar zij -zich een adresboek lieten geven, en daaruit de adressen noteerden van -een aantal hondenkooplieden, scheerders en kennelhouders. - -Met het kleine lijstje gewapend, verlieten zij weder het koffiehuis, en -richtten hun schreden naar het eerste adres, dat op hun lijstje -voorkwam, en dat het dichtst in de buurt was. - -Het was bijna halfeen in den nacht, toen zij in een smalle steeg -stilstonden voor een klein en tamelijk morsig uitziend huis, waar zich, -naast de vervelooze deur, een winkelkast bevond, waarin een soort kooi -was neergezet, voor de helft bevolkt door konijntjes, voor de andere -helft door een nest jonge katten. - -Op de deur was een houten plankje bevestigd, hetwelk het opschrift -droeg: - -“Derrick Hunter, in honden, konijnen, katten en vogels.” - -Het geheele huis was in duisternis gedompeld, en de winkeldeur was op -slot, maar dit was voor Raffles geen beletsel, om zoo hard hij kon aan -de winkelschel te trekken. - -Het holle geluid van de ouderwetsche bel was duidelijk tot op straat -hoorbaar, maar daar binnen bleef het stil. - -Dit duurde slechts eenige seconden, want daarna barstte een woedend -concert van jankende, blaffende, snauwende en blazende kreten los, -hoogstwaarschijnlijk veroorzaakt door de pensionnaires van den heer -Hunter, die aldus onverwachts in hun nachtrust werden gestoord. - -Een oogenblik later werd er op de eerste verdieping een raam -opengeworpen, en er verscheen een ruig mannenhoofd, beplant met een bos -verward haar, en uit den mond van dat hoofd klonk het woedend: - -“Wilt gij dat ik u een baksteen op de hersens gooi, of zal ik een paar -van mijn honden op u afsturen. Gij hebt het maar voor het kiezen.” - -“Wij wenschen noch het een, noch het ander, mijnheer Hunter, wij -wenschen u slechts twintig dollar te laten verdienen, zonder eenige -moeite, dan ons vijf minuten te woord te staan.” - -Dit antwoord scheen den hondenkoopman glanzende vooruitzichten te -beloven, want hij bromde nog iets, trok zijn warrig hoofd terug, sloot -het raam, en even later hoorden de beide mannen hem nijdig uitvaren -tegen de honden, die onmiddellijk zwegen. - -Toen klonk het terugschuiven van een paar grendels, de winkeldeur werd -op een kier geopend, en nu hadden Raffles en Charly het uitzicht op een -zeer groote revolver, en op een kleine dievenlantaarn, waarmede de heer -des huizes achtereenvolgens hun gelaat belichtte. - -Het onderzoek scheen hem te bevredigen, want hij deed brommend den -ketting van de deur, liet de bezoekers binnen, stak zijn revolver weer -weg, en zeide na de deur zorgvuldig te hebben gesloten: - -“Neem mij niet kwalijk, dat ik eenige voorzorgsmaatregelen genomen heb. -Gij zult mij begrijpen als ik u zeg, dat de politie al menigmaal een -van mijn honden heeft gebruikt bij de arrestatie van een misdadiger, en -dat nemen de bandieten mij kwalijk. Zij hebben mij al eens gedreigd, en -daarom ben ik ook altijd gewapend. En zeg mij nu wat gij wenscht.” - -“Niets anders, mijnheer Hunter, dan dat gij ons zegt, of gij ons voor -dezen nacht uw besten speurhond kunt leenen. Zooals ik u reeds zeide, -heb ik er twintig dollars voor over.” - -Hunter scheen een oogenblik na te denken, en zeide toen een weinig -weifelend: - -“Het is een aardige prijs, maar.... gij moet mij behoorlijk staangeld -betalen, en ik moet weten waarvoor gij den hond noodig hebt.” - -“Wat het eerste betreft, die voorwaarde is reeds ingewilligd. Wat het -tweede aangaat, wij hebben aanstonds een goeden hond noodig, om een -spoor te kunnen volgen van.... een groot misdadiger, die deze stad heel -onveilig maakte.” - -“Dan wil ik mij niet verder met uw zaken bemoeien, mijnheer, ik denk -dat gij particuliere detectives zijt.” - -“Zoo is het. Wij hebben niet ver hier vandaan een misdaad ontdekt, het -spoor van de vluchtelingen is nog warm, en ik weet zeker, dat een hond -met een goeden neus het zal terugvinden.” - -“Dan geloof ik dat ik wel heb, wat gij noodig hebt, mijnheer. Wees zoo -goed mij even te volgen.” - -Hunter ging de beide mannen voor. - -Hij liep de gang ten einde, en trad daarop een tamelijk groot vertrek -binnen waar in het midden slechts een kleine ruimte open was gelaten; -de drie van de vier wanden, en zelfs de wand waarin zich de schuifdeur -bevond, waren met groote en kleine kooien bezet, die bijna allen -bewoond waren. - -Dadelijk hieven alle honden een luid geblaf aan, waarschijnlijk om hun -blijdschap te kennen te geven, maar Hunter gebood hen weder stilte en -opende toen een der hokken, waaruit dadelijk een bastaard-terrier te -voorschijn sprong, een kruising tusschen een schippertje en een -Airdale-terrier. - -De hond was vrij groot, ruigharig en blijkbaar zoo gezond als een visch -en zeer sterk, in staat om mijlen en mijlen achtereen naast een rijwiel -mee te loopen, over hooge schuttingen te klauteren, en als het moest -een verdrinkende uit het water te helpen. - -Het beest was onmiddellijk naar zijn meester toegeloopen en ging op het -eerste bevel voor hem zitten. - -Raffles keek een oogenblik naar den schranderen kop, met de -glinsterende zwarte oogen, het grof-gebeende lichaam, de stevige -pooten, de verstandige uitdrukking van het gelaat, met zijn aan -weerszijden uitstekende snorren, en den wantrouwenden blik in de -donkere oogen. - -“Denkt gij dat de hond een spoor zal kunnen volgen, dat hoogstens een -paar uren oud kan zijn?” vroeg Raffles. - -“Ik overdrijf niet graag, mijnheer, en daarom zeg ik alleen maar tot -aan het einde van de wereld! Er is geen tweede hond zoo in geheel -New-York, dat durf ik op een briefje geven! Als iedere andere hond het -moet opgeven, dan weet King er nog altijd wat van te maken.” - -“Kan ik het beest voor dezen nacht meekrijgen?” - -“Ja, voor twintig dollar—en gij betaalt er twee honderd als staangeld, -en dat is eigenlijk nog te weinig, want eigenlijk gezegd is de hond -onbetaalbaar!” - -“Hier hebt gij er drie honderd—een kwitantie als ik u verzoeken mag!” -zei Raffles droogjes. - -De man ging haastig een kwitantie invullen, waartoe hij de schuifdeuren -moest openen, om in den eigenlijken winkel te treden, en al dien tijd -bleef King de beide vreemdelingen wantrouwend van onder zijn ruige -wenkbrauwen opnemen. - -Hunter keerde binnen enkele oogenblikken terug met het papier, maar -alvorens Raffles hem de drie honderd dollar ter hand stelde, vroeg hij: - -“Voor ik den hond meeneem—gelooft gij, dat hij mij zal willen volgen?” - -“Ja, maar alleen als ik het hem beveel, mijnheer,” antwoordde de man. -“Hij is tamelijk wantrouwend moet gij weten!” - -Hunter ging naast Raffles staan, terwijl hij den hond aan een dun touw -vasthield, streek zachtjes over den schouder van Raffles, sprak daarna -den hond vriendelijk toe, en bracht hem zoo aan het verstand, dat hij -met een vriend te doen had. - -De hond scheen dit volkomen te begrijpen, en eenige minuten later liet -hij toe dat Raffles hem vasthield bij den ring van den wurgriem, dien -het beest om den hals had. - -Hunter deelde nu nog mede, naar welke bevelen de hond gewend was te -luisteren en daarop verlieten de beide mannen met hun aanwinst de zaak -van Derrick Hunter weder, met de belofte, dat zij den hond bij het -krieken van den dag weder zouden terugbezorgen. - - - - - - - - -HOOFDSTUK III. - -OP WEG. - - -Allereerst begaven de beide vrienden, thans vergezeld door den terrier, -zich weder naar het Central Park, hetwelk nu nog stiller en donkerder -leek dan zooeven, en zoodra zij er weder waren binnengetreden, richtten -zij hun schreden naar de plek, waar zij het bewustelooze lichaam van -den beroofde hadden ontdekt. - -Zij hadden de plaats goed onthouden, en toen zij haar tot op honderd -meter afstands waren genaderd, stonden zij stil, teneinde zich te -overtuigen, dat alles veilig was, en zij zonder gevaar konden naderen. - -Niets liet zich hooren, en eindelijk waagden zij het erop, langzaam -naderbij te komen, daarbij zorgdragend, zooveel mogelijk in de schaduw -der groote boomen en van het dichte struikgewas te blijven, en den hond -zoo kort mogelijk aan het eind touw te houden, hetwelk Hunter den hond -bij wijze van lijn had aangeknoopt. - -Zij spitsten de ooren, om ieder verdacht geluid op te vangen, maar -alles was stil, en slechts heel in de verte hoorden zij nog het geraas -van het groote stadsleven. - -Het was ook, alles welbeschouwd, niet aan te nemen, dat de agent van -politie dien Raffles zoo hardhandig had moeten behandelen, ook maar een -oogenblik rekening zou hebben gehouden met de mogelijkheid, dat de -beide mannen die hij nu wel voor boosdoeners moest aanzien, nog eens -naar dezelfde plek zouden terugkeeren. - -Zoo bereikten zij het begin van de zijlaan weder, voorzichtig om zich -heen spiedend, maar er was volstrekt niets te bespeuren—noch van den -agent, noch van den bewustelooze—hij was zeker reeds weggehaald met de -auto-brancard, en naar het dichtst bijzijnde gasthuis vervoerd. - -Nu pas haalde Raffles het japonflard, dat hij met opzet in een stuk -papier had gewikkeld, uit zijn zak te voorschijn, bracht den hond tot -bedaren, door hem liefkoozend over den kop te streelen, en liet hem -vervolgens aan het stukje doek ruiken. - -Zelfs zonder dat Raffles iets behoefde te zeggen, scheen King -onmiddellijk te begrijpen, wat er van hem verlangd werd. - -Hij wendde den kop van het stukje doek af, en begon dadelijk, met den -snuit naar den grond gebogen, overal rond te snuffelen. - -Binnen enkele minuten had de hond het goede spoor gevonden—en hij liep -zoo snel weg, dat het touw bijna uit de vingers van Raffles geglipt -was, die moeite had den hond in zijn vaart bij te houden. - -Zonder ook maar een oogenblik te aarzelen, zette King zijn tocht voort, -liep het park uit, sloeg de Twintigste straat in, liep ook deze geheel -ten einde, en bereikte op deze wijze de kade van den Hudson, die hier -door New-York stroomt. - -De tocht had ongeveer een half uur geduurd, en gedurende al dien tijd -had King voortdurend met den snuit boven den grond geloopen, slechts -zeer zelden even stilstaande, waarop Raffles hem dan opnieuw liet -ruiken aan het stukje goed. - -Op de kade gekomen scheen de hond slechts zeer even te weifelen, maar -daarop stak hij haar in haar volle breedte over, en begaf zich naar den -kant van het water. - -Op deze plek lag het niveau van de kade een paar meter boven den -waterspiegel. - -De kademuur was bekroond door een steenen balustrade van ruim een meter -hoogte en als men daar overheen keek, dan zag men een tweede, lager -gelegen kade, waar kleine schuitjes konden meren, die groenten -aanvoerden van de boerderijen, welke een eind buiten de stad, dichtbij -de rivier gelegen waren, en voor wie het vervoer te water, hoewel het -iets langer duurde, verreweg de goedkoopste was. - -Op geregelde afstanden waren steenen trappen in den kademuur -uitgespaard, die toegang gaven tot de aanlegplaatsen. - -King zette zijn tocht onverdroten voort, tot hij, bij een dezer trappen -gekomen, haar zonder aarzelen afliep, en zoo de smalle aanlegkade -bereikte, waar zich een groot aantal kleine houten steigers bevond, -bestemd voor het meren van roeibooten, kleine lichters, motor- en -stoombootjes van niet te grooten diepgang. - -En hier scheen de hond eensklaps het spoor bijster te zijn geworden. - -Hij was tot vlak bij een dezer steigers geloopen, en draaide hier -onrustig in het rond, met den staart tusschen de beenen geklemd, en nu -en dan zachtjes jankend als een zelfbeklag. - -Toen stond hij stil, keek over het donkere water, waar slechts nu en -dan de duistere schaduw van een schip voorbijgleed, wendde zich toen -tot Raffles, ging op zijn achterste zitten, en keek zijn tijdelijken -meester aan, alsof hij wilde zeggen: - -“Het spijt mij—ik kan er niets aan doen—maar ik kan niet verder. Sla -mij er niet voor—ik heb mijn best gedaan!” - -Maar Raffles dacht er niet aan, het dier te slaan. - -Integendeel, hij haalde een expresselijk voor dit doel in het -koffiehuis gekochte worst te voorschijn, sneed er een flink brok af, en -gaf het aan den hond, terwijl hij hem prijzend toesprak. - -Hij had natuurlijk aanstonds begrepen, dat Canny Macleod -waarschijnlijk, vergezeld van haar medeplichtigen, zich op deze plek -had ingescheept aan boord van een motorbootje, die haar verderop had -gebracht—denkelijk was de eigenaar van die boot eveneens in het -complot, en lid van de gevaarlijke bende. - -De beide mannen keken elkaar teleurgesteld aan, want zij begrepen maar -al te goed, dat het volstrekt nutteloos was, onder deze omstandigheden -de achtervolging voort te zetten. - -Zeker, er lagen links en rechts van den verlaten steiger eenige -tamelijk groote schepen gemeerd, waarvan de bemanning misschien had -kunnen zeggen, in welke richting het bootje met Canny aan boord zich -verwijderd had—maar daaraan hadden zij al bitter weinig, want of dit nu -al stroomopwaarts of stroomafwaarts was geweest—het was ondoenlijk met -deze magere gegevens de achtervolging voort te zetten. - -Maar juist toen de twee mannen zich wilden verwijderen, begon King -zachtjes te grommen, en loerde, onbewegelijk als een beeld, over de -nauwelijks rimpelende oppervlakte van de breede rivier, waarop zich -hier en daar roode en groene lichten langzaam voortbewogen. - -Het schrandere dier scheen iets bespeurd te hebben, hetgeen tot -dusverre aan de aandacht van de beide mannen ontging—zijn instinct zou -hem dienaangaande niet bedriegen. - -En het duurde dan ook niet lang, of Raffles en Charly ontwaarde een -klein vaartuig, dat op dit oogenblik de rivier kwam oversteken, en -recht op den steiger scheen aan te houden. - -Zelfs op dien afstand was het te zien, dat het geen schoorsteen had, -het was dus klaarblijkelijk een motorboot. - -Ieder oogenblik scheen de hond in blaffen te willen uitbarsten, maar -Raffles bracht hem met een bevelend woord tot zwijgen, en wendde zich -daarop tot Charly. - -“Laten wij ons zoo spoedig mogelijk verschuilen—ik geloof, dat het -toeval ons gunstig is—daar komt een boot aan, en het zou mij volstrekt -niet verwonderen, als het dezelfde is, die Canny en haar metgezellen -gebruikt hebben om zich te verwijderen!” - -“Ik zie daar op den lagen wal een paar groote pakkisten—vandaar hebben -wij juist de trap in het oog, voor het geval de eigenaar van de boot -zich mocht verwijderen!” zeide Charly fluisterend. - -“Een goed idee!” hernam Raffles. “Kom dan maar spoedig mede!” - -In gebukte houding ijlden de beide mannen over de smalle, duistere -aanlegkade en bereikten de zware, groote kisten, waarvan er eenigen op -elkander waren gestapeld, die een voortreffelijke schuilplaats -opleverden. - -De kisten sloten niet volkomen tegen elkaar aan, en door de -opengebleven reten konden de twee mannen een gedeelte van de rivier, -den aanlegsteiger en de trap overzien. - -De motorboot had haar vaart nog aanzienlijk vertraagd, en gleed nu -zachtjes langs den aanlegsteiger, waarop zij onbewegelijk stil lag. - -De schroef sloeg nog even achteruit, een gedaante aan boord, die aan -het stuurwiel had gestaan, sloeg een dunnen tros om den aanlegpaal, -zette de motor af, verrichtte nog eenige werkzaamheden, waarvan de aard -op dien afstand niet was vast te stellen, en stapte toen van den rand -van het bootje op den steiger. - -Daar stond hij een oogenblik stil, om een sigaar aan te steken -blijkbaar, want het schijnsel van een lucifer, in de holte van zijn -beide handen tegen den wind beschermd, verlichtte gedurende eenige -oogenblikken een glad geschoren, geel gelaat, met breede kaken en dicht -ineengedrongen, rossige wenkbrauwen. - -Het duurde maar een kort oogenblik, en het schijnsel van de lucifer, -zoo dicht bij het gezicht gehouden, werkte bedriegelijk, maar toch -meenden Raffles en Charly deze trekken al eens meer gezien te -hebben—zij behoorden toe aan een lid van de bende, waarvan Black Pete -en zijn minnares Canny aanvoerders waren. - -Raffles die den man geen oogenblik uit het oog had verloren, boog zich -naar Charly over, en fluisterde hem toe: - -“Volg dien man, mijn jongen! Het kan voor ons van groot gewicht zijn, -om te weten waar hij woont! Hij schijnt de eigenaar van dat bootje te -zijn, waarmede hij zooeven Canny naar een veilige plek heeft -overgebracht, waarschijnlijk ver van de plek, waar de berooving plaats -vond, en door hem zullen wij haar misschien terug vinden!” - -“Goed! En wat doe jij in dien tijd?” - -“Ik blijf hier op je wachten!” - -“Zouden wij Henderson er niet bij halen?” - -“Ik geloof niet dat wij het op dit oogenblik behoeven te doen—het is -vannacht toch onmogelijk, het spoor van die vrouw verder te volgen—op -het water kan onze brave King helaas geen spoor volgen!” - -“Maar misschien moet ik dien man wel uren volgen!” - -“Volg hem dan uren—als je maar weet waar hij verblijft!” hernam Raffles -kortaf. “Haast je wat, want daar zie ik hem de trap reeds opgaan! Je -zult mij hier op dezelfde plek terugvinden!” - -Inderdaad, de man van de motorboot beklom op dit oogenblik de trap, -keek, bovengekomen, een oogenblik om zich heen, en liep toen haastig de -kade af. - -Charly drukte Raffles de hand, verliet zijn schuilplaats, ijlde de trap -op en begon de achtervolging van den man. - -Raffles hoorde nog een oogenblik hun beider voetstappen, en toen werd -het stil—hij vernam weinig anders dan het zachte geklots van het water -tegen den kademuur, en het geluid van de aanlegkettingen langs de -houten palen. - -Hij wachtte omstreeks een kwartier, en al dien tijd had zich in de -buurt volstrekt niets bewogen. - -Wat King betreft, de hond scheen al volkomen aan Raffles gewend te -zijn, en had zich voor hem uitgestrekt, den schranderen kop op de -voorpooten gelegd, waarop hij rustig was ingeslapen, dankbaar voor het -lekkere hapje, dat zijn fijne neus hem had opgeleverd. - -En toen alles stil bleef, nam Raffles het besluit, de motorboot eens -aan een onderzoek te onderwerpen, wellicht leverde dit iets van waarde -op. - -Hij nam een stukje houtskool op, dat hij onder het bereik van zijn hand -vond liggen, en schreef met duidelijke letters op het witte hout van -een der kisten: - -“Je kunt mij op de boot vinden!” - -Vervolgens stond hij op uit zijn gebukte houding, liep snel op den -steiger toe, door den hond gevolgd, die dadelijk weer klaar wakker was, -en een oogenblik later bevond hij zich aan boord. - -De motorboot was een fraai, maar niet al te goed onderhouden scheepje, -met ranke lijnen, en dat zeker een groote snelheid kon ontwikkelen, -want de motor was van een voortreffelijk fabricaat, en zeer krachtig, -zooals Raffles bleek, toen hij voorzichtig de kap oplichtte, die het -werktuig bedekte. - -De boot kon gemakkelijk twintig personen vervoeren, en toch zonder -bezwaar door een enkel persoon bestuurd worden, die, achter het kleine -rad staande, alle hefboomen onder het bereik van zijn hand had. - -Er was een kleine voorplecht, dan kwam de kajuit, vervolgens een kleine -kombuis, en dan de ruime cockpit, terwijl achterin de stuurinrichting -geplaatst was. - -De motor was zoodanig ingebouwd, dat hij in het geheel geen last kon -veroorzaken, en te weerszijden van de kajuit bevond zich een smal -gangpad, zoodat men zich, als men tenminste over eenige lenigheid -beschikte, van de voor- naar de achterplecht kon begeven. - -Het bleek Raffles al dadelijk, dat Canny inderdaad met dit scheepje -vervoerd was, want dienaangaande liet het gedrag van King geen twijfel -over. - -Niet zoodra was de hond aan boord gekomen, of hij was weder begonnen te -snuffelen, in alle hoekjes en gaatjes, en Raffles wist zeker, dat hij -hier het spoor van de misdadigster hervonden had. - -Hij doorzocht zorgvuldig de kajuit, maar hij kon er niets bijzonders -vinden, bereikte toen de kleine voorplecht, waar ongeveer zes personen -konden zitten, drie op iedere zijbank, en zette zijn onderzoek voort. - -Hij wilde reeds weder onverrichter zake door de kajuit heen naar de -cockpit terugkeeren, toen zijn oog viel op een klein snippertje papier, -blijkbaar van een grooter vel afgescheurd, en van driehoekigen vorm. - -Het lag tegen den voet van een der banken aangedrukt, en was daar -waarschijnlijk terecht gekomen, toen degene, die het vel papier -verscheurde, de snippers over boord wilde werpen. - -Raffles nam het stukje papier op, en bekeek het zorgvuldig. - -Het was daartoe echter noodig, dat hij in de kajuit terugkeerde, de -beide deuren sloot, de gordijntjes voor de patrijspoorten dichttrok, en -vervolgens zijn electrische zaklantaarn liet ontgloeien. - -De driehoekige papiersnipper bevatte slechts een twintigtal letters—en -met den eersten blik zag Raffles dat hij met geheimschrift te doen -had—de letters waren allen aan elkander geplaatst, en vormden een -volkomen onbegrijpelijk zinsgedeelte. - -Hij vouwde het stukje papier zorgvuldig op, stak het in zijn vestzak, -en bromde voor zich heen: - -“Daar mag Charly zijn kracht eens op beproeven—hij is een groot -liefhebber van raadselschriften en rebussen!” - -Vervolgens doofde hij zijn lantaarn weder, zette de deuren weder open, -zooals hij ze gevonden had, schoof de gordijntjes weder terug, opdat er -niets zou blijken van het ongewenschte bezoek, en klom weder op de -steiger. - -King volgde hem onmiddellijk, alsof hij al jaren in zijn dienst geweest -was, en het was niet eens meer noodig den hond aan het touw vast te -houden. - -Juist toen Raffles de schuilplaats achter de kisten weder bereikte, en -zijn mededeeling, zooeven geschreven, zorgvuldig weder uitwischte, zag -hij Charly snel de trap weder afdalen, en een oogenblik later had de -jonge man zich bij hem gevoegd. - -“Welnu?” vroeg Raffles fluisterend, terwijl hij Charly met gespannen -aandacht aankeek. “Je bent niet lang weg geweest, zou ik zeggen?” - -“De kerel woont op nauwelijks een half uur gaans hier vandaan! Ik heb -het huis zeer zorgvuldig genoteerd—als je wilt kan ik je het nu nog -aanwijzen!” - -“Komen wij er langs, als wij ons weder naar ons hotel begeven?” - -“Ja, als wij een kleinen omweg maken!” - -“Welnu, dan maken wij dien omweg! Het is van belang om te weten waar -onze man woont!” - -De beide mannen verlieten de aanlegkade, en op weg naar het huis van -het bendelid deelde Charly Raffles mede, dat de man regelrecht naar -zijn woning was gegaan, en de huisdeur met een sleutel had geopend. - -Het was in een der oudste buurten van New-York, in de havenwijk. - -Een half uur later stond Charly stil, en wees Raffles op een oud, -vervallen huis, waarvan alle ramen donker waren, en zeide op zachten -toon: - -“Daar is het!” - -Raffles nam het huis aandachtig op, vergewischte zich van den naam van -de straat, beschouwde de omgeving van het huis, en zeide daarop: - -“Voor vannacht hebben wij genoeg gedaan, mijn jongen! Het is -slapenstijd. Wij zullen nu eerst den hond weder gaan terugbrengen, maar -wij moeten hem voor morgen weder bespreken, en dan hoop ik in een goede -nachtrust de kracht te vinden voor de verdere afwikkeling van ons -avontuur.” - - - - - - - - -HOOFDSTUK IV. - -VERSCHILLENDE COMBINATIES. - - -Den volgenden dag begonnen de werkzaamheden weder reeds zeer vroeg in -den morgen. - -Raffles begreep, dat hij zorg moest dragen, zijn man niet uit het oog -te verliezen, nu hij eenmaal zijn woonplaats had weten uit te vinden. - -En zoo was Henderson, nog altijd in zijn hoedanigheid als neger, dien -ochtend reeds zeer vroeg op zijn post in de Creek-Street—zoo luidde de -naam van de straat waar de man met het rossige haar woonde. - -Hij was zoo onopvallend mogelijk gekleed, en daar men in dit gedeelte -van de stad een zeer groot aantal negers aantrof, viel zijn -verschijning volstrekt niet in het oog. - -Wat Raffles zelf betreft, hij had de taak op zich genomen, voor een -zeer snelle motorboot te zorgen, die in staat zou zijn, het vaartuig -van den rosharige niet alleen bij te houden, maar als het moest ook -inhalen. - -Charly tenslotte werd op dezelfde plek geposteerd, waar beide vrienden -den vorigen avond met den hond waren geweest, en hij had in opdracht, -de aanlegplaats van de motorboot in het oog te houden. - -Hij zag er uit als een echte baliekluiver, een werkelooze, die er -volstrekt niet over ontsticht is, dat hij geen werk kan vinden, en hij -slenterde met zijn handen in de zakken van een pilow-broek langs den -kademuur heen en weer, schijnbaar onverschillig, maar met alle aandacht -voor den kleinen steiger. - -Raffles was het eerste met zijn taak gereed, en bevond zich dus het -eerst weder in zijn kamer in het Astor-Hotel. - -Hij sloot zorgvuldig de deur, overtuigde zich, dat men hem niet door -het sleutelgat kon bespieden, en haalde het stukje papier te -voorschijn, dat hij den vorigen nacht gevonden had aan boord van de -motorboot. - -Het was nauwelijks eenige centimeters breed, en bevatte, zooals genoemd -een aantal schots en scheef door elkander geplaatste letters zonder -slot of zin. - -Hij streek het papiertje glad, legde het voor zich op tafel, en bekeek -het met groote aandacht. - -Het zag er als volgt uit: - - - b j p z a d - k l i o s f j m d - k k r m j l c y h j d u l p a q - x q a b l s c o t t q n f l d g k a x u e i j x - y o s t m s v e b z o r b j v r j i c k - p g d h l l b c k p e z d q c o j x x g y k o e q - a c y c h b g c a m j b i d b s x j y j x a h m x s a - - -Op het eerste gezicht was het een volkomen onbegrijpelijke -samenstelling maar Raffles wist, dat dit alles zich eensklaps zou -ophelderen, zoodra men slechts in het bezit was van het sleutelgetal, -dat op dit raadselschrift paste. - -Want dat er een getal bij gebruikt was, stond bij Raffles aanstonds -vast. - -Dat bleek uit de anders onbegrijpelijke opeenvolging, die in geen -enkele taal ter wereld voorkomt, en waaruit onomstootelijk bleek, dat -van de drie “n’s” de eerste een andere beteekenis had dan de tweede, en -deze waarschijnlijk weer een andere dan de derde. - -En hiermede was aanstonds de moeilijkheid aangetoond, aan de oplossing -van een raadselschrift verbonden. - -Er bestond een getal, maar hoe kort dit ook mocht zijn—men moest het -kennen om het raadselschrift te kunnen toepassen, en het was bijna -onmogelijk, te zeggen, welk getal de bandieten gekozen hadden, om als -sleutel van het raadselschrift te dienen. - -Zij hadden de oplossing ervan wellicht zelfs nog ingewikkelder gemaakt, -door een woord uit te kiezen, om daarvan een getal te maken, door de -letters van dat woord te vervangen voor het cijfer, wat zij in de -rangorde van het alphabet innamen. - -“Wij zouden bijvoorbeeld eens kunnen beginnen met den naam van den -nieuwen president, Harding,” begon Raffles glimlachend. - -Hij nam een velletje papier voor zich, greep zijn vulpenhouder, schreef -het woord Harding op, en zette onder de letters de daarmede -overeenkomende cijfers in het alphabet, en verkreeg toen het volgend -getal: - - - H a r d i n g - 8 1 18 4 9 14 7 - - -Raffles paste dit getal op goed geluk toe op de letters, die hij op het -stukje papier had gevonden, achtereenvolgens met ieder cijfer -beginnend, daar hij natuurlijk onmogelijk kon weten, bij welke letter -van het raadselschrift een woord begon of eindigde, maar reeds na -eenige pogingen zag hij in, dat het nutteloos was, hiermede voort te -gaan—wat hij verkreeg, door telkens van het rangorde-cijfer der -geheimzinnige letters zooveel af te trekken als volgens het -sleutelwoord Harding noodzakelijk was, was al even onzinnig en -onleesbaar als het origineel! - -Raffles leunde achterover in zijn stoel, en sloot de oogen. - -Hij begreep wel, dat hij op deze wijze dagen, ja weken achtereen zou -kunnen besteden aan de oplossing van het raadselschrift, zonder die te -kunnen vinden, en hij dacht aan het prachtige verhaal van Edgar Poe, -“de Gouden Spin”, waarin de groote Amerikaansche schrijver een stelsel -van raadselschrift uitwerkt, dat steeds tot voorbeeld zou blijven -strekken aan alle romanschrijvers, en dat ook Jules Verne inspireerde, -toen hij zijn spannend verhaal “Een vlotreis op de Amazone” schreef. - -Toch gaf hij het zoo spoedig niet op, en probeerde achtereenvolgens het -jaartal, den datum, het geboortejaar van Washington, het sterfjaar van -dien grooten Amerikaan—en telkenmale verkreeg hij een totaal -onbegrijpelijken zin, die zelfs voor een Pool of een Rus -onuitsprekelijk zou zijn geweest. - -Na een uur op deze wijze allerlei getallen te hebben geprobeerd, die -hem maar te binnen wilden schieten, stak hij het papiertje met een -haastig gebaar in zijn zak en mompelde: - -“Als ik dit nog een half uur volhoud, ben ik rijp voor een gekkenhuis! -Charly zal er werkelijk bij te pas moeten komen—hij heeft altijd -bijzonder veel liefhebberij in dergelijke raadseltjes! En misschien -blijkt het achteraf wel, volstrekt niet de moeite waard te zijn -geweest, ons zoo in te spannen!” - -Hij wierp een blik op zijn horloge, greep zijn hoed, zijn jas en -verliet even later het hotel weer, na aan den portier een boodschap te -hebben achtergelaten voor het geval zijn gewaande zoon, of zijn -bediende in zijn afwezigheid mocht terug keeren. - -Raffles begaf zich allereerst naar de havenkade, teneinde zich daar op -de hoogte te stellen van den toestand. - -Reeds in de verte zag hij Charly Brand, in schilderachtige houding over -den kademuur leunend en met groote virtuositeit kringetjes in het water -spuwend, zijn hoofd met zijn gesloten vuisten steunend en de ellebogen -op de balustrade rustend. - -Hij liep vlak achter Charly heen en zeide snel op gedempten toon een -paar woorden in de geheime taal, welke alleen hem, Henderson en Charly -bekend was. - -En zoo goed had de jonge man zijn spieren en zenuwen in bedwang, dat -hij zich zelfs niet bewoog, toen hij op denzelfden gedempten toon -antwoord gaf. - -Raffles ging verder en bij het gaan langs den kademuur zag hij, dat de -motorboot van den rosharigen man nog altijd rustig op dezelfde plaats -lag. - -En hij verwonderde zich wel een weinig over de nonchalance, waarmede de -eigenaar met het bootje omsprong, dat slechts tegen diefstal beveiligd -was door een gewoon hangslot, waarmede de ijzeren ketting gesloten was, -die het bootje aan den ring op den vasten wal verbond. - -De man scheen er echter op te rekenen, dat het aan de haven druk was en -dat men hem wel goed kende, en zeker niet aan een vreemdeling zou -toestaan het bootje los te maken. - -Ook was het wel waarschijnlijk, dat de eigenaar een onmisbaar klein -machinedeel had mede genomen, waardoor het onmogelijk was de motor te -laten werken. - -Hoe het zij, de boot lag daar onbeheerd en schommelde zachtjes op het -even bewogen water heen en weer. - -Maar juist toen Raffles zich weder wilde verwijderen, zag hij dat -Charly zich oprichtte en hem met de achter den rug verborgen hand snel -een teeken gaf. - -Hij keek om zich heen—op eenigen afstand naderde de man met het roode -haar, de eigenaar van de motorboot. - -En vijftig meter achter hem drentelde Henderson, zijn reusachtige -handen op den rug gevouwen en hij zag er juist uit als een passagierend -stoker van een transatlantisch schip, wat hij dan ook moest -voorstellen. - -Raffles maakte zich haastig uit de voeten en zocht, na Charly snel een -wenk te hebben gegeven, de plek op, waar hij de motorboot had laten -meeren. - -Deze plek was nauwelijks honderd meter verwijderd van den steiger, -waarbij Charly de wacht hield en binnen een minuut had Raffles haar -bereikt. - -Er lagen heel wat motorbooten bij elkaar, omgeven door een smal -loopplankier, waarin een opening was vrij gelaten om de booten -doortocht te verleenen. - -De verhuurder, een man met een grijze sik, rookte kalm zijn pijpje en -stond op toen hij Raffles zag naderen. - -Deze had aanstonds de boot terug gevonden, welke hij had uitgezocht en -daar hij den eigenaar reeds voor den geheelen dag huur had betaald, -behoefde hij niets anders te doen dan er in te springen, het touw los -te werpen, de boot met de haak af te zetten en, na de opening te zijn -doorgevaren, te wachten, wat de rosharige man zou believen te doen. - -Hij zou niet lang behoeven te wachten, want een oogenblik daarna maakte -de rosharige zijn bootje los en stapte er in. - -Een paar seconden later voegden Charly en Henderson zich bij Raffles. - -En nauwelijks waren zij aan boord, of Raffles moest de motor op gang -brengen, want de bruine boot van het bendelid had zich reeds in -beweging gesteld, en stoof met groote vaart over het water van de -rivier. - -“Zij loopt deksels hard, Mylord,” riep Henderson, met een onrustigen -blik op het achtervolgde vaartuig. - -“Stil maar, Henderson, wij loopen niet veel minder hard,” stelde -Raffles hem gerust. “Zie maar, wij kunnen haar gemakkelijk bijhouden.” - -“Maar niemand kan zeggen, Mylord, of die boot al op haar hardst loopt,” -wierp Henderson tegen. - -“Wij kunnen ook nog harder loopen, Henderson,” zei de Raffles kalm. - -De mahoniehouten boot voor hen schoot als een bruinvisch over het -water, en werd met groote behendigheid bestuurd. - -Ze gleed rakelings langs voorbijvarende booten, week vliegensvlug uit -voor een groot vrachtschip dat haar den weg scheen te willen -versperren, en kronkelde alsof zij een paling was, door een aantal -lichte schepen door. - -Eenmaal voer zij zelfs dwars door een sleep heen en kon daarbij -ternauwernood onder den stalen tros doorvaren, die twee van de -reusachtige schepen, die gesleept werden, met elkander verbonden. - -“Hij doet het goed, Mylord,” kon Henderson zich niet weerhouden uit te -roepen. - -“Ja, Henderson, hij mag dan een bandiet zijn, maar hij is in ieder -geval een bandiet die een boot weet te besturen.” - -“Ik zou wel eens willen weten, waar hij heen gaat,” liet Charly zich -hooren. - -“Misschien wel naar Jersey, hij vaart tenminste die richting uit,” -antwoordde Raffles. - -Intusschen duurde de achtervolging reeds een uur voort en nog altijd -voeren de beide booten, zonder dat zich de afstand tusschen beide -verkleinde of vergrootte, temidden van de New-Yorksche huizenzee. - -Overal verhieven zich de wolkenkrabbers tot op duizelingwekkende hoogte -en het geraas van de werven, fabrieken, smederijen en andere -werkplaatsen langs de beide oevers was nu en dan oorverdoovend. - -De rivier had zich hier aanzienlijk verbreed en de achtervolging kon -plaats hebben, zonder dat het bijzonder opviel, want het was druk op de -rivier en de motorboot van de drie mannen toonde volstrekt geen -opmerkelijke bijzonderheden—zij geleek op honderden andere booten, -welke men voor niet veel geld te New-York kan huren. - -Maar tot zijn teleurstelling moest Raffles al spoedig inzien, dat, al -liep zijn boot snel, zij het toch, als de tocht veel langer duurde, het -niet zou bolwerken tegen de mahoniehouten boot van den rosharige. - -Want nu de rivier zich verbreedde, had deze haar vaart vermeerderd en -stoof nu met de snelheid van een renboot over de slechts even -gerimpelde oppervlakte der rivier. - -Raffles voerde de snelheid zoover mogelijk op, maar hij bereikte -daarmede alleen dat de afstand tusschen de beide booten niet al te snel -grooter werd, maar dat zij grooter werd, was buiten kijf. - -Maar juist toen de opvarenden vreesden, dat zij de mahoniehouten -motorboot uit het oog zouden verliezen, hield deze op den rechteroever -aan en begon haar vaart aanzienlijk te matigen. - -Dadelijk deed Raffles hetzelfde. - -Men bevond zich hier in een der uitloopers van de stad, waar zich nog -slechts weinige fabrieksgebouwen bevonden, terwijl groote gedeelten nog -onbebouwd waren. - -Raffles bracht zijn boot zooveel mogelijk bij den oever en het was een -geluk dat de roodharige niet achterom kon zien, daar hij al zijn -aandacht noodig had, om zijn boot tusschen eenige houtvlotten en -lichters door te loodsen, want het was op deze plek van de rivier heel -wat stiller en wellicht zouden de achtervolgers zijn opgemerkt. - -Niet ver van den linkeroever liep een blijkbaar pas aangelegde -straatweg, waarschijnlijk ten dienste van de arbeiders, die zich naar -een der drie of vier groote fabrieken moesten begeven, welke een eind -verder waren gelegen. - -Ook stonden er eenige buitengewoon leelijke arbeiderswoningen, niet -veel meer dan vierkante steenen kooien en een aantal loodsen van -gegolfd plaatijzer. - -Het geheel maakte een tamelijk troosteloozen en verlaten indruk en -Raffles vroeg zich af, wat den rosharige hier wel kon hebben gebracht. - -Maar het doel van de reis zou spoedig duidelijk worden. - -De achtervolgde bandiet had zijn motor dicht bij een lagen steiger -gebracht en het was duidelijk, dat hij daar wilde aanleggen. - -Het geluk wilde, dat zich een tiental meters voor dien steiger een -soort directiekeet bevond, die half over het water was heen gebouwd, -waarschijnlijk om plaats te winnen. - -En deze keet bood een voortreffelijke schuilplaats om er zich achter te -verbergen. - -Behendig stuurde Raffles naar den wal en Charly sloeg den haak in een -der palen, die de keet omgaven en waaraan de boot werd vastgemaakt. - -Door deze palen heen kon men tamelijk goed zien, wat de rosharige -uitrichtte, zonder zelf al te veel in het oog te loopen. - -De man was reeds aan wal gesprongen, na een paar woorden te hebben -gewisseld met een opgeschoten jongen, die blijkbaar op zijn boot moest -passen en die tot dit doel op het uiterste randje van den steiger ging -zitten met zijn beenen boven het water schommelend, waarop de bandiet -zich naar den straatweg begaf en snel voortliep. - -Raffles liet geen tijd verloren gaan. - -Hij wendde zich tot Charly en zeide: - -“De man heeft jou niet gezien—volg hem en zie waar hij blijft, maar -draag zorg, dat je niet in het oog loopt. Wij wachten je hier.” - -In een wip was Charly op den wal en dadelijk begon hij den bandiet te -volgen met het air van een slenteraar die volstrekt niets te verzuimen -heeft en geniet van het heerlijke lenteweder. - - - - - - - - -HOOFDSTUK V. - -HET GEHEIMSCHRIFT. - - -Charly volgde zijn man zonder hem een oogenblik uit het oog te -verliezen. - -Deze scheen geen oogenblik eenig gevaar te duchten, want hij wierp geen -enkele maal een blik achter zich, en dat was maar goed ook, want op den -breeden straatweg had hij Charly zeker dadelijk moeten zien. - -De achtervolging duurde ongeveer een kwartier. - -Toen stond de roodharige eensklaps stil, keek links en rechts en -richtte toen zijn schreden naar een vervallen houten, schuur, die op -eenigen afstand van den weg lag en waarschijnlijk gediend had bij den -bouw van de fabrieken, een weinig verderop. - -Bliksemsnel verborg Charly zich achter een rij geweldig groote mooten -van een waterleidingsbuis van beton vervaardigd en die hier -waarschijnlijk waren neergezet, in afwachting dat men ze in den bodem -zou neerlaten. - -Goed verborgen zag hij, tusschen een paar van deze buisgedeelten door, -hoe de roodharige op de deur toestapte, zorgvuldig om zich heen loerde -en toen op eigenaardige wijze aanklopte. - -De deur werd geopend door een vrouw—en ondanks den afstand herkende -Charly haar dadelijk, het was het “Meisje met de Madonna-Oogen”. - -“Wel zoo, wel zoo, hier heeft het lieve kind zich dus terug getrokken. -Zij schijnt zich voorloopig liever niet overdag in New-York te -vertoonen, ondanks haar geverfd haar,” mompelde Charly voor zich heen. -“Zij zal zich daar natuurlijk met haar medeplichtigen bevinden en ik -geloof, dat ik er goed aan zal doen, dadelijk Raffles te gaan -waarschuwen en dan aanstonds de politie, opdat die zich zal kunnen -meester maken van het gevaarlijke gespuis.” - -Juist toen deze korte alleenspraak beëindigd was, verdween de rosharige -in de loods. - -Een oogenblik dacht Charly er aan naar het lage gebouw toe te sluipen -en te trachten iets af te luisteren, maar dit plan liet hij dadelijk -weder als onuitvoerbaar varen. - -Er bevonden zich vier vensters aan de voorzijde van de loods. Twee aan -den zijkant, waar hij zich bevond en daar zij een goed eind van den weg -af lag, zouden de lieden daar binnen hem zeker al lang gezien hebben -voor hij haar kon hebben bereikt. - -Wellicht zouden zij hem niet aanstonds herkennen, maar hun wantrouwen -zou toch zijn gaande gemaakt, en zij zouden zeker niet over dingen -spreken, die niet voor de ooren van derden bestemd waren. - -En zoo schoot er voor Charly niets anders over dan rustig te wachten, -wat er zou geschieden. - -Hij behoefde niet lang te wachten, want na verloop van ongeveer tien -minuten ging de deur weder open, en de rosharige keerde weder terug, -thans vergezeld door Canny en door drie andere mannen, waarvan Charly -althans een dadelijk herkende—het was Black Pete, de minnaar van het -“Meisje met de Madonna-Oogen”. - -Charly zag aanstonds het gevaarlijke van zijn positie in, het was hier -zeer stil, de fabrieken zouden voorloopig nog niet sluiten en het zou -hem slecht kunnen vergaan als de bandieten bemerkten dat zij bespied -werden. - -Hij dook dus veilig weg achter de metershooge buisfragmenten, en -draaide er voorzichtig omheen, naarmate het vijftal den straatweg -naderde. - -De bandieten praatten, daar er heinde en ver niemand te bespeuren viel, -op tamelijk luiden toon met elkander en toen zij voorbij de betonnen -buizen liepen, ving Charly eenige malen een naam op, een naam, dien hij -wel eens meer meende te hebben gehoord, zonder dat hij kon zeggen waar -of wanneer. - -Hij liet de bandieten voorbij gaan, richtte zich toen op en keek om -zich heen. - -Zijn blik viel op de groote fabriek en op de niet ver daar vandaan -gelegen groote villa en ineens wist hij, dat de naam, dien hij zooeven -had hooren noemen, die van den eigenaar van de fabriek en van die villa -was—Alfred Dane. - -En nu wist hij ook, waar hij dien naam nogmaals gehoord, of liever -gelezen had—nog dienzelfden ochtend in een der bladen. - -Alfred Dane was de naam van den jongen man, die dien nacht bewusteloos -was gemaakt en van al zijn geld en juweelen beroofd. - -In het ziekenhuis was hij uit zijn bewusteloosheid ontwaakt en daar had -hij aanstonds zijn naam kunnen opgeven. - -Hij wachtte totdat de vijf bandieten een goed eind voor hem uit waren -en aanvaardde daarop eveneens den terugtocht, want het vijftal had zich -naar de plek begeven, waar de rosharige zijn boot had achter gelaten. - -Een oogenblik dacht hij er over Raffles door een kreet te waarschuwen, -maar ook dit plan gaf hij direct prijs. Het kon wel te gevaarlijk zijn, -of het zou mislukken. - -De vijf bandieten zouden zich snel genoeg weten in te schepen en zich -uit de voeten kunnen maken, of zij zouden van hun revolvers gebruik -maken en aan een vuurgevecht op klaarlichten dag mocht in deze stad in -geen geval gedacht worden. - -Vruchteloos zag Charly uit naar agenten van politie, die juist op dit -oogenblik groote hulp hadden kunnen bieden. - -Men achtte het blijkbaar niet noodzakelijk, deze afgelegen plek door -veel politie te laten bewaken en deze omstandigheid was den bandieten -waarschijnlijk niet onbekend. - -Daarom hadden zij feitelijk hier hun hoofdkwartier opgeslagen en de -rosharige was de man die de verbinding tusschen dat hoofdkwartier en -wat men de vuurlijn zou kunnen noemen, onderhield. - -Charly zag hoe het vijftal den steiger betrad en hij verhaastte nu zijn -schreden teneinde Raffles, die eveneens de boot wel zou hebben gezien -en dadelijk de achtervolging weder zou willen voortzetten, niet -noodeloos te laten wachten. - -Toch had de bruine boot reeds weder den oever verlaten, en stoof zij -snel stadwaarts, toen Charly buiten adem van het harde loopen in de -motorboot stapte. - -Een blik op het gelaat van Raffles was voldoende om hem de overtuiging -te schenken dat ook de Gentleman-Inbreker Black Pete en Canny herkend -had. - -“Het spijt me, Raffles—ik kon niet harder loopen—,” begon Charly nog -hijgend van inspanning. - -“Verontschuldig je niet, Charly, je hebt gedaan wat je kon,” kwam -Raffles, toen hij de kleine tros los wierp en de motor weder in gang -bracht. “Heb je ontdekt, waar zij hun verblijf houden?” - -“Ja, in een reeds lang verlaten groote loods, waarschijnlijk een -teekenloods, die nog dateert uit den tijd van den bouw der fabriek, -waarvan je den schoorsteen daar ginds kunt zien.” - -“Nu, dat is in ieder geval van groot belang,” hernam Raffles. “Ben je -in de gelegenheid geweest iets af te luisteren?” - -“Bitter weinig. Ik heb alleen een naam hooren noemen, den naam van -Alfred Dane.” - -“Zoo heette de jonge man, dien zij vannacht hebben overvallen.” - -“Ja, en hij is de eigenaar van gindsche fabriek.” - -“En zij noemden zijn naam?” - -“Eenige malen achtereen.” - -“En heb je werkelijk volstrekt niets anders kunnen verstaan,” drong -Raffles aan. “Ga eens goed met je geheugen te rade.” - -Charly dacht ingespannen na en antwoordde daarop: - -“Misschien, ik geloof.... ik meen dat ik ook het woord betaaldag -vernomen heb, maar daarvan begrijp ik de beteekenis niet al te goed.” - -“Ik wel,” hernam Raffles droogjes, “het is namelijk morgen betaaldag -voor de meeste arbeiders.” - -“En wat zou dat?” - -“Heel eenvoudig, op betaaldagen hebben de patroons natuurlijk het -meeste contante geld in huis, of op de fabriek.” - -Charly keek Raffles met groote oogen aan, maar hij zeide niets. Wel -begreep hij wat er op dit oogenblik in het hoofd van zijn vriend om -ging. - -Dat was zeker, Raffles scheen iets te vreezen voor Dane, den eigenaar -van de groote fabriek van machineonderdeelen, die bijna duizend -arbeiders aan het werk hield. - -Intusschen had men de achtervolging weder voortgezet, maar Raffles zag -maar al te spoedig in, dat een gehuurde motorboot, al was zij dan ook -snel in den aanvang, het op den duur niet kon opnemen tegen een zoo -voortreffelijk vaartuig als dat van den rosharige. - -De afstand werd hoe langer hoe grooter, het noodlot wilde, dat er een -paar groote sleepen in den weg kwamen en nog voor men de groote -wolkenkrabbers weder voorbij voer, moest Raffles zich wel gewonnen -geven. De bruine motorboot was uit het gezicht verdwenen en -waarschijnlijk hadden de bandieten zich reeds aan wal begeven. - -Die opvatten bleek de juiste te zijn, want toen de gehuurde motorboot -langs den kleinen steiger voer, lag daar reeds weder rustig de -mahoniehouten boot en nergens was iets van de bandieten te bespeuren. -Zij hadden zich weder in de menigte opgelost. - -De duisternis begon reeds weder te vallen, want het grootste gedeelte -van den middag was met de achtervolging verstreken en het zou moeilijk -zijn, thans het spoor van Canny en haar medeplichtigen te hervinden. - -Toch besloot Raffles, zich de diensten van King opnieuw te verzekeren. -Men kon nooit weten, hoe zij den hond weder konden gebruiken. - -Henderson belastte zich hiermede en zou het dier onder zijn berusting -houden en Raffles en Charly, na de boot weder te hebben afgeleverd, -begaven zich aan land, en bereikten in een tamelijk mistroostige -stemming hun hotel. - -Het kon niet anders gezegd worden—zooals de zaken nu stonden, was de -laatste trek aan hun tegenstanders geweest. - -Alles wat zij wisten was, dat zij zich ophielden in een verlaten loods, -en dat was niet veel. - -Want niemand kon zeggen, of zij daar iederen nacht zouden doorbrengen -en zelfs kon men dit onwaarschijnlijk achten, want bandieten, als Black -Pete en zijn minnares moesten vreezen dat de politie ieder oogenblik -hun schuilplaats kon ontdekken. - -Toch gaf Charly, zoodra de beide mannen de kamers betreden hadden, waar -zij zouden dineeren, Raffles in overweging onmiddellijk de politie te -waarschuwen opdat deze voor alle zekerheid de loods in het oog zou -kunnen houden. - -Maar Raffles schudde het hoofd en zeide: - -“Volgens jouw beschrijving van het terrein gaat het al heel moeilijk, -zelfs des avonds, want je deelde mij mede dat de loods geheel vrij -staat, en dat wij minstens eenige honderden meters moeten afleggen over -een geheel open terrein.” - -“Dat is zoo. Met alleen de stukken pijp van de waterleiding als -tusschendekking,” moest Charly toegeven. - -“Dat is onvoldoende. Wij hebben met sluwe boeven te doen. Zij zullen -wel hun wachtposten hebben, in de gedaante van een zoogenaamd -argeloozen arbeider, een vroegrijpen straatjongen, die het nooit -bijzonder op de politie begrepen heeft, of iets dergelijks.” - -“Maar wij zelf dan, Raffles? Kunnen wij dan niet de taak van de politie -overnemen, wij die veel minder in het oog vallen?” - -“Daar denk ik ook over, mijn waarde, maar eerst moet ik je oordeel eens -vernemen, inzake een aardig stukje papier. Hier is het.” - -En met deze woorden duwde Raffles Charly onverhoeds een stukje papier -in de handen. - -Charly keek verbluft naar de onbegrijpelijke aaneenrijging van letters -en riep toen uit: - -“Wat geef je me daar nu? Wat moet dat voorstellen? Waar heb je dat -gevonden?” - -“Ik vond het aan boord van de bruine motorboot, Charly, en het is -zonder eenigen twijfel een boodschap van den chef van de bende aan zijn -ondergeschikten.” - -“Maar het is geheimschrift,” riep Charly uit. - -“Dat meende ik ook te hebben opgemerkt,” hernam Raffles droogjes, “en -omdat we aan raadselschrift niets hebben, noodig ik je hierbij -vriendelijk uit, deze rebus voor mij op te lossen. Ik meen, dat je daar -zeer sterk in bent.” - -“Maar dat is een zaak, Raffles, die mij dagenlang kan bezig houden,” -hernam Charly op wanhopigen toon. - -“Ik hoop, dat je er wat korter over zult doen, mijn jongen. Ik ben er -ten zeerste op gesteld, zoo spoedig mogelijk te weten, wat dit -eigenaardige samenvoegsel van letters te beteekenen heeft.” - - - - - - - - -HOOFDSTUK VI. - -DE OPLOSSING. - - -Charly had zich in een stoel laten vallen en staarde naar het -snippertje papier, dat hij in de hand hield. - -En het duurde niet lang, of zijn eerzucht werd geprikkeld—hij had -steeds bekend gestaan als een schrander oplosser van allerlei rebussen -en charades, rekenopgaven en andere vraagstukken—en hij zou alle -mogelijke moeite doen, om ook deze geheimzinnige letters te -ontraadselen. - -Hij ontveinsde zich echter niet, dat zijn taak zeer bemoeilijkt werd, -omdat hij niet den geheelen brief, maar slechts een klein gedeelte -ervan in handen had. - -Toen begon hij langzaam, den blik strak op het stukje papier gericht: - -“Wat het eerst trekt in deze verzameling van letters, die volkomen -onbegrijpelijk zijn, dat is de opeenvolging van tien, ja soms twaalf -medeklinkers, een opeenvolging, die in geen enkele taal der wereld -voorkomt. In het Poolsch vindt men wel eens woorden, waarin zeven -medeklinkers achter elkaar voorkomen, maar zij zijn zeldzaam, en er is -volstrekt geen reden om aan te nemen, dat de lieden, die dit -geheimschrift opstelden, zich van een andere dan de Engelsche taal -bediend hebben. Overigens is de verhouding van de klinkers tot de -medeklinkers volkomen normaal en wijkt zij niet af van die der meeste -westersche talen. Het is een verhouding van twintig procent, dat wil -zeggen, dat op iedere vijf medeklinkers een klinker voorkomt. Wij -behoeven er niet aan te twijfelen, of ieder van deze letters heeft een -afzonderlijke beteekenis.” - -“Dat heb ik ook aanstonds gedacht,” riep Raffles uit. - -“En dat maakt mijn taak er zeker niet gemakkelijker op, want het is -bijna zeker, dat twee k’s achter elkaar geplaatst aan het begin van den -derden regel, ieder een andere beteekenis hebben.” - -“De zaak is nu, Charly, die beteekenis uit te vinden.” - -“Juist, maar hoe? Er is een getal, Edward, dat deze letterreeks -beheerscht, en het is slechts de vraag, wat dat getal is. Natuurlijk -valt er niet aan te denken het toeval te baat te nemen.” - -“Ik heb al ongeveer vier getallen geprobeerd, Charly,” hernam Raffles -glimlachend, “maar ik had mij die moeite gerust kunnen sparen.” - -“Geen wonder. Het zou al zeer vreemd geweest zijn, wanneer je toevallig -juist het goede getal getrokken had. Daarbij komt natuurlijk nog iets. -Het is namelijk volstrekt niet zeker, dat het laatste cijfer van het -gekozen getal juist overeenstemt met de laatste letter van dit -raadselschrift. Integendeel zou ik bijna gezegd hebben.” - -Charly had den stoel dicht bij de tafel getrokken en had de letters van -het zonderlinge raadselschrift, juist zooals zij op het afgescheurde -stukje papier stonden, op het groote vel papier opgeschreven en daarbij -ruimte gelaten om onder iedere letter een cijfer te kunnen schrijven. - -Toen leunde hij opnieuw achterover en hernam peinzend: - -“Als die schurken althans maar een afscheiding tusschen de woorden -hadden gemaakt, dat zou mijn taak verlicht hebben. Maar zoo is het -bijna onmogelijk. Toch wil ik het probeeren. Laat ons om te beginnen -het jaartal eens nemen....” - -Hij wilde zich reeds tot schrijven zetten, maar Raffles hield hem met -een gebaar tegen en zeide: - -“Houd maar op, Charly, ik heb het jaartal al geprobeerd. Het geeft -niets.” - -“Maar je hebt misschien de vier cijfers onder de vier laatste letters -gezet, Edward,” riep Charly uit, “en daareven zeide ik reeds....” - -“Neen, Charly, ook die illusie moet ik je ontnemen. Ik heb het getal -1921 zoodanig geplaatst, dat de laatste “1” achtereenvolgens onder de -laatste, op een na de laatste, op twee en op drie na de laatste letter -kwam. En telkens met negatief resultaat.” - -“Dan is er wat anders,” zeide Charly teleurgesteld. “Dan zouden wij wel -eens het jaartal kunnen nemen van Harding’s geboorte.” - -“Je kunt het probeeren, maar ik betwijfel of lieden als Black Pete en -zijn kornuiten dat getal wel zouden hebben gekozen.” - -Maar Charly had het getal reeds opgeschreven en telde nu zooveel bij -ieder van de laatste vier letters als het daaronder geschreven cijfer -aangaf, opgaande in de rangorde van het alphabet. - -Toen dit een volkomen onbegrijpelijk woord opleverde, telde hij er de -letters niet bij, maar trok ze af en ging dus het alphabet terug. - -Het resultaat was al even onbegrijpelijk. - -Hij verschoof het jaartal een paar malen, maar het hielp hem niets en -met de hand aan het voorhoofd liet Charly zich achterover vallen. - -Toen keek hij Raffles strak aan en vroeg: - -“Ben je er bepaald op gesteld om den inhoud van dit papier te leeren -kennen?” - -“Ja, Charly. Ik ben er zeer op gesteld,” antwoordde Raffles. - -“Dan zullen wij er ons op moeten voorbereiden, den geheelen avond en -waarschijnlijk een gedeelte van den nacht hier door te brengen, en aan -de oplossing van dit raadselschrift te besteden, want op een andere -manier dan door telkens te probeeren behoeven wij er niet op te -rekenen, dat wij zullen slagen.” - -“Ik heb er den avond en den geheelen nacht voor over, Charly,” zeide -Raffles eenvoudig. “Geef mij het stukje papier eens. Ik zal de letters -ook voor mijzelf opschrijven en ik zal alle getallen probeeren die mij -te binnen vallen.” - -Charly keek zwijgend toe, hoe Raffles de letters overschreef en juist -toen dit gebeurd was, werd er op de deur geklopt. - -Raffles schoof de papieren snel in zijn zak en een oogenblik later trad -de kellner binnen, vergezeld van een piccolo, die de tafel begon te -dekken. - -Het diner verliep tamelijk stilzwijgend, want de beide vrienden -probeerden uit hun hoofd alle getallen, die hen wilden invallen. - -Maar toen zij na het dessert het eerste kopje dronken van den -geweldigen pot koffie, welke Raffles uit voorzorg besteld had, waren -zij nog geen stap verder. - -Twee uren lang werkten zij zoo, en reeds hadden zij van alles -geprobeerd. - -Het geboortejaar van president Lincoln, zijn sterfjaar, het -geboortejaar van den tooneelspeler die den ongelukkigen president in -zijn loge vermoordde, ook diens sterfjaar, het jaar der terechtstelling -van eenige bekende Amerikaansche moordenaars, het jaar waarin de -slavernij werd afgeschaft, en dat waarop de noordelijken en zuidelijken -den vrede teekenden. Niets hielp. Zij verkregen slechts een -samenvoegsel van volkomen onbegrijpelijke letterteekens. - -Hun slapen, hun hoofden dreigden te barsten. Zij vorderden niets. - -Toen liet Charly zich achterover vallen, wierp zijn potlood op tafel en -zeide: - -“Zoo komen wij er in geen week, Raffles. Zullen wij nu niet liever eens -trachten door redeneeren ons doel te bereiken?” - -“Ga je gang, Charly, hoewel ik niet kan begrijpen, welke redeneering de -opsteller van het briefje zelf wel zal hebben toegepast.” - -“Laat ik het toch maar eens probeeren,” hernam Charly vastberaden. “Je -bent toch zeker met mij eens, dat het briefje van groot belang is voor -dengene, die het ontving?” - -“Ongetwijfeld. Van niet minder groot belang dan voor dengene die het -verzond, anders ware het natuurlijk overbodig geweest het in -cijferschrift op te stellen en zou de ontvanger ook niet de moeite -hebben gedaan, het te vernietigen, zoodra zich daartoe de gelegenheid -aanbood—op het water namelijk.” - -“Acht jij het ondenkbaar dat Black Pete zelf het briefje heeft -verzonden en heeft laten overhandigen?” - -“Integendeel,—ik acht het zeer wel mogelijk.” - -“Wij hebben hier zeker het einde van den brief, nietwaar?” - -“Dat staat voor mij vast.” - -“Welnu, dan is het toch logisch aan te nemen, dat het een -onderteekening van den afzender bevat? Is dat niet zoo?” - -“Tegen die opvatting valt niets te zeggen, tenzij de man die het -briefje ontving zeer nauwkeurig wist, wie de afzender was!” - -“Laat ik voorloopig bij mijn meening blijven, Raffles!” hernam Charly, -die opnieuw door een koortsachtige werkwoede was aangegrepen. “Ik neem -dus aan, dat het briefje inderdaad door Black Pete verzonden en ook -onderteekend is. Zijn naam zou dan aan het slot moeten staan—en door -dien naam onder de laatste negen letters te plaatsen, en daarbij -zooveel op te tellen als zij onderling in rangorde van het alphabet -verschillen, zouden wij misschien het sleutelgetal krijgen!” - -“Je kunt het mijnentwege probeeren, Charly!” gaf Raffles te kennen, die -zelf niet al te veel vertrouwen in deze redeneering had. - -Charly trok het blad papier weder naar zich toe, en plaatste den naam -Black Pete onder de laatste negen letters, aldus: black pete. - -Bijna had hij een schreeuw gegeven, want met den eersten blik had hij -gezien, dat de letters van het raadselschrift in rangorde allen boven -die van den naam van Black Pete stonden! - -Dat was in ieder geval een goed voorteeken, want in het -tegenovergestelde geval had hij zijn pogingen gerust aanstonds kunnen -opgeven. - -Met koortsachtige haast begon hij het aldus gevonden getal steeds -verder teruggaande, en het telkens opnieuw herhalend onder de letters -te plaatsen, en toen dit gedaan was, begon de optelling volgens de -rangorde van het alphabet. - -Bijna had Charly een juichkreet geslaakt, want toen hij bij den -laatsten regel begon, las hij zonder haperen het volgende: - -“.... de bekende plek te zijn, Black Pete.” - -Hij boog zich aanstonds over het papier heen, en ging verder, met -schitterende oogen en een verhoogde gelaatskleur. - -Maar bijna dadelijk hield hij weder op, en riep teleurgesteld uit: - -“Ik ben een ezel! Ik vergeet geheel en al dat dit een afgescheurd -stukje papier is, en ga rustig voort met het herhalen van het gevonden -sleutelgetal!” - -“Wat is dat, Charly? Heb je het inderdaad gevonden?” riep Raffles -opgewonden uit. - -“Zonder eenigen twijfel! De laatste zin loopt voortreffelijk!” - -“Dan is er niets verloren! Geef mij het getal op, dan zullen wij het -net zoolang op de overgebleven letters van den brief toepassen, iedere -regel afzonderlijk, totdat er een verstaanbaar zinsgedeelte is -ontstaan!” - -Met nieuwen moed wierpen de beide mannen zich opnieuw op den arbeid, en -na nog een uur lang te hebben gewerkt, hadden zij ten slotte een stukje -papier voor zich, waarop de volgende acht regels te lezen waren: - - - e l s c h e - o o k r u i m t e - o n t p l o f f i n g w o r d t - e r e e n v e r w a r r i n g i n d e v i l l a - a r v a n w i j g e b r u i k z u l l e n m a k e n - s n e l o n z e n s l a g t e s l a a n. Z o r g t - d e b e k e n d e p l e k t e z i j n. - B l a c k P e t e. - - - -Een oogenblik bleven de beide mannen elkander zwijgend aanzien, en toen -zeide Raffles: - -“Ik maak je mijn compliment, Charly—dat heb je kranig opgeknapt.” - -“Dat mag zoo zijn Raffles, en ik dank je voor je goede meening, maar ik -wil je wel bekennen, dat ik er nu niets meer van begrijp, als toen ik -dat briefje voor het eerst zag!” - -“Dat verbaast mij wel een weinig, Charly, want voor mij is de -mededeeling thans vrij duidelijk leesbaar—en haar beteekenis in verband -gebracht met wat jij in je schuilplaats gehoord hebt, kan niet -twijfelachtig zijn!” - -“Ik ben benieuwd naar je verklaring.” - -“Ziehier! In den derden regel is, zooals je ziet, sprake van een -ontploffing, en ik bega dus volstrekt geen al te gewaagde -veronderstelling, als ik vermoed, dat van het allereerste woordje, -eenvoudig de “h” is weggevallen!” - -“Ik weet het al—er is sprake van een helsche machine!” riep Charly uit. - -“Dat is dunkt mij nog al duidelijk!” - -“Maar het tweede woord dan? Wat heeft dat te beteekenen?” - -“Maar mijn waarde Charly—heeft de oplossing van dit letterraadsel je nu -van al je denkkracht ontroofd? In het briefje wordt immers ook van een -villa gesproken, en je behoeft er niet aan te twijfelen, of die villa -is degene die zich naast de fabriek van Alfred Dane bevindt—over wien -de bandieten ook spraken, toen zij je voorbijgingen. Welnu—in iedere -fabriek vindt men een stookruimte nietwaar?” - -“Idioot, die ik ben,” riep Charly uit, “en ik meende dat het woord bij -ongeluk aan elkaar was gevoegd, en had er twee van willen maken!” - -“Nu, als wij dat eenmaal hebben uitgemaakt, Charly, dan is de rest -dunkt mij al zeer eenvoudig! Het is duidelijk dat de bandieten een -ontploffing willen teweeg brengen in de fabriek, en van de daaruit -ontstane verwarring willen zij gebruik maken, om in de villa hun slag -te slaan. Ik zou je dus willen voorstellen, het briefje in dezer voege -te lezen: - - - “Wanneer dan de h elsche - machine in de st ookruimte - van de fabriek tot ontploffing wordt - gebracht, zal er een verwarring in de villa - ontstaan, wa arvan wij gebruik zullen - maken om snel onzen slag te slaan. Zorgt - bijtijds op de bekende plek te zijn.” - - -Naarmate Raffles dit oplas, had Charly snel de woorden achter elkaar -geschreven en nu riep hij opgewonden uit: - -“Het kan niet anders geweest zijn! Het komt nauwkeurig uit, en beslaat -juist de breedte van het papier!” - -“Nu, Charly, dan mogen wij zeggen, dat wij een allerbelangrijkste -ontdekking hebben gedaan! Er wordt dus een aanslag beraamd op de villa -van Alfred Dane, en die aanslag zal waarschijnlijk heden nacht plaats -vinden, want dan weten zij zeker, dat er veel geld in huis is, want -morgen is de betaaldag. Wij zullen ons moeten haasten, mijn jongen, om -op tijd te zijn—en wij zullen maar vast beginnen, met mijnheer Dane -telefonisch te waarschuwen! Hij moet onmiddellijk, zonder dat het -opvalt, een onderzoek in de machinekamer en de stookruimte van de -fabriek laten instellen!” - -“En wat doen wij?” - -“Wat een vraag! Natuurlijk zullen wij van de partij zijn! Ik zou zelf -voor geen geld van de wereld de goede grap willen missen!” - -“Dan zullen wij moeten voortmaken, Edward—het is reeds bij half elf!” - -“Zou de fabriek niet met een auto te bereiken zijn?” - -“Dat denk ik wel—als wij eerst de Brooklyn Brug oversteken! Ik geloof -echter, dat het veiliger zou zijn als wij den waterweg kiezen—wij weten -immers de plek te vinden, waar zich de fabriek en de villa bevinden!” - -“Dan spoedig op weg! Maar eerst telefoneeren!” - -En Raffles verliet het vertrek, begaf zich naar de telefooncel, en had -zich een oogenblik later in verbinding gesteld met Alfred Dane, en den -zeer verschrikten jongen fabrikant, die nog slechts weinige maanden -geleden gehuwd was, van het gevaar wat hem bedreigde, op de hoogte -gesteld. - -Hij kondigde hem tevens zijn komst aan, zonder hem evenwel iets van -zijn identiteit te verraden, en daarop verliet hij in gezelschap van -Charly en Henderson, benevens van den braven King het hotel. - -Een huurauto bracht hen in allerijl naar de kade, en daar huurde -Raffles opnieuw, en niet bepaald goedkoop, de motorboot, die hem reeds -zulke goede diensten had bewezen. - -Het stelde Raffles eenigszins gerust, dat de bruine motorboot nog -altijd op haar plaats lag—als de bandieten hiermede naar de plek van de -misdaad wilden gaan, waren de drie mannen hen in ieder geval voor! - -Raffles liet de boot loopen, zoo hard zij maar kon, en drie kwartier -later meerde hij haar op dezelfde plek van dien middag, terzijde van de -half over het water gebouwde directiekeet. - -In allerijl begaven de drie mannen zich aan land en volgden, aangevoerd -door Charly, den pas aangelegden straatweg, die nog maar zeer schaars -verlicht was. - -Het was zaak, groote voorzichtigheid in acht te nemen, want niemand kon -zeggen, of zich reeds eenige bandieten in hinderlaag hadden gelegd. - -Als het ware op de knieën voortkruipend, bereikten zij de plek, waar -Charly dienzelfden dag dekking had gezocht achter de rij mooten van de -waterleidingpijp, zware betonnen bakken, die aan elkander geschoven -konden worden, en waarvan de meesten op hun kant waren neergezet. - -Zij liepen er omzichtig om heen, zonder een woord te spreken, en -Henderson, die de langste was, wierp achtereenvolgens met de revolver -in de hand een blik over den rand van al deze fragmenten. - -Het was immers mogelijk, dat eenige der bandieten hier een schuilplaats -hadden gezocht. - -Zij bleken echter verlaten te zijn, en de drie mannen liepen verder, -zoo ver mogelijk verspreid, en bereikten ten slotte ongeveer -tegelijkertijd de villa, die door een groote tuin omgeven was, waarin -struikgewas en planten al welig opschoten. - - - - - - - - -HOOFDSTUK VII. - -GEVAT. - - -Toen Raffles had aangebeld, werd de deur slechts op een kier geopend, -en het eerst wat Raffles te zien kreeg, was een zware koperen ketting, -en vlak daaronder de glinsterende loop van een revolver. - -Blijkbaar was men daar binnen op zijn hoede. - -“Gij kunt de deur gerust opendoen, vriend!” zeide Raffles op zachten -toon. “Ik ben de man, die Alfred Dane zooeven gewaarschuwd heeft!” - -“Ik ben Dane zelf!” klonk het achter de deurspleet. “Als gij het zijt -die mij gewaarschuwd hebt, herhaal mij dan zoo letterlijk mogelijk, wat -gij hebt gezegd!” - -“Met groot genoegen, mijnheer Dane!” antwoordde Raffles kalm, en hij -herhaalde zoo goed als woordelijk het gesprek, dat hij slechts kort -geleden met den jongen fabriekseigenaar gevoerd had. - -Dane scheen tevreden te zijn door den uitslag van deze proef, maar toch -vroeg hij nog: - -“Wie zijn de twee mannen die gij bij u hebt?” - -“Vrienden, mijnheer Dane! Ik verzeker u, dat gij verstandig zult doen, -ons spoedig binnen te laten, want er zullen wel haastig maatregelen -genomen moeten worden! Een van deze heeren was er bij tegenwoordig, -toen ik u in het Central Park bewusteloos op den grond vond -uitgestrekt!” - -“Gij zijt het dus geweest, die den agent van politie hebt neergeslagen, -toen hij naar uw identiteit vroeg?” riep Dane verwonderd uit. - -“Ik had het genoegen en het voorrecht, mijnheer!” antwoordde Raffles -lakoniek. - -“Maar waarom hebt gij het gedaan?” - -“Omdat hij ons verzocht hem naar het politiebureau te volgen!” - -“En waarom hebt gij geweigerd?” - -“Dat zal ik u mededeelen, zoodra gij mij daartoe in de gelegenheid -stelt, door de deur voor ons te openen!” gaf Raffles ten antwoord. - -Alfred Dane scheen nog een oogenblik te aarzelen, maar toen opende hij -de deur, Raffles en zijn twee metgezellen traden binnen, de deur werd -zachtjes weder gesloten, en de schakelaar van het electrische licht -tikte zachtjes, waarop de vestibule daghelder verlicht werd. - -En nu zag Raffles twee bedienden in een hoek staan, nog al tamelijk -bleek, maar ieder voorzien van een revolver, waarmede zij nog genoeg -onheil zouden kunnen aanrichten. - -Raffles zag het even glimlachend aan, en zeide toen hoofdschuddend: - -“Als die brave lieden niet gewend zijn, dergelijke gebeurtenissen het -hoofd te bieden, mijnheer Dane, dan geloof ik, dat wij er verstandiger -aan doen, hen voorloopig die gevaarlijke voorwerpen af te nemen! -Vuurwapenen in de handen van ondeskundigen, die bovendien nog een -weinig zenuwachtig schijnen te zijn, richten meestal meer onheil aan, -dan dat zij de zaken tot een goed einde brengen.” - -Opnieuw scheen Dane te weifelen, en alles wel beschouwd kon Raffles hem -zijn argwaan niet euvel duiden, want Dane kende hem in het geheel niet, -en al had hij het gesprek woordelijk kunnen herhalen—het was toch -denkbaar, dat dit gesprek was afgeluisterd door derden. - -Hij redde dus den jongen fabrieksdirecteur uit de verlegenheid, door -schouderophalend op te merken: - -“Gij kunt overigens doen, wat gij het beste acht, mijnheer Dane, als -gij er voor kunt instaan, dat uwe bedienden vooral niet overijld en op -eigen gezag handelen, want dan zouden zij de geheele zaak kunnen -bederven! Zou ik u een oogenblik onder vier oogen kunnen spreken? Het -is tijd dat wij een klein veldtochtplan opmaken!” - -“Ik ben tot uw dienst, mijnheer!” antwoordde Dane. - -“Ik dank u—mijn beide vrienden zullen hier wel op onze terugkomst -wachten, ik zal u niet lang ophouden!” - -Zwijgend wees Dane op de trap, en Raffles volgde hem naar een zeer -fraai ingerichte werkkamer op de eerste verdieping, waarvan de drie -ramen uitzicht gaven op den tuin van het huis. - -Raffles overtuigde zich, dat de gordijnen goed gesloten waren, vóór hij -toeliet, dat Dane het electrische licht opdraaide. - -Toen sloot hij de deur zorgvuldig, en ging glimlachend op den stoel -zitten, die Dane, zijn revolver nog altijd in de hand houdend, hem had -toegeschoven. - -De jonge fabrieksdirecteur, die zelf had plaats genomen, keek zijn -zonderlingen bezoeker een oogenblik nieuwsgierig aan, en begon toen: - -“Nu zult gij mij zeker wel willen zeggen, mijnheer, wie gij zijt, en -hoe het u ter oore is gekomen, dat men voor hedennacht een aanslag op -mijn villa heeft beraamd, terwijl men tevens mijn fabriek wil trachten -te vernielen?” - -“Het eerste gedeelte van uw vraag zal ik u aanstonds beantwoorden—wat -het tweede gedeelte aangaat, daarop kan het antwoord heel eenvoudig -luiden: Het toeval stelde ons in kennis van één en ander! Zie hier wat -ik vond aan boord van een motorboot, die toebehoort aan één der lieden -van de bende, welke het op uw eigendommen voorzien heeft. Het is een -stukje van een brief, en oorspronkelijk was het in raadselschrift -gesteld, dat één mijner vrienden niet zonder groote moeite en veel -geduld heeft weten op te lossen.” - -En met deze woorden stak Raffles den fabriekseigenaar het stukje papier -toe, waarop de gevonden woorden stonden, en de aanvulling daarvan, -zooals Raffles zich die had gedacht. - -Dane verbleekte en balde de vuisten onder het lezen van deze -veelzeggende woorden, en wendde zich toen naar Raffles met de vraag: - -“Zoudt gij mij willen zeggen, mijnheer, waarom gij niet aanstonds met -een groote politiemacht zijt gekomen?” - -Om de dunne lippen van Raffles speelde een eigenaardige glimlach, toen -hij antwoordde: - -“Dat liet ik na om verschillende, volkomen afdoende redenen, mijnheer -Dane! Als ik ze u mededeel, zult gij ze volkomen billijken! Ten eerste -zou, wanneer ik aldus gehandeld had, weliswaar uw eigendom gespaard -zijn gebleven—maar van de bandieten hadden wij er geen in handen -gekregen—en ik ben er juist zeer bijzonder op gesteld, dat zoo mogelijk -geen hunner mij ontsnapt!” - -“Zijt gij zelf van de politie, mijnheer?” - -“Dat niet bepaald, mijnheer Dane! Kom laat ik u niet langer in -onzekerheid laten. Ik achtervolg de bandieten niet omdat ik tot de -politie behoor, maar om dat ik hun persoonlijke vijand ben! Ik zou hen -zelfs waarschijnlijk rustig hun gang hebben laten gaan in uw villa, als -zij slechts andere middelen hadden aangewend—en niet zulke half -verdierlijkte schurken waren! Gij kijkt mij verwonderd en een weinig -verschrikt aan! Gij begrijpt mijn woorden niet? Gij zult ze beter -begrijpen als ik u zeg, dat ik John Raffles ben!” - -Dane had een onwillekeurige beweging gemaakt, en was half van zijn -stoel opgestaan, terwijl hij Raffles met een ongeloovigen blik -aanstaarde. - -En toen drong het eensklaps tot hem door, dat die man de waarheid moest -spreken—als hij niet tot de politie behoorde, en toch de vijand was der -bandieten, dan kon hij niemand anders zijn dan de geheimzinnige Groote -Onbekende, van wien de Amerikaansche bladen gedurende eenige weken -herhaaldelijk gewaagden in verband met zijn strijd tegen de misdadigers -der wereldstad. - -Geruimen tijd bleef het volkomen stil in het groote vertrek, en toen -zeide Dane op zachten toon, terwijl hij tegelijkertijd zijn revolver in -zijn zak liet glijden: - -“Nu wordt het duidelijker, waarom gij dien agent hebt neergeslagen, -toen hij u uitnoodigde hem naar het bureau van politie te vergezellen! -En wilt gij mij nu zeggen, wat u wel bewogen kan hebben, mij te -waarschuwen?” - -“Maar dat zeide ik u immers reeds!” hernam Raffles een weinig -ongeduldig. “Men noemt mij de Gentleman-Inbreker, mijnheer Dane! Wilt -gij mij toestaan den nadruk te leggen op het eerste gedeelte van dat -woord? Ik maak er geen geheim van, dat ik zeer rijke lieden, -woekeraars, zwendelaars, hardvochtige geldschieters, adellijke -leegloopers, voor vele honderdduizenden heb bestolen, jaren achtereen, -en dat zonder er ooit veel berouw over te gevoelen! En toch geloof ik -steeds Gentleman te zijn gebleven. Denkt gij dan dat ik het kalmpjes -had kunnen aanzien, hoe men zou trachten brand te stichten in uw -fabriek, en uw villa te plunderen, op een even lompe als geweldige -manier? Dergelijke excessen daar houd ik niet van—als men steelt, dan -doe men het met gratie! Het is mij overigens bekend, dat dit gespuis -niet voor een moord terugdeinst—en ik wist, dat gij pas gehuwd waart! -Gij vindt het nu wat vreemd, mij hier tegen over u te zien zitten, en -mij dit alles te hooren mededeelen! Toch kunt gij op dit oogenblik -volkomen gerust zijn, als ik inderdaad lust had gehad, de binnenzijde -van uw brandkast te onderzoeken, dan had ik daar reeds ruimschoots -gelegenheid voor gehad, ondanks de gevaarlijke schietwapens van uw -brave bedienden! De aanspraak is een weinig lang uitgevallen, mijnheer -Dane—maar zij was noodig om u de beweegreden van mijn optreden uiteen -te zetten!” - -“Ik kan niet anders doen, mijnheer Raffles, dan u dank te zeggen voor -uw openhartigheid!” zeide Dane, die zich langzamerhand hersteld had, en -zijn bezoeker met de grootste aandacht aankeek—zulk een man zou hij -waarschijnlijk niet spoedig opnieuw ontmoeten. - -“Onder de gegeven omstandigheden, mijnheer Dane, vond ik het het -verstandigst, u mijn waren naam te noemen!” hernam Raffles bedaard. “En -laat ons nu ter zake komen, als ik u verzoeken mag, want er moet -gehandeld worden! Gij neemt toch mijn hulp aan, naar ik hoop, ondanks -mijn.... ongunstige antecedenten?” - -“Ik aanvaard ze—en van ganscher harte!” antwoordde Dane kortaf. “Ik wil -mij geen oordeel over uw levenswandel aanmatigen—gij zult dat zelf -hebben uit te maken met uw geweten! Ik zie thans in u slechts de man, -die hier is gekomen om mijn fabriek voor een groot onheil te -behoeden—en met de rest heb ik niets te doen.” - -“Dat is tenminste duidelijke taal, mijnheer Dane! En zeg mij nu eens, -of gij kunt vermoeden, waar men de helsche machine in de stookruimte -verborgen kan hebben.” - -De jonge fabrikant dacht even na, en antwoordde toen: - -“Er wordt tot half vijf in de fabriek gewerkt, maar de machinist blijft -altijd een half uur langer met zijn stoker, ten einde de kolen uit te -halen, en het vuurrooster schoon te maken. Mijn bedrijf is niet -continu, en de stoomketels behoeven dus niet des nachts op spanning te -worden gehouden. Maar zoodra zij weg zijn is de fabriek geheel -verlaten!” - -“Maar er zal toch wel een waker zijn?” - -“Dat spreekt vanzelf, en die man doet geregeld de ronde, maar hij kan -niet overal tegelijk zijn, en een paar mannen, die goed op de hoogte -zijn van de gewoonten in de fabriek, kunnen het al heel gemakkelijk zoo -aanleggen, dat zij iets in de stookruimte verbergen, zonder dat de -bewaker het merkt! Dit lokaal heeft vrij wat ramen, waarvan de kozijnen -zich op nauwelijks een meter boven den grond bevinden!” - -“Dan hebben wij zeer waarschijnlijk te doen met een uurwerkbom, -mijnheer Dane, en natuurlijk moet in de eerste plaats dat ding -verwijderd worden, en onschadelijk gemaakt! Natuurlijk zullen dan de -bandieten vruchteloos wachten op de ontploffing—maar ik hoop hen dat -wachten aanzienlijk te bekorten!” - -“Gij hebt gelijk, mijnheer!” riep Dane uit, na een blik op zijn horloge -te hebben geworpen. “Laten wij ons in Godsnaam haasten! Mijn arme -fabriek, die hier nog niet lang staat, en waaraan ik reeds met alle -vezelen van mijn hart gehecht ben!” - -Raffles was opgesprongen en riep uit: - -“Laten we dan aanstonds gaan! De fabriek ligt hier immers dichtbij?” - -“Op geen tachtig passen van het huis!” - -“Vooruit dan! Trek een jas aan, waarvan gij den kraag opzet, en haal uw -hoed zoo dicht mogelijk over de oogen, zoodat men u niet herkent. Het -is mogelijk, dat de bandieten reeds nu op de loer liggen!” - -Dane snelde naar een aangrenzend vertrek, keerde met hoed en jas terug, -en onder het loopen deed hij de kleedingstukken aan. - -De twee mannen bereikten de fabriek, zonder te zijn gezien, traden er -binnen, en bij het licht van een kleine kaarslantaarn begaven zij zich -naar de stookruimte. - -Dane was bleek geworden, maar Raffles ging stoutmoedig voorwaarts, en -begon snel het geheele vertrek te onderzoeken. - -Hij opende alle kasten, doorzocht ze zorgvuldig, keek onder de zware -tafel, waarop eenige reservedeelen lagen, en schoffelde toen -voorzichtig den hoop steenkolen uiteen, die niet ver van een der groote -ketels was opgestapeld. - -Hij vond echter niets. - -Ten slotte opende hij de deur van één der vuurhaarden—en aanstonds viel -zijn oog op een voorwerp, dat er ongeveer uitzag als een gewone -beschuittrommel. - -Zonder te aarzelen nam hij het voorzichtig uit den stookhaard, terwijl -Dane ontzet op veiligen afstand bleef staan en toekeek. - -Raffles deed de deksel van den blikken doos, en zette onmiddellijk het -uurwerk stil, dat bovenin lag—een gewone wekkerklok. - -Daarop zeide hij kalm: - -“Wij hebben nog anderhalf uur den tijd naar het schijnt. De kleine -contactnok, die uit de wijzerplaat opsteekt, staat op half twee,—en het -is nu juist middernacht geslagen!” - -“Maar waar zullen wij dit vreeselijke ding laten?” - -“Wij zullen het aan een eind touw in den kleinen vijver laten zakken, -dien ik zooeven heb meenen te zien—het is nu volkomen gevaarloos, en -gij kunt het later als stuk van overtuiging door de politie weder laten -opvisschen. En laat ons nu weder naar de villa gaan—wij moeten nu de -bandieten een hartige ontvangst bereiden!” - -De twee mannen aanvaardden den terugweg, terwijl Raffles den -gevaarlijken trommel droeg, waaraan hij een stuk touw had bevestigd, in -de stookruimte gevonden. - -Toen zij voorbij den vijver liepen, liet Raffles daarin voorzichtig de -bus zakken, en bond het touw aan een kleinen dennenstam vast. - -Hij richtte zich weder op, en stond even in gedachten verzonken. - -Toen zeide hij: - -“Heb ik goed gezien, mijnheer Dane—wordt de tuin door een hek omgeven?” - -“Ja, door een ijzeren hek!” - -“Is het nergens onderbroken?” - -“Nergens!” - -“Staat de hekdeur des nachts open?” - -“Neen, die is gesloten, maar de bandieten zullen haar waarschijnlijk -heel gemakkelijk kunnen openen. Waarom vraagt gij mij dat?” - -“Om dat ik hierin een aardig middeltje meen te hebben gevonden, onze -bandieten als goudsnippen met het grootste gemak te vangen. Maar -daarvoor heb ik de hulp noodig van één mijner vrienden, die een -uitmuntend electricien is!” - -De beide heeren begaven zich snel weder naar de villa, en aanstonds nam -Raffles Henderson terzijde, praatte even met hem, en de beide mannen -verwijderden zich, gingen naar de fabriek, wederom vergezeld door Dane, -en begaven zich naar de zaal, waar zich de groote electrische machine -bevond, welke de geheele fabriek en de villa zelfstandig van licht kon -voorzien. - -Door eenige transformatoren in te schakelen wist Henderson binnen -enkele minuten een zeer krachtigen stroom op te wekken, ongeveer drie -maal zoo sterk als die op het electrische verlichtingsnet stond, dat -wil zeggen 600 volt. - -Toen dit gedaan was, werden de beide gedeelten van het hek, ter plaatse -waar zich de ingang bevond, met dik koperdraad bevestigd, dat in den -grond werd verborgen—en Henderson ging zijn post innemen bij het -schakelbord, om op het eerste sein het geheele ijzeren hek trek -electrisch te kunnen laden—sterk genoeg om iedereen, die het slechts -even aanraakte met een hevigen schok verdoofd teraarde te werpen. - -En toen dit alles geregeld was, kon men niets anders doen, dan rustig -afwachten. - -Dane had zijn jonge vrouw met enkele woorden op de hoogte gebracht en -gerustgesteld, en nu hadden zij, Raffles, Charly Brand, en de beide -bedienden post gevat achter de gesloten gordijnen, en tuurden door de -kieren in den tuin, terwijl alles in huis volkomen duister was, want -het moest den indruk wekken, alsof men zich daarbinnen van niets bewust -was. - -Traag kropen de minuten voorbij. - -Het was juist kwart over éénen, toen Charly een beweging maakte, en tot -Raffles, met wien hij de wacht hield bij één der ramen, fluisterend -zeide: - -“Ik geloof daar een schaduw te zien—daar bij dien dikken eik!” - -“Je hebt gelijk—en daar zie ik nog een gedaante, bij dat boschje—en -daar nog een, en nog een!” - -“Het lijkt waarachtig wel een heele legermacht!” hernam Charly. “Daar -zie ik er drie of vier bijeen! En aan den achterkant van het huis zijn -er zeker ook. Ik zal eens gaan zien hoe het bij Dane staat!” - -Raffles verliet de rookkamer, waar de beide mannen zich verdekt hadden -opgesteld, liep de gang door, en bereikte een ander vertrek, een fraai -ingericht boudoir, waar Dane zich met één der bedienden bevond. - -“De bandieten zijn in aantocht, mijnheer Dane!” zeide Raffles zachtjes -fluisterend. “Hebt gij daarginds ze ook al gezien?” - -“Geen minuut geleden!” - -“Hoeveel?” - -“Op zijn minst vier of vijf!” - -“In den voortuin hebben wij er acht geteld! Wij kunnen er dus wel op -rekenen, mijnheer Dane, dat er minstens twintig bandieten in aantocht -zijn! En die verraderlijke kleine boschkat is er ook bij—Canny Macleod! -Nog vijf minuten—dan zullen wij handelen!” - -Raffles begaf zich weder naar de voorkamer en vijf minuten gingen in -spanning voorbij—de bandieten wachtten blijkbaar slechts op het -tijdstip der ontploffing, om dan van alle zijden de villa binnen te -dringen. - -Plotseling rukte Raffles het raam open, en door de stilte van den nacht -klonken twee schoten! - -Dat was het sein voor Henderson, om den stroom te sluiten! - -In den tuin werd een schreeuw van woede vernomen—en Charly schoot zijn -revolver af zoo snel hij kon, zoodat het wel den indruk moest wekken, -alsof er in het huis een geheele politiemacht gelegerd was. - -De bandieten sloegen op de vlucht, aangegrepen door een wilde paniek, -en inziende, dat de zaak verloren was. - -Zij snelden van alle kanten op het hek toe, en wilden er over heen -klauteren—maar zij vielen met een doffen kreet, als door een zwaren -moker midden op het hoofd getroffen, weder terug! - -Op dit oogenblik deden de villabewoners een uitval, met hun revolvers -gewapend, en de bandieten, die begrepen hadden, wat er aan de hand was, -en tegenstand poogden te bieden, werden snel neergelegd. - -Maar Canny, die niet zoo hard had kunnen loopen als de anderen, en den -toeleg doorzien had, kwam met een krijschenden gil van achter het -boschje te voorschijn, en wierp zich met op geheven dolkmes als een -tijgerin op Raffles, dien zij aanstonds moest hebben herkend, ondanks -zijn vermomming. - -Maar vóór zij kon toestooten, trad er een reusachtige gedaante tusschen -beiden, die haar pols greep, en haar het wapen spelenderwijs -ontwrong—het was James Henderson, die ter hulp was komen opdagen. - -In een oogwenk waren de polsen van Canny met haar eigen halsdoek op -haar rug vastgebonden, en daarop wierp de reus haar als een pak vuil -waschgoed op zijn schouders, en droeg het listige schepsel, dat vloekte -als een kaaiwerker, binnenshuis. - -Een half uur later kwam de politie opdagen, en nam de bandieten, die -allen zwaar gekwetst waren—het waren er twee en twintig -geweest—benevens Canny in verzekerde bewaring. - -Maar toen was er van Raffles en zijn beide metgezellen geen spoor meer -te ontdekken—zij hadden zich vol bescheidenheid aan alle loftuitingen -willen onttrekken. - - - - -*** END OF THE PROJECT GUTENBERG EBOOK LORD LISTER NO. 399: EEN GEVAARLIJK -AVONTUUR *** - -Updated editions will replace the previous one--the old editions will -be renamed. - -Creating the works from print editions not protected by U.S. copyright -law means that no one owns a United States copyright in these works, -so the Foundation (and you!) can copy and distribute it in the -United States without permission and without paying copyright -royalties. Special rules, set forth in the General Terms of Use part -of this license, apply to copying and distributing Project -Gutenberg-tm electronic works to protect the PROJECT GUTENBERG-tm -concept and trademark. Project Gutenberg is a registered trademark, -and may not be used if you charge for an eBook, except by following -the terms of the trademark license, including paying royalties for use -of the Project Gutenberg trademark. If you do not charge anything for -copies of this eBook, complying with the trademark license is very -easy. You may use this eBook for nearly any purpose such as creation -of derivative works, reports, performances and research. Project -Gutenberg eBooks may be modified and printed and given away--you may -do practically ANYTHING in the United States with eBooks not protected -by U.S. copyright law. Redistribution is subject to the trademark -license, especially commercial redistribution. - -START: FULL LICENSE - -THE FULL PROJECT GUTENBERG LICENSE -PLEASE READ THIS BEFORE YOU DISTRIBUTE OR USE THIS WORK - -To protect the Project Gutenberg-tm mission of promoting the free -distribution of electronic works, by using or distributing this work -(or any other work associated in any way with the phrase "Project -Gutenberg"), you agree to comply with all the terms of the Full -Project Gutenberg-tm License available with this file or online at -www.gutenberg.org/license. - -Section 1. General Terms of Use and Redistributing Project -Gutenberg-tm electronic works - -1.A. By reading or using any part of this Project Gutenberg-tm -electronic work, you indicate that you have read, understand, agree to -and accept all the terms of this license and intellectual property -(trademark/copyright) agreement. If you do not agree to abide by all -the terms of this agreement, you must cease using and return or -destroy all copies of Project Gutenberg-tm electronic works in your -possession. If you paid a fee for obtaining a copy of or access to a -Project Gutenberg-tm electronic work and you do not agree to be bound -by the terms of this agreement, you may obtain a refund from the -person or entity to whom you paid the fee as set forth in paragraph -1.E.8. - -1.B. "Project Gutenberg" is a registered trademark. It may only be -used on or associated in any way with an electronic work by people who -agree to be bound by the terms of this agreement. There are a few -things that you can do with most Project Gutenberg-tm electronic works -even without complying with the full terms of this agreement. See -paragraph 1.C below. There are a lot of things you can do with Project -Gutenberg-tm electronic works if you follow the terms of this -agreement and help preserve free future access to Project Gutenberg-tm -electronic works. See paragraph 1.E below. - -1.C. The Project Gutenberg Literary Archive Foundation ("the -Foundation" or PGLAF), owns a compilation copyright in the collection -of Project Gutenberg-tm electronic works. Nearly all the individual -works in the collection are in the public domain in the United -States. If an individual work is unprotected by copyright law in the -United States and you are located in the United States, we do not -claim a right to prevent you from copying, distributing, performing, -displaying or creating derivative works based on the work as long as -all references to Project Gutenberg are removed. Of course, we hope -that you will support the Project Gutenberg-tm mission of promoting -free access to electronic works by freely sharing Project Gutenberg-tm -works in compliance with the terms of this agreement for keeping the -Project Gutenberg-tm name associated with the work. You can easily -comply with the terms of this agreement by keeping this work in the -same format with its attached full Project Gutenberg-tm License when -you share it without charge with others. - -1.D. The copyright laws of the place where you are located also govern -what you can do with this work. Copyright laws in most countries are -in a constant state of change. If you are outside the United States, -check the laws of your country in addition to the terms of this -agreement before downloading, copying, displaying, performing, -distributing or creating derivative works based on this work or any -other Project Gutenberg-tm work. The Foundation makes no -representations concerning the copyright status of any work in any -country other than the United States. - -1.E. Unless you have removed all references to Project Gutenberg: - -1.E.1. The following sentence, with active links to, or other -immediate access to, the full Project Gutenberg-tm License must appear -prominently whenever any copy of a Project Gutenberg-tm work (any work -on which the phrase "Project Gutenberg" appears, or with which the -phrase "Project Gutenberg" is associated) is accessed, displayed, -performed, viewed, copied or distributed: - - This eBook is for the use of anyone anywhere in the United States and - most other parts of the world at no cost and with almost no - restrictions whatsoever. You may copy it, give it away or re-use it - under the terms of the Project Gutenberg License included with this - eBook or online at www.gutenberg.org. If you are not located in the - United States, you will have to check the laws of the country where - you are located before using this eBook. - -1.E.2. If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is -derived from texts not protected by U.S. copyright law (does not -contain a notice indicating that it is posted with permission of the -copyright holder), the work can be copied and distributed to anyone in -the United States without paying any fees or charges. If you are -redistributing or providing access to a work with the phrase "Project -Gutenberg" associated with or appearing on the work, you must comply -either with the requirements of paragraphs 1.E.1 through 1.E.7 or -obtain permission for the use of the work and the Project Gutenberg-tm -trademark as set forth in paragraphs 1.E.8 or 1.E.9. - -1.E.3. If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is posted -with the permission of the copyright holder, your use and distribution -must comply with both paragraphs 1.E.1 through 1.E.7 and any -additional terms imposed by the copyright holder. Additional terms -will be linked to the Project Gutenberg-tm License for all works -posted with the permission of the copyright holder found at the -beginning of this work. - -1.E.4. Do not unlink or detach or remove the full Project Gutenberg-tm -License terms from this work, or any files containing a part of this -work or any other work associated with Project Gutenberg-tm. - -1.E.5. Do not copy, display, perform, distribute or redistribute this -electronic work, or any part of this electronic work, without -prominently displaying the sentence set forth in paragraph 1.E.1 with -active links or immediate access to the full terms of the Project -Gutenberg-tm License. - -1.E.6. You may convert to and distribute this work in any binary, -compressed, marked up, nonproprietary or proprietary form, including -any word processing or hypertext form. However, if you provide access -to or distribute copies of a Project Gutenberg-tm work in a format -other than "Plain Vanilla ASCII" or other format used in the official -version posted on the official Project Gutenberg-tm website -(www.gutenberg.org), you must, at no additional cost, fee or expense -to the user, provide a copy, a means of exporting a copy, or a means -of obtaining a copy upon request, of the work in its original "Plain -Vanilla ASCII" or other form. Any alternate format must include the -full Project Gutenberg-tm License as specified in paragraph 1.E.1. - -1.E.7. Do not charge a fee for access to, viewing, displaying, -performing, copying or distributing any Project Gutenberg-tm works -unless you comply with paragraph 1.E.8 or 1.E.9. - -1.E.8. You may charge a reasonable fee for copies of or providing -access to or distributing Project Gutenberg-tm electronic works -provided that: - -* You pay a royalty fee of 20% of the gross profits you derive from - the use of Project Gutenberg-tm works calculated using the method - you already use to calculate your applicable taxes. The fee is owed - to the owner of the Project Gutenberg-tm trademark, but he has - agreed to donate royalties under this paragraph to the Project - Gutenberg Literary Archive Foundation. Royalty payments must be paid - within 60 days following each date on which you prepare (or are - legally required to prepare) your periodic tax returns. Royalty - payments should be clearly marked as such and sent to the Project - Gutenberg Literary Archive Foundation at the address specified in - Section 4, "Information about donations to the Project Gutenberg - Literary Archive Foundation." - -* You provide a full refund of any money paid by a user who notifies - you in writing (or by e-mail) within 30 days of receipt that s/he - does not agree to the terms of the full Project Gutenberg-tm - License. You must require such a user to return or destroy all - copies of the works possessed in a physical medium and discontinue - all use of and all access to other copies of Project Gutenberg-tm - works. - -* You provide, in accordance with paragraph 1.F.3, a full refund of - any money paid for a work or a replacement copy, if a defect in the - electronic work is discovered and reported to you within 90 days of - receipt of the work. - -* You comply with all other terms of this agreement for free - distribution of Project Gutenberg-tm works. - -1.E.9. If you wish to charge a fee or distribute a Project -Gutenberg-tm electronic work or group of works on different terms than -are set forth in this agreement, you must obtain permission in writing -from the Project Gutenberg Literary Archive Foundation, the manager of -the Project Gutenberg-tm trademark. Contact the Foundation as set -forth in Section 3 below. - -1.F. - -1.F.1. Project Gutenberg volunteers and employees expend considerable -effort to identify, do copyright research on, transcribe and proofread -works not protected by U.S. copyright law in creating the Project -Gutenberg-tm collection. Despite these efforts, Project Gutenberg-tm -electronic works, and the medium on which they may be stored, may -contain "Defects," such as, but not limited to, incomplete, inaccurate -or corrupt data, transcription errors, a copyright or other -intellectual property infringement, a defective or damaged disk or -other medium, a computer virus, or computer codes that damage or -cannot be read by your equipment. - -1.F.2. LIMITED WARRANTY, DISCLAIMER OF DAMAGES - Except for the "Right -of Replacement or Refund" described in paragraph 1.F.3, the Project -Gutenberg Literary Archive Foundation, the owner of the Project -Gutenberg-tm trademark, and any other party distributing a Project -Gutenberg-tm electronic work under this agreement, disclaim all -liability to you for damages, costs and expenses, including legal -fees. YOU AGREE THAT YOU HAVE NO REMEDIES FOR NEGLIGENCE, STRICT -LIABILITY, BREACH OF WARRANTY OR BREACH OF CONTRACT EXCEPT THOSE -PROVIDED IN PARAGRAPH 1.F.3. YOU AGREE THAT THE FOUNDATION, THE -TRADEMARK OWNER, AND ANY DISTRIBUTOR UNDER THIS AGREEMENT WILL NOT BE -LIABLE TO YOU FOR ACTUAL, DIRECT, INDIRECT, CONSEQUENTIAL, PUNITIVE OR -INCIDENTAL DAMAGES EVEN IF YOU GIVE NOTICE OF THE POSSIBILITY OF SUCH -DAMAGE. - -1.F.3. LIMITED RIGHT OF REPLACEMENT OR REFUND - If you discover a -defect in this electronic work within 90 days of receiving it, you can -receive a refund of the money (if any) you paid for it by sending a -written explanation to the person you received the work from. If you -received the work on a physical medium, you must return the medium -with your written explanation. The person or entity that provided you -with the defective work may elect to provide a replacement copy in -lieu of a refund. If you received the work electronically, the person -or entity providing it to you may choose to give you a second -opportunity to receive the work electronically in lieu of a refund. If -the second copy is also defective, you may demand a refund in writing -without further opportunities to fix the problem. - -1.F.4. Except for the limited right of replacement or refund set forth -in paragraph 1.F.3, this work is provided to you 'AS-IS', WITH NO -OTHER WARRANTIES OF ANY KIND, EXPRESS OR IMPLIED, INCLUDING BUT NOT -LIMITED TO WARRANTIES OF MERCHANTABILITY OR FITNESS FOR ANY PURPOSE. - -1.F.5. Some states do not allow disclaimers of certain implied -warranties or the exclusion or limitation of certain types of -damages. If any disclaimer or limitation set forth in this agreement -violates the law of the state applicable to this agreement, the -agreement shall be interpreted to make the maximum disclaimer or -limitation permitted by the applicable state law. The invalidity or -unenforceability of any provision of this agreement shall not void the -remaining provisions. - -1.F.6. INDEMNITY - You agree to indemnify and hold the Foundation, the -trademark owner, any agent or employee of the Foundation, anyone -providing copies of Project Gutenberg-tm electronic works in -accordance with this agreement, and any volunteers associated with the -production, promotion and distribution of Project Gutenberg-tm -electronic works, harmless from all liability, costs and expenses, -including legal fees, that arise directly or indirectly from any of -the following which you do or cause to occur: (a) distribution of this -or any Project Gutenberg-tm work, (b) alteration, modification, or -additions or deletions to any Project Gutenberg-tm work, and (c) any -Defect you cause. - -Section 2. Information about the Mission of Project Gutenberg-tm - -Project Gutenberg-tm is synonymous with the free distribution of -electronic works in formats readable by the widest variety of -computers including obsolete, old, middle-aged and new computers. It -exists because of the efforts of hundreds of volunteers and donations -from people in all walks of life. - -Volunteers and financial support to provide volunteers with the -assistance they need are critical to reaching Project Gutenberg-tm's -goals and ensuring that the Project Gutenberg-tm collection will -remain freely available for generations to come. In 2001, the Project -Gutenberg Literary Archive Foundation was created to provide a secure -and permanent future for Project Gutenberg-tm and future -generations. To learn more about the Project Gutenberg Literary -Archive Foundation and how your efforts and donations can help, see -Sections 3 and 4 and the Foundation information page at -www.gutenberg.org - -Section 3. Information about the Project Gutenberg Literary -Archive Foundation - -The Project Gutenberg Literary Archive Foundation is a non-profit -501(c)(3) educational corporation organized under the laws of the -state of Mississippi and granted tax exempt status by the Internal -Revenue Service. The Foundation's EIN or federal tax identification -number is 64-6221541. Contributions to the Project Gutenberg Literary -Archive Foundation are tax deductible to the full extent permitted by -U.S. federal laws and your state's laws. - -The Foundation's business office is located at 809 North 1500 West, -Salt Lake City, UT 84116, (801) 596-1887. Email contact links and up -to date contact information can be found at the Foundation's website -and official page at www.gutenberg.org/contact - -Section 4. Information about Donations to the Project Gutenberg -Literary Archive Foundation - -Project Gutenberg-tm depends upon and cannot survive without -widespread public support and donations to carry out its mission of -increasing the number of public domain and licensed works that can be -freely distributed in machine-readable form accessible by the widest -array of equipment including outdated equipment. Many small donations -($1 to $5,000) are particularly important to maintaining tax exempt -status with the IRS. - -The Foundation is committed to complying with the laws regulating -charities and charitable donations in all 50 states of the United -States. Compliance requirements are not uniform and it takes a -considerable effort, much paperwork and many fees to meet and keep up -with these requirements. We do not solicit donations in locations -where we have not received written confirmation of compliance. To SEND -DONATIONS or determine the status of compliance for any particular -state visit www.gutenberg.org/donate - -While we cannot and do not solicit contributions from states where we -have not met the solicitation requirements, we know of no prohibition -against accepting unsolicited donations from donors in such states who -approach us with offers to donate. - -International donations are gratefully accepted, but we cannot make -any statements concerning tax treatment of donations received from -outside the United States. U.S. laws alone swamp our small staff. - -Please check the Project Gutenberg web pages for current donation -methods and addresses. Donations are accepted in a number of other -ways including checks, online payments and credit card donations. To -donate, please visit: www.gutenberg.org/donate - -Section 5. General Information About Project Gutenberg-tm electronic works - -Professor Michael S. Hart was the originator of the Project -Gutenberg-tm concept of a library of electronic works that could be -freely shared with anyone. For forty years, he produced and -distributed Project Gutenberg-tm eBooks with only a loose network of -volunteer support. - -Project Gutenberg-tm eBooks are often created from several printed -editions, all of which are confirmed as not protected by copyright in -the U.S. unless a copyright notice is included. Thus, we do not -necessarily keep eBooks in compliance with any particular paper -edition. - -Most people start at our website which has the main PG search -facility: www.gutenberg.org - -This website includes information about Project Gutenberg-tm, -including how to make donations to the Project Gutenberg Literary -Archive Foundation, how to help produce our new eBooks, and how to -subscribe to our email newsletter to hear about new eBooks. |