diff options
| -rw-r--r-- | .gitattributes | 4 | ||||
| -rw-r--r-- | LICENSE.txt | 11 | ||||
| -rw-r--r-- | README.md | 2 | ||||
| -rw-r--r-- | old/65996-0.txt | 2995 | ||||
| -rw-r--r-- | old/65996-0.zip | bin | 50018 -> 0 bytes | |||
| -rw-r--r-- | old/65996-h.zip | bin | 188589 -> 0 bytes | |||
| -rw-r--r-- | old/65996-h/65996-h.htm | 3965 | ||||
| -rw-r--r-- | old/65996-h/images/ad-0399-33.png | bin | 31469 -> 0 bytes | |||
| -rw-r--r-- | old/65996-h/images/lordlister0399-front.jpg | bin | 88909 -> 0 bytes | |||
| -rw-r--r-- | old/65996-h/images/p0399-01.png | bin | 9509 -> 0 bytes |
10 files changed, 17 insertions, 6960 deletions
diff --git a/.gitattributes b/.gitattributes new file mode 100644 index 0000000..d7b82bc --- /dev/null +++ b/.gitattributes @@ -0,0 +1,4 @@ +*.txt text eol=lf +*.htm text eol=lf +*.html text eol=lf +*.md text eol=lf diff --git a/LICENSE.txt b/LICENSE.txt new file mode 100644 index 0000000..6312041 --- /dev/null +++ b/LICENSE.txt @@ -0,0 +1,11 @@ +This eBook, including all associated images, markup, improvements, +metadata, and any other content or labor, has been confirmed to be +in the PUBLIC DOMAIN IN THE UNITED STATES. + +Procedures for determining public domain status are described in +the "Copyright How-To" at https://www.gutenberg.org. + +No investigation has been made concerning possible copyrights in +jurisdictions other than the United States. Anyone seeking to utilize +this eBook outside of the United States should confirm copyright +status under the laws that apply to them. diff --git a/README.md b/README.md new file mode 100644 index 0000000..f23dd7f --- /dev/null +++ b/README.md @@ -0,0 +1,2 @@ +Project Gutenberg (https://www.gutenberg.org) public repository for +eBook #65996 (https://www.gutenberg.org/ebooks/65996) diff --git a/old/65996-0.txt b/old/65996-0.txt deleted file mode 100644 index d27b690..0000000 --- a/old/65996-0.txt +++ /dev/null @@ -1,2995 +0,0 @@ -The Project Gutenberg eBook of Lord Lister No. 399: Een gevaarlijk -Avontuur, by Kurt Matull - -This eBook is for the use of anyone anywhere in the United States and -most other parts of the world at no cost and with almost no restrictions -whatsoever. You may copy it, give it away or re-use it under the terms -of the Project Gutenberg License included with this eBook or online at -www.gutenberg.org. If you are not located in the United States, you -will have to check the laws of the country where you are located before -using this eBook. - -Title: Lord Lister No. 399: Een gevaarlijk Avontuur - -Author: Kurt Matull - Theo Blakensee - -Release Date: August 5, 2021 [eBook #65996] - -Language: Dutch - -Character set encoding: UTF-8 - -Produced by: The Online Distributed Proofreading Team at - https://www.pgdp.net/ for Project Gutenberg. - -*** START OF THE PROJECT GUTENBERG EBOOK LORD LISTER NO. 399: EEN -GEVAARLIJK AVONTUUR *** - - - - LORD LISTER - GENAAMD RAFFLES - DE GROOTE ONBEKENDE. - - NO. 399 EEN GEVAARLIJK AVONTUUR. - - - - - - - - -EEN GEVAARLIJK AVONTUUR. - -HOOFDSTUK I. - -ONVEILIG NEW-YORK. - - -Een oogenblik had het den New-Yorkers toegeschenen, alsof in zeker -opzicht de criminaliteit in hun stad een weinig aan het minderen was, -speciaal wat betreft beroovingen op den openbaren weg, scheen er eenige -verbetering te zijn waar te nemen, al was die dan ook waarlijk zeer -gering te noemen. - -Het had den schijn, alsof de leidende hand ontbrak, die al deze -beroovingen, of althans een groot gedeelte daarvan, scheen te regelen, -en als het ware als de regisseur optrad van deze naargeestige komedies -of om juister te zijn als de regisseuse. - -Want de politie wist, en een groot gedeelte van het publiek wist het -eveneens, dat de persoon, die aan het hoofd stond van de bende, welke -zich speciaal toelegde op beroovingen, een vrouw was, en nog wel een -zeer jonge, een kind nog bijna, aan wie zelfs haar slachtoffers den -bijnaam hadden gegeven van het “Meisje met de Madonna-Oogen”. - -Langzamerhand was reeds meer uitgelekt aangaande deze geheimzinnige -persoon, en afgaande op de mededeelingen van de goedgeloovige -slachtoffers der sluwe bedriegster, had de politie een soort -signalement van haar kunnen samenstellen: schoon, onschuldig gezichtje, -een weinig olijfkleurig, zooals de vrouwen in sommige Noordelijke -provincies van Italië zijn, prachtige blauwe oogen, als twee -vergeet-mij-nietjes, en weelderig blond haar. - -Wat haar naam betreft, die was alleen bekend bij de politie en bij zeer -weinig andere personen, die in dit verhaal een rol zullen spelen. - -Zij heette Canny Macleod, zoo was de naam van haar vader, een braaf en -oppassend werkman, die verteerde van verdriet wegens het misdadig leven -van zijn eenig kind, dat reeds op haar veertiende jaar het ouderlijk -huis was ontloopen, maar reeds was zij onder minstens een half dozijn -andere namen opgetreden, om met des te meer succes haar bedriegerijen -in praktijk te kunnen brengen, door zich bijvoorbeeld voor te doen als -kamenier of dienstmeisje, het vertrouwen van haar meesteres te winnen, -hun gewoonten nauwkeurig te bespioneeren en dan later van die kennis -gebruik te maken, om hen, alleen of in samenwerking van haar -medeplichtigen, des te beter te kunnen berooven. - -Het spreekt van zelf dat de New-Yorksche politie aanstonds den strijd -had aangebonden tegen de bende van Canny Macleod, die de minnares bleek -te zijn van een zekeren Black Pete, een zeer gevaarlijken bandiet, die -eveneens ijverig door de politie werd gezocht, wegens minstens een half -dozijn zware misdaden. - -En in dien strijd werd zij sedert eenige weken bijgestaan door een -geheimzinnigen helper, dien zij slechts zeer even en dan nog onder een -vermomming, te zien had gekregen. - -Wie die helper was—de politie had er een sterk vermoeden van,—een -vermoeden dat wel bijna zekerheid mocht heeten, maar zekerheid had zij -dienaangaande nog altijd niet. - -En ofschoon die hulp reeds eenige malen was gebleken van onschatbare -waarde te zijn, zoo kon de politie haar toch slechts schoorvoetend en -als met tegenzin aanvaarden, want de man, die haar bood, moest eveneens -onder haar vijanden worden gerekend—het was de Londensche -Gentleman-Inbreker, John Raffles. - -Alleen het noemen van dien naam reeds was voor alle -politie-autoriteiten in Engeland, en in mindere mate ook voor de -Amerikaansche, ruimschoots voldoende, om hen in groote opwinding te -brengen. - -En de Amerikaansche bladen zouden niet geweest zijn, wat zij inderdaad -waren, als zij zich niet aanstonds met ware woede op dit prachtige -onderwerp hadden gestort: “De Gentleman-Inbreker, de langjarige vijand -van Scotland Yard, op de zijde van de New-Yorksche politie in den -strijd tegen het geboefte.” - -Het was een gegeven, dat nooit uitgeput raakte, omdat er telkens nieuwe -verrassende wendingen ontstonden, en er aan het vernuft van John -Raffles waarlijk geen einde scheen te komen—evenmin trouwens als aan de -sluwheid van de bandieten. - -Het was een strijd, zooals men zelfs in New-York nog nooit had -aanschouwd. - -Maar zooals gezegd—er scheen een geringe kentering te zijn ingetreden -en het was alsof vooral de beroovingen te New-York minder werden. - -Helaas—het zou slechts een tijdelijke verbetering van zeer korten duur -blijken te zijn. - -En het publiek zou ook al vrij spoedig vernemen, waaraan deze geringe -verbetering was toe te schrijven. - -De bladen brachten namelijk het bericht, dat Canny Macleod, het “Meisje -met de Madonna-Oogen”, door toedoen van Raffles eenigen tijd in de -onmogelijkheid was gesteld, haar misdadige praktijk uit te voeren, en -daarenboven eenige dagen in de stad Saint Louis moest hebben -doorgebracht, waarheen zij gereisd was in gezelschap met een -eerwaardigen professor, den befaamden Asyroloog Jerôme Daring, die haar -bewusteloos en half verhongerd op de straat had gevonden, en zich haar -lot had willen aantrekken. - -Natuurlijk had Canny slechts een lage rol gespeeld, en was het er haar -slechts om te doen geweest, in het huis van den zeer rijken geleerde te -Saint Louis te worden opgenomen. - -Maar wie schetst de verbazing van het krantenlezend publiek, vooral dat -van Saint Louis, toen het vernam, dat niemand anders dan John Raffles -de rol van Jerôme Daring had gespeeld, en nog wel met toestemming van -den ouden heer zelf, die weliswaar niet had geweten, dat hij met den -Grooten Onbekende te doen had gehad—dat vernam hij pas later uit de -bladen. - -Het had dien keer slechts weinig gescheeld, of Raffles was er op -geniale wijze in geslaagd, niet alleen het meisje met de -“Madonna-Oogen”, maar ook haar medeplichtigen, die slechts wachtten op -haar sein, om den rijken geleerde van zijn geld en kostbaarheden te -berooven, in handen van de politie kunnen overleven. - -Door een kleine onvoorzichtigheid evenwel, werd de argwaan gaande -gemaakt van Canny Macleod, en het sluwe schepsel doorzag ontijdig den -geheelen toeleg, en herkende John Raffles onder het mom van Jerôme -Daring. - -Zij wist de politie te waarschuwen, die juist in aantocht was om haar -te arresteeren, en slechts op het uiterste oogenblik, door de hulp van -zijn trouwen chauffeur, James Henderson, wist Raffles te ontvluchten, -in gezelschap van Charly Brand, zijn onafscheidelijken vriend, die er -op gestaan had, zijn gevaarlijke avonturen te New-York te deelen. - -Met dat al was het “Meisje met de Madonna-Oogen” weder op vrije -voeten, dat zou den New-Yorkers maar al te spoedig weer duidelijk -worden. - -Want in den nacht van denzelfden dag, waarop de ochtendbladen van Saint -Louis het opzienbarend bericht bevatten van de persoonsverwisseling van -professor Daring en John Raffles, hadden er te New-York in een -tijdsverloop van slechts weinige uren niet minder dan drie beroovingen -op den openbaren weg plaats, waarbij telkenmale de slachtoffers -bedwelmd werden gevonden, en waarin de hand van het “Meisje met de -Madonna-Oogen” onmiskenbaar was. - -Men had letterlijk niets wat eenige waarde had, op den persoon van de -beroofden achter gelaten, hun beurs, hun ringen, hun dasspelden, -portefeuilles, gouden manchetknoopen, overhemdknoopjes—alles was -verdwenen, tot zelfs de vulpenhouders—want de pennen waren immers van -goud. - -Dat was waarlijk een zeer onaangenaam nieuws, en het werd er niet beter -op, toen er reeds den nacht daarop opnieuw twee beroovingen plaats -hadden. - -De lichamen van de beide bewustelooze slachtoffers werden nauwelijks -een kwartier uur gaans van elkaar gevonden. - -Opnieuw sloeg de schrik den New-Yorkers om het hart. - -Men moest zich thans niet alleen verdedigen tegen de autobandieten, die -met de revolver in de vuist banken, juweliers- en andere gebouwen -binnendrongen, tegen de dieven en inbrekers, kortom tegen al het -gespuis, dat de wereldstad onveilig maakte—men moest zich nu ook -verwegen tegen kinderen nog haast. - -De werkwijze van Canny Macleod scheen zeer eenvoudig te zijn. - -Alle slachtoffers waren het daaromtrent met elkander eens, dat zij op -straat, laat in den nacht, en meestal op een afgelegen plek werden -aangesproken door een zeer bevallig, weenend jong meisje, in havelooze -kleeren, en somtijds blootsvoets, dat hen tegemoet trad, en hen smeekte -om een weinig geld, teneinde een onderdak te gaan zoeken. - -En niemand was er, die weerstand scheen te kunnen bieden aan den -smeekenden blik in de groote, onschuldige, blauwe oogen, de -vergeet-mij-niet-oogen. - -En terwijl men de hand naar den zak bracht, om de beurs er uit te -halen, en een paar woorden van medelijden sprak, haalde het sluwe -creatuur een met zeer bedwelmende stof gedrenkten zakdoek te -voorschijn, en drukte dien bliksemsnel op neus en mond van het -slachtoffer, terwijl zij zich zelf met de vrije hand den neus dicht -hield. - -Het verraderlijke goed was zóó bedwelmend, dat zijn uitwerking zich -onmiddellijk deed gelden—een enkele ademhaling was voldoende om zijn -invloed te ondergaan, en in de meeste gevallen hadden de slachtoffers -niet het besef, dat zij op den grond vielen. - -Wat er verder met hen gebeurde, bleef natuurlijk een diep geheim voor -hen, zij zagen noch hoorden het, maar de politie nam aan, dat Canny -Macleod met minstens twee, en waarschijnlijk drie medeplichtigen -“werkte”, die ieder een zeker deel der kleedingstukken voor hun -rekening namen, zoodat de berooving in een zeer korten tijd kon worden -uitgevoerd. - -De één hield zich alleen met den pantalon bezig, de tweede met het -vest, de derde met den rok of jas, terwijl Canny zelve de overjas, de -pels of regenjas onderzocht. - -Onveranderlijk waren de slachtoffers leden van de betere standen, en in -de meeste gevallen waren zij rijk, waaruit met zekerheid mocht worden -afgeleid, dat zij reeds eenigen tijd van te voren waren nagegaan door -spionnen van de bende. - -Men kon hier van een voortreffelijke organisatie spreken, want men kon -er niet aan twijfelen, of de bende van Canny Macleod bezat een rijken -schat van gegevens omtrent een zeer groot gedeelte der bewoners van -Broadway, Fifth Avenue, Central Park en die van de Eerste tot de -Twintigste straat. - -Maar menigmaal ook lieten zij het toeval handelend optreden, en -beroofden den eersten den beste—mits hij slechts het uiterlijk -vertoonde van een rijk man, en de gelegenheid gunstig was. - -Deze methode was hun eens bijna noodlottig geworden, toen zij toevallig -een zeer krachtig en vastberaden man tot slachtoffer uitkozen. - -Deze zag juist bijtijds den gevaarlijken zakdoek aankomen, wist hem te -ontwijken, en greep onder het uitstooten van een vloek naar Canny, die -hem echter vlug als water ontglipte, en dadelijk een waarschuwingskreet -liet hooren, waarop een drietal kerels kwam toestormen, allen met -messen bewapend. - -De aangevallene bleek echter niet voor een klein geruchtje vervaard te -zijn, want binnen enkele seconden had hij twee aanvallers neergeslagen -waarop de derde het verstandiger vond, het hazenpad te kiezen. - -Wat Canny betreft—zij had zich uit de voeten gemaakt, zoodra zij -bemerkte, dat de strijd ten nadeele van haar partij zou worden beslist. - -De twee bandieten konden worden gearresteerd door eenige agenten, die -op het geschreeuw waren komen toeloopen, maar men wist maar al te goed, -dat hiermede de zaak niet uit was, wat beteekenden twee bandieten op -een bende, die op zijn minst wel twee honderd leden telde. - -Zoo stonden dus de zaken, toen John Raffles, Charly Brand en James -Henderson opnieuw het Astor-Hotel betraden, dat zij slechts weinige -dagen te voren verlaten hadden, om zich naar Saint Louis te begeven. - -Het spreekt vanzelf, dat zij hun uiterlijk een volkomen verandering -hadden moeten laten ondergaan, want het was nu reeds bekend, op welke -wijze professor Jerôme Daring zijn identiteit tijdelijk had afgestaan -aan een heer, die zich als graaf Grasham in het vreemdelingenregister -had laten noteeren. - -Henderson, de reus, had het zich moeten laten welgevallen, in een neger -te worden herschapen, niet zulk een nikker, als men wel eens op het -tooneel ziet, en die op een kwartier uur gaans verraadt, dat hij zijn -gelaat met potloodzwart of met gebrande kurk heeft bewerkt, maar een -man die men zelfs op een voet afstands voor een echten neger zou -houden, daar de kleurstof, door Raffles aangewend, de zwarte huidskleur -volkomen natuurgetrouw imiteerde. - -Misschien waren de oogen van Henderson wel wat te licht voor een neger, -maar dat was dan ook de eenige aanmerking, die men op de gelijkenis zou -kunnen maken. - -Wat Raffles betreft, hij had zich veranderd tot een tamelijk -onbeschaafden Californiër, met een groote sombrero op, een lange sik, -borstelige wenkbrauwen, een landbouwer, zoo achter den ploeg -weggeloopen, en die alleen naar de groote stad kwam, omdat het niet -anders ging, en hij er voor zijn zaken noodzakelijk moest zijn. - -Charly Brand ging door voor zijn zoon, en hij was een vlasharig -jongmensch met een niet al te snugger gezicht, en die zich zeer onthuis -scheen te gevoelen te midden van al die welgekleede, deftige dames en -heeren, die zich zoo ongedwongen wisten te bewegen. - -Aan Henderson was de rol van den negerbediende toevertrouwd, en hij -verdween aanstonds naar de beide logeerkamers van vader en zoon, om -daar de bagage te ontpakken. - -De “office clerk”, die Raffles nog slechts weinige dagen herhaaldelijk -gezien had, bleek niet de minste achterdocht te koesteren, en van een -herkenning was ook geenszins sprake. - -Raffles liet zich zelf en Charly inschrijven als “Hannibal en Nepomuk -Sloan” en daarop trok hij onmiddellijk met den jongen man naar de -eetzaal, waar de kellners hem tersluiks met spottende en minachtende -blikken opnamen, zij wisten maar al te goed, dat de Californische -landbouwers, hoe rijk ook, niet uitblinken in het geven van fooien. - -Raffles bestelde iets, en toen de kellner zich weder verwijderd had, -keek hij Charly met een glimlach om de dunne lippen aan, en zeide: - -“Daar zitten wij weer.” - -“Ja, een belangwekkende ervaring, maar dan ook niets rijker.” - -“Wij waren niet uitgetrokken naar Saint Louis om rijk te worden, -Charly, wij waren slechts heengegaan om te pogen het “Meisje met de -Madonna-Oogen” onschadelijk te maken, het afschuwelijke schepsel, dat -getuige heeft willen zijn van mijn doodstrijd, toen ik tot mijn ongeluk -in de macht van haar medeplichtige was geraakt.” - -“Ik moet erkennen, dat wij met een bijzonder sterke tegenpartij te -maken hebben, Raffles,” hernam Charly op zachten toon. - -“Wij hebben het aan onze eigen onvoorzichtigheid te wijten, dat zij ons -ontkomen is, en eerlijk gezegd hadden wij niets beters verdiend, dan -dat de politie ons gearresteerd had, misschien zal het ons een les -zijn, voortaan een weinig beter acht te geven, als wij te doen hebben -met een schepsel als Canny Macleod.” - -“Intusschen schijnt het, Raffles, dat zij alweder in New-York terug is, -sedert een paar dagen, tenminste wanneer de bladen het bij het rechte -eind hebben, die schrijven, dat zij niemand anders is dan de -bedrijfster van de nachtelijke beroovingen, die thans opnieuw in aantal -toenemen.” - -“Zij is het zeker, Charly,” hernam Raffles kortaf. “Het is haar methode -van werken. En waarom zou zij hier niet kunnen zijn? Zij is natuurlijk -eergisteren onmiddellijk met haar medeplichtigen weder uit Saint Louis -vertrokken, om naar New-York terug te keeren, toen zij bemerkte, dat de -grond haar daar te heet onder de voeten zou worden. New-York is heel -wat grooter dan Saint Louis, en zij heeft hier veel meer gelegenheid om -zich te verbergen bij een van haar vele vrienden.” - -“Mag ik je een vraag stellen, Raffles?” vroeg Charly na eenigen tijd, -nadat de kellner, die de gevraagde gerechten had gebracht, zich weder -verwijderd had. - -“Laat eens hooren.” - -“Wat doen wij hier nu eigenlijk nog, en waarom keeren wij niet zoo -spoedig mogelijk naar Londen terug?” - -“Omdat wij het doel nog niet bereikt hebben, dat wij ons hadden -gesteld,” antwoordde Raffles kalm. “Je weet, dat het oorspronkelijk -alleen mijn plan was geweest, eens kennis te maken met het “Meisje met -de Madonna-Oogen”. Door van mijn vliegmachine gebruik te maken, die in -tien uren den afstand van Londen naar New-York kan afleggen, maakten -wij een soort pleizierreisje. Ik meende dat Canny Macleod een -belangwekkende persoonlijkheid zou zijn; in zekeren zin is zij dat ook, -maar naar ik meen vooral voor psychiaters en geneeskundigen. Ik wist -dat zij een dievegge was, en een sluwe comediante, maar ik heb niet -kunnen vermoeden, dat er zulk een lage, tijgerachtige ziel zou huizen -in dat schoone omhulsel. En nu mijn verblijf hier mij de overtuiging -heeft geschonken, dat ik er een goed werk aan doe, wanneer ik de -samenleving van dit schepsel bevrijd, dat wreedheid aan bloeddorst -paart, nu zal ik niet rusten, eer ik mijn doel bereikt heb.” - -“Ik vrees dat de bereiking van je doeleinden er niet gemakkelijker op -is geworden, Raffles, nu Canny Macleod op haar hoede is, en weet dat -zij zich in acht voor je moet nemen.” - -“Des te belangwekkender zal de strijd zijn, mijn waarde,” hernam -Raffles. “Vergeet niet, dat thans mijn ijdelheid er mee gemoeid is. -Tweemaal heeft het schepsel mij verslagen, eenmaal zelfs bijna ten -koste van mijn leven, en ik sta er bepaald op, dat de derde zet voor -mij zal zijn. Verveel je je hier soms?” - -“Beware, Raffles,” kwam Charly, met een zacht lachje. “Wat een vraag. -Hoe kan men zich vervelen onder deze omstandigheden, en terwijl zelfs -ons leven gevaar loopt, dat is mij niet recht duidelijk.” - -“Welnu, als dat zoo is, dan kan ik ook niet inzien, waarom wij niet -hier zouden blijven, totdat ik mijn plannen verwezenlijkt heb. Ik heb -het er nu eenmaal op gezet, die duivelsche vrouw ten onder te brengen -en ook haar minnaar, Black Pete.” - - - - - - - - -HOOFDSTUK II. - -EEN ONTDEKKING. - - -Dienzelfden avond bezochten “Hannibal Sloan” en zijn spruit een der -vele theaters van New-York. - -Zij hadden aan den portier te kennen gegeven, dat zij waarschijnlijk -zeer laat zouden terug keeren, daar zij New-York des nachts ook eens -wilden bezichtigen, en toen zij den man den rug toekeerden, had deze -eens voor zich heen gegrinnikt, de schouders opgehaald, en bij zich -zelf de opmerking gemaakt, dat het nachtelijke New-York voor twee zulke -“grasnegers” groote gevaren verborg. - -Maar als zij zich daaraan bloot willen stellen, dan moesten zij het -zelf maar weten. - -De voorstelling was omstreeks elf uur geëindigd, en Raffles en Charly -bereikten met den stroom bezoekers de straat. - -De schouwburg was in de Twintigste straat gelegen, en slechts honderd -passen verder schitterden oogverblindend de lichten van Broadway, de -tallooze schitterende reclames, die gemeentelijke verlichting bijna -overbodig maakte. - -Een oogenblik stond Raffles besluiteloos stil, en toen zeide hij: - -“Het is voor den tijd van het jaar buitengewoon fraai weder—heb je er -iets tegen een kleine wandeling te maken?” - -“Niet het minst,” antwoordde Charly haastig. “Het was wat benauwd in -den schouwburg, en ik heb er een weinig hoofdpijn gekregen. Een -wandeling in de frissche avondlucht zal mij goed doen. Waar wil je -heengaan?” - -“Het doet er niet toe. Wij zijn hier niet ver van het Central Park, -daar kunnen wij mijnentwege heengaan.” - -Langzaam liepen de beide mannen de breede, helder verlichte straat ten -einde. - -Reeds zagen zij op eenigen afstand de toppen van de hooge boomen in het -reusachtige Central Park. - -Het was hier tamelijk stil, maar ook hier was een zee van licht, -voornamelijk afkomstig van de geweldige groote lichtreclames op de -daken of tegen de voorgevels der huizen. - -Het genoemde park wordt door een aantal breede, fraaie lanen -doorsneden, en het is dag en nacht geopend. - -Langzaam richtten de beide vrienden, die niet veel gesproken hadden, -hun schreden daarheen, en een oogenblik later wandelden zij in het -schoone park. - -Het was een verrukkelijke lente, zooals men er in jaren geen had -genoten, en allerwege stonden struiken en planten reeds in bloei. - -Het was hier tamelijk stil, want het park dient alleen als doorgangsweg -voor degenen, die in de huizen er omheen wonen. - -Hier en daar verlichtten de electrische bollen het struikgewas, en de -breede laan, waarin de vrienden zich thans bevonden. - -Enkele malen waren zij een politieagent gepasseerd, die evenals zij -scheen te genieten van den heerlijken avond, en rustig voorbij -wandelde, de handen op den rug gevouwen, het koordje van den -gummiknuppel om den pols bevestigd. - -Van afstand tot afstand waren gemakkelijke banken geplaatst, en op een -daarvan ongeveer in het midden van het park namen de beide vrienden -plaats. - -Zij staken hun pijpen op, met geurige Virginia-tabak gevuld, daar een -sigaret in hun mond wel wat zonderling zou hebben gestaan, en lieten -hun blikken in het rond waren. - -En daarbij bleven de oogen van Charly gevestigd op een schijnbaar -vormelooze massa, die aan het begin van een breede zijlaan op den grond -lag, het leek wel een hoop zand, maar daarvoor was het toch wel wat te -donker. - -“Wat is dat daar toch?” vroeg de jongeman op zachten toon, met zijn -doornenstok in de richting van het vormelooze ding wijzend. “Daarginds, -dichtbij den voet van dien grooten eik, tusschen den boom en de bank.” - -Raffles tuurde scherp in de duisternis, met half dichtgeknepen oogen, -en eensklaps stond hij op, en zeide kortaf op gedempten toon: - -“Ga eens mede, wat ziet dat voorwerp er zonderling uit.” - -Van hun bank af moesten de beide vrienden de grintlaan schuin -oversteken om het begin te bereiken van de zijlaan. - -Die plek was vrijwel in duisternis gehuld, want de eerstvolgende -lantaarn bevond zich op tamelijk grooten afstand, en het loof van -boomen en struikgewas was reeds tamelijk moeilijk voor de lichtstralen -doordringbaar. - -En reeds toen de beide vrienden de laan halverwege hadden overgestoken -zagen zij, wat het schijnbaar levenlooze ding was, een man, die met het -gelaat voor over op den grond lag uitgestrekt, een weinig terzijde van -de zijlaan, en half onder een boschje rhododendronstruiken verborgen. - -Aanstonds versnelden zij hun passen, en het volgend oogenblik stonden -zij over den man heengebogen en wentelden hem om. - -Zij keken in een bleek, strak gelaat van een nog jongen man, zeker niet -ouder dan dertig jaar, elegant gekleed, en die blijkbaar tot de hoogste -standen behoorde. - -De oogen waren half gesloten, en door de oogleden zag men alleen het -wit schemeren. - -De overjas, het rokvest waren opengeknoopt, de broekzakken puilden naar -buiten, het slachtoffer was totaal uitgeschud. - -Want dat men hier te doen had met een beroofde bleek maar al te -duidelijk. - -Raffles knielde naast den bewustelooze neder, bukte zich over het -bleeke gelaat, rook even aan den halfgeopenden mond, en zeide op -zachten toon: - -“Chloroform en nog iets anders. Wel Charly, dit is al een zeer -bijzonder toeval.” - -“Wij hebben natuurlijk te doen met een slachtoffer van Canny Macleod.” - -“Dat is ten minste zeer waarschijnlijk. Maar stil eens, wat is dat -daar?” - -Zijn blik was op een der krampachtig gesloten vuisten van den beroofde -gevallen. - -De vingers waren stijf gesloten om een stukje goed, een flard van een -vrouwenrok of iets dergelijks. - -Slechts met groote moeite slaagde Raffles er in, de stijve vingers open -te maken, en het flard te bevrijden. - -Hij bekeek het nauwkeurig bij het licht van zijn zaklantaarn, en bromde -toen voor zich heen: - -“Ik kan mij niet herinneren, dat Canny een japon droeg van deze stof, -toen wij haar de laatste maal zagen, maar het is waar ook, de professor -had haar nieuwe kleederen gekocht. Nu, in ieder geval is het wel de -moeite waard dunkt mij gebruik te maken van dit stukje goed.” - -“Op welke wijze?” vroeg Charly nieuwsgierig. - -“Natuurlijk door een hond, een goeden speurder lucht te geven aan dit -kleine voorwerp.” - -“En denk je dat dat succes heeft in een stad als New-York?” hernam -Charly op ongeloovigen toon. - -“Wanneer de omstandigheden gunstig zijn, ja. En dat zijn zij in -tweeërlei opzichten. Ten eerste kan de berooving niet langer dan -hoogstens een uur geleden hebben plaats gehad, want daarvoor was het -zelfs hier in het park te druk. Het spoor is dus nog versch, warm, -zooals de vakterm luidt. Ten tweede is het reeds laat, en het verkeer -is, vooral in deze buurt, zeer verminderd. Een goede hond zal dus niet -al te veel moeite hebben, het spoor te volgen, natuurlijk -verondersteld, dat de bandieten niet van een automobiel gebruik hebben -gemaakt, want dan wordt de zaak wel wat moeilijker.” - -“En wat is de slotsom van dat alles?” - -“Dat wij zoo spoedig mogelijk nut zullen trachten te trekken uit dit -kleine flardje, hetwelk door den aangevallen man waarschijnlijk op het -laatste oogenblik uit den versleten rok van het “Meisje met de -Madonna-Oogen” is gescheurd, toen hij zich in zijn val onwillekeurig -ergens aan trachtte vast te houden.” - -“Maar hoe kom je zoo spoedig aan een hond?” - -“Er zijn nog genoeg koffiehuizen open, waar wij een adresboek kunnen -inzien. Wij moeten naar den dichtstbijzijnden hondenkoopman gaan, in de -hoop, dat wij daar een dier vinden, dat voor ons doel geschikt is.” - -“En deze bewustelooze man?” - -“Wij zullen wel een agent waarschuwen, opdat hij naar een gasthuis kan -worden overgebracht, of naar een politiepost, om daar in behandeling te -worden genomen.” - -“Had hij geen kaartje in zijn zak, een adres?” - -“Niets van dien aard, anders kon men hem natuurlijk aanstonds naar zijn -huis overbrengen. Maar stil, daar komt al een ordebewaarder aan, wij -zullen hem er bij roepen.” - -Inderdaad kwam er op dat oogenblik een agent van politie voorbij -slenteren, met den blik op den sterrenhemel gericht, en die zeker reeds -tienmaal deze plek was gepasseerd, zonder het lichaam van den -bewustelooze te hebben opgemerkt. - -Raffles schreeuwde iets, en dadelijk kwam de man verschrikt toeloopen. - -“Wat is er aan de hand? Waarom schreeuwt gij zoo?” vroeg hij, terwijl -hij van Raffles naar Charly keek. - -“Ik schreeuwde, goede vriend, om u opmerkzaam te maken,” antwoordde -Raffles lakoniek. “Zie eens hier, wat wij op den grond hebben -gevonden.” - -Hij trad een weinig terzijde, en wees op het lichaam van den jongen -man, die nu op den rug lag, en levenloos leek. - -“Een doode!” riep de agent van politie ontzet uit. - -“Niet dood, slechts bewusteloos,” hernam Raffles. “En van alles wat hij -bezat beroofd, zooals gij bij een onderzoek van zijn zakken zult kunnen -zien.” - -De agent bukte zich, legde zijn hand op het warme lichaam, keek -beurtelings Raffles en Charly onderzoekend en streng aan, en zeide -toen, terwijl hij zijn gummiknuppel vaster omklemde: - -“Daar zult gij beiden wel meer van weten?” - -“Niet meer dan gij, goede vriend,” zeide Raffles bedaard. “Bespaar u de -moeite onzinnige gevolgtrekkingen te maken, omdat gij ons toevallig in -de nabijheid van het lichaam aantreft. Denkt gij soms dat wij u -geroepen zouden hebben, als wij zelf schuldig zouden zijn aan de -berooving?” - -De agent scheen in te zien, dat dit inderdaad wel een weinig zonderling -zou zijn, maar zijn wantrouwen was gaande gemaakt, en daarom hernam hij -op barschen toon: - -“Uw naam en woonplaats?” - -“Hannibal en Nepomuk Sloan, uit Kentishville.” - -“Gij zult zoo goed zijn, mij naar het bureau van politie te -vergezellen,” hernam de agent van politie streng. - -“Het spijt mij waarlijk, mijnheer de agent, maar daartoe ontbreekt mij -de tijd en de lust,” gaf Raffles schouderophalend te kennen. “Ik ben -een vreemdeling en ik moet niets hebben van onaangenaamheden met de -politie. Wij hebben hier dezen man gevonden in bewusteloozen toestand, -en van al zijn sieraden en geld beroofd, wij hebben er u dadelijk bij -geroepen en meer kunt gij onmogelijk van ons vergen. Op het -politiebureau evenmin als hier zouden wij u kunnen zeggen, wie die man -is, om de eenvoudige afdoende reden, dat wij het niet weten. Wij hebben -niets van de roovers gezien, wij weten dus ook niet in welke richting -zij gevlucht zijn, en dat is alles.” - -“Daarmede heb ik niets te maken,” hernam de agent met stemverheffing. -“Volg mij naar het politiebureau, dan kunt gij uw verklaring aan den -commissaris afleggen. En ik zou u aanraden om aanstonds mijn bevel op -te volgen, want ik verzeker u, dat ik niet van gekscheren houd.” - -“Wat dat betreft, ik evenmin,” kwam Raffles kalm. - -Hij stak snel de rechterhand uit, en het volgende oogenblik rolde de -politieagent, tegen de kin geraakt, als een aangeschoten konijn om en -om, en bleef stil liggen. - -“Voor vijf minuten heeft hij zijn bekomst wel,” zeide Raffles lakoniek. -“Het is zijn eigen schuld, waarom was de man ook zoo lastig. Wij hebben -nu waarlijk wel wat anders te doen, dan geheel nutteloos bezoeken te -brengen op bureaux van politie. Het zal hem misschien een les zijn, bij -een volgende gelegenheid niet zulke dwaze vragen te stellen. En kom nu -spoedig mede, voor hij zich van den slag hersteld heeft.” - -Raffles had Charly bij den arm genomen, en voerde hem haastig weg van -de plek waar de politieagent tot zijn schade zooeven ervaren had, dat -men niet ongestraft den Gentleman-Inbreker kon afhouden van zijn plan. - -Een paar minuten later hadden zij een der uitgangen van het park -bereikt, en gingen het eerste het beste koffiehuis binnen, waar zij -zich een adresboek lieten geven, en daaruit de adressen noteerden van -een aantal hondenkooplieden, scheerders en kennelhouders. - -Met het kleine lijstje gewapend, verlieten zij weder het koffiehuis, en -richtten hun schreden naar het eerste adres, dat op hun lijstje -voorkwam, en dat het dichtst in de buurt was. - -Het was bijna halfeen in den nacht, toen zij in een smalle steeg -stilstonden voor een klein en tamelijk morsig uitziend huis, waar zich, -naast de vervelooze deur, een winkelkast bevond, waarin een soort kooi -was neergezet, voor de helft bevolkt door konijntjes, voor de andere -helft door een nest jonge katten. - -Op de deur was een houten plankje bevestigd, hetwelk het opschrift -droeg: - -“Derrick Hunter, in honden, konijnen, katten en vogels.” - -Het geheele huis was in duisternis gedompeld, en de winkeldeur was op -slot, maar dit was voor Raffles geen beletsel, om zoo hard hij kon aan -de winkelschel te trekken. - -Het holle geluid van de ouderwetsche bel was duidelijk tot op straat -hoorbaar, maar daar binnen bleef het stil. - -Dit duurde slechts eenige seconden, want daarna barstte een woedend -concert van jankende, blaffende, snauwende en blazende kreten los, -hoogstwaarschijnlijk veroorzaakt door de pensionnaires van den heer -Hunter, die aldus onverwachts in hun nachtrust werden gestoord. - -Een oogenblik later werd er op de eerste verdieping een raam -opengeworpen, en er verscheen een ruig mannenhoofd, beplant met een bos -verward haar, en uit den mond van dat hoofd klonk het woedend: - -“Wilt gij dat ik u een baksteen op de hersens gooi, of zal ik een paar -van mijn honden op u afsturen. Gij hebt het maar voor het kiezen.” - -“Wij wenschen noch het een, noch het ander, mijnheer Hunter, wij -wenschen u slechts twintig dollar te laten verdienen, zonder eenige -moeite, dan ons vijf minuten te woord te staan.” - -Dit antwoord scheen den hondenkoopman glanzende vooruitzichten te -beloven, want hij bromde nog iets, trok zijn warrig hoofd terug, sloot -het raam, en even later hoorden de beide mannen hem nijdig uitvaren -tegen de honden, die onmiddellijk zwegen. - -Toen klonk het terugschuiven van een paar grendels, de winkeldeur werd -op een kier geopend, en nu hadden Raffles en Charly het uitzicht op een -zeer groote revolver, en op een kleine dievenlantaarn, waarmede de heer -des huizes achtereenvolgens hun gelaat belichtte. - -Het onderzoek scheen hem te bevredigen, want hij deed brommend den -ketting van de deur, liet de bezoekers binnen, stak zijn revolver weer -weg, en zeide na de deur zorgvuldig te hebben gesloten: - -“Neem mij niet kwalijk, dat ik eenige voorzorgsmaatregelen genomen heb. -Gij zult mij begrijpen als ik u zeg, dat de politie al menigmaal een -van mijn honden heeft gebruikt bij de arrestatie van een misdadiger, en -dat nemen de bandieten mij kwalijk. Zij hebben mij al eens gedreigd, en -daarom ben ik ook altijd gewapend. En zeg mij nu wat gij wenscht.” - -“Niets anders, mijnheer Hunter, dan dat gij ons zegt, of gij ons voor -dezen nacht uw besten speurhond kunt leenen. Zooals ik u reeds zeide, -heb ik er twintig dollars voor over.” - -Hunter scheen een oogenblik na te denken, en zeide toen een weinig -weifelend: - -“Het is een aardige prijs, maar.... gij moet mij behoorlijk staangeld -betalen, en ik moet weten waarvoor gij den hond noodig hebt.” - -“Wat het eerste betreft, die voorwaarde is reeds ingewilligd. Wat het -tweede aangaat, wij hebben aanstonds een goeden hond noodig, om een -spoor te kunnen volgen van.... een groot misdadiger, die deze stad heel -onveilig maakte.” - -“Dan wil ik mij niet verder met uw zaken bemoeien, mijnheer, ik denk -dat gij particuliere detectives zijt.” - -“Zoo is het. Wij hebben niet ver hier vandaan een misdaad ontdekt, het -spoor van de vluchtelingen is nog warm, en ik weet zeker, dat een hond -met een goeden neus het zal terugvinden.” - -“Dan geloof ik dat ik wel heb, wat gij noodig hebt, mijnheer. Wees zoo -goed mij even te volgen.” - -Hunter ging de beide mannen voor. - -Hij liep de gang ten einde, en trad daarop een tamelijk groot vertrek -binnen waar in het midden slechts een kleine ruimte open was gelaten; -de drie van de vier wanden, en zelfs de wand waarin zich de schuifdeur -bevond, waren met groote en kleine kooien bezet, die bijna allen -bewoond waren. - -Dadelijk hieven alle honden een luid geblaf aan, waarschijnlijk om hun -blijdschap te kennen te geven, maar Hunter gebood hen weder stilte en -opende toen een der hokken, waaruit dadelijk een bastaard-terrier te -voorschijn sprong, een kruising tusschen een schippertje en een -Airdale-terrier. - -De hond was vrij groot, ruigharig en blijkbaar zoo gezond als een visch -en zeer sterk, in staat om mijlen en mijlen achtereen naast een rijwiel -mee te loopen, over hooge schuttingen te klauteren, en als het moest -een verdrinkende uit het water te helpen. - -Het beest was onmiddellijk naar zijn meester toegeloopen en ging op het -eerste bevel voor hem zitten. - -Raffles keek een oogenblik naar den schranderen kop, met de -glinsterende zwarte oogen, het grof-gebeende lichaam, de stevige -pooten, de verstandige uitdrukking van het gelaat, met zijn aan -weerszijden uitstekende snorren, en den wantrouwenden blik in de -donkere oogen. - -“Denkt gij dat de hond een spoor zal kunnen volgen, dat hoogstens een -paar uren oud kan zijn?” vroeg Raffles. - -“Ik overdrijf niet graag, mijnheer, en daarom zeg ik alleen maar tot -aan het einde van de wereld! Er is geen tweede hond zoo in geheel -New-York, dat durf ik op een briefje geven! Als iedere andere hond het -moet opgeven, dan weet King er nog altijd wat van te maken.” - -“Kan ik het beest voor dezen nacht meekrijgen?” - -“Ja, voor twintig dollar—en gij betaalt er twee honderd als staangeld, -en dat is eigenlijk nog te weinig, want eigenlijk gezegd is de hond -onbetaalbaar!” - -“Hier hebt gij er drie honderd—een kwitantie als ik u verzoeken mag!” -zei Raffles droogjes. - -De man ging haastig een kwitantie invullen, waartoe hij de schuifdeuren -moest openen, om in den eigenlijken winkel te treden, en al dien tijd -bleef King de beide vreemdelingen wantrouwend van onder zijn ruige -wenkbrauwen opnemen. - -Hunter keerde binnen enkele oogenblikken terug met het papier, maar -alvorens Raffles hem de drie honderd dollar ter hand stelde, vroeg hij: - -“Voor ik den hond meeneem—gelooft gij, dat hij mij zal willen volgen?” - -“Ja, maar alleen als ik het hem beveel, mijnheer,” antwoordde de man. -“Hij is tamelijk wantrouwend moet gij weten!” - -Hunter ging naast Raffles staan, terwijl hij den hond aan een dun touw -vasthield, streek zachtjes over den schouder van Raffles, sprak daarna -den hond vriendelijk toe, en bracht hem zoo aan het verstand, dat hij -met een vriend te doen had. - -De hond scheen dit volkomen te begrijpen, en eenige minuten later liet -hij toe dat Raffles hem vasthield bij den ring van den wurgriem, dien -het beest om den hals had. - -Hunter deelde nu nog mede, naar welke bevelen de hond gewend was te -luisteren en daarop verlieten de beide mannen met hun aanwinst de zaak -van Derrick Hunter weder, met de belofte, dat zij den hond bij het -krieken van den dag weder zouden terugbezorgen. - - - - - - - - -HOOFDSTUK III. - -OP WEG. - - -Allereerst begaven de beide vrienden, thans vergezeld door den terrier, -zich weder naar het Central Park, hetwelk nu nog stiller en donkerder -leek dan zooeven, en zoodra zij er weder waren binnengetreden, richtten -zij hun schreden naar de plek, waar zij het bewustelooze lichaam van -den beroofde hadden ontdekt. - -Zij hadden de plaats goed onthouden, en toen zij haar tot op honderd -meter afstands waren genaderd, stonden zij stil, teneinde zich te -overtuigen, dat alles veilig was, en zij zonder gevaar konden naderen. - -Niets liet zich hooren, en eindelijk waagden zij het erop, langzaam -naderbij te komen, daarbij zorgdragend, zooveel mogelijk in de schaduw -der groote boomen en van het dichte struikgewas te blijven, en den hond -zoo kort mogelijk aan het eind touw te houden, hetwelk Hunter den hond -bij wijze van lijn had aangeknoopt. - -Zij spitsten de ooren, om ieder verdacht geluid op te vangen, maar -alles was stil, en slechts heel in de verte hoorden zij nog het geraas -van het groote stadsleven. - -Het was ook, alles welbeschouwd, niet aan te nemen, dat de agent van -politie dien Raffles zoo hardhandig had moeten behandelen, ook maar een -oogenblik rekening zou hebben gehouden met de mogelijkheid, dat de -beide mannen die hij nu wel voor boosdoeners moest aanzien, nog eens -naar dezelfde plek zouden terugkeeren. - -Zoo bereikten zij het begin van de zijlaan weder, voorzichtig om zich -heen spiedend, maar er was volstrekt niets te bespeuren—noch van den -agent, noch van den bewustelooze—hij was zeker reeds weggehaald met de -auto-brancard, en naar het dichtst bijzijnde gasthuis vervoerd. - -Nu pas haalde Raffles het japonflard, dat hij met opzet in een stuk -papier had gewikkeld, uit zijn zak te voorschijn, bracht den hond tot -bedaren, door hem liefkoozend over den kop te streelen, en liet hem -vervolgens aan het stukje doek ruiken. - -Zelfs zonder dat Raffles iets behoefde te zeggen, scheen King -onmiddellijk te begrijpen, wat er van hem verlangd werd. - -Hij wendde den kop van het stukje doek af, en begon dadelijk, met den -snuit naar den grond gebogen, overal rond te snuffelen. - -Binnen enkele minuten had de hond het goede spoor gevonden—en hij liep -zoo snel weg, dat het touw bijna uit de vingers van Raffles geglipt -was, die moeite had den hond in zijn vaart bij te houden. - -Zonder ook maar een oogenblik te aarzelen, zette King zijn tocht voort, -liep het park uit, sloeg de Twintigste straat in, liep ook deze geheel -ten einde, en bereikte op deze wijze de kade van den Hudson, die hier -door New-York stroomt. - -De tocht had ongeveer een half uur geduurd, en gedurende al dien tijd -had King voortdurend met den snuit boven den grond geloopen, slechts -zeer zelden even stilstaande, waarop Raffles hem dan opnieuw liet -ruiken aan het stukje goed. - -Op de kade gekomen scheen de hond slechts zeer even te weifelen, maar -daarop stak hij haar in haar volle breedte over, en begaf zich naar den -kant van het water. - -Op deze plek lag het niveau van de kade een paar meter boven den -waterspiegel. - -De kademuur was bekroond door een steenen balustrade van ruim een meter -hoogte en als men daar overheen keek, dan zag men een tweede, lager -gelegen kade, waar kleine schuitjes konden meren, die groenten -aanvoerden van de boerderijen, welke een eind buiten de stad, dichtbij -de rivier gelegen waren, en voor wie het vervoer te water, hoewel het -iets langer duurde, verreweg de goedkoopste was. - -Op geregelde afstanden waren steenen trappen in den kademuur -uitgespaard, die toegang gaven tot de aanlegplaatsen. - -King zette zijn tocht onverdroten voort, tot hij, bij een dezer trappen -gekomen, haar zonder aarzelen afliep, en zoo de smalle aanlegkade -bereikte, waar zich een groot aantal kleine houten steigers bevond, -bestemd voor het meren van roeibooten, kleine lichters, motor- en -stoombootjes van niet te grooten diepgang. - -En hier scheen de hond eensklaps het spoor bijster te zijn geworden. - -Hij was tot vlak bij een dezer steigers geloopen, en draaide hier -onrustig in het rond, met den staart tusschen de beenen geklemd, en nu -en dan zachtjes jankend als een zelfbeklag. - -Toen stond hij stil, keek over het donkere water, waar slechts nu en -dan de duistere schaduw van een schip voorbijgleed, wendde zich toen -tot Raffles, ging op zijn achterste zitten, en keek zijn tijdelijken -meester aan, alsof hij wilde zeggen: - -“Het spijt mij—ik kan er niets aan doen—maar ik kan niet verder. Sla -mij er niet voor—ik heb mijn best gedaan!” - -Maar Raffles dacht er niet aan, het dier te slaan. - -Integendeel, hij haalde een expresselijk voor dit doel in het -koffiehuis gekochte worst te voorschijn, sneed er een flink brok af, en -gaf het aan den hond, terwijl hij hem prijzend toesprak. - -Hij had natuurlijk aanstonds begrepen, dat Canny Macleod -waarschijnlijk, vergezeld van haar medeplichtigen, zich op deze plek -had ingescheept aan boord van een motorbootje, die haar verderop had -gebracht—denkelijk was de eigenaar van die boot eveneens in het -complot, en lid van de gevaarlijke bende. - -De beide mannen keken elkaar teleurgesteld aan, want zij begrepen maar -al te goed, dat het volstrekt nutteloos was, onder deze omstandigheden -de achtervolging voort te zetten. - -Zeker, er lagen links en rechts van den verlaten steiger eenige -tamelijk groote schepen gemeerd, waarvan de bemanning misschien had -kunnen zeggen, in welke richting het bootje met Canny aan boord zich -verwijderd had—maar daaraan hadden zij al bitter weinig, want of dit nu -al stroomopwaarts of stroomafwaarts was geweest—het was ondoenlijk met -deze magere gegevens de achtervolging voort te zetten. - -Maar juist toen de twee mannen zich wilden verwijderen, begon King -zachtjes te grommen, en loerde, onbewegelijk als een beeld, over de -nauwelijks rimpelende oppervlakte van de breede rivier, waarop zich -hier en daar roode en groene lichten langzaam voortbewogen. - -Het schrandere dier scheen iets bespeurd te hebben, hetgeen tot -dusverre aan de aandacht van de beide mannen ontging—zijn instinct zou -hem dienaangaande niet bedriegen. - -En het duurde dan ook niet lang, of Raffles en Charly ontwaarde een -klein vaartuig, dat op dit oogenblik de rivier kwam oversteken, en -recht op den steiger scheen aan te houden. - -Zelfs op dien afstand was het te zien, dat het geen schoorsteen had, -het was dus klaarblijkelijk een motorboot. - -Ieder oogenblik scheen de hond in blaffen te willen uitbarsten, maar -Raffles bracht hem met een bevelend woord tot zwijgen, en wendde zich -daarop tot Charly. - -“Laten wij ons zoo spoedig mogelijk verschuilen—ik geloof, dat het -toeval ons gunstig is—daar komt een boot aan, en het zou mij volstrekt -niet verwonderen, als het dezelfde is, die Canny en haar metgezellen -gebruikt hebben om zich te verwijderen!” - -“Ik zie daar op den lagen wal een paar groote pakkisten—vandaar hebben -wij juist de trap in het oog, voor het geval de eigenaar van de boot -zich mocht verwijderen!” zeide Charly fluisterend. - -“Een goed idee!” hernam Raffles. “Kom dan maar spoedig mede!” - -In gebukte houding ijlden de beide mannen over de smalle, duistere -aanlegkade en bereikten de zware, groote kisten, waarvan er eenigen op -elkander waren gestapeld, die een voortreffelijke schuilplaats -opleverden. - -De kisten sloten niet volkomen tegen elkaar aan, en door de -opengebleven reten konden de twee mannen een gedeelte van de rivier, -den aanlegsteiger en de trap overzien. - -De motorboot had haar vaart nog aanzienlijk vertraagd, en gleed nu -zachtjes langs den aanlegsteiger, waarop zij onbewegelijk stil lag. - -De schroef sloeg nog even achteruit, een gedaante aan boord, die aan -het stuurwiel had gestaan, sloeg een dunnen tros om den aanlegpaal, -zette de motor af, verrichtte nog eenige werkzaamheden, waarvan de aard -op dien afstand niet was vast te stellen, en stapte toen van den rand -van het bootje op den steiger. - -Daar stond hij een oogenblik stil, om een sigaar aan te steken -blijkbaar, want het schijnsel van een lucifer, in de holte van zijn -beide handen tegen den wind beschermd, verlichtte gedurende eenige -oogenblikken een glad geschoren, geel gelaat, met breede kaken en dicht -ineengedrongen, rossige wenkbrauwen. - -Het duurde maar een kort oogenblik, en het schijnsel van de lucifer, -zoo dicht bij het gezicht gehouden, werkte bedriegelijk, maar toch -meenden Raffles en Charly deze trekken al eens meer gezien te -hebben—zij behoorden toe aan een lid van de bende, waarvan Black Pete -en zijn minnares Canny aanvoerders waren. - -Raffles die den man geen oogenblik uit het oog had verloren, boog zich -naar Charly over, en fluisterde hem toe: - -“Volg dien man, mijn jongen! Het kan voor ons van groot gewicht zijn, -om te weten waar hij woont! Hij schijnt de eigenaar van dat bootje te -zijn, waarmede hij zooeven Canny naar een veilige plek heeft -overgebracht, waarschijnlijk ver van de plek, waar de berooving plaats -vond, en door hem zullen wij haar misschien terug vinden!” - -“Goed! En wat doe jij in dien tijd?” - -“Ik blijf hier op je wachten!” - -“Zouden wij Henderson er niet bij halen?” - -“Ik geloof niet dat wij het op dit oogenblik behoeven te doen—het is -vannacht toch onmogelijk, het spoor van die vrouw verder te volgen—op -het water kan onze brave King helaas geen spoor volgen!” - -“Maar misschien moet ik dien man wel uren volgen!” - -“Volg hem dan uren—als je maar weet waar hij verblijft!” hernam Raffles -kortaf. “Haast je wat, want daar zie ik hem de trap reeds opgaan! Je -zult mij hier op dezelfde plek terugvinden!” - -Inderdaad, de man van de motorboot beklom op dit oogenblik de trap, -keek, bovengekomen, een oogenblik om zich heen, en liep toen haastig de -kade af. - -Charly drukte Raffles de hand, verliet zijn schuilplaats, ijlde de trap -op en begon de achtervolging van den man. - -Raffles hoorde nog een oogenblik hun beider voetstappen, en toen werd -het stil—hij vernam weinig anders dan het zachte geklots van het water -tegen den kademuur, en het geluid van de aanlegkettingen langs de -houten palen. - -Hij wachtte omstreeks een kwartier, en al dien tijd had zich in de -buurt volstrekt niets bewogen. - -Wat King betreft, de hond scheen al volkomen aan Raffles gewend te -zijn, en had zich voor hem uitgestrekt, den schranderen kop op de -voorpooten gelegd, waarop hij rustig was ingeslapen, dankbaar voor het -lekkere hapje, dat zijn fijne neus hem had opgeleverd. - -En toen alles stil bleef, nam Raffles het besluit, de motorboot eens -aan een onderzoek te onderwerpen, wellicht leverde dit iets van waarde -op. - -Hij nam een stukje houtskool op, dat hij onder het bereik van zijn hand -vond liggen, en schreef met duidelijke letters op het witte hout van -een der kisten: - -“Je kunt mij op de boot vinden!” - -Vervolgens stond hij op uit zijn gebukte houding, liep snel op den -steiger toe, door den hond gevolgd, die dadelijk weer klaar wakker was, -en een oogenblik later bevond hij zich aan boord. - -De motorboot was een fraai, maar niet al te goed onderhouden scheepje, -met ranke lijnen, en dat zeker een groote snelheid kon ontwikkelen, -want de motor was van een voortreffelijk fabricaat, en zeer krachtig, -zooals Raffles bleek, toen hij voorzichtig de kap oplichtte, die het -werktuig bedekte. - -De boot kon gemakkelijk twintig personen vervoeren, en toch zonder -bezwaar door een enkel persoon bestuurd worden, die, achter het kleine -rad staande, alle hefboomen onder het bereik van zijn hand had. - -Er was een kleine voorplecht, dan kwam de kajuit, vervolgens een kleine -kombuis, en dan de ruime cockpit, terwijl achterin de stuurinrichting -geplaatst was. - -De motor was zoodanig ingebouwd, dat hij in het geheel geen last kon -veroorzaken, en te weerszijden van de kajuit bevond zich een smal -gangpad, zoodat men zich, als men tenminste over eenige lenigheid -beschikte, van de voor- naar de achterplecht kon begeven. - -Het bleek Raffles al dadelijk, dat Canny inderdaad met dit scheepje -vervoerd was, want dienaangaande liet het gedrag van King geen twijfel -over. - -Niet zoodra was de hond aan boord gekomen, of hij was weder begonnen te -snuffelen, in alle hoekjes en gaatjes, en Raffles wist zeker, dat hij -hier het spoor van de misdadigster hervonden had. - -Hij doorzocht zorgvuldig de kajuit, maar hij kon er niets bijzonders -vinden, bereikte toen de kleine voorplecht, waar ongeveer zes personen -konden zitten, drie op iedere zijbank, en zette zijn onderzoek voort. - -Hij wilde reeds weder onverrichter zake door de kajuit heen naar de -cockpit terugkeeren, toen zijn oog viel op een klein snippertje papier, -blijkbaar van een grooter vel afgescheurd, en van driehoekigen vorm. - -Het lag tegen den voet van een der banken aangedrukt, en was daar -waarschijnlijk terecht gekomen, toen degene, die het vel papier -verscheurde, de snippers over boord wilde werpen. - -Raffles nam het stukje papier op, en bekeek het zorgvuldig. - -Het was daartoe echter noodig, dat hij in de kajuit terugkeerde, de -beide deuren sloot, de gordijntjes voor de patrijspoorten dichttrok, en -vervolgens zijn electrische zaklantaarn liet ontgloeien. - -De driehoekige papiersnipper bevatte slechts een twintigtal letters—en -met den eersten blik zag Raffles dat hij met geheimschrift te doen -had—de letters waren allen aan elkander geplaatst, en vormden een -volkomen onbegrijpelijk zinsgedeelte. - -Hij vouwde het stukje papier zorgvuldig op, stak het in zijn vestzak, -en bromde voor zich heen: - -“Daar mag Charly zijn kracht eens op beproeven—hij is een groot -liefhebber van raadselschriften en rebussen!” - -Vervolgens doofde hij zijn lantaarn weder, zette de deuren weder open, -zooals hij ze gevonden had, schoof de gordijntjes weder terug, opdat er -niets zou blijken van het ongewenschte bezoek, en klom weder op de -steiger. - -King volgde hem onmiddellijk, alsof hij al jaren in zijn dienst geweest -was, en het was niet eens meer noodig den hond aan het touw vast te -houden. - -Juist toen Raffles de schuilplaats achter de kisten weder bereikte, en -zijn mededeeling, zooeven geschreven, zorgvuldig weder uitwischte, zag -hij Charly snel de trap weder afdalen, en een oogenblik later had de -jonge man zich bij hem gevoegd. - -“Welnu?” vroeg Raffles fluisterend, terwijl hij Charly met gespannen -aandacht aankeek. “Je bent niet lang weg geweest, zou ik zeggen?” - -“De kerel woont op nauwelijks een half uur gaans hier vandaan! Ik heb -het huis zeer zorgvuldig genoteerd—als je wilt kan ik je het nu nog -aanwijzen!” - -“Komen wij er langs, als wij ons weder naar ons hotel begeven?” - -“Ja, als wij een kleinen omweg maken!” - -“Welnu, dan maken wij dien omweg! Het is van belang om te weten waar -onze man woont!” - -De beide mannen verlieten de aanlegkade, en op weg naar het huis van -het bendelid deelde Charly Raffles mede, dat de man regelrecht naar -zijn woning was gegaan, en de huisdeur met een sleutel had geopend. - -Het was in een der oudste buurten van New-York, in de havenwijk. - -Een half uur later stond Charly stil, en wees Raffles op een oud, -vervallen huis, waarvan alle ramen donker waren, en zeide op zachten -toon: - -“Daar is het!” - -Raffles nam het huis aandachtig op, vergewischte zich van den naam van -de straat, beschouwde de omgeving van het huis, en zeide daarop: - -“Voor vannacht hebben wij genoeg gedaan, mijn jongen! Het is -slapenstijd. Wij zullen nu eerst den hond weder gaan terugbrengen, maar -wij moeten hem voor morgen weder bespreken, en dan hoop ik in een goede -nachtrust de kracht te vinden voor de verdere afwikkeling van ons -avontuur.” - - - - - - - - -HOOFDSTUK IV. - -VERSCHILLENDE COMBINATIES. - - -Den volgenden dag begonnen de werkzaamheden weder reeds zeer vroeg in -den morgen. - -Raffles begreep, dat hij zorg moest dragen, zijn man niet uit het oog -te verliezen, nu hij eenmaal zijn woonplaats had weten uit te vinden. - -En zoo was Henderson, nog altijd in zijn hoedanigheid als neger, dien -ochtend reeds zeer vroeg op zijn post in de Creek-Street—zoo luidde de -naam van de straat waar de man met het rossige haar woonde. - -Hij was zoo onopvallend mogelijk gekleed, en daar men in dit gedeelte -van de stad een zeer groot aantal negers aantrof, viel zijn -verschijning volstrekt niet in het oog. - -Wat Raffles zelf betreft, hij had de taak op zich genomen, voor een -zeer snelle motorboot te zorgen, die in staat zou zijn, het vaartuig -van den rosharige niet alleen bij te houden, maar als het moest ook -inhalen. - -Charly tenslotte werd op dezelfde plek geposteerd, waar beide vrienden -den vorigen avond met den hond waren geweest, en hij had in opdracht, -de aanlegplaats van de motorboot in het oog te houden. - -Hij zag er uit als een echte baliekluiver, een werkelooze, die er -volstrekt niet over ontsticht is, dat hij geen werk kan vinden, en hij -slenterde met zijn handen in de zakken van een pilow-broek langs den -kademuur heen en weer, schijnbaar onverschillig, maar met alle aandacht -voor den kleinen steiger. - -Raffles was het eerste met zijn taak gereed, en bevond zich dus het -eerst weder in zijn kamer in het Astor-Hotel. - -Hij sloot zorgvuldig de deur, overtuigde zich, dat men hem niet door -het sleutelgat kon bespieden, en haalde het stukje papier te -voorschijn, dat hij den vorigen nacht gevonden had aan boord van de -motorboot. - -Het was nauwelijks eenige centimeters breed, en bevatte, zooals genoemd -een aantal schots en scheef door elkander geplaatste letters zonder -slot of zin. - -Hij streek het papiertje glad, legde het voor zich op tafel, en bekeek -het met groote aandacht. - -Het zag er als volgt uit: - - - b j p z a d - k l i o s f j m d - k k r m j l c y h j d u l p a q - x q a b l s c o t t q n f l d g k a x u e i j x - y o s t m s v e b z o r b j v r j i c k - p g d h l l b c k p e z d q c o j x x g y k o e q - a c y c h b g c a m j b i d b s x j y j x a h m x s a - - -Op het eerste gezicht was het een volkomen onbegrijpelijke -samenstelling maar Raffles wist, dat dit alles zich eensklaps zou -ophelderen, zoodra men slechts in het bezit was van het sleutelgetal, -dat op dit raadselschrift paste. - -Want dat er een getal bij gebruikt was, stond bij Raffles aanstonds -vast. - -Dat bleek uit de anders onbegrijpelijke opeenvolging, die in geen -enkele taal ter wereld voorkomt, en waaruit onomstootelijk bleek, dat -van de drie “n’s” de eerste een andere beteekenis had dan de tweede, en -deze waarschijnlijk weer een andere dan de derde. - -En hiermede was aanstonds de moeilijkheid aangetoond, aan de oplossing -van een raadselschrift verbonden. - -Er bestond een getal, maar hoe kort dit ook mocht zijn—men moest het -kennen om het raadselschrift te kunnen toepassen, en het was bijna -onmogelijk, te zeggen, welk getal de bandieten gekozen hadden, om als -sleutel van het raadselschrift te dienen. - -Zij hadden de oplossing ervan wellicht zelfs nog ingewikkelder gemaakt, -door een woord uit te kiezen, om daarvan een getal te maken, door de -letters van dat woord te vervangen voor het cijfer, wat zij in de -rangorde van het alphabet innamen. - -“Wij zouden bijvoorbeeld eens kunnen beginnen met den naam van den -nieuwen president, Harding,” begon Raffles glimlachend. - -Hij nam een velletje papier voor zich, greep zijn vulpenhouder, schreef -het woord Harding op, en zette onder de letters de daarmede -overeenkomende cijfers in het alphabet, en verkreeg toen het volgend -getal: - - - H a r d i n g - 8 1 18 4 9 14 7 - - -Raffles paste dit getal op goed geluk toe op de letters, die hij op het -stukje papier had gevonden, achtereenvolgens met ieder cijfer -beginnend, daar hij natuurlijk onmogelijk kon weten, bij welke letter -van het raadselschrift een woord begon of eindigde, maar reeds na -eenige pogingen zag hij in, dat het nutteloos was, hiermede voort te -gaan—wat hij verkreeg, door telkens van het rangorde-cijfer der -geheimzinnige letters zooveel af te trekken als volgens het -sleutelwoord Harding noodzakelijk was, was al even onzinnig en -onleesbaar als het origineel! - -Raffles leunde achterover in zijn stoel, en sloot de oogen. - -Hij begreep wel, dat hij op deze wijze dagen, ja weken achtereen zou -kunnen besteden aan de oplossing van het raadselschrift, zonder die te -kunnen vinden, en hij dacht aan het prachtige verhaal van Edgar Poe, -“de Gouden Spin”, waarin de groote Amerikaansche schrijver een stelsel -van raadselschrift uitwerkt, dat steeds tot voorbeeld zou blijven -strekken aan alle romanschrijvers, en dat ook Jules Verne inspireerde, -toen hij zijn spannend verhaal “Een vlotreis op de Amazone” schreef. - -Toch gaf hij het zoo spoedig niet op, en probeerde achtereenvolgens het -jaartal, den datum, het geboortejaar van Washington, het sterfjaar van -dien grooten Amerikaan—en telkenmale verkreeg hij een totaal -onbegrijpelijken zin, die zelfs voor een Pool of een Rus -onuitsprekelijk zou zijn geweest. - -Na een uur op deze wijze allerlei getallen te hebben geprobeerd, die -hem maar te binnen wilden schieten, stak hij het papiertje met een -haastig gebaar in zijn zak en mompelde: - -“Als ik dit nog een half uur volhoud, ben ik rijp voor een gekkenhuis! -Charly zal er werkelijk bij te pas moeten komen—hij heeft altijd -bijzonder veel liefhebberij in dergelijke raadseltjes! En misschien -blijkt het achteraf wel, volstrekt niet de moeite waard te zijn -geweest, ons zoo in te spannen!” - -Hij wierp een blik op zijn horloge, greep zijn hoed, zijn jas en -verliet even later het hotel weer, na aan den portier een boodschap te -hebben achtergelaten voor het geval zijn gewaande zoon, of zijn -bediende in zijn afwezigheid mocht terug keeren. - -Raffles begaf zich allereerst naar de havenkade, teneinde zich daar op -de hoogte te stellen van den toestand. - -Reeds in de verte zag hij Charly Brand, in schilderachtige houding over -den kademuur leunend en met groote virtuositeit kringetjes in het water -spuwend, zijn hoofd met zijn gesloten vuisten steunend en de ellebogen -op de balustrade rustend. - -Hij liep vlak achter Charly heen en zeide snel op gedempten toon een -paar woorden in de geheime taal, welke alleen hem, Henderson en Charly -bekend was. - -En zoo goed had de jonge man zijn spieren en zenuwen in bedwang, dat -hij zich zelfs niet bewoog, toen hij op denzelfden gedempten toon -antwoord gaf. - -Raffles ging verder en bij het gaan langs den kademuur zag hij, dat de -motorboot van den rosharigen man nog altijd rustig op dezelfde plaats -lag. - -En hij verwonderde zich wel een weinig over de nonchalance, waarmede de -eigenaar met het bootje omsprong, dat slechts tegen diefstal beveiligd -was door een gewoon hangslot, waarmede de ijzeren ketting gesloten was, -die het bootje aan den ring op den vasten wal verbond. - -De man scheen er echter op te rekenen, dat het aan de haven druk was en -dat men hem wel goed kende, en zeker niet aan een vreemdeling zou -toestaan het bootje los te maken. - -Ook was het wel waarschijnlijk, dat de eigenaar een onmisbaar klein -machinedeel had mede genomen, waardoor het onmogelijk was de motor te -laten werken. - -Hoe het zij, de boot lag daar onbeheerd en schommelde zachtjes op het -even bewogen water heen en weer. - -Maar juist toen Raffles zich weder wilde verwijderen, zag hij dat -Charly zich oprichtte en hem met de achter den rug verborgen hand snel -een teeken gaf. - -Hij keek om zich heen—op eenigen afstand naderde de man met het roode -haar, de eigenaar van de motorboot. - -En vijftig meter achter hem drentelde Henderson, zijn reusachtige -handen op den rug gevouwen en hij zag er juist uit als een passagierend -stoker van een transatlantisch schip, wat hij dan ook moest -voorstellen. - -Raffles maakte zich haastig uit de voeten en zocht, na Charly snel een -wenk te hebben gegeven, de plek op, waar hij de motorboot had laten -meeren. - -Deze plek was nauwelijks honderd meter verwijderd van den steiger, -waarbij Charly de wacht hield en binnen een minuut had Raffles haar -bereikt. - -Er lagen heel wat motorbooten bij elkaar, omgeven door een smal -loopplankier, waarin een opening was vrij gelaten om de booten -doortocht te verleenen. - -De verhuurder, een man met een grijze sik, rookte kalm zijn pijpje en -stond op toen hij Raffles zag naderen. - -Deze had aanstonds de boot terug gevonden, welke hij had uitgezocht en -daar hij den eigenaar reeds voor den geheelen dag huur had betaald, -behoefde hij niets anders te doen dan er in te springen, het touw los -te werpen, de boot met de haak af te zetten en, na de opening te zijn -doorgevaren, te wachten, wat de rosharige man zou believen te doen. - -Hij zou niet lang behoeven te wachten, want een oogenblik daarna maakte -de rosharige zijn bootje los en stapte er in. - -Een paar seconden later voegden Charly en Henderson zich bij Raffles. - -En nauwelijks waren zij aan boord, of Raffles moest de motor op gang -brengen, want de bruine boot van het bendelid had zich reeds in -beweging gesteld, en stoof met groote vaart over het water van de -rivier. - -“Zij loopt deksels hard, Mylord,” riep Henderson, met een onrustigen -blik op het achtervolgde vaartuig. - -“Stil maar, Henderson, wij loopen niet veel minder hard,” stelde -Raffles hem gerust. “Zie maar, wij kunnen haar gemakkelijk bijhouden.” - -“Maar niemand kan zeggen, Mylord, of die boot al op haar hardst loopt,” -wierp Henderson tegen. - -“Wij kunnen ook nog harder loopen, Henderson,” zei de Raffles kalm. - -De mahoniehouten boot voor hen schoot als een bruinvisch over het -water, en werd met groote behendigheid bestuurd. - -Ze gleed rakelings langs voorbijvarende booten, week vliegensvlug uit -voor een groot vrachtschip dat haar den weg scheen te willen -versperren, en kronkelde alsof zij een paling was, door een aantal -lichte schepen door. - -Eenmaal voer zij zelfs dwars door een sleep heen en kon daarbij -ternauwernood onder den stalen tros doorvaren, die twee van de -reusachtige schepen, die gesleept werden, met elkander verbonden. - -“Hij doet het goed, Mylord,” kon Henderson zich niet weerhouden uit te -roepen. - -“Ja, Henderson, hij mag dan een bandiet zijn, maar hij is in ieder -geval een bandiet die een boot weet te besturen.” - -“Ik zou wel eens willen weten, waar hij heen gaat,” liet Charly zich -hooren. - -“Misschien wel naar Jersey, hij vaart tenminste die richting uit,” -antwoordde Raffles. - -Intusschen duurde de achtervolging reeds een uur voort en nog altijd -voeren de beide booten, zonder dat zich de afstand tusschen beide -verkleinde of vergrootte, temidden van de New-Yorksche huizenzee. - -Overal verhieven zich de wolkenkrabbers tot op duizelingwekkende hoogte -en het geraas van de werven, fabrieken, smederijen en andere -werkplaatsen langs de beide oevers was nu en dan oorverdoovend. - -De rivier had zich hier aanzienlijk verbreed en de achtervolging kon -plaats hebben, zonder dat het bijzonder opviel, want het was druk op de -rivier en de motorboot van de drie mannen toonde volstrekt geen -opmerkelijke bijzonderheden—zij geleek op honderden andere booten, -welke men voor niet veel geld te New-York kan huren. - -Maar tot zijn teleurstelling moest Raffles al spoedig inzien, dat, al -liep zijn boot snel, zij het toch, als de tocht veel langer duurde, het -niet zou bolwerken tegen de mahoniehouten boot van den rosharige. - -Want nu de rivier zich verbreedde, had deze haar vaart vermeerderd en -stoof nu met de snelheid van een renboot over de slechts even -gerimpelde oppervlakte der rivier. - -Raffles voerde de snelheid zoover mogelijk op, maar hij bereikte -daarmede alleen dat de afstand tusschen de beide booten niet al te snel -grooter werd, maar dat zij grooter werd, was buiten kijf. - -Maar juist toen de opvarenden vreesden, dat zij de mahoniehouten -motorboot uit het oog zouden verliezen, hield deze op den rechteroever -aan en begon haar vaart aanzienlijk te matigen. - -Dadelijk deed Raffles hetzelfde. - -Men bevond zich hier in een der uitloopers van de stad, waar zich nog -slechts weinige fabrieksgebouwen bevonden, terwijl groote gedeelten nog -onbebouwd waren. - -Raffles bracht zijn boot zooveel mogelijk bij den oever en het was een -geluk dat de roodharige niet achterom kon zien, daar hij al zijn -aandacht noodig had, om zijn boot tusschen eenige houtvlotten en -lichters door te loodsen, want het was op deze plek van de rivier heel -wat stiller en wellicht zouden de achtervolgers zijn opgemerkt. - -Niet ver van den linkeroever liep een blijkbaar pas aangelegde -straatweg, waarschijnlijk ten dienste van de arbeiders, die zich naar -een der drie of vier groote fabrieken moesten begeven, welke een eind -verder waren gelegen. - -Ook stonden er eenige buitengewoon leelijke arbeiderswoningen, niet -veel meer dan vierkante steenen kooien en een aantal loodsen van -gegolfd plaatijzer. - -Het geheel maakte een tamelijk troosteloozen en verlaten indruk en -Raffles vroeg zich af, wat den rosharige hier wel kon hebben gebracht. - -Maar het doel van de reis zou spoedig duidelijk worden. - -De achtervolgde bandiet had zijn motor dicht bij een lagen steiger -gebracht en het was duidelijk, dat hij daar wilde aanleggen. - -Het geluk wilde, dat zich een tiental meters voor dien steiger een -soort directiekeet bevond, die half over het water was heen gebouwd, -waarschijnlijk om plaats te winnen. - -En deze keet bood een voortreffelijke schuilplaats om er zich achter te -verbergen. - -Behendig stuurde Raffles naar den wal en Charly sloeg den haak in een -der palen, die de keet omgaven en waaraan de boot werd vastgemaakt. - -Door deze palen heen kon men tamelijk goed zien, wat de rosharige -uitrichtte, zonder zelf al te veel in het oog te loopen. - -De man was reeds aan wal gesprongen, na een paar woorden te hebben -gewisseld met een opgeschoten jongen, die blijkbaar op zijn boot moest -passen en die tot dit doel op het uiterste randje van den steiger ging -zitten met zijn beenen boven het water schommelend, waarop de bandiet -zich naar den straatweg begaf en snel voortliep. - -Raffles liet geen tijd verloren gaan. - -Hij wendde zich tot Charly en zeide: - -“De man heeft jou niet gezien—volg hem en zie waar hij blijft, maar -draag zorg, dat je niet in het oog loopt. Wij wachten je hier.” - -In een wip was Charly op den wal en dadelijk begon hij den bandiet te -volgen met het air van een slenteraar die volstrekt niets te verzuimen -heeft en geniet van het heerlijke lenteweder. - - - - - - - - -HOOFDSTUK V. - -HET GEHEIMSCHRIFT. - - -Charly volgde zijn man zonder hem een oogenblik uit het oog te -verliezen. - -Deze scheen geen oogenblik eenig gevaar te duchten, want hij wierp geen -enkele maal een blik achter zich, en dat was maar goed ook, want op den -breeden straatweg had hij Charly zeker dadelijk moeten zien. - -De achtervolging duurde ongeveer een kwartier. - -Toen stond de roodharige eensklaps stil, keek links en rechts en -richtte toen zijn schreden naar een vervallen houten, schuur, die op -eenigen afstand van den weg lag en waarschijnlijk gediend had bij den -bouw van de fabrieken, een weinig verderop. - -Bliksemsnel verborg Charly zich achter een rij geweldig groote mooten -van een waterleidingsbuis van beton vervaardigd en die hier -waarschijnlijk waren neergezet, in afwachting dat men ze in den bodem -zou neerlaten. - -Goed verborgen zag hij, tusschen een paar van deze buisgedeelten door, -hoe de roodharige op de deur toestapte, zorgvuldig om zich heen loerde -en toen op eigenaardige wijze aanklopte. - -De deur werd geopend door een vrouw—en ondanks den afstand herkende -Charly haar dadelijk, het was het “Meisje met de Madonna-Oogen”. - -“Wel zoo, wel zoo, hier heeft het lieve kind zich dus terug getrokken. -Zij schijnt zich voorloopig liever niet overdag in New-York te -vertoonen, ondanks haar geverfd haar,” mompelde Charly voor zich heen. -“Zij zal zich daar natuurlijk met haar medeplichtigen bevinden en ik -geloof, dat ik er goed aan zal doen, dadelijk Raffles te gaan -waarschuwen en dan aanstonds de politie, opdat die zich zal kunnen -meester maken van het gevaarlijke gespuis.” - -Juist toen deze korte alleenspraak beëindigd was, verdween de rosharige -in de loods. - -Een oogenblik dacht Charly er aan naar het lage gebouw toe te sluipen -en te trachten iets af te luisteren, maar dit plan liet hij dadelijk -weder als onuitvoerbaar varen. - -Er bevonden zich vier vensters aan de voorzijde van de loods. Twee aan -den zijkant, waar hij zich bevond en daar zij een goed eind van den weg -af lag, zouden de lieden daar binnen hem zeker al lang gezien hebben -voor hij haar kon hebben bereikt. - -Wellicht zouden zij hem niet aanstonds herkennen, maar hun wantrouwen -zou toch zijn gaande gemaakt, en zij zouden zeker niet over dingen -spreken, die niet voor de ooren van derden bestemd waren. - -En zoo schoot er voor Charly niets anders over dan rustig te wachten, -wat er zou geschieden. - -Hij behoefde niet lang te wachten, want na verloop van ongeveer tien -minuten ging de deur weder open, en de rosharige keerde weder terug, -thans vergezeld door Canny en door drie andere mannen, waarvan Charly -althans een dadelijk herkende—het was Black Pete, de minnaar van het -“Meisje met de Madonna-Oogen”. - -Charly zag aanstonds het gevaarlijke van zijn positie in, het was hier -zeer stil, de fabrieken zouden voorloopig nog niet sluiten en het zou -hem slecht kunnen vergaan als de bandieten bemerkten dat zij bespied -werden. - -Hij dook dus veilig weg achter de metershooge buisfragmenten, en -draaide er voorzichtig omheen, naarmate het vijftal den straatweg -naderde. - -De bandieten praatten, daar er heinde en ver niemand te bespeuren viel, -op tamelijk luiden toon met elkander en toen zij voorbij de betonnen -buizen liepen, ving Charly eenige malen een naam op, een naam, dien hij -wel eens meer meende te hebben gehoord, zonder dat hij kon zeggen waar -of wanneer. - -Hij liet de bandieten voorbij gaan, richtte zich toen op en keek om -zich heen. - -Zijn blik viel op de groote fabriek en op de niet ver daar vandaan -gelegen groote villa en ineens wist hij, dat de naam, dien hij zooeven -had hooren noemen, die van den eigenaar van de fabriek en van die villa -was—Alfred Dane. - -En nu wist hij ook, waar hij dien naam nogmaals gehoord, of liever -gelezen had—nog dienzelfden ochtend in een der bladen. - -Alfred Dane was de naam van den jongen man, die dien nacht bewusteloos -was gemaakt en van al zijn geld en juweelen beroofd. - -In het ziekenhuis was hij uit zijn bewusteloosheid ontwaakt en daar had -hij aanstonds zijn naam kunnen opgeven. - -Hij wachtte totdat de vijf bandieten een goed eind voor hem uit waren -en aanvaardde daarop eveneens den terugtocht, want het vijftal had zich -naar de plek begeven, waar de rosharige zijn boot had achter gelaten. - -Een oogenblik dacht hij er over Raffles door een kreet te waarschuwen, -maar ook dit plan gaf hij direct prijs. Het kon wel te gevaarlijk zijn, -of het zou mislukken. - -De vijf bandieten zouden zich snel genoeg weten in te schepen en zich -uit de voeten kunnen maken, of zij zouden van hun revolvers gebruik -maken en aan een vuurgevecht op klaarlichten dag mocht in deze stad in -geen geval gedacht worden. - -Vruchteloos zag Charly uit naar agenten van politie, die juist op dit -oogenblik groote hulp hadden kunnen bieden. - -Men achtte het blijkbaar niet noodzakelijk, deze afgelegen plek door -veel politie te laten bewaken en deze omstandigheid was den bandieten -waarschijnlijk niet onbekend. - -Daarom hadden zij feitelijk hier hun hoofdkwartier opgeslagen en de -rosharige was de man die de verbinding tusschen dat hoofdkwartier en -wat men de vuurlijn zou kunnen noemen, onderhield. - -Charly zag hoe het vijftal den steiger betrad en hij verhaastte nu zijn -schreden teneinde Raffles, die eveneens de boot wel zou hebben gezien -en dadelijk de achtervolging weder zou willen voortzetten, niet -noodeloos te laten wachten. - -Toch had de bruine boot reeds weder den oever verlaten, en stoof zij -snel stadwaarts, toen Charly buiten adem van het harde loopen in de -motorboot stapte. - -Een blik op het gelaat van Raffles was voldoende om hem de overtuiging -te schenken dat ook de Gentleman-Inbreker Black Pete en Canny herkend -had. - -“Het spijt me, Raffles—ik kon niet harder loopen—,” begon Charly nog -hijgend van inspanning. - -“Verontschuldig je niet, Charly, je hebt gedaan wat je kon,” kwam -Raffles, toen hij de kleine tros los wierp en de motor weder in gang -bracht. “Heb je ontdekt, waar zij hun verblijf houden?” - -“Ja, in een reeds lang verlaten groote loods, waarschijnlijk een -teekenloods, die nog dateert uit den tijd van den bouw der fabriek, -waarvan je den schoorsteen daar ginds kunt zien.” - -“Nu, dat is in ieder geval van groot belang,” hernam Raffles. “Ben je -in de gelegenheid geweest iets af te luisteren?” - -“Bitter weinig. Ik heb alleen een naam hooren noemen, den naam van -Alfred Dane.” - -“Zoo heette de jonge man, dien zij vannacht hebben overvallen.” - -“Ja, en hij is de eigenaar van gindsche fabriek.” - -“En zij noemden zijn naam?” - -“Eenige malen achtereen.” - -“En heb je werkelijk volstrekt niets anders kunnen verstaan,” drong -Raffles aan. “Ga eens goed met je geheugen te rade.” - -Charly dacht ingespannen na en antwoordde daarop: - -“Misschien, ik geloof.... ik meen dat ik ook het woord betaaldag -vernomen heb, maar daarvan begrijp ik de beteekenis niet al te goed.” - -“Ik wel,” hernam Raffles droogjes, “het is namelijk morgen betaaldag -voor de meeste arbeiders.” - -“En wat zou dat?” - -“Heel eenvoudig, op betaaldagen hebben de patroons natuurlijk het -meeste contante geld in huis, of op de fabriek.” - -Charly keek Raffles met groote oogen aan, maar hij zeide niets. Wel -begreep hij wat er op dit oogenblik in het hoofd van zijn vriend om -ging. - -Dat was zeker, Raffles scheen iets te vreezen voor Dane, den eigenaar -van de groote fabriek van machineonderdeelen, die bijna duizend -arbeiders aan het werk hield. - -Intusschen had men de achtervolging weder voortgezet, maar Raffles zag -maar al te spoedig in, dat een gehuurde motorboot, al was zij dan ook -snel in den aanvang, het op den duur niet kon opnemen tegen een zoo -voortreffelijk vaartuig als dat van den rosharige. - -De afstand werd hoe langer hoe grooter, het noodlot wilde, dat er een -paar groote sleepen in den weg kwamen en nog voor men de groote -wolkenkrabbers weder voorbij voer, moest Raffles zich wel gewonnen -geven. De bruine motorboot was uit het gezicht verdwenen en -waarschijnlijk hadden de bandieten zich reeds aan wal begeven. - -Die opvatten bleek de juiste te zijn, want toen de gehuurde motorboot -langs den kleinen steiger voer, lag daar reeds weder rustig de -mahoniehouten boot en nergens was iets van de bandieten te bespeuren. -Zij hadden zich weder in de menigte opgelost. - -De duisternis begon reeds weder te vallen, want het grootste gedeelte -van den middag was met de achtervolging verstreken en het zou moeilijk -zijn, thans het spoor van Canny en haar medeplichtigen te hervinden. - -Toch besloot Raffles, zich de diensten van King opnieuw te verzekeren. -Men kon nooit weten, hoe zij den hond weder konden gebruiken. - -Henderson belastte zich hiermede en zou het dier onder zijn berusting -houden en Raffles en Charly, na de boot weder te hebben afgeleverd, -begaven zich aan land, en bereikten in een tamelijk mistroostige -stemming hun hotel. - -Het kon niet anders gezegd worden—zooals de zaken nu stonden, was de -laatste trek aan hun tegenstanders geweest. - -Alles wat zij wisten was, dat zij zich ophielden in een verlaten loods, -en dat was niet veel. - -Want niemand kon zeggen, of zij daar iederen nacht zouden doorbrengen -en zelfs kon men dit onwaarschijnlijk achten, want bandieten, als Black -Pete en zijn minnares moesten vreezen dat de politie ieder oogenblik -hun schuilplaats kon ontdekken. - -Toch gaf Charly, zoodra de beide mannen de kamers betreden hadden, waar -zij zouden dineeren, Raffles in overweging onmiddellijk de politie te -waarschuwen opdat deze voor alle zekerheid de loods in het oog zou -kunnen houden. - -Maar Raffles schudde het hoofd en zeide: - -“Volgens jouw beschrijving van het terrein gaat het al heel moeilijk, -zelfs des avonds, want je deelde mij mede dat de loods geheel vrij -staat, en dat wij minstens eenige honderden meters moeten afleggen over -een geheel open terrein.” - -“Dat is zoo. Met alleen de stukken pijp van de waterleiding als -tusschendekking,” moest Charly toegeven. - -“Dat is onvoldoende. Wij hebben met sluwe boeven te doen. Zij zullen -wel hun wachtposten hebben, in de gedaante van een zoogenaamd -argeloozen arbeider, een vroegrijpen straatjongen, die het nooit -bijzonder op de politie begrepen heeft, of iets dergelijks.” - -“Maar wij zelf dan, Raffles? Kunnen wij dan niet de taak van de politie -overnemen, wij die veel minder in het oog vallen?” - -“Daar denk ik ook over, mijn waarde, maar eerst moet ik je oordeel eens -vernemen, inzake een aardig stukje papier. Hier is het.” - -En met deze woorden duwde Raffles Charly onverhoeds een stukje papier -in de handen. - -Charly keek verbluft naar de onbegrijpelijke aaneenrijging van letters -en riep toen uit: - -“Wat geef je me daar nu? Wat moet dat voorstellen? Waar heb je dat -gevonden?” - -“Ik vond het aan boord van de bruine motorboot, Charly, en het is -zonder eenigen twijfel een boodschap van den chef van de bende aan zijn -ondergeschikten.” - -“Maar het is geheimschrift,” riep Charly uit. - -“Dat meende ik ook te hebben opgemerkt,” hernam Raffles droogjes, “en -omdat we aan raadselschrift niets hebben, noodig ik je hierbij -vriendelijk uit, deze rebus voor mij op te lossen. Ik meen, dat je daar -zeer sterk in bent.” - -“Maar dat is een zaak, Raffles, die mij dagenlang kan bezig houden,” -hernam Charly op wanhopigen toon. - -“Ik hoop, dat je er wat korter over zult doen, mijn jongen. Ik ben er -ten zeerste op gesteld, zoo spoedig mogelijk te weten, wat dit -eigenaardige samenvoegsel van letters te beteekenen heeft.” - - - - - - - - -HOOFDSTUK VI. - -DE OPLOSSING. - - -Charly had zich in een stoel laten vallen en staarde naar het -snippertje papier, dat hij in de hand hield. - -En het duurde niet lang, of zijn eerzucht werd geprikkeld—hij had -steeds bekend gestaan als een schrander oplosser van allerlei rebussen -en charades, rekenopgaven en andere vraagstukken—en hij zou alle -mogelijke moeite doen, om ook deze geheimzinnige letters te -ontraadselen. - -Hij ontveinsde zich echter niet, dat zijn taak zeer bemoeilijkt werd, -omdat hij niet den geheelen brief, maar slechts een klein gedeelte -ervan in handen had. - -Toen begon hij langzaam, den blik strak op het stukje papier gericht: - -“Wat het eerst trekt in deze verzameling van letters, die volkomen -onbegrijpelijk zijn, dat is de opeenvolging van tien, ja soms twaalf -medeklinkers, een opeenvolging, die in geen enkele taal der wereld -voorkomt. In het Poolsch vindt men wel eens woorden, waarin zeven -medeklinkers achter elkaar voorkomen, maar zij zijn zeldzaam, en er is -volstrekt geen reden om aan te nemen, dat de lieden, die dit -geheimschrift opstelden, zich van een andere dan de Engelsche taal -bediend hebben. Overigens is de verhouding van de klinkers tot de -medeklinkers volkomen normaal en wijkt zij niet af van die der meeste -westersche talen. Het is een verhouding van twintig procent, dat wil -zeggen, dat op iedere vijf medeklinkers een klinker voorkomt. Wij -behoeven er niet aan te twijfelen, of ieder van deze letters heeft een -afzonderlijke beteekenis.” - -“Dat heb ik ook aanstonds gedacht,” riep Raffles uit. - -“En dat maakt mijn taak er zeker niet gemakkelijker op, want het is -bijna zeker, dat twee k’s achter elkaar geplaatst aan het begin van den -derden regel, ieder een andere beteekenis hebben.” - -“De zaak is nu, Charly, die beteekenis uit te vinden.” - -“Juist, maar hoe? Er is een getal, Edward, dat deze letterreeks -beheerscht, en het is slechts de vraag, wat dat getal is. Natuurlijk -valt er niet aan te denken het toeval te baat te nemen.” - -“Ik heb al ongeveer vier getallen geprobeerd, Charly,” hernam Raffles -glimlachend, “maar ik had mij die moeite gerust kunnen sparen.” - -“Geen wonder. Het zou al zeer vreemd geweest zijn, wanneer je toevallig -juist het goede getal getrokken had. Daarbij komt natuurlijk nog iets. -Het is namelijk volstrekt niet zeker, dat het laatste cijfer van het -gekozen getal juist overeenstemt met de laatste letter van dit -raadselschrift. Integendeel zou ik bijna gezegd hebben.” - -Charly had den stoel dicht bij de tafel getrokken en had de letters van -het zonderlinge raadselschrift, juist zooals zij op het afgescheurde -stukje papier stonden, op het groote vel papier opgeschreven en daarbij -ruimte gelaten om onder iedere letter een cijfer te kunnen schrijven. - -Toen leunde hij opnieuw achterover en hernam peinzend: - -“Als die schurken althans maar een afscheiding tusschen de woorden -hadden gemaakt, dat zou mijn taak verlicht hebben. Maar zoo is het -bijna onmogelijk. Toch wil ik het probeeren. Laat ons om te beginnen -het jaartal eens nemen....” - -Hij wilde zich reeds tot schrijven zetten, maar Raffles hield hem met -een gebaar tegen en zeide: - -“Houd maar op, Charly, ik heb het jaartal al geprobeerd. Het geeft -niets.” - -“Maar je hebt misschien de vier cijfers onder de vier laatste letters -gezet, Edward,” riep Charly uit, “en daareven zeide ik reeds....” - -“Neen, Charly, ook die illusie moet ik je ontnemen. Ik heb het getal -1921 zoodanig geplaatst, dat de laatste “1” achtereenvolgens onder de -laatste, op een na de laatste, op twee en op drie na de laatste letter -kwam. En telkens met negatief resultaat.” - -“Dan is er wat anders,” zeide Charly teleurgesteld. “Dan zouden wij wel -eens het jaartal kunnen nemen van Harding’s geboorte.” - -“Je kunt het probeeren, maar ik betwijfel of lieden als Black Pete en -zijn kornuiten dat getal wel zouden hebben gekozen.” - -Maar Charly had het getal reeds opgeschreven en telde nu zooveel bij -ieder van de laatste vier letters als het daaronder geschreven cijfer -aangaf, opgaande in de rangorde van het alphabet. - -Toen dit een volkomen onbegrijpelijk woord opleverde, telde hij er de -letters niet bij, maar trok ze af en ging dus het alphabet terug. - -Het resultaat was al even onbegrijpelijk. - -Hij verschoof het jaartal een paar malen, maar het hielp hem niets en -met de hand aan het voorhoofd liet Charly zich achterover vallen. - -Toen keek hij Raffles strak aan en vroeg: - -“Ben je er bepaald op gesteld om den inhoud van dit papier te leeren -kennen?” - -“Ja, Charly. Ik ben er zeer op gesteld,” antwoordde Raffles. - -“Dan zullen wij er ons op moeten voorbereiden, den geheelen avond en -waarschijnlijk een gedeelte van den nacht hier door te brengen, en aan -de oplossing van dit raadselschrift te besteden, want op een andere -manier dan door telkens te probeeren behoeven wij er niet op te -rekenen, dat wij zullen slagen.” - -“Ik heb er den avond en den geheelen nacht voor over, Charly,” zeide -Raffles eenvoudig. “Geef mij het stukje papier eens. Ik zal de letters -ook voor mijzelf opschrijven en ik zal alle getallen probeeren die mij -te binnen vallen.” - -Charly keek zwijgend toe, hoe Raffles de letters overschreef en juist -toen dit gebeurd was, werd er op de deur geklopt. - -Raffles schoof de papieren snel in zijn zak en een oogenblik later trad -de kellner binnen, vergezeld van een piccolo, die de tafel begon te -dekken. - -Het diner verliep tamelijk stilzwijgend, want de beide vrienden -probeerden uit hun hoofd alle getallen, die hen wilden invallen. - -Maar toen zij na het dessert het eerste kopje dronken van den -geweldigen pot koffie, welke Raffles uit voorzorg besteld had, waren -zij nog geen stap verder. - -Twee uren lang werkten zij zoo, en reeds hadden zij van alles -geprobeerd. - -Het geboortejaar van president Lincoln, zijn sterfjaar, het -geboortejaar van den tooneelspeler die den ongelukkigen president in -zijn loge vermoordde, ook diens sterfjaar, het jaar der terechtstelling -van eenige bekende Amerikaansche moordenaars, het jaar waarin de -slavernij werd afgeschaft, en dat waarop de noordelijken en zuidelijken -den vrede teekenden. Niets hielp. Zij verkregen slechts een -samenvoegsel van volkomen onbegrijpelijke letterteekens. - -Hun slapen, hun hoofden dreigden te barsten. Zij vorderden niets. - -Toen liet Charly zich achterover vallen, wierp zijn potlood op tafel en -zeide: - -“Zoo komen wij er in geen week, Raffles. Zullen wij nu niet liever eens -trachten door redeneeren ons doel te bereiken?” - -“Ga je gang, Charly, hoewel ik niet kan begrijpen, welke redeneering de -opsteller van het briefje zelf wel zal hebben toegepast.” - -“Laat ik het toch maar eens probeeren,” hernam Charly vastberaden. “Je -bent toch zeker met mij eens, dat het briefje van groot belang is voor -dengene, die het ontving?” - -“Ongetwijfeld. Van niet minder groot belang dan voor dengene die het -verzond, anders ware het natuurlijk overbodig geweest het in -cijferschrift op te stellen en zou de ontvanger ook niet de moeite -hebben gedaan, het te vernietigen, zoodra zich daartoe de gelegenheid -aanbood—op het water namelijk.” - -“Acht jij het ondenkbaar dat Black Pete zelf het briefje heeft -verzonden en heeft laten overhandigen?” - -“Integendeel,—ik acht het zeer wel mogelijk.” - -“Wij hebben hier zeker het einde van den brief, nietwaar?” - -“Dat staat voor mij vast.” - -“Welnu, dan is het toch logisch aan te nemen, dat het een -onderteekening van den afzender bevat? Is dat niet zoo?” - -“Tegen die opvatting valt niets te zeggen, tenzij de man die het -briefje ontving zeer nauwkeurig wist, wie de afzender was!” - -“Laat ik voorloopig bij mijn meening blijven, Raffles!” hernam Charly, -die opnieuw door een koortsachtige werkwoede was aangegrepen. “Ik neem -dus aan, dat het briefje inderdaad door Black Pete verzonden en ook -onderteekend is. Zijn naam zou dan aan het slot moeten staan—en door -dien naam onder de laatste negen letters te plaatsen, en daarbij -zooveel op te tellen als zij onderling in rangorde van het alphabet -verschillen, zouden wij misschien het sleutelgetal krijgen!” - -“Je kunt het mijnentwege probeeren, Charly!” gaf Raffles te kennen, die -zelf niet al te veel vertrouwen in deze redeneering had. - -Charly trok het blad papier weder naar zich toe, en plaatste den naam -Black Pete onder de laatste negen letters, aldus: black pete. - -Bijna had hij een schreeuw gegeven, want met den eersten blik had hij -gezien, dat de letters van het raadselschrift in rangorde allen boven -die van den naam van Black Pete stonden! - -Dat was in ieder geval een goed voorteeken, want in het -tegenovergestelde geval had hij zijn pogingen gerust aanstonds kunnen -opgeven. - -Met koortsachtige haast begon hij het aldus gevonden getal steeds -verder teruggaande, en het telkens opnieuw herhalend onder de letters -te plaatsen, en toen dit gedaan was, begon de optelling volgens de -rangorde van het alphabet. - -Bijna had Charly een juichkreet geslaakt, want toen hij bij den -laatsten regel begon, las hij zonder haperen het volgende: - -“.... de bekende plek te zijn, Black Pete.” - -Hij boog zich aanstonds over het papier heen, en ging verder, met -schitterende oogen en een verhoogde gelaatskleur. - -Maar bijna dadelijk hield hij weder op, en riep teleurgesteld uit: - -“Ik ben een ezel! Ik vergeet geheel en al dat dit een afgescheurd -stukje papier is, en ga rustig voort met het herhalen van het gevonden -sleutelgetal!” - -“Wat is dat, Charly? Heb je het inderdaad gevonden?” riep Raffles -opgewonden uit. - -“Zonder eenigen twijfel! De laatste zin loopt voortreffelijk!” - -“Dan is er niets verloren! Geef mij het getal op, dan zullen wij het -net zoolang op de overgebleven letters van den brief toepassen, iedere -regel afzonderlijk, totdat er een verstaanbaar zinsgedeelte is -ontstaan!” - -Met nieuwen moed wierpen de beide mannen zich opnieuw op den arbeid, en -na nog een uur lang te hebben gewerkt, hadden zij ten slotte een stukje -papier voor zich, waarop de volgende acht regels te lezen waren: - - - e l s c h e - o o k r u i m t e - o n t p l o f f i n g w o r d t - e r e e n v e r w a r r i n g i n d e v i l l a - a r v a n w i j g e b r u i k z u l l e n m a k e n - s n e l o n z e n s l a g t e s l a a n. Z o r g t - d e b e k e n d e p l e k t e z i j n. - B l a c k P e t e. - - - -Een oogenblik bleven de beide mannen elkander zwijgend aanzien, en toen -zeide Raffles: - -“Ik maak je mijn compliment, Charly—dat heb je kranig opgeknapt.” - -“Dat mag zoo zijn Raffles, en ik dank je voor je goede meening, maar ik -wil je wel bekennen, dat ik er nu niets meer van begrijp, als toen ik -dat briefje voor het eerst zag!” - -“Dat verbaast mij wel een weinig, Charly, want voor mij is de -mededeeling thans vrij duidelijk leesbaar—en haar beteekenis in verband -gebracht met wat jij in je schuilplaats gehoord hebt, kan niet -twijfelachtig zijn!” - -“Ik ben benieuwd naar je verklaring.” - -“Ziehier! In den derden regel is, zooals je ziet, sprake van een -ontploffing, en ik bega dus volstrekt geen al te gewaagde -veronderstelling, als ik vermoed, dat van het allereerste woordje, -eenvoudig de “h” is weggevallen!” - -“Ik weet het al—er is sprake van een helsche machine!” riep Charly uit. - -“Dat is dunkt mij nog al duidelijk!” - -“Maar het tweede woord dan? Wat heeft dat te beteekenen?” - -“Maar mijn waarde Charly—heeft de oplossing van dit letterraadsel je nu -van al je denkkracht ontroofd? In het briefje wordt immers ook van een -villa gesproken, en je behoeft er niet aan te twijfelen, of die villa -is degene die zich naast de fabriek van Alfred Dane bevindt—over wien -de bandieten ook spraken, toen zij je voorbijgingen. Welnu—in iedere -fabriek vindt men een stookruimte nietwaar?” - -“Idioot, die ik ben,” riep Charly uit, “en ik meende dat het woord bij -ongeluk aan elkaar was gevoegd, en had er twee van willen maken!” - -“Nu, als wij dat eenmaal hebben uitgemaakt, Charly, dan is de rest -dunkt mij al zeer eenvoudig! Het is duidelijk dat de bandieten een -ontploffing willen teweeg brengen in de fabriek, en van de daaruit -ontstane verwarring willen zij gebruik maken, om in de villa hun slag -te slaan. Ik zou je dus willen voorstellen, het briefje in dezer voege -te lezen: - - - “Wanneer dan de h elsche - machine in de st ookruimte - van de fabriek tot ontploffing wordt - gebracht, zal er een verwarring in de villa - ontstaan, wa arvan wij gebruik zullen - maken om snel onzen slag te slaan. Zorgt - bijtijds op de bekende plek te zijn.” - - -Naarmate Raffles dit oplas, had Charly snel de woorden achter elkaar -geschreven en nu riep hij opgewonden uit: - -“Het kan niet anders geweest zijn! Het komt nauwkeurig uit, en beslaat -juist de breedte van het papier!” - -“Nu, Charly, dan mogen wij zeggen, dat wij een allerbelangrijkste -ontdekking hebben gedaan! Er wordt dus een aanslag beraamd op de villa -van Alfred Dane, en die aanslag zal waarschijnlijk heden nacht plaats -vinden, want dan weten zij zeker, dat er veel geld in huis is, want -morgen is de betaaldag. Wij zullen ons moeten haasten, mijn jongen, om -op tijd te zijn—en wij zullen maar vast beginnen, met mijnheer Dane -telefonisch te waarschuwen! Hij moet onmiddellijk, zonder dat het -opvalt, een onderzoek in de machinekamer en de stookruimte van de -fabriek laten instellen!” - -“En wat doen wij?” - -“Wat een vraag! Natuurlijk zullen wij van de partij zijn! Ik zou zelf -voor geen geld van de wereld de goede grap willen missen!” - -“Dan zullen wij moeten voortmaken, Edward—het is reeds bij half elf!” - -“Zou de fabriek niet met een auto te bereiken zijn?” - -“Dat denk ik wel—als wij eerst de Brooklyn Brug oversteken! Ik geloof -echter, dat het veiliger zou zijn als wij den waterweg kiezen—wij weten -immers de plek te vinden, waar zich de fabriek en de villa bevinden!” - -“Dan spoedig op weg! Maar eerst telefoneeren!” - -En Raffles verliet het vertrek, begaf zich naar de telefooncel, en had -zich een oogenblik later in verbinding gesteld met Alfred Dane, en den -zeer verschrikten jongen fabrikant, die nog slechts weinige maanden -geleden gehuwd was, van het gevaar wat hem bedreigde, op de hoogte -gesteld. - -Hij kondigde hem tevens zijn komst aan, zonder hem evenwel iets van -zijn identiteit te verraden, en daarop verliet hij in gezelschap van -Charly en Henderson, benevens van den braven King het hotel. - -Een huurauto bracht hen in allerijl naar de kade, en daar huurde -Raffles opnieuw, en niet bepaald goedkoop, de motorboot, die hem reeds -zulke goede diensten had bewezen. - -Het stelde Raffles eenigszins gerust, dat de bruine motorboot nog -altijd op haar plaats lag—als de bandieten hiermede naar de plek van de -misdaad wilden gaan, waren de drie mannen hen in ieder geval voor! - -Raffles liet de boot loopen, zoo hard zij maar kon, en drie kwartier -later meerde hij haar op dezelfde plek van dien middag, terzijde van de -half over het water gebouwde directiekeet. - -In allerijl begaven de drie mannen zich aan land en volgden, aangevoerd -door Charly, den pas aangelegden straatweg, die nog maar zeer schaars -verlicht was. - -Het was zaak, groote voorzichtigheid in acht te nemen, want niemand kon -zeggen, of zich reeds eenige bandieten in hinderlaag hadden gelegd. - -Als het ware op de knieën voortkruipend, bereikten zij de plek, waar -Charly dienzelfden dag dekking had gezocht achter de rij mooten van de -waterleidingpijp, zware betonnen bakken, die aan elkander geschoven -konden worden, en waarvan de meesten op hun kant waren neergezet. - -Zij liepen er omzichtig om heen, zonder een woord te spreken, en -Henderson, die de langste was, wierp achtereenvolgens met de revolver -in de hand een blik over den rand van al deze fragmenten. - -Het was immers mogelijk, dat eenige der bandieten hier een schuilplaats -hadden gezocht. - -Zij bleken echter verlaten te zijn, en de drie mannen liepen verder, -zoo ver mogelijk verspreid, en bereikten ten slotte ongeveer -tegelijkertijd de villa, die door een groote tuin omgeven was, waarin -struikgewas en planten al welig opschoten. - - - - - - - - -HOOFDSTUK VII. - -GEVAT. - - -Toen Raffles had aangebeld, werd de deur slechts op een kier geopend, -en het eerst wat Raffles te zien kreeg, was een zware koperen ketting, -en vlak daaronder de glinsterende loop van een revolver. - -Blijkbaar was men daar binnen op zijn hoede. - -“Gij kunt de deur gerust opendoen, vriend!” zeide Raffles op zachten -toon. “Ik ben de man, die Alfred Dane zooeven gewaarschuwd heeft!” - -“Ik ben Dane zelf!” klonk het achter de deurspleet. “Als gij het zijt -die mij gewaarschuwd hebt, herhaal mij dan zoo letterlijk mogelijk, wat -gij hebt gezegd!” - -“Met groot genoegen, mijnheer Dane!” antwoordde Raffles kalm, en hij -herhaalde zoo goed als woordelijk het gesprek, dat hij slechts kort -geleden met den jongen fabriekseigenaar gevoerd had. - -Dane scheen tevreden te zijn door den uitslag van deze proef, maar toch -vroeg hij nog: - -“Wie zijn de twee mannen die gij bij u hebt?” - -“Vrienden, mijnheer Dane! Ik verzeker u, dat gij verstandig zult doen, -ons spoedig binnen te laten, want er zullen wel haastig maatregelen -genomen moeten worden! Een van deze heeren was er bij tegenwoordig, -toen ik u in het Central Park bewusteloos op den grond vond -uitgestrekt!” - -“Gij zijt het dus geweest, die den agent van politie hebt neergeslagen, -toen hij naar uw identiteit vroeg?” riep Dane verwonderd uit. - -“Ik had het genoegen en het voorrecht, mijnheer!” antwoordde Raffles -lakoniek. - -“Maar waarom hebt gij het gedaan?” - -“Omdat hij ons verzocht hem naar het politiebureau te volgen!” - -“En waarom hebt gij geweigerd?” - -“Dat zal ik u mededeelen, zoodra gij mij daartoe in de gelegenheid -stelt, door de deur voor ons te openen!” gaf Raffles ten antwoord. - -Alfred Dane scheen nog een oogenblik te aarzelen, maar toen opende hij -de deur, Raffles en zijn twee metgezellen traden binnen, de deur werd -zachtjes weder gesloten, en de schakelaar van het electrische licht -tikte zachtjes, waarop de vestibule daghelder verlicht werd. - -En nu zag Raffles twee bedienden in een hoek staan, nog al tamelijk -bleek, maar ieder voorzien van een revolver, waarmede zij nog genoeg -onheil zouden kunnen aanrichten. - -Raffles zag het even glimlachend aan, en zeide toen hoofdschuddend: - -“Als die brave lieden niet gewend zijn, dergelijke gebeurtenissen het -hoofd te bieden, mijnheer Dane, dan geloof ik, dat wij er verstandiger -aan doen, hen voorloopig die gevaarlijke voorwerpen af te nemen! -Vuurwapenen in de handen van ondeskundigen, die bovendien nog een -weinig zenuwachtig schijnen te zijn, richten meestal meer onheil aan, -dan dat zij de zaken tot een goed einde brengen.” - -Opnieuw scheen Dane te weifelen, en alles wel beschouwd kon Raffles hem -zijn argwaan niet euvel duiden, want Dane kende hem in het geheel niet, -en al had hij het gesprek woordelijk kunnen herhalen—het was toch -denkbaar, dat dit gesprek was afgeluisterd door derden. - -Hij redde dus den jongen fabrieksdirecteur uit de verlegenheid, door -schouderophalend op te merken: - -“Gij kunt overigens doen, wat gij het beste acht, mijnheer Dane, als -gij er voor kunt instaan, dat uwe bedienden vooral niet overijld en op -eigen gezag handelen, want dan zouden zij de geheele zaak kunnen -bederven! Zou ik u een oogenblik onder vier oogen kunnen spreken? Het -is tijd dat wij een klein veldtochtplan opmaken!” - -“Ik ben tot uw dienst, mijnheer!” antwoordde Dane. - -“Ik dank u—mijn beide vrienden zullen hier wel op onze terugkomst -wachten, ik zal u niet lang ophouden!” - -Zwijgend wees Dane op de trap, en Raffles volgde hem naar een zeer -fraai ingerichte werkkamer op de eerste verdieping, waarvan de drie -ramen uitzicht gaven op den tuin van het huis. - -Raffles overtuigde zich, dat de gordijnen goed gesloten waren, vóór hij -toeliet, dat Dane het electrische licht opdraaide. - -Toen sloot hij de deur zorgvuldig, en ging glimlachend op den stoel -zitten, die Dane, zijn revolver nog altijd in de hand houdend, hem had -toegeschoven. - -De jonge fabrieksdirecteur, die zelf had plaats genomen, keek zijn -zonderlingen bezoeker een oogenblik nieuwsgierig aan, en begon toen: - -“Nu zult gij mij zeker wel willen zeggen, mijnheer, wie gij zijt, en -hoe het u ter oore is gekomen, dat men voor hedennacht een aanslag op -mijn villa heeft beraamd, terwijl men tevens mijn fabriek wil trachten -te vernielen?” - -“Het eerste gedeelte van uw vraag zal ik u aanstonds beantwoorden—wat -het tweede gedeelte aangaat, daarop kan het antwoord heel eenvoudig -luiden: Het toeval stelde ons in kennis van één en ander! Zie hier wat -ik vond aan boord van een motorboot, die toebehoort aan één der lieden -van de bende, welke het op uw eigendommen voorzien heeft. Het is een -stukje van een brief, en oorspronkelijk was het in raadselschrift -gesteld, dat één mijner vrienden niet zonder groote moeite en veel -geduld heeft weten op te lossen.” - -En met deze woorden stak Raffles den fabriekseigenaar het stukje papier -toe, waarop de gevonden woorden stonden, en de aanvulling daarvan, -zooals Raffles zich die had gedacht. - -Dane verbleekte en balde de vuisten onder het lezen van deze -veelzeggende woorden, en wendde zich toen naar Raffles met de vraag: - -“Zoudt gij mij willen zeggen, mijnheer, waarom gij niet aanstonds met -een groote politiemacht zijt gekomen?” - -Om de dunne lippen van Raffles speelde een eigenaardige glimlach, toen -hij antwoordde: - -“Dat liet ik na om verschillende, volkomen afdoende redenen, mijnheer -Dane! Als ik ze u mededeel, zult gij ze volkomen billijken! Ten eerste -zou, wanneer ik aldus gehandeld had, weliswaar uw eigendom gespaard -zijn gebleven—maar van de bandieten hadden wij er geen in handen -gekregen—en ik ben er juist zeer bijzonder op gesteld, dat zoo mogelijk -geen hunner mij ontsnapt!” - -“Zijt gij zelf van de politie, mijnheer?” - -“Dat niet bepaald, mijnheer Dane! Kom laat ik u niet langer in -onzekerheid laten. Ik achtervolg de bandieten niet omdat ik tot de -politie behoor, maar om dat ik hun persoonlijke vijand ben! Ik zou hen -zelfs waarschijnlijk rustig hun gang hebben laten gaan in uw villa, als -zij slechts andere middelen hadden aangewend—en niet zulke half -verdierlijkte schurken waren! Gij kijkt mij verwonderd en een weinig -verschrikt aan! Gij begrijpt mijn woorden niet? Gij zult ze beter -begrijpen als ik u zeg, dat ik John Raffles ben!” - -Dane had een onwillekeurige beweging gemaakt, en was half van zijn -stoel opgestaan, terwijl hij Raffles met een ongeloovigen blik -aanstaarde. - -En toen drong het eensklaps tot hem door, dat die man de waarheid moest -spreken—als hij niet tot de politie behoorde, en toch de vijand was der -bandieten, dan kon hij niemand anders zijn dan de geheimzinnige Groote -Onbekende, van wien de Amerikaansche bladen gedurende eenige weken -herhaaldelijk gewaagden in verband met zijn strijd tegen de misdadigers -der wereldstad. - -Geruimen tijd bleef het volkomen stil in het groote vertrek, en toen -zeide Dane op zachten toon, terwijl hij tegelijkertijd zijn revolver in -zijn zak liet glijden: - -“Nu wordt het duidelijker, waarom gij dien agent hebt neergeslagen, -toen hij u uitnoodigde hem naar het bureau van politie te vergezellen! -En wilt gij mij nu zeggen, wat u wel bewogen kan hebben, mij te -waarschuwen?” - -“Maar dat zeide ik u immers reeds!” hernam Raffles een weinig -ongeduldig. “Men noemt mij de Gentleman-Inbreker, mijnheer Dane! Wilt -gij mij toestaan den nadruk te leggen op het eerste gedeelte van dat -woord? Ik maak er geen geheim van, dat ik zeer rijke lieden, -woekeraars, zwendelaars, hardvochtige geldschieters, adellijke -leegloopers, voor vele honderdduizenden heb bestolen, jaren achtereen, -en dat zonder er ooit veel berouw over te gevoelen! En toch geloof ik -steeds Gentleman te zijn gebleven. Denkt gij dan dat ik het kalmpjes -had kunnen aanzien, hoe men zou trachten brand te stichten in uw -fabriek, en uw villa te plunderen, op een even lompe als geweldige -manier? Dergelijke excessen daar houd ik niet van—als men steelt, dan -doe men het met gratie! Het is mij overigens bekend, dat dit gespuis -niet voor een moord terugdeinst—en ik wist, dat gij pas gehuwd waart! -Gij vindt het nu wat vreemd, mij hier tegen over u te zien zitten, en -mij dit alles te hooren mededeelen! Toch kunt gij op dit oogenblik -volkomen gerust zijn, als ik inderdaad lust had gehad, de binnenzijde -van uw brandkast te onderzoeken, dan had ik daar reeds ruimschoots -gelegenheid voor gehad, ondanks de gevaarlijke schietwapens van uw -brave bedienden! De aanspraak is een weinig lang uitgevallen, mijnheer -Dane—maar zij was noodig om u de beweegreden van mijn optreden uiteen -te zetten!” - -“Ik kan niet anders doen, mijnheer Raffles, dan u dank te zeggen voor -uw openhartigheid!” zeide Dane, die zich langzamerhand hersteld had, en -zijn bezoeker met de grootste aandacht aankeek—zulk een man zou hij -waarschijnlijk niet spoedig opnieuw ontmoeten. - -“Onder de gegeven omstandigheden, mijnheer Dane, vond ik het het -verstandigst, u mijn waren naam te noemen!” hernam Raffles bedaard. “En -laat ons nu ter zake komen, als ik u verzoeken mag, want er moet -gehandeld worden! Gij neemt toch mijn hulp aan, naar ik hoop, ondanks -mijn.... ongunstige antecedenten?” - -“Ik aanvaard ze—en van ganscher harte!” antwoordde Dane kortaf. “Ik wil -mij geen oordeel over uw levenswandel aanmatigen—gij zult dat zelf -hebben uit te maken met uw geweten! Ik zie thans in u slechts de man, -die hier is gekomen om mijn fabriek voor een groot onheil te -behoeden—en met de rest heb ik niets te doen.” - -“Dat is tenminste duidelijke taal, mijnheer Dane! En zeg mij nu eens, -of gij kunt vermoeden, waar men de helsche machine in de stookruimte -verborgen kan hebben.” - -De jonge fabrikant dacht even na, en antwoordde toen: - -“Er wordt tot half vijf in de fabriek gewerkt, maar de machinist blijft -altijd een half uur langer met zijn stoker, ten einde de kolen uit te -halen, en het vuurrooster schoon te maken. Mijn bedrijf is niet -continu, en de stoomketels behoeven dus niet des nachts op spanning te -worden gehouden. Maar zoodra zij weg zijn is de fabriek geheel -verlaten!” - -“Maar er zal toch wel een waker zijn?” - -“Dat spreekt vanzelf, en die man doet geregeld de ronde, maar hij kan -niet overal tegelijk zijn, en een paar mannen, die goed op de hoogte -zijn van de gewoonten in de fabriek, kunnen het al heel gemakkelijk zoo -aanleggen, dat zij iets in de stookruimte verbergen, zonder dat de -bewaker het merkt! Dit lokaal heeft vrij wat ramen, waarvan de kozijnen -zich op nauwelijks een meter boven den grond bevinden!” - -“Dan hebben wij zeer waarschijnlijk te doen met een uurwerkbom, -mijnheer Dane, en natuurlijk moet in de eerste plaats dat ding -verwijderd worden, en onschadelijk gemaakt! Natuurlijk zullen dan de -bandieten vruchteloos wachten op de ontploffing—maar ik hoop hen dat -wachten aanzienlijk te bekorten!” - -“Gij hebt gelijk, mijnheer!” riep Dane uit, na een blik op zijn horloge -te hebben geworpen. “Laten wij ons in Godsnaam haasten! Mijn arme -fabriek, die hier nog niet lang staat, en waaraan ik reeds met alle -vezelen van mijn hart gehecht ben!” - -Raffles was opgesprongen en riep uit: - -“Laten we dan aanstonds gaan! De fabriek ligt hier immers dichtbij?” - -“Op geen tachtig passen van het huis!” - -“Vooruit dan! Trek een jas aan, waarvan gij den kraag opzet, en haal uw -hoed zoo dicht mogelijk over de oogen, zoodat men u niet herkent. Het -is mogelijk, dat de bandieten reeds nu op de loer liggen!” - -Dane snelde naar een aangrenzend vertrek, keerde met hoed en jas terug, -en onder het loopen deed hij de kleedingstukken aan. - -De twee mannen bereikten de fabriek, zonder te zijn gezien, traden er -binnen, en bij het licht van een kleine kaarslantaarn begaven zij zich -naar de stookruimte. - -Dane was bleek geworden, maar Raffles ging stoutmoedig voorwaarts, en -begon snel het geheele vertrek te onderzoeken. - -Hij opende alle kasten, doorzocht ze zorgvuldig, keek onder de zware -tafel, waarop eenige reservedeelen lagen, en schoffelde toen -voorzichtig den hoop steenkolen uiteen, die niet ver van een der groote -ketels was opgestapeld. - -Hij vond echter niets. - -Ten slotte opende hij de deur van één der vuurhaarden—en aanstonds viel -zijn oog op een voorwerp, dat er ongeveer uitzag als een gewone -beschuittrommel. - -Zonder te aarzelen nam hij het voorzichtig uit den stookhaard, terwijl -Dane ontzet op veiligen afstand bleef staan en toekeek. - -Raffles deed de deksel van den blikken doos, en zette onmiddellijk het -uurwerk stil, dat bovenin lag—een gewone wekkerklok. - -Daarop zeide hij kalm: - -“Wij hebben nog anderhalf uur den tijd naar het schijnt. De kleine -contactnok, die uit de wijzerplaat opsteekt, staat op half twee,—en het -is nu juist middernacht geslagen!” - -“Maar waar zullen wij dit vreeselijke ding laten?” - -“Wij zullen het aan een eind touw in den kleinen vijver laten zakken, -dien ik zooeven heb meenen te zien—het is nu volkomen gevaarloos, en -gij kunt het later als stuk van overtuiging door de politie weder laten -opvisschen. En laat ons nu weder naar de villa gaan—wij moeten nu de -bandieten een hartige ontvangst bereiden!” - -De twee mannen aanvaardden den terugweg, terwijl Raffles den -gevaarlijken trommel droeg, waaraan hij een stuk touw had bevestigd, in -de stookruimte gevonden. - -Toen zij voorbij den vijver liepen, liet Raffles daarin voorzichtig de -bus zakken, en bond het touw aan een kleinen dennenstam vast. - -Hij richtte zich weder op, en stond even in gedachten verzonken. - -Toen zeide hij: - -“Heb ik goed gezien, mijnheer Dane—wordt de tuin door een hek omgeven?” - -“Ja, door een ijzeren hek!” - -“Is het nergens onderbroken?” - -“Nergens!” - -“Staat de hekdeur des nachts open?” - -“Neen, die is gesloten, maar de bandieten zullen haar waarschijnlijk -heel gemakkelijk kunnen openen. Waarom vraagt gij mij dat?” - -“Om dat ik hierin een aardig middeltje meen te hebben gevonden, onze -bandieten als goudsnippen met het grootste gemak te vangen. Maar -daarvoor heb ik de hulp noodig van één mijner vrienden, die een -uitmuntend electricien is!” - -De beide heeren begaven zich snel weder naar de villa, en aanstonds nam -Raffles Henderson terzijde, praatte even met hem, en de beide mannen -verwijderden zich, gingen naar de fabriek, wederom vergezeld door Dane, -en begaven zich naar de zaal, waar zich de groote electrische machine -bevond, welke de geheele fabriek en de villa zelfstandig van licht kon -voorzien. - -Door eenige transformatoren in te schakelen wist Henderson binnen -enkele minuten een zeer krachtigen stroom op te wekken, ongeveer drie -maal zoo sterk als die op het electrische verlichtingsnet stond, dat -wil zeggen 600 volt. - -Toen dit gedaan was, werden de beide gedeelten van het hek, ter plaatse -waar zich de ingang bevond, met dik koperdraad bevestigd, dat in den -grond werd verborgen—en Henderson ging zijn post innemen bij het -schakelbord, om op het eerste sein het geheele ijzeren hek trek -electrisch te kunnen laden—sterk genoeg om iedereen, die het slechts -even aanraakte met een hevigen schok verdoofd teraarde te werpen. - -En toen dit alles geregeld was, kon men niets anders doen, dan rustig -afwachten. - -Dane had zijn jonge vrouw met enkele woorden op de hoogte gebracht en -gerustgesteld, en nu hadden zij, Raffles, Charly Brand, en de beide -bedienden post gevat achter de gesloten gordijnen, en tuurden door de -kieren in den tuin, terwijl alles in huis volkomen duister was, want -het moest den indruk wekken, alsof men zich daarbinnen van niets bewust -was. - -Traag kropen de minuten voorbij. - -Het was juist kwart over éénen, toen Charly een beweging maakte, en tot -Raffles, met wien hij de wacht hield bij één der ramen, fluisterend -zeide: - -“Ik geloof daar een schaduw te zien—daar bij dien dikken eik!” - -“Je hebt gelijk—en daar zie ik nog een gedaante, bij dat boschje—en -daar nog een, en nog een!” - -“Het lijkt waarachtig wel een heele legermacht!” hernam Charly. “Daar -zie ik er drie of vier bijeen! En aan den achterkant van het huis zijn -er zeker ook. Ik zal eens gaan zien hoe het bij Dane staat!” - -Raffles verliet de rookkamer, waar de beide mannen zich verdekt hadden -opgesteld, liep de gang door, en bereikte een ander vertrek, een fraai -ingericht boudoir, waar Dane zich met één der bedienden bevond. - -“De bandieten zijn in aantocht, mijnheer Dane!” zeide Raffles zachtjes -fluisterend. “Hebt gij daarginds ze ook al gezien?” - -“Geen minuut geleden!” - -“Hoeveel?” - -“Op zijn minst vier of vijf!” - -“In den voortuin hebben wij er acht geteld! Wij kunnen er dus wel op -rekenen, mijnheer Dane, dat er minstens twintig bandieten in aantocht -zijn! En die verraderlijke kleine boschkat is er ook bij—Canny Macleod! -Nog vijf minuten—dan zullen wij handelen!” - -Raffles begaf zich weder naar de voorkamer en vijf minuten gingen in -spanning voorbij—de bandieten wachtten blijkbaar slechts op het -tijdstip der ontploffing, om dan van alle zijden de villa binnen te -dringen. - -Plotseling rukte Raffles het raam open, en door de stilte van den nacht -klonken twee schoten! - -Dat was het sein voor Henderson, om den stroom te sluiten! - -In den tuin werd een schreeuw van woede vernomen—en Charly schoot zijn -revolver af zoo snel hij kon, zoodat het wel den indruk moest wekken, -alsof er in het huis een geheele politiemacht gelegerd was. - -De bandieten sloegen op de vlucht, aangegrepen door een wilde paniek, -en inziende, dat de zaak verloren was. - -Zij snelden van alle kanten op het hek toe, en wilden er over heen -klauteren—maar zij vielen met een doffen kreet, als door een zwaren -moker midden op het hoofd getroffen, weder terug! - -Op dit oogenblik deden de villabewoners een uitval, met hun revolvers -gewapend, en de bandieten, die begrepen hadden, wat er aan de hand was, -en tegenstand poogden te bieden, werden snel neergelegd. - -Maar Canny, die niet zoo hard had kunnen loopen als de anderen, en den -toeleg doorzien had, kwam met een krijschenden gil van achter het -boschje te voorschijn, en wierp zich met op geheven dolkmes als een -tijgerin op Raffles, dien zij aanstonds moest hebben herkend, ondanks -zijn vermomming. - -Maar vóór zij kon toestooten, trad er een reusachtige gedaante tusschen -beiden, die haar pols greep, en haar het wapen spelenderwijs -ontwrong—het was James Henderson, die ter hulp was komen opdagen. - -In een oogwenk waren de polsen van Canny met haar eigen halsdoek op -haar rug vastgebonden, en daarop wierp de reus haar als een pak vuil -waschgoed op zijn schouders, en droeg het listige schepsel, dat vloekte -als een kaaiwerker, binnenshuis. - -Een half uur later kwam de politie opdagen, en nam de bandieten, die -allen zwaar gekwetst waren—het waren er twee en twintig -geweest—benevens Canny in verzekerde bewaring. - -Maar toen was er van Raffles en zijn beide metgezellen geen spoor meer -te ontdekken—zij hadden zich vol bescheidenheid aan alle loftuitingen -willen onttrekken. - - - - -*** END OF THE PROJECT GUTENBERG EBOOK LORD LISTER NO. 399: EEN GEVAARLIJK -AVONTUUR *** - -Updated editions will replace the previous one--the old editions will -be renamed. - -Creating the works from print editions not protected by U.S. copyright -law means that no one owns a United States copyright in these works, -so the Foundation (and you!) can copy and distribute it in the -United States without permission and without paying copyright -royalties. Special rules, set forth in the General Terms of Use part -of this license, apply to copying and distributing Project -Gutenberg-tm electronic works to protect the PROJECT GUTENBERG-tm -concept and trademark. Project Gutenberg is a registered trademark, -and may not be used if you charge for an eBook, except by following -the terms of the trademark license, including paying royalties for use -of the Project Gutenberg trademark. If you do not charge anything for -copies of this eBook, complying with the trademark license is very -easy. You may use this eBook for nearly any purpose such as creation -of derivative works, reports, performances and research. Project -Gutenberg eBooks may be modified and printed and given away--you may -do practically ANYTHING in the United States with eBooks not protected -by U.S. copyright law. Redistribution is subject to the trademark -license, especially commercial redistribution. - -START: FULL LICENSE - -THE FULL PROJECT GUTENBERG LICENSE -PLEASE READ THIS BEFORE YOU DISTRIBUTE OR USE THIS WORK - -To protect the Project Gutenberg-tm mission of promoting the free -distribution of electronic works, by using or distributing this work -(or any other work associated in any way with the phrase "Project -Gutenberg"), you agree to comply with all the terms of the Full -Project Gutenberg-tm License available with this file or online at -www.gutenberg.org/license. - -Section 1. General Terms of Use and Redistributing Project -Gutenberg-tm electronic works - -1.A. By reading or using any part of this Project Gutenberg-tm -electronic work, you indicate that you have read, understand, agree to -and accept all the terms of this license and intellectual property -(trademark/copyright) agreement. If you do not agree to abide by all -the terms of this agreement, you must cease using and return or -destroy all copies of Project Gutenberg-tm electronic works in your -possession. If you paid a fee for obtaining a copy of or access to a -Project Gutenberg-tm electronic work and you do not agree to be bound -by the terms of this agreement, you may obtain a refund from the -person or entity to whom you paid the fee as set forth in paragraph -1.E.8. - -1.B. "Project Gutenberg" is a registered trademark. It may only be -used on or associated in any way with an electronic work by people who -agree to be bound by the terms of this agreement. There are a few -things that you can do with most Project Gutenberg-tm electronic works -even without complying with the full terms of this agreement. See -paragraph 1.C below. There are a lot of things you can do with Project -Gutenberg-tm electronic works if you follow the terms of this -agreement and help preserve free future access to Project Gutenberg-tm -electronic works. See paragraph 1.E below. - -1.C. The Project Gutenberg Literary Archive Foundation ("the -Foundation" or PGLAF), owns a compilation copyright in the collection -of Project Gutenberg-tm electronic works. Nearly all the individual -works in the collection are in the public domain in the United -States. If an individual work is unprotected by copyright law in the -United States and you are located in the United States, we do not -claim a right to prevent you from copying, distributing, performing, -displaying or creating derivative works based on the work as long as -all references to Project Gutenberg are removed. Of course, we hope -that you will support the Project Gutenberg-tm mission of promoting -free access to electronic works by freely sharing Project Gutenberg-tm -works in compliance with the terms of this agreement for keeping the -Project Gutenberg-tm name associated with the work. You can easily -comply with the terms of this agreement by keeping this work in the -same format with its attached full Project Gutenberg-tm License when -you share it without charge with others. - -1.D. The copyright laws of the place where you are located also govern -what you can do with this work. Copyright laws in most countries are -in a constant state of change. If you are outside the United States, -check the laws of your country in addition to the terms of this -agreement before downloading, copying, displaying, performing, -distributing or creating derivative works based on this work or any -other Project Gutenberg-tm work. The Foundation makes no -representations concerning the copyright status of any work in any -country other than the United States. - -1.E. Unless you have removed all references to Project Gutenberg: - -1.E.1. The following sentence, with active links to, or other -immediate access to, the full Project Gutenberg-tm License must appear -prominently whenever any copy of a Project Gutenberg-tm work (any work -on which the phrase "Project Gutenberg" appears, or with which the -phrase "Project Gutenberg" is associated) is accessed, displayed, -performed, viewed, copied or distributed: - - This eBook is for the use of anyone anywhere in the United States and - most other parts of the world at no cost and with almost no - restrictions whatsoever. You may copy it, give it away or re-use it - under the terms of the Project Gutenberg License included with this - eBook or online at www.gutenberg.org. If you are not located in the - United States, you will have to check the laws of the country where - you are located before using this eBook. - -1.E.2. If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is -derived from texts not protected by U.S. copyright law (does not -contain a notice indicating that it is posted with permission of the -copyright holder), the work can be copied and distributed to anyone in -the United States without paying any fees or charges. If you are -redistributing or providing access to a work with the phrase "Project -Gutenberg" associated with or appearing on the work, you must comply -either with the requirements of paragraphs 1.E.1 through 1.E.7 or -obtain permission for the use of the work and the Project Gutenberg-tm -trademark as set forth in paragraphs 1.E.8 or 1.E.9. - -1.E.3. If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is posted -with the permission of the copyright holder, your use and distribution -must comply with both paragraphs 1.E.1 through 1.E.7 and any -additional terms imposed by the copyright holder. Additional terms -will be linked to the Project Gutenberg-tm License for all works -posted with the permission of the copyright holder found at the -beginning of this work. - -1.E.4. Do not unlink or detach or remove the full Project Gutenberg-tm -License terms from this work, or any files containing a part of this -work or any other work associated with Project Gutenberg-tm. - -1.E.5. Do not copy, display, perform, distribute or redistribute this -electronic work, or any part of this electronic work, without -prominently displaying the sentence set forth in paragraph 1.E.1 with -active links or immediate access to the full terms of the Project -Gutenberg-tm License. - -1.E.6. You may convert to and distribute this work in any binary, -compressed, marked up, nonproprietary or proprietary form, including -any word processing or hypertext form. However, if you provide access -to or distribute copies of a Project Gutenberg-tm work in a format -other than "Plain Vanilla ASCII" or other format used in the official -version posted on the official Project Gutenberg-tm website -(www.gutenberg.org), you must, at no additional cost, fee or expense -to the user, provide a copy, a means of exporting a copy, or a means -of obtaining a copy upon request, of the work in its original "Plain -Vanilla ASCII" or other form. Any alternate format must include the -full Project Gutenberg-tm License as specified in paragraph 1.E.1. - -1.E.7. Do not charge a fee for access to, viewing, displaying, -performing, copying or distributing any Project Gutenberg-tm works -unless you comply with paragraph 1.E.8 or 1.E.9. - -1.E.8. You may charge a reasonable fee for copies of or providing -access to or distributing Project Gutenberg-tm electronic works -provided that: - -* You pay a royalty fee of 20% of the gross profits you derive from - the use of Project Gutenberg-tm works calculated using the method - you already use to calculate your applicable taxes. The fee is owed - to the owner of the Project Gutenberg-tm trademark, but he has - agreed to donate royalties under this paragraph to the Project - Gutenberg Literary Archive Foundation. Royalty payments must be paid - within 60 days following each date on which you prepare (or are - legally required to prepare) your periodic tax returns. Royalty - payments should be clearly marked as such and sent to the Project - Gutenberg Literary Archive Foundation at the address specified in - Section 4, "Information about donations to the Project Gutenberg - Literary Archive Foundation." - -* You provide a full refund of any money paid by a user who notifies - you in writing (or by e-mail) within 30 days of receipt that s/he - does not agree to the terms of the full Project Gutenberg-tm - License. You must require such a user to return or destroy all - copies of the works possessed in a physical medium and discontinue - all use of and all access to other copies of Project Gutenberg-tm - works. - -* You provide, in accordance with paragraph 1.F.3, a full refund of - any money paid for a work or a replacement copy, if a defect in the - electronic work is discovered and reported to you within 90 days of - receipt of the work. - -* You comply with all other terms of this agreement for free - distribution of Project Gutenberg-tm works. - -1.E.9. If you wish to charge a fee or distribute a Project -Gutenberg-tm electronic work or group of works on different terms than -are set forth in this agreement, you must obtain permission in writing -from the Project Gutenberg Literary Archive Foundation, the manager of -the Project Gutenberg-tm trademark. Contact the Foundation as set -forth in Section 3 below. - -1.F. - -1.F.1. Project Gutenberg volunteers and employees expend considerable -effort to identify, do copyright research on, transcribe and proofread -works not protected by U.S. copyright law in creating the Project -Gutenberg-tm collection. Despite these efforts, Project Gutenberg-tm -electronic works, and the medium on which they may be stored, may -contain "Defects," such as, but not limited to, incomplete, inaccurate -or corrupt data, transcription errors, a copyright or other -intellectual property infringement, a defective or damaged disk or -other medium, a computer virus, or computer codes that damage or -cannot be read by your equipment. - -1.F.2. LIMITED WARRANTY, DISCLAIMER OF DAMAGES - Except for the "Right -of Replacement or Refund" described in paragraph 1.F.3, the Project -Gutenberg Literary Archive Foundation, the owner of the Project -Gutenberg-tm trademark, and any other party distributing a Project -Gutenberg-tm electronic work under this agreement, disclaim all -liability to you for damages, costs and expenses, including legal -fees. YOU AGREE THAT YOU HAVE NO REMEDIES FOR NEGLIGENCE, STRICT -LIABILITY, BREACH OF WARRANTY OR BREACH OF CONTRACT EXCEPT THOSE -PROVIDED IN PARAGRAPH 1.F.3. YOU AGREE THAT THE FOUNDATION, THE -TRADEMARK OWNER, AND ANY DISTRIBUTOR UNDER THIS AGREEMENT WILL NOT BE -LIABLE TO YOU FOR ACTUAL, DIRECT, INDIRECT, CONSEQUENTIAL, PUNITIVE OR -INCIDENTAL DAMAGES EVEN IF YOU GIVE NOTICE OF THE POSSIBILITY OF SUCH -DAMAGE. - -1.F.3. LIMITED RIGHT OF REPLACEMENT OR REFUND - If you discover a -defect in this electronic work within 90 days of receiving it, you can -receive a refund of the money (if any) you paid for it by sending a -written explanation to the person you received the work from. If you -received the work on a physical medium, you must return the medium -with your written explanation. The person or entity that provided you -with the defective work may elect to provide a replacement copy in -lieu of a refund. If you received the work electronically, the person -or entity providing it to you may choose to give you a second -opportunity to receive the work electronically in lieu of a refund. If -the second copy is also defective, you may demand a refund in writing -without further opportunities to fix the problem. - -1.F.4. Except for the limited right of replacement or refund set forth -in paragraph 1.F.3, this work is provided to you 'AS-IS', WITH NO -OTHER WARRANTIES OF ANY KIND, EXPRESS OR IMPLIED, INCLUDING BUT NOT -LIMITED TO WARRANTIES OF MERCHANTABILITY OR FITNESS FOR ANY PURPOSE. - -1.F.5. Some states do not allow disclaimers of certain implied -warranties or the exclusion or limitation of certain types of -damages. If any disclaimer or limitation set forth in this agreement -violates the law of the state applicable to this agreement, the -agreement shall be interpreted to make the maximum disclaimer or -limitation permitted by the applicable state law. The invalidity or -unenforceability of any provision of this agreement shall not void the -remaining provisions. - -1.F.6. INDEMNITY - You agree to indemnify and hold the Foundation, the -trademark owner, any agent or employee of the Foundation, anyone -providing copies of Project Gutenberg-tm electronic works in -accordance with this agreement, and any volunteers associated with the -production, promotion and distribution of Project Gutenberg-tm -electronic works, harmless from all liability, costs and expenses, -including legal fees, that arise directly or indirectly from any of -the following which you do or cause to occur: (a) distribution of this -or any Project Gutenberg-tm work, (b) alteration, modification, or -additions or deletions to any Project Gutenberg-tm work, and (c) any -Defect you cause. - -Section 2. Information about the Mission of Project Gutenberg-tm - -Project Gutenberg-tm is synonymous with the free distribution of -electronic works in formats readable by the widest variety of -computers including obsolete, old, middle-aged and new computers. It -exists because of the efforts of hundreds of volunteers and donations -from people in all walks of life. - -Volunteers and financial support to provide volunteers with the -assistance they need are critical to reaching Project Gutenberg-tm's -goals and ensuring that the Project Gutenberg-tm collection will -remain freely available for generations to come. In 2001, the Project -Gutenberg Literary Archive Foundation was created to provide a secure -and permanent future for Project Gutenberg-tm and future -generations. To learn more about the Project Gutenberg Literary -Archive Foundation and how your efforts and donations can help, see -Sections 3 and 4 and the Foundation information page at -www.gutenberg.org - -Section 3. Information about the Project Gutenberg Literary -Archive Foundation - -The Project Gutenberg Literary Archive Foundation is a non-profit -501(c)(3) educational corporation organized under the laws of the -state of Mississippi and granted tax exempt status by the Internal -Revenue Service. The Foundation's EIN or federal tax identification -number is 64-6221541. Contributions to the Project Gutenberg Literary -Archive Foundation are tax deductible to the full extent permitted by -U.S. federal laws and your state's laws. - -The Foundation's business office is located at 809 North 1500 West, -Salt Lake City, UT 84116, (801) 596-1887. Email contact links and up -to date contact information can be found at the Foundation's website -and official page at www.gutenberg.org/contact - -Section 4. Information about Donations to the Project Gutenberg -Literary Archive Foundation - -Project Gutenberg-tm depends upon and cannot survive without -widespread public support and donations to carry out its mission of -increasing the number of public domain and licensed works that can be -freely distributed in machine-readable form accessible by the widest -array of equipment including outdated equipment. Many small donations -($1 to $5,000) are particularly important to maintaining tax exempt -status with the IRS. - -The Foundation is committed to complying with the laws regulating -charities and charitable donations in all 50 states of the United -States. Compliance requirements are not uniform and it takes a -considerable effort, much paperwork and many fees to meet and keep up -with these requirements. We do not solicit donations in locations -where we have not received written confirmation of compliance. To SEND -DONATIONS or determine the status of compliance for any particular -state visit www.gutenberg.org/donate - -While we cannot and do not solicit contributions from states where we -have not met the solicitation requirements, we know of no prohibition -against accepting unsolicited donations from donors in such states who -approach us with offers to donate. - -International donations are gratefully accepted, but we cannot make -any statements concerning tax treatment of donations received from -outside the United States. U.S. laws alone swamp our small staff. - -Please check the Project Gutenberg web pages for current donation -methods and addresses. Donations are accepted in a number of other -ways including checks, online payments and credit card donations. To -donate, please visit: www.gutenberg.org/donate - -Section 5. General Information About Project Gutenberg-tm electronic works - -Professor Michael S. Hart was the originator of the Project -Gutenberg-tm concept of a library of electronic works that could be -freely shared with anyone. For forty years, he produced and -distributed Project Gutenberg-tm eBooks with only a loose network of -volunteer support. - -Project Gutenberg-tm eBooks are often created from several printed -editions, all of which are confirmed as not protected by copyright in -the U.S. unless a copyright notice is included. Thus, we do not -necessarily keep eBooks in compliance with any particular paper -edition. - -Most people start at our website which has the main PG search -facility: www.gutenberg.org - -This website includes information about Project Gutenberg-tm, -including how to make donations to the Project Gutenberg Literary -Archive Foundation, how to help produce our new eBooks, and how to -subscribe to our email newsletter to hear about new eBooks. diff --git a/old/65996-0.zip b/old/65996-0.zip Binary files differdeleted file mode 100644 index a1cef16..0000000 --- a/old/65996-0.zip +++ /dev/null diff --git a/old/65996-h.zip b/old/65996-h.zip Binary files differdeleted file mode 100644 index 6090098..0000000 --- a/old/65996-h.zip +++ /dev/null diff --git a/old/65996-h/65996-h.htm b/old/65996-h/65996-h.htm deleted file mode 100644 index 52da16f..0000000 --- a/old/65996-h/65996-h.htm +++ /dev/null @@ -1,3965 +0,0 @@ -<!DOCTYPE html -PUBLIC "-//W3C//DTD HTML 4.01 Transitional//EN" "http://www.w3.org/TR/html4/loose.dtd"> -<!-- This HTML file has been automatically generated from an XML source on 2021-08-05T13:44:59Z using SAXON HE 9.9.1.8 . --> -<html lang="nl"> -<head> -<meta http-equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"> -<title>Lord Lister No. 399: Een gevaarlijk Avontuur</title> -<meta name="generator" content="tei2html.xsl, see https://github.com/jhellingman/tei2html"> -<meta name="author" content="Kurt Matull (1872–1930?) Theo von Blankensee [Pseudoniem van Mathias Blank (1881–1928)]"> -<link rel="coverpage" href="images/lordlister0399-front.jpg"> -<link rel="schema.DC" href="http://dublincore.org/documents/1998/09/dces/"> -<meta name="DC.Creator" content="Kurt Matull (1872–1930?) Theo von Blankensee [Pseudoniem van Mathias Blank (1881–1928)]"> -<meta name="DC.Title" content="Lord Lister No. 399: Een gevaarlijk Avontuur"> -<meta name="DC.Language" content="nl-1900"> -<meta name="DC.Format" content="text/html"> -<meta name="DC.Publisher" content="Project Gutenberg"> -<meta name="DC:Subject" content="#####"> -<style type="text/css"> /* <![CDATA[ */ -html { -line-height: 1.3; -} -body { -margin: 0; -} -main { -display: block; -} -h1 { -font-size: 2em; -margin: 0.67em 0; -} -hr { -height: 0; -overflow: visible; -} -pre { -font-family: monospace, monospace; -font-size: 1em; -} -a { -background-color: transparent; -} -abbr[title] { -border-bottom: none; -text-decoration: underline; -text-decoration: underline dotted; -} -b, strong { -font-weight: bolder; -} -code, kbd, samp { -font-family: monospace, monospace; -font-size: 1em; -} -small { -font-size: 80%; -} -sub, sup { -font-size: 67%; -line-height: 0; -position: relative; -vertical-align: baseline; -} -sub { -bottom: -0.25em; -} -sup { -top: -0.5em; -} -img { -border-style: none; -} -body { -font-family: serif; -font-size: 100%; -text-align: left; -margin-top: 2.4em; -} -div.front, div.body { -margin-bottom: 7.2em; -} -div.back { -margin-bottom: 2.4em; -} -.div0 { -margin-top: 7.2em; -margin-bottom: 7.2em; -} -.div1 { -margin-top: 5.6em; -margin-bottom: 5.6em; -} -.div2 { -margin-top: 4.8em; -margin-bottom: 4.8em; -} -.div3 { -margin-top: 3.6em; -margin-bottom: 3.6em; -} -.div4 { -margin-top: 2.4em; -margin-bottom: 2.4em; -} -.div5, .div6, .div7 { -margin-top: 1.44em; -margin-bottom: 1.44em; -} -.div0:last-child, .div1:last-child, .div2:last-child, .div3:last-child, -.div4:last-child, .div5:last-child, .div6:last-child, .div7:last-child { -margin-bottom: 0; -} -blockquote div.front, blockquote div.body, blockquote div.back { -margin-top: 0; -margin-bottom: 0; -} -.divBody .div1:first-child, .divBody .div2:first-child, .divBody .div3:first-child, .divBody .div4:first-child, -.divBody .div5:first-child, .divBody .div6:first-child, .divBody .div7:first-child { -margin-top: 0; -} -h1, h2, h3, h4, h5, h6, .h1, .h2, .h3, .h4, .h5, .h6 { -clear: both; -font-style: normal; -text-transform: none; -} -h3, .h3 { -font-size: 1.2em; -} -h3.label { -font-size: 1em; -margin-bottom: 0; -} -h4, .h4 { -font-size: 1em; -} -.alignleft { -text-align: left; -} -.alignright { -text-align: right; -} -.alignblock { -text-align: justify; -} -p.tb, hr.tb, .par.tb { -margin: 1.6em auto; -text-align: center; -} -p.argument, p.note, p.tocArgument, .par.argument, .par.note, .par.tocArgument { -font-size: 0.9em; -text-indent: 0; -} -p.argument, p.tocArgument, .par.argument, .par.tocArgument { -margin: 1.58em 10%; -} -td.tocDivNum { -vertical-align: top; -} -td.tocPageNum { -vertical-align: bottom; -} -.opener, .address { -margin-top: 1.6em; -margin-bottom: 1.6em; -} -.addrline { -margin-top: 0; -margin-bottom: 0; -} -.dateline { -margin-top: 1.6em; -margin-bottom: 1.6em; -text-align: right; -} -.salute { -margin-top: 1.6em; -margin-left: 3.58em; -text-indent: -2em; -} -.signed { -margin-top: 1.6em; -margin-left: 3.58em; -text-indent: -2em; -} -.epigraph { -font-size: 0.9em; -width: 60%; -margin-left: auto; -} -.epigraph span.bibl { -display: block; -text-align: right; -} -.trailer { -clear: both; -margin-top: 3.6em; -} -span.abbr, abbr { -white-space: nowrap; -} -span.parnum { -font-weight: bold; -} -span.corr, span.gap { -border-bottom: 1px dotted red; -} -span.num, span.trans, span.trans { -border-bottom: 1px dotted gray; -} -span.measure { -border-bottom: 1px dotted green; -} -.ex { -letter-spacing: 0.2em; -} -.sc { -font-variant: small-caps; -} -.asc { -font-variant: small-caps; -text-transform: lowercase; -} -.uc { -text-transform: uppercase; -} -.tt { -font-family: monospace; -} -.underline { -text-decoration: underline; -} -.overline, .overtilde { -text-decoration: overline; -} -.rm { -font-style: normal; -} -.red { -color: red; -} -hr { -clear: both; -border: none; -border-bottom: 1px solid black; -width: 45%; -margin-left: auto; -margin-right: auto; -margin-top: 1em; -text-align: center; -} -hr.dotted { -border-bottom: 2px dotted black; -} -hr.dashed { -border-bottom: 2px dashed black; -} -.aligncenter { -text-align: center; -} -h1, h2, .h1, .h2 { -font-size: 1.44em; -line-height: 1.5; -} -h1.label, h2.label { -font-size: 1.2em; -margin-bottom: 0; -} -h5, h6 { -font-size: 1em; -font-style: italic; -} -p, .par { -text-indent: 0; -} -p.firstlinecaps:first-line, .par.firstlinecaps:first-line { -text-transform: uppercase; -} -.hangq { -text-indent: -0.32em; -} -.hangqq { -text-indent: -0.42em; -} -.hangqqq { -text-indent: -0.84em; -} -p.dropcap:first-letter, .par.dropcap:first-letter { -float: left; -clear: left; -margin: 0 0.05em 0 0; -padding: 0; -line-height: 0.8; -font-size: 420%; -vertical-align: super; -} -blockquote, p.quote, div.blockquote, div.argument, .par.quote { -font-size: 0.9em; -margin: 1.58em 5%; -} -.pageNum a, a.noteRef:hover, a.pseudoNoteRef:hover, a.hidden:hover, a.hidden { -text-decoration: none; -} -.advertisement, .advertisements { -background-color: #FFFEE0; -border: black 1px dotted; -color: #000; -margin: 2em 5%; -padding: 1em; -} -.footnotes .body, .footnotes .div1 { -padding: 0; -} -.fnarrow { -color: #AAAAAA; -font-weight: bold; -text-decoration: none; -} -.fnarrow:hover, .fnreturn:hover { -color: #660000; -} -.fnreturn { -color: #AAAAAA; -font-size: 80%; -font-weight: bold; -text-decoration: none; -vertical-align: 0.25em; -} -a { -text-decoration: none; -} -a:hover { -text-decoration: underline; -background-color: #e9f5ff; -} -a.noteRef, a.pseudoNoteRef { -font-size: 67%; -line-height: 0; -position: relative; -vertical-align: baseline; -top: -0.5em; -text-decoration: none; -margin-left: 0.1em; -} -.displayfootnote { -display: none; -} -div.footnotes { -font-size: 80%; -margin-top: 1em; -padding: 0; -} -hr.fnsep { -margin-left: 0; -margin-right: 0; -text-align: left; -width: 25%; -} -p.footnote, .par.footnote { -margin-bottom: 0.5em; -margin-top: 0.5em; -} -p.footnote .fnlabel, .par.footnote .fnlabel { -float: left; -min-width: 1.0em; -margin-left: -0.1em; -padding-top: 0.9em; -padding-right: 0.4em; -} -.apparatusnote { -text-decoration: none; -} -table.tocList { -width: 100%; -margin-left: auto; -margin-right: auto; -border-width: 0; -border-collapse: collapse; -} -td.tocPageNum, td.tocDivNum { -text-align: right; -min-width: 10%; -border-width: 0; -white-space: nowrap; -} -td.tocDivNum { -padding-left: 0; -padding-right: 0.5em; -} -td.tocPageNum { -padding-left: 0.5em; -padding-right: 0; -} -td.tocDivTitle { -width: auto; -} -p.tocPart, .par.tocPart { -margin: 1.58em 0; -font-variant: small-caps; -} -p.tocChapter, .par.tocChapter { -margin: 1.58em 0; -} -p.tocSection, .par.tocSection { -margin: 0.7em 5%; -} -table.tocList td { -vertical-align: top; -} -table.tocList td.tocPageNum { -vertical-align: bottom; -} -table.inner { -display: inline-table; -border-collapse: collapse; -width: 100%; -} -td.itemNum { -text-align: right; -min-width: 5%; -padding-right: 0.8em; -} -td.innerContainer { -padding: 0; -margin: 0; -} -.index { -font-size: 80%; -} -.index p { -text-indent: -1em; -margin-left: 1em; -} -.indexToc { -text-align: center; -} -.transcriberNote { -background-color: #DDE; -border: black 1px dotted; -color: #000; -font-family: sans-serif; -font-size: 80%; -margin: 2em 5%; -padding: 1em; -} -.missingTarget { -text-decoration: line-through; -color: red; -} -.correctionTable { -width: 75%; -} -.width20 { -width: 20%; -} -.width40 { -width: 40%; -} -p.smallprint, li.smallprint, .par.smallprint { -color: #666666; -font-size: 80%; -} -span.musictime { -vertical-align: middle; -display: inline-block; -text-align: center; -} -span.musictime, span.musictime span.top, span.musictime span.bottom { -padding: 1px 0.5px; -font-size: xx-small; -font-weight: bold; -line-height: 0.7em; -} -span.musictime span.bottom { -display: block; -} -ul { -list-style-type: none; -} -.splitListTable { -margin-left: 0; -} -.numberedItem { -text-indent: -3em; -margin-left: 3em; -} -.numberedItem .itemNumber { -float: left; -position: relative; -left: -3.5em; -width: 3em; -display: inline-block; -text-align: right; -} -.itemGroupTable { -border-collapse: collapse; -margin-left: 0; -} -.itemGroupTable td { -padding: 0; -margin: 0; -vertical-align: middle; -} -.itemGroupBrace { -padding: 0 0.5em !important; -} -div.figure { -text-align: center; -} -.figure { -margin-left: auto; -margin-right: auto; -} -.floatLeft { -float: left; -margin: 10px 10px 10px 0; -} -.floatRight { -float: right; -margin: 10px 0 10px 10px; -} -p.figureHead, .par.figureHead { -font-size: 100%; -text-align: center; -} -.figAnnotation { -font-size: 80%; -position: relative; -margin: 0 auto; -} -.figTopLeft, .figBottomLeft { -float: left; -} -.figTopRight, .figBottomRight { -float: right; -} -.figure p, .figure .par { -font-size: 80%; -margin-top: 0; -text-align: center; -} -img { -border-width: 0; -} -td.galleryFigure { -text-align: center; -vertical-align: middle; -} -td.galleryCaption { -text-align: center; -vertical-align: top; -} -tr, td, th { -vertical-align: top; -} -tr.bottom, td.bottom, th.bottom { -vertical-align: bottom; -} -td.label, tr.label td { -font-weight: bold; -} -td.unit, tr.unit td { -font-style: italic; -} -td.leftbrace, td.rightbrace { -vertical-align: middle; -} -span.sum { -padding-top: 2px; -border-top: solid black 1px; -} -table.inlinetable { -display: inline-table; -} -table.borderOutside { -border-collapse: collapse; -} -table.borderOutside td { -padding-left: 4px; -padding-right: 4px; -} -table.borderOutside .cellHeadTop, table.borderOutside .cellTop { -border-top: 2px solid black; -} -table.borderOutside .cellHeadBottom { -border-bottom: 1px solid black; -} -table.borderOutside .cellBottom { -border-bottom: 2px solid black; -} -table.borderOutside .cellLeft, table.borderOutside .cellHeadLeft { -border-left: 2px solid black; -} -table.borderOutside .cellRight, table.borderOutside .cellHeadRight { -border-right: 2px solid black; -} -table.verticalBorderInside { -border-collapse: collapse; -} -table.verticalBorderInside td { -padding-left: 4px; -padding-right: 4px; -border-left: 1px solid black; -} -table.verticalBorderInside .cellHeadTop, table.verticalBorderInside .cellTop { -border-top: 2px solid black; -} -table.verticalBorderInside .cellHeadBottom { -border-bottom: 1px solid black; -} -table.verticalBorderInside .cellBottom { -border-bottom: 2px solid black; -} -table.verticalBorderInside .cellLeft, table.verticalBorderInside .cellHeadLeft { -border-left: 0 solid black; -} -table.borderAll { -border-collapse: collapse; -} -table.borderAll td { -padding-left: 4px; -padding-right: 4px; -border: 1px solid black; -} -table.borderAll .cellHeadTop, table.borderAll .cellTop { -border-top: 2px solid black; -} -table.borderAll .cellHeadBottom { -border-bottom: 1px solid black; -} -table.borderAll .cellBottom { -border-bottom: 2px solid black; -} -table.borderAll .cellLeft, table.borderAll .cellHeadLeft { -border-left: 2px solid black; -} -table.borderAll .cellRight, table.borderAll .cellHeadRight { -border-right: 2px solid black; -} -tr.borderTop td, tr.borderTop th, th.borderTop, td.borderTop { -border-top: 1px solid black !important; -} -tr.borderRight td, tr.borderRight th, th.borderRight, td.borderRight { -border-right: 1px solid black !important; -} -tr.borderLeft td, tr.borderLeft th, th.borderLeft, td.borderLeft { -border-left: 1px solid black !important; -} -tr.borderBottom td, tr.borderBottom th, th.borderBottom, td.borderBottom { -border-bottom: 1px solid black !important; -} -tr.borderHorizontal td, tr.borderHorizontal th, th.borderHorizontal, td.borderHorizontal { -border-top: 1px solid black !important; -border-bottom: 1px solid black !important; -} -tr.borderVertical td, tr.borderVertical th, th.borderVertical, td.borderVertical { -border-right: 1px solid black !important; -border-left: 1px solid black !important; -} -tr.borderAll td, tr.borderAll th, th.borderAll, td.borderAll { -border: 1px solid black !important; -} -tr.noBorderTop td, tr.noBorderTop th, th.noBorderTop, td.noBorderTop { -border-top: none !important; -} -tr.noBorderRight td, tr.noBorderRight th, th.noBorderRight, td.noBorderRight { -border-right: none !important; -} -tr.noBorderLeft td, tr.noBorderLeft th, th.noBorderLeft, td.noBorderLeft { -border-left: none !important; -} -tr.noBorderBottom td, tr.noBorderBottom th, th.noBorderBottom, td.noBorderBottom { -border-bottom: none !important; -} -tr.noBorderHorizontal td, tr.noBorderHorizontal th, th.noBorderHorizontal, td.noBorderHorizontal { -border-top: none !important; -border-bottom: none !important; -} -tr.noBorderVertical td, tr.noBorderVertical th, th.noBorderVertical, td.noBorderVertical { -border-right: none !important; -border-left: none !important; -} -tr.borderAll td, tr.borderAll th, th.borderAll, td.noBorderAll { -border: none !important; -} -.cellDoubleUp { -border: 0 solid black !important; -width: 1em; -} -td.alignDecimalIntegerPart { -text-align: right; -border-right: none !important; -padding-right: 0 !important; -margin-right: 0 !important; -} -td.alignDecimalFractionPart { -text-align: left; -border-left: none !important; -padding-left: 0 !important; -margin-left: 0 !important; -} -td.alignDecimalNotNumber { -text-align: center; -} -span.ditto { -display: inline-block; -vertical-align: middle; -text-align: center; -} -span.ditto span.s { -height: 0; -visibility: hidden; -line-height: 0; -} -span.ditto span.d { -display: block; -text-align: center; -line-height: 0.7em; -} -span.ditto span.i { -position: relative; -top: -2px; -} -body { -padding: 1.58em 16%; -} -.pageNum { -display: inline; -font-size: 70%; -font-style: normal; -margin: 0; -padding: 0; -position: absolute; -right: 1%; -text-align: right; -} -.marginnote { -font-size: 0.8em; -height: 0; -left: 1%; -position: absolute; -text-indent: 0; -width: 14%; -text-align: left; -} -.right-marginnote { -font-size: 0.8em; -height: 0; -right: 3%; -position: absolute; -text-indent: 0; -text-align: right; -width: 11% -} -.cut-in-left-note { -font-size: 0.8em; -left: 1%; -float: left; -text-indent: 0; -width: 14%; -text-align: left; -padding: 0.8em 0.8em 0.8em 0; -} -.cut-in-right-note { -font-size: 0.8em; -left: 1%; -float: right; -text-indent: 0; -width: 14%; -text-align: right; -padding: 0.8em 0 0.8em 0.8em; -} -span.tocPageNum, span.flushright { -position: absolute; -right: 16%; -top: auto; -text-indent: 0; -} -.pglink::after { -content: "\0000A0\01F4D8"; -font-size: 80%; -font-style: normal; -font-weight: normal; -} -.catlink::after { -content: "\0000A0\01F4C7"; -font-size: 80%; -font-style: normal; -font-weight: normal; -} -.exlink::after, .wplink::after, .biblink::after, .qurlink::after, .seclink::after { -content: "\0000A0\002197\00FE0F"; -color: blue; -font-size: 80%; -font-style: normal; -font-weight: normal; -} -.pglink:hover { -background-color: #DCFFDC; -} -.catlink:hover { -background-color: #FFFFDC; -} -.exlink:hover, .wplink:hover, .biblink:hover, .qurlink:hover { -background-color: #FFDCDC; -} -body { -background: #FFFFFF; -font-family: serif; -} -body, a.hidden { -color: black; -} -h1, h2, .h1, .h2 { -text-align: center; -font-variant: small-caps; -font-weight: normal; -} -p.byline { -text-align: center; -font-style: italic; -margin-bottom: 2em; -} -.div2 p.byline, .div3 p.byline, .div4 p.byline, .div5 p.byline, .div6 p.byline, .div7 p.byline { -text-align: left; -} -.figureHead, .noteRef, .pseudoNoteRef, .marginnote, .right-marginnote, p.legend, .verseNum { -color: #660000; -} -.rightnote, .pageNum, .lineNum, .pageNum a { -color: #AAAAAA; -} -a.hidden:hover, a.noteRef:hover, a.pseudoNoteRef:hover { -color: red; -} -h1, h2, h3, h4, h5, h6 { -font-weight: normal; -} -table { -margin-left: auto; -margin-right: auto; -} -.tablecaption { -text-align: center; -} -.arab { font-family: Scheherazade, serif; } -.aran { font-family: 'Awami Nastaliq', serif; } -.grek { font-family: 'Charis SIL', serif; } -.hebr { font-family: Shlomo, 'Ezra SIL', serif; } -.syrc { font-family: 'Serto Jerusalem', serif; } -/* CSS rules generated from rendition elements in TEI file */ -.imprint { -color: gray; text-align: center; -} -div.advertisement img { -mix-blend-mode: darken; -} -/* CSS rules generated from @rend attributes in TEI file */ -.cover-imagewidth { -width:560px; -} -.xd31e94 { -font-size:x-large; -} -.xd31e96 { -font-size:small; -} -.xd31e101 { -text-align:center; font-size:xx-large; -} -.xd31e176 { -font-size:xx-large; -} -.xd31e581 { -text-align:right; font-family:monospace; -} -.xd31e949 { -text-align:right; -} -.xd31e1129 { -text-align:center; font:x-large; -} -.ad0399width { -width:574px; -} -.xd31e1136 { -text-align:center; font-size:x-large; -} -.xd31e1140 { -font-size:xx-large; -} -.xd31e1147 { -text-align:center; -} -.xd31e1149 { -text-align:center; font-size:large; -} -@media handheld { -} -/* ]]> */ </style> -</head> -<body> - -<div style='text-align:center; font-size:1.2em; font-weight:bold'>The Project Gutenberg eBook of Lord Lister No. 399: Een gevaarlijk Avontuur, by Kurt Matull</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -This eBook is for the use of anyone anywhere in the United States and -most other parts of the world at no cost and with almost no restrictions -whatsoever. You may copy it, give it away or re-use it under the terms -of the Project Gutenberg License included with this eBook or online -at <a href="https://www.gutenberg.org">www.gutenberg.org</a>. If you -are not located in the United States, you will have to check the laws of the -country where you are located before using this eBook. -</div> - -<p style='display:block; margin-top:1em; margin-bottom:1em; margin-left:2em; text-indent:-2em'>Title: Lord Lister No. 399: Een gevaarlijk Avontuur</p> - -<div style='display:block; margin-top:1em; margin-bottom:1em; margin-left:2em; text-indent:-2em'>Author: Kurt Matull and Theo Blakensee</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'>Release Date: August 5, 2021 [eBook #65996]</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'>Language: Dutch</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'>Character set encoding: UTF-8</div> - -<div style='display:block; margin-left:2em; text-indent:-2em'>Produced by: The Online Distributed Proofreading Team at https://www.pgdp.net/ for Project Gutenberg.</div> - -<div style='margin-top:2em; margin-bottom:4em'>*** START OF THE PROJECT GUTENBERG EBOOK LORD LISTER NO. 399: EEN GEVAARLIJK AVONTUUR ***</div> -<div class="front"> -<div class="div1 cover"><span class="pageNum">[<a href="#toc">Inhoud</a>]</span><div class="divBody"> -<p class="first"></p> -<div class="figure cover-imagewidth"><img src="images/lordlister0399-front.jpg" alt="Oorspronkelijke voorkant." width="560" height="720"></div><p> -<span class="pageNum" id="pb1">[<a href="#pb1">1</a>]</span></p> -</div> -</div> -<div class="div1 imprint"><span class="pageNum">[<a href="#toc">Inhoud</a>]</span><div class="divBody"> -<p class="first xd31e94">☞ Elke aflevering bevat een volledig verhaal. ☜ -</p> -<p class="xd31e96">UITGAVE VAN DEN ROMAN-<span class="corr" id="xd31e98" title="Niet in bron">,</span> BOEK- EN KUNSTHANDEL—SINGEL 236,—AMSTERDAM. -</p> -</div> -</div> -<div class="div1 advertisement"><span class="pageNum">[<a href="#toc">Inhoud</a>]</span><div class="divBody"> -<p class="first xd31e101">BEWAAR UW OMSLAGEN! -</p> -<p>Wanneer U ons <b>20</b> of <b>meer</b> omslagen van onze <b>drie</b> uitgaven toezendt, dus onverschillig of ze van <b>Nick Carter</b>, <b>Buffalo Bill</b> of <b>Raffles</b> zijn, zenden wij <b>een of meer</b> keurige doosjes <b>Dubec</b> -</p> -<p class="xd31e101"><b>CIGARETTEN</b>. -</p> -<p class="xd31e101">BEWAAR UW OMSLAGEN! -</p> -<p>De in te zenden omslagen mogen <b>niet lager</b> loopen dan -</p> -<div class="table"> -<table> -<tr> -<td class="cellLeft cellTop"><b>NICK CARTER</b> </td> -<td class="cellRight cellTop"><b><span class="seg">No.</span> 303</b></td> -</tr> -<tr> -<td class="cellLeft"><b>BUFFALO BILL</b> </td> -<td class="cellRight"><b><span class="seg"><span class="ditto"><span class="s">No.</span><span class="d"><span class="i">,,</span></span></span> </span> 298</b></td> -</tr> -<tr> -<td class="cellLeft cellBottom"><b>RAFFLES</b> </td> -<td class="cellRight cellBottom"><b><span class="seg"><span class="ditto"><span class="s">No.</span><span class="d"><span class="i">,,</span></span></span> </span> 287</b></td> -</tr> -</table> -</div><p> -</p> -<p>Men zende ze als drukwerk, met juiste vermelding van des afzenders naam en adres op -den kruisband. -</p> -</div> -</div> -</div> -<div class="body"> -<div id="ch1" class="div1 chapter"><span class="pageNum">[<a href="#ch1.toc">Inhoud</a>]</span><div class="divHead"> -<div class="figure"><img src="images/p0399-01.png" alt="EEN GEVAARLIJK AVONTUUR." width="720" height="191"></div> -<h2 class="super xd31e176">EEN GEVAARLIJK AVONTUUR.</h2> -<h2 class="label">HOOFDSTUK I.</h2> -<h2 class="main">Onveilig New-York.</h2> -</div> -<div class="divBody"> -<p class="first">Een oogenblik had het den New-Yorkers toegeschenen, alsof in zeker opzicht de criminaliteit -in hun stad een weinig aan het minderen was, speciaal wat betreft beroovingen op den -openbaren weg, scheen er eenige verbetering te zijn waar te nemen, al was die dan -ook waarlijk zeer gering te noemen. -</p> -<p>Het had den schijn, alsof de leidende hand ontbrak, die al deze beroovingen, of althans -een groot gedeelte daarvan, scheen te regelen, en als het ware als de regisseur optrad -van deze naargeestige komedies of om juister te zijn als de regisseuse. -</p> -<p>Want de politie wist, en een groot gedeelte van het publiek wist het eveneens, dat -de persoon, die aan het hoofd stond van de bende, welke zich speciaal toelegde op -beroovingen, een vrouw was, en nog wel een zeer jonge, een kind nog bijna, aan wie -zelfs haar slachtoffers den bijnaam hadden gegeven van het “Meisje met de Madonna-Oogen”. -</p> -<p>Langzamerhand was reeds meer uitgelekt aangaande deze geheimzinnige persoon, en afgaande -op de mededeelingen van de goedgeloovige slachtoffers der sluwe bedriegster, had de -politie een soort signalement van haar kunnen samenstellen: schoon, onschuldig gezichtje, -een weinig olijfkleurig, zooals de vrouwen in sommige Noordelijke provincies van Italië -zijn, prachtige blauwe oogen, als twee vergeet-mij-nietjes, en weelderig blond haar. -</p> -<p>Wat haar naam betreft, die was alleen bekend bij de politie en bij zeer weinig andere -personen, die in dit verhaal een rol zullen spelen. -</p> -<p>Zij heette Canny Macleod, zoo was de naam van haar vader, een braaf en oppassend werkman, -die verteerde van verdriet wegens het misdadig leven van zijn <span class="corr" id="xd31e188" title="Bron: eenigst">eenig</span> kind, dat reeds op haar veertiende jaar het ouderlijk huis was ontloopen, maar reeds -was zij onder minstens een half dozijn andere namen opgetreden, om met des te meer -succes haar bedriegerijen in praktijk te kunnen brengen, door zich bijvoorbeeld voor -te doen als kamenier of dienstmeisje, het vertrouwen van haar meesteres te winnen, -hun <span class="pageNum" id="xd31e191">[<a href="#xd31e191">2</a>]</span>gewoonten nauwkeurig te bespioneeren en dan later van die kennis gebruik te maken, -om hen, alleen of in samenwerking van haar medeplichtigen, des te beter te kunnen -berooven. -</p> -<p>Het spreekt van zelf dat de New-Yorksche politie aanstonds den strijd had aangebonden -tegen de bende van Canny Macleod, die de minnares bleek te zijn van een zekeren Black -Pete, een zeer gevaarlijken bandiet, die eveneens ijverig door de politie werd gezocht, -wegens minstens een half dozijn zware misdaden. -</p> -<p>En in dien strijd werd zij sedert eenige weken bijgestaan door een geheimzinnigen -helper, dien zij slechts zeer even en dan nog onder een vermomming, te zien had gekregen. -</p> -<p>Wie die helper was—de politie had er een sterk vermoeden van,—een vermoeden dat wel -bijna zekerheid mocht heeten, maar zekerheid had zij dienaangaande nog altijd niet. -</p> -<p>En ofschoon die hulp reeds eenige malen was gebleken van onschatbare waarde te zijn, -zoo kon de politie haar toch slechts schoorvoetend en als met tegenzin aanvaarden, -want de man, die haar bood, moest eveneens onder haar vijanden worden gerekend—het -was de Londensche Gentleman-Inbreker, John Raffles. -</p> -<p>Alleen het noemen van dien naam reeds was voor alle politie-autoriteiten in Engeland, -en in mindere mate ook voor de Amerikaansche, ruimschoots voldoende, om hen in groote -opwinding te brengen. -</p> -<p>En de Amerikaansche bladen zouden niet geweest zijn, wat zij inderdaad waren, als -zij zich niet aanstonds met ware woede op dit prachtige onderwerp hadden gestort: -“De Gentleman-Inbreker, de langjarige vijand van Scotland Yard, op de zijde van de -New-Yorksche politie in den strijd tegen het geboefte.” -</p> -<p>Het was een gegeven, dat nooit uitgeput raakte, omdat er telkens nieuwe verrassende -wendingen ontstonden, en er aan het vernuft van John Raffles waarlijk geen einde scheen -te komen—evenmin trouwens als aan de sluwheid van de bandieten. -</p> -<p>Het was een strijd, zooals men zelfs in New-York nog nooit had aanschouwd. -</p> -<p>Maar zooals gezegd—er scheen een geringe kentering te zijn ingetreden en het was alsof -vooral de beroovingen te New-York minder werden. -</p> -<p>Helaas—het zou slechts een tijdelijke verbetering van zeer korten duur blijken te -zijn. -</p> -<p>En het publiek zou ook al vrij spoedig vernemen, waaraan deze geringe verbetering -was toe te schrijven. -</p> -<p>De bladen brachten namelijk het bericht, dat Canny Macleod, het “Meisje met de Madonna-Oogen”, -door toedoen van Raffles eenigen tijd in de onmogelijkheid was gesteld, haar misdadige -praktijk uit te voeren, en daarenboven eenige dagen in de stad Saint Louis moest hebben -doorgebracht, waarheen zij gereisd was in gezelschap met een eerwaardigen professor, -den befaamden Asyroloog Jerôme Daring, die haar bewusteloos en half verhongerd op -de straat had gevonden, en zich haar lot had willen aantrekken. -</p> -<p>Natuurlijk had Canny slechts een lage rol gespeeld, en was het er haar slechts om -te doen geweest, in het huis van den zeer rijken geleerde te Saint Louis te worden -opgenomen. -</p> -<p>Maar wie schetst de verbazing van het krantenlezend publiek, vooral dat van Saint -Louis, toen het vernam, dat niemand anders dan John Raffles de rol van Jerôme Daring -had gespeeld, en nog wel met toestemming van den ouden heer zelf, die weliswaar niet -had geweten, dat hij met den Grooten Onbekende te doen had gehad—dat vernam hij pas -later uit de bladen. -</p> -<p>Het had dien keer slechts weinig gescheeld, of Raffles was er op geniale wijze in -geslaagd, niet alleen het meisje met de “Madonna-Oogen”, maar ook haar medeplichtigen, -die slechts wachtten op haar sein, om den rijken geleerde van zijn geld en kostbaarheden -te berooven, in handen van de politie kunnen overleven. -</p> -<p>Door een kleine onvoorzichtigheid evenwel, werd de argwaan gaande gemaakt van Canny -Macleod, en het sluwe schepsel doorzag ontijdig den geheelen toeleg, en herkende John -Raffles onder het mom van Jerôme Daring. -</p> -<p>Zij wist de politie te waarschuwen, die juist in aantocht was om haar te arresteeren, -en slechts op het uiterste oogenblik, door de hulp van zijn trouwen chauffeur, James -Henderson, wist Raffles te ontvluchten, in gezelschap van Charly Brand, zijn onafscheidelijken -vriend, die er op gestaan had, zijn gevaarlijke avonturen te New-York te deelen. -</p> -<p>Met dat al was het “Meisje met de Madonna-Oogen” <span class="pageNum" id="xd31e214">[<a href="#xd31e214">3</a>]</span>weder op vrije voeten, dat zou den New-Yorkers maar al te spoedig weer duidelijk worden. -</p> -<p>Want in den nacht van denzelfden dag, waarop de ochtendbladen van Saint Louis het -opzienbarend bericht bevatten van de persoonsverwisseling van professor Daring en -John Raffles, hadden er te New-York in een tijdsverloop van slechts weinige uren niet -minder dan drie beroovingen op den openbaren weg plaats, waarbij telkenmale de slachtoffers -bedwelmd werden gevonden, en waarin de hand van het “Meisje met de Madonna-Oogen” -onmiskenbaar was. -</p> -<p>Men had letterlijk niets wat eenige waarde had, op den persoon van de beroofden achter -gelaten, hun beurs, hun ringen, hun dasspelden, portefeuilles, gouden manchetknoopen, -overhemdknoopjes—alles was verdwenen, tot zelfs de vulpenhouders—want de pennen waren -immers van goud. -</p> -<p>Dat was waarlijk een zeer onaangenaam nieuws, en het werd er niet beter op, toen er -reeds den nacht daarop opnieuw twee beroovingen plaats hadden. -</p> -<p>De lichamen van de beide bewustelooze slachtoffers werden nauwelijks een kwartier -uur gaans van elkaar gevonden. -</p> -<p>Opnieuw sloeg de schrik den New-Yorkers om het hart. -</p> -<p>Men moest zich thans niet alleen verdedigen tegen de autobandieten, die met de revolver -in de vuist banken, juweliers- en andere gebouwen binnendrongen, tegen de dieven en -inbrekers, kortom tegen al het gespuis, dat de wereldstad onveilig maakte—men moest -zich nu ook verwegen tegen kinderen nog haast. -</p> -<p>De werkwijze van Canny Macleod scheen zeer eenvoudig te zijn. -</p> -<p>Alle slachtoffers waren het daaromtrent met elkander eens, dat zij op straat, laat -in den nacht, en meestal op een afgelegen plek werden aangesproken door een zeer bevallig, -weenend jong meisje, in havelooze kleeren, en somtijds blootsvoets, dat hen tegemoet -trad, en hen smeekte om een weinig geld, teneinde een onderdak te gaan zoeken. -</p> -<p>En niemand was er, die weerstand scheen te kunnen bieden aan den smeekenden blik in -de groote, onschuldige, blauwe oogen, de vergeet-mij-niet-oogen. -</p> -<p>En terwijl men de hand naar den zak bracht, om de beurs er uit te halen, en een paar -woorden van medelijden sprak, haalde het sluwe creatuur een met zeer bedwelmende stof -gedrenkten zakdoek te voorschijn, en drukte dien bliksemsnel op neus en mond van het -slachtoffer, terwijl zij zich zelf met de vrije hand den neus dicht hield. -</p> -<p>Het verraderlijke goed was zóó bedwelmend, dat zijn uitwerking zich onmiddellijk deed -gelden—een enkele ademhaling was voldoende om zijn invloed te ondergaan, en in de -meeste gevallen hadden de slachtoffers niet het besef, dat zij op den grond vielen. -</p> -<p>Wat er verder met hen gebeurde, bleef natuurlijk een diep geheim voor hen, zij zagen -noch hoorden het, maar de politie nam aan, dat Canny Macleod met minstens twee, en -waarschijnlijk drie medeplichtigen “werkte”, die ieder een zeker deel der kleedingstukken -voor hun rekening namen, zoodat de berooving in een zeer korten tijd kon worden uitgevoerd. -</p> -<p>De één hield zich alleen met den pantalon bezig, de tweede met het vest, de derde -met den rok of jas, terwijl Canny zelve de overjas, de pels of regenjas onderzocht. -</p> -<p>Onveranderlijk waren de slachtoffers leden van de betere standen, en in de meeste -gevallen waren zij rijk, waaruit met zekerheid mocht worden afgeleid, dat zij reeds -eenigen tijd van te voren waren nagegaan door spionnen van de bende. -</p> -<p>Men kon hier van een voortreffelijke organisatie spreken, want men kon er niet aan -twijfelen, of de bende van Canny Macleod bezat een rijken schat van gegevens omtrent -een zeer groot gedeelte der bewoners van <span lang="en">Broadway, Fifth Avenue, Central Park</span> en die van de Eerste tot de Twintigste straat. -</p> -<p>Maar menigmaal ook lieten zij het toeval handelend optreden, en beroofden den eersten -den beste—mits hij slechts het uiterlijk vertoonde van een rijk man, en de gelegenheid -gunstig was. -</p> -<p>Deze methode was hun eens bijna noodlottig geworden, toen zij toevallig een zeer krachtig -en vastberaden man tot slachtoffer uitkozen. -</p> -<p>Deze zag juist bijtijds den gevaarlijken zakdoek aankomen, wist hem te ontwijken, -en greep onder het uitstooten van een vloek naar Canny, die hem echter vlug als water -ontglipte, en dadelijk een waarschuwingskreet liet hooren, waarop een drietal kerels -kwam toestormen, allen met messen bewapend. -</p> -<p>De aangevallene bleek echter niet voor een klein geruchtje vervaard te zijn, want -binnen enkele <span class="pageNum" id="xd31e242">[<a href="#xd31e242">4</a>]</span>seconden had hij twee aanvallers neergeslagen waarop de derde het verstandiger vond, -het hazenpad te kiezen. -</p> -<p>Wat Canny betreft—zij had zich uit de voeten gemaakt, zoodra zij bemerkte, dat de -strijd ten nadeele van haar partij zou worden beslist. -</p> -<p>De twee bandieten konden worden gearresteerd door eenige agenten, die op het geschreeuw -waren komen toeloopen, maar men wist maar al te goed, dat hiermede de zaak niet uit -was, wat beteekenden twee bandieten op een bende, die op zijn minst wel twee honderd -leden telde. -</p> -<p>Zoo stonden dus de zaken, toen John Raffles, Charly Brand en James Henderson opnieuw -het Astor-Hotel betraden, dat zij slechts weinige dagen te voren verlaten hadden, -om zich naar Saint Louis te begeven. -</p> -<p>Het spreekt vanzelf, dat zij hun uiterlijk een volkomen verandering hadden moeten -laten ondergaan, want het was nu reeds bekend, op welke wijze professor Jerôme Daring -zijn identiteit tijdelijk had afgestaan aan een heer, die zich als graaf Grasham in -het vreemdelingenregister had laten noteeren. -</p> -<p>Henderson, de reus, had het zich moeten laten welgevallen, in een neger te worden -herschapen, niet zulk een nikker, als men wel eens op het tooneel ziet, en die op -een kwartier uur gaans verraadt, dat hij zijn gelaat met potloodzwart of met gebrande -kurk heeft bewerkt, maar een man die men zelfs op een voet afstands voor een echten -neger zou houden, daar de kleurstof, door Raffles aangewend, de zwarte huidskleur -volkomen natuurgetrouw imiteerde. -</p> -<p>Misschien waren de oogen van Henderson wel wat te licht voor een neger, maar dat was -dan ook de eenige aanmerking, die men op de gelijkenis zou kunnen maken. -</p> -<p>Wat Raffles betreft<span class="corr" id="xd31e252" title="Niet in bron">,</span> hij had zich veranderd tot een tamelijk onbeschaafden Californiër, met een groote -sombrero op, een lange sik, borstelige wenkbrauwen, een landbouwer, zoo achter den -ploeg weggeloopen, en die alleen naar de groote stad kwam, omdat het niet anders ging, -en hij er voor zijn zaken noodzakelijk moest zijn. -</p> -<p>Charly Brand ging door voor zijn zoon, en hij was een vlasharig jongmensch met een -niet al te snugger gezicht, en die zich zeer onthuis scheen te gevoelen te midden -van al die welgekleede, deftige dames en heeren, die zich zoo ongedwongen wisten te -bewegen. -</p> -<p>Aan Henderson was de rol van den negerbediende toevertrouwd, en hij verdween aanstonds -naar de beide logeerkamers van vader en zoon, om daar de bagage te ontpakken. -</p> -<p>De “<span lang="en">office clerk</span>”, die Raffles nog slechts weinige dagen herhaaldelijk gezien had, bleek niet de minste -<span class="corr" id="xd31e262" title="Bron: achtertdocht">achterdocht</span> te koesteren, en van een herkenning was ook geenszins sprake. -</p> -<p>Raffles liet zich zelf en Charly inschrijven als “Hannibal en Nepomuk Sloan” en daarop -trok hij onmiddellijk met den jongen man naar de eetzaal, waar de kellners hem tersluiks -met spottende en minachtende blikken opnamen, zij wisten maar al te goed, dat de Californische -landbouwers, hoe rijk ook, niet uitblinken in het geven van fooien. -</p> -<p>Raffles bestelde iets, en toen de kellner zich weder verwijderd had, keek hij Charly -met een glimlach om de dunne lippen aan, en zeide: -</p> -<p>“Daar zitten wij weer.” -</p> -<p>“Ja, een belangwekkende ervaring, maar dan ook niets rijker.” -</p> -<p>“Wij waren niet uitgetrokken naar Saint Louis om rijk te worden, Charly, wij waren -slechts heengegaan om te pogen het “Meisje met de Madonna-Oogen” onschadelijk te maken, -het afschuwelijke schepsel, dat getuige heeft willen zijn van mijn doodstrijd, toen -ik tot mijn ongeluk in de macht van haar medeplichtige was geraakt.” -</p> -<p>“Ik moet erkennen, dat wij met een bijzonder sterke tegenpartij te maken hebben, Raffles,” -hernam Charly op zachten toon. -</p> -<p>“Wij hebben het aan onze eigen onvoorzichtigheid te wijten, dat zij ons ontkomen is, -en eerlijk gezegd hadden wij niets beters verdiend, dan dat de politie ons <span class="corr" id="xd31e273" title="Bron: gearressteerd">gearresteerd</span> had, misschien zal het ons een les zijn, voortaan een weinig beter acht te geven, -als wij te doen hebben met een schepsel als Canny Macleod.” -</p> -<p>“Intusschen schijnt het, Raffles, dat zij alweder in New-York terug is, sedert een -paar dagen, tenminste wanneer de bladen het bij het rechte eind hebben, die schrijven, -dat zij niemand anders is dan de bedrijfster van de nachtelijke beroovingen, die thans -opnieuw in aantal toenemen.” -</p> -<p>“Zij is het zeker, Charly,” hernam Raffles kortaf. “Het is haar methode van werken. -En waarom zou <span class="pageNum" id="xd31e279">[<a href="#xd31e279">5</a>]</span>zij hier niet kunnen zijn? Zij is natuurlijk eergisteren onmiddellijk met haar medeplichtigen -weder uit Saint Louis vertrokken, om naar New-York terug te keeren, toen zij bemerkte, -dat de grond haar daar te heet onder de voeten zou worden. New-York is heel wat grooter -dan Saint Louis, en zij heeft hier veel meer gelegenheid om zich te verbergen bij -een van haar vele vrienden.” -</p> -<p>“Mag ik je een vraag stellen, Raffles?” vroeg Charly na eenigen tijd, nadat de kellner, -die de gevraagde gerechten had gebracht, zich weder verwijderd had. -</p> -<p>“Laat eens hooren.” -</p> -<p>“Wat doen wij hier nu eigenlijk nog, en waarom keeren wij niet zoo spoedig mogelijk -naar Londen terug?” -</p> -<p>“Omdat wij het doel nog niet bereikt hebben, dat wij ons hadden gesteld,” antwoordde -Raffles kalm. “Je weet, dat het oorspronkelijk alleen mijn plan was geweest, eens -kennis te maken met het “Meisje met de Madonna-Oogen”. Door van mijn vliegmachine -gebruik te maken, die in tien uren den afstand van Londen naar New-York kan afleggen, -maakten wij een soort pleizierreisje. Ik meende dat Canny Macleod een belangwekkende -persoonlijkheid zou zijn; in zekeren zin is zij dat ook, maar naar ik meen vooral -voor psychiaters en geneeskundigen. Ik wist dat zij een dievegge was, en een sluwe -comediante, maar ik heb niet kunnen vermoeden, dat er zulk een lage, tijgerachtige -ziel zou huizen in dat schoone omhulsel. En nu mijn verblijf hier mij de overtuiging -heeft geschonken, dat ik er een goed werk aan doe, wanneer ik de samenleving van dit -schepsel bevrijd, dat wreedheid aan bloeddorst paart, nu zal ik niet rusten, eer ik -mijn doel bereikt heb.” -</p> -<p>“Ik vrees dat de bereiking van je doeleinden er niet gemakkelijker op is geworden, -Raffles, nu Canny Macleod op haar hoede is, en weet dat zij zich in acht voor je moet -nemen.” -</p> -<p>“Des te belangwekkender zal de strijd zijn, mijn waarde,” hernam Raffles. “Vergeet -niet, dat thans mijn ijdelheid er mee gemoeid is. Tweemaal heeft het schepsel mij -verslagen, eenmaal zelfs bijna ten koste van mijn leven, en ik sta er bepaald op, -dat de derde zet voor mij zal zijn. Verveel je je hier soms?” -</p> -<p>“Beware, Raffles,” kwam Charly, met een zacht lachje. “Wat een vraag. Hoe kan men -zich vervelen onder deze omstandigheden, en terwijl zelfs ons leven gevaar loopt, -dat is mij niet recht duidelijk.” -</p> -<p>“Welnu, als dat zoo is, dan kan ik ook niet inzien, waarom wij niet hier zouden blijven, -totdat ik mijn plannen verwezenlijkt heb. Ik heb het er nu <span class="corr" id="xd31e291" title="Bron: eenmaa">eenmaal</span> op gezet, die duivelsche vrouw ten onder te brengen en ook haar minnaar, Black Pete.” -<span class="pageNum" id="xd31e294">[<a href="#xd31e294">6</a>]</span></p> -</div> -</div> -<div id="ch2" class="div1 chapter"><span class="pageNum">[<a href="#ch2.toc">Inhoud</a>]</span><div class="divHead"> -<h2 class="label">HOOFDSTUK II.</h2> -<h2 class="main">Een ontdekking.</h2> -</div> -<div class="divBody"> -<p class="first">Dienzelfden avond bezochten “Hannibal Sloan” en zijn spruit een der vele theaters -van New-York. -</p> -<p>Zij hadden aan den portier te kennen gegeven, dat zij waarschijnlijk zeer laat zouden -terug keeren, daar zij New-York des nachts ook eens wilden bezichtigen, en toen zij -den man den rug toekeerden, had deze eens voor zich heen gegrinnikt, de schouders -opgehaald, en bij zich zelf de opmerking gemaakt, dat het nachtelijke New-York voor -twee zulke “grasnegers” groote gevaren verborg. -</p> -<p>Maar als zij zich daaraan bloot willen stellen, dan moesten zij het zelf maar weten. -</p> -<p>De voorstelling was omstreeks elf uur geëindigd, en Raffles en Charly bereikten met -den stroom bezoekers de straat. -</p> -<p>De schouwburg was in de Twintigste straat gelegen, en slechts honderd passen verder -schitterden oogverblindend de lichten van Broadway, de tallooze schitterende reclames, -die gemeentelijke verlichting bijna overbodig maakte. -</p> -<p>Een oogenblik stond Raffles besluiteloos stil, en toen zeide hij: -</p> -<p>“Het is voor den tijd van het jaar buitengewoon fraai weder—heb je er iets tegen een -kleine wandeling te maken?” -</p> -<p>“Niet het minst,” antwoordde Charly haastig. “Het was wat benauwd in den schouwburg, -en ik heb er een weinig hoofdpijn gekregen. Een wandeling in de frissche avondlucht -zal mij goed <span class="corr" id="xd31e308" title="Bron: doon">doen</span>. Waar wil je heengaan?” -</p> -<p>“Het doet er niet toe. Wij zijn hier niet ver van het Central Park, daar kunnen wij -mijnentwege heengaan.” -</p> -<p>Langzaam liepen de beide mannen de breede, helder verlichte straat ten einde. -</p> -<p>Reeds zagen zij op eenigen afstand de toppen van de hooge boomen in het reusachtige -Central Park. -</p> -<p>Het was hier tamelijk stil, maar ook hier was een zee van licht, voornamelijk afkomstig -van de geweldige groote lichtreclames op de daken of tegen de voorgevels der huizen. -</p> -<p>Het genoemde park wordt door een aantal breede, fraaie lanen doorsneden, en het is -dag en nacht geopend. -</p> -<p>Langzaam richtten de beide vrienden, die niet veel gesproken hadden, hun schreden -daarheen, en een oogenblik later wandelden zij in het schoone park. -</p> -<p>Het was een verrukkelijke lente, zooals men er in jaren geen had genoten, en allerwege -stonden struiken en planten reeds in bloei. -</p> -<p>Het was hier tamelijk stil, want het park dient alleen als doorgangsweg voor degenen, -die in de huizen er omheen wonen. -</p> -<p>Hier en daar verlichtten de electrische bollen het struikgewas, en de breede laan, -waarin de vrienden zich thans bevonden. -</p> -<p>Enkele malen waren zij een politieagent gepasseerd, die evenals zij scheen te genieten -van den heerlijken avond, en rustig voorbij wandelde, de handen op den rug gevouwen, -het koordje van den gummiknuppel om den pols bevestigd. -</p> -<p>Van afstand tot afstand waren gemakkelijke banken geplaatst, en op een daarvan ongeveer -in het midden van het park namen de beide vrienden plaats. -</p> -<p>Zij staken hun pijpen op, met geurige Virginia-tabak gevuld, daar een sigaret in hun -mond wel wat zonderling zou hebben gestaan, en lieten hun blikken in het rond waren. -<span class="pageNum" id="xd31e325">[<a href="#xd31e325">7</a>]</span></p> -<p>En daarbij bleven de oogen van Charly gevestigd op een schijnbaar vormelooze massa, -die aan het begin van een breede zijlaan op den grond lag, het leek wel een hoop zand, -maar daarvoor was het toch wel wat te donker. -</p> -<p>“Wat is dat daar toch?” vroeg de jongeman op zachten toon, met zijn doornenstok in -de richting van het vormelooze ding wijzend. “Daarginds, dichtbij den voet van dien -grooten eik, tusschen den boom en de bank.” -</p> -<p>Raffles tuurde scherp in de duisternis, met half dichtgeknepen oogen, en eensklaps -stond hij op, en zeide kortaf op gedempten toon: -</p> -<p>“Ga eens mede, wat ziet dat voorwerp er zonderling uit.” -</p> -<p>Van hun bank af moesten de beide vrienden de grintlaan schuin oversteken om het begin -te bereiken van de zijlaan. -</p> -<p>Die plek was vrijwel in duisternis gehuld, want de eerstvolgende lantaarn bevond zich -op tamelijk grooten afstand, en het loof van boomen en struikgewas was reeds tamelijk -moeilijk voor de lichtstralen doordringbaar. -</p> -<p>En reeds toen de beide vrienden de laan halverwege hadden overgestoken zagen zij, -wat het schijnbaar levenlooze ding was, een man, die met het gelaat voor over op den -grond lag uitgestrekt, een weinig terzijde van de zijlaan, en half onder een boschje -rhododendronstruiken verborgen. -</p> -<p>Aanstonds versnelden zij hun passen, en het volgend oogenblik stonden zij over den -man heengebogen en wentelden hem om. -</p> -<p>Zij keken in een bleek, strak gelaat van een nog jongen man, zeker niet ouder dan -dertig jaar, elegant gekleed, en die blijkbaar tot de hoogste standen behoorde. -</p> -<p>De oogen waren half gesloten, en door de oogleden zag men alleen het wit schemeren. -</p> -<p>De overjas, het rokvest waren opengeknoopt, de broekzakken puilden naar buiten, het -slachtoffer was totaal uitgeschud. -</p> -<p>Want dat men hier te doen had met een beroofde bleek maar al te duidelijk. -</p> -<p>Raffles knielde naast den bewustelooze neder, bukte zich over het bleeke gelaat, rook -even aan den halfgeopenden mond, en zeide op zachten toon: -</p> -<p>“Chloroform en nog iets anders. Wel Charly, dit is al een zeer bijzonder toeval.” -</p> -<p>“Wij hebben natuurlijk te doen met een slachtoffer van Canny Macleod.” -</p> -<p>“Dat is ten minste zeer waarschijnlijk. Maar stil eens, wat is dat daar?” -</p> -<p>Zijn blik was op een der krampachtig gesloten vuisten van den beroofde gevallen. -</p> -<p>De vingers waren stijf gesloten om een stukje goed, een flard van een vrouwenrok of -iets dergelijks. -</p> -<p>Slechts met groote moeite slaagde Raffles er in, de stijve vingers open te maken, -en het flard te bevrijden. -</p> -<p>Hij bekeek het nauwkeurig bij het licht van zijn zaklantaarn, en bromde toen voor -zich heen: -</p> -<p>“Ik kan mij niet herinneren, dat Canny een japon droeg van deze stof, toen wij haar -de laatste maal zagen, maar het is waar ook, de professor had haar nieuwe kleederen -gekocht. Nu, in ieder geval is het wel de moeite waard dunkt mij gebruik te maken -van dit stukje goed.” -</p> -<p>“Op welke wijze?” vroeg Charly nieuwsgierig. -</p> -<p>“Natuurlijk door een hond, een goeden speurder lucht te geven aan dit kleine voorwerp.” -</p> -<p>“En denk je dat dat succes heeft in een stad als New-York?” hernam Charly op ongeloovigen -toon. -</p> -<p>“Wanneer de omstandigheden gunstig zijn, ja. En dat zijn zij in tweeërlei opzichten. -Ten eerste kan de berooving niet langer dan hoogstens een uur geleden hebben plaats -gehad, want daarvoor was het zelfs hier in het park te druk. Het spoor is dus nog -versch, warm, zooals de vakterm luidt. Ten tweede is het reeds laat, en het verkeer -is, vooral in deze buurt, zeer verminderd. Een goede hond zal dus niet al te veel -moeite hebben, het spoor te volgen, natuurlijk verondersteld, dat de bandieten niet -van een automobiel gebruik hebben gemaakt, want dan wordt de zaak wel wat moeilijker<span class="corr" id="xd31e355" title="Bron: ?">.</span>” -</p> -<p>“En wat is de slotsom van dat alles?” -</p> -<p>“Dat wij zoo spoedig mogelijk nut zullen trachten te trekken uit dit kleine flardje, -hetwelk door den aangevallen man waarschijnlijk op het laatste oogenblik uit den versleten -rok van het “Meisje met de Madonna-Oogen” is gescheurd, toen hij zich in zijn val -onwillekeurig ergens aan trachtte vast te houden.” -</p> -<p>“Maar hoe kom je zoo spoedig aan een hond?” -</p> -<p>“Er zijn nog genoeg koffiehuizen open, waar wij een adresboek kunnen inzien. Wij moeten -naar den dichtstbijzijnden hondenkoopman gaan, in de hoop, <span class="pageNum" id="xd31e363">[<a href="#xd31e363">8</a>]</span>dat wij daar een dier vinden, dat voor ons doel geschikt is.” -</p> -<p>“En deze bewustelooze man?” -</p> -<p>“Wij zullen wel een agent waarschuwen, opdat hij naar een gasthuis kan worden overgebracht, -of naar een politiepost, om daar in behandeling te worden genomen.” -</p> -<p>“Had hij geen kaartje in zijn zak, een adres?” -</p> -<p>“Niets van dien aard, anders kon men hem natuurlijk aanstonds naar zijn huis overbrengen. -Maar stil, daar komt al een ordebewaarder aan, wij zullen hem er bij roepen.” -</p> -<p>Inderdaad kwam er op dat oogenblik een agent van politie voorbij slenteren, met den -blik op den sterrenhemel gericht, en die zeker reeds tienmaal deze plek was gepasseerd, -zonder het lichaam van den bewustelooze te hebben opgemerkt. -</p> -<p>Raffles schreeuwde iets, en dadelijk kwam de man verschrikt toeloopen. -</p> -<p>“Wat is er aan de hand? Waarom schreeuwt gij zoo?” vroeg hij, terwijl hij van Raffles -naar Charly keek. -</p> -<p>“Ik schreeuwde, goede vriend, om u opmerkzaam te maken,” antwoordde Raffles lakoniek. -“Zie eens hier, wat wij op den grond hebben gevonden.” -</p> -<p>Hij trad een weinig terzijde, en wees op het lichaam van den jongen man, die nu op -den rug lag, en levenloos leek. -</p> -<p>“Een doode!” riep de agent van politie ontzet uit. -</p> -<p>“Niet dood, slechts bewusteloos,” hernam Raffles. “En van alles wat hij bezat beroofd, -zooals gij bij een onderzoek van zijn zakken zult kunnen zien.” -</p> -<p>De agent bukte zich, legde zijn hand op het warme lichaam, keek beurtelings Raffles -en Charly onderzoekend en streng aan, en zeide toen, terwijl hij zijn gummiknuppel -vaster omklemde: -</p> -<p>“Daar zult gij beiden wel meer van weten?” -</p> -<p>“Niet meer dan gij, goede vriend,” zeide Raffles bedaard. “Bespaar u de moeite onzinnige -gevolgtrekkingen te maken, omdat gij ons toevallig in de nabijheid van het lichaam -aantreft. Denkt gij soms dat wij u geroepen zouden hebben, als wij zelf schuldig zouden -zijn aan de berooving?” -</p> -<p>De agent scheen in te zien, dat dit inderdaad wel een weinig zonderling zou zijn, -maar zijn wantrouwen was gaande gemaakt, en daarom hernam hij op barschen toon: -</p> -<p>“Uw naam en woonplaats?” -</p> -<p>“Hannibal en Nepomuk Sloan, uit Kentishville.” -</p> -<p>“Gij zult zoo goed zijn, mij naar het bureau van politie te vergezellen,” hernam de -agent van politie streng. -</p> -<p>“Het spijt mij waarlijk, mijnheer de agent, maar daartoe ontbreekt mij de tijd en -de lust,” gaf Raffles schouderophalend te kennen. “Ik ben een vreemdeling en ik moet -niets hebben van onaangenaamheden met de politie. Wij hebben hier dezen man gevonden -in bewusteloozen toestand, en van al zijn sieraden en geld beroofd, wij hebben er -u dadelijk bij geroepen en meer kunt gij onmogelijk van ons vergen. Op het politiebureau -evenmin als hier zouden wij u kunnen zeggen, wie die man is, om de eenvoudige afdoende -reden, dat wij het niet weten. Wij hebben niets van de roovers gezien, wij weten dus -ook niet in welke richting zij gevlucht zijn, en dat is alles.” -</p> -<p>“Daarmede heb ik niets te maken,” hernam de agent met stemverheffing. “Volg mij naar -het politiebureau, dan kunt gij uw verklaring aan den commissaris afleggen. En ik -zou u aanraden om aanstonds mijn bevel op te volgen, want ik verzeker u, dat ik niet -van gekscheren houd.” -</p> -<p>“Wat dat betreft, ik evenmin,” kwam Raffles kalm. -</p> -<p>Hij stak snel de rechterhand uit, en het volgende oogenblik rolde de politieagent, -tegen de kin geraakt, als een aangeschoten konijn om en om, en bleef stil liggen. -</p> -<p>“Voor vijf minuten heeft hij zijn bekomst wel,” zeide Raffles lakoniek. “Het is zijn -eigen schuld, waarom was de man ook zoo lastig. Wij hebben nu waarlijk wel wat anders -te doen, dan geheel nutteloos bezoeken te brengen op bureaux van politie. Het zal -hem misschien een les zijn, bij een volgende gelegenheid niet zulke dwaze vragen te -stellen. En kom nu spoedig mede, voor hij zich van den slag hersteld heeft.” -</p> -<p>Raffles had Charly bij den arm genomen, en voerde hem haastig weg van de plek waar -de politieagent tot zijn schade zooeven ervaren had, dat men niet ongestraft den Gentleman-Inbreker -kon afhouden van zijn plan. -</p> -<p>Een paar minuten later hadden zij een der uitgangen van het park bereikt, en gingen -het eerste het beste koffiehuis binnen, waar zij zich een adresboek lieten geven, -en daaruit de adressen noteerden <span class="pageNum" id="xd31e393">[<a href="#xd31e393">9</a>]</span>van een aantal hondenkooplieden, scheerders en kennelhouders. -</p> -<p>Met het kleine lijstje gewapend, verlieten zij weder het koffiehuis, en richtten hun -schreden naar het eerste adres, dat op hun lijstje voorkwam, en dat het dichtst in -de buurt was. -</p> -<p>Het was bijna halfeen in den nacht, toen zij in een smalle steeg stilstonden voor -een klein en tamelijk morsig uitziend huis, waar zich, naast de vervelooze deur, een -winkelkast bevond, waarin een soort kooi was neergezet, voor de helft bevolkt door -konijntjes, voor de andere helft door een nest jonge katten. -</p> -<p>Op de deur was een houten plankje bevestigd, hetwelk het opschrift droeg: -</p> -<p>“Derrick Hunter, in honden, konijnen, katten en vogels.” -</p> -<p>Het geheele huis was in duisternis gedompeld, en de winkeldeur was op slot, maar dit -was voor Raffles geen beletsel, om zoo hard hij kon aan de winkelschel te trekken. -</p> -<p>Het holle geluid van de ouderwetsche bel was duidelijk tot op straat hoorbaar, maar -daar binnen bleef het stil. -</p> -<p>Dit duurde slechts eenige seconden, want daarna barstte een woedend concert van jankende, -blaffende, snauwende en blazende kreten los, hoogstwaarschijnlijk veroorzaakt door -de pensionnaires van den heer Hunter, die aldus onverwachts in hun nachtrust werden -gestoord. -</p> -<p>Een oogenblik later werd er op de eerste verdieping een raam opengeworpen, en er verscheen -een ruig mannenhoofd, beplant met een bos verward haar, en uit den mond van dat hoofd -klonk het woedend: -</p> -<p>“Wilt gij dat ik u een baksteen op de hersens gooi, of zal ik een paar van mijn honden -op u afsturen. Gij hebt het maar voor het kiezen.” -</p> -<p>“Wij wenschen noch het een, noch het ander, mijnheer Hunter, wij wenschen u slechts -twintig dollar te laten verdienen, zonder eenige moeite, dan ons vijf minuten te woord -te staan.” -</p> -<p>Dit antwoord scheen den hondenkoopman glanzende vooruitzichten te beloven, want hij -bromde nog iets, trok zijn warrig hoofd terug, sloot het raam, en even later hoorden -de beide mannen hem nijdig uitvaren tegen de honden, die onmiddellijk zwegen. -</p> -<p>Toen klonk het terugschuiven van een paar grendels, de winkeldeur werd op een kier -geopend, en nu hadden Raffles en Charly het uitzicht op een zeer groote revolver, -en op een kleine dievenlantaarn, waarmede de heer des huizes achtereenvolgens hun -gelaat belichtte. -</p> -<p>Het onderzoek scheen hem te bevredigen, want hij deed brommend den ketting van de -deur, liet de bezoekers binnen, stak zijn revolver weer weg, en zeide na de deur zorgvuldig -te hebben gesloten: -</p> -<p>“Neem mij niet kwalijk, dat ik eenige voorzorgsmaatregelen genomen heb. Gij zult mij -begrijpen als ik u zeg, dat de politie al menigmaal een van mijn honden heeft gebruikt -bij de arrestatie van een misdadiger, en dat nemen de bandieten mij kwalijk. Zij hebben -mij al eens gedreigd, en daarom ben ik ook altijd gewapend. En zeg mij nu wat gij -wenscht.” -</p> -<p>“Niets anders, mijnheer Hunter, dan dat gij ons zegt, of gij ons voor dezen nacht -uw besten speurhond kunt leenen. Zooals ik u reeds zeide, heb ik er twintig dollars -voor over.” -</p> -<p>Hunter scheen een oogenblik na te denken, en zeide toen een weinig weifelend: -</p> -<p>“Het is een aardige prijs, maar.… gij moet mij behoorlijk staangeld betalen, en ik -moet weten waarvoor gij den hond noodig hebt.” -</p> -<p>“Wat het eerste betreft, die voorwaarde is reeds ingewilligd. Wat het tweede aangaat, -wij hebben aanstonds een goeden hond noodig, om een spoor te kunnen volgen van.… een -groot misdadiger, die deze stad heel onveilig maakte.” -</p> -<p>“Dan wil ik mij niet verder met uw zaken bemoeien, mijnheer, ik denk dat gij particuliere -detectives zijt.” -</p> -<p>“Zoo is het. Wij hebben niet ver hier vandaan een misdaad ontdekt, het spoor van de -vluchtelingen is nog warm, en ik weet zeker, dat een hond met een goeden neus het -zal terugvinden.” -</p> -<p>“Dan geloof ik dat ik wel heb, wat gij noodig hebt, mijnheer. Wees zoo goed mij even -te volgen.” -</p> -<p>Hunter ging de beide mannen voor. -</p> -<p>Hij liep de gang ten einde, en trad daarop een tamelijk groot vertrek binnen waar -in het midden slechts een kleine ruimte open was gelaten; de drie van de vier wanden, -en zelfs de wand waarin zich de schuifdeur bevond, waren met groote en kleine kooien -bezet, die bijna allen bewoond waren. -</p> -<p>Dadelijk hieven alle honden een luid geblaf aan, waarschijnlijk om hun blijdschap -te kennen te geven, maar Hunter gebood hen weder stilte en opende <span class="pageNum" id="xd31e423">[<a href="#xd31e423">10</a>]</span>toen een der hokken, waaruit dadelijk een <span class="corr" id="xd31e425" title="Bron: baastard-terrier">bastaard-terrier</span> te voorschijn sprong, een kruising tusschen een schippertje en een Airdale-terrier. -</p> -<p>De hond was vrij groot, ruigharig en blijkbaar zoo gezond als een visch en zeer sterk, -in staat om mijlen en mijlen achtereen naast een rijwiel mee te loopen, over hooge -schuttingen te klauteren, en als het moest een verdrinkende uit het water te helpen. -</p> -<p>Het beest was onmiddellijk naar zijn meester toegeloopen en ging op het eerste bevel -voor hem zitten. -</p> -<p>Raffles keek een oogenblik naar den schranderen kop, met de glinsterende zwarte oogen, -het grof-gebeende lichaam, de stevige pooten, de verstandige uitdrukking van het gelaat, -met zijn aan weerszijden uitstekende snorren, en den wantrouwenden blik in de donkere -oogen. -</p> -<p>“Denkt gij dat de hond een spoor zal kunnen volgen, dat hoogstens een paar uren oud -kan zijn?” vroeg Raffles. -</p> -<p>“Ik overdrijf niet graag, mijnheer, en daarom zeg ik alleen maar tot aan het einde -van de wereld! Er is geen tweede hond zoo in geheel New-York, dat durf ik op een briefje -geven! Als iedere andere hond het moet opgeven, dan weet King er nog altijd wat van -te maken.” -</p> -<p>“Kan ik het beest voor dezen nacht meekrijgen?” -</p> -<p>“Ja, voor twintig dollar—en gij betaalt er twee honderd als staangeld, en dat is eigenlijk -nog te weinig, want eigenlijk gezegd is de hond onbetaalbaar!” -</p> -<p>“Hier hebt gij er drie honderd—een kwitantie als ik u verzoeken mag!” zei Raffles -droogjes. -</p> -<p>De man ging haastig een kwitantie invullen, waartoe hij de schuifdeuren moest openen, -om in den eigenlijken winkel te treden, en al dien tijd bleef King de beide vreemdelingen -wantrouwend van onder zijn ruige wenkbrauwen opnemen. -</p> -<p>Hunter keerde binnen enkele oogenblikken terug met het papier, maar alvorens Raffles -hem de drie honderd dollar ter hand stelde, vroeg hij: -</p> -<p>“Voor ik den hond meeneem—gelooft gij, dat hij mij zal willen volgen?” -</p> -<p>“Ja, maar alleen als ik het hem beveel, mijnheer,” antwoordde de man. “Hij is tamelijk -wantrouwend moet gij weten!” -</p> -<p>Hunter ging naast Raffles staan, terwijl hij den hond aan een dun touw vasthield, -streek zachtjes over den schouder van Raffles, sprak daarna den hond vriendelijk toe, -en bracht hem zoo aan het verstand, dat hij met een vriend te doen had. -</p> -<p>De hond scheen dit volkomen te begrijpen, en eenige minuten later liet hij toe dat -Raffles hem vasthield bij den ring van den wurgriem, dien het beest om den hals had. -</p> -<p>Hunter deelde nu nog mede, naar welke bevelen de hond gewend was te luisteren en daarop -verlieten de beide mannen met hun aanwinst de zaak van Derrick Hunter weder, met de -belofte, dat zij den hond bij het krieken van den dag weder zouden terugbezorgen. -<span class="pageNum" id="xd31e445">[<a href="#xd31e445">11</a>]</span></p> -</div> -</div> -<div id="ch3" class="div1 chapter"><span class="pageNum">[<a href="#ch3.toc">Inhoud</a>]</span><div class="divHead"> -<h2 class="label">HOOFDSTUK III.</h2> -<h2 class="main">Op weg.</h2> -</div> -<div class="divBody"> -<p class="first">Allereerst begaven de beide vrienden, thans vergezeld door den terrier, zich weder -naar het Central Park, hetwelk nu nog stiller en donkerder leek dan zooeven, en zoodra -zij er weder waren binnengetreden, richtten zij hun schreden naar de plek, waar zij -het bewustelooze lichaam van den beroofde hadden ontdekt. -</p> -<p>Zij hadden de plaats goed onthouden, en toen zij haar tot op honderd meter afstands -waren genaderd, stonden zij stil, teneinde zich te overtuigen, dat alles veilig was, -en zij zonder gevaar konden naderen. -</p> -<p>Niets liet zich hooren, en eindelijk waagden zij het erop, langzaam naderbij te komen, -daarbij zorgdragend, zooveel mogelijk in de schaduw der groote boomen en van het dichte -struikgewas te blijven, en den hond zoo kort mogelijk aan het eind touw te houden, -hetwelk Hunter den hond bij wijze van lijn had aangeknoopt. -</p> -<p>Zij spitsten de ooren, om ieder verdacht geluid op te vangen, maar alles was stil, -en slechts heel in de verte hoorden zij nog het geraas van het groote stadsleven. -</p> -<p>Het was ook, alles welbeschouwd, niet aan te nemen, dat de agent van politie dien -Raffles zoo hardhandig had moeten behandelen, ook maar een oogenblik rekening zou -hebben gehouden met de mogelijkheid, dat de beide mannen die hij nu wel voor boosdoeners -moest aanzien, nog eens naar dezelfde plek zouden terugkeeren. -</p> -<p>Zoo bereikten zij het begin van de zijlaan weder, voorzichtig om zich heen spiedend, -maar er was volstrekt niets te bespeuren—noch van den agent, noch van den bewustelooze—hij -was zeker reeds weggehaald met de auto-brancard, en naar het dichtst bijzijnde gasthuis -vervoerd. -</p> -<p>Nu pas haalde Raffles het japonflard, dat hij met opzet in een stuk papier had gewikkeld, -uit zijn zak te voorschijn, bracht den hond tot bedaren, door hem liefkoozend over -den kop te streelen, en liet hem vervolgens aan het stukje doek ruiken. -</p> -<p>Zelfs zonder dat Raffles iets behoefde te zeggen, scheen King onmiddellijk te begrijpen, -wat er van hem verlangd werd. -</p> -<p>Hij wendde den kop van het stukje doek af, en begon dadelijk, met den snuit naar den -grond gebogen, overal rond te snuffelen. -</p> -<p>Binnen enkele minuten had de hond het goede spoor gevonden—en hij liep zoo snel weg, -dat het touw bijna uit de vingers van Raffles geglipt was, die moeite had den hond -in zijn vaart bij te houden. -</p> -<p>Zonder ook maar een oogenblik te aarzelen, zette King zijn tocht voort, liep het park -uit, sloeg de Twintigste straat in, liep ook deze geheel ten einde, en bereikte op -deze wijze de kade van den Hudson, die hier door New-York stroomt. -</p> -<p>De tocht had ongeveer een half uur geduurd, en gedurende al dien tijd had King voortdurend -met den snuit boven den grond geloopen, slechts zeer zelden even stilstaande, waarop -Raffles hem dan opnieuw liet ruiken aan het stukje goed. -</p> -<p>Op de kade gekomen scheen de hond slechts zeer even te weifelen, maar daarop stak -hij haar in haar volle breedte over, en begaf zich naar den kant van het water. -</p> -<p>Op deze plek lag het niveau van de kade een paar meter boven den waterspiegel. -</p> -<p>De kademuur was bekroond door een steenen balustrade van ruim een meter hoogte en -als men daar overheen keek, dan zag men een tweede, lager gelegen kade, waar kleine -schuitjes konden meren, die groenten aanvoerden van de boerderijen, welke <span class="pageNum" id="xd31e467">[<a href="#xd31e467">12</a>]</span>een eind buiten de stad, dichtbij de rivier gelegen waren, en voor wie het vervoer -te water, hoewel het iets langer duurde, verreweg de goedkoopste was. -</p> -<p>Op geregelde afstanden waren steenen trappen in den kademuur uitgespaard, die toegang -gaven tot de aanlegplaatsen. -</p> -<p>King zette zijn tocht onverdroten voort, tot hij, bij een dezer trappen gekomen, haar -zonder aarzelen afliep, en zoo de smalle aanlegkade bereikte, waar zich een groot -aantal kleine houten steigers bevond, bestemd voor het meren van roeibooten, kleine -lichters, motor- en stoombootjes van niet te grooten diepgang. -</p> -<p>En hier scheen de hond eensklaps het spoor bijster te zijn geworden. -</p> -<p>Hij was tot vlak bij een dezer steigers geloopen, en draaide hier onrustig in het -rond, met den staart tusschen de beenen geklemd, en nu en dan zachtjes jankend als -een zelfbeklag. -</p> -<p>Toen stond hij stil, keek over het donkere water, waar slechts nu en dan de duistere -schaduw van een schip voorbijgleed, wendde zich toen tot Raffles, ging op zijn achterste -zitten, en keek zijn tijdelijken meester aan, alsof hij wilde zeggen: -</p> -<p>“Het spijt mij—ik kan er niets aan doen—maar ik kan niet verder. Sla mij er niet voor—ik -heb mijn best gedaan!” -</p> -<p>Maar Raffles dacht er niet aan, het dier te slaan. -</p> -<p>Integendeel, hij haalde een expresselijk voor dit doel in het koffiehuis gekochte -worst te voorschijn, sneed er een flink brok af, en gaf het aan den hond, terwijl -hij hem prijzend toesprak. -</p> -<p>Hij had natuurlijk aanstonds begrepen, dat Canny Macleod waarschijnlijk, vergezeld -van haar medeplichtigen, zich op deze plek had ingescheept aan boord van een motorbootje, -die haar verderop had gebracht—denkelijk was de eigenaar van die boot eveneens in -het complot, en lid van de gevaarlijke bende. -</p> -<p>De beide mannen keken elkaar teleurgesteld aan, want zij begrepen maar al te goed, -dat het volstrekt nutteloos was, onder deze omstandigheden de achtervolging voort -te zetten. -</p> -<p>Zeker, er lagen links en rechts van den verlaten steiger eenige tamelijk groote schepen -gemeerd, waarvan de bemanning misschien had kunnen zeggen, in welke richting het bootje -met Canny aan boord zich verwijderd had—maar daaraan hadden zij al bitter weinig, -want of dit nu al stroomopwaarts <span class="corr" id="xd31e482" title="Bron: af">of</span> stroomafwaarts was geweest—het was ondoenlijk met deze magere gegevens de achtervolging -voort te zetten. -</p> -<p>Maar juist toen de twee mannen zich wilden verwijderen, begon King zachtjes te grommen, -en loerde, onbewegelijk als een beeld, over de nauwelijks rimpelende oppervlakte van -de breede rivier, waarop zich hier en daar roode en groene lichten langzaam voortbewogen. -</p> -<p>Het schrandere dier scheen iets bespeurd te hebben, hetgeen tot dusverre aan de aandacht -van de beide mannen ontging—zijn instinct zou hem dienaangaande niet bedriegen. -</p> -<p>En het duurde dan ook niet lang, of Raffles en Charly ontwaarde een klein vaartuig, -dat op dit oogenblik de rivier kwam oversteken, en recht op den steiger scheen aan -te houden. -</p> -<p>Zelfs op dien afstand was het te zien, dat het geen schoorsteen had, het was dus klaarblijkelijk -een motorboot. -</p> -<p>Ieder oogenblik scheen de hond in blaffen te willen uitbarsten, maar Raffles bracht -hem met een bevelend woord tot zwijgen, en wendde zich daarop tot Charly. -</p> -<p>“Laten wij ons zoo spoedig mogelijk verschuilen—ik geloof, dat het toeval ons gunstig -is—daar komt een boot aan, en het zou mij volstrekt niet verwonderen, als het dezelfde -is, die Canny en haar metgezellen gebruikt hebben om zich te verwijderen!” -</p> -<p>“Ik zie daar op den lagen wal een paar groote pakkisten—vandaar hebben wij juist de -trap in het oog, voor het geval de eigenaar van de boot zich mocht verwijderen!” zeide -Charly fluisterend. -</p> -<p>“Een goed idee!” hernam Raffles. “Kom dan maar spoedig mede!” -</p> -<p>In gebukte houding ijlden de beide mannen over de smalle, duistere aanlegkade en bereikten -de zware, groote kisten, waarvan er eenigen op elkander waren gestapeld, die een voortreffelijke -schuilplaats opleverden. -</p> -<p>De kisten sloten niet <span class="corr" id="xd31e497" title="Bron: volkemen">volkomen</span> tegen elkaar aan, en door de opengebleven reten konden de twee mannen een gedeelte -van de rivier, den aanlegsteiger en de trap overzien. -</p> -<p>De motorboot had haar vaart nog aanzienlijk vertraagd, en gleed nu zachtjes langs -den aanlegsteiger, waarop zij onbewegelijk stil lag. -<span class="pageNum" id="xd31e502">[<a href="#xd31e502">13</a>]</span></p> -<p>De schroef sloeg nog even achteruit, een gedaante aan boord, die aan het stuurwiel -had gestaan, sloeg een dunnen tros om den aanlegpaal, zette de motor af, verrichtte -nog eenige werkzaamheden, waarvan de aard op dien afstand niet was vast te stellen, -en stapte toen van den rand van het bootje op den steiger. -</p> -<p>Daar stond hij een oogenblik stil, om een sigaar aan te steken blijkbaar, want het -schijnsel van een lucifer, in de holte van zijn beide handen tegen den wind beschermd, -verlichtte gedurende eenige oogenblikken een glad geschoren, geel gelaat, met breede -kaken en dicht ineengedrongen, rossige wenkbrauwen. -</p> -<p>Het duurde maar een kort oogenblik, en het schijnsel van de lucifer, zoo dicht bij -het gezicht gehouden, werkte bedriegelijk, maar toch meenden Raffles en Charly deze -trekken al eens meer gezien te hebben—zij behoorden toe aan een lid van de bende, -waarvan Black Pete en zijn minnares Canny aanvoerders waren. -</p> -<p>Raffles die den man geen oogenblik uit het oog had verloren, boog zich naar Charly -over, en fluisterde hem toe: -</p> -<p>“Volg dien man, mijn jongen! Het kan voor ons van groot gewicht zijn, om te weten -waar hij woont! Hij schijnt de eigenaar van dat bootje te zijn, waarmede hij zooeven -Canny naar een veilige plek heeft overgebracht, waarschijnlijk ver van de plek, waar -de berooving plaats vond, en door hem zullen wij haar misschien terug vinden!” -</p> -<p>“Goed! En wat doe jij in dien tijd?” -</p> -<p>“Ik blijf hier op je wachten!” -</p> -<p>“Zouden wij Henderson er niet bij halen?” -</p> -<p>“Ik geloof niet dat wij het op dit oogenblik behoeven te doen—het is vannacht toch -onmogelijk, het spoor van die vrouw verder te volgen—op het water kan onze brave King -helaas geen spoor volgen!” -</p> -<p>“Maar misschien moet ik dien man wel uren volgen!” -</p> -<p>“Volg hem dan uren—als je maar weet waar hij verblijft!” hernam Raffles kortaf. “Haast -je wat, want daar zie ik hem de trap reeds opgaan! Je zult mij hier op dezelfde plek -terugvinden!” -</p> -<p>Inderdaad, de man van de motorboot beklom op dit oogenblik de trap, keek, bovengekomen, -een oogenblik om zich heen, en liep toen haastig de kade af. -</p> -<p>Charly drukte Raffles de hand, verliet zijn schuilplaats, ijlde de trap op en begon -de achtervolging van den man. -</p> -<p>Raffles hoorde nog een oogenblik hun beider voetstappen, en toen werd het stil—hij -vernam weinig anders dan het zachte geklots van het water tegen den kademuur, en het -geluid van de aanlegkettingen langs de houten palen. -</p> -<p>Hij wachtte omstreeks een kwartier, en al dien tijd had zich in de buurt volstrekt -niets bewogen. -</p> -<p>Wat King betreft, de hond scheen al volkomen aan Raffles gewend te zijn, en had zich -voor hem uitgestrekt, den schranderen kop op de voorpooten gelegd, waarop hij rustig -was ingeslapen, dankbaar voor het lekkere hapje, dat zijn fijne neus hem had opgeleverd. -</p> -<p>En toen alles stil bleef, nam Raffles het besluit, de motorboot eens aan een onderzoek -te onderwerpen, wellicht leverde dit iets van waarde op. -</p> -<p>Hij nam een stukje houtskool op, dat hij onder het bereik van zijn hand vond liggen, -en schreef met duidelijke letters op het witte hout van een der kisten: -</p> -<p>“Je kunt mij op de boot vinden!” -</p> -<p>Vervolgens stond hij op uit zijn gebukte houding, liep snel op den steiger toe, door -den hond gevolgd, die dadelijk weer klaar wakker was, en een oogenblik later bevond -hij zich aan boord. -</p> -<p>De motorboot was een fraai, maar niet al te goed onderhouden scheepje, met ranke lijnen, -en dat zeker een groote snelheid kon ontwikkelen, want de motor was van een voortreffelijk -fabricaat, en zeer krachtig, zooals Raffles bleek, toen hij voorzichtig de kap oplichtte, -die het werktuig bedekte. -</p> -<p>De boot kon gemakkelijk twintig personen vervoeren, en toch zonder bezwaar door een -enkel persoon bestuurd worden, die, achter het kleine rad staande, alle hefboomen -onder het bereik van zijn hand had. -</p> -<p>Er was een kleine voorplecht, dan kwam de kajuit, vervolgens een kleine kombuis, en -dan de ruime cockpit, terwijl achterin de stuurinrichting geplaatst was. -</p> -<p>De motor was zoodanig ingebouwd, dat hij in het geheel geen last kon veroorzaken, -en te weerszijden van de kajuit bevond zich een smal gangpad, zoodat men zich, als -men tenminste over eenige lenigheid beschikte, van de voor- naar de achterplecht kon -begeven. -<span class="pageNum" id="xd31e530">[<a href="#xd31e530">14</a>]</span></p> -<p>Het bleek Raffles al dadelijk, dat Canny inderdaad met dit scheepje vervoerd was, -want dienaangaande liet het gedrag van King geen twijfel over. -</p> -<p>Niet zoodra was de hond aan boord gekomen, of hij was weder begonnen te snuffelen, -in alle hoekjes en gaatjes, en Raffles wist zeker, dat hij hier het spoor van de misdadigster -hervonden had. -</p> -<p>Hij doorzocht zorgvuldig de kajuit, maar hij kon er niets bijzonders vinden, bereikte -toen de kleine voorplecht, waar ongeveer zes personen konden zitten, drie op iedere -zijbank, en zette zijn onderzoek voort. -</p> -<p>Hij wilde reeds weder onverrichter zake door de kajuit heen naar de cockpit terugkeeren, -toen zijn oog viel op een klein snippertje papier, blijkbaar van een grooter vel afgescheurd, -en van driehoekigen vorm. -</p> -<p>Het lag tegen den voet van een der banken aangedrukt, en was daar waarschijnlijk terecht -gekomen, toen <span class="corr" id="xd31e538" title="Bron: degeen">degene</span>, die het vel papier verscheurde, de snippers over boord wilde werpen. -</p> -<p>Raffles nam het stukje papier op, en bekeek het zorgvuldig. -</p> -<p>Het was daartoe echter noodig, dat hij in de kajuit terugkeerde, de beide deuren sloot, -de gordijntjes voor de patrijspoorten dichttrok, en vervolgens zijn electrische zaklantaarn -liet ontgloeien. -</p> -<p>De driehoekige papiersnipper bevatte slechts een twintigtal letters—en met den eersten -blik zag Raffles dat hij met geheimschrift te doen had—de letters waren allen aan -elkander geplaatst, en vormden een volkomen onbegrijpelijk zinsgedeelte. -</p> -<p>Hij vouwde het stukje papier zorgvuldig op, stak het in zijn vestzak, en bromde voor -zich heen: -</p> -<p>“Daar mag Charly zijn kracht eens op beproeven—hij is een groot liefhebber van raadselschriften -en rebussen!” -</p> -<p>Vervolgens doofde hij zijn lantaarn weder, zette de deuren weder open, zooals hij -ze gevonden had, schoof de gordijntjes weder terug, opdat er niets zou blijken van -het ongewenschte bezoek, en klom weder op de steiger. -</p> -<p>King volgde hem onmiddellijk, alsof hij al jaren in zijn dienst geweest was, en het -was niet eens meer noodig den hond aan het touw vast te houden. -</p> -<p>Juist toen Raffles de schuilplaats achter de kisten weder bereikte, en zijn mededeeling, -zooeven geschreven, zorgvuldig weder uitwischte, zag hij Charly snel de trap weder -afdalen, en een oogenblik later had de jonge man zich bij hem gevoegd. -</p> -<p>“Welnu?” vroeg Raffles fluisterend, terwijl hij Charly met gespannen aandacht aankeek. -“Je bent niet lang weg geweest, zou ik zeggen?” -</p> -<p>“De kerel woont op nauwelijks een half uur gaans hier vandaan! Ik heb het huis zeer -zorgvuldig genoteerd—als je wilt kan ik je het nu nog aanwijzen!” -</p> -<p>“Komen wij er langs, als wij ons weder naar ons hotel begeven?” -</p> -<p>“Ja, als wij een kleinen omweg maken!” -</p> -<p>“Welnu, dan maken wij dien omweg! Het is van belang om te weten waar onze man woont!” -</p> -<p>De beide mannen verlieten de aanlegkade, en op weg naar het huis van het bendelid -deelde Charly Raffles mede, dat de man regelrecht naar zijn woning was gegaan, en -de huisdeur met een sleutel had geopend. -</p> -<p>Het was in een der oudste buurten van New-York, in de havenwijk. -</p> -<p>Een half uur later stond Charly stil, en wees Raffles op een oud, vervallen huis, -waarvan alle ramen donker waren, en zeide op zachten toon: -</p> -<p>“Daar is het!” -</p> -<p>Raffles nam het huis aandachtig op, vergewischte zich van den naam van de straat, -beschouwde de omgeving van het huis, en zeide daarop: -</p> -<p>“Voor vannacht hebben wij genoeg gedaan, mijn jongen! Het is slapenstijd. Wij zullen -nu eerst den hond weder gaan terugbrengen, maar wij moeten hem voor morgen weder bespreken, -en dan hoop ik in een goede nachtrust de kracht te vinden voor de verdere afwikkeling -van ons avontuur.” -<span class="pageNum" id="xd31e562">[<a href="#xd31e562">15</a>]</span></p> -</div> -</div> -<div id="ch4" class="div1 chapter"><span class="pageNum">[<a href="#ch4.toc">Inhoud</a>]</span><div class="divHead"> -<h2 class="label">HOOFDSTUK IV.</h2> -<h2 class="main">Verschillende combinaties.</h2> -</div> -<div class="divBody"> -<p class="first">Den volgenden dag begonnen de werkzaamheden weder reeds zeer vroeg in den morgen. -</p> -<p>Raffles begreep, dat hij zorg moest dragen, zijn man niet uit het oog te verliezen, -nu hij eenmaal zijn woonplaats had weten uit te vinden. -</p> -<p>En zoo was Henderson, nog altijd in zijn hoedanigheid als neger, dien ochtend reeds -zeer vroeg op zijn post in de Creek-Street—zoo luidde de naam van de straat waar de -man met het rossige haar woonde. -</p> -<p>Hij was zoo onopvallend mogelijk gekleed, en daar men in dit gedeelte van de stad -een zeer groot aantal negers aantrof, viel zijn verschijning volstrekt niet in het -oog. -</p> -<p>Wat Raffles zelf betreft, hij had de taak op zich genomen, voor een zeer snelle motorboot -te zorgen, die in staat zou zijn, het vaartuig van den rosharige niet alleen bij te -houden, maar als het moest ook inhalen. -</p> -<p>Charly tenslotte werd op dezelfde plek geposteerd, waar beide vrienden den vorigen -avond met den hond waren geweest, en hij had in opdracht, de aanlegplaats van de motorboot -in het oog te houden. -</p> -<p>Hij zag er uit als een echte baliekluiver, een werkelooze, die er volstrekt niet over -ontsticht is, dat hij geen werk kan vinden, en hij slenterde met zijn handen in de -zakken van een pilow-broek langs den kademuur heen en weer, schijnbaar onverschillig, -maar met alle aandacht voor den kleinen steiger. -</p> -<p>Raffles was het eerste met zijn taak gereed, en bevond zich dus het eerst weder in -zijn kamer in het Astor-Hotel. -</p> -<p>Hij sloot zorgvuldig de deur, overtuigde zich, dat men hem niet door het sleutelgat -kon bespieden, en haalde het stukje papier te voorschijn, dat hij den vorigen nacht -gevonden had aan boord van de motorboot. -</p> -<p>Het was nauwelijks eenige centimeters breed, en bevatte, zooals genoemd een aantal -schots en scheef door elkander geplaatste letters zonder slot of zin. -</p> -<p>Hij streek het papiertje glad, legde het voor zich op tafel, en bekeek het met groote -aandacht. -</p> -<p>Het zag er als volgt uit: -</p> -<div lang="xx" class="q block xd31e581"> -<p class="first"> b j p z a d<br> -k l i o s f j m d<br> -k k r m j l c y h j d u l p a q<br> -x q a b l s c o t t q n f l d g k a x u e i j x<br> -y o s t m s v e b z o r b j v r j i c k<br> -p g d h l l b c k p e z d q c o j x x g y k o e q<br> -a c y c h b g c a m j b i d b s x j y j x a h m x s a</p> -</div><p> -</p> -<p>Op het eerste gezicht was het een volkomen onbegrijpelijke samenstelling maar Raffles -wist, dat dit alles zich eensklaps zou ophelderen, zoodra men slechts in het bezit -was van het sleutelgetal, dat op dit raadselschrift paste. -</p> -<p>Want dat er een getal bij gebruikt was, stond bij Raffles aanstonds vast. -</p> -<p>Dat bleek uit de anders onbegrijpelijke opeenvolging, die in geen enkele taal ter -wereld voorkomt, en waaruit onomstootelijk bleek, dat van de drie “n’s” de eerste een andere beteekenis had dan de tweede, en deze waarschijnlijk weer een -andere dan de derde. -</p> -<p>En hiermede was aanstonds de moeilijkheid aangetoond, aan de oplossing van een raadselschrift -verbonden. -</p> -<p>Er bestond een getal, maar hoe kort dit ook mocht zijn—men moest het kennen om het -raadselschrift te kunnen toepassen, en het was bijna onmogelijk, te zeggen, welk getal -de bandieten gekozen hadden, om als sleutel van het raadselschrift te dienen. -<span class="pageNum" id="xd31e607">[<a href="#xd31e607">16</a>]</span></p> -<p>Zij hadden de oplossing ervan wellicht zelfs nog ingewikkelder gemaakt, door een woord -uit te kiezen, om daarvan een getal te maken, door de letters van dat woord te vervangen -voor het cijfer, wat zij in de rangorde van het alphabet innamen<span class="corr" id="xd31e610" title="Bron: ,">.</span> -</p> -<p>“Wij zouden bijvoorbeeld eens kunnen beginnen met den naam van den nieuwen president, -Harding,” begon Raffles glimlachend. -</p> -<p>Hij nam een velletje papier voor zich, greep zijn vulpenhouder, schreef het woord -Harding op, en zette onder de letters de daarmede overeenkomende cijfers in het alphabet, -en verkreeg toen het volgend getal: -</p> -<div class="table"> -<table> -<tr> -<td class="cellLeft cellTop">H </td> -<td class="cellTop">a </td> -<td class="cellTop">r </td> -<td class="cellTop">d </td> -<td class="cellTop">i </td> -<td class="cellTop">n </td> -<td class="cellRight cellTop">g</td> -</tr> -<tr> -<td class="cellLeft cellBottom">8 </td> -<td class="cellBottom">1 </td> -<td class="cellBottom">18 </td> -<td class="cellBottom">4 </td> -<td class="cellBottom">9 </td> -<td class="cellBottom">14 </td> -<td class="cellRight cellBottom">7</td> -</tr> -</table> -</div><p> -</p> -<p>Raffles paste dit getal op goed geluk toe op de letters, die hij op het stukje papier -had gevonden, achtereenvolgens met ieder cijfer beginnend, daar hij natuurlijk onmogelijk -kon weten, bij welke letter van het raadselschrift een woord begon of eindigde, maar -reeds na eenige pogingen zag hij in, dat het nutteloos was, hiermede voort te gaan—wat -hij verkreeg, door telkens van het rangorde-cijfer der geheimzinnige letters zooveel -af te trekken als volgens het sleutelwoord Harding noodzakelijk was, was al even onzinnig -en onleesbaar als het origineel! -</p> -<p>Raffles leunde achterover in zijn stoel, en sloot de oogen. -</p> -<p>Hij begreep wel, dat hij op deze wijze dagen, ja weken achtereen zou kunnen besteden -aan de oplossing van het raadselschrift, zonder die te kunnen vinden, en hij dacht -aan het prachtige verhaal van Edgar Poe, “de Gouden Spin”, waarin de groote Amerikaansche -schrijver een stelsel van raadselschrift uitwerkt, dat steeds tot voorbeeld zou blijven -strekken aan alle romanschrijvers, en dat ook Jules Verne inspireerde, toen hij zijn -spannend verhaal “Een vlotreis op de Amazone” schreef. -</p> -<p>Toch gaf hij het zoo spoedig niet op, en probeerde achtereenvolgens het jaartal, den -datum, het geboortejaar van Washington, het sterfjaar van dien grooten Amerikaan—en -telkenmale verkreeg hij een totaal onbegrijpelijken zin, die zelfs voor een Pool of -een Rus onuitsprekelijk zou zijn geweest. -</p> -<p>Na een uur op deze wijze allerlei getallen te hebben geprobeerd, die hem maar te binnen -wilden schieten, stak hij het papiertje met een haastig gebaar in zijn zak en mompelde: -</p> -<p>“Als ik dit nog een half uur volhoud, ben ik rijp voor een gekkenhuis! Charly zal -er werkelijk bij te pas moeten komen—hij heeft altijd bijzonder veel liefhebberij -in dergelijke raadseltjes! En misschien blijkt het achteraf wel, volstrekt niet de -moeite waard te zijn geweest, ons zoo in te spannen!” -</p> -<p>Hij wierp een blik op zijn horloge, greep zijn hoed, zijn jas en verliet even later -het hotel weer, na aan den portier een boodschap te hebben achtergelaten voor het -geval zijn gewaande zoon, of zijn bediende in zijn afwezigheid mocht terug keeren. -</p> -<p>Raffles begaf zich allereerst naar de havenkade, teneinde zich daar op de hoogte te -stellen van den toestand. -</p> -<p>Reeds in de verte zag hij Charly Brand, in schilderachtige houding over den kademuur -leunend en met groote virtuositeit kringetjes in het water spuwend, zijn hoofd met -zijn gesloten vuisten steunend en de ellebogen op de balustrade rustend. -</p> -<p>Hij liep vlak achter Charly heen en zeide snel op gedempten toon een paar woorden -in de geheime taal, welke alleen hem, Henderson en Charly bekend was. -</p> -<p>En zoo goed had de jonge man zijn spieren en zenuwen in bedwang, dat hij zich zelfs -niet bewoog, toen hij op denzelfden gedempten toon antwoord gaf. -</p> -<p>Raffles ging verder en bij het gaan langs den kademuur zag hij, dat de motorboot van -den rosharigen man nog altijd rustig op dezelfde plaats lag. -</p> -<p>En hij verwonderde zich wel een weinig over de nonchalance, waarmede de eigenaar met -het bootje omsprong, dat slechts tegen diefstal beveiligd was door een gewoon hangslot, -waarmede de ijzeren ketting gesloten was, die het bootje aan den ring op den vasten -wal verbond. -</p> -<p>De man scheen er echter op te rekenen, dat het aan de haven druk was en dat men hem -wel goed kende, en zeker niet aan een vreemdeling zou toestaan het bootje los te maken. -</p> -<p>Ook was het wel waarschijnlijk, dat de eigenaar een onmisbaar klein machinedeel had -mede genomen, waardoor het onmogelijk was de motor te laten werken. -</p> -<p>Hoe het zij, de boot lag daar onbeheerd en schommelde zachtjes op het even bewogen -water heen en weer. -</p> -<p>Maar juist toen Raffles zich weder wilde verwijderen, zag hij dat Charly zich oprichtte -en hem met <span class="pageNum" id="xd31e668">[<a href="#xd31e668">17</a>]</span>de achter den rug verborgen hand snel een teeken gaf. -</p> -<p>Hij keek om zich heen—op eenigen afstand naderde de man met het roode haar, de eigenaar -van de motorboot. -</p> -<p>En vijftig meter achter hem drentelde Henderson, zijn reusachtige handen op den rug -gevouwen en hij zag er juist uit als een passagierend stoker van een transatlantisch -schip, wat hij dan ook moest voorstellen. -</p> -<p>Raffles maakte zich haastig uit de voeten en zocht, na Charly snel een wenk te hebben -gegeven, de plek op, waar hij de motorboot had laten meeren. -</p> -<p>Deze plek was nauwelijks honderd meter verwijderd van den steiger, waarbij Charly -de wacht hield en binnen een minuut had Raffles haar bereikt. -</p> -<p>Er lagen heel wat motorbooten bij elkaar, omgeven door een smal loopplankier, waarin -een opening was vrij gelaten om de booten doortocht te verleenen. -</p> -<p>De verhuurder, een man met een grijze sik, rookte kalm zijn pijpje en stond op toen -hij Raffles zag naderen. -</p> -<p>Deze had aanstonds de boot terug gevonden, welke hij had uitgezocht en daar hij den -eigenaar reeds voor den geheelen dag huur had betaald, behoefde hij niets anders te -doen dan er in te springen, het touw los te werpen, de boot met de haak af te zetten -en, na de opening te zijn doorgevaren, te wachten, wat de rosharige man zou believen -te doen. -</p> -<p>Hij zou niet lang behoeven te wachten, want een oogenblik daarna maakte de rosharige -zijn bootje los en stapte er in. -</p> -<p>Een paar seconden later voegden Charly en Henderson zich bij Raffles. -</p> -<p>En nauwelijks waren zij aan boord, of Raffles moest de motor op gang brengen, want -de bruine boot van het bendelid had zich reeds in beweging gesteld, en stoof met groote -vaart over het water van de rivier. -</p> -<p>“Zij loopt deksels hard, Mylord,” riep Henderson, met een onrustigen blik op het achtervolgde -vaartuig. -</p> -<p>“Stil maar, Henderson, wij loopen niet veel minder hard,” stelde Raffles hem gerust. -“Zie maar, wij kunnen haar gemakkelijk bijhouden.” -</p> -<p>“Maar niemand kan zeggen, Mylord, of die boot al op haar hardst loopt,” wierp Henderson -<span class="corr" id="xd31e685" title="Bron: egen">tegen</span>. -</p> -<p>“Wij kunnen ook nog harder loopen, Henderson,” zei de Raffles kalm. -</p> -<p>De mahoniehouten boot voor hen schoot als een bruinvisch over het water, en werd met -groote behendigheid bestuurd. -</p> -<p>Ze gleed rakelings langs voorbijvarende booten, week vliegensvlug uit voor een groot -vrachtschip dat haar den weg scheen te willen versperren, en kronkelde alsof zij een -paling was, door een aantal lichte schepen door. -</p> -<p>Eenmaal voer zij zelfs dwars door een sleep heen en kon daarbij ternauwernood onder -den stalen tros doorvaren, die twee van de reusachtige schepen, die gesleept werden, -met elkander verbonden. -</p> -<p>“Hij doet het goed, Mylord,” kon Henderson zich niet weerhouden uit te roepen. -</p> -<p>“Ja, Henderson, hij mag dan een bandiet zijn, maar hij is in ieder geval een bandiet -die een boot weet te besturen.” -</p> -<p>“Ik zou wel eens willen weten, waar hij heen gaat,” liet Charly zich hooren. -</p> -<p>“Misschien wel naar Jersey, hij vaart tenminste die richting uit,” antwoordde Raffles. -</p> -<p>Intusschen duurde de achtervolging reeds een uur voort en nog altijd voeren de beide -booten, zonder dat zich de afstand tusschen beide verkleinde of vergrootte, temidden -van de New-Yorksche huizenzee. -</p> -<p>Overal verhieven zich de wolkenkrabbers tot op duizelingwekkende hoogte en het geraas -van de werven, fabrieken, smederijen en andere werkplaatsen langs de beide oevers -was nu en dan oorverdoovend. -</p> -<p>De rivier had zich hier aanzienlijk verbreed en de achtervolging kon plaats hebben, -zonder dat het bijzonder opviel, want het was druk op de rivier en de motorboot van -de drie mannen toonde volstrekt geen opmerkelijke bijzonderheden—zij geleek op honderden -andere booten, welke men voor niet veel geld te New-York kan huren. -</p> -<p>Maar tot zijn teleurstelling moest Raffles al spoedig inzien, dat, al liep zijn boot -snel, zij het toch, als de tocht veel langer duurde, het niet zou bolwerken tegen -de mahoniehouten boot van den rosharige. -</p> -<p>Want nu de rivier zich verbreedde, had deze haar vaart vermeerderd en stoof nu met -de snelheid van een renboot over de slechts even gerimpelde oppervlakte der rivier. -<span class="pageNum" id="xd31e703">[<a href="#xd31e703">18</a>]</span></p> -<p>Raffles voerde de snelheid zoover mogelijk op, maar hij bereikte daarmede alleen dat -de afstand tusschen de beide booten niet al te snel grooter werd, maar dat zij grooter -werd, was buiten kijf. -</p> -<p>Maar juist toen de opvarenden vreesden, dat zij de mahoniehouten motorboot uit het -oog zouden verliezen, hield deze op den rechteroever aan en begon haar vaart aanzienlijk -te matigen. -</p> -<p>Dadelijk deed Raffles hetzelfde. -</p> -<p>Men bevond zich hier in een der uitloopers van de stad, waar zich nog slechts weinige -fabrieksgebouwen bevonden, terwijl groote gedeelten nog onbebouwd waren. -</p> -<p>Raffles bracht zijn boot zooveel mogelijk bij den oever en het was een geluk dat de -roodharige niet achterom kon zien, daar hij al zijn aandacht noodig had, om zijn boot -tusschen eenige houtvlotten en lichters door te loodsen, want het was op deze plek -van de rivier heel wat stiller en wellicht zouden de achtervolgers zijn opgemerkt. -</p> -<p>Niet ver van den linkeroever liep een blijkbaar pas aangelegde straatweg, waarschijnlijk -ten dienste van de arbeiders, die zich naar een der drie of vier groote fabrieken -moesten begeven, welke een eind verder waren gelegen. -</p> -<p>Ook stonden er eenige buitengewoon leelijke <span class="corr" id="xd31e713" title="Bron: arbeidswoningen">arbeiderswoningen</span>, niet veel meer dan vierkante steenen kooien en een aantal loodsen van gegolfd plaatijzer. -</p> -<p>Het geheel maakte een tamelijk troosteloozen en verlaten indruk en Raffles vroeg zich -af, wat den rosharige hier wel kon hebben gebracht. -</p> -<p>Maar het doel van de reis zou spoedig duidelijk worden. -</p> -<p>De achtervolgde bandiet had zijn motor dicht bij een lagen steiger gebracht en het -was duidelijk, dat hij daar wilde aanleggen. -</p> -<p>Het geluk wilde, dat zich een tiental meters voor dien steiger een soort directiekeet -bevond, die half over het water was heen gebouwd, waarschijnlijk om plaats te winnen. -</p> -<p>En deze keet bood een voortreffelijke schuilplaats om er zich achter te verbergen. -</p> -<p>Behendig stuurde Raffles naar den wal en Charly sloeg den haak in een der palen, die -de keet omgaven en waaraan de boot werd vastgemaakt. -</p> -<p>Door deze palen heen kon men tamelijk goed zien, wat de rosharige uitrichtte, zonder -zelf al te veel in het oog te loopen. -</p> -<p>De man was reeds aan wal gesprongen, na een paar woorden te hebben gewisseld met een -opgeschoten jongen, die blijkbaar op zijn boot moest passen en die tot dit doel op -het uiterste randje van den steiger ging zitten met zijn beenen boven het water schommelend, -waarop de bandiet zich naar den straatweg begaf en snel voortliep. -</p> -<p>Raffles liet geen tijd verloren gaan. -</p> -<p>Hij wendde zich tot Charly en zeide: -</p> -<p>“De man heeft jou niet gezien—volg hem en zie waar hij blijft, maar draag zorg, dat -je niet in het oog loopt. Wij wachten je hier.” -</p> -<p>In een wip was Charly op den wal en dadelijk begon hij den bandiet te volgen met het -air van een slenteraar die volstrekt niets te verzuimen heeft en geniet van het heerlijke -lenteweder. -<span class="pageNum" id="xd31e730">[<a href="#xd31e730">19</a>]</span></p> -</div> -</div> -<div id="ch5" class="div1 chapter"><span class="pageNum">[<a href="#ch5.toc">Inhoud</a>]</span><div class="divHead"> -<h2 class="label">HOOFDSTUK V.</h2> -<h2 class="main">Het geheimschrift.</h2> -</div> -<div class="divBody"> -<p class="first">Charly volgde zijn man zonder hem een oogenblik uit het oog te verliezen. -</p> -<p>Deze scheen geen oogenblik eenig gevaar te duchten, want hij wierp geen enkele maal -een blik achter zich, en dat was maar goed ook, want op den breeden straatweg had -hij Charly zeker dadelijk moeten zien. -</p> -<p>De achtervolging duurde ongeveer een kwartier. -</p> -<p>Toen stond de roodharige eensklaps stil, keek links en rechts en richtte toen zijn -schreden naar een vervallen houten, schuur, die op eenigen afstand van den weg lag -en waarschijnlijk gediend had bij den bouw van de fabrieken, een weinig verderop. -</p> -<p>Bliksemsnel verborg Charly zich achter een rij geweldig groote mooten van een waterleidingsbuis -van beton vervaardigd en die hier waarschijnlijk waren neergezet, in afwachting dat -men ze in den bodem zou neerlaten. -</p> -<p>Goed verborgen zag hij, tusschen een paar van deze buisgedeelten door, hoe de roodharige -op de deur toestapte, zorgvuldig om zich heen loerde en toen op eigenaardige wijze -aanklopte. -</p> -<p>De deur werd geopend door een vrouw—en ondanks den afstand herkende Charly haar dadelijk, -het was het “Meisje met de Madonna-Oogen”. -</p> -<p>“Wel zoo, wel zoo, hier heeft het lieve kind zich dus terug getrokken. Zij schijnt -zich voorloopig liever niet overdag in New-York te vertoonen, ondanks haar geverfd -haar,” mompelde Charly voor zich heen. “Zij zal zich daar natuurlijk met haar medeplichtigen -bevinden en ik geloof, dat ik er goed aan zal doen, dadelijk Raffles te gaan waarschuwen -en dan aanstonds de politie, opdat die zich zal kunnen meester maken van het gevaarlijke -gespuis.” -</p> -<p>Juist toen deze korte alleenspraak beëindigd was, verdween de rosharige in de loods. -</p> -<p>Een oogenblik dacht Charly er aan naar het lage gebouw toe te sluipen en te trachten -iets af te luisteren, maar dit plan liet hij dadelijk weder als onuitvoerbaar varen. -</p> -<p>Er bevonden zich vier vensters aan de voorzijde van de loods. Twee aan den zijkant, -waar hij zich bevond en daar zij een goed eind van den weg af lag, zouden de lieden -daar binnen hem zeker al lang gezien hebben voor hij haar kon hebben bereikt. -</p> -<p>Wellicht zouden zij hem niet aanstonds herkennen, maar hun wantrouwen zou toch zijn -gaande gemaakt, en zij zouden zeker niet over dingen spreken, die niet voor de ooren -van derden bestemd waren. -</p> -<p>En zoo schoot er voor Charly niets anders over dan rustig te wachten, wat er zou geschieden. -</p> -<p>Hij behoefde niet lang te wachten, want na verloop van ongeveer tien minuten ging -de deur weder open, en de rosharige keerde weder terug, thans vergezeld door Canny -en door drie andere mannen, waarvan Charly althans een dadelijk herkende—het was Black -Pete, de minnaar van het “Meisje met de Madonna-Oogen”. -</p> -<p>Charly zag aanstonds het gevaarlijke van zijn positie in, het was hier zeer stil, -de fabrieken zouden voorloopig nog niet sluiten en het zou hem slecht kunnen vergaan -als de bandieten bemerkten dat zij bespied werden. -</p> -<p>Hij dook dus veilig weg achter de <span class="corr" id="xd31e753" title="Bron: meterhooge">metershooge</span> buisfragmenten, en draaide er voorzichtig omheen, naarmate het vijftal den straatweg -naderde. -</p> -<p>De bandieten praatten, daar er heinde en ver niemand te bespeuren viel, op tamelijk -luiden toon met elkander en toen zij voorbij de betonnen buizen liepen, ving Charly -eenige malen een naam op, een naam, dien hij wel eens meer meende te hebben gehoord, -zonder dat hij kon zeggen waar of wanneer. -<span class="pageNum" id="xd31e758">[<a href="#xd31e758">20</a>]</span></p> -<p>Hij liet de bandieten voorbij gaan, richtte zich toen op en keek om zich heen. -</p> -<p>Zijn blik viel op de groote fabriek en op de niet ver daar vandaan gelegen groote -villa en ineens wist hij, dat de naam, dien hij zooeven had hooren noemen, die van -den eigenaar van de fabriek en van die villa was—Alfred Dane. -</p> -<p>En nu wist hij ook, waar hij dien naam nogmaals gehoord, of liever gelezen had—nog -dienzelfden ochtend in een der bladen. -</p> -<p>Alfred Dane was de naam van den jongen man, die dien nacht bewusteloos was gemaakt -en van al zijn geld en juweelen beroofd. -</p> -<p>In het ziekenhuis was hij uit zijn bewusteloosheid ontwaakt en daar had hij aanstonds -zijn naam kunnen opgeven. -</p> -<p>Hij wachtte totdat de vijf bandieten een goed eind voor hem uit waren en aanvaardde -daarop eveneens den terugtocht, want het vijftal had zich naar de plek begeven, waar -de rosharige zijn boot had achter gelaten. -</p> -<p>Een oogenblik dacht hij er over Raffles door een kreet te waarschuwen, maar ook dit -plan gaf hij direct prijs. Het kon wel te gevaarlijk zijn, of het zou mislukken. -</p> -<p>De vijf bandieten zouden zich snel genoeg weten in te schepen en zich uit de voeten -kunnen maken, of zij zouden van hun revolvers gebruik maken en aan een vuurgevecht -op klaarlichten dag mocht in deze stad in geen geval gedacht worden. -</p> -<p>Vruchteloos zag Charly uit naar agenten van politie, die juist op dit oogenblik groote -hulp hadden kunnen bieden. -</p> -<p>Men achtte het blijkbaar niet noodzakelijk, deze afgelegen plek door veel politie -te laten bewaken en deze omstandigheid was den bandieten waarschijnlijk niet onbekend. -</p> -<p>Daarom hadden zij feitelijk hier hun hoofdkwartier opgeslagen en de rosharige was -de man die de verbinding tusschen dat hoofdkwartier en wat men de vuurlijn zou kunnen -noemen, onderhield. -</p> -<p>Charly zag hoe het vijftal den steiger betrad en hij verhaastte nu zijn schreden teneinde -Raffles, die eveneens de boot wel zou hebben gezien en dadelijk de achtervolging weder -zou willen voortzetten, niet noodeloos te laten wachten. -</p> -<p>Toch had de bruine boot reeds weder den oever verlaten, en stoof zij snel stadwaarts, -toen Charly buiten adem van het harde loopen in de motorboot stapte. -</p> -<p>Een blik op het gelaat van Raffles was voldoende om hem de overtuiging te schenken -dat ook de Gentleman-Inbreker Black Pete en Canny herkend had. -</p> -<p>“Het spijt me, Raffles—ik kon niet harder loopen—,” begon Charly nog hijgend van inspanning. -</p> -<p>“Verontschuldig je niet, Charly, je hebt gedaan wat je kon,” kwam Raffles, toen hij -de kleine tros los wierp en de motor weder in gang bracht. “Heb je ontdekt, waar zij -hun verblijf houden?” -</p> -<p>“Ja, in een reeds lang verlaten groote loods, waarschijnlijk een teekenloods, die -nog dateert uit den tijd van den bouw der fabriek, waarvan je den schoorsteen daar -ginds kunt zien.” -</p> -<p>“Nu, dat is in ieder geval van groot belang,” hernam Raffles. “Ben je in de gelegenheid -geweest iets af te luisteren?” -</p> -<p>“Bitter weinig. Ik heb alleen een naam hooren noemen, den naam van Alfred Dane.” -</p> -<p>“Zoo heette de jonge man, dien zij vannacht hebben overvallen.” -</p> -<p>“Ja, en hij is de eigenaar van gindsche fabriek.” -</p> -<p>“En zij noemden zijn naam?” -</p> -<p>“Eenige malen achtereen.” -</p> -<p>“En heb je werkelijk volstrekt niets anders kunnen verstaan,” drong Raffles aan. “Ga -eens goed met je geheugen te rade.” -</p> -<p>Charly dacht ingespannen na en antwoordde daarop: -</p> -<p>“Misschien, ik geloof.… ik meen dat ik ook het woord betaaldag vernomen heb, maar -daarvan begrijp ik de beteekenis niet al te goed.” -</p> -<p>“Ik wel,” hernam Raffles droogjes, “het is namelijk morgen betaaldag voor de meeste -arbeiders.” -</p> -<p>“En wat zou dat?” -</p> -<p>“Heel eenvoudig, op betaaldagen hebben de patroons natuurlijk het meeste contante -geld in huis, of op de fabriek.” -</p> -<p>Charly keek Raffles met groote oogen aan, maar hij zeide niets. Wel begreep hij wat -er op dit oogenblik in het hoofd van zijn vriend om ging. -</p> -<p>Dat was zeker, Raffles scheen iets te vreezen voor Dane, den eigenaar van de groote -fabriek van machineonderdeelen, die bijna duizend arbeiders aan het werk hield. -<span class="pageNum" id="xd31e794">[<a href="#xd31e794">21</a>]</span></p> -<p>Intusschen had men de achtervolging weder voortgezet, maar Raffles zag maar al te -spoedig in, dat een gehuurde motorboot, al was zij dan ook snel in den aanvang, het -op den duur niet kon opnemen tegen een zoo voortreffelijk vaartuig als dat van den -rosharige. -</p> -<p>De afstand werd hoe langer hoe grooter, het noodlot wilde, dat er een paar groote -sleepen in den weg kwamen en nog voor men de groote wolkenkrabbers weder voorbij voer, -moest Raffles zich wel gewonnen geven. De bruine motorboot was uit het gezicht verdwenen -en waarschijnlijk hadden de bandieten zich reeds aan wal begeven. -</p> -<p>Die opvatten bleek de juiste te zijn, want toen de gehuurde motorboot langs den kleinen -steiger voer, lag daar reeds weder rustig de mahoniehouten boot en nergens was iets -van de bandieten te bespeuren. Zij hadden zich weder in de menigte opgelost. -</p> -<p>De duisternis begon reeds weder te vallen, want het grootste gedeelte van den middag -was met de achtervolging verstreken en het zou moeilijk zijn, thans het spoor van -Canny en haar medeplichtigen te hervinden. -</p> -<p>Toch besloot Raffles, zich de diensten van King opnieuw te verzekeren. Men kon nooit -weten, hoe zij den hond weder konden gebruiken. -</p> -<p>Henderson belastte zich hiermede en zou het dier onder zijn berusting houden en Raffles -en Charly, na de boot weder te hebben afgeleverd, begaven zich aan land, en bereikten -in een tamelijk mistroostige stemming hun hotel. -</p> -<p>Het kon niet anders gezegd worden—zooals de zaken nu stonden, was de laatste trek -aan hun tegenstanders geweest. -</p> -<p>Alles wat zij wisten was, dat zij zich ophielden in een verlaten loods, en dat was -niet veel. -</p> -<p>Want niemand kon zeggen, of zij daar iederen nacht zouden doorbrengen en zelfs kon -men dit onwaarschijnlijk achten, want bandieten, als Black Pete en zijn minnares moesten -vreezen dat de politie ieder oogenblik hun schuilplaats kon ontdekken. -</p> -<p>Toch gaf Charly, zoodra de beide mannen de kamers betreden hadden, waar zij zouden -dineeren, Raffles in overweging onmiddellijk de politie te waarschuwen opdat deze -voor alle zekerheid de loods in het oog zou kunnen houden. -</p> -<p>Maar Raffles schudde het hoofd en zeide: -</p> -<p>“Volgens jouw beschrijving van het terrein gaat het al heel moeilijk, zelfs des avonds, -want je deelde mij mede dat de loods geheel vrij staat, en dat wij minstens eenige -honderden meters moeten afleggen over een geheel open terrein.” -</p> -<p>“Dat is zoo. Met alleen de stukken pijp van de waterleiding als tusschendekking,” -moest Charly toegeven. -</p> -<p>“Dat is onvoldoende. Wij hebben met sluwe boeven te doen. Zij zullen wel hun wachtposten -hebben, in de gedaante van een zoogenaamd argeloozen arbeider, een vroegrijpen straatjongen, -die het nooit bijzonder op de politie begrepen heeft, of iets dergelijks.” -</p> -<p>“Maar wij zelf dan, Raffles? Kunnen wij dan niet de taak van de politie overnemen, -wij die veel minder in het oog vallen?” -</p> -<p>“Daar denk ik ook over, mijn waarde, maar eerst moet ik je oordeel eens vernemen, -inzake een aardig stukje papier. Hier is het.” -</p> -<p>En met deze woorden duwde Raffles Charly onverhoeds een stukje papier in de handen. -</p> -<p>Charly keek verbluft naar de onbegrijpelijke aaneenrijging van letters en riep toen -uit: -</p> -<p>“Wat geef je me daar nu? Wat moet dat voorstellen? Waar heb je dat gevonden?” -</p> -<p>“Ik vond het aan boord van de bruine motorboot, Charly, en het is zonder eenigen twijfel -een boodschap van den chef van de bende aan zijn ondergeschikten.” -</p> -<p>“Maar het is geheimschrift,” riep Charly uit. -</p> -<p>“Dat meende ik ook te hebben opgemerkt,” hernam Raffles droogjes, “en omdat we aan -raadselschrift niets hebben, noodig ik je hierbij vriendelijk uit, deze rebus voor -mij op te lossen. Ik meen, dat je daar zeer sterk in bent.” -</p> -<p>“Maar dat is een zaak, Raffles, die mij dagenlang kan bezig houden,” hernam Charly -op wanhopigen toon. -</p> -<p>“Ik hoop, dat je er wat korter over zult doen, mijn jongen. Ik ben er ten zeerste -op gesteld, zoo spoedig mogelijk te weten, wat dit eigenaardige samenvoegsel van letters -te beteekenen heeft.” -<span class="pageNum" id="xd31e822">[<a href="#xd31e822">22</a>]</span></p> -</div> -</div> -<div id="ch6" class="div1 chapter"><span class="pageNum">[<a href="#ch6.toc">Inhoud</a>]</span><div class="divHead"> -<h2 class="label">HOOFDSTUK VI.</h2> -<h2 class="main">De oplossing.</h2> -</div> -<div class="divBody"> -<p class="first">Charly had zich in een stoel laten vallen en staarde naar het snippertje papier, dat -hij in de hand hield. -</p> -<p>En het duurde niet lang, of zijn eerzucht werd geprikkeld—hij had steeds bekend gestaan -als een schrander oplosser van allerlei rebussen en charades, rekenopgaven en andere -vraagstukken—en hij zou alle mogelijke moeite doen, om ook deze geheimzinnige letters -te ontraadselen. -</p> -<p>Hij ontveinsde zich echter niet, dat zijn taak zeer bemoeilijkt werd, omdat hij niet -den geheelen brief, maar slechts een klein gedeelte ervan in handen had. -</p> -<p>Toen begon hij langzaam, den blik strak op het stukje papier gericht: -</p> -<p>“Wat het eerst trekt in deze verzameling van letters, die volkomen onbegrijpelijk -zijn, dat is de opeenvolging van tien, ja soms twaalf medeklinkers, een opeenvolging, -die in geen enkele taal der wereld voorkomt. In het Poolsch vindt men wel eens woorden, -waarin zeven medeklinkers achter elkaar voorkomen, maar zij zijn zeldzaam, en er is -volstrekt geen reden om aan te nemen, dat de lieden, die dit geheimschrift opstelden, -zich van een andere dan de Engelsche taal bediend hebben. Overigens is de verhouding -van de klinkers tot de medeklinkers volkomen normaal en wijkt zij niet af van die -der meeste westersche talen. Het is een verhouding van twintig procent, dat wil zeggen, -dat op iedere vijf medeklinkers een klinker voorkomt. Wij behoeven er niet aan te -twijfelen, of ieder van deze letters heeft een afzonderlijke beteekenis.” -</p> -<p>“Dat heb ik ook aanstonds gedacht,” riep Raffles uit. -</p> -<p>“En dat maakt mijn taak er zeker niet gemakkelijker op, want het is bijna zeker, dat -twee k’s achter elkaar <span class="corr" id="xd31e835" title="Bron: geplaats">geplaatst</span> aan het begin van den derden regel, ieder een andere beteekenis hebben.” -</p> -<p>“De zaak is nu, Charly, die beteekenis uit te vinden.” -</p> -<p>“Juist, maar hoe? Er is een getal, Edward, dat deze letterreeks beheerscht, en het -is slechts de vraag, wat dat getal is. Natuurlijk valt er niet aan te denken het toeval -te baat te nemen.” -</p> -<p>“Ik heb al ongeveer vier getallen geprobeerd, Charly,” hernam Raffles glimlachend, -“maar ik had mij die moeite gerust kunnen sparen.” -</p> -<p>“Geen wonder. Het zou al zeer vreemd geweest zijn, wanneer je toevallig juist het -goede getal getrokken had. Daarbij komt natuurlijk nog iets. Het is namelijk volstrekt -niet zeker, dat het laatste cijfer van het gekozen getal juist overeenstemt met de -laatste letter van dit raadselschrift. Integendeel zou ik bijna gezegd hebben.” -</p> -<p>Charly had den stoel dicht bij de tafel getrokken en had de letters van het zonderlinge -raadselschrift, juist zooals zij op het afgescheurde stukje papier stonden, op het -groote vel papier opgeschreven en daarbij ruimte gelaten om onder iedere letter een -cijfer te kunnen schrijven. -</p> -<p>Toen leunde hij opnieuw achterover en hernam peinzend: -</p> -<p>“Als die schurken althans maar een afscheiding tusschen de woorden hadden gemaakt, -dat zou mijn taak verlicht hebben. Maar zoo is het bijna onmogelijk. Toch wil ik het -probeeren. Laat ons om te beginnen het jaartal eens nemen.…” -<span class="pageNum" id="xd31e847">[<a href="#xd31e847">23</a>]</span></p> -<p>Hij wilde zich reeds tot schrijven zetten, maar Raffles hield hem met een gebaar tegen -en zeide: -</p> -<p>“Houd maar op, Charly, ik heb het jaartal al geprobeerd. Het geeft niets.” -</p> -<p>“Maar je hebt misschien de vier cijfers onder de vier laatste letters gezet, Edward,” -riep Charly uit, “en daareven zeide ik reeds.…” -</p> -<p>“Neen, Charly, ook die illusie moet ik je ontnemen. Ik heb het getal 1921 zoodanig -geplaatst, dat de laatste “1” achtereenvolgens onder de laatste, op een na de laatste, -op twee en op drie na de laatste letter kwam. En telkens met negatief resultaat.” -</p> -<p>“Dan is er wat anders,” zeide Charly teleurgesteld. “Dan zouden wij wel eens het jaartal -kunnen nemen van Harding’s geboorte.” -</p> -<p>“Je kunt het probeeren, maar ik betwijfel of lieden als Black Pete en zijn kornuiten -dat getal wel zouden hebben gekozen.” -</p> -<p>Maar Charly had het getal reeds opgeschreven en telde nu zooveel bij ieder van de -laatste vier letters als het daaronder geschreven cijfer aangaf, opgaande in de rangorde -van het alphabet. -</p> -<p>Toen dit een volkomen onbegrijpelijk woord opleverde, telde hij er de letters niet -bij, maar trok ze af en ging dus het alphabet terug. -</p> -<p>Het resultaat was al even onbegrijpelijk. -</p> -<p>Hij verschoof het jaartal een paar malen, maar het hielp hem niets en met de hand -aan het voorhoofd liet Charly zich achterover vallen. -</p> -<p>Toen keek hij Raffles strak aan en vroeg: -</p> -<p>“Ben je er bepaald op gesteld om den inhoud van dit papier te leeren kennen?” -</p> -<p>“Ja, Charly. Ik ben er zeer op gesteld,” antwoordde Raffles. -</p> -<p>“Dan zullen wij er ons op moeten voorbereiden, den geheelen avond en waarschijnlijk -een gedeelte van den nacht hier door te brengen, en aan de oplossing van dit raadselschrift -te besteden, want op een andere manier dan door telkens te probeeren behoeven wij -er niet op te rekenen, dat wij zullen slagen.” -</p> -<p>“Ik heb er den avond en den geheelen nacht voor over, Charly,” zeide Raffles eenvoudig. -“Geef mij het stukje papier eens. Ik zal de letters ook voor mijzelf opschrijven en -ik zal alle getallen probeeren die mij te binnen vallen.” -</p> -<p>Charly keek zwijgend toe, hoe Raffles de letters overschreef en juist toen dit gebeurd -was, werd er op de deur geklopt. -</p> -<p>Raffles schoof de papieren snel in zijn zak en een oogenblik later trad de kellner -binnen, vergezeld van een <span class="corr" id="xd31e867" title="Bron: picolo">piccolo</span>, die de tafel begon te dekken. -</p> -<p>Het diner verliep tamelijk stilzwijgend, want de beide vrienden probeerden uit hun -hoofd alle getallen, die hen wilden invallen. -</p> -<p>Maar toen zij na het dessert het eerste kopje dronken van den geweldigen pot koffie, -welke Raffles uit voorzorg besteld had, waren zij nog geen stap verder. -</p> -<p>Twee uren lang werkten zij zoo, en reeds hadden zij van alles geprobeerd. -</p> -<p>Het geboortejaar van president Lincoln, zijn sterfjaar, het geboortejaar van den tooneelspeler -die den ongelukkigen president in zijn loge vermoordde, ook diens sterfjaar, het jaar -der terechtstelling van eenige bekende Amerikaansche moordenaars, het jaar waarin -de slavernij werd afgeschaft, en dat waarop de noordelijken en zuidelijken den vrede -teekenden. Niets hielp. Zij verkregen slechts een samenvoegsel van volkomen onbegrijpelijke -letterteekens. -</p> -<p>Hun slapen, hun hoofden dreigden te barsten. Zij vorderden niets. -</p> -<p>Toen liet Charly zich achterover vallen, wierp zijn potlood op tafel en zeide: -</p> -<p>“Zoo komen wij er in geen week, Raffles. Zullen wij nu niet liever eens trachten door -redeneeren ons doel te bereiken?” -</p> -<p>“Ga je gang, Charly, hoewel ik niet kan begrijpen, welke redeneering de opsteller -van het briefje zelf wel zal hebben toegepast.” -</p> -<p>“Laat ik het toch maar eens probeeren,” hernam Charly vastberaden. “Je bent toch zeker -met mij eens, dat het briefje van groot belang is voor dengene, die het ontving?” -</p> -<p>“Ongetwijfeld. Van niet minder groot belang dan voor dengene die het verzond, anders -ware het natuurlijk overbodig geweest het in cijferschrift op te stellen en zou de -ontvanger ook niet de moeite hebben gedaan, het te vernietigen, zoodra zich daartoe -de gelegenheid aanbood—op het water namelijk.” -</p> -<p>“Acht jij het ondenkbaar dat Black Pete zelf het briefje heeft verzonden en heeft -laten overhandigen?” -<span class="pageNum" id="xd31e883">[<a href="#xd31e883">24</a>]</span></p> -<p>“Integendeel,—ik acht het zeer wel mogelijk.” -</p> -<p>“Wij hebben hier zeker het einde van den brief, nietwaar?” -</p> -<p>“Dat staat voor mij vast.” -</p> -<p>“Welnu, dan is het toch logisch aan te nemen, dat het een onderteekening van den afzender -bevat? Is dat niet zoo?” -</p> -<p>“Tegen die opvatting valt niets te zeggen, tenzij de man die het briefje ontving zeer -nauwkeurig wist, wie de afzender was!” -</p> -<p>“Laat ik voorloopig bij mijn meening blijven, Raffles!” hernam Charly, die opnieuw -door een koortsachtige werkwoede was aangegrepen. “Ik neem dus aan, dat het briefje -inderdaad door Black Pete verzonden en ook onderteekend is. Zijn naam zou dan aan -het slot moeten staan—en door dien naam onder de laatste negen letters te plaatsen, -en daarbij zooveel op te tellen als zij onderling in rangorde van het alphabet verschillen, -zouden wij misschien het sleutelgetal krijgen!” -</p> -<p>“Je kunt het mijnentwege probeeren, Charly!” gaf Raffles te kennen, die zelf niet -al te veel vertrouwen in deze redeneering had. -</p> -<p>Charly trok het blad papier weder naar zich toe, en plaatste den naam Black Pete onder -de laatste negen letters, aldus: <span class="ex">black pete</span>. -</p> -<p>Bijna had hij een schreeuw gegeven, want met den eersten blik had hij gezien, dat -de letters van het raadselschrift in rangorde allen boven die van den naam van Black -Pete stonden! -</p> -<p>Dat was in ieder geval een goed voorteeken, want in het tegenovergestelde geval had -hij zijn pogingen gerust aanstonds kunnen opgeven. -</p> -<p>Met koortsachtige haast begon hij het aldus gevonden getal steeds verder teruggaande, -en het telkens opnieuw herhalend onder de letters te plaatsen, en toen dit gedaan -was, begon de optelling volgens de rangorde van het alphabet. -</p> -<p>Bijna had Charly een juichkreet geslaakt, want toen hij bij den laatsten regel begon, -las hij zonder haperen het volgende: -</p> -<p>“.… de bekende plek te zijn, Black Pete.” -</p> -<p>Hij boog zich aanstonds over het papier heen, en ging verder, met schitterende oogen -en een verhoogde gelaatskleur. -</p> -<p>Maar bijna dadelijk hield hij weder op, en riep teleurgesteld uit: -</p> -<p>“Ik ben een ezel! Ik vergeet geheel en al dat dit een afgescheurd stukje papier is, -en ga rustig voort met het herhalen van het gevonden sleutelgetal!” -</p> -<p>“Wat is dat, Charly? Heb je het inderdaad gevonden?” riep Raffles opgewonden uit. -</p> -<p>“Zonder eenigen twijfel! De laatste zin loopt voortreffelijk!” -</p> -<p>“Dan is er niets verloren! Geef mij het getal op, dan zullen wij het net zoolang op -de overgebleven letters van den brief toepassen, iedere regel afzonderlijk, totdat -er een verstaanbaar zinsgedeelte is ontstaan!” -</p> -<p>Met nieuwen moed wierpen de beide mannen zich opnieuw op den arbeid, en na nog een -uur lang te hebben gewerkt, hadden zij ten slotte een stukje papier voor zich, waarop -de volgende <span class="corr" id="xd31e911" title="Bron: zes">acht</span> regels te lezen waren: -</p> -<div class="q block xd31e581"> -<p class="first"> e l s c h e<br> -o o k r u i m t e<br> -o n t p l o f f i n g w o r d t<br> -e r e e n v e r w a r r i n g i n d e v i l l a<br> -a r v a n w i j g e b r u i k z u l l e n m a k e n<br> -s n e l o n z e n s l a g t e s l a a n. Z o r g t<br> -d e b e k e n d e p l e k t e z i j n.<br> -B l a c k P e t e.</p> -</div><p> -</p> -<p>Een oogenblik bleven de beide mannen elkander zwijgend aanzien, en toen zeide Raffles: -</p> -<p>“Ik maak je mijn compliment, Charly—dat heb je kranig opgeknapt.” -</p> -<p>“Dat mag zoo zijn Raffles, en ik dank je voor je goede meening, maar ik wil je wel -bekennen, dat ik er nu niets meer van begrijp, als toen ik dat briefje voor het eerst -zag!” -</p> -<p>“Dat verbaast mij wel een weinig, Charly, want voor mij is de mededeeling thans vrij -duidelijk leesbaar—en haar beteekenis in verband gebracht met wat jij in je schuilplaats -gehoord hebt, kan niet twijfelachtig zijn!” -</p> -<p>“Ik ben benieuwd naar je verklaring.” -</p> -<p>“Ziehier! In den derden regel is, zooals je ziet, sprake van een ontploffing, en ik -bega dus volstrekt geen al te gewaagde veronderstelling, als ik vermoed, dat van het -allereerste woordje, eenvoudig de “h” is weggevallen!” -</p> -<p>“Ik weet het al—er is sprake van een helsche machine!” riep Charly uit. -</p> -<p>“Dat is dunkt mij nog al duidelijk!” -<span class="pageNum" id="xd31e943">[<a href="#xd31e943">25</a>]</span></p> -<p>“Maar het tweede woord dan? Wat heeft dat te beteekenen?” -</p> -<p>“Maar mijn waarde Charly—heeft de oplossing van dit letterraadsel je nu van al je -denkkracht ontroofd? In het briefje wordt immers ook van een villa gesproken, en je -behoeft er niet aan te twijfelen, of die villa is degene die zich naast de fabriek -van Alfred Dane bevindt—over wien de bandieten ook spraken, toen zij je voorbijgingen. -Welnu—in iedere fabriek vindt men een stookruimte nietwaar?” -</p> -<p>“Idioot, die ik ben,” riep Charly uit, “en ik meende dat het woord bij ongeluk aan -elkaar was gevoegd, en had er twee van willen maken!” -</p> -<p>“Nu, als wij dat eenmaal hebben uitgemaakt, Charly, dan is de rest dunkt mij al zeer -eenvoudig! Het is duidelijk dat de bandieten een ontploffing willen teweeg brengen -in de fabriek, en van de daaruit ontstane verwarring willen zij gebruik maken, om -in de villa hun slag te slaan. Ik zou je dus willen voorstellen, het briefje in dezer -voege te lezen: -</p> -<div class="q block xd31e949"> -<p class="first"> “Wanneer dan de h elsche<br> -machine in de st ookruimte<br> -van de fabriek tot ontploffing wordt<br> -gebracht, zal er een verwarring in de villa<br> -ontstaan, wa arvan wij gebruik zullen<br> -maken om snel onzen slag te slaan. Zorgt<br> -bijtijds op de bekende plek te zijn.”</p> -</div><p> -</p> -<p>Naarmate Raffles dit oplas, had Charly snel de woorden achter elkaar geschreven en -nu riep hij opgewonden uit: -</p> -<p>“Het kan niet anders geweest zijn! Het komt nauwkeurig uit, en beslaat juist de breedte -van het papier!” -</p> -<p>“Nu, Charly, dan mogen wij zeggen, dat wij een allerbelangrijkste ontdekking hebben -gedaan! Er wordt dus een aanslag beraamd op de villa van Alfred Dane, en die aanslag -zal waarschijnlijk heden nacht plaats vinden, want dan weten zij zeker, dat er veel -geld in huis is, want morgen is de betaaldag. Wij zullen ons moeten haasten, mijn -jongen, om op tijd te zijn—en wij zullen maar vast beginnen, met mijnheer Dane telefonisch -te waarschuwen! Hij moet onmiddellijk, zonder dat het opvalt, een onderzoek in de -machinekamer en de stookruimte van de fabriek laten instellen!” -</p> -<p>“En wat doen wij?” -</p> -<p>“Wat een vraag! Natuurlijk zullen wij van de partij zijn! Ik zou zelf voor geen geld -van de wereld de goede grap willen missen!” -</p> -<p>“Dan zullen wij moeten voortmaken, Edward—het is reeds bij half elf!” -</p> -<p>“Zou de fabriek niet met een auto te bereiken zijn?” -</p> -<p>“Dat denk ik wel—als wij eerst de Brooklyn Brug oversteken! Ik geloof echter, dat -het veiliger zou zijn als wij den waterweg kiezen—wij weten immers de plek te vinden, -waar zich de fabriek en de villa bevinden!” -</p> -<p>“Dan spoedig op weg! Maar eerst telefoneeren!” -</p> -<p>En Raffles verliet het vertrek, begaf zich naar de telefooncel, en had zich een oogenblik -later in verbinding gesteld met Alfred Dane, en den zeer verschrikten jongen fabrikant, -die nog slechts weinige maanden geleden gehuwd was, van het gevaar wat hem bedreigde, -op de hoogte gesteld. -</p> -<p>Hij kondigde hem tevens zijn komst aan, zonder hem evenwel iets van zijn identiteit -te verraden, en daarop verliet hij in gezelschap van Charly en Henderson, benevens -van den braven King het hotel. -</p> -<p>Een huurauto bracht hen in allerijl naar de kade, en daar huurde Raffles opnieuw, -en niet bepaald goedkoop<span class="corr" id="xd31e980" title="Niet in bron">,</span> de motorboot, die hem reeds zulke goede diensten had bewezen. -</p> -<p>Het stelde Raffles eenigszins gerust, dat de bruine motorboot nog altijd op haar plaats -lag—als de bandieten hiermede naar de plek van de misdaad wilden gaan, waren de drie -mannen hen in ieder geval voor! -</p> -<p>Raffles liet de boot loopen, zoo hard zij maar kon, en drie kwartier later meerde -hij haar op dezelfde plek van dien middag, terzijde van de half over het water gebouwde -directiekeet. -</p> -<p>In allerijl begaven de drie mannen zich aan land en volgden, aangevoerd door Charly, -den pas aangelegden straatweg, die nog maar zeer schaars verlicht was. -</p> -<p>Het was zaak, groote voorzichtigheid in acht te nemen, want niemand kon zeggen, of -zich reeds eenige bandieten in hinderlaag hadden gelegd. -</p> -<p>Als het ware op de knieën voortkruipend, bereikten zij de plek, waar Charly dienzelfden -dag dekking <span class="pageNum" id="xd31e989">[<a href="#xd31e989">26</a>]</span>had gezocht achter de rij mooten van de waterleidingpijp, zware betonnen bakken, die -aan elkander geschoven konden worden, en waarvan de meesten op hun kant waren neergezet. -</p> -<p>Zij liepen er omzichtig om heen, zonder een woord te spreken, en Henderson, die de -langste was, wierp achtereenvolgens met de revolver in de hand een blik over den rand -van al deze fragmenten. -</p> -<p>Het was immers mogelijk, dat eenige der bandieten hier een schuilplaats hadden gezocht. -</p> -<p>Zij bleken echter verlaten te zijn, en de drie mannen liepen verder, zoo ver mogelijk -verspreid, en bereikten ten slotte ongeveer tegelijkertijd de villa, die door een -groote tuin omgeven was, waarin struikgewas en planten al welig opschoten. -<span class="pageNum" id="xd31e995">[<a href="#xd31e995">27</a>]</span></p> -</div> -</div> -<div id="ch7" class="div1 chapter"><span class="pageNum">[<a href="#ch7.toc">Inhoud</a>]</span><div class="divHead"> -<h2 class="label">HOOFDSTUK VII.</h2> -<h2 class="main">Gevat.</h2> -</div> -<div class="divBody"> -<p class="first">Toen Raffles had aangebeld, werd de deur slechts op een kier geopend, en het eerst -wat Raffles te zien kreeg, was een zware koperen ketting, en vlak daaronder de glinsterende -loop van een revolver. -</p> -<p>Blijkbaar was men daar binnen op zijn hoede. -</p> -<p>“Gij kunt de deur gerust opendoen, vriend!” zeide Raffles op zachten toon. “Ik ben -de man, die Alfred Dane zooeven gewaarschuwd heeft!” -</p> -<p>“Ik ben Dane zelf!” klonk het achter de deurspleet. “Als gij het zijt die mij gewaarschuwd -hebt, herhaal mij dan zoo letterlijk mogelijk, wat gij hebt gezegd!” -</p> -<p>“Met groot genoegen, mijnheer Dane!” antwoordde Raffles kalm, en hij herhaalde zoo -goed als woordelijk het gesprek, dat hij slechts kort geleden met den jongen fabriekseigenaar -gevoerd had. -</p> -<p>Dane scheen tevreden te zijn door den uitslag van deze proef, maar toch vroeg hij -nog: -</p> -<p>“Wie zijn de twee mannen die gij bij u hebt?” -</p> -<p>“Vrienden, mijnheer Dane! Ik verzeker u, dat gij verstandig zult doen, ons spoedig -binnen te laten, want er zullen wel haastig maatregelen genomen moeten worden! Een -van deze heeren was er bij tegenwoordig, toen ik u in het Central Park bewusteloos -op den grond vond uitgestrekt!” -</p> -<p>“Gij zijt het dus geweest, die den agent van politie hebt neergeslagen, toen hij naar -uw identiteit vroeg?” riep Dane verwonderd uit. -</p> -<p>“Ik had het genoegen en het voorrecht, mijnheer!” antwoordde Raffles lakoniek. -</p> -<p>“Maar waarom hebt gij het gedaan?” -</p> -<p>“Omdat hij ons verzocht hem naar het politiebureau te volgen!” -</p> -<p>“En waarom hebt gij geweigerd?” -</p> -<p>“Dat zal ik u mededeelen, zoodra gij mij daartoe in de gelegenheid stelt, door de -deur voor ons te openen!” gaf Raffles ten antwoord. -</p> -<p>Alfred Dane scheen nog een oogenblik te aarzelen, maar toen opende hij de deur, Raffles -en zijn twee metgezellen traden binnen, de deur werd zachtjes weder gesloten, en de -schakelaar van het electrische licht tikte zachtjes, waarop de vestibule daghelder -verlicht werd. -</p> -<p>En nu zag Raffles twee bedienden in een hoek staan, nog al tamelijk bleek, maar ieder -voorzien van een revolver, waarmede zij nog genoeg onheil zouden kunnen aanrichten. -</p> -<p>Raffles zag het even glimlachend aan, en zeide toen hoofdschuddend: -</p> -<p>“Als die brave lieden niet gewend zijn, dergelijke gebeurtenissen het hoofd te bieden, -mijnheer Dane, dan geloof ik, dat wij er verstandiger aan doen, hen voorloopig die -gevaarlijke voorwerpen af te nemen! Vuurwapenen in de handen van ondeskundigen, die -bovendien nog een weinig zenuwachtig schijnen te zijn, richten meestal meer onheil -aan, dan dat zij de zaken tot een goed einde brengen.” -</p> -<p>Opnieuw scheen Dane te weifelen, en alles wel beschouwd kon Raffles hem zijn argwaan -niet euvel duiden, want Dane kende hem in het geheel niet, en al had hij het gesprek -woordelijk kunnen herhalen—het was toch denkbaar, dat dit gesprek was afgeluisterd -door derden. -</p> -<p>Hij redde dus den jongen fabrieksdirecteur uit de verlegenheid, door schouderophalend -op te merken: -</p> -<p>“Gij kunt overigens doen, wat gij het beste acht, mijnheer Dane, als gij er voor kunt -instaan, dat uwe bedienden vooral niet overijld en op eigen gezag handelen, want dan -zouden zij de geheele <span class="pageNum" id="xd31e1024">[<a href="#xd31e1024">28</a>]</span>zaak kunnen bederven! Zou ik u een oogenblik onder vier oogen kunnen spreken? Het -is tijd dat wij een klein veldtochtplan opmaken!” -</p> -<p>“Ik ben tot uw dienst, mijnheer!” antwoordde Dane. -</p> -<p>“Ik dank u—mijn beide vrienden zullen hier wel op onze terugkomst wachten, ik zal -u niet lang ophouden!” -</p> -<p>Zwijgend wees Dane op de trap, en Raffles volgde hem naar een zeer fraai ingerichte -werkkamer op de eerste verdieping, waarvan de drie ramen uitzicht gaven op den tuin -van het huis. -</p> -<p>Raffles overtuigde zich, dat de gordijnen goed gesloten waren, vóór hij toeliet, dat -Dane het electrische licht opdraaide. -</p> -<p>Toen sloot hij de deur zorgvuldig, en ging glimlachend op den stoel zitten, die Dane, -zijn revolver nog altijd in de hand houdend, hem had toegeschoven. -</p> -<p>De jonge fabrieksdirecteur, die zelf had plaats genomen, keek zijn zonderlingen bezoeker -een oogenblik nieuwsgierig aan, en begon toen: -</p> -<p>“Nu zult gij mij zeker wel willen zeggen, mijnheer, wie gij zijt, en hoe het u ter -oore is gekomen, dat men voor hedennacht een aanslag op mijn villa heeft beraamd, -terwijl men tevens mijn fabriek wil trachten te vernielen?” -</p> -<p>“Het eerste gedeelte van uw vraag zal ik u aanstonds beantwoorden—wat het tweede gedeelte -aangaat, daarop kan het antwoord heel eenvoudig luiden: Het toeval stelde ons in kennis -van één en ander! Zie hier wat ik vond aan boord van een motorboot, die toebehoort -aan één der lieden van de bende, welke het op uw eigendommen voorzien heeft. Het is -een stukje van een brief, en oorspronkelijk was het in raadselschrift gesteld, dat -één mijner vrienden niet zonder groote moeite en veel geduld heeft weten op te lossen.” -</p> -<p>En met deze woorden stak Raffles den fabriekseigenaar het stukje papier toe, waarop -de gevonden woorden stonden, en de aanvulling daarvan, zooals Raffles zich die had -gedacht. -</p> -<p>Dane verbleekte en balde de vuisten onder het lezen van deze veelzeggende woorden, -en wendde zich toen naar Raffles met de vraag: -</p> -<p>“Zoudt gij mij willen zeggen, mijnheer, waarom gij niet aanstonds met een groote politiemacht -zijt gekomen?” -</p> -<p>Om de dunne lippen van Raffles speelde een eigenaardige glimlach, toen hij antwoordde: -</p> -<p>“Dat liet ik na om verschillende, volkomen afdoende redenen, mijnheer Dane! Als ik -ze u mededeel, zult gij ze volkomen billijken! Ten eerste zou, wanneer ik aldus gehandeld -had, weliswaar uw eigendom gespaard zijn gebleven—maar van de bandieten hadden wij -er geen in handen gekregen—en ik ben er juist zeer bijzonder op gesteld, dat zoo mogelijk -geen hunner mij ontsnapt!” -</p> -<p>“Zijt gij zelf van de politie, mijnheer?” -</p> -<p>“Dat niet bepaald, mijnheer Dane! Kom laat ik u niet langer in onzekerheid laten. -Ik achtervolg de bandieten niet omdat ik tot de politie behoor, maar om dat ik hun -persoonlijke vijand ben! Ik zou hen zelfs waarschijnlijk rustig hun gang hebben laten -gaan in uw villa, als zij slechts andere middelen hadden aangewend—en niet zulke half -verdierlijkte schurken waren! Gij kijkt mij verwonderd en een weinig verschrikt aan! -Gij begrijpt mijn woorden niet? Gij zult ze beter begrijpen als ik u zeg, dat ik John -Raffles ben!” -</p> -<p>Dane had een onwillekeurige beweging gemaakt, en was half van zijn stoel opgestaan, -terwijl hij Raffles met een ongeloovigen blik aanstaarde. -</p> -<p>En toen drong het eensklaps tot hem door, dat die man de waarheid moest spreken—als -hij niet tot de politie behoorde, en toch de vijand was der bandieten, dan kon hij -niemand anders zijn dan de geheimzinnige Groote Onbekende, van wien de Amerikaansche -bladen gedurende eenige weken herhaaldelijk gewaagden in verband met zijn strijd tegen -de misdadigers der wereldstad. -</p> -<p>Geruimen tijd bleef het volkomen stil in het groote vertrek, en toen zeide Dane op -zachten toon, terwijl hij tegelijkertijd zijn revolver in zijn zak liet glijden: -</p> -<p>“Nu wordt het duidelijker, waarom gij dien agent hebt neergeslagen, toen hij u uitnoodigde -hem naar het bureau van politie te vergezellen! En wilt gij mij nu zeggen, wat u wel -bewogen kan hebben, mij te waarschuwen?” -</p> -<p>“Maar dat zeide ik u immers reeds!” hernam Raffles een weinig ongeduldig. “Men noemt -mij de Gentleman-Inbreker, mijnheer Dane! Wilt gij mij toestaan den nadruk te leggen -op het eerste gedeelte van dat woord? Ik maak er geen geheim van, dat ik zeer rijke -lieden, woekeraars, zwendelaars, hardvochtige <span class="pageNum" id="xd31e1048">[<a href="#xd31e1048">29</a>]</span>geldschieters, adellijke leegloopers, voor vele honderdduizenden heb bestolen, jaren -achtereen, en dat zonder er ooit veel berouw over te gevoelen! En toch geloof ik steeds -Gentleman te zijn gebleven. Denkt gij dan dat ik het kalmpjes had kunnen aanzien, -hoe men zou trachten brand te stichten in uw fabriek, en uw villa te plunderen, op -een even lompe als geweldige manier? Dergelijke excessen daar houd ik niet van—als -men steelt, dan doe men het met gratie! Het is mij overigens bekend, dat dit gespuis -niet voor een moord terugdeinst—en ik wist, dat gij pas gehuwd waart! Gij vindt het -nu wat vreemd, mij hier tegen over u te zien zitten, en mij dit alles te hooren mededeelen! -Toch kunt gij op dit oogenblik volkomen gerust zijn, als ik inderdaad lust had gehad, -de binnenzijde van uw brandkast te onderzoeken, dan had ik daar reeds ruimschoots -gelegenheid voor gehad, ondanks de gevaarlijke schietwapens van uw brave bedienden! -De aanspraak is een weinig lang uitgevallen, mijnheer Dane—maar zij was noodig om -u de beweegreden van mijn optreden uiteen te zetten!” -</p> -<p>“Ik kan niet anders doen, mijnheer Raffles, dan u dank te zeggen voor uw openhartigheid!” -zeide Dane, die zich langzamerhand hersteld had, en zijn bezoeker met de grootste -aandacht aankeek—zulk een man zou hij waarschijnlijk niet spoedig opnieuw ontmoeten. -</p> -<p>“Onder de gegeven omstandigheden, mijnheer Dane, vond ik het het verstandigst, u mijn -waren naam te noemen!” hernam Raffles bedaard. “En laat ons nu ter zake komen, als -ik u verzoeken mag, want er moet gehandeld worden! Gij neemt toch mijn hulp aan, naar -ik hoop, ondanks mijn.… ongunstige antecedenten?” -</p> -<p>“Ik aanvaard ze—en van ganscher harte!” antwoordde Dane kortaf. “Ik wil mij geen oordeel -over uw levenswandel aanmatigen—gij zult dat zelf hebben uit te maken met uw geweten! -Ik zie thans in u slechts de man, die hier is gekomen om mijn fabriek voor een groot -onheil te behoeden—en met de rest heb ik niets te doen.” -</p> -<p>“Dat is tenminste duidelijke taal, mijnheer Dane! En zeg mij nu eens, of gij kunt -vermoeden, waar men de helsche machine in de stookruimte verborgen kan hebben.” -</p> -<p>De jonge fabrikant dacht even na, en antwoordde toen: -</p> -<p>“Er wordt tot half vijf in de fabriek gewerkt, maar de machinist blijft altijd een -half uur langer met zijn stoker, ten einde de kolen uit te halen, en het vuurrooster -schoon te maken. Mijn bedrijf is niet continu, en de stoomketels behoeven dus niet -des nachts op spanning te worden gehouden. Maar zoodra zij weg zijn is de fabriek -geheel verlaten!” -</p> -<p>“Maar er zal toch wel een waker zijn?” -</p> -<p>“Dat spreekt vanzelf, en die man doet geregeld de ronde, maar hij kan niet overal -tegelijk zijn, en een paar mannen, die goed op de hoogte zijn van de gewoonten in -de fabriek, kunnen het al heel gemakkelijk zoo aanleggen, dat zij iets in de stookruimte -verbergen, zonder dat de bewaker het merkt! Dit lokaal heeft vrij wat ramen, waarvan -de kozijnen zich op nauwelijks een meter boven den grond bevinden!” -</p> -<p>“Dan hebben wij zeer waarschijnlijk te doen met een uurwerkbom, mijnheer Dane, en -natuurlijk moet in de eerste plaats dat ding verwijderd worden, en onschadelijk gemaakt! -Natuurlijk zullen dan de bandieten vruchteloos wachten op de ontploffing—maar ik hoop -hen dat wachten aanzienlijk te bekorten!” -</p> -<p>“Gij hebt gelijk, mijnheer!” riep Dane uit, na een blik op zijn horloge te hebben -geworpen. “Laten wij ons in Godsnaam haasten! Mijn arme fabriek, die hier nog niet -lang staat, en waaraan ik reeds met alle vezelen van mijn hart gehecht ben!” -</p> -<p>Raffles was opgesprongen en riep uit: -</p> -<p>“Laten we dan aanstonds gaan! De fabriek ligt hier immers dichtbij?” -</p> -<p>“Op geen tachtig passen van het huis!” -</p> -<p>“Vooruit dan! Trek een jas aan, waarvan gij den kraag opzet, en haal uw hoed zoo dicht -mogelijk over de oogen, zoodat men u niet herkent. Het is mogelijk, dat de bandieten -reeds nu op de loer liggen!” -</p> -<p>Dane snelde naar een aangrenzend vertrek, keerde met hoed en jas terug, en onder het -loopen deed hij de kleedingstukken aan. -</p> -<p>De twee mannen bereikten de fabriek, zonder te zijn gezien, traden er binnen, en bij -het licht van een kleine kaarslantaarn begaven zij zich naar de stookruimte. -</p> -<p>Dane was bleek geworden, maar Raffles ging stoutmoedig voorwaarts, en begon snel het -geheele vertrek te onderzoeken. -<span class="pageNum" id="xd31e1070">[<a href="#xd31e1070">30</a>]</span></p> -<p>Hij opende alle kasten, doorzocht ze zorgvuldig, keek onder de zware tafel, waarop -eenige reservedeelen lagen, en schoffelde toen voorzichtig den hoop steenkolen uiteen, -die niet ver van een der groote ketels was opgestapeld. -</p> -<p>Hij vond echter niets. -</p> -<p>Ten slotte opende hij de deur van één der vuurhaarden—en aanstonds viel zijn oog op -een voorwerp, dat er ongeveer uitzag als een gewone beschuittrommel. -</p> -<p>Zonder te aarzelen nam hij het voorzichtig uit den stookhaard, terwijl Dane ontzet -op veiligen afstand bleef staan en toekeek. -</p> -<p>Raffles deed de deksel van den blikken doos, en zette onmiddellijk het uurwerk stil, -dat bovenin lag—een gewone wekkerklok. -</p> -<p>Daarop zeide hij kalm: -</p> -<p>“Wij hebben nog anderhalf uur den tijd naar het schijnt. De kleine contactnok, die -uit de wijzerplaat opsteekt, staat op half twee,—en het is nu juist middernacht geslagen!” -</p> -<p>“Maar waar zullen wij dit vreeselijke ding laten?” -</p> -<p>“Wij zullen het aan een eind touw in den kleinen vijver laten zakken, dien ik zooeven -heb meenen te zien—het is nu volkomen gevaarloos, en gij kunt het later als stuk van -overtuiging door de politie weder laten opvisschen. En laat ons nu weder naar de villa -gaan—wij moeten nu de bandieten een hartige ontvangst bereiden!” -</p> -<p>De twee mannen aanvaardden den terugweg, terwijl Raffles den gevaarlijken trommel -droeg, waaraan hij een stuk touw had bevestigd, in de stookruimte gevonden. -</p> -<p>Toen zij voorbij den vijver liepen, liet Raffles daarin voorzichtig de bus zakken, -en bond het touw aan een kleinen dennenstam vast. -</p> -<p>Hij richtte zich weder op, en stond even in gedachten verzonken. -</p> -<p>Toen zeide hij: -</p> -<p>“Heb ik goed gezien, mijnheer Dane—wordt de tuin door een hek omgeven?” -</p> -<p>“Ja, door een ijzeren hek!” -</p> -<p>“Is het nergens onderbroken?” -</p> -<p>“Nergens!” -</p> -<p>“Staat de hekdeur des nachts open?” -</p> -<p>“Neen, die is gesloten, maar de bandieten zullen haar waarschijnlijk heel gemakkelijk -kunnen openen. Waarom vraagt gij mij dat?” -</p> -<p>“Om dat ik hierin een aardig middeltje meen te hebben gevonden, onze bandieten als -goudsnippen met het grootste gemak te vangen. Maar daarvoor heb ik de hulp noodig -van één mijner vrienden, die een uitmuntend electricien is!” -</p> -<p>De beide heeren begaven zich snel weder naar de villa, en aanstonds nam Raffles Henderson -terzijde, praatte even met hem, en de beide mannen verwijderden zich, gingen naar -de fabriek, wederom vergezeld door Dane, en begaven zich naar de zaal, waar zich de -groote electrische machine bevond, welke de geheele fabriek en de villa zelfstandig -van licht kon voorzien. -</p> -<p>Door eenige transformatoren in te schakelen wist Henderson binnen enkele minuten een -zeer krachtigen stroom op te wekken, ongeveer drie maal zoo sterk als die op het electrische -verlichtingsnet stond, dat wil zeggen 600 volt. -</p> -<p>Toen dit gedaan was, werden de beide gedeelten van het hek, ter plaatse waar zich -de ingang bevond, met dik koperdraad bevestigd, dat in den grond werd verborgen—en -Henderson ging zijn post innemen bij het schakelbord, om op het eerste sein het geheele -ijzeren hek trek electrisch te kunnen laden—sterk genoeg om iedereen, die het slechts -even aanraakte met een hevigen schok verdoofd teraarde te werpen. -</p> -<p>En toen dit alles geregeld was, kon men niets anders doen, dan rustig afwachten. -</p> -<p>Dane had zijn jonge vrouw met enkele woorden op de hoogte gebracht en gerustgesteld, -en nu hadden zij, Raffles, Charly Brand, en de beide bedienden post gevat achter de -gesloten gordijnen, en tuurden door de kieren in den tuin, terwijl alles in huis volkomen -duister was, want het moest den indruk wekken, alsof men zich daarbinnen van niets -bewust was. -</p> -<p>Traag kropen de minuten voorbij. -</p> -<p>Het was juist kwart over éénen, toen Charly een beweging maakte, en tot Raffles, met -wien hij de wacht hield bij één der ramen, fluisterend zeide: -</p> -<p>“Ik geloof daar een schaduw te zien—daar bij dien dikken eik!” -</p> -<p>“Je hebt gelijk—en daar zie ik nog een gedaante, bij dat boschje—en daar nog een, -en nog een!” -</p> -<p>“Het lijkt waarachtig wel een heele legermacht!” hernam Charly. “Daar zie ik er drie -of vier bijeen! <span class="pageNum" id="xd31e1105">[<a href="#xd31e1105">31</a>]</span>En aan den achterkant van het huis zijn er zeker ook. Ik zal eens gaan zien hoe het -bij Dane staat!” -</p> -<p>Raffles verliet de rookkamer, waar de beide mannen zich verdekt hadden opgesteld, -liep de gang door, en bereikte een ander vertrek, een fraai ingericht boudoir, waar -Dane zich met één der bedienden bevond. -</p> -<p>“De bandieten zijn in aantocht, mijnheer Dane!” zeide Raffles zachtjes fluisterend. -“Hebt gij daarginds ze ook al gezien?” -</p> -<p>“Geen minuut geleden!” -</p> -<p>“Hoeveel?” -</p> -<p>“Op zijn minst vier of vijf!” -</p> -<p>“In den voortuin hebben wij er acht geteld! Wij kunnen er dus wel op rekenen, mijnheer -Dane, dat er minstens twintig bandieten in aantocht zijn! En die verraderlijke kleine -boschkat is er ook bij—Canny Macleod! Nog vijf minuten—dan zullen wij handelen!” -</p> -<p>Raffles begaf zich weder naar de voorkamer en vijf minuten gingen in spanning voorbij—de -bandieten wachtten blijkbaar slechts op het tijdstip der ontploffing, om dan van alle -zijden de villa binnen te dringen. -</p> -<p>Plotseling rukte Raffles het raam open, en door de stilte van den nacht klonken twee -schoten! -</p> -<p>Dat was het sein voor Henderson, om den stroom te sluiten! -</p> -<p>In den tuin werd een schreeuw van woede vernomen—en Charly schoot zijn revolver af -zoo snel hij kon, zoodat het wel den indruk moest wekken, alsof er in het huis een -geheele politiemacht gelegerd was. -</p> -<p>De bandieten sloegen op de vlucht, aangegrepen door een wilde paniek, en inziende, -dat de zaak verloren was. -</p> -<p>Zij snelden van alle kanten op het hek toe, en wilden er over heen klauteren—maar -zij vielen met een doffen kreet, als door een zwaren moker midden op het hoofd getroffen, -weder terug! -</p> -<p>Op dit oogenblik deden de villabewoners een uitval, met hun revolvers gewapend, en -de bandieten, die begrepen hadden, wat er aan de hand was, en tegenstand poogden te -bieden, werden snel neergelegd. -</p> -<p>Maar Canny, die niet zoo hard had kunnen loopen als de anderen, en den toeleg doorzien -had, kwam met een krijschenden gil van achter het boschje te voorschijn, en wierp -zich met op geheven dolkmes als een tijgerin op Raffles, dien zij aanstonds moest -hebben herkend, ondanks zijn vermomming. -</p> -<p>Maar vóór zij kon toestooten, trad er een reusachtige gedaante tusschen beiden, die -haar pols greep, en haar het wapen spelenderwijs ontwrong—het was James Henderson, -die ter hulp was komen opdagen. -</p> -<p>In een oogwenk waren de polsen van Canny met haar eigen halsdoek op haar rug vastgebonden, -en daarop wierp de reus haar als een pak vuil waschgoed op zijn schouders, en droeg -het listige schepsel, dat vloekte als een kaaiwerker, binnenshuis. -</p> -<p>Een half uur later kwam de politie opdagen, en nam de bandieten, die allen zwaar gekwetst -waren—het waren er twee en twintig geweest—benevens Canny in verzekerde bewaring. -</p> -<p>Maar toen was er van Raffles en zijn beide metgezellen geen spoor meer te ontdekken—zij -hadden zich vol bescheidenheid aan alle loftuitingen willen onttrekken. -</p> -</div> -</div> -</div> -<div class="back"> -<div class="div1 advertisement"><span class="pageNum">[<a href="#toc">Inhoud</a>]</span><div class="divBody"> -<p class="first">De volgende aflevering (No. 400) bevat: -</p> -<p class="xd31e1129">LIST TEGEN LIST. -<span class="pageNum" id="xd31e1131">[<a href="#xd31e1131">32</a>]</span></p> -</div> -</div> -<div class="div1 advertisement"><span class="pageNum">[<a href="#toc">Inhoud</a>]</span><div class="divBody"> -<p class="first"></p> -<div class="figure ad0399width"><img src="images/ad-0399-33.png" alt="" width="574" height="720"></div><p> -</p> -<p class="xd31e1136">In den<br> -<span class="xd31e1140">ROMAN-, BOEK- EN KUNSTHANDEL,</span><br> -Singel 326, Amsterdam, -</p> -<p>verschijnen wekelijks twee afleveringen, onderscheidenlijk van -</p> -<p class="xd31e101">RAFFLES -</p> -<p class="xd31e1147">ook wel genaamd LORD LISTER, de gentleman-dief, in fraai gekleurden omslag. -</p> -<p class="xd31e1149">25 cents per nummer. -</p> -<p class="xd31e1147">Elk nummer een afgerond verhaal. -</p> -<p class="xd31e101">NICK CARTER, -</p> -<p class="xd31e1147">sensationeele detective-verhalen, in fraai gekleurden omslag. -</p> -<p class="xd31e1149">20 cents per nummer. -</p> -<p class="xd31e1147">Elk nummer een afgerond verhaal. -</p> -<p class="xd31e101">BUFFALO-BILL. -</p> -<p class="xd31e1147">De avonturen van den grooten woudlooper door hem zelf verteld in fraai gekleurden -omslag. -</p> -<p class="xd31e1149">20 cents per nummer. -</p> -<p class="xd31e1147">Elk nummer een afgerond verhaal. -</p> -<p class="xd31e101">HET BOEK VOOR ALLEN -</p> -<p class="xd31e1147">Elke aflevering bevat een volledigen Roman. -</p> -<p class="xd31e101"><b>25 Cent</b> -</p> -<p class="xd31e1147">Geen periodiek heeft zoo’n rijken inhoud. -</p> -<p class="xd31e1149">Zie de verrassing op den omslag. -</p> -<p class="xd31e1149">Ook verkrijgbaar aan de Spoorwegen, Kiosken en door den Boekhandel. -</p> -<p class="xd31e1136">Tegen inzending van het bedrag per postwissel franco toezending -</p> -</div> -</div> -<div class="div1" id="toc"> -<h2 class="main">Inhoudsopgave</h2> -<table summary="Inhoudsopgave"> -<tr id="ch1.toc"> -<td class="tocDivNum">I. </td> -<td class="tocDivTitle" colspan="8"><a href="#ch1">Onveilig New-York.</a></td> -<td class="tocPageNum"><a class="pageref" href="#ch1">1</a></td> -</tr> -<tr id="ch2.toc"> -<td class="tocDivNum">II. </td> -<td class="tocDivTitle" colspan="8"><a href="#ch2">Een ontdekking.</a></td> -<td class="tocPageNum"><a class="pageref" href="#ch2">6</a></td> -</tr> -<tr id="ch3.toc"> -<td class="tocDivNum">III. </td> -<td class="tocDivTitle" colspan="8"><a href="#ch3">Op weg.</a></td> -<td class="tocPageNum"><a class="pageref" href="#ch3">11</a></td> -</tr> -<tr id="ch4.toc"> -<td class="tocDivNum">IV. </td> -<td class="tocDivTitle" colspan="8"><a href="#ch4">Verschillende combinaties.</a></td> -<td class="tocPageNum"><a class="pageref" href="#ch4">15</a></td> -</tr> -<tr id="ch5.toc"> -<td class="tocDivNum">V. </td> -<td class="tocDivTitle" colspan="8"><a href="#ch5">Het geheimschrift.</a></td> -<td class="tocPageNum"><a class="pageref" href="#ch5">19</a></td> -</tr> -<tr id="ch6.toc"> -<td class="tocDivNum">VI. </td> -<td class="tocDivTitle" colspan="8"><a href="#ch6">De oplossing.</a></td> -<td class="tocPageNum"><a class="pageref" href="#ch6">22</a></td> -</tr> -<tr id="ch7.toc"> -<td class="tocDivNum">VII. </td> -<td class="tocDivTitle" colspan="8"><a href="#ch7">Gevat.</a></td> -<td class="tocPageNum"><a class="pageref" href="#ch7">27</a></td> -</tr> -</table> -</div> -<div class="transcriberNote"> -<h2 class="main">Colofon</h2> -<h3 class="main">Beschikbaarheid</h3> -<p class="first">Dit eBoek is voor kosteloos gebruik door iedereen overal, met vrijwel geen beperkingen -van welke soort dan ook. U mag het kopiëren, weggeven of hergebruiken onder de voorwaarden -van de Project Gutenberg Licentie in dit eBoek of on-line op <a class="seclink xd31e41" title="Externe link" href="https://www.gutenberg.org/">www.gutenberg.org</a>. -</p> -<p>Dit eBoek is geproduceerd door het on-line gedistribueerd correctieteam op <a class="seclink xd31e41" title="Externe link" href="https://www.pgdp.net/">www.pgdp.net</a>. -</p> -<h3 class="main">Metadata</h3> -<table class="colophonMetadata" summary="Metadata"> -<tr> -<td><b>Titel:</b></td> -<td>Lord Lister No. 399: Een gevaarlijk Avontuur</td> -<td></td> -</tr> -<tr> -<td><b>Auteur:</b></td> -<td>Theo von Blankensee [Pseudoniem van Mathias Blank (1881–1928)]</td> -<td><a href="https://viaf.org/viaf/8133268/" class="seclink">Info</a></td> -</tr> -<tr> -<td><b>Auteur:</b></td> -<td>Kurt Matull (1872–1930?)</td> -<td><a href="https://viaf.org/viaf/56770919/" class="seclink">Info</a></td> -</tr> -<tr> -<td><b>Taal:</b></td> -<td>Nederlands (Spelling De Vries-Te Winkel)</td> -<td></td> -</tr> -<tr> -<td><b>Oorspronkelijke uitgiftedatum:</b></td> -<td>[1921]</td> -<td></td> -</tr> -</table> -<h3 class="main">Codering</h3> -<p class="first">Dit boek is weergegeven in oorspronkelijke schrijfwijze. Afgebroken woorden aan het -einde van de regel zijn stilzwijgend hersteld. Kennelijke zetfouten in het origineel -zijn verbeterd. Deze verbeteringen zijn aangegeven in de colofon aan het einde van -dit boek.</p> -<h3 class="main">Documentgeschiedenis</h3> -<ul> -<li>2021-08-03 Begonnen. -</li> -</ul> -<h3 class="main">Externe Referenties</h3> -<p>Dit Project Gutenberg eBoek bevat externe referenties. Het kan zijn dat deze links -voor u niet werken.</p> -<h3 class="main">Verbeteringen</h3> -<p>De volgende verbeteringen zijn aangebracht in de tekst:</p> -<table class="correctionTable" summary="Overzicht van verbeteringen aangebracht in de tekst."> -<tr> -<th>Bladzijde</th> -<th>Bron</th> -<th>Verbetering</th> -<th>Bewerkingsafstand</th> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e98">1</a>, <a class="pageref" href="#xd31e252">4</a>, <a class="pageref" href="#xd31e980">25</a></td> -<td class="width40 bottom"> -[<i>Niet in bron</i>] -</td> -<td class="width40 bottom">,</td> -<td class="bottom">1</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e188">1</a></td> -<td class="width40 bottom">eenigst</td> -<td class="width40 bottom">eenig</td> -<td class="bottom">2</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e262">4</a></td> -<td class="width40 bottom">achtertdocht</td> -<td class="width40 bottom">achterdocht</td> -<td class="bottom">1</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e273">4</a></td> -<td class="width40 bottom">gearressteerd</td> -<td class="width40 bottom">gearresteerd</td> -<td class="bottom">1</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e291">5</a></td> -<td class="width40 bottom">eenmaa</td> -<td class="width40 bottom">eenmaal</td> -<td class="bottom">1</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e308">6</a></td> -<td class="width40 bottom">doon</td> -<td class="width40 bottom">doen</td> -<td class="bottom">1</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e355">7</a></td> -<td class="width40 bottom">?</td> -<td class="width40 bottom">.</td> -<td class="bottom">1</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e425">10</a></td> -<td class="width40 bottom">baastard-terrier</td> -<td class="width40 bottom">bastaard-terrier</td> -<td class="bottom">2</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e482">12</a></td> -<td class="width40 bottom">af</td> -<td class="width40 bottom">of</td> -<td class="bottom">1</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e497">12</a></td> -<td class="width40 bottom">volkemen</td> -<td class="width40 bottom">volkomen</td> -<td class="bottom">1</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e538">14</a></td> -<td class="width40 bottom">degeen</td> -<td class="width40 bottom">degene</td> -<td class="bottom">2</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e610">16</a></td> -<td class="width40 bottom">,</td> -<td class="width40 bottom">.</td> -<td class="bottom">1</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e685">17</a></td> -<td class="width40 bottom">egen</td> -<td class="width40 bottom">tegen</td> -<td class="bottom">1</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e713">18</a></td> -<td class="width40 bottom">arbeidswoningen</td> -<td class="width40 bottom">arbeiderswoningen</td> -<td class="bottom">2</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e753">19</a></td> -<td class="width40 bottom">meterhooge</td> -<td class="width40 bottom">metershooge</td> -<td class="bottom">1</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e835">22</a></td> -<td class="width40 bottom">geplaats</td> -<td class="width40 bottom">geplaatst</td> -<td class="bottom">1</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e867">23</a></td> -<td class="width40 bottom">picolo</td> -<td class="width40 bottom">piccolo</td> -<td class="bottom">1</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e911">24</a></td> -<td class="width40 bottom">zes</td> -<td class="width40 bottom">acht</td> -<td class="bottom">4</td> -</tr> -</table> -</div> -</div> -<div style='display:block; margin-top:4em'>*** END OF THE PROJECT GUTENBERG EBOOK LORD LISTER NO. 399: EEN GEVAARLIJK AVONTUUR ***</div> -<div style='text-align:left'> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -Updated editions will replace the previous one—the old editions will -be renamed. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -Creating the works from print editions not protected by U.S. copyright -law means that no one owns a United States copyright in these works, -so the Foundation (and you!) can copy and distribute it in the United -States without permission and without paying copyright -royalties. Special rules, set forth in the General Terms of Use part -of this license, apply to copying and distributing Project -Gutenberg™ electronic works to protect the PROJECT GUTENBERG™ -concept and trademark. Project Gutenberg is a registered trademark, -and may not be used if you charge for an eBook, except by following -the terms of the trademark license, including paying royalties for use -of the Project Gutenberg trademark. If you do not charge anything for -copies of this eBook, complying with the trademark license is very -easy. You may use this eBook for nearly any purpose such as creation -of derivative works, reports, performances and research. Project -Gutenberg eBooks may be modified and printed and given away--you may -do practically ANYTHING in the United States with eBooks not protected -by U.S. copyright law. Redistribution is subject to the trademark -license, especially commercial redistribution. -</div> - -<div style='margin:0.83em 0; font-size:1.1em; text-align:center'>START: FULL LICENSE<br> -<span style='font-size:smaller'>THE FULL PROJECT GUTENBERG LICENSE<br> -PLEASE READ THIS BEFORE YOU DISTRIBUTE OR USE THIS WORK</span> -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -To protect the Project Gutenberg™ mission of promoting the free -distribution of electronic works, by using or distributing this work -(or any other work associated in any way with the phrase “Project -Gutenberg”), you agree to comply with all the terms of the Full -Project Gutenberg™ License available with this file or online at -www.gutenberg.org/license. -</div> - -<div style='display:block; font-size:1.1em; margin:1em 0; font-weight:bold'> -Section 1. General Terms of Use and Redistributing Project Gutenberg™ electronic works -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.A. By reading or using any part of this Project Gutenberg™ -electronic work, you indicate that you have read, understand, agree to -and accept all the terms of this license and intellectual property -(trademark/copyright) agreement. If you do not agree to abide by all -the terms of this agreement, you must cease using and return or -destroy all copies of Project Gutenberg™ electronic works in your -possession. If you paid a fee for obtaining a copy of or access to a -Project Gutenberg™ electronic work and you do not agree to be bound -by the terms of this agreement, you may obtain a refund from the person -or entity to whom you paid the fee as set forth in paragraph 1.E.8. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.B. “Project Gutenberg” is a registered trademark. It may only be -used on or associated in any way with an electronic work by people who -agree to be bound by the terms of this agreement. There are a few -things that you can do with most Project Gutenberg™ electronic works -even without complying with the full terms of this agreement. See -paragraph 1.C below. There are a lot of things you can do with Project -Gutenberg™ electronic works if you follow the terms of this -agreement and help preserve free future access to Project Gutenberg™ -electronic works. See paragraph 1.E below. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.C. The Project Gutenberg Literary Archive Foundation (“the -Foundation” or PGLAF), owns a compilation copyright in the collection -of Project Gutenberg™ electronic works. Nearly all the individual -works in the collection are in the public domain in the United -States. If an individual work is unprotected by copyright law in the -United States and you are located in the United States, we do not -claim a right to prevent you from copying, distributing, performing, -displaying or creating derivative works based on the work as long as -all references to Project Gutenberg are removed. Of course, we hope -that you will support the Project Gutenberg™ mission of promoting -free access to electronic works by freely sharing Project Gutenberg™ -works in compliance with the terms of this agreement for keeping the -Project Gutenberg™ name associated with the work. You can easily -comply with the terms of this agreement by keeping this work in the -same format with its attached full Project Gutenberg™ License when -you share it without charge with others. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.D. The copyright laws of the place where you are located also govern -what you can do with this work. Copyright laws in most countries are -in a constant state of change. If you are outside the United States, -check the laws of your country in addition to the terms of this -agreement before downloading, copying, displaying, performing, -distributing or creating derivative works based on this work or any -other Project Gutenberg™ work. The Foundation makes no -representations concerning the copyright status of any work in any -country other than the United States. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.E. Unless you have removed all references to Project Gutenberg: -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.E.1. The following sentence, with active links to, or other -immediate access to, the full Project Gutenberg™ License must appear -prominently whenever any copy of a Project Gutenberg™ work (any work -on which the phrase “Project Gutenberg” appears, or with which the -phrase “Project Gutenberg” is associated) is accessed, displayed, -performed, viewed, copied or distributed: -</div> - -<blockquote> - <div style='display:block; margin:1em 0'> - This eBook is for the use of anyone anywhere in the United States and most - other parts of the world at no cost and with almost no restrictions - whatsoever. You may copy it, give it away or re-use it under the terms - of the Project Gutenberg License included with this eBook or online - at <a href="https://www.gutenberg.org">www.gutenberg.org</a>. If you - are not located in the United States, you will have to check the laws - of the country where you are located before using this eBook. - </div> -</blockquote> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.E.2. If an individual Project Gutenberg™ electronic work is -derived from texts not protected by U.S. copyright law (does not -contain a notice indicating that it is posted with permission of the -copyright holder), the work can be copied and distributed to anyone in -the United States without paying any fees or charges. If you are -redistributing or providing access to a work with the phrase “Project -Gutenberg” associated with or appearing on the work, you must comply -either with the requirements of paragraphs 1.E.1 through 1.E.7 or -obtain permission for the use of the work and the Project Gutenberg™ -trademark as set forth in paragraphs 1.E.8 or 1.E.9. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.E.3. If an individual Project Gutenberg™ electronic work is posted -with the permission of the copyright holder, your use and distribution -must comply with both paragraphs 1.E.1 through 1.E.7 and any -additional terms imposed by the copyright holder. Additional terms -will be linked to the Project Gutenberg™ License for all works -posted with the permission of the copyright holder found at the -beginning of this work. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.E.4. Do not unlink or detach or remove the full Project Gutenberg™ -License terms from this work, or any files containing a part of this -work or any other work associated with Project Gutenberg™. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.E.5. Do not copy, display, perform, distribute or redistribute this -electronic work, or any part of this electronic work, without -prominently displaying the sentence set forth in paragraph 1.E.1 with -active links or immediate access to the full terms of the Project -Gutenberg™ License. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.E.6. You may convert to and distribute this work in any binary, -compressed, marked up, nonproprietary or proprietary form, including -any word processing or hypertext form. However, if you provide access -to or distribute copies of a Project Gutenberg™ work in a format -other than “Plain Vanilla ASCII” or other format used in the official -version posted on the official Project Gutenberg™ website -(www.gutenberg.org), you must, at no additional cost, fee or expense -to the user, provide a copy, a means of exporting a copy, or a means -of obtaining a copy upon request, of the work in its original “Plain -Vanilla ASCII” or other form. Any alternate format must include the -full Project Gutenberg™ License as specified in paragraph 1.E.1. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.E.7. Do not charge a fee for access to, viewing, displaying, -performing, copying or distributing any Project Gutenberg™ works -unless you comply with paragraph 1.E.8 or 1.E.9. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.E.8. You may charge a reasonable fee for copies of or providing -access to or distributing Project Gutenberg™ electronic works -provided that: -</div> - -<div style='margin-left:0.7em;'> - <div style='text-indent:-0.7em'> - • You pay a royalty fee of 20% of the gross profits you derive from - the use of Project Gutenberg™ works calculated using the method - you already use to calculate your applicable taxes. The fee is owed - to the owner of the Project Gutenberg™ trademark, but he has - agreed to donate royalties under this paragraph to the Project - Gutenberg Literary Archive Foundation. Royalty payments must be paid - within 60 days following each date on which you prepare (or are - legally required to prepare) your periodic tax returns. Royalty - payments should be clearly marked as such and sent to the Project - Gutenberg Literary Archive Foundation at the address specified in - Section 4, “Information about donations to the Project Gutenberg - Literary Archive Foundation.” - </div> - - <div style='text-indent:-0.7em'> - • You provide a full refund of any money paid by a user who notifies - you in writing (or by e-mail) within 30 days of receipt that s/he - does not agree to the terms of the full Project Gutenberg™ - License. You must require such a user to return or destroy all - copies of the works possessed in a physical medium and discontinue - all use of and all access to other copies of Project Gutenberg™ - works. - </div> - - <div style='text-indent:-0.7em'> - • You provide, in accordance with paragraph 1.F.3, a full refund of - any money paid for a work or a replacement copy, if a defect in the - electronic work is discovered and reported to you within 90 days of - receipt of the work. - </div> - - <div style='text-indent:-0.7em'> - • You comply with all other terms of this agreement for free - distribution of Project Gutenberg™ works. - </div> -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.E.9. If you wish to charge a fee or distribute a Project -Gutenberg™ electronic work or group of works on different terms than -are set forth in this agreement, you must obtain permission in writing -from the Project Gutenberg Literary Archive Foundation, the manager of -the Project Gutenberg™ trademark. Contact the Foundation as set -forth in Section 3 below. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.F. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.F.1. Project Gutenberg volunteers and employees expend considerable -effort to identify, do copyright research on, transcribe and proofread -works not protected by U.S. copyright law in creating the Project -Gutenberg™ collection. Despite these efforts, Project Gutenberg™ -electronic works, and the medium on which they may be stored, may -contain “Defects,” such as, but not limited to, incomplete, inaccurate -or corrupt data, transcription errors, a copyright or other -intellectual property infringement, a defective or damaged disk or -other medium, a computer virus, or computer codes that damage or -cannot be read by your equipment. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.F.2. LIMITED WARRANTY, DISCLAIMER OF DAMAGES - Except for the “Right -of Replacement or Refund” described in paragraph 1.F.3, the Project -Gutenberg Literary Archive Foundation, the owner of the Project -Gutenberg™ trademark, and any other party distributing a Project -Gutenberg™ electronic work under this agreement, disclaim all -liability to you for damages, costs and expenses, including legal -fees. YOU AGREE THAT YOU HAVE NO REMEDIES FOR NEGLIGENCE, STRICT -LIABILITY, BREACH OF WARRANTY OR BREACH OF CONTRACT EXCEPT THOSE -PROVIDED IN PARAGRAPH 1.F.3. YOU AGREE THAT THE FOUNDATION, THE -TRADEMARK OWNER, AND ANY DISTRIBUTOR UNDER THIS AGREEMENT WILL NOT BE -LIABLE TO YOU FOR ACTUAL, DIRECT, INDIRECT, CONSEQUENTIAL, PUNITIVE OR -INCIDENTAL DAMAGES EVEN IF YOU GIVE NOTICE OF THE POSSIBILITY OF SUCH -DAMAGE. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.F.3. LIMITED RIGHT OF REPLACEMENT OR REFUND - If you discover a -defect in this electronic work within 90 days of receiving it, you can -receive a refund of the money (if any) you paid for it by sending a -written explanation to the person you received the work from. If you -received the work on a physical medium, you must return the medium -with your written explanation. The person or entity that provided you -with the defective work may elect to provide a replacement copy in -lieu of a refund. If you received the work electronically, the person -or entity providing it to you may choose to give you a second -opportunity to receive the work electronically in lieu of a refund. If -the second copy is also defective, you may demand a refund in writing -without further opportunities to fix the problem. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.F.4. Except for the limited right of replacement or refund set forth -in paragraph 1.F.3, this work is provided to you ‘AS-IS’, WITH NO -OTHER WARRANTIES OF ANY KIND, EXPRESS OR IMPLIED, INCLUDING BUT NOT -LIMITED TO WARRANTIES OF MERCHANTABILITY OR FITNESS FOR ANY PURPOSE. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.F.5. Some states do not allow disclaimers of certain implied -warranties or the exclusion or limitation of certain types of -damages. If any disclaimer or limitation set forth in this agreement -violates the law of the state applicable to this agreement, the -agreement shall be interpreted to make the maximum disclaimer or -limitation permitted by the applicable state law. The invalidity or -unenforceability of any provision of this agreement shall not void the -remaining provisions. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.F.6. INDEMNITY - You agree to indemnify and hold the Foundation, the -trademark owner, any agent or employee of the Foundation, anyone -providing copies of Project Gutenberg™ electronic works in -accordance with this agreement, and any volunteers associated with the -production, promotion and distribution of Project Gutenberg™ -electronic works, harmless from all liability, costs and expenses, -including legal fees, that arise directly or indirectly from any of -the following which you do or cause to occur: (a) distribution of this -or any Project Gutenberg™ work, (b) alteration, modification, or -additions or deletions to any Project Gutenberg™ work, and (c) any -Defect you cause. -</div> - -<div style='display:block; font-size:1.1em; margin:1em 0; font-weight:bold'> -Section 2. Information about the Mission of Project Gutenberg™ -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -Project Gutenberg™ is synonymous with the free distribution of -electronic works in formats readable by the widest variety of -computers including obsolete, old, middle-aged and new computers. It -exists because of the efforts of hundreds of volunteers and donations -from people in all walks of life. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -Volunteers and financial support to provide volunteers with the -assistance they need are critical to reaching Project Gutenberg™’s -goals and ensuring that the Project Gutenberg™ collection will -remain freely available for generations to come. In 2001, the Project -Gutenberg Literary Archive Foundation was created to provide a secure -and permanent future for Project Gutenberg™ and future -generations. To learn more about the Project Gutenberg Literary -Archive Foundation and how your efforts and donations can help, see -Sections 3 and 4 and the Foundation information page at www.gutenberg.org. -</div> - -<div style='display:block; font-size:1.1em; margin:1em 0; font-weight:bold'> -Section 3. Information about the Project Gutenberg Literary Archive Foundation -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -The Project Gutenberg Literary Archive Foundation is a non-profit -501(c)(3) educational corporation organized under the laws of the -state of Mississippi and granted tax exempt status by the Internal -Revenue Service. The Foundation’s EIN or federal tax identification -number is 64-6221541. Contributions to the Project Gutenberg Literary -Archive Foundation are tax deductible to the full extent permitted by -U.S. federal laws and your state’s laws. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -The Foundation’s business office is located at 809 North 1500 West, -Salt Lake City, UT 84116, (801) 596-1887. Email contact links and up -to date contact information can be found at the Foundation’s website -and official page at www.gutenberg.org/contact -</div> - -<div style='display:block; font-size:1.1em; margin:1em 0; font-weight:bold'> -Section 4. Information about Donations to the Project Gutenberg Literary Archive Foundation -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -Project Gutenberg™ depends upon and cannot survive without widespread -public support and donations to carry out its mission of -increasing the number of public domain and licensed works that can be -freely distributed in machine-readable form accessible by the widest -array of equipment including outdated equipment. Many small donations -($1 to $5,000) are particularly important to maintaining tax exempt -status with the IRS. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -The Foundation is committed to complying with the laws regulating -charities and charitable donations in all 50 states of the United -States. Compliance requirements are not uniform and it takes a -considerable effort, much paperwork and many fees to meet and keep up -with these requirements. We do not solicit donations in locations -where we have not received written confirmation of compliance. To SEND -DONATIONS or determine the status of compliance for any particular state -visit <a href="https://www.gutenberg.org/donate/">www.gutenberg.org/donate</a>. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -While we cannot and do not solicit contributions from states where we -have not met the solicitation requirements, we know of no prohibition -against accepting unsolicited donations from donors in such states who -approach us with offers to donate. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -International donations are gratefully accepted, but we cannot make -any statements concerning tax treatment of donations received from -outside the United States. U.S. laws alone swamp our small staff. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -Please check the Project Gutenberg web pages for current donation -methods and addresses. Donations are accepted in a number of other -ways including checks, online payments and credit card donations. To -donate, please visit: www.gutenberg.org/donate -</div> - -<div style='display:block; font-size:1.1em; margin:1em 0; font-weight:bold'> -Section 5. General Information About Project Gutenberg™ electronic works -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -Professor Michael S. Hart was the originator of the Project -Gutenberg™ concept of a library of electronic works that could be -freely shared with anyone. For forty years, he produced and -distributed Project Gutenberg™ eBooks with only a loose network of -volunteer support. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -Project Gutenberg™ eBooks are often created from several printed -editions, all of which are confirmed as not protected by copyright in -the U.S. unless a copyright notice is included. Thus, we do not -necessarily keep eBooks in compliance with any particular paper -edition. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -Most people start at our website which has the main PG search -facility: <a href="https://www.gutenberg.org">www.gutenberg.org</a>. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -This website includes information about Project Gutenberg™, -including how to make donations to the Project Gutenberg Literary -Archive Foundation, how to help produce our new eBooks, and how to -subscribe to our email newsletter to hear about new eBooks. -</div> - -</div> - -</body> -</html> diff --git a/old/65996-h/images/ad-0399-33.png b/old/65996-h/images/ad-0399-33.png Binary files differdeleted file mode 100644 index f805b5d..0000000 --- a/old/65996-h/images/ad-0399-33.png +++ /dev/null diff --git a/old/65996-h/images/lordlister0399-front.jpg b/old/65996-h/images/lordlister0399-front.jpg Binary files differdeleted file mode 100644 index 26e4312..0000000 --- a/old/65996-h/images/lordlister0399-front.jpg +++ /dev/null diff --git a/old/65996-h/images/p0399-01.png b/old/65996-h/images/p0399-01.png Binary files differdeleted file mode 100644 index 3de23ae..0000000 --- a/old/65996-h/images/p0399-01.png +++ /dev/null |
