diff options
| author | Roger Frank <rfrank@pglaf.org> | 2025-10-15 04:52:12 -0700 |
|---|---|---|
| committer | Roger Frank <rfrank@pglaf.org> | 2025-10-15 04:52:12 -0700 |
| commit | 0a70eebe78622b9a93c4a24925cc78c6cd09be0c (patch) | |
| tree | b93d5227ca13e12b9f42cbcb14a99d271da9e690 | |
| -rw-r--r-- | .gitattributes | 3 | ||||
| -rw-r--r-- | 17945-0.txt | 1595 | ||||
| -rw-r--r-- | 17945-0.zip | bin | 0 -> 32969 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 17945-h.zip | bin | 0 -> 36411 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 17945-h/17945-h.htm | 2218 | ||||
| -rw-r--r-- | 17945.txt | 1595 | ||||
| -rw-r--r-- | 17945.zip | bin | 0 -> 32852 bytes | |||
| -rw-r--r-- | LICENSE.txt | 11 | ||||
| -rw-r--r-- | README.md | 2 |
9 files changed, 5424 insertions, 0 deletions
diff --git a/.gitattributes b/.gitattributes new file mode 100644 index 0000000..6833f05 --- /dev/null +++ b/.gitattributes @@ -0,0 +1,3 @@ +* text=auto +*.txt text +*.md text diff --git a/17945-0.txt b/17945-0.txt new file mode 100644 index 0000000..7b06ae2 --- /dev/null +++ b/17945-0.txt @@ -0,0 +1,1595 @@ +The Project Gutenberg EBook of Mark Twain: Tri Noveloj, by Mark Twain + +This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with +almost no restrictions whatsoever. You may copy it, give it away or +re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included +with this eBook or online at www.gutenberg.org + + +Title: Mark Twain: Tri Noveloj + +Author: Mark Twain + +Translator: Edwin Grobe + +Release Date: March 8, 2006 [EBook #17945] + +Language: Esperanto + +Character set encoding: UTF-8 + +*** START OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK MARK TWAIN: TRI NOVELOJ *** + + + + +Produced by Robert L. Read, William Patterson, Edwin GROBE +and the Online Distributed Proofreading Team at +http://www.pgdp.net + + + + + + + KLASIKAJ USONAJ NOVELOJ + + + + + MARK TWAIN + (1835-1910) + + + + + TRI NOVELOJ: + + — KONFESO DE MORTANTO — + — LA FIFAMA SALTANTA RANO DE KALAVERO-KONTEO — + — LA RAKONTO PRI LA MALBONKONDUTA KNABETO — + + + + + Esperantigis + EDWIN GROBE + + + + + 1999 + Eldonejo-Arizona-Stelo + 1620 North Sunset Drive + Tempe, Arizona 85281-1550 + Usono + + + + + MARK TWAIN: TRI NOVELOJ + Unua Eldono: Januaro 1999 + + + + + Originaj Anglalingvaj Titoloj: + + "A DYING MAN'S CONFESSION" + "THE NOTORIOUS JUMPING FROG OF CALAVERAS COUNTY" + "THE STORY OF THE BAD LITTLE BOY" + + + + + Copyright 1999 + Edwin P. Grobe + for the herein contained + English-to-Esperanto Translations + + + * * * * * + + ENHAVO + + "Konfeso de Mortanto" p. 1 + "La Fifama Saltanta Rano de Kalavero-Konteo" p. 14 + "La Rakonto pri la Malbonkonduta Knabeto" p. 19 + + * * * * * + + + + + KONFESO DE MORTANTO + + +Ni alproksimiĝis vilaĝon Napoleonon en ŝtato Arkansaso. Tial mi +komencis pripensi mian tiean taskon. La horo: tagmezo. La vetero: hela +kaj suna. Tio estis malbona. Almenaŭ, ne bonega. Ĉar mia tasko ne +estis (laŭprefere) tagmeza speco. Ju pli mi meditis, des pli tiu fakto +sin trudis al mi—jen unuforme, jen aliforme. Finfine ĝi prenis la +formon de preciza demando. Ĉu estas bonsence plenumi la taskon dumtage +kiam, vin senigante je iom da komforto kaj inklino, vi povas elprofiti +la nokton por tio, sen scivolemaj gvatokuloj? Tio decidis la aferon. +Klara demando kaj klara respondo konsistigas la plej mallongan elirejon +por la plejmulto da konfuzaĵoj. + +Mi kunvenigis miajn amikojn en mia kajuto kaj diris ke mi bedaŭras +estigi ĝenon kaj malesperon sed ke, post meditado pri la afero, +laŭŝajne estos pli bone ke ni albordigu niajn bagaĵojn kaj vizitu +Napoleonon. Ilia malaprobo estis tuja kaj laŭta; ilia lingvaĵo, +ribelema. Ilia ĉefa argumento estis tiu kiu ĉiam malmergiĝas la +unua en tiaj okazoj, ekde la komenco de tempo. "Sed vi elektis kaj +_antaŭkonsentis_ resti sur ĉi tiu boato," ktp.; kvazaŭ, decidiĝinte +fari malsaĝaĵon, laŭ nepra neceso oni restu sur la sama vojo +kaj aliigi ĝin en _du_ malsaĝaĵojn per la plenumo de la komenca +decidiĝo. Mi utiligis diversajn taktikojn por mildigi ilian sintenon, +kun sufiĉe bona sukceso. Rezulte de tiu kuraĝigo mi plimultigis miajn +klopodojn. Kaj por komprenigi al ili ke ne estis _mi_ kiu postulis la +plenumon de la koncerna taskaĉo kaj ke mi nepre senkulpas pri la afero, +mi baldaŭ ekkuraĝis rakonti ties historion, preskaŭ samvorte kiel mi +ĉi-poste raportas. + +Ĉirkaŭ la fino de la pasinta jaro mi pasigis kelkajn monatojn en +Munkeno, en Bavario. En novembro mi loĝis en la pensiono de Fraŭlino +Dalvejnero, ĉe numero 1 de Karlostrato. Sed mia laborejo situis unu +mejlon for, en la domo de vidvino sin vivtenanta per gastigado. Ŝi +kaj ŝiaj du junaj infanoj kutimis veni ĉe mi ĉiun matenon kaj +kunbabiladi en la Germana—responde al mia peto. Unu tagon, dum mi +vagpromenadis en la urbo, mi vizitis unu el la du lokoj kie la registaro +retenas kaj prizorgas kadavrojn ĝis la kuracistoj certas ke tiuj +finmortis kaj ne daŭre vivas en tranca stato. Estis makabra loko, +tiu ĉambrego. Vidiĝis tridek ses plenkreskulaj kadavroj, sternite +surdorse sur iom oblikvangulaj tabuloj en tri longaj vicoj—kaj havante +ĉiuj vaksoblankajn rigidajn vizaĝojn sub la blankaj mortotukoj +volvitaj ĉirkaŭ ili. Laŭ la flankoj de la ĉambro estis profundaj +orielaspektaj alkovoj kaj en ĉiu el tiuj kuŝis pluraj marmormienaj +beboj, entute kaŝite kaj enterigite sub tavoloj da freŝaj floroj krom +siaj vizaĝoj kaj interfalditaj manoj. Ĉirkaŭ fingro de ĉiu el tiuj +kvindek senmovaj formoj, grandaj kaj malgrandaj, estis ringo. Ekde la +ringo, drato etendiĝis ĝis la plafono kaj de tie ĝis sonorileto en +tiea kontrolĉambro kie, tage kaj nokte, kontrolisto sidas ĉiam en +vigla atendado, preta alvenigi eksaltan urĝohelpon al iu ajn ano de tiu +palvanga kompanio kiu, vekiĝinte el la morto, estigas korpomovon—ĉar +ĉiu movo, eĉ la plej minimuma, agitos la draton kaj sonigos tiun +timindan sonorileton. Mi imagis min mortosentinelo kiu dormetis en nepra +tiea soleco en tre malfrua horo dum malrapidege evoluanta gvatdeĵorado +de iu muĝventega nokto kaj eksentis sian korpon aliiĝi palpebrumtempe +en tremetantan ĵeleon pro la subita bruaĉo de tiu terura alvokilo! +Tial mi enketis pri tiu aĵo, demandis kio kutime okazas? Ĉu la +gvatisto mortis kaj la revivinta kadavro alvenis por komfortigi kiel +eble plej multe liajn lastajn momentojn? Sed oni riproĉis al mi mian +klopodon nutri sencelan kaj senvaloran scivolemon en tiel solena kaj +funebra loko. Kaj mi foriris tre humiligite. + +La sekvintan matenon mi rakontadis mian aventuron al la vidvino kiam ŝi +ekkriis: + +"Venu kun mi. Mi havas loĝanton kiu rakontos al vi ĉion kion vi +deziras ekscii. Li estis noktosentinelo tie." + +Li estis vivanta homo sed ne havis vivantan aspekton. Li kuŝis surlite +kaj altaj kusenoj subtenis lian kapon. Lia forvelkinta vizaĝo estis +senkolora. Liaj profunde sinkintaj okuloj estis fermitaj. Lia mano, +kuŝante sur lia brusto, estis ungegaspekta, tiel osta kaj longfingra +ĝi estis. La vidvino komencis min prezenti. La okuloj de la viro +malfermiĝis malrapide kaj briletis malice el la krepusko de siaj +kavernoj. Li kuntiris nigre la brovojn. Li levis la maldikan manon kaj +entreprenis nin forsendi per ordonema gesto. Sed la vidvino daŭre +parolis ĝis eksciigi al li la fakton ke mi estas fremdulo kaj Usonano. +La mieno de la viro tuj ŝanĝiĝis, pliheliĝis, eĉ avidiĝis—kaj en +la sekvinta momento li kaj mi ekĝuis kunan solecon. + +Mi komencis paroli en roksolida Germana lingvo. Li respondis en ege +fleksebla Angla lingvo. Post tio ni nepre flankenlasis la Germanan. + +Tiu ftizulo kaj mi intime amikiĝis. Mi vizitis lin ĉiun tagon kaj +ni parolis pri ĉio. Almenaŭ pri ĉio krom edzinoj kaj infanoj. +Se menciiĝis la edzino aŭ la infano de iu ajn, ĉiam postokazis +tri fenomenoj: la plej afabla kaj amema kaj dolĉa lumo briletis en +la okuloj de la viro dum momento; en la sekvinta momento la lumo +forpaliĝis kaj ĝin anstataŭis tiu minaca mieno jam ekflaminta tie +kiam mi vidis liajn okulojn malfermiĝi la unuan fojon; triavice, +li ĉesis paroli tie kaj tiam por tiu tago, restis senparole daŭre +enlitiĝite, perdite en abstrakta kaj absorbita pensado, laŭŝajne +aŭdante nenion kion mi diris, malatentante miajn adiaŭojn, kaj +evidente prikonsciis nek vide nek aŭde pri mia foriro el la ĉambro. + +Kiam mi jam estis dum du monatoj la ĉiutaga kaj sola intimulo de tiu +Karolo Ritero, li diris abrupte ion tagon: + +"Mi rakontos al vi mian historion." + +Tiam li daŭrigis kiel jenas: + + * * * * * + +Mi neniam rezignis antaŭ nun. Sed nun mi rezignas. Mi estas mortonta. +Mi finkonkludis hieraŭnokte ke devas okazi tiel kaj, aldone, ege +baldaŭ. Vi diras ke vi celas reviziti vian riveron iun tagon kiam +la okazo prezentiĝos. Nu, bonege. Tio, kune kun stranga sperto kiun +hazarda sorto okazigis al mi hieraŭnokte, devigas min rakonti al vi +mian historion—ĉar vi vidos vilaĝon Napoleonon en Arkansaso kaj +por mia bono vi haltos tie kaj plenumos taskon por mi—taskon kiun vi +entreprenos bonvole post aŭskulti mian rakonton. + +Ni mallongigu la rakonton kie ajn eblas ĉar ĝi estas longa kaj bezonos +mallongigon. Vi jam scias kiel okazis al mi aliri Amerikon kaj kiel mi +decidiĝis ekloĝi en tiu soleca regiono de la Sudo. Sed vi ne scias ke +mi havis edzinon. Mia edzino estis juna, belega, amema, kaj, ho! tiel +die bona kaj senkulpa kaj milda. Kaj nia filineto estis miniatura kopio +de sia patrino. Tio estis la plej feliĉa el ĉiuj feliĉaj hejmoj. + +Iun nokton—okazis ĉirkaŭ la fino de la milito—mi vekiĝis el ebria +stuporo kaj min trovis manligita kaj buŝŝtopita dum la ĉirkaŭanta +aero estis malpurigita per kloroformo. Mi vidis du virojn en la ĉambro +kaj unu el ili diris al la alia en raŭka flustrado: "Mi _diris_ al ŝi +ke mi faros tion se ŝi faros bruon, kaj rilate al la infano—" + +La alia viro interrompis en mallaŭta duonplora voĉo: + +"Vi diris ke ilin ni nur buŝŝtopos kaj prirabos, ne difektos, alie mi +ne konsentintus alveni." + +"Ĉesu plendaĉi. _Necesis_ ŝanĝi la planon kiam ili vekiĝis. Vi +faris _vian_ plejon por ilin protekti. Nun tio vin kontentigu. Venu, +helpu serĉfosadi." + +Ambaŭ viroj surportis maskojn kaj krudajn ĉifonajn "nigrul"-specajn +vestaĵojn. Ili havis celpunktan lanternon helpe de kies lumo mi +konsciis ke al la dekstra mano de la pli milda el la du rabistoj mankas +dikfingro. Ili serĉfosadis hazardacele en mia malriĉa loĝejo dum +momento. La ĉefbandito diris tiam en teatra flustrado: + +"Tio estas tempomalŝparo. _Li_ malkaŝu kie ĝi estas kaŝita. Forigu +lian buŝoŝtopilon kaj lin revigligu." + +La alia diris: + +"Bone. Kondiĉe ke ne okazu klabado." + +"Sen klabado estu, tial. Kondiĉe ke li daŭre silentu." + +Ili min alproksimiĝis. En tiu momento aŭdigis eksterdomaj sonoj, +sonoj de voĉoj kaj hufotretado. La rabistoj retenis la spiradon kaj +aŭskultis. Malrapide la sonoj pli kaj pli proksimiĝis. Tiam eksonis +kriego: + +"_Saluton_, la domo! Vidigu lumon. Ni deziras akvon." + +"La voĉo de la kapitano, per Dio!" diris la teatre flustrinta brutulo, +kaj ambaŭ banditoj forfuĝis pere de la malantaŭpordo, malŝaltante +sian lanternon dum la kurado. + +La fremdulo alvokis plurajn pluajn fojojn, tiam preterrajdis—estis +laŭŝajne dekduo da ĉevaloj—kaj nenion pluan mi aŭdis. + +Mi luktis sed ne sukcesis min liberigi el miaj ligoj. Mi klopodis paroli +sed malhelpis tion mia buŝŝtopilo. Mi kapablis eligi nenian sonon. +Mi serĉaŭskultis la voĉojn de miaj edzino kaj infano—aŭskultis +longe kaj atentege. Tamen nenia sono eliris la alian ekstremaĵon de +la ĉambro kie staris ilia lito. Tiu silento pli kaj pli aĉiĝis, pli +kaj pli minaciĝis, en ĉiu momento. Ĉu vi opinias povinti toleri +horodaŭron da tiaĵo? Kompatu min tial, al kiu necesis toleri trihoran +daŭron. Ĉu trihoran? Trieternecan, diru! Kiam ajn eksonis la horloĝo +ŝajnis ke jam forpasis jaroj ekde kiam mi aŭdis ĝin la antaŭan +fojon. Dum la tuta tempo mi baraktis en miaj ligoj kaj finfine, ĉirkaŭ +la nova tagiĝo mi min liberigis kaj ekstreĉis miajn rigidajn membrojn. +Mi povis distingi detalojn iom bone. Disrubis la plankon aĵoj tien +ĵetitaj per la ŝtelistoj dum ili serĉis miajn ŝparmonojn. La unua +objekto kaptinta mian apartan atenton estis dokumento mia kiun mi vidis +ekrigardi kaj tiam forĵeti la pli krudan el la du brutuloj. Sango ĝin +makuligis. Mi atingis stumblapaŝe la alian ekstremaĵon de la ĉambro. +Ho, kompatindaj, senofendaj, senhelpaj estuloj, tie ili kuŝis. Jam +forpasis iliaj ĉagrenoj. Nur komenciĝis la miaj. + +Ĉu mi apelaciis al la juro? Ĉu mi? Ĉu satiĝas la soifo de la +malriĉulo se la reĝo trinkas por li? Ho, ne, ne, ne! Mi deziris +nenian impertinentan sintrudon de la juro. Leĝoj kaj la pendumilo ne +povus kontraŭpagi la ŝuldoprezon kiun mi rajtis ricevi. La juro lasu +sentime al mi la tiurilatan respondecon. Mi malkovrus la ŝuldanton kaj +kolektus la ŝuldon. Kiel efektivigi tion, ĉu vi diras? Kiel efektivigi +tion kaj tiom ekcerti pri ĝi se mi neniam vidis la vizaĝojn de la +ŝtelistoj nek aŭdis iliajn kutimajn voĉojn nek konceptis ununuran +ideon pri kiuj ili povus esti? Malgraŭ tio tamen mi estis jes ja +certa—ege certa, ege memfida. Mi disponis indicon—indicon kiun vi +taksintus senvalora—indicon kiu ne multe helpintus eĉ detektivon pro +tio ke mankus al li la sekreto pri kiel ĝin apliki. Mi parolos pri tio +baldaŭ. Vi vidos. Ni daŭrigu nun, konsiderante la aferon en taŭga +ordo. Por komenci estis cirkonstanco kiu disponigis al mi precizdirektan +vidpunkton. Tiuj du rabistoj estis klarŝajne soldatoj trompvestitaj +kiel vagabondoj, kaj ne novvenitaj al milita servado sed spertaj pri +ĝi—konstantuloj, eble. Ili ne akiris siajn soldatajn sintenon, +gestojn, starpozojn en unu tago, nek en unu monato, nek en unu jaro. +Tiel mi opiniis, sed nenion diris. Kaj unu el ili diris, "La voĉo de la +kapitano, per Dio!"—la viro mem kiun mi deziris senvivigi. Du mejlojn +for tendumis pluraj regimentoj kaj du kompanioj de Usona kavalerio. +Kiam mi eksciis ke Kapitano Blakelio de Kompanio C preterpasis nin +dum la nokto kun eskorto, mi diris nenion sed decidiĝis serĉi mian +viron en tiu kompanio. Dum diversaj konversacioj studeme kaj obstine mi +priskribis la rabistojn kiel vagabondojn, kampadejo-parazitulojn. Kaj +inter tiu socia klaso miaj kunkonversaciintoj serĉis vane, ĉar nur mi +suspektis la soldatojn. + +Laborante pacience dumnokte en mia afliktita hejmo, mi fabrikis +kamuflaĵon por mi el diversaj vestaĵpecoj kaj -eroj. En la plej +proksima vilaĝo mi aĉetis paron da bluaj ŝirmvitroj. Post kelke da +tempo, kiam la milita kampadejo disiĝis kaj Kompanio-C-on oni forsendis +cent mejlojn norden, al Napoleono, mi kaŝis mian etan monprovizon +en mia pantalonzono kaj efektivigis mian foriron dum la nokto. Kiam +Kompanio C atingis Napoleonon mi estis jam tie. Jes, mi estis tie—kun +nova metio: sortodivenisto. Dezirante ŝajni egalpartia, mi amikiĝis +kaj divenis sortojn inter ĉiuj kompanioj tie garnizonigitaj. Tamen mi +atentis plejparte pri Kompanio C. Mi min komplezemigis senlime inter +tiuj apartaj viroj. Ili petis de mi nenian komplezon, starigis antaŭ +mi nenian minacon kiujn mi malakceptis. Mi fariĝis bonvola viktimo de +iliaj ŝercoj. Tio pligrandigis mian popularecon. Mi fariĝis favorato. + +Baldaŭ mi trovis soldaton al kiu mankis dikfingro. Kian ĝojon tio +havigis al mi! Kaj kiam mi ekcertis ke nur li, el ĉiuj kompanianoj +siaj, perdis dikfingron, malaperis mia lasta dubo. Mi _certegis_ suresti +la ĝustan spurvojon. La viro nomiĝis Krugero. Li estis Germano. Estis +naŭ Germanoj en la kompanio. Mi kontrolgvatadis por ekscii kiuj estas +liaj intimuloj, sed laŭŝajne li havis neniajn apartajn amikojn. +Tamen intimulo lia estis mi kaj mi prizorgis kreskigi la rilaton. +Kelkfoje mi tiel sopiris al venĝo ke mi apenaŭ sukcesis malhelpi min +surgenuiĝi antaŭ li kaj petegi ke li fingremontru la viron mortigintan +miajn edzinon kaj infanon sed mi ekscipovis bridi al mi la langon. Mi +atendadis pacience kaj daŭre sortodivenis, laŭokaze. + +Mia aparataro estis simpla: iom da ruĝa farbo kaj peceto da blanka +papero. Mi farbis la malsupron de la klienta dikfingro, faris surpaperan +premaĵon de ĝi, ĝin studadis dum la nokto kaj sciigis lian sorton +al li la sekvintan tagon. Kiun ideon mi nutris, efektivigante tian +sensencaĵon? Jen ĝi estis. Kiam mi estis knabo mi konis maljunan +Francon estintan provoso dum tridek jaroj kaj li diris al mi ke ĉiu +homo havas unu trajton kiu neniam ŝanĝiĝas ekde la lulilo ĝis la +tombo: la linioj sur la malsupra flanko de la dikfingro. Kaj li diris ke +tiuj linioj neniam nepre samaspektas ĉe iu ajn homparo. Nuntagare ni +fotas la novan krimulon kaj pendas lian bildon en la Kanajlo-Galerio por +estonta referenco. Sed tiu Franco, dum sia aktiva laborkariero, kutimis +fari premaĵon pri la dikfingra malsupraĵo de nova malliberulo kaj ĝin +staplis por ebla estonta uzado. Li diris ĉiam ke bildoj senvaloras +ĉar eventualaj kamuflovestaĵoj povas ilin senutiligi. "La dikfingro +estas la ununura certaĵo," li diris. "Ĝi ne kamuflovesteblas." Kaj +li kutimis pravigi sian teorion helpe de miaj amikoj kaj konatoj. Tio +sukcesis ĉiam. + +Mi daŭre sortodivenis. Ĉiun nokton mi min izoligis, en nepra soleco, +kaj pristudis sub lupeo la dikfingrajn premaĵojn de la tago. Vi imagu +la vorantan avidon per kiu mi okulkontrolegis tiujn labirintajn ruĝajn +spiralojn, tenante apude tiun dokumenton surportantan la dekstramanajn +dik- kaj alifingrajn premaĵojn de tiu nekonata murdinto, presitajn +per la plej kara sango—por mi—iam defaligita sur ĉi tiu tero! Kaj +foje kaj refoje necesis al mi ripeti la saman malnovan senkuraĝigan +rimarkon: "Ĉu _neniam_ samaspektos ili?" + +Sed finfine alvenis mia rekompenco. Ĝi estis la dikfingra premaĵo de +la kvardektria viro de Kompanio C partopreninta en mia eksperimento: +Soldato Franzo Adlero. Unu horon antaŭe mi sciis nek la nomon nek la +voĉon nek la figuron nek la vizaĝon nek la naciecon de la murdinto. +Sed nun mi sciis ĉiujn tiujn detalojn. Mi opiniis rajti certi pri la +afero. La ripetitaj demonstradoj de la Franco estis mia rajtigilo. Tamen +restis rimedo por ĉion _nepre_ certigi. Mi disponis pri premaĵo de la +maldekstra dikfingro de Krugero. En la mateno mi flankenapartigis lin +dum lia maldeĵorado. Kiam ni staris ekster la vid- kaj aŭdkampo de +eblaj atestontoj mi diris en impona maniero: + +"Parto de via sorto estas tiel serioza ke mi juĝis esti pli bone ne +malkovri ĝin al vi okaze de publika kunveno. Vi kaj cetera viro, kies +sorton mi pristudis hieraŭnokte—Soldato Adlero—murdis virinon kaj +infanon. Oni vin spuras. Antaŭ ol forpasos kvin tagoj oni murdos vin +ambaŭ." + +Li falis surgenuen, timigite ĝis frenezio. Kaj dum kvin minutoj li ade +elverŝis la saman litanion, kiel demenculo, kaj en tiu sama duonplora +maniero restinta unu el miaj memoraĵoj pri tiu murdonokto en mia +ĉambreto: + +"Mi ne faris tion. Laŭ mia animo, tion mi ne faris. Kaj mi strebis +malhelpi ke _li_ faru tion. Tiel mi agis, Dio estu mia atestanto. Li +faris tion solapersone." + +Jen estis ĉio kion mi volis. Kaj mi klopodis min senigi je la stultulo. +Sed ne, li alkroĉiĝis al mi, petegante ke mi lin protektu kontraŭ la +murdinto. Li diris: + +"Mi havas monon. Dek mil dolarojn. En kaŝejo. La fruktaĵo de ŝtelado +kaj rabado. Savu min. Diru al mi kion fari kaj ĝi estos al vi, ĉiu +cendo. Du trionoj el ĝi apartenas al mia kuzo, Adlero, sed vi rajtas +alpreni ĝin entute. Ni kaŝis ĝin kiam ni alvenis ĉi tien komence. +Sed mi rekaŝis ĝin hieraŭ en nova loko kaj ne diris tion al li. Mi +intencis dizerti kaj ĝin forpreni entute. Ĝi estas oro kaj tro peza +por manporti kiam oni kuras kaj evitas. Sed virino kiu jam transiris +la riveron antaŭ du tagoj por pretigi mian vojon postsekvos min kun +la mono. Kaj se mi ne havus la ŝancon priskribi la kaŝejon al ŝi, +mi intencis ruzdoni mian arĝentan poŝhorloĝon en ŝian manon aŭ +transsendi ĝin al ŝi kaj ŝi komprenus la aferon. Estas paperpeco en +la malantaŭaĵo de la ujo kiu ĉion rakontas. Jen, prenu la horloĝon +kaj diru al mi kion fari." + +Li penadis trudi sian horloĝon al mi kaj elmontradis la paperon, +klarigante ĝin al mi, kiam Adlero eniris la vidkampon fordistance je +ĉirkaŭ dek du jardoj. Mi diris al la kompatinda Krugero: + +"Enpoŝigu denove vian horloĝon, ĝin mi ne deziras. Nenia difektado +vin atingos. Foriru nun, mi devas diveni lian sorton por Adlero. Baldaŭ +mi diros al vi kiel eskapi de la murdinto. Intertempe, necesos al mi +rekontroli la premaĵon de via dikfingro. Nenion diru al Adlero pri ĉi +tiu afero. Nenion diru al iu ajn." + +Li foriris plena je timo kaj dankemo, kompatinda diablulo. Mi diris al +Adlero longan sortodivenon—laŭintence tiel longan ke mi ne povis ĝin +findiri. Promesis alveni lian gvardpostenejon tiun nokton kaj diri al li +ties vere gravan parton—ties tragedian parton, mi diris. Tial, necesas +esti ekster la aŭdkampo de subaŭskultantoj. Oni ĉiam postenigis +pikedon ekster la urbo. Nuraj disciplino kaj ceremonio. Nenia bezono +tiurilate. Nenia malamiko en la ĉirkaŭejo. + +Ĉirkaŭ noktomezo mi survojiĝis, provizite per la kontraŭsigno, kaj +gvidis miajn paŝojn ĝis la soleca regiono kie Adlero estis gvardonta. +Estis tiel malhele ke mi stumblis senpere kontraŭ malklaran figuron +preskaŭ antaŭ ol povi eligi ŝirmvorton. La sentinelo salutis kaj +mi respondis, ambaŭ en la sama momento. Mi aldonis: "Estas nur mi, +la sortodivenisto." Tiam mi glitpaŝis al la flanko de la kompatinda +diablulo kaj ŝovegis mian ponardon en lian koron. "_Ja wohl_," mi +ridis. Jen _estis_, efektive, la tragedia parto de lia sorto. Dum li +falis de sur sia ĉevalo, li strebis alkroĉiĝi al mi kaj miaj bluaj +ŝirmokuloj postrestis en lia mano. Kaj foren plonĝis la besto, lin +trenante kun piedo en la piedingo. + +Mi forfuĝis tra la arbaro kaj efektivigis mian eskapon, postlasinte +miajn ŝirmokulojn en la mano de la mortinto. + +Tio okazis antaŭ dek kvin-dek ses jaroj. Ekde tiam mi vagiradas +sencele ĉirkaŭ la mondo, foje laborante, foje senlabore; foje havante +monprovizon, foje senmone; sed ĉiam lacigite per troa vivado kaj +dezirante finvivi, ĉar mian surteran mision plenumis la faro de tiu +nokto. Kaj la nuraj plezuro, konsolo, kontentiĝo kiujn mi spertis en +ĉiuj tiuj tedaj jaroj estis la ĉiutaga penso: "Mi senvivigis lin!" + +Antaŭ kvar jaroj mia sano komencis malbonfarti. Mi vagatingintis +Munkenon laŭ mia sencela maniero. Malhavante monon, mi serĉis kaj +akiris laborpostenon. Mi plenumis mian taskon fidele dum ĉirkaŭ +unu jaro. Tiam oni postenigis min kiel noktosentinelon tie en tiu +mortodomo kiun vi vizitis lastatempe. La loko konvenis al mia humoro. +Ĝi plaĉis al mi. Plaĉis al mi esti kun la mortintoj—esti sola kun +ili. Mi kutimis vagiradi inter tiuj rigidaj kadavroj kaj enrigardi +iliajn aŭsterajn vizaĝojn dum horoj. Ju pli malfrua estis la horo, +des pli impona estis la situacio. Mi preferis la malfruan horon. +Foje mi malheligis la lumojn. Tio estigis perspektivon, vi komprenu, +kaj liberigis la imagon. Ĉiam la malklaraj, malantaŭenirantaj +mortintovicoj estigis ĉe oni strangajn kaj fascinajn fantaziojn. +Antaŭ du jaroj—mi jam estis tie ekde unu jaro—mi sidis tute sole +en la gvatĉambro en ventega vintra nokto, malvarmigite, sensentigite, +senkonsole, ekdormetante iom post iom en senkonscion. La plorego de la +vento kaj la klakado de foraj ŝutroj sonadis pli kaj pli mallaŭte +en miaj senaŭdiĝontaj oreloj ĉiumomente kiam subite kaj akute la +mortosonorilo eligis sangofrostigan alarmon super mia kapo! Preskaŭ +paralizis min la ŝoko ĉar neniam antaŭe mi aŭdis la signalon. + +Mi min renormaligis kaj hastegis al la kadavroĉambro. Preskaŭ +mezdistance for laŭ la ekstera vico sidis rektaspina figuro envolvita +en mortotuko, svingante la kapon malrapide de flanko al flanko: +makabra spektaklo! Ĝia flanko alfrontis min. Mi aliris ĝin haste kaj +enrigardis fikse ĝian vizaĝon. Ĉielo! Adlero ĝi estis! + +Ĉu vi povas diveni kio estis mia unua ekpenso? Envortigite, jen ĝi +estis: "Ŝajnas tial ke vi eskapis de mi unuan fojon. Okazos kontraŭa +rezulto ĉi-foje!" + +Verŝajne tiu etulo spertis neimageblajn terurojn. Imagu kion li devis +eksenti vekiĝinte meze de tiu senvoĉa silento kaj ĉirkaŭspektadinte +tiun malgajan mortintaron! Kiu dankemo brilegis en lia magrega blanka +vizaĝo kiam li vidis vivantan formon antaŭ si! Kaj kiel la fervoro de +tiu senparola dankemo plimultiĝis kiam lia rigardo atingis la vivigajn +kordialojn kiujn mi portis en la manoj! Tiam imagu la hororon kiu eniris +lian pinĉitan vizaĝon kiam mi metis la kordialojn malantaŭ min kaj +diris moke: + +"Ekparolu, Franzo Adlero! Alvoku tiujn mortintojn! Sendube ili +aŭskultos kaj kompatos. Sed en ĉi tiu loko auŝkultos kaj kompatos +neniu alia." + +Li penadis paroli. Tamen rezistis kaj malpermesis paroladon tiu parto +de la mortotuko kunpremanta liajn makzelojn. Li strebis levi petegajn +manojn sed ili restis, kunmetite kaj kunligite, sur lia brusto. Mi +kriegis: + +"Kriegu, Franzo Adlero! Veku la dormantojn en la foraj stratoj, petante +ilin alvenigi helpon al vi. Kriegu—sen malŝpari tempon, ĉar estas +malmulte da tempo por malŝpari. Kio, ĉu vi ne povas? Kia domaĝo! +Tamen ne gravas. Kriegado ne ĉiam alvenigas helpon. Kiam vi kaj via +kuzo murdis senhelpajn virinon kaj infanon en kabano de Arkansaso—mia +edzino estis kaj mia infano—ili kripetis helpon, ĉu vi memoras? Sed +tio ne sukcesis. Vi memoras ke tio ne sukcesis, ĉu ne? Viaj dentoj +klaketadas—tial kial vi ne povas ekkrii? Malfiksu la bandaĝojn per +viaj manoj. Tiam vi povos ekkrii. Ho, mi komprenas. Viaj manoj estas +ligitaj kaj ne povas helpi vin. Kiom strange eventoj ripetiĝas post +longaj jaroj. Ĉar ankaŭ _miaj_ manoj estis ligitaj tiun nokton, ĉu +vi memoras? Jes, tiel forte ligitaj kiel viaj manoj estas ligitaj nun. +Kiom stranga tio estas! Mi ne povis min liberigi. La ideo malligi min +ne eniris vian menson. La ideo malligi vin ne eniras mian menson nun. +Ŝŝŝ! Jen malfruhora paŝsono! Ĝi venas en nia direkto. Aŭskultu, +kiom proksima ĝi estas! Eblas kompti la paŝsonojn: unu, du, tri! Jen, +ĝi staras ĵus aliflanke de la pordo. Jen estas la horo! Kriegu, viro, +kriegu! Estas la ununura ŝanco inter vi kaj eterneco! Ho, vidu! Vi +hezitis tro longan tempon. Ĝi preterpasis. Jen. Ĝi mallaŭtiĝas. Ĝi +estas for! Pripensu tion! Primeditu tion! Vi ĵus aŭdis homan paŝsonon +je la lasta fojo. Kiom strange devas esti aŭskulti tiel ordinaran sonon +kaj konscii ke neniam denove oni aŭdos samaĵon." + +Ho, amiko mia! La dolorego en tiu envolvita vizaĝo estis vidinda +ekstazo! Mi elpensis novan torturon kaj ĝin aplikis, min helpante per +iom da mensoga kreivo: + +"Tiu kompatinda Krugero strebis savi miajn edzinon kaj infanon kaj mi +havigis al li reciprokan komplezon en la taŭga momento. Mi konvinkis +lin prirabi vin. Kaj mi kaj iu virino helpis lin dizerti el sia +militservo kaj lin alvenigis al sekurejo." + +Rigardo de surprizo kaj triumfo ekbrilis malhele tra la angoro en la +vizaĝo de mia viktimo. Mi perpleksiĝis, maltrankviliĝis, diris: + +"Nu, kio? Ĉu li ne eskapis?" + +Nea kapskuo. + +"Ĉu ne? Kio okazis tial?" + +La kontento en la envolvita vizaĝo ankoraŭ pliklariĝis. La viro +strebis murmuraĉi kelkajn vortojn—sensukcese; penadis esprimi ion +per la malhelpitaj manoj—malsukcesis; paŭzis momenton, tiam klinis +malforte la kapon en signifocela maniero, en la direkto al la kadavro +kuŝanta la plej proksime al li. + +"Ĉu mortinta?" mi demandis. "Ĉu ne sukcesis eskapi? Ĉu kaptita +fuĝante kaj pafita?" + +Cetera kapskuo nea. + +"Tial, kiel?" + +Denove la viro entreprenis fari ion permane. Mi zorge atentis sed ne +sukcesis diveni la celon. Mi antaŭenkliniĝis kaj rigardis eĉ pli +zorge. Li ĉirkaŭtordis dikfingron kaj per ĝi malforte pikis la +bruston. + +"Ho, ĉu vi volas diri: ponardita?" + +Jesa kapmovo, akompanite de fantoma rideto de tioma diableco ke ĝi +ekŝaltis veklumon en mia malakra cerbo kaj mi kriegis: + +"Ĉu ponardis lin _mi_, lin preninte por vi? Ĉar tiu pikbato celis +ununure vin!" + +La jesa kapmovo de la denove mortanta fripono estis tiel ĝoja kiel lia +mankanta fortiko kapablis elmontri. + +"Ho, mizera, mizera mi, mortiginte la kompatan personon kiu amikiĝis +kun miaj karuloj kiam ili estis senhelpaj kaj kiu ilin servintus se li +povintus! Mizera, ho, mizera, mizera mi!" + +Mi imagis aŭdi la dampitan glugleton de primoka rido. Mi eligis la +vizaĝon de inter la manoj kaj vidis mian malamikon malantaŭensinki sur +sian klintabulon. + +Necesis al li sufiĉe longa tempo por morti. Li disponis mirindan +vitalecon, surprizan konstitucion. Jes, li pasigis plaĉe longan tempon +pri la afero. Mi alportis seĝon kaj ĵurnalon, sidiĝis apud li kaj +legis. De tempo al tempo mi trinketis brandon. Tion mi bezonis pro la +malvarmo. Sed mi trinketis ankaŭ pro tio ke, en la komenco, kiam mi +etendis la manon por alpreni la botelon, li supozis ke mi celas havigi +iom al li. Mi legis laŭtvoĉe: ĉefe fantaziajn raportojn pri homoj +urĝe forkaptitaj de sur la tombosojlo kaj revenigitaj al vivo kaj viglo +pere de kelkaj kulerplenoj da likvoro kaj varma bano. Jes, li pasigis +longan malfacilan tempon mortante: tri horojn, ses minutojn, ekde la +momento kiam li aŭdigis la sonorilon. + +Laŭ onia opinio, dum la dek ok jaroj forpasintaj ekde kiam iniciatiĝis +tiu kadavrogvatado, nenia en tuko envolvita gasto de la Bavariaj +mortodomoj iam sonorigis sian sonorilon. Nu, tio estas senĝena opinio. +Ĝi restu tia. + +La malvarmo de la mortoĉambro jam penetris miajn ostojn. Ĝi revigligis +kaj retrudis al mi la malsanon antaŭe min afliktintan sed kiu, ĝis +la koncerna nokto, konstante kaj ade malaperis. Tiu viro murdis mian +edzinon kaj mian infanon. Kaj post tri tagoj li aldonintos mian nomon al +sia murdolisto. Ne gravas! Dio! Kiel bonsapora estas la memoraĵo pri +tio. Mi kaptoatingis lin eskapantan el sia tombo kaj lin reŝovis en +ĝin! + +Post tiu nokto mi devis enlitiĝi dum tuta semajno. Sed ekde kiam mi +povis iom rondiradi, mi konsultis la mortodomajn registrolibrojn kaj +eksciis la numeron de la domo en kiu Adlero mortis. Mizera pensionaĉo +tiu estis. Mi konceptis la ideon ke kompreneble li akirintus la +personajn havaĵojn de Krugero, estante la kuzo de tiu, kaj mi deziris +obteni la horloĝon de Krugero se eblus al mi. Tamen dum mi estis +malsana la posedaĵojn de Adlero oni forvendis kaj dislokis, krom pluraj +malnovaj leteroj kaj ceteraj senvaloraj diversaĵoj. Tamen, pere de tiuj +leteroj, mi spurtrovis filon de Krugero, la nuran restantan parencon +lian. Tridekjara nun, li estas faka ŝuisto kaj loĝas ĉe Numero 14 +Reĝostrato en Manhejmo. Vidvo, li havas plurajn junajn gefilojn. Sen +klarigi al li la kialon de tio, konstante ekde tiam mi provizas lin per +du trionoj el lia financa subteno. + +Nu, rilate al tiu horloĝo—vidu kiom strange evoluas la aferoj! +Mi ĉirkaŭspuris ĝin en Germanio dum pli ol jaro je granda mon- +kaj ĉagrenkosto. Kaj finfine mi ekhavis ĝin! Ekhavis ĝin kaj +nedireble ekĝojiĝis. Malfermis ĝin kaj nenion trovis interne. Ho, mi +devintus antaŭscii ke tiu paperpeceto ne restos tie ĉiun tiun tempon. +Kompreneble, mi rezignis pensi pri la dek mil dolaroj tiam. Rezignis +tion kaj forigis ĝin el mia menso. Kaj ege malĝoje, ĝin dezirinte por +la filo de Krugero. + +Hieraŭnokte, kiam finfine mi konsentis pri mia neevitebla morto, +mi komencis pretigi miajn havaĵojn. Mi entreprenis bruligi ĉiujn +senutilajn dokumentojn kaj certege, de inter la dokumentoj de Adlero ne +antaŭe zorge kontrolitaj elfalis tiu longe dezirata peceto. Tuj mi ĝin +rekonis. Jen ĝi. Mi ĝin tradukos: + + +_Brika lustablo, mezurbe, angule de Orleano- kaj Merkato-Stratoj. Angulo +alfrontanta urbodomon. Tria ŝtono, kvara vico. Tien enŝovu mesaĝon +dirantan kiom alvenos._ + + +Jen. Prenu kaj konservu ĝin! Krugero klarigis ke tiu ŝtono +formoveblas, kaj ke ĝi estas en la norda muro de la fundamento, +kvaravice ekde la supro, triaŝtone ekde la okcidento. La mono kaŝiĝas +malantaŭ ĝi. Li diris ke la lasta frazo estas trompaĵo por devojigi +okaze ke la papero enfalu malĝustajn manojn. Sendube ĝi plenumis tiun +funkcion por Adlero. + +Nun mi deziras petegi ke kiam vi faros vian proponitan vojaĝon laŭ +la rivero, vi spurtrovu tiun kaŝitan monon kaj sendu ĝin al Adamo +Krugero, ĉe la Manhejma adreso kiun mi menciis. Ĝi riĉuligos lin +kaj mi dormos des pli trankvile en mia tombo sciante ke mi faris mian +plejon por la filo de la viro kiu klopodis savi miajn edzinon kaj +infanon—kvankam mia mano senscie lin mortigis, kontraŭe al la impulso +de mia koro kiu preferintus lin ŝirmi kaj savi. + + * * * * * + +"Tia estis la rakonto de Ritero," mi diris al miaj du amikoj. Estiĝis +profunda kaj impona silento kiu daŭris ne mallongan tempon. Tiam ambaŭ +viroj estigis pafadon da ekscititaj kaj admiraj ekkrioj pri la strangaj +eventoj de la rakonto. Kaj tio, kune kun klakadanta fluego da demandoj +kiu daŭre persistis ĝis ĉiuj partneroj preskaŭ senspiriĝis. +Tiam miaj amikoj komencis renormaliĝi kaj retiriĝi, subŝirme de +kelkfojaj vortpafoj, en silenton kaj abisman revadon. Dum dek minutoj +nun aŭdiĝis nur silento. Tiam Roĝero diris reveme: + +"Dek mil dolaroj!" Aldonante, post paŭzego: + +"Dek mil. Tio estas vera monamaso." + +Baldaŭ la poeto demandis: + +"Ĉu vi celas sendi ĝin al li tujege?" + +"Jes," mi diris. "Tio estas stranga demando." + +Nenia respondo. Post iom da tempo, Roĝero demandis heziteme: + +"Ĉu la tutan sumon? Tio estas—mi volas diri—" + +"Certege, la tutan sumon." + +Mi estis dironta pli, sed haltis—haltis pro pensadsinsekvo naskiĝinta +en mi. Tompsono parolis sed mia menso estis for kaj mi ne aŭdkaptis +lian diraĵon. Sed mi aŭdis Roĝeron respondi: + +"Jes. Tia ĝi ŝajnas al mi. Tio devus ege sufiĉi. Mi opinias ke _li_ +nenion faris." + +Baldaŭ la poeto diris: + +"Kiam vi pripensas la aferon, tio _pli_ ol sufiĉas. Vi nur konsideru! +Kvin mil dolaroj! Nu, li ne kapablus elspezi tion en la daŭrotempo +de sia vivo. Kaj tio lin difektus, aldone. Eble eĉ lin ruinigus. +Vi konsideru tion. Post malmulte da tempo li forĵetus la restintan +monon, fermus sian butikon, eble komencus drinkadi, mistraktus siajn +senpatrinajn infanojn, sinkus en ceterajn malboncelajn irvojojn, +progresus laŭvice de malbono al plimalbono—" + +"Jes, vi pravas," interrompis Roĝero fervore. "Mi jam vidis tion cent +fojojn. Jes, pli ol cent fojojn. Vi metu monon en la manojn de tia viro +nur se vi deziras lin detrui, tio estas fakto. Vi nur metu monon en +liajn manojn, necesas fari nenion ceteran. Kaj se tio ne malaltigas lin +kaj lin senutiligas kaj lin senigas je ĉiu memestimo kaj ĉio, tiam mi +ne konas la homan naturon—ĉu ne, Tompsono? Kaj eĉ se ni transdonus +al li _trionon_ el ĝi; nu, en malpli ol ses monatoj—" + +"Malpli ol ses _semajnoj_, vi diru," respondis mi, ekscitiĝante kaj +interrompante. "Escepte se li metus tiun tri-mil-dolaran sumon en +sekurajn manojn kie li ne povus ĝin ektuŝi, ne pli ol ses semajnoj +forpasus antaŭ ol—" + +"_Certege_, ne pli ol ses semajnoj!" diris Tompsono. "Mi redaktis +librojn por tiuspecaj homoj kaj en la momento mem kiam ili enmanigas +sian tantiemon—eble temas pri tri mil, eble du mil—" + +"Kial tiu ŝuisto rajtas disponi du mil dolarojn, plaĉus al mi +ekscii?" Roĝero interrompis serioze. "Viro eble nepre kontenta nun, +tie en Manhejmo, ĉirkaŭate de samranguloj, manĝante sian panon +kun tiu apetito kiun povas estigi nur laborema entreprenado, ĝuante +sian modestan vivon, honesta, justa, purkora, kaj _benita_! Jes, mi +diru 'benita' super la miriadoj ĉirkaŭirantaj en silkaj vestaĵoj, +laŭpromenantaj la malplenan artefaritan rondvojon de socia malsaĝeco. +Sed vi nur metu _la koncernan_ tenton antaŭ li nuran fojon! Vi nur metu +dek kvin cent dolarojn antaŭ tia viro kaj diru—" + +"Dek kvin cent diablojn!" mi protestis. "_Kvin_ cent putrigus liajn +principojn, paralizus lian entreprenadon, trenus lin al la rumvendejo, +de tie ĝis la defluilo, de tie ĝis la almozdomo, de tie ĝis—" + +"_Kial_ trudi al ni mem tiun krimon, sinjoroj?" interrompis la poeto +serioze kaj alloge. "Li estas feliĉa tie kie li estas ke tia kia li +estas. Ĉiu sento pri honoro, ĉiu sento pri karitato, ĉiu sento pri +alta kaj sankta bonvolo nin avertas, nin petegas, nin ordonas lin lasi +en senĝeno. Jen vera amikeco, jen aŭtenta amikeco. Ni povus funkciigi +aliajn rimedojn pli pompajn. Sed nenian tiel vere komplezan kaj saĝan, +kredu min." + +Post iom da daŭra diskutado, evidentiĝis ke ĉiu el ni, en la profundo +de sia koro, sentis kelkajn dubojn pri tiu aranĝo pri la afero. Klarege +estis ke ĉiuj sentis la devon sendi al la kompatinda ŝuisto _ion_. +Estiĝis longa kaj pripensa diskuto pri tiu punkto kaj finfine ni +elektis sendi al li kolorlitografon. + +Nu, post kiam ĉio laŭŝajne bonordiĝis por ĉiuj partoprenantoj, +elstariĝis nova ĝeno. Okazis ke tiuj du viroj celis dividi la monon +egalparte kun mi. Mi ne samopiniis. Mi diris ke ili povos sin taksi +bonŝancaj se ili kunricevos duonon el la mono. Roĝero diris: + +"Kiu estintus _iel ajn_ bonŝanca se ne partoprenintus en la afero +mi? Estis mi kiu faris la unuan sugeston. Sen mi ĉio irintus al la +ŝuisto." + +Tompsono diris ke li mem pripensis la aferon jam en la sama momento kiam +Roĝero unue parolis. + +Mi replikis ke la sugesto naskiĝintus ĉe mi sufiĉe baldaŭ kaj sen la +helpo de iu ajn. Mi estas malrapida pensanto eble, sed fidinda. + +La debato varmiĝis en kverelon, tiam en batalon. Ĉiu viro ekvundiĝis +iom forte. Post min iom kuraci, laŭ mia maniero, mi supreniris en +malbonaĉa humoro al la uraganferdeko. Mi renkontis Kapitanon Makordon +tie kaj diris, tiel plaĉe kiel permesis mia humoro: + +"Mi alvenas por adiaŭi, Kapitano. Mi deziras alteriĝi ĉe Napoleono." + +"Vi deziris alteriĝi kie?" + +"Ĉe Napoleono." + +La kapitano ekridis sed, ekkonsciinte ke mi ne estas en gaja humoro, li +ĉesis ridi kaj diris: + +"Sed ĉu vi seriozas?" + +"Mi jes ja tre seriozas." + +La kapitano rigardis la supranivelan navigejon kaj diris: + +"Li deziras elboatiĝi ĉe Napoleono!" + +"Ĉu ĉe Napoleono?" + +"Tiel li diras." + +"Laŭ la fantomego de Cezaro!" + +Onklo Mumfordo alproksimiĝis laŭ la ferdeko. La kapitano diris: + +"Onklo, jen amiko via kiu deziras elboatiĝi ĉe Napoleono!" + +"Nu, laŭ—!" + +Mi diris: + +"Bonvolu, pri kio temas ĉio tio? Ĉu viro ne rajtas alteriĝi ĉe +Napoleono se tion li deziras?" + +"Nu, damnu, ĉu vi ne scias? Ne plu ekzistas Napoleono. Jam de jaroj +kaj jaroj ĝi ne plu ekzistas. Arkansaso-Rivero ĝin krevis, ĝin +ĉifonigis, ĝin forŝovis en Misisipo-Riveron!" + +"Ĉu forbalais la _tutan_ urbon? Ĉu bankojn, preĝejojn, malliberejojn, +ĵurnalajn redaktejojn, urbodomon, teatron, fajrobrigadejon, +lustablon—ĉu _ĉion?_" + +"Ĉion. Nur dekkvinminuta tasko, aŭ similaĵo. Postlasis de la urbo +nek haŭton nek haron, nek ŝiraĵon nek ŝindon krom la malantaŭa +ekstremaĵo de iu domaĉeto kaj unu brika fumtubo. En la nuna momento +nia boato padelnavigas en la mezo mem de la antaŭa starloko de la urbo. +Jen fore estas la brika fumtubo—la ununura restaĵo de la urbo. Tiu +densa arbaro ĉe la dekstra flanko situis antaŭe mejlon for de la urbo. +Rigardu malantaŭ vi, kontraŭflue. Nun vi komencas rekoni la pejzaĝon, +ĉu ne?" + +"Jes, mi jes ja ĝin rekonas nun. Tio estas la plej mirinda afero kiun +mi iam priaŭdis. De multege la plej mirinda kaj la plej neatendita." + +S-ro Tompsono kaj S-ro Roĝero jam alvenis, intertempe, kun valizoj kaj +ombreloj kaj aŭskultis silente la novaĵon de la kapitano. Tompsono +metis duondolaron en mian manon kaj diris mallaŭte: + +"Por mia porcio de la kolorlitografo." + +Roĝero agis same. + +Jes, mirindege estis vidi Misisipo-Riveron ruliĝi inter senhomaj +bordoj rekte super la loko kie antaŭ dudek jaroj mi kutimis vidi +bonan grandan memkontentan urbeton. Urbeton kiu estis sidejo de granda +kaj grava konteo. Urbeton kun granda Usona marsoldatara malsanulejo. +Urbeton kiu havis sennombrajn batalojn kun ĉiutaga enketo. Urbeton kie +antaŭe mi konis la plej belan kaj la plej talentan knabinon de la tuta +Misisipo-valo. Urbeton kie ni ricevis la unuan presitan novaĵon pri la +lamentinda katastrofo de batalŝipo Pensilvanio antaŭ kvaronjarcento. +Urbeton ne plu ekzistantan, englutitan, forsinkintan nutradi la fiŝojn. +Urbeton de kiu restas nenio krom ero de domaĉeto kaj dispeciĝanta +brika fumtubo! + + + + + LA FIFAMA SALTANTA RANO DE KALAVERO-KONTEO + + +Konforme al peto de amiko skribinta al mi el Oriento, mi vizitis afablan +paroleman maljunan Simonon Hveleron kaj enketis pri amiko de mia amiko, +Leonido V. Smilejo, responde al la peto, kaj mi ĉi tie alfiksas la +rezultaĵon. Mi sentas kaŝitan suspekton ke Leonido V. Smilejo estas +mito; ke mia amiko neniam konis tian personon; kaj ke li nur hipotezis +ke se mi demandus al Hvelero pri li, tio memorigus al la multaĝulo sian +fifaman _Jaĉjon_ Smilejon, kaj li ekoficus, enuigante min per kelkaj +agacantaj tiurilataj rememoraĵoj tiel longaj kaj tedaj kiel senutilaj +por mi. Se tio estis la celo, okazis sukceso. + +Mi trovis Simonon Hveleron en komforta dormetado apud la servoĉambra +stovo de la kadukinta drinkejo de mortanta mineja kampadejo nomiĝanta +Ĉe-Anĝelo kaj konstatis ke li estas dika kaj kalva kaj portas sur sia +trankvila vizaĝo mienon de ĉarmaj mildeco kaj simpleco. Li vekiĝis +kaj salutis, dezirante al mi bonan tagon. Mi diris al li ke amiko mia +petis ke mi enketu pri kara kamarado de lia knabeco nomiĝanta Leonido +V. Smilejo—Pastoro Leonido V. Smilejo, juna predikisto pri la Biblia +mesaĝo laŭraporte loĝinta antaŭe en Ĉe-Anĝelo. Mi aldonis ke, se +S-ro Hvelero scipovos informi min pri tiu Pastoro Leonido V. Smilejo, mi +ŝuldos al li multajn reciprokajn komplezojn. + +Simono Hvelero malantaŭenirigis min en angulon kaj blokadis min tie per +sia seĝo, tiam sidiĝis kaj evoluadigis la tedan rakonton sekvontan +ĉi tiun alineon. Li neniam ridetis, neniam kuntiris la brovojn, neniam +senigis la voĉon je la mildaritma tonalo al kiu li agordis sian +komencan frazon, neniam elmontris la plej etan indicon pri entuziasmo. +Tamen laŭ la tuta longo de la senfina rakonto kuris vejno da imponaj +seriozo kaj sincero komprenigantaj klarscie al mi ke, anstataŭ imagi +ke lia rakonto ampleksas ridindan aŭ absurdan temaron, li taksas ĝin +vere grava afero kaj admiras ties du heroojn kiel virojn disponantajn +transcendan genion pri altnivela _lerteco_. Mi lasis lin daŭrigi +siamaniere la rakontadon, neniam lin interrompante ununuran fojon. + +"Pastoro Leonido V.—Ho, nu, Pastoro Leo—Nu, foje ĉeestis ĉi tie +ulo nomiĝanta _Jaĉjo_ Smilejo, en la vintro de '49, aŭ eble estis +la printempo de '50—mi ne memoras precize, iel, kvankam la kialo +pro kiu mi opinias ke estis unu aŭ la alia estas tio ke mi memoras +ke la klintrogego ankoraŭ ne estis finkonstruita kiam li alvenis la +kampadejon. Tamen li estis la plej stranga ulo kiun oni iam vidis +kiam temis pri ĉiam veti pri kio ajn surscenejiĝas kondiĉe ke li +sukcesu instigi iun veti pri la kontraŭa flanko, kaj se ne, li mem +ŝanĝis vetflankon. Plaĉis al li iu ajn aranĝo plaĉanta al la +kontraŭvetanto. Se li nur sukcesus starigi veton, _li_ kontentiĝis. +Tamen li estis bonŝanca, malkutime bonŝanca. Preskaŭ ĉiam li +venkis. Li estis ĉiam preta kaj atendanta oportunon. Kion ajn oni +menciis, li proponis priveti ĝin kaj priveti iun ajn flankon, laŭ +via deziro, kiel mi ĵus menciis. Se okazis vetkuro por ĉevaloj, je +ties finiĝo vi trovis lin multriĉigita aŭ nepre senmonigita. Se +okazis hundobatalo, li vetis pri ĝi. Se okazis katbatalo, ĝin li +privetis. Se okazis kokbatalo, li ĝin privetis. Nu, se du birdoj +sidis sur barilo, li vetis pri kiu el ili forflugos antaŭ la alia. +Kaj se okazis evangeliza kunveno, li ĉeestis ĝin senmanke por veti +pri Pastoro Valkero kiu estis, laŭ lia takso, la plej bona oratoro +de la regiono, kaj tia li estis certe, kaj bona viro. Kaj se li vidis +krampkrur-insekton eksurvojiĝi en iu ajn direkto, li vetis pri kiom +da tempo la besteto bezonos por atingi sian cellokon—kiu ajn estu la +loko. Kaj se vi konsentis priveti kontraŭ li, li konsentis postsekvi +tiun krampkrur-insekton ĝis Meksikio por ekscii kien ĝi celas iri kaj +dum kiom da tempo ĝi estos survoje. Multaj el la knaboj de ĉi tie +vidis tiun Smilejon kaj kapablas raporti al vi pri li. Nu, entute egalis +al _li_—li bonvolis veti pri io _ajn_—la laŭdamne plej stranga +ulo. La edzino de Pastoro Valkero malsanis foje, dum multe da tempo, +kaj ŝajnis ke oni ne sukcesos ŝin savi. Tamen iun matenon li eniris +kaj Smilejo ekdemandis al li kiel ŝi fartas kaj li diris ke ŝi fartas +iom pli bone nun—danke al Nia Sinjoro pro Lia senfina kompato—kaj +progresas tiel favore ke, kun la beno de Providenco, ŝi finfine +resaniĝos kaj Smilejo, antaŭ ol pripensi la aferon, diris: 'Nu, mi +vetas je du dolaroj kaj duono ke ne.' + +"Ĉi tiu ĉi Smilejo havis ĉevalinon—la knaboj kromnomis ŝin la +'dekkvinminutaĵo' sed ili faris tion nur por ŝerci, vi scias, ĉar +kompreneble ŝi estis pli rapida ol tio—kaj li ofte vetgajnis monon +pri tiu ĉevalinaĉo, malgraŭ tio ke ŝi estis tiel malrapida kaj ĉiam +suferis pro astmo aŭ tempro aŭ ftizo aŭ io simila. Kutime ili ĉiam +cedis al ŝi du-tricent-jardan frustarton kaj tiam preterpasis ŝin +survoje. Tamen ĉe la finfiniĝo de la konkurso ŝi ekscitiĝis kaj +fariĝis kvazaŭ urĝpelata kaj komencis antaŭenkaprioli kaj larĝe +disapartigi la gambojn, etendante la krurojn facilartike, foje en la +aeron, foje vojoflanken en la direkto al la bariloj kaj suprenlevante +piedbate tr-o-o-n da polvo kaj estigante tr-o-o-n da bruaĉego pro +tusado kaj ternado kaj mungado—kaj ĉiam atingi la venkobudon kun +ĉirkaŭ kololonga antaŭeco, laŭ la plej bona takso. + +"Kaj li havis etan malgrandan buldogidon kiu, kiam vi ĝin rigardis, +ŝajnis tute senvalora, kapabla nur sidadi kun feroca aspekto, atendante +bonan ŝancon por ŝtelpreni ion. Tamen tuj post kiam oni privetis +ĝin, ĝi fariĝis tute alia hundo. Ĝia submentono komencis elstari +kiel vaporboata teŭgo kaj ĝiaj dentoj malkovriĝis kaj ekbrilis kiel +altfornoj. Kaj se cetera hundo ĝin atakis kaj ĝin skuis ĉifonaĉe +kaj mordis ĝin kaj lanĉis ĝin du-trifoje trans la ŝultron, Andreo +Ĝaksono—tio estis la nomo de la hundido—Andreo Ĝaksono ĉiam +ŝajnigis propran kontentiĝon, kvazaŭ atendinte nenion alian—rezulte +de kio la vetoj daŭre kaj redaŭre duobliĝis kaj reduobliĝis en la +kontraŭa flanko, ĝis kiam ĉiuj finvetis. Tiam subitege li alkroĉis +tiun alian hundon perbuŝe ĵus ĉe la artiko de ties malantaŭa kruro +kaj tenis ĝin en seninterrompa frostiĝo. Li ne maĉaĉis, vi komprenu, +nur buŝtenis kaj persistegis ĝis kiam ili koncedis la venkon, eĉ +se temis pri tutjara daŭrotempo. Smilejo ĉiam gajnis la vetpremion +helpe de tiu hundido ĝis kiam la besto devis konkursi kontraŭ hundo +perdinta siajn malantaŭajn krurojn forsegitajn per disksegilo, kaj kiam +la vetado atingis finan punkton kaj la mono jam kuŝis surgrunde kaj +Andreo Ĝaksono ekpretis efektivigi sian plej ŝatatan alkroĉmanovron, +tujege li konsciis kiel oni lin supertrompis kaj kiel la alia hundo lin +kontraŭmurenigis, por tiel diri, kaj li aspektis surprizite kaj tiam +li aspektis iom malkuraĝigite kaj ĉesis penadi gajni la venkon kaj +finiĝis tute fintrompite. Li direktis rigardon al Smilejo, kvazaŭ por +diri ke lia koro estas rompita kaj ke la kulpinto estis la mastro pro +konsenti priveti kontraŭ hundo kiu ne havas malantaŭajn krurojn al +kiuj oni povas alkroĉi, kio en batalo estis lia ĉefa atakmanovro, kaj +tiam li iom foriris lampaŝe, sin kuŝigis kaj mortis. Bonega hundido +estis tiu Andreo Ĝaksono kiu sin famigintus se ĝi sukcesintus travivi, +ĉar ĝin enestis bona konsistigaĵo kaj genio. Tion mi scias, ĉar +antaŭe ĝi disponis neniajn apartajn priparolindajn oportunojn kaj +estas mallogike ke hundo povas batali tiel sukcese en tiaj cirkonstancoj +se ĝi ne havas talenton. Ĉiam mi ekbedaŭras pensante pri tiu lasta +batalo ĝia kaj ties finiĝo. + +"Nu, ĉi tiu ĉi Smilejo havis rathundojn kaj virkokojn kaj virkatojn +kaj ĉiujn tiajn specaĵojn ĝis senripozigi vin kaj vi ne povus alporti +al li privetaĵon kontraŭ kiu li ne kapablus kontraŭstarigi samaĵon. +Iun tagon li kaptis ranon kaj hejmenportis ĝin kaj diris intenci ĝin +klerigi. Tial dum tri monatoj li faris nenion ceteran krom sidi en +sia malantaŭdoma ĝardeno kaj lernigi saltadon al tiu rano. Kaj estu +certa ke li jes ja lernigis ĝin. Li kutimis iom ŝoveti la ranon de +malantaŭe kaj en la sekvinta minuto vi vidis la ranon kirliĝadi en la +aero kiel pastoringo, vin vidis efektivigi transkapiĝon, aŭ eble paron +da ili, se li sukcesigis bonan starton, kaj retereniĝi platpiede kaj +bonsane, kiel kato. Li alkutimigis la ranon al tiaspeca saltado lernante +al ĝi kiel kapti muŝojn kaj trejnis ĝin tiurilate tiel konstante ke +la besteto sukcesis trafi muŝon ĉiun fojon kiam la insekto eniris +ĝian vidkampon. Smilejo diris ke mankas al la rano nur taŭga edukado +por ke ĝi povu fari ion ajn—kaj mi kredas lin. Nu, mi vidis lin meti +Danielon Vebsteron ĉi tien sur ĉi tiun plankon—Danielo Vebstero +estis la nomo de la rano—kaj ekkriegi, 'Muŝoj, Daĉjo, muŝoj!'—kaj +pli rapide ol vi povas palpebrumi ĝi suprensaltis vertikallinie kaj +forlekegis la muŝon de sur la tablo kaj refalaĉis surplanken tiel +solide kiel kotbulo kaj komencis grati la kapoflankon kun malantaŭa +piedo tute apatie kvazaŭ ne konsciante esti farinta pli ol kutimas fari +iu ajn rano. Vi neniam vidis ranon tiel modestan kaj honestan malgraŭ +ties grandaj talentoj. Kaj kiam temis pri honesta kaj senruza saltado +sur ebena plataĵo, ĝi kapablis atingi pli grandan distancon en ununura +salto ol iu ajn besto de sia speco iam vidita de vi. Saltado sur ebena +plataĵo estis ĝia specialaĵo, vi komprenu, kaj kiam temis pri tio +Smilejo bonvole vetis monon pri ĝi ĝis restis al li nenia plua cendo. +Smilejo fieregis pri sia rano kaj li tute rajtis fieregi ĉar uloj +vojaĝintaj ĉien kaj estintaj ĉie diris ĉiuj senescepte ke la besto +superas ĉiun ajn ranon iam viditan de _ili_. + +"Nu, Smilejo tenis la beston en lataĵa skatoleto kaj foje li kunportis +ĝin en la kampadejocentron kaj proponis ĝin kiel monvetobjekton. Iun +tagon ulo—nekonato en la kampadejo—renkontis lin kun lia skatoleto +kaj diris: + +"'Kio povus esti tio kion vi tenas en la skatoleto?' + +"Kaj Smilejo respondas, iom indiferente, 'Povus esti papago, aŭ povus +esti kanario, eble, tamen ne estas tiaĵo. Nur rano ĝi estas.' + +"Kaj la ulo prenis ĝin kaj okulkontrolis ĝin zorge kaj turnis ĝin en +diversaj direktoj kaj diris: 'Nu, vi pravas. Do, por kiu _ĝi_ utilas?' + +"'Nu,' diris Smilejo, trankvile kaj senzorge, 'ĝi utilas por +_unu_ afero, mi opinias. Ĝi kapablas pretersalti iun ajn ranon de +Kalavero-Konteo.' + +"La ulo reprenis la skatolon, direktis novan longan apartan rigardon al +ĝi, retransdonis ĝin al Smilejo kaj diras meditege: 'Nu,' li diras, +'mi vidas neniajn ecojn ĉe tiu rano kapablajn plibonigi ĝin rilate al +aliaj ranoj.' + +"'Eble vi ne vidas ilin,' diras Smilejo. 'Eble vi konas ranojn kaj eble +vi malkonas ilin. Eble vi estas spertulo pri tio kaj eble vi ne estas +nura amatoro tiurilate, por tiel diri. Tamen, opinion _mian_ mi havas +kaj kuraĝas veti kvardek dolarojn pri ĝia kapablo pretersalti iun ajn +ranon de Kalavero-Konteo.' + +"Kaj la ulo primeditis momenton, tiam diras, en iom malfeliĉa maniero, +'Nu, mi estas nur fremdulo ĉi tie kaj ne havas ranon, sed se ranon mi +havus, mi bonvolus priveti kontraŭ vi.' + +"Kaj tiam Smilejo diras, 'Ne gravas—ne gravas—se vi bonvolos teni +mian skatoleton momenton, mi iros akiri ranon por vi.' Tial la ulo +prenis la skatolon kaj metis siajn kvardek dolarojn apud tiujn de +Smilejo kaj sidiĝis por atendi. + +"Tial li sidis tie dum iom longa tempo pensante kaj repensante pri la +afero kaj tiam li eligis la ranon, levstangumis ties buŝon kaj prenis +kafkuleron kaj plenigis la besteton je koturnkugletaĵoj—ĝin plenigis +ĝis preskaŭ la mentono—kaj surplankenigis ĝin. Smilejo, siaflanke, +aliris la marĉon kaj vagserĉis dum longa tempo en la kotaĉo kaj +finfine mankaptis ranon kaj ĝin revenportis kaj transdonis al la ulo, +kaj diras: + +"'Nu, se vi pretas, metu ĝin apud Danielon, kun ĝiaj antaŭpiedoj +en paralela pozo kun tiuj de Danielo, kaj mi diros la signalvorton.' +Tiam li diras, 'Unu—du—tri—_eku_! kaj li kaj la ulo ektuŝis la +ranojn de malantaŭe kaj la nova rano forsaltis vigle sed Daĉjo faris +klopodegon kaj kuntiris la ŝultrojn—tiel—kiel Franca viro—sed +sensukcese—li ne povis ekmoviĝi. Li restis fiksite tiel solide kiel +preĝejo kaj ne pli kapablis ekiri ol ankrita ŝipo. Smilejo estis iom +surprizita kaj eĉ naŭzigita sed kompreneble li havis nenian ideon pri +kio temas. + +"La ulo prenis la vetmonon kaj komencis foriri. Kaj kiam li estis sur la +pordosojlo li iom skumovis la dikfingron transŝultren—tiel—en la +direkto al Daĉjo, kaj rediris, tre egalritme, 'Nu,' li diras, 'mi vidas +neniajn ecojn ĉe tiu rano kapablajn plibonigi ĝin rilate al aliaj +ranoj.' + +"Smilejo, li staris gratante la kapon kaj malsuprenrigardante Daĉjon +dum longa tempo, kaj finfine li diras, 'Mi jes ja priscivolas kio ajn +en la lando estus povinta malebligi tiun ranon—mi scivolas ĉu eble +ĝi spertas iuspecan ĝenon—ŝajnas al mi ke ĝi estas iom pufigita.' +Kaj li alkroĉis Daĉjon per la kolnuko kaj levis ĝin kaj diras, 'Nu, +kulpigu miajn katojn se ĝi ne pezas kvin funtojn!' kaj ĝin renversis +kaj la besteto elruktegis duoblan manplenon da kugletaĵoj. Kaj tiam +li komprenis kio okazis kaj ege koleriĝis—li formetis la ranon kaj +komencis postkuri la ulon sed neniam lin atingis. Kaj—" + +En tiu momento Simono Hvelero aŭdis iun alvoki lian nomon en la +antaŭdoma ĝardeno kaj stariĝis por foriri ekscii pri kio temas. Kaj +turniĝante al mi, dum li foriris, li diris: "Restu tie kie vi estas, +fremdulo, kaj mallacigu vin, mi estos for nur ununuran sekundeton." + +Sed, kun via permeso, mi juĝis ke daŭrigo de la historio pri la +entreprenema vagabondo _Jaĉjo_ Smilejo ne povos disponigi al mi multajn +informaĵojn pri Pastoro Leonido V. Smilejo, kaj tial mi survojiĝis. + +Ĉe la pordo mi renkontis la afablan Hveleron en revenado kaj li +alkroĉis min kaj rekomencis: + +"Nu, ĉi tiu ĉi Smilejo havis flavan unuokulan bovinon kiu havis nenian +voston, nur mallongan bananaspektan stumpon, kaj—" + +Tamen, disponante nek tempon nek deziron, mi ne restis por aŭskulti pri +la afliktita bovino sed adiaŭis kaj foriris. + + + + + LA RAKONTO PRI LA MALBONKONDUTA KNABETO + + +Foje estis malbonkonduta knabeto nomiĝanta Jaĉjo—tamen, se vi +bonvolas tion konstati, okazas ke malbonkondutaj knabetoj preskaŭ ĉiam +nomiĝas Jaĉjo en viaj dimanĉlernejaj instrulibroj. Strange estis, +tamen vere, ke ĉi tiu knabeto nomiĝis Jaĉjo. + +Ankaŭ li ne havis malsanan patrinon—malsanan patrinon kiu estis pia +kaj suferis pro ftizo kaj ĝojus kuŝiĝi en la tombo kaj ripozadi +se ŝi ne sentis fortan amon al sia knabo kaj anksiecon ke la mondo +fariĝu kruela kaj malamikema pri li post ŝia forpaso. Plejparte la +malbonkondutaj knaboj de la dimanĉlernejaj instrulibroj nomiĝas Jakobo +kaj havas malsanajn patrinojn kiuj lernigas al ili kiel diri, "Nun mi +min kuŝigas," ktp., kaj dormigas ilin kantante kun dolĉaj plendaj +voĉoj kaj tiam kise deziras al ili bonan nokton kaj surgenuiĝas apud +la lito kaj ekploras. Sed pri tiu ulo estis malsame. Li nomiĝis Jaĉjo +kaj lia patrino estis tute bonsana—suferis pro nenia ftizo nek alia +ajn malsano. Ŝi estis pli dika ol maldika, ne estis pia. Krome, ŝi +sentis nenian anksiecon pri Jaĉjo. Ŝi diris ke se li rompigus al si +la kolon, la perdo ne estus granda. Ŝi ĉiam deziris bonan nokton +al Jaĉjo pugfrape, neniam kise. Tute male, kiam ŝi estis preta lin +postlasi, ŝi tordis al li la orelojn. + +Foje tiu malbonkonduta knabeto ŝtelprenis la ŝlosilon de la +manĝoŝranko kaj eniris tien ŝtelpaŝe kaj provizis sin per marmelado +kaj plenigis la ujon je gudro por ke la patrino neniam prikonsciu la +diferencon. Sed subite horora sento ne invadis lin kaj nenio ŝajnis +flustri al li, "Ĉu estas juste malobei mian patrinon? Ĉu fari tion +ne estas peko? Kien foriras malbonkondutaj knabetoj kiuj elmanĝas la +marmeladon de sia bona afabla patrino?" kaj tiam li ne surgenuiĝis tute +sole, promesante neniam plu malbonkonduti kaj stariĝis kun malpeza +feliĉa koro kaj iris konfesi ĉion al sia patrino kaj petis ke ŝi +lin pardonu kaj ricevis ŝian benon dum plenigis ŝiajn okulojn larmoj +de fiereco kaj dankemo. Ne. Tiel la afero evoluas ĉe ĉiuj ceteraj +malbonkondutaj knaboj en libroj. Sed tute alimaniere ĝi evoluis ĉe tiu +Jaĉjo, malgraŭ ties strango. Li manĝis la marmeladon kaj taksis ĝin +ĉefranga en sia peka kruda maniero; kaj li enigis la gudron kaj taksis +ankaŭ tion ĉefranga kaj ridis kaj rimarkis "ke la oldulino ekhenos" +kiam ŝi ekscios tion kaj kiam ŝi eksciis efektive tion, li malkonfesis +havi informaĵojn pri ĝi kaj ŝi pugfrapis lin severe kaj estis li mem +kiu ekploris. Ĉiel tiu knabo estis stranga. Ĉio rezultis malsame ĉe +li ol ĉe la malbonkondutaj Jakoboj de la libroj. + +Foje li suprengrimpis en la pomarbojn de Kultivisto Akorno por +ŝtelpreni pomojn kaj la branĉego ne rompiĝis kaj li ne falis +kaj rompigis al si la brakon, ne sin mordigis per la hundego de la +kultivisto, ne malviglis dum semajnoj sur malsanula lito, ne pentis, +ne entreprenis ekbonkondutiĝi. Ho, ne! Li ŝtelprenis tiom da pomoj +kiom li deziris kaj malsuprengrimpis en bona stato. Kaj li estis nepre +preta por la hundo ankaŭ kaj renversis ĝin per lanĉita briko kiam tiu +atakis lin. Estis ege strange. Similaĵo neniam okazis en tiuj mildaj +libretoj havantaj jaspitajn kovrilojn kaj bildojn pri viroj surportantaj +hirundovostaĵajn jakojn kaj sonorilkronitajn ĉapelojn kaj pantalonojn +havantajn malsufiĉe longajn krurumojn kaj virinoj kies robtalioj estas +subbraknivelaj kaj ne havas subjupajn ringegojn. Nenio simila en iu ajn +el la dimanĉlernejaj libroj. + +Foje li ŝtelprenis la poŝtranĉilon de la instruisto kaj kiam li timis +ke la misfaro malkovriĝu kaj ke la instruisto vipu lin, li ŝtelmetis +ĝin en la kaskedon de Georgo Vilsono—la filo de la kompatinda Vidvino +Vilsono, la morala knabo, la bonkonduta knabeto de la vilaĝo kiu ĉiam +obeis al sia patrino, neniam diris mensogojn, ŝatis siajn lecionojn, +ŝategis Dimanĉ-Lernejon. Kaj kiam la tranĉilo terenfalis el la +kaskedo kaj la kompatinda Georgo klinis la kapon kaj ruĝiĝis kvazaŭ +agnoskante sian kulpon, kaj la ĉagrenita instruisto taksis lin kulpa +pri la ŝtelpreno kaj kiam la viro staris apud la knabo, malsuprenigonte +la vipon sur la tremantajn ŝultrojn de tiu, subite aperis meze de +ili nenia blankhara malprobabla juĝisto de la paco, prenante belan +starpozon kaj dirante: "Liberigu tiun noblan knabon! Jen staras la +kaŭranta kulpinto! Mi preterpasis la lernejpordon dum la interleciona +ludpaŭzo kaj, malvidate mi mem, mi vidis fari la ŝtelprenon!" Kaj tiam +Jaĉjo ne ricevis pugbatadon kaj la respektinda juĝisto ne deklamis +homilion al la plorema lernejanaro kaj ne prenis la manon de Georgo +kaj diris ke tia knabo meritas laŭdadon kaj tiam ne invitis tiun +veni loĝi ĉe li kaj balai la oficejon kaj estigi fajrojn kaj fari +irtaskojn kaj haki lignon kaj studi la juron kaj helpi lian edzinon +plenumi domtaskojn kaj disponi pri la tuta postrestanta tempo por ludi +kaj ricevi ĉiumonatan kvardekcendosalajron kaj esti feliĉa. Ne. En la +libroj okazintus tiel sed ne okazis tiel al Jaĉjo. Nenia enmiksiĝema +maljuna pektenaspekta juĝisto ekaperis por estigi ĝenojn kaj tial +la modelknabo Georgo ricevis pugbatadon kaj Jaĉjo feliĉis pro tio +ĉar, vi scias, Jaĉjo malamegis moralajn knabojn. Jaĉjo diris ke +li "malestimas tiajn molaĉulojn." Tia estis la lingvaĵaĉo de tiu +malbonkonduta malbonzorgata knabo. + +Sed la plej stranga evento iam okazinta al Jaĉjo estis la fojo kiam li +iris boatadi en dimanĉo kaj ne sin dronigis kaj tiu cetera fojo kiam +ŝtormo kuratingis lin dum li fiŝkaptadis en dimanĉo kaj ne trafis lin +fulmo. Ho, vi povus tralegi ĉiujn dimanĉlernejajn instrulibrojn inter +nun kaj Kristnasko sen iam malkovri similaĵon. Ho, ne! Vi ekscius ke +ĉiuj malbonkondutaj knaboj irantaj boatadi en dimanĉo senmanke dronas. +Kaj ĉiujn malbonkondutajn knabojn kuratingatajn de ŝtormoj dum ili +fiŝkaptadas en dimanĉo senmanke fulmo trafas. Boatoj veturigantaj +malbonkondutajn knabojn ĉiam renversiĝas en dimanĉo kaj ĉiam okazas +ŝtormoj kiam malbonkondutaj knaboj fiŝkaptadas en dimanĉo. Kiel tiu +Jaĉjo iam eskapis tian sorton mi taksas nepra mistero. + +Tiu Jaĉjo ĝuis sorĉitan vivon—devas esti tiel. Nenio sukcesis lin +difekti. Li eĉ transdonis al bestoĝardena elefanto tabakbulon kaj la +elefanto ne forfaligis al li la kapon per rostrobato. Li kontrolis la +enhavon de la manĝoŝranko serĉante pipromentan esencon kaj ne eraris +trinkante brandon. Li ŝtelprenis la pafilon de sia patro kaj iris +ĉasadi en dimanĉo kaj ne forpafis tri-kvar fingrojn. Li pugnebatis +sian fratineton sur la tempion kiam li koleriĝis kaj ŝi ne restis +en dolorego dum longaj somertagoj kaj ne mortis kun dolĉaj surlipaj +pardonvortoj kiuj duobligis la angoron de lia rompiĝanta koro. Ne, ŝi +baldaŭ resaniĝis. Li forfuĝis kaj finfine surmariĝis kaj kiam li +revenis li ne estis malfeliĉa kaj sola en la mondo kaj liaj gekaruloj +ne dormis en la trankvila preĝeja tombejo kaj la de grimpoplantoj +kovrata loĝdomo de lia knabeco ne falis en kadukecon kaj ruinaĵojn. +Ho, ne! Li hejmenrevenis tiel ebria kiel sakŝalmisto kaj tuj sukcesis +aliĝi al la fajrobrigado. + +Kaj li plenkreskuliĝis kaj edziĝis kaj naskigis grandan familion kaj +sencerbigis ilin ĉiujn iun nokton per hakilo kaj sin riĉigis uzante +diversajn trompaĵojn kaj ruzojn kaj nun li estas la plej infera, plej +malica kanajlo de sia naskiĝvilaĝo kaj estas universale respektata +parlamentano. + +Tial vi konsciu ke neniam estis malbonkonduta Jaĉjo en la +dimanĉlernejaj libroj ĝuinta tian sinsekvon da bonŝancoj kiel tiu +pekema Jaĉjo kun la sorĉita vivo. + + + + + * * * * * + + ENHAVO + + "Konfeso de Mortanto" p. 1 + "La Fifama Saltanta Rano de Kalavero-Konteo" p. 14 + "La Rakonto pri la Malbonkonduta Knabeto" p. 19 + + * * * * * + + + + +Transcriber's note: Obvious spelling and punctuation errors +have been corrected in this etext. Unusual forms have been +retained, however, if used consistently, or suspected to be +intentional or simply archaic. See comments inside the HTML +file for details. + + + + + +End of the Project Gutenberg EBook of Mark Twain: Tri Noveloj, by Mark Twain + +*** END OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK MARK TWAIN: TRI NOVELOJ *** + +***** This file should be named 17945-0.txt or 17945-0.zip ***** +This and all associated files of various formats will be found in: + http://www.gutenberg.org/1/7/9/4/17945/ + +Produced by Robert L. Read, William Patterson, Edwin GROBE +and the Online Distributed Proofreading Team at +http://www.pgdp.net + + +Updated editions will replace the previous one--the old editions +will be renamed. + +Creating the works from public domain print editions means that no +one owns a United States copyright in these works, so the Foundation +(and you!) can copy and distribute it in the United States without +permission and without paying copyright royalties. Special rules, +set forth in the General Terms of Use part of this license, apply to +copying and distributing Project Gutenberg-tm electronic works to +protect the PROJECT GUTENBERG-tm concept and trademark. Project +Gutenberg is a registered trademark, and may not be used if you +charge for the eBooks, unless you receive specific permission. If you +do not charge anything for copies of this eBook, complying with the +rules is very easy. You may use this eBook for nearly any purpose +such as creation of derivative works, reports, performances and +research. They may be modified and printed and given away--you may do +practically ANYTHING with public domain eBooks. Redistribution is +subject to the trademark license, especially commercial +redistribution. + + + +*** START: FULL LICENSE *** + +THE FULL PROJECT GUTENBERG LICENSE +PLEASE READ THIS BEFORE YOU DISTRIBUTE OR USE THIS WORK + +To protect the Project Gutenberg-tm mission of promoting the free +distribution of electronic works, by using or distributing this work +(or any other work associated in any way with the phrase "Project +Gutenberg"), you agree to comply with all the terms of the Full Project +Gutenberg-tm License (available with this file or online at +http://gutenberg.org/license). + + +Section 1. General Terms of Use and Redistributing Project Gutenberg-tm +electronic works + +1.A. By reading or using any part of this Project Gutenberg-tm +electronic work, you indicate that you have read, understand, agree to +and accept all the terms of this license and intellectual property +(trademark/copyright) agreement. If you do not agree to abide by all +the terms of this agreement, you must cease using and return or destroy +all copies of Project Gutenberg-tm electronic works in your possession. +If you paid a fee for obtaining a copy of or access to a Project +Gutenberg-tm electronic work and you do not agree to be bound by the +terms of this agreement, you may obtain a refund from the person or +entity to whom you paid the fee as set forth in paragraph 1.E.8. + +1.B. "Project Gutenberg" is a registered trademark. It may only be +used on or associated in any way with an electronic work by people who +agree to be bound by the terms of this agreement. There are a few +things that you can do with most Project Gutenberg-tm electronic works +even without complying with the full terms of this agreement. See +paragraph 1.C below. There are a lot of things you can do with Project +Gutenberg-tm electronic works if you follow the terms of this agreement +and help preserve free future access to Project Gutenberg-tm electronic +works. See paragraph 1.E below. + +1.C. The Project Gutenberg Literary Archive Foundation ("the Foundation" +or PGLAF), owns a compilation copyright in the collection of Project +Gutenberg-tm electronic works. Nearly all the individual works in the +collection are in the public domain in the United States. If an +individual work is in the public domain in the United States and you are +located in the United States, we do not claim a right to prevent you from +copying, distributing, performing, displaying or creating derivative +works based on the work as long as all references to Project Gutenberg +are removed. Of course, we hope that you will support the Project +Gutenberg-tm mission of promoting free access to electronic works by +freely sharing Project Gutenberg-tm works in compliance with the terms of +this agreement for keeping the Project Gutenberg-tm name associated with +the work. You can easily comply with the terms of this agreement by +keeping this work in the same format with its attached full Project +Gutenberg-tm License when you share it without charge with others. + +1.D. The copyright laws of the place where you are located also govern +what you can do with this work. Copyright laws in most countries are in +a constant state of change. If you are outside the United States, check +the laws of your country in addition to the terms of this agreement +before downloading, copying, displaying, performing, distributing or +creating derivative works based on this work or any other Project +Gutenberg-tm work. The Foundation makes no representations concerning +the copyright status of any work in any country outside the United +States. + +1.E. Unless you have removed all references to Project Gutenberg: + +1.E.1. The following sentence, with active links to, or other immediate +access to, the full Project Gutenberg-tm License must appear prominently +whenever any copy of a Project Gutenberg-tm work (any work on which the +phrase "Project Gutenberg" appears, or with which the phrase "Project +Gutenberg" is associated) is accessed, displayed, performed, viewed, +copied or distributed: + +This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with +almost no restrictions whatsoever. You may copy it, give it away or +re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included +with this eBook or online at www.gutenberg.org + +1.E.2. If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is derived +from the public domain (does not contain a notice indicating that it is +posted with permission of the copyright holder), the work can be copied +and distributed to anyone in the United States without paying any fees +or charges. If you are redistributing or providing access to a work +with the phrase "Project Gutenberg" associated with or appearing on the +work, you must comply either with the requirements of paragraphs 1.E.1 +through 1.E.7 or obtain permission for the use of the work and the +Project Gutenberg-tm trademark as set forth in paragraphs 1.E.8 or +1.E.9. + +1.E.3. If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is posted +with the permission of the copyright holder, your use and distribution +must comply with both paragraphs 1.E.1 through 1.E.7 and any additional +terms imposed by the copyright holder. Additional terms will be linked +to the Project Gutenberg-tm License for all works posted with the +permission of the copyright holder found at the beginning of this work. + +1.E.4. Do not unlink or detach or remove the full Project Gutenberg-tm +License terms from this work, or any files containing a part of this +work or any other work associated with Project Gutenberg-tm. + +1.E.5. Do not copy, display, perform, distribute or redistribute this +electronic work, or any part of this electronic work, without +prominently displaying the sentence set forth in paragraph 1.E.1 with +active links or immediate access to the full terms of the Project +Gutenberg-tm License. + +1.E.6. You may convert to and distribute this work in any binary, +compressed, marked up, nonproprietary or proprietary form, including any +word processing or hypertext form. However, if you provide access to or +distribute copies of a Project Gutenberg-tm work in a format other than +"Plain Vanilla ASCII" or other format used in the official version +posted on the official Project Gutenberg-tm web site (www.gutenberg.org), +you must, at no additional cost, fee or expense to the user, provide a +copy, a means of exporting a copy, or a means of obtaining a copy upon +request, of the work in its original "Plain Vanilla ASCII" or other +form. Any alternate format must include the full Project Gutenberg-tm +License as specified in paragraph 1.E.1. + +1.E.7. Do not charge a fee for access to, viewing, displaying, +performing, copying or distributing any Project Gutenberg-tm works +unless you comply with paragraph 1.E.8 or 1.E.9. + +1.E.8. You may charge a reasonable fee for copies of or providing +access to or distributing Project Gutenberg-tm electronic works provided +that + +- You pay a royalty fee of 20% of the gross profits you derive from + the use of Project Gutenberg-tm works calculated using the method + you already use to calculate your applicable taxes. The fee is + owed to the owner of the Project Gutenberg-tm trademark, but he + has agreed to donate royalties under this paragraph to the + Project Gutenberg Literary Archive Foundation. Royalty payments + must be paid within 60 days following each date on which you + prepare (or are legally required to prepare) your periodic tax + returns. Royalty payments should be clearly marked as such and + sent to the Project Gutenberg Literary Archive Foundation at the + address specified in Section 4, "Information about donations to + the Project Gutenberg Literary Archive Foundation." + +- You provide a full refund of any money paid by a user who notifies + you in writing (or by e-mail) within 30 days of receipt that s/he + does not agree to the terms of the full Project Gutenberg-tm + License. You must require such a user to return or + destroy all copies of the works possessed in a physical medium + and discontinue all use of and all access to other copies of + Project Gutenberg-tm works. + +- You provide, in accordance with paragraph 1.F.3, a full refund of any + money paid for a work or a replacement copy, if a defect in the + electronic work is discovered and reported to you within 90 days + of receipt of the work. + +- You comply with all other terms of this agreement for free + distribution of Project Gutenberg-tm works. + +1.E.9. If you wish to charge a fee or distribute a Project Gutenberg-tm +electronic work or group of works on different terms than are set +forth in this agreement, you must obtain permission in writing from +both the Project Gutenberg Literary Archive Foundation and Michael +Hart, the owner of the Project Gutenberg-tm trademark. Contact the +Foundation as set forth in Section 3 below. + +1.F. + +1.F.1. Project Gutenberg volunteers and employees expend considerable +effort to identify, do copyright research on, transcribe and proofread +public domain works in creating the Project Gutenberg-tm +collection. Despite these efforts, Project Gutenberg-tm electronic +works, and the medium on which they may be stored, may contain +"Defects," such as, but not limited to, incomplete, inaccurate or +corrupt data, transcription errors, a copyright or other intellectual +property infringement, a defective or damaged disk or other medium, a +computer virus, or computer codes that damage or cannot be read by +your equipment. + +1.F.2. LIMITED WARRANTY, DISCLAIMER OF DAMAGES - Except for the "Right +of Replacement or Refund" described in paragraph 1.F.3, the Project +Gutenberg Literary Archive Foundation, the owner of the Project +Gutenberg-tm trademark, and any other party distributing a Project +Gutenberg-tm electronic work under this agreement, disclaim all +liability to you for damages, costs and expenses, including legal +fees. YOU AGREE THAT YOU HAVE NO REMEDIES FOR NEGLIGENCE, STRICT +LIABILITY, BREACH OF WARRANTY OR BREACH OF CONTRACT EXCEPT THOSE +PROVIDED IN PARAGRAPH F3. YOU AGREE THAT THE FOUNDATION, THE +TRADEMARK OWNER, AND ANY DISTRIBUTOR UNDER THIS AGREEMENT WILL NOT BE +LIABLE TO YOU FOR ACTUAL, DIRECT, INDIRECT, CONSEQUENTIAL, PUNITIVE OR +INCIDENTAL DAMAGES EVEN IF YOU GIVE NOTICE OF THE POSSIBILITY OF SUCH +DAMAGE. + +1.F.3. LIMITED RIGHT OF REPLACEMENT OR REFUND - If you discover a +defect in this electronic work within 90 days of receiving it, you can +receive a refund of the money (if any) you paid for it by sending a +written explanation to the person you received the work from. If you +received the work on a physical medium, you must return the medium with +your written explanation. The person or entity that provided you with +the defective work may elect to provide a replacement copy in lieu of a +refund. If you received the work electronically, the person or entity +providing it to you may choose to give you a second opportunity to +receive the work electronically in lieu of a refund. If the second copy +is also defective, you may demand a refund in writing without further +opportunities to fix the problem. + +1.F.4. Except for the limited right of replacement or refund set forth +in paragraph 1.F.3, this work is provided to you 'AS-IS' WITH NO OTHER +WARRANTIES OF ANY KIND, EXPRESS OR IMPLIED, INCLUDING BUT NOT LIMITED TO +WARRANTIES OF MERCHANTIBILITY OR FITNESS FOR ANY PURPOSE. + +1.F.5. Some states do not allow disclaimers of certain implied +warranties or the exclusion or limitation of certain types of damages. +If any disclaimer or limitation set forth in this agreement violates the +law of the state applicable to this agreement, the agreement shall be +interpreted to make the maximum disclaimer or limitation permitted by +the applicable state law. The invalidity or unenforceability of any +provision of this agreement shall not void the remaining provisions. + +1.F.6. INDEMNITY - You agree to indemnify and hold the Foundation, the +trademark owner, any agent or employee of the Foundation, anyone +providing copies of Project Gutenberg-tm electronic works in accordance +with this agreement, and any volunteers associated with the production, +promotion and distribution of Project Gutenberg-tm electronic works, +harmless from all liability, costs and expenses, including legal fees, +that arise directly or indirectly from any of the following which you do +or cause to occur: (a) distribution of this or any Project Gutenberg-tm +work, (b) alteration, modification, or additions or deletions to any +Project Gutenberg-tm work, and (c) any Defect you cause. + + +Section 2. Information about the Mission of Project Gutenberg-tm + +Project Gutenberg-tm is synonymous with the free distribution of +electronic works in formats readable by the widest variety of computers +including obsolete, old, middle-aged and new computers. It exists +because of the efforts of hundreds of volunteers and donations from +people in all walks of life. + +Volunteers and financial support to provide volunteers with the +assistance they need, is critical to reaching Project Gutenberg-tm's +goals and ensuring that the Project Gutenberg-tm collection will +remain freely available for generations to come. In 2001, the Project +Gutenberg Literary Archive Foundation was created to provide a secure +and permanent future for Project Gutenberg-tm and future generations. +To learn more about the Project Gutenberg Literary Archive Foundation +and how your efforts and donations can help, see Sections 3 and 4 +and the Foundation web page at http://www.pglaf.org. + + +Section 3. Information about the Project Gutenberg Literary Archive +Foundation + +The Project Gutenberg Literary Archive Foundation is a non profit +501(c)(3) educational corporation organized under the laws of the +state of Mississippi and granted tax exempt status by the Internal +Revenue Service. The Foundation's EIN or federal tax identification +number is 64-6221541. Its 501(c)(3) letter is posted at +http://pglaf.org/fundraising. Contributions to the Project Gutenberg +Literary Archive Foundation are tax deductible to the full extent +permitted by U.S. federal laws and your state's laws. + +The Foundation's principal office is located at 4557 Melan Dr. S. +Fairbanks, AK, 99712., but its volunteers and employees are scattered +throughout numerous locations. Its business office is located at +809 North 1500 West, Salt Lake City, UT 84116, (801) 596-1887, email +business@pglaf.org. Email contact links and up to date contact +information can be found at the Foundation's web site and official +page at http://pglaf.org + +For additional contact information: + Dr. Gregory B. Newby + Chief Executive and Director + gbnewby@pglaf.org + + +Section 4. Information about Donations to the Project Gutenberg +Literary Archive Foundation + +Project Gutenberg-tm depends upon and cannot survive without wide +spread public support and donations to carry out its mission of +increasing the number of public domain and licensed works that can be +freely distributed in machine readable form accessible by the widest +array of equipment including outdated equipment. Many small donations +($1 to $5,000) are particularly important to maintaining tax exempt +status with the IRS. + +The Foundation is committed to complying with the laws regulating +charities and charitable donations in all 50 states of the United +States. Compliance requirements are not uniform and it takes a +considerable effort, much paperwork and many fees to meet and keep up +with these requirements. We do not solicit donations in locations +where we have not received written confirmation of compliance. To +SEND DONATIONS or determine the status of compliance for any +particular state visit http://pglaf.org + +While we cannot and do not solicit contributions from states where we +have not met the solicitation requirements, we know of no prohibition +against accepting unsolicited donations from donors in such states who +approach us with offers to donate. + +International donations are gratefully accepted, but we cannot make +any statements concerning tax treatment of donations received from +outside the United States. U.S. laws alone swamp our small staff. + +Please check the Project Gutenberg Web pages for current donation +methods and addresses. Donations are accepted in a number of other +ways including checks, online payments and credit card donations. +To donate, please visit: http://pglaf.org/donate + + +Section 5. General Information About Project Gutenberg-tm electronic +works. + +Professor Michael S. Hart is the originator of the Project Gutenberg-tm +concept of a library of electronic works that could be freely shared +with anyone. For thirty years, he produced and distributed Project +Gutenberg-tm eBooks with only a loose network of volunteer support. + + +Project Gutenberg-tm eBooks are often created from several printed +editions, all of which are confirmed as Public Domain in the U.S. +unless a copyright notice is included. Thus, we do not necessarily +keep eBooks in compliance with any particular paper edition. + + +Most people start at our Web site which has the main PG search facility: + + http://www.gutenberg.org + +This Web site includes information about Project Gutenberg-tm, +including how to make donations to the Project Gutenberg Literary +Archive Foundation, how to help produce our new eBooks, and how to +subscribe to our email newsletter to hear about new eBooks. diff --git a/17945-0.zip b/17945-0.zip Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..84335e0 --- /dev/null +++ b/17945-0.zip diff --git a/17945-h.zip b/17945-h.zip Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..7ae4054 --- /dev/null +++ b/17945-h.zip diff --git a/17945-h/17945-h.htm b/17945-h/17945-h.htm new file mode 100644 index 0000000..924cc48 --- /dev/null +++ b/17945-h/17945-h.htm @@ -0,0 +1,2218 @@ +<!DOCTYPE HTML PUBLIC "-//W3C//DTD HTML 4.01 Transitional//EN" "http://www.w3.org/TR/html4/loose.dtd"> + +<html> + +<!-- + +Some comments about the postprocessing of this ebook, which might be +useful someday for other postprocessors, or for me when I work on +another such book and can't remember how I did something before... + +For consistency, I've used the same styles as I did in the other +GROBE books. The originals are all formatted similarly. + +I duplicated the table of contents near the beginning of the book, +because that's where many people would expect it, and because it will +kind of get lost in the end anyway when the Gutenberg info is appended. + +I've retained some proofers' comments (and added some more during +postprocessing!) in this HTML version, commented of course, related +to things like errors in the book which I hope nobody ever "fixes" +back to the way it is in the original! + +Words which have been corrected in this Gutenberg etext are marked +by the comment "Error in book:" or some such. + +I used Vim (http://www.vim.org/) for most editing, but I used UniRed +(http://www.esperanto.mv.ru/UniRed/) for spellchecking and conversion +between iksismo, numerical character entities, and utf8 ascii. Be +aware of some UniRed features I discovered: 1) All hexadecimal Unicode +entities are converted to decimal (*throughout the file*) when it is +saved. That may be good or bad, depending on your personal preference. +I prefer hexadecimal, but decimal doesn't bother me too much, and one +can still enter them as hexadecimal. 2) Windowy ASCII characters with +the high bit set, that is, in the range [128..255] may be corrupted. For +example, "naive" with an i-dieresis is converted to "naﶥ". Be +sure to convert such characters to Unicode *before* your first UniRed +save! + +Note concerning HR width: 38% = 1 - GoldenRatio. + +Notes to myself inre dashes: + Validator doesn't like — Use — or Unicode — + Unicode nonbreaking hyphen: ‑ + Also, – = Unicode – + + - William W. Patterson, AKA Ailanto + +--> + +<head> + <title>MARK TWAIN : TRI NOVELOJ</title> + <!-- Apparently the W3C HTML Validator *requires* Content-Type + tag or one of the other comparable things now. --> + <meta http-equiv="Content-Type" content="text/html; charset=UTF-8"> + <style type="text/css"> + body { margin-left: 5%; margin-right: 5% } + p.centre, div.centre, td.centre { text-align: center } + p.tutdekstre, div.tutdekstre, td.tutdekstre { text-align: right } + p.tutlive, div.tutlive, td.tutlive, blockquote.tutlive { text-align: left } + p.dekstre, div.dekstre, td.dekstre, blockquote.dekstre { text-align: left; margin-left: 2em } + p.live, div.live, td.live { text-align: right; margin-right: 2em } + .titolo { font-size: 125%; font-weight: bold; text-align: center; margin-top: 4em; margin-bottom: 1em } + .dike { font-weight: bold } + .italike { font-style: italic } + .grandege { font-size: 225% } + .grande { font-size: 125% } + .grandete { font-size: 115% } + .mezgrande { font-size: medium } + .malgrandete { font-size: 85% } + .malgrande { font-size: 70% } + .malgrandege { font-size: 55% } + .pligrande { font-size: larger } + .plimalgrande { font-size: smaller } + </style> +</head> + +<body> + + +<pre> + +The Project Gutenberg EBook of Mark Twain: Tri Noveloj, by Mark Twain + +This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with +almost no restrictions whatsoever. You may copy it, give it away or +re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included +with this eBook or online at www.gutenberg.org + + +Title: Mark Twain: Tri Noveloj + +Author: Mark Twain + +Translator: Edwin Grobe + +Release Date: March 8, 2006 [EBook #17945] + +Language: Esperanto + +Character set encoding: UTF-8 + +*** START OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK MARK TWAIN: TRI NOVELOJ *** + + + + +Produced by Robert L. Read, William Patterson, Edwin GROBE +and the Online Distributed Proofreading Team at +http://www.pgdp.net + + + + + + +</pre> + + +<!-- File: 01.png --> + +<div class="grande centre italike" style="margin-top: 0; margin-bottom: 2em"> + KLASIKAJ USONAJ NOVELOJ +</div> + +<div class="grande dike centre" style="margin-top: 0; margin-bottom: 2em"> + MARK TWAIN<br> + (1835-1910) +</div> + +<div class="grandege dike centre italike" style="margin-top: 1.5em; margin-bottom: 1em"> + TRI NOVELOJ: +</div> + +<div class="grande dike centre italike" style="margin-top: 1em; margin-bottom: 2em"> + — KONFESO DE MORTANTO —<br> + — LA FIFAMA SALTANTA RANO DE KALAVERO-KONTEO —<br> + — LA RAKONTO PRI LA MALBONKONDUTA KNABETO —<br> +</div> + +<div class="grande centre" style="margin-top: 2em; margin-bottom: 2em"> + Esperantigis<br> + EDWIN GROBE +</div> + +<div class="grandete centre" style="margin-top: 2em; margin-bottom: 4em"> + 1999<br> + Eldonejo-Arizona-Stelo<br> + 1620 North Sunset Drive<br> + Tempe, Arizona 85281-1550<br> + Usono +</div> + +<!-- File: 02.png --> + +<div class="malgrandete centre" style="margin-top: 4em; margin-bottom: 2em"> + MARK TWAIN: TRI NOVELOJ<br> + Unua Eldono: Januaro 1999 +</div> + +<div class="malgrandete centre" style="margin-top: 2em; margin-bottom: 3em"> + Originaj Anglalingvaj Titoloj:<br> + "A DYING MAN'S CONFESSION"<br> + "THE NOTORIOUS JUMPING FROG OF CALAVERAS COUNTY"<br> + "THE STORY OF THE BAD LITTLE BOY" +</div> + +<div class="malgrandete centre" style="margin-top: 3em; margin-bottom: 2em"> + Copyright 1999<br> + Edwin P. Grobe<br> + for the herein contained<br> + English-to-Esperanto Translations +</div> + +<div id="enhavo_duplikato"> <!-- duplicate table of contents; see notes --> + + <hr align="center" width="62%" style="margin-top: 2em; margin-bottom: 1em"> + + <div class="grande dike centre" style="margin-top: 1em; margin-bottom: 1em"> + ENHAVO + </div> + + <center> + <table border="0" cellspacing="16" cellpadding="0" summary=""> + <tr><td align="left">"<a href="#konfeso">Konfeso de Mortanto</a>"</td><td align="left">p. 1</td></tr> + <tr><td align="left">"<a href="#rano">La Fifama Saltanta Rano de Kalavero-Konteo</a>"</td><td align="left">p. 14</td></tr> + <tr><td align="left">"<a href="#knabeto">La Rakonto pri la Malbonkonduta Knabeto</a>"</td><td align="left">p. 19</td></tr> + </table> + </center> + + <hr align="center" width="62%" style="margin-top: 1em; margin-bottom: 2em"> + +</div> + +<!-- File: 03.png --> + +<div id="konfeso" class="titolo"> + KONFESO DE MORTANTO +</div> + +<p> + Ni alproksimiĝis vilaĝon Napoleonon en ŝtato + Arkansaso. Tial mi komencis pripensi mian tiean taskon. La horo: + tagmezo. La vetero: hela kaj suna. Tio estis malbona. Almenaŭ, + ne bonega. Ĉar mia tasko ne estis (laŭprefere) tagmeza + speco. Ju pli mi meditis, des pli tiu fakto sin trudis al + mi—jen unuforme, jen aliforme. Finfine ĝi prenis la + formon de preciza demando. Ĉu estas bonsence plenumi la taskon + dumtage kiam, vin senigante je iom da komforto kaj inklino, vi povas + elprofiti la nokton por tio, sen scivolemaj gvatokuloj? Tio decidis + la aferon. Klara demando kaj klara respondo konsistigas la plej + mallongan elirejon por la plejmulto da konfuzaĵoj. +</p> + +<p> + Mi kunvenigis miajn amikojn en mia kajuto kaj diris ke mi + bedaŭras estigi ĝenon kaj malesperon sed ke, post meditado + pri la afero, laŭŝajne estos pli bone ke ni albordigu niajn + bagaĵojn kaj vizitu Napoleonon. Ilia malaprobo estis tuja kaj + laŭta; ilia lingvaĵo, ribelema. Ilia ĉefa argumento + estis tiu kiu ĉiam malmergiĝas la unua en tiaj okazoj, ekde + la komenco de tempo. "Sed vi elektis kaj <i>antaŭkonsentis</i> + resti sur ĉi tiu boato," ktp.; kvazaŭ, decidiĝinte + fari malsaĝaĵon, laŭ nepra neceso oni restu sur la + sama vojo kaj aliigi ĝin en <i>du</i> malsaĝaĵojn + per la plenumo de la komenca decidiĝo. Mi utiligis diversajn + taktikojn por mildigi ilian sintenon, kun sufiĉe bona sukceso. + Rezulte de tiu kuraĝigo mi plimultigis miajn klopodojn. Kaj por + komprenigi al ili ke ne estis <i>mi</i> kiu postulis la plenumon de + la koncerna taskaĉo kaj ke mi nepre senkulpas pri la afero, + mi baldaŭ ekkuraĝis rakonti ties historion, preskaŭ + samvorte kiel mi ĉi-poste raportas. +</p> + +<p> + Ĉirkaŭ la fino de la pasinta jaro mi pasigis kelkajn + monatojn en Munkeno, en Bavario. En novembro mi loĝis en + la pensiono de Fraŭlino Dalvejnero, ĉe numero 1 de + Karlostrato. Sed mia laborejo situis unu mejlon for, en la domo + de vidvino sin vivtenanta per gastigado. Ŝi kaj ŝiaj + du junaj infanoj kutimis veni ĉe mi ĉiun matenon kaj + kunbabiladi en la Germana—responde al mia peto. Unu tagon, + dum mi vagpromenadis en la urbo, mi vizitis unu el la du lokoj + kie la registaro retenas kaj prizorgas kadavrojn ĝis la + kuracistoj certas ke tiuj finmortis kaj ne daŭre vivas en + tranca stato. Estis makabra loko, tiu ĉambrego. Vidiĝis + tridek ses plenkreskulaj kadavroj, sternite surdorse sur iom + oblikvangulaj tabuloj en tri longaj vicoj—kaj havante ĉiuj + vaksoblankajn rigidajn vizaĝojn sub la blankaj mortotukoj + volvitaj ĉirkaŭ ili. Laŭ la flankoj de la ĉambro + estis profundaj orielaspektaj alkovoj kaj en ĉiu el tiuj + kuŝis pluraj marmormienaj beboj, entute kaŝite kaj + enterigite sub tavoloj da freŝaj floroj krom siaj vizaĝoj + kaj interfalditaj manoj. Ĉirkaŭ fingro de ĉiu el + tiuj kvindek senmovaj formoj, grandaj kaj malgrandaj, estis ringo. + Ekde la ringo, drato etendiĝis ĝis la plafono kaj de + tie ĝis sonorileto en tiea kontrolĉambro kie, tage kaj + nokte, kontrolisto sidas ĉiam en vigla atendado, preta alvenigi + eksaltan urĝohelpon al iu ajn ano de tiu palvanga kompanio + kiu, vekiĝinte el la morto, estigas korpomovon—ĉar + ĉiu movo, eĉ la plej minimuma, agitos la draton kaj sonigos + tiun timindan sonorileton. Mi imagis min mortosentinelo kiu dormetis + en nepra tiea soleco en tre malfrua horo dum malrapidege + +<!-- File: 04.png --> + + evoluanta gvatdeĵorado de iu muĝventega nokto kaj eksentis + sian korpon aliiĝi palpebrumtempe en tremetantan ĵeleon pro + la subita bruaĉo de tiu terura alvokilo! Tial mi enketis pri + tiu aĵo, demandis kio kutime okazas? Ĉu la gvatisto mortis + kaj la revivinta kadavro alvenis por komfortigi kiel eble plej multe + liajn lastajn momentojn? Sed oni riproĉis al mi mian klopodon + nutri sencelan kaj senvaloran scivolemon en tiel solena kaj funebra + loko. Kaj mi foriris tre humiligite. +</p> + +<p> + La sekvintan matenon mi rakontadis mian aventuron al la vidvino kiam + ŝi ekkriis: +</p> + +<p> + "Venu kun mi. Mi havas loĝanton kiu rakontos al vi ĉion + kion vi deziras ekscii. Li estis noktosentinelo tie." +</p> + +<p> + Li estis vivanta homo sed ne havis vivantan aspekton. Li kuŝis + surlite kaj altaj kusenoj subtenis lian kapon. Lia forvelkinta + vizaĝo estis senkolora. Liaj profunde sinkintaj okuloj estis + fermitaj. Lia mano, kuŝante sur lia brusto, estis ungegaspekta, + tiel osta kaj longfingra ĝi estis. La vidvino komencis min + prezenti. La okuloj de la viro malfermiĝis malrapide kaj + briletis malice el la krepusko de siaj kavernoj. Li kuntiris nigre + la brovojn. Li levis la maldikan manon kaj entreprenis nin forsendi + per ordonema gesto. Sed la vidvino daŭre parolis ĝis + eksciigi al li la fakton ke mi estas fremdulo kaj Usonano. La mieno + de la viro tuj ŝanĝiĝis, pliheliĝis, eĉ + avidiĝis—kaj en la sekvinta momento li kaj mi ekĝuis + kunan solecon. +</p> + +<p> + Mi komencis paroli en roksolida Germana lingvo. Li respondis en ege + fleksebla Angla lingvo. Post tio ni nepre flankenlasis la Germanan. +</p> + +<p> + Tiu ftizulo kaj mi intime amikiĝis. Mi vizitis lin ĉiun + tagon kaj ni parolis pri ĉio. Almenaŭ pri ĉio krom + edzinoj kaj infanoj. Se menciiĝis la edzino aŭ la infano + de iu ajn, ĉiam postokazis tri fenomenoj: la plej afabla + kaj amema kaj dolĉa lumo briletis en la okuloj de la viro + dum momento; en la sekvinta momento la lumo forpaliĝis kaj + ĝin anstataŭis tiu minaca mieno jam ekflaminta tie kiam + mi vidis liajn okulojn malfermiĝi la unuan fojon; triavice, + li ĉesis paroli tie kaj tiam por tiu tago, restis senparole + daŭre enlitiĝite, perdite en abstrakta kaj absorbita + pensado, laŭŝajne aŭdante nenion kion mi diris, + malatentante miajn adiaŭojn, kaj evidente prikonsciis nek vide + nek aŭde pri mia foriro el la ĉambro. +</p> + +<p> + Kiam mi jam estis dum du monatoj la ĉiutaga kaj sola intimulo de + tiu Karolo Ritero, li diris abrupte ion tagon: +</p> + +<p> + "Mi rakontos al vi mian historion." +</p> + +<p> + Tiam li daŭrigis kiel jenas: +</p> + +<hr align="center" width="62%"> + +<p> + Mi neniam rezignis antaŭ nun. Sed nun mi rezignas. Mi estas + mortonta. Mi finkonkludis hieraŭnokte ke devas okazi tiel kaj, + aldone, ege baldaŭ. Vi diras ke vi celas reviziti vian riveron + iun tagon kiam la okazo prezentiĝos. Nu, bonege. Tio, kune kun + stranga sperto kiun hazarda sorto okazigis al mi hieraŭnokte, + devigas min rakonti al vi mian historion—ĉar vi vidos + vilaĝon Napoleonon en Arkansaso kaj por mia bono vi haltos tie + kaj plenumos taskon por mi—taskon kiun vi entreprenos bonvole + post aŭskulti mian rakonton. +</p> + +<!-- File: 05.png --> + +<p> + Ni mallongigu la rakonton kie ajn eblas ĉar ĝi estas + longa kaj bezonos mallongigon. Vi jam scias kiel okazis al mi aliri + Amerikon kaj kiel mi decidiĝis ekloĝi en tiu soleca regiono + de la Sudo. Sed vi ne scias ke mi havis edzinon. Mia edzino estis + juna, belega, amema, kaj, ho! tiel die bona kaj senkulpa kaj milda. + Kaj nia filineto estis miniatura kopio de sia patrino. Tio estis la + plej feliĉa el ĉiuj feliĉaj hejmoj. +</p> + +<p> + Iun nokton—okazis ĉirkaŭ la fino de la + milito—mi vekiĝis el ebria stuporo kaj min trovis + manligita kaj buŝŝtopita <!-- Error in book: + buŝstopita --> dum la ĉirkaŭanta aero estis + malpurigita per kloroformo. Mi vidis du virojn en la ĉambro kaj + unu el ili diris al la alia en raŭka flustrado: "Mi <i>diris</i> + al ŝi ke mi faros tion se ŝi faros bruon, kaj rilate al la + infano—" +</p> + +<p> + La alia viro interrompis en mallaŭta duonplora voĉo: +</p> + +<p> + "Vi diris ke ilin ni nur buŝŝtopos kaj prirabos, ne + difektos, alie mi ne konsentintus alveni." +</p> + +<p> + "Ĉesu plendaĉi. <i>Necesis</i> ŝanĝi la planon + kiam ili vekiĝis. Vi faris <i>vian</i> plejon por ilin protekti. + Nun tio vin kontentigu. Venu, helpu serĉfosadi." +</p> + +<p> + Ambaŭ viroj surportis maskojn kaj krudajn ĉifonajn + "nigrul"-specajn vestaĵojn. Ili havis celpunktan lanternon helpe + de kies lumo mi konsciis ke al la dekstra mano de la pli milda el la + du rabistoj mankas dikfingro. Ili serĉfosadis hazardacele en mia + malriĉa loĝejo dum momento. La ĉefbandito diris tiam + en teatra flustrado: +</p> + +<p> + "Tio estas tempomalŝparo. <i>Li</i> malkaŝu kie ĝi + estas kaŝita. Forigu lian buŝoŝtopilon kaj lin + revigligu." +</p> + +<p> + La alia diris: +</p> + +<p> + "Bone. Kondiĉe ke ne okazu klabado." +</p> + +<p> + "Sen klabado estu, tial. Kondiĉe ke li daŭre silentu." +</p> + +<p> + Ili min alproksimiĝis. En tiu momento aŭdigis eksterdomaj + sonoj, sonoj de voĉoj kaj hufotretado. La rabistoj retenis + la spiradon kaj aŭskultis. Malrapide la sonoj pli kaj pli + <!-- Error in book: proksikimiĝis --> proksimiĝis. Tiam + eksonis kriego: +</p> + +<p> + "<i>Saluton</i>, la domo! Vidigu lumon. Ni deziras akvon." +</p> + +<p> + "La voĉo de la kapitano, per Dio!" diris la teatre flustrinta + brutulo, kaj ambaŭ banditoj forfuĝis pere de la + malantaŭpordo, malŝaltante sian lanternon dum la kurado. +</p> + +<p> + La fremdulo alvokis plurajn pluajn fojojn, tiam + preterrajdis—estis laŭŝajne dekduo da + ĉevaloj—kaj nenion pluan mi aŭdis. +</p> + +<p> + Mi luktis sed ne sukcesis min liberigi el miaj ligoj. Mi klopodis + paroli sed malhelpis tion mia buŝŝtopilo. Mi kapablis eligi + nenian sonon. Mi serĉaŭskultis la voĉojn de miaj + edzino kaj infano—aŭskultis longe kaj atentege. Tamen + nenia sono eliris la alian ekstremaĵon de la ĉambro kie + staris ilia lito. Tiu silento pli kaj pli aĉiĝis, pli kaj + pli minaciĝis, en ĉiu momento. Ĉu vi opinias povinti + toleri horodaŭron da tiaĵo? Kompatu min tial, al kiu + necesis toleri trihoran daŭron. Ĉu trihoran? Trieternecan, + diru! Kiam ajn eksonis la horloĝo ŝajnis ke jam forpasis + jaroj ekde kiam mi aŭdis ĝin la antaŭan fojon. Dum la + tuta tempo mi baraktis en miaj ligoj kaj finfine, ĉirkaŭ la + nova tagiĝo mi min liberigis kaj ekstreĉis miajn rigidajn + membrojn. Mi povis distingi detalojn iom bone. Disrubis la plankon + aĵoj tien ĵetitaj per la ŝtelistoj dum + +<!-- File: 06.png --> + + ili serĉis miajn ŝparmonojn. La unua objekto kaptinta mian + apartan atenton estis dokumento mia kiun mi vidis ekrigardi kaj + tiam forĵeti la pli krudan el la du brutuloj. Sango ĝin + makuligis. Mi atingis stumblapaŝe la alian ekstremaĵon de + la ĉambro. Ho, kompatindaj, senofendaj, senhelpaj estuloj, tie + ili kuŝis. Jam forpasis iliaj ĉagrenoj. Nur komenciĝis + la miaj. +</p> + +<p> + Ĉu mi apelaciis al la juro? Ĉu mi? Ĉu satiĝas + la soifo de la malriĉulo se la reĝo trinkas por li? + Ho, ne, ne, ne! Mi deziris nenian impertinentan sintrudon de la + juro. Leĝoj kaj la pendumilo ne povus kontraŭpagi la + ŝuldoprezon kiun mi rajtis ricevi. La juro lasu sentime al + mi la tiurilatan respondecon. Mi malkovrus la ŝuldanton kaj + kolektus la ŝuldon. Kiel efektivigi tion, ĉu vi diras? + Kiel efektivigi tion kaj tiom ekcerti pri ĝi se mi neniam + vidis la vizaĝojn de la ŝtelistoj nek aŭdis iliajn + kutimajn voĉojn nek konceptis ununuran ideon pri kiuj ili + povus esti? Malgraŭ tio tamen mi estis jes ja certa—ege + certa, ege memfida. Mi disponis indicon—indicon kiun vi + taksintus senvalora—indicon kiu ne multe helpintus eĉ + detektivon pro tio ke mankus al li la sekreto pri kiel ĝin + apliki. Mi parolos pri tio baldaŭ. Vi vidos. Ni daŭrigu + nun, konsiderante la aferon en taŭga ordo. Por komenci estis + cirkonstanco kiu disponigis al mi precizdirektan vidpunkton. Tiuj + du rabistoj estis klarŝajne soldatoj trompvestitaj kiel + vagabondoj, kaj ne novvenitaj al milita servado sed spertaj pri + ĝi—konstantuloj, eble. Ili ne akiris siajn soldatajn + sintenon, gestojn, starpozojn en unu tago, nek en unu monato, nek en + unu jaro. Tiel mi opiniis, sed nenion diris. Kaj unu el ili diris, + "La voĉo de la kapitano, per Dio!"—la viro mem kiun mi + deziris senvivigi. Du mejlojn for tendumis pluraj regimentoj kaj du + kompanioj de Usona kavalerio. Kiam mi eksciis ke Kapitano Blakelio + de Kompanio C preterpasis nin dum la nokto kun eskorto, mi diris + nenion sed decidiĝis serĉi mian viron en tiu kompanio. Dum + diversaj konversacioj studeme kaj obstine mi priskribis la rabistojn + kiel vagabondojn, kampadejo-parazitulojn. Kaj inter tiu socia klaso + miaj kunkonversaciintoj serĉis vane, ĉar nur mi suspektis + la soldatojn. +</p> + +<p> + Laborante pacience dumnokte en mia afliktita hejmo, mi fabrikis + kamuflaĵon por mi el diversaj vestaĵpecoj kaj -eroj. + En la plej proksima vilaĝo mi aĉetis paron da bluaj + ŝirmvitroj. Post kelke da tempo, kiam la milita kampadejo + disiĝis kaj Kompanio-C-on oni forsendis cent mejlojn norden, al + Napoleono, mi kaŝis mian etan monprovizon en mia pantalonzono + kaj efektivigis mian foriron dum la nokto. Kiam Kompanio C + atingis Napoleonon mi estis jam tie. Jes, mi estis tie—kun + nova metio: sortodivenisto. Dezirante ŝajni egalpartia, mi + amikiĝis kaj divenis sortojn inter ĉiuj kompanioj tie + garnizonigitaj. Tamen mi atentis plejparte pri Kompanio C. Mi + min komplezemigis senlime inter tiuj apartaj viroj. Ili petis de mi + nenian komplezon, starigis antaŭ mi nenian minacon kiujn mi + malakceptis. Mi fariĝis bonvola viktimo de iliaj ŝercoj. + Tio pligrandigis mian popularecon. Mi fariĝis favorato. +</p> + +<p> + Baldaŭ mi trovis soldaton al kiu mankis dikfingro. Kian + ĝojon tio havigis al mi! Kaj kiam mi ekcertis ke nur li, el + ĉiuj kompanianoj siaj, perdis dikfingron, malaperis mia lasta + dubo. Mi <i>certegis</i> suresti la ĝustan spurvojon. La viro + nomiĝis Krugero. Li estis Germano. Estis naŭ Germanoj en la + kompanio. Mi kontrolgvatadis + +<!-- File: 07.png --> + + por ekscii kiuj estas liaj intimuloj, sed laŭŝajne + <!-- Error in book: laŭsajne --> li havis neniajn apartajn + amikojn. Tamen intimulo lia estis mi kaj mi prizorgis kreskigi la + rilaton. Kelkfoje mi tiel sopiris al venĝo ke mi apenaŭ + sukcesis malhelpi min surgenuiĝi antaŭ li kaj petegi ke + li fingremontru la viron mortigintan miajn edzinon kaj infanon sed + mi ekscipovis bridi al mi la langon. Mi atendadis pacience kaj + daŭre sortodivenis, laŭokaze. +</p> + +<p> + Mia aparataro estis simpla: iom da ruĝa farbo kaj peceto da + blanka papero. Mi farbis la malsupron de la klienta dikfingro, + faris surpaperan premaĵon de ĝi, ĝin studadis dum la + nokto kaj sciigis lian sorton al li la sekvintan tagon. Kiun ideon + mi nutris, efektivigante tian sensencaĵon? Jen ĝi estis. + Kiam mi estis knabo mi konis maljunan Francon estintan provoso + dum tridek jaroj kaj li diris al mi ke ĉiu homo havas unu + trajton kiu neniam ŝanĝiĝas ekde la lulilo ĝis + la tombo: la linioj sur la malsupra flanko de la dikfingro. Kaj + li diris ke tiuj linioj neniam nepre samaspektas ĉe iu ajn + homparo. Nuntagare ni fotas la novan krimulon kaj pendas lian + bildon en la Kanajlo-Galerio por estonta referenco. Sed tiu Franco, + dum sia aktiva laborkariero, kutimis fari premaĵon pri la + dikfingra malsupraĵo de nova malliberulo kaj ĝin staplis + por ebla estonta uzado. Li diris ĉiam ke bildoj senvaloras + ĉar eventualaj kamuflovestaĵoj povas ilin senutiligi. "La + dikfingro estas la ununura certaĵo," li diris. "Ĝi ne + kamuflovesteblas." Kaj li kutimis pravigi sian teorion helpe de miaj + amikoj kaj konatoj. Tio sukcesis ĉiam. +</p> + +<p> + Mi daŭre sortodivenis. Ĉiun nokton mi min izoligis, en + nepra soleco, kaj pristudis sub lupeo la dikfingrajn premaĵojn + de la tago. Vi imagu la vorantan avidon per kiu mi okulkontrolegis + tiujn labirintajn ruĝajn spiralojn, tenante apude tiun + dokumenton surportantan la dekstramanajn dik- kaj alifingrajn + premaĵojn de tiu nekonata murdinto, presitajn per la plej + kara sango—por mi—iam defaligita sur ĉi tiu + tero! Kaj foje kaj refoje necesis al mi ripeti la saman malnovan + senkuraĝigan rimarkon: "Ĉu <i>neniam</i> samaspektos ili?" +</p> + +<p> + Sed finfine alvenis mia rekompenco. Ĝi estis la dikfingra + premaĵo de la kvardektria viro de Kompanio C partopreninta + en mia eksperimento: Soldato Franzo Adlero. Unu horon antaŭe + mi sciis nek la nomon nek la voĉon nek la figuron nek la + vizaĝon nek la naciecon de la murdinto. Sed nun mi sciis + ĉiujn tiujn detalojn. Mi opiniis rajti certi pri la afero. + La ripetitaj demonstradoj de la Franco estis mia rajtigilo. Tamen + restis rimedo por ĉion <i>nepre</i> certigi. Mi disponis pri + premaĵo de la maldekstra dikfingro de Krugero. En la mateno mi + flankenapartigis lin dum lia maldeĵorado. Kiam ni staris ekster + la vid- kaj aŭdkampo de eblaj atestontoj mi diris en impona + maniero: +</p> + +<p> + "Parto de via sorto estas tiel serioza ke mi juĝis esti pli + bone ne malkovri ĝin al vi okaze de publika kunveno. Vi kaj + cetera viro, kies sorton mi pristudis hieraŭnokte—Soldato + Adlero—murdis virinon kaj infanon. Oni vin spuras. Antaŭ + ol forpasos kvin tagoj oni murdos vin ambaŭ." +</p> + +<p> + Li falis surgenuen, timigite ĝis frenezio. Kaj dum kvin minutoj + li ade elverŝis la saman litanion, kiel demenculo, kaj en tiu + sama duonplora maniero restinta unu el miaj memoraĵoj pri tiu + murdonokto en mia ĉambreto: +</p> + +<!-- File: 08.png --> + +<p> + "Mi ne faris tion. Laŭ mia animo, tion mi ne faris. Kaj mi + strebis malhelpi ke <i>li</i> faru tion. Tiel mi agis, Dio estu mia + atestanto. Li faris tion solapersone." +</p> + +<p> + Jen estis ĉio kion mi volis. Kaj mi klopodis min senigi je la + stultulo. Sed ne, li alkroĉiĝis al mi, petegante ke mi lin + protektu kontraŭ la murdinto. Li diris: +</p> + +<p> + "Mi havas monon. Dek mil dolarojn. En kaŝejo. La fruktaĵo + de ŝtelado kaj rabado. Savu min. Diru al mi kion fari kaj + ĝi estos al vi, ĉiu cendo. Du trionoj el ĝi apartenas + al mia kuzo, Adlero, sed vi rajtas alpreni ĝin entute. Ni + kaŝis ĝin kiam ni alvenis ĉi tien komence. Sed mi + rekaŝis ĝin hieraŭ en nova loko kaj ne diris tion al + li. Mi intencis dizerti kaj ĝin forpreni entute. Ĝi estas + oro kaj tro peza por manporti kiam oni kuras kaj evitas. Sed virino + kiu jam transiris la riveron antaŭ du tagoj por pretigi mian + vojon postsekvos min kun la mono. Kaj se mi ne havus la ŝancon + priskribi la kaŝejon al ŝi, mi intencis ruzdoni mian + arĝentan poŝhorloĝon en ŝian manon aŭ + transsendi ĝin al ŝi kaj ŝi komprenus la aferon. + Estas paperpeco en la malantaŭaĵo de la ujo kiu ĉion + rakontas. Jen, prenu la horloĝon kaj diru al mi kion fari." +</p> + +<p> + Li penadis trudi sian horloĝon al mi kaj elmontradis la + paperon, klarigante ĝin al mi, kiam Adlero eniris la vidkampon + fordistance je ĉirkaŭ dek du jardoj. Mi diris al la + kompatinda Krugero: +</p> + +<p> + "Enpoŝigu denove vian horloĝon, ĝin mi ne deziras. + Nenia difektado vin atingos. Foriru nun, mi devas diveni lian + sorton por Adlero. Baldaŭ mi diros al vi kiel eskapi de la + murdinto. Intertempe, necesos al mi rekontroli la premaĵon de + via dikfingro. Nenion diru al Adlero pri ĉi tiu afero. Nenion + diru al iu ajn." +</p> + +<p> + Li foriris plena je timo kaj dankemo, kompatinda diablulo. Mi diris + al Adlero longan sortodivenon—laŭintence tiel longan ke mi + ne povis ĝin findiri. Promesis alveni lian gvardpostenejon tiun + nokton kaj diri al li ties vere gravan parton—ties tragedian + parton, mi diris. Tial, necesas esti ekster la aŭdkampo de + subaŭskultantoj. Oni ĉiam postenigis pikedon ekster la + urbo. Nuraj disciplino kaj ceremonio. Nenia bezono tiurilate. Nenia + malamiko en la ĉirkaŭejo. +</p> + +<p> + Ĉirkaŭ noktomezo mi survojiĝis, provizite per la + kontraŭsigno, kaj gvidis miajn paŝojn ĝis la soleca + regiono kie Adlero estis gvardonta. Estis tiel malhele ke mi stumblis + senpere kontraŭ malklaran figuron preskaŭ antaŭ ol + povi eligi ŝirmvorton. La sentinelo salutis kaj mi respondis, + ambaŭ en la sama momento. Mi aldonis: "Estas nur mi, la + sortodivenisto." Tiam mi glitpaŝis al la flanko de la kompatinda + diablulo kaj ŝovegis mian ponardon en lian koron. "<i>Ja + wohl</i>," mi ridis. Jen <i>estis</i>, efektive, la tragedia parto de + lia sorto. <!-- Error in book: extra quotemark --> Dum li falis de + sur sia ĉevalo, li strebis alkroĉiĝi al mi kaj miaj + bluaj ŝirmokuloj postrestis en lia mano. Kaj foren plonĝis + la besto, lin trenante kun piedo en la piedingo. +</p> + +<p> + Mi forfuĝis tra la arbaro kaj efektivigis mian eskapon, + postlasinte miajn ŝirmokulojn en la mano de la mortinto. +</p> + +<p> + Tio okazis antaŭ dek kvin-dek ses jaroj. Ekde tiam mi vagiradas + sencele ĉirkaŭ la mondo, foje laborante, foje senlabore; + foje havante monprovizon, foje senmone; sed ĉiam lacigite per + troa vivado kaj dezirante finvivi, ĉar mian surteran mision + plenumis la faro de tiu nokto. Kaj la nuraj plezuro, konsolo, + kontentiĝo kiujn + +<!-- File: 09.png --> + + mi spertis en ĉiuj tiuj tedaj jaroj estis la ĉiutaga penso: + "Mi senvivigis lin!" +</p> + +<p> + Antaŭ kvar jaroj mia sano komencis malbonfarti. Mi vagatingintis + Munkenon laŭ mia sencela maniero. Malhavante monon, mi + serĉis kaj akiris laborpostenon. Mi plenumis mian taskon + fidele dum ĉirkaŭ unu jaro. Tiam oni postenigis min kiel + noktosentinelon tie en tiu mortodomo kiun vi vizitis lastatempe. + La loko konvenis al mia humoro. Ĝi plaĉis al mi. + Plaĉis al mi esti kun la mortintoj—esti sola kun ili. Mi + kutimis vagiradi inter tiuj rigidaj kadavroj kaj enrigardi iliajn + aŭsterajn vizaĝojn dum horoj. Ju pli malfrua estis la + horo, des pli impona estis la situacio. Mi preferis la malfruan + horon. Foje mi malheligis la lumojn. Tio estigis perspektivon, + vi komprenu, kaj liberigis la imagon. Ĉiam la malklaraj, + malantaŭenirantaj mortintovicoj estigis ĉe oni strangajn + kaj fascinajn fantaziojn. Antaŭ du jaroj—mi jam estis + tie ekde unu jaro—mi sidis tute sole en la gvatĉambro + en ventega vintra nokto, malvarmigite, sensentigite, senkonsole, + ekdormetante iom post iom en senkonscion. La plorego de la vento kaj + la klakado de foraj ŝutroj sonadis pli kaj pli mallaŭte en + miaj senaŭdiĝontaj oreloj ĉiumomente kiam subite kaj + akute la mortosonorilo eligis sangofrostigan alarmon super mia kapo! + Preskaŭ paralizis min la ŝoko ĉar neniam antaŭe + mi aŭdis la signalon. +</p> + +<p> + Mi min renormaligis kaj hastegis al la kadavroĉambro. + Preskaŭ mezdistance for laŭ la ekstera vico sidis + rektaspina figuro envolvita en mortotuko, svingante la kapon + malrapide de flanko al flanko: makabra spektaklo! Ĝia flanko + alfrontis min. Mi aliris ĝin haste kaj enrigardis fikse + ĝian vizaĝon. Ĉielo! Adlero ĝi estis! +</p> + +<p> + Ĉu vi povas diveni kio estis mia unua ekpenso? Envortigite, jen + ĝi estis: "Ŝajnas tial ke vi eskapis de mi unuan fojon. + Okazos kontraŭa rezulto ĉi-foje!" +</p> + +<p> + Verŝajne tiu etulo spertis neimageblajn terurojn. Imagu kion li + devis eksenti vekiĝinte meze de tiu senvoĉa silento kaj + ĉirkaŭspektadinte tiun malgajan mortintaron! Kiu dankemo + brilegis en lia magrega blanka vizaĝo kiam li vidis vivantan + formon antaŭ si! Kaj kiel la fervoro de tiu senparola dankemo + plimultiĝis kiam lia rigardo atingis la vivigajn kordialojn + kiujn mi portis en la manoj! Tiam imagu la hororon kiu eniris lian + pinĉitan vizaĝon kiam mi metis la kordialojn malantaŭ + min kaj diris moke: +</p> + +<p> + "Ekparolu, Franzo Adlero! Alvoku tiujn mortintojn! Sendube ili + aŭskultos kaj kompatos. Sed en ĉi tiu loko auŝkultos + kaj kompatos neniu alia." +</p> + +<p> + Li penadis paroli. Tamen rezistis kaj malpermesis paroladon tiu parto + de la mortotuko kunpremanta liajn makzelojn. Li strebis levi petegajn + manojn sed ili restis, kunmetite kaj kunligite, sur lia brusto. Mi + kriegis: +</p> + +<p> + "Kriegu, Franzo Adlero! Veku la dormantojn en la foraj stratoj, + petante ilin alvenigi helpon al vi. Kriegu—sen malŝpari + tempon, ĉar estas malmulte da tempo por malŝpari. Kio, + ĉu vi ne povas? Kia domaĝo! Tamen ne gravas. Kriegado ne + ĉiam alvenigas helpon. Kiam vi kaj via kuzo murdis senhelpajn + virinon kaj infanon en kabano de Arkansaso—mia edzino estis + kaj mia infano—ili kripetis helpon, ĉu vi memoras? Sed + tio ne sukcesis. Vi memoras ke tio ne sukcesis, ĉu ne? Viaj + dentoj klaketadas—tial kial vi ne povas ekkrii? Malfiksu la + bandaĝojn per viaj manoj. Tiam + +<!-- File: 10.png --> + + vi povos ekkrii. Ho, mi komprenas. Viaj manoj estas ligitaj kaj ne + povas helpi vin. Kiom strange eventoj ripetiĝas post longaj + jaroj. Ĉar ankaŭ <i>miaj</i> manoj estis ligitaj tiun + nokton, ĉu vi memoras? Jes, tiel forte ligitaj kiel viaj + manoj estas ligitaj nun. Kiom stranga tio estas! Mi ne povis min + liberigi. La ideo malligi min ne eniris vian menson. La ideo malligi + vin ne eniras mian menson nun. Ŝŝŝ! Jen malfruhora + paŝsono! Ĝi venas en nia direkto. Aŭskultu, kiom + proksima ĝi estas! Eblas kompti la paŝsonojn: unu, du, + tri! Jen, ĝi staras ĵus aliflanke de la pordo. Jen estas + la horo! Kriegu, viro, kriegu! Estas la ununura ŝanco inter + vi kaj eterneco! Ho, vidu! Vi hezitis tro longan tempon. Ĝi + preterpasis. Jen. Ĝi mallaŭtiĝas. Ĝi estas + for! Pripensu tion! Primeditu tion! Vi ĵus aŭdis homan + paŝsonon je la lasta fojo. Kiom strange devas esti aŭskulti + tiel ordinaran sonon kaj konscii ke neniam denove oni aŭdos + samaĵon." +</p> + +<p> + Ho, amiko mia! La dolorego en tiu envolvita vizaĝo estis vidinda + ekstazo! Mi elpensis novan torturon kaj ĝin aplikis, min + helpante per iom da mensoga kreivo: +</p> + +<p> + "Tiu kompatinda Krugero strebis savi miajn edzinon kaj infanon kaj + mi havigis al li reciprokan komplezon en la taŭga momento. Mi + konvinkis lin prirabi vin. Kaj mi kaj iu virino helpis lin dizerti el + sia militservo kaj lin alvenigis al sekurejo." +</p> + +<p> + Rigardo de surprizo kaj triumfo ekbrilis malhele tra la angoro + en la vizaĝo de mia viktimo. Mi perpleksiĝis, + maltrankviliĝis, diris: +</p> + +<p> + "Nu, kio? Ĉu li ne eskapis?" +</p> + +<p> + Nea kapskuo. +</p> + +<p> + "Ĉu ne? Kio okazis tial?" +</p> + +<p> + La kontento en la envolvita vizaĝo ankoraŭ + pliklariĝis. La viro strebis murmuraĉi kelkajn + vortojn—sensukcese; penadis esprimi ion per la malhelpitaj + manoj—malsukcesis; paŭzis momenton, tiam klinis malforte + la kapon en signifocela maniero, en la direkto al la kadavro + kuŝanta la plej proksime al li. +</p> + +<p> + "Ĉu mortinta?" mi demandis. "Ĉu ne sukcesis eskapi? Ĉu + kaptita fuĝante kaj pafita?" +</p> + +<p> + Cetera kapskuo nea. +</p> + +<p> + "Tial, kiel?" +</p> + +<p> + Denove la viro entreprenis fari ion permane. Mi zorge atentis sed ne + sukcesis diveni la celon. Mi antaŭenkliniĝis kaj rigardis + eĉ pli zorge. Li ĉirkaŭtordis dikfingron kaj per + ĝi malforte pikis la bruston. +</p> + +<p> + "Ho, ĉu vi volas diri: ponardita?" +</p> + +<p> + Jesa kapmovo, akompanite de fantoma rideto de tioma diableco ke + ĝi ekŝaltis veklumon en mia malakra cerbo kaj mi kriegis: +</p> + +<p> + "Ĉu ponardis lin <i>mi</i>, lin preninte por vi? Ĉar tiu + pikbato celis ununure vin!" +</p> + +<p> + La jesa kapmovo de la denove mortanta fripono estis tiel ĝoja + kiel lia mankanta fortiko kapablis elmontri. +</p> + +<p> + "Ho, mizera, mizera mi, mortiginte la kompatan personon kiu + amikiĝis kun miaj karuloj kiam ili estis senhelpaj kaj kiu ilin + servintus se li povintus! Mizera, ho, mizera, mizera mi!" +</p> + +<p> + Mi imagis aŭdi la dampitan glugleton de primoka rido. Mi eligis + la vizaĝon de + +<!-- File: 11.png --> + + inter la manoj kaj vidis mian malamikon malantaŭensinki sur sian + klintabulon. +</p> + +<p> + Necesis al li sufiĉe longa tempo por morti. Li disponis mirindan + vitalecon, surprizan konstitucion. Jes, li pasigis plaĉe longan + tempon pri la afero. Mi alportis seĝon kaj ĵurnalon, + sidiĝis apud li kaj legis. De tempo al tempo mi trinketis + brandon. Tion mi bezonis pro la malvarmo. Sed mi trinketis ankaŭ + pro tio ke, en la komenco, kiam mi etendis la manon por alpreni + la botelon, li supozis ke mi celas havigi iom al li. Mi legis + laŭtvoĉe: ĉefe fantaziajn raportojn pri homoj + urĝe forkaptitaj de sur la tombosojlo kaj revenigitaj al vivo + kaj viglo pere de kelkaj kulerplenoj da likvoro kaj varma bano. + Jes, li pasigis longan malfacilan tempon mortante: tri horojn, ses + minutojn, ekde la momento kiam li aŭdigis la sonorilon. +</p> + +<p> + Laŭ onia opinio, dum la dek ok jaroj forpasintaj ekde kiam + iniciatiĝis tiu kadavrogvatado, nenia en tuko envolvita gasto de + la Bavariaj mortodomoj iam sonorigis sian sonorilon. Nu, tio estas + senĝena opinio. Ĝi restu tia. +</p> + +<p> + La malvarmo de la mortoĉambro jam penetris miajn ostojn. + Ĝi revigligis kaj retrudis al mi la malsanon antaŭe min + afliktintan sed kiu, ĝis la koncerna nokto, konstante kaj ade + malaperis. Tiu viro murdis mian edzinon kaj mian infanon. Kaj post + tri tagoj li aldonintos mian nomon al sia murdolisto. Ne gravas! Dio! + Kiel bonsapora estas la memoraĵo pri tio. Mi kaptoatingis lin + eskapantan el sia tombo kaj lin reŝovis en ĝin! +</p> + +<p> + Post tiu nokto mi devis enlitiĝi dum tuta semajno. Sed ekde kiam + mi povis iom rondiradi, mi konsultis la mortodomajn registrolibrojn + kaj eksciis la numeron de la domo en kiu Adlero mortis. Mizera + pensionaĉo tiu estis. Mi konceptis la ideon ke kompreneble + li akirintus la personajn havaĵojn de Krugero, estante la + kuzo de tiu, kaj mi deziris obteni la horloĝon de Krugero + se eblus al mi. Tamen dum mi estis malsana la posedaĵojn de + Adlero oni forvendis kaj dislokis, krom pluraj malnovaj leteroj kaj + ceteraj senvaloraj diversaĵoj. Tamen, pere de tiuj leteroj, + mi spurtrovis filon de Krugero, la nuran restantan parencon lian. + Tridekjara nun, li estas faka ŝuisto kaj loĝas ĉe + Numero 14 Reĝostrato en Manhejmo. Vidvo, li havas plurajn junajn + gefilojn. Sen klarigi al li la kialon de tio, konstante ekde tiam mi + provizas lin per du trionoj el lia financa subteno. +</p> + +<p> + Nu, rilate al tiu horloĝo—vidu kiom strange evoluas la + aferoj! Mi ĉirkaŭspuris ĝin en Germanio dum pli ol + jaro je granda mon- kaj ĉagrenkosto. Kaj finfine mi ekhavis + ĝin! Ekhavis ĝin kaj nedireble ekĝojiĝis. + Malfermis ĝin kaj nenion trovis interne. Ho, mi devintus + antaŭscii ke tiu paperpeceto ne restos tie ĉiun tiun + tempon. Kompreneble, mi rezignis pensi pri la dek mil dolaroj + tiam. Rezignis tion kaj forigis ĝin el mia menso. Kaj ege + malĝoje, ĝin dezirinte por la filo de Krugero. +</p> + +<p> + Hieraŭnokte, kiam finfine mi konsentis pri mia neevitebla morto, + mi komencis pretigi miajn havaĵojn. Mi entreprenis bruligi + ĉiujn senutilajn dokumentojn kaj certege, de inter la dokumentoj + de Adlero ne antaŭe zorge kontrolitaj elfalis tiu longe dezirata + peceto. Tuj mi ĝin rekonis. Jen ĝi. Mi ĝin tradukos: +</p> + +<p class="italike" style="margin-top: 2em; margin-bottom: 2em"> + Brika lustablo, mezurbe, angule de Orleano- kaj Merkato-Stratoj. + Angulo + +<!-- File: 12.png --> + + alfrontanta urbodomon. Tria ŝtono, kvara vico. Tien enŝovu + mesaĝon dirantan kiom alvenos. +</p> + +<p style="margin-top: 2em"> + Jen. Prenu kaj konservu ĝin! Krugero klarigis ke tiu ŝtono + formoveblas, kaj ke ĝi estas en la norda muro de la fundamento, + kvaravice ekde la supro, triaŝtone ekde la okcidento. La mono + kaŝiĝas malantaŭ ĝi. Li diris ke la lasta + frazo estas trompaĵo por devojigi okaze ke la papero enfalu + malĝustajn manojn. Sendube ĝi plenumis tiun funkcion por + Adlero. +</p> + +<p> + Nun mi deziras petegi ke kiam vi faros vian proponitan vojaĝon + laŭ la rivero, vi spurtrovu tiun kaŝitan monon kaj sendu + ĝin al Adamo Krugero, ĉe la Manhejma adreso kiun mi + menciis. Ĝi riĉuligos lin kaj mi dormos des pli trankvile + en mia tombo sciante ke mi faris mian plejon por la filo de la viro + kiu klopodis savi miajn edzinon kaj infanon—kvankam mia mano + senscie lin mortigis, kontraŭe al la impulso de mia koro kiu + preferintus lin ŝirmi kaj savi. +</p> + +<hr align="center" width="62%"> + +<p> + "Tia estis la rakonto de Ritero," mi diris al miaj du amikoj. + Estiĝis profunda kaj impona silento kiu daŭris ne mallongan + tempon. Tiam ambaŭ viroj estigis pafadon da ekscititaj kaj + admiraj ekkrioj pri la strangaj eventoj de la rakonto. Kaj tio, kune + kun klakadanta fluego da demandoj kiu daŭre persistis ĝis + ĉiuj partneroj preskaŭ senspiriĝis. Tiam miaj amikoj + komencis renormaliĝi kaj retiriĝi, subŝirme de + kelkfojaj vortpafoj, en silenton kaj abisman revadon. Dum dek minutoj + nun aŭdiĝis nur silento. Tiam Roĝero diris reveme: +</p> + +<p> + "Dek mil dolaroj!" Aldonante, post paŭzego: +</p> + +<p> + "Dek mil. Tio estas vera monamaso." +</p> + +<p> + Baldaŭ la poeto demandis: +</p> + +<p> + "Ĉu vi celas sendi ĝin al li tujege?" +</p> + +<p> + "Jes," mi diris. "Tio estas stranga demando." +</p> + +<p> + Nenia respondo. Post iom da tempo, Roĝero demandis heziteme: +</p> + +<p> + "Ĉu la tutan sumon? Tio estas—mi volas diri—" +</p> + +<p> + "Certege, la tutan sumon." +</p> + +<p> + Mi estis dironta pli, sed haltis—haltis pro pensadsinsekvo + naskiĝinta en mi. Tompsono parolis sed mia menso estis for + kaj mi ne aŭdkaptis lian diraĵon. Sed mi aŭdis + Roĝeron respondi: +</p> + +<p> + "Jes. Tia ĝi ŝajnas al mi. Tio devus ege sufiĉi. Mi + opinias ke <i>li</i> nenion faris." +</p> + +<p> + Baldaŭ la poeto diris: +</p> + +<p> + "Kiam vi pripensas la aferon, tio <i>pli</i> ol sufiĉas. Vi + nur konsideru! Kvin mil dolaroj! Nu, li ne kapablus elspezi tion en + la daŭrotempo de sia vivo. Kaj tio lin difektus, aldone. Eble + eĉ lin ruinigus. Vi konsideru tion. Post malmulte da tempo + li forĵetus la restintan monon, fermus sian butikon, eble + komencus drinkadi, mistraktus siajn senpatrinajn infanojn, sinkus en + ceterajn malboncelajn irvojojn, progresus laŭvice de malbono al + plimalbono—" +</p> + +<p> + "Jes, vi pravas," interrompis Roĝero fervore. "Mi jam vidis tion + cent fojojn. + +<!-- File: 13.png --> + + Jes, pli ol cent fojojn. Vi metu monon en la manojn de tia viro nur + se vi deziras lin detrui, tio estas fakto. Vi nur metu monon en liajn + manojn, necesas fari nenion ceteran. Kaj se tio ne malaltigas lin kaj + lin senutiligas kaj lin senigas je ĉiu memestimo kaj ĉio, + tiam mi ne konas la homan naturon—ĉu ne, Tompsono? Kaj + eĉ se ni transdonus al li <i>trionon</i> el ĝi; nu, en + malpli ol ses monatoj—" +</p> + +<p> + "Malpli ol ses <i>semajnoj</i>, vi diru," respondis mi, + ekscitiĝante kaj interrompante. "Escepte se li metus tiun + tri-mil-dolaran sumon en sekurajn manojn kie li ne povus ĝin + ektuŝi, ne pli ol ses semajnoj forpasus antaŭ ol—" +</p> + +<p> + "<i>Certege</i>, ne pli ol ses semajnoj!" diris Tompsono. "Mi + redaktis librojn por tiuspecaj homoj kaj en la momento mem kiam + ili enmanigas sian tantiemon—eble temas pri tri mil, eble du + mil—" +</p> + +<p> + "Kial tiu ŝuisto rajtas disponi du mil dolarojn, plaĉus + al mi ekscii?" Roĝero interrompis serioze. "Viro eble nepre + kontenta nun, tie en Manhejmo, ĉirkaŭate de samranguloj, + manĝante sian panon kun tiu apetito kiun povas estigi nur + laborema entreprenado, ĝuante sian modestan vivon, honesta, + justa, purkora, kaj <i>benita</i>! Jes, mi diru 'benita' super + la miriadoj ĉirkaŭirantaj en silkaj vestaĵoj, + laŭpromenantaj la malplenan artefaritan rondvojon de socia + malsaĝeco. Sed vi nur metu <i>la koncernan</i> tenton antaŭ + li nuran fojon! Vi nur metu dek kvin cent dolarojn antaŭ tia + viro kaj diru—" +</p> + +<p> + "Dek kvin cent diablojn!" mi protestis. "<i>Kvin</i> cent putrigus + liajn principojn, paralizus lian entreprenadon, trenus lin al + la rumvendejo, de tie ĝis la defluilo, de tie ĝis la + almozdomo, de tie ĝis—" +</p> + +<p> + "<i>Kial</i> trudi al ni mem tiun krimon, sinjoroj?" interrompis la + poeto serioze kaj alloge. "Li estas feliĉa tie kie li estas + ke tia kia li estas. Ĉiu sento pri honoro, ĉiu sento pri + karitato, ĉiu sento pri alta kaj sankta bonvolo nin avertas, nin + petegas, nin ordonas lin lasi en senĝeno. Jen vera amikeco, jen + aŭtenta amikeco. Ni povus funkciigi aliajn rimedojn pli pompajn. + Sed nenian tiel vere komplezan kaj saĝan, kredu min." +</p> + +<p> + Post iom da daŭra diskutado, evidentiĝis ke ĉiu + el ni, en la profundo de sia koro, sentis kelkajn dubojn pri tiu + aranĝo pri la afero. Klarege estis ke ĉiuj sentis la devon + sendi al la kompatinda ŝuisto <i>ion</i>. Estiĝis longa kaj + pripensa diskuto pri tiu punkto kaj finfine ni elektis sendi al li + kolorlitografon. +</p> + +<p> + Nu, post kiam ĉio laŭŝajne bonordiĝis por + ĉiuj partoprenantoj, elstariĝis nova ĝeno. Okazis + ke tiuj du viroj celis dividi la monon egalparte kun mi. Mi ne + samopiniis. Mi diris ke ili povos sin taksi bonŝancaj se ili + kunricevos duonon el la mono. Roĝero diris: +</p> + +<p> + "Kiu estintus <i>iel ajn</i> bonŝanca se ne partoprenintus en + la afero mi? Estis mi kiu faris la unuan sugeston. Sen mi ĉio + irintus al la ŝuisto." +</p> + +<p> + Tompsono diris ke li mem pripensis la aferon jam en la sama momento + kiam Roĝero unue parolis. +</p> + +<p> + Mi replikis ke la sugesto naskiĝintus ĉe mi sufiĉe + baldaŭ kaj sen la helpo de iu ajn. Mi estas malrapida pensanto + eble, sed fidinda. +</p> + +<p> + La debato varmiĝis en kverelon, tiam en batalon. Ĉiu viro + ekvundiĝis iom forte. Post min iom kuraci, laŭ mia maniero, + mi supreniris en malbonaĉa humoro + +<!-- File: 14.png --> + + al la uraganferdeko. Mi renkontis Kapitanon Makordon tie kaj diris, + tiel plaĉe kiel permesis mia humoro: +</p> + +<p> + "Mi alvenas por adiaŭi, Kapitano. Mi deziras alteriĝi + ĉe Napoleono." +</p> + +<p> + "Vi deziris alteriĝi kie?" +</p> + +<p> + "Ĉe Napoleono." +</p> + +<p> + La kapitano ekridis sed, ekkonsciinte ke mi ne estas en gaja humoro, + li ĉesis ridi kaj diris: +</p> + +<p> + "Sed ĉu vi seriozas?" +</p> + +<p> + "Mi jes ja tre seriozas." +</p> + +<p> + La kapitano rigardis la supranivelan navigejon kaj diris: +</p> + +<p> + "Li deziras elboatiĝi ĉe Napoleono!" +</p> + +<p> + "Ĉu ĉe Napoleono?" +</p> + +<p> + "Tiel li diras." +</p> + +<p> + "Laŭ la fantomego de Cezaro!" +</p> + +<p> + Onklo Mumfordo alproksimiĝis laŭ la ferdeko. La kapitano + diris: +</p> + +<p> + "Onklo, jen amiko via kiu deziras elboatiĝi ĉe Napoleono!" +</p> + +<p> + "Nu, laŭ—!" +</p> + +<p> + Mi diris: +</p> + +<p> + "Bonvolu, pri kio temas ĉio tio? Ĉu viro ne rajtas + alteriĝi ĉe Napoleono se tion li deziras?" +</p> + +<p> + "Nu, damnu, ĉu vi ne scias? Ne plu ekzistas Napoleono. Jam + de jaroj kaj jaroj ĝi ne plu ekzistas. Arkansaso-Rivero + ĝin krevis, ĝin ĉifonigis, ĝin forŝovis en + Misisipo-Riveron!" +</p> + +<p> + "Ĉu forbalais la <i>tutan</i> urbon? Ĉu bankojn, + preĝejojn, malliberejojn, ĵurnalajn redaktejojn, urbodomon, + teatron, fajrobrigadejon, lustablon—ĉu <i>ĉion?</i>" +</p> + +<p> + "Ĉion. Nur dekkvinminuta tasko, aŭ similaĵo. Postlasis + de la urbo nek haŭton nek haron, nek ŝiraĵon + nek ŝindon krom la malantaŭa ekstremaĵo de iu + domaĉeto kaj unu brika fumtubo. En la nuna momento nia boato + padelnavigas en la mezo mem de la antaŭa starloko de la urbo. + Jen fore estas la brika fumtubo—la ununura restaĵo de la + urbo. Tiu densa arbaro ĉe la dekstra flanko situis antaŭe + mejlon for de la urbo. Rigardu malantaŭ vi, kontraŭflue. + Nun vi komencas rekoni la pejzaĝon, ĉu ne?" +</p> + +<p> + "Jes, mi jes ja ĝin rekonas nun. Tio estas la plej mirinda afero + kiun mi iam priaŭdis. De multege la plej mirinda kaj la plej + neatendita." +</p> + +<p> + S-ro Tompsono kaj S-ro Roĝero jam alvenis, intertempe, kun + valizoj kaj ombreloj kaj aŭskultis silente la novaĵon de + la kapitano. Tompsono metis duondolaron en mian manon kaj diris + mallaŭte: +</p> + +<p> + "Por mia porcio de la kolorlitografo." +</p> + +<p> + Roĝero agis same. +</p> + +<p> + Jes, mirindege estis vidi Misisipo-Riveron ruliĝi inter senhomaj + bordoj rekte super la loko kie antaŭ dudek jaroj mi kutimis + vidi bonan grandan memkontentan urbeton. Urbeton kiu estis sidejo + de granda kaj grava konteo. Urbeton kun granda Usona marsoldatara + malsanulejo. Urbeton kiu havis sennombrajn batalojn kun ĉiutaga + +<!-- File: 15.png --> + + enketo. Urbeton kie antaŭe mi konis la plej belan kaj la plej + talentan knabinon de la tuta Misisipo-valo. Urbeton kie ni ricevis + la unuan presitan novaĵon pri la lamentinda katastrofo de + batalŝipo Pensilvanio antaŭ kvaronjarcento. Urbeton ne plu + ekzistantan, englutitan, forsinkintan nutradi la fiŝojn. Urbeton + de kiu restas nenio krom ero de domaĉeto kaj dispeciĝanta + brika fumtubo! +</p> + +<!-- File: 16.png --> + +<div id="rano" class="titolo"> + LA FIFAMA SALTANTA RANO DE KALAVERO-KONTEO +</div> + +<p> + Konforme al peto de amiko skribinta al mi el Oriento, mi vizitis + afablan paroleman maljunan Simonon Hveleron kaj enketis pri amiko + de mia amiko, Leonido V. Smilejo, responde al la peto, kaj mi + ĉi tie alfiksas la rezultaĵon. Mi sentas kaŝitan + suspekton ke Leonido V. Smilejo estas mito; ke mia amiko neniam + konis tian personon; kaj ke li nur hipotezis ke se mi demandus al + Hvelero pri li, tio memorigus al la multaĝulo sian fifaman + <i>Jaĉjon</i> <!-- Error in book: Joĉjon --> Smilejon, + kaj li ekoficus, enuigante min per kelkaj agacantaj tiurilataj + rememoraĵoj tiel longaj kaj tedaj kiel senutilaj por mi. Se tio + estis la celo, okazis sukceso. +</p> + +<p> + Mi trovis Simonon Hveleron en komforta dormetado apud la + servoĉambra stovo de la kadukinta drinkejo de mortanta mineja + kampadejo nomiĝanta Ĉe-Anĝelo kaj konstatis ke li + estas dika kaj kalva kaj portas sur sia trankvila vizaĝo mienon + de ĉarmaj mildeco kaj simpleco. Li vekiĝis kaj salutis, + dezirante al mi bonan tagon. Mi diris al li ke amiko mia petis ke + mi enketu pri kara kamarado de lia knabeco nomiĝanta Leonido + V. Smilejo—Pastoro Leonido V. Smilejo, juna predikisto pri + la Biblia mesaĝo laŭraporte loĝinta antaŭe en + Ĉe-Anĝelo. Mi aldonis ke, se S-ro Hvelero scipovos informi + min pri tiu Pastoro Leonido V. Smilejo, mi ŝuldos al li multajn + reciprokajn komplezojn. +</p> + +<p> + Simono Hvelero malantaŭenirigis min en angulon kaj blokadis + min tie per sia seĝo, tiam sidiĝis kaj evoluadigis la + tedan rakonton sekvontan ĉi tiun alineon. Li neniam ridetis, + neniam kuntiris la brovojn, neniam senigis la voĉon je la + mildaritma tonalo al kiu li agordis sian komencan frazon, neniam + elmontris la plej etan indicon pri entuziasmo. Tamen laŭ la + tuta longo de la senfina rakonto kuris vejno da imponaj seriozo + kaj sincero komprenigantaj klarscie al mi ke, anstataŭ imagi + ke lia rakonto ampleksas ridindan aŭ absurdan temaron, li + taksas ĝin vere grava afero kaj admiras ties du heroojn kiel + virojn disponantajn transcendan genion pri altnivela <i>lerteco</i>. + Mi lasis lin daŭrigi siamaniere la rakontadon, neniam lin + interrompante ununuran fojon. +</p> + +<p> + "Pastoro Leonido V.—Ho, nu, Pastoro Leo—Nu, foje + ĉeestis ĉi tie ulo nomiĝanta <i>Jaĉjo</i> + Smilejo, en la vintro de '49, aŭ eble estis la printempo de + '50—mi ne memoras precize, iel, kvankam la kialo pro kiu mi + opinias ke estis unu aŭ la alia estas tio ke mi memoras ke la + klintrogego ankoraŭ ne estis finkonstruita kiam li alvenis + la kampadejon. Tamen li estis la plej stranga ulo kiun oni iam + vidis kiam temis pri ĉiam veti pri kio ajn surscenejiĝas + kondiĉe ke li sukcesu instigi iun veti pri la kontraŭa + flanko, kaj se ne, li mem ŝanĝis vetflankon. Plaĉis + al li iu ajn aranĝo plaĉanta al la kontraŭvetanto. Se + li nur sukcesus starigi veton, <i>li</i> kontentiĝis. Tamen li + estis bonŝanca, malkutime bonŝanca. Preskaŭ ĉiam + li venkis. Li estis ĉiam preta kaj atendanta oportunon. Kion + ajn oni menciis, li proponis priveti ĝin kaj priveti iun + ajn flankon, laŭ via deziro, kiel mi ĵus menciis. Se + okazis vetkuro por ĉevaloj, je ties finiĝo vi trovis lin + multriĉigita aŭ nepre senmonigita. Se okazis hundobatalo, + li vetis + +<!-- File: 17.png --> + + pri ĝi. Se okazis katbatalo, ĝin li privetis. Se okazis + kokbatalo, li ĝin privetis. Nu, se du birdoj sidis sur barilo, + li vetis pri kiu el ili forflugos antaŭ la alia. Kaj se okazis + evangeliza kunveno, li ĉeestis ĝin senmanke por veti + pri Pastoro Valkero kiu estis, laŭ lia takso, la plej bona + oratoro de la regiono, kaj tia li estis certe, kaj bona viro. Kaj + se li vidis krampkrur-insekton eksurvojiĝi en iu ajn direkto, + li vetis pri kiom da tempo la besteto bezonos por atingi sian + cellokon—kiu ajn estu la loko. Kaj se vi konsentis priveti + kontraŭ li, li konsentis postsekvi tiun krampkrur-insekton + ĝis Meksikio por ekscii kien ĝi celas iri kaj dum kiom + da tempo ĝi estos survoje. Multaj el la knaboj de ĉi tie + vidis tiun Smilejon kaj kapablas raporti al vi pri li. Nu, entute + egalis al <i>li</i>—li bonvolis veti pri io <i>ajn</i>—la + laŭdamne plej stranga ulo. La edzino de Pastoro Valkero malsanis + foje, dum multe da tempo, kaj ŝajnis ke oni ne sukcesos ŝin + savi. Tamen iun matenon li eniris kaj Smilejo ekdemandis al li + kiel ŝi fartas kaj li diris ke ŝi fartas iom pli bone + nun—danke al Nia Sinjoro pro Lia senfina kompato—kaj + progresas tiel favore ke, kun la beno de Providenco, ŝi finfine + resaniĝos kaj Smilejo, antaŭ ol pripensi la aferon, diris: + 'Nu, mi vetas je du dolaroj kaj duono ke ne.' <!-- Changed + doublequotes to singlequotes for consistency. --> +</p> + +<p> + "Ĉi tiu ĉi Smilejo havis ĉevalinon—la + knaboj kromnomis ŝin la 'dekkvinminutaĵo' <!-- Changed + doublequotes to singlequotes for consistency. --> sed ili faris + tion nur por ŝerci, vi scias, ĉar kompreneble ŝi + estis pli rapida ol tio—kaj li ofte vetgajnis monon pri + tiu ĉevalinaĉo, malgraŭ tio ke ŝi estis tiel + malrapida kaj ĉiam suferis pro astmo aŭ tempro aŭ + ftizo aŭ io simila. Kutime ili ĉiam cedis al ŝi + du-tricent-jardan frustarton kaj tiam preterpasis ŝin + survoje. Tamen ĉe la finfiniĝo de la konkurso ŝi + ekscitiĝis kaj fariĝis kvazaŭ urĝpelata kaj + komencis antaŭenkaprioli kaj larĝe disapartigi la gambojn, + etendante la krurojn facilartike, foje en la aeron, foje vojoflanken + en la direkto al la bariloj kaj suprenlevante piedbate tr-o-o-n + da polvo kaj estigante tr-o-o-n da bruaĉego pro tusado kaj + ternado kaj mungado—kaj ĉiam atingi la venkobudon kun + ĉirkaŭ kololonga antaŭeco, laŭ la plej bona + takso. +</p> + +<p> + "Kaj li havis etan malgrandan buldogidon kiu, kiam vi ĝin + rigardis, ŝajnis tute senvalora, kapabla nur sidadi kun feroca + aspekto, atendante bonan ŝancon por ŝtelpreni ion. Tamen + tuj post kiam oni privetis ĝin, ĝi fariĝis tute + alia hundo. Ĝia submentono komencis elstari kiel vaporboata + teŭgo kaj ĝiaj dentoj malkovriĝis kaj ekbrilis kiel + altfornoj. Kaj se cetera hundo ĝin atakis kaj ĝin skuis + ĉifonaĉe kaj mordis ĝin kaj lanĉis ĝin + du-trifoje trans la ŝultron, Andreo Ĝaksono—tio + estis la nomo de la hundido—Andreo Ĝaksono ĉiam + ŝajnigis propran kontentiĝon, kvazaŭ atendinte nenion + alian—rezulte de kio la vetoj daŭre kaj redaŭre + duobliĝis kaj reduobliĝis en la kontraŭa flanko, + ĝis kiam ĉiuj finvetis. Tiam subitege li alkroĉis + tiun alian hundon perbuŝe ĵus <!-- Error in book: juŝ + --> ĉe la artiko de ties malantaŭa kruro kaj tenis + ĝin en seninterrompa frostiĝo. Li ne maĉaĉis, + vi komprenu, nur buŝtenis kaj persistegis ĝis kiam ili + koncedis la venkon, eĉ se temis pri tutjara daŭrotempo. + Smilejo ĉiam gajnis la vetpremion helpe de tiu hundido ĝis + kiam la besto devis konkursi kontraŭ hundo perdinta siajn + malantaŭajn krurojn forsegitajn per disksegilo, kaj kiam la + vetado atingis finan punkton kaj la mono jam kuŝis surgrunde + kaj Andreo Ĝaksono ekpretis efektivigi sian plej ŝatatan + alkroĉmanovron, tujege li konsciis kiel oni lin supertrompis kaj + kiel la alia + +<!-- File: 18.png --> + + hundo lin kontraŭmurenigis, por tiel diri, kaj li aspektis + surprizite kaj tiam li aspektis iom malkuraĝigite kaj ĉesis + penadi gajni la venkon kaj finiĝis tute fintrompite. Li direktis + rigardon al Smilejo, kvazaŭ por diri ke lia koro estas rompita + kaj ke la kulpinto estis la mastro pro konsenti priveti kontraŭ + hundo kiu ne havas malantaŭajn krurojn al kiuj oni povas + alkroĉi, kio en batalo estis lia ĉefa atakmanovro, kaj tiam + li iom foriris lampaŝe, sin kuŝigis kaj mortis. Bonega + hundido estis tiu Andreo Ĝaksono kiu sin famigintus se ĝi + sukcesintus travivi, ĉar ĝin enestis bona konsistigaĵo + kaj genio. Tion mi scias, ĉar antaŭe ĝi disponis + neniajn apartajn priparolindajn oportunojn kaj estas mallogike ke + hundo povas batali tiel sukcese en tiaj cirkonstancoj se ĝi ne + havas talenton. Ĉiam mi ekbedaŭras pensante pri tiu lasta + batalo ĝia kaj ties finiĝo. +</p> + +<p> + "Nu, ĉi tiu ĉi Smilejo havis rathundojn kaj virkokojn kaj + virkatojn kaj ĉiujn tiajn specaĵojn ĝis senripozigi + vin kaj vi ne povus alporti al li privetaĵon kontraŭ + kiu li ne kapablus kontraŭstarigi samaĵon. Iun tagon li + kaptis ranon kaj hejmenportis ĝin kaj diris intenci ĝin + klerigi. Tial dum tri monatoj li faris nenion ceteran krom sidi + en sia malantaŭdoma ĝardeno kaj lernigi saltadon al tiu + rano. Kaj estu certa ke li jes ja lernigis ĝin. Li kutimis iom + ŝoveti la ranon de malantaŭe kaj en la sekvinta minuto + vi vidis la ranon kirliĝadi en la aero kiel pastoringo, vin + vidis efektivigi transkapiĝon, aŭ eble paron da ili, se li + sukcesigis bonan starton, kaj retereniĝi platpiede kaj bonsane, + kiel kato. Li alkutimigis la ranon al tiaspeca saltado lernante al + ĝi kiel kapti muŝojn kaj trejnis ĝin tiurilate tiel + konstante ke la besteto sukcesis trafi muŝon ĉiun fojon + kiam la insekto eniris ĝian vidkampon. Smilejo diris ke mankas + al la rano nur taŭga edukado por ke ĝi povu fari ion + ajn—kaj mi kredas lin. Nu, mi vidis lin meti Danielon Vebsteron + ĉi tien sur ĉi tiun plankon—Danielo Vebstero estis + la nomo de la rano—kaj ekkriegi, 'Muŝoj, Daĉjo, + muŝoj!'—kaj pli rapide ol vi povas palpebrumi ĝi + suprensaltis vertikallinie kaj forlekegis la muŝon de sur la + tablo kaj refalaĉis surplanken tiel solide kiel kotbulo kaj + komencis grati la kapoflankon kun malantaŭa piedo tute apatie + kvazaŭ ne konsciante esti farinta pli ol kutimas fari iu ajn + rano. Vi neniam vidis ranon tiel modestan kaj honestan malgraŭ + ties grandaj talentoj. Kaj kiam temis pri honesta kaj senruza saltado + sur ebena plataĵo, ĝi kapablis atingi pli grandan distancon + en ununura salto ol iu ajn besto de sia speco iam vidita de vi. + Saltado sur ebena plataĵo estis ĝia specialaĵo, vi + komprenu, kaj kiam temis pri tio Smilejo bonvole vetis monon pri + ĝi ĝis restis al li nenia plua cendo. Smilejo fieregis pri + sia rano kaj li tute rajtis fieregi ĉar uloj vojaĝintaj + ĉien kaj estintaj ĉie diris ĉiuj senescepte ke la + besto superas ĉiun ajn ranon iam viditan de <i>ili</i>. +</p> + +<p> + "Nu, Smilejo tenis la beston en lataĵa skatoleto kaj foje + li kunportis ĝin en la kampadejocentron kaj proponis + ĝin kiel monvetobjekton. Iun tagon ulo—nekonato en la + kampadejo—renkontis lin kun lia skatoleto kaj diris: +</p> + +<p> + "'Kio povus esti tio kion vi tenas en la skatoleto?' +</p> + +<p> + "Kaj Smilejo respondas, iom indiferente, 'Povus esti papago, aŭ + povus esti kanario, eble, tamen ne estas tiaĵo. Nur rano ĝi + estas.' +</p> + +<p> + "Kaj la ulo prenis ĝin kaj okulkontrolis ĝin zorge kaj + turnis ĝin en diversaj direktoj kaj diris: 'Nu, vi pravas. Do, + por kiu <i>ĝi</i> utilas?' +</p> + +<!-- File: 19.png --> + +<p> + "'Nu,' diris Smilejo, trankvile kaj senzorge, 'ĝi utilas por + <i>unu</i> afero, mi opinias. Ĝi kapablas pretersalti iun ajn + ranon de Kalavero-Konteo.' +</p> + +<p> + "La ulo reprenis la skatolon, direktis novan longan apartan rigardon + al ĝi, retransdonis ĝin al Smilejo kaj diras meditege: + 'Nu,' li diras, 'mi vidas neniajn ecojn ĉe tiu rano kapablajn + plibonigi ĝin rilate al aliaj ranoj.' +</p> + +<p> + "'Eble vi ne vidas ilin,' diras Smilejo. 'Eble vi konas ranojn kaj + eble vi malkonas ilin. Eble vi estas spertulo pri tio kaj eble vi + ne estas nura amatoro tiurilate, por tiel diri. Tamen, opinion + <i>mian</i> mi havas kaj kuraĝas veti kvardek dolarojn pri + ĝia kapablo pretersalti iun ajn ranon de Kalavero-Konteo.' +</p> + +<p> + "Kaj la ulo primeditis momenton, tiam diras, en iom malfeliĉa + maniero, 'Nu, mi estas nur fremdulo ĉi tie kaj ne havas ranon, + sed se ranon mi havus, mi bonvolus priveti kontraŭ vi.' +</p> + +<p> + "Kaj tiam Smilejo diras, 'Ne gravas—ne gravas—se vi + bonvolos teni mian skatoleton momenton, mi iros akiri ranon por vi.' + Tial la ulo prenis la skatolon kaj metis siajn kvardek dolarojn apud + tiujn de Smilejo kaj sidiĝis por atendi. +</p> + +<p> + "Tial li sidis tie dum iom longa tempo pensante kaj repensante + pri la afero kaj tiam li eligis la ranon, levstangumis ties + buŝon kaj prenis kafkuleron kaj plenigis la besteton je + koturnkugletaĵoj—ĝin plenigis ĝis preskaŭ + la mentono—kaj surplankenigis ĝin. Smilejo, siaflanke, + aliris la marĉon kaj vagserĉis dum longa tempo en la + kotaĉo kaj finfine mankaptis ranon kaj ĝin revenportis kaj + transdonis al la ulo, kaj diras: +</p> + +<p> + "'Nu, se vi pretas, metu ĝin apud Danielon, kun + ĝiaj antaŭpiedoj en paralela pozo kun tiuj de + Danielo, kaj mi diros la signalvorton.' Tiam li diras, + 'Unu—du—tri—<i>eku</i>! kaj li kaj la ulo + ektuŝis la ranojn de malantaŭe kaj la nova rano + forsaltis vigle sed Daĉjo faris klopodegon kaj kuntiris + la ŝultrojn—tiel—kiel Franca viro—sed + sensukcese—li ne povis ekmoviĝi. Li restis fiksite tiel + solide kiel preĝejo kaj ne pli kapablis ekiri ol ankrita + ŝipo. Smilejo estis iom surprizita kaj eĉ naŭzigita + sed kompreneble li havis nenian ideon pri kio temas. +</p> + +<p> + "La ulo prenis la vetmonon kaj komencis foriri. Kaj kiam + li estis sur la pordosojlo li iom skumovis la dikfingron + transŝultren—tiel—en la direkto al Daĉjo, kaj + rediris, tre egalritme, 'Nu,' li diras, 'mi vidas neniajn ecojn + ĉe tiu rano kapablajn plibonigi ĝin rilate al aliaj ranoj.' +</p> + +<p> + "Smilejo, li staris gratante la kapon kaj malsuprenrigardante + Daĉjon dum longa tempo, kaj finfine li diras, 'Mi jes ja + priscivolas kio ajn en la lando estus povinta malebligi tiun + ranon—mi scivolas ĉu eble ĝi spertas iuspecan + ĝenon—ŝajnas al mi ke ĝi estas iom pufigita.' + Kaj li alkroĉis Daĉjon per la kolnuko kaj levis ĝin + kaj diras, 'Nu, kulpigu miajn katojn se ĝi ne pezas kvin + funtojn!' kaj ĝin renversis kaj la besteto elruktegis duoblan + manplenon da kugletaĵoj. Kaj tiam li komprenis kio okazis kaj + ege koleriĝis—li formetis la ranon kaj komencis postkuri + la ulon sed neniam lin atingis. Kaj—" +</p> + +<p> + En tiu momento Simono Hvelero aŭdis iun alvoki lian nomon en + la antaŭdoma ĝardeno kaj stariĝis por foriri ekscii + pri kio temas. Kaj turniĝante al mi, dum li foriris, li diris: + "Restu tie kie vi estas, fremdulo, kaj mallacigu vin, mi estos for + nur + +<!-- File: 20.png --> + + ununuran sekundeton." +</p> + +<p> + Sed, kun via permeso, mi juĝis ke daŭrigo de la historio + pri la entreprenema vagabondo <i>Jaĉjo</i> Smilejo ne povos + disponigi al mi multajn informaĵojn pri Pastoro Leonido V. + Smilejo, kaj tial mi survojiĝis. +</p> + +<p> + Ĉe la pordo mi renkontis la afablan Hveleron en revenado kaj li + alkroĉis min kaj rekomencis: +</p> + +<p> + "Nu, ĉi tiu ĉi Smilejo havis flavan unuokulan bovinon kiu + havis nenian voston, nur mallongan bananaspektan stumpon, kaj—" +</p> + +<p> + Tamen, disponante nek tempon nek deziron, mi ne restis por + aŭskulti pri la afliktita bovino sed adiaŭis kaj foriris. +</p> + +<!-- File: 21.png --> + +<div id="knabeto" class="titolo"> + LA RAKONTO PRI LA MALBONKONDUTA KNABETO +</div> + +<p> + Foje estis malbonkonduta knabeto nomiĝanta + Jaĉjo—tamen, se vi bonvolas tion konstati, okazas + ke malbonkondutaj knabetoj preskaŭ ĉiam nomiĝas + Jaĉjo en viaj dimanĉlernejaj instrulibroj. Strange estis, + tamen vere, ke ĉi tiu knabeto nomiĝis Jaĉjo. +</p> + +<p> + Ankaŭ li ne havis malsanan patrinon—malsanan patrinon + kiu estis pia kaj suferis pro ftizo kaj ĝojus kuŝiĝi + en la tombo kaj ripozadi se ŝi ne sentis fortan amon al sia + knabo kaj anksiecon ke la mondo fariĝu kruela kaj malamikema + pri li post ŝia forpaso. Plejparte la malbonkondutaj knaboj de + la dimanĉlernejaj instrulibroj nomiĝas Jakobo kaj havas + malsanajn patrinojn kiuj lernigas al ili kiel diri, "Nun mi min + kuŝigas," ktp., kaj dormigas ilin kantante kun dolĉaj + plendaj voĉoj kaj tiam kise deziras al ili bonan nokton kaj + surgenuiĝas apud la lito kaj ekploras. Sed pri tiu ulo estis + malsame. Li nomiĝis Jaĉjo kaj lia patrino estis tute + bonsana—suferis pro nenia ftizo nek alia ajn malsano. Ŝi + estis pli dika ol maldika, ne estis pia. Krome, ŝi sentis nenian + anksiecon pri Jaĉjo. Ŝi diris ke se li rompigus al si la + kolon, la perdo ne estus granda. Ŝi ĉiam deziris bonan + nokton al Jaĉjo pugfrape, neniam kise. Tute male, kiam ŝi + estis preta lin postlasi, ŝi tordis al li la orelojn. +</p> + +<p> + Foje tiu malbonkonduta knabeto ŝtelprenis la ŝlosilon de + la manĝoŝranko kaj eniris tien ŝtelpaŝe kaj + provizis sin per marmelado kaj plenigis la ujon je gudro por ke la + patrino neniam prikonsciu la diferencon. Sed subite horora sento + ne invadis lin kaj nenio ŝajnis flustri al li, "Ĉu estas + juste malobei mian patrinon? Ĉu fari tion ne estas peko? Kien + foriras malbonkondutaj knabetoj kiuj elmanĝas la marmeladon + de sia bona afabla patrino?" kaj tiam li ne surgenuiĝis tute + sole, promesante neniam plu malbonkonduti kaj stariĝis kun + malpeza feliĉa koro kaj iris konfesi ĉion al sia patrino + kaj petis ke ŝi lin pardonu kaj ricevis ŝian benon dum + plenigis ŝiajn okulojn larmoj de fiereco kaj dankemo. Ne. Tiel + la afero evoluas ĉe ĉiuj ceteraj malbonkondutaj knaboj en + libroj. Sed tute alimaniere ĝi evoluis ĉe tiu Jaĉjo, + malgraŭ ties strango. Li manĝis la marmeladon kaj taksis + ĝin ĉefranga en sia peka kruda maniero; kaj li enigis + la gudron kaj taksis ankaŭ tion ĉefranga kaj ridis kaj + rimarkis "ke la oldulino ekhenos" kiam ŝi ekscios tion kaj kiam + ŝi eksciis efektive tion, li malkonfesis havi informaĵojn + pri ĝi kaj ŝi pugfrapis lin severe kaj estis li mem kiu + ekploris. Ĉiel tiu knabo estis stranga. Ĉio rezultis + malsame ĉe li ol ĉe la malbonkondutaj Jakoboj de la libroj. +</p> + +<p> + Foje li suprengrimpis en la pomarbojn de Kultivisto Akorno por + ŝtelpreni pomojn kaj la branĉego ne rompiĝis kaj + li ne falis kaj rompigis al si la brakon, ne sin mordigis per la + hundego de la kultivisto, ne malviglis dum semajnoj sur malsanula + lito, ne pentis, ne entreprenis ekbonkondutiĝi. Ho, ne! Li + ŝtelprenis tiom da pomoj kiom li deziris kaj malsuprengrimpis + en bona stato. Kaj li estis nepre preta por la hundo ankaŭ kaj + renversis ĝin per lanĉita briko kiam tiu atakis lin. Estis + ege strange. Similaĵo neniam okazis en tiuj mildaj libretoj + havantaj jaspitajn kovrilojn kaj bildojn pri viroj + +<!-- File: 22.png --> + + surportantaj hirundovostaĵajn jakojn kaj sonorilkronitajn + ĉapelojn kaj pantalonojn havantajn malsufiĉe longajn + krurumojn kaj virinoj kies robtalioj estas subbraknivelaj kaj + ne havas subjupajn ringegojn. Nenio simila en iu ajn el la + dimanĉlernejaj libroj. +</p> + +<p> + Foje li ŝtelprenis la poŝtranĉilon de la instruisto + kaj kiam li timis ke la misfaro malkovriĝu kaj ke la instruisto + vipu lin, li ŝtelmetis ĝin en la kaskedon de Georgo + Vilsono—la filo de la kompatinda Vidvino Vilsono, la morala + knabo, la bonkonduta knabeto de la vilaĝo kiu ĉiam obeis + al sia patrino, neniam diris mensogojn, ŝatis siajn lecionojn, + ŝategis Dimanĉ-Lernejon. Kaj kiam la tranĉilo + terenfalis el la kaskedo kaj la kompatinda Georgo klinis la kapon + kaj ruĝiĝis kvazaŭ agnoskante sian kulpon, kaj la + ĉagrenita instruisto taksis lin kulpa pri la ŝtelpreno + kaj kiam la viro staris apud la knabo, malsuprenigonte la vipon + sur la tremantajn ŝultrojn de tiu, subite aperis meze de ili + nenia blankhara malprobabla juĝisto de la paco, prenante belan + starpozon kaj dirante: "Liberigu tiun noblan knabon! Jen staras + la kaŭranta kulpinto! Mi preterpasis la lernejpordon dum la + interleciona ludpaŭzo kaj, malvidate mi mem, mi vidis fari la + ŝtelprenon!" Kaj tiam Jaĉjo ne ricevis pugbatadon kaj + la respektinda juĝisto ne deklamis homilion al la plorema + lernejanaro kaj ne prenis la manon de Georgo kaj diris ke tia knabo + meritas laŭdadon kaj tiam ne invitis tiun veni loĝi ĉe + li kaj balai la oficejon kaj estigi fajrojn kaj fari irtaskojn + kaj haki lignon kaj studi la juron kaj helpi lian edzinon plenumi + domtaskojn kaj disponi pri la tuta postrestanta tempo por ludi kaj + ricevi ĉiumonatan kvardekcendosalajron kaj esti feliĉa. Ne. + En la libroj okazintus tiel sed ne okazis tiel al Jaĉjo. Nenia + enmiksiĝema maljuna pektenaspekta juĝisto ekaperis por + estigi ĝenojn kaj tial la modelknabo Georgo ricevis pugbatadon + kaj Jaĉjo feliĉis pro tio ĉar, vi scias, Jaĉjo + malamegis moralajn knabojn. Jaĉjo diris ke li "malestimas + tiajn molaĉulojn." Tia estis la lingvaĵaĉo de tiu + malbonkonduta malbonzorgata knabo. +</p> + +<p> + Sed la plej stranga evento iam okazinta al Jaĉjo estis la fojo + kiam li iris boatadi en dimanĉo kaj ne sin dronigis kaj tiu + cetera fojo kiam ŝtormo kuratingis lin dum li fiŝkaptadis + en dimanĉo kaj ne trafis lin fulmo. Ho, vi povus tralegi + ĉiujn dimanĉlernejajn instrulibrojn inter nun kaj + Kristnasko sen iam malkovri similaĵon. Ho, ne! Vi ekscius ke + ĉiuj malbonkondutaj knaboj irantaj boatadi en dimanĉo + senmanke dronas. Kaj ĉiujn malbonkondutajn knabojn kuratingatajn + de ŝtormoj dum ili fiŝkaptadas en dimanĉo senmanke + fulmo trafas. Boatoj veturigantaj malbonkondutajn knabojn ĉiam + renversiĝas en dimanĉo kaj ĉiam okazas ŝtormoj + kiam malbonkondutaj knaboj fiŝkaptadas en dimanĉo. Kiel tiu + Jaĉjo iam eskapis tian sorton mi taksas nepra mistero. +</p> + +<p> + Tiu Jaĉjo ĝuis sorĉitan vivon—devas esti + tiel. Nenio sukcesis lin difekti. Li eĉ transdonis al + bestoĝardena elefanto tabakbulon kaj la elefanto ne forfaligis + al li la kapon per rostrobato. Li kontrolis la enhavon de la + manĝoŝranko serĉante pipromentan esencon kaj ne eraris + trinkante brandon. Li ŝtelprenis la pafilon de sia patro kaj + iris ĉasadi en dimanĉo kaj ne forpafis tri-kvar fingrojn. + Li pugnebatis sian fratineton sur la tempion kiam li koleriĝis + kaj ŝi ne restis en dolorego dum longaj somertagoj kaj ne mortis + kun dolĉaj surlipaj pardonvortoj kiuj duobligis la angoron de + lia rompiĝanta koro. Ne, ŝi baldaŭ resaniĝis. Li + forfuĝis kaj finfine surmariĝis kaj kiam li revenis li + +<!-- File: 23.png --> + + ne estis malfeliĉa kaj sola en la mondo kaj liaj gekaruloj ne + dormis en la trankvila preĝeja tombejo kaj la de grimpoplantoj + kovrata loĝdomo de lia knabeco ne falis en kadukecon + kaj ruinaĵojn. Ho, ne! Li hejmenrevenis tiel ebria kiel + sakŝalmisto kaj tuj sukcesis aliĝi al la fajrobrigado. +</p> + +<p> + Kaj li plenkreskuliĝis kaj edziĝis kaj naskigis grandan + familion kaj sencerbigis ilin ĉiujn iun nokton per hakilo + kaj sin riĉigis uzante diversajn trompaĵojn kaj ruzojn + kaj nun li estas la plej infera, plej malica kanajlo de sia + naskiĝvilaĝo kaj estas universale respektata parlamentano. +</p> + +<p> + Tial vi konsciu ke neniam estis malbonkonduta Jaĉjo en + la dimanĉlernejaj libroj ĝuinta tian sinsekvon da + bonŝancoj kiel tiu pekema Jaĉjo kun la sorĉita vivo. +</p> + +<!-- File: 24.png --> + +<div id="enhavo"> + + <hr align="center" width="62%" style="margin-top: 2em; margin-bottom: 1em"> + + <div class="grande dike centre" style="margin-top: 1em; margin-bottom: 1em"> + ENHAVO + </div> + + <center> + <table border="0" cellspacing="16" cellpadding="0" summary=""> + <tr><td align="left">"<a href="#konfeso">Konfeso de Mortanto</a>"</td><td align="left">p. 1</td></tr> + <tr><td align="left">"<a href="#rano">La Fifama Saltanta Rano de Kalavero-Konteo</a>"</td><td align="left">p. 14</td></tr> + <tr><td align="left">"<a href="#knabeto">La Rakonto pri la Malbonkonduta Knabeto</a>"</td><td align="left">p. 19</td></tr> + </table> + </center> + + <hr align="center" width="62%" style="margin-top: 1em; margin-bottom: 2em"> + +</div> + + + + + + + + +<pre> + + + + + +End of the Project Gutenberg EBook of Mark Twain: Tri Noveloj, by Mark Twain + +*** END OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK MARK TWAIN: TRI NOVELOJ *** + +***** This file should be named 17945-h.htm or 17945-h.zip ***** +This and all associated files of various formats will be found in: + http://www.gutenberg.org/1/7/9/4/17945/ + +Produced by Robert L. Read, William Patterson, Edwin GROBE +and the Online Distributed Proofreading Team at +http://www.pgdp.net + + +Updated editions will replace the previous one--the old editions +will be renamed. + +Creating the works from public domain print editions means that no +one owns a United States copyright in these works, so the Foundation +(and you!) can copy and distribute it in the United States without +permission and without paying copyright royalties. Special rules, +set forth in the General Terms of Use part of this license, apply to +copying and distributing Project Gutenberg-tm electronic works to +protect the PROJECT GUTENBERG-tm concept and trademark. Project +Gutenberg is a registered trademark, and may not be used if you +charge for the eBooks, unless you receive specific permission. If you +do not charge anything for copies of this eBook, complying with the +rules is very easy. You may use this eBook for nearly any purpose +such as creation of derivative works, reports, performances and +research. They may be modified and printed and given away--you may do +practically ANYTHING with public domain eBooks. Redistribution is +subject to the trademark license, especially commercial +redistribution. + + + +*** START: FULL LICENSE *** + +THE FULL PROJECT GUTENBERG LICENSE +PLEASE READ THIS BEFORE YOU DISTRIBUTE OR USE THIS WORK + +To protect the Project Gutenberg-tm mission of promoting the free +distribution of electronic works, by using or distributing this work +(or any other work associated in any way with the phrase "Project +Gutenberg"), you agree to comply with all the terms of the Full Project +Gutenberg-tm License (available with this file or online at +http://gutenberg.org/license). + + +Section 1. General Terms of Use and Redistributing Project Gutenberg-tm +electronic works + +1.A. By reading or using any part of this Project Gutenberg-tm +electronic work, you indicate that you have read, understand, agree to +and accept all the terms of this license and intellectual property +(trademark/copyright) agreement. If you do not agree to abide by all +the terms of this agreement, you must cease using and return or destroy +all copies of Project Gutenberg-tm electronic works in your possession. +If you paid a fee for obtaining a copy of or access to a Project +Gutenberg-tm electronic work and you do not agree to be bound by the +terms of this agreement, you may obtain a refund from the person or +entity to whom you paid the fee as set forth in paragraph 1.E.8. + +1.B. "Project Gutenberg" is a registered trademark. It may only be +used on or associated in any way with an electronic work by people who +agree to be bound by the terms of this agreement. There are a few +things that you can do with most Project Gutenberg-tm electronic works +even without complying with the full terms of this agreement. See +paragraph 1.C below. There are a lot of things you can do with Project +Gutenberg-tm electronic works if you follow the terms of this agreement +and help preserve free future access to Project Gutenberg-tm electronic +works. See paragraph 1.E below. + +1.C. The Project Gutenberg Literary Archive Foundation ("the Foundation" +or PGLAF), owns a compilation copyright in the collection of Project +Gutenberg-tm electronic works. Nearly all the individual works in the +collection are in the public domain in the United States. If an +individual work is in the public domain in the United States and you are +located in the United States, we do not claim a right to prevent you from +copying, distributing, performing, displaying or creating derivative +works based on the work as long as all references to Project Gutenberg +are removed. Of course, we hope that you will support the Project +Gutenberg-tm mission of promoting free access to electronic works by +freely sharing Project Gutenberg-tm works in compliance with the terms of +this agreement for keeping the Project Gutenberg-tm name associated with +the work. You can easily comply with the terms of this agreement by +keeping this work in the same format with its attached full Project +Gutenberg-tm License when you share it without charge with others. + +1.D. The copyright laws of the place where you are located also govern +what you can do with this work. Copyright laws in most countries are in +a constant state of change. If you are outside the United States, check +the laws of your country in addition to the terms of this agreement +before downloading, copying, displaying, performing, distributing or +creating derivative works based on this work or any other Project +Gutenberg-tm work. The Foundation makes no representations concerning +the copyright status of any work in any country outside the United +States. + +1.E. Unless you have removed all references to Project Gutenberg: + +1.E.1. The following sentence, with active links to, or other immediate +access to, the full Project Gutenberg-tm License must appear prominently +whenever any copy of a Project Gutenberg-tm work (any work on which the +phrase "Project Gutenberg" appears, or with which the phrase "Project +Gutenberg" is associated) is accessed, displayed, performed, viewed, +copied or distributed: + +This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with +almost no restrictions whatsoever. You may copy it, give it away or +re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included +with this eBook or online at www.gutenberg.org + +1.E.2. If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is derived +from the public domain (does not contain a notice indicating that it is +posted with permission of the copyright holder), the work can be copied +and distributed to anyone in the United States without paying any fees +or charges. If you are redistributing or providing access to a work +with the phrase "Project Gutenberg" associated with or appearing on the +work, you must comply either with the requirements of paragraphs 1.E.1 +through 1.E.7 or obtain permission for the use of the work and the +Project Gutenberg-tm trademark as set forth in paragraphs 1.E.8 or +1.E.9. + +1.E.3. If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is posted +with the permission of the copyright holder, your use and distribution +must comply with both paragraphs 1.E.1 through 1.E.7 and any additional +terms imposed by the copyright holder. Additional terms will be linked +to the Project Gutenberg-tm License for all works posted with the +permission of the copyright holder found at the beginning of this work. + +1.E.4. Do not unlink or detach or remove the full Project Gutenberg-tm +License terms from this work, or any files containing a part of this +work or any other work associated with Project Gutenberg-tm. + +1.E.5. Do not copy, display, perform, distribute or redistribute this +electronic work, or any part of this electronic work, without +prominently displaying the sentence set forth in paragraph 1.E.1 with +active links or immediate access to the full terms of the Project +Gutenberg-tm License. + +1.E.6. You may convert to and distribute this work in any binary, +compressed, marked up, nonproprietary or proprietary form, including any +word processing or hypertext form. However, if you provide access to or +distribute copies of a Project Gutenberg-tm work in a format other than +"Plain Vanilla ASCII" or other format used in the official version +posted on the official Project Gutenberg-tm web site (www.gutenberg.org), +you must, at no additional cost, fee or expense to the user, provide a +copy, a means of exporting a copy, or a means of obtaining a copy upon +request, of the work in its original "Plain Vanilla ASCII" or other +form. Any alternate format must include the full Project Gutenberg-tm +License as specified in paragraph 1.E.1. + +1.E.7. Do not charge a fee for access to, viewing, displaying, +performing, copying or distributing any Project Gutenberg-tm works +unless you comply with paragraph 1.E.8 or 1.E.9. + +1.E.8. You may charge a reasonable fee for copies of or providing +access to or distributing Project Gutenberg-tm electronic works provided +that + +- You pay a royalty fee of 20% of the gross profits you derive from + the use of Project Gutenberg-tm works calculated using the method + you already use to calculate your applicable taxes. The fee is + owed to the owner of the Project Gutenberg-tm trademark, but he + has agreed to donate royalties under this paragraph to the + Project Gutenberg Literary Archive Foundation. Royalty payments + must be paid within 60 days following each date on which you + prepare (or are legally required to prepare) your periodic tax + returns. Royalty payments should be clearly marked as such and + sent to the Project Gutenberg Literary Archive Foundation at the + address specified in Section 4, "Information about donations to + the Project Gutenberg Literary Archive Foundation." + +- You provide a full refund of any money paid by a user who notifies + you in writing (or by e-mail) within 30 days of receipt that s/he + does not agree to the terms of the full Project Gutenberg-tm + License. You must require such a user to return or + destroy all copies of the works possessed in a physical medium + and discontinue all use of and all access to other copies of + Project Gutenberg-tm works. + +- You provide, in accordance with paragraph 1.F.3, a full refund of any + money paid for a work or a replacement copy, if a defect in the + electronic work is discovered and reported to you within 90 days + of receipt of the work. + +- You comply with all other terms of this agreement for free + distribution of Project Gutenberg-tm works. + +1.E.9. If you wish to charge a fee or distribute a Project Gutenberg-tm +electronic work or group of works on different terms than are set +forth in this agreement, you must obtain permission in writing from +both the Project Gutenberg Literary Archive Foundation and Michael +Hart, the owner of the Project Gutenberg-tm trademark. Contact the +Foundation as set forth in Section 3 below. + +1.F. + +1.F.1. Project Gutenberg volunteers and employees expend considerable +effort to identify, do copyright research on, transcribe and proofread +public domain works in creating the Project Gutenberg-tm +collection. Despite these efforts, Project Gutenberg-tm electronic +works, and the medium on which they may be stored, may contain +"Defects," such as, but not limited to, incomplete, inaccurate or +corrupt data, transcription errors, a copyright or other intellectual +property infringement, a defective or damaged disk or other medium, a +computer virus, or computer codes that damage or cannot be read by +your equipment. + +1.F.2. LIMITED WARRANTY, DISCLAIMER OF DAMAGES - Except for the "Right +of Replacement or Refund" described in paragraph 1.F.3, the Project +Gutenberg Literary Archive Foundation, the owner of the Project +Gutenberg-tm trademark, and any other party distributing a Project +Gutenberg-tm electronic work under this agreement, disclaim all +liability to you for damages, costs and expenses, including legal +fees. YOU AGREE THAT YOU HAVE NO REMEDIES FOR NEGLIGENCE, STRICT +LIABILITY, BREACH OF WARRANTY OR BREACH OF CONTRACT EXCEPT THOSE +PROVIDED IN PARAGRAPH F3. YOU AGREE THAT THE FOUNDATION, THE +TRADEMARK OWNER, AND ANY DISTRIBUTOR UNDER THIS AGREEMENT WILL NOT BE +LIABLE TO YOU FOR ACTUAL, DIRECT, INDIRECT, CONSEQUENTIAL, PUNITIVE OR +INCIDENTAL DAMAGES EVEN IF YOU GIVE NOTICE OF THE POSSIBILITY OF SUCH +DAMAGE. + +1.F.3. LIMITED RIGHT OF REPLACEMENT OR REFUND - If you discover a +defect in this electronic work within 90 days of receiving it, you can +receive a refund of the money (if any) you paid for it by sending a +written explanation to the person you received the work from. If you +received the work on a physical medium, you must return the medium with +your written explanation. The person or entity that provided you with +the defective work may elect to provide a replacement copy in lieu of a +refund. If you received the work electronically, the person or entity +providing it to you may choose to give you a second opportunity to +receive the work electronically in lieu of a refund. If the second copy +is also defective, you may demand a refund in writing without further +opportunities to fix the problem. + +1.F.4. Except for the limited right of replacement or refund set forth +in paragraph 1.F.3, this work is provided to you 'AS-IS' WITH NO OTHER +WARRANTIES OF ANY KIND, EXPRESS OR IMPLIED, INCLUDING BUT NOT LIMITED TO +WARRANTIES OF MERCHANTIBILITY OR FITNESS FOR ANY PURPOSE. + +1.F.5. Some states do not allow disclaimers of certain implied +warranties or the exclusion or limitation of certain types of damages. +If any disclaimer or limitation set forth in this agreement violates the +law of the state applicable to this agreement, the agreement shall be +interpreted to make the maximum disclaimer or limitation permitted by +the applicable state law. The invalidity or unenforceability of any +provision of this agreement shall not void the remaining provisions. + +1.F.6. INDEMNITY - You agree to indemnify and hold the Foundation, the +trademark owner, any agent or employee of the Foundation, anyone +providing copies of Project Gutenberg-tm electronic works in accordance +with this agreement, and any volunteers associated with the production, +promotion and distribution of Project Gutenberg-tm electronic works, +harmless from all liability, costs and expenses, including legal fees, +that arise directly or indirectly from any of the following which you do +or cause to occur: (a) distribution of this or any Project Gutenberg-tm +work, (b) alteration, modification, or additions or deletions to any +Project Gutenberg-tm work, and (c) any Defect you cause. + + +Section 2. Information about the Mission of Project Gutenberg-tm + +Project Gutenberg-tm is synonymous with the free distribution of +electronic works in formats readable by the widest variety of computers +including obsolete, old, middle-aged and new computers. It exists +because of the efforts of hundreds of volunteers and donations from +people in all walks of life. + +Volunteers and financial support to provide volunteers with the +assistance they need, is critical to reaching Project Gutenberg-tm's +goals and ensuring that the Project Gutenberg-tm collection will +remain freely available for generations to come. In 2001, the Project +Gutenberg Literary Archive Foundation was created to provide a secure +and permanent future for Project Gutenberg-tm and future generations. +To learn more about the Project Gutenberg Literary Archive Foundation +and how your efforts and donations can help, see Sections 3 and 4 +and the Foundation web page at http://www.pglaf.org. + + +Section 3. Information about the Project Gutenberg Literary Archive +Foundation + +The Project Gutenberg Literary Archive Foundation is a non profit +501(c)(3) educational corporation organized under the laws of the +state of Mississippi and granted tax exempt status by the Internal +Revenue Service. The Foundation's EIN or federal tax identification +number is 64-6221541. Its 501(c)(3) letter is posted at +http://pglaf.org/fundraising. Contributions to the Project Gutenberg +Literary Archive Foundation are tax deductible to the full extent +permitted by U.S. federal laws and your state's laws. + +The Foundation's principal office is located at 4557 Melan Dr. S. +Fairbanks, AK, 99712., but its volunteers and employees are scattered +throughout numerous locations. Its business office is located at +809 North 1500 West, Salt Lake City, UT 84116, (801) 596-1887, email +business@pglaf.org. Email contact links and up to date contact +information can be found at the Foundation's web site and official +page at http://pglaf.org + +For additional contact information: + Dr. Gregory B. Newby + Chief Executive and Director + gbnewby@pglaf.org + + +Section 4. Information about Donations to the Project Gutenberg +Literary Archive Foundation + +Project Gutenberg-tm depends upon and cannot survive without wide +spread public support and donations to carry out its mission of +increasing the number of public domain and licensed works that can be +freely distributed in machine readable form accessible by the widest +array of equipment including outdated equipment. Many small donations +($1 to $5,000) are particularly important to maintaining tax exempt +status with the IRS. + +The Foundation is committed to complying with the laws regulating +charities and charitable donations in all 50 states of the United +States. Compliance requirements are not uniform and it takes a +considerable effort, much paperwork and many fees to meet and keep up +with these requirements. We do not solicit donations in locations +where we have not received written confirmation of compliance. To +SEND DONATIONS or determine the status of compliance for any +particular state visit http://pglaf.org + +While we cannot and do not solicit contributions from states where we +have not met the solicitation requirements, we know of no prohibition +against accepting unsolicited donations from donors in such states who +approach us with offers to donate. + +International donations are gratefully accepted, but we cannot make +any statements concerning tax treatment of donations received from +outside the United States. U.S. laws alone swamp our small staff. + +Please check the Project Gutenberg Web pages for current donation +methods and addresses. Donations are accepted in a number of other +ways including checks, online payments and credit card donations. +To donate, please visit: http://pglaf.org/donate + + +Section 5. General Information About Project Gutenberg-tm electronic +works. + +Professor Michael S. Hart is the originator of the Project Gutenberg-tm +concept of a library of electronic works that could be freely shared +with anyone. For thirty years, he produced and distributed Project +Gutenberg-tm eBooks with only a loose network of volunteer support. + + +Project Gutenberg-tm eBooks are often created from several printed +editions, all of which are confirmed as Public Domain in the U.S. +unless a copyright notice is included. Thus, we do not necessarily +keep eBooks in compliance with any particular paper edition. + + +Most people start at our Web site which has the main PG search facility: + + http://www.gutenberg.org + +This Web site includes information about Project Gutenberg-tm, +including how to make donations to the Project Gutenberg Literary +Archive Foundation, how to help produce our new eBooks, and how to +subscribe to our email newsletter to hear about new eBooks. + + +</pre> + +</body> + +</html> + diff --git a/17945.txt b/17945.txt new file mode 100644 index 0000000..73c892a --- /dev/null +++ b/17945.txt @@ -0,0 +1,1595 @@ +The Project Gutenberg EBook of Mark Twain: Tri Noveloj, by Mark Twain + +This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with +almost no restrictions whatsoever. You may copy it, give it away or +re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included +with this eBook or online at www.gutenberg.org + + +Title: Mark Twain: Tri Noveloj + +Author: Mark Twain + +Translator: Edwin Grobe + +Release Date: March 8, 2006 [EBook #17945] + +Language: Esperanto + +Character set encoding: ASCII + +*** START OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK MARK TWAIN: TRI NOVELOJ *** + + + + +Produced by Robert L. Read, William Patterson, Edwin GROBE +and the Online Distributed Proofreading Team at +http://www.pgdp.net + + + + + + + KLASIKAJ USONAJ NOVELOJ + + + + + MARK TWAIN + (1835-1910) + + + + + TRI NOVELOJ: + + - KONFESO DE MORTANTO - + - LA FIFAMA SALTANTA RANO DE KALAVERO-KONTEO - + - LA RAKONTO PRI LA MALBONKONDUTA KNABETO - + + + + + Esperantigis + EDWIN GROBE + + + + + 1999 + Eldonejo-Arizona-Stelo + 1620 North Sunset Drive + Tempe, Arizona 85281-1550 + Usono + + + + + MARK TWAIN: TRI NOVELOJ + Unua Eldono: Januaro 1999 + + + + + Originaj Anglalingvaj Titoloj: + + "A DYING MAN'S CONFESSION" + "THE NOTORIOUS JUMPING FROG OF CALAVERAS COUNTY" + "THE STORY OF THE BAD LITTLE BOY" + + + + + Copyright 1999 + Edwin P. Grobe + for the herein contained + English-to-Esperanto Translations + + + * * * * * + + ENHAVO + + "Konfeso de Mortanto" p. 1 + "La Fifama Saltanta Rano de Kalavero-Konteo" p. 14 + "La Rakonto pri la Malbonkonduta Knabeto" p. 19 + + * * * * * + + + + + KONFESO DE MORTANTO + + +Ni alproksimigxis vilagxon Napoleonon en sxtato Arkansaso. Tial mi +komencis pripensi mian tiean taskon. La horo: tagmezo. La vetero: hela +kaj suna. Tio estis malbona. Almenaux, ne bonega. Cxar mia tasko ne +estis (lauxprefere) tagmeza speco. Ju pli mi meditis, des pli tiu fakto +sin trudis al mi--jen unuforme, jen aliforme. Finfine gxi prenis la +formon de preciza demando. Cxu estas bonsence plenumi la taskon dumtage +kiam, vin senigante je iom da komforto kaj inklino, vi povas elprofiti +la nokton por tio, sen scivolemaj gvatokuloj? Tio decidis la aferon. +Klara demando kaj klara respondo konsistigas la plej mallongan elirejon +por la plejmulto da konfuzajxoj. + +Mi kunvenigis miajn amikojn en mia kajuto kaj diris ke mi bedauxras +estigi gxenon kaj malesperon sed ke, post meditado pri la afero, +lauxsxajne estos pli bone ke ni albordigu niajn bagajxojn kaj vizitu +Napoleonon. Ilia malaprobo estis tuja kaj lauxta; ilia lingvajxo, +ribelema. Ilia cxefa argumento estis tiu kiu cxiam malmergigxas la +unua en tiaj okazoj, ekde la komenco de tempo. "Sed vi elektis kaj +_antauxkonsentis_ resti sur cxi tiu boato," ktp.; kvazaux, decidigxinte +fari malsagxajxon, laux nepra neceso oni restu sur la sama vojo +kaj aliigi gxin en _du_ malsagxajxojn per la plenumo de la komenca +decidigxo. Mi utiligis diversajn taktikojn por mildigi ilian sintenon, +kun suficxe bona sukceso. Rezulte de tiu kuragxigo mi plimultigis miajn +klopodojn. Kaj por komprenigi al ili ke ne estis _mi_ kiu postulis la +plenumon de la koncerna taskacxo kaj ke mi nepre senkulpas pri la afero, +mi baldaux ekkuragxis rakonti ties historion, preskaux samvorte kiel mi +cxi-poste raportas. + +Cxirkaux la fino de la pasinta jaro mi pasigis kelkajn monatojn en +Munkeno, en Bavario. En novembro mi logxis en la pensiono de Frauxlino +Dalvejnero, cxe numero 1 de Karlostrato. Sed mia laborejo situis unu +mejlon for, en la domo de vidvino sin vivtenanta per gastigado. Sxi +kaj sxiaj du junaj infanoj kutimis veni cxe mi cxiun matenon kaj +kunbabiladi en la Germana--responde al mia peto. Unu tagon, dum mi +vagpromenadis en la urbo, mi vizitis unu el la du lokoj kie la registaro +retenas kaj prizorgas kadavrojn gxis la kuracistoj certas ke tiuj +finmortis kaj ne dauxre vivas en tranca stato. Estis makabra loko, +tiu cxambrego. Vidigxis tridek ses plenkreskulaj kadavroj, sternite +surdorse sur iom oblikvangulaj tabuloj en tri longaj vicoj--kaj havante +cxiuj vaksoblankajn rigidajn vizagxojn sub la blankaj mortotukoj +volvitaj cxirkaux ili. Laux la flankoj de la cxambro estis profundaj +orielaspektaj alkovoj kaj en cxiu el tiuj kusxis pluraj marmormienaj +beboj, entute kasxite kaj enterigite sub tavoloj da fresxaj floroj krom +siaj vizagxoj kaj interfalditaj manoj. Cxirkaux fingro de cxiu el tiuj +kvindek senmovaj formoj, grandaj kaj malgrandaj, estis ringo. Ekde la +ringo, drato etendigxis gxis la plafono kaj de tie gxis sonorileto en +tiea kontrolcxambro kie, tage kaj nokte, kontrolisto sidas cxiam en +vigla atendado, preta alvenigi eksaltan urgxohelpon al iu ajn ano de tiu +palvanga kompanio kiu, vekigxinte el la morto, estigas korpomovon--cxar +cxiu movo, ecx la plej minimuma, agitos la draton kaj sonigos tiun +timindan sonorileton. Mi imagis min mortosentinelo kiu dormetis en nepra +tiea soleco en tre malfrua horo dum malrapidege evoluanta gvatdejxorado +de iu mugxventega nokto kaj eksentis sian korpon aliigxi palpebrumtempe +en tremetantan jxeleon pro la subita bruacxo de tiu terura alvokilo! +Tial mi enketis pri tiu ajxo, demandis kio kutime okazas? Cxu la +gvatisto mortis kaj la revivinta kadavro alvenis por komfortigi kiel +eble plej multe liajn lastajn momentojn? Sed oni riprocxis al mi mian +klopodon nutri sencelan kaj senvaloran scivolemon en tiel solena kaj +funebra loko. Kaj mi foriris tre humiligite. + +La sekvintan matenon mi rakontadis mian aventuron al la vidvino kiam sxi +ekkriis: + +"Venu kun mi. Mi havas logxanton kiu rakontos al vi cxion kion vi +deziras ekscii. Li estis noktosentinelo tie." + +Li estis vivanta homo sed ne havis vivantan aspekton. Li kusxis surlite +kaj altaj kusenoj subtenis lian kapon. Lia forvelkinta vizagxo estis +senkolora. Liaj profunde sinkintaj okuloj estis fermitaj. Lia mano, +kusxante sur lia brusto, estis ungegaspekta, tiel osta kaj longfingra +gxi estis. La vidvino komencis min prezenti. La okuloj de la viro +malfermigxis malrapide kaj briletis malice el la krepusko de siaj +kavernoj. Li kuntiris nigre la brovojn. Li levis la maldikan manon kaj +entreprenis nin forsendi per ordonema gesto. Sed la vidvino dauxre +parolis gxis eksciigi al li la fakton ke mi estas fremdulo kaj Usonano. +La mieno de la viro tuj sxangxigxis, pliheligxis, ecx avidigxis--kaj en +la sekvinta momento li kaj mi ekgxuis kunan solecon. + +Mi komencis paroli en roksolida Germana lingvo. Li respondis en ege +fleksebla Angla lingvo. Post tio ni nepre flankenlasis la Germanan. + +Tiu ftizulo kaj mi intime amikigxis. Mi vizitis lin cxiun tagon kaj +ni parolis pri cxio. Almenaux pri cxio krom edzinoj kaj infanoj. +Se menciigxis la edzino aux la infano de iu ajn, cxiam postokazis +tri fenomenoj: la plej afabla kaj amema kaj dolcxa lumo briletis en +la okuloj de la viro dum momento; en la sekvinta momento la lumo +forpaligxis kaj gxin anstatauxis tiu minaca mieno jam ekflaminta tie +kiam mi vidis liajn okulojn malfermigxi la unuan fojon; triavice, +li cxesis paroli tie kaj tiam por tiu tago, restis senparole dauxre +enlitigxite, perdite en abstrakta kaj absorbita pensado, lauxsxajne +auxdante nenion kion mi diris, malatentante miajn adiauxojn, kaj +evidente prikonsciis nek vide nek auxde pri mia foriro el la cxambro. + +Kiam mi jam estis dum du monatoj la cxiutaga kaj sola intimulo de tiu +Karolo Ritero, li diris abrupte ion tagon: + +"Mi rakontos al vi mian historion." + +Tiam li dauxrigis kiel jenas: + + * * * * * + +Mi neniam rezignis antaux nun. Sed nun mi rezignas. Mi estas mortonta. +Mi finkonkludis hierauxnokte ke devas okazi tiel kaj, aldone, ege +baldaux. Vi diras ke vi celas reviziti vian riveron iun tagon kiam +la okazo prezentigxos. Nu, bonege. Tio, kune kun stranga sperto kiun +hazarda sorto okazigis al mi hierauxnokte, devigas min rakonti al vi +mian historion--cxar vi vidos vilagxon Napoleonon en Arkansaso kaj +por mia bono vi haltos tie kaj plenumos taskon por mi--taskon kiun vi +entreprenos bonvole post auxskulti mian rakonton. + +Ni mallongigu la rakonton kie ajn eblas cxar gxi estas longa kaj bezonos +mallongigon. Vi jam scias kiel okazis al mi aliri Amerikon kaj kiel mi +decidigxis eklogxi en tiu soleca regiono de la Sudo. Sed vi ne scias ke +mi havis edzinon. Mia edzino estis juna, belega, amema, kaj, ho! tiel +die bona kaj senkulpa kaj milda. Kaj nia filineto estis miniatura kopio +de sia patrino. Tio estis la plej felicxa el cxiuj felicxaj hejmoj. + +Iun nokton--okazis cxirkaux la fino de la milito--mi vekigxis el ebria +stuporo kaj min trovis manligita kaj busxsxtopita dum la cxirkauxanta +aero estis malpurigita per kloroformo. Mi vidis du virojn en la cxambro +kaj unu el ili diris al la alia en rauxka flustrado: "Mi _diris_ al sxi +ke mi faros tion se sxi faros bruon, kaj rilate al la infano--" + +La alia viro interrompis en mallauxta duonplora vocxo: + +"Vi diris ke ilin ni nur busxsxtopos kaj prirabos, ne difektos, alie mi +ne konsentintus alveni." + +"Cxesu plendacxi. _Necesis_ sxangxi la planon kiam ili vekigxis. Vi +faris _vian_ plejon por ilin protekti. Nun tio vin kontentigu. Venu, +helpu sercxfosadi." + +Ambaux viroj surportis maskojn kaj krudajn cxifonajn "nigrul"-specajn +vestajxojn. Ili havis celpunktan lanternon helpe de kies lumo mi +konsciis ke al la dekstra mano de la pli milda el la du rabistoj mankas +dikfingro. Ili sercxfosadis hazardacele en mia malricxa logxejo dum +momento. La cxefbandito diris tiam en teatra flustrado: + +"Tio estas tempomalsxparo. _Li_ malkasxu kie gxi estas kasxita. Forigu +lian busxosxtopilon kaj lin revigligu." + +La alia diris: + +"Bone. Kondicxe ke ne okazu klabado." + +"Sen klabado estu, tial. Kondicxe ke li dauxre silentu." + +Ili min alproksimigxis. En tiu momento auxdigis eksterdomaj sonoj, +sonoj de vocxoj kaj hufotretado. La rabistoj retenis la spiradon kaj +auxskultis. Malrapide la sonoj pli kaj pli proksimigxis. Tiam eksonis +kriego: + +"_Saluton_, la domo! Vidigu lumon. Ni deziras akvon." + +"La vocxo de la kapitano, per Dio!" diris la teatre flustrinta brutulo, +kaj ambaux banditoj forfugxis pere de la malantauxpordo, malsxaltante +sian lanternon dum la kurado. + +La fremdulo alvokis plurajn pluajn fojojn, tiam preterrajdis--estis +lauxsxajne dekduo da cxevaloj--kaj nenion pluan mi auxdis. + +Mi luktis sed ne sukcesis min liberigi el miaj ligoj. Mi klopodis paroli +sed malhelpis tion mia busxsxtopilo. Mi kapablis eligi nenian sonon. +Mi sercxauxskultis la vocxojn de miaj edzino kaj infano--auxskultis +longe kaj atentege. Tamen nenia sono eliris la alian ekstremajxon de +la cxambro kie staris ilia lito. Tiu silento pli kaj pli acxigxis, pli +kaj pli minacigxis, en cxiu momento. Cxu vi opinias povinti toleri +horodauxron da tiajxo? Kompatu min tial, al kiu necesis toleri trihoran +dauxron. Cxu trihoran? Trieternecan, diru! Kiam ajn eksonis la horlogxo +sxajnis ke jam forpasis jaroj ekde kiam mi auxdis gxin la antauxan +fojon. Dum la tuta tempo mi baraktis en miaj ligoj kaj finfine, cxirkaux +la nova tagigxo mi min liberigis kaj ekstrecxis miajn rigidajn membrojn. +Mi povis distingi detalojn iom bone. Disrubis la plankon ajxoj tien +jxetitaj per la sxtelistoj dum ili sercxis miajn sxparmonojn. La unua +objekto kaptinta mian apartan atenton estis dokumento mia kiun mi vidis +ekrigardi kaj tiam forjxeti la pli krudan el la du brutuloj. Sango gxin +makuligis. Mi atingis stumblapasxe la alian ekstremajxon de la cxambro. +Ho, kompatindaj, senofendaj, senhelpaj estuloj, tie ili kusxis. Jam +forpasis iliaj cxagrenoj. Nur komencigxis la miaj. + +Cxu mi apelaciis al la juro? Cxu mi? Cxu satigxas la soifo de la +malricxulo se la regxo trinkas por li? Ho, ne, ne, ne! Mi deziris +nenian impertinentan sintrudon de la juro. Legxoj kaj la pendumilo ne +povus kontrauxpagi la sxuldoprezon kiun mi rajtis ricevi. La juro lasu +sentime al mi la tiurilatan respondecon. Mi malkovrus la sxuldanton kaj +kolektus la sxuldon. Kiel efektivigi tion, cxu vi diras? Kiel efektivigi +tion kaj tiom ekcerti pri gxi se mi neniam vidis la vizagxojn de la +sxtelistoj nek auxdis iliajn kutimajn vocxojn nek konceptis ununuran +ideon pri kiuj ili povus esti? Malgraux tio tamen mi estis jes ja +certa--ege certa, ege memfida. Mi disponis indicon--indicon kiun vi +taksintus senvalora--indicon kiu ne multe helpintus ecx detektivon pro +tio ke mankus al li la sekreto pri kiel gxin apliki. Mi parolos pri tio +baldaux. Vi vidos. Ni dauxrigu nun, konsiderante la aferon en tauxga +ordo. Por komenci estis cirkonstanco kiu disponigis al mi precizdirektan +vidpunkton. Tiuj du rabistoj estis klarsxajne soldatoj trompvestitaj +kiel vagabondoj, kaj ne novvenitaj al milita servado sed spertaj pri +gxi--konstantuloj, eble. Ili ne akiris siajn soldatajn sintenon, +gestojn, starpozojn en unu tago, nek en unu monato, nek en unu jaro. +Tiel mi opiniis, sed nenion diris. Kaj unu el ili diris, "La vocxo de la +kapitano, per Dio!"--la viro mem kiun mi deziris senvivigi. Du mejlojn +for tendumis pluraj regimentoj kaj du kompanioj de Usona kavalerio. +Kiam mi eksciis ke Kapitano Blakelio de Kompanio C preterpasis nin +dum la nokto kun eskorto, mi diris nenion sed decidigxis sercxi mian +viron en tiu kompanio. Dum diversaj konversacioj studeme kaj obstine mi +priskribis la rabistojn kiel vagabondojn, kampadejo-parazitulojn. Kaj +inter tiu socia klaso miaj kunkonversaciintoj sercxis vane, cxar nur mi +suspektis la soldatojn. + +Laborante pacience dumnokte en mia afliktita hejmo, mi fabrikis +kamuflajxon por mi el diversaj vestajxpecoj kaj -eroj. En la plej +proksima vilagxo mi acxetis paron da bluaj sxirmvitroj. Post kelke da +tempo, kiam la milita kampadejo disigxis kaj Kompanio-C-on oni forsendis +cent mejlojn norden, al Napoleono, mi kasxis mian etan monprovizon +en mia pantalonzono kaj efektivigis mian foriron dum la nokto. Kiam +Kompanio C atingis Napoleonon mi estis jam tie. Jes, mi estis tie--kun +nova metio: sortodivenisto. Dezirante sxajni egalpartia, mi amikigxis +kaj divenis sortojn inter cxiuj kompanioj tie garnizonigitaj. Tamen mi +atentis plejparte pri Kompanio C. Mi min komplezemigis senlime inter +tiuj apartaj viroj. Ili petis de mi nenian komplezon, starigis antaux +mi nenian minacon kiujn mi malakceptis. Mi farigxis bonvola viktimo de +iliaj sxercoj. Tio pligrandigis mian popularecon. Mi farigxis favorato. + +Baldaux mi trovis soldaton al kiu mankis dikfingro. Kian gxojon tio +havigis al mi! Kaj kiam mi ekcertis ke nur li, el cxiuj kompanianoj +siaj, perdis dikfingron, malaperis mia lasta dubo. Mi _certegis_ suresti +la gxustan spurvojon. La viro nomigxis Krugero. Li estis Germano. Estis +naux Germanoj en la kompanio. Mi kontrolgvatadis por ekscii kiuj estas +liaj intimuloj, sed lauxsxajne li havis neniajn apartajn amikojn. +Tamen intimulo lia estis mi kaj mi prizorgis kreskigi la rilaton. +Kelkfoje mi tiel sopiris al vengxo ke mi apenaux sukcesis malhelpi min +surgenuigxi antaux li kaj petegi ke li fingremontru la viron mortigintan +miajn edzinon kaj infanon sed mi ekscipovis bridi al mi la langon. Mi +atendadis pacience kaj dauxre sortodivenis, lauxokaze. + +Mia aparataro estis simpla: iom da rugxa farbo kaj peceto da blanka +papero. Mi farbis la malsupron de la klienta dikfingro, faris surpaperan +premajxon de gxi, gxin studadis dum la nokto kaj sciigis lian sorton +al li la sekvintan tagon. Kiun ideon mi nutris, efektivigante tian +sensencajxon? Jen gxi estis. Kiam mi estis knabo mi konis maljunan +Francon estintan provoso dum tridek jaroj kaj li diris al mi ke cxiu +homo havas unu trajton kiu neniam sxangxigxas ekde la lulilo gxis la +tombo: la linioj sur la malsupra flanko de la dikfingro. Kaj li diris ke +tiuj linioj neniam nepre samaspektas cxe iu ajn homparo. Nuntagare ni +fotas la novan krimulon kaj pendas lian bildon en la Kanajlo-Galerio por +estonta referenco. Sed tiu Franco, dum sia aktiva laborkariero, kutimis +fari premajxon pri la dikfingra malsuprajxo de nova malliberulo kaj gxin +staplis por ebla estonta uzado. Li diris cxiam ke bildoj senvaloras +cxar eventualaj kamuflovestajxoj povas ilin senutiligi. "La dikfingro +estas la ununura certajxo," li diris. "Gxi ne kamuflovesteblas." Kaj +li kutimis pravigi sian teorion helpe de miaj amikoj kaj konatoj. Tio +sukcesis cxiam. + +Mi dauxre sortodivenis. Cxiun nokton mi min izoligis, en nepra soleco, +kaj pristudis sub lupeo la dikfingrajn premajxojn de la tago. Vi imagu +la vorantan avidon per kiu mi okulkontrolegis tiujn labirintajn rugxajn +spiralojn, tenante apude tiun dokumenton surportantan la dekstramanajn +dik- kaj alifingrajn premajxojn de tiu nekonata murdinto, presitajn +per la plej kara sango--por mi--iam defaligita sur cxi tiu tero! Kaj +foje kaj refoje necesis al mi ripeti la saman malnovan senkuragxigan +rimarkon: "Cxu _neniam_ samaspektos ili?" + +Sed finfine alvenis mia rekompenco. Gxi estis la dikfingra premajxo de +la kvardektria viro de Kompanio C partopreninta en mia eksperimento: +Soldato Franzo Adlero. Unu horon antauxe mi sciis nek la nomon nek la +vocxon nek la figuron nek la vizagxon nek la naciecon de la murdinto. +Sed nun mi sciis cxiujn tiujn detalojn. Mi opiniis rajti certi pri la +afero. La ripetitaj demonstradoj de la Franco estis mia rajtigilo. Tamen +restis rimedo por cxion _nepre_ certigi. Mi disponis pri premajxo de la +maldekstra dikfingro de Krugero. En la mateno mi flankenapartigis lin +dum lia maldejxorado. Kiam ni staris ekster la vid- kaj auxdkampo de +eblaj atestontoj mi diris en impona maniero: + +"Parto de via sorto estas tiel serioza ke mi jugxis esti pli bone ne +malkovri gxin al vi okaze de publika kunveno. Vi kaj cetera viro, kies +sorton mi pristudis hierauxnokte--Soldato Adlero--murdis virinon kaj +infanon. Oni vin spuras. Antaux ol forpasos kvin tagoj oni murdos vin +ambaux." + +Li falis surgenuen, timigite gxis frenezio. Kaj dum kvin minutoj li ade +elversxis la saman litanion, kiel demenculo, kaj en tiu sama duonplora +maniero restinta unu el miaj memorajxoj pri tiu murdonokto en mia +cxambreto: + +"Mi ne faris tion. Laux mia animo, tion mi ne faris. Kaj mi strebis +malhelpi ke _li_ faru tion. Tiel mi agis, Dio estu mia atestanto. Li +faris tion solapersone." + +Jen estis cxio kion mi volis. Kaj mi klopodis min senigi je la stultulo. +Sed ne, li alkrocxigxis al mi, petegante ke mi lin protektu kontraux la +murdinto. Li diris: + +"Mi havas monon. Dek mil dolarojn. En kasxejo. La fruktajxo de sxtelado +kaj rabado. Savu min. Diru al mi kion fari kaj gxi estos al vi, cxiu +cendo. Du trionoj el gxi apartenas al mia kuzo, Adlero, sed vi rajtas +alpreni gxin entute. Ni kasxis gxin kiam ni alvenis cxi tien komence. +Sed mi rekasxis gxin hieraux en nova loko kaj ne diris tion al li. Mi +intencis dizerti kaj gxin forpreni entute. Gxi estas oro kaj tro peza +por manporti kiam oni kuras kaj evitas. Sed virino kiu jam transiris +la riveron antaux du tagoj por pretigi mian vojon postsekvos min kun +la mono. Kaj se mi ne havus la sxancon priskribi la kasxejon al sxi, +mi intencis ruzdoni mian argxentan posxhorlogxon en sxian manon aux +transsendi gxin al sxi kaj sxi komprenus la aferon. Estas paperpeco en +la malantauxajxo de la ujo kiu cxion rakontas. Jen, prenu la horlogxon +kaj diru al mi kion fari." + +Li penadis trudi sian horlogxon al mi kaj elmontradis la paperon, +klarigante gxin al mi, kiam Adlero eniris la vidkampon fordistance je +cxirkaux dek du jardoj. Mi diris al la kompatinda Krugero: + +"Enposxigu denove vian horlogxon, gxin mi ne deziras. Nenia difektado +vin atingos. Foriru nun, mi devas diveni lian sorton por Adlero. Baldaux +mi diros al vi kiel eskapi de la murdinto. Intertempe, necesos al mi +rekontroli la premajxon de via dikfingro. Nenion diru al Adlero pri cxi +tiu afero. Nenion diru al iu ajn." + +Li foriris plena je timo kaj dankemo, kompatinda diablulo. Mi diris al +Adlero longan sortodivenon--lauxintence tiel longan ke mi ne povis gxin +findiri. Promesis alveni lian gvardpostenejon tiun nokton kaj diri al li +ties vere gravan parton--ties tragedian parton, mi diris. Tial, necesas +esti ekster la auxdkampo de subauxskultantoj. Oni cxiam postenigis +pikedon ekster la urbo. Nuraj disciplino kaj ceremonio. Nenia bezono +tiurilate. Nenia malamiko en la cxirkauxejo. + +Cxirkaux noktomezo mi survojigxis, provizite per la kontrauxsigno, kaj +gvidis miajn pasxojn gxis la soleca regiono kie Adlero estis gvardonta. +Estis tiel malhele ke mi stumblis senpere kontraux malklaran figuron +preskaux antaux ol povi eligi sxirmvorton. La sentinelo salutis kaj +mi respondis, ambaux en la sama momento. Mi aldonis: "Estas nur mi, +la sortodivenisto." Tiam mi glitpasxis al la flanko de la kompatinda +diablulo kaj sxovegis mian ponardon en lian koron. "_Ja wohl_," mi +ridis. Jen _estis_, efektive, la tragedia parto de lia sorto. Dum li +falis de sur sia cxevalo, li strebis alkrocxigxi al mi kaj miaj bluaj +sxirmokuloj postrestis en lia mano. Kaj foren plongxis la besto, lin +trenante kun piedo en la piedingo. + +Mi forfugxis tra la arbaro kaj efektivigis mian eskapon, postlasinte +miajn sxirmokulojn en la mano de la mortinto. + +Tio okazis antaux dek kvin-dek ses jaroj. Ekde tiam mi vagiradas +sencele cxirkaux la mondo, foje laborante, foje senlabore; foje havante +monprovizon, foje senmone; sed cxiam lacigite per troa vivado kaj +dezirante finvivi, cxar mian surteran mision plenumis la faro de tiu +nokto. Kaj la nuraj plezuro, konsolo, kontentigxo kiujn mi spertis en +cxiuj tiuj tedaj jaroj estis la cxiutaga penso: "Mi senvivigis lin!" + +Antaux kvar jaroj mia sano komencis malbonfarti. Mi vagatingintis +Munkenon laux mia sencela maniero. Malhavante monon, mi sercxis kaj +akiris laborpostenon. Mi plenumis mian taskon fidele dum cxirkaux +unu jaro. Tiam oni postenigis min kiel noktosentinelon tie en tiu +mortodomo kiun vi vizitis lastatempe. La loko konvenis al mia humoro. +Gxi placxis al mi. Placxis al mi esti kun la mortintoj--esti sola kun +ili. Mi kutimis vagiradi inter tiuj rigidaj kadavroj kaj enrigardi +iliajn auxsterajn vizagxojn dum horoj. Ju pli malfrua estis la horo, +des pli impona estis la situacio. Mi preferis la malfruan horon. +Foje mi malheligis la lumojn. Tio estigis perspektivon, vi komprenu, +kaj liberigis la imagon. Cxiam la malklaraj, malantauxenirantaj +mortintovicoj estigis cxe oni strangajn kaj fascinajn fantaziojn. +Antaux du jaroj--mi jam estis tie ekde unu jaro--mi sidis tute sole +en la gvatcxambro en ventega vintra nokto, malvarmigite, sensentigite, +senkonsole, ekdormetante iom post iom en senkonscion. La plorego de la +vento kaj la klakado de foraj sxutroj sonadis pli kaj pli mallauxte +en miaj senauxdigxontaj oreloj cxiumomente kiam subite kaj akute la +mortosonorilo eligis sangofrostigan alarmon super mia kapo! Preskaux +paralizis min la sxoko cxar neniam antauxe mi auxdis la signalon. + +Mi min renormaligis kaj hastegis al la kadavrocxambro. Preskaux +mezdistance for laux la ekstera vico sidis rektaspina figuro envolvita +en mortotuko, svingante la kapon malrapide de flanko al flanko: +makabra spektaklo! Gxia flanko alfrontis min. Mi aliris gxin haste kaj +enrigardis fikse gxian vizagxon. Cxielo! Adlero gxi estis! + +Cxu vi povas diveni kio estis mia unua ekpenso? Envortigite, jen gxi +estis: "Sxajnas tial ke vi eskapis de mi unuan fojon. Okazos kontrauxa +rezulto cxi-foje!" + +Versxajne tiu etulo spertis neimageblajn terurojn. Imagu kion li devis +eksenti vekigxinte meze de tiu senvocxa silento kaj cxirkauxspektadinte +tiun malgajan mortintaron! Kiu dankemo brilegis en lia magrega blanka +vizagxo kiam li vidis vivantan formon antaux si! Kaj kiel la fervoro de +tiu senparola dankemo plimultigxis kiam lia rigardo atingis la vivigajn +kordialojn kiujn mi portis en la manoj! Tiam imagu la hororon kiu eniris +lian pincxitan vizagxon kiam mi metis la kordialojn malantaux min kaj +diris moke: + +"Ekparolu, Franzo Adlero! Alvoku tiujn mortintojn! Sendube ili +auxskultos kaj kompatos. Sed en cxi tiu loko ausxkultos kaj kompatos +neniu alia." + +Li penadis paroli. Tamen rezistis kaj malpermesis paroladon tiu parto +de la mortotuko kunpremanta liajn makzelojn. Li strebis levi petegajn +manojn sed ili restis, kunmetite kaj kunligite, sur lia brusto. Mi +kriegis: + +"Kriegu, Franzo Adlero! Veku la dormantojn en la foraj stratoj, petante +ilin alvenigi helpon al vi. Kriegu--sen malsxpari tempon, cxar estas +malmulte da tempo por malsxpari. Kio, cxu vi ne povas? Kia domagxo! +Tamen ne gravas. Kriegado ne cxiam alvenigas helpon. Kiam vi kaj via +kuzo murdis senhelpajn virinon kaj infanon en kabano de Arkansaso--mia +edzino estis kaj mia infano--ili kripetis helpon, cxu vi memoras? Sed +tio ne sukcesis. Vi memoras ke tio ne sukcesis, cxu ne? Viaj dentoj +klaketadas--tial kial vi ne povas ekkrii? Malfiksu la bandagxojn per +viaj manoj. Tiam vi povos ekkrii. Ho, mi komprenas. Viaj manoj estas +ligitaj kaj ne povas helpi vin. Kiom strange eventoj ripetigxas post +longaj jaroj. Cxar ankaux _miaj_ manoj estis ligitaj tiun nokton, cxu +vi memoras? Jes, tiel forte ligitaj kiel viaj manoj estas ligitaj nun. +Kiom stranga tio estas! Mi ne povis min liberigi. La ideo malligi min +ne eniris vian menson. La ideo malligi vin ne eniras mian menson nun. +SXsxsx! Jen malfruhora pasxsono! Gxi venas en nia direkto. Auxskultu, +kiom proksima gxi estas! Eblas kompti la pasxsonojn: unu, du, tri! Jen, +gxi staras jxus aliflanke de la pordo. Jen estas la horo! Kriegu, viro, +kriegu! Estas la ununura sxanco inter vi kaj eterneco! Ho, vidu! Vi +hezitis tro longan tempon. Gxi preterpasis. Jen. Gxi mallauxtigxas. Gxi +estas for! Pripensu tion! Primeditu tion! Vi jxus auxdis homan pasxsonon +je la lasta fojo. Kiom strange devas esti auxskulti tiel ordinaran sonon +kaj konscii ke neniam denove oni auxdos samajxon." + +Ho, amiko mia! La dolorego en tiu envolvita vizagxo estis vidinda +ekstazo! Mi elpensis novan torturon kaj gxin aplikis, min helpante per +iom da mensoga kreivo: + +"Tiu kompatinda Krugero strebis savi miajn edzinon kaj infanon kaj mi +havigis al li reciprokan komplezon en la tauxga momento. Mi konvinkis +lin prirabi vin. Kaj mi kaj iu virino helpis lin dizerti el sia +militservo kaj lin alvenigis al sekurejo." + +Rigardo de surprizo kaj triumfo ekbrilis malhele tra la angoro en la +vizagxo de mia viktimo. Mi perpleksigxis, maltrankviligxis, diris: + +"Nu, kio? Cxu li ne eskapis?" + +Nea kapskuo. + +"Cxu ne? Kio okazis tial?" + +La kontento en la envolvita vizagxo ankoraux pliklarigxis. La viro +strebis murmuracxi kelkajn vortojn--sensukcese; penadis esprimi ion +per la malhelpitaj manoj--malsukcesis; pauxzis momenton, tiam klinis +malforte la kapon en signifocela maniero, en la direkto al la kadavro +kusxanta la plej proksime al li. + +"Cxu mortinta?" mi demandis. "Cxu ne sukcesis eskapi? Cxu kaptita +fugxante kaj pafita?" + +Cetera kapskuo nea. + +"Tial, kiel?" + +Denove la viro entreprenis fari ion permane. Mi zorge atentis sed ne +sukcesis diveni la celon. Mi antauxenklinigxis kaj rigardis ecx pli +zorge. Li cxirkauxtordis dikfingron kaj per gxi malforte pikis la +bruston. + +"Ho, cxu vi volas diri: ponardita?" + +Jesa kapmovo, akompanite de fantoma rideto de tioma diableco ke gxi +eksxaltis veklumon en mia malakra cerbo kaj mi kriegis: + +"Cxu ponardis lin _mi_, lin preninte por vi? Cxar tiu pikbato celis +ununure vin!" + +La jesa kapmovo de la denove mortanta fripono estis tiel gxoja kiel lia +mankanta fortiko kapablis elmontri. + +"Ho, mizera, mizera mi, mortiginte la kompatan personon kiu amikigxis +kun miaj karuloj kiam ili estis senhelpaj kaj kiu ilin servintus se li +povintus! Mizera, ho, mizera, mizera mi!" + +Mi imagis auxdi la dampitan glugleton de primoka rido. Mi eligis la +vizagxon de inter la manoj kaj vidis mian malamikon malantauxensinki sur +sian klintabulon. + +Necesis al li suficxe longa tempo por morti. Li disponis mirindan +vitalecon, surprizan konstitucion. Jes, li pasigis placxe longan tempon +pri la afero. Mi alportis segxon kaj jxurnalon, sidigxis apud li kaj +legis. De tempo al tempo mi trinketis brandon. Tion mi bezonis pro la +malvarmo. Sed mi trinketis ankaux pro tio ke, en la komenco, kiam mi +etendis la manon por alpreni la botelon, li supozis ke mi celas havigi +iom al li. Mi legis lauxtvocxe: cxefe fantaziajn raportojn pri homoj +urgxe forkaptitaj de sur la tombosojlo kaj revenigitaj al vivo kaj viglo +pere de kelkaj kulerplenoj da likvoro kaj varma bano. Jes, li pasigis +longan malfacilan tempon mortante: tri horojn, ses minutojn, ekde la +momento kiam li auxdigis la sonorilon. + +Laux onia opinio, dum la dek ok jaroj forpasintaj ekde kiam iniciatigxis +tiu kadavrogvatado, nenia en tuko envolvita gasto de la Bavariaj +mortodomoj iam sonorigis sian sonorilon. Nu, tio estas sengxena opinio. +Gxi restu tia. + +La malvarmo de la mortocxambro jam penetris miajn ostojn. Gxi revigligis +kaj retrudis al mi la malsanon antauxe min afliktintan sed kiu, gxis +la koncerna nokto, konstante kaj ade malaperis. Tiu viro murdis mian +edzinon kaj mian infanon. Kaj post tri tagoj li aldonintos mian nomon al +sia murdolisto. Ne gravas! Dio! Kiel bonsapora estas la memorajxo pri +tio. Mi kaptoatingis lin eskapantan el sia tombo kaj lin resxovis en +gxin! + +Post tiu nokto mi devis enlitigxi dum tuta semajno. Sed ekde kiam mi +povis iom rondiradi, mi konsultis la mortodomajn registrolibrojn kaj +eksciis la numeron de la domo en kiu Adlero mortis. Mizera pensionacxo +tiu estis. Mi konceptis la ideon ke kompreneble li akirintus la +personajn havajxojn de Krugero, estante la kuzo de tiu, kaj mi deziris +obteni la horlogxon de Krugero se eblus al mi. Tamen dum mi estis +malsana la posedajxojn de Adlero oni forvendis kaj dislokis, krom pluraj +malnovaj leteroj kaj ceteraj senvaloraj diversajxoj. Tamen, pere de tiuj +leteroj, mi spurtrovis filon de Krugero, la nuran restantan parencon +lian. Tridekjara nun, li estas faka sxuisto kaj logxas cxe Numero 14 +Regxostrato en Manhejmo. Vidvo, li havas plurajn junajn gefilojn. Sen +klarigi al li la kialon de tio, konstante ekde tiam mi provizas lin per +du trionoj el lia financa subteno. + +Nu, rilate al tiu horlogxo--vidu kiom strange evoluas la aferoj! +Mi cxirkauxspuris gxin en Germanio dum pli ol jaro je granda mon- +kaj cxagrenkosto. Kaj finfine mi ekhavis gxin! Ekhavis gxin kaj +nedireble ekgxojigxis. Malfermis gxin kaj nenion trovis interne. Ho, mi +devintus antauxscii ke tiu paperpeceto ne restos tie cxiun tiun tempon. +Kompreneble, mi rezignis pensi pri la dek mil dolaroj tiam. Rezignis +tion kaj forigis gxin el mia menso. Kaj ege malgxoje, gxin dezirinte por +la filo de Krugero. + +Hierauxnokte, kiam finfine mi konsentis pri mia neevitebla morto, +mi komencis pretigi miajn havajxojn. Mi entreprenis bruligi cxiujn +senutilajn dokumentojn kaj certege, de inter la dokumentoj de Adlero ne +antauxe zorge kontrolitaj elfalis tiu longe dezirata peceto. Tuj mi gxin +rekonis. Jen gxi. Mi gxin tradukos: + + +_Brika lustablo, mezurbe, angule de Orleano- kaj Merkato-Stratoj. Angulo +alfrontanta urbodomon. Tria sxtono, kvara vico. Tien ensxovu mesagxon +dirantan kiom alvenos._ + + +Jen. Prenu kaj konservu gxin! Krugero klarigis ke tiu sxtono +formoveblas, kaj ke gxi estas en la norda muro de la fundamento, +kvaravice ekde la supro, triasxtone ekde la okcidento. La mono kasxigxas +malantaux gxi. Li diris ke la lasta frazo estas trompajxo por devojigi +okaze ke la papero enfalu malgxustajn manojn. Sendube gxi plenumis tiun +funkcion por Adlero. + +Nun mi deziras petegi ke kiam vi faros vian proponitan vojagxon laux +la rivero, vi spurtrovu tiun kasxitan monon kaj sendu gxin al Adamo +Krugero, cxe la Manhejma adreso kiun mi menciis. Gxi ricxuligos lin +kaj mi dormos des pli trankvile en mia tombo sciante ke mi faris mian +plejon por la filo de la viro kiu klopodis savi miajn edzinon kaj +infanon--kvankam mia mano senscie lin mortigis, kontrauxe al la impulso +de mia koro kiu preferintus lin sxirmi kaj savi. + + * * * * * + +"Tia estis la rakonto de Ritero," mi diris al miaj du amikoj. Estigxis +profunda kaj impona silento kiu dauxris ne mallongan tempon. Tiam ambaux +viroj estigis pafadon da ekscititaj kaj admiraj ekkrioj pri la strangaj +eventoj de la rakonto. Kaj tio, kune kun klakadanta fluego da demandoj +kiu dauxre persistis gxis cxiuj partneroj preskaux senspirigxis. +Tiam miaj amikoj komencis renormaligxi kaj retirigxi, subsxirme de +kelkfojaj vortpafoj, en silenton kaj abisman revadon. Dum dek minutoj +nun auxdigxis nur silento. Tiam Rogxero diris reveme: + +"Dek mil dolaroj!" Aldonante, post pauxzego: + +"Dek mil. Tio estas vera monamaso." + +Baldaux la poeto demandis: + +"Cxu vi celas sendi gxin al li tujege?" + +"Jes," mi diris. "Tio estas stranga demando." + +Nenia respondo. Post iom da tempo, Rogxero demandis heziteme: + +"Cxu la tutan sumon? Tio estas--mi volas diri--" + +"Certege, la tutan sumon." + +Mi estis dironta pli, sed haltis--haltis pro pensadsinsekvo naskigxinta +en mi. Tompsono parolis sed mia menso estis for kaj mi ne auxdkaptis +lian dirajxon. Sed mi auxdis Rogxeron respondi: + +"Jes. Tia gxi sxajnas al mi. Tio devus ege suficxi. Mi opinias ke _li_ +nenion faris." + +Baldaux la poeto diris: + +"Kiam vi pripensas la aferon, tio _pli_ ol suficxas. Vi nur konsideru! +Kvin mil dolaroj! Nu, li ne kapablus elspezi tion en la dauxrotempo +de sia vivo. Kaj tio lin difektus, aldone. Eble ecx lin ruinigus. +Vi konsideru tion. Post malmulte da tempo li forjxetus la restintan +monon, fermus sian butikon, eble komencus drinkadi, mistraktus siajn +senpatrinajn infanojn, sinkus en ceterajn malboncelajn irvojojn, +progresus lauxvice de malbono al plimalbono--" + +"Jes, vi pravas," interrompis Rogxero fervore. "Mi jam vidis tion cent +fojojn. Jes, pli ol cent fojojn. Vi metu monon en la manojn de tia viro +nur se vi deziras lin detrui, tio estas fakto. Vi nur metu monon en +liajn manojn, necesas fari nenion ceteran. Kaj se tio ne malaltigas lin +kaj lin senutiligas kaj lin senigas je cxiu memestimo kaj cxio, tiam mi +ne konas la homan naturon--cxu ne, Tompsono? Kaj ecx se ni transdonus +al li _trionon_ el gxi; nu, en malpli ol ses monatoj--" + +"Malpli ol ses _semajnoj_, vi diru," respondis mi, ekscitigxante kaj +interrompante. "Escepte se li metus tiun tri-mil-dolaran sumon en +sekurajn manojn kie li ne povus gxin ektusxi, ne pli ol ses semajnoj +forpasus antaux ol--" + +"_Certege_, ne pli ol ses semajnoj!" diris Tompsono. "Mi redaktis +librojn por tiuspecaj homoj kaj en la momento mem kiam ili enmanigas +sian tantiemon--eble temas pri tri mil, eble du mil--" + +"Kial tiu sxuisto rajtas disponi du mil dolarojn, placxus al mi +ekscii?" Rogxero interrompis serioze. "Viro eble nepre kontenta nun, +tie en Manhejmo, cxirkauxate de samranguloj, mangxante sian panon +kun tiu apetito kiun povas estigi nur laborema entreprenado, gxuante +sian modestan vivon, honesta, justa, purkora, kaj _benita_! Jes, mi +diru 'benita' super la miriadoj cxirkauxirantaj en silkaj vestajxoj, +lauxpromenantaj la malplenan artefaritan rondvojon de socia malsagxeco. +Sed vi nur metu _la koncernan_ tenton antaux li nuran fojon! Vi nur metu +dek kvin cent dolarojn antaux tia viro kaj diru--" + +"Dek kvin cent diablojn!" mi protestis. "_Kvin_ cent putrigus liajn +principojn, paralizus lian entreprenadon, trenus lin al la rumvendejo, +de tie gxis la defluilo, de tie gxis la almozdomo, de tie gxis--" + +"_Kial_ trudi al ni mem tiun krimon, sinjoroj?" interrompis la poeto +serioze kaj alloge. "Li estas felicxa tie kie li estas ke tia kia li +estas. Cxiu sento pri honoro, cxiu sento pri karitato, cxiu sento pri +alta kaj sankta bonvolo nin avertas, nin petegas, nin ordonas lin lasi +en sengxeno. Jen vera amikeco, jen auxtenta amikeco. Ni povus funkciigi +aliajn rimedojn pli pompajn. Sed nenian tiel vere komplezan kaj sagxan, +kredu min." + +Post iom da dauxra diskutado, evidentigxis ke cxiu el ni, en la profundo +de sia koro, sentis kelkajn dubojn pri tiu arangxo pri la afero. Klarege +estis ke cxiuj sentis la devon sendi al la kompatinda sxuisto _ion_. +Estigxis longa kaj pripensa diskuto pri tiu punkto kaj finfine ni +elektis sendi al li kolorlitografon. + +Nu, post kiam cxio lauxsxajne bonordigxis por cxiuj partoprenantoj, +elstarigxis nova gxeno. Okazis ke tiuj du viroj celis dividi la monon +egalparte kun mi. Mi ne samopiniis. Mi diris ke ili povos sin taksi +bonsxancaj se ili kunricevos duonon el la mono. Rogxero diris: + +"Kiu estintus _iel ajn_ bonsxanca se ne partoprenintus en la afero +mi? Estis mi kiu faris la unuan sugeston. Sen mi cxio irintus al la +sxuisto." + +Tompsono diris ke li mem pripensis la aferon jam en la sama momento kiam +Rogxero unue parolis. + +Mi replikis ke la sugesto naskigxintus cxe mi suficxe baldaux kaj sen la +helpo de iu ajn. Mi estas malrapida pensanto eble, sed fidinda. + +La debato varmigxis en kverelon, tiam en batalon. Cxiu viro ekvundigxis +iom forte. Post min iom kuraci, laux mia maniero, mi supreniris en +malbonacxa humoro al la uraganferdeko. Mi renkontis Kapitanon Makordon +tie kaj diris, tiel placxe kiel permesis mia humoro: + +"Mi alvenas por adiauxi, Kapitano. Mi deziras alterigxi cxe Napoleono." + +"Vi deziris alterigxi kie?" + +"Cxe Napoleono." + +La kapitano ekridis sed, ekkonsciinte ke mi ne estas en gaja humoro, li +cxesis ridi kaj diris: + +"Sed cxu vi seriozas?" + +"Mi jes ja tre seriozas." + +La kapitano rigardis la supranivelan navigejon kaj diris: + +"Li deziras elboatigxi cxe Napoleono!" + +"Cxu cxe Napoleono?" + +"Tiel li diras." + +"Laux la fantomego de Cezaro!" + +Onklo Mumfordo alproksimigxis laux la ferdeko. La kapitano diris: + +"Onklo, jen amiko via kiu deziras elboatigxi cxe Napoleono!" + +"Nu, laux--!" + +Mi diris: + +"Bonvolu, pri kio temas cxio tio? Cxu viro ne rajtas alterigxi cxe +Napoleono se tion li deziras?" + +"Nu, damnu, cxu vi ne scias? Ne plu ekzistas Napoleono. Jam de jaroj +kaj jaroj gxi ne plu ekzistas. Arkansaso-Rivero gxin krevis, gxin +cxifonigis, gxin forsxovis en Misisipo-Riveron!" + +"Cxu forbalais la _tutan_ urbon? Cxu bankojn, pregxejojn, malliberejojn, +jxurnalajn redaktejojn, urbodomon, teatron, fajrobrigadejon, +lustablon--cxu _cxion?_" + +"Cxion. Nur dekkvinminuta tasko, aux similajxo. Postlasis de la urbo +nek hauxton nek haron, nek sxirajxon nek sxindon krom la malantauxa +ekstremajxo de iu domacxeto kaj unu brika fumtubo. En la nuna momento +nia boato padelnavigas en la mezo mem de la antauxa starloko de la urbo. +Jen fore estas la brika fumtubo--la ununura restajxo de la urbo. Tiu +densa arbaro cxe la dekstra flanko situis antauxe mejlon for de la urbo. +Rigardu malantaux vi, kontrauxflue. Nun vi komencas rekoni la pejzagxon, +cxu ne?" + +"Jes, mi jes ja gxin rekonas nun. Tio estas la plej mirinda afero kiun +mi iam priauxdis. De multege la plej mirinda kaj la plej neatendita." + +S-ro Tompsono kaj S-ro Rogxero jam alvenis, intertempe, kun valizoj kaj +ombreloj kaj auxskultis silente la novajxon de la kapitano. Tompsono +metis duondolaron en mian manon kaj diris mallauxte: + +"Por mia porcio de la kolorlitografo." + +Rogxero agis same. + +Jes, mirindege estis vidi Misisipo-Riveron ruligxi inter senhomaj +bordoj rekte super la loko kie antaux dudek jaroj mi kutimis vidi +bonan grandan memkontentan urbeton. Urbeton kiu estis sidejo de granda +kaj grava konteo. Urbeton kun granda Usona marsoldatara malsanulejo. +Urbeton kiu havis sennombrajn batalojn kun cxiutaga enketo. Urbeton kie +antauxe mi konis la plej belan kaj la plej talentan knabinon de la tuta +Misisipo-valo. Urbeton kie ni ricevis la unuan presitan novajxon pri la +lamentinda katastrofo de batalsxipo Pensilvanio antaux kvaronjarcento. +Urbeton ne plu ekzistantan, englutitan, forsinkintan nutradi la fisxojn. +Urbeton de kiu restas nenio krom ero de domacxeto kaj dispecigxanta +brika fumtubo! + + + + + LA FIFAMA SALTANTA RANO DE KALAVERO-KONTEO + + +Konforme al peto de amiko skribinta al mi el Oriento, mi vizitis afablan +paroleman maljunan Simonon Hveleron kaj enketis pri amiko de mia amiko, +Leonido V. Smilejo, responde al la peto, kaj mi cxi tie alfiksas la +rezultajxon. Mi sentas kasxitan suspekton ke Leonido V. Smilejo estas +mito; ke mia amiko neniam konis tian personon; kaj ke li nur hipotezis +ke se mi demandus al Hvelero pri li, tio memorigus al la multagxulo sian +fifaman _Jacxjon_ Smilejon, kaj li ekoficus, enuigante min per kelkaj +agacantaj tiurilataj rememorajxoj tiel longaj kaj tedaj kiel senutilaj +por mi. Se tio estis la celo, okazis sukceso. + +Mi trovis Simonon Hveleron en komforta dormetado apud la servocxambra +stovo de la kadukinta drinkejo de mortanta mineja kampadejo nomigxanta +Cxe-Angxelo kaj konstatis ke li estas dika kaj kalva kaj portas sur sia +trankvila vizagxo mienon de cxarmaj mildeco kaj simpleco. Li vekigxis +kaj salutis, dezirante al mi bonan tagon. Mi diris al li ke amiko mia +petis ke mi enketu pri kara kamarado de lia knabeco nomigxanta Leonido +V. Smilejo--Pastoro Leonido V. Smilejo, juna predikisto pri la Biblia +mesagxo lauxraporte logxinta antauxe en Cxe-Angxelo. Mi aldonis ke, se +S-ro Hvelero scipovos informi min pri tiu Pastoro Leonido V. Smilejo, mi +sxuldos al li multajn reciprokajn komplezojn. + +Simono Hvelero malantauxenirigis min en angulon kaj blokadis min tie per +sia segxo, tiam sidigxis kaj evoluadigis la tedan rakonton sekvontan +cxi tiun alineon. Li neniam ridetis, neniam kuntiris la brovojn, neniam +senigis la vocxon je la mildaritma tonalo al kiu li agordis sian +komencan frazon, neniam elmontris la plej etan indicon pri entuziasmo. +Tamen laux la tuta longo de la senfina rakonto kuris vejno da imponaj +seriozo kaj sincero komprenigantaj klarscie al mi ke, anstataux imagi +ke lia rakonto ampleksas ridindan aux absurdan temaron, li taksas gxin +vere grava afero kaj admiras ties du heroojn kiel virojn disponantajn +transcendan genion pri altnivela _lerteco_. Mi lasis lin dauxrigi +siamaniere la rakontadon, neniam lin interrompante ununuran fojon. + +"Pastoro Leonido V.--Ho, nu, Pastoro Leo--Nu, foje cxeestis cxi tie +ulo nomigxanta _Jacxjo_ Smilejo, en la vintro de '49, aux eble estis +la printempo de '50--mi ne memoras precize, iel, kvankam la kialo +pro kiu mi opinias ke estis unu aux la alia estas tio ke mi memoras +ke la klintrogego ankoraux ne estis finkonstruita kiam li alvenis la +kampadejon. Tamen li estis la plej stranga ulo kiun oni iam vidis +kiam temis pri cxiam veti pri kio ajn surscenejigxas kondicxe ke li +sukcesu instigi iun veti pri la kontrauxa flanko, kaj se ne, li mem +sxangxis vetflankon. Placxis al li iu ajn arangxo placxanta al la +kontrauxvetanto. Se li nur sukcesus starigi veton, _li_ kontentigxis. +Tamen li estis bonsxanca, malkutime bonsxanca. Preskaux cxiam li +venkis. Li estis cxiam preta kaj atendanta oportunon. Kion ajn oni +menciis, li proponis priveti gxin kaj priveti iun ajn flankon, laux +via deziro, kiel mi jxus menciis. Se okazis vetkuro por cxevaloj, je +ties finigxo vi trovis lin multricxigita aux nepre senmonigita. Se +okazis hundobatalo, li vetis pri gxi. Se okazis katbatalo, gxin li +privetis. Se okazis kokbatalo, li gxin privetis. Nu, se du birdoj +sidis sur barilo, li vetis pri kiu el ili forflugos antaux la alia. +Kaj se okazis evangeliza kunveno, li cxeestis gxin senmanke por veti +pri Pastoro Valkero kiu estis, laux lia takso, la plej bona oratoro +de la regiono, kaj tia li estis certe, kaj bona viro. Kaj se li vidis +krampkrur-insekton eksurvojigxi en iu ajn direkto, li vetis pri kiom +da tempo la besteto bezonos por atingi sian cellokon--kiu ajn estu la +loko. Kaj se vi konsentis priveti kontraux li, li konsentis postsekvi +tiun krampkrur-insekton gxis Meksikio por ekscii kien gxi celas iri kaj +dum kiom da tempo gxi estos survoje. Multaj el la knaboj de cxi tie +vidis tiun Smilejon kaj kapablas raporti al vi pri li. Nu, entute egalis +al _li_--li bonvolis veti pri io _ajn_--la lauxdamne plej stranga +ulo. La edzino de Pastoro Valkero malsanis foje, dum multe da tempo, +kaj sxajnis ke oni ne sukcesos sxin savi. Tamen iun matenon li eniris +kaj Smilejo ekdemandis al li kiel sxi fartas kaj li diris ke sxi fartas +iom pli bone nun--danke al Nia Sinjoro pro Lia senfina kompato--kaj +progresas tiel favore ke, kun la beno de Providenco, sxi finfine +resanigxos kaj Smilejo, antaux ol pripensi la aferon, diris: 'Nu, mi +vetas je du dolaroj kaj duono ke ne.' + +"Cxi tiu cxi Smilejo havis cxevalinon--la knaboj kromnomis sxin la +'dekkvinminutajxo' sed ili faris tion nur por sxerci, vi scias, cxar +kompreneble sxi estis pli rapida ol tio--kaj li ofte vetgajnis monon +pri tiu cxevalinacxo, malgraux tio ke sxi estis tiel malrapida kaj cxiam +suferis pro astmo aux tempro aux ftizo aux io simila. Kutime ili cxiam +cedis al sxi du-tricent-jardan frustarton kaj tiam preterpasis sxin +survoje. Tamen cxe la finfinigxo de la konkurso sxi ekscitigxis kaj +farigxis kvazaux urgxpelata kaj komencis antauxenkaprioli kaj largxe +disapartigi la gambojn, etendante la krurojn facilartike, foje en la +aeron, foje vojoflanken en la direkto al la bariloj kaj suprenlevante +piedbate tr-o-o-n da polvo kaj estigante tr-o-o-n da bruacxego pro +tusado kaj ternado kaj mungado--kaj cxiam atingi la venkobudon kun +cxirkaux kololonga antauxeco, laux la plej bona takso. + +"Kaj li havis etan malgrandan buldogidon kiu, kiam vi gxin rigardis, +sxajnis tute senvalora, kapabla nur sidadi kun feroca aspekto, atendante +bonan sxancon por sxtelpreni ion. Tamen tuj post kiam oni privetis +gxin, gxi farigxis tute alia hundo. Gxia submentono komencis elstari +kiel vaporboata teuxgo kaj gxiaj dentoj malkovrigxis kaj ekbrilis kiel +altfornoj. Kaj se cetera hundo gxin atakis kaj gxin skuis cxifonacxe +kaj mordis gxin kaj lancxis gxin du-trifoje trans la sxultron, Andreo +Gxaksono--tio estis la nomo de la hundido--Andreo Gxaksono cxiam +sxajnigis propran kontentigxon, kvazaux atendinte nenion alian--rezulte +de kio la vetoj dauxre kaj redauxre duobligxis kaj reduobligxis en la +kontrauxa flanko, gxis kiam cxiuj finvetis. Tiam subitege li alkrocxis +tiun alian hundon perbusxe jxus cxe la artiko de ties malantauxa kruro +kaj tenis gxin en seninterrompa frostigxo. Li ne macxacxis, vi komprenu, +nur busxtenis kaj persistegis gxis kiam ili koncedis la venkon, ecx +se temis pri tutjara dauxrotempo. Smilejo cxiam gajnis la vetpremion +helpe de tiu hundido gxis kiam la besto devis konkursi kontraux hundo +perdinta siajn malantauxajn krurojn forsegitajn per disksegilo, kaj kiam +la vetado atingis finan punkton kaj la mono jam kusxis surgrunde kaj +Andreo Gxaksono ekpretis efektivigi sian plej sxatatan alkrocxmanovron, +tujege li konsciis kiel oni lin supertrompis kaj kiel la alia hundo lin +kontrauxmurenigis, por tiel diri, kaj li aspektis surprizite kaj tiam +li aspektis iom malkuragxigite kaj cxesis penadi gajni la venkon kaj +finigxis tute fintrompite. Li direktis rigardon al Smilejo, kvazaux por +diri ke lia koro estas rompita kaj ke la kulpinto estis la mastro pro +konsenti priveti kontraux hundo kiu ne havas malantauxajn krurojn al +kiuj oni povas alkrocxi, kio en batalo estis lia cxefa atakmanovro, kaj +tiam li iom foriris lampasxe, sin kusxigis kaj mortis. Bonega hundido +estis tiu Andreo Gxaksono kiu sin famigintus se gxi sukcesintus travivi, +cxar gxin enestis bona konsistigajxo kaj genio. Tion mi scias, cxar +antauxe gxi disponis neniajn apartajn priparolindajn oportunojn kaj +estas mallogike ke hundo povas batali tiel sukcese en tiaj cirkonstancoj +se gxi ne havas talenton. Cxiam mi ekbedauxras pensante pri tiu lasta +batalo gxia kaj ties finigxo. + +"Nu, cxi tiu cxi Smilejo havis rathundojn kaj virkokojn kaj virkatojn +kaj cxiujn tiajn specajxojn gxis senripozigi vin kaj vi ne povus alporti +al li privetajxon kontraux kiu li ne kapablus kontrauxstarigi samajxon. +Iun tagon li kaptis ranon kaj hejmenportis gxin kaj diris intenci gxin +klerigi. Tial dum tri monatoj li faris nenion ceteran krom sidi en +sia malantauxdoma gxardeno kaj lernigi saltadon al tiu rano. Kaj estu +certa ke li jes ja lernigis gxin. Li kutimis iom sxoveti la ranon de +malantauxe kaj en la sekvinta minuto vi vidis la ranon kirligxadi en la +aero kiel pastoringo, vin vidis efektivigi transkapigxon, aux eble paron +da ili, se li sukcesigis bonan starton, kaj reterenigxi platpiede kaj +bonsane, kiel kato. Li alkutimigis la ranon al tiaspeca saltado lernante +al gxi kiel kapti musxojn kaj trejnis gxin tiurilate tiel konstante ke +la besteto sukcesis trafi musxon cxiun fojon kiam la insekto eniris +gxian vidkampon. Smilejo diris ke mankas al la rano nur tauxga edukado +por ke gxi povu fari ion ajn--kaj mi kredas lin. Nu, mi vidis lin meti +Danielon Vebsteron cxi tien sur cxi tiun plankon--Danielo Vebstero +estis la nomo de la rano--kaj ekkriegi, 'Musxoj, Dacxjo, musxoj!'--kaj +pli rapide ol vi povas palpebrumi gxi suprensaltis vertikallinie kaj +forlekegis la musxon de sur la tablo kaj refalacxis surplanken tiel +solide kiel kotbulo kaj komencis grati la kapoflankon kun malantauxa +piedo tute apatie kvazaux ne konsciante esti farinta pli ol kutimas fari +iu ajn rano. Vi neniam vidis ranon tiel modestan kaj honestan malgraux +ties grandaj talentoj. Kaj kiam temis pri honesta kaj senruza saltado +sur ebena platajxo, gxi kapablis atingi pli grandan distancon en ununura +salto ol iu ajn besto de sia speco iam vidita de vi. Saltado sur ebena +platajxo estis gxia specialajxo, vi komprenu, kaj kiam temis pri tio +Smilejo bonvole vetis monon pri gxi gxis restis al li nenia plua cendo. +Smilejo fieregis pri sia rano kaj li tute rajtis fieregi cxar uloj +vojagxintaj cxien kaj estintaj cxie diris cxiuj senescepte ke la besto +superas cxiun ajn ranon iam viditan de _ili_. + +"Nu, Smilejo tenis la beston en latajxa skatoleto kaj foje li kunportis +gxin en la kampadejocentron kaj proponis gxin kiel monvetobjekton. Iun +tagon ulo--nekonato en la kampadejo--renkontis lin kun lia skatoleto +kaj diris: + +"'Kio povus esti tio kion vi tenas en la skatoleto?' + +"Kaj Smilejo respondas, iom indiferente, 'Povus esti papago, aux povus +esti kanario, eble, tamen ne estas tiajxo. Nur rano gxi estas.' + +"Kaj la ulo prenis gxin kaj okulkontrolis gxin zorge kaj turnis gxin en +diversaj direktoj kaj diris: 'Nu, vi pravas. Do, por kiu _gxi_ utilas?' + +"'Nu,' diris Smilejo, trankvile kaj senzorge, 'gxi utilas por +_unu_ afero, mi opinias. Gxi kapablas pretersalti iun ajn ranon de +Kalavero-Konteo.' + +"La ulo reprenis la skatolon, direktis novan longan apartan rigardon al +gxi, retransdonis gxin al Smilejo kaj diras meditege: 'Nu,' li diras, +'mi vidas neniajn ecojn cxe tiu rano kapablajn plibonigi gxin rilate al +aliaj ranoj.' + +"'Eble vi ne vidas ilin,' diras Smilejo. 'Eble vi konas ranojn kaj eble +vi malkonas ilin. Eble vi estas spertulo pri tio kaj eble vi ne estas +nura amatoro tiurilate, por tiel diri. Tamen, opinion _mian_ mi havas +kaj kuragxas veti kvardek dolarojn pri gxia kapablo pretersalti iun ajn +ranon de Kalavero-Konteo.' + +"Kaj la ulo primeditis momenton, tiam diras, en iom malfelicxa maniero, +'Nu, mi estas nur fremdulo cxi tie kaj ne havas ranon, sed se ranon mi +havus, mi bonvolus priveti kontraux vi.' + +"Kaj tiam Smilejo diras, 'Ne gravas--ne gravas--se vi bonvolos teni +mian skatoleton momenton, mi iros akiri ranon por vi.' Tial la ulo +prenis la skatolon kaj metis siajn kvardek dolarojn apud tiujn de +Smilejo kaj sidigxis por atendi. + +"Tial li sidis tie dum iom longa tempo pensante kaj repensante pri la +afero kaj tiam li eligis la ranon, levstangumis ties busxon kaj prenis +kafkuleron kaj plenigis la besteton je koturnkugletajxoj--gxin plenigis +gxis preskaux la mentono--kaj surplankenigis gxin. Smilejo, siaflanke, +aliris la marcxon kaj vagsercxis dum longa tempo en la kotacxo kaj +finfine mankaptis ranon kaj gxin revenportis kaj transdonis al la ulo, +kaj diras: + +"'Nu, se vi pretas, metu gxin apud Danielon, kun gxiaj antauxpiedoj +en paralela pozo kun tiuj de Danielo, kaj mi diros la signalvorton.' +Tiam li diras, 'Unu--du--tri--_eku_! kaj li kaj la ulo ektusxis la +ranojn de malantauxe kaj la nova rano forsaltis vigle sed Dacxjo faris +klopodegon kaj kuntiris la sxultrojn--tiel--kiel Franca viro--sed +sensukcese--li ne povis ekmovigxi. Li restis fiksite tiel solide kiel +pregxejo kaj ne pli kapablis ekiri ol ankrita sxipo. Smilejo estis iom +surprizita kaj ecx nauxzigita sed kompreneble li havis nenian ideon pri +kio temas. + +"La ulo prenis la vetmonon kaj komencis foriri. Kaj kiam li estis sur la +pordosojlo li iom skumovis la dikfingron transsxultren--tiel--en la +direkto al Dacxjo, kaj rediris, tre egalritme, 'Nu,' li diras, 'mi vidas +neniajn ecojn cxe tiu rano kapablajn plibonigi gxin rilate al aliaj +ranoj.' + +"Smilejo, li staris gratante la kapon kaj malsuprenrigardante Dacxjon +dum longa tempo, kaj finfine li diras, 'Mi jes ja priscivolas kio ajn +en la lando estus povinta malebligi tiun ranon--mi scivolas cxu eble +gxi spertas iuspecan gxenon--sxajnas al mi ke gxi estas iom pufigita.' +Kaj li alkrocxis Dacxjon per la kolnuko kaj levis gxin kaj diras, 'Nu, +kulpigu miajn katojn se gxi ne pezas kvin funtojn!' kaj gxin renversis +kaj la besteto elruktegis duoblan manplenon da kugletajxoj. Kaj tiam +li komprenis kio okazis kaj ege kolerigxis--li formetis la ranon kaj +komencis postkuri la ulon sed neniam lin atingis. Kaj--" + +En tiu momento Simono Hvelero auxdis iun alvoki lian nomon en la +antauxdoma gxardeno kaj starigxis por foriri ekscii pri kio temas. Kaj +turnigxante al mi, dum li foriris, li diris: "Restu tie kie vi estas, +fremdulo, kaj mallacigu vin, mi estos for nur ununuran sekundeton." + +Sed, kun via permeso, mi jugxis ke dauxrigo de la historio pri la +entreprenema vagabondo _Jacxjo_ Smilejo ne povos disponigi al mi multajn +informajxojn pri Pastoro Leonido V. Smilejo, kaj tial mi survojigxis. + +Cxe la pordo mi renkontis la afablan Hveleron en revenado kaj li +alkrocxis min kaj rekomencis: + +"Nu, cxi tiu cxi Smilejo havis flavan unuokulan bovinon kiu havis nenian +voston, nur mallongan bananaspektan stumpon, kaj--" + +Tamen, disponante nek tempon nek deziron, mi ne restis por auxskulti pri +la afliktita bovino sed adiauxis kaj foriris. + + + + + LA RAKONTO PRI LA MALBONKONDUTA KNABETO + + +Foje estis malbonkonduta knabeto nomigxanta Jacxjo--tamen, se vi +bonvolas tion konstati, okazas ke malbonkondutaj knabetoj preskaux cxiam +nomigxas Jacxjo en viaj dimancxlernejaj instrulibroj. Strange estis, +tamen vere, ke cxi tiu knabeto nomigxis Jacxjo. + +Ankaux li ne havis malsanan patrinon--malsanan patrinon kiu estis pia +kaj suferis pro ftizo kaj gxojus kusxigxi en la tombo kaj ripozadi +se sxi ne sentis fortan amon al sia knabo kaj anksiecon ke la mondo +farigxu kruela kaj malamikema pri li post sxia forpaso. Plejparte la +malbonkondutaj knaboj de la dimancxlernejaj instrulibroj nomigxas Jakobo +kaj havas malsanajn patrinojn kiuj lernigas al ili kiel diri, "Nun mi +min kusxigas," ktp., kaj dormigas ilin kantante kun dolcxaj plendaj +vocxoj kaj tiam kise deziras al ili bonan nokton kaj surgenuigxas apud +la lito kaj ekploras. Sed pri tiu ulo estis malsame. Li nomigxis Jacxjo +kaj lia patrino estis tute bonsana--suferis pro nenia ftizo nek alia +ajn malsano. Sxi estis pli dika ol maldika, ne estis pia. Krome, sxi +sentis nenian anksiecon pri Jacxjo. Sxi diris ke se li rompigus al si +la kolon, la perdo ne estus granda. Sxi cxiam deziris bonan nokton +al Jacxjo pugfrape, neniam kise. Tute male, kiam sxi estis preta lin +postlasi, sxi tordis al li la orelojn. + +Foje tiu malbonkonduta knabeto sxtelprenis la sxlosilon de la +mangxosxranko kaj eniris tien sxtelpasxe kaj provizis sin per marmelado +kaj plenigis la ujon je gudro por ke la patrino neniam prikonsciu la +diferencon. Sed subite horora sento ne invadis lin kaj nenio sxajnis +flustri al li, "Cxu estas juste malobei mian patrinon? Cxu fari tion +ne estas peko? Kien foriras malbonkondutaj knabetoj kiuj elmangxas la +marmeladon de sia bona afabla patrino?" kaj tiam li ne surgenuigxis tute +sole, promesante neniam plu malbonkonduti kaj starigxis kun malpeza +felicxa koro kaj iris konfesi cxion al sia patrino kaj petis ke sxi +lin pardonu kaj ricevis sxian benon dum plenigis sxiajn okulojn larmoj +de fiereco kaj dankemo. Ne. Tiel la afero evoluas cxe cxiuj ceteraj +malbonkondutaj knaboj en libroj. Sed tute alimaniere gxi evoluis cxe tiu +Jacxjo, malgraux ties strango. Li mangxis la marmeladon kaj taksis gxin +cxefranga en sia peka kruda maniero; kaj li enigis la gudron kaj taksis +ankaux tion cxefranga kaj ridis kaj rimarkis "ke la oldulino ekhenos" +kiam sxi ekscios tion kaj kiam sxi eksciis efektive tion, li malkonfesis +havi informajxojn pri gxi kaj sxi pugfrapis lin severe kaj estis li mem +kiu ekploris. Cxiel tiu knabo estis stranga. Cxio rezultis malsame cxe +li ol cxe la malbonkondutaj Jakoboj de la libroj. + +Foje li suprengrimpis en la pomarbojn de Kultivisto Akorno por +sxtelpreni pomojn kaj la brancxego ne rompigxis kaj li ne falis +kaj rompigis al si la brakon, ne sin mordigis per la hundego de la +kultivisto, ne malviglis dum semajnoj sur malsanula lito, ne pentis, +ne entreprenis ekbonkondutigxi. Ho, ne! Li sxtelprenis tiom da pomoj +kiom li deziris kaj malsuprengrimpis en bona stato. Kaj li estis nepre +preta por la hundo ankaux kaj renversis gxin per lancxita briko kiam tiu +atakis lin. Estis ege strange. Similajxo neniam okazis en tiuj mildaj +libretoj havantaj jaspitajn kovrilojn kaj bildojn pri viroj surportantaj +hirundovostajxajn jakojn kaj sonorilkronitajn cxapelojn kaj pantalonojn +havantajn malsuficxe longajn krurumojn kaj virinoj kies robtalioj estas +subbraknivelaj kaj ne havas subjupajn ringegojn. Nenio simila en iu ajn +el la dimancxlernejaj libroj. + +Foje li sxtelprenis la posxtrancxilon de la instruisto kaj kiam li timis +ke la misfaro malkovrigxu kaj ke la instruisto vipu lin, li sxtelmetis +gxin en la kaskedon de Georgo Vilsono--la filo de la kompatinda Vidvino +Vilsono, la morala knabo, la bonkonduta knabeto de la vilagxo kiu cxiam +obeis al sia patrino, neniam diris mensogojn, sxatis siajn lecionojn, +sxategis Dimancx-Lernejon. Kaj kiam la trancxilo terenfalis el la +kaskedo kaj la kompatinda Georgo klinis la kapon kaj rugxigxis kvazaux +agnoskante sian kulpon, kaj la cxagrenita instruisto taksis lin kulpa +pri la sxtelpreno kaj kiam la viro staris apud la knabo, malsuprenigonte +la vipon sur la tremantajn sxultrojn de tiu, subite aperis meze de +ili nenia blankhara malprobabla jugxisto de la paco, prenante belan +starpozon kaj dirante: "Liberigu tiun noblan knabon! Jen staras la +kauxranta kulpinto! Mi preterpasis la lernejpordon dum la interleciona +ludpauxzo kaj, malvidate mi mem, mi vidis fari la sxtelprenon!" Kaj tiam +Jacxjo ne ricevis pugbatadon kaj la respektinda jugxisto ne deklamis +homilion al la plorema lernejanaro kaj ne prenis la manon de Georgo +kaj diris ke tia knabo meritas lauxdadon kaj tiam ne invitis tiun +veni logxi cxe li kaj balai la oficejon kaj estigi fajrojn kaj fari +irtaskojn kaj haki lignon kaj studi la juron kaj helpi lian edzinon +plenumi domtaskojn kaj disponi pri la tuta postrestanta tempo por ludi +kaj ricevi cxiumonatan kvardekcendosalajron kaj esti felicxa. Ne. En la +libroj okazintus tiel sed ne okazis tiel al Jacxjo. Nenia enmiksigxema +maljuna pektenaspekta jugxisto ekaperis por estigi gxenojn kaj tial +la modelknabo Georgo ricevis pugbatadon kaj Jacxjo felicxis pro tio +cxar, vi scias, Jacxjo malamegis moralajn knabojn. Jacxjo diris ke +li "malestimas tiajn molacxulojn." Tia estis la lingvajxacxo de tiu +malbonkonduta malbonzorgata knabo. + +Sed la plej stranga evento iam okazinta al Jacxjo estis la fojo kiam li +iris boatadi en dimancxo kaj ne sin dronigis kaj tiu cetera fojo kiam +sxtormo kuratingis lin dum li fisxkaptadis en dimancxo kaj ne trafis lin +fulmo. Ho, vi povus tralegi cxiujn dimancxlernejajn instrulibrojn inter +nun kaj Kristnasko sen iam malkovri similajxon. Ho, ne! Vi ekscius ke +cxiuj malbonkondutaj knaboj irantaj boatadi en dimancxo senmanke dronas. +Kaj cxiujn malbonkondutajn knabojn kuratingatajn de sxtormoj dum ili +fisxkaptadas en dimancxo senmanke fulmo trafas. Boatoj veturigantaj +malbonkondutajn knabojn cxiam renversigxas en dimancxo kaj cxiam okazas +sxtormoj kiam malbonkondutaj knaboj fisxkaptadas en dimancxo. Kiel tiu +Jacxjo iam eskapis tian sorton mi taksas nepra mistero. + +Tiu Jacxjo gxuis sorcxitan vivon--devas esti tiel. Nenio sukcesis lin +difekti. Li ecx transdonis al bestogxardena elefanto tabakbulon kaj la +elefanto ne forfaligis al li la kapon per rostrobato. Li kontrolis la +enhavon de la mangxosxranko sercxante pipromentan esencon kaj ne eraris +trinkante brandon. Li sxtelprenis la pafilon de sia patro kaj iris +cxasadi en dimancxo kaj ne forpafis tri-kvar fingrojn. Li pugnebatis +sian fratineton sur la tempion kiam li kolerigxis kaj sxi ne restis +en dolorego dum longaj somertagoj kaj ne mortis kun dolcxaj surlipaj +pardonvortoj kiuj duobligis la angoron de lia rompigxanta koro. Ne, sxi +baldaux resanigxis. Li forfugxis kaj finfine surmarigxis kaj kiam li +revenis li ne estis malfelicxa kaj sola en la mondo kaj liaj gekaruloj +ne dormis en la trankvila pregxeja tombejo kaj la de grimpoplantoj +kovrata logxdomo de lia knabeco ne falis en kadukecon kaj ruinajxojn. +Ho, ne! Li hejmenrevenis tiel ebria kiel saksxalmisto kaj tuj sukcesis +aligxi al la fajrobrigado. + +Kaj li plenkreskuligxis kaj edzigxis kaj naskigis grandan familion kaj +sencerbigis ilin cxiujn iun nokton per hakilo kaj sin ricxigis uzante +diversajn trompajxojn kaj ruzojn kaj nun li estas la plej infera, plej +malica kanajlo de sia naskigxvilagxo kaj estas universale respektata +parlamentano. + +Tial vi konsciu ke neniam estis malbonkonduta Jacxjo en la +dimancxlernejaj libroj gxuinta tian sinsekvon da bonsxancoj kiel tiu +pekema Jacxjo kun la sorcxita vivo. + + + + + * * * * * + + ENHAVO + + "Konfeso de Mortanto" p. 1 + "La Fifama Saltanta Rano de Kalavero-Konteo" p. 14 + "La Rakonto pri la Malbonkonduta Knabeto" p. 19 + + * * * * * + + + + +Transcriber's note: Obvious spelling and punctuation errors +have been corrected in this etext. Unusual forms have been +retained, however, if used consistently, or suspected to be +intentional or simply archaic. See comments inside the HTML +file for details. + + + + + +End of the Project Gutenberg EBook of Mark Twain: Tri Noveloj, by Mark Twain + +*** END OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK MARK TWAIN: TRI NOVELOJ *** + +***** This file should be named 17945.txt or 17945.zip ***** +This and all associated files of various formats will be found in: + http://www.gutenberg.org/1/7/9/4/17945/ + +Produced by Robert L. Read, William Patterson, Edwin GROBE +and the Online Distributed Proofreading Team at +http://www.pgdp.net + + +Updated editions will replace the previous one--the old editions +will be renamed. + +Creating the works from public domain print editions means that no +one owns a United States copyright in these works, so the Foundation +(and you!) can copy and distribute it in the United States without +permission and without paying copyright royalties. Special rules, +set forth in the General Terms of Use part of this license, apply to +copying and distributing Project Gutenberg-tm electronic works to +protect the PROJECT GUTENBERG-tm concept and trademark. Project +Gutenberg is a registered trademark, and may not be used if you +charge for the eBooks, unless you receive specific permission. If you +do not charge anything for copies of this eBook, complying with the +rules is very easy. You may use this eBook for nearly any purpose +such as creation of derivative works, reports, performances and +research. They may be modified and printed and given away--you may do +practically ANYTHING with public domain eBooks. Redistribution is +subject to the trademark license, especially commercial +redistribution. + + + +*** START: FULL LICENSE *** + +THE FULL PROJECT GUTENBERG LICENSE +PLEASE READ THIS BEFORE YOU DISTRIBUTE OR USE THIS WORK + +To protect the Project Gutenberg-tm mission of promoting the free +distribution of electronic works, by using or distributing this work +(or any other work associated in any way with the phrase "Project +Gutenberg"), you agree to comply with all the terms of the Full Project +Gutenberg-tm License (available with this file or online at +http://gutenberg.org/license). + + +Section 1. General Terms of Use and Redistributing Project Gutenberg-tm +electronic works + +1.A. By reading or using any part of this Project Gutenberg-tm +electronic work, you indicate that you have read, understand, agree to +and accept all the terms of this license and intellectual property +(trademark/copyright) agreement. If you do not agree to abide by all +the terms of this agreement, you must cease using and return or destroy +all copies of Project Gutenberg-tm electronic works in your possession. +If you paid a fee for obtaining a copy of or access to a Project +Gutenberg-tm electronic work and you do not agree to be bound by the +terms of this agreement, you may obtain a refund from the person or +entity to whom you paid the fee as set forth in paragraph 1.E.8. + +1.B. "Project Gutenberg" is a registered trademark. It may only be +used on or associated in any way with an electronic work by people who +agree to be bound by the terms of this agreement. There are a few +things that you can do with most Project Gutenberg-tm electronic works +even without complying with the full terms of this agreement. See +paragraph 1.C below. There are a lot of things you can do with Project +Gutenberg-tm electronic works if you follow the terms of this agreement +and help preserve free future access to Project Gutenberg-tm electronic +works. See paragraph 1.E below. + +1.C. The Project Gutenberg Literary Archive Foundation ("the Foundation" +or PGLAF), owns a compilation copyright in the collection of Project +Gutenberg-tm electronic works. Nearly all the individual works in the +collection are in the public domain in the United States. If an +individual work is in the public domain in the United States and you are +located in the United States, we do not claim a right to prevent you from +copying, distributing, performing, displaying or creating derivative +works based on the work as long as all references to Project Gutenberg +are removed. Of course, we hope that you will support the Project +Gutenberg-tm mission of promoting free access to electronic works by +freely sharing Project Gutenberg-tm works in compliance with the terms of +this agreement for keeping the Project Gutenberg-tm name associated with +the work. You can easily comply with the terms of this agreement by +keeping this work in the same format with its attached full Project +Gutenberg-tm License when you share it without charge with others. + +1.D. The copyright laws of the place where you are located also govern +what you can do with this work. Copyright laws in most countries are in +a constant state of change. If you are outside the United States, check +the laws of your country in addition to the terms of this agreement +before downloading, copying, displaying, performing, distributing or +creating derivative works based on this work or any other Project +Gutenberg-tm work. The Foundation makes no representations concerning +the copyright status of any work in any country outside the United +States. + +1.E. Unless you have removed all references to Project Gutenberg: + +1.E.1. The following sentence, with active links to, or other immediate +access to, the full Project Gutenberg-tm License must appear prominently +whenever any copy of a Project Gutenberg-tm work (any work on which the +phrase "Project Gutenberg" appears, or with which the phrase "Project +Gutenberg" is associated) is accessed, displayed, performed, viewed, +copied or distributed: + +This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with +almost no restrictions whatsoever. You may copy it, give it away or +re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included +with this eBook or online at www.gutenberg.org + +1.E.2. If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is derived +from the public domain (does not contain a notice indicating that it is +posted with permission of the copyright holder), the work can be copied +and distributed to anyone in the United States without paying any fees +or charges. If you are redistributing or providing access to a work +with the phrase "Project Gutenberg" associated with or appearing on the +work, you must comply either with the requirements of paragraphs 1.E.1 +through 1.E.7 or obtain permission for the use of the work and the +Project Gutenberg-tm trademark as set forth in paragraphs 1.E.8 or +1.E.9. + +1.E.3. If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is posted +with the permission of the copyright holder, your use and distribution +must comply with both paragraphs 1.E.1 through 1.E.7 and any additional +terms imposed by the copyright holder. Additional terms will be linked +to the Project Gutenberg-tm License for all works posted with the +permission of the copyright holder found at the beginning of this work. + +1.E.4. Do not unlink or detach or remove the full Project Gutenberg-tm +License terms from this work, or any files containing a part of this +work or any other work associated with Project Gutenberg-tm. + +1.E.5. Do not copy, display, perform, distribute or redistribute this +electronic work, or any part of this electronic work, without +prominently displaying the sentence set forth in paragraph 1.E.1 with +active links or immediate access to the full terms of the Project +Gutenberg-tm License. + +1.E.6. You may convert to and distribute this work in any binary, +compressed, marked up, nonproprietary or proprietary form, including any +word processing or hypertext form. However, if you provide access to or +distribute copies of a Project Gutenberg-tm work in a format other than +"Plain Vanilla ASCII" or other format used in the official version +posted on the official Project Gutenberg-tm web site (www.gutenberg.org), +you must, at no additional cost, fee or expense to the user, provide a +copy, a means of exporting a copy, or a means of obtaining a copy upon +request, of the work in its original "Plain Vanilla ASCII" or other +form. Any alternate format must include the full Project Gutenberg-tm +License as specified in paragraph 1.E.1. + +1.E.7. Do not charge a fee for access to, viewing, displaying, +performing, copying or distributing any Project Gutenberg-tm works +unless you comply with paragraph 1.E.8 or 1.E.9. + +1.E.8. You may charge a reasonable fee for copies of or providing +access to or distributing Project Gutenberg-tm electronic works provided +that + +- You pay a royalty fee of 20% of the gross profits you derive from + the use of Project Gutenberg-tm works calculated using the method + you already use to calculate your applicable taxes. The fee is + owed to the owner of the Project Gutenberg-tm trademark, but he + has agreed to donate royalties under this paragraph to the + Project Gutenberg Literary Archive Foundation. Royalty payments + must be paid within 60 days following each date on which you + prepare (or are legally required to prepare) your periodic tax + returns. Royalty payments should be clearly marked as such and + sent to the Project Gutenberg Literary Archive Foundation at the + address specified in Section 4, "Information about donations to + the Project Gutenberg Literary Archive Foundation." + +- You provide a full refund of any money paid by a user who notifies + you in writing (or by e-mail) within 30 days of receipt that s/he + does not agree to the terms of the full Project Gutenberg-tm + License. You must require such a user to return or + destroy all copies of the works possessed in a physical medium + and discontinue all use of and all access to other copies of + Project Gutenberg-tm works. + +- You provide, in accordance with paragraph 1.F.3, a full refund of any + money paid for a work or a replacement copy, if a defect in the + electronic work is discovered and reported to you within 90 days + of receipt of the work. + +- You comply with all other terms of this agreement for free + distribution of Project Gutenberg-tm works. + +1.E.9. If you wish to charge a fee or distribute a Project Gutenberg-tm +electronic work or group of works on different terms than are set +forth in this agreement, you must obtain permission in writing from +both the Project Gutenberg Literary Archive Foundation and Michael +Hart, the owner of the Project Gutenberg-tm trademark. Contact the +Foundation as set forth in Section 3 below. + +1.F. + +1.F.1. Project Gutenberg volunteers and employees expend considerable +effort to identify, do copyright research on, transcribe and proofread +public domain works in creating the Project Gutenberg-tm +collection. Despite these efforts, Project Gutenberg-tm electronic +works, and the medium on which they may be stored, may contain +"Defects," such as, but not limited to, incomplete, inaccurate or +corrupt data, transcription errors, a copyright or other intellectual +property infringement, a defective or damaged disk or other medium, a +computer virus, or computer codes that damage or cannot be read by +your equipment. + +1.F.2. LIMITED WARRANTY, DISCLAIMER OF DAMAGES - Except for the "Right +of Replacement or Refund" described in paragraph 1.F.3, the Project +Gutenberg Literary Archive Foundation, the owner of the Project +Gutenberg-tm trademark, and any other party distributing a Project +Gutenberg-tm electronic work under this agreement, disclaim all +liability to you for damages, costs and expenses, including legal +fees. YOU AGREE THAT YOU HAVE NO REMEDIES FOR NEGLIGENCE, STRICT +LIABILITY, BREACH OF WARRANTY OR BREACH OF CONTRACT EXCEPT THOSE +PROVIDED IN PARAGRAPH F3. YOU AGREE THAT THE FOUNDATION, THE +TRADEMARK OWNER, AND ANY DISTRIBUTOR UNDER THIS AGREEMENT WILL NOT BE +LIABLE TO YOU FOR ACTUAL, DIRECT, INDIRECT, CONSEQUENTIAL, PUNITIVE OR +INCIDENTAL DAMAGES EVEN IF YOU GIVE NOTICE OF THE POSSIBILITY OF SUCH +DAMAGE. + +1.F.3. LIMITED RIGHT OF REPLACEMENT OR REFUND - If you discover a +defect in this electronic work within 90 days of receiving it, you can +receive a refund of the money (if any) you paid for it by sending a +written explanation to the person you received the work from. If you +received the work on a physical medium, you must return the medium with +your written explanation. The person or entity that provided you with +the defective work may elect to provide a replacement copy in lieu of a +refund. If you received the work electronically, the person or entity +providing it to you may choose to give you a second opportunity to +receive the work electronically in lieu of a refund. If the second copy +is also defective, you may demand a refund in writing without further +opportunities to fix the problem. + +1.F.4. Except for the limited right of replacement or refund set forth +in paragraph 1.F.3, this work is provided to you 'AS-IS' WITH NO OTHER +WARRANTIES OF ANY KIND, EXPRESS OR IMPLIED, INCLUDING BUT NOT LIMITED TO +WARRANTIES OF MERCHANTIBILITY OR FITNESS FOR ANY PURPOSE. + +1.F.5. Some states do not allow disclaimers of certain implied +warranties or the exclusion or limitation of certain types of damages. +If any disclaimer or limitation set forth in this agreement violates the +law of the state applicable to this agreement, the agreement shall be +interpreted to make the maximum disclaimer or limitation permitted by +the applicable state law. The invalidity or unenforceability of any +provision of this agreement shall not void the remaining provisions. + +1.F.6. INDEMNITY - You agree to indemnify and hold the Foundation, the +trademark owner, any agent or employee of the Foundation, anyone +providing copies of Project Gutenberg-tm electronic works in accordance +with this agreement, and any volunteers associated with the production, +promotion and distribution of Project Gutenberg-tm electronic works, +harmless from all liability, costs and expenses, including legal fees, +that arise directly or indirectly from any of the following which you do +or cause to occur: (a) distribution of this or any Project Gutenberg-tm +work, (b) alteration, modification, or additions or deletions to any +Project Gutenberg-tm work, and (c) any Defect you cause. + + +Section 2. Information about the Mission of Project Gutenberg-tm + +Project Gutenberg-tm is synonymous with the free distribution of +electronic works in formats readable by the widest variety of computers +including obsolete, old, middle-aged and new computers. It exists +because of the efforts of hundreds of volunteers and donations from +people in all walks of life. + +Volunteers and financial support to provide volunteers with the +assistance they need, is critical to reaching Project Gutenberg-tm's +goals and ensuring that the Project Gutenberg-tm collection will +remain freely available for generations to come. In 2001, the Project +Gutenberg Literary Archive Foundation was created to provide a secure +and permanent future for Project Gutenberg-tm and future generations. +To learn more about the Project Gutenberg Literary Archive Foundation +and how your efforts and donations can help, see Sections 3 and 4 +and the Foundation web page at http://www.pglaf.org. + + +Section 3. Information about the Project Gutenberg Literary Archive +Foundation + +The Project Gutenberg Literary Archive Foundation is a non profit +501(c)(3) educational corporation organized under the laws of the +state of Mississippi and granted tax exempt status by the Internal +Revenue Service. The Foundation's EIN or federal tax identification +number is 64-6221541. Its 501(c)(3) letter is posted at +http://pglaf.org/fundraising. Contributions to the Project Gutenberg +Literary Archive Foundation are tax deductible to the full extent +permitted by U.S. federal laws and your state's laws. + +The Foundation's principal office is located at 4557 Melan Dr. S. +Fairbanks, AK, 99712., but its volunteers and employees are scattered +throughout numerous locations. Its business office is located at +809 North 1500 West, Salt Lake City, UT 84116, (801) 596-1887, email +business@pglaf.org. Email contact links and up to date contact +information can be found at the Foundation's web site and official +page at http://pglaf.org + +For additional contact information: + Dr. Gregory B. Newby + Chief Executive and Director + gbnewby@pglaf.org + + +Section 4. Information about Donations to the Project Gutenberg +Literary Archive Foundation + +Project Gutenberg-tm depends upon and cannot survive without wide +spread public support and donations to carry out its mission of +increasing the number of public domain and licensed works that can be +freely distributed in machine readable form accessible by the widest +array of equipment including outdated equipment. Many small donations +($1 to $5,000) are particularly important to maintaining tax exempt +status with the IRS. + +The Foundation is committed to complying with the laws regulating +charities and charitable donations in all 50 states of the United +States. Compliance requirements are not uniform and it takes a +considerable effort, much paperwork and many fees to meet and keep up +with these requirements. We do not solicit donations in locations +where we have not received written confirmation of compliance. To +SEND DONATIONS or determine the status of compliance for any +particular state visit http://pglaf.org + +While we cannot and do not solicit contributions from states where we +have not met the solicitation requirements, we know of no prohibition +against accepting unsolicited donations from donors in such states who +approach us with offers to donate. + +International donations are gratefully accepted, but we cannot make +any statements concerning tax treatment of donations received from +outside the United States. U.S. laws alone swamp our small staff. + +Please check the Project Gutenberg Web pages for current donation +methods and addresses. Donations are accepted in a number of other +ways including checks, online payments and credit card donations. +To donate, please visit: http://pglaf.org/donate + + +Section 5. General Information About Project Gutenberg-tm electronic +works. + +Professor Michael S. Hart is the originator of the Project Gutenberg-tm +concept of a library of electronic works that could be freely shared +with anyone. For thirty years, he produced and distributed Project +Gutenberg-tm eBooks with only a loose network of volunteer support. + + +Project Gutenberg-tm eBooks are often created from several printed +editions, all of which are confirmed as Public Domain in the U.S. +unless a copyright notice is included. Thus, we do not necessarily +keep eBooks in compliance with any particular paper edition. + + +Most people start at our Web site which has the main PG search facility: + + http://www.gutenberg.org + +This Web site includes information about Project Gutenberg-tm, +including how to make donations to the Project Gutenberg Literary +Archive Foundation, how to help produce our new eBooks, and how to +subscribe to our email newsletter to hear about new eBooks. diff --git a/17945.zip b/17945.zip Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..20d1170 --- /dev/null +++ b/17945.zip diff --git a/LICENSE.txt b/LICENSE.txt new file mode 100644 index 0000000..6312041 --- /dev/null +++ b/LICENSE.txt @@ -0,0 +1,11 @@ +This eBook, including all associated images, markup, improvements, +metadata, and any other content or labor, has been confirmed to be +in the PUBLIC DOMAIN IN THE UNITED STATES. + +Procedures for determining public domain status are described in +the "Copyright How-To" at https://www.gutenberg.org. + +No investigation has been made concerning possible copyrights in +jurisdictions other than the United States. Anyone seeking to utilize +this eBook outside of the United States should confirm copyright +status under the laws that apply to them. diff --git a/README.md b/README.md new file mode 100644 index 0000000..23e152e --- /dev/null +++ b/README.md @@ -0,0 +1,2 @@ +Project Gutenberg (https://www.gutenberg.org) public repository for +eBook #17945 (https://www.gutenberg.org/ebooks/17945) |
