diff options
| author | Roger Frank <rfrank@pglaf.org> | 2025-10-14 19:56:33 -0700 |
|---|---|---|
| committer | Roger Frank <rfrank@pglaf.org> | 2025-10-14 19:56:33 -0700 |
| commit | 3b150d6f1bb3409e37e906e8ba01d6ea1c317834 (patch) | |
| tree | 58fe3f0283bc417214a7ca905babbb1b5bc9eb8d | |
| -rw-r--r-- | .gitattributes | 3 | ||||
| -rw-r--r-- | 31849-8.txt | 3516 | ||||
| -rw-r--r-- | 31849-8.zip | bin | 0 -> 69417 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h.zip | bin | 0 -> 7937832 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/31849-h.htm | 4043 | ||||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/cover.jpg | bin | 0 -> 82501 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_hand.png | bin | 0 -> 225 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_p007.png | bin | 0 -> 67234 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_p007t.png | bin | 0 -> 9220 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_p009.png | bin | 0 -> 57757 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_p009t.png | bin | 0 -> 8298 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_p013.jpg | bin | 0 -> 128622 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_p013t.jpg | bin | 0 -> 16781 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_p018.png | bin | 0 -> 57048 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_p018t.png | bin | 0 -> 7755 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_p019.jpg | bin | 0 -> 159320 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_p019t.jpg | bin | 0 -> 19837 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_p020.jpg | bin | 0 -> 227286 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_p020t.jpg | bin | 0 -> 14789 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_p028.jpg | bin | 0 -> 389806 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_p028t.jpg | bin | 0 -> 19628 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_p031.png | bin | 0 -> 105402 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_p031t.png | bin | 0 -> 12862 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_p034.jpg | bin | 0 -> 255495 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_p034t.jpg | bin | 0 -> 14538 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_p038.jpg | bin | 0 -> 304577 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_p038t.jpg | bin | 0 -> 15169 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_p046.jpg | bin | 0 -> 378975 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_p046t.jpg | bin | 0 -> 19686 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_p048.jpg | bin | 0 -> 191252 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_p048t.jpg | bin | 0 -> 19966 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_p052.jpg | bin | 0 -> 197478 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_p052t.jpg | bin | 0 -> 29015 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_p054.jpg | bin | 0 -> 347267 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_p054t.jpg | bin | 0 -> 17179 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_p057.jpg | bin | 0 -> 139848 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_p057t.jpg | bin | 0 -> 28220 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_p058.jpg | bin | 0 -> 112849 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_p058t.jpg | bin | 0 -> 22990 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_p059.jpg | bin | 0 -> 127312 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_p059t.jpg | bin | 0 -> 22600 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_p068.jpg | bin | 0 -> 343878 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_p068t.jpg | bin | 0 -> 17484 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_p077.jpg | bin | 0 -> 202395 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_p077t.jpg | bin | 0 -> 28655 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_p082.jpg | bin | 0 -> 256488 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_p082t.jpg | bin | 0 -> 20492 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_p090.jpg | bin | 0 -> 266422 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_p090t.jpg | bin | 0 -> 14398 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_p092.jpg | bin | 0 -> 270546 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_p092t.jpg | bin | 0 -> 17778 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_p093.jpg | bin | 0 -> 99702 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_p093t.jpg | bin | 0 -> 25298 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_p099.jpg | bin | 0 -> 223132 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_p099t.jpg | bin | 0 -> 28290 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_p100.jpg | bin | 0 -> 236100 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_p100t.jpg | bin | 0 -> 15106 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_p106.jpg | bin | 0 -> 268922 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_p106t.jpg | bin | 0 -> 17933 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_p116.jpg | bin | 0 -> 269473 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_p116t.jpg | bin | 0 -> 17543 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_p118.jpg | bin | 0 -> 284396 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_p118t.jpg | bin | 0 -> 17514 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_p120.jpg | bin | 0 -> 226023 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_p120t.jpg | bin | 0 -> 14392 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_p122.jpg | bin | 0 -> 346426 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_p122t.jpg | bin | 0 -> 23735 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_p124.jpg | bin | 0 -> 288204 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_p124t.jpg | bin | 0 -> 15301 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_p126.jpg | bin | 0 -> 222280 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_p126t.jpg | bin | 0 -> 14743 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_p130.jpg | bin | 0 -> 141060 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 31849-h/images/ill_p130t.jpg | bin | 0 -> 13826 bytes | |||
| -rw-r--r-- | LICENSE.txt | 11 | ||||
| -rw-r--r-- | README.md | 2 |
75 files changed, 7575 insertions, 0 deletions
diff --git a/.gitattributes b/.gitattributes new file mode 100644 index 0000000..6833f05 --- /dev/null +++ b/.gitattributes @@ -0,0 +1,3 @@ +* text=auto +*.txt text +*.md text diff --git a/31849-8.txt b/31849-8.txt new file mode 100644 index 0000000..ef3bf98 --- /dev/null +++ b/31849-8.txt @@ -0,0 +1,3516 @@ +The Project Gutenberg EBook of Langs Rotte, Maas en Schie. I., by +J.M. Droogendijk and J.S. Verburg + +This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with +almost no restrictions whatsoever. You may copy it, give it away or +re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included +with this eBook or online at www.gutenberg.org + + +Title: Langs Rotte, Maas en Schie. I. + schetsen uit de geschiedenis van Rotterdam + +Author: J.M. Droogendijk + J.S. Verburg + +Release Date: March 31, 2010 [EBook #31849] + +Language: Dutch + +Character set encoding: ISO-8859-1 + +*** START OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK LANGS ROTTE, MAAS EN SCHIE. I. *** + + + + +Produced by the Online Distributed Proofreading Team at +https://www.pgdp.net + + + + + + +----------------------------------------------------------------+ + | | + | OPMERKINGEN VAN DE BEWERKER: | + | | + | De tekst in dit bestand wordt weergegeven in de originele, | + | verouderde spelling. Er is geen poging gedaan de tekst te | + | moderniseren. | + | | + | Overduidelijke druk- en spelfouten in het origineel zijn | + | gecorrigeerd. | + | | + | Bladzijde-nummering is verwijderd. Afgebroken woorden aan het | + | einde van de regel zijn stilzwijgend hersteld. De voetnoten | + | zijn hernummerd en naar het eind van de bijbehorende alinea | + | verplaatst. | + | | + | De in het origineel als cursieve tekst is weergegeven als | + | _cursief_. Vette tekst is weergegeven als +vet+. | + | Onderstreepte tekst is weergegeven als =onderstreept=. | + | | + | In dit boek worden lage en hoge aanhalingstekens gebruikt. | + | Deze zijn respectievelijk aangegeven als »aanhalingstekens«. | + | | + | Aan het eind van het boek volgt een overzicht van de | + | aangebrachte correcties. | + | | + | De illustraties zijn beschikbaar bij de html-versie van dit | + | e-boek op https://www.gutenberg.org | + | | + +----------------------------------------------------------------+ + + + + + UITGAVEN VAN J. B. WOLTERS TE GRONINGEN. + +P. R. BOS--C. L. VAN BALEN, Volledige Aardrijkskundige Leergang voor de +Volksschool: + + Nederland, 1e stukje, geïllustreerd +f 0,30+ + + Europa en de Wereld, 2e stukje, geïllustreerd +0,30+ + + De Wereld, Oost- en West-Indië en Nederland, 3e stukje, geïll. +0,30+ + + Atlas van Nederland +0,25+ + + Invulatlas van Nederland +0,10+ + + Eerste Atlas voor de Volksschool in 16 kaarten, _+10+e druk_, + ingenaaid +f 0,30+, gecartonneerd +0,55+ + + Atlas der geheele aarde +0,35+ + + Invulatlas der geheele aarde +0,15+ + + Atlas voor de Volksschool in 40 kaarten en 52 platen, _+24+e + druk_, ingenaaid +f 1,00+, gecartonneerd +f 1,40+, gebonden +1,75+ + + Toelichting +0,30+ + + Globes (hoofdelijk leermiddel) per dozijn in doos +0,90+ + +==>> ~_Bovenstaande boekjes en atlassen kunnen in de volgende leerjaren +gebruikt worden:_~ + + Nederland } in het vierde leerjaar of in de laatste helft + Atlas van Nederland } van het derde en in het vierde leerjaar. + +~_Desverkiezende als uitvoeriger atlas hiernevens:_~ de Eerste atlas +voor de Volksschool. + + Europa en de Wereld } + Atlas der geheele aarde } in het vijfde leerjaar. + Invulatlas der geheele aarde } + +~_Desverkiezende als uitvoeriger atlas hiernevens:_~ de Atlas voor de +Volksschool; _en als hoofdelijk leermiddel voor de allereerste +grondbegrippen der wiskundige aardrijkskunde_ de Globes. + + De Wereld, Oost- en West-Indië en Nederland } + Invulatlas van Nederland } in het zesde + De atlassen en invulatlas der voorafgaande leerjaren } leerjaar. + + * * * * * + +Scholen met beperkt leerplan kunnen met de boekjes en atlassen van het +vierde en vijfde leerjaar, welke een afgerond geheel geven, volstaan. + + + * * * * * + +In een korte toelichting wordt de gang der methode en de wijze, waarop +de schrijver enkele zaken aan de kinderen duidelijk maakt, uiteengezet. + + UITGAVEN VAN J. B. WOLTERS TE GRONINGEN. + + + + + LANGS ROTTE, MAAS EN SCHIE. + + SCHETSEN UIT DE GESCHIEDENIS VAN ROTTERDAM, + + DOOR + + + J. M. DROOGENDIJK en J. S. VERBURG. + + EERSTE DEELTJE.--GEILLUSTREERD. + + f 0,50. + + TE GRONINGEN BIJ J. B. WOLTERS' U. M., 1911. + + + STOOMDRUKKERIJ VAN J. B. WOLTERS. + + + + +VOORBERICHT. + + +Bij het verschijnen van dit werkje is het ons een aangename plicht +onzen hartelijken dank te betuigen aan Mej. Dr. H. C. H. Moquette, +Adjunct-Archivaris en den Heer G. v. Rijn, Gemeente-Bibliothecaris, voor +de zeer gewaardeerde medewerking, die wij van hen mochten ondervinden. + +Voor de kaartjes zijn wij veel verplicht aan Dr. C. te Lintum, Leeraar +aan de H. B. S. alhier. Ook hem onzen hartelijken dank. + +Van de illustratie's danken wij er eenige aan particulieren; enkele zijn +afkomstig uit het Museum van Oudheden, maar verreweg de meeste uit de +rijke verzameling van het Gemeente-Archief. + +Een woord van dank past hier zeker aan de ambtenaren dezer instellingen, +benevens aan die van de Gemeente-Bibliotheek voor de groote +welwillendheid, waarmede zij ons steeds weer behulpzaam waren. + +Niet onvermeld mogen wij ook laten de bereidwilligheid, waarmede +verschillende ambtenaren, verbonden aan onderscheidene Takken van Dienst +in deze gemeente, ons steeds een afdoend antwoord gaven op onze vragen +om inlichtingen. Ook waar wij een enkele maal bij particulieren +aanklopten, vonden wij steeds een gewillig gehoor. + +Hoewel het noemen van onze bronnen hier onnoodig geacht kan worden, +willen wij een uitzondering maken voor het op de scholen nog te weinig +gebruikte werk »Rotterdam in den loop der eeuwen« door Dr. C. te Lintum +e. a. en de Rotterdamsche Jaarboekjes, die ons van zeer veel dienst zijn +geweest. + +Ons boekje is bestemd voor de hoogste klassen der Rotterdamsche scholen. +We zijn nl. van meening, dat de historie onzer stad, voor zoo ver ze +voor kinderen belangwekkend en begrijpelijk is, in deze leerjaren in +verband met de Vaderlandsche geschiedenis onderwezen dient te worden. +Ook op Herhalingscholen kan, naar het ons schijnt, dit werkje dienstig +zijn, om bij de oudere leerlingen de belangstelling in de geschiedenis +hunner woonplaats te wekken en levendig te houden, terwijl de uitgever +van meening is, dat het boekje in een prachtbandje ook kan dienen als +prijs voor de leerlingen, die de school verlaten. + + ROTTERDAM, 1911. DE SCHRIJVERS. + + + + +1. De Wilde Venen. + + +I. + +Wanneer twintig eeuwen geleden een verdwaalde Germaan in zijn kano, van +den Ouden Rijn af, den grilligen loop der Rotte had gevolgd, zou hij, +indien het eentonige landschap van riet en biezen aan den mond van +dit riviertje had plaats gemaakt voor een wijd vergezicht over een +onafzienbaren waterplas, geen Rotterdam hebben ontdekt. Van onze stad +met haar 400.000 inwoners bestond nog niets. Geen dorp, geen gehucht, +geen enkele hut zelfs zou het oog van den eenzamen reiziger hebben +getroffen. Dit zou ook niet mogelijk geweest zijn, want van den bodem, +waarop Rotterdam is verrezen, was òf nog niets, òf zeer weinig aanwezig. +Daar spoelden nog lustig de golven van de breede binnenzee of lagune, +door de Romeinen Helinium genoemd. + +De enkele deelen, die zich aan den mond der Rotte misschien boven de +wateren verhieven, kunnen een paar zandbanken geweest zijn. + +We treffen nl. in onze stad enkele plaatsen aan, waar de ondergrond uit +zand bestaat. Hier moeten zich dus vroeger zandbanken bevonden hebben, +die, dit weet men zeker, al zeer vroeg te zien waren. De bedoelde deelen +zijn Feyenoord en de Zandstraat met het Roodezand. Deze laatste twee +straten hebben zelfs haar naam naar een dezer zandplaten ontvangen, die, +van verre gezien, een rosachtig voorkomen had. Nu zou het mogelijk zijn, +dat deze banken ± 2000 jaar geleden reeds boven het water uitstaken, +maar zekerheid daaromtrent bestaat niet. Waar wij Rotterdammers, wat +de geschiedenis onzer stad aangaat, echter toch al zooveel ten achter +staan bij de bewoners van Wijk-bij-Duurstede, Nijmegen, Tiel, Utrecht, +Vlaardingen, Voorburg, e. m. a., alle plaatsen, waarvan de geschiedenis +zich tot ver in de grijze oudheid verliest, laten wij, om de historie +onzer stad wat meer glorie bij te zetten, dan maar als vaststaand +aannemen, dat deze deelen van den Rotterdamschen bodem zich ten tijde +der Romeinen reeds boven de wateren van het Helinium vertoonden. + +In deze binnenzee mondden behalve de Rotte nog andere wateren uit, die +we nu kennen als Waal, Lek, Hollandschen IJsel en Schie. Deze Schie +met de Vliet staan op het kaartje aangegeven als »Gracht van Corbulo«. +Dit water werd door dezen Romeinschen landvoogd gegraven om een +verbinding te verkrijgen van den Ouden Rijn met het Zuiden. De Rotte, +het ondiepe, kronkelende watertje, met zijn uitgestrekte moerassen +aan weerszijden--veengronden, die half onder, half boven het water +uitstaken--kon hiervoor maar moeilijk dienen. Geen wonder, dat deze +»Wilde Venen« door geen menschenvoet werden betreden, dat daar geen +andere bewoners werden aangetroffen, dan lepelaars, reigers en +roerdompen. + +De hooge en droge gronden ten Westen der moerassen waren wel bewoond. +Al waren ze ook schaarsch, toch vond men in dit deel van Holland +reeds eenige plaatsen. We lezen op het kaartje: Flenum en Pretorium +Agrippinae. Het laatste is Voorburg, Flenum waarschijnlijk Vlaardingen +geworden. + +[Illustratie: Vermoedelijke toestand van het land bezuiden den Ouden +Rijn ten tijde der Romeinen.] + +Van deze plaatsen moeten wij ons geen te grootsche voorstelling maken. +Feitelijk waren het niets meer dan Romeinsche nederzettingen, waar +omheen sommige bewoners dezer landen hun woningen hadden gebouwd. Onder +de hoede van zoo'n steenen gebouw gevoelden ze zich veiliger, dan alleen +in een hutje op een eenzame plaats. Bovendien hadden de bezettingen van +die sterkten verschillende levensmiddelen noodig, die ze verkregen van +de bewoners dezer streken. Zoodoende ontstond er tusschen de Romeinen en +Germanen handel: weer een reden te meer voor de laatsten om hun hutten +zoo dicht mogelijk bij de legersterkten te bouwen. + + +II. + +Bezien wij nu het kaartje, dat den toestand van Maasland aangeeft +omtrent het jaar 1000. Al aanstonds valt ons op, dat er meer plaatsen +liggen. + +We lezen o. a.: Hargan, Schie en Bergan, namen, die ge bij de +aardrijkskunde van Zuid-Holland niet geleerd hebt. De plaatsen liggen er +echter nog; het zijn Kethel, Overschie en Hillegersberg. Verder zien wij +naar het Westen nog Flardinga of Vlaardingen, maar dit dagteekende reeds +uit den tijd der Romeinen, ofschoon het toen waarschijnlijk iets +zuidelijker lag. + +En hoe staat het met Rotterdam? Nog niets van te ontdekken. Aan de Rotte +ligt nog geen enkele plaats. + +Nu dringen zich twee vragen aan ons op. Ten eerste: Als bovengenoemde +dorpen in het jaar 1000 wel, maar ten tijde der Romeinen nog niet +bestonden, wanneer zijn zij dan ontstaan? Op deze vraag moeten wij het +juiste antwoord schuldig blijven; de geschiedenis vermeldt het jaartal +van het ontstaan niet. We vermoeden echter, dat zij dagteekenen uit de +10de of 11de eeuw. + +[Illustratie: Vermoedelijke toestand van het land bezuiden den Ouden +Rijn omstreeks het jaar 1000.] + +De tweede vraag, die wij als vanzelf stellen is deze: Waren de Wilde +Venen niet meer zoo moerassig? Hierop kunt ge zelf wel een antwoord +geven. Bekijk het kaartje maar, dan zult ge zien, dat de moerassen nog +steeds zijn aangegeven. Vreemd, niet waar, dat men zich midden in deze +lage streken een woonplaats koos; dat er zich zelfs zoovelen daar +neerzetten, dat er plaatsen ontstonden? Maar nog vreemder zult ge het +vinden, als wij u zeggen, dat daar juist dorpen verrezen, _omdat_ het +er moerassig was. Indien de bodem er droog en vast geweest was, zouden +waarschijnlijk Hargan, Schie en Bergan niet zijn ontstaan. + +Om dit duidelijk te maken, moeten wij ons een gedeelte der Vaderlandsche +Geschiedenis voor den geest roepen. + +Zooals bekend is, werd ons land tusschen 800 en 1000 zwaar geteisterd +door de invallen der ruwe Noormannen. Vele plaatsen, waaronder ook +Vlaardingen, werden door deze zonen van het koude Noorden gebrandschat. +Witla, dat in den omtrek van Vlaardingen gelegen heeft, (waarschijnlijk +op het eiland Voorne) is door deze barbaren zelfs zoo volkomen verwoest, +dat men niet eens met zekerheid kan aanwijzen, waar deze plaats gevonden +werd. Geen wonder, dat men in de kerken bad: »God, verlos ons van de +Noormannen«; want men moet niet meenen, dat een plaats, eenmaal door de +woestelingen bezocht, voortaan veilig voor hen zou zijn. Neen, wanneer +de zwaar bezochte bewoners na groote inspanning de zware slagen, hun +toegebracht, eenigszins te boven waren gekomen; wanneer er weer eenige +welvaart begon te heerschen dàar, waar door de Noormannen armoede en +verschrikking was gebracht; wanneer de zoon den leeftijd had bereikt, +dat de moeder hem kon duidelijk maken, waarheen zijn vader als slaaf +was weggevoerd, dan konden op datzelfde oogenblik de geesels dezer +lage landen op hun draakvormige schepen voor de verschrikte bewoners +verschijnen, wederom dood en vernieling brengende, waar nog weinige +jaren geleden hun hand reeds zoo zwaar had gerust. + +Was het wonder, dat vele bewoners der duinstreken vluchtten, dat zij +have en goed achterlieten om ten minste het veege lijf te redden? Maar, +waarheen? Natuurlijk daar, waar men kans had veilig te zijn; waar de +Noormannen niet dan met gevaar voor eigen leven konden komen. De eenige +streek in deze buurt, die zulk een toevluchtsoord voor onze voorouders +bood, was de plek, waarover wij hierboven spraken: de moerassige +streken langs de Rotte. Daarheen zijn dan ook tusschen 800 en 1000 +waarschijnlijk zoo velen gevlucht, dat de genoemde plaatsen ontstonden. + + + + +2. De hooge zeedijk. Jong Rotterdam. + + +I. + + Schielands zeedijk, die 't vermetel, + 't Onbezonnen zeegeweldt, + Trots weerstaet en wetten stelt + Strekt haer tot een vasten zetel. + +Als we de kaart van Zuid-Holland bezien, vinden we ten Noorden van het +Scheur, de Nieuwe Maas en den Hollandschen IJsel een dijk, die het +achterliggende land beschermt. Deze zware dijk loopt midden door +Maassluis, Vlaardingen, Schiedam en Rotterdam. Hij is daar aan +weerszijden bebouwd en draagt in al deze plaatsen den naam van +Hoogstraat. Zeker een duidelijk sprekende naam. + +Wanneer is deze lange dijk ontstaan? + +Vóór we deze vraag beantwoorden, moeten wij eerst de Vaderlandsche +Geschiedenis weer eens raadplegen en wel het tijdvak, gedurende hetwelk +de Romeinen in deze landen hebben vertoefd. + +Als wij u eens vroegen al de lichtzijden van het verblijf van dezen +volksstam op te noemen, zouden wij ongetwijfeld ook hooren: »de Romeinen +legden dijken langs de rivieren«. Tot op zekere hoogte is dit waar. We +moeten echter oppassen, dat we ons geen onjuiste voorstelling van deze +»dijken« maken. Meen vooreerst niet, dat de Romeinen _overal_ dijken +opwierpen om het water te beteugelen en stel u evenmin voor, dat deze +zoo zwaar en hoog waren, als wij ze tegenwoordig kennen. Feitelijk waren +het niets anders dan wegen, die moesten dienen om gemakkelijk van de +eene legerplaats naar de andere te kunnen trekken. Om deze wegen goed +begaanbaar te maken en te houden, was het wenschelijk, dat ze beveiligd +waren tegen het water. Daarom werden ze hoog gemaakt en waren het dus +dijk-wegen. Uit het voorgaande hebt ge wel reeds kunnen opmaken, dat de +Romeinen ze niet uit liefde voor hun bondgenooten opwierpen, het was +zuiver eigenbelang, dat hen tot het leggen van deze »dijken« drong. + +Nu zijn er geschiedschrijvers, die veronderstellen, dat er ten Noorden +van het tegenwoordige Rotterdam ook zoo'n opgehoogde heirweg werd +aangetroffen. Deze liep dan van Nijmegen door de Alblasserwaard over den +IJsel en de Rotte naar Praetorium Agrippinae. Waar de weg over de Rotte +ging, zou een toltoren gestaan hebben, die naar de grijze duifsteen, +waarvan hij was opgetrokken, het Duifhuis genoemd werd. De plaats, +waar deze toren gestaan heeft, is bij het tegenwoordige Crooswijk te +zoeken[1]. + +[1] Zie het kaartje op pag. 7. + +[Illustratie: Het Duifhuis aan de Rotte.] + +Of dit alles wel precies zoo is, weten we niet; het is echter niet +onmogelijk. We hebben daarom op het kaartje dezen dijk dan ook maar +geteekend. Ook de toren is aangegeven. Bestaan heeft hij zeer zeker. Of +hij echter al in den Romeinschen tijd gebouwd is, zouden wij niet met +zekerheid durven beweren. + +Deze Romeinsche dijk is dan de eerste waterkeering geweest, die de +streken ten Noorden van het Helinium gekend hebben. Of ze voldoende +geweest zal zijn, om het land tegen overstroomingen te beschermen? We +gelooven het niet. Mocht ze als weg al bruikbaar zijn, als dijk zal ze +niet veel nut hebben afgeworpen. + +Wanneer de vroegere bewoners zelf en opzettelijk dijken langs den Maas- +of Merwestroom hebben opgeworpen, is niet met zekerheid te zeggen. Wel +weet men, dat er ten Noorden van den tegenwoordigen hoogen zeedijk +en ten Zuiden van den Romeinschen dijk omstreeks 1200 een dijk werd +aangetroffen, die bekend is als de Oude Dijk. Deze had van den Hoek van +Holland tot Vlaardingen de richting, die de tegenwoordige dijk volgt, +maar van daar af strekte hij zich veel noordelijker uit. Eerst liep hij +naar Ouwerschie en vandaar met een groote bocht onder den naam van Oude +Dijk en Kleiweg naar Crooswijk en Kralingen om dan als 's-Gravenweg naar +Moordrecht en Ter Gouw te loopen. Vergelijken we de richting van dezen +ouden en den nieuwen zeedijk, dan blijkt ons, dat er zich tusschen beide +een groot grondgebied uitstrekt. Voor een deel was dit reeds aanwezig, +toen men den Ouden Dijk legde. Met opzet echter had men de breede +gorzen er vóór niet bedijkt. De dijk was nl., evenmin als de Romeinsche +heirweg, bijzonder hoog en sterk; bevond er zich dus een breed gors +voor, dat alleen bij hoog water onderliep, dan was het gevaar voor +doorbraak en overstrooming heel wat geringer, dan wanneer men de +waterkeering tot vlak aan het diepe water bracht. + +Door het leggen van bovengenoemden dijk was dus nog niets van den bodem +van Rotterdam voor de wateren beveiligd. + +Maasland echter kon nu niet meer overstroomd worden, hoewel we ons niet +moeten voorstellen, dat de bewoners er erg droog gewoond zullen hebben. +Hadden ze van het buitenwater thans geen last, van het binnenwater +zooveel te meer. Dit moest men zien te loozen op de Rotte en de Schie en +daar men nog geen windwatermolens of stoomgemalen kende, moest men zich +behelpen met handmolens, paardenmolens, ja zelfs met hoosvaten. + +Door wien deze Oude Dijk aangelegd is, weet men weer niet zeker, maar +hoogstwaarschijnlijk is dit werk ondernomen door de edelen; dit wil dan +zeggen, onder hun toezicht, want zooals te begrijpen is, zullen de +hoorigen en lijfeigenen het werk verricht hebben. + +Ging een edelman er toe over een streek droog te leggen, dan werd hij +vooraf door den graaf bekleed met zekere macht over dat stuk grond: hij +kreeg het ambacht of ambt van rechter. Zijn titel werd heer of +ambachtsheer. + +Thans zijn er hier en daar in ons land nog ambachtsheeren en -vrouwen. +Deze bezitten wel niet meer de rechtspraak in hun heerlijkheid, maar +toch hebben zij nog bijzondere rechten: b.v. het jacht- en vischrecht +en soms het collatierecht--dat is het recht tot het beroepen van een +predikant. Aan dit laatste herinnert nog in verschillende dorpskerken de +zoogenaamde »ambachtsheerbank«, die alleen door den ambachtsheer en zijn +familie gebruikt wordt. + + +II. + +De dijk, die Maasland tegen het buitenwater moest beschermen, was niet +zeer zwaar en hoog, hij werd bovendien niet voldoende onderhouden. De +plicht voor dit onderhoud rustte op de bezitters van de gronden, welke +aan den dijk grensden. Niet meer dan natuurlijk, zult ge zeggen. En toch +ook weer niet zoo van zelf sprekend! Want hadden alleen de bezitters +van de gronden vlak aan den dijk gelegen maar belang bij een goede +waterkeering, of moest al het land ten Noorden van de Maas er door +beschermd worden? Zou het daarom niet billijker geweest zijn, dat alle +belanghebbenden ook hadden medegewerkt, om den dijk stevig en sterk te +maken en te houden? En niet alleen, dat dit billijker geweest ware, maar +men had ook tevens meer zekerheid gehad, dat de dijk goed onderhouden +werd. Nu kwam het voor, dat sommigen van hen, die aangewezen waren om +den dijk in goeden staat te houden finantieel niet sterk genoeg stonden, +om dit naar behooren te doen. Al vond men dus eigenaars, die hun deel +sterk en hecht maakten, anderen waren daartoe niet altijd bij machte, +zoodat de dijk steeds zwakke punten behield. Vooral werd dit het geval, +toen de ambachtsheeren stukken grond gingen verkoopen aan boeren +(eigengeërfden). Dit geschiedde na de Kruistochten, die een einde +maakten aan de lijfeigenschap en hoorigheid, waarin een groot deel der +bevolking verkeerd had. Deze boeren bezaten in den regel maar juist +voldoende om hun grond te koopen, zoodat zij aan hun verplichtingen ten +opzichte van den dijk bijna nooit konden voldoen. + +Aan dezen onhoudbaren toestand werd een einde gemaakt tijdens de +regeering van den bekenden Graaf Floris V (1266-1296). Deze liet aan +zijn baljuw, dit was de persoon, dien hij aangesteld had over een deel +van zijn graafschap en die daar in zijn naam regeerde, berichten, dat +er tusschen de Delftsche Schie en Gouwe aan niemand land mocht verkocht +worden, van wien men niet zeker was, dat hij den dijk behoorlijk zou +kunnen helpen onderhouden. Verder bepaalde hij, dat er ieder jaar een +dijkschouw zou plaats vinden en dat hij, wiens deel niet in orde werd +bevonden, beboet zou worden. + +Toen ook deze bepalingen nog niet doeltreffend bleken, verordineerde de +Graaf, dat de ingezetenen der acht ambachten tusschen Schie en Gouwe op +gezamenlijke kosten hun dijkwerken in stand zouden houden. + +Deze ambachten waren--de namen zullen U wel bekend klinken--Zevenhuizen, +Bleiswijk, Rotteban, Ouwerschie, Schiebroek, Bokelsdijk, Cralingen en +Berkel met Rodenrijs. + +Nadat gebleken was, dat ook zelfs deze bepaling niet de uitwerking had, +die de Graaf er zich van had voorgesteld, riep hij ten slotte al de +betrokken edelen bijeen. Deze erkenden met den Graaf het groote nut van +een zwaren dijk. Ze kwamen overeen, dat ieder hunner een deel voor zijn +rekening zou nemen. Tevens zou een stuk van den aangeslibden grond +worden ingedijkt, zoodat dus op sommige plaatsen de nieuwe dijk +zuidelijker zou loopen, dan de oude. + +[Illustratie: De drie Schie's.] + +Zooals gewoonlijk verlangden de edelen voor hun hulp een belooning. +Deze verkregen ze ook. Ze ontvingen de nieuw ingedijkte gronden van den +Graaf in leen. Zoo werd het gebied der edelen uitgebreid en tevens het +land afdoend tegen overstroomingen beveiligd, want de dijk, die tusschen +1281 en 1299 gelegd werd, mocht nu inderdaad een zeedijk heeten. + +[Illustratie: Het Hof van Weena.] + +Voor ons Rotterdammers, zijn er onder de edelen, die zich bij genoemd +werk verdienstelijk gemaakt hebben, een tweetal van beteekenis. + +Het zijn: de Heer van Bokel, die als de legger van den Westzeedijk, +het Vasteland, den Schiedamschedijk, de Korte Hoogstraat en een gedeelte +van de Hoogstraat kan worden beschouwd, en de Heer van Cralingen, aan +wien we het oostelijk deel van de Hoogstraat met den Oostzeedijk te +danken hebben. + +[Illustratie: Het slot Honingen.] + +De eerste woonde op het Hof van Weena, dat in den omtrek van het +tegenwoordige Weenaplein gevonden werd. Dit plein, benevens de +Weenastraat, de Hofdijk en het Hofplein ontleenen alle hun naam aan dit +adellijk slot, waarvan de fundamenten in het jaar 1905 werden gevonden. +Deze bleken van onderen 3 M., van boven 2 M. breed te zijn, terwijl ze +op eikenhouten balken steunden.[2] + +[2] Een en ander is nog in het Museum van Oudheden te zien. + +De Heer van Cralingen bewoonde eveneens een kasteel en wel het slot +Honingen. Het tegenwoordige Park Honingen, benevens de Slot- en Hoflaan +zullen u wel voldoende aanduiden, waar dit kasteel ongeveer gevonden +werd. Deze beide kasteelen zijn in 1426 tijdens de Hoeksche en +Kabeljauwsche twisten door de Hoekschen verwoest. Volgens vroegere +geschiedschrijvers bevond er zich hier nog een derde kasteel: het slot +Bulgersteijn op het Roodezand, de zandplaat, die reeds ten tijde van de +Romeinen boven de golven uitstak. Latere onderzoekingen hebben aan het +bestaan van dit slot doen twijfelen. Zeker weet men, dat er een gebouw +gestaan heeft, dat den naam Bulgersteijn heeft gedragen. Het kan echter +heel goed zijn, dat dit nooit een slot, maar slechts een stevig +boerenhuis geweest is. Toen de dijk gelegd werd, was er al niet veel +meer dan een ruïne van over. + +Keeren we thans weer tot onzen dijk terug. + +Het deel van de tegenwoordige Hoogstraat, dat zich tusschen de monden +van de Rotte bevond, noemde men Middeldam. Het was als het ware een +lange dam door de Rottemonden en tevens het middelste deel van het +rechte stuk, hetwelk later den naam Hoogstraat verkreeg. + +Van deze drie mondingen der Rotte was de westelijkste, de Slikvaart, het +latere Verlaat, waaraan de Verlaatstraat nog herinnert; de Nieuwe Rotte +was de thans Gedempte Binnenrotte; de oostelijkste is later de--nu +eveneens gedempte--Botersloot geworden. + +Had men dezen »middeldam« zonder meer door de Rottemonden gelegd, dan +zou de Rotte haar water niet in de Maas hebben kunnen loozen. Daarom +maakte men onder den dijk aan het einde der Nieuwe Rotte een +duikersluis. Later kregen ook de andere monden sluizen. + +Aan den Middeldam verrezen al spoedig huizen. In 1299 stonden er reeds +zooveel, dat de twee gehuchten, die ze vormden, door graaf Jan I tot een +gemeente werden verklaard. Tevens kreeg Rotte(r)dam, zooals de plaats +werd genoemd het paalrecht, d. w. z. het mocht, om zich beter te kunnen +verdedigen, palen aan de Maaszijde slaan. Vóór den Middeldam strekte +zich een gors uit, dat door een smalle kreek van Rotterdam was +gescheiden. Hierin voeren de schepen, die de jonge plaats al heel +spoedig aandeden. Daarom bouwde men aan dit water een aanlegsteiger. +Later werd de geheele kreek naar dezen steiger het Steiger genoemd, +welken naam het water nog draagt. Dit Steiger kon door een boom van de +Maas worden afgesloten, zoodat het voor de schepen een veilige ligplaats +bood: het was dus de eerste haven van Rotterdam. + + + + +3. Van dorp tot stad. + + +Zooals we zagen, kunnen we 1299 als het geboortejaar van Rotterdam +aanmerken. Bestond het toen nog slechts uit enkele huisjes, verrezen aan +den dijk langs de Maas, al spoedig had het zich in Noordelijke richting +uitgebreid, doordat de Rotte-delta bij het stadsgebied werd getrokken. +Bij de oude stad, of Middeldam, had zich een Nieuwe Stad, of in de taal +dier dagen, een »Nieuwe Poort« gevoegd. + +Dat het in dit nieuwe stadsdeel nog moerassig was, is licht te +begrijpen. Voor men er dan ook huizen kon neerzetten, diende men den +grond voldoende op te hoogen. Dit gebeurde het eerst tusschen de Oude en +Nieuwe Rotte. De kade, die gelegd en langzamerhand met huizen bebouwd +werd, is de eerste straat in dit stadsdeel geworden (1339). Men noemde +ze »de straat in de Nieuwpoort«, later zelf »de Nieuwpoort« of »de +Nupoort«, wat door verbastering ten slotte »den Oppert« geworden is. + +Men heeft wel eens het vermoeden uitgesproken, dat deze kade +oorspronkelijk ten behoeve der Heeren van Weena is aangelegd, om zich +gemakkelijk van hun Slot naar de stad te kunnen begeven, wat niet +onmogelijk is. Dit Rotterdam uit het jaar 1339 moeten wij ons nog +voorstellen als een armelijk dorpje, bestaande uit houten huisjes met +rieten daken, die verspreid lagen langs Visschersdijk, Middeldam en +Oppert. Het telde toen 46 hofsteden, d. w. z. huizen met tuinen en +akkerland. Ieder bewoner beoefende nl. naast zijn ambacht of bedrijf +wat land- en tuinbouw en waarschijnlijk ook wat veeteelt, die hem de +voornaamste levensmiddelen moesten verschaffen. + +Welke waren nu die andere bedrijven? + +Ziehier eenige namen van bewoners. Ze zijn sprekend genoeg, om er den +naam van het beroep uit op te maken. + +Dat er reeds aan visscherij gedaan werd, vertelt ons Henric de Visser. +Doede Smids en Hannkeijn de Mandenmaker herinneren aan het smids- en +mandenmakersbedrijf. Hugo de Linemaker was waarschijnlijk een wever, +terwijl Aelwijn de Snider schaar en naald hanteerde. Arend de Blokemaker +zal onze eerste scheepstimmerman geweest zijn en Adaem die Marseman de +eerste Rotterdamsche koopman. Dat het wonen aan de Rottemonden niet +altijd gezond was, leert ons de rheumatische Claes die Pijnlike, die +bij onzen eersten esculaap, Claes die Condighe, genezing ging zoeken. +Veel handel en scheepvaart kan er nog niet geweest zijn, daarvoor +was Rotterdam nog te jong en lag het ook niet gunstig genoeg. Van +overzeeschen handel was natuurlijk nog geen sprake, de binnenlandsche +was pas in opkomst. Nu lag Rotterdam wel aan de Maas, maar daaraan had +het niet veel, zoolang het geen verbinding had met het »achterland«. +Zoo'n verbinding bestond wel door de Rotte, maar deze beteekende als +vaarwater niet veel, daar er langs, of bij dit water slechts weinig +menschen woonden. Te Ouwerschie, Delft en Leiden kon men langs dezen weg +niet, of moeilijk komen; deze plaatsen waren door de Schie te bereiken. +Op deze Schie nu hadden de Rotterdammers het oog geslagen. + + * * * * * + +Aan den mond van dit water, dat in de Maas uitliep, was al heel vroeg, +tusschen 1000 en 1100, een plaats ontstaan, die evenals het water den +naam van Schie droeg. Hoe meer de gorzen zich vóór den Ouden Dijk +verbreedden en verhoogden, hoe smaller de Maas en hoe langer de Schie +dus werd. Met en zonder hulp der menschen koos ze zich een kronkelenden +loop tusschen de gorzen. Aan den mond dezer »Nieuwe Schie« werd ± 1000 +een kasteel gebouwd, het huis te Riviere, dat later den naam van Huis +van Mathenesse kreeg. Hierbij kwamen al spoedig eenige woningen en een +kapel te staan en naast »Schie« was een »Niewerschie« ontstaan. De namen +dezer beide plaatsen zijn in den loop der tijden veranderd tot: +Ouwerschie of Overschie en Schiedam[3]. + +[3] Zie het kaartje op pag. 18. + +Wilden de Rotterdammers nu de Schie opvaren, dan waren ze genoodzaakt +eerst door de Maas naar Schiedam te stevenen om door de sluis, die na +het leggen van den Hoogen Zeedijk aldaar was gemaakt, de Schie te +bereiken. Deze route was een omweg en bovendien kostbaar, daar de +Schiedammers van ieder schip tol eischten en, wat misschien nog het +ergste was, de Rotterdammers waren, wat hun scheepvaart aanging, voor +een zeer groot deel van hun concurrenten afhankelijk. Dit mocht zoo niet +blijven. Men wilde een eigen vaart hebben, die Rotterdam rechtstreeks +met de Schie verbond. Dit kon heel goed. Men behoefde daarvoor slechts +een watertje, dat reeds van Rotterdam naar Overschie liep, te verbreeden +en uit te diepen. Zonder toestemming van den Graaf mochten zulke werken +echter in dien tijd niet geschieden. Voor een goede som geld gaf Willem +IV in 1340 »den goeden luden« van Rotterdam vergunning tot het graven +van een »opene vaert tot in de Schije«. Acht jaar later was deze +Rotterdamsche Schie, zeer tegen den zin van Schiedam, voltooid. + +Voor dien tijd was er een flink stuk werk verricht. Behalve toch, dat +het reeds bestaande water moest worden verbreed en uitgediept, had men +twee dijken, den Ouden Dijk bij Overschie en den Beukelsdijk ten Noorden +van Rotterdam (waar nu de Heulbrug ligt) doorgegraven en hierin een +sluis en een heul moeten maken. Bovendien moest de Delftsche Vaart, +waarvan waarschijnlijk niets bestond, en het rechte deel van de Schie +tusschen de Schiekaden worden gegraven om in verbinding met de Maas te +kunnen komen. + +Behalve de Schiedammers zagen ook de Delvenaars met leede oogen +Rotterdam, tengevolge het graven dezer Schie, zich vrij snel +ontwikkelen. + +Af en toe vonden onze schippers de doorvaart aan den ingang te +Overschie versperd door hoopen puin, welke daar 's nachts waren +neergeworpen. Al had men het niet gezien, men verdacht--en met reden--de +Delvenaars van dezen streek. + +Deze wisten het in 1375 zoover te brengen, dat Hertog Aelbrecht, die +toen voor zijn krankzinnigen broeder Willem IV regeerde, den +Rotterdammers gelastte, de heul te Overschie dicht te gooien. Men maakte +daar nu een overtoom, waarlangs de schepen uit de Rotterdamsche- in de +Oude Schie werden getrokken. + +Wat zullen die Delvenaars gelachen hebben, toen ze hun concurrenten +zulk een hak gezet hadden! Maar dezen zaten ook niet stil. Hadden de +Delvenaars een vollen buidel, de Rotterdammers konden ook in den zak +tasten, als het noodig was. Vijf jaar later kregen zij weer toestemming +de heul te openen, omdat den hertog gebleken was, dat de open heul niet +verderfelijk, maar daarentegen »zeer nuttig was voor den lande en voor +den graaf zelf«. + + * * * * * + +Toen de Delvenaars aldus hun pogingen om Rotterdam in zijn groei te +belemmeren, zagen mislukken, trachtten ze voor zich zelf te krijgen, wat +ze hun naburen zoo misgunden; dus--ook een open vaart naar de Maas. In +1389 kregen, of beter gezegd kochten, ze dit recht van den Hertog. Ze +groeven toen van Overschie een rechte vaart, die ten Westen van het dorp +Schoonderloo in de Maas uitmondde. Waar de Hooge Zeedijk doorgegraven +werd, moest een »kapitale« sluis gemaakt worden, die we nog kennen +onder den naam van Aelbrechtssluis. In het gors, dat zich tusschen den +Dijk en de Maas uitstrekte, mochten de Delvenaars een haven graven: de +nog bestaande Voorhaven. + +[Illustratie: Het Slot Spangen.] + +Nu de vrije open vaart er was en Delft daardoor een zeehaven was +geworden, trachtte men er ook zooveel mogelijk voordeel van te trekken, +waarom de Delftsche Overheid aan de inwoners verbood van de +Rotterdamsche of Schiedamsche Schie gebruik te maken. + +De Rotterdammers waren de poets, hun indertijd door de Delvenaars +gebakken, nog niet vergeten en ze wachtten slechts op een goede +gelegenheid om hun naburen met gelijke munt te betalen. Die gelegenheid +deed zich weldra voor. + +Niet ver van de Delfshavensche Schie, tusschen Overschie en Schoonderloo +stond het kasteel Spangen. Een der voorwaarden, waaronder de Delvenaars +hun vaarwater mochten graven, luidde, dat er altijd een uitpad in den +vorm van een brug over de Schie, voor de kasteelbewoners zou zijn. Toen +dit brugrecht later verkocht werd, wilden de Rotterdammers het koopen, +met het snoode voornemen daar ter plaatse een lage steenen brug te +bouwen, zoodat alle scheepvaart onmogelijk zou worden. + +Dat zou nu met recht geweest zijn, iemand in zijn vaarwater zitten! + +De toeleg mislukte echter; Delft had de lucht gekregen van het +vriendelijke plan van zijn nabuur en wist het recht voor zich zelf te +koopen. + +Aan den mond van deze nieuwe Schie is het plaatsje Delfshaven ontstaan, +dat tot 1795 met Delft vereenigd is gebleven. Daarna was het tot 1803 +een zelfstandige gemeente, waarna het tot 1811 weer een deel van Delft +werd. Na de inlijving bij Frankrijk werd het bij een der eerste +besluiten van Napoleon, tot een zelfstandige gemeente verklaard. De +ambachten Beukelsdijk en Schoonderloo werden er toen mede vereenigd. +In 1817 verkreeg Delfshaven het bekende wapen: drie korenaren en een +haring, de symbolen van de jeneverindustrie en visscherij, de twee +voornaamste bestaansmiddelen van de Havenaren. In 1825 werd het in de +rij der steden opgenomen om ten slotte in het jaar 1886 met Rotterdam +vereenigd te worden. + + * * * * * + +In hetzelfde jaar, dat de Rotterdammers hun Schie mochten graven, +kregen ze van Willem IV nog een ander voorrecht en wel dat van eigen +rechtspraak, d. w. z.: Rotterdamsche poorters zouden voor Rotterdamsche +schepenen (rechters) terechtstaan. Hiermee werd Rotterdam tot een stad +verklaard en was het al weer een stap in aanzien en beteekenis vooruit +gegaan. + +Alle goede dingen bestaan in drieën. Dat wisten onze voorouders ook +reeds en daarom hadden ze nog gaarne één wensch vervuld gezien. +Rotterdam was nu wel een stad, maar nog geen versterkte stad, geen +vesting. Nog 18 jaren moesten de »goede luden van Rotterdam« wachten, +voor ze hun woonplaats als het ware mochten maken tot één, groot sterk +kasteel. + +In het jaar 1358 kwam Aelbrecht in onze stad en bij dit bezoek gaf hij +verlof, het open vlek in een vesting te veranderen. Tevens werd het +stadsgebied, dat waarschijnlijk in 1340 reeds aan de Oostzijde vergroot +was met een deel van het Ambacht Rubroek, thans aanzienlijk aan de +Westzijde uitgebreid, daar de Ambachtsheer van Beukelsdijk en Cool, +Willem van der Wateringhe, het Roodezand aan de stad afstond. + +[Illustratie: Uitbreiding van Rotterdam van het ontstaan tot het jaar +1600.] + +Het groote werk om de stad te bemantelen werd met kracht aangevat. +Langs het ambacht Cool werd de Coolvest gegraven tot aan de Schie en +van daar de Goudsche Vest met een bocht naar de Maas. In den muur, +die om de geheele stad heen liep, werden vier poorten aangebracht: de +Schiedamsche, de Delftsche, de Goudsche en de Kralingsche. De eerste +stond ter plaatse van het tegenwoordige Museum Boijmans, de tweede op +nagenoeg dezelfde plek als de nog bestaande, de derde op den Goudschen +Weg bij de Lange Warande en de laatste op de Hoogstraat bij de +Valkensteeg. Bovendien droeg de muur nog verschillende torens. De stad +had, evenals alle Oud-Hollandsche steden, de gedaante van een vierhoek. +Deze vorm is thans nog terug te vinden in het traject Coolvest, Galerij, +Jan van Loonslaan en Lange Warande. + + + + +4. De Jonker Fransenoorlog. + + +I. + + 't Lust mij in het breed te melden + Hoe zij vaek werd aengetast + Of door Jonker Frans verrast. + +Rotterdam lag dus nu versterkt aan de Maas. In de rumoerige tijden, +die volgden, was dit van zeer groot belang. Heeft men hier toch reeds +de nadeelige gevolgen van den burgeroorlog ondervonden, het is maar +moeilijk te zeggen, hoe het met onze stad gegaan zou zijn, indien ze +gedurende dit tijdperk niet van muren en grachten voorzien geweest was. + +Driemaal heeft Rotterdam van zeer nabij kennis gemaakt met deze bloedige +twisten. + +Allereerst in 1358, toen Willem V krankzinnig werd en zijn broer +Aelbrecht hem als ruwaard verving. Delft weigerde hem als zoodanig te +erkennen, waarom de Hertog een heirvaart tegen de weerspannige stad +uitschreef. Rotterdam nam, evenals andere omliggende steden, deel aan +het beleg, dat 10 weken duurde. Toen de stad zich overgegeven had, +werden de bewoners tot strenge straffen veroordeeld: 1000 burgers +moesten blootshoofds en barrevoets vergiffenis vragen. Met hangende +haren en in haar beste kleeding, moesten 500 vrouwen voor haar +echtgenooten het behoud hunner betrekkingen komen afsmeeken. Bovendien +werden velen voor goed verbannen en de verdedigingswerken der stad +geslecht. En alsof dit alles nog niet genoeg was, werd de stad een boete +van 60 000 Brugsche schilden[4] opgelegd. + +[4] Een Brugsch schild had een waarde van f 3,28 125. + + * * * * * + +In 1426 zagen de Rotterdammers van nog meer nabij den strijd. Toen +woedde hij onder de muren hunner stad. In dat jaar toch werden door de +Hoekschen de kasteelen Honingen, Weena en Spangen verwoest. Ook het slot +te Hillegersberg, waarvan men nog heden ten dage de ruïne kan zien, +moest het ontgelden. De stad zelf liep bij deze gelegenheid vrij, maar +wat zou haar lot geweest zijn, indien zij niet versterkt geweest was! + +[Illustratie: Het Slot te Hillegersberg.] + + +II. + +We schrijven 1488. Meer dan 60 jaren reeds zijn er verloopen, sedert de +Kennemer vrijbuiters onder Jan van Nagel de Rotterdammers met angst en +beven naar de brandende kasteelen in den omtrek hebben doen staren. De +strijd tusschen de rood- en grauwmutsen loopt ten einde. De Hoekschen +hebben steeds meer en meer in aanhang en macht verloren en zich +teruggetrokken in hun laatste wijkplaats: Sluis. Nog eenmaal zullen +ze een poging wagen om hun oude macht en aanzien te herwinnen. Jonker +Frans van Brederode zal hun aanvoerder zijn. Wel is hij jong, zoodat +aanvankelijk niet allen hem als hun gebieder willen erkennen, maar hij +is een afstammeling van een der oudste en edelste geslachten; de naam +Brederode heeft een goeden klank en de tweeëntwintigjarige jongeling +wordt als hoofd gekozen. Als hij na eenige aarzeling beloofd heeft de +Hoeksche zaak met zijn zwaard en, moet het zijn, met zijn leven te +dienen, toont hij zich een waardig zoon van een roemrijke familie: +zonder dralen ontwerpt hij een plan van aanval. + +Den 18den November zeilt hij, met een vloot van 48 schepen, bemand met +2000 Hoekschen, de Maas op. Tot Delfshaven kunnen zij het brengen, +dan belet de ijsmassa het verder voortvaren. Acht honderd en vijftig +man worden in alle stilte ontscheept; zij zullen trachten Rotterdam +te overrompelen, terwijl de anderen achterblijven om de vloot te +beschermen. Over het landijs en den hard bevroren grond trekt een deel +den Coolpolder door tot voor den Heer Jan Vettentoren[5]. Behoedzaam +kruipt men over het ijs in de gracht, dat de zorgelooze Rotterdammers +vergeten hebben stuk te hakken. En dit was toch wel noodig geweest, +daar de muren in een zeer bouwvalligen toestand verkeeren. Met groote +behendigheid worden de stormladders aan de muren gehaakt, als katten +klauteren de Hoekschen er tegen op en de eerste vijanden zijn weldra in +de stad. Vlug volgen de anderen. Nu allen naar de Schiedamsche Poort. +De wachters, in slaap verzonken, zijn overrompeld, voor ze aan tegenweer +kunnen denken; de poort wordt geopend en de rest der 850 manschappen, +die over den Schiedamschedijk tot voor de poort zijn genaderd en zich +in het langs den dijk groeiend riet verborgen hebben, komen binnen. +De andere stadspoorten en het Stadshuis worden bezet en als de morgen +aanbreekt, is de stad in handen der vijanden, zonder dat er één doode +gevallen is. Aan tegenweer is niet gedacht, men kende het aantal +Hoekschen niet, en bovendien, velen in de stad maakten gemeene zaak met +Jonker Frans. + +[5] Deze stond aan den Coolsingel, op dezelfde plaats, waar thans de +korenmolen »de Hoop« gevonden wordt. + +De Rotterdammers schikten er zich wonderwel in, zoo eensklaps van +Kabeljauwsch Hoeksch te zijn geworden. Niet weinig droeg daartoe bij de +verstandige handelwijze van Jonker Frans, die de Rotterdammers liever te +vriend, dan te vijand maakte. Alleen de hoofden der tegenpartij moesten +de stad verlaten. + +Om zijn manschappen tevreden te stellen, kregen zij als buit de +Keulsche, Brabantsche, Engelsche, Fransche en Oostzeeschepen, die met +koren, wijn en andere goederen geladen, in de havens aangetroffen +werden. + + * * * * * + +Jonker Frans begreep zeer goed, dat hij in zijn veroverde veste niet +met rust gelaten zou worden. Om goed tegenweer te kunnen bieden, moest +vooral de rivierzijde beter versterkt worden. Mannen, zoowel als vrouwen +en kinderen werden hiertoe opgeroepen. Niettegenstaande den strengen +vorst, die den grond zoo hard als ijzer maakte, kwamen de +verdedigingswerken, dank zij de vele handen en den ijver, waarmee +gewerkt werd, binnen vijf weken gereed. + +Wat de Hoeksche aanvoerder verwacht had, gebeurde. Maximiliaan van +Oostenrijk, die voor zijn minderjarigen zoon Filips den Schoonen, na den +dood van diens moeder Maria van Bourgondië, regeerde, riep de groote +steden op tot een heirvaart tegen Rotterdam. Persoonlijk kwam hij naar +deze landen om tot krachtige hulp op te wekken. Haarlem, Leiden, +Amsterdam, Naarden, Muiden, Weesp, den Haag, Dordrecht, Gouda, den +Briel, Vlaardingen, Schiedam en Delft gaven aan den oproep van hun +landsheer gehoor en Rotterdam werd aan alle zijden ingesloten. Aan de +Maaszijde werd de stad bedreigd door de Kabeljauwsche schepen, terwijl +het voetvolk te Schiedam, Overschie, Bleiswijk, Nieuwerkerk en Capelle +aan den IJsel werd gelegerd. De Hoekschen zaten dus als een muis in de +val; van alle kanten werden ze bedreigd. + +[Illustratie: Maximiliaan van Oostenrijk.] + +Vóór evenwel het net, waarin de vogel gevangen moest worden, toegehaald +was, hadden de Hoekschen al heel wat ellende en rampen veroorzaakt. +Beschouwden zij de Rotterdammers zoo half en half als hun bondgenooten, +wien men derhalve zoo min mogelijk overlast aandeed, de omliggende +plaatsen werden met de gewone wreedheid dier tijden op een gruwelijke +wijze gebrandschat. Uren ver werden de rooftochten uitgestrekt, men +waagde zich zelfs tot den Haag, Woerden, Schoonhoven en Geertruidenberg. +De plaatsen in de onmiddellijke nabijheid van Rotterdam hadden, zooals +te begrijpen is, het meest te lijden. Open vlekken en alleenstaande +boerenwoningen vielen den Hoekschen zonder slag of stoot in handen. Wie +zich verzette, werd gedood, of zag minstens zijn huis in vlammen opgaan. + +Schiedam, hoewel goed versterkt en bewaakt, kreeg ook bezoek van de ruwe +gasten. + +Den 4den December vertoonen zich voor de Ouwerschiesche Poort +honderdvijftig, met buit beladen Hoekschen. De Schiedammers doen een +uitval en de Hoekschen slaan op de vlucht met achterlating van den roof. +De Schiedammers zetten hen na en ..... loopen in de val. Even voorbij +het kasteel Starrenburg[6] aan den weg naar Ouwerschie gelegen, worden +ze in den rug aangevallen door een troep Hoekschen, die zich in den +boomgaard verscholen hebben. De vluchtelingen keeren ook om, zoodat de +Schiedammers tusschen twee vuren zitten en haastig een goed heenkomen +moeten zoeken. Velen hunner sneuvelen. + +[6] Zie het kaartje op pag. 18. + +Natuurlijk zinnen zij op wraak. + +Als de Rotterdammers een poosje daarna met een groot aantal schepen +de Maas zijn afgevaren en met buit beladen naar hun stad terugkeeren, +zien ze zich tusschen Vlaardingen en Schiedam door de Schiedammers +aangevallen. Weer is de zege aan de zijde der Hoekschen. Na twee uur +strijdens worden de Kabeljauwschen met groote verliezen terug geslagen +en de roovers bereiken veilig en wel hun woonplaats. + +Na deze twee nederlagen meent Schiedam van batterij te moeten +veranderen. Delfshaven, tusschen beide steden gelegen, zal door hen +worden bezet, en vandaar uit zullen de Hoekschen worden bestookt. + +Deze geven echter hun vijanden de gelegenheid niet het zoover te laten +komen. Den 18den December trekken 300 Rotterdammers langs den dijk +naar Delfshaven, dat geheel verwoest wordt. Geen huis of schip wordt +gespaard, alles gaat in vlammen op. Het dorp Schoonderloo wordt eveneens +in brand gestoken. Met buit beladen keert de bende des middags drie uur +weer door de Schiedamsche Poort in de stad, zonder zich te bekommeren om +al de ongelukkigen, die van huis en haard beroofd, in de strenge koude +ronddolen. + +Nu de Schiedammers zien, dat er met geweld niet veel tegen de Hoeksche +roofbenden uit te richten valt, wenden ze het weer over een anderen +boeg. Ze zullen het thans met list beproeven. + +Tusschen de puinhoopen te Delfshaven graven ze diepe kuilen, die door +takken, latten, rijs en stroo, met puin bedekt, onzichtbaar gemaakt +worden. Vele gewapenden verbergen zich achter brokstukken muur, terwijl +men er voor zorgt, dat in Rotterdam de tijding verspreid wordt, dat er +een troep Schiedammers op weg naar Rotterdam is. Meer is er niet noodig +om de Hoekschen uit hun tent te lokken. Gerard Rooftas krijgt van Jonker +Frans verlof met vier schepen, bemand met 150 man, langs de Maas naar +Delfshaven te stevenen. Ze roeien de haven in en stappen aan land. Geen +spoor van vijanden is echter te zien. Ja toch, daar ginds vluchten +zes of zeven man langs de Haven. De Hoekschen hen na, maar zooals +ge begrijpt, niet ver, want eenige schreden nog en de aanvoerder met +een dertigtal zijner mannen liggen in de modderputten te spartelen +en te vloeken op de slimme Schiedammers. Deze komen natuurlijk uit hun +schuilhoeken en vallen de verschrikte vijanden aan, die hals over kop +naar hun schepen ijlen en met achterlating van een 60 tal dooden naar +Rotterdam terugkeeren, waar ze nu juist wel niet vriendelijk door Jonker +Frans ontvangen zullen zijn. + +Rooftas en zijn makkers worden met groote moeite uit de modder +geheschen, stevig gebonden en in triomf medegevoerd. + + * * * * * + +Deze welgeslaagde list geeft den Schiedammers nieuwen moed. + +Als ze hooren, dat de roovers weer in het Overmaasche bezig zijn, +trekken zij de Maas over en vinden daar de negen schepen, waarmee de +Rotterdammers gekomen zijn en die slechts door een gering aantal mannen +bewaakt worden. Vier zijn er spoedig genomen, de vijf andere worden op +de vlucht gedreven. Nu gaan de veroveraars aan wal, de Hoekschen, die +met grooten buit beladen, op den terugweg zijn, tegemoet. De landlieden, +wien alles ontnomen is, zijn geprest om den roof met paard en wagen naar +de schepen te brengen. Aan tegenweer denken de arme menschen niet; die +is immers toch nutteloos en zal hun ellende slechts vergrooten. Daar +komen echter de Schiedammers, die op hun vijanden indringen. Nu durven +de boeren ook en met vereende krachten worden de roovers op de vlucht +gedreven naar hun schepen ...., die er niet meer zijn. Medelijden kennen +de verbitterde boeren, nòch de Schiedammers en zonder genade wordt +ieder, die niet vluchten kan, neergeslagen. + +Het spreekt van zelf, dat de Hoekschen op wraak zinnen. Schiedam zit hun +bij alles, wat ze ondernemen, dwars. + +Jonker Frans heeft spoedig een plan beraamd. In Schiedam zijn behalve +schutters uit Haarlem, Leiden, Amsterdam en Delft, Duitsche en +Zwitsersche huursoldaten gelegerd. Dat ze tegen de Hoekschen durven +strijden, hebben ze bewezen. Maar niet altijd is er te vechten. Wat +ze dan in Schiedam uitvoeren, is niet veel goeds. Menige vechtpartij +tusschen de poorters en de ingekwartierden is daarvan reeds het gevolg +geweest. + +Een drietal van deze gehuurde helpers is ten slotte zoo op de +Schiedammers gebeten, dat ze besluiten de stad in handen van den vijand +te spelen. Bij een uitval tegen de Hoekschen ondernomen, laten ze zich +gevangen nemen en deelen, voor Jonker Frans gebracht, dezen hun plan +mede. Of dit ook in goede aarde valt! + +Er wordt afgesproken, dat de verraders zullen trachten zooveel mogelijk +soldaten tot hun plannen over te halen. Om den Jonker op de hoogte te +houden zal er op een nader aangeduide plaats in het verbrande Delfshaven +telkens een brief neergelegd worden. + +Nu moeten ze echter weer in Schiedam terug zien te komen. Hierop verzint +men het volgende. + +Ze rijden met een troep Hoekschen over Overschie naar Schiedam. Daar +vertoont zich in de verte een troep krijgsvolk uit Delft. Nu begint +de komedie. Onder veel geschreeuw en getier worden de drie verraders +aangevallen, overmeesterd en gebonden. Daar verschijnen de ijlings +toegeschoten Delvenaars ten tooneele. Ze trekken hun zwaarden en +komen de aangevallenen te hulp. De Hoekschen vluchten hals over kop, +natuurlijk met achterlating van hun gevangenen. Fluks zijn de koorden +doorgesneden en is het dankbare drietal in vrijheid. Straks zijn ze weer +in Schiedam terug, waar zij een romantisch verhaal van hun wedervaren +opdisschen en hun verraderswerk verder voortzetten. Geregeld worden de +berichten in de afgebrande woning te Delfshaven neergelegd en velen van +het in Schiedam gelegerde, vreemde krijgsvolk worden tot hun plannen +overgehaald. Hoewel de burgers, zoowel als de schutters, zorgvuldig +buiten het komplot gehouden worden, lekt er toch iets van uit en daarom +besluit men, niet langer te dralen en op den avond van St. +Valentijnsdag (13 Februari) den aanslag te wagen. + +Op den 12den vertoont zich in den vroegen morgen voor de Delftsche +poort van onze stad een zonderling ruiter. Hij maakt een geweld van +belang en stelt zich aan als een krankzinnige. Als zoodanig beschouwen +de poortwachters den zonderlingen gast dan ook. Als ze hem binnen laten, +slaat hij als een dolleman om zich heen, schatert het nu eens uit van +lachen en begint dan weer luidkeels te zingen. Zijn gekke kuren wisselt +hij af door te roepen: »Ik moet den Jonker spreken, ik moet Jonker Frans +spreken«. + +Als deze van den vreemden ruiter hoort, laat hij hem voor zich komen +en nu ontpopt de krankzinnige zich als een bode van de ontevredenen +te Schiedam. Hij overhandigt den Jonker een verzegelden brief, waarin +medegedeeld wordt, dat alles voor den aanslag op den volgenden avond in +gereedheid is. + +We schrijven 13 Februari. + +De bondgenooten te Schiedam hebben in de duisternis één hunner buiten +de Rotterdamsche Poort gezonden, om uit te zien, of de Hoeken al in +aantocht zijn. Door een afgesproken teeken, een schreeuw, zal hij zijn +makkers waarschuwen. + +Daar slaat het acht uur! Nog een uur en de Rotterdammers zullen er zijn. +Maar, wat is dat? Hooren de wachters aan de poort daar niet reeds het +bepaalde sein? Zeker zijn de Hoeken vroeger gekomen, dan is afgesproken. +Vooruit dan maar! De poort laat men door middel van buskruit +openspringen, om de vrienden binnen te laten. Maar geen der Hoeken is +in velden of wegen te ontdekken. Zij liggen nog rustig te Delfshaven te +wachten. Geen wonder, dat nu de aanslag mislukt. De verraders moeten +zich door een snelle vlucht zien te redden. Schiedam, aan een groot +bloedbad ontsnapt, is na het voorgevallene nog meer op zijn hoede en +twee hernieuwde pogingen van Jonker Frans om de stad te verrassen, +mislukken. + + * * * * * + +De insluiting van Rotterdam wordt voortdurend nauwer, zoodat het steeds +bezwaarlijker gaat, levensmiddelen in de stad te brengen. Geen wonder, +dat gebrek zijn intrede doet, en dat de poorters gaan mopperen. Zoolang +Jonker Frans succes had op zijn rooftochten, was men op zijn hand en +deed zelfs dapper mee; maar gebrek lijden, van honger omkomen, handel +en scheepvaart totaal zien verloopen, dat heeft men voor den Hoekschen +Hoofdman niet over. Ging er enkele maanden geleden een gejuich op, als +de Jonker zich aan de menigte vertoonde, thans gaat er een dof gemor +door de vermagerde schare. Er wordt geroepen: »Wij sterven van honger. +Geef de stad over«! + + 't Heugt mij, hoe ze in haer wallen + Door ondraegbren hongersnoodt + Gansch van moedt en magt ontbloot + Als in flaeuwte lag gevallen. + +Den 25sten Juli vertoont zich voor de Goudsche poort een bode met +een witte vlag. Met luider stemme roept hij: »Poorters van Rotterdam. +Verdrag! Overgaaf! Vergiffenis. In naam van Koning Maximiliaan opent de +poort«! + +[Illustratie: De Rotterdammers smeeken Jonker Frans de stad over te +geven.] + +De bode treedt binnen en richt, door de hongerige poorters gevolgd, +zijn schreden naar de woning van den Jonker op de Hoogstraat. Hier neemt +Jonker Frans kennis van de voorwaarden, hem aangeboden: hij mag de stad +met al zijn soldaten in volle wapenrusting verlaten, doch met +achterlating van krijgsvoorraden en oorlogsvaartuigen. De gevangenen +zullen op vrije voeten gesteld worden en wie met Brederode de stad wil +verlaten, heeft daartoe vrijheid. + +Het kost den fieren Jonker grooten zelfstrijd, voor hij een besluit +kan nemen. Den trotschen nek te buigen, hij, een Brederode; heeft hij +daarvoor alles opgeofferd? Maar toch, de voorwaarden zijn eervol; kunnen +haast niet eervoller zijn. En dan--mag hij nog langer den ongelijken +strijd volhouden; nog meer bloed vergieten voor een verloren zaak; +nog meer ellende en kommer brengen over de burgers van Rotterdam? Hij +besluit de stad over te geven. + + En Breêroo, de oorzaak van haar tranen, + Neemt met zijn ongeschonden vanen, + De ellenden van den oorlog mee. + +Hij vertrekt naar zijn oude wijkplaats Sluis. + +Een maand later vinden wij hem weer in de gevangenis te Dordrecht. Hij +heeft zijn laatste gevecht geleverd. Zijn rechterknie is door een kogel +verbrijzeld. Met bleek gelaat en pijnlijk verwrongen trekken ligt hij in +den kerker. Het bed van stroo, hem gespreid, zal straks zijn sterfbed +zijn. En met hem sterft de Hoeksche partij. Van haar aanvoerder beroofd, +is haar kracht gebroken. + +[Illustratie: Zegel in zwart was, gehecht aan het stuk, waarbij +Maximiliaan de stad Rotterdam vergiffenis schonk. Het origineel wordt +bewaard op het Gemeente-Archief. Maximiliaan houdt, zooals duidelijk is +waar te nemen, zijn zoon Filips bij de hand. Een verkorte inhoud van het +op perkament geschreven stuk volgt hier. + +December 1489. Maximiliaan, Roomsch Koning en Philips, zijn zoon, +aartshertogen van Oostenrijk enz. verklaren aan de regeering van +Rotterdam, op haar verzoek, de stad vergiffenis te hebben geschonken +voor hetgeen ze misdreven heeft, bij het innemen der stad door Frans van +Brederode, bepalende, dat zij echter de helft der kosten zal dragen van +de in de stad aan te leggen sterkten en van de bezetting daarbij +noodig.] + +Na een kamp van 150 jaren heeft de taaie volharding der poorters +gezegevierd over de woeste kracht der edelen. + +Hoe ging het nu met Rotterdam? + +Zwaar was de stad gestraft geworden voor haar zorgeloosheid. Groot waren +de verwoestingen, aangericht tijdens het verblijf der Hoekschen; vele +menschenlevens vielen te betreuren. Heel wat poorters, en juist de meest +gegoeden, hadden de stad verlaten, vele anderen waren door de duurte der +levensmiddelen en door den stilstand van alle handel, scheepvaart en +nijverheid tot den bedelstaf gebracht. + +En of de stad hierdoor nog niet genoeg getroffen was, werd haar door +Maximiliaan nog een schatting van 26000 Rijnsche guldens[7] opgelegd. +Dat was de prijs, waarvoor de plundering werd voorkomen. + +[7] Een Rijnsche gulden had een waarde van f 2.625. + +Het ging in onze verarmde stad niet gemakkelijk een zoo groote som +bijeen te brengen. Om de door de stadsregeering opgelegde belasting te +kunnen voldoen, moesten velen hun kostbaarheden verkoopen; de schatten +der kerk, ja zelfs 1700 bedden, werden verkocht en toen was nog slechts +de helft der som bijeen. Gelukkig gaf Maximiliaan voor de andere helft +uitstel en schold in 1496 zelfs het nog onbetaalde gedeelte kwijt. + +Daar gebleken was, dat de verdediging aan de Noordzijde het zwakst +gevoerd was, werd bevel gegeven de stad aan deze zijde te verkleinen. +Duizend schreden in de lengte en 300 in de breedte zag Rotterdam van +zijn grondgebied afgaan. Natuurlijk moest hiervoor de stadsgracht +worden verlegd, wat weer veel geld kostte. + + »'t Kabeljaeuws beleg had alles schots verkurven, + De Rotterdamsche Schie was t'eenemael bedurven, + En moest hergraven zijn«. + +De Delftsche Poort en andere verdedigingswerken, die veel hadden +geleden, eischten herstelling. Geen wonder, dat er vele jaren verliepen, +voor de stad zich van de toegebrachte slagen had hersteld. + +Thans is de naam van Jonker Frans aan een drukke winkelstraat verbonden. +Nog steeds herinnert de dappere jongeling ons daardoor aan zijn +heldendaden, maar tevens ook aan al de ellende, die hij over onze stad +gebracht heeft. + + + + +5. De St. Laurenskerk. + + +Jongens, jongens, als die eens vertellen kon, wat er al gebeurd is in +den tijd, dat zij daar staat, wat zouden we dan een massa te hooren +krijgen. De Groote Kerk toch is het alleroudste gebouw in Rotterdam; al +vijf eeuwen staat ze daar op dezelfde plaats en hoe lang zal ze den tand +des tijds nog wel kunnen doorstaan? Ze ziet er nog niet naar uit, dat ze +al vijfhonderd jaar allerlei stormen getrotseerd heeft en toch is dat +zoo. + +In het begin der 15de eeuw was Rotterdam nog maar een klein plaatsje +met niet meer dan 1200 huizen--op 1 Januari 1911 waren er 45751 +gebouwen, die 94870 woningen bevatten. Onder de regeering van Graaf +Albrecht heerschten er rust en welvaart in deze gewesten. Ook Rotterdam +profiteerde van die rust en ging goed vooruit. De poorters wenschten +een bedehuis te bezitten, hetwelk wedijveren kon met dat der omliggende +plaatsen, ja, als het kon, de kerken uit den omtrek overtreffen. Dat +was geen kleinigheid voor zoo'n kleine plaats, maar de geheele burgerij +was vol moed het grootsche plan uit te voeren. Hoe aan het geld voor +den bouw te komen? Vele burgers schonken vrijwillige bijdragen; wie +als poorter zich binnen de muren der stad vestigde, moest 3000 steenen +leveren voor den kerkbouw. Heel wat opgelegde boeten kwamen het +bouwfonds ten goede; allerlei belastingen werden ten bate van den +kerkbouw aangewend. Ofschoon het geld voor den bouw der geheele kerk +nog lang niet bij elkaar was, begon men toch met moed en hield zich +overtuigd het tot een goed einde te zullen brengen. + +In 1409 werd de eerste spade in den grond gestoken; in 1412 werd de +eerste steen gelegd; in 1426 kon een deel der kerk in gebruik genomen +worden. + +[Illustratie: S. Laurentius Martyr.] + +Volgens Katholieke gewoonte werd zij aan een Heilige gewijd en wel aan +den Heiligen Laurentius. Bij zijn leven was Laurentius een der zeven +diakenen of armverzorgers der kerk van Rome, onder Paus Sixtus II. +Toen deze Paus op bevel van Keizer Valerianus gevangen genomen werd, +begeleidde Laurentius hem naar de strafplaats. Daar werd hem door den +Prefect van Rome bevolen alle rijkdommen der Kerk, welke hij onder zich +had, uit te leveren. Laurentius vroeg drie dagen uitstel om aan het +bevel gevolg te kunnen geven; hij verkreeg dit, verkocht in dien tijd +alle kostbaarheden en verdeelde de opbrengst onder de armen. Toen de +Prefect na drie dagen bij hem kwam om de schatten in bezit te nemen, +toonde Laurentius hem een aantal armen en gebrekkigen en zei: »Ziedaar +de schatten der kerk«. Volgens de overlevering was de Prefect over deze +handelwijze zoo vertoornd, dat Laurentius gegeeseld en op een rooster +levend verbrand werd. Onder de regeering van Keizer Constantijn den +Grooten werd op de plaats, waar Laurentius begraven werd, een der zeven +patriarchale zuilenkerken van Rome gebouwd. + +De naamdag van den Rotterdamschen beschermheilige, 10 Augustus, wordt +nog ieder jaar herdacht; vroeger met groote plechtigheid. Na het einde +der Hoogmis trok een processie, waaraan aanvankelijk slechts +geestelijken, maar later ook de schutters en ambachtsgilden deelnamen, +door de versierde straten. + +Evenals met zooveel oude kerken het geval geweest is, is ook onze +Sint-Laurenskerk niet achter elkaar afgebouwd. Nu eens ontbrak het +aan geld om verder te bouwen, dan weer maakten de Hoekschen met hun +kaperschepen het den Rotterdammers zoo lastig, dat zij wel aan wat +anders te denken hadden, dan aan den opbouw van het bedehuis. Eerst +tegen het einde der 15de eeuw kon men zeggen, dat het gebouw voltooid +was. Bijna een eeuw lang was men met groote tusschenpoozen bezig geweest +het trotsche gebouw, dat wij nog dagelijks kunnen aanschouwen, te doen +verrijzen. De Kerk was voltooid, maar de toren nog niet. In 1449 was +men met den bouw hiervan begonnen. Aanvankelijk was hij door een smal +watertje van de kerk gescheiden. Het hoogheemraadschap van Schieland had +nl. bezwaar gemaakt »de Sluysvliet« te dempen, daar er niet voor een +goede afwatering kon gezorgd worden. Doch in 1460 geloofde men, dat +het dempen van het watertje geen overwegend bezwaar zou opleveren. Het +schip der kerk werd nu zoover verlengd, dat kerk en toren één geheel +uitmaakten. Op het einde der 15de eeuw was men met den torenbouw nog +niet verder gevorderd, dan tot het dak der kerk. Eerst in 1548 werd de +toren belangrijk verhoogd; een eeuw later, in 1645 nog eens, zoodat hij +toen zijn tegenwoordige hoogte bereikte. Oorspronkelijk bestemd voor den +dienst der Roomsch-Katholieken, ging de kerk, na de Hervorming in deze +gewesten, in 1572 aan de Hervormden over. Sedert dien is zij in het +bezit der laatsten gebleven. + +[Illustratie: Aert van Nes.] + +Het mooiste gedeelte van de Kerk is het koor; het was oorspronkelijk dan +ook bestemd de aandacht der talrijke bezoekers te trekken. Immers, daar +stond eens het hoogaltaar, waar de plechtigste missen werden gehouden. +Het fraaie koperen hek, dat het koor sinds 1715 afsluit, is door den +kopergieter F. van Douwe vervaardigd en kostte niet minder dan de voor +dien tijd kapitale som van 32000 gulden. + +In het koor liggen verschillende beroemde personen begraven; o. m. Aert +van Nes, de rechterhand van admiraal De Ruyter, die meer dan 50 jaren +lang--van 1637 tot 1692--het land zijn diensten heeft bewezen. Was hij +op het veld van eer gesneuveld, wellicht had men voor hem ook een +sierlijk monument opgericht, evenals voor Witte Cornelisz. de With, +wiens graftombe ten zuiden van het koor te vinden is. + +Tot blijvende gedachtenis aan dezen zeeheld, die van 1579 tot 1658 bijna +onafgebroken de zee bevaren heeft en in 1658 in de Sont sneuvelde, werd +in 1660 deze schoone graftombe opgericht. Het geharnaste beeld van den +held ligt uitgestrekt op een sierlijke lijkbus, waarvoor twee kinderen +een keurige afbeelding ontrold houden van den zeeslag, waarin hij het +leven liet. Aan de voeten staat de geopende, gepluimde helm. Tusschen +twee gevlamde marmeren kolommen vinden we den aardbol, daarachter den +steen, die in gouden letters den roem en de bedrijven ter zee van den +»Kregel Mennoniet«[8] in het Latijn vermeldt. Links van den steen staat +de zeegod Neptunus, met den drietand in de hand en een dolfijn aan zijn +voeten; rechts zien we den krijgsgod Mars, met den haan als zinnebeeld +der waakzaamheid. De twee kinderen boven houden het wapenschild van +W. C. de With vast. Evenals zoovele geslachtswapens is ook dit in den +Franschen tijd weggehakt. Het bestond uit drie geknotte vogels door een +kroon gedekt. Op de kolommen rust een kroonlijst; daarop bevinden zich +de wapenschilden van ons land, dat van Rotterdam en dat der Admiraliteit +van Holland en West-Friesland, waarvan De With in 1637 vice-admiraal +geworden was. Tusschen deze wapens bevinden zich twee beelden, de +Zeevaart en de Faam voorstellende. Vlaggen, wimpels, scheeps- en +krijgstuig voltooien het geheel, dat door den beeldhouwer Ricx +vervaardigd werd en door een ijzeren hek omgeven is. + +[8] Welke geest W. C. de With als knaap reeds bezielde, blijkt uit het +feit, dat hij zich op tienjarigen leeftijd zonder toestemming zijner +ouders, die Mennist waren, liet doopen, daar de jongens op school hem +dikwijls plaagden, dat hij als Doopsgezinde niet mocht vechten of +terugslaan. + +[Illustratie: Graftombe van Witte Cornelisz. de With.] + +In de Metselaarskapel, achter de tombe van De With, hangt een schilderij +met het onderschrift »gebouwd op het fondament der apostelen en +profeten«. Op het schilderstuk zien wij een burcht, waarvoor kinderen +de attributen van het metselaarsvak opheffen. Beneden vinden we +de zerk, die het stoffelijk omhulsel van Johan de Liefde dekt, die +als vice-admiraal in den zeeslag bij Kijkduin (1666) sneuvelde. +In de daarachter liggende Schoenmakerskapel is Johan van Brakel, +schout-bij-nacht van Holland en West-Friesland, die in 1690 tegen de +Franschen sneuvelde, begraven. De wit marmeren zerk draagt het volgende +opschrift: + + Hier rust d' Heer Johan van Brakel + Schoudt bij Naght van Hollandt en West-Vrieslandt + geschooten in de bataelje tegen de France Koninghs vloot + den 10 Julius 1690. + +[Illustratie: Johan van Brakel.] + +Tegen den muur prijkt het borstbeeld van den zeeheld, eveneens van wit +marmer. De buste is door een lauwerkrans omgeven. Daaronder vinden we +een Latijnsch bijschrift en het volgend Hollandsch gedicht: + + Door ketens, donders, loot en staal en bliksemstraalen + Te vliegen, en een roof op 's vijands grond te haalen, + Was Brakels werk, die zijn triomf rukte uit den brand + Zijn naam en krijgsdeugd eert zijn graf en Vaderland. + +[Illustratie: Graftombe van Egbert Meeuwisz. Kortenaer.] + +Als pendant van de graftombe van W. C. de With, vinden we links van +het koor het monument van Egbert Meeuwisz. Kortenaer, die in 1665 bij +Lowestoff tegen de Engelschen sneuvelde. Op de tombe ligt het beeld van +den dapperen held in wit marmer uitgehouwen. Zijn hoofd rust op een +gevlochten matras; den bevelhebbersstaf houdt hij in de handen geklemd. +De verminking aan het linkeroog en de rechterhand, waarvan het +grafschrift spreekt, is duidelijk te zien. Aan de voeten merken wij +weer den gepluimden helm en achter het beeld een zegetronk met een +sierlijken lijfrok behangen, die op den linkerarm een schild, vroeger +het familiewapen vertoonende, draagt. Vier ranke, wit marmeren pilaren +dragen het zwarte frontespice met het wapenschild der Generaliteit, een +kroon en twee kruiswijs liggende ankers. Op de kroonlijst vinden we weer +een Latijnsch opschrift. Op de tombe zelf lezen we het bekende gedicht +van Gerard Brandt: + + De Heldt der Maes, verminckt aen oog en rechterhandt + En echter 't oog van 't roer, de vuyst van 't Vaderlandt + De groote Kortenaer, de schrick van 's vijants vlooten + D' ontsluyter van de Sondt, leyt in dit graf beslooten. + +Tal van vlaggen en ander oorlogstuig voltooien weer het geheel, dat door +den beeldhouwer Verhulst vervaardigd, in het laatst van 1669 werd +opgericht. + +Wel niet aan een of ander zeegevecht, maar toch aan een belangrijke +gebeurtenis uit onze geschiedenis herinnert het Julianaraam, dicht +bij de graftombe van Kortenaer. Dit is ter blijvende gedachtenis +aan de geboorte van prinses Juliana opgericht. Het geeft ons Koningin +Wilhelmina met de kleine Prinses te zien; Prins Hendrik staat naast haar +onder het baldakijn, waarover de »Oranjezon« haar stralen op de +jonggeborene schiet. + +Rotterdams stedemaagd wordt gevolgd door de Zeevaart, de Binnenvaart, +den Koophandel en de Industrie en brengt Hare Majesteit hulde; een page +draagt het wapen der stad, terwijl Fortuna haar gaven voor den troon +nederlegt. + +Op den achtergrond ziet men de Maas met de stad in het verschiet; +tusschen de wolken slingert zich een lint met de woorden: »Wilhelmus van +Nassauwe ben ick van Duytschen bloedt«. + +Op de onderste helft vinden we de wapens van het Huis van Oranje, van +Prins Willem I tot Koningin Wilhelmina ter eener zijde, aan den anderen +kant de wapens der elf Provinciën. Tusschen deze verschillende wapens +staat de opdracht: + +»Ter herdenking van de geboorte van H. K. H. Juliana, Louise, Emma, +Marie, Wilhelmina, Prinses van Oranje-Nassau, Hertogin van Mecklenburg, +enz. enz. den 30sten April 1909«. + +Hoewel er in de Kerk nog heel wat geschiedkundige herinneringen door de +opschriften op de zerken kunnen gewekt worden, willen wij het hierbij +laten om nog een kort oogenblik te verwijlen bij den fraaien preekstoel, +door het doophek omringd en in 1707 vervaardigd. De balustrade der trap +is met mooi houtsnijwerk versierd. De glorie der kerk is en blijft +echter het orgel, een der grootste van ons land. Reeds lang voor dat +de Sint-Laurens voltooid was, bezat de kerk een orgel. In het laatst +der 18de eeuw bleek een nieuw instrument dringend noodig te zijn. De +Fransche tijd was evenwel niet geschikt om het groote werk te bevorderen +en eerst in 1828 was het orgel voltooid. In 1845 is het hersteld en +vergroot met een vierde klavier. + +Enkele jaren geleden heeft het belangrijke herstellingen ondergaan. +De reusachtige pijpen in het front zijn 32 voet hoog, de grootste dier +pijpen (in het geheel zijn er ruim 5000) weegt 500 pond. De engel met de +bazuin is 5 Meter hoog. Een voetstuk met twaalf marmeren zuilen draagt +het orgel, dat 126000 gulden gekost heeft. + + Hier volgt nog een vertaling der Latijnsche opschriften in de les + genoemd: + + 1. Op het grafmonument van Egbert Meeuwiszoon Kortenaer: + + »Voor den onvergelijkelijken held Egbert Meeuwisz. Kortenaer + hebben de Edelmogende Heeren der Admiraliteit van de Maas dit + gedenkteeken van heldendeugd en roemrijken dood gesticht«. + + 2. Op het grafmonument van Witte Cornelisz. de With: + + »Aan de verdiensten en onsterfelijkheid van den Ridder Witte + Corneliszoon de With«. + + + + +6. Een ramp op de Maas. + + +Het is in de laatste dagen van Februari van het jaar 1511. Reeds meer +dan drie maanden heerscht er zoo'n strenge vorst, dat alle scheepvaart +gestremd is en de rivieren met een dikken ijsvloer bedekt zijn. Ook +de Maas is door den wintervorst in boeien geklonken en waar anders de +vlugge zeilers het breede, haast onafzienbare, watervlak tusschen Blaak +en Overmaaschen oever stoffeeren, zien wij nu de Rotterdammers op de +gladde ijzers zwieren. + +Zóó hecht en sterk is de ijsspiegel, dat hij zelfs tenten en +uitstallingen van allerlei grootte en zwaarte kan dragen. Sleden en +vrachtwagens met honderden ponden beladen, wagen zich zonder vrees op +het gestolde watervlak. Een ondernemende hoefsmid heeft voor de St. +Laurenspoort zijn werkplaats opgericht en zet de paarden scherp, zoowel +van den vrachtboer als van den gegoeden stedeling, die zich in zijn +slede over de baan laat voeren. Hier en daar zien wij zelfs kolfbanen +afgebakend, en verlustigen de poorters zich met dit geliefde, oude +volksspel. + +Sinds het laatst van November reeds, kan men dagelijks van dit +schilderachtig en levenslustig tafereel genieten. + +Thans echter schijnt er een eind aan te zullen komen. Een krachtige +Noordwestenwind is opgestoken, een sterke dooi ingevallen. De opgestuwde +wateren hebben de metalen ijskorst reeds hier en daar doen barsten. + +De Vroedschap roept de poorters door klokgeklep voor het Stadshuis +en laat mededeelen, dat alle kramen en verdere opstallen van de Maas +verwijderd moeten worden. Het sterk opgestuwde water kan in zijn wilden +loop ieder oogenblik den ijsvloer verbreken en medevoeren. + +Niet allen helaas nemen den welgemeenden raad van het stadsbestuur +ter harte. Een groote menigte geestelijken maakt zich zelfs op tot een +tocht over de rivier. Wat mag het wel zijn, dat deze vrome mannen het +waarschuwend woord van hun Overheid in den wind doet slaan? Is het de +zucht tot genot, die hen nog een laatsten keer van het ijsvermaak wil +doen genieten? Geenszins, vrome ijver drijft hen, niettegenstaande den +ingevallen dooi, dezen reeds lang van te voren beraamden tocht te +ondernemen. + +Aan den overkant der Maas ligt het nederig dorpje Charlois in het +ambacht van dien naam. Het is aldus genoemd naar den heer van Charollois +(Karel den Stouten), die de »concessie« tot bedijking heeft verleend. +Het aan St. Clemens gewijde bouwvallige houten kerkje is thans van steen +opgetrokken en het kerkgebruik eischt een hernieuwde inwijding. Daarom +trekt men in plechtigen optocht over de reeds dooiende ijsvlakte. Luid +klinken de lofzangen der vrome geestelijken en koorbroeders, omstuwd +door een ontelbare menigte, die mee optrekt. De wind giert en het ijs +is reeds allerwege met water overdekt. Haast is men op de plaats van +bestemming gekomen. Maar hoor, wat is dat! Welk een machtig geluid, dat +de angstkreten der processie overstemt! De broze ijsvlakte waggelt onder +de voeten van de bijna 5000 menschen, die zich juist boven een draaikolk +bevinden, waardoor de ijskorst niet zoo hecht en sterk is, als op andere +plaatsen. Schrik en ontzetting teekenen zich op ieders gelaat. Daar +scheurt met een donderend geluid het ijs van een, in wilde vaart worden +menschen en ijsschollen door het van zijn boeien ontslagen water +medegevoerd. Ruim 4000 menschen vinden hun graf in »de Monnikkenput«; in +weinige oogenblikken is geheel Rotterdam en omstreken in diepen rouw +gedompeld. + +Eén groot graf heeft men voor de talrijke slachtoffers van de ramp +gegraven. Nabij den Sluisjesdijk, aan den weg naar Pernis, vonden ze hun +laatste rustplaats. + + + + +7. Erasmus. + +1467-1536. + + + De achtbre wijsheit zelf knielt neer + Voor Uw grooten Desideer. + +Ieder onzer kent wel den grijzen monnik op de Grootemarkt, die, zonder +zich te storen aan het geroezemoes der groentevrouwen vòòr hem, of het +ratelen van den trein àchter hem, aandachtig in zijn boek staat te +lezen. Gedurende al de jaren, die over hem zijn heengegaan--en dat zijn +er heel wat--heeft hij geen oog opgeslagen. + + * * * * * + +Desiderius Erasmus Rogerii, of Erasmus Roterodamus, zooals hij zich +schreef, werd ± 1467 in het huisje in de Wijde Kerkstraat, dat later +naar hem het Erasmushuisje genoemd is, geboren. Dit gebouwtje bestaat +reeds sinds lang niet meer, maar toch kunnen we ons nog een denkbeeld +vormen van het uiterlijk. Men heeft nl. de gelukkige gedachte gehad den +vroegeren gevel in zijn oorspronkelijken vorm tegen het daar nu staande +huis aan te bouwen. Om de illusie nog volkomener te maken, heeft men ook +een luifel en den klopper, waarvan vroeger haast alle huizen voorzien +waren, aangebracht. + + * * * * * + +Den 27sten September 1549 was er in onze stad een aanzienlijk gezelschap +bijeen. Philips van Spanje, de latere Philips II, en zijn tante Maria +van Hongarije, de Landvoogdes, die met een aanzienlijk gevolg de +Nederlanden doorreisden, vereerden ook Rotterdam met een bezoek. +De tweeëntwintigjarige Prins, die deze reis op verlangen van zijn +vader deed, om kennis te maken met zijn toekomstige onderdanen, werd +feestelijk ingehaald. De geheele versierde stad jubelde den hoogen gast +het welkom tegen. De huizen waren behangen met lakens van verschillende +kleuren, voornamelijk rood en wit. Op alle waren de letters P. P. +aangebracht, wat de dubbele beteekenis had van: »Aan Prins don Philips« +en »Padre de la Patria«, dit is »Aan Prins Philips, den Vader des +Vaderlands«. De burgemeesters, toen twee in getal, beijverden zich den +Prins volgens rang en stand te ontvangen. Ze leidden hem door de kwistig +getooide straten, tusschen twee rijen poorters, die, naar Zuidelijk +gebruik, met brandende fakkels in de hand stonden. Toen de stoet op +de plaats kwam, waar nu de Grootemarkt is, maar destijds nog voor het +grootste deel water was, werd er halt gehouden. Hier wachtte Erasmus, de +geleerde en beroemde Rotterdammer, den Prins op en overhandigde hem een +welkomstgroet, geschreven in de taal der geleerden, het Latijn, en +vertaald aldus luidende: + +»Desiderius Erasmus aan Filips van Bourgondië, Prins van Spanje. +Rotterdammer zijnde, heb ik wel willen toonen, dat ik mijne medeburgers +niet verlaat. Op hun verzoek heet ik U, doorluchtige Prins, welkom +binnen onze wallen, en ik beveel dit volk aan in Uwe genegenheid en +bescherming. Allen huldigen U, o Keizerszoon, als Heer en kennen geen +grooter geluk«. + +Philips betoonde zijn tevredenheid, door onder de saamgestroomde menigte +handenvol geld te strooien, wat denkelijk eveneens de goedkeuring onzer +voorvaderen wegdroeg en voor de koninklijke bezoekers een amusement te +meer was. + +De Prins kon Erasmus zelf niet danken voor zijn welkomstgroet, evenmin +als deze den keizerszoon den volgenden morgen in zijn nederige woning +kon rondleiden, toen Philips na de godsdienstoefening in de St. +Laurenskerk te hebben bijgewoond, een gang deed naar het geboortehuis +van Erasmus en dit woninkje bezichtigde. De groote geleerde toch was +reeds in 1536 te Bazel gestorven en met veel statie in de hoofdkerk +begraven. Nog wijst een gedenkteeken, door zijn vereerders opgericht, +de rustplaats aan van den grooten denker. En hoe kon Erasmus dan den +vorigen dag Philips verwelkomen, zult gij vragen? Het zal u duidelijk +zijn, als we zeggen, dat de feestredenaar van ..... hout was. + + * * * * * + +Zooals we zagen, werd Erasmus ± 1467 te Rotterdam geboren. Zeer kort +daarna verliet hij deze stad, waar hij nooit meer is teruggekeerd. + +[Illustratie: ERASMVS ROTERODAMVS.] + +Gouda werd zijn woonplaats, waar hij zijn eerste opvoeding en +onderwijs genoot. Daarna woonde hij te Utrecht en kwam in 1478 te +Deventer op de Fraterschool. Reeds als kind blonk hij zoo zeer uit door +schranderheid, ijver en leerlust, dat hij zich op twaalfjarigen leeftijd +door een beroemd persoon hoorde toevoegen: »Ga zoo voort, eenmaal wordt +gij een groot man«. En hij heeft zijn leermeesters niet teleurgesteld; +integendeel, hij heeft hun stoutste verwachtingen overtroffen. Als groot +geleerde heeft hij zich een naam gemaakt, die nu nog in alle beschaafde +landen met eere wordt genoemd. De boeken, die hij heeft geschreven, zijn +in vele talen overgezet en worden thans nog gelezen en bewonderd. »De +lof der zotheid« is zijn bekendste werk. + +Als monnik heeft hij een tijdlang in een klooster te Stein bij Gouda +doorgebracht, waarna hij in verschillende landen, o. a. Zuid-Nederland, +Frankrijk, Engeland, Italië en Zwitserland reisde en studeerde, zich +steeds grooter naam als geleerde verwervende. Koningen en Keizers +overlaadden hem met gunsten en eerbewijzen, en bij zijn bezoeken aan +verschillende plaatsen werd hij gevierd, als was hij van koninklijken +bloede. Als een bewijs, dat men den grooten geleerde nog steeds eert, +kan het bericht in Engelsche bladen dienen, dat de toren van de +Anglikaansche Kerk te Aldington voltooid is en daarmede een werk, dat +ondernomen werd ter eere van Erasmus, die korten tijd rector van die +gemeente is geweest. Het geld voor dezen toren, die men vier eeuwen +geleden begon te bouwen en in 1911 eindelijk voltooid is, werd +bijeengebracht door vereerders van Erasmus over de heele wereld. + +Al had hij na zijn prille jeugd Rotterdam nooit meer betreden, +hij noemde zich toch steeds Erasmus Roterodamus; hij maakte zijn +geboortestad, die aldus in zijn roem deelde, tot ver over de +landsgrenzen bekend, en het is dus in de Rotterdammers te prijzen, dat +ze 13 jaar na zijn dood den grijzen geleerde nog eens ten tooneele +voerden, om als een waardige zoon van zijn vaderstad den Prins te +verwelkomen. + +Wat nu echter met het houten beeld gedaan? Opbergen tot er zich weer +een feestelijke gelegenheid voordeed? Onze voorouders wisten beter. +Ze plaatsten het op de brug, die over het Steiger gelegd werd en aldus +het West-Nieuwland met de Hoogstraat verbond. Op deze brug werd markt +gehouden, zoodat de man, die bij zijn leven steeds de stilte en de +eenzaamheid zocht, in Rotterdam althans deze nooit heeft gekend. Want al +meer dan 300 jaren is hij getuige geweest van het bedrijvige marktgewoel +vóór hem. + +Niet lang duurde het, of regen en wind hadden het houten beeld verteerd. +Men was echter reeds te zeer gehecht aan en te trotsch op dezen +beroemden stadgenoot om hem voortaan niet meer in zijn midden te +wenschen. Daarom verrees er in 1557 een beeld van steen, dat beter tegen +den tand des tijds bestand was en het tot 1622 uithield. Toen werd door +den beroemden beeldhouwer Hendrik de Keyser--naar wien de Hendrik de +Keyserstraat is genoemd--een nieuw beeld van koper vervaardigd. Dit +metalen gietsel heeft de eeuwen getrotseerd en staat nog ongeschonden +op de Grootemarkt. + +Wanneer de ernstige man eens spreken kon, wanneer hij zijn eigen +lotgevallen en die van zijn stad eens kon verhalen, ge zoudt wat hooren. +Hij zou u vertellen van al de veranderingen, die in zijn onmiddellijke +omgeving hebben plaats gegrepen; hoe langzamerhand mèt de stad, ook zijn +terrein, de Markt is gegroeid; hoe de eenvoudige houten brug, waarop hij +eerst een plaatsje kreeg, is geworden tot het breede terrein van heden. +Hij zou u wat weten te vertellen van al de Rotterdammers, die hij aan +zijn voeten heeft zien spelen, groot worden en heengaan. En wanneer +de geleerde eens van eigen lijden en strijden ging verhalen! Dan zou +hij u spreken over de woeste Spanjaarden, die hem in 1572 beschoten, +verminkten en ten slotte te water wierpen, hoe hij later weer is +opgehaald en opnieuw zijn oude plaats verkreeg. Hij zou het +tegenwoordige geslacht zeker ook danken, dat het hem met rust laat en +'s zomers niet meer blank poetst, want hij schaamt zich zijn oud gewaad, +dat bij zijn ernstig uiterlijk past, niet. Met smart zou hij u spreken +van den Franschen tijd; hoe hij er getuige van is geweest, dat daar voor +hem de brooddronken Rotterdammers hand in hand met de Franschen om den +vrijheidsboom dansten; van de daarop gevolgde vernedering, die zijn +vaderstad ondervond; van den handel, die verliep; de industrie, die +kwijnde; de armoede, die heerschte; hoe hij zelf in angst en beven +verkeerde, toen Napoleon, bij zijn bezoek aan Rotterdam, hem, den man +des vredes, tot kanonnen had willen gieten; van zijn dankbaarheid, toen +vermogende stadgenooten dit gevaar door betaling van een aanzienlijke +som gelds wisten te bezweren. En zeker zou hij u met fierheid verhalen, +hoe hij, na de jaren van vernedering te hebben medegemaakt, zich op een +morgen, met de oranjekleur getooid, aan zijn medeburgers vertoonde, hoe +hij door zijn tweeregelig versje: + + Durft niemand nog Oranje dragen, + Ik durf mijn grijzen kop wel wagen, + +een der eersten was, die den Franschen dwingeland openlijk durfde +trotseeren. + + + + +8. Anneken Jans. + + +Nadat Maarten Luther in 1517 de 95 stellingen aan de slotkerk te +Wittenberg had aangeplakt en daarmee openlijk met de Roomsch-Katholieke +kerk en leer had gebroken, sloten zich velen, die slechts op een +voorganger hadden gewacht, bij den Hervormer aan. + +Begon de Hervorming in Duitschland, als een niet te keeren stroom drong +ze voort over de grenzen. Weldra waren er ook in ons land velen, die, +hetzij openlijk, hetzij in het geheim, de nieuwe leer beleden. + +De veranderingen, die Luther en zijn volgelingen wilden invoeren, +bepaalden zich tot den godsdienst. Andere Hervormers echter wilden niet +alleen de kerk, maar ook de maatschappij volgens hun inzicht inrichten; +ze droomden zich onder meer een samenleving in gemeenschap van goederen. + +Onder Jan Mathijszoon van Haarlem en Jan van Leiden wisten deze +godsdienstige dweepers--Wederdoopers werden ze genoemd, omdat zij +zich voor de tweede maal lieten doopen--Munster in Duitschland in +hun macht te krijgen. In deze stad ging men nu leven volgens de door +hen verkondigde denkbeelden. Er werden daar echter, zoowel door de +voorgangers als de volgelingen, zulke buitensporigheden en wreedheden +bedreven, dat ze terecht als gevaarlijk voor de maatschappelijke orde +werden gebrandmerkt. Geen wonder dan ook, dat de aanhangers dezer leer +aan felle vervolgingen blootstonden. Te vuur en te zwaard werden ze +vervolgd; want, werden àlle afvalligen gevaarlijk geacht, de secte der +Wederdoopers in dubbele mate. Wel waren er onder hen stille en bedaarde +menschen, die al gelukkig geweest zouden zijn, indien ze ongemoeid +hun nieuwe leer hadden kunnen belijden en verkondigen, maar in de +vervolgingen, waaraan ze blootstonden, maakte dit geen onderscheid: ze +waren allen des doods schuldig. Velen van hen zijn op gruwelijke wijze +ter dood gebracht. Ook in Rotterdam hebben enkelen terecht gestaan. Van +één dezer strafoefeningen willen wij hier wat verhalen. + + * * * * * + +Het is 24 December 1538. Zoo juist zijn twee vrouwen, die de Delftsche +poort uittraden om met de schuit naar Delft te vertrekken, aangehouden. +Ze zijn dezen morgen met den vrachtwagen van het Kralingsche Veer +gekomen en hebben de onvoorzichtigheid begaan onderweg een lied te +zingen, dat geen twijfel liet, of ze behoorden tot de secte der +Wederdoopers. Een reiziger heeft enkele klanken opgevangen en spoedig is +zijn besluit genomen. De 50 Carolusguldens[9], die op het aanbrengen van +een ketter gesteld zijn, wil hij verdienen. Als de vrouwen, waarvan de +jongste met een knaapje op den arm, zich na eenig oponthoud in de stad, +te voet naar de Delftsche schuit begeven, snelt hij naar den Baljuw +Minnebeek, wien hij zijn ontdekking mededeelt. Enkele »rakkers« worden +den verklikker medegegeven en weldra zijn de beide weerlooze, doodelijk +verschrikte vrouwen aangehouden. Nog denzelfden avond worden ze ten +huize van den baljuw, voor dezen en de vier schepenen geleid. Daar +hooren wij de ondervraging, de namen en ook de bekentenis, dat zij tot +de gehate secte behooren. De oudste is Christina Michiel Barents uit +Leuven, oud 50 jaar, de jongste Anneken Jans uit den Briel, 28 jaar oud. +In plaats door ontkenning te trachten haar leven te redden, bekennen zij +onbeschroomd tot de Wederdoopers te behooren. Met geestdrift, die haar +rechters niet kunnen begrijpen, roept de jongste der vrouwen uit: »Gij +hoort het, wij bekennen ons geloof, omdat het geen misdaad is, maar een +eeuwige eere, dat men wordt waardig gekeurd om de martelkroon te dragen +ter eere Gods, tot verheerlijking van dien Heer, die in der Eeuwigheid +woont, Wiens oogen ons gadeslaan en Die ons roept tot een oordeel der +wereld en tot Zijnen en onze glorie, Amen«. + +[9] 1 Carolusgulden = f 1,675. + +Thans is haar vonnis geveld. Ze zullen beiden den waterdood sterven. + +Een maand is voorbijgegaan. Het is de 23ste Januari 1539 en het uur +der voltrekking van het vonnis heeft geslagen. Beide vrouwen zullen +verdronken worden buiten het Hofpoortje, waar de Rotte en Schie te zamen +vloeien[10]. Naargeestig luidt de klok op dien somberen Januarimorgen. +Bleek en verzwakt, de hoofden ontbloot, in het grauwe gewaad der +boetelingen, de verkleumde handen wringende in doodelijken angst, treden +ze nader. Achter haar loopen de beul en zijn knechten, niets dragende +dan twee zakken en eenige koorden. + +[10] Het tegenwoordige Hofplein, in 1829 gedempt. + +De beul is gekleed in den bloedrooden mantel en heeft een witte twijg in +de hand: het symbool der gerechtigheid. + +Daar achter treden eenige geestelijken, die de ter dood veroordeelden +straks woorden van moed en troost zullen toespreken, en baljuw en +schepenen, allen plechtig in het zwart gekleed. + +Zoo treedt de droeve stoet den Oppert in, omstuwd door een groote +menigte, die getuige wil zijn van de terechtstelling. Hier en daar +hooren wij een afkeurend gemompel tegen de goddelooze ketters[11], maar +ook treffen ons oor uitingen van medelijden met de twee ongelukkigen, +die, ten doode gedoemd, zich met wankelende schreden naar haar kille +graf voortsleepen. Vooral de jongste wekt het medelijden op. Haar kind, +een knaapje van nog geen twee jaren, houdt ze krampachtig in de armen +gekneld. Met smeekenden blik keert ze zich tot de burgers en roept: +»Goede lieden, in den naam Gods en ons aller Verlosser, op Wiens genade +ik hoop, maak mij het sterven licht door dit arm, onschuldig kind tot u +te nemen en op te voeden, in eere en in de vreeze Gods! Dit geld, alles +wat ik nog bezit, zij het uwe, en Gods zegen zal er op rusten en uw werk +is welgevallig in Zijn oog! Mannen, vrouwen, moeders als ik, moet ik dan +sterven, sterven en mijn kind nalaten in handen van hen, die wellicht +den zoon van de wederdoopster zullen mishandelen en haten om mijnentwil. +Genade alleen voor hem; dit geld is toereikend voor zijn onderhoud! Is +er dan niemand onder u allen? niemand! niemand! O mijn God, dit is de +zwaarste beproeving!----de zwaarste!« + +[11] Zoowel mannen als vrouwen werden ketters genoemd. + +Iedereen is diep bewogen, maar geen arm strekt zich uit naar het +hulpeloos jongske. Zou er dan niemand zijn, die den moed heeft het kind +van een kettersche tot zich te nemen en daarmee zich aan het gevaar +bloot te stellen, zelf voor een afvallige te worden aangezien? + + »Daar drong een man de drommen door, + Een schaamle bakkersknecht; + Hij gaf zijn hart alleen gehoor + En stapte voor 't geregt. + Dit bloedje heeft geen maag of vrind; + Ik ben niet rijk, maar geef mij 't kind, + Vijf spruiten schonk mijn Machteld mij, + Daar kan een zesde bij«! + +Het gelaat van de ter dood veroordeelde moeder wordt door een laatsten +vreugdeblos overtogen. Nog eens kust ze hartstochtelijk het weenende +knaapje en geeft het daarna over aan den menschlievenden bakker, +zeggende: »O, dat loone u God, brave man! volg mij, tot daar, dáár«! + +[Illustratie: Anneken Jans reikt haar kind over aan bakker De Lint.] + +En voort gaat de droeve stoet weer, het Hofpoortje uit. De schuit, die +de vrouwen tot midden op het water zal brengen, ligt reeds gereed. +Christina Barents wordt er opgebracht; de beul werpt haar een wijden +zak over het hoofd en bindt dezen dicht. De beulsknechten doen hun +plicht.... een kreet weerklinkt, een doffe plomp en de ongelukkige heeft +haar straf ondergaan. + +Thans is het de beurt van Anneken Jans. Nogmaals drukt de moeder haar +lieveling aan het hart. Ze is gereed haar vonnis te ondergaan. Maar wat +is dat? Vanwaar dat gekraak en angstgegil? Het brugje buiten de poort, +propvol met nieuwsgierigen, is bezweken en een aantal menschen spartelt +in den vloed. + + »Men zegt, schoon wij 't met geen bewijzen kunnen staven, + Dat hij, die Anna Jans verklikte en bragt in lij, + Ook bij de aenschouwers was, en eer verdronk dan zij«. + +Zouden Anneken Jans, de toeschouwers en de rechters, er geen teeken in +zien van Gods toorn, dat men daar twee vrouwen ter dood brengt, wier +grootste overtreding bestaat in het dienen van God op een andere wijze, +dan volgens de wetten geoorloofd is? De rechters zeker niet, want geen +genade wordt verleend. Nog eenmaal omhelst Anneken haar lieveling, +daarna geeft ze hem aan zijn pleegvader. »Neem dit kind, zijn naam is +Esaias, voedt het op in den naam des Vaders, des Zoons en des Heiligen +geestes, Amen«! Het zijn haar laatste woorden,--weldra is zij haar +geloofsgenoote in den dood gevolgd. + + * * * * * + +Tegen den avond werden de beide vrouwen uit het water opgehaald en op +het kerkhof aan het Roodezand begraven. Voor ter dood gebrachten en +zelfmoordenaars was geen plaats in den gewijden grond rondom de St. +Laurenskerk. + +De bakker, De Lint genaamd, die in zijn edelmoedigheid het hulpeloos +knaapje tot zich had genomen, zag zijn goede daad beloond. Zijn zaak nam +van jaar tot jaar in bloei toe en de man, die eertijds met moeite zijn +brood kon verdienen, liet bij zijn dood een aanzienlijke erfenis na[12]. + +[12] Volgens de overlevering woonde hij in de bakkerij, waar thans nog +»In den Gloeienden oven« uithangt. + +En het kind! Het had een gelukkiger leven dan zijn moeder. Esaias +Arentsz. de Lint werd een welgesteld man en mocht zich in later jaren +zoo in het aanzien zijner medeburgers verheugen, dat hij Burgemeester +werd van de stad, waar zijn moeder was terechtgesteld. Moge hij zich in +deze waardigheid verdraagzamer hebben betoond, dan zij, die zijn moeder +hadden gerecht. Hij zal er haar gedachtenis het best door hebben kunnen +eeren. + + + + +9. De Brand in 1563. + + +Het was Zaterdag 10 Juli 1563, omstreeks twee uur in den middag, dat +er bij een kuiper in de Molensteeg brand uitbrak. De licht brandbare +stoffen in de werkplaats gaven de ramp reeds van den aanvang af een +ernstig aanzien. Hoe de meester en zijn gezellen, straks geholpen +door de buren, al hun krachten inspanden het vernielend element te +beteugelen, het mocht niet baten; zij stonden machteloos tegenover de +hoog oplaaiende vlammen, die zich boven het West-Nieuwland verhieven. +De toegesnelde mannen, die zich weldra met hun lederen emmers gewapend, +dubbel hadden gerijd van de watertrappen aan de Grootemarkt tot de +plaats des onheils, mochten zich weren zoo hard zij konden, mochten +vliegensvlug de gevulde en weer geledigde emmers en ketels van hand tot +hand doen gaan, de vlammen vonden een te willige prooi in de belendende +gebouwen, werden te zeer aangewakkerd door den sterken zuidwestenwind, +dan dat de strijd tusschen de twee elementen lang onbeslist kon blijven. +Na zeer korten tijd stond de geheele steeg in lichtelaaie, kronkelden +de lekkende vlammen om de houten huizen en de werkplaatsen, joeg een +verstikkende rook over het oostelijk deel der stad, vlogen de brandende +rietstengels hoog door de lucht, tot ze dwarrelend neervielen op +de daken van de in de nabijheid staande woningen. Wel poogde men, +door natte zeilen over de daken te leggen, den brand tot de steeg +te beperken, maar vruchteloos; na korten tijd was het geheele +West-Nieuwland, van Molensteeg tot Kolk één vlammenzee, die zich door +niets liet stuiten, die voortrolde over de brug, welke naar den Rijstuin +leidde, die de schepen in de Kolk aantastte en ze in rook deed opgaan, +die zich wierp op Rijstuin en Hoofdsteeg, nieuw voedsel vond in Houttuin +en Groenendaal, oversprong op Hoogstraat, Achterklooster en Goudsche +Wagenstraat, om eindelijk in haar razenden loop bij de Hoenderbrug en +Frankenstraat gestuit te worden. + +Toen de avond daalde over het verwoeste stadsdeel, en de Julizon haar +laatste stralen over het geteisterde Oosterkwartier wierp, bescheen +ze één grooten puinhoop, waarover de mannen, vrouwen en kinderen +als verwezen rondliepen en naar de verkoolde overblijfselen hunner +dierbaren zochten; die in één dag zich ontnomen zagen, waarvoor zij een +menschenleven hadden moeten zwoegen; die zich enkele uren te voren nog +hadden verheugd in het gelukkige bezit van een bloeiend bedrijf en nu +niets meer het hunne konden noemen dan de rookende en smeulende massa +daar voor hen. + +Van de 1731 huizen, die Rotterdam toen telde, waren er 250 totaal +verwoest, 700 zwaar beschadigd. De Waterpoort aan het eind der +Hoofdsteeg, de Oost- en Goudsche Poort waren in vlammen opgegaan. +Het Pesthuis, op het eind van de Goudsche Wagenstraat--waar nu het +Gereformeerd Burgerweeshuis wordt aangetroffen--was, evenals het +uitgestrekte Dominicanerklooster op het oosteinde der Hoogstraat, door +het vernielend element verteerd. Zestig, meerendeels geladen, schepen in +de Kolk, pottebakkerijen, lijnbanen, schuren en loodsen, waren een prooi +der vlammen geworden. Daar men nog geen verzekering tegen brandschade +kende, misten honderden alle middelen, zich nieuwe woonhuizen of +werkplaatsen te bouwen of nieuwe gereedschappen aan te schaffen, om hun +bedrijf weer te hervatten. + +Is het te verwonderen, dat sommigen de stad verlieten, die hun lief was +geworden, maar hun geen brood meer gaf; dat de nood hoog, de armoede +groot was? + +[Illustratie: Filips II.] + +Gelukkig kwam er hulp en wel van den man, die later zooveel wee heeft +gebracht over deze landen; van wien steeds zooveel kwaads en zoo bitter +weinig goeds vernomen wordt. Wij Rotterdammers mogen zijn naam dan ook +niet noemen, zonder met een gevoel van dankbaarheid te gewagen van de +helpende hand, ons toegestoken in de benauwde tijden na den brand. + +Filips, onze landsheer, vaardigde nl. eenige besluiten uit, waarbij +verordineerd werd, dat onze stad in geen 14 jaren eenige belasting aan +hem behoefde op te brengen. Verder verleende hij aan ieder, die schulden +bezat, het recht, de betaling hiervan vier jaren uit te stellen, terwijl +zij, die iets misdreven hadden, kwijtschelding van straf verkregen, +indien zij binnen vier jaar hun woning weer hadden opgebouwd, of +verarmden stadgenooten bij den herbouw hunner verwoeste haardsteden hulp +hadden verleend. + +Onthieven de eerste twee bepalingen onze voorouders van groote zorgen, +de laatste twee waren voor velen een prikkel om den herbouw spoediger +aan te vangen en flinker door te zetten, dan anders zeker het geval zou +geweest zijn. + +De Stedelijke Regeering deed eveneens al wat in haar vermogen was, om de +geleden schade te herstellen en zoo mogelijk een herhaling der ramp te +voorkomen. + +Het was toch immers ten duidelijkste gebleken, dat de hoofdoorzaak, +waardoor de brand zoo'n omvang verkregen had, gezocht moest worden in de +met riet gedekte houten huizen. Daarom werd nu door de Overheid de al te +zeer verwaarloosde bepaling van het jaar 1558, waarbij het verboden was +nieuwe huizen met riet te dekken of oude daken met riet te herstellen, +opnieuw uitgevaardigd en--wat meer zegt--er werd streng de hand +aangehouden. Zoodoende werden vele der nieuwgebouwde of herstelde +woningen geheel of gedeeltelijk van steen opgetrokken, terwijl zij alle +van een hard dak voorzien werden. De kosten van dit laatste werden voor +1/3 deel door het stadsbestuur gedragen. + +Doch men deed meer. De steeg van de Hoogstraat naar de Waterpoort, de +tegenwoordige Hoofdsteeg, was zeer nauw. Van de gunstige gelegenheid +maakte men nu gebruik ze te verwijden tot een straat, welke voor dien +tijd als breed kon gelden. De drukke weg van en naar het Hoofd werd +zoodoende zeer verbeterd. De nieuw opgetrokken woningen werden hier dus +meer achterwaarts geplaatst. Het stadsbestuur had daartoe van Filips het +recht verkregen om de strook grond, benoodigd om de straat te +verbreeden, te onteigenen. + +De opbouw van de stad ging echter niet zóó vlug, als men wel gehoopt en +verwacht had. Vooral het volgend jaar was een tijd van kommer en gebrek, +toen heerschte hier zeer groote armoede: de levensmiddelen waren +schaarsch en dientengevolge duur, de verdiensten gering. + +Weer was het de landsheer, die zijn onderdanen ter hulp kwam. Hij schonk +Rotterdam het privilegie om ieder jaar een ledermarkt te mogen houden. +Dit voorrecht, dat in gewone omstandigheden vaak met goud werd betaald, +bracht dagen lang een bonte mengeling van kooplustige vreemdelingen in +de stad, gaf leven en vertier, werk en brood. + +Ware het niet, dat zoo spoedig na 1563 de tachtigjarige oorlog een +aanvang genomen had, wellicht dat Rotterdam zich spoediger had hersteld +van den toegebrachten slag, dan nu het geval was. + + + + +10. Rotterdam onder het Spaansche Juk. + + + Wat al nare en bange dagen + Sleet zij, toen de Spaensche Vorst + 't Wraekzwaerdt zette op Hollands borst! + Wat verdroeg ze al harde slagen + Onder Alvaes tiranny! + Toen Bossu haar kwam bespringen, + En met scherpgewette klingen, + Woedde op hare Burgerij. + +Wij kennen allen de monumentale fontein op de Nieuwemarkt. Bezien we +deze nader, dan lezen wij de volgende opschriften: Ter Herinnering aan +de feestviering van 1 April 1872-1 April 1572. Het morgenrood der +vrijheid--Onthuld 22 October 1874-- + + Den Briel ontrukt aan Spanje + Behouden door Oranje. + +Het statige, uit zandsteen gehouwen vrouwenbeeld, dat het geheel kroont, +stelt de Nederlandsche Maagd voor. Zij rust met de hand op een speer, +waarop de vrijheidshoed prijkt. De hoeken zijn versierd met vier staande +leeuwtjes, die als schildhouders dienst doen. Daaronder zien we vier +mannenfiguren, voorstellende: een Batavier, een Poorter, een krijgsman +en een zegelbewaarder[13]. De hardsteenen kom, die het water opvangt +van twee zwanen en twee dolfijnen, voltooit het geheel. Ge wist het +al wel en anders vertellen de opschriften het u zeer duidelijk, +dat dit monument daar is geplaatst als een herinnering aan een der +roemruchtigste gebeurtenissen uit onze heldenhistorie: de inneming van +den Briel door de Watergeuzen. + +[13] Een zegelbewaarder was een der hoogste ambtenaren, aan wien de +bewaring van het Staatszegel was toevertrouwd en die de stukken van den +Staat uitgaande, moest zegelen. + +Waarom heeft men dit gedenkteeken nu juist in Rotterdam opgericht? Heeft +onze stad dan wat met de inneming van den Briel te maken gehad? + +Zeer zeker, en niet weinig ook. De Rotterdamsche burgerij, die in 1872, +bij het driehonderdjarig herdenken van dit overbekende wapenfeit zoo +duchtig heeft feest gevierd, had daarvoor in 1572 al zeer weinig reden. +Gloorde voor de Brielenaren de dageraad, voor de Rotterdammers werd +het donkere nacht; zal de daad der Watergeuzen menig dankgebed in +de St. Catharinakerk hebben doen opgaan, de St. Laurens zal de stille +getuige geweest zijn van menige smeekbede om verlossing; zal de +grijze steenklomp aan den Maasmond met vreugde en trots de wapperende +Oranjekleur aan land en zee hebben vertoond, onze oude toren zal met +smart en tegenzin de Spaansche kleuren hebben gedragen. En wij willen +hopen voor de jubelende Rotterdammers uit 1872, dat er ook onder hen +zijn geweest, die zich een oogenblik aan de feestvierende menigte hebben +onttrokken en met eenigen weemoed de voorvaderen hebben herdacht, die in +1572 door de handen der moord- en plunderzieke Spanjaarden zijn +gevallen. + +Den 1sten April 1572 was den Briel door de Watergeuzen ingenomen. +Zoodra Bossu, stadhouder van Holland, van de Rotterdamsche burgemeesters +deze tijding in den Haag ontving, spoedde hij zich naar Maaslandsluis +(Maassluis). Hier trok hij zijn troepen te zamen, stak den Maasmond +over[14] en landde in de Bornesse, tusschen Voorne en Putten. Onder +bewaking van een geringe krijgsmacht liet hij de transportschepen daar +achter en rukte zelf op den Briel aan. Krachtig tastte hij de stad aan +en het scheen, dat de Spanjaarden overwinnaars zouden blijven in den +strijd. Daar veranderden echter de oorlogskansen: de Geuzen hadden een +bondgenoot gekregen in het bruisende water, dat den polder, waarin +gestreden werd, binnenstroomde. Rochus Meeuwiszoon, een Brielsch +timmerman, had al zwemmende, onder een regen van musketschoten, de +Nieuwlandsche sluis weten te bereiken en open te hakken, zoodat het +terrein van den strijd geheel onder water kwam te staan. Toen bovendien +de slecht bewaakte transportschepen door de Watergeuzen in brand waren +gestoken of tot zinken gebracht, oordeelde Bossu het maar het +verstandigst het beleg op te breken en de stad voorloopig in handen der +Watergeuzen te laten. + +[14] Rozenburg bestond nog niet. + + Hoezee! Behouden was den Briel, + Door Rochus Meeuwisz. trouwe. + Hij was er een met hart en ziel + Voor Willem van Nassouwe. + Wie ooit op Neêrlands vrijheid roem' + Zorg' dat hij Rochus Meeuwisz. noem. + +Waar moest hij nu echter heen? De weg over den Maasmond was voor hem +zoo goed als afgesloten. Al had hij schepen kunnen bemachtigen, dan +toch zou de overtocht te gevaarlijk geweest zijn, daar de »Piraten« met +hun vlugge zeilers de geheele Maas bestreken. Van den nood een deugd +makende, besloot hij daarom oostwaarts op Dordrecht aan te trekken. Voor +deze stad gekomen, vonden de Spanjaarden echter de poorten gesloten, +en hoe mooi Bossu ook praatte, ze bleven dicht; men verkoos het ruwe +krijgsvolk niet binnen zijn muren te ontvangen. Het eenige, wat +de verbolgen Bossu wist te verkrijgen, was, dat Dordrecht hem de +transportschepen leverde, waarmede de troepen verder vervoerd zouden +kunnen worden. Het lag in de bedoeling van den stadhouder met deze +schepen weer naar Maassluis te stevenen. Dicht bij Rotterdam gekomen, +vernam hij echter, dat de Watergeuzen Delfshaven hadden bezet, zoodat +hij wel genoodzaakt was van plan te veranderen. Voor Kralingen liet hij +dan ook landen en ontscheepte zijn troepen aan den Honingerdijk. + +Het was in den avond van den 8sten April, dus pas een week na de +inname van den Briel, toen Bossu zich met zijn mannen voor de Oostpoort +vertoonde en verlangde binnengelaten te worden, om--zoo hij zeide--met +zijn manschappen weer door de Delftsche Poort de stad te verlaten. Aan +Bossu zelf werd toegang verleend. Burgemeesteren en Vroedschap ontvingen +hem op het Raadhuis, waar hij zijn verzoek om doortocht herhaalde. +Bevreesd voor Alva's toorn, indien men niet aan het verzoek van den +stadhouder voldeed, was het stadsbestuur aan de andere zijde toch ook +weer niet erg geneigd de poorten voor de Spanjaarden te openen, daar het +vreesde, dat deze, als ze eenmaal in de stad waren, ze niet zoo spoedig +zouden verlaten, als wel door Bossu beloofd werd. Het is dan ook lang +niet onmogelijk, dat de bestuurders onzer stad zich van de zaak wilden +afmaken, door zich op de vijandig gezinde menigte te beroepen, die aan +de Oostpoort was saamgestroomd en met geweld wilde beletten, dat de +poort geopend werd. Hoe het zij, de troepen werden niet toegelaten en +moesten den nacht in de open lucht doorbrengen. Het eenige, wat het +stadsbestuur deed, was den soldaten voedsel en bier verstrekken. + +[Illustratie: De troep van Bossu dringen Rotterdam binnen, 9 April 1572. + + (Reproductie van één der Schoolplaten voor de + Vaderlandsche Geschiedenis.--De Jongh en Wagenvoort.)] + +Den volgenden dag, nadat Bossu nog eens sterk op opening der poort +heeft aangedrongen en nadat de Pastoor der St. Laurenskerk, Duifhuis, +de menigte voor de poort kalmeerend heeft toegesproken, besluit men +eindelijk de Spanjaarden door te laten. Met rotten van 25 man zullen ze +worden toegelaten, mits de lonten gedoofd en de musketten naar beneden +gericht zijn. Pas is de brug neergelaten en de poort geopend, of het +krijgsvolk dringt in grooter getal naar binnen dan als voorwaarde is +gesteld. De smid Zwart Jan, die met anderen de wacht houdt, maakt Bossu +hierop opmerkzaam. De trotsche edelman, in woede ontstoken over deze +terechtwijzing van een geminachten poorter, bijt hem toe: »Het voegt +u niet, 's konings krijgslieden te tellen«. Gelijktijdig heft hij +zijn zwaard en slaat daarmede in de richting van Zwart Jan. Deze +weet den slag echter te ontwijken en valt nu op den Graaf aan, die +ten tweedenmale naar den smid slaat en hem nu zoodanig treft, dat deze +machteloos ter aarde zinkt. Een musketkogel treft hem ter zelfder tijd +in de borst en Rotterdam telt een plichtvol burger minder. + + Daar zwom hij in zijn heldenbloed, + Vertrapt door 't woedend rot, + En gaf, gelijk een held het doet, + Zijn vrome ziel aan God. + +Deze korte strijd is het sein voor een algemeenen aanval op de +burgerwacht. De bakker Jan Dominicuszoon heeft met anderen weldra het +lot van zijn wapenbroeder gedeeld. + + En woedende om den wederstand, + Met bloedig moordtuig in de hand, + Stoof heel het bent de stadspoort binnen. + +[Illustratie: In Duizend Vreezen.] + +Joelende en tierende gaat het naar de Grootemarkt, waar de Spaansche +vlag wordt geplant. Wie tegenstand biedt, wordt gedood. De Delftsche +poort, verdedigd onder den oud-burgemeester Jan Jacobsz. Roos, die +eveneens met velen zijner getrouwen het leven laat, is ook weldra in +het bezit der Spanjaarden, die nu heer en meester zijn in de stad. +Schrikkelijk houden ze thans huis. Mannen, vrouwen en kinderen, het moet +alles nu boeten voor de aanvankelijke weigering om de Spanjaarden binnen +te laten. Velen verbergen zich voor de moord- en plunderzieke bende. +Een huis op den hoek van het Hang biedt een schuilplaats aan enkele +familieleden en vrienden. Om het den schijn te geven, of de woning reeds +doorzocht is en er dus geen buit meer te behalen valt, heeft de bewoner +de deurpost met bloed besmeerd. De list gelukt en een ander huis wordt +binnengeloopen en geplunderd, maar niet voor men den weerloozen bewoner +uit het hoekhuis aan zijn been in de deuropening heeft opgehangen en dit +met een kogel heeft doorboord. Gelukkig werd de man nog intijds gered; +hoewel hij zijn geheele leven kreupel bleef, genas hij van zijn wonden. + +[Illustratie: IN DUIZEND VREEZEN + +De zinnebeeldige voorstelling op den steen is niet met zekerheid bekend. +Het is waarschijnlijk, dat we in het Lam de Republiek te zien hebben, +die van alle zijden door gevaren--de roofdieren--wordt bedreigd. In de +twee mannen zouden dan het Staatsche en Spaansche leger verpersoonlijkt +zijn.] + +Op de plaats, waar dit huis stond, bouwde men in 1594 een nieuw pand. +Als herinnering aan de angstige oogenblikken, die de in den kelder +verscholen vluchtelingen doorgebracht hadden, metselde men in den gevel +een steen, met het opschrift: »In Duizend Vreezen«. + +Het oude huisje met het aantrekkelijk oud-Hollandsche trapgeveltje, +waarvan nog een model in het Museum van Oudheden te zien is, werd later +afgebroken en in nieuwerwetschen stijl herbouwd, maar toch draagt het +nog steeds den naam, »In Duizend Vreezen«. + +Niet alleen, dat de Spanjaarden hun woede koelden tegen de levenden, ook +het levenlooze moest het ontgelden. Erasmus, toen nog van steen, werd +beschoten, verminkt, en in het Steiger geworpen. + +Hoewel Bossu zelf den 22sten April Rotterdam reeds weer verliet, bleven +de Spaansche troepen hier tot 22 Juli, toen ze door Alva naar het Zuiden +werden ontboden. Een zucht van verlichting zal onze stad geslaakt +hebben, toen de poort gesloten werd achter de muitzieke bende, die voor +haar vertrek nog, hoewel gelukkig vergeefs, getracht had, de stad in +vlammen te doen opgaan. Is het te verwonderen, dat het volgend jaar, +toen door den Prins hulp werd gevraagd om Haarlem te ontzetten, +vele stadgenooten, onder wie ook de latere beroemde Oldenbarnevelt, +optrokken; dat ze in 1574 zonder morren hun stad voor een deel onder +water zagen zetten, toen dit door de in den Maasdijk gemaakte gaten +binnenstroomde? De herinnering aan de ondervonden behandeling van +de dienaren was niet van dien aard, om de trouw aan den meester te +versterken. Rotterdam koos de zijde van den opstand. Men richtte zelfs +het oude Agnietenklooster aan de Botersloot--ter plaatse waar nu de +Nieuwemarkt gevonden wordt--in, als tijdelijke woonplaats voor den Prins +van Oranje. + +Is het te begrijpen, dat men juist dezen historischen grond, bij de +Prinsenkerk en Prinsenstraat, de eer waardig keurde, de monumentale +fontein te dragen? + +Als ge door de Oostpoort gaat, bezie dan af en toe eens den steen, daar +ingemetseld als herinnering aan het verblijf der Spanjaarden, lees het +opschrift en verwijl in uw geest een korte pooze bij mannen als Zwart +Jan en Jan Dominicuszoon. + + + + +11. Rotterdam vergroot naar de Maas. + + + »Daar hij[15] slib en slijk weleer + Uit zijn kill' plagt op te lossen, + Ziet hij nu de speelkarossen + Daeglijks rijden ginds en weer«. + +[15] De Rotte. + +Na het vertrek van Bossu met zijn soldaten heeft Rotterdam de +Spanjaarden gelukkig niet meer binnen zijn muren gezien. Na het ontzet +van Leiden in 1574 werd het oorlogstooneel, dat steeds in de Noordelijke +Nederlanden geweest was, zuidelijker verplaatst. + +In twee opzichten is dit voor de Noordelijke steden--ook voor +Rotterdam--van groot belang geweest. + +Nu toch konden handel, scheepvaart en industrie, die voor een goed +deel verloopen waren, zich weer herstellen van de toegebrachte slagen. +Dank zij de inspanning en volharding onzer voorouders merken we dan +ook ± 1600 in haast alle steden--en niet het minst in onze stad--een +wederopbloei van deze middelen van bestaan. Weldra heerschte er in de +koopsteden een betrekkelijke welvaart, zooals men die vóór den oorlog +niet had gekend. + +Middellijk had hiertoe de oorlog zelf mede geholpen. + +Het verblijf van de Spanjaarden in de Zuidelijke Nederlanden toch, deed +een groot aantal kooplieden en handwerkslieden die gewesten ontvluchten +en zich in de groote steden in Noord-Nederland vestigen. Na de Spaansche +Furie in 1576 en vooral na den val van Antwerpen in 1585, kwamen velen +uit deze en andere Belgische steden naar ons land. Middelburg, destijds +een flinke koopstad, zag op deze wijze in drie jaar tijd zijn bevolking +met 2700 nijvere burgers vermeerderen. De toeloop in Rotterdam was +niet zóó groot, maar toch kwamen er hier ook heel wat, zoo bv. in 1584 +vijftig weversgezinnen. Het stadsbestuur zag zulke gasten gaarne komen. +Zij verstonden--en in den regel goed--een ambacht, brachten op deze +wijze nieuwe industrieën in de stad en daardoor leven en vertier, werk +en brood. + +Het gevolg van dezen toevloed van nieuwe bewoners was al heel spoedig +een te kort aan woningen, zoodat men alle nog beschikbare ruimten ging +bebouwen. + +In dien tijd zijn toen een groot aantal huisjes verrezen tusschen +Goudschesingel, Goudsche Wagenstraat, Kipsloot en Pannekoekstraat. +Bijkans dit geheele stuk was nog onbebouwd en in gebruik als boomgaard, +weiland en lijnbanen. Langs de talrijke slootjes, die dit terrein +doorsneden, bouwde men in smalle, donkere straatjes, huizen, die +natuurlijk erg vochtig en ongezond moesten zijn. + +Hier en daar bracht men, op erg ondiepe bouwterreinen, de huizen met den +achterkant zelfs tot aan het water. Voorbeelden van deze bouworde kunnen +we nog heden ten dage zien aan het Hang en de Weste-Wagenstraat. + +Niet alleen dat er gebrek aan huizen ontstond, men kreeg evenzoo een +te kort aan werkplaatsen, pakhuizen en havenruimte. Daarom ging men er +toe over de stad uit te breiden en wel naar den waterkant, dus naar de +Maaszijde. De Blaak en de Nieuwe Haven waren de stadsgrachten; daar +voor strekte zich een groot terrein uit, rivierslib, door de Maas zelf +gedurende eeuwen daar neergelegd. Dit gors of slik werd opgehoogd, omdat +het veel te laag en moerassig was, om, zooals het daar lag, in gebruik +te worden genomen. Den grond voor deze ophooging verkreeg men, doordat +men tegelijk havens ging graven. Zoo ontstonden: Haringvliet, Buizengat, +Leuvehaven, waarvoor men de Leuve alleen had uit te diepen en te +verbreeden, Glashaven, Bierhaven, Wijnhaven en Scheepmakershaven[16]. + +[16] Zie het kaartje op pag. 31. + +De namen dezer havens duiden al aan, waarvoor ze voornamelijk dienden, +òf waar de Rotterdammers hun bestaan in vonden. De wijnhandel en de +bierbrouwerij waren van zoo groote beteekenis, dat er twee havens +naar werden genoemd. Twee andere herinneren ons aan de visscherij; de +Scheepmakershaven aan de scheepsindustrie. De Glashaven verkreeg haar +naam, omdat het eerste gebouw aan deze haven een glashuis of +glasblazerij was. + +Om de stad, die nu tot aan de Maas gebracht was, te versterken, werden +er verschillende bolwerken gemaakt. Deze zijn thans al lang verdwenen, +maar het tegenwoordige Bolwerk duidt nog aan, waar één er van gelegen +heeft. Achter de Scheepmakershaven bouwde men langs de Maas een muur. +Hier zou dus het landen voor vijandelijke schepen al heel gemakkelijk +gemaakt zijn. Dit was echter niet de bedoeling en daarom werden er langs +de geheele Maaszijde, op een afstand van eenige Meters, palen in de Maas +geslagen, die dus als verdedigingsmiddel bedoeld waren. + +De werven, die aan de Scheepmakershaven ontstonden, lieten tusschen +deze en de Maas nog een breede strook grond open. Hier werden door het +Stadsbestuur drie rijen lindeboomen geplant (later vervangen door twee +rijen olmen), die aan deze wandelplaats, want dit werd het, den naam +Boompjes gegeven hebben. Daar kon men in de 17de eeuw, op zomersche +dagen, wanneer de brandende zon den geheelen dag had gelaaid en gestoofd +en de sloppen en stegen tot ovens had gestookt, de Rotterdammers, zoowel +rijken als armen, verkwikking en verpoozing zien zoeken in het frissche +rivierwindje en den heerlijken aanblik, die de zacht deinende Maas met +haar langzaam naar den mond der Oude- of Leuvehaven voortglijdende +schepen aanbood. + +Om den toegang tot deze havens te beschermen, werden er vier poorten +gebouwd. Die aan de oostzijde van de Oudehaven werd de mooiste. Ze is +later bekend geworden als de Oude Hoofdpoort en gebleven tot 1856, toen +dit kunstwerk, daar men het voor het verkeer hinderlijk achtte, onder +sloopershanden is gevallen. Modellen in het Museum van Oudheden +vertellen ons thans nog, hoe de Rotterdamsche poorten er hebben +uitgezien. + +[Illustratie: De Boompjes, met het Oost-Indisch huis op den voorgrond.] + +[Illustratie: De Oude Hoofdpoort van de Maaszijde gezien. + +Het scheepje, dat als windwijzer dienst doet, wordt in het Museum van +Oudheden bewaard. Het gat in het zeil is door een in 1830 naar België +vertrekkenden schutter daarin geschoten.] + +Des nachts werd de toegang tot de haven tusschen de twee poorten +afgesloten door een zwaren balk, met stevige ijzeren punten bezet. + +Aan de westzijde der Leuvehaven werd de stad eveneens uitgelegd. De +Coolsingel werd als Schiedamschesingel tot in de Maas verlengd. Aan +dezen nieuwen Singel werden twee bolwerken gebouwd. Eén ervan lag ter +plaatse, waar de Singel de bocht maakt naar het Vasteland. Ook moest de +Schiedamsche Poort, die op het begin van den Schiedamschedijk stond, +verplaatst worden. Ze werd op het Vasteland gebouwd en kreeg om +haar kleur den naam van Roodepoort. Tusschen den Coolsingel en den +Schiedamschesingel kwam ten slotte de Binnenwegsche Poort, die toegang +tot den Binnenweg gaf. + +Dit alles was voor dien tijd een reuzenwerk, dat jaren tijds en schatten +gelds kostte. Dat men het noodig oordeelde en durfde ondernemen, is +wel het beste bewijs voor de welvaart, die hier heerschte; den sterken +vooruitgang, dien men verwachtte; den grooten ondernemingsgeest en den +ver vooruitzienden blik, dien onze Vroedschap bezat; want ge begrijpt +wel, dat die havens zich niet als door een tooverslag vulden, dat de +kaden niet direct geheel en al bebouwd werden. Dit ging geleidelijk. +Woonhuizen hebben zelfs in dit stadsdeel lang op zich laten wachten. +Maar een glasblazerij, pottebakkerijen, bierbrouwerijen, touwbanen, +scheepswerven, met daartusschen pakhuizen voor de koopmansgoederen--ze +verrezen tamelijk spoedig. + +Een schrijver uit dien tijd, die al die veranderingen heeft zien +worden, noemde het dan ook bijkans een wonder, dat geschied was. + +En de nog onbebouwde gedeelten zouden zich vullen in de eeuw, die men +was ingetreden, die voor geheel ons land, voornamelijk voor de groote +steden en zeker niet het minst voor Rotterdam in zooveel opzichten is +geworden de »Gouden Eeuw«. + + + + +12. Een wandeling door Rotterdam. (± 1600) + + +I. + +Laten wij thans in gedachten eens een wandeling door Rotterdam maken. +Stellen we ons daarbij voor, dat wij de stad van de zijde van Delft +naderen. + +In de verte zien we reeds den grijzen kolossus, den toren van de St. +Laurenskerk, zich statig verheffen boven de stadsmuren, die zich flauw +tegen den horizon afteekenen. We loopen langs de Westzijde der Schie +tot bij de Waelheul, waar een cirkelvormig terrein, door een muur en +boomgewas aan het gezicht onttrokken, onze aandacht vraagt. Het is het +Galgenveld. Daarbinnen is de driehoekige galg opgericht. Ze bestaat uit +drie arduinsteenen pilaren, van boven door ijzeren bouten verbonden en +met leeuwen versierd. Het steenen poortje in zijn groenwitte stadskleur +geeft toegang tot deze plaats der gerechtigheid. Gehangen te worden +tusschen hemel en aarde is een veel voorkomende straf. De executie +zelf wordt, daar ze als afschrikwekkend voorbeeld bedoeld is, in het +publiek, op het schavot achter het stadhuis voltrokken. Daarna wordt het +ontzielde lichaam naar het Galgenveld vervoerd om aan de vertering te +worden prijsgegeven en tot voedsel te dienen voor de vogelen des hemels. +Schrikkelijk nietwaar! En toch is deze straf, hoewel zeer onteerend, nog +niet de onmenschelijkste. Nog in 1567 heeft een valsche munter zich +hooren veroordeelen om levend gekookt te worden! We gruwen reeds als we +het »Sensentie«- of Strafboek doorbladeren en lezen van straffen als +levend begraven, verdrinken, de tong doorboren met een gloeiende priem +enz. + +Zorg dan ook maar niet tegen de »keuren« te zondigen, als wij straks de +stad binnentreden. De »Schout en zijn rakkers« zouden u spoedig voor de +»Schepenen« leiden en deze weten u de bekentenis wel te ontlokken; gaat +het niet goedschiks, dan zal een scherpe »examinatie« op de pijnbank u +de tong wel los maken. Wees vooral nooit weerspannig tegen het gerecht, +want dan haalt ge u zeker een strenge straf op den hals. In 1542 +werd Digna Mercelisdochter, die van de Overheid kwaad gesproken had, +veroordeeld om acht uren te pronk te staan. Bovendien werd haar een +stuk van de kwaadsprekende tong afgesneden. Twee jaar later zag Jacob +Hasepoot wegens bedreiging van een stedelijk ambtenaar zich tot een +dergelijke straf veroordeeld. Hem werd een puntig ijzer door de tong +gestoken, terwijl hij in geen twee jaar de stad mocht verlaten of een +herberg bezoeken. Geeselen en brandmerken zijn ook veel voorkomende +straffen. Daar men nog geen gevangenisstraf kent, loopt men al tamelijk +spoedig een geeseling op. Ze kan zijn: »simpel, strengelijck« of »tot +bloedens toe«. + + * * * * * + +Veel ziet ge hier aan de Schiekade niet. Waar ginds aan de Oostzijde die +enkele woningen verrijzen, stond vóór 1426 het machtige slot Weena. + + »Nu leydt dit Hoff + Geheel tot stoff, + En d'ouwe steenen + Van Weena weenen«. + +Ook aan de Westzijde merken we, behalve eenige watermolens, slechts één +flink, groot gebouw op. + +Wilt ge het binnentreden? Ge zoudt het niet doen, als ge wist, waarvoor +het dient. Het is het Leprooshuis. De lijders aan melaatschheid--een +Oostersche ziekte door de Kruisvaarders naar Europa overgebracht--worden +hier verpleegd. Naar den Heiligen Lazarus, die ook aan deze ziekte +geleden heeft, worden de gebouwen ook wel Lazarushuizen genoemd en daar +het Latijnsche woord voor melaatschheid lepra is, staan ze algemeen +bekend als Leprooshuizen. + +Niet alleen Rotterdam heeft zoo'n ziekenhuis, in vele gemeenten treft +men ze aan, evenals hier, buiten de stad, om zooveel mogelijk besmetting +te voorkomen. + +Het is een flink gebouw, het staat er reeds van vóór 1438 en is in 1580 +geheel vernieuwd. + +Ziet ge ginds uit de richting van de stad dien man aankomen? Het is een +der lepralijders. Daar ziet hij ons. Direct laat hij zijn lazarusklep +hooren, om ons te waarschuwen. Hier op de Schiekade, waar weinig +menschen loopen, had hij zijn vermoeide hand, die in de stad de klep +voortdurend in beweging moest houden, wat rust gegund. Houd maar op, +arme man, uw »swarte hoet, bekleet met eenen witten bant« vertellen ons +toch wel, dat gij door de vreeselijke ziekte zijt aangetast en een +aalmoes zullen wij u niet onthouden. + +Daar komen uit de richting van het gebouw twee personen, waarvan de een +geen spoor van de vreeselijke ziekte vertoont. Zeker een chirurgijn, +meent ge? Neen, het is een »provenier« of »kostkooper«. Hij heeft zich, +door zijn geheele bezitting aan de inrichting te schenken, voor zijn +geheele verdere leven een tehuis verzekerd in een deel van het gebouw, +dat geheel gescheiden is van het eigenlijke Leprooshuis. Daar het aantal +lijders aan Lepra gelukkig voortdurend afneemt, is het gebouw te groot +geworden. Laten wij hopen, dat het nog eenmaal in zijn geheel tot +Proveniershuis ingericht kan worden[17]. + +[17] Dit is in de 17de eeuw ook werkelijk gebeurd. + +En die andere man met dat wit geschilderde bordje op borst en rug? Hij +draagt een bus en een langen stok met een netje er aan in de hand. Tast +maar in den zak en offer voor de arme zieken den duit, dien de +»klapknecht« ons komt vragen. + +Let nu eens op de Marktschuit, die uit de richting van Delft komt +aanvaren. Ziet ge, wat de schipper doet? Hij werpt een bosje stroo in +de Schie en het goed gedresseerde hondje van den klapknecht is reeds +te water gesprongen om het in den bek te nemen en aan zijn meester te +brengen, die er binnenin een kleine gave vindt. + + * * * * * + +Maar laat ons verder gaan, we hebben in de stad nog heel wat te +bekijken. + +[Illustratie: De Delftsche- of St. Jorispoort.] + +Hier staan we voor de Delftsche- of St. Jorispoort. Ze heet naar den St. +Joris-Doelen aan de Spuivaart (thans de Doele aan het Haagsche Veer), +waar de voetboogschutters te zamen komen om zich te oefenen. Straks +zullen wij het gebouw zien. Bekijken we thans de poort eens aandachtig. +Ziet ge daar aan de voorzijde en in de hoogte dien man te paard +afgebeeld? Het stelt St. Joris voor, den draak bevechtende. Stevig ziet +het gebouw er uit, hè? Dat mag ook wel, want in tijden van belegering +moet het een stootje kunnen verdragen. De neergelaten brug verleent ons +den toegang tot de stad. Nà zonsondergang is het niet zoo gemakkelijk in +de stad te komen. Als de »poortklok« geluid heeft, is het zaak, spoedig +binnen te zijn, want dan wordt de brug opgehaald, de zware met ijzer +beslagen deuren worden gesloten en niemand kan meer in of uit de stad. +Als ge een stadgenoot zijt, kunt ge, als ge poortgeld betaalt, nog +binnen komen, maar anders moet ge, niettegenstaande al uw bidden en +smeeken, den nacht buiten doorbrengen. Wilt ge dan beproeven om door +de Schiedamsche-, Goudsche of Oostpoort de stad te betreden? Het zou u +niet baten. Ook deze zijn gesloten en de poortwachters laten u evenmin +binnen. De gracht overvaren? En hoe woudt ge dan dien steilen muur +beklimmen, die de geheele stad omringt en aan het oog der wachters +ontsnappen, die in de torens op deze muren voor de veiligheid hunner +medeburgers zorgen? + +Zelfs bij vorst zou het u niet gelukken binnen te komen. Zoodra +de stadsbode, op een horen blazende, door de stad gaat, begeven de +»Schuitenvoerders«, »Waagdragers« en »Turfdragers« zich naar de vesten +om het ijs stuk te hakken. Dat geeft dubbele veiligheid, zoowel tegen +ongewenscht bezoek als bij brand. + +Op het oogenblik echter ligt de weg voor ons open en wij kunnen ons +gerust in de stad wagen. Het gerecht behoeven wij niet te vreezen: wij +zijn geen bannelingen, die bij ontdekking gevaar loopen de rechterhand +te verliezen. + +Hier ziet gij het gebouw, waarover wij zoo even reeds spraken: den St. +Joris-Doelen. Veertig mannen komen hier te zamen om zich te oefenen in +het schieten met den voetboog. Ze vormen met de handboogschutters, die +St.-Sebastiaan tot schutspatroon hebben gekozen en die hun Doele vroeger +in de Lombardstraat hadden, de twee schuttersgilden. + +Waarom ze »schutters« heeten? Ze moeten de stad in tijden van nood +beschutten, d. i. beschermen. Geen wonder dus, dat het Stadsbestuur +deze vereenigingen op hoogen prijs stelt. Vooral het St. Jorisgilde mag +zich in de gunst verheugen. De Zilveren St. Joris kan er van getuigen. +Het is een »giftbrief«, reeds ± 1422 door de Overheid aan het gilde +geschonken. Deze kostbare brief wordt in een zilveren doos bewaard, +vandaar den naam van Zilveren St. Joris. Heel wat voorrechten zijn de +vereeniging geschonken. Hoor maar eens. Het gilde zal genieten: + +1º. van elk Hollandsch pond visch, dat verkocht wordt, 8 penningen; + +2º. het vischrecht in de Schie en de Stadsvesten; + +3º. 16 penningen peesgeld voor elken schutter, die buiten de Vest dienst +doet; + +4º. een mengsel Rijnschen wijn per man op St. Maartenavond (11 +November); + +5º. vrijdom van accijns voor den wijn en het bier, die verbruikt worden +bij het schieten naar den papegaai tusschen 1 Mei en 24 Juni. + +Tegenover deze voorrechten staan ook eenige verplichtingen voor het +gilde, waartoe het een eer gerekend wordt, te behooren: + +ten 1e moeten de leden zich oefenen in het schieten, van den eersten +Zondag in April tot 1 November. Wie zonder geldige reden verzuimt, +beloopt een boete van 4 »schellingen«. Is deze boete den derden dag niet +aangezuiverd, dan moet de gestrafte voor iederen dag, dien hij te laat +betaalt, 1000 baksteenen leveren voor den kerkbouw; + +ten 2e hebben alle leden zich te voorzien van een wapenrok of »caproen«; + +ten 3e behooren ze op Sacramentsdag (d. i. de Donderdag volgende op den +Zondag na Paschen) bij de »processie« in den optocht te zijn. + +Nu wij het toch over de gilden hebben, willen wij, al voortwandelende, +u nog wat over de ambachtsgilden vertellen. + +Dit zijn vereenigingen van menschen, die hetzelfde vak of bedrijf +uitoefenen. Zoo hebben we hier in Rotterdam gilden van: bakkers, +brouwers, wevers, timmerlieden, metselaars, wapensmeden, harnasmakers, +schilders, kleer- en schoenmakers, chirurgijns, naaisters en nog meer +andere. Ge zoudt geen beroep kunnen opnoemen, waarvan geen gilde +bestaat. Alle hebben hun eigen »deken« en »hoofdlieden«, die hun vaste +»kamerdagen« in hun gildehuis houden. + +De bazen of »meesters« zijn de leden van het gilde. Meen niet, dat +elkeen maar opgenomen wordt in de vereeniging. Iedere »leerling« moet +eerst zijn »proefstuk« leveren, dat door de overlieden gekeurd wordt. +Wàt streng wordt er gekeken. Is het niet in orde, hij moet nog maar +eens terugkomen. Voldoet het aan de eischen, dan krijgt hij zijn +getuigschrift als »gezel«. Wil de gezel meester worden, dan moet hij ook +daarvoor een proeve van bekwaamheid afleggen. + +Iedere week houdt het bestuur een »kamerzitting«, waar zoowel de +meesters als de gezellen en de leerlingen met klachten kunnen komen, die +dan door deken en overlieden worden onderzocht. + +De jaarlijksche bijdragen of »jaarzangen« aan de »gildekas« worden in de +stevige ijzeren »gildekist« bewaard. De »gildeknecht« bewoont het huis; +tot meerdere veiligheid hebben de meesten hunner zich een »gildehond« +aangeschaft. + +De gilden staan onder streng toezicht van het bestuur der stad, die ze +heel wat verplichtingen heeft opgelegd. Zoo moeten b.v. de bakkers aan +elk brood een teeken aanbrengen en wel aan een brood van 1 penning één +stip, van 2 penningen twee stippen enz. Elke week moet in de kerk +afgelezen worden, wat het brood zal kosten. Er mag alleen overdag en +niet in woonhuizen gebakken worden. Wil iemand leeren bakken, dan moet +hij twee pond was voor het altaar der kerk geven[18]. Wil de gezel +meester worden, dan dient hij allereerst een getuigschrift over te +leggen, dat hij twee jaar in het bakkersbedrijf werkzaam geweest is. +Daarna wordt hij tot het proefstuk toegelaten, waarvoor hij negen gulden +moet betalen. Zijn proef bestaat in het bakken van een tarwe-, een +rogge- en een wittebrood in een oven, die met rijs heetgemaakt is. + +[18] Deze laatste bepaling zal zeker wel niet langer dan tot 1572 van +kracht geweest zijn. Toen immers ging de kerk aan de Hervormden over. + + * * * * * + +Al pratende en wandelende zijn we door de St. Jacobstraat in den Oppert +gekomen. + +Laten wij hier onze aandacht eens aan de huizen schenken. Let allereerst +eens op de gevels. Van sommige woningen loopen zij spits toe, andere +hebben een trapgevel. De ramen zijn klein, de in lood gevatte ruitjes +evenzoo. Geen wonder, dat er niet veel licht naar binnen valt. En dat +weinige licht wordt nog onderschept door de overal uitstekende luifels. +Waarvoor die dienen hebt ge waarschijnlijk reeds opgemerkt. De +gildebroeders verrichten er hun werkzaamheden onder. En de talrijke +pothuizen voor de woningen, die de toch al niet breede straat nog meer +vernauwen? Gluur maar eens naar binnen en ge zult een schoenmaker, +kleermaker of blikslager aan den arbeid zien. IJverig zijn ze bezig tot +zonsondergang toe. Dan is het werken gedaan; bij het zwakke kunstlicht +gaat het slecht en ze zouden bovendien nog maar een boete oploopen. +Ge moet nl. weten, dat de Overheid, om het brandgevaar te verminderen, +bepaald heeft, dat er alleen bij daglicht gewerkt mag worden. Zoodra dan +ook de schemering valt, wordt de arbeid gestaakt, men verpoost zich wat +en houdt een buurpraatje op de houten of steenen bank, die terzijde van +de stoep aan vele woningen aangebracht is, waarna het niet lang duurt, +of allen begeven zich ter ruste, om den volgenden morgen met het krieken +van den dag de taak weer te hervatten. + +Daar komt een knaap ons al zoekende te gemoet. Hij vraagt iets aan een +voorbijganger. »O, moet ge in »het blaauwe Schaep« zijn,« zegt deze, +»dat is verderop, dicht bij »De Roode Hant«.« Ge staat verbaasd te +kijken van een »blauw schaap« en een »roode hand«. Wat zegt ge dan wel +van »de Vergulde Besem«, de »Drie Swerte Verkens«, »'t Blaaeuwe en Roo +Paert«, of »de Blaauwe Arent« en »Blaauwe Voet«? Wilt ge die rariteiten +zien? Nu, daar is gelegenheid te over voor. Ge hebt op de verdere +wandeling maar naar de gevels der huizen te kijken. Om de gebouwen uit +elkaar te houden, hebben de meeste een uithangteeken of een gevelsteen, +al of niet voorzien van een òp- of onderschrift. Het »blaauwe Schaep«, +waar de knaap moet wezen, is een lakenververij, waar grootendeels +blaauw laken gemaakt wordt. Lijkt de naam nu nog zoo dwaas? Van deze +lakenververijen treft men er nog al wat aan in den Oppert. In de +winkels, waar deze veel gedragen stof verkocht wordt, »hangt bijna +overal het laken uit« en wel bij voorkeur dat, waarin het meest handel +wordt gedreven. Zoo zijn er hier in de stad nog: »het Blaauwe Laken«, +»het Carmozijnrood Laken«, »het Goude Laken«, »het Zwarte, Groene, Witte +en Gele Laken«, »het Spaansche Laken« en »het Wit Engelsch Laken«. Of al +die kleuren gedragen worden? Ja zeker, maar zwart en blauw toch het +meest. Dat is de dracht der poorters. Voor een gulden of acht is er al +een heel goed lakenpak te verkrijgen. Daar moet een handwerksman een +vijftal weken voor werken, want die verdient een stuiver of 5 per dag. +Eén geluk, hij behoeft zich niet dikwijls in het nieuw te steken! Aan +mode stoort hij zich niet, en onze lakenwevers verstaan hun ambacht zoo +goed, dat de stof haast onverslijtbaar is. + + Als iemand zich van echt Leidsch laken + Een mooijen bruigomsrok liet maken, + Zijn zoon had levenslang daaraan + Een Zondagskleed om uit te gaan. + De kleinzoon kon weêr, al zijn dagen, + Dienzelfden rok als weekpak dragen, + En de achterkleinzoon kreeg op 't lest + Een buis en broek nog uit de rest; + En dan--dat mogt eerst laken heeten, + Was hij er uitgegroeid, eer 't pak nog was versleten! + + +II. + +Wat is het hier in den Oppert morsig. De regen der laatste dagen heeft +de straat in een waren modderpoel herschapen. Ons schoeisel ziet er dan +ook fraai uit! Al tien keer zeker hebben wij in zoo'n verraderlijk met +water gevulden kuil gestapt. Die poorter daar voor ons is er beter +achter. Hij heeft plankjes met rolletjes onder de schoenen. Dat loopt +wel niet zoo gemakkelijk, maar nu spaart hij ten minste zijn met mooie +figuren bestikte »snavel- of puntschoenen«. Zoo fraai uitgedost zijn +echter alleen de zeer aanzienlijke poorters. Misschien is hij wel een +der leden van de vroedschap! Ziet gij wel dien langen »tabberd«, met +wijde mouwen en bont omzoomd, over het zijden onderkleed en zijn +»toppermuts« met kleurigen zijden »lamfer«? De »joffer«, die daar juist +de deur uitkomt, behoort zeer zeker tot de deftige poorteressen. Haar +hoofddeksel of »tuit« is van duur Kamerijksch doek vervaardigd, de +sluier, die tot over de schouders valt en in een punt eindigt, is van +fijne kant vervaardigd. Het satijnen, laag uitgesneden »keurs« is met +gouddraad bestikt. Daarvan zien we echter niet veel, want het tot op den +grond hangende overkleed bedekt het bijna geheel en al. Aan één zijde +is het kleed echter opgenomen en nu zien we ook de »hulse« of rok en de +puntschoentjes met kleine hakjes. Het is de joffer zeker te vuil op +straat om te loopen, ze neemt ten minste plaats in een draagkoetsje. + +Het drietal, dat ge ginds ziet aankomen, is heel wat eenvoudiger +gekleed. De man met wijde »hozen«, wollen buis en muts is +waarschijnlijk een schipper; de ander heeft een rok tot aan de knieën +reikend, die door een gordel om het middel wordt gesloten. Zijn mantel +of »kovel« heeft hij thuis gelaten, zoodat wij zeer goed kunnen zien, +dat kousen en broek uit één stuk zijn vervaardigd. De vrouw, die in hun +gezelschap is, schijnt ook tot den minderen poortersstand te behooren. +Voor tuit heeft zij een gewoon linnen doek om het hoofd, terwijl haar +kort jak en lange rok eveneens van eenvoudige stof en snit zijn. + +De woning, die ze binnengaan, is nog met riet gedekt. Zoo zijn er +nog heel wat in de stad. De huizen, na den brand in 1563 gebouwd of +vernieuwd, hebben echter alle een pannen dak. Hebt ge ook wel opgemerkt, +dat de woningen lang niet overal tegen elkaar aan staan? Hier en daar +liggen nog groote, onbebouwde stukken, die als weiland of tuin in +gebruik zijn. + + * * * * * + +Nu staan we voor de Groote Kerk, het hoogste en grootste gebouw +uit de stad. Zooals ge ziet, wordt het terrein rondom de kerk voor +begraafplaats gebruikt. De rijken vinden hun laatste rustplaats in de +kerk, de gewone burgers rònd het bedehuis. Men zal echter weldra naar +een andere begraafplaats moeten omzien: er dreigt gebrek aan ruimte te +ontstaan. + +[Illustratie: De Binnenrotte (18de eeuw).] + +De kruisvormige gedaante der kerk vertelt ons, dat ze oorspronkelijk +voor den Roomsch-Katholieken eeredienst gebouwd is. Sinds 1572 is ze +door de Protestanten in gebruik genomen. Aan den buitenkant is dat niet +te zien, wel als wij de kerk binnentreden. De altaren, ook die van de +gilden, waarvan de voornaamste hun eigen kapel bezaten, zijn weggenomen, +evenals de mooie beelden en schilderijen, die het gebouw vroeger +sierden. Gelukkig, dat de beeldenstorm, die zooveel schoons heeft +vernield of beschadigd, hier niet gewoed heeft. Wel hebben er eenige +onregelmatigheden plaats gegrepen en heeft een zekere Snap het gewaagd +zich aan een Christusbeeld te vergrijpen--voor welke daad hij onthalsd +is--maar de eigenlijke storm is Rotterdam voorbijgegaan. + +[Illustratie: Gezicht op de Oudehaven en de stad in de 17de eeuw.] + +Verlaten wij het bedehuis, dat ons, ontdaan van zijn tooi, wel wat +leeg en somber lijkt en begeven wij ons door de Wijde Kerkstraat langs +het geboortehuis van Erasmus naar de Hoogstraat. Nu, die draagt haar +naam niet ten onrechte. Hoog ligt ze. Zie maar eens, hoe hellend de +Kerkstraat loopt. Geen wonder ook. We staan thans op een deel van den +langen zeedijk, die vroeger de Maas moest keeren. Het is het oudste en +hoogste deel van Rotterdam. Gaan we nu het »Merctveld« over. Dit is +eigenlijk een steenen brug over het Steiger gebouwd. Erasmus staat vlak +aan het water, met zijn gelaat naar de Markt gekeerd. Loopen we het +West-Nieuwland over langs de Kolk, dan zien wij op het einde, dicht +aan de Blaak een der bekendste stadstorens. Menigeen heeft reeds in +dezen »Blauwen toren« angstige uren doorgebracht, voor hij zich door de +»schepenen« zijn vonnis hoorde aanzeggen. Rechts ervoor, over de Blaak, +ligt de lange Gapersbrug. We zullen ze niet overgaan. Aan den overkant +is nog niet veel meer te zien dan enkele scheepstimmerwerven. Slaan +we liever linksom over de Draaibrug. Wat een mooi gezicht hebben wij +hier. Vòòr ons de Oudehaven, met aan het eind de fraaie Hoofdpoort; het +gebouw met het sierlijke torentje op den hoek van het Haringvliet is +de pas voltooide Koopmansbeurs; achter ons zien we de Kolk, waarin de +Zeeuwsche schepen een ligplaats gevonden hebben. Daar komt juist de +Dordtsche Marktschuit de Oudehaven binnenglijden. Dat gaat vlot genoeg, +want de zware boom, met dikke ijzeren punten bezet, ligt tegen den wal. +'s Nachts echter sluit deze de haven af en een knappe schipper, die +dan de stad binnen komt. Het schijnt, dat de schuit vlak op onze brug +komt aanvaren. Dat zal stukken geven. Laten wij vlug maken, dat we er +afkomen. Heb maar geen nood. Let eens op, hoe de handige schipper hem +dat levert. Hij weet zijn schuit precies de richting te geven, die zij +hebben moet, zoodat de mast tegen het middelste deel van de brug stuit. +Dit stuk biedt wel eenigen weerstand, doordat het verzwaard is door een +bak met steenen, die er onder aanhangt, maar toch draait het onder den +uitgeoefenden druk mee en het schip vaart met staanden mast door de nu +ontstane opening. Wijd is deze niet en menige rappe gast springt er dan +ook maar overheen, als de brug, nadat er een schip is doorgevaren, +nog niet goed gesloten is. Want de schipper draait ze wel open, maar +het sluiten laat hij in den regel aan de voetgangers over. Daar het +draaibare deel lang niet de volle breedte van de brug inneemt, is +het duidelijk, dat ze niet voor voertuigen gebruikt kan worden. Ook +kruiwagens en andere smalle vervoermiddelen mogen echter niet over de +brug: ze is alleen voor voetgangers bestemd. + +[Illustratie: + van de draybrugge. dezen toren comt de stadt toe. + + den druckertoren. blaeuwen toren. + + draeybrugge. + +Grondkaart of plattegrond van de erven bij den Blauwen Toren, door Simon +Dammasz. van Dueren, landmeter. + +(No. 2 uit het Kaartenboek der Gemeente Rotterdam, 1578.)] + +We staan voor de Hoofdsteeg. Deze is heel wat breeder dan een 50 jaar +geleden. Toen was het werkelijk een steeg, thans kan ze met de flinkste +straten wedijveren. Laten wij nu linksaf slaan en den Rijstuin doorgaan. +Veel huizen treffen wij hier nog niet aan. De rijswerkers oefenen er hun +bedrijf uit en hebben binnen een afgesloten ruimte hun opslagplaats +van rijshout. Willen de gildebroeders hun waar aan den man brengen, +dan behoeven zij niet ver te loopen. De Mandenmakersbrug[19] is hun +marktplaats. Ze is wel niet groot, maar in ieder geval breeder dan de +meeste straten met de grachten midden in. Dat de markt juist hier is, is +geen toeval. Een »keur« uit ± 1420 bepaalt nl., dat er alleen mandenwerk +verkocht mag worden op den marktdag in het Oost-Nieuwland en anders +ieder voor zijn eigen deur. + +[19] Deze brug kreeg later den naam van Hoenderbrug, omdat de +Hoendermarkt er op gehouden werd. Ze verbond de Hoofdsteeg met de Korte +Hoofdsteeg. Door de demping van het Middensteiger en Boerensteiger is +zij verdwenen. + +Nu staan we weer op de Hoogstraat en hebben het Stadhuis met zijn +aardig torentje voor ons. De verguld koperen windwijzer in den vorm +van een haringbuis of »bun« zegt ons, dat de haringvisscherij voor de +Rotterdammers van groot belang is. De ruimte onder den toren wordt als +gevangenis gebruikt. Als men van iemand zegt: »Hij zit in de bun«, wees +dan verzekerd, dat hij goed opgeborgen is. Wanneer ge het Stadhuis +door den hoofdingang wilt binnentreden, dient ge het bordes van +twintig trappen te beklimmen. De twee opzittende leeuwen aan weerszijden +houden, zooals ge reeds opgemerkt zult hebben, het stadswapen. Behalve +als Raadhuis en Gevangenis dient het gebouw ook tot Vleeschhal en Waag. +Nog veel vroeger was het zelfs Gasthuis. De zieken en zwakken hebben +echter plaats moeten maken voor de Vroedschap. + +[Illustratie: Het Stadhuis aan de voorzijde in de 17de eeuw.] + +Gaan we door de Waagstraat (thans Stadhuissteeg) naar de achterzijde van +het gebouw. + +We staan op de Huibrug, zoo genoemd omdat volgens een keur uit ± 1420 +hier de huidenmarkt gehouden moest worden. De eertijds houten brug is +nu al veel verbreed en heeft thans meer van een plein. Soms kan het +hier stampvol staan; dan verdringen de poorters zich langs Kipsloot +en Botersloot. Hier wordt nl. het schavot opgeslagen, wanneer er een +terechtstelling plaats zal vinden. Op het balcon aan het Stadhuis nemen +dan de rechters plaats. Ook dient dit tot afkondiging van belangrijke +mededeelingen. Boven het balcon ziet ge twee staande leeuwen, die het +stadswapen dragen. We lezen het onderschrift: »Ik, oprechtheid sterk U, +Bedieningen en wijze raad geven sterkte. O, Rotterdam! Uw recht groent +als een laurier«. En daar geheel in de hoogte, op den top van den gevel +staat de Gerechtigheid. In de eene hand draagt ze de weegschaal, in de +andere het zwaard. Ze is geblinddoekt, want zonder onderscheid des +persoons dient ze recht te spreken. + +Langs de Botersloot gaande, staan we weldra voor het Prinsenhof. Dit +gebouw is oorspronkelijk een nonnenklooster geweest. De zusters van St. +Agnes, naar haar kleeding ook Grauwe Zusters genoemd, hadden er kort na +1400 reeds haar woning, die na dien tijd zeer vergroot is. + +[Illustratie: Het Prinsenhof. + +Het Admiraliteitsjacht ligt voor den hoofdingang.] + +Na de Hervorming was het echter met den bloei der kloosters gedaan. Ook +het St. Agnietenklooster verminderde zeer in bewoonsters. In 1575 werd +dan ook reeds een groot deel van het gebouw tot andere doeleinden in +gebruik genomen. Sommige vertrekken werden ingericht tot logement voor +den Prins van Oranje, als deze in de stad vertoefde, andere tot woning +van den pensionaris der stad. Oldenbarnevelt, die van 1576 tot 1586 deze +betrekking heeft bekleed, had hier zijn woonplaats. Sinds 1593 zijn de +overgebleven nonnen in het Gasthuis ondergebracht en hebben de Heeren +van de Admiraliteit van de Maze hun kantoor in het Prinsenhof. Zij zijn +de bestuurders van het deel der vloot, dat in Rotterdam thuis behoort. + +Behalve dit klooster heeft Rotterdam nog andere binnen zijn muren +gekend. + +In 1441 werd het Cellebroedersklooster aan de Delftsche Vaart, dicht bij +de Kerk gevestigd. De Cellebroeders waren zeer godvruchtig en leidden +een sober bestaan. + +[Illustratie: Johan van Oldenbarnevelt.] + +Ze wijdden zich aan het verplegen van zieken en het afleggen en +begraven van dooden, die zij zingende ten grave droegen, waarom zij +ook wel »Lollaerts« werden genoemd. Vooral bij het heerschen van een +besmettelijke ziekte, zooals pokken en pest, waren de Cellebroeders[20] +goud waard. Waar soms het geheele gezin door de vreeselijke ziekte was +aangetast, waar niemand de besmette woning durfde betreden, daar gingen +de Cellebroerkens binnen, en al konden zij geen genezing brengen, ze +gaven tenminste troost en verlichting van lijden en zorgden voor een +Christelijke begrafenis van de gestorvenen. In hun stemmig zwarte +kleeding liepen zij barrevoets rond; daarom werden ze ook wel Zwarte +monniken of Barrevoeters geheeten. + +[20] Celle = Graf. + +Nog van een ander mannenklooster willen wij u wat mededeelen. + +Keeren we daartoe langs de Botersloot en de Kipsloot terug. We zijn in +de Oostwagenstraat[21], zoo genoemd, omdat hier het Goudsche Wagenveer +afrijdt. Volgen we de helling naar den dijk en slaan wij linksom naar +het Oosteinde der Hoogstraat. Ook hier heeft een klooster gestaan. +Het was dat van de Predikheeren of Dominicanen. Deze vrome heeren +kwamen reeds in het begin der 15de eeuw in Rotterdam prediken. Hun +eerste gebouw, een schenking van een godsdienstig poorter, stond in de +Lombardstraat. Het aantal monniken nam echter dermate toe, dat men reeds +in 1444 er toe overging hier op het Oosteinde een klooster te bouwen. +Het bevatte meer dan honderd cellen voor de kloosterlingen, die lang zoo +sober niet leefden als de Cellebroeders. Zij zagen dan ook niet, zooals +deze ongeletterde monniken, altijd maar weer smart en ellende rondom +zich. Hun aandacht en bemoeiingen betroffen meer de levenden. Wie +behoefte gevoelde aan een geestelijk woord, hij trad de prachtige kapel +der »heeren« binnen om straks, gesterkt door de gehoorde »preek«, weer +aan den arbeid te gaan. Vele der Dominicanen wijdden zich aan de studie. +Zij waren de dragers der wetenschap; de geleerden, die boeken schreven +en versierden met prachtige gouden en zilveren letters. Anderen +onderwezen de zonen der rijke poorters of arbeidden in den grooten +kloostertuin, die zich ver tot over de Achterkloostergracht uitstrekte. + +[21] De tegenwoordige Goudsche Wagenstraat. + +Bij den brand in 1563 is ook dit klooster voor het grootste deel +vernield. Twee jaar later is het gedeeltelijk opgebouwd en weer door de +monniken in gebruik genomen. Thans echter doet het dienst als Gasthuis. +Nadat het Stadhuis geheel door de Vroedschap in gebruik was genomen, is +dit ziekenhuis ondergebracht aan de Kipsloot, sinds 1575 in het oude +Predikheerenklooster. + +Nog andere inrichtingen van liefdadigheid vinden we op dit deel der +Hoogstraat. + +Het Heilige Geesthuis of Oudemannenhuis, een stichting van Aelwijn +Floriszoon van der Meer, biedt een onderkomen aan XIII ouden van dagen, +waarom ze ook wel »de kamer van XIII« genoemd wordt. Het is geen toeval, +dat de inrichting juist aan een dertiental een onderkomen biedt. Met +opzet is dit aantal vastgesteld, als een herinnering aan Jezus en zijn +12 discipelen. + +Behalve deze dertien, die een te huis vinden in het gebouw, verschaft +de stichting nog aan velen onderstand in den vorm van brood, turf, enz. +De bedeelden dragen een penning, waarop een duif is afgebeeld, het +zinnebeeld van den Heiligen Geest, »van den geest des vredes en der +liefde, het schoonste beeld van een weldoend, zachtaardig Christendom«. + +Naast een Oudemannenhuis is er ook een Oudevrouwenhuis. Dit staat in de +Lombardstraat[22]. + +[22] In 1622 werd het eveneens naar het Oosteinde der Hoogstraat +overgebracht. + +Waarvoor dient dat nieuwe gebouw naast het Gasthuis? Laten wij maar eens +nader treden en het opschrift op dien ingemetselden steen lezen: + + »In 't jaer 1599, sonder confuis, + Heeft Jan Claessoen den eersten steen gelegt van dit Huis«. + +Dat zegt ons nog niet veel. Misschien geeft het opschrift op dien +anderen steen meer licht. + + »De Heeren van de Stadt hebben bedogt + Dit Huis te bouwen + Voor Mans en Vrouwen + Die met de gave Godts sullen werden besocht«. + +[Illustratie: Kaatje. + +Een verpleegde uit het Oudevrouwenhuis op de Hoogstraat.] + +Onwillekeurig deinzen wij een schrede terug, nu we begrijpen, dat wij +voor het Pesthuis staan. Toch behoeven wij niet bang te zijn voor +besmetting. De »Zwarte dood« heerscht thans niet in de stad. Nog +maar enkele jaren geleden[23] heeft de »pestilentie« echter op een +vreeselijke wijze gewoed. Honderden zijn er aan gestorven. Om de +besmetting tegen te gaan, verordineerde het Stadsbestuur toen, dat +op marktdagen niet in den namiddag zou begraven worden en dat er geen +vrouwen mede ter begrafenis mochten gaan. Gelukkig is thans de ziekte +weer geweken en wordt het gebouw op het oogenblik alleen gebruikt als +Dolhuis. De »dollen« of krankzinnigen worden er verpleegd, vandaar +dat de inrichting den dubbelen naam van Pest- en Dolhuis draagt. +Bij de laatste epidemie is echter de wenschelijkheid gebleken van een +afzonderlijk gebouw voor de zinneloozen. Men heeft er dan ook reeds +over gedacht naast het Pesthuis afzonderlijke Dolhuisjes te bouwen. Vóór +1598 was het Pesthuis op het eind van de Oostwagenstraat bij de Goudsche +Poort, in het vroegere vrouwenklooster van St. Anna. Thans is daarin het +Weeshuis gevestigd, dat eertijds in de Weste Wagenstraat en nog vroeger +op de Hoogstraat, tegenover deze straat stond[24]. + +[23] In 1602 en 1603 woedde de pest hier vreeselijk. + +[24] Waar nu de Weezenstraat is. + +En hiermede zullen wij onze wandeling maar eindigen. Nog veel meer zou +er in de stad te bezien zijn, doch het merkwaardigste hebben we bekeken. + +Laten wij van onzen vermoeienden tocht wat uitrusten en ons verfrisschen +in de taveerne »de Vergulde Valk« daar vlak bij ons, om daarna de stad +te verlaten. Het zal toch zoo heel lang niet meer duren, dat de +poortklok geluid wordt en dan--ge weet het--wordt de poort gesloten. + + + + +INHOUD. + + + Blz. + + 1. De Wilde Venen 5 + 2. De hooge zeedijk. Jong Rotterdam 11 + 3. Van dorp tot stad 23 + 4. De Jonker Fransenoorlog 32 + 5. De St. Laurenskerk 50 + 6. Een ramp op de Maas 62 + 7. Erasmus 65 + 8. Anneken Jans 72 + 9. De Brand in 1563 79 + 10. Rotterdam onder het Spaansche Juk 85 + 11. Rotterdam vergroot naar de Maas 95 + 12. Een wandeling door Rotterdam (± 1600) 102 + + + + + UITGAVE VAN J. B. WOLTERS TE GRONINGEN. + + PLATEN-ATLAS + + VOOR DE VADERLANDSCHE GESCHIEDENIS, + + +ten dienste van het Gymnasiaal en Middelbaar + Onderwijs, Kweekscholen en Normaallessen,+ + + DOOR + + Dr. A. J. VAN DER MEULEN, + + +met medewerking van+ + + M. TEN BOUWHUYS. + + +Prijs, gecartonneerd f 1,90.+ + +Geen ouderwetsche historieprenten bevat deze atlas, sprekend alleen van +'n woeste »histoire de bataille«, maar 'n volledige cultuurgeschiedenis. +Van den ruwen steenen beitel uit de vroegste beschavingsperiode voert +ons deze platen-serie geleidelijk naar de koene evoluties van den +vliegenier Jan Olieslagers te Rotterdam in den zomer van 1910. + +De voortschrijdende ontwikkelingsgang van schier vijftig eeuwen op 't +gebied van techniek en beschaving ligt daartusschen. + +Deze keurbundel historieplaten, 150 bladz. met 356 afbeeldingen op zwaar +kunstdrukpapier, met titelplaat en twee reproducties in kleurendruk +verdient 'n plaats niet slechts op de inrichtingen van onderwijs, maar +in elk ontwikkeld gezin. Den luttelen prijs is hij driedubbel waard. + +En wie hem koopt, zal zich niet teleurgesteld vinden. + + _Het Katholieke Schoolblad_, 8 Juni 1911. + + * * * * * + ++Wij hebben hier nu eens een uitgave die we onvoorwaardelijk kunnen +aanbevelen.+ + +Deze atlas moet een +uitnemend leermiddel+ zijn in handen van den +onderwijzer, die bedreven is in het teekenen. Daar is overvloed van +materiaal om de geschiedenisles te illustreeren met teekeningen op het +bord. Indien 't nog eens zoover komt, dat de onderwijzer geheel van en +voor de school kan leven, dan zal deze atlas tevens de stof leveren voor +een serie historieplaten, die hij bewerkt speciaal voor zijn school. +Want zoo ver moet het komen. + +Intusschen bevelen we dezen atlas aan bij de studie geschiedenis voor +onderwijzers- en hoofdakte, voor Gymnasiaal en Middelbaar onderwijs. + + _School met den Bijbel_, 23 Juni 1911. + + UITGAVE VAN J. B. WOLTERS TE GRONINGEN. + + + + + UITGAVEN VAN J. B. WOLTERS TE GRONINGEN. + + SCHOOLPLATEN + + VOOR DE VADERLANDSCHE GESCHIEDENIS, + + DOOR + + J. W. DE JONGH en H. WAGENVOORT. + + NAAR OORSPRONKELIJKE AQUARELLEN VAN + + J. Hoynck van Papendrecht, Gerard van Hove, J. H. Isings Jr., + C. Jetses, J. H. Jurres, G. Westerman, J. J. R. de Wetstein Pfister. + + (Grootte 84 bij 110 cM.). + + Prijs per plaat met geïllustreerde toelichting f 1,90 + Opgeplakt op zwaar carton 2,30 + Geïllustreerde toelichting afzonderlijk 0,25 + + ~+Verschenen de eerste serie:+~ + +1. De Romeinen in ons land. (Een nederzetting bij een vesting). + +2. De troepen van Bossu dringen Rotterdam binnen, 9 April 1572. + +3. Een vergadering van de Nationale Synode te Dordrecht, 1619. + +4. Ter Walvischvaart. + +5. Hollandsche Infanterie bij de bruggen over de Berezina, 1812. + +6. De verovering van Tjakranegara op Lombok, 1894. + + ~+Ter perse de tweede serie:+~ + +7. Aan het Hof van Karel den Grooten. + +8. Ter Kruisvaart. + +9. Floris V door de Edelen omgebracht. + +10. Belegering van een Kasteel. (Het Huis te Voorst, 1362). + +11. De Prins trekt over de Maas, 1568. + +12. De Prins van Oranje aan het hoofd van de Nationale Militie bij +Quatre-Bras, 16 Juni 1815. + + ~+In voorbereiding de derde en vierde serie.+~ + + ~+Februari 1911.+~ + + UITGAVEN VAN J. B. WOLTERS TE GRONINGEN. + + + + + +--------------------------------------------+ + | | + | OPMERKINGEN VAN DE BEWERKER: | + | | + | De volgende correcties zijn in de tekst | + | aangebracht: | + | | + | Bron (B:) -- Correctie (C:) | + | | + | B: welwillendendheid, waarmede zij ons | + | C: welwillendheid, waarmede zij ons | + | B: half onder, half boven hetwater | + | C: half onder, half boven het water | + | B: De drie Schie's | + | C: De drie Schie's. | + | B: te spelen Bij een uitval | + | C: te spelen. Bij een uitval | + | B: de burgers van Rotterdam! Hij | + | C: de burgers van Rotterdam? Hij | + | B: de la Patria« dit is »Aan Prins | + | C: de la Patria«, dit is »Aan Prins | + | B: gewijden grond rondom de St | + | C: gewijden grond rondom de St. | + | B: blaauwe Schaep« zijn, zegt deze, | + | C: blaauwe Schaep« zijn,« zegt deze, | + | B: »De Roode Hant«. Ge staat verbaasd | + | C: »De Roode Hant«.« Ge staat verbaasd | + | B: »Blaauwe Voet«?. Wilt ge die | + | C: »Blaauwe Voet«?. Wilt ge die | + | B: Groene, Witte en Gele Laken«, »het | + | C: Groene, Witte en Gele Laken«, »het | + | B: bekendste stadstorens Menigeen heeft | + | C: bekendste stadstorens. Menigeen heeft | + | B: van de erven hij den Blauwen Toren, | + | C: van de erven bij den Blauwen Toren, | + | B: ander mannenkloosters willen wij | + | C: ander mannenklooster willen wij | + | B: naar het oosteinde der Hoogstraat | + | C: naar het Oosteinde der Hoogstraat | + | B: ook reeds overgedacht naast het | + | C: ook reeds over gedacht naast het | + | | + +--------------------------------------------+ + + + + + +End of the Project Gutenberg EBook of Langs Rotte, Maas en Schie. I., by +J.M. Droogendijk and J.S. Verburg + +*** END OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK LANGS ROTTE, MAAS EN SCHIE. I. *** + +***** This file should be named 31849-8.txt or 31849-8.zip ***** +This and all associated files of various formats will be found in: + https://www.gutenberg.org/3/1/8/4/31849/ + +Produced by the Online Distributed Proofreading Team at +https://www.pgdp.net + + +Updated editions will replace the previous one--the old editions +will be renamed. + +Creating the works from public domain print editions means that no +one owns a United States copyright in these works, so the Foundation +(and you!) can copy and distribute it in the United States without +permission and without paying copyright royalties. Special rules, +set forth in the General Terms of Use part of this license, apply to +copying and distributing Project Gutenberg-tm electronic works to +protect the PROJECT GUTENBERG-tm concept and trademark. Project +Gutenberg is a registered trademark, and may not be used if you +charge for the eBooks, unless you receive specific permission. If you +do not charge anything for copies of this eBook, complying with the +rules is very easy. You may use this eBook for nearly any purpose +such as creation of derivative works, reports, performances and +research. They may be modified and printed and given away--you may do +practically ANYTHING with public domain eBooks. Redistribution is +subject to the trademark license, especially commercial +redistribution. + + + +*** START: FULL LICENSE *** + +THE FULL PROJECT GUTENBERG LICENSE +PLEASE READ THIS BEFORE YOU DISTRIBUTE OR USE THIS WORK + +To protect the Project Gutenberg-tm mission of promoting the free +distribution of electronic works, by using or distributing this work +(or any other work associated in any way with the phrase "Project +Gutenberg"), you agree to comply with all the terms of the Full Project +Gutenberg-tm License (available with this file or online at +https://gutenberg.org/license). + + +Section 1. General Terms of Use and Redistributing Project Gutenberg-tm +electronic works + +1.A. By reading or using any part of this Project Gutenberg-tm +electronic work, you indicate that you have read, understand, agree to +and accept all the terms of this license and intellectual property +(trademark/copyright) agreement. If you do not agree to abide by all +the terms of this agreement, you must cease using and return or destroy +all copies of Project Gutenberg-tm electronic works in your possession. +If you paid a fee for obtaining a copy of or access to a Project +Gutenberg-tm electronic work and you do not agree to be bound by the +terms of this agreement, you may obtain a refund from the person or +entity to whom you paid the fee as set forth in paragraph 1.E.8. + +1.B. "Project Gutenberg" is a registered trademark. It may only be +used on or associated in any way with an electronic work by people who +agree to be bound by the terms of this agreement. There are a few +things that you can do with most Project Gutenberg-tm electronic works +even without complying with the full terms of this agreement. See +paragraph 1.C below. There are a lot of things you can do with Project +Gutenberg-tm electronic works if you follow the terms of this agreement +and help preserve free future access to Project Gutenberg-tm electronic +works. See paragraph 1.E below. + +1.C. The Project Gutenberg Literary Archive Foundation ("the Foundation" +or PGLAF), owns a compilation copyright in the collection of Project +Gutenberg-tm electronic works. Nearly all the individual works in the +collection are in the public domain in the United States. If an +individual work is in the public domain in the United States and you are +located in the United States, we do not claim a right to prevent you from +copying, distributing, performing, displaying or creating derivative +works based on the work as long as all references to Project Gutenberg +are removed. Of course, we hope that you will support the Project +Gutenberg-tm mission of promoting free access to electronic works by +freely sharing Project Gutenberg-tm works in compliance with the terms of +this agreement for keeping the Project Gutenberg-tm name associated with +the work. You can easily comply with the terms of this agreement by +keeping this work in the same format with its attached full Project +Gutenberg-tm License when you share it without charge with others. + +1.D. The copyright laws of the place where you are located also govern +what you can do with this work. Copyright laws in most countries are in +a constant state of change. If you are outside the United States, check +the laws of your country in addition to the terms of this agreement +before downloading, copying, displaying, performing, distributing or +creating derivative works based on this work or any other Project +Gutenberg-tm work. The Foundation makes no representations concerning +the copyright status of any work in any country outside the United +States. + +1.E. Unless you have removed all references to Project Gutenberg: + +1.E.1. The following sentence, with active links to, or other immediate +access to, the full Project Gutenberg-tm License must appear prominently +whenever any copy of a Project Gutenberg-tm work (any work on which the +phrase "Project Gutenberg" appears, or with which the phrase "Project +Gutenberg" is associated) is accessed, displayed, performed, viewed, +copied or distributed: + +This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with +almost no restrictions whatsoever. You may copy it, give it away or +re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included +with this eBook or online at www.gutenberg.org + +1.E.2. If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is derived +from the public domain (does not contain a notice indicating that it is +posted with permission of the copyright holder), the work can be copied +and distributed to anyone in the United States without paying any fees +or charges. If you are redistributing or providing access to a work +with the phrase "Project Gutenberg" associated with or appearing on the +work, you must comply either with the requirements of paragraphs 1.E.1 +through 1.E.7 or obtain permission for the use of the work and the +Project Gutenberg-tm trademark as set forth in paragraphs 1.E.8 or +1.E.9. + +1.E.3. If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is posted +with the permission of the copyright holder, your use and distribution +must comply with both paragraphs 1.E.1 through 1.E.7 and any additional +terms imposed by the copyright holder. Additional terms will be linked +to the Project Gutenberg-tm License for all works posted with the +permission of the copyright holder found at the beginning of this work. + +1.E.4. Do not unlink or detach or remove the full Project Gutenberg-tm +License terms from this work, or any files containing a part of this +work or any other work associated with Project Gutenberg-tm. + +1.E.5. Do not copy, display, perform, distribute or redistribute this +electronic work, or any part of this electronic work, without +prominently displaying the sentence set forth in paragraph 1.E.1 with +active links or immediate access to the full terms of the Project +Gutenberg-tm License. + +1.E.6. You may convert to and distribute this work in any binary, +compressed, marked up, nonproprietary or proprietary form, including any +word processing or hypertext form. However, if you provide access to or +distribute copies of a Project Gutenberg-tm work in a format other than +"Plain Vanilla ASCII" or other format used in the official version +posted on the official Project Gutenberg-tm web site (www.gutenberg.org), +you must, at no additional cost, fee or expense to the user, provide a +copy, a means of exporting a copy, or a means of obtaining a copy upon +request, of the work in its original "Plain Vanilla ASCII" or other +form. Any alternate format must include the full Project Gutenberg-tm +License as specified in paragraph 1.E.1. + +1.E.7. Do not charge a fee for access to, viewing, displaying, +performing, copying or distributing any Project Gutenberg-tm works +unless you comply with paragraph 1.E.8 or 1.E.9. + +1.E.8. You may charge a reasonable fee for copies of or providing +access to or distributing Project Gutenberg-tm electronic works provided +that + +- You pay a royalty fee of 20% of the gross profits you derive from + the use of Project Gutenberg-tm works calculated using the method + you already use to calculate your applicable taxes. The fee is + owed to the owner of the Project Gutenberg-tm trademark, but he + has agreed to donate royalties under this paragraph to the + Project Gutenberg Literary Archive Foundation. Royalty payments + must be paid within 60 days following each date on which you + prepare (or are legally required to prepare) your periodic tax + returns. Royalty payments should be clearly marked as such and + sent to the Project Gutenberg Literary Archive Foundation at the + address specified in Section 4, "Information about donations to + the Project Gutenberg Literary Archive Foundation." + +- You provide a full refund of any money paid by a user who notifies + you in writing (or by e-mail) within 30 days of receipt that s/he + does not agree to the terms of the full Project Gutenberg-tm + License. You must require such a user to return or + destroy all copies of the works possessed in a physical medium + and discontinue all use of and all access to other copies of + Project Gutenberg-tm works. + +- You provide, in accordance with paragraph 1.F.3, a full refund of any + money paid for a work or a replacement copy, if a defect in the + electronic work is discovered and reported to you within 90 days + of receipt of the work. + +- You comply with all other terms of this agreement for free + distribution of Project Gutenberg-tm works. + +1.E.9. If you wish to charge a fee or distribute a Project Gutenberg-tm +electronic work or group of works on different terms than are set +forth in this agreement, you must obtain permission in writing from +both the Project Gutenberg Literary Archive Foundation and Michael +Hart, the owner of the Project Gutenberg-tm trademark. Contact the +Foundation as set forth in Section 3 below. + +1.F. + +1.F.1. Project Gutenberg volunteers and employees expend considerable +effort to identify, do copyright research on, transcribe and proofread +public domain works in creating the Project Gutenberg-tm +collection. Despite these efforts, Project Gutenberg-tm electronic +works, and the medium on which they may be stored, may contain +"Defects," such as, but not limited to, incomplete, inaccurate or +corrupt data, transcription errors, a copyright or other intellectual +property infringement, a defective or damaged disk or other medium, a +computer virus, or computer codes that damage or cannot be read by +your equipment. + +1.F.2. LIMITED WARRANTY, DISCLAIMER OF DAMAGES - Except for the "Right +of Replacement or Refund" described in paragraph 1.F.3, the Project +Gutenberg Literary Archive Foundation, the owner of the Project +Gutenberg-tm trademark, and any other party distributing a Project +Gutenberg-tm electronic work under this agreement, disclaim all +liability to you for damages, costs and expenses, including legal +fees. YOU AGREE THAT YOU HAVE NO REMEDIES FOR NEGLIGENCE, STRICT +LIABILITY, BREACH OF WARRANTY OR BREACH OF CONTRACT EXCEPT THOSE +PROVIDED IN PARAGRAPH F3. YOU AGREE THAT THE FOUNDATION, THE +TRADEMARK OWNER, AND ANY DISTRIBUTOR UNDER THIS AGREEMENT WILL NOT BE +LIABLE TO YOU FOR ACTUAL, DIRECT, INDIRECT, CONSEQUENTIAL, PUNITIVE OR +INCIDENTAL DAMAGES EVEN IF YOU GIVE NOTICE OF THE POSSIBILITY OF SUCH +DAMAGE. + +1.F.3. LIMITED RIGHT OF REPLACEMENT OR REFUND - If you discover a +defect in this electronic work within 90 days of receiving it, you can +receive a refund of the money (if any) you paid for it by sending a +written explanation to the person you received the work from. If you +received the work on a physical medium, you must return the medium with +your written explanation. The person or entity that provided you with +the defective work may elect to provide a replacement copy in lieu of a +refund. If you received the work electronically, the person or entity +providing it to you may choose to give you a second opportunity to +receive the work electronically in lieu of a refund. If the second copy +is also defective, you may demand a refund in writing without further +opportunities to fix the problem. + +1.F.4. Except for the limited right of replacement or refund set forth +in paragraph 1.F.3, this work is provided to you 'AS-IS' WITH NO OTHER +WARRANTIES OF ANY KIND, EXPRESS OR IMPLIED, INCLUDING BUT NOT LIMITED TO +WARRANTIES OF MERCHANTIBILITY OR FITNESS FOR ANY PURPOSE. + +1.F.5. Some states do not allow disclaimers of certain implied +warranties or the exclusion or limitation of certain types of damages. +If any disclaimer or limitation set forth in this agreement violates the +law of the state applicable to this agreement, the agreement shall be +interpreted to make the maximum disclaimer or limitation permitted by +the applicable state law. The invalidity or unenforceability of any +provision of this agreement shall not void the remaining provisions. + +1.F.6. INDEMNITY - You agree to indemnify and hold the Foundation, the +trademark owner, any agent or employee of the Foundation, anyone +providing copies of Project Gutenberg-tm electronic works in accordance +with this agreement, and any volunteers associated with the production, +promotion and distribution of Project Gutenberg-tm electronic works, +harmless from all liability, costs and expenses, including legal fees, +that arise directly or indirectly from any of the following which you do +or cause to occur: (a) distribution of this or any Project Gutenberg-tm +work, (b) alteration, modification, or additions or deletions to any +Project Gutenberg-tm work, and (c) any Defect you cause. + + +Section 2. Information about the Mission of Project Gutenberg-tm + +Project Gutenberg-tm is synonymous with the free distribution of +electronic works in formats readable by the widest variety of computers +including obsolete, old, middle-aged and new computers. It exists +because of the efforts of hundreds of volunteers and donations from +people in all walks of life. + +Volunteers and financial support to provide volunteers with the +assistance they need are critical to reaching Project Gutenberg-tm's +goals and ensuring that the Project Gutenberg-tm collection will +remain freely available for generations to come. In 2001, the Project +Gutenberg Literary Archive Foundation was created to provide a secure +and permanent future for Project Gutenberg-tm and future generations. +To learn more about the Project Gutenberg Literary Archive Foundation +and how your efforts and donations can help, see Sections 3 and 4 +and the Foundation web page at https://www.pglaf.org. + + +Section 3. Information about the Project Gutenberg Literary Archive +Foundation + +The Project Gutenberg Literary Archive Foundation is a non profit +501(c)(3) educational corporation organized under the laws of the +state of Mississippi and granted tax exempt status by the Internal +Revenue Service. The Foundation's EIN or federal tax identification +number is 64-6221541. Its 501(c)(3) letter is posted at +https://pglaf.org/fundraising. Contributions to the Project Gutenberg +Literary Archive Foundation are tax deductible to the full extent +permitted by U.S. federal laws and your state's laws. + +The Foundation's principal office is located at 4557 Melan Dr. S. +Fairbanks, AK, 99712., but its volunteers and employees are scattered +throughout numerous locations. Its business office is located at +809 North 1500 West, Salt Lake City, UT 84116, (801) 596-1887, email +business@pglaf.org. Email contact links and up to date contact +information can be found at the Foundation's web site and official +page at https://pglaf.org + +For additional contact information: + Dr. Gregory B. Newby + Chief Executive and Director + gbnewby@pglaf.org + + +Section 4. Information about Donations to the Project Gutenberg +Literary Archive Foundation + +Project Gutenberg-tm depends upon and cannot survive without wide +spread public support and donations to carry out its mission of +increasing the number of public domain and licensed works that can be +freely distributed in machine readable form accessible by the widest +array of equipment including outdated equipment. Many small donations +($1 to $5,000) are particularly important to maintaining tax exempt +status with the IRS. + +The Foundation is committed to complying with the laws regulating +charities and charitable donations in all 50 states of the United +States. Compliance requirements are not uniform and it takes a +considerable effort, much paperwork and many fees to meet and keep up +with these requirements. We do not solicit donations in locations +where we have not received written confirmation of compliance. To +SEND DONATIONS or determine the status of compliance for any +particular state visit https://pglaf.org + +While we cannot and do not solicit contributions from states where we +have not met the solicitation requirements, we know of no prohibition +against accepting unsolicited donations from donors in such states who +approach us with offers to donate. + +International donations are gratefully accepted, but we cannot make +any statements concerning tax treatment of donations received from +outside the United States. U.S. laws alone swamp our small staff. + +Please check the Project Gutenberg Web pages for current donation +methods and addresses. Donations are accepted in a number of other +ways including including checks, online payments and credit card +donations. To donate, please visit: https://pglaf.org/donate + + +Section 5. General Information About Project Gutenberg-tm electronic +works. + +Professor Michael S. Hart was the originator of the Project Gutenberg-tm +concept of a library of electronic works that could be freely shared +with anyone. For thirty years, he produced and distributed Project +Gutenberg-tm eBooks with only a loose network of volunteer support. + + +Project Gutenberg-tm eBooks are often created from several printed +editions, all of which are confirmed as Public Domain in the U.S. +unless a copyright notice is included. Thus, we do not necessarily +keep eBooks in compliance with any particular paper edition. + + +Most people start at our Web site which has the main PG search facility: + + https://www.gutenberg.org + +This Web site includes information about Project Gutenberg-tm, +including how to make donations to the Project Gutenberg Literary +Archive Foundation, how to help produce our new eBooks, and how to +subscribe to our email newsletter to hear about new eBooks. diff --git a/31849-8.zip b/31849-8.zip Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..6942f45 --- /dev/null +++ b/31849-8.zip diff --git a/31849-h.zip b/31849-h.zip Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..dc0999f --- /dev/null +++ b/31849-h.zip diff --git a/31849-h/31849-h.htm b/31849-h/31849-h.htm new file mode 100644 index 0000000..1351cb1 --- /dev/null +++ b/31849-h/31849-h.htm @@ -0,0 +1,4043 @@ +<!DOCTYPE html PUBLIC "-//W3C//DTD XHTML 1.1//EN" + "http://www.w3.org/TR/xhtml11/DTD/xhtml11.dtd"> + +<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml" xml:lang="nl"> + +<head> + <meta http-equiv="Content-Type" content="text/html;charset=iso-8859-1" /> + <meta http-equiv="Content-Style-Type" content="text/css" /> + <title> + The Project Gutenberg eBook of Langs Rotte, Maas en Schie. I. Schetsen uit de geschiedenis van Rotterdam, by J. M. Droogendijk, J. S. Verburg. + </title> + <style type="text/css"> + +body {margin-left: 8%; margin-right: 8%;} + +h1 {text-align: center; clear: both; margin-top: 2em; margin-bottom: 2em; font-size: 250%; word-spacing: 0.3em;} +h2 {text-align: center; clear: both; margin-top: 4em; font-size: 120%; word-spacing: 0.2em;} +h3 {text-align: center; clear: both; margin-top: 3em;} + +h2.inhoud {text-align: left; font-size: medium;} +h2.h2sub {font-size: medium; font-weight: normal; margin-top: 1em;} +small {font-size: 60%; word-spacing: normal; letter-spacing: -0.1em;} + +p {margin-top: .4em; margin-bottom: .4em; text-align: justify; text-indent: 1em;} +p.tp {margin-top: 3em; margin-bottom: 3em; text-align: center; text-indent: 0em;} +p.noi {text-indent: 0em;} + +div.titel {margin-top: 3em; margin-bottom: 2em; text-align: center;} +div.voorrede {margin-top: 5em; margin-bottom: 5em; font-size: 90%;} +div.inhoud {margin-top: 3em; margin-bottom: 3em; font-size: 90%;} +div.prijs {margin-top: 3em; margin-bottom: 3em; margin-left: 60%; width: 4em; + border: 2px solid black; padding: 0.5em; font-size: 85%;} +div.uitgever {margin-top: 1em; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto; width: 30em; + border-top: 1px dotted black; font-size: 75%; text-align: center; padding: 1em;} +div.drukker {margin-top: 10em; margin-bottom: 7em; margin-left: auto; margin-right: auto; + width: 30em; font-size: 67%; text-align: center; padding: 2em; + border-top: 1px dotted black; border-bottom: 1px dotted black;} +div.wolters {margin-top: 1.5em; margin-bottom: 1.5em; margin-left: auto; margin-right: auto; + width: auto; font-size: 85%; text-align: center; padding: 0.5em;} +div.graf {font-size: 75%;} +div.ad {width: 40em; padding: 1em; + margin-top: 2em; margin-bottom: 2em; margin-left: auto; margin-right: auto;} +div.recensie {font-size: 75%;} +div.serie {text-indent: 5.5em; font-weight: bold; text-decoration: underline; + margin-top: 0.5em; margin-bottom: 0.5em;font-size: 85%;} + +/* TB */ +p.tbhoog {margin-top: 0.4em; margin-bottom: 0.4em; margin-left: 10%; margin-right: 10%; + text-align: center; vertical-align: 0.5em; text-indent: 0em;} + .tblaag {vertical-align: -0.5em;} +hr {width: 33%; clear: both; + margin-top: 1em; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;} +hr.tb {border-style: none;} +hr.fnsep {width: 10%; text-align: left; margin-top: 0.5em; margin-left: 0; margin-right: 0;} +hr.chend {width: 15%;} + +.pagenum {/* uncomment the next line for invisible page numbers */ + /* visibility: hidden; */ + position: absolute; left: 93%; text-indent: 0em; text-align: right; + font-size: small; font-weight: normal; font-variant: normal; font-style: normal; + letter-spacing: normal; color: #888888;} +span[title].pagenum:after {content: "[" attr(title) "] ";} + +/* TABLES */ +table {margin-left: auto; margin-right: auto; + padding: 0; border: 0; border-collapse: collapse;} +.bosbalen {margin-left: 1em; font-size: 85%;} +.brace {margin-left: 0em; font-size: 85%; vertical-align: bottom;} +.plaat {margin-top: 1em; margin-bottom: 1em; font-weight: bold; font-style: italic; width: 31em;} +td.tdl {text-align: left; padding-left: 0.5em; padding-right: 0.5em;} +td.tdj {text-align: justify; padding-left: 0em; padding-right: 0.5em;} +td.tdr {text-align: right; padding-left: 0.5em; padding-right: 0.5em; vertical-align: bottom;} + +/* BORDERS */ +.bt {border-top: 1px solid black;} +.bb {border-bottom: 1px solid black;} +.bbox {border: 3px solid black;} + +/* ALIGN */ +.clear {clear: both;} +.right {text-align: right;} +.floatleft {float: left; width: auto;} +.floatright {text-align: left; text-indent: 0em; float: right; width: auto;} +.ri1 {padding-right: 1em;} +.ri2 {padding-right: 2em;} + +sup {vertical-align: 0.3em; font-size: 75%;} +.mixcap {font-variant: small-caps;} +.u {text-decoration: underline;} +.g {letter-spacing: 0.2em; margin-right: -0.2em; font-weight: normal; font-style: normal;} +.smalled {letter-spacing: -0.1em;} +.wide {word-spacing: 0.3em;} +ins.corr {border-bottom: 1px dotted red; text-decoration: none;} + +/* LISTS */ +.list {padding-left: 5em; font-size: 85%;} +.list .label {float: left; width: 2em; text-align: right; margin-left: -3em;} + +/* IMAGES */ +.figcenter {margin: auto; text-align: center;} +.figleft {float: left; clear: left; padding: 0; text-align: center; width: 100%; + margin-left: 0; margin-bottom: 0.5em; margin-top: 0.5em; margin-right: 1em;} +.figright {float: right; clear: right; padding: 0; text-align: center; width: 100%; + margin-left: 1em; margin-bottom: 0.5em; margin-top: 0.5em; margin-right: 0;} +.caption {font-weight: normal; text-align: center; font-size: 75%;} +.illlarge {font-weight: normal; text-align: center; font-size: 75%;} + +/* FOOTNOTES */ +.footnote {margin-left: 5%; margin-right: 5%; font-size: 75%;} +.footnote .label {position: absolute; right: 89%; text-align: right; text-decoration: none;} +.fnanchor {padding-left: 0.1em; text-decoration: none;} + +/* POETRY */ +.poem {margin-left: 10%; margin-right: 10%; text-align: left; font-size: 75%;} +.chpoem {margin-left: 60%; margin-right: 0%; text-align: left; font-size: 75%; margin-bottom: 1.5em;} +.poem br {display: none;} +.chpoem br {display: none;} +.stanza {margin: 1em 0em 1em 0em;} + +span.i0 {display: block; margin-left: 0em; padding-left: 3em; text-indent: -3em;} +span.i4 {display: block; margin-left: 4em; padding-left: 3em; text-indent: -3em;} + +.adcent {text-align: center; text-indent: 0em; margin-top: 0.6em; margin-bottom: 0.6em;} +.size67 {font-size: 67%;} +.size75 {font-size: 75%;} +.size85 {font-size: 85%;} +.size120 {font-size: 120%;} +.size140 {font-size: 140%;} +.size167 {font-size: 167%;} +.size200 {font-size: 200%;} + +/* Transcriber Note */ +.TNbox {margin: 10% 10% 5% 10%; border: 1px solid; padding: 1em; + background-color: #dddddd; font-family: sans-serif; font-size: 90%;} +.TNbox h1 {font-variant: small-caps; font-size: 130%; letter-spacing: 0;} +.TNbox p {text-indent: 0em; margin-top: 0.7em; margin-bottom: 0.7em;} +.TNbox table {width: 100%;} +.TNbox th {text-align: left;} +.TNbox td {text-align: left; vertical-align: top;} +td.td2 {width: 20%;} +td.td4 {width: 40%;} + + </style> +</head> + +<body> + + +<pre> + +The Project Gutenberg EBook of Langs Rotte, Maas en Schie. I., by +J.M. Droogendijk and J.S. Verburg + +This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with +almost no restrictions whatsoever. You may copy it, give it away or +re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included +with this eBook or online at www.gutenberg.org + + +Title: Langs Rotte, Maas en Schie. I. + schetsen uit de geschiedenis van Rotterdam + +Author: J.M. Droogendijk + J.S. Verburg + +Release Date: March 31, 2010 [EBook #31849] + +Language: Dutch + +Character set encoding: ISO-8859-1 + +*** START OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK LANGS ROTTE, MAAS EN SCHIE. I. *** + + + + +Produced by the Online Distributed Proofreading Team at +https://www.pgdp.net + + + + + + +</pre> + + +<div class="TNbox"> + + <h1>Opmerkingen van de bewerker</h1> + + <p>De tekst in dit bestand wordt weergegeven in de originele, verouderde spelling. + Er is geen poging gedaan de tekst te moderniseren.</p> + + <p>Afgebroken woorden aan het einde van de regel zijn stilzwijgend hersteld.</p> + + <p>De voetnoten zijn naar het eind van het hoofdstuk verplaatst.<br /> + Voetnoten zijn hernummerd en verplaatst naar het eind van elk hoofdstuk.</p> + + <p>Overduidelijke druk- en spelfouten in het origineel zijn gecorrigeerd; deze zijn voorzien van een + <ins class="corr" title="Bron: dnnne roed stipppellijn">dunne rode stippellijn</ins>, + waarbij de Brontekst via een zwevende pop-up beschikbaar is.<br /> + Variaties in spelling zijn behouden.</p> + + <p>Een overzicht van de aangebrachte correcties is te vinden aan + <a href="#correctie">het eind van dit bestand</a>.</p> + + <p>Dit Project Gutenberg e-boek bevat externe referenties. Het kan zijn + dat deze links voor u niet werken.</p> + +</div> + +<p><span class="pagenum" title="voorkant"></span><a id="p_voor"></a></p> + +<div class="figcenter" style="width: 512px;"> +<img src="images/cover.jpg" width="512" height="720" alt="voorkant boek" title="voorkant boek" /> +</div> + +<p><span class="pagenum" title="i"></span><a id="p_i"></a></p> + +<div class="ad"> + + <div class="wolters bb">UITGAVEN VAN J. B. WOLTERS TE GRONINGEN.</div> + + <p class="size85" style="text-indent: -1em; padding-left: 1em;"><b>P. R. BOS—C. L. VAN BALEN, + Volledige Aardrijkskundige Leergang voor de Volksschool:</b></p> + + <table class="bosbalen" summary="volledige leergang"> + <tbody> + <tr> + <td class="tdj">Nederland, 1e stukje, geïllustreerd</td> + <td class="tdr"><b>ƒ 0,30</b></td> + </tr> + <tr> + <td class="tdj">Europa en de Wereld, 2e stukje, geïllustreerd</td> + <td class="tdr"><b>0,30</b></td> + </tr> + <tr> + <td class="tdj">De Wereld, Oost- en West-Indië en Nederland, 3e stukje, geïll.</td> + <td class="tdr"><b>0,30</b></td> + </tr> + <tr> + <td class="tdj">Atlas van Nederland</td> + <td class="tdr"><b>0,25</b></td> + </tr> + <tr> + <td class="tdj">Invulatlas van Nederland</td> + <td class="tdr"><b>0,10</b></td> + </tr> + <tr> + <td class="tdj">Eerste Atlas voor de Volksschool in 16 kaarten, <i><b>10</b>e druk</i>, + ingenaaid <b>ƒ 0,30</b>, gecartonneerd</td> + <td class="tdr"><b>0,55</b></td> + </tr> + <tr> + <td class="tdj">Atlas der geheele aarde</td> + <td class="tdr"><b>0,35</b></td> + </tr> + <tr> + <td class="tdj">Invulatlas der geheele aarde</td> + <td class="tdr"><b>0,15</b></td> + </tr> + <tr> + <td class="tdj">Atlas voor de Volksschool in 40 kaarten en 52 platen, <i><b>24</b>e druk</i>, + ingenaaid <b>ƒ 1,00</b>, gecartonneerd <b>ƒ 1,40</b>, gebonden</td> + <td class="tdr"><b>1,75</b></td> + </tr> + <tr> + <td class="tdj">Toelichting</td> + <td class="tdr"><b>0,30</b></td> + </tr> + <tr> + <td class="tdj">Globes (hoofdelijk leermiddel) per dozijn in doos</td> + <td class="tdr"><b>0,90</b></td> + </tr> + </tbody> + </table> + + <div class="figleft" style="width: 33px; margin-top: 0.5em; margin-bottom: 0em;"> + <img src="images/ill_hand.png" width="33" height="13" alt="" title="" /> + </div> + + <p class="u size75 noi"><b>Bovenstaande boekjes en atlassen kunnen in de volgende + leerjaren gebruikt worden:</b></p> + + <table class="clear brace" summary=""> + <tbody> + <tr> + <td style="padding-top: 0.5em;">Nederland</td> + <td rowspan="2" style="font-size: 240%; vertical-align: top;">}</td> + <td rowspan="2">in het vierde leerjaar of in de laatste helft van het derde en in het vierde leerjaar.</td> + </tr> + <tr> + <td>Atlas van Nederland</td> + </tr> + </tbody> + </table> + + <p class="size85" style="text-indent: -1em; padding-left: 2em;"><span class="u"><i>Desverkiezende als uitvoeriger atlas hiernevens:</i></span> de Eerste atlas voor + de Volksschool.</p> + + <table class="brace" summary=""> + <tbody> + <tr> + <td style="padding-top: 0.7em;">Europa en de Wereld</td> + <td rowspan="3" style="font-size: 380%; vertical-align: top;">}</td> + <td rowspan="3">in het vijfde leerjaar.</td> + </tr> + <tr> + <td>Atlas der geheele aarde</td> + </tr> + <tr> + <td>Invulatlas der geheele aarde</td> + </tr> + </tbody> + </table> + + <p class="size85 noi" style="padding-left: 1em;"><span class="u"><i>Desverkiezende als uitvoeriger atlas hiernevens:</i></span> de Atlas voor de + Volksschool; <i>en als hoofdelijk leermiddel voor de allereerste + grondbegrippen der wiskundige aardrijkskunde</i> de Globes.</p> + + <table class="brace" summary=""> + <tbody> + <tr> + <td style="padding-top: 0.7em;">De Wereld, Oost- en West-Indië en Nederland</td> + <td rowspan="3" style="font-size: 375%; vertical-align: top;">}</td> + <td rowspan="3">in het zesde leerjaar.</td> + </tr> + <tr> + <td>Invulatlas van Nederland</td> + </tr> + <tr> + <td>De atlassen en invulatlas der voorafgaande leerjaren</td> + </tr> + </tbody> + </table> + + <p class="tbhoog">* <span class="tblaag">*</span> *</p> + + <p class="size75"><b>Scholen met beperkt leerplan kunnen met de boekjes en atlassen van het + vierde en vijfde leerjaar, welke een afgerond geheel geven, volstaan.</b></p> + + <p class="tbhoog">* <span class="tblaag">*</span> *</p> + + <p class="size75"><b>In een korte toelichting wordt de gang der methode en de wijze, waarop + de schrijver enkele zaken aan de kinderen duidelijk maakt, uiteengezet.</b></p> + + <div class="wolters bt">UITGAVEN VAN J. B. WOLTERS TE GRONINGEN.</div> + +</div> + +<p><span class="pagenum" title="1"></span><a id="p_1"></a></p> + +<div class="titel"> + + <h1>LANGS ROTTE, MAAS EN SCHIE.<br /> + <small>SCHETSEN UIT DE GESCHIEDENIS VAN ROTTERDAM,</small></h1> + + <p class="tp size67">DOOR</p> + + <p class="tp size85"><span class="mixcap">J. M. DROOGENDIJK en J. S. VERBURG.</span></p> + + <p class="tp size67 g">EERSTE DEELTJE.—GEILLUSTREERD.</p> + + <div class="prijs"><b><i>ƒ 0,50.</i></b></div> + + <div class="uitgever">TE GRONINGEN BIJ J. B. WOLTERS' U. M., 1911.</div> + +</div> + +<p><span class="pagenum" title="2"></span><a id="p_2"></a></p> + +<div class="drukker">STOOMDRUKKERIJ VAN J. B. WOLTERS.</div> + +<p><span class="pagenum" title="3"></span><a id="p_3"></a></p> + +<div class="voorrede"> + + <h3 class="g"><a id="VOORBERICHT"></a>VOORBERICHT.</h3> + + <p>Bij het verschijnen van dit werkje is het ons een aangename plicht + onzen hartelijken dank te betuigen aan Mej. Dr. H. C. H. Moquette, + Adjunct-Archivaris en den Heer G. v. Rijn, Gemeente-Bibliothecaris, voor + de zeer gewaardeerde medewerking, die wij van hen mochten ondervinden.</p> + + <p>Voor de kaartjes zijn wij veel verplicht aan Dr. C. te Lintum, Leeraar + aan de H. B. S. alhier. Ook hem onzen hartelijken dank.</p> + + <p>Van de illustratie's danken wij er eenige aan particulieren; enkele zijn + afkomstig uit het Museum van Oudheden, maar verreweg de meeste uit de + rijke verzameling van het Gemeente-Archief.</p> + + <p>Een woord van dank past hier zeker aan de ambtenaren dezer instellingen, + benevens aan die van de Gemeente-Bibliotheek voor de groote + <ins class="corr" id="corr1" title="Bron: welwillendendheid">welwillendheid</ins>, waarmede zij ons steeds weer + behulpzaam waren.</p> + + <p>Niet onvermeld mogen wij ook laten de bereidwilligheid, waarmede + verschillende ambtenaren, verbonden aan onderscheidene Takken van Dienst + in deze gemeente, ons steeds een afdoend antwoord gaven op onze vragen + om inlichtingen. Ook waar wij een enkele maal bij particulieren + aanklopten, vonden wij steeds een gewillig gehoor.</p> + + <p><span class="pagenum" title="4"></span><a id="p_4"></a></p> + + <p>Hoewel het noemen van onze bronnen hier onnoodig geacht kan worden, + willen wij een uitzondering maken voor het op de scholen nog te weinig + gebruikte werk „Rotterdam in den loop der eeuwen” door Dr. C. te Lintum + e. a. en de Rotterdamsche Jaarboekjes, die ons van zeer veel dienst zijn + geweest.</p> + + <p>Ons boekje is bestemd voor de hoogste klassen der Rotterdamsche scholen. + We zijn nl. van meening, dat de historie onzer stad, voor zoo ver ze + voor kinderen belangwekkend en begrijpelijk is, in deze leerjaren in + verband met de Vaderlandsche geschiedenis onderwezen dient te worden. + Ook op Herhalingscholen kan, naar het ons schijnt, dit werkje dienstig + zijn, om bij de oudere leerlingen de belangstelling in de geschiedenis + hunner woonplaats te wekken en levendig te houden, terwijl de uitgever + van meening is, dat het boekje in een prachtbandje ook kan dienen als + prijs voor de leerlingen, die de school verlaten.</p> + + <p class="size85 floatleft mixcap">Rotterdam, 1911.</p> + + <p class="size85 right ri1 mixcap">De Schrijvers.</p> + +</div> + +<hr class="chend" /> + +<p><span class="pagenum" title="5"></span><a id="p_5"></a></p> + +<h2><a id="De_Wilde_Venen"></a>1. De Wilde Venen.</h2> + +<h3>I.</h3> + +<p>Wanneer twintig eeuwen geleden een verdwaalde Germaan in zijn kano, van +den Ouden Rijn af, den grilligen loop der Rotte had gevolgd, zou hij, +indien het eentonige landschap van riet en biezen aan den mond van +dit riviertje had plaats gemaakt voor een wijd vergezicht over een +onafzienbaren waterplas, geen Rotterdam hebben ontdekt. Van onze stad +met haar 400.000 inwoners bestond nog niets. Geen dorp, geen gehucht, +geen enkele hut zelfs zou het oog van den eenzamen reiziger hebben +getroffen. Dit zou ook niet mogelijk geweest zijn, want van den bodem, +waarop Rotterdam is verrezen, was òf nog niets, òf zeer weinig aanwezig. +Daar spoelden nog lustig de golven van de breede binnenzee of lagune, +door de Romeinen Helinium genoemd.</p> + +<p>De enkele deelen, die zich aan den mond der Rotte misschien boven de +wateren verhieven, kunnen een paar zandbanken geweest zijn.</p> + +<p>We treffen nl. in onze stad enkele plaatsen aan, waar de ondergrond uit +zand bestaat. Hier moeten zich dus vroeger zandbanken bevonden hebben, +die, dit weet men zeker, al zeer vroeg te zien waren. De bedoelde deelen +zijn Feyenoord en de Zandstraat met het Roodezand. Deze laatste twee +straten hebben zelfs haar naam naar een dezer zandplaten ontvangen, die, +van verre <span class="pagenum" title="6"></span><a id="p_6"></a>gezien, een rosachtig voorkomen had. Nu zou het mogelijk zijn, +dat deze banken ± 2000 jaar geleden reeds boven het water uitstaken, +maar zekerheid daaromtrent bestaat niet. Waar wij Rotterdammers, wat +de geschiedenis onzer stad aangaat, echter toch al zooveel ten achter +staan bij de bewoners van Wijk-bij-Duurstede, Nijmegen, Tiel, Utrecht, +Vlaardingen, Voorburg, e. m. a., alle plaatsen, waarvan de geschiedenis +zich tot ver in de grijze oudheid verliest, laten wij, om de historie +onzer stad wat meer glorie bij te zetten, dan maar als vaststaand +aannemen, dat deze deelen van den Rotterdamschen bodem zich ten tijde +der Romeinen reeds boven de wateren van het Helinium vertoonden.</p> + +<p>In deze binnenzee mondden behalve de Rotte nog andere wateren uit, die +we nu kennen als Waal, Lek, Hollandschen IJsel en Schie. Deze Schie met +de Vliet staan op het kaartje aangegeven als „Gracht van Corbulo”. +Dit water werd door dezen Romeinschen landvoogd gegraven om een +verbinding te verkrijgen van den Ouden Rijn met het Zuiden. De Rotte, +het ondiepe, kronkelende watertje, met zijn uitgestrekte moerassen +aan weerszijden—veengronden, die half onder, half boven <ins class="corr" id="corr2" title="Bron: hetwater">het water</ins> +uitstaken—kon hiervoor maar moeilijk dienen. Geen wonder, dat deze +„Wilde Venen” door geen menschenvoet werden betreden, dat daar geen +andere bewoners werden aangetroffen, dan lepelaars, reigers en +roerdompen.</p> + +<p>De hooge en droge gronden ten Westen der moerassen waren wel bewoond. +Al waren ze ook schaarsch, toch vond men in dit deel van Holland +reeds eenige plaatsen. <span class="pagenum" title="7"></span><a id="p_7"></a>We lezen op het kaartje: Flenum en Pretorium +Agrippinae. Het laatste is Voorburg, Flenum waarschijnlijk Vlaardingen +geworden.</p> + +<div class="figcenter" style="width: 400px;"> +<img src="images/ill_p007t.png" width="400" height="399" alt="Vermoedelijke toestand van het land bezuiden den Ouden Rijn ten tijde der Romeinen." title="" /> +<span class="caption">Vermoedelijke toestand van het land bezuiden den Ouden Rijn ten tijde der Romeinen.</span><br /> +<span class="illlarge">(<a href="images/ill_p007.png" title="link naar grotere afbeelding">vergroting: 1174×1173, 65kb</a>)</span> +</div> + +<p>Van deze plaatsen moeten wij ons geen te grootsche voorstelling maken. +Feitelijk waren het niets meer dan Romeinsche nederzettingen, waar +omheen sommige bewoners <span class="pagenum" title="8"></span><a id="p_8"></a>dezer landen hun woningen hadden gebouwd. Onder +de hoede van zoo'n steenen gebouw gevoelden ze zich veiliger, dan alleen +in een hutje op een eenzame plaats. Bovendien hadden de bezettingen van +die sterkten verschillende levensmiddelen noodig, die ze verkregen van +de bewoners dezer streken. Zoodoende ontstond er tusschen de Romeinen en +Germanen handel: weer een reden te meer voor de laatsten om hun hutten +zoo dicht mogelijk bij de legersterkten te bouwen.</p> + +<h3>II.</h3> + +<p>Bezien wij nu het kaartje, dat den toestand van Maasland aangeeft +omtrent het jaar 1000. Al aanstonds valt ons op, dat er meer plaatsen +liggen.</p> + +<p>We lezen o. a.: Hargan, Schie en Bergan, namen, die ge bij de +aardrijkskunde van Zuid-Holland niet geleerd hebt. De plaatsen liggen er +echter nog; het zijn Kethel, Overschie en Hillegersberg. Verder zien wij +naar het Westen nog Flardinga of Vlaardingen, maar dit dagteekende reeds +uit den tijd der Romeinen, ofschoon het toen waarschijnlijk iets +zuidelijker lag.</p> + +<p>En hoe staat het met Rotterdam? Nog niets van te ontdekken. Aan de Rotte +ligt nog geen enkele plaats.</p> + +<p>Nu dringen zich twee vragen aan ons op. Ten eerste: Als bovengenoemde +dorpen in het jaar 1000 wel, maar ten tijde der Romeinen nog niet +bestonden, wanneer zijn zij dan ontstaan? Op deze vraag moeten wij het +juiste antwoord schuldig blijven; de geschiedenis vermeldt <span class="pagenum" title="9"></span><a id="p_9"></a>het jaartal +van het ontstaan niet. We vermoeden echter, dat zij dagteekenen uit de +10<sup>de</sup> of 11<sup>de</sup> eeuw.</p> + +<div class="figcenter" style="width: 379px;"> +<img src="images/ill_p009t.png" width="379" height="400" alt="Vermoedelijke toestand van het land bezuiden den Ouden +Rijn omstreeks het jaar 1000." title="" /> +<span class="caption">Vermoedelijke toestand van het land bezuiden den Ouden +Rijn omstreeks het jaar 1000.</span><br /> +<span class="illlarge">(<a href="images/ill_p009.png" title="link naar grotere afbeelding">vergroting: 1119×1181, 56kb</a>)</span> +</div> + +<p>De tweede vraag, die wij als vanzelf stellen is deze: Waren de Wilde +Venen niet meer zoo moerassig? Hierop kunt ge zelf wel een antwoord +geven. Bekijk het kaartje maar, dan zult ge zien, dat de moerassen nog +steeds <span class="pagenum" title="10"></span><a id="p_10"></a>zijn aangegeven. Vreemd, niet waar, dat men zich midden in deze +lage streken een woonplaats koos; dat er zich zelfs zoovelen daar +neerzetten, dat er plaatsen ontstonden? Maar nog vreemder zult ge het +vinden, als wij u zeggen, dat daar juist dorpen verrezen, <i>omdat</i> het er +moerassig was. Indien de bodem er droog en vast geweest was, zouden +waarschijnlijk Hargan, Schie en Bergan niet zijn ontstaan.</p> + +<p>Om dit duidelijk te maken, moeten wij ons een gedeelte der Vaderlandsche +Geschiedenis voor den geest roepen.</p> + +<p>Zooals bekend is, werd ons land tusschen 800 en 1000 zwaar geteisterd +door de invallen der ruwe Noormannen. Vele plaatsen, waaronder ook +Vlaardingen, werden door deze zonen van het koude Noorden gebrandschat. +Witla, dat in den omtrek van Vlaardingen gelegen heeft, (waarschijnlijk +op het eiland Voorne) is door deze barbaren zelfs zoo volkomen verwoest, +dat men niet eens met zekerheid kan aanwijzen, waar deze plaats gevonden +werd. Geen wonder, dat men in de kerken bad: „God, verlos ons van de +Noormannen”; want men moet niet meenen, dat een plaats, eenmaal door de +woestelingen bezocht, voortaan veilig voor hen zou zijn. Neen, wanneer +de zwaar bezochte bewoners na groote inspanning de zware slagen, hun +toegebracht, eenigszins te boven waren gekomen; wanneer er weer eenige +welvaart begon te heerschen dàar, waar door de Noormannen armoede en +verschrikking was gebracht; wanneer de zoon den leeftijd had bereikt, +dat de moeder hem kon duidelijk <span class="pagenum" title="11"></span><a id="p_11"></a>maken, waarheen zijn vader als slaaf +was weggevoerd, dan konden op datzelfde oogenblik de geesels dezer +lage landen op hun draakvormige schepen voor de verschrikte bewoners +verschijnen, wederom dood en vernieling brengende, waar nog weinige +jaren geleden hun hand reeds zoo zwaar had gerust.</p> + +<p>Was het wonder, dat vele bewoners der duinstreken vluchtten, dat zij +have en goed achterlieten om ten minste het veege lijf te redden? Maar, +waarheen? Natuurlijk daar, waar men kans had veilig te zijn; waar de +Noormannen niet dan met gevaar voor eigen leven konden komen. De eenige +streek in deze buurt, die zulk een toevluchtsoord voor onze voorouders +bood, was de plek, waarover wij hierboven spraken: de moerassige +streken langs de Rotte. Daarheen zijn dan ook tusschen 800 en 1000 +waarschijnlijk zoo velen gevlucht, dat de genoemde plaatsen ontstonden.</p> + +<hr class="chend" /> + +<h2><a id="De_hooge_zeedijk_Jong_Rotterdam"></a>2. De hooge zeedijk. Jong Rotterdam.</h2> + +<h3>I.</h3> + +<div class="chpoem"> +<div class="stanza"> + <span class="i0">Schielands zeedijk, die 't vermetel,<br /></span> + <span class="i0">'t Onbezonnen zeegeweldt,<br /></span> + <span class="i0">Trots weerstaet en wetten stelt<br /></span> + <span class="i0">Strekt haer tot een vasten zetel.<br /></span> +</div> +</div> + +<p>Als we de kaart van Zuid-Holland bezien, vinden we ten Noorden van het +Scheur, de Nieuwe Maas en den Hollandschen IJsel een dijk, die het +achterliggende <span class="pagenum" title="12"></span><a id="p_12"></a>land beschermt. Deze zware dijk loopt midden door +Maassluis, Vlaardingen, Schiedam en Rotterdam. Hij is daar aan +weerszijden bebouwd en draagt in al deze plaatsen den naam van +Hoogstraat. Zeker een duidelijk sprekende naam.</p> + +<p>Wanneer is deze lange dijk ontstaan?</p> + +<p>Vóór we deze vraag beantwoorden, moeten wij eerst de Vaderlandsche +Geschiedenis weer eens raadplegen en wel het tijdvak, gedurende hetwelk +de Romeinen in deze landen hebben vertoefd.</p> + +<p>Als wij u eens vroegen al de lichtzijden van het verblijf van dezen +volksstam op te noemen, zouden wij ongetwijfeld ook hooren: „de Romeinen +legden dijken langs de rivieren”. Tot op zekere hoogte is dit waar. We +moeten echter oppassen, dat we ons geen onjuiste voorstelling van deze +„dijken” maken. Meen vooreerst niet, dat de Romeinen <i>overal</i> dijken +opwierpen om het water te beteugelen en stel u evenmin voor, dat deze +zoo zwaar en hoog waren, als wij ze tegenwoordig kennen. Feitelijk waren +het niets anders dan wegen, die moesten dienen om gemakkelijk van de +eene legerplaats naar de andere te kunnen trekken. Om deze wegen goed +begaanbaar te maken en te houden, was het wenschelijk, dat ze beveiligd +waren tegen het water. Daarom werden ze hoog gemaakt en waren het dus +dijk-wegen. Uit het voorgaande hebt ge wel reeds kunnen opmaken, dat de +Romeinen ze niet uit liefde voor hun bondgenooten opwierpen, het was +zuiver eigenbelang, dat hen tot het leggen van deze „dijken” drong.</p> + +<p><span class="pagenum" title="13"></span><a id="p_13"></a></p> + +<p>Nu zijn er geschiedschrijvers, die veronderstellen, dat er ten Noorden +van het tegenwoordige Rotterdam ook zoo'n opgehoogde heirweg werd +aangetroffen. Deze liep dan van Nijmegen door de Alblasserwaard over den +IJsel en de Rotte naar Praetorium Agrippinae. Waar de weg over de Rotte +ging, zou een toltoren gestaan hebben, die naar de grijze duifsteen, +waarvan hij was opgetrokken, het Duifhuis genoemd werd. De plaats, waar +deze toren gestaan heeft, is bij het tegenwoordige Crooswijk te +zoeken<a id="FNa_1" href="#FN_1" class="fnanchor"><sup>1</sup>)</a>.</p> + +<div class="figleft" style="width: 400px;"> +<img src="images/ill_p013t.jpg" width="400" height="269" alt="Het Duifhuis aan de Rotte." title="" /> +<span class="caption">Het Duifhuis aan de Rotte.</span><br /> +<span class="illlarge">(<a href="images/ill_p013.jpg" title="link naar grotere afbeelding">vergroting: 1184×798, 125kb</a>)</span> +</div> + +<p>Of dit alles wel precies zoo is, weten we niet; <span class="pagenum" title="14"></span><a id="p_14"></a>het is echter niet +onmogelijk. We hebben daarom op het kaartje dezen dijk dan ook maar +geteekend. Ook de toren is aangegeven. Bestaan heeft hij zeer zeker. Of +hij echter al in den Romeinschen tijd gebouwd is, zouden wij niet met +zekerheid durven beweren.</p> + +<p>Deze Romeinsche dijk is dan de eerste waterkeering geweest, die de +streken ten Noorden van het Helinium gekend hebben. Of ze voldoende +geweest zal zijn, om het land tegen overstroomingen te beschermen? We +gelooven het niet. Mocht ze als weg al bruikbaar zijn, als dijk zal ze +niet veel nut hebben afgeworpen.</p> + +<p>Wanneer de vroegere bewoners zelf en opzettelijk dijken langs den Maas- +of Merwestroom hebben opgeworpen, is niet met zekerheid te zeggen. Wel +weet men, dat er ten Noorden van den tegenwoordigen hoogen zeedijk +en ten Zuiden van den Romeinschen dijk omstreeks 1200 een dijk werd +aangetroffen, die bekend is als de Oude Dijk. Deze had van den Hoek van +Holland tot Vlaardingen de richting, die de tegenwoordige dijk volgt, +maar van daar af strekte hij zich veel noordelijker uit. Eerst liep hij +naar Ouwerschie en vandaar met een groote bocht onder den naam van Oude +Dijk en Kleiweg naar Crooswijk en Kralingen om dan als 's-Gravenweg naar +Moordrecht en Ter Gouw te loopen. Vergelijken we de richting van dezen +ouden en den nieuwen zeedijk, dan blijkt ons, dat er zich tusschen beide +een groot grondgebied uitstrekt. Voor een deel was dit reeds aanwezig, +toen men den Ouden Dijk legde. Met opzet echter had men de breede gorzen +er vóór niet bedijkt. De dijk was nl., evenmin als de <span class="pagenum" title="15"></span><a id="p_15"></a>Romeinsche +heirweg, bijzonder hoog en sterk; bevond er zich dus een breed gors +voor, dat alleen bij hoog water onderliep, dan was het gevaar voor +doorbraak en overstrooming heel wat geringer, dan wanneer men de +waterkeering tot vlak aan het diepe water bracht.</p> + +<p>Door het leggen van bovengenoemden dijk was dus nog niets van den bodem +van Rotterdam voor de wateren beveiligd.</p> + +<p>Maasland echter kon nu niet meer overstroomd worden, hoewel we ons niet +moeten voorstellen, dat de bewoners er erg droog gewoond zullen hebben. +Hadden ze van het buitenwater thans geen last, van het binnenwater +zooveel te meer. Dit moest men zien te loozen op de Rotte en de Schie en +daar men nog geen windwatermolens of stoomgemalen kende, moest men zich +behelpen met handmolens, paardenmolens, ja zelfs met hoosvaten.</p> + +<p>Door wien deze Oude Dijk aangelegd is, weet men weer niet zeker, maar +hoogstwaarschijnlijk is dit werk ondernomen door de edelen; dit wil dan +zeggen, onder hun toezicht, want zooals te begrijpen is, zullen de +hoorigen en lijfeigenen het werk verricht hebben.</p> + +<p>Ging een edelman er toe over een streek droog te leggen, dan werd hij +vooraf door den graaf bekleed met zekere macht over dat stuk grond: hij +kreeg het ambacht of ambt van rechter. Zijn titel werd heer of +ambachtsheer.</p> + +<p>Thans zijn er hier en daar in ons land nog ambachtsheeren en -vrouwen. +Deze bezitten wel niet meer de rechtspraak in hun heerlijkheid, maar +toch hebben zij <span class="pagenum" title="16"></span><a id="p_16"></a>nog bijzondere rechten: b.v. het jacht- en vischrecht +en soms het collatierecht—dat is het recht tot het beroepen van een +predikant. Aan dit laatste herinnert nog in verschillende dorpskerken de +zoogenaamde „ambachtsheerbank”, die alleen door den ambachtsheer en zijn +familie gebruikt wordt.</p> + +<h3>II.</h3> + +<p>De dijk, die Maasland tegen het buitenwater moest beschermen, was niet +zeer zwaar en hoog, hij werd bovendien niet voldoende onderhouden. De +plicht voor dit onderhoud rustte op de bezitters van de gronden, welke +aan den dijk grensden. Niet meer dan natuurlijk, zult ge zeggen. En toch +ook weer niet zoo van zelf sprekend! Want hadden alleen de bezitters +van de gronden vlak aan den dijk gelegen maar belang bij een goede +waterkeering, of moest al het land ten Noorden van de Maas er door +beschermd worden? Zou het daarom niet billijker geweest zijn, dat alle +belanghebbenden ook hadden medegewerkt, om den dijk stevig en sterk te +maken en te houden? En niet alleen, dat dit billijker geweest ware, maar +men had ook tevens meer zekerheid gehad, dat de dijk goed onderhouden +werd. Nu kwam het voor, dat sommigen van hen, die aangewezen waren om +den dijk in goeden staat te houden finantieel niet sterk genoeg stonden, +om dit naar behooren te doen. Al vond men dus eigenaars, die hun deel +sterk en hecht maakten, anderen waren daartoe <span class="pagenum" title="17"></span><a id="p_17"></a>niet altijd bij machte, +zoodat de dijk steeds zwakke punten behield. Vooral werd dit het geval, +toen de ambachtsheeren stukken grond gingen verkoopen aan boeren +(eigengeërfden). Dit geschiedde na de Kruistochten, die een einde +maakten aan de lijfeigenschap en hoorigheid, waarin een groot deel der +bevolking verkeerd had. Deze boeren bezaten in den regel maar juist +voldoende om hun grond te koopen, zoodat zij aan hun verplichtingen ten +opzichte van den dijk bijna nooit konden voldoen.</p> + +<p>Aan dezen onhoudbaren toestand werd een einde gemaakt tijdens de +regeering van den bekenden Graaf Floris V (1266–1296). Deze liet aan +zijn baljuw, dit was de persoon, dien hij aangesteld had over een deel +van zijn graafschap en die daar in zijn naam regeerde, berichten, dat +er tusschen de Delftsche Schie en Gouwe aan niemand land mocht verkocht +worden, van wien men niet zeker was, dat hij den dijk behoorlijk zou +kunnen helpen onderhouden. Verder bepaalde hij, dat er ieder jaar een +dijkschouw zou plaats vinden en dat hij, wiens deel niet in orde werd +bevonden, beboet zou worden.</p> + +<p>Toen ook deze bepalingen nog niet doeltreffend bleken, verordineerde de +Graaf, dat de ingezetenen der acht ambachten tusschen Schie en Gouwe op +gezamenlijke kosten hun dijkwerken in stand zouden houden.</p> + +<p>Deze ambachten waren—de namen zullen U wel bekend klinken—Zevenhuizen, +Bleiswijk, Rotteban, Ouwerschie, Schiebroek, Bokelsdijk, Cralingen en +Berkel met Rodenrijs.</p> + +<p><span class="pagenum" title="18"></span><a id="p_18"></a></p> + +<p>Nadat gebleken was, dat ook zelfs deze bepaling niet de uitwerking had, +die de Graaf er zich van had voorgesteld, riep hij ten slotte al de +betrokken edelen bijeen. Deze erkenden met den Graaf het groote nut van +een zwaren dijk. Ze kwamen overeen, dat ieder hunner een deel voor zijn +rekening zou nemen. Tevens zou een stuk van den aangeslibden grond +worden ingedijkt, zoodat dus op sommige plaatsen de nieuwe dijk +zuidelijker zou loopen, dan de oude.</p> + +<div class="figcenter" style="width: 400px;"> +<img src="images/ill_p018t.png" width="400" height="351" alt="De drie Schie's." title="" /> +<span class="caption">De drie Schie's<ins class="corr" id="corr3" title="Niet in Bron.">.</ins></span><br /> +<span class="illlarge">(<a href="images/ill_p018.png" title="link naar grotere afbeelding">vergroting: 1186×1041, 55kb</a>)</span> +</div> + +<p>Zooals gewoonlijk verlangden de edelen voor hun <span class="pagenum" title="19"></span><a id="p_19"></a>hulp een belooning. +Deze verkregen ze ook. Ze ontvingen de nieuw ingedijkte gronden van den +Graaf in leen. Zoo werd het gebied der edelen uitgebreid en tevens het +land afdoend tegen overstroomingen beveiligd, want de dijk, die tusschen +1281 en 1299 gelegd werd, mocht nu inderdaad een zeedijk heeten.</p> + +<div class="figleft" style="width: 400px;"> +<img src="images/ill_p019t.jpg" width="400" height="312" alt="Het Hof van Weena." title="" /> +<span class="caption">Het Hof van Weena.</span><br /> +<span class="illlarge">(<a href="images/ill_p019.jpg" title="link naar grotere afbeelding">vergroting: 1190×931, 155kb</a>)</span> +</div> + +<p>Voor ons Rotterdammers, zijn er onder de edelen, die zich bij genoemd +werk verdienstelijk gemaakt hebben, een tweetal van beteekenis.</p> + +<p>Het zijn: de Heer van Bokel, die als de legger van <span class="pagenum" title="20"></span><a id="p_20"></a><span class="pagenum" title="21"><br /></span><a id="p_21"></a>den Westzeedijk, +het Vasteland, den Schiedamschedijk, de Korte Hoogstraat en een gedeelte +van de Hoogstraat kan worden beschouwd, en de Heer van Cralingen, aan +wien we het oostelijk deel van de Hoogstraat met den Oostzeedijk te +danken hebben.</p> + +<p>De eerste woonde op het Hof van Weena, dat in den omtrek van het +tegenwoordige Weenaplein gevonden werd. Dit plein, benevens de +Weenastraat, de Hofdijk en het Hofplein ontleenen alle hun naam aan dit +adellijk slot, waarvan de fundamenten in het jaar 1905 werden gevonden. +Deze bleken van onderen 3 M., van boven 2 M. breed te zijn, terwijl ze +op eikenhouten balken steunden.<a id="FNa_2" href="#FN_2" class="fnanchor"><sup>2</sup>)</a></p> + +<p>De Heer van Cralingen bewoonde eveneens een kasteel en wel het slot +Honingen. Het tegenwoordige Park Honingen, benevens de Slot- en Hoflaan +zullen u wel voldoende aanduiden, waar dit kasteel ongeveer gevonden +werd. Deze beide kasteelen zijn in 1426 tijdens de Hoeksche en +Kabeljauwsche twisten door de Hoekschen verwoest. Volgens vroegere +geschiedschrijvers bevond er zich hier nog een derde kasteel: het slot +Bulgersteijn op het Roodezand, de zandplaat, die reeds ten tijde van de +Romeinen boven de golven uitstak. Latere onderzoekingen hebben aan het +bestaan van dit slot doen twijfelen. Zeker weet men, dat er een gebouw +gestaan heeft, dat den naam Bulgersteijn heeft gedragen. Het kan echter +heel goed zijn, dat dit nooit een slot, maar slechts een stevig +boerenhuis geweest is. <span class="pagenum" title="22"></span><a id="p_22"></a>Toen de dijk gelegd werd, was er al niet veel +meer dan een ruïne van over.</p> + +<div class="figright" style="width: 400px;"> +<img src="images/ill_p020t.jpg" width="400" height="290" alt="Het slot Honingen." title="" /> +<span class="caption">Het slot Honingen.</span><br /> +<span class="illlarge">(<a href="images/ill_p020.jpg" title="link naar grotere afbeelding">vergroting: 1649×1197, 221kb</a>)</span> +</div> + +<p>Keeren we thans weer tot onzen dijk terug.</p> + +<p>Het deel van de tegenwoordige Hoogstraat, dat zich tusschen de monden +van de Rotte bevond, noemde men Middeldam. Het was als het ware een +lange dam door de Rottemonden en tevens het middelste deel van het +rechte stuk, hetwelk later den naam Hoogstraat verkreeg.</p> + +<p>Van deze drie mondingen der Rotte was de westelijkste, de Slikvaart, het +latere Verlaat, waaraan de Verlaatstraat nog herinnert; de Nieuwe Rotte +was de thans Gedempte Binnenrotte; de oostelijkste is later de—nu +eveneens gedempte—Botersloot geworden.</p> + +<p>Had men dezen „middeldam” zonder meer door de Rottemonden gelegd, dan +zou de Rotte haar water niet in de Maas hebben kunnen loozen. Daarom +maakte men onder den dijk aan het einde der Nieuwe Rotte een +duikersluis. Later kregen ook de andere monden sluizen.</p> + +<p>Aan den Middeldam verrezen al spoedig huizen. In 1299 stonden er reeds +zooveel, dat de twee gehuchten, die ze vormden, door graaf Jan I tot een +gemeente werden verklaard. Tevens kreeg Rotte(r)dam, zooals de plaats +werd genoemd het paalrecht, d. w. z. het mocht, om zich beter te kunnen +verdedigen, palen aan de Maaszijde slaan. Vóór den Middeldam strekte +zich een gors uit, dat door een smalle kreek van Rotterdam was +gescheiden. Hierin voeren de schepen, die de jonge plaats al heel +spoedig aandeden. Daarom bouwde men aan dit water een aanlegsteiger. +Later werd de geheele kreek naar dezen steiger het Steiger genoemd, +welken <span class="pagenum" title="23"></span><a id="p_23"></a>naam het water nog draagt. Dit Steiger kon door een boom van de +Maas worden afgesloten, zoodat het voor de schepen een veilige ligplaats +bood: het was dus de eerste haven van Rotterdam.</p> + +<hr class="fnsep" /> + +<div class="footnote"><a id="FN_1" href="#FNa_1" class="label"><sup>1</sup>)</a> Zie het kaartje op pag. <a href="#p_7">7</a>.</div> + +<div class="footnote"><a id="FN_2" href="#FNa_2" class="label"><sup>2</sup>)</a> Een en ander is nog in het Museum van Oudheden te zien.</div> + +<hr class="chend" /> + +<h2><a id="Van_dorp_tot_stad"></a>3. Van dorp tot stad.</h2> + +<p>Zooals we zagen, kunnen we 1299 als het geboortejaar van Rotterdam +aanmerken. Bestond het toen nog slechts uit enkele huisjes, verrezen aan +den dijk langs de Maas, al spoedig had het zich in Noordelijke richting +uitgebreid, doordat de Rotte-delta bij het stadsgebied werd getrokken. +Bij de oude stad, of Middeldam, had zich een Nieuwe Stad, of in de taal +dier dagen, een „Nieuwe Poort” gevoegd.</p> + +<p>Dat het in dit nieuwe stadsdeel nog moerassig was, is licht te +begrijpen. Voor men er dan ook huizen kon neerzetten, diende men den +grond voldoende op te hoogen. Dit gebeurde het eerst tusschen de Oude en +Nieuwe Rotte. De kade, die gelegd en langzamerhand met huizen bebouwd +werd, is de eerste straat in dit stadsdeel geworden (1339). Men noemde +ze „de straat in de Nieuwpoort”, later zelf „de Nieuwpoort” of „de +Nupoort”, wat door verbastering ten slotte „den Oppert” geworden is.</p> + +<p>Men heeft wel eens het vermoeden uitgesproken, dat deze kade +oorspronkelijk ten behoeve der Heeren van Weena is aangelegd, om zich +gemakkelijk van hun <span class="pagenum" title="24"></span><a id="p_24"></a>Slot naar de stad te kunnen begeven, wat niet +onmogelijk is. Dit Rotterdam uit het jaar 1339 moeten wij ons nog +voorstellen als een armelijk dorpje, bestaande uit houten huisjes met +rieten daken, die verspreid lagen langs Visschersdijk, Middeldam en +Oppert. Het telde toen 46 hofsteden, d. w. z. huizen met tuinen en +akkerland. Ieder bewoner beoefende nl. naast zijn ambacht of bedrijf +wat land- en tuinbouw en waarschijnlijk ook wat veeteelt, die hem de +voornaamste levensmiddelen moesten verschaffen.</p> + +<p>Welke waren nu die andere bedrijven?</p> + +<p>Ziehier eenige namen van bewoners. Ze zijn sprekend genoeg, om er den +naam van het beroep uit op te maken.</p> + +<p>Dat er reeds aan visscherij gedaan werd, vertelt ons Henric de Visser. +Doede Smids en Hannkeijn de Mandenmaker herinneren aan het smids- en +mandenmakersbedrijf. Hugo de Linemaker was waarschijnlijk een wever, +terwijl Aelwijn de Snider schaar en naald hanteerde. Arend de Blokemaker +zal onze eerste scheepstimmerman geweest zijn en Adaem die Marseman de +eerste Rotterdamsche koopman. Dat het wonen aan de Rottemonden niet +altijd gezond was, leert ons de rheumatische Claes die Pijnlike, die +bij onzen eersten esculaap, Claes die Condighe, genezing ging zoeken. +Veel handel en scheepvaart kan er nog niet geweest zijn, daarvoor +was Rotterdam nog te jong en lag het ook niet gunstig genoeg. Van +overzeeschen handel was natuurlijk nog geen sprake, de binnenlandsche +was pas in opkomst. Nu lag Rotterdam wel aan de Maas, maar daaraan had +het niet veel, zoolang het geen verbinding had <span class="pagenum" title="25"></span><a id="p_25"></a>met het „achterland”. +Zoo'n verbinding bestond wel door de Rotte, maar deze beteekende als +vaarwater niet veel, daar er langs, of bij dit water slechts weinig +menschen woonden. Te Ouwerschie, Delft en Leiden kon men langs dezen weg +niet, of moeilijk komen; deze plaatsen waren door de Schie te bereiken. +Op deze Schie nu hadden de Rotterdammers het oog geslagen.</p> + +<hr class="tb" /> + +<p>Aan den mond van dit water, dat in de Maas uitliep, was al heel vroeg, +tusschen 1000 en 1100, een plaats ontstaan, die evenals het water den +naam van Schie droeg. Hoe meer de gorzen zich vóór den Ouden Dijk +verbreedden en verhoogden, hoe smaller de Maas en hoe langer de Schie +dus werd. Met en zonder hulp der menschen koos ze zich een kronkelenden +loop tusschen de gorzen. Aan den mond dezer „Nieuwe Schie” werd ± 1000 +een kasteel gebouwd, het huis te Riviere, dat later den naam van Huis +van Mathenesse kreeg. Hierbij kwamen al spoedig eenige woningen en een +kapel te staan en naast „Schie” was een „Niewerschie” ontstaan. De namen +dezer beide plaatsen zijn in den loop der tijden veranderd tot: +Ouwerschie of Overschie en Schiedam<a id="FNa_3" href="#FN_3" class="fnanchor"><sup>3</sup>)</a>.</p> + +<p>Wilden de Rotterdammers nu de Schie opvaren, dan waren ze genoodzaakt +eerst door de Maas naar Schiedam te stevenen om door de sluis, die na +het leggen van den Hoogen Zeedijk aldaar was gemaakt, de Schie te +bereiken. Deze route was een omweg en bovendien <span class="pagenum" title="26"></span><a id="p_26"></a>kostbaar, daar de +Schiedammers van ieder schip tol eischten en, wat misschien nog het +ergste was, de Rotterdammers waren, wat hun scheepvaart aanging, voor +een zeer groot deel van hun concurrenten afhankelijk. Dit mocht zoo niet +blijven. Men wilde een eigen vaart hebben, die Rotterdam rechtstreeks +met de Schie verbond. Dit kon heel goed. Men behoefde daarvoor slechts +een watertje, dat reeds van Rotterdam naar Overschie liep, te verbreeden +en uit te diepen. Zonder toestemming van den Graaf mochten zulke werken +echter in dien tijd niet geschieden. Voor een goede som geld gaf Willem +IV in 1340 „den goeden luden” van Rotterdam vergunning tot het graven +van een „opene vaert tot in de Schije”. Acht jaar later was deze +Rotterdamsche Schie, zeer tegen den zin van Schiedam, voltooid.</p> + +<p>Voor dien tijd was er een flink stuk werk verricht. Behalve toch, dat +het reeds bestaande water moest worden verbreed en uitgediept, had men +twee dijken, den Ouden Dijk bij Overschie en den Beukelsdijk ten Noorden +van Rotterdam (waar nu de Heulbrug ligt) doorgegraven en hierin een +sluis en een heul moeten maken. Bovendien moest de Delftsche Vaart, +waarvan waarschijnlijk niets bestond, en het rechte deel van de Schie +tusschen de Schiekaden worden gegraven om in verbinding met de Maas te +kunnen komen.</p> + +<p>Behalve de Schiedammers zagen ook de Delvenaars met leede oogen +Rotterdam, tengevolge het graven dezer Schie, zich vrij snel +ontwikkelen.</p> + +<p><span class="pagenum" title="27"></span><a id="p_27"></a></p> + +<p>Af en toe vonden onze schippers de doorvaart aan den ingang te +Overschie versperd door hoopen puin, welke daar 's nachts waren +neergeworpen. Al had men het niet gezien, men verdacht—en met reden—de +Delvenaars van dezen streek.</p> + +<p>Deze wisten het in 1375 zoover te brengen, dat Hertog Aelbrecht, die +toen voor zijn krankzinnigen broeder Willem IV regeerde, den +Rotterdammers gelastte, de heul te Overschie dicht te gooien. Men maakte +daar nu een overtoom, waarlangs de schepen uit de Rotterdamsche- in de +Oude Schie werden getrokken.</p> + +<p>Wat zullen die Delvenaars gelachen hebben, toen ze hun concurrenten +zulk een hak gezet hadden! Maar dezen zaten ook niet stil. Hadden de +Delvenaars een vollen buidel, de Rotterdammers konden ook in den zak +tasten, als het noodig was. Vijf jaar later kregen zij weer toestemming +de heul te openen, omdat den hertog gebleken was, dat de open heul niet +verderfelijk, maar daarentegen „zeer nuttig was voor den lande en voor +den graaf zelf”.</p> + +<hr class="tb" /> + +<p>Toen de Delvenaars aldus hun pogingen om Rotterdam in zijn groei te +belemmeren, zagen mislukken, trachtten ze voor zich zelf te krijgen, wat +ze hun naburen zoo misgunden; dus—ook een open vaart naar de Maas. In +1389 kregen, of beter gezegd kochten, ze dit recht van den Hertog. Ze +groeven toen van Overschie een rechte vaart, die ten Westen van het dorp +Schoonderloo in de Maas uitmondde. Waar de Hooge Zeedijk doorgegraven +werd, moest een „kapitale” sluis gemaakt <span class="pagenum" title="28"></span><a id="p_28"></a><span class="pagenum" title="29"><br /></span><a id="p_29"></a>worden, die we nog kennen +onder den naam van Aelbrechtssluis. In het gors, dat zich tusschen den +Dijk en de Maas uitstrekte, mochten de Delvenaars een haven graven: de +nog bestaande Voorhaven.</p> + +<div class="figcenter" style="width: 400px;"> +<img src="images/ill_p028t.jpg" width="400" height="254" alt="Het Slot Spangen." title="" /> +<span class="caption">Het Slot Spangen.</span><br /> +<span class="illlarge">(<a href="images/ill_p028.jpg" title="link naar grotere afbeelding">vergroting: 1780×1134, 380kb</a>)</span> +</div> + +<p>Nu de vrije open vaart er was en Delft daardoor een zeehaven was +geworden, trachtte men er ook zooveel mogelijk voordeel van te trekken, +waarom de Delftsche Overheid aan de inwoners verbood van de +Rotterdamsche of Schiedamsche Schie gebruik te maken.</p> + +<p>De Rotterdammers waren de poets, hun indertijd door de Delvenaars +gebakken, nog niet vergeten en ze wachtten slechts op een goede +gelegenheid om hun naburen met gelijke munt te betalen. Die gelegenheid +deed zich weldra voor.</p> + +<p>Niet ver van de Delfshavensche Schie, tusschen Overschie en Schoonderloo +stond het kasteel Spangen. Een der voorwaarden, waaronder de Delvenaars +hun vaarwater mochten graven, luidde, dat er altijd een uitpad in den +vorm van een brug over de Schie, voor de kasteelbewoners zou zijn. Toen +dit brugrecht later verkocht werd, wilden de Rotterdammers het koopen, +met het snoode voornemen daar ter plaatse een lage steenen brug te +bouwen, zoodat alle scheepvaart onmogelijk zou worden.</p> + +<p>Dat zou nu met recht geweest zijn, iemand in zijn vaarwater zitten!</p> + +<p>De toeleg mislukte echter; Delft had de lucht gekregen van het +vriendelijke plan van zijn nabuur en wist het recht voor zich zelf te +koopen.</p> + +<p>Aan den mond van deze nieuwe Schie is het plaatsje <span class="pagenum" title="30"></span><a id="p_30"></a>Delfshaven ontstaan, +dat tot 1795 met Delft vereenigd is gebleven. Daarna was het tot 1803 +een zelfstandige gemeente, waarna het tot 1811 weer een deel van Delft +werd. Na de inlijving bij Frankrijk werd het bij een der eerste +besluiten van Napoleon, tot een zelfstandige gemeente verklaard. De +ambachten Beukelsdijk en Schoonderloo werden er toen mede vereenigd. +In 1817 verkreeg Delfshaven het bekende wapen: drie korenaren en een +haring, de symbolen van de jeneverindustrie en visscherij, de twee +voornaamste bestaansmiddelen van de Havenaren. In 1825 werd het in de +rij der steden opgenomen om ten slotte in het jaar 1886 met Rotterdam +vereenigd te worden.</p> + +<hr class="tb" /> + +<p>In hetzelfde jaar, dat de Rotterdammers hun Schie mochten graven, +kregen ze van Willem IV nog een ander voorrecht en wel dat van eigen +rechtspraak, d. w. z.: Rotterdamsche poorters zouden voor Rotterdamsche +schepenen (rechters) terechtstaan. Hiermee werd Rotterdam tot een stad +verklaard en was het al weer een stap in aanzien en beteekenis vooruit +gegaan.</p> + +<p>Alle goede dingen bestaan in drieën. Dat wisten onze voorouders ook +reeds en daarom hadden ze nog gaarne één wensch vervuld gezien. +Rotterdam was nu wel een stad, maar nog geen versterkte stad, geen +vesting. Nog 18 jaren moesten de „goede luden van Rotterdam” wachten, +voor ze hun woonplaats als het ware mochten maken tot één, groot sterk +kasteel.</p> + +<p>In het jaar 1358 kwam Aelbrecht in onze stad en bij dit bezoek gaf hij +verlof, het open vlek in een <span class="pagenum" title="31"></span><a id="p_31"></a>vesting te veranderen. Tevens werd het +stadsgebied, dat waarschijnlijk in 1340 reeds aan de Oostzijde vergroot +was met een deel van het Ambacht Rubroek, thans aanzienlijk aan de +Westzijde uitgebreid, daar de Ambachtsheer van Beukelsdijk en Cool, +Willem van der Wateringhe, het Roodezand aan de stad afstond.</p> + +<div class="figcenter" style="width: 400px;"> +<img src="images/ill_p031t.png" width="400" height="398" alt="Uitbreiding van Rotterdam van het ontstaan tot het jaar 1600." title="" /> +<span class="caption">Uitbreiding van Rotterdam van het ontstaan tot het jaar 1600.</span><br /> +<span class="illlarge">(<a href="images/ill_p031.png" title="link naar grotere afbeelding">vergroting: 1172×1168, 102kb</a>)</span> +</div> + +<p>Het groote werk om de stad te bemantelen werd met <span class="pagenum" title="32"></span><a id="p_32"></a>kracht aangevat. +Langs het ambacht Cool werd de Coolvest gegraven tot aan de Schie en +van daar de Goudsche Vest met een bocht naar de Maas. In den muur, +die om de geheele stad heen liep, werden vier poorten aangebracht: de +Schiedamsche, de Delftsche, de Goudsche en de Kralingsche. De eerste +stond ter plaatse van het tegenwoordige Museum Boijmans, de tweede op +nagenoeg dezelfde plek als de nog bestaande, de derde op den Goudschen +Weg bij de Lange Warande en de laatste op de Hoogstraat bij de +Valkensteeg. Bovendien droeg de muur nog verschillende torens. De stad +had, evenals alle Oud-Hollandsche steden, de gedaante van een vierhoek. +Deze vorm is thans nog terug te vinden in het traject Coolvest, Galerij, +Jan van Loonslaan en Lange Warande.</p> + +<hr class="fnsep" /> + +<div class="footnote"><a id="FN_3" href="#FNa_3" class="label"><sup>3</sup>)</a> Zie het kaartje op pag. <a href="#p_18">18</a>.</div> + +<hr class="chend" /> + +<h2><a id="De_Jonker_Fransenoorlog"></a>4. De Jonker Fransenoorlog.</h2> + +<h3>I.</h3> + +<div class="chpoem"> +<div class="stanza"> + <span class="i0">'t Lust mij in het breed te melden<br /></span> + <span class="i0">Hoe zij vaek werd aengetast<br /></span> + <span class="i0">Of door Jonker Frans verrast.<br /></span> +</div> +</div> + +<p>Rotterdam lag dus nu versterkt aan de Maas. In de rumoerige tijden, +die volgden, was dit van zeer groot belang. Heeft men hier toch reeds +de nadeelige gevolgen van den burgeroorlog ondervonden, het is maar +moeilijk te zeggen, hoe het met onze stad gegaan zou zijn, <span class="pagenum" title="33"></span><a id="p_33"></a>indien ze +gedurende dit tijdperk niet van muren en grachten voorzien geweest was.</p> + +<p>Driemaal heeft Rotterdam van zeer nabij kennis gemaakt met deze bloedige +twisten.</p> + +<p>Allereerst in 1358, toen Willem V krankzinnig werd en zijn broer +Aelbrecht hem als ruwaard verving. Delft weigerde hem als zoodanig te +erkennen, waarom de Hertog een heirvaart tegen de weerspannige stad +uitschreef. Rotterdam nam, evenals andere omliggende steden, deel aan +het beleg, dat 10 weken duurde. Toen de stad zich overgegeven had, +werden de bewoners tot strenge straffen veroordeeld: 1000 burgers +moesten blootshoofds en barrevoets vergiffenis vragen. Met hangende +haren en in haar beste kleeding, moesten 500 vrouwen voor haar +echtgenooten het behoud hunner betrekkingen komen afsmeeken. Bovendien +werden velen voor goed verbannen en de verdedigingswerken der stad +geslecht. En alsof dit alles nog niet genoeg was, werd de stad een boete +van 60 000 Brugsche schilden<a id="FNa_4" href="#FN_4" class="fnanchor"><sup>4</sup>)</a> opgelegd.</p> + +<hr class="tb" /> + +<p>In 1426 zagen de Rotterdammers van nog meer nabij den strijd. Toen +woedde hij onder de muren hunner stad. In dat jaar toch werden door de +Hoekschen de kasteelen Honingen, Weena en Spangen verwoest. Ook het slot +te Hillegersberg, waarvan men nog heden ten dage de ruïne kan zien, +moest het ontgelden. De stad zelf liep bij deze gelegenheid vrij, maar +wat zou haar lot geweest zijn, indien zij niet versterkt geweest was!</p> + +<p><span class="pagenum" title="34"></span><a id="p_34"></a></p> + +<div class="figcenter" style="width: 400px;"> +<img src="images/ill_p034t.jpg" width="400" height="256" alt="Het Slot te Hillegersberg." title="" /> +<span class="caption">Het Slot te Hillegersberg.</span><br /> +<span class="illlarge">(<a href="images/ill_p034.jpg" title="link naar grotere afbeelding">vergroting: 1760×1130, 249kb</a>)</span> +</div> + +<p><span class="pagenum" title="35"></span><a id="p_35"></a></p> + +<h3>II.</h3> + +<p>We schrijven 1488. Meer dan 60 jaren reeds zijn er verloopen, sedert de +Kennemer vrijbuiters onder Jan van Nagel de Rotterdammers met angst en +beven naar de brandende kasteelen in den omtrek hebben doen staren. De +strijd tusschen de rood- en grauwmutsen loopt ten einde. De Hoekschen +hebben steeds meer en meer in aanhang en macht verloren en zich +teruggetrokken in hun laatste wijkplaats: Sluis. Nog eenmaal zullen +ze een poging wagen om hun oude macht en aanzien te herwinnen. Jonker +Frans van Brederode zal hun aanvoerder zijn. Wel is hij jong, zoodat +aanvankelijk niet allen hem als hun gebieder willen erkennen, maar hij +is een afstammeling van een der oudste en edelste geslachten; de naam +Brederode heeft een goeden klank en de tweeëntwintigjarige jongeling +wordt als hoofd gekozen. Als hij na eenige aarzeling beloofd heeft de +Hoeksche zaak met zijn zwaard en, moet het zijn, met zijn leven te +dienen, toont hij zich een waardig zoon van een roemrijke familie: +zonder dralen ontwerpt hij een plan van aanval.</p> + +<p>Den 18<sup>den</sup> November zeilt hij, met een vloot van 48 schepen, bemand +met 2000 Hoekschen, de Maas op. Tot Delfshaven kunnen zij het brengen, +dan belet de ijsmassa het verder voortvaren. Acht honderd en vijftig +man worden in alle stilte ontscheept; zij zullen trachten Rotterdam +te overrompelen, terwijl de anderen achterblijven om de vloot te +beschermen. Over het landijs en den hard bevroren grond trekt een deel +den Coolpolder <span class="pagenum" title="36"></span><a id="p_36"></a>door tot voor den Heer Jan Vettentoren<a id="FNa_5" href="#FN_5" class="fnanchor"><sup>5</sup>)</a>. Behoedzaam +kruipt men over het ijs in de gracht, dat de zorgelooze Rotterdammers +vergeten hebben stuk te hakken. En dit was toch wel noodig geweest, daar +de muren in een zeer bouwvalligen toestand verkeeren. Met groote +behendigheid worden de stormladders aan de muren gehaakt, als katten +klauteren de Hoekschen er tegen op en de eerste vijanden zijn weldra in +de stad. Vlug volgen de anderen. Nu allen naar de Schiedamsche Poort. De +wachters, in slaap verzonken, zijn overrompeld, voor ze aan tegenweer +kunnen denken; de poort wordt geopend en de rest der 850 manschappen, +die over den Schiedamschedijk tot voor de poort zijn genaderd en zich +in het langs den dijk groeiend riet verborgen hebben, komen binnen. +De andere stadspoorten en het Stadshuis worden bezet en als de morgen +aanbreekt, is de stad in handen der vijanden, zonder dat er één doode +gevallen is. Aan tegenweer is niet gedacht, men kende het aantal +Hoekschen niet, en bovendien, velen in de stad maakten gemeene zaak met +Jonker Frans.</p> + +<p>De Rotterdammers schikten er zich wonderwel in, zoo eensklaps van +Kabeljauwsch Hoeksch te zijn geworden. Niet weinig droeg daartoe bij de +verstandige handelwijze van Jonker Frans, die de Rotterdammers liever te +vriend, dan te vijand maakte. Alleen de hoofden der tegenpartij moesten +de stad verlaten.</p> + +<p><span class="pagenum" title="37"></span><a id="p_37"></a></p> + +<p>Om zijn manschappen tevreden te stellen, kregen zij als buit de +Keulsche, Brabantsche, Engelsche, Fransche en Oostzeeschepen, die met +koren, wijn en andere goederen geladen, in de havens aangetroffen +werden.</p> + +<hr class="tb" /> + +<p>Jonker Frans begreep zeer goed, dat hij in zijn veroverde veste niet +met rust gelaten zou worden. Om goed tegenweer te kunnen bieden, moest +vooral de rivierzijde beter versterkt worden. Mannen, zoowel als vrouwen +en kinderen werden hiertoe opgeroepen. Niettegenstaande den strengen +vorst, die den grond zoo hard als ijzer maakte, kwamen de +verdedigingswerken, dank zij de vele handen en den ijver, waarmee +gewerkt werd, binnen vijf weken gereed.</p> + +<div class="figright" style="width: 277px;"> +<img src="images/ill_p038t.jpg" width="277" height="400" alt="Maximiliaan van Oostenrijk." title="" /> +<span class="caption">Maximiliaan van Oostenrijk.</span><br /> +<span class="illlarge">(<a href="images/ill_p038.jpg" title="link naar grotere afbeelding">vergroting: 1157×1666, 297kb</a>)</span> +</div> + +<p>Wat de Hoeksche aanvoerder verwacht had, gebeurde. Maximiliaan van +Oostenrijk, die voor zijn minderjarigen zoon Filips den Schoonen, na den +dood van diens moeder Maria van Bourgondië, regeerde, riep de groote +steden op tot een heirvaart tegen Rotterdam. Persoonlijk kwam hij naar +deze landen om tot krachtige hulp op te wekken. Haarlem, Leiden, +Amsterdam, Naarden, Muiden, Weesp, den Haag, Dordrecht, Gouda, den +Briel, Vlaardingen, Schiedam en Delft gaven aan den oproep van hun +landsheer gehoor en Rotterdam werd aan alle zijden ingesloten. Aan de +Maaszijde werd de stad bedreigd door de Kabeljauwsche schepen, terwijl +het voetvolk te Schiedam, Overschie, Bleiswijk, Nieuwerkerk en Capelle +aan den IJsel werd gelegerd. De Hoekschen zaten dus als een muis in de +val; van alle kanten werden ze bedreigd.</p> + +<p><span class="pagenum" title="38"></span><a id="p_38"></a> +<span class="pagenum" title="39"><br /></span><a id="p_39"></a></p> + +<p>Vóór evenwel het net, waarin de vogel gevangen moest worden, toegehaald +was, hadden de Hoekschen al heel wat ellende en rampen veroorzaakt. +Beschouwden zij de Rotterdammers zoo half en half als hun bondgenooten, +wien men derhalve zoo min mogelijk overlast aandeed, de omliggende +plaatsen werden met de gewone wreedheid dier tijden op een gruwelijke +wijze gebrandschat. Uren ver werden de rooftochten uitgestrekt, men +waagde zich zelfs tot den Haag, Woerden, Schoonhoven en Geertruidenberg. +De plaatsen in de onmiddellijke nabijheid van Rotterdam hadden, zooals +te begrijpen is, het meest te lijden. Open vlekken en alleenstaande +boerenwoningen vielen den Hoekschen zonder slag of stoot in handen. Wie +zich verzette, werd gedood, of zag minstens zijn huis in vlammen opgaan.</p> + +<p>Schiedam, hoewel goed versterkt en bewaakt, kreeg ook bezoek van de ruwe +gasten.</p> + +<p>Den 4<sup>den</sup> December vertoonen zich voor de Ouwerschiesche Poort +honderdvijftig, met buit beladen Hoekschen. De Schiedammers doen een +uitval en de Hoekschen slaan op de vlucht met achterlating van den roof. +De Schiedammers zetten hen na en ..... loopen in de val. Even voorbij +het kasteel Starrenburg<a id="FNa_6" href="#FN_6" class="fnanchor"><sup>6</sup>)</a> aan den weg naar Ouwerschie gelegen, worden +ze in den rug aangevallen door een troep Hoekschen, die zich in den +boomgaard verscholen hebben. De vluchtelingen keeren ook om, zoodat de +Schiedammers tusschen twee vuren <span class="pagenum" title="40"></span><a id="p_40"></a>zitten en haastig een goed heenkomen +moeten zoeken. Velen hunner sneuvelen.</p> + +<p>Natuurlijk zinnen zij op wraak.</p> + +<p>Als de Rotterdammers een poosje daarna met een groot aantal schepen +de Maas zijn afgevaren en met buit beladen naar hun stad terugkeeren, +zien ze zich tusschen Vlaardingen en Schiedam door de Schiedammers +aangevallen. Weer is de zege aan de zijde der Hoekschen. Na twee uur +strijdens worden de Kabeljauwschen met groote verliezen terug geslagen +en de roovers bereiken veilig en wel hun woonplaats.</p> + +<p>Na deze twee nederlagen meent Schiedam van batterij te moeten +veranderen. Delfshaven, tusschen beide steden gelegen, zal door hen +worden bezet, en vandaar uit zullen de Hoekschen worden bestookt.</p> + +<p>Deze geven echter hun vijanden de gelegenheid niet het zoover te laten +komen. Den 18<sup>den</sup> December trekken 300 Rotterdammers langs den dijk +naar Delfshaven, dat geheel verwoest wordt. Geen huis of schip wordt +gespaard, alles gaat in vlammen op. Het dorp Schoonderloo wordt eveneens +in brand gestoken. Met buit beladen keert de bende des middags drie uur +weer door de Schiedamsche Poort in de stad, zonder zich te bekommeren om +al de ongelukkigen, die van huis en haard beroofd, in de strenge koude +ronddolen.</p> + +<p>Nu de Schiedammers zien, dat er met geweld niet veel tegen de Hoeksche +roofbenden uit te richten valt, wenden ze het weer over een anderen +boeg. Ze zullen het thans met list beproeven.</p> + +<p>Tusschen de puinhoopen te Delfshaven graven ze <span class="pagenum" title="41"></span><a id="p_41"></a>diepe kuilen, die door +takken, latten, rijs en stroo, met puin bedekt, onzichtbaar gemaakt +worden. Vele gewapenden verbergen zich achter brokstukken muur, terwijl +men er voor zorgt, dat in Rotterdam de tijding verspreid wordt, dat er +een troep Schiedammers op weg naar Rotterdam is. Meer is er niet noodig +om de Hoekschen uit hun tent te lokken. Gerard Rooftas krijgt van Jonker +Frans verlof met vier schepen, bemand met 150 man, langs de Maas naar +Delfshaven te stevenen. Ze roeien de haven in en stappen aan land. Geen +spoor van vijanden is echter te zien. Ja toch, daar ginds vluchten +zes of zeven man langs de Haven. De Hoekschen hen na, maar zooals ge +begrijpt, niet ver, want eenige schreden nog en de aanvoerder met een +dertigtal zijner mannen liggen in de modderputten te spartelen en te +vloeken op de slimme Schiedammers. Deze komen natuurlijk uit hun +schuilhoeken en vallen de verschrikte vijanden aan, die hals over kop +naar hun schepen ijlen en met achterlating van een 60 tal dooden naar +Rotterdam terugkeeren, waar ze nu juist wel niet vriendelijk door Jonker +Frans ontvangen zullen zijn.</p> + +<p>Rooftas en zijn makkers worden met groote moeite uit de modder +geheschen, stevig gebonden en in triomf medegevoerd.</p> + +<hr class="tb" /> + +<p>Deze welgeslaagde list geeft den Schiedammers nieuwen moed.</p> + +<p>Als ze hooren, dat de roovers weer in het Overmaasche bezig zijn, +trekken zij de Maas over en vinden <span class="pagenum" title="42"></span><a id="p_42"></a>daar de negen schepen, waarmee de +Rotterdammers gekomen zijn en die slechts door een gering aantal mannen +bewaakt worden. Vier zijn er spoedig genomen, de vijf andere worden op +de vlucht gedreven. Nu gaan de veroveraars aan wal, de Hoekschen, die +met grooten buit beladen, op den terugweg zijn, tegemoet. De landlieden, +wien alles ontnomen is, zijn geprest om den roof met paard en wagen naar +de schepen te brengen. Aan tegenweer denken de arme menschen niet; die +is immers toch nutteloos en zal hun ellende slechts vergrooten. Daar +komen echter de Schiedammers, die op hun vijanden indringen. Nu durven +de boeren ook en met vereende krachten worden de roovers op de vlucht +gedreven naar hun schepen ...., die er niet meer zijn. Medelijden kennen +de verbitterde boeren, nòch de Schiedammers en zonder genade wordt +ieder, die niet vluchten kan, neergeslagen.</p> + +<p>Het spreekt van zelf, dat de Hoekschen op wraak zinnen. Schiedam zit hun +bij alles, wat ze ondernemen, dwars.</p> + +<p>Jonker Frans heeft spoedig een plan beraamd. In Schiedam zijn behalve +schutters uit Haarlem, Leiden, Amsterdam en Delft, Duitsche en +Zwitsersche huursoldaten gelegerd. Dat ze tegen de Hoekschen durven +strijden, hebben ze bewezen. Maar niet altijd is er te vechten. Wat +ze dan in Schiedam uitvoeren, is niet veel goeds. Menige vechtpartij +tusschen de poorters en de ingekwartierden is daarvan reeds het gevolg +geweest.</p> + +<p>Een drietal van deze gehuurde helpers is ten slotte zoo op de +Schiedammers gebeten, dat ze besluiten de <span class="pagenum" title="43"></span><a id="p_43"></a>stad in handen van den vijand +te spelen<ins class="corr" id="corr4" title="Niet in Bron.">.</ins> Bij een uitval tegen de Hoekschen ondernomen, laten ze +zich gevangen nemen en deelen, voor Jonker Frans gebracht, dezen hun +plan mede. Of dit ook in goede aarde valt!</p> + +<p>Er wordt afgesproken, dat de verraders zullen trachten zooveel mogelijk +soldaten tot hun plannen over te halen. Om den Jonker op de hoogte te +houden zal er op een nader aangeduide plaats in het verbrande Delfshaven +telkens een brief neergelegd worden.</p> + +<p>Nu moeten ze echter weer in Schiedam terug zien te komen. Hierop verzint +men het volgende.</p> + +<p>Ze rijden met een troep Hoekschen over Overschie naar Schiedam. Daar +vertoont zich in de verte een troep krijgsvolk uit Delft. Nu begint +de komedie. Onder veel geschreeuw en getier worden de drie verraders +aangevallen, overmeesterd en gebonden. Daar verschijnen de ijlings +toegeschoten Delvenaars ten tooneele. Ze trekken hun zwaarden en +komen de aangevallenen te hulp. De Hoekschen vluchten hals over kop, +natuurlijk met achterlating van hun gevangenen. Fluks zijn de koorden +doorgesneden en is het dankbare drietal in vrijheid. Straks zijn ze weer +in Schiedam terug, waar zij een romantisch verhaal van hun wedervaren +opdisschen en hun verraderswerk verder voortzetten. Geregeld worden de +berichten in de afgebrande woning te Delfshaven neergelegd en velen van +het in Schiedam gelegerde, vreemde krijgsvolk worden tot hun plannen +overgehaald. Hoewel de burgers, zoowel als de schutters, zorgvuldig +buiten het komplot gehouden worden, lekt er toch iets van uit en daarom +besluit men, niet <span class="pagenum" title="44"></span><a id="p_44"></a>langer te dralen en op den avond van St. +Valentijnsdag (13 Februari) den aanslag te wagen.</p> + +<p>Op den 12<sup>den</sup> vertoont zich in den vroegen morgen voor de Delftsche +poort van onze stad een zonderling ruiter. Hij maakt een geweld van +belang en stelt zich aan als een krankzinnige. Als zoodanig beschouwen +de poortwachters den zonderlingen gast dan ook. Als ze hem binnen laten, +slaat hij als een dolleman om zich heen, schatert het nu eens uit van +lachen en begint dan weer luidkeels te zingen. Zijn gekke kuren wisselt +hij af door te roepen: „Ik moet den Jonker spreken, ik moet Jonker Frans +spreken”.</p> + +<p>Als deze van den vreemden ruiter hoort, laat hij hem voor zich komen en +nu ontpopt de krankzinnige zich als een bode van de ontevredenen te +Schiedam. Hij overhandigt den Jonker een verzegelden brief, waarin +medegedeeld wordt, dat alles voor den aanslag op den volgenden avond in +gereedheid is.</p> + +<p>We schrijven 13 Februari.</p> + +<p>De bondgenooten te Schiedam hebben in de duisternis één hunner buiten +de Rotterdamsche Poort gezonden, om uit te zien, of de Hoeken al in +aantocht zijn. Door een afgesproken teeken, een schreeuw, zal hij zijn +makkers waarschuwen.</p> + +<p>Daar slaat het acht uur! Nog een uur en de Rotterdammers zullen er zijn. +Maar, wat is dat? Hooren de wachters aan de poort daar niet reeds het +bepaalde sein? Zeker zijn de Hoeken vroeger gekomen, dan is afgesproken. +Vooruit dan maar! De poort laat men door middel van buskruit +openspringen, om <span class="pagenum" title="45"></span><a id="p_45"></a>de vrienden binnen te laten. Maar geen der Hoeken is +in velden of wegen te ontdekken. Zij liggen nog rustig te Delfshaven te +wachten. Geen wonder, dat nu de aanslag mislukt. De verraders moeten +zich door een snelle vlucht zien te redden. Schiedam, aan een groot +bloedbad ontsnapt, is na het voorgevallene nog meer op zijn hoede en +twee hernieuwde pogingen van Jonker Frans om de stad te verrassen, +mislukken.</p> + +<hr class="tb" /> + +<div class="figright" style="width: 400px;"> +<img src="images/ill_p046t.jpg" width="400" height="267" alt="De Rotterdammers smeeken Jonker Frans de stad over te geven." title="" /> +<span class="caption">De Rotterdammers smeeken Jonker Frans de stad over te geven.</span><br /> +<span class="illlarge">(<a href="images/ill_p046.jpg" title="link naar grotere afbeelding">vergroting: 1767×1180, 370kb</a>)</span> +</div> + +<p>De insluiting van Rotterdam wordt voortdurend nauwer, zoodat het steeds +bezwaarlijker gaat, levensmiddelen in de stad te brengen. Geen wonder, +dat gebrek zijn intrede doet, en dat de poorters gaan mopperen. Zoolang +Jonker Frans succes had op zijn rooftochten, was men op zijn hand en +deed zelfs dapper mee; maar gebrek lijden, van honger omkomen, handel +en scheepvaart totaal zien verloopen, dat heeft men voor den Hoekschen +Hoofdman niet over. Ging er enkele maanden geleden een gejuich op, als +de Jonker zich aan de menigte vertoonde, thans gaat er een dof gemor +door de vermagerde schare. Er wordt geroepen: „Wij sterven van honger. +Geef de stad over”!</p> + +<div class="poem"> +<div class="stanza"> + <span class="i0">'t Heugt mij, hoe ze in haer wallen<br /></span> + <span class="i0">Door ondraegbren hongersnoodt<br /></span> + <span class="i0">Gansch van moedt en magt ontbloot<br /></span> + <span class="i0">Als in flaeuwte lag gevallen.<br /></span> +</div> +</div> + +<p>Den 25<sup>sten</sup> Juli vertoont zich voor de Goudsche poort een bode met +een witte vlag. Met luider stemme roept hij: „Poorters van Rotterdam. +Verdrag! Overgaaf! Vergiffenis. In naam van Koning Maximiliaan opent de +poort”!</p> + +<p><span class="pagenum" title="46"></span><a id="p_46"></a> +<span class="pagenum" title="47"><br /></span><a id="p_47"></a></p> + +<p>De bode treedt binnen en richt, door de hongerige poorters gevolgd, +zijn schreden naar de woning van den Jonker op de Hoogstraat. Hier neemt +Jonker Frans kennis van de voorwaarden, hem aangeboden: hij mag de stad +met al zijn soldaten in volle wapenrusting verlaten, doch met +achterlating van krijgsvoorraden en oorlogsvaartuigen. De gevangenen +zullen op vrije voeten gesteld worden en wie met Brederode de stad wil +verlaten, heeft daartoe vrijheid.</p> + +<p>Het kost den fieren Jonker grooten zelfstrijd, voor hij een besluit +kan nemen. Den trotschen nek te buigen, hij, een Brederode; heeft hij +daarvoor alles opgeofferd? Maar toch, de voorwaarden zijn eervol; kunnen +haast niet eervoller zijn. En dan—mag hij nog langer den ongelijken +strijd volhouden; nog meer bloed vergieten voor een verloren zaak; nog +meer ellende en kommer brengen over de burgers van Rotterdam<ins class="corr" id="corr5" title="Bron: !">?</ins> Hij +besluit de stad over te geven.</p> + +<div class="poem"> +<div class="stanza"> + <span class="i0">En Breêroo, de oorzaak van haar tranen,<br /></span> + <span class="i0">Neemt met zijn ongeschonden vanen,<br /></span> + <span class="i0">De ellenden van den oorlog mee.<br /></span> +</div> +</div> + +<p>Hij vertrekt naar zijn oude wijkplaats Sluis.</p> + +<p>Een maand later vinden wij hem weer in de gevangenis te Dordrecht. Hij +heeft zijn laatste gevecht geleverd. Zijn rechterknie is door een kogel +verbrijzeld. Met bleek gelaat en pijnlijk verwrongen trekken ligt hij in +den kerker. Het bed van stroo, hem gespreid, zal straks zijn sterfbed +zijn. En met hem sterft de Hoeksche partij. Van haar aanvoerder beroofd, +is haar kracht gebroken.</p> + +<p><span class="pagenum" title="48"></span><a id="p_48"></a></p> + +<div class="figcenter" style="width: 400px;"> +<img src="images/ill_p048t.jpg" width="400" height="361" alt="Zegel in zwart was, (...)" title="" /> +<span class="caption">Zegel in zwart was, gehecht aan het stuk, waarbij +Maximiliaan de stad Rotterdam vergiffenis schonk. Het origineel wordt +bewaard op het Gemeente-Archief. Maximiliaan houdt, zooals duidelijk is +waar te nemen, zijn zoon Filips bij de hand. Een verkorte inhoud van het +op perkament geschreven stuk volgt hier. + +December 1489. Maximiliaan, Roomsch Koning en Philips, zijn zoon, +aartshertogen van Oostenrijk enz. verklaren aan de regeering van +Rotterdam, op haar verzoek, de stad vergiffenis te hebben geschonken +voor hetgeen ze misdreven heeft, bij het innemen der stad door Frans van +Brederode, bepalende, dat zij echter de helft der kosten zal dragen van +de in de stad aan te leggen sterkten en van de bezetting daarbij +noodig.</span> +<br /> +<span class="illlarge">(<a href="images/ill_p048.jpg" title="link naar grotere afbeelding">vergroting: 1318×1192, 186kb</a>)</span> +</div> + +<p><span class="pagenum" title="49"></span><a id="p_49"></a></p> + +<p>Na een kamp van 150 jaren heeft de taaie volharding der poorters +gezegevierd over de woeste kracht der edelen.</p> + +<p>Hoe ging het nu met Rotterdam?</p> + +<p>Zwaar was de stad gestraft geworden voor haar zorgeloosheid. Groot waren +de verwoestingen, aangericht tijdens het verblijf der Hoekschen; vele +menschenlevens vielen te betreuren. Heel wat poorters, en juist de meest +gegoeden, hadden de stad verlaten, vele anderen waren door de duurte der +levensmiddelen en door den stilstand van alle handel, scheepvaart en +nijverheid tot den bedelstaf gebracht.</p> + +<p>En of de stad hierdoor nog niet genoeg getroffen was, werd haar door +Maximiliaan nog een schatting van 26000 Rijnsche guldens<a id="FNa_7" href="#FN_7" class="fnanchor"><sup>7</sup>)</a> opgelegd. +Dat was de prijs, waarvoor de plundering werd voorkomen.</p> + +<p>Het ging in onze verarmde stad niet gemakkelijk een zoo groote som +bijeen te brengen. Om de door de stadsregeering opgelegde belasting te +kunnen voldoen, moesten velen hun kostbaarheden verkoopen; de schatten +der kerk, ja zelfs 1700 bedden, werden verkocht en toen was nog slechts +de helft der som bijeen. Gelukkig gaf Maximiliaan voor de andere helft +uitstel en schold in 1496 zelfs het nog onbetaalde gedeelte kwijt.</p> + +<p>Daar gebleken was, dat de verdediging aan de Noordzijde het zwakst +gevoerd was, werd bevel gegeven de stad aan deze zijde te verkleinen. +Duizend schreden in de lengte en 300 in de breedte zag Rotterdam van +<span class="pagenum" title="50"></span><a id="p_50"></a>zijn grondgebied afgaan. Natuurlijk moest hiervoor de stadsgracht +worden verlegd, wat weer veel geld kostte.</p> + +<div class="poem"> +<div class="stanza"> + <span class="i0">„'t Kabeljaeuws beleg had alles schots verkurven,<br /></span> + <span class="i0">De Rotterdamsche Schie was t'eenemael bedurven,<br /></span> + <span class="i0">En moest hergraven zijn”.<br /></span> +</div> +</div> + +<p>De Delftsche Poort en andere verdedigingswerken, die veel hadden +geleden, eischten herstelling. Geen wonder, dat er vele jaren verliepen, +voor de stad zich van de toegebrachte slagen had hersteld.</p> + +<p>Thans is de naam van Jonker Frans aan een drukke winkelstraat verbonden. +Nog steeds herinnert de dappere jongeling ons daardoor aan zijn +heldendaden, maar tevens ook aan al de ellende, die hij over onze stad +gebracht heeft.</p> + +<hr class="fnsep" /> + +<div class="footnote"><a id="FN_4" href="#FNa_4" class="label"><sup>4</sup>)</a> Een Brugsch schild had een waarde van ƒ 3,28 125.</div> + +<div class="footnote"><a id="FN_5" href="#FNa_5" class="label"><sup>5</sup>)</a> Deze stond aan den Coolsingel, op dezelfde plaats, waar +thans de korenmolen „de Hoop” gevonden wordt.</div> + +<div class="footnote"><a id="FN_6" href="#FNa_6" class="label"><sup>6</sup>)</a> Zie het kaartje op pag. <a href="#p_18">18</a>.</div> + +<div class="footnote"><a id="FN_7" href="#FNa_7" class="label"><sup>7</sup>)</a> Een Rijnsche gulden had een waarde van ƒ 2.62<sup>5</sup>.</div> + +<hr class="chend" /> + +<h2><a id="De_St_Laurenskerk"></a>5. De St. Laurenskerk.</h2> + +<p>Jongens, jongens, als die eens vertellen kon, wat er al gebeurd is in +den tijd, dat zij daar staat, wat zouden we dan een massa te hooren +krijgen. De Groote Kerk toch is het alleroudste gebouw in Rotterdam; al +vijf eeuwen staat ze daar op dezelfde plaats en hoe lang zal ze den tand +des tijds nog wel kunnen doorstaan? Ze ziet er nog niet naar uit, dat ze +al vijfhonderd jaar allerlei stormen getrotseerd heeft en toch is dat +zoo.</p> + +<div class="figleft" style="width: 236px;"> +<img src="images/ill_p052t.jpg" width="236" height="400" alt="S. Laurentius Martyr." title="" /> +<span class="caption">S. Laurentius Martyr.</span><br /> +<span class="illlarge">(<a href="images/ill_p052.jpg" title="link naar grotere afbeelding">vergroting: 709×1199, 192kb</a>)</span> +</div> + +<p>In het begin der 15<sup>de</sup> eeuw was Rotterdam nog maar een klein plaatsje +met niet meer dan 1200 huizen—op 1 Januari 1911 waren er 45751 +gebouwen, die <span class="pagenum" title="51"></span><a id="p_51"></a>94870 woningen bevatten. Onder de regeering van Graaf +Albrecht heerschten er rust en welvaart in deze gewesten. Ook Rotterdam +profiteerde van die rust en ging goed vooruit. De poorters wenschten +een bedehuis te bezitten, hetwelk wedijveren kon met dat der omliggende +plaatsen, ja, als het kon, de kerken uit den omtrek overtreffen. Dat was +geen kleinigheid voor zoo'n kleine plaats, maar de geheele burgerij was +vol moed het grootsche plan uit te voeren. Hoe aan het geld voor den +bouw te komen? Vele burgers schonken vrijwillige bijdragen; wie als +poorter zich binnen de muren der stad vestigde, moest 3000 steenen +leveren voor den kerkbouw. Heel wat opgelegde boeten kwamen het +bouwfonds ten goede; allerlei belastingen werden ten bate van den +kerkbouw aangewend. Ofschoon het geld voor den bouw der geheele kerk +nog lang niet bij elkaar was, begon men toch met moed en hield zich +overtuigd het tot een goed einde te zullen brengen.</p> + +<p>In 1409 werd de eerste spade in den grond gestoken; in 1412 werd de +eerste steen gelegd; in 1426 kon een deel der kerk in gebruik genomen +worden.</p> + +<p>Volgens Katholieke gewoonte werd zij aan een Heilige gewijd en wel aan +den Heiligen Laurentius. Bij zijn leven was Laurentius een der zeven +diakenen of armverzorgers der kerk van Rome, onder Paus Sixtus II. +Toen deze Paus op bevel van Keizer Valerianus gevangen genomen werd, +begeleidde Laurentius hem naar de strafplaats. Daar werd hem door den +Prefect van Rome bevolen alle rijkdommen der Kerk, welke hij onder zich +had, uit te leveren. Laurentius vroeg drie <span class="pagenum" title="52"></span><a id="p_52"></a>dagen uitstel om aan het +bevel gevolg te kunnen geven; hij verkreeg dit, verkocht in dien tijd +alle kostbaarheden en verdeelde de opbrengst onder de armen. Toen de +Prefect na drie dagen bij hem kwam om de schatten in bezit te nemen, +toonde Laurentius hem een aantal armen en gebrekkigen en zei: „Ziedaar +de schatten der kerk”. Volgens de overlevering was de Prefect over deze +handelwijze zoo vertoornd, dat Laurentius gegeeseld <span class="pagenum" title="53"></span><a id="p_53"></a>en op een rooster +levend verbrand werd. Onder de regeering van Keizer Constantijn den +Grooten werd op de plaats, waar Laurentius begraven werd, een der zeven +patriarchale zuilenkerken van Rome gebouwd.</p> + +<p>De naamdag van den Rotterdamschen beschermheilige, 10 Augustus, wordt +nog ieder jaar herdacht; vroeger met groote plechtigheid. Na het einde +der Hoogmis trok een processie, waaraan aanvankelijk slechts +geestelijken, maar later ook de schutters en ambachtsgilden deelnamen, +door de versierde straten.</p> + +<div class="figright" style="width: 287px;"> +<img src="images/ill_p054t.jpg" width="287" height="400" alt="Aert van Nes." title="" /> +<span class="caption">Aert van Nes.</span><br /> +<span class="illlarge">(<a href="images/ill_p054.jpg" title="link naar grotere afbeelding">vergroting: 1193×1658, 339kb</a>)</span> +</div> + +<p>Evenals met zooveel oude kerken het geval geweest is, is ook onze +Sint-Laurenskerk niet achter elkaar afgebouwd. Nu eens ontbrak het aan +geld om verder te bouwen, dan weer maakten de Hoekschen met hun +kaperschepen het den Rotterdammers zoo lastig, dat zij wel aan wat +anders te denken hadden, dan aan den opbouw van het bedehuis. Eerst +tegen het einde der 15<sup>de</sup> eeuw kon men zeggen, dat het gebouw voltooid +was. Bijna een eeuw lang was men met groote tusschenpoozen bezig geweest +het trotsche gebouw, dat wij nog dagelijks kunnen aanschouwen, te doen +verrijzen. De Kerk was voltooid, maar de toren nog niet. In 1449 was +men met den bouw hiervan begonnen. Aanvankelijk was hij door een smal +watertje van de kerk gescheiden. Het hoogheemraadschap van Schieland had +nl. bezwaar gemaakt „de Sluysvliet” te dempen, daar er niet voor een +goede afwatering kon gezorgd worden. Doch in 1460 geloofde men, dat het +dempen van het watertje geen overwegend bezwaar zou opleveren. Het +schip der kerk werd nu zoover verlengd, dat kerk <span class="pagenum" title="54"></span><a id="p_54"></a><span class="pagenum" title="55"><br /></span><a id="p_55"></a>en toren één geheel +uitmaakten. Op het einde der 15<sup>de</sup> eeuw was men met den torenbouw nog +niet verder gevorderd, dan tot het dak der kerk. Eerst in 1548 werd de +toren belangrijk verhoogd; een eeuw later, in 1645 nog eens, zoodat hij +toen zijn tegenwoordige hoogte bereikte. Oorspronkelijk bestemd voor den +dienst der Roomsch-Katholieken, ging de kerk, na de Hervorming in deze +gewesten, in 1572 aan de Hervormden over. Sedert dien is zij in het +bezit der laatsten gebleven.</p> + +<div class="figleft" style="width: 313px;"> +<img src="images/ill_p057t.jpg" width="313" height="400" alt="Graftombe van Witte Cornelisz. de With." title="" /> +<span class="caption">Graftombe van Witte Cornelisz. de With.</span><br /> +<span class="illlarge">(<a href="images/ill_p057.jpg" title="link naar grotere afbeelding">vergroting: 764×975, 136kb</a>)</span> +</div> + +<p>Het mooiste gedeelte van de Kerk is het koor; het was oorspronkelijk dan +ook bestemd de aandacht der talrijke bezoekers te trekken. Immers, daar +stond eens het hoogaltaar, waar de plechtigste missen werden gehouden. +Het fraaie koperen hek, dat het koor sinds 1715 afsluit, is door den +kopergieter F. van Douwe vervaardigd en kostte niet minder dan de voor +dien tijd kapitale som van 32000 gulden.</p> + +<p>In het koor liggen verschillende beroemde personen begraven; o. m. Aert +van Nes, de rechterhand van admiraal De Ruyter, die meer dan 50 jaren +lang—van 1637 tot 1692—het land zijn diensten heeft bewezen. Was hij +op het veld van eer gesneuveld, wellicht had men voor hem ook een +sierlijk monument opgericht, evenals voor Witte Cornelisz. de With, +wiens graftombe ten zuiden van het koor te vinden is.</p> + +<p>Tot blijvende gedachtenis aan dezen zeeheld, die van 1579 tot 1658 bijna +onafgebroken de zee bevaren heeft en in 1658 in de Sont sneuvelde, werd +in 1660 deze schoone graftombe opgericht. Het geharnaste beeld van den +held ligt uitgestrekt op een sierlijke lijkbus, <span class="pagenum" title="56"></span><a id="p_56"></a>waarvoor twee kinderen +een keurige afbeelding ontrold houden van den zeeslag, waarin hij het +leven liet. Aan de voeten staat de geopende, gepluimde helm. Tusschen +twee gevlamde marmeren kolommen vinden we den aardbol, daarachter den +steen, die in gouden letters den roem en de bedrijven ter zee van den +„Kregel Mennoniet”<a id="FNa_8" href="#FN_8" class="fnanchor"><sup>8</sup>)</a> in het Latijn vermeldt. Links van den steen staat +de zeegod Neptunus, met den drietand in de hand en een dolfijn aan zijn +voeten; rechts zien we den krijgsgod Mars, met den haan als zinnebeeld +der waakzaamheid. De twee kinderen boven houden het wapenschild van +W. C. de With vast. Evenals zoovele geslachtswapens is ook dit in den +Franschen tijd weggehakt. Het bestond uit drie geknotte vogels door een +kroon gedekt. Op de kolommen rust een kroonlijst; daarop bevinden zich +de wapenschilden van ons land, dat van Rotterdam en dat der Admiraliteit +van Holland en West-Friesland, waarvan De With in 1637 vice-admiraal +geworden was. Tusschen deze wapens bevinden zich twee beelden, de +Zeevaart en de Faam voorstellende. Vlaggen, wimpels, scheeps- en +krijgstuig voltooien het geheel, dat door den beeldhouwer Ricx +vervaardigd werd en door een ijzeren hek omgeven is.</p> + +<div class="figright" style="width: 322px;"> +<img src="images/ill_p058t.jpg" width="322" height="400" alt="Johan van Brakel." title="" /> +<span class="caption">Johan van Brakel.</span><br /> +<span class="illlarge">(<a href="images/ill_p058.jpg" title="link naar grotere afbeelding">vergroting: 795×985, 110kb</a>)</span> +</div> + +<p>In de Metselaarskapel, achter de tombe van De With, hangt een schilderij +met het onderschrift „gebouwd op <span class="pagenum" title="57"></span><a id="p_57"></a>het fondament der apostelen en +profeten”. Op het schilderstuk zien wij een burcht, waarvoor kinderen +de attributen van het metselaarsvak opheffen. Beneden vinden we +de zerk, die het stoffelijk omhulsel van Johan de Liefde dekt, die +als vice-admiraal in den zeeslag bij Kijkduin (1666) sneuvelde. +In de daarachter liggende Schoenmakerskapel is Johan van Brakel, +schout-bij-nacht van Holland en West-Friesland, die in 1690 tegen de +Franschen sneuvelde, begraven. De wit marmeren zerk draagt het volgende +opschrift:</p> + +<p><span class="pagenum" title="58"></span><a id="p_58"></a></p> + +<div class="poem"> +<div class="stanza"> + <span class="i4">Hier rust d' Heer Johan van Brakel<br /></span> + <span class="i0">Schoudt bij Naght van Hollandt en West-Vrieslandt<br /></span> + <span class="i0">geschooten in de bataelje tegen de France Koninghs vloot<br /></span> + <span class="i4">den 10 Julius 1690.<br /></span> +</div> +</div> + +<p>Tegen den muur prijkt het borstbeeld van den zeeheld, eveneens van wit +marmer. De buste is door een lauwerkrans omgeven. Daaronder vinden we +een Latijnsch bijschrift en het volgend Hollandsch gedicht:</p> + +<p><span class="pagenum" title="59"></span><a id="p_59"></a></p> + +<div class="poem"> +<div class="stanza"> + <span class="i0">Door ketens, donders, loot en staal en bliksemstraalen<br /></span> + <span class="i0">Te vliegen, en een roof op 's vijands grond te haalen,<br /></span> + <span class="i0">Was Brakels werk, die zijn triomf rukte uit den brand<br /></span> + <span class="i0">Zijn naam en krijgsdeugd eert zijn graf en Vaderland.<br /></span> +</div> +</div> + +<p>Als pendant van de graftombe van W. C. de With, vinden we links van +het koor het monument van Egbert Meeuwisz. Kortenaer, die in 1665 bij +Lowestoff tegen de Engelschen sneuvelde. Op de tombe ligt het beeld van +den dapperen held in wit marmer uitgehouwen. Zijn hoofd rust op een +gevlochten matras; den <span class="pagenum" title="60"></span><a id="p_60"></a>bevelhebbersstaf houdt hij in de handen geklemd. +De verminking aan het linkeroog en de rechterhand, waarvan het +grafschrift spreekt, is duidelijk te zien. Aan de voeten merken wij +weer den gepluimden helm en achter het beeld een zegetronk met een +sierlijken lijfrok behangen, die op den linkerarm een schild, vroeger +het familiewapen vertoonende, draagt. Vier ranke, wit marmeren pilaren +dragen het zwarte frontespice met het wapenschild der Generaliteit, een +kroon en twee kruiswijs liggende ankers. Op de kroonlijst vinden we weer +een Latijnsch opschrift. Op de tombe zelf lezen we het bekende gedicht +van Gerard Brandt:</p> + +<div class="poem"> +<div class="stanza"> + <span class="i0">De Heldt der Maes, verminckt aen oog en rechterhandt<br /></span> + <span class="i0">En echter 't oog van 't roer, de vuyst van 't Vaderlandt<br /></span> + <span class="i0">De groote Kortenaer, de schrick van 's vijants vlooten<br /></span> + <span class="i0">D' ontsluyter van de Sondt, leyt in dit graf beslooten.<br /></span> +</div> +</div> + +<div class="figright" style="width: 297px;"> +<img src="images/ill_p059t.jpg" width="297" height="400" alt="Graftombe van Egbert Meeuwisz. Kortenaer." title="" /> +<span class="caption">Graftombe van Egbert Meeuwisz. Kortenaer.</span><br /> +<span class="illlarge">(<a href="images/ill_p059.jpg" title="link naar grotere afbeelding">vergroting: 723×971, 124kb</a>)</span> +</div> + +<p>Tal van vlaggen en ander oorlogstuig voltooien weer het geheel, dat door +den beeldhouwer Verhulst vervaardigd, in het laatst van 1669 werd +opgericht.</p> + +<p>Wel niet aan een of ander zeegevecht, maar toch aan een belangrijke +gebeurtenis uit onze geschiedenis herinnert het Julianaraam, dicht +bij de graftombe van Kortenaer. Dit is ter blijvende gedachtenis +aan de geboorte van prinses Juliana opgericht. Het geeft ons Koningin +Wilhelmina met de kleine Prinses te zien; Prins Hendrik staat naast haar +onder het baldakijn, waarover de „Oranjezon” haar stralen op de +jonggeborene schiet.</p> + +<p><span class="pagenum" title="61"></span><a id="p_61"></a></p> + +<p>Rotterdams stedemaagd wordt gevolgd door de Zeevaart, de Binnenvaart, +den Koophandel en de Industrie en brengt Hare Majesteit hulde; een page +draagt het wapen der stad, terwijl Fortuna haar gaven voor den troon +nederlegt.</p> + +<p>Op den achtergrond ziet men de Maas met de stad in het verschiet; +tusschen de wolken slingert zich een lint met de woorden: „Wilhelmus van +Nassauwe ben ick van Duytschen bloedt”.</p> + +<p>Op de onderste helft vinden we de wapens van het Huis van Oranje, van +Prins Willem I tot Koningin Wilhelmina ter eener zijde, aan den anderen +kant de wapens der elf Provinciën. Tusschen deze verschillende wapens +staat de opdracht:</p> + +<p>„Ter herdenking van de geboorte van H. K. H. Juliana, Louise, Emma, +Marie, Wilhelmina, Prinses van Oranje-Nassau, Hertogin van Mecklenburg, +enz. enz. den 30<sup>sten</sup> April 1909”.</p> + +<p>Hoewel er in de Kerk nog heel wat geschiedkundige herinneringen door de +opschriften op de zerken kunnen gewekt worden, willen wij het hierbij +laten om nog een kort oogenblik te verwijlen bij den fraaien preekstoel, +door het doophek omringd en in 1707 vervaardigd. De balustrade der trap +is met mooi houtsnijwerk versierd. De glorie der kerk is en blijft +echter het orgel, een der grootste van ons land. Reeds lang voor dat de +Sint-Laurens voltooid was, bezat de kerk een orgel. In het laatst der +18<sup>de</sup> eeuw bleek een nieuw instrument dringend noodig te zijn. De +Fransche tijd was evenwel niet geschikt om het groote werk te bevorderen +<span class="pagenum" title="62"></span><a id="p_62"></a>en eerst in 1828 was het orgel voltooid. In 1845 is het hersteld en +vergroot met een vierde klavier.</p> + +<p>Enkele jaren geleden heeft het belangrijke herstellingen ondergaan. +De reusachtige pijpen in het front zijn 32 voet hoog, de grootste dier +pijpen (in het geheel zijn er ruim 5000) weegt 500 pond. De engel met de +bazuin is 5 Meter hoog. Een voetstuk met twaalf marmeren zuilen draagt +het orgel, dat 126000 gulden gekost heeft.</p> + +<div class="graf"> + +<p>Hier volgt nog een vertaling der Latijnsche opschriften in de les genoemd:</p> + +<p>1. Op het grafmonument van Egbert Meeuwiszoon Kortenaer:</p> + +<p>„Voor den onvergelijkelijken held Egbert Meeuwisz. Kortenaer +hebben de Edelmogende Heeren der Admiraliteit van de Maas dit +gedenkteeken van heldendeugd en roemrijken dood gesticht”.</p> + +<p>2. Op het grafmonument van Witte Cornelisz. de With:</p> + +<p>„Aan de verdiensten en onsterfelijkheid van den Ridder Witte +Corneliszoon de With”.</p> + +</div> + +<hr class="fnsep" /> + +<div class="footnote"><a id="FN_8" href="#FNa_8" class="label"><sup>8</sup>)</a> Welke geest W. C. de With als knaap reeds bezielde, blijkt +uit het feit, dat hij zich op tienjarigen leeftijd zonder toestemming +zijner ouders, die Mennist waren, liet doopen, daar de jongens op school +hem dikwijls plaagden, dat hij als Doopsgezinde niet mocht vechten of +terugslaan.</div> + +<hr class="chend" /> + +<h2><a id="Een_ramp_op_de_Maas"></a>6. Een ramp op de Maas.</h2> + +<p>Het is in de laatste dagen van Februari van het jaar 1511. Reeds meer +dan drie maanden heerscht er zoo'n strenge vorst, dat alle scheepvaart +gestremd is en de rivieren met een dikken ijsvloer bedekt zijn. Ook +de Maas is door den wintervorst in boeien geklonken en waar anders de +vlugge zeilers het breede, haast onafzienbare, watervlak tusschen Blaak +en Overmaaschen oever stoffeeren, zien wij nu de Rotterdammers op de +gladde ijzers zwieren.</p> + +<p><span class="pagenum" title="63"></span><a id="p_63"></a></p> + +<p>Zóó hecht en sterk is de ijsspiegel, dat hij zelfs tenten en +uitstallingen van allerlei grootte en zwaarte kan dragen. Sleden en +vrachtwagens met honderden ponden beladen, wagen zich zonder vrees op +het gestolde watervlak. Een ondernemende hoefsmid heeft voor de St. +Laurenspoort zijn werkplaats opgericht en zet de paarden scherp, zoowel +van den vrachtboer als van den gegoeden stedeling, die zich in zijn +slede over de baan laat voeren. Hier en daar zien wij zelfs kolfbanen +afgebakend, en verlustigen de poorters zich met dit geliefde, oude +volksspel.</p> + +<p>Sinds het laatst van November reeds, kan men dagelijks van dit +schilderachtig en levenslustig tafereel genieten.</p> + +<p>Thans echter schijnt er een eind aan te zullen komen. Een krachtige +Noordwestenwind is opgestoken, een sterke dooi ingevallen. De opgestuwde +wateren hebben de metalen ijskorst reeds hier en daar doen barsten.</p> + +<p>De Vroedschap roept de poorters door klokgeklep voor het Stadshuis +en laat mededeelen, dat alle kramen en verdere opstallen van de Maas +verwijderd moeten worden. Het sterk opgestuwde water kan in zijn wilden +loop ieder oogenblik den ijsvloer verbreken en medevoeren.</p> + +<p>Niet allen helaas nemen den welgemeenden raad van het stadsbestuur ter +harte. Een groote menigte geestelijken maakt zich zelfs op tot een tocht +over de rivier. Wat mag het wel zijn, dat deze vrome mannen het +waarschuwend woord van hun Overheid in den wind doet slaan? Is het de +zucht tot genot, die hen <span class="pagenum" title="64"></span><a id="p_64"></a>nog een laatsten keer van het ijsvermaak wil +doen genieten? Geenszins, vrome ijver drijft hen, niettegenstaande den +ingevallen dooi, dezen reeds lang van te voren beraamden tocht te +ondernemen.</p> + +<p>Aan den overkant der Maas ligt het nederig dorpje Charlois in het +ambacht van dien naam. Het is aldus genoemd naar den heer van Charollois +(Karel den Stouten), die de „concessie” tot bedijking heeft verleend. +Het aan St. Clemens gewijde bouwvallige houten kerkje is thans van steen +opgetrokken en het kerkgebruik eischt een hernieuwde inwijding. Daarom +trekt men in plechtigen optocht over de reeds dooiende ijsvlakte. Luid +klinken de lofzangen der vrome geestelijken en koorbroeders, omstuwd +door een ontelbare menigte, die mee optrekt. De wind giert en het ijs +is reeds allerwege met water overdekt. Haast is men op de plaats van +bestemming gekomen. Maar hoor, wat is dat! Welk een machtig geluid, dat +de angstkreten der processie overstemt! De broze ijsvlakte waggelt onder +de voeten van de bijna 5000 menschen, die zich juist boven een draaikolk +bevinden, waardoor de ijskorst niet zoo hecht en sterk is, als op andere +plaatsen. Schrik en ontzetting teekenen zich op ieders gelaat. Daar +scheurt met een donderend geluid het ijs van een, in wilde vaart worden +menschen en ijsschollen door het van zijn boeien ontslagen water +medegevoerd. Ruim 4000 menschen vinden hun graf in „de Monnikkenput”; in +weinige oogenblikken is geheel Rotterdam en omstreken in diepen rouw +gedompeld.</p> + +<p><span class="pagenum" title="65"></span><a id="p_65"></a></p> + +<p>Eén groot graf heeft men voor de talrijke slachtoffers van de ramp +gegraven. Nabij den Sluisjesdijk, aan den weg naar Pernis, vonden ze hun +laatste rustplaats.</p> + +<hr class="chend" /> + +<h2><a id="Erasmus"></a>7. <span style="letter-spacing: 0.2em; margin-right: -0.2em;">Erasmus</span>.</h2> + +<h2 class="h2sub">1467–1536.</h2> + +<div class="chpoem"> +<div class="stanza"> + <span class="i0">De achtbre wijsheit zelf knielt neer<br /></span> + <span class="i0">Voor Uw grooten Desideer.<br /></span> +</div> +</div> + +<p>Ieder onzer kent wel den grijzen monnik op de Grootemarkt, die, zonder +zich te storen aan het geroezemoes der groentevrouwen vòòr hem, of het +ratelen van den trein àchter hem, aandachtig in zijn boek staat te +lezen. Gedurende al de jaren, die over hem zijn heengegaan—en dat zijn +er heel wat—heeft hij geen oog opgeslagen.</p> + +<hr class="tb" /> + +<p>Desiderius Erasmus Rogerii, of Erasmus Roterodamus, zooals hij zich +schreef, werd ± 1467 in het huisje in de Wijde Kerkstraat, dat later +naar hem het Erasmushuisje genoemd is, geboren. Dit gebouwtje bestaat +reeds sinds lang niet meer, maar toch kunnen we ons nog een denkbeeld +vormen van het uiterlijk. Men heeft nl. de gelukkige gedachte gehad den +vroegeren gevel in zijn oorspronkelijken vorm tegen het daar nu staande +huis aan te bouwen. Om de illusie nog volkomener te maken, heeft men ook +een luifel en den klopper, <span class="pagenum" title="66"></span><a id="p_66"></a>waarvan vroeger haast alle huizen voorzien +waren, aangebracht.</p> + +<hr class="tb" /> + +<p>Den 27<sup>sten</sup> September 1549 was er in onze stad een aanzienlijk +gezelschap bijeen. Philips van Spanje, de latere Philips II, en zijn +tante Maria van Hongarije, de Landvoogdes, die met een aanzienlijk +gevolg de Nederlanden doorreisden, vereerden ook Rotterdam met een +bezoek. De tweeëntwintigjarige Prins, die deze reis op verlangen van +zijn vader deed, om kennis te maken met zijn toekomstige onderdanen, +werd feestelijk ingehaald. De geheele versierde stad jubelde den +hoogen gast het welkom tegen. De huizen waren behangen met lakens van +verschillende kleuren, voornamelijk rood en wit. Op alle waren de +letters P. P. aangebracht, wat de dubbele beteekenis had van: „Aan Prins +don Philips” en „Padre de la Patria”<ins class="corr" id="corr6" title="Niet in Bron.">,</ins> dit is „Aan Prins Philips, +den Vader des Vaderlands”. De burgemeesters, toen twee in getal, +beijverden zich den Prins volgens rang en stand te ontvangen. Ze leidden +hem door de kwistig getooide straten, tusschen twee rijen poorters, die, +naar Zuidelijk gebruik, met brandende fakkels in de hand stonden. Toen +de stoet op de plaats kwam, waar nu de Grootemarkt is, maar destijds nog +voor het grootste deel water was, werd er halt gehouden. Hier wachtte +Erasmus, de geleerde en beroemde Rotterdammer, den Prins op en +overhandigde hem een welkomstgroet, geschreven in de taal der geleerden, +het Latijn, en vertaald aldus luidende:</p> + +<p>„Desiderius Erasmus aan Filips van Bourgondië, <span class="pagenum" title="67"></span><a id="p_67"></a>Prins van Spanje. +Rotterdammer zijnde, heb ik wel willen toonen, dat ik mijne medeburgers +niet verlaat. Op hun verzoek heet ik U, doorluchtige Prins, welkom +binnen onze wallen, en ik beveel dit volk aan in Uwe genegenheid en +bescherming. Allen huldigen U, o Keizerszoon, als Heer en kennen geen +grooter geluk”.</p> + +<p>Philips betoonde zijn tevredenheid, door onder de saamgestroomde menigte +handenvol geld te strooien, wat denkelijk eveneens de goedkeuring onzer +voorvaderen wegdroeg en voor de koninklijke bezoekers een amusement te +meer was.</p> + +<p>De Prins kon Erasmus zelf niet danken voor zijn welkomstgroet, evenmin +als deze den keizerszoon den volgenden morgen in zijn nederige woning +kon rondleiden, toen Philips na de godsdienstoefening in de St. +Laurenskerk te hebben bijgewoond, een gang deed naar het geboortehuis +van Erasmus en dit woninkje bezichtigde. De groote geleerde toch was +reeds in 1536 te Bazel gestorven en met veel statie in de hoofdkerk +begraven. Nog wijst een gedenkteeken, door zijn vereerders opgericht, +de rustplaats aan van den grooten denker. En hoe kon Erasmus dan den +vorigen dag Philips verwelkomen, zult gij vragen? Het zal u duidelijk +zijn, als we zeggen, dat de feestredenaar van ..... hout was.</p> + +<hr class="tb" /> + +<p>Zooals we zagen, werd Erasmus ± 1467 te Rotterdam geboren. Zeer kort +daarna verliet hij deze stad, waar hij nooit meer is teruggekeerd.</p> + +<div class="figright" style="width: 261px;"> +<img src="images/ill_p068t.jpg" width="261" height="400" alt="ERASMVS ROTERODAMVS." title="ERASMVS ROTERODAMVS." /><br /> +<span class="illlarge">(<a href="images/ill_p068.jpg" title="link naar grotere afbeelding">vergroting: 1168×1785, 335kb</a>)</span> +</div> + +<p>Gouda werd zijn woonplaats, waar hij zijn eerste <span class="pagenum" title="68"></span><a id="p_68"></a><span class="pagenum" title="69"><br /></span><a id="p_69"></a>opvoeding en +onderwijs genoot. Daarna woonde hij te Utrecht en kwam in 1478 te +Deventer op de Fraterschool. Reeds als kind blonk hij zoo zeer uit door +schranderheid, ijver en leerlust, dat hij zich op twaalfjarigen leeftijd +door een beroemd persoon hoorde toevoegen: „Ga zoo voort, eenmaal wordt +gij een groot man”. En hij heeft zijn leermeesters niet teleurgesteld; +integendeel, hij heeft hun stoutste verwachtingen overtroffen. Als groot +geleerde heeft hij zich een naam gemaakt, die nu nog in alle beschaafde +landen met eere wordt genoemd. De boeken, die hij heeft geschreven, zijn +in vele talen overgezet en worden thans nog gelezen en bewonderd. „De +lof der zotheid” is zijn bekendste werk.</p> + +<p>Als monnik heeft hij een tijdlang in een klooster te Stein bij Gouda +doorgebracht, waarna hij in verschillende landen, o. a. Zuid-Nederland, +Frankrijk, Engeland, Italië en Zwitserland reisde en studeerde, zich +steeds grooter naam als geleerde verwervende. Koningen en Keizers +overlaadden hem met gunsten en eerbewijzen, en bij zijn bezoeken aan +verschillende plaatsen werd hij gevierd, als was hij van koninklijken +bloede. Als een bewijs, dat men den grooten geleerde nog steeds eert, +kan het bericht in Engelsche bladen dienen, dat de toren van de +Anglikaansche Kerk te Aldington voltooid is en daarmede een werk, dat +ondernomen werd ter eere van Erasmus, die korten tijd rector van die +gemeente is geweest. Het geld voor dezen toren, die men vier eeuwen +geleden begon te bouwen en in 1911 eindelijk voltooid is, werd +bijeengebracht <span class="pagenum" title="70"></span><a id="p_70"></a>door vereerders van Erasmus over de heele wereld.</p> + +<p>Al had hij na zijn prille jeugd Rotterdam nooit meer betreden, +hij noemde zich toch steeds Erasmus Roterodamus; hij maakte zijn +geboortestad, die aldus in zijn roem deelde, tot ver over de +landsgrenzen bekend, en het is dus in de Rotterdammers te prijzen, dat +ze 13 jaar na zijn dood den grijzen geleerde nog eens ten tooneele +voerden, om als een waardige zoon van zijn vaderstad den Prins te +verwelkomen.</p> + +<p>Wat nu echter met het houten beeld gedaan? Opbergen tot er zich weer +een feestelijke gelegenheid voordeed? Onze voorouders wisten beter. Ze +plaatsten het op de brug, die over het Steiger gelegd werd en aldus +het West-Nieuwland met de Hoogstraat verbond. Op deze brug werd markt +gehouden, zoodat de man, die bij zijn leven steeds de stilte en de +eenzaamheid zocht, in Rotterdam althans deze nooit heeft gekend. Want al +meer dan 300 jaren is hij getuige geweest van het bedrijvige marktgewoel +vóór hem.</p> + +<p>Niet lang duurde het, of regen en wind hadden het houten beeld verteerd. +Men was echter reeds te zeer gehecht aan en te trotsch op dezen +beroemden stadgenoot om hem voortaan niet meer in zijn midden te +wenschen. Daarom verrees er in 1557 een beeld van steen, dat beter tegen +den tand des tijds bestand was en het tot 1622 uithield. Toen werd door +den beroemden beeldhouwer Hendrik de Keyser—naar wien de Hendrik de +Keyserstraat is genoemd—een nieuw beeld van koper vervaardigd. Dit +metalen gietsel heeft <span class="pagenum" title="71"></span><a id="p_71"></a>de eeuwen getrotseerd en staat nog ongeschonden +op de Grootemarkt.</p> + +<p>Wanneer de ernstige man eens spreken kon, wanneer hij zijn eigen +lotgevallen en die van zijn stad eens kon verhalen, ge zoudt wat hooren. +Hij zou u vertellen van al de veranderingen, die in zijn onmiddellijke +omgeving hebben plaats gegrepen; hoe langzamerhand mèt de stad, ook zijn +terrein, de Markt is gegroeid; hoe de eenvoudige houten brug, waarop hij +eerst een plaatsje kreeg, is geworden tot het breede terrein van heden. +Hij zou u wat weten te vertellen van al de Rotterdammers, die hij aan +zijn voeten heeft zien spelen, groot worden en heengaan. En wanneer de +geleerde eens van eigen lijden en strijden ging verhalen! Dan zou +hij u spreken over de woeste Spanjaarden, die hem in 1572 beschoten, +verminkten en ten slotte te water wierpen, hoe hij later weer is +opgehaald en opnieuw zijn oude plaats verkreeg. Hij zou het +tegenwoordige geslacht zeker ook danken, dat het hem met rust laat en +'s zomers niet meer blank poetst, want hij schaamt zich zijn oud gewaad, +dat bij zijn ernstig uiterlijk past, niet. Met smart zou hij u spreken +van den Franschen tijd; hoe hij er getuige van is geweest, dat daar voor +hem de brooddronken Rotterdammers hand in hand met de Franschen om den +vrijheidsboom dansten; van de daarop gevolgde vernedering, die zijn +vaderstad ondervond; van den handel, die verliep; de industrie, die +kwijnde; de armoede, die heerschte; hoe hij zelf in angst en beven +verkeerde, toen Napoleon, bij zijn bezoek aan Rotterdam, hem, den man +des vredes, tot kanonnen <span class="pagenum" title="72"></span><a id="p_72"></a>had willen gieten; van zijn dankbaarheid, toen +vermogende stadgenooten dit gevaar door betaling van een aanzienlijke +som gelds wisten te bezweren. En zeker zou hij u met fierheid verhalen, +hoe hij, na de jaren van vernedering te hebben medegemaakt, zich op een +morgen, met de oranjekleur getooid, aan zijn medeburgers vertoonde, hoe +hij door zijn tweeregelig versje:</p> + +<div class="poem"> +<div class="stanza"> + <span class="i0">Durft niemand nog Oranje dragen,<br /></span> + <span class="i0">Ik durf mijn grijzen kop wel wagen,<br /></span> +</div> +</div> + +<p class="noi">een der eersten was, die den Franschen dwingeland openlijk durfde +trotseeren.</p> + +<hr class="chend" /> + +<h2><a id="Anneken_Jans"></a>8. Anneken Jans.</h2> + +<p>Nadat Maarten Luther in 1517 de 95 stellingen aan de slotkerk te +Wittenberg had aangeplakt en daarmee openlijk met de Roomsch-Katholieke +kerk en leer had gebroken, sloten zich velen, die slechts op een +voorganger hadden gewacht, bij den Hervormer aan.</p> + +<p>Begon de Hervorming in Duitschland, als een niet te keeren stroom drong +ze voort over de grenzen. Weldra waren er ook in ons land velen, die, +hetzij openlijk, hetzij in het geheim, de nieuwe leer beleden.</p> + +<p>De veranderingen, die Luther en zijn volgelingen wilden invoeren, +bepaalden zich tot den godsdienst. Andere Hervormers echter wilden niet +alleen de kerk, maar ook de maatschappij volgens hun inzicht inrichten; +ze droomden zich onder meer een samenleving in gemeenschap van goederen.</p> + +<p><span class="pagenum" title="73"></span><a id="p_73"></a></p> + +<p>Onder Jan Mathijszoon van Haarlem en Jan van Leiden wisten deze +godsdienstige dweepers—Wederdoopers werden ze genoemd, omdat zij +zich voor de tweede maal lieten doopen—Munster in Duitschland in +hun macht te krijgen. In deze stad ging men nu leven volgens de door +hen verkondigde denkbeelden. Er werden daar echter, zoowel door de +voorgangers als de volgelingen, zulke buitensporigheden en wreedheden +bedreven, dat ze terecht als gevaarlijk voor de maatschappelijke orde +werden gebrandmerkt. Geen wonder dan ook, dat de aanhangers dezer leer +aan felle vervolgingen blootstonden. Te vuur en te zwaard werden ze +vervolgd; want, werden àlle afvalligen gevaarlijk geacht, de secte der +Wederdoopers in dubbele mate. Wel waren er onder hen stille en bedaarde +menschen, die al gelukkig geweest zouden zijn, indien ze ongemoeid +hun nieuwe leer hadden kunnen belijden en verkondigen, maar in de +vervolgingen, waaraan ze blootstonden, maakte dit geen onderscheid: ze +waren allen des doods schuldig. Velen van hen zijn op gruwelijke wijze +ter dood gebracht. Ook in Rotterdam hebben enkelen terecht gestaan. Van +één dezer strafoefeningen willen wij hier wat verhalen.</p> + +<hr class="tb" /> + +<p>Het is 24 December 1538. Zoo juist zijn twee vrouwen, die de Delftsche +poort uittraden om met de schuit naar Delft te vertrekken, aangehouden. +Ze zijn dezen morgen met den vrachtwagen van het Kralingsche Veer +gekomen en hebben de onvoorzichtigheid begaan onderweg een lied te +zingen, dat geen twijfel <span class="pagenum" title="74"></span><a id="p_74"></a>liet, of ze behoorden tot de secte der +Wederdoopers. Een reiziger heeft enkele klanken opgevangen en spoedig is +zijn besluit genomen. De 50 Carolusguldens<a id="FNa_9" href="#FN_9" class="fnanchor"><sup>9</sup>)</a>, die op het aanbrengen van +een ketter gesteld zijn, wil hij verdienen. Als de vrouwen, waarvan de +jongste met een knaapje op den arm, zich na eenig oponthoud in de stad, +te voet naar de Delftsche schuit begeven, snelt hij naar den Baljuw +Minnebeek, wien hij zijn ontdekking mededeelt. Enkele „rakkers” worden +den verklikker medegegeven en weldra zijn de beide weerlooze, doodelijk +verschrikte vrouwen aangehouden. Nog denzelfden avond worden ze ten +huize van den baljuw, voor dezen en de vier schepenen geleid. Daar +hooren wij de ondervraging, de namen en ook de bekentenis, dat zij tot +de gehate secte behooren. De oudste is Christina Michiel Barents uit +Leuven, oud 50 jaar, de jongste Anneken Jans uit den Briel, 28 jaar oud. +In plaats door ontkenning te trachten haar leven te redden, bekennen zij +onbeschroomd tot de Wederdoopers te behooren. Met geestdrift, die haar +rechters niet kunnen begrijpen, roept de jongste der vrouwen uit: „Gij +hoort het, wij bekennen ons geloof, omdat het geen misdaad is, maar een +eeuwige eere, dat men wordt waardig gekeurd om de martelkroon te dragen +ter eere Gods, tot verheerlijking van dien Heer, die in der Eeuwigheid +woont, Wiens oogen ons gadeslaan en Die ons roept tot een oordeel der +wereld en tot Zijnen en onze glorie, Amen”.</p> + +<p><span class="pagenum" title="75"></span><a id="p_75"></a></p> + +<p>Thans is haar vonnis geveld. Ze zullen beiden den waterdood sterven.</p> + +<p>Een maand is voorbijgegaan. Het is de 23<sup>ste</sup> Januari 1539 en het uur +der voltrekking van het vonnis heeft geslagen. Beide vrouwen zullen +verdronken worden buiten het Hofpoortje, waar de Rotte en Schie te zamen +vloeien<a id="FNa_10" href="#FN_10" class="fnanchor"><sup>10</sup>)</a>. Naargeestig luidt de klok op dien somberen Januarimorgen. +Bleek en verzwakt, de hoofden ontbloot, in het grauwe gewaad der +boetelingen, de verkleumde handen wringende in doodelijken angst, treden +ze nader. Achter haar loopen de beul en zijn knechten, niets dragende +dan twee zakken en eenige koorden.</p> + +<p>De beul is gekleed in den bloedrooden mantel en heeft een witte twijg in +de hand: het symbool der gerechtigheid.</p> + +<p>Daar achter treden eenige geestelijken, die de ter dood veroordeelden +straks woorden van moed en troost zullen toespreken, en baljuw en +schepenen, allen plechtig in het zwart gekleed.</p> + +<p>Zoo treedt de droeve stoet den Oppert in, omstuwd door een groote +menigte, die getuige wil zijn van de terechtstelling. Hier en daar +hooren wij een afkeurend gemompel tegen de goddelooze ketters<a id="FNa_11" href="#FN_11" class="fnanchor"><sup>11</sup>)</a>, maar +ook treffen ons oor uitingen van medelijden met de twee ongelukkigen, +die, ten doode gedoemd, zich met wankelende schreden naar haar kille +graf voortsleepen. Vooral de jongste wekt het medelijden op. Haar kind, +<span class="pagenum" title="76"></span><a id="p_76"></a>een knaapje van nog geen twee jaren, houdt ze krampachtig in de armen +gekneld. Met smeekenden blik keert ze zich tot de burgers en roept: +„Goede lieden, in den naam Gods en ons aller Verlosser, op Wiens genade +ik hoop, maak mij het sterven licht door dit arm, onschuldig kind tot u +te nemen en op te voeden, in eere en in de vreeze Gods! Dit geld, alles +wat ik nog bezit, zij het uwe, en Gods zegen zal er op rusten en uw werk +is welgevallig in Zijn oog! Mannen, vrouwen, moeders als ik, moet ik dan +sterven, sterven en mijn kind nalaten in handen van hen, die wellicht +den zoon van de wederdoopster zullen mishandelen en haten om mijnentwil. +Genade alleen voor hem; dit geld is toereikend voor zijn onderhoud! Is +er dan niemand onder u allen? niemand! niemand! O mijn God, dit is de +zwaarste beproeving!——de zwaarste!”</p> + +<p>Iedereen is diep bewogen, maar geen arm strekt zich uit naar het +hulpeloos jongske. Zou er dan niemand zijn, die den moed heeft het kind +van een kettersche tot zich te nemen en daarmee zich aan het gevaar +bloot te stellen, zelf voor een afvallige te worden aangezien?</p> + +<div class="poem"> +<div class="stanza"> + <span class="i0">„Daar drong een man de drommen door,<br /></span> + <span class="i0">Een schaamle bakkersknecht;<br /></span> + <span class="i0">Hij gaf zijn hart alleen gehoor<br /></span> + <span class="i0">En stapte voor 't geregt.<br /></span> + <span class="i0">Dit bloedje heeft geen maag of vrind;<br /></span> + <span class="i0">Ik ben niet rijk, maar geef mij 't kind,<br /></span> + <span class="i0">Vijf spruiten schonk mijn Machteld mij,<br /></span> + <span class="i0">Daar kan een zesde bij”!<br /></span> +</div> +</div> + +<p>Het gelaat van de ter dood veroordeelde moeder wordt door een laatsten +vreugdeblos overtogen. Nog eens kust ze <span class="pagenum" title="77"></span><a id="p_77"></a>hartstochtelijk het weenende +knaapje en geeft het daarna over aan den menschlievenden bakker, +zeggende: „O, dat loone u God, brave man! volg mij, tot daar, dáár”!</p> + +<div class="figcenter" style="width: 400px;"> +<img src="images/ill_p077t.jpg" width="400" height="321" alt="Anneken Jans reikt haar kind over aan bakker De Lint." title="" /> +<span class="caption">Anneken Jans reikt haar kind over aan bakker De Lint.</span><br /> +<span class="illlarge">(<a href="images/ill_p077.jpg" title="link naar grotere afbeelding">vergroting: 1193×958, 197kb</a>)</span> +</div> + +<p>En voort gaat de droeve stoet weer, het Hofpoortje uit. De schuit, die +de vrouwen tot midden op het water zal brengen, ligt reeds gereed. +Christina Barents wordt er opgebracht; de beul werpt haar een wijden +zak over het hoofd en bindt dezen dicht. De beulsknechten doen hun +plicht.... een kreet weerklinkt, een doffe plomp en de ongelukkige heeft +haar straf ondergaan.</p> + +<p><span class="pagenum" title="78"></span><a id="p_78"></a></p> + +<p>Thans is het de beurt van Anneken Jans. Nogmaals drukt de moeder haar +lieveling aan het hart. Ze is gereed haar vonnis te ondergaan. Maar wat +is dat? Vanwaar dat gekraak en angstgegil? Het brugje buiten de poort, +propvol met nieuwsgierigen, is bezweken en een aantal menschen spartelt +in den vloed.</p> + +<div class="poem"> +<div class="stanza"> + <span class="i0">„Men zegt, schoon wij 't met geen bewijzen kunnen staven,<br /></span> + <span class="i0">Dat hij, die Anna Jans verklikte en bragt in lij,<br /></span> + <span class="i0">Ook bij de aenschouwers was, en eer verdronk dan zij”.<br /></span> +</div> +</div> + +<p>Zouden Anneken Jans, de toeschouwers en de rechters, er geen teeken in +zien van Gods toorn, dat men daar twee vrouwen ter dood brengt, wier +grootste overtreding bestaat in het dienen van God op een andere wijze, +dan volgens de wetten geoorloofd is? De rechters zeker niet, want geen +genade wordt verleend. Nog eenmaal omhelst Anneken haar lieveling, +daarna geeft ze hem aan zijn pleegvader. „Neem dit kind, zijn naam is +Esaias, voedt het op in den naam des Vaders, des Zoons en des Heiligen +geestes, Amen”! Het zijn haar laatste woorden,—weldra is zij haar +geloofsgenoote in den dood gevolgd.</p> + +<hr class="tb" /> + +<p>Tegen den avond werden de beide vrouwen uit het water opgehaald en op +het kerkhof aan het Roodezand begraven. Voor ter dood gebrachten en +zelfmoordenaars was geen plaats in den gewijden grond rondom de +St<ins class="corr" id="corr7" title="Niet in Bron.">.</ins> Laurenskerk.</p> + +<p>De bakker, De Lint genaamd, die in zijn edelmoedigheid het hulpeloos +knaapje tot zich had genomen, zag zijn goede daad beloond. Zijn zaak nam +van jaar <span class="pagenum" title="79"></span><a id="p_79"></a>tot jaar in bloei toe en de man, die eertijds met moeite zijn +brood kon verdienen, liet bij zijn dood een aanzienlijke erfenis na<a id="FNa_12" href="#FN_12" class="fnanchor"><sup>12</sup>)</a>.</p> + +<p>En het kind! Het had een gelukkiger leven dan zijn moeder. Esaias +Arentsz. de Lint werd een welgesteld man en mocht zich in later jaren +zoo in het aanzien zijner medeburgers verheugen, dat hij Burgemeester +werd van de stad, waar zijn moeder was terechtgesteld. Moge hij zich in +deze waardigheid verdraagzamer hebben betoond, dan zij, die zijn moeder +hadden gerecht. Hij zal er haar gedachtenis het best door hebben kunnen +eeren.</p> + +<hr class="fnsep" /> + +<div class="footnote"><a id="FN_9" href="#FNa_9" class="label"><sup>9</sup>)</a> 1 Carolusgulden = ƒ 1,675.</div> + +<div class="footnote"><a id="FN_10" href="#FNa_10" class="label"><sup>10</sup>)</a> Het tegenwoordige Hofplein, in 1829 gedempt.</div> + +<div class="footnote"><a id="FN_11" href="#FNa_11" class="label"><sup>11</sup>)</a> Zoowel mannen als vrouwen werden ketters genoemd.</div> + +<div class="footnote"><a id="FN_12" href="#FNa_12" class="label"><sup>12</sup>)</a> Volgens de overlevering woonde hij in de bakkerij, waar +thans nog „In den Gloeienden oven” uithangt.</div> + +<hr class="chend" /> + +<h2><a id="De_Brand_in_1563"></a>9. De Brand in 1563.</h2> + +<p>Het was Zaterdag 10 Juli 1563, omstreeks twee uur in den middag, dat +er bij een kuiper in de Molensteeg brand uitbrak. De licht brandbare +stoffen in de werkplaats gaven de ramp reeds van den aanvang af een +ernstig aanzien. Hoe de meester en zijn gezellen, straks geholpen door +de buren, al hun krachten inspanden het vernielend element te +beteugelen, het mocht niet baten; zij stonden machteloos tegenover de +hoog oplaaiende vlammen, die zich boven het West-Nieuwland verhieven. +De toegesnelde mannen, die zich weldra met hun lederen emmers gewapend, +dubbel hadden gerijd van de watertrappen aan de Grootemarkt tot de +<span class="pagenum" title="80"></span><a id="p_80"></a>plaats des onheils, mochten zich weren zoo hard zij konden, mochten +vliegensvlug de gevulde en weer geledigde emmers en ketels van hand tot +hand doen gaan, de vlammen vonden een te willige prooi in de belendende +gebouwen, werden te zeer aangewakkerd door den sterken zuidwestenwind, +dan dat de strijd tusschen de twee elementen lang onbeslist kon blijven. +Na zeer korten tijd stond de geheele steeg in lichtelaaie, kronkelden +de lekkende vlammen om de houten huizen en de werkplaatsen, joeg een +verstikkende rook over het oostelijk deel der stad, vlogen de brandende +rietstengels hoog door de lucht, tot ze dwarrelend neervielen op +de daken van de in de nabijheid staande woningen. Wel poogde men, +door natte zeilen over de daken te leggen, den brand tot de steeg +te beperken, maar vruchteloos; na korten tijd was het geheele +West-Nieuwland, van Molensteeg tot Kolk één vlammenzee, die zich door +niets liet stuiten, die voortrolde over de brug, welke naar den Rijstuin +leidde, die de schepen in de Kolk aantastte en ze in rook deed opgaan, +die zich wierp op Rijstuin en Hoofdsteeg, nieuw voedsel vond in Houttuin +en Groenendaal, oversprong op Hoogstraat, Achterklooster en Goudsche +Wagenstraat, om eindelijk in haar razenden loop bij de Hoenderbrug en +Frankenstraat gestuit te worden.</p> + +<p>Toen de avond daalde over het verwoeste stadsdeel, en de Julizon haar +laatste stralen over het geteisterde Oosterkwartier wierp, bescheen +ze één grooten puinhoop, waarover de mannen, vrouwen en kinderen +als verwezen rondliepen en naar de verkoolde overblijfselen <span class="pagenum" title="81"></span><a id="p_81"></a>hunner +dierbaren zochten; die in één dag zich ontnomen zagen, waarvoor zij een +menschenleven hadden moeten zwoegen; die zich enkele uren te voren nog +hadden verheugd in het gelukkige bezit van een bloeiend bedrijf en nu +niets meer het hunne konden noemen dan de rookende en smeulende massa +daar voor hen.</p> + +<p>Van de 1731 huizen, die Rotterdam toen telde, waren er 250 totaal +verwoest, 700 zwaar beschadigd. De Waterpoort aan het eind der +Hoofdsteeg, de Oost- en Goudsche Poort waren in vlammen opgegaan. +Het Pesthuis, op het eind van de Goudsche Wagenstraat—waar nu het +Gereformeerd Burgerweeshuis wordt aangetroffen—was, evenals het +uitgestrekte Dominicanerklooster op het oosteinde der Hoogstraat, door +het vernielend element verteerd. Zestig, meerendeels geladen, schepen in +de Kolk, pottebakkerijen, lijnbanen, schuren en loodsen, waren een prooi +der vlammen geworden. Daar men nog geen verzekering tegen brandschade +kende, misten honderden alle middelen, zich nieuwe woonhuizen of +werkplaatsen te bouwen of nieuwe gereedschappen aan te schaffen, om hun +bedrijf weer te hervatten.</p> + +<p>Is het te verwonderen, dat sommigen de stad verlieten, die hun lief was +geworden, maar hun geen brood meer gaf; dat de nood hoog, de armoede +groot was?</p> + +<div class="figleft" style="width: 400px;"> +<img src="images/ill_p082t.jpg" width="400" height="340" alt="Filips II." title="" /> +<span class="caption">Filips II.</span><br /> +<span class="illlarge">(<a href="images/ill_p082.jpg" title="link naar grotere afbeelding">vergroting: 1428×1217, 250kb</a>)</span> +</div> + +<p>Gelukkig kwam er hulp en wel van den man, die later zooveel wee heeft +gebracht over deze landen; van wien steeds zooveel kwaads en zoo bitter +weinig goeds vernomen wordt. Wij Rotterdammers mogen zijn naam dan ook +niet noemen, zonder met een gevoel van <span class="pagenum" title="82"></span><a id="p_82"></a><span class="pagenum" title="83"><br /></span><a id="p_83"></a>dankbaarheid te gewagen van de +helpende hand, ons toegestoken in de benauwde tijden na den brand.</p> + +<p>Filips, onze landsheer, vaardigde nl. eenige besluiten uit, waarbij +verordineerd werd, dat onze stad in geen 14 jaren eenige belasting aan +hem behoefde op te brengen. Verder verleende hij aan ieder, die schulden +bezat, het recht, de betaling hiervan vier jaren uit te stellen, terwijl +zij, die iets misdreven hadden, kwijtschelding van straf verkregen, +indien zij binnen vier jaar hun woning weer hadden opgebouwd, of +verarmden stadgenooten bij den herbouw hunner verwoeste haardsteden hulp +hadden verleend.</p> + +<p>Onthieven de eerste twee bepalingen onze voorouders van groote zorgen, +de laatste twee waren voor velen een prikkel om den herbouw spoediger +aan te vangen en flinker door te zetten, dan anders zeker het geval zou +geweest zijn.</p> + +<p>De Stedelijke Regeering deed eveneens al wat in haar vermogen was, om de +geleden schade te herstellen en zoo mogelijk een herhaling der ramp te +voorkomen.</p> + +<p>Het was toch immers ten duidelijkste gebleken, dat de hoofdoorzaak, +waardoor de brand zoo'n omvang verkregen had, gezocht moest worden in de +met riet gedekte houten huizen. Daarom werd nu door de Overheid de al te +zeer verwaarloosde bepaling van het jaar 1558, waarbij het verboden was +nieuwe huizen met riet te dekken of oude daken met riet te herstellen, +opnieuw uitgevaardigd en—wat meer zegt—er werd streng de hand +aangehouden. Zoodoende werden vele der nieuwgebouwde of herstelde +woningen geheel of gedeeltelijk <span class="pagenum" title="84"></span><a id="p_84"></a>van steen opgetrokken, terwijl zij alle +van een hard dak voorzien werden. De kosten van dit laatste werden voor +⅓ deel door het stadsbestuur gedragen.</p> + +<p>Doch men deed meer. De steeg van de Hoogstraat naar de Waterpoort, de +tegenwoordige Hoofdsteeg, was zeer nauw. Van de gunstige gelegenheid +maakte men nu gebruik ze te verwijden tot een straat, welke voor dien +tijd als breed kon gelden. De drukke weg van en naar het Hoofd werd +zoodoende zeer verbeterd. De nieuw opgetrokken woningen werden hier dus +meer achterwaarts geplaatst. Het stadsbestuur had daartoe van Filips het +recht verkregen om de strook grond, benoodigd om de straat te +verbreeden, te onteigenen.</p> + +<p>De opbouw van de stad ging echter niet zóó vlug, als men wel gehoopt en +verwacht had. Vooral het volgend jaar was een tijd van kommer en gebrek, +toen heerschte hier zeer groote armoede: de levensmiddelen waren +schaarsch en dientengevolge duur, de verdiensten gering.</p> + +<p>Weer was het de landsheer, die zijn onderdanen ter hulp kwam. Hij schonk +Rotterdam het privilegie om ieder jaar een ledermarkt te mogen houden. +Dit voorrecht, dat in gewone omstandigheden vaak met goud werd betaald, +bracht dagen lang een bonte mengeling van kooplustige vreemdelingen in +de stad, gaf leven en vertier, werk en brood.</p> + +<p>Ware het niet, dat zoo spoedig na 1563 de tachtigjarige oorlog een +aanvang genomen had, wellicht dat Rotterdam zich spoediger had hersteld +van den toegebrachten slag, dan nu het geval was.</p> + +<p><span class="pagenum" title="85"></span><a id="p_85"></a></p> + +<hr class="chend" /> + +<h2><a id="Rotterdam_onder_het_Spaansche_Juk"></a>10. Rotterdam onder het Spaansche Juk.</h2> + +<div class="chpoem"> +<div class="stanza"> + <span class="i0">Wat al nare en bange dagen<br /></span> + <span class="i0">Sleet zij, toen de Spaensche Vorst<br /></span> + <span class="i0">'t Wraekzwaerdt zette op Hollands borst!<br /></span> + <span class="i0">Wat verdroeg ze al harde slagen<br /></span> + <span class="i0">Onder Alvaes tiranny!<br /></span> + <span class="i0">Toen Bossu haar kwam bespringen,<br /></span> + <span class="i0">En met scherpgewette klingen,<br /></span> + <span class="i0">Woedde op hare Burgerij.<br /></span> +</div> +</div> + +<p>Wij kennen allen de monumentale fontein op de Nieuwemarkt. Bezien we +deze nader, dan lezen wij de volgende opschriften: Ter Herinnering aan +de feestviering van 1 April 1872–1 April 1572. Het morgenrood +der vrijheid—Onthuld 22 October 1874—</p> + +<div class="poem"> +<div class="stanza"> + <span class="i0">Den Briel ontrukt aan Spanje<br /></span> + <span class="i0">Behouden door Oranje.<br /></span> +</div> +</div> + +<p>Het statige, uit zandsteen gehouwen vrouwenbeeld, dat het geheel kroont, +stelt de Nederlandsche Maagd voor. Zij rust met de hand op een speer, +waarop de vrijheidshoed prijkt. De hoeken zijn versierd met vier staande +leeuwtjes, die als schildhouders dienst doen. Daaronder zien we vier +mannenfiguren, voorstellende: een Batavier, een Poorter, een krijgsman +en een zegelbewaarder<a id="FNa_13" href="#FN_13" class="fnanchor"><sup>13</sup>)</a>. De hardsteenen kom, die het water opvangt<span class="pagenum" title="86"></span><a id="p_86"></a> +van twee zwanen en twee dolfijnen, voltooit het geheel. Ge wist het +al wel en anders vertellen de opschriften het u zeer duidelijk, +dat dit monument daar is geplaatst als een herinnering aan een der +roemruchtigste gebeurtenissen uit onze heldenhistorie: de inneming van +den Briel door de Watergeuzen.</p> + +<p>Waarom heeft men dit gedenkteeken nu juist in Rotterdam opgericht? Heeft +onze stad dan wat met de inneming van den Briel te maken gehad?</p> + +<p>Zeer zeker, en niet weinig ook. De Rotterdamsche burgerij, die in 1872, +bij het driehonderdjarig herdenken van dit overbekende wapenfeit zoo +duchtig heeft feest gevierd, had daarvoor in 1572 al zeer weinig reden. +Gloorde voor de Brielenaren de dageraad, voor de Rotterdammers werd +het donkere nacht; zal de daad der Watergeuzen menig dankgebed in +de St. Catharinakerk hebben doen opgaan, de St. Laurens zal de stille +getuige geweest zijn van menige smeekbede om verlossing; zal de grijze +steenklomp aan den Maasmond met vreugde en trots de wapperende +Oranjekleur aan land en zee hebben vertoond, onze oude toren zal met +smart en tegenzin de Spaansche kleuren hebben gedragen. En wij willen +hopen voor de jubelende Rotterdammers uit 1872, dat er ook onder hen +zijn geweest, die zich een oogenblik aan de feestvierende menigte hebben +onttrokken en met eenigen weemoed de voorvaderen hebben herdacht, die in +1572 door de handen der moord- en plunderzieke Spanjaarden zijn +gevallen.</p> + +<p><span class="pagenum" title="87"></span><a id="p_87"></a></p> + +<p>Den 1<sup>sten</sup> April 1572 was den Briel door de Watergeuzen ingenomen. +Zoodra Bossu, stadhouder van Holland, van de Rotterdamsche burgemeesters +deze tijding in den Haag ontving, spoedde hij zich naar Maaslandsluis +(Maassluis). Hier trok hij zijn troepen te zamen, stak den Maasmond +over<a id="FNa_14" href="#FN_14" class="fnanchor"><sup>14</sup>)</a> en landde in de Bornesse, tusschen Voorne en Putten. Onder +bewaking van een geringe krijgsmacht liet hij de transportschepen daar +achter en rukte zelf op den Briel aan. Krachtig tastte hij de stad aan +en het scheen, dat de Spanjaarden overwinnaars zouden blijven in den +strijd. Daar veranderden echter de oorlogskansen: de Geuzen hadden een +bondgenoot gekregen in het bruisende water, dat den polder, waarin +gestreden werd, binnenstroomde. Rochus Meeuwiszoon, een Brielsch +timmerman, had al zwemmende, onder een regen van musketschoten, de +Nieuwlandsche sluis weten te bereiken en open te hakken, zoodat het +terrein van den strijd geheel onder water kwam te staan. Toen bovendien +de slecht bewaakte transportschepen door de Watergeuzen in brand +waren gestoken of tot zinken gebracht, oordeelde Bossu het maar het +verstandigst het beleg op te breken en de stad voorloopig in handen der +Watergeuzen te laten.</p> + +<div class="poem"> +<div class="stanza"> + <span class="i0">Hoezee! Behouden was den Briel,<br /></span> + <span class="i0">Door Rochus Meeuwisz. trouwe.<br /></span> + <span class="i0">Hij was er een met hart en ziel<br /></span> + <span class="i0">Voor Willem van Nassouwe.<br /></span> + <span class="i0">Wie ooit op Neêrlands vrijheid roem'<br /></span> + <span class="i0">Zorg' dat hij Rochus Meeuwisz. noem.<br /></span> +</div> +</div> + +<p><span class="pagenum" title="88"></span><a id="p_88"></a></p> + +<p>Waar moest hij nu echter heen? De weg over den Maasmond was voor hem +zoo goed als afgesloten. Al had hij schepen kunnen bemachtigen, dan +toch zou de overtocht te gevaarlijk geweest zijn, daar de „Piraten” met +hun vlugge zeilers de geheele Maas bestreken. Van den nood een deugd +makende, besloot hij daarom oostwaarts op Dordrecht aan te trekken. Voor +deze stad gekomen, vonden de Spanjaarden echter de poorten gesloten, +en hoe mooi Bossu ook praatte, ze bleven dicht; men verkoos het ruwe +krijgsvolk niet binnen zijn muren te ontvangen. Het eenige, wat +de verbolgen Bossu wist te verkrijgen, was, dat Dordrecht hem de +transportschepen leverde, waarmede de troepen verder vervoerd zouden +kunnen worden. Het lag in de bedoeling van den stadhouder met deze +schepen weer naar Maassluis te stevenen. Dicht bij Rotterdam gekomen, +vernam hij echter, dat de Watergeuzen Delfshaven hadden bezet, zoodat +hij wel genoodzaakt was van plan te veranderen. Voor Kralingen liet hij +dan ook landen en ontscheepte zijn troepen aan den Honingerdijk.</p> + +<p>Het was in den avond van den 8<sup>sten</sup> April, dus pas een week na de +inname van den Briel, toen Bossu zich met zijn mannen voor de Oostpoort +vertoonde en verlangde binnengelaten te worden, om—zoo hij zeide—met +zijn manschappen weer door de Delftsche Poort de stad te verlaten. Aan +Bossu zelf werd toegang verleend. Burgemeesteren en Vroedschap ontvingen +hem op het Raadhuis, waar hij zijn verzoek om doortocht herhaalde. +Bevreesd voor Alva's toorn, indien men niet aan het verzoek van den +stadhouder voldeed, was het <span class="pagenum" title="89"></span><a id="p_89"></a>stadsbestuur aan de andere zijde toch ook +weer niet erg geneigd de poorten voor de Spanjaarden te openen, daar het +vreesde, dat deze, als ze eenmaal in de stad waren, ze niet zoo spoedig +zouden verlaten, als wel door Bossu beloofd werd. Het is dan ook lang +niet onmogelijk, dat de bestuurders onzer stad zich van de zaak wilden +afmaken, door zich op de vijandig gezinde menigte te beroepen, die aan +de Oostpoort was saamgestroomd en met geweld wilde beletten, dat de +poort geopend werd. Hoe het zij, de troepen werden niet toegelaten en +moesten den nacht in de open lucht doorbrengen. Het eenige, wat het +stadsbestuur deed, was den soldaten voedsel en bier verstrekken.</p> + +<div class="figcenter" style="width: 400px;"> +<img src="images/ill_p090t.jpg" width="400" height="270" alt="De troep van Bossu dringen Rotterdam binnen, 9 April 1572." title="" /> +<span class="caption">De troep van Bossu dringen Rotterdam binnen, 9 April 1572.<br /> +<span class="size85">(Reproductie van één der Schoolplaten voor de Vaderlandsche Geschiedenis.—De Jongh en Wagenvoort.)</span></span><br /> +<span class="illlarge">(<a href="images/ill_p090.jpg" title="link naar grotere afbeelding">vergroting: 1779×1202, 260kb</a>)</span> +</div> + +<p>Den volgenden dag, nadat Bossu nog eens sterk op opening der poort heeft +aangedrongen en nadat de Pastoor der St. Laurenskerk, Duifhuis, de +menigte voor de poort kalmeerend heeft toegesproken, besluit men +eindelijk de Spanjaarden door te laten. Met rotten van 25 man zullen ze +worden toegelaten, mits de lonten gedoofd en de musketten naar beneden +gericht zijn. Pas is de brug neergelaten en de poort geopend, of het +krijgsvolk dringt in grooter getal naar binnen dan als voorwaarde is +gesteld. De smid Zwart Jan, die met anderen de wacht houdt, maakt Bossu +hierop opmerkzaam. De trotsche edelman, in woede ontstoken over deze +terechtwijzing van een geminachten poorter, bijt hem toe: „Het voegt u +niet, 's konings krijgslieden te tellen”. Gelijktijdig heft hij zijn +zwaard en slaat daarmede in de richting van Zwart Jan. Deze weet +den slag echter te ontwijken en valt nu op den Graaf <span class="pagenum" title="90"></span><a id="p_90"></a><span class="pagenum" title="91"><br /></span><a id="p_91"></a>aan, die ten +tweedenmale naar den smid slaat en hem nu zoodanig treft, dat deze +machteloos ter aarde zinkt. Een musketkogel treft hem ter zelfder tijd +in de borst en Rotterdam telt een plichtvol burger minder.</p> + +<div class="poem"> +<div class="stanza"> + <span class="i0">Daar zwom hij in zijn heldenbloed,<br /></span> + <span class="i0">Vertrapt door 't woedend rot,<br /></span> + <span class="i0">En gaf, gelijk een held het doet,<br /></span> + <span class="i0">Zijn vrome ziel aan God.<br /></span> +</div> +</div> + +<p>Deze korte strijd is het sein voor een algemeenen aanval op de +burgerwacht. De bakker Jan Dominicuszoon heeft met anderen weldra het +lot van zijn wapenbroeder gedeeld.</p> + +<div class="poem"> +<div class="stanza"> + <span class="i0">En woedende om den wederstand,<br /></span> + <span class="i0">Met bloedig moordtuig in de hand,<br /></span> + <span class="i0">Stoof heel het bent de stadspoort binnen.<br /></span> +</div> +</div> + +<div class="figleft" style="width: 267px;"> +<img src="images/ill_p092t.jpg" width="267" height="400" alt="In Duizend Vreezen." title="" /> +<span class="caption">In Duizend Vreezen.</span><br /> +<span class="illlarge">(<a href="images/ill_p092.jpg" title="link naar grotere afbeelding">vergroting: 1134×1696, 264kb</a>)</span> +</div> + +<p>Joelende en tierende gaat het naar de Grootemarkt, waar de Spaansche +vlag wordt geplant. Wie tegenstand biedt, wordt gedood. De Delftsche +poort, verdedigd onder den oud-burgemeester Jan Jacobsz. Roos, die +eveneens met velen zijner getrouwen het leven laat, is ook weldra in +het bezit der Spanjaarden, die nu heer en meester zijn in de stad. +Schrikkelijk houden ze thans huis. Mannen, vrouwen en kinderen, het moet +alles nu boeten voor de aanvankelijke weigering om de Spanjaarden binnen +te laten. Velen verbergen zich voor de moord- en plunderzieke bende. +Een huis op den hoek van het Hang biedt een schuilplaats aan enkele +familieleden en vrienden. Om het den schijn te geven, of de woning reeds +doorzocht is en er dus geen buit meer te behalen valt, heeft de bewoner +de deurpost <span class="pagenum" title="92"></span><a id="p_92"></a><span class="pagenum" title="93"><br /></span><a id="p_93"></a>met bloed besmeerd. De list gelukt en een ander huis wordt +binnengeloopen en geplunderd, maar niet voor men den weerloozen bewoner +uit het hoekhuis aan zijn been in de deuropening heeft opgehangen en dit +met een kogel heeft doorboord. Gelukkig werd de man nog intijds gered; +hoewel hij zijn geheele leven kreupel bleef, genas hij van zijn wonden.</p> + +<div class="figright" style="width: 400px;"> +<img src="images/ill_p093t.jpg" width="400" height="322" alt="in duizend vreezen" title="in duizend vreezen" /> +<span class="caption">De zinnebeeldige voorstelling op den steen is niet met zekerheid bekend. +Het is waarschijnlijk, dat we in het Lam de Republiek te zien hebben, +die van alle zijden door gevaren—de roofdieren—wordt bedreigd. +In de twee mannen zouden dan het Staatsche en Spaansche leger verpersoonlijkt zijn.</span> +<br /> +<span class="illlarge">(<a href="images/ill_p093.jpg" title="link naar grotere afbeelding">vergroting: 838×675, 97kb</a>)</span> +</div> + +<p>Op de plaats, waar dit huis stond, bouwde men in 1594 een nieuw pand. +Als herinnering aan de angstige oogenblikken, die de in den kelder +verscholen vluchtelingen doorgebracht hadden, metselde men in den gevel +een steen, met het opschrift: „In Duizend Vreezen”.</p> + +<p>Het oude huisje met het aantrekkelijk oud-Hollandsche <span class="pagenum" title="94"></span><a id="p_94"></a>trapgeveltje, +waarvan nog een model in het Museum van Oudheden te zien is, werd later +afgebroken en in nieuwerwetschen stijl herbouwd, maar toch draagt het +nog steeds den naam, „In Duizend Vreezen”.</p> + +<p>Niet alleen, dat de Spanjaarden hun woede koelden tegen de levenden, ook +het levenlooze moest het ontgelden. Erasmus, toen nog van steen, werd +beschoten, verminkt, en in het Steiger geworpen.</p> + +<p>Hoewel Bossu zelf den 22<sup>sten</sup> April Rotterdam reeds weer verliet, +bleven de Spaansche troepen hier tot 22 Juli, toen ze door Alva naar het +Zuiden werden ontboden. Een zucht van verlichting zal onze stad geslaakt +hebben, toen de poort gesloten werd achter de muitzieke bende, die voor +haar vertrek nog, hoewel gelukkig vergeefs, getracht had, de stad in +vlammen te doen opgaan. Is het te verwonderen, dat het volgend jaar, +toen door den Prins hulp werd gevraagd om Haarlem te ontzetten, +vele stadgenooten, onder wie ook de latere beroemde Oldenbarnevelt, +optrokken; dat ze in 1574 zonder morren hun stad voor een deel onder +water zagen zetten, toen dit door de in den Maasdijk gemaakte gaten +binnenstroomde? De herinnering aan de ondervonden behandeling van +de dienaren was niet van dien aard, om de trouw aan den meester te +versterken. Rotterdam koos de zijde van den opstand. Men richtte zelfs +het oude Agnietenklooster aan de Botersloot—ter plaatse waar nu de +Nieuwemarkt gevonden wordt—in, als tijdelijke woonplaats voor den Prins +van Oranje.</p> + +<p>Is het te begrijpen, dat men juist dezen historischen <span class="pagenum" title="95"></span><a id="p_95"></a>grond, bij de +Prinsenkerk en Prinsenstraat, de eer waardig keurde, de monumentale +fontein te dragen?</p> + +<p>Als ge door de Oostpoort gaat, bezie dan af en toe eens den steen, daar +ingemetseld als herinnering aan het verblijf der Spanjaarden, lees het +opschrift en verwijl in uw geest een korte pooze bij mannen als Zwart +Jan en Jan Dominicuszoon.</p> + +<hr class="fnsep" /> + +<div class="footnote"><a id="FN_13" href="#FNa_13" class="label"><sup>13</sup>)</a> Een zegelbewaarder was een der hoogste ambtenaren, aan wien +de bewaring van het Staatszegel was toevertrouwd en die de stukken van +den Staat uitgaande, moest zegelen.</div> + +<div class="footnote"><a id="FN_14" href="#FNa_14" class="label"><sup>14</sup>)</a> Rozenburg bestond nog niet.</div> + +<hr class="chend" /> + +<h2><a id="Rotterdam_vergroot_naar_de_Maas"></a>11. Rotterdam vergroot naar de Maas.</h2> + +<div class="chpoem"> +<div class="stanza"> + <span class="i0">„Daar hij<a id="FNa_15" href="#FN_15" class="fnanchor"><sup>15</sup>)</a> slib en slijk weleer<br /></span> + <span class="i0">Uit zijn kill' plagt op te lossen,<br /></span> + <span class="i0">Ziet hij nu de speelkarossen<br /></span> + <span class="i0">Daeglijks rijden ginds en weer”.<br /></span> +</div> +</div> + +<p>Na het vertrek van Bossu met zijn soldaten heeft Rotterdam de +Spanjaarden gelukkig niet meer binnen zijn muren gezien. Na het ontzet +van Leiden in 1574 werd het oorlogstooneel, dat steeds in de Noordelijke +Nederlanden geweest was, zuidelijker verplaatst.</p> + +<p>In twee opzichten is dit voor de Noordelijke steden—ook voor +Rotterdam—van groot belang geweest.</p> + +<p>Nu toch konden handel, scheepvaart en industrie, die voor een goed +deel verloopen waren, zich weer herstellen van de toegebrachte slagen. +Dank zij de inspanning en volharding onzer voorouders merken <span class="pagenum" title="96"></span><a id="p_96"></a>we dan +ook ± 1600 in haast alle steden—en niet het minst in onze stad—een +wederopbloei van deze middelen van bestaan. Weldra heerschte er in de +koopsteden een betrekkelijke welvaart, zooals men die vóór den oorlog +niet had gekend.</p> + +<p>Middellijk had hiertoe de oorlog zelf mede geholpen.</p> + +<p>Het verblijf van de Spanjaarden in de Zuidelijke Nederlanden toch, deed +een groot aantal kooplieden en handwerkslieden die gewesten ontvluchten +en zich in de groote steden in Noord-Nederland vestigen. Na de Spaansche +Furie in 1576 en vooral na den val van Antwerpen in 1585, kwamen velen +uit deze en andere Belgische steden naar ons land. Middelburg, destijds +een flinke koopstad, zag op deze wijze in drie jaar tijd zijn bevolking +met 2700 nijvere burgers vermeerderen. De toeloop in Rotterdam was niet +zóó groot, maar toch kwamen er hier ook heel wat, zoo bv. in 1584 +vijftig weversgezinnen. Het stadsbestuur zag zulke gasten gaarne komen. +Zij verstonden—en in den regel goed—een ambacht, brachten op deze +wijze nieuwe industrieën in de stad en daardoor leven en vertier, werk +en brood.</p> + +<p>Het gevolg van dezen toevloed van nieuwe bewoners was al heel spoedig +een te kort aan woningen, zoodat men alle nog beschikbare ruimten ging +bebouwen.</p> + +<p>In dien tijd zijn toen een groot aantal huisjes verrezen tusschen +Goudschesingel, Goudsche Wagenstraat, Kipsloot en Pannekoekstraat. +Bijkans dit geheele stuk was nog onbebouwd en in gebruik als boomgaard, +weiland en lijnbanen. Langs de talrijke slootjes, die <span class="pagenum" title="97"></span><a id="p_97"></a>dit terrein +doorsneden, bouwde men in smalle, donkere straatjes, huizen, die +natuurlijk erg vochtig en ongezond moesten zijn.</p> + +<p>Hier en daar bracht men, op erg ondiepe bouwterreinen, de huizen met den +achterkant zelfs tot aan het water. Voorbeelden van deze bouworde kunnen +we nog heden ten dage zien aan het Hang en de Weste-Wagenstraat.</p> + +<p>Niet alleen dat er gebrek aan huizen ontstond, men kreeg evenzoo een +te kort aan werkplaatsen, pakhuizen en havenruimte. Daarom ging men er +toe over de stad uit te breiden en wel naar den waterkant, dus naar de +Maaszijde. De Blaak en de Nieuwe Haven waren de stadsgrachten; daar +voor strekte zich een groot terrein uit, rivierslib, door de Maas zelf +gedurende eeuwen daar neergelegd. Dit gors of slik werd opgehoogd, omdat +het veel te laag en moerassig was, om, zooals het daar lag, in gebruik +te worden genomen. Den grond voor deze ophooging verkreeg men, doordat +men tegelijk havens ging graven. Zoo ontstonden: Haringvliet, Buizengat, +Leuvehaven, waarvoor men de Leuve alleen had uit te diepen en te +verbreeden, Glashaven, Bierhaven, Wijnhaven en Scheepmakershaven<a id="FNa_16" href="#FN_16" class="fnanchor"><sup>16</sup>)</a>.</p> + +<p>De namen dezer havens duiden al aan, waarvoor ze voornamelijk dienden, +òf waar de Rotterdammers hun bestaan in vonden. De wijnhandel en de +bierbrouwerij waren van zoo groote beteekenis, dat er twee havens +naar werden genoemd. Twee andere herinneren ons aan <span class="pagenum" title="98"></span><a id="p_98"></a>de visscherij; de +Scheepmakershaven aan de scheepsindustrie. De Glashaven verkreeg haar +naam, omdat het eerste gebouw aan deze haven een glashuis of +glasblazerij was.</p> + +<p>Om de stad, die nu tot aan de Maas gebracht was, te versterken, werden +er verschillende bolwerken gemaakt. Deze zijn thans al lang verdwenen, +maar het tegenwoordige Bolwerk duidt nog aan, waar één er van gelegen +heeft. Achter de Scheepmakershaven bouwde men langs de Maas een muur. +Hier zou dus het landen voor vijandelijke schepen al heel gemakkelijk +gemaakt zijn. Dit was echter niet de bedoeling en daarom werden er langs +de geheele Maaszijde, op een afstand van eenige Meters, palen in de Maas +geslagen, die dus als verdedigingsmiddel bedoeld waren.</p> + +<div class="figright" style="width: 400px;"> +<img src="images/ill_p099t.jpg" width="400" height="343" alt="De Boompjes, met het Oost-Indisch huis op den voorgrond." title="" /> +<span class="caption">De Boompjes, met het Oost-Indisch huis op den voorgrond.</span><br /> +<span class="illlarge">(<a href="images/ill_p099.jpg" title="link naar grotere afbeelding">vergroting: 1191×1023, 217kb</a>)</span> +</div> + +<p>De werven, die aan de Scheepmakershaven ontstonden, lieten tusschen +deze en de Maas nog een breede strook grond open. Hier werden door het +Stadsbestuur drie rijen lindeboomen geplant (later vervangen door twee +rijen olmen), die aan deze wandelplaats, want dit werd het, den naam +Boompjes gegeven hebben. Daar kon men in de 17<sup>de</sup> eeuw, op zomersche +dagen, wanneer de brandende zon den geheelen dag had gelaaid en gestoofd +en de sloppen en stegen tot ovens had gestookt, de Rotterdammers, zoowel +rijken als armen, verkwikking en verpoozing zien zoeken in het frissche +rivierwindje en den heerlijken aanblik, die de zacht deinende Maas met +haar langzaam naar den mond der Oude- of Leuvehaven voortglijdende +schepen aanbood.</p> + +<p>Om den toegang tot deze havens te beschermen, <span class="pagenum" title="99"></span><a id="p_99"></a>werden er vier poorten +gebouwd. Die aan de oostzijde van de Oudehaven werd de mooiste. Ze is +later bekend geworden als de Oude Hoofdpoort en gebleven tot 1856, toen +dit kunstwerk, daar men het voor het verkeer hinderlijk achtte, onder +sloopershanden is gevallen. Modellen in het Museum van Oudheden +vertellen ons thans nog, hoe de Rotterdamsche poorten er hebben +uitgezien.</p> + +<p><span class="pagenum" title="100"></span><a id="p_100"></a></p> + +<div class="figleft" style="width: 400px;"> +<img src="images/ill_p100t.jpg" width="400" height="279" alt="De Oude Hoofdpoort van de Maaszijde gezien." title="" /> +<span class="caption">De Oude Hoofdpoort van de Maaszijde gezien.<br /> +Het scheepje, dat als windwijzer dienst doet, wordt in het Museum van +Oudheden bewaard. Het gat in het zeil is door een in 1830 naar België +vertrekkenden schutter daarin geschoten.</span> +<br /> +<span class="illlarge">(<a href="images/ill_p100.jpg" title="link naar grotere afbeelding">vergroting: 1700×1187, 230kb</a>)</span> +</div> + +<p><span class="pagenum" title="101"><br /></span><a id="p_101"></a></p> + +<p>Des nachts werd de toegang tot de haven tusschen de twee poorten +afgesloten door een zwaren balk, met stevige ijzeren punten bezet.</p> + +<p>Aan de westzijde der Leuvehaven werd de stad eveneens uitgelegd. De +Coolsingel werd als Schiedamschesingel tot in de Maas verlengd. Aan +dezen nieuwen Singel werden twee bolwerken gebouwd. Eén ervan lag ter +plaatse, waar de Singel de bocht maakt naar het Vasteland. Ook moest de +Schiedamsche Poort, die op het begin van den Schiedamschedijk stond, +verplaatst worden. Ze werd op het Vasteland gebouwd en kreeg om +haar kleur den naam van Roodepoort. Tusschen den Coolsingel en den +Schiedamschesingel kwam ten slotte de Binnenwegsche Poort, die toegang +tot den Binnenweg gaf.</p> + +<p>Dit alles was voor dien tijd een reuzenwerk, dat jaren tijds en schatten +gelds kostte. Dat men het noodig oordeelde en durfde ondernemen, is +wel het beste bewijs voor de welvaart, die hier heerschte; den sterken +vooruitgang, dien men verwachtte; den grooten ondernemingsgeest en den +ver vooruitzienden blik, dien onze Vroedschap bezat; want ge begrijpt +wel, dat die havens zich niet als door een tooverslag vulden, dat de +kaden niet direct geheel en al bebouwd werden. Dit ging geleidelijk. +Woonhuizen hebben zelfs in dit stadsdeel lang op zich laten wachten. +Maar een glasblazerij, pottebakkerijen, bierbrouwerijen, touwbanen, +scheepswerven, met daartusschen pakhuizen voor de koopmansgoederen—ze +verrezen tamelijk spoedig.</p> + +<p>Een schrijver uit dien tijd, die al die veranderingen <span class="pagenum" title="102"></span><a id="p_102"></a>heeft zien +worden, noemde het dan ook bijkans een wonder, dat geschied was.</p> + +<p>En de nog onbebouwde gedeelten zouden zich vullen in de eeuw, die men +was ingetreden, die voor geheel ons land, voornamelijk voor de groote +steden en zeker niet het minst voor Rotterdam in zooveel opzichten is +geworden de „Gouden Eeuw”.</p> + +<hr class="fnsep" /> + +<div class="footnote"><a id="FN_15" href="#FNa_15" class="label"><sup>15</sup>)</a> De Rotte.</div> + +<div class="footnote"><a id="FN_16" href="#FNa_16" class="label"><sup>16</sup>)</a> Zie het kaartje op pag. <a href="#p_31">31</a>.</div> + +<hr class="chend" /> + +<h2><a id="Een_wandeling_door_Rotterdam_1600"></a>12. Een wandeling door Rotterdam. (± 1600)</h2> + +<h3>I.</h3> + +<p>Laten wij thans in gedachten eens een wandeling door Rotterdam maken. +Stellen we ons daarbij voor, dat wij de stad van de zijde van Delft +naderen.</p> + +<p>In de verte zien we reeds den grijzen kolossus, den toren van de St. +Laurenskerk, zich statig verheffen boven de stadsmuren, die zich flauw +tegen den horizon afteekenen. We loopen langs de Westzijde der Schie +tot bij de Waelheul, waar een cirkelvormig terrein, door een muur en +boomgewas aan het gezicht onttrokken, onze aandacht vraagt. Het is het +Galgenveld. Daarbinnen is de driehoekige galg opgericht. Ze bestaat uit +drie arduinsteenen pilaren, van boven door ijzeren bouten verbonden en +met leeuwen versierd. Het steenen poortje in zijn groenwitte stadskleur +geeft toegang tot deze plaats der gerechtigheid. Gehangen te <span class="pagenum" title="103"></span><a id="p_103"></a>worden +tusschen hemel en aarde is een veel voorkomende straf. De executie zelf +wordt, daar ze als afschrikwekkend voorbeeld bedoeld is, in het publiek, +op het schavot achter het stadhuis voltrokken. Daarna wordt het +ontzielde lichaam naar het Galgenveld vervoerd om aan de vertering te +worden prijsgegeven en tot voedsel te dienen voor de vogelen des hemels. +Schrikkelijk nietwaar! En toch is deze straf, hoewel zeer onteerend, nog +niet de onmenschelijkste. Nog in 1567 heeft een valsche munter zich +hooren veroordeelen om levend gekookt te worden! We gruwen reeds als we +het „Sensentie”- of Strafboek doorbladeren en lezen van straffen als +levend begraven, verdrinken, de tong doorboren met een gloeiende priem +enz.</p> + +<p>Zorg dan ook maar niet tegen de „keuren” te zondigen, als wij straks de +stad binnentreden. De „Schout en zijn rakkers” zouden u spoedig voor de +„Schepenen” leiden en deze weten u de bekentenis wel te ontlokken; gaat +het niet goedschiks, dan zal een scherpe „examinatie” op de pijnbank u +de tong wel los maken. Wees vooral nooit weerspannig tegen het gerecht, +want dan haalt ge u zeker een strenge straf op den hals. In 1542 +werd Digna Mercelisdochter, die van de Overheid kwaad gesproken had, +veroordeeld om acht uren te pronk te staan. Bovendien werd haar een +stuk van de kwaadsprekende tong afgesneden. Twee jaar later zag Jacob +Hasepoot wegens bedreiging van een stedelijk ambtenaar zich tot een +dergelijke straf veroordeeld. Hem werd een puntig ijzer door de tong +gestoken, terwijl hij in geen twee jaar de stad mocht verlaten <span class="pagenum" title="104"></span><a id="p_104"></a>of een +herberg bezoeken. Geeselen en brandmerken zijn ook veel voorkomende +straffen. Daar men nog geen gevangenisstraf kent, loopt men al tamelijk +spoedig een geeseling op. Ze kan zijn: „simpel, strengelijck” of „tot +bloedens toe”.</p> + +<hr class="tb" /> + +<p>Veel ziet ge hier aan de Schiekade niet. Waar ginds aan de Oostzijde die +enkele woningen verrijzen, stond vóór 1426 het machtige slot Weena.</p> + +<div class="poem"> +<div class="stanza"> + <span class="i0">„Nu leydt dit Hoff<br /></span> + <span class="i0">Geheel tot stoff,<br /></span> + <span class="i0">En d'ouwe steenen<br /></span> + <span class="i0">Van Weena weenen”.<br /></span> +</div> +</div> + +<p>Ook aan de Westzijde merken we, behalve eenige watermolens, slechts één +flink, groot gebouw op.</p> + +<p>Wilt ge het binnentreden? Ge zoudt het niet doen, als ge wist, waarvoor +het dient. Het is het Leprooshuis. De lijders aan melaatschheid—een +Oostersche ziekte door de Kruisvaarders naar Europa overgebracht—worden +hier verpleegd. Naar den Heiligen Lazarus, die ook aan deze ziekte +geleden heeft, worden de gebouwen ook wel Lazarushuizen genoemd en daar +het Latijnsche woord voor melaatschheid lepra is, staan ze algemeen +bekend als Leprooshuizen.</p> + +<p>Niet alleen Rotterdam heeft zoo'n ziekenhuis, in vele gemeenten treft +men ze aan, evenals hier, buiten de stad, om zooveel mogelijk besmetting +te voorkomen.</p> + +<p>Het is een flink gebouw, het staat er reeds van vóór 1438 en is in 1580 +geheel vernieuwd.</p> + +<p>Ziet ge ginds uit de richting van de stad dien man <span class="pagenum" title="105"></span><a id="p_105"></a>aankomen? Het is een +der lepralijders. Daar ziet hij ons. Direct laat hij zijn lazarusklep +hooren, om ons te waarschuwen. Hier op de Schiekade, waar weinig +menschen loopen, had hij zijn vermoeide hand, die in de stad de klep +voortdurend in beweging moest houden, wat rust gegund. Houd maar op, +arme man, uw „swarte hoet, bekleet met eenen witten bant” vertellen ons +toch wel, dat gij door de vreeselijke ziekte zijt aangetast en een +aalmoes zullen wij u niet onthouden.</p> + +<p>Daar komen uit de richting van het gebouw twee personen, waarvan de een +geen spoor van de vreeselijke ziekte vertoont. Zeker een chirurgijn, +meent ge? Neen, het is een „provenier” of „kostkooper”. Hij heeft zich, +door zijn geheele bezitting aan de inrichting te schenken, voor zijn +geheele verdere leven een tehuis verzekerd in een deel van het gebouw, +dat geheel gescheiden is van het eigenlijke Leprooshuis. Daar het aantal +lijders aan Lepra gelukkig voortdurend afneemt, is het gebouw te groot +geworden. Laten wij hopen, dat het nog eenmaal in zijn geheel tot +Proveniershuis ingericht kan worden<a id="FNa_17" href="#FN_17" class="fnanchor"><sup>17</sup>)</a>.</p> + +<p>En die andere man met dat wit geschilderde bordje op borst en rug? Hij +draagt een bus en een langen stok met een netje er aan in de hand. Tast +maar in den zak en offer voor de arme zieken den duit, dien de +„klapknecht” ons komt vragen.</p> + +<p>Let nu eens op de Marktschuit, die uit de richting van Delft komt +aanvaren. Ziet ge, wat de schipper <span class="pagenum" title="106"></span><a id="p_106"></a><span class="pagenum" title="107"><br /></span><a id="p_107"></a>doet? Hij werpt een bosje stroo in +de Schie en het goed gedresseerde hondje van den klapknecht is reeds +te water gesprongen om het in den bek te nemen en aan zijn meester te +brengen, die er binnenin een kleine gave vindt.</p> + +<hr class="tb" /> + +<div class="figright" style="width: 400px;"> +<img src="images/ill_p106t.jpg" width="400" height="280" alt="De Delftsche- of St. Jorispoort." title="" /> +<span class="caption">De Delftsche- of St. Jorispoort.</span><br /> +<span class="illlarge">(<a href="images/ill_p106.jpg" title="link naar grotere afbeelding">vergroting: 1693×1188, 262kb</a>)</span> +</div> + +<p>Maar laat ons verder gaan, we hebben in de stad nog heel wat te bekijken.</p> + +<p>Hier staan we voor de Delftsche- of St. Jorispoort. Ze heet naar den St. +Joris-Doelen aan de Spuivaart (thans de Doele aan het Haagsche Veer), +waar de voetboogschutters te zamen komen om zich te oefenen. Straks +zullen wij het gebouw zien. Bekijken we thans de poort eens aandachtig. +Ziet ge daar aan de voorzijde en in de hoogte dien man te paard +afgebeeld? Het stelt St. Joris voor, den draak bevechtende. Stevig ziet +het gebouw er uit, hè? Dat mag ook wel, want in tijden van belegering +moet het een stootje kunnen verdragen. De neergelaten brug verleent ons +den toegang tot de stad. Nà zonsondergang is het niet zoo gemakkelijk in +de stad te komen. Als de „poortklok” geluid heeft, is het zaak, spoedig +binnen te zijn, want dan wordt de brug opgehaald, de zware met ijzer +beslagen deuren worden gesloten en niemand kan meer in of uit de stad. +Als ge een stadgenoot zijt, kunt ge, als ge poortgeld betaalt, nog +binnen komen, maar anders moet ge, niettegenstaande al uw bidden en +smeeken, den nacht buiten doorbrengen. Wilt ge dan beproeven om door +de Schiedamsche-, Goudsche of Oostpoort de stad te betreden? Het zou u +niet baten. Ook deze zijn gesloten <span class="pagenum" title="108"></span><a id="p_108"></a>en de poortwachters laten u evenmin +binnen. De gracht overvaren? En hoe woudt ge dan dien steilen muur +beklimmen, die de geheele stad omringt en aan het oog der wachters +ontsnappen, die in de torens op deze muren voor de veiligheid hunner +medeburgers zorgen?</p> + +<p>Zelfs bij vorst zou het u niet gelukken binnen te komen. Zoodra +de stadsbode, op een horen blazende, door de stad gaat, begeven de +„Schuitenvoerders”, „Waagdragers” en „Turfdragers” zich naar de vesten +om het ijs stuk te hakken. Dat geeft dubbele veiligheid, zoowel tegen +ongewenscht bezoek als bij brand.</p> + +<p>Op het oogenblik echter ligt de weg voor ons open en wij kunnen ons +gerust in de stad wagen. Het gerecht behoeven wij niet te vreezen: wij +zijn geen bannelingen, die bij ontdekking gevaar loopen de rechterhand +te verliezen.</p> + +<p>Hier ziet gij het gebouw, waarover wij zoo even reeds spraken: den St. +Joris-Doelen. Veertig mannen komen hier te zamen om zich te oefenen in +het schieten met den voetboog. Ze vormen met de handboogschutters, die +St.-Sebastiaan tot schutspatroon hebben gekozen en die hun Doele vroeger +in de Lombardstraat hadden, de twee schuttersgilden.</p> + +<p>Waarom ze „schutters” heeten? Ze moeten de stad in tijden van nood +beschutten, d. i. beschermen. Geen wonder dus, dat het Stadsbestuur +deze vereenigingen op hoogen prijs stelt. Vooral het St. Jorisgilde mag +zich in de gunst verheugen. De Zilveren St. Joris kan er van getuigen. +Het is een „giftbrief”, reeds ± 1422 <span class="pagenum" title="109"></span><a id="p_109"></a>door de Overheid aan het gilde +geschonken. Deze kostbare brief wordt in een zilveren doos bewaard, +vandaar den naam van Zilveren St. Joris. Heel wat voorrechten zijn de +vereeniging geschonken. Hoor maar eens. Het gilde zal genieten:</p> + +<p>1º. van elk Hollandsch pond visch, dat verkocht wordt, 8 penningen;</p> + +<p>2º. het vischrecht in de Schie en de Stadsvesten;</p> + +<p>3º. 16 penningen peesgeld voor elken schutter, die buiten de Vest dienst +doet;</p> + +<p>4º. een mengsel Rijnschen wijn per man op St. Maartenavond (11 +November);</p> + +<p>5º. vrijdom van accijns voor den wijn en het bier, die verbruikt worden +bij het schieten naar den papegaai tusschen 1 Mei en 24 Juni.</p> + +<p>Tegenover deze voorrechten staan ook eenige verplichtingen voor het +gilde, waartoe het een eer gerekend wordt, te behooren:</p> + +<p>ten 1<sup>e</sup> moeten de leden zich oefenen in het schieten, van den eersten +Zondag in April tot 1 November. Wie zonder geldige reden verzuimt, +beloopt een boete van 4 „schellingen”. Is deze boete den derden dag niet +aangezuiverd, dan moet de gestrafte voor iederen dag, dien hij te laat +betaalt, 1000 baksteenen leveren voor den kerkbouw;</p> + +<p>ten 2<sup>e</sup> hebben alle leden zich te voorzien van een wapenrok of +„caproen”;</p> + +<p>ten 3<sup>e</sup> behooren ze op Sacramentsdag (d. i. de Donderdag volgende op den +Zondag na Paschen) bij de „processie” in den optocht te zijn.</p> + +<p><span class="pagenum" title="110"></span><a id="p_110"></a></p> + +<p>Nu wij het toch over de gilden hebben, willen wij, al voortwandelende, +u nog wat over de ambachtsgilden vertellen.</p> + +<p>Dit zijn vereenigingen van menschen, die hetzelfde vak of bedrijf +uitoefenen. Zoo hebben we hier in Rotterdam gilden van: bakkers, +brouwers, wevers, timmerlieden, metselaars, wapensmeden, harnasmakers, +schilders, kleer- en schoenmakers, chirurgijns, naaisters en nog meer +andere. Ge zoudt geen beroep kunnen opnoemen, waarvan geen gilde +bestaat. Alle hebben hun eigen „deken” en „hoofdlieden”, die hun vaste +„kamerdagen” in hun gildehuis houden.</p> + +<p>De bazen of „meesters” zijn de leden van het gilde. Meen niet, dat +elkeen maar opgenomen wordt in de vereeniging. Iedere „leerling” moet +eerst zijn „proefstuk” leveren, dat door de overlieden gekeurd wordt. +Wàt streng wordt er gekeken. Is het niet in orde, hij moet nog maar +eens terugkomen. Voldoet het aan de eischen, dan krijgt hij zijn +getuigschrift als „gezel”. Wil de gezel meester worden, dan moet hij ook +daarvoor een proeve van bekwaamheid afleggen.</p> + +<p>Iedere week houdt het bestuur een „kamerzitting”, waar zoowel de +meesters als de gezellen en de leerlingen met klachten kunnen komen, die +dan door deken en overlieden worden onderzocht.</p> + +<p>De jaarlijksche bijdragen of „jaarzangen” aan de „gildekas” worden in de +stevige ijzeren „gildekist” bewaard. De „gildeknecht” bewoont het huis; +tot meerdere veiligheid hebben de meesten hunner zich een „gildehond” +aangeschaft.</p> + +<p><span class="pagenum" title="111"></span><a id="p_111"></a></p> + +<p>De gilden staan onder streng toezicht van het bestuur der stad, die ze +heel wat verplichtingen heeft opgelegd. Zoo moeten b.v. de bakkers aan +elk brood een teeken aanbrengen en wel aan een brood van 1 penning één +stip, van 2 penningen twee stippen enz. Elke week moet in de kerk +afgelezen worden, wat het brood zal kosten. Er mag alleen overdag en +niet in woonhuizen gebakken worden. Wil iemand leeren bakken, dan moet +hij twee pond was voor het altaar der kerk geven<a id="FNa_18" href="#FN_18" class="fnanchor"><sup>18</sup>)</a>. Wil de gezel +meester worden, dan dient hij allereerst een getuigschrift over te +leggen, dat hij twee jaar in het bakkersbedrijf werkzaam geweest is. +Daarna wordt hij tot het proefstuk toegelaten, waarvoor hij negen gulden +moet betalen. Zijn proef bestaat in het bakken van een tarwe-, een +rogge- en een wittebrood in een oven, die met rijs heetgemaakt is.</p> + +<hr class="tb" /> + +<p>Al pratende en wandelende zijn we door de St. Jacobstraat in den Oppert +gekomen.</p> + +<p>Laten wij hier onze aandacht eens aan de huizen schenken. Let allereerst +eens op de gevels. Van sommige woningen loopen zij spits toe, andere +hebben een trapgevel. De ramen zijn klein, de in lood gevatte ruitjes +evenzoo. Geen wonder, dat er niet veel licht naar binnen valt. En dat +weinige licht wordt nog onderschept door de overal uitstekende luifels. +Waarvoor die dienen hebt ge waarschijnlijk reeds opgemerkt. <span class="pagenum" title="112"></span><a id="p_112"></a>De +gildebroeders verrichten er hun werkzaamheden onder. En de talrijke +pothuizen voor de woningen, die de toch al niet breede straat nog meer +vernauwen? Gluur maar eens naar binnen en ge zult een schoenmaker, +kleermaker of blikslager aan den arbeid zien. IJverig zijn ze bezig tot +zonsondergang toe. Dan is het werken gedaan; bij het zwakke kunstlicht +gaat het slecht en ze zouden bovendien nog maar een boete oploopen. +Ge moet nl. weten, dat de Overheid, om het brandgevaar te verminderen, +bepaald heeft, dat er alleen bij daglicht gewerkt mag worden. Zoodra dan +ook de schemering valt, wordt de arbeid gestaakt, men verpoost zich wat +en houdt een buurpraatje op de houten of steenen bank, die terzijde van +de stoep aan vele woningen aangebracht is, waarna het niet lang duurt, +of allen begeven zich ter ruste, om den volgenden morgen met het krieken +van den dag de taak weer te hervatten.</p> + +<p>Daar komt een knaap ons al zoekende te gemoet. Hij vraagt iets aan een +voorbijganger. „O, moet ge in „het blaauwe Schaep” zijn,<ins class="corr" id="corr8" title="Niet in Bron.">”</ins> zegt deze, +„dat is verderop, dicht bij „De Roode Hant”.<ins class="corr" id="corr9" title="Niet in Bron.">”</ins> Ge staat verbaasd te kijken +van een „blauw schaap” en een „roode hand”. Wat zegt ge dan wel van „de +Vergulde Besem”, de „Drie Swerte Verkens”, „'t Blaaeuwe en Roo Paert”, +of „de Blaauwe Arent” en „Blaauwe Voet”?<ins class="corr" id="corr10" title="Bron: ."></ins> Wilt ge die rariteiten zien? +Nu, daar is gelegenheid te over voor. Ge hebt op de verdere wandeling +maar naar de gevels der huizen te kijken. Om de gebouwen uit elkaar te +houden, hebben de meeste een uithangteeken <span class="pagenum" title="113"></span><a id="p_113"></a>of een gevelsteen, al of niet +voorzien van een òp- of onderschrift. Het „blaauwe Schaep”, waar de +knaap moet wezen, is een lakenververij, waar grootendeels blaauw laken +gemaakt wordt. Lijkt de naam nu nog zoo dwaas? Van deze lakenververijen +treft men er nog al wat aan in den Oppert. In de winkels, waar deze veel +gedragen stof verkocht wordt, „hangt bijna overal het laken uit” en wel +bij voorkeur dat, waarin het meest handel wordt gedreven. Zoo zijn er +hier in de stad nog: „het Blaauwe Laken”, „het Carmozijnrood Laken”, +„het Goude Laken”, „het Zwarte, Groene, Witte en Gele Laken”<ins class="corr" id="corr11" title="Niet in Bron.">,</ins> „het +Spaansche Laken” en „het Wit Engelsch Laken”. Of al die kleuren gedragen +worden? Ja zeker, maar zwart en blauw toch het meest. Dat is de dracht +der poorters. Voor een gulden of acht is er al een heel goed lakenpak te +verkrijgen. Daar moet een handwerksman een vijftal weken voor werken, +want die verdient een stuiver of 5 per dag. Eén geluk, hij behoeft zich +niet dikwijls in het nieuw te steken! Aan mode stoort hij zich niet, en +onze lakenwevers verstaan hun ambacht zoo goed, dat de stof haast +onverslijtbaar is.</p> + +<div class="poem"> +<div class="stanza"> + <span class="i0">Als iemand zich van echt Leidsch laken<br /></span> + <span class="i0">Een mooijen bruigomsrok liet maken,<br /></span> + <span class="i0">Zijn zoon had levenslang daaraan<br /></span> + <span class="i0">Een Zondagskleed om uit te gaan.<br /></span> + <span class="i0">De kleinzoon kon weêr, al zijn dagen,<br /></span> + <span class="i0">Dienzelfden rok als weekpak dragen,<br /></span> + <span class="i0">En de achterkleinzoon kreeg op 't lest<br /></span> + <span class="i0">Een buis en broek nog uit de rest;<br /></span> + <span class="i0">En dan—dat mogt eerst laken heeten,<br /></span> + <span class="i0">Was hij er uitgegroeid, eer 't pak nog was versleten!<br /></span> +</div> +</div> + +<p><span class="pagenum" title="114"></span><a id="p_114"></a></p> + +<h3>II.</h3> + +<p>Wat is het hier in den Oppert morsig. De regen der laatste dagen heeft +de straat in een waren modderpoel herschapen. Ons schoeisel ziet er dan +ook fraai uit! Al tien keer zeker hebben wij in zoo'n verraderlijk met +water gevulden kuil gestapt. Die poorter daar voor ons is er beter +achter. Hij heeft plankjes met rolletjes onder de schoenen. Dat loopt +wel niet zoo gemakkelijk, maar nu spaart hij ten minste zijn met mooie +figuren bestikte „snavel- of puntschoenen”. Zoo fraai uitgedost zijn +echter alleen de zeer aanzienlijke poorters. Misschien is hij wel een +der leden van de vroedschap! Ziet gij wel dien langen „tabberd”, met +wijde mouwen en bont omzoomd, over het zijden onderkleed en zijn +„toppermuts” met kleurigen zijden „lamfer”? De „joffer”, die daar juist +de deur uitkomt, behoort zeer zeker tot de deftige poorteressen. Haar +hoofddeksel of „tuit” is van duur Kamerijksch doek vervaardigd, de +sluier, die tot over de schouders valt en in een punt eindigt, is van +fijne kant vervaardigd. Het satijnen, laag uitgesneden „keurs” is met +gouddraad bestikt. Daarvan zien we echter niet veel, want het tot op den +grond hangende overkleed bedekt het bijna geheel en al. Aan één zijde +is het kleed echter opgenomen en nu zien we ook de „hulse” of rok en de +puntschoentjes met kleine hakjes. Het is de joffer zeker te vuil op +straat om te loopen, ze neemt ten minste plaats in een draagkoetsje.</p> + +<p>Het drietal, dat ge ginds ziet aankomen, is heel wat eenvoudiger +gekleed. De man met wijde „hozen”, <span class="pagenum" title="115"></span><a id="p_115"></a>wollen buis en muts is +waarschijnlijk een schipper; de ander heeft een rok tot aan de knieën +reikend, die door een gordel om het middel wordt gesloten. Zijn mantel +of „kovel” heeft hij thuis gelaten, zoodat wij zeer goed kunnen zien, +dat kousen en broek uit één stuk zijn vervaardigd. De vrouw, die in hun +gezelschap is, schijnt ook tot den minderen poortersstand te behooren. +Voor tuit heeft zij een gewoon linnen doek om het hoofd, terwijl haar +kort jak en lange rok eveneens van eenvoudige stof en snit zijn.</p> + +<p>De woning, die ze binnengaan, is nog met riet gedekt. Zoo zijn er +nog heel wat in de stad. De huizen, na den brand in 1563 gebouwd of +vernieuwd, hebben echter alle een pannen dak. Hebt ge ook wel opgemerkt, +dat de woningen lang niet overal tegen elkaar aan staan? Hier en daar +liggen nog groote, onbebouwde stukken, die als weiland of tuin in +gebruik zijn.</p> + +<hr class="tb" /> + +<p>Nu staan we voor de Groote Kerk, het hoogste en grootste gebouw +uit de stad. Zooals ge ziet, wordt het terrein rondom de kerk voor +begraafplaats gebruikt. De rijken vinden hun laatste rustplaats in de +kerk, de gewone burgers rònd het bedehuis. Men zal echter weldra naar +een andere begraafplaats moeten omzien: er dreigt gebrek aan ruimte te +ontstaan.</p> + +<div class="figcenter" style="width: 400px;"> +<img src="images/ill_p116t.jpg" width="400" height="233" alt="De Binnenrotte (18de eeuw)." +title="GESIGT AAN HET WATER GENAAMT DE ROTTE SIENDE NAAR DE VISMARKT EN GROOTE KERK TOT ROTTERDAM. — VUE DE LA RIVIERE DU ROTTE SE REGARDANT VERS LA POISSONNERIE ET LA GRANDE ÉGLISE A ROTTERDAM." /> +<span class="caption">De Binnenrotte (18de eeuw).</span><br /> +<span class="illlarge">(<a href="images/ill_p116.jpg" title="link naar grotere afbeelding">vergroting: 1782×1042, 263kb</a>)</span> +</div> + +<p>De kruisvormige gedaante der kerk vertelt ons, dat ze oorspronkelijk +voor den Roomsch-Katholieken eeredienst gebouwd is. Sinds 1572 is ze +door de Protestanten in gebruik genomen. Aan den buitenkant is dat niet +te zien, wel als wij de kerk binnentreden. De <span class="pagenum" title="116"></span><a id="p_116"></a><span class="pagenum" title="117"><br /></span><a id="p_117"></a>altaren, ook die van de +gilden, waarvan de voornaamste hun eigen kapel bezaten, zijn weggenomen, +evenals de mooie beelden en schilderijen, die het gebouw vroeger +sierden. Gelukkig, dat de beeldenstorm, die zooveel schoons heeft +vernield of beschadigd, hier niet gewoed heeft. Wel hebben er eenige +onregelmatigheden plaats gegrepen en heeft een zekere Snap het gewaagd +zich aan een Christusbeeld te vergrijpen—voor welke daad hij onthalsd +is—maar de eigenlijke storm is Rotterdam voorbijgegaan.</p> + +<div class="figcenter" style="width: 400px;"> +<img src="images/ill_p118t.jpg" width="400" height="233" alt="Gezicht op de Oudehaven en de stad in de 17de eeuw." +title="GESIGT VAN DE SEER BEROEMDE KOOP STADT ROTTERDAM GELEEGEN IN HOLLAND TE SIEN BY HET OUDE HOOFT — VUE DE LA FAMEUSE VILLE MARCHANDE DE ROTTERDAM SITUEE EN HOLLANDE SE REGARDANT DU COTE DU VIEU QUAI" /> +<span class="caption">Gezicht op de Oudehaven en de stad in de 17de eeuw.</span><br /> +<span class="illlarge">(<a href="images/ill_p118.jpg" title="link naar grotere afbeelding">vergroting: 1783×1048, 277kb</a>)</span> +</div> + +<p>Verlaten wij het bedehuis, dat ons, ontdaan van zijn tooi, wel wat +leeg en somber lijkt en begeven wij ons door de Wijde Kerkstraat langs +het geboortehuis van Erasmus naar de Hoogstraat. Nu, die draagt haar +naam niet ten onrechte. Hoog ligt ze. Zie maar eens, hoe hellend de +Kerkstraat loopt. Geen wonder ook. We staan thans op een deel van den +langen zeedijk, die vroeger de Maas moest keeren. Het is het oudste en +hoogste deel van Rotterdam. Gaan we nu het „Merctveld” over. Dit is +eigenlijk een steenen brug over het Steiger gebouwd. Erasmus staat vlak +aan het water, met zijn gelaat naar de Markt gekeerd. Loopen we het +West-Nieuwland over langs de Kolk, dan zien wij op het einde, dicht aan +de Blaak een der bekendste stadstorens<ins class="corr" id="corr12" title="Niet in Bron.">.</ins> Menigeen heeft reeds in +dezen „Blauwen toren” angstige uren doorgebracht, voor hij zich door de +„schepenen” zijn vonnis hoorde aanzeggen. Rechts ervoor, over de Blaak, +ligt de lange Gapersbrug. We zullen ze niet overgaan. Aan den overkant +is nog niet veel meer te zien dan enkele scheepstimmerwerven. Slaan we +liever linksom over <span class="pagenum" title="118"></span><a id="p_118"></a><span class="pagenum" title="119"><br /></span><a id="p_119"></a>de Draaibrug. Wat een mooi gezicht hebben wij +hier. Vòòr ons de Oudehaven, met aan het eind de fraaie Hoofdpoort; het +gebouw met het sierlijke torentje op den hoek van het Haringvliet is +de pas voltooide Koopmansbeurs; achter ons zien we de Kolk, waarin de +Zeeuwsche schepen een ligplaats gevonden hebben. Daar komt juist de +Dordtsche Marktschuit de Oudehaven binnenglijden. Dat gaat vlot genoeg, +want de zware boom, met dikke ijzeren punten bezet, ligt tegen den wal. +'s Nachts echter sluit deze de haven af en een knappe schipper, die +dan de stad binnen komt. Het schijnt, dat de schuit vlak op onze brug +komt aanvaren. Dat zal stukken geven. Laten wij vlug maken, dat we er +afkomen. Heb maar geen nood. Let eens op, hoe de handige schipper hem +dat levert. Hij weet zijn schuit precies de richting te geven, die zij +hebben moet, zoodat de mast tegen het middelste deel van de brug stuit. +Dit stuk biedt wel eenigen weerstand, doordat het verzwaard is door een +bak met steenen, die er onder aanhangt, maar toch draait het onder den +uitgeoefenden druk mee en het schip vaart met staanden mast door de nu +ontstane opening. Wijd is deze niet en menige rappe gast springt er dan +ook maar overheen, als de brug, nadat er een schip is doorgevaren, +nog niet goed gesloten is. Want de schipper draait ze wel open, maar +het sluiten laat hij in den regel aan de voetgangers over. Daar het +draaibare deel lang niet de volle breedte van de brug inneemt, is +het duidelijk, dat ze niet voor voertuigen gebruikt kan worden. Ook +kruiwagens en andere smalle vervoermiddelen <span class="pagenum" title="120"></span><a id="p_120"></a><span class="pagenum" title="121"><br /></span><a id="p_121"></a>mogen echter niet over de +brug: ze is alleen voor voetgangers bestemd.</p> + +<div class="figcenter" style="width: 400px;"> +<img src="images/ill_p120t.jpg" width="400" height="291" alt="Grondkaart of plattegrond van de erven bij den Blauwen Toren, +door Simon Dammasz. van Dueren, landmeter. (No. 2 uit het Kaartenboek der Gemeente Rotterdam, 1578.)" title="van de draybrugge.—dezen toren comt +de stadt toe.—den druckertoren.—blaeuwen toren.—draeybrugge." /> +<span class="caption">Grondkaart of plattegrond van de erven <ins class="corr" id="corr13" title="Bron: hij">bij</ins> den Blauwen Toren, +door Simon Dammasz. van Dueren, landmeter.<br /> +(No. 2 uit het Kaartenboek der Gemeente Rotterdam, 1578.)</span><br /> +<span class="illlarge">(<a href="images/ill_p120.jpg" title="link naar grotere afbeelding">vergroting: 1808×1363, 220kb</a>)</span> +</div> + +<p>We staan voor de Hoofdsteeg. Deze is heel wat breeder dan een 50 jaar +geleden. Toen was het werkelijk een steeg, thans kan ze met de flinkste +straten wedijveren. Laten wij nu linksaf slaan en den Rijstuin doorgaan. +Veel huizen treffen wij hier nog niet aan. De rijswerkers oefenen er hun +bedrijf uit en hebben binnen een afgesloten ruimte hun opslagplaats +van rijshout. Willen de gildebroeders hun waar aan den man brengen, +dan behoeven zij niet ver te loopen. De Mandenmakersbrug<a id="FNa_19" href="#FN_19" class="fnanchor"><sup>19</sup>)</a> is hun +marktplaats. Ze is wel niet groot, maar in ieder geval breeder dan de +meeste straten met de grachten midden in. Dat de markt juist hier is, is +geen toeval. Een „keur” uit ± 1420 bepaalt nl., dat er alleen mandenwerk +verkocht mag worden op den marktdag in het Oost-Nieuwland en anders +ieder voor zijn eigen deur.</p> + +<p>Nu staan we weer op de Hoogstraat en hebben het Stadhuis met zijn +aardig torentje voor ons. De verguld koperen windwijzer in den vorm +van een haringbuis of „bun” zegt ons, dat de haringvisscherij voor de +Rotterdammers van groot belang is. De ruimte onder den toren wordt als +gevangenis gebruikt. Als men van iemand zegt: „Hij zit in de bun”, wees +dan verzekerd, dat hij goed opgeborgen is. Wanneer ge het Stadhuis +<span class="pagenum" title="122"></span><a id="p_122"></a><span class="pagenum" title="123"><br /></span><a id="p_123"></a>door den hoofdingang wilt binnentreden, dient ge het bordes van +twintig trappen te beklimmen. De twee opzittende leeuwen aan weerszijden +houden, zooals ge reeds opgemerkt zult hebben, het stadswapen. Behalve +als Raadhuis en Gevangenis dient het gebouw ook tot Vleeschhal en Waag. +Nog veel vroeger was het zelfs Gasthuis. De zieken en zwakken hebben +echter plaats moeten maken voor de Vroedschap.</p> + +<div class="figcenter" style="width: 400px;"> +<img src="images/ill_p122t.jpg" width="400" height="300" alt="Het Stadhuis aan de voorzijde in de 17de eeuw." title="HET STADT-HUYS" /> +<span class="caption">Het Stadhuis aan de voorzijde in de 17de eeuw.</span><br /> +<span class="illlarge">(<a href="images/ill_p122.jpg" title="link naar grotere afbeelding">vergroting: 1584×1188, 338kb</a>)</span> +</div> + +<p>Gaan we door de Waagstraat (thans Stadhuissteeg) naar de achterzijde van +het gebouw.</p> + +<p>We staan op de Huibrug, zoo genoemd omdat volgens een keur uit ± 1420 +hier de huidenmarkt gehouden moest worden. De eertijds houten brug is nu +al veel verbreed en heeft thans meer van een plein. Soms kan het hier +stampvol staan; dan verdringen de poorters zich langs Kipsloot en +Botersloot. Hier wordt nl. het schavot opgeslagen, wanneer er een +terechtstelling plaats zal vinden. Op het balcon aan het Stadhuis nemen +dan de rechters plaats. Ook dient dit tot afkondiging van belangrijke +mededeelingen. Boven het balcon ziet ge twee staande leeuwen, die het +stadswapen dragen. We lezen het onderschrift: „Ik, oprechtheid sterk U, +Bedieningen en wijze raad geven sterkte. O, Rotterdam! Uw recht groent +als een laurier”. En daar geheel in de hoogte, op den top van den gevel +staat de Gerechtigheid. In de eene hand draagt ze de weegschaal, in de +andere het zwaard. Ze is geblinddoekt, want zonder onderscheid des +persoons dient ze recht te spreken.</p> + +<p>Langs de Botersloot gaande, staan we weldra voor <span class="pagenum" title="124"></span><a id="p_124"></a><span class="pagenum" title="125"><br /></span><a id="p_125"></a>het Prinsenhof. Dit +gebouw is oorspronkelijk een nonnenklooster geweest. De zusters van St. +Agnes, naar haar kleeding ook Grauwe Zusters genoemd, hadden er kort na +1400 reeds haar woning, die na dien tijd zeer vergroot is.</p> + +<div class="figcenter" style="width: 400px;"> +<img src="images/ill_p124t.jpg" width="400" height="269" alt="Het Prinsenhof. Het Admiraliteitsjacht ligt voor den hoofdingang." title="" /> +<span class="caption">Het Prinsenhof.<br /> Het Admiraliteitsjacht ligt voor den hoofdingang.</span><br /> +<span class="illlarge">(<a href="images/ill_p124.jpg" title="link naar grotere afbeelding">vergroting: 1771×1195, 281kb</a>)</span> +</div> + +<p>Na de Hervorming was het echter met den bloei der kloosters gedaan. Ook +het St. Agnietenklooster verminderde zeer in bewoonsters. In 1575 werd +dan ook reeds een groot deel van het gebouw tot andere doeleinden in +gebruik genomen. Sommige vertrekken werden ingericht tot logement voor +den Prins van Oranje, als deze in de stad vertoefde, andere tot woning +van den pensionaris der stad. Oldenbarnevelt, die van 1576 tot 1586 deze +betrekking heeft bekleed, had hier zijn woonplaats. Sinds 1593 zijn de +overgebleven nonnen in het Gasthuis ondergebracht en hebben de Heeren +van de Admiraliteit van de Maze hun kantoor in het Prinsenhof. Zij zijn +de bestuurders van het deel der vloot, dat in Rotterdam thuis behoort.</p> + +<div class="figleft" style="width: 327px;"> +<img src="images/ill_p126t.jpg" width="327" height="400" alt="Johan van Oldenbarnevelt." title="" /> +<span class="caption">Johan van Oldenbarnevelt.</span><br /> +<span class="illlarge">(<a href="images/ill_p126.jpg" title="link naar grotere afbeelding">vergroting: 1188×1452, 217kb</a>)</span> +</div> + +<p>Behalve dit klooster heeft Rotterdam nog andere binnen zijn muren +gekend.</p> + +<p>In 1441 werd het Cellebroedersklooster aan de Delftsche Vaart, dicht bij +de Kerk gevestigd. De Cellebroeders waren zeer godvruchtig en leidden +een sober bestaan.</p> + +<p>Ze wijdden zich aan het verplegen van zieken en het afleggen en +begraven van dooden, die zij zingende ten grave droegen, waarom zij +ook wel „Lollaerts” werden genoemd. Vooral bij het heerschen van een +besmettelijke ziekte, zooals pokken en pest, waren de <span class="pagenum" title="126"></span><a id="p_126"></a><span class="pagenum" title="127"><br /></span><a id="p_127"></a>Cellebroeders<a id="FNa_20" href="#FN_20" class="fnanchor"><sup>20</sup>)</a> +goud waard. Waar soms het geheele gezin door de vreeselijke ziekte was +aangetast, waar niemand de besmette woning durfde betreden, daar gingen +de Cellebroerkens binnen, en al konden zij geen genezing brengen, ze +gaven tenminste troost en verlichting van lijden en zorgden voor een +Christelijke begrafenis van de gestorvenen. In hun stemmig zwarte +kleeding liepen zij barrevoets rond; daarom werden ze ook wel Zwarte +monniken of Barrevoeters geheeten.</p> + +<p>Nog van een ander <ins class="corr" id="corr14" title="Bron: mannenkloosters">mannenklooster</ins> willen wij u wat mededeelen.</p> + +<p>Keeren we daartoe langs de Botersloot en de Kipsloot terug. We zijn in +de Oostwagenstraat<a id="FNa_21" href="#FN_21" class="fnanchor"><sup>21</sup>)</a>, zoo genoemd, omdat hier het Goudsche Wagenveer +afrijdt. Volgen we de helling naar den dijk en slaan wij linksom naar +het Oosteinde der Hoogstraat. Ook hier heeft een klooster gestaan. Het +was dat van de Predikheeren of Dominicanen. Deze vrome heeren kwamen +reeds in het begin der 15<sup>de</sup> eeuw in Rotterdam prediken. Hun eerste +gebouw, een schenking van een godsdienstig poorter, stond in de +Lombardstraat. Het aantal monniken nam echter dermate toe, dat men reeds +in 1444 er toe overging hier op het Oosteinde een klooster te bouwen. +Het bevatte meer dan honderd cellen voor de kloosterlingen, die lang zoo +sober niet leefden als de Cellebroeders. Zij zagen dan ook niet, zooals +deze ongeletterde monniken, altijd maar weer smart en ellende rondom +<span class="pagenum" title="128"></span><a id="p_128"></a>zich. Hun aandacht en bemoeiingen betroffen meer de levenden. Wie +behoefte gevoelde aan een geestelijk woord, hij trad de prachtige kapel +der „heeren” binnen om straks, gesterkt door de gehoorde „preek”, weer +aan den arbeid te gaan. Vele der Dominicanen wijdden zich aan de studie. +Zij waren de dragers der wetenschap; de geleerden, die boeken schreven +en versierden met prachtige gouden en zilveren letters. Anderen +onderwezen de zonen der rijke poorters of arbeidden in den grooten +kloostertuin, die zich ver tot over de Achterkloostergracht uitstrekte.</p> + +<p>Bij den brand in 1563 is ook dit klooster voor het grootste deel +vernield. Twee jaar later is het gedeeltelijk opgebouwd en weer door de +monniken in gebruik genomen. Thans echter doet het dienst als Gasthuis. +Nadat het Stadhuis geheel door de Vroedschap in gebruik was genomen, is +dit ziekenhuis ondergebracht aan de Kipsloot, sinds 1575 in het oude +Predikheerenklooster.</p> + +<p>Nog andere inrichtingen van liefdadigheid vinden we op dit deel der +Hoogstraat.</p> + +<p>Het Heilige Geesthuis of Oudemannenhuis, een stichting van Aelwijn +Floriszoon van der Meer, biedt een onderkomen aan XIII ouden van dagen, +waarom ze ook wel „de kamer van XIII” genoemd wordt. Het is geen toeval, +dat de inrichting juist aan een dertiental een onderkomen biedt. Met +opzet is dit aantal vastgesteld, als een herinnering aan Jezus en zijn +12 discipelen.</p> + +<p>Behalve deze dertien, die een te huis vinden in het gebouw, verschaft +de stichting nog aan velen onderstand in den vorm van brood, turf, enz. +De bedeelden dragen <span class="pagenum" title="129"></span><a id="p_129"></a>een penning, waarop een duif is afgebeeld, het +zinnebeeld van den Heiligen Geest, „van den geest des vredes en der +liefde, het schoonste beeld van een weldoend, zachtaardig Christendom”.</p> + +<div class="figright" style="width: 226px;"> +<img src="images/ill_p130t.jpg" width="226" height="400" alt="Kaatje. Een verpleegde uit het Oudevrouwenhuis op de Hoogstraat." title="" /> +<span class="caption">Kaatje.<br /> Een verpleegde uit het Oudevrouwenhuis op de Hoogstraat.</span><br /> +<span class="illlarge">(<a href="images/ill_p130.jpg" title="link naar grotere afbeelding">vergroting: 807×1427, 137kb</a>)</span> +</div> + +<p>Naast een Oudemannenhuis is er ook een Oudevrouwenhuis. Dit staat in de +Lombardstraat<a id="FNa_22" href="#FN_22" class="fnanchor"><sup>22</sup>)</a>.</p> + +<p>Waarvoor dient dat nieuwe gebouw naast het Gasthuis? Laten wij maar eens +nader treden en het opschrift op dien ingemetselden steen lezen:</p> + +<div class="poem"> +<div class="stanza"> + <span class="i0">„In 't jaer 1599, sonder confuis,<br /></span> + <span class="i0">Heeft Jan Claessoen den eersten steen gelegt van dit Huis”.<br /></span> +</div> +</div> + +<p>Dat zegt ons nog niet veel. Misschien geeft het opschrift op dien +anderen steen meer licht.</p> + +<div class="poem"> +<div class="stanza"> + <span class="i0">„De Heeren van de Stadt hebben bedogt<br /></span> + <span class="i0">Dit Huis te bouwen<br /></span> + <span class="i0">Voor Mans en Vrouwen<br /></span> + <span class="i0">Die met de gave Godts sullen werden besocht”.<br /></span> +</div> +</div> + +<p>Onwillekeurig deinzen wij een schrede terug, nu we begrijpen, dat wij +voor het Pesthuis staan. Toch behoeven wij niet bang te zijn voor +besmetting. De „Zwarte dood” heerscht thans niet in de stad. Nog maar +enkele jaren geleden<a id="FNa_23" href="#FN_23" class="fnanchor"><sup>23</sup>)</a> heeft de „pestilentie” echter op een vreeselijke +wijze gewoed. Honderden zijn er aan gestorven. Om de besmetting tegen te +gaan, verordineerde het Stadsbestuur toen, dat op marktdagen niet in den +namiddag zou <span class="pagenum" title="130"></span><a id="p_130"></a><span class="pagenum" title="131"><br /></span><a id="p_131"></a>begraven worden en dat er geen vrouwen mede ter begrafenis +mochten gaan. Gelukkig is thans de ziekte weer geweken en wordt het +gebouw op het oogenblik alleen gebruikt als Dolhuis. De „dollen” of +krankzinnigen worden er verpleegd, vandaar dat de inrichting den +dubbelen naam van Pest- en Dolhuis draagt. Bij de laatste epidemie is +echter de wenschelijkheid gebleken van een afzonderlijk gebouw voor de +zinneloozen. Men heeft er dan ook reeds <ins class="corr" id="corr16" title="Bron: overgedacht">over gedacht</ins> naast het +Pesthuis afzonderlijke Dolhuisjes te bouwen. Vóór 1598 was het Pesthuis +op het eind van de Oostwagenstraat bij de Goudsche Poort, in het +vroegere vrouwenklooster van St. Anna. Thans is daarin het Weeshuis +gevestigd, dat eertijds in de Weste Wagenstraat en nog vroeger op de +Hoogstraat, tegenover deze straat stond<a id="FNa_24" href="#FN_24" class="fnanchor"><sup>24</sup>)</a>.</p> + +<p>En hiermede zullen wij onze wandeling maar eindigen. Nog veel meer zou +er in de stad te bezien zijn, doch het merkwaardigste hebben we bekeken.</p> + +<p>Laten wij van onzen vermoeienden tocht wat uitrusten en ons verfrisschen +in de taveerne „de Vergulde Valk” daar vlak bij ons, om daarna de stad +te verlaten. Het zal toch zoo heel lang niet meer duren, dat de +poortklok geluid wordt en dan—ge weet het—wordt de poort gesloten.</p> + +<hr class="fnsep" /> + +<div class="footnote"><a id="FN_17" href="#FNa_17" class="label"><sup>17</sup>)</a> Dit is in de 17<sup>de</sup> eeuw ook werkelijk gebeurd.</div> + +<div class="footnote"><a id="FN_18" href="#FNa_18" class="label"><sup>18</sup>)</a> Deze laatste bepaling zal zeker wel niet langer dan tot +1572 van kracht geweest zijn. Toen immers ging de kerk aan de Hervormden +over.</div> + +<div class="footnote"><a id="FN_19" href="#FNa_19" class="label"><sup>19</sup>)</a> Deze brug kreeg later den naam van Hoenderbrug, omdat de +Hoendermarkt er op gehouden werd. Ze verbond de Hoofdsteeg met de Korte +Hoofdsteeg. Door de demping van het Middensteiger en Boerensteiger is +zij verdwenen.</div> + +<div class="footnote"><a id="FN_20" href="#FNa_20" class="label"><sup>20</sup>)</a> Celle = Graf.</div> + +<div class="footnote"><a id="FN_21" href="#FNa_21" class="label"><sup>21</sup>)</a> De tegenwoordige Goudsche Wagenstraat.</div> + +<div class="footnote"><a id="FN_22" href="#FNa_22" class="label"><sup>22</sup>)</a> In 1622 werd het eveneens naar het +<ins class="corr" id="corr15" title="Bron: oosteinde">Oosteinde</ins> der Hoogstraat overgebracht.</div> + +<div class="footnote"><a id="FN_23" href="#FNa_23" class="label"><sup>23</sup>)</a> In 1602 en 1603 woedde de pest hier vreeselijk.</div> + +<div class="footnote"><a id="FN_24" href="#FNa_24" class="label"><sup>24</sup>)</a> Waar nu de Weezenstraat is.</div> + +<hr class="chend" /> + +<p><span class="pagenum" title="132"></span><a id="p_132"></a></p> + +<div class="inhoud"> + +<h2><a id="INHOUD"></a>INHOUD.</h2> + +<table id="toc" summary="inhoudsopgave"> + <tbody> + <tr><td></td><td></td><td class="tdr">Blz.</td> + </tr> + <tr><td class="tdr">1.</td> + <td class="tdl"><a href="#De_Wilde_Venen">De Wilde Venen</a></td> + <td class="tdr"><a href="#p_5">5</a></td> + </tr> + <tr><td class="tdr">2.</td> + <td class="tdl"><a href="#De_hooge_zeedijk_Jong_Rotterdam">De hooge zeedijk. Jong Rotterdam</a></td> + <td class="tdr"><a href="#p_11">11</a></td> + </tr> + <tr><td class="tdr">3.</td> + <td class="tdl"><a href="#Van_dorp_tot_stad">Van dorp tot stad</a></td> + <td class="tdr"><a href="#p_23">23</a></td> + </tr> + <tr><td class="tdr">4.</td> + <td class="tdl"><a href="#De_Jonker_Fransenoorlog">De Jonker Fransenoorlog</a></td> + <td class="tdr"><a href="#p_32">32</a></td> + </tr> + <tr><td class="tdr">5.</td> + <td class="tdl"><a href="#De_St_Laurenskerk">De St. Laurenskerk</a></td> + <td class="tdr"><a href="#p_50">50</a></td> + </tr> + <tr><td class="tdr">6.</td> + <td class="tdl"><a href="#Een_ramp_op_de_Maas">Een ramp op de Maas</a></td> + <td class="tdr"><a href="#p_62">62</a></td> + </tr> + <tr><td class="tdr">7.</td> + <td class="tdl"><a href="#Erasmus">Erasmus</a></td> + <td class="tdr"><a href="#p_65">65</a></td> + </tr> + <tr><td class="tdr">8.</td> + <td class="tdl"><a href="#Anneken_Jans">Anneken Jans</a></td> + <td class="tdr"><a href="#p_72">72</a></td> + </tr> + <tr><td class="tdr">9.</td> + <td class="tdl"><a href="#De_Brand_in_1563">De Brand in 1563</a></td> + <td class="tdr"><a href="#p_79">79</a></td> + </tr> + <tr><td class="tdr">10.</td> + <td class="tdl"><a href="#Rotterdam_onder_het_Spaansche_Juk">Rotterdam onder het Spaansche Juk</a></td> + <td class="tdr"><a href="#p_85">85</a></td> + </tr> + <tr><td class="tdr">11.</td> + <td class="tdl"><a href="#Rotterdam_vergroot_naar_de_Maas">Rotterdam vergroot naar de Maas</a></td> + <td class="tdr"><a href="#p_95">95</a></td> + </tr> + <tr><td class="tdr">12.</td> + <td class="tdl"><a href="#Een_wandeling_door_Rotterdam_1600">Een wandeling door Rotterdam (± 1600)</a></td> + <td class="tdr"><a href="#p_102">102</a></td> + </tr> + </tbody> +</table> + +</div> + +<p><span class="pagenum" title="ii"></span><a id="p_ii"></a></p> + +<div class="ad"> + + <div class="wolters bb">UITGAVE VAN J. B. WOLTERS TE GRONINGEN.</div> + + <div class="adcent size200"><b>PLATEN-ATLAS</b></div> + <div class="adcent size120">VOOR DE VADERLANDSCHE GESCHIEDENIS,</div> + <div class="adcent size85"><b>ten dienste van het Gymnasiaal en Middelbaar<br /> + Onderwijs, Kweekscholen en Normaallessen,</b></div> + <div class="adcent size75">DOOR</div> + <div class="adcent size85 smalled wide">Dr. A. J. VAN DER MEULEN,</div> + <div class="adcent size75"><b>met medewerking van</b></div> + <div class="adcent size85 smalled wide">M. TEN BOUWHUYS.</div> + + <table class="plaat" summary="prijs platen"> + <tbody> + <tr><td class="tdl">Prijs, gecartonneerd</td><td class="tdr">ƒ 1,90.</td></tr> + </tbody> + </table> + + <div class="recensie"> + + <p>Geen ouderwetsche historieprenten bevat deze atlas, sprekend alleen van + 'n woeste „histoire de bataille”, maar 'n volledige cultuurgeschiedenis. + Van den ruwen steenen beitel uit de vroegste beschavingsperiode voert + ons deze platen-serie geleidelijk naar de koene evoluties van den + vliegenier Jan Olieslagers te Rotterdam in den zomer van 1910.</p> + + <p>De voortschrijdende ontwikkelingsgang van schier vijftig eeuwen op 't + gebied van techniek en beschaving ligt daartusschen.</p> + + <p>Deze keurbundel historieplaten, 150 bladz. met 356 afbeeldingen op zwaar + kunstdrukpapier, met titelplaat en twee reproducties in kleurendruk + verdient 'n plaats niet slechts op de inrichtingen van onderwijs, maar + in elk ontwikkeld gezin. Den luttelen prijs is hij driedubbel waard.</p> + + <p>En wie hem koopt, zal zich niet teleurgesteld vinden.</p> + + <p class="floatright"><i>Het Katholieke Schoolblad</i>, 8 Juni 1911.</p> + + </div> + + <hr class="clear tb" /> + + <div class="recensie"> + + <p><b>Wij hebben hier nu eens een uitgave die we onvoorwaardelijk kunnen + aanbevelen.</b></p> + + <p>Deze atlas moet een <b>uitnemend leermiddel</b> zijn in handen van den + onderwijzer, die bedreven is in het teekenen. Daar is overvloed van + materiaal om de geschiedenisles te illustreeren met teekeningen op het + bord. Indien 't nog eens zoover komt, dat de onderwijzer geheel van en + voor de school kan leven, dan zal deze atlas tevens de stof leveren voor + een serie historieplaten, die hij bewerkt speciaal voor zijn school. + Want zoo ver moet het komen.</p> + + <p>Intusschen bevelen we dezen atlas aan bij de studie geschiedenis voor + onderwijzers- en hoofdakte, voor Gymnasiaal en Middelbaar onderwijs.</p> + + <p class="floatright"><i>School met den Bijbel</i>, 23 Juni 1911.</p> + + </div> + + <div class="clear wolters bt">UITGAVE VAN J. B. WOLTERS TE GRONINGEN.</div> + +</div> + +<p><span class="pagenum" title="achterkant"></span><a id="p_achter"></a></p> + +<div class="ad bbox"> + + <div class="wolters bb">UITGAVEN VAN J. B. WOLTERS TE GRONINGEN.</div> + + <div class="adcent size200"><b>SCHOOLPLATEN</b></div> + <div class="adcent size167 smalled"><b>VOOR DE VADERLANDSCHE GESCHIEDENIS,</b></div> + <div class="adcent size75">DOOR</div> + <div class="adcent size140 mixcap">J. W. DE JONGH en H. WAGENVOORT.</div> + <div class="adcent size85">NAAR OORSPRONKELIJKE AQUARELLEN VAN</div> + <div class="adcent size85"><b>J. Hoynck van Papendrecht, Gerard van Hove, J. H. Isings Jr.,<br /> + C. Jetses, J. H. Jurres, G. Westerman, J. J. R. de Wetstein Pfister.</b></div> + <div class="adcent size85">(Grootte 84 bij 110 cM.).</div> + + <table class="plaat" summary="prijs platen"> + <tbody> + <tr><td class="tdl">Prijs per plaat met geïllustreerde toelichting</td><td class="tdr">ƒ 1,90</td></tr> + <tr><td class="tdl" style="padding-left: 2em;">Opgeplakt op zwaar carton</td><td class="tdr">2,30</td></tr> + <tr><td class="tdl" style="padding-left: 2em;">Geïllustreerde toelichting afzonderlijk</td><td class="tdr">0,25</td></tr> + </tbody> + </table> + + <div class="serie">Verschenen de eerste serie:</div> + + <div class="list"><div class="label">1.</div> De Romeinen in ons land. (Een nederzetting bij een vesting).</div> + <div class="list"><div class="label">2.</div> De troepen van Bossu dringen Rotterdam binnen, 9 April 1572.</div> + <div class="list"><div class="label">3.</div> Een vergadering van de Nationale Synode te Dordrecht, 1619.</div> + <div class="list"><div class="label">4.</div> Ter Walvischvaart.</div> + <div class="list"><div class="label">5.</div> Hollandsche Infanterie bij de bruggen over de Berezina, 1812.</div> + <div class="list"><div class="label">6.</div> De verovering van Tjakranegara op Lombok, 1894.</div> + + <div class="serie">Ter perse de tweede serie:</div> + + <div class="list"><div class="label">7.</div> Aan het Hof van Karel den Grooten.</div> + <div class="list"><div class="label">8.</div> Ter Kruisvaart.</div> + <div class="list"><div class="label">9.</div> Floris V door de Edelen omgebracht.</div> + <div class="list"><div class="label">10.</div> Belegering van een Kasteel. (Het Huis te Voorst, 1362).</div> + <div class="list"><div class="label">11.</div> De Prins trekt over de Maas, 1568.</div> + <div class="list"><div class="label">12.</div> De Prins van Oranje aan het hoofd van de Nationale Militie bij Quatre-Bras, 16 Juni 1815.</div> + + <div class="serie">In voorbereiding de derde en vierde serie.</div> + + <div class="serie right ri2">Februari 1911.</div> + + <div class="wolters bt">UITGAVEN VAN J. B. WOLTERS TE GRONINGEN.</div> + +</div> + +<div class="TNbox"> +<a id="correctie"></a> + +<h1>Overzicht aangebrachte correcties</h1> + +<p>De volgende correcties zijn aangebracht in de tekst:</p> + +<table summary="correcties in tekst"> + <thead> + <tr><th>Plaats</th><th>Bron</th><th>Correctie</th></tr> + </thead> + <tbody> + <tr><td class="td2"><a href="#corr1">Blz. 3</a></td><td class="td4">welwillendendheid</td><td class="td4">welwillendheid</td></tr> + <tr><td class="td2"><a href="#corr2">Blz. 6</a></td><td class="td4">hetwater</td><td class="td4">het water</td></tr> + <tr><td class="td2"><a href="#corr3">Blz. 18</a></td><td class="td4">[<i>Niet in Bron.</i>]</td><td class="td4">.</td></tr> + <tr><td class="td2"><a href="#corr4">Blz. 43</a></td><td class="td4">[<i>Niet in Bron.</i>]</td><td class="td4">.</td></tr> + <tr><td class="td2"><a href="#corr5">Blz. 47</a></td><td class="td4">!</td><td class="td4">?</td></tr> + <tr><td class="td2"><a href="#corr6">Blz. 66</a></td><td class="td4">[<i>Niet in Bron.</i>]</td><td class="td4">,</td></tr> + <tr><td class="td2"><a href="#corr7">Blz. 78</a></td><td class="td4">[<i>Niet in Bron.</i>]</td><td class="td4">.</td></tr> + <tr><td class="td2"><a href="#corr8">Blz. 112</a></td><td class="td4">[<i>Niet in Bron.</i>]</td><td class="td4">”</td></tr> + <tr><td class="td2"><a href="#corr9">Blz. 112</a></td><td class="td4">[<i>Niet in Bron.</i>]</td><td class="td4">”</td></tr> + <tr><td class="td2"><a href="#corr10">Blz. 113</a></td><td class="td4">.</td><td class="td4">[<i>Verwijderd.</i>]</td></tr> + <tr><td class="td2"><a href="#corr11">Blz. 113</a></td><td class="td4">[<i>Niet in Bron.</i>]</td><td class="td4">,</td></tr> + <tr><td class="td2"><a href="#corr12">Blz. 117</a></td><td class="td4">[<i>Niet in Bron.</i>]</td><td class="td4">.</td></tr> + <tr><td class="td2"><a href="#corr13">Blz. 120</a></td><td class="td4">hij</td><td class="td4">bij</td></tr> + <tr><td class="td2"><a href="#corr14">Blz. 127</a></td><td class="td4">mannenkloosters</td><td class="td4">mannenklooster</td></tr> + <tr><td class="td2"><a href="#corr15">Blz. 129 (voetnoot)</a></td><td class="td4">oosteinde</td><td class="td4">Oosteinde</td></tr> + <tr><td class="td2"><a href="#corr16">Blz. 131</a></td><td class="td4">overgedacht</td><td class="td4">over gedacht</td></tr> + </tbody> +</table> +</div> + + + + + + + + +<pre> + + + + + +End of the Project Gutenberg EBook of Langs Rotte, Maas en Schie. I., by +J.M. Droogendijk and J.S. Verburg + +*** END OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK LANGS ROTTE, MAAS EN SCHIE. I. *** + +***** This file should be named 31849-h.htm or 31849-h.zip ***** +This and all associated files of various formats will be found in: + https://www.gutenberg.org/3/1/8/4/31849/ + +Produced by the Online Distributed Proofreading Team at +https://www.pgdp.net + + +Updated editions will replace the previous one--the old editions +will be renamed. + +Creating the works from public domain print editions means that no +one owns a United States copyright in these works, so the Foundation +(and you!) can copy and distribute it in the United States without +permission and without paying copyright royalties. Special rules, +set forth in the General Terms of Use part of this license, apply to +copying and distributing Project Gutenberg-tm electronic works to +protect the PROJECT GUTENBERG-tm concept and trademark. Project +Gutenberg is a registered trademark, and may not be used if you +charge for the eBooks, unless you receive specific permission. If you +do not charge anything for copies of this eBook, complying with the +rules is very easy. You may use this eBook for nearly any purpose +such as creation of derivative works, reports, performances and +research. They may be modified and printed and given away--you may do +practically ANYTHING with public domain eBooks. Redistribution is +subject to the trademark license, especially commercial +redistribution. + + + +*** START: FULL LICENSE *** + +THE FULL PROJECT GUTENBERG LICENSE +PLEASE READ THIS BEFORE YOU DISTRIBUTE OR USE THIS WORK + +To protect the Project Gutenberg-tm mission of promoting the free +distribution of electronic works, by using or distributing this work +(or any other work associated in any way with the phrase "Project +Gutenberg"), you agree to comply with all the terms of the Full Project +Gutenberg-tm License (available with this file or online at +https://gutenberg.org/license). + + +Section 1. General Terms of Use and Redistributing Project Gutenberg-tm +electronic works + +1.A. By reading or using any part of this Project Gutenberg-tm +electronic work, you indicate that you have read, understand, agree to +and accept all the terms of this license and intellectual property +(trademark/copyright) agreement. If you do not agree to abide by all +the terms of this agreement, you must cease using and return or destroy +all copies of Project Gutenberg-tm electronic works in your possession. +If you paid a fee for obtaining a copy of or access to a Project +Gutenberg-tm electronic work and you do not agree to be bound by the +terms of this agreement, you may obtain a refund from the person or +entity to whom you paid the fee as set forth in paragraph 1.E.8. + +1.B. "Project Gutenberg" is a registered trademark. It may only be +used on or associated in any way with an electronic work by people who +agree to be bound by the terms of this agreement. There are a few +things that you can do with most Project Gutenberg-tm electronic works +even without complying with the full terms of this agreement. See +paragraph 1.C below. There are a lot of things you can do with Project +Gutenberg-tm electronic works if you follow the terms of this agreement +and help preserve free future access to Project Gutenberg-tm electronic +works. See paragraph 1.E below. + +1.C. The Project Gutenberg Literary Archive Foundation ("the Foundation" +or PGLAF), owns a compilation copyright in the collection of Project +Gutenberg-tm electronic works. Nearly all the individual works in the +collection are in the public domain in the United States. If an +individual work is in the public domain in the United States and you are +located in the United States, we do not claim a right to prevent you from +copying, distributing, performing, displaying or creating derivative +works based on the work as long as all references to Project Gutenberg +are removed. Of course, we hope that you will support the Project +Gutenberg-tm mission of promoting free access to electronic works by +freely sharing Project Gutenberg-tm works in compliance with the terms of +this agreement for keeping the Project Gutenberg-tm name associated with +the work. You can easily comply with the terms of this agreement by +keeping this work in the same format with its attached full Project +Gutenberg-tm License when you share it without charge with others. + +1.D. The copyright laws of the place where you are located also govern +what you can do with this work. Copyright laws in most countries are in +a constant state of change. If you are outside the United States, check +the laws of your country in addition to the terms of this agreement +before downloading, copying, displaying, performing, distributing or +creating derivative works based on this work or any other Project +Gutenberg-tm work. The Foundation makes no representations concerning +the copyright status of any work in any country outside the United +States. + +1.E. Unless you have removed all references to Project Gutenberg: + +1.E.1. The following sentence, with active links to, or other immediate +access to, the full Project Gutenberg-tm License must appear prominently +whenever any copy of a Project Gutenberg-tm work (any work on which the +phrase "Project Gutenberg" appears, or with which the phrase "Project +Gutenberg" is associated) is accessed, displayed, performed, viewed, +copied or distributed: + +This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with +almost no restrictions whatsoever. You may copy it, give it away or +re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included +with this eBook or online at www.gutenberg.org + +1.E.2. If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is derived +from the public domain (does not contain a notice indicating that it is +posted with permission of the copyright holder), the work can be copied +and distributed to anyone in the United States without paying any fees +or charges. If you are redistributing or providing access to a work +with the phrase "Project Gutenberg" associated with or appearing on the +work, you must comply either with the requirements of paragraphs 1.E.1 +through 1.E.7 or obtain permission for the use of the work and the +Project Gutenberg-tm trademark as set forth in paragraphs 1.E.8 or +1.E.9. + +1.E.3. If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is posted +with the permission of the copyright holder, your use and distribution +must comply with both paragraphs 1.E.1 through 1.E.7 and any additional +terms imposed by the copyright holder. Additional terms will be linked +to the Project Gutenberg-tm License for all works posted with the +permission of the copyright holder found at the beginning of this work. + +1.E.4. Do not unlink or detach or remove the full Project Gutenberg-tm +License terms from this work, or any files containing a part of this +work or any other work associated with Project Gutenberg-tm. + +1.E.5. Do not copy, display, perform, distribute or redistribute this +electronic work, or any part of this electronic work, without +prominently displaying the sentence set forth in paragraph 1.E.1 with +active links or immediate access to the full terms of the Project +Gutenberg-tm License. + +1.E.6. You may convert to and distribute this work in any binary, +compressed, marked up, nonproprietary or proprietary form, including any +word processing or hypertext form. However, if you provide access to or +distribute copies of a Project Gutenberg-tm work in a format other than +"Plain Vanilla ASCII" or other format used in the official version +posted on the official Project Gutenberg-tm web site (www.gutenberg.org), +you must, at no additional cost, fee or expense to the user, provide a +copy, a means of exporting a copy, or a means of obtaining a copy upon +request, of the work in its original "Plain Vanilla ASCII" or other +form. Any alternate format must include the full Project Gutenberg-tm +License as specified in paragraph 1.E.1. + +1.E.7. Do not charge a fee for access to, viewing, displaying, +performing, copying or distributing any Project Gutenberg-tm works +unless you comply with paragraph 1.E.8 or 1.E.9. + +1.E.8. You may charge a reasonable fee for copies of or providing +access to or distributing Project Gutenberg-tm electronic works provided +that + +- You pay a royalty fee of 20% of the gross profits you derive from + the use of Project Gutenberg-tm works calculated using the method + you already use to calculate your applicable taxes. The fee is + owed to the owner of the Project Gutenberg-tm trademark, but he + has agreed to donate royalties under this paragraph to the + Project Gutenberg Literary Archive Foundation. Royalty payments + must be paid within 60 days following each date on which you + prepare (or are legally required to prepare) your periodic tax + returns. Royalty payments should be clearly marked as such and + sent to the Project Gutenberg Literary Archive Foundation at the + address specified in Section 4, "Information about donations to + the Project Gutenberg Literary Archive Foundation." + +- You provide a full refund of any money paid by a user who notifies + you in writing (or by e-mail) within 30 days of receipt that s/he + does not agree to the terms of the full Project Gutenberg-tm + License. You must require such a user to return or + destroy all copies of the works possessed in a physical medium + and discontinue all use of and all access to other copies of + Project Gutenberg-tm works. + +- You provide, in accordance with paragraph 1.F.3, a full refund of any + money paid for a work or a replacement copy, if a defect in the + electronic work is discovered and reported to you within 90 days + of receipt of the work. + +- You comply with all other terms of this agreement for free + distribution of Project Gutenberg-tm works. + +1.E.9. If you wish to charge a fee or distribute a Project Gutenberg-tm +electronic work or group of works on different terms than are set +forth in this agreement, you must obtain permission in writing from +both the Project Gutenberg Literary Archive Foundation and Michael +Hart, the owner of the Project Gutenberg-tm trademark. Contact the +Foundation as set forth in Section 3 below. + +1.F. + +1.F.1. Project Gutenberg volunteers and employees expend considerable +effort to identify, do copyright research on, transcribe and proofread +public domain works in creating the Project Gutenberg-tm +collection. Despite these efforts, Project Gutenberg-tm electronic +works, and the medium on which they may be stored, may contain +"Defects," such as, but not limited to, incomplete, inaccurate or +corrupt data, transcription errors, a copyright or other intellectual +property infringement, a defective or damaged disk or other medium, a +computer virus, or computer codes that damage or cannot be read by +your equipment. + +1.F.2. LIMITED WARRANTY, DISCLAIMER OF DAMAGES - Except for the "Right +of Replacement or Refund" described in paragraph 1.F.3, the Project +Gutenberg Literary Archive Foundation, the owner of the Project +Gutenberg-tm trademark, and any other party distributing a Project +Gutenberg-tm electronic work under this agreement, disclaim all +liability to you for damages, costs and expenses, including legal +fees. YOU AGREE THAT YOU HAVE NO REMEDIES FOR NEGLIGENCE, STRICT +LIABILITY, BREACH OF WARRANTY OR BREACH OF CONTRACT EXCEPT THOSE +PROVIDED IN PARAGRAPH F3. YOU AGREE THAT THE FOUNDATION, THE +TRADEMARK OWNER, AND ANY DISTRIBUTOR UNDER THIS AGREEMENT WILL NOT BE +LIABLE TO YOU FOR ACTUAL, DIRECT, INDIRECT, CONSEQUENTIAL, PUNITIVE OR +INCIDENTAL DAMAGES EVEN IF YOU GIVE NOTICE OF THE POSSIBILITY OF SUCH +DAMAGE. + +1.F.3. LIMITED RIGHT OF REPLACEMENT OR REFUND - If you discover a +defect in this electronic work within 90 days of receiving it, you can +receive a refund of the money (if any) you paid for it by sending a +written explanation to the person you received the work from. If you +received the work on a physical medium, you must return the medium with +your written explanation. The person or entity that provided you with +the defective work may elect to provide a replacement copy in lieu of a +refund. If you received the work electronically, the person or entity +providing it to you may choose to give you a second opportunity to +receive the work electronically in lieu of a refund. If the second copy +is also defective, you may demand a refund in writing without further +opportunities to fix the problem. + +1.F.4. Except for the limited right of replacement or refund set forth +in paragraph 1.F.3, this work is provided to you 'AS-IS' WITH NO OTHER +WARRANTIES OF ANY KIND, EXPRESS OR IMPLIED, INCLUDING BUT NOT LIMITED TO +WARRANTIES OF MERCHANTIBILITY OR FITNESS FOR ANY PURPOSE. + +1.F.5. Some states do not allow disclaimers of certain implied +warranties or the exclusion or limitation of certain types of damages. +If any disclaimer or limitation set forth in this agreement violates the +law of the state applicable to this agreement, the agreement shall be +interpreted to make the maximum disclaimer or limitation permitted by +the applicable state law. The invalidity or unenforceability of any +provision of this agreement shall not void the remaining provisions. + +1.F.6. INDEMNITY - You agree to indemnify and hold the Foundation, the +trademark owner, any agent or employee of the Foundation, anyone +providing copies of Project Gutenberg-tm electronic works in accordance +with this agreement, and any volunteers associated with the production, +promotion and distribution of Project Gutenberg-tm electronic works, +harmless from all liability, costs and expenses, including legal fees, +that arise directly or indirectly from any of the following which you do +or cause to occur: (a) distribution of this or any Project Gutenberg-tm +work, (b) alteration, modification, or additions or deletions to any +Project Gutenberg-tm work, and (c) any Defect you cause. + + +Section 2. Information about the Mission of Project Gutenberg-tm + +Project Gutenberg-tm is synonymous with the free distribution of +electronic works in formats readable by the widest variety of computers +including obsolete, old, middle-aged and new computers. It exists +because of the efforts of hundreds of volunteers and donations from +people in all walks of life. + +Volunteers and financial support to provide volunteers with the +assistance they need are critical to reaching Project Gutenberg-tm's +goals and ensuring that the Project Gutenberg-tm collection will +remain freely available for generations to come. In 2001, the Project +Gutenberg Literary Archive Foundation was created to provide a secure +and permanent future for Project Gutenberg-tm and future generations. +To learn more about the Project Gutenberg Literary Archive Foundation +and how your efforts and donations can help, see Sections 3 and 4 +and the Foundation web page at https://www.pglaf.org. + + +Section 3. Information about the Project Gutenberg Literary Archive +Foundation + +The Project Gutenberg Literary Archive Foundation is a non profit +501(c)(3) educational corporation organized under the laws of the +state of Mississippi and granted tax exempt status by the Internal +Revenue Service. The Foundation's EIN or federal tax identification +number is 64-6221541. Its 501(c)(3) letter is posted at +https://pglaf.org/fundraising. Contributions to the Project Gutenberg +Literary Archive Foundation are tax deductible to the full extent +permitted by U.S. federal laws and your state's laws. + +The Foundation's principal office is located at 4557 Melan Dr. S. +Fairbanks, AK, 99712., but its volunteers and employees are scattered +throughout numerous locations. Its business office is located at +809 North 1500 West, Salt Lake City, UT 84116, (801) 596-1887, email +business@pglaf.org. Email contact links and up to date contact +information can be found at the Foundation's web site and official +page at https://pglaf.org + +For additional contact information: + Dr. Gregory B. Newby + Chief Executive and Director + gbnewby@pglaf.org + + +Section 4. Information about Donations to the Project Gutenberg +Literary Archive Foundation + +Project Gutenberg-tm depends upon and cannot survive without wide +spread public support and donations to carry out its mission of +increasing the number of public domain and licensed works that can be +freely distributed in machine readable form accessible by the widest +array of equipment including outdated equipment. Many small donations +($1 to $5,000) are particularly important to maintaining tax exempt +status with the IRS. + +The Foundation is committed to complying with the laws regulating +charities and charitable donations in all 50 states of the United +States. Compliance requirements are not uniform and it takes a +considerable effort, much paperwork and many fees to meet and keep up +with these requirements. We do not solicit donations in locations +where we have not received written confirmation of compliance. To +SEND DONATIONS or determine the status of compliance for any +particular state visit https://pglaf.org + +While we cannot and do not solicit contributions from states where we +have not met the solicitation requirements, we know of no prohibition +against accepting unsolicited donations from donors in such states who +approach us with offers to donate. + +International donations are gratefully accepted, but we cannot make +any statements concerning tax treatment of donations received from +outside the United States. U.S. laws alone swamp our small staff. + +Please check the Project Gutenberg Web pages for current donation +methods and addresses. Donations are accepted in a number of other +ways including including checks, online payments and credit card +donations. To donate, please visit: https://pglaf.org/donate + + +Section 5. General Information About Project Gutenberg-tm electronic +works. + +Professor Michael S. Hart was the originator of the Project Gutenberg-tm +concept of a library of electronic works that could be freely shared +with anyone. For thirty years, he produced and distributed Project +Gutenberg-tm eBooks with only a loose network of volunteer support. + + +Project Gutenberg-tm eBooks are often created from several printed +editions, all of which are confirmed as Public Domain in the U.S. +unless a copyright notice is included. Thus, we do not necessarily +keep eBooks in compliance with any particular paper edition. + + +Most people start at our Web site which has the main PG search facility: + + https://www.gutenberg.org + +This Web site includes information about Project Gutenberg-tm, +including how to make donations to the Project Gutenberg Literary +Archive Foundation, how to help produce our new eBooks, and how to +subscribe to our email newsletter to hear about new eBooks. + + +</pre> + +</body> +</html> diff --git a/31849-h/images/cover.jpg b/31849-h/images/cover.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..2828903 --- /dev/null +++ b/31849-h/images/cover.jpg diff --git a/31849-h/images/ill_hand.png b/31849-h/images/ill_hand.png Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..2c31a98 --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_hand.png diff --git a/31849-h/images/ill_p007.png b/31849-h/images/ill_p007.png Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..07a5387 --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_p007.png diff --git a/31849-h/images/ill_p007t.png b/31849-h/images/ill_p007t.png Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..b2ef403 --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_p007t.png diff --git a/31849-h/images/ill_p009.png b/31849-h/images/ill_p009.png Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..e4a2d2e --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_p009.png diff --git a/31849-h/images/ill_p009t.png b/31849-h/images/ill_p009t.png Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..428ebd3 --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_p009t.png diff --git a/31849-h/images/ill_p013.jpg b/31849-h/images/ill_p013.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..58f4ac9 --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_p013.jpg diff --git a/31849-h/images/ill_p013t.jpg b/31849-h/images/ill_p013t.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..ffc03b9 --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_p013t.jpg diff --git a/31849-h/images/ill_p018.png b/31849-h/images/ill_p018.png Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..9369f4e --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_p018.png diff --git a/31849-h/images/ill_p018t.png b/31849-h/images/ill_p018t.png Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..fa6cd19 --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_p018t.png diff --git a/31849-h/images/ill_p019.jpg b/31849-h/images/ill_p019.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..6cbf7ae --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_p019.jpg diff --git a/31849-h/images/ill_p019t.jpg b/31849-h/images/ill_p019t.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..f63a31c --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_p019t.jpg diff --git a/31849-h/images/ill_p020.jpg b/31849-h/images/ill_p020.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..895d9e6 --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_p020.jpg diff --git a/31849-h/images/ill_p020t.jpg b/31849-h/images/ill_p020t.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..cc01056 --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_p020t.jpg diff --git a/31849-h/images/ill_p028.jpg b/31849-h/images/ill_p028.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..1481232 --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_p028.jpg diff --git a/31849-h/images/ill_p028t.jpg b/31849-h/images/ill_p028t.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..f3b9ee5 --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_p028t.jpg diff --git a/31849-h/images/ill_p031.png b/31849-h/images/ill_p031.png Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..09d9b44 --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_p031.png diff --git a/31849-h/images/ill_p031t.png b/31849-h/images/ill_p031t.png Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..f7028d7 --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_p031t.png diff --git a/31849-h/images/ill_p034.jpg b/31849-h/images/ill_p034.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..1062ea7 --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_p034.jpg diff --git a/31849-h/images/ill_p034t.jpg b/31849-h/images/ill_p034t.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..088a57c --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_p034t.jpg diff --git a/31849-h/images/ill_p038.jpg b/31849-h/images/ill_p038.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..9460fd9 --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_p038.jpg diff --git a/31849-h/images/ill_p038t.jpg b/31849-h/images/ill_p038t.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..ae39008 --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_p038t.jpg diff --git a/31849-h/images/ill_p046.jpg b/31849-h/images/ill_p046.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..24b5587 --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_p046.jpg diff --git a/31849-h/images/ill_p046t.jpg b/31849-h/images/ill_p046t.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..6d3be7b --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_p046t.jpg diff --git a/31849-h/images/ill_p048.jpg b/31849-h/images/ill_p048.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..f16e8d4 --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_p048.jpg diff --git a/31849-h/images/ill_p048t.jpg b/31849-h/images/ill_p048t.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..980c310 --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_p048t.jpg diff --git a/31849-h/images/ill_p052.jpg b/31849-h/images/ill_p052.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..8bd5933 --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_p052.jpg diff --git a/31849-h/images/ill_p052t.jpg b/31849-h/images/ill_p052t.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..7a9448f --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_p052t.jpg diff --git a/31849-h/images/ill_p054.jpg b/31849-h/images/ill_p054.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..443330a --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_p054.jpg diff --git a/31849-h/images/ill_p054t.jpg b/31849-h/images/ill_p054t.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..1c6600f --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_p054t.jpg diff --git a/31849-h/images/ill_p057.jpg b/31849-h/images/ill_p057.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..c622121 --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_p057.jpg diff --git a/31849-h/images/ill_p057t.jpg b/31849-h/images/ill_p057t.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..cc11c9d --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_p057t.jpg diff --git a/31849-h/images/ill_p058.jpg b/31849-h/images/ill_p058.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..ec56a22 --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_p058.jpg diff --git a/31849-h/images/ill_p058t.jpg b/31849-h/images/ill_p058t.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..968b238 --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_p058t.jpg diff --git a/31849-h/images/ill_p059.jpg b/31849-h/images/ill_p059.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..cf239ff --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_p059.jpg diff --git a/31849-h/images/ill_p059t.jpg b/31849-h/images/ill_p059t.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..b91d0d9 --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_p059t.jpg diff --git a/31849-h/images/ill_p068.jpg b/31849-h/images/ill_p068.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..f1691e7 --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_p068.jpg diff --git a/31849-h/images/ill_p068t.jpg b/31849-h/images/ill_p068t.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..64819ee --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_p068t.jpg diff --git a/31849-h/images/ill_p077.jpg b/31849-h/images/ill_p077.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..4fe6fe6 --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_p077.jpg diff --git a/31849-h/images/ill_p077t.jpg b/31849-h/images/ill_p077t.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..8833693 --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_p077t.jpg diff --git a/31849-h/images/ill_p082.jpg b/31849-h/images/ill_p082.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..05edfd4 --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_p082.jpg diff --git a/31849-h/images/ill_p082t.jpg b/31849-h/images/ill_p082t.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..e944507 --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_p082t.jpg diff --git a/31849-h/images/ill_p090.jpg b/31849-h/images/ill_p090.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..d9d29a8 --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_p090.jpg diff --git a/31849-h/images/ill_p090t.jpg b/31849-h/images/ill_p090t.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..c3edcc9 --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_p090t.jpg diff --git a/31849-h/images/ill_p092.jpg b/31849-h/images/ill_p092.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..a8a0035 --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_p092.jpg diff --git a/31849-h/images/ill_p092t.jpg b/31849-h/images/ill_p092t.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..f63196f --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_p092t.jpg diff --git a/31849-h/images/ill_p093.jpg b/31849-h/images/ill_p093.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..705d6d9 --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_p093.jpg diff --git a/31849-h/images/ill_p093t.jpg b/31849-h/images/ill_p093t.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..b4337da --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_p093t.jpg diff --git a/31849-h/images/ill_p099.jpg b/31849-h/images/ill_p099.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..a0870e9 --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_p099.jpg diff --git a/31849-h/images/ill_p099t.jpg b/31849-h/images/ill_p099t.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..8dc5669 --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_p099t.jpg diff --git a/31849-h/images/ill_p100.jpg b/31849-h/images/ill_p100.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..f514b65 --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_p100.jpg diff --git a/31849-h/images/ill_p100t.jpg b/31849-h/images/ill_p100t.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..faa8030 --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_p100t.jpg diff --git a/31849-h/images/ill_p106.jpg b/31849-h/images/ill_p106.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..8f1bf15 --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_p106.jpg diff --git a/31849-h/images/ill_p106t.jpg b/31849-h/images/ill_p106t.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..b66ecf2 --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_p106t.jpg diff --git a/31849-h/images/ill_p116.jpg b/31849-h/images/ill_p116.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..b7583d0 --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_p116.jpg diff --git a/31849-h/images/ill_p116t.jpg b/31849-h/images/ill_p116t.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..d42d679 --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_p116t.jpg diff --git a/31849-h/images/ill_p118.jpg b/31849-h/images/ill_p118.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..2c5e65b --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_p118.jpg diff --git a/31849-h/images/ill_p118t.jpg b/31849-h/images/ill_p118t.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..78ef146 --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_p118t.jpg diff --git a/31849-h/images/ill_p120.jpg b/31849-h/images/ill_p120.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..e5acc52 --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_p120.jpg diff --git a/31849-h/images/ill_p120t.jpg b/31849-h/images/ill_p120t.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..f72da6b --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_p120t.jpg diff --git a/31849-h/images/ill_p122.jpg b/31849-h/images/ill_p122.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..8b3f462 --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_p122.jpg diff --git a/31849-h/images/ill_p122t.jpg b/31849-h/images/ill_p122t.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..36ac4f3 --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_p122t.jpg diff --git a/31849-h/images/ill_p124.jpg b/31849-h/images/ill_p124.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..ba75125 --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_p124.jpg diff --git a/31849-h/images/ill_p124t.jpg b/31849-h/images/ill_p124t.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..c917028 --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_p124t.jpg diff --git a/31849-h/images/ill_p126.jpg b/31849-h/images/ill_p126.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..66e6650 --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_p126.jpg diff --git a/31849-h/images/ill_p126t.jpg b/31849-h/images/ill_p126t.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..152865c --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_p126t.jpg diff --git a/31849-h/images/ill_p130.jpg b/31849-h/images/ill_p130.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..9f9c14f --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_p130.jpg diff --git a/31849-h/images/ill_p130t.jpg b/31849-h/images/ill_p130t.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..e223627 --- /dev/null +++ b/31849-h/images/ill_p130t.jpg diff --git a/LICENSE.txt b/LICENSE.txt new file mode 100644 index 0000000..6312041 --- /dev/null +++ b/LICENSE.txt @@ -0,0 +1,11 @@ +This eBook, including all associated images, markup, improvements, +metadata, and any other content or labor, has been confirmed to be +in the PUBLIC DOMAIN IN THE UNITED STATES. + +Procedures for determining public domain status are described in +the "Copyright How-To" at https://www.gutenberg.org. + +No investigation has been made concerning possible copyrights in +jurisdictions other than the United States. Anyone seeking to utilize +this eBook outside of the United States should confirm copyright +status under the laws that apply to them. diff --git a/README.md b/README.md new file mode 100644 index 0000000..1cea769 --- /dev/null +++ b/README.md @@ -0,0 +1,2 @@ +Project Gutenberg (https://www.gutenberg.org) public repository for +eBook #31849 (https://www.gutenberg.org/ebooks/31849) |
