initial commit of ebook 18319HEAD main

author: Roger Frank <rfrank@pglaf.org> 2025-10-15 04:53:02 -0700
committer: Roger Frank <rfrank@pglaf.org> 2025-10-15 04:53:02 -0700
commit: d22d360a62f348043c3304e56f4d730efe4ddc59 (patch)
tree: 50b43503c3634547b9b1a08731652e9aab41500e /18319-h
46 files changed, 3976 insertions, 0 deletions
diff --git a/18319-h/18319-h.htm b/18319-h/18319-h.htm
new file mode 100644
index 0000000..731a964
--- /dev/null
+++ b/18319-h/18319-h.htm
@@ -0,0 +1,1988 @@
+<!DOCTYPE HTML>
+<!-- This HTML file has been automatically generated from an XML source on 2024-06-18T17:42:27Z using SAXON HE 9.9.1.8 . -->
+<html lang="nl">
+<head>
+<title>In Luxemburg’s Gutland</title>
+<meta charset="utf-8">
+<meta name="generator" content="tei2html.xsl, see https://github.com/jhellingman/tei2html">
+<meta name="author" content="Marie Adrien Perk (1834–1916)">
+<link rel="coverpage" href="images/new-cover.jpg">
+<link rel="icon" href="images/new-cover.jpg" type="image/x-cover">
+<link rel="schema.DC" href="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
+<meta name="DC.Title" content="In Luxemburg’s Gutland">
+<meta name="DC.Creator" content="Marie Adrien Perk (1834–1916)">
+<meta name="DC.Contributor" content="Walter Knapp Jr.">
+<meta name="DC.Date" content="2006-05-05">
+<meta name="DC.Language" content="nl-1900">
+<meta name="DC.Format" content="text/html">
+<meta name="DC.Publisher" content="Project Gutenberg">
+<meta name="DC.Rights" content="Dit boek is vrij van auteursrechten in de Verenigde Staten. Als u ergens anders woont, raadpleeg dan alstublieft de wetgeving in uw land voordat u dit boek downloadt.">
+<meta name="DC.Identifier" content="https://www.gutenberg.org/ebooks/18319">
+<meta name="DC:Subject" content="Luxembourg -- Description and travel">
+<style> /* <![CDATA[ */
+html {
+line-height: 1.3;
+}
+body {
+margin: 0;
+}
+main {
+display: block;
+}
+h1 {
+font-size: 2em;
+margin: 0.67em 0;
+}
+hr {
+height: 0;
+overflow: visible;
+}
+pre {
+font-family: monospace;
+font-size: 1em;
+}
+a {
+background-color: transparent;
+}
+abbr[title] {
+border-bottom: none;
+text-decoration: underline;
+}
+b, strong {
+font-weight: bolder;
+}
+code, kbd, samp {
+font-family: monospace;
+font-size: 1em;
+}
+small {
+font-size: 80%;
+}
+sub, sup {
+font-size: 67%;
+line-height: 0;
+position: relative;
+vertical-align: baseline;
+}
+sub {
+bottom: -0.25em;
+}
+sup {
+top: -0.5em;
+}
+img {
+border-style: none;
+}
+body {
+font-family: serif;
+font-size: 100%;
+text-align: left;
+margin-top: 2.4em;
+}
+div.front, div.body {
+margin-bottom: 7.2em;
+}
+div.back {
+margin-bottom: 2.4em;
+}
+.div0 {
+margin-top: 7.2em;
+margin-bottom: 7.2em;
+}
+.div1 {
+margin-top: 5.6em;
+margin-bottom: 5.6em;
+}
+.div2 {
+margin-top: 4.8em;
+margin-bottom: 4.8em;
+}
+.div3 {
+margin-top: 3.6em;
+margin-bottom: 3.6em;
+}
+.div4 {
+margin-top: 2.4em;
+margin-bottom: 2.4em;
+}
+.div5, .div6, .div7 {
+margin-top: 1.44em;
+margin-bottom: 1.44em;
+}
+.div0:last-child, .div1:last-child, .div2:last-child, .div3:last-child,
+.div4:last-child, .div5:last-child, .div6:last-child, .div7:last-child {
+margin-bottom: 0;
+}
+blockquote div.front, blockquote div.body, blockquote div.back {
+margin-top: 0;
+margin-bottom: 0;
+}
+.divBody .div1:first-child, .divBody .div2:first-child, .divBody .div3:first-child, .divBody .div4:first-child,
+.divBody .div5:first-child, .divBody .div6:first-child, .divBody .div7:first-child {
+margin-top: 0;
+}
+h1, h2, h3, h4, h5, h6, .h1, .h2, .h3, .h4, .h5, .h6 {
+clear: both;
+font-style: normal;
+text-transform: none;
+}
+h3, .h3 {
+font-size: 1.2em;
+}
+h3.label {
+font-size: 1em;
+margin-bottom: 0;
+}
+h4, .h4 {
+font-size: 1em;
+}
+.alignleft {
+text-align: left;
+}
+.alignright {
+text-align: right;
+}
+.alignblock {
+text-align: justify;
+}
+p.tb, hr.tb, .par.tb {
+margin: 1.6em auto;
+text-align: center;
+}
+p.argument, p.note, p.tocArgument, .par.argument, .par.note, .par.tocArgument {
+font-size: 0.9em;
+text-indent: 0;
+}
+p.argument, p.tocArgument, .par.argument, .par.tocArgument {
+margin: 1.58em 10%;
+}
+.opener, .address {
+margin-top: 1.6em;
+margin-bottom: 1.6em;
+}
+.addrline {
+margin-top: 0;
+margin-bottom: 0;
+}
+.dateline {
+margin-top: 1.6em;
+margin-bottom: 1.6em;
+text-align: right;
+}
+.salute {
+margin-top: 1.6em;
+margin-left: 3.58em;
+text-indent: -2em;
+}
+.signed {
+margin-top: 1.6em;
+margin-left: 3.58em;
+text-indent: -2em;
+}
+.epigraph {
+font-size: 0.9em;
+width: 60%;
+margin-left: auto;
+}
+.epigraph span.bibl {
+display: block;
+text-align: right;
+}
+.trailer {
+clear: both;
+margin-top: 3.6em;
+}
+span.abbr, abbr {
+white-space: nowrap;
+}
+span.parNum {
+font-weight: bold;
+}
+span.corr, span.gap {
+border-bottom: 1px dotted red;
+}
+span.num, span.trans {
+border-bottom: 1px dotted gray;
+}
+span.measure {
+border-bottom: 1px dotted green;
+}
+.ex {
+letter-spacing: 0.2em;
+}
+.sc {
+font-variant: small-caps;
+}
+.asc {
+font-variant: small-caps;
+text-transform: lowercase;
+}
+.uc {
+text-transform: uppercase;
+}
+.tt {
+font-family: monospace;
+}
+.underline {
+text-decoration: underline;
+}
+.overline, .overtilde {
+text-decoration: overline;
+}
+.rm {
+font-style: normal;
+}
+.red {
+color: red;
+}
+hr {
+clear: both;
+border: none;
+border-bottom: 1px solid black;
+width: 45%;
+margin-left: auto;
+margin-right: auto;
+margin-top: 1em;
+text-align: center;
+}
+hr.dotted {
+border-bottom: 2px dotted black;
+}
+hr.dashed {
+border-bottom: 2px dashed black;
+}
+.aligncenter {
+text-align: center;
+}
+h1, h2, .h1, .h2 {
+font-size: 1.44em;
+line-height: 1.5;
+}
+h1.label, h2.label {
+font-size: 1.2em;
+margin-bottom: 0;
+}
+h5, h6 {
+font-size: 1em;
+font-style: italic;
+}
+p, .par {
+text-indent: 0;
+}
+p.firstlinecaps:first-line, .par.firstlinecaps:first-line {
+text-transform: uppercase;
+}
+.hangq {
+text-indent: -0.32em;
+}
+.hangqq {
+text-indent: -0.42em;
+}
+.hangqqq {
+text-indent: -0.84em;
+}
+p.dropcap:first-letter, .par.dropcap:first-letter {
+float: left;
+clear: left;
+margin: 0 0.05em 0 0;
+padding: 0;
+line-height: 0.8;
+font-size: 420%;
+vertical-align: super;
+}
+blockquote, p.quote, div.blockquote, div.argument, .par.quote {
+font-size: 0.9em;
+margin: 1.58em 5%;
+}
+.pageNum a, a.noteRef:hover, a.pseudoNoteRef:hover, a.hidden:hover, a.hidden {
+text-decoration: none;
+}
+.advertisement, .advertisements {
+background-color: #FFFEE0;
+border: black 1px dotted;
+color: #000;
+margin: 2em 5%;
+padding: 1em;
+}
+span.accent {
+display: inline-block;
+text-align: center;
+}
+span.accent, span.accent span.top, span.accent span.base {
+line-height: 0.40em;
+}
+span.accent span.top {
+font-weight: bold;
+font-size: 5pt;
+}
+span.accent span.base {
+display: block;
+}
+.footnotes .body, .footnotes .div1 {
+padding: 0;
+}
+.fnarrow {
+color: #AAAAAA;
+font-weight: bold;
+text-decoration: none;
+}
+.fnarrow:hover, .fnreturn:hover {
+color: #660000;
+}
+.fnreturn {
+color: #AAAAAA;
+font-size: 80%;
+font-weight: bold;
+text-decoration: none;
+vertical-align: 0.25em;
+}
+a {
+text-decoration: none;
+}
+a:hover {
+text-decoration: underline;
+background-color: #e9f5ff;
+}
+a.noteRef, a.pseudoNoteRef {
+font-size: 67%;
+vertical-align: super;
+text-decoration: none;
+margin-left: 0.1em;
+}
+.externalUrl {
+font-size: small;
+font-family: monospace;
+color: gray;
+}
+.displayfootnote {
+display: none;
+}
+div.footnotes {
+font-size: 80%;
+margin-top: 1em;
+padding: 0;
+}
+hr.fnsep {
+margin-left: 0;
+margin-right: 0;
+text-align: left;
+width: 25%;
+}
+p.footnote, .par.footnote {
+margin-bottom: 0.5em;
+margin-top: 0.5em;
+}
+p.footnote .fnlabel, .par.footnote .fnlabel {
+float: left;
+margin-left: -0.1em;
+min-width: 1.0em;
+padding-right: 0.4em;
+}
+.apparatusnote {
+text-decoration: none;
+}
+.apparatusnote:target, .fndiv:target {
+background-color: #eaf3ff;
+}
+table.tocList {
+width: 100%;
+margin-left: auto;
+margin-right: auto;
+border-width: 0;
+border-collapse: collapse;
+}
+td.tocText {
+padding-top: 2em;
+padding-bottom: 1em;
+}
+td.tocPageNum, td.tocDivNum {
+text-align: right;
+min-width: 10%;
+border-width: 0;
+white-space: nowrap;
+}
+td.tocDivNum {
+padding-left: 0;
+padding-right: 0.5em;
+vertical-align: top;
+}
+td.tocPageNum {
+padding-left: 0.5em;
+padding-right: 0;
+vertical-align: bottom;
+}
+td.tocDivTitle {
+width: auto;
+}
+p.tocPart, .par.tocPart {
+margin: 1.58em 0;
+font-variant: small-caps;
+}
+p.tocChapter, .par.tocChapter {
+margin: 1.58em 0;
+}
+p.tocSection, .par.tocSection {
+margin: 0.7em 5%;
+}
+table.tocList td {
+vertical-align: top;
+}
+table.tocList td.tocPageNum {
+vertical-align: bottom;
+}
+table.inner {
+display: inline-table;
+border-collapse: collapse;
+width: 100%;
+}
+td.itemNum {
+text-align: right;
+min-width: 5%;
+padding-right: 0.8em;
+}
+td.innerContainer {
+padding: 0;
+margin: 0;
+}
+.index {
+font-size: 80%;
+}
+.index p {
+text-indent: -1em;
+margin-left: 1em;
+}
+.indexToc {
+text-align: center;
+}
+.transcriberNote {
+background-color: #DDE;
+border: black 1px dotted;
+color: #000;
+font-family: sans-serif;
+font-size: 80%;
+margin: 2em 5%;
+padding: 1em;
+}
+.missingTarget {
+text-decoration: line-through;
+color: red;
+}
+.correctionTable {
+width: 75%;
+}
+.width20 {
+width: 20%;
+}
+.width40 {
+width: 40%;
+}
+p.smallprint, li.smallprint, .par.smallprint {
+color: #666666;
+font-size: 80%;
+}
+span.musictime {
+vertical-align: middle;
+display: inline-block;
+text-align: center;
+}
+span.musictime, span.musictime span.top, span.musictime span.bottom {
+padding: 1px 0.5px;
+font-size: xx-small;
+font-weight: bold;
+line-height: 0.7em;
+}
+span.musictime span.bottom {
+display: block;
+}
+audio {
+height: 20px;
+margin-left: 0.5em;
+margin-right: 0.5em;
+}
+ul {
+list-style-type: none;
+}
+.splitListTable {
+margin-left: 0;
+}
+.splitListTable td {
+vertical-align: top;
+}
+.numberedItem {
+text-indent: -3em;
+margin-left: 3em;
+}
+.numberedItem .itemNumber {
+float: left;
+position: relative;
+left: -3.5em;
+width: 3em;
+display: inline-block;
+text-align: right;
+}
+.itemGroupTable {
+border-collapse: collapse;
+margin-left: 0;
+}
+.itemGroupTable td {
+padding: 0;
+margin: 0;
+vertical-align: middle;
+}
+.itemGroupBrace {
+padding: 0 0.5em !important;
+}
+div.figure, div.figureGroup {
+text-align: center;
+}
+table.figureGroupTable {
+width: 80%;
+border-collapse: collapse;
+}
+.figure, .figureGroup {
+margin-left: auto;
+margin-right: auto;
+}
+.floatLeft {
+float: left;
+margin: 10px 10px 10px 0;
+}
+.floatRight {
+float: right;
+margin: 10px 0 10px 10px;
+}
+p.figureHead, .par.figureHead {
+font-size: 100%;
+text-align: center;
+}
+.figAnnotation {
+font-size: 80%;
+position: relative;
+margin: 0 auto;
+}
+.figTopLeft, .figBottomLeft {
+float: left;
+}
+.figTopRight, .figBottomRight {
+float: right;
+}
+.figure p, .figure .par, .figureGroup p, .figureGroup .par {
+font-size: 80%;
+margin-top: 0;
+text-align: center;
+}
+img {
+border-width: 0;
+}
+td.galleryFigure {
+text-align: center;
+vertical-align: middle;
+}
+td.galleryCaption {
+text-align: center;
+vertical-align: top;
+}
+body {
+padding: 1.58em 16%;
+}
+.pageNum {
+display: inline;
+font-size: 8.4pt;
+font-style: normal;
+margin: 0;
+padding: 0;
+position: absolute;
+right: 1%;
+text-align: right;
+letter-spacing: normal;
+}
+.marginnote {
+font-size: 0.8em;
+height: 0;
+left: 1%;
+position: absolute;
+text-indent: 0;
+width: 14%;
+text-align: left;
+}
+.right-marginnote {
+font-size: 0.8em;
+height: 0;
+right: 3%;
+position: absolute;
+text-indent: 0;
+text-align: right;
+width: 11%
+}
+.cut-in-left-note {
+font-size: 0.8em;
+left: 1%;
+float: left;
+text-indent: 0;
+width: 14%;
+text-align: left;
+padding: 0.8em 0.8em 0.8em 0;
+}
+.cut-in-right-note {
+font-size: 0.8em;
+left: 1%;
+float: right;
+text-indent: 0;
+width: 14%;
+text-align: right;
+padding: 0.8em 0 0.8em 0.8em;
+}
+span.tocPageNum, span.flushright {
+position: absolute;
+right: 16%;
+top: auto;
+text-indent: 0;
+}
+.pglink::after {
+content: "\0000A0\01F4D8";
+font-size: 80%;
+font-style: normal;
+font-weight: normal;
+}
+.catlink::after {
+content: "\0000A0\01F4C7";
+font-size: 80%;
+font-style: normal;
+font-weight: normal;
+}
+.exlink::after, .wplink::after, .biblink::after, .qurlink::after, .seclink::after {
+content: "\0000A0\002197\00FE0F";
+color: blue;
+font-size: 80%;
+font-style: normal;
+font-weight: normal;
+}
+.pglink:hover {
+background-color: #DCFFDC;
+}
+.catlink:hover {
+background-color: #FFFFDC;
+}
+.exlink:hover, .wplink:hover, .biblink:hover, .qurlink:hover, .seclin:hover {
+background-color: #FFDCDC;
+}
+body {
+background: #FFFFFF;
+font-family: serif;
+}
+body, a.hidden {
+color: black;
+}
+h1, h2, .h1, .h2 {
+text-align: center;
+font-variant: small-caps;
+font-weight: normal;
+}
+p.byline {
+text-align: center;
+font-style: italic;
+margin-bottom: 2em;
+}
+.div2 p.byline, .div3 p.byline, .div4 p.byline, .div5 p.byline, .div6 p.byline, .div7 p.byline {
+text-align: left;
+}
+.figureHead, .noteRef, .pseudoNoteRef, .marginnote, .right-marginnote, p.legend, .verseNum {
+color: #660000;
+}
+.rightnote, .pageNum, .lineNum, .pageNum a {
+color: #AAAAAA;
+}
+a.hidden:hover, a.noteRef:hover, a.pseudoNoteRef:hover {
+color: red;
+}
+h1, h2, h3, h4, h5, h6 {
+font-weight: normal;
+}
+table {
+margin-left: auto;
+margin-right: auto;
+}
+td.tocText {
+text-align: center;
+font-variant: small-caps;
+font-size: 1.2em;
+line-height: 1.5;
+}
+.tableCaption {
+text-align: center;
+}
+.arab { font-family: Scheherazade, serif; }
+.aran { font-family: 'Awami Nastaliq', serif; }
+.grek { font-family: 'Charis SIL', serif; }
+.hebr { font-family: 'SBL Hebrew', Shlomo, 'Ezra SIL', serif; }
+.syrc { font-family: 'Serto Jerusalem', serif; }
+/* CSS rules generated from @rend attributes in TEI file */
+.cover-imagewidth {
+width:480px;
+}
+.p1907-145width {
+width:720px;
+}
+.p1907-147width {
+width:640px;
+}
+.p1907-148width {
+width:649px;
+}
+.p1907-149-1width {
+width:455px;
+}
+.p1907-149-3width {
+width:482px;
+}
+.p1907-149-4width {
+width:450px;
+}
+.p1907-149-2width {
+width:453px;
+}
+.p1907-149-5width {
+width:453px;
+}
+.p1907-152-3width {
+width:455px;
+}
+.p1907-152-1width {
+width:455px;
+}
+.p1907-152-2width {
+width:452px;
+}
+.p1907-153width {
+width:720px;
+}
+.p1907-154width {
+width:639px;
+}
+.p1907-155width {
+width:635px;
+}
+.p1907-156-1width {
+width:647px;
+}
+.p1907-156-2width {
+width:640px;
+}
+.p1907-157-1width {
+width:627px;
+}
+.p1907-157-2width {
+width:645px;
+}
+.p1907-160-1width {
+width:640px;
+}
+.p1907-160-2width {
+width:635px;
+}
+/* ]]> */ </style>
+</head>
+<body>
+<div style='text-align:center'>*** START OF THE PROJECT GUTENBERG EBOOK 18319 ***</div>
+<div class="front">
+<div class="div1 last-child cover">
+<div class="divBody">
+<p class="first"></p>
+<div class="figure cover-imagewidth"><img src="images/new-cover.jpg" alt="Nieuw ontworpen voorkant." width="480" height="720"></div><p>
+<span class="pageNum" id="xd32e74">[<a href="#xd32e74">145</a>]</span></p>
+</div>
+</div>
+</div>
+<div class="body">
+<div class="div1 last-child article">
+<div class="divHead">
+<h2 class="main">In Luxemburg’s Gutland.</h2>
+<p class="byline">Door M.&nbsp;A. Perk.</p>
+</div>
+<div class="divBody">
+<p class="first">Met photographieën van den heer <span class="sc">Walter Knapp</span> Jr.<a class="noteRef" id="xd32e84src" href="#xd32e84">1</a>
+</p>
+<p></p>
+<div class="figure p1907-145width"><img src="images/p1907-145.jpg" alt="De Ruïne van Larochette. (blz. 156)." width="720" height="293"><p class="figureHead">De Ruïne van Larochette. (blz. <a href="#pb156">156</a>).</p>
+</div><p>
+</p>
+<p>„<i lang="fr">Les grands états auraient tort de mépriser les avertissements qu’ils reçoivent des
+petits pays: il appartient quelquefois aux petits de donner de grands exemples</i>.”
+</p>
+<p>Geen land ter wereld ongetwijfeld waarop men met meer recht dit zoo juiste woord van
+den Franschen schrijver G. Valbert<a class="noteRef" id="xd32e104src" href="#xd32e104">2</a> mag toepassen dan op het groothertogdom Luxemburg, welks zoo verlichte regeering
+al den tijd dat zij aan het bewind is,—en dat is al heel wat jaren!—zoo’n warm hart
+en open oog toonde te bezitten voor de sociale behoeften des volks en de bevordering
+van diens geestelijk en stoffelijk welzijn. En dank zij de krachtige medewerking van
+de Kamer der afgevaardigden, is haar het voorrecht beschoren geweest haar streven
+in dat opzicht met schitterenden uitslag bekroond te zien. Om die reden alleen reeds
+zou het voormalige graafschap der Ardennen aanspraak mogen maken op onze hartelijke
+sympathie en een persoonlijke kennismaking overwaard kunnen geacht worden, al is tegenwoordig
+onder den zooveel weidscher naam van Groothertogdom, zijn grondgebied met een bevolking
+van niet meer dan 235,000 zielen, beperkt tot nauwelijks het vijfde gedeelte van zijn
+vroegere oppervlakte, en al moet het ook alle staatkundige beteekenis derven.
+</p>
+<p>Het is hier niet de plaats om zijn grootsch verleden in herinnering te brengen, noch
+om zijn <span class="corr" id="xd32e112" title="Bron: oconomischen">economischen</span> toestand, zijn staatswezen of staatsinrichtingen, de bronnen van zijn welvaart, de
+geestelijke stroomingen, die er zich vertoonen, of zijn beteekenis op het gebied van
+kunst en wetenschap in het licht te stellen. Ik deed dit trouwens reeds elders en
+kan daarnaar verwijzen.<a class="noteRef" id="xd32e115src" href="#xd32e115">3</a>
+</p>
+<p>Maar in niet mindere mate moet, mijns erachtens, dit kleine land de belangstelling
+van de bezoekers wekken door de indrukwekkende bouwvallen van middeleeuwsche ridderburchten,
+die daar vele hoogten bekransen, door het rijke en dankbare onderzoekingsveld, dat
+het oudheidkundigen, botanisten en mineralogen aanbiedt, bovenal door zijn trotsche
+wouden van eiken, sparren of beuken, zijn liefelijke valleien en de haar bezoomende
+heuvelruggen, zijn steile rotsgevaarten, stoute bergkloven en huiveringwekkende afgronden,
+zijn kabbelende beekjes en snelvlietende rivieren, in één woord zijn afwisselend natuurschoon.
+Dit kan in verhevenheid wedijveren soms met dat van Zwitserland, dikwerf met dat van
+de Saksische Schweiz of den Hartz.
+</p>
+<p>De roep van dat natuurschoon, vroeger slechts bekend hoofdzakelijk aan Duitschers
+en Belgen, drong eindelijk tot ons vaderland door. En sedert een veertig jaren ongeveer
+neemt in Luxemburg het bezoek van onze landgenooten gestadig toe.
+<span class="pageNum" id="xd32e123">[<a href="#xd32e123">146</a>]</span></p>
+<p>Verschillende omstandigheden, voor den lezer zonder belang, noopten in 1878 ook mij
+naar het Groothertogdom mijn schreden te richten, om daar eenige weken door te brengen.
+</p>
+<p>En het ging mij als zoo velen anderen.
+</p>
+<p>Wie eens het voorrecht heeft gehad met land en volk kennis te maken—en ze kennen is
+ze liefhebben—verzuimt niet licht de gelegenheid tot een nieuw bezoek. Herhaaldelijk,
+bijna jaarlijks kan ik wel zeggen, keerde ik er voor korteren of langeren tijd terug,
+totdat het klimmen mijner jaren mij tegen de vermoeienissen, onafscheidelijk van de
+reis en het verblijf in dat Hoogland, deden opzien.
+</p>
+<p>Onvergetelijke dagen bracht ik er door. En een aantal hartelijke en blijvende vriendschapsbanden
+knoopte ik er aan, waarvan, helaas! reeds verscheidene door den dood zijn verbroken.
+</p>
+<hr class="tb"><p>
+</p>
+<p>En hoe dikwijls, wanneer ik ter verfrissching van geest en lichaam er met volle teugen
+de heerlijke stalende berglucht ging inademen en de schoone natuur bewonderen, hoe
+dikwijls zag ik mij verrast door nieuwe schoonheden, schoonheden die ik vroeger niet
+had kunnen aanschouwen om de eenvoudige reden, dat zij nog niet toegankelijk waren.
+</p>
+<p>’t Is toch pas sedert ruim een kwart eeuw, dat, vooral op aanstichting van den toenmaligen
+directeur-generaal van Justitie en Openbare Werken, die sedert geruimen tijd de hooge
+waardigheid van Ministre d’État et Président du Gouvernement met zooveel eere bekleedt,
+den kunstlievenden en smaakvollen Dr. P. Eyschen, men zich beijvert de schilderachtigste,
+te voren niet gemakkelijk of in het geheel niet te genaken punten onder het bereik
+van ieders blik te brengen of toegankelijk te maken. Jaarlijks worden er aanzienlijke
+sommen, ten minste in verhouding tot de geheele staatsbegrooting, besteed om in den
+winter tegen de hellingen paden aan te leggen, hinderpalen uit den weg te ruimen,
+doorgangen in gevaarten van graniet te banen, trappen in rotsen uit te houwen, bruggen
+te slaan over beken en stroompjes of bergkloven. Jaarlijks wordt ook een belangrijk
+krediet aan de Kamer aangevraagd ter ondersteuning van plaatselijke Verfraaiings-vereenigingen,
+die in grooten getale verrezen, en ter bevordering van het toeristenverkeer. De bedoelingen
+der regeering zijn voor niemand een geheim en verdienen allen lof. Zij wil naar Luxemburg
+de buitenlanders lokken, die anders elders ontspanning van den dagelijkschen arbeid
+en nieuwe krachten daarvoor gaan zoeken. Doch zij doet dit niet door sterk-prikkelende
+vermaken of door, uit een zedelijk oogpunt beschouwd, minder aanbevelenswaardige middelen.
+Herhaaldelijk doch vruchteloos kwamen wel met de verleidelijkste aanbiedingen bij
+de Regeering aanvragen in van avonturiers om verlof tot oprichting van een speelbank.
+Deze wil slechts partij trekken van wat het land in kwistige mate en rijke verscheidenheid
+aanbiedt: een merkwaardig natuurschoon.
+</p>
+<hr class="tb"><p>
+</p>
+<p>En niet onvruchtbaar is haar streven geweest.
+</p>
+<p>Van jaar tot jaar stijgt het aantal bezoekers, ook onder onze landgenooten.
+</p>
+<p>Velen dezer meen ik een dienst te hebben bewezen door de uitgave van mijne hierboven
+reeds vermelde Schetsen, waarvan de derde druk in 1892 verscheen, vermeerderd met
+een aanhangsel, aanwijzende de voornaamste wandeltochten in de buurt van Diekirch
+en de uitstapjes, van daar in een halven dag en op een geheelen dag te ondernemen.
+</p>
+<p>Moge het mij nu maar door de volgende bladzijden gelukken, bij vernieuwing de aandacht
+te vestigen op dat merkwaardige Hoogland en eenige lezers van dit tijdschrift, zoo
+mogelijk vele, te bewegen in den aanstaanden zomer enkele vacantiedagen aan een kennismaking
+daarmede te wijden! Zeker zou ik dan, wat hen betreft, geen ondankbare taak op mij
+hebben genomen, toen ik de uitnoodiging aanvaardde om, ter toelichting der Gezichten
+uit Luxemburg, welke in dit tijdschrift zouden worden opgenomen, eenige mededeelingen
+te voegen. Uiteraard moest ik mij wel herhaaldelijk genoopt voelen daarin naar de
+meer uitvoerige beschrijving in mijn bovenvermelde Schetsen te verwijzen.
+</p>
+<div class="div2 section">
+<div class="divHead">
+<h3 class="main">II</h3>
+</div>
+<div class="divBody">
+<p class="first">De eerste maal, dat ik het Groothertogdom bezocht, sloeg ik, naar aanleiding eener
+aanbeveling van vrienden, mijn tent op in het stadje Diekirch. En nooit heb ik daarvan
+spijt gehad. Zoo dikwijls ik later in het Hoogland terugkeerde, bleef Diekirch mijn
+hoofdkwartier.
+</p>
+<p>Wel ontken ik niet, dat b.v. de naaste omtrek van Echternach veel stouter en schilderachtiger
+is en rijker aan indrukwekkende natuurtafereelen, die hem aanspraak geven op den naam
+van <i lang="fr">Petite Suisse Luxembourgeoise</i>. Maar op grond van mijne ervaring durf ik gerust verklaren, dat wie met het geheele
+land, het noorden zoo goed als andere gedeelten, wil kennis maken, niet beter kan
+doen dan te Diekirch zijn intrek nemen, om dit als uitgangspunt voor zijn tochtjes
+te kiezen. Van daar kan men die in alle richtingen gemakkelijk maken en, behoudens
+een enkele uitzondering, op den zelfden dag thuiskomen. Dit is met de hoofdstad, Echternach
+of een andere plaats als hoofdverblijf, niet altoos het geval.
+</p>
+<hr class="tb"><p>
+</p>
+<p>Niet onmogelijk is het, uit het hart van Nederland op één dag den tocht naar Diekirch,
+ook over Brussel en verder over de stad Luxemburg, af te leggen. Doch hij is wel wat
+vermoeiend. Men loopt gevaar, als men Namen achter den rug heeft, na zoovele uren
+sporens, door afmatting onvatbaar te worden voor het genot van het natuurschoon, dat
+het verdere gedeelte der reis zoo kwistig aanbiedt. Ook van het goede kan men soms
+te veel krijgen!
+</p>
+<p>Over Luik en Ettelbrück is de afstand korter, de weg nog prachtiger en zijn de kosten
+ook geringer, zoowel wanneer men van Luik met de Ourthe-baan tot Rivage, en van daar
+door het heerlijke dal der Amblève de reis maakt, als wanneer men de voorkeur geeft
+aan de iets langere, maar niet minder belangwekkende lijn Luik-Pepinster-Spa-Trois
+Vierges-Luxemburg, door het Vesdre-dal met zijn talrijke kunstwerken, die het kronkelen
+van dat bergstroompje noodig heeft gemaakt, en voorts door de valleien van den Hoëgne,
+den Wayay, en het eerste gedeelte van het dal der Amblève. Bij den ingang van dat
+der Salm, aan het <span class="pageNum" id="xd32e154">[<a href="#xd32e154">147</a>]</span>station Trois Ponts, waar de Amblève rechts afslaat, om bij Rivage in de Ourthe uit
+te loopen, ontmoeten de in beide richtingen, met een tijdsverschil van drie kwartier
+uur, uit Luik vertrokken treinen elkander om te worden aaneengekoppeld en vereenigd
+verder te sporen, tot zij op een kleinen afstand van de grensplaats Gouvy het Belgische
+grondgebied verlaten en door een langen tunnel dat van Luxemburg betreden. Bij het
+eerstvolgende station Trois Vierges bereiken zij de vallei der Woltz of Clerf en spoeden
+straks in die der Wiltz zich voort. Te Trois Vierges, ook wel naar het bloeiende dorp
+in zijn nabijheid Ufflingen geheeten, zijn de bureelen der Luxemburgsche douane gevestigd
+of liever die van het Duitsche Tolverbond, waarin het Groothertogdom ten jare 1867
+is opgenomen.
+</p>
+<p></p>
+<div class="figure p1907-147width"><img src="images/p1907-147.jpg" alt="Gezicht op de ruïne Bourscheid bij Michelau." width="640" height="461"><p class="figureHead">Gezicht op de ruïne Bourscheid bij Michelau.</p>
+</div><p>
+</p>
+<p>Van hier tot Ettelbrück heeft men het indrukwekkendste gedeelte van de gansche lijn.
+De spoortrein loopt er door het hart der Ardennen, die, gelijk men weet, zich uitstrekken
+over het Fransche departement der Ardennen, de Belgische provinciën Luxemburg, Namen,
+Luik, de noordelijke helft van het Groothertogdom en over de pruisische grenzen in
+de richting van Aken en Keulen. Aschgrauwe rotsgevaarten, op elkander gestapeld, verheffen
+zich aan de eene zijde der baan, aan de andere liefelijke beemden met talrijke boomgaarden
+beplant en door snelvlietende stroompjes besproeid. Doch een tunnel brengt u telkens
+eensklaps met donderend geraas aan den anderen kant van den, u den weg versperrenden
+bergrug en doet het tooneel geheel veranderen.
+</p>
+<p>Op vele punten, waar men tusschen de muren van graniet een doorgang heeft moeten banen,
+schijnen de bijna loodrecht zich in de lucht verheffende steenen kolossen elkander
+grimmig te willen naderen, om den voorbijratelenden trein in hun omarmingen te verpletteren.
+De langste tunnel, die van Michelau, de voorlaatste dien men doorgaat, is bekranst
+met de trotsche bouwvallen van Bourscheid. Het is of deze van verre den bezoeker van
+het Groothertogdom het dreigend protest in de ooren wil donderen van den krijgshaftigen
+geest der middeleeuwen tegen de overweldigingen der vredelievende industrie van de
+moderne tijden!
+</p>
+<p>Na het dal der Wiltz doorgespoord te hebben, komt men bij Goebelsmühle in de vallei
+der Sûre, in wier wateren genoemd riviertje zich uitstort, en die, ontsprongen in
+de Belgische provincie Luxemburg nabij het plaatsje Sûre, waaraan zij waarschijnlijk
+haar naam dankt, niet ver van Martelange als hoofdrivier het Groothertogdom betreedt.
+Als kostte het haar moeite zich tusschen de haar bezoomende rotspartijen een weg te
+banen, doorsnijdt zij het van het westen naar het oosten en splitst het in twee zeer
+ongelijksoortige deelen: het noordelijke, <i>Oesling</i> of <i>Esling</i> geheeten, en het zuidelijke <i>Gutland</i>, goed voor den landbouw namelijk. Van den naam <i>Oesling</i> kan men niet met zekerheid de afleiding en beteekenis vaststellen, daar er verschillende
+verklaringen van in omloop zijn. Het is een zeer boschrijk Hoogland, dat een verhevenheid
+bereikt van 552 meter. De valleien, die het doorsnijden, zijn diep en schilderachtig
+en met steile rotsgevaarten ommuurd.
+</p>
+<p>Van Michelau bereikt men in weinige minuten Ettelbrück, waar de Alzette zich in de
+Sûre stort en de wateren van deze doet zwellen.
+</p>
+<p>In het Sûredal, dat men, gelijk wij opmerkten, bij Goebelsmühle betreedt, wordt het
+oog aanvankelijk geboeid door soortgelijke natuurtafereelen als in de andere dalen:
+groene, lachende weiden en stoute rotspartijen. Deze worden door een paar tunnels
+en bruggen afgewisseld, tot men Ettelbrück nadert en het dal plotseling zich ziet
+verwijden.
+</p>
+<p>Hier, de voornaamste marktplaats der gansche streek, heeft men het middelpunt der
+spoorbanen, die het land in verschillende richtingen doorkruisen. Oostwaarts loopt
+de lijn der Prins-Hendrik-maatschappij, voorbij Diekirch en Echternach, altoos de
+schilderachtige oevers der Sûre volgende, tot Wasserbillig, waar zij zich met de lijn
+Guillaume-Luxembourg vereenigt, die, met Trois Vierges als uitgangspunt, over Ettelbrück
+de hoofdstad in een uur bereikt en deze met Trier verbindt.
+</p>
+<p>Van Ettelbrück brengt u de trein in een klein kwartier te Diekirch.
+</p>
+</div>
+</div>
+<div class="div2 section">
+<div class="divHead">
+<h3 class="main">III</h3>
+</div>
+<div class="divBody">
+<p class="first">Toen ik voor het eerst het station Ettelbrück verliet, kon ik een gevoel van teleurstelling
+niet verkroppen. Onze trein scheen zich hoe langer zoo meer van het gebergte te verwijderen.
+Had men mij dan verkeerd <span class="pageNum" id="xd32e181">[<a href="#xd32e181">148</a>]</span>ingelicht? En zou Diekirch in een vlakte liggen? Dat ware ons, mij en mijn gezin,
+die zoo naar de berglucht snakten, bitter tegengevallen. Gelukkig werd onze vrees
+spoedig beschaamd. Zij week allengs naarmate wij onze bestemmingsplaats meer naderden.
+Een zucht van verluchting ontsnapte onze borst, toen wij daar aankwamen en ons rekenschap
+gaven van de ligging der stad. Een gevoel van blijde ingenomenheid volgde daarop,
+toen wij het terras achter ons hotel betraden, waarheen de aan het station gereed
+staande omnibus ons in eenige minuten bracht.
+</p>
+<p>Niet licht vergeet ik den indruk, dien ik ontving, toen ik voor het eerst van de tweede
+verdieping uit onze kamer den blik over het liefelijke landschap liet waren. Op een
+kleinen afstand zag ik de Sûre zich kronkelen als een breed zilveren lint. Aan den
+rechteroever op eenigen afstand het gebergte, den Ban van Gilsdorf, en een gedeelte
+van den Haart. Tegen hun hellingen bouwland, rijk geschakeerd van tint door de verschillende
+graansoorten, die er op geteeld worden. Aan hun voet weiland, door de baan der Prins-Hendrik-Spoorwegmaatschappij
+of door een laan populieren doorsneden. Tot stoffeering een pachthoeve. In het verschiet,
+het aan de Sûre gelegen dorp Gilsdorf.
+</p>
+<p></p>
+<div class="figure p1907-148width"><img src="images/p1907-148.jpg" alt="Gezicht op Michelau." width="649" height="445"><p class="figureHead">Gezicht op Michelau.</p>
+</div><p>
+</p>
+<p>Links, over de huizen van den straatweg naar Vianden, viel mijn oog op den met houtgewas
+bekleeden rug van den Herrenberg, aan wiens voet het stadje zich amphitheatersgewijze
+uitstrekt. Het geheele landschap was door de ondergaande zon zacht getint en ademde
+een rust, die mij weldadig aandeed.
+</p>
+<p>Het in de laatste jaren aanzienlijk vergroote Grand hotel des Ardennes, prop. Alexis
+Heck, waar ik sedert mijn eerste bezoek altoos mijn intrek nam, en dat ik—al wil ik
+niets ten nadeele zeggen der andere hotels, die men te Diekirch aantreft—ook om het
+matige, hoewel altoos toch nog hoogere tarief dan in de andere, zoowel als om de goede
+verzorging gaarne aanbeveel, het hotel des Ardennes ligt in een der hoofdstraten,
+een zoogenaamden boulevard, de Rue du Pont. Van voren en van achteren heeft het uit
+schier alle logeerkamers een schoon uitzicht. Alleen voor een enkel vertrek op de
+eerste verdieping, aan de straatzijde, wordt dit belemmerd door een in gothischen
+stijl opgetrokken kasteeltje, ongeveer een halve eeuw geleden gebouwd en door den
+eigenaar, den heer Wirtgen, aan zijne geboortestad vermaakt, en na diens dood, in
+Sept. 1889, tot gemeentehuis ingericht. De voormalige tuin, tusschen het slot en de
+straat aangelegd, is tot een soort van „Square” hervormd, naar den milden erflater
+Place Wirtgen gedoopt. Dit plekje lokt menigen logé uit, van tijd tot tijd daar te
+vertoeven. Er is veel lommer. Een vijvertje, waarin de waterstraal van een<span id="xd32e191"></span> midden daaruit opspringende fontein kletterend nederstort, doet daar in de warmste
+dagen van den zomer zekere frischheid heerschen.
+</p>
+<p>Uit de kleine eet- of ontbijtzaal aan de straat komt men van achteren op een overdekt
+terras, dat ook toegang verleent tot de groote eetzaal en daaraan grenzende conversatiezalen.
+Van dit terras geleidt een steenen trap naar een fraai aangelegden, met een rijken
+bloemenschat prijkenden tuin, waar ook de jeugd gelegenheid heeft zich met verschillende
+spelen te vermeien. Uit dien tuin geleidt, langs den moeshof, een pad naar de rivier,
+waarin ten gerieve der logé’s des zomers een badhuisje gemeerd ligt, voorzien van
+twee vertrekjes, één voor heeren en één voor dames.
+</p>
+<hr class="tb"><p>
+</p>
+<p>Diekirch spreidt zich in de lachende en vruchtbare vallei der Sûre uit, aan den voet
+van den Herrenberg, die, 433 meter hoog boven de oppervlakte der zee, zich verheffende,
+haar tegen de noordenwinden beschut.
+</p>
+<p>Twee bruggen verbinden daar de rivieroevers.
+</p>
+<p>Over de eene, geheel van ijzer, loopt de Prins Hendriklijn naar Echternach en Wasserbillig.
+De andere, van een nette ijzeren leuning voorzien doch uit steen opgetrokken, is bestemd
+voor rijtuigen en voetgangers en voert hen links langs den oever naar Gilsdorf, rechts
+voorbij een paar landelijke woningen naar een sterk rijzenden straatweg, over de bergtoppen
+van den Hart of Haart naar La Rochette of Fels.
+</p>
+<p>Oppervlakkig beschouwd, lijken die beide bruggen met hare zware pijlers, evenals de
+meeste andere, elders over de rivier geslagen, wat al te kolossaal. Vooral omdat de
+Sûre hier zeer ondiep is en zelfs vele droge plekken vertoont. Maar het verschijnsel
+werd mij zeer verklaarbaar, toen ik vernam dat na ettelijke regendagen de stroom,
+die in gewone tijden reeds zoo snel vloeit, sterk zwelt en in onstuimige vaart zijne
+wateren voortzweept. Om zijn geweld te wederstaan, moeten de bruggen wel bijzonder
+stevig zijn.
+<span class="pageNum" id="xd32e202">[<a href="#xd32e202">149</a>]</span>
+</p>
+<p></p>
+<div class="figure p1907-149-1width"><img src="images/p1907-149-1.jpg" alt="De Sûre achter den tuin van het hotel des Ardennes te Diekirch." width="455" height="332"><p class="figureHead">De Sûre achter den tuin van het hotel des Ardennes te Diekirch.</p>
+</div><p>
+</p>
+<p></p>
+<div class="figure p1907-149-3width"><img src="images/p1907-149-3.jpg" alt="De Nieuwe St. Lourenskerk in Diekirch." width="482" height="345"><p class="figureHead">De Nieuwe St. Lourenskerk in Diekirch.</p>
+</div><p>
+</p>
+<p></p>
+<div class="figure p1907-149-4width"><img src="images/p1907-149-4.jpg" alt="De Sûre bij Diekirch." width="450" height="304"><p class="figureHead">De Sûre bij Diekirch.</p>
+</div><p>
+</p>
+<p>Gedurende een deel des jaars, van November tot Mei, is de rivier bevaarbaar. Waarschijnlijk
+diende zij in de middeleeuwen tusschen Diekirch, Echternach en Trier als gemeenschapsweg,
+tot het vervoer van goederen. Een vijftigtal jaren geleden werden er nog vele houtvlotten
+op gezien, die haar afzakten om in Rijn of Moezel bij soortgelijke verzamelingen boomstammen,
+uit het Schwarzwald of de Vogeezen afkomstig, te worden aangehecht. Sedert den aanleg
+van den Prins-Hendrik-spoorweg is echter de scheepvaart op de Sûre van schier geen
+de minste beteekenis. Enkele platboomde vaartuigen kan men met den stroom laten afdrijven
+of voortstuwen en moeten dan nog vaak over de ondiepten worden gelicht. Een tochtje
+daarmede bij warm zomerweder, ook al stort men bij het stooten op een steenklomp hals
+over kop in het water, een ongeval, waaraan geen het minste gevaar verbonden is,—zoo’n
+tochtje durf ik wel aanbevelen.
+</p>
+<p></p>
+<div class="figure p1907-149-2width"><img src="images/p1907-149-2.jpg" alt="De spoorbrug te Diekirch." width="453" height="324"><p class="figureHead">De spoorbrug te Diekirch.</p>
+</div><p>
+</p>
+<p>Vooral het gedeelte van Reisdorf tot Wasserbillig, inzonderheid in de buurt van Echternach,
+staat in liefelijkheid en pracht volstrekt niet achter bij de Rijnoevers.
+</p>
+<p></p>
+<div class="figure p1907-149-5width"><img src="images/p1907-149-5.jpg" alt="Brug over de Sûre bij Diekirch." width="453" height="303"><p class="figureHead">Brug over de Sûre bij Diekirch.</p>
+</div><p>
+</p>
+<p>De niet zeer breede zoom, waarlangs het stoompaard al snuivend en dampend u voortsleurt,
+strekt zich uit aan den voet der bergen. Uit de wagens valt de blik op den steilen,
+kalmen, zachtkens voortkabbelenden stroom, en aan de overzijde op de glooiende oevers,
+beplant met donkere groene elzen en esschen, door vruchtboomen en oude eiken afgewisseld,
+waarboven populieren hun kruin fier verheffen. De kronkelingen der rivier dragen veel
+bij tot verhooging der schoonheid van het landschap, eene schoonheid, verhoogd vooral
+door de heerlijke lijnen en kleuren, die het oog <span class="pageNum" id="xd32e229">[<a href="#xd32e229">150</a>]</span>treffen. Tal van beekjes ontlasten zich aan beide zijden in de Sûre.
+</p>
+<hr class="tb"><p>
+</p>
+<p>Vruchtbaar is het Sûredal en uiterst geschikt voor den landbouw. Het rijpende graan
+ziet men des zomers golven aan den voet en tegen de helling der bergen. Trouwens groote
+rijkdom kenmerkt den bodem van het gansche zuidelijk gedeelte, dat dan ook terecht
+Gutland genoemd wordt. Wel droeg Luxemburg tijdens de fransche overheersching den
+naam van <i lang="fr">Département des forêts</i>,—naar de bosschen, die de bergtoppen zoo weelderig tooien,—en zal men wellicht daaruit
+opmaken, dat de grond weinig geschikt moet zijn voor den akkerbouw. Men zou zich evenwel
+hierin bedriegen. Met uitzondering van het kale, woeste Oesling, ten noordoosten van
+Diekirch, ontmoet men overal welige landouwen en rijke boomgaarden, vruchtbare akkers,
+mildelijk door beekjes besproeide weiden, hier en daar omgeven door schilderachtige,
+met dicht houtgewas beplante rotsen of vriendelijke dalen met lachende dorpen en breede
+straatwegen berg-op, berg-af, waar steeds leven en beweging is, het teeken van een
+goed bevolkte streek.
+</p>
+<p>Ook de hellingen van de bergen in den naasten omtrek van Diekirch waren vroeger met
+bosschen bedekt. Deze zijn gerooid en hebben tot aan den voet plaats gemaakt voor
+bouwland. Hoogerop zijn de steenbeddingen zichtbaar, die onder de eerste aardlaag
+verborgen, er dikwijls doorheengluren en hier en daar ontgonnen worden.
+</p>
+<p>Na de hoofdstad bekleedt Diekirch, niettegenstaande haar bevolking van nog geen 4000
+zielen, een eersten rang onder de Luxemburgsche steden. Zij is de hoofdplaats van
+een der drie distrikten, waarin het Groothertogdom verdeeld werd en heeft het voorrecht
+de zetel te zijn van een der twee arrondissements-rechtbanken des lands en van een
+kantongerecht en de standplaats van een distriktcommissaris, en onder hare inrichtingen
+van onderwijs ook een bloeiend gymnasium te bezitten.
+</p>
+<p>Daar zijn er, die hare stichting willen laten opklimmen tot den tijd, toen de Romeinen
+het land bezet hielden. En de vele romeinsche oudheden, die in den omtrek opgegraven
+zijn, schijnen wel eenigszins dit gevoelen te bevestigen. Doch als die vondst iets
+bewees voor de oudheid der plaats, dan moet men ook uit de ontdekking van gallische
+en keltische voorwerpen: munten, wapens, huishoudelijke gereedschappen enz. besluiten
+tot een nog veel ouderen oorsprong.
+</p>
+<p>Ons bestek gedoogt niet over dezen oorsprong in bijzonderheden te treden, evenmin
+om de voornaamste feiten van hare belangwekkende geschiedenis in herinnering te brengen.
+Wij veroorloven ons te dien aanzien te verwijzen naar onze Schetsen uit Luxemburg.
+Ook ten opzichte der voornaamste gebouwen, hotels, de plaatselijke industrie enz.
+zij ons vergund dezelfde opmerking te maken.
+</p>
+<p>Een enkel woord slechts over de beide kerken, die de belangstelling van den bezoeker
+bijzonder waard zijn, voegen wij hier nog bij.
+</p>
+<p>De oude, aan St. Lourens gewijd, is niet meer in gebruik. Zij staat dicht bij het
+hotel, van waar men den lagen toren kan zien. Afgekeurd omdat zij te klein was geworden,
+is zij langzamerhand geheel vervallen. Het voorportaal dient tot bergplaats van allerlei
+voorwerpen. Het schip is daarvan gescheiden door een deur. Deze is afgesloten. De
+heer Coster, die er naast woont en wien het daar gelegen erf toebehoort, haalt voor
+u evenwel, op uw verzoek, met groote bereidwilligheid den sleutel.
+</p>
+<p>Duidelijk zijn de sporen zichtbaar van de ophooging, die de grond, met de geheele
+binnenstad, in 1765 heeft ondergaan. Hoe gedrukt is alles!—Geen wonder. Graaft men
+langs de pilaren, dan kan men wel tien voet diep de aarde weghalen, zonder aan de
+voetstukken te komen. De stijl, waarin het gebouwtje werd opgetrokken, is de byzantijnsche.
+De wapens der stad, uit steen gehouwen, waren in den muur aan de linkerhand aangebracht.
+De preekstoel, het hoofdaltaar en een zijaltaar, benevens een in den muur gemetselde
+lijksteen van wit marmer, met een zwarten rand omlijst en ter nagedachtenis van Dom
+François Emanuël Goethals, in leven Markies van Diekirch opgericht, een paar schilderijen
+van zeer geringe waarde en eenige erg verweerde of geschonden beelden, die ik er herhaaldelijk
+heb gezien, zijn sedert een kleine twintig jaar verdwenen. De lijksteen is in het
+bezit gekomen van den Baron Goethals te Brussel, nazaat van den bovengenoemden Markies
+van Diekirch. De geschilderde ruiten echter zijn grootendeels stuk. Wat er goeds was
+in het gebouw, werd bij de stichting der nieuwe kerk medegenomen en daarheen overgebracht.
+</p>
+<p>Die Nieuwe kerk, welke tegenover de <i>Esplanade</i> zich verheft, is nog niet lang geleden gesticht. Even als de oude aan St. Lourens
+gewijd, werd zij opgetrokken in 1868 ter <span class="corr" id="xd32e250" title="Bron: plaatste">plaatse</span>, waar de kapel stond van het thans tot school ingerichte en in de dagen der Fransche
+staatsomwenteling opgeheven, ten jare 1671 gestichte Franciskanerklooster. Zij wordt
+bediend door een pastoor-deken en drie kapelaans. In romaansch-byzantijnschen stijl,
+met twee torens gebouwd, heeft zij behalve een fraaie, wit marmeren Mater Dolorosa,
+het werk van den beeldhouwer Achterman, niets merkwaardigs.
+</p>
+</div>
+</div>
+<div class="div2 section">
+<div class="divHead">
+<h3 class="main">IV</h3>
+</div>
+<div class="divBody">
+<p class="first">Mag Diekirch op zichzelf in menig opzicht een belangstellend bezoek overwaard geacht
+worden, nog in hoogere mate is dit het geval, wanneer men het kiest tot hoofdverblijf
+om te voet, per as of per spoor van daar uit aantrekkelijke uitstapjes te ondernemen.
+</p>
+<p>In den naasten omtrek reeds kan men, zonder buitengewone vermoeienis of krachtsinspanning
+een aantal aangename wandeltochten maken, die een rijke bron van genot opleveren voor
+hen, wier gemoed waarachtig natuurschoon weet te waardeeren. Zij beginnen reeds zoodra
+men de stad verlaat en bieden zich van zelf aan. Uitgezonderd die over den Kaleberg,
+moet men de andere beginnen met eerst een eind den weinig belommerden straatweg te
+volgen. De krachtige, schaduwrijke boomen, die hem weleer bezoomden, zijn geruimen
+tijd geleden door het gemeentebestuur omgehouwen en door jeugdig plantsoen vervangen,
+en de voet van het gebergte is bekleed met korenvelden. Eerst hoogerop beginnen <span class="pageNum" id="xd32e258">[<a href="#xd32e258">151</a>]</span>de bosschen. Daarenboven, tenzij men den straatweg langs de Sûre, westwaarts naar
+Ettelbrück of oostwaarts naar Bettendorf volgt, moet men niet tegen een beetje klimmen
+opzien. Die bergpaden evenwel behoeven u niet af te schrikken. Zij zijn in den regel
+niet steil, maar voeren geleidelijk <i>en zigzag</i> naar den top. Wel kan men dien in korteren tijd bereiken, doch dan heeft men smalle,
+sterk-hellende laantjes te bestijgen. De moeite wordt echter rijkelijk beloond, als
+men het doel heeft bereikt. Te bejammeren is het—misschien is hierin verandering gekomen—dat
+er nergens banken worden aangetroffen. Die ontbreken ten eenenmale. Er blijft geen
+andere keus over om de vermoeide ledematen uit te strekken, dan op het gras aan den
+zoom van het bosch of op een rotsblok. Het gemeentebestuur zal een goed werk doen
+en de vreemdelingen, die de stad bezoeken en wier aantal jaarlijks toeneemt, zeer
+aan zich verplichten door hier en daar eenvoudige, uit boomtakken vervaardigde zetels
+te plaatsen, zooals op den Kaleberg reeds is geschied. Evenzoo zullen de wandeltochten
+nog veraangenaamd worden, wanneer in de bosschen betere paden zijn gebaand. Een genoegen
+is het mij thans te kunnen mededeelen, dat in dit opzicht een krachtige hand geslagen
+werd aan eene verbetering van den toestand. De ettelijke jaren geleden te Diekirch
+opgerichte Verschönerungs-verein, door het landsbestuur en de stedelijke regeering
+gesteund, beijvert zich, ook met hulp der vrijwillige bijdragen van de ingezetenen,
+den omtrek te verfraaien en de schoonste punten toegankelijk te maken. Aan haar heeft
+men, gelijk ik reeds mededeelde, de zoo aanbevelenswaardige wandeling naar den Haart
+te danken. De aanleg van den reeds hierboven genoemden Kaleberg (koude-berg) mag als
+een proeve van wat zij in staat is tot stand te brengen, worden beschouwd.
+</p>
+<p>Voor die wandeling behoeft men de brandende zonnestralen niet te trotseeren. Zij begint
+aan het einde der zoogenaamde Esplanade, die naar de Place Guillaume voert. Men slaat
+daar den zoogenaamden hollen weg, <i lang="fr">chemin creux</i>, achter de Bierbrouwerij in, tegen de helling van den Seitert, links van den weg
+naar Stavelot. Onder het toezicht en naar de plannen van wijlen den districts-ingenieur
+Hartmann is daar, gedeeltelijk voor rekening van den Staat, gedeeltelijk voor die
+van de Gemeente, in 1880 een groot stuk van de berghelling tot een prettig wandeloord
+gemaakt. Een pad is er in het bosch aangelegd van één tot twee meters breedte, langzaam
+rijzend, nu eens glooiend, dan langs trappen uit boomstammen vervaardigd naar boven
+voerend tot op den top van den Seitert. Hier en daar heeft men met veel takt openingen
+gemaakt tusschen het geboomte om een vergezicht te hebben op de naburige bergen. Men
+vindt er ook rustieke banken en zetels, zelfs tafels met leunstoelen. Uitnemende plekjes
+voor dames, om daar met haar handwerkje den ochtend door te brengen. Houten bruggen
+geleiden over de door bergstroompjes gegraven ravijnen. Halverwege is een in rustieken
+stijl gebouwde kiosk, die als muziektent moet dienen. Daar hebben van tijd tot tijd
+ook uitvoeringen der stedelijke kapel plaats. Het is een uitnemend terrein voor een
+bal champêtre.
+</p>
+<p>Wil men de wandeling voortzetten en een genotvol uurtje doorbrengen in een wezenlijk
+bosch, waarin pijn en den en spar met hun verfrisschende geuren de lucht bezwangeren,
+dan volgt men het middenpad van den Kaleberg, dat uitloopt op een kleine hoogvlakte.
+Deze steekt men over, recht uit, en komt dan binnen weinige minuten in het Friedbusch.
+Dit wordt door verschillende voetpaden doorsneden. Rechts afslaande bereikt men de
+bovengenoemde heirbaan naar Stavelot. Links af, die naar Erpeldange of Erpeldingen.
+Wil men, na den Kaleberg te hebben bezocht, dadelijk stadwaarts keeren langs een anderen
+weg, dan slaat men het pad in, dat in linksche richting is aangelegd en om den berg
+heenloopt, en betreedt Diekirch weder langs de Flossbach en den Flossweg.
+</p>
+<p>Van den Herrenberg, op welks top een groote landhoeve, de Schwartzhof zich uitstrekt,
+heeft men een heerlijk gezicht op de stad en het gansche dal van de Sûre. Die berg
+verheft zich aan een hoek van het schiereiland, door de Blèze of Blees en de Sûre
+gevormd, en ligt geheel op zich zelf aan de noord- oost- en zuidzijden. Het riviertje,
+dat tusschen groene weiden en met goudgeel graan beladen akkers voortkronkelt en dat
+men over een groote uitgestrektheid met het oog volgen kan; het stedeke, dat u zoo
+vriendelijk toelacht, als noodde het u binnen zijne muren terug te keeren; het gebergte
+aan de overzijde met de boschrijke hellingen en de valleien, die de verschillende
+deelen, waaruit het samengesteld is, scheiden; het op een kleinen afstand gelegen
+dorpje Gilsdorf met zijn witte huizen en zijn kerkje, dat zoo scherp uitkomt tusschen
+de populieren, die het omgeven en tegen den achtergrond, gevormd door de hoogten van
+den Grilsdorfer-Ban.… alles is even liefelijk en trekt onwederstaanbaar het oog tot
+zich.
+</p>
+<p>Ook het doorkruisen der kleine valleien tusschen de bergen, die den achtergrond vormen
+van het landschap, waarvan Diekirch het middelpunt is: de Herrenberg, de Seitert,
+de Schützenberg en de Goldknap, verschaft een groot genot, niet minder dan het dwalen
+langs hun flanken en over hun toppen.
+</p>
+<hr class="tb"><p>
+</p>
+<p>Het verblijf te Diekirch wordt aanmerkelijk veraangenaamd, wanneer men goed ter been
+is. Men kan dan te voet allerlei uitstapjes doen en op de schoonste punten zoolang
+men wil vertoeven, terwijl men, in een rijtuig gezeten, door het rijzen of dalen van
+den weg gedwongen wordt steeds voort te gaan. Trouwens, de afstanden zijn niet groot.
+Een gemak is het daarenboven, dat men dezen per kilometer op steenen palen langs de
+straatwegen aangeduid vindt, terwijl op de kruispunten der heirbanen overal wegwijzers
+zijn opgericht. Men weet dus altoos of men de goede richting volgt. Ook heeft men
+geen vergissingen of teleurstellingen te duchten en blijft gevrijwaard voor de onaangename
+ervaring, welke men zoo vaak ten onzent op het platteland ontmoet, wanneer men hoort
+spreken van „een goed kwartiertje”, terwijl men soms een uur heeft af te leggen.
+</p>
+<hr class="tb"><p>
+</p>
+<p>Een alleraangenaamste wandeling vindt men aan <span class="pageNum" id="xd32e279">[<a href="#xd32e279">152</a>]</span>de overzijde der rivier langs de Sasselbach, beek der Saksen, die, na een uitgestrektheid
+van zes à zeven kilometers te hebben doorloopen, zich tusschen Gilsdorf en Diekirch
+in de Sûre stort. Volgt men stroomopwaarts de smalle vallei waarin zij zich voortspoedt,
+dan komt men eindelijk in de nabijheid van een meelfabriek en brandewijnstokerij,
+verscholen in de diepte aan den straatweg naar La Rochette tusschen weelderig groen,
+waaruit het geklik-klak van het molenrad u tegenklinkt. Een landhoeve is er aan verbonden.
+Uitgestrekte korenakkers en aardappelenvelden strekken zich aan de andere zijde uit.
+Nijverheid, landbouw en veeteelt te gader hebben daar hun zetel opgeslagen. De inrichting,
+Moulin-Tschiderer geheeten, is een bezoek overwaard. Met welgevallen zal men de zware
+ossen en stevige schapen aanschouwen, die men hier fokt om ze later ter markt te brengen
+of uit te voeren naar België en Duitschland. De melk der koeien wordt in de stad uitgevent.
+De afval der fabriek dient tot voedsel voor het vee. Niets gaat verloren, terwijl
+de grondstoffen in de nabijheid worden verbouwd.
+</p>
+<p></p>
+<div class="figure p1907-152-3width"><img src="images/p1907-152-3.jpg" alt="Ruïne van het kasteel Vianden. (blz. 158)." width="455" height="332"><p class="figureHead">Ruïne van het kasteel Vianden. (blz. <a href="#pb158">158</a>).</p>
+</div><p>
+</p>
+<p>Dicht bij die fabriek, vormt de Sasselbach drie watervalletjes, als ten minste de
+droogte des zomers niet te lang heeft aangehouden. Onwillekeurig wordt men daar uitgelokt
+zich in de schaduw van het zwaar geboomte aan den oever neêr te vlijen en, luisterende
+naar het geklots en gekletter der schuimende golven, zich in zoete mijmeringen te
+verdiepen. Van hier keert men naar Diekirch langs den straatweg terug. De geheele
+wandeling duurt een anderhalf uur. Men kan die ook ondernemen van Gilsdorf over Folkingen,
+dat een oud kasteel bezit, thans in een pachthoeve hervormd. Op een half uur afstand
+ten zuidoosten van dit dorp, in het bosch tusschen Medernach en Stegen, ontspringt
+de Sasselbach.
+</p>
+<p></p>
+<div class="figure p1907-152-1width"><img src="images/p1907-152-1.jpg" alt="De ruïnen van het kasteel van Vianden. (blz. 157)." width="455" height="337"><p class="figureHead">De ruïnen van het kasteel van Vianden. (blz. <a href="#pb157">157</a>).</p>
+</div><p>
+</p>
+<p></p>
+<div class="figure p1907-152-2width"><img src="images/p1907-152-2.jpg" alt="Gezicht op Vianden." width="452" height="329"><p class="figureHead">Gezicht op Vianden.</p>
+</div><p>
+</p>
+<p>Wat Diekirch als hoofdverblijf bovenal aanbeveelt, is dat het door zijne ligging beter
+dan eenige stad van het groothertogdom geschikt blijkt voor langere uitstapjes, per
+spoortrein of rijtuig te maken. Een volledig programma wordt u daarvoor aangeboden
+en is ook in een aanhangsel achter mijn Schetsen opgenomen. Naar gelang van den tijd,
+waarover gij te beschikken hebt, kan dit worden ingekrompen of uitgebreid: in noordelijke
+richting naar Vianden, Clairvaux, Bourscheid, Wiltz, Esch-le-Trou; oostelijk naar
+Beaufort, Echternach, het Müllerthal; zuidwaarts naar La Rochette, Meysemburg, Mersch
+en haar omtrek, de vallei der Alzette en de hoofdstad. In de stad zijn uitnemende
+rijtuigen verkrijgbaar: landauers, omnibussen, victoria’s, breaks, chars-à-bancs,
+open en gesloten. Bij heele of halve dagen en naar het aantal paarden, dat men noodig
+heeft, worden de prijzen van een rijtoer berekend. Een wagen met twee paarden kost
+voor een geheelen dag 20 fr., voor een halven 12 fr.; met één paard 7.50 fr. voor
+een halven en 12 fr. voor een geheelen dag. Toch kan de toestand van den weg wel eens
+een verhooging van den prijs noodzakelijk maken.
+<span class="pageNum" id="xd32e305">[<a href="#xd32e305">153</a>]</span></p>
+<p></p>
+<div class="figure p1907-153width"><img src="images/p1907-153.jpg" alt="Pfaffenthal. (blz. 159)." width="720" height="524"><p class="figureHead">Pfaffenthal. (blz. <a href="#pb159">159</a>).</p>
+</div><p>
+</p>
+</div>
+</div>
+<div class="div2 section">
+<div class="divHead">
+<h3 class="main">V</h3>
+</div>
+<div class="divBody">
+<p class="first">Onder de uitstapjes, die bij een eerste, zelfs kort verblijf te Diekirch worden aanbevolen,
+behoort dat aan de ruïnen van Bourscheid, anderhalve kilometer van het dorp van dien
+naam gelegen op den top van een hoogen berg, wiens voet door de Sûre wordt gekust
+en waaronder men bij Michelau in een langen tunnel voortspoort. Ik wees reeds in mijn
+inleiding op de stoute en verheven tooneelen, die de oevers der Boven-Sûre aanbiedt,
+eer zij bij Ettelbrück de Alzette in haren schoot opneemt.
+</p>
+<p>Die ruïnen, een der schoonste proeven van militaire architektuur uit de middeleeuwen,
+zijn de overblijfselen van een kasteel, dat aan het gevaar ontkwam van, als zoovele
+andere burchten door een Fransch leger onder den maarschalk de Boufflers, die als
+een geesel het hertogdom doortrok, te worden verwoest, toen het bij de eerste opeisching
+zich haastte zijn poorten te openen. Een eeuw later werd het door de Fransche republikeinen
+geplunderd en ontmanteld. Langzamerhand in een bouwval herschapen, tot staatseigendom
+verklaard en ten verkoop aangeslagen, kwam het in het bezit der familie Vannérus.
+Was de burcht voorheen de trots van den ganschen omtrek, thans wekt de verhevenheid
+der ruïne, die de vallei bestrijkt en van verre den blik onweêrstaanbaar tot zich
+trekt, de bewondering van den toerist. Te midden eener indrukwekkende en woeste natuur
+is zij als neêrgeworpen op een soort van voorgebergte, dat, vierhonderd meters hoog,
+aan drie zijden door de wateren der zich er omheen kronkelende Sûre wordt omspoeld.
+Die dubbele rij wallen, kolossale torens, gescheurde muren en steenklompen, waarheen
+een steil pad u voert, geven een hoog denkbeeld van de macht der voormalige bewoners,
+die van de 9de tot de 13de eeuw een groote rol speelden in het gewest. In de 16de
+eeuw stierf hun huis uit en kwam de baronnie aan de Heeren van Metternich, die het
+tot aan de fransche revolutie behielden. De laatste baron verliet toen het land en
+liet zijn bezittingen in den steek, die dan ook verbeurd werden verklaard.
+</p>
+<p>Op verschillende wijzen kan men den bouwval bereiken. Ten eerste per spoortrein van
+Diekirch en verder langs de lijn Ettelbrück-Pepinster tot de eerste halt, Michelau,
+het dorpje, dat zich langs de Sûre aan den voet van een hooge heuvelenrij, met zijn
+vriendelijke landouwen, boomgaarden en tuinen uitstrekt. Daar gaat men de rivier over
+en bestijgt den berg, wiens beklimming een 25-tal minuten duurt, om hem iets verder,
+tegenover het dorpje Gœbelsmühle, <span class="pageNum" id="xd32e321">[<a href="#xd32e321">154</a>]</span>af te dalen en van daar per spoor terug keeren. Doch ik geloof niet dat de tocht,
+op die wijze gemaakt, al het genot oplevert, ’t welk men smaken kan. Klimmen blijft
+altoos vermoeiend, en men is te veel aan den tijd gebonden. Daarenboven mist men de
+heerlijke gezichten, die men heeft als men over Ettelbrück, Warcke en Buerden per
+as zich er heen begeeft, om dan aan de zijde van Michelau af te dalen en verder den
+straatweg naar Diekirch te volgen.
+</p>
+<p>Op die wijze begaf ook ik mij de eerste maal daarheen.
+</p>
+<hr class="tb"><p>
+</p>
+<p>Wij sloegen te Ettelbrück rechtsaf eene zijstraat in, die langzamerhand rees, reden
+het reeds veel hooger gelegen dorp Warcke door, en stegen steeds tusschen graanvelden,
+afgewisseld door hellingen, met kort eikenhout beplant. Merkwaardig was het verschil
+tusschen de natuur aan gindsche zijde van het dal, dat wij hadden doorgereden, en
+die welke ons omringde. Wij waren op de grens van het barre Oesling. Welk een tegenstelling
+tusschen de dorheid en de schraalheid van den rotsachtigen bodem ginds, en de weelderigheid
+beneden! Daar onvruchtbaarheid en grauwe steenklompen, hier rijkdom en verscheidenheid
+van voortbrengselen van den grond. Hoe hooger wij stegen, des te meer begon ook onze
+omgeving het karakter van het Oesling te vertoonen. Het loofhout verdween weldra.
+Enkele dennen vertoonden zich nog. Alleen heidebloempjes of boekweit zagen wij den
+bergrug tooien. Het was spoedig gedaan met allen plantengroei. Geen heester, geen
+kruidje, geen bloem kon ons oog meer ontdekken. Het rijtuig hadden wij wegens het
+sterke stijgen van den weg verlaten. Eindelijk bereikten wij eene hoogvlakte. Overal,
+in alle richtingen, aanschouwden wij nieuwe bergen, wier omtrekken minder scherp werden
+en wier tinten ineensmolten. Achter ons, in het verschiet, de hoogten tegenover Diekirch.
+Eenige meters beneden ons, aan onze rechterhand, verhief zich de spits van een dorpskerkje.
+Het was de toren van Buerden.
+</p>
+<p>Treffend schoon is vooral het panorama, u even voorbij Buerden aangeboden, wanneer
+gij de bergvlakte, waarop het dorp ligt, bereikt. Bij het zwenken van den weg ziet
+gij de ruime bergkloof liggen, terwijl aan de andere zijde de gemeente Heiderscheid
+in de diepte zich schijnt te willen verbergen, en een kerktoren en eenige huizen,
+die van het dorp Welscheid, zich op grooten afstand tegen den horizon scherp afteekenen.
+</p>
+<p>Wij reden verder door, steeds klimmende. Na in het dorp wat te hebben gepleisterd,
+daalden wij gedurende een kwartier ongeveer, naar een lager gelegen bergtop af, en
+bezochten de ruïnen. Aan de zijde van Michelau verlieten wij den bouwval. Wij bleven
+steeds dalen. De weg levert wel eenige bezwaren op.
+</p>
+<p>Het pad is langs die zijde in den berg, den hoogsten van het geheele groothertogdom,
+zigzagsgewijze uitgehouwen. De helling is steil. Men ziet dus altoos aan zijn linker-
+of rechterzijde het naar beneden voerende, als een breed lint zich slingerende pad.
+Het gezicht van dien gapenden afgrond is voor velen ijzingwekkend. Een zijsprong van
+een der paarden.… en gij loopt gevaar naar beneden te tuimelen en in de rivier terecht
+te komen.
+</p>
+<p></p>
+<div class="figure p1907-154width"><img src="images/p1907-154.jpg" alt="De ruïne Bourscheid, Michelau in de diepte." width="639" height="457"><p class="figureHead">De ruïne Bourscheid, Michelau in de diepte.</p>
+</div><p>
+</p>
+<p>Nochtans is die angst overdreven, gelijk ik uit eigen ervaring kan getuigen. Al zit
+men niet volkomen op zijn gemak, toch moet men uit vrees voor een beetje ongerustheid
+niet het heerlijke schouwspel prijs geven, dat de rit naar Bourscheid over Ettelbrück
+schenkt. De paarden zijn aan dien tocht gewoon. En nooit of nimmer heeft men van een
+ongeluk gehoord, een toerist overkomen. Trouwens, men kan denzelfden weg, waarlangs
+men gekomen is, terug nemen.
+</p>
+<hr class="tb"><p>
+</p>
+<p>Eene zeer loonende rijtoer is ook naar La Rochette of Fels.
+</p>
+<p>Bij de brug, die de beide oevers der Sûre verbindt, aan de overzijde der rivier, begint
+een langzaam rijzende breede straatweg. Zigzagsgewijze voert deze in zuidelijke richting
+naar den top van den Haart en geleidt verder naar La Rochette. De afstand bedraagt
+twaalf kilometers. Aanvankelijk blijft Diekirch in het gezicht, en kan men eenigen
+tijd den loop van den stroom volgen. Een steil voetpad brengt evenwel veel spoediger
+en in rechte lijn naar het punt, waar het Sûredal zich aan uw blik onttrekt. Daar
+verbreedt zich ook de vallei <span class="pageNum" id="xd32e343">[<a href="#xd32e343">155</a>]</span>aan uwe linkerhand, en ontwaart gij in de diepte de reeds vroeger besproken fabriek,
+naar den eigenaar <i>le moulin Tschiderer</i> geheeten.
+</p>
+<p>Hier begint de weg sterk te rijzen. De paarden kunnen niet dan stapvoets voort. Gij
+nadert allengs het hoogste punt, en snel gaat het dan naar beneden. Tot tweemalen
+toe evenwel moet gij een bergrug beklimmen, en staart gij van den top in een eerbiedwaardige
+diepte neder. Vlak tegenover u verrijst dan een andere berg, naar wiens spits een
+sterk hellend, bijna loodrecht pad voert. De bestijging daarvan schijnt voor de paarden
+van het rijtuig bijna een volslagen onmogelijkheid. Die wegen zijn evenwel in werkelijkheid
+veel minder steil dan ze op eenigen afstand lijken. Geleidelijk is hun glooiing. Hier
+en daar, bij verbreeding van het dal, waarin zij aangelegd zijn en waar het uitzicht
+ruimer is, geven zij u de liefelijkste natuurtooneelen te bewonderen. Maar ook wederom
+verder, als zij u langs dichte bosschen of voorbij rotsachtige, met wild gewas beplante
+hellingen voeren, komen ze u somber en eenzaam voor. De rotsen zijn echter hier, evenmin
+als elders in het groothertogdom, geheel onvruchtbaar. Gij ziet ze met graan of met
+klein laag hout begroeid en hooger op met forsche boomen getooid. Hunne toppen alleen
+zijn kaal. Daar vertoont zich de schraalheid van den bodem, die zulk een contrast
+vormt met den rijkdom en de welvaart aan den voet.
+</p>
+<p></p>
+<div class="figure p1907-155width"><img src="images/p1907-155.jpg" alt="Clausen. (blz. 159)." width="635" height="440"><p class="figureHead">Clausen. (blz. <a href="#pb159">159</a>).</p>
+</div><p>
+</p>
+<p>Men rijdt het dorp Medernach door, waar eenigen tijd geleden een prachtig mozaïek
+is gevonden, thans in het museum te Luxemburg geplaatst, en voortdurend munten en
+oudheden worden opgedolven. Altemaal getuigenissen ter versterking van het vermoeden,
+dat hier een Romeinsche nederzetting is geweest. Eindelijk komt men in het dal, waarin
+het plaatsje aan de Erenz ligt, hier de Erenz Blanche of Haute Erenz geheeten, ter
+onderscheiding van een anderen, daarmede evenwijdig loopenden tak, de Erenz Noire.
+Beide ontspringen op den Grünewald en storten zich, gelijk ik reeds vroeger opmerkte,
+in de Sûre, de eerste bij Reisdorf, de tweede bij Grundhof. Tweemaal doorsnijdt het
+riviertje den straatweg, eer deze La Rochette bereikt. Nu eens heeft men het links,
+dan weder rechts. Fraai is vooral het laatste gedeelte van den weg. Met ingenomenheid
+rust het oog aan wêerskanten op de bergruggen. ’t Is een der meest romantische dalen
+van het zoo schilderachtige land. Het vlek strekt zich als het ware in twee verdiepingen
+aan den voet van den berg uit, aan alle kanten ingesloten door torenhooge rotsen in
+de schilderachtigste vormen en groepeeringen. Het marktplein wordt besproeid door
+de rivier en bestreken door de bovenstad en een om zijn uitgestrektheid en hoogte
+indrukwekkend rotsgevaarte, dat achter haar verrijst en aan de noord- en westzijde
+om de steilte zijner wanden ontoegankelijk is. Op den top van dat gevaarte, waarnaar
+het vlek den naam van La Rochette of Fels heeft ontvangen, verheffen zich, scherp
+afstekend tegen het blauwe hemelgewelf, de indrukwekkende bouwvallen van een middeleeuwschen
+ridderburcht, te midden en boven allerlei heestergewas en hoog opgaand geboomte, dat
+een schaduwrijk, met lanen doorsneden park vormt. Het zijn brokken van torens en muren,
+met weelderig groen getooid. Ook kan men nog de overblijfselen onderscheiden der wallen,
+die het stedeke, na zijne vrijverklaring, tegen elke vijandelijke aanranding moesten
+beschutten.
+</p>
+<p>Op die rotsachtige hoogvlakte, die een door de natuur zelve gebouwde forteres gelijkt,
+is het tusschen de ruïnen stil en eenzaam. Een huivering moet, dunkt mij, ieder bevangen,
+die er bij het vallen van den avond ronddoolt.
+</p>
+<hr class="tb"><p>
+</p>
+<p>De bouwvallen bieden op zich zelve weinig merkwaardigs aan, dat tot een bezoek uitlokt.
+Maar het uitzicht, dat men van daar heeft op de omringende heuvelen, het pittoreske
+plaatsje en het dal, waarvan het als het ware het middelpunt vormt, beloont ruimschoots
+de moeite van de zeer lastige beklimming. Deze is echter door de zorgen van den plaatselijken
+Verschönerungs-Verein wat gemakkelijker geworden. Tien minuten ongeveer voorbij het
+marktplein bereikt men het pad, dat naar boven voert. Links en rechts van den ingang
+verheffen zich als schildwachten twee rotsblokken, waarin kelders zijn uitgehouwen,
+de eene bestemd voor de bewaring van de schatten van Bacchus, de andere voor die van
+Cambrinus. Tusschen die reuzen van graniet stijgt <span class="pageNum" id="pb156">[<a href="#pb156">156</a>]</span>men langzaam op naar de rotskruin, onder het loof van beuken en dennen, terwijl een
+verkwikkende koelte u te gemoet stroomt. Deze kruin draagt den naam van Scheffendelchen
+en is bekroond met het overschot van een voormaligen slottoren, „Verloren kost” geheeten.
+Hier en daar maken trappen de opklimming lichter. Op gevaarlijke punten zijn hekken
+geplaatst en daar, waar een schoon uitzicht zich voordoet, banken. In afwachting van
+de dingen die komen zullen, wandelt men voort. Op de rotsvlakte aangeland, ontwaart
+men aan zijn voet, in de gapende diepte, waarin een stevig ijzeren hek u belet neêr
+te storten, het pad, langs hetwelk men gekomen is. Een heerlijk schouwspel biedt de
+tegen u overliggende ruïne met het schilderachtige landschap, dat zij bestrijkt. Op
+deze wandeling wijst men u ook het punt, waar indertijd de veldstukjes geplaatst werden,
+uit welke het kasteel door Boufflers beschoten is geworden.
+</p>
+<p></p>
+<div class="figure p1907-156-1width"><img src="images/p1907-156-1.jpg" alt="Grund. (blz. 159)." width="647" height="466"><p class="figureHead">Grund. (blz. <a href="#pb159">159</a>).</p>
+</div><p>
+</p>
+<p>Over de stad en het geslacht, dat tot de beroemdste van Luxemburg behoorde en van
+wier Heerlijkheid zij de hoofdplaats en het middelpunt was, handelde ik in mijn Schetsen.
+</p>
+</div>
+</div>
+<div class="div2 last-child section">
+<div class="divHead">
+<h3 class="main">VI</h3>
+</div>
+<div class="divBody">
+<p class="first">Wie evenwel slechts een enkelen dag te <span class="corr" id="xd32e378" title="Bron: Diekrich">Diekirch</span> vertoeft, blijve niet in gebreke eenige uren af te zonderen voor een bezoek aan het,
+op twaalf kilometers ten N.&nbsp;O. van Diekirch gelegen Vianden.
+</p>
+<p>Het romantische natuurschoon, dat de weg derwaarts oplevert; de pittoreske ligging
+van het stadje; de indrukwekkende bouwvallen, die het bestrijken en in uitgestrektheid
+en schoonheid de ruïnen van de Rijnoevers verre overtreffen; de geschiedkundige herinneringen,
+aan dit oord vastgeknoopt, noodigen als om strijd den toerist dien tocht te aanvaarden.
+Voor den Nederlander heeft deze een aantrekkelijkheid te meer. Die klassieke plek
+immers was de bakermat van dien tak der Nassau’s, die zich in de Nederlanden vestigde,
+met opoffering van goed en bloed ons vaderland aan het Spaansche dwangjuk zich hielp
+ontworstelen en, na met eer en roem zich te hebben overdekt, er in 1815 de koninklijke
+waardigheid verwierf. Daar droegen de stamhouders van ons Oranjehuis, vóór eeuwen
+reeds, de grafelijke kroon en waren zij met souvereine macht bekleed.
+</p>
+<p></p>
+<div class="figure p1907-156-2width"><img src="images/p1907-156-2.jpg" alt="Buiten Luxemburg." width="640" height="436"><p class="figureHead">Buiten Luxemburg.</p>
+</div><p>
+</p>
+<p>Geen landgenoot dan ook „wien Neêrlandsch bloed in de aderen vloeit”, die deze streek
+bezoekt en niet in bedevaart zijne schreden richt naar den alouden <span class="pageNum" id="pb157">[<a href="#pb157">157</a>]</span>stamburcht, waar het eerst in de Nederlanden de banieren van de Nassau’s wapperden.
+</p>
+<p></p>
+<div class="figure p1907-157-1width"><img src="images/p1907-157-1.jpg" alt="Pfaffenthal." width="627" height="450"><p class="figureHead">Pfaffenthal.</p>
+</div><p>
+</p>
+<p>’t Is een heerlijke tocht, dien men meestal met de stoomtram, in het Groothertogdom
+Secundär-Bahne geheeten, onderneemt, of wel, wat mij verkieslijker voorkomt, per rijtuig.
+Men kan echter ook gebruik maken van den postwagen, die des morgens van Diekirch vertrekt
+en ’s avonds terugkeert. Den afstand per as legt men in anderhalf uur af. Wie echter
+niet opziet tegen een paar uurtjes geleidelijk klimmen, moet te voet er heen gaan.
+Het genot is des te grooter; want de weg is vol afwisseling. Men volgt eerst de Sûre,
+totdat men, aan de linkerhand een flinken breeden straatweg bereikt, halverwege Bettendorf
+bij Bleesbrück of de Bleesbrug, waar ook een halt is van de stoomtram naar Vianden.
+Deze heirbaan slaat men in. Zij is bezoomd met lindeboomen, hier en daar door sparren,
+eiken of platanen vervangen.
+</p>
+<p>Spoedig begint gij te stijgen. Slechts langzaam gaat het voort, maar de schoone omgeving
+doet den tijd kort vallen. Welige landouwen, hooi- en bouwland met bosschen op den
+achtergrond, spreiden zich aan de eene zijde uit. Aan de andere verheffen zich berghellingen
+met hoog hout getooid. Een reeks van natuurtooneelen, nu eens liefelijk, dan weder
+stout, boeit uw oog. Maar hooger en hooger rijst de weg, die u voorbij de zoo pittoresk
+tegen de helling gelegen dorpjes Fouhren en Tandel voert. In de diepte aanschouwt
+gij de vallei, waar alles u spreekt van vruchtbaarheid en welvaart: die boomgaarden,
+dat volle koren, die nette huisjes. Daarachter, met bosschen omkranste bergtoppen,
+als gesteund, omstrengeld en opgehouden door een gordel van grazige weiden.
+</p>
+<p>Eindelijk komt gij op eene hoogvlakte. En bij het kronkelen van den aan weêrskanten
+met ooftboomen beplanten weg, ziet! daar vertoont zich eensklaps op een afstand de
+iets lager gelegen trotsche ruïne. Welk een tooneel! Van welken kant men Vianden nadert,
+altoos blijft dit even indrukwekkend. Gij begint te dalen; doch den bouwval, die u
+zoo dreigend aangrimt, verliest gij geen oogenblik uit het gezicht. Onmogelijk het
+oog er van af te wenden. In snelle vaart gaat het echter naar beneden en nadert ge
+het in een diepe en enge bergkloof aan de romantische oevers der Our gelegen stadje,
+niet veel meer dan een op elkander gedrongen groep huizen.
+</p>
+<p></p>
+<div class="figure p1907-157-2width"><img src="images/p1907-157-2.jpg" alt="Pfaffenthal." width="645" height="461"><p class="figureHead">Pfaffenthal.</p>
+</div><p>
+</p>
+<p>Boven de stad, op een steile, ongeveer 150 meters hooge rots, wier voet door de zacht
+kabbelende golfjes der Our gekust wordt, ontdekt gij thans weer de voor een oogenblik
+aan uw gezicht onttrokken overblijfselen van den burcht, die eens den machtigen graven
+van Vianden tot residentie verstrekte. ’t Is of die overblijfselen u toeroepen, dat
+hun voormalige <span class="pageNum" id="pb158">[<a href="#pb158">158</a>]</span>bewoners, die, vermaagschapt aan de eerste vorstenhuizen in Europa, langen tijd geen
+ander gezag boven zich erkenden dan dat des Duitschen keizers en door de sires van
+Bettendorf, Brandenburg, Clervaux, Esch, Erpeldange, Meysemburg en anderen als leenheer
+gehuldigd werden, dat zij niet verdacht wilden worden van iets gemeen te hebben met
+wie daar beneden hunne tenten hadden opgeslagen in de nederige woningen, rondom hun
+slot gegroepeerd! Toch zou men zich bedriegen, als men dit geloofde. De graven van
+Vianden hadden hun onderzaten lief en lieten niets onbeproefd om het welzijn van dezen
+te bevorderen.
+</p>
+<hr class="tb"><p>
+</p>
+<p>Vianden maakt den indruk van vervallen grootheid, hoe kwistig ook de natuur hier hare
+bekoorlijkheden tentoonspreidt. Wisten de bewoners van de stulpen, die zich in de
+bergkloof om den burcht groepeerden, dank zij de vrijgevigheid en genegenheid hunner
+graven, hun gehucht uit te breiden tot eene stad, waar kunst en wetenschap beoefend
+werden en het fabriekswezen bloeide,—alles herinnert u dat die schoone dagen voorbij
+zijn. Zij, die eens de hoofdstad was van een graafschap, de zetel van een schitterend
+hof, is thans niets meer dan een eenvoudige gemeente van omstreeks 1500 zielen. De
+nijverheid en handel, die er vroeger welig tierden, kwijnen sinds lang. Eenige welvaart
+wordt er nog verspreid door het bezoek van vreemdelingen. Want schilders, dichters
+en oudheidkundigen, zoowel als de bewonderaars eener romantische natuur, worden als
+om strijd erheen getrokken, terwijl zij, die niet zoozeer voedsel voor hun hoofd of
+hart als wel een aangename ontspanning zoeken, in de vischvangst en de jacht hiertoe
+ruimschoots gelegenheid vinden. Voor de geschiedenis der stad en een nadere kennismaking
+met haar en hare prachtige omstreken, verwijzen we naar onze Schetsen uit Luxemburg.
+</p>
+<hr class="tb"><p>
+</p>
+<p>De overblijfselen van den alouden burcht, wiens kapel door de zorgen des toenmaligen
+Stedehouders van den Koning-groothertog Willem III, Prins Hendrik der Nederlanden
+in haar indrukwekkenden oorspronkelijken stijl hersteld werd, zijn thans het eigendom
+van den regeerenden Groothertog, wiens Vader ze met de vele andere domeinen van wijlen
+koning Willem III, van diens hooge Erven aankocht—die overblijfselen zijn een der
+schoonste monumenten uit de middeleeuwen, voor den oudheidkundige inzonderheid in
+de hoogste mate belangwekkend. Ten dage zijner grootheid was de burcht, na Luxemburg,
+de sterkste vesting van het hertogdom en misschien van al de zuidelijke Nederlanden.
+Zijn stichting klimt op tot de negende of tiende eeuw; uit dien tijd zijn dan ook
+de bouwvallen afkomstig. Een breede weg, die allengs overgaat in een hobbelig pad,
+leidt uit het noordelijk gedeelte der stad daarheen. Een driedubbele rij ringmuren
+bevestigde het eigenlijke kasteel. Een diepe, thans gedempte gracht verleende daarheên
+den toegang door middel van een ophaalbrug, wier plaats thans is ingenomen door een
+rijzend pad. Aan de eene zijde sloten die muren zich tegen de stad aan; aan de andere
+strekten zij zich uit tot de loodrechte, schier ongenaakbare rots, waarop het slot
+zich verhief. Van dat oude slot zijn de bouwvallen, die men ziet, het overschot. Langs
+den eersten ringmuur, waarachter men, ter plaatse waar vroeger de hoofdpoort was,
+de ruïne betreedt, en uit wiens schietgaten men tal van schoone panorama’s aanschouwt,
+bereikt men een klein, in gothischen stijl opgetrokken gebouwtje, waar de toerist
+zijne handteekening in het daarvoor bestemde boek zet. Naar het aantal namen te oordeelen,
+is het bezoek zeer druk. Naast dit gebouwtje ligt de woning van den bewaarder, wiens
+vrouw of kind u op uw tocht vergezelt. In hun volksdialect beproeven zij al wat uwe
+aandacht wekt, te verklaren. Dit was mij hinderlijk. Zoo gaarne had ik daar alleen
+rond gedoold, mij aan mijne gepeinzen overgevende en luisterende naar de stemmen,
+die uit de eerbiedwaardige steenklompen tot mij kwamen. Dit geleide is echter noodig
+om u te beletten te verdwalen, of te verhoeden dat gij u op gevaarlijke punten zoudt
+begeven.
+</p>
+<p>Wel bood het geheel een tooneel van verwoesting aan, dat mij het hart met diepen weemoed
+vervulde. Wat spraken die ingevallen torens, brokken muur, vermolmde balken van een
+onherstelbaar verloren grootheid! Doch niet veel inspanning kostte het, mij eenigszins
+voor te stellen hoe het kasteel in de dagen van zijn glorievol verleden was ingericht,
+met zijn voor- en binnenhof en het buitenhof, waar het lagere dienstpersoneel woonde.
+Phantastisch zag ik het door mijne geschiedkundige verbeelding verlicht. De gleuven
+in het muurwerk wijzen nog de scheidingen der verschillende verdiepingen aan. De gemetselde
+zitbanken aan de voormalige kruisramen toonen de plaats, waar men koutende samen zat,
+met het uitzicht op het heerlijke landschap, dat den burcht aan alle zijden omgaf.
+En in mijne gedachte zag ik het bevolkt door zijne doorluchtige bewoners. De ridderzaal,
+de vestibule met hare pilaren en kapiteelen, de gevangenissen, de kelders en sombere
+gewelven, de oubliëtte, de steenen kogels of ballen, die blijkbaar eens voor de lepels
+der blijden, het middeleeuwsch geschut, bestemd waren en hier en daar verspreid lagen,
+dit alles tooverde mij het grijs verleden voor den geest. Bovenal deed dit de zoo
+heerlijk herstelde kapel, waarvan het middelste gedeelte niet bevloerd is, maar een,
+door een steenen balustrade omgeven cirkelvormige opening aanbiedt. Hierdoor konden,
+volgens de overlevering, de gevangenen, die daar onder in den kerker zuchtten, de
+mis bijwonen, en waren zij dus door ’s graven goedheid niet van den troost van hun
+godsdienst verstoken.
+</p>
+<p>Door huwelijk in 1407 aan de Nassau’s vervallen, bleef het graafschap aan dit doorluchtige
+huis behooren, ook nadat Reinier van Nassau, die zijn vader Hendrik IV in het graafschap
+Vianden en al de overige nederlandsche domeinen opvolgde, van Philibert, zijn oom
+van moederszijde, het prinsdom Oranje erfde. Van dezen Reinier, den eersten prins
+uit het huis Oranje-Nassau, was de groote Vader des vaderlands, de onsterfelijke Willem
+de Zwijger, de volle neef en erfgenaam. Beiden hadden denzelfden grootvader, Johan
+V van Nassau.
+</p>
+<p>Zoo kwam Vianden aan het Vorstenhuis, dat drie eeuwen lang met Nederland lief en leed
+getrouwelijk deelde en zich onvergankelijke aanspraak verworven heeft op de dankbaarheid
+van ons volk. En al werden ook de meeste der 52 dorpen en andere domeinen, waaruit
+het graafschap eertijds bestond, in 1815 <span class="pageNum" id="pb159">[<a href="#pb159">159</a>]</span>door het Weener-congres aan Pruisen geschonken, het oude stamslot verbleef in eigendom
+den nazaten van hen, die er vroeger resideerden. „Daarom ook beschouwt de Luxemburger
+dien stamburg als een der meest klassieke plekken van zijn schilderachtige landouwen,
+en met trots wijst hij er op, dat het huis der Nassau’s vóór meer dan vijfdehalve
+eeuw in zijn vaderland het bewind voerde over een uitgestrekte landstreek en daar
+zegen en voorspoed verspreidde”<a class="noteRef" id="xd32e419src" href="#xd32e419">4</a>.
+</p>
+<hr class="tb"><p>
+</p>
+<p>Wie daartoe eenigszins de gelegenheid heeft, mag niet verzuimen ook de hoofdstad te
+bezoeken.
+</p>
+<p>Van Ettelbrück loopt de spoorbaan der maatschappij Guillaume-Luxembourg, die, gelijk
+wij reeds opmerkten te Trois-Vierges haar uitgangspunt heeft, door de uiterst vruchtbare
+en poëtische vallei der steeds kronkelende Alzette. Nauwelijks heeft men het laatste
+station bij het bloeiend fabrieksplaatsje Eich verlaten, of men ziet het voormalige
+„Gibraltar van het noorden”, zooals het vroeger als een schier onneembare vesting
+beschouwde Luxemburg genoemd werd, verrijzen. Hoe dichter men de stad nadert, tot
+wier ontmanteling in 1867, na den Pruisisch-Oostenrijkschen oorlog van 1866, en haar
+opheffing als bondsvesting van den Duitschen Bond door het congres van Londen werd
+besloten, des te meer vernauwt zich het dal, des te hooger en indrukwekkender worden
+de rotsen, die in natuurlijke verdedigingswerken werden herschapen. Gedurende drie
+eeuwen arbeidden daaraan achtereenvolgens Luxemburgers, en na hen de volken, in wier
+bezit de stad kwam: Spanjaarden, Oostenrijkers, Franschen en ook Nederlanders, nadat
+bet groothertogdom in 1815 aan Koning Willem I was afgestaan, en het laatst, sedert
+1839, de Duitsche Bond, waarin het was opgenomen.
+</p>
+<p>Nog in den trein gezeten, heeft men reeds gelegenheid zich een denkbeeld te vormen
+van de sterkte, welke de muren vroeger hadden, en die het bezit der vesting uit een
+strategisch oogpunt voor meer dan ééne mogendheid zoo begeerlijk maakte, en haar door
+andere deed misgunnen. Eerst aanschouwt men aan zijne rechterhand in het hart der
+vallei, eene der drie beneden- of voorsteden, die aan den voet der rots, waarop de
+bovenstad zich uitstrekt, gelegen, aan het geheel zulk een schilderachtig aanzien
+geven. ’t Is Pfaffenthal met zijne dicht opeengedrongen huizen, zijne voormalige,
+thans tot fabrieken ingerichte of voor den openbaren dienst bestemde kazernes, die
+voorheen een deel van het Pruisische bezettingsleger herbergden.
+</p>
+<p>Daarachter, aan de overzijde van het dal, de veelkleurig getinte reuzen van graniet,
+als met guirlandes van groen getooid door de afhangende twijgen van het heestergewas
+en van de slingerplanten, die in hun spleten zoo welig tieren.
+</p>
+<p>En op hun top, in al hare bekoorlijkheid opdoemend, de bovenstad met hare kerkspitsen
+en oude gevels, met hare sierlijke terrassen en op de fundamenten der gesloopte bolwerken
+verrezen nieuwe landhuizen, benevens het schilderachtige park. Iets lager de fraai
+aangelegde Boulevard de Ceinture, zich als een gordel halverwege de rotsen, om haar
+heen slingerend. Beiden, Park en Boulevard, scheppingen der laatste jaren, tot stand
+gekomen op het bezielend initiatief van den minister Paul Eyschen en aangelegd volgens
+de plannen, door een Parijschen architecte-paysagiste, den heer André, ontworpen.
+</p>
+<p>Doch eer men nog Pfaffenthal geheel voorbij is, ontwaart men aan zijne linkerhand
+in de diepte, de lachende tuinen van Clausen, de tweede voorstad. Met haar in eene
+lijst van groen gevat kerkje en hare vriendelijke vallei, en met den achtergrond van
+indrukwekkende rotsen, hier en daar met laag geboomte getooid, vormt zij een allerbevalligst
+geheel.
+</p>
+<p>Aan de grens van Pfaffenthal, en dit scheidende van de derde benedenstad, Grund, wekt
+een trotsche, over de vallei geslagen uit de bovenstad naar Clausen voerende boogbrug,
+de Schlossbrücke geheeten, de aandacht vooral door den poëtischen bouwval, die zich
+er midden op verheft: het overschot van een verdedigingswerk, Le Bouc, de Bok, geheeten.
+Dit is het eenige brokstuk dat nog bestaat van den Lützelburg, kleine Burcht, die
+zijn naam aan de thans zoo bloeiende stad heeft geschonken, en waarvan de grondslagen
+aan den oever der Alzette, op een rotsachtig, door dien stroom omkronkeld schiereiland,
+ter plaatse waar de Pétruse<a class="noteRef" id="xd32e435src" href="#xd32e435">5</a> zich in haar stort, in de 10e eeuw gelegd zijn door den toenmaligen graaf der Ardennen
+Siegfried. Deze koos het kasteel tot residentie. Later is dit in een geducht verdedigingswerk
+herschapen. Als gedenkteeken aan een roemrijk verleden wordt die bouwval onderhouden.
+De kazematten daaronder kunnen bezichtigd worden. Uit hun schietgaten heeft men heerlijke
+vergezichten te bewonderen.
+</p>
+<p>Doch nauwelijks heeft men den tijd gehad even den blik te laten waren over dien verwonderlijk
+romantischen Grund met zijn doolhof van enge straten, kronkelende, glooiende steegjes
+en onregelmatig verspreide huizen, welke zich zoo schilderachtig weêrspiegelen in
+de door de wateren der Petrusbeek gezwollen Alzette, of het landschap wordt eensklaps
+aan uw oog onttrokken door een bocht, die de spoorwegbaan beschrijft. En aan weêrskanten
+aanschouwt men slechts wanden van graniet, tusschen welke de trein al ratelend doorloopt,
+tot men een paar minuten later het station bereikt.
+</p>
+<hr class="tb"><p>
+</p>
+<p>Hier wachten thans den reiziger, behalve de omnibussen der hotels, een paar tramwagens,
+die hem langs een reusachtige viadukt, geslagen over de Pétrusse, naar een nieuw aangelegde,
+met vele winkels bezette straat voeren. Aan haar uiteinde, ter plaatse waar men de
+stad betreedt, verheft zich de Caserne du St. Esprit, Deze is in gebruik bij de gewapende
+macht, die, volgens het besluit der Londensche conferentie van 1867, waarbij ook de
+onafhankelijkheid en onzijdigheid van het Groothertogdom door de gezamenlijke groote
+mogendheden gewaarborgd werd, niet sterker mag zijn dan voor de handhaving der binnenlandsche
+rust en orde noodzakelijk wordt geacht. Laat men van die prachtige <span class="pageNum" id="xd32e444">[<a href="#xd32e444">160</a>]</span>viadukt den blik gaan rechtsaf, over den omtrek, den Boulevard de ceinture en de beneden-steden
+met de haar doorkronkelende Petrusbeek en Alzette, dan aanschouwt men een panorama,
+dat zich onwischbaar in het geheugen prent.
+</p>
+<p></p>
+<div class="figure p1907-160-1width"><img src="images/p1907-160-1.jpg" alt="De Alzette in Grund." width="640" height="474"><p class="figureHead">De Alzette in Grund.</p>
+</div><p>
+</p>
+<p>Achter zich, in de verte, aanschouwt men de over eerstgenoemd stroompje geslagen Adolfsbrug,
+aldus genoemd naar den vorigen Groothertog. Het is een allermerkwaardigst massief
+bouwwerk, den 24 Juli 1903 voltooid: een brug, die met een enkelen boog, breeder dan
+die van welke andere brug ook ter wereld, het geheele dal overspant en daar de oevers
+verbindt ten behoeve van den spoorweg naar Echternach, waarvan het station paalt aan
+het Centraalstation.
+</p>
+<p>De geheele omgeving maakt een gansch eigenaardigen, stouten indruk. Weinig steden
+kunnen in dit opzicht op één lijn met Luxemburg gesteld worden. Een woeste natuur
+heeft zich hier gehuwd aan de kunst. Grootsche en toch liefelijke tooneelen verrijzen
+er voor den blik. Eene prachtige en onvergetelijke wandeling vooral kan men maken,
+als men te voet of per rijtuig over de viadukt langs de genoemde kazerne, en dan over
+den Breitenweg naar de brug van het kasteel gaat en van daar in Pfaffenthal afdaalt
+en zoo naar den Boulevard of La Place du Théâtre zich begeeft. Hier en daar wijzen
+bakens de hoogten aan, tot welke vroeger de vestingwerken reikten, en vervullen u
+met verbazing over den reuzenarbeid, die vereischt werd om ze te slechten.
+</p>
+<hr class="tb"><p>
+</p>
+<p>Met een verwijzing naar mijne Schetsen uit Luxemburg meen ik ter toelichting der hier
+opgenomen<span class="corr" id="xd32e457" title="Niet in bron">.</span> Gezichten uit de schilderachtige hoofdstad te kunnen volstaan. Ik wijdde daar aan
+hare merkwaardigheden en geschiedenis, aan hare instellingen op het gebied van onderwijs,
+wetenschap en kunst een afzonderlijk hoofdstuk. Doch daarin kon ik toen, evenmin als
+van de Adolfsbrug nog melding maken van het monument op de Place d’Armes, pas een
+paar jaar geleden verrezen ter eere der nationale dichters Dicks (schuilnaam van Edm.
+de la Fontaine) en Michel Lentz, die ik beiden nog het voorrecht heb gehad persoonlijk
+te kennen.
+</p>
+<p></p>
+<div class="figure p1907-160-2width"><img src="images/p1907-160-2.jpg" alt="De viadukt over de Petrusse." width="635" height="461"><p class="figureHead">De viadukt over de Petrusse.</p>
+</div><p>
+</p>
+<p>Wat den welwillenden lezer in de bovenstaande bladen werd medegedeeld of onder de
+oogen gebracht, zal,—mag ik met een herhaling van dien wensch besluiten?—bij hem het
+verlangen wekken om eens, mocht hij daartoe de gelegenheid krijgen, in dit kleine
+maar in vele opzichten zoo merkwaardig landje een poosje de versterkende berglucht
+te gaan inademen en tevens hoofd en hart te verfrisschen door de kennismaking met
+wat het op velerlei gebied voor merkwaardigs oplevert. Hij zal daarvan geen berouw
+hebben!
+</p>
+</div>
+</div>
+</div>
+<div class="footnotes">
+<hr class="fnsep">
+<div class="footnote-body">
+<div class="fndiv" id="xd32e84">
+<p class="footnote"><span class="fnlabel"><a class="noteRef" href="#xd32e84src">1</a></span> Deze photografieën werden bij het ten vorige jaren gehouden photografisch concours
+van <i>De Aarde en haar Volken</i> met den vierden prijs bekroond.&nbsp;<a class="fnarrow" href="#xd32e84src" title="Ga terug naar noot 1 in tekst.">↑</a></p>
+</div>
+<div class="fndiv" id="xd32e104">
+<p class="footnote"><span class="fnlabel"><a class="noteRef" href="#xd32e104src">2</a></span> Revue des deux mondes, Année 1878 n<sup>o</sup> 21, p. 227.&nbsp;<a class="fnarrow" href="#xd32e104src" title="Ga terug naar noot 2 in tekst.">↑</a></p>
+</div>
+<div class="fndiv" id="xd32e115">
+<p class="footnote"><span class="fnlabel"><a class="noteRef" href="#xd32e115src">3</a></span> M<span class="corr" id="xd32e117" title="Niet in bron">.</span> A. Perk. Schetsen uit Luxemburg. Derde, herziene en vermeerderde druk, met een schetskaart
+van het groothertogdom en een wandelkaart van Diekirch en omstreken. Haarlem 1892.&nbsp;<a class="fnarrow" href="#xd32e115src" title="Ga terug naar noot 3 in tekst.">↑</a></p>
+</div>
+<div class="fndiv" id="xd32e419">
+<p class="footnote"><span class="fnlabel"><a class="noteRef" href="#xd32e419src">4</a></span> <span class="sc">Witkamp</span> in zijne belangrijke studie: De Nassau’s en hun oudste burg in de Nederlanden (1874).&nbsp;<a class="fnarrow" href="#xd32e419src" title="Ga terug naar noot 4 in tekst.">↑</a></p>
+</div>
+<div class="fndiv" id="xd32e435">
+<p class="footnote"><span class="fnlabel"><a class="noteRef" href="#xd32e435src">5</a></span> Petrussa of Petressa, aldus geheeten naar den rotsachtigen bodem, over welken zij
+zich een weg baant.&nbsp;<a class="fnarrow" href="#xd32e435src" title="Ga terug naar noot 5 in tekst.">↑</a></p>
+</div>
+</div>
+</div>
+</div>
+</div>
+<div class="back">
+<div class="transcriberNote">
+<h2 class="main">Colofon</h2>
+<h3 class="main">Beschikbaarheid</h3>
+<p class="first">Dit eBoek is voor kosteloos gebruik door iedereen overal, met vrijwel geen beperkingen
+van welke soort dan ook. U mag het kopiëren, weggeven of hergebruiken onder de voorwaarden
+van de Project Gutenberg Licentie in dit eBoek of on-line op <a class="seclink xd32e31" title="Externe link" href="https://www.gutenberg.org/">www.gutenberg.org</a>.
+</p>
+<p lang="en">This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with almost no restrictions
+whatsoever. You may copy it, give it away or re-use it under the terms of the Project
+Gutenberg License included with this eBook or online at <a class="seclink xd32e31" title="Externe link" href="https://www.gutenberg.org/">www.gutenberg.org</a>.
+</p>
+<h3 class="main">Metadata</h3>
+<table class="colophonMetadata">
+<tr>
+<td><b>Titel:</b></td>
+<td>In Luxemburg’s Gutland</td>
+<td></td>
+</tr>
+<tr>
+<td><b>Auteur:</b></td>
+<td>Marie Adrien Perk (1834–1916)</td>
+<td>Info <span class="externalUrl">https://viaf.org/viaf/290159719/</span></td>
+</tr>
+<tr>
+<td><b>Illustrator:</b></td>
+<td>Walter Knapp Jr.</td>
+<td></td>
+</tr>
+<tr>
+<td><b>Uitgiftedatum:</b></td>
+<td>2006-05-05</td>
+<td></td>
+</tr>
+<tr>
+<td><b>Aanmaakdatum bestand:</b></td>
+<td>2024-06-18 17:42:27 UTC</td>
+<td></td>
+</tr>
+<tr>
+<td><b>Taal:</b></td>
+<td>Nederlands (Spelling De Vries-Te Winkel)</td>
+<td></td>
+</tr>
+<tr>
+<td><b>Oorspronkelijke uitgiftedatum:</b></td>
+<td>1907</td>
+<td></td>
+</tr>
+<tr>
+<td><b>Trefwoorden:</b></td>
+<td>Luxembourg -- Description and travel</td>
+<td></td>
+</tr>
+<tr>
+<td><b>Project Gutenberg:</b></td>
+<td><a href="https://www.gutenberg.org/ebooks/18319" class="seclink">18319</a></td>
+<td></td>
+</tr>
+<tr>
+<td><b>QR-code:</b></td>
+<td colspan="2"><img src="images/qr18319.png" alt="QR-code van Project Gutenberg URL" width="148" height="148"></td>
+</tr>
+</table>
+<h3 class="main">Codering</h3>
+<p class="first">Dit bestand is in de oude spelling. Er is geen poging gedaan de tekst te moderniseren.
+Afgebroken woorden aan het einde van de regel zijn hersteld.
+</p>
+<p>Verschenen in „De Aarde en haar volken,” jaargang 1907.
+</p>
+<h3 class="main">Documentgeschiedenis</h3>
+<ul>
+<li>2006-05-04 Begonnen.
+</li>
+<li>2024-06-18 Nieuwe voorkant toegevoegd.
+</li>
+</ul>
+<h3 class="main">Verbeteringen</h3>
+<p>De volgende 6 verbeteringen zijn aangebracht in de tekst:</p>
+<table class="correctionTable">
+<tr>
+<th>Bladzijde</th>
+<th>Bron</th>
+<th>Verbetering</th>
+<th>Bewerkingsafstand</th>
+</tr>
+<tr>
+<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd32e112">145</a></td>
+<td class="width40 bottom" lang="nl">oconomischen</td>
+<td class="width40 bottom" lang="nl">economischen</td>
+<td class="bottom">1</td>
+</tr>
+<tr>
+<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd32e117">145</a>, <a class="pageref" href="#xd32e457">160</a></td>
+<td class="width40 bottom" lang="nl">
+[<i>Niet in bron</i>]
+</td>
+<td class="width40 bottom" lang="nl">.</td>
+<td class="bottom">1</td>
+</tr>
+<tr>
+<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd32e191">148</a></td>
+<td class="width40 bottom" lang="nl">,</td>
+<td class="width40 bottom" lang="nl">
+[<i>Verwijderd</i>]
+</td>
+<td class="bottom">1</td>
+</tr>
+<tr>
+<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd32e250">150</a></td>
+<td class="width40 bottom" lang="nl">plaatste</td>
+<td class="width40 bottom" lang="nl">plaatse</td>
+<td class="bottom">1</td>
+</tr>
+<tr>
+<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd32e378">156</a></td>
+<td class="width40 bottom" lang="nl">Diekrich</td>
+<td class="width40 bottom" lang="nl">Diekirch</td>
+<td class="bottom">2</td>
+</tr>
+</table>
+</div>
+</div>
+<div style='text-align:center'>*** END OF THE PROJECT GUTENBERG EBOOK 18319 ***</div>
+</body>
+</html>
+
diff --git a/18319-h/18319-h.htm~ b/18319-h/18319-h.htm~
new file mode 100644
index 0000000..731a964
--- /dev/null
+++ b/18319-h/18319-h.htm~
@@ -0,0 +1,1988 @@
+<!DOCTYPE HTML>
+<!-- This HTML file has been automatically generated from an XML source on 2024-06-18T17:42:27Z using SAXON HE 9.9.1.8 . -->
+<html lang="nl">
+<head>
+<title>In Luxemburg’s Gutland</title>
+<meta charset="utf-8">
+<meta name="generator" content="tei2html.xsl, see https://github.com/jhellingman/tei2html">
+<meta name="author" content="Marie Adrien Perk (1834–1916)">
+<link rel="coverpage" href="images/new-cover.jpg">
+<link rel="icon" href="images/new-cover.jpg" type="image/x-cover">
+<link rel="schema.DC" href="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
+<meta name="DC.Title" content="In Luxemburg’s Gutland">
+<meta name="DC.Creator" content="Marie Adrien Perk (1834–1916)">
+<meta name="DC.Contributor" content="Walter Knapp Jr.">
+<meta name="DC.Date" content="2006-05-05">
+<meta name="DC.Language" content="nl-1900">
+<meta name="DC.Format" content="text/html">
+<meta name="DC.Publisher" content="Project Gutenberg">
+<meta name="DC.Rights" content="Dit boek is vrij van auteursrechten in de Verenigde Staten. Als u ergens anders woont, raadpleeg dan alstublieft de wetgeving in uw land voordat u dit boek downloadt.">
+<meta name="DC.Identifier" content="https://www.gutenberg.org/ebooks/18319">
+<meta name="DC:Subject" content="Luxembourg -- Description and travel">
+<style> /* <![CDATA[ */
+html {
+line-height: 1.3;
+}
+body {
+margin: 0;
+}
+main {
+display: block;
+}
+h1 {
+font-size: 2em;
+margin: 0.67em 0;
+}
+hr {
+height: 0;
+overflow: visible;
+}
+pre {
+font-family: monospace;
+font-size: 1em;
+}
+a {
+background-color: transparent;
+}
+abbr[title] {
+border-bottom: none;
+text-decoration: underline;
+}
+b, strong {
+font-weight: bolder;
+}
+code, kbd, samp {
+font-family: monospace;
+font-size: 1em;
+}
+small {
+font-size: 80%;
+}
+sub, sup {
+font-size: 67%;
+line-height: 0;
+position: relative;
+vertical-align: baseline;
+}
+sub {
+bottom: -0.25em;
+}
+sup {
+top: -0.5em;
+}
+img {
+border-style: none;
+}
+body {
+font-family: serif;
+font-size: 100%;
+text-align: left;
+margin-top: 2.4em;
+}
+div.front, div.body {
+margin-bottom: 7.2em;
+}
+div.back {
+margin-bottom: 2.4em;
+}
+.div0 {
+margin-top: 7.2em;
+margin-bottom: 7.2em;
+}
+.div1 {
+margin-top: 5.6em;
+margin-bottom: 5.6em;
+}
+.div2 {
+margin-top: 4.8em;
+margin-bottom: 4.8em;
+}
+.div3 {
+margin-top: 3.6em;
+margin-bottom: 3.6em;
+}
+.div4 {
+margin-top: 2.4em;
+margin-bottom: 2.4em;
+}
+.div5, .div6, .div7 {
+margin-top: 1.44em;
+margin-bottom: 1.44em;
+}
+.div0:last-child, .div1:last-child, .div2:last-child, .div3:last-child,
+.div4:last-child, .div5:last-child, .div6:last-child, .div7:last-child {
+margin-bottom: 0;
+}
+blockquote div.front, blockquote div.body, blockquote div.back {
+margin-top: 0;
+margin-bottom: 0;
+}
+.divBody .div1:first-child, .divBody .div2:first-child, .divBody .div3:first-child, .divBody .div4:first-child,
+.divBody .div5:first-child, .divBody .div6:first-child, .divBody .div7:first-child {
+margin-top: 0;
+}
+h1, h2, h3, h4, h5, h6, .h1, .h2, .h3, .h4, .h5, .h6 {
+clear: both;
+font-style: normal;
+text-transform: none;
+}
+h3, .h3 {
+font-size: 1.2em;
+}
+h3.label {
+font-size: 1em;
+margin-bottom: 0;
+}
+h4, .h4 {
+font-size: 1em;
+}
+.alignleft {
+text-align: left;
+}
+.alignright {
+text-align: right;
+}
+.alignblock {
+text-align: justify;
+}
+p.tb, hr.tb, .par.tb {
+margin: 1.6em auto;
+text-align: center;
+}
+p.argument, p.note, p.tocArgument, .par.argument, .par.note, .par.tocArgument {
+font-size: 0.9em;
+text-indent: 0;
+}
+p.argument, p.tocArgument, .par.argument, .par.tocArgument {
+margin: 1.58em 10%;
+}
+.opener, .address {
+margin-top: 1.6em;
+margin-bottom: 1.6em;
+}
+.addrline {
+margin-top: 0;
+margin-bottom: 0;
+}
+.dateline {
+margin-top: 1.6em;
+margin-bottom: 1.6em;
+text-align: right;
+}
+.salute {
+margin-top: 1.6em;
+margin-left: 3.58em;
+text-indent: -2em;
+}
+.signed {
+margin-top: 1.6em;
+margin-left: 3.58em;
+text-indent: -2em;
+}
+.epigraph {
+font-size: 0.9em;
+width: 60%;
+margin-left: auto;
+}
+.epigraph span.bibl {
+display: block;
+text-align: right;
+}
+.trailer {
+clear: both;
+margin-top: 3.6em;
+}
+span.abbr, abbr {
+white-space: nowrap;
+}
+span.parNum {
+font-weight: bold;
+}
+span.corr, span.gap {
+border-bottom: 1px dotted red;
+}
+span.num, span.trans {
+border-bottom: 1px dotted gray;
+}
+span.measure {
+border-bottom: 1px dotted green;
+}
+.ex {
+letter-spacing: 0.2em;
+}
+.sc {
+font-variant: small-caps;
+}
+.asc {
+font-variant: small-caps;
+text-transform: lowercase;
+}
+.uc {
+text-transform: uppercase;
+}
+.tt {
+font-family: monospace;
+}
+.underline {
+text-decoration: underline;
+}
+.overline, .overtilde {
+text-decoration: overline;
+}
+.rm {
+font-style: normal;
+}
+.red {
+color: red;
+}
+hr {
+clear: both;
+border: none;
+border-bottom: 1px solid black;
+width: 45%;
+margin-left: auto;
+margin-right: auto;
+margin-top: 1em;
+text-align: center;
+}
+hr.dotted {
+border-bottom: 2px dotted black;
+}
+hr.dashed {
+border-bottom: 2px dashed black;
+}
+.aligncenter {
+text-align: center;
+}
+h1, h2, .h1, .h2 {
+font-size: 1.44em;
+line-height: 1.5;
+}
+h1.label, h2.label {
+font-size: 1.2em;
+margin-bottom: 0;
+}
+h5, h6 {
+font-size: 1em;
+font-style: italic;
+}
+p, .par {
+text-indent: 0;
+}
+p.firstlinecaps:first-line, .par.firstlinecaps:first-line {
+text-transform: uppercase;
+}
+.hangq {
+text-indent: -0.32em;
+}
+.hangqq {
+text-indent: -0.42em;
+}
+.hangqqq {
+text-indent: -0.84em;
+}
+p.dropcap:first-letter, .par.dropcap:first-letter {
+float: left;
+clear: left;
+margin: 0 0.05em 0 0;
+padding: 0;
+line-height: 0.8;
+font-size: 420%;
+vertical-align: super;
+}
+blockquote, p.quote, div.blockquote, div.argument, .par.quote {
+font-size: 0.9em;
+margin: 1.58em 5%;
+}
+.pageNum a, a.noteRef:hover, a.pseudoNoteRef:hover, a.hidden:hover, a.hidden {
+text-decoration: none;
+}
+.advertisement, .advertisements {
+background-color: #FFFEE0;
+border: black 1px dotted;
+color: #000;
+margin: 2em 5%;
+padding: 1em;
+}
+span.accent {
+display: inline-block;
+text-align: center;
+}
+span.accent, span.accent span.top, span.accent span.base {
+line-height: 0.40em;
+}
+span.accent span.top {
+font-weight: bold;
+font-size: 5pt;
+}
+span.accent span.base {
+display: block;
+}
+.footnotes .body, .footnotes .div1 {
+padding: 0;
+}
+.fnarrow {
+color: #AAAAAA;
+font-weight: bold;
+text-decoration: none;
+}
+.fnarrow:hover, .fnreturn:hover {
+color: #660000;
+}
+.fnreturn {
+color: #AAAAAA;
+font-size: 80%;
+font-weight: bold;
+text-decoration: none;
+vertical-align: 0.25em;
+}
+a {
+text-decoration: none;
+}
+a:hover {
+text-decoration: underline;
+background-color: #e9f5ff;
+}
+a.noteRef, a.pseudoNoteRef {
+font-size: 67%;
+vertical-align: super;
+text-decoration: none;
+margin-left: 0.1em;
+}
+.externalUrl {
+font-size: small;
+font-family: monospace;
+color: gray;
+}
+.displayfootnote {
+display: none;
+}
+div.footnotes {
+font-size: 80%;
+margin-top: 1em;
+padding: 0;
+}
+hr.fnsep {
+margin-left: 0;
+margin-right: 0;
+text-align: left;
+width: 25%;
+}
+p.footnote, .par.footnote {
+margin-bottom: 0.5em;
+margin-top: 0.5em;
+}
+p.footnote .fnlabel, .par.footnote .fnlabel {
+float: left;
+margin-left: -0.1em;
+min-width: 1.0em;
+padding-right: 0.4em;
+}
+.apparatusnote {
+text-decoration: none;
+}
+.apparatusnote:target, .fndiv:target {
+background-color: #eaf3ff;
+}
+table.tocList {
+width: 100%;
+margin-left: auto;
+margin-right: auto;
+border-width: 0;
+border-collapse: collapse;
+}
+td.tocText {
+padding-top: 2em;
+padding-bottom: 1em;
+}
+td.tocPageNum, td.tocDivNum {
+text-align: right;
+min-width: 10%;
+border-width: 0;
+white-space: nowrap;
+}
+td.tocDivNum {
+padding-left: 0;
+padding-right: 0.5em;
+vertical-align: top;
+}
+td.tocPageNum {
+padding-left: 0.5em;
+padding-right: 0;
+vertical-align: bottom;
+}
+td.tocDivTitle {
+width: auto;
+}
+p.tocPart, .par.tocPart {
+margin: 1.58em 0;
+font-variant: small-caps;
+}
+p.tocChapter, .par.tocChapter {
+margin: 1.58em 0;
+}
+p.tocSection, .par.tocSection {
+margin: 0.7em 5%;
+}
+table.tocList td {
+vertical-align: top;
+}
+table.tocList td.tocPageNum {
+vertical-align: bottom;
+}
+table.inner {
+display: inline-table;
+border-collapse: collapse;
+width: 100%;
+}
+td.itemNum {
+text-align: right;
+min-width: 5%;
+padding-right: 0.8em;
+}
+td.innerContainer {
+padding: 0;
+margin: 0;
+}
+.index {
+font-size: 80%;
+}
+.index p {
+text-indent: -1em;
+margin-left: 1em;
+}
+.indexToc {
+text-align: center;
+}
+.transcriberNote {
+background-color: #DDE;
+border: black 1px dotted;
+color: #000;
+font-family: sans-serif;
+font-size: 80%;
+margin: 2em 5%;
+padding: 1em;
+}
+.missingTarget {
+text-decoration: line-through;
+color: red;
+}
+.correctionTable {
+width: 75%;
+}
+.width20 {
+width: 20%;
+}
+.width40 {
+width: 40%;
+}
+p.smallprint, li.smallprint, .par.smallprint {
+color: #666666;
+font-size: 80%;
+}
+span.musictime {
+vertical-align: middle;
+display: inline-block;
+text-align: center;
+}
+span.musictime, span.musictime span.top, span.musictime span.bottom {
+padding: 1px 0.5px;
+font-size: xx-small;
+font-weight: bold;
+line-height: 0.7em;
+}
+span.musictime span.bottom {
+display: block;
+}
+audio {
+height: 20px;
+margin-left: 0.5em;
+margin-right: 0.5em;
+}
+ul {
+list-style-type: none;
+}
+.splitListTable {
+margin-left: 0;
+}
+.splitListTable td {
+vertical-align: top;
+}
+.numberedItem {
+text-indent: -3em;
+margin-left: 3em;
+}
+.numberedItem .itemNumber {
+float: left;
+position: relative;
+left: -3.5em;
+width: 3em;
+display: inline-block;
+text-align: right;
+}
+.itemGroupTable {
+border-collapse: collapse;
+margin-left: 0;
+}
+.itemGroupTable td {
+padding: 0;
+margin: 0;
+vertical-align: middle;
+}
+.itemGroupBrace {
+padding: 0 0.5em !important;
+}
+div.figure, div.figureGroup {
+text-align: center;
+}
+table.figureGroupTable {
+width: 80%;
+border-collapse: collapse;
+}
+.figure, .figureGroup {
+margin-left: auto;
+margin-right: auto;
+}
+.floatLeft {
+float: left;
+margin: 10px 10px 10px 0;
+}
+.floatRight {
+float: right;
+margin: 10px 0 10px 10px;
+}
+p.figureHead, .par.figureHead {
+font-size: 100%;
+text-align: center;
+}
+.figAnnotation {
+font-size: 80%;
+position: relative;
+margin: 0 auto;
+}
+.figTopLeft, .figBottomLeft {
+float: left;
+}
+.figTopRight, .figBottomRight {
+float: right;
+}
+.figure p, .figure .par, .figureGroup p, .figureGroup .par {
+font-size: 80%;
+margin-top: 0;
+text-align: center;
+}
+img {
+border-width: 0;
+}
+td.galleryFigure {
+text-align: center;
+vertical-align: middle;
+}
+td.galleryCaption {
+text-align: center;
+vertical-align: top;
+}
+body {
+padding: 1.58em 16%;
+}
+.pageNum {
+display: inline;
+font-size: 8.4pt;
+font-style: normal;
+margin: 0;
+padding: 0;
+position: absolute;
+right: 1%;
+text-align: right;
+letter-spacing: normal;
+}
+.marginnote {
+font-size: 0.8em;
+height: 0;
+left: 1%;
+position: absolute;
+text-indent: 0;
+width: 14%;
+text-align: left;
+}
+.right-marginnote {
+font-size: 0.8em;
+height: 0;
+right: 3%;
+position: absolute;
+text-indent: 0;
+text-align: right;
+width: 11%
+}
+.cut-in-left-note {
+font-size: 0.8em;
+left: 1%;
+float: left;
+text-indent: 0;
+width: 14%;
+text-align: left;
+padding: 0.8em 0.8em 0.8em 0;
+}
+.cut-in-right-note {
+font-size: 0.8em;
+left: 1%;
+float: right;
+text-indent: 0;
+width: 14%;
+text-align: right;
+padding: 0.8em 0 0.8em 0.8em;
+}
+span.tocPageNum, span.flushright {
+position: absolute;
+right: 16%;
+top: auto;
+text-indent: 0;
+}
+.pglink::after {
+content: "\0000A0\01F4D8";
+font-size: 80%;
+font-style: normal;
+font-weight: normal;
+}
+.catlink::after {
+content: "\0000A0\01F4C7";
+font-size: 80%;
+font-style: normal;
+font-weight: normal;
+}
+.exlink::after, .wplink::after, .biblink::after, .qurlink::after, .seclink::after {
+content: "\0000A0\002197\00FE0F";
+color: blue;
+font-size: 80%;
+font-style: normal;
+font-weight: normal;
+}
+.pglink:hover {
+background-color: #DCFFDC;
+}
+.catlink:hover {
+background-color: #FFFFDC;
+}
+.exlink:hover, .wplink:hover, .biblink:hover, .qurlink:hover, .seclin:hover {
+background-color: #FFDCDC;
+}
+body {
+background: #FFFFFF;
+font-family: serif;
+}
+body, a.hidden {
+color: black;
+}
+h1, h2, .h1, .h2 {
+text-align: center;
+font-variant: small-caps;
+font-weight: normal;
+}
+p.byline {
+text-align: center;
+font-style: italic;
+margin-bottom: 2em;
+}
+.div2 p.byline, .div3 p.byline, .div4 p.byline, .div5 p.byline, .div6 p.byline, .div7 p.byline {
+text-align: left;
+}
+.figureHead, .noteRef, .pseudoNoteRef, .marginnote, .right-marginnote, p.legend, .verseNum {
+color: #660000;
+}
+.rightnote, .pageNum, .lineNum, .pageNum a {
+color: #AAAAAA;
+}
+a.hidden:hover, a.noteRef:hover, a.pseudoNoteRef:hover {
+color: red;
+}
+h1, h2, h3, h4, h5, h6 {
+font-weight: normal;
+}
+table {
+margin-left: auto;
+margin-right: auto;
+}
+td.tocText {
+text-align: center;
+font-variant: small-caps;
+font-size: 1.2em;
+line-height: 1.5;
+}
+.tableCaption {
+text-align: center;
+}
+.arab { font-family: Scheherazade, serif; }
+.aran { font-family: 'Awami Nastaliq', serif; }
+.grek { font-family: 'Charis SIL', serif; }
+.hebr { font-family: 'SBL Hebrew', Shlomo, 'Ezra SIL', serif; }
+.syrc { font-family: 'Serto Jerusalem', serif; }
+/* CSS rules generated from @rend attributes in TEI file */
+.cover-imagewidth {
+width:480px;
+}
+.p1907-145width {
+width:720px;
+}
+.p1907-147width {
+width:640px;
+}
+.p1907-148width {
+width:649px;
+}
+.p1907-149-1width {
+width:455px;
+}
+.p1907-149-3width {
+width:482px;
+}
+.p1907-149-4width {
+width:450px;
+}
+.p1907-149-2width {
+width:453px;
+}
+.p1907-149-5width {
+width:453px;
+}
+.p1907-152-3width {
+width:455px;
+}
+.p1907-152-1width {
+width:455px;
+}
+.p1907-152-2width {
+width:452px;
+}
+.p1907-153width {
+width:720px;
+}
+.p1907-154width {
+width:639px;
+}
+.p1907-155width {
+width:635px;
+}
+.p1907-156-1width {
+width:647px;
+}
+.p1907-156-2width {
+width:640px;
+}
+.p1907-157-1width {
+width:627px;
+}
+.p1907-157-2width {
+width:645px;
+}
+.p1907-160-1width {
+width:640px;
+}
+.p1907-160-2width {
+width:635px;
+}
+/* ]]> */ </style>
+</head>
+<body>
+<div style='text-align:center'>*** START OF THE PROJECT GUTENBERG EBOOK 18319 ***</div>
+<div class="front">
+<div class="div1 last-child cover">
+<div class="divBody">
+<p class="first"></p>
+<div class="figure cover-imagewidth"><img src="images/new-cover.jpg" alt="Nieuw ontworpen voorkant." width="480" height="720"></div><p>
+<span class="pageNum" id="xd32e74">[<a href="#xd32e74">145</a>]</span></p>
+</div>
+</div>
+</div>
+<div class="body">
+<div class="div1 last-child article">
+<div class="divHead">
+<h2 class="main">In Luxemburg’s Gutland.</h2>
+<p class="byline">Door M.&nbsp;A. Perk.</p>
+</div>
+<div class="divBody">
+<p class="first">Met photographieën van den heer <span class="sc">Walter Knapp</span> Jr.<a class="noteRef" id="xd32e84src" href="#xd32e84">1</a>
+</p>
+<p></p>
+<div class="figure p1907-145width"><img src="images/p1907-145.jpg" alt="De Ruïne van Larochette. (blz. 156)." width="720" height="293"><p class="figureHead">De Ruïne van Larochette. (blz. <a href="#pb156">156</a>).</p>
+</div><p>
+</p>
+<p>„<i lang="fr">Les grands états auraient tort de mépriser les avertissements qu’ils reçoivent des
+petits pays: il appartient quelquefois aux petits de donner de grands exemples</i>.”
+</p>
+<p>Geen land ter wereld ongetwijfeld waarop men met meer recht dit zoo juiste woord van
+den Franschen schrijver G. Valbert<a class="noteRef" id="xd32e104src" href="#xd32e104">2</a> mag toepassen dan op het groothertogdom Luxemburg, welks zoo verlichte regeering
+al den tijd dat zij aan het bewind is,—en dat is al heel wat jaren!—zoo’n warm hart
+en open oog toonde te bezitten voor de sociale behoeften des volks en de bevordering
+van diens geestelijk en stoffelijk welzijn. En dank zij de krachtige medewerking van
+de Kamer der afgevaardigden, is haar het voorrecht beschoren geweest haar streven
+in dat opzicht met schitterenden uitslag bekroond te zien. Om die reden alleen reeds
+zou het voormalige graafschap der Ardennen aanspraak mogen maken op onze hartelijke
+sympathie en een persoonlijke kennismaking overwaard kunnen geacht worden, al is tegenwoordig
+onder den zooveel weidscher naam van Groothertogdom, zijn grondgebied met een bevolking
+van niet meer dan 235,000 zielen, beperkt tot nauwelijks het vijfde gedeelte van zijn
+vroegere oppervlakte, en al moet het ook alle staatkundige beteekenis derven.
+</p>
+<p>Het is hier niet de plaats om zijn grootsch verleden in herinnering te brengen, noch
+om zijn <span class="corr" id="xd32e112" title="Bron: oconomischen">economischen</span> toestand, zijn staatswezen of staatsinrichtingen, de bronnen van zijn welvaart, de
+geestelijke stroomingen, die er zich vertoonen, of zijn beteekenis op het gebied van
+kunst en wetenschap in het licht te stellen. Ik deed dit trouwens reeds elders en
+kan daarnaar verwijzen.<a class="noteRef" id="xd32e115src" href="#xd32e115">3</a>
+</p>
+<p>Maar in niet mindere mate moet, mijns erachtens, dit kleine land de belangstelling
+van de bezoekers wekken door de indrukwekkende bouwvallen van middeleeuwsche ridderburchten,
+die daar vele hoogten bekransen, door het rijke en dankbare onderzoekingsveld, dat
+het oudheidkundigen, botanisten en mineralogen aanbiedt, bovenal door zijn trotsche
+wouden van eiken, sparren of beuken, zijn liefelijke valleien en de haar bezoomende
+heuvelruggen, zijn steile rotsgevaarten, stoute bergkloven en huiveringwekkende afgronden,
+zijn kabbelende beekjes en snelvlietende rivieren, in één woord zijn afwisselend natuurschoon.
+Dit kan in verhevenheid wedijveren soms met dat van Zwitserland, dikwerf met dat van
+de Saksische Schweiz of den Hartz.
+</p>
+<p>De roep van dat natuurschoon, vroeger slechts bekend hoofdzakelijk aan Duitschers
+en Belgen, drong eindelijk tot ons vaderland door. En sedert een veertig jaren ongeveer
+neemt in Luxemburg het bezoek van onze landgenooten gestadig toe.
+<span class="pageNum" id="xd32e123">[<a href="#xd32e123">146</a>]</span></p>
+<p>Verschillende omstandigheden, voor den lezer zonder belang, noopten in 1878 ook mij
+naar het Groothertogdom mijn schreden te richten, om daar eenige weken door te brengen.
+</p>
+<p>En het ging mij als zoo velen anderen.
+</p>
+<p>Wie eens het voorrecht heeft gehad met land en volk kennis te maken—en ze kennen is
+ze liefhebben—verzuimt niet licht de gelegenheid tot een nieuw bezoek. Herhaaldelijk,
+bijna jaarlijks kan ik wel zeggen, keerde ik er voor korteren of langeren tijd terug,
+totdat het klimmen mijner jaren mij tegen de vermoeienissen, onafscheidelijk van de
+reis en het verblijf in dat Hoogland, deden opzien.
+</p>
+<p>Onvergetelijke dagen bracht ik er door. En een aantal hartelijke en blijvende vriendschapsbanden
+knoopte ik er aan, waarvan, helaas! reeds verscheidene door den dood zijn verbroken.
+</p>
+<hr class="tb"><p>
+</p>
+<p>En hoe dikwijls, wanneer ik ter verfrissching van geest en lichaam er met volle teugen
+de heerlijke stalende berglucht ging inademen en de schoone natuur bewonderen, hoe
+dikwijls zag ik mij verrast door nieuwe schoonheden, schoonheden die ik vroeger niet
+had kunnen aanschouwen om de eenvoudige reden, dat zij nog niet toegankelijk waren.
+</p>
+<p>’t Is toch pas sedert ruim een kwart eeuw, dat, vooral op aanstichting van den toenmaligen
+directeur-generaal van Justitie en Openbare Werken, die sedert geruimen tijd de hooge
+waardigheid van Ministre d’État et Président du Gouvernement met zooveel eere bekleedt,
+den kunstlievenden en smaakvollen Dr. P. Eyschen, men zich beijvert de schilderachtigste,
+te voren niet gemakkelijk of in het geheel niet te genaken punten onder het bereik
+van ieders blik te brengen of toegankelijk te maken. Jaarlijks worden er aanzienlijke
+sommen, ten minste in verhouding tot de geheele staatsbegrooting, besteed om in den
+winter tegen de hellingen paden aan te leggen, hinderpalen uit den weg te ruimen,
+doorgangen in gevaarten van graniet te banen, trappen in rotsen uit te houwen, bruggen
+te slaan over beken en stroompjes of bergkloven. Jaarlijks wordt ook een belangrijk
+krediet aan de Kamer aangevraagd ter ondersteuning van plaatselijke Verfraaiings-vereenigingen,
+die in grooten getale verrezen, en ter bevordering van het toeristenverkeer. De bedoelingen
+der regeering zijn voor niemand een geheim en verdienen allen lof. Zij wil naar Luxemburg
+de buitenlanders lokken, die anders elders ontspanning van den dagelijkschen arbeid
+en nieuwe krachten daarvoor gaan zoeken. Doch zij doet dit niet door sterk-prikkelende
+vermaken of door, uit een zedelijk oogpunt beschouwd, minder aanbevelenswaardige middelen.
+Herhaaldelijk doch vruchteloos kwamen wel met de verleidelijkste aanbiedingen bij
+de Regeering aanvragen in van avonturiers om verlof tot oprichting van een speelbank.
+Deze wil slechts partij trekken van wat het land in kwistige mate en rijke verscheidenheid
+aanbiedt: een merkwaardig natuurschoon.
+</p>
+<hr class="tb"><p>
+</p>
+<p>En niet onvruchtbaar is haar streven geweest.
+</p>
+<p>Van jaar tot jaar stijgt het aantal bezoekers, ook onder onze landgenooten.
+</p>
+<p>Velen dezer meen ik een dienst te hebben bewezen door de uitgave van mijne hierboven
+reeds vermelde Schetsen, waarvan de derde druk in 1892 verscheen, vermeerderd met
+een aanhangsel, aanwijzende de voornaamste wandeltochten in de buurt van Diekirch
+en de uitstapjes, van daar in een halven dag en op een geheelen dag te ondernemen.
+</p>
+<p>Moge het mij nu maar door de volgende bladzijden gelukken, bij vernieuwing de aandacht
+te vestigen op dat merkwaardige Hoogland en eenige lezers van dit tijdschrift, zoo
+mogelijk vele, te bewegen in den aanstaanden zomer enkele vacantiedagen aan een kennismaking
+daarmede te wijden! Zeker zou ik dan, wat hen betreft, geen ondankbare taak op mij
+hebben genomen, toen ik de uitnoodiging aanvaardde om, ter toelichting der Gezichten
+uit Luxemburg, welke in dit tijdschrift zouden worden opgenomen, eenige mededeelingen
+te voegen. Uiteraard moest ik mij wel herhaaldelijk genoopt voelen daarin naar de
+meer uitvoerige beschrijving in mijn bovenvermelde Schetsen te verwijzen.
+</p>
+<div class="div2 section">
+<div class="divHead">
+<h3 class="main">II</h3>
+</div>
+<div class="divBody">
+<p class="first">De eerste maal, dat ik het Groothertogdom bezocht, sloeg ik, naar aanleiding eener
+aanbeveling van vrienden, mijn tent op in het stadje Diekirch. En nooit heb ik daarvan
+spijt gehad. Zoo dikwijls ik later in het Hoogland terugkeerde, bleef Diekirch mijn
+hoofdkwartier.
+</p>
+<p>Wel ontken ik niet, dat b.v. de naaste omtrek van Echternach veel stouter en schilderachtiger
+is en rijker aan indrukwekkende natuurtafereelen, die hem aanspraak geven op den naam
+van <i lang="fr">Petite Suisse Luxembourgeoise</i>. Maar op grond van mijne ervaring durf ik gerust verklaren, dat wie met het geheele
+land, het noorden zoo goed als andere gedeelten, wil kennis maken, niet beter kan
+doen dan te Diekirch zijn intrek nemen, om dit als uitgangspunt voor zijn tochtjes
+te kiezen. Van daar kan men die in alle richtingen gemakkelijk maken en, behoudens
+een enkele uitzondering, op den zelfden dag thuiskomen. Dit is met de hoofdstad, Echternach
+of een andere plaats als hoofdverblijf, niet altoos het geval.
+</p>
+<hr class="tb"><p>
+</p>
+<p>Niet onmogelijk is het, uit het hart van Nederland op één dag den tocht naar Diekirch,
+ook over Brussel en verder over de stad Luxemburg, af te leggen. Doch hij is wel wat
+vermoeiend. Men loopt gevaar, als men Namen achter den rug heeft, na zoovele uren
+sporens, door afmatting onvatbaar te worden voor het genot van het natuurschoon, dat
+het verdere gedeelte der reis zoo kwistig aanbiedt. Ook van het goede kan men soms
+te veel krijgen!
+</p>
+<p>Over Luik en Ettelbrück is de afstand korter, de weg nog prachtiger en zijn de kosten
+ook geringer, zoowel wanneer men van Luik met de Ourthe-baan tot Rivage, en van daar
+door het heerlijke dal der Amblève de reis maakt, als wanneer men de voorkeur geeft
+aan de iets langere, maar niet minder belangwekkende lijn Luik-Pepinster-Spa-Trois
+Vierges-Luxemburg, door het Vesdre-dal met zijn talrijke kunstwerken, die het kronkelen
+van dat bergstroompje noodig heeft gemaakt, en voorts door de valleien van den Hoëgne,
+den Wayay, en het eerste gedeelte van het dal der Amblève. Bij den ingang van dat
+der Salm, aan het <span class="pageNum" id="xd32e154">[<a href="#xd32e154">147</a>]</span>station Trois Ponts, waar de Amblève rechts afslaat, om bij Rivage in de Ourthe uit
+te loopen, ontmoeten de in beide richtingen, met een tijdsverschil van drie kwartier
+uur, uit Luik vertrokken treinen elkander om te worden aaneengekoppeld en vereenigd
+verder te sporen, tot zij op een kleinen afstand van de grensplaats Gouvy het Belgische
+grondgebied verlaten en door een langen tunnel dat van Luxemburg betreden. Bij het
+eerstvolgende station Trois Vierges bereiken zij de vallei der Woltz of Clerf en spoeden
+straks in die der Wiltz zich voort. Te Trois Vierges, ook wel naar het bloeiende dorp
+in zijn nabijheid Ufflingen geheeten, zijn de bureelen der Luxemburgsche douane gevestigd
+of liever die van het Duitsche Tolverbond, waarin het Groothertogdom ten jare 1867
+is opgenomen.
+</p>
+<p></p>
+<div class="figure p1907-147width"><img src="images/p1907-147.jpg" alt="Gezicht op de ruïne Bourscheid bij Michelau." width="640" height="461"><p class="figureHead">Gezicht op de ruïne Bourscheid bij Michelau.</p>
+</div><p>
+</p>
+<p>Van hier tot Ettelbrück heeft men het indrukwekkendste gedeelte van de gansche lijn.
+De spoortrein loopt er door het hart der Ardennen, die, gelijk men weet, zich uitstrekken
+over het Fransche departement der Ardennen, de Belgische provinciën Luxemburg, Namen,
+Luik, de noordelijke helft van het Groothertogdom en over de pruisische grenzen in
+de richting van Aken en Keulen. Aschgrauwe rotsgevaarten, op elkander gestapeld, verheffen
+zich aan de eene zijde der baan, aan de andere liefelijke beemden met talrijke boomgaarden
+beplant en door snelvlietende stroompjes besproeid. Doch een tunnel brengt u telkens
+eensklaps met donderend geraas aan den anderen kant van den, u den weg versperrenden
+bergrug en doet het tooneel geheel veranderen.
+</p>
+<p>Op vele punten, waar men tusschen de muren van graniet een doorgang heeft moeten banen,
+schijnen de bijna loodrecht zich in de lucht verheffende steenen kolossen elkander
+grimmig te willen naderen, om den voorbijratelenden trein in hun omarmingen te verpletteren.
+De langste tunnel, die van Michelau, de voorlaatste dien men doorgaat, is bekranst
+met de trotsche bouwvallen van Bourscheid. Het is of deze van verre den bezoeker van
+het Groothertogdom het dreigend protest in de ooren wil donderen van den krijgshaftigen
+geest der middeleeuwen tegen de overweldigingen der vredelievende industrie van de
+moderne tijden!
+</p>
+<p>Na het dal der Wiltz doorgespoord te hebben, komt men bij Goebelsmühle in de vallei
+der Sûre, in wier wateren genoemd riviertje zich uitstort, en die, ontsprongen in
+de Belgische provincie Luxemburg nabij het plaatsje Sûre, waaraan zij waarschijnlijk
+haar naam dankt, niet ver van Martelange als hoofdrivier het Groothertogdom betreedt.
+Als kostte het haar moeite zich tusschen de haar bezoomende rotspartijen een weg te
+banen, doorsnijdt zij het van het westen naar het oosten en splitst het in twee zeer
+ongelijksoortige deelen: het noordelijke, <i>Oesling</i> of <i>Esling</i> geheeten, en het zuidelijke <i>Gutland</i>, goed voor den landbouw namelijk. Van den naam <i>Oesling</i> kan men niet met zekerheid de afleiding en beteekenis vaststellen, daar er verschillende
+verklaringen van in omloop zijn. Het is een zeer boschrijk Hoogland, dat een verhevenheid
+bereikt van 552 meter. De valleien, die het doorsnijden, zijn diep en schilderachtig
+en met steile rotsgevaarten ommuurd.
+</p>
+<p>Van Michelau bereikt men in weinige minuten Ettelbrück, waar de Alzette zich in de
+Sûre stort en de wateren van deze doet zwellen.
+</p>
+<p>In het Sûredal, dat men, gelijk wij opmerkten, bij Goebelsmühle betreedt, wordt het
+oog aanvankelijk geboeid door soortgelijke natuurtafereelen als in de andere dalen:
+groene, lachende weiden en stoute rotspartijen. Deze worden door een paar tunnels
+en bruggen afgewisseld, tot men Ettelbrück nadert en het dal plotseling zich ziet
+verwijden.
+</p>
+<p>Hier, de voornaamste marktplaats der gansche streek, heeft men het middelpunt der
+spoorbanen, die het land in verschillende richtingen doorkruisen. Oostwaarts loopt
+de lijn der Prins-Hendrik-maatschappij, voorbij Diekirch en Echternach, altoos de
+schilderachtige oevers der Sûre volgende, tot Wasserbillig, waar zij zich met de lijn
+Guillaume-Luxembourg vereenigt, die, met Trois Vierges als uitgangspunt, over Ettelbrück
+de hoofdstad in een uur bereikt en deze met Trier verbindt.
+</p>
+<p>Van Ettelbrück brengt u de trein in een klein kwartier te Diekirch.
+</p>
+</div>
+</div>
+<div class="div2 section">
+<div class="divHead">
+<h3 class="main">III</h3>
+</div>
+<div class="divBody">
+<p class="first">Toen ik voor het eerst het station Ettelbrück verliet, kon ik een gevoel van teleurstelling
+niet verkroppen. Onze trein scheen zich hoe langer zoo meer van het gebergte te verwijderen.
+Had men mij dan verkeerd <span class="pageNum" id="xd32e181">[<a href="#xd32e181">148</a>]</span>ingelicht? En zou Diekirch in een vlakte liggen? Dat ware ons, mij en mijn gezin,
+die zoo naar de berglucht snakten, bitter tegengevallen. Gelukkig werd onze vrees
+spoedig beschaamd. Zij week allengs naarmate wij onze bestemmingsplaats meer naderden.
+Een zucht van verluchting ontsnapte onze borst, toen wij daar aankwamen en ons rekenschap
+gaven van de ligging der stad. Een gevoel van blijde ingenomenheid volgde daarop,
+toen wij het terras achter ons hotel betraden, waarheen de aan het station gereed
+staande omnibus ons in eenige minuten bracht.
+</p>
+<p>Niet licht vergeet ik den indruk, dien ik ontving, toen ik voor het eerst van de tweede
+verdieping uit onze kamer den blik over het liefelijke landschap liet waren. Op een
+kleinen afstand zag ik de Sûre zich kronkelen als een breed zilveren lint. Aan den
+rechteroever op eenigen afstand het gebergte, den Ban van Gilsdorf, en een gedeelte
+van den Haart. Tegen hun hellingen bouwland, rijk geschakeerd van tint door de verschillende
+graansoorten, die er op geteeld worden. Aan hun voet weiland, door de baan der Prins-Hendrik-Spoorwegmaatschappij
+of door een laan populieren doorsneden. Tot stoffeering een pachthoeve. In het verschiet,
+het aan de Sûre gelegen dorp Gilsdorf.
+</p>
+<p></p>
+<div class="figure p1907-148width"><img src="images/p1907-148.jpg" alt="Gezicht op Michelau." width="649" height="445"><p class="figureHead">Gezicht op Michelau.</p>
+</div><p>
+</p>
+<p>Links, over de huizen van den straatweg naar Vianden, viel mijn oog op den met houtgewas
+bekleeden rug van den Herrenberg, aan wiens voet het stadje zich amphitheatersgewijze
+uitstrekt. Het geheele landschap was door de ondergaande zon zacht getint en ademde
+een rust, die mij weldadig aandeed.
+</p>
+<p>Het in de laatste jaren aanzienlijk vergroote Grand hotel des Ardennes, prop. Alexis
+Heck, waar ik sedert mijn eerste bezoek altoos mijn intrek nam, en dat ik—al wil ik
+niets ten nadeele zeggen der andere hotels, die men te Diekirch aantreft—ook om het
+matige, hoewel altoos toch nog hoogere tarief dan in de andere, zoowel als om de goede
+verzorging gaarne aanbeveel, het hotel des Ardennes ligt in een der hoofdstraten,
+een zoogenaamden boulevard, de Rue du Pont. Van voren en van achteren heeft het uit
+schier alle logeerkamers een schoon uitzicht. Alleen voor een enkel vertrek op de
+eerste verdieping, aan de straatzijde, wordt dit belemmerd door een in gothischen
+stijl opgetrokken kasteeltje, ongeveer een halve eeuw geleden gebouwd en door den
+eigenaar, den heer Wirtgen, aan zijne geboortestad vermaakt, en na diens dood, in
+Sept. 1889, tot gemeentehuis ingericht. De voormalige tuin, tusschen het slot en de
+straat aangelegd, is tot een soort van „Square” hervormd, naar den milden erflater
+Place Wirtgen gedoopt. Dit plekje lokt menigen logé uit, van tijd tot tijd daar te
+vertoeven. Er is veel lommer. Een vijvertje, waarin de waterstraal van een<span id="xd32e191"></span> midden daaruit opspringende fontein kletterend nederstort, doet daar in de warmste
+dagen van den zomer zekere frischheid heerschen.
+</p>
+<p>Uit de kleine eet- of ontbijtzaal aan de straat komt men van achteren op een overdekt
+terras, dat ook toegang verleent tot de groote eetzaal en daaraan grenzende conversatiezalen.
+Van dit terras geleidt een steenen trap naar een fraai aangelegden, met een rijken
+bloemenschat prijkenden tuin, waar ook de jeugd gelegenheid heeft zich met verschillende
+spelen te vermeien. Uit dien tuin geleidt, langs den moeshof, een pad naar de rivier,
+waarin ten gerieve der logé’s des zomers een badhuisje gemeerd ligt, voorzien van
+twee vertrekjes, één voor heeren en één voor dames.
+</p>
+<hr class="tb"><p>
+</p>
+<p>Diekirch spreidt zich in de lachende en vruchtbare vallei der Sûre uit, aan den voet
+van den Herrenberg, die, 433 meter hoog boven de oppervlakte der zee, zich verheffende,
+haar tegen de noordenwinden beschut.
+</p>
+<p>Twee bruggen verbinden daar de rivieroevers.
+</p>
+<p>Over de eene, geheel van ijzer, loopt de Prins Hendriklijn naar Echternach en Wasserbillig.
+De andere, van een nette ijzeren leuning voorzien doch uit steen opgetrokken, is bestemd
+voor rijtuigen en voetgangers en voert hen links langs den oever naar Gilsdorf, rechts
+voorbij een paar landelijke woningen naar een sterk rijzenden straatweg, over de bergtoppen
+van den Hart of Haart naar La Rochette of Fels.
+</p>
+<p>Oppervlakkig beschouwd, lijken die beide bruggen met hare zware pijlers, evenals de
+meeste andere, elders over de rivier geslagen, wat al te kolossaal. Vooral omdat de
+Sûre hier zeer ondiep is en zelfs vele droge plekken vertoont. Maar het verschijnsel
+werd mij zeer verklaarbaar, toen ik vernam dat na ettelijke regendagen de stroom,
+die in gewone tijden reeds zoo snel vloeit, sterk zwelt en in onstuimige vaart zijne
+wateren voortzweept. Om zijn geweld te wederstaan, moeten de bruggen wel bijzonder
+stevig zijn.
+<span class="pageNum" id="xd32e202">[<a href="#xd32e202">149</a>]</span>
+</p>
+<p></p>
+<div class="figure p1907-149-1width"><img src="images/p1907-149-1.jpg" alt="De Sûre achter den tuin van het hotel des Ardennes te Diekirch." width="455" height="332"><p class="figureHead">De Sûre achter den tuin van het hotel des Ardennes te Diekirch.</p>
+</div><p>
+</p>
+<p></p>
+<div class="figure p1907-149-3width"><img src="images/p1907-149-3.jpg" alt="De Nieuwe St. Lourenskerk in Diekirch." width="482" height="345"><p class="figureHead">De Nieuwe St. Lourenskerk in Diekirch.</p>
+</div><p>
+</p>
+<p></p>
+<div class="figure p1907-149-4width"><img src="images/p1907-149-4.jpg" alt="De Sûre bij Diekirch." width="450" height="304"><p class="figureHead">De Sûre bij Diekirch.</p>
+</div><p>
+</p>
+<p>Gedurende een deel des jaars, van November tot Mei, is de rivier bevaarbaar. Waarschijnlijk
+diende zij in de middeleeuwen tusschen Diekirch, Echternach en Trier als gemeenschapsweg,
+tot het vervoer van goederen. Een vijftigtal jaren geleden werden er nog vele houtvlotten
+op gezien, die haar afzakten om in Rijn of Moezel bij soortgelijke verzamelingen boomstammen,
+uit het Schwarzwald of de Vogeezen afkomstig, te worden aangehecht. Sedert den aanleg
+van den Prins-Hendrik-spoorweg is echter de scheepvaart op de Sûre van schier geen
+de minste beteekenis. Enkele platboomde vaartuigen kan men met den stroom laten afdrijven
+of voortstuwen en moeten dan nog vaak over de ondiepten worden gelicht. Een tochtje
+daarmede bij warm zomerweder, ook al stort men bij het stooten op een steenklomp hals
+over kop in het water, een ongeval, waaraan geen het minste gevaar verbonden is,—zoo’n
+tochtje durf ik wel aanbevelen.
+</p>
+<p></p>
+<div class="figure p1907-149-2width"><img src="images/p1907-149-2.jpg" alt="De spoorbrug te Diekirch." width="453" height="324"><p class="figureHead">De spoorbrug te Diekirch.</p>
+</div><p>
+</p>
+<p>Vooral het gedeelte van Reisdorf tot Wasserbillig, inzonderheid in de buurt van Echternach,
+staat in liefelijkheid en pracht volstrekt niet achter bij de Rijnoevers.
+</p>
+<p></p>
+<div class="figure p1907-149-5width"><img src="images/p1907-149-5.jpg" alt="Brug over de Sûre bij Diekirch." width="453" height="303"><p class="figureHead">Brug over de Sûre bij Diekirch.</p>
+</div><p>
+</p>
+<p>De niet zeer breede zoom, waarlangs het stoompaard al snuivend en dampend u voortsleurt,
+strekt zich uit aan den voet der bergen. Uit de wagens valt de blik op den steilen,
+kalmen, zachtkens voortkabbelenden stroom, en aan de overzijde op de glooiende oevers,
+beplant met donkere groene elzen en esschen, door vruchtboomen en oude eiken afgewisseld,
+waarboven populieren hun kruin fier verheffen. De kronkelingen der rivier dragen veel
+bij tot verhooging der schoonheid van het landschap, eene schoonheid, verhoogd vooral
+door de heerlijke lijnen en kleuren, die het oog <span class="pageNum" id="xd32e229">[<a href="#xd32e229">150</a>]</span>treffen. Tal van beekjes ontlasten zich aan beide zijden in de Sûre.
+</p>
+<hr class="tb"><p>
+</p>
+<p>Vruchtbaar is het Sûredal en uiterst geschikt voor den landbouw. Het rijpende graan
+ziet men des zomers golven aan den voet en tegen de helling der bergen. Trouwens groote
+rijkdom kenmerkt den bodem van het gansche zuidelijk gedeelte, dat dan ook terecht
+Gutland genoemd wordt. Wel droeg Luxemburg tijdens de fransche overheersching den
+naam van <i lang="fr">Département des forêts</i>,—naar de bosschen, die de bergtoppen zoo weelderig tooien,—en zal men wellicht daaruit
+opmaken, dat de grond weinig geschikt moet zijn voor den akkerbouw. Men zou zich evenwel
+hierin bedriegen. Met uitzondering van het kale, woeste Oesling, ten noordoosten van
+Diekirch, ontmoet men overal welige landouwen en rijke boomgaarden, vruchtbare akkers,
+mildelijk door beekjes besproeide weiden, hier en daar omgeven door schilderachtige,
+met dicht houtgewas beplante rotsen of vriendelijke dalen met lachende dorpen en breede
+straatwegen berg-op, berg-af, waar steeds leven en beweging is, het teeken van een
+goed bevolkte streek.
+</p>
+<p>Ook de hellingen van de bergen in den naasten omtrek van Diekirch waren vroeger met
+bosschen bedekt. Deze zijn gerooid en hebben tot aan den voet plaats gemaakt voor
+bouwland. Hoogerop zijn de steenbeddingen zichtbaar, die onder de eerste aardlaag
+verborgen, er dikwijls doorheengluren en hier en daar ontgonnen worden.
+</p>
+<p>Na de hoofdstad bekleedt Diekirch, niettegenstaande haar bevolking van nog geen 4000
+zielen, een eersten rang onder de Luxemburgsche steden. Zij is de hoofdplaats van
+een der drie distrikten, waarin het Groothertogdom verdeeld werd en heeft het voorrecht
+de zetel te zijn van een der twee arrondissements-rechtbanken des lands en van een
+kantongerecht en de standplaats van een distriktcommissaris, en onder hare inrichtingen
+van onderwijs ook een bloeiend gymnasium te bezitten.
+</p>
+<p>Daar zijn er, die hare stichting willen laten opklimmen tot den tijd, toen de Romeinen
+het land bezet hielden. En de vele romeinsche oudheden, die in den omtrek opgegraven
+zijn, schijnen wel eenigszins dit gevoelen te bevestigen. Doch als die vondst iets
+bewees voor de oudheid der plaats, dan moet men ook uit de ontdekking van gallische
+en keltische voorwerpen: munten, wapens, huishoudelijke gereedschappen enz. besluiten
+tot een nog veel ouderen oorsprong.
+</p>
+<p>Ons bestek gedoogt niet over dezen oorsprong in bijzonderheden te treden, evenmin
+om de voornaamste feiten van hare belangwekkende geschiedenis in herinnering te brengen.
+Wij veroorloven ons te dien aanzien te verwijzen naar onze Schetsen uit Luxemburg.
+Ook ten opzichte der voornaamste gebouwen, hotels, de plaatselijke industrie enz.
+zij ons vergund dezelfde opmerking te maken.
+</p>
+<p>Een enkel woord slechts over de beide kerken, die de belangstelling van den bezoeker
+bijzonder waard zijn, voegen wij hier nog bij.
+</p>
+<p>De oude, aan St. Lourens gewijd, is niet meer in gebruik. Zij staat dicht bij het
+hotel, van waar men den lagen toren kan zien. Afgekeurd omdat zij te klein was geworden,
+is zij langzamerhand geheel vervallen. Het voorportaal dient tot bergplaats van allerlei
+voorwerpen. Het schip is daarvan gescheiden door een deur. Deze is afgesloten. De
+heer Coster, die er naast woont en wien het daar gelegen erf toebehoort, haalt voor
+u evenwel, op uw verzoek, met groote bereidwilligheid den sleutel.
+</p>
+<p>Duidelijk zijn de sporen zichtbaar van de ophooging, die de grond, met de geheele
+binnenstad, in 1765 heeft ondergaan. Hoe gedrukt is alles!—Geen wonder. Graaft men
+langs de pilaren, dan kan men wel tien voet diep de aarde weghalen, zonder aan de
+voetstukken te komen. De stijl, waarin het gebouwtje werd opgetrokken, is de byzantijnsche.
+De wapens der stad, uit steen gehouwen, waren in den muur aan de linkerhand aangebracht.
+De preekstoel, het hoofdaltaar en een zijaltaar, benevens een in den muur gemetselde
+lijksteen van wit marmer, met een zwarten rand omlijst en ter nagedachtenis van Dom
+François Emanuël Goethals, in leven Markies van Diekirch opgericht, een paar schilderijen
+van zeer geringe waarde en eenige erg verweerde of geschonden beelden, die ik er herhaaldelijk
+heb gezien, zijn sedert een kleine twintig jaar verdwenen. De lijksteen is in het
+bezit gekomen van den Baron Goethals te Brussel, nazaat van den bovengenoemden Markies
+van Diekirch. De geschilderde ruiten echter zijn grootendeels stuk. Wat er goeds was
+in het gebouw, werd bij de stichting der nieuwe kerk medegenomen en daarheen overgebracht.
+</p>
+<p>Die Nieuwe kerk, welke tegenover de <i>Esplanade</i> zich verheft, is nog niet lang geleden gesticht. Even als de oude aan St. Lourens
+gewijd, werd zij opgetrokken in 1868 ter <span class="corr" id="xd32e250" title="Bron: plaatste">plaatse</span>, waar de kapel stond van het thans tot school ingerichte en in de dagen der Fransche
+staatsomwenteling opgeheven, ten jare 1671 gestichte Franciskanerklooster. Zij wordt
+bediend door een pastoor-deken en drie kapelaans. In romaansch-byzantijnschen stijl,
+met twee torens gebouwd, heeft zij behalve een fraaie, wit marmeren Mater Dolorosa,
+het werk van den beeldhouwer Achterman, niets merkwaardigs.
+</p>
+</div>
+</div>
+<div class="div2 section">
+<div class="divHead">
+<h3 class="main">IV</h3>
+</div>
+<div class="divBody">
+<p class="first">Mag Diekirch op zichzelf in menig opzicht een belangstellend bezoek overwaard geacht
+worden, nog in hoogere mate is dit het geval, wanneer men het kiest tot hoofdverblijf
+om te voet, per as of per spoor van daar uit aantrekkelijke uitstapjes te ondernemen.
+</p>
+<p>In den naasten omtrek reeds kan men, zonder buitengewone vermoeienis of krachtsinspanning
+een aantal aangename wandeltochten maken, die een rijke bron van genot opleveren voor
+hen, wier gemoed waarachtig natuurschoon weet te waardeeren. Zij beginnen reeds zoodra
+men de stad verlaat en bieden zich van zelf aan. Uitgezonderd die over den Kaleberg,
+moet men de andere beginnen met eerst een eind den weinig belommerden straatweg te
+volgen. De krachtige, schaduwrijke boomen, die hem weleer bezoomden, zijn geruimen
+tijd geleden door het gemeentebestuur omgehouwen en door jeugdig plantsoen vervangen,
+en de voet van het gebergte is bekleed met korenvelden. Eerst hoogerop beginnen <span class="pageNum" id="xd32e258">[<a href="#xd32e258">151</a>]</span>de bosschen. Daarenboven, tenzij men den straatweg langs de Sûre, westwaarts naar
+Ettelbrück of oostwaarts naar Bettendorf volgt, moet men niet tegen een beetje klimmen
+opzien. Die bergpaden evenwel behoeven u niet af te schrikken. Zij zijn in den regel
+niet steil, maar voeren geleidelijk <i>en zigzag</i> naar den top. Wel kan men dien in korteren tijd bereiken, doch dan heeft men smalle,
+sterk-hellende laantjes te bestijgen. De moeite wordt echter rijkelijk beloond, als
+men het doel heeft bereikt. Te bejammeren is het—misschien is hierin verandering gekomen—dat
+er nergens banken worden aangetroffen. Die ontbreken ten eenenmale. Er blijft geen
+andere keus over om de vermoeide ledematen uit te strekken, dan op het gras aan den
+zoom van het bosch of op een rotsblok. Het gemeentebestuur zal een goed werk doen
+en de vreemdelingen, die de stad bezoeken en wier aantal jaarlijks toeneemt, zeer
+aan zich verplichten door hier en daar eenvoudige, uit boomtakken vervaardigde zetels
+te plaatsen, zooals op den Kaleberg reeds is geschied. Evenzoo zullen de wandeltochten
+nog veraangenaamd worden, wanneer in de bosschen betere paden zijn gebaand. Een genoegen
+is het mij thans te kunnen mededeelen, dat in dit opzicht een krachtige hand geslagen
+werd aan eene verbetering van den toestand. De ettelijke jaren geleden te Diekirch
+opgerichte Verschönerungs-verein, door het landsbestuur en de stedelijke regeering
+gesteund, beijvert zich, ook met hulp der vrijwillige bijdragen van de ingezetenen,
+den omtrek te verfraaien en de schoonste punten toegankelijk te maken. Aan haar heeft
+men, gelijk ik reeds mededeelde, de zoo aanbevelenswaardige wandeling naar den Haart
+te danken. De aanleg van den reeds hierboven genoemden Kaleberg (koude-berg) mag als
+een proeve van wat zij in staat is tot stand te brengen, worden beschouwd.
+</p>
+<p>Voor die wandeling behoeft men de brandende zonnestralen niet te trotseeren. Zij begint
+aan het einde der zoogenaamde Esplanade, die naar de Place Guillaume voert. Men slaat
+daar den zoogenaamden hollen weg, <i lang="fr">chemin creux</i>, achter de Bierbrouwerij in, tegen de helling van den Seitert, links van den weg
+naar Stavelot. Onder het toezicht en naar de plannen van wijlen den districts-ingenieur
+Hartmann is daar, gedeeltelijk voor rekening van den Staat, gedeeltelijk voor die
+van de Gemeente, in 1880 een groot stuk van de berghelling tot een prettig wandeloord
+gemaakt. Een pad is er in het bosch aangelegd van één tot twee meters breedte, langzaam
+rijzend, nu eens glooiend, dan langs trappen uit boomstammen vervaardigd naar boven
+voerend tot op den top van den Seitert. Hier en daar heeft men met veel takt openingen
+gemaakt tusschen het geboomte om een vergezicht te hebben op de naburige bergen. Men
+vindt er ook rustieke banken en zetels, zelfs tafels met leunstoelen. Uitnemende plekjes
+voor dames, om daar met haar handwerkje den ochtend door te brengen. Houten bruggen
+geleiden over de door bergstroompjes gegraven ravijnen. Halverwege is een in rustieken
+stijl gebouwde kiosk, die als muziektent moet dienen. Daar hebben van tijd tot tijd
+ook uitvoeringen der stedelijke kapel plaats. Het is een uitnemend terrein voor een
+bal champêtre.
+</p>
+<p>Wil men de wandeling voortzetten en een genotvol uurtje doorbrengen in een wezenlijk
+bosch, waarin pijn en den en spar met hun verfrisschende geuren de lucht bezwangeren,
+dan volgt men het middenpad van den Kaleberg, dat uitloopt op een kleine hoogvlakte.
+Deze steekt men over, recht uit, en komt dan binnen weinige minuten in het Friedbusch.
+Dit wordt door verschillende voetpaden doorsneden. Rechts afslaande bereikt men de
+bovengenoemde heirbaan naar Stavelot. Links af, die naar Erpeldange of Erpeldingen.
+Wil men, na den Kaleberg te hebben bezocht, dadelijk stadwaarts keeren langs een anderen
+weg, dan slaat men het pad in, dat in linksche richting is aangelegd en om den berg
+heenloopt, en betreedt Diekirch weder langs de Flossbach en den Flossweg.
+</p>
+<p>Van den Herrenberg, op welks top een groote landhoeve, de Schwartzhof zich uitstrekt,
+heeft men een heerlijk gezicht op de stad en het gansche dal van de Sûre. Die berg
+verheft zich aan een hoek van het schiereiland, door de Blèze of Blees en de Sûre
+gevormd, en ligt geheel op zich zelf aan de noord- oost- en zuidzijden. Het riviertje,
+dat tusschen groene weiden en met goudgeel graan beladen akkers voortkronkelt en dat
+men over een groote uitgestrektheid met het oog volgen kan; het stedeke, dat u zoo
+vriendelijk toelacht, als noodde het u binnen zijne muren terug te keeren; het gebergte
+aan de overzijde met de boschrijke hellingen en de valleien, die de verschillende
+deelen, waaruit het samengesteld is, scheiden; het op een kleinen afstand gelegen
+dorpje Gilsdorf met zijn witte huizen en zijn kerkje, dat zoo scherp uitkomt tusschen
+de populieren, die het omgeven en tegen den achtergrond, gevormd door de hoogten van
+den Grilsdorfer-Ban.… alles is even liefelijk en trekt onwederstaanbaar het oog tot
+zich.
+</p>
+<p>Ook het doorkruisen der kleine valleien tusschen de bergen, die den achtergrond vormen
+van het landschap, waarvan Diekirch het middelpunt is: de Herrenberg, de Seitert,
+de Schützenberg en de Goldknap, verschaft een groot genot, niet minder dan het dwalen
+langs hun flanken en over hun toppen.
+</p>
+<hr class="tb"><p>
+</p>
+<p>Het verblijf te Diekirch wordt aanmerkelijk veraangenaamd, wanneer men goed ter been
+is. Men kan dan te voet allerlei uitstapjes doen en op de schoonste punten zoolang
+men wil vertoeven, terwijl men, in een rijtuig gezeten, door het rijzen of dalen van
+den weg gedwongen wordt steeds voort te gaan. Trouwens, de afstanden zijn niet groot.
+Een gemak is het daarenboven, dat men dezen per kilometer op steenen palen langs de
+straatwegen aangeduid vindt, terwijl op de kruispunten der heirbanen overal wegwijzers
+zijn opgericht. Men weet dus altoos of men de goede richting volgt. Ook heeft men
+geen vergissingen of teleurstellingen te duchten en blijft gevrijwaard voor de onaangename
+ervaring, welke men zoo vaak ten onzent op het platteland ontmoet, wanneer men hoort
+spreken van „een goed kwartiertje”, terwijl men soms een uur heeft af te leggen.
+</p>
+<hr class="tb"><p>
+</p>
+<p>Een alleraangenaamste wandeling vindt men aan <span class="pageNum" id="xd32e279">[<a href="#xd32e279">152</a>]</span>de overzijde der rivier langs de Sasselbach, beek der Saksen, die, na een uitgestrektheid
+van zes à zeven kilometers te hebben doorloopen, zich tusschen Gilsdorf en Diekirch
+in de Sûre stort. Volgt men stroomopwaarts de smalle vallei waarin zij zich voortspoedt,
+dan komt men eindelijk in de nabijheid van een meelfabriek en brandewijnstokerij,
+verscholen in de diepte aan den straatweg naar La Rochette tusschen weelderig groen,
+waaruit het geklik-klak van het molenrad u tegenklinkt. Een landhoeve is er aan verbonden.
+Uitgestrekte korenakkers en aardappelenvelden strekken zich aan de andere zijde uit.
+Nijverheid, landbouw en veeteelt te gader hebben daar hun zetel opgeslagen. De inrichting,
+Moulin-Tschiderer geheeten, is een bezoek overwaard. Met welgevallen zal men de zware
+ossen en stevige schapen aanschouwen, die men hier fokt om ze later ter markt te brengen
+of uit te voeren naar België en Duitschland. De melk der koeien wordt in de stad uitgevent.
+De afval der fabriek dient tot voedsel voor het vee. Niets gaat verloren, terwijl
+de grondstoffen in de nabijheid worden verbouwd.
+</p>
+<p></p>
+<div class="figure p1907-152-3width"><img src="images/p1907-152-3.jpg" alt="Ruïne van het kasteel Vianden. (blz. 158)." width="455" height="332"><p class="figureHead">Ruïne van het kasteel Vianden. (blz. <a href="#pb158">158</a>).</p>
+</div><p>
+</p>
+<p>Dicht bij die fabriek, vormt de Sasselbach drie watervalletjes, als ten minste de
+droogte des zomers niet te lang heeft aangehouden. Onwillekeurig wordt men daar uitgelokt
+zich in de schaduw van het zwaar geboomte aan den oever neêr te vlijen en, luisterende
+naar het geklots en gekletter der schuimende golven, zich in zoete mijmeringen te
+verdiepen. Van hier keert men naar Diekirch langs den straatweg terug. De geheele
+wandeling duurt een anderhalf uur. Men kan die ook ondernemen van Gilsdorf over Folkingen,
+dat een oud kasteel bezit, thans in een pachthoeve hervormd. Op een half uur afstand
+ten zuidoosten van dit dorp, in het bosch tusschen Medernach en Stegen, ontspringt
+de Sasselbach.
+</p>
+<p></p>
+<div class="figure p1907-152-1width"><img src="images/p1907-152-1.jpg" alt="De ruïnen van het kasteel van Vianden. (blz. 157)." width="455" height="337"><p class="figureHead">De ruïnen van het kasteel van Vianden. (blz. <a href="#pb157">157</a>).</p>
+</div><p>
+</p>
+<p></p>
+<div class="figure p1907-152-2width"><img src="images/p1907-152-2.jpg" alt="Gezicht op Vianden." width="452" height="329"><p class="figureHead">Gezicht op Vianden.</p>
+</div><p>
+</p>
+<p>Wat Diekirch als hoofdverblijf bovenal aanbeveelt, is dat het door zijne ligging beter
+dan eenige stad van het groothertogdom geschikt blijkt voor langere uitstapjes, per
+spoortrein of rijtuig te maken. Een volledig programma wordt u daarvoor aangeboden
+en is ook in een aanhangsel achter mijn Schetsen opgenomen. Naar gelang van den tijd,
+waarover gij te beschikken hebt, kan dit worden ingekrompen of uitgebreid: in noordelijke
+richting naar Vianden, Clairvaux, Bourscheid, Wiltz, Esch-le-Trou; oostelijk naar
+Beaufort, Echternach, het Müllerthal; zuidwaarts naar La Rochette, Meysemburg, Mersch
+en haar omtrek, de vallei der Alzette en de hoofdstad. In de stad zijn uitnemende
+rijtuigen verkrijgbaar: landauers, omnibussen, victoria’s, breaks, chars-à-bancs,
+open en gesloten. Bij heele of halve dagen en naar het aantal paarden, dat men noodig
+heeft, worden de prijzen van een rijtoer berekend. Een wagen met twee paarden kost
+voor een geheelen dag 20 fr., voor een halven 12 fr.; met één paard 7.50 fr. voor
+een halven en 12 fr. voor een geheelen dag. Toch kan de toestand van den weg wel eens
+een verhooging van den prijs noodzakelijk maken.
+<span class="pageNum" id="xd32e305">[<a href="#xd32e305">153</a>]</span></p>
+<p></p>
+<div class="figure p1907-153width"><img src="images/p1907-153.jpg" alt="Pfaffenthal. (blz. 159)." width="720" height="524"><p class="figureHead">Pfaffenthal. (blz. <a href="#pb159">159</a>).</p>
+</div><p>
+</p>
+</div>
+</div>
+<div class="div2 section">
+<div class="divHead">
+<h3 class="main">V</h3>
+</div>
+<div class="divBody">
+<p class="first">Onder de uitstapjes, die bij een eerste, zelfs kort verblijf te Diekirch worden aanbevolen,
+behoort dat aan de ruïnen van Bourscheid, anderhalve kilometer van het dorp van dien
+naam gelegen op den top van een hoogen berg, wiens voet door de Sûre wordt gekust
+en waaronder men bij Michelau in een langen tunnel voortspoort. Ik wees reeds in mijn
+inleiding op de stoute en verheven tooneelen, die de oevers der Boven-Sûre aanbiedt,
+eer zij bij Ettelbrück de Alzette in haren schoot opneemt.
+</p>
+<p>Die ruïnen, een der schoonste proeven van militaire architektuur uit de middeleeuwen,
+zijn de overblijfselen van een kasteel, dat aan het gevaar ontkwam van, als zoovele
+andere burchten door een Fransch leger onder den maarschalk de Boufflers, die als
+een geesel het hertogdom doortrok, te worden verwoest, toen het bij de eerste opeisching
+zich haastte zijn poorten te openen. Een eeuw later werd het door de Fransche republikeinen
+geplunderd en ontmanteld. Langzamerhand in een bouwval herschapen, tot staatseigendom
+verklaard en ten verkoop aangeslagen, kwam het in het bezit der familie Vannérus.
+Was de burcht voorheen de trots van den ganschen omtrek, thans wekt de verhevenheid
+der ruïne, die de vallei bestrijkt en van verre den blik onweêrstaanbaar tot zich
+trekt, de bewondering van den toerist. Te midden eener indrukwekkende en woeste natuur
+is zij als neêrgeworpen op een soort van voorgebergte, dat, vierhonderd meters hoog,
+aan drie zijden door de wateren der zich er omheen kronkelende Sûre wordt omspoeld.
+Die dubbele rij wallen, kolossale torens, gescheurde muren en steenklompen, waarheen
+een steil pad u voert, geven een hoog denkbeeld van de macht der voormalige bewoners,
+die van de 9de tot de 13de eeuw een groote rol speelden in het gewest. In de 16de
+eeuw stierf hun huis uit en kwam de baronnie aan de Heeren van Metternich, die het
+tot aan de fransche revolutie behielden. De laatste baron verliet toen het land en
+liet zijn bezittingen in den steek, die dan ook verbeurd werden verklaard.
+</p>
+<p>Op verschillende wijzen kan men den bouwval bereiken. Ten eerste per spoortrein van
+Diekirch en verder langs de lijn Ettelbrück-Pepinster tot de eerste halt, Michelau,
+het dorpje, dat zich langs de Sûre aan den voet van een hooge heuvelenrij, met zijn
+vriendelijke landouwen, boomgaarden en tuinen uitstrekt. Daar gaat men de rivier over
+en bestijgt den berg, wiens beklimming een 25-tal minuten duurt, om hem iets verder,
+tegenover het dorpje Gœbelsmühle, <span class="pageNum" id="xd32e321">[<a href="#xd32e321">154</a>]</span>af te dalen en van daar per spoor terug keeren. Doch ik geloof niet dat de tocht,
+op die wijze gemaakt, al het genot oplevert, ’t welk men smaken kan. Klimmen blijft
+altoos vermoeiend, en men is te veel aan den tijd gebonden. Daarenboven mist men de
+heerlijke gezichten, die men heeft als men over Ettelbrück, Warcke en Buerden per
+as zich er heen begeeft, om dan aan de zijde van Michelau af te dalen en verder den
+straatweg naar Diekirch te volgen.
+</p>
+<p>Op die wijze begaf ook ik mij de eerste maal daarheen.
+</p>
+<hr class="tb"><p>
+</p>
+<p>Wij sloegen te Ettelbrück rechtsaf eene zijstraat in, die langzamerhand rees, reden
+het reeds veel hooger gelegen dorp Warcke door, en stegen steeds tusschen graanvelden,
+afgewisseld door hellingen, met kort eikenhout beplant. Merkwaardig was het verschil
+tusschen de natuur aan gindsche zijde van het dal, dat wij hadden doorgereden, en
+die welke ons omringde. Wij waren op de grens van het barre Oesling. Welk een tegenstelling
+tusschen de dorheid en de schraalheid van den rotsachtigen bodem ginds, en de weelderigheid
+beneden! Daar onvruchtbaarheid en grauwe steenklompen, hier rijkdom en verscheidenheid
+van voortbrengselen van den grond. Hoe hooger wij stegen, des te meer begon ook onze
+omgeving het karakter van het Oesling te vertoonen. Het loofhout verdween weldra.
+Enkele dennen vertoonden zich nog. Alleen heidebloempjes of boekweit zagen wij den
+bergrug tooien. Het was spoedig gedaan met allen plantengroei. Geen heester, geen
+kruidje, geen bloem kon ons oog meer ontdekken. Het rijtuig hadden wij wegens het
+sterke stijgen van den weg verlaten. Eindelijk bereikten wij eene hoogvlakte. Overal,
+in alle richtingen, aanschouwden wij nieuwe bergen, wier omtrekken minder scherp werden
+en wier tinten ineensmolten. Achter ons, in het verschiet, de hoogten tegenover Diekirch.
+Eenige meters beneden ons, aan onze rechterhand, verhief zich de spits van een dorpskerkje.
+Het was de toren van Buerden.
+</p>
+<p>Treffend schoon is vooral het panorama, u even voorbij Buerden aangeboden, wanneer
+gij de bergvlakte, waarop het dorp ligt, bereikt. Bij het zwenken van den weg ziet
+gij de ruime bergkloof liggen, terwijl aan de andere zijde de gemeente Heiderscheid
+in de diepte zich schijnt te willen verbergen, en een kerktoren en eenige huizen,
+die van het dorp Welscheid, zich op grooten afstand tegen den horizon scherp afteekenen.
+</p>
+<p>Wij reden verder door, steeds klimmende. Na in het dorp wat te hebben gepleisterd,
+daalden wij gedurende een kwartier ongeveer, naar een lager gelegen bergtop af, en
+bezochten de ruïnen. Aan de zijde van Michelau verlieten wij den bouwval. Wij bleven
+steeds dalen. De weg levert wel eenige bezwaren op.
+</p>
+<p>Het pad is langs die zijde in den berg, den hoogsten van het geheele groothertogdom,
+zigzagsgewijze uitgehouwen. De helling is steil. Men ziet dus altoos aan zijn linker-
+of rechterzijde het naar beneden voerende, als een breed lint zich slingerende pad.
+Het gezicht van dien gapenden afgrond is voor velen ijzingwekkend. Een zijsprong van
+een der paarden.… en gij loopt gevaar naar beneden te tuimelen en in de rivier terecht
+te komen.
+</p>
+<p></p>
+<div class="figure p1907-154width"><img src="images/p1907-154.jpg" alt="De ruïne Bourscheid, Michelau in de diepte." width="639" height="457"><p class="figureHead">De ruïne Bourscheid, Michelau in de diepte.</p>
+</div><p>
+</p>
+<p>Nochtans is die angst overdreven, gelijk ik uit eigen ervaring kan getuigen. Al zit
+men niet volkomen op zijn gemak, toch moet men uit vrees voor een beetje ongerustheid
+niet het heerlijke schouwspel prijs geven, dat de rit naar Bourscheid over Ettelbrück
+schenkt. De paarden zijn aan dien tocht gewoon. En nooit of nimmer heeft men van een
+ongeluk gehoord, een toerist overkomen. Trouwens, men kan denzelfden weg, waarlangs
+men gekomen is, terug nemen.
+</p>
+<hr class="tb"><p>
+</p>
+<p>Eene zeer loonende rijtoer is ook naar La Rochette of Fels.
+</p>
+<p>Bij de brug, die de beide oevers der Sûre verbindt, aan de overzijde der rivier, begint
+een langzaam rijzende breede straatweg. Zigzagsgewijze voert deze in zuidelijke richting
+naar den top van den Haart en geleidt verder naar La Rochette. De afstand bedraagt
+twaalf kilometers. Aanvankelijk blijft Diekirch in het gezicht, en kan men eenigen
+tijd den loop van den stroom volgen. Een steil voetpad brengt evenwel veel spoediger
+en in rechte lijn naar het punt, waar het Sûredal zich aan uw blik onttrekt. Daar
+verbreedt zich ook de vallei <span class="pageNum" id="xd32e343">[<a href="#xd32e343">155</a>]</span>aan uwe linkerhand, en ontwaart gij in de diepte de reeds vroeger besproken fabriek,
+naar den eigenaar <i>le moulin Tschiderer</i> geheeten.
+</p>
+<p>Hier begint de weg sterk te rijzen. De paarden kunnen niet dan stapvoets voort. Gij
+nadert allengs het hoogste punt, en snel gaat het dan naar beneden. Tot tweemalen
+toe evenwel moet gij een bergrug beklimmen, en staart gij van den top in een eerbiedwaardige
+diepte neder. Vlak tegenover u verrijst dan een andere berg, naar wiens spits een
+sterk hellend, bijna loodrecht pad voert. De bestijging daarvan schijnt voor de paarden
+van het rijtuig bijna een volslagen onmogelijkheid. Die wegen zijn evenwel in werkelijkheid
+veel minder steil dan ze op eenigen afstand lijken. Geleidelijk is hun glooiing. Hier
+en daar, bij verbreeding van het dal, waarin zij aangelegd zijn en waar het uitzicht
+ruimer is, geven zij u de liefelijkste natuurtooneelen te bewonderen. Maar ook wederom
+verder, als zij u langs dichte bosschen of voorbij rotsachtige, met wild gewas beplante
+hellingen voeren, komen ze u somber en eenzaam voor. De rotsen zijn echter hier, evenmin
+als elders in het groothertogdom, geheel onvruchtbaar. Gij ziet ze met graan of met
+klein laag hout begroeid en hooger op met forsche boomen getooid. Hunne toppen alleen
+zijn kaal. Daar vertoont zich de schraalheid van den bodem, die zulk een contrast
+vormt met den rijkdom en de welvaart aan den voet.
+</p>
+<p></p>
+<div class="figure p1907-155width"><img src="images/p1907-155.jpg" alt="Clausen. (blz. 159)." width="635" height="440"><p class="figureHead">Clausen. (blz. <a href="#pb159">159</a>).</p>
+</div><p>
+</p>
+<p>Men rijdt het dorp Medernach door, waar eenigen tijd geleden een prachtig mozaïek
+is gevonden, thans in het museum te Luxemburg geplaatst, en voortdurend munten en
+oudheden worden opgedolven. Altemaal getuigenissen ter versterking van het vermoeden,
+dat hier een Romeinsche nederzetting is geweest. Eindelijk komt men in het dal, waarin
+het plaatsje aan de Erenz ligt, hier de Erenz Blanche of Haute Erenz geheeten, ter
+onderscheiding van een anderen, daarmede evenwijdig loopenden tak, de Erenz Noire.
+Beide ontspringen op den Grünewald en storten zich, gelijk ik reeds vroeger opmerkte,
+in de Sûre, de eerste bij Reisdorf, de tweede bij Grundhof. Tweemaal doorsnijdt het
+riviertje den straatweg, eer deze La Rochette bereikt. Nu eens heeft men het links,
+dan weder rechts. Fraai is vooral het laatste gedeelte van den weg. Met ingenomenheid
+rust het oog aan wêerskanten op de bergruggen. ’t Is een der meest romantische dalen
+van het zoo schilderachtige land. Het vlek strekt zich als het ware in twee verdiepingen
+aan den voet van den berg uit, aan alle kanten ingesloten door torenhooge rotsen in
+de schilderachtigste vormen en groepeeringen. Het marktplein wordt besproeid door
+de rivier en bestreken door de bovenstad en een om zijn uitgestrektheid en hoogte
+indrukwekkend rotsgevaarte, dat achter haar verrijst en aan de noord- en westzijde
+om de steilte zijner wanden ontoegankelijk is. Op den top van dat gevaarte, waarnaar
+het vlek den naam van La Rochette of Fels heeft ontvangen, verheffen zich, scherp
+afstekend tegen het blauwe hemelgewelf, de indrukwekkende bouwvallen van een middeleeuwschen
+ridderburcht, te midden en boven allerlei heestergewas en hoog opgaand geboomte, dat
+een schaduwrijk, met lanen doorsneden park vormt. Het zijn brokken van torens en muren,
+met weelderig groen getooid. Ook kan men nog de overblijfselen onderscheiden der wallen,
+die het stedeke, na zijne vrijverklaring, tegen elke vijandelijke aanranding moesten
+beschutten.
+</p>
+<p>Op die rotsachtige hoogvlakte, die een door de natuur zelve gebouwde forteres gelijkt,
+is het tusschen de ruïnen stil en eenzaam. Een huivering moet, dunkt mij, ieder bevangen,
+die er bij het vallen van den avond ronddoolt.
+</p>
+<hr class="tb"><p>
+</p>
+<p>De bouwvallen bieden op zich zelve weinig merkwaardigs aan, dat tot een bezoek uitlokt.
+Maar het uitzicht, dat men van daar heeft op de omringende heuvelen, het pittoreske
+plaatsje en het dal, waarvan het als het ware het middelpunt vormt, beloont ruimschoots
+de moeite van de zeer lastige beklimming. Deze is echter door de zorgen van den plaatselijken
+Verschönerungs-Verein wat gemakkelijker geworden. Tien minuten ongeveer voorbij het
+marktplein bereikt men het pad, dat naar boven voert. Links en rechts van den ingang
+verheffen zich als schildwachten twee rotsblokken, waarin kelders zijn uitgehouwen,
+de eene bestemd voor de bewaring van de schatten van Bacchus, de andere voor die van
+Cambrinus. Tusschen die reuzen van graniet stijgt <span class="pageNum" id="pb156">[<a href="#pb156">156</a>]</span>men langzaam op naar de rotskruin, onder het loof van beuken en dennen, terwijl een
+verkwikkende koelte u te gemoet stroomt. Deze kruin draagt den naam van Scheffendelchen
+en is bekroond met het overschot van een voormaligen slottoren, „Verloren kost” geheeten.
+Hier en daar maken trappen de opklimming lichter. Op gevaarlijke punten zijn hekken
+geplaatst en daar, waar een schoon uitzicht zich voordoet, banken. In afwachting van
+de dingen die komen zullen, wandelt men voort. Op de rotsvlakte aangeland, ontwaart
+men aan zijn voet, in de gapende diepte, waarin een stevig ijzeren hek u belet neêr
+te storten, het pad, langs hetwelk men gekomen is. Een heerlijk schouwspel biedt de
+tegen u overliggende ruïne met het schilderachtige landschap, dat zij bestrijkt. Op
+deze wandeling wijst men u ook het punt, waar indertijd de veldstukjes geplaatst werden,
+uit welke het kasteel door Boufflers beschoten is geworden.
+</p>
+<p></p>
+<div class="figure p1907-156-1width"><img src="images/p1907-156-1.jpg" alt="Grund. (blz. 159)." width="647" height="466"><p class="figureHead">Grund. (blz. <a href="#pb159">159</a>).</p>
+</div><p>
+</p>
+<p>Over de stad en het geslacht, dat tot de beroemdste van Luxemburg behoorde en van
+wier Heerlijkheid zij de hoofdplaats en het middelpunt was, handelde ik in mijn Schetsen.
+</p>
+</div>
+</div>
+<div class="div2 last-child section">
+<div class="divHead">
+<h3 class="main">VI</h3>
+</div>
+<div class="divBody">
+<p class="first">Wie evenwel slechts een enkelen dag te <span class="corr" id="xd32e378" title="Bron: Diekrich">Diekirch</span> vertoeft, blijve niet in gebreke eenige uren af te zonderen voor een bezoek aan het,
+op twaalf kilometers ten N.&nbsp;O. van Diekirch gelegen Vianden.
+</p>
+<p>Het romantische natuurschoon, dat de weg derwaarts oplevert; de pittoreske ligging
+van het stadje; de indrukwekkende bouwvallen, die het bestrijken en in uitgestrektheid
+en schoonheid de ruïnen van de Rijnoevers verre overtreffen; de geschiedkundige herinneringen,
+aan dit oord vastgeknoopt, noodigen als om strijd den toerist dien tocht te aanvaarden.
+Voor den Nederlander heeft deze een aantrekkelijkheid te meer. Die klassieke plek
+immers was de bakermat van dien tak der Nassau’s, die zich in de Nederlanden vestigde,
+met opoffering van goed en bloed ons vaderland aan het Spaansche dwangjuk zich hielp
+ontworstelen en, na met eer en roem zich te hebben overdekt, er in 1815 de koninklijke
+waardigheid verwierf. Daar droegen de stamhouders van ons Oranjehuis, vóór eeuwen
+reeds, de grafelijke kroon en waren zij met souvereine macht bekleed.
+</p>
+<p></p>
+<div class="figure p1907-156-2width"><img src="images/p1907-156-2.jpg" alt="Buiten Luxemburg." width="640" height="436"><p class="figureHead">Buiten Luxemburg.</p>
+</div><p>
+</p>
+<p>Geen landgenoot dan ook „wien Neêrlandsch bloed in de aderen vloeit”, die deze streek
+bezoekt en niet in bedevaart zijne schreden richt naar den alouden <span class="pageNum" id="pb157">[<a href="#pb157">157</a>]</span>stamburcht, waar het eerst in de Nederlanden de banieren van de Nassau’s wapperden.
+</p>
+<p></p>
+<div class="figure p1907-157-1width"><img src="images/p1907-157-1.jpg" alt="Pfaffenthal." width="627" height="450"><p class="figureHead">Pfaffenthal.</p>
+</div><p>
+</p>
+<p>’t Is een heerlijke tocht, dien men meestal met de stoomtram, in het Groothertogdom
+Secundär-Bahne geheeten, onderneemt, of wel, wat mij verkieslijker voorkomt, per rijtuig.
+Men kan echter ook gebruik maken van den postwagen, die des morgens van Diekirch vertrekt
+en ’s avonds terugkeert. Den afstand per as legt men in anderhalf uur af. Wie echter
+niet opziet tegen een paar uurtjes geleidelijk klimmen, moet te voet er heen gaan.
+Het genot is des te grooter; want de weg is vol afwisseling. Men volgt eerst de Sûre,
+totdat men, aan de linkerhand een flinken breeden straatweg bereikt, halverwege Bettendorf
+bij Bleesbrück of de Bleesbrug, waar ook een halt is van de stoomtram naar Vianden.
+Deze heirbaan slaat men in. Zij is bezoomd met lindeboomen, hier en daar door sparren,
+eiken of platanen vervangen.
+</p>
+<p>Spoedig begint gij te stijgen. Slechts langzaam gaat het voort, maar de schoone omgeving
+doet den tijd kort vallen. Welige landouwen, hooi- en bouwland met bosschen op den
+achtergrond, spreiden zich aan de eene zijde uit. Aan de andere verheffen zich berghellingen
+met hoog hout getooid. Een reeks van natuurtooneelen, nu eens liefelijk, dan weder
+stout, boeit uw oog. Maar hooger en hooger rijst de weg, die u voorbij de zoo pittoresk
+tegen de helling gelegen dorpjes Fouhren en Tandel voert. In de diepte aanschouwt
+gij de vallei, waar alles u spreekt van vruchtbaarheid en welvaart: die boomgaarden,
+dat volle koren, die nette huisjes. Daarachter, met bosschen omkranste bergtoppen,
+als gesteund, omstrengeld en opgehouden door een gordel van grazige weiden.
+</p>
+<p>Eindelijk komt gij op eene hoogvlakte. En bij het kronkelen van den aan weêrskanten
+met ooftboomen beplanten weg, ziet! daar vertoont zich eensklaps op een afstand de
+iets lager gelegen trotsche ruïne. Welk een tooneel! Van welken kant men Vianden nadert,
+altoos blijft dit even indrukwekkend. Gij begint te dalen; doch den bouwval, die u
+zoo dreigend aangrimt, verliest gij geen oogenblik uit het gezicht. Onmogelijk het
+oog er van af te wenden. In snelle vaart gaat het echter naar beneden en nadert ge
+het in een diepe en enge bergkloof aan de romantische oevers der Our gelegen stadje,
+niet veel meer dan een op elkander gedrongen groep huizen.
+</p>
+<p></p>
+<div class="figure p1907-157-2width"><img src="images/p1907-157-2.jpg" alt="Pfaffenthal." width="645" height="461"><p class="figureHead">Pfaffenthal.</p>
+</div><p>
+</p>
+<p>Boven de stad, op een steile, ongeveer 150 meters hooge rots, wier voet door de zacht
+kabbelende golfjes der Our gekust wordt, ontdekt gij thans weer de voor een oogenblik
+aan uw gezicht onttrokken overblijfselen van den burcht, die eens den machtigen graven
+van Vianden tot residentie verstrekte. ’t Is of die overblijfselen u toeroepen, dat
+hun voormalige <span class="pageNum" id="pb158">[<a href="#pb158">158</a>]</span>bewoners, die, vermaagschapt aan de eerste vorstenhuizen in Europa, langen tijd geen
+ander gezag boven zich erkenden dan dat des Duitschen keizers en door de sires van
+Bettendorf, Brandenburg, Clervaux, Esch, Erpeldange, Meysemburg en anderen als leenheer
+gehuldigd werden, dat zij niet verdacht wilden worden van iets gemeen te hebben met
+wie daar beneden hunne tenten hadden opgeslagen in de nederige woningen, rondom hun
+slot gegroepeerd! Toch zou men zich bedriegen, als men dit geloofde. De graven van
+Vianden hadden hun onderzaten lief en lieten niets onbeproefd om het welzijn van dezen
+te bevorderen.
+</p>
+<hr class="tb"><p>
+</p>
+<p>Vianden maakt den indruk van vervallen grootheid, hoe kwistig ook de natuur hier hare
+bekoorlijkheden tentoonspreidt. Wisten de bewoners van de stulpen, die zich in de
+bergkloof om den burcht groepeerden, dank zij de vrijgevigheid en genegenheid hunner
+graven, hun gehucht uit te breiden tot eene stad, waar kunst en wetenschap beoefend
+werden en het fabriekswezen bloeide,—alles herinnert u dat die schoone dagen voorbij
+zijn. Zij, die eens de hoofdstad was van een graafschap, de zetel van een schitterend
+hof, is thans niets meer dan een eenvoudige gemeente van omstreeks 1500 zielen. De
+nijverheid en handel, die er vroeger welig tierden, kwijnen sinds lang. Eenige welvaart
+wordt er nog verspreid door het bezoek van vreemdelingen. Want schilders, dichters
+en oudheidkundigen, zoowel als de bewonderaars eener romantische natuur, worden als
+om strijd erheen getrokken, terwijl zij, die niet zoozeer voedsel voor hun hoofd of
+hart als wel een aangename ontspanning zoeken, in de vischvangst en de jacht hiertoe
+ruimschoots gelegenheid vinden. Voor de geschiedenis der stad en een nadere kennismaking
+met haar en hare prachtige omstreken, verwijzen we naar onze Schetsen uit Luxemburg.
+</p>
+<hr class="tb"><p>
+</p>
+<p>De overblijfselen van den alouden burcht, wiens kapel door de zorgen des toenmaligen
+Stedehouders van den Koning-groothertog Willem III, Prins Hendrik der Nederlanden
+in haar indrukwekkenden oorspronkelijken stijl hersteld werd, zijn thans het eigendom
+van den regeerenden Groothertog, wiens Vader ze met de vele andere domeinen van wijlen
+koning Willem III, van diens hooge Erven aankocht—die overblijfselen zijn een der
+schoonste monumenten uit de middeleeuwen, voor den oudheidkundige inzonderheid in
+de hoogste mate belangwekkend. Ten dage zijner grootheid was de burcht, na Luxemburg,
+de sterkste vesting van het hertogdom en misschien van al de zuidelijke Nederlanden.
+Zijn stichting klimt op tot de negende of tiende eeuw; uit dien tijd zijn dan ook
+de bouwvallen afkomstig. Een breede weg, die allengs overgaat in een hobbelig pad,
+leidt uit het noordelijk gedeelte der stad daarheen. Een driedubbele rij ringmuren
+bevestigde het eigenlijke kasteel. Een diepe, thans gedempte gracht verleende daarheên
+den toegang door middel van een ophaalbrug, wier plaats thans is ingenomen door een
+rijzend pad. Aan de eene zijde sloten die muren zich tegen de stad aan; aan de andere
+strekten zij zich uit tot de loodrechte, schier ongenaakbare rots, waarop het slot
+zich verhief. Van dat oude slot zijn de bouwvallen, die men ziet, het overschot. Langs
+den eersten ringmuur, waarachter men, ter plaatse waar vroeger de hoofdpoort was,
+de ruïne betreedt, en uit wiens schietgaten men tal van schoone panorama’s aanschouwt,
+bereikt men een klein, in gothischen stijl opgetrokken gebouwtje, waar de toerist
+zijne handteekening in het daarvoor bestemde boek zet. Naar het aantal namen te oordeelen,
+is het bezoek zeer druk. Naast dit gebouwtje ligt de woning van den bewaarder, wiens
+vrouw of kind u op uw tocht vergezelt. In hun volksdialect beproeven zij al wat uwe
+aandacht wekt, te verklaren. Dit was mij hinderlijk. Zoo gaarne had ik daar alleen
+rond gedoold, mij aan mijne gepeinzen overgevende en luisterende naar de stemmen,
+die uit de eerbiedwaardige steenklompen tot mij kwamen. Dit geleide is echter noodig
+om u te beletten te verdwalen, of te verhoeden dat gij u op gevaarlijke punten zoudt
+begeven.
+</p>
+<p>Wel bood het geheel een tooneel van verwoesting aan, dat mij het hart met diepen weemoed
+vervulde. Wat spraken die ingevallen torens, brokken muur, vermolmde balken van een
+onherstelbaar verloren grootheid! Doch niet veel inspanning kostte het, mij eenigszins
+voor te stellen hoe het kasteel in de dagen van zijn glorievol verleden was ingericht,
+met zijn voor- en binnenhof en het buitenhof, waar het lagere dienstpersoneel woonde.
+Phantastisch zag ik het door mijne geschiedkundige verbeelding verlicht. De gleuven
+in het muurwerk wijzen nog de scheidingen der verschillende verdiepingen aan. De gemetselde
+zitbanken aan de voormalige kruisramen toonen de plaats, waar men koutende samen zat,
+met het uitzicht op het heerlijke landschap, dat den burcht aan alle zijden omgaf.
+En in mijne gedachte zag ik het bevolkt door zijne doorluchtige bewoners. De ridderzaal,
+de vestibule met hare pilaren en kapiteelen, de gevangenissen, de kelders en sombere
+gewelven, de oubliëtte, de steenen kogels of ballen, die blijkbaar eens voor de lepels
+der blijden, het middeleeuwsch geschut, bestemd waren en hier en daar verspreid lagen,
+dit alles tooverde mij het grijs verleden voor den geest. Bovenal deed dit de zoo
+heerlijk herstelde kapel, waarvan het middelste gedeelte niet bevloerd is, maar een,
+door een steenen balustrade omgeven cirkelvormige opening aanbiedt. Hierdoor konden,
+volgens de overlevering, de gevangenen, die daar onder in den kerker zuchtten, de
+mis bijwonen, en waren zij dus door ’s graven goedheid niet van den troost van hun
+godsdienst verstoken.
+</p>
+<p>Door huwelijk in 1407 aan de Nassau’s vervallen, bleef het graafschap aan dit doorluchtige
+huis behooren, ook nadat Reinier van Nassau, die zijn vader Hendrik IV in het graafschap
+Vianden en al de overige nederlandsche domeinen opvolgde, van Philibert, zijn oom
+van moederszijde, het prinsdom Oranje erfde. Van dezen Reinier, den eersten prins
+uit het huis Oranje-Nassau, was de groote Vader des vaderlands, de onsterfelijke Willem
+de Zwijger, de volle neef en erfgenaam. Beiden hadden denzelfden grootvader, Johan
+V van Nassau.
+</p>
+<p>Zoo kwam Vianden aan het Vorstenhuis, dat drie eeuwen lang met Nederland lief en leed
+getrouwelijk deelde en zich onvergankelijke aanspraak verworven heeft op de dankbaarheid
+van ons volk. En al werden ook de meeste der 52 dorpen en andere domeinen, waaruit
+het graafschap eertijds bestond, in 1815 <span class="pageNum" id="pb159">[<a href="#pb159">159</a>]</span>door het Weener-congres aan Pruisen geschonken, het oude stamslot verbleef in eigendom
+den nazaten van hen, die er vroeger resideerden. „Daarom ook beschouwt de Luxemburger
+dien stamburg als een der meest klassieke plekken van zijn schilderachtige landouwen,
+en met trots wijst hij er op, dat het huis der Nassau’s vóór meer dan vijfdehalve
+eeuw in zijn vaderland het bewind voerde over een uitgestrekte landstreek en daar
+zegen en voorspoed verspreidde”<a class="noteRef" id="xd32e419src" href="#xd32e419">4</a>.
+</p>
+<hr class="tb"><p>
+</p>
+<p>Wie daartoe eenigszins de gelegenheid heeft, mag niet verzuimen ook de hoofdstad te
+bezoeken.
+</p>
+<p>Van Ettelbrück loopt de spoorbaan der maatschappij Guillaume-Luxembourg, die, gelijk
+wij reeds opmerkten te Trois-Vierges haar uitgangspunt heeft, door de uiterst vruchtbare
+en poëtische vallei der steeds kronkelende Alzette. Nauwelijks heeft men het laatste
+station bij het bloeiend fabrieksplaatsje Eich verlaten, of men ziet het voormalige
+„Gibraltar van het noorden”, zooals het vroeger als een schier onneembare vesting
+beschouwde Luxemburg genoemd werd, verrijzen. Hoe dichter men de stad nadert, tot
+wier ontmanteling in 1867, na den Pruisisch-Oostenrijkschen oorlog van 1866, en haar
+opheffing als bondsvesting van den Duitschen Bond door het congres van Londen werd
+besloten, des te meer vernauwt zich het dal, des te hooger en indrukwekkender worden
+de rotsen, die in natuurlijke verdedigingswerken werden herschapen. Gedurende drie
+eeuwen arbeidden daaraan achtereenvolgens Luxemburgers, en na hen de volken, in wier
+bezit de stad kwam: Spanjaarden, Oostenrijkers, Franschen en ook Nederlanders, nadat
+bet groothertogdom in 1815 aan Koning Willem I was afgestaan, en het laatst, sedert
+1839, de Duitsche Bond, waarin het was opgenomen.
+</p>
+<p>Nog in den trein gezeten, heeft men reeds gelegenheid zich een denkbeeld te vormen
+van de sterkte, welke de muren vroeger hadden, en die het bezit der vesting uit een
+strategisch oogpunt voor meer dan ééne mogendheid zoo begeerlijk maakte, en haar door
+andere deed misgunnen. Eerst aanschouwt men aan zijne rechterhand in het hart der
+vallei, eene der drie beneden- of voorsteden, die aan den voet der rots, waarop de
+bovenstad zich uitstrekt, gelegen, aan het geheel zulk een schilderachtig aanzien
+geven. ’t Is Pfaffenthal met zijne dicht opeengedrongen huizen, zijne voormalige,
+thans tot fabrieken ingerichte of voor den openbaren dienst bestemde kazernes, die
+voorheen een deel van het Pruisische bezettingsleger herbergden.
+</p>
+<p>Daarachter, aan de overzijde van het dal, de veelkleurig getinte reuzen van graniet,
+als met guirlandes van groen getooid door de afhangende twijgen van het heestergewas
+en van de slingerplanten, die in hun spleten zoo welig tieren.
+</p>
+<p>En op hun top, in al hare bekoorlijkheid opdoemend, de bovenstad met hare kerkspitsen
+en oude gevels, met hare sierlijke terrassen en op de fundamenten der gesloopte bolwerken
+verrezen nieuwe landhuizen, benevens het schilderachtige park. Iets lager de fraai
+aangelegde Boulevard de Ceinture, zich als een gordel halverwege de rotsen, om haar
+heen slingerend. Beiden, Park en Boulevard, scheppingen der laatste jaren, tot stand
+gekomen op het bezielend initiatief van den minister Paul Eyschen en aangelegd volgens
+de plannen, door een Parijschen architecte-paysagiste, den heer André, ontworpen.
+</p>
+<p>Doch eer men nog Pfaffenthal geheel voorbij is, ontwaart men aan zijne linkerhand
+in de diepte, de lachende tuinen van Clausen, de tweede voorstad. Met haar in eene
+lijst van groen gevat kerkje en hare vriendelijke vallei, en met den achtergrond van
+indrukwekkende rotsen, hier en daar met laag geboomte getooid, vormt zij een allerbevalligst
+geheel.
+</p>
+<p>Aan de grens van Pfaffenthal, en dit scheidende van de derde benedenstad, Grund, wekt
+een trotsche, over de vallei geslagen uit de bovenstad naar Clausen voerende boogbrug,
+de Schlossbrücke geheeten, de aandacht vooral door den poëtischen bouwval, die zich
+er midden op verheft: het overschot van een verdedigingswerk, Le Bouc, de Bok, geheeten.
+Dit is het eenige brokstuk dat nog bestaat van den Lützelburg, kleine Burcht, die
+zijn naam aan de thans zoo bloeiende stad heeft geschonken, en waarvan de grondslagen
+aan den oever der Alzette, op een rotsachtig, door dien stroom omkronkeld schiereiland,
+ter plaatse waar de Pétruse<a class="noteRef" id="xd32e435src" href="#xd32e435">5</a> zich in haar stort, in de 10e eeuw gelegd zijn door den toenmaligen graaf der Ardennen
+Siegfried. Deze koos het kasteel tot residentie. Later is dit in een geducht verdedigingswerk
+herschapen. Als gedenkteeken aan een roemrijk verleden wordt die bouwval onderhouden.
+De kazematten daaronder kunnen bezichtigd worden. Uit hun schietgaten heeft men heerlijke
+vergezichten te bewonderen.
+</p>
+<p>Doch nauwelijks heeft men den tijd gehad even den blik te laten waren over dien verwonderlijk
+romantischen Grund met zijn doolhof van enge straten, kronkelende, glooiende steegjes
+en onregelmatig verspreide huizen, welke zich zoo schilderachtig weêrspiegelen in
+de door de wateren der Petrusbeek gezwollen Alzette, of het landschap wordt eensklaps
+aan uw oog onttrokken door een bocht, die de spoorwegbaan beschrijft. En aan weêrskanten
+aanschouwt men slechts wanden van graniet, tusschen welke de trein al ratelend doorloopt,
+tot men een paar minuten later het station bereikt.
+</p>
+<hr class="tb"><p>
+</p>
+<p>Hier wachten thans den reiziger, behalve de omnibussen der hotels, een paar tramwagens,
+die hem langs een reusachtige viadukt, geslagen over de Pétrusse, naar een nieuw aangelegde,
+met vele winkels bezette straat voeren. Aan haar uiteinde, ter plaatse waar men de
+stad betreedt, verheft zich de Caserne du St. Esprit, Deze is in gebruik bij de gewapende
+macht, die, volgens het besluit der Londensche conferentie van 1867, waarbij ook de
+onafhankelijkheid en onzijdigheid van het Groothertogdom door de gezamenlijke groote
+mogendheden gewaarborgd werd, niet sterker mag zijn dan voor de handhaving der binnenlandsche
+rust en orde noodzakelijk wordt geacht. Laat men van die prachtige <span class="pageNum" id="xd32e444">[<a href="#xd32e444">160</a>]</span>viadukt den blik gaan rechtsaf, over den omtrek, den Boulevard de ceinture en de beneden-steden
+met de haar doorkronkelende Petrusbeek en Alzette, dan aanschouwt men een panorama,
+dat zich onwischbaar in het geheugen prent.
+</p>
+<p></p>
+<div class="figure p1907-160-1width"><img src="images/p1907-160-1.jpg" alt="De Alzette in Grund." width="640" height="474"><p class="figureHead">De Alzette in Grund.</p>
+</div><p>
+</p>
+<p>Achter zich, in de verte, aanschouwt men de over eerstgenoemd stroompje geslagen Adolfsbrug,
+aldus genoemd naar den vorigen Groothertog. Het is een allermerkwaardigst massief
+bouwwerk, den 24 Juli 1903 voltooid: een brug, die met een enkelen boog, breeder dan
+die van welke andere brug ook ter wereld, het geheele dal overspant en daar de oevers
+verbindt ten behoeve van den spoorweg naar Echternach, waarvan het station paalt aan
+het Centraalstation.
+</p>
+<p>De geheele omgeving maakt een gansch eigenaardigen, stouten indruk. Weinig steden
+kunnen in dit opzicht op één lijn met Luxemburg gesteld worden. Een woeste natuur
+heeft zich hier gehuwd aan de kunst. Grootsche en toch liefelijke tooneelen verrijzen
+er voor den blik. Eene prachtige en onvergetelijke wandeling vooral kan men maken,
+als men te voet of per rijtuig over de viadukt langs de genoemde kazerne, en dan over
+den Breitenweg naar de brug van het kasteel gaat en van daar in Pfaffenthal afdaalt
+en zoo naar den Boulevard of La Place du Théâtre zich begeeft. Hier en daar wijzen
+bakens de hoogten aan, tot welke vroeger de vestingwerken reikten, en vervullen u
+met verbazing over den reuzenarbeid, die vereischt werd om ze te slechten.
+</p>
+<hr class="tb"><p>
+</p>
+<p>Met een verwijzing naar mijne Schetsen uit Luxemburg meen ik ter toelichting der hier
+opgenomen<span class="corr" id="xd32e457" title="Niet in bron">.</span> Gezichten uit de schilderachtige hoofdstad te kunnen volstaan. Ik wijdde daar aan
+hare merkwaardigheden en geschiedenis, aan hare instellingen op het gebied van onderwijs,
+wetenschap en kunst een afzonderlijk hoofdstuk. Doch daarin kon ik toen, evenmin als
+van de Adolfsbrug nog melding maken van het monument op de Place d’Armes, pas een
+paar jaar geleden verrezen ter eere der nationale dichters Dicks (schuilnaam van Edm.
+de la Fontaine) en Michel Lentz, die ik beiden nog het voorrecht heb gehad persoonlijk
+te kennen.
+</p>
+<p></p>
+<div class="figure p1907-160-2width"><img src="images/p1907-160-2.jpg" alt="De viadukt over de Petrusse." width="635" height="461"><p class="figureHead">De viadukt over de Petrusse.</p>
+</div><p>
+</p>
+<p>Wat den welwillenden lezer in de bovenstaande bladen werd medegedeeld of onder de
+oogen gebracht, zal,—mag ik met een herhaling van dien wensch besluiten?—bij hem het
+verlangen wekken om eens, mocht hij daartoe de gelegenheid krijgen, in dit kleine
+maar in vele opzichten zoo merkwaardig landje een poosje de versterkende berglucht
+te gaan inademen en tevens hoofd en hart te verfrisschen door de kennismaking met
+wat het op velerlei gebied voor merkwaardigs oplevert. Hij zal daarvan geen berouw
+hebben!
+</p>
+</div>
+</div>
+</div>
+<div class="footnotes">
+<hr class="fnsep">
+<div class="footnote-body">
+<div class="fndiv" id="xd32e84">
+<p class="footnote"><span class="fnlabel"><a class="noteRef" href="#xd32e84src">1</a></span> Deze photografieën werden bij het ten vorige jaren gehouden photografisch concours
+van <i>De Aarde en haar Volken</i> met den vierden prijs bekroond.&nbsp;<a class="fnarrow" href="#xd32e84src" title="Ga terug naar noot 1 in tekst.">↑</a></p>
+</div>
+<div class="fndiv" id="xd32e104">
+<p class="footnote"><span class="fnlabel"><a class="noteRef" href="#xd32e104src">2</a></span> Revue des deux mondes, Année 1878 n<sup>o</sup> 21, p. 227.&nbsp;<a class="fnarrow" href="#xd32e104src" title="Ga terug naar noot 2 in tekst.">↑</a></p>
+</div>
+<div class="fndiv" id="xd32e115">
+<p class="footnote"><span class="fnlabel"><a class="noteRef" href="#xd32e115src">3</a></span> M<span class="corr" id="xd32e117" title="Niet in bron">.</span> A. Perk. Schetsen uit Luxemburg. Derde, herziene en vermeerderde druk, met een schetskaart
+van het groothertogdom en een wandelkaart van Diekirch en omstreken. Haarlem 1892.&nbsp;<a class="fnarrow" href="#xd32e115src" title="Ga terug naar noot 3 in tekst.">↑</a></p>
+</div>
+<div class="fndiv" id="xd32e419">
+<p class="footnote"><span class="fnlabel"><a class="noteRef" href="#xd32e419src">4</a></span> <span class="sc">Witkamp</span> in zijne belangrijke studie: De Nassau’s en hun oudste burg in de Nederlanden (1874).&nbsp;<a class="fnarrow" href="#xd32e419src" title="Ga terug naar noot 4 in tekst.">↑</a></p>
+</div>
+<div class="fndiv" id="xd32e435">
+<p class="footnote"><span class="fnlabel"><a class="noteRef" href="#xd32e435src">5</a></span> Petrussa of Petressa, aldus geheeten naar den rotsachtigen bodem, over welken zij
+zich een weg baant.&nbsp;<a class="fnarrow" href="#xd32e435src" title="Ga terug naar noot 5 in tekst.">↑</a></p>
+</div>
+</div>
+</div>
+</div>
+</div>
+<div class="back">
+<div class="transcriberNote">
+<h2 class="main">Colofon</h2>
+<h3 class="main">Beschikbaarheid</h3>
+<p class="first">Dit eBoek is voor kosteloos gebruik door iedereen overal, met vrijwel geen beperkingen
+van welke soort dan ook. U mag het kopiëren, weggeven of hergebruiken onder de voorwaarden
+van de Project Gutenberg Licentie in dit eBoek of on-line op <a class="seclink xd32e31" title="Externe link" href="https://www.gutenberg.org/">www.gutenberg.org</a>.
+</p>
+<p lang="en">This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with almost no restrictions
+whatsoever. You may copy it, give it away or re-use it under the terms of the Project
+Gutenberg License included with this eBook or online at <a class="seclink xd32e31" title="Externe link" href="https://www.gutenberg.org/">www.gutenberg.org</a>.
+</p>
+<h3 class="main">Metadata</h3>
+<table class="colophonMetadata">
+<tr>
+<td><b>Titel:</b></td>
+<td>In Luxemburg’s Gutland</td>
+<td></td>
+</tr>
+<tr>
+<td><b>Auteur:</b></td>
+<td>Marie Adrien Perk (1834–1916)</td>
+<td>Info <span class="externalUrl">https://viaf.org/viaf/290159719/</span></td>
+</tr>
+<tr>
+<td><b>Illustrator:</b></td>
+<td>Walter Knapp Jr.</td>
+<td></td>
+</tr>
+<tr>
+<td><b>Uitgiftedatum:</b></td>
+<td>2006-05-05</td>
+<td></td>
+</tr>
+<tr>
+<td><b>Aanmaakdatum bestand:</b></td>
+<td>2024-06-18 17:42:27 UTC</td>
+<td></td>
+</tr>
+<tr>
+<td><b>Taal:</b></td>
+<td>Nederlands (Spelling De Vries-Te Winkel)</td>
+<td></td>
+</tr>
+<tr>
+<td><b>Oorspronkelijke uitgiftedatum:</b></td>
+<td>1907</td>
+<td></td>
+</tr>
+<tr>
+<td><b>Trefwoorden:</b></td>
+<td>Luxembourg -- Description and travel</td>
+<td></td>
+</tr>
+<tr>
+<td><b>Project Gutenberg:</b></td>
+<td><a href="https://www.gutenberg.org/ebooks/18319" class="seclink">18319</a></td>
+<td></td>
+</tr>
+<tr>
+<td><b>QR-code:</b></td>
+<td colspan="2"><img src="images/qr18319.png" alt="QR-code van Project Gutenberg URL" width="148" height="148"></td>
+</tr>
+</table>
+<h3 class="main">Codering</h3>
+<p class="first">Dit bestand is in de oude spelling. Er is geen poging gedaan de tekst te moderniseren.
+Afgebroken woorden aan het einde van de regel zijn hersteld.
+</p>
+<p>Verschenen in „De Aarde en haar volken,” jaargang 1907.
+</p>
+<h3 class="main">Documentgeschiedenis</h3>
+<ul>
+<li>2006-05-04 Begonnen.
+</li>
+<li>2024-06-18 Nieuwe voorkant toegevoegd.
+</li>
+</ul>
+<h3 class="main">Verbeteringen</h3>
+<p>De volgende 6 verbeteringen zijn aangebracht in de tekst:</p>
+<table class="correctionTable">
+<tr>
+<th>Bladzijde</th>
+<th>Bron</th>
+<th>Verbetering</th>
+<th>Bewerkingsafstand</th>
+</tr>
+<tr>
+<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd32e112">145</a></td>
+<td class="width40 bottom" lang="nl">oconomischen</td>
+<td class="width40 bottom" lang="nl">economischen</td>
+<td class="bottom">1</td>
+</tr>
+<tr>
+<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd32e117">145</a>, <a class="pageref" href="#xd32e457">160</a></td>
+<td class="width40 bottom" lang="nl">
+[<i>Niet in bron</i>]
+</td>
+<td class="width40 bottom" lang="nl">.</td>
+<td class="bottom">1</td>
+</tr>
+<tr>
+<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd32e191">148</a></td>
+<td class="width40 bottom" lang="nl">,</td>
+<td class="width40 bottom" lang="nl">
+[<i>Verwijderd</i>]
+</td>
+<td class="bottom">1</td>
+</tr>
+<tr>
+<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd32e250">150</a></td>
+<td class="width40 bottom" lang="nl">plaatste</td>
+<td class="width40 bottom" lang="nl">plaatse</td>
+<td class="bottom">1</td>
+</tr>
+<tr>
+<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd32e378">156</a></td>
+<td class="width40 bottom" lang="nl">Diekrich</td>
+<td class="width40 bottom" lang="nl">Diekirch</td>
+<td class="bottom">2</td>
+</tr>
+</table>
+</div>
+</div>
+<div style='text-align:center'>*** END OF THE PROJECT GUTENBERG EBOOK 18319 ***</div>
+</body>
+</html>
+
diff --git a/18319-h/images/new-cover.jpg b/18319-h/images/new-cover.jpg
new file mode 100644
index 0000000..31cd658
--- /dev/null
+++ b/18319-h/images/new-cover.jpg
diff --git a/18319-h/images/new-cover.jpg~ b/18319-h/images/new-cover.jpg~
new file mode 100644
index 0000000..31cd658
--- /dev/null
+++ b/18319-h/images/new-cover.jpg~
diff --git a/18319-h/images/p1907-145.jpg b/18319-h/images/p1907-145.jpg
new file mode 100644
index 0000000..3c2c780
--- /dev/null
+++ b/18319-h/images/p1907-145.jpg
diff --git a/18319-h/images/p1907-145.jpg~ b/18319-h/images/p1907-145.jpg~
new file mode 100644
index 0000000..3c2c780
--- /dev/null
+++ b/18319-h/images/p1907-145.jpg~
diff --git a/18319-h/images/p1907-147.jpg b/18319-h/images/p1907-147.jpg
new file mode 100644
index 0000000..476ffc2
--- /dev/null
+++ b/18319-h/images/p1907-147.jpg
diff --git a/18319-h/images/p1907-147.jpg~ b/18319-h/images/p1907-147.jpg~
new file mode 100644
index 0000000..476ffc2
--- /dev/null
+++ b/18319-h/images/p1907-147.jpg~
diff --git a/18319-h/images/p1907-148.jpg b/18319-h/images/p1907-148.jpg
new file mode 100644
index 0000000..fbb4ab8
--- /dev/null
+++ b/18319-h/images/p1907-148.jpg
diff --git a/18319-h/images/p1907-148.jpg~ b/18319-h/images/p1907-148.jpg~
new file mode 100644
index 0000000..fbb4ab8
--- /dev/null
+++ b/18319-h/images/p1907-148.jpg~
diff --git a/18319-h/images/p1907-149-1.jpg b/18319-h/images/p1907-149-1.jpg
new file mode 100644
index 0000000..3c50267
--- /dev/null
+++ b/18319-h/images/p1907-149-1.jpg
diff --git a/18319-h/images/p1907-149-1.jpg~ b/18319-h/images/p1907-149-1.jpg~
new file mode 100644
index 0000000..3c50267
--- /dev/null
+++ b/18319-h/images/p1907-149-1.jpg~
diff --git a/18319-h/images/p1907-149-2.jpg b/18319-h/images/p1907-149-2.jpg
new file mode 100644
index 0000000..a76688b
--- /dev/null
+++ b/18319-h/images/p1907-149-2.jpg
diff --git a/18319-h/images/p1907-149-2.jpg~ b/18319-h/images/p1907-149-2.jpg~
new file mode 100644
index 0000000..a76688b
--- /dev/null
+++ b/18319-h/images/p1907-149-2.jpg~
diff --git a/18319-h/images/p1907-149-3.jpg b/18319-h/images/p1907-149-3.jpg
new file mode 100644
index 0000000..7015fff
--- /dev/null
+++ b/18319-h/images/p1907-149-3.jpg
diff --git a/18319-h/images/p1907-149-3.jpg~ b/18319-h/images/p1907-149-3.jpg~
new file mode 100644
index 0000000..7015fff
--- /dev/null
+++ b/18319-h/images/p1907-149-3.jpg~
diff --git a/18319-h/images/p1907-149-4.jpg b/18319-h/images/p1907-149-4.jpg
new file mode 100644
index 0000000..ad3f177
--- /dev/null
+++ b/18319-h/images/p1907-149-4.jpg
diff --git a/18319-h/images/p1907-149-4.jpg~ b/18319-h/images/p1907-149-4.jpg~
new file mode 100644
index 0000000..ad3f177
--- /dev/null
+++ b/18319-h/images/p1907-149-4.jpg~
diff --git a/18319-h/images/p1907-149-5.jpg b/18319-h/images/p1907-149-5.jpg
new file mode 100644
index 0000000..be7050c
--- /dev/null
+++ b/18319-h/images/p1907-149-5.jpg
diff --git a/18319-h/images/p1907-149-5.jpg~ b/18319-h/images/p1907-149-5.jpg~
new file mode 100644
index 0000000..be7050c
--- /dev/null
+++ b/18319-h/images/p1907-149-5.jpg~
diff --git a/18319-h/images/p1907-152-1.jpg b/18319-h/images/p1907-152-1.jpg
new file mode 100644
index 0000000..2cd35e9
--- /dev/null
+++ b/18319-h/images/p1907-152-1.jpg
diff --git a/18319-h/images/p1907-152-1.jpg~ b/18319-h/images/p1907-152-1.jpg~
new file mode 100644
index 0000000..2cd35e9
--- /dev/null
+++ b/18319-h/images/p1907-152-1.jpg~
diff --git a/18319-h/images/p1907-152-2.jpg b/18319-h/images/p1907-152-2.jpg
new file mode 100644
index 0000000..4db0b64
--- /dev/null
+++ b/18319-h/images/p1907-152-2.jpg
diff --git a/18319-h/images/p1907-152-2.jpg~ b/18319-h/images/p1907-152-2.jpg~
new file mode 100644
index 0000000..4db0b64
--- /dev/null
+++ b/18319-h/images/p1907-152-2.jpg~
diff --git a/18319-h/images/p1907-152-3.jpg b/18319-h/images/p1907-152-3.jpg
new file mode 100644
index 0000000..d081b61
--- /dev/null
+++ b/18319-h/images/p1907-152-3.jpg
diff --git a/18319-h/images/p1907-152-3.jpg~ b/18319-h/images/p1907-152-3.jpg~
new file mode 100644
index 0000000..d081b61
--- /dev/null
+++ b/18319-h/images/p1907-152-3.jpg~
diff --git a/18319-h/images/p1907-153.jpg b/18319-h/images/p1907-153.jpg
new file mode 100644
index 0000000..ad4095f
--- /dev/null
+++ b/18319-h/images/p1907-153.jpg
diff --git a/18319-h/images/p1907-153.jpg~ b/18319-h/images/p1907-153.jpg~
new file mode 100644
index 0000000..ad4095f
--- /dev/null
+++ b/18319-h/images/p1907-153.jpg~
diff --git a/18319-h/images/p1907-154.jpg b/18319-h/images/p1907-154.jpg
new file mode 100644
index 0000000..9f4efd9
--- /dev/null
+++ b/18319-h/images/p1907-154.jpg
diff --git a/18319-h/images/p1907-154.jpg~ b/18319-h/images/p1907-154.jpg~
new file mode 100644
index 0000000..9f4efd9
--- /dev/null
+++ b/18319-h/images/p1907-154.jpg~
diff --git a/18319-h/images/p1907-155.jpg b/18319-h/images/p1907-155.jpg
new file mode 100644
index 0000000..0212a3e
--- /dev/null
+++ b/18319-h/images/p1907-155.jpg
diff --git a/18319-h/images/p1907-155.jpg~ b/18319-h/images/p1907-155.jpg~
new file mode 100644
index 0000000..0212a3e
--- /dev/null
+++ b/18319-h/images/p1907-155.jpg~
diff --git a/18319-h/images/p1907-156-1.jpg b/18319-h/images/p1907-156-1.jpg
new file mode 100644
index 0000000..76bfba9
--- /dev/null
+++ b/18319-h/images/p1907-156-1.jpg
diff --git a/18319-h/images/p1907-156-1.jpg~ b/18319-h/images/p1907-156-1.jpg~
new file mode 100644
index 0000000..76bfba9
--- /dev/null
+++ b/18319-h/images/p1907-156-1.jpg~
diff --git a/18319-h/images/p1907-156-2.jpg b/18319-h/images/p1907-156-2.jpg
new file mode 100644
index 0000000..01175e6
--- /dev/null
+++ b/18319-h/images/p1907-156-2.jpg
diff --git a/18319-h/images/p1907-156-2.jpg~ b/18319-h/images/p1907-156-2.jpg~
new file mode 100644
index 0000000..01175e6
--- /dev/null
+++ b/18319-h/images/p1907-156-2.jpg~
diff --git a/18319-h/images/p1907-157-1.jpg b/18319-h/images/p1907-157-1.jpg
new file mode 100644
index 0000000..5971b0f
--- /dev/null
+++ b/18319-h/images/p1907-157-1.jpg
diff --git a/18319-h/images/p1907-157-1.jpg~ b/18319-h/images/p1907-157-1.jpg~
new file mode 100644
index 0000000..5971b0f
--- /dev/null
+++ b/18319-h/images/p1907-157-1.jpg~
diff --git a/18319-h/images/p1907-157-2.jpg b/18319-h/images/p1907-157-2.jpg
new file mode 100644
index 0000000..57b47f6
--- /dev/null
+++ b/18319-h/images/p1907-157-2.jpg
diff --git a/18319-h/images/p1907-157-2.jpg~ b/18319-h/images/p1907-157-2.jpg~
new file mode 100644
index 0000000..57b47f6
--- /dev/null
+++ b/18319-h/images/p1907-157-2.jpg~
diff --git a/18319-h/images/p1907-160-1.jpg b/18319-h/images/p1907-160-1.jpg
new file mode 100644
index 0000000..99bcf68
--- /dev/null
+++ b/18319-h/images/p1907-160-1.jpg
diff --git a/18319-h/images/p1907-160-1.jpg~ b/18319-h/images/p1907-160-1.jpg~
new file mode 100644
index 0000000..99bcf68
--- /dev/null
+++ b/18319-h/images/p1907-160-1.jpg~
diff --git a/18319-h/images/p1907-160-2.jpg b/18319-h/images/p1907-160-2.jpg
new file mode 100644
index 0000000..955deb2
--- /dev/null
+++ b/18319-h/images/p1907-160-2.jpg
diff --git a/18319-h/images/p1907-160-2.jpg~ b/18319-h/images/p1907-160-2.jpg~
new file mode 100644
index 0000000..955deb2
--- /dev/null
+++ b/18319-h/images/p1907-160-2.jpg~
diff --git a/18319-h/images/qr18319.png b/18319-h/images/qr18319.png
new file mode 100644
index 0000000..c4b7513
--- /dev/null
+++ b/18319-h/images/qr18319.png
diff --git a/18319-h/images/qr18319.png~ b/18319-h/images/qr18319.png~
new file mode 100644
index 0000000..c4b7513
--- /dev/null
+++ b/18319-h/images/qr18319.png~
author	Roger Frank <rfrank@pglaf.org>	2025-10-15 04:53:02 -0700
committer	Roger Frank <rfrank@pglaf.org>	2025-10-15 04:53:02 -0700
commit	d22d360a62f348043c3304e56f4d730efe4ddc59 (patch)
tree	50b43503c3634547b9b1a08731652e9aab41500e /18319-h