diff options
| author | pgww <pgww@lists.pglaf.org> | 2026-01-16 06:35:36 -0800 |
|---|---|---|
| committer | pgww <pgww@lists.pglaf.org> | 2026-01-16 06:35:36 -0800 |
| commit | fa23c939c78d150c6ec64667656d05e6a689e9da (patch) | |
| tree | 611c8cb2750abbd055965c6969743f6f70382e07 /38240-h/vol2/e212.htm | |
| parent | 133264a85149bf2afc0ceedac18af2c0fccc5ca6 (diff) | |
Diffstat (limited to '38240-h/vol2/e212.htm')
| -rw-r--r-- | 38240-h/vol2/e212.htm | 1862 |
1 files changed, 0 insertions, 1862 deletions
diff --git a/38240-h/vol2/e212.htm b/38240-h/vol2/e212.htm deleted file mode 100644 index 639ed9f..0000000 --- a/38240-h/vol2/e212.htm +++ /dev/null @@ -1,1862 +0,0 @@ -<!DOCTYPE html PUBLIC "-//W3C//DTD XHTML 1.0 Strict//EN" - "http://www.w3.org/TR/xhtml1/DTD/xhtml1-strict.dtd"> -<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml" xml:lang="en" lang="en"> -<head> -<meta http-equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8" /> -<title>The Esperantist, Vol. 2, No. 12 | Project Gutenberg</title> -<style type="text/css"> - -body {padding-right: 10%; padding-left: 10%;} -div.titlepage {text-align: center; line-height: 2.0; margin-top: 4em;} -h3 {text-align: center; font-size: 1.2em; margin-bottom: 2em;} -.pagenum {position: absolute; left: 92%; font-size: smaller; text-align: right; font-style: normal; color: silver; background-color: inherit;} -body > div {clear:both; padding-top: 4em;} -ul li {list-style-type: none; padding-left: 2em; text-indent:-2em;} -.center {text-align: center;} -.left {width:46%; float:left; clear:left;} -.right {width:46%; float:right; clear:none;} -.poem-header, .fn-header {text-align: left; margin-left: 2em; font-size: 110%;} -hr.short {width: 20%;} -.sc {font-variant: small-caps; font-style: normal;} -.border {border:solid; padding: 0.8em;} -.banner {overflow: auto; width: 100%} -.far_sig {text-align: right; margin: 0.5em 2em 0.5em auto;} -.pk {float:left; margin-top: 0em;} -.post {padding-left: 1em;} -.large {font-size: 180%;} -td.numb {text-align: right; vertical-align: top; padding: 0.3em 1em;} - .verse {margin: 1em 0em 0em 5%; text-align: left; } - .stanza {margin-top: 1em; margin-bottom: 0em;} - span.i0 {display: block; margin-left: 0em;} - span.i2 {display: block; margin-left: 1em;} - -p.footnote {font-size: 90%; - text-indent: 0%; - margin-left: 10%; - margin-right: 10%; - margin-top: 1em; - margin-bottom: 1em; } - -sup { vertical-align: top; font-size: 0.6em; } - -a:link {color:blue; text-decoration:none} -a:visited {color:blue; text-decoration:none} -a:hover {color:red} - -</style> -</head> -<body> - -<p class="center"><a href="../38240-h.htm#est2-index">Back to Vol. II index.</a></p> -<div id="est2-12-1" class="border titlepage"> -<p style="font-size:80%;">SINGLE COPIES PRICE FOURPENCE NET.</p> - -<p style="float:left;width:25%;"><i>26.</i> (Vol. II., No. 12.)</p> - -<p style="float:right;width:25%;"><i>Decembro, 1905.</i></p> - -<h1>THE<br /> - ESPERANTIST</h1> - -<p lang="eo">La Esperanta Gazeto por la<br /> -Propagando de la Internacia Lingvo.</p> - -<p>ANNUAL SUBSCRIPTION: 3/- (4 francs; 1½ roubles; 75 cents).</p> - -<p style="font-size:80%;">Wholesale Agents: 41, Outer Temple, London, W. C.</p> - -<p style="font-size:80%;">All Communications should be sent to THE -EDITOR, 67, Kensington Gardens Square, London, W.</p> -</div> - - -<div id="est2-12-2" class="left toc"> -<h4 style="text-align:center">CONTENTS.</h4> -<table> -<tr><th></th><th class="sc">Page</th></tr> - -<tr><td><a href="#est2-12-13" class="sc">The Dumb Man of Kirkmillar</a> (W. -Officer)</td><td class="numb">177</td></tr> - -<tr><td><a href="#est2-12-14" class="sc">Song of the Wind</a> (A. Grabowski)</td><td class="numb">178</td></tr> - -<tr><td><a href="#est2-12-15" class="sc">The Top Hat</a> (Martyn Westcott)</td><td class="numb">178</td></tr> - -<tr><td><a href="#est2-12-16" class="sc">Egypt as a Winter Resort</a> (Martyn -Westcott)</td><td class="numb">179</td></tr> - -<tr><td><a href="#est2-12-17" class="sc">The Sea</a> (Loti) (translated by E. Privat)</td><td class="numb">180</td></tr> - -<tr><td><a href="#est2-12-18" class="sc">Reverie</a> (Mdme. Reddet)</td><td class="numb">180</td></tr> - -<tr><td><a href="#est2-12-19" class="sc">Dialogue on Elision</a> (E. 10549)</td><td class="numb">181</td></tr> - -<tr><td><a href="#est2-12-20" class="sc">To the W.P.B.</a> (E J. Catt)</td><td class="numb">181</td></tr> - -<tr><td><a href="#est2-12-21" class="sc">He, She, It and Another</a> (Cynicus)</td><td class="numb">182</td></tr> - -<tr><td><a href="#est2-12-24" class="sc">Strange Adventure of a Necklace</a> -(Dickens) (translated by A. A. Cowan)</td><td class="numb">184</td></tr> - -<tr><td><a href="#est2-12-25" class="sc">Ethelwald Calms the Sea</a> (translated -by G.L.B. and C.F.W.)</td><td class="numb">185</td></tr> - -<tr><td><a href="#est2-12-26" class="sc">The Old Songs</a> (translated by Clarence -Bicknell)</td><td class="numb">186</td></tr> - -<tr><td><a href="#est2-12-27" class="sc">Esperanto Subjunctive</a> (H. Sentis)</td><td class="numb">186</td></tr> - -<tr><td><a href="#est2-12-28" class="sc">Reminiscences</a>, Part XII. (Ed. Metcalfe, -M.A., Oxon)</td><td class="numb">187</td></tr> - -<tr><td><a href="#est2-12-29" class="sc">A Christmas Song</a> (E. 4686)</td><td class="numb">188</td></tr> - -<tr><td><a href="#est2-12-31" class="sc">Editorial</a></td><td class="numb">189</td></tr> - -<tr><td><a href="#est2-12-32" class="sc">Esperanto Hymn of Peace</a> (Zamenhof) -(translated by W. M. Bassett)</td><td class="numb">191</td></tr> -</table> -</div> - - -<div id="est2-12-3" class="reklamo right"> -<p style="text-align:right;font-size:90%;" lang="fr">MARQUE DÉPOSÉE,<br /> -No. 13195.</p> - -<p style="font-size:160%;">THE ...<br /> -ESPERANTO<br /> -BLEND.</p> - -<p style="padding-left:2em;">Registered Trade Mark, No. 270,042.<br /> -Registered Label, No. 272,434.</p> - -<p>THE ESPERANTO BLEND is a combination of the finest Whiskies from the -Highlands of Scotland, and is of special interest to Esperantists, as -the label has been designed to serve as a "propagandilo." A liberal CASH -DISCOUNT will be allowed to bona-fide Esperantists who comply with the -conditions, which can be ascertained on application to the Sole -Proprietors—</p> - -<p>BUCHANAN, SCOTT & CO.,</p> - -<p style="padding-left:2em;">Garthland Street, Glasgow,<br /> -Scotland.</p> - -<p>Telegraphic Address: "ESPERANTO, GLASGOW."</p> -</div> - - -<div id="est2-12-4" class="reklamo" lang="eo"> -<p>LA PLEJ NOVA KAJ PLEJ BONA PROPAGANDILO ...</p> - -<p style="font-size:160%;text-align:center;">Cigaredo Esperanto</p> - -<p class="sc center">(Speciale Elektita Tabako de Virginio).</p> - -<p>Bonvolu skribi por detaloj al:</p> - -<p>TABAKA SINDIKATO ESPERANTISTA, GLASGOW, SCOTLAND.</p> -</div> - - -<div id="est2-12-5" class="reklamo left" lang="eo"> -<p><b>ĈIUJ, NI POVOS<br /> -PARADIZON IRI.</b></p> -<div class="verse"> -<div class="stanza"> -<span class="i0">Kiu bone trinkas.</span> -<span class="i0">Tiu bone dormas.</span> -<span class="i0">Kiu bone dormas.</span> -<span class="i0">Tiu ne pensas malbone.</span> -<span class="i0">Kiu ne pensas malbone,</span> -<span class="i0">Tiu certe ne pekas.</span> -<span class="i0">Nu, ĉar kiu ne pekas.</span> -<span class="i0">Paradizon eniros.</span> -<span class="i0">De nun, bone trinku.</span> -<span class="i0">Kaj vi paradizon iros.</span></div> -</div> -<hr class="short" /> - -<p>Por tio ĉi, oni devas aĉeti bonajn vinojn, kaj sin -turni al:—<br /> -<b>Sro. Ch. Jadeau en Mercurey (S. & L.) France.</b></p></div> - -<div id="est2-12-6" class="notice right"> -<p style="font-size:170%;">The "Review of Reviews"</p> - -<p style="font-size:110%;text-align:center;"><i>Is the Best Magazine for Busy People. And it is read by -‘Esperanto’ Students.</i></p> - -<p>The aim of this Magazine is to make the Best Thoughts of the Best -Writers universally accessible at a Trifling Cost.</p> - -<p>The busiest and poorest in the community may here follow with -intelligent interest the great movements of Contemporary History.</p> - -<p style="font-size:110%;text-align:center;">Post Free for Twelve Months, 8/6,<br /> -10 fr. 75c., or 8.50 marks.</p> - -<p>Office: MOWBRAY HOUSE, NORFOLK ST., LONDON.</p> -</div> - -<div id="est2-12-7" class="left reklamo"> -<p><b>ESPERANTIST WEEK-ENDS.</b></p> - -<p style="padding-left:2em;">A Fellow of the B.E.A. Highly Recommends ...</p> - -<p style="padding-left:2em;"><b>"Westbury," Robertson Terrace, -HASTINGS</b>, as a week-end resort throughout the winter.</p> - -<p>Special Inclusive Week-end Terms to Esperantists, 13/-.</p> -</div> - - -<div id="est2-12-8" class="right reklamo"> -<p><b>Correspondence Lessons in Esperanto</b></p> - -<p style="text-align:center;font-size:80%;">ARE GIVEN BY</p> - -<p><b>Mr. A. MOTTEAU</b>, Certified Teacher of Esperanto, 157, Earlham Grove, -Forest Gate, London, E.</p> - -<p><i>7/6 the Quarter.</i></p> -</div> - - -<div id="est2-12-9" class="left reklamo" lang="eo"> -<p style="text-align:center;font-size:110%;">POŜTMARKOJ.</p> - -<p>Granda pakaĵo da novaĵoj; 50 nove eldonitaj raraj Koloniaj & Alilandaj -Markoj, enhavanta multajn "Reĝ-Kapojn" Koloniajn; rimarkinda valoro; -kosto 1 f. 50 afrankite (1s. 1d.). Aroj por elekti sendataj je aprobo. -Por komencantoj aŭ progresintaj kolektantoj.</p> - -<p class="center">WINCH BROTHERS, COLCHESTER, ENGLAND.</p> -</div> - - -<div id="est2-12-10" class="right reklamo"> -<p style="text-align:center;font-size:110%;">STAMPS.</p> - -<p>Grand Novelty Packet; 50 recent issue rare Colonial and Foreign Stamps, -including many King’s heads; marvellous value; 1s. 1d. post free; -selections on approval; suit beginners or advanced collectors.</p> - -<p class="center">WINCH BROTHERS, COLCHESTER.</p> -</div> - - -<div id="est2-12-11" class="notice" lang="eo"> -<h3><i>Adresareto de Personoj kiuj deziras Korespondadi.</i></h3> -<ul> -<li>Sro. <span class="sc">W. H. Meigh</span>, Ash Hall, Stoke-on-Trent, Anglujo. Deziras -interŝanĝi ilus. p-k. kun samideanoj el la Britaj kolonioj kaj azio.</li> - -<li>Fino. <span class="sc">C. Oxenford</span> ne plu povos korespondadi letere aŭ -poŝtkarte pro okupado kaj aliaj privataj aferoj. Adiaŭ geamikoj!</li> - -<li>Sro. <span class="sc">Vrtel Francisko</span>, Satzamtstr. 3, Brünn Moravia, Austria. -Tuj dankos al ĉiulandaj Esperantistoj (per plej bela ilus. p-k. el lia -fama ĉefurbo) kiuj sendos al li belan (se eble koloritan) vidaĵkarton -kun vidaĵoj de la maro, urboj, k.t.p., kun gratulo okaze de la venonta -novjaro 1906. (Volu ne citi tiun ĉi anoncon sur la p-k.!)</li></ul> - -<p>La Kosto de la Enskribo estas 6d. (70c. poŝtmarkoj).</p> -</div> - - - -<div id="est2-12-12" class="banner border center"> -<p class="pagenum">177</p> -<h2 style="font-size:210%;">THE ESPERANTIST</h2> - -<p>The Esperanto Gazette for the Spread of the International Language.</p> - -<div style="float:left;font-size:80%;width:37%;"> -<p style="padding-top:10%;padding-bottom:10%;">ABONPAGOJ ESTAS -RICEVEBLAJ ĈE<br /> -SUBSCRIPTIONS SHOULD BE SENT TO</p></div> -<div style="float:right;width:60%;font-size:80%;text-align:left;"> -<ul> - <li><b>H. Bolingbroke Mudie, Esq., 67, Kensington Gardens Square, London. W.</b></li> - <li>AUSTRIA.—Sro. T. Cejka, Bystrice Hostyn, Moravia.</li> - <li>BELGIUM.—M. M. Seynaeve, 3, Rue de l’Avenir, Courtrai.</li> - <li>FRANCE.—Grupo Pariza, 28, rue Serpente, Paris.</li> - <li>GERMANY.—Doktoro Mybs, 68, Markt Strasse Altona, Elbe.</li> - <li>NEW ZEALAND.—Esperanto Society, P.O. Box 50, Auckland.</li> - <li>RUSSIA.—Societo Espero, Bol Podjaceskaja 24, log 12, St. Petersburg.</li> - <li>SWEDEN.—Sro. P. Ahlberg, 50, Döbelnsgatan, Stockholm.</li> -</ul></div> - -<hr style="clear:both;" /> - -<p style="float:left;width:2.5em;font-weight:bold;font-size:170%;">N.B.</p> - -<p style="float:right;width:2.5em;font-weight:bold;font-size:170%;">N.B.</p> - -<p lang="eo"><i>Nepresitajn manuskriptojn la Redakcio resendos se oni aldonis poŝtmarkon.</i></p> - -<p lang="eo"><i>Alsendatajn artikolojn la Redakcio laŭ bezono korektos.</i></p> - -<p lang="eo"><i>Oni povas sendi la abonpagon per poŝtmarkoj, kiuj estas akceptataj laŭvaloro.</i></p> - -<p lang="eo"><i>Oni sendu ĉiujn artikolojn, demandojn kaj avizojn al La Redaktoro, 67, Kensington Gardens Square, London, W.</i></p> - - -<p style="float:left;width:25%;padding-left:2em;">26. [Vol. II., No. 12.]</p> - -<p style="float:right;width:25%;font-size:80%;text-align:left;"> -Subscription, 3s. Per Annum. -Single Copies, 4d. net. Nos. -2 to 13, 6d. each; Later Issues -4d. each, net.</p> - -<p>DECEMBRO, 1905.</p> -</div> - - -<div id="est2-12-13" class="article" lang="eo"> -<h3>LA MUTULO DE KIRKMILLAR.</h3> - -<p class="center">Norda Legendo.—Verkita de William Officer.</p> - - -<p>En la paroĥo de <i>Kirkmillar</i> estas tre antikva kastelo. Ĝi nun -ruiniĝis; sed kelke da maljunaj personoj, ankoraŭ vivantaj, memoras -tempon, kiam ĝiaj muroj estis pli malpli sendifektaj.</p> - -<p>Antaŭ multaj jaroj ĝi estis kredita esti la loĝejo de fantomoj; kaj -multe da strangaj rakontoj pri ĝi disvastiĝis en la ĉirkaŭaĵo. La -kamparanoj ĝin rigardis je tia teruro ke ili ne havis kuraĝon ĝin -preterpasi post la sunkuŝiĝo.</p> - -<p>Je la tempo pri kiu ni skribas, loĝis—tiel diras la legendo—en -<i>Kirkmillar</i> masonisto, ĉarpentisto, kaj botisto, kiuj estis ĉiamaj -kunuloj. Kune ili pasigis la vesperojn, interparolante pri siaj metioj, -kaj diskutante ĉiujn gravajn demandojn de tiu epoko. Ofte, ankaŭ, ili -vizitis la paroĥan drinkejon, por sin refreŝigi per glaso da viskio, -aŭ biero.</p> - -<p>Unu nokton, dum ili sidis ĉe la drinkejtablo, la ĉarpentisto rimarkis -pri la antikva kastelo kaj ĝiaj teruraĵoj.</p> - -<p>"Ĉu vi efektive kredas," diris la botisto, "ke estas fantomoj en la -kastelo?"</p> - -<p>"Mi imagas ke ĉiu en <i>Kirkmillar</i> kredas tion."</p> - -<p>"Permesu al mi diri ke vi multe eraras. Mi tute neas la ekziston de -fantomoj, aŭ en <i>Kirkmillar</i> kastelo, aŭ aliloke."</p> - -<p>"Kion vi diras," ekkriis la masonisto. "Mi vetas ke vi ne iros en la -kastelon sole je noktmezo."</p> - -<p>"Kiom vi vetas?"</p> - -<p>"Dek ŝilingojn."</p> - -<p>"Mi akceptas; kaj tuj gajnos la veton. Kioma horo estas nun?"</p> - -<p>"Preskaŭ la dekunua."</p> - -<p>"Nu, mi decidas fari la eksperimenton hodiaŭ nokte. Ni trinku alian -glason antaŭ foriri."</p> - -<p>Post proksimume unu horo la tri homoj haltis mallongan distancon for de -la kastelo.</p> - -<p>"Ĉu vi ankoraŭ intencas gajni la veton?" diris la masonisto.</p> - -<p>"Certe. Estas nenio por timi," respondis la botisto, forpaŝante al la -kastelo.</p> - -<p>Baldaŭ li malaperis en la mallumo; kaj liaj du kunuloj atendis la -rezultaton.</p> - -<p>Post dek minutoj la <i>Kirkmillar</i> preĝeja horloĝo ekbatis la dekduan -horon; kaj la masonisto kaj ĉarpentisto aŭdis nenaturajn sonojn, kaj -vidis strangajn lumaĵojn elveni el la ruinaĵo.</p> - -<p>Horo post horo pasis; sed la botisto ne reaperis. Fine tagiĝis; kaj la -du homoj singardeme alproksimiĝis la kastelon. Kiam ili atingis la -larĝan enirejon ili tuj vidis sian kolegon. Li kuŝis sur la tero en la -granda vestiblo; kaj apud li staris kio ŝajnis esti fantoma virino -blanke vestata. Je la sono de iliaj piedfrapoj la fantomino malaperis; -kaj la botisto levis sian kapon.</p> - -<p>Al ĉiuj iliaj demandoj li respondis per kapskuo; kaj de tiu tago li -estis tute muta. Li vivis multajn jarojn; sed neniam per rigardo aŭ -signo aludis al sia sperto en la kastelo.</p> - -<p>Multe da <i>Kirkmillaranoj</i> eldiris ke, kiam ili lin renkontis, ili vidis -la blankan fantominon subite malaperi de lia flanko; kaj kelkaj personoj -eĉ certigis ke, post lia morto, la sama fantomino ofte vizitis lian -tombon.</p> -</div> - - -<div id="est2-12-14" class="poetry" lang="eo"> -<p class="pagenum">178</p> -<h3 class="poem-header">KANTO PRI L’ VENTO.</h3> - -<p>(El Leo Belmont).—A. Grabowski.</p> - - -<div class="verse"> -<div class="stanza"> - <span class="i0">Se havus mi forton kaj spiron de l’ vento</span> - <span class="i2">De l’ viv’ aliiĝus fason’;</span> - <span class="i0">Mi estus semanto de ama la sento,</span> - <span class="i2">Ŝiranto de ĉia malbon’.</span></div> -<div class="stanza"> - <span class="i0">Per polvo friponojn blindigus mi kure,</span> - <span class="i2">Falegus malver’-bastion’!</span> - <span class="i0">Mi kverkojn fierajn fleksadus terure,</span> - <span class="i2">Karesus je roza la kron’.</span></div> -<div class="stanza"> - <span class="i0">Mi plorus poeton, sur tomb’, kun betulo,</span> - <span class="i2">Mi vipus la maron sen lac’;</span> - <span class="i0">Sur vojo ŝtonegojn mi skuus, fortulo,</span> - <span class="i2">Ke muĝus la nokt’ per minac’.</span></div> -<div class="stanza"> - <span class="i0">La poplon maljunan al dormo lulante,</span> - <span class="i2">Ridetus mi kun l’ akaci’;</span> - <span class="i0">Fluginte sur kampon, sonorus mi kante,</span> - <span class="i2">Ho! forton de l’ vento al mi!</span></div> -</div> -</div> - - -<div id="est2-12-15" class="article" lang="eo"> -<h3>"LA FUMPOTĈAPELO."</h3> - -<p class="center">De Martyn Westcott.</p> - - -<p>Ĉu mi sonĝas?—aŭ ĉu la malbelega fumpotĉapelo vere -malpopulariĝas? Ĝia nomo mem estas malbela Angle (<i>chimney-pot hat</i>). -Eŭfeme, ni povas ĝin nomi "silka ĉapelo," sed tiu ne ŝanĝas ĝian -malbelan formon! Kaj en la proksima centjaro sendube la idoj diros al -siaj geavoj—"Apenaŭ ni povas kredi ke personoj en tiuj tempoj portadis -tiajn absurdajn ĉapelojn! Ili similas la forntubon en la kuirejo! Kaj -ili nepre estis varmegaj kaj pezaj! Kiu ilin elpensis?"</p> - -<p>Nu, la silka fumpotĉapelo estas la elpenso de fadenisto Londona. Jes! -la malbelegaĵo estas certe elpenso Angla. Mi ĝin multe bedaŭras, sed -mi deviĝos tion konfesi. La nomo de tiu eraranta komercisto estis -Hetherington—bona nomo Angla, kiel vi vidas.</p> - -<p>Kaj rakonto de lia agado efektive aperis en la <i>Times</i> de la jaro 1797! -La silka-ĉapelo ja ekzistis dum cent ok jaroj!</p> - -<p>Nu, la ĉapela komerco estis tre malbona, kaj la dandoj de tiu epoko ne -aĉetus ĉapelojn tial ke ne ekzistis eĉ unu speco reale eleganta. -Hetherington estis fasonema komercisto, kaj liaj amikoj ofte petis ke li -ion tute novan elpensos. Fine li faris—fumpotĉapelon. Li laboris tute -sekrete ĝis la unua ĉapelo finiĝis. Tiam, tagon tre malfeliĉan por -ni, mi opinias, li montris la novan elpenson al siaj edzino kaj idoj.</p> - -<p>"Ho! patro! sed kiel malbela ĉapelo!" ili ekkriis.</p> - -<p>"Malbela!" li kriis, indignante kaj kolere.</p> - -<p>La edzino kaj infanoj petis kaj petegis lin ke li ne foriru sur la -straton kun tia ĉapelo; sed li koleriĝis plie, kaj fine li lasis sian -domon, brue ekfermante la pordon!</p> - -<p>Estas kredeble ke neniam ni estus sciintaj ĝuste la datumon, je kiu tiu -ĉi mallerta ago okazis, sed tuj kiam la fumpotĉapela komercisto iris -sur la straton, amaso da buboj kaj bubinoj lin tuj sekvis, ĉiam -kriegante. La geurbanoj ankaŭ lin sekvis, reciproke demandante ĉu la -bona komercisto freneziĝas? Kaj fine, Hetherington arestiĝis, tial ke -li kaŭzas tumulton en la publikaj stratoj! Kaj kiel la policanoj (aŭ -gvardanoj, kiel ili tiam estis) lin kondukis al la juĝejo, la hundoj -bojis, la infanoj ekkriegis kaj ĉiuj kredis ke li estas frenezulo. Nu, -la tiea magistrato estis la <i>Lord Mayor</i>,<a href="#fnII.12.1" name="fnrefII.12.1"><sup>[1]</sup></a> antaŭ kiu Hetherington -estis kondukata.</p> - -<p>La policanoj plendis ke la komercisto, per sia absurda kaj malbela -ĉapelo, timigis la infanojn, kolektis grandan amason, kaj ke malgranda -knabo kies nomo estas <i>Thomas Cordwainer</i>, trabatiĝis per la piedoj de -la amaso, kaj ricevis brakon frakasitan. Hetherington fiere konstatis ke -li estis Anglo, kaj ke pro tio li certe havas la rajton porti ian ajn -ĉapelon! La magistrato diris ke li unue tumulton faris, kaj ke, tial, -li deviĝos garantii plibonan konduton estontan per pago da livroj -kvincent!! Certe tiu estis tre severa juĝo! Mi kredas ke la komercisto -neniam perdis sian monon, ĉar poste multe da personoj aŭdis pri la -nova ĉapelo kaj baldaŭ la malbelaĵo iĝis tiel populara kiel eĉ -Hetherington volis....</p> - -<p>Antaŭ malmultaj jaroj, nur la dandoj, sinjoroj, kaj profesianoj portis -tiujn ĉapelojn, precipe dimanĉojn. Malfrue, kiam ĉiuj kiuj estis -sendependaj ekĉesigis ilin porti, la komercistoj kaj komizoj alprenis -ilin kiel oficialaj kaj komercaj ĉapeloj. Ĉe multaj oficejoj Londonaj -la komizoj <i>deviĝas</i> porti tiujn malbelajn ĉapelojn eĉ en la varmega -vetero....</p> - -<p>Mi tute ne dubas ke, estonte, nur laboristoj kaj<span class="pagenum">179</span> metiistoj portos la -fumpotĉapelon, kaj ĉe ili, ĝia vivado estos ja mallonga!</p> - -<p>Ĉu mi sonĝas do? Ĉu la forntubo reale malpopulariĝas, aŭ ne? Ni -eklernas iom da higieno—ni scias bone ke la kapo bezonas ventolecon, -kaj ke tiuj pezaj ĉapeloj estas respondaj pri la senhareco de iuj el -ni; ni lernadas iom pri arto—kaj ni vidas ke la <i>f——o</i> estas malbela, -malbelega; ni pli kaj pli deziras komforton, kaj ni tre bone scias ke la -<i>f——o</i> estas tre malkomforta ... kion do? ni forlasu la -fum-pot-ĉapelon! Kiu aliĝos kun mi la Kontraŭ-Fpĉ-Brigadon?</p> - -<h4 class="fn-header">PIEDNOTO:</h4> - -<p class="footnote"> -<a name="fnII.12.1"></a> <a href="#fnrefII.12.1">[1]</a> -Urbestro de Londono. -</p> - -</div> - -<div id="est2-12-16" class="article" lang="eo"> - -<h3>EGIPTUJO KIEL VINTRA LOĜEJO.</h3> - -<p class="center">Martyn Westcott.</p> - -<p>Estas je tiu ĉi sezono de la jaro ke personoj riĉaj kaj riĉetaj, kaj -personoj de la libertempaj klasoj ekpripensas pri regiono, en kiu ili -povos pasigi komforte kaj plezure la vintron. Ekzistas granda, kaj, mi -opinias, ĉiame-grandiĝanta nombro da tiuj, al kiuj diris la kuracisto -"Vi devos vintrumi alilande." Inter tiuj estas multaj kiuj suferas nur -de enuo, fantazio malsana kaj manko da laboro difinita, sendube; sed -ankaŭ inter ili estas tiuj, kies brustoj estas "delikataj," kiuj devas -esti "tre zorgemaj," kaj suferas eble de renaj aŭ hepataj malsanoj. Al -ĉiaj tiaj personoj, kiel ankaŭ al la lacaj cerb-verkantoj, la -aŭtoroj, la dramaŭtoroj, la Parlementanoj kaj tiel plu, Egiptujo -vintre oferas klimaton ĉiam agrablan, kaj scenaron de tipo tute -nevidebla en Granda Britujo kaj la Kontinento Eŭropa kaj ankaŭ -objektoj posedantaj interesan historian malsuperan al nenia intereso en -la mondo. Estas en hodiaŭa Egiptujo multe da diverseco. La viro kun -gustoj modernaj trovos ĉe Kajro urbon kosmopolitanan plenan je -fremduloj interesigaj, kaj bonaj hoteloj; kaj tre apude, la antikvan -urbon de la Mamelukoj, kaj Kalifoj. Se oni preferas la allogaĵojn de la -vivo moderna antaŭ aferoj historic-interesaj ne disreviĝos je moderna -Kajro. Dum "la sezono" estas baloj, dancadoj, <i>bridge</i>-kunvenoj, tute -same kiel en ia alia urbo. Kaj kiam tiaj aferoj supersatas vin, jen -grandegaj monumentoj, la Piramidoj, la Sfinkso, kaj multe da temploj kaj -tomboj! La vojaĝanto kiu malsukcesas tiajn aferojn trovi interesaj, -certe bezonas fantazion! En Kajro mi ofte miregis, demandite "Ĉu estas -dezirinde vojaĝi laŭ la rivero? Kion oni faros tie?" ...</p> - -<p>La senegala karaktero de la Nilo mem aparte, la urboj modernaj sur la -bordoj de ĝi, konstruitaj sur la sidoj kaj inter la ruinaĵoj de la -antikvaj urboj kvar ĝis dek-mil-jaraj, estas ja vidindaj. Tie ankaŭ -ekzistas hoteloj ĉiugradaj, kiuj ne estas tro altprezaj. Je pli ol unu -okazo mi aŭdis diri virinojn ke la dek-kvar-taga vojaĝeto sur la Nilo -estis inter la plej dolĉaj spertoj en siaj vivoj!</p> - -<p>Kajron mem mi trovas enuiga; sed la granda rivero neniam lacigas. La -vivado en la riveraj vaporŝipoj estas plena je diverseco kaj intereso. -La tre oftaj ekskursoj azendorse tra la dezerto, kaj ĝia hela seka -aero, la mirindegaj antikvaj temploj kaj tomboj, kaj la dolĉa klimato -kune ĝuebligas la tutan vojaĝon kaj ĝin faras neforgesebla! -Plimultiĝa nombro da vizitantoj ĉiujare pasas preter <i>Assouan</i>, la -landlima stacio, por viziti <i>Kartum</i> kiu grandiĝis mirinde sub Brita -protekto, kaj nun enhavas hotelojn kaj konstruaĵojn gravajn....</p> - -<p>Ofte oni al mi petas detalojn praktikajn pri elspezoj kaj loĝejo en -Egiptujo dum la vintro. Kompreneble estas malfacile taŭge respondi. -Alveninte en tiu lando oni devas kalkuli tiom elspezi kiom li ĝenerale -elspezas, vojaĝante en la Eŭropa kontinento. La vojaĝoj en la -unua-klasaj vaporŝipoj estas sufiĉe altprezaj ĉar <i>Cook</i> kaj la -<i>Anglo-Amerikana</i> kompanioj havas tie monopolon. Ambaŭ ŝipe kaj lande, -tamen, zorgata de <i>Cook</i>, oni povas ĝui ĉion la plej bonan.</p> - -<p>La azenoj estas bonegaj, kvietaj kaj facile-rajdeblaj de ĉiuj eĉ tute -sen rajda sperteco; kaj ĝenerale estas la gviduloj Arabaj sufiĉe -lertaj kaj ĝentilaj. Ekzistas tie ankaŭ bonegaj gvidlibroj, precipe -unu de <i>D<sup>ro</sup> Wallis Budge</i> verkita. La hodiaŭa Egiptujo ne nur estas -tenejo da antikvaĵoj senprezaj, tamen; oni povas egale tie vidi -modernajn triumfaĵojn de inĝenierado—tiaj kiaj estas la grandega -dig-ponto ĉe <i>Assouan</i> antaŭ ne longe konstruita, kaj la pli eta digoj -ĉe <i>Assiut</i>—kaj multajn aferojn ankaŭ, interesaj sociologie.</p> - -<p>Pri la klimato de Egiptujo mi devas iom paroli. La foresto da pluvo -certigas la sekecon de la aero, kaj la situacio geografia de la lando al -ĝi donas vintron varman. La temperaturo, tamen, malofte superas 80° -<i>Fahrenheit</i> eĉ en la dezerto, kaj sur la rivero mem, nokte kaj -frua-matene, ofte estas preskaŭ malvarme, kompare (ekz., 60° F.). Tial -mi konsilas al ĉiuj kiuj intencas en Egiptujo vintrumi, ke ili kunportu -sufiĉe da varmega vestaĵo, precipe subvestaĵo—kaj ne atendu -somermezan hejton sur la ferdekoj de la vaporŝipoj. Novembro–Februaro -estas la plej bonaj monatoj, sed nur ĉe tiuj, kiuj malŝatas varmecon -someran estas malagrablaj Marto kaj Aprilo.</p> -</div> - - -<div id="est2-12-17" class="article" lang="eo"> -<p class="pagenum">180</p> -<h3>LA MARO.</h3> - -<p class="center">El "Romano de Infano," de Pierre Loti.</p> - -<p class="center">Esperantigis Edmond Privat, ĉefredaktoro de la revuo: "Juna -Esperantisto."</p> - - -<p>Mi volus provi nun diri la impreson, kiun faris al mi la maro, kiam mi -ĝin unuafoje vidis.</p> - -<p>Tiu ĉi estas vespera impreso; oni apenaŭ povis vidi, kaj tamen la -aperinta figuro estis tiel forta, ke ĝi unufrape por ĉiam gravuriĝis. -Kaj mi ankoraŭ retrospektivan tremfroston sentas, tuj kiam mi -tutspirite pripensas tiun memoraĵon.</p> - -<p>Mi alvenis vespere, kun miaj gepatroj, en vilaĝon de la <i>Saintonge</i> -marbordo, en domon de fiŝkaptistoj luitan por la bansezono. Mi sciis ke -ni tien venis por io nomata "la maro," sed mi ĝin neniam vidis jam -(linio de sablaj montetoj kaŝis ĝin al mi, pro mia tre malgranda -kresko) kaj mi estis tre malpacienca ĝin koni. Post la vespermanĝo, je -la eknoktiĝo, mi do forkuris sola eksteren. La aero malvarmeta, -maldolĉa, odoris ion nekonatan, kaj stranga bruado, samtempe mallaŭta -kaj vastega, fariĝadis malantaŭ la sablaj montetoj, kien kondukis -vojeto.</p> - -<p>Timigis min ĉio, tiu nekonata vojeto, tiu krepusko falanta el kovrita -ĉielo, kaj ankaŭ la soleco de tiu angulo de la vilaĝo.... Tamen, -armite per unu el tiuj grandaj subitaj decidoj, kiajn prenas kelkfoje -plej timemaj bubetoj, mi foriris rapidpaŝe....</p> - -<p>Sed, subite, mi haltis frostita, tremante pro timo. Antaŭ mi, io -aperis, io malhela kaj bruanta, aperinta ĉiuflanke samtempe kaj -ŝajnanta ne havi finiĝon; moviĝanta spaco, kiu donis al mi la -mortigan kapturnon.... Sen ia dubo <i>tio estis ĝi</i>; nek unu minuto da -ŝanceliĝo, nek eĉ da mirado <i>ke ĝi estas tiel</i>, ne, nur teruro; mi -<i>rekonis</i> kaj tremadis. <i>Ĝi</i> estis malhelverda, preskaŭ nigra; <i>ĝi</i> -ŝajnis senfirma, perfida, englutanta; <i>ĝi</i> moviĝis kaj ruliĝis ĉie -samtempe, kun ŝajno de funebra malboneco. Supere, etendiĝis unupeca -ĉielo, malhelgriza, kiel peza mantelo.</p> - -<p>Tre malproksime, nur tre malproksime, je nekalkuleblaj profundaĵoj de -horizonto, oni ekvidis ŝiraĵon, lumaĵon inter la ĉielo kaj la akvo, -longa fendo malplena, flave helpala....</p> - -<p>Por tiel <i>rekoni</i> la maron, ĉu mi ĝin jam estis vidinta?</p> - -<p>Eble, senkonscie, kiam, estante aĝa kvin aŭ ses monatoj, min oni -kondukis en la <i>insulon</i>, ĉe praonklino, fratino de mia avino. Aŭ ĉu -ĝi estis tiel ofte rigardata de miaj maristaj praavoj, ke mi naskiĝis -havante jam en la kapo malklaran rebrilon de ĝia grandegeco? Ni restis -momenton unu antaŭ la alia, mi de ĝi ensorĉata. De tiu unua -intervidiĝo sendube, mi havis la nekompreneblan antaŭsenton, ke iam -fine ĝi min prenos, malgraŭ ĉiuj miaj ŝanceliĝoj, malgraŭ ĉiuj -voloj kiuj provos min deteni.... Tio, kion mi sentis antaŭ ĝi, estis -ne nur teruro, sed ĉefe nedirebla malgajeco, impreso de ĉagrenega -soleco, de forlaso, de ekzilo.... Kaj mi reforiris kurante, kun vizaĝo -tre malĝoja, kredeble, kaj la haroj turmentataj de la vento, kun treega -rapideco por alveni al mia patrino, ŝin kisi, min premi kontraŭ ŝi; -konsoligi al mi mil animturmentoj antaŭaj, neesprimeblaj, kiuj premegis -mian koron, vidante tiun grandan spacon verdan kaj profundan.</p> -</div> - - -<div id="est2-12-18" class="poetry" lang="eo"> -<h3 class="poem-header">REVADO.</h3> - -<p>Originale verkita de Srino. Reddet (Sens).</p> - - -<div class="verse"> -<div class="stanza"> - <span class="i0">En flora ĝardeno de l’ revoj</span> - <span class="i2">Mi iris dum nokto promeni</span> - <span class="i0">Tra l’ arboj, la freŝaj kreskaĵoj</span> - <span class="i2">Ĉarmite mi paŝis sen halti.</span></div> -<div class="stanza"> - <span class="i0">Mi vidis la bluan floreton,</span> - <span class="i2">La floron kun palaj folioj,</span> - <span class="i0">Mi prenis lazuran ludilon</span> - <span class="i2">De la dudekjaraj geknaboj.</span></div> -<div class="stanza"> - <span class="i0">Mi vidis la floron purpuran,</span> - <span class="i2">La brilan emblemon de gloro;</span> - <span class="i0">Mi vidis la floron malhelan</span> - <span class="i2">Kaŝantan la lumon en koro.</span></div> -<div class="stanza"> - <span class="i0">Mi vidis poetan la floron</span> - <span class="i2">Post tiu de l’ blanka edzino:</span> - <span class="i0">El ĉiuj kolektis garbeton</span> - <span class="i2">Ĝis blovis, frostega, la vento.</span></div> -<div class="stanza"> - <span class="i0">Kaj tiam, forkuris rapide</span> - <span class="i2">Timante ke ĝia flugilo</span> - <span class="i0">Forportos parfumojn subite.</span> - <span class="i2">De mia odora rikolto.</span></div> -</div> -</div> - - -<div id="est2-12-19" class="article" lang="eo"> -<p class="pagenum">181</p> -<h3>DIALOGO PRI ELIZIO.</h3> - -<p class="center">Originale verkita de Esperantisto 10549.</p> - - -<p><i>Kritikisto.</i> Amiko mia, vi estas alie admirinda poeto, sed vi treege -amas haki la vostojn. La troa eliziemo ne estas aprobinda. Mi malamus -fortranĉi la voston aŭ al vorto aŭ al besto.</p> - -<p><i>Poeto.</i> Sed vi ne estas poeto.</p> - -<p><i>K.</i> Mi estas nek poeto nek ĥirurgiisto, sekve la kompatinduloj ne -timas mian dispecigemon.</p> - -<p><i>P.</i> La versfarado, sume kiel la medicina scienco, postulas la -vivo-sekcion.</p> - -<p><i>K.</i> Sed tio ne senkulpigas kruelecon senbezonan. La modelaj verkistoj -en la <i>Fundamenta Krestomatio</i> ŝpareme uzas tranĉilon.</p> - -<p><i>P.</i> D<sup>ro</sup> Zamenhof mem elizias.</p> - -<p><i>K.</i> Malofte severe. Lia longa poemo "<i>Al la Fratoj</i>" estas preskaŭ -tute sen elizio. Dufoje li tranĉas la artikolon, sed nenion plu.</p> - -<p><i>P.</i> Li ankaŭ verkis la kanton "<i>Al la Reĝo</i>."</p> - -<p><i>K.</i> Bedaŭrinde jes! Jen bela poemo difektita per malmodera eliziado.</p> - -<p><i>P.</i> Ĉu vi kritikas eĉ la Elpensinton de Esperanto?</p> - -<p><i>K.</i> Oni kritikas ĉiun eminentulon. Eĉ la suno enhavas makulojn. Ju -pli verkisto estas laŭdinda, des pli li estas kritikinda. Tamen iometo -da maldeco ne kontraŭpezas la tutan indon de plej granda poeto. -Ordinare la majstro estas tre humana verkisto, kaj li tranĉas malmulte.</p> - -<p><i>P.</i> Tranĉi estas neeviteble.</p> - -<p><i>K.</i> Ne absolute. En "<i>Alaŭdeto</i>" kaj en aliaj modelaj kantoj, mi vidas -plezure ke ĉiuj la vortoj, senescepte, gaje skuetas siajn vostojn -nevunditajn.</p> - -<p><i>P.</i> Elizio plibeligas poemon.</p> - -<p><i>K.</i> Pardonu al mi. Vort’ en poem’ ofte similas al soldat’ post batal’, -aŭ al kat’ kiu sengarde sidiĝis en kuniklokaptil’, kaj al poem’ alie -belul’ alvenas mien’ de malsanulej’.</p> - -<p><i>P.</i> Vi do tute malŝatas elizion.</p> - -<p><i>K.</i> Ne tute. Sed estu diskreta, kaj kompatu la vostojn. Ne decas -operacii kvazaŭ per falĉilo.</p> - -<p><i>P.</i> Kion vi proponas kiel la plej bona modelo de rima stilo?</p> - -<p><i>K.</i> Preskaŭ la tutan poemaron en <i>Fundamenta Krestomatio</i>, malgraŭ la -elizioj. Sed ne tranĉegu sovaĝe. Ne faru tiom da kripluloj. Ne estu -sangavida. Ni ne estas en Mandĉurio!</p> - -<p><i>P.</i> Ŝajnas al mi ke vi estas prava.</p> - -<p><i>K.</i> Nehakita kanto estas rava.</p> -</div> - - -<div id="est2-12-20" class="article" lang="eo"> -<h3>AL LA KORBO POR FORĴETAĴOJ.</h3> - -<p class="center">La plej humila sed tre utila membro de la Redakcio, kun plena -respekto de la Verkistino, E. J. Catt.</p> - - -<p class="sc">Kara Korbo,</p> - -<p>Laŭ la interesaj enhavoj de la <span class="sc">The Esperantist</span>, la mondo, aŭ -pli bone ĝiaj loĝantoj, tiel saĝiĝas kaj tiel klere verkas, ke la -ideo sin prezentis al mi ke ci malofte, aŭ eble neniam, ricevas -donacon.</p> - -<p>Tiu ĉi pensado kortuŝas min. Ne balancu la kapon (aŭ cian tenilon) -kun mieno de malespero. Sendube ci baldaŭ repleniĝos—ĉar mi estas -verkonta iom speciale por ci, ho kara Korbo, por ci sole, kiel esprimo -de simpatio.</p> - -<p>Estas nur simpla (sed tamen vera) anekdoto, kaj tute negrava. Nek ci nek -mi estas el la gesaĝuloj; ne multe taŭgas sekvi niajn faradojn, -escepte por doni plezuron unu al la alia.</p> - -<p>Legante artikolon "<i>Iom da Muziko</i>" memorigis al mi ion, kion mi aŭdis -antaŭ la historia periodo, t.e., kiam mi estis infanineto.</p> - -<p>Sinjoro kiu ofte venis ĉe ni por fumi la pipon de amikeco kun mia -patro, multe amuzis min per liaj anekdotoj. Fojon li rakontis la -sekvanton:—</p> - -<p>Je Novjaro mi vizitis la gastaman Kapitanon M—— ĉeestis multaj -parencoj, amikoj, konatuloj, k.t.p., inter kiuj estis junulo—ne tre -bone konata. Oni petis ke li kantu.</p> - -<p>"Ho jes! volonte mi kantos, sed eble vi permesos ke mi unue rakontos -aferon—poste se vi tion deziras, mi tre volonte kantos!"</p> - -<p>"Ĉe lernejo mi multe ĝuis la kantadon. Revenante hejmen maten-frue, mi -fermis la pordon de mia dormoĉambro kaj tre kontente mi ekkantis belan -himnon. Subite mi aŭdis teruran voĉon ekkrii "Tomaso! Tomaso! kion mi -aŭdas? Vi malbona knabo, filo de respektindaj gepatroj, segi tabulojn -je Dimanĉo! Venu tuj malsupren."</p> - -<p>"Vi do vidas ke ili ne permesis al mi ekzercadon por plibonigi mian -voĉon!"</p> - -<p>Li silentis. Eble la gastoj dankis lin pro la rakonto, sed estas certe -ke oni ne plu deziris ke li kantu!</p> - -<p>Sed ni lasu tion—</p> - -<p>Nu, Korbo kara, kion vi pensas pri mia verketo? Ĉu vi ĝin ricevos, aŭ -ĉu vi preferas resti malplena?</p> -</div> - - -<div id="est2-12-21" class="article" lang="eo"> -<p class="pagenum">182</p> -<h3>LI, ŜI, ĜI KAJ ALIA.</h3> - -<p class="center">Originale verkita de Cynicus.</p> - - -<p><i>Li.</i> Mi vidu, jen estas unu, du, tri—kvar fraŭlinoj. Mi miras kiu -<i>ŝi</i> estas? Mi skribos al <i>ŝi</i>.</p> - -<p><i>Ĝi.</i> Estimata Fraŭlino,—Mi estus tre kontenta se vi korespondadus -kun mi, letere aŭ per il. p.k. Via, k.t.p.</p> - -<p><i>Ŝi.</i> Ho! nova korespondanto! Ne malbona—bone elektitan -karton—montras bonan guston—kaj—jes, estas bona skribmaniero. Ho jes, -mi korespondados kun vi, sinjoro!</p> - -<p><i>Ĝi.</i> Estimata Sinjoro, mi dankas vin pro via beleta karto. Volonte mi -interŝanĝos p.k. kun vi. Kiajn specojn da kartoj vi preferus? Mi -sendos tiujn, k.t.p.</p> - -<p><i>Li.</i> Ha, la respondon al la mia! Kia belega karto! Ŝi havas bonan -guston, kaj—jes—mi pensas ke mi ametos tiun ĉi fraŭlinon.</p> - -<p><i>Ĝi.</i> Tre estimata Fraŭlino, estis kun ĝojo, ke mi ricevis vian -agrablan respondon al mia karto. Mi estas tre feliĉa ke ĝi plaĉis al -vi. Vi estas tre afabla, kara fraŭlino, demandi kiajn specojn da kartoj -mi preferas. Mi preferus, kaj akceptos kun plezuro, k.t.p.</p> - -<p><i>Ŝi.</i> Kiel ĝentila! Jes, mi ametos tiun ĉi sinjoron.</p> - -<p><i>Ĝi.</i> Tre estimata sinjoro, kiel belegaj estas la kartoj, kiujn vi -sendas. Ĉu vi kredas en Telepatio? Ĵus tiam, kiam vi sendis vian unuan -karton, mi legis vian anoncon en la ĵurnalo, kaj mi ekpensis ĉu mi -skribus al vi; sed la penso pasis, kaj mi ne skribis. Ĉu vi -interesiĝis pri psikologio? Mi pensas, k.t.p.</p> - -<p><i>Li.</i> Ho, ho! jen estas alia psikologistino! Strange, kiel la virinoj -amas ĉion kio estas mistika, nekomprenebla. Mi volus scii ĉu vere ŝi -intencis respondi al mia anonco.</p> - -<p><i>Ĝi.</i> Kara Fraŭlino,—Ĉu mi kredas en telepatio? Certe, jes. Ĉu tiuj -ĉi kartoj kiujn ni sendas unu al la alia ne estas pruvo? Ĉu vi ne -observas, ke mi sendas la miajn en la sama tago ke vi sendas la viajn? -Vere, kune ni pensas, kune skribas, kune sendas; devas esti do -telepatio, kaj ni devas esti simpatiaj unu al la alia. Ni do estas -geamikoj, ne vere? Kiu scias, eble ni estas geamikoj longe serĉitaj. -Ĉu vi permesos al mi nomi vin amikino? Ho jes, mi tre interesiĝas pri -psikologio, sed estas multaj branĉoj apartenante al tiu ĉi moderna -"Arbo de Sciado." Kiun vi preferas, mi—k.t.p.</p> - -<p><i>Ŝi.</i> Ho, estas bone! Mi estas trovinta viron, kiu skribas tiel se mi -estas inteligenta estaĵo.</p> - -<p><i>Ĝi.</i> Kara Sinjoro,—Ĝojege mi ricevis vian lastan karton. Kvankam mi -demandis ĉu vi kredas en telepatio, mi ne scias ĉu mi kredas aŭ ne. -Certe, estas strange, ke ni ambaŭ skribas samtempe, sed estas ankaŭ -strange ke vi deziras min nomi amikino. Kiel ni povas esti geamikoj se -neniam ni vidis unu la alia. Vere, mi timas ke vi ne trovos min esti tre -interesa amikino, kaj baldaŭ vi bedaŭros ke vi tiel rapide volis nomi -min "amikino." Ĉu vi preferus skribi letere? Ne estas sufiĉa spaco por -skribi multe sur p.k. Kian branĉon de tiu kiun vi nomas la "moderna -arbo de Sciado" vi preferus priskribi? Ĉu vi scias ion ajn pri -hipnotismo? Mi amus—k.t.p.</p> - -<p><i>Li.</i> Jes, mi amas tiun ĉi fraŭlinon. Kial—mi ne scias—sed, mi amas -ŝin.</p> - -<p><i>Ĝi.</i> Karega Amikino,</p> - -<p>Ho ve! Ĉu vi koleros kontraŭ mi tiel skribinte. Ne mallaŭdu min, mi -petegas. Sed se mi skribas "kara," ne estus vera. Vi estas pli ol "kara" -al mi, tial mi skribas "karega." Ne, mi ne scias multe pri hipnotismo, -sed mi timas ke vi scias tro multe, kaj ke vi min hipnotigis tiel, ke mi -trovas mi mem devigata pensi pri vi kontraŭvole. De la ricevo de via -unua karto, mi interesiĝis pri vi; de via unua karto mi vin amis, kaj -nun mi vin amegas. Ĉu vi hipnotigis, aŭ ĉu vi ensorĉis min, mi ne -scias; ĉio kion mi scias estas ke mi vin amegas, kaj atendas vian -leteron kun la plej granda malpacienco. Ho, kiel mi ĝojas ke vi -permesas min korespondadi kun vi letere.</p> - -<p>Sed kio vin interesigos, kian temon mi priskribos? Mi mem? Eble vi -ŝatus scii iom pri via korespondanto. Nu, mi havas tridek kvar -jarojn—mi estas—ho, mi ne povas priskribi min mem. Mi enmetas foton, -kaj petegas ke vi estos malsevera kontraŭ tiu malbelulo. Ĉu vi sendos -vian portreton al mi, karega amikino mia. Mi ŝatos ĝin supre ĉiuj -miaj plej ŝatataj havoj. Mi estas—k.t.p.</p> - -<p><i>Ŝi.</i> Kia bona letero! Ho, mi estas tre feliĉa ke li skribis al mi. -Certe, mi neniam antaŭe ricevis tiel bonan leteron.</p> - -<p><i>Ĝi.</i> Ne, kara amiko, mi ne estas kolera kontraŭ vi, ĉar vi nomas min -"karega," kvankam mi miras. Sed mi avertas vin ke neniam mi kredas ion -kion viro skribas al mi, kaj nur la duonon de tio kion li diras.</p> - -<p>Nu, kion mi priskribos? Min mem? Mi timas ke estas tiel malfacile skribi -pri mi mem, kiel vi trovas malfacile skribi pri vi mem. Mia aĝo? Mi -estas tiel maljuna kiel Evo. Miaj haroj estas brunaj, ankaŭ miaj -okuloj. Sed mi enmetas foteton, vi vidos kian specon da vizaĝo mi -havas. Ha, vi trovos min tre malsprita; mallerta. Mi scias<span class="pagenum">183</span> nenion. Sed -vi, vi ja povos skribi pri multaj interesaj aferoj. Vi estas artisto, vi -loĝas en granda urbo; inter tre gaja, artista popolo; kaj certe, devas -esti multaj okazoj kiujn vi povus bone priskribi.</p> - -<p>Mi konfesas ke mi estas tre interesita pri karaktero. Mi bone ŝatas -legi la vizaĝojn de tiuj kiujn mi renkontas. Mi ankaŭ legas la -karakteron per la skribmaniero. Ha, ha, sinjoro! Vingardu! Baldaŭ mi -lernos ĉion kion vi bone volus kaŝi de mi.</p> - -<p>Ankaŭ mi konfesas ke mi amas tiri la ŝnuretojn kaj vidi la pupojn -danci. Ĉiu, pli-malpli baldaŭ montras siajn malgrandajn -malsaĝaĵojn—malfortajn punktojn, kaj tiam mi ridas. Ho jes, mi ridas! -Denove, mi diras gardu vin bone, sinjoro! Jam mi vidas en vian foton, ke -vi estas—ne, mi ne diros kion mi legas. Mi esperas—k.t.p.</p> - -<p><i>Li.</i> Skeptikulino, he? Nu, ni vidos ĉu mi povas ŝin kredigi je mi.</p> - -<p><i>Ĝi.</i> Ho, karulino mia! Kiel vi estas kruela! Kial vi ne kredas ke mi -skribas la veron? Mi ĵuras ke mi amas vin, tiel neniam mi amis virinon -antaŭe, kaj nur vin. Sed vi estas malboneta min dubi. Aliaj viroj eble -diros al vi multe da tio kio ne estas vera—sed mi? Ho, kiel vi min -vundas! Mi sentas ĉion kion mi skribis. Efektive mi amis vin, mi amas, -kaj ĉiam mi amos! Mi ne scias kial vi estas tiel maljusta—k.t.p.</p> - -<p><i>Ŝi.</i> Ha-ha-ha! Li iĝas varma. Ni atendu.</p> - -<p><i>Li.</i> Neniam respondon! Kial, mi miras.</p> - -<p><i>Ĝi.</i> Ĉu mi ofendis vin, tre karega amikino mia? Mi petegas ke vi min -pardonos, se jes. Ho, se vi povus scii kiel mi vin amas. Sed vi estas -malvarma, kruelega—Ho, mi petegas, amu min iomete, se vi ne povas ami -min tiel mi amas vin. Mi pensas pri vi de la mateno ĝis la nokto; -ĉiame mi vidas vin antaŭ...k.t.p.</p> - -<p><i>Ŝi.</i> Tio ĉi estas amuziga.</p> - -<p><i>Ĝi.</i> Ne pli longe mi povas kontraŭbatali vin, Karulo. Jes, mi -konfesas ke ankaŭ mi amas vin. Mia plej amata, se vi povus esti ĉi -tie, mi montrus al vi kiel multe mi amas vin. Ho, karega mia, ĉu mi -estas trovinta unu kiu amas min kiel mi deziras esti amata? Ĉu mi laste -estas trovinta unu kiu min komprenas? Ho...k.t.p.</p> - -<p><i>Li.</i> Ha-ha-ha! Mi pensis ke mia lasta letero ŝin kaptus.</p> - -<p><i>Ĝi.</i> Ho, mia plej amata, mia ĉio, mia...k.t.p.</p> - -<p class="post">(Post semajno).</p> - -<p class="pk"> -<i>Ĝi.</i> <span class="large">{</span></p> <p>Ho! Mia karulineto...k.t.p.<br /> -Ho! Mia karulo...k.t.p.</p> - -<p class="post">(Post tri tagoj).</p> - -<p class="pk"> -<i>Ĝi.</i> <span class="large">{</span></p> <p>Ho! Mia amatino...k.t.p.<br /> -Ho! Mia amato... k.t.p.</p> - -<p class="post">(La proksiman tagon).</p> - -<p class="pk"> -<i>Ĝi.</i> <span class="large">{</span></p> <p>Ho!!......!! k.t.p.<br /> -Ho!!......!! k.t.p.</p> - -<p class="post">(La saman tagon).</p> - -<p class="pk"> -<i>Ĝi.</i> <span class="large">{</span></p> <p>Ho!!!......!!!! k.t.p.<br /> -Ho!!!......!!!! k.t.p.</p> - -<p class="post">(Post tri monatoj).</p> - -<p class="pk"> -<i>Ĝi.</i> <span class="large">{</span></p> <p>Jes, karulino mia, kiam ni renkontos en la proksiman monaton,<br /> -Jes, karulo mia, Ho!!!......!!!!.........!!!!! k.t.p.</p> - -<p class="post">(Post semajno).</p> - -<p><i>Li.</i> Mi pensas ke mi iros Londonon iom pli baldaŭ ol mi skribis. Mi -volus ŝin vidi antaŭ ŝi vidos min. Certe mi volas vidi ŝin antaŭ ol -mi—facile mi povos aliri al la strato, kaj atendi— (<i>Al la Alia</i>) Ni -iros je la 21a anstataŭ la 27a, estas grava afero pri kiu mi devos -zorgi. Estas tre ĉagrena, sed——</p> - -<p><i>Ĝi.</i> Karega karulino mia, mi estas korrompita. Mi ne povos alveni -antaŭ la tria de Julio. Ho, kiel longe ŝajnos la tempo ĝis -mi...k.t.p.</p> - -<p class="post">(En la 30a Junion).</p> - -<p><i>Ŝi</i> (<i>al la Alia</i>). Mi venos al via oficejo hodiaŭ post-tagmeze, kaj -ni vespermanĝos ĉe la Frascati kafejon antaŭ iri al la teatro -vespere.</p> - -<p class="post">(En la vespero de la sama tago. Ĉe "Charing Cross" Stacidomo).</p> - -<p class="pk"><i>Li.</i><br /> <i>Ŝi.</i></p> -<p><span class="large">}</span> (<i>Renkontante</i>). <span class="large">{</span> !!!</p> - -<p class="post">(Post kvin minutoj).</p> - -<p class="pk"><i>Li.</i><br /> <i>Ŝi.</i></p> -<p class="pk"><span class="large">}</span> (<i>Prezentante la Alia</i>). -<span class="large">{</span></p><p>Mia edzino.<br/> Mia edzo.</p> -</div> - - -<div id="est2-12-22" class="joke" lang="eo"> -<p>Maljunaj geedzoj loĝis ĉe hotelo ne-vin-trinkeja. Sed la maljunulo -ĉiam trinkis iom da viskio hejme, kaj li tial aĉetis botelon da ĝi en -la urbo, por havi malmultajn gutojn ĉiunokte.</p> - -<p>Kiam ili estis forirontaj, ili ne sciis kie kaŝi la malplenan botelon.</p> - -<p>"Metu ĝin sur la supro de tiu alta vest-ŝranko," diris la edzino.</p> - -<p>"Bonegan ideon," respondis ŝia edzo; "donu al mi seĝon, kaj mi metos -ĝin tie."</p> - -<p>Vigle staranta sur la seĝo, li ekvidis ke la ŝrank-supro estis tiel -plenigita je similaj boteloj ke ne restas spaco por la lia!</p> - -<p>Kompreneble la ĉambro-servistinoj neniam purigis tiun altan lokon.</p> - -<p class="far_sig">(<i>Vera Rakonto</i>) <span class="sc">A. Bullock Webster</span>.</p> -</div> - - -<div id="est2-12-23" class="article" lang="eo"> -<p class="pagenum">184</p> -<h3>AMUZAĴOJ.</h3> - -<p class="center">El la Hispana.—Tradukitaj de D. H. Lambert, B.A.</p> - - -<p>Foje la imperiestro Josefo, alveninte al ia urbo neakompanate de siaj -korteganoj, estis demandata de la mastrino de la hotelo ĉu li estas unu -el la imperiestra sekvantaro. "Ne," respondis la princo. La scivoleco -tamen de la bona virino ne kontentiĝis per respondo tiel mallonga. Si -serĉis senkulpigon por eniri en lian ĉambron, kaj vidante lin razantan -demandis ĉu li havas ian oficon apud la imperiestro. "Jes," rediris la -monarĥo, "Kelkafoje mi lin razas!"</p> - -<hr class="short" /> - -<p>Estas kutime ke ĉasantoj interparoladu pri la eksterordinaraj okazoj -kiuj sin montras dum ilia speciala pasatempo kaj trograndigu la ecojn de -siaj hundoj.</p> - -<p>Dum la mallacado de ĉasantaro inter kiu troviĝis Aleksandro Dumas, oni -ekparolis laŭvice la ĉiaman temon pri la ĉashundoj. Dumas aŭdis -siajn kunulojn rakonti la mirindan intelegentecon vidigitan de tiuj ĉi -bestetoj. Kiam sia vico alvenis, li trograndigis ankaŭ la -inteligentecon de sia propra hundo. "Ho!" li komenciĝis, "mia hundo -posedas supereman lertecon unufoje kiam mi matenmanĝis en la ĝardeno -kune kun amiko, Fanoro—kiel mi nomis mian hundon—atendis humile por -ke, kiel kutime, mi disĵetu al li la matenmanĝerojn. Sed, vidinte ke -mi ne memoras lin, li forkuris al la fino de la ĝardeno, kaj venis -returnen al mi, alportante en la buŝo branĉeton da la floro nomita -Ne-min-forgesu!"</p> - -<hr class="short" /> - -<p>Notario prenis la veturilon por iri al urbeto proksima de Seviljo, kaj -la veturigisto demandis al li dekkvar pesetojn.</p> - -<p>"Ĉu vi volas certigi ĵure la koston de tiu ĉi vojiro?"</p> - -<p>"Volonte, sinjoro."</p> - -<p>La notario tiam eltirinte el sia poŝo kaj stariginte sur la tablo -krucifikson lin igis ĵuri kaj donis al li ses pesetojn rimarkante ke li -mem detenas la restaĵon kiel leĝan pagon pro la ago de la ĵurpropono!</p> - -<hr class="short" /> - -<p>Reĝido volante fari ŝercon cencerne unu el siaj korteguloj, kiun li -estis utiliginta diversamaniere kiel ambasadoron, diris al li ke li -similas strigon. "Mi ne scias, Via Moŝto, kion mi similas," li rediris, -"tio kion mi scias estas ke multajn fojojn mi estas havinta la honoron -prezenti Vian Reĝan Moŝton!"</p> - -<hr class="short" /> - -<p>Ia sinjoro vespermanĝante en hotelo demandis al persono je sia flanko -ke li bonvolu pasigi la mustardon.</p> - -<p>"Ĉu vi kredas ke mi estas servisto?"</p> - -<p>"Ho, ne, sinjoro," rediris la alia, "mi supozis ke vi estas sinjoro!"</p> -</div> - - -<div id="est2-12-24" class="article" lang="eo"> -<h3>STRANGA AVENTURO DE ĈIRKAŬKOLO.</h3> - -<p class="center">Tradukita el Dickens de A. A. Cowan.</p> - - -<p>"Nu, Bob," diris Hopkins je apenaŭ rimarkebla ekrigardo je la atenta -vizaĝo de S<sup>ro</sup> Pickwick, "estis stranga malfeliĉo la lastan nokton. -Infano enkondukiĝis, kiu estis glutinta ĉirkaŭkolon."</p> - -<p>"Glutinta kion, sinjoro?" interrompis S<sup>ro</sup> Pickwick.</p> - -<p>"Ĉirkaŭkolon," respondis Jack Hopkins. "Ne la tuton samtempe, vi -scias, tio estus tro multa—vi ne povus gluti tion, sed la infano -povis—he! S<sup>ro</sup> Pickwick, ha! ha!" S<sup>ro</sup> Hopkins ŝajnis multe -kontentiga je sia plaĉaĵo; kaj daŭradis, "Ne, estas tiamaniere. La -gepatroj de la infano estis malriĉaj personoj kiuj loĝis en korto. La -plejaĝa fratino de la infano aĉetis ĉirkaŭkolon, ordinara -ĉirkaŭkolo farita el grandaj nigraj lignaj globetoj. La infano, kiu -amis la ludilojn, prenis la ĉirkaŭkolon, kaŝis ĝin, ludis kun ĝi, -tranĉis la ŝnureton, kaj glutis globeton. La infano pensis ke estis -granda ŝercado, revenis la tagon plej proksiman, kaj glutis alian -globeton."</p> - -<p>"Benu mian koron," diris S<sup>ro</sup> Pickwick, "kia terurega afero! Mi petas -por senkulpigo, sinjoro. Daŭrigu."</p> - -<p>"La plej proksiman tagon, la infano glutis du<span class="pagenum">185</span> globetojn; la tagon post -tiu, li regalis sin je tri, k.t.p., ĝis dum unu semajno, li estis -fininta la ĉirkaŭkolon, konsistanta el dudekkvin globetojn. La -fratino, kiu estis diligenta knabino, kaj malofte aĉetis ian ornamaĵon -por si, ploregis pro la perdo de la ĉirkaŭkolo; serĉis ĉie por ĝi; -sed, mi ne bezonas diri, ke ŝi ne trovis ĝin. Post malmultaj tagoj, la -familio estis je tagmanĝo—bakita ŝultro de ŝafo kun terpomoj sub -ĝi—la infano kiu ne malsatis ludis ĉirkaŭ la ĉambro, kiam subite -terurega bruo aŭdiĝis, tiel kiel malgranda, hajlventego. ‘Ne faru -tion, mia knabo,’ diris la patro. ‘Mi faras nenion,’ diris la infano. -‘Nu, ne faru ĝin ree,’ diris la patro. Estis mallonga silento, kaj tiam -la bruo rekomencis pli laŭta ol antaŭe. ‘Se vi ne atentas tion, kion -mi diras,’ diris la patro, ‘vi trovos vin lite post tre mallonga tempo, -mia knabo.’ Li skuis la infanon por igi ke li obeu, kaj tiaj kraketoj -sekvis kiajn neniu antaŭe aŭdis. ‘Nu! estas <i>en</i> la infano!’ diris la -patro, ‘li havas la krupon en la malprava loko!’ ‘Ne, mi ne havas ĝin,’ -diris la infano, ekploranta, ‘estas la ĉirkaŭkolo, mi glutis ĝin, -patro.’ La patro ekkaptis la infanon, kaj kuris kun li al la -malsanulejo; la globetoj en la stomako de la knabo, kraketantaj la tutan -vojon pro la ekskuado, kaj la homoj rigardantaj supre en la aero kaj -malsupre en la keloj, por vidi de kie la nekutima sono venis. Li estas -en la malsanulejo nune," diris Jack Hopkins, "kaj li faris tian -teruregan bruon kiam li marŝis ke oni devis envolvi lin en la vesto de -observisto, por ke li ne veku la malsanulojn!"</p> - -<p>"Tiu estas la plej eksterordinara afero, kiun mi estas ja aŭdinta," -diris S<sup>ro</sup> Pickwick je akcentega bato sur la tablo.</p> - -<p>"Ho, tio estas nenio," diris Jack Hopkins, "ĉu estas, Bob?"</p> - -<p>"Ne certe," respondis S<sup>ro</sup> Bob Sawyer.</p> - -<p>"Tre strangaj aferoj okazas je nia profesio, mi povas certigi vin, -sinjoro," diris Hopkins.</p> - -<p>"Tiel mi inkliniĝas imagi," respondis S<sup>ro</sup> Pickwick.</p> -</div> - - -<div id="est2-12-25" class="article" lang="eo"> -<h3>ETHELWALD KVIETIGAS LA MARON.</h3> - -<p class="center">Tradukita el Angla-Saksona originalo, de G.L.B. kaj C.F.W.</p> - - -<p>Mi kun du aliaj fratoj venis Farnon la insulon. Intencis mi paroladi kun -la honorinda patro Ethelwald. Poste ke mi kun la lia parolado estis -konsolita kaj la lia benado estis al mi donita, kaj tiam kiam ni domon -revenintaj jam estis sur la alta maro, subite disŝiriĝis la paco de la -ĉielo kio estis reginta je la tempo kiam ni enŝipiĝis kaj tiel grava -vetero ekalvenis kaj tiel furioza urago ekfalis ke ni nek kun velo nek -kun remado povis eĉ iometete progresadi, kaj ni nepre nenio atendis -krom la morto mem. Dume ke ni do tie plej longe kun la vento kaj la maro -tute vane laboradis kaj bataladis, rigardis ni tiam malantaŭe por vidi -se estus eble ke ni ree tentu atingi la insulon el kiu ni estis -elvenintaj. Sed kien ajn ni nin turnis la sama urago nin renkontis, nin -ĉirkaŭstaris, nin ĉirkaŭringis ĉiaparte kaj nenia espero de saviĝo -jam restis al ni.</p> - -<p>Post longe ni niajn okulojn suprenlevigis kaj ekvidis ni sur Farno la -insulo, la al Dio karan patron Ethelwald’on elirantan el la lia sekreta -loĝejo, volantan havigi al ni sukcesan kuradon, por vidi tion kio estis -okazinta je ni; ĉar li estis aŭdanta la bruadon de la ventego kaj de -la muĝanta maro. Kaj li, nin vidanta alportitajn en danĝeron kaj -tiamaniere laborantajn, la genuojn fleksadis al Dio, Patro de Nia -Sinjoro kaj Savisto Ĥristo, preĝanta pro la nia saviĝo kaj vivo. Kaj -kiam li tian preĝon finigis, la superfluantajn akvojn li -retrankviligis, kaj la ventegon redefaligis, ĝis ke nepre la furiozeco -de la ventego foriĝis kaj favorantaj ventoj nin kondukis sur plej -trankvila maro al la bordo. Kiam do ni trafis la bordon, kaj la nian -ŝipon ankaŭ el la ondoj forportis, samminute vento egale forta kiel -antaŭe revenis, kvazaŭ ĝi dum tiu mallonga tempeto pro ni estis -trankviligita, kaj dum la tuta tago plej forte kaj furioze blovegis, -tiel kiel oni verŝajne devus ekkredi ke la mallonga periodeto de -trankvileco, kiu tiatempe okazis, nin estis aldonita de la Ĉielo, por -favori tiun serviston de Dio, pro nia saviĝo preĝantan.</p> - -<p><span class="sc">Note.</span>—La Angla-Saksona teksto el kiu la jena historieto estas -eltirita, presiĝis en la de Sinjoro Alfred Cook (Yale’a Profesoro) -verkita libro nomita <i>Unua Libro de Antikva Angla</i>; plej interesplena -kaj grava libreto por tiuj kiuj sin interesas pri la komencaĵoj de la -hodiaŭa Angla Lingvo. La nunaj tradukistoj penadis konservi la stilon -de la originala teksto.</p> -</div> - - -<div id="est2-12-26" class="poetry" lang="eo"> -<p class="pagenum">186</p> -<h3 class="poem-header">MALNOVAJ KANTOJ.</h3> - -<p>Tradukita de Clarence Bicknell.</p> - - -<div class="verse"> -<div class="stanza"> - <span class="i0">Ne povas mi malnovajn kantojn</span> - <span class="i2">Rekanti kiel foje;</span> - <span class="i0">La kor’, la voĉo al mi mankus,</span> - <span class="i2">Mi plorus tro malĝoje.</span> - <span class="i0">En tiuj kantoj mia koro</span> - <span class="i2">Pasintajn tempojn trovas;</span> - <span class="i0">Rekanti ilin, aŭ rerevi</span> - <span class="i2">La revojn mi ne povas.</span></div> -<div class="stanza"> - <span class="i0">Ne povas mi rekanti ilin,</span> - <span class="i2">Kaj la malĝojajn ĉarmojn;</span> - <span class="i0">Iliaj melodioj vekus</span> - <span class="i2">El dorm’ malnovajn larmojn:</span> - <span class="i0">Kvankam mi ne forgesas ilin,</span> - <span class="i2">Malĝojajn kaj dolĉegajn,</span> - <span class="i0">Mi tamen ne rekanti povas</span> - <span class="i2">La kantojn tro karegajn.</span></div> -<div class="stanza"> - <span class="i0">Ne, mi ne povas! la vidaĵoj</span> - <span class="i2">Revenas pri la horoj</span> - <span class="i0">De oraj revoj forflugintaj,</span> - <span class="i2">Pri jaroj de doloroj;</span> - <span class="i0">Sed, per rompitaj teraj ĉenoj,</span> - <span class="i2">L’ anim’, en libereco,</span> - <span class="i0">Rekantos eble tiujn kantojn,</span> - <span class="i2">Kaj dum la eterneco.</span></div> -</div> -</div> - - -<div id="est2-12-27" class="article" lang="eo"> -<h3>LA ESPERANTA SUBJUNKTIVO.</h3> - - -<p>La artikolo de D<sup>ro</sup> Lloyd ne konvinkis min, ĉar mi opinias ke, por -uzi la imperativon, ne estas necese havi verbon esprimantan volon -deziron aŭ permeson. Sufiĉas ke tia ideo estas (mi ne skribas "estu") -en la penso de la parolanto. Nu, en la ekzemploj cititaj de D<sup>ro</sup> -Lloyd, oni povas enŝovi la verbojn konformajn, ne ŝanĝinte la sencon.</p> - -<p>"Li malkovris la manon, permesante ke la serpento tie mordu."</p> - -<p>"La poŝto, volinte ke la leteroj estu tuj specigitaj, sendas -specigistojn."</p> - -<p>"Ŝi estis tiel maldika, ke kiam ŝi deziris ke oni povu ŝin rimarki, -ŝi bezonis eniri du fojojn la ĉambron."</p> - -<p>Nur, mi neniam skribos: "Mi timas ke li venu," ĉar, kiel tre ĝuste -rimarkigis D<sup>ro</sup> Lloyd, ne estas en la frazo la plej malgranda nuanco -de ordono aŭ deziro.</p> - -<p>Mi konsentas ke tia maniero konsideri la aferon, devas ŝajni stranga al -gramatikistoj. Sed mi pensas ke ĝi entenas logikecon, kaj, kio estas -ankoraŭ pli grava, praktikecon. La reguloj kiuj regas la uzadon de -Subjunktivo en naciaj lingvoj (almenaŭ en la Franca) estas terure -arbitraj, tiel ke la gramatikistoj ne ĉiam konsentas pri ili, kaj ke -eĉ kleraj personoj tre ofte malobeas ilin. Tio ŝajnas pruvi ke tiu -modo estas tute senutila.</p> - -<p>Kiel Esperanta profesoro, mi eksperimentis kiom malfacile estas doni -precizajn regulojn pri tiu modo, kaj kontraŭe kiom estas praktika la -principo donita en la paragrafo 218 de la Sintakso. Jen kiel mi klarigas -al miaj lernantoj la uzadon de la modoj.</p> - -<p>La indikativo estas la modo normala. Oni devas uzi ĝin, kiam oni ne -havas motivon por uzi kondicionalon aŭ imperativon.</p> - -<p>La kondicionalon oni uzu, kiam oni povas, ne ŝanĝinte la sencon, -enŝovi "supozinte ke" en la unuan propozicion, kaj "en tia okazo" en la -duan. Cetere la unua aŭ la dua propozicio povas esti Subaŭskultata. -Ekzemple (Paragrafo 169, Sintakso):</p> - -<p>"Se li estus riĉa, li havus multajn amikojn." "Supozinte ke li estus -riĉa, en tia okazo li havus multajn amikojn."</p> - -<p>"Mi volus vin vidi!" "Supozinte ke tio ne malplaĉus al vi, en tia okazo -mi volus vin vidi."</p> - -<p>"Se mi povus lin venki!" "Supozinte ke mi povus lin venki, en tia okazo, -kiel feliĉa mi estus!"</p> - -<p>La imperativon oni uzu, kiam oni povas, ne ŝanĝinte la sencon, -enŝovi, en la frazon, unu el la verboj voli deziri konsili permesi -peti, k.c., kiuj montras volon pli malpli fortan. Mi jam donis -ekzemplojn pli supre.</p> - -<p>Ŝajnas al mi ke, tiam, la du lastaj modoj ludas sian logikan rolon, -t.e., mallongigi la frazojn.</p> - -<p>Mi bone scias ke oni povos trovi en Esperantaj libroj, eĉ en Zamenhofaj -verkoj kelkajn frazojn kiuj ne estas konformaj al tiuj reguloj. Sed ili -estas maloftaj, kaj tio, laŭ mi, ne pravigus la enkondukon de reguloj -arbitraj neklaraj kaj senutilaj.</p> - -<p class="far_sig">(<i>Profesoro</i>) <span class="sc">H. Sentis</span> (<i>Grenoble</i>).</p> -</div> - - -<div id="est2-12-28" class="article" lang="eo"> -<p class="pagenum">187</p> -<h3>FRAGMENTAJ MEMOROJ.</h3> - -<p class="center">Originale verkita de Edward Metcalfe, M.A. (Oxon).</p> - -<p class="center"><i>La aŭtoro rizervas ĉiajn rajtojn.</i></p> - - -<p>Mi verkis por tiu ĉi monato kelkajn detalojn pri vizito kiun ni faris -al la bonekonata Kavernego Grandega de <i>Kentucky</i>.</p> - -<p>Tra la Kavernego trafluas subteran riveron en kiu troviĝas du specoj da -fiŝoj. Unu speco havas okulojn sed ne povas vidi; la alia speco (kiu -eble enloĝadas la Kavernegon kelkajn centojn aŭ milojn da jaroj pli -longe) tute ne havas okulojn.</p> - -<p>Kaj nun mi petas, ke la leganto imagu kvardek personojn, el kiuj ĉiu -portas lampon, postsekvante en la kavernego maljunan nigrulon kiun oni -nomas "Onklo Nikoĉjo."</p> - -<p>En Ameriko ĉiujn maljunulojn oni nomas "Onklo."</p> - -<hr class="short" /> - -<p>Ni aŭdas solenan <i>tik, tak</i>, oni nomas ĝin la horoloĝon. "Kiam oni -streĉas ĝin, Onklo Nikoĉjo?" demandas nia sola knabeto. "Ho, tio! oni -ĝin streĉis en la unua jaro de la mondo, Sonny (Fiĉjo)." Kiom da -miljaroj faladas tiu guto da akvo!</p> - -<hr class="short" /> - -<p>Ni vidis la fundon de la "senfunda profundejo"; ĝi havis nur kvin-dek -futojn da profundeco. Sed de <i>Bourne’s Dome</i> (la kupolo de <i>Bourne</i>), ni -<i>ne</i> vidis la fundon.</p> - -<p>Tiel kiel se ni estus starantaj ekstere ĉe fenestro ni ĝin rigardadis -tra longa fendaĵo, elstreĉantaj en ĝin niajn kapojn por pli bone -vidi, tuj kiam Onklo Nikoĉjo kiu estas suprenrampanta sur la eksteron -de la kupolo, trapuŝas tra negranda malfirmaĵo lumegigilon, kiu -lumegigas la mirindajn akvoskulptaĵojn de la flankaĵoj kaj de la -interno de la kupolo. Fine li faligis ĝin kaj tuj la ombroj forrabas de -niaj okuloj la belegan kupolinternon, sed falinte ĝi malkaŝas ĉiam -novajn belaĵojn sur la flankaĵoj. Ĉion lumigegante ĝi preterfalas -kiel strio da lumo nian fendaĵon, kaj postsekvante ĝin per niaj -rigardoj, ni vidas ke ĝi estas nun nur malgranda punkto da lumo, sed -ĉiam (ĉar Onklo Nikoĉjo faligas multajn lumegilojn) ĉiam, antaŭ ol -atingi la fundon de la putego ĝi estingiĝas. Mi ne atencos priskribi -la akvoskulptaĵojn. Se lertegaj koboldoj estus tien skulptintaj siajn -plej fantaziajn sonĝojn, ĝi estus tiel, kiel ĝi estas, belega, -teruriga, mistera, fantazia!</p> - -<hr class="short" /> - -<p>Ni eniras kavernon (en la kavernego estas multaj kavernoj). Subite oni -elstreĉas brakon kaj haltigas min. Ni staras ĉe la bordo de trankvila -maro, kaj radioj de la hela luno lumigas sur grandajn blankajn nubegojn -amasigitaj unu super la alia ĉe la horizonto de la maro. Mi aŭdas -elspiritan murmuron: "Kiel belege! Kiel belege!" Jes, sed tiuj lanecaj -nuboj estas solida ŝtonego, kaj la trankvila maro terurigega krutaĵo. -Vere tiu brako savis min de subita morto!</p> - -<hr class="short" /> - -<p>Proksime de la dometoj de ftizo suferintoj (ili ĉiuj mortis) ni trovis -kelkajn stipojn, sur kiujn, laŭ peto de nia gvidisto, ni ĉiuj -sidiĝas.</p> - -<p>Tiam Onklo Nikoĉjo kolektas niajn kvardek lampojn kaj foriras, nin -lasante en vera mallumego.</p> - -<p>Antaŭ kaj plej proksime de miaj okuloj mi metas mian blankan manumon -sed neniel mi povas ĝin vidi. La mallumo fariĝas solida kaj premas sur -nin tiel kiel se estus vivanta korpo. Mi pripensas tiun Egiptan mallumon -kiun oni povis palpi. Ĉiu voĉo mallaŭtas; oni parolas nur per -murmuroj kiuj, tamen, ŝajnas forkuri en la mallumon kaj kriegi la -vortojn al la Spiritoj de la Kavernego.</p> - -<p>Subite—"Rigardu supren! Ho! rigardu supren!" Supren mi rigardas kaj mi -vidas—kion?</p> - -<p>Nur ke oni estas formovinta la supron de la Kavernego, kaj ke mi sidas -ĉe la fundo de profundega fendaĵo. Senlime super mia kapo -altenetendiĝas ĝiaj du flankaĵoj. Estas meznokto, ĉar laŭ -diferencaj lumpovoj brilas en la trankvila ĉielo grandega stelaro. Ĵus -enirinte la videblan porcion de la ĉielo mi vidas kometon.</p> - -<p>Trankvila ĉielo? Jes, ĉe tiu unua rigardo mi pensas, ke la nokto estas -treege trankvila, sed baldaŭ nigra, treege nigra nubego malrapide -surpasas la ĉielon kaj unu post unu englutas ĉiujn la helajn stelojn. -Ne, la stelaro venkas! La nubego pasas kaj, jen, ankoraŭ la steloj -trankvile briladas en pura, sennuba ĉielo.</p> - -<p>Sed, kio? Kio okazas?</p> - -<p><i>La nubego revenas malantaŭen!</i></p> - -<p>Ho! Onklo Nikoĉjo, Onklo Niĉjo, pro kio vi faris tion? Vi forrabas de -mi la tutan iluzion. Eĉ se la nubego estas nur ombro de la mano de -maljuna nigrulo, ĉu ĝi devas iri malantaŭen?</p> - -<p>Ĉio finiĝas. Onklo Nikoĉjo revenas. Ni reprenas niajn lampojn.</p> - -<p>Ni realvenas la feran Pordegon.</p> - -<p>Al Onklo Niĉjo ni adiaŭas kaj al la Kavernego.</p> - -<p>Kaj mi? Jes ĉio finiĝas. Mi ankaŭ adiaŭas al la aminda Legantaro.</p> - -<p class="center sc">(Fino).</p> -</div> - - -<div id="est2-12-29" class="poetry" lang="eo"> -<p class="pagenum">188</p> -<h3 class="poem-header">KRISTNASKA KANTETO.</h3> - -<p>Originale verkita de Esperantisto 4686.</p> - - -<div class="verse"> -<div class="stanza"> - <span class="i0">Jen Kristnasko alveninta,</span> - <span class="i0">De la tuta mond’ benita,</span> - <span class="i0">Ĉar naskiĝis Filo Dia</span> - <span class="i0">Kiu estas Frato nia.</span></div> -<div class="stanza"> - <span class="i0">La paŝtistoj kiuj aŭdis</span> - <span class="i0">La sciigon Dion laŭdis,</span> - <span class="i0">Tiam en la groton venas</span> - <span class="i0">Kiu l’ infaneton tenas.</span></div> -<div class="stanza"> - <span class="i0">Kaj el malproksima lando</span> - <span class="i0">Lin vojaĝis reĝa bando,</span> - <span class="i0">Oron, mirhon donacante,</span> - <span class="i0">Dian Filon rekonante.</span></div> -<div class="stanza"> - <span class="i0">Do la tuta mondo iru</span> - <span class="i0">Kaj ĉe la manĝujo miru:</span> - <span class="i0">Kun Mario la genuo</span> - <span class="i0">Fleksu antaŭ Li, Jesuo.</span></div> -<div class="stanza"> - <span class="i0">Kantu per ĝojega krio</span> - <span class="i0">Pri Jesuo kaj Mario;</span> - <span class="i0">Ŝi patrino sen makulo,</span> - <span class="i0">Li la sola Nepekulo.</span></div> -<div class="stanza"> - <span class="i0">Kantu ĉia homa koro</span> - <span class="i0">"Estu al Jesu’ honoro,</span> - <span class="i0">Kaj alvenu en la teron</span> - <span class="i0">Pacon, la homaresperon."</span></div> -<div class="stanza"> - <span class="i0">Sed ne sole kantu—<span class="sc">agu</span>—</span> - <span class="i0">Nun al la fratar’ elpagu;</span> - <span class="i0">La infanojn, malsanulojn</span> - <span class="i0">Amu, kaj la mizerulojn.</span></div> -</div> -</div> - - -<div id="est2-12-30" class="poetry" lang="eo"> -<h3 class="poem-header">DUOBLA AKROSTIKO.</h3> - -<p>Verkita de Clarence Bicknell.</p> - - -<p>SOLVO.</p> - -<table> -<tr><td>1. <i>BAZARO</i> estas l’ elspezejo.</td><td>1. Por la <i>EDZINO</i> plezurejo.</td></tr> -<tr><td>2. <i>ISLANDO</i> la insul’; persikoj</td><td>2. Ne kreskas tie, sed <i>SALIKO</i>.</td></tr> -<tr><td>3. <i>CIGARO</i> pliplaĉas ol pilolo,</td><td>3. En min pafata el <i>PISTOLO</i>.</td></tr> -<tr><td>4. <i>INSEKTOJ</i> ofte enuigas.</td><td>4. <i>EKSKURSON</i> ili malbonigas.</td></tr> -<tr><td>5. <i>KRISTAL’</i> da neĝo je l’ mateno</td><td>5. Briladas kiel la <i>RUBENO</i>.</td></tr> -<tr><td>6. <i>LIKVORO</i> homon malsanigas.</td><td>6. <i>ABSINTO</i> ofte lin mortigas.</td></tr> -<tr><td>7. <i>ELEKTRO</i> estas lumigilo.</td><td>7. <i>NEBULO</i> fantomdistililo.</td></tr> -<tr><td>8. Kun la <i>TORNISTRO</i> eleganta</td><td>8. <i>TURISTO</i> marŝas eĉ kantanta.</td></tr> -<tr><td>9. L’ <i>ORGANO</i> estas preĝamiko.</td><td>9. L’ <i>ORKESTRO</i> la opermuziko.</td></tr> -</table> - -<div class="verse"> -<div class="stanza"> - <span class="i0">Per BICIKLETO mi fremdulajn landojn vidas,</span> - <span class="i0">Sed ESPERANTO min al homaj koroj gvidas.</span></div> -</div> -</div> - - -<div id="est2-12-31" class="article"> -<div class="left" lang="eo"> -<p class="pagenum">189</p> -<p class="sc">Estimataj Kunverkintoj & Legantoj,</p> - - -<p>La jaro 1905 finiĝas, kaj mi uzas la okazon por sendi la bonvenan -antikvan bondeziron pro ĜOJA KRISTNASKO & FELIĈA NOV-JARO.</p> - -<p>Neniam nia lingvo ĝuis jaron tiel prosperan, kiel la nuna, kaj ekzistas -ĉiu signo ke la progreso daŭros. Legantoj estas pli multenombraj, kaj -ili nature atendas, ke la naciaj kaj internaciaj gazetoj laŭe -pligrandiĝu.</p> - -<p>La Enhav-nomaro de nia lasta dozeno da numeroj montras, ke niaj multaj -kleraj verkintoj donis materialon por plej interesa serio, kaj ni -esperas, ke Esperantistoj legos niajn du volumojn kun plezuro kaj -profito je la estontaj jaroj.</p> - -<p>Gazeto kies enhavo estas literatura pli ol kronika, havas ĉiaman -intereson, kaj ni do rigardas la volumon, kiel notinda aldono al la -Esperanta Biblioteko.</p> - -<p>La redaktado kaj direktado de internacia organo estas laboriga -entrepreno, postulante pli da tempo ol mia ĉiutaga okupado permesas por -la kreskantaj bezonoj de tiu ĉi gazeto. Ni do devis fari novajn planojn -por la estonteco.</p> - -<p>De nun la <i>British Esperantist</i>, kun sia kroniko kaj naciaj artikoloj, -kaj nia malnova <span class="sc">The Esperantist</span> aperos sub unu kaj la sama -kovrilo.</p> - -<p>La presliteroj kaj ĝenerala formato estos samformaj kun tiuj de la du -volumoj de <span class="sc">The Esperantist</span>, la nombro da paĝoj estos -pligrandigata de dekses ĝis dudek, la jara abonpago restanta la sama -3s. (4 frankoj) afrankite.</p> - -<p>La Esperantistoj do ricevos pli dikan gazeton pro la sama malgranda -abonpago.</p> - -<p>Mi do fidas, ke la amikoj kies skribaĵoj riĉigas niajn presitajn -numerojn, afable daŭrigos sian helpon, kaj, per internacie verkitaj -artikoloj, varbos multopajn abonojn kaj reklamojn, kaj tiel ebligos ke -la <i>Esperanta Gazeto de Granda kaj Pli Granda Britujo</i> okupu sian -konvenan lokon en Esperantujo.</p> - -<p>La numero de la nuna monato do estas la lasta eldonata sub mia sola -direktado; de nun mi estos nur membro de la Redaktora Komitato de la -unuigitaj gazetoj.</p> - -<p>Je tiu ĉi okazo mi volas danki kore, korege la multajn amikojn, kiuj -tiel neatendite sukcesigis miajn penadojn, kaj kiuj igis tiel plezurdona -mian pro-Esperantan klopodadon.</p> - -<p>Senŝancele mi konstatas, ke pli sindona, simpatia kaj helpema legantaro -estus malfacilege trovebla.</p> - -<p><span class="sc">The Esperantist</span>, la unua Angla Esperanta Gazeto, donas -indikilon de Brita progreso, kaj, monato post monato, sukcesis atingi -tre altan<span class="pagenum">190</span> lokon inter siaj samtempaj ĵurnaloj. Eble la ĝustatempeco -de ĝia eldoniĝo, kaj allogeco de ĝia formo helpis multe je la trafo -ĉe tiu ĉi kontentiga rezultato; sed estas ĉefe pro la entuziasmo de -la ĉiam plimultiĝanta aro da Angle-parolantaj samideanoj.</p> - -<p>Dudekses monatoj povas esti mallonga porcio el la homa, se ne gazeta, -vivo; tamen, por mi, tiu ĉi epoko ja estas estinta okupata. Centoj da -novaj amikoj el multaj nacioj estas trovintaj loĝejon en la koro, kaj -miloj da plezuraj memoroj gravuriĝis ĉe la memoro.</p> - -<p>Sur nia unua numero ni esprimis nian intencon ne presigi politikajn aŭ -religiajn aferojn. Ni fidas, ke la sekvo de tiu ĉi propono kontentigis. -Tamen, laŭ la pli ĝenerala alprenado de Esperanto, ni devas atendi la -eldoniĝon de specialaj organoj pritraktantaj temojn plej necesegajn al -la homa progresado.</p> - -<p>Jam ni plezure vidas la aperon de tiaj gazetoj, kiaj <i>Katolika Espero</i> & -<i>Espero Pacifista</i>.</p> - -<p>Tamen estas multe dubinde ĉu ankoraŭ venis la tempo por la naskiĝo de -Politika revuo en Esperanto.</p> - -<p>Ĉi tie, en Anglujo, ni nune aŭdadas multe pri inter-kolonia politiko, -kaj ŝajnas al ni, ke estas nur unu sola prava politiko por -Esperantujo—<i>inter-samideaneco</i>.</p> - -<p>Se ĉiuj Esperantistoj unuigos kaj aĉetos la komercaĵojn de -Esperantistoj, ni baldaŭ havos fundamenton fortikan kaj larĝan, -kapabla porti konstruaĵon, havu ĝi kiom ajn da alteco. Ne estas necese -longe serĉi la okazojn. Sur la <span class="sc">The Esperantist</span> oni jam altiris -la atenton al multaj komercaj fakoj. Ekzemple: Ni sendu niajn 2 aŭ 3 -frankojn al Bulgarujo por la <i>vera</i> Roz-esenco; aŭ al Glasgow por la -bonaj viskio kaj cigaredoj bezonataj por niaj Kristnaskaj regaloj; por -Esperantaj ĉemizoj por varmigi nin; por kukaĵoj surhavantaj -Esperantajn devizojn por doni al niaj amikoj.</p> - -<p>Tiuj ĉi kaj senfina aro da aliaj necesaĵoj povos uziĝi por -antaŭenirigi la Aferon.</p> - -<p>Ĉi tiu estas taŭga konkludo por la unua parto de la vivado de la -<span class="sc">The Esperantist</span>, kaj la gazetoj, sub sia nova kaj pligrandigata -formo, trovu la plifortigon, kiu nature rezultos post ĝia alpreno.</p> - -<p>Kvankam mi ne plu povas sendi ĉiumonatajn salutojn per gazeto kiu, de -komenciĝo ĝis fino estis por mi granda fontego da plezuro kaj (ho, ne -rakontu ĝin en Gath) ankaŭ de fiereco, mi tamen esperas, ke ĉiuj -Esperantaj amikoj konservos afablajn pensojn pri sia entuziasma -samideano kaj kunlaboranto,</p> - -<p class="far_sig sc">H. Bolingbroke Mudie.</p> -</div> - -<div class="right" lang="en"> -<p class="sc">Esteemed Collaborators and Readers,</p> - -<p>The year 1905 is drawing to a close, and I take the opportunity of -sending the good old wish for <span class="sc">A Merry Christmas</span> and <span class="sc">A Happy -New Year</span>.</p> - -<p>Never has our language enjoyed a year so prosperous as the present, and -there is every indication that progress will be maintained. Readers are -more numerous, and they naturally expect the national and international -gazettes to become enlarged accordingly.</p> - -<p>The Index of our last twelve numbers shows that our many talented -writers have provided material for a most interesting series, and we -hope that Esperantists will read our two volumes with pleasure and -profit in the years to come.</p> - -<p>A magazine, the contents of which are literary rather than newsy, has a -permanent interest, and we therefore regard the volume as a noteworthy -addition to the Esperantic Library.</p> - -<p>The editing and management of an international magazine is an onerous -undertaking, involving more time than my present daily occupation will -allow for the growing needs of this gazette. We have, therefore, had to -make new arrangements for the future.</p> - -<p>Henceforth the two British magazines will join forces. The <i>British -Esperantist</i>, with its chronicle and national articles, and our old -<span class="sc">The Esperantist</span> will appear under one and the same cover.</p> - -<p>The type and general form will be uniform with the two volumes of -<span class="sc">The Esperantist</span>, the number of pages will be increased from -sixteen to twenty, while the annual subscription will remain the same, -3s. (4 francs), post free.</p> - -<p>Esperantists will thus get an enlarged gazette for the same small -subscription.</p> - -<p>I, therefore, trust that the friends whose writings enrich our past -numbers will kindly continue their aid, and, by internationally-written -articles, will secure manifold subscriptions and advertisements, and so -will enable the <i>Esperanto Gazette of Great and Greater Britain</i> to -occupy its proper place in Esperantoland.</p> - -<p>The present month’s issue is, therefore, the last one produced under my -sole care. Henceforth I am merely a member of the Editorial Committee of -the united gazettes.</p> - -<p>On this occasion I wish to thank heartily, most heartily, the many -friends who have in so unexpected a manner made my efforts successful, -and have rendered pro-Esperanto work so pleasant.</p> - -<p>I unhesitatingly affirm that more devoted, sympathetic, and helpful -readers would be difficult to find.</p> - -<p><span class="sc">The Esperantist</span>, the first English Esperanto journal, affords -an index of British progress, and month by month has succeeded in -attaining a very high place among its contemporaries. Maybe the -punctuality of its publication and attractiveness of its form have -helped considerably in achieving this gratifying result; but the fact is -in the main due to the enthusiasm of the ever-increasing band of -English-speaking adherents.</p> - -<p>Twenty-six months may be a short time in the life of a man, if not of a -journal, yet, for me, this period has indeed been a crowded one. -Hundreds of new friends of many nationalities have found place in the -heart, and thousands of pleasant memories have become engraved on the -memory.</p> - -<p>In our first number we expressed our intention of not including -political and religious matters. We trust that the adherence to this -policy has given satisfaction. Nevertheless, as Esperanto becomes more -generally adopted, we must expect the appearance of special organs -treating of the subjects most vital to human progress.</p> - -<p>Already we are glad to note the appearance of such periodicals as -<i>Espero Katolika</i> and <i>Espero Pacifista</i>.</p> - -<p>But it is a much doubted point whether the time is yet ripe for the -birth of a political review in Esperanto.</p> - -<p>Here, in England, we are at present hearing much of an inter-colonial -policy, and it seems to us that there is only one sound policy for -Esperantoland—an inter-Esperantist policy.</p> - -<p>If all Esperantists will unite in purchasing the commercial products of -Esperantists, we shall soon have a sound and broad foundation capable of -bearing the weight of a structure, be it never so lofty. Opportunities -are not far to seek. In <span class="sc">The Esperantist</span> attention has already -been directed to many branches of commerce. Thus, for example, let us -send our 2 or 3 francs to Bulgaria for the <i>real</i> attar of roses; or to -Glasgow, for the good whiskey and cigarettes needed for Christmas cheer; -for Esperanto shirts to keep us warm; for cakes bearing Esperanto -mottoes to offer to our friends.</p> - -<p>These and an endless supply of other necessaries can be used to help -forward the Cause.</p> - -<p>This suggestion forms a fitting close to the first part of <span class="sc">The -Esperantist’s</span> career, and may the gazettes, in their new and -enlarged form, experience the stimulus which would naturally result from -its adoption.</p> - -<p>Although no longer able to send greetings every month by a gazette -which, from start to finish, has been to me a source of great pleasure, -and (oh, tell it not in Gath) of pride also, I yet hope all Esperanto -friends will retain kind thoughts of their enthusiastic fellow-thinker -and fellow-worker,</p> - -<p class="far_sig sc">H. Bolingbroke Mudie.</p> -</div> -</div> - - -<div id="est2-12-32" class="poetry" lang="eo"> -<div class="left" lang="eo"> -<p class="pagenum">191</p> -<h3 class="poem-header">PREĜO SUB LA VERDA STANDARDO.</h3> - -<p>Himno de D<sup>ro</sup> Zamenhof.</p> - - -<div class="verse"> -<div class="stanza"> - <span class="i0">Al Vi, ho potenca senkorpa mistero,</span> - <span class="i2">Fortego la mondon reganta,</span> - <span class="i0">Al Vi, granda fonto de l’ amo kaj vero,</span> - <span class="i2">Kaj fonto de vivo konstanta,</span> - <span class="i0">Al Vi, kiun ĉiuj malsame prezentas,</span> - <span class="i0">Sed ĉiuj egale en koro Vin sentas,</span> - <span class="i0">Al Vi, kiu kreas, al Vi kiu reĝas,</span> - <span class="i0">Hodiaŭ ni preĝas.</span></div> -<div class="stanza"> - <span class="i0">Al Vi ni ne venas kun kredo nacia,</span> - <span class="i2">Kun dogmoj de blinda fervoro;</span> - <span class="i0">Silentas nun ĉiu disput’ religia</span> - <span class="i2">Kaj reĝas nur kredo de <i>koro</i>.</span> - <span class="i0">Kun ĝi, kiu estas ĉe ĉiuj egala,</span> - <span class="i0">Kun ĝi, la plej vera, sen trudo batala,</span> - <span class="i0">Ni staras nun filoj de l’ tuta homaro</span> - <span class="i0">Ĉe Via altaro.</span></div> -<div class="stanza"> - <span class="i0">Homaron Vi kreis perfekte kaj bele,</span> - <span class="i2">Sed ĝi sin dividis batale;</span> - <span class="i0">Popolo popolon atakas kruele,</span> - <span class="i2">Frat’ fraton atakas ŝakale.</span> - <span class="i0">Ho, kiu ajn estas Vi, forto mistera,</span> - <span class="i0">Aŭskultu la voĉon de l’ preĝo sincera,</span> - <span class="i0">Redonu la pacon al la infanaro</span> - <span class="i0">De l’ granda homaro!</span></div> -<div class="stanza"> - <span class="i0">Ni ĵuris labori, ni ĵuris batali,</span> - <span class="i2">Por reunuigi l’ homaron.</span> - <span class="i0">Subtenu nin, Forto, ne lasu nin fali,</span> - <span class="i2">Sed lasu nin venki la baron;</span> - <span class="i0">Donacu Vi benon al nia laboro,</span> - <span class="i0">Donacu Vi forton al nia fervoro,</span> - <span class="i0">Ke ĉiam ni kontraŭ atakoj sovaĝaj</span> - <span class="i0">Nin tenu kuraĝaj.</span></div> -<div class="stanza"> - <span class="i0">La verdan standardon tre alte ni tenos;</span> - <span class="i2">Ĝi signas la bonon kaj belon.</span> - <span class="i0">La Forto mistera de l’ mondo nin benos,</span> - <span class="i2">Kaj nian atingos ni celon.</span> - <span class="i0">Ni inter popoloj la murojn detruos,</span> - <span class="i0">Kaj ili ekkrakos kaj ili ekbruos</span> - <span class="i0">Kaj falos por ĉiam, kaj amo kaj vero</span> - <span class="i0">Ekregos sur tero.</span></div> -</div> - -<p><i>N.B.</i>—<i>Muziko por tiu ĉi poemo baldaŭ eldoniĝos.</i></p> -</div> -<div class="right" lang="en"> -<h3>ESPERANTO HYMN OF PEACE.</h3> - -<p>Translated by W. M. Bassett.</p> - - -<div class="verse"> -<div class="stanza"> - <span class="i0">O Thou mighty spirit in mystery shrouded,</span> - <span class="i2">Whose hand is controlling and guiding,</span> - <span class="i0">O fountain of truth and of love never clouded,</span> - <span class="i2">And life-source for ever abiding,</span> - <span class="i0">How varied our notions concerning Thy being!</span> - <span class="i0">But sense of Thy presence brooks no disagreeing;</span> - <span class="i0">And therefore we come, O Creator, before Thee,</span> - <span class="i0">This day and adore Thee.</span></div> -<div class="stanza"> - <span class="i0">To Thee we come not with the creed of a nation,</span> - <span class="i2">Or zeal for inconstant opinion;</span> - <span class="i0">All discord abandoned and vain disputation</span> - <span class="i2">The faith of the <i>heart</i> has dominion;</span> - <span class="i0">Suffices this faith ever just and impartial,</span> - <span class="i0">Whose weapon is truth—not an implement martial:</span> - <span class="i0">Before Thee we children of men take our station,</span> - <span class="i0">In deep adoration.</span></div> -<div class="stanza"> - <span class="i0">All men in the beauty of grace Thou didst fashion,</span> - <span class="i2">But hate parted one from another,</span> - <span class="i0">And nation arose against nation in passion,</span> - <span class="i2">And brother took arms against brother.</span> - <span class="i0">O Thou the unknown and the mighty and holy,</span> - <span class="i0">Regard with compassion the prayer of the lowly,</span> - <span class="i0">Grant peace to humanity’s children and bless them—</span> - <span class="i0">Let war not distress them.</span></div> -<div class="stanza"> - <span class="i0">We called Heav’n to witness the promise recorded,</span> - <span class="i2">To make human friendship our mission,</span> - <span class="i0">And O Thou most High if Thy help be afforded,</span> - <span class="i2">Success will attend our ambition.</span> - <span class="i0">Thy blessing command to inspire and assist us,</span> - <span class="i0">Thy aid that when forces of evil resist us,</span> - <span class="i0">However determined they will not dismay us,—</span> - <span class="i0">Thou, Thou wilt repay us.</span></div> -<div class="stanza"> - <span class="i0">The fair flag of Hope waves in glory and splendour,</span> - <span class="i2">Of beauty and goodness the token;</span> - <span class="i0">The great unseen Power of the world, our defender,</span> - <span class="i2">Will honour the word he has spoken.</span> - <span class="i0">The walls of partition that long have divided</span> - <span class="i0">The peoples—by error and folly misguided—</span> - <span class="i0">Shall fall; and Love’s empire grow greater and greater</span> - <span class="i0">From pole to equator.</span></div> -</div> - -<p><i>Note.</i>—<i>Music to the above will appear shortly.</i></p> -</div> -</div> -</body> -</html> |