summaryrefslogtreecommitdiff
path: root/17859-h/17859-h.htm
diff options
context:
space:
mode:
Diffstat (limited to '17859-h/17859-h.htm')
-rw-r--r--17859-h/17859-h.htm27908
1 files changed, 27908 insertions, 0 deletions
diff --git a/17859-h/17859-h.htm b/17859-h/17859-h.htm
new file mode 100644
index 0000000..dd77cee
--- /dev/null
+++ b/17859-h/17859-h.htm
@@ -0,0 +1,27908 @@
+<!DOCTYPE html PUBLIC "-//W3C//DTD XHTML 1.0 Strict//EN"
+"http://www.w3.org/TR/xhtml1/DTD/xhtml1-strict.dtd">
+<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml" xml:lang="la" lang="la">
+<head>
+<meta http-equiv="Content-Type" content="text/html;charset=utf-8" />
+<meta http-equiv="Content-Style-Type" content="text/css" />
+<title>The Project Gutenberg eBook of Colloquium heptaplomeres de rerum sublimium arcanis abditis, by Jean Bodin</title>
+
+<style type="text/css">
+
+body { margin-left: 20%;
+ margin-right: 20%;
+ text-align: justify; }
+
+h1, h2, h3, h4, h5, h6 {text-align: center; font-style: normal; font-weight:
+normal; line-height: 1.5; margin-top: .5em; margin-bottom: .5em;}
+
+h1 {font-size: 300%;
+ margin-top: 0.6em;
+ margin-bottom: 0.6em;
+ letter-spacing: 0.12em;
+ word-spacing: 0.2em;
+ text-indent: 0em;}
+h2 {font-size: 150%; margin-top: 2em; margin-bottom: 1em;}
+h3 {font-size: 150%; margin-top: 2em;}
+h4 {font-size: 120%;}
+h5 {font-size: 110%;}
+h6 {font-size: 90%;}
+
+hr {width: 80%; margin-top: 2em; margin-bottom: 2em;}
+
+div.chapter {page-break-before: always; margin-top: 4em;}
+
+p {text-indent: 1em;
+ margin-top: 0.25em;
+ margin-bottom: 0.25em; }
+
+sup { vertical-align: top; font-size: 0.6em; }
+
+a:link {color:blue; text-decoration:none}
+a:visited {color:blue; text-decoration:none}
+a:hover {color:red}
+
+a.tag {text-decoration: none; vertical-align: .3em; font-size: 80%;
+line-height: 0em; font-style: normal;}
+
+table {margin-left: auto; margin-right: auto;}
+
+td {vertical-align: top;}
+td.center {text-align: center;}
+td.middle {vertical-align: middle;}
+td.footnote {font-size: 95%; text-align: right; line-height: 1.2;}
+
+p, div {line-height: 1.2em; margin: .8em 0em 0em 0em;}
+.close {margin-top: .4em;}
+
+.verse, .verse3, .couplet {margin-top: 0em;}
+.verse.close, .verse3.close, .couplet.close {margin-top: .4em;}
+.verse {margin-left: 6em;}
+.verse3 {margin-left: 10em;}
+.couplet {margin-left: 7em; text-indent: -1em;}
+
+.footnote {margin: .6em 2em 0em 2em; font-size: 95%;}
+.footnote.poem {margin-left: 8em;}
+
+span.tag {vertical-align: .3em; font-size: 80%; line-height: 0em;
+font-style: normal;}
+.indent {margin-top: 0em; margin-left: 1.5em;}
+
+ins.correction {text-decoration: none; border-bottom: thin dotted red;}
+.pagenum {position: absolute; right: 4%; font-size: 95%;
+font-weight: normal; font-style: normal; text-align: right;
+color: #666; background-color: inherit;}
+
+.mynote {background-color: #DDE; color: #000; padding: .5em;
+margin: 0em 5%; font-family: sans-serif; font-size: 95%;}
+.mynote.fineprint {font-size: 85%; margin: 0em 10%;}
+
+
+</style>
+
+</head>
+
+<body>
+
+<pre>
+The Project Gutenberg EBook of Colloquium heptaplomeres de rerum sublimium arcanis abditis, by Jean Bodin
+
+This eBook is for the use of anyone anywhere in the United States and most
+other parts of the world at no cost and with almost no restrictions
+whatsoever. You may copy it, give it away or re-use it under the terms of
+the Project Gutenberg License included with this eBook or online at
+www.gutenberg.org. If you are not located in the United States, you'll have
+to check the laws of the country where you are located before using this ebook.
+
+Title: Colloquium heptaplomeres de rerum sublimium arcanis abditis
+
+Author: Jean Bodin
+
+Release Date: February 26, 2006 [EBook #17859]
+[Most recently updated: September 2, 2020]
+
+Language: Latin
+
+Character set encoding: UTF-8
+
+*** START OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK COLLOQUIUM HEPTAPLOMERES ***
+
+
+
+
+Produced by Louise Hope, Carlo Traverso and the Online
+Distributed Proofreading Team at http://www.pgdp.net (This
+file was produced from images generously made available
+by the Bibliothèque nationale de France (BnF/Gallica) at
+http://gallica.bnf.fr)
+
+
+
+
+
+
+</pre>
+
+<div class="chapter">
+
+<div class="mynote">
+Transcriber’s Note:<br />
+<br />
+This e-text contains a number of words and phrases in Greek and
+Hebrew:
+<div class="indent">ταχύγραφοι<br />
+שְׁמַע אֲדֹנָי</div>
+If any of these characters do not display properly, you may have an
+incompatible browser or unavailable fonts. First, make sure that the
+browser’s “character set” or “file encoding” is set to Unicode (UTF-8).
+You may also need to change your browser’s default font. All text in
+non-Roman script will have a mouse-hover transliteration:
+<span title = "Greek: hôs">ὧς</span>.<br />
+<br />
+A few typographical errors have been corrected. They have been marked in
+the text with <ins class = "correction" title = "like this">mouse-hover
+popups</ins>. Variant spellings are discussed at the
+<a href = "#spelling">end of this file</a>.
+</div>
+
+<hr />
+
+<h2>JOANNES BODINUS</h2>
+
+<h1>COLLOQUIUM<br />
+HEPTAPLOMERES</h1>
+
+<h3>DE<br />
+RERUM SUBLIMIUM ARCANIS ABDITIS</h3>
+
+<h5>e codicibus manuscriptis<br />
+Bibliothecae Academicae Gissensis cum varia lectione<br />
+aliorum apographorum nunc primum typis describendum<br />
+curavit</h5>
+
+<h4>LUDOVICUS NOACK</h4>
+
+<br />
+<br />
+
+
+<h6>1970</h6>
+<h6>GEORG OLMS VERLAG<br />
+HILDESHEIM · NEW YORK</h6>
+
+<hr />
+
+<h6>Dem Nachdruck liegt das Exemplar der Herzog August<br />
+Bibliothek Wolfenbüttel zugrunde. Signatur: Li 565</h6>
+
+<h6>Die fehlerhafte Paginierung wurde beibehalten.</h6>
+
+<div class="mynote fineprint">
+There were no apparent problems with the <i>Paginierung</i>, but the
+footnote numbering was occasionally <i>fehlerhaft</i>.
+</div>
+
+<br />
+<br />
+
+<h6>Reprografischer Nachdruck der Ausgabe<br />
+Schwerin/Paris/London 1857<br />
+Printed in Germany<br />
+Herstellung: fotokop wilhelm weihert, Darmstadt<br />
+Best.-Nr. 5103 211</h6>
+
+<hr />
+
+<h2>Contents</h2>
+
+<table summary="" style="margin-left: auto; margin-right: auto">
+
+<tr>
+<td> <a href="#praefatio">Praefatio</a></td>
+</tr>
+
+<tr>
+<td> <a href="#liber01">Liber Primus</a></td>
+</tr>
+
+<tr>
+<td> <a href="#liber02">Liber Secundus</a></td>
+</tr>
+
+<tr>
+<td> <a href="#liber03">Liber Tertius</a></td>
+</tr>
+
+<tr>
+<td> <a href="#liber04">Liber Quartus</a></td>
+</tr>
+
+<tr>
+<td> <a href="#liber05">Liber Quintus</a></td>
+</tr>
+
+<tr>
+<td> <a href="#liber06">Liber Sextus</a></td>
+</tr>
+
+<tr>
+<td> <a href="#spelling">Transcriber’s Notes on Orthography</a></td>
+</tr>
+
+</table>
+
+<hr />
+
+<h2>JOANNIS BODINI</h2>
+
+<h2>COLLOQUIUM HEPTAPLOMERES</h2>
+
+<h4>DE</h4>
+
+<h3>RERUM SUBLIMIUM ARCANIS ABDITIS.</h3>
+
+<h5>E CODICIBUS MANUSCRIPTIS</h5>
+
+<h5>BIBLIOTHECAE ACADEMICAE GISSENSIS CUM VARIA LECTIONE ALIORUM<br />
+APOGRAPHORUM NUNC PRIMUM TYPIS DESCRIBENDUM</h5>
+
+<h6>CURAVIT</h6>
+
+<h3>LUDOVICUS NOACK,</h3>
+
+<h6>PHILOSOPHIAE DOCTOR, IN UNIVERSITATE GISSENSI PROFESSOR<br />
+EXTRAORDINARIUS.</h6>
+
+<br />
+
+<hr />
+
+<br />
+
+<h4>SUERINI MEGALOBURGIENSIUM,</h4>
+
+<h6>TYPIS ET IMPENSIS FRIDERICI GUILELMI BÆRENSPRUNG, TYPOGRAPHI
+AULICI.</h6>
+
+<table width = "80%">
+<tr>
+<td class="center middle" >PARISIIS,<br />
+FR. KLINCKSIECK.</td>
+<td class="center middle">
+<b>1857</b>
+</td>
+<td class="center middle" >LONDINI,<br />
+D. NUTT.</td>
+</tr>
+</table>
+
+<hr />
+
+<h2>LUDOVICO III.</h2>
+
+<h3>MAGNO DUCI HASSIAE ET AD RHENUM</h3>
+
+<h4>PRINCIPI AC DOMINO SUO INDULGENTISSIMO<br />
+LITERARUM ARTIUMQUE PATRONO SAPIENTI</h4>
+
+<h5>HANC OPERIS BODINIANI EDITIONEM PRINCIPEM</h5>
+
+<h6>VENERABUNDA MENTE</h6>
+
+<br />
+
+<h6>D. D. D.</h6>
+
+<br />
+
+<h5>EDITOR.</h5>
+
+<hr />
+
+</div><!--end chapter-->
+
+<div class="chapter">
+
+<h2><a name="praefatio"></a>PRAEFATIO.</h2>
+
+<span class="pagenum">V</span>
+
+<hr />
+
+<p>
+Joannes Bodinus, Andegavensis, atheismi sua aetate se suspectum reddidit
+cum libris quibusdam editis tum opere, quod quasi cygneam cantationem
+inedilum reliquit. Liber autem inscribitur colloquium heptaplomeres, non
+quod in septem partes distributus esset, sed quod septem viros, operam
+inter se partitos interlocutores, introduxit. Quorum primo Coronaeo
+Romano-Catholicorum, deinde Friderico Lutheranorum, Curtio
+Calvinianorum, Senamo omnium sectarum ethnicarum, Salomoni Judaeorum,
+Octavio Muhammedanorum, Toralbae denique naturalistarum causam tuendam
+commisit, qui omnes ita de fidei controversiis disputant, ut Toralbae
+ratio, quam autor ipse confiteri videtur, triumphet.</p>
+
+<p>
+Leibnitius nobilissimus philosophus, quum recte perspexisset, quanta
+esset auctoritate et gravitate hoc Bodini colloquium ad cognoscendam et
+philosophandi rationem atque formam et religionis sensum rationemque
+aetate reformatoria usitatam, jam senex hujus libri editionem parari
+voluit. Quem laborem aggressus Polycarpus Leyserus, Jurisconsultus
+Helmstadiensis, quominus perficeret, prohibitus est magistratuum
+interdicto. Sub finem saeculi superioris Liber Baro Henricus Christianus
+de Senckenberg, collatis compluribus libris manuscriptis, exemplar hujus
+operis quam correctissimum perfecit, quod praeter alia duo ejusdem
+colloquii exemplaria, quae quidem minoris pretii sunt, inter ornamenta
+bibliothecae academicae Gissensis enumeratur<span class =
+"tag">1</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Cf. Adriani, viri nobilissimi ac doctissimi, qui est bibliothecae
+academicae primus praefectus, catalogus codicum manuscriptorum
+bibliothecae Gissensis. Francofurti a.&nbsp;M. 1840. p.
+189&nbsp;sq.</div>
+
+<p>
+Quum igitur, probante Neandro, illustrissimo historiae sacrae auctore
+doctissimus vir Guhrauer libro singulari, qui anno 1841 prodiit,
+<span class="pagenum">VI</span>
+denuo virorum doctorum animos in Bodini colloquium advertisset, non
+inutilem me suscepturum sperabam laborem, si librum illum famosum, qui
+propter periculum, quod religioni recte colendae afferre videbatur, diu
+in bibliothecis ineditus latuit, typis describendum curarem. Hunc autem
+laborem, quo colloquium Bodinianum ad codices correctiores, quantum meae
+vires valebant, emendatum accuratius exprimendum pararetur, ita mihi
+perigendum censui, ut textu codicis Senckenbergiani quasi pro fundamento
+posito compluria exemplaria, quae et in bibliothecis Gissensi et
+Gottingensi Altonanaque asservantur, conferrem et scripturae
+discrepantiam ad marginem libri enotarem.</p>
+
+<p>
+Haec suffectura esse spero ad introducendum librum nomine quidem et fama
+viris doctis et nostratibus et externis diu notum.</p>
+
+<p>
+Dabam Gissae d. XXI m. Maii anni 1857.</p>
+
+<hr />
+
+</div><!--end chapter-->
+
+<div class="chapter">
+
+<span class="pagenum">1</span>
+<h2><a name="liber01">LIBER PRIMUS.</a></h2>
+
+<h4>Ad N. T.</h4>
+
+<p>
+Quod per litteras a me petis, ut de mea peregrinatione ad te scribam,
+omnia ex animi voto contigissent, si tuo complexu frui potuissem, quem
+si semel nactus ero, nunquam me patiar a te divelli.
+Nam cum Adriatici<span class = "tag">1</span> maris littora post
+difficilem navigationem legissemus, Venetiam appulimus, omnium fere
+gentium vel potius<span class = "tag">2</span> orbis universi portum
+communem, quia non modo adspectu et hospitio peregrinorum Veneti
+delectantur, sed etiam illic summa cum libertate vivi potest; et cum
+caeteris civitatibus et regionibus civilia bella aut tyrannorum metus
+aut vectigalium acerbae exactiones aut studiorum cujusque<span class =
+"tag">3</span> molestissimae inquisitiones impendeant, haec sola
+propemodum civitas omnibus his servitutum generibus immunis et libera
+mihi videtur. Quo fit, ut illuc<span class = "tag">4</span> undique
+confluant, qui summa cum libertate ac tranquillitate<span class =
+"tag">5</span> vitam agere decreverunt, seu ad mercaturam seu ad
+opificia seu ad otia liberis hominibus digna animum adjungant.
+Percommode vero accidit, quod cum litteratos homines ac virtutis
+studiosos conquirerem, <i>Paulum Coronaeum</i> nactus sum, qui per omnes
+urbis angulos litterarum et antiquitatis monumenta omnia studiose
+investigabat seque litteratissimis hominibus et illos sibi arctissima
+societate sic conjunxerat, ut domus ejus sacrarium Musarum ac virtutum
+haberetur. Et quoniam corporis habitu admodum tenui ac viribus
+imbecillior erat, quam ut maris jactationes aut longas
+peregrinationes<span class = "tag">6</span> ferre posset,
+at incredibili desiderio teneretur,
+diversarum gentium linguas, studia, ingenia, mores, virtutes
+percipiendi, ac convictum domesticum adsciverat, homines peregrinos
+<i>Fridericum Podamicum, Hieronymum Senamum, Diegum Toralbam, Antonium
+Curtium, Salomonem Barcassium<span class = "tag">7</span>, Octavium
+Fagnolam<span class = "tag">8</span></i>, qui tametsi bonarum artium
+instructissimi essent disciplinis, singulari tamen quisque scientia
+caeteris praestare videbantur. Cura autem in aedibus Coronaei simul
+habitarent, ex omnibus fere orbis regionibus si quid novum aut scitu
+dignum contigisset, facile ab amicis, quos Romae, Constantinopoli,
+Augustae, Hispali, Antwerpiae, Lutetiae conquisierant, litterarum
+<span class="pagenum">2</span>
+ope intelligebant. Nec vero solum urbanitate sermonis ac morum
+suavitate, verum etiam innocentia atque integritate tanta vivebant<span
+class = "tag">9</span>, ut nemo tam sui similis quam omnes omnium
+viderentur; quippe nulla contentione verborum aut vincendi<span class =
+"tag">10</span> cupiditate, sed omnes studio discendi ferebantur, itaque
+omnes cogitationes ac studia ad verum decus traducebant. Illud autem
+optimum, quod Coronaei domus cum infinita librorum ac veterum
+monumentorum varietate ac copia, tum etiam instrumentorum seu ad musicam
+seu ad omnes artes mathematicas refertissima esset; nihil tamen rarius
+mihi visum est, quam pantotheca quadrata sex pedum. Divisio cujusque
+pedis in sex apothecas numerum ex quadrato triginta sex in se ducto
+conficiebat capsulas 1296. Senarium autem selegerat, quod is numerus
+solus inter reliquos<span class = "tag">11</span> perfectus esset ac
+latissime in universa natura pateret, non modo ad plurium animantium
+aetates, quae in hoc numero terminantur, verum etiam quod in tota natura
+sex corpora tantum sint perfecta, sex tantum colores simplices, sex
+sapores simplices, sex harmonici concentus, sex tantum metalla
+simplicia, sex locorum situs, sex etiam sensus cum sensu communi.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>Hadriatici</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>totius</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>cuique</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>illic</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alius addit: <i>animi</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alibi: <i>peragrationes</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alius: <i>Barcassum</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alius: <i>Tagnolam</i>.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Alibi: <i>vigebant</i>.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;Alius: <i>vivendi</i>.&nbsp;
+<b>11.</b>&nbsp;Alius: <i>digitos</i>.</div>
+
+<p>
+Pantothecam ex olea i.e. ex incorruptibili prope materia fabricari
+jusserat, ut mundi universitatem ejusque suppellectilem et omne
+instrumentum contineret. Principio imagines sexaginta<span class =
+"tag">1</span> inerrantium siderum, deinde planetarum, cometarum
+similiumque impressionum, elementorum, corporum, lapidum, metallorum,
+fossilium, stirpium, animantium quaeque nancisci poterat, ordine<span
+class = "tag">2</span> quaeque suo aptaverat. At quoniam stirpium et
+insectarum omnium forma exiguâ pantothecâ nec contineri nec haberi
+propter raritatem poterat, picturâ vel scripturâ vel genere quaeque suo
+capsulis denotabantur, ut rhinoceros, caper<span class = "tag">3</span>
+indicus hisque similia. Caetera vel inferri curaverat vel illata
+coëmerat.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii 48 aut 84; alius plane numerum non addit.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>genere</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>cobras</i> et ad marginem: <i>cuber</i>; alius:
+<i>cabras</i>.</div>
+
+<p>
+Seorsim autem stirpes integras aut radices grandioribus chartis
+contentas habebat, sic tamen, ut particulam stirpium et animantium
+quaeque capsulae continerent, eo tamen ordine, ut extrema primis, media
+utrisque, omnia omnibus apta serie cohaererent, quippe terram inter et
+lapides argillam et cretam utriusque<span class = "tag">1</span> naturae
+media collocarat, inter aquam et adamantes crystallum, inter lapides et
+metalla pyritem sive<span class = "tag">2</span> marcasitharum genus,
+inter lapides et plantas corallium, inter animantes et stirpes ea quae
+zoophyta dicuntur, inter animantes aquatiles et terrestres amphibia,
+inter aquatilia et volatilia pisces volatiles, milvum inquam et
+loliginem, inter volatilia et terrestria bruta vespertilionem.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>utrisque</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius legit: <i>sed margaritarum genus
+inter</i>&nbsp;etc.</div>
+
+<p>
+Sic autem compleverat pantothecam, ut sex coloribus simplicibus capsulae
+distinguerentur ad memoriam firmiorem<span class = "tag">1</span>, et
+adversa luce ita collocarat, ut
+<span class="pagenum">3</span>
+omnia facile perspicerentur, nec enim ad angulos rectos dirigebatur, ne
+quid ex capsulis excideret, nec rursus in plano jacebat, quo minus lucis
+reciperet, sed hypotenusae<span class = "tag">2</span> modo innixa
+parieti species omnes eminus intuenti reducto velo proderet, ut<span
+class = "tag">3</span> temporis diuturnitate singula saepius legendo
+fideli memoriae commendarentur. Et quidem in eo tantum profecerat
+Coronaeus, ut omnes loculorum<span class = "tag">4</span> species animo
+comprehensas haberet: quae utilitas non modo in iis quae pantotheca
+continebantur, sed etiam in rebus omnibus quas audiret et legeret se
+ostentabat<span class = "tag">5</span>. Neque enim scribendo vel
+loquendo tempus terebat, ne tantundem de valetudine detraheret, sed
+audiendo, disserendo, meditando judicii vim acerrime sibi comparaverat;
+et cum cibum caperet, aderat anagnostes, qui tantisper aliquid legeret,
+dum fames et sitis commodius jucundiusque expleretur nec ullis
+sermonibus obrueretur<span class = "tag">6</span>. Neque vero
+Peripateticorum in morem<span class = "tag">7</span> ambulando
+disserebatur, quia corporis motum judicio ac memoriae officere putabat,
+nec Stoicorum qui stantes disputabant, quod diu sine taedio et
+articularis morbi periculo fieri posse negabat, nec Academicorum
+cubantium more, quod mollitiem ac somnum exciret<span class =
+"tag">8</span>, sed sedendo. Me vero anagnostem inter domesticos
+asciverat, Romanorum morem secutus, qui etiam inter epulas
+lectionibus<span class = "tag">9</span> rerum memorabilium animos una
+cum corporibus pascebant. Sed cum Romani<span class = "tag">10</span>
+non satis accurate rem propositam eodem momento definirent, Coronaeus in
+sequentem diem, si quid difficilius occurreret, quaestionem differebat,
+ne quis imparatus sententiam eam diceret, a<span class = "tag">11</span>
+qua discedere incongruum<span class = "tag">12</span> arbitraretur.
+Ipse vero compendiosissimis notis, ut <ins class = "correction"
+title = "text reads ‘olium’">olim</ins><span class = "tag">13</span>
+<span title = "Greek: tachugraphoi">ταχύγραφοι</span>, omnia<span class
+= "tag">14</span> fere excipiebam et excepta seorsim describere solebam,
+quod cum aliquamdiu<span class = "tag">15</span> fecissem, multas de
+natura quaestiones, multas etiam de mathematicis, de legum praestantia,
+de optime genere civitatis, de medicina, de fide historiarum collegi.
+Nulla tamen disputatio uberior aut argumenti praestantia dignior mihi
+visa est, quam quae ab Octavii navigatione initium duxit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>faciliorem</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>hypothemati</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>et</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>locorum</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>ostendebat</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Desunt haec proxima verba in alio codice.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alius: <i>in modum</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alius: <i>afferret</i>.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Alibi: <i>lectione</i>.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;Alius: <i>amici</i>.&nbsp;
+<b>11.</b>&nbsp;Alius: <i>aut</i>.&nbsp;
+<b>12.</b>&nbsp;Alius: <i>congruum</i>.&nbsp;
+<b>13.</b>&nbsp;Alibi: <i>quondam</i>.&nbsp;
+<b>14.</b>&nbsp;Alibi: <i>verba</i>.&nbsp;
+<b>15.</b>&nbsp;Alius: <i>aliquando</i>.</div>
+
+<p>
+Cum enim Coronaeus ad coenam una cum iis quos diximus consedisset
+et ego<span class = "tag">1</span> Phaedonem Platonis, quem antea legere
+coeperam, persequi jussus eum locum attigissem, quo Socrates Aegyptiorum
+cadavera tanto artificio condita fuisse diceret, ut incredibile tempus a
+putredine vindicarentur, Octavius petiit a Coronaeo, ut locum relegerem,
+quod a me factum est. Nam consequentia aeque ac praecedentia<span class
+= "tag">2</span> pertinent<span class = "tag">3</span> ad immortalium
+animorum vim ac potestatem, de quibus copiose ab illius superioribus
+diebus disputatum erat. Hic igitur CORONAEUS: Non satis, inquit, de
+animorum immortalitate nobis disseruisse videmur?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Duo haec verba desunt in aliis codicibus.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>antecedentia</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Deest in uno codice, sine dubio per lapsum manus vel
+memoriae.</div>
+
+<p>
+<span class="pagenum">4</span>
+Plus, inquit SALOMO, quam satis est inter nos ipsos, quibus etiamsi
+nullae demonstrationes exstarent, persuasa jam pridem est immortalitas
+animorum et sempiterna bonis praemia, supplicia sceleratis decreta.</p>
+
+<p>
+Ego vero, inquit TORALBA, utilissimum duco, perspicuas<span class =
+"tag">1</span> omnium rerum et earum praecipue, quae ad pietatem
+pertinent, demonstrationes exquirere, ne ab Epicuraeis rerum divinarum
+irrisionibus<span class = "tag">2</span> imparati offendamur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>perspicuitatem</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>irrisoribus</i>.</div>
+
+<p>
+Tum SENAMUS: Multos Deorum contemptores, plures etiam qui nihil a
+belluis nisi figura differunt<span class = "tag">1</span>, Epicureum
+tamen adhuc reperi neminem, i.e. qui Deos nulla praemiorum spe religiose
+coleret, qui frugalissime ac temperatissime viveret<span class =
+"tag">2</span>, qui continentiam, justitiam, fidem, morum integritatem,
+ut Epicurus, amplecteretur<span class = "tag">3</span> mortales tamen
+animos crederet, nec ullum ab immortali Deo negotium cuiquam impendere
+arbitraretur, qui demum<span class = "tag">4</span> summum hominis
+extremumque bonum non in corporis voluptatibus, sed in animi excelsi
+tranquillitate collocaret serena.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>differrent</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Laertius in Epicurum; Seneca in epistolis passim.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>amplexaretur</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>denique</i>.</div>
+
+<p>
+Tum TORALBA: Demus Epicurum his omnibus virtutibus excelluisse, quid
+tamen illi profuerunt, cum divini numinis metum et venerationem quasi
+securi quadam a radice amputaret? Nam sublata praemiorum spe, sublata
+numinis ac poenarum metu, hominum inter homines societas nulla stare
+potest; quis enim fidei et<span class = "tag">1</span> justitiae locus
+esse potest apud eos, qui nihil nisi testem aut judicium metuant? Fuit
+itaque in Epicuro ficta opinio integritatis, cum adversus Deum
+immortalem tam injustus esset<span class = "tag">2</span>, ut omnem illi
+justitiam eriperet, i.e. praemiorum ac poenarum potestatem, neque enim
+aliam ob causam libros de religione<span class = "tag">3</span>
+scripsit, quam ut Diagorae ac Protagorae poenas effugeret.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>aut</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>est</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>religionibus</i>.</div>
+
+<p>
+Tum SENAMUS: Quid est igitur, quamobrem ab aliis sectarum generibus ad
+Epicureos plerique deficiant, ab Epicureis tamen ad alias nulli
+redeant?</p>
+
+<p>
+<span class = "tag">1</span>CORONAEUS: Non magis mirum videri debet,
+quam ex viris castratos quidem posse, sed ex castrato virum fieri
+neminem, ut a pudicitia molles sunt et faciles aditus ad impudicitiam,
+reditus vero ad pudicitiam omnes interclusi<span class = "tag">2</span>
+obsidentur<span class = "tag">3</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius addit: <i>Tum</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>reclusi</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Deest in alio codice.</div>
+
+<p>
+Tum<span class = "tag">1</span> OCTAVIUS: Meminisse juvat periculorum
+praeteritorum, ac <i>Neptunum procul a terra spectare furentem</i><span
+class = "tag">2</span>, ut ab hominis istius teterrimi cogitatione quam
+longissime discedamus, nam</p>
+
+<div class="verse3 close">
+me tabula sacer</div>
+<div class="verse">
+Votiva paries indicat humida</div>
+<div class="verse3">
+suspendisse potenti</div>
+<div class="verse">
+Vestimenta maris Deo<span class="tag">3</span>,</div>
+
+<p class = "close">
+<span class="pagenum">5</span>
+ut lyricus ille scribit. Quae enim<span class = "tag">4</span> ex
+Phaedone Platonis mox legit anagnostes, recordationem mihi excitarunt
+periculosissimae navigationis, quam nisi molestum esset, libenter vobis
+enarrarem.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>Posthaec</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Horatii Epist. I,&nbsp;1.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Horatii Carm. Od. I,&nbsp;5.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>etiam</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Quis non libenter Octavium audiret?</p>
+
+<p>
+<span class = "tag">1</span>OCTAVIUS: Cum in Aegypto urbem Cairam, quam
+incolae a civium multitudine et urbis magnitudine gallinam incubantem
+interpretantur, et circa urbem pyramides antiquas lustrarem, Genevensis
+quidam empiricus, quem mihi socium adjunxeram, persuasit, ut
+Amomiam<span class = "tag">2</span> legeremus; sic enim appellabat
+Aegypti cadavera, quae antiquitus amomo, cardamomo, sala, aceto, melle,
+myrrha, aloë, nardo, cassia<span class = "tag">3</span>, resina
+caeterisque id genus venenis a putredine vindicantibus condita et
+macerata diu fuissent, quorum cadaverum tantam vim subesse
+affirmabat<span class = "tag">4</span>, ut morbis fere omnibus
+mederentur. Ego tametsi hominibus empiricis dubia fide assentior<span
+class = "tag">5</span>, ei tamen acquievi et uterque utriusque ope inter
+pyramides, quam plurimis erutis sepulcris, cadaver <ins class =
+"correction" title = "text reads ‘obvoiutum’">obvolutum</ins> corio
+bubulo detraximus. Sub corium innumerabiles fasciolae densissimisque
+lini replicationibus singulae singulis adjunctae, nec ulla sui<span
+class = "tag">6</span> parte detritae, inauratam cutim contegebant;
+aurum enim, ut minime ignoratis, a corruptione non cadavera modo, sed
+etiam ligna, metalla caeteraque diutissime tuetur. Caro ipsa cum cute
+flavescens ac fusca e duritie ac hypostasi videbatur, qua saccharum
+vetus Creticum: interiora visceribus exenteratis siccissima et in cordis
+sede imago lapidea insculpta, nomine Isidis, Aegypti quondam reginae,
+cujus sepulcrum est in urbe Nysa superioris Arabiae et in marmorea
+columna<span class = "tag">7</span> hoc epitaphium insculptum<span class
+= "tag">8</span>:</p>
+
+<div class = "couplet close">
+Ego Isis sum Aegypti regina<br />
+A Mercurio<span class = "tag">9</span> erudita;</div>
+<div class="couplet">
+Quae ego legibus statui,<br />
+Nemo solvet;</div>
+<div class="verse">
+Ego sum mater<span class = "tag">10</span> Osiridis,<br />
+Ego sum prima frugum inventrix,<br />
+Ego sum Hori<span class = "tag">11</span> regis mater;<br />
+Ego sum in astris canis refulgens;<br />
+Mihi Bubastis urbs condita est.<br />
+Gaude, gaude Aegypte,<br />
+Quae me nutristi!</div>
+
+<p class = "close">
+Sacra Isidis abrogata sunt, ni fallor, Constantini Magni dominatu, ex
+quo constat, cadaver illud ante MCCC annos conditum fuisse, et fieri
+potest, ut ante annorum duo triave millia sepultum fuerit. Erat autem
+virile cadaver et plane inodorum ob nimiam siccitatem. Nam muliebria
+cadavera foetorem ac putredinem
+<span class="pagenum">6</span>
+contrahere potuissent<span class = "tag">12</span>, tum quia foeminarum
+adeps et pulpa plenior ac humidior est, tum etiam quod virginum ac
+mulierum, quae senecta nondum contabuerant cadavera, non ante triduum
+pollinctoribus et pharmacopolis permittebantur<span class =
+"tag">13</span>, ne stuprum cadaveribus inferrent, ut quidem apud
+Herodotum legistis.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius addit: <i>Tum</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>Ammoniam</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>Caesia</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>inesse confirmabat</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>assentiam</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alius: <i>sua</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alius: <i>tabula</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alius: <i>inscriptum</i>.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Herme scilicet trismegisto.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;Mulier s. uxor.&nbsp;
+<b>11.</b>&nbsp;Alius: <i>Ori</i>.&nbsp;
+<b>12.</b>&nbsp;Alius: <i>contrahunt facilius</i>.&nbsp;
+<b>13.</b>&nbsp;Alius: <i>promittebantur</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Incredibilis ista libido mihi videtur.</p>
+
+<p>
+CORONAEUS: Pleraque apud Herodotum fabulosa leguntur, quae Plutarcho
+adversus eum<span class = "tag">1</span> scribendi occasionem
+praebuerunt.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>Herodotum</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Cum a sceleribus istiusmodi abhorreamus<span class =
+"tag">1</span>, incredibilia putamus, quae temporis diuturnitas
+verissima comprobavit. Ac ne longius<span class = "tag">2</span> ab hac
+urbe progrediamur, Malatesta nescio quis princeps Ariminensium avorum
+memoria nobilem cujusdam Germani comitis uxorem, cum religione obligata
+Romam iter haberet, hospitio excepit, sed cum oblato illi stupro nullis
+blanditiarum illecebris, nulla vi adhibita pudicitiam eripere potuisset,
+gladio crudelissime jugulum clausit, ut quam in vivente non poterat, in
+truncato et quidem cruento cadavere<span class = "tag">3</span>
+libidinem satiaret.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Vide Joh. Pontanum Bandellum.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>Ne longe</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>corpore</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Non in Aegypto aut in Italia tanti sceleris immanitas resedit,
+sed in Galliam usque pervasit. Ipse quidem vidi Tholosae chirurgum, qui
+in cadavere mulieris, peste mortuae, dicebatur nefariam libidinem
+explevisse <span title = "Greek: kai arthra en arthrois echôn">καὶ ἄρθρα
+ἐν ἄρθροις ἔχων</span>, ut jurisconsulti verbis utamur, deprehensus
+flammis ultricibus stupente populo addictus fuisse, quae quidem Herodoti
+scripta satis confirmare videntur.</p>
+
+<p>
+SENAMUS: Plutarchus patriae decus ac dignitatem, quam Herodotus acerbe
+sugillarat<span class = "tag">1</span>, cum tueri vellet, Herodotum
+contumeliose accepit<span class = "tag">2</span>, qui tamen a M. Tullio
+historiarum<span class = "tag">3</span> parens est appellatus. Et quidem
+ea quae apud Herodotum plerisque fabulosa videbantur, temporis
+diuturnitas verissima comprobavit, ut quae de lycanthrôpia Nerviorum
+deque ventorum eruptione<span class = "tag">4</span> etiamnum hac aetate
+usitata comperiuntur, quae itidem de maritandis puellis, ut ex
+formosarum pretio deformes dotari possint, translatum est in
+potentissimam ac florentissimam rempublicam Sinarum.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>jugularat</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>excepit</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>historiae</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>emptione</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Audiamus igitur Octavium caetera persequentem.</p>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Vobis cadaver ipsum ex istis<span class = "tag">1</span>
+sepulcris erutum obtulissem, <span class = "tag">2</span>si mihi per
+Tritonios daemones licuisset. Cum enim domum cadaver importari
+curavissem et in arcam quasi palladium surreptum condidissem, Pistacus
+mercator, qui onusta nave ventorum opportunitatem in Alexandriae portu
+exspectabat, quo quidem me receperam, ut in Italiam post diuturnas
+peregrinationes redirem, vectores acciri jussit, ut vela facerent
+spirante Vulturno. Ego repente arcam in navim; et quia navigium erat
+capacissimum, magnam nautarum et vectorum multitudinem admisit. Est
+enim, ut scitis, Alexandriae
+<span class="pagenum">7</span>
+civitas populosissima et mercatorum peregrinorum multitudine
+abundantissima. Cum portu solveremus, flabat Vulturnus, quem Graeci
+Euronotum, ni fallor, Aegyptii Syrochum a Syria, unde spirat,
+Horatius<span class = "tag">3</span> album Notum vocat, illamque
+serenitatem nobis invexit, quam ille describit hoc versu:</p>
+
+<div class = "verse close">
+Albus ut obscuro detergit nubila coelo<br />
+Saepe Notus</div>
+
+<p class = "close">
+qui ab Homero eodem sensu <span title =
+"Greek: argestês">ἀργέστης</span> vocatur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>ipsis</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Pro sequentibus alius ita legit: <i>et in arcam quasi
+Palladium surreptum condidissem, Pistacus</i>&nbsp;etc.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Horatii Od. I,&nbsp;7.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Idem tamen Argestes<span class = "tag">1</span> nostras Galliae
+Narbonensis regiones tanta vi quatit, ut saxa volvere, silvas et domos
+eruere consueverit, quem incolae etiamnum Albanum vocant, eodem quo a
+majoribus nostris nomine appellatum fuisse scribit Plinius.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Sequentia haec quinque verba desunt in alio codice.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: At vim ejus venti principio leniorem ita progressu temporis
+percipimus vehementiorem, sed cum longius ab omnibus littoribus
+abessemus, Circius inter Coros omnes rapidissimus, qui ob id ab Homero
+<span title = "Greek: argestês dusaês">ἀργέστης δυσαὴς</span><span class
+= "tag">1</span> appellatur, Vulturno plane contrarius tempestatem
+excitavit, unde commoti fluctus tanto impetu latera navis quatere
+inceperunt, ut contractis velis jacturam<span class = "tag">2</span>
+facere cogeremur mercium graviorum. Jam procella diem noctemque navigium
+afflixerat, cum desituram nautae sperarent, quia tempestatem validiorem
+eo spatio finiri, rarissime biduum, nunquam triduum excedere
+affirmabant; multo violentius tamen quam antea fluctus intumuerant,
+contrario flatu conspirantibus ventis.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Eustathius in Odyss. lib.&nbsp;3.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>jactum</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Didiceram ab Aristotele<span class = "tag">1</span>, ventos
+impetu contrario simul numquam spirare.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Aristoteles, in problem. Sect. de ventis.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Hoc forsitan Aristoteles scripsit in umbra Lycei, non in
+scholis nautarum, qui gravissimas procellas non aliter quam contrario
+ventorum flatu cieri tradunt. Hinc<span class = "tag">1</span> illa
+Maronis:</p>
+
+<div class = "verse close">
+Una Eurus Notusque ruunt creberque procellis<br />
+Africus:</div>
+
+<p class = "close">
+Item Horatii:</p>
+
+<div class = "verse close">
+Nec timuit praecipitem Africum decertantem Aquilonibus;</div>
+
+<p class = "close">
+Item Virgilii:</p>
+
+<div class = "verse close">
+Luctantes ventos tempestatesque sonoras;</div>
+
+<p class = "close">
+Nec aliter Homerus Africum et Aquilonem conspirantes facit:</p>
+
+<div class = "verse close">
+<span title = "Greek: hôs d’ anemoi duo ponton orineton ichthuoenta">ὡς
+δ᾽ ἄνεμοι δύο πόντον ὀρίνετον ἰχθυόεντα,</span><br />
+<span title = "Greek: boreês kai zephuros">βορέης καὶ
+ζέφυρος.</span><span class = "tag">2</span></div>
+
+<p class = "close">
+Quae cum satis intelligeret nauclerus, qui nos antea forti animo meliora
+sperare jusserat<span class = "tag">3</span>, attonitus et, ut ait
+ille,</p>
+
+<div class = "verse close">
+Victus violento navita Coro.</div>
+
+<p class = "close">
+<span class="pagenum">8</span>
+omnes ad vacuandam navim compulit, quae continuis fluctibus complebatur.
+Cum autem vehementi jactatione fracta corpora laborem refugerent, jactis
+anchoris, unumquemque ad preces divinas gemebunda oratione excitavit.
+Qua voce exaudita quidam Florentinus Catharinam Senensem, alius virginem
+Lauretanam, huic civitati notissimam, plerique Nicolaum, alii Clementem
+appellare, nonnulli vero lugubri voce canere: „Ave maris stella“ etc.,
+Graeci mercatores vulgari sermone <span title =
+"Greek: sôson hêmas kurie, eleêson hêmas, eisakouson despota">σῶσον
+ἡμᾶς κύριε, ἐλέησον ἡμᾶς, εἰςάκουσον δέσποτα</span>, Judaei suum
+<span title = "Hebrew: sh’ma Adonai">שְׁמַע אֲדֹנָי</span> saepius
+ingeminabant, Ismaëlitae Alexandrini: Ejuche nahbudu, alla, alla, alla,
+malah, ressulala<span class = "tag">4</span>. Venetus quidam sacrificus
+in cista vitrea circulari hostiam consecratam flexis genibus e sinu
+extollens, inquit:</p>
+
+<div class = "verse close">
+O salutaris hostia,<br />
+Quae coeli pandis ostia<span class = "tag">5</span>.</div>
+
+<p class = "close">
+Caetera nostis. Calaber nescio quis clara voce erumpens: A te solo, a te
+o dio peccato habbiamo, il soccorso non gia della creatura, ma del grand
+dio: habia pietado<span class = "tag">6</span> iddio di noi mortali
+ciechi. Massiliensis<span class = "tag">7</span> mercator:</p>
+
+<div class = "verse close">
+L’ esprit, si Dieu le mande,<br />
+Souffle tempestueux,<br />
+Et s’ enfle en la mer grande<br />
+Le flot<span class = "tag">8</span> impetueux;<br />
+Mais si a-t-il besoin,<br />
+Crians à Dieu lamentent,<br />
+Subit il les met loin<br />
+Des maux qui les tourmentent,<br />
+Fait au vent de tempeste<br />
+Sa fureur appaiser,<br />
+Fait que la mer s’ arreste,<br />
+Fait les ondes cesser,</div>
+
+<p class = "close">
+et caetera, quae non memini. Ego cum vota in periculis adeundis semper
+efficacissima fuisse intellexeram, in ora procumbens ab<span class =
+"tag">9</span> immortali Deo veniam flagitiorum precatus, votum feci, si
+periculis ereptus in portum incolumis invaderem, diem illum annua
+festivitate me consecraturum. At Hispanus miles ingenti fluctu
+madefactus Deum consuetis Hispanorum contumeliis nefarie execrabatur: In
+despecho etc. Non dicam caetera: malgrado etc. pere etc. et: à la virgen
+sa madre; postremum illud subjecit: no es poderio che sia comparado à el
+diabolo, insanum carmen illud cogitans:</p>
+
+<div class = "verse close">
+Flectere si nequeo superos, Acheronta movebo.</div>
+
+<p class = "close">
+Quae scelera cum audiisset mercator quidam, ira motus nauclerum
+compellavit, ut tantam impietatem maledici supplicio ac jactu
+vindicaret, alioqui futurum ut omnes ob unius flagitia perirent.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>Secundum</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>jussit</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Homeri <ins class = "correction" title =
+"so in original: passage is Il. IX (Ι). 4">Il. X, vs. 4</ins>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius Codex: <i>eiache nohbuem, eiache nostinu, allah</i>;
+alius: <i>ill alah resullala</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alius: <i>ostium</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alius: <i>pietà</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alius: <i>Massal ensis</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alius: <i>les flots</i>.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Alius: <i>et</i>.</div>
+
+<p>
+<span class="pagenum">9</span>
+SALOMO: Veteres oborta tempestate, si precibus sedari non posset, sorte
+jacta demergebant eum, in quem sors cecidisset. Sic enim vate Jona
+demerso, cui sors obtigerat, tempestates repente conquieverunt; idem
+futurum fuisse de Hispano opinor tot ac tantas contumelias in Deum
+evomente, atque utinam mos ille in usum revocaretur; sed quoniam sors in
+potentissimum saepius, nunquam tamen nisi<span class = "tag">1</span> in
+meritum<span class = "tag">2</span> cadebat, qui suorum satellitio
+stipatus sacrarum sortium fidem eluderet, ideo<span class =
+"tag">3</span> sortes nauticae desierunt. Sic tamen confirmo nisi suo
+scelere periturum neminem, quin etiam saepe fit, ut unius integritas
+reliquos a praestantibus periculis eripiat, aut solus a naufragiis, ab
+incendio, a popularibus morbis eripiatur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Deest, ut videtur, <i>raro</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>merentem</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>ob id</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Cum frustra preces fudisse videremur, bonus genius nauclerum
+impulit, ut Aegyptia cadavera, si quae in navim invecta essent, demergi
+juberet, capitis indicta poena. Hoc ego<span class = "tag">1</span>
+edicto perterritus et ipsa noctis caligine tectus cadaver de arca
+detractum in mare dejeci, sed ita ut nemo senserit. Derepente ventorum
+vis conquievit ac secundis ventis salvi in Cretam pervenimus. Hic
+venerabili<span class = "tag">2</span> canitie senex expansis ad coelum
+manibus, immortali Deo gratias agens, caeteros suo exemplo impulit ad
+laudes divinas. Nos vero voti memores hoc dithyrambo lusimus:</p>
+
+<div class = "verse close">
+Nunc effunde Deo carmina suavibus<br />
+Linguis ô sacra, qui<span class = "tag">3</span> littora fluctibus<br />
+Ereptus gracili succutiens pede,<br />
+Miraris fremitus aequoris ardui.<br />
+Vos impura procul numina cedite.<br />
+Praestanti maris ac terribili Deo<br />
+Qui suprema ferit sidera vertice,<br />
+Qui moles aqueas sustinet in globum<br />
+Suspensas liquida materia . . . . . .<br />
+Constringente sinu pondera terrea<br />
+Conspirant Zephyri Corus<span class = "tag">4</span> et Africus<br />
+Vulturnique leves et gravis imbribus<br />
+Auster qui rabidis flatibus undique<br />
+Tempestatis ab imo rapidae<span class = "tag">5</span> vado<br />
+Tetram colluviem crebrius excitant.<br />
+Tunc<span class = "tag">6</span> immane strepens et gemitu gravi<br />
+Auras<span class = "tag">7</span> verberat et fervida confluit<br />
+In naves aqua nautis trepidantibus.<br />
+Sed si quis metuens Te precibus sacris<br />
+O ter magne Parens aequoris invocet,<br />
+<span class="pagenum">10</span>
+Extemplo revocans Halcyonum quiem<span class = "tag">8</span><br />
+Nautas incolumes littore collocat<br />
+Qui claris geminant cantica laudibus.</div>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>enim ... dejecit</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>venerabilis</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>per</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>Eurus</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alius: <i>stupida</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alius: <i>Tum</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alius: <i>Aures</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alius: <i>quies</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: O si periculis erepti omnes in hunc modum immortali Deo gratias
+agerent! Sed ingratorum spes tabescet, ut divinissime scriptum est a
+sapientiae magistro.</p>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Ego senem illum, qui diuturno navigandi usu caeteris prudentia
+mihi praestare videbatur, rogavi, cur nauclerus Aegyptia cadavera<span
+class = "tag">1</span>, si qua illa<span class = "tag">2</span>
+fuissent, immergi jussisset? Illud mihi reposuit, cadaverum Aegyptiorum
+vectura tempestates semper cieri, cujus rei fidem toties exploratam
+asseverabat, ut nauticis Aegyptiorum legibus cadavera transvehi
+sanctissime prohiberentur; eum<span class = "tag">3</span> enim, qui
+contra faceret, mercium jacturam et omnia detrimenta mercatoribus
+dependere solitum. Qua re intellecta flagitii conscius tacendum hactenus
+mihi putavi, ne quis a me reposceret detrimenta accepta.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>corpora</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>si quae illata</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>is ... sollicitaretur</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Hujus navigationis historia non modo grata, sed etiam
+perutilis mihi videtur, et quae dicendi materiam nobis, si nullam
+haberemus, abunde suppeditaret. Primum, cur ab Aegyptiis cadaveribus
+procellae oriantur, cum aliis alio transvectis cadaveribus nihil tale
+contingat? Haud tamen scio, an sepulcro violato in alienis cadaveribus
+idem futurum sit. Deinde, an daemonum ope maria commoveantur? an vero ab
+exspirationibus, ut physici tradunt. Postremo, cujus precibus in tanta
+religionum varietate navim incolumem Deus in portu collocavit?</p>
+
+<p>
+Sic<span class = "tag">1</span> omnes conticuere, et cum caeteri
+Toralbam intuerentur, quod esset in physicis accuratissime versatus,
+nihil tamen ausus est in rebus tam arduis.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>Hic</i>.</div>
+
+<p>
+Sed CORONAEUS, rupto silentio: Satis est, inquit, ea proposuisse, de
+quibus crastina die disputaturi sumus, ut, quod in aliis quaestionibus a
+nobis fieri consuevit, paratiores redeamus. Caeteris annuentibus evocati
+pueri, divinarum laudum suavissima modulatione fidibus, fistulis ac
+vocibus erudite confusa, ut moris erat, uniuscujusque animos
+demulserunt, quibus peractis accepta quisque abeundi venia
+discessere.</p>
+
+</div><!--end chapter-->
+
+<div class="chapter">
+
+<h2><a name="liber02">LIBER SECUNDUS.</a></h2>
+
+<p>
+Postera die redeuntes, cum humanissime se consalutassent et<span class =
+"tag">1</span> quod quisque didicerat colloquio contulissent, paulo post
+laeti<span class = "tag">2</span> consederunt. Hic CORONAEUS litteras
+quas a Corcyraeo mercatore acceperat mihi pro Phaedone
+<span class="pagenum">11</span>
+legendas dedit, quibus ea continebantur, quae Constantinopoli gesta
+fuerant in circumcisione primogeniti Turcarum regis, qui principum, qui
+legatorum conventus, quae frequentia peregrinorum, qualis pompa ludorum
+Circensium, quae convivia, quae largitiones, quantus rerum omnium
+apparatus et quo quaequae ordine gesta fuissent. Et quoniam admirabilia
+videbantur ac prope incredibilia, nisi acta essent in theatro ac
+conspectu tantae hominum multitudinis, quanta unquam in illa urbe fuisse
+memoratur, jussit CORONAEUS ea relegere, quae maxime ad mirabilitatem
+facerent, scilicet funambulorum alacritatem et audaciam, qui semper
+funes ab altissimis pinnaculorum summitatibus aptatos ac distentos
+levissime currerent ac saltarent. Item equitis illius, qui soleas
+ferreas pedum ejusdem equi posteriorum quo vehebatur pernicissime
+currentis a tergo sagitta transfigeret; item ejus, qui erectus in pedes
+super duorum equorum rapidissime currentium sellas<span class =
+"tag">3</span> ferebatur. Item, ut duo equites super sellas duorum
+equorum stantes in pedes erectum gestarent alium sagitta ferientem
+tantisper, dum equi, in quibus stabant, incitatissimo cursu raperentur.
+Item, ut alius trabem ferream ictu vehementi ad tibias nudas
+adjecto<span class = "tag">4</span> rumperet sine cruore ac livore, ut
+etiam soleas ferreas equorum manibus frangeret ac partes ruptas dentibus
+dissecaret, ut etiam jacenti trabes ingentes brachiis supponerentur et
+super incude ferrea superposita pectori malleis gravissimis tunderent,
+nihilosecius tamen omnibus renitentibus levissime resurgeret, ac
+pleraque his similia litterae complectabantur, quae pridie Idus Iulias
+datae fuerunt Corcyrae et Idibus allatae Venetiam, quae<span class =
+"tag">5</span> a Corcyra milliaribus circiter CCL distat.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Sequentia haec sex verba in alio codice, desunt.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Deest in alio codice.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;In codicibus: <i>soleas</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>advecto</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alius: <i>quia Corcyra milliaribus circiter CCL</i>, ita ut
+desint quaedam ad sensum.</div>
+
+<p>
+Hic FRIDERICUS: Oportuit igitur, inquit, horis singulis navigium decem
+milliaria percurrere.</p>
+
+<p>
+CURTIUS: Illud spatium horis singulis Euro spirante confici posse non
+dubito, si modo actuaria<span class = "tag">1</span> navis aut myoparo
+pluribus velis incitaretur, qualibus utuntur Piratae, cum naves
+onerarias insequuntur<span class = "tag">2</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>vectuaria</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Cf. Cic. Verr. I, 34. [N.]</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Non satis compertum habeo, quo quaeque temporis spatio navis
+decurrat; illud tamen constat, Pauli Aemilii<span class = "tag">1</span>
+victoriam de Perseo<span class = "tag">2</span> Rege adeptam in
+Macedonia quarto post die divulgatam Romae fuisse ludis theatralibus,
+auctore tamen incerto. Consimilis victoria Romanorum ad Sagram<span
+class = "tag">3</span> fluvium eodem die in Peloponneso praedicabatur.
+Aliud autem praelium adversus Medos ad<span class = "tag">4</span>
+Mycalem Asiae superioris urbem scitum est eodem die in castris Graecorum
+ad Plataeas. Item imperante Domitiano fama Romam perlata est, Antonium
+qui contra Domitianum arma ceperat, eo ipso die quo fractus ac caesus
+est, in Germania victum fuisse, tametsi ab urbe abesset
+<span class="pagenum">12</span>
+milliaribus MMCCCC, et eodem momento, quo Romani Tarquinios ac Latinos
+ingenti praelio fuderant, id ipsum Romam perlatum est, auctore
+incerto.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Plutarchus, Aemilius p.&nbsp;286.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>Persio regio</i> vel <i>Persiae rege</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Codices: <i>Sayram</i>, sine dubio falsissime.
+<i>Sagra</i> autem erat nomen fluminis inter Locros et Caulonem,
+Bruttias urbes, siti. [N.]&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>ante</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Haec antiquis mirabilia visa sunt, cum tamen nihil
+frequentius magorum ope ac daemonum fieri soleat, qui etiam in speculis
+arte magica conflatis vel punctis ea, quae toto terrarum orbe geruntur,
+spectanda proponunt. Alii canes emissarios habent, qui omnia dicta,
+facta, gesta, victorias, offensiones denunciant humano sermone, qualem
+habuisse Cornelium Agrippam Wierus discipulus<span class =
+"tag">1</span> ac Paulus Jovius scripsere, quem etiam hero mortuo
+frequens hominum multitudo in flumen Rhodanum nulla vi adactum demergi
+vidit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Deest in uno codice.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Hujusmodi canem loquacem educarat Franciscus<span class =
+"tag">1</span> Senensis, qui avorum memoria populo Romano spectante ac
+sermonem canis audiente flammis est exustus.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>Francisca ... quae ... exusta</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Multa quidem incredibilia putantur, quibus tamen nihil
+usitatius. Ad extremas Aquilonis oras homines scilicet quasi volucres
+mirabili celeritate remotissimas regiones obire, ut de Apollonio Tyanaeo
+Philostratus scribit<span class = "tag">1</span>, ab ultima Aethiopia et
+Nili fontibus Romam brevi transvolatum<span class = "tag">2</span>. Idem
+Plutarchus de Romulo<span class = "tag">3</span>, de Aristaeo
+Proconnesio, de Cleomede Astypalaeio, ac Hugo Floriacensis<span class =
+"tag">4</span> de comite Matisconensi. Plenus est Sprengerus, pleni
+Olaus Magnus ac<span class = "tag">5</span> Paulus Grilandus, Sylvester
+Prierias, Molitor, Wierus consimilium in aëre sublimi transvectionum
+narrationibus, quae non modo theologorum decretis<span class =
+"tag">6</span>, sed etiam legibus divinis et humanis confirmantur. Et
+quidem Plato libro secundo de legibus cum poenas in eosdem decerneret,
+qui sceleratis magorum artibus uterentur, ab illis incredibilia fieri
+scribit, quae tamen ut<span class = "tag">7</span> certissima confirmat
+Apulejus et<span class = "tag">8</span> ipsae<span class =
+"tag">9</span> magicae artis sive impietatis reus ac propterea publico
+judicio postulatus. Minus, inquit, calles pravissimis opinionibus ea
+putari mendacia, quae vel auditu nova vel visu rudia vel supra captum
+cogitationis ardua videntur. Quae si paullo accuratius contemplaris<span
+class = "tag">10</span>, non modo comperta evidentia, sed etiam factu
+facilia senties. Idem paulo post: Prius, inquit, dejerabo solum istum
+videntem Deum, me vera et comperta narrare ne ulterius dubitetis. Ex
+quibus intelligitur, ea quae nec a natura, nec ab humanis viribus
+proficiscuntur, divina aut daemonum ope exerceri.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>scripsit</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>transvectum</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Plutarchus, in Romulo 1,&nbsp;4.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Malleus malefic. P. II, qu. 1. cp. 3. p. 250 sqq. Fd.
+Francof. 1588.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Deest in alio&nbsp;cod.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Augustinus l. 10. de Civit.&nbsp;Dei.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Deest in alio codice; alius habet: <i>et</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Deest in alio codice.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Alius: <i>ipse</i>.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;Alius: <i>explorantur</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Volatiles illos nuncios optavi saepe videre, qui sine ullis
+equis aut navigiis immensas<span class = "tag">1</span> regiones momento
+transvolarent.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>in magnas</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Memini Petrum Corsum, cum auxiliares copias una cum Vinea
+Francorum legato peteret a rege Turcarum, speculum habuisse, in quo
+<span class="pagenum">13</span>
+quidem uxorem Massiliae cum adulteris ex urbe Constantinopoli
+moechantem<span class = "tag">1</span> videbat, et adultera vicissim
+maritum in speculo contuebatur, quem cum portu solveret ac pridie quam
+Massiliam appelleret redeuntem perinde aspiciebat, ac<span class =
+"tag">2</span> si praesens adfuisset. Sed antequam rediret maritus, sui
+sceleris conscia fugit Antipolim, quo maritus illam persecutus una cum
+liberis adulterio quaesitis et ancilla contrucidavit. Recens est<span
+class = "tag">3</span> ac toti provinciae notissima historia, nec
+absimile est, quod iisdem fere temporibus ad Aquas Sextias ejusdem<span
+class = "tag">4</span> provinciae contigit. Cum enim Guarinus fiscalis
+advocatus discederet ab uxore, ut capitis causam diceret in Senatu
+Parisiorum, pollicitus est uxori, suam se necem, cum moreretur,
+renunciaturum. Eo die quo carnifex gulam illi fregit, uxor in palma
+dextrae manus imaginem mariti leviter expressam pluribus<span class =
+"tag">5</span> praebuit spectandam. Cujus portenti Grignanus provinciae
+praeses Henricum II.<span class = "tag">6</span> Franciae regem fecit
+certiorem.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>morantem</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>ut</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Deest in alio codice.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>ejus</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alius: <i>quampluribus</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alius: <i>X</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Eo pertinet illud, quod Thomas Aquinas scribit, necromantiae
+genus esse, si quis a moribundo stipuletur, ut se mortuo denunciet, quo
+in statu sit futurus.</p>
+
+<p>
+SENAMUS: Optandum quidem esset illud, ut in libris catoptricis earum
+rerum demonstrationes<span class = "tag">1</span> exstarent.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>rationes</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Rerum gestarum historia sensibus ipsis nititur, i.e. <span
+title = "Greek: hoti esti">ὅτι ἐστὶ</span>, sed causarum demonstratio,
+scilicet <span title = "Greek: to dioti">τὸ διότι</span>, altius est ab
+intimis philosophiae arcanis repetenda. Mihi tamen videtur memorabilius
+his omnibus, quae literis ipsis Corcyraeis continentur, id quod a
+Suetonio Tranquillo, Plinio, Dione Cassio, Xiphilino memoriae proditum
+est, notissimum Romanum equitem in publicis ludis spectante populi<span
+class = "tag">1</span> corona per catadromum decurrisse insidentem
+elephanto. Catadromum interpretatur Xiphilinus funem ex altissimis
+turrium pinnaculis extentum<span class = "tag">2</span>. Maxime tamen
+attonitus est populus Romanus, descendente<span class = "tag">3</span>
+per funem elephanto, ut Plinius scribit. Hinc veteribus funambuli
+elephantes, quibus nihil admirabilius fieri potest.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius addit: <i>Romani</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>extensum</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>descenso</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Causas earum rerum arduas et in abditis naturae arcanis
+latentes aut Toralbam nobis explicaturum aut video<span class =
+"tag">1</span> neminem.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>vides</i>.</div>
+
+<p>
+Hic TORALBA, mista pudore modestia: Nae, inquit, ineptus sum<span class
+= "tag">1</span>, si agnoscam eas laudes, quas mihi Coronaeus injuria
+tribuit, quanquam si arcana naturae tenerem, quae Coronaeus abdita esse
+fatetur<span class = "tag">2</span>, eas tamen quaestiones physici
+dissolvere non esset, qui tantum ea, quae in natura posita sunt,
+intuetur. Daemonum autem et angelorum actiones scrutari ad physica mihi
+pertinere non videntur, sed eos qui <span title =
+"Greek: ta meta physika">τὰ μετὰ φυσικὰ</span> conquirunt,
+<span class="pagenum">14</span>
+cum a divina pendeant voluntate aut impulsu ac potestate daemonum geri
+planum<span class = "tag">3</span> sit. Sed cum Fridericus,
+mathematicarum disciplinarum praestantia clarus, ea quae sunt artibus
+magorum comprehensa studiose legerit, ut quidem ex ejus disputationibus
+saepius audistis, non video quis melius ac certius earum rerum nobis
+aperire causas, quam ipse, possit, modo velit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>sim</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>confitetur</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>palam</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Saepe jurisconsultis jure succenseo, qui principia legitima
+scientia quam profitentur hujusmodi providere: Error jus facit, licet se
+invicem decipere, jus esse etiam cum praetor inique decernit. Sed
+nunquam justius illis iratus sum, quam quod mathematices et magiae i.e.
+sapientiae divinae nomina foedissimis ac facinorosissimis hominibus
+concedant. Est enim titulus in Codice Justiniani Augusti de maleficis et
+mathematicis, et utrique eadem scelerum<span class = "tag">1</span>
+immanitate aut impietate damnati, quo quid iniquius fieri potest?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>sceleris</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Hanc jurisprudentiam, quam profitemur ac tuemur, Fridericus
+sugillare consuevit, quod in mathematicorum<span class = "tag">1</span>
+perspicuis ac certissimis demonstrationibus educatus cum ab Euclide ad
+Accursium delabitur, a luce clarissima in atram caliginem et
+labyrinthum<span class = "tag">2</span> errorum inexplicabilem delapsus
+sibi esse videtur. Toralbam quoque saepe audistis hanc legitimam
+scientiam aspernari, qui ita se comparavit ad veri cognitionem, ut nec
+falsum dicere nec audire possit, quod usu venit his, qui omnem animorum
+caliginem perspicuis rationibus<span class = "tag">3</span>
+absterserunt; sed quemadmodum nutrices cum infantibus balbutire solent,
+ita legislatores cum plebe saepius errare necesse est. Cum enim Chaldaei
+magiam i.e. rerum divinarum ac sublimium scientiam ad foedissimam cum
+daemonibus societatem traduxissent, errore populari factum est, ut
+Chaldaei, magi et mathematici pro maleficis usurparentur. Sed omissa
+verborum subtilitate rem teneamus.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>mathematica</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>labyrinthos ... inexplicabiles</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>canonibus</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Libenter audirem, sive magum sive maleficum appellare licet, de
+sua scientia disputantem, quia vix alius ea capere possit, quam qui re
+ipsa sit expertus.</p>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Periculum est, ne idem tibi contingeret, Sename, quod non
+ita pridem legato Pontificis Clementis<span class = "tag">1</span>
+accidisse narrat Sylvester Prierias. Cum enim sagarum multitudinem
+carceribus contineret, quae solitas per aëra transvectiones ac<span
+class = "tag">2</span> foedissimas cum daemonibus copulationes,
+saltationes, epulas, adorationes daemonum confiterentur, quae physici ac
+medici ludibria dementium esse affirmabant, judex ipse cum vicario
+quaestionum impietatis collega periculum facere decrevit, pacta
+impunitate uni sagarum, quae<span class = "tag">3</span> in locum a
+daemonibus designatum illos deduxisset. Locus erat urbi proximus; eo
+igitur a saga deducti, paulo remotius ramis arborum contecti
+delituerunt.
+<span class="pagenum">15</span>
+Sub mediam fore noctem conventum advolantis utriusque sexus multitudinis
+et quasi e nubibus delapsarum avium intuentur et ea geri vident, quae ab
+eis gesta verissime narraverant. Postea vero quum adoratis daemonibus
+venena tum animantibus tum frugibus perimendis consueto more
+accepissent, nec amplius quid<span class = "tag">4</span> restaret quam
+<span title = "Greek: dêmou aphesis">δήμου ἄφεσις</span>, ut Apulejus
+loquitur, princeps illius concionis legatum illum Pontificis
+Clementis<span class = "tag">5</span> uno cum vicario acciri mandavit,
+quod adyta<span class = "tag">6</span> sagarum temerare et sacra
+profanis oculis intueri non erubuissent. Itaque e latebris in concionem
+protracti et contumeliis omnibus affecti, ad extremum, etiam tot et
+tantis fustium ictibus caesi et trucidati fuerunt, ut domum aegre
+redeuntes octavo<span class = "tag">7</span> post die exspirarent.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>Comensis</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Haec sequentia quinque verba desunt in alio codice.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>si</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>aliud</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alius: <i>Comensis</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alius: <i>abdita</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alius: <i>uno</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Memini, cura ad urbem de inopinato eorum casu allatum est,
+Pontifex Clemens<span class = "tag">1</span> rem, uti gesta fuerat,
+divulgari jussit, ne quis postea tam incredulus esset, ut dubitare, aut
+tam impius, ut periculum facere auderet.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>Comensis</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Certe quidem incredibili antea desiderio captus sum, sagarum
+transvectiones et conventus cum daemonibus his oculis intueri; sed cum
+hujus argumenti scripta omnia veterum Graecorum et Latinorum
+legumque<span class = "tag">1</span> divinarum et humanarum ab ultima
+antiquitate repetitarum cum nostrorum sortilegorum historiis, indiciis,
+confessionibus et hujusmodi societatis compositionibus<span class =
+"tag">2</span> testium<span class = "tag">3</span> contulissem, tum
+certe assentiri necesse habui <span title = "Greek: hoti esti">ὅτι
+ἐστὶ</span> nec tanto capitis mei periculo experiendum putavi,<span
+class = "tag">4</span> vera essent nec ne, quae vulgo ferebantur, memor
+vulpis Aesopiae, quae cum a leone invitaretur, ut ejus antrum epulandi
+causa subiret, noluit,</p>
+
+<div class = "verse3 close">
+&nbsp;&nbsp;<span class = "tag">5</span>quia me vestigia terrant</div>
+<div class="verse">
+Omnia te adversum spectantia, nulla retrorsum.</div>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>legesque divinas et humanas</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>repositionibus</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>testis</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>tentavi</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Horat. Ep. 1, 1, vs. 74. Caeterum in uno codice
+haec verba desunt.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Ut simia tametsi purpura induta sui semper similis est, ita
+quoque daemonum vis ac potestas est ubique terrarum eadem.</p>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Multi multa in universa rerum natura mirantur, nihil tamien
+admirabilius est ea, quae frequens est ubique terrarum <span title =
+"Greek: lukanthrôpia">λυκανθρωπία</span> et <span title =
+"Greek: onanthrôpia">ὀνανθρωπία</span>. Ridiculum antea putaram,
+quod in urbe Caira ferebatur, homines in asinos converti et incredibilia
+populo spectante facere. Fabulosum<span class = "tag">1</span> etiam
+videbatur, quod de Ammonio proditum est, cum asinum philosophiae
+auditorem habuisse, quaeque a Luciano et Apulejo prodita sunt de asino
+aureo ludicra fuisse. Sed cum portu Arciones<span class = "tag">2</span>,
+quae nunc Kueza<span class = "tag">3</span> vocatur, solverem et Arabiae
+felicis littora legerem, frequentes vidimus sagarum praestigias, quae
+homines in asinos ac lupos converterent ac rursus
+<span class="pagenum">16</span>
+humanae figurae restituerent, ut ea quae Homerus de Circe, Herodotus de
+Nerviis, Varro, Pausanias, Plato, Pomponius Mela de Arcadum et Lycaonum
+lycanthrôpia scripserunt, non modo verisimilia, sed pro certis et
+compertis haberem.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>Ridiculum</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>Antinaes</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>Zaela</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS<span class = "tag">1</span>: Aeque mihi ut vobis incredibilia
+ac ne oculis quidem istis ac sensibus fidem habuissem, nisi sacris
+litteris confirmatum legissem Nabochodonosoris<span class =
+"tag">2</span> ab humana figura in pecudum, item<span class =
+"tag">3</span> virgarum in serpentes conversionem. Nihil tunc amplius
+dubitandum putavi, nisi quis putet, Circem et magos facinum oculis
+fecisse.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Deest in alio codice.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>Nebucadnezari</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Deest in alio codice.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Si esset illa fascinatio ac vecordia mentibus
+injecta<span class = "tag">1</span>, non mera <span title =
+"Greek: metamorphôsis">μεταμόρφωσις</span>, non virga Mosis virgas
+magorum vorare potuisset, nec arrogantiae poenas lueret
+Nabochodonosor<span class = "tag">2</span>, quem unguibus ac pelle
+villosa contectum, totum septennium pecudis figuram indutum ac mente
+captum, foeno etiam pastum
+fuisse, in sacris litteris testatum habemus. Nam Moses Aegyptiorum magos
+eadem fecisse scribit, quae ipse divina potestate fecerat, i.e.
+serpentes, ranas, sanguinem. At Moses fascinabat neminem, igitur nec
+illi, cum eadem ab ipsis facta fuisse scribat, nec mentem
+Nabochodonosoris cum humana figura ereptam ac restitutam fuisse Daniel
+vates omnium clarissimus prodidisset.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>invecta</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>Nabuchdonosor</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Videtur Homerus his consentanea scribere de procis illis, quos
+Circe in porcos mutarat, quibus capita, vox, pili porcorum videbantur,
+mens tamen ipsa<span class = "tag">1</span> constans ac figura
+manebat<span class = "tag">2</span>.</p>
+
+<div class = "verse close">
+<span title =
+"Greek: Hoi de suôn men echon kephalas, phônên te, demas te">Οἱ
+δὲ συῶν μὲν ἔχον κεφαλὰς, φωνήν τε, δέμας τε,</span><br />
+<span title = "Greek: Kai trichas, autar nous ên empedos">Καὶ τρίχας,
+αὐτὰρ νοῦς ἦν ἔμπεδος</span><span class = "tag">3</span>.</div>
+
+<p class = "close">
+Boëthius ita reddidit: Voce et corpore perditis, sola mens stabilis
+semper monstra, quae genuit, patitur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>ita</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>restabat</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Homeri Odyssea <span title =
+"Kappa">Κ</span>,&nbsp;239.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: At non solum corporis figuram mutare saga potest, sed etiam
+mentis ac rationis vim eripere, humana stante figura, ut Philo Ebraeus
+scribit<span class = "tag">1</span> quod antea persuadere mihi non
+poteram, nisi plane exploratum haberem, magi cujusdam capitali maleficio
+mentem adolescenti affinitate mihi conjuncto penitus ereptam fuisse ac
+plane dementem postea semper vixisse, quod Actius Sincerus his versibus
+significat:</p>
+
+<div class = "verse close">
+Illum illum magicis conabor adurere sacris,<br />
+Qui miserum tota spoliatum mente relinquit,</div>
+
+<p class = "close">
+quae his versibus Lucani consentanea sunt:</p>
+
+<div class = "verse close">
+Mens hausti nulla sanie polluta veneni<br />
+Excantata perit<span class = "tag">2</span>.</div>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Philo de specialibus legibus.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>fuit</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Quid facilius erat Circae, quam procos suos in porcos mutare?
+Id enim fit unius litterae translatione.</p>
+
+<p>
+<span class="pagenum">17</span>
+CORONAEUS: Facilius est procorum in porcos mutatio ex morum, quam ex
+litterarum similitudine. Eos enim, qui se ventri ac libidini penitus
+addixerant Circaeisque illecebris mancipaverant, ratione ac mente
+caruisse nec praeter figuram humanam quidquam hominis habuisse opinor,
+contra quam Homerus scripsit, humanam quidem figuram amisisse, mentem
+vero stabilem et inconcussam<span class = "tag">1</span> retinuisse.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>inconfusam</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Argute id ac vere; sed si hanc solam interpretationem
+feramus, caetera divinis et humanis legibus comprehensa in dubium
+revocabuntur. Neque enim Herodoto, Maroni, Homero, Platoni metamorphosis
+illa hominum in pecudes, sed etiam Moysi, Jesaiae, Danieli, theologis
+clarissimis<span class = "tag">1</span>, narratur. Quin etiam his ipsis
+temporibus apud eosdem Nervios Herodoti, quos Livonas appellamus,
+singulis annis circa solstitium hibernum magna sortilegorum multitudo
+flumine regionis trajecto in lupos mutantur, tum in greges, homines,
+armenta crudelissime grassantur ac duodecimo post die eodem flumine
+transmisso rursus humanam recipiunt figuram. Qua de re quaestiones a
+magistratibus capitales constituuntur, qui cum transmutantur in hunc
+modum, pro sortilegis convictis tenentur. Id autem potissimum accidit
+iis, qui humana carne vescuntur, ut<span class = "tag">2</span> primum
+Lycaoni regi Arcadum<span class = "tag">3</span> contigisse Pausanias
+scribit, cum humanam hostiam Jovi Lycaeo sacrificans libaret, post etiam
+Demarcho Parrhasio, quem M. Varro et Copas, qui Olympionica<span class =
+"tag">4</span> scripsit, cum eidem Jovi humanis hostiis sacrificaret,
+gustato sacrificio derepente in lupum evasisse ac decimo post anno
+humanam figuram recepisse, denique pugillatu olympico<span class =
+"tag">5</span> certaminis praemium tulisse tradunt. Id cum Arcades
+saepius exploratum et compertum habuissent, sacratis legibus<span class
+= "tag">6</span> vetuerunt, poena capitali subjecta, ne quis Lycaei
+Jovis templum ingrederetur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Addit alius: <i>pro verissima</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>et</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>in Arcadiis</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>Olympiaca</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alius: <i>pugillatum olympici</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alius: <i>litteris</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Istud quidem mihi videtur persuaderi posse, neminem ex homine
+pecudem sine hominis interitu fieri posse, ac verius putarem, fallaces
+hominum oculos, velut Heracleoticos falsos martyres, fascino
+praestringi.</p>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Praestigias magos facere non dubito, nec tamen semper nec
+omnibus. Cum enim Thuringiam Germaniae inferioris obirem<span class =
+"tag">1</span>, circulator quidam in oppido erat, qui spectaculis
+inanibus plebem imperitam accepta mercede pascebat. Is igitur quadrigam
+onustam foenis una cum equis et quadrigario turba spectante devoravit.
+Deinde cum coelum scandere se velle dixisset, repente a terra sublatus
+est, hunc pedibus uxor apprehensum sequitur, dein ancilla heram pedibus
+apprehensam secuta est, servus ancillam, qui sublimes in aëre suspensi,
+quasi acus a magnete tracti, omnibus<span class = "tag">2</span>
+attonitis aliquamdiu constiterunt.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Wierus de praestigiis.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Desunt duo haec verba in alio codice.</div>
+
+<p>
+<span class="pagenum">18</span>
+CURTIUS: Devorationem quadrigae et quadrigarii ad fascinam pertinere
+judico, sed ascensionem et subvectionem illam daemonis ope factam non
+dubito. Nam Simon magus<span class = "tag">1</span>, spectante Nerone
+cum ceteris principibus et aulicis, in membra secari se jussit, deinde
+membratim concisus revixit, post etiam sublimis in aëra subvectus est ac
+divinos honores et statuam a Caesare adeptus. Quid est enim tam arduum,
+tam contra naturae vim<span class = "tag">2</span>, quod saga illa se
+facturam profiteatur:</p>
+
+<div class = "verse close">
+Cum volui, ripis ipsis mirantibus amnes<br />
+In fontes redire suos, concussaque sisto,<br />
+Stantia concutio, cantu freta nubila pello,<br />
+Nubilaque induco, ventos abigeque vocoque.<br />
+Vipereas rumpo verbis et carmine fauces,<br />
+Et silvas moveo<span class = "tag">3</span> jubeoque tremiscere
+montes<br />
+Et mugire solum Manesque exire sepulcris,<br />
+Te quoque, Luna, traho.</div>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Justinus Martyr, Clemens et Irenaeus.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>viam</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>foveo</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Num tibi, Toralba, videntur haec per naturam, an vero
+daemonum ope fieri potuisse?</p>
+
+<p>
+Hic TORALBA: Ingenue, inquit, aperiam quae sentio, sed illud abs te,
+Coronaee, peto, ne in rebus tam arduis amplius exigas, quam quod
+possum.</p>
+
+<p>
+CORONAEUS: Valde amens sim, si scire velim, quae tu nescias.</p>
+
+<p>
+TORALBA: Aliarum quidem artium veritatem<span class = "tag">1</span> cum
+assequi me posse diffiderem, res ipsas et rerum abditas in natura causas
+omni studio scrutari<span class = "tag">2</span> conatus, idem mihi ipsi
+quod navigantibus usu venit. Nam quo longius a littoribus discedunt, eo
+vada sentiunt profundiora, quousque<span class = "tag">3</span> ab
+omnibus terris longissime remoti<span class = "tag">4</span>
+molybdaenarum<span class = "tag">5</span> propter maris altitudinem usum
+amittant. Ita quoque me in naturas elementorum, fossilium, metallorum,
+stirpium, animantium ac coelestium corporum intuentem, postremo in
+angelorum ac daemonum mirabilem potestatem altius mentis agitatione<span
+class = "tag">6</span> subvectum ratio penitus deseruisse videtur. Quo
+etiam plura scire cupio, quoque attentius et cautius subtilissima
+quaeque persequor, eo me imperitiorem agnosco.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>varietatem</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Deest in alio codice.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>cogunturque</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>revecti</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Sunt plumbaginas quibus arena e fundo maris detrahi
+consuevit a nautis, ut intelligant, quas in regiones devenerint.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alius: <i>cogitatione</i>.</div>
+
+<p>
+CDRTIUS: Id profecto non nisi doctissimis hominibus contingere solet.
+Cujus rei causam cum inquirerem, Franciscus Fuxaeus, mathematicorum
+decus, qui a rege Francorum Carolo IX. evocatus, multis spectantibus
+Lutetiae docuit, quod Archimedes olim proposuerat, datum pondus morere
+i.e. <span title = "Greek: dothen baros kinêsai">δοθὲν βάρος
+κινῆσαι</span>, is, inquam, ignorandi scientiam certissimum scientiarum
+perfectiorum principium asseverabat nec ullos<span class =
+"tag">1</span> imperitiores, quam qui se omnia scire arbitrarentur. Id
+autem exemplo docebat eorum, qui semper in gurgustio vel Socratis specu
+conclusi jacuissent, aut quibus pateat coeli spatium
+<span class="pagenum">19</span>
+non amplius tres ulnas; cum evadunt in loca superiora, proximas
+regiones, quas nunquam adspexerunt, mirantur, post etiam in altissima
+montis cacumina subvecti non modo terras remotissimas ac maria, sed
+etiam coelestia sidera libere contemplantur ac pristinam ignorantiam
+attoniti stupent. Plerosque etiam inanis auctoritas trahit, quos ratio
+ducere debuisset. Atqui hi pecorum in modum properant, non qua aut quo
+eundum est<span class = "tag">2</span>, sed quocunque itur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>omnes</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>sit</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Hoc certe modo plerique meant<span class = "tag">1</span>. Quis
+enim petenti, unde tanta vis procellarum, unde ventus sit, non
+respondeat, ab exhalatione calida ea gigni? Jam si rationem quaeris,
+Aristoteles ita decrevit, ut de Pythagora quondam discipuli <span title
+= "Greek: Autos epha">Αὐτὸς ἔφα</span>, ipse dixit. Nemo tamen est adeo
+demens, ut putet, calidas siccas exhalationes hieme rigidissima in
+altissimis<span class = "tag">2</span> oceani gurgitibus versus utrumque
+polum, quoties tempestatibus intumescunt, vim ullam habere. Non desunt
+tamen, qui nulla auctoritate, sed ratione sola moventur; rerum omnium
+tamen causas sese reddituros confidunt, cum ne rerum quidem leviorum
+rationes attingere possint, carum inquam, quae in nobis sitae sunt,
+quaeque in omnium oculos incurrunt. Quanto modestius a Plinio, rerum
+naturalium venatore sagacissimo, scriptum est, in plerisque naturae
+majestatem ac numen admirari, quam subtilius exquirere nos debere! Quod
+etiam Alexander Aphrodisias Peripateticus accuratissimus confiteri non
+erubuit, naturam abdidisse causas, cur dentes ferrum<span class =
+"tag">3</span> lima agitante obstupescant. Omnium autem errorum, qui
+sunt innumerabiles, nullus est, in quo gravius a physicis nostris
+peccari possit, quam existimare, omnia quae extra hominum<span class =
+"tag">4</span> potestatem posita sunt, a natura, a causis necessariis,
+aut a fortuna pendere. Qui enim ita sentiunt, Deo aliud aliter agendi
+arbitrium penitus adimere coguntur, qui nec daemonum nec angelorum ullam
+vim necessariam esse ac ne daemones quidem subsistere<span class =
+"tag">5</span> putant, sed ea tantum quae brutis<span class =
+"tag">6</span> sensibus obvia sunt, et eorum, quae sub sensus<span class
+= "tag">7</span> cadunt, si causas ignorant, confiteri turpe
+arbitrantur, aut si negare nequeant, ineptissimam quam nullam causam
+prodere praestabilius opinantur. Ut igitur propositarum quaestionum
+exitus aliquis reperiatur, illud, ni fallor, contra Peripateticos
+statuendum et principiis ac perspieuis demonstrationibus confirmandum
+est, scilicet nulla necessitate primam causam ad agendum obligari, sed
+ea libertate omnia moderari, ut<span class = "tag">8</span> hominum ac
+belluarum impetus coërcere, naturas exanimes regere, ignes quominus
+ardeant prohibere, rerum universitatem nutu quatere ac rursus erigere,
+si velit, possit; contra quam Peripateticorum, Epicureorum ac Stoicorum
+tota natio decrevit, qui non modo causam primam necessitate trahi ad
+agendum, verum etiam ea quae natura fiant, a Deo prohiberi posse
+negant<span class = "tag">9</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>meantur vel necantur</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>altis</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alii: <i>ad ferri limam agitatam</i>, vel: <i>ad ferream
+limam agitati</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>humanum</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alius: <i>existere</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alius: <i>brutorum</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alius: <i>sensum</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alius: <i>et</i>.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Alexander Aphrodis. l. 1. p.&nbsp;17.</div>
+
+<p>
+<span class="pagenum">20</span>
+FREDERICUS: Nemo est eorum, qui modo ullam pietatis opinionem iniverunt,
+qui sentiat, Deum ulla<span class = "tag">1</span> necessitate teneri;
+sed iisdem de rebus aliter physici, aliter theologi statuunt.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>illa</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Quod verum est, semper unum et idem sit oportet<span class =
+"tag">1</span>, nec potest res eadem modo vera theologis, modo falsa
+physicis esse, etiamsi theologorum ac physicorum de rebus iisdem judicia
+saepe contraria occurrant.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>Quod verum est, semper verum sit oportet</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Perge igitur, Toralba, nisi molestum est, demonstrationem
+ejus rei perspicuam aperire.</p>
+
+<p>
+TORALBA: Multa quidem Aristotele<span class = "tag">1</span> non ferenda
+de Deo scribit, ut<span class = "tag">2</span> cum eum animal vocat,
+contra quam decuit non tantum physicum, sed etiam metaphysicum, i.e.
+rerum sublimium ac divinarum indagatorem ac speculatorem, quoniam isto
+modo Deum confitetur corporeum esse, cum animal ipse definiat corpus
+animatum. Nihil tamen absurdius, quam causam primam rerum omnium
+effectricem ac conservatricem profiteri<span class = "tag">3</span>
+eandemque servili officio ac necessitate obligare<span class =
+"tag">4</span>, ac nihilominus sibi ipsi liberum arbitrium tribuere.
+Liberum, inquit,<span class = "tag">5</span> hominem diximus, quia causa
+sui est et quem aliena potestas cogere non potest. Quid arrogantius aut
+alienius a physicis decretis? Neque enim majus argumentum habuit
+Plutarchus, ut fatalem Stoicorum opinionem everteret, quam quod posita
+necessitate mundi gubernacula Deo adimerentur, i.e. <span title =
+"Greek: ei anankê memiktai tois pragmasin, oute pantôn kratei ho theos,
+oute panta kata tou ekeinou logou dioikeitai.">εἰ ἀνάγκη μέμικται τοῖς
+πράγμασιν, οὔτε πάντῶν κρατεῖ ὁ θεὸς, οὔτε πάντα κατὰ τοῦ ἐκείνου λόγου
+διοικεῖται.</span></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Aristotelis Metaphys. lib. 12. de generat. lib.&nbsp;2.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>ac cum</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>confiteri</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Libr. 8 Physic. Libr. 2 de generat.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Libr. 4 Metaphys.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Est in rebus elementaribus quidem magna varietas et
+inconstantia, sed orbium coelestium mutuis sese complexibus rapientium
+certissimae ac immutabiles conversiones ab immutabili<span class =
+"tag">1</span> causa pendere convincunt.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>immortali</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Immutabilem<span class = "tag">1</span> Deum esse, physicis
+omnibus ac theologis inter ipsos convenit. At illi putant, inferiorum
+causarum vi ac potestate superiores cohiberi. Probabilius poetae, qui
+flectis fabulis Jovem imperio deorum inferiorum absolvi confitentur,
+superioribus tamen <span title = "Greek: tês adrasteias">τῆς
+ἀδραστείας</span> legibus teneri affirmant. Hanc <span title =
+"Greek: adrasteian">ἀδραστείαν</span>
+seu fatum Parmenides mundum complecti
+dicebat. Chrysippus vero motum aeternum concinne ac decenter aptatum,
+Zeno providentiam, Augustinus fatum uni Deo putat congruere aut
+nemini.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Sequentia haec verba usque ad vocem <i>convenit</i> desunt
+in alio codice.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Ebraeus interpres his consentanea scribens: fatum seu <span
+title = "Hebrew: kodesh">קדש</span> est illud, quo sanctitas sanctitatum
+continetur, Deus inquam, omnia intra se recipiens<span class =
+"tag">1</span> ac libera voluntate coërcens.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>despiciens</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Si verum est, quod Aristoteles scribit, laude ac vituperio
+dignum esse neminem ob ea quae necessario facit, profecto Deum aeternum
+<span class="pagenum">21</span>
+nullam laudem aut gratiam pro suis erga nos meritis judicat promereri,
+quoniam haec necessario facere cogitur. Ex eo quoque sequitur, rerum
+universarum procuratione Deum absolvi, quoniam providentia duabus tantum
+in rebus cernitur, primum ut res unaquaeque sit, deinde ut bene sit. At
+utrumque necessitas excludit, quia series causarum necessaria rerum
+ordinem stabilem et immutabilem efficit, ut nec flammarum incendio,
+qui<span class = "tag">1</span> in fornace fuerit, eripi nec saluti
+cujusdam contra naturae vim prospici possit. At sublata providentia (qua
+quidem omnia stant, quae videmus et quae non videmus) mundum ipsum
+subverti necesse est. Quod Aristoteles ne confiteri cogeretur, Platonis
+dictum ex Phaedone usurpavit, scilicet rationi consentaneum esse, Deum
+nullam curam habere, i.e. <span title =
+"Greek: eulogôs echei ho theos, oute epimelôn men hêmôn">εὐλόγως
+ἔχει ὁ θεὸς, οὔτε ἐπιμελῶν μὲν
+ἡμῶν</span>. Idem Plato in Politico Deum humani generis pastorem vocat,
+i.e. <span title = "Greek: anthrôpinês agelês poimena">ἀνθρωπίνης ἀγέλης
+ποίμενα</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Sequentia haec quinque verba desunt in alio codice.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Hoc argumentum probabile quidem videri potest, non<span class =
+"tag">1</span> tamen necessarium, ut sublata providentia mundus
+concutiatur. Quia si Deus prospicit universitati, aut propter se id
+facit, aut propter mundum; non propter se, quia mundo carere facile
+potest, alioquin non esset se ipso contentus i.e. <span title =
+"Greek: autarkestatos">αὐταρκέστατος</span>, ut non modo a Platone et
+Aristotele, sed etiam a se ipso <span title =
+"Hebrew: shaddai">שָׁדַּי</span>, quod idem est, appellatur. Non enim
+providet mundo propter mundum, quia mundus Dei finis esset, ac propter
+mundum bearetur; semper enim finis praestat iis, quae ad finem
+diriguntur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>ut</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Hoc quidem, Sename, argumento usus est Alexander, ut
+Aristotelis decreta tueretur. Idem tamen longissime ab hac sententia
+discedens: Dicere, inquit, nolle Deum res nostras procurare, alienum a
+majestate divina; invidi enim est et iniqui,
+cum possis nolle meliora; <span title =
+"Greek: to de legein mê boulesthai ton theon tôn entautha pronoein, pantelôs allotrion theou, phthonou tinos kai alogou physeôs">τὸ
+δὲ λέγειν μὴ βούλεσθαι τὸν θεὸν τῶν ἐνταῦθα προνοεῖν,
+παντελῶς ἀλλότριον θεοῦ, φθόνου τινος καὶ ἀλόγου φύσεως</span>.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Senami argumentum una sui parte convincere<span class =
+"tag">1</span> videtur, quia non congruit divinae majestati quicquam
+agere, ob aliud primo et praecipue, quam propter se ipsum. Omnia,
+inquit, creavi propter me<span class = "tag">2</span>, etiam impium ad
+diem ultionis, nec mundi creatione aut procuratione melior futurus erat
+aut beatior, quia nec optimus ante nec beatissimus fuisset. In eo ipso
+tamen sibi placet, ut potentiam creatis rebus ac intelligentibus
+perspicuam faciat, nulla vi, nulla necessitate, nulla denique
+felicitate<span class = "tag">3</span> potiore ductus. Nec potest
+invidiae tribui, si non efficiat meliora quam possit. Nec satis apte
+Proclus ex eo mundi aeternitatem statuit, quoniam ea est rerum caducarum
+natura, ut creatori optimo temporis aut felicitatis gradu nulla possit
+aut debeat exaequari.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>corruere</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>creavit propter se</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>facultate</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Nondum explicata quaestio mihi videtur, quonam modo prima
+causa sit immutabilis, si causarum inferiorum series ac progressus
+<span class="pagenum">22</span>
+mutatur. Quodsi progressio causarum inferiorum immutabilis est, mundum
+hunc necessario stare et ea quae fiunt immutabili superiorum vi ac
+potestate necessaria concludi confitendum erit.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Deus quidem de se ipso testimonium ferens: Ego dominus<span
+class = "tag">1</span> aeternus, inquit; et non mutor<span class =
+"tag">2</span>; item: <i>Coeli tabescent et peribunt, tu autem idem ipse
+es, semper tui similis</i><span class = "tag">3</span>, quae verba
+majestatem ac naturam divinam semper stabilem ac aeternam significant,
+non tamen eripiunt, sed potius confirmant liberam Dei voluntatem.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>Deus</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Jesaias 40,&nbsp;27.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Ps. 102 (101), 27&nbsp;f.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Quid igitur hoc carmine volunt:</p>
+
+<div class = "verse close">
+Fata regunt orbem et certâ stant omnia lege?</div>
+
+<p>
+TORALBA: Recte equidem: aut fatum nihil est, aut Deus est, qui certas
+omnibus naturis leges praescripsit, quas unus mutare et<span class =
+"tag">1</span> evertere potest; naturae legislator suis legibus solutus
+non a senatu aut populo, sed a se ipso. Cur enim terra non contegitur
+aquis, cum tamen gravior sit? Id Aristoteles ad animantium salutem
+factum tradit. Honestius erat tragoedos imitari, qui cum rei
+difficultatem explicare nequeunt, Deum a machina, <span title =
+"Greek: ton theon apo mêchanês">τὸν θεὸν ἀπὸ μηχανῆς</span>
+eliciunt. Ex hac
+igitur demonstratione colligimus, nihil in natura necessarium esse, quod
+non aliter fieri possit. Quod Algazel, Arabum philosophorum acutissimus,
+erudite perspexit, contra quam Averroës putavit. Quid enim frequentius
+quam ex secali siliginem nasci? ex frumento non semper, sed tamen nimis
+saepe lolium; contrave ex homine serpentem gigni; saepissime monstra ex
+omnium animantium genere oriri, novos etiam et inauditos morbos
+grassari, tum aquarum ingentes eluviones, incendia terrarum inopinata,
+prodigiosos animantium partus, imbres lapideos, sanguineos, lacteos,
+siligineos<span class = "tag">2</span>, portenta denique stupenda nasci
+vidimus, quorum plena est antiquitas, pleni libri, plenae Graecorum,
+Ebraeorum Latinorumque litterae, ut non modo praeter naturam, sed etiam
+repugnante natura fieri sit necesse<span class = "tag">3</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>aut convertere</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>saligineos</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Julius Obsequens de prodigiis. Polydor. Vergil. de prodig.
+Joachim Camerarius de portentis. Livius et Plinius passim.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Hippocrates noster, cum popularium et incredibilium et
+incurabilium morborum vim praeter naturam semper animadvertisset, divina
+quadam potestate cieri scripsit. Id axioma Fernelius <span title =
+"Greek: archiatros">ἀρχιατρὸς</span><span class = "tag">1</span> variis
+ac stupendis daemonum actionibus illustravit, idque contra naturalium
+causarum et affectionum progressiones consuetas.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> In abditis causis morborum.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Alexander ipse, qui pro Aristotele pugnare consuevit<span class
+= "tag">1</span>, a magistri scriptura<span class = "tag">2</span>
+discedens scribit<span class = "tag">3</span>, naturam saepe mutari tum
+vi, tum moribus, tum votis erga Deum conceptis, quibus morbos et mala
+mitigari et converti<span class = "tag">4</span> asseverat. Quae<span
+class = "tag">5</span> vero maleficorum flagitiis assidue fieri
+<span class="pagenum">23</span>
+legimus, quaeque a Friderico narrata et superioribus mensibus
+Constantinopoli, stupente populo, gesta legit anagnostes, quae quidem
+tota pugnante natura facta intelligitis, num satis arguunt naturae vim
+necessariam et immutabilem non esse? Nam quae aliter eveniunt,
+necessaria ut sint, nullo modo fieri potest, ut Aristoteles ipse
+confitetur<span class = "tag">6</span>, qui tamen casum et fortunam in
+natura statuens, ex opinione plebis necessitatem sustulit de natura.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>decrevit</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>sententia</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>scripsit</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>averti</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alius: <i>Quod</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;<span title = "Greek: Peri hermêneias">Περὶ ἑρμηνείας</span>
+III., cp.15.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Quid ergo Platoni<span class = "tag">1</span> fiet, qui ex
+Homeri sententia auream catenam fingit a Jove demitti coelitus, nisi
+causarum naturalium seriem inviolabilem ac plane immutabilem demus?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> In Theaeteto.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Satis, opinor, Homerus seipse explicat, cum Deos illos
+inferiores a superiore<span class = "tag">1</span> quidem sursum trahi
+posse agnoscit, supremum ab inferioribus non item.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>supremo</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Ego catenam Homericam nihil aliud esse existimo, quam in visu
+nocturno Jacobi Patriarchae scalâ<span class = "tag">1</span> expressum,
+cujus vertici Deus imminet, qua descensus est angelis a coeli vertice in
+terras et hinc rursus ascensus ad coelum.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Gen. 28,&nbsp;12.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Certe Salomonis interpretationem confirmare videtur Proclus
+Academicus et Plutarchus, qui daemones inter deorum et hominum
+naturam<span class = "tag">1</span> collocarunt, <span title =
+"Greek: tous porthmeuontas ta tôn anthrôpôn pros tous theous kai ta tôn theôn pros tous anthrôpous">τούς
+πορθμεύοντας τὰ<span class = "tag">2</span> τῶν ἀνθρώπων πρὸς τοὺς
+θεοὺς καὶ τὰ τῶν θεῶν πρὸς τοὺς ἀνθρώπους</span>,
+i.e.<span class = "tag">3</span> portantes divina ad homines et humana
+ad Deos. Hoc tamen interest, quod appellatione daemonum deum appellavit,
+<span title = "Greek: kakodaimonas">κακοδαίμονας</span> tantum
+complectuntur. Quin etiam Plato maximum omnium daemonum Deum appellavit.
+Juniores tamen Academici saepius daemones <span title =
+"Greek: phaulous kai kakous">φαύλους καὶ κακούς</span> usurparunt.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>cathedram</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <span title =
+"Greek: ta tôn theôn pros anthrôpous kai ta tôn anthrôpôn pros tous theous">τὰ
+τῶν θεῶν πρὸς ἀνθρώπους καὶ τὰ τῶν ἀνθρώπων πρὸς τοὺς θεούς</span>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Desunt haec verba interpretantia in aliis codicibus.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Ex utraque interpretatione sequitur, angelos ac daemones vim
+habere deo minorem, hominibus<span class = "tag">1</span> vero majorem,
+quae tamen vis ac potentia dei potestati aequalis esset, si Deus agendi
+necessitate obligaretur, quoniam causa quaeque quo potentior est, eo
+majores parit<span class = "tag">2</span> effectus, si autem prima causa
+necessario ageret, omnium consequentium causarum potestas esset infinita
+et rei finitae vis infinita esse nequit<span class = "tag">3</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Desunt tria haec verba in alio codice.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Duo haec verba desunt in alio codice.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Scoti argumentum acutissime collectum lib. II.
+Sententiarum.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Efficacissinum quidem illud esset argumentum, si antecedens
+demonstratione concluderetur.</p>
+
+<p>
+TORALBA: Quicquid<span class = "tag">1</span> naturaliter agit, ad<span
+class = "tag">2</span> extremum suae potestatis ac facultatis agit,
+v.&nbsp;gr. ignis urit ad summum, non modice aut intra modum, sed
+quantum illi a natura tributum est, Ergo si prima causa naturaliter
+agit, ut Aristoteli placet, vim suam omnem, quae quidem est
+<span class="pagenum">24</span>
+infinita, in causam secundam infundere oportet, eadem ratione causas
+secundas vim infinitam tertiis tribuere, has item consequentibus ad
+extremas usque communicare, hoc est ea quae sunt finita, fluxa, caduca,
+locupletare et augere infinita quadam vi ac potestate, cum omnes
+philosophorum familiae ad Epicureos usque primam causam infinitae
+potestatis ac bonitatis esse fateantur. Atque isto quidem modo causarum
+omnium exaequata esset potestas, item secunda causa cum infinita ista
+potentia coelo finito ac terminato cohaerens, nec ageret nec moveret
+in<span class = "tag">3</span> tempus. Quod quidem Averroi adeo absurdum
+visum est, ut ab Aristotelis sententia discedens primam causam, quod
+esset infinita, segregaverit a coeli agitatione ac secundam causam orbi
+primo ac finito conjugarit, ne<span class = "tag">4</span> finita
+infinitis, sempiterna caducis necessaria connexionis serie copularet.
+Quae connexio necessaria eo absurdior est, quo mentes omnes ac formas a
+materia segregatas<span class = "tag">5</span> simul ac semel a prima
+causa pendere scripsit Aristoteles<span class = "tag">6</span>, quam
+sententiam Avicenna et Averroës Academicos secuti repudiarunt, quia
+secundam causam a prima, tertiam a secunda certa serie derivari
+tradunt.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Addunt alii: <i>Sic autem conficitur</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Sequentia sex verba desunt in alio codice.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>in tempore</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>nec</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alius: <i>segregatis</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Metaphys. l.&nbsp;9.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Haec quidem Toralbae demonstratio subtiliter et argute est
+conclusa, sed ex eadem demonstratione subvertitur tota naturalis
+disciplina<span class = "tag">1</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alexander Aphrodisias, Metaphys. l.&nbsp;11.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Quonam modo?</p>
+
+<p>
+SENAMUS: Quarum enim rerum habetur ulla scientia, causas earum
+necessarias esse oportet. At Toralbae demonstratio causarum necessitatem
+tollit, omnem igitur de natura scientiam funditus subverti oportet,
+quoniam eorum quae casu feruntur aut aliter fieri possunt, scientia non
+magis constare potest, quam reperiendi thesauri disciplina.</p>
+
+<p>
+TORALBA: Res naturales nec casu, nec temere, nec ordine coeco fiunt, sed
+iisdem legibus et eodem tenore<span class = "tag">1</span>
+progrediuntur, ut posita causa sequatur effectus, nisi divina voluntate
+in omnibus, aut humana in quibusdam, aut vi daemonum in pluribus
+prohibeantur. Neque enim si lapidem sustines, quo minus deorsum feratur,
+aut ignem quo minus sursum<span class = "tag">2</span> abripiatur,
+propterea subrervitur demonstratio, lapidem deorsum vergere, quia
+gravis, ignem sursum, quia levis&nbsp;sit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>tempore</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>seorsum</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Ex ratione Toralbae colligimus, primam causam liberam esse,
+non naturalem, non violentam. Nam si cogeretur, non esset voluntas
+libera in Deo, quam aut a superiori causa aut ab aequali aut ab
+inferiori cogi oporteret. Non a superiore, quia supremo nihil superius,
+non ab aequali, quia non esset aequalis, si cogi posset; a se ipso cogi
+non potest, multo minus<span class = "tag">1</span> ab inferiori aut
+imbecilliori causa, cum suprema causa tot ac tantis opibus locuples sit,
+ut excelsior esse nequeat. Non esset autem Dei natura praepotens et
+<span class="pagenum">25</span>
+excellens, si subjungeretur ei necessitati vel naturae, qua coelum,
+maria, terrae ac totus hic mundus regatur, eaque vis ac potestas majore
+ac meliore vi praedita esset quam Deus ipse.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>magis</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Gravis quidem haec Toralbae demonstratio, gravior tamen mihi
+videtur, quae ab ipsius Dei omnipotentis ore prodiit: <i>Omnia</i>,
+inquit, <i>quae volui, feci</i><span class = "tag">1</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Jesaiae 46, 11&nbsp;sq.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Haec quidem perspicua sunt, unum modo restat, quod juniores
+Peripatetici diviniori doctrina imbuti, Aristotelis impia decreta
+minuentes, Deo quidem voluntatem non eripiant<span class =
+"tag">1</span>, sed idem putent esse in Deo Velle et Esse, ita ut illud
+sit quod vult, et quod sit, id ipsum velit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>eripiunt ... putant</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Ut aegris cubilia mutantur et loca, morbus tamen sequitur, ita
+quoque posteri eodem quo primi relabuntur, quia etiam graviora ex his,
+quam ex illis incommoda sequuntur, quia Dei substantia mutari non
+potest. At Dei voluntas, si mutari nequit, non est voluntas, non est ad
+hoc vel illud libera, sed ad hoc tantum praecise<span class =
+"tag">1</span>. Potuit enim Deus duos tresve soles facere, noluit tamen.
+Ita Deus multa vult, est tamen unus, non multa. Non igitur idem est in
+Deo Esse et Velle, quia vult multas et varias formas, non tamen
+infinitas<span class = "tag">2</span> neque aeternas aut simplices
+existere, cum tamen sit ipse infinitus, simplex, aeternus, non multus
+nec multiplex. Idem Deum modis omnibus esse<span class = "tag">3</span>
+necesse est; quodsi mundum quoque necessario esse dicamus, ut illi
+arbitrantur, non potest in Deo esse idem Esse ac Velle, quia mundi
+existentia necessaria Dei voluntatem penitus excludit, nihil enim
+voluntarium fieri potest, ubi violenta necessitas urget.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>praecisa</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>tantum infirmas</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>existere</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Demus igitur, Dei voluntate omnia existere, nec idem haberi
+in Deo Esse et Velle, quid ex eo sequitur?</p>
+
+<p>
+TORALBA: Illud imprimis, mundum ab alio quam a sese servari.</p>
+
+<p>
+<span class = "tag">1</span>SENAMUS: Etiam a prima causa servari mundum
+scribit Aristoteles<span class = "tag">2</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Deest haec Senami interlocutio in alio codice.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;De generatione et corruptione, lib. II, cp.&nbsp;10.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Ita quidem, sed necessario putat servari atque ob id aeternum
+esse statuit. Si enim a voluntaria causa mundus pendet, ut demonstratum
+esse confido, suapte natura sempiternus esse non potest. Cum enim sint
+agendi principia duo, alterum impetu naturae, alterum nulla necessitate
+fertur, sive ad generationem sive ad rerum genitarum procurationem<span
+class = "tag">1</span> ac tutelam. Cum igitur causam mundi
+effectricem<span class = "tag">2</span> ac conservatricem a fatis et
+Adrastiae<span class = "tag">3</span> legibus liberum ac solutum
+demonstratum sit, nec eandem esse cum essentia voluntatem, sequitur
+opificium illud ab eo deseri posse, quandocunque velit. Desertionem
+interitus sequatur necesse est, cum nihil a seipso servari et<span class
+= "tag">4</span> fieri possit, non est igitur aeternum id, cujus salus
+ab alterius arbitrio ac voluntate pendet. Quod cum intelligeret
+<span class="pagenum">26</span>
+Avicenna, princeps eruditione clarissimus: Creatura, inquit, nihil est
+et ex nihilo, secundum essentiam quidem a prima causa existit. Prima
+autem causa nulla esse potest, si mundus est aeternus. Ex quo sequitur
+altera demonstratio, non minus efficax et utilis, quam superior. Sed
+vereor, ne vobis taedio sim oratione longiori.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>conservationem</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Aliua: <i>fictricem</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>naturae</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>aut</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Neque certe nos pigebit hujus dissertationis, ex qua non modo
+voluptatem summam, sed etiam consequimur utilitatem multo majorem.</p>
+
+<p>
+TORALBA: In rebus aeternis nulla est prima, nulla item<span class =
+"tag">1</span> postrema causa, ut ipse Alexander<span class =
+"tag">2</span> confitetur. At mundus primam causam habet, omnium
+consensu physicorum, non est igitur mundus aeternus. Quod cum
+Aristoteles<span class = "tag">3</span> vidisset, omnes causas posuit
+aeternas, maxime tamen, inquit, primas. Cur primas potius, quam medias,
+quam postremas? Cum omnes<span class = "tag">4</span> sint aeternae ac
+eodem momento existere coeperint. Aut si una est prima, quomodo<span
+class = "tag">5</span> consequentes aeternae sint ac simul cum prima,
+cum prioris ac posterioris ratio non ad tempus, sed ad ordinem spectat,
+ut quidem ipsi tradunt. Quae cum absurda sint, confitendum mundum
+aeternum non esse. Si non est aeternus, originem habuisse oportet et
+exitum quoque habiturus est. Id enim omnibus et
+divinis<span class = "tag">6</span> et naturae
+legibus<span class = "tag">7</span> decretum est, quaecunque exitum
+habitura sunt, ortum habuisse, et quae ortus sui principium habuere,
+tandem aliquando interitura. Nam si quod semper esse quit<span class =
+"tag">8</span>, naturam habet immutabilem<span class = "tag">9</span>,
+suapte haec<span class = "tag">10</span> nunquam mutari poterit; si
+nunquam mutari potuit, ac ne gigni quidem potuisse<span class =
+"tag">11</span> constat; sin genitum est, mutari quoque oportuit, ut a
+potentia abiret in actum. Ergo si quid suapte natura mutabile,
+sempiternum esse nequit. Itaque cum Plato nascendi principium mundo
+tribueret, obiturum intellexit, eundem Dei<span class = "tag">12</span>
+tamen bonitate, non suapte natura, sempiternum fore putavit. Sunt igitur
+omnia, quae ortum habuerunt, occasura, nisi opificis nutu arbitrio,
+voluntate, potestate fulciantur. Ex quo planum fit, nulla ratione
+Galenum<span class = "tag">13</span> scripsisse, non sibi necessarium
+videri principium illud: <span title =
+"Greek: pan to gennêton phtharton">πᾶν τὸ γέννητον
+φθαρτόν</span><span class = "tag">14</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>est</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alexander Aphrodisias l. 12 Metaph.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Libr. 6 cp. 8 Phys. libr. 7 Metaph. et&nbsp;12.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>res</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>quonam modo</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;4 Esdr.&nbsp;9.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Plato in Timaeo, in Phaedone. Aristotoles, l. 1.
+de coelo et l. 2 et 6 Metaph.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alius: <i>queat</i>.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Alii addunt: <i>si vim habet immutabilem</i>.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;Alius: <i>natura</i>.&nbsp;
+<b>11.</b>&nbsp;Alibi: <i>posse</i>.&nbsp;
+<b>12.</b>&nbsp;Deest in aliis codicibus.&nbsp;
+<b>13.</b>&nbsp;De tuenda valetudine libr.&nbsp;4.&nbsp;
+<b>14.</b>&nbsp;Alii: <span title =
+"Greek: phtheirêtai">φθειρῆται</span>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Si decrevit opifex, hoc a se conditum aedificium<span class =
+"tag">1</span> tandem aliquando collapsurum, nihil contra sua decreta
+stare potest<span class = "tag">2</span>. At opifex aeternus mundum
+aliquando interiturum decrevit. At tametsi Philo noster Ebraeus Platonis
+sententiam secutus putat, coelorum accidentia, non essentiam mutatum iri
+ac flagitiosissimum vel de mundi obitu cogitare; amicus tamen Plato,
+amicus Philo, sed magis amica Dei vox, quae neminem dubitare patitur.
+<span class="pagenum">27</span>
+Antiquissima quidem<span class = "tag">3</span> sidera sunt,
+antiquissimi coeli, non tamen aliter ac indumentum veterascent atque
+interibunt.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>opificium</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Scotus lib, 2 sentent. disp. 2. quaest. 1 et&nbsp;2.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>quaedam</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Epicuraei ac Stoici mundum inflammatum iri affirmabant, sic
+enim ille Lucretius<span class = "tag">1</span> Epicuraeus:</p>
+
+<div class = "verse close">
+Una dies dabit exitio, multosque per annos<br />
+Sustentata ruet moles et machina mundi.</div>
+
+<p class = "close">
+Quae illi nulla demonstratione subjecta scripserunt, cujus tamen maximum
+pondus est ac momentum, non modo<span class = "tag">2</span> ad
+evertenda Peripateticorum decreta, quae nec legibus divinis ullum, nec
+auctoritati locum relinquunt<span class = "tag">3</span>, sed etiam ut
+ii, qui seipsos ac mundum universum tam praeclara origine niti ac
+servari intelligunt<span class = "tag">4</span>, Dei<span class =
+"tag">5</span> O.&nbsp;M. ardentiore desiderio rapiantur atque<span
+class = "tag">6</span> in illius laudes erumpant.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Desunt haec duo verba in alio codice.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>tamen</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alii: <i>reliquere</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Philo in libro de profusis.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>ad Deum O.M</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alius: <i>et</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Mundi labem ac senium tota natura sentit, ac scriptores
+continuis querelis homines nec magnitudine nec robore<span class =
+"tag">1</span> cum majoribus conferri posse tradunt, ut etiamnum ossium
+monumenta testantur atque aetates homuncionum ac pusionum prae illis
+gigantea magnitudine hominibus, qui tribus<span class = "tag">2</span>,
+qui septem, qui octo, qui novem cubitis veteris cubiti altitudinem
+superabant, quae testantur mundi senectam et interitum futurum.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>Nec robore nec magnitudine</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Desunt haec duo verba in alio codice.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Non minus necessaria est demonstratio interitus mundi ex ejus
+motu, quam ex ipsius creatoris voluntate. Cum enim coelum moveatur,
+corporeum esse oportet; quicquid autem corporeum est, idem quoque
+divisibile, patibile nec indissolubile esse, physici aeque ac theologi
+summa consensione<span class = "tag">1</span> fatentur. Quod autem
+coelum sit corporeum, non modo perspicitur ex eo, quod mobile est, sed
+etiam quod suis finibus et terminis comprehensum, caetera suo complexu
+ambiat<span class = "tag">2</span>, partes habens extra partes, figuram
+etiam et quantitatem<span class = "tag">3</span> finitam et
+commensurabilem. At quantitas<span class = "tag">4</span> corporea
+motum<span class = "tag">5</span> in se continet, item motus
+figurans<span class = "tag">6</span> qualitatem, quae ipsa sunt
+accidentia. Materiam vero<span class = "tag">7</span> sine forma usquam
+consistere negant<span class = "tag">8</span>. Cum dico coelum, inquit
+ille<span class = "tag">9</span>, tum dico formam, cum<span class =
+"tag">10</span> dico coelum hoc, dico formam hanc in hac materia. Quibus
+verbis coelum ex materia, forma et accidentibus coalescere confitetur,
+ut etiamnum ejus interpretes.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>confessione</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>coërceat</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>qualitatem</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>qualitas</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alii: <i>materiam</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alius: <i>figuram</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alius: <i>autem</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alius: <i>nequit</i>.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Alius: <i>Aristoteles</i>.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;Desunt sequentia haec Aristotelis (l. 4 de coelo)
+verba in alio codice.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Primum igitur disputationis caput copiose et perspicue
+explicatum tenemus, scilicet rerum universitatem et<span class =
+"tag">1</span> quae amplissimo orbis sinu coercentur<span class =
+"tag">2</span>, opificis aeterni arbitratu dissolvi ac propterea tot
+monstra, quae stupore homines afficiunt, tot praestigias et volatus<span
+class = "tag">3</span> maleficorum,
+<span class="pagenum">28</span>
+non a natura, sed praeter naturam aut contra naturam<span class =
+"tag">4</span>, angelorum ac daemonum vi ac potestate fieri.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Desunt sex haec sequentia verba in uno codice.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>coërcentur</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>conatus</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Haec tria verba desunt in alio codice.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Si daemones corporales<span class = "tag">1</span> essent,
+minus ambigeretur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>aspectabiles</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Disputatio de animorum immortalium natura, i.e. de angelis ac
+daemonibus perdifficilis ac obscura semper visa est. Ac tametsi
+Aristoteles<span class = "tag">1</span> ubique fere daemonia vocat <span
+title = "Greek: zôa">ζῶα</span>, non tamen explicat, corpora sint necne,
+quia Deum quoque animal appellat<span class = "tag">2</span> aeque ac
+daemones. Quaerat, inquit, aliquis, quamobrem anima,<span class =
+"tag">3</span> quae in aëre vagatur, melior sit ac magis immortalis,
+quam quae est in animantibus: <span title =
+"Greek: hê en to aeri psychê tais en tois zôois beltiôn esti kai athanatôtera">ἥ
+ἐν τῷ ἄερι ψυχὴ ταῖς ἐν τοῖς ζῶοις βελτίων ἐστὶ καὶ
+ἀθανατωτέρα</span><span class = "tag">4</span>,
+quo loco vel daemones vel hominum mentes a cadaveribus
+segregatas in aëre vagari confitetur. Plato vero mentis humanae captum
+egredi daemonum disputationem agnoscit; majorum tamen sententiis
+acquiescendum: <span title =
+"Greek: peri de tôn daimonôn eipein kai gnônai tên genesin, meizon ei kath’ hêmas, pisteon de tois eirêkosin emprosthen">περὶ
+δὲ τῶν δαιμόνων εἰπεῖν καὶ γνῶναι τὴν γένεσιν, μεῖζον εἰ καθ᾽ ἡμᾶς,
+πιστέον δὲ τοῖς εἰρηκόσιν ἔμπροσθεν</span><span class = "tag">5</span>.
+Frequens tamen est apud Platonem disputatio de
+daemonibus in Symposio, Protagora, Clitia, Politico, Epimenide,
+Phaedone, Sophista et in libro de legibus. In Theagene quoque apertius:
+Nos, inquit, sicut oves mira divinorum<span class = "tag">6</span>
+pastorum custodia semper egemus; ac tam ineptum putat<span class =
+"tag">7</span>, homines hominum custodiae committere, quam ovium et
+caprarum curam ovibus et capris. Laudat etiam in Cratylo Hesiodi
+sententiam, quod viros bonos et sapientes vita functos daemones
+appellat, quos in Symposio medios inter Deos et homines collocavit,
+aërea natura constantes. Aperte vero in Phaedone angelos, quos<span
+class = "tag">8</span> ubique <span title = "Greek: theous">θεοὺς</span>
+vocat, curatores nostros esse asseverat: <span title =
+"Greek: theous einai hêmôn tous epimelomenous">θεοὺς εἶναι ἡμῶν τοὺς
+ἐπιμελομένους</span>. Quin etiam in Sophista angelum genialem, quem
+juniores<span class = "tag">9</span> Academici <span title =
+"Greek: daimona paredron">δαίμονα πάρεδρον</span> appellant, nos
+quocunque<span class = "tag">10</span> proficiscamur,
+comitari et cogitationes nostras explorare scribit: <span title =
+"Greek: ton xenion ouk hêkista theon synopadon gignomenon, hubreis kai eunomias tôn anthrôpôn kathoran.">τὸν
+ξένιον οὐκ ἥκιστα θεὸν συνοπαδὸν γιγνόμενον, ὕβρεις καὶ εὐνομίας τῶν
+ἀνθρώπων καθορᾶν.</span> Et in Theagene: Adest, inquit, mihi divina
+quadam sorte daemonium quoddam, ab ineunte pueritia me secutum. Cujus
+argumenti occasione accepta omnes Academici disputationes<span class =
+"tag">11</span> varias de natura daemonum instituerunt. Illud autem
+inter ipsos convenit: unicuique<span class = "tag">12</span> daemonium
+ab ortu vitae ducem divino munere concessum. Huc<span class =
+"tag">13</span> Menandri illud:</p>
+
+<div class = "verse close">
+<span title = "Greek: Hapanti daimôn andri tô genomenô">Ἁπάντι δαίμων
+ἀνδρὶ τῷ γενομένῳ,</span><br />
+<span title = "Greek: Hapasin esti metagôgos tou biou">Ἁπᾶσιν ἐστὶ
+μεταγωγὸς τοῦ βίου</span></div>
+
+<p class = "close">
+Nam Socratis adhuc puelli pater oraculum accepit, eum habere ducem
+sexcentis paedagogis meliorem, ut quidem Plutarchus scribit in libro
+<span title = "Greek: Peri tou daimoniou tou Sôkratous">Περὶ τοῦ
+δαιμονίου τοῦ Σωκράτους</span>. Empedocles, qui vivus et spirans in jugo
+montis
+<span class="pagenum">29</span>
+Aetnae a daemonibus sublatus dicitur, unicuique <span title =
+"Greek: kalon kai kakon daimona">καλὸν καὶ κακὸν δαίμονα</span>
+contigisse dicebat.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Libr. 4 et 12 Metaphys.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Libr. 4 et 12 Metaphys.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alii: <i>animalia, quae</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Graeca haec desunt in alio codice.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Graeca haec desunt in alio codice.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alius: <i>divorum</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alibi: <i>putari</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Deest alibi.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Alius: <i>minores</i>.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;Alius: <i>quoque</i>.&nbsp;
+<b>11.</b>&nbsp;Alius: <i>disputatores</i>.&nbsp;
+<b>12.</b>&nbsp;Desunt haec sequentia duodecim verba in alio codice.&nbsp;
+<b>13.</b>&nbsp;Alibi: <i>Hic</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Rabbi Moses Aegyptius non quidem ab Empedocle, sed a majoribus
+institutus, etiam unicuique bonum ac malum angelum adesse confirmat.</p>
+
+<p>
+SENAMUS: Si tanta vis daemonum ac angelorum extitisset<span class =
+"tag">1</span>, quantam esse vultis, mihi mirum videtur, quamobrem
+Epicuraei daemonum hypostasin de natura sustulerint?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>existeret</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Epicuraei non tantum ex albo philosophorum, sed etiam hominum
+eximendi nobis sunt, tum quia nihil aut parum<span class =
+"tag">1</span> differunt a judicio ferarum, tum etiam quod solo sensu
+feruntur.</p>
+
+<p>
+CORONAEUS: Quando igitur constat, philosophorum ac theologorum vel
+potius mortalium omnium consensu daemones esse, ut ab eorum perspicuis
+actionibus planum est, disseratur illud, si placet, an daemones essentia
+et qualitate sensibili, an vero sola boni et mali discrepantia
+differant, quibus item actionibus ac negotiis implicentur. Quibus
+perspectis ac cognitis perspicuum erit, quid de ostentis, prodigiis,
+fascino, quid denique de sagarum stupendis actionibus ac <span title =
+"Greek: lukanthrôpia">λυκανθρωπίᾳ</span> sentire debeamus. Et quoniam
+Fridericus studiose videtur daemonum vim ac naturam conquisivisse, haud
+dubito quin haec omnia nobis facili sermone sit explicaturus.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius addit: <i>admodum</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Si tot ac tam multi philosophi tantaeque eruditionis tot
+saeculis de natura daemonum nihil asseverare potuerunt aut voluerunt,
+quid de homine minime philosopho sperare potestis? Libros quidem de
+strigibus ac sortilegiis<span class = "tag">1</span>, quotquot nancisci
+potui, curiose legi, ut maleficarum actiones utcunque intelligerem, quae
+vobis enarrare pigebit, cum ex iisdem fontibus, quibus ego hausi, illa
+ipsa haurire cuique integrum sit. De natura vero ipsaque daemonum
+origine ac essentia quicquam affirmare<span class = "tag">2</span> si
+velim, ineptus&nbsp;sim.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi <i>sortilegis</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>afferre</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Duae sunt omnino demonstrandi artes, una quidem a causis,
+altera vero ab effectibus; itaque si obscurae sint causae, ex ipsis
+tamen effectis eas venari licet, ut si daemonum naturam, <span title =
+"Greek: to dioti">τὸ διότι</span>, capere nequeamus, certe ex eorum
+actionibus <span title = "Greek: to hoti estin">τὸ ὅτι ἐστὶν</span>
+intelligamus.</p>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Nudam historiam, ut vobis morem geram, enarrare non recuso,
+ne quid a me amplius exigatis. Tametsi enim Apulejus sortilegii ac
+veneficii accusatus et qui <span title =
+"Greek: onanthrôpian">ὀνανθρωπίαν</span>
+in seipso expertus fatetur, multo
+subtilius quam caeteri daemonum essentiam explicare potuerit, dubito
+tamen an voluerit necne, quod potuit. Sic autem definivit daemones: sunt
+genere animalia, ingenio rationabilia, animo passiva, corpore aërea,
+tempore aeterna. Quam descriptionem miror Augustinum<span class =
+"tag">1</span> locis omnibus secutum fuisse atque
+<span class="pagenum">30</span>
+in eo potissimum, quod eorum naturam scribit esse aeternam, cum tamen
+Porphyrius, Plutarchus, Plotinus mortales esse tradant, idque Apollinis
+oraculo, i.e. ipsius daemonis maximi testimonio confirmans: Hei mihi
+tripodes lugete, obiit Apollo, excessit, flamma<span class =
+"tag">2</span> coelestis mihi vim affert! Quin enim Plutarchus Ciceronis
+sententiam secutus ob id oracula defecisse scribit, quod daemones, qui
+olim oracula reddebant, interierint<span class = "tag">3</span>. Quodsi
+daemones hominum generi contubernales ac socii tam multa de<span class =
+"tag">4</span> ipsis<span class = "tag">5</span> mentiuntur, quid nobis
+sperandum est de angelorum coelestium sublimiore ac diviniore natura?
+Tametsi vero Philo Judaeus angelos appellat diviniores quasdam ac
+secretiores<span class = "tag">6</span> naturas, Dei praepotentis
+imperio subjectas, quibus quasi legatis utitur; idem tamen in libro de
+mundo angelos ac daemones essentia scribit eosdem<span class =
+"tag">7</span> esse, licet qualitate boni differant a malis<span class =
+"tag">8</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Libr. 7 Gen., libr. 8 et 9 de civit. Dei, libr. 3 de
+trinit.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Quinque haec sequentia verba desunt in alio codice.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>interierunt</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius addit: <i>se</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>ipsi</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alius: <i>sacratiores</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alibi: <i>ejusdem</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alius addit: <span title =
+"Greek: angeloi de eisi psuchai kat’ aëra petomenai">ἄγγελοι
+δέ εἰσι ψυχαὶ κατ᾽ ἀέρα πετομέναι</span>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Libenter audirem; neque enim dissimulare possum, quando primum
+nati daemones sint<span class = "tag">1</span>, quibus nutricibus
+educati, quamque diuturna sit uniuscujusque vita?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>fuerint</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Non esse daemones aeternos, Toralba belle demonstravit, cum
+uni<span class = "tag">1</span> Deo rerum omnium parenti docuerit
+convenire, sed quam diuturna sit eorum vita, mortalium nemini compertum
+opinor, tametsi Plutarchus, Proclus, Porphyrius mille annos definiant ad
+summum, ex ipsius Herodoti<span class = "tag">2</span> sententia, qui
+nymphas decem Phoenicum secula explere scribit, Hieronymus vero Cardanus
+de Facio<span class = "tag">3</span> patre suo<span class =
+"tag">4</span> scribit, <span title = "Greek: daimona paredron">δαίμονα
+πάρεδρον</span> habuisse annos amplius triginta ab eoque didicisse,
+daemonum vitam trecentis aut ad summum quadringentis annis terminari,
+quod perinde est ac si dicerent, hominum vitam annis centum definiri aut
+ad summum 969, quia Methusalem, qui omnium diutissime vixisse fertur,
+non diutius vitam protraxit<span class = "tag">5</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Deest in aliis codicibus.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii legunt: <i>Hesiodi</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alii: <i>Tajo</i> vel <i>Pacro</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Deest in aliis.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Cf. 1 Mosis 5, 21 sqq. [N.]</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Mira varietas est Apuleji, Porphyrii et Cardani, cum alius
+daemonum vitam trecentis finiat annis, alius mille, alius aeternos esse
+putet.</p>
+
+<p>
+CURTIUS: Certe immortales non esse constat ex ipsius Toralbae perspicua
+demonstratione, quod etiamnum Eusebii Caesariensis episcopi sententia
+confirmatur, quam ex Plutarcho transtulit in librum <span title =
+"Greek: proparaskeuês euangelikês">προπαρασκευῆς εὐαγγελικῆς</span><span
+class = "tag">1</span>, cum ad Echinades insulas navigium, Tiberio
+imperatore, translatum esset, exauditam fuisse vocem Thamus<span class =
+"tag">2</span>! Ad quam cum Thamus nauclerus respondisset, rursus
+exauditam vocem haec verba resonantem: Cum ad Paludes delatus fueris,
+denuncia clara voce, Panem mortuum esse! Nauclerum metu naufragii
+perterritum, nisi Diis imperantibus paruisset, cum ad Paludes
+appulisset, clara voce denunciasse, Panem<span class = "tag">3</span>
+mortuum esse. Quo dicto
+<span class="pagenum">31</span>
+repente voces ejulantium ac suspirantium hominum, qui tamen nulli erant,
+exauditas fuisse.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Libr. V. cap.&nbsp;17.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Addit alius iteratum: <i>Thamus!</i>&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alii: <i>Pana</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Nihil mirum, si Panem mortuum denunciarent, cum Leviathanem<span
+class = "tag">1</span>, daemonum principem, sacrae litterae moriturum
+testificarentur<span class = "tag">2</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>Leviathan</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Ezechielis cp. 29, 3 sqq. Jobi cp. 40, 20.
+Jesaiae cp. 27,&nbsp;1.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Audieram antea daemones et terras et maria tranare, et quasi
+celerrimis equis homines ipsos transvehere momento. Quae si vera sunt,
+cur daemones Echinadum insularum ab hominibus principis sui occasum
+didicerunt, cum daemones dicantur non <span title =
+"Greek: para tou deimainein">παρὰ τοῦ δειμαίνειν</span>,
+ut putat Eusebius, sed quasi
+<span title = "Greek: daêmones">δαήμονες</span>, eodem sensu Ebraei
+<span title = "Hebrew: yideonim">יְדֵעֹנִים</span> a verbo <span title =
+"Hebrew: yada">יָדַע</span>, quod <i>scire</i> significat.</p>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Ego daemones ea scire opinor, quae persuaderi<span class =
+"tag">1</span> possunt, sed verius est, eis<span class = "tag">2</span>
+ab immortali Deo regiones ac loca circumscripta esse, quae praetergredi
+nequeant. Argumento sit, quod Caesarius scribit, presbyteri cujusdam
+Coloniensis filiam a daemone obsessam patris<span class = "tag">3</span>
+jussu ultra Rhenum transvectam fuisse ac eodem momento a daemone
+desertam, patrem vero tot ac tantis ictibus verberatum et contrucidatum,
+ut paulo post mortuus sit. Ex quo intelligitur, daemonis illius
+potestatem ultra<span class = "tag">4</span> flumen terminatam fuisse.
+Consimile quiddam scribit Hermias: cum quidam parricida matrem
+interfecisset et a daemonibus acerbe torqueretur, consultus Apollo
+respondit, aliam regionem ei quaerendam esse, atque ita illum in insulam
+e gurgite fluminis emersam transvectum cruciari desiisse.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>quo pervadere</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>illis</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>patrio</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>citra</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Certe Friderici sententiam confirmare videtur id, quod in sacris
+litteris<span class = "tag">1</span> legimus, angelum Dei alligavisse in
+Aegypto superiori daemonem Asmodeum<span class = "tag">2</span>, qui
+septem Sarae<span class = "tag">3</span> maritos antea necarat. Nam in
+eo quoque summa Dei bonitas conspicua fit, quod non modo serpentes et
+feras saeviores, verum etiam nequiores daemones in desertissima loca
+deportari jussit, quo minus hominum coetibus ac societatibus noceant,
+nec nisi ad justissimam ultionem impiorum<span class = "tag">4</span>
+solvi. Et quidem lege divina solenni expiationum die pontifex hircos
+duos sortiri jubetur, alterum quidem aeterno Deo sacrificandum, alterum
+vero Zazali<span class = "tag">5</span> dedendum, quem LXXII interpretes
+appellant <span title = "Greek: apopompaion">ἀποπομπαῖον</span>, quem in
+verticem montis deduci mos erat ac de monte praecipitem dare. Locum vero
+rubrum<span class = "tag">6</span>, quo quidem vinctus erat, candidum
+fieri dicebant, si Deus placatus esset<span class = "tag">7</span>, quod
+a caprario buccina solebat significari laeto clangore, ac proximas
+quasque regiones consimili clangore gratulationem publicam significare,
+nec tamen caper dictus<span class = "tag">8</span> Azazel usquam
+terrarum reperiebatur. Quo pertinere ajunt illud ex Jesaia<span class =
+"tag">9</span>: <i>Si scelera vestra coccino rubicundiora fuerint, nive
+candidiora</i>
+<span class="pagenum">32</span>
+<i>fient.</i> Quibus sane congruit, quod R. Moses ex litteribus
+ritualibus Chaldaeorum et Sabaeorum tradit,<span class = "tag">10</span>
+veteres Idolatras in loco deserto daemones conquisivisse atque iis
+sacrificare solitos, devotionibus in scrobes procuratis, effuso cruore,
+tum epulari et convirari<span class = "tag">11</span> consuevisse, quod
+sanctissima divina lege prohibetur ac propterea hostiarum sanguis ad
+plagam altaris aquilonarem<span class = "tag">12</span> effundi jubetur.
+Non quidem desunt ubique daemones, qui omnia<span class =
+"tag">13</span> omnium dicta, gesta, facta diligentissime explorant,
+pars tamen maxima circa sepulcra aut patibula, aut in antris aut in
+montibus aut per silvas aut circa littora oberrant, quos Graeci Satyros,
+Sylvanos, Tritones, Manes, Nymphas, Dryadas, Hamadryadas, Oreadas
+appellant.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>libris</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Tobiae VIII,&nbsp;3.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alii: <i>Annae</i> vel <i>Susannae</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>carceribus</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>Azazeli</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alibi: <i>coccinum</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Cf. de hoc Azazelo 3 Mosis 16, 8. 10. 26. [N.]&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Duo codices legunt: <i>dicatus Zazeli</i>.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Jesaiae 1,&nbsp;18.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;Alius: <i>tradidit</i>.&nbsp;
+<b>11.</b>&nbsp;Duo Codices habent: <i>copulari</i>.&nbsp;
+<b>12.</b>&nbsp;Alius: <i>aquilonaris</i>.&nbsp;
+<b>13.</b>&nbsp;Deest in alio codice.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Num igitur daemones illi sepulcrales et cadaverum Aegyptiorum
+custodes vinculis soluti, fines sibi destinatos praetergressi maria
+trajiciunt ac procellas excitant, ut erepta cadavera sibi
+restituantur<span class = "tag">1</span>?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Responsum huic quaestioni in omnibus Codicibus deesse, adnotat
+Senckenbergius.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Si verum est, daemonem<span class = "tag">1</span> illum
+Agrippinensem, qui deserta puella parentem necavit, latissimam Rheni
+fossam trajicere non potuisse, nec vada rapidissimi fluminis tranare,
+praesens remedium haberemus adversus daemones, qui tantam foeminarum
+multitudinem obsident, ut uno die plures octoginta Romae videremus
+acerbissime cruciatas, quae nullis exorcistarum execrationibus liberari
+potuerunt.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius false: <i>daemonium</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Nunquam<span class = "tag">1</span> vis ac natura daemonum
+magis conspicua fuit, quam in obsessis, quos Graeci <span title =
+"Greek: endaimoniôntas kai entheous kai enthousiastikous kai
+engastrimuthous kai engastrimanteis kai sternomanteis kai
+Eurykleas">ἐνδαιμονιῶντας καὶ ἐνθέους καὶ ἐνθουσιαστικοὺς καὶ
+ἐγγαστριμύθους καὶ ἐγγαστριμάντεις καὶ στερνομάντεις καὶ
+Εὐρυκλέας</span><span class = "tag">2</span> appellant, quorum maximam
+copiam olim ubique fuisse legimus. Vidimus ipsi in monasterio Kentorpio
+Germaniae inferioris virgines devotas<span class = "tag">3</span> a
+daemonibus sursum deorsum jactari ac interdum altius a terra sublevatas,
+casu levissimo relabi, sine sensu doloris, tum assiduo risu cachinnos
+movere, seque ipsas mutuis ictibus contundere bacchantium in modum ac
+foetidissimo halitu aërem ambientem conspurcare. Id enim daemonum fere
+proprium est, ut teterrimo foetore proxima quaeque loca quasi sulphuris
+ac putrium cadaverum odore imbuant. Contra vero angeli ambrosium spirant
+vertice odorem. Illud etiam deprehensum, si quis coram daemoniacis illis
+vestalibus sacris<span class = "tag">4</span> preces funderet aut
+divinis laudibus exerceretur, doloribus acerbissimis obsessas cruciari,
+si ipsae horarias preces latinis verbis enunciarent aut fabellam
+narrantibus audientiam facerent, cruciatu levari. Cum a magistratu
+rogarentur, ecquis illas daemonibus mancipasset, Elsam Kamam. Coenobii
+ancillam, incusabant, quod illa non erubuit confiteri, ac sortilegii
+damnata rogis ardentibus exusta&nbsp;est.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>Nusquam</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;<span title = "Greek: Euruklês">Εὐρυκλῆς</span> erat nomen
+celeberrimi cujusdam ventriloqui saepiusque pro ventriloquo in universum
+usurpatum. [N.]&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>totas</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>sacras</i>.</div>
+
+<p>
+<span class="pagenum">33</span>
+SENAMUS: Memini Romae Benedictinum exorcistam obsessas a daemonibus
+rogantem, quem id fecisse suspicarentur, daemones respondisse, Judaeorum
+id ope factum, quod indignarentur Judaei, foeminas a sua religione ad
+christianam defecisse.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Quod a Gentili avorum religione ad peregrinam defecissent,
+forsitan daemonibus sui obsidendi occasionem praebuerunt, sed Judaeorum
+id ope<span class = "tag">1</span> factum, nemini credibile videatur.
+Daemones potius falsis accusationibus et criminibus<span class =
+"tag">2</span> Judaeos, quibus infestissimi semper fuerunt, circumveniri
+cupiebant.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>opera</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>criminationibus vel incriminationibus</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Nobilior extat historia Antonii Segneti<span class =
+"tag">1</span> Belgae, equitis aurati ac senatoris, cujus filius cum
+saga contubernium traxerat<span class = "tag">2</span>. Sed cum jussu
+patris uxorem nobilem sibi despondisset, saga non aliter quam Medea
+zelotypiae furore saucia, quod Jason Creontis regis Corinthiorum filiam
+duxisset, daemonis ope rivalem ita conturbavit, ut saepius in sublime
+veheretur, deinde huc illuc agitata dejiceretur. Cum vero parturiret,
+saga cubiculum parturientis ingressa illam in tantum soporem ac stuporem
+egit, ut sine sensu parienti foetum<span class = "tag">3</span>
+eriperet.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>Sequeti vel Suqueti</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>contraxerat</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>infantem</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Quid si pater filium ab utero voverat daemonibus, id enim
+sortilegis fere consuetum est, ac propterea divina lex execratione
+gravissima detestatur eos, qui liberos voverint deo Molocho.</p>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Non minus memorabile est, quod in monasterio montis Hessorum
+virgines sacrae a daemonibus tanta vi obsessae fuerunt, ut cum canibus
+atris copulari viderentur, deinde sursum deorsum jactari ac teterrimos
+foetores exspirare.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Quid si Deus ultionem istam daemonibus permisit, quod
+forsan<span class = "tag">1</span> canibus, ut interdum contigit,
+copularentur. Nihil enim detestabilius, quam<span class = "tag">2</span>
+votam Numini virginem immundissimae bestiae prostituere, ac propterea
+divina lex<span class = "tag">3</span> eodem capite vetuit offerri Deo
+pretium canis ac mercedem meretricis, tum sequens<span class =
+"tag">4</span> caput supplicium extremum irrogat eis qui pecudibus
+copulantur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>forsitan</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Desunt haec quinque sequentia verba in uno codice.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Deuteron. 23, 18. 27, 21. coll. Levit. 18, 23.
+20, 13&nbsp;sq.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>sequenti capite</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Immane scelus istud a monialibus mutum scelus appellatur. Neque
+id novum, si Aeliano<span class = "tag">1</span> credimus, qui civem
+Romanum scribit accusationem instituisse adversus canem<span class =
+"tag">2</span> adulterum uxoris. Et in Aremorica Celtarum bos puellam
+peperit, quae nihil bubulum habuit praeter alterum pedem, unde graves
+controversiae extiterunt.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> De varia hist.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Deest in alio codice.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Non tam mirum est, hominem pecori quam daemoni copulari. At
+non ita pridem in monasterio Coloniensi Gertrudis puella daemonem
+<span class="pagenum">34</span>
+habuit concubinum, et in ejus scrinio litterae amatoriae illius et
+ejus<span class = "tag">1</span> ad daemonem
+repertae<span class = "tag">2</span> fuerunt, nec multo post
+omnes<span class = "tag">3</span> moniales a daemonibus obsessae.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>ad eum daemonem</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>compertae</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>sociae</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Earum rerum historias mirari facilius est, quam qua ratione
+fieri possint exquirere. Nam memini, cum essem in Hispania, Magdalenam
+Cruciam<span class = "tag">1</span>, monasterii Cordubensis principem, a
+Paulo III. Pontifice Maximo veniam impetrasse, quod annos amplius
+triginta cum atro daemone Ephialte concubuisset, tametsi tantam vitae ac
+religionis integritatem prae se ferret, ut quasi ab angelo, dum sacra
+fierent, sublimis veheretur a terra, quod Porphyrius etiam Jamblicho
+sacra facienti contigisse tradit; quin etiam in hostia exadorea post
+consecrationem ab altaribus<span class = "tag">2</span>, fisso
+pariete,<span class = "tag">3</span> in buccam monialis evolare
+videatur. Ab ea non aliter, quam ab oraculo patres ac pontifices<span
+class = "tag">4</span> responsum<span class = "tag">5</span> quaerebant.
+Notissima est ubique pervulgata historia, nec dissimile est, quod
+Franciscus Picus scribit, se vidisse Benedictum Bernam sacerdotem
+flammis ambustum,<span class = "tag">6</span> quod annos amplius
+quadraginta cum Hyphialte (ut illa cum Ephialte) concubuisset.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>Cruceam</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>alterius</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>fuco pari</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>principes</i>; alibi: <i>princeps et
+pontifex</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alius: <i>responsa</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alibi: <i>combustum</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Etiamnum<span class = "tag">1</span> daemones utriusque sexus
+incubos et succubos Italia parit? vereor, ne<span class = "tag">2</span>
+medicis plane haec deliria videantur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>Etiamne</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>ut</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: At Fernelius, clarissimus Henrici II. Francorum archiater,
+nobilissimum adolescentem a daemone obsessum scribit, qui tametsi
+litteras nunquam didicisset, Graece tamen loqueretur. Et Philippus
+Melanchthon tradit, mulierculam quandam, cum a daemone cruciaretur,
+graece loqui solitam ac bellum sacrum, quo Germania pene tota
+deflagravit, hoc carmine denunciasse: <span title =
+"Greek: estai anankê epi tês gês kai hormê en tô laô toutô">ἔσται
+ἀνάγκη ἐπὶ τῆς γῆς καὶ ὁρμὴ ἐν τῷ λαῷ τούτῳ</span>.
+Qua de re cum inter theologas ac medicos varie
+disputaretur, sciolus quidam medicus, ne nihil ignorasse videretur, a
+melancholia peregrinam linguam excitari posse contendebat, sed non sine
+risu ac sibilo palam explosus&nbsp;est.</p>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Illud facile refelli poterat, cum <span title =
+"Greek: engastrimuthoi kai sternomanteis">ἐγγαστρίμυθοι καὶ
+στερνομάντεις</span> bucca conclusa aut etiam exserta lingua,
+mox etiam e vulva diserte loquerentur.</p>
+
+<p>
+CORONAEUS: Sed mirum est, obsessos a daemonibus lustralis aquae
+conspersionem abhorrere, ut quidem Cyprianus scribit et experientia
+saepissime expertum est. At Philippus Melanchthon<span class =
+"tag">1</span> aliquando se daemoni fucum fecisse jactavit, cum obsessum
+a daemone aqua pura aspersisset, aeque enim<span class = "tag">2</span>
+hanc atque illam refugiebat<span class = "tag">3</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> 2 ep. ad Mycon.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>idem</i>; alibi: <i>eum ... refugisse</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Ego daemones lustralem aquam duplici de causa detestari opinor,
+primo quod sua puritate labes abstergit, daemones vero impuritate
+<span class="pagenum">35</span>
+delectantur ac propterea frequentes lotiones lex divina jubet, quas
+sortilegi execrantur. Deinde aqua lustralis sale conspergitur, quo res
+omnes a putredine servantur, officium vere daemonum est perdere ac
+corrumpere. Itaque divina lex<span class = "tag">1</span> omnibus
+sacrificiis salem inspergi jubet, cujus vim cum intelligeret Plato,
+salem Diis gratum esse scribit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Levitici 2, 13. Cf. Marci 9,&nbsp;48.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Ita disserendi ratione quodammodo quae qualisque sit daemonum
+vis ac natura perspicitur. Nam Paulus Grilandus jurisconsultus,
+quaestionum impietatis judex, scribit, quendam neophytum ab uxore ad
+sortilegorum convivia daemonis ope procul a domo subvectum sub nucem
+Beneventanam<span class = "tag">1</span>, et cum ferculis appositis ad
+epulandum saepissime salem peteret, tandem aliquid salis simile allatum
+esse eumque in haec verba erupisse: Lodato sia Dio, pure evenuto questo
+sale! Qua voce daemones ac sagarum concionem epulasque fictas
+disparuisse et cum solus neophytus restitisset<span class =
+"tag">2</span>, domum, a qua milliaribus circiter quinquagin<ins class =
+"correction" title = "text reads ‘..tad is..’">ta dis</ins>tabat, nudum
+rediisse.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>sub arborem nucis Beneventanae</i>; alius: <i>sub
+urbem</i>&nbsp;etc.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>extitisset</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Usitatissimum omnibus rusticis est, salem infantium ori
+admovere, quasi praesens amuletum adversus maleficia sortilegorum.</p>
+
+<p>
+OCTAVIUS: An quia veteres uno consensu tradunt, maris naturam omnes
+impuritates expiare; scribit enim Hippocrates<span class =
+"tag">1</span>, suae aetatis exorcistas maleficia expurgare<span class =
+"tag">2</span> solitos, demersis in mare his omnibus, a quibus maleficia
+impendere dicebantur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> In libro de morbo sacro.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>purgare</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Ego quidem illos exorcistas, qui Ulpiano<span class =
+"tag">1</span> impostores vocantur, ob id suspectos impietatis habeo,
+quod cum daemonibus colloquium<span class = "tag">2</span> serunt et
+ridicula seriis miscentes sacris devotionibus abutuntur, saepius tamen
+temere lascivientes a daemonibus corripiuntur aut acerbe cruciantur, ut
+septem illos exorcistas legimus in Actis,<span class = "tag">3</span>
+cum daemonium<span class = "tag">4</span> in obsesso interpellarent his
+verbis: Adjuro vos per Jesum, quem Paulus praedicat, et respondit
+daemon: Jesum novi et Paulum scio, vos autem qui estis? Et irruens
+daemonium omnes ad furorem adegit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Libro 1. de variis cognitionibus et l. 21. de decurionibus.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>colloquia</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Actorum 19,&nbsp;13.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>daemonem</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Memini, me apud Gregorium Pontificem Maximum legisse,
+presbyterum quendam a daemone correptum fuisse, cum sacram stolam
+puellae obsessae superposuisset. Et certe Origines in Matthaeum,
+daemones in obsessis interrogari summopere vetat.</p>
+
+<p>
+TORALBA: Primus Hippocrates exorcistas ut impurissimos homines, qui
+prius sanctissimi putabantur ac divinissimi, scriptis dilaceravit,
+cumque rebus inanissimis ad expiationes uti videret, Deus, inquit, solus
+est nostra<span class = "tag">1</span> salus et liberatio. Ac tametsi
+tantus vir fuit, ut<span class = "tag">2</span> parem sua aetate
+habuerit neminem, nondum tamen ulla<span class = "tag">3</span> aetas
+perceperat, quantum inter morbum
+<span class="pagenum">36</span>
+sacrum sive comitialem et daemoniacum furorem interesset. Posteri
+subtilius symptomata pleraque<span class = "tag">4</span> similia,
+pleraque dissimilia animadverterunt, atque illud inprimis, quod qui
+morbo comitiali tenerentur<span class = "tag">5</span>, per buccam
+spumam egerunt, non item daemoniaci. Hi foetidissimos<span class =
+"tag">6</span> halitus spirant, illi non item; hi<span class =
+"tag">7</span> vaticinantur vera falsis admiscendo, illi obmutescunt; hi
+daemonum arbitratu carpuntur et liberantur, illi non item. Ac si quis
+sortilegus in aurem insusurraverit haec verba: exi daemon, quia
+Ephimolei praecipiunt<span class = "tag">8</span>! derepente daemoniaci
+quasi sopore intermortui concidunt, deinde paulo post resurgunt<span
+class = "tag">9</span> et<span class = "tag">10</span> ea quae procul
+gesta fuere, quasi praesentes affuissent, narrare consueverunt.
+Postremo, qui comitiali morbo laborant, nunquam<span class =
+"tag">11</span> linguis peregrinis utuntur, ut daemoniaci.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>postea</i>, vel: <i>natura</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>paremque ... habuit</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>illa</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Desunt alibi haec duo verba.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alius: <i>compererentur</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alibi: <i>foedissimos</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Proxima sedecim sequentia verba desiderantur in aliis
+codicibus.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alius emendandi gratia legit: Epileptici percipiunt.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Alius: <i>exsurgunt</i>.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;Alius: <i>ut</i>; alius: <i>etsi</i>.&nbsp;
+<b>11.</b>&nbsp;Alibi: <i>numquid</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Unum<span class = "tag">1</span> est quod medicos angit,
+quod morbis sortilegio datis nulla ratione mederi possunt, nec sortilegi
+morbis qui sine maleficio contingere solent, ut<span class =
+"tag">2</span> olim Philo Ebraeus et nostra aetate judices impietatis
+saepissime deprehenderunt. Utrum vero morbus maleficio an naturae
+imbecillitate contigerit, explorant sortilegi ferventis<span class =
+"tag">3</span> plumbi infusione in vasculum aegrotanti superpositum, et
+quidem Galenus, ubi de Homerica medicatione scribit, imperitos homines
+morbis curari<span class = "tag">4</span> verborum vi, eoque efficacius
+quo plus fidei adhibeatur. Vidimus enim, sortilegos non aliter curare
+posse ideoque<span class = "tag">5</span> prius haec verba ingerunt:
+Crede et sanaberis!</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>Tuum</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>et</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>ardentis vel furentis</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>curare</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alius: <i>Ideoque</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Vereor, ut falsa pro veris habeamus, ut illi, quorum oculos sic
+fascinaverat ille, qui quadrigam foeno plenam una cum equis et
+quadrigario devorasse videbatur.</p>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Non dubito fascinum oculis fieri posse, aures tamen fascinum
+negant<span class = "tag">1</span>, ut Graeca pro Latinis habeantur, nec
+tempestates ac procellas pro cadaverum Aegyptiorum rapina fictas, sed
+verissimas, hominumque ac navigiorum certos interitus excitari,
+perspicuum&nbsp;est.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>fascinari nequeunt</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Etiamsi demus, quadrigam illam devorari non potuisse, contra
+naturam tamen est, oculos praestringere fascino aut vecordiam injicere
+maritis, ne vel uxoribus copulari vel liberos suscipere possint.</p>
+
+<p>
+SENAMUS: Ego substantiam omnem in corpus et spiritum dividi puto atque
+hujus generis angelos esse daemones, mentes cadaveribus ereptas. Quod si
+ita est, qui fit, ut incorporei daemones cadere aut caedi<span class =
+"tag">1</span> certisque<span class = "tag">2</span> locis ac sedibus
+ligari et constringi queant? nihil enim nisi corporeum constringi loco,
+nec nisi a corpore pati potest: sin daemones, angelos, mentes demus esse
+corporeas, etiam patibiles ac dissolubiles confiteri oportet ex
+<span class="pagenum">37</span>
+illa Toralbae demonstratione, quae docuit, mundum vel ob id interiturum,
+quia corporeus&nbsp;sit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>cadi</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>certisve</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Utrumque superius demonstratum esse confido, nihil sempiternum
+esse posse, quod non sit aeternum, nec rursus quicquam aeternum cogitari
+posse praeter primam omnium causam; quare ne angeli quidem suapte natura
+sempiterni futuri sunt, sed sola Dei bonitate sustinentur.</p>
+
+<p>
+CORONAEUS: Explicandum igitur est, an daemones corporei sint, propter
+varias doctissimorum hominum inter<span class = "tag">1</span> se
+dissidentium opiniones.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Tria haec sequentia verba desunt in alio codice.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Prospiciendum nobis est, opinor, quae quamque rem res
+sequantur<span class = "tag">1</span>, ut<span class = "tag">2</span>
+cuique consentaneum sit; plurimum enim refert intelligere, utrum
+daemones corporei sint, ut<span class = "tag">3</span> plerique
+affirmant, angeli vero incorporei, ut<span class = "tag">4</span> uno
+vere consensu theologi tradunt, an vero et hi et illi corpoream naturam
+ad omnes opportunitates induant et exuant, cum sint incorporei, ut velle
+videtur Homerus, qui daemones <span class = "appflag" title =
+"Greek: pantoious">παντοίους</span> appellat.
+Nam si demus corporeos esse, multo
+magis mentes humanas, his cadaveribus ereptas, corporea natura constare
+concedendum erit. Sin putemus, angelos ac<span class = "tag">5</span>
+coelites omnes corpore vacare, ut Aristoteles, qui angelos formas
+separatas et intelligentias, coelestium orbium motrices, appellat, haec
+disputatio non ad physicam, sed ad metaphysicam spectabit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>sequatur</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>quod</i> vel <i>quid</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>et</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>et</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <span title =
+"Greek: pantopous">παντόπους</span>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Sequentia haec novem verba desiderantur in aliis
+codicibus.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Non video quicquam ab Aristotele de mentibus separatis
+constanter definiri, sed Apulejus<span class = "tag">1</span>,
+Porphyrius<span class = "tag">2</span>, Jamblichus<span class =
+"tag">3</span>, Psellus<span class = "tag">4</span>, Plotinus<span class
+= "tag">5</span>, Philoponus<span class = "tag">6</span>, Ammonius<span
+class = "tag">7</span>, Alexander<span class = "tag">8</span>,
+Augustinus daemones corporeos esse, summa consensione<span class =
+"tag">9</span> affirmant. Id autem velle videtur Hesiodus hoc versu:
+<i>Aëraque induti tota tellure vagantur</i>. Orpheus sortilegorum
+pontifex daemones partim coelestes, partim terrestres, partim aëreos,
+partim aqueos, partim subterraneos, partim vagos et circuitores facit.
+Ex quo innuit, mentes tum coelestes, tum elementares corporeas esse, cum
+locus nisi corporibus convenire non possit. Daemon, inquit Plotinus,
+<span title =
+"Greek: kath’ hoson daimôn meta tinos sômatos einai dei">καθ᾽
+ὅσον δαίμων μετὰ τινος σώματος εἶναι δεῖ</span>. Ac tametsi
+Augustinus angelos incorporeos esse scripserit, saepius tamen corpore
+constare oportet, ut affirmet: Constat, inquit, quod omnis spiritus sit
+corpus et spiritualis materiae. Item Damascenus: Omnia, inquit, quae
+creata, si cura Deo comparentur, crassum et materiale quoddam habent,
+solus autem incorporeus et sine materia est Deus. Basilius<span class =
+"tag">10</span> vero, qui angelos animalia vocat rationalia<span class =
+"tag">11</span>, mentem loco<span class = "tag">12</span> vacare<span
+class = "tag">13</span> scribit, i.e. omnino incorpoream esse; caeteri
+tamen theologi non modo angelos, sed etiam daemones et mentes hominum
+incorporeas esse tradunt.</p>
+
+<div class = "mynote fineprint">
+The numbering of this block of footnotes is problematic. The sequence of
+numbers is as in the original text, with <i>italicized</i> comments added
+in {braces}.</div>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> In asino aureo. {<i>correct</i>}&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;In libro de mysteriis.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;In libro de abstinentia.&nbsp; {<i>Porphyry wrote books
+with both titles</i>}&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;In libro de anima.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;In libro de anima et daemonibus.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Contra Alexandrum Aphrodisiam. {<i>Plotinus wrote the
+Enneads</i>}&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Contra Alexandrum Aphrod. {<i>Ioannes Philoponus wrote a
+book with this title</i>}&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;In libro de anima. {<i>Ammonius wrote a commentary on
+Aristotle’s De Anima</i>}&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;In libro de anima.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Alibi: <i>contentione</i>. {<i>numbers correct to end of
+paragraph</i>}&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;In Homil. de Paradiso.&nbsp;
+<b>11.</b>&nbsp;Alibi: <i>rationalem</i>.&nbsp;
+<b>12.</b>&nbsp;Alibi: <i>vero</i>.&nbsp;
+<b>13.</b>&nbsp;Alibi: <i>carere</i>.</div>
+
+<p>
+<span class="pagenum">38</span>
+OCTAVIUS: Magnorum virorum auctoritas plurimum ponderis habet, ut fidem
+faciat omni opinione stabiliorem, sed ut pauci hoc vel illud<span class
+= "tag">1</span> assentiuntur, quia sic collibitum est, ita plerique
+argumentis ad assentiendum necessariis, quasi quaestione adhibita, cogi
+volunt<span class = "tag">2</span>, ut omnem adepta scientia exuant<span
+class = "tag">3</span> opinionem, quae simul stare non magis possunt
+quam fides et scientia.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>huic</i> vel <i>illi</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>nolunt</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>eruant</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Si demonstratum erit, nullam praeter Deum essentiam incorpoream
+esse, illud etiam perspicuum erit, Dei solius essentiam esse infinitam,
+quod Joh. Scotus<span class = "tag">1</span> demonstrari posse negavit.
+Et certe acutissimus theologus demonstrationem de infinita Dei essentia
+sibi deesse confitetur. Illud tamen hac demonstratione de incorporea Dei
+natura consequimur, atque hoc amplius Thomistarum atque Averroistarum
+opinio<span class = "tag">2</span> valde perniciosa, quam Albumazar<span
+class = "tag">3</span> Maurus nimis pertinaciter tuetur, de una omnium
+hominum mente funditus subvertetur. Posuerunt enim, omnes mentes
+impiorum aeque ac piorum in unam et eandem animam coire, quo nihil
+absurdius ac sceleratius dici potest. Postremo ex hac demonstratione,
+omnem scilicet substantiam, praeter Deum, corpoream esse, perspicua
+sunt<span class = "tag">4</span> supplicia improborum, quae ab
+Epicureis<span class = "tag">5</span> negantur, ob id tantum, quod
+nullam admittant actionem in corpora, nisi a corporibus ipsis, nec
+patibiles esse a corporibus incorporeas naturas arbitrantur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Liber sententiarum IV, disp.&nbsp;4.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>opiniones ... perniciosae, quas</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius false: <i>Albumezor</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>sint</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>Epicuro</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Cedo igitur, Toralba, nisi molestum est, hanc quae tot
+utilitates complectitur demonstrationem.</p>
+
+<p>
+TORALBA: Hoc igitur primum, si placet, statuamus: omnis substantia, quae
+maximi<span class = "tag">1</span> orbis ambitu coercetur, est finita.
+Mentes humanae, angeli, daemones orbe coelesti continentur, igitur
+sunt<span class = "tag">2</span> finiti, quia nihil infiniti orbe finito
+concludi potest.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>circuitu</i> vel <i>sinu</i>. Alibi: <i>maximo orbe
+coeli</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>sint</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Istud quidem sua luce perspicuum&nbsp;est.</p>
+
+<p>
+TORALBA: Quidquid finitum usquam existit, terminos habet, quibus
+finitur, locum<span class = "tag">1</span> in quo concluditur, et<span
+class = "tag">2</span> nihil incorporeum terminis aut locis illis<span
+class = "tag">3</span> continetur, igitur angeli non<span class =
+"tag">4</span> sunt incorporei, cum suis sedibus ac terminis finiantur.
+Si non sunt incorporei, sequitur corpoream habere naturam, cum omnis
+substantia sit vel corporea vel incorporea; non hoc, igitur illud. Item
+illud<span class = "tag">5</span>: omnis substantia, praeter Deum, habet
+finitam potestatem; omnis potestas finita terminatam habet
+substantiam<span class = "tag">6</span>; ex quo sequitur, daemones,
+angelos, mentes quae desertis cadaveribus emigrarunt, terminatis sedibus
+coërceri, nec ubique, nec pluribus locis simul, eodem existere momento,
+ut<span class = "tag">7</span> nimirum<span class = "tag">8</span> illi
+ipsi, qui angelos vel<span class = "tag">9</span> mentes corpore
+<span class="pagenum">39</span>
+vacare putant, confitentur. Nam si eadem substantia finita duobus locis
+simul et semel existeret, etiam moveri et quiescere simul posset, contra
+perspicua philosophorum<span class = "tag">10</span> decreta<span class
+= "tag">11</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>locum etiam, quo</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>at</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>ullis</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Deest in uno codice.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Deest in alio codice.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;False alius: <i>distantiam</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alibi: <i>et</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alius: <i>etiamnum</i>.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Alius: <i>et</i>.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;Alius: <i>physicorum</i>.&nbsp;
+<b>11.</b>&nbsp;Scotus liber sententiarum I, disp. 2, qu. 4.
+Damascenus lib. 2.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Ut haec vera sint, nondum tamen video, quibus terminis ac
+finibus daemones concludantur.</p>
+
+<p>
+TORALBA: Nullius substantiae fines aut termini cogitari possunt<span
+class = "tag">1</span> extra superficiem, superficies autem solius
+corporis<span class = "tag">2</span> propria; igitur omnis substantia
+finita ac terminata corporea sit oportet, alioquin esset infinita, quia
+tertium nihil est. Absurdum autem est, mentes humanas, daemones,
+angelos, qui mundi finibus ac terminis coërcentur, infinitos esse,
+alioquin finitis infinita concluderentur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>posse</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>solis corporeis</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Quid obstat quominus angeli, daemones, mentes humanae certa
+quadam et determinata sede, non tamen superficie conclusa
+coërceantur?</p>
+
+<p>
+TORALBA: Ita quidem est eorum opinio, qui angelos, daemones, mentes
+separatas in loco esse confitentur, non tamen circumscriptive, ut eorum
+verbis utamur, sed definitive. Quae distinctio<span class =
+"tag">1</span> cum plerisque inanis videatur, nec definitive nec
+circumscriptive in loco esse voluerunt, sed<span class = "tag">2</span>
+effective tantum. Quae sententia quidem minus habet erroris, quam illa,
+quia non implicat<span class = "tag">3</span> ajentia simul et negantia,
+ut illa; sed hoc<span class = "tag">4</span> habet incommodi, quod
+angelos ac daemones loco dimoveri negat. Qua ratione nec bonis ad
+superos, nec malis<span class = "tag">5</span> ad inferos aditus
+pateret, quoniam ubique esse congruit tantum substantiis
+incorporeis.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>definitio</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Deest in aliis codicibus.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>ampliat</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>id tamen</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>impiis</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Vereor ut argumentum a<span class = "tag">1</span> te
+propositum consimile sit huic Aristotelis argumento: Si forma, inquit,
+non finitur ad materiam, extra materiam est infinita; quod<span class =
+"tag">2</span> non magis sequitur, quam si dicat quis: si corpus non
+finitur corpore, est infinitum, nam ista ratione supremus orbis, qui
+nullo finitur corpore, esset infinitus.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>abs</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>quia</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Clarius id explicabo: omnem substantiam, quae amplissimi orbis
+sinu coërcetur, finitam esse posuimus, id quod omnes confitentur; fines
+autem<span class = "tag">1</span> substantiae finitae nullos esse
+praeter superficiem, quae solius corporis propria est, quod<span class =
+"tag">2</span> geometricis principiis perspicuum est. Item mentes omnes
+definitum habere ac determinatum locum, i.e. neque in quantumlibet
+maximo,<span class = "tag">3</span> neque in quantumlibet minimo, sed
+exaequato<span class = "tag">4</span> suae essentiae finiri loco. Ex his
+ergo efficitur, mentes separatas et angelos corporea quadam natura
+coagmentari. Quare si demus, corpus illud esse spirituale, ut Paulus
+ipse et Damascenus loquuntur, corpus tamen erit, quantumcunque
+<span class="pagenum">40</span>
+subtile esse dicamus, nec cum alio corpore ejusdem naturae magis esse
+poterit<span class = "tag">5</span>, quam aër subtilissimus cum aquea
+terreave natura.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>ac</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>quod geometricis est principium
+perspicuum</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Desunt haec sequentia quatuor verba in alio codice.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>determinato</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Deest in aliis codicibus.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Adeone discrepat a natura, quicquam incorporeum esse in loco,
+cum puncta incorporea ipsaque accidentia suis quaeque sedibus ac locis
+contineantur?</p>
+
+<p>
+TORALBA: Tu, Sename, agis de punctis et accidentibus, quae quod per se
+ipsa et sine corporibus nullam habent hypostasim, nunquam<span class =
+"tag">1</span> per se, nec ullo loco existere possunt et ne moveri
+quidem nisi ad corporum agitationem. Hic autem<span class =
+"tag">2</span> agitur de substantia, puta de angelo, de mente cadaveri
+superstite, quam finitam esse fatentur, incorpoream tamen statuunt, quod
+nullo ingenii humani captu fingi potest, nisi demus ajentia et negantia
+esse vera, quia substantiam illam, quam incorpoream fingunt, uno tantum
+loco statuunt, eoque definito, extra quem nihil sui reperiatur, nec
+ubique esse volunt, vel suam habere circumstantiam, vel ut eorum verbis
+utamur, suam ubietatem, ut si quaeramus<span class = "tag">3</span>, ubi
+est angelus? responderi possit: in coelo vel in terra, non tamen utroque
+in loco, sed illic tantum, ubi sit ejus actio vel perpessio, nec usquam
+alibi. Loco tamen circumscribi, locum mutare negant, cum vel a superis
+locis ad inferos praecipites deturbantur, vel ab inferis praecipites ad
+superos revolant. Ex quo sequitur, utrumque pronunciatum verum esse:
+angelus est in coelo, angelus non est in coelo, quae<span class =
+"tag">4</span> cum tota natura pugnant. Quid autem est aliud, locum
+definire, quam loci terminos<span class = "tag">5</span> corpori
+circumscribere? Quodsi loco definiri vel circumscribi sunt eadem, etiam
+in loco esse circumscriptive et definitive eadem erunt, quod Damascenus
+duobis locis<span class = "tag">6</span> fatetur. Itaque Thomas<span
+class = "tag">7</span> repudiatis superiorum definitionibus<span class =
+"tag">8</span> angelum in loco esse scripsit non ratione<span class =
+"tag">9</span>, sed applicatione, quem Scotus refellens angeli
+praesentiam ante rationem<span class = "tag">10</span> necessariam esse
+concludit et quidem in loco commensuratire; sic enim loquitur, quoniam
+nec ubique nec in loco quantumlibet maximo, nec minimo, sed suae
+substantiae exaequato, quo nec majorem queat occupare, nec minorem. Ex
+quibus etiam illud sequitur, descensum et ascensum separatis mentibus
+necessario tribuendum. Quicquid autem movetur a loco in locum, corporeum
+esse oportet, quia prius transit<span class = "tag">11</span> spatium sc
+ipso minus, deinde spatium sibi aequale, antequam in spatium se<span
+class = "tag">12</span> majus decurrat. At substantia incorporea
+inanisque, quia nihil incorporeum magnum aut parvum dari potest, itaque
+necesse est, quaecunque moventur, corpora esse confiteri. Item motus
+omnis fit in tempore, et quovis tempore minus recipiendum erit, quo
+minus mobile moveatur. Igitur omni mobili accipietur in infinitum
+aliquod<span class = "tag">13</span> minus mobile, ex quo fit, ut nihil
+incorporeum aut divisibile moveri possit. Item motus
+<span class="pagenum">41</span>
+successio, quae in motu intercipitur, sit resistentia mobilis ad<span
+class = "tag">14</span> moventem, vel intervalli ad mobile vel motoris
+ad intervallum. At nulla resistentia esset in angelo, si esset
+incorporeus, non enim resisteret intervallo, nec intervallum illi, nec
+sibi ipsi ut motori. At nullo humanae mentis captu cogitari potest, ut
+ab extremis ad extrema sine decursu intervalli medii perveniatur. Quare
+si locus, si corpus, si spatium divisibile est, angelos quoque, mentes
+humanas, daemones corporeos ac divisibiles esse oportet, contra quam
+illi et scribunt et sentiunt.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>nusquam</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>enim</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>quaeratur</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>quia</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>terminis corpora</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Lib. 2 cap. 13.&nbsp;16.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Parte I, qu. 8, art.&nbsp;1.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alius: <i>distinctionibus</i>.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Alii: <i>actione</i>.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;Alius: <i>actionem</i>.&nbsp;
+<b>11.</b>&nbsp;Alius: <i>transilit</i>.&nbsp;
+<b>12.</b>&nbsp;Alius: <i>sibi</i>.&nbsp;
+<b>13.</b>&nbsp;Alius: <i>aliquid</i>.&nbsp;
+<b>14.</b>&nbsp;Sequentia haec sedecim verba desunt in alio codice.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Cur igitur Peripatetici tam anxie a physicis metaphysica
+dividunt, cum physicorum argumentum omne circa<span class =
+"tag">1</span> corpus naturale esse velint, metaphysicis vero tribuant
+substantias ab omni corporum oneratione<span class = "tag">2</span>
+liberas, quo<span class = "tag">3</span> verbo separatas mentes atque
+intelligentias contineri tradunt?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Deest alias.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>concretione</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>quae</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Graviter certe peccatur ab iis, qui<span class = "tag">1</span>
+metaphysica physicis conturbant, i.e. naturalia divinis, nisi ut ex
+aliis alia melius intelligantur. Nullum autem metaphysici argumentum
+praeter primam causam incorpoream esse potest. Nam cum Aristoteles
+Platonis<span class = "tag">2</span> ideas locis omnibus evertere
+conaretur, quod hypostasim nullam in natura<span class = "tag">3</span>
+haberent, intelligentias tamen seu mentes separatas in natura
+incorporeas statuit his verbis:<span class = "tag">4</span> An, inquit,
+ad physicam pertinet, de omni anima disputare? an vero de ea tantum,
+quae materia vocatur?<span class = "tag">5</span> Hoc postremum tam
+absurdum visum est Alexandro Aphrodisiensi, ut nullam omnino substantiam
+corporis expertam affirmaret. Recte ille quidem, si primam causam
+excepisset, quam ob id incorpoream esse oportet, quia sit infinita.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>quod</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>Platonicas</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>naturam</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Libro ultimo de nat. anim.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alius: <i>vacat</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Argute quidem, Toralba; sed me scrupulus angit, quod cum
+angelus particula quaedam sit et quasi scintilla divinae mentis illius
+ac aeternae, qui fit ut corporea mens ex incorporea natura existere
+possit?</p>
+
+<p>
+TORALBA: Assumis tu quidem, Octavi, quod in quaestione positum est, an
+scilicet mens humana sit particula divinae mentis, ut quidem video
+placuisse nonnullis, qui Plotinum auctorem citare<span class =
+"tag">1</span> non dubitant, quod hominis mentem <span title =
+"Greek: homoousion">ὁμοούσιον</span> esse dixerit ipsi Deo.
+At<span class = "tag">2</span> ne <span title =
+"Greek: homoousios">ὁμοούσιος</span> quidem est, tantum abest ut sit
+<span title = "Greek: homoousios">ὁμοούσιος</span>. Falsum item,
+quod Arrianus ad Epictetum scribit, quem<span class = "tag">3</span> ad
+hominem ita loquentem inducit: Tu delibatio<span class = "tag">4</span>
+Dei habes in te ipso partem illius: <span title =
+"Greek: su men apospasma ei tou theou, echeis te en seautô meros ekeinou">σὺ
+μὲν ἀπόσπασμα εἶ τοῦ θεοῦ, ἔχεις τε ἐν σεαυτῷ μέρος ἐκείνου</span>.
+Longe aliter Trismegistus ad
+Asclepium: Mens, inquit, non est abscissa de substantia Dei, sed<span
+class = "tag">5</span> explicata, ut lux solis. Nam<span class =
+"tag">6</span> si angelus, si humana mens ab essentia Dei decerpta
+esset, i.e. si particula Dei esset, Deum corpus esse oporteret, quod
+absurdum esse omnes confitentur. Item
+<span class="pagenum">42</span>
+totus homo Deus esset; totum enim esse necesse est, cui pars detrahi
+nequit. Item Dei natura divisibilis ac dissolubilis esset, si partes
+haberet; itaque litterae sacrae mentem hominis non Dei substantiam, sed
+spiraculum appellant i.e. <span title =
+"Hebrew: ruach">רוּחַ</span><span class = "tag">7</span>
+et imaginem, non partem
+illius, quae nulla in natura divina incorporea fingi potest.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>ciere</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Desiderantur haec decem sequentia verba in alio
+codice.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>cum</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>deliberatio</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Desiderantur haec viginti sex verba in alio codice.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alibi: <i>Non</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alius: <span title =
+"Hebrew: neshamah">נִשְׁמַה</span></div>
+
+<p>
+SALOMO: Sapienter illi quidem, qui a Dei natura corpus omnino<span class
+= "tag">1</span> sejunxere, id enim praecipuum caput est symboli
+nostri.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>omne</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Quid igitur hoc sibi vult<span class = "tag">1</span>, Deum
+esse ubique? Etsi enim ubique est, est in loco, si in loco, etiam
+corporeum esse oportet.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>haec sibi volunt</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Deus ubique est et<span class = "tag">1</span> nusquam est.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>ut</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Igitur contradictoria simul vera sunt: si Deus est hic, Deus
+non est&nbsp;hic.</p>
+
+<p>
+CHRTIUS: Nos, inquit Augustinus, credimus ubique Deum esse praesentia,
+essentia, potentia, in omni loco sine circumscriptione, in omni tempore
+sine mutatione.</p>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Rectius<span class = "tag">1</span> et optime, opinor,
+Chrysostomus, qui, quomodo Deus ubique sit, capere se non posse
+confitetur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>Modestius</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Recte ille quidem, etenim Deus de se ipso loquens: Ego, inquit,
+coelum et terram impleo. Item: Coelum mihi sedes est, terra autem
+scabellum pedum meorum<span class = "tag">1</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Jeremiae 23, 24. Jesaiae 66,&nbsp;1.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Haec ad potentiam ejus infinitam pertinere videntur, non ad
+essentiam, ut Helias Thesbites his verbis innuit<span class =
+"tag">1</span>: Deus, inquit, non est in aëre, non est in commotione,
+non est in igne; alioquin creatoris et creaturae una esset et eadem
+essentia, si utraque promiscue confunderetur, idem etiam creatoris et
+creaturae cultus haberetur. Ob id Deus altissimus, h.e. Eljon, <span
+title = "Hebrew: elyon">עֶלְיוֹן</span> appellatur, quia in coelis est.
+Et ab interpretibus Hebraeis Deus <span title =
+"Hebrew: makom">מָקוֹם</span>, i.e. locus
+beatorum<span class = "tag">2</span>,
+quia mundus in Deo est, non autem Deus in mundo vastissimo quidem, sed
+prae illa essentia infinita corpusculo exiguo; non quia mundi aditu
+excludatur, sed ut intelligamus, nulla mundorum innumerabilium
+capacitate includi aut illius purissimam et incomprehensibilem essentiam
+cum rebus foedis, fluxis ac caducis permisceri. Est enim mundus
+usquequaque corporum plenissimus, nec quicquam in<span class =
+"tag">3</span> natura vacuum. Quis autem et qualis sit Deus, (quanquam
+in eo nulla sit qualitas), mortalium nemo, quamdiu spirabit<span class =
+"tag">4</span>, intelliget. Nam Mosi roganti, ut se Deus illi contuendum
+exhiberet: Nemo, inquit Deus, vivens Deum videbit, i.e. plane cognoscet.
+Ac propterea dicitur in atra caligine versari et in tenebris latibula
+sua posuisse, h.e. obscurissimam et difficillimam ejus cognitionem
+videri hominibus in caligine densissima constitutis, cum ipse lucis
+auctor omnia suo compleat splendore. Ac tametsi praeclarum est, ejus
+omnia
+<span class="pagenum">43</span>
+opera, dicta, facta, leges praedicare et crebris canticis usurpare,
+nihil tamen est, quo verius vel melius, quam contemplantis silentio
+laudari possit. Ac propterea David<span class = "tag">5</span> illud
+sapienter usurpat: Tibi silentium laus! Quod vulgaris interpretatio non
+explicat his verbis: Te decet hymnus Deus in Sion. Sic enim voces
+hebraicas <span title = "Hebrew: lekha dumiyah tehillah">לְךָ דֻמִיָהּ
+תְהִלַה</span> erudite Rabbi Moses interpretatur, ut etiam Chaldaeus
+paraphrastes: Coram te, inquit, laus reputatur silentium; quia Deus,
+quis qualisque sit, nullo sermone explicari aut ne cogitatione quidem
+capi potest.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>vocatur</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;3 Regum 19, 11&nbsp;sqq.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius pro his duobus verbis: <i>materia</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>scrutabitur</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Psalm. 64,&nbsp;2.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Illud quidem symbolo Pythagoras significat, cum silentio Deum
+laudandum esse ac puro animi affectu jubet colendum, quia sermo ipse
+inquinatus est nec veras Dei laudes assequi potest. Quod silentium
+Porphyrius et Jamblichus sic interpretantur, quando pura mens hominis in
+ecstasin divini amoris sublata immortali Deo mactatur, quod veteres in
+sacrificiis significabant, cum dicerent: Favete linguis! vel ut Homerus:
+Praecidite linguas, <span title = "Greek: temnete glôssas">τέμνετε
+γλώσσας</span> ut rerum sublimium ac divinarum contemplatione sursum
+corda raperentur, supra coelos omnes, ubi Dei<span class =
+"tag">1</span> essentia ab omni mundi cogitatione disjuncta versatur. Id
+autem tum maxime fit, cum Dei agnoscendi causa potentiam ejus,
+bonitatem, sapientiam atque illius omnia dicta, facta, judicia, res
+gestas discutiendo, immensa rerum admirabilium ac sublimium infinitate
+perterriti silemus.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>mundi</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Ego tamen silentio rupto laudes immortali Deo canere nunquam
+desistam, et quidem Heroicis numeris:</p>
+
+<div class = "verse close">
+Me tua gestarum rapit ingens gloria rerum,<br />
+O Deus omnipotens! procul hinc peregrina deorum<br />
+Turba fugit fictaeque simul pietatis imago.<br />
+Angelici properate chori, properate poëtae,<br />
+Quotquot mente pia sacratum nomen adorant,<br />
+Ac Domini laudes puris efferte<span class = "tag">1</span> labellis!<br />
+Ast<span class = "tag">2</span> ubi verborum vis ac sapientia tanta,<br />
+Quae mare, quae terras, quae coeli temperet orbes<br />
+Legibus aeternis, percurrens cuncta momento?</div>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>afferte</i> vel <i>offerte</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>Est ibi</i>; alii: <i>Est ubi</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Tenemus igitur Deum extra mundi concretiones et contagiones,
+sedem suam posuisse supra quicquid est coelorum, ut etiam visio
+Ezechielis ac prophetarum LXXII, quos de spiritu Mosis Deus afflaverat,
+aperte declarat.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Apertius tamen significatur hominis conditione, quem Deus ad
+imaginem sui creavit, quod Rabbi Moses sic interpretatur, quod<span
+class = "tag">1</span> quemadmodum intellectus agens seu adeptus<span
+class = "tag">2</span> extra hominem et ab hominis concretione liber
+est, sic etiam Deus a mundi<span class = "tag">3</span> concretione et
+contagione liber&nbsp;sit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>ut</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>occupatus</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Desunt alibi haec tria sequentia verba.</div>
+
+<p>
+<span class="pagenum">44</span>
+CORONAEUS: Habemus Toralbae demonstrationem, non modo de angelorum ac
+daemonum corporea natura, verum etiam praeter Deum nullam substantiam
+incorpoream esse; sed quaeri possit, an daemonum et angelorum cum
+mentibus humanis essentia sit eadem?</p>
+
+<p>
+CURTIUS: Puriorem esse angelorum quam daemonum essentiam et corpora
+lucidiora, docet Augustinus<span class = "tag">1</span>: Angelis,
+inquit, malis mutata sunt in casu corpora in deteriorem qualitatem aëris
+spissioris. Idem: Tenuia, inquit, angelorum corpora in deteriora ac
+spissiora transformata sunt, quibus ab igne pati possint.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> In Genesin cp.&nbsp;8.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Porphyrius in antro Homerico scribit, angelos ac daemones aëreo
+corpore constare ac vestiri, ut ab ignibus patiantur, idque affirmans
+Philoponus<span class = "tag">1</span>: Alioquin, inquit, intellectualis
+natura<span class = "tag">2</span> nihil pateretur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Contra Alexandrum Aphrodisium.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>ratio</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Si nulla sunt organa sensuum, nulla visus, tactus, gustus
+instrumenta et ne ulli quidem in aëre nervi, a quibus sensum haberemus,
+nullum cerebrum, unde nervi oriuntur; quonam modo aëreae mentes ab
+ignibus paterentur? Item si mentes humanae ignea constant natura, ut
+ille<span class = "tag">1</span> innuit hoc versu:</p>
+
+<div class = "verse close">
+Igneus est illi vigor et coelestis origo,</div>
+
+<p class = "close">
+nihil ignis ab igni pati potest. Multo minus si aërea compage
+coalescunt; alioqui totus aër quantus est, pridem flammis consumtus
+interiisset. Sin mentes separatae aquea constant natura, flammas potius
+exstinguerent, quam ignium vim sentirent.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Virgilius Aen.&nbsp;VI.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Vetustissima est opinio, animas ignea<span class =
+"tag">1</span> constare natura, ac propterea Synesius in epistola quadam
+ad Cyrenesium pontificem eos, qui extrema naufragia extimuerant, siccas
+exeruisse<span class = "tag">2</span> vaginas<span class =
+"tag">3</span> scribit, ut animam, ne mergeretur<span class =
+"tag">4</span>, ejicerent, idque ab Homero significari, ac propterea
+Philostratum scripsisse, nunquam ante Ajacem Oïleum, qui submersus
+interierat, demersis hominibus parentari consuevisse. Inde vox Sibyllae
+ad Palinurum<span class = "tag">5</span>:</p>
+
+<div class = "verse close">
+Tu Stygias inhumatus aquas amnemque severum<br />
+Eumenidum inspicies ripamve injussus<span class = "tag">6</span>
+adibis?</div>
+
+<p class = "close">
+Num igitur Philo<span class = "tag">7</span> verius, qui daemones
+appellat chorum corporis expertium animorum, aut cur Ebraei animam, quae
+corpori superstes evolavit, viduam appellarent, si alio adhuc<span class
+= "tag">8</span> corpori conjuncta esset, cadavere priori deserto? Neque
+enim recte diceretur mens vidua, si relicto cadavere alteri corpori
+quasi secundis nuptiis copularetur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>igne</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>exemisse</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>sicca evasisse vagina</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>mergerentur</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Virg. Aen.&nbsp;VI.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alius: <i>invisus</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;In libro de mundo et in libro: quod somnia mittantur
+a&nbsp;Deo.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alibi: <i>ad haec</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Si Senami argumentum necessarium esset, quo sensibus animas,
+daemones, angelos vacare concludit, ne Deus ipse quidem audiret
+<span class="pagenum">45</span>
+aut videret. Quid autem stupidius<span class = "tag">1</span>, quam eum,
+qui mirabili aurium et oculorum fabrica visum et auditum brutis etiam
+animantibus indidit, coecum et surdum arbitrari, quia sic oculis,
+auribus ceterisque sensuum careat instrumentis? At nemini dubium esse
+opinor, quum angelorum ac daemonum voces ab aliis, qui daemones <span
+title = "Greek: paredrous">παρέδρους</span><span class = "tag">2</span>
+i.e. domesticos habeant, audiantur, quos tamen his sensibus carere
+fatentur. Quin etiam daemonum voces mox acutae et graciles, mox etiam
+graves et terribiles videntur<span class = "tag">3</span>, et quasi ex
+utre<span class = "tag">4</span> verba facerent. Inde ab Ebraeis malus
+daemon ob id <span title = "Hebrew: Ov">אוֹב</span> appellatur<span
+class = "tag">5</span> ab utre. Memoria subit Hermolai Barbari Patricii,
+qui ab hac civitate exilio pulsus est, quod legatus Romam missus a summo
+pontifice cardinalis honorem injussu senatus acceperat. Is cum
+entelechiae vocem in animi definitione non satis intelligeret, placuit
+daemona <span title = "Greek: paredron">πάρεδρον</span>, quem cum
+Georgio Placentino quaestionis arbitrum receperat, interrogare; hic voce
+tam gracili ac tam obscure<span class = "tag">6</span> respondit, ut
+quid vellet nullo modo intelligi potuerit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>turpius</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <span title =
+"Greek: paroikous">παροίκους</span>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>videantur</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>aëre</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Levit. 20,&nbsp;27.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alibi: <i>obscura</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Non sunt igitur ad vocem articulatam necessarii pulmones,
+larynges, lingua, palatum, sed confitendum est, vim sensuum<span class =
+"tag">1</span> aliam esse in Deo, aliam in coelo, aliam in angelis ac
+daemonibus, aliam in animantibus.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>sensitivam</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Si nullus esset sensus in mentibus separatis, nulla essent
+supplicia sceleratorum, ac praemia<span class = "tag">1</span> quaeque
+bonorum jacerent.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>gaudia</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Illud abs te, Sename, scire cupiam, num saepius in somniis sola
+mente, oculis conclusis ac sensibus omnibus stupefactis, rerum imagines
+videris<span class = "tag">1</span> perinde ac si oculos apertissimos
+haberes<span class = "tag">2</span>? Quod quidem si fateris, cur dubitas
+aciem mentis, quam oculorum, ad contuendum acutiorem confiteri? Ac M.
+Tullius non minus eleganter quam vere scripsit, mentes ipsas tum maxime
+sentire ac vigere, cum e corporibus excessissent.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>videri possint</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>quis haberet?</i></div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Frustra res antea perspicue demonstratas a calce ad
+caput<span class = "tag">1</span> revocaremus: nam ex illis Toralbae
+demonstrationibus deque corporea daemonum ac animorum natura, hunc etiam
+fructum decerpimus, quod Thomistarum<span class = "tag">2</span> ac
+Averroistarum perniciosa opinio diluitur; posuerunt enim, unam esse
+omnium animam in singulos homines diffusam ac rursum occasu cadaverum
+segregatam in sese coire. Ita argumenta illa triginta, quae ad
+stabiliendum hunc errorem Averroistae denotant, uno ruunt et eodem
+momento, quibus tamen satis apte fieri non poterat ab iis, qui animos
+corporum expertes esse posuerunt, quoniam substantiae incorporeae, si
+ullae existerent, facile<span class = "tag">3</span> avulsae a
+corporibus coirent in unum, corpora vero ut se ipsa penetrent, fieri
+nullo modo potest. Restat igitur, ut intelligamus, quemadmodum ex ea
+demonstratione Dei essentia et potestas infinita<span class =
+"tag">4</span> colligatur, quod superius Toralba demonstraturum se, ni
+fallor, spopondit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>carceres</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Themistianorum.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>facillime</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>indistincta</i>.</div>
+
+<p>
+<span class="pagenum">46</span>
+TORALBA: Dixi quidem, ut ille in re levissima, sed non promisi. Quis
+enim hoc sibi aut alteri promittere se posse confidat? Obsequor tamen
+Coronaeo, cui nihil denegari potest; ineptus enim malo, quam non
+obsequens videri. Omnis substantia corporea est finita, cum incorporea
+nullis terminis coërceatur. Quae autem substantia nullis finibus
+concluditur, infinita est. Hoc enim corollarium ex superioribus<span
+class = "tag">1</span> demonstrationibus colligitur. At omnium
+theologorum et philosophorum summa consensione prima causa est
+incorporea, igitur sola est essentia infinita; si<span class =
+"tag">2</span> essentia est infinita, et potestas et bonitas et
+sapientia est infinita. Quia si vis finita subjecto infinito congrueret,
+etiam visin finita subjecto finito conveniret, et creatura finita
+infinitae potestatis esset. Absurdum consequens, igitur et antecedens.
+Ex eo sequitur, nihil in Deo infinito finitum cogitari posse. Hoc
+amplius scilicet, si Deum solum simplicem esse, cum omnia corporea ex
+partibus coalescant, ac propterea Deum solum impatibilemet
+indissolubilem esse, contra quam <ins class = "correction" title =
+"text reads ‘usuvenit’">usu venit</ins> substantiis compositis,
+quae ex iis constant in quae dissolvuntur, et in ea ipsa dissolvuntur,
+ex quibus conflantur. Id autem quod simplex est, in partes, quas nullas
+habet, dividi aut in alia principia dissolvi nequit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>supremis</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Desunt haec duodecim sequentia in aliis codicibus.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Si Deus est incorporeus, quid est quam ob rem aures, oculi,
+nasus, digiti, pedes, brachia, facies ei tribuantur?</p>
+
+<p>
+SALOMO: Etiam ira et furor saepissime, an propterea iracundum et
+furiosum esse dicemus? Sed nutrices et parentes oportet cum infantibus
+balbutire et ad Deum humana transferri, quando ad homines divina traduci
+non possunt. Illud autem animadversione dignum, quod cum caeteri sensus
+Deo tribuantur, nunquam tamen gustus et tactus, quia corpori semper
+inhaerent, nec sine corporibus sensibilia tactus et gustus percipi
+queant, ut caetera sensibilia, ut magis ac magis appareat, Deum plane
+incorporeum esse. Angelus autem si incorporeus esset, ut Aristoteles cum
+plerisque theologis opinatur, ejus substantia existeret omni in loco et
+extensionem infinitam haberet et<span class = "tag">1</span> essentiam,
+quin etiam intelligentias ac daemones unum et idem cum Deo esse
+oporteret atque ita bona malis, aeterna caducis, fluxa sempiternis,
+purissima foetidissimis, Creator denique creaturis promiscue
+confunderetur. Quae non modo absurda, sed dictu nefaria sunt. Ita quoque
+si angelus aeternus esset, nunc haberet totam durationem, quam habiturus
+est<span class = "tag">2</span>, et ut pinguius loquamur, formaliter
+infinitam<span class = "tag">3</span>. Illud enim philosophorum ac
+theologorum consensione constat, <i>esse et posse</i> in essentia divina
+nihil differre; item <i>esse, fuisse et fore</i> in rebus aeternis unum
+idemque haberi, quia nec prius nec posterius est in Deo, ut rectissime
+Rabbi Moses<span class = "tag">4</span> scribit. Idem autem significat
+Jesaias<span class = "tag">5</span>, cum utrique angelo seraphino sex
+alas fuisse scribit ac duabus quidem faciem tegere, duabus pedes,
+reliquis
+<span class="pagenum">47</span>
+volare, ut intelligamus, angelos ortum habuisse et occasum habituros,
+tametsi hominibus utrumque sit ignotum, Deum vero solum principio et
+fine et omni temporis successione carere. Nam ubi est successio, ibi est
+novatio ac mutatio, ut angelus se habeat aliter quam prius, quoniam non
+angelus habet, quod praeteriit, et exspectat, quod futurum est, igitur
+mutabilis ac propterea terminum habiturus. Nisi enim aliud atque aliud
+esset in motu, ne in tempore quidem prius ac posterius perciperetur.
+Motum autem angelis inesse, perspicue Toralba demonstravit; id enim
+sacris litteris saepe significatur, quae non modo angelis motum inesse,
+sed etiam motus<span class = "tag">6</span> celeritatem ac pernicitatem
+significant, cum alas quatuor sexve angelis tribuant, quod satis innuit,
+mutabilem esse<span class = "tag">7</span> ac dissolubilem eorum
+naturam.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Deest in alio codice.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>esset</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>nisi vitam</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;In libro More nebochim.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Jessiae 6, 2 et&nbsp;6.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Deest in aliis codicibus.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Deest in aliis.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Habemus igitur perspicuam minimeque dubiam demonstrationem de
+potestate atque essentia Dei, omnibus modis infinita, eumque solum
+aeternum esse, <span title =
+"Greek: aiônion, aperanton, anarchon">αἰώνιον, ἀπέραντον,
+ἄναρχον</span>, angelos vero, daemones,
+mentes corporeas esse ac finitas, suaque natura mutabiles ac solubiles.
+Quae aditum aperire mihi videntur ad ea, quae de actionibus daemonum, de
+funambulis elephantibus, de arboribus et brutis loquacibus, de sagarum
+transvectionibus feruntur.</p>
+
+<p>
+SENAMUS: Prospiciendum nobis est, opinor, ne pro argumento capiamus id
+ipsum<span class = "tag">1</span> quod in quaestione positum est,
+scilicet ea miracula quae spectantur a daemonibus cieri. Neque etiam si
+demus, corporeos esse daemones, propterea sequitur, transvectiones
+sagarum veras esse.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Deest in alio codice.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Quod nec a natura nec ab hominibus fieri potest<span class =
+"tag">1</span>, id vel a Deo vel ab angelo vel a daemonibus fiat<span
+class = "tag">2</span> oportet. At neque per naturam neque per hominum
+gestionem transvectiones illae sagarum<span class = "tag">3</span> per
+aëra<span class = "tag">4</span> fieri possunt; igitur a Deo vel ab
+angelis daemonibusque fieri necesse&nbsp;est.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>possit</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>fieri</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>hominum</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Tria haec antecedentia verba desunt in alio codice.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Post mundi conditionem<span class = "tag">1</span> Deum ab
+omni actione conquievisse docemur, nec quicquam nisi causis
+intercedentibus agere; quanquam de rebus tam arduis et ab hominum sensu
+et captu remotis quicquam<span class = "tag">2</span> statuere valde
+periculosum mihi videtur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>creationem</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>quicquid</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Si Deum mobilem fatemur, et patibilem et mutabilem confiteri
+oportet; hoc absurdum, illud igitur. Sed ut angelorum ac<span class =
+"tag">1</span> daemonum actiones melius intelligantur, demonstrandum
+est, primam causam non solum immobilem esse, sed ne moveri<span class =
+"tag">2</span> quidem, contra quam<span class = "tag">3</span> putat
+Aristoteles, qui aeterno motu Deum obligavit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Desiderantur haec quinque sequentia verba in aliis
+codicibus.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>movere</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>quam</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Age igitur, Toralba, uti facis, ea quae vagis minutorum
+philosophorum erroribus jam pridem implicata sunt, explicare.</p>
+
+<p>
+<span class="pagenum">48</span>
+TORALBA: Inveteratus Aristotelis error plerosque fefellit, qui si
+acutius mobilium ac moventium ordinem intuerentur, a suscepta sententia
+discessissent. Quaedam enim moventur tantum ut materia, quae quasi
+faex<span class = "tag">1</span> omnes motus patitur, nec tamen movet
+ipsa; quaedam tantum<span class = "tag">2</span> movent et<span class =
+"tag">3</span> moventur, ut forma et corpora naturalia; quaedam movent
+nec moventur, ut primus motor, qui movet quidem primum mobile, nec
+movetur tamen. Hoc ordine mobilium et moventium posito, necesse est,
+aliquod<span class = "tag">4</span> extremum esse, quod nec moveat nec
+moveatur. Id autem est prima omnium mobilium ac moventium causa, quae
+perfruitur<span class = "tag">5</span> quiete sempiterna.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>sex</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>vero</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Haec sequentia undecim verba desunt in alio codice.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>aliquid</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alius: <i>perfinitur</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS<span class = "tag">1</span>: Pulcherrimus quidem hic ordo
+mobilium ac moventium; non video tamen, ut sit necessarius.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Deest in alio codice.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Non desunt aliae demonstrationes, quibus necessario
+conficitur<span class = "tag">1</span>, primam omnium causam nec moveri
+nec movere.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>conficiatur</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Cedo igitur, nisi molestum est, cum in re tanti ponderis ac
+momenti omnia nos tentare oporteat, ut sit<span class = "tag">1</span>
+quo Epicurei efficacibus argumentis et ad assentiendum necessariis
+refellantur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>si</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Tam absurdum est, essentiam infinitam finito corpusculo ad
+finitum modum adjungere, quam vim infinitam finitae naturae tribuere,
+cum sit eadem contrariorum disciplina. At ineptum est et ab omni ratione
+alienissimum, vim infinitam tribuere corpori finito; igitur ineptum
+quoque, essentiam Dei infinitam corpusculo, mundo finito copulare. Atque
+illud quidem Averroi tam incongruum visum est et abhorrens a natura, ut
+Aristotelis sententia repudiata secundae causae tribueret primi mobilis
+conversionem. Idem tamen hic sui<span class = "tag">1</span> oblitus
+mundum aeternum statuit, qua quidem ratione causam secundam, quam
+finitam esse fatetur, aeterno (id est infinito) motui<span class =
+"tag">2</span> alligavit, et eodem relabitur, quo<span class =
+"tag">3</span> Aristotelem delapsum criminibatur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Deest alibi.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>motu</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>unde</i>. Ceterum haec sequentia Toralbae verba in
+aliis codicibus desunt.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Haec quidem demonstratio non minus<span class =
+"tag">1</span> efficax est ad convellendam Aristotelis et Averrois de
+mundo aeterno sententiam, quam superior illa de corporea daemonum et
+angelorum natura. Deum autem motorem inquietum<span class =
+"tag">2</span> statuere, non modo a natura divina, sed etiam ipsius
+Aristotelis scriptis inter se dissidentibus alienum est. Deos,
+inquit<span class = "tag">3</span>, arbitramur felices ac beatos, sed
+cum nullis actionibus impediantur, nec Endymionis in<span class =
+"tag">4</span> morem dormire consentaneum sit, relinquitur<span class =
+"tag">5</span>, ut contemplatione aeterna fruantur. Si Aristoteles Deum
+contemplatione, quae a motu quam<span class = "tag">6</span> longissime
+abest, si quiete beata perfrui<span class = "tag">7</span> arbitratur,
+cur illum irrequieto motu fatigat? Dicitur enim post mundi
+creationem<span class = "tag">8</span> conquievisse, quid a
+<span class="pagenum">49</span>
+mundo alienius, quam quies? Quae quum ita sint, consequens est,
+coelos<span class = "tag">9</span> per sese et a forma sibi insita aut
+ab angelis moveri.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>minimae efficaciae</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>irrequietum</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Lib. 10 Moralium ad Eudemum.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>in modum</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Deest in alio codice.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Deest in eodem codice.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Desunt haec sex sequentia verba in eodem codice.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alius: <i>conditionem</i>.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Alius: <i>coelum</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Video nos sensim a metaphysicis ad physica delapsos, siquidem
+demonstratum est, angelos, daemones, mentes humanas corporea
+coagmentatione vigere, nec ullam omnino essentiam praeter Deum
+incorpoream existere.</p>
+
+<p>
+TORALBA: Omne metaphysici argumentum ac subjectum ad essentiam
+incorpoream spectat. Caetera quia<span class = "tag">1</span> corpora
+naturalia sunt, physicorum propria dicamus. Angelorum tamen aut daemonum
+actiones, quae voluntariae sunt, quis ad naturam pertinere dicat?
+Perinde non<span class = "tag">2</span> est, ac si quis putet, liberas
+hominum actiones a voluntate profectas<span class = "tag">3</span>
+naturales esse, tametsi homo, quatenus corpus naturale, physicorum
+subjectum erit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>qui</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>enim</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>perfectas</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Ambigit Aristoteles de mente humana, cujus disputationem a
+physicis libris retraxit<span class = "tag">1</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>litteris detraxit</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Succurrit in mentem Helvetii cujusdam opinio, qui eleganti
+nomine se Theophrastum Paracelsum appellavit, qui medicorum omnium
+decretis a stirpe revulsis nova somnia invexit, summa doctorum virorum
+consensione repudiata, quibus etiam illud subrogavit, daemonum actiones
+naturales esse.</p>
+
+<p>
+CORONAEUS: Statuendum igitur prius est, quae naturalis actio dici
+mereatur.</p>
+
+<p>
+TORALBA: Actio naturalis esse non potest, quae vel a Deo, nullis
+causarum inferiorum interjectis opibus, vel ab angelo vel a daemone vel
+a divinae<span class = "tag">1</span> voluntatis arbitrio vel denique
+casu fiat. Casum appello plurium causarum concursum ad effectus
+inopinatos: caetera, his exceptis, naturâ fieri dicemus.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>humanae</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Nemo certe, nisi demens, arbitratur<span class =
+"tag">1</span> hominis ascensum in coelum, aut per aëra volatus sagarum
+naturales esse, cum id potius fiat repugnante natura, quae gravia<span
+class = "tag">2</span> deorsum impellit, nisi quid fuga<span class =
+"tag">3</span> vacui sequatur, ut cum e lacubus<span class =
+"tag">4</span> aqua pluvialis sursum abripitur, tunc enim gravia sursum,
+leviora<span class = "tag">5</span> deorsum feruntur, ad universitatis
+totius incolumitatem.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>opinatur</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>graves</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>nisi prius fuga</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>vel cum elicibus</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alius: <i>levia</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Ego mundum hunc<span class = "tag">1</span> perinde ac
+rempublicam ad illius reipublicae mundanae imaginem temperari oportere
+statuo, vel potius nostram civitatem exemplar esse debere illius
+exemplaris et archetypi mundanae civitatis. Nam qui universitatis
+ordinem penitus perspexit, suae civitatis statum multo melius
+temperabit. Et quemadmodum in republica bene constituta sunt quaedam
+majestatis et imperii perpetuae leges, quaedam vero<span class =
+"tag">2</span> per varia
+<span class="pagenum">50</span>
+tempora ac rerum opportunitate mutantur, item ordinarii quidam sunt
+magistratus lege creati ad jurisdictiones, ad aerarii tutelam, ad sarta
+tecta civitatis, ad annonae procurationem, ad salutis publicae curam,
+item ministri magistratuum locis omnibus dispositi, ad exsequenda
+principum ac magistratuum jussa: ita quoque consentaneum est, providum
+naturae parentem Deum leges quasdam perpetuas et inviolabiles sanxisse,
+ratos scilicet orbium cursus ac recursus, quorum tanta constantia est,
+ut ab ortus sui primordio ne momento quidem aberraverint a tramite. Nec
+dubium est, quin angelos quasi principes in coelo, his inferiores in
+elementis collocarit, alios ad obeunda sacra, qui quasi sacrifici mentes
+puriores ac sanctiores, velut hostias, Deo immortali sacrificant ac vota
+precesque offerunt<span class = "tag">3</span>, quosdam civitatibus ac
+imperiis praepositos, quos Graeci<span class = "tag">4</span> <span
+title = "Greek: kosmagôgous">κοςμαγωγοὺς</span>, Latini Deos tutelares
+appellabant ac persuasum habebant, non prius civitates expugnari aut
+capi posse, quam tutores illos ac praefectos urbium votis ac
+supplicationibus evocarent<span class = "tag">5</span>, quo pertinet
+illud: Excessere Dii, quibus hoc imperium steterat.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Addit alius codex: <i>a Deo</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Additur alibi: <i>quae</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>afferunt</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alii: <i>Proclus</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Evocatio est apud Curtium lib.&nbsp;2.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Civitatum moderatores <span title =
+"Greek: angelous, daimonas">ἀγγέλους, δαίμονας</span> vocat
+Plato<span class = "tag">1</span>, <span title =
+"Greek: kata topous hupo theôn archontôn panta ta tou kosmou merê dieilêmmena">κατὰ
+τόπους ὑπὸ θεῶν ἀρχόντων πάντα τὰ τοῦ κόσμου μέρη διειλημμένα</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> In politicis.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Illud arcanum, ut optima quaeque<span class = "tag">1</span>,
+Plato ab Ebraeis acceperat; sic enim in sacris litteris legimus, Deum
+terminos ac fines populorum pro angelorum numero statuisse; nec
+dubitandum est, angelorum partem coelestibus, partem elementis, partem
+hominibus praefici, alios quidem ad praemia bonorum, alios ad supplicia
+impiorum. Huc enim pertinet carmen illud Davidis<span class =
+"tag">2</span>: <i>principes populorum congregati sunt cum Deo Abrahami,
+quoniam in Deum intenti sunt tutores terrarum.</i> Id enim proprie<span
+class = "tag">3</span> significant haec verba <span title =
+"Hebrew: maginnei eretz">מַגִנֵּי אֶרֶץ</span> quos eodem versu <span
+title = "Hebrew: nedivei ammim">נְדִיבֵי עַמִּים</span> principes populorum
+appellat. At tametsi<span class = "tag">4</span> Plato a Diis
+praefectos<span class = "tag">5</span> scribit, horum tamen omnium ducem
+ac principem exercituum daemonum ac Deorum ter maximum Deum appellat,
+cujus currum caeteri consequantur: <span title =
+"Greek: ho men dê megas hêgemôn en ouranô Zeus ptênon harma echei, tô de hepetai stratia theôn te kai daimonôn.">ὁ
+μὲν δὴ μέγας ἡγεμὼν ἐν οὐρανῷ Ζεῦς πτηνὸν ἅρμα ἔχει,
+τῷ δὲ ἕπεται στρατιὰ θεῶν τε καὶ δαιμόνων.</span> Quod idem a Davidis
+odis expressum est hoc versu<span class = "tag">6</span>: <i>currus Dei
+exercituum multiplex viginti millia laetantium.</i> Quem locum sic
+reddidit Chaldaeus paraphrastes: currus Dei viginti millia ignis
+ardentis, duo millia angelorum ducunt illos, divinitas Dei est<span
+class = "tag">7</span> super illos, ut intelligamus, Deum placida quiete
+fruentem angelorum ac daemonum ministeriis ac obsequiis&nbsp;uti.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>quoque</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Psalm 46 (47),&nbsp;10.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>praecipue</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>attamen etsi</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alius: <i>profectos</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Psalm 67 (68),&nbsp;18.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alius: <i>quiescit</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Illud etiam in natura videmus, quod in republica, bene
+constituta scilicet, leges interdum mutari ac pro curatoribus<span class
+= "tag">1</span> ordinariis extraordinarios constitui, idque ad
+reipublicae salutem. Ita quoque naturae
+<span class="pagenum">51</span>
+leges suspendi<span class = "tag">2</span> ac nova quaedam praeter
+naturam, ostenta, prodigia, morbos populares, incendia terrarum,
+diluviones aquarum cieri, ne quis putet, ulla legum naturalium
+necessitate Deum alligari, ut ante<span class = "tag">3</span> Toralba
+demonstravit. Quid enim absurdius esset, quam in civitate regem suis
+imperiis ac legibus solutum, ut leges pro temporum varietate corrigere
+et emendare possit, Deum vero mundi principem ac parentem suis legibus
+obligari? Non debent igitur angelorum ac daemonum naturales actiones
+censeri, quae<span class = "tag">4</span> praeter ordinem naturae
+consuetum fiunt, ut flumina retroferri, maria scindi, flammas deorsum
+dejici, quae non nisi divina potestate ac consensu<span class =
+"tag">5</span> fieri possunt.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>magistratibus</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>sustineri</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>acute</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>cum</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>concessu</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Nihil bonum mihi videtur, quod praeter naturam fiat, ut
+Aristoteles scribit: <span title =
+"Greek: ouden de tou para phusin kalon">οὐδὲν
+δὲ τοῦ παρὰ φύσιν καλὸν</span>.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Ignoscendum opinor Aristoteli, rerum divinarum imperito, imo
+potius contemptori.</p>
+
+<p>
+SENAMUS<span class = "tag">1</span>: Quid vetat igitur, quominus omnia
+quae naturâ fiunt, a daemonibus et angelis fieri dicamus?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii rectius: FRIDERICUS.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Pleraque nasci ac paulatim augeri videmus ab ea vi, quam
+originis cujusque principio Deus indidit, sine ulla daemonum aut
+angelorum actione, puta stirpes et animantia, quae suapte vi, primordio
+sui generis divinitus tributa, suum genus propagant<span class =
+"tag">1</span>. Idem judicandum de lapidibus, metallis, fossilibus, quae
+terra modice culta et etiam inculta sponte profert. Sed praeter hanc
+animantium ac stirpium generationem est alia<span class = "tag">2</span>
+quaedam ordinaria et solennis, quae<span class = "tag">3</span> solet
+quotannis recurrere, attamen praeter naturae leges, quibus quidem ex
+semine genera propagantur, ut omnia illa piscium examina, quae derepente
+stata magnitudine eodem tempore,<span class = "tag">4</span> iisdem
+littoribus exoriuntur, quorum<span class = "tag">5</span> nec semina in
+vadis aut littoribus aut saxis aut alga usquam apparent, nec ulla
+vestigia parentum. Nam eorum, quae a parentibus originem habent, sua
+sunt semina, sua incrementa, et ut paulatim exsurgunt, ita quoque sensim
+tabescunt. Illa vero momento in justam magnitudinem erumpunt ac paulo
+post, nisi capiuntur<span class = "tag">6</span>, evanescunt, ut
+thynnorum agmina, quae cubica figura tanta vi ac multitudine in
+Hellespontum tranant e Ponto, ut saepe naves ac retia validissimis
+viribus subvertant, neque tantum in Hellesponto, sed etiam apud Rhodios
+Elopes<span class = "tag">7</span> ejusdem magnitudinis tantis agminibus
+prodeunt, ut Rhodiorum alimento diu sufficere possint. Nec dubito, quin
+aliis quoque littoribus consimilis piscium annona divinitus<span class =
+"tag">8</span> tribuatur accolarum inopiam ac tenuitatem
+sublevatura.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>propugnant</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>lux</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>quia</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>littore, iisdem temporibus</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Desunt haec tredecim sequentia in alio codice.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alius: <i>capiantur</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Vel: <i>helopes</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Deest in alio codice.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Ego quidem apud Batavos salmonum ac sturionum, quos
+<span class="pagenum">52</span>
+siluros appellant, tantam piscationem vidi, ut in finitimas
+regiones<span class = "tag">1</span> non sine ingenti quaestu
+transveherentur, nec procul a Batavia circa fretum Ixium, haleces tot ac
+tantis legionibus Octobri mense prodire, ut iis capiendis piscatorum
+copia, quae maxima est, sufficere nullo modo posset, unde in universam
+Galliam, Germaniam utramque, Britanniam cum uberrimo quaestu transvehi.
+Sed illud mirum, quod cum justa magnitudine momento prodirent, nulla
+tamen semina, nulli foetus ac ne ulla quidem vestigia videantur. Quae
+quum a piscatoribus et mercatoribus exquirerem<span class =
+"tag">2</span>, narrabant illi, ad Orcades insulas arcarum multitudinem
+admirabilem annuis piscatoribus redundare<span class = "tag">3</span> et
+in littore Celtico statam esse galeorum piscationem mense Martio<span
+class = "tag">4</span>, deinde Aprili scombrorum; unde tamen tot agmina
+prodirent, scire neminem.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Deest in alio codice.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>conquirerem</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>redundari</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>Martis</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Ipse vidi saepius in Galliae Narbonensis littore examina
+mugilum stato anni tempore semper remeare et in proximo littore
+Massiliensi apicarum<span class = "tag">1</span>, item in adversis
+Africae littoribus trissarum<span class = "tag">2</span>, quas accolae
+juratas<span class = "tag">3</span>, nostri alosas appellant, copiam
+ceteris<span class = "tag">4</span> littoribus inusitatam.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>aprarum</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>frissarum</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>ejuratas</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>nostris</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Etiam Cretenses nostri annuas habent gobionum legiones,
+quibus insula mirifice sustentatur, sed ea multitudine<span class =
+"tag">1</span>, ut ab eodem utero, eadem hora, eodem momento natae aut
+coelitus delapsae aut ex intimis terrae visceribus erutae videri
+possint. Item e littore Siculo muraenarum maxima copia quotannis
+exsurgit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>magnitudine</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Non vestris tantum hominibus, sed nostris quoque liberalissimus
+naturae parens providit. Nam Calaei<span class = "tag">1</span> circa
+Lusitaniae littora solennes habent chalcidum, quas
+sardinias<ins class = "correction" title =
+"original has footnote tag attached to ‘chalcidum’"><span class =
+"tag">2</span></ins> vocant, piscationes, et procul a littoribus
+Europae in Atlantico asellorum ingens erumpit copia, paulo post
+aestivum solstitium, non sine
+magna piscantium admiratione. Sed cum intentos<span class =
+"tag">3</span> lucro piscatores aspiceremus, nec tamen, unde tanta
+ubertas tam repente prodiret, admirari<span class = "tag">4</span> his
+iambicis invecti sumus in avaros piscatores:</p>
+
+<div class = "verse close">
+Avare piscator, freta<br />
+Qui trajicis ferventia,<br />
+Piscationis aemulus!<br />
+Dic, si potes, (sed quis potest?)<br />
+Vis unde tanta piscium<br />
+Fulgentibus per aequora<br />
+Squamis<span class = "tag">5</span> repente prodeat?<br />
+Est omnibus ac singulis<br />
+Ab ortu magnitudo par,<br />
+Est aequa moles corporis,<br />
+Adepta mox originem<br />
+<span class="pagenum">53</span>
+Et incrementa partium.<br />
+Nusquam ulla partus semina,<br />
+Nec ulla sunt vestigia<span class = "tag">6</span>,<br />
+Nec alga vilis cochleas<br />
+Progerminat<span class = "tag">7</span> a caudice,<br />
+Profunda nec maris vada,<br />
+Nec altis saxa rupibus,<br />
+Nec pura gignunt littora,<br />
+Nec Aphrodites candidae<span class = "tag">8</span><br />
+Genetrix spuma<span class = "tag">9</span> procreat.<br />
+Quis agmen illud cubica<br />
+Figura piscium regit<span class = "tag">10</span>,<br />
+Aut unde lucidus fretum<br />
+Invadit halec Ixium,<br />
+Distenta rumpens retia<span class = "tag">11</span><br />
+Revulsis ante navibus?<br />
+Recenseamne cetera?<br />
+Vix orbe toto littus est,<br />
+Quod non abundet piscibus,<br />
+Largitione coelica,<br />
+Et quae<span class = "tag">12</span> marinis sedibus<br />
+Procul<span class = "tag">13</span> pascuntur alites,<br />
+Aut delicatioribus<br />
+Cicadum legionibus,<br />
+Cum fruge pingues evolant<br />
+Nomadum<span class = "tag">14</span> ad solitudines,<br />
+Ut improborum poena sint,<br />
+Bonorum justa praemia.<br />
+O numen admirabile!<br />
+O celsitudo maxima<br />
+Procuratoris optimi,<br />
+Qui nutu nutrit omnia!</div>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>Colesiaci</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>serdunas</i>, vel: <i>sardumas</i>. (Cf. Plin.
+h.&nbsp;n. 32, 53.)&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>intentione</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>admirari</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>alis</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alius codex quinque haec antecedentia versus ita
+legit:</div>
+<div class="footnote poem">
+Adepta moles corporis<br />
+Aqua mox incrementa et<br />
+Originem partium nusquam,<br />
+Sec ulla partus semina,<br />
+Nec sunt ulla vestigia etc.</div>
+<div class="footnote">
+<b>7.</b> Alius: <i>progermines</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alius: <i>candida</i>.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Alius: <i>spumae</i>.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;Alius: <i>regitur</i>.&nbsp;
+<b>11.</b>&nbsp;Alius: <i>ilia</i>.&nbsp;
+<b>12.</b>&nbsp;Alius: <i>qui</i>; alius: <i>aquae</i>.&nbsp;
+<b>13.</b>&nbsp;Alius: <i>nova</i>.&nbsp;
+<b>14.</b>&nbsp;Alius: <i>Modo dum</i>.</div>
+
+
+<p>
+OCTAVIUS: Video ego vos plus otii piscationi<span class =
+"tag">1</span>, quam aucupio dedisse. Saepe cum Volaterranis finitimis
+nostris non sine admiratione spectavi,
+<span class="pagenum">54</span>
+advolantes exercitus palumbarum, cum tamen in continenti nullae aut<span
+class = "tag">2</span> ne ovorum quidem aut nidorum ulla usquam imago
+reperiatur, multo minus etiam in proximis insulis. At si quis ab
+Africa<span class = "tag">3</span> trajecto mari mediterraneo evolare
+putet flantibus<span class = "tag">4</span> austris, facile refellitur
+immani spatio milliarium MCC; omnibus tamen accolis<span class =
+"tag">5</span> constat, a plaga maritima involare in continentem.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>otio piscationis plus</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>ac</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>Austria</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alii legunt: <i>santis</i>, id quod sine sensu.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Deest in alio codice.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Cum agerem in Gallia, callidus quidam auceps noctu facibus<span
+class = "tag">1</span> accensis palumborum multa millia<span class =
+"tag">2</span>, quae ab oceano in littus Rhotomagum versus advolaverant,
+nullo negotio venabatur. Cum ab illo percontarer, unde tanta vis
+palumborum? illud reposuit, illis<span class = "tag">3</span> tantum
+annis advolare, quibus abundaret fagina glans, qua pascantur. Item
+liviarum et earum<span class = "tag">4</span> avium<span class =
+"tag">5</span>, quas ipse patria lingua „<i>pluviers</i>“<span class =
+"tag">6</span> appellabat, e genere columbarum, examina infinita in
+Aurelianorum agros impluere, nusquam tamen nidos ac ne ciborum quidem in
+ingluvie aut ventriculo argumentum<span class = "tag">7</span> exstare.
+Et in pagis<span class = "tag">8</span> Andium anseres sylvestres
+coelitus accedere et, gramine pascuorum<span class = "tag">9</span>
+momento saginatos, proventus uberrimos incolis afferre.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>fascibus</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>vim</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>iis</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>Luciarum et Acarum</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>ranium</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alii: <i>pluvieres</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Addit alius: <i>aliquid</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alius: <i>agris</i>.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Alius: <i>pascuarum</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: At in littore Neapolitano coturnicum annuam piscationem videre
+potuistis, quae cum flantibus coris in Mediterraneum transvolare
+conantur, demergi ac mortuae in littus ejici<span class = "tag">1</span>
+solent. Ita quoque avium greges opinor avolare et revolare, tum flumina,
+maria, montes trajicere, ut<span class = "tag">2</span> grues,
+hirundines, ciconiae, accipitres, anseres et anates sylvestres<span
+class = "tag">3</span>, coturnices vero alarum brevitate debiles et
+adipe graves merguntur. Ut<span class = "tag">4</span> enim regiones
+omnes hieme conquiras, nusquam<span class = "tag">5</span> tamen
+hirundinem reperias.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>rejici</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>et</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Desunt quatuor haec antecedentia verba in alio codice.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>Et</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;In eodem codice desunt sequentia haec quatuor verba.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Senamus omnia argute derivare conatur ad naturae causas. At<span
+class = "tag">1</span> quidem originis initio Deus jussit<span class =
+"tag">2</span>, aquas non solum aquatilia, sed etiam volatilia promere.
+Itaque in sacris libris legimus<span class = "tag">3</span>, coturnices
+a plaga maritima ad Israëlitarum castra spiritu Dei disjectas tanta
+multitudine, ut spatio itineris diurni duobus cubitis in altitudinem
+undeque castra complecterentur. Castra vero quanta fuerint, intelligi
+potest ex eo, quod 600000 civium, qui arma ferebant, censa<span class =
+"tag">4</span> fuerunt. Ex quo intelligitur<span class = "tag">5</span>,
+seniorum, juniorum, foeminarum, servorum peregrinorum, quae censa non
+fuere, multitudinem triplo majorem exstitisse. Ac nihilominus tantae
+multitudini<span class = "tag">6</span> coturnices non solum mense toto
+suffecisse constat, verum etiam cupiditatem carnium vorandarum<span
+class = "tag">7</span> ad nauseam usque explevisse. Quod igitur legimus,
+<span class="pagenum">55</span>
+tot examina coturnicum spiritu Dei ab oris maritimis abrepta fuisse,
+satis intelligitur, fuisse extraordinariam generationem, angelis divino
+concessu ac munere procurantibus, non aliter quam illa, quae dixistis,
+piscium ac avium repentina examina, angelorum officiis ad hominum
+alimenta, mirabili Dei procuratione ac bonitate comparantur, ut etiam
+illud manna, quo Israëlitae in deserta solitudine annos amplius XL pasti
+fuere, qui cibus angelorum<span class = "tag">8</span> diserte vocatur,
+non quod manna vescantur angeli, sed quia nullis naturae causis
+ordinariis angelorum curatione quotidie<span class = "tag">9</span>
+fuerit praestitum.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>Et</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Genes. 1,&nbsp;20.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Numerorum 19&nbsp;sqq.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>secuta</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Numerorum 1 et&nbsp;2.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alius: <i>multitudinis</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Deest in alio codice.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Psalm. 77 (78), 25. Sapient. 16,&nbsp;20.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Alius: <i>quotidie implueret</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Non video, cur angelorum vel daemonum procuratione sit opus, si
+sola Dei voluntate<span class = "tag">1</span> ista fieri possunt.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>bonitate</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Deest haec Senami interlocutio in alio codice.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Aliud est de divina voluntate, aliud de potestate disputare;
+Deus enim post mundi creationem<span class = "tag">1</span> ab omni
+opere conquievisse et locis omnibus angeli Deo diligenter<span class =
+"tag">2</span> inservire ac jussa ejus<span class = "tag">3</span>
+exsequi produntur<span class = "tag">4</span>. Huc enim spectat illud,
+quod dicitur, Deum coetus angelorum convocare, quod Rabbi Moses<span
+class = "tag">5</span> interpretatur: angelorum officiis ac muneribus
+uti. Nam cum dixisset, se primogenitos Aegyptiorum trucidaturum, eodem
+tamen capite subjecit<span class = "tag">6</span>, se non passurum,
+carnificem in illa clade populi sui tecta subire. Idem:
+<i>Increpabo</i>, inquit, <i>aquilonarem istum cacodaemona, quominus
+fruges absumat</i><span class = "tag">7</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>conditionem</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>semper</i>, id quod vero in alio codice
+deest.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Addit alius: <i>diligenter</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Ps. 103 (104), 20 sq.; 147 (148),&nbsp;2.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Libro III More Nebochim.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Exodi 12,&nbsp;23.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Malach. 3, 11. Joël 2, 20. Amos 3. 4, 6&nbsp;sq.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Cur igitur toties ac tam saepe contestatur populum, saepe
+pestem, famem, calamitates omnes a se invectas<span class =
+"tag">1</span>?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Levit. 26. Deuteron. 28. Alii legunt: <i>immissas</i>, alii:
+<i>inventas</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Ne ad angelorum ac daemonum cultum prolaberentur, sed ab unius
+Dei manu ac potestate omnia pendere persuasum haberent, cujus tamen
+decreta daemones<span class = "tag">1</span> nunquam<span class =
+"tag">2</span> injussi exsequantur. Argumento sit, quod cum Rex Achabus
+multa nefarie<span class = "tag">3</span> gessisset, tandem<span class =
+"tag">4</span> a sortilegis persuasus tertio praelio<span class =
+"tag">5</span> contra Syriae regem dimicare, Michaeam prophetam prius
+consulendum putavit. Hic vates consultus: <i>Vidi</i>, inquit, <i>Deum
+in sublimi solio sedentem et omnes exercitus angelorum circumstantes; ad
+quos ille: Quis vestrum</i>, inquit, <i>persuadebit Achabo, ut praelium
+committat et occidatur<span class = "tag">6</span>? Cumque alius aliud
+diceret, prodiit quidam spiritus et coram Deo stans: Ego</i>, inquit,
+<i>persuadebo! Ad quem Deus: Qua in re? Hic: Ego ero spiritus mendax in
+ore prophetarum ejus. Tum Deus ad illum: Persuadebis simulque conficies,
+abi igitur et facito!</i> Quidam theologi tradunt, spiritum illum fuisse
+Nabothum<span class = "tag">7</span>,
+<span class="pagenum">56</span>
+quem Jesabella regina calumniis circumventum, annuente rege,
+crudelissime trucidari jusserat, ut rex agro, quem nec prece nec pretio
+extorquere poterat, capitali fraude frueretur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Deest in aliis codicibus.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>neque</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>nefaria</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alii: <i>id</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alius: <i>bello</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;1 (3) Reg. 22, 19.&nbsp;22.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;1 (3) Regum 21, 1 sq. 2 (4) Regum 9, 21. 25&nbsp;sq.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Illud quidem Academicis ac Platonicorum<span class =
+"tag">1</span> principi persuasum est, qui ultionis cupiditate incensi
+trucidantur, mortuos ultionem modis omnibus reposcere.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>Platoni</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Poterat Deus solo nutu Achabum regem perdere, sed videtis belli
+occasionem falsos vates angelorum consilium accersitum, ultorem denique
+divini decreti administrum. Consimile concilium coactum dicitur,
+priusquam ulla potestas diabolo<span class = "tag">1</span> fieret in
+Jobum, cui concilio dicitur Satan adfuisse. Qua loquendi similitudine
+satis intelligitur, non congruere divinae majestati, per se agere,
+quae<span class = "tag">2</span> angelorum officio<span class =
+"tag">3</span> possit. Cui congruit illud, quod Jedacus<span class =
+"tag">4</span> Levita in Porta lucis<span class = "tag">5</span>
+scripsit, ab infernis terrae sedibus usque ad summum coeli verticem
+omnia daemonum et angelorum plenissima esse. Idem alibi a coeli
+cardinibus ac decumanis angelos spirare scribit, a bonis quidem bona, a
+noxiis bella, sterilitates, populares morbos ac bestias nocentissimas ad
+scelerum vindictam procurari.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>daemoni</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Desunt haec sequentia quatuor verba in alio codice.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>ministerio</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alii: <i>Bedacus</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Liber rabbinicus.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Cum in rerum natura nihil frustra conditum sit, si omnia
+solo nutu Dei fierent, ut principio sola voluntate Dei omnia creata
+sunt, tot angeli ac daemones frustra exstitissent.</p>
+
+<p>
+TORALBA: Quaedam animantia generantur ad breve tempus, quae officio
+defuncta penitus evanescunt. Et quidem Plinius<span class =
+"tag">1</span> ad stuporem usque miratur, Seleucidas aves in montem
+Casium, sole cancrum subeunte, advolare, ut<span class = "tag">2</span>
+insectorum multitudinem populentur<span class = "tag">3</span>, quo
+minus viva noceant frugibus, vel odore mortua. Quibus depastis ita
+disparent, ut nusquam terrarum reperiantur. Neque enim singulis, sed
+statis quibusdam annis, cum insectorum vis abundantius excrevit,
+advolare consueverunt. Aristoteles quoque cum Plinio tradit<span class =
+"tag">4</span>, murium agrestium examina, quae non saepe, sed tamen
+judicio agricolarum nimis saepe spectantur, populatis frugibus sic
+evanescere, ut nec in superficie nec in visceribus terrarum vel unus
+quidem reperiatur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Hist. nat. 10,&nbsp;39.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>et</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>populari</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>tradunt</i>. (Plinii hist. nat. 10, 85.)</div>
+
+<p>
+SALOMO: Illud etiam in sacris litteris testatum habemus, cum locustarum
+multitudine totam Aegyptum Deus contexisset, poenitentia Pharaonis et
+Moysis precibus omnes eodem impetu sic avolarunt, ut ne una quidem in
+tanta ac tam late patenti regione restaret.</p>
+
+<p>
+SENAMUS: Nihil mirum<span class = "tag">1</span>, si avolarunt bene
+pastae, quae famelicae advolarant. Quis autem intimas terrarum cavernas
+et latebras subiit, ut demortuorum murium<span class = "tag">2</span>
+cadaveribus parentaret? Multa popularibus erroribus
+<span class="pagenum">57</span>
+implicantur, quae tandem vidimus explicari. Hirundines enim, quae ad
+internecionem natae sunt, flantibus ventis<span class = "tag">3</span>
+aquariis<span class = "tag">4</span> involant, spirantibus Africis
+autem<span class = "tag">5</span> revolant<span class = "tag">6</span>
+ac totas hiemes subter maritimas rupes delitescunt, ut saepius in mari
+Suecico a piscatoribus deprehensae dicuntur<span class = "tag">7</span>,
+quoniam loca maritima caeteris semper tepidiora sunt, propter calorem,
+qui jactatione maris oritur<span class = "tag">8</span> ac saepe impetu
+procellarum perinde ut subjectis ignibus effervescunt. Sunt etiam qui
+putant, hirundines profundissima vada maris penetrare.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>minus</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Deest in alio codice.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Deest in alio codice.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>austris</i>, vel <i>aviariis</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Deest in alio codice.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alius: <i>evolant</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alius: <i>dicantur</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alius: <i>cietur</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Ut<span class = "tag">1</span> in intimis vadis hirundines
+delitescant, nulla ratione fieri potest, cum intercluso spiritu
+animalia, quae pulmones habent, repente moriantur. Nam etsi glires<span
+class = "tag">2</span> sopore oppressi totas hiemes dormiant, nec ullis
+ictibus aut vulneribus excitentur, si tamen aquis demergantur,
+derepente<span class = "tag">3</span> absiliunt.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Desiderantur antecedentia haec undecim Toralbae verba in alio
+codice.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>glirides</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Deest in alio codice.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Sed ut redeant<span class = "tag">1</span> hirundines, grues,
+ciconiae, nidos tamen et ova videmus, piscium tamen aut palumbarum aut
+anserum sylvestrium ova nusquam reperiuntur. Ut enim demus, stirpes,
+scarabaeas, locustas, bruchos<span class = "tag">2</span>, mures, ranas
+sine semine solo putrido ortum debere, fieri tamen nequit, ut tanta
+piscium et avium examina statim incrementum derepente per naturam
+adipiscantur, et<span class = "tag">3</span> neglecta penitus
+evanescant.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius false: <i>credant</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Deest in alio codice. Est autem bruchus locustarum seu
+gryllorum quaedam species. (N.)&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>ut</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Quoniam Senamo persuaderi nequit, animantium ortus et obitus
+alios esse, quam a naturalibus causis, illud ab omnibus physicam
+tractantibus serio libenter discam, unde tanta ranunculorum multitudo,
+ordientibus aestate caloribus ac siccitate, momento cum imbre gravi
+decidat. Neque<span class = "tag">1</span> enim semine, neque parentum
+coitu<span class = "tag">2</span>, nec limo terrarum aut aquarum in aëre
+sublimi gigni possunt.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>Non</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>e vita</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Ego semper existimavi, calidissimos imbres in pulveream terram
+delapsos materiam aptissimam ad ranunculos gignendos nancisci.</p>
+
+<p>
+TORALBA: At generatio perfectissimorum animantium momento per naturam
+fieri nequit, cujus rei periculum saepe feci, cum fossam ardenti aestate
+aqua complerem, menstruo spatio exsiccata fossa rudimenta ranunculorum
+folliculo nigro contecta et caudata apparebant<span class =
+"tag">1</span>, cujusmodi examina natare vidimus in palustribus locis,
+in quibus est copia ranarum; sequenti mense ruptis follibus, quadrupedes
+ranunculi absilierunt. Sed ut brevissimo unius horae spatio ranae
+quadrupedes partibus omnibus absolutae gigni queant, per naturam fieri
+non posse<span class = "tag">2</span> existimo, et ut planum sit in aëre
+sublimi repente<span class = "tag">3</span> procreari ranunculos,
+argumento sit, quod saepissime in
+<span class="pagenum">58</span>
+arboribus ipsis ac potissimum in salicibus, quarum resecta capita sunt
+calidiora<span class = "tag">4</span>, ranunculi caduci post imbres
+aestivos reperiuntur aeque ac humi.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>appareant</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>non potest</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>derepente</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>latiora</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Probabilius videtur, pulveris et atomorum copiam cum
+exspirationibus ac vaporibus impetu ventorum in mediam regionem subvehi,
+unde ranae ac lapides geniti saepe depluant. Cum enim Cremae tempestas
+me adolescente orta esset, lapides caducos cum imbribus depluisse
+constat, atque unum tanti<span class = "tag">1</span> ponderis
+exstitisse, ut decem libras aequaret<span class = "tag">2</span>, glauci
+coloris ac sulphurei odoris; sed brevitas temporis, quo imbres in aëre
+coguntur, aperte convincit, ea aeque<span class = "tag">3</span>
+daemonum opus esse ac<span class = "tag">4</span> ranunculi, quos in
+Aegypto coram Pharaone sortilegi excitarunt.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>tantum</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>exaequaret</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>eaque</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>ut</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Si Deus animantibus sui generis propagandi potestatem dedit
+atque etiam ipsis<span class = "tag">1</span> elementis stirpium
+atque<span class = "tag">2</span> animalium producendorum vim indidit,
+quanto magis angelis ac daemonibus vim eandem adjecit?<span class =
+"tag">3</span> Id enim planum fuit<span class = "tag">4</span> ex illa
+ranarum procreatione apud Pharaonem<span class = "tag">5</span>, quam
+verissimam fuisse scribit Moses.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>ipse</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>et</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>indidit</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>fit</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alius: <i>coram Pharaone</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Quid autem vetat, quominus procellas, tonitrua, fulmina, ventos
+a daemonibus cieri fateantur, si haec ab illis fieri concedimus? Sin
+haec ipsa naturae occulta conspiratione ac numine sine daemonibus fiant,
+illa quoque a natura pendere consentaneum&nbsp;est.</p>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Antea semper existimaveram, ventos ac procellas a natura ipsa
+excitari, quousque cadaver illud Aegyptium, quod a me in navim illatum
+est, ex edicto naucleri in mare dejecissem; mox enim procellae
+violentissimae acquieverunt. Neque propterea id contigisse putarem, nisi
+nautarum omnium vocibus ac usu diuturno<span class = "tag">1</span>
+ipsisque nauticis legibus ac judiciis<span class = "tag">2</span>
+comprobatum et exploratum haberem.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>diurno</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>indiciis</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Recordor veteres Heracliti, Theophrasti ac Plutarchi<span
+class = "tag">1</span> querelas, hominum diffidentiam et <span title =
+"Greek: apistian">ἀπιστίαν</span> obesse, quominus certissimam de rebus
+maximis et abditis cognitionem assequamur. Neque enim temere ac leviter
+assentiendum opinor, neque nimis pertinaciter dissentiendum.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> In vita Coriolani in fine. Plotinus in libro de anima et
+daemonibus.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Cum diutissime in Peripateticorum decretis acquievissem ac
+multa plus auctoritati quam rationi tribuendum putarem, nihil me ab his
+erroribus aeque liberavit ac motus elementorum ac praecipue maris.
+Posuit enim Aristoteles<span class = "tag">1</span> quasi naturae
+miraculum, illud scilicet moventium ac mobilium extrema simul esse; quo
+fundamento concusso cetera quoque impulsu levissimo ruinam minantur et
+eo nos deducunt, ut angelorum ac daemonum immortaliumque omnium<span
+class = "tag">2</span> actiones alienas a natura<span class =
+"tag">3</span> confiteri cogamur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Physicor. l. VII, c.&nbsp;4.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>animorum</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>terra</i>.</div>
+
+<p>
+<span class="pagenum">59</span>
+SENAMUS: Decretum illud non modo Aristotelis et philosophorum pene
+omnium autoritate, verum etiam tot ac tantis rationibus niti videtur, ut
+subverti difficillime possit. Nam si causas effectrices praesentes
+effectibus esse convenit, profecto moventis ac mobilis extrema simul
+esse necesse est; verum illud, hoc igitur. Cuncta quidem spiritum,
+spiritus musculos, musculi brachia, brachia fundam, funda lapidem, lapis
+bestiam aut quid aliud movet, fit tamen ut mobilium ac moventium extrema
+sint simul.</p>
+
+<p>
+TORALBA: Demus, hoc verum esse in exemplis his, falsum tamen est in
+magnete ferrum attrahente, in succino paleas eliciente, in naphta<span
+class = "tag">1</span> ignes eminus concipiente, in torpedine piscatores
+stupefaciente, in hoste hosti pallorem aut ruborem excitante, in luna
+oceanum commovente, a qua tamen spatiis pene<span class = "tag">2</span>
+infinitis est avulsa.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>nephite</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Deest in aliis.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: At vim illam seu magnetis seu torpedinis seu lunae ab extremis
+ad extrema per media penetrare, quis non videt? Argumento sit, quod
+ferrum a magnete longius aliquando distans, quam ut vis lapidis eo
+pervenire possit, non movetur.</p>
+
+<p>
+TORALBA: Sit ita, non propterea tamen piscatoris retia aut virga
+stupefiunt, nec item mare a luna, aër ab igne, aqua ab aëre agitatur,
+sed in summa coeli puritate ac tranquillitate oceanus fluit ac refluit,
+non quidem totus, ut plerique arbitrantur oceanum quasi animal spirare
+ac respirare, sed partes tantum littoribus propiores, aut quae non
+longissime a littoribus<span class = "tag">1</span> distant, oceanum
+aeque immobilem percipiunt, coelo tranquillo ac sereno, ut marmoream
+tabulam.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi inseritur: <i>discedunt, nam quae longissimis spatiis a
+littoribus</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Aristotelis dictum ex<span class = "tag">1</span> ipsius
+scriptis sic interpretari possumus, ut mobilium partem moveri, partem
+quiescere velit, nam alterius pedis motus alterius quies
+futura&nbsp;est.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>ab</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Id etiam falsum in avium volatu reperietur, in telis
+missilibus, quae tota moventur, nulla sui parte stabili, falsum in
+coelestibus globis, qui toti circumaguntur, nec ulla pars eorum
+quiescit, ut perspicuis demonstrationibus docui<span class =
+"tag">1</span> et usu ipso compertum est. Jam autem ab ultima memoria
+exploratum habemus, exoriente luna supra horizontem exundare oceanum in
+aestuaria consueta sex horas, quibus ad circulum meridianum luna
+progreditur, declinante luna a meridiano, redire oceanum in alveos
+totidem horarum spatio, post occasum ab horizonte usque ad meridianum
+noctis circulum, influere rursus in eadem littora eodem temporis
+decursu, ac tum<span class = "tag">2</span> in alveum, luna ad
+horizontem redeunte, mirabili utriusque naturae consensu redire.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>Eudoxi</i> vel <i>edocti</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>tandem</i>.</div>
+
+<p>
+<span class="pagenum">60</span>
+SENAMUS: Neque constans mihi videtur, neque aequabilis ille motus, cum
+sole et luna conjunctis et oppositis fluxus oceani multo magis
+intumescat.</p>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Hujus varietatis causas cum exquirerem, animadverti, lunam
+in coitu vel oppositu supremam excentrici<span class = "tag">1</span>
+apsida pertingere, in quadratis vero hypogaeum, quasi secum una<span
+class = "tag">2</span> traheret oceani gurgites, quo altius subvehitur a
+terris, quoniam non magis distat hypogaeum lunae ab oceano<span class =
+"tag">3</span>, quam apsis<span class = "tag">4</span> lunae ab
+hypogaeo. Ex quo intelligitur, duplo<span class = "tag">5</span>
+intervallo lunam a terris abesse in auge<span class = "tag">6</span>
+excentrici, eoque magis situm fuerit in apside epicycli, sed<span class
+= "tag">7</span> in mari mediterraneo ac potissimum in Adriatici
+carceribus et augustiis nullus fere fluxus percipitur, tantisper luna in
+hypogaeo excentrici versatur, h.e. in trajectionibus quadratis,
+quibuscum luna propinquius<span class = "tag">8</span> abest a
+terris.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>ex centri</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>luna</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Ptolomaeus lib. V, cap.&nbsp;7.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alii: <i>ipsis</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>duplici</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alius: <i>hypogaeo</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alius: <i>seu</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alius: <i>propius</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: At efficacius mobile agitatur, quo propius est motori, vel<span
+class = "tag">1</span> in magnete vidimus graviores acus magnetem
+contingere, leviores a consequentibus contactu trahi.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>ut</i> vel: <i>et</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Imo lunam altius a terris subvectam oceanum quasi secum
+evehere consentaneum&nbsp;est.</p>
+
+<p>
+TORALBA: Hujus ergo agitationis oceani causam effectricem ad lunam
+referri videmus, quandoquidem motus aquarum ut rerum omnium gravium,
+rectus est ad centrum; alius est enim<span class = "tag">1</span>
+aquarum motus ab aëris<span class = "tag">2</span> agitatione, alius
+item sine ulla commotione, tametsi rarior, ut Plinius de quodam Italiae
+lacu scribit, turbari<span class = "tag">3</span> ac fluctibus
+intumescere non modo sine ulla ventorum vi, sed etiam in summa coeli
+tranquillitate. Jam vero cum nulla res exanimis moveatur a seipsa,
+confitendum est, a daemonibus hanc agitationem aquarum cieri, atque eo
+pertinet illud<span class = "tag">4</span> de sagarum mirabili
+potestate:</p>
+
+<div class = "verse close">
+Et tonat ignaro coelum Jove vocibus isdem,<br />
+Humentes late nebulas numerisque solutis<br />
+Excussere comas ventis cessantibus, aequor<br />
+Intumuit rursus, vetitum sentire procellas,<br />
+Conticuit turbante Noto<span class = "tag">5</span>.</div>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>etiam</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Deest alibi.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Addit alius: <i>eum</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Lucani Phars.&nbsp;4.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alius: <i>voto</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Ut haec vera sint, quae mihi quidem ignota sunt, atque haud
+scio an cuiquam re ipsa comperta plane fuerint, non tamen ad exemplum
+debent trahi.</p>
+
+<p>
+CORONAEUS: Ne in singulis haereamus, demonstrandum est, opinor, aëris
+agitationem vel a sole vel ab animantibus vel a daemonibus excitari,
+quartum nihil&nbsp;est.</p>
+
+<p>
+<span class="pagenum">61</span>
+TORALBA: Quemadmodum oceanum a luna, sic aërem a sole<span class =
+"tag">1</span> cieri ac moveri statuo. Et quemadmodum oceani fluctus
+augentur vel minuuntur aëris agitatione violenta, sic aëris motus
+ordinarius et naturae congruus saepe extraordinaria daemonum vi ac
+potestate conturbatur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>Jove</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Si ventus oritur ab exhalatione calida sicca, quae<span class =
+"tag">1</span> Noto obliquo proximam sibi deinceps impellit, ut
+Aristoteles tradit, non video, quam ob rem extraordinarias agitationes
+aëris impulsu daemonum constituere debeamus.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Desunt haec septem sequentia verba in alio codice.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>motu</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Antiquorum definitio visa mihi est multo verior, ut scilicet
+ventus sit aëris fluxus; plerique fluctum legere malunt, sed Graeca vox
+<span title = "Greek: rheusis tou aeros">ῥεῦσις</span><span class =
+"tag">1</span> τοῦ ἀέρος, cum fluctu, quo <span title =
+"Greek: kuma">κῦμα</span> significatur, ambiguitatem tollit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <span title = "Greek: rhusis">ῥῦσις</span>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Hanc definitionem, ut omnia<span class = "tag">1</span>
+physicorum decreta, convellens Aristoteles nulla probabili ratione ad
+exspirationes fumosas refert<span class = "tag">2</span>, quibus tamen
+nihil magis insensibile, tempestate vero<span class = "tag">3</span>
+nihil violentius fieri potest. Quod autem natura fit, violentum esse
+nequit; videmus enim procellarum tantos impetus, ut silvae
+revellantur<span class = "tag">4</span>, turres dejiciantur, aedificia
+subruantur, ingentes arbores turbinibus coelo delapsis distorqueantur,
+naves vorticibus rapidissimis in orbem circumactae demergantur, cum
+tamen aëris motus nec circularis sit, nec per naturam deorsum
+fereatur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>omnium</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>effugit</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>tamen</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>releventur</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Etiam vidistis, opinor, ac saepe legistis, exiguo pulvere nitri
+ac sulphuris, igne concepto, turres ingentes ac moenia funditus
+everti.</p>
+
+<p>
+TORALBA: Id quidem nec<span class = "tag">1</span> in subterraneis
+locis, ne penetratio corporum sequatur, sed nulla existere potest in
+aëris immensa raritate, ac propterea in turribus ac moenibus
+succutiendis ac evertendis per cuniculos illud praecipue cavetur, ne
+qua<span class = "tag">2</span> rima pateat aut fissura<span class =
+"tag">3</span>. Jam vero expirationes illae non modo subtiles, quae
+propter sui tenuitatem sensum oculorum fugiunt, sed atra caligine
+densiores sursum rapiuntur levissime et graviorem superant aëris
+naturam. Ventus enim<span class = "tag">4</span> obliquo modo<span class
+= "tag">5</span> fertur aut rapidissima vi deorsum e nubibus dejicitur.
+Non est igitur ventus ab exspiratione, quae suapte natura sursum
+nititur, unde nubium origo, quae cum vapore simul et exhalatione in
+regione gelida superioris aëris concreverunt, a quibus ventorum impetus
+sedari, non cieri consueverunt. Item<span class = "tag">6</span> si
+ventus esset ab exspiratione, cum semper a terris exoriatur, semper ab
+eadem plaga, non a contrariis aut diversis agitaretur. Item omnis
+exhalatio est calida, nullus ventus est calidus, ergo<span class =
+"tag">7</span> nulla exhalatio ventura ciere potest. Quin etiam<span
+class = "tag">8</span> eo frigidiores sunt venti, quo vehementiores; non
+est igitur ventus ab exhalatione<span class = "tag">9</span> calida.
+Item si ventus esset ab exspiratione, eo vehementius
+<span class="pagenum">62</span>
+perciperetur, quo major est exspirationum copia, i.e. aestate, qua
+terrae dehiscunt, ac potissimum meridianis horis. At utroque tempore
+venti conquiescunt, hieme vero et autumno violentissimae tempestates
+exoriuntur, tunc enim<span class = "tag">10</span> navigantibus clausa
+maria dicuntur, ut Plinius annotarit. Item vis procellarum in altissimis
+oceani gurgitibus saepius excitatur, ubi nulla exspiratio calida, sicca,
+sed omnia frigida, humida. Quibus argumentis tametsi Aristotelis opinio
+aperte convellitur<span class = "tag">11</span>, apertius tamen
+demonstrari potest communi physicorum omnium decreto, quod scilicet
+nihil a se ipso movetur, alioquin unum essent<span class =
+"tag">12</span> actus et potentia simul et semel, ac si moveretur aër ab
+exspiratione, a se ipso moveretur<span class = "tag">13</span>, cum
+nihil sit aliud<span class = "tag">14</span> exspiratio quam aër calidus
+fumosus. Non est igitur ventus ab exhalatione.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>ne in subterraneis locis penetratio</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>quae</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>scissura</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>autem</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alius: <i>motu</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Deest alibi hic sequens locus usque ad verba: <i>Item
+si</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;In codicibus: <i>ea</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alii: <i>in</i>.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Alius: <i>exspiratione</i>.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;Alius: <i>etiam</i>.&nbsp;
+<b>11.</b>&nbsp;Alius: <i>divellitur</i>.&nbsp;
+<b>12.</b>&nbsp;Alius: <i>esset</i>.&nbsp;
+<b>13.</b>&nbsp;Alibi: <i>movetur</i>, vel: <i>moveatur</i>.&nbsp;
+<b>14.</b>&nbsp;Alibi: <i>cum sit aliud</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Haec argumentorum copia satis evincit, ventorum origines
+exhalationibus non deberi, ac praecipue illud, quod hieme rigidissima,
+terris et aquis gelu concretis, ventorum vis multo major est, quam
+aestate hiantibus terris, ac meridie ipsa fervente aestate venti summa
+tranquillitate conquiescunt, ut etiam Aristoteles<span class =
+"tag">1</span> scribit et experientia cogit confiteri. Ac propterea
+pastor ille Theocriti<span class = "tag">2</span> meridie vetat fistula
+ludere, quod et Pana metueret a venatione redeuntem, ne in greges et
+armenta bilem exerceret, quem Aristophanis interpres <span title =
+"Greek: empousan">ἔμπουσαν</span> interpretatur ac daemonium meridianum,
+<span title = "Greek: to daimonion mesêmbrinon">τὸ δαιμόνιον
+μεσημβρινὸν</span>, quia cum ab aëris agitatione daemones
+conquiescunt<span class = "tag">3</span>, tunc in armenta, fruges,
+homines grassantur. Ob idem enim veteres atram meridie hostiam olim
+immolabant, ut Festus Pompejus scribit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Problem. Sect. de ventis.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Idyll.&nbsp;4.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>interquiescunt</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Rabbi Salomo Jarchi, Gersonis filius, illud e Psalmis<span class
+= "tag">1</span> de daemonio meridiano interpretatur <span title =
+"Hebrew: middever">מִדְּבֶר</span> daemonem, qui nocte media,
+<ins class = "correction" title =
+"Hebrew: mikkeshev (for מִקֶּטֶב ‘mikketev’)">מִקֶּשֶׁב</ins> vero,
+qui meridie a nocte media interficit,
+inde mos inolevit, meridie ac nocte media precibus Deum placare. Sic
+enim lyricus psaltes<span class = "tag">2</span>: <i>Media nocte
+exsurgebam, ut laudem dicerem nomini tuo.</i> Idem alibi: <i>Vespere et
+mane et meridie narrabo mirabilia tua.</i> Illud etiam animadversione
+dignum, quod venti locis fere omnibus scripturae sacrae Deo tribuuntur.
+Quin etiam de thesauris suis dicitur ventos promere et a quatuor coeli
+plagis ventos accire. Quo significatur, non ab ordinariis naturae causis
+ventorum vim ac impetum originem habere.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Psalm. 90 (91), 6&nbsp;sq.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Psalm. 118, (119), 62, 64, (55),&nbsp;18.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Cur non eodem modo quo fluctus fluctum, ita fluxus aëris fluxum
+impellere possit?</p>
+
+<p>
+TORALBA: Illud quidem est Aristotelis captiosum argumentum; fluctus enim
+fluctum protrudit; sed ita cum aëre prius, vel ab animantibus vel a luna
+propellitur, ut saepius demonstratum est: ita quoque aër aërem impellere
+potest, sed oportet ab alio prius quam a seipso motus principium habere,
+scilicet a sole, vel ab animante, vel a daemone, alioqui et aqua et
+<span class="pagenum">63</span>
+aër aeque immobilia consisterent, ut saxa congruentem suae gravitati et
+naturae nacta sedem.</p>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Illud quidem ab ultima antiquitate proditum scribit
+Seneca<span class = "tag">1</span>, peculiarem quendam cuique regioni
+ventum attributum, quod fieri nullo modo posset, si ab exhalatione
+ventus ortum haberet.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> In quaest. naturalibus.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Ego semper hac opinione tractus sum, praeter naturalem rerum
+ordinem singulari quoque Dei munere et concessu singulis regionibus et
+hominibus prospici et provideri, procellas vero ac tempestates
+violentissimas ad improborum ultionem a daemonibus excitari.</p>
+
+<p>
+TORALBA: Nil tam a natura alienum, quam quid violenter fieri, ex quo
+intelligitur, tempestates ac procellas, quibus elementa conturbantur,
+natura fieri non posse.</p>
+
+<p>
+SENAMUS: Si ventus daemonibus tribuitur aërem agitantibus, non
+exspirationibus calidis, quid est quam ob rem validissima tempestas ac
+ventorum violentia imbre levissimo sedatur? Nam ex eo perspicuum fit,
+vim illam calidam et siccam ab humida natura et frigida restingui<span
+class = "tag">1</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>restringi</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Verum<span class = "tag">1</span> est, daemonum
+impurissimorum naturam aquarum<span class = "tag">2</span> puritatem
+abhorrere, et a daemonibus obsessi nil magis exsecrantur, quam aquae
+aspersionem<span class = "tag">3</span>, nec ullo certiore argumento
+sortilegi indicantur<span class = "tag">4</span>, quam si aquae vinctis
+manibus ac pedibus supponantur, nunquam enim demergi posse usu diuturno
+exploratum est. Atque hoc indicio<span class = "tag">5</span> Germani
+judices adversus sagas uti consueverunt, quod Julianus Augustus<span
+class = "tag">6</span>, cum in Germania fieri vidisset, spurios a
+legitimis hac<span class = "tag">7</span> ratione judicari<span class =
+"tag">8</span> scripsit; cum tamen sortilegorum periculum fieret, atque
+eorum qui a parentibus daemoni prius<span class = "tag">9</span> dicati
+fuere, quam nascerentur, quos Veronenses Acheronticos pueros
+appellant.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>Verius</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>aquam</i>; alius: <i>aquarum
+aspersionem</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alii: <i>respersionem</i>, vel: <i>puritatem</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>judicantur</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>judicio</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;In ep. ad Antiochum.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Desunt alibi haec duo verba.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alii addunt: <i>a Germanis</i>.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Alibi: <i>primum</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Illud etiam mirabilius, quod Typhones venti, qui a Latinis
+turbines vocantur, non obliquo motu, sed e nubibus maxima<span class =
+"tag">1</span> vi dejecti, circumvolvuntur in orbem et excelsas arbores
+saepe contorquent, aceti conspersione fugantur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>magna</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: An quia talium daemonum substantia est ignea? Nihil autem igni
+tam contrarium, quam acetum. Et quidem cum ea qua<span class =
+"tag">1</span> dixi tempestate jactaremur, apparebat quaedam ignea
+species, quae navem sursum deorsum lustrando aliquamdiu prostitit<span
+class = "tag">2</span> in prora, quam nautae tanquam daemonem infestum
+exsecrabantur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>quam</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>consistit</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Veteres Helenam appellabant, mali ominis certissimum
+argumentum. Sin flamma duplex aspicaretur, Castorum et Pollucem
+salutaria
+<span class="pagenum">64</span>
+numina esse judicabant. Et quae flammae circa sepulcra, patibula,
+paludes vagantur, quas vulgus fatuos ignes appellat, daemones esse non
+dubito, quia homines nocturnis itineribus in aquas et<span class =
+"tag">1</span> praecipitia deducunt, quique vocibus ac sibilis evocati
+derepente advolant ac temere vocantes enecant.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>aut</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Nullum ad fugandas ejusmodi pestes aërias efficacius
+remedium<span class = "tag">1</span>, quam humi prostrato vultu Deum
+adorare.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>amuletum</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Quaerenti mihi, cur spectra illa<span class = "tag">1</span>
+circa patibula ac sepulcra vagarentur, nihil verius occurrit, quam
+daemones illos esse cadaverum custodes, ut mihi persuasum sit, cadaveris
+furtum daemonem custodem persecutum fuisse ac me ipsum procellis
+excitatis<span class = "tag">2</span> ulcisci voluisse. Cujus rei
+argumentum nullum certius exstitit, quam quod ejecto e navi cadavere,
+non aliter quam Jona demerso validissimae tempestates momento
+conquieverunt, quae profecto vim daemonum ventos excitantium apertissime
+testantur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>species illae</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>exectatis</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Multa physicis incredibilia sunt ob id, quod nihil praeter
+naturam in natura fieri gravissimo errore arbitrantur, ne abditas<span
+class = "tag">1</span> sibi causas ignorare videantur. At Olaus Magnus
+scribit, in Lapponia ultra mare Suecicum sagas et sortilegos cum nautis
+pacta mercede ventos vendere consuevisse, quod mihi fabulosum
+videretur<span class = "tag">2</span>, nisi nautarum summa consensione
+pervulgatum<span class = "tag">3</span> esset experientiaque jam inde
+usque ab Homero compertum. Is<span class = "tag">4</span> enim Ulyssem
+scribit<span class = "tag">5</span> ab Aeolo rege vento donatum
+utre<span class = "tag">6</span> incluso, quo securius Ithacam
+navigaret. Sic quoque in Sardinia<span class = "tag">7</span> nauclerus
+funiculum a saga triplici nodo<span class = "tag">8</span> constrictum
+accipit, pacta prius mercede. Cum a portu solvens vela facit, levis
+ventus flare incipit primo nodo soluto; si velocius ac plenis velis
+navim ferri velit, secundum nodum solvit; si procellas rapidissimas
+concitare, tertium nodum expedit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>incognitas</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>videtur</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>provulgatum</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>Ipse enim etiam</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Hom. Odyssea&nbsp;X.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alius: <i>vitro</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alii: <i>Scandinia</i>, vel; <i>Scandinavia</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alii: <i>modo</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Antea mihi fabulosa videbatur consimilis historia, quam apud
+Herodotum legere potuistis, ubi scribit magos Persarum incisionibus
+factis ventos ac tempestates compescuisse, cum regia classis in Graeciam
+invasisset.</p>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Graeci, qui rerum veritatem fabulis texerunt, Aeolum regem
+ventorum conclusos ventos in antris habere fingebant; huc enim illud
+Horatii<span class = "tag">1</span>:</p>
+
+<div class = "verse close">
+Sic te Diva potens Cypri,<br />
+Sic fratres Helenae, lucida sidera,<br />
+Ventorumque regat pater,<br />
+Obstrictis aliis, praeter Japyga.</div>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Libro I. carm. Od.&nbsp;3.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Ex hac disputatione illud, opinor, colligimus: quoniam nihil
+a seipso moveri potest, oceanum a luna placido ac naturae congruente
+<span class="pagenum">65</span>
+motu<span class = "tag">1</span>, aërem a sole moveri, et cum nihil tam
+sit a natura alienum, quam quid violenter et impetu fieri, procellas ac
+tempestates daemonum vi ac potestate commoveri.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>modo</i>; alius: <i>motio</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Hoc quidem etsi concedamus, eadem ratione terrae concussionem,
+fulmina, tonitrua, lapsus ignium, daemonum actionibus<span class =
+"tag">1</span> tribuenda nobis erunt.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>daemonibus</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Quum terra suapte natura stabilis, ignis vero sursum rapiatur,
+consequens est lapsus ignium deorsum ac terrae labes et hiatus violenter
+fieri non suapte natura. Si non sunt haec naturalia, sequitur daemonum
+actionibus tribui oportere.</p>
+
+<p>
+SENAMUS: Saepe gravia sursum, levia deorsum feruntur, fuga vacui, aut ne
+corpora seipsa impediant eodem loco. Ita quoque fulmina, in mediis
+nubibus a calida sicca exhalatione concepta, cum frigidi et humidi
+vaporis mediaeque regionis naturam diu ferre non possint, fragore tandem
+erumpere oportet ac deorsum praecipiti casu<span class = "tag">1</span>
+ruere, unde tonitrua ac fulmina exoriuntur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>cursu</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Senamus acceptam disciplinam a Peripateticis tueri pulcrum,
+deserere turpe putat. Et quidem ipse ea in sententia diu<span class =
+"tag">1</span> acquievi, sed ab ea vis argumentorum ac certissimarum
+demonstrationum me discedere coëgit. Nam qui fieri potest, ut
+tenuissimae ac mollissimae nubis fragore tanta tonitrua exaudiantur?
+Quod si fragore nubis tonitrua cierentur, semper tonaret, cum nubes
+vento rumpuntur ac dissipantur. Praeterea flammis e nimbo caliginoso
+erumpentibus, semper tonaret, at saepe usu venit, nimbos densissimos
+hiatu ingenti subito aperiri ac coruscationes ac fulgura clarissima sine
+ullo tonitru fieri. Postremo si fragore nubium tonitrua cierentur,
+nunquam tonaret sine fragore nubis, at saepissime tonat sine ulla nubium
+scissura aut ruptura, et continuo quidem tonitru, imo etiam sine ullis
+nubibus sereno coelo ac sine fulgure tonitrua exaudiuntur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>dudum</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Profecto Herennius duumvir<span class = "tag">1</span>
+Pompejorum coelo sereno ictus est fulmine<span class = "tag">2</span>,
+quod cum Seneca<span class = "tag">3</span> saepius fieri
+animadverteret, testatum posteritati reliquit, ne quis Plinio ac Valerio
+idem scribentibus fidem derogare possit. Unde Lucanus:</p>
+
+<div class = "verse close">
+Et tonat ignaro coelum Jove.</div>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>decurio</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Plinius hist. natural. II, 48.&nbsp;51.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Quaest. natur. I,&nbsp;31.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Ita<span class = "tag">1</span> quidem Toralbae argumenta
+mihi videntur frangere ac debilitare penitus Aristotelis de tonitru
+opinionem. Et quidem illi ipsi, qui sagarum coetibus affuerunt, summa
+consensione affirmant, si quis ritibus daemoniacis nondum initiatus
+illuc deferatur et exsecrandas devotiones abhorreat, repente daemonum ac
+sortilegorum concionem non sine ingenti tonitru dissolvi. Quin etiam
+antra sunt quam plurima, in quibus in summa
+<span class="pagenum">66</span>
+coeli<span class = "tag">2</span> tranquillitate tonitrua ab accolis et
+praetereuntibus exaudiuntur. Legistis, opinor, in labyrinthum
+Aegyptiacum ingredientes tonitrubus<span class = "tag">3</span>
+domesticis perterrefactos. Et quemadmodum coetus sortilegorum, ac dira
+sagarum venena sulphur resipiunt<span class = "tag">4</span>, ita quoque
+loca illa, in quibus delapsa sunt fulmina, sulphuris odore teterrimo
+infestantur, ac lapides ipsos<span class = "tag">5</span> fulmineos,
+daemonis<span class = "tag">6</span> arte fabrefactos, nihil nisi
+sulphur redolere vidimus. Jam vero quis adeo coecus, qui daemonum
+actiones in lapsu fulminis non perspiciat, cum tamen flamma, quo major
+est, eo velocius sursum abripiatur? Nec solum in casibus fulminum contra
+naturam daemonum<span class = "tag">7</span> vis perspicitur, verum
+etiam in obliquo et circulari et vago motu, neque tantum<span class =
+"tag">8</span> in eo, sed etiam in<span class = "tag">9</span>
+liquatione gladiorum integra vagina, in exustione suppellectilis arca
+clausa et illaesa, in pilorum e pudendis<span class = "tag">10</span>
+abrasione intacta cute, neque in iis modo, sed etiam in avulsione uxoris
+a<span class = "tag">11</span> complexu mariti et in<span class =
+"tag">12</span> innumerabilibus actionibus, quae alienissimae sunt a
+rerum natura, ut ea non nisi daemonum vel angelorum vi ac potestate,
+contra naturam fieri posse confitendum&nbsp;sit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>Illa</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Deest in alio codice.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alii: <i>tonitruis</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>recipiunt</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>ipsi fulminei ... fabrefacti</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alius: <i>daemonum</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Desunt haec duo antecedentia verba uno codice.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alibi: <i>tamen</i>.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Alius: <i>in liquefactione</i>.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;Desunt haec in eodem codice.&nbsp;
+<b>11.</b>&nbsp;Alius: <i>e</i>.&nbsp;
+<b>12.</b>&nbsp;Deest in alio codice.</div>
+
+<p>
+CUKTIUS: Triplices Jovis manubias antiqui theologi denotarunt, scilicet
+candidas, rubras, atras; primas quidem solius Jovis consilio fieri
+dicebant, quod essent innoxiae et quasi cohortatoriae. Id solum fulmen,
+inquit Seneca, placabile est, quod mittit Jupiter. Ad secundum credebant
+adhiberi Deos minores, i.e. inferiores Jove planetas, quod fulmen
+tametsi vulnus infligeret, attamen fiebat sine caede cujusquam. Ad
+tertium accieri Deos superiores, i.e. superiores stellas, non tamen sine
+hominum clade. Quod Plinius cum satis non perciperet<span class =
+"tag">1</span>, re vera putavit ab ipsius Jovis corpore candidas
+decidere flammas, quod levius est, quam ut refelli mereatur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>perspiceret</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Hunc integrandi<span class = "tag">1</span> supplicii modum
+secutum fuisse audio Timurbecum<span class = "tag">2</span>, quem nostri
+Tamerlanem vocant, qui<span class = "tag">3</span> in urbium
+obsidionibus tentorio candido primo die utebatur, ut impunitas
+deditionem sequeretur, die sequenti rubro, quo denotabat caedem priorum
+ac magistratus futuram, tertio die atra tentoria stragem omnium
+significabant, si urbs expugnaretur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>irrogandi</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>Temisculum</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>is enim</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Graeci fabulis rerum veritatem ab Hebraeis acceptam contexerunt.
+Quod enim Junonem aëris praesidem furias praecipites de medio aëre
+deturbare<span class = "tag">1</span> finxerunt, ne in coelum evolarent,
+nihil aliud significaverunt, quam inferiores mentes ac daemones suis
+quibusdam limitibus conclusos, ne supra nubium regionem erumpant, et a
+superioribus angelis ac potestatibus dejici ac deorsum in terram
+deturbari, eaque dejectione mortales terreri et
+<span class="pagenum">67</span>
+admoneri candido primum<span class = "tag">2</span> fulmine, innoxio
+tamen, post in fulminis vulneribus castigari, nonnunquam etiam clade
+illata sive uni homini, sive uni familiae, sive uni civitati, ut poena
+quidem ad paucos, metus ad omnes perveniret. Et innoxia fulmina Jovis
+consilio fieri dicebantur, ut bonitas Dei optimi maximi conspicua foret,
+quia per se veniam, largitiones, opes, scientias, omnia denique bona
+tribuat, magistratibus vero ac lictoribus, i.e. angelis ac daemonibus,
+judicia ac poenas irrogandas relinquat.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>deturbari</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>primo</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Ista quidem a vobis eleganter et peraccurate<span class =
+"tag">1</span> sunt explicata, sed non intelligo, cur daemones sequantur
+potius Aegyptiorum cadavera quam Graecorum, aut cur procellas ereptis
+illis cadaveribus potius quam aliorum excitare soleant. Nemo enim est,
+qui nesciat, cadavera navibus evehi et invehi sine tempestate
+consuevisse tum in Asia, tum in Graecia, tum etiam in Italia.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>peracute</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Ista quidem cadavera nondum sepulta; cum enim<span class =
+"tag">1</span> Theanus ex urbe Locrensium Thebas navigio delatus<span
+class = "tag">2</span> esset, ut Lysidis Pythagoraei cadaver, non ita
+pridem ab Epaminonda sepultum, in Italiam amicis flagitantibus
+reveheret, sacris manibus rite<span class = "tag">3</span> factis,
+admonitus est in somnio a Lyside, <span title =
+"Greek: akinêta mê kineisthai">ἀκίνητα μὴ κινεῖσθαι</span> nec sepulcra
+esse violanda nec<span class = "tag">4</span> immobilia movenda.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Plutarchus de daemonio Socratis.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>perlatus</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Deest in alio codice.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Desunt tria haec sequentia verba in alio codice.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Forsan daemones Aegyptii salutaria hominum generi medicamenta,
+quae ex illis cadaveribus eruuntur<span class = "tag">1</span>,
+invident. Argumento sit, quod thesauros reconditos mira diligentia
+custodiunt et effodientes enecant. Scribit enim Philippus Melanchthon,
+Magdeburgi duodecim<span class = "tag">2</span> sortilegos thesaurum
+effodientes casu turris obrutos et in argentifodina<span class =
+"tag">3</span> Rosae<span class = "tag">4</span> plerosque a daemonibus
+subterraneis caesos<span class = "tag">5</span> fuisse. Plenus est
+Georgius Agricola historiarum ejusmodi narrationibus, ac saepissime in
+fodinis daemones, pygmaeorum cubitali magnitudine, ab omnibus conspici
+tradit, quasi in metallis eruendis valde impeditos, huc illuc frusta
+terrae ac saxa volvere, nihil tamen metallarios terrere, modo ne
+rideantur<span class = "tag">6</span>; id enim aegre ferre jam pridem
+Apulejus maximus sortilegus ac<span class = "tag">7</span> veneficus
+admonuit. Illud autem mihi mirum<span class = "tag">8</span> est,
+neminem unquam, qui daemonis consilio<span class = "tag">9</span>
+thesaurum conquisivisset<span class = "tag">10</span>, reperisse aut
+reperto ditari potuisse.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>capiuntur</i>, vel: <i>eximuntur</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>sex</i>. In alio codice deest numerus.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>aurofodina</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Deest in alio codice.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alius: <i>caecos</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alii: <i>videantur</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Desunt duo haec verba in uno codice.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Addit alius: <i>visum</i>.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Deest in uno codice.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;Alibi: <i>inquisivisset</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Profecto legibus Romanis denegantur pecuniae iis, qui
+exsecrandis sacrificiis aut alia quavis arte prohibita scrutantur
+thesauros.</p>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Daemones terrestres, qui thesauris et cadaveribus custodes
+esse dicuntur, mendaciores et crudeliores esse Chaldaei tradunt, quia
+<span class="pagenum">68</span>
+longius a puritate lucis et cognitione divina discedunt: <span title =
+"Greek: Hoi de Chaldaioi pseudein phasi tous prosgaious daimonas, hôs
+porrô theias apoikithentas gnôseôs">Οἱ δὲ Χαλδαῖοι ψεύδειν φασὶ τοὺς
+προςγαίους δαίμονας, ὡς πόῤῥω θείας ἀποικιθέντας γνώσεως</span>. Atque
+hos quidem Porphyrius<span class = "tag">1</span> sanguinis nidoribus
+supra modum inhiare scribit. Sic<span class = "tag">2</span> enim
+Ulysses, a Circe eruditus, scrobem complet cruore victimarum, nec sinit
+ullum circumvolitantium daemonum, quos Homerus<span class =
+"tag">3</span> <span title = "Greek: psuchas">ψυχὰς</span> vocat, haustu
+cruoris<span class = "tag">4</span> ante satiari, quam Tiresias<span
+class = "tag">5</span> libasset.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Libro II <span title = "Greek: peri apochês tôn empsuchôn">περὶ
+ἀπόχης τῶν ἐμψύχῶν</span>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>Hic</i>, vel: <i>Hinc</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Odyssea&nbsp;<ins class = "correction" title =
+"so in original: reference may be 11 (Λ)">II</ins>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>cineris</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Addit alius: <i>ante</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Hanc impietatem ac diritatem sortilegis usitatam divina lex<span
+class = "tag">1</span> supra modum execratur, eosque qui cum daemonibus
+sic epularentur <span title = "Hebrew: al damim">עַל דַמִים</span> super
+sanguines.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Levit. 19, 26. Ezech. 33,&nbsp;26.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Quid si daemones illi sunt sceleratorum hominum<span class =
+"tag">1</span> animae, qui aut rapinis collectas opes, tenuibus<span
+class = "tag">2</span> utiles futuras, humi recondiderant atque in iis
+spem omnem collocarant, aut qui corporis sui saginandi suarumque
+libidinum explendarum nimiam curam haberent, cadaveribus quae olim
+adamaverant ac thesauris semper intenti, justa supplicia diuturno,
+cruciatu luant;<span class = "tag">3</span> aut qui<span class =
+"tag">4</span> in aedes ac turres cruore plebis construendas omnia
+studia contulerunt, iisdem turribus quasi<span class = "tag">5</span>
+carceribus conclusi ac vincti poenas dependant? Nec mirum, si cum ad ea
+loca pervenitur, voces, tonitrua, suspiria, gemitus exaudiantur. Denique
+impuras mentes circa coenosas foedasque regiones versari ac vagari et
+tempestates ac procellas ciere non dubito.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Deest in aliis.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Deest in alio codice.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>diluant</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>quasi</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Desunt haec duo verba antecedentia in alio codice.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Causas earum rerum explicare difficile; illud tamen mirum mihi
+visum est, quod cum ex Hispaniis in Gallias iter haberem omniaque
+maxima, mediocria, minima lustrarem, juga Pyrenaeorum totius Europae
+altissima superans<span class = "tag">1</span>, multa comperi naturae
+arcana, nihil tamen mirabilius eo lacu, in quem si saxum dejeceris,
+paulo momento coelum serenum atra caligine obscuratur ac fulminibus
+gravissimisque imbribus, grandine permistis, regionem totam infestat.
+Est etiam in monte Sacone Pyrenaeorum ara vetustissima, male
+cohaerentibus sibi lapidibus exstructa, quorum si quis vel unum loco
+moverit, repente tonitrua ac fulmina gravesque imbres excitantur. Et
+quoniam id saepe compertum erat gravi totius regionis detrimento,
+legibus sanctissime cavetur, ut peregrini ab accolis admoneantur, ne
+quid auderent<span class = "tag">2</span>, capitali poena subjecta. Quae
+mihi cum incredibilia riderentur nec tamen capitis periculo<span class =
+"tag">3</span> experiri vellem, eo me scrupulo socius liberans:<span
+class = "tag">4</span> Jam, inquit, collectis frugibus licet id impune
+experiri. Itaque lapidibus altaris huc illucque disjectis, nemine
+conscio diffugimus. Non prius tamen in proximam vallem descenderamus,
+quam validissima fulmina ac tonitrua coelum
+<span class="pagenum">69</span>
+omne imbribus ac grandine miscuerunt, ut non immerito Thomas Aquinas,
+clarus etiam<span class = "tag">5</span> inter physicos, scripserit,
+daemones fulgura ac tonitrua ciere.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>superarem</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>audeant</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>periculum</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>liberavit</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alius: <i>enim</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Consimile est id, quod Plinius et Strabo narrant, tacta<span
+class = "tag">1</span> rupe Cyrenaica aut lapide in antrum Dalmaticum
+injecto, coelum nivibus<span class = "tag">2</span> ac fulminibus
+conturbari, quae nunc tamen desiisse accepi, perinde ut oracula
+Delphica, quaeque ex antro Trophonio et Lebadio exaudiri consueverunt,
+jampridem conticuere, ut Tullius<span class = "tag">3</span> scripserit:
+nihil sua aetate iis contemptius fuisse. Causas<span class =
+"tag">4</span> tam diuturni silentii Plutarchus<span class =
+"tag">5</span> ad daemonum occasum referri putat oportere.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>fracta</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>nubibus</i>, vel: <i>nimbis</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Libro II de divinat.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>Cujus silentii tam diuturni causam</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Libro de oraculorum defectu.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Si daemones hoc spectabile<span class = "tag">1</span> coelum,
+maria, terras, ignes conturbant, si territanto hominos tonitruis,
+fulminibus, procellis, turbinum impetu, terrae hiatibus ac portentorum
+inopinato concursu<span class = "tag">2</span>, si<span class =
+"tag">3</span> legationibus divinis et humanis oberrant, si denique
+imperia, civitates, urbes, pagos, familias moderantur et evertunt,
+postremo hominibus singulis custodes et ultores adjecti sunt: videte,
+quanta daemonum et angelorum multitudo sursum<span class =
+"tag">4</span> deorsum in omnibus mundi plagis et in singulis
+stationibus collocanda vobis sit. Prospiciendum etiam, unde nobis tot
+angelorum ac daemonum promptuaria sufficere possint, ut sint ubique
+terrarum et coelorum quasi ministri ordinarii, vicarii, mediastini,
+quando nihil aeternum ac ne sempiternum quidem esse praeter Deum
+statuistis. Itaque providendum est de maritandis angelorum ac daemonum
+ordinibus, ut ex eorum connubiis soboles in demortuorum loca
+substituantur, aut<span class = "tag">5</span> magistratibus<span class
+= "tag">6</span> abdicantibus, aut stato tempore abscedentibus, aut
+munere simul et vita defunctis, novi veteribus substituantur<span class
+= "tag">7</span>. Posuit enim Fridericus daemones utriusque naturae ac
+sexus, ephialtas inquam et hyphialtas, in sagarum cum incubis et
+sortilegorum cum succubis conjugatione.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>spirabile</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>concussu</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>si legationes divinas et humanas
+oberrant</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>seorsum</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alius: <i>ac</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alius: <i>magistratu</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alius: <i>sufficiantur</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Hic Platonis dignitas agitur; cum enim posuisset, omnes animas
+simul creatas fuisse ad immortalitatem, ut vicissim corpora cadaverum
+occasu subirent, subjecit haec verba: Non, inquit, pauciores erunt
+unquam animi, nullo pereunte, neque plures. Quin etiam animos <span
+title = "Greek: autokinêtous">αὐτοκινήτους</span> appellat. Quodsi mens
+est <span title = "Greek: autokinêtos">αὐτοκίνητος</span>, erit etiam
+<span title = "Greek: autophuês kai autarkês kai autagathos">αὐτοφυὴς
+καὶ αὐτάρκης καὶ αὐταγαθὸς</span>, quae tamen uni tantum Deo convenire
+Toralba demonstravit.</p>
+
+<p>
+TORALBA: Plato Phaedonem adhuc adolescens scripsit, Timaeum vero cum
+aetas ingravesceret jam sua, in quo sententiam mutasse videtur. Sic enim
+Deum loquentem inducit: Ego satum<span class = "tag">1</span> animorum
+dabo, satus<span class = "tag">2</span> dimittam in corpus. Certum enim
+animorum immortalium a Deo genitorum numerum nec augeri nec interitu
+minui scribit, sed perpetua quadam <span title =
+"Greek: metempsuchôsei">μετεμψυχώσει</span> e corporibus ad corpora
+migrare.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>statum</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>satis</i>, vel: <i>satas</i>.</div>
+
+<p>
+
+<span class="pagenum">70</span>
+CORONAEUS: Rem profecto difficilem Senamus, sed justam proposuit<span
+class = "tag">1</span>, quam si explicaverit Toralba, ut omnia argute
+solet, non tantum Senamo, nobis omnibus, ut confido<span class =
+"tag">2</span>, rem gratissimam facturus&nbsp;est.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>poposcit</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>quod confidat</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Tibi, Coronaee, quicquam denegare nefas esse semper duxi, ac
+propterea meas ineptias mea<span class = "tag">1</span> facilitate
+proponere malo, quam illud<span class = "tag">2</span> onus abs Te meis
+humeris impositum recusare. Sed cum disputatio de angelorum ac daemonum
+origine, statu, conditione, occasu a demonstrationibus procul abesse
+videatur, profecto haec ab Ebraeis, qui arcana divina ex ipsis fontibus
+et sacris laticibus hauserunt, earum rerum explicatio petenda nobis est,
+nec video, quis melius quam Salomo hoc praestare possit. Quod etiam
+Porphyrius ad Boëthium et Aristoteles ad Callisthenem, uterque diversis
+aetatibus, scripsere, rerum omnium origines ac reconditas scientias a
+Chaldaeis profectas, Chaldaea appellatione complectuntur Ebraei, qui
+origine Chaldaei sunt, sed arcana illa rerum divinarum, quasi thesauros,
+occulta quadam disciplina, quam illi<span class = "tag">3</span>
+Cabalam, Graeci autem, ni fallor, <span title =
+"Greek: akroama">ἀκρόαμα</span> appellant, sed abdiderunt, ut aditus
+paucissimis patere possit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>nimia</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>ullum</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>ipsi</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Video Toralbam id, quod magna nostrorum omnium expectatione a
+Coronaeo ipsi<span class = "tag">1</span> delatum est, honesta specie
+excutere velle. Majores quidem nostrae gentis Chaldaeos<span class =
+"tag">2</span> fuisse agnosco et in Phoeniciam primum migrasse, unde
+Cadmus, quae vox ebraica Orientalem significat, litteras in Graeciam
+advexit<span class = "tag">3</span> ac rursus in Chaldaeam ab hostibus
+abductos multa divinitus didicisse, sed nihil accepimus, quod non sit
+omnibus omnium vocibus ac linguis toto terrarum orbe dissipatum ac
+pervulgatum, ut latere possit neminem.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>delatum illi</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>Chaldaicae</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>invexit</i>.</div>
+
+<p>
+Quae cum Salomo dixisset, caeteri conticuerunt, quod hominem aetate
+gravem interpellare contra decus et dignitatem arbitrarentur. Sed
+CORONAEUS rupto silentio: Nihil abs Te, inquit, Salomo, scire
+desideramus, quam quod vestri mores, vestra disciplina, vestrae leges
+patiantur, et quoniam angustiae<span class = "tag">1</span> temporis
+longiorem disputationem ferre non possunt, differendum mihi commodius
+videtur, ut paratiores redeamus. Tum laudatorio cantico, fidibus,
+vocibus ac fistulis suavissime animos oblectati<span class =
+"tag">2</span>, mutua consalutatione<span class = "tag">3</span> accepta
+discesserunt.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>angustia ... potest</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>animum delectati</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>consolatione</i>.</div>
+
+</div><!--end chapter-->
+
+<div class="chapter">
+
+<span class="pagenum">71</span>
+<h2><a name="liber03">LIBER TERTIUS.</a></h2>
+
+<p>
+Cum ad coenam Salomo tardius venisset, CORONAEUS illum intuens: Tuae te,
+inquit, salutis deinceps curam habere oportet, Salomo, ne cum tanto
+studio mentem pascis, corpus ipsum inedia contabescere patiare.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Vereor, ut vobis, cum aetas ingravescat, jam in eo molestus sim,
+quanquam nihil prohibet, quominus me absente, dum<span class =
+"tag">1</span> tardius redeo, sessum eatis et ut jubeas, abs Te,
+Coronaee, peto.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>cum</i>.</div>
+
+<p>
+Cum itaque consedissent, Coronaeus coeptam superioribus diebus Phaedonis
+lectionem persequi jussit, et cum eo loci venissent<span class =
+"tag">1</span>, ubi Plato animas solutas corporibus a daemonibus
+eorumque ducibus judicio sisti et ad supplicia suis sceleribus digna
+trahi<span class = "tag">2</span> scribit, locum relegere, deinde finem
+legendi facere jussit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>venissem</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>capi</i>.</div>
+
+<p>
+Tum coena peracta post laudatoria cantica ita orsus<span class =
+"tag">1</span>: Loci hujus obscuritas, inquit CORONAEUS, mihi
+dubitationem injecit, cur antiqui tum Graeci tum Ebraei tanta
+obscuritate et caligine velarint sua scripta, ut vix ac ne vix quidem a
+sapientibus intelligerentur, quae tamen percepta mirabilem afferunt tum
+utilitatem, tum oblectationem. Nam Aesopus, fabularum scriptor
+antiquissimus, illecebris quibusdam animantium<span class =
+"tag">2</span> universam<span class = "tag">3</span> humnanae vitae
+rationem complexus est. Sic Pythagoras symbolis quibusdam allegoricis et
+illis carminibus, quae ob suam<span class = "tag">4</span> praestantiam
+<span title = "Greek: chrusea epê">χρύσέα ἔπη</span> dicta sunt,
+Orpheus, Homerus, Hesiodus, Trismegistus<span class = "tag">5</span>,
+Terpander et antiquissimi denique philosophi sapientiae suae<span class
+= "tag">6</span> decreta obscuritatis caligine contexerunt, quin etiam
+sacratiores litteras allegoriarum plenissimas vidimus.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>exorsus</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>animantibus</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>universae</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>sui</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Deest in aliis codicibus.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Deest ibidem.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Nihil verius ab Augustino<span class = "tag">1</span> dici
+potuit, quam illud: Ea demam miserabilis animae<span class =
+"tag">2</span> servitus est, signa pro<span class = "tag">3</span> rebus
+capere et supra corpoream naturam mentis oculum ad hauriendum lumen
+aeternum attollere non posse. Idem alibi<span class = "tag">4</span>:
+Utilis est, inquit, scripturae auctoritas, cum diversas sententias
+parit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> De doctrina christiana cap. 5, 10 et&nbsp;11.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>vitae</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>sine</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Lib. II de civit.&nbsp;Dei.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Cum nihil perspicuitate utilius sit, haud scio an ullum in
+scriptore gravius sit vitium, quam, quae facillime possis, ea obscura
+tradere, ut liber Apocalypseos, qui tanta verborum ac rerum
+obscuritate<span class = "tag">1</span> implicatur, ut ne auctor quidem
+ipse, si reviviscat (quis qualisque fuerit, nondum constat inter
+eruditos), sua scripta quid velint, liquido affirmare ausit. Atque haec
+obscuritas Juliano Imperatori, Porphyrio, Proclo, Celso, ut Ebraeorum et
+Christianorum scripta calumniarentur, maximum praebuit argumentum.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>ambiguitate</i>.</div>
+
+<p>
+<span class="pagenum">72</span>
+CORONAEUS: Cum illa ratio scribendi veterum fere omnium communis sit,
+prospiciendum nobis est, ne absentes et indicta causa damnati a nobis
+videantur. At ne Julianus ipse quidem Augustus, is qui<span class =
+"tag">1</span> <span title = "Greek: parabatês">παραβάτης</span>,
+i.e.<span class = "tag">2</span> transfuga, cum a Christianis ad paganos
+defecisset, usurpatur, quantumvis Christianis infestus esset, Basilii
+Magni librum ante rejecit, quam legisset ac relegisset, ut epistola his
+tribus verbis scripta significavit: <span title =
+"Greek: egnôn, anegnôn, kategnôn">ἔγνων, ἀνέγνων, κατέγνων</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>isque</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Desunt haec et septem sequentia verba in alio codice.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Ego duabus de causis potissimum existimo veteres sapientiae
+decreta verbis obscuris tradidisse: primum ne margaritae porcis, deinde
+ne res preciosissima, i.e. sapientia, sua vilesceret<span class =
+"tag">1</span> facilitate. Nam vulgaria fere contempta jacent, etiamsi
+preciosa. Extat Lysidis Pythagoraei epistola graviter querentis, quod
+plerique secretiorem philosophiam quasi meretricem prostituerent iis,
+qui<span class = "tag">2</span> mentis purgationem ne per somnum quidem
+capere possent, eosque non minore impietate obligari, quam si Dearum
+Eleusiniensium<span class = "tag">3</span> adyta profanarent aut aquam
+puram coeno conspergerent. Itaque Porphyrius Plotinum phthisi<span class
+= "tag">4</span> periisse scribit, quod contra jusjurandum Ammonis<span
+class = "tag">5</span> arcana divulgasset. Quin etiam Plato, cum rerum
+divinarum arcana Dioni scripsisset, letteras exuri jussit, quoniam<span
+class = "tag">6</span> ridicula, inquit, videntur, quae sunt admiratione
+dignissima. Et in epistola ad Archidamum, in qua de natura Dei scribit:
+<span title = "Greek: phrasteon dê soi ainigmon">φραστέον δὴ σοὶ
+αἰνιγμόν</span>. Item Porphyrius: Tu vide, inquit, ne ista cum hominibus
+impuris communicari patiare, majus enim tibi quam mihi periculum
+impenderet; non enim aperte Dii, sed aenigmatice sua mortalibus
+tradiderunt.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>vilescat</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>quae</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>Eleusinarum</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Deest in alio codice.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alius: <i>daemonii</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Desunt haec sex sequentia verba in aliis codicibus.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Alia mihi mens est, nam<span class = "tag">1</span> cum
+plerosque verborum obscuritatem<span class = "tag">2</span> sic
+affectare videmus, ut admirabilitatem sui efficiant, sic enim
+seplasiarii notis Graecis, Arabicis verbis et Gothicis litteris utuntur,
+ut medicinam faciant confusiorem<span class = "tag">3</span>, aut ne
+intelligentibus sui irridendi praebeant argumentum, neque enim facile
+carpimus, quae<span class = "tag">4</span> non capimus. Talem fuisse
+accepimus Heraclitum, qui tam obscure de natura scripsit<span class =
+"tag">5</span>, ut Plato<span class = "tag">6</span> Delio natatore opus
+esse diceret. Is enim discipulos instruebat uno verbo <span title =
+"Greek: skotêson">σκότησον</span>, quod Aristotelem<span class =
+"tag">7</span> quoque opera dedita fecisse legimus in libris <span title
+= "Greek: tôn physikôn akroamatôn">τῶν φυσικῶν ἀκροαμάτων</span>. Ac
+tametsi Plato caeteris apertius, interdum tamen obscure ita scribit, ut
+ne ipsum quidem, si reviviscat, sua scripta de numeris interpretari
+posse videatur, ac ea potissimum, quae libro de republica octavo
+scribit, in quibus interpretandis Theon uterque, Plotinus, Proclus,
+Jamblichus, Marsilius hircum mulgere videntur. Quid Aegyptia
+<span class="pagenum">73</span>
+vanitate levius? Illa tamen deliramenta litteris hieroglyphicis sic
+texerunt, ut sacrata quaedam oracula viderentur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>nam cum</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>puritatem</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alii: <i>quaestuosiorem</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>quod</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alius: <i>scripserat</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Addunt alii: <i>ad ea intelligenda</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Ita Gellius ex epistola Aristotelis ad Alexandrum M.
+scribit.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Sunt qui sua scripta neque a doctis, neque ab indoctis legi
+velint, ut Lucilius, ne alteri ob imperitiam rejiciant non intellecta,
+alteri nimis intellecta calumnientur.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Senami reprehensio in sophistas quidem, non tamen in sapientes
+cadit, multo minus in eos, qui sacrae sapientiae decreta scriptis
+obscurioribus velarunt. Profecto Rabbi Moses Maimonides per sacra
+obtestatur lectores, ne arcana divulgari aut a profanis hominibus pollui
+patiantur.</p>
+
+<p>
+SENAMUS: Quid si peccandi argumentum et occasio ab obscuritate ipsa
+trahatur? Certe Salomonis scripta, quae ipse allegorias inscripsit,
+plerisque absurda videntur. Quid enim hoc sibi vult: Nequitia viri
+praestat mulieris bonitati? Illud enim foeminas a lectionibus sacrae
+scripturae quam plurimas<span class = "tag">1</span> avertit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>quam plurimum</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Ebraeis dictio <span title = "Hebrew: ra">רַע</span> malum et
+deforme significat, ut <span title = "Hebrew: tov">טוֹב</span> bonum et
+pulchrum, quod Academici <span title = "Greek: kalon kai agathon">καλὸν
+καὶ ἀγαθὸν</span> dicunt. Sic enim Sara dicitur a regibus expetita<span
+class = "tag">1</span> ad concubitum<span class = "tag">2</span>, quod
+esset optima i.e. valde formosa. Innuit igitur sapiens<span class =
+"tag">3</span> eleganti allegoria, viros deformes formosis mulieribus
+praestare, item foeminarum blanditias pejores<span class =
+"tag">4</span> esse acerbis<span class = "tag">5</span> sermonibus
+virorum. Item animos corporibus excellere; mulier enim corpus allegorico
+sermone<span class = "tag">6</span> utique<span class = "tag">7</span>
+significat; item intellectualem facultatem, utcunque prava fuerit,
+praepollere cupiditati, quae bruta et mortalis anima dicitur. Huc enim
+pertinet, quod scribitur in Ecclesiaste<span class = "tag">8</span>:
+<i>inter viros mille unum sapientem reperi, foeminarum ex<span class =
+"tag">9</span> omnibus nullam.</i> Id quidem de mulieribus nudo sensu
+intelligi non potest, cum sola Debora sua aetate et sola Hulda imperante
+Josia prophetiae ac sapientiae divinae muneribus inter sexaginta<span
+class = "tag">10</span> millia inertium virorum fruerentur<span class =
+"tag">11</span>. Item appellatione viri formam naturalem, mulieris vero
+materiam intelligit, quam etiam saepe in proverbiis<span class =
+"tag">12</span> meretricem appellat, quae ut virorum, sic illa formarum
+multitudine delectatur. Plena sunt regis Salomonis scripta allegoriarum,
+in quibus interpretandis strenuum se praebuit Philo, moralia secutus,
+Leo Ebraeus naturalia. In utroque claruerunt<span class =
+"tag">13</span> Rabbi Moses Maimonides ac Talmudici scriptores. Hi tamen
+obscurius; at ne scriptis quidem sua prodidissent, nisi librorum
+interitum metuissent<span class = "tag">14</span>. Et quoniam illa
+disciplina sola auditione percipiebatur<span class = "tag">15</span>,
+<span title = "Hebrew: Kabbalah">קַבַּלַה</span> dicta est. Id enim
+voluit Esdras<span class = "tag">16</span>, cum dicit: <i>alia quidem
+pervulgabis, alia trades sapientibus.</i> Et quemadmodum plebi locus
+erat in atrio templi, a Levitis
+<span class="pagenum">74</span>
+discreto, sacerdotibus intra velum aditus erat, non caeteris Levitis, et
+uni tantum pontifici maximo in sacratissimum illum locum, ubi erat
+foederis arca; sic etiam sacri libri ita scripti sunt, ut ea, quae ad
+uniuscujusque salutem pertinent, cujusmodi est decalogus et omnia
+decalogo consentanea, facillime ab omnibus percipiantur<span class =
+"tag">17</span>, scilicet jussa, vetita, poenae, judicia, festa, ritus,
+mores, quae omnia 613 capitibus continentur, tanta perspicuitate, ut
+patiantur dubitare neminem. Quae vero minus ad salutem faciunt, ut
+rationes occultae rituum ac sacrificiorum ac a doctis<span class =
+"tag">18</span> tantum quaedam vero non nisi a doctissimis intelligi
+possunt, ut quae a nostris appellatur Cabbala, i.e. scientia naturalium
+arcanorum, postremo omnium difficillima ad currum pertinet, qui ab
+Ezechiele ita scribitur, ut in ipso apparuerit coelestium orbium ac
+rerum divinissimarum admiranda descriptio, quam Moses, qui a
+nostris<span class = "tag">19</span> aperta aquila dicitur, summis
+digitis attingere contentus, secretiora noluit explicare.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>repetita</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;1 Mosis 12, 14.&nbsp;39.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>saepius</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>diriores</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>acribus</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alius: <i>sensu</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alius: <i>ubique</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Ecclesiastes 7,&nbsp;29.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Alibi: <i>de</i>.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;Judith IV, 4; 2 Regum 22, 14; et 2 Chron.
+34,&nbsp;22.&nbsp;
+<b>11.</b>&nbsp;Alius: <i>sexcenta</i>.&nbsp;
+<b>12.</b>&nbsp;Desunt haec verba in alio codice.&nbsp;
+<b>13.</b>&nbsp;Alii: <i>clarescunt</i>, vel: <i>clari sunt</i>.&nbsp;
+<b>14.</b>&nbsp;Alius: <i>metuerent</i>.&nbsp;
+<b>15.</b>&nbsp;Alibi: <i>suscipiebatur</i>.&nbsp;
+<b>16.</b>&nbsp;Esra lib. IV, c. 14. Nehem. IX,&nbsp;9.&nbsp;
+<b>17.</b>&nbsp;Addit unus codex glossam hebraicam cum verbis: <i>lex
+quae ore traditur</i>.&nbsp;
+<b>18.</b>&nbsp;Alibi: <i>doctoribus</i>, vel: <i>doctioribus</i>.&nbsp;
+<b>19.</b>&nbsp;Desunt haec quatuor verba sequentia in aliis
+codicibus.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Si haec tam sublimia nihil habent utilitatis aut ejusmodi sunt,
+quibus carere facile possumus, illud usurpandum nobis est, quod psaltes
+lyricus: Non exquisivi, inquit, mirabilia et supra captum meum, sed
+humilis<span class = "tag">1</span> me gessi. Sin haec ad scientiam et
+sapientiam divinam profutura sunt, malevoli et ipsa invidia jejuni animi
+sit, thesauros abditos humanis usibus eripere ac verborum ambiguitate
+mentes imperitorum<span class = "tag">2</span> magis ac magis
+implicare.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>humiliter</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Addit alius: <i>erroribus</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Ne igitur<span class = "tag">1</span> a thesauri similitudine
+discedamus, legistis eleganter fictam Aesopi fabulam, qua paterfamilias
+jam moriturus liberos consolatur, qui<span class = "tag">2</span>
+tametsi non magnas opes ac latifundia legaret, thesaurum tamen in vinea
+sua latere affirmabat, quo suam inopiam cumulate sublevarent. Mortuo
+patre liberi summo studio ac labore conquirentes, cum nusquam thesaurum
+reperirent, vineam paternam aliud agentes cultissimam ac noxiarum
+herbarum purgatissimam reddiderunt, unde proventus uberrimos
+collegerunt. Ita quoque si divina scripta studiose legamus ac lecta
+saepius meditemur<span class = "tag">3</span>, thesauros studioso
+incredibiles eruere licebit. Nam eo spectat regalis illa vox, qua David
+initio laudationum suarum summam felicitatem praedicat illius, qui
+assiduis cogitationibus die nocteque<span class = "tag">4</span> leges
+divinas contemplatur. Item precatur a Deo<span class = "tag">5</span>,
+nubeculam oculorum sibi detrahi, ut admirabilem sapientiam divina lege
+comprehensam intueri possit. Fit enim illa mentis agitatione erga
+litteras divinas obscuriores, ut non solum a vitiis abstineamus<span
+class = "tag">6</span> ac verum<span class = "tag">7</span> decus
+amplectamur, verum etiam corpori salubritas, menti prudentia ac
+sapientia et cum immortali Deo arctissima connexio<span class =
+"tag">8</span>
+<span class="pagenum">75</span>
+quaeratur. Illud vero gravius<span class = "tag">9</span>, quod in eo
+ipso laus Dei agitur, cum ejus arcana pervulgata obsolescant, ut acute
+scripsit Salomo<span class = "tag">10</span>: <i>Gloria Dei est</i>,
+inquit, <i>arcana celare, gloria regum arcana scrutari</i><span class =
+"tag">11</span>. Quod Tobias<span class = "tag">12</span> paulo aliter:
+<i>Praeclarum est</i>, inquit, <i>arcana regum celare et opera Dei
+laudare.</i> Nam opera Dei patent omnium oculis, arcana vero paucis.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>ergo</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>quid</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>meditamur</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>noctuque</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Psalm 68 (69),&nbsp;18.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alius: <i>abhorreamus</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alibi: <i>novum</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alius: <i>conjunctio</i>.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Alii: <i>gnavius</i>.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;Proverbia XXV,&nbsp;2.&nbsp;
+<b>11.</b>&nbsp;Alibi: <i>eorum celare</i>.&nbsp;
+<b>12.</b>&nbsp;Tobias XII,&nbsp;7.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: At obscuritas non modo bonos a lectione detinere<span class =
+"tag">1</span>, verum etiam improbos ad rerum divinarum contemptum
+excitare videtur. Cum enim Porphyrius arboris scientiae boni et mali
+fructus decerpere nullo modo posset, negavit in hortis illis deliciarum
+censeri debuisse fructum, aspectu quidem jucundissimum ac sapore
+gratissimum, sed tamen homini, quem Deus in illis hortorum umbraculis
+viriditatis<span class = "tag">2</span> collocarat, mortiferum ac
+pestilentem, multo minus homines a prudentiae cognitione vetito salutari
+fructu arceri debuisse, cum prudentia dux humanae vitae sola turpe ab
+honesto dividere<span class = "tag">3</span> possit. Quod autem
+scribitur, fructum vitalis arboris divino jussu ab horti viridariis
+avulsum, ne, si Adamus eo vesceretur, in aeternum viveret, in Dei optimi
+maximi contumeliam scriptum esse. Denique serpentis cum muliere ac Dei
+cum hominibus colloquia et absurda et incredibilia videri.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>deterrere</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>viridatis</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>dijudicare</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: In disputationibus rerum divinarum illud inprimis prospiciendum
+est, ne quid cuiquam<span class = "tag">1</span> temere excidat, nihil
+enim gravius ac capitalius peccari potest. Illud autem usu venire solet
+iis, qui rerum humanarum fastu ac dialecticorum argutiis inflati omnia
+supera, infera, prima, ultima ingenii acumine ac subtilitate capere se
+posse confidunt, cum sine ope divina id consequi nemo queat. Quod
+sapientiae magister<span class = "tag">2</span> uno verbo significat:
+<i>Inquirit derisor sapientiam, sed frustra</i>. Quanquam Porphyrius,
+inscitia dicam an impietate, oracula divina calumniatur, quasi
+legislator prudentiam significaret et vitam beatam hominibus invidisse
+Deum, cum libro sequenti scripserit Bezaleelem spiritu divino,
+sapientia, prudentia, scientia et omni artium genere ab immortali Deo
+fuisse abunde cumulatum, quibus quidem donis ac muneribus omnes omnino
+virtutes continentur. Spiritus quidem divinus tribuitur Dei munere et
+concessu ad illustrandas humanae mentis caligines ac futura
+prospicienda. Sapientia vero pietatem ab impietate, prudentia bonum a
+malo, scientia verum a falso, ars utile ab inutili sejungit. Cum autem
+sapientiae princeps ab immortali Deo excitatus, ut quid vellet a se
+peteret, ille prudentiam petiit<span class = "tag">3</span>, qua quidem
+turpe segregaret ab honesto, et cum qua homines ad Dei metum et
+venerationem cohortaretur: <i>Quoniam</i>, inquit<span class =
+"tag">4</span>, <i>Deus sapientiam aliunde largitur,</i>
+<span class="pagenum">76</span>
+<i>ab eo solo scientia et prudentia.</i> Idem alibi: <i>Fructus justi
+lignum vitae</i>, quam interpretatur sapientiam. Ac tantum abest, ut
+hominem a fructu vitali prohibuerit, ut etiam his verbis invitarit:
+<i>Forsan</i>, inquit<span class = "tag">5</span>, <i>decerperet Adamus
+fructum vitalem, ut eo vescatur et vivat in aeternum.</i> Sic enim
+paraphrastes Chaldaeus consimili oratione utitur pereleganti figura. Ad
+Jesaiam conversus Deus: <i>Dic</i>, inquit<span class = "tag">6</span>,
+<i>populo huic: audiendo audite, videndo videte, ne tamen cognoscatis;
+crassum reddito cor istius gentis et aures obtura, oculos obline, ne
+forsitan audiat, videat, intelligat et ad me conversus saluti
+restituatur.</i> Quorsum haec loquendi ratio, nisi quod semper nitimur
+in vetitum nec ardentius quicquam optamus, quam quae nobis eripi vel
+prohiberi videmus. Docet igitur Mosen ac Esaiam, quibus artibus miseros
+homines a facinorosa et conscelerata vita ad verum decus revocare ac
+saluti restituere debeant. Cave legibus divinis operam dare, cave
+sapientiae studiis incumbere, ne sempiternam ac beatam vitam
+adipiscaris; haec oratio apud homines improbos et cupidos efficacissima
+esse consuevit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>ne quicquam</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Proverb. XIV,&nbsp;6.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;1 Regum III, 9 sqq. 2 Paral. I, 7. 10&nbsp;sqq.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Proverb. II, 6. XI,&nbsp;30.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;1 Mosis 8,&nbsp;22.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Jesaiae VI, 9&nbsp;sq.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Nulla res me diutius exercuit, quam arboris utriusque ac
+serpentis allegoria.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Et graecis et latinis interpretibus est ignota. Ac tametsi
+quidam ex Ebraeis<span class = "tag">1</span> arcanos allegoriae sensus
+aperuerint, omnia tamen eorum studia inania futura sunt, nisi Deus
+mentes nostras ad haec peicipienda illustrarit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Philo in allegoriis biblicis. Leo Ebraeus l. III de amore.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Periculi plena res mihi videtur, sacrae scripturae
+litteras<span class = "tag">1</span> ad allegoriam deduci, ne rerum
+gestarum historia in fabulas evanescat.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>sacras litteras</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: An ullum, Friderice, serpentis cum muliere colloquium fuisse
+putas? qui odio tam implacabili inter se certant, ut serpentis intuitu
+solo mulier abortum patiatur ac in turba virorum unam mulierem ad
+ultionem<span class = "tag">1</span> serpens petat ac persequatur. Nihil
+ergo<span class = "tag">2</span> verius dici potuit, quam illud:
+<i>Littera occidit, spiritus vivificat</i><span class =
+"tag">3</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Desunt duo haec verba in alio codice.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>enim</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;2 Corinth. 3,&nbsp;6.</div>
+
+<p>
+SALOMO: In sacris litteris historia pura saepe narratur, ut cum censetur
+populus et suis quibusque<span class = "tag">1</span> tribubus duces
+attribuuntur. Est etiam cum historia quidem<span class = "tag">2</span>
+narratur, sed praeter historiam allegoria latet occulta, ut cum Sara
+ancillam et filium rejiciendum suadet, theologi acutiores etiam
+cupiditatem renitentem virtutibus, cum filio peccato, a ratione
+dominante ablegari oportere docent, cum eadem ancilla domum redire ac
+Sarae morem gerere jubetur ab angelo, tum cupiditatis obsequium ac<span
+class = "tag">3</span> rationis dominatum interpretantur, ab intellectu
+agente. Hinc illa Dei vox ad Abrahamum:
+<span class="pagenum">77</span>
+Fac quaecunque dixerit tibi Sara, id est: ratio; cum etiam<span class =
+"tag">4</span> Sara contestatur<span class = "tag">5</span>, ancillae
+filium haeredem non futurum, innuit etiam eos, qui vitiis inserviant et
+libidini, divina bona nunquam adepturos. Saepe quoque visiones ac somnia
+divina pro rebus gestis narrantur, in quo plerique suam navim
+afflixerunt, plerique<span class = "tag">6</span> etiam naufragium
+fecerunt, qui Deum cum hominibus quasi vigilantibus colloqui
+arbitrantur. Neminem enim unquam Deus allocutus est<span class =
+"tag">7</span> vigilantem, praeter Mosen, et quominus ambigeretur,
+perspicua Dei voce testatum habemus in ipsa lege. Ergo angeli vox ad
+Bileamum, aut asini loquentis in scriptura ad visa dormientis Bileami
+referenda sunt, et<span class = "tag">8</span> quaecunque Abrahamo et
+prophetis omnibus oracula data commemorantur, uno tantum Mose excepto,
+cui vigilanti locutus est Deus. Qua quidem ratione clarissima lux ad
+caliginem sacrarum scripturarum discutiendam accedit. Interdum allegoria
+facilis ac pura traditur, ut cum lex jubet<span class = "tag">9</span>,
+praeputia cordium circumcidi. Saepe verba triplicem sensum prae se
+ferunt: vulgaris sensus ad captum imperitorum accomodatur, ut cum
+Salomo<span class = "tag">10</span> vetat coram rege superbiam et
+arrogantiam prae se ferre, secretiore sensu ad Deum pertinet, ad quem
+abjecto et humili habitu accedere oportet; semper enim Salomo significat
+Deum regem<span class = "tag">11</span>, nisi Dei vox cum rege
+conjungatur, ut illud: <i>Cor regis in manu Dei est</i><span class =
+"tag">12</span>. His autem verbis Deus significatur: <i>Ne</i>, inquit,
+<i>cogitatione tua vituperaveris regem, nec vituperes in penetralibus
+lecti tui divitem; volucres enim coeli efferent<span class =
+"tag">13</span> vocem et avis allata rem vulgabit</i><span class =
+"tag">14</span>. Quibus verbis vetat de Deo impie cogitare. Lectus enim
+in sacris allegoriis<span class = "tag">15</span> corpus humanum
+significat, volucrum autem vox daemones, tametsi volucres<span class =
+"tag">16</span> et pro angelis accipiantur, ut apud Jesaiam<span class =
+"tag">17</span> angeli quoque ac daemones avium appellatione saepe
+significantur. Nam utrique custodes vel lictores hominibus additi
+cogitationes occultas atque intimos sensus nudant, ne quod inultum
+scelus ac pia cogitatio sine praemio relinquatur. Chaldaeus
+paraphrastes<span class = "tag">18</span> haec Salomonis verba
+interpretabatur de angelis Raziele et Elia<span class = "tag">19</span>,
+quos occultissima quaeque scelera patefacere scribit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius loco horam duorum verborum: <i>singulis quoque</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Omnes codices: <i>quaedam</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>tum</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>ita</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alius addit: <i>maritam</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alius: <i>plures</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Numeri&nbsp;XII.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alii: <i>ut</i>.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;5 Mosis 10,&nbsp;16.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;Proverb. 25,&nbsp;6.&nbsp;
+<b>11.</b>&nbsp;Alius: <i>regis appellatione</i>.&nbsp;
+<b>12.</b>&nbsp;Proverb. 21,&nbsp;1.&nbsp;
+<b>13.</b>&nbsp;Alius: <i>volucris ... efferet</i>.&nbsp;
+<b>14.</b>&nbsp;Eccles. 10,&nbsp;20.&nbsp;
+<b>15.</b>&nbsp;Psalm. 9 (8), 24 (25), 103 (102), 143 (142).
+Jobi 38,&nbsp;46.&nbsp;
+<b>16.</b>&nbsp;Alius addit: <i>interdum</i>.&nbsp;
+<b>17.</b>&nbsp;Jesaiae 46, 11.&nbsp;
+<b>18.</b>&nbsp;In cap. 10, 20 Ecclesiastis.&nbsp;
+<b>19.</b>&nbsp;Unus addit: <i>sacerdote magno</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Acutissime Salomo Salomonem interpretatur, sed quis hanc
+interpretationem divinare potuisset?</p>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Ego locum hunc de volucribus, qui cogitationes et intimos
+sensus regi aperiunt, ad eos reges pertinere duco, qui domesticos
+daemones sibi vel sese illis adjunxerant, a quibus omnia omnium dicta,
+facta, cogitationes perinde intelligunt, ut ab illis spectatoribus, quos
+veteres tyrannorum <span title =
+"Greek: ophthalmous kai ôta archontôn">ὀφθαλμοὺς καὶ ὦτα
+ἀρχόντων</span> appellabant; nullum enim tyranni secretius habent
+arcanam.</p>
+
+<p>
+<span class="pagenum">78</span>
+SENAMUS: Si tantum potuissent aves illae ac volucres sive daemonicae
+sive angelicae, quid est quam ob rem Neroni, sacrilegorum<span class =
+"tag">1</span> ac tyrannorum maximo, conjurationem Pisonis patefacere
+noluere? cum Simoni mago ac daemonibus conjunctissimus esset, ut Plinius
+et Irenaeus tradunt.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>sortilegorum</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Nihil daemones injussi faciunt nec ullius occulta scelera
+nudant, nisi Dei jussu et angelorum superiorum<span class =
+"tag">1</span> potestate.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>superiore</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Cum solius Dei proprium sit, intimos omnium sensus et
+animorum occultos recessus pervestigare, ut quidem rex Salomo
+dedicatoria oratione declarat aperte, quid angelis et daemonibus illis
+opus ad secretiores mentis latebras pervulgandas?<span class =
+"tag">1</span></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>evulgandas</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Extat profecto Thaletis elegans in hanc sententiam oratio; cum
+enim rogaretur, an qui scelerate quid agat, Deum latere potest? At ne
+cogitans quidem, inquit; Graeci melius: <span title =
+"Greek: ei lêthoi theous anthrôpos adikôn, all’ oute dianoumenos, ephê">εἰ
+ληθοι θεοὺς ἄνθρωπος ἀδικῶν, ἀλλ᾽ οὔτε διανούμενος, ἔφη</span>.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Diximus ante ac dicendum saepius est, Dei majestatem angelorum
+ac daemonum officiis quodammodo augustiorem videri, quam si per se ipsum
+solo nutu, sicut<span class = "tag">1</span> potest, omnia
+procuraret<span class = "tag">2</span>. Ac tametsi solus omnium
+occultissimos sensus retegit, singuli tamen angeli singulis hominibus
+custodes additi, sensus intimos aperiunt, non item aliorum cogitationes.
+Item daemones, quibuscum sortilegi in nefarium societatis foedus
+coiverunt<span class = "tag">3</span>, eorum sensa plane intelligunt.
+Argumento sit, quod qui sortilegi ad rectam cogitationem aut Dei metum
+paulo momento convertuntur, repente a daemone sese conturbari<span class
+= "tag">4</span> confitentur. Sin vir bonus ad pravam cogitationem
+deflexerit, subinde sentit<span class = "tag">5</span> in ipsis animi
+sensibus magistrum ac paedagogum, qui a turpi cogitatione illum avertat
+aut etiam auris dextrae tinnientis levissima vellicatione aut<span class
+= "tag">6</span> punctura, quam innuit poëta his verbis: <i>Cynthius
+aurem vellit et admonuit.</i> Quod Socrates<span class = "tag">7</span>
+a daemonio familiari vel potius ab angelo sibi fieri praedicabat, dextra
+quidem suadendo, sinistra dissuadendo, aut orbiculo lucido interdiu aut
+ignea specie noctu, aut etiam levissimo strepitu admoneri. Quae
+facillime percipiuntur ab iis, qui spiritu Dei patiuntur se duci. Si non
+pareat admonitus, terretur somniis matutinis, quae ab Ebraeis matutinae
+castigationes appellantur. Si ne hac quidem cogitatione<span class =
+"tag">8</span> ab impiis cogitationibus deducitur, angelus ultionem
+reposcit, accusatione proposita, ut nemo innocens damnari aut ullum<span
+class = "tag">9</span> scelus inultum, nisi facti pigeat, relinqui
+videatur, judicia constituuntur, daemonibus etiam quasi lictoribus
+destinatam sibi praedam deposcentibus, quam<span class = "tag">10</span>
+Deus illis permittit. Huc enim pertinet illud<span class =
+"tag">11</span>: <i>Ascendit leo de cubili suo, praedo gentium
+surrexit.</i> Item<span class = "tag">12</span>: <i>Percussit eos leo de
+silva,</i>
+<span class="pagenum">79</span>
+<i>lupus vespertinus vastavit eos, pardus vigilans supra civitates
+eorum.</i> Item: <i>Quis dat escam pullis corvorum vociferantibus ad
+illum?</i><span class = "tag">13</span> i.e. divinae majestatis
+carnificibus ac tortoribus sceleratorum vindictam petentibus, Quod
+alibi<span class = "tag">14</span> apertius scribitur: <i>Spiritus ad
+ultionem creati sunt, qui furoris sui flagella vibrant.</i> Item<span
+class = "tag">15</span>: <i>Misit Deus spiritum malum inter Abimelech et
+cives Sichem.</i></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>quomodo</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>percurreret</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>inierunt</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>confitentur</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>sentiet</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alius: <i>et</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Plutarchus in libro de daemonio Socratis.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;<i>Ratione</i> legunt alii.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Alii: <i>illud</i>.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;Alius: <i>quae</i>.&nbsp;
+<b>11.</b>&nbsp;Jerem. IV, 7.&nbsp;
+<b>12.</b>&nbsp;Jerem. V, 6.&nbsp;
+<b>13.</b>&nbsp;Psalm. 147, 9.&nbsp;
+<b>14.</b>&nbsp;Psalm 78, 49. (Jes., 19.)&nbsp;
+<b>15.</b>&nbsp;Jud. 9,&nbsp;23.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Antiquissimi quoque theologi pullos corvorum, a parentibus
+desertos, divina bonitate et procuratione nutriri summa consensione
+tradunt, eoque pertinere dictum illud: <i>Qui dat escam pullis
+corvorum?</i></p>
+
+<p>
+SALOMO: Error inde manavit, quod phrasin ebraicam, quae Graecis quoque
+communis est, latini theologi non perceperunt<span class =
+"tag">1</span>. Nam filios corvorum pro corvis, ut filios prophetarum
+pro prophetis, filios sanguinum, filios injustorum pro impiis ac
+sicariis acceperunt. Sic enim Ebraei <span title =
+"Hebrew: benei Adam">בְנֵי אָדַם</span> filii hominum i.e. homines,
+et Graeci <span title = "Greek: paides iatrôn">παίδες ἰατρῶν</span>
+pro medicis. Sic etiam illud: Quem dicunt homines esse filium hominis,
+i.e. quem dicunt esse hominem<span class = "tag">2</span>?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>perceperint</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Matth. 16,&nbsp;13.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Eo quidem errore me Salomo liberavit, ut ingenue illum acceptum
+feram; at mirum mihi ante videbatur, quam ob rem corvi pullos famelicos
+deserere putarentur ob id tantum, quod recentes exclusi non plane nigri
+essent, cum pleraque animantium nascentium genera colorem a parentibus
+alienissimum habere videantur, quae tamen incredibili studio a
+parentibus nutriuntur. Nam cygni senio candidissimi pullos excludunt
+fuscos, et tantum abest, ut corvi<span class = "tag">1</span> pullos ab
+alimentis desertos patiantur, ut etiam cornicem incubantem a masculo et
+pullos jam volantes a foemina pasci Aristoteles<span class =
+"tag">2</span> ipse ac Plinius<span class = "tag">3</span>
+fateantur<span class = "tag">4</span>. Itaque Apollonius apud
+Philostratum Euripidis versum modice castigans: <span title =
+"Greek: hapasi tois zôoisin hê psuchê tekna">ἁπᾶσι τοῖς ζωοῖσιν ἡ ψυχὴ
+τέκνα</span>, cum ille tantum hominibus tribuerit, i.e. <span title =
+"Greek: tois anthrôpois">τοῖς ἀνθρώποις</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>corvos</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Historia animalium VI, 5.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Histor. natural. X, 12 et 60.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>fatentur</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Eodem sensu scribit Psaltes lyricus<span class = "tag">1</span>,
+Deum escam leoni petenti largiri. Cur leoni potius, animantium
+ferocissimo, qui parcissimus est in cibo, neque nisi quarto quoque aut
+ad summum alternis diebus pascitur, quam exarmatis ovium et caprarum
+gregibus, hominum usui maxime necessariis<span class = "tag">2</span>?
+Alibi de catulis leonum<span class = "tag">3</span>, nam si re vera de
+catulis ageretur, aeque matris ut aliorum animantium ubera sufficiunt,
+quanquam alius quoque<span class = "tag">4</span> est locus de corvis,
+quo facile vulgatus error refelli possit: Quis parat venatum corvis, cum
+ejus pulli ad Deum clamant et cibo carentes huc illuc oberrant<span
+class = "tag">5</span>? Haec igitur ad daemones pertinent, qui praedam
+sceleratorum sibi conquirunt<span class = "tag">6</span> nec nisi divino
+concessu rapiunt. Eo pertinet et illud Salomonis<span class =
+"tag">7</span>: <i>Corvi apud torrentes eruant oculum et aquilae</i>
+<span class="pagenum">80</span>
+<i>vorent eum qui patrem deridet et despicit obsequium matris</i>. Quae
+allegoria praeter sensum vulgarem significat daemones elementares hujus
+mundi, qui revera torrens est materiae fluentis, caecitate animi ac
+furore torquere, luce mentis extincta eorum, qui Deo parenti rerum
+omnium contumeliam et piae matri, legibus naturae, vim inferant<span
+class = "tag">8</span>. Nam patris appellatione Deus, matris vero natura
+significatur apud Salomonem. Illud etiam adversione dignum, quod oculum
+dixit, non oculos; nam singulari voce oculus mentem significat. Sic
+etiam Bileamus vates uno oculo acutissime videre dicebatur, quoniam
+rerum publicarum mirabiles conversiones tribus circiter annorum millibus
+praevidit<span class = "tag">9</span> ac praedixit. Sic enim<span class
+= "tag">10</span> Chaldaeus interpres.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Psalm 103 (104), 21.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Oppianus de venatione, libro III. Plinius H. Nat. lib.
+<b>8.</b>&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Jobi 38, 39. &nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>etiam</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Job. 38, 41. seq. 39, 1.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alii: <i>congruunt</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Proverb. 30, 17.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alius: <i>inferunt</i>.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Alibi: <i>providit</i>.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;Alius: <i>etiam</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Si corvorum appellatione <span title =
+"Greek: melanodaimonas">μελανοδαίμονας</span>
+licet<span class = "tag">1</span>, etiam cygnorum verbo <span title =
+"Greek: leukodaimonas">λευκοδαίμονας</span> licebit interpretari, quales
+in Africa Leo Afer<span class = "tag">2</span> versari scribit, ut
+Aethiopes a daemonibus, colore opinor, distinguantur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>licebit</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;In descriptione Africae.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Tametsi<span class = "tag">1</span> daemones saepius atrati
+apparent, ut non modo nostri, sed etiam antiquissimi<span class =
+"tag">2</span> scriptores ab ultima memoria prodidere, quales fuere<span
+class = "tag">3</span> daemones, qui Dioni<span class = "tag">4</span>,
+qui Cassio Parmensi, qui sortilegis saepissime visi sunt, non tamen
+opinor, propterea daemones corvorum appellatione significari, sed quia
+daemones corvorum in modum cadavera consectantur, ut de cadaveribus
+Aegyptiorum superius dictum est, ac de spectris, quae circa sepulcra ac
+patibula vagantur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>Etiamsi</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Addit alius: <i>quoque</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>fuisse</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Plutarchus in Dione. Valer. Max. lib.&nbsp;V.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Imo etiam quia daemones cadaveribus ipsis ad hominum
+perniciem et nefarios concubitus cum sortilegis abutuntur; quod enim
+Augustinus<span class = "tag">1</span> omni asseveratione confirmat ac
+summae imprudentiae esse scribit, daemonum cum hominibus concubitus
+negare, tot ac tantis exemplis et indiciis testatum habemus, ut
+Sprengerus<span class = "tag">2</span> scripserit, stryges
+innumerabiles, priusquam extremo supplicio dederentur, summa consensione
+nefariam illam copulam confiteri. Quin etiam Franciscus Picus scribit,
+duos sacerdotes sua aetate flammis exustos, quorum alter annos<span
+class = "tag">3</span> amplius triginta, alter quadraginta cum
+daemonibus concubuisse fatebantur, cum prius uterque convictus esset et
+confessus plurimos se infantes daemonibus mactavisse, ne insuetum
+videatur, quod Aristoteles scribit, fuisse in Ponto mulierem, quae
+exenteratis foeminarum gravidarum visceribus embryone vesceretur. Huc
+etiam pertinet illud Horatii in arte poëtica:</p>
+
+<div class = "verse close">
+Neu pransae Lamiae vivum puerum extrahat alvo.</div>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Lib. 18 de civit. Dei.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;In malleo maleficorum.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>annis</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Mihi venit in mentem, quod Pausanias in Phocicis<span class =
+"tag">1</span> scribit, apud Cretenses legibus cautum fuisse, ut
+maritorum cadavera, quae
+<span class="pagenum">81</span>
+cum viduis concubuerant<span class = "tag">2</span>, capitali judicio
+quasi viventia plecterentur ac ferro candente eorum capita
+configerentur<span class = "tag">3</span>, deinde cadavera exurerentur
+nec aliter a concubitu viventium arceri potuisse ac propterea <span
+class = "appflag" title = "Greek: katekanas">κατεκανὰς</span> daemones
+appellatos fuisse.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>Pharsalicis</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Desunt quinque haec sequentia verba in alio
+codice.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>foderentur</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Fortasse legendum est: <span title =
+"Greek: korakinas">κορακίνας</span>, vel: <span title =
+"Greek: korakeias">κορακείας</span>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Oportuit igitur daemones cadaveribus resumtis ad concubitum
+abuti ac propterea corvos appellari, quod cadavera sectarentur et atrati
+apparerent.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Quaecunque causa sit, planum est, daemones in scripturis etiam
+populos Aethiopum appellari, sic enim interpretes LXXII verbum <span
+title = "Hebrew: iyyim">עִיִים</span> daemones interpretantur:
+Aethiopes<span class = "tag">1</span>, et alibi: <i>Tu confregisti
+capita Leviathan, dedisti escam eum populis Aethiopum</i>, ubi etiam
+<span title = "Hebrew: iyyim">עִיִים</span> propriam daemonum
+appellationem interpretantur Aethiopes, ut ambigua voce arcanum
+tegerent. Leviathan vero LXX vertunt <span title =
+"Greek: drakonta">δράκοντα</span>, qui princeps eorum esse dicitur,
+qui non cadavera, sed mentes ipsas impiorum ad supplicium deposcunt,
+ut Behemoth princeps eorum daemonum,
+qui de corporibus ultionem accipiunt. Uterque
+significatur<span class = "tag">2</span> ab Ezechiele<span class =
+"tag">3</span> appellationibus regum Aegypti et Assyriae his verbis:
+<i>Sic dicit dominus: ecce ego contra te Pharao, rex Aegypti, draco
+magne, recubantem in medio fluviorum tuorum, qui dixisti: meus est
+fluvius et feci mihi. At ego ponam hamos in maxillas tuas et efficiam,
+ut haereant pisces fluviorum tuorum squamis tuis; excutiam Te in
+desertum et omnes pisces fluviorum tuorum, eris bestiis terrae et
+volucribus coeli cibus.</i> Jesaias vero apertius<span class =
+"tag">4</span>: <i>In die illa</i>, inquit, <i>visitabit Deus gladio suo
+grandi, duro ac robusto Leviathanem serpentem vectem et Leviathanem
+serpentem flexuosum ac trucidabit draconem marinum.</i> Utriusque
+Leviathanis et Behemothi potestas explicatur ab Esdra<span class =
+"tag">5</span>, quae verbis allegoricis ac diffusa narratione Dei verbis
+ad Jobum<span class = "tag">6</span> fuerat expressa: <i>Tum</i><span
+class = "tag">7</span>, inquit Esdras, <i>animantia duo parasti, quorum
+uni nomen imposuisti Behemoth, alterum vocasti Leviathanum, et alterum
+ab altero disjunxisti, unam partem assignasti Behemoth, quae tertia die
+siccata est, ut habitet in ea. Leviathani vero tribuisti unam<span class
+= "tag">8</span> partem humidam, quam belluam parasti, ut esset quae
+devoraret, quos velles.</i> Nam haec verba Ezechielis: <i>Meus est
+fluvius</i>, i.e. formarum in materia fluxa et caduca interitus. Is
+tamen dicitur prima rerum origine a Deo creatus fuisse, item<span class
+= "tag">9</span>: <i>Ego vastatorem creavi ad perdendum.</i> Consimilis
+est illa Dei vox ad Pharaonem: <i>Excitavi ego Te</i>,
+<span class="pagenum">82</span>
+<i>ut ostenderem in Te meam potentiam<span class = "tag">10</span> atque
+nominis mei fama toto terrarum orbe dissiparetur.</i> Praeter historicam
+veritatem Pharaonis appellatione significatur Leviathanus ille, ut
+Ezechiel interpretatur, qui materiae fluentis formas corrumpit, quas
+nihilominus assidue sua bonitate reparat ac reficit naturae parens
+optimus maximus. Item in sternutationibus Leviathani lumen collucet, ex
+ejus ore ignis lampades egrediuntur et mare commiscet ut mortarium. Non
+est dominatus in terra, cui morem gerat, item factus est ut nihil metuat
+et ipse regem agit in superbos. Sternutationis verbo tonitrua, lumine et
+ignibus fulmina et coruscationes, maris commixtione procellas et
+tempestates innuit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Psalm 72, 9. 74, 15.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>accipitur</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Ezech. 29, 3 sqq.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Jes. 27, 1.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Esdrae lib. IV, cp. 6.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Jobi 39 sq.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alibi: <i>Tunc</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alii: <i>secundam</i>, vel: <i>septimam</i>.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Item: Jobi 26. 39, 40.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;Alibi: <i>patientiam</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Hunc opinor Leviathanum Orpheus, sortilegorum parens, draconem
+maximum, Pherecydes Ophyoneum appellavit, unde a veteribus cultus
+draconis Aesculapii manavit, quem adhuc in supplicationibus plerique
+populi circumferre consueverunt.</p>
+
+<p>
+SENAMUS: Haec quidem Salomo perbelle, si<span class = "tag">1</span>
+demonstratione ulla niterentur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius addit: <i>modo</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Majorem profecto fidem mihi faciunt, quae Salomo ex abditis
+sacrae philosophiae arcanis et ab oraculis divinis sanctissimorum
+prophetarum promsit, quam quae ab Euclidis demonstrationibus manant,
+quae tamen nonnisi multis postulatis et concessis conficiuntur.</p>
+
+<p>
+TORALBA: In rebus tam arduis et a communi sensu remotis non exquisitam
+argumentorum subtilitatem exquirere debemus neque exigere, sed ea, quae
+prodita sunt a sapientibus, qui arcana Dei sapientissime
+conquisiverunt.</p>
+
+<p>
+CORONAEUS: Non exigimus angelorum hierarchias ac repositoria daemonum,
+quae non scio an satis prudenter a Dionysio<span class = "tag">1</span>
+ac Wiero<span class = "tag">2</span> conscripta<span class =
+"tag">3</span> fuerint.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> De coelorum hierarchia.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;De praestigiis.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>descripta</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Nihil in rebus tam obscuris affirmare velim<span class =
+"tag">1</span>, nec aliud commemorare quia vobis melius quam mihi
+cognita sunt, quippe qui ex iisdem fontibus quibus ego haurire
+potuistis, scilicet uni aeterno Deo non solum<span class =
+"tag">2</span> angelorum, sed etiam daemonum creationem deberi, et
+quemadmodum duo principes angelorum Seraphim<span class = "tag">3</span>
+Creatori potentissimo adstare dicuntur, ad largitiones, lucis
+effusiones, praemia, vitam inferiorum angelorum et siderum officiis
+tribuendam; sic etiam duo<span class = "tag">4</span> sunt bis oppositi,
+quasi superiorum magistratuum praecipui lictores ac ministri,
+Leviathanus ac Behemothes ad poenas infligendas seu supplicia irroganda,
+sive frugum calamitate, sive pecorum interitu, sive clade bellorum, sive
+regionum vastatione, sive popularibus
+<span class="pagenum">83</span>
+morbis, sive urbium excidio, sive elementaris totius mundi eversione,
+quae tamen non aliter fiunt quam divinis decretis, ne quis daemones
+accuset aut metuat: <i>Ne accuses</i>, inquit ille<span class =
+"tag">5</span>, <i>servum apud dominum suum, ne forte maledicat tibi et
+offendas.</i> Qua eleganti allegoria significat, non incusandos esse
+angelos ac daemones, qui nullas nisi jussi calamitates inferunt, nec
+nisi jussa Dei decreta exsequuntur, sed potius se quemque accusare ac de
+flagitiis confiteri oportet<span class = "tag">6</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>nolim</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>tantum</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Jesaiae 6, 2 et 6.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Jes. 6 et Zach. 4 add. 44 filios duos olei, qui
+effundunt aurum in candelabrum septuplex, scilicet septem planetarum,
+a quibus<span class = "tag">A</span> elementorum coelestium vis
+derivatur.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Proverb. 30, 10.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Sigebertus Vincentius in Speculo libro 76, c.&nbsp;38.</div>
+
+<div class = "footnote2">
+<b>A.</b> Alius: <i>Quibus ad elementaria</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Est in agro Moguntino pagus, quem daemon nescio quis
+lapidator triennio vexavit, ad<span class = "tag">1</span> extremum
+declaravit, populum ob unius, quem nomine denotavit, capitalia scelera
+conflictari, ut ei necesse fuerit domo excedere, sed in quacunque domo
+exciperetur, domus igne deflagrabat, ut brevi omnia domicilia pagi
+variis incendiis consumta fuerint.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>ac postremum</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Graviter tamen peccatur ab iis, qui daemones metuunt, gravius
+etiam qui colunt, ne vapulent, quasi daemones arbitri ac judices essent
+poenarum, quae irrogantur. Quae detestabilis impietas inde manavit, quod
+Beelzebub mundi hujus principem arbitrantur. Hinc Manichaeorum, qui duos
+mundi principes statuerunt, profligatissima pestis. Quorsum enim Deus ad
+Pharaonem: <i>Ut intelligas</i>, inquit, <i>quod terrae dominus
+sum</i><span class = "tag">1</span>. Item: <i>Leviathan iste, quem
+formasti ad illudendum ei</i>, nisi ut persuasum habeamus, dominatum
+elementaris mundi aeque ac coelestium corporum, angelorum ac daemonum
+penes Deum aeternum esse. Illudit autem Leviathano, cum ea quae daemonum
+officiis corrupta sunt ac detrita vel afflicta, continua bonitate ac
+potestate excitat<span class = "tag">2</span>. Nam quo plures Pharao
+daemoniacus Israëlitarum masculos trucidabat ac populum sibi inservire
+cogebat, ne Deum coleret, eo magis ac magis populus mirabili
+foecunditate abundabat. Ita quoque quo plures formae materiae fluentis a
+daemonibus corrumpuntur, eo magis se divina foecunditas in iis
+recreandis ac regenerandis ostendit. Quod autem Leviathano illudit vates
+his verbis<span class = "tag">3</span>: <i>Quomodo cecidisti de coelo
+Lucifer, aurorae fili, ad terram afflictus, cum tamen jactares te coelum
+conscensurum ac sellam in sublimi et excelsa siderum regione
+collocaturum, ad plagam Aquilonis, ut elatus praepotenti Deo aequalis
+fieres, ad inferos tamen detractus, in lacum rejectus.</i> Item<span
+class = "tag">4</span>: <i>An ille est, qui tremefacit terram, qui regna
+concussit, qui orbem deserto similem reddidit, urbes excidit?</i> Habet
+haec oratio obscuritatem, cui lux afferri potest, si dicamus, aurorae
+filium Leviathanum eo modo, quo alibi prima rerum origine conditus
+dicitur et alibi primogenitus, sive praefectus mortis vel corruptionis
+i.e.<span class = "tag">5</span> <span title =
+"Hebrew: bechor mavet">בְכוֹר מָוֶת</span> appellatur,
+quoniam ut privatio habitum,
+<span class="pagenum">84</span>
+sic aurora solem, tenebrae lucem antecesserunt. Item tremefacere terram,
+imperia quatere, urbes funditus exscindere, orbem solitudini reddere,
+non congruit divinae majestati, sed vastatori, carnifici, lictori; quod
+dicitur etiam ad inferos dejectus esse, significat angelorum ac
+coelestium siderum interitum non permitti Leviathano sive Asmodaeo, sed
+in lacu, ut Jesaias<span class = "tag">6</span>, vel in mare, ut apud
+Jobum<span class = "tag">7</span>, vel in fluvios, ut Ezechiel<span
+class = "tag">8</span>, i.e. in hac fluxa elementorum regione grassari
+et a coelestium aditu prohiberi. Huc enim pertinet<span class =
+"tag">9</span>, quod Satan in concilio angelorum a Deo rogatus, unde
+veniret, respondit, se terram circumivisse; dixit non coelum.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Exodus 9, 29. Psalm. 104 (103) 26.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>excedat</i>, vel: <i>recreat</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Jesaias 14, 12 sqq.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Jesaias 14, 16 sqq.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Job. 18, 13.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Jesaias 14, 15.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Job. 11, 22 sq.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Ezech. 29, 3.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Job. 1, 7&nbsp;sqq.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Illud est, ni fallor, quod Graeci veteres, qui fabulis omnia
+complerunt, Junonem aëris praesidem furias prohibere ajunt, quominus in
+coelum evolare queant, i.e. daemones e nubibus ab angelis praecipites
+deturbari et in fluminibus<span class = "tag">1</span> deorsum cum
+tonitru delapsos sublunaria haec corpora perdere ac corrumpere.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>inflammatos</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Quando igitur<span class = "tag">1</span> elementaris hujus
+solitudo<span class = "tag">2</span> futura&nbsp;est?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>ergo</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>solutio</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Illud quidem in arcanis divinae majestatis latet, praeter quod
+tantum<span class = "tag">1</span> conjectura consequi possumus (nihil
+enim in eo genere affirmandum opinor), quemadmodum lege divina<span
+class = "tag">2</span> terrae sanctae quies imperatur et vacatio ab
+agricultura. Ob id enim Alexander Magnus et Julius Caesar septimo quoque
+anno majoribus nostris dederunt tributorum immunitatem.<span class =
+"tag">3</span> Ita post annorum sex millia mundi elementaris solitudo
+significatur futura. Neque enim <ins class = "correction" title =
+"text reads ‘..arumi lluvi..’">aquarum illuvionibus</ins><span class =
+"tag">4</span> interibit mundus elementaris, ut aetate<span class =
+"tag">5</span> Noae, qua tellus aquarum voragine contecta est, mense
+secundo, qui a Chaldaeis Bul, i.e. diluvium appellatur, propterea quod
+eo mense omnia fere diluvia contigerunt et imbres sparsis seminibus
+salutares, nisi decidant eo mense, ut fere solent, sterilitatem frugum
+augurantur. Et ut septimo quoque millesimo mundi elementaris quies est,
+sic etiam cum septies septem anni fluxerunt<span class = "tag">6</span>,
+magnus servis omnibus Jubilaeus<span class = "tag">7</span>, item
+pecudibus<span class = "tag">8</span> ac praediis omni nexu ac mancipio
+solutis, libertas indulgetur et cuique ad avitas possessiones reditus
+patet. Ita post annos<span class = "tag">9</span> septies septem millia,
+quo quidem circuitu siderum coelestium certissimus ad principia motuum
+reditus est, maximo anno completo rerum omnium conversio sequitur. Ex
+quo intelligitur, perpetua mundorum creatione et recreatione sempiternam
+Dei potestatem ac bonitatem in continua hominum et angelorum successione
+praedicatum iri. Quod apertius Esaias<span class = "tag">10</span>
+innuere videtur: <i>Erit</i>, inquit, <i>coelum novum et terra nova.</i>
+Item, cum David<span class = "tag">11</span> dixisset, coelos
+interituros cum inveterarerint, ad mundorum opificem conversus: <i>Tu
+autem</i>,
+<span class="pagenum">85</span>
+inquit, <i>idem ipse es, Tui semper similis et anni tui Te nullis
+aetatibus et saeculis deserent.</i> Huc etiam pertinet illud
+Salomonis<span class = "tag">12</span>. <i>Nihil sub sole novum nec
+quidquam futurum est, quod prius<span class = "tag">13</span> non
+fuerit.</i></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>si quid tamen</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Leviticus 25, 23.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Josephus Ant. jud. 14, 17.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>cataclysmo</i>, vel: <i>eluviis</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>tempore</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alibi: <i>fluxerint</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alius addit: <i>anno quinquagesimo</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alibi: <i>domibus</i>.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Alii: <i>anno</i>.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;Jesaias 43. 45. 46. 65, 17. 66, 22.&nbsp;
+<b>11.</b>&nbsp;Psalm. 102, 27 sq.&nbsp;
+<b>12.</b>&nbsp;Eccles. 1, 9 sq.&nbsp;
+<b>13.</b>&nbsp;Alibi: <i>antea</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Eadem est Originis in libris <span title =
+"Greek: peri archôn">περὶ ἀρχῶν</span> et Caesarii sententia in eo
+potissimum loco, quo de coelis agit.
+Circumfertur etiam liber ab Ismaëlitis, in quo
+quidem auctor scribit, mundum hunc et quaecunque mundi sinu amplissimo
+coërcentur, interitura. Cum vero importunissimus ille ac funestissimus
+rerum omnium vastator omnia corrupit<span class = "tag">1</span>, tandem
+aliquando occasurum et, ut Seneca loquitur, mortem ipsam moriturum. Sed
+prius maximis clamoribus ac tonitruis et vocibus feralibus<span class =
+"tag">2</span> ac ingenti clangore occasum suum testaturum.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>corruperit</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>ferocibus</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Mirabilis illa rerum omnium vicissitudo, ex arcanis
+Ebraeorum a Salomone collecta, coelestium siderum conversionibus<span
+class = "tag">1</span> omnino congruere videtur. Septem enim annorum
+millibus motus trepidationis super Arietis et Librae capita
+circumscribitur ac septies septem millibus inerrantium siderum
+motus<span class = "tag">2</span> circumaguntur<span class =
+"tag">3</span> et ad sua quaeque principia redeunt in orbem. Quae
+demonstratio<span class = "tag">4</span> Patrum memoria demum percepta
+est, cum antea veteribus omnibus ignota fuisset.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>connexionibus</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>sedes</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>circumagantur</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Johannes Regiomontanus demonstravit.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Hoc quidem Chaldaeis, Aegyptiis et astrologis omnibus abditum
+erat; scilicet decem orbes coelestes nec plures haberi, cum tamen
+Pythagoraei, Plato, Aristoteles, Ptolemaeus ipse <span title =
+"Greek: mathêmatikôtatos">μαθηματικώτατος</span>
+et Hipparchus octo vel novem ad
+summum esse affirmarent. At litterae sacrae pereleganti allegoria decem
+orbes significant hoc versu: <i>Opera digitorum tuorum sunt
+coeli</i><span class = "tag">1</span>. Quo digitorum numero coelorum
+numerum Astrologis et Chaldaeis omnibus ignotum declarant; quod etiam
+allegoria decem cortinarum tabernaculi significatur. Ex quo
+intelligitur, rerum omnium maximarum arcana secretioribus litterarum
+divinarum allegoriis contineri.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Abraham Aben Esra in Psalm. 8,&nbsp;4.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Si Leviathanum corruptionis et obitus principem statuamus a Deo
+creatum, et quidem prima omnium rerum origine et ante lucem ipsam, nobis
+prospiciendum, ne Deum auctorem mali esse concedamus. Nam quicquid est
+causa causae, id etiam<span class = "tag">1</span> est causa causati,
+consequentis effectus. At<span class = "tag">2</span> nullum efficacius
+argumentum habuerunt Academici, ut mundum sempiternum statuerent, quam
+ne Deum optimum, rerum omnium conditorem, faterentur corruptionis et
+<span title = "Greek: ataxias">ἀταξίας</span> auctorem.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius addit: <i>ipsum</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Proclus, Philo, ita quoque Syrianus, quos conscribit
+Philoponus libro duodecimo.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Inveteratus est error, ac theologorum<span class =
+"tag">1</span> etiam opinione pervulgatus, mali originem a diabolo
+inventam; duobus tamen, opinor, alteri quidem inter Latinos, alteri vero
+inter Graecos, haec opinio displicuit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Thomas lib. 20 qu. 79 art. 1 et 3, quem reliqui sequuntur.</div>
+
+<p>
+<span class="pagenum">86</span>
+FRIDERICUS: Sic a majoribus accepimus, omnes angelos principio suae
+originis integerrimos ac sanctissimos extitisse, sed quosdam a via
+deflexisse et ab integritate et puritate lucis coelestis delapsos et
+deturbatos in terras tum ab his ad hominem pravas suasiones et quae
+consequuntur, calamitates inquam omnes ac pestes, dimanasse. Id autem
+significari putant verbis Jesaiae<span class = "tag">1</span> et
+Johannis theologi<span class = "tag">2</span> apocalypseos scriptoris
+auctoritate, quorum alter Luciferum de coelo detractum, alter ingentem
+draconem cum tertia parte stellarum i.e. angelorum praecipitem
+deturbatum scripsit. Item Christus<span class = "tag">3</span> quasi
+fulgur e coelo exturbatum in terras se vidisse declaravit. Haec
+theologorum christianorum sententia&nbsp;est.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Jesaias 14, 12.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Apocal. 12, 4 et 9.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Matthaeus 25. Lucas 10,&nbsp;18.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Varietas theologorum inter ipsos de casu daemonum facit, ut
+nihil affirmare audeam. Cum etiam Augustinus tam incertus sit, ut cum
+diabolum deflexisse scripsisset, subjiciat<span class = "tag">1</span>
+haec verba: Hoc certius asseri non potest, et mirum, si potest. Itaque
+cum ratio plerosque deficeret, Orphei, Pherecydis et Empedoclis
+auctoritatem adhibuerunt<span class = "tag">2</span>. Illi etiam
+daemonum omnium maximum Ophionaeum draconem et qui cum eo delapsi sunt,
+<span title = "Greek: daimonas ouranopeteis">δαίμονας
+οὐρανοπετεῖς</span> dictos arbitrantur. Sed cum quaeritur, cur eodem
+paene<span class = "tag">3</span> momento, quo creati sunt in summa
+puritate, in ipsum creatorem tanta arrogantia intumuerint, ut seipsos
+suo creatori exaequarent, aut quis illos ad tantum crimen<span class =
+"tag">4</span> impulerit<span class = "tag">5</span>, obmutescunt. Quae
+causa extat, ut Manes Persa, duo aequa potestate principia faciens,
+alterum quidem bonorum ac coelestium, alterum malorum ac sublunarium, ne
+ab optimo fonte bonorum mala derivare videretur, totius pietatis ac
+religionis fundamenta labefactaret. Plato vero<span class =
+"tag">6</span>, cum ab uno principio caetera omnia duci, pro demonstrata
+ac plane explorata re haberet, ac mali originem ab ipso Deo arcessere
+nefas arbitraretur, a materia omne malum derivari<span class =
+"tag">7</span> scripsit<span class = "tag">8</span>, quod in ea <span
+title = "Greek: kakopoion ti">κακοποιόν τι</span> inesse
+existimeret.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>subjecerit</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>secuti</i>, vel: <i>attribuerunt</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>fere</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>in tantum scelus</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>impulit</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;In Parmenide et Timaeo.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alius addit: <i>posse</i>, alius legit simpliciter:
+<i>derivavit</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alius: <i>dixit</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Quod malum a materia prodeat, sacrae litterae constanter
+negant<span class = "tag">1</span>: <i>nec vanitas nec malitia</i>,
+inquit ille, <i>prodiit a terra, ac propterea rerum omnium opifex
+maximus, post<span class = "tag">2</span> consummatam universitatis
+molem, dicitur omnia quae fecerat vidisse valde bona</i><span class =
+"tag">3</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Job. 5, 6.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Desunt haec sequentia Salomonis verba in alio
+codice.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Geneseos 1,&nbsp;31.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Nullam peccati labem in materia esse, ex eo perspicue
+demonstratur, tum quod in materia vis agendi nulla sit, sed in forma,
+tum etiam quod<span class = "tag">1</span> materia nullam omnino
+hypostasin per se habeat in natura.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>quia</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Errorum omnium origo inde manavit, quod malum aliquid esse
+arbitrarentur, cum tamen nihil sit omnino. <i>Ego</i>, inquit Deus<span
+class = "tag">1</span>,
+<span class="pagenum">87</span>
+<i>faciens bonum et creans malum, faciens lucem et creans tenebras</i>.
+Ut enim tenebrae nihil aliud sunt quam lucis privatio, sic malum nihil
+aliud est quam boni privatio. Itaque dixit facere bonum, quia bonum est
+hoc aliquid, malum vero creare scilicet privatione boni. Nam ut,
+columnarum ademtione ruit aedificium, ita boni subductione: sequitur
+malum<span class = "tag">2</span>. Cum enim populo iratus<span class =
+"tag">3</span> dixisset Deus: <i>Momento, delebo te</i><span class =
+"tag">4</span>, Chaldaeus interpres vertit: Momento, majestatem meam
+auferam abs te. Nam si quid malum esset in tota rerum natura, profecto
+daemones, qui prava suadere semper dicuntur, mali essent, quod absurdum
+est, cum sint substantiae et quidem intelligentiae et vitae participes,
+et utrumque illis Dei munere et concessu tributum. Quicquid autem est
+ejusmodi, bonum esse oportet ac proinde si malum existeret, aut si
+daemones mali essent, ajentia et negantia vera simul, et quidem univoce
+absurdissimam implicarent contradictionem, quia boni essent et non
+boni.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Jesaias 45, 7.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Hac similitudine utitur Moses Rambam libro I.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Deest alibi.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Exod. 33,&nbsp;5.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Hanc mali non quidem definitionem, sed descriptionem ex boni
+privatione amplexus est Augustinus<span class = "tag">1</span>,
+ne<span class = "tag">1</span> in placitis Manichaeorum, in quibus
+diutissime<span class = "tag">2</span> acquieverat, consenuisse<span
+class = "tag">3</span> videretur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Contra Faust. Manich.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Deest in aliis codicibus.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>densissime</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>consensisse</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Si malum nihil est, qui malum agit, nihil agit; at<span class =
+"tag">1</span> qui nihil agit, nullam poenam meretur; quare qui malum
+agit, nulla poena dignus&nbsp;est.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Desunt haec sequentia Senami verba in alio codice.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Praestat, inquit Lucilius, otiosum<span class = "tag">1</span>
+esse, quam nihil agere. Quare argumentum illud contrario argumento
+refellitur: Qui malum<span class = "tag">2</span> agit, poena dignus
+est; qui nihil agit, malum agit; igitur qui nihil agit, poena dignus sit
+oportet.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>occisum</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>male</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Si sola privatione bona malis opponuntur, quid est quamobrem
+Aristoteles<span class = "tag">1</span> et ceteri in uno paene
+communi<span class = "tag">2</span> sensu contraria statuunt?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Libro I et II Ethicorum.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Deest in alio codice.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Non tantum in eo peccatur ab Aristotele, quod bona malis
+contraria posuit, sed in eo etiam, quod bonum finitum, malum vero
+infinitum esse putat<span class = "tag">1</span>. Nam si ex contrariis
+alterum esset finitum, infinitum alterum, oportet finitum ab infinito
+dissipari. Ut si esset ignis infinitus, parvo momento aquam finitam
+incendio, calore, siccitate consumsisset, aut aqua infinita ignem
+finitum exstinxisset. Sic malitia infinita bonitatem finitam
+oppressisset et mundum hunc funditus evertisset. At cum nihil actu
+infinitum sit, praeter primam causam, ut superius demonstratum est,
+nihil ei contrarium esse potest. Ex quo sequitur, bono nihil contrarium
+esse posse, quia solum infinitum est, malum vero non modo infinitum non
+esse, sed ne esse quidem, nec aliter intelligi, quam privatione.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Libro I cp. 6 Ethicorum ad Nicomachum.</div>
+
+<p>
+<span class="pagenum">88</span>
+SALOMO: Illud scite a sapientiae magistro dictum est<span class =
+"tag">1</span>: <i>Nunquam malitia sapientiam superavit.</i></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Sapientia 7,&nbsp;30.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Si virtus omnis in mediocritate consistit inter extrema vitia,
+consequens est, a vitiis virtutes, a malis bona<span class =
+"tag">1</span> longe superari, cum semper uni virtuti duo vitia
+opponantur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>a bonis mala</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Nihil ab Aristotele videtur levius dici potuisse, quam virtutes
+versari in medio vitiorum, et contraria bonis finitis mala infinita,
+statuere, quia si bona sint finita, mala vero infinita, ubinam virtutes
+tot ac tam multae reperientur, quae media vitiorum infinitorum tueri
+possint<span class = "tag">1</span>? Quid item alienius<span class =
+"tag">2</span> ipsa natura, quam duo vitia inter se et uni virtuti
+contraria ponere, cum nullum sit in tota natura rectius<span class =
+"tag">3</span> decretum, quam unum uni<span class = "tag">4</span>
+contrarium esse: quia cum bonis mala contraria fecerit, etiam<span class
+= "tag">5</span> virtutes vitiis contrarias esse decrevit. Quae cum
+absurdissima sint, tum vero nihil absurdius, quam malo quod posuit
+infinitum, extrema definire. Posuit enim inter duo extrema mala, cum
+tamen infinitae rei nec media possint nec extrema cogitari. Oportet
+autem vitiorum sive malorum extremitates determinatas esse, ut medium
+sive rei sive rationis inveniatur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Libr. 1 cp. 8 Ethicorum.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>alienum</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Aliua: <i>certius</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>suum sui</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Deest in alio codice.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Si auream illam, quae semper omnibus laudatissima visa est,
+mediocritatem tollamus<span class = "tag">1</span>, omnium virtutum
+radices ac fibras evellere atque elidere oportet.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>tollimus</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Num<span class = "tag">1</span> <ins class = "correction" title
+= "text reads ‘Tibi’">tibi</ins>, Sename, sapientissimus,
+prudentissimus, doctissimus quisque majori laude cumulandus venit, quam
+si<span class = "tag">2</span> mediocriter doctus&nbsp;sit?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>Nonne</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>qui</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Virtutum seu bonorum moralium media queruntur, non item
+intellectualium, in quibus extrema sunt laudatissima. At sapientia,
+prudentia, scientia bona sunt intellectualia.</p>
+
+<p>
+TORALBA: Novam<span class = "tag">1</span> hanc Peripatetici inveterato
+morbo medicinam quaesivere, sed non videntur virtutes omnes
+intellectuales esse, ut rectissime Stoici definierunt<span class =
+"tag">2</span>, alioquin virtutes morales in mortali ac bruta cupiditate
+collocare oporteret, nec praemia bonorum immortali debentur intellectui,
+sed mortali cupiditati. Si tantum<span class = "tag">3</span> illae<span
+class = "tag">4</span> sint<span class = "tag">5</span> virtutes
+morales, quid ineptius quam sapientissimos, prudentissimos, doctissimos
+summa laude dignos haberi, quia virtutes intellectuales, quo plures ac
+majores, eo sint meliores, eum vero, qui<span class = "tag">6</span>
+justissimus, fortissimus, temperatissimus fuerit, ut vitiosum accusari,
+quia recedit a mediocritate.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>novi</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Cicero de fin.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>tamen</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>ullae</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>essent</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alii: <i>si vero quis</i>, vel: <i>is vero qui</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Profecto praestat, mediocriter doctum ac prudentem, quam
+mediocriter justum ac temperantem esse, ut contra novam Peripateticorum
+disciplinam<span class = "tag">1</span> statuamus, praestabiliorem esse
+in virtutibus intellectualibus, quam moralibus, mediocritatem.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>doctrinam</i>.</div>
+
+<p>
+
+<span class="pagenum">89</span>
+CORONAEUS: Apposite quidem haec. Sed ne a proposita bonorum ac malorum
+mediocritate<span class = "tag">1</span> discedamus, cum ea quaestio
+permagni sit ponderis ac momenti, ne vel duo mundi principia inter se
+contraria, vel Deum omnipotentem<span class = "tag">2</span> maximum
+mali auctorem statuamus, etiamsi daemones eo ipso, quod sunt, bonos esse
+demus, i.e. ut summi i.e. essentiae ac intelligentiae participes, quis
+tamen eos<span class = "tag">3</span> judicet malos esse, qui
+corruptionem, interitum, calamitates, bella, perniciem, tempestates,
+populares morbos, incendia, naufragia, mortes inferunt? Ob id enim in
+sacris litteris malos appellari videmus spiritus.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>disputatione</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>optimum</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>non</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Quis improbum putet, qui jussa Dei diligenter exsequatur?</p>
+
+<p>
+CORONAEUS: Nemo quidem opinor.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Cur<span class = "tag">1</span> ergo non idem judicemus de
+angelis ac daemonibus, qui tam diligenter mandatis obsequuntur<span
+class = "tag">2</span>, qui nihil faciunt injussi? Ergo eo magis, quod
+quae a Deo jubentur<span class = "tag">3</span>, semper justa sunt, nec
+juris ac justitiae executio ullam injuriam habet.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>cum</i> vel: <i>tum</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>mandata exsequuntur</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Psalm.&nbsp;148.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Quaedam mala sunt poenae, quae a Deo probantur, ut cum Deus
+contestatur<span class = "tag">1</span> acerba voce populum, nullum esse
+malum in civitate, quod non fecerit. Mala vero culpae i.e. adulteria,
+furta, parricidia Deus execratur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Deuteron. 32. 3 Regum 9 et 21. Jesaiae 54. Jerem. 2 et 31.
+Amos 3. Jon. 3. Mich. 1 et&nbsp;2.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Vox ebraica, quae verbo Hiphil significatur, permissionem potius
+et fieri facere, ut pinguius loquamur, quam actionem ipsam agentis
+significat. Id autem apertius intelligitur ex eo, quod<span class =
+"tag">1</span> scribitur: <i>Consurrexit<span class = "tag">2</span>
+autem Satan contra Israëlem et incitavit Davidem, ut populum
+numeraret.</i> Hic quidem Satanae executio, illic jussa Dei
+significantur. Malum vero culpae aut nihil est aliud, quam boni
+privatio, aut ad bonum aliud refertur, cum Deus omnipotens<span class =
+"tag">3</span> maximus etiam horum scelera, flagitia, fraudes ad
+improborum ultionem convertere soleat. Atque in eo potissimum
+perspicitur Dei bonitas, quod nihil unquam sceleris admitti patitur,
+nisi melius quoddam ex iis prospiciat futurum, ut Joseph ad fratres, qui
+se vendiderant: <i>Malum quidem contra me decrevistis</i>, inquit,
+<i>sed Deus in bonum illud convertit</i><span class =
+"tag">4</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> 2 Regum 14 et 24 et 1 Chronicorum 22.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>Insurrexit</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>optimus</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Geneseos 50,&nbsp;20.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Idem fuit Theophrasti sensus de Deo: Illud, inquit, quod primum
+est ac divinissimum, omnia ea optima vult esse, i.e. <span title =
+"Greek: to gar dê prôton kai theiotaton, panta ta arista boulomenon">τὸ
+γὰρ δὴ πρῶτον καὶ θειότατον, πάντα τὰ ἄριστα βουλόμενον</span>. Et quia
+summo bono exciderunt<span class = "tag">1</span>, non quidem mali sunt,
+sed minus boni, minus honesti eoque minus, quo longius a summo bono<span
+class = "tag">2</span> discedunt<span class = "tag">3</span>. Neque enim
+Deus ab improbis, sed improbi a Deo discedunt, qui bonorum omnium auctor
+est, nullius
+<span class="pagenum">90</span>
+mali causa, felicitatis parens pulcherrimus, optimus,
+simplex, verus, <span title =
+"Greek: pantôn agathôn aitios, kakôn anaitios, aitios eupragias, kallistos, aristos, haplous, alêthês">πάντων
+ἀγαθῶν αἴτιος, κακῶν ἀναίτιος, αἴτιος εὐπραγίας, κάλλιστος, ἄριστος,
+ἁπλοῦς, ἀληθὴς</span>, ut<span class = "tag">4</span> divinissime Plato
+scribit, et ut Porphyrius<span class = "tag">5</span>: <span title =
+"Greek: theos agatha men panta, mêden de phaulon bouletai.">θεὸς ἀγαθὰ
+μὲν πάντα, μηδὲν δὲ φαῦλον βούλεται.</span> Et quidem Plutarchus nullo
+suo merito reprehendit Chrysippum. Cum enim Chrysippus scripsisset, Deum
+cacodaemones calamitatibus et cladibus inferendis<span class =
+"tag">6</span> praefecisse: Nonne, inquit Plutarchus, crimen Deo
+ingeritur, quasi rex optimus improbis<span class = "tag">7</span>
+ministris gubernacula det eosque patiatur in optimum quemque saevire?
+Acerbe quidem Plutarchus, vir alioquin gravissimus. Neque enim
+Chrysippus scripserat, cacodaemonibus gubernaculum concedi, sed potius
+ministros, lictores, carnifices ad justa supplicia irroganda designari.
+Quin etiam Deus apud Malachiam<span class = "tag">8</span>:
+<i>Coërcebo</i>, inquit, <i>vastatorem, ne fructus regionis vestrae
+corrumpat.</i></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>excidunt</i>, vel: <i>excedunt</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>de summa bonitate</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Dionysius Areopagita, libro II, de divinis nom.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>et</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;<span title = "Greek: Peri apochês">Περὶ
+ἀποχῆς.</span>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alii: <i>exequendis</i>, vel: <i>exigendis</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alibi: <i>impiis</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Malachiae 3, 11&nbsp;(2).</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Cur igitur daemones, cur Satanae i.e. adversarii, cur
+insidiatores, cur diaboli i.e. calumniatores dicuntur, si mali non
+sunt?</p>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Id quod suae naturae ac officio suo consentaneum est,
+optant<span class = "tag">1</span> et exquirunt, scilicet perdere,
+grassari, corrumpere; nihil tamen injussu principis<span class =
+"tag">2</span> aut magistratuum, i.e. Dei, vel angelorum.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>exoptant</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>principum</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: At Augustinus<span class = "tag">1</span> scribit, Deum ipsum
+inclinare hominum voluntates ad malum.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> De libero arbitrio II,&nbsp;21.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Bona fide scripta theologorum interpretari debemus, cum
+innumerabilibus locis Augustinus malorum origines longissime a Deo
+propellat. Haec igitur ad permissionem trahenda sunt.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Cancer est incurabilis, inquit Philo<span class = "tag">1</span>
+Ebraeus, Deum mali auctorem arcessere. Quid enim impuri ab ipso latice
+puritatis, quid malia ab ipso fonte bonitatis manare potest? <i>Vae
+vobis</i>, inquit Jesaias<span class = "tag">2</span>, <i>quod dicitis
+bonum malum et malum bonum!</i> Saepissime viros illustres ac fortes
+subducit<span class = "tag">3</span> et ipso aetatis flore decerpit, ne
+deteriora in hac vita patiantur; ut Josiam regem optimum ac
+religiosissimum, et quominus dubitaretur a vate Hulda<span class =
+"tag">4</span> denuntiari jussit, ne impii Deum incusarent, quod tantae
+virtutis principem ab hoste Pharaone pateretur occidi.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> In libro de profugis cp. 23.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Jesaias 5, 20.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Sapient. XIV.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;2 (4) Regum XXII.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Profecto Plutarchus eadem divinitus mihi scripsisse videtur:
+<span title =
+"Greek: proexagei tinas ek tou zên ta mellonta proorômenos.">προεξάγει
+τινὰς ἐκ τοῦ ζῆν τὰ μέλλοντα προορώμενος.</span></p>
+
+<p>
+CORONAEUS: Procul ergo sint, qui Deum malorum auctorem faciunt, non modo
+quia non prohibet, verum etiam quia jubet, quia decrevit, et haec verba:
+<i>excoecavit, induravit</i> non ad permissionem, sed ad efficacem Dei
+actionem referri affirmant, quem alioquin<span class = "tag">1</span>
+otiosum fore<span class = "tag">2</span> metuunt, quin etiam incestum
+Absolonis Dei opus esse affirmant, quanquam saepe<span class =
+"tag">3</span> alius aliud sentiant<span class = "tag">4</span>
+<span class="pagenum">91</span>
+nec verba ad permissionem trahenda putant, sed ad jussa referri. Ad quid
+ergo Psaltes lyricus ita exclamat: <i>Quoniam non Deus volens
+iniquitatem tu es</i><span class = "tag">5</span>? Et cum Manassis regis
+scelera execraretur: <i>Quia fecit illud quod nunquam jussi, nec in cor
+meum ascendit</i><span class = "tag">6</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>aliqui</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>fere</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>saepius</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>sentiat</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Psalm V, 5.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Jer. 7, 31. 19, 51. 32, 35. coll. 2 Regum 21, 6 et
+9. 2 Chron. 33,&nbsp;6.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Sed gravior est morbus illorum, qui malorum iliadas enumerant,
+nihil tamen boni reperiri ajunt, ut Rabbi Maurus<span class =
+"tag">1</span> ac Plinius<span class = "tag">2</span>, qui hominem
+omnium calamitosissimum et naturam novercam contumeliosissime appellant,
+cum tamen hominem paulo minorem angelis fecerit Deus et in omnes
+animantes summum imperium ei dederit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>Maimon</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Hist. natur. l.&nbsp;7.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Satis igitur de origine bonorum et malorum; nondum tamen
+Senami propositae quaestioni satis videmur fecisse, unde scilicet tot
+angelorum ac daemonum myriades, cum suapte natura mortales sint, nisi
+Dei bonitate sustineantur, aut unde in demortuorum locum et ordinem
+substituantur?</p>
+
+<p>
+SALOMO: Si nihil praestabilius est in natura ordine decente, illud
+minime dubium est, in utrisque angelorum ac daemonum ordinibus
+principatus ac dominationes existere. Cum enim de Leviathano Deus
+loquitur: Quanto, inquit, robore pollet, quanto<span class =
+"tag">1</span> apparatu copias instruit? id est daemonum exercitus. De
+angelis autem Daniel scribens<span class = "tag">2</span>:
+<i>Princeps<span class = "tag">3</span> regni Persici restitit mihi; en
+vero Michael, unus de primariis principibus, opem mihi tulit.</i> Unde
+tamen et quando geniti et quando sint interituri, non est, opinor,
+humanae mentis affirmare.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>quam decenti</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Daniel X, 13.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius addit: <i>inquit</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Nihil omnino in sacris litteris de angelorum creatione; qui
+tamen divinitus interpretantur oracula sacra, coelorum ac siderum
+creatione angelos intelligi volunt.</p>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Ista quidem oratione coelos ac sidera naturam angelicam et
+animalem habere oportebit.</p>
+
+<p>
+TORALBA: Quidni? Certe et Theophrastus et Alexander<span class =
+"tag">1</span> Aphrodisiensis, Peripateticorum princeps<span class =
+"tag">2</span>, corpora coelestia non modo intelligibili, verum etiam
+sensibili facultate praepollere affirmant, alioqui dignitate ac
+praestantia naturae animantibus longe inferiora essent. Itaque
+Plato<span class = "tag">3</span> Solem vocat <span title =
+"Greek: zôon aidion empsuchon.">ζῶον ἀΐδιον ἔμψυχον.</span></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Metaph. II, 6. De coelo IV, 6.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>principes</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;In Timaeo.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Cur igitur animal in hominem et brutum diviserunt, si coelestia
+sidera animalia sunt?</p>
+
+<p>
+TORALBA<span class = "tag">1</span>: Quid vetat perspicuis argumentis
+utentem duplex animal statuere, scilicet intelligens et brutum?
+Intelligens rursusque duplex, coeleste inquam et sublunare, et
+coelestium animantium visibilia quaedam, ut stellas, et invisibilia, ut
+angelos; sublunarium item duo genera, <span class = "appflag">quorum
+<span class="pagenum">92</span>
+altero, quod visibile sit, homines contineantur, altero, quod sit
+invisibile</span>, mentes cadaveribus superstites<span class =
+"tag">2</span>, quae vel angelorum, vel daemonum subeunt naturam?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Deest in aliis codicibus.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Desunt haec undecim sequentia verba in aliis
+codicibus.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>separatas</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS<span class = "tag">1</span>: Sed quis erit talium animantium
+sensus, quis cibus, quis potus, quae vita?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Deest in aliis codicibus.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Ratiocinari, intelligere, contemplari, agere. Rationem enim<span
+class = "tag">1</span> et intelligentiam et actionem non angelis modo,
+verum etiam sideribus ipsis inesse, testantur illa: <i>Coeli enarrant
+gloriam Dei</i><span class = "tag">2</span>. Vocem enim <span title =
+"Hebrew: shamayim">שָׁמַיִם</span> rationali tantum naturae convenire,
+docent Abraham Aben-Esra et Moses Rambam<span class = "tag">3</span>,
+eoque referri verba Dei ipsius<span class = "tag">4</span>: <i>Cum simul
+jubilarent stellae matutinae et exsultarent omnes filii Dei. Item illud:
+De coelis pugnatum est, stellae ipsae a stationibus suis bella
+congesserunt contra Sisaram</i><span class = "tag">5</span>. Apertius
+etiam Daniel<span class = "tag">6</span> scribit, eos, qui integritate
+praestantes alios docuerint, ut coeli splendorem conspicuos fore, qui
+vero plurimos ad verae justitiae decus perduxerint, ut stellas fulgorem
+sempiternum ac domicilium in coelo habituros. Itaque sanctuarii cortinae
+imaginibus angelorum subornari jubentur, ut intelligamus, sidera naturam
+angelicam in<span class = "tag">7</span> se ferre; est enim sacrarium
+mundi exemplum, mundus vero exemplar<span class = "tag">8</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Deest in aliis codicibus.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Psalm 19, 2.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Lib 1 cp. 71.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Job. 38, 7.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Judicum V, 20.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Daniel XII, 3.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alii: <i>prae</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Philo in sacrarii description. l. 1 c.&nbsp;10.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Tomi<span class = "tag">1</span> Faridus, Ismaelitarum
+theologus clarissimus<span class = "tag">2</span>, planetas ac sidera
+Deos esse minores scribit, ut etiam Alexander Aphrodisiensis<span class
+= "tag">3</span>, Origines<span class = "tag">4</span>, Diodorus,
+Johannes Picus, non aliter pisces in aquis, feras in silvis, pecora in
+pascuis, quam animata sidera vivere in coelis et in suiscunque<span
+class = "tag">5</span> aedibus<span class = "tag">6</span> ac locis
+collocari tradunt. Nec temere Hipparchus mentes humanas coeli particulas
+esse dicebat<span class = "tag">7</span>, quod utrisque inesset vis
+intelligendi. Quod vero, Sename, cibum aut potum coelestibus animantibus
+ad vitam propagandam quaeri putas<span class = "tag">8</span> oportere,
+an etiam Deum sine cibo vivere non posse arbitraris?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>Ebn</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>doctissimus</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Lib. 1 c. 10 Dist.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;<span title = "Greek: Peri archôn">Περὶ ἀρχῶν</span>.
+Hexapl. l. V.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alii: <i>suis quaeque</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alius: <i>sedibus</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Plin. hist. nat. 2, 27.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alius: <i>putes</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Non ita stupidus sum, ut Deum, quem incorporeum esse Toralba
+demonstravit, cibo pasci putem, sed<span class = "tag">1</span> corpora
+coelestia, sidera, stellas, ignes egere pabulo Posidonius, Stoicorum sua
+aetate facile princeps, ita confirmabat, ut mundum tunc deflagraturum
+diceret, cum totus humor elementaris siderum continuis alimentis<span
+class = "tag">2</span> consumtus esset.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Cicero de nat. Deor., eoque referunt Jovis ac Deorum natura<span
+class = "tag">A</span> in Aethiopia ad extremas oras Oceani.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Duo haec verba desunt in aliis.</div>
+
+<div class = "footnote2">
+<b>A.</b> Alius: <i>convivia</i> vel; <i>nomina</i>.</div>
+
+<p>
+<span class="pagenum">93</span>
+OCTAVIUS: Cur non ita<span class = "tag">1</span> tot ac tam multis
+saeculis, quae ab aetate Posidonii fluxerunt, humores aquarum minui aut
+siderum ardoribus consumi videmus?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>igitur</i> vel <i>ergo</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Est in sacris litteris arcanum mirabile, astrologis ac physicis
+omnibus occultum, scilicet coelum aqueum, quod a vertice<span class =
+"tag">1</span> convexo<span class = "tag">2</span> supremi coeli tam
+distat, quam oceanus a concavo ejusdem coeli. Distat autem, ut Ebraeorum
+aeque ac Arabum astrologi confirmant, septemdecim millibus terrestrium
+diametrorum, eoque pertinere dicitur illud: <i>Divisit aquas ab aquis et
+inter utrasque</i><span class = "tag">3</span> <i>coelos
+collocavit</i><span class = "tag">4</span>. Inde aquarum
+colluviones<span class = "tag">5</span> apertis coeli cataractis
+effusae, terrarum orbem cumularunt, alioqui nulla unquam diluvia
+fuissent, contra quam omnes omnium gentium theologi ac physici
+confirmant<span class = "tag">6</span>, quia si totus oceanus ac omnia
+flumina<span class = "tag">7</span> in vapores ac nubes abeant<span
+class = "tag">8</span>, vix millesimam aquarum diluvio<span class =
+"tag">9</span> effusarum partem efficere potuissent, cum aquarum vis non
+ex oceani alveo super terram erumperet, sed totas 40 dies tanta copia
+deplueret coelitus, ut supra montium altissimorum juga 15 cubitos<span
+class = "tag">10</span> exsurgerent.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>vortice</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>connexo</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>utrosque inde</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Genesis 1, 7.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alii: <i>Collusiones</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alibi: <i>affirmant</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alibi: <i>omnes fluvii</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alibi: <i>habeant</i>.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Alibi: <i>diluviis, vel: diluvii</i>.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;Alius: <i>cubitis</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Num sidera illa animata<span class = "tag">1</span> supra
+coelestibus aquis pascantur, nescio; non video tamen, quamobrem aquis
+sidera vescantur, aut cur globosa illa lumina animantium appellatione
+contineantur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>animantia</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Loquendi magister optimus est usus. At non modo Academici et
+Peripatetici<span class = "tag">1</span> coelos ac sidera complectuntur
+animalium rationalium appellatione, verum etiam Augustinus<span class =
+"tag">2</span>, Hieronymus, Thomas Aquinas, Scotus mundum hunc animal
+vocant.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Plato in Timaeo et Proclus ad Platon. Alexander l. 1. c. 20.
+Enchir. c. 43. In Ps. 24. p. 1. qu. 70 art. 3. L. 2. dist. 14.
+qu.&nbsp;2.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;In Exod.&nbsp;43.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Si sol, si coelum est animal, oportet corporis et animae, quasi
+materiae et formae, partes in unam et eandem hypostasin uniri. At
+Peripateticorum et Arabum philosophorum familia intelligentias
+coelestibus corporibus avulsas et separatas confitentur. Quo igitur modo
+ad animalium<span class = "tag">1</span> coagmentationem
+copulabuntur<span class = "tag">2</span>?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>animantium</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>computabantur</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Profecto Thomas Aquinas, Aristotelis sententiam secutus,
+confitetur, intelligentias coelestes, seu angelos seu mentes separatas
+appellare libet, corporibus coelestibus adjungi. De duobus igitur
+alterutrum necessarium est, aut plane uniri ad unius animati corporis
+hypostasin constituendam, aut penitus a coelestibus corporibus esse
+avulsas. Quodsi uniuntur ad animal constituendum, illud est rationale
+aut irrationale, non hoc, igitur illud. Si vero coelum non est eadem
+unius<span class = "tag">1</span> animati corporis hypostasis, neque
+idem corpus naturale ex intelligentia et coelesti corpore constans<span
+class = "tag">2</span>, profecto
+<span class="pagenum">94</span>
+necesse est, orbium coelestium cursus esse violentos, non naturales, ac
+moveri ab extrinseco motore, erga mobile ut angeli erga sidus,
+opifices<span class = "tag">3</span> erga machinam, i.e. incorpoream
+substantiam abstractam nec coelo concretam corpus coeleste naturale et
+exanime circumagere, quoniam nulla corporis naturalis unio sine
+concretione existit. Cum autem nihil admirabili coelestium orbium
+conversione constantius sit, relinquitur, motus coelestes non esse
+violentos i.e. ab extrinseco motore, sed naturales, i.e. ab intrinseca
+et sibi coëssentiali forma fieri<span class = "tag">4</span>. Quid enim
+violentum in rerum natura diuturnum esse possit? Quanquam mirum est,
+Aristotelem<span class = "tag">5</span> coelestes naturas exanimes
+fecisse, nec aliter a mentibus segregatis circumagi, quam rotas ab
+opifice, cum tamen non dubitarit, appellare Deum <span title =
+"Greek: zôon aïdion ariston">ζῶον ἀΐδιον ἄριστον</span>,
+ubique vero animal ex anima et corpore constare
+affirmet<span class = "tag">6</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>hujus</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>constat</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>opifex</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>moveri</i>, vel: <i>cieri</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;De prima philosophia, de praedicamentis, de
+anima.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alibi: <i>confirmat</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Corpora coelestia ipsaque sidera esse animantia, non modo
+Toralbae perspicua facilique<span class = "tag">1</span> demonstratione,
+verum etiam auctoritate divina constat. Cum Ezechiel in visione
+divinae<span class = "tag">2</span> majestatis rotas, quas interpretes
+tum Ebraei tum Chaldaei <span title = "Hebrew: shamayim">שָׁמַיִם</span>
+coelos interpretantur, per sese moveri diceret, subjecit haec verba:
+<i>Quia spiritus vitae<span class = "tag">3</span> erat in
+illis</i><span class = "tag">4</span>. Ubi aperte refellitur
+Aristoteles, qui putat coelos extrinsecus et a motore extrinseco moveri,
+ac praeter coelos, quibus spiritum inesse dixit, etiam animalia circa
+coelos denotavit, i.e. angelos, deinde supra coelos speciem lapidis
+Saphirici<span class = "tag">5</span>, qui ab eodem chrystallus
+appellatur, ingens coelum scilicet aqueum, quasi chrystallus, concreta,
+sedes Dei praepotentis. Et quemadmodum fontes et flumina de mari
+derivantur et in maria refluunt<span class = "tag">6</span>, praeter id
+quod a terris et animantibus ebibitur vel ardoribus exspirat: ita quoque
+eorum animi, quorum coelestis est origo, in illum intelligentem ac
+coelestem oceanum, ubi stellae fulgent, revolare confitendum est,
+praeter eos qui, terrestri labe conspurcati, affigunt humo<span class =
+"tag">7</span> divinae<span class = "tag">8</span> particulam aurae, ut
+lyricus ille Epicureus scribit. Inter eos tamen, qui coelitus<span class
+= "tag">9</span> delapsi coelestia repetunt, hoc interesse videtur, quod
+qui multos ad verum decus erudiunt, non aliter quam coeli<span class =
+"tag">10</span> splendor, qui autem ad veram pietatem ac sapientiam
+divinam, non aliter quam sidera ipsa conspicui futuri sunt. Sic enim
+Daniel, Prophetarum princeps, non obscure, sed aperte scribit. Id enim
+confirmat Philo Ebraeus<span class = "tag">11</span>, ubi haec verba
+interpretatur: <i>Intuere stellas, sic erit semen tuum</i>, non
+tantum<span class = "tag">12</span> multitudinem, sed etiam felicitatem
+futuram, significat ad coelestem animorum naturam.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>facilius</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>divina</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>quia vita</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>quia per sese moveri diceret, vita erat in
+illis</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alii: <i>Saphirini</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alii: <i>defluunt</i>, vel: <i>diffluunt</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alius: <i>affligunt hanc</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alii: <i>divinarum</i>.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Alii: <i>coelestibus</i>.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;Haec duodecim sequentia verba desunt in aliis
+codicibus.&nbsp;
+<b>11.</b>&nbsp;In libro: Quis rerum divinarum haeres.
+Opp. ejus Graeco-lat. p.&nbsp;385.&nbsp;
+<b>12.</b>&nbsp;Addit alius: <i>inquit</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Hanc profecto disciplinam, ab ultima antiquitate receptam,
+<span class="pagenum">95</span>
+constat a Chaldais et Ebraeis ad Graecos manasse<span class =
+"tag">1</span>: Hipparchus enim mentes hominum coeli partes esse et in
+coelestem naturam redire scripsit, et novam stellam sua aetate genitam
+et quo die fulsit, denotavit. Dubitavit etiam, an saepius id fieret.
+Aristoteles autem antiquissimam illam disciplinam posteritati traditam
+fuisse confirmat, eos scilicet, qui virtutum eximiarum laude
+claruissent, tandem ex hominibus angelos fieri, sed pauci quos aequus
+amavit Jupiter atque ardens evexit ad aethera virtus.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Plinius hist. nat. 2,&nbsp;27.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: At virorum illustrium non tanta raritas est, ut si mentes eorum
+in stellas abirent<span class = "tag">1</span>, numerus stellarum
+incrementum accepturus fuerit. At non plures in toto coelo quam 1025,
+aut si Ebraeis quibusdam astrologis<span class = "tag">2</span>
+credimus, 1095 apparent.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Addendum fortasse: <i>quin</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>theologis</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Infinitam vim stellarum esse, non modo haec verba Dei:
+„<i>enumera stellas</i>“ significant, sed etiam lacteus circulus
+innumerabilium stellarum multitudinem suo candore demonstrat. Nam si
+minima stella orbis octavi modo aspectabilis, duodecies terra major est,
+ut quidem<span class = "tag">1</span> astrologi tradunt, quis dubitat
+infinitas esse terra minores, quae invisibiles sunt?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>quidam</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Sed quando piorum ac illustri virtute nobilium mentes in coelum
+evolaturae, quibus ante<span class = "tag">1</span> officiis
+defuncturae, quid prius in terris relictis corporibus acturae, quibus in
+locis aut regionibus aut populis aut muneribus praeficiendae sint<span
+class = "tag">2</span>, inter arcana<span class = "tag">3</span> divinae
+majestatis positum<span class = "tag">4</span> est. Quod etiam<span
+class = "tag">5</span> in cantico Mosis dicitur: <i>Cum divideret
+altissimus gentes pro numero Israëlitarum</i>, plerique interpretes
+Ebraei et Chaldaei legunt pro numero angelorum Dei, quod beatis
+mentibus, i.e. angelis, imperia in regiones et populos tribuantur. Eoque
+pertinere videtur, quod Ezechiel<span class = "tag">6</span> scribit:
+<i>Suscitabo</i>, inquit, <i>ovibus meis pastorem, qui pascat eas,
+servum meum Davidem. Ego vero illis etiam Deus</i><span class =
+"tag">7</span> <i>et servus meus David in medio eorum</i><span class =
+"tag">8</span>. Bis servum dixit, ne quis putet ad filium Dei verba
+Jeremiae aut Ezechielis pertinere; David autem mortuus erat annos 420
+antequam Ezechiel scriberet.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>autem</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>sunt</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alii: <i>arcanis</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>repositum</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alii: <i>enim</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Ezechiel 34, 24. 37, 24. Jeremia 30, 21. Psalm 88, 71
+sq.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alius: <i>in Deum</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alibi: <i>illorum</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Illud quidem<span class = "tag">1</span> Plato confirmare
+videtur: Deus, inquit, dedit reges et principes urbibus nostris, non
+homines, sed altioris generis diviniores<span class = "tag">2</span>
+daemones constituit. Quod plane congruit verbis Danielis, quibus angelum
+principem<span class = "tag">3</span> regni Persiae angelo Danielis
+restitisse scribit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>Istud quidem</i>, vel: <i>quin idem</i>, vel: <i>hoc
+quidem</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>divinioris</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>angelus princeps</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Mihi sane aeque ac Plinio valde absurdum visum est, ut qui homo
+esse desierit, Deum se esse<span class = "tag">1</span> confidat.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>fore</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Ex humana mente Deum fieri valde absurdum est, sed angeli
+induere naturam perspicuum fit non modo ex iis, quae<span class =
+"tag">1</span> superius
+<span class="pagenum">96</span>
+allata sunt, verum etiam ex ipsis evangelistarum scriptis<span class =
+"tag">2</span>, qui neminem dubitare patiuntur. At Plinius cogitare
+debuit, in ipsa naturae contemplatione saepius ex eruca chrysalim, ex
+chrysali papilionem alatum, et quidem essentia multo puriore volantem
+nec amplius frondibus et foliis, sed florum odoribus et mellito rore
+vescentem. Illud etiam mirabilius, quod quemadmodum eruca mutata in
+papilionem eosdem colores in alis pictos refert, ita quoque mentes
+illae, quae cadaveribus superstites esse possunt<span class =
+"tag">3</span>, pristinos mores vel habitum<span class = "tag">4</span>
+referunt, ut candidissimi viri purissimum habent ac tenuissimum corpus,
+omnino diversum ab iis, qui versuti ac versipelles extiterunt.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>quaecunque</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Matth. 22, 30. Marc. 12, 26. Lucae 10, 36.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>possint</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>habitus</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Ego semper hac opinione tractus sum,
+intellectum actuosum, quem Aristoteles advenire dixit <span title =
+"Greek: thurathen">θύραθεν</span> extrinsecus, i.e. ut ego
+arbitror<span class = "tag">1</span>, <span title =
+"Greek: theothen, hupsothen, ouranothen">θέοθεν, ὑψόθεν,
+οὐρανόθεν</span> divinitus, superne,
+coelitus, nihil aliud esse quam angelum cuique<span class =
+"tag">2</span> ducem homini divinitus tributum; satis enim<span class =
+"tag">3</span> superioribus demonstrationibus de animorum natura rejecta
+est Aristotelis opinio<span class = "tag">4</span>, qui hominis
+intellectum, actuosum et patibilem eundem esse putavit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>interpretor</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>cujus</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alii: <i>etiam</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Libro III de anima.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Si quis capere velit vim patibilis intellectus ad intellectum
+actuosum, quem Rabbi Moses<span class = "tag">1</span> angelum vocat,
+cuique<span class = "tag">2</span> ducem solis et lunae contemplari
+oportet naturam. Nam ut <span title = "Greek: anthrôpos">ἄνθρωπος</span>
+a veteribus <span title = "Greek: mikrokosmos">μικρόκοσμος</span>
+appellatur, ita quoque <span title =
+"Greek: makrokosmos">μακρόκοσμος</span> non inepte <span title =
+"Greek: meganthrôpos">μεγάνθρωπος</span> appellari potest. Et ut luna
+solis conjunctione illustratur ac splendescit, eadem a solis amplexu et
+aspectu avulsa obscuratur; sic<span class = "tag">3</span> mens humana
+angeli contubernio ac societate quasi solis conspectu illustratur, et ab
+eodem si deseritur<span class = "tag">4</span>, languescit ac tenebris
+involvitur. Perinde ut cum luna terrestribus umbris a sole deserta,
+illam quam prius acceperat a sole lucem amittit, ac tantisper sol et
+luna lucent, hostes Jehosuae, i.e. daemones, humanae salutis hostes, in
+fugam aguntur. Ob id enim Jehosua<span class = "tag">5</span>, i.e.
+salutis auctor, solem et lunam consistere jussit, ut Moabitas ad
+internecionem deleret<span class = "tag">6</span>. Hujus enim loci
+sententia haec est allegorica, ne semper litteris ac sensibus haereamus,
+tametsi divina potestate sol et luna aut utrique similia<span class =
+"tag">7</span> luminaria noctem illam illustraverint<span class =
+"tag">8</span>, quo facilius hostes exscinderentur, allegoria tamen mihi
+gratior est. Huc enim pertinent illa, quae plerosque theologos varie
+distraxerunt, cum arcana diviniora pinguius interpretantur. <i>Nox</i>,
+inquit Michaeas<span class = "tag">9</span>, <i>nobis<span class =
+"tag">10</span> irruit<span class = "tag">11</span> pro visione et
+tenebrae pro divinatione, et occumbit sol super prophetas illos diesque
+obtenebrabitur.</i> Quae loca infinitis erroribus ac teterrima
+interpretatione plerique ad solem visibilem et judicii diem extremum
+referri putant oportere, quod non minus absurdum est, quam judicium
+mortuorum post annum bis millesimum differre, cum haec pertineant
+<span class="pagenum">97</span>
+ad solem angelicum, sive intellectum actuosum, quem sapientiae
+magister<span class = "tag">12</span> appellat solem intelligentiae.
+Item illud: <i>Sol in ortu suo obtenebrascet et luna non lucebit.</i>
+Item<span class = "tag">13</span>: <i>Pudefiet sol et luna
+erubescet</i>, quae in ultionem improborum dicta sunt, sequentia vero ad
+bonorum decus: <i>sol non erit tibi ulterius in lucem diuturnam, et
+lunae splendor non lucebit, sed dominus erit tibi lux perpetua</i><span
+class = "tag">14</span>, <i>i.e.</i> tanta<span class = "tag">15</span>
+lux ab immortali Deo menti tuae affulgebit, ut etiam lux intellectus
+agentis disparitura sit, non aliter quam ortu solis splendor lunae ac
+siderum obscuratur aut certe non apparet. Quod apertius Philo
+Ebraeus<span class = "tag">16</span>: Exoriente, inquit, divino lumine
+humanum occidit, occidente divina luce humanum exoritur, quod vatibus
+contingit, ut immigrante spiritu divino mens eorum emigrare videatur.
+Itaque Esaias<span class = "tag">17</span> subjicit: <i>Non occidet
+ulterius sol tuus, nec abscondetur luna tua, quoniam Deus est lux
+sempiterna tua.</i> Rectissime enim psaltes lyricus<span class =
+"tag">18</span> Deum appellat solem. Hunc enim locum: <i>misericordiam
+et veritatem diligit Deus</i> hebraica lectio sic habet: <span title =
+"Hebrew: shemesh vemagen Yehovah">שֶׁמֶשׁ וְמָגֵן יְהוָֹה</span> <i>i.e.
+sol et scutum Deus est.</i> Ita planum<span class = "tag">19</span> fit,
+lumen intellectus patibilis ab intellectu agente, agentis vero lumen a
+luce superiore et diviniore<span class = "tag">20</span> manare, ne quis
+intellectum actuosum putet Deum esse aut pro Deo colat. Item illud:
+<i>Post tertiam vigiliam lumen subito sol noctu recipiet et luna ter
+interdiu.</i> Haec si quis interpretari velit de sole visibili, nae
+peritis aeque ac imperitis se deridendum propinat. Hoc igitur voluit,
+intellectum actuosum post tertiam vigiliam, i.e. post horam noctis
+tertiam, intellectu patibili copulari. Propterea Bileamus vates et Hulda
+legatos<span class = "tag">21</span> regum se de futuris consulentes
+consistere jusserant, ut in somniis nocte sequente caperent oracula
+divina.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Lib. II, c. 6.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>cujusque</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Leo Ebraeus 1. 3.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>desideretur</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Josuae 10, 12.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alibi: <i>aboleret</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Addunt alii: <i>quaedam</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alibi: <i>illustraverunt</i>.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Michae 3, 6.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;Alibi: <i>vobis</i>.&nbsp;
+<b>11.</b>&nbsp;Alibi: <i>irruet</i>.&nbsp;
+<b>12.</b>&nbsp;Cap. 5.&nbsp;
+<b>13.</b>&nbsp;Jesaiae 13, 10. 24, 23.&nbsp;
+<b>14.</b>&nbsp;Jesaiae 6, l. 9.&nbsp;
+<b>15.</b>&nbsp;Alius: <i>ista</i>.&nbsp;
+<b>16.</b>&nbsp;in libro: Quis rerum divinarum haeres.&nbsp;
+<b>17.</b>&nbsp;Jesaiae 60, 20.&nbsp;
+<b>18.</b>&nbsp;Psalm 64, 12.&nbsp;
+<b>19.</b>&nbsp;Alibi: <i>plenum</i>.&nbsp;
+<b>20.</b>&nbsp;Alibi: <i>divina</i>.&nbsp;
+<b>21.</b>&nbsp;Alii: <i>legatis</i>.</div>
+
+
+<p>
+CURTIUS: Quod Salomo ex arcanis Ebraeorum explicat, plurimum lucis ad
+quaestiones arduas de intellectu adepto afferre mihi videtur. Somnia
+autem post auroram i.e. post tertiam vigiliam certiora ac veriora esse,
+Graeci ipsi quoque tradunt et Morphea, quem somniorum Deum esse
+putabant, sub auroram dormientibus apparere.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Interdum<span class = "tag">1</span> patibilis intellectus
+accepta luce divina vigilante interdiu propheta vaticinatur, quod non
+nisi divinissimis vatibus video contigisse, quales fuere Helias,
+Helisaeus, Samuel, Ascalonites<span class = "tag">2</span>. Themistius
+procul ab allegoria solem coelestem ac visibilem appellat intellectum
+agentem, hujusmodi ut Picus Mirandulanus<span class = "tag">3</span>
+animam mundi apud Platonem interpretatur lunam, quam jecoris ac
+sanguinis in homine et aquarum in elementari
+<span class="pagenum">98</span>
+mundo moderatricem, solem vero cordis et spiritus in homine et aëris
+temperatorem Ebraei posuerunt.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>Interdiu</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>Aralisonites</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;In positionibus ad Platonem.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Forsitan haec, ab antiquis male percepta, Chaldaeos et Graecos
+aeque ac Palaestinos impulerunt, ut solem, quem hi Apollinem, illi
+Bahalem appellant, Persae Mithram, quasi naturae dominatorem,
+divinationis principem<span class = "tag">1</span> esse
+arbitrarentur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>divinationes principales</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Inde fomes impietatis. Cum enim rex Ochiosias de tecto delapsus
+graviter conflictaretur, ac legatum ad oraculum Apollinis<span class =
+"tag">1</span> misisset, ut de futuro exitu responderet<span class =
+"tag">2</span>, Helias legatis occurrens<span class = "tag">3</span>:
+<i>Quoniam</i>, inquit, <i>rex Ochosias Bahalem pro Deo consuluit,
+denunciate ei<span class = "tag">4</span>, prope diem occasus sui
+futurum.</i> Alii non minus impie angelos humanae vitae duces pro Diis
+habuerunt, inde lares ac familiares Dii, cum omnia uni ac praepotenti
+Deo accepta ferre debuissent, quippe illius nutu ac potestate angeli
+boni hominibus tribuuntur. Sic Deus ad Mosen<span class =
+"tag">5</span>: <i>Mittam</i>, inquit, <i>ante te angelum meum.</i> Item
+distribuit Deus de spiritu, qui erat super Mosen, et dedit super
+septuaginta viros seniores et prophetarunt. Nec tantum boni, sed etiam
+mali genii divinitus mittuntur ad ultionem impiorum. Misit Deus spiritum
+pessimum inter habitatores Sichem<span class = "tag">6</span>; item
+invasit Saulem spiritus Dei malus<span class = "tag">7</span>. Quin
+etiam actiones angelorum aeque ac daemonum Deo tribuuntur, ut omnes
+intelligant, uni aeterno Deo confitendum, hunc unum colendum esse ac
+metuendum et ab omni daemonum metu cavendum, quasi per sese calamitates,
+incendia, bella, strages hominum ac pecudum inferrent, cum tamen nihil
+audeant injussi, nec si velint, possint. <i>Non patiar</i>, inquit
+Deus<span class = "tag">8</span>, <i>in Aegyptiorum clade, vastatorem
+daemonem tecta vestra subire, ut ubique dicitur Aegyptios occidisse.</i>
+Item illud: <i>Increpabo devoratorem, ne fruges vestras absumat</i><span
+class = "tag">9</span>. Quae omnia eo pertinent, ne quis putet, daemones
+metuendos esse, aut angelos colendos, quia tametsi daemones<span class =
+"tag">10</span> in phantasiam et intellectum potestatem habent<span
+class = "tag">11</span>, solus tamen Deus in phantasiam, intellectum et
+voluntatem summum jus<span class = "tag">12</span> sibi vindicat, nec
+illi sine Deo potestatem ullam habent.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>Baalis</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>respondet</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;2 Regum 1, 2.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>consulit, denunciatus illi</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Exodi 23, 20. Numerorum 1, 25.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Judicum 9, 23.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;1 Sam. 18, 10.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Exodi 12, 23. Numerorum 3.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Psalm. 78. 105. 135. Malach. 3, 11.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;Alii: <i>daemones in phantasiam, intellectum et voluntatem
+summum jus sibi vindicant, nec</i> etc.&nbsp;
+<b>11.</b>&nbsp;Alibi: <i>habeant</i>.&nbsp;
+<b>12.</b>&nbsp;Alibi: <i>summam vim</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Apulejus libellum de Deo Socratis inscripsit, ut homines homo
+nequissimus ad cultum daemonum pertraheret, cum tamen ejusdem argumenti
+librum<span class = "tag">1</span> scripserit Plutarchus <span title =
+"Greek: peri daimoniou tou Sokratous [sic]">περὶ δαιμονίου τοῦ
+Σοκράτους</span> i.e. de angelo Socratis, qui semper illum a turpibus ad
+honestum revocabat, nunquam tamen pro Deo coluisse, sed illi ut
+fidissimo<span class = "tag">2</span> ac sapientissimo praeceptori morem
+gessisse dicitur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>libri argumentum</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>fidelissimo</i>.</div>
+
+<p>
+<span class="pagenum">99</span>
+SALOMO: Interpretes Bibliorum<span class = "tag">1</span> LXXII, qui
+jubente Philadelpho Aegypti rege sacras litteras ex Ebraicis Graecas
+fecerunt, ubique<span class = "tag">2</span> daemonium pro<span class =
+"tag">3</span> Cacodaemone usurparunt, ut cum Raphael angelus daemonium
+in superiori Aegypto constrinxisse dicitur. Item illud: <i>Dii gentium
+daemonia.</i></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>Biblici</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Tob. 8, 3 et 20. Deuter. 32. 2 Paral. 21. Psalm. 9 et 21.
+Jesaiae 35.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Desunt haec octo sequentia verba in aliis codicibus.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Illud verbi gratia libenter condiscam, quibusnam vinculis
+daemones constringantur, quibus carceribus coërceantur, quibus virgis
+vapulent, quae supplicia patiantur.</p>
+
+<p>
+TORALBA: Si daemones corporea constant coagmentatione, ut superius
+demonstratum est, quis dubitet, quin strictionem<span class =
+"tag">1</span>, coërcitionem et eadem quae animata corpora
+patiantur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>sectionem</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Memini, cum Tholosae agerem, daemonem fulminis casu delapsum
+dies septem in sutrina<span class = "tag">1</span> taberna constitisse
+et indefessa lapidum jactatione domesticos valde conturbasse, sine
+sanguine tamen aut caede cujusdam, nec aliter quam gladiis aut ensibus
+per cubiculi vacua vibratis fugari potuisse.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> False alii: <i>subrina</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Ego vero daemones nullis gladiis, nulla vi, nullo telo fugari
+posse statuo, nihil denique in elementis esse, quo terreantur. Ferrum,
+inquit Dei vox ad Jobum<span class = "tag">1</span>, habet quasi pateas
+et chalybem, ut putre lignum. Quare qui<span class = "tag">2</span>
+jecore et corde piscis aut fumo fugatus dicitur, divina tantum potestate
+fugatum interpretari debemus, idque voce divina testificante: qui
+condidit illum, admovet ei gladium<span class = "tag">3</span>. Nam cum
+Saul perdere decrevissit Davidem et a malo daemone vexatus ad Samuelem
+pervenisset, Cacodaemon deseruit Saulem<span class = "tag">4</span>, qui
+eodem momento divinis laudibus intentus vaticinari coepit, et cum a
+Samuele discessisset, rursus a malo genio torquebatur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Job. 41, 18.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>quo</i>, vel: <i>quod</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Jobi 40, 14.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;1 Sam.&nbsp;19.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Non solum mali genii<span class = "tag">1</span> a bonis
+fugantur, sed etiam a malis. Et quidem saepe videmus, sceleratissimum
+quemque sortilegum obsessos a daemonibus nullo negotio liberare, alios
+quidem murmure in aures insusurrato, alios etiam<span class =
+"tag">2</span> in circulis et characteribus in fronte media obsignatis,
+ut in Africa sortilegis hominibus, quos ipsi mahazinos<span class =
+"tag">3</span> appellant, consuetum est, aliorum denique simulatis
+devotionibus ac precibus; quibus tacite principem daemonem placare
+consueverunt, ut pietatis et sanctitatis laudem ab imperita plebe<span
+class = "tag">4</span> adipiscantur. Itaque Polycrates<span class =
+"tag">5</span>: Mali daemones, inquit, ea faciunt sponte, contra<span
+class = "tag">6</span> inviti facere videntur et simulant se coactos vi
+exorcismorum<span class = "tag">7</span>, quos fingunt<span class =
+"tag">8</span> in nomine trinitatis,
+<span class="pagenum">100</span>
+eosque tradunt hominibus, quoad sacrilegiis ac poena damnationis<span
+class = "tag">9</span> illos involvant, quae cum in admirationem me
+raperent<span class = "tag">10</span>, carmine Sapphico lusimus hunc in
+modum:</p>
+
+<div class = "verse close">
+Daemonum vires, numeros, honores,<br />
+Jus, potestatem, officium, figuram,<br />
+Ordinem, sensum, facili quis ore</div>
+<div class="verse3">
+dicere possit?</div>
+<div class="verse">
+Nam bonorum essentia quam<span class = "tag">11</span> malorum<br />
+Purior multo leviore motu<br />
+Fertur, hi vero graviore pressi</div>
+<div class="verse3">
+corpore constant.</div>
+<div class="verse">
+At bonos inter medius malosque<br />
+Solus intercedit homo, Deorum<br />
+Ultimus totoque animantium su-<span class = "tag">12</span></div>
+<div class="verse3">
+premus in orbe.</div>
+<div class="verse">
+Angelus custos, geniusque pravus<br />
+Huc et illuc nos rapiunt, quousque<br />
+Alter inviso referat graves ab</div>
+<div class="verse3">
+hoste triumphos.</div>
+<div class="verse">
+Urbium tutela genîs suprema<br />
+Creditur custodibus ac domorum<br />
+Uniuscujusque, Deo favente,</div>
+<div class="verse3">
+cura jubetur.</div>
+<div class="verse">
+Sunt quibus natura datur regenda,<br />
+Ut<span class = "tag">13</span> caducis
+temporibus<span class = "tag">14</span> figuram<br />
+Et fluenti materiae decus cum</div>
+<div class="verse3">
+viribus addant.</div>
+<div class="verse">
+Qui Deo mentes, animos<span class = "tag">15</span>, precesque<br />
+Angeli mactant propiore vultu,<br />
+Numinis vultu<span class = "tag">16</span> nitidaque pleni</div>
+<div class="verse3">
+luce fruuntur.</div>
+<div class="verse">
+Sed nihil praeclarius institutum,<br />
+Quam bonis pravos obedire, justis<br />
+Imperandi jus<span class = "tag">17</span> tribui sacratum</div>
+<div class="verse3">
+lege perenni.</div>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>maligni</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Deest in <ins class = "correction" title =
+"text reads ‘aliiis’">aliis</ins> codicibus.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>mahuonos</i>, vel: <i>mohnimos</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>apud imperitam plebem</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Lib. VII, c. 14.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alii: <i>quae</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alibi: <i>exorcismis</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alibi: <i>pronunciant</i>.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Alibi: <i>poenae damnationes</i>.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;Alius: <i>rapiunt</i>.&nbsp;
+<b>11.</b>&nbsp;Alius: <i>quae</i>.&nbsp;
+<b>12.</b>&nbsp;Alius: <i>ut sit ... primus</i>.&nbsp;
+<b>13.</b>&nbsp;Alibi: <i>Et</i>, vel: <i>Sunt</i>.&nbsp;
+<b>14.</b>&nbsp;Alius: <i>corporibus</i>.&nbsp;
+<b>15.</b>&nbsp;Alibi: <i>animas</i>.&nbsp;
+<b>16.</b>&nbsp;Alii: <i>metu numinis metu</i>.&nbsp;
+<b>17.</b>&nbsp;Alibi: <i>his</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA<span class = "tag">1</span>: Ego quidem agnosco, imperium optimo
+cuique gubernandi perito traditum, non video tamen, unde tanta daemonum
+et angelorum multitudo, quanta tot ac tam multis provinciis, imperiis,
+civitatibus, hominum
+<span class="pagenum">101</span>
+millibus necessaria judicio nostro videtur, nisi demus piorum mentes in
+angelorum abire naturam, quorum tanta raritas est, ut vix ex multis
+millibus unum reperiamus, ac ne unum quidem qui a recta via non
+deflexerit, impiorum vero multitudinem pene infinitam esse. Et cum
+mentes hominum cadaveribus superstites vivere, superius<span class =
+"tag">2</span> demonstratum sit, cum de animorum immortalitate
+disputaremus, consequens est, angelorum mirabilem raritatem<span class =
+"tag">3</span>, daemonum vero innumerabiles fore legiones, si modo verum
+est, impiorum mentes in daemonum naturam mutari, ut<span class =
+"tag">4</span> piorum ac illustrium virorum animas in angelos converti;
+alterum enim alterius consequens est ex oppositorum natura.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: SENAMUS.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius codex: <i>saepius</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>varietatem</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>et</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Plato quidem in Cratylo Hesiodi ac priscorum auctoritate viros
+bonos, ex hac corporea labe ereptos, daemones fieri scribit.</p>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Eadem fuit Tertulliani sententia, hoc tantum<span class =
+"tag">1</span> a Platone differt, quod cacodaemonum vocem pro daemone
+Platonis observavit.<span class = "tag">2</span></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>tamen</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>usurpavit</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Hanc quoque Senami quaestionem arduam et difficilem Salomo
+nobis dissolvet, quippe qui ex adytis<span class = "tag">1</span>
+Ebraeorum difficillima quaeque nobis aperire facile potest.<span class =
+"tag">2</span></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>abditis</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>possit</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Morem tibi, Coronaee, gessi, quam sapienter nescio, sed tamen
+bona fide quae sciebam quaeque nesciebam omnia aperui<span class =
+"tag">1</span>, ac vereor, ne nimis multa videar effudisse<span class =
+"tag">2</span>, et ut sensus intimos aperiam, non tamen satis Senamo
+fieri potuerit, qui etiam rerum ab omnibus sensibus mortalium abditarum
+demonstrationes poscit, tametsi nihil salutis<span class =
+"tag">3</span> ad summam afferant momenti, sed ut cuique libuerit, ita
+sentire cuique liceat.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>effutivi</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>Effutisse</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Deest in alio codice.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Tametsi haec ad salutis summam non spectent, attamen spectant
+ad eruditionem meliorem, ad scientiam rerum divinarum, ad animi
+oblectationem, qui veri cognitione contentus acquiescit.<span class =
+"tag">1</span> Argumentis enim probabilibus, ut rerum illarum natura
+ferre potest, spondeo ac promitto satis Senamo factum&nbsp;iri.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Audivi quondam ab homine doctissimo, mentes eorum qui se
+corporis voluptatibus omnino dedissent et quasi coeno conspurcati nullam
+virtutum aut honestarum disciplinarum curam<span class = "tag">1</span>
+habuissent, una cum cadaveribus interire, idque litteris sacris haud
+ambigue confirmari. <i>Audite</i><span class = "tag">2</span>, inquit
+psaltes lyricus, <i>audite populi omnes, attendite ad res omnium maximas
+et gravissimas, quas potentibus aeque<span class = "tag">3</span> ac
+tenuibus aperire decrevi</i>, idque saepius repetitum, eos qui in
+opibus<span class = "tag">4</span> et praemiis humanis spes suas
+collocarint, aut in superbarum aedium substructionibus<span class =
+"tag">5</span> sui nominis ac potestatis<span class = "tag">6</span>
+fundamenta jecerint, non
+<span class="pagenum">102</span>
+aliter quam animantia bruta interituros. Item<span class =
+"tag">7</span> cum Jesaias<span class = "tag">8</span> dixisset,
+tyrannos nunquam resurrecturos, subjecit: <i>sed mortui Tui, domine,
+resurgent ac vivent.</i> Neque verum est tamen, impiorum animos<span
+class = "tag">9</span> omnes penitus perituros cadaveris occasu, ut
+nonnulli putarunt<span class = "tag">10</span> ex eo loco Davidis <span
+title = "Hebrew: Al Yakumu">אל יַקוּמוּ</span> non stabunt, sed ut
+pulvis flatu levissimo venti, sic etiam scelerati a conspectu Dei
+dissipabuntur. Id autem Danielis<span class = "tag">11</span> testimonio
+comprobari potest: <i>Multi</i>, inquit, <i>dormientium in terra
+pulverulenta resurgent, hi quidem ad vitam aeternam, illi vero ad
+contumeliam et opprobria sempiterna.</i> Alioquin impiis mors fructuosa
+foret, ut Tryphon Ebraeus disserit apud Justinum<span class =
+"tag">12</span>. Neque tamen Daniel omnes resurrecturos spondet, sed
+multos. Nam ii quorum animas Deus occidit (solus autem animas et corpora
+occidere<span class = "tag">13</span> potest), eorum nulla est, spes ac
+proprie mortui dicuntur, ad quos illud pertinet<span class =
+"tag">14</span>: <i>Reviviscetne homo, cum mortuus fuerit?</i> Ceteri
+proprie dormientes vocantur, ad quos illud pertinet: <i>Num quod<span
+class = "tag">15</span> qui dormit, non resurget?</i><span class =
+"tag">16</span> Item illud: <i>Vivat Ruben et non moriatur<span class =
+"tag">17</span> morte secunda<span class = "tag">18</span>.</i> Quo
+pertinet etiam Ezechielis<span class = "tag">19</span>. <i>Et
+violabunt<span class = "tag">20</span> me ad populum meum, ut necarent
+animas, quae<span class = "tag">21</span> non moriuntur, et vitam
+promitterent animabus quae non vivunt<span class = "tag">22</span>.</i>
+At illi<span class = "tag">23</span>, qui ultro Deum ejuraverunt, scient
+se esse morituros, postquam sceleratae vitae poenas dederint. Sic
+etiam<span class = "tag">24</span> Jesaias<span class = "tag">25</span>:
+<i>Videbunt</i>, inquit, <i>cadavera eorum, qui perfide a me
+desciverunt, quoniam vermis eorum non morietur et<span class =
+"tag">26</span> ignis eorum non exstinguetur.</i> Ex quo intelligitur,
+bonorum et malorum exitus valde sui dissimiles esse futuros<span class =
+"tag">27</span>. Plurimum enim distant ii, qui seipsos flagitiis omnibus
+contaminaverunt nec poenituerunt unquam ab his, qui nihil differunt a
+judicio ferarum, sed gulae tantum et ventri addicti fuerunt, quos cum
+ipsis cadaveribus obituros ajunt; alios autem immanium scelerum,
+priusquam moriantur<span class = "tag">28</span>, justa supplicia
+luituros<span class = "tag">29</span>. Namque Chaldaeus interpres<span
+class = "tag">30</span>, qui obscura clarius interpretatur, impios
+resurrecturos scribit, non aliam ob rem, quam ut acerbissima tormenta
+patiantur. Est etiam aliud foedissimum genus hominum illorum, qui
+scelerata consensionis fide cum daemonibus societatem inierunt<span
+class = "tag">31</span>, quorum ministerio daemones ad supplicia
+exequenda uti consueverunt; hos plerique putant mortuos semper consequi
+suos duces daemones et eorum naturam ac officia
+<span class="pagenum">103</span>
+foedissima cum maximis doloribus ac molestia subire. Caeteris, qui nec
+ad extremum improbi fuerunt, nec poenituerunt tamen, poenas esse
+decretas, leniores tamen, quoad<span class = "tag">32</span> purgatis
+mentibus tandem aliquando in angelorum coetus ac societates admittantur.
+Paulo aliter interpres quidam Ebraeus: Scire te velim, inquit, Deum
+creavisse homines inferiores<span class = "tag">33</span> ad imaginem
+superiorum et in homine quidem duos esse appetitus, bonum et malum,
+totidemque angelos: si bene vixerit, in angelum bonum, si male, in
+angelum malum convertitur. Atque eo pertinet interpretatio Pauli
+Riccii<span class = "tag">34</span> elegans et peracuta, qui haec verba:
+<i>de limo terrae formavit hominem</i><span class = "tag">35</span> non
+solum traduxit<span class = "tag">36</span> ad conformationem corporis
+humani de<span class = "tag">37</span> argilla limosa vel<span class =
+"tag">38</span> terra, verum etiam ad intellectum patibilem, quem
+actuosum effici i.e. ex humana mente angelum fieri scribit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>honestatum curam</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Psalm 49, 2. Lactantius VII, 20 idem sentit.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Deest in alio codice.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>operibus</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>exstructionibus</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alius: <i>posteritatis</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alibi: <i>Nam</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Jesaias 26, 14. 19.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Alibi: <i>animas ... morituras</i>.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;R. David Kimchi in Psalm. 1, 5 et 17, 14.&nbsp;
+<b>11.</b>&nbsp;Danielis 12, 2.&nbsp;
+<b>12.</b>&nbsp;In dialogo cum Tryphone.&nbsp;
+<b>13.</b>&nbsp;Matth. X, 28.&nbsp;
+<b>14.</b>&nbsp;Jobi 14, 10. coll. 10, 19.&nbsp;
+<b>15.</b>&nbsp;Alius: <i>quid</i>.&nbsp;
+<b>16.</b>&nbsp;Psalm. 40, 9.&nbsp;
+<b>17.</b>&nbsp;Addit alius codex: Hic Chaldaeus interpres subjecit:
+non moriatur ctt.&nbsp;
+<b>18.</b>&nbsp;Genes. 41, 8.&nbsp;
+<b>19.</b>&nbsp;Ezech. 13, 19.&nbsp;
+<b>20.</b>&nbsp;Alibi: <i>violaverunt</i>.&nbsp;
+<b>21.</b>&nbsp;Alibi: <i>animos, qui</i>.&nbsp;
+<b>22.</b>&nbsp;Alibi: <i>vivent</i>.&nbsp;
+<b>23.</b>&nbsp;Cf. Eccles. 9, 4. Esdrae IV, 9.&nbsp;
+<b>24.</b>&nbsp;Alibi: <i>enim</i>.&nbsp;
+<b>25.</b>&nbsp;Jesaias 66, 24.&nbsp;
+<b>26.</b>&nbsp;Desunt haec ultima Jesaiae verba in alio
+codice.&nbsp;
+<b>27.</b>&nbsp;Alibi: <i>futurum</i>.&nbsp;
+<b>28.</b>&nbsp;Alibi: <i>moriuntur</i>.&nbsp;
+<b>29.</b>&nbsp;Alibi: <i>inituros</i>.&nbsp;
+<b>30.</b>&nbsp;In Jos. 26. Etiam Jesaiae 26, 14, ubi plenius in hanc
+sententiam commentatur Chaldaeus paraphrastes.&nbsp;
+<b>31.</b>&nbsp;Alibi: <i>coiere</i>.&nbsp;
+<b>32.</b>&nbsp;Alibi: <i>quae ad</i>.&nbsp;
+<b>33.</b>&nbsp;In Psalm. 139.&nbsp;
+<b>34.</b>&nbsp;De agricultura coelesti.&nbsp;
+<b>35.</b>&nbsp;Genes. II, 7.&nbsp;
+<b>36.</b>&nbsp;Alibi: <i>traducit</i>.&nbsp;
+<b>37.</b>&nbsp;Deest in aliis codicibus.&nbsp;
+<b>38.</b>&nbsp;Alii: <i>limosave</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Angelorum ac daemonum quam diuturna vita sit futura, qua
+ratione intelligi possit, non video, cum ne hominum<span class =
+"tag">1</span> quidem spirantium ulla<span class = "tag">2</span> vitae
+definitio<span class = "tag">3</span> percipi queat.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>omnium</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>illa</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>definitione</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Certi sunt uniuscujusque vitae termini a Deo positi ac
+decreti<span class = "tag">1</span>, quos prorogare quisque potest
+virtutum eximiarum<span class = "tag">2</span> praestantia. Improbi
+vero<span class = "tag">3</span> vitae suae terminos circumcidunt et
+contrahunt, quae temporis ac vitae contractio ac propagatio frequens in
+sacris litteris non modo ad hanc, quam misere ducimus, sed et ad futuram
+vitam pertinet, quia saepe Deus sanctissimos et integerrimos quosque ad
+se rapit in ipso aetatis flore, ut Abelem sibi carissimum, Josiam, decus
+principum. Et huic quidem Deus denunciavit brevi occasurum, ne
+miserandis ultionum cladibus<span class = "tag">4</span> obrueretur.
+<i>Justus</i>, inquit Jesaias<span class = "tag">5</span>, <i>perit, nec
+tamen quisquam est, qui ad animum revocet, quod ab imminentibus
+calamitatibus ereptus sit. Sed paene omnes</i>, inquit angelus ad
+Esdram<span class = "tag">6</span>, <i>pereunt<span class =
+"tag">7</span> et profligatissima est eorum multitudo: Quisquis autem
+evaserit pericula, superabit ac salutem meam videbit, et tunc
+miserabuntur seipsos, qui jussa mea spreverunt, nec virtutibus ullum nec
+poenitentiae locum reliquerunt, quos oportet post cruciatum torqueri. Tu
+vero ne quaesiveris curiose, quomodo cruciandi sint impii, sed quomodo
+justi sint servandi.</i></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Job. 10, 14. et 1 Samuel. 26. Deuteron. 31.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>eximia</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Psalm. 54 et 108. Deuter. 6. Exod. 20. 3 Regum 3 et 38.
+Job. 20. Sapient. 15. 4 Regum 22.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>casibus</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Jesaiae 57, 1 sq.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Esdrae Libr. IV, cp. 9, 7 sqq.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alibi: <i>peremit</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Caetera quidem Salomoni consentior<span class =
+"tag">1</span>, praeterquam quod mentes eorum, qui pecudum vixerint
+vitam, una cum ipso corpore dicit obituras simul nec sempiternos
+cruciatus sceleratis decretos, sed post diuturnum cruciatum penitus
+interituros arbitratur, tametsi nihil adseverare voluit.
+<span class="pagenum">104</span>
+Sacris enim scriptionibus<span class = "tag">2</span> confidimus, omnes
+omnium animos, cadaveribus relictis, immortales futuros ac tandem
+resurrecturos.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>assentior</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>Nostris enim legibus</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Etiam Ebraeorum ea spes est et fiducia, extremo capite symboli,
+quod mortui resurgent<span class = "tag">1</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>resurgunt</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Multa quidem, quae vulgus tanquam oracula divina miratur,
+omitto, caetera tamen omnia facilius mihi quam resurrectio cadaverum
+persuaderi possunt<span class = "tag">1</span>. Nec mirum mihi videtur,
+si Athenienses Paulum<span class = "tag">2</span> de resurrectione
+cadaverum disserentem in fine risu acceperunt.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>potest</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Actorum 17,&nbsp;32.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: At philosophus fuit Athenagoras, qui eleganti oratione
+scripsit ad M. Aurelium Augustum <span title =
+"Greek: peri anastaseôs">περὶ ἀναστάσεως</span>.
+Claruit etiam Justinus martyr
+philosophiae disciplinis<span class = "tag">1</span> sub eodem principe,
+qui tamen Sophistarum argutias de resurrectione acutissime refellit.
+Fuit praeter<span class = "tag">2</span> hos Democritus, philosophorum
+sui temporis facile princeps, qui cadaverum resurrectionem
+comprobavit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>philosophiae discipulus</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>inter</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Hunc tamen Plinius<span class = "tag">1</span> deridendum
+proponens, similis, inquit, de asseverandis et de reviviscendis vanitas
+a Democrito promissa<span class = "tag">2</span>, qui et ipse non
+revixit. Quae, malum, ista dementia est iterari vitam mortemque?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Hist. nat. 7, 55.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>proposita</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Audirem libenter arguta illa, quae Fridericus spopondit,
+Justini<span class = "tag">1</span> argumenta.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>instrui</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Piget quidem omnia, unum tamen aut<span class =
+"tag">1</span> alterum, ne videar ineptus, referre<span class =
+"tag">2</span> non pigebit. Si quae sunt ex elementis, ait, fiunt rursus
+elementa; cum absurdum sit, rursus eadem existere, quae ex elementis
+exstiterunt. Item: Si penes Deum est, ut facti sint<span class =
+"tag">3</span> homines et corrupti, nonne<span class = "tag">4</span>
+etiam penes eum est, ut nos rursus fiamus et corrumpamur? Superius
+Toralba demonstravit, ab unius Dei voluntate statum et rerum omnium
+conditionem pendere; cur non igitur Deus, qui materiam ex nihilo,
+hominem e pulvere creavit, eundem rursus e pulvere recreare<span class =
+"tag">5</span> poterit?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>et</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>afferre</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>sunt</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alii: <i>num</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Addunt alii: <i>non</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Deum id posse ambigit nemo, sed quaeritur, velit id<span class
+= "tag">1</span> necne?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Deest in aliis codicibus; alibi: <i>an voluerit</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Si de potestate dubitaro scelus, certe de voluntate ambigere
+nefas est, cum infinitis sacrae scripturae locis perspicuam divinae
+voluntatis testificationem habeamus<span class = "tag">1</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Matth. 12, 22 et cap. 22. Luc. 20. Marc. 12. Joh. 20.
+1 Cor. 15. Dan. 12. Jerem. 26. Psalm.&nbsp;16.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Ismaelitae resurrectionem fore credunt, ut ex Alchorani<span
+class = "tag">1</span> libris testatum videmus. Azora 48, 10 inquit
+Mahummedes: Buccinae sonitu mortui succumbunt omnia, nisi dextra Dei
+servaverit: secundo clangore tubae
+<span class="pagenum">105</span>
+omnia resurgent<span class = "tag">2</span>. Eos autem, qui resurrecturi
+sunt, staturam Adami, doctrinam Mahummedis et Christi formam habituros
+asseverat. Deum autem eadem facilitate mortuos excitaturum, qua creavit.
+Qui tamen inter Ismaelitas theologos ac philosophos allegorias sacras
+venerantur<span class = "tag">3</span>, nullam cadaverum, sed animorum
+tantum resurrectionem sperant<span class = "tag">4</span>. Et certe duo
+sunt fidei christiani capita, scilicet <span title =
+"Greek: anastasis">ἀνάστασις</span> et <span title =
+"Greek: apotheôsis tôn anthrôpôn">ἀποθέωσις τῶν ἀνθρῶπων</span>,
+quae innumerabiles a
+christiana religione prohibuerunt atque inprimis Originem Adamantium,
+Synezium Episcopum, Phereonitas<span class = "tag">5</span>,
+Borbonianos, Zachaeos<span class = "tag">6</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>Alcorani</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>resurgunt</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alii: <i>venantur</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>faciunt</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alius: <i>Phitronitas</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alius: <i>Bachaeos</i> vel: <i>Tachaeos</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Illud quidem lactandum nobis est, quod Ebraeis, Ismaelitis et
+Christianis inter ipsos convenit de resurrectione mortuorum.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Rabbi Jochanan, ex sententia Simeonis Jozadach<span class =
+"tag">1</span> explicans verba Dei: Delebo hominem quem creavi, tradit,
+ossiculum vertebrae, quod <span title = "Hebrew: lutz">לוּץ</span>
+appellatur, unde resurrecturi fuissent, qui in diluvio perierunt, tunc
+evanuisse. Scribit autem, os illud nec molae subjectum conteri, nec
+ignibus injectum<span class = "tag">2</span> exuri<span class =
+"tag">3</span>, nec incudibus aut malleis suppositum, ulla ex parte
+diminui potuisse, sed malleos atque incudes confractos exstitisse<span
+class = "tag">4</span>. Nulla enim sunt ossa dentibus duriora, quae
+flammis obsistere Plinius<span class = "tag">5</span> scribit, cedunt
+tamen diuturnis ignibus. Sed haec<span class = "tag">6</span> ab Ebraeis
+allegorice scripta sunt, ut animorum resurrectionem significarent. Quod
+enim Rabbi Juda et Moses Rambam et Cynaeus tradunt, nullum sacrae
+scripturae caput resurrectionis testimonio vacare; qui de coelo delapsi
+fuerunt, inquit Cynaeus, in coelum redibunt, qui de terra, penitus
+morientur. Itaque Ebraei vocant impium <span title =
+"Hebrew: belu ya’al">בְלוּ יַעֲל</span> i.e. qui non ascendit,
+imperiti Belial pronunciant. Nam cum sapientiae magister<span class =
+"tag">7</span> hominis et belluae<span class = "tag">8</span> eundem
+interitum fore scripsisset, Chaldaeus interpres sic transtulit:
+Impiorum, qui non poenituerunt,
+ac jumentorum<span class = "tag">9</span> idem interitus
+ac exitus futurus est. Est autem acceptio jumentorum in sacra scriptura
+frequens pro iis, qui pecudum in morem vivunt. Quod enim<span class =
+"tag">10</span> psaltes lyricus:<span class = "tag">X</span> <i>Oves,
+boves et pecora campi</i>, Hieronymus: pecora, bruta seu brutos homines,
+nihil a belluis differentes, interpretatur. Et cum edicto regio<span
+class = "tag">11</span> indictum<span class = "tag">12</span> esset
+jejunium hominibus ac jumentis, ut Deum invocarent, jumentorum
+appellatione homines, bestiarum in morem viventes, interpretantur,
+quorum animos cum cadaveribus mori arbitrantur, justorum vero mentes
+cadaveribus superstites fore, i.e. resurrecturos, tradunt<span class =
+"tag">13</span>.</p>
+
+<div class = "mynote fineprint">
+The numbering of this block of footnotes is problematic. The original
+text duplicates one number, and a few notes seem to be out of sequence.
+Numbers in parentheses represent the best guess.</div>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> In libro Bereschit rabba l. 1. 28. Est hic liber, qui et
+<i>Magnus in Genesin commentarius</i> dicitur, prima pars comm.
+rabbinici in Pentat., cui est titulus <span title =
+"Hebrew: Rabot">רבות</span>. Est autem
+commentarius allegoricus, historicus et varius, qui magni a Judaeis
+aestimatur. [S.]&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>subjectum</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Addit alius: <i>nec in aquam injectum
+dissolvi</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <ins class = "correction" title =
+"text reads ‘exsiliise’"><i>exsilisse</i></ins>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Hist. nat. 7, 16.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Deest in alio codice.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;(8) Alibi: <i>hominis ac bestiae</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp; Eccles. III, 19.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;(9) Alii: <i>jumentum</i>.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;(10) Alibi: <i>idem</i>.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;(X) <ins class = "correction" title =
+"cited passage is in Psalm 8">Sapientiae V</ins>.&nbsp;
+<b>11.</b>&nbsp;Jonae 3, 7.&nbsp;
+<b>12.</b>&nbsp;Alibi: <i>interdictum</i>.&nbsp;
+<b>13.</b>&nbsp;Jesaiae 26,&nbsp;19.</div>
+
+<p>
+<span class="pagenum">106</span>
+CURTIUS: At Jesaias<span class = "tag">1</span> corporum resurrectionem
+fore confirmat his verbis: <i>Mortui tui vivent et sicut corpus meum
+resurgent.</i></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Jesaiae 26,&nbsp;19.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Hic locus est, qui plerosque interpretes fefellit, qui pro voce
+<span title = "Hebrew: neveilati">נְבֵלָתִי</span> legunt aliam ex
+similitudine litterarum <span title = "Hebrew: bet">ב</span> et <span
+title = "Hebrew: nun">נ</span>. Et surget<span class = "tag">1</span>
+quidem mens corpore vestita, sed tenui scilicet aërio vel subtiliore, ut
+superius Toralba demonstravit omnes omnium mentes substantiam corpoream
+habere. Non enim si aer non est aspectabilis, propterea corpus non est.
+Ita nec mens, sive aëria sive ignea fuerit, non incorporea dicetur, quia
+videri non potest. Hanc vero interpretationem Jesaiae<span class =
+"tag">2</span> verbis congruere docent praecedentia ejusdem capitis:
+<i>Mortui</i>, inquit, <i>non vivent et violenti tyranni non
+resurgent.</i> At multo verius et aequius est, animam angelorum in modum
+coelesti quadam ac tenui essentia, quam gravi ac impuro cadavere
+convestiri. Id autem confirmat Hierosolymitana interpretatio: Cum enim
+Esau jura primogeniturae vendidisset, hic interpres subjicit<span class
+= "tag">3</span>: quia cum resurrectionem negaret, vitam futuram
+sprevit, at sine cadaveribus mentes humanae<span class = "tag">4</span>
+vivent. Est igitur vera resurrectio non corporis, sed animae exsilientis
+ex hoc sepulcro, quod propterea dicatur <span title =
+"Greek: sôma">σῶμα</span> i.e., ut Plato<span class = "tag">5</span>
+interpretatur, <span title = "Greek: sêma">σῆμα</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>re surget</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Jesaiae 26, 16.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>subjecit</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>brutae</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;In Cratylo.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Ita quidem interpretatione innumerabiles absurditates, quas
+abhorret Senamus, et inanes illorum opiniones, qui angelos et animas
+segregatas vacare corpore putant, diluuntur. Nam si putant, mentes
+ossium et carnium<span class = "tag">1</span> indumento beatiores
+futuras, et in coelum una cum ipsis<span class = "tag">2</span>
+cadaveribus evolaturas, profecto angelorum conditionem humana multo
+deteriorem arbitrantur, cum tamen haec longe inferior sit, quanquam haec
+Salomonis sententia Pauli scriptis consentanea videtur:
+<i>Seminatur</i>, inquit Paulus<span class = "tag">3</span>, <i>animale
+corpus, resurget spirituale.</i> Item: <i>gestavimus imaginem terreni
+corporis<span class = "tag">4</span>, gestabimus imaginem coelestis.</i>
+Item apertius his verbis: <i>Cum mortale hoc induerit<span class =
+"tag">5</span> immortalitatem, jam non erit caro, sanguis, sed coeleste
+corpus.</i> Quibus verbis satis significat, corpora, quae resurgent,
+carnibus et ossibus caritura, spiritus tamen ac coelestia corpora
+futura. Jam vero quis ascensus cadaverum ad coelum cogitari possit?<span
+class = "tag">6</span> Nam cum hinc ad coelum siderum distantia minimum
+complectatur 74697600 milliaria, ut Arabes tradunt, et a coelo sidereo
+usque ad chrystallinum, ubi sedem Dei et beatorum esse praedicant, eadem
+sit distantia, ut Ebraei theologi et philosophi tradunt, consequens est,
+etiamsi recta linea cadavera sursum ferantur volatu celerrimo, i.e. ut
+50 milliaria in singulos dies obeant, non tamen ad illas beatas sedes
+pervenire posse annis millibus octoginta; neque enim corporea moles ac
+ne levissimae quidem hirundines tam celeri motu abripiuntur. Praeterea
+cum
+<span class="pagenum">107</span>
+impios<span class = "tag">7</span> ac bonos resurrecturos confidant
+iisdem, quibus ante, membris, infinita quadam multitudine improbi
+vincant oportet numerum bonorum, quos tamen in infernis<span class =
+"tag">8</span> terrae visceribus diritatem supplicii<span class =
+"tag">9</span> sempiternam perpessuros asseverant: quae non modo
+incredibilia, sed et absurda videri necesse est, quoniam si omnia
+omnium, qui hactenus mortui sunt, cadavera resurgent, non modo
+angustissimis terrae visceribus et carceribus, sed ne amplissimo<span
+class = "tag">10</span> quidem coeli sinu capientur. Neque enim corpora
+possunt a seipsis penetrari. Sin ficta quaedam erunt phantasmata, non
+vera corpora resurgent, sed inania simulacra et Manium<span class =
+"tag">11</span> imagines fugaces.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>corporum</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Deest alibi.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;1 Corinthiorum 15, 44. 49. 54.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>Adami</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>induxerit</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alius: <i>potest</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Addunt alii: <i>aeque</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alibi: <i>infimis</i>.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Alius: <i>suppliciorum</i>.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;Alius: <i>amplissimi</i>.&nbsp;
+<b>11.</b>&nbsp;Alibi: <i>inanium</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Nobis traditum est, corpora quae resurgent, ideo penetrabilia
+fore, quia gloriosa, ac propterea Christum januis clausis in coetu
+discipulorum constitisse<span class = "tag">1</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Joh. 20, 19.&nbsp;26.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Confitendum igitur, cadavera putrida resurrectione fieri
+gloriosa, quod ineptum sit, ineptius tamen, corpora, qualiacunque tandem
+futura sint, penetrabilia confiteri, cum ignis et aër subtilissima
+corpora rarefieri quidem possint, sed cum ad extremum rarefacta fuerint,
+erumpere oportet, nec simul eodem subsistere loco.</p>
+
+<p>
+FREDERICUS: Istud quidem est fidei nostrae vim afferre, cum sanctissimis
+evangelistarum testimoniis exploratum habeamus, Christum pellibus,
+carnibus, ossibus convestitum eodem quo antea corpore resurrexisse,
+comedisse pisces assos et eo statu ascendisse coelum, ut jani nullus
+dubitationi locus relinquatur. Itaque Augustinus<span class =
+"tag">1</span> scripsit, sectas omnes, quae<span class = "tag">2</span>
+religionem aliquam praetendunt<span class = "tag">3</span>, animorum in
+fine<span class = "tag">4</span> resurrectionem confiteri. Quodsi Salomo
+pro sua religione nostris litteris minus credendum putat<span class =
+"tag">5</span>, Jesaiam et Ezechielem opinor non repudiabit, quorum
+alter non ambigua sed perspicua voce cadaver resurrecturum affirmat<span
+class = "tag">6</span>, alter visionem de ossibus sese in campo
+moventibus et mutuo contactu ad sua quaeque loca coaptantibus, deinde
+ligamentis, nervis, fibris, carne, pulpa, pelle contectis, post etiam
+aurae spirabili animatis cadaveribus, ad verissimam illam resurrectionem
+pertinere putavit<span class = "tag">7</span>. Quae persuasio tam late
+dissipata est, ut etiam<span class = "tag">8</span> Indis Peruanis, cum
+Hispani in provinciam irruentes aurum e templis omnibus ac thesauris
+diriperent, nihil acerbius videretur, quam ossa de sepulcris ad aurum
+conquirendum distrahi, cum ista ratione cadaverum resurrectionem
+futuram<span class = "tag">9</span> prohiberi arbitrarentur. At etiam
+Augustinus<span class = "tag">10</span> non solum perfectae aetatis
+homines, verum etiam abortivos et imperfectos partus, vitam adeptos<span
+class = "tag">11</span> et ante mortuos quam in lucem prodirent, in
+corpora perfecta resurrecturos affirmat, ne quis ultra dubitaret.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> In Joannem.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>cum</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>promittunt</i>, vel:
+<i>permittunt</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>in fide</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>putet</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Jesaiae 26, 19 sq.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Ezech. 37, 1 sqq.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alii: <i>etiamnum</i>.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Deest alibi.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;De civitate Dei II, 13.&nbsp;
+<b>11.</b>&nbsp;Alii: <i>vita ademtos</i>.</div>
+
+<p>
+<span class="pagenum">108</span>
+SALOMO: Jesaiae locum perperam interpretatum prius aperuisse nobis
+videmur, Ezechielis autem visio non<span class = "tag">1</span> esset,
+si nihil aliud, quam quod videtur, significaret. Ut si quis scalam
+Jacobi, quae a terra ad coeli verticem pertingebat, scalam fuisse putet,
+a vero sensu aberrabit. Itaque visionem acceptam vates explicans<span
+class = "tag">2</span>: <i>Ossa haec</i>, inquit, <i>sunt Israëlitae,
+qui queruntur<span class = "tag">3</span>, ossa sua exaruisse, spem
+etiam periisse, cum scilicet exules ab hostibus abducti sint.</i></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>longe aliud quam quod videtur</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>explicat</i>, vel: <i>explicavit</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>confitentur</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Si nullus est animorum mortuo corpore interitus, qui fieri
+potest, ut resurrectio de mentibus intelligatur? Id enim resurgere
+dicimus, quod caduca sui natura collapsum rursus erigitur. Ac mens
+humana nec<span class = "tag">1</span> moritur, cum sit cadaveri
+superstes, nec cadit, igitur ne resurget quidem. Sin occultis quibusdam
+Dei judiciis quaedam impiorum mentes intereunt penitus nec ullam
+resurgendi spem habent, resurrectio tamen utroque modo de cadaveribus
+interpretanda nobis videtur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>non</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Probabilior esset eorum sententia, qui resurrectionem impiorum
+ab impietate ad pietatem, a vitiis ad virtutem interpretantur, ex his
+Christi verbis<span class = "tag">1</span>: <i>Qui crediderit<span class
+= "tag">2</span> in me, transiit de morte in vitam.</i> Sic etiam
+Pythagorei sepulcra sceleratis quasi<span class = "tag">3</span> mortuis
+erigebant.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Joh. V, 24.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>credit</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Hanc haeresin refellit Tertullianus<span class =
+"tag">1</span> his verbis: Quidam resurrectionem jam esse factam
+asseverant et futuram mortuorum resurrectionem imaginariam fictamque
+distorquent, nullam aliam esse rati, quam quae jam facta est fitque
+quotidie, cum quis, mortis, scilicet damnationis, sepulcro relicto, in
+quo mortuus jacebat, Dei accepta cognitione, quae animas<span class =
+"tag">2</span> reducit in vitam, Deo resurgit. Cujus haeresis principes
+fuere Hymenaeus et Philaetus, quos Paulus ad Timotheum<span class =
+"tag">3</span> refellit et Augustinus his verbis: Nec eos audiamus, qui
+carnis resurrectionem negant, non intelligentes id, quod ait
+apostolus<span class = "tag">4</span>, oportere corruptibile hoc induere
+incorruptibile et mortale hoc induere immortalitatem. Quod cum fiet, non
+erit caro et sanguis, sed coeleste corpus.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>tanquam</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Lib. de carnis resurrectione.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>animos</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;2 Timoth. 17 sq.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;1 Corinth. 15,&nbsp;53.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Si coeleste corpus erit, non caro, non sanguis erit,
+invisibile corpus perinde ut coelum<span class = "tag">1</span> erit
+intellectuale quoddam sine cute, sine carnibus, sine ossibus, sine
+pulpa, sine visceribus, sine dentibus. Nam si resurgerent ipsa cadavera,
+frustra scriptum esset<span class = "tag">2</span>, beatorum animas
+angelis similes futuras, cum angeli humana figura, coelesti quadam
+essentia convestiantur. Cum enim Sadducaei quidam Epicuraei Christum
+rogarent, cujus esset uxor, quae septem maritis nupsisset vicissim,
+Christus corporeas
+<span class="pagenum">109</span>
+connubiorum voluptates exsecratus, beatos<span class = "tag">3</span>
+angelis similes fore affirmabat, idque argumento efficaci affirmans,
+haec verba subjicit<span class = "tag">4</span>: <i>Quod vero mortui</i>,
+inquit, <i>resurgent, Moses ostendit, cum diceret: Deus Abraham, Deus
+Isaac, Deus Jacob, non est autem Deus mortuorum, sed viventium.</i> Quo
+ex loco plane constat, resurrectionem non esse cadaverum, sed animorum,
+cum dicat Abrahamum ejusque filium et nepotem resurrexisse et
+vivere.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Desunt haec tria verba in aliis; alibi pro <i>coelum</i>
+legitur: <i>corpus</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Matth. 22, 30. Marc. 12, 18, Luc. 20, 27.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Deest in alio codice.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Matth. 22, 31. Marc. 12, 26. Lucae 20, 37&nbsp;sq.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Haec verba de Abrahamo et Isaaco Marcionis exemplari
+defuisse scribit Epiphanius<span class = "tag">1</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Contra haereses.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Ea tamen a tribus evangeliorum scriptoribus repetita videmus
+iisdem verbis.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Si Marcionis exemplar accipitis, innumerabilia pene<span class =
+"tag">1</span> loca in omnibus Novi Testamenti libris truncata
+reperietis, cujusmodi est illud: Quaeritis viventem, resurrexit a
+mortuis, exemplari Marcionis deest.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>fere</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Marcionem evangeliorum corruptorem omittamus ac nostris<span
+class = "tag">1</span> libris aeque ac priscis<span class =
+"tag">2</span> i.e. veteris instrumenti tabulis utamur. Neque enim
+negari potest, quin Helias<span class = "tag">3</span> viduae Sareptanae
+filium matri redivivum exhibuerit. Item<span class = "tag">4</span>
+cadaver in sepulcrum. Helisaei conjectum eodem momento revixit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>vestris</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>nostris</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;1 (3) Regum 17, 22.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;2 Regum 13,&nbsp;21.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Horum adhuc recentia et inviolata cadavera prophetarum precibus
+ac virtute revixisse<span class = "tag">1</span> non dubito; sed<span
+class = "tag">2</span> nusquam legimus, cineres cadaverum ambustorum vel
+ossa putrida, aut quae feris aut piscibus pabula pridem fuissent,
+revixisse. Et quidem ex loco Davidis<span class = "tag">3</span>, quo
+negat, divinas laudes a mortuis celebrari, Chaldaeus interpres ita
+convertit: An corpora pulvere resumta resurgent?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>resurrexisse</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Sequentia haec usque ad finem interlocutionis Salomonis
+desiderantur in alio codice.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Psalm. 88,&nbsp;12.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Saepe contingit, recentia cadavera, quae plane inanimata
+putabantur, ardentibus rogis imposita aut igni admota, calore cadaveris
+excitato revixisse, ut Plinius scribit<span class = "tag">1</span>, et
+sine ignibus Julius II. Pontifex M., cum biduum exanimis jacuisset,
+sumto spiritu ad se rediit, quin etiam Johannes Duns, qui Scotus
+usurpatur, in foveam demissus ac terra contectus<span class =
+"tag">2</span> revixit. Sed cum obruto spiritu fervato<span class =
+"tag">3</span> caput collisisset<span class = "tag">4</span>, cruentus
+adhuc exspirans extractus est. Illud vero ex antiquissimis scriptoribus
+legimus, animas sua cadavera aliquamdiu consequi<span class =
+"tag">5</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Usque ad hoc verbum desunt antecedentia omnia in alio
+codice.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>conjectus</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>fercato</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>collisus</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Plato in Phaedone.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: At non modo Lazarum quatriduana sepultura tumulatum ad
+Christi vocem, sed etiam multa sanctorum cadavera, aliquot ante
+saecula<span class = "tag">1</span> in pulverem coacta, revixisse
+legimus ac Christo moriente resurrexisse<span class =
+"tag">2</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>saeculis</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Matth. 27, 52&nbsp;sq.</div>
+
+<p>
+<span class="pagenum">110</span>
+OCTAVIUS: Memini theologum<span class = "tag">1</span> acutum<span class
+= "tag">2</span> revocare solitum sententias<span class = "tag">3</span>
+ejus, qui cadavera illa sanctorum, quae revixisse dicebant, triduum
+vixisse, deinde latuisse: Cur, inquit, sancti illi potius quam ceteri
+resurrexerunt? Tum negat mortuos esse qui revixerant, cum Paulus aperte
+scribat<span class = "tag">4</span>, resurrectionem fore vitam aeternam.
+Idem quoque de Lazaro sentit; quem tamen solus Johannes ex omnibus
+revixisse testatur. Nec certe beneficium, sed supplicium Lazaro
+irrogatum videretur<span class = "tag">5</span>, si de coelesti
+angelorum coetu in foetidum et semiputre cadaver redire cogeretur. Cum
+Thessalus<span class = "tag">6</span> Erichton rogantibus in Pharsalia
+Pompejanis de futura victoria manes ex<span class = "tag">7</span>
+umbris et atra caligine inferorum eliciens, pro ingenti mercede
+jurato<span class = "tag">8</span> promisit, animam quam evocarat
+nunquam ullis carminibus aut sacrificiis in cadaver redituram:</p>
+
+<div class = "verse3 close">
+<i>nec verba nec herbae</i></div>
+<div class="verse">
+<i>Audebunt longum somnum tibi solvere Lethes</i><span class =
+"tag">9</span>.</div>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Calvinus in Matth. 26.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>aliquem</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>sententiam</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;1 Cor. 15.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>videtur</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alius: <i>Thessalis</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alibi: <i>in</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alius: <i>juramenta promitteret</i>.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Lucanus lib.&nbsp;6.</div>
+
+<p>
+Et quemadmodum Platonici<span class = "tag">1</span> existimabant,
+propter ingens aliquod scelus animas in haec cadavera demissas, ita
+quoque sanctissimorum virorum mentes illae, quae in cadavera moriente
+Christo redierunt<span class = "tag">2</span>, flagitium quoddam
+inexpiabile commisisse credibile foret, ut rursus foedissimis
+carceribus<span class = "tag">3</span> manciparentur, cum mors a
+theologis poena peccati definiatur. Aut si postea beatos illos, qui
+revixerant, mori non potuisse demus, ubinam terrarum hactenus
+delituerunt? Neque enim coelum<span class = "tag">4</span> ante Christum
+ascendere fas erat, pristino cadavere resumto, ut cum<span class =
+"tag">5</span> latroni Christus jam moriturus spopondisset, eo ipso die
+secum fore in paradiso, quo tamen non nisi quadragesimo die post legitur
+pervenisse<span class = "tag">6</span>, satis constat, non de cadavere,
+sed de mente esse locutum.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Plotinus de anima et daemonibus; Plato in Phaedone.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>redirent</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alii: <i>cadaveribus</i>, vel:
+<i>corporibus</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alii: <i>coelos</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alii: <i>et quorsum</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alibi: <i>devenisse</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Certe vulgaris cadaverum resurrectio probari nemini potest,
+quin aperte fateatur Pythagoricam <span title =
+"Greek: pallingenesian">παλλιγγενεσίαν</span> regenerationem, ut M. Varro
+appellat, vel <span title = "Greek: metempsuchôsin">μετεμψύχωσιν</span>
+transmutationem, ut Plotinus, vel <span title =
+"Greek: metensômatôsin">μετενσωμάτωσιν</span> transcorporationem,
+ut Justinus,
+vel <span title = "Greek: metengismous tôn psuchôn">μετεγγισμοὺς τῶν
+ψυχῶν</span> translationem animarum, ut Epiphanius, vel ut Ebraei,
+animarum revolutionem. Qui animorum in corpora reditus Pythagoreis
+quidem<span class = "tag">1</span> placuit, caeteris<span class =
+"tag">2</span> semper displicuit. Jam vero qui resurrectionem cadaverum
+sperant, neque mutos, neque surdos, neque distortos, neque leprosos, vel
+membris captos ullos fore affirmant<span class = "tag">3</span>, sed
+alacres, robustos, formosos, cum explorata vel exquisita<span class =
+"tag">4</span> sempiternaque corporum valetudine ac firmitate. Quin
+etiam Scotus theologus scribit<span class = "tag">5</span>: foeminas
+virili sexu resurrecturas: in qua
+<span class="pagenum">111</span>
+sententia fuit Augustinus<span class = "tag">6</span> ex ipsius Pauli
+opinione, qui scribit, nos ut viros perfectos Christo tandem
+obviaturos<span class = "tag">7</span>, et satis intelligebat<span class
+= "tag">8</span>, nullam istius sexus utilitatem futuram. Esset<span
+class = "tag">9</span> hujusmodi resurrectio sceleratis, qui leprosi,
+surdi, membris capti fuissent, olim valde optanda; quanto melius
+academicis, qui flagitiosorum hominum mentes non in humana, sed in
+luporum ac rapacium<span class = "tag">10</span> ferarum corpora
+redituros opinantur?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>semper</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>exteris</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>existimant</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Duo haec verba desunt in aliis codicibus.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Lib. III. Sententiarum.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;De civitate Dei II, 17.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alius: <i>obviam ituros</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alius: <i>intelligebant</i>.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Addit alius: <i>autem</i>.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;Alibi: <i>voracium</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: At Theopompus<span class = "tag">1</span>, Aeneas Gazaeus, et
+Seneca<span class = "tag">2</span> popularem ac fidei christianae ac
+Israëliticae consentaneam resurrectionem suis scriptis comprobarunt.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Ep. 75.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Quaest. nat. 3, 26&nbsp;sq.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Cum illustrium ac fortium virorum animas in angelicas naturas
+obire prius dictum sit, profecto animarum a coelestibus illis sedibus in
+cadaverum gurgustia<span class = "tag">1</span> lapsus miseram modis
+omnibus efficeret vitam, quae prius beatissima fuisset. Est autem
+infelicissimum infortunii genus, felicem fuisse. In summa, si
+resurrectione cadaverum mentes humanae beatiores fierent, deterior esset
+angelorum quam hominum status, cum tamen status et conditio angelorum
+pro summa<span class = "tag">2</span> felicitate bonis promittatur a
+Christo<span class = "tag">3</span>. Illud etiam ex eo sequeretur, Deum
+aeternum incorporeum corporea creatura longe inferiorem esse, quo nihil
+capitalius cogitari potest, cum Romanae sapientiae decus, Cato, dicere
+soleret, nolle se repuerascere, etiam si quis illum ut Peliam recoxerit
+senem. Postremo si resurrectio beneficio tribuitur, impii pro suppliciis
+praemia consequerentur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>angustias</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>humana</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Matth.&nbsp;22.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Justinus resurrectionis finem non alium esse scribit, quam
+ut boni praemiis, flagitiosi suppliciis afficiantur.</p>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Quasi vero sine cadaveribus nec beati praemia nec scelerati
+supplicia ferant. Cur<span class = "tag">1</span> latroni, qui nondum
+resurrexit, promissa fuisset coelestis paradisi felicitas, si ad
+beatitatem illa necessaria sint cadavera, aut malus dives apud inferos
+torqueri diceretur, si ad irrogandas poenas cadaverum instrumentis opus
+esset?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Addunt alii: <i>enim</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Obtestor ego vos per Deum immortalem et pro jure pietatis ac
+necessitudinis nostrae<span class = "tag">1</span>, ne ullis argutiarum
+illecebris a proposita susceptaque sententia fidei nos avelli patiamur.
+Et quoniam a physicis quaestionibus ad metaphysica delapsi sumus, ne
+sacra profanis misceantur, die crastino decernendum nobis, an viro bono
+de religione disserere liceat.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>naturae</i>.</div>
+
+<p>
+Quibus dictis cum solita gratulatione singuli discesserunt.</p>
+
+</div><!--end chapter-->
+
+<div class="chapter">
+
+<span class="pagenum">112</span>
+<h2><a name="liber04">LIBER QUARTUS.</a></h2>
+
+<p>
+Die consequenti OCTAVIUS tragoediam a se compositam obtulit Coronaeo de
+parricidio<span class = "tag">1</span> trium Solimanni principis
+liberorum, quam Coronaeus propter autoris eruditionem, tum propter
+argumenti dignitatem me legere jussit. Et<span class = "tag">2</span>
+cum ad extremum usque prandium persecutus essem, omnes Octavio gratulati
+sunt ac potissimum Coronaeus, qui Octavium vehementer laudavit, cum
+diceret, tragoediam illam et verborum luminibus et gravitate
+sententiarum et rerum gestarum ordine et carminum varietate eleganter
+scriptam.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>parricidis</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>At</i>.</div>
+
+<p>
+Cum autem de<span class = "tag">1</span> more Deo gratias egissent,
+laudatoriis canticis animum oblectati: Saepe, inquit CORONAEUS,
+admiratus sum, cur tanta sit suavitas in voce diapason<span class =
+"tag">2</span>, diapente, diatessaron simul confusis, ut nunc audistis
+concentum<span class = "tag">3</span> pleno systemate jucundissimum
+vocis acutissimae cum gravissima confusae<span class = "tag">4</span>,
+interjectis quarta et quinta, cum tamen acutissima gravissimae contraria
+sit, cur item unisoni concentus, in quibus nihil contrarium insit, non
+sine molestia ab auribus eruditis ferantur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>pro</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>diabasion</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>commentum</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>confuse</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Plerique arbitrantur, consonantiam tunc effici gratiorem,
+cum rationes numerorum inter se congruant.</p>
+
+<p>
+CURTIUS: Illud quidem a doctissimis miror probari, cum nullae rationes
+aptius sibi convenire videantur, quam geometricae continuae, quoniam
+extrema primis, media utrisque, omnia omnibus consentiant, etiam locis
+et ordinibus communicatis, ut 2, 4, 8, 16, quibus tamen deficit
+concentus ille gratissimus, quem auribus consectamur, numeris hoc modo
+collocatis, 2, 3, 4, 6, in quibus tamen rationes a se invicem<span class
+= "tag">1</span> avulsas cernimus. Quid enim causae est, cur sesqui
+altera 2. 3. gratissima sit, sesqui octava 8. 9. graviter offendat<span
+class = "tag">2</span> aures?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Deest in alio codice.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>offendit</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Concentum effici puto, cum plures soni misceri possent, cum
+vero<span class = "tag">1</span> misceri nequeunt, pugna, uter utrum
+vincat ac subeat aures, sensus teneros hominum argutiorum offendit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>vi</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Nec ratio numerorum, nec mixtio vocum hanc suavitatem creare
+mihi videntur, cum varietas colorum oculis objecta<span class =
+"tag">1</span> gratior sit, quam si omnes simul misceantur. Item olei
+recentis et aceti, quae nulla vi misceri possunt, gratissimus est sapor,
+avium etiam dissimillimi cantus nulla ratione confusi jucundissimam
+auribus afferunt oblectationem, ut Platoni mirum videatur, cur nihil
+absonum ac dissentaneum in avium cantu percipiatur, quantumvis hominum
+vocibus ac fidibus conjungantur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>subjecta</i>.</div>
+
+<p>
+<span class="pagenum">113</span>
+TORALBA: Ego vero gratam illam colorum, saporum, odorum, concentuum
+oblectationem a congruentia naturae cujusque pendere opinor,
+congruentiam a contrariorum mixtione et colligatione<span class =
+"tag">1</span> confusa. Nam calidissima et frigidissima tactum
+offendunt, item candidissima et obscurissima visum, dulcissima et
+amarissima gustum, ea tamen si naturâ vel arte confusa sunt,
+jucundissima sentiuntur. Quod enim Seneca scribit, ex opinione Stoicorum
+nihil bono viro mali contingere posse, quoniam contraria miscentur, vix
+mihi probari potest. Nam si aqua ferventissima<span class =
+"tag">2</span> pulveri frigidissimo ac siccissimo misceatur,
+contrariorum confusio maxima existit, arte contemperata et tactu
+jucunda. Elementaria quoque corpora, quae in natura ipsa coagmentata
+sunt, ex contrariis qualitatibus et elementis confusa videmus, quae arte
+nulla Galenus confundi posse judicavit. Atque ita Senecam tueri possumus
+et a reprehensione vindicare, si dicimus<span class = "tag">3</span>,
+illum de substantiis, non de qualitatibus et accidentibus intellexisse.
+Nihil enim tam facile confundi potest, quam aqua vino, non tamen inter
+se miscentur, ut quae naturâ mista sunt, quia vinum ab aqua separatur
+spongia oleo perfusa! Item<span class = "tag">4</span> aurum cum argento
+quidem arte confunditur, et conflatur aes cum argento, aqua tamen
+chrysulia divelluntur, quae tamen si natura ipsa confudisset, nunquam a
+se ipso distraherentur, ut in electro, quod natura ipsa ex auro et
+argento aequis portionibus contemperavit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>alligatione</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>fervidissima</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>demus</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Sequentia haec verba Toralbae omnia desiderantur in alio
+codice.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Si nulla est in substantiis contrarietas, qui fieri potest, ut
+contrariae substantiae misceantur?</p>
+
+<p>
+TORALBA: Ita quidem putavit Aristoteles, substantiae nihil contrarium
+esse, sed cum formae forma contrarium sit, forma ignis formae aquae, et
+accidentium contrarietas, puta extremae siccitatis et humiditatis, summi
+caloris et frigoris, nonnisi a formarum ignis et aquae inter se tota
+natura dissidentium contrarietate prodeat, quis dubitet, formas utrasque
+res substantia inter se contrarias esse? Illud enim a natura decretum
+certissimum divulgatur<span class = "tag">1</span>, non tam latine<span
+class = "tag">2</span> quam ad id quod quaeritur accommodate: propter
+quod unumquodque tale<span class = "tag">3</span> est, illud magis est
+tale, et illius magis, si accidentia ignis et aquae propter vim
+formarum<span class = "tag">4</span> inter se contraria esse<span class
+= "tag">5</span> oportet; quae igitur inter se contraria sunt ipsa
+natura, non possunt arte misceri, sed tantum confundi aut conjungi, aut
+copulari, ut unum esse videantur, puta oxymel gustui jucundissimum, ex
+aceto et melle et ex amaro omnium dulcium levi<span class =
+"tag">6</span> adustione fit <span title =
+"Greek: glukupikron">γλυκύπικρον</span>, palato gratissimus sapor.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>divagatur</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>latius</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alii: <i>late</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>formalem</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Desunt haec septem sequentia verba in aliia
+codicibus.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alius: <i>leni</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: In musicis modulationibus contrarietas illa non videtur
+perire, sed extrema contraria mediis interjectis colligantur<span class
+= "tag">1</span>. Nam vox
+<span class="pagenum">114</span>
+assa<span class = "tag">2</span> <span title = "Greek: tôn hupatôn">τῶν
+ὑπάτῶν</span> cum extrema acutissima <span title =
+"Greek: tôn huperbolaiôn">τῶν ὑπερβολαίων</span>
+vel<span class = "tag">3</span>
+octava <span title = "Greek: diapasôn">διαπασῶν</span><span class =
+"tag">4</span> suavem efficit consonantiam, quoniam ex contrariis tota
+diametro coalescit. Quibus si mediam vocem adjunxeris, cum altero quidem
+extremo efficiet diapason, cum altero diapente, unde gratissimus<span
+class = "tag">5</span> omnium modulationum concentus exsistit, ex<span
+class = "tag">6</span> apta<span class = "tag">7</span> scilicet
+contrariorum colligatione.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>colliguntur</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;In uno codice ad marginem: <i>vox gratissima</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>et</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Desunt haec septem antecedentia verba in alio
+codice.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alius: <i>gravissimus</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Desunt haec sequentia quinque verba in alio codice.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alibi: <i>ipsa</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Id quidem in tota natura latissime patet, ut contraria mediis
+quibusdam interjectis colligata universitatis mirabilem concordiam<span
+class = "tag">1</span> tueantur, quae alioquin penitus interiret,<span
+class = "tag">2</span> si vel totus hic mundus ignis esset aut humor,
+sic etiam duo<span class = "tag">3</span> <span title =
+"Greek: homophôna">ὁμόφωνα</span> omnem auferrent harmoniae
+suavitatem.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>concordantiam</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>periret</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Deest in alio codice.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Profecto<span class = "tag">1</span> coelestes conversiones
+inter se contrariae ac trepidante motu retinentur, et contraria Martis
+et Saturni vis moderata Jovis luce intermedia temperatur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius codex habet: <i>Profecto in coelestibus etiam
+conversionibus Martis et Saturni vis moderata</i> etc.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Qui fit igitur, ut temperamentum illud salutare aliquo<span
+class = "tag">1</span> semper impedimento conturbari videamus,
+valetudinem inquam morbis, voluptatem dolore, quietem animorum
+perturbatione?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>alieno</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Illud impedimentum non minus utile est, quam in civitate lacuna
+qua sordes excipiantur. Nec minus rubeta est<span class = "tag">1</span>
+necessaria in hortis aut aranea in aedibus ad venena ubique<span class =
+"tag">2</span> colligenda, quam carnifex in republica. Quin etiam summa
+illa suavitas concentus, quam modo avidissime<span class =
+"tag">3</span> hausimus, non tamen jucunda exstitisset, nisi dissonum
+aliquid ac durum auribus delicatis musicus artificiosissime prius
+adhibuisset, quoniam voluptatis ea vis est, ut non modo sine antecedente
+dolore non percipiatur, verum etiam fastidium pariat, diutius
+continuata. Hanc rerum<span class = "tag">4</span> omnium
+contrarietatem, ab immortali Deo mirabili sapientia temperatam, his
+versibus studimus imitari:</p>
+
+<div class = "couplet close">
+Creator orbis omnium ter maxime,<br />
+Ter optime coeli parens,</div>
+<div class="couplet">
+Qui mundi temperas vicissitudines,<br />
+Dans justa rebus pondera,</div>
+<div class="couplet">
+Et qui metiris singula suis modis<br />
+Numero, ratione, tempore,</div>
+<div class="couplet">
+Qui vinculo non dissolubili duas<br />
+Ubicunque res contrarias</div>
+<div class="couplet">
+Connectis admirabili prudentia,<br />
+Salutes singulis parans,</div>
+
+<span class="pagenum">115</span>
+
+<div class="couplet">
+Qui discrepantibus sonis ac vocibus<br />
+Melodiam contemperans,</div>
+<div class="couplet">
+Sed eruditis<span class = "tag">5</span> auribus gratissimam,<br />
+Mederis aegritudini,</div>
+<div class="couplet">
+Qui fervidis admicuisti frigida,<br />
+Et aridis humentia<span class = "tag">6</span>,</div>
+<div class="couplet">
+Acerba lenioribus, doloribus<br />
+Suavitatem proximam,</div>
+<div class="couplet">
+Tenebras lumini, quietem motui,<br />
+Adversa rebus prosperis,</div>
+<div class="couplet">
+Qui siderum coelestium cursus ratos<br />
+Ab ortu versus occidens,</div>
+<div class="couplet">
+Ab occidente versus ortum dirigis,<br />
+Contrariis moventibus,</div>
+<div class="couplet">
+Qui jungis antipathiam consensui,<br />
+Amica<span class = "tag">7</span> tetris hostibus:</div>
+<div class="couplet">
+Haec hujus<span class = "tag">8</span> orbis maxima<span class =
+"tag">9</span> concordia<br />
+Discors salutem continet.</div>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>sunt</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>undique</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>suavissime</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>vero</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alius: <i>crudis</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alius: <i>humectantia</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alius: <i>Animam</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Deest in aliis codicibus.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Alibi: <i>maximi</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: At ne in republica quidem virorum illustrium justitia,
+integritas aut virtus ulla perciperetur, ni flagitiosi aliquot bonis
+confusi, sani furiosis, fortes ignavis, divites egentibus, nobilibus
+infames, iisdem moenibus ac tectis continerentur, modo mala, si tamen
+usquam sunt, bonis imbecilliora sint. Quin etiam hae disputationes, quas
+instituit Coronaeus, nullam utilitatem aut voluptatem allaturae essent,
+nisi contrariis argumentis ac rationibus splendescerent.</p>
+
+<p>
+SENAMUS: Non intelligo, quam ob rem civitas non sit beatior futura, quae
+omnes improbos exegerit, quam quae sceleratos aliquot<span class =
+"tag">1</span> restare velit<span class = "tag">2</span>? aut cur<span
+class = "tag">3</span> isto modo discordia concors esse possit, cum
+nullum ad civium et amicorum concordiam sempiternam vinculum arctius
+esse queat, quam in caritate mutua rerum divinarum ac humanarum summa
+consensio et voluntas.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>aliquos</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>voluit</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>an</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Ista quidem est ficta verbis M. Tullii<span class =
+"tag">1</span> sententia, quam suis ipsis factis oppugnavit, ut minus
+quaerendum sit, quid sentiat, cum appareat, quid fecerit. Quis<span
+class = "tag">2</span> enim Epicuraeos magis coluit, quam Atticus? Cui
+tamen mortalium Cicero magis amicus, quam Attico, extitit unquam? At
+nihilominus Cicero sectam Academicorum secutus est, quamdiu vixit,
+Epicuraeos scriptis omnibus<span class = "tag">3</span> lacerans, quia
+nihil difficilius est, quam de sceleratis loquentem abstinere maledicto,
+ut Theophrastus dicere solebat.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> In libro de amicitia.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>Quis enim Epicurum calluit,
+quam</i>&nbsp;etc.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>omnes scriptis</i>.</div>
+
+<p>
+<span class="pagenum">116</span>
+TORALBA: Pugnabant<span class = "tag">1</span> quidem Academicorum,
+Stoicorum, Peripateticorum, Epicuraeorum ac Cynicorum sectae, concordiam
+tamen in eadem civitate facile tuebantur, quia contrariae sectae
+Epicureorum et Stoicorum mediis ordinibus interjectis Academicorum et
+Peripateticorum quasi vinculis quibusdam conjungebantur, alioqui si unum
+uni contrarium nullo interjecto medio copuletur, pugna quaedam perpetua
+futura<span class = "tag">2</span> sit oportet.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>pugnant</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Deest alibi.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Res omnium mihi difficillima visa est semper<span class =
+"tag">1</span>, in tanta opinionum inter se de rebus humanis ac divinis
+dissidentium varietate amicitiam colere aut concordiam tueri.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Deest in aliis.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Aliud est amicitiam colere, aliud concordiam tueri. Nam ut
+singularum rerum discrepantiae ad unius universitatis concentum
+conspirant, ita quoque singulorum civium inimicitiae universorum
+concordiam alunt. Nec Romana civitas tam floruit, quam cum patricii
+plebejis, furor tribunitius obsisteret libidini consulari<span class =
+"tag">1</span>. Ob id enim M. Cato Censorius jurgia inter servos et
+dissidia inter magistratus serere solebat, ne improba conspirationis
+fide vel consensu alteri rem privatam, alteri rem publicam
+depecularentur. Nec aliter Lycurgus<span class = "tag">2</span>
+faciendum decrevit, cum magistratus ac legatos ad eadem munera<span
+class = "tag">3</span> accerseret, quos intestinis odiis dissidere
+intelligebat.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Plutarchus in Catone.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Plutarchus in Lycurgo.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>munia</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Id quidem in hac republica non gravate admittimus, si<span
+class = "tag">1</span> plures sunt ejusdem curationis et muneris
+collegae. Nam tertius duos discrepantes inter se ad concordiam cogit,
+cum alteri sese conjunxerit. Alioqui periculosum mihi videtur, duobus
+adversariis eandem committere curationem. Quamdiu enim M. Crassus vixit,
+nulla fuit Pompejum inter et Caesarem discrepantia voluntatum, quoniam
+Crassus Caesarem Pompejo quasi media vox facile conciliabat; sed<span
+class = "tag">2</span>, Crasso in Chaldaea caeso, ad arma civilia
+concursum est a duobus, non secus<span class = "tag">3</span> ac, M.
+Lepido de culmine triumvirali dejecto, secutum est civile bellum inter
+Antonium et Augustum.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>sed</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Desunt haec quindecim verba in alio codice.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>aliter</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Istud quidem assentior in optimatum et populari civitate, sed in
+regio dominatu nihil vetat duos adversarios in eodem magistratu
+conjungere<span class = "tag">1</span>, quoniam regia potestate facile
+coguntur, ut Alexander M. Hephaestionem Cratero nutu solo conciliavit.
+Id autem in ipsa natura magis perspicuum fit, quae ipsa antiquissimum
+est reipublicae bene constitutae exemplar, non modo elementa contraria,
+sed etiam sidera ipsa, atque adeo angelorum dominationes unius divinae
+majestatis potestate cohiberi. Itaque Deus solus dicitur pacem in
+sedibus excelsis conciliare.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>conjugare</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Etiamne inter angelos bella civilia geruntur?</p>
+
+<p>
+SALOMO: Ego mundum intelligibilem seu angelicum solo Dei nutu, coelestem
+ab angelico, elementarem a coelesti gubernari et superiora inferiorum
+<span class="pagenum">117</span>
+exemplaria esse statuo. Quod si virtutis certamen<span class =
+"tag">1</span> saepe inter optimos duces ac magistratus existit, si
+elementa inter se pugnant, si coelestium siderum contrarios motus
+videmus, quis dubitet inter angelos etiam intercedere contentiones? Huc
+etiam pertinet illa vox angeli ad Danielem<span class = "tag">2</span>:
+<i>Princeps regni Persici restitit mihi dies viginti, sed Michael inter
+principes mihi praesto fuit.</i> Ita illa Dei vox ad Pharaonem, quam
+secretiori sensu daemonum<span class = "tag">3</span> principem
+significare<span class = "tag">4</span> diximus<span class =
+"tag">5</span>: <i>Excitavi ego te, ut exercerem potestatem meam, ut
+nominis mei fama toto terrarum orbe disseminaretur</i><span class =
+"tag">6</span>. Igitur inter angelos non nisi virtutum et illustrium
+animorum certamen existit: inter homines rarius<span class =
+"tag">7</span> virtutes<span class = "tag">8</span> cum virtutibus,
+saepe<span class = "tag">9</span> vitia cum virtutibus, etiam vitia cum
+vitiis, opinio cum opinione, pietas cum impietate, religio cum
+superstitione et religione, saepissime tamen cum superstitione
+superstitio ipsa<span class = "tag">10</span> certat.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>examen</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Danielis 10,&nbsp;13.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>daemoniorum</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>qua ... significari</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Exod. 9, 15. Rom. 9,&nbsp;17.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alius: <i>dissiparetur</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alius: <i>varias</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alius addit: <i>vero</i>.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Alibi: <i>saepius etiam</i>.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;Alius: <i>haec ipsa</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Profecto<span class = "tag">1</span> mirum saepe mihi visum
+est, in tanta sectarum varietate et multitudine, quantam Epiphanius et
+Tertullianus commemorant, i.e. amplius 120 (quanquam Themistius
+amplius<span class = "tag">2</span> 250 exstitisse tradit) civitatum
+concordiam ullam<span class = "tag">3</span> existere potuisse, cum hac
+aetate pro duarum religionum inter Christianos discrepantia tot tantaque
+bella, tot civitatum eversiones sequantur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Deest alibi.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>plures</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>unquam</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Nihil in republica perniciosius est, quam cives in duas
+factiones scindi<span class = "tag">1</span>, sive de legibus sive de
+honoribus sive de religione disputetur, at si plures sint<span class =
+"tag">2</span> factiones, nihil est a bello civili metuendum, cum alii
+aliis, quasi mediis vocibus intercedentibus, stabilem civitatis<span
+class = "tag">3</span> concentum et harmoniam tueantur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Desunt haec sedecim sequentia verba in aliis codicibus.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>sunt</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>civitatum</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Haec quidem ratio est a musicis modulationibus aptissime
+quaesita. Naturalis vero subtilior<span class = "tag">1</span> est, quia
+scilicet unum uni tantum, plura eidem contraria per naturam esse non
+possunt.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>sublimior</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Ob id, opinor, Turcarum et Persarum reges omne genus
+religionum in civitatem admittunt ac mirabili concordia cives omnes ac
+peregrinos, inter se religionibus discrepantes<span class =
+"tag">1</span> et cum republica, conciliant.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>discrepantibus</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Ego nihil optabilius maximis imperiis ac civitatibus
+contingere posse puto, quam ut eisdem sacris et eodem numinis cultu
+cives omnes conjungantur. Nec ulla re laudabilior fuit Aratus<span class
+= "tag">1</span>, quam quod Achaeorum societatem<span class =
+"tag">2</span>, quae trecentas amplius urbes complexa continebat, iisdem
+legibus, iisdem religionibus, iisdem institutis, eodem cultu, eadem
+jurisdictione,
+<span class="pagenum">118</span>
+iisdem ponderibus, iisdem mensuris sic assueverat<span class =
+"tag">3</span>, ut nihil aliud restaret, quam tot urbes iisdem
+moenibus<span class = "tag">4</span> cingi. Atque illud est, opinor,
+stabile fundamentum amicitiae, quam Tullius in summa rerum divinarum et
+humanarum consensione collocavit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>Nec ulla res laudabilior fuit Arato</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Polybius l. IV. Plutarchus in Arato.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>assuefecerat</i> vel:
+<i>assuefaceret</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alii: <i>tot vites iisdem moventibus</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: An tibi videtur, Friderice, in una et eadem religione Achaeos
+conspirare potuisse, qui triginta sex millia<span class = "tag">1</span>
+Deorum colebant<span class = "tag">2</span>? num etiam, sacra
+Bacchanalia cum Eleusiniorum sacris convenire potuisse?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>tres mille sexcentos</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>celebrabant</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Illud quidem optare potius et ab immortali Deo precari quam
+sperare debemus, ut una sit et eadem civium unio, una etiam mortalium
+omnium de rebus divinis consensio<span class = "tag">1</span>, una
+religio modo vera.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>assensio</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Ne<span class = "tag">1</span> religio quidem sit, nisi veram
+esse dabimus. Quoniam religionum duces ac pontifices, quos veteres
+Graeci <span title = "Greek: mustagôgous">μυσταγωγοὺς</span> appellant,
+tantis inter se dissidiis pugnant, ut nemo constituere possit, quae ex
+omnibus vera sit, num praestabilius est, omnes omnium religiones in
+civitatem publice admitti, ut in imperiis maximis Turcarum et Persarum
+videmus, quam ullam excludere? Nam si quaerimus, quid sit, quam ob rem
+Graeci, Latini, Barbari nullam de religionibus controversiam olim
+habuerint, non aliam comperiemus rationem, opinor, quam omnium in
+omnibus religionibus conspirationem et consensum.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Excipiendi sunt Ebraei, qui ab omnibus populis quodammodo
+segregati Deum aeternum soli adorabant, caetera numina exsecrabantur.
+Item Chaldaei omnia templa Deorum funditus evertebant, quod impium
+judicarent, Deos templorum angustiis concludere velle.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>Nec</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: At Ebraei paene soli ex omnibus populis civitatum et imperiorum
+concordiam mihi conturbasse videntur. Nam cum Antiochus Nobilis,
+Hierosolyma expugnata, Diis sacra faceret, Judaei principem
+exsecrabantur. At ille ira accensus, quod se impium judicarent, ad sacra
+Deorum gentilium<span class = "tag">1</span>, acerbissimis propositis
+suppliciis, Judaeos adegit. Inde finitimarum<span class = "tag">2</span>
+gentium tanta odia in seipsos excitarunt, ut ad unius gentis
+internecionem omnes conjurasse viderentur. Scribit enim Celsus<span
+class = "tag">3</span>, Christianos ac Judaeos, de suis Diis nimis
+arroganter statuentes, omnia populorum numina contemsisse.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>gentium</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>finiti more</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Origenes lib. III. contra Celsum.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Qui religionum discrepantium varietatem admittit, verae
+religionis eversionem moliri videtur. Et quidem apposite Proclus
+scribit: <span title =
+"Greek: apeirian anairein ton theon, kai polytheotêta">ἀπειρίαν
+ἀναιρεῖν τὸν θεὸν, καὶ πολυθεότητα</span> nihil
+<span title = "Greek: apo tês atheotêtos">ἀπὸ τῆς ἀθεότητος</span>
+differre. Quis enim simul Deum ac daemonem colere possit, cum alter
+alteri tam contrarius sit?</p>
+
+<p>
+<span class="pagenum">119</span>
+SENAMUS: Superius Toralba demonstravit, Deo nihil contrarium esse posse,
+quia etiam daemones sunt ministri obsequentissimi divinae majestatis.
+Quid enim<span class = "tag">1</span> vetat, servum non quidem ut
+dominum, sed ut domini legatum aut nuncium revereri? Quid item
+vetat<span class = "tag">2</span>, duo<span class = "tag">3</span>
+numina alterum quidem ne noceat, alterum ut prosit obsecrari<span class
+= "tag">4</span>? Ob id enim Opuntii duos pontifices habuere, quorum
+alter Diis, alter daemonibus sacrificabat<span class = "tag">5</span>.
+Nec Romani beneficos tantum Deos, Jovem inquam, Martem, Dianam, sed
+etiam eos qui nocere dicebantur, puta Robigum<span class =
+"tag">6</span>, Febrim, Paventiam, Occasionem, Invidiam ceterosque Deos
+averruncatores sive <span title =
+"Greek: alexikakous">ἀλεξικακοὺς</span> summa veneratione
+prosequebantur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>autem</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>vetet</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>Deo</i>, vel: <i>dico</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>obsecrare</i>, vel: <i>observare</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Plutarchus in apophthegm.&mdash;Alii legunt:
+<i>sacrificaret</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alibi: <i>Rubiginem</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Hic certe Graecorum et Latinorum prudentiam desidero; quos enim
+Deos mares Graeci <span title =
+"Greek: phthonon, kairon, phobon">φθόνον, καίρον, φόβον</span>
+statuere, Latini sexu et habitu
+foemineo Deas fecerunt, scilicet Invidiam, Occasionem, Paventiam. At
+lege divina nihil sanctius cautum videmus, quam ne Deos peregrinos
+metuamus, cum nec obesse cuiquam nec prodesse queant, ac propterea
+saepissime legimus<span class = "tag">1</span>, nullam mortalibus nisi
+ab uno immortali Deo calamitatem impendere.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Genes. 35. Proverb. 29. Exod. 20. Judic. 10. Deuter. 10 et 32.
+3 Regum 9 et 21. Jesaiae 43. Jerem. 11. Amos 3. Jon. 3. Mich. 1. Baruch.
+1.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: In tanta religionum quas videmus multitudine alterum fieri
+potest, ut earum nulla, alterum non potest, ut earum plus quam una vera
+sit; ac usquequaque pontificibus omnium religionum capitali odio inter
+se discrepantibus, tutius est omnes admittere, quam de multis unam, quae
+forsitan falsa sit, optare aut eam, quae omnium verissima sit, excludere
+velle.</p>
+
+<p>
+OCTAVIUS: At nec<span class = "tag">1</span> principibus nec
+magistratibus tutum est, religiones diuturno consensu receptas et quae
+radices altius egerunt, evellere<span class = "tag">2</span> conari. Nam
+cum Thomas<span class = "tag">3</span> et Constantinus VI., uterque
+Graecorum imperator, statuas de templis omnibus praecipiter deturbarent,
+crudelissime caesi sunt, alter a matre, alter a populo in ipso Sophiae
+templo. Itaque Valens, Theodosius M., Valentinianus, Jovianus,
+Theodoricus Arianorum sectam longe lateque fusam prohibere non modo
+noluerunt, verum etiam edictis publicis permiserunt.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> <i>Ac ne</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>convellere</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alii: <i>Themas</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Si<span class = "tag">1</span> sanctis Romanorum aedilibus
+datum negotium est, ne quae religio peregrina in urbem admitteretur, neu
+qui Dii alio quam patrio modo colerentur, quanto diligentius id a
+Christianis principibus curari oportet?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Additur alibi: <i>veteri</i>, vel: <i>veterum</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: At ne Romani quidem suorum edictorum constantiam tueri
+potuerunt, cum sacra Isidis, Osiridis, Annubis, Apis, Aesculapii,
+Cybeles matris Deorum in urbem reciperent. Ac postremo M. Agrippa
+templum a se
+<span class="pagenum">120</span>
+constructum, quod omnium Deorum numinibus consecrarat, <span title =
+"Greek: pantheon">πάνθεον</span> appellavit. Quod quidem unum ex omnibus
+antiquorum fanis Romae reliquum esse videmus, a Bonifacio III. Pontifice
+Maximo Divis omnibus consecratum. Ita quoque Athenienses aras frequentes
+<span title = "Greek: agnôstôn theôn">ἀγνώστων θεῶν</span> habuere, ut
+Pausanias in Atticis et Paulus<span class = "tag">1</span> ipse in
+concione ad populum Atheniensem comprobavit, ut vero Deo, quem
+ignorabant, quoquo modo sacra fierent. Sic enim veteres illi statuebant,
+mundum hunc Deorum plenissimum esse, cum locis omnibus admiranda numina
+divinitatis contuerentur, ut non dubitarent exclamare: Jovis omnia
+plena! et quidem pleni sunt coeli, plena est terra majestatis gloriae
+divinae. Quum enim Seneca<span class = "tag">2</span> quaereret: quid
+est Deus? Totum quod vides et quod non vides. Plinius<span class =
+"tag">3</span> vero mundum ipsum universum appellat numen aeternum; ob
+id enim existimo priscos illos homines, cum virtutibus templa dicarent,
+justitiae<span class = "tag">4</span> inquam, fortitudini<span class =
+"tag">5</span>, paci<span class = "tag">6</span>, spei<span class =
+"tag">7</span>, fidei<span class = "tag">8</span>, pudicitiae<span class
+= "tag">9</span>, concordiae<span class = "tag">10</span>, saluti<span
+class = "tag">11</span>, pietati<span class = "tag">12</span>,
+honori<span class = "tag">13</span>, veritati<span class =
+"tag">14</span>, providentiae<span class = "tag">15</span>, menti<span
+class = "tag">16</span>, clementiae<span class = "tag">17</span>,
+misericordiae<span class = "tag">18</span>, felicitati<span class =
+"tag">19</span>, liberalitati<span class = "tag">20</span>, famae<span
+class = "tag">21</span>, aeternitati<span class = "tag">22</span>,
+virtutes immortalis Dei mortalibus ubique ad intuendum ac imitandum
+proposuisse, ut a vitiis declinarent.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Actorum XVII.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Lib. 1. quaest. natur.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Hist. natur. l. 2, c.&nbsp;1.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Pollux voce <span title = "Greek: dikê">δίκη</span>.
+Chrysippus in libro <span title = "Greek: peri kallous">περὶ
+κάλλους</span>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Plutarchus in quaest.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Plinius, Seneca, Plutarchus in Timone.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Livius lib. 1 et 4. dec.&nbsp;3.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Plinius lib. 85. Cicero de officiis.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Festus in verbo Pudicitia.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;Augustinus l. 5. de civ.&nbsp;Dei.&nbsp;
+<b>11.</b>&nbsp;Livius l.&nbsp;X.&nbsp;
+<b>12.</b>&nbsp;Plinius 7,&nbsp;36.&nbsp;
+<b>13.</b>&nbsp;Plutarchus in quaest.&nbsp;
+<b>14.</b>&nbsp;Idem ib.&nbsp;12.&nbsp;
+<b>15.</b>&nbsp;Cicero de natura Deorum l.&nbsp;2.&nbsp;
+<b>16.</b>&nbsp;Ovidius in Fastis.&nbsp;
+<b>17.</b>&nbsp;Plutarchus in Caesare.&nbsp;
+<b>18.</b>&nbsp;Pausanias in Atticis.&nbsp;
+<b>19.</b>&nbsp;Plinius l.&nbsp;35.&nbsp;
+<b>20.</b>&nbsp;Diogen. l.&nbsp;3.&nbsp;
+<b>21.</b>&nbsp;Pausanias in Atticis.&nbsp;
+<b>22.</b>&nbsp;Augustinus l. 6 de civ. Dei.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Argute quidem Senamus, sed cur vitia superiora<span class =
+"tag">1</span> pro Diis habuerunt? Cur pecuniae templum, cur edusae vel
+eduliae, cur potanae, <ins class = "correction" title =
+"text reads ‘volupiae’">voluptiae</ins><span class = "tag">2</span>,
+libertinae<span class = "tag">3</span>, Veneri, Priapo, nisi ut eduliis,
+potibus, voluptate, libidine, stupris, majore licentia, quasi Diis
+concedentibus, abuterentur? Omitto febrim, furinam, lavernam, risum,
+luxuriam, impudentiam ac teterrimi foetoris Deam Memphitim. Praetermitto
+Deos omnium aedium partibus ac locis constitutos<span class =
+"tag">4</span>. Praeterea Joves trecentos, qui nomina pro eujuscunque
+voluntate sortiebantur, et innumerabilium Deorum populos ad serpentes
+usque, quos omnes Deos Deasque M. Agrippa una conclusit et eadem
+aede.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>superi omnia</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>voluptati</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>libertati</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alii: <i>consecratos</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Praestabilius fuisset, Deum aeternum ab illa Deorum inanium
+societate longissime segregare, quam illis<span class = "tag">1</span>
+aggregare. Quid enim aliud est, quam sacratissima quaeque profanis
+conspurcare? Ob id enim populus Dei, in terram sanctiorem<span class =
+"tag">2</span> quasi in bonorum possessionem secundum divinas tabulas
+missus, omnium inanium ac fictilium<span class = "tag">3</span> Deorum
+fana, statuas,
+<span class="pagenum">121</span>
+altaria, lucos, solo aequare jussus est. At<span class = "tag">4</span>
+ne arcam quidem foederis Deus ipse passus est Dagonis statuae contagione
+contaminari, sed bis dejectam<span class = "tag">5</span> et confractam
+statuam sacerdotes Palaestinae viderunt, cum proxime arcam
+collocassent.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>illi</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>sanctorum</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alii: <i>fictitiorum</i> vel: <i>futilium</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>Ac</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alius: <i>disjectam</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Profecto et hi et M. Agrippa jura sacrorum violabant, neque
+enim fas erat, duobus Diis idem fanum consecrare. Nam cum M. Marcellus
+templum Honori simul et Virtuti dedicasset, Romanorum pontifices
+intercesserunt, ne sacra utriusque Dei confunderentur. Itaque templum
+illud medio pariete dividi jusserunt, sic tamen, ut non ante pateret ad
+templum Honoris aditus, nisi patefacta Virtutis porta<span class =
+"tag">1</span>; quanto minus id ferendum est in aeterni Dei cultu!</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>nisi per patefactas Virtutis portas</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Sacrorum quidem confusionem abhorrere debemus, sed Turcarum et
+Persarum atque adeo superioris Asiae et Africae reges ab Homaro II.,
+Homari I. pontificis maximi inter Ismaëlitas legato, tum etiam ab
+Helthero<span class = "tag">1</span> clarissimo theologo sic instituti
+ac imbuti sunt, ut homines omnes immortali Deo gratos fore
+arbitrarentur, si pura mente suum quisque numen revereatur<span class =
+"tag">2</span>, tametsi qualem Deum habere oporteat, penitus ignoret:
+quoniam rerum omnium agendarum fontem judicant in voluntatis impetu ac
+mente ipsa collocari oportere, cujus integritatem ac puritatem Deus
+aequissimus semper intueatur. In qua sententia video fuisse non
+modo<span class = "tag">3</span> Ismaëlitarum, sed etiam Christianorum
+theologos. Sic enim Thomas Aquinas<span class = "tag">4</span>: Quando,
+inquit, ratio errans statuit aliquid ut praeceptum Dei, tunc perinde est
+contemnere dictamen rationis ac Dei jussa; quod ante D. Augustinus<span
+class = "tag">5</span> confirmarat.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>Helhari</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>revereretur</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>modo</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Lib. II. quaest. 19 ad art.&nbsp;5.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;In libro retractationum.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Assentior illud quidem, tantam esse vim in ipsa voluntate ad
+hominum actiones dijudicandas, ut qui, quem nollet, occidit, sit
+illius<span class = "tag">1</span> caedis innocens et qui, quem conatus
+est, occidere non potuit, ut sicarius teneatur. Num tamen propterea
+judicabimus, omnes actiones, quae a recta sinceraque voluntate
+proficiscantur, rectas esse? Profecto verae pietatis ac impietatis
+perturbatio summa sequeretur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>ille</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Num vobis videtur Scaevola, qui Porsennam regem interficere
+conatus legatum ejus interemit, proinde teneri ac si regem
+interfecisset?</p>
+
+<p>
+CURTIUS<span class = "tag">1</span>: Id quidem nemini dubium est.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Deest haec Curtii et Senami utraque interlocutio in aliis
+codicibus.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Quis igitur dubitet, Scaevolam si regios honores bona fide
+legato quasi regi et quidem eo spectante exhibuisset, eadem praemia
+meruisse, ac si in regem ipsum contulisset? Idem si quis faciat erga Dei
+legatos ac nuncios, ut quos creatori debuit.</p>
+
+<p>
+<span class="pagenum">122</span>
+CURTIUS: Ita quidem si justam erroris causam habuisset.</p>
+
+<p>
+SENAMUS: Idem si faciat erga Dei legatos ac nuncios, quosque creatori
+debuit honores, ad servum ipsius (errore non simulato) detulerit, cur
+non in eadem causa sit et idem<span class = "tag">1</span> praemium
+mereatur, ac si Deo immortali detulisset<span class = "tag">2</span>?
+Legimus, Aegyptias obstetrices amplissima praemia tulisse, cum
+crudelia<span class = "tag">3</span> Pharaonis jussa mendacio salutari
+elusissent, quia Deum metuerant<span class = "tag">4</span>. At non
+alium Deum metuebant aut colebant, quam Apim bovem, cujus ne Israëlitae
+quidem lata lege oblivisci potuerant. Nam cum Pharao juberet, Israëlitas
+Deum suum in Aegypto colere, illud reposuit Moses: Non posse illic sacra
+fieri Deo, quem Aegyptii exsecrabantur, ac periculum impendere
+Israëlitis, ne ab Aegyptiis lapidibus obruerentur. Deus igitur misertus
+est obstetricum, quae bovem adorabant.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>quidem</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>decrevisset</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>crudelis</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>metuerunt</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Aliud est, recte factis praemia tribuere, aliud, errore admissa
+peccata excusare. Nam qui Deum colit, huic praemia tribuuntur, tametsi
+officio nulla merces debeatur. Qui vero solem adorat, justo ducitur
+errore (si justus error esse potest<span class = "tag">1</span>) in ea
+causa esse<span class = "tag">2</span>, ut non modo veniat excusandus,
+sed etiam praemia mereatur, quoniam erga Deum voluisse sat est, ut
+praemia consequaris<span class = "tag">3</span>, tametsi quod velles
+praestare non potueris. Rectam igitur voluntatem ac numinis metum Deus
+optimus remuneratur, non propterea<span class = "tag">4</span> tamen
+recte fecisse dicitur<span class = "tag">5</span>, qui statuam colit,
+quoniam pietas gentium non<span class = "tag">6</span> impietas erga
+Deum, ut sapienter Salomo scribit. Neque vero Ismaëlitae, qui omnes
+omnium religiones in civitatem distinctis<span class = "tag">7</span>
+templis admittunt, propterea suam deserunt nec sine impietate quisquam
+pluribus religionibus inter se discrepantibus uti potest.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>possit</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>est</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>consequatur</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Deest in alio codice.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>dicetur</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alii: <i>est</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alibi: <i>discretis</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Alexander Severus fortissimus imperator ac religiosissimus
+fuisse dicitur. Is tamen Abrahamum, Orpheum, Herculem, Christum in
+Larario pro Diis Penatibus colebat et quidem bona fide, cum<span class =
+"tag">1</span> summam integritatis laudem omnium scriptorum judicio
+tulerit. Cum igitur Judaeos, paganos et Christianos de summa religionis
+dissidere perciperet, maluit omnes omnium religiones amplecti, quam
+repudians ad numinis contemptum quemquam excitare atque ista ratione non
+modo singulos, sed universos inter se cum republica summa pietatis ac
+caritatis consensione conjunxit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>nec</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Ista quidem integritatis ac prudentiae laus est, non pietatis,
+sine qua tamen nullus virtutibus locus esse potest.</p>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Si nullus virtuti sine vera religione locus esset, cur Jonas
+legatus a Deo missus ad Ninivitas veram religionem non promulgare nisus
+est<span class = "tag">1</span>? Neque enim siderum ac statuarum cultum
+deserere jussit, aut leges divinas rejectis idolis amplecti, sed
+excidium tantae civitatis brevi futurum.
+<span class="pagenum">123</span>
+Qua voce principes<span class = "tag">2</span> ac magistratus perterriti
+jejunia, supplicationes, poenitentiam indixerunt. <i>Et vidit Deus</i>,
+inquit propheta<span class = "tag">3</span>, <i>quod a flagitiis
+abstinerent et misertus est illorum, ne calamitatem, quam decreverat,
+inferret.</i> Illud etiam animadversione dignum, quod princeps edicto
+rationem subjiciens: <i>Quis</i>, inquit, <i>affirmare audeat, num<span
+class = "tag">4</span> Deus nostri miserturus sit?</i> At pro Deo
+Mithram sive Bahalem colebant, Deum tamen aeternum flexerunt<span class
+= "tag">5</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>pervulgare visus est</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>princeps</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Jonas 3,&nbsp;10.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>quin</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>flexerint</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Poenitentia quidem scelerum praeteritorum ac jejuniis
+propitium habuere<span class = "tag">1</span> creatorem, non cultu
+Solis.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>habuerant</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Nisi gentium sacra aeterno Deo grata fuissent, cur neglectis
+sacris frugum calamitate, morbis popularibus, bellorum offensionibus
+populi conflictarentur? Cur item eos, qui summa sollicitudine<span class
+= "tag">1</span> sacra Deorum procurarent<span class = "tag">2</span>,
+qui<span class = "tag">3</span> mortuos homines ac statuas colerent,
+videmus imperiis, honoribus, victoriis, summa rerum omnium affluentia
+fuisse cumulatos? Et quidem Polybius<span class = "tag">4</span>
+scribit, Romanorum imperium nulla re magis quam religione crevisse. Quod
+M. Tullius diserte affirmans: <i>Majores</i>, inquit, <i>nostri nec
+robore Gallos, nec multitudine Hispanos, nec artibus Graecos, nec
+calliditate Poenos, nec sensu naturali<span class = "tag">5</span>
+Italos, sed religionis ac Deorum metu freti ac sacrorum cultu
+superarunt.</i> Quid Papinianus, Deus Jurisconsultorum: Summa ratio est,
+inquit, quae pro religione facit, quae Deorum sacra, cum fieri
+desiissent, exoriente religione Christiana, civitates ac respublicas
+toto terrarum orbe ingentibus calamitatibus conflictari coeperunt, ut
+Graecos et Latinos acerbissimas querelas numini<span class =
+"tag">6</span> Christiano objecisse scribat<span class = "tag">7</span>
+Justinus. Quam quidem criminationem ut dilueret Augustinus, libros de
+civitate Dei scripsisse fertur, non aliam ob causam, quam ut a gravi
+illa<span class = "tag">8</span> contumelia sive vera sive falsa
+Christianos vindicaret, quibus Deorum omnium contemtus objiciebatur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>solitudine</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>provocarent</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Desunt haec sex sequentia verba in alio codice.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Libro 6 de milit. ac domest. Rom. disciplina.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alius: <i>nativo</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alius: <i>nomini</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alius: <i>scribit</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alius: <i>ista</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Eadem haec fuit Israëlitarum, qui duce Jeroboamo aeterni Dei
+cultum deseruerant, querela: Ex quo sideribus ac coelestibus illis
+luminibus sacra facere destitimus, ab omni felicitate deserti,
+calamitates ac miserias ingentes pertulimus. Gravius etiam argumentum
+est, quod qui sacra Deorum diripuerant, calamitosos exitus semper
+habuerunt. Neque enim solus Luc. Flaccus, Antiochus Nobilis, Menelaus,
+M. Crassus, Herodes, Gabinius, qui sacratum aeterno Deo Hierosolymis
+aurum expilaverat, sed etiam Q. Caepio<span class = "tag">1</span>
+consul, Brennus, sacrilegi Phocenses, Achas caeterique, qui templa
+daemonum diripuere, funestissimis casibus perierunt. Inde aurum
+Tholosanum veterum<span class = "tag">2</span> proverbio usurpatum.
+<span class="pagenum">124</span>
+SENAMUS: Lege divina<span class = "tag">3</span> sanctissime cavetur, ne
+quicquam idolis dicatum detrahatur<span class = "tag">4</span>, capitali
+poena subjecta, vel quia idolo quasi vero Deo sacratum sit, vel quia
+daemones ultores res suas a furibus ubique<span class = "tag">5</span>
+vindicant et condicunt, vel quia idolorum furtum faciunt interdum ut pro
+Diis laribus colantur<span class = "tag">6</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>Scipio</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>veteribus</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Deuteron. 7. Levitic. 27. Josuae&nbsp;7.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>distrahatur</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Deest in alio codice; alii legunt: <i>sibi</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Genes. 31. Judic. 19.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Ego quidem sic statuo, eum qui et<span class = "tag">1</span>
+veram religionem et falsa numina, quae pro veris habentur<span class =
+"tag">2</span>, contemnit, summa impietate obligari, qualem fuisse
+accepimus Caligulam Augustum<span class = "tag">3</span>, qui Jovi
+statori contumelias<span class = "tag">4</span> in aurem insusurrabat.
+Idem tamen, cum tonaret, antra metu perterritus subire solebat, et cum
+Vestae simulacrum deosculandum posceret<span class = "tag">5</span>, ad
+terram<span class = "tag">6</span> allidebat.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>nec</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>habet</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Suetonius in Caligula.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>contumeliam</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>peteret</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alius: <i>solum</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Id quidem usitatum est sortilegis omnibus, qui<span class =
+"tag">1</span> hostias exadoratas<span class = "tag">2</span> verbis
+ritualibus proculcant aut rubetas eo cibo pascunt aut imagines Christi
+sagittis feriunt, quasi Deum, quem etiam Deum esse arbitrantur,
+violaturi, idque se facere ac fecisse confitentur, a daemonibus
+persuasi. Nec daemones id suaderent, nisi plane intelligerent,
+sortilegos arbitrari, hostias illas Deos esse<span class =
+"tag">3</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>quod</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>exadorta</i>, vel: <i>consecratas</i>, vel:
+<i>exadorea</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Ita omnes.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Quis igitur dubitet, etiam Deo gratam esse religionem
+paganorum, cujus contemtum daemones ipsi suadere et omnium religionum
+eversionem moliri conantur<span class = "tag">1</span>?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>conentur</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Illud omnibus persuasum esse opinor<span class =
+"tag">1</span>, multo praestabilius esse falsam, quam nullam habere
+religionem, ut in omnibus rerum publicarum gentibus nullum perniciosius
+est <span title = "Greek: anarchia">ἀναρχία</span>, in qua nemo imperat,
+nemo paret, nulla praemia bonis, nulla supplicia peccatis<span class =
+"tag">2</span> irrogantur. Sic nulla est tanta superstitio, quae metu
+divini numinis improbos in officio continere et naturae lege quodammodo
+tueri<span class = "tag">3</span> non possit, cum praemia bonis,
+supplicia peccatis irrogari divino judicio persuasum habeant. Et in eo
+quidem capite<span class = "tag">4</span> Epicurus inexpiabile scelus
+admisit, quod omnem divini numinis metum radicitus evellere conatus, ad
+peccandi licentiam aditus omnes aperire videatur. Itaque
+Narsingarum<span class = "tag">5</span> Indiae pontifices Deorum ac
+daemonum statuas aspectu terribiles ac monstrosissimas in templis
+collocare solent, ut modis omnibus improbi ab injuriosa facinorosaque
+vita numinis terrore prohibeantur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>est, opinor</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>sceleratis</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>continere</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alii: <i>Et quidem in eo capitalis</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alii: <i>Marsingarum</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Si demus, eos qui falsam religionem colunt, justo errore
+excusari, quisnam<span class = "tag">1</span> erroris justam causam
+impietati obtendere<span class = "tag">2</span> jure
+<span class="pagenum">125</span>
+queat, cum servus ignavus perinde ut conscius voluntatis, qui jussa
+domini non impleverit, vapulaturus sit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>quis non</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>obtrudere</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Ita quidem, si Lucae verbis assentiamur, sed quis adeo iniquus
+judex erit, tam crudelis tyrannus, qui principis edicta, quae subditis
+abdita fuere, violantes<span class = "tag">1</span> capite plectere
+velit?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>violenter</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Si promulgatis legibus humanis omnes obligantur, nec juris
+ignorantia quenquam excusat<span class = "tag">1</span>, quis divina
+lege<span class = "tag">2</span> toto terrarum orbe toties ac tam diu
+promulgata ignorantiam excuset?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>quisquam excusatur</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>divinae legis ... promulgatae</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Quodsi leges legibus contrariae sunt et legumlatores
+legumlatoribus<span class = "tag">1</span> hostes, religio religioni,
+pontifices pontificibus pugnantes, quid miseri subditi facient, cum in
+sectas alii alias distrahantur?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>legumlatorum</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: In tanta legum ac religionum inter se dissidentium varietate
+statuendum<span class = "tag">1</span> est, quae sit vera religio, qua
+re comperta etiam illud exploratum et compertum erit, quisnam
+ignorantiam aut animi morbum excusare poterit<span class =
+"tag">2</span>?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>scrutandum</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>possit</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Quis dubitet veram vel potius solam religionem esse
+Christianam?</p>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Totus fere terrarum orbis, Asia quanta est, Africa pene tota,
+magna pars Europae ex infinita sectarum diversitate<span class =
+"tag">1</span>, quam quisque adamaverit, eandem omnium
+formosissimam<span class = "tag">2</span> ac praestantissimam esse
+arbitratur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>et infinitae sectarum varietates</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>fortissimam</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Non populorum multitudine optimum religionis genus, sed
+veritatis ponderibus, quae Deus ipse praescripsit, exigere oportet:
+hominis enim proprium est opinari, Dei vero scire<span class =
+"tag">1</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>serviri</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Quoniam in disputationem de religionibus<span class =
+"tag">1</span> sensim delapsi videmur<span class = "tag">2</span>,
+priusquam longius progrediamur, explicanda quaestio nobis est, hesterno
+die proposita: an scilicet viro bono de religionibus disputare
+liceat?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>religione</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>sumus</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Mihi quidem Plato<span class = "tag">1</span> sapienter dixisse
+videtur: parentem universitatis invenire difficile est et cum inveneris
+pervulgare nefas: <span title =
+"Greek: ton men oun patera tou pantos heurein te ergon kai heuronta eis panta adunaton legein">τὸν
+μὲν οὖν πατέρα τοῦ παντὸς εὑρεῖν τε ἔργον καὶ εὑρόντα εἰς πάντα ἀδυνατὸν
+λέγειν</span>: non quia nefarium sit, ut plerique Tullium Platonis
+interpretem voluisse arbitrantur, sed ne minus latine redderet <span
+title = "Greek: to adunaton">τὸ ἀδύνατον</span> impossibile, ut eodem
+sensu Horatius: <i>Tu ne quaesieris, scire nefas, quem mihi, quem tibi
+finem Dî dederint</i>, quia vulgus rerum sublimium splendorem oculis
+caligantibus ferre non potest, aut si quis acutius videat, nullius tamen
+est tanta vis eloquentiae, ut divinae majestatis arcana complectatur,
+sed multa peccari<span class = "tag">2</span> necesse est. Ac propterea
+Plato<span class = "tag">3</span>, cum de angelis, quos ubique
+<span class="pagenum">126</span>
+Deos appellat, quaestio incidisset: Per Deos, inquit, quaestionem de
+Diis cohibeamus, de iis enim loqui metuo. Itaque praestabilius<span
+class = "tag">4</span> est, omnino tacere, quam temere de re omnium
+sacratissima<span class = "tag">5</span> aut non satis pro dignitate
+disputare.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> In Timaeo.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>precari</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;In Cratylo.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>probabilius</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alius: <i>sanctissima</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Mihi quoque de religione<span class = "tag">1</span> sermonem
+serere, periculosum semper visum est, tum quia de Deo aliter quam pro
+dignitate loqui, grave scelus est, tum quia nefas est, cuiquam pietatis
+opinionem, qualiscunque etiam sit, eripere, aut religionem cujusquam
+argumentis in dubium vocare, nisi melius quiddam te<span class =
+"tag">2</span> persuasurum<span class = "tag">3</span> confidas. Omitto
+illud, quod multis exitio fuit, cum alios de suscepta religione
+deturbare conarentur, neque id praestare potuissent. Cujus rei cum multa
+sint exempla, tum vero nullum gravius, quam Flori, Judaeae praesidis,
+quem nostrae gentis pontifex maximus jure amicitiae cum ad unius aeterni
+Dei cultum pertrahere et ab inanibus idolis revocare conaretur neque id
+persuadere potuisset, capitales inimicitias cum potente adversario
+contraxit, unde gens nostra tot ac tantis bellis postea conflictari
+coepit, ut amissa libertate ac sedibus avorum, durissima servitute a
+Romanis opprimeretur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>religionibus</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>nisi me quiddam a te</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>persuasum</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Ut religio nova melior ac verior sit vetere, non tamen
+evulganda mihi videtur, quia non tantum utilitatis allatura videtur nova
+religio, quantum ex ipsius novitatis contemtu detrahitur de pietate
+veteri, aut certe de mortalibus necessario numinis metu. Ut si quis
+aedificii sua vetustate caduci lapides angulares mutare velit, temere
+fecerit. Illud<span class = "tag">1</span> etiam periculosius, quod
+mutationem religionis sequatur<span class = "tag">2</span>, fere
+conversio ac miserandi rerum publicarum exitus, gravissima bella,
+graviores etiam calamitates a popularibus morbis, a daemonum
+vexatione.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>Id</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>sequitur</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Haec certe mutationem religionis incommoda publica fere
+sequuntur, cujus rei causas non satis perspectas habeo.</p>
+
+<p>
+OCTAVIUS: An quia vetere religione de mentibus hominum detracta et novae
+religionis nondum insitae<span class = "tag">1</span> contemtu homines
+verum inter et falsum ambigere ac pietatem omnem ex animis eruere
+consueverunt? Tunc enim a daemonibus exerceri ac obsideri solent.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>invitae</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: In ea dubitatione nullum est efficacius amuletum, quam precibus
+assiduis ab immortali Deo<span class = "tag">1</span> petere, ut in
+rectum iter deducamur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Deest in alio codice.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Vulgo quidem colloquia de religione suscepta ac probata
+disputationis in modum serere, non minus periculosum, quam perniciosum,
+nisi quis divina potestate, ut Moses, aut armis, ut Muhammedes, plebem
+renitentem cogere vi possit. Sed inter eruditos privatim res divinas
+ingerere et explicare, fructuosissimum semper judicavi, quomodo
+Salomonem nostrum in eam disputationem saepe ante pertrahere sum
+conatus, nec potui
+<span class="pagenum">127</span>
+tamen, nisi forsitan metuit, ut de suscepta religione discedere<span
+class = "tag">1</span> cogatur. Sic enim aspides ajunt utramque aurem
+obturare, quo minus magorum illecebris capiantur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>decedere</i>.</div>
+
+<p>
+Cum ad haec Salomo vultu demisso<span class = "tag">1</span> nihil
+respondisset, quamquam sperabatur, TORALBA rupto silentio: Verius est,
+inquit, Salomonem a disputationibus de religione abhorrere, cum propter
+eas causas, quas aperuit, tum etiam ne vel avorum religionem ejurare
+videatur, si defensionem deserat, vel in offensionem cujusquam incurrat,
+si pertinacius illam tueri vellet<span class = "tag">2</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Desunt haec duo verba antecedentia in alio codice.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>velit</i>, vel: <i>debeat</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Quis in tanta voluntatum ac animorum conjunctione, quantam
+inter nos videmus, offensionem deserendo dare aut accipere possit? Illud
+quidem pro Salomone spondeo ac promitto, summam omnibus tum eruditionem,
+tum oblectationem sua oratione semper allaturum, nec quicquam gratius
+mihi futurum, quam ut inter nos summa quisque libertate de religionibus
+disserendo fruatur. Age igitur, Salomo, ut quae mente concepisti ac
+parturis, libere parias.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Ista quidem vis est. Nam quid refert, qua me ratione
+cogatis<span class = "tag">1</span>, cum aut ingratus sim, si de vestra
+erga me benevolentia dubitem, aut iniquus, si metuam argumentorum vi de
+sententia cadere<span class = "tag">2</span>. Sed profecto nostris
+legibus ac moribus de religione disputare prohibemur. Majores quidem
+nostri synagogas publicas ac scholas religionis instituerunt, in quibus
+leges divinas diserte legere atque omni aetati ac sexui interpretari
+solent. Etenim in majorum commentariis legimus, Hierosolymam scholas 481
+olim habuisse<span class = "tag">3</span>; nusquam tamen de religione
+disputare cuiquam licebat, ne leges divinae in dubium vocari viderentur.
+Nam quaecunque disputantur, in opinionem cadunt; opinio autem verum
+inter et falsum ambigit, dubitatio rursus impietatis opinionem parit. Et
+quemadmodum nihil ineptius est, quam geometros suadere aut oratorum<span
+class = "tag">4</span> dicendi copia<span class = "tag">5</span>
+demonstrare velle: ita nihil perniciosius mihi videtur, quam ea, quae
+omnibus demonstrationibus certiora esse debeant et quibus salutis
+fundamenta nitantur, dubia disputatione concutere conari. Et quidem
+memini legisse me in Justini Martyris dialogo cum Tryphone Judaeo, quem
+adeo imperitum et ineptum fingit, ut me lectionis et ineptiarum
+scriptoris<span class = "tag">6</span> valde pigeat (victoriam enim
+dialogistes, quasi miles gloriosus in theatro stans, decernit). Uno
+tamen loco Tryphonem seipsum objurgantem inducit, quod contra morem
+majorum de religione cum illo<span class = "tag">7</span> disputaret.
+Tibi vero, Friderice, qui me pietatis officio de sententia dimovere
+cupis, magnam debeo gratiam; sed cum aetas ingravescat jam mea, vix est
+ut a majoribus insitam mihi religionem ex animo penitus evellere possim.
+Ut autem vos a vestra deducam, vetant non modo
+<span class="pagenum">128</span>
+nostrorum, sed etiam vestrorum pontificum decreta. Quis ergo
+disputationis fructus erit? Aut qua mente feretis, si quae sentiam, ut
+ratio disputandi postulat, libere dicam? Aut quo animo Deum erga me
+futurum sperem, si ejus oracula dissimulatione veri ejurare velim?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>rogatis</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>decedere</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Ut scribit Optatus Afer Milevitanus lib.&nbsp;8.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alii: <i>oratores</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alii: <i>cupidine</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Deest in alio codice.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alibi: <i>ipso</i>.</div>
+
+<p>
+FREDERICUS: Si rerum divinarum perspicua veritas tam clara tibi est,
+Salomo, non video, cur metuere debeas, veris ac perspicuis argumentis
+cedere.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Veritati quidem semper cessi, sed utcunque me cogatis<span class
+= "tag">1</span>, iniquo Marte certabitur, si vobis omnibus obsistere
+velim. Nec acerbius quicquam mihi contingere<span class = "tag">2</span>
+potest, quam ut vestram in me voluntatem disputationibus patiar
+extenuari.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>utcunque cogitatis</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>occidere</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Hunc obsecro metum, mi Salomo, abjicere te velim: seu viceris
+seu vincare, nihil tamen de nostro singulari erga te amore detractum,
+etiam prae ceteris omnibus spondeo, recipio, promitto.</p>
+
+<p>
+Hic cum haesitasset<span class = "tag">1</span> Salomo, SENAMUS eum
+intuens: Profecto Senensibus nostris<span class = "tag">2</span> jam
+pridem senatus decreto licuit Academias habere, ea tamen lege
+posita<span class = "tag">3</span>, ne de rebus divinis ac<span class =
+"tag">4</span> pontificum<span class = "tag">5</span> decretis
+disputaretur. Quo<span class = "tag">6</span> edicto unius hominis
+temeritate violato et capitali poena secuta, seditiones in illa urbe ad
+hanc usque diem<span class = "tag">7</span> conquieverunt.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>haesisset</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>Judaeis</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Deest in alio codice.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>aut</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>pontificis</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Desunt alibi sequentia haec verba usque ad finem
+interlocutionis.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alius: <i>ad haec usque tempora</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS<span class = "tag">1</span>: Persarum etiam ac Turcarum edictis
+cautum est, ne de religionibus ullae disputationes gerantur. Quod etiam
+reges ipsi Moscovitarum ac Germanorum principes, maximis Augustae
+comitiis, post exitialia diuturnaque bella edixerunt, ne Catholicos
+inter et Augustanae confessionis pontifices de religione
+disputaretur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Deest tota haec Octavii interlocutio in aliis codicibus.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Non tamen in publicis Academiarum scholis disputationes
+prohibentur, quae modo<span class = "tag">1</span> inter ejusdem
+religionis theologos haberi consueverunt.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Deest in alio codice.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Summa certe astutia dicam, an impietate, Mahummedes cum
+prospiceret, suae religionis arces ac fundamenta facillime<span class =
+"tag">1</span> subversum iri, si admotis argumentis quasi machinis
+oppugnaretur, capitali poena interdixit, ne quis de legibus a se latis
+unquam<span class = "tag">2</span> disputaret.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>facile</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>usquam</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Consimile habemus Justiniani Augusti interdictum, qui vetuit
+de Trinitate ac fide catholica publice contendere.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Periculosius mihi videtur, de suscepta ac probata religione
+inter eos<span class = "tag">1</span>, qui<span class = "tag">2</span>
+semel probarunt, disserere, sive publice sive privatim, quam inter eos,
+qui varias sectas tueri proposuerunt, quoniam pro sua quisque
+<span class="pagenum">129</span>
+acerrime pugnat, qui<span class = "tag">3</span> vero contra suam ipsius
+religionem disserit, eandem expugnare et dubitationibus propositis
+evertere conatur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>nos</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Pro his tribus verbis legit alius: <i>inter nos,
+quam</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Pro his septem sequentibus verbis alius legit: <i>qui
+vero suam ipsius religionem deserit</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Veteratorem quendam memini, Lugdunensium praesidem, qui cum
+sectas Lutheranorum inter se discrepantes per se ipsas convelli cuperet,
+sectarum alumnos quasi gladiatores<span class = "tag">1</span>
+committere solebat, ut suis se gladiis mutuo jugularent, non aliter
+quam<span class = "tag">2</span> antiqui Martis sacerdotes post
+exsecrationes<span class = "tag">3</span> legitimas, facibus ardentibus
+inter utrasque acies injectis, proeliandi signum dare consueverunt,
+iidem<span class = "tag">4</span> tamen belli periculis<span class =
+"tag">5</span> repente seipsos subducebant, quos propterea <span title =
+"Greek: pursophorous">πυρσοφόρους</span> appellabant. Ita pleraque
+bellorum incendia maxime ex illis disputationibus excitari solent<span
+class = "tag">6</span>, ad spectaculi fructum. Id etiam<span class =
+"tag">7</span> fecisse videmus Julianum Augustum, cum Arianos ab exilio
+revocaret, ut Catholicorum vim frangeret, nec modo generi Judaeorum
+favebat, ut Christianorum, quos capitaliter oderat, potentiam enervaret
+ac debilitaret, sed etiam Jovis et Apollinis pontifices ac ritus
+paganorum<span class = "tag">8</span> pene antiquatos ad usum revocabat.
+Idem statuas Deorum cum Caesaris statua sic copulabat, ut periculum
+declinari non posset, dum scilicet imperatori debitus honor cum daemonum
+cultu conjungebatur, aut principis contemtu majestatis crimen
+impendebat.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Duo haec verba desunt in alio codice.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>ac</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>exercitationes</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>iisdem</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Legit alius: <i>iidem in bello periculoso</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alius: <i>excitarunt</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alibi: <i>Idem</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alibi: <i>antiquorum</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Apposite M. Tullius<span class = "tag">1</span> illud
+usurpavit, impiam consuetudinem esse, de Diis disputare, sive ex animo
+id fiat, sive simulate, quia<span class = "tag">2</span> nunquam de
+tanta re simulate agendum est, multo minus joco<span class =
+"tag">3</span>, si seriam disputationem contra quam<span class =
+"tag">4</span> sentias susceperis, tuae religionis eversionem moliaris
+necesse est.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> De natura Deorum.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Haec sex sequentia verba omittunt alii et legunt:
+<i>simulate quid agendum est</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>jocose</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>quem</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Quid si docendi vel discendi<span class = "tag">1</span>
+causa fiat?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>disserendi</i> vel <i>docendi</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Ne id quidem periculo vacat, quia religio versabitur vel in
+scientia, vel in opinione, vel in fide. Si<span class = "tag">1</span>
+in opinione religio est, ambigua illa verum inter et falsum ambigit et
+disputationibus iniquis ac magnis<span class = "tag">2</span>
+labefactatur. Si in scientia, demonstrationem esse oportet, certissimis
+principiis fundatam ac necessariis conclusionibus munitam. Quae autem
+stant<span class = "tag">3</span>, ejusmodi disputationem nullam
+admittunt. At nemo est, opinor, qui religionis cujusque demonstrationes
+tradiderit, etiamsi nonnulli efficere hoc sint conati, sed frustra, quia
+tantum abest ut fides cum demonstratione ac scientia stare possit, ut
+funditus evertatur. Dicitur enim<span class = "tag">4</span> Graece
+scientia
+<span class="pagenum">130</span>
+<span title = "Greek: epistêmê, apo tou epistanein ton noun">ἐπιστήμη,
+ἀπὸ τοῦ ἐπιστάνειν τὸν νοῦν</span>: quia mentem huc illuc distractam
+sola sistere possit. Hic fidem appello theologorum more, non
+dialecticorum, qui argumentis necessariis ac fidem facientibus
+dubiam<span class = "tag">5</span> rei veritatem illustrant<span class =
+"tag">6</span>. At theologi fidem in assensione pura, sine
+demonstratione, collocarunt, et quarum rerum, quamdiu hic vivitur, fidem
+habemus, coelestes animae scientiam adeptae sunt. Fidem autem hujusmodi
+aut infusam aut labore ac studio partam fecerunt, verbi gratia ejusmodi,
+quae lectione aut auditione percipiatur, cum ei assentiamur, quem virum
+bonum et eruditum arbitramur. Quam probitatis et eruditionis opinionem
+si rejicimus, fides amittitur, si vero assentiri pergamus, disputatio
+inanis est, quia hoc vel illud credere collibuit, sive verum sive
+falsum. Nam qui geometrica theoremata docenti assentitur, nec tamen
+intelligit, fidem quidem habet, non scientiam, si<span class =
+"tag">7</span> vero plane intelligit, adipiscitur quidem scientiam, sed
+eodem momento fidem amittit. Fidem autem infusam theologi appellant
+virtutem theologalem, quae Deum tantum sui argumentum ac objectum habet.
+Ea vero<span class = "tag">8</span>, fides divina munere ac concessu
+tributa, si tamen necessaria est et certa<span class = "tag">9</span>,
+ut amitti nequeat, vis est, non fides. Si libera quadam assensione
+nititur, summae impietatis est, argumentis humanis doctrinam, quam Deus
+summa bonitate afflaverit, cuiquam<span class = "tag">10</span> eripere
+conari. Quae cum ita sint, omnino disputationibus de religione abstinere
+oportet.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius codex ita legit: <i>Religio fit ambigua verum inter et
+falsum ac disputationibus magis magisque labefactatur. Si in scientia?
+demonstrationem subesse oportet</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>Magis ac magis</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alii: <i>sunt</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Eusebius in demonstratione evangelica. Scotus in proleg.
+sent. qu.&nbsp;45.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alii: <i>dubiae</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alibi: <i>illustrarunt</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Desiderantur haec septem sequentia verba in aliis
+codicibus.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alius: <i>porro</i>.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Alibi: <i>coacta</i>.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;Deest in alio codice.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Florentinos accepimus in statu populari edixisse, ne de
+legibus semel susceptis ac probatis disputaretur, quam legem a Lycurgo
+olim latam meministis<span class = "tag">1</span>. Quod si de legibus
+humanis controversias movere non licet, ne ullus ad perrumpendas<span
+class = "tag">2</span> leges proposita disputatione aditus aperiatur,
+quanto minus in legibus divinis id fieri debet, aut si privatim
+periculosum<span class = "tag">3</span>, quanto publice
+periculosius.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Plutarchus in Lycurgo.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>corrumpendas</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>periculose</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Laudabile quidem est, ex antiquissimorum prophetarum institutis
+a disputationibus rerum divinarum abstinere, quod<span class =
+"tag">1</span> de sua quemque religione interpretari oportet, nec
+Christianis liceat, summa suae religionis capita in dubium revocare, nec
+item Judaeis<span class = "tag">2</span> inter ipsos, ut nec
+Ismaëtis<span class = "tag">3</span> quidem inter sese. Sed Ismaëlitae
+hoc amplius, quod nec secum ipsi, nec cum Judaeis aut Christianis de sua
+religione disseri<span class = "tag">4</span> patiantur, absurde illi
+quidem et malitiose. Nam si vera est illorum religio sive superstitio,
+quo verior aut certior, eo ad persuadendum facilior, aut si tantum bonum
+Christianis et Judaeis communicare nolunt, illud profecto est animi
+invidi ac ipsa malevolentia jejuni. Sed verius est, Ismaëlitas et
+Judaeos a disputationibus abhorrere, quod veritatis Christianae
+perspicuam<span class = "tag">5</span> lucem lippis oculis intueri
+nequeant.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Desunt haec septem sequentia verba in alio codice.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>Judaei</i> vel: <i>Judaeos</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>Ismaëlitae</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>discerni</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>conspicuam</i>.</div>
+
+<p>
+<span class="pagenum">131</span>
+CORONAEUS: Curtii<span class = "tag">1</span> sententia mihi probabilior
+fit, ne scilicet Christianis inter seipsos vel publice vel privatim de
+summae nostrae religionis, i.e. de fidei capitibus, contendere liceat,
+ne ambiguis et probabilibus argumentis huc illuc mentes distrahantur, ac
+variis erroribus implicentur<span class = "tag">2</span>, cum<span class
+= "tag">3</span> tamen divinae leges<span class = "tag">4</span> omni
+sexui, omnibus ordinibus, omnibus aetatibus, omnibus locis ad legendum
+et intuendum proponantur, ut lege divina sanctissime cautum est<span
+class = "tag">5</span>. Semper tamen licuit ac licebit, inter varias
+sectarum familias de optimo religionum genere disceptare ac Neophytos,
+Catechumenos, Energumenos, Ismaëlitas, Judaeos, Paganos et Epicureos a
+recta via oblique oberrantes, argumentis, auctoritate, antiquitate,
+eruditione, demonstrationibus perspicuis in rectam salutis viam
+deducere, pro ea<span class = "tag">6</span> quae homini cum homine
+intercedit humanitatis et caritatis conjunctione.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>Certum</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>impleantur</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>dum</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>divina lex ... proponatur</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Deuteron. II. et III. Josua I. et XXIV.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alibi: <i>per eam ... conjunctionem</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Disputationes istas de religionibus perspicio<span class =
+"tag">1</span> ad nihilum recasuras. Quis enim arbiter tantae
+controversiae futurus est?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>prospicio</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Christus Deus<span class = "tag">1</span>! Sic enim
+spopondit: Si tres in meo nomine fuerint coacti, in medio futurus
+sum.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius minus bene: <i>Christianis Deus!</i></div>
+
+<p>
+SENAMUS: At hoc ipsum caput est religionis totius, quod inter
+Christianos et Judaeos, item inter Ismaëlitas et Christianos
+contravertitur: Christus sitne Deus, necne?</p>
+
+<p>
+CURTIUS: Ad id confirmandum idoneis testibus ac tabulis uti oportet.</p>
+
+<p>
+SENAMUS: Illud etiam ambigitur, qui testes sint idonei, quae tabulae,
+qui fidejussores dari<span class = "tag">1</span> possint, qui non
+egeant fidejussore, ut certa et minime dubia fides adhibeatur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>esse</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Ecclesia judex erit. Scitum est ac pervulgatum<span class =
+"tag">1</span> illud Augustini: <i>Non crederem evangelium<span class =
+"tag">2</span>, nisi id ipsum etiam ecclesia confirmaret.</i></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>provulgatum</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>evangelio</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Gravior etiam controversia est, quaenam sit ecclesia vera?
+Judaei suam esse affirmant, Ismaëlitae infitiantur, Christianus contra
+sibi vindicat, pagani tota India sese antiquitate omnibus praedicant
+anteferri oportere. Itaque Nicolaus Cusanus Cardinalis, vir doctissimus,
+nihil de ecclesia christianorum sibi probandum scripsit, sed hoc,
+inquit, posito fundamento, quod ecclesia per unionem ad Christum
+constituatur, illud assumit, quod in praecipua quaestione positum
+est.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Illud quidem Christiani ac Ismaëlitae confitentur<span class =
+"tag">1</span>, et in eo potissimum cum Ebracis conveniunt, solam et
+veram Dei ecclesiam in gente Israëlitarum fuisse, quae sola toto
+terrarum orbe verissimum unius Dei aeterni cultum tuebatur, sola
+conservatrix foederis aeterni, quod Dei
+<span class="pagenum">132</span>
+digito tabulis lapideis incisum est et sanguine sacratum erat, sola
+legis aeternae litterarumque sacratiorum custos.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>profitentur</i>.</div>
+
+<p>
+FREDERICUS: Ita vero ad Christum usque.</p>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Judaei aeque ac Ismaëlitae N.T. tabulas repudiant<span class =
+"tag">1</span> quasi a Christianis corruptas, tametsi Muhammedes
+evangelica testimonia citare<span class = "tag">2</span> non
+dubitaverit<span class = "tag">3</span>, potissimum in Alcorano Elmeide
+et in Azora duodecima, non tamen in<span class = "tag">4</span> ea, quae
+in Christianorum manibus versatur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>rejiciunt</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>ciere</i>, vel: <i>adhibere</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>dubitat</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Deest in aliis, qui loco vocis <i>versatur</i> legunt:
+<i>versantur</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Si sola scriptorum auctoritate religionis verae fundamenta
+nituntur, expedita res erit Pythagoraeorum, vetere decreto: <span title
+= "Greek: autos epha">αὐτὸς ἔφα</span> Sin ea verborum obscuritas est,
+ut in varios sensus trahi possit, ad arbitros, i.e. ad sapientes, res
+deducenda erit.</p>
+
+<p>
+SENAMUS: Sed etiam illud dubitatur, qui sint sapientes? si enim aliorum,
+i.e. stultorum, judicio sapientes putantur, stulti sunt et suo judicio
+furiosi.</p>
+
+<p>
+TORALBA: De sua quemque arte peritum consulere solemus, neque etiam<span
+class = "tag">1</span> opifices sine usu et certissimis rationibus credi
+sibi volunt; falli tamen possunt, si demonstratione vacant. Rerum autem
+divinarum fides ac constantia ab unius Dei auctoritate dependet, qui nec
+falli, nec fallere potest, quae quidem auctoritas omnibus omnium
+demonstrationibus, argumentis, tabulis ac testibus longe
+praeponderat.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>enim</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Vera profecto sit religio, quae Deum auctorem habet, necesse
+est, sed num hujus legis<span class = "tag">1</span> aut illius auctor
+sit, hoc opus, hic labor est.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Deest in alio codice.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Cum sacerdotes Apollinem<span class = "tag">1</span>, quem
+Chaldaei Bahalem vocant, pro Deo colendo proponerent, Helias propheta
+coram Achabo rege periculum fieri jussit, ea conditione, ut is pro vero
+Deo haberetur, in cujus hostia flamma coelitus delapsa sacrificium
+consumsisset. Cum Apollinei pontifices Camarin<span class =
+"tag">2</span> ardentissimo aestatis sole preces ac vota ingemerent<span
+class = "tag">3</span> atque ex ipso vultu et venis cruorem
+elicerent<span class = "tag">4</span>, Helias ironia eleganti cum altius
+vociferandum esse diceret, inclinante sole ad occasum ipse tribus verbis
+flammam de coelo detraxit, quae voracissime hostiam, altare, lapides
+derepente consumsit, aquas etiam in silices effusas celerrime hausit,
+cujus portenti spectaculo rex ipse cum populo attonitus, Deum aeternum
+confiteri, Helias vero 450 solis sacerdotes trucidari jussit. Paulo post
+imbres, quos toto triennio ac mensibus<span class = "tag">5</span> sex
+Helias precatione sua cohibuerat, contraria rogatione abundanter effusi
+sunt.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>Apollinis</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Ab habitu fumoso dicti.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>ingeminarent</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;1 (3) Reg.&nbsp;18.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>et menses</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Optarem ego nunc Heliam quendam periculum coelesti prodigio
+spectantibus<span class = "tag">1</span> regibus ac populis facere,
+quaenam ex tot ac tam multis religionibus optima sit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>spectabilibus</i>.</div>
+
+<p>
+<span class="pagenum">133</span>
+SALOMO: Vetabat lex divina<span class = "tag">1</span>, Deum, quis
+aut<span class = "tag">2</span> qualis sit, experiri, nec nisi Deo
+jubente Helias id facturus fuisset. Nulla portenta perfidos, nulla
+prodigia movent sceleratos. Videtis hoc tanto ac tali prodigio Heliam
+nihil profecisse, nam paulo post ad cultum Bahalis relapsus est cum
+populo rex Achabus, Helias vero ab Isabella ad caedem designatus, nisi
+fuga sibi consuluisset. Nec vero usquequaque<span class = "tag">3</span>
+terrarum tot ac tam stupenda miracula commemorantur, quam quae universo
+populo Israëlis spectante facta legimus. Quae probatio verae religionis
+certior fieri potest?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Exodi 17. 1 Reg.&nbsp;18.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>qui et</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Deest in alio codice.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Vera religio mihi probanda videtur ecclesiae auctoritate,
+sacrae scripturae veritate, antiquitate ipsa, oraculis divinis,
+prodigiis coelestibus, rationibus perspicuis.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Rabbi Moses Rambam brevius rem contraxit ac tria<span class =
+"tag">1</span> tantum nostris credenda proponit, scilicet
+demonstrationem, sensum<span class = "tag">2</span> et oracula
+prophetarum; caetera, inquit, credi possunt, sed nulla necessitate.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>duo</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>sensuum</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Si fides oraculis habetur, extat vetus oraculum Apollinis, qui,
+consultus de infinita religionum varietate, quaenam esset optima,
+respondit uno verbo: Antiquissima. Cum rursus ambigeretur, quaenam esset
+antiquissima, respondit: Optima.</p>
+
+<p>
+TORALBA: Sic mihi persuasum, etiam si nullis oraculis testata res esset,
+optimam tamen religionem esse antiquissimam. Est enim tanta fides
+antiquitati<span class = "tag">1</span>, ut sua se auctoritate facile
+sustentare possit. At novae religiones, nova sacrificia, nova
+sacramenta, novi ritus, novae leges, nova consilia<span class =
+"tag">2</span>, novae ecclesiae, nova decreta, novi mores florentissimas
+quaeque civitates funditus everterunt.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>antiquitatis</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>concilia</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Hoc quidem grave praejudicium est pro catholica romana
+ecclesia adversus novae religionis creatores<span class =
+"tag">1</span>. Quamobrem decernatur, si placet, quae sit antiquissima
+religio, ut<span class = "tag">2</span> etiam pateat, quae sit optima,
+nam altero cognito utrumque cognitum erit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>creaturas</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>vel etiam quae sit etc</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Ne, obsecro, pergamus eo, quo itur, sed quo eundum est Nam
+divina lex<span class = "tag">1</span>, quam Christiani et Israëlitae
+probant, sanctissime vetat, consulere daemones, aut Manium<span class =
+"tag">2</span> Deorum oracula exquirere, aut fidem ullam iis habere. Ob
+id enim Ochosiae regi aegrotanti<span class = "tag">3</span> nunciatum
+est ab Helia, male periturum, quod Bahalem, quem Graeci Apollinem
+appellant, de valetudine et salute consuluisset. Erat enim in more
+positum et optimis quibusque principibus consuetum, si qua de re
+dubitarent, aut aliquid gravius suscepturi essent, Deum consulere,
+quibus respondebatur in somniis et visionibus nocturnis, si prophetiae
+domum haberent, sin minus, per aliquem ex prophetis; si vates nullus
+esset, per pontificem. Propheta quidem oratione
+<span class="pagenum">134</span>
+perspicua, quae divinitus acceperat, rogantibus respondebat, sed
+pontifex sacras vestes indutus ex<span class = "tag">4</span> aurea
+tabula, in qua duodecim gemmae<span class = "tag">5</span>, duodecim
+tribuum insculpta nomina continebantur<span class = "tag">6</span>, quid
+futurum esset, conjectura quadam consequebatur<span class =
+"tag">7</span>, ex insueto gemmarum fulgore, si felicem, vel
+obscuritate, si miserum exitum res esset habitura, vel etiam ex
+eminentia litterarum, ex quibus dictum infitians vel affirmans
+eliciebatur. Ac propterea Balaamus<span class = "tag">8</span> vates
+populum Israëliticum beatum praedicavit, quod nulla daemonum aut magorum
+contagione violaretur, sed opportune oracula sua divinitus reddita
+exaudiret. Quodsi nefas est, daemonem Apollinem audire<span class =
+"tag">9</span>, quanto sceleratius, religionis arbitrum<span class =
+"tag">10</span> accipere, cum omnium religionum eversionem moliatur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Deut. 18. Levit,&nbsp;20.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>inanium</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>agonizanti</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>pontifex sacra veste indutus
+et</i>&nbsp;etc.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>gemmis</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Josephus in antiqq.&nbsp;jud.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alibi: <i>consequentia</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Num. cap. 23 et seqq.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Alius: <i>consulere</i>.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;Alius: <i>arbitrium</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Imo<span class = "tag">1</span> vestram, Salomo, religionem ut
+optimam probavit, sic etiam<span class = "tag">2</span> de optimo
+religionum genere consultus respondit<span class = "tag">3</span>:</p>
+
+<div class = "verse close">
+<span title =
+"Greek: Mounoi sophian lachon, autar Hebraioi">Μοῦνοι
+Χαλδαῖοι σοφίαν λάχον, αὔταρ Ἑβραῖοι</span><br />
+<span title =
+"Greek: Autogenêton anakta sebazomenoi theon hagnôs">Αὐτογένητον
+ἄνακτα σεβαζόμενοι θεὸν ἁγνῶς</span>,</div>
+
+<p class = "close">
+i.e. soli Chaldaei sapientiam nacti sunt, Ebraei vero Deum aeternum pie
+colunt. Item de Judaeorum gente<span class = "tag">4</span> consultus,
+ita respondit:</p>
+
+<div class = "verse close">
+<span title = "Greek: Hêde theon basilêa kai gennêtêra pro pantôn">Ἥδε
+θεὸν βασιλῆα καὶ γεννητῆρα πρὸ πάντων</span>,<br />
+<span title = "Greek: Hon tremetai kai gaia kai ouranoi êde thalassa">Ὃν
+τρέμεται καὶ γαῖα καὶ οὔρανοι ἠδὲ θάλασσα</span>,<br />
+<span title = "Tartarioi te muchoi kai daimones ekphrittousi">Ταρτάριοι
+τὲ μυχοὶ καὶ δαίμονες ἐκφριττουσι</span>,</div>
+
+<p class = "close">
+i.e.</p>
+
+<div class = "verse close">
+Illa Deum regem pure colit omnipotentem,<br />
+Quem mare, quem tellus ingens, quem sidera coeli,<br />
+Quem genii exhorrent, metuit quem maris<span class = "tag">5</span>
+abyssus.</div>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>Hinc</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>enim</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Eusebius in praepar. evang. Lactantius. Justinus
+Martyr.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>regno</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alius: <i>immanis</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Ista quidem sunt principum Christianorum seu discipulorum
+Christi, qui etiam genere Judaei et Judaeorum religionem vulgo profiteri
+putabantur<span class = "tag">1</span>, inventa, ut antiquitatis speciem
+Christianae religioni conciliarent<span class = "tag">2</span>, nec
+tamen, quod si<span class = "tag">3</span> mille Apollines religionem
+Judaeorum optimam judicarent omnium, fidem ullam haberemus.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>profitebantur</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>ostenderent</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alii: <i>nec si</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS<span class = "tag">1</span>: Immo verius est, Apollinem<span
+class = "tag">2</span> daemonem Hebraeorum et Chaldaeorum religionem ac
+sapientiam simul contulisse, ut ambiguitate proposita utramque aboleret,
+ut non ita pridem apud Juliacenses<span class = "tag">3</span> in vico
+Laemi<span class = "tag">4</span> quidam maleferiatus Curio daemonem
+rogavit<span class = "tag">5</span>, cur puellam, quam possidebat<span
+class = "tag">6</span>, tam sollicite ad missam urgeret? an sacrificium
+illud salutare hominum generi arbitraretur? Huic daemon: Amplius,
+inquit, deliberandum mihi censeo. Nam si respondisset, salutarem esse
+missam, Lutherani ob id ipsum rejiciendam esse censuissent; sin
+rejecisset,
+<span class="pagenum">135</span>
+Catholici salutarem esse dixissent. Itaque ambiguo responso utrisque
+illusit. Alias idem sacrificulus daemonem rogavit, qui monachum<span
+class = "tag">7</span> obsidebat, quisnam esset? Sum, inquit, Matthias
+Durensis Abbas, nec prius obsessum dimittam, quam Trevirim
+profectus<span class = "tag">8</span> virginem Mariam placaverit, quod
+pictori statuae virginis non cumulate satisfecerit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Deest in aliis codicibus.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>Apollineum</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>Julianenses</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>Leoni</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Wierus de praestigiis.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alius: <i>obsidebat</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alibi: <i>moechum</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alibi: <i>Trevirini praefectus</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Ne Apollinis oracula cum responsis obsessorum confundamus,
+semper existimavi, oracula Christianae religionis primordio magna sui
+parte a Graecis conficta, prout quisque hanc vel illam religionem
+probaret aut improbaret, ut contraria legimus apud Porphyrium iis, quae
+ab Eusebio et Lactantio commemorantur; cujusmodi est illud:
+rogantibus<span class = "tag">1</span>, qualis futurus esset Messias,
+respondisse fertur Apollo: Mortalis erit secundum carnem i.e. <span
+title = "Greek: thnêtos estai kata sarka">θνητὸς ἔσται κατὰ
+σάρκα</span>. Simile<span class = "tag">2</span> est etiam illud
+oraculum, quod Augusto patri redditum ferunt: Puer, inquit, Hebraeus
+Deus rex me fugere<span class = "tag">3</span> cogit<span class =
+"tag">4</span>; quasi Suetonius, Dio, Tacitus, qui levissima quaeque
+Augusti somnia scriptis prodiderunt, oraculum tanti ponderis ac momenti
+omissuri fuissent. At etiam M. Tullius<span class = "tag">5</span>, qui
+nascente Augusto consulatum gerebat, scribit, Apollinis oracula pridem
+conticuisse, ut jam nihil contemtius esset. Si tantum erat silentium
+Apollinis ante Tullium, qui<span class = "tag">6</span>
+trecentesimo<span class = "tag">7</span> post anno<span class =
+"tag">8</span> tot ac tam multa oracula, quae petita legimus,
+effudisset?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Addit alius: <i>Judaeis</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Aliue: <i>Consimile</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alii: <i>facere</i>, vel: <i>tacere</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Suidas verbo Augustus. Nicephorus Callistus l. 1
+c.&nbsp;17.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Libr. de divinatione.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alibi: <i>quod</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Ita omnes codices.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alibi: <i>trecentos post annos</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Quam<span class = "tag">1</span> diuturni silentii causam
+Plutarchus<span class = "tag">2</span> ad interitum daemonum referendam
+putavit. Porphyrius vero Apollinis oraculum editum de silentii causa non
+ad illum Deum Hebraeum et regem, sed ad Jovem traxit: <span title =
+"Greek: Oichetai">Οἴχεται</span>, inquit, <span title =
+"Greek: oichetai Apollôn epi phlogos kai biazetai ouranios phôs Zeus esti">οἴχεται
+Ἀπόλλων ἐπὶ φλογὸς καὶ βιάζεται οὐράνιος φῶς Ζεῦς ἐστὶ</span>. Quis
+autem, nisi plano demens, foeminam a daemone obsessam ore furente ac
+rabie spumante, ut Plutarchus, Heraclitus ac Basilius scripsere, ambigua
+voce balbutientem de futuris rogare velit? saepius enim aures foeminarum
+pudendis admovere oportebat, ut responsa audirentur; cujusmodi<span
+class = "tag">3</span> sagam Coelius Rhodiginus in oppido Rhegio se
+scripsit vidisse, quae pudendis obloquebatur, de praeteritis quidem
+perspicue, de futuris obscurissime respondebat. Eo tamen erupit
+amentiae<span class = "tag">4</span>, ut talium sagarum responsa pro
+divinis oraculis venditarent<span class = "tag">5</span> non modo
+imperiti homines, verum etiam ipsi, qui summam eruditionis ac sapientiae
+opinionem de se ipsis excitarant, Justinus, inquam, Eusebius,
+Lactantius, Porphyrius. Credite, inquit Justinus, credite vetustissimae
+Erythreae Sibyllae, cujus libros toto terrarum orbe servari
+contigit<span class = "tag">6</span>. Quin etiam Sibyllarum oracula,
+versibus Graecis excusa, latine facere ac non ita pridem evulgare non
+dubitavit Castalio, in quibus biblica historia brevissime contracta
+est.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>Tam</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;In libro de oraculorum defectu.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>cujus</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>amentia</i>, vel: <i>dementia</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alii: <i>putarent</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alius: <i>contingit</i>.</div>
+
+<p>
+<span class="pagenum">136</span>
+OCTAVIUS: Ego Sibyllas omnes daemonum contubernio infames esse non
+dubito, nec ullum impiae superstitionis argumentum majus<span class =
+"tag">1</span> esse opinor, quam quod Sibyllarum oraculis quasi
+fatis<span class = "tag">2</span> sustentatur. Atque in eo quidem
+Tertullianus<span class = "tag">3</span> graviter mihi labi videtur, qui
+religionis Christianae probationem ex eo potissimum exquirit, quod
+daemones in obsessis occulta quaeque rogantibus Christianis proderent,
+Christi sapientiam et virtutem laudantes, caeteris vero paganorum
+sacerdotibus nihil responderent. Iisdem Sibyllarum responsis Dei nomen
+quadrisyllabum esse denunciatur, ac ne quis sacrum illud Hebraeis
+tetragrammaton aeterni Dei proprium cogitaret, tres priores syllabas
+duarum litterarum, postremam trium esse, ac totum quatuor vocalibus et
+quinque consonantibus constare, idque consistere numerum MDCCXI,
+quem<span class = "tag">4</span> Cardanus
+<span title = "Greek: arsenikon">ἀρσενικὸν</span> esse putavit,
+sed suo merito irrisus est,
+quod numeri litterarum minime congruant, tametsi caeteri conveniant; qui
+vero subtilius discusserunt, non aliud quam dictionem <span title =
+"Greek: phaosphoros">φαοσφόρος</span> syllabas quatuor, totidem vocales,
+quinque consonantes, tres priores syllabas duarum, quartam trium
+litterarum praescriptum numerum continere judicarunt. Quo quidem oraculo
+solem luciferum i.e. <span title = "Greek: phaosphoron">φαοσφόρον</span>
+seu Apollinem miseris hominibus colendum quasi Deum proposuit daemon
+ipse Apollineus<span class = "tag">5</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>magis</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>fundamentis</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;In Apologetico.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alii: <i>quod</i>.</div>
+
+<table>
+<tr>
+<td class = "footnote">
+<b>5.</b>&nbsp;<span title = "Greek: ph">φ</span> =</td>
+<td class = "footnote">500</td><td></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "footnote">
+<span title = "Greek: a">α</span> =</td>
+<td class = "footnote">1</td><td></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "footnote">
+<span title = "Greek: o">ο</span> =</td>
+<td class = "footnote">70</td><td></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "footnote">
+<span title = "Greek: s">ς</span> =</td>
+<td class = "footnote">200</td><td></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "footnote">
+<span title = "Greek: ph">φ</span> =</td>
+<td class = "footnote">500</td>
+<td class = "footnote">
+&nbsp;&nbsp;<span title = "Greek: phaosphoros">φαοςφόρος</span></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "footnote">
+<span title = "Greek: o">ο</span> =</td>
+<td class = "footnote">70</td><td></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "footnote">
+<span title = "Greek: r">ρ</span> =</td>
+<td class = "footnote">100</td><td></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "footnote">
+<span title = "Greek: o">ο</span> =</td>
+<td class = "footnote">70</td><td></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "footnote">
+<span title = "Greek: s">ς</span> =</td>
+<td class = "footnote">200</td><td></td>
+</tr>
+<tr>
+<td></td>
+<td>1711</td><td></td>
+</tr>
+</table>
+
+<p>
+SENAMUS: Ego vero nomen <span title =
+"Greek: phaosphorou">φαοσφόρου</span> seu Luciferi,
+lacis totius creatori optime
+convenire judico, qui solus ab humanis mentibus tenebras ac caliginem
+dispellere possit.</p>
+
+<p>
+CURTIUS: Ea fraus est daemonum, falsa veris confundere, quo facilius
+imperitos fallere queant et admirationem sui concitare, nihil tamen nisi
+a furentibus respondebatur. Legistis<span class = "tag">1</span>, in
+antro<span class = "tag">2</span> Lepadio Trophonio, Mopsitanos<span
+class = "tag">3</span> dormientes somniis perterritos ac furentibus
+similes oracula fudisse.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Pausanias in Achalcis.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Deest in alio codice.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>Mopsi fano</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: At cum Epicuraei quidam oracula Mopsi coram Asiae Proconsule
+irriderent<span class = "tag">1</span>, rusticum quendam ad Mopsum
+miserunt cum obsignata epistola, in qua nihil aliud quam illud, utrum
+bovem atrum, an album sibi mactari vellet? Rusticus<span class =
+"tag">2</span> in fano obdormiverat, somno<span class = "tag">3</span>
+<span class="pagenum">137</span>
+excitatus, ad Epicuraeos cum epistola obsignata rediit, nihil tamen
+aliud se audisse retulit, quam vocem cujusdam susurrantis illud: Atrum.
+Quo audito proconsul impietatis Epicuraeos coarguit ac Mopso deinde
+sacra facere non destitit. Sed audiamus Herodotum<span class =
+"tag">4</span>, cujus aetate loquacissimi fuere omnes Apollines. Is enim
+scribit: Cnidios, cum Isthmum Halicarnassi perfodere conarentur, nec
+quidquam proficerent, caementis in oculos obsilientibus, aut latomis se
+ipsos vulnerantibus, ad Pythiam<span class = "tag">5</span> profectos
+responsum hoc tulisse: Isthmum neque aggerate, neque fodite; Jupiter
+namque ipse, si voluisset, fecisset insulam! Illi accepto responso ab
+opere destiterunt. Deum quidem ista<span class = "tag">6</span>
+decrevisse argumento est, quod Demosthenes, Demetrius Poliorcetes<span
+class = "tag">7</span>, Caligula, Nero, Domitianus, qui Isthmum Corinthi
+perfodere sunt conati, vel caesi vel capti, vel ab hostibus prostrati
+fuere, quod vel oracula divina contemnere, vel naturae statum et ordinem
+perrumpere conarentur. Quid? cum Athenienses, variis cladibus et morbis
+popularibus oppressi, Apollinem consulerent, respondit, suam aram
+duplicari oportere; erat enim cubica. Fabri cubum cubo supposuerunt<span
+class = "tag">8</span> imperite<span class = "tag">9</span>. Cum pestis
+multo magis quam antea grassaretur, iterum Apollo consultus respondit:
+aram non esse duplicatam. Itaque Geometras tota Graecia arcessiri
+oportuit, ut ara cubica duplicaretur,
+quod tandem<span class = "tag">10</span> Plato cum
+<span title = "Greek: mesolabô">μεσολάβῳ</span>
+praestitisset, exhausta civibus urbe,
+caedes<span class = "tag">11</span> conquievit. Advertite, obsecro,
+daemonem <span title = "Greek: geometrikôtaton">γεομετρικώτατον</span>
+Atheniensibus rem omnium difficillimam proposuisse, scilicet cubum
+duplicare, quod mortalium nullus adhuc demonstratione, sed physica
+tantum ratione consequi potuit. Oportuisset enim duabus lineis,
+quibuscunque datis, duas medias proportionales invenire, quod nullus
+adhuc conficere potuit. Nicolaus Cusa<span class = "tag">12</span> id
+tentavit, Orontius<span class = "tag">13</span> id se esse assecutum
+jactavit<span class = "tag">14</span>, ex eoque <span title =
+"Greek: tetragônismon">τετραγωνισμὸν</span> penitus ignotum
+demonstrasse. Sed ejus paralogismum<span class = "tag">15</span>
+Nonius<span class = "tag">16</span> Lusitanus ac Buteo Delphinas
+perspicue<span class = "tag">17</span> docuerunt. Sic Apollo
+admirabilitatem sui multo quam
+antea majorem excitavit, quam<span class = "tag">18</span> Plato bona
+fide auxit<span class = "tag">19</span>, cum ab Aegyptiis<span class =
+"tag">20</span> eruditus praedicaret: Apollinem hoc responso Athenienses
+a luxu, libidine, crapula, rapinis ad honesta ingenuarum artium studia
+revocare voluisse.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Plutarchus de oraculorum defectu.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius addit: <i>qui</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>a sono</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;L. 1 cp.&nbsp;44.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alii false: <i>Phidiam</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alii: <i>ita</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;In textu: <i>Polycrates</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alibi: <i>imposuerunt</i>.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Alibi: <i>imperiti</i>.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;Alibi: <i>etiam</i>.&nbsp;
+<b>11.</b>&nbsp;Deest in aliis.&nbsp;
+<b>12.</b>&nbsp;Alius: <i>Chusa</i>.&nbsp;
+<b>13.</b>&nbsp;In libro de quadrat. circuli.&nbsp;
+<b>14.</b>&nbsp;Alibi: <i>putavit</i>.&nbsp;
+<b>15.</b>&nbsp;Alius: <i>parallelismum</i>.&nbsp;
+<b>16.</b>&nbsp;Alius: <i>Navius</i>.&nbsp;
+<b>17.</b>&nbsp;Alii: <i>perspicere</i>.&nbsp;
+<b>18.</b>&nbsp;Desunt haec quatuor verba in aliis codicibus.&nbsp;
+<b>19.</b>&nbsp;Plutarchus de daemonio Socratis.&nbsp;
+<b>20.</b>&nbsp;Alius: <i>Aegyptio</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Si fabri cubicam argillae massam arae cubicae aequalem
+fecissent et ad pondus tantundem adjecissent, tum utramque massam simul
+coagmentatam figura cubica finxissent, nullo negotio expedita res erat
+physica ratione.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Apollinis aeque ac Bahalis oracula seu vera seu falsa a
+<span class="pagenum">138</span>
+daemonibus profecta fuisse, nemini dubium esse potest, in rem eam
+penitus intuenti. Nunquam<span class = "tag">1</span> enim Pythia
+sacerdos respondit, nisi furibunda, ore spumante, turgido gutture,
+oculis torvum intuentibus, saepe etiam pudendis obloquentibus, aut
+clausa bucca vel ex intimo pectore verbis erumpentibus. Quo etiam<span
+class = "tag">2</span> statu sacerdotes Indicos fuisse legimus ante
+Hispanorum adventum, qui daemonum cultus, sortilegia et sacrificia
+humana sustulerunt. Oracula vero divina prophetis tantum concessa ac
+munere Dei contigisse lex divina<span class = "tag">3</span> perspicue
+docet, et a prophetis reddebantur non furenti, sed tranquilla mente et
+valde quieta ac constanti. Neque vero vigilanti cuiquam mortalium,
+praeterquam uni Mosi, Deum apparuisse divina lex aperte declarat;
+caeteris prophetis non nisi dormientibus, seu somniis seu visionibus
+nocturnis, quae decem omnino generibus complexus est Moses Rambam.<span
+class = "tag">4</span> Paucissimis tamen lux infusa divinitus toto vitae
+decursu contigit ut Samueli, Heliae, Helisaeo, Isaiae. Quoties enim in
+sacris litteris illud occurrit, Deum vel angelum domini locutum,
+prophetia est in somno vel visione dormienti patefacta, ut visiones
+Abrahae et colloquia Dei cum illo ac caeteris omnibus praeter Mosen.
+Quod arcanum qui non percipiunt animo, variis erroribus implicantur.
+Interdum tamen vigilantibus, quid factu sit opus, suggeritur, sed id fit
+intimis animi sensibus, angeli procurantis officio.<span class =
+"tag">5</span> Dormientibus vero saepe voces divinae exaudiuntur aut
+vellicationes aut etiam terrores sentiuntur<span class = "tag">6</span>,
+quo pertinet illud Elihu Jobi<span class = "tag">7</span> instruentis:
+<i>Semel</i>, inquit, <i>Deus loquitur et iterum, si homo non advertit
+in somniis, in visu nocturno, quando sopor<span class = "tag">8</span>
+dormientes obruit<span class = "tag">9</span>, tunc aurem hominibus
+vellicat ac divinam vocem<span class = "tag">10</span> velut
+expresso<span class = "tag">11</span> sigillo consignat, ut tenuibus
+probitatem, potentibus superbiam eripiat.</i> Cui congruit illud
+Isaiae<span class = "tag">12</span>: <i>Deus</i>, inquit, <i>summo
+diluculo vellicavit mihi aurem, ut audirem, aperuit mihi aurem, ego vero
+praebui me obsequentem.</i> Hanc autem<span class = "tag">13</span>
+vellicationem auris nemo plane nisi expertus intelligit.<span class =
+"tag">14</span> Prophetis quidem nostris vaticinia admirabilia et in
+multa saecula prodita fuere, quibus populorum strages et<span class =
+"tag">15</span> excidia civitatum, imperiorum conversiones, caedes
+principum calamitosae denunciantur<span class = "tag">16</span>, quae re
+ipsa statis temporibus, ac tantis post aetatibus comperta fuere. Ab iis
+ergo prophetarum vocibus ac scriptis oracula petenda, ab iis<span class
+= "tag">17</span> solis verae religionis testimonia sunt exquirenda.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>Neque</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Addunt alii: <i>in</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Num.&nbsp;12.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;In libro More nevochim.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;1 (3) Reg. 13.&nbsp;16.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alibi: <i>sensuum</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Hiob 33, 14&nbsp;sqq.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alibi: <i>super</i>.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Alibi: <i>opprimit</i>.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;Alii: <i>ac doctrinam</i>.&nbsp;
+<b>11.</b>&nbsp;Alibi: <i>impresso</i>.&nbsp;
+<b>12.</b>&nbsp;Jesaiae 50, 4&nbsp;sqq.&nbsp;
+<b>13.</b>&nbsp;Alius: <i>Sane autem</i>.&nbsp;
+<b>14.</b>&nbsp;Alius: <i>intelliget</i>.&nbsp;
+<b>15.</b>&nbsp;Deest in aliis codicibus.&nbsp;
+<b>16.</b>&nbsp;Alii: <i>denunciarentur</i>.&nbsp;
+<b>17.</b>&nbsp;Alii: <i>ex his</i>, vel: <i>et iis</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Prophetarum quidem principes ab Abrahamo et Israelitis
+arcessere oportet, nec tamen omnes videmus. Videmus enim Bileamum<span
+class = "tag">1</span>,
+<span class="pagenum">139</span>
+genere Chaldaeum, etiam oracula divinitus hausisse et conversionem
+rerum publicarum admirabiles duo millia annos ante percepisse<span class
+= "tag">2</span> animo, quam contigissent. Item Jobum, Heliam,
+Helisam<span class = "tag">3</span>, Arabes ante legis <ins class =
+"correction" title = "text reads ‘promu gationem’">promulgationem</ins>
+divinis oraculis claruisse.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Num.&nbsp;23.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>hausisse</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>Helipham</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Si vera somnia rerum praesentium aut futurarum prophetiae<span
+class = "tag">1</span> nomine veniunt, innumerabiles prophetae futuri
+sunt. Ecquis enim est, cui non appareat in somniis ac visionibus
+nocturnis verum<span class = "tag">2</span> quiddam, quod aliter scire
+non potuisset? Quin etiam sceleratis somnia saepe verissima occurrunt.
+Nam<span class = "tag">3</span> Philostratus<span class = "tag">4</span>
+tyrannus se a Jove praecipitem de coelo deturbari somniavit, paullo
+antequam interficeretur. Item Caracallae imperatori visum est in
+somniis pridie quam necaretur, se a Severo patre suo<span class =
+"tag">5</span> perculsum ac vocem patris principis<span class =
+"tag">6</span> audivisse acerbe illum increpantis: En praemium fraterni
+parricidii! nam Caracalla jusserat Getam occidi. Plenus est Artemidorus,
+plenae historiae talium somniorum. Et quidem Synesius ille<span class =
+"tag">7</span> Christiamis pontifex librum <span title =
+"Greek: peri tôn enupniôn">περὶ τῶν ἐνυπνίων</span> scripsit,
+in quo vaticinia non modo hominibus, verum etiam brutis ipsis
+animantibus communicari scribit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>prophetico</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>rerum</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;(Artemidorus).&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alii: <i>Pisistratus</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alius: <i>sica</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Deest in aliis.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alius: <i>ipse</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Quaedam somnia vera sunt, plurima tamen falsa, ut quae ab animi
+perturbatione<span class = "tag">1</span> ac curis ad animos derivantur.
+<i>Multas curas sequuntur somnia</i>, inquit sapientiae magister<span
+class = "tag">2</span>, <i>et ubi multa somnia, plurimae sunt
+vanitates.</i> Saepius etiam a ciborum varietate et copia somnia
+contrahuntur, sed iis, qui pura mente a sordibus, a libidine, a curis
+inanibus, a cupiditatibus vacui, sobrii dormiunt, saepius somnia vera et
+somniis praestantiora visu objiciuntur, quibus turpia declinare, honesta
+prosequi aut futura scire docentur, quae in universum communi quadam
+appellatione vaticinia dici possunt. Prophetia vero singulari quadam
+appellatione dicitur divina vis, Dei munere et concessu<span class =
+"tag">3</span> tributa ad futura prospicienda ac denuncianda, quae<span
+class = "tag">4</span> non tantum veteribus, sed his quoque
+temporibus<span class = "tag">5</span> accidit. Quod enim legitur in
+Hebraeorum commentariis, prophetiam post reditum ab exilio desiisse, non
+eo pertinet, ut nulla deinceps somnia Hebraeis divina contigerint, sed
+ut intelligamus, Dei vocem ad prophetas fieri desiisse, ut ejus mandata
+legesque<span class = "tag">6</span> principibus ac populis<span class =
+"tag">7</span> annuuciarentur. Neque enim desunt quamplurimi, qui pro
+sua aut aliorum salute jussa in somniis divinitus accipiant, vel ut
+hostium insidias effugiant, vel ut a vitiis abstineant, vel ut ab
+impietate et superstitione ad veram religionem deducantur, sive<span
+class = "tag">8</span> de rebus dubiis fiant certiores. Et quidem vera
+somnia et visa nocturna efficaciora sunt ipsis actionibus vigilantium,
+<span class="pagenum">140</span>
+ut cum Abrahamus dormiens sibi pro salute urbium Sodomae et Gomorrhae
+precari videretur et<span class = "tag">9</span> cum Deo familiariter
+colloqui; non minus efficax illa supplicatio exstitit, atque nescio an
+non efficacior, quam si vigilans ea petiisset<span class =
+"tag">10</span>. Item Salomo in somniis sapientiam a Deo precari sibi
+videbatur<span class = "tag">11</span>, quae precatio in somniis tam
+efficax exstitit, ut eodem<span class = "tag">12</span> somnio Deus
+responderit, se preces illius exaudiisse ac sapientiam illi tantam
+afflavisse, quantam mortalium antea aut postea<span class =
+"tag">13</span> nemini.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>perturbationibus</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Ecclesiastes 5, 2&nbsp;sq.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>consensu</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>quod</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alii addunt: <i>saepe</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alii addunt: <i>ne</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alibi: <i>populo</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alii: <i>ac</i>.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Desunt haec quinque verba sequentia in alio codice.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;Alibi: <i>illam praestitisset</i>.&nbsp;
+<b>11.</b>&nbsp;1 (3) Regum&nbsp;3.&nbsp;
+<b>12.</b>&nbsp;Alibi: <i>eidem</i>.&nbsp;
+<b>13.</b>&nbsp;Alibi: <i>et postea</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Si summam religionis ac salutis nostrae ad inania somnia
+revocaremus<span class = "tag">1</span>, actum de religionibus est. Jam
+enim pridem Paulus admonuit<span class = "tag">2</span>, a falsis
+prophetis studiosissime cavendum, nec si angelus coelo delapsus in
+terram<span class = "tag">3</span> aliud doceat, quam quae ab eo tradita
+sunt, ei assentiendum. Quo satis innuit, non vates novos aut<span class
+= "tag">4</span> Apollines aut<span class = "tag">5</span> oracula
+cujusquam exquirenda<span class = "tag">6</span> ad optimum genus
+religionis dijudicandum, cum aperte<span class = "tag">7</span> doceat,
+esse Christianum.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>revocamus</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Galat.&nbsp;1.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>in terras</i>, quae verba in aliis plane
+desunt.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>non</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>non</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alibi: <i>cuiquam exoptanda</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Duorum horum verborum loco legit alius:
+<i>verum</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Quoniam Judaei non modo Paulum, verum etiam Novi Testamenti
+tabulas omnes, Ismaelitae vero Christiana<span class = "tag">1</span>
+scripta<span class = "tag">2</span> omnia repudiant, aliis testibus
+nobis utendum est. Nihil autem mihi commodius videtur, quam decernere,
+quae<span class = "tag">3</span> sit antiquissima religio, hanc<span
+class = "tag">4</span> enim optimam fore, maximum erit argumentum.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>Christianorum</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Deest in alio codice.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>quaenam</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>sane eam</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Si optimum genus religionis antiquitate ipsa metimur, altius
+nobis ab ipso totius humani<span class = "tag">1</span> generis parente
+origo est petenda. Hunc enim optimis moribus, optima disciplina, optima
+scientia<span class = "tag">2</span>, optimis denique animi virtutibus a
+Deo exornatum<span class = "tag">3</span> oportet, cum ab eodem
+sanctissimam linguam didicisset. Neque enim<span class = "tag">4</span>
+per se eloqui potuisset, aut omnium animantium, quibus ex insita
+cuique<span class = "tag">5</span> vi et potestate nomina indidisse
+dicitur, naturas nisi ab optimo parente ac magistro eruditus hausisset
+et expressisset<span class = "tag">6</span>. His tam multis ac
+praeclaris virtutibus filios sibi charissimos imbuisse consentaneum est
+atque inprimis vera religione, ut scilicet Deum aeternum adorarent eique
+sacra facerent, tum precibus, tum frugibus, tum pecoribus<span class =
+"tag">7</span> oblatis, quae flammarum sacrificiis consumerentur, cum
+ante aquarum colluviones carnibus non vescerentur<span class =
+"tag">8</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Deest in alio codice.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>sanctitate</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>subornatum</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>etiam</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alius: <i>ejus</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Philo in alleg. legg.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alibi: <i>pecudibus</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Zonaras l. 1 ita scribit.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Caetera quidem tibi, Toralba, facile assentior, pecorum<span
+class = "tag">1</span> tamen carnibus homines aeque ac lacte vixisse non
+dubito. Ad quid enim<span class = "tag">2</span> tam multi greges? tot
+armenta ubique terrarum, quae suo foetore mortua
+<span class="pagenum">141</span>
+nocuissent<span class = "tag">3</span>, nisi homini suavissimis carnibus
+vesci licuisset? Nam quod divina lege permissum est, carnibus vesci,
+modo sanguis in terram effunderetur, eo pertinet, ut, quod antea impune
+licuerat, cruore saginare<span class = "tag">4</span> se ipsos, id<span
+class = "tag">5</span> amplius ne liceret. Nihil enim<span class =
+"tag">6</span> sanguinis esu impurius, nihil nocentius aut ad lepram et
+elephantiasin accomodatius alimentum excogitari potest.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius ita: <i>nisi pecorum carnibus vesci semper
+licuisset</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>etiam</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>jacuissent</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>sanguinare</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alii: <i>ut</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alius: <i>etiam</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Nulla mihi tecum, Salomo, de ciborum esu<span class =
+"tag">1</span> controversia futura est, illud tantum meae conclusionis
+argumentum est, Adamum ejusque filium Abelem optima religione imbutos
+fuisse, deinde Sethum, Henochum, Methusalem ad Noachum usque, qui
+aeternum illum et verum solumque Deum, rerum omnium opificem ac parentem
+totiusque mundi architectum maximum, caeteris omnibus exclusis,
+sanctissime coluerunt. Hanc igitur religionem non modo antiquissimam,
+sed etiam omnium optimam esse confido, et qui ab illa antiquissima
+optimaque religione discesserunt, in labyrinthos errorum<span class =
+"tag">2</span> inexpiabiles incidisse.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>usu</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Deest in alio codice.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Mihi tecum, Toralba, convenit, illam scilicet optimam religionem
+esse antiquissimam ab optimo parente generis humani traditam, quae unius
+aeterni Dei cultu purissimo, semota Deorum ac divorum omnium atque etiam
+rerum creatarum turba, continetur. Nam quod scribitur, aetate Sethi Deum
+coli coepisse, plerosque fefellit ambiguitas verbi <span title =
+"Hebrew: huchal">הוּחַל</span> quod incipere et profanare significat.
+Jonathan Chaldaeus interpres ita reddidit<span class = "tag">1</span> ex
+hebraeis chaldaica: <i>tunc coeperunt homines orare in nomine
+domini.</i> Sed Onkelos, quem Latini Aquilam nominant, qui etiam ex
+Hebraicis Chaldaica fecit, ita reddidit: <i>Tunc coeperunt homines non
+orare in Dei nomine</i>, cum scilicet ad res creatas et eorum, quae sub
+sensum cadant, cultum se ipsos convertere coepisserit; quae sententia
+verior est, cum satis appareat, Abelem et Cainum soli Deo cultum
+exhibuisse, ac ipsum Henochum tanta religione ac pietate claruisse, ut
+adhuc vivus et spirans divina bonitate fuerit ab hominum<span class =
+"tag">2</span> coetu et conspectu abreptus, quod praeter eum nemini,
+excepto Helia, legimus contigisse. In eadem religione perstitit
+Noachus<span class = "tag">3</span>, qui solus mortalium omnium ipsius
+Dei testimonio ac judicio integer est ac justus appellatus. Semus item,
+Noachi<span class = "tag">4</span> filius, Dei altissimi sacerdos ac
+Solymorum<span class = "tag">5</span> rex justissimus, eadem pietate
+paternam religionem amplexus est, qua floruit usque ad <ins class =
+"correction" title = "text reads ‘Ahrahami’">Abrahami</ins> aetatem,
+i.e. ab eluvionibus aquarum CCCXLV annos, quo tempore migravit Abrahamus
+ex Ur<span class = "tag">6</span>, Chaldaeorum urbe<span class =
+"tag">7</span>, eamque migrationis causam fuisse tradunt<span class =
+"tag">8</span>, quod Chaldaei a vero Deo ad solis et siderum cultum
+deficerent. Defectionis rursus causam fuisse opinor, quod cum in coelum
+<span class="pagenum">142</span>
+intuentes aeterno Deo sacra facerent<span class = "tag">9</span>, oculis
+quasi manibus sese abduci passi sunt ad ea sidera, quae sub adspectum
+cadebant, quod Abrahamus indigne ferens vitae periculum adiit, cum
+aperte siderum cultum execratus esset. Chaldaeus interpres scribit<span
+class = "tag">10</span>, Nimrodum, qui primus dominatum in liberos
+homines invasit, jussisse Abrahamum in fornacem projici, quod ab unius
+immortalis Dei cultu ad res creatas avelli nollet, inde tamen prodigio
+stupendo<span class = "tag">11</span> ereptum et in Syriam a Deo missum,
+ubi in purissima illa religione majorum acquievit ejusque nepotes, donec
+Aegyptiorum fraudibus ab ingenita religione deflexissent, nec solum
+sidera, sed etiam elementa, animantia, statuas, daemones, deserto mundi
+conditore, adorarent. Deus igitur populi sui misertus quadringentos post
+annos, quam ictum foedus erat cum Abrahamo, Moysen excitavit, per quem
+naturalem et insitam animis hominum<span class = "tag">12</span> a Deo
+religionem ex animis hominum paene obliteratam ad usum revocavit. Ac
+tametsi Numa Pompilius statuas, Zeno Stoicus templa Diis exstrui, i.e.
+<span title = "Greek: hiera theôn oikodomein">ἱερὰ θεῶν<span class =
+"tag">13</span> οἰκοδομεῖν</span>, idque etiam sanctissimi reges
+Persarum prohiberent, ne Dei majestatem, quae amplissimo mundi sinu non
+continetur, angustiis concludere viderentur, terrenum<span class =
+"tag">14</span> tamen deinde templum jussit exstrui, non modo ut ab
+inimicis coeli, sed etiam siderum coelestium adspectu seu culta sacra
+facientes amoveret.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>reddit</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>humano</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alii: <i>Noëmus</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alii: <i>Noëmi</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Gen.&nbsp;6.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alius false: <i>unâ</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Gen.&nbsp;12.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;<i>scribunt</i>.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Alibi: <i>fecerint</i>.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;In Ecclesiast.&nbsp;IV.&nbsp;
+<b>11.</b>&nbsp;Alibi: <i>prodigiis stupendis</i>.&nbsp;
+<b>12.</b>&nbsp;Desunt duo haec antecedentia verba in aliis
+codicibus.&nbsp;
+<b>13.</b>&nbsp;Alius: <span title = "Greek: theois">θεοῖς</span>.&nbsp;
+<b>14.</b>&nbsp;Alius: <i>tentorium</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Constat igitur, optimam atque antiquissimam omnium religionem
+ab aeterno Deo cum recta ratione mentibus humanis insitam, quae quidem
+Deum aeternum ac solum homini colendum proponit, quoniam superius
+demonstratum est, Deum illum ab omni corporum contagione alienissimum,
+rerum omnium conditorem et conservatorem esse, qui cum optimus maximus
+sit, summum etiam cultum ei deberi, caetera numina, quae ab eo creata
+sunt, honoris cultu illi anteferre aut<span class = "tag">1</span>
+conjungere sine ingenti piaculo posse neminem. Qui ergo sic vixerit, ut
+purum Dei cultum et naturae leges sequatur, quis dubitet, quin eadem
+felicitate fruatur, qua nunc justus Abel, Henochus, Noah, Semus,
+Abrahamus, Jobus, caeteri, quod Deus ipse laudabili testimonio sibi
+gratissimos ac sanctissimos esse<span class = "tag">2</span> declaravit?
+Nihil enim verius a Platone dici potuit, quam antiquissimos humani
+generis parentes eo posteris meliores fuisse, quo propius aberant a
+conjunctione Deorum: <span title =
+"Greek: hoi palaioi kai kreittones hêmôn kai enguteroi theôn oikountes">οἱ
+παλαιοὶ καὶ κρείττονες ἡμῶν καὶ
+ἐγγύτεροι θεῶν οἰκοῦντες</span>, a quibus ad posterorum<span class =
+"tag">3</span> aures vestigia prisca saeculi dimanarunt. Et quidem
+Simplicius, Christianorum aeque ac Judaeorum communis adversarius,
+mentis humanae consummatam perfectionem definit conversionem ad dominum:
+i.e. <span title =
+"Greek: pasa anthrôpinê pleiotês eis tên pros theon epistrophên">πάσα
+ἀνθρωπίνη πλειότης εἰς τὴν πρὸς θεον
+ἐπιστροφήν</span>. Idem paulo post: Quamdiu igitur mens humana radicibus
+altissimis<span class = "tag">4</span> autori suo adhaeserit<span class
+= "tag">5</span>,
+<span class="pagenum">143</span>
+poterit incolumis eam integritatem, in qua creata est, facile tueri; ab
+eo autem avulsa diffluet et marcescet<span class = "tag">6</span>, quoad
+rursus ad originem et autorem revertatur, i.e. <span title =
+"Greek: apospasasa de heautên kai hothen eph’ heautê aporrhizôsasa, ekeithen marainetai kai phthinei, heôs empalin epistraphê kai henôthê pros tên aitian.">ἀποσπασάσα
+δὲ ἑαυτήν καὶ ὅθεν ἐφ᾽ ἑαυτῇ ἀποῤῥιζωσάσα, ἐκεῖθεν
+μαραίνεται καὶ φθίνει, ἕως ἔμπαλιν ἐπιστραφῆ καὶ ἑνωθῆ πρὸς τὴν
+αἰτίαν.</span></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>et</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>fuisse</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>posteros</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alii: <i>arctissimis</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>cohaeserit</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alibi: <i>diffluit et marcescit</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Si haec optima et antiquissima religio naturae, omnium
+simplicissima sufficit ad vitam beatam, cur tot sacrificia, ceremoniae,
+ritus lege Mosis jubentur<span class = "tag">1</span>? Neque enim
+pecudum modo, verum etiam hominum hostias legimus. Nam Jephtha, princeps
+illius gentis, filiam, quam habuit, immolavit eodem fere tempore, quo
+rex Agamemnon filiam Iphigeniam.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>jubente</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Sacrificia pecudum ab ipsa naturae lege primus Abel ac caeteri
+deinceps arripuisse videntur, hominum vero mactatio<span class =
+"tag">1</span> populis fere<span class = "tag">2</span> omnibus
+perniciosissimo more<span class = "tag">3</span> fuit usitata; Chaldaeis
+inquam, Persis, Amorrhaeis, Graecis, Italis, Gallis, Poenis, Indis. Nec
+tamen Jephtha filiam immolavit, ut omnes fere opinantur, sed perpetuae
+castitatis votum a se amandavit, ut Chaldaeus interpres, Rabbi Levi Ben
+Gerson et David Kimchi, verius et melius interpretantur, quam qui
+parricidii crudelissimi parentem accusant. Cui interpretationi
+congruit<span class = "tag">4</span>, quod singulis annis virgines illam
+inviserent et<span class = "tag">5</span> consolarentur. Vox enim
+hebraea <span title =
+"Hebrew: letavot (for לְתַנוֹת ‘letanot’)">לְתַבוֹת</span>
+quae<span class = "tag">6</span>
+ambiguitatem eo loco peperit<span class = "tag">7</span>, non tam lugere
+significat, quam consolari, sacrificium vero Jephtham fecisse oportet
+earum rerum, quae<span class = "tag">8</span> lege divina mactari fas
+erat.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>immolatio</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>vero</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i> modo</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>convenit</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alius: <i>ut</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alibi: <i>quod</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alius: <i>proponit</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alius: <i>quae ... mactare</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Si naturae lex et naturalis religio, mentibus hominum insita,
+sufficit ad salutem adipiscendam, non video, cur Mosis ritus, ceremoniae
+necessariae sint.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Nihil in majestate Bibliorum antiquius aut sacratius est lege
+divina, cujus divisio triplex est. Nam praeter historiarum libros
+praecipua est lex moralis, secunda ritualis, tertia politica. Moralis
+iterum duplex: altera<span class = "tag">1</span> pars ad Dei cultum,
+altera ad hominum inter ipsos mutua officia spectat. Dei cultus quatuor
+decalogi capitibus primis continetur, caetera sex capita ad tuendam
+hominum inter se<span class = "tag">2</span> fidem ac societatem
+pertinent. Politica vero diffusius eadem complectitur, quae secunda
+tabula brevissime continet, scilicet leges judiciales, connubiales,
+praetorias<span class = "tag">3</span>, quibus Hebraeorum respublica
+fundata est et constituta, sine quibus licet et viro bono in
+desertissima solitudine et ubique terrarum salutem adipisci. Ritus vero
+et sacrificia<span class = "tag">4</span> a Deo instituta, ut
+Israëlitae, qui ab Aegyptiis et finitimis populis sacra daemonibus et
+animalium statuis facere didicerant, ab iis deinceps abstinerent, quod
+fieri non potuisset ob inveteratum daemonibus sacrificandi morem,
+nisi<span class = "tag">5</span> eadem sacra Deo facere juberentur.
+Atque eo pertinet
+<span class="pagenum">144</span>
+gravior illa ac toties injuncta Israëlitis criminatio, quod epularentur
+<span title = "Hebrew: al damim">על דמים</span> super sanguines, ut
+deterrima Circe Ulyssem ac socios docebat, Manes pascere<span class =
+"tag">6</span> sanguine effuso in scrobem plurium animantium cruore<span
+class = "tag">7</span>. Itaque propositis omnium sacrificiorum
+generibus, ad extremum illud a legislatore subjicitur<span class =
+"tag">8</span>, ne deinceps sacrificent satyris et daemonibus, quibuscum
+scortari, consueverant. Deum vero sacrificiis nullo modo delectari, ex
+eo planum fit, quod vetuit<span class = "tag">9</span> usquam terrarum
+sibi pecudes mactari, praeterquam uno loco, quem ad sacrificandum
+delegisset, tametsi ubique gentium synagogas ac fana liceret habere ad
+laudes et leges divinas praedicandas. Nec vero sine summa Dei bonitate
+ac procuratione templum illud Sionis, ubi sacrificia pecudum fieri nec
+alibi licebat, a Vespasiano Imperatore incensum est, ut omnes
+intelligerent, non armentis aut<span class = "tag">10</span> gregibus
+mactandis flagitia<span class = "tag">11</span> dilui aut scelera
+expiari, aut salutem ab eo quenquam adipisci, ut apud Jeremiam<span
+class = "tag">12</span> Deus clara voce populo contestatur hunc in
+modum: <i>Holocausta vestra victimis accumulate et ad satietatem carnes
+vorate, nihil enim majoribus vestris hujusmodi mandavi, cum illos ex
+Aegypto educerem.</i> Et certe nihil Deus clara voce praeter decalogum
+jussit<span class = "tag">13</span>; nullum autem sacrificium toto
+decalogo continetur, quod ubique foedus cum populo percussum appellatur.
+Id autem a prophetis<span class = "tag">14</span> toties ac tam saepe
+repetitum est, scilicet Deum a mactatione pecudum abhorrere, ut non<span
+class = "tag">15</span> aliam ob causam templum illud exarsisse ac
+populus Dei ex Palaestina ejectus esse videatur, quam ne deinceps in
+cruore pecudum spem salutis collocaret. <i>Aufer</i>, inquit Oseas<span
+class = "tag">16</span>, <i>a nobis nequitiam, et exsolvemus juvencos
+labiorum nostrorum.</i> Item<span class = "tag">17</span>: <i>Num veniam
+in conspectum Dei cum holocaustis, vitulis, agniculis? Num placent Deo
+mille arietes aut 10,000 torrentes olei? Num dabo primogenitum ad
+expiationem sceleris mei? Indicavi tibi, o homo, quid bonum sit<span
+class = "tag">18</span> et quid a te Deus exquirat, scilicet facere
+judicium, deligere bonitatem et humilem esse coram Deo tuo.</i> Cum
+autem Saul, quominus Dei mandato paruisset, sacrificia excusaret, acerbe
+Samuel illum increpans: <i>Obsequium</i>, inquit, <i>sacrificiis
+praestat</i><span class = "tag">19</span>. Acerbius etiam apud Isajam
+Deus execratur illos, qui sua scelera sacrificiis elui putant. Est
+igitur in decalogi executione salus, non in sacrificiis statuenda.
+<i>Hoc fac</i>, inquit, <i>et vives!</i> Et quidem cum rex Salomo arcam
+auream fabricari jussisset, et<span class = "tag">20</span> in
+sacratissimo sanctuario collocaret, nihil in ea deposuit praeter duas
+tabulas decalogi lapideas. Arcam autem protegebat propitiatorium, ubi
+Deus inter utrumque angelum versari dicebatur, ut omnes
+<span class="pagenum">145</span>
+intelligerent, Deum mortalibus propitium fore, si sacrum decalogi foedus
+exsequantur. Item<span class = "tag">21</span> Salomo cum Deum loquentem
+introduceret<span class = "tag">22</span>: <i>Serva</i>, inquit,
+<i>mandata mea, ut vivas!</i> Quae qualia sint, significat his verbis:
+<i>Liga ea super digitos tuos, scribito super tabulas cordis tui!</i>
+Qua quidem eleganti allegoria decem digitorum decem<span class =
+"tag">23</span> decalogi praecepta<span class = "tag">24</span>
+complexus est, ac duplici tabula cordis significat, primam tabulam
+decalogi pertinere ad superiorem animae facultatem, quae ipsa mens est,
+ad quam primae tabulae leges de cultu divino referuntur, secundam vero
+tabulam ad inferiorem animae partem, qua docemur naturam coërcere,
+libidinem continere, ab alienis rebus mentes, oculos, manus abstinere.
+Nam 613 capita ac leges<span class = "tag">25</span>, quae libro legis
+continentur, partim ad judicia, partim ad mores, partim ad ritus, partim
+ad uberiorem explicationem<span class = "tag">26</span> decalogi
+spectant<span class = "tag">27</span>, ut cum uno verbo decalogi
+scortatio prohibetur, vox enim hebraica <span title =
+"Hebrew: neot">נאוֹת</span> omnem scortationem significat,
+sive cum daemonibus,
+sive cum statuis caeterisque rebus, sive cum proximis, quibuscum
+incestus admittitur<span class = "tag">28</span>, sive cum alterius
+uxore: denique lex illa vagos omnes concubitus, stupra<span class =
+"tag">29</span> et cum brutis nefariam copulationem vetat, quae fusius
+Moses in libro legum explicat, quam quae tabulis fuere<span class =
+"tag">30</span> comprehensa. Universam vero legem R. Moses Rambam in
+quatuordecim partes distribuit: prima pars aversionem a flagitiis et
+conversionem ad Deum; secunda idololatriae prohibitionem; tertia morum
+probitatem; quarta caritatem erga singulos; quinta mulctas pecuniarias;
+sexta contractuum et hereditatum jura; septima dies fastos, nefastos,
+feriatos; octava jejunia<span class = "tag">31</span>; nona preces et
+laudationes; decima sanctuarium; undecima sacrificia ritus; duodecima
+pollutiones et expiationes; decima tertia cibos vetitos ac cupiditates
+frangendas; decima quarta vetitas libidines. Quae omnia copiosissime
+libris LXI pandectarum hebraicarum et capitibus 532 continentur,
+vetantibus quidem legibus poenae, jubentibus praemia subjiciuntur, ut
+cum benignitatis fontes tenuibus aperire jubemur<span class =
+"tag">32</span>, haec verba subrogantur: <i>Et bene tibi erit, vel
+opibus te cumulabo, si hoc feceris.</i> Semper enim largitionem in
+tenues consequetur affluentia bonorum, ac tametsi nulla merces debeatur
+officio, nihilominus tamen et iis, qui a vetitis abstinuerint, et iis,
+qui jussa fecerint, mercedem ingentem Deus decrevit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>una</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>homines</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>praedicatorias</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Addunt alii: <i>sicut</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>etiamsi</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alius: <i>placare</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Odyss. l.&nbsp;X.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Levit.&nbsp;17.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Deuteron. 14. 15.&nbsp;16.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;Alibi: <i>nec</i>.&nbsp;
+<b>11.</b>&nbsp;Alibi: <i>peccata</i>.&nbsp;
+<b>12.</b>&nbsp;Jerem. 7, 21&nbsp;sq.&nbsp;
+<b>13.</b>&nbsp;Deuter.&nbsp;4.&nbsp;
+<b>14.</b>&nbsp;Psalm. 40. 49. Hoseae&nbsp;6.&nbsp;
+<b>15.</b>&nbsp;Alibi: <i>nullam</i>.&nbsp;
+<b>16.</b>&nbsp;Hos. 14,&nbsp;3.&nbsp;
+<b>17.</b>&nbsp;Michae 6, 6&nbsp;sqq.&nbsp;
+<b>18.</b>&nbsp;Alibi: <i>est</i>.&nbsp;
+<b>19.</b>&nbsp;1 Sam.&nbsp;15.&nbsp;
+<b>20.</b>&nbsp;Alius: <i>ut ... collocaretur</i>.&nbsp;
+<b>21.</b>&nbsp;Alii: <i>Idem</i>.&nbsp;
+<b>22.</b>&nbsp;1 Regum.&nbsp;7.&nbsp;
+<b>23.</b>&nbsp;Addit alius: <i>illa</i>.&nbsp;
+<b>24.</b>&nbsp;Alius: <i>capita</i>.&nbsp;
+<b>25.</b>&nbsp;Alii: <i>capita legum</i>, vel: <i>capitibus
+leges</i>.&nbsp;
+<b>26.</b>&nbsp;Alius: <i>interpretationem</i>.&nbsp;
+<b>27.</b>&nbsp;Alibi: <i>pertinent</i>.&nbsp;
+<b>28.</b>&nbsp;Alibi: <i>committitur</i>.&nbsp;
+<b>29.</b>&nbsp;Alii addunt: <i>paederastiam</i>.&nbsp;
+<b>30.</b>&nbsp;Alibi: <i>erunt</i>.&nbsp;
+<b>31.</b>&nbsp;In aliis codicibus haec ad septimam partem referuntur,
+ita ut tredecim tantum partes enumerentur.&nbsp;
+<b>32.</b>&nbsp;Alii: <i>jubentur</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Cum itaque Judaei ubique terrarum a sacrificiis pecudum
+abstineant, inutiles sunt illae sacrificiorum leges.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Nullum est sacrificium, nulla instrumenta sacrorum, nulli ritus,
+quae rerum in naturae thesauris abditarum arcana pulcherrima non
+<span class="pagenum">146</span>
+contineant, ut ingeniosissime Philo Hebraeus<span class =
+"tag">1</span>, Abraham Aben Esra, Rex Salomo, Leo Hebraeus
+interpretantur. His etiam docemur prius de peccatis confiteri<span class
+= "tag">2</span>, deinde poenas acerbiores ac piacula<span class =
+"tag">3</span> deprecari impendentia, tum gratias agere pro tam multis
+beneficiis, quibus continuo beamur, denique laudibus Deum praedicare,
+postremo Deo mentes puras sacrificare.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> De sacrificiis.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>conferri</i>, vel: <i>converti</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alii: <i>pericula</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Equidem ab astrologo Judaeo didici, decem illa decalogi capita
+decem orbibus coelestibus ordine decenti naturae convenire. Primum ipsi
+Deo tribui, ut naturae universae autori supremo, secundum orbi secundo,
+qui Hebraeis deserta<span class = "tag">1</span> appellatur, propterea
+quod nulla stella eo coelo continetur, ita quoque sculptilia sanctissime
+prohibentur. Tertium caput, quo Dei nomen temere usurpare prohibemur,
+orbi tertio congruit, ne per Jovem caeteraque sidera jusjurandum
+concipiamus. Quartum caput, de festa quiete Sabbathi, orbi Saturni, cui
+et septima dies Saturni, velut Hebraeorum<span class = "tag">2</span>
+Sabbathi nuncupatur. Quintum caput, de cultu parentum, quinto orbi seu
+Jovis, qui a Graecis Deorum parens, a Latinis Jupiter, quasi Juvans
+pater est appellatus. Sextum caput, de caedibus, orbi Martis, quem
+Homerus<span class = "tag">3</span> homicidam vocat et urbium eversorem.
+Septimum caput, de adulteriis ac libidine, orbi Veneris. Octavum, de
+furtis, Mercurio, quem veteres mercatorum Deum et lucri autorem
+fecerunt, et collegium mercatorum<span class = "tag">4</span> Romae
+dicebatur Mercurialium. Nonum, de vetitis mendaciis falsique crimine
+tribuitur Soli, de quo Virgilius: Solem mentiri, quis dicat? Quin etiam
+Hebraei solem pro veritate usurpant, ut eo loco: Misericordiam et
+veritatem diligit Deus, hebraica littera sic habet: quia sol et scutum
+est Deus, quod LXXII interpretes sic reddunt: <span title =
+"Greek: hoti eleos kai alêtheian agapa kurion">ὅτι
+ἔλεος καὶ ἀληθείαν ἀγαπᾶ κύριον</span>.
+Graeci Apollinem fecerunt oraculorum ac divinationis
+rerum abditarum parentem, principem et qui discussis nebulis omnia
+perspicua facit. Decimum caput orbi Lunae, cui eandem vim in macrocosmo
+tribuunt<span class = "tag">5</span>, quam jecori in microcosmo, ubi vis
+cupiditatis maxime consistit, ita quoque decimo capite cupiditates
+cohibere jubemur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>dextra</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>Ebraeis</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Il. <span title = "Epsilon (5)">Ε</span>,&nbsp;31.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>mercatorium</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Desunt haec quinque sequentia verba in aliis
+codicibus.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Valde arguta mihi admirabilisque videtur decalogi cum
+orbibus coelestibus convenientia, quam Toralba ex abditis Hebraeorum
+arcanis <ins class = "correction" title =
+"text reads ‘promsit’">promisit</ins>,
+quae non solum naturae universitati
+congruere, verum etiam ordinem planetarum a veteribus traditum
+confirmare videtur. Nam quod Ptolomaeus a veterum opinione<span class =
+"tag">1</span> primus omnium discedens Venerem et Mercurium sub sole
+collocavit, id eo argumento fecisse videtur, quod solis apsidem<span
+class = "tag">2</span> a terra distare scribit diametris terrestribus
+604½, quod immane spatium planetis vacuum relinquere incongruum putabat,
+cum ab axe luna distaret terrae diametris 570. Sed multo absurdius est,
+quod Arabes et
+<span class="pagenum">147</span>
+caeteri fere omnes astrologi inter apsidem Solis et Martis intervallum
+intercedere tradunt diametrorum terrestrium 3815, quod septies majus est
+intervallo solis et lunae.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>placitis</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>solem</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Ex iis quidem intelligere potestis, omnia rerum maximarum arcana
+et abditos<span class = "tag">1</span> naturae thesauros in legibus
+divinis i.e. etiam in majorum nostrorum litteris ac libris latere, si
+quis altius scrutari velit. Hunc autem decalogum legis naturalis
+epitomam esse judicavit Abraham Aben Esra, quae quoniam obliterata
+videbatur et ingentibus hominum sceleribus ac flagitiis violata, Deus
+optimus maximus, hominis exitium miseratus, solenni legislatione<span
+class = "tag">2</span> naturalia edicta et interdicta maximis sui populi
+comitiis renovavit et in tabulis lapideis incisa, tubarum clangore,
+tonitruis, fulminibus ac flammis in<span class = "tag">3</span> monte
+Horeb ad coelum usque medium perstringentibus, ac monte terribili
+concussione trepidante, aeternum illud decalogi foedus cum populo
+aspersis sanguine tabulis, ut in feriendis foederibus mos erat,
+sacravit. Quae cum ante oculos mihi proponerem ac tanti spectaculi
+faciem altius contemplarer, quasi furore divino percitus haec breviter
+cecini:</p>
+
+<div class = "verse close">
+Quis vero, metuende! tua te voce tonantem<span class =
+"tag">4</span><br />
+Audiit impavidus, cum jura sacrata juberes<br />
+Nec violanda dares tremuli de vertice montis<br />
+Foedera Sinai? Quis vel clangore tubarum<br />
+Non fuit attonitus vacuas resonante<span class = "tag">5</span> per
+aures<span class = "tag">6</span>?<br />
+Quisve sacri sceleratus acerbam numinis iram<span class =
+"tag">7</span><br />
+Ferre tui potuit, quoties armatus in hostes<br />
+Flammea vibrares ingenti fulmina dextra?<br />
+Quippe superborum tu colla tumentia regum<br />
+Deprimis, et forti victor violenta refellis<span class =
+"tag">8</span><br />
+Sceptra manu, quatiens saevi diadema tyranni.<br />
+Conteris immanes populos et regna potenti<br />
+Comminuis brachio, quaecumque invicta videntur.<br />
+Sed Christos humili vindex e pulvere semper<br />
+Erigis ipse tuos aciesque evertis ad unum<br />
+Indomitas, ductuque tuo fit victor inermis!</div>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>reconditos</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Deuter.&nbsp;IV.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>a</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>sonantem</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>resonare</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alius: <i>auras</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alii falsa: <i>vim</i> vel: <i>viam</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alius: <i>reballia</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Hoc quidem foedus, duabus tabulis ac decem capitibus
+deprehensum, quid aliud est, quam ipsissima lex naturae? Hanc enim a
+natura legem arripuimus, hausimus, expressimus, ad quam non docti, sed
+facti, non instituti, sed imbuti sumus, atque imprimis Deum aeternum
+causam<span class = "tag">1</span> non modo rerum omnium effectricem,
+sed etiam conservatricem esse eandem, pro jure suae majestatis metuendum
+ac venerandum ac pro
+<span class="pagenum">148</span>
+incredibili erga nos bonitate amandum ac toto mentis impetu
+prosequendum. Venerationem autem et cultum Deo debitum sacrilegio
+surripere, ac rebus creatis ac caducis illum tribuere et<span class =
+"tag">2</span> praemia salutis ac fiduciam in illis collocare, nefarium
+scelus est. Quod item secundo capite decalogi figuram ullam aut imaginem
+Deo tribuere prohibemur, natura quoque nobis insitum est, quia naturali
+et perspicua ratione Deum incorporeum esse demonstravimus. Ac propterea
+Numam Pompilium sua lege statuas Deorum ullas fieri vetuisse<span class
+= "tag">3</span>. Et quidem si nefas est, coelum, sidera, solem adorare,
+quanto sceleratius<span class = "tag">4</span> est hominum figmenta
+venerari? At mirum mihi saepe visum est, tot populos, tam multis tamque
+eruditissimis temporibus statuas coluisse studio pietatis, cum
+Heraclitus, philosophorum antiquissimus, statuarum cultores perinde
+facere diceret, ac si cum parietibus colloquerentur<span class =
+"tag">5</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Deest in alio codice, qui porro legit: <i>effectotem ...
+conservatorem</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>aut</i> vel: <i>ac</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Plutarchas in Numa; Augustinus de civitate&nbsp;Dei.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>scelestius</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alii: <i>obloquerentur</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Ab his populis excipiendi sunt Persae, Scythae, Afri ac veteres
+Romani, quos M. Varro sine simulacris annos amplius CXXX coluisse
+scribit.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Quid in re tam perspicua argumentamini? Satis est, uno verbo
+detestabili ac foedissimo statuam <span title =
+"Greek: kopron">κόπρον</span> i.e. stercus appellare.
+Hac enim voce majores nostri solent execrari idola.</p>
+
+<p>
+TORALBA: Caetera capita decalogi omnium fere gentium communia sunt, quod
+satis est argumenti, legem divinam omnino<span class = "tag">1</span>
+naturae consentaneam esse. Excipio quartum decalogi caput, scilicet
+requiem Sabbathi. Neque enim video, quid sit, quam ob rem Judaei
+septimum potius quam sextum, ut et Ismaëlitae, aut primum, ut
+Christiani, feriari debeant. Quod enim natura injustum sit<span class =
+"tag">2</span>, temporis decursu justum fieri nequit, contraque<span
+class = "tag">3</span>. Si ergo ante legem a Mose latam scelus non erat,
+die septimo rebus agendis ac opificiis implicari, cur postea impium esse
+coepisset?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Deest alibi.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>est</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>contrave</i>.</div>
+
+<p>
+Hic ut<span class = "tag">1</span> Salomo conticuisset, contra quam
+sperabatur, FRIDERICUS: Salva, inquit, res est, Salomo obmutuit<span
+class = "tag">2</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>cum</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>obtinuit</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Non video, cur loqui debeam, cum sit capitale, tesseram
+imperatoris<span class = "tag">1</span> prodere.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>imperii</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Ita quidem apud hostes, non inter amicos et familiares, quos
+hic videmus. Explica igitur, Salomo, quid hic tesseram appelles, ne
+Toralba victoriam incruentam reportare videatur.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Certe sabbathum est tessera<span class = "tag">1</span> Deum
+inter et populum selectum, quam ceteri<span class = "tag">2</span>
+populi capere non possunt, nec si possint, velint<span class =
+"tag">3</span>. Argumentum a Toralba propositum jam antea pridem
+Justinus Martyr objecerat Tryphoni. Sed illud abs te, Toralba, peto: num
+tibi natura justum vel injustum videatur<span class = "tag">4</span>,
+arma ferre?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Ezech. 20, 12. 20. Exod. 31,&nbsp;17.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>non selecti</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Desunt haec quatuor antecedentia verba in uno
+codice.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>videtur</i>.</div>
+
+<p>
+<span class="pagenum">149</span>
+TORALBA: Videtur <span title = "Greek: adiaphoron">ἀδιάφορον</span>.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Quid si princeps impendente seditione arma gestare prohibuerit,
+num tibi civis injustus et injuriosus atque iniquus videatur, qui
+adversus edictum armatus incedat?</p>
+
+<p>
+TORALBA: Assentior ego quidem.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Cur ita, cum antea non injustum esset?</p>
+
+<p>
+TORALBA: Quia naturae lex est, ut magistratui jussa imperanti pareamus,
+et qui aliter facit, injustus censeatur.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Quanto igitur injustior est, qui Deo vetante id, quod antea
+vetitum non erat, interdicto non paruerit, sive justum, sive injustum id
+esse arbitretur; quamquam fieri non potest, ut quicquam injustum a Deo
+jubeatur.</p>
+
+<p>
+CURTIUS: Hoc potissimum inter naturales et civiles leges interesse
+jurisconsulti tradunt, quod civiles sint earum rerum, quae justae et
+injustae dici nequeant, antequam jubeantur aut prohibeantur, naturales
+vero justitiam perpetuo annexam habeant, sine ullis edictis aut
+interdictis.</p>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Cur igitur ante Moysen nullum de quiete septimi diei legimus
+edictum?</p>
+
+<p>
+SALOMO: Quis affirmare potest, nihil antea de sancta illius diei quiete
+interdictum<span class = "tag">1</span> fuisse? quanquam prisca
+aetate<span class = "tag">2</span> homines totum fere otium honestis
+studiis et rerum sublimium contemplationi tribuere solebant, ut omne
+tempus illud festa quies et sabbathum continuum videretur. Postea vero
+cum<span class = "tag">3</span> deterior aetas, inanium artium
+voluptatibus, jocis, libidini, bellis, rapinis intenta, rerum coelestium
+et divinarum studia sprevit, quid tam necessarium fuit, quam homines ad
+hanc naturae legem<span class = "tag">4</span>, honesta virtutis studia,
+ad mentis quietem, ad cogitationem rerum divinarum, ad sui salutem
+revocare? Id autem diei septimi festa quiete sancire placuit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>edictum</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>pietate</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>quum</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Addunt alii: <i>id est ad</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Sed cur potius septimam, quam primam? Nec video, cur<span class
+= "tag">1</span> postremo capite decalogi aliena appetere prohibeamur,
+cum satis sit, nemini fraudem facere, et ea non exercere, quae publicam
+laedunt tranquillitatem: mentibus autem humanis imperare aut
+cogitationibus vim inferre, quis possit?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>an</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Ad singula vicissim. Primum, rationem a Deo rerum suarum
+exposcere, scelus, ambigere nefas est. Nam quod aliena concupiscere
+vetat lex divina, alienum est ab omnibus legibus humanis, atque in eo
+potissimum praestantia divinae legis<span class = "tag">1</span> enitet,
+quae securim non modo ad caudicem et ramos, sed etiam ad radices et
+fibras flagitiorum omnium admovit. Quisquis enim erumpentes cupiditates
+coercerepotest, is profecto imperatoris invicti laudem meretur. Qui vero
+aliena concupiscit, jam scelus admisit, etsi<span class = "tag">2</span>
+<span class="pagenum">150</span>
+pravas cupiditates ad exitum perducere non potuerit, quoniam, ut possit,
+omnia pertentabit, sed recisa libidine nihil unquam molietur. Nihil
+autem mirum, si<span class = "tag">3</span> homines hominum
+cupiditatibus leges nullas posuerunt, quia nec praemia merentibus nec
+poenas<span class = "tag">4</span> irrogare potuissent, quippe sensus
+animorum<span class = "tag">5</span> non videntur, id unius Dei proprium
+est, qui abditas animorum latebras pervestigat ac propterea <span title
+= "Greek: kardiognôstês">καρδιογνώστης</span> appellatur<span class =
+"tag">6</span>. Neque enim actionum ac sermonum prius quam cogitationum
+praeputia circumcidi jubet. Et quemadmodum Deus<span class =
+"tag">7</span> accepta ferre et praemia tribuere solet praeclaris
+hominum voluntatibus, ita quoque perinde ac homicidam habet, qui
+occidere cum maxime vellet, non potuit tamen, quia plus peccatur ipsa
+mente, quae pravitati acquievit, quam sceleris executione, quae ad
+sensus, satellites animi, quasi ad principis ministros refertur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>lucis</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>etiamsi</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alii: <i>sed</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Desunt alibi haec duo verba.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>animi</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Jerem.&nbsp;12.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Deuteron. 11.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Sed ad quietem septimi diei redeamus, quaenam ratio subesse
+potest?</p>
+
+<p>
+SALOMO: Rationem suae legis, quod rarissime fit, subjecit legislator
+ipse: <i>Quoniam</i>, inquit, <i>sex diebus coelum, maria,
+terram<span class = "tag">1</span>, quaeque his continentur omnia,
+Deus creavit ac septimo
+die requievit, eique benedixit ac sanctificavit illum.</i> Et quominus
+ambigeretur, pluribus verbis caput illud declaravit, quam totius
+decalogi capita, nec unquam aliis diebus benedixisse aut eos<span class
+= "tag">2</span> sibi consecrasse<span class = "tag">3</span> legimus.
+Nam cum populus universus instruendo Dei sacrario et instrumentis
+sacrarii valde occuparetur, diem tamen septimum Deus excipiens:
+<i>Nihilominus</i>, inquit<span class = "tag">4</span>,
+<i>mea sabbatha colite,
+quoniam illa sunt quasi tesserae secretiores et arcana inter me et vos
+posterosque vestros, ut intelligatis, me esse Deum aeternum, qui
+sanctifico vos. Feriamini igitur sabbathum, quoniam sanctum vobis
+est<span class = "tag">5</span>: quisquis ullum opus fecerit die
+sabbathi, de coetu populi exscindatur<span class = "tag">6</span>. Sex
+dies sufficiant<span class = "tag">7</span> rebus agendis, dies septimus
+quies esto sancta Deo aeterno, quisquis opus ullum fecerit, morte
+afficiatur. Conquiescant igitur filii Israel die septimo, ut colant
+sabbathum foedere sempiterno, quoniam illud est arcanum et tessera inter
+me et filios Israel, tessera, inquam, sempiterna, quoniam sex diebus
+Deus condidit coelum et terram, septimo quievit.</i>&mdash;Haec ille.
+Videtis, cum homines, liberos, servos, jumenta sanctissimo illo die
+conquiescere jussisset, quanta verborum copia, quam exquisita ratione
+iterum atque iterum inculcat. Neque eo contentus populum universum
+rursus convocari jussit, deinde coacta<span class = "tag">8</span>
+concione legislator quasi legem novam laturus: <i>Haec sunt</i>,
+inquit<span class = "tag">9</span>, <i>quae</i>
+<span class="pagenum">151</span>
+<i>mandavit Deus. Sex dies negotiis agendis aut operi tribuantur, dies
+septimus sit vobis sacer, quia sabbathum requies est Deo. Quisquis opus
+ullum in eo fecerit, moriatur, ne accendatis ignem in domiciliis
+vestris.</i> Item alibi<span class = "tag">10</span>: <i>Admonete
+populum Israelem, ut sabbatha sanctissime colat.</i> Id autem saepissime
+repetitum legimus, et cum maleferiatus quidam septimo<span class =
+"tag">11</span> die ligna legisset<span class = "tag">12</span>, Moses
+sententiam, tametsi jam lex lata erat, non prius ferendam putavit, quam
+judicem Deum appellaret, qui eum capitali supplicio damnatum lapidibus
+obrui mandavit. Illud et mirabilius<span class = "tag">13</span>, quod
+cum manna caducum singulis diebus plueret, die tamen septimo nihil
+decidere solebat<span class = "tag">14</span>. Cum autem e tentoriis die
+septimo quidam egressi fuissent, quasi manna collecturi, Deus ita
+exarsit eosque oratione acerbo increpans: <i>Quousque</i>, inquit,
+<i>tentabitis me? dedi vobis sabbathum ad requiem, ut die sexto duplices
+cibos colligatis, consistite igitur in tentoriis die septimo, nec
+quisquam posthac foris egrediatur.</i> Item urbe Hierosolymorum obsessa
+et lata jam de excidio sententia, liberationem omnem Jeremias<span class
+= "tag">15</span> Deo jubente pollicetur, si sabbatha sancta colerent.
+Itaque Deus apud Jesaiam exclamans<span class = "tag">16</span>: <i>O
+beatum</i>, inquit, <i>illum, qui sabbathum meum delicias suas
+appellat!</i> Item paulo post: <i>Quisquis metuit mea sabbatha temerare
+ac foedus illud sanctissimae quietis coluerit, hunc ego sublimem
+proveham in montem sanctum meum</i>, i.e. in coelum. Quid Ezechiel? ubi
+sabbathum appellat Dei sacramentum ac tesseram secretiorem inter Deum et
+populum Israelis<span class = "tag">17</span>, Ac propterea
+theologi<span class = "tag">18</span> sabbathorum rationes ac leges
+copiosissime amplexi sunt.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Septem haec sequentia verba desunt in alio codice.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>nos</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>conservasse</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Exod. 20, 31 et&nbsp;34.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>erit</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alibi <i>exscindetur</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alibi: <i>sufficient</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alii: <i>convocata</i>.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Exod.&nbsp;35.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;Num.&nbsp;15.&nbsp;
+<b>11.</b>&nbsp;Alibi: <i>sabbathi</i>.&nbsp;
+<b>12.</b>&nbsp;Alii: <i>collegisset</i>.&nbsp;
+<b>13.</b>&nbsp;Alibi: <i>mirum</i>.&nbsp;
+<b>14.</b>&nbsp;Exod.&nbsp;16.&nbsp;
+<b>15.</b>&nbsp;Thren. 15 et&nbsp;17.&nbsp;
+<b>16.</b>&nbsp;Jes. 56,&nbsp;58.&nbsp;
+<b>17.</b>&nbsp;Ezech. 20 sq. Alibi: <i>Israelem</i>.&nbsp;
+<b>18.</b>&nbsp;L. 2 Pandect. c. 4 et 24 (Talmud).</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Hanc opinor causam fuisse, cur acutissimus<span class =
+"tag">1</span> quidam theologus<span class = "tag">2</span> ad stuporem
+usque miretur, tot ac tam multis capitibus legum divinarum ac
+prophetiarum sabbathi otia inculcari, quasi, inquit, ejus diei cultu et
+quiete summa divinae legis et salutis nostrae<span class =
+"tag">3</span> contineatur. Idem quoque negat, sabbathum aut legem a
+Christo fuisse abrogatam, eosque reprehendit, qui aliter sentiunt.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>argutissimus</i>, vel: <i>augustissimus</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Calvin. inst. ep.&nbsp;4.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Deest alibi.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Ego Ismaelitasnon aliam habuisse causam judico, cur pro
+septimo die sextum feriari soleant, quam ut a Christianis aeque ac
+Judaeis festo die segregarentur, ut Christiani, qui primum diem pro
+septimo ad colendum sibi proposuerunt, ut a Judaeis secederent. Nam si
+jure diem sextum Ismaelitae feriarentur, propter fugam Mahummedis ab
+hostibus<span class = "tag">1</span> prostrati ac vulnerati die sexto,
+profecto aequius erat, Christianos sextum
+<span class="pagenum">152</span>
+diem, quo Christus supplicio affectus est, feriari<span class =
+"tag">2</span>, quam primum, quo dicitur revixisse.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>hoste</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>celebrare</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Miror ego, Ismaelitas et Christianos cum Judaeis in eo
+convenire, quod decalogus divina voce promulgatus aeternam haberet,
+quasi naturae lex, auctoritatem, eos tamen quietem festivam
+commutavisse, „cultuque Judaeo septima sacrare“, ut poetae verbis
+utar<span class = "tag">1</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Ovidius in Fast.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Ideone Christiani Judaeorum superstitionibus ullis
+obligati<span class = "tag">1</span> teneantur?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Deest alibi.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Si decalogi<span class = "tag">1</span> quartum sacrosanctum
+est, caetera quoque sacrosancta sunt; sin profana quaedam superstitio,
+caeteras quoque decalogi leges pessum ire necesse est, quas tamen
+aeternas et immutabiles nulla<span class = "tag">2</span> exceptione
+confitentur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii legunt: <i>Ut decalogi capita, ita etiam sacrosanctum
+est, quae tamen aeterna et immutabilia confitentur.</i>&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>sine ulla</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Caetera quidem decalogi capita natura ipsa dictitat, quartum
+non item, ut etiam Abraham Aben Esra ingenue fatetur.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Cum Deus lapidibus obrui jussisset eum, qui die sabbathi ligna
+colligerat, ad Mosen conversus: Dic, inquit, populo, ut fimbrias ac
+vittas hyacintho infectas extremis vestium oris assuant, ut in eas
+intuentes omnia Dei jussa ad animum revocare consuescant eaque
+exsequantur, neque curiosius pervestigate apud vos, aut curiosius post
+oculos vestros exquirite, quibuscum scortari consuevistis.</p>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Cur non liceat festam quietem agere, mundi creationem
+recolere, Dei beneficia commemorare ac naturae parentem crebris laudibus
+celebrare, die primo aeque ac septimo? Nihil enim, utro die id fiat, ad
+sanctitatem referre videtur.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Si nihil refert, utrum feriari debeamus primum diem an septimum,
+cur primum potius quam septimum contra perspicua Dei jussa
+eligendum<span class = "tag">1</span> putas, nisi veri Dei leges opera
+data<span class = "tag">2</span> proculcare velis? Tu diem tuum natalem
+festis epulis recolere libentissime soles, non hesternum, cur septimum
+diem, mundi natalem, rejicis, ut pridie vel postridie festum agas? At
+nulli diei Deus praeter septimum benedixit, nullum diem praeter septimum
+sanctificavit, non sextum, non primum sibi consecravit<span class =
+"tag">3</span>. Quanquam ista vetus paganorum impietas diem solis
+appellatione diserta<span class = "tag">4</span> feriari jubet<span
+class = "tag">5</span>, quo quid sceleratius?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>optandum</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>debita</i>, vel: <i>dedita</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>benedixit</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Omittuntur duo haec verba antecedentia in alio
+codice.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>jubent</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Ita quidem scripta lex est, non quod soli sacra fiant, ut scis
+tu quidem, Salomo, sed quia in ferendis legibus, ut perspicuae sint, ad
+populi captum loqui necesse est.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Igitur errore populari omisso, cum Deus prospiceret futurum,</p>
+<span class="pagenum">153</span>
+ut imperitorum hominum inscitia dicam an impietate, creationis memoria
+ex animis hominum obliteraretur, diem mundi natalem jussit solenni cultu
+celebrari. Fuit enim tanta Aristotelis et Epicuri vel impietas vel
+ignorantia vel utrumque, ut mundum aeternum fuisse ac fore existimarent,
+contra quam superius demonstratum est. Neque solum diem<span class =
+"tag">1</span> septimum, sed mensem quoque septimum, quo creatus est
+mundus, clara plurimarum feriarum memoria posteritati commendavit, legum
+quoque divinarum lectionem eo mense ac die, quo mundi creatio perfecta
+est, auspicari jussit. Anno septimo agricultura deseri jubetur. Item eo
+die ac mense, quo mundi creatio consummata est, pontifices ipsi a capite
+leges divinas incipiunt omnibus interpretari, accensa facium ac
+lucernarum maxima copia, quem morem ab Aegyptiis observari scribit
+Herodotus<span class = "tag">2</span>, qui mos antiquissimus, mundi
+creationis index, nondum ab usu exolevit. Hunc autem creationis mensem
+Ethanim<span class = "tag">3</span> i.e. illustrium Chaldaei vocant,
+quoniam eo potissimum mense, quo mundus conditus est, magnorum virorum
+ortus et occasus ac rerum publicarum insignes conversiones accidere
+consueverunt. Dies autem creationis in tota natura tam clarus est, ac
+prae caeteris tam<span class = "tag">4</span> perspicuus, ut nemo
+dubitare debeat<span class = "tag">5</span>, legem de quiete sabbathi
+omnium maximo naturalem et universae naturae consentaneum esse. Sed
+manum de tabula!
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Desunt haec quinque sequentia verba in aliis codicibus.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Historiarum Libro&nbsp;II.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>Ethranim</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Deest in aliis codicibus.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alii: <i>deberet</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Cur manum de tabula? aut quamobrem propositae orationis filum
+abrumpis eo loco, quem potissimum quaerimus, scilicet quietem diei
+septimi perinde naturalem esse, ac caetera decalogi capita?</p>
+
+<p>
+SALOMO: Quia metuo, ea<span class = "tag">1</span> quae in arcanis
+divinis latent, oratione temerare; nec tam multa dixissem, nisi vos
+rerum divinarum amantissimos intelligerem.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Deest in aliis codicibus.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Ne igitur nobis sublimium rerum veneratoribus<span class =
+"tag">1</span> ac divinarum invideas haec arcana.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>venatoribus</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Ego quidem pauca de multis. Septimo die corporibus robur et
+incrementum praecipue additur; bonorum etiam virorum sapientia eo die
+potissimum augetur, ut majores nostri a prophetis didicerunt; in
+sceleratos autem ultio aëris<span class = "tag">1</span> potestatibus eo
+die potissimum permittitur. Quod saepe quidem, sed nunquam plenius<span
+class = "tag">2</span> intellectum est, quam in Aegypto stupenda clade,
+qua<span class = "tag">3</span> omnia hominum ac bestiarum primogenita
+totius regni longe late patentis nocte media diei septimi eodem momento
+interierunt, Asmodaeis caedentibus<span class = "tag">4</span>. Quare
+lex divina circumcisionem infantis in octavam diem prorogari jubet, ut
+sabbathum sanctum intercedens robur addat infanti. Quin etiam medici de
+morbo aut accepto vulnere statuere nihil solent ante octavum diem,
+propter septimi vim ac potestatem. Illud autem ab omni
+<span class="pagenum">154</span>
+antiquitate compertum est, noxios daemones initio diei septimi, i.e.
+post occasum solis diei sexti, sceleratos agitare<span class =
+"tag">5</span>, ab electis vero procul arceri<span class =
+"tag">6</span>. Sic enim interpretandum est illud cujusdam Rabbini
+theologi, qui septimo die daemones noxios ab angelis coërceri dicit, ne
+scilicet bonis infesti sint. Ex quo intelligitur, totam rerum naturam
+sanctissimi illius diei vim ita sentire, ut etiam<span class =
+"tag">7</span> vulgari proverbio jactari soleat: nullum unquam<span
+class = "tag">8</span> sabbathi diem praeteriisse, quo sol se hominibus
+non praebeat contuendum. Et quidem nisi horizontis obliquitas ultra
+sexagesimam partem circuli magni versus utrumque polum terris
+intercedentibus solis adspectum auferat, sol die septimo clarior
+conspici<span class = "tag">9</span> consuevit, aut coeli spirabilis
+status mutari, ut si ardentissimo calore sex diebus coelum infectum
+fuerit, die sabbathi nubibus roscidis aut aquilonibus<span class =
+"tag">10</span> aliquo modo refrigeratur, sin perpetuis<span class =
+"tag">11</span> nubibus vel nebulis caliginosum extiterit totos sex
+dies, sabbatho solis splendore dies serena temperatur. Item qui morbis
+aut febribus continuis conflictantur, nisi desperata salus est, die
+septimo mitiores sentiunt dolores. Huc etiam pertinet Graeci illius
+philosophi<span class = "tag">12</span> quaestio vetus: cur die sabbathi
+aër mutatur? illud enim ab omni antiquitate penitus exploratum est. Mens
+autem boni viri ac Deum metuentis, quae rerum coelestium contemplatione
+ac laudibus divinis quasi epulis delicatissimis pascitur die sancto, et
+quae hominem ab homine seducit, eo fit aptior ad hauriendum divinae
+lucis fulgorem, quae<span class = "tag">13</span> die septimo prae
+caeteris copiosius affulget<span class = "tag">14</span>. Hic autem
+humanae mentis in Deum raptus pretiosa mors a Davide<span class =
+"tag">15</span> et osculum oris divini appellatur a Salomone<span class
+= "tag">16</span>. Quid? quod<span class = "tag">17</span> Josephus
+antiquitatum scriptor clarissimus tradit, fluvium sabbathicum in Syria
+sic appellari, quod non nisi isto die fluere consuescat<span class =
+"tag">18</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>aëriis</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>planius</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alii: <i>quae</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alii: <i>cadentibus</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>agere</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alibi: <i>proculcari</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alibi: <i>et</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alii: <i>Nullum, inquam</i>.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Alii: <i>aspici</i>.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;Alius: <i>aquilonaribus</i>.&nbsp;
+<b>11.</b>&nbsp;Alius: <i>continuis</i>.&nbsp;
+<b>12.</b>&nbsp;Justinus Martyr, qu.&nbsp;69.&nbsp;
+<b>13.</b>&nbsp;Alii: <i>qui</i>, vel: <i>quo</i>.&nbsp;
+<b>14.</b>&nbsp;Alibi: <i>effulget</i>.&nbsp;
+<b>15.</b>&nbsp;Psalm. 116,&nbsp;15.&nbsp;
+<b>16.</b>&nbsp;Cant. 1,&nbsp;1.&nbsp;
+<b>17.</b>&nbsp;Alibi: <i>Quin</i>.&nbsp;
+<b>18.</b>&nbsp;Lib. 7 de bello jud. cp. 24.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Fateor equidem, diei septimi arcana valde mirabilia mihi fuisse
+hactenus incognita.</p>
+
+<p>
+CURTIUS: Non dubito, quin mentis agitatio ac meditatio ingenium
+vehementer exacuat. Concedo et illud, nihil praeclarius<span class =
+"tag">1</span> ab homine fieri posse, quam Dei optimi maximi beneficia,
+leges, actiones, opera contemplari et ex his laudes ejus eruere ac
+praedicare. Sed<span class = "tag">2</span> cum primi illi parentes
+humani generis ante legem de cultu diei septimi nullam ad
+contemplationis praesidia dierum discretionem adhibuerint, non videbam,
+cur subtilius rationem temporum exquirere deberemus, aut cur diem
+septimum quam caeteros<span class = "tag">3</span> sanctiorem esse
+praedicaremus.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>pulcrius</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>Sic</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>caeteris</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Nulla dierum distinctio est in coelo<span class =
+"tag">1</span> ac ne in terra quidem ubique; est enim<span class =
+"tag">2</span> ultra sexagesimam magni circuli partem tanta lucis
+<span class="pagenum">155</span>
+ac tenebrarum varietas, ut ad utrumque polum accedentibus post
+septuagesimam coeli partem dies menstrua sit, propius bimestris,
+trimestris, quadrimestris, sive pro 24 horis bis mille octingentas<span
+class = "tag">3</span> horas diem sine sole supra horizontem continuo
+videre, et<span class = "tag">4</span> sub utroque polo dies unus est
+semestris sine solis ortu, nox item una sine solis occasu semestris, et
+cum alii 365 dies habeant, anno vertente, qui sub polo versantur, diem
+unum et noctem unam habeant, utramque semestrem.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>coelis</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Deest in aliis codicibus.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Addunt alii: <i>octoginta</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>ut</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Ultra septuagesimam partem meridiani circuli polum versus nullis
+mortalibus ulla statio patet, et ut pateat, quis tam stupidus, quin<span
+class = "tag">1</span> solis circuitum horarum 24, sive supra sive infra
+horizontem, denotare non possit?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>qui</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Id fortasse doctiores, sole supra horizontem existente<span
+class = "tag">1</span>, observare possunt, sed quis semestri nocte
+discrimen illud annotaret? Sed ut ab utroque polo ad regiones medias
+redeamus, fieri nullo modo potest, ut eadem dies septima esse possit
+toto terrarum orbe, quia cum occasu solis incipit<span class =
+"tag">2</span> sabbathum maximum, mense Aprili hora sexta
+pomeridiana<span class = "tag">3</span> in urbe Hierosolymitana, eodem
+momento regionibus Brasilianis Indorum meridies est; ex quo necesse est,
+sex horarum intervallo diem septimum citius auspicari Hierosolymis, quam
+populis<span class = "tag">4</span> Brasilianis.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>stante</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>incipiat</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alii: <i>promeridiana</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alii: <i>a populis</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Argute quidem Fridericus, sed quis in tanta oceani ac terrarum
+ab ultima Syria usque in Americam regionem immensitate, i.e. milliaribus
+amplius 6060, diem septimum putet confundi posse? Argutias igitur
+omittamus ac diem septimum, qui tot ac tam multis argumentis tamque
+perspicuis naturae demonstrationibus illustratur<span class =
+"tag">1</span>, ad divinas aeque ac naturae leges pertinere
+fateamur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Addunt alii: <i>putemus confundi posse, sed</i>.</div>
+
+<p>
+FREDERICUS: Si septima dies sola sit sancta, cur a vobis nova luna<span
+class = "tag">1</span> trigesimo quoque die colitur?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <span title =
+"Greek: hieromênia">ἱερομηνία</span>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Nulla dies divinis laudibus aut actionibus honestis eximitur,
+sed potissimum dies septimus creationis mundi ac trigesimus divinae
+procurationis index festivus esse jubetur, quia non satis erat, mundum
+condidisse, nisi rebus genitis<span class = "tag">1</span> Deus
+prospiceret ac statum, conditionem, alimenta, incrementa, vicissitudines
+rerum omnium tueretur<span class = "tag">2</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>conditis</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>intueretur</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Illud est, opinor, quod innuit Horatius<span class =
+"tag">1</span>, ubi <span title = "Greek: tên triakada">τὴν
+τριακάδα</span> Judaicam vocat trigesima sabbatha, quanquam non solum
+Judaei, sed et Graeci ac Latini novilunia festis diebus colebant, ut
+Juvenalis hoc versu significat<span class = "tag">2</span>:</p>
+
+<div class = "verse close">
+Observant ubi festa mero pede sabbatha reges,</div>
+
+<p class = "close">
+et Plutarchus <span title = "Greek: peri deisidaimonias">περὶ
+δεισιδαιμονίας</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Sat. 1,&nbsp;9.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Deest alibi.</div>
+
+<p>
+<span class="pagenum">156</span>
+CURTIUS: Nimia profecto superstitione Judaei Hierosolymam a Pompejo
+scalis admotis otiose<span class = "tag">1</span> expugnari ac cives
+omnes sponte<span class = "tag">2</span> velut in verriculo aut sagena
+rapi, partim<span class = "tag">3</span> etiam crudeliter mactari et
+urbem floridissimam<span class = "tag">4</span> opibus diripi die
+sabbathi patiebantur, quem Dio historicus Saturno fuisse sacratum
+scribit in hac expeditione, ubi Judaeos Vegetius<span class =
+"tag">5</span> aeque ac Plutarchus<span class = "tag">6</span> valde
+irrident.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Deest in alio codice.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Deest in eodem codice.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Deest in eodem codice.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Idem habet: <i>florentissimam</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;De re militari.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;De superstitione.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Divina lex eos beavit, qui non subsederunt<span class =
+"tag">1</span> in subselliis derisorum<span class = "tag">2</span>. Hanc
+quidem Hierosolymorum expugnationem, Strabo factam scribit <span title =
+"Greek: en nêsteia tôn Ioudaiôn">ἐν νηστείᾳ τῶν Ἰουδαίων</span>, cum
+tamen die sabbathi jejunare prohibeamur. At Josephus non a Strabone
+modo, sed etiam a Dione et Eusebio<span class = "tag">3</span>
+discrepat; scribit enim, urbem captam a Pompejo die Tamuz, M. Tullio
+Cicerone et M. Antonio consulibus, quod ut factum sit die septimo,
+Judaeorum tamen religionem<span class = "tag">4</span> ac numinis metum
+laudare potius, quam irridere deberent<span class = "tag">5</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>consederunt</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Psalm. 1,&nbsp;6.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>Vegetio</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>religionis</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alii: <i>debemus</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Agatharchides<span class = "tag">1</span> Cnidius leges ac
+religionem Judaeorum ob id maxime sprevit, quod<span class =
+"tag">2</span> Ptolemaeum Lagi filium Hierosolyma die sancto otiose
+invadere permisissent.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>Agatharchiades</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Joseph. antiq. jud. I, 12.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Res tamen ex animo<span class = "tag">1</span> cessit Judaeis.
+Nam Philadelphus Ptolemaeus Lagi filius urbem illam ac templum
+ingentibus donis ac largitionibus locupletavit, centum millia captivorum
+nostrae gentis, sua pecunia redemtos, manu misit, tabulam ex auro
+solidam<span class = "tag">2</span> duorum cubitorum ac semis in
+sacrarium sanctissimum intulit, theologos LXXII ingentibus donis ac
+largitionibus, ut sacra biblia ex Hebraeis graeca facerent,
+locupletavit, quo nihil majus ac melius ab ullo principe praestari
+potuisset.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>ex animi voto</i>, vel: <i>ex omni voto</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>solido</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Sed negari non potest, quin supina illa negligentia dicam,
+an stultitia, plane capitalis fuerit, quod Judaei urbem florentissimam
+opibus, propugnaculis, juventute, otiosissime<span class =
+"tag">1</span> expugnari, liberos, uxores, templa sacratissima militum
+direptioni patere, quam die sabbathi tueri maluerunt. Nam quid aliud
+est, quam Dei bonitatem experiri ac tentare? ubi enim<span class =
+"tag">2</span> periculum a capite, a liberis, a familia propulsare die
+sabbathi vetuit? Prius enim<span class = "tag">3</span> Agamemnon arma
+quemque parare jubet, deinde a Jove victoriam precatur his verbis: <span
+title = "Greek: dos moi kata plêres helein Priamoio melathron">δὸς μοὶ
+κατὰ πλῆρες ἑλεῖν Πριάμοιο μέλαθρον</span> i.e. da mihi sublimem Priami
+subvertere sedem. Nam cum olim Romani inprimis religiose dies praeliares
+a festis discrevissent, ut M. Varro scribit, ab hostibus continuo
+lacessiti praeliares dies<span class = "tag">4</span> exemerunt, ne
+cuiquam deinceps religio injiceretur, diebus festis proelium
+committere.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>atrocissime</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Addunt alii: <i>obsecro</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Hom. Il. <span title = "Beta (2)">Β</span>, 414.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius addit: <i>de festis</i>.</div>
+
+<p>
+<span class="pagenum">157</span>
+SENAMUS: Jam quoque pridem Judaei dierum praeliarium religionem
+repudiarunt, nam Judas Maccabaeus strenuus imperator, cum die sabbathi
+Hierosolymam ab Antiocho Nobili expugnatam ac Judaeorum partem in
+speluncis exuri, partem mactari, partem suffocari non repugnantes
+audiisset, exercitui, quem ex fugitivis civibus collegerat, aperte
+declaravit, se pro delubris, pro focis, pro lege, pro civium salute, pro
+libertate etiam diebus sabbathis pugnaturum, ac deinceps ingentes
+de<span class = "tag">1</span> hostibus victorias adeptus est<span class
+= "tag">2</span> ac parva manu saepe legiones Antiochi vicit ac
+prostravit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>ab</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>reportavit</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Non religio, sed superstitio est, quod Judaei tam
+pertinaciter ab omnibus etiam necessariis negotiis die sabbathi sic
+abstinendum putant, ut ne filius quidem aquis parentem mersum aut
+fluvio<span class = "tag">1</span> interceptum eripiat, aut illata
+vulnera<span class = "tag">2</span>, quo minus sanguis effluat, obligare
+velit. Quam superstitiosam crudelitatem Christus<span class =
+"tag">3</span> exhorruit, cum sacerdos viatorem vulneribus saucium die
+sabbathi deseruisset, rustici autem benignitatem laudavit, quod hominem
+languentem vulneribus obligatis jumento domum importari jussisset. Cum
+autem pontifices in Christum acerbe inveherentur, quod<span class =
+"tag">4</span> aegrotum septimo die curavisset ac lectum alio transferri
+jussisset<span class = "tag">5</span>, ipse obtrectationes<span class =
+"tag">6</span> illorum verbo diluens: <i>Sabbathum</i>, inquit,
+<i>propter hominem, non autem homo propter sabbathum conditus est;
+filius autem hominis dominus est sabbathi.</i> Itaque curationes
+admirabiles<span class = "tag">7</span> multitudini, morborum
+innumerabilium varietate languenti, saepius die sabbathi mirifice
+ostentavit<span class = "tag">8</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>flammis</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>illato vulnere</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Luc. 10, 31&nbsp;sq.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Matth. 12. Luc. 6, 13&nbsp;sq.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alius: <i>transferre mandasset</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alibi: <i>objectiones</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alibi: <i>admirabilis</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Matth. 12. Marc. 2. Joh. 7. 9. Luc. 1. 6. 13 sq.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Simili superstitione insaniebat nauclerus ille Judaeus, quem
+Synesius<span class = "tag">1</span> scribit die sabbathi navis
+gubernacula in altissimis fluctibus deseruisse, nec ullo mortis aut
+tormentorum metu aut navis cum vectoribus periclitantis ad officium
+revocari potuisse.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> In Epistolis.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Nos etiam leges non ad legum, sed ad hominum salutem latas
+arbitramur, nec putamus eum in legem quid commisisse, qui quid<span
+class = "tag">1</span> fecerit vetitum die sabbathi premente<span class
+= "tag">2</span> necessitate, quippe quae nullis coërceri legibus, nulla
+obligatione teneri potest. Si tamen demus, sabbatho curare licuisse, non
+propterea licuit asportare<span class = "tag">3</span> cubile. Illud
+enim potissimum arguebatur<span class = "tag">4</span>, quod Christus
+lectum asportari<span class = "tag">5</span> jusserat. Quin etiam
+pontifex facti conscius plebem increpuit his verbis: Sex dies rebus
+agendis supersunt, his ergo diebus accedite ad curationem, non die
+sabbathi.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>quicquid</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>poscente</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>exportare</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>arguebant</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alius: <i>avehi</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Haec verba pontificis<span class = "tag">1</span> non eo
+pertinent, ut curare die septimo scelus arbitraretur, sed ut invidis
+obtrectatoribus omnem sui calumniandi praeriperet occasionem.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>Christi</i>.</div>
+
+<p>
+<span class="pagenum">158</span>
+CORONAEUS: Si morbus tam gravis est, ut dilatio vitae periculum sit <ins
+class = "correction" title = "text reads ‘allutara’">allatura</ins>,
+etiam diebus festis curare licere ac semper licuisse non dubito. Sin
+facile unius diei moram ferre possit aegrotus, differendum opinor, dum
+festa quies praeterierit, quam nos Dominicam dicimus, quia domino sancta
+sit, ut sanctissimis christianae ecclesiae institutis docemur. Quibus
+acquievisse me profiteor ac prae me fero<span class = "tag">1</span>,
+nec me argumentis cujusquam patiar auferri, aut a suscepta Romanorum
+pontificum religione divelli. Quod enim Salomo in allegoriis:
+<i>Custodi</i>, inquit, <i>fili mi, jussa patris tui, nec dimitte legem
+matris tuae</i><span class = "tag">2</span>, ego Dei mandata et
+ecclesiae interpretor<span class = "tag">3</span>. Idem: <i>Ne
+transferas terminum, quem majores tui pepigerunt</i><span class =
+"tag">4</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>praefero</i>, vel: <i>pro me fero</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Proverb. 6,&nbsp;20.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>interpretabor</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Proverb. 22, 28.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Patris quidem appellatione Deus, matris autem natura mihi
+significari videtur. Nec tamen dubito, quin ad ecclesiam quoque
+transferri possit, quae duobus annorum millibus ante floruerat, quam
+Jesus, Josephi et Mariae filius, nasceretur, qui tamen sabbathum
+saepissime coli jussit<span class = "tag">1</span>, ac Paulus<span class
+= "tag">2</span> ipse sabbathismum populo Dei datum scribit, quibus
+verbis populum Dei a Christianis et barbaris aperte discrevit. Ac
+tametsi Christianorum oriens ecclesia diem primum, quem vos dominicum
+appellatis, initio feriaretur, non propterea a cultu sabbathi
+destiterat<span class = "tag">3</span> Tertulliani aetate, cujus haec
+verba sunt: Duas in anno hebdomadas <span title =
+"Greek: apo kreophagias">ἀπὸ κρεοφαγίας</span><span class =
+"tag">4</span> abstinemus exceptis sabbathis et dominicis.
+Item: <i>Sabbathis omnibus, qui adierit<span class = "tag">5</span>,
+inveniet Deum.</i></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Lucae&nbsp;17.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Hebr.&nbsp;4.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>desistebat</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alii: <span title =
+"Greek: kreophagôn">κρεοφαγῶν</span>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>audierit</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Justinus eodem, quo Tertullianus, tempore floruit et apologiam
+eodem tempore pro Christianis scripsit ad M. Aurelium Augustum, in qua
+fatetur, Christianos ad preces et eucharistiae communionem diebus
+dominicis convenire solitos, nihil tamen de sabbatho. Ac tametsi
+primordio nascentis ecclesiae christianae plerique circumciderentur, ut
+etiamnunc his temporibus Aethiopes Christiani, et sabbathum
+feriarentur<span class = "tag">1</span>, nihilominus tamen Paulus,
+frequenti discipulorum concilio coacto, Petrum increpuit ac legitimos
+majorum ritus abrogandos esse communi decreto persuasit<span class =
+"tag">2</span>. Itaque cum ad Colossenses<span class = "tag">3</span>
+scriberet: <i>Ne quis</i>, inquit, <i>vos judicet in cibo aut<span class
+= "tag">4</span> potu, vel parte diei festi vel noviluniis vel
+sabbathorum, quae sunt umbra futurorum.</i></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>feriantur</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Act 15, 22 sqq. Gal. 2, 14&nbsp;sqq.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Col. 2, 16&nbsp;sq.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>vel</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Fieri potuit, ut primus ac septimus dies Christianis festivus
+exstiterit; sed cum utriusque diei conservatio rebus agendis grave
+afferret impedimentum, Victor pontifex Romanus sub annum Christi 196
+sabbathi quietem valere jussit ac pro sabbatho dominicam feriari.</p>
+
+<p>
+<span class="pagenum">159</span>
+SALOMO: Cave putes, Coronaee, me Christianis persuadere<span class =
+"tag">1</span> velle, ut pro dominica sabbathum accipiatis, ne diem
+sanctissimum sabbathi aeque ac Dominicam saltationibus impudicis,
+crapula, libidine, venationibus, lusibus, denique impuris scortationibus
+foedissime contaminari videam non sine maximo animi dolore. Praestat,
+illum diem negotiis ac rebus agendis transigere, quam impurissimis
+flagitiis violare.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>persuasisse</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Vos Judaei tetrici ac tristes non videmini dies festos colere,
+quos veteres omnes tum Graeci tum Latini ludibus publicis, conviviis,
+choreis, canticis, saltationibus laetiores esse voluerunt ac propterea
+Diis immortalibus gratiores.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Non abhorret gens nostra a choreis et saltationibus, quin et
+dies festus nobis vocatur <span title = "Hebrew: chag">חַג</span><span
+class = "tag">1</span> a saltatione et meditatione, ne festi dies
+choreis tantum divinis, sed meditationibus etiam tribuantur. Itaque
+noviluniorum diebus<span class = "tag">2</span> omnes omnibus<span class
+= "tag">3</span> oblectationum generibus, quae modo<span class =
+"tag">4</span> a turpitudine abhorrent, summopere delectamur<span class
+= "tag">5</span>, nec quicquam nobis saepius ingeritur, quam ut intimi
+animi pectoribus laetemur ac, tametsi sanctissimo die sabbathi a
+vulgaribus choreis abstineamus, canticis tamen divinarum laudum,
+suavitate vocum ac nervorum admista, diem illum laetissimum ac
+jucundissimum reddere solemus, ac festis epulis coram immortali Deo
+obtestamur, nos<span class = "tag">6</span> summa cum laetitia cibis
+sacrificiorum optimis vesci, ut lege divina jubemur, nihilominus tamen
+aliquot horas mentem legum divinarum lectione pascimus<span class =
+"tag">7</span>, idque ab antiquissimis prophetarum discipulis ad haec
+usque tempora usurpare solemus. Sic enim de Sunamitide ad Elisaeum
+profecta<span class = "tag">8</span>: <i>Cur</i>, inquit<span class =
+"tag">9</span>, <i>maritus uxori, venis ad prophetam, cum nec sit luna
+nova, nec sabbathum?</i> Licet enim duobus milliaribus, non tamen
+longius a domo discedere, ut oracula divina ab eruditis theologis
+hauriantur. Quod autem Senamus tristiores et moestiores nos caeteris
+nationibus videri queritur, haec potissimum causa est, quod non modo
+sabbathum, sed etiam omnia decalogi capita impune violari videmus<span
+class = "tag">10</span>. Nam cum primo capite unius aeterni Dei cultus
+proponatur, nihilominus tamen sexcenta millia Deorum ac multo plura<span
+class = "tag">11</span> videmus ubique coli. Veteres quidem pagani
+trecentos Joves, ut ille<span class = "tag">12</span>:</p>
+
+<div class = "verse close">
+Trecentum tonat ore Deo Erebumque Chaosque,</div>
+
+<p class = "close">
+et quae plura hyperbole amplificat, ad 36000 prodidere; at videmus<span
+class = "tag">13</span> tot a Christianis Deos coli, quot angelos, quot
+beatas mentes arbitrantur, i.e. innumerabiles prope legiones, praeter
+eos, quos divorum albo pontifices, evocatis arte magica daemonibus,
+scripsere detestanda quadam apotheosi<span class = "tag">14</span>. Et
+cum secundo
+<span class="pagenum">160</span>
+capite decalogi ante statuas aut ullas imagines procidere easque
+revereri capitali subjecta poena prohibeamur, omnia tamen fana, omnes
+templorum angulos ac recessus quaqua versus sculptilibus idolis
+redundare videmus, et quidem ex omni materia, ex omnibus metallis,
+lapidibus, lignis, terra, cera, farina, ipsaque putrida cadavera, pulpam
+aceto et sale conditam, ossa, cineres, cereis ardentibus deosculari, et
+eorum contactu non modo corpori salubritatem, sed etiam menti
+sanctitatem et ubique salutem comparari putant. Illud etiam
+detestabilius, quod in omnibus horariis precationibus<span class =
+"tag">15</span> secundum decalogi caput, quo statuarum cultus
+interdicitur, non modo in Italia, Gallia, Hispania, verum etiam in ipsa
+Germania ex ipso decalogo expunxerunt<span class = "tag">16</span> ac
+penitus abraserunt. Ac mirum mihi visum est, cur Martinus Lutherus
+negat<span class = "tag">17</span>, ullas imagines lege divina
+prohiberi, praeterquam ipsius Dei, non item crucifixi et<span class =
+"tag">18</span> apostolorum, deinde subjicit: Nos Mosen nec audire nec
+videre volumus, mandata de statuis et sabbatho sunt ceremoniae sublatae.
+Quae quis aequa mente ferre potest? in eo praesertim, qui se religionum
+censorem profiteatur. Tertium decalogi caput, quo nomen domini temere
+usurpare prohibemur, multo gravius etiam quam superiora violatur: quia
+non modo pejeratur, verum etiam contumeliis nomen illius
+sacratissimum<span class = "tag">19</span> dilaceratur, ac pro aeterno
+Deo peregrina Deorum ac daemonum nomina jurantur, cum toties ac tam
+diserte<span class = "tag">20</span> aliud quam aeterni Dei nomen ac
+numen<span class = "tag">21</span> jurare prohibeamur. Omitto secundae
+tabulae capita ac potissimum scortationes, adulteria, stupra et
+utriusque sexus ab ordinibus sacris libidines, continentiae specie
+turpiter effusas.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Deest in alio codice.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>dies</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>omnium</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>quomodo ... abhorreat</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alius: <i>oblectamur</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Deest in aliis codicibus.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alius: <i>pasci</i>, ita ut antecedenti verbo
+<i>vesci</i> correspondeat.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alibi: <i>profectura</i>.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;2 (4) Regum 4, 8&nbsp;sqq.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;Alius: <i>violare debemus</i>.&nbsp;
+<b>11.</b>&nbsp;Alibi: <i>plures</i>.&nbsp;
+<b>12.</b>&nbsp;Virgilii Aeneis&nbsp;IV.&nbsp;
+<b>13.</b>&nbsp;Alibi: <i>ut videamus</i>.&nbsp;
+<b>14.</b>&nbsp;Alii: <span title =
+"Greek: apotheôsei">ἀποθεώσει</span>.&nbsp;
+<b>15.</b>&nbsp;Deest in alio codice.&nbsp;
+<b>16.</b>&nbsp;Alius: <i>induxerunt</i>.&nbsp;
+<b>17.</b>&nbsp;Tom. III. (Jen. ed.)&mdash;Alibi: <i>neget</i>.&nbsp;
+<b>18.</b>&nbsp;Alibi: <i>aut</i>.&nbsp;
+<b>19.</b>&nbsp;Alibi: <i>sanctissimum</i>.&nbsp;
+<b>20.</b>&nbsp;Deuteron. 9. Jerem. 5 et&nbsp;12.&nbsp;
+<b>21.</b>&nbsp;Desunt haec duo verba in alio codice.</div>
+
+<p>
+Quae cum Salomo vehementius, quam pro senili aetate, dixisset, silentium
+secutum est. Silentii causa fuit, quod ejus oratio CORONAEUM, acerrimum
+rituum Romanorum propugnatorem, pupugerat, qui cum se ad
+responsionem<span class = "tag">1</span> comparare videretur<span class
+= "tag">2</span>, omnibus in eum intentis, sermonem cohibuit, rupto
+silentio: Mihi, inquit, in animo erat, Salomonis querelas et
+criminationes diluere, sed in aliud tempus differendum puto, ne de
+libertate dicendi quicquam cuiquam detraxisse videamur<span class =
+"tag">3</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>reprehensionem</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>paratum videret</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>videar</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Etiam animi pendeo, loquarne an taceam?</p>
+
+<p>
+CORONAEUS: Cur taceas, cum tam copiosa dicendi seges proponatur, si vel
+Salomonem refellere velis?</p>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Cum religionem Ismaëlitarum et instituta cum moribus ac
+ritibus Christianorum comparo, mihi videor in terras de sublimi delapsus
+coelo. Nam Ismaëlitae summa veneratione Deum aeternum, nec plures uno
+colunt, Jesum autem ipsum Isaiam vocant, non modo verbum, sed etiam
+spiritum ac nuncium Dei fuisse agnoscunt et manibus hostium ereptum,
+quominus
+<span class="pagenum">161</span>
+ab improbis capitali supplicio afficeretur. Hunc autem nec Deum, nec Dei
+filium<span class = "tag">1</span> arbitrantur, ac propterea sanctissime
+vetant adorari. Abrahami legem se tueri profitentur, ac Deum eundem
+colere, quem ille vivens ac spirans adoravit. A cultu statuarum
+tantopere abhorrent, ut non modo in templis ac delubris nusquam
+unquam<span class = "tag">2</span> caelatas vel sculptas vel fusas vel
+pictas imagines, verum etiam nihil eorum, quae natura peperit, seu
+stirpes, seu animantia pingere liceat, aut ad spectaculi fructum usquam
+haberi, subjecta legibus vetantibus poena capitali. Et<span class =
+"tag">3</span> quidem, cum statuas Christianorum quasi ad virtutis
+imitationem positas excusarem, Pracadius quidam illud mihi reposuit, eos
+ipsos, quorum statuas veneremur, coelesti felicitate frui, quod divorum
+imagines dejecissent, ut<span class = "tag">4</span> Deum aeternum
+adorarent. Psalmos Davidis, quos divinitus hominum generi<span class =
+"tag">5</span> datos affirmant, cantibus ac nervis usurpare et quater
+quidem interdiu publice, noctu semel privatim precari consueverunt. Ac
+memini, cum essem eodem cubiculo<span class = "tag">6</span> hospitii
+cum Africano inclusus, illum media nocte surgentem a cubili laudes Deo
+immortali canere ac me graviter increpare, quod tacerem, usurpans illud
+arabica lingua: <i>Media nocte surgebam, ut laudem dicerem nomini
+tuo</i><span class = "tag">7</span>; tum et illud ex libris Jobi
+afferebat: <i>Multi</i>, inquit, <i>queruntur, se opprimi tyrannide et
+cum calamitatibus conflictari, nemo tamen est, qui Deum nocte
+laudatoriis canticis prosequatur.</i></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii addunt: <i>esse</i>, vel: <i>fuisse</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>nulla usquam</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Aliter legit alius codex: <i>Et quidem eo minus statuas
+venerantur, ut etiam felicitate coelesti se frui glorientur, quod
+divorum</i>&nbsp;etc.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>ac</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>Hominibus quasi</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alibi: <i>cubiculorum</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Psalm. 42, 4 sq. et 119, 55.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Ecclesiae Romanae mos jam inde a Pelagio, pontifice maximo,
+usitatus est, septies singulis diebus Deum laudibus, supplicationibus et
+canticis die noctuque colere. Quod ab ipso Davide<span class =
+"tag">1</span> didicimus et expressimus: <i>Septies</i>, inquit,
+<i>interdiu tibi dixi laudem</i>; quod nec Judaei faciunt, nec
+Lutherani, nec Zwingliani, qui sacra publica ita circumciderunt (excipio
+Anglos, segregatos a Puritanis), ut bis tantum tota hebdomade preces
+publice<span class = "tag">2</span> fieri patiantur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Psalm. 119.&nbsp;164.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>publicas</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Lex divina pontifices et Levitas mane ac vesperi Deo laudes
+canere jubet et matutinum quidem sacrificium quatuor horarum fuisse
+scribit Rabbi David, vespertinum unius horae, privatim vero laudes
+divinas assidue quemque momentis omnibus recolere laudatissimum. Nam
+laudare septies apud Davidem non finitum numerum, ut ecclesia Romana
+putat, sed infinitum continet seu incertum, ut fere semper. Sic enim
+mater Samuelis<span class = "tag">1</span>, cum Deo gratularetur:
+<i>Sterilis</i>, inquit, <i>peperit septem</i>. Nocturnas vero laudes
+privatim ex cujusque voto fieri majores voluerunt, quibus nihil
+efficacius, nihil gratius esse potest.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> 1 Sam. 1, 6 sqq.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Rogationes Ismaëlitarum breves quidem sunt, sed supra
+<span class="pagenum">162</span>
+modum efficaces in hunc modum: El hemdu, tilla hi rabis hallamine, El
+rahami, El rachini, Melichi, Jarini, El dini, ejahe, rah tu vejache,
+vestecun Isdina. Elzzirata Mustitfa mazzirata cladina evanta alahim gari
+ri il magduli olahem velal soline amim. Id est: Laus Deo misericordi ac
+flexibili regi extremi judicii! O mortales pietatis amantes, colamus
+illum et auxilium consequamur, da nobis, aeterne Deus, certissimam
+cognitionem eorum, quos selegisti, ut nunquam, illis offensis, ex gratia
+tua excedam. Amen. Haec precatio ab illis Lassala<span class =
+"tag">1</span> dicitur i.e. communis omnium, quia praeter hanc variae
+sunt preces ac paene innumerabiles, quas ex voto sibi quisque
+commentatur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>Lessala</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Non video, cur Pater noster Christi cedere debeat Lassalae
+Ismaëlitarum aut schema Hebraeorum.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Nostrum illud schema, quod ab omnibus Judaeis quotidie
+usurpatur, non est precatio, sed commemoratio, ne ab aeterno Dei cultu
+unquam discedamus. Quin Moses in concione totius populi eadem verba sic
+expressit, quae a Latinis et Graecis non satis apte reddita mihi
+videntur. Sic enim opinor melius<span class = "tag">1</span>: <i>Audi
+Israël! Is qui est aeternus Deus noster, aeternus est unus, amabis
+igitur Deum tuum aeternum ex toto corde tuo et tota anima tua et toto
+impetu virium tuarum. Atque haec verba, quae jubeo, in corde tuo
+haerebunt, eaque saepius inculcabis liberis tuis, seu domi sedeas, seu
+ambules, seu jaceas, seu surgas, et alligabis ea ad manum, et quasi
+monumenta erunt pro oculis tuis, quin et asscribas ea postibus domus
+tuae et pro foribus tuis.</i> Illud est schema nostrum, quod in
+membranis vitulinis<span class = "tag">2</span> scriptum et in capsulis
+conditum brachio sinistro alligamus quidem et capiti inter caesariem et
+frontem, idque chaldaica vox Tephilin a <span title =
+"Hebrew: tafel">תָפֵל</span>,
+quod <i>alligare</i> vel <i>appendere</i><span class = "tag">3</span>
+significat: alii ab hebraica voce <span title =
+"Hebrew: t/f/l/ch/n (for תפלה t/f/l/h?)">תפלחן</span>, quae orationem
+significat<span class = "tag">4</span>, quoniam ea quotidie quasi preces
+sanctissimas recolunt. In iisdem etiam membranis inscribunt periodum e
+decimo tertio capite Exodi, quae incipit: <i>Memento diei hujus, quo
+egressus es ex Aegypto</i>, usque ad haec verba: <i>A diebus in
+dies</i><span class = "tag">5</span>, et ex eodem capite, paulo post
+periodum, quae incipit: <i>Et erit, cum introducet te</i>, usque ad haec
+verba: <i>quod potenti manu eduxerit nos Deus ex Aegypto</i><span class
+= "tag">6</span>. Item periodum ex secundo capite Deuteronomii, quod
+incipit: <i>Exit itaque si audiendo</i>, usque ad haec verba: <i>coelum
+supra terram</i><span class = "tag">7</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Deuter. 6, 4&nbsp;sqq.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>fibulanis</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>apprehendere</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Desunt haec octo antecedentia verba in aliis
+codicibus.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Exod. 13, 3&nbsp;sq.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Exod. 18,&nbsp;7-9.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Deuter. 11, 1 sqq.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Tanta Judaeorum superstitio est, ut satis esse putent ad
+salutem adipiscendam, eas membranas circumferre, ut<span class =
+"tag">1</span> quidem Catholici
+<span class="pagenum">163</span>
+principium evangelii Johannis collo alligant, ea spe ac fiducia, ut ab
+omnibus calamitatibus ac morbis tuti sint, quas ligaturas execrabiles
+appellat Augustinus.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>et</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: De nostris si ullus ea spe ac fiducia ducatur, ut earum rerum
+sola gestatio ad salutem prosit, quem puto esse neminem, hunc insanire
+judico. Sed haec summa capita majores nostri ab unoquoque nostrum
+circumferri voluerunt, ut quotiescunque capsulas vel in postibus videant
+Mezazam, primi capitis, et divinae legis memores ab omni cultu
+peregrinorum numinum abstinere, et ad verum Deum vitam instituere
+consuescant.</p>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Ab omnibus ligaturis istis ac pictis imaginibus Ismaëlitae
+abhorrent et veram pietatem amplectuntur. Illud etiam praeclare, quod
+Mesquedas vel<span class = "tag">1</span> fana sic construunt, ut nec a
+viris foeminae conspici, nec viros foeminae contueri possint, sed
+habeant utrique stationes medio pariete discretas.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>seu</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Haec a nostris, ut optima quaeque, assumserunt<span class =
+"tag">1</span> et expresserunt Ismaëlitae, ut nec in templis nec in
+synagogis viri foeminas intueri possint. Ita fit, ut nullae pravae
+cupiditatis inflammandae occasio aut lenociniorum illecebrae ullae
+quaerantur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>acceperunt</i>, vel: <i>sibi asserunt</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Utinam mos ille nostris hominibus in mentem veniret! Cur enim
+laudabilia instituta, ubiubi sint, non imitemur? Illud enim quodammodo
+asseverare possumus, nulla fere templa Christianorum lenocinio
+vacare.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Nihil flagitiosius mihi videtur, quam pietatis faciem libidini
+obtendere; ob id enim sublatus est mos a majoribus nostris, quo feminae
+prae foribus tentorii sacri<span class = "tag">1</span> excubabant<span
+class = "tag">2</span>, propterea quod sacerdotes, filii pontificis
+maximi ac principis Eli, stuprum his inferre non dubitarint<span class =
+"tag">3</span>. Maxima semper cura fuit majoribus nostris, non modo
+impudicitiam, sed impudicitiae suspicionem a sacris longissime
+amovere<span class = "tag">4</span>. Quin<span class = "tag">5</span>
+etiam meretrices ab extrema memoria majorum nostrorum nunquam nisi vultu
+velato foras prodibant. Post etiam in Arabia omnes Hebraeae mulieres
+capitibus omnino praeter oculos contectae fuerunt, cum in publicum
+exirent. Tandem etiam in templis non modo velari, sed etiam parietibus a
+virorum conspectu segregari placuit, quod sapienter Ismaëlitae imitati
+templa omnia parietibus habuere utrique sexui divisa.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>sacra</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Forte: <i>exercebant</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;1 Sam. 2, 22&nbsp;sqq.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alii: <i>movere</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>Hinc</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Nulla calumnia<span class = "tag">1</span> graviore
+Christiani veteres oppressi dicuntur, quam quod stupris et incestibus
+nocturna sacra religionis specie funestarent, quam quidem ad calumniam
+diluendam scriptae sunt apologiae Origenis, Justini, Athenagorae,
+Tertulliani, atque hic etiam in libro de
+<span class="pagenum">164</span>
+velandis virginibus Christianorum morem valde improbavit, quo quidem
+foeminas viris confusas inter amplexus et oscula caritatis, quae in
+ipsis templis fiebant, invaluisse scribit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Origenes contra Celsum; Talmud. in tract. de sabbatho; Philo
+in libro de vita contempl.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Id quidem a pontificibus Romanis aliquando, ut opto et spero,
+emendari poterit, perinde ut illa pietatis oscula fuere sublata.</p>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Agnosco equidem, omnia fere Judaeis et Ismaëlitis, quod<span
+class = "tag">1</span> ad religionem attinet, communia esse, utrisque
+aeterni unius Dei cultus, utrisque idolorum summa execratio, item
+circumcisio et genus ab Abrahamo utrisque ducitur; abstinent utrique a
+sanguinis<span class = "tag">2</span> et porcorum esu, denique lectiones
+utrisque frequentissimae, quas Tertullianus<span class = "tag">3</span>
+non satis argute reprehendit in Judaeis, quos lavari quotidie scribit,
+quia<span class = "tag">4</span> quotidie inquinantur, quasi vero
+Christiani penitus circumcisi puriores essent, cum tamen David Goliathen
+ob id execratus sit<span class = "tag">5</span>, quod esset
+incircumcisus et immundus. Quanquam Aethiopes Christiani circumcisionem
+amplexi fuere, qua etiam veteres Aegyptios uti consuevisse scribit
+Herodotus<span class = "tag">6</span>. His vero temporibus non modo
+mares<span class = "tag">7</span> a maribus, verum etiam foeminae<span
+class = "tag">8</span> a foeminis nymphae quadam particula
+circumciduntur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>quid</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>sanguine</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;De baptismo.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>quoniam</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>est</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Lib. 4. Sed intelligendum est de his Aegyptiis, qui
+genere Judaei sunt.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alibi: <i>mas</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alii: <i>foemina</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Fuit illa quidem foederis cum Abrahamo percussi tessera<span
+class = "tag">1</span>, non tamen ullam<span class = "tag">2</span>
+video fuisse circumcisionis utilitatem.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>tabula</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>aliam</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Quae major aut<span class = "tag">1</span> sanctior utilitas
+esse potest, quam divini foederis arcanum? Quanquam qui curiosius ista
+scrutantur, maximas circumcisionis asserunt<span class = "tag">2</span>
+utilitates, tum ad procreationem liberorum commodiorem, tum ad
+inflammationem tumorum amovendam, tum ad coërcendam vim libidinis
+effervescentis, quam Rabbi Moses praecipuam circumcisionis causam esse
+arbitratur. Hoc tamen Judaei ab Ismaëlitis differunt, quod hi nec azymis
+nec agnis paschalibus utuntur<span class = "tag">3</span> nec sabbathi
+festiva quiete, nec ad occasum conversi precantur, nec Messiam
+exspectant, ut Judaei, excipio eos, qui Haly sectam sequuntur, quos
+Imanias vocant. Ac tametsi preces ad omnia coeli templa<span class =
+"tag">4</span> fieri posse confiteantur, saepius tamen ad Mecham ora
+convertunt, ut olim Daniel in urbe Babylonis exul, in genua procumbens,
+Hierosolymam versus orationem<span class = "tag">5</span>
+concipiebat.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>et</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>afferunt</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>utantur</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>omnes coeli plagas</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alii: <i>vota</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Mercurius Trismegistus adoraturos primum ad orientem solem,
+meridie ad Austrum, sero ad occasum converti<span class = "tag">1</span>
+jussit. Graecis tamen nonnullis usitatum erat, ad orientalem plagam Diis
+sacrificare, heroibus vero ad occasum, caeteris omnibus ad orientem, qui
+mos a Chaldaeis et magis Persarum ad omnes fere populos dimanavit; illi
+etiam diluculo ac
+<span class="pagenum">165</span>
+potissimum etiam soli orienti, quem Mithram appellabant, sacra facere
+consuerant. Hinc Maro:</p>
+
+<div class = "verse close">
+Illi ad surgentis conversi lumina solis.</div>
+
+<p class = "close">
+Sic tamen ut statuae in occidua plaga collocarentur, ortum spectantes,
+ut Vitruvius<span class = "tag">2</span> scribit. Jubet enim Porphyrius,
+adoraturos statuis ortum spectantibus <span title =
+"Greek: antiprosôpous">ἀντιπροσώπους</span>
+esse et converti ad occasum, contra
+quam Christiani statuas occasum spectantes collocare solent, ut eas ipsi
+vultu ad orientem converso adorent.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>verti</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>Virumnius</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Christiani veteres cum rogarentur, cur ad solis ortum
+conversi vota conciperent, respondebant<span class = "tag">1</span>, id
+illis in usu esse, quod oriens honoratior esset occasu. Sic enim
+Pompejus<span class = "tag">2</span> Cornelio Syllae dixisse fertur,
+plures orientem, quam occidentem<span class = "tag">3</span> solem
+adorare. Non video tamen, cur Judaei ab omnibus populis dissidentes ad
+occasum conversi sacra faciant.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Justinus Martyr qu.&nbsp;118.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Plutarchus in Pompejo.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>abeuntem</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Plerique nos id facere putant, ne solem ac sidera orientia
+colere videamur. Sed falluntur, cum sol utramque plagam spectet et
+utroque tempore sacra faciamus. At noster legislator tentorium sacrarii
+ad exemplar universitatis constructum erexit. Est autem rapidissima
+orbium coelestium conversio ab ortu ad occasum, et qui naturae cursum
+tenere volet, cum sideribus ad occasum progredi necesse habet, non
+regredi ad ortum. Ex quo quidem pulcherrima naturae arcana eruuntur,
+ut<span class = "tag">1</span> decentem et naturae congruentem morem
+intelligamus, quae scilicet dextra, quae pars mundi sinistra
+dicatur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>et</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Haec disputatio plurimum<span class = "tag">1</span> exercuit
+omnes scriptores, nec tamen de mundi situ probabilem afferunt caussam.
+Nam Pythagoras, Homerus, Plato, Aristoteles, Galenus, Averroesdextrum
+mundi latus in oriente posuere, Plinius et Varro sinistrum. Augur enim
+Romanus, sub Dio templorum sacra lituo dividens, vultum ad Austrum
+convertebat, ut haberet a sinistris ortum et occasum a dextris.
+Empedocles, Cleomenes, Lucanus, Solinus, Philo Ebraeus dextram mundi
+partem Aquiloni tribuunt.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>ut plurimum</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Pontifex Hebraeorum sacrificans vultu ad occasum converso
+dextrum latus Aquiloni opponit, laevum Austro, qui situs convenit
+universae naturae. Sunt enim dextra sinistris robustiora ac vegetiora,
+ut pes dexter ac brachium dextrum sinistro grandius, vegetius ac
+robustius est. Cor sapientis, inquit Salomo<span class = "tag">1</span>,
+<i>in dextra ejus, stulti vero in sinistra</i>, quia stulti, libidinis
+impotentia, cupiditatibus suis imperare nequeunt, ut sapientes. Sic
+aquilonares homines australibus robustiores sunt ac vegetiores, et
+ubique fere ad Aquilonem corpora sunt formae dignitate praestantiora,
+ingeniorum vis tamen minor. In dextro latere jecur situm est, sanguinis
+officina, in sinistro lien, conceptaculum atrae bilis. Sic ad
+aquilonarem
+<span class="pagenum">166</span>
+regionem homines sunt rubicundi ac robusti, nam robustum a rubore
+Latini<span class = "tag">2</span> derivant, ad meridiem atri; vis tamen
+ingeniorum major ad Austrum, cujusmodi sunt melancholici. In dextro
+latere jecur vim cupiditatis continet, vitiorum alimentum et <span title
+= "Greek: hupokeimenon">ὑποκείμενον</span>, ac propterea victimae ad
+Aquilonem spectantes caedi jubentur<span class = "tag">3</span>. In
+sinistro vis atrae bilis ab ipso liene homines contemplationi deditos
+habet ac coelestium rerum meditationi; sic ab Aquilone bella,
+calamitates, exercitus in sacris litteris saepius denunciantur et
+potestas ingens Leviathani ad Aquilonem, qui etiam ob id
+Aquilonaris<span class = "tag">4</span> appellatur. Contra vero Deus
+dicitur ab Austro venire et profectiones Abrahami versus Austrum. Quo
+pertinet etiam illud: <i>Dicam Aquiloni, da! et Austro, noli
+prohibere!</i><span class = "tag">5</span> quia prohibentis major, quam
+tribuentis potestas. Nec minus mirum videri debet, quod omnes omnium
+populorum regiones, Chaldaeorum inquam, Judaeorum, Ismaëlitarum,
+Christianorum ab Austro derivantur. Exercitus vero Gothorum, Vandalorum,
+Herulorum, Hungarorum, Turcarum, Tartarorum, AngloSaxonum ab Aquilone ad
+Austrum. Item motus omnium animantium est a dextro ad sinistrum
+latus<span class = "tag">6</span>, ac motus trepidantis orbis elati ab
+Aquilone ad Austrum inclinat, mirabili naturae consensu. Ex quo
+Judaeorum intelligitur templa Deorum<span class = "tag">7</span> ad
+occasum conversa et pontificum statum in sacris faciendis universitati
+naturae consentaneum esse. Ex eoque non tantum Homeri, sed etiam
+Pythagorae, Platonis, Aristotelis, Averrois, Galeni, Plinii, Varronis
+errores emendantur, ac mirabilia naturae arcana intelliguntur, etiamsi
+preces ad omnia coeli templa laudesque divinae locis omnibus ac
+regionibus Deo gratissimae semper fuerunt.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Eccles. 10,&nbsp;2.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Festus in voce robustus.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Levit. I. Jerem. 46. Ezech.&nbsp;42.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Joel 2, 20.&mdash;Alibi: <i>Aquilonates</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Jes. 43,&nbsp;6.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Aristoteles de hist. anim. II,&nbsp;1.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alibi: <i>Judaeorum</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Non video, Ismaëlitas tam acute philosophari, sed qui citra
+tropicum cancri regiones incolunt, ad Mecham seu Jezecat seu Medinam
+Alnabi, ad civitatem prophetae et montem Moriam, ubi Abrahamus filium
+immolare<span class = "tag">1</span> jussus est, convertuntur, scilicet
+ad Austrum; qui vero sunt ultra tropicum, convertuntur ad Aquilonem.
+Illud tamen singulare est, quod Ismaëlitae, quoties precantur<span class
+= "tag">2</span>, bis inclinato vertice terram ac manus utrasque
+deosculantur, Christiani vix unquam.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>immorali</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>provocantur</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Manum deosculari Deum adorantes<span class = "tag">1</span>,
+antiquissimi moris est, ut Jobus ipse testatur, non quidem ut de<span
+class = "tag">2</span> osculo cogitarent, sed ut ori silentium
+imponerent<span class = "tag">3</span>, unde saepe peccatur; ut etiam
+nunc plerique cum de peccatis confitentur, pectus solent tundere, ubi
+cor residet, pravarum cogitationum artifex; alii frontem vola caedere,
+ubi animi sedem esse arbitrantur, quasi poenas ab auctoribus flagitiorum
+reposcerent ista percussione.
+<span class="pagenum">167</span>
+Verum enim vero<span class = "tag">4</span> sine saliva<span class =
+"tag">5</span> osculari nemo potest. Illud enim veterem<span class =
+"tag">6</span> sapit idololatriam eorum<span class = "tag">7</span>, qui
+terram pro Deorum ac rerum omnium parente adorabant, magnae Cybeles
+appellatione carmine impio: O hominum, pecudum, <ins class =
+"correction" title =
+"possible mistranscription of ‘divũ’">divûm</ins>que aeterna
+creatrix!</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>adorantem</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>non quia de</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>imperarent</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alios: <i>Terram vero</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alius: <i>scelere</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alius: <i>veterum</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;In eodem deest.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Nos erecti Deum laudamus, flexis genibus fausta precamur,
+adversa deprecamur interdum etiam stantes, ut Ezechias ad parietem
+conversus, nunquam sedentes, multo minus ambulantes, nisi morbus vel
+imbecillitas cogat, ut Mosen, qui cum diutissime pansis<span class =
+"tag">1</span> ad coelum manibus, tantisper adversus Amalekitas
+pugnabatur<span class = "tag">2</span>, erectus stetisset, fractis
+viribus consedit, fusis tamen et extensis manibus usque ad occasum.
+Fallitur autem Plutarchus<span class = "tag">3</span>, qui Numam
+jussisse scribit, ut adoraturi sederent, quod et Latinis inusitatum et a
+Pythagoricis decretis, quibus Numa dicitur imbutus fuisse<span class =
+"tag">4</span>, alienum. Sic enim Pythagorae symbolum: <span title =
+"Greek: peripheromenon proskunein">περιφερόμενον προσκυνεῖν</span> i.e.
+circumvolutum procidere. Et nos quidem peccata confitentes frontis ad
+humum contactu<span class = "tag">5</span> testamur humilitatem, quod
+Plutarchus appellat, <span title = "Greek: ripseis epi prosôpon">ῥίψεις
+ἐπὶ πρόσωπον</span>. In ardentissimis rogationibus<span class =
+"tag">6</span> Eliae statura imitamur<span class = "tag">7</span>. Is
+enim cum sua oratione coelum tribus<span class = "tag">8</span> annis et
+sex mensibus ita conclusisset, ut nec imbres ulli nec rores depluerent,
+septies oravit, quoad exoraret<span class = "tag">9</span>, vultu inter
+genua composito humi advolutus, qui humillimus est infantis in utere
+habitus, ut eliceret imbrem. Sessio<span class = "tag">10</span> vero et
+adoratio e<span class = "tag">11</span> diametro pugnant.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>passis</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Exod. 17, 9&nbsp;sqq.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;<span title = "Greek: Peri deisidaimonias">Περὶ
+δεισιδαιμονίας</span>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Addit alius: <i>penitus</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alius: <i>fronte ad humum contracta</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alibi: <i>orationibus</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;1 Reg. 7, 1-9. Jac. 4, 17. Sir. 48, 2. Luc.
+4,&nbsp;25.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alibi: <i>sex</i>.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Alibi: <i>exoraretur</i>.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;Desunt haec sequentia Salomonis verba in alio
+codice.&nbsp;
+<b>11.</b>&nbsp;Alius: <i>toto</i>; alius: <i>tota</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Tantum abest, ut Ismaëlitae osculantes humum adorare velint
+Cybelem, ut nulla gens ab idololatriae suspicione longius absit. In
+templo sermones et colloquia facere aut deambulare, scelus arbitrantur.
+Festis diebus hora sexta concio populi frequens est, nec ante meridiem
+festo die cibantur; die vero paschali, quae omnium sanctissime colitur,
+post jejunium menstruum<span class = "tag">1</span> Elmeide coenam
+concelebrant, tum deosculatis mutuo manibus offensiones mutuo acceptas
+charitate summa ignoscunt ac veterum <span title =
+"Greek: agapas">ἀγάπας</span> recolunt,
+non ficta simulatione, sed bona fide,
+nec si quisquam post accepta<span class = "tag">2</span> illa oscula
+manuum<span class = "tag">3</span> acceptas injurias ulciscatur, impune
+laturus est, sed gravi judicio damnatur. Si quis concionibus ac precibus
+publicis adesse recusaverit, mulcta, infamia, carceribus coërcetur. Nec
+tamen<span class = "tag">4</span> unius aeterni Dei purissimo cultu, sed
+etiam humanitate et benignitate populos omnes longe superant<span class
+= "tag">5</span>. Ac mirantur, Christianos homines tantam egentium
+multitudinem, tantam suorum nuditatem<span class = "tag">6</span> et
+inopiam aequo animo
+<span class="pagenum">168</span>
+ferre posse, cum apud Ismaëlitas plura sint domicilia egentibus ac
+peregrinis vacua, quam tenues domiciliorum egentes. Saepe quidem videre
+potuistis Turcas in hac urbe tenuibus ubique occurrentibus<span class =
+"tag">7</span> nummos libenter objicere. Nulla enim lex apud istos
+sanctior colitur, quam Ullache i.e. exsolvere debita et egentibus
+largiri. Itaque saepius occurrunt viatoribus chorabitae, quos Eremitas
+Graeci vocant, a quibus hoc unum precantur, ut ad se divertant. Postea
+vero quam exquisitis ferculis, lotionibus et cubilibus<span class =
+"tag">8</span> foverunt, non modo nullum pretium reposcunt, sed etiam
+gratias agunt his verbis: Demum hannam fal alla se verfis, i.e. hoc
+animae meae detur, Deus te amet! Sunt etiam frequentissima
+domicilia<span class = "tag">9</span> a litteratis hominibus circa fana
+constituta et uberrimi ad alimenta reditus; vix enim est ullus opibus
+locuples, qui aut templum aut publicum hospitium consecrandum non curet.
+At innumerabiles Christianos videmus, quos non benefacere delectat, sed
+benefecisse videri, ut ambitioni magis, quam inopiae donare<span class =
+"tag">10</span> videantur. Et quum paucissimi benignitatis fontes
+egentibus<span class = "tag">11</span> aperiant<span class =
+"tag">12</span>, tum vero id faciunt, vel ad furtorum et flagitiorum
+expiationem (neque enim<span class = "tag">13</span> aqua citius ignem,
+quam largitio in egentes peccatum restringit)<span class =
+"tag">14</span> vel ad incrementa rei familiaris<span class =
+"tag">15</span>. Nihil enim verius a Basilio Magno dici potuit, quam
+artem omnium quaestuosissimam esse eleemosynariam<span class =
+"tag">16</span>. Ac Musulmanni quaestum rei domesticae non spectant, sed
+solius Dei intuitu largiuntur, ad idque curiosissime a concionatoribus
+erudiuntur, ut mihi Christianis jure opponere posse videantur, quod olim
+Spartanus<span class = "tag">17</span> quidam seniori assurgens in
+theatro, ne adolescentibus considentibus spectaret erectus, Athenienses
+honestas artes<span class = "tag">18</span> ad pompam et fastum habere,
+non tamen ad usum. Hoc vero singulare est, quod Ismaëlitae a vino et
+alea, vetantibus legibus, abstineant, tametsi plerique Christiani se
+legibus solutos arbitrantur, propterea sive vini luxum et aleam
+sequuntur, sive adulteria, stupra, rapinas, injurias, verbera, caedes,
+mentis ad omnia <ins class = "correction" title =
+"text reads ‘coecitas’">concitas</ins>,
+quodque his omnibus foedius est, capitales
+in Deum contumeliae<span class = "tag">19</span>. Juventutis autem
+molles et teneres annos studiosissime legibus divinis erudiunt, neque
+enim fabulas audiri et<span class = "tag">20</span> libidinis ludos
+aperiri patiuntur, sed Alcorani divinis praeceptis tam assidue imbuunt,
+ut ante pubertatem fideli memoria teneant; cantica vero impudica nulla
+audiantur. Denique cum illorum religionem, judicia, leges, mores,
+instituta cum vestris<span class = "tag">21</span> comparo, verissime
+Ismaëlitas ex omnibus populis Musulmannos i.e. fideles esse judico, non
+tantum, quia lex Muhammedis naturae consentanea est, ut Algibel et
+Avicenna scripsere, sed etiam quia caeteri verae<span class =
+"tag">22</span> faciem ac speciem
+<span class="pagenum">169</span>
+religionis habent, illi religionem ipsam non tantum habere, sed
+possidere mihi videntur<span class = "tag">23</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>nostrum</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Deest in alio codice.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>post illas manuum exosculationes</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alii: <i>tantum</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alius: <i>superarunt</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alibi: <i>ruditatem</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alibi: <i>accurrentibus</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alius: <i>cubiculis</i>.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Alius addit: <i>scholastica</i>.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;Alibi: <i>donari</i>.&nbsp;
+<b>11.</b>&nbsp;Alibi: <i>pauperibus</i>.&nbsp;
+<b>12.</b>&nbsp;Alii: <i>appareant</i>.&nbsp;
+<b>13.</b>&nbsp;Alius: <i>vero</i>.&nbsp;
+<b>14.</b>&nbsp;Alii: <i>restinguit</i>.&nbsp;
+<b>15.</b>&nbsp;Tob. 12,&nbsp;9.&nbsp;
+<b>16.</b>&nbsp;Alius: <i>eleemosynam</i>.&nbsp;
+<b>17.</b>&nbsp;Alius: <i>Spartiata</i>.&nbsp;
+<b>18.</b>&nbsp;Addunt alii: <i>et divinas</i>, vel: <i>et
+doctrinas</i>.&nbsp;
+<b>19.</b>&nbsp;Alibi: <i>contumaciae</i>, vel: <i>injuriae</i>.&nbsp;
+<b>20.</b>&nbsp;Alius: <i>aut</i>.&nbsp;
+<b>21.</b>&nbsp;Alii: <i>nostris</i>.&nbsp;
+<b>22.</b>&nbsp;Alibi: <i>fere</i>.&nbsp;
+<b>23.</b>&nbsp;Alibi: <i>videantur</i>.</div>
+
+<p>
+Cum ad hanc orationem caeteri conticuissent ac mirarentur, Octavium a
+Christianis ad Ismaëlitas defecisse, nec quisquam Octavii orationem<span
+class = "tag">1</span> refutaret, tandem rupto<span class =
+"tag">2</span> silentio FRIDERICUS: Non erat, inquit, animus, Octavii
+orationem refutare, ac vos ob id opinor conticuisse, quod refutatione
+minus egeret. Nec mihi de moribus ac religione Muhammedistarum<span
+class = "tag">3</span> disputare placet, quia non licuit eorum civitates
+ac respublicas pervestigare; illorum tamen religionem Octavio,
+ingeniosissimo viro, probari non puto, sed ea tantum<span class =
+"tag">4</span> verbi gratia disseruisse. Legistis, opinor, libros de
+doctrina Muhammedis, item de moribus ejus ac toto vitae genere atque
+illud inprimis, quod ingeniosissimus ille<span class = "tag">5</span>
+religionum artifex in libris<span class = "tag">6</span> quidem
+Muhammedes nuncupetur<span class = "tag">7</span>, in coelo vero Almad.
+Sic enim<span class = "tag">8</span> Homerus fluvium, qui Trojam
+praeterlabitur, Xanthum ab hominibus, Scamandrum a Diis vocari. Cum
+autem natus est Muhammedes, ad eum alendum venti scilicet, aves, nubes,
+angeli convenerunt, venti quidem odoribus, aves fructibus, nubes aquis.
+Et quoniam angelis nihil supererat, quod infanti praeberent, ira perciti
+discesserunt. Eundem tamen in coelum abreptum fuisse tradunt ab ipso
+Gabriele, ac post reditum prophetam se tulisse, conciones publicas
+habuisse; sed quoniam nec orationibus ullis, nec rationibus, quae
+vellet, persuadere poterat, vi et armis agere decrevisse; fugatum tamen
+die Veneris ab hostibus fugisse, a cujus fuga, scilicet ab Hegira,
+initia<span class = "tag">9</span> ducunt annorum, postea vera validiore
+manu reversum Mecham expugnavisse ac discipulis militibus diripiendam
+dedisse. Ab his initiis et praeda locupletiores imperium paulatim
+propagarunt, cum Arabiae latrones ad societatem<span class =
+"tag">10</span> proposita libertate ac diripiendi spe coegissent. Ipse
+vero jam senio confectus comitiali morbo dicitur interiisse, sed cum
+tertia die resurrecturum se promisisset, tam diu jacuit insepultus,
+quoad teterrimo foetore intolerabilis a plebe in cloacas urbis projectus
+esset. Plerique cum Garuffa, uxore Mazuchi<span class = "tag">11</span>,
+deprehensum ac caesum fuisse tradunt, cum diceret eas uxores, quas
+propheta vellet, jure suo capere potuisse. Abadallam vero et Machilium
+occidi jussisse, quod prophetam esse negarent, ac tametsi uxores
+septendecim domum duxisset, nihilominus tamen Zeidi quoque uxorem socii
+dicitur rapuisse. Jucundissimam quoque fabulam commentus est, ut vini
+non solum abusum tolleret, sed rem et usum necessarium prohiberet;
+fingit enim duos angelos coelitus in terram ad judicia exercenda
+demissos, ebrietate et illecebris formosae meretricis, cujus amore
+tenebantur, persuasos esse, ut alter illam in coelos veheret, alter in
+terram reveheret, propterea mortalibus vini
+<span class="pagenum">170</span>
+usum interdictum fuisse. Ex omnibus autem fabulis nulla foecundior est,
+quam quae extat de paradiso Muhammedis, ubi ciborum fercula
+exquisitissima fore pollicentur, tum vini, lactis ac mellis torrentes
+undique profluentes, foeminarum etiam formosissimarum ac cynaedorum
+greges, quibus uti liceat et abuti, ac septuaginta millibus annorum
+voluptatibus perfrui, post convivium, quod etiam annorum septuaginta
+millium spatio definit. Quod<span class = "tag">12</span> cum Averroës,
+Arabicae philosophiae princeps, legisset, porcorum paradisum dixit,
+ut<span class = "tag">13</span> mirum videri non debeat, si impietas
+illa detestabilis, tot ac talibus propositis praemiis, totum pene
+terrarum orbem invasit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>rationes</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>recepto</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;<i>Muhamedanorum</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>de ea tamen</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alii: <i>iste</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alibi: <i>terris</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alius: <i>usurpatur</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alius: <i>etiam</i>.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Alibi: <i>initium</i>.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;Alius: <i>saevitiam</i>.&nbsp;
+<b>11.</b>&nbsp;Alius: <i>Mafuchae</i>.&nbsp;
+<b>12.</b>&nbsp;Alibi: <i>quae</i>.&nbsp;
+<b>13.</b>&nbsp;Alibi: <i>et ... debet</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Tanta vis est pravae opinionis, ut hominum mentibus semel
+insita potentius quam natura ipsa dominetur. Et quidem apud Narsingas
+Indorum<span class = "tag">1</span> populos mortuis maritis viduas eodem
+incendii rogo viventes ac spirantes cum cadaveribus<span class =
+"tag">2</span> exuri constat, non modo veterum, sed etiam recentiorum
+scriptorum summa consensione easque summa alacritate eo deferri ab
+amicis, ut voluptatibus maritorum sempiternis perfruantur. Sed et illud
+valde puerile debet videri, quod Ismaëlitae flagitia lotionibus assiduis
+elui putant, non aliter atque Indi occidentales<span class =
+"tag">3</span> Hispaniolae ex intimo stomacho ante aras ac statuas
+vomentes scelera profligari putabant.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>Indiae</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>cadavere</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>orientales</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Nihil mirum est, si Averroës Ismaëlitarum religionem valere
+jussit, cum etiam Christianorum ac Judaeorum leges omnes foedissime
+proculcarit. Sed Avicenna, princeps in omni genere philosophiae ac
+medicinae clarissimus, scribit, legem Muhammedis miserias ac felicitatem
+summarum voluptatum corporis proposuisse, aliam tamen beatitatem<span
+class = "tag">1</span> lege praestabiliorem in animo habuisse. Quae
+autem ex libris Elimel Nebi, h.e. vita prophetae ejusque doctrina, et
+Edit el nebi i.e. historia prophetae, recensuit Fridericus, plane
+apocrypha sunt Ismaëlitis neque usquam theologis approbantur, sed
+imperitis hominibus conscripta rejiciuntur, ut ea, quae a Bonaventura
+theologo de vita Christi circumferuntur, cum scilicet arbores frugiferae
+summa cacumina curvassent leviter, ut infanti Christo, ad poma inhianti
+ad satietatem usque vesci liceret. Quae theologi christiani non magis
+probant, quam innumerabiles hujusmodi fabulas, quas in aurea dicam an
+ferrea lectione divorum legimus, quae referre nolim, ne nos pigeat
+ineptiarum. Alcoranus, qui a collectione sic dicitur vel Alphaticianus a
+distinctione capitum, quae 123 numerantur, nihil habet ineptiarum, nihil
+sibi contrarium, nihil repugnans, ut putarunt Dionysius Carthusianus et
+Cardinalis S. Sixti<span class = "tag">2</span>, qui adversus legem
+Muhammedis scripserunt. Mitius aliquando<span class = "tag">3</span>
+Richardus<span class = "tag">4</span> ordinis praedicatorum, arabicis
+litteris et disciplina instructus<span class = "tag">5</span>, tametsi
+quibusdam locis et falsa simulavit et vera dissimulavit.
+<span class="pagenum">171</span>
+Quod autem de paradiso et sordidis voluptatibus plerique calumniantur,
+satis refelluntur ex iis, quae Azora septuagesima quinta et septima
+scribuntur, scilicet adulteros et perjuros sempiternis inferorum ignibus
+deflagraturos, ut clara voce testatus est ipse legislator Muhammedes. At
+ne foeminas quidem a viris, dum sacra fiunt, conspici, nec in publico
+vultus revelari<span class = "tag">6</span> patiuntur populi, qui
+Muhammedis legibus<span class = "tag">7</span> obligantur. Quod item
+Christiani Muhammedem se resurrecturum spopondisse commemorant, nusquam
+scriptis Ismaëlitarum ista reperies. Atque in eo ipso inter se
+discrepant Christiani, quod alii quidem tertia die, alii octingentesimo
+post anno resurrectionem se promisisse jactant, quasi Lycurgus
+alter<span class = "tag">8</span>, Apollinem consulturus, cives suis
+legibus obligaret, quousque rediisset. Omissis igitur fabulis inanibus,
+si quis studiose legat Alcoranum, nihil in<span class = "tag">9</span>
+eo reperiet, quantum quidem judico, nisi summam erga Deum religionem,
+pietatem in parentes, caritatem in proximos, benignitatem adversus
+tenues, justitiam in omnes assidue inculcari videbit<span class =
+"tag">10</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>beatitudinem</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>Coeli</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>aliquis</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alii: <i>Ricualdus</i>, vel: <i>Ricaldus</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>divino instinctu</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alii: <i>revelare</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alibi: <i>lege</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alibi: <i>ille</i>, vel: <i>olim</i>, vel:
+<i>aliter</i>.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Desunt alibi sex haec sequentia verba.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;Deest in alio codice.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Mirum est, Agarenos Muhammedis in coelum ascensionem sine
+mulo fingere non potuisse, aut cur scalam potius non adhibuerint<span
+class = "tag">1</span>, quam jumentum<span class = "tag">2</span>, nisi
+probabiliorem fore putarent mulorum in coelos<span class =
+"tag">3</span> ascensionem.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>adhibuerunt</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>mulum</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>coelum</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Nihil hujusmodi proditum est in sacris<span class =
+"tag">1</span> Muselmannorum litteris, nec magis incredibiles sunt
+hujusmodi fabulae, quam Numerii<span class = "tag">2</span> Attici,
+praetoris Romani, qui juratus, in coelum ascendisse Augustum, acceptis a
+Livia decem aureorum millibus, confirmavit. Sed cum alius ascensionem
+Drusillae in aedibus Caligulae fratris nobilem affirmaret, non sine risu
+ingenti a populo acceptus.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>sanctis</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>Numerici</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Miror, Octavium superstitiones Agarenorum, misericordia
+potius, quam risu dignae cum sint, ipse acutissimi judicii ac doctrinae
+singularis, probare potuisse eoque magis, quo diutius ab illis dura
+servitute fuit oppressus.</p>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Me Deus optimus maximus a piratis comprehensum in littore
+Siciliae mercatori Syriaco<span class = "tag">1</span> vendi passus est;
+hic rursus Paracadio<span class = "tag">2</span> me dedit, qui ut
+religionis amantissimum ac litterarum studiosissimum me esse
+intellexerit<span class = "tag">3</span>, de mea religione (jam enim
+triennium<span class = "tag">4</span> captivus populari, Arabum linguae
+consueveram)<span class = "tag">5</span> percontari coepit. Ego cum ad
+singula capita responderem et in meam sententiam illum pertrahere
+conarer, quo nihil ab immortali Deo magis et melius mihi optandum
+judicabam, ille contra tot ac tam multis rationibus urgebat, ut ab
+argumentis, quasi ab
+<span class="pagenum">172</span>
+aquis desertus<span class = "tag">6</span> in vado haererem; tandem mihi
+libellum exhibuit arabica lingua a Dominicano quodam christianae
+religionis desertore conscriptum pro defensione religionis Ismaëlitarum.
+Quem ut legi et relegi, in varias animi sententias distractus, mirabar
+ab homine Christiano, et quidem ordinis praedicatorum, ejurata majorum
+religione scribi potuisse. Ad extremum rationibus victus acquievi; quod
+cum herus animadvertisset, libertate me donavit, quam ut plerique
+adipiscantur, Muhammedem amplecti solent et circumcidi se patiuntur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>Syriae</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>Paracactio</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>intellexerat</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alii: <i>tertium</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alii: <i>adsueveram</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alibi: <i>desolatus</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Audivi quondam eos, qui antrum Trophonium subirent, saltare
+solitos, ut<span class = "tag">1</span> qui a daemone in furorem
+agerentur, quos amici cum revocare conarentur, simulatque ingressi
+fuerant, choreis sese admiscebant. Idem Octavio contigisse videmus.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Desiderantur haec septem sequentis verba in aliis
+codicibus.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Omitto contumelias, quibus Muhammedis dignitas adversariorum
+obtrectationibus laceratur; rem teneo, h.e. verum ac sincerum unius
+aeterni Dei cultum.</p>
+
+<p>
+TORALBA: Si vera religio in puro aeterni Dei cultu versatur, naturae
+legem sufficere confido ad hominum<span class = "tag">1</span> salutem.
+Nec aliam religionem habuisse videmus antiquissimos humani generis
+principes ac parentes, qui aurei seculi memoriam posteritati
+reliquerunt, non docti, sed facti, non instituti, sed imbuti ab ipsa
+natura, a qua pietatis, religionis, integritatis ac virtutum omnium
+rivulos hauserunt et expresserunt. Id quod non solum omnibus omnium
+philosophorum sententiis probatum, sed etiam oraculis, si qua fides est
+oraculorum, confirmatum videmus. Nam roganti M. Tullio, quodnam vitae
+institutum sequeretur, responsum est: naturam sequi oportere. Quod ipsum
+Paulus ad Romanos<span class = "tag">2</span> scribens non obscure aut
+ambigue, sed aperte confitetur: <i>Gentes</i>, inquit, <i>quae lege
+vacant, natura ipsa legitime vivunt, quia tametsi legum tabulas nullas
+habent, nihilominus edicta mentibus suis consignata circumferunt,
+testificante conscientia ipsorum.</i> Quibus verbis rectam rationem et
+naturae legem ad hominis<span class = "tag">3</span> salutem sufficere
+docet. Quae cum ita sint, quid opus erat tot ac tam multis ritibus,
+quibus obligantur Judaei, Christiani, Agareni, Pagani? Hanc enim
+religionem omnium antiquissimam ac optimam esse confido.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>omnium</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;cap 1, 20&nbsp;sqq.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alii: <i>hominum</i>.</div>
+
+<p>
+Quae cum breviter perstrinxisset Toralba, silentium secutum est; neque
+enim de religionibus, quod quisque sentiret, hactenus aperuerat, praeter
+SALOMONEM, publica auctoritate fretum<span class = "tag">1</span>, qui
+tandem rupto silentio: Mei sensus, inquit, cum tuis, Toralba, plane
+congruunt, scilicet ea, quae ad salutem pertinent, naturae legibus omnia
+contineri; atque his naturae legibus vixisse Abelem, Henochum,
+Noachum<span class = "tag">2</span>, Abrahamum, Jobum<span class =
+"tag">3</span>, Isaacum,
+<span class="pagenum">173</span>
+Jacobum, quos viros! certe ipsius immortalis Dei testimonio, quo nec
+majus ullum, nec gravius cogitari potest, summam pietatis ac
+integritatis laudem adeptos. Neque enim circumcisio, quae Abrahamo et
+posteritati quasi tessera foederis data est, necessaria fuit ad salutem,
+sed ob id potissimum circumcidi jubemur, ut a caeteris populis a Deo
+selecti ac segregati videamur. Hanc autem naturae legem significare
+videtur Deus ipse, cum diceret: <i>Benedicentur in semine Abrahami omnes
+gentes, eo quod obedierit voci meae nec unquam edicta mea legesque meas
+violarit</i><span class = "tag">4</span>. Atque lex a Mose nulla lata
+est, nisi quadringentesimo et trigesimo post anno. Caetera vero, quae
+legibus ritualibus ac judiciariis continebantur, sublato Dei templo ac
+eversa republica Hebraeorum antiquata fuere. Nam diserte prohibemur<span
+class = "tag">5</span> usquam terrarum pecudes mactare nisi eo loco,
+quem nominatim Deus designarat. Decalogus tantum<span class =
+"tag">6</span> ac circumcisio cum agno paschali ad sempiternam
+acceptorum beneficiorum memoriam a nobis usurpatur. Sic autem persuasum
+habeo, nullam omnino religionem sine ritibus ac ceremoniis consistere
+posse, nec opinor ullum majus arcanum habere religionem romanam tantae
+diuturnitatis, quam rituum ac ceremoniarum tantam, quanta cogitare
+potest<span class = "tag">7</span>, multitudinem ac varietatem, tum
+suavissimam canticorum ac organorum, tum etiam vestium ac suppellectilis
+sacrae ac pretiosae<span class = "tag">8</span> pompam, quae populum
+quasi spectaculo admirabile retineat suspensum. Ad quod<span class =
+"tag">9</span> enim Deus vestitum Aaronis pontificis maximi augusta
+quidem specie venerabilem fecisset? aut cur tot sacrificiorum ritus, tot
+lotiones, tot exquisitas expiationes jussisset, si plebis imperitae
+mentes cultu religionis obligari commodius arbitraretur? Multa quidem a
+Judaeis ecclesia Romana, maximam tamen rituum partem a veteribus Graecis
+et Latinis accepit, ut<span class = "tag">10</span> etiamnum pelles
+hostiarum, quibus ipsi sacrifici caput obvelabant, a Canonicis usurpari
+videmus; et abrasiones verticis jam inde ab Iside, quae Osiridis audita
+morte caput una cum ejus sacerdotibus abrasit, forsitan originem
+traxerunt, tum etiam populi dimissiones<span class = "tag">11</span>
+peractis sacris, quas <span title = "Greek: tou dêmou apheseis">τοῦ
+δήμου ἀφέσεις</span> appellabant, tum aquae lustrales, chori,
+proterviae<span class = "tag">12</span>, theophaniae, tensae, fercula,
+saltationes ac pulvinaria Deorum.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>victum</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>Noëmum</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Deest in alio codice.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Gen. 26,&nbsp;4.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Deut. 4, 19&nbsp;sqq.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alibi: <i>tamen</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alius: <i>posset</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alibi: <i>sacram et pretiosam</i>.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Alibi: <i>quid</i>.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;Deest in aliis codicibus.&nbsp;
+<b>11.</b>&nbsp;Addit alius: <i>cum dicitur: Ite, missa est</i>.&nbsp;
+<b>12.</b>&nbsp;Exod. 12.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Haec pompa Romanae religionis ludos potius theatrales ac
+spectacula veterum paganorum decet, quam veram pietatem, quae fucum
+respuit, simulationem ac speciem abhorret, nec quicquam fallacius est,
+quam quod exterius speciosum apparet, ut fucatae<span class =
+"tag">1</span> merces, picti parietes, fucati vultus. Et quemadmodum
+piscis Tulis ac tigris bellua pereleganti colorum varietate cutim
+distinctam habent, cum tamen nihil utraque animante crudelius sit: ita
+quoque de religionibus judicandum, quae ritibus tantum ac ceremoniis
+nituntur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>fucata</i>.</div>
+
+<p>
+<span class="pagenum">174</span>
+SALOMO: Alter certe alterius ope carere non potest.</p>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Nihil a Toralba, parum etiam a Salomone dissident Ismaëlitae,
+ac saepissime legislator in Alcorano contestatur populos omnes, Abrahami
+legem profiteri<span class = "tag">1</span> et exequi, scilicet purum
+unius aeterni Dei cultum, ab omni idololatria penitus alienum,
+benignitatem adversus tenues, infinitis locis justitiam in omnes. Hoc
+tantum interesse puto, quod legislator Hebraeorum cum praemia cultoribus
+suis proponeret, duobus verbis rem absolvit: <i>hoc fac et vives</i>;
+Ismaëlitarum vero legislator paradisum suum tot ac tam multis deliciis
+ac voluptatum fruendarum spe instruxit, ut talibus illecebris etiam
+invitos et nolentes in officio retineret, flagitiosos vero ab injuriosa
+et conscelerata vita, suppliciorum immanium<span class = "tag">2</span>
+acerbitate proposita, revocaret. Ritus autem ac necessarias tantum
+ceremonias, nullas inutiles habemus, nulla spectacula, nullas picturas
+aut caelaturas, quae populum a cultu et cogitatione rerum divinarum
+avertere queant. Lotionibus etiam frequentissimis utimur, ut sordes
+etiam interiores saepius eluere condiscamus.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>confiteri</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Desunt haec tria verba in aliis codicibus.</div>
+
+<p>
+TORALBA<span class = "tag">1</span>: Qui rituum multitudine plebem
+obruunt, religionem in superstitionem convertunt; qui autem omnes omnino
+resecant, nae illi omnes religiones a stirpe evellunt, non aliter ac
+vinitor ille, qui a vicino superflua vitium<span class = "tag">2</span>
+secare doctus, ut vites abundantius repullularent, suas ipse solo tenus
+exsecuit. Idem iis contigisse videmus, quos antiquae Romanorum
+religionis piget, brevi quoque novae pigebit, nisi cum ritibus ac
+ceremoniis necessariis, tum etiam praemiorum spe majore pontificibus ac
+sacerdotibus proposita, optimum ac doctissimum quemque retinere
+conentur. Nihil autem accuratius divina lege praecipitur, quam ut
+sacerdotibus ac Levitis bonorum omnium decimae, primitiae ac
+sacrificiorum legitima pars modis omnibus tribuatur. Sic enim ab
+Hebraeorum sapientibus traditur, frugum sterilitatem, pecorum interitus
+ac inopiam extremam eos consequi, qui sacerdotibus sua eripiant, qui
+decimis fraudem faciant. <i>Importate</i>, inquit Deus apud
+prophetam<span class = "tag">3</span>, <i>decimas omnes in aedem<span
+class = "tag">4</span> meam, ut subinde largitio fieri possit, atque in
+eo ipso periculum facite et tentate me, si non aperuero coeli fenestras
+omnes, ut impleam vobis thesauros meos<span class = "tag">5</span> et
+affluentiam omnium bonorum: increpabo devastatorem<span class =
+"tag">6</span>, quo minus calamitatem et sterilitatem vestris agris
+inferat</i>; quo quidem arcano nullum ad opes comparandas majus esse
+potest.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: CORONAEUS.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Deest alibi.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Mal. 3, 10&nbsp;sqq.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>domum</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>vos thesauris meis</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alius: <i>devoratorem</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Illud<span class = "tag">1</span> Muselmannis omnibus
+potissimum curae est, ut sacrorum antistites opibus affluant, idque
+Muhammedes sapienter providit, ne sacerdotum inopia rerum divinarum ac
+religionis afferat contemptum.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Deest in aliis codicibus.</div>
+
+<p>
+<span class="pagenum">175</span>
+CURTIUS: Decuitne Muhammedem, qui se prophetam ferebat, mendaciorum
+ferculis imperitos plebis animos inescare aut legem a Gabriele sibi
+datam mentiri? Cum autem<span class = "tag">1</span> in Alcorano
+scripserit<span class = "tag">2</span>, virginem Mariam matrem Jesu esse
+Mosis et Aaronis sororem, nimis pueriliter in historia mentitus est;
+duobus enim annorum millibus Maria soror Mosis ante mortua erat, quam
+Maria mater Jesu nasceretur. Quod autem Agareni se Deum aeternum colere
+praedicant et eundem adorare, quem olim Abrahamus, in eo ipso a sua lege
+defecerunt, quippe Dei ac Muhammedis laudes<span class = "tag">3</span>
+saepius cumulant, sepulcra Muhammedis ac Nabissae religiose adorant ac
+donis ingentibus oblatis venerantur. Quid enim funestius, quam quod
+Muhammedes turpissima<span class = "tag">4</span> libidinum foeditate
+homines impuros ad suae religionis cultum pellicere modis omnibus
+tentavit? aut quis corruptor publicus non sibi persuadeat, pulchrum ac
+honestum esse in terris id, quod in paradiso honestum esse docuit
+legislator? et quidem Leo Afer, qui, Mahomedis ejurata religione,
+Romanam amplexus est, scribit, quendam sectarium Ianfarida<span class =
+"tag">5</span> in urbe Cahira publice mulierem, spectante populi corona,
+constuprasse ac post amplexum cives mulieris istius vestimenta, quasi
+divinitatem<span class = "tag">6</span> stupri contagione adepta
+fuissent, summis digitis contacta exosculari coepisse, maritum vero non
+tantum uxori et adultero gratulatum esse, sed etiam festas epulas et
+ludos amicis cunctis concelebrasse. Quod mirum videri non debet, cum
+talia praemia Muhammedes suae religionis cultoribus proposuerit<span
+class = "tag">7</span>. Quodsi Pythagoras Homerum, Orpheum, Hesiodum
+apud inferos, de arboribus suspensos, a serpentibus jure torqueri dixit,
+ac Plato ipse a sua civitate Homerum exegit, quod Deorum jurgia, plagas,
+lenocinia, stupra, caedes, incestus turpiter finxisset, quanto poena
+graviore dignus est Muhammedes, quod<span class = "tag">8</span> se
+prophetam et legislatorem et pietatis magistrum et religionum censorem
+profitetur<span class = "tag">9</span>?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>enim</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>scripsisset</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Desiderantur haec viginti verba in aliis codicibus.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alii: <i>turpissimarum</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>Ibufaridae</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alii: <i>divinam</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Azora 1 et&nbsp;81.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alibi: <i>qui</i>.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Alii: <i>profiteatur</i>, vel: <i>profitebatur</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Haec omnia non modo dictu foeda, sed etiam exemplo perniciosa
+videntur, scilicet hominibus turpia libidinum praemia proponere virtutis
+ac pietatis ergo, ac falsis promissis imperitos, contra quam deceat,
+tractare<span class = "tag">1</span>, cum Deus optimus maximus promissa
+non tantum praestet, sed etiam multo liberalius, quam polliceatur<span
+class = "tag">2</span>; impostores vero plura semper promittant, quam
+efficere queant aut velint. Nam cum Deus spopondisset, virgam illius,
+quam ad pontificem sibi delegerat, germinaturam, mox eadem virga
+protulit germina, flores, frondes, fructus: ita quoque cum suae legis
+cultoribus terram polliceretur, coelestia praemia largitur; cum vitam
+promittit, non modo hanc, sed etiam futuram multo meliorem donat. Sic
+Onkelos Chaldaeus interpres locum hunc: <i>Qui pacta mea et judicia
+exequetur,</i>
+<span class="pagenum">176</span>
+<i>vivet</i><span class = "tag">3</span>, interpretatur de vita
+sempiterna. Illud perniciosius, quod qui praemia ista libidinum fabulosa
+esse sciunt, etiam supplicia<span class = "tag">4</span> proposita pro
+fabulis habent et in omne dedecus praecipites ruunt.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>lactare</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>pollicebatur</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Levit. 19. Exod. 20, 31. Deuter. 15. Ezech.&nbsp;2.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>sceleribus</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Xenophontis et Platonis sententia mihi valde probatur,
+scilicet magistratibus ac medicis licere ac semper licuisse, perinde ac
+nutricibus erga infantes, mentiri, his quidem salutis corporum ac rerum
+publicarum causa, quanto magis animorum<span class = "tag">1</span>
+saluti modis omnibus consulendum? Demus certe Muhammedem corporeas
+voluptates post hanc vitam promisisse his, qui pudicitiam colerent, quam
+ipse legislator in Maria virgine, in Zacharia, in Johanne maximis
+laudibus pluribus Alcorani locis commendavit, adulteros vero sempiternis
+inferorum ignibus devovit<span class = "tag">2</span>. Sed quis non
+videt, haec ab eo<span class = "tag">3</span> scripta fuisse, ut omnes
+intelligerent, eos, qui sese turpium voluptatum blanditiis
+mancipassent<span class = "tag">4</span>, praemiis aeternis ac beata
+vita carituros? Sic enim aperte declarat<span class = "tag">5</span>.
+Sed quoniam australes populi omnium maxime projecti sunt in Venerem,
+Muhammedes illa praemia excogitavit, ut homines etiam invitos
+pertraheret<span class = "tag">6</span> ad verum decus. Cum igitur illa
+sanxerit, ut animas ab interitu servaret, quid in eo genere tum
+peccavit, quod veniam non mereatur? aut quid aliud Christus
+proposuit<span class = "tag">7</span>, quam eos, qui summa cum
+integritate vixerint, beatissimam vitam in aeternis voluptatibus
+perfruendis adepturos? Quanquam non valde solliciti sint viri boni ac
+sapientes, quanta sint virtutis ac pietatis praemia futura, cum virtus
+per se ipsam maximum sibi praemium sit, ac magnopere laudandus videatur,
+qui nihil boni facit, nulla proposita mercede. Omissis igitur virtutum
+praemiis, omnes omnium religiones inquirite, si ulla est usquam gentium
+aut antea<span class = "tag">8</span> exstitit unquam, quae puriorem
+aeterni Dei cultum doceat, quae ab idolorum et creatarum rerum non modo
+cultu, verum etiam adspectu et cogitatione longius discedat, quam
+religio Musulmannorum.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>animarum</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Azora&nbsp;76.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>illo</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>manciparent</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Azora 1 et 6, 51 et&nbsp;117.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alibi: <i>protraheret</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alibi: <i>promisit</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alibi: <i>ulla</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Quod Ismaëlitae aeternum Deum nec plures uno colunt, hoc habent
+a lege divina, nec decuit Muhammedem, novae<span class = "tag">1</span>
+legis specie, quam ab angelo Gabriele sibi datam mentitus est, vera
+falsis, turpia honestis miscere.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>nova</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Necessariam fuisse legem Muhammedis, docuit eventus; neque
+enim aliter Asiae et Africae populi de opinione illa deitatis, quam de
+Jove et Christo conceperant, deturbari potuissent, nisi Muhammedes ope
+divina id praestitisset, ne deinceps homines ullam spem aut praesidium
+salutis in illius vita aut in hujus morte collocarent, quem tamen
+mortuum esse negavit, sed Dei potestate hostium manibus ereptum. His
+jactis fundamentis, duo<span class = "tag">1</span> praesidia maxima
+stabiliendae religionis adjecit, primum quod servitia
+<span class="pagenum">177</span>
+ad pileum vocavit, libertate proposita iis omnibus, qui se suamque
+disciplinam sequerentur, alterum quod de sua lege<span class =
+"tag">2</span> disputari vetuit, sed bellorum vastitate ac terrore
+poenarum sua jussa detrectantes compelli jussit<span class =
+"tag">3</span>. Itaque Homarus, Muhammedis legatus, ingenti servorum
+exercitu collecto, praefectos urbium ac praesides Arabiae, Syriae,
+Aegypti armis fregit, ac brevi Chaldaeorum ac Persidis regiones<span
+class = "tag">4</span> invasit, exustis omnibus paganorum et
+Christianorum libris. Illud tamen arcanum adhibuit, quod Christianos
+quidem ad se pertraxit, cum prophetam Christum appellaret, Judaeos vero,
+Arianos, Nestorianos, Sabellianos pellexit, cum Christum negaret Deum
+esse. Est enim Arianorum sententia fundamentum religionis Ismaëlitarum,
+quoniam utrique virginis quidem filium et creaturam esse confitentur,
+Deum tamen esse negant<span class = "tag">5</span>. Quae Arianorum
+sententia conciliis octo confirmata est, scilicet quae Tyri, Sardibus,
+Smyrnae, Mediolani, Seleuciae, Nicaeae, Tarsi coacta sunt, ac potissimum
+synodo Ariminensi, qua sexcentorum pontificum concordibus animis ac
+sententiis Arianam religionem comprobarunt. Clarius etiam Nestorius, qui
+Mariam Dei matrem esse aperte negavit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Deest in alio codice.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>religione</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Azora 2. 3.&nbsp;6.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>legiones</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Epiphanius contra Arianos; Hilarius l. 3. de
+trinit.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Si haereticorum inter se conspirantium multitudo synodus est
+appellanda, quid obstat, quominus Epicuraeorum coetui ecclesias et
+concilia non liceat appellare? At ne juris consulti quidem ullam
+societatem scelerum aut collegia flagitiosorum<span class =
+"tag">1</span> coire patiuntur, quanto minus Nestorianorum,
+Sabellianorum et Arianorum nefariae conjurationes<span class =
+"tag">2</span> in Deum concilia dici debent, cum abrogaverint praecipuum
+fidei caput, scilicet Christi deitatem ac trium personarum in unius
+essentia trinitatem, quam firmissimis innumerabilium conciliorum ac
+potissimum Nicaenae synodi fundamentis stabilitam debemus tueri.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>flagitiorum</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>conciones</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Christianae religionis antiquitatem&mdash;<span class =
+"tag">1</span></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii codices adjiciunt: <i>conspiciuntur</i>.</div>
+
+<p>
+Hic CORONAEUS, cum Octavium ad responsionem paratum prospiceret ac
+diutius de rebus gravissimis protracta disputatio fuisset, coetum
+solvens: Post coenam caetera, inquit, ne Octavium de possessione
+loquendi dejecisse videamur; tum illud disseretur, si placet, an viro
+bono de religione aliter sentire liceat, quam publice profiteatur? Ita,
+salutati vicissim, cum summa spe futurae disputationis discesserunt.</p>
+
+</div><!--end chapter-->
+
+<div class="chapter">
+
+<span class="pagenum">178</span>
+<h2><a name="liber05">LIBER QUINTUS.</a></h2>
+
+<p>
+Cum ad coenam singuli rediissent, ego tragoediam Octavii persequi
+jussus, cum ad eum locum pervenissem, quo Soliman, Turcarum rex,
+primogenitum Mustapham fracta gula in interiore cubiculo coram ingenti
+exercitu ad Prusiam<span class = "tag">1</span> coacto projici mandavit,
+praeconis voce ad tubae sonitum altissime exclamante hoc carmen:</p>
+
+<div class = "verse close">
+Sit unus coeli imperator<span class = "tag">2</span> maximus,<br />
+Sit unus terrae imperator praepotens;</div>
+
+<p class = "close">
+consistere me jussit Coronaeus, qui quidem secundis<span class =
+"tag">3</span> mensis affabre ficta<span class = "tag">4</span> poma
+veris ita miscuerat, ut acutissimus quisque<span class = "tag">5</span>
+posset falli.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>Prassiam</i>, vel: <i>Russiam</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>temperator</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>sentiendi</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>picta</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>quisquis</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS, homo minime malus, specie deceptus, cum pomum fictum
+dentibus admovisset: Haud scio, inquit, an quisquam <ins class =
+"correction" title =
+"possible mistranscription of ‘vestrũ’">vestrûm</ins> non falleretur.
+Quum caeteri propius intuentes
+admirati sunt tam artificiose ficta<span class = "tag">1</span> poma, ut
+de arbore decerpta viderentur, CORONAEUS: Si oculorum sensus, omnium
+acutissimus, tam absurde fallitur in rebus levissimis, quî<span class =
+"tag">2</span> fieri potest, ut mens, quae nihil nisi a sensibus habeat,
+rerum arduarum ac sublimium scientiam certam nanciscatur?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>facta</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>quid</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Didiceram ab Aristotele<span class = "tag">1</span>, sensus
+nunquam, sed mentem saepe falli.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> De anima 3, 3.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Et ab Academicis, opinor, peccatur, sensus semper falli ac
+nihil scire posse, et ab Aristotele, quod sensus nunquam falli putat;
+gravius<span class = "tag">1</span> tamen ab hoc, quam ab illis, quod
+mentibus nihil inesse affirmant, quam quod a sensibus hauserint; sed
+quoniam haec a nobis fusius disputata sunt in quaestione de anima, nihil
+repetitione opus esse videtur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>quamvis</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Ars in hujus pomi fabrica (quod intentis oculis intuebatur)
+naturam aut vicisse aut certe exaequasse videtur.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Ars quidem hominis, natura vero Dei radius est, ac tantum abest,
+ut ars naturam vincere et exaequare, ut ne vix quidem imitari possit, ac
+tametsi opificia, signa picturae, hominum oculos saepe fallunt,
+mirabilius tamen est, in eo genere bestias falli nunquam<span class =
+"tag">1</span> posse. Itaque cum regem Salomonem regina Sabae fallere
+conaretur, vero ac ficto flore simul compositis, rogavit, uter verus
+esset? Princeps sapientissimus apes importare jussit, quae ad verum
+florem repente advolarunt, arte neglecta.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>non</i>.</div>
+
+<p>
+Et cum nescio quid aliud in eam sententiam dixissent, hymni modulatione
+immortali Deo gratias egerunt.</p>
+
+<p>
+<span class="pagenum">179</span>
+FRIDERICUS, quem fictio pomi pupugerat: Utinam, inquit, sic omnes, qui
+falsa simulare ac vera dissimulare acutissime norunt, tanta felicitate
+detegerentur.</p>
+
+<p>
+CORONAEUS: Rem omnium maximam optat Fridericus, quae tamen nec
+appetenda<span class = "tag">1</span> nobis et unius Dei propria sit.
+Nam si omnes omnium voluntates et cogitationes omnibus paterent, nec
+suam innocentiam boni contra vim improborum tueri nec de sceleratis
+justa supplicia sumi possent, quia<span class = "tag">2</span> per leges
+humanas cogitationes flagitiosae poenam non patiuntur. Idcirco bonis
+improbi, cogitationibus nudatis<span class = "tag">3</span> semper
+insidiarentur, sceleratis vero boni nunquam. Itaque Momus suo merito
+irrisus est, quod cum naturam temere carperet, tum vero fenestram in
+pectore fieri oportuisse contenderet, ut animorum occultae latebrae ac
+intimi recessus explicarentur. Sed ut proverbio dicitur: <span title =
+"Greek: Rhaon esti mômeisthai ê mimeisthei (for -σθαι ‘-sthai’)">Ῥᾶον
+ἐστὶ μωμεῖσθαι ἢ μιμεῖσθει</span>. Nam cum naturae parentem admirari ac
+laudare debuisset, impie criminatur<span class = "tag">4</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>expetenda</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>qui</i>, vel: <i>quin</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Deest in alio codice.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi; <i>debuissent ... criminantur</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: At illud quanti est, quod nudatis consiliis scelera
+praeoccuparentur?</p>
+
+<p>
+SENAMUS: Ne Deus quidem, qui omnes hominum cogitationes percipit mente
+ac suscepta parricidia prospicit, prius punienda judicat, quam ad exitum
+ea perducantur, contra quam Isocrates<span class = "tag">1</span> ac
+Tiro Tullius fieri oportere putabant, ne supplicio poenitentiam
+cogitationis impiae praevertisse putaretur<span class =
+"tag">2</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Contra Lochiten; Tiro apud Gellium c.&nbsp;29.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>quaeremur</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Ego quidem non, si possim, aliorum sensus aperire velim, sed
+illud optem, ut nemo aliud sentiat et aliud obloquatur, nisi id alterius
+commodo fiat, ut superius ab Octavio dictum est, laudabile semper
+fuisse, salutaribus uti mendaciis.</p>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Ita quidem homines hominum causa de rebus publicis ac
+privatis statuunt, sed cum Deus singulas mentes altissime<span class =
+"tag">1</span> scrutetur, mirum tamen, plerosque<span class =
+"tag">2</span> adire templa, sacra facere, vota verbo tenus concipere ac
+reddere, contra quam sentiant ac velint; ac de his quidem<span class =
+"tag">3</span> Deus apud Esaiam<span class = "tag">4</span>; <i>Populus
+hic</i>, inquit, <i>labiis suis glorificat me, cor autem ejus longe est
+a me.</i></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>artissime</i> vel: <i>accuratissime</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>plures</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>quondam</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Jesaiae 29, 13.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Quoniam Fridericus in quaestionem a Coronaeo propositam
+ingressus, ut accuratius discutiatur: an viro bono de religionibus
+aliter sentire liceat, quam publice profiteatur, distinctione opus esse
+opinor. Nam theologorum fere omnium summa consensione nihil aliud est
+religio, quam aversio a creatura ad purum unius Dei<span class =
+"tag">1</span> cultum, impietas vero aversio a creatoris cultu ad
+creaturas; verius opinor, quam Aristoteles, qui religionem
+<span class="pagenum">180</span>
+definit <span title = "Greek: peri tôn theiôn epimeleian">περὶ τῶν
+θείων<span class = "tag">2</span> ἐπιμέλειαν</span>. Et pauci admodum
+reperiuntur, qui sine ullo bonorum, famae, capitis metu publice et
+privatim, ubi terrarum fuerint, Deum aeternum colant, quos ordine primo
+collocare possumus. Secundum genus est eorum, qui privatim Deum aeternum
+amplectuntur ac publica idolorum templa fugiunt. Tertium genus est
+eorum, qui hostium captivi idolorum ac daemonum templa supplicii metu
+adeunt, nihilominus tamen intimis animorum sensibus Deum aeternum
+contestantur, sese ab omni idololatria mentem alienam ac puram retinere,
+secuti Jeremiae<span class = "tag">4</span> consilium in iis litteris,
+quas ad cives Babylonem adductos scripsit, quos graviter cohortatur, ut
+cum ante idola procidere cogerentur, animis tamen et mentibus Deum
+aeternum adorent. Quartum genus est eorum, qui nec hostium captivi sunt,
+nec pericula capitis adire coguntur, sed opibus, honoribus, liberis
+aucti<span class = "tag">5</span>, publica idolorum fana subeunt, ne
+opes deserere aut exulare necesse habeant, privatis tamen precibus ac
+votis Deum aeternum venerantur et pro statuis procidentes eundem suae
+puritatis testem appellant ac precantur ab immortali Deo, ne vis illa
+sibi fraudi sit. Quintum genus est eorum, qui, falsa religione, quam
+opinantur veram esse, altius imbuti, aliorum templa, quae profana
+putant, refugiunt ac privatis domesticisque Diis inserviunt. Sextum
+genus est eorum, qui privatos<span class = "tag">6</span> Deos et falsam
+religionem, quam habent pro vera, privatim et publice sine metu
+amplectuntur. Septimum est eorum, qui dubitant, verane sit an falsa
+opinio, quam sectantur, in ea tamen instituti publice ac privatim
+acquiescunt, ambigua spe salutis. Octavum genus est eorum, qui quam
+veram religionem putant, ob id tantum sectantur, ut pietatis opinione
+tutius fallere possint. Nonum genus est maleficorum et sortilegorum, qui
+cum in ipsis templis adoraturi procumbant, Deum illum, quem rerum
+existimant, mentibus ac verbis tacitis impie detestantur et
+privatim<span class = "tag">7</span> daemonibus<span class =
+"tag">8</span> humanas hostias mactant, aut si de religionibus statuendi
+potestatem habent, sacrorum majestatem ac venerationem omni genere
+foeditatum conspurcant, ut qui Bahalis Peori sacra instituerunt, pudenda
+impudentissime revelare cogebantur<span class = "tag">9</span> ac
+stercoribus religionis speciem funestare, nec minus turpiter, qui, ad
+sagarum Pythiacarum pudenda auribus admotis, oracula excipiebant.
+Decimum genus est eorum, qui nullam omnino religionem, aut religionis
+speciem curant aut inquirunt, sed bestiarum in modum cupiditatibus ac
+libidini obsequuntur. Quorum<span class = "tag">10</span> teterrimi non
+satis habent omnem ex animo religionem et religionis speciem exuisse,
+verum etiam omnes omnium religiones privatim et publice irridere. Ex
+quibus planum fit, septem esse religiosorum hominum genera, quos
+amplecti soleo, quatuor vero Atheorum appellatione usurpare possumus,
+alios aliis deteriores.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi additur; <i>creatoris</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <span title = "Greek: ton theon">τὸν θεὸν</span>,
+vel <span title = "Greek: to theion">τὸ θεῖον</span>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;<i>Post librum Baruch, in epistola ad Judaeos in
+Babylonia</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>adjuti</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alii: <i>patrios</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alius: <i>privatis</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alibi: <i>daemoniis</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alibi: <i>cogebant</i>.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Alius: <i>omnium</i>.</div>
+
+<p>
+<span class="pagenum">181</span>
+OCTAVIUS: Cui publice sine metu capitis ac bonorum non licet, Deum
+aeternum colere, hunc tamen ante aras daemonum ac idolorum procidentem
+mente pura Deum adorare posse, judicavit Jeremias<span class =
+"tag">1</span>, cujus sententiam quis audeat aut velit aut possit
+improbare?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Epist. ad cives in Babylone.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Mihi profecto probari non potest eorum simulatio, qui corpore
+quidem statuas, mente vero Deum adorare se posse arbitrantur; id enim si
+licuisset, cur Paulus contra sentiens: <i>Corde</i>, inquit, <i>creditur
+ad justitiam, ore autem fit confessio ad salutem.</i> Qui aliter
+faciunt, hos Tertullianus <span title =
+"Greek: allophulous">ἀλλοφύλους</span> appellans: negat, inquit,
+quisquis<span class = "tag">1</span> dissimulat.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>quicquid</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Multa quidem probantur, plura<span class = "tag">1</span>
+improbantur, caetera nec probantur nec improbantur, sed quodammodo
+excusantur, ut quae vi et metu fiunt.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>multa</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Ita forsitan<span class = "tag">1</span> apud judices metus
+verberum aut gravioris cruciatus.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>quidem</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Tune igitur, Curti, Deum acerbiorem arbitrare, quam humanos
+judices?</p>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Ut sit excusatio<span class = "tag">1</span> metui
+cruciatus<span class = "tag">2</span>, quo minus clara, voce quis Deum
+aeternum profiteatur, non video tamen, ut quisquam excusandus sit, quod
+ante Dianae aut alterius virginis statuam procumbat, ne opibus aut<span
+class = "tag">3</span> honoribus cariturus sit, modo patriam deserere
+liceat, ut licuit Abrahamo, qui ne ad siderum cultum adigeretur, sedes
+patrias jussu divino mutavit. Alioquin non video, quibusnam rationibus
+oraculum illud divinae vocis effugere possimus<span class =
+"tag">4</span>: Qui me confitetur coram hominibus, confitebor et ego eum
+coram patre meo, qui in coelis est. Itaque Christiani veteres, qui
+Juliani Augusti fraude sacra daemonibus fecerant, a suis pontificibus
+admoniti ac poenitentia fracti, publice exclamabant<span class =
+"tag">5</span>: Nos animo Christiani sumus ac fuimus, Christe servator,
+fidem tibi non fregimus.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>Ut sic excusatur</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>cruciatuum</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>et</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Matth. 10,&nbsp;32.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Epiphanius lib. III.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Si fidem ista ratione non fregerant, errore decepti, nihil
+erat, quamobrem errorem deprecarentur aut precarentur veniam, cum qui
+errant, nullam praebeant assensionem<span class = "tag">1</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>assentationem</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Est apud Originem<span class = "tag">1</span> gravis et acerba
+reprehensio in eos, qui quod mentibus de Christo sentirent, id ipsum
+verbo negarent. Tales hypocritas Deus apud<span class = "tag">2</span>
+Heliam hac ratione refellit<span class = "tag">3</span>: <i>Reliqui mihi
+7000 virorum</i> etc. Haec verba non ad mentem<span class =
+"tag">4</span>, sed ad corpora referri, quis non videt? Quodsi
+veteres<span class = "tag">5</span> Apollinis, Dianae, Jovis aeditui
+clara voce atheos, Epicuraeos (addit Lucianus etiam Christianos)
+compellebant<span class = "tag">6</span>, ut ex eorum templis
+excederent, quanto id verius in templo Dei fieri oportet?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Contra Celsum.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>ad</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;4 Regum 17&nbsp;sqq.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>mentes</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alii: <i>Veneris</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alii: <i>compellebat</i> vel: <i>compellabant</i>.</div>
+
+<p>
+<span class="pagenum">182</span>
+OCTAVIUS: Duobus propositis incommodis majus est declinandum, summo
+sapientum omnium consensu. Grave quidem est homini prudenti ac
+religioso, ante simulacra inania procidere, osculari, donis amplificare,
+tametsi mens adorantis sit aeterno Deo conjuncta; gravius tamen,
+impietatis labes aeternas subire et ab omni religione desertum videri,
+si sacra publica deseras; gravissimum, exemplo pernicioso caeteros
+contemtu publicae religionis ad omne genus impietatis<span class =
+"tag">1</span> arcessere. Haec igitur incommoda prius declinanda sunt,
+quam illa. Neque enim cuique licet, uxorem, liberos, parentes, familiam
+secum abducere<span class = "tag">2</span>, et ut liceat, longissimas
+tamen regiones peragrare necesse est, ut populum vera religione utentem
+reperias<span class = "tag">3</span>. Moses quidem<span class =
+"tag">4</span> ac Jeremias<span class = "tag">5</span> animo supplicia
+percipiebant, quae Israelitisimpendebant, ac futurum<span class =
+"tag">6</span> perspexerunt, ut captivi ad hostes abducti lapides ac
+ligna inviti adorarent, quia<span class = "tag">7</span> prae vero Deo
+idola maluissent, ut per quae quisque peccat, per ea ipsa puniatur. Id
+tamen singulare adversus idololatriam<span class = "tag">8</span> Deus
+ipse amuletum dederat, ut animos ad se converterent, cum statuis
+inservire cogerentur, seque propitium illis fore testatus est.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>impietatum</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>ducere</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>reperiat</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Deuteron.&nbsp;28.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Jeremiae&nbsp;16.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alibi: <i>futura</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alii: <i>qui</i> vel: <i>quod</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alibi: <i>idololatras</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Ad servos et captivos haec oratio pertinet, vel ad eos, qui
+carceribus, vinculis, verberibus ad impios cultus adiguntur, ut<span
+class = "tag">1</span> quidem Albuguerii, proregis apud Indos
+orientales, crudelitas singularis denotatur, quod Christianorum, qui ad
+Muhammedem<span class = "tag">2</span> inviti defecerant<span class =
+"tag">3</span>, dextras manus ac pollices sinistros, nares et auriculas
+amputari jussit. Sed haec ad eos non pertinent, quibus alio emigrare fas
+est.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>et</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>Muhammedanos</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>defecerunt</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: At licuit Naëmo principi emigrare, noluit tamen, qui tamen ab
+Elisaeo propheta excusatur<span class = "tag">1</span>. Is enim lepra
+curatus vovit, se deinceps aeterno Deo sacra facturum. Si tamen, inquit,
+rex Syriae humeris meis innixus sacrificet<span class = "tag">2</span>
+Deo Rimmoni, propitius mihi sis. Ad quem Elisaeus: <i>Vade</i>, inquit,
+<i>in pace!</i> Quibus verbis perspicuum fit, etiam illum, qui opibus ac
+divitiis affluens sine ullo periculi metu contiguam Syriae Palaestinam
+evadere poterat, ut libere Deo sacra facere liceret, excusari tamen.
+Neque enim, opinor, Deus Abrahamum patriam deserere jussit, ne sideribus
+servire compelleretur, sed ut adversariorum insidiis liberaretur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> 2 (4) Regum 5, 20&nbsp;sqq.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>significet</i>; alius:
+<i>sacrificaverit</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Ego illum, qui corpore et publice ante aras ac statuas
+mortuorum procumbit, etiamsi Deum pura mente adoret, non minus peccare
+statuo, quam si omni religione deserta Atheus censeretur, quoniam
+imperitos abducit a vero Dei cultu.</p>
+
+<p>
+CORONAEUS: Superstitio, quantacumque sit, quovis atheismo tolerabilior
+est; nam qui superstitione aliqua obligatur hunc numinis metus in
+officio quodammodo ac naturae legibus continet, atheum vero, qui nihil
+nisi
+<span class="pagenum">183</span>
+testem metuit aut judicem, ad omnia scelera proclivi lapsu ruere
+oportet. Ac tametsi actionum humanarum praestantiam sapientissimus
+quisque non solum finibus ipsis metitur, verum etiam omnibus partibus et
+causis, scilicet efficiente, subjecto, forma, fine, summam tamen omnium
+actionum ac praecipiam causam ipso fine dijudicat<span class =
+"tag">1</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Petrus Lombardus ex Augustino libro 2. sent. 1. qu. 1. Thomas
+in secunda secundae q. 15. et canon. ministr. 23. qu. 5., ubi intentio
+mala reddit opus malum, quod alioquin bonum fuisset, et 15 qu. 6. cap.
+51: Si sacerdotibus.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Quid igitur fiet sacris litteris, quae toties ac tam saepe
+hypocrisin abominantur?<span class = "tag">1</span></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Job. 8. 13. 15. 17. 20. 27. 34. Jesai. 9 et 33. Matth. 6. 7.
+15. 22. 23 et 24. Luc. 12. 13. Jer. 9. Ezech. 33. Mal. 3. 2 Regum
+15.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Ita quidem abominantur eos, qui labiis Deum, non mente colunt,
+quod pietatis ac justitiae speciem immanibus flagitiis praetendunt. At
+is qui genibus advolutus, ante idola procumbit ac nihilo secius mente
+sincera Deum veneratur, longissime abest ab hypocritarum perniciosa
+simulatione.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Probabili certe argumento utitur Coronaeus, vir non modo <span
+title = "Greek: politikôtatos">πολιτικώτατος</span>, sed etiam <span
+title = "Greek: eusebestatos">εὐσεβέστατος</span>, quo superstitionem,
+quantacunque sit, quovis atheismo judicat tolerabiliorem. Videtur tamen
+atheus, qui Deum penitus ejuravit et ex animo ejecit, minus peccare,
+quam qui illum cum rebus creatis conjungit eodem cultu, quia minus
+peccat servus fugitivus aut miles desertor, quam qui obsequium domino et
+imperatori suo contumeliose praestat. Quin etiam gravius peccatur ab
+iis, qui aeternum ac verum Deum cum falso cultus honore communicato
+copulant, quam qui hunc ab illo disjungunt, et veri Dei veneratione
+deserta inserviunt iis, quos sibi erroris opinione Deos finxerunt. Et
+quemadmodum uxor poenis capitalibus obligatur<span class =
+"tag">1</span>, quae legitimum thorum, adulterio commisso,
+conspurcaverit, meretrix non item, quia maritum, quem nullum habet,
+fraudare<span class = "tag">2</span> non potest: ita, duobus
+superstitiosorum hominum generibus propositis, alteri quidem ingrati,
+qui<span class = "tag">3</span> verum Deum non exquirunt<span class =
+"tag">4</span>, alteri<span class = "tag">5</span> contumeliosi, qui
+quidem aeternum ac solum Deum agnoscunt, eundem tamen insigni contumelia
+non dubitant societatis impurissimorum daemonum vel statuarum
+contubernio violare. Contumelias autem acerbius, quam injurias ferre
+solent ii, qui nullam suae dignitatis et gloriae curam habent; at
+immortali Deo suae gloriae decus quanti sit, indicat illa obtestatio
+apud Jesaiam: <i>Cui</i>, inquit<span class = "tag">6</span>, <i>me
+exaequavistis, aut cujus similem fecistis? Vivo ego, si meos honores
+cuiquam impertiar?</i> Et quidem impios Deus saepe execratur, saepius
+tamen eos, qui se cum diis peregrinis<span class = "tag">7</span>
+communi caeterorum obsequio conjunxerunt, supra modum zelotypia commotus
+abominatur. Et quoties agit de jure suae majestatis,
+<span class="pagenum">184</span>
+agit autem<span class = "tag">8</span> saepissime, supra homines et
+supra Deos hominum<span class = "tag">9</span> fictos et supra quicquid
+est, quod hujus mundi ambitu comprehensum videmus, ut in altissimo
+imperii et honoris culmine collocatus, caetera fluxa ac caduca
+longissime infra se despiciens, pro nihilo esse et ex nihilo creata et
+ad nihilum recasura<span class = "tag">10</span> testatur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Numerorum 20,&nbsp;10.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>foedare</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>quod</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>cognoscunt</i> vel: <i>agnoscunt</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alius: <i>aliter</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Jesaiae 46, 9&nbsp;sq.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Deest in alio codice.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alibi: <i>enim</i>.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Addunt alii: <i>inani opinione</i>.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;Alibi: <i>evasura</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Non dubito, illum, capitaliori fraude obligari, qui sciens,
+prudens creatorem cum creatura<span class = "tag">1</span> honoris
+communicatione conjungit, quam qui Deos fictiles una cum vero Deo plane
+rejicit. Et quidem<span class = "tag">2</span> mallem diceres, Octavium
+nunquam exstitisse aut abs te, Coronaee, qui singulari amore me
+amplecteris, repudiari, quam furiosum, petulantem, iracundum, impium
+dici ac talium hominum contubernio copulari. Sic quoque praestat, Deum
+non esse, mentiri, quam aut mortalem aut corporeum arbitrari aut cum
+sanctis<span class = "tag">3</span> illum eodem cultu, iisdem sacris,
+eadem ara consecrare<span class = "tag">4</span>. Sed qui statuas ac
+sidera pro Diis habent, vel angelos ac divorum mentes iisdem sacris cum
+aeterno Deo conjungunt, etsi non recte faciunt, attamen in eo sunt, ut
+quodammodo excusationem mereantur, cum integra mente et animo, recta
+conscientia, sic a pontificibus instituti, sic docti, sic imbuti,
+numen<span class = "tag">5</span> sibi cognatum et cognitum colant.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>creaturam cum creatore</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>plane</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>cum his</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alii: <i>consociare</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>mundum</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Agnosco, rectam illam animi conscientiam Deo non ingratam esse.
+Argumento est, quod lege divina capite plectatur<span class =
+"tag">1</span> et is qui quem Deum esse putabat, verbo violavit, et qui
+aeternum Dei nomen minus diserte pronunciavit<span class =
+"tag">2</span>. Vocem enim <span title =
+"Hebrew: elohekha">אֱלהֵיךּ</span> i.e. Deum tuum distinxit a nomine
+sanctissimo <span title = "Hebrew: YHWH">יהוה</span>, quo Deus aeternus
+significatur, et utrumque<span class = "tag">3</span> ab utroque
+segregatur, quod arcanum latet imperitos linguae sanctae. Ex quo
+sequitur etiam, aeterno Deo non<span class = "tag">4</span> ingratum
+esse cultum, qui fictili<span class = "tag">5</span> Deo exhibetur bona
+fide. Itaque videmus<span class = "tag">6</span> Abrahamum, Isaacum,
+Jacobum, Josuam foedera cum paganis idolorum cultoribus ferientes,
+jurejurando Deorum suorum illos obligasse, ut non minus peccare
+videretur, quod<span class = "tag">7</span> Deos fictiles, quam qui Deum
+aeternum pejurio violarent.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>plectitur</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Levit. 24.&mdash;Alibi: <i>pronunciant</i> vel:
+<i>enunciaverit</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Addunt alii: <i>caput</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Deest in aliis codicibus.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>futili</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Genes. 37, 31. Josuae&nbsp;9.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alii: <i>qui</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Est apud Aristotelem<span class = "tag">1</span> memorabilis
+historia: si quis in charta jusjurandum scripsisset, illamque in fontem
+Palicorum<span class = "tag">2</span> jecisset<span class =
+"tag">3</span>, si pejeratum esset, charta fundum petebat, et qui
+perjurio sese obligarat, brevi moriebatur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> <span title = "Greek: peri thaumasiôn akousmatôn">περὶ
+θαυμασίων ἀκουσμάτων</span>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>Palisorum</i>, vel: <i>Palyrum</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>conjecisset</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Si peccatur ab eo, qui, quem Deum putabat, eundem perjurio
+contumeliose afficit, etiam si Deus non sit, consequens est, Deo non
+ingratos esse honores, qui errore justo ac bona fide Diis fictilibus
+exhibentur.</p>
+
+<span class="pagenum">185</span>
+CURTIUS: Quis errore justo<span class = "tag">1</span> se tueri potest,
+ut dominum servo, regem subdito, creaturam creatori cultu anteferat aut
+conferat?
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>decore, juste</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Veteres populi, paucis admodum exceptis, aut peregrina numina
+coluerunt, aut cum Deo conjugarunt<span class = "tag">1</span>, quin
+etiam illi ipsi, qui in Samariam jussu regis Assyrianorum<span class =
+"tag">2</span> venerant<span class = "tag">3</span>, Deo aeterno simul
+ac Diis patriis sacrificabant; justo quidem errore, cum ita
+instituti<span class = "tag">4</span> essent ac a suis pontificibus
+imbuti, ac si aliter fecissent, quam a pontificibus praescriptum esset,
+impietate se ipsos obligare<span class = "tag">5</span> viderentur,
+quoniam pontifices ubique religionis sunt judices, ut L. Lucullus
+pontifex in senatu disserebat<span class = "tag">6</span>. Nec divina
+lex cuiquam judicia religionum praeterquam pontificibus et ordini
+Levitico<span class = "tag">7</span> tribuit, tametsi violatae
+religionis supplicia quoque ac caeteris irrogari velit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>combinarunt</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>Assyriorum</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;2 Regum&nbsp;17.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>instructi</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>commaculare</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Cicero ad Atticum l.&nbsp;4.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Deuteron. 22.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Quid igitur Christus, cum diceret<span class =
+"tag">1</span>: <i>Eum qui domini jussa mente<span class =
+"tag">2</span> percepit ac plane intellexit, si minus exequatur,
+gravissimis plagis vapulaturum, cum vero qui penitus ignoravit<span
+class = "tag">3</span>, minus quidem, sed vapulaturum tamen et
+ignorantem simul cum ignorantia ac inscitia periturum?</i></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Lucae 12, 47&nbsp;sq.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Deest in alio codice, qui legit: <i>percipit</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>ignoraverit</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Profecto verberibus dignus non modo is, qui domini jussa, quae
+exequi poterat, contemsit, sed etiam is, qui non exsequitur, non tamen
+is, qui nec scire poterat et suorum pontificum culpa<span class =
+"tag">1</span> in fraudem impulsus est, cum Dei sui voluntatem ac jussa
+diligentissime exquireret<span class = "tag">2</span>. At pontifices,
+sacerdotes, episcopi, ministri religionum ac sacrorum interpretes Dei
+voluntatem ignaris ac imperitis litterarum omnium hanc esse
+interpretantur ac persuadent, ut non solum aeterno Deo, sed etiam
+Apollini, Dianae, Virgini, Palladi, Angelis, daemonibus, statuis hominum
+ac bestiarum, cadaveribus et cineribus sacra faciant. Hanc igitur
+illiteratorum et agrestium hominum imperitiam quis accuset? aut quis
+poenas mereri putet? quis potius non reprehendat<span class =
+"tag">3</span> eorum pervicaciam ac superbiam, qui pontificibus ac
+sacerdotibus non acquieverunt? cum lege divina<span class =
+"tag">4</span> sanctissime caveatur, eos, qui pontificis magni decretis
+non paruerint, capite puniendos.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>causa</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;1 Corinth.&nbsp;14.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>reprehendet</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Deuteron. 17.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Ego quidem sic existimo, eos, qui pontificum suorum auctoritate
+freti ac jussis obsequentes, statuas vel ossa putrida pro Deo coluerunt,
+bona fide semper excusari.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Divina lex<span class = "tag">1</span> pontifices ac sacerdotes
+tantae eruditionis ac sapientiae esse voluit, ut nullam erroris
+praetexerent excusationem, quoties de jure divino quaereretur, cum tamen
+caeteros non modo universos,
+<span class="pagenum">186</span>
+sed etiam singulos ipsumque populi totius principem errore peccantes
+semper excuset.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Levit. 5.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Justum errorem justa excusatione purgari non dubito, litterarum
+etiam atque eruditionis expertes, qui<span class = "tag">1</span> in
+majorum suorum institutis ac pontificum suorum decretis acquiescant,
+justam erroris causam habere, non tamen litteratos ac potissimum eos,
+qui doctrina rerum naturalium imbuti fuerunt, a qua quidem certissimas
+de unius Dei natura, potentia, bonitate notiones elicere potuissent, uti
+etiamnum Paulus ipse aperte declarat.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>quod</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Praeclara quidem vis naturae est, hominum mentibus insita, quae
+illos ad pietatem, justitiam, virtutes omnes exsuscitat: sed ut divinam
+sententiam assequatur, nisi Deus ipsos afflaverit<span class =
+"tag">1</span>, non magis fieri potest, quam inclusa tabula<span class =
+"tag">2</span>, docta manu picta atque elegante colorum varietate
+distincta videri, sed oportebit perspicuo lumine illustrari. Ita<span
+class = "tag">3</span> Moses coacta populi concione declaravit<span
+class = "tag">4</span>, cum diceret: <i>Non dederat hactenus vobis Deus
+cor ad intelligendum, nec oculos ad intuendum, nec aures ad audiendum,
+annos tamen quadraginta populum ab Aegypto per desertissimas regionum
+vastitates reduxerat<span class = "tag">5</span> in Palaestinam cum
+ingentibus ac stupendis rerum admirabilium<span class = "tag">6</span>
+prodigiis ac portentis.</i> Interdum Deus homines ita excoecari patitur,
+ut etiamsi rerum omnium magnarum scientiam adepti sint, nunquam Dei
+cognitione ac vera religione fruantur, quoniam ingenii acumine ac
+subtilitate elati feruntur atque arroganti supercilio divinam
+sapientiam<span class = "tag">7</span> suo studio se assequi posse
+confidunt. Job<span class = "tag">8</span> vero aperte confitetur, nec
+in aquis, nec in terris, nec in daemonibus, quos volucres appellat,
+sapientiam inesse, sed solius immortalis Dei munere et concessu tribui
+ad eamque assequendam lucernam divinam sibi praeluxisse.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>afflavit</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>inclusae tabulae ... distinctae ...
+pictae</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>Id autem</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Deuteron. 29, 4&nbsp;sqq.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alius: <i>deduxerat</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alibi: <i>imo admirabilibus</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alibi: <i>divina</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Jobi 29 sq.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Istud quidem assentior, non tantam naturae esse vim ac
+potestatem, ut sine ope ac luce divina consummatam illam rerum divinarum
+sapientiam assequatur. Videmus enim Aristotelem, qui veterum omnium
+philosophorum fontes exhauserat<span class = "tag">1</span>, multa
+quidem argute et ordine decente scripsisse, rerum vero divinarum
+scientiam nullam habuisse<span class = "tag">2</span>, ut supra
+perspicue demonstratum est<span class = "tag">3</span>, Platonem vero,
+qui ab Aristotele argutiarum subtilitate superatur, multo certiores de
+Deo deque mortalium animarum vi ac potestate comprehensiones habuisse,
+quas sine divina luce nunquam potuisset adipisci. Nam cum in ipso
+ineuntis aetatis flore Phaedonem scripsisset: Libenter, inquit,
+mentis<span class = "tag">4</span> illius aeternae praestantiam ac
+naturam didicissem, sed neque per me ipsum intelligere, neque ab alio
+audire poteram. Quibus autem ritibus Deus homini colendus sit, qui
+doceat, fore
+<span class="pagenum">187</span>
+neminem confitetur<span class = "tag">5</span>, nisi Deus ipse ducem se
+praebeat. Id autem appellat rem omnium maximam ac praecipuam, <span
+title = "Greek: to megiston kai kuriôtaton">τὸ μέγιστον καὶ
+κυριώτατον</span>. Cui congruit illud Arriani ad Epictetum: Nos a Deo
+per angelum de rebus maximis ac pulcherrimis admoneri, <span title =
+"Greek: peri tôn megistôn kai kuriôtatôn dia kallistou angelou">περὶ τῶν
+μεγίστων καὶ κυριωτάτων διὰ καλλίστου ἀγγέλου</span>. Idem paulo post:
+Memento aeterni Dei illumque adjutorem appella: <span title =
+"Greek: tou theou memnêso, ekeinon epikalou boêton">τοῦ θεοῦ μέμνησο,
+ἐκεῖνον ἐπικάλου βοήτον</span>. Quid Jamblichus? Certum est, ea sola
+fieri oportere, quibus ipse Deus delectatur, quae assequi nemo potest,
+nisi aut Deum ipsum audierit aut arte quadam divina sibi illud
+comparaverit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>exhauserit</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>hausisse</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>fuit</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>mortis</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>fere neminem esse confitetur</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Quo quisque Deum accedit propius ac ardentius amat et metuit, eo
+lux illi salutaris copiosius affulget, quam Aristoteli defuisse quis
+miretur, cum vix unquam Dei meminerit, cui etiam illudit, cum animal
+vocat aut negat justum esse, fortem, prudentem, sapientem,
+inanissimis<span class = "tag">1</span> sophismatum argutiis confisus.
+Quid autem capitalius quam arbitrari, eum, a quo sapientia, prudentia,
+justitia, virtutes omnes oriantur, iisdem ipsum carere?<span class =
+"tag">2</span> Idem libro decimo quarto <span title =
+"Greek: tôn meta ta physika">τῶν μετὰ τὰ φυσικὰ</span>
+(nam duo posteriores Arabum beneficio in latinum redierunt),
+ubi praecipuum erat de Deo
+argumentum<span class = "tag">3</span> nihil usquam nisi libri decimi
+primi capite postremo, idque tam breviter, ut rem praeteriisse potius,
+quam attigisse videatur. Plato saepissime<span class = "tag">4</span> de
+Deo vero, nec tamen aliter, quam summa cum veneratione ac numinis metu
+scribit et in contemptores<span class = "tag">5</span> Dei supra modum
+excandescit, illud autem frequenter usurpare solet: si Deus velit, aut
+ubi Deo collibuerit, <span title = "Greek: ean theos ethelê">ἐαν θεὸς
+ἐθελῇ</span> vel <span title = "Greek: ean men tô theô philon">ἐὰν μὲν
+τῷ θεῷ φίλον</span>. Denique Deum solum bonum persuasum esse habet in
+eoque virtutes omnes <span title =
+"Greek: paradeigmatikas kai aitiôdeis einai">παραδειγματικὰς
+καὶ αἰτιώδεις εἶναι</span>. Quis ergo tantam
+sapientiam ac numinis claritatem in eo fuisse dubitet, qui Deo et cui
+Deus tam carus exstiterit?<span class = "tag">6</span></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Addit alius: <i>ac levissimis</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Aristoteles lib. 14 Metaphys.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>argumentari</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;In Timaeo, in Phaedone, in Alcibiade, in Theage.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>contemplatione</i>, vel:
+<i>contemplationibus</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alius: <i>extitit</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Sed Platonem<span class = "tag">1</span> tametsi de Deo tam
+praeclare scriberet ac sentiret, Apollini, Palladi caeterisque diis
+populorum sacra fecisse ac sacris interfuisse videmus, etsi litteris
+secretioribus amicos ad unius Dei aeterni cultum et cognitionem
+cohortaretur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Ep. 7 ad Dionem.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Mirum videri debet nemini, si Platoni divina lux abundantius,
+quam caeteris philosophis affulsit, cum tanta veneratione scriptis
+omnibus Deum persequeretur<span class = "tag">1</span>, ut eum Numenius
+Academicus Mosen Atticum appellare non dubitarit. At noster legislator
+aeque ac Salomo non semel admonuere, Deum ab iis inveniri, qui toto
+mentis impetu feruntur in ejus investigationem ac venerationem; et
+quidem me de Deo disserentem metus invadit cogitantem, nihil ab hominum
+oratione, nihil a mente proficisci, quod tantae majestati congruere
+possit, seu sententiarum seu verborum ponderibus
+<span class="pagenum">188</span>
+res exigatur. Et ut sit aliquis ea religione ac naturae bonitate, ut
+toto animi conatu in Dei amorem rapiatur, ut etiam orationis ubertate ac
+verborum luminibus Dei laudes exornare, ut omnia ejus gesta, judicia,
+leges rerumque omnium mirabilem procurationem sermonis copia complecti,
+ut illius vim infinitam, potestatem, sapientiam cogitatione, verbis,
+scriptis prosequi possit, ut denique tanti numinis majestatem omnibus ad
+intuendum proponat, frustra tamen se torqueat, nisi Deus ipse
+afflaverit<span class = "tag">2</span> aures et mentes auditorum.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>prosequeretur</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>afflavit</i>, vel: <i>affluxit</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Demus igitur operam, ut qui amore ac necessitate studiorum
+unum et idem esse videmur, unum et idem de rebus divinis sentiamus, ut
+tandem praepotenti optimoque rerum omnium conditori similes fiamus. Nam
+in eo videtur Plato summum hominis extremumque bonum posuisse.</p>
+
+<p>
+CURTIUS: Eadem est Christi et acutissimi cujusdam theologi<span class =
+"tag">1</span> sententia: Ei, inquit, cum apparuerit, similes ei
+erimus.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Joh. 3. 7. 8. 9. Acta 14. Calvini institut.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Non video, cur in eo summi hominis bonum constituere debeamus,
+cum nihil creatori cum creatura simile ac commune esse universim<span
+class = "tag">1</span> possit, ut R. Moses non semel admonuit, sed
+verius est, extremum hominis bonum in aeterni Dei fruitione versari.
+<i>Satiabor</i>, inquit David<span class = "tag">2</span>, <i>cum
+apparuerit gloria tua.</i></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>univoce</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Psalm 16 (17), 15.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Ego ab Aristotele didiceram<span class = "tag">1</span>, summum
+hominis bonum in virtutis amore<span class = "tag">2</span>
+consistere.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Eth. ad Nicom. lib.&nbsp;7.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>actione</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: At ille<span class = "tag">1</span> suorum decretorum
+constantiam non tuetur, cum aliis summum bonum in mentis actione
+collocarit, quo quidem loquendi genere usus est, ne cum<span class =
+"tag">2</span> magistro Platone, cujus omnia decreta evertere<span class
+= "tag">3</span> conatus est, idem dicere videretur, cum tamen idem
+sentiret, quia nemini dubium est, quin ipsa mentis actio sit <ins class
+= "correction" title = "text reads ‘comtemplatio’">contemplatio</ins>,
+quam improprie actionem appellat. Neuter tamen verum hominis bonum
+attigisse videtur, quia tametsi negotium ad otium, motus ad quietem
+referatur, actio ad contemplationem, ipsa tamen contemplatio esse potest
+rerum abjectiorum ac viliorum, et ut sit circa rem omnium optimam et
+maximam, quoniam alio refertur, extremum bonum dici nequit. In quo
+rursus Aristoteles<span class = "tag">4</span> non leviter lapsus, quod
+finem hominis cum ejus summo bono confundit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>Atqui</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Desunt haec novem sequentia verba in alio codice.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>rejicere</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Libro 2 et 11 ad Nicom.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: An potest alius esse finis hominis, aliud extremum ejus
+bonum?</p>
+
+<p>
+TORALBA: Quidni? Fines rerum omnium genitarum sunt extra res ipsas,
+nihil enim fit propter se, bonum vero cujusque rei in se vertitur, et
+ejus commodo, non alterius expetitur, quoniam se quisque plus amat, quam
+bonum illud, quod sui beandi causa conquirit. Gramen enim progerminat,
+<span class="pagenum">189</span>
+ut sit pabulum pecori, pecus hominum victui<span class = "tag">1</span>,
+jumenta ut hominibus sint adjumento<span class = "tag">2</span> ac pro
+illis moriantur. Nemo tamen dixerit, hunc bestiarum finem extremum esse
+bonum illarum, cum rerum omnium commune bonum sit, bene esse pro
+cujusque natura. Ita quoque finis hominis est, inserviisse gloriae Dei.
+<i>Omnia</i>, inquit ille<span class = "tag">3</span>, <i>feci propter
+me ipsum, etiam impium ad diem ultionis</i>, cum scilicet impius flammis
+exuritur aut in mare demergitur, ut Pharao cum legionibus eum finem
+habuere, ad quem nati, facti, editi fuerant. Sic enim Deus ad Pharaonem:
+<i>Ad hoc excitavi te, ut ostenderem in te virtutem meam et ut mei
+nominis fama ubique dispergatur.</i> Nemo autem dixerit, Pharaonem
+summum bonum adeptum fuisse. Ex quo sequitur illud etiam, eos scilicet
+aberrare, qui argumentum aut subjectum<span class = "tag">4</span>
+philosophiae moralis statuunt esse summum bonum, quod per se ipsum Deus
+est, nec aliud cogitari potest.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>victus</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>sint hominum adjumenta</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Proverbiorum 16,&nbsp;4.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>et fundamentum</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Quodnam igitur subjectum futurum est sapientiae<span class =
+"tag">1</span> moralis?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>philosophiae</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Homo beandus.</p>
+
+<p>
+SENAMUS: Cur ita?</p>
+
+<p>
+TORALBA: Quoniam omnis disciplina, quae ad actionem refertur, subjectum
+habet id, cui primo acquiritur ipsius actionis bonum, non autem ipsum
+bonum, ut valetudo non propter se ipsam appetitur, sed propter hominem.
+In quo rursus deprehenditur aliud peccatum Aristotelis<span class =
+"tag">1</span>, quod<span class = "tag">2</span> summum bonum statuit in
+eo, cujus causa caetera non cupias, ipsum vere propter se, non alterius
+causa, quia Dei fruitio, in qua psaltes lyricus<span class =
+"tag">3</span> et Salomo felicitatis humanae summam constituunt, non
+propter se ipsam, sed propter hominem ab homine expetitur. His erroribus
+sublatis, caetera, quae ad felicitatem illam pertinent, faciliora sunt
+futura. Cum enim lex divina ad honesta prosequenda turpiaque declinanda
+hominem excitaret, illud subjicit, ut bene tibi sit, quia Deo nihil
+accedere, nihil decedere potest. Igitur actio virtutis non est extremum
+hominis bonum, quoniam ad contemplationem, ut motus ad quietem refertur,
+contemplatio ad optimae rei h.e. ad Dei cognitionem, cognitio ad ejus
+amorem, amor eximius ad fruitionem. Ad quod enim amas, nisi ut re amata
+fruaris? In hac autem fruitione summa voluptas animi versatur in actu
+reflexo h.e. in clarissima lucis et amoris Dei erga nos effusione, quam
+patiendo adipiscimur, non agendo.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Ethicorum libro 1 cp.&nbsp;7.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>qui</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Psalm. 16 (17).</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Sed cum haec beatitas divinae fruitionis mortalium nemini
+contingat tantisper, quam mortalis corporis ergastulo inclusa mens est,
+quis unquam beatus erit?</p>
+
+<p>
+SALOMO: Certe paucis admodum felicitas illa contigit, ut Mosi tantum
+vigilanti, caeteris prophetis dormientibus, nec<span class =
+"tag">1</span> tamen omnibus. <i>Video</i><span class = "tag">2</span>,
+<span class="pagenum">190</span>
+inquit Esaias<span class = "tag">3</span>, <i>Deum in sublimi sede
+majestatis et viderunt oculi mei regem Deum exercituum.</i> Item
+Ezechiel<span class = "tag">4</span> oratione longiore se hanc
+beatitudinem assecutum gloriatur. Huic felicitati proximus est
+prophetiae gradus, cum divina lux, intercedente angelo humanae menti
+copulato inter dormiendum affulget.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>non</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>Vidi</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Jesaiae 6, 1&nbsp;sqq.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Ezech. 2, 1 sqq.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Quid Aristoteli<span class = "tag">1</span> fiet, qui beatam
+vitam in actione virtutis ob id consistere docuit, ne dormientes,
+inquit, beati videantur?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Eth. ad Nicomachum.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Tantum abfuit ille a veri summique boni cogitatione<span class =
+"tag">1</span>, ut bonorum fines ac malorum cum extremis bonis et malis
+confuderit, ut Toralba disseruit, quin etiam hominis officium, finem ac
+felicitatem unum et idem esse putavit, quia secundum virtutem vivere
+hominis officium est, quod ille summum bonum appellat<span class =
+"tag">2</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>cognitione</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>vocat</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Ego vero summum hominis bonum Dei cognitione per Christum
+terminari confido. <i>Haec est enim</i>, inquit ille, <i>vita aeterna,
+ut agnoscant te Deum verum et quem misisti Jesum Christum</i><span class
+= "tag">1</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Johannis 17, 3.</div>
+
+<p>
+SALOMO: De Christo quidem alias. Sed Dei cognitio proximus<span class =
+"tag">1</span> est ad illam, quam expetimus, felicitatem gradus. Sic
+enim sapientiae magister<span class = "tag">2</span>: <i>Nosse Deum<span
+class = "tag">3</span> consummata justitia est, et tuae potestatis
+agnitio radix est immortalitatis.</i> Illa tamen cognitio fertur ad
+cultum, cultus ad amorem, amor ad fruitionem, quae summam animi
+voluptatem parit, vel potius ipsa voluptatis<span class = "tag">4</span>
+est fruitio.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>maximus</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Sapient. 15,&nbsp;3.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>te</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>voluptas</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Haec igitur mea sententia est, primos illos aurei saeculi
+parentes, quos superius diximus, Abelem, inquam, Enochum, Jobum sine
+lege, Mosen sine Christo veram illam divinae voluptatis fruitionem
+purissime lege naturae adeptos fuisse.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Non alia mihi mens est. Nam cum Abrahamum legem altissimi
+coluisse legimus<span class = "tag">1</span>, quid est aliud, quam
+naturae legis exemplar secutum esse? Et quidem Philo Hebraeus<span class
+= "tag">2</span>: Edicta, inquit, duarum tabularum nihil a natura
+discrepant, nec magno studio opus est, ut vitam exigas ad praescripta
+legum divinarum, quoniam nihil aliud, quam naturae legem et majorum
+nostrorum vitam continent. Haec ille. Sed quoniam aetate Mosis naturae
+lex hominum sceleribus ac flagitiis ita inquinata erat, ut penitus ex
+animis obliterata videretur, et quasi sua vetustate antiquata, Deus
+optimus maximus, hominum vicem misertus, eandem naturae legem sua voce
+renovare ac decalogo, quem tabulis lapideis inscripserat, complecti
+voluit, ac potissimum interdicta, quibus naturam violare prohibemur. Cum
+igitur
+<span class="pagenum">191</span>
+homines ad naturae legem obsurduissent, divina vox necessaria fuit, ut
+qui naturam contemserant, naturae parentem sua verba resonantem
+exaudirent.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Genes. 22. Sirac.&nbsp;44.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;In libro de vita sapientis.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Muhammedes Mosem imitatur, cum leges naturales, i.e. divinas
+pessum ire ac pro Deo aeterno mortuis hominibus cultum exhiberi
+perspiceret, naturae legem de unius aeterni Dei cultu renovavit,
+mortuorum hominum funestissima sacra sustulit. Sic enim<span class =
+"tag">1</span> Deum Abrahami se colere ac vitam Abrahami ad usum
+revocare clara voce testatur<span class = "tag">2</span>, se vero nihil
+aliud esse, quam Dei nuntium ac servum, caeteris etiam prophetis
+inferiorem<span class = "tag">3</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>etiam</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Azora&nbsp;4.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>infeliciorem</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Optimum divinae legis interpretem habemus Christum, quo nec
+majorem possumus<span class = "tag">1</span> nec optare meliorem, qui
+non est alius, quam Deus ipse ab aeterno tempore<span class =
+"tag">2</span> genitus, qui hominem tantum induit, ut humanum genus ab
+interitu et exitio servaret sempiterno.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>possimus</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Deest in aliis codicibus.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Non alia mihi mens est, nec a Curtio diversa de religione
+sententia, nisi quod Helveticam, opinor, amplectitur<span class =
+"tag">1</span>, ego vero Augustanam, quae auricularem quidem
+confessionem, non tamen singulorum peccatorum dinumerationem probat<span
+class = "tag">2</span>. Item Christi verum corpus mystica verborum
+prolatione panis speciei subesse confido<span class = "tag">3</span>,
+quod Helvetica ecclesia negat, et statuas ad iniitationem, non vero ad
+cultum admitti oportere existimo<span class = "tag">4</span>, quas
+Helvetii novae religionis professores rejiciunt omnino.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>opinionem complectitur</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>probo</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>existimo</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>confido</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Ego vero ecclesiae Romanae catholicam religionem<span class =
+"tag">1</span>, in qua natus ac educatus semper acquievi, vobis probatum
+iri spondeo, si qua fides, quae maxima semper fuit scripturae
+sacrae<span class = "tag">2</span>, conciliorum decretis ac
+sanctissimorum patrum per quindecim saecula concordibus animis ac
+sententiis futura sit. Fundamenta quidem firmissima jacta sunt ab ipso
+Christo, ecclesiae totius principe, deinde ab apostolis ac discipulis,
+quasi parietibus constructa, a pontificibus Romanis tecta et consummata
+est<span class = "tag">3</span>. Quorum pontificum triginta tres
+continentur<span class = "tag">4</span>, qui pro Christi nomine caesi
+fuere, tum innumerabiles sacrorum antistites ac omnium gentium
+pontifices eandem ecclesiam moribus, miraculis, divinis scriptis<span
+class = "tag">5</span> fulcierunt: Irenaeus, inquam, Lugdunensis, qui a
+successione Romana fidem apostolicam declaravit, Augustinus
+Hipponensis<span class = "tag">6</span>, qui ecclesia Romana viguisse
+scribit apostolicae cathedrae principatum, Ignatius et Chrysostomus
+Antiochiae, Petrus Alexander, Athanasius, Theophilus Alexandriae,
+Macarius et Cyrillus Hierosolymis, Gregorius et Basilius in Cappadocia,
+Polycarpus Smyrnae, Justinus Athenis, Dionysius Corinthi, Gregorius
+Nyssae, Methodius Tyri, Epiphanius in Cypro; sed infinitum sit omnes
+commemorare.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>religione</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>fuit, scripturis sacris</i>,&nbsp;ctt.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Damasus in vitis pontif. Romanorum.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>recensentur</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alii: <i>doctrina, scriptis</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;De doctr. christ. c. 8. et Epist. 162.</div>
+
+<p>
+<span class="pagenum">192</span>
+Hic SENAMUS, qui aliquamdiu haeserat, cum loqui proposuisset: Omnes,
+inquit, omnium religiones, tum naturalis illa, quam amplectitur Toralba,
+tum Jovis gentiliumque Deorum, quos Orientales Indi ac Tartari colunt,
+tum Mosis, tum Christi, tum Muhammedis, quam suo quisque ritu non fucata
+simulatione, sed integra mente prosequitur, aeterno Deo non ingratos ac
+justos errores excusari confido, tametsi omnium gratissima est illa,
+quae optima. Itaque omnium omnia delubra, templa, sacella, ubiubi
+terrarum sint<span class = "tag">1</span>, adire non gravate consuevi,
+tum ne pernicioso exemplo Atheus judicer, tum etiam ut caeteri divini
+numinis metu terreantur. Quod meum studium optimo cuique probatum iri
+non diffido, tum ex iis, quae superius dicta, tum ex eo maxime, quod
+religiosissimos populos, quantacunque Deorum fictilium superstitione
+uterentur, virtutibus, potentia, imperiis, opibus, victoriis Deus
+aeternus, praemiorum arbiter, beavisse mihi videtur<span class =
+"tag">2</span>. Qui vero suae religionis ac Deorum etiam inanium, in
+quibus ullam<span class = "tag">3</span> divinitatem inesse
+arbitrarentur, cultum deseruissent, bellorum offensionibus
+peculiaribus<span class = "tag">4</span>, morbis<span class =
+"tag">5</span>, frugum calamitatibus, pecorum inopia, seditionibus
+intestinis conflictari semper consuevisse, quod historicorum omnium
+consensione<span class = "tag">6</span> planum<span class =
+"tag">7</span> fit<span class = "tag">8</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>sim</i> vel: <i>sunt</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>videatur</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Deest alibi.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>popularibus</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Deest in aliis codicibus.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alius: <i>consensu</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alibi: <i>clarum</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alii: <i>sit</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Si vera religio naturalis eaque perspicuis demonstrationibus
+explicatur, ut non modo Octavius, sed etiam Salomo ipse confitetur, quid
+Jove, quid Christo, quid Muhammede, quid mortalibus et fictilibus<span
+class = "tag">1</span> Diis opus est? Quis omnium theologorum melius aut
+accuratius, quam Jobus Dei majestatem, potentiam, bonitatem, sapientiam,
+judicia admirabilia, summam denique erga res omnes procurationem
+explicare potest? Quis item arcana plura rerum naturalium ac divinarum
+allegorica narratione complexus est, quam ille? quis de omnium mortalium
+genere purius Deum aeternum adoravit<span class = "tag">2</span>? Ille
+tamen Arabs, antiquior Mose, non alia quam naturae lege, quam Abelis
+lege vixit. Deus tamen, integritatis ac pietatis judex aequissimus,
+tantam illi justitiae, religionis, puritatis laudem dedit, quantam
+mortalium nemini. Christum, qui post annorum duo millia natus est, nec
+speravit nec venturum suspicatus unquam, multo minus Muhammedem. At cum
+solis et siderum mirabilem magnitudinem, sublimitatem, rapiditatem
+intelligeret: <i>Dispeream</i>, inquit, <i>si solis ac siderum
+splendorem ac pulchritudinem intuens ad eorum adorationem prociderem,
+quia scelus est capitali poena plectendum, Deum enim excelsum
+ejurassem.</i><span class = "tag">3</span></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>futilibus</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Job. 1 et&nbsp;31.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Job. 31.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Eo ipso, quod Toralba Jobi libro, quo nihil divinius
+fieri<span class = "tag">1</span> potest, atque ejus auctoritate utitur
+litterarumque sacratiorem majestatem veneratur, profecto a philosophorum
+gregibus segregari se putat oportere?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>esse</i>.</div>
+
+<p>
+<span class="pagenum">193</span>
+TORALBA: Libros sacratiores melioris notae non improbo, neque tamen iis
+assentior propter litterarum auctoritatem, neque enim id possum ac ne
+velim quidem, si possim. Sed quia certis<span class = "tag">1</span>
+rationibus adducor, et quoniam disputatio saepe nobis est cum Epicureis,
+qui litteras sacras pro fabulis habent, hos ego non librorum
+auctoritate, sed perspicuis argumentis frangi atque ab illis, quasi
+adhibita quaestione assentionem extorqueri volo, ut res cum re, causa
+cum causa, ratio cum ratione certet. Nam qui credit, Deum esse trinum et
+unum, quoniam a Deo ipso revelatum, oportet argumentis necessariis
+constare, id a Deo revelatum esse, cui plus assentimur ut conclusioni
+propter principia, quae si non erunt<span class = "tag">2</span>
+certiora conclusione, nihil poterit fieri, quia conclusio in principia
+resolveretur, haec item ut alia aeque<span class = "tag">3</span>
+incerta.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>certissimis</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>essent</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>quaeque</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: In rebus divinis, quae a demonstratione longissime absunt,
+usurpandum illud est, quod apud Lucam legimus<span class =
+"tag">1</span>: <i>Domine, adauge fidem meam</i><span class =
+"tag">2</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Lucae 17,&nbsp;5.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Deest hoc verbum alibi.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Superius dictum est, fidem omnem aut argumentis perspicuis aut
+sensibus integris aut divinis oraculis niti, fidem infusam nullam esse,
+nisi oraculo prophetae<span class = "tag">1</span> divinitus homini
+dato, quod omni scientia certius est. Sed quia rarissima nunc sunt
+prophetiae, acquiescere nos oportet oraculis prophetarum, quae majores
+nostri summa fide posteritati reliquerunt, quoniam Christiani Alcoranum,
+Ismaëlitae quidam<span class = "tag">2</span> novum Testamentum; Ebraei
+utrumque repudiant.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>prophetiae</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Deest in aliis codicibus.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Ismaëlitae quidem hos evangeliorum libros, qui Christianorum
+manibus teruntur, ut corruptos a sectariis omnino rejiciunt, vera
+evangelia, quae tamen ipsi nusquam habent, penitus intercidisse
+putant.</p>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Cur igitur Muhammedes<span class = "tag">1</span> Gabrielem
+inducit ita loquentem: Si de legibus et edictis ad te missis dubitas
+ulla in re, majorum libros legito, nihil amplius haesitabis. Item Azora,
+cujus initium est: Sors Amram<span class = "tag">2</span>, Deus inquit
+misericors, vivens, altissimus, primo vetus Testamentum, deinde
+Evangelium, postremo veracem Alphaream<span class = "tag">3</span>,
+vestrae legis confirmatorem, vobis dedit. Igitur utriusque Testamenti
+tabulae, veteris et novi, aut usquequaque probandae sunt, aut
+usquequaque rejiciendae. Quanquam nihil est novis tabulis comprehensum,
+quod legibus divinis et prophetarum oraculis non congruere videamus.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Azora&nbsp;91.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Azora&nbsp;3.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Deest alibi.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Veteres majorum nostrorum tabulas probant Ismaëlitae,
+Christiani, Judaei; sed quando Alcorani ac novarum tabularum fides in
+dubium revocatur, veteribus tabulis utendum nobis est, ac testes omni
+exceptione majores adhibendi. Hi autem exquirendi nobis sunt ab ecclesia
+<span class="pagenum">194</span>
+vera, cujus tanta sit dignitas, ut si omnium scripturarum ac litterarum
+monimenta pereant, ab ecclesia tamen superstite rerum gestarum veritas
+ac memoria in sempiterna posteritate resident. Ob id enim Moses in
+populi concione: <i>Narrabis</i>, inquit, <i>haec filiis tuis</i><span
+class = "tag">1</span>, ne quis legem divinam cum litteris suspicaretur
+interituram. Item apud Jesaiam<span class = "tag">2</span> Deus
+Israëlitas sic obtestatur: <i>Vos a me rerum gestarum testes
+appello</i>, non quia testibus egeret ad suae majestatis decus
+stabiliendum, sed ut planum esset, ecclesiam Ebraeorum ab immortali Deo
+fundatam ad selectani fuisse, Israëlitas adhuc viventes<span class =
+"tag">3</span> ac spirantes ad testimonium exsuscitabat, ut omnibus
+gentibus non tantum scriptis legibus, sed etiam clara voce Dei actiones,
+gesta, leges testificarentur, etiamsi litterae penitus interirent,
+quanquam Deus sapientissimus prospexit, ne sacrae litterae<span class =
+"tag">4</span> interciderent, cum in lapides ac silices incidi et omni
+aetati, omni sexui explicari ac describi jusserit<span class =
+"tag">5</span>. Itaque incredibile videri possit, cum verum tamen sit,
+in tot ac tantis majorum cladibus, exiliis, ipsiusque reipublicae
+conversionibus et extrema eversione libros divinae<span class =
+"tag">6</span> legis integros exstare, et quidem in<span class =
+"tag">7</span> omnibus linguis ac populis pervulgatos, atque in iis
+Christianos et Ismaëlitas suarum religionum fundamenta collocare.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Deuteron. 5,&nbsp;31.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Jesaiae 55,&nbsp;4.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>venientes</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alii: <i>scripturae</i>, vel: <i>scriptiones</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Exod. 1 et 29. Deuter. 28. Josuae&nbsp;8.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alibi: <i>divinos</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Deest in aliis codicibus.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Fuit quidem ante Christum ecclesia Dei<span class =
+"tag">1</span> in populo Israëlis, quae nunc ad Christianos translata
+est, lege autem divina nihil aliud est, quam evangelii <span title =
+"Greek: prôtotupos">πρωτότυπος</span><span class = "tag">2</span>, ut
+Origenes appellat. Sed quando humani seminis<span class = "tag">3</span>
+servatorem, etiam<span class = "tag">4</span> totius ecclesiae caput a
+stirpe Abrahami coelitus missum non modo repudiarunt Judaei, verum etiam
+probris<span class = "tag">5</span>, ac contumeliosa<span class =
+"tag">6</span> morte affecerunt, Deus etiam illos suo merito rejecit ac
+repudiarit, ut ceterae gentes divinae salutis beneficio fruerentur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Deest in aliis codicibus.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <span title =
+"Greek: archetupos">ἀρχέτυπος</span>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius addit: <i>Messiam sui seminis</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alii: <i>in</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alii addunt: <i>omnibus</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alii: <i>contumeliosissima</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Haud sane invidemus caeteris gentibus suam salutem, sed
+ardentibus votis optamus ac pro illis continenter precamur.</p>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Vestris precibus ac votis facile carere possumus, quin etiam
+vota Judaeorum potius nocitura Christianis quam profutura judicamus. Non
+legistis apud Jesaiam<span class = "tag">1</span>, fore tempus illud,
+cum dicetur: <i>Benedictus populus meus Aegypti, opus manuum mearum,
+Assyrius.</i> Item capite ultimo<span class = "tag">2</span>:
+<i>Congregabo omnes gentes et linguas, quae venient et videbunt gloriam
+meam, et mittam ad eos, ut praedicari possit nomen meum et laus mea
+ubique promulgari.</i> Ac de eorum numero mihi Levitas ac sacerdotes
+cooptabo.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Jesaiae 19,&nbsp;25.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Jesaiae 66, 18.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Operae pretium est<span class = "tag">1</span> adjicere id, quod
+a Friderico praetermissum est in illis Jesaiae oraculis<span class =
+"tag">2</span>: <i>Benedictus</i>, inquit, <i>populus</i>
+<span class="pagenum">195</span>
+<i>meus Aegypti et opus manuum mearum Assyrius, hereditas autem mea
+Israël</i>, quia est creator populorum et communis parens. Itaque legem
+eandem voluit esse civium ac peregrinorum, et utrisque consultum esse
+voluit<span class = "tag">3</span>; sed tamen singulari quadam
+praerogativa Israëlitas ex omnibus populis selectos sibi ascivit, quos
+etiam et peculii et haereditatis et primogeniti appellatione quadam prae
+caeteris et honore singulari cumulavit: <i>Filius</i>, inquit<span class
+= "tag">4</span>, <i>meus primogenitus est Israël, gens sancta, natio
+sacerdotalis.</i> Quae cum ita sint, quis arbitraretur, Deum immortalem
+suae haereditatis unquam obliturum, suam gentem, suam ecclesiam
+deserturum? Nam cum olim finitimi Israëlitarum populi urbes majorum
+nostrorum ab hostibus<span class = "tag">5</span> solo exaequatas,
+templum direptum<span class = "tag">6</span> atque incensum, reliquias
+populi a Chaldaeis in servitutem abductas viderent, superba verborum
+contumelia Israëlem a Deo rejectum criminabantur. Sed Deus apud
+Hieremiam<span class = "tag">7</span> omni asseveratione<span class =
+"tag">8</span> confirmat, ratos coelestium orbium cursus ac rapidas
+siderum conversiones ante conquieturas, quam Israëlitarum obliviscatur.
+Idem, si poterit, inquit, coelorum amplitudo mensura designari aut
+terrae fundamenta exquiri, ego quoque populum meum Israël repudiabo. Et
+tametsi graves ac acerbas calamitates populo suo impendere<span class =
+"tag">9</span> minatur, si a sua lege desciscat, nunquam tamen sui cum
+Abrahamo foederis ac populi obliturum, gravi jurejurando<span class =
+"tag">10</span> confirmavit<span class = "tag">11</span>. Ac revera
+nunquam suae gentis oblitus est, sed ubique terrarum dispersam
+amplexatur, quia in eadem lege divina exercemur, in qua majores nostri
+quatuor circiter annorum millibus acquieverunt, quod non modo sacri, sed
+etiam profani scriptores testificantur. Sic enim Tacitus: Judaei unum
+Deum, unum numen aeternum ineffabile, nunquam interiturum colunt, ac
+profanos habent, qui simulacra colunt ac<span class = "tag">12</span>
+venerantur. Ac tametsi Hebraei, Ismaëlitae, Christiani Abrahamum
+ecclesiae suae auctorem credere non dubitant, soli tamen Hebraei legem
+ac religionem semper sui similem coluere. Christiani vero et Ismaëlitae
+sectarum familias innumerabiles foverunt semper, Arianos inquam,
+Nestorianos, Sabellianos, Manichaeos, Donatistas, Ebionitas, Novatianos,
+Nazaraeos. Sed quid commemorem sectas circiter centum viginti, quas
+Tertullianus, plures etiam quas Epiphanius jam initio nascentis
+ecclesiae Christi scriptis suis dinumerat<span class = "tag">13</span>?
+Neque vero Themistius, nobilis peripateticus, graviorem habuit causam,
+ut Valentem Augustum a profligatione et proscriptione Christianorum
+revocaret, quam quod asseverabat, trecentas amplius sectas a se invicem
+dissidentes Christianos fovere. Quaenam potuit igitur in tanta opinionum
+inter se discrepantium varietate ecclesia consistere?
+<span class="pagenum">196</span>
+quin etiam his quoque temporibus Helvetiorum ecclesia Romanam<span class
+= "tag">14</span>, Augustana utramque, Catholici Anabaptistas. Puritani
+superstitiosos, Abyssini Graecos, Graeci Latinos refutant ac vicissim
+omnes ab omnibus refelluntur. Nec minor est varietas sectarum inter
+Ismaëlitas. Nam mortuo Muhammede Hali, sororis ipsius et Habitali<span
+class = "tag">15</span> filius, prophetam se ferens, sectam
+potentissimam excitavit, Muhammedistis infestissimam, quae duae sectae a
+discipulis incrementa sensim acceperunt, Lesharion scilicet et
+Imanian<span class = "tag">16</span>, qui certant inter se capitalibus
+odiis; sed praeter utramque sectam sexaginta duae singulares
+enumerantur. Nam Elhosiba Albilaben Muhammedis multa abrogavit<span
+class = "tag">17</span>. Octogesimo<span class = "tag">18</span> post
+anno Elhari Ibim novam sectam condidit, quae centesimo post anno
+capitalibus pontificis et Calipharum decretis et suppliciis est
+abrogata, deinde quinquagesimo post anno renovata ac rursus vigesimo
+post anno rejecta, nec aliter discordiae sedari potuerunt, quam Elgazuli
+theologus septem libris quasi arbiter pontifices quidem legum
+imperatoriarum sectatores, legis vero Muhammedicae castigatores
+appellaret<span class = "tag">19</span>. Neque tamen licuit plebejis
+ordinibus hanc sectam sequi, sed eruditis tantum. Cur eruditis tantum?
+aut si Muhammedi lex ab angelo Gabriele data erat, ut quidem ille
+mentitur, quid humanis castigatoribus opus erat? Aliam quoque sectam
+creavit Esses Renardus<span class = "tag">20</span>, aliam
+Isbofaridus<span class = "tag">21</span>, qui omnes omnium religiones
+Deo gratas esse scripsit, si quem quisque Deum arbitretur, eundem
+sincera mente colat; Deos autem appellat sidera, coelos, elementa. Sed
+ne infinitus sim ac taedio vobis futurus, si omnes Ismaëlitarum sectas
+oratione complecti posse confidam, quas tamen Eleofanus theologus
+distincte libris septem, utcunque<span class = "tag">22</span> potuit,
+explicare videtur. Ex quo efficitur, nec Ismaëlitas, nec Christianos
+religionem certam, quam sequantur, ullam habere, multo minus ecclesiam
+certam in tanta varietate.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius ita: <i>Ac de illorum numero mihi leve pretium
+est</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Jesaiae 19,&nbsp;25.&nbsp;
+<b>3.</b> Exod. 4,&nbsp;23.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Exod. 19,&nbsp;6.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Desunt alibi duo haec verba.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alibi: <i>dirutum</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Jeremiae 31,&nbsp;37.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alibi: <i>assecuratione</i>.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Alibi additur: <i>hinc inde</i>.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;Alibi: <i>juramento</i>.&nbsp;
+<b>11.</b>&nbsp;Levit. 1.&nbsp;26.&nbsp;
+<b>12.</b>&nbsp;Duo haec antecedeutia verba desiderantur in alio
+codice.&nbsp;
+<b>13.</b>&nbsp;Alii: <i>dinumerant</i>, vel: <i>dinumerarunt</i>.&nbsp;
+<b>14.</b>&nbsp;Alius: <i>Helvetica ecclesiam Romanam</i>.&nbsp;
+<b>15.</b>&nbsp;Alibi: <i>Habigali</i>.&nbsp;
+<b>16.</b>&nbsp;Alius: <i>Leshariorum scilicet et Imaniarum</i>.&nbsp;
+<b>17.</b>&nbsp;Alius: <i>Abilaben multa legibus Muhammedis
+subrogavit</i>.&nbsp;
+<b>18.</b>&nbsp;Alii: <i>octuagesimo</i>.&nbsp;
+<b>19.</b>&nbsp;Alius: <i>appellarat</i>.&nbsp;
+<b>20.</b>&nbsp;Alii: <i>Romardus</i>.&nbsp;
+<b>21.</b>&nbsp;Alii: <i>Ismofaridus</i>.&nbsp;
+<b>22.</b>&nbsp;Alibi: <i>ut aeque</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Certissima ecclesiae et verae religionis argumenta sunt tum
+in doctrina Christi, legibus divinis consentanea, tum in legitimo
+sacramentorum usu perpetuaque electorum multitudine, unam et eandem
+Christi disciplinam constituente<span class = "tag">1</span>; Christum
+vero Abrahami foedus explevisse<span class = "tag">2</span> et ejus
+beneficio gentes omnes felicitatem divinitus promissam adepturas, omnes
+fere confitentur, exceptis Judaeis, Paganis<span class = "tag">3</span>,
+Epicuraeis. Ecclesia inquam<span class = "tag">4</span> Romana,
+Zwingliana, Augustana, Graeca, Abyssina, neque hi modo, sed etiam
+Ariani, Manichaei, Donatistae, Nestoriani, Sabelliani, Eutychiani,
+Pelagiani, neque hi tantum, verum etiam Agareni, a Muhammede instituti,
+Christum Messiam esse testantur. Nec solum isti, sed et bona pars
+Judaeorum, Apostoli inquam, Christi discipuli, reipublicae Christianae
+creatores.
+<span class="pagenum">197</span>
+Et quidem, si quis Judaeus in coetum arrogandum se dederit, prius
+Christum Mariae virginis filium<span class = "tag">5</span> verum
+Messiam confiteri necesse est<span class = "tag">6</span>. Nec si
+quidem<span class = "tag">7</span> inter se Christiani dissideant,
+propterea inconcussam ac stabilem ecclesiam, quae<span class =
+"tag">8</span> invisibili electorum coetu conflatur, subvertendam
+inquam.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>constituere</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>explicuisse</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Deest in aliis codicibus.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>Ecclesiae, ut</i>&nbsp;etc.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Addunt alii: <i>et</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alibi: <i>habet</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alii: <i>quid</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alius: <i>ex</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Nullam omnino ecclesiam comperiemus, si levium etiam opinionum
+fibras computare<span class = "tag">1</span> velimus omnes. At ne vetus
+quidem illa Israëlitarum multitudo ecclesiae nomen mereretur, cum
+sectarios suos quoque haberet<span class = "tag">2</span>, Nazaraeos
+scilicet, Pharisaeos, Sadducaeos, Essaeos, Samaritanos, Herodianos,
+Hemerobaptistas.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>amputare</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>haberent</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Sectarios ab haereticis dividere nos oportet; hi enim ab
+ecclesia penitus divelluntur, illi vero non item, sed puriore quodam
+vitae instituto a fece plebis segregantur, ut quos divina lex notat
+Nazaraeos<span class = "tag">1</span> i.e. separatos, quod<span class =
+"tag">2</span> ex voto dies aliquot aut menses aut annos aut perpetuam
+vini abstinentiam vovebant, quo tempore nec barbam nec crines
+circumcidere licebat. Atque haec una secta est, ab immortali Deo
+instituta, eorum qui caeteris sanctiores essent, qua quidem imitatione
+Pharisaei h.e. separati, et Essaei h.e. operatores, qui<span class =
+"tag">3</span> non simul actione ficta, sed operibus ipsis sanctissimam
+omnium vitam agebant. Seorsim enim collegia instituebant Essaei et victu
+communi utebantur, ut monachi, sine ulla vestitus commutatione<span
+class = "tag">4</span>. Hemerobaptistae nihil aliud a caeteris
+differebant, quam quod corpora quotidie proluebant. Sadducaeorum nomen a
+<span title = "Hebrew: tz/d/k">צדק</span>, quod justum significat, quod
+justiores caeteris haberi vellent Sadducaei, sed a plerisque ad ironiam
+trahebatur, ut Aegyptii reges, qui fratrem aut patrem aut matrem
+interfecerant, Philadelphos, Philopatres, Philomatros appellabant.
+Igitur intelligitis, homines istos<span class = "tag">5</span> omnes
+vitae sanctitate, non religionum varietate dissidere. Alioquin si
+haeretici illi appellandi sint, innumerabilium monachorum collegia,
+victu ac convictu discrepantia, haereticorum appellatione censeri
+oportet. Quantum ad Samaritanos attinet, nec Judaei genere sunt, nec
+religione, nec Ismaëlitarum coetu continentur; quippe Deorum turbam cum
+aeterni<span class = "tag">6</span> Dei cultu conjungunt, ut<span class
+= "tag">7</span> catholici Romani, qui ad unius aeterni Dei venerationem
+angelos ac Divorum ordines adjunxerunt, statuas etiam proni deosculantur
+et panis crustulas<span class = "tag">8</span> pro Diis habent, quod
+Zwingliani summae impietati tribuunt, Romani Catholici Zwinglianos,
+Augustanos, Graecos capitalibus judiciis ac flammis ultricibus
+prosequuntur<span class = "tag">9</span>, quasi<span class =
+"tag">10</span> Deum faciant illi impietatis rei. Sed Hebraeorum
+purissima ac simplicissima religio nihil impuri admistum habet, nullas
+haereses adjunctas, nullum praeterquam unius Dei cultum agnoscit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>Naziraeos</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>qui</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alii: <i>quod</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Josephus, de jud. 2,&nbsp;8.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alii: <i>hos omnes</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alibi: <i>aeterno</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alii: <i>et</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alii: <i>crustula</i>, vel: <i>crustulam</i>.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Alibi: <i>persequuntur</i>.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;Alii: <i>Sunt autem hi aut illi impietatis
+rei</i>.</div>
+
+<p>
+<span class="pagenum">198</span>
+CURTIUS: Quod Salomo gloriatur, Israëlitas singulari quadam Dei
+beneficentia selectos fuisse, demus illud; sed ab illa coelesti gratia
+sponte defecerunt<span class = "tag">1</span>, quando Christum Deum et
+hominem humani seminis servatorem sibi oblatum, falsis testibus ac
+calumniis oppressum, supplicio contumeliosissimo dediderunt<span class =
+"tag">2</span>. Itaque nihil mirum, si Deus, tanti sceleris immanitate
+commotus, centum amplius Judaeorum myriades, unius anni vertentis
+spatio, quo Vespasianus Hierosolymam obsedit et expugnavit, trucidari
+passus<span class = "tag">3</span> est, tum etiam urbes Palaestinae ac
+templum ipsum ferro ac flamma deleri, urbem funditus everti, populi
+reliquias in servitutem abduci ac toto terrarum orbe dissipari. Illud
+etiam divini furoris argumentum vel maximum est, quod de religione
+sanctissima non solum dejecti ac exterminati omnino fuerunt, verum etiam
+de principum fere omnium consensu interdictum illis est, ullam terrae
+glebam usquam gentium possidere, quare<span class = "tag">4</span>
+ingentes calamitates propter Christum supplicio affectum illis
+contigisse quis dubitet?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>discedunt</i>, vel: <i>desciverunt</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>dederunt</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>jussus</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alii: <i>quas</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: An non<span class = "tag">1</span> quingentos amplius annos quam
+Christus nasceretur, majores nostri multo<span class = "tag">2</span>
+graviora passi fuerant<span class = "tag">3</span> a Chaldaeis, qui
+templum, urbes, oppida caedibus ac flammis funestarant totamque regionem
+in vastitatem redegerant et populum in servitutem abduxerant. Postea
+vero quam postliminio redeuntes, oppida, urbem ac templum ipsum
+instauravimus, Antiochus cognomento Epiphanes, capta et direpta
+Hierosolyma, triduo nonaginta millia<span class = "tag">4</span>
+Judaeorum mactavit. Item Ptolemaeus, Lagi filius, rex Aegypti, tantam
+erga majores nostros crudelitatem exercuit<span class = "tag">5</span>,
+ut etiam milites Judaeorum infantibus vesci cogeret, quae ducentos annos
+ante contigerunt, quam Christus nasceretur. Quanquam si religio propter
+hujusmodi calamitates rejicienda venit, nulla merito majore quam
+christiana rejici deberet, cum trecentos amplius annos continuae caedes,
+supplicia, tormenta, proscriptiones et crudelitates intolerabiles toto
+terrarum orbe in Christianos decernerentur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>Ante</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>multa</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alii: <i>sunt</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Aliii <i>novem millis</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Josephus, de b. jud. I.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Illud quidem acceptum referebant Judaeis, quorum synagogas
+sentinam Christianorum persecutionum appellabat Augustinus<span class =
+"tag">1</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Libro 1. de imitat.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Quonam modo id fieri potest<span class = "tag">1</span>, cum
+Judaei Romanorum hostes judicati sint ex senatusconsulto, primum
+Claudio<span class = "tag">2</span>, deinde Trajano, post etiam Hadriano
+principe?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>potuit</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Josephus de b. j.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Si vestrae, Salomo, religionis fides stabilis esset aut<span
+class = "tag">1</span> certa, aut si religio Christianorum non esset
+omnium certissima, cur apostoli Judaei seminis ac sanguinis, cur
+discipuli ac prirni illi antistites, christianae religionis creatores,
+Christum ardentissimo amore amplexi sunt? Cur innumerabiles
+<span class="pagenum">199</span>
+vestri generis et nominis<span class = "tag">2</span> jam antea et his
+quoque temporibus se Christianis pontificibus adoptandos dederunt et
+summa cum sua laude verbis et scriptis Christum publice profitentur?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>ac</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>ordinis</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Imo potius mirum videri debet, cur tam pauci a nobis vel potius
+a Deo foedifragi deficiant<span class = "tag">1</span>, cum tot
+contumeliis tantaque rei inopia premantur. Illas autem<span class =
+"tag">2</span> clades nostrae genti confitemur<span class =
+"tag">3</span> illatas primo<span class = "tag">4</span> a Chaldaeis
+propterea, quod a vero Dei cultu plerique desciverant, id quod
+prophetarum vocibus ac scriptis testatum habemus. Sic quoque arbitramur,
+majores nostros diram Romanorum servitutem pertulisse, quod ab immortali
+Deo ad hominem mortalem adorandum et colendum paucis exceptis
+defecissent.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>defecerint</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>enim</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>confidimus</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius idem: <i>primum</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Sed cur sola Judaeorum gens ex omnibus tot ac tantas
+calamitates pertulit?</p>
+
+<p>
+SALOMO: Deus ipse causam subjiciens: <i>Vos</i>, inquit<span class =
+"tag">1</span>, <i>filii Israël ex omnibus populis agnovi, ac propterea
+in vestra omnium flagitia animadvertam.</i> Quod ab iis gentibus
+segregamur<span class = "tag">2</span>, Dei cultus eo nos deducit,
+quod<span class = "tag">3</span> Bileamus, Chaldaeus vates, jam olim
+mente praeviderat, cum diceret<span class = "tag">4</span>: <i>Hic
+populus solus habitabit et<span class = "tag">5</span> inter caeteras
+gentes non censebitur.</i> Item cum Deus caeteras gentes coelestium
+siderum virtutibus ac potestatibus subjecisset<span class =
+"tag">6</span>, Israëlitas tamen exemit: <i>Ne</i>, inquit, <i>adores
+solem, lunam, sidera, quae praeparavit Deus caeteris quidem populis, qui
+amplissimo sinu coeli coërcentur, vos autem adjunxit sibi et eripuit de
+fornace ferrea, ut esses populus hereditarius ac selectus</i><span class
+= "tag">7</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Amos 3,&nbsp;2.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>segregantur</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alii: <i>adducit, et</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Numer. 23,&nbsp;9.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>quod</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alius: <i>subjunxisset</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Deut. 4, 19 sq.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Haesi semper eo loco, nec intelligo<span class =
+"tag">1</span>, quid Deus voluerit, cum diceret, caeteris quidem populis
+coelestia sidera<span class = "tag">2</span> attributa fuisse, Israëlem
+vero singulari quadam praerogativa sibi delegisse.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>intellexi</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>signa</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Hebraeorum theologi sic locum illum interpretantur, ut<span
+class = "tag">1</span> caeteros quidem populos siderum coelestium
+legibus ac potestate gubernari, solos Israëlitas et qui in eorum coetum
+ac societatem conscribi volunt<span class = "tag">2</span>, legibus
+coelestium siderum solutos, Deum unum vitae ac felicitatis habeant
+auctorem nec metuant diras illas, quibus astrologi minantur, planetares
+trajectiones et concursus. Libet enim versibus accepta beneficia
+quodammodo commemorare:</p>
+
+<div class = "verse close">
+Ipse ego<span class = "tag">3</span> crudeli servatus ab hoste
+triumphos<br />
+Saepe tuli faciles, nec quidquam sidera vires</div>
+
+<span class="pagenum">200</span>
+
+<div class="verse">
+Exercere suas in me, non aspera fata,<br />
+Haud<span class = "tag">4</span> metuenda bonis, non principis ira
+timendi<br />
+Terruit<span class = "tag">5</span> impavidum, mihi non nocuere
+latronum<br />
+Conjurata manus fusi sitibunda cruoris,<br />
+Non legio, magnam quae circumfusa per urbem<br />
+Sanguinolenta suos cives mactabat ubique.<br />
+Ac jam<span class = "tag">6</span> armata cohors, aditus ac limina
+quaerens,<br />
+Me circumsteterat, clara cum numen ab arce<br />
+Hostibus eripuit sensum mentemque fefellit,<br />
+Ac me coelesti clypeo, coelestibus armis<br />
+Protexitque opibusque suis cumulavit abunde.<br />
+Singula quid memorem? Sacro spiramine pectus<br />
+Afflavit, legis latebrasque imosque recessus,<br />
+In quibus aeternae spes est humana salutis,<br />
+Edocuit, volucri semper comitante<span class = "tag">7</span>
+magistro<br />
+Pro quibus aeternos iterum renovamus honores<span class =
+"tag">8</span>.</div>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>et</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>voluerunt</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Deest in alio codice.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>Non</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alii: <i>Terrent</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alibi deest hoc verbum.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alius: <i>comitata</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alii: <i>tibi debeo grates</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Heroica profecto beneficia carminibus heroicis eleganter
+cecinisti. Sed cum erga Israëlitas tanta divinae bonitatis
+beneficia<span class = "tag">1</span> extent, eo graviora vos ac
+acerbiora supplicia manent.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>vestigia</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Ut primum a nobis peccatur, ita repente Deus in nos animadvertit
+et<span class = "tag">1</span> ea pontificibus auspicari solet. Nam cum
+angelos scelerum ultores<span class = "tag">2</span> misisset: <i>A
+sanctis meis</i>, inquit, <i>incipiatis</i><span class = "tag">3</span>.
+Illud enim amoris divini erga nos argumentum vel maximum est, quod et
+assidue increpat, et continenter castigat. <i>O beatum</i>, inquit
+<i>lyricus psaltes<span class = "tag">4</span>, quem Deus castigat!</i>
+In eos vero, qui ad verbera obduruerunt et collum obduxerunt, vim
+gravius exercet, et tandem contestatur, se illos deserturum, nec amplius
+castigaturum. <i>Non amplius</i>, inquit, <i>coërcebo filias vestras,
+cum pudicitiam prostituerint, nec uxores vestras, cum sese adulteris
+submiserint</i><span class = "tag">5</span>. Nihil enim a sapientiae
+magistro verius ac melius dici potuit, quam tormentis<span class =
+"tag">6</span> ac doloribus prudentiam comparari. Quis enim
+arbitraretur, Deum sic ultum<span class = "tag">7</span> fuisse
+Israëlitas, ut propter eorum flagitia non modo lepram corporibus, sed
+etiam vestibus ac aedium parietibus immitteret? Id autem interpretes
+divinae legis tradunt; nusquam terrarum lepram vestimentis<span class =
+"tag">8</span> aut parietibus adhaesisse, praeterquam in Palaestina<span
+class = "tag">9</span> idque Judaeis omnibus supra modum mirabile,
+caeteris populis incredibile videri, nisi diuturna experientia id
+compertum esset; quamquam clades et exitia majorum nostrorum maximas
+utilitates omnibus
+<span class="pagenum">201</span>
+populis pepererunt. Nam ex iis secuta est initio nascentis ecclesiae
+Christi idolorum eversio, et cum toto fere terrarum orbe sidera,
+daemones, elementa, fruges, animantia pro Diis ubique colerentur, tandem
+post annorum tria circiter millia Judaeorum, qui christianam religionem
+cum domestica combiberant, concionibus ac doctrina coli desierunt, ac
+postremo Constantini dominatu conclusa fuere templa veterum Deorum; tum
+libri Mosis ac prophetarum, quos habemus communes cum Christianis, ab
+omnibus ordinibus ac populis pervulgari coepere, ut non immerito
+Chrysostomus Judaeam gentium matrem appellarit, quae<span class =
+"tag">10</span> salutem reliquis omnibus populis divino munere et
+concessu peperisset!</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>ut</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>vindices</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>incipietis</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Psalm. 94,&nbsp;12.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Psalm, 81. Jesaiae 1. Oseae&nbsp;4.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alibi: <i>lamentis</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alibi: <i>ulturum</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alius: <i>vestibus</i>.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Levit. 13 et 14. Leprae domorum ac vestium curationes
+aeque ac corporum traduntur.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;Alii: <i>quia</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Verius poëta lyricus: Judaea capta ferum victorem cepit.</p>
+
+<p>
+SALOMO: In eo certe mirabilem Dei bonitatem ac sapientiam intueri licet,
+qui dum justas scelerum poenas a suis reposceret eosque procul a patriis
+sedibus amandaret ac juste profligaret, colonias Israëlitarum toto
+terrarum orbe deduxit, quae exteras nationes ab inanium Deorum ac
+daemonum cultu revocarent, deinde divinis legibus ac institutis<span
+class = "tag">1</span> informarent, tum ad unius aeterni Dei cultum ac
+metum assuefacerent. Ob id enim divina lege<span class = "tag">2</span>
+Israëlitas appellat regnum sacerdotale ac populum sanctum, propterea
+hujus populi precibus ac votis, quasi gentium omnium sacerdotis,
+florentissima quaeque imperia non modo ab interitu Deus servavit, sed
+etiam beavit et quasi sapientiae sale respersit<span class =
+"tag">3</span>, ne penitus interirent. Sic Deus apud Jesaiam<span class
+= "tag">4</span>: <i>Dedi te</i>, inquit, <i>testem gentibus, principem
+ac praeceptorem populis.</i> Huc etiam pertinet foedus illud<span class
+= "tag">5</span> cum Abrahamo percussum: <i>In semine tuo</i>, i.e. in
+posteris<span class = "tag">6</span> tuis, <i>benedicentur omnes
+gentes</i>, quia per hunc populum Deus universo terrarum orbi cognitus
+est, et hujus populi precibus caeteris gratior fuit, quin<span class =
+"tag">7</span> et Ismaëlis gentem illustrem fore Deus promisit
+Abrahamo<span class = "tag">8</span>, <i>quoniam</i>, inquit, <i>semen
+tuum est</i>. Itaque Rabbi Johannes exclamat, gentes idolis deditas
+nesciisse, quantam jacturam sui facerent, cum templum illud
+Hierosolymorum<span class = "tag">9</span>, in quo gentium omnium
+scelera expiabantur, inflammarent. Nam diebus festis, qui in tentoriis
+celebrari consueverant, hostiae septuaginta immolari jubentur, quod
+interpretes pro septuaginta populis factum tradunt<span class =
+"tag">10</span>. Quod vero Curtius divini furoris argumentum putat, nos
+de majorum sedibus ac terra sancta dejectos ac dispersos, quasi <span
+title = "Greek: apôstikous kai anestious">ἀπωστικοὺς<span class =
+"tag">11</span> καὶ ἀνεστίους</span> vagari, illud bonitatis divinae
+argumentum certissimum esse arbitramur, quod nusquam agri particulam
+possidere liceret. Ob id enim Deus Israelitassuam haereditatem
+appellat<span class = "tag">12</span>,</p>
+<span class="pagenum">202</span>
+quod ii, quibus coelum pro haereditate obtigit, terra non egent<span
+class = "tag">13</span> ac propria et eleganti voce sancti a Graecis
+appellantur: <span title = "Greek: hagioi">ἅγιοι</span> i.e. sine terra
+<span title = "Greek: aneu tês gês">ἄνευ τῆς γῆς</span>. Sic enim Deus
+de Levitarum tribu, quam pontificali ac sacerdotali praerogativa
+ministerioque aedis sacrae donarat: <i>Levitae</i>, inquit, <i>nullam
+terrae partem capiant, quia haereditas mea est</i><span class =
+"tag">14</span>. Quod<span class = "tag">15</span> autem de Levitis
+inter Israëlitas, idem de Israëlitis inter omnes populos declaravit, cum
+diceret<span class = "tag">16</span>: <i>Benedictus populus meus
+Aegyptius et opus manuum mearum Assyrius, haereditas autem mea
+Israel.</i> Falluntur<span class = "tag">17</span> igitur, qui hoc
+nostrum exilium et agrorum inopiam divinae erga nos ultionis
+conjecturam<span class = "tag">18</span> esse putant. Quanto rectius
+sapientes decreverunt, justorum initia esse castigationes, exitus vero
+prosperos et felices, contra quam improbis accidit, quorum prospera
+principia exitus habent valde calamitosos. Illud etiam praeclarius, quod
+cum ante proscriptiones et exilia Israëlitae, rerum omnium affluentia
+pingues et obesi, Deum aeternum minus, quam decuerat<span class =
+"tag">19</span>, religiose haberent<span class = "tag">20</span> postea
+in extremas oras, procul a patriis sedibus in servitutem expulsi et
+abjecti, tam ardenter Deum adamarunt<span class = "tag">21</span>, ut
+nec praemiorum magnitudine a proposita religione divelli, nec poenarum
+acerbitate terreri potuerint, quominus inter medios sui nominis hostes
+mundi conditorem purissimo cultu adorarent, atque inter omnes populos
+sui generis antiquitatem certissimam retinerent<span class =
+"tag">22</span>, ipsiusque linguae sanctae majestatem inviolabilem
+servarent<span class = "tag">23</span>; haec enim sola divino munere
+hominum generi concessa est, caeteras vero spurias et hominum arbitrio
+fictas videmus. Haec sola naturalis est lingua, quae rebus vocabula per
+naturam cujusque dicitur indidisse. Quae cum ita sint, quis dubitare
+potest, quin populus hic a Deo selectus verissima sit Dei ecclesia,
+fidelissimus rerum gestarum a Deo testis, sacrosanctae legis et
+oraculorum custos a Deo designatus<span class = "tag">24</span>, a quo
+ad omnes populos salus dimanavit?
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi pro verbis <i>ac institutis</i> legitur:
+<i>institutos</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>divina lex</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>sole respexit</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Jesaiae 55,&nbsp;4.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Gen. 12,&nbsp;3.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alibi: <i>liberis</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alii: <i>quoniam</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alibi: <i>Abrahae</i>.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Alibi: <i>Hierosolymitanum</i>.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;R. Levi et R. Salomo Ben Gerson in Levit. 23. 1. in
+Talmud.&nbsp;
+<b>11.</b>&nbsp;In codicibus sine dubio false legitur: <span title =
+"Greek: apôlides">ἀπωλίδες</span>.&nbsp;
+<b>12.</b>&nbsp;Alius: <i>pro haereditatis parte contingit</i>.&nbsp;
+<b>13.</b>&nbsp;Alibi: <i>egeant</i>.&nbsp;
+<b>14.</b>&nbsp;Alibi: <i>sunt</i>.&nbsp;
+<b>15.</b>&nbsp;Alibi: <i>Id</i>.&nbsp;
+<b>16.</b>&nbsp;Jesaiae 49,&nbsp;25.&nbsp;
+<b>17.</b>&nbsp;Alii: <i>Fallunt</i>.&nbsp;
+<b>18.</b>&nbsp;Alii: <i>objecturam</i>.&nbsp;
+<b>19.</b>&nbsp;Alius: <i>docuerat</i>.&nbsp;
+<b>20.</b>&nbsp;Alibi: <i>colerent</i>.&nbsp;
+<b>21.</b>&nbsp;Alii: <i>adoraverunt</i>.&nbsp;
+<b>22.</b>&nbsp;Alibi: <i>retinuerunt</i>.&nbsp;
+<b>23.</b>&nbsp;Alibi: <i>inviolatam servarunt</i>.&nbsp;
+<b>24.</b>&nbsp;Alibi: <i>designata</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Laudes quidem majorum vestrorum, prophetarum inquam et
+illustrium virorum, audio ac lego non invitus, sed eorum, qui prophetas,
+qui apostolos, qui Christum ipsum cruentis manibus interfecerunt, qui
+sacrosanctam ejus doctrinam contumeliis omnibus funestarunt, ferre non
+possum, multo minus sanctum ecclesiae nomen iis tribuere, quoniam vera
+Dei ecclesia in electorum coetu consistit, ac tametsi vocantur omnes,
+pauci tamen sunt electi. Electos autem esse oportet per<span class =
+"tag">1</span> fidem ab ipso Christo, qui ecclesiae caput est; qui
+quoniam hominibus incogniti sunt, ob id ecclesiam invisibilem esse
+tuemur. Caeteri, qui fidem Christi rejiciunt, sua se sponte albo
+<span class="pagenum">203</span>
+ecclesiae penitus<span class = "tag">2</span> exemerunt, Judaei inquam,
+Romani<span class = "tag">3</span>, Ismaelitae, Pagani, Epicuraei.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>qui habent</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Deest in aliis.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>Sociniani</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Ecclesiae verbo coetus significatur, cujus acceptio duplex est:
+una, quae<span class = "tag">1</span> populum Israelisselectum a Deo
+continet, ut cum Moabitae et Ammonitae prohibentur in ecclesia populi
+Dei censeri, i.e.<span class = "tag">2</span> jure connubiorum cum
+Israelitidefoemina uti. Altera acceptio latius patet, cum scilicet
+Ammonitae, Moabitae, Idumaei ac peregrini omnes, qui Dei foedus cum
+populo percussum amplecti et in pacti societatem venire voluerint,
+ecclesiae partem faciunt, caeteri eximuntur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>qui</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>et</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS<span class = "tag">1</span>: Neque vero ecclesiam invisibilem
+electorum probare possumus, ut qui ab ecclesia Romana defecerunt, sed
+visibilem tantum, a qua nemo nisi sponte segregatur i.e. qui Deum
+aeternum repudiat, ut res genitas amplectatur aut cum illis creatorem
+conjungat<span class = "tag">2</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Deest in aliis codicibus.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>aut ... amplectitur ... conjungit</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Veram Dei ecclesiam Ismaëlitarum esse facile<span class =
+"tag">1</span> convinci potest, sive amplitudine regionum, quae sunt
+infinitae, sive origine Abrahami, a quo Muhammedes Ismaëlita<span class
+= "tag">2</span> genus ducit, sive Dei aeterni cultu, quem unum
+sanctissime adorant, sive execratione idolorum ac imaginum, quas et
+publice et privatim abominantur, sive puritate doctrinae, quae
+inexplicabilium quaestionum latebras, quibus caeterae<span class =
+"tag">3</span> religiones misere conflictantur, suo splendore diluit,
+sive legis exsequendae facilitate, quae major esse non potest<span class
+= "tag">4</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>fere</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>Ismaëliticum</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>exterae</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alii: <i>possit</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Si veram ecclesiam latifundiis metimur, ecclesia Christi<span
+class = "tag">1</span> longe superior futura<span class = "tag">2</span>
+est, tum antiquitate temporis, tum multitudine populorum, tum principum
+pene omnium consensu. Nihil enim verius a Seneca dici potuit, quam
+pessimi argumenti esse turbam, ac propterea Pythagoras<span class =
+"tag">3</span> sequi vetuit viam popularem, i.e. <span title =
+"Greek: ektos leôphorou badizein">ἐκτὸς λεωφόρου βαδίζειν</span>.
+Et certe viam
+regiam ac latissime patentem ad inferos deducere, nunquam verius ac
+melius perceptum<span class = "tag">4</span> est, quam Noachi aetate,
+cum<span class = "tag">5</span> in ejus unius familia ecclesiam dei
+constitisse planum sit. Cum autem Christi cruore fundata sit ecclesia
+vera, quae in apostolorum, martyrum, confessorum, pontificum continua
+quindecim seculorum serie<span class = "tag">6</span> floruit ac
+praecipuam Romanae sedis dignitatem obtinuit, quis dubitare jure queat,
+hanc, quam Romani pontifices tuentur, verissimam ac sanctissimam
+ecclesiam, ut ne Lutherus quidem ipse dubitavit, sed aperte<span class =
+"tag">7</span> confessus est. Quamquam<span class = "tag">8</span> non
+video, quam ob rem Agareni de multitudine<span class = "tag">9</span>
+populorum aut regionum gloriari debeant,
+<span class="pagenum">204</span>
+cum religio christiana nostro saeculo propagata sit in omnes orientalis
+et occidentalis Indiae latissimas regiones, Europa triplo majores, et
+antea ignotas mundi plagas pervaserit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>Sathanae</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>natura</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Laërtius in Pythagora; Clemens Alex. in Strom.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>praeceptum</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Desunt haec septem sequentia verba in alio codice.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alibi: <i>fere</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Deest alibi.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Sequentia haec verba ad finem usque interlocutionis
+desunt in alio codice.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Alibi: <i>amplitudine</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: De quatuor religionum generibus, scilicet Judaeorum,
+Christianorum, Ismaëlitarum, Paganorum, plures unâ verae esse non
+possunt. Pagana quidem a se ipsa refellitur, Ismaëlitarum vero, quae
+Muhammedem conditorem arcessere<span class = "tag">1</span> solet,
+ineptior est, quam ut argumentis refutari mereatur. Itaque contentio
+nobis praecipua est cum Judaeis, qui de librorum sanctitate et
+antiquitatis origine gloriantur. Primo igitur abs te, Salomo, peto, si
+Christum verum Deum esse certissimis argumentis ac testibus omni
+exceptione majoribus demonstrari possit, num christianam ecclesiam,
+cujus caput est Christus, veram esse fatebere?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>agnoscere</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Quidni? sed hoc opus, hic labor est.</p>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Imo nihil facilius.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Non demonstrationem peto, sed probabile aliquod argumentum.</p>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Illud igitur quaero: Num Messiam venisse antea an<span class
+= "tag">1</span> venturum olim putes?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>aut</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Confido equidem venturum.</p>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Fateri quidem non dubitas, cum extremo capite symboli
+Judaeorum, quod R. Moses pervulgavit, scriptum sit, Messiam esse
+expetendum. Id autem callidissimo commento factum est. Cum enim
+christiana aemulatione symbolum fidei totidem capitibus, quot
+Christiani, finxissent, caput extremum surrogarunt, scilicet Messiam
+venturum, ne quis crederet<span class = "tag">1</span>, Christum Jesum
+esse Messiam. Sed si nondum venit, quando tandem venturum putas? Nam
+vester Abrahamus, is qui a vobis <span title =
+"Hebrew: sar">שַּׂר</span> i.e. princeps
+usurpatur<span class = "tag">2</span>,
+astrologiae peritissimus, Messiam vestrum venturum spoponderat<span
+class = "tag">3</span> anno Christi MCCCCLXIV. Is tamen omnium opinionem
+fefellit. Nec ita pridem aetate nostra Judaeus quidam, cum se Messiam
+faceret, a praetore Bononiensi flammis tanti sceleris ultricibus exustus
+est. Alius in Judaea, cognomento Barcochab i.e. stellae filius<span
+class = "tag">4</span> Messiam sese ferens<span class = "tag">5</span>,
+variis cladibus Christianos afflixit<span class = "tag">6</span>. Non
+dubito, cum a nobis<span class = "tag">7</span> quaeritur, quid<span
+class = "tag">8</span> tamdiu moretur Messias vester, vos excusare<span
+class = "tag">9</span> solitos populi peccata, ut quidem in libris
+talmudicis legimus. Sed cum peritiores vestrae gentis intelligerent<span
+class = "tag">10</span>, se inani spe laetari, a Judaeorum secta non
+modo<span class = "tag">11</span> desciverunt, verum etiam libros pro
+religione christiana scripserunt. Testis est liber fidei ab Judaeo, qui
+ad Christum accessit, testis est catechismus hebraicus Emanuelis
+Tremelli cum eleganti epistola ad fratres Hebraeos;
+<span class="pagenum">205</span>
+tertius Isaacus Agrippinensis, vir eruditissimus; testis Paulus
+Paradisus, regius hebraicae linguae professor in academia Parisiensi;
+testis est Paulus Brugensis, testis Nicolaus Lyranus, bibliorum
+interpres acutissimus, atque innumerabiles vestrae gentis, qui
+etiamnum<span class = "tag">12</span> hac aetate Messiam Christum verum
+Deum et hominem amplectuntur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>ne qui crederent</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>appellatur</i>, vel: <i>nuncupatur</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>spopondit</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Numer. 24, 17,
+(<span title = "Hebrew: Bar Koziva">בַר כוֹזִיבָא</span>).&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>gerens</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Josephus de b.&nbsp;j.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alibi: <i>vobis</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alius: <i>quare</i>.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Alibi: <i>accusare</i>.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;Alius: <i>intellexerint</i>.&nbsp;
+<b>11.</b>&nbsp;Alii: addunt: <i>sponte</i>.&nbsp;
+<b>12.</b>&nbsp;Alii: <i>extrema</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Si merito laudantur Pythagoraei, quod <span title =
+"Greek: kenotaphia">κενοτάφια</span> exstruerent iis, qui a sua doctrina
+defecissent, quasi mortuis hominibus, quanto aequius est, divinae legis
+desertoribus erigere monumenta? Miror tamen te, Friderice, verae
+religionis ac ecclesiae argumenta deducere ab iis, qui a sua defecerunt;
+qua quidem ratione et Arianos et Ismaëlitas veram religionem tueri
+dicemus. Hoc si nobis absurdum est, illud igitur absurdum videri debet.
+Cum enim majores nostri vitulum ex auro conflatum in deserta solitudine
+sibi erexissent ac pro Deo colerent, Deus Mosen interpellans:
+<i>Tuus</i>, inquit, <i>populus violatis foederibus a me defecit</i>;
+semper antea dixerat<span class = "tag">1</span>: <i>populus meus</i>.
+Quod satis est argumenti, eos, qui aeterni Dei cultum penitus
+deseruerunt, ut mortuis inserviant, ab ecclesia Dei penitus excludi.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius ita: <i>cum semper ante dixerit</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Eodem igitur argumento concludemus, Judaeos, qui Christum verum
+Deum humani generis servatorem deseruerunt ac suppliciis acerbissimis
+cruciandum prodiderunt<span class = "tag">1</span>, ab ecclesia vera se
+ipsos abduxisse<span class = "tag">2</span>, ac tum primum veram
+ecclesiam in apostolorum et discipulorum coetu constitisse.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>tradiderunt</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>subduxisse</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Prospiciendum nobis est, ne pro argumento<span class =
+"tag">1</span> assumatur, quod erat concludendum, scilicet Jesum, quem
+pro Deo colitis, esse Deum. Ac primum illud christianorum veterum
+theologos fefellit, quod non perceperunt vim Hebraicae legis, cujus
+ignoratione tam multa in legum divinarum interpretatione peccantur, ut
+quidem<span class = "tag">2</span> maxime non facile dici possit<span
+class = "tag">3</span>. Argumento sit, quod Justinus Martyr<span class =
+"tag">4</span>, cum ab homine Judaeo rogaretur, quid vellent Christiani,
+cum canerent Halleluja et Osianna, respondit<span class =
+"tag">5</span>: Laudate concinne et magnitudo excellens, quo quid
+ineptius? Nam vox Hallelu significat: laudate, Jah: Deum, vox Hosia:
+serva, nah: quaeso.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Addunt alii: <i>id</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>quod</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alii: <i>potest</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;In quaest. 10 ad orthodox.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Addit alius: <i>significare</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: At D. Hieronymus, cum a Judaeis irrideretur, quod quid esset
+Hosianna nesciret, in Judaeam usque profectus, Judaeos ipsos in eo
+genere facile superavit.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Illud admonendum putavi, quod Messiae vox, quid significaret,
+veteres Latini et Graeci non satis intellexerunt<span class =
+"tag">1</span>; est enim<span class = "tag">2</span> Messias nihil
+aliud, quam unctus, et quoniam reges ac principes inungi solebant,
+Messiae dicti sunt<span class = "tag">3</span>. Quam vocem<span class =
+"tag">4</span> interpretes LXXII <span title =
+"Greek: christon">χριστὸν</span>
+<span class="pagenum">206</span>
+reddunt<span class = "tag">5</span>, non <span title =
+"Greek: chrêston">χρηστὸν</span>, ut olim putabant Graeci.
+Ex quo adversarii, in
+contumeliam Christi, togati hominis statuam altero pede mancam et
+auriculis asino consimilibus<span class = "tag">6</span> fingebant vel
+librum manu tenentem, cum hac epigraphe: Christus! Quod vero Messiae vox
+populi principem significet, ex eo satis intelligitur, quod David Sauli
+satellites increpans: <i>Cur</i>, inquit<span class = "tag">7</span>,
+<i>praesidium Domini nostri<span class = "tag">8</span> Messiae
+deseruistis?</i> Idem, iratus ei, qui Sauli ab hostibus caesi caput
+secuerat<span class = "tag">9</span>: <i>Non veritus es</i>, inquit,
+<i>inferre manum Messiae?</i> Item cum Samuel Eliabum, Davidis fratrem
+primogenitum, intueretur: <i>Certe</i>, inquit, <i>hic est Messias
+Dei.</i><span class = "tag">10</span> Quin et Samuel et David se ipsos
+vocant Messias. Fuisse autem quam plurimos Messias, docet Nehemias in
+concione post reditum ab exilio: <i>Tu</i>, inquit<span class =
+"tag">11</span>, <i>populo tuo plures Messias dedisti, qui ab hostibus
+illum vindicarent.</i> Nam vox <span title =
+"Hebrew: mashiach">משּׁיח</span>, quam interpretes LXXII reddunt
+<span title = "Greek: christos">χριστός</span>,
+eadem usurpatur hoc versu: <i>Ne
+attingite Christos meos, Messias meos<span class = "tag">12</span>.</i>
+Id<span class = "tag">13</span> autem explicat Samuel in maxima populi
+concione, priusquam regem designatum renunciaret: <i>misit dominus<span
+class = "tag">14</span> ad populum Messias Jerubbahalem, Jephtham,
+Samuelem.</i> Falluntur<span class = "tag">15</span> igitur, qui unum
+tantum Messiam esse aut fore arbitrantur. Omnium tamen<span class =
+"tag">16</span> errorum nullus fere capitalior est, quam eorum, qui
+putant, eum Messiam, quem venturum speramus, Deum fore; gravius tamen
+mihi peccare videntur, qui Messiam, quisquis fuerit aut venturus sit,
+humani generis servatorem appellant, cum tamen nihil aliud futurum<span
+class = "tag">17</span> speremus, quam hominem ex homine, ducem belli
+strenuum fore, qui Israëlitas, huc atque illuc dispersos ac dissipatos,
+in Palaestinam et avitas majorum sedes reducat<span class =
+"tag">18</span> et ab imperioso aliorum<span class = "tag">19</span>
+dominatu vindicet, quales fuere Moses, Josua, Maccabaei ac principes
+omnes, Dei munere majoribus nostris concessi. Nec desunt, qui Messiam ab
+Helia unctum iri putant. Ac tantum abfuit, ut Jesus vester majores
+nostros a servitute Romanorum<span class = "tag">20</span> vindicarit,
+ut etiam a praeside provinciae caussa cognita servili supplicio fuerit
+affectus.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>intelligerent</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>autem</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;2 Regum 9,&nbsp;1.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>Quum vero</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>reddiderunt</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alibi: <i>consimilem</i>, vel: <i>similem</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;1 Regum 1,&nbsp;34.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alius: <i>vestri</i>.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;1 Regum 26,&nbsp;9.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;1 Regum 26,&nbsp;16.&nbsp;
+<b>11.</b>&nbsp;Psalm. 6. 17. 83.&nbsp;88.&nbsp;
+<b>12.</b>&nbsp;Psalm. 105,&nbsp;15.&nbsp;
+<b>13.</b>&nbsp;Viginti haec proxima verba desunt in alio codice.&nbsp;
+<b>14.</b>&nbsp;Alius: <i>Deus</i>.&nbsp;
+<b>15.</b>&nbsp;Alibi: <i>Fallunt</i>.&nbsp;
+<b>16.</b>&nbsp;Alii: <i>autem</i>.&nbsp;
+<b>17.</b>&nbsp;Alii: <i>venturum</i>; vel deest hoc verbum.&nbsp;
+<b>18.</b>&nbsp;Alius: <i>educat</i>.&nbsp;
+<b>19.</b>&nbsp;Alibi: <i>impiorum</i>.&nbsp;
+<b>20.</b>&nbsp;Deest alibi.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Illud est pingui Minerva Messiae arcanum ad principes et
+tyrannos adducere velle, quod quidem arcanum plane divinum nemo
+percipiet unquam, nisi id ei divinitus tributum fuerit<span class =
+"tag">1</span> et concessum. <i>Nemo</i>, inquit Christus, <i>venit ad
+me, nisi pater traxerit eum<span class = "tag">2</span>.</i></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>velit</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Joh. 6, 44.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Si Messiae verbum ad principes et tyrannos pertineret, cur
+igitur de promisso Messia, cur Moses Hardusam<span class =
+"tag">1</span> scriberet, magnum
+<span class="pagenum">207</span>
+et ineffabile Dei nomen <span title = "Hebrew: YHWH">יהוה</span> nihil
+aliud esse, quam Messiam, nisi Messias Deus<span class = "tag">2</span>
+esset?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>Hardanam</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Deest in alio codice.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Quia plerique nostrae gentis Messiam sensu secretiore
+intelligunt immortalem regem, non ducem mortuum aut moriturum.</p>
+
+<p>
+CURTIUS: Valde mihi frigere haec videtur responsio. Sed ad gentis
+vestrae pareatem veniamus, qui, jamjam moriturus ac liberis fausta
+precatus, ad Judam convertitur et oraculum proferens: <i>Non
+auferetur</i>, inquit, <i>sceptrum de Juda</i><span class =
+"tag">1</span>. Si enim reges ac duces omnes Messias fore putaret, nec
+Messiam illum humani generis servatorem singulari nota significaret,
+absurdum illud fuisset ac sensui plane contrarium, scilicet sceptrum de
+gente Judae non ante sublatum iri, quam Messias venturus esset, penes
+quem regnum populorum futurum sit. Vocem enim <span title =
+"Hebrew: shevem (for שֵׁבֶט ‘shevet’)">שֶׁבֶם</span>
+sceptrum Onkelos Chaldaeus vertit <span title =
+"Hebrew: shultan (for שּׁוּלטַן ‘shultan’)">שּׁוּלתַן</span>
+Sultan, imperator, qua voce imperatores non
+Chaldaei tantum, sed etiam Arabes ac Syri significari solent, et pro
+voce <span title = "Hebrew: shiloh">שִּׁילהֹ</span> reddit Chaldaeus:
+<span title = "Hebrew: meshicha">משיחא</span> Messias, ut
+ambiguitatem<span class = "tag">2</span> explicaret. Eadem est
+interpretatio Targum Hierosolymitani, quem sequitur R. Salomo, et in
+Davidis gente imperium tantisper scribit futurum, dum venerit Messias.
+Et cum ab eo quaereretur, ubinam regnum Davidis? respondit: in
+Babylonia, ubi fingit superesse adhuc principes de gente sua<span class
+= "tag">3</span>, qui populis illis exulantibus imperent; ridiculum,
+inquam<span class = "tag">4</span>, an impium figmentum, sed ea saeculi
+barbaries erat. Floruit enim sub anno Christi MCC, ut mendacii non
+facile posset convinci, cum esset Gallia longissimis aquarum et terrarum
+spatiis a Babylone disjuncta<span class = "tag">5</span>, quae tunc
+Arabum imperio ac dominatu crudeli tenebatur. Hanc porro
+interpretationem caeteri repudiantes, pro sceptro<span class =
+"tag">6</span> dignitatem ac praestantiam in gente Judae tamdiu futuram
+tradunt<span class = "tag">7</span>, quo advenisset, qui mittendus erat,
+scilicet rex David, tunc enim potestatem illam in dignitatem regiam
+concessuram putant. Alii vocem Schiloh ad locum referunt, ubi erat arca
+foederis, quae inde translata est a Davide<span class = "tag">8</span>.
+Alii ad Saulem unguendum in Schilo traduxerunt, quae interpretatio plane
+contraria est historiae sacrae, quia prius arca deducta fuerit a Schilo
+in urbem Kiriathjearim, ac ne Saul quidem unctus est in<span class =
+"tag">9</span> Schilo. Talmudici autem<span class = "tag">10</span>
+Messiae venturi nomen Schiloh fore tradunt, recentiores haec ad regem
+Chaldaeorum Nebuchodonosorem pertinere statuunt, quia regem Zedekiam
+interfecerit, nec ullus postea regnum adeptus est de stirpe Judae, quod
+falsum<span class = "tag">11</span> est, cum Zorobabel gentem<span class
+= "tag">12</span> postliminio reduxerit ad sedes avorum. Praeterea<span
+class = "tag">13</span> Senatus Judaeorum, de stirpe Davidis sub
+principibus Asmonaeis<span class = "tag">14</span> aristocratiae
+<span class="pagenum">208</span>
+speciem tuebatur<span class = "tag">15</span>, quem senatum Herodes
+sustulit, caesis patribus praeter<span class = "tag">16</span> Semeam.
+Sub eadem fere tempora<span class = "tag">17</span> Jesus Christus Deus
+ac Dei filius ex Maria virgine natus est. Interpretes LXXII reddunt pro
+voce Schilo, reposita illi, quasi ex littera <span title =
+"Hebrew: shin">ש</span> servili significet, quod vel quae et
+<span title = "Hebrew: l/h">לה</span> scriptum sit pro
+<span title = "Hebrew: l/ch">לך</span>, cum litterae
+Echeri<span class = "tag">18</span>
+permutabiles sint<span class = "tag">19</span>. Sed ista quidem vis est
+scripturae sacrae illata. Postremo David Kimchi, ut caeteris omnibus
+acutior videretur<span class = "tag">20</span>, Schilo a Schiliath
+derivare conatur, quae vox secundinas significat, quibus involvitur
+Embryo, quasi diceret <span title =
+"Hebrew: bano (for בְנוֹ ‘beno’)">בַנוֹ</span>
+i.e. filius ejus, scilicet matris, quam
+interpretationem miror Galatinum<span class = "tag">21</span>
+amplecti<span class = "tag">22</span> potuisse.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Genes. 49,&nbsp;10.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>dignitatem</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alii: <i>Juda</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alii: <i>dicam</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alii: <i>distincta</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alibi: <i>qui sceptri</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alii: <i>credunt</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;1 Regum. 7, 1&nbsp;sqq.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Alibi: <i>ad</i>.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;Deest in aliis codicibus.&nbsp;
+<b>11.</b>&nbsp;Alibi: <i>factum</i>.&nbsp;
+<b>12.</b>&nbsp;Alius: <i>de gente regia populum</i>.&nbsp;
+<b>13.</b>&nbsp;1 Regum 11, 4&nbsp;sqq.&nbsp;
+<b>14.</b>&nbsp;Alii: <i>Ammonaeis</i>.&nbsp;
+<b>15.</b>&nbsp;Alius: <i>praeferebat</i>.&nbsp;
+<b>16.</b>&nbsp;Alius: <i>propter</i>.&nbsp;
+<b>17.</b>&nbsp;Alibi: <i>eodem ... tempore</i>.&nbsp;
+<b>18.</b>&nbsp;Forte <i>Ehevi</i> (in margine unius codicis).&nbsp;
+<b>19.</b>&nbsp;Locus vulneratus.&nbsp;
+<b>20.</b>&nbsp;Alibi: <i>videatur</i>.&nbsp;
+<b>21.</b>&nbsp;De arcania catholicae veritatis l. 4. c.&nbsp;4.&nbsp;
+<b>22.</b>&nbsp;Alibi: <i>complecti</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Videtis, hujus loci obscuritatem tantam esse, ut ne argumenti
+quidem species ulla probabilis elici queat ad Messiam eo tempore
+venturum<span class = "tag">1</span> quo natus est Jesus. Jam vero rex
+ultimus gentis Judaeorum fuit Zedekias. At tametsi Zorobabel a stirpe
+Davidis populo Judaeorum praefuit sub rege Persarum anno mundi ter
+millesimo 3432, ejus tamen posteri nulli fuerunt. Principatus vero erat
+penes pontifices ex Aaronis gente. Quin etiam Maccabaei ex eodem Aarone
+reipublicae dominatum una cum pontificatu tenuerunt usque ad Antigonum,
+ultimum Asmonaeorum, centum viginti sex annos. Hunc enim duplici
+nomine<span class = "tag">2</span> Christum i.e. unctum, quia rex et
+pontifex maximus erat<span class = "tag">3</span>, Herodes, a senatu
+populoque Romano, rex Judaeorum appellatus, anno mundi ter millesimo
+octingentesimo quarto mactari jussit. Quadragesimo post anno natus est
+Jesus. Ex quo intelligitur, sexcentos circiter annos ante Christum
+neminem de gente Juda principatum Judaeorum tenuisse, nec posse
+vaticinium illud ad Jesum pertinere. Omitto multa, quae Galatinus ex
+talmudicis libris sensu plane contrario detorsit, ut<span class =
+"tag">4</span> cum Messiam tunc natum scribit, cum aedes sacra
+Hierosolymorum exscinderetur, eumque Messiam Romae latere, qui stato
+tempore appariturus sit. Quae imperitis fucum fecerunt, cum illam
+dicendi rationem allegoriarum plenissimam minus caperent.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>futurum</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>ratione</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Deest in aliis codicibus.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>et</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Planum est igitur, vos eo loco oraculo<span class =
+"tag">1</span> parentis vestri ita haesisse, ut nemo vestrum, qui
+hebraica et chaldaica tractatis<span class = "tag">2</span>, sese
+expedire potuerit, quae ad Jesum translata luce clariora sunt. Caetera
+prosequamur<span class = "tag">3</span>, ne uno tantum loco Judaei
+haesisse videantur, ad quem<span class = "tag">4</span>, credo<span
+class = "tag">5</span>, illud Esaiae oraculum spectat: <i>Ecce virgo
+concipiet et pariet filium, et vocabit<span class = "tag">6</span> nomen
+ejus Immanuel<span class = "tag">7</span>.</i> Hoc enim Lucas ad
+Christum pertinere docet<span class = "tag">8</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>oraculis</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>translantis</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>persequamur</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>ad quae</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alii: <i>cedo</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alius: <i>vocabitur</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Jesaiae 7,&nbsp;14.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Lucae 1, 31 sqq.</div>
+
+<p>
+<span class="pagenum">209</span>
+SALOMO: Esaias nihil unquam de Jesu, multo minus de Maria<span class =
+"tag">1</span> matre ipsius suspicatus est. His enim verbis utitur:
+<span title = "Hebrew: Hinneh Ha’alma">הִנֵּה הָעַלְמָה</span> i.e. Ecce
+juvencula! Neque enim haalma virginem significat, sed eam, cujus vir
+amore fruatur, ut etiam nunc Christiani theologi<span class =
+"tag">2</span>, qui modo hebraica intelligunt, confiteri coguntur. Nam
+ea vox usurpatur a Salomone in canticis amatoriis<span class =
+"tag">3</span> de iis, de quibus apud virgines disserere indecorum
+fuisset. Itaque amicam vel adolescentulam significat. Argumento est
+etiam, quod halmanah viduam appellant<span class = "tag">4</span>, quasi
+a viro divisam aut quae<span class = "tag">5</span> virum amisit. At
+quoties in sacris litteris agitur de virginibus, agitur autem
+saepissime, proprium verbum semper usurpatur, scilicet <span title =
+"Hebrew: betula (for בתולה ‘betula’)">בטולה</span> vel <span title =
+"Hebrew: na’ara">נְעַרָה</span><span class = "tag">6</span> vel utrumque
+conjunctim<span class = "tag">7</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Deest alibi.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Hieron. Calvin. in cap. 9 harmon.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Cant. 1. 6. Proverb.&nbsp;10.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Jesaiae 47 et Ezech. 9 et&nbsp;44.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>quod</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Desunt haec duo verba in aliis codicibus.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Gen. 24. Levit. 20. Jer. 31. Deuter. 32. 22. Exod. 22.
+Judic. 19. 21. 2 Sam. 13. 1 Regum 1. 2. Psalm. 43. Jesaiae 23. 37. Amos
+5. 8. Zach. 9. Thren. 2.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Cur igitur vox haalma de Rebecca diceretur, priusquam
+nupsisset, erat enim pudicissima virgo?</p>
+
+<p>
+SALOMO: At eodem capite <span title =
+"Hebrew: betula (for בתולה ‘betula’)">בטולה</span>
+i.e. virgo diserte adjicitur, ut omnis
+ambiguitas tolleretur. Absurdum autem fuisset, Esajam virginis partum
+contra naturae leges significare et ambigua voce haalma, quae saepius
+unicam significat, in tanto ac tam stupendo prodigio uti voluisse.
+Historia vero ipsa aperte declarat, de uxore regis Achas Jesaiam
+scripsisse. Nam cum exercitus duorum regum, scilicet Samariae ac Syriae
+inferioris, totam Judaeam infestarent, vaticinatur prophetes, uxorem
+regis adolescentulam filium parituram ac paulo post utrumque regem de
+Judaea discessurum, ut contigit. Nam biennio post Abia<span class =
+"tag">1</span>, regis uxor, sic enim Josephus<span class =
+"tag">2</span> appellat, peperit Ezechiam, religiosissimum omnium post
+Davidem ac fortissimum principem, ac paulo post urbis obsidio soluta
+est. Fuisset autem illa inanis spes liberationis ab hostibus regionem
+vastantibus, si in nativitatem Jesu i.e. in annum octingentesimum dilata
+fuisset.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>Albia</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Antiq. jud. l. 13, 9.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Cur igitur Jesaias signum seu prodigium pollicetur? Aut quid
+prodigii fuisset, mulierem parere?</p>
+
+<p>
+SALOMO: Non dixit vates prodigium, sed signum illud ante liberationem
+futurum, quod regina masculum pareret. Nam tribus capitibus puelli
+nascituri historiam complectitur; septimo capite puerum nasciturum
+scribit et clamatum iri: Immanuel i.e. nobiscum Deus! Sequenti capite
+haec scribit: Acceptis testibus gravissimis Uria et Zacharia prophetis:
+Accessi, ait, ad filiam prophetae Zachariae (erat enim Abia regina filia
+Zachariae, uxor regis Achas), quae conceperat et pepererat filium. Et
+dixit Deus ad me: Voca nomen ejus Lamaher schalal chusch bas<span class
+= "tag">1</span> i.e. accelera praedam, festina direptionem, quia
+priusquam proferre possit! Abi, Immi, i.e, pater mi, mater
+<span class="pagenum">210</span>
+mea! tollentur copiae Damasci et Syriae ante regem Samariae, ante regem
+Assyriorum etc., quoniam Immanuel, nobiscum Deus est. Nono capite, cum
+jam puer Ezechias biennium attigisset, liberatis obsidione civibus:
+<i>Puer</i>, inquit, <i>natus est nobis et vocabitur nomen ejus<span
+class = "tag">2</span> admirabilis, consiliarius, fortis, pater futuri
+saeculi, princeps pacis</i><span class = "tag">3</span>. Quibus verbis
+aperte constat, ad Ezechiam regem omnia<span class = "tag">4</span>
+pertinere, nihil ad Jesum, quem veteres<span class = "tag">5</span> ex
+oraculo Immanuel vocari debuisse querebantur<span class =
+"tag">6</span>; hic enim Christiani plerique haeserunt<span class =
+"tag">7</span>, quanquam illud inexplicabile est, quod evangelistae
+tradunt, Jesum vocatum fuisse Nazaraeum<span class = "tag">8</span>, ut
+impleretur, quod scriptum est apud prophetas: <i>Nazaraeus
+vocabitur</i>, cum nullus usquam propheta haec<span class =
+"tag">9</span> scripserit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Jesaiae 8,&nbsp;1.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>ipsius</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Jesaiae 9, 6&nbsp;sq.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>nomen</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alius: <i>veteri</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Justinus qu. 90. 135 ad orthod.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alii: <i>haesitarunt</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Matth. 2,&nbsp;23.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Alii: <i>hoc</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Utrumque nomen et Jesus et Immanuel Christo<span class =
+"tag">1</span> aptissime<span class = "tag">2</span> congruit. Jesus
+enim salvatorem<span class = "tag">3</span> significat, quia genus
+humanum salvaturus esset<span class = "tag">4</span>, ut evangelistes
+scripsit<span class = "tag">5</span>. Ac ne quis haereat in eo, quod
+Hieronymus et Chrysostomus nihil<span class = "tag">6</span> a prophetis
+de nomine Nazaraeo<span class = "tag">7</span> scriptum reperiant<span
+class = "tag">8</span>, ex quo suspicantur, aliquot prophetas Judaeorum
+fraude intercidisse, nihil ea de re suspicandum, quoniam Nazaraeus
+domicilii cognomen est, ubi erat educatus.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Luc. 1.&nbsp;2.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>apertissime</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>servatorem</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>servaturus</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>scribit</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alius: <i>nusquam</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alibi: <i>nomen Nazaraei</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alibi: <i>reperiri</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Mihi videtur Osiander nomen Jesu non a verbo <span title =
+"Hebrew: yasha">יָשַׁע</span>, quod <i>servare</i> significat, deducere
+voluisse, sed a sacratissimo Dei nomine <span title =
+"Hebrew: YHWH">יהוה</span>, copulata<span class = "tag">1</span>
+salutari littera <span title = "Hebrew: shin">ש</span>,
+hunc in modum <span title = "Hebrew: Y/H/Sh/W/H">יהשוה</span>,
+ut naturam divinam cum humana tunc
+conjunctam fuisse intelligamus, cum Jesus nasceretur<span class =
+"tag">2</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>copulatur</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>natus est</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Sed ut Salomo oraculi sententiam ad Ezechiam pertinere
+acutissime<span class = "tag">1</span> contendat, non video tamen,
+Ezechiam vocatum fuisse Immanuelem<span class = "tag">2</span>, multo
+minus haec<span class = "tag">3</span> ei congruere: Admirabilis,
+consiliarius, Deus fortis, pater futuri saeculi, ut fulciat regnum
+Davidis in aeternum, quae verissime Christo Deo conveniunt, ut haec
+quoque<span class = "tag">4</span>: <i>Progerminabit virga de radice
+Jesse et flos de ramis ejus prodibit, super quem spiritus Dei, spiritus
+sapientiae, fortitudinis, scientiae, prudentiae conquiescit</i>, quae
+tam dilucide ad Jesum pertinent, ut non futura, sed praesentia, non
+umbram, sed rem ipsam Esaias acu tetigisse videatur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>argutissime</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>Immanuel</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Jesaiae 9,&nbsp;7.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Jesaiae 11, 1 sqq.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Quae Esaias praedixerat, filium regi, nasciturum, biennio post
+contigisse videmus ex<span class = "tag">1</span> ipsius prophetae
+verbis, quando<span class = "tag">2</span> sequente capite: <i>Puer</i>,
+inquit, <i>natus est nobis et filius datus est nobis</i>
+<span class="pagenum">211</span>
+etc. Neque enim lingua hebraica patitur eo loco praeteritum usurpari pro
+futuro, grammatici omnes Hebraeorum reclamant.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>in</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>quae</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Cur igitur puerum Ezechiam Dei nomine appellaret?</p>
+
+<p>
+SALOMO: Vox Hebraica <span title = "Hebrew: él">אל</span> nihil aliud
+significat, quam robustum et potentem. Declarat igitur Esaias, Ezechiam
+heroëm non modo magnanimum, potentem, pacificum ac prudentem in
+republica gerenda, sed et pium ac religiosum futurum, ut quidem<span
+class = "tag">1</span> princeps exstitit omnium post Davidem pietate,
+prudentia, consilio, virtutibus omnibus clarissimus.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>quemadmodum</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Mirum videri non debet, si Judaei oracula aliquantum obscura
+alio detorquent, cum ea ipsa, quae nihil obscuritatis habent, sed in
+perspicua luce posita sunt, argutiarum caligine obruere ac solis ipsius
+splendorem obvelare conentur. Quanquam innumerabilia sunt ejus rei
+oracula, quibus vaticinium illud Jeremiae<span class = "tag">1</span>
+confirmat: <i>Ecce</i>, inquit dominus, <i>veniet dies, ut excitem
+germen justum Davidi; regnabit rex prudenter ac juste imperabit, in
+diebus ejus servabitur Juda et Israël cum securitate florebit, et hoc
+nomen ejus, quo vocabunt eum Deus aeternus justitia nostra.</i> Utitur
+insuper<span class = "tag">2</span> sacratissimo nomine <span title =
+"Hebrew: YHWH">יהוה</span>, quod nulli creaturae communicabile est, unde
+colligit acutissimus quidam theologus<span class = "tag">3</span> ex hoc
+Hieremiae loco, Messiam Deum futurum, quae<span class = "tag">4</span>
+ad Ezechiam nullo modo referri possunt, cum ante mortuus esset, quam
+Hieremias nasceretur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Jerem. 23 et&nbsp;33.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Deest in alio codice.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Calvinus.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>quae ... potest</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Haec ad Zorobabelem, principem regiae stirpis, pertinere,
+sequentia declarant, quoniam hic populum de captivitate Babylonica in
+Judaeam reduxit. Id<span class = "tag">1</span> autem<span class =
+"tag">2</span>, quod Fridericus subjecit ex Hieremia: <i>Vocabunt eum
+Deus aeternus</i>, nusquam in ullis exemplaribus legi: <i>Vocabunt
+eum</i>, sed vox <span title = "Hebrew: Yikre’u">יִקְרְאוּ</span> h.e.
+clamabunt sive alta<span class = "tag">3</span> voce dicet populus: Deus
+est justitia nostra! Quae phrasis hebraica est frequens in sacris
+litteris et ab eodem Hieremia paulo post usurpata<span class =
+"tag">4</span>: <i>In diebus illis</i>, inquit, <i>servabitur<span class
+= "tag">5</span> Juda, Hierosolyma otium colet et vocabitur Deus
+aeternus justitia nostra.</i> Nam utroque loco adjectum est nomen
+Jehovah. Quis autem tam ineptus est, ut Dei nomen urbi tribuat?
+Consimilis est locutio haec: Et vocavit<span class = "tag">6</span>
+Jacob aram: fortis Deus Israëlis<span class = "tag">7</span>. Item apud
+Ezechielem<span class = "tag">8</span>: <i>Et Hierusalem vocabitur Deus
+aeternus nomen ejus</i> i.e. <span title = "Hebrew: YHWH">יהוה</span>
+per Mappik in <span title = "Hebrew: mappik heh">הּ</span>, quod
+foemininum sonat, non masculinum. Videtis, in quos errores linguae
+sanctae ignoratio deploranda theologos christianos adegerit<span class =
+"tag">9</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>Quod</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Desunt duo haec verba in alio codice.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>elata</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Jerem. 33,&nbsp;16.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alius: <i>separabitur</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alibi: <i>vocabat</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Genes. 33,&nbsp;20.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Ezech. 25, 3&nbsp;sqq.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Alii: <i>adegit</i>, vel: <i>redegerit</i>.</div>
+
+<p>
+<span class="pagenum">212</span>
+FRIDERICUS:<span class = "tag">1</span> Mirabiles argutiae conflantur a
+Judaeis non tam ignaris, quam pervicacibus, ut perspicua scripturae
+sacrae loca quasi atramento sepiae<span class = "tag">2</span> suffusa
+delitescant<span class = "tag">3</span>. Caetera videamus.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: CURTIUS.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>saepius</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alii: <i>deleant</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS:<span class = "tag">1</span> Locus est in libro psalmorum<span
+class = "tag">2</span>: <i>Dixit dominus domino meo, sede a dextris
+meis</i>; quo Christus ipse indominatam Judaeorum pervicaciam apte
+convincit, ut Messiam Deum esse doceret: <i>Si David</i>, inquit<span
+class = "tag">3</span>, <i>vocat Christum dominum, quomodo filius ejus
+esset?</i> tunc enim<span class = "tag">4</span> obticuisse scribit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Qui habent antea CURTIUS pro FRIDERICUS, omittunt hîc
+CURTIUS.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Psalm. 109 (110),&nbsp;1.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Matth. 22,&nbsp;40.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Addunt alii: <i>Matthaeus</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Probabile est, illos obticuisse<span class = "tag">1</span>, ne
+ineptire in re tam futili<span class = "tag">2</span> viderentur, primum
+quia hic psalmus non est Davidis. Sunt enim psalmorum auctores decem,
+quos enumerat R. David Kimchi in hebraicis commentariis ad psalmum
+primum. Hic autem psalmus est ordine CIX, ac in fine psalmi LXXII haec
+verba subjiciuntur: Finis orationum Davidis<span class = "tag">3</span>.
+Ex quo intelligitur, consequentes psalmos non esse Davidis, nam in eo
+vim argumenti collocarunt, quod haec verba Davidis esse arbitrantur<span
+class = "tag">4</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>obmutuisse</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>subtili</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Addunt alii: <i>filii Isai</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alii: <i>arbitrarentur</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Cur igitur inscribitur psalmus Davidis?</p>
+
+<p>
+SALOMO: Omnia exemplaria hebraica<span class = "tag">1</span> vacant hac
+epigraphe, ut psalmus centesimus trigesimus septimus, tametsi a Latinis
+inscribitur psalmus Davidis, nihilominus quingentesimo<span class =
+"tag">2</span> fere anno post scriptus est, i.e. post reditum ab exilio
+Babylonis, ut illa declarant: <i>super flumina Babylonis</i>. Sed cum
+inter decem autores psalmorum David caeteros dignitate superaret,
+inscriptio totius libri tributa ei est, tametsi de psalmis centum
+quinquaginta haud plures octodecim a Davide conscripti ferantur.
+Quanquam si psalmus ille Davidis esset, christiani tamen theologi
+argumentum illud Christi frigere<span class = "tag">3</span>
+tradunt<span class = "tag">4</span>; quia fieri potuisse ajunt, ut
+Christus Jesus<span class = "tag">5</span> Messias futurus Davidem
+opibus ac potentia longe superaturus fuerit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>Ebraeorum</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>quinquagesimo</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>frigide</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Calvinus in harmonia (hom. ev.) in cap. 22 Matth.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alii: <i>sive</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Quae theologorum christanorum auctoritate probantur<span class
+= "tag">1</span>, unumquemque probare oportet<span class =
+"tag">2</span>. Qui<span class = "tag">3</span> profecto locis omnibus
+Christi deitatem asserunt et de hoc psalmo Davidis convincunt, vocem
+Adonai Deo soli convenire, ut de Messia tunc futuro illud interpretandum
+sit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>Qui ... autoritatem probant, ubique</i>&nbsp;etc.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii addunt: <i>si probant</i>&nbsp;etc.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Deest in aliis codicibus.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Vox Adonai per <span title = "Hebrew: kamatz">ָ </span><span
+class = "tag">1</span> creatori tribuitur, per <span title =
+"Hebrew: patach">ַ </span><span class = "tag">2</span> vero creaturae,
+ut grammaticis notum est. At in hoc psalmo nec patach nec kamez
+scribitur: sed hoc modo <span title = "Hebrew: le’adonee">לְאְדֹנִי</span>,
+quae vox nunquam creatori tribuitur. Ac tametsi psalmi scripti fuissent
+hebraice sine vocabulis notis, cum interpretatio graeca prodiit<span
+class = "tag">3</span>, ut ex infinitis locis intelligitur, ac
+potissimum ex psalmo
+<span class="pagenum">213</span>
+trigesimo et quadragesimo sexto, nihilominus tamen ex ipsa
+prolatione<span class = "tag">4</span> nec kamez, nec patach in
+penultima syllaba percipi potest.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> I.e. kamez.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;I.e. patach.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alii: <i>cum interpretatione graeca prodiit</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>interpretatione</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Quis melius psalmum interpretari aut<span class =
+"tag">1</span> scire potuit, quam Christus ipse?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>ac</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Profecto quam plurima loca in sacris litteris in aliam
+sententiam imperite<span class = "tag">1</span> detorta videraus, ut
+illud: <i>In omnem terram exivit sonus eorum</i><span class =
+"tag">2</span>, quod apostolis tributum est, cum tamen de sideribus et
+coelis illic agatur. Et illud: <i>Minuisti eum paulo minus</i><span
+class = "tag">3</span> ab angelo ad Christum referunt, qui tamen, si
+minor angelis fuisset, Deus nullo modo esse potuisset.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>immerite</i>, vel: <i>impie</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Ps. 19 (18),&nbsp;5.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Ps. 8, 6 (cf. Hebr. 2, 7).</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Vox <span title = "Hebrew: me’elohim">מֵאֱלֹהִים</span>
+significat: a Deo, ut sit sensus: Christum, tametsi patri aequalis quoad
+divinitatem, eo tamen fuisse inferiorem sit quoad humanitatem.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Hanc interpretationem funditus evertit uterque Chaldaeus
+interpres, qui vocem hebraicam reddunt<span class = "tag">1</span>
+chaldaice <span title = "Hebrew: me’elohim">מאלהים</span> i.e. ab
+angelis, quam LXXII interpretes reddunt: <span title =
+"Greek: par’ angelous">παρ᾽ ἀγγέλους</span>, ut ambiguitas
+<span title = "Greek: tou">τοῦ</span>
+<span title = "Hebrew: elohim">אֱלֹהִים</span> quae in
+Deum et angelos convenit, omnino tolleretur. Agitur enim de hominis<span
+class = "tag">2</span> dignitate et praestantia, cui cum Deus omnia
+subjecisset<span class = "tag">3</span>, angelis tamen paulo inferiorem
+fecit. Consimile est illud: <i>Foderunt manus meas et pedes
+meos</i><span class = "tag">4</span>, quae plane desunt Hebraeis<span
+class = "tag">5</span>. Sic enim scriptum est: <span title =
+"Hebrew: Adat mere’im hikkifuni ki sevavuni khelavim ka’ari yaday veraglay">עֲדַת
+מְרֵעִים הִקִּיפוּנִי כִי סְ בָבוּנִי כְלָבִים כָּאֲרִי יָדַי
+וָרַגְלָי:</span> i.e. <i>Congregatio impiorum offendit me, sicut leo
+manus meas et pedes meos.</i> Chaldaeus vero interpres Jonathan hoc modo
+reddidit: <i>Congregatio impiorum obsedit me, mordentes sicut leones,
+manus meas et pedes meos.</i> Vox enim <span title =
+"Hebrew: ka’ari">כַאֲרִי</span> in
+<span title = "Hebrew: ka’aru">כַאֲרוּ</span>
+mutata est, ut David Kimchi copiosissime docet, ut ad manuum et pedum
+confixionem crucifigi<span class = "tag">6</span> accommodarent.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>reddit</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>hujus</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>subjunxisset</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Ps. 22 (21),&nbsp;17.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Haec quatuor verba omittit alius codex.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alius: <i>crucifixionem</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Imo verius est, a Masoretis recentioribus verbum
+<span title = "Hebrew: ka’aru">כארו</span> in
+<span title = "Hebrew: ka’ari">כארי</span>
+mutatum<span class = "tag">1</span> esse, propter
+litterarum affinitatem. Argumento sit, quod interpretes LXXII, qui jussu
+Ptolomaei Philadelphi regis ex Ebraeis biblia graeca fecerunt, verbum
+graecum <span title = "Greek: ôruxan">ὤρυξαν</span> i.e. foderunt, non
+inseruissent pro vocibus <span title = "Greek: hôsper leôn">ὥςπερ
+λέων</span>, quae nullam inter se affinitatem habent.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>corruptum</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Agnosco illud utilitatis habere veterem interpretum LXXII
+interpretationem, ut quid in altera mutare licet, in altera non liceat,
+propter hebraicae et graecae linguae dissimilitudinem, ut cum Moses
+scripsisset, Israëlitas annos 430 in Aegypto transegisse, interpretes
+LXXII reddiderunt eundem numerum. Sed quia vox <span title =
+"Greek: tetrakosiôn">τετρακοσίων</span> similis est voci <span title =
+"Greek: triakosiôn">τριακοσίων</span>, plerique trecentos emendari
+putant oportere, quia vix annos 140 in Aegypto
+<span class="pagenum">214</span>
+transegisse videantur, si aetates cujusque colligas<span class =
+"tag">1</span>. Nihil tamen immutandum venit, cum hebraicae dictiones
+integrae nullam sui diminutionem patiantur, sed a foederibus cum
+Abrahamo percussis et promissione ei divinitus facta usque ad exitum
+ex<span class = "tag">2</span> Aegypto numerus sibi constat, ut omnes
+intelligant, per Aegyptum secretiori sensu intelligi terrestre
+domicilium. Necesse est igitur, ad Hebraeorum fontes<span class =
+"tag">3</span>, si quid ambigitur in Graecis, redire. Atque ex eo
+intelligitur, quanta fide et integritate majores nostri sacras litteras
+incorruptas nobis reliquerint. Nam cum antea vocalibus, punctis,
+accentibus ac versuum distinctionibus scriptura vacaret, theologi post
+extremum templi excidium ac potissimum Ben Asser et Ben Naphthali,
+principes<span class = "tag">4</span> Masoretarum, libros singulis
+capitibus, capita versibus, versus distinctionibus, distinctiones
+syllabis, syllabas vocalibus et accentibus denotarunt. Nec eo tamen<span
+class = "tag">5</span> contenti, versus omnes numero complexi sunt, et
+libri cujusvis medium designarunt, ne quid usquam addi aut detrahi
+posset, ut librum Geneseos versus 1534<span class = "tag">6</span>
+complecti notarunt, ac libri medium in his verbis esse: <i>In gladio tuo
+vives.</i> Idem in caeteris libris fecisse videmus, in psalmis
+accuratius. In quatuor enim libros et illo in capita distinxerunt, et
+versum, qui medius est omnium librorum, notarunt<span class =
+"tag">7</span>. Numerus autem versuum quinque librorum Mosis est 5845,
+prophetarum 9294<span class = "tag">8</span>, hagiographorum 8664<span
+class = "tag">9</span>. Ac ne quid additum aut detractum esse videri
+possit, Ptolomaeus Philadelphus sacras tabulas Hebraeorum in graecam
+linguam transferri maximis sumptibus mandavit, trecentis amplius annis
+antequam<span class = "tag">10</span> Jesus nasceretur, ad idque
+conficiendum viros LXXII ex duodecim tribubus selectissimos accessere
+non dubitavit. Accessit etiam triplex interpretatio Chaldaica, una
+Onkeli<span class = "tag">11</span>, quem Latini Aquilam vocant, qui
+floruit ante secundi templi excidium, altera Jonathanis<span class =
+"tag">12</span>, qui a Graecis eadem nominis significatione Theodotio
+detur et floruit ante Jesum annos quadraginta duo. Tertia est<span class
+= "tag">13</span> Hierosolymitana, post excidium templi, quae fusior est
+et cum paraphrasi, ut quod in scripturis obscure aut<span class =
+"tag">14</span> ambigue dictum erat, planius ac melius intelligeretur:
+ut immerito<span class = "tag">15</span> Hieronymus queratur, quaedam
+loca bibliorum, quae deitatem Jesu continebant, ab interpretibus LXXII
+omissa fuisse, ut gratiorem et acceptiorem redderet<span class =
+"tag">16</span> suam, quam veterem, a quibus omnia corrasit<span class =
+"tag">17</span>, interpretationem. Quae autem ad
+<span class="pagenum">215</span>
+historiam pertinent, ut octo versus postremi librorum<span class =
+"tag">18</span> Mosis, a Josua scripti traduntur, ut duodecim versus
+postremi libri Josuae a Samuele, qui etiam librum Judicum ex antiquitate
+majorum collegit et Samuelis primum librum usque ad caput vigesimum
+quintum. Libros autem Regum magna sui parte Hieremiam scripsisse ajunt,
+scilicet duos posteriores, uti a majoribus collectos acceperat, ut
+Esdram librum Paralipomenon<span class = "tag">19</span>, in quibus
+continentur libri Hananiae, Nathanis et Gadi prophetarum.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Cahal cum patre Levi descendit in Aegyptum, vixit autem ille
+annos 133. Ejus filius Amram vixit annos 137. Moses, filius Amram, natus
+erat annos 80, cum eduxit populum. Demus, Cahal, cum in Aegyptum
+descendit, annum vigesimum attigisse, et cum genuit Amram, annum 30
+explevisse, detrahendi erunt anni 100, qui absorbentur in annis Amram,
+quem si demus fuisse annorum 40, cum genuisset Mosen, summa erat annorum
+140. (Theod. Beza.)&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>ab</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>fontem</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>princeps</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Deest in aliis codicibus.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alibi: <i>1504</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Versus medius est in psalmo 77, 35: Deus excelsus
+redemptor eorum&nbsp;est.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alii: <i>9224</i>.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Alii: <i>8064</i>.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;Alii: <i>quam</i>.&nbsp;
+<b>11.</b>&nbsp;Alii: <i>Onkelosi</i>.&nbsp;
+<b>12.</b>&nbsp;Alii: <i>Jonathani</i>.&nbsp;
+<b>13.</b>&nbsp;Deest in aliis codicibus.&nbsp;
+<b>14.</b>&nbsp;Alibi: <i>et</i>.&nbsp;
+<b>15.</b>&nbsp;Alius: <i>merito</i>.&nbsp;
+<b>16.</b>&nbsp;Alius: <i>redderent</i>.&nbsp;
+<b>17.</b>&nbsp;Idem: <i>corraserunt</i>.&nbsp;
+<b>18.</b>&nbsp;Alibi: <i>libri</i>.&nbsp;
+<b>19.</b>&nbsp;Vid. postremum (50) caput libri primi Paralipom.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Sed cum de sacris litteris agit Salomo, nihil de tabulis
+Novi Testamenti. At vetera Testamenta jubentur valere apertis Novi
+Testamenti tabulis, ut novis pactibus, novis legibus, novis foederibus
+vetera semper cessisse videmus.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Demus illud de testamentis ac foederibus, modo sit idem
+posterioris, qui prioris autor Testamenti, nec falsae sint aut suspectae
+tabulae. At Novum Testamentum Christianorum non est ejus, qui prima
+foedera in monte Horebi scripsit et promulgavit, non coram septem
+testibus puberibus masculis, sed coram sexcentis millibus testium
+praeter foeminas, servos et peregrinos. Novum autem Testamentum,
+qualecunque aut cujusque sit, nemo affirmare potest. In eo tamen tot ac
+tam multa detracta, addita, suspecta, commutata<span class =
+"tag">1</span> videmus, ut lectionum varietates habeat plus quam
+trecentas. Nec tantum litteris aut<span class = "tag">2</span> syllabis
+aut dictionibus, sed etiam periodis aut integris capitibus additis,
+mutatis, detractis. Argumento sit, quod Epiphanius scribit, exemplo
+Marcionis, Johannis discipuli, duo priora Lucae capita defuisse: in
+quibus tamen ea continentur, quae nusquam ab<span class = "tag">3</span>
+aliis scriptoribus prodita fuere, scilicet angeli legatio ad Mariam,
+partus virginis stupendus, magorum ab extremis oris profectio in<span
+class = "tag">4</span> Judaeam, stella praeeunte ad ea loca stabulorum,
+in quibus virgo peperisset. Fuit autem Marcio Johannis evangelistae
+discipulus, vir imprimis Christianorum studiosissimus, quippe qui
+sestertia quadringenta in ecclesiam christianam profudit, qui quo
+propius aberat ab elementis reipublicae christianae, eo minus a rerum
+gestarum veritate potuit aberrare. Is ergo totum<span class =
+"tag">5</span> Lucae evangelium ut plane corruptum rejiciebat, ut quidem
+Tertullianus<span class = "tag">6</span> scribit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>subjecta, commentata</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>ac</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>nunquam de</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alii: <i>ad</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>omnino tum</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Contra Marcionem.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Marcioni, haeresiarcharum maximo, fides omnis jure derogatur,
+cum ab isto<span class = "tag">1</span> evangeliorum corruptore
+Manichaei errorum fontes ac flumina in universum orbem derivarint, ut
+non immerito Tertullianus scripserit, unam epistolam Pauli ad
+Philemonem<span class = "tag">2</span> falsarias Marcionis manus
+evasisse ob sui brevitatem, quam ab eodem corruptam esse querebatur
+Epiphanius.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>ipso</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Desunt duo haec verba in alio codice.</div>
+
+<p>
+<span class="pagenum">216</span>
+SALOMO: Nihil ad Marcionis opinionem confirmandam valent illa duo priora
+capita Lucae, nec verisimile est, caeteros evangelistas legationem illam
+coelestem, partum virgineum, stellam magorum ducem<span class =
+"tag">1</span>, denique res omnium maximas fuisse praetermissuros, cum
+levissima quaeque complectantur ac saepe<span class = "tag">2</span>
+iidem eadem repetant, usque ad dysenteriae et haemorrhagiae curationem.
+Aliud etiam est argumentum, duo priora illa capita Lucae scriptis
+adjecta fuisse, quod tertium caput, quasi totius historiae
+praefatio<span class = "tag">3</span>, sic incipit: Anno quinto et
+decimo imperii Tiberii Caesaris, Pontio Pilato praeside Judaeae,
+Tetrarcha vero Galilaeae Herode, Philippi fratre Tetrarehae Barcoae et
+Abilenes, sub pontificibus Hanna et Caiapha factum est verbum domini ad
+Johannem etc. Haec initia sunt prophetarum ac historicorum fere
+omnia<span class = "tag">4</span> communia. Sic enim incipiunt Daniel,
+Ezechiel, Hoseas, Michaeas, Zephanias<span class = "tag">5</span>,
+Zacharias, Esdras, quos imitatus Lucas, initium hoc futurae historiae
+fecerat, ut satis perspicuum, duo priora capita alterius esse potius,
+quam auctoris.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>stellas ... duces</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>saepius</i>, vel: <i>saepissime</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>prolusio</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Deest in alio codice.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alii: <i>Sophonias</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Particula autem<span class = "tag">1</span> <span title =
+"Greek: de">δὲ</span> initio posita satis declarat, ad praecedentia
+pertinere<span class = "tag">2</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Deest alibi.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Addunt alii: <span title = "Greek: edei de">ἔδει
+δὲ</span>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Nihil habeo, quod ea de re statuere possim<span class =
+"tag">1</span>, sed memini me in sacris litteris Alcorani legisse,
+legationem illam angeli ad virginem Mariam et ea, quae de partu virgineo
+feruntur, plurimum tamen a Lucae scriptis discrepantia. Sic enim Gabriel
+ad Mariam inducitur a Muhammede: O Maria, omnibus mulieribus ac
+viris<span class = "tag">2</span> splendidior, purior ac jucundior, tibi
+gaudium summi nuncio, cum verbo Dei, cui nomen est Jesus Christus, vir
+optimus ac sapiens ab universitatis creatore mittitur. Ad quem illa:
+Virum non attigi, Deus aeterne, quomodo pariam? Huic angelus: Omnia,
+inquit, Deo facilia sunt. Ipse filium tuum divina virtute augebit,
+librum legis, verum evangelium<span class = "tag">3</span> docebit,
+coecos et mutos curabit, leprosos mundabit, mortuos excitabit, vetus
+Testamentum confirmabit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>Nihil ea de re statuere possum</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>Omnibus utrique ac mulieribus</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>librum legiferum et evangelium</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Fateor quidem, Muhammedem subjecta illa Lucae capita legisse
+forsitan aliter, quam scripta sint<span class = "tag">1</span>, cum
+infinita sit scripturarum varietas. Sed quod attinet ad particulam autem
+initio capitis tertii, facilius fuit ei, qui duo capita subjecerat,
+inserere, quam virgineos conceptus et partus, repugnante natura,
+philosophis persuadere.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>sunt</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Non tam mirabilis mihi videtur partus virgineus, quam piscium,
+avium, reptilium examina, quae prius demonstrata sunt, sine patre
+repente prodire. Audistis Fridericum narrantem, daemonum ac foeminarum
+concubitus et amplexus foecundos, idque tam usitatum esse, ut non tantum
+<span class="pagenum">217</span>
+Augustinus<span class = "tag">1</span> impudentes judicet, qui dubitent,
+sed etiam Thomas Aquinas et caeteri fere theologi communi quadam
+sententia foeminarum partus a daemonibus conceptos ut rem omnium
+certissimam asseverarint, quae a Joanne et Francisco Pico<span class =
+"tag">2</span>, philosophorum saeculi sui doctissimis, confirmantur.
+Quae si vera sunt, quid mirum, si virgo sine hominis concubitu, angeli
+officio concepit ac peperit? Accedit illud, quod non solum stirpes et
+animantia pleraque sine ullo semine ex intimo terrae ac sinu ac utero
+prodeunt, sed etiam id ipsum de hominibus pingui solo, calore coelesti
+temperato factum, Anaximander, Empedocles, Anaxagoras, Plato ac tota
+Arabum schola, auctore Avicenna, confirmant<span class = "tag">3</span>;
+inter historicos auctores Diodorus Siculus, Pausanias, Justinus, Strabo,
+denique Aristoteles<span class = "tag">4</span> ipse in eadem sententia
+fuisse videtur, ut omittamus poetas, apud quos nihil frequentius. Quin
+etiam Maro, Varro, Plinius, Solinus, Justinus, Strabo, Columella, Silius
+Italicus<span class = "tag">5</span> equas Lusitaniae saepius sine
+maribus concipere ac parere, sed pullos ita natos triennium non excedere
+tradunt. Incredibilis est, inquit Varro, foetura in Lusitania, sed tamen
+vera, equos vento concipere, de quibus Maro:</p>
+
+<div class = "verse close">
+Ore omnes verso in Zephyrum stant rupibus altis<br />
+Exoptantque leves auras et saepe sine ullis<br />
+Conjugiis vento gravidae, mirabile dictu.</div>
+
+<p class = "close">
+Id quod Homerus antea de Achillis equis scriptum reliquerat. Non igitur
+tam mirabilis videri debet virginis partus.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> De civ. Dei l.&nbsp;18.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Joh. Picus in positionibus; Franciscus Picus l. 4
+praelect c.&nbsp;4.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Plutarchus de placitis philos; Plato in Protagora,
+Politico, Menexeno, Critia.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Probl. sect. 10 et l. 2 de republ.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Virgilius in Georgicis, Ovidius in Metamorph. Arrianus l.
+3 de venat. Varro de re rustica. Plinius hist. nat. 1, 30. Solinus cap.
+44. Columella l. 6.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Demus haec, tametsi rarius accidunt, fieri tamen posse,
+non<span class = "tag">1</span> repugnante natura; sed contra naturam
+est, ut Christus natus sit utero virginis plane concluso, contra quam
+Tertullianus scribit, virginem patefacti<span class = "tag">2</span>
+corporis lege peperisse, quod omnes theologorum scholae coarguere non
+dubitarunt, quia Dei et hominis naturam in Christo unitam<span class =
+"tag">3</span> naturae lege solutam fecerant<span class =
+"tag">4</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Deest in alio codice.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>patefactam</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>naturae in Christo unitae</i>; vel: <i>naturam
+in Christo unitam</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alii: <i>fecerunt</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Ismaëlitae Christum nec Deum nec Dei filium fuisse asseverant.
+Sic enim in sacris Alcorani litteris scribitur: Multi mentiuntur, Deum
+habere filium. Item<span class = "tag">1</span>: Dic illis constanter,
+Deum esse unum, incorporeum, qui nec genuit, nec genitus est, nec habet
+quemquam sui similem, Jesum virum optimum esse et faciem<span class =
+"tag">2</span> omnium populorum, qui etiam Ruach<span class =
+"tag">3</span> dicitur, quod<span class = "tag">4</span> ipsi spiritum
+et ventum Dei interpretantur. Illud tamen confitentur, Christum ex
+virgine natum, cujusmodi plures esse putant, quos vulgari sermone
+Nephlis Ogli, Britanni Merlinos, Germani Wechselkinder
+<span class="pagenum">218</span>
+appellant. Quin etiam in Hispaniola<span class = "tag">5</span>
+occidentalis Indiae persuasum erat, Concotonem Deum cum foeminis
+concumbere et qui ex eo concubitu nascerentur, duplici corona insignes
+esse. Quae antiquissima opinio veterum videtur fuisse, ut superius
+Toralba disseruit. Sic enim Josephus<span class = "tag">6</span>: Multi,
+inquit, angeli Dei mulieribus misti contumeliosos filios genuerunt,
+<span title =
+"Greek: polloi gar angeloi Theou gunaixi summignumenoi hubristas egennêsan paidas">πολλοὶ
+γὰρ ἄγγελοι Θεοῦ γυναιξὶ συμμιγνύμενοι
+ὑβριστὰς ἐγέννησαν παιδάς</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Azora&nbsp;121.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>facem</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alii: <i>Ruella</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alii: <i>quem</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alius: <i>Hispania</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Josephus libr. 2 Antiquit. Augustinus in c. 2
+Genes.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS<span class = "tag">1</span>: Cur Ismaëlitae Christum ex
+virgine natum Dei verbum et spiritum appellant, si tantummodo putant,
+virum optimum fuisse?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Duae hae sequentes Friderici et Octavii interlocutiones desunt
+in alio codice.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Christum quidem prophetis omnibus ac Muhammede longe
+superiorem esse, Ismaëlitae agnoscunt. Sic enim scribitur<span class =
+"tag">1</span> Deum Judaeis dixisse, Christum Mariae filium, cui dedimus
+evangelium, lumen et confirmationem Testamenti et rectam viam timentibus
+Deum, ad vestrae legis cumulum et consummatam perfectionem. Item in
+capite Elmeide: designavimus hominum vestigia per Jesum filium Mariae
+veracissimum eique dedimus evangelium, in quo est lux et veritas
+aperta.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Azora 12.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Si veritatem apertam in eo fuisse fatentur Ismaëlitae, cum
+aperte Christus dixerit<span class = "tag">1</span> <i>Ego principium
+sum, qui loquor vobis</i>, cur Deum esse negant?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Johannis 8, 25.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Haec verba negant a Christo prolata, sed a falsariis
+evangeliorum corruptoribus subjecta fuisse.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Profecto Jesus in synagoga majorum rogatus, cur se Dei filium
+jactaret: <i>Nonne scriptum est</i>, inquit, <i>ego dixi, Dii estis et
+filii excelsi omnes?</i><span class = "tag">1</span> Quibus verbis
+expresse<span class = "tag">2</span> declaravit et quidem actu legitimo,
+non aliter se Dei filium esse arbitrari, quam caeteros mortales. <ins
+class = "correction" title = "text reads ‘Tamesti’">Tametsi</ins> dictum
+illud Davidis <span title = "Hebrew: elohim atem">אֱלֹהִים אַתֵם</span>
+vertit Chaldaeus interpres: <span title =
+"Hebrew: ahein mal’akhaya">אַנְגְלִי אהין מלאכיא</span>
+i.e. angeli vos. Deinde idem interpres corrupta voce Graecorum
+<span title = "Hebrew: angeli">אַנְגְלִי</span> usus est, scilicet:
+Vos quidem magistratus ac
+judices angelis nihilo vos inferiores esse arbitramini, omnes tamen ad
+unum usque ruere necesse est. Haec enim ad principum ac tyrannorum
+acerbam castigationem, non ad laudem dicta sunt, ut putat
+evangelistes.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Psalm. 82,&nbsp;6.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>aperte</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Justa quidem oratio Christi est ad Pharisaeos. <ins class =
+"correction" title = "text reads ‘ut’">Ut</ins> illis eriperet
+criminandi occasionem, ad apostolos vero conversus: <i>Vobis</i>,
+inquit<span class = "tag">1</span>, <i>datum est nosse arcana Dei,
+caeteris autem parabolis</i>, ut scilicet criminationem dilueret<span
+class = "tag">2</span>, quae in eo potissimum exstitit, quod se filium
+Dei jactaret. Nam si vulgaris ea fuisset appellatio, qua quisque Deum
+parentem omnium communem agnoscit, inanis erat adversus eum accusatio.
+Fuit igitur in eo generatio quaedam sublimior ac divinior filii, qui ab
+aeterno tempore
+<span class="pagenum">219</span>
+genitus est, sic enim saepius usurpatur, ut hoc differat ab hominibus
+filio, quo nomine se ipsum appellavit, quia verus homo fuit et hominis
+i.e. virginis filius et verus Deus, ab infinita aeternitate a Deo
+genitus<span class = "tag">3</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Matth. 13,&nbsp;11.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Johannis 9, 16&nbsp;sq.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Matth. 3. 4. 14. 17. 25. Marc. 1. 3. 5. 9. 15. Luc. 1. 3.
+4. 10. Joh. 8. 13. 14. 17. Rom. 1. 8. Hebr. 1. 5. 7.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Si ab aeterno tempore genitus est, originem illam non corpoream
+fuisse oportet.</p>
+
+<p>
+CURTIUS: Ab aeterno quidem genitus est, incorporea generatione sine
+matre, postremis vero temporibus in utero virginis officio spiritus
+sancti genitus est sine patre.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Cur igitur ubique appellatur filius Davidis et filius Josephi?
+Frustra enim Matthaeus et Lucas stirpem Jesu a Davide usque ad Josephum
+derivarent, nisi filius Josephi extitisset; huc enim pertinet utriusque
+historia, ut illum de gente Juda et quidem de regia stirpe Davidis
+oriundum esse docerent<span class = "tag">1</span>, alioqui Messias non
+futurus, ut ex oraculis prophetarum intelligitur, scilicet Davidis
+gentibus ac stirpi Messiam deberi. Quin etiam in ipsis Talmudicis libris
+Messias appellatur David, quoniam a stirpe Davidis germinaturus
+esset.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Matth. 8. 12. 13. 26. 29. Marc. 2. 6. 9. 13. 14. Luc. 6. 9.
+12. 18.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Certe Suidas<span class = "tag">1</span> memorabilem
+historiam narrat, scilicet Jesum sacerdotem a collegio pontificum
+cooptatum fuisse, propter summam ejus eruditionem ac pietatem, et cum
+originem ejus exquirerent, tum a matre tum a propinquis et obstetricibus
+compertum esse, de virgine a spiritu sancto conceptum, prius angelo
+denunciante, filium Dei futurum, qui nasceretur, idque a sacerdotibus in
+acta publica relatum. Connubia vero cum agnatis et gentilibus jubente
+lege saepius contrahebantur. Itaque satis erat Josephi stirpem a Davide
+dici, ut intelligeretur, Mariae uxoris genus ab eadem stirpe deduci.
+<ins class = "correction" title = "text reads ‘Tamesti’">Tametsi</ins>
+plerisque placet, Mariae genus ad Leviticam<span class = "tag">2</span>
+et Davidicam gentem pertinere.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> In voce <span title = "Greek: Iêsous">Ιησους</span>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>regiam</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Novum profecto est, foeminas gentem propagare, cum familiae
+finem faciant. Lex autem illa de maritandis ordinibus in eadem tribu,
+omnium fere consensu ac usu diuturno jam antiquata pridem erat, ut
+videmus, avum Davidis sibi despondisse Moabitidem uxorem <ins class =
+"correction" title = "text reads ‘pronpinqui’">propinqui</ins> viduam:
+ac Jojadam pontificem maximum Leviticae tribus, uxorem duxisse de tribu
+Judae regiae stirpis, quia legi vetanti satis cumulate fiebat, si
+praedia<span class = "tag">1</span> ex una tribu in aliam non
+traducerentur, quae sola fuit legis ferendae causa. Quis tandem fabrum
+regiae stirpis uxorem domum duxisse putet?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>praesidia</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Etiam regum nepotes ac posteros inopes a pecunia fabrilia
+tractare, quis dubitet? cum nec Dionysio tyranno de imperii culmine<span
+class = "tag">1</span> dejecto turpe fuerit, quod ludimagister esset,
+nec filio Persei, regis Macedonum,
+<span class="pagenum">220</span>
+aut<span class = "tag">2</span> Jubae regi, quod inter mancipia
+scribarum censerentur. Ita nec mirum debet videri, si posteri Davidis,
+in Chaldaeam exsules abducti, obsequia servilia victoribus
+praestiterunt.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>de imperio</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>nec</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: At postliminio redeuntes posteri Davidis, quotquot fuere,
+honores senatorios<span class = "tag">1</span> adepti sunt. Quanquam
+Matthaeus et Lucas non modo cum historia, sed etiam secum ipsi
+discrepant, ut alter Jesum a Salomone, alter a Nathane<span class =
+"tag">2</span> infinita nominum varietate deducat; uterque enim tum a
+Philone Hebraeo<span class = "tag">3</span>, antiquitatis auctore
+optimo, tum etiam ab historia sacra plurimum dissident; quod cum<span
+class = "tag">4</span> etiam argutus theologus<span class =
+"tag">5</span> ferre non posset, aperte scripsit, effici nullo modo
+posse ex Matthaei et Lucae scriptis, ut Jesus a Davide originem traxisse
+videatur. Ex duobus<span class = "tag">6</span> enim alterum fieri
+potest, ut utraque theogonia seu genealogia falsa sit, alterum non
+potest, ut plus una sit vera, cum utraque stirpites<span class =
+"tag">7</span> omnino diversas habeat, scilicet Salomonem et Nathanem
+fratres. Illud enim in tanta repugnantia proditum est, ab utroque
+evangelista Boas, Salomonis filium proavum esse Davidis, cum tamen inter
+utrumque intersint anni 372<span class = "tag">8</span>. Levius est
+etiam, quod Justinus Martyr<span class = "tag">9</span> scribit, contra
+quam<span class = "tag">10</span> caeteri sentiunt, Eli fuisse Josephi
+patrem adoptivum. Quod autem ad Suidae historiam attinet, ne Christiano
+quidem ulli praeter Suidam probatur, cum aperte pugnet<span class =
+"tag">11</span> cum omnibus scriptoribus evangeliorum. Electionem vero
+fieri sacerdotum apud Judaeos inauditum est, multo minus etiam de stirpe
+regia. Cui regulae<span class = "tag">12</span> cum derogare conaretur
+Usias rex ac pontificibus honores praeripere obsistentibus repente
+lepram contraxit, quia genti Aaronis tributum erat lege divina
+sacerdotium, idque extra sortem et suffragium, caeteris tribubus ab
+aditu sacerdotii exclusis.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>nomen senatoris</i>, vel: <i>honores
+servatoris</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius addit: <i>cum</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Lib. 1 de genealogia.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Deest in alio codice; alius: <i>id cum</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Calvinus lib. 1 de harmon.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Legit alius codex ita: <i>Ex duabus enim lineis non
+potest ut plus una sit vera, cum utraque stirpites omnino diversos
+habeat, scilicet Salomonem et Nathanem fratres</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alibi: <i>stipites</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alii: <i>368</i>.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Quaest. 131 et 133 ad orthodox.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;Alii: <i>quam</i>.&nbsp;
+<b>11.</b>&nbsp;Alii: <i>nam ... pugnat</i>.&nbsp;
+<b>12.</b>&nbsp;Alius: <i>legi</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Erroris opinione falluntur, qui non vident, nomina propria in
+sacris litteris saepius commutari. Nam qui Azarias rex Judaeorum
+loco<span class = "tag">1</span> dicitur, idem alibi Ozias appellatur.
+Item Esdras mox Athiarsatha, mox Nehemias, mox<span class =
+"tag">2</span> Malachias vocatur, et qui saepius Artaxerxes, interdum
+Ahasverus et Asverus dicitur. Quare de nominibus minime laborandum est,
+modo rem teneamus, scilicet Christum ad Davidem<span class =
+"tag">3</span> genus referre, sive a Salomone vel<span class =
+"tag">4</span> a Nathane ducatur, cum uterque Davidis filius esset.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>Judae uno loco</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius addit: <i>etiam</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>Davidis</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>sive</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Sint haec Matthaei et Lucae <span title =
+"Greek: mnêmonika hamartêmata">μνημονικὰ ἁμαρτήματα</span>,
+sed urgent graviora. Aut enim Josephus est pater Jesu, aut alius.
+Si non est pater Josephus, inanis<span class = "tag">1</span> est
+illa gentilium descriptio a Davide, vel etiam
+<span class="pagenum">221</span>
+ab Adamo repetita; sin est natura pater, nec Maria virgo sit, nec alia
+fuerit, quam caeterorum hominum origo. Sin Mariam stirpis Davidicae
+fuisse arbitrantur, de conjugio Josephi argumentum incertissimum<span
+class = "tag">2</span>, tum quia usu contrario lex antiquata pridem
+erat, tum etiam quia Maria Elisabethae gentis Leviticae cognata
+vocatur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>vana</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius addit: <i>est</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Tua te, Salomo, argumenta refutant. Nam si antiquata lex erat
+de maritandis ordinibus, quis dubitet Mariam paterno genere a gente
+Levitarum, materno vero a Davide stirpem traxisse?</p>
+
+<p>
+SALOMO: Sed his omissis<span class = "tag">1</span> Messiam in oppido
+Bethlehem nasci oportuit ex oraculis prophetarum. At Jesus natus est in
+vico Nazaraeo<span class = "tag">2</span> regionis Galilaeae, quae
+fluminibus ac imperio divisa erat a Judaea. Hinc objectio illa, cum de
+Jesu ageretur: potestne Nazaretho aliquid boni esse?<span class =
+"tag">3</span> quam etiam in Actis confirmat: <i>Ego sum</i>, inquit,
+<i>Jesus Nazarenus, quem tu persequeris</i><span class =
+"tag">4</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>missis</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>Nazareth</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Joh. 1,&nbsp;46.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Actor. 9, 5.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Vetus est illa objectio<span class = "tag">1</span> a
+theologis jam pridem confutata. Quis enim nescit, Josephum et Mariam a
+<ins class = "correction" title = "text reads ‘Galialea’">Galilaea</ins>
+in Bethlehem oppidum concessisse census causa atque illic Mariam
+peperisse, Nazarenum tamen appellatum, quod illic educatus, ubi mater
+domicilium haberet<span class = "tag">2</span>? Quin etiam Oregines
+contra Celsum et Justinus Martyr<span class = "tag">3</span> stabulum,
+in quo Christus natus est, in antro Bethlehem sua aetate a peregrinis
+visitari consuevisse tradunt.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Unus false: <i>occupatio</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>habebat</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;In apolog.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Ita quidem existimant<span class = "tag">1</span>, sed ratio
+temporis cum historia census Augusti convenire nequit. Augustus enim
+censum illum totius Romani imperii fecit anno sui dominatus penultimo,
+ut est apud Dionem<span class = "tag">2</span>, quo tempore Jesus annum
+agebat<span class = "tag">3</span> quartum decimum.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>existimo</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Lib.&nbsp;36.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>attingebat</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Descriptio duplex ab Augusto facta est. Sic enim dicit
+Lucas<span class = "tag">1</span>: primum praeside Lyrorum Cyrenio, et
+quoniam<span class = "tag">2</span> in sua quemque civitate censeri
+oportebat, ob id Josephum e tribu Juda cum uxore Maria in oppidum
+Bethlehem profectum esse.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Luc. 2, 1&nbsp;sqq.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>quondam</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Id fieri nequit<span class = "tag">1</span>, cum ex historia
+Josephi<span class = "tag">2</span> Quintilius Varus eo anno praeses
+esset, non Cyrenius. Idem Josephus scribit, Cyrenium Judaeae tantum
+descriptionem fecisse ac novem annos post Herodem mortuum. Et quia<span
+class = "tag">3</span> subtilius ista conquirunt theologi
+Christiani<span class = "tag">4</span>, ex aetate Jesu colligunt,
+Quintilio Varo praeside natum esse. Huc accidit, quod illa Augusti
+descriptio civium Romanorum etiam peregrinorum et sociorum et
+vectigalium censum continebat, ut planum<span class = "tag">5</span>
+facit Eusebius, qui post Aegyptiacam victoriam censum civium Romanorum
+factum esse scribit, tum in urbe,
+<span class="pagenum">222</span>
+tum in provinciis. Numerum autem civium fuisse 6560000 et Christo
+nascente 15820000. At Josephus non erat civis Romanus, alioquin Pontius
+provinciae praeses Jesum filium ejus, majestatis ac impietatis reum,
+Romam misisset, ut postea Festus, ejusdem provinciae praeses, Saulum
+civem Romanum (quia pater ejus civitatis jus emerat) Romam amandavit.
+Nec credibile est, si vectigales cum sociis censi fuissent, qui imperii
+Romani finibus continebantur, tantam hominum paucitatem futuram, quantam
+Eusebius ex libris censualibus in historiam retulit<span class =
+"tag">6</span>. Ei<span class = "tag">7</span> tamen, repugnantibus
+historicorum scriptis, vectigalis quoque populos censos fuisse
+concedamus, qui tam acerbus et ineptus censor, qui subditos coëgit
+unquam ex civitatibus et provinciis emigrare census causa? Quodsi unquam
+factum est<span class = "tag">8</span>, quis parturientes foeminas ad id
+compulisset? Ac tantum abest, ut parturientes eo necessitatis adigerent,
+ut ne foeminae quidem in censum venirent, ut videre est apud Livium<span
+class = "tag">9</span>, qui quoties civium numerum ex censibus
+descripsit, haec verba fere subjicit: Praeter mulieres<span class =
+"tag">10</span>. Ut libro<span class = "tag">11</span> septimo: Civium,
+inquit, qui puberes essent, supra centum decem millia, mulierum autem et
+puerorum servorumque et mercatorum et sordidas artes exercentium, si
+quidem Romano<span class = "tag">12</span> civi operosam artem tractare
+non licuit, triplo plus quam turbae civili. Nec vero<span class =
+"tag">13</span> Moses duplici censu, quem habuit<span class =
+"tag">14</span>, nec David, cum populum censeri jussisset, foeminas aut
+minores annorum<span class = "tag">15</span> viginti complexi fuere. Jam
+vero, si census causa emigrandum fuisset, oportuisset Africae incolas,
+Romanorum subditos, cum uxoribus ac liberis totaque familia in Europam,
+ubi nati fuerant, et ab Asia in Africam traduci, non sine intolerabili
+molestia ac sumptu, quae nullis unquam Romanorum aut populi cujusquam
+institutis facta legimus, sed ubi quisque domicilium habuit<span class =
+"tag">16</span>, illic censebatur, et censores coloniarum libros
+censuales Romam transmittere consueverant, ut Livius scribit. Quin etiam
+Caesar ipse dictator<span class = "tag">17</span> civium singulas domus
+urbis Romae adiit, quo censum faceret, ut scribit Tranquillus in
+Caesare. Itaque non mirum, si acutiores Christiani theologi nodum istum,
+quem solvere non poterant, secuerunt.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>Id factum negatur</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;L. 4 de bello&nbsp;jud.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>qui</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Beza ad 3, 2 Lucae.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>plane</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alibi: <i>contulit</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alius: <i>Si</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alii: <i>esset</i>.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Libro 2 Florus 1.&nbsp;27.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;Desunt haec verba in uno codice.&nbsp;
+<b>11.</b>&nbsp;Alii: <i>lustro</i>. Caeterum haec omnia, usque ad
+verba: quam turba civili, desunt in alio codice.&nbsp;
+<b>12.</b>&nbsp;Alibi: <i>nostro</i>.&nbsp;
+<b>13.</b>&nbsp;Alibi: <i>etiam</i>.&nbsp;
+<b>14.</b>&nbsp;Numer.&nbsp;20.&nbsp;
+<b>15.</b>&nbsp;Alii: <i>annis</i>.&nbsp;
+<b>16.</b>&nbsp;Alibi: <i>habebat</i>.&nbsp;
+<b>17.</b>&nbsp;Alii addunt: <i>ad</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Valde subtilis est haec, dicam an futilis, disputatio. Sed
+quaecumque occasio Mariam compulit, ut in oppidum Bethlehem concederet,
+satis constat, illic natum fuisse Christum, cum etiam magi ab oriente
+illuc profecti sunt ad infantulum adorandum, ut antiqua prophetarum
+oracula implerentur<span class = "tag">1</span>: Reges Arabiae et
+Sabaeorum dona offerent et stella praeeunte perducti juxta stabulum, ubi
+virgo peperisse dicebatur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Esaiae cap. 60, 6.</div>
+
+<p>
+<span class="pagenum">223</span>
+OCTAVIUS: Illud, opinor<span class = "tag">1</span>, omnibus
+mathematicis <span title = "Greek: adunaton">ἀδύνατον</span> videri
+necesse est, ut stella unius stabuli tecto verticalis sit, sed tractum
+plurimorum oppidorum ac regionum continere oportet, quia negant omnes
+theologi Christiani fuisse cometam, sed <span title =
+"Greek: astera">ἀστέρα</span> i.e. stellam fuisse asserunt.
+Quanquam ne cometes
+quidem, qui spatio<span class = "tag">2</span> immenso abesse a coelo
+stellato, uni civitati, quantacunque sit, verticalis esse possit, quin
+latissimis quoque regionum verticibus immineat.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>arbitror</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Addit alius: <i>aëris</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO<span class = "tag">1</span>: Quomodo fieri potuit<span class =
+"tag">2</span>, ut novam stellam Deus condiderit, cum ab omni opere,
+post hujus mundi fabricam, conquievisse dicatur? Quasi vero angelorum
+obsequiis ad reges ducendos caruisset<span class = "tag">3</span>, aut
+stellam ad iter demonstrandum interdiu inutilem minimeque idoneam ac
+paulo momento interituram condidisset.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Addit alius: <i>Sed</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>qui fieri potest</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Ut Tobiam et Habacuc per angelos deduxit.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Tametsi Deus populum per deserta loca deduceret, nihilominus
+igneam columnam creavit, quae populo semper dux itineris praeiret.</p>
+
+<p>
+CURTIUS: Magos eo pervenisse, planum fit ex eo, quod Herodes regem
+futurum metuens ex stirpe Davidis, infantes conquiri ac mactari
+mandavit<span class = "tag">1</span>. Cum autem caedes impuberum
+postularetur, omnes senatores stirpis regiae ac reliquos praeter<span
+class = "tag">2</span> Semeam interfecit<span class = "tag">3</span>.
+Itaque Josephus, ut Lucas<span class = "tag">4</span> scribit, in
+somniis admonitus puellum in Aegyptum traduxit, ut illud ex oraculo
+veteri conveniret<span class = "tag">5</span>: <i>Ex Aegypto vocavi
+filium meum.</i></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>mandaverit</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>propter</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Josephus de bello jud. l.&nbsp;IV.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Errat autor; scribit enim hoc Matthaeus 2,&nbsp;12.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Oseae 11, 1 (Matth. 2, 15).</div>
+
+<p>
+SALOMO: Oseas propheta hoc loco non futura denunciat, sed res duorum
+annorum millibus ante gestas, quam Christus nasceretur, scilicet
+Israëlem ad avitas majorum sedes Deum arcessere voluisse. Sic enim
+appellatur in sacris litteris: <i>Primogenitus filius meus
+Israel</i><span class = "tag">1</span>. Quanquam absurdum est, ut
+praenotionem sequatur res futura, quia praedictum sit, sed prospicitur
+ac praedicitur<span class = "tag">2</span>, quia futurum est, ut
+Julianus Augustus Galilaeis ac Celsus Christianis saepissime
+objecerunt.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Exodi 4, 22. Jerem. 31,&nbsp;9.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>praedicatur</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Jam pridem haec omnia veterum haereticorum sophismata fregit
+autoritas Augustini, Hieronymi, Theophili, Chrysostomi, Cyrilli, ut
+nulla ratione possit evangelicae veritatis clarissima lux talium
+argutiarum caligine obscurari. At vero<span class = "tag">1</span>
+facilius est, stellam ad reges deducendos creari, quam solis et lunae
+cursum Josuae imperatoris arbitrio sisti.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>Et</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Scriptae quidem veteris Testamenti tabulae certissimae sunt,
+certissima illarum testimonia, non modo Hebraeorum, sed etiam
+Christianorum et Ismaëlitarum summa consensione, sed evangelicis libris,
+quos Hebraei et Ismaëlitae merito rejiciuut, quae fides esse
+potest?<span class = "tag">1</span></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>possit</i>.</div>
+
+<p>
+<span class="pagenum">224</span>
+CORONAEUS: Si evangelica testimonia rejicitis, perinde est, ut si
+principia scientiarum negaretis, sine quibus ne geometris quidem ulla
+demonstratio constabit.</p>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Principia scientiarum seu postulata omnibus omnium sensibus
+patent et animis imperitorum perspicua sunt; sed haec, quae contra
+naturam fiunt, quibusnam principiis niti possunt?<span class =
+"tag">1</span> quanquam evangeliorum scriptores tot ac tam multis locis
+a se ipsis dissident<span class = "tag">2</span>, ut infinitum sit, ea
+persequi. At quod verum sit, plus uno esse non potest, caetera igitur
+falsa sunt. Sic enim Augustinus: Si scriptura, inquit, non continet
+ineffabilem veritatem et aliqua sui parte falsa reperitur, non est in ea
+certa<span class = "tag">3</span> fides, ut ei credatur, sed propter
+falsitatem una sui parte compertam tota suspecta habetur. Quum etiam in
+rebus ac rationibus hominum inter homines distrahendis, tabula<span
+class = "tag">4</span>, quae una sui parte falsum continet, omnino
+rejicitur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>possint</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>dissentiant</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>certe</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>tabulae ... continent ...
+rejiciuntur</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Tantum abest, ut scriptores evangelici<span class =
+"tag">1</span> dissideant inter se, ut ex ipsorum concordia sacrae
+scripturae veritas eruatur. Si quaeris, inquit Ambrosius, quid Matthaeus
+scripserit? id quod Lucas, Marcus, Johannes. Quid Lucas? id quod Marcus,
+Johannes, Matthaeus. Quid Marcus? id quod Johannes, Matthaeus, Lucas.
+Quid Johannes? id quod Marcus, Matthaeus, Lucas, ut nullus tam sui
+similis sit, quam omnes omnium. Si quid est, inquit Augustinus<span
+class = "tag">2</span> quod repugnare videatur, nihil aliud, quam
+mendosum codicem, vel interpretem non satis assecutum, vel quod scriptum
+est, non percipi judico<span class = "tag">3</span>. Idem Chrysostomi
+judicium de sacris scripturis fuisse videmus. Sed quemadmodum dementes
+putant, et solem geminum et triplices se ostendere Thebas, et imperiti
+rectos coelestium orbium cursus errare arbitrantur, cum tamen ipsi
+densissima caligine obruantur, sic quoque accidit iis, qui a recta via
+deflexerunt, ut<span class = "tag">4</span> alios aestiment errare.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>scripta evangelica</i>, vel: <i>scripturae
+evangelicae</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Ep. 9 ad Hieron. hom. 1 in Genes.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>judicio</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>alios existiment aberrare</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Quaenam evangeliorum et novarum tabularum tanta esse potest
+convenientia, quantam esse existimas? Cum Julianus imperator, si qui
+transfuga usurpatur<span class = "tag">1</span>, nullum majus ad
+refellendos Christianos argumentum haberet, quam quod doceret, libros
+eorum plenos esse <span title = "Greek: tôn antikeimenôn">τῶν
+ἀντικειμένων</span>, quam reprehensionem ut effugerent Christiani,
+decreverunt<span class = "tag">2</span> evangelia quatuor tantum
+probare, caetera omnia repudiare. Nam ex libro, qui inscribitur
+orthodoxographia et ex ipsius Originis, Epiphanii, Hieronymi, Ambrosii
+auctoritate colligimus, quindecim evangelia sacra, scilicet evangelium
+secundum Marcum, secundum Paulum, secundum Basilidem, secundum
+Matthaeum, secundum Bartholomaeum, secundum Lucam, secundum Thomam,
+secundum</p>
+<span class="pagenum">225</span>
+Nicodemum, secundum Johannem, secundum Matthiam, secundum Cerinthum,
+secundum Hebraeos, secundum Aegyptios, secundum Nazaraeos, secundum
+omnes apostolos. Idem acta S. Andreae<span class = "tag">3</span>. Si
+tot evangelia vera exstitissent, minime rejicienda fuerunt; sin falsa
+aut inter se discrepantia, quaenam fides his aut illis habeatur? cum
+omnes hos<span class = "tag">4</span> autores inter divinos, praeter
+Cerinthum et Basilidem, relatos videamus a Christianis? Si mendacii et
+impietatis convicti, cur pro divis coluntur<span class = "tag">5</span>?
+Si veraces ac sancti, cur eorum scripta ut falsa<span class =
+"tag">6</span> rejiciuntur?
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>appellatur</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Apud Cyrillum libro contra Galilaeos.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Apud Epiphanium in l. contra haereticos.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>hi</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>colunt</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Desunt alibi haec duo verba.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Ismaëlitas prudentius in hoc genere sibi consuluisse videmus,
+quam Christianos. Cum enim plures libri lectionum varietate inter se
+discreparent, Calipha quidam<span class = "tag">1</span> pontifex, Asiae
+maximus, coactis in urbe Damasco theologis ducentis, sacros libros
+collegit praeter Alcoranum, quibus ducentos camelos onustos fuisse
+legimus, ex quibus sex theologi concordibus sententiis totidem libros in
+unum volumen collegerunt, quod Zuna vocant, unde liber florum selectus
+est, ac ne quid addi aut adimi posset in posterum, caeteros omnes
+praeter emendatum dejici mandavit in lacum Damascenum, capitali poena
+subjecta, si uspiam alius quam ab exemplari vel ab exemplo Archetypi
+descriptus haberetur. Quo quidem arcano stabiliendae religionis haud
+scio an ullum majus habuerint pontifices Agarenorum. Alcorani vero, qui
+manibus teritur, Merbam filium Itha, quem auctorem esse plerique putant,
+qui etiam dicitur Elgah, sententias octoginta<span class =
+"tag">2</span> de Alcorano vero detraxisse, ac totidem subjecit. Primus
+autem ordine<span class = "tag">3</span> Homari successor recollegit ac
+distinxit Alcorani<span class = "tag">4</span> Azoras, qui propterea
+Alphurcanus in distinctione dici coepit. Ac ne humano consilio
+conscriptus videretur, Deum Azorae primum auctorem ciere et a Gabriele
+Muhammedi datum et carmine scriptum asserere non dubitarunt. Ac ne quid
+de litteris detraheretur, posteri typis excudi sanctissime vetuerunt.
+Quod edictum tanta severitate executum, ut cum mercator quidam civitatis
+hujus Alcoranum in hac urbe excudi et Constantinopolim transvehi
+curavisset, capitis postulatus sit; ac nisi legatus Venetorum, qui cum
+principe Turcarum societatis foedere conjuncti sunt, imperitiam
+typographi excusavisset, quoniam infinitis erroribus scatebat, supplicio
+capitali addictus fuisset, nec tamen aliter evasit, quam libris omnibus
+exustis et dextra manu truncata.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>quidam</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>octingenta quinque</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>ordinis</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>Alcoranum in</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Cum igitur Alcoranus ille non sit Muhammedis, cui non tantum
+ab re sua otii erat, ut carmine scriberet leges divinas, sed merae
+fictae fabulae vel potius rhapsodia metrica, id enim proprie vox arabica
+Coran significare dicitur, cur tantae auctoritatis est apud
+Agarenos?</p>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Non video, cur alterius, quam Muhammedis Alcoranus
+<span class="pagenum">226</span>
+dici debeat, quod<span class = "tag">1</span> ab erroribus librariorum
+repurgatus, aut versibus scriptus sit, cum veteres fere legislatores
+omnia versibus scriberent, ne quid facile addi aut detrahi posset. Sic
+enim Draco, Solon, Terpander, Decemviri legum ferendarum, qui leges
+duodecim tabularum tulerunt, quas Tullius appellat carmina duodecim, ut
+ab omnibus etiam facilitate majore memoriae commendarentur et cum
+voluptate canerentur. Est enim carmen a canendo dictum. Quin etiam
+historia primis temporibus et physica versibus scribi consueverunt, ut
+Orphei, Hesiodi, Lini, Musaei, Parmenidis, Homeri, Empedoclis,
+Xenophontis<span class = "tag">2</span>, Pherecydis, Thaletis, Davidis,
+Sibyllarum, Appollinis dicta versibus continentur ac potissinmm divinae
+laudes. Ac tametsi Moses<span class = "tag">3</span> unus ex omnibus
+legislatoribus oratione numeris soluta<span class = "tag">4</span>
+scripserit, ne rerum gravissimarum pondera numeris inservirent, cantica
+tamen omnia carminibus usurpavit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>qui</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>Xenophanis</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Deuter. 33. Exod. 14. Psalm. 90, qui est Mosis.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>orationem numeris solutis</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Quia fabulae, quo gratiores sint, versibus scribi solent,
+liceat<span class = "tag">1</span> Muhammedi fabulas versibus
+conscribere et uno tantum volumine complecti, ne sibi contrarius
+unquam<span class = "tag">2</span> esse possit, evangelica vero et rerum
+a Christo gestarum fides nec versibus scribi decuit, nec ab uno, sed a
+pluribus. Atque utinam evangelia secundum omnes apostolos et eadem
+evangelia, quae modo commemoravit Octavius: secundum Aegyptios, secundum
+Thomam, cui quod incredulus esset, fidem sensibus ipsis fieri oportuit,
+secundum Nicodemum, secundum Matthiam, secundum Nazaraeos exstarent, ut
+veritas magis ac magis eluceret et eadem omnium, quae semper fuit,
+evangelistarum congruentia perciperetur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>libuit</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>usquam</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Si quatuor tantum evangelistarum inter ipsos congruitas
+conciliari nullo modo potest a theologis christianis, quantam fore
+putatis, si quindecim illa, quae dixistis, evangelia exstarent? Nam qui
+harmonias evangeliorum scripserunt<span class = "tag">1</span>, non
+minus discrepant, quam voces quatuor, quae harmoniam nullam
+efficerent<span class = "tag">2</span>, nisi contrariae essent.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Calvinus et Gabriel a Puteo in Tentamine<span class =
+"tag">A</span>. Carolus Molinaeus.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>efficiunt</i>.</div>
+
+<div class = "footnote2">
+<b>A.</b> Tetrameno.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Saepe videmus falsa veris tanta similitudine convincta, ut
+nulla sit imperitis assentiendi aut dissentiendi nota, acutius tamen
+intuenti nihil in sacris litteris dissentaneum videbitur.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Veterum quidem instrumenta tabularum<span class = "tag">1</span>
+nihil a se discrepant, sed novis tabularum legibus<span class =
+"tag">2</span> ita repugnant, ut raro similia utriusque loca
+reperiantur. Novarum autem tabularum inter ipsas discordia primo cuique
+intuenti facile perspicitur ac, ne singulos singulis conteramus, ne unus
+quidem sibi ipsi convenit de rebus iisdem scribenti aut eandem historiam
+bis
+<span class="pagenum">227</span>
+repetenti<span class = "tag">3</span>. Nam Lucas<span class =
+"tag">4</span> Pauli comites attonitos ipsius casu stetisse scribit,
+neminem tamen videntes, sed solam hanc vocem audientes: <i>Ego sum Jesus
+Nazarenus, quem tu persequeris</i><span class = "tag">5</span>. Idem
+paulo post comites Pauli coruscam lucem vidisse, nullam tamen vocem
+audivisse scribit. Quae loca nulli adhuc interpretum<span class =
+"tag">6</span> conciliari potuerunt.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>Veteris quidem instrumenti tabulae</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>Novi Testamenti libris</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>in eadem historia bis repetita</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Actorum 9, 7. 22,&nbsp;6.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Actor. 9, 5. 22,&nbsp;8.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alibi: <i>interpretes</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Actiones apostolorum graeca lingua scriptae sunt, dictionum
+autem <span title = "Greek: phôs">φῶς</span> et <span title =
+"Greek: phônê">φωνή</span> i.e.
+lucis et vocis affinitas efficere potuit, ut
+scriptorum<span class = "tag">1</span> incuria, qui ab archetypo
+descripserant, facile alterum alterius loco usurparint, ut veteribus
+Graecis contigit, Apollinis oraculum male interpretantibus, cum lucem
+h.e. <span title = "Greek: phôs">φῶς</span> sibi placere diceret, ipsi
+<span title = "Greek: phôs">φὼς</span> dici putarunt <span title =
+"Greek: oxutonôs">ὀξυτόνως</span> i.e. hominem, unde<span class =
+"tag">2</span> mos mactandorum hominum apud Graecos dicitur
+inolevisse.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>scriptoris ... descripserat</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>inde</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Mirabile mihi videretur, si in tanta scriptorum varietate ac
+sectarum, quanta fuit primordio nascentis reipublicae christianae atque
+adeo in ipsis ecclesiae rudimentis, nihil in apostolorum ac discipulorum
+scriptis dissentaneum reperiretur, cum Epiphanius scribat, pontifices
+catholicos quaeri consuevisse, sacram scripturam ab Arianis<span class =
+"tag">1</span> depravari, ut<span class = "tag">2</span>
+Tertullianus<span class = "tag">3</span> acerbe quaestus est: Arianos
+contra praedicare, ab adversariis omnia evangelia scripta corrumpi. Quin
+etiam Origenes<span class = "tag">4</span> Marci evangelium erroris<span
+class = "tag">5</span> coarguere non dubitavit; Origenem autem
+Hieronymus ecclesiarum patriarcham ac lumen appellavit; ac Rufinus ipse
+in apologia Origenis scribit, Apellem et Marcionem jactare solitos, quam
+pluribus erroribus evangelia suo studio ac labore fuisse repurgata. Idem
+Marcio, Johannis apostoli comes et discipulus, actiones apostolorum,
+apocalypsin et epistolas Pauli, paucissimis quibusdam exceptis, ut
+suppositias rejiciebat, ut quidem<span class = "tag">6</span>
+Tertullianus<span class = "tag">7</span> scribit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>Arminianis</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>et</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;De praescript.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Contra Celsum.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Deest in alio codice.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alibi: <i>idem</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;In libro de praescript.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Ob eam causam Ismaëlitae Novum Instrumentum penitus repudiant,
+ut a Christianorum veterum<span class = "tag">1</span> sectis plane
+corruptum. Tametsi multa peccantur etiam in historia, ut cum Zachariam
+filium Barachiae in templo caesum dixit Christus<span class =
+"tag">2</span>, qui tamen caesus non est, sed Zacharias filius
+Jehojadae, pontifex maximus, qui annos circiter 400 antecessit Zachariam
+prophetam, cujus scripta exstant, qui filius Barachiae, filius Iddo
+appellatur, Haggaei prophetae aequalis<span class = "tag">3</span>, qui
+cum Zorobabele postliminio Hierosolymam rediit, quo tempore templum
+nondum restaurari coeperat<span class = "tag">4</span>. Alium quoque
+Zachariam filium Barachiae profert Jesaias<span class = "tag">5</span>.
+Hic theologi
+<span class="pagenum">228</span>
+conflictantur inter se, ut ea concilient, quae conciliari non possunt.
+Clemens Alexandrinus, qui ab aetate Christi proxime abfuit, Christum uno
+tantum anno conciones habuisse tradit. Epiphanius Clementem reprehendit
+ac duos annos concionatum testatur. Juniores annos quinque ex
+evangelicis scriptis enumerant<span class = "tag">6</span> a baptismo
+usque<span class = "tag">7</span> ad ejus supplicium. Tertullianus et
+Africanus anno trigesimo passum arbitrantur, alii quadragesimo, quos
+refellit Augustinus. Quaecunque autem de coena scripta sunt ab
+evangelistis, ruinam minantur, quoniam evangelistae omnes in eo
+consentiunt, mortuum fuisse Christum feria sexta hora nona, coenam vero
+paschalem ab eo factam feria septima incipiente, post solis occasum, ut
+semper fieri consueverat. Ut omittam, capitale fuisse, vetantibus
+legislatoribus<span class = "tag">8</span>, aliter facere. Ex quo
+intelligitur, coenam paschalem Christum non fecisse nec si voluisset
+potuisse, cum die sexto ante solis ortum comprehensus ac luce sequente
+supplicio affectus sit. Nihilominus tamen in illo coenae instituendae
+ritu Christiani summam suae religionis ac salutis contineri putant. Item
+tradunt, Christum primo sabbathorum resurrexisse, eundem tamen tres dies
+totidemque noctes in sepulcro jacuisse. Sic theologi christiani non modo
+singuli a singulis, sed etiam omnes ab omnibus dissentiunt. Quos ut
+conciliaret Paulus Burgensis, genere Judaeus, feria quinta coenam
+paschalem fecisse scripsit, contra perspicua evangelistarum scripta.
+Inde mos inolevit in ecclesia Romana, coenam feria quinta recolere. Quae
+opinio non tantum testimonio evangelistarum, sed etiam efficacissimis
+argumentis refutatur a recentioribus<span class = "tag">9</span>, qui
+agnum paschalem fecisse<span class = "tag">10</span> dicunt eo ipso die,
+quo cruci affixus<span class = "tag">11</span> est, anno 1. Olymp. 203.
+die 4. Aprilis, Luna 14. d. 6. Contra Mercator, historiarum ac temporum
+peritissimus, anno 4. Olymp. 202. die 13 Martii, feria 6. Lun. 15.
+mortuum tradit, Lucidus feria 6 Aprilis.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>veteribus</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Matth. 23,&nbsp;35.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>filium Barachiae filii Jojadae appellant,
+Haggaei prophetae aequalem</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Zach. 1, 1. 7. Esrae 5, 1. 6,&nbsp;14.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Errat autor et sine dubio scribere voluit: <i>Esdra</i>
+(Esdrae 8,&nbsp;17).&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alibi: <i>emunxerunt</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Deest <i>usque</i> alibi.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alius: <i>sacratis legibus</i>. Matth. 26. Marc. 14. Luc.
+22. Exod. 12. Lev. 13. Num.&nbsp;25.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Jos. Scaliger l. 6 de emend. temporum.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;Alibi: <i>edisse</i>.&nbsp;
+<b>11.</b>&nbsp;Alius: <i>crucifixus</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Syllabarum aucupes et qui singulos apices nimis curiose
+consectantur, temporum ac lectionum infinitam varietatem ubique
+comperiunt. Sed qui lotis manibus et sincera mente accedunt, nihil
+dissentaneum vident. Quanquam quo anno, quo die, qua hora quaeque facta
+sint, nihil ad salutem.</p>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Haec igitur, quae leviora putantur, omittamus. Sed quonam modo
+excusari possit, quod apud Johannem legimus, quo tamen nihil esse
+gravius potest<span class = "tag">1</span>, non video: <i>Tres sunt</i>,
+inquit<span class = "tag">2</span>, <i>in coelo, qui testimonium
+perhibent, Pater, Verbum et Spiritus sanctus, et hi tres unum sunt.</i>
+Hanc periodum antiquis omnibus exemplaribus interpretes gravissimi
+deesse quaeruntur, subjecta Cyrilli pontificis Hierosolymorum<span class
+= "tag">3</span> antiquissimi auctoritate.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> <i>possit</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>1 Joh. 5, 7</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>Hierosolymitani</i>.</div>
+
+<p>
+<span class="pagenum">229</span>
+FRIDERICUS: Desunt sane quibusdam exemplaribus, attamen Hispanus<span
+class = "tag">1</span> Codex eadem vocibus Graecis continet: <span title
+= "Greek: Hoti treis eisin hoi marturountes en tô ouranô, ho patêr, ho
+logos kai to pneuma, kai houtoi hoi treis hen eisi">Ὅτι τρεῖς εἰσὶν οἱ
+μαρτυροῦντες ἐν τῷ ὀυρανῷ, ὁ πατὴρ, ὁ λόγος καὶ τὸ πνεῦμα, καὶ οὕτοι οἱ
+τρεῖς ἕν εἰσι</span>, quae catholicorum omnium consensu probantur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>Hispanicus</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Quis putet, Cyrillum, Hilarium, Ambrosium, Augustinum,
+Hieronymum ac tam multos pontifices, cum Arianos refellerent, locum
+illum tanti ponderis ac momenti fuisse praetermissuros, cum levissimas
+quasque conjecturas, imo etiam syllabas et apices hujus argumenti
+consectari videamus? At ne Johannes quidem illius epistolae auctor id
+omissurus erat, cum ad evangelii scriptionem non prius accesserit, quam
+Cerinthus et Ebio Jesum nihil praeter hominem fuisse praedicarent, ut
+Epiphanius scribit.</p>
+
+<p>
+FRIDERICUS: At illud est argumentum maximum, Johannem ea tam perspicue
+scripsisse, ut omnem praeciperet dubitandi occasionem.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Johannes, qui<span class = "tag">1</span> caeteros evangeliorum
+scriptores ut aquila dicitur superavisse, cum<span class =
+"tag">2</span> in multis sui oblitus videtur, tum in eo maxime, quod
+Jesum antequam moreretur ita loquentem inducit<span class =
+"tag">3</span>: <i>Nemo ascendit in coelum, nisi qui descendit de coelo,
+filius hominis, qui est in<span class = "tag">4</span> coelo.</i> At
+Jesus nondum in coelum ascenderat (si tamen ascendit), cum ne mortuus
+quidem esset.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>quidem</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>tamen</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Joh. 3,&nbsp;13.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>de</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Optimus quisque theologus<span class = "tag">1</span> sic
+interpretatur, ut utrique naturae simul tribuat, quod neutri seorsim
+conveniret. Alii duplicem ascensum fingunt, unum visibilem, alterum
+invisibilem, de quo agitur hoc loco.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Calvinus in harmon.</div>
+
+<p>
+TORALBA: At neque ascensus in coelum Deo convenit, neque homini.</p>
+
+<p>
+CURTIUS: Utrique naturae convenit, quod seorsim alteri congruere non
+potest. Atque haec solutio latissime patet ad mirabiles Christi
+actiones, quae nec in hominem solum nec in Deum solum convenire
+possunt.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Idem Johannes Jesum ita loquentem inducit<span class =
+"tag">1</span>: <i>Si testimonium perhibeo<span class = "tag">2</span>
+de me, testimonium meum non est verum.</i> Alibi<span class =
+"tag">3</span> tamen plane contrarium affirmat: <i>Dum si
+testimonium</i>, inquit, <i>perhibeo de me ipso, testimonium meum est
+verum, quia scio, unde veni.</i> Item de Christo scribens<span class =
+"tag">4</span>: <i>Mea doctrina non est mea, sed ejus, qui misit me.</i>
+Cur suam appellat, si alterius est? Nam in eo ipso omnem deitatem<span
+class = "tag">5</span> a se abjecisse videtur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Joh. 8,&nbsp;14.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>perhiberem</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Joh. 5,&nbsp;31.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Joh. 7,&nbsp;6.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>divinitatem</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Alia fuit oratio Christi ad apostolos, alia fuit ad Scribas et
+Pharisaeos, qui sua dicta criminari consueverant, apud quos nihil aliud
+se quam hominem, i.e, phrasi Hebraea et Graeca <span title =
+"Greek: ton huion tou anthrôpou">τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου</span>
+profitetur,
+<span class="pagenum">230</span>
+at in coetu apostolonim aperte se Dei filium esse et ab eo venisse
+affirmavit.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Idem Johannes<span class = "tag">1</span>: <i>Is super quem
+videtis spiritum descendere, is est baptisatus a spiritu sancto.</i> At
+Matthaeus bene ac<span class = "tag">2</span> penitus Jesum Johanni
+Baptistae fuisse cognitum scribit his verbis<span class =
+"tag">3</span>: <i>Quin potius abs te baptizari debeo.</i></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Joh. 1,&nbsp;33.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Deest alibi; loco verborum <i>bene penitus</i> alii
+legunt: <i>ante</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Matth. 3, 14.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Cognitus quidem erat Jesus ut propheta, non autem ut
+aeternus Dei filius, quia nondum audita Dei vox erat: <i>Tu es filius
+meus dilectus.</i></p>
+
+<p>
+SALOMO: Sed quoniam utriusque<span class = "tag">1</span> Johannis
+mentio incidit, jure mirantur<span class = "tag">2</span> etiam theologi
+christiani, quamobrem Lucas introduxerit Elisabetham colloquentem cum
+Maria, quasi<span class = "tag">3</span> foetum, quem utero gestabat,
+senserit eodem visitationis illius momento, cum tamen ante visitationem
+natus esset Johannes? Hanc absurditatem ut Graeci declinarent,
+visitationis illius diem fastis exemerunt, sed eo die festum colunt
+venerandae vestis Mariae virginis, in plachernis<span class =
+"tag">4</span> Syri vero et Graecos et Latinos aberrare praedicant ac
+propterea visitationis festum diebus septem ante Johannis Baptistae et
+hujus ante Christi natalem diebus septem collcoarunt.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>utrinque</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>merentur</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>sicut</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>glachemis</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Quasi vero dies feriarum, quas colimus, nondum institutos tam
+curiose veteres consectarentur!</p>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Gravius illud est, quod Johannes scribit<span class =
+"tag">1</span>, Christum prius afflavisse apostolos spiritu sancto, quam
+ascenderet in coelum, qui tamen obtestatur, spiritum non<span class =
+"tag">2</span> venturum, nisi abiret ad patrem<span class =
+"tag">3</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Joh. 20,&nbsp;22.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Loco duorum horum verborum alibi legitur: <i>non
+prius</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Joh. cap. 14 et 15.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Hoc ita scriptum est, ut intelligamus spiritum a patre et
+filio prodire<span class = "tag">1</span>, contra Graecorum
+opinionem.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>procedere</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Solutiones istas non moror, sed miror apostolos toties ac tam
+saepe labi, cum prophetas testes arcessere consueverunt, ut cum
+Matthaeus scribit, Christum triginta nuramis argenteis divenditum
+fuisse<span class = "tag">1</span>, ut prophetia Jeremiae<span class =
+"tag">2</span> impleretur: <i>Appretiaverunt</i>, inquit, <i>pretium
+meum triginta argenteis</i>, quae verba nec apud Jeremiam, nec apud
+ulles scriptores veteris instrumenti reperiuntur. Item, ut Messiam
+Deum<span class = "tag">3</span> de ligno suspensum iri docerent, illud
+ex psalmis corripuerunt<span class = "tag">4</span>: <i>Dicite in
+gentibus, regnavit a ligno Deus</i>, ut quidem Justinus Martyr,
+Lactantius, Augustinus, Cassiodorus, Theodulphus, alii aliorum errorem
+secuti scripserunt, quae verba „a ligno“ Ebraeis, Chaldaicis, Graecis ac
+Latinis interpretationibus veterum deesse videmus, non modo in
+libris<span class = "tag">5</span> psalmorum,
+<span class="pagenum">231</span>
+verum etiam in libris Paraleipomenon. Sic enim Ebraica legimus: <span
+title = "Hebrew: imru vagoyim Yehovah malakh">אִמְרוּ בַגוֹיִם יְהוָֹה
+מָלָךּ</span>, quae LXXII sic reddunt: <span title =
+"Greek: eipate en tois ethnesin, hoti kurios ebasileuse">εἴπατε
+ἐν τοῖς ἔθνεσιν, ὅτι κύριος ἐβασίλευσε</span>,
+i.e. dicite in gentibus, Deus regnavit. Jam
+vero miracula stupenda sunt a Johanne<span class = "tag">6</span>
+descripta, quae a reliquis praetermitti capitale videri possit, ut cum
+milites praetoriani Jesum comprehendere conarentur, sola illius voce
+perterritos ac retrolapsos corruisse. Item Lazari resurrectionem tam
+stupendam solius Johannis<span class = "tag">7</span> testimonio niti
+videmus, cum caeteri levissimas etiam febrium curationes denotarint.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Matth. 27,&nbsp;9.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Non Jeremiae, sed potius Zach. 11,&nbsp;13.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>ducem</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Ps. 96 (95), 3&nbsp;sq.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>libro</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Joh.&nbsp;16.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Joh. 11.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Nec ab omnibus omnia scribi potuerunt, cum nec omnes
+evangeliographi rebus gestis adesse, nec si affuissent scriptis omnia
+complecti, nec si omnia scriptis mandarent, mundus ea capere potuisset,
+ut Johannes ipse scribit, sed ea quae ab aliis vel omissa, vel obscurius
+dicta erant, recognovit, cum postremus omnium ad scribendum accesserit
+et ab ipsa deitate Christi auspicatus fuerit eo tempore, quo Cerinthus
+et Ebio <span title = "Greek: Christon einai philon anthrôpou">Χριστὸν
+εἶναι φίλον ἄνθρωπου</span> praedicarent: Tum, inquit Epiphanius,
+Johannes coepit <span title =
+"Greek: euangelizesthai">εὐαγγελίζεσθαι</span>.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Non capio, quae deitas in Christo esse potuerit, nam si post
+baptismum spiritu sancto afflari coepit, ut quidem Lucas<span class =
+"tag">1</span> asseruit, quonam modo a daemonibus agitatus est, ut modo
+supra pinnaculum templi, mox in montem altissimum subvectus sit?
+Consimile est illud, quod Johannes tradit, Judam apostolum accepto
+Christi corpore in coena, eodem momento a cacodaemonibus correptum
+fuisse<span class = "tag">2</span>. At in eodem homine bonus et malus
+daemon simul stare non potuit. Nam cum Saul a Samuele rex est initiatus
+et unctus, ab angelo beari et afflari coepit. Et postquam Dei jussa
+sprevisset, desertus ab angelo coepit a cacodaemone agitari<span class =
+"tag">3</span>. Jam vero cur tantum anno trigesimo Christus coepit
+afflari spiritu sancto? Nam ex eo planum est, antea spiritu sancto
+caruisse, quem tamen Deum fuisse affirmant.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Luc. 4,&nbsp;36.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Joh. 13,&nbsp;17.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;1 Sam. 12. 14.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Utrumque stare potest, simul a bono daemone eundem agitari
+posse<span class = "tag">1</span> et cacodaemonem eundem exerceri<span
+class = "tag">2</span> posse. Argumento sit, quod Jobus, mortalium
+integerrimus, cum a malo genio torqueretur, non propterea tamen a bono
+genio desertus, sed ad breve tempus facta est potestas ejus vexandi
+Satanae, principi mundi hujus, ut probaretur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>fuisse</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>excoecari</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Quid divina potestate alienius, quam Deum agitari a daemone?
+Quid item absurdius aut capitalius, quam appellare Satanam principem
+mundi hujus, ut Jesus loquutus<span class = "tag">1</span>, vel aëris
+hujus, ut Paulus<span class = "tag">2</span> scribit. Hic enim
+Manichaeorum perniciosissimus<span class = "tag">3</span> error, qui
+Satanam rerum elementarium et corporum principem efficere tentarunt.
+Angeli quidem
+<span class="pagenum">232</span>
+provinciarum principes ac urbium custodes et praefecti dicuntur in
+scriptura sacra<span class = "tag">4</span>, Satan<span class =
+"tag">5</span> vero carnifex eorum et minister.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Joh. 14, 30. 16,&nbsp;33.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Ephes. 6,&nbsp;11.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>perniciosus</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Dan. X.,&nbsp;12.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alii: <i>Satanas</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Quando spiritum sancturu legimus Christum afflavisse post
+baptismum, non eo pertinet, ut eum<span class = "tag">1</span> antea
+ipso caruisse putemus, cum ipse Deus esset, sed quia tum maxime virtus
+divina, quae antea humanitatis specie contenta delituerat, foras prodire
+coepit et actionibus plane divinis implicari.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>illum</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Si spiritu sancto ita caruisset, ut putatur, cur his verbis
+uteretur: <i>Spiritus sanctus, cum venerit, docebit vos omnia</i><span
+class = "tag">1</span>? Ex quo<span class = "tag">2</span> intelligitur,
+ea quae spiritui sancto nota erant, illi fuisse igota, aut ea
+noluisse<span class = "tag">3</span> aut non potuisse carissimos
+discipulos docere, quae in Deum nullo modo convenire possunt.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Joh. 14,&nbsp;26.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>eo</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>non voluisse</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: At in eo ipso Christi deitas elucet, qui tametsi apostolos
+summa caritate complecteretur, eaque<span class = "tag">1</span>
+doceret, quae pro illorum captu percipi poterant; arcana tamen diviniora
+ac sublimiora, nisi Deus illos spiritu suo afflavisset, non magis
+intelligi<span class = "tag">2</span>, quam colores sine luce videri
+potuissent. Hoc igitur beneficium distulit post suam in coelum
+ascensionem. Atque illud est, quod rex Salomo eleganti allegoria fingit
+de amica interpellante Amasium, i.e. de mente sapientiae avidissima:
+<i>Trahe me</i>, inquit<span class = "tag">3</span>, <i>post te et
+curremus.</i> Ita Christus non obscure aut ambigue, sed aperte dixit:
+<i>Nemo venit ad me, nisi pater traxerit illum.</i><span class =
+"tag">4</span></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>eosque</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>intelligere ... videre</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Cant. 1,&nbsp;3.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Joh. VI., 44.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Nisi evangelia magna vi distorqueantur, negari nou potest,
+Christum multa ignorasse: <i>Diem</i>, inquit ille<span class =
+"tag">1</span>, <i>et horam judicii, ne angeli quidem sciunt, sed pater
+ipse solus</i>, ac propterea spiritum Christi diviniorem coelitus
+evocandum fuisse. Si Jesus erat ipsissima patris aeterni sapientia, qui
+fleri potuit, ut aliquid ignoraret, cum ignorationem theologi ab
+originis sordibus ac peccatis derivari putent?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Matth. 24, 36.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Haec ambiguitas bifariam dilui potest<span class =
+"tag">1</span>, scilicet filium nescivisse judicii diem, ut evulgaret:
+aliud enim est nescire negative, aliud ignorare privative, ut
+scholasticis verbis utamur, vel quatenus homo nescivit, non quatenus
+Deus. Quo pertinent illa<span class = "tag">2</span>: <i>Proficiebat
+aetate ac sapientia.</i> Item<span class = "tag">3</span> didicit per
+ea, quae passus est, quae ad mentem humanam referuntur. Neque tamen
+Ambrosii sententia probatur, qua secundum carnem scientia et sapientia
+impleri coepisse scribit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Cyrill. l. 9. Thess. cap.&nbsp;IV.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Luc. 2,&nbsp;44.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Hebr. 13.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Fames, sitis, dolor, tristitia, metus, formido, consternatio,
+quibus Christus conflictabatur, corpori et animae inferiori communia
+sunt, quae tametsi aliena a sapienti a forti viro dicantur, humana tamen
+esse<span class = "tag">1</span>
+<span class="pagenum">233</span>
+fatemur, quia corporis contagionem quandam cum anima inferiore
+significant. Sed scientia, prudentia, sapientia mentis solius propria
+sunt, quae mens, si divinitati conjuncta fuit, nihil potuit ignorare,
+tametsi affectiones humanas illi tribuunt, ejusmodi, ut nullum nisi
+voluntarium fuerit perpessus, quod quidem si verum esset, quorsum
+diceret: <i>Anima mea turbata est?</i><span class = "tag">2</span> Cur
+item in horto supplicia deprecanti sudores sanguinis aqua despersi<span
+class = "tag">3</span> diffluerent? cur in haec verba prorumperet<span
+class = "tag">4</span>: <i>Pater! si fieri potest?</i> An illa Dei vox
+est? num potius hominis dolore et desperatione fracti? Quid extrema illa
+declamatio<span class = "tag">5</span>: <i>Deus meus, Deus meus, ut quid
+dereliquisti me?</i> Nonne<span class = "tag">6</span> satis significant
+hominis abjectissimi vocem et alium a se Deum confitentis?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>ei</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Matth. 26, 38&nbsp;sqq.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>respersi</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>erumperet</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Matth. 27,&nbsp;46.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alius: <i>Num</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Cum Zeno Eleates et Anaxarchus<span class = "tag">1</span>,
+variis uterque temporibus, in mortario malleis ferreis tyrannorum jussu
+tunderentur, magno ac forti animo dolores acerbissimos pertulerunt,
+atque etiam verborum<span class = "tag">2</span> majestate crudelitates
+omnes aspernati superaverunt. Quis igitur Christum, quem totius<span
+class = "tag">3</span> divinae sapientiae fontem appellant, tam abjecti
+et fracti animi fuisse arbitratur?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Diog. Laertius in vitis philosophorum.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius addit: <i>magnanimitate</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>toties</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Memorabilis est historia septem fratrum Ebraeorum apud Josephum
+<span title = "Greek: peri autokratoros logismou">περὶ αὐτοκράτορος
+λογιςμοῦ</span><span class = "tag">1</span>, qui Antiochi crudelissimi
+tyranni jussu laceratis artubus cum flammis torquerentur, ne porcorum
+esu contaminati legem divinam violarent, non lacrymas, non suspiria ex
+intimo pectore duxisse aut vultum mutasse feruntur, sed invictum animi
+robur adversus omnia tormenta prae se tulisse.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> 4 Maccab. 7, 6 sqq. (cf. Euseb. hist. eccles. 3, 10).
+[N.]</div>
+
+<p>
+TORALBA: Fuit igitur in Christo metus futurae mortis necessarius, aut
+non fuit metus, quia fingit metuere, qui volens metuit. Si non fuit metu
+mortis perterritus, cum tanto ardore et impetu exclamaret, certe metum
+simulavit, cum esset in ejus potestate, non metuere, non angi, non
+dolere, non mori, non cruciari et simulatione quadam inanes illas
+rogationes effudit, ut pater eum crudelissimo supplicio<span class =
+"tag">1</span> liberaret, cum nihil pateretur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>cruciatu</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Non simulatione fictus, sed erat verus<span class =
+"tag">1</span> metus, verus cruciatus, verus dolor, vera mors, alioquin
+tot loca scripturae de acerbissimis Christi doloribus, morte, cruciatu
+pro generis humani salute falsa fuisse fateremur, quasi nihil hominis
+habuisset Christus, si tum nihil pateretur: <i>Sed tamen oblatus
+est</i>, inquit David, <i>quia voluit.</i></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>vere</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: In eo tantum quaestio vertitur, an vero metu conflictaretur, an
+omnino metu vacaret? Metu caruisse putant plerique. Sic enim Paulus<span
+class = "tag">1</span>: <i>Cum in diebus carnis suae precationes et
+supplicia omnes funderet ad<span class = "tag">2</span> illum, qui a
+morte servare poterat, cum clamore</i>
+<span class="pagenum">234</span>
+<i>valido et lacrymis, exauditus est a metu</i>. Sic enim illa verba;
+<span title = "Greek: apo eulabeias">ἀπὸ εὐλαβείας</span>
+interpretantur<span class = "tag">3</span>, ex Ebraica phrasi<span class
+= "tag">4</span> et praepositione <span title =
+"Hebrew: min">מִן</span>. Est enim epistola hebraice primum scripta.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Ebr. V, 7&nbsp;sq.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>apud</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Beza in cap. V ad Ebraeos.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>voce</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Certe cruciatum deprecabatur et mortem his verbis<span class =
+"tag">1</span>: <i>Si fieri potest, transeat a me calix iste</i>, i.e.
+cruciatus et mors ipsa cruciatum secuta. Si est exauditus, sine cruciatu
+et morte supplicium evasit, si dolorem sentit ac mortem, non est
+exauditus.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Matth. 26, 39.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Ismaëlitae exauditum fuisse constanter affirmant ac Dei
+bonitate hostium manibus ereptum, ex Alcorani Azora secunda, Simeonem
+vero quendam cruci affixum. In qua sententia legimus Hilarium<span class
+= "tag">1</span>, Simeonem magum, Celsum, Marcionem, qui fatentur quidem
+cruci affixum, nullos tamen pertulisse dolores. <i>Habuit Christus</i>,
+inquit Hilarius, <i>ad patiendum corpus idoneum, sed non ad dolendum, ut
+telum, ignem et aquam penetrans.</i> At neque Christiani, neque
+Ismaëlitae Christum probant habuisse corpus <span title =
+"Greek: alloeides kai phantastikon">ἀλλοειδὲς<span class =
+"tag">2</span> καὶ φανταστικὸν</span>, neque enim verus homo fuisset,
+si spectri corpus impatibile ei fuisset.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Lib. 1 et 10 de trinitate. Epiphan. contra haereses.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;In codicibus false: <span title =
+"Greek: augoeides">αὐγοειδές</span>.</div>
+
+<p>
+FREDERICUS: Illud quidem est Mahummedis teterrimi perniciosissimum
+figmentum, scilicet Christum supplicio mortis ereptum, ne homines in
+Christi veri Dei ac hominis morte salutari fiduciam ac spem collocarent.
+Oporteret enim omnia omnium<span class = "tag">1</span> sanctorum
+scripta una littera inducere. <i>Mortuus est</i>, inquit Paulus<span
+class = "tag">2</span>, <i>propter scelera nostra et resurrexit propter
+justificationem nostram.</i> Mortalem fuisse quis ambigere potest, qui
+hominem fuisse fateatur? At enim resurgens verum corpus recepit. Itaque
+tum apostolis se contuendum praebens, ut verum corpus esse doceret:
+<i>Spiritus</i>, inquit<span class = "tag">3</span>, <i>carnem et ossa
+non habet, contrectate, videte loca clavorum et vulnerum
+cicatrices.</i></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Deest alibi.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Rom. V, 6.&nbsp;8.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Luc. XXIV, 39.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Celsus is, qui septem libros contra<span class =
+"tag">1</span> Christianos effudit<span class = "tag">2</span>, Christi
+resurrectionem plane similem dicebat resurrectioni Cleomedis Astypalaei,
+quem ex Apollinis oraculo resurrexisse veteres scripserunt, nec postea
+in sepuloro repertum. Idem Celsus<span class = "tag">3</span> valde
+absurdum sibi videri scribit, quod unius meretricis testimonio
+resurrexisse credatur is, qui pridie populis spectantibus in cruce
+mortuus erat.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>adversus</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Origenes l. 3 contra Celsum.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Orig. c. Celsum. Lib. III.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Celsum Epicureum fuisse constat; nulla autem est pietatis
+nota melior, quam ab Epicureis irrideri.</p>
+
+<p>
+SENAMUS: Si ex utero Christus conclusa vulva prodiit in lucem, ut omnes
+Christiani fatentur, si adversariis illum lapidare cupientibus
+disparuit, ut est apud Johannem capite octavo, si aedibus conclusis in
+coetu discipulorum
+<span class="pagenum">235</span>
+visus est<span class = "tag">1</span> ac saepius hominum obtutum ut
+Gyges effugit, si maria sicco pede calcavit, profecto spectrum fuisse
+aut inane corpus habuisse fatendum est, quia verum corpus sive osseum
+sive aëreum nullam penetrationem admittit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Marc. 16. Luc. 14. Joh. 21.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Demus illud, corpora corporum nullam penetrationem pati, videmus
+tamen angelos veris corporibus assumtis, imo et sortilegos transvectos
+saepius apparuisse ac disparuisse, saepe quoque aquis subvectos nullis
+voraginibus immergi potuisse, ut judicibus omnibus compertum est, eos
+tamen veris corporibus indutos constat. Ita quoque Jesum verum corpus
+habuisse et cruciatus acerbissimos ipsiusque mortis duritatem cum dolore
+pertulisse confitendum est. Sed illud me angit, cur mortis et supplicii
+veniam tam ardenti supplicatione flagitaret is, qui si Deus esset, nullo
+negotio a se impetrare potuisset?</p>
+
+<p>
+CURTIUS: Ut omnes intelligerent, Christum non modo Deum verum, sed<span
+class = "tag">1</span> etiam hominem verum esse, nec utramque naturam in
+eo fuisse confusam.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>verum</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Ismaëlitae constanter negant, Christum deitatem sibi
+arrogavisse. <i>Nec rapinam</i>, inquit Paulus<span class =
+"tag">1</span>, <i>arbitratus se esse aequalem Deo.</i> Atque ejus rei
+sempiterna testimonia in evangeliis exstare videmus. Cum enim quidam
+Christum compellaret his verbis<span class = "tag">2</span>: <i>Magister
+bone!</i> Tum ille: <i>Cur me</i>, inquit, <i>dicis bonum, cum nemo
+bonus sit nisi unus Deus?</i> Hic non modo deitatem procul a se rejecit,
+verum<span class = "tag">3</span> etiam peccatorem se confitetur. Item,
+cum rogaretur, cur se Dei filium appellaret, reposuit illud<span class =
+"tag">4</span>: <i>Nonne scriptum est: Ego dixi, Dii estis et filii
+excelsi omnes?</i> Item illud: <i>Vado ad patrem meum et ad patrem
+vestrum.</i> Nec satis habuit, se cum caeteris hominibus eadem originis
+societate conjugare, verum etiam cum caeteris Deum unum agnoscere omnium
+communem, nec modo illud, sed etiam sui reditus causam subjiciens.
+<i>Quia pater</i>, inquit<span class = "tag">5</span>, <i>major me
+est.</i> Quo loco Tertullianus contra Praxeam: Pater, inquit, alius est
+a filio quia major. Item illud<span class = "tag">6</span>: <i>Haec est
+vita aeterna, ut cognoscant, te unum Deum verum et quem misisti, Jesum
+Christum.</i> Hic omnem omnino divinitatem exuit, ut acutissimis<span
+class = "tag">7</span> quibusque<span class = "tag">8</span> theologis
+placet. Item<span class = "tag">9</span>: <i>Qui in me credit, non in me
+credit, sed in eum, qui misit me.</i> Item: <i>Pater, in manus tuas
+commendo spiritum meum.</i> Item: <i>Pater, quia hoc abscondidisti
+sapientibus</i><span class = "tag">10</span>. Paulus vero locis omnibus
+Christum appellat dominum, sed a Dei appellatione semper segregans:
+<i>Benedictus</i>, inquit,<span class = "tag">11</span> <i>Deus domini
+nostri Jesu Christi</i>, et cum de
+<span class="pagenum">236</span>
+Christo multa scripsisset ad Timotheum, subjicit haec verba adversante
+particula<span class = "tag">12</span>: <i>Regi autem seculorum
+immortali, invisibili, soli Deo honor et gloria!</i> Item: <i>Unus est
+dominus, unum baptisma, una fides, unus Deus</i><span class =
+"tag">13</span>. Item appellat Christum imaginem Dei<span class =
+"tag">14</span>, ut Moses initio libri originum hominem ad imaginem Dei
+conditum scribit: res autem ab imagine tota natura differt. Item<span
+class = "tag">15</span>: <i>Deus autem pacis, qui reduxit a mortuis
+dominum nostrum Jesum Christum.</i> Item<span class = "tag">16</span>:
+<i>Gratia in vobis<span class = "tag">17</span> augeatur per agnitionem
+Dei et Jesu domini nostri. Item<span class = "tag">18</span>: Unus est
+Deus, ex quo omnia, et unus Christus, per quem omnia.</i> Item<span
+class = "tag">19</span>: <i>Sciat omnis ecclesia, quod Christum hunc
+Jesum facit Deus.</i> Item: <i>Qui custodiunt mandata Dei et fidem
+Jesu</i><span class = "tag">20</span>. Vox autem domini nihil aliud
+Ebraeis quam doctorem<span class = "tag">21</span>, paedagogum ac
+magistrum significat. Itaque Lucianus<span class = "tag">22</span>,
+Christianam religionem professus, Christum <span title =
+"Greek: megan sophistên">μέγαν σοφιστὴν</span> honoris causa vocat,
+ut Plato Protagoram.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Phil. II,&nbsp;6.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Marc. X, 17. Lucae XVIII,&nbsp;18.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>veram</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Joh. 10, 34&nbsp;sq.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Joh. 14,&nbsp;28.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Joh. XVII,&nbsp;3.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Calvinus; Cap. XX&nbsp;Joh.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alibi: <i>quibusdam</i>.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Joh. 12,&nbsp;44.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;Matth. 11,&nbsp;27.&nbsp;
+<b>11.</b>&nbsp;2 Cor. 1,&nbsp;3.&nbsp;
+<b>12.</b>&nbsp;Timoth. 6, 15&nbsp;sq.&nbsp;
+<b>13.</b>&nbsp;Eph. 4,&nbsp;5.&nbsp;
+<b>14.</b>&nbsp;Col. 1,&nbsp;15.&nbsp;
+<b>15.</b>&nbsp;1 Petri 1,&nbsp;2.&nbsp;
+<b>16.</b>&nbsp;2 Petri 3,&nbsp;18.&nbsp;
+<b>17.</b>&nbsp;Alibi: <i>nobis</i>.&nbsp;
+<b>18.</b>&nbsp;1 Corinth. 8,&nbsp;6.&nbsp;
+<b>19.</b>&nbsp;Ephes. 3,&nbsp;10.&nbsp;
+<b>20.</b>&nbsp;Apocal. 14,&nbsp;12.&nbsp;
+<b>21.</b>&nbsp;<span title = "Hebrew: rav">רַב</span>,
+<span title = "Hebrew: rabbee">רַבִּי</span>,
+<span title = "Hebrew: ravunee">רַבוּנִי</span>.&nbsp;
+<b>22.</b> In Peregrino.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Quid mirum, si Lucianus Atheorum ter<span class =
+"tag">1</span> maximus Christo, quem turpiter ac impie ejuraverat,
+deitatem eripere conatur? Qui autem Christum a Paulo<span class =
+"tag">2</span> Dominum tantum, non etiam Deum, appellari ajunt, illud
+opinor non legerunt: Ex Judaeis est Christus, quantum quidem ad carnem,
+qui est in omnibus Deus laudandus.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>derisor</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Rom. 9, 3.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Haec verba antiquis exemplaribus defuisse testantur Cyrilli et
+Epiphanii scripta, ut illud: Petra autem erat Christus; et infinita
+prope loca, quorum partem maximam Epiphanius denotavit. Sed qui fieri
+posset, ut qui sit Deus, alteri sapientiam, sanctitatem acceptam ferat:
+<i>Pater</i>, inquit, <i>clarifica filium!</i><span class =
+"tag">1</span></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Matth. XX. Marc. X. Joh. V.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Bona fide, Octavi, caetera subjungere oportet: clarifica
+filium claritate, quam habuit prius quam mundus hic fieret! Quis autem
+exstitit prius quam mundus hic fieret, nisi Deus ipse? Hoc igitur loco
+superiora facile diluuntur, quae tamen veteres ad personarum
+distinctionem traxerunt.</p>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Sed juniores theologi veteram dicta refutant, cujusmodi est
+illud: principium qui et loquor vobis; quod veteres ad deitatem referri
+putant oportere. Et illa Jesaiae verba: <i>generationem ejus quis
+enarrabit?</i><span class = "tag">1</span> Quae veteres ad deitatem
+pertinere tradunt. Apertioribus, inquit Calvinus<span class =
+"tag">2</span>, scripturae locis contentos esse oportuit, ne se Judaeis
+deridendos praeberent. Exceptio enim erat in promtu, prophetam de
+Christo non cogitasse. Idem, quod Petri concionem refellit, qui haec
+verba<span class = "tag">3</span>:
+<span class="pagenum">237</span>
+<i>Excitabit Deus vobis prophetam de fratribus vestris, mei similem,
+ipsum audite</i>, ad Christum pertinere diceret, qui cum Petrus
+Christum. Mosi similem fuisse praedicat, illi eripit deitatem.
+Muhammedes vero legislator Deum ita loquentem inducit, Azora tertia: O
+Jesu Mariae fili, tu persuades hominibus, ut Dei loco te matremque tuam
+Deos habeant ac venerentur. Ad haec Jesus ita respondit: Absit a me,
+Deum esse mentiar, tu scis, me hominibus semper suasisse, ut te Deum
+meum et suum adorent.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Jesaiae cap. 53,&nbsp;8.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Calvinus in Joh. 5 et&nbsp;8.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Deuteron. 18, 15. Act. 3, 23.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Aliud est, eripere Christo deitatem, aliud negare, Christum
+se pro Deo gessisse. Publice quidem Dei appellationem rejecit, apud suos
+autem quis et qualis esset aperte declaravit, sic tamen ut divinae
+illius majestatis decus humana imbecillitate ac specie vetaret. Sed cum
+multa de Christi deitate occurrant, tum vero duo gravissima ipsius Dei
+patris de coelo testificantis oracula exstant<span class =
+"tag">1</span>: <i>Hic est filius meus dilectus, in quo mihi complacuit,
+ipsum audite!</i> Item illud<span class = "tag">2</span>: <i>Et
+clarificavi et clarificabo.</i> Item illud Thomae clara voce
+confitentis<span class = "tag">3</span>: <i>Dominus meus et Deus
+meus!</i> Nam utrumque in Christi persona conjunxit; quanquam testimonio
+Johannis ipsius, qui<span class = "tag">4</span> ab intimo Christi
+pectore divinam sapientiam expressit, nullum clarius esse potest. Sic
+enim<span class = "tag">5</span> auspicatur spiritus sanctus illud
+evangelium<span class = "tag">6</span>: <i>In principio erat verbum et
+verbum erat apud Deum et Deus erat verbum.</i></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Matth. 3, 17 et 17,&nbsp;5.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Joh. 12,&nbsp;28.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Joh. 20,&nbsp;28.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Desiderantur haec octo sequentia verba in uno
+codice.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alius: <i>etiam de Christo Jesu</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Joh. 1, 1 sqq.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Tametsi ecclesia nihilo plus et certe minus apud nos ponderis
+habeat, quam apud Israëlitas, nihilominus ea quae Christiani firmissima
+putant divinitatis Christi fundamenta veteribus exemplaribus deesse
+videmus. Nam Epiphanius haec verba<span class = "tag">1</span>:
+<i>Audita est vox de coelo: tu es filius meus</i> etc., Marcionis
+archetypo deesse scribit, et illud<span class = "tag">2</span>: <i>In
+Christi morte sol obscuratus est</i>; item illud<span class =
+"tag">3</span>: <i>hodie mecum eris in paradiso</i>; item illud<span
+class = "tag">4</span>: <i>Petra erat Christus</i>; et illud: <i>finis
+legis Christus, in salutem omni credenti</i><span class =
+"tag">5</span>; item illud: <i>Quaeritis viventem, resurrexit a mortuis
+et totum resurrectionis caput</i><span class = "tag">6</span>. Item
+illud<span class = "tag">7</span>: <i>Ut sciatis, quod filius hominis
+potestatem habeat dimittendi peccata.</i> Quid, ducenta circiter loca
+commemorem, quae Marcionis exemplari defuisse Epiphanius denotavit<span
+class = "tag">8</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Matth. 3, 17. 17,&nbsp;5.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Matth. 24,&nbsp;29.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Luc. 23, 43. Caeterum desunt haec verba in uno
+codice.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;1 Corinth. 10, 4. (cf. Exod. 17, 6. Psalm. 78, 15 sq.
+105, 41. Jesaiae 48, 21. Sapient. 11,&nbsp;4).&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Rom. 10,&nbsp;4.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Coloss. 2,&nbsp;16.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Matth. 9,&nbsp;6.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alibi: <i>notavit</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Si quid a Marcione haeresiarcha detruncatum, si quid ab Arianis
+detractum, addictum, mutatum, inversum, perversum, an propterea fides
+evangelicis scriptis deroganda venit? Nam ex eo maxime Christi deitas
+colligitur, inquit Theophylactus<span class = "tag">1</span>, quod
+peccantibus ignovit, cum solius Dei sit proprium, crimen abolere.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>Theophilus</i>. (Theophylactus in cap. 1. Luc.
+Cypriani serm. de laps.)</div>
+
+<p>
+<span class="pagenum">238</span>
+SALOMO: Illud quidem assentior, atque ita Dei propium esse, ut ne
+angelis quidem tanta sit ab Immortali tributa potestas, ut Rabbi Joseph
+notavit. De omnibus autem impietatis generibus, quae multa sunt, nullum
+detestabilius est, quam homini ab homine illud ignosci, quod in Deum
+peccatur<span class = "tag">1</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Psalm. 130, 4.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: At nihil saepius in sacris litteris occurrit, quam illa formula
+Christi in curatione languentium: <i>Remittuntur tibi peccata
+tua</i><span class = "tag">1</span>. Et cujus est, mundum judicare, nisi
+Dei solius proprium? At Christo mundi judicium datum esse constat. Quis
+igitur de illius deitate dubitare possit? Quae cum ita sint et cum omnia
+non modo argumenta, sed etiam argutiarum sophismata, divinis oraculis
+facillime diluantur, constanti ac stabili assensione Christi, veri Dei
+et hominis, divinitatem tot ac tam multis seculis confirmatam, sic
+teneamus oportet, ut nunquam nos a suscepta fide divelli patiamur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Matth. 9, 2.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Rectissime tu quidem, Curti, sed non satis est docuisse<span
+class = "tag">1</span>, Christum verum Deum et hominem esse, ut nobis
+persuasum est, nisi intelligamus, quae qualisque sit unio utriusque
+naturae, quod sequenti disputationi relinquitur nobis asserendum.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>non satis docuisti</i>.</div>
+
+<p>
+Quibus dictis singuli, peracta solita<span class = "tag">1</span>
+gratiarum actione, discesserunt.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>cum solita</i>.</div>
+
+</div><!--end chapter-->
+
+<div class="chapter">
+
+<h2><a name="liber06">LIBER SEXTUS.</a></h2>
+
+<p>
+Die consequenti tardius solito convenerant, quoniam dies erat Veneris
+jejunio sancta, qua non nisi semel cibum capiebat Coronaei domus. Qui
+tametsi frugalissime viveret propter jejunium, diutius tamen aliquanto
+prandium protraxerat, ut mihi<span class = "tag">1</span> tragoediam
+coeptam perlegere licuerit ad extremum, quo Muphtes<span class =
+"tag">2</span>, maximus sacrorum antistes ac divini juris interpres, pro
+trium principum caede veniam a Deo precatus expiavit. Et cum laudatorio
+Davidis cantico simul Deo gratias egissent, ut consueverant: Vos, inquit
+CORONAEUS, lautioribus ferculis excepissem, si per leges pontificias
+carnibus vesci licuisset.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>nisi</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>Mystes</i>.</div>
+
+<p>
+<span class="pagenum">239</span>
+SENAMUS: Nunquam jucundius epulari soleo, quam jejuniorum diebus, quibus
+exquisita fercula piscium nobis apponuntur ac poenitentia scelerum
+vescimur cibis, quibus olim reges summa voluptate fruebantur i.e.
+piscibus, cum nulla prope carnium fercula principum mensis apponerentur,
+nisi quis forsan turdos aut lepusculos intulisset, aut aprum grandiorem
+delicatissimis avibus<span class = "tag">1</span> plenum, quem equum
+Trojanum et <span title = "Greek: echedôron">ἐχεδώρον</span><span class
+= "tag">2</span> appellabant<span class = "tag">3</span>. Et certe
+Augustus Caligula, ut natalia ineunte imperio magnifice celebraret,
+totum mare mediterraneum expiscari jussit, ut piscium optimorum lactes
+in urbem inveherentur ac praecipue mulli, rhombi, muraenae, siluri, qui
+mensis cum triumpho apponi solebant.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius false: <i>civibus</i>, id quod sine sensu est.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <span title =
+"Greek: aschedôron">ἀσχεδῶρον</span>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Athenaeus, l. V. deipnos.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Sunt ista insanientis libidinis argumenta. Quae cum M. Cato
+Censorinus multis ante saeculis prospiceret, eam civitatem<span class =
+"tag">1</span> diutius stare posse negabat, in qua pisces bove carius
+emerentur. Nam veteres gregibus et armentis epulas parabant, iis etiam
+sacra faciebant, nulla enim fere piscium sacrificia reperiuntur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>eam aviditatem</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Antiqui ea Diis offerebant, quibus affluebant, ac potissimum
+porrigebant molas, i.e., ut scribit Homerus, ex hordeo, sale et aqua
+confectas, unde<span class = "tag">1</span> vox immolandi. Postea porcos
+caeterasque pecudes sacrificare licuit, rarius aves. Accolae maritimi,
+nautae, piscatores maximum quemque thynnum Neptuno mactabant, ut scribit
+Athenaeus, qui mullum Dianae, cytharum Apollini, phocas Mercurio, apros
+Veneri, pompilum<span class = "tag">2</span> Marti sacros fuisse
+scribit. Sed eo processit amentiae<span class = "tag">3</span> Caligula,
+ut sibi quasi Deo phasianos, rhinocerotas<span class = "tag">4</span> et
+pavones mactari juberet.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>quae</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Piscem quemdam maritimum, quem alibi appellant nautilum.
+Plinii hist. natur. 32, 54. 9, 20 et&nbsp;47.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>dementiae</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;In codicibus: <i>phaerincopteros</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Si praestantissimum immortali Deo quoque gratissimum, et quo
+praestantius, eo gratius est donum. Profecto nihil piscium sacrificio
+inter animantia<span class = "tag">1</span> gratius debet videri, si
+puritatem sive<span class = "tag">2</span> sanctitatem animantis illius,
+seu morbis omnibus vacua corpora sive vitae diuturnitatem spectes, qua
+caeteris longe praestare mihi videtur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Addit alius codex: <i>bruta</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi:&nbsp;i.e.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Ego quidem pisces caeteris animantibus puriores esse duco,
+tum quia in elemento purissimo vivunt, tum etiam quod maris puritate
+sordes omnes non modo corporum, sed etiam animorum elui atque expiari
+putantur. Sed quod vitam terrestribus diuturniorem aquatilia ducant, vix
+est, ut mihi persuaderi possit, cum Elephantos centum annos supra
+viginti vivere consuesse proditum sit de Juba rege, rerum naturalium
+acerrimo venatore.</p>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Immo vero Apollonius Tyanaeus elephantum in India vidit, ut
+est apud Philostratum<span class = "tag">1</span>, qui ab Alexandro
+Magno ad sua
+<span class="pagenum">240</span>
+usque tempora vitae trecentos annos superarat<span class =
+"tag">2</span>. Quod Aristotelis opinioni quodammodo congruit; is enim
+tradit, nullum animal homine vivacius esse post elephantum.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Lib. 7, in vita Apollonii Tyanaei.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>superabat</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Certe vivacissimum esse animalium hominem, ex sacris
+litteris constat, scilicet primos illos humani generis creatores
+nongentos amplius annos vixisse ac nonnullos proxime ad annum millesimum
+accessisse.</p>
+
+<p>
+SENAMUS: Quid est igitur, quam ob rem diuturna vita tam brevi
+curriculo<span class = "tag">1</span> conclusa sit, ut etiamnum
+Moses<span class = "tag">2</span>, qui libros originum et vitas
+diuturniores litteris mandavit, conqueratur, hominem robustiorum vitam
+vix ac ne vix quidem octogesimum annum superare.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>circulo</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Ps. 90, qui est Mosi tributus.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS<span class = "tag">1</span>: Scio plerisque Epicuraeis<span
+class = "tag">2</span> libros originum incredibiles videri et ea
+potissimum, quae de hominum diuturna vita prodita fuere. At Josephus,
+antiquitatum interpres optimus<span class = "tag">3</span>, ut ea, quae
+Moses scripserat, confirmaret, duodecim historias ab omnibus fere
+populis summae antiquitatis ac auctoritatis testes arcessere non
+dubitavit, scilicet Berosum Chaldaeum, Mochum, Hestiaeum, Hieronymum
+Aegyptium, Nicolaum Damascenum, Homerum, Hesiodum, Hecataeum,
+Hellanicum, Ephorum, Theopompum, Acesilaum<span class = "tag">4</span>,
+Xenophontem, qui homines aliquot non modo quadringentos et sexcentos
+annos, sed et nongentos excessisse prodiderunt. Quin etiam majorum<span
+class = "tag">5</span> nostrorum aetate historicis nobilitatus est
+Miles, qui quod annos 369 explevisset, Johannes de Temporibus
+usurpatur<span class = "tag">6</span>. At nostra aetate, i.e. 1519,
+Franciscus Aluaresius<span class = "tag">7</span> in Aethiopicis
+scripsit, Marcum Abnuam<span class = "tag">8</span> pontificem maximum
+Abyssiniorum, anno centesimo quinquagesimo aetatis nondum senium prae se
+tulisse. Ex quo intelligitur, eos aberrare, qui longissimam hominis
+vitam post aquarum eluviones centum ac viginti circumscriptam fuisse
+putant, cum id tempus<span class = "tag">9</span> hominum generi ad
+poenitentiam ante diluvia Dei concessu data esset<span class =
+"tag">10</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: SALOMO.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>Epicuraeorum</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Antiq. lib. IV.,&nbsp;5.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>Acasiceum</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alii: <i>majori</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alibi: <i>vocatur</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alius: <i>Mauretius</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alibi: <i>Albanum</i>, vel: <i>Atanam</i>.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Alibi: <i>id</i>.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;Genes. 6, 3&nbsp;sqq.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Illud philosophis constat inter ipsos, non modo certum vitae
+tempus omni animantium generi ab ipso conditore circumscriptum fuisse,
+verum etiam singulorum hominum annos, menses, dies, horas, momenta
+definita esse<span class = "tag">1</span>, quae tum virtutibus augeri,
+tum etiam flagitiis circumcidi sacra oracula declarant, sive in hoc
+cadaveris gurgustio, sive cadaveribus erepti. Sic tamen interpretor, ut
+hominis spirantis vita non excedat annos 969, quoniam Methusala is, qui
+vitam mortalium omnium longissime protraxit, non diutius vixit<span
+class = "tag">2</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Deuter. 6. 3. Regum 3. Josuae 14. 21. 29. Psalm. 14. 60. 72 et
+108. Proverb. 6. 15.&nbsp;28.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>ulterius non vixerit</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Vitam hanc diuturnam non naturae vi, sed procuratione
+<span class="pagenum">241</span>
+divina primis hominibus tributam fuisse existimo, ad artes et scientias
+constituendas ac praesertim ad coelestium motuum cognitionem.</p>
+
+<p>
+CURTIUS: Principio quidem ad generis humani propagationem potius, quam
+ad scientiarum et artium investigationem, hominibus vitam diuturnam
+opinor fuisse concessam, postea vero, cum<span class = "tag">1</span>
+longe lateque dissipatum est hominum genus, vita brevius contracta est,
+alioqui terrarum orbis, quantus est, populorum vim capere nullo modo
+potuisset. Sic autem natura comparatum est, ut frequentissimi sint
+partus eorum animantium, quorum vita brevior est, et rari foetus eorum,
+quibus vita fruenda diutius conceditur. Videmus enim biennio vitam
+polyporum definiri, quo genere piscium est nullum foecundius. Item
+lepores, quorum vita septimo anno circumscribitur, terrestrium omnium
+foecundissimi sunt.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>quam</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Haec partim vera, partim in conjectura posita sunt. Neque enim,
+opinor, foecunditas leporibus aut polypis tanta<span class =
+"tag">1</span> tributa est, quod illis breve curriculum vitae
+concederetur, sed summa Dei procuratione, ut alteri voracium
+piscium<span class = "tag">2</span> alimentis<span class =
+"tag">3</span>, alteri terrestrium belluarum et hominum venationi et
+pabulo sufficerent. Foecunditatem enim et profusionem seminis sequitur
+vitae brevitas. Rapaces autem alites ac belluas terrestres ac
+maritimas<span class = "tag">4</span> infoecundas esse videmus, quae
+tamen caeteras vitae diuturnitate vincunt, maxime tamen aquatiles, neque
+enim immanis illa balaenarum [ac justi ceti]<span class = "tag">5</span>
+vastitas, quae interdum est octo jugerum, usque eo excresceret, nisi
+plurium seculorum spatio. Nam Juba Rex in commentariis ad Augustum
+scribit<span class = "tag">6</span>, balaenam captam tantae
+magnitudinis, ut trecentos pedes latitudinis et sexcentos longitudinis
+haberet. Nullum autem longaevae vitae<span class = "tag">7</span>
+argumentum majus est, quam quod pisces nullis omnino morbis
+corripiantur, praesertim marini.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>ita</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>avium</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>alimento</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>marinas</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Desunt haec verba in uno codice; alii legunt: <i>ac
+mysticeti</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Relatum apud Plinium ex Jubae commentariis l. 32,
+1 et 9,&nbsp;3.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alius: <i>longitudinis vitae</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Certe quidem Fridericus II. imperator Germanus piscem Lucium
+in lacum Helpruntium<span class = "tag">1</span> injici curavit<span
+class = "tag">2</span>, innexo prius branchiis annulo aetatis indice,
+qui captus est anno 1497, i.e. anno post 267, quam in lacum justa
+magnitudine injectus erat, ea<span class = "tag">3</span> tamen
+vivacissimum constabat ac diutius victurum, nisi violenta morte
+praereptus esset<span class = "tag">4</span>. Ac nostra aetate Cyprini
+ab avorum memoria usque ad nepotes centum viginti annos amplius
+superarunt. Ut omittam, quod Seneca<span class = "tag">5</span> scribit,
+piscem Apolliona<span class = "tag">6</span> anno sexagesimo postquam in
+piscinam grandis illatus fuerat exspirasse, duobus ejusdem aetatis
+superstitibus. Ex quo intelligitur<span class = "tag">7</span>, belluas
+marinas in aqua salsa puriore et salubriore largissimam omnium
+animantium
+<span class="pagenum">242</span>
+vitam protrahere. Nec invitus ab Aristotelis<span class = "tag">8</span>
+et Theophrasti opinione discedam, quippe qui scripserunt, aquatilium
+quam terrestrium et volatilium vitam esse breviorem.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>Heilbrunnium</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Munsterus in descript. Gall. de aequalit. et Conr.
+Gesnerus cap. de Lucio.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>eum</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>fuisset</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Lib. de long. vit. cp.&nbsp;II.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alibi: <i>Apolloniam</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alius: <i>intelligo</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Lib. IV cp. 14 de caus. plantar.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Invideo tantam mercedem Aristoteli, quantam ab Alexandro Magno
+accepisse dicitur, i.e. octingenta talenta, ut in re tam perspicua tam
+graviter peccaret.</p>
+
+<p>
+CORONAEUS: Facit igitur et<span class = "tag">1</span> vitae longitudo
+et explorata valetudo piscium, ut alimentis hominum utiliores quam
+animantia terrestria videantur, sed ex his solidiora sunt, quam ex illis
+alimenta: quae ratio fecit, opinor, ut Romani pontifices ciborum
+delectum et ad victus puritatem et ad libidines coërcendas, suis
+decretis adhiberent, jejuniorum diebus et eo potissimum die quo Christus
+cruci affixus est, ut <span title = "Greek: apo tôn empsuchôn">ἀπὸ τῶν
+ἐμψύχῶν</span> sive terrestrium sive volatilium abstineamus; qui
+religiosiores, etiam a piscibus et somno abstinent, quidam vero horas
+viginti quatuor uno pede nituntur, coelum intuentes; qui religiosissimi,
+non modo abstinent ab his quae diximus, sed etiam collo tenus in aquis
+diem jejunii peragunt, ut accuratius vigilando somnus coërceatur.
+Idem<span class = "tag">2</span> Aethiopibus Christianis consuetum esse,
+Franciscus Alvaresius<span class = "tag">3</span> scribit, ac potissimum
+die sexto expiationis, <span title =
+"Greek: proparaskeuês">προπαρασκεῦης</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>ea</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>Id enim</i>, vel: <i>Id etiam</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;In Aethiopicis.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Jejunium die sexto Christiani commodius, quam Ismaëlitae, qui
+eundem diem solenni festivitate colunt, cum tamen eo die Muhammedes ab
+hostibus graviter vulneratus sit ac fugatus; melius etiam Christiani,
+qui solennia festa colunt eodem die, quo Christus a morte dicitur
+resurrexisse.</p>
+
+<p>
+CURTIUS: Primordio nascentis ecclesiae Christiani die resurrectionis
+jejunare consueverunt: die Paschae, inquit Tertullianus, quo publica
+jejunii religio est, merito deponis osculum pacis; postea tamen eo die
+jejunium vetitum&nbsp;est.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Si de generis humani libertate ac salute laetandum omnibus est,
+profecto Christianis exultandum esset eo ipso die, quo libertatem
+animorum ac salutem sibi partam confidunt. Sic enim divina lege
+cavetur<span class = "tag">1</span>, ut diem illum, quo primogenita
+omnium animantium caesa sunt in universa Aegypto propter Israelitas, et
+eorum greges, festivis agri paschalis epulis jucundissime coleremus,
+quoniam cladi superstites durissima Aegyptiorum servitute liberati
+sumus. Nullum autem jejunium nobis imperatur praeterquam die decimo
+mensis septimi, ad exsecrationem et expiationem nefandi sceleris, quo
+majores nostri vitulum ad colendum sibi conflassent. Illud autem
+jejunium auspicamur a vespera ad vesperam consequentis, quo nec cibum
+nec potum capere, nec in cubilibus<span class = "tag">2</span> jacere,
+nec ullum opus moliri, nec ullis negotiis implicari licet, sed
+peccatorum poenitere, deinde corpore et vultu
+<span class="pagenum">243</span>
+terram contegente<span class = "tag">3</span> apud Deum misericordem de
+peccatis confiteri ac nos ipsos affligere jubemur. Est enim vox Ebraica
+<span title = "Hebrew: ta’anit">תענית</span> (Thaanith) nihil aliud,
+quam afflictio et moestitia. Praeter jejunium illud legitimum
+expiationis indicta sunt jejunia viginti quinque, partim propter occasus
+illustrium prophetarum Mosis, Aaronis, Josuae<span class =
+"tag">4</span>, Samuelis, partim propter excidium urbis et populi
+defectionem, quae in libello Tahamith explicantur. Non desunt, qui Mosis
+et Eliae exemplo quadraginta diebus<span class = "tag">5</span>
+jejunant. Sanctissimi totum vitae tempus, praeter Sabbatha et Novilunia
+solennia, semel tantum interdiu cibantur, ut de Juditha legimus<span
+class = "tag">6</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>cautum</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>cubili</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>conspiciente</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Addunt alii: <i>Mariae</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>dies</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Judith&nbsp;5.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Origenes contra Celsum<span class = "tag">1</span> scribit,
+veteres Christianos quarta sextaque die jejunia coluisse, sabbathis vero
+ac dominicis illud non licuisse.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Libro&nbsp;V.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Ismaëlitae dictum Empedoclis usurpare consueverunt, scilicet a
+vitiis jejunandum, i.e. <span title =
+"Greek: nêsteusai kakotêtos">νηστεύσαι κακότητος</span>,
+summa tamen religione colunt
+jejunia Elmeidi, menstrua paschalia jejunia nec nisi post occasum solis
+cibantur. Sunt tamen qui singulis mensibus tria jejunia sibi indicunt,
+sub luna tredecim, quatuordecim, quindecim, quos ipsi candidos vocant,
+quod his diebus luna, copioso lumine aucta, reddit animantium corpora
+multum vegetiora et ad jejunium aptiora. Eadem fere ciborum religio,
+quae Judaeis, nam utrique ab esu sanguinis et suillae carnis sibi
+temperant, ut lex divina jubet.</p>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Multa multis religiosa sunt, quae aliis valde profana aut
+impia aut superstitiosa judicantur. Nam Judaei et Ismaëlitae aeque ac
+veteres pagani velato capite sacra faciunt, ut illa significant:</p>
+
+<div class = "verse close">
+Purpureo velare comas adopertus amictu<span class =
+"tag">1</span>.</div>
+
+<p class = "close">
+Quin etiam religiosum erat flaminibus, aperto capite sub Dio versari; ut
+Saturnus, quia velatus erat, nudo vertice colebatur, Christus<span class
+= "tag">1</span> tamen<span class = "tag">2</span> aperto capite
+precatur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Virg. Aen. III.&nbsp;405.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>Christiani ... precantur</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>tantum</i>, vel: <i>autem</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Sabaeorum quidem<span class = "tag">1</span> et Arabum foeminae
+nudatis corporibus choreas agitabant, oriente sole, ut illi
+gratularentur, et qui sacra faciebant Bahali Peori, impudenter pudenda
+revelabant, quo idolo nullum detestabilius divina lege execratur, qua
+quidem lege pontifex sacrificans caput velare jubetur<span class =
+"tag">2</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Rabbi Moses Rambam l.&nbsp;1.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Levit. 20,&nbsp;10.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Mos hic omnium populorum, qui religiosius colebant, communis
+erat; nam Prusias Bithyniae rex, operto capite adoratis Curiae liminibus
+divinos senatui honores dicitur exhibuisse. Item<span class =
+"tag">1</span> Lucius nescio quis adulator Caligulam, qui se Deum
+ferebat, adoraturus capite obvelato canis in modum circumvolutus, ad
+pedes principis procidebat.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>Ita</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Quid Moses? Audita primum Dei voce, non modo verticem,
+<span class="pagenum">244</span>
+sed vultum quoque operuit, quia verebatur, inquit scriptura sacra, Deum
+intueri. Item Helias cum Dei vocem audisset in eodem monte, quo Moses,
+pallio caput ac vultum obtexit.</p>
+
+<p>
+CURTIUS: Saepe<span class = "tag">1</span> contrariis itineribus eodem
+pervenitur. Nam ut Asiae populis principem intueri nefas habetur et ab
+ejus conspectu discedentem retrocedere oportet, ne illi terga
+obvertantur, ac velato capite alloqui aspectu in terram demisso: ita
+quoque flagitiosum est in Europa, praesente principe<span class =
+"tag">2</span> capita velare, quin etiam ad edicta regis Abyssiniorum
+non modo caput aperire, sed etiam corpus usque ad pudenda nudare necesse
+est. Olim saltatio in sacris faciendis omnium fere populorum communis
+erat, quae nusquam terrarum nunc usurpatur<span class = "tag">3</span>.
+Et quemadmodum capitale esset apud Genevates et Helvetios in templo
+saltare, quod religiosissime fiebat apud Judaeos; sic enim Davidem
+legimus, cum arcam deduceret, accepta lyra saltasse aliquanto
+altius<span class = "tag">4</span>, quam uxori Michalae decorum
+videretur, ac si quis ullum munus altaribus sacris oblaturus veniret,
+hunc alacri gestu saltare mos erat<span class = "tag">5</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>Saepius</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>pontifice</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Franc. Alvaresius in Aethiopicis.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;2 Reg. 6, 14 seqq.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Rabbi Kimchi in Ps.&nbsp;42.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Saltationes et choreas sacris omnium populorum solennes fuisse
+constat. Nec tantum Salii sacerdotes Martis a saliendo dicti sunt, sed
+etiam Jovis ipsius ludis praesultor ad numerum et modum choream.
+agebat<span class = "tag">1</span>. Et cum senatori cuidam Jupiter in
+somniis visus esset, qui ludos instaurari juberet<span class =
+"tag">2</span>, quod praesultor indocte saltaret<span class =
+"tag">3</span>, deque ea re ter admonitus neglexisset, duorum filiorum
+morte perterritus senatui rem aperuit, qui ludos instaurari jussit. Ex
+quo etiam planum fit, quod ante diximus, etiam paganorum sacra
+negligentius peracta immortali Deo displicuisse, omissa clades et
+excidia populis invexisse.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Plutarchus in Nicia et Alcibiade.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Valerius Maximus, Livius, Plutarchus, Dionysius
+Halicarnasseus.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>saltarat</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Existimo nostros bufones, qui clypeis et gladiis nudi
+saltant, Salios veterum<span class = "tag">1</span> omnino imitari vel
+etiam saltatorem illum, qui quod bovem Jovi<span class = "tag">2</span>
+apud Athenienses mactaret<span class = "tag">3</span>, <span title =
+"Greek: bouphonos">βουφόνος</span> dicebatur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>veteres</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii addunt: <i>Bulaeo</i>, vel: <i>Poleo</i>, vel:
+<i>potentissimo</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>mactarat</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Christiani primum nascente ecclesia saltationes sacras
+intermiserunt, ut scribit Justinus Martyr<span class = "tag">1</span>,
+quippe qui cogebantur nocturna sacra metu suppliciorum obire. Sed
+Constantino Magno dominante, sublato metu, choreas frequentes et
+choros<span class = "tag">2</span> agere coeperunt, qui mos nondum ab
+ecclesia Romana plane desertus est. Nam quae processiones ab ipsis
+appellabantur, saltando fiebant, non ambulando. Nec ita pridem cantores
+duo, qui<span class = "tag">3</span> canticum in medio choro incipiunt,
+ab occasu ad ortum, deinde ab ortu in occasum saltabant, tum utrique in
+medio choro, alter quidem Austrum, alter Aquilonem spectans, aliquamdiu
+immoti stabant. Quae ratio fuit<span class = "tag">4</span>
+<span class="pagenum">245</span>
+a citharoedo in sacris ludis antiquitus observata, ut coelestium orbium
+ac Deorum in coelis choreas agentium motus ipsiusque Terrae matris
+Deorum stationem imitarentur. Illud tamen singulare fuit in Christianis,
+quod cantores duo in choro, ne Diis infernis aut idolis gratulari
+saltatione viderentur, ut<span class = "tag">5</span> pagani, dextram in
+coelum attollebant, et quia molestum erat diutius elatam dextram habere,
+baculos argenteos, qui in manum argenteam desinebant, gestare coeperunt,
+ac summis pedum digitis modestius niti, ut modestius saltarent. Sed cum
+imperitis hujusmodi<span class = "tag">6</span> sacerdotia ac munera
+quaestuose tribuissent, non amplius saltare, sed deambulare coeperunt,
+inde proverbium de ignaris, qui<span class = "tag">7</span> nec canere
+didicerint<span class = "tag">8</span> nec saltare. Ita paulatim
+ambulationes pro saltationibus desertis ab ecclesia Romana susceptas
+videmus.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Ad orthodox. qu.&nbsp;7.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Desunt alibi duo haec verba.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>quod</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Scholiastes Pindari.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>aut</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alius: <i>hujus mundi</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alibi: <i>quod</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alius: <i>didicerant</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Moderata saltatio in laudibus divinis efficacissima semper nobis
+visa est, illud enim psaltes lyricus voluit, cum ipse coram Deo caneret
+ac saltaret: <i>Colite Deum cum timore, exsultate ei cum<span class =
+"tag">1</span> tremore!</i><span class = "tag">2</span> Est enim
+exsultare altius saltare, quia fleri non potest, ut qui saltat ac
+gestit<span class = "tag">3</span> animi quadam alacritate erga res
+divinas, ut non etiam ardentissimo Dei amore in eum rapiatur, mente vero
+tristi Deum laudare nefas est. Itaque pontifex Aaron, repentina adhuc
+filiorum morte saucius, sacrum convivium obire recusavit, cum
+diceret<span class = "tag">4</span>: <i>Quomodo gratus essem Deo, mente
+lugubri?</i><span class = "tag">5</span> et qui laeta mente affectus est
+erga Deum, hunc etiam oportet non modo ab omnibus sceleribus abhorrere,
+verum etiam summa integritate ac innocentia vivere. Ita saepius in
+psalmis occurrit vox illa Selah, quam Symmachus et Theodotion
+vertit<span class = "tag">6</span> <span title =
+"Greek: diapsalma">διάψαλμα</span>, Latini interpretationem omiserunt.
+Nam Chaldaeus interpres putat, verbo Selah aeternum significari, quem
+Origenes et Hieronymus<span class = "tag">7</span> sequuntur. Sed
+Abraham AbenEsra interpretatur <span title = "Hebrew: Amen">אָמֵן</span>
+i.e. vere; <span title = "Greek: diapsalma">διάψαλμα</span> vero
+significare mihi videtur distinctionem modulationis et varietatem
+quandam silentio interjecto. David Kimchi Selah vocis elationem
+significare putat, ego vero vocis ac totius corporis subsaltationem
+fuisse video, quam in sanctis canticis usurpare etiamnum solemus, ut
+laetitiam erga Deum et intimi animi gaudium testificemur. Laudationes
+vero divinas non modo saltationibus et canticis, verum etiam omni genere
+instrumentorum ab immortali Deo instituta fuisse, gravissima Nathanis et
+Gadi testimonia declarant, a quibus admonitus David 285 Leviticae tribus
+cantores peritissimos ad divinarum laudum modulationes adhibuit<span
+class = "tag">8</span>, quos partim vocibus, partim fidibus, partim
+fistulis<span class = "tag">9</span> explicabat, quod ex initio psalmi
+cujusque facile intelligitur, <span title =
+"Hebrew: mizmor">מִזְמוֹר</span> fidibus
+tantum<span class = "tag">10</span>, ubi
+<span title = "Hebrew: shir">שִׁיר</span> sola voce canebatur, ubi
+utcunque, voces fidibus miscebantur. Interdum tuba cornea, quae Sophar,
+vel metallica, quae Halsopherat
+<span class="pagenum">246</span>
+dicebatur, adhiberi solebat et metaltaim sive cimbala et mahol tibia.
+Sed quia Judaei aeque ac populi australes fidibus magis delectantur<span
+class = "tag">11</span>, et aquilonares tubarum ac tibiarum sono<span
+class = "tag">12</span>, propterea cantica Davidis Psalmos appellarunt.
+Est enim <span title = "Greek: psalmos">ψαλμός</span>, ut scitis<span
+class = "tag">13</span>, carmen fidibus expressum, psalterium autem vas
+in clypei quadrati formam, decem chordis<span class = "tag">14</span>
+aptum. Propria tamen appellatione laudes ab Ebraeis appellantur cantica
+Davidis <span title = "Hebrew: tehilim">תְהִלִים</span>, ut omnes
+intelligant, brevissimis quidem precibus, sed laudibus assiduis intentos
+esse oportere. Nihil autem<span class = "tag">15</span> frequentius in
+psalmis occurrit, quam vox <span title =
+"Hebrew: haleluyah">הַלֵלוּיָה</span> i.e. laudate Deum.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>in</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Ps. 2,&nbsp;ii.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>petit</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>dicens</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Levit. 10,&nbsp;19.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alii: <i>vertunt</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Hieronymus in epist. ad Marcellum.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;1 Paral. XXV, 1&nbsp;sqq.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Alibi: <i>fibulis</i>.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;Alibi: <i>tamen</i>.&nbsp;
+<b>11.</b>&nbsp;Alibi: <i>delectabantur</i>.&nbsp;
+<b>12.</b>&nbsp;Alius: <i>sonitu</i>.&nbsp;
+<b>13.</b>&nbsp;Aristophanis scholiastes in Avibus.&nbsp;
+<b>14.</b>&nbsp;Alibi: <i>fidibus</i>.&nbsp;
+<b>15.</b>&nbsp;Alii: <i>enim</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Ego vero existimo, ecclesiae Romanae organa<span class =
+"tag">1</span>, quae Constantinopoli circa annum Christi 700 inventa,
+fistulis plumbeis conflantur, omnium antiquorum instrutmenta musica
+longo intervallo superare, nec satis mirari possum, eos, qui Romanae
+ecclesiae ritus deseruerunt, organorum genus illud penitus abjecisse,
+cum nihil modulatius fieri possit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Ammonius l. IV. et&nbsp;XVI.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Hoc ideo factum opinor, ne plebs illecebris modulationum
+divinas laudes obliviscatur. Ac propterea Justinus Martyr<span class =
+"tag">1</span> instrumenta illa musica puerorum esse ac de templo
+rejicienda putat, comprobante Theodoreto pontifice<span class =
+"tag">2</span>, eoque magis, si lingua peregrina utantur sacerdotes,
+quam imperiti non capiunt<span class = "tag">3</span>, quo nihil
+absurdius nec ullius populi moribus, praeterquam Romanorum, id probari
+posse opinor.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Qu. 157 ad orthodox.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Libro de sacrific.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>capiant</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Id certe casu contigit; cum enim Ebraei, Graeci, Latini et
+caeterae quoque gentes lingua populari Deos colerent, usu tamen diuturno
+factum est, ut antiqua carmina sacrorum Polybii aetate non amplius
+intelligerentur, mutatione scilicet latinae linguae, neque tamen usitata
+carmina propter venerationem antiquitatis ac religionis mutare fas erat.
+Ita quoque ecclesiae Romanae cantica tunc<span class = "tag">1</span> a
+Gregorio latine sunt instituta, cum ab omnibus omnia perciperentur,
+paulatim lingua latina peregrinorum undequaque in Italiam adventu et
+concursu mutari et corrumpi coepit, carmina tamen usitata sine gravi
+incommodo mutari nequeunt.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Deest alibi.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Non video, quid incommodi sequatur, pulcherrimas illas Davidis
+laudes linguis omnibus usurpare. Si tamen instrumentis musicis etiam
+sacris utendum sit, ut quidem ex oraculo divino Nathanis et Gadi
+prophetarum jubemur<span class = "tag">1</span>, fidibus praestaret,
+quam fistulis plumbeis uti, quibus voces sono fistularum confuso tanta
+vi erumpunt ut verba nullo modo percipiantur; soli enim Britanni,
+opinor, organa fistularum plumbearum vocibus musicis miscere
+consueverunt. At nihil tam necesse est, quam psalmos ac laudes divinas
+ab omnibus intelligi, ut omnes erudiantur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> 1 Paralip. 25, 1&nbsp;sqq.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Mirum mihi saepe visum est, Judaeos, Christianos, Ismaëlitas,
+<span class="pagenum">247</span>
+Helveticos, Romanos, Germanos, tanta<span class = "tag">1</span>
+religionum varietate discrepantes, in psalmis tamen Davidicis omnes
+omnino conspirare atque iis quotidie gratias immortali Deo gratissimas
+ubique terrarum agere.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>tam</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Non debet illud mirum videri, cum hi omnes unius aeterni Dei
+nomen ac numen se colere nec plures uno esse profiteantur. Laudationes
+autem Davidis ad aeternum Deum omnes spectant, nulla Jovis, Apollinis,
+Dianae, Martis, Herculis, Saturni numina, nihil de Venere et Baccho,
+nihil de Jesu Nazaraeo, nihil de Muhammede aut Maria virgine, nihil de
+myriadibus innumeris<span class = "tag">1</span> Divorum, quos sibi
+Christiani non tam ad imitandum, quam etiam ad colendum proposuerant,
+sed unius sempiterni rerum omnium opificis laudes ac gesta
+commemorantur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Deest alibi.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Quid est igitur, quam ob rem<span class = "tag">1</span> in
+tanta populorum innumerabilium multitudine soli<span class =
+"tag">2</span> Christiani Christum pro Deo cum infinita divorum
+multitudine laudant, precantur, adorant, qui tamen Deum unum mundi
+conditorem prae se ferunt?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>ac</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Desunt haec novem sequentia verba in aliis
+codicibus.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Quia<span class = "tag">1</span> Christus non alius est quam
+Deus ipse, aeternus Dei filius.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>Qui</i>, vel: <i>Si</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Si Christus idem est, quod<span class = "tag">1</span> Deus
+aeternus, cur Petrus in concione ad populum his verbis utitur<span class
+= "tag">2</span>: <i>Sciat totus domus Israël, quod dominum et Christum
+hunc Jesum fecerit<span class = "tag">3</span> Deus?</i></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>qui</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Actorum II.,&nbsp;36.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>fecit</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Hac oratione Petrus naturam humanam a divina distinguit, ut
+homo Jesus a Deo sit factus et quatenus Deus ab aeterno genitus a patre,
+sic utraque natura in uno Jesu coaluit, ut Dei et hominum mediator
+esset, quia mediator unius esse non potest<span class = "tag">1</span>,
+Deus autem unus&nbsp;est.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Gal. 3, 20, et 1 Timoth. 2,&nbsp;5.</div>
+
+<p>
+TORALBA: In natura quidem universa quoties ex duabus naturis inter se
+repugnantibus<span class = "tag">1</span> tertium quoddam ab utraque
+diversum conflatur, perit utraque natura propter conflationem formarum.
+Si ergo in una Christi natura coalescit simul humana ac divina forma,
+utramque perire oportet, et ex utraque tertium quoddam et diversum ab
+utraque conflari, ut ex aqua et melle videmus hydromel componi, corrupta
+utriusque natura.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>repugnatis</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Natura duplex in Christo sic copulatur, ut non sit confusa,
+sic distinguitur, ut non sit divisa.</p>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Cur ergo<span class = "tag">1</span> Athanasius in libro de
+incarnatione non duas in Christo naturas, sed unam tantum agnoscit?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>vero</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Ne quis putet, Christi divinam esse adorabilem, non item
+humanam. Ac propterea Gregorius Nazianzenus et Cyrillus<span class =
+"tag">1</span> duas
+<span class="pagenum">248</span>
+in Christo naturas agnoscunt. Sed quia post humanitatis assumtionem
+facta divisio non est, una et eadem esse praedicatur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Libro 9 cp. 31 in&nbsp;Joh.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Quod<span class = "tag">1</span> Toralba de forma naturali ad
+divinam traduxit, non congruit<span class = "tag">2</span> metaphysica
+tractantibus ad physica trahere disputationem.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>Quid</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>convenit</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Christus quatenus homo physicae subjectum est, metaphysicae
+vero, i.e. theologiae, argumentum verum et quidem<span class =
+"tag">1</span> proprium Deus est. Si ergo naturalibus omissis de Deo
+disputandum sit, nihil profecto est in universa natura, quod de Deo
+affirmari queat, sed omnia commode negari, quia quicquid est praeter
+Deum, aut substantiam aut accidens esse oportet<span class =
+"tag">2</span>, Deus autem neutrum est, nec ullus est naturae conceptus
+Deo et creaturae communis, quia nihil una voce de finito vel infinito
+dici potest, nec ullum genus est infinitum aut indifferens ad finitum et
+infinitum. Itaque cum de rebus omnibus quaeri soleat, quid sit? de Deo
+quaeritur, quid non sit? Ex quo sequitur, theologos omnes, qui Deo
+substantiam aut hypostasin aut personam tribuunt, impropie loqui. Quae
+res impulit Simplicium<span class = "tag">3</span>, ut primam omnium
+causam diceret nomine vacare, i.e. <span title =
+"Greek: tou pantos aitiou, huper panta ontos ta onta, ouden estin oikeion onoma">τοῦ
+παντὸς αἰτίου, ὑπὲρ πάντα ὄντος τὰ ὄντα, οὐδέν ἐστιν ὀικεῖον
+ὄνομα</span>.
+Proclus vero Academicus Deum ob id ineffabilem esse scribit, i.e.
+<span title = "Greek: arrhêton">ἄῤῥητον</span>, quia unus est, vel ut
+Parmenides <span title = "Greek: agrammatos">ἀγράμματος</span>. Et cum
+multa de Deo dicantur improprie, ipse tamen dici non potest ac ne
+cogitari quidem. Sed qui minus inepte loquuntur, essentiam aeternam
+appellant, eamque unam, puram, simplicem et ab omni corporum
+contagione<span class = "tag">4</span> liberam, infinitae bonitatis,
+sapientiae, potestatis. Atque in eo Academici, Stoici, Peripatetici cum
+Ebraeis et Ismaëlitis conveniunt quodammodo, quasi proprium<span class =
+"tag">5</span> illud in omnium hominum animis ac mentibus ipsa natura
+insitum<span class = "tag">6</span> esse videatur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>quodammodo</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Dionysius Areopagita de divin. nomin., Moses Rambam
+l.&nbsp;3.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;In libro de singulari&nbsp;Deo.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>concretione</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alius: <i>principium</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Pro quatuor his antecedentibus verbis alibi legitur:
+<i>institutum</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Ebraei decem habent<span class = "tag">1</span> nomina Deo in
+sacris litteris tributa, epitheta vero LXXII omnia creatori cum<span
+class = "tag">2</span> creaturis quodammodo communia praeter
+sacratissimum nomen tetragrammaton, quod sui proprium esse dixit,
+scilicet <span title = "Hebrew: YHWH">יהוה</span>, i.e. aeternus, quia
+nihil praeter Deum est<span class = "tag">3</span> aeternum. Hujus unius
+cultum, caeteris omnibus repudiatis, quemque sibi proponere debere
+contendimus. Caetera quae tum in coelo, tum in elementis ac mundi totius
+compage cernimus, tum etiam beatas mentes cadaveribus superstites et
+angelos utriusque naturae, sensibus hominis abditos, colere ac ullis
+precibus ac veneratione prosequi nefas esse arbitramur, ac multo magis
+nefarium ulli creaturae<span class = "tag">4</span> Deum incorporeum
+copulare<span class = "tag">5</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>Hebraeis decem sunt</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>ac</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alii: <i>potest esse</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>nefandum ullam creaturam</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>computare</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Ego veteres Jovem a tetragrammato duxisse opinor, propter
+utriusque nominis similitudinem.</p>
+
+<p>
+<span class="pagenum">249</span>
+SALOMO: Qui Jova aut Jehova pro sacro nomine <span title =
+"Hebrew: YHWH">יהוה</span> pronunciant, hujus linguae vim non tenent.
+Neque enim ratio Ebraeae linguae patitur nomen illud ita pronunciari.
+Ac tametsi vocabulis subscriptis saepius <span title =
+"Hebrew: (YHWH)">יְהוָֹה</span> legamus, fallunt tamen qui sic legi putant
+oportere, nec intelligunt, majores nostros, qui primi vocales litteris
+affixerunt<span class = "tag">1</span>, arcanum illud reddidisse
+varietate scribendi, mox <span title = "Hebrew: (YHWH)">יְהוָֹה</span>,
+mox <span title = "Hebrew: (YHWH)">יְהֶוה</span>. Cur autem abdiderint
+arcanum illud, causa est in promtu, quod lege divina capitali supplicio
+plectendus est<span class = "tag">2</span>, qui diserte nomen illud
+denuntiarit<span class = "tag">3</span>. Itaque nunquam nomen illud in
+ore habemus, sed nomine Elohim vel Adonai uti solemus, quoties in sacra
+scriptura legentibus occurrit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>affinxerunt</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Levit. 24,&nbsp;6.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alii: <i>denuntiavit</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Mei sensus, Salomo, cum tuis sensibus congruunt, nec alia mihi
+mens est, nisi quod Deum illum opificem ac moderatorem rerum omnium
+humanam naturam induisse persuasum habeo, ut hominum scelera morte sua
+expiaret. Caetera Deorum inania<span class = "tag">1</span> ac divorum
+numina nihil moror, ac<span class = "tag">2</span> ne angelos quidem,
+qui proxime ad immortalis Dei numen accedunt, ullis precibus aut<span
+class = "tag">3</span> veneratione coli volo.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>Caeteros Deorum inanium</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>at</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>ac</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Ego vero duodecim fidei Christianae capita cum Curtio
+amplector, ac praeterea<span class = "tag">1</span> corporis ac
+sanguinis Christi sacrificium expiatorium, tum etiam angelorum ac
+divorum mentes sacris rogationibus eliciendas censeo, ut Deum propitium
+habeamus, item purgatorios ignes, quibus animorum labes ex animis
+eluantur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>propterea</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: At<span class = "tag">1</span> ista ratione populus Deorum
+innumerabilium cum immortali Deo admittatur necesse&nbsp;est.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>Ac</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Caetera quidem suis quaeque locis. Sed illud prius Salomoni
+persuaderi oportet de Christi deitate, quo si persuasus erit, facile
+Octavium et Toralbam in suam sententiam adducet.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Istud quidem Toralbae difficilius quam meis popularibus
+persuaderi posse video, quoniam multa constanter credimus, quae
+philosophi omnino repudiant, ut Lyricus ille de nostris<span class =
+"tag">1</span> loquitur: <i>Credat Judaeus Apella, non ego<span class =
+"tag">2</span>.</i></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>nobis</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Horatius.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Ut pervicacis animi est, perspicuis argumentis acquiescere
+nolle, ita summae levitatis, temere omnibus omnia assentiri. Non desunt
+etiam, qui minutorum theologorum multitudine nos obruere conantur, sed
+non ego credulus illis<span class = "tag">1</span>, vel ut Siculi
+pastoris<span class = "tag">2</span> oratione utar: <span title =
+"Greek: egô de tis ou tachupeithês">ἐγὼ δέ τις οὐ ταχυπειθής</span>.
+Ecquis enim est tam angusti animi et ingenii, cui probari possit, Deum
+aeternum post sexcenta millia saeculorum, imo post infinitum tempus
+incorporeum fuisse, eundem tamen non ita pridem coelo delapsum in
+mulierculae intimis visceribus novem menses delituisse, tum carne,
+ossibus
+<span class="pagenum">250</span>
+ac sanguine concretis indutum ac natum utero clauso, paulo post etiam
+turpissimo supplicio affectum ac terra conditum revixisse et<span class
+= "tag">3</span> corpoream illam molem, antea coelo invisam, illuc
+vexisse? Quod haec tam nova tamque insignis mutatio in Deum cadat, omnes
+Ebraeorum et Ismaëlitarum populi, omnes<span class = "tag">4</span>
+philosophorum familiae constanter negant. Imo gravis illa et coelestis
+vox obstat: <i>Ego Deus aeternus et non mutor.</i><span class =
+"tag">5</span> Quae verba non modo ad essentiam pertinent, verum etiam
+ad ea, quae illi accidere putantur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>ullis</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Theocriti.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Omittuntur haec novem sequentia verba in alio
+codice.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>omnis ... familia</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Jes. XLIV,&nbsp;6.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Salomoni caetera quidem assentior, sed illud<span class =
+"tag">1</span> non capio, si Deus etiam<span class = "tag">2</span>
+mentis habitu immutabilis est, cur toties irasci et placari, toties
+poenitere facti dicatur?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>illum</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>ratione</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Ista quidem oratio est quasi parentis optimi cum infantibus
+balbutientis, ut cum Deus Samueli dixisset<span class = "tag">1</span>,
+se pigere Saulis, quod regem eum<span class = "tag">2</span> renunciari
+jussisset, eodem tamen capite haec verba subjicit<span class =
+"tag">3</span>: <i>Deum facti nunquam poenitebit, quia non est homo, ut
+ulla<span class = "tag">4</span> facti poenitudine ducatur<span class =
+"tag">5</span>.</i> Aut enim illa tanta Dei mutatio in hominem, sive
+assumtio hominis Deum facit meliorem aut deteriorem, alterum dicere
+scelus, alterum cogitare nefas est. Nam cum ab infinita temporis
+aeternitate optimus maximus fuerit<span class = "tag">6</span>, melior
+aut beatior scipso fieri non potuit, alioquin optimus et beatissimus
+antea non fuisset. Deteriorem factum esse, tanta sui status ac
+conditionis conversione fateri oportet<span class = "tag">7</span>, quo
+nihil capitalius cogitari potest.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> 1 Sam. XV,&nbsp;11.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>illum</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;1 Sam. 15,&nbsp;29.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>nulli</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alius: <i>poeniturum dicatur</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alibi: <i>fuit</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alibi: <i>cogeretur</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Nec melior nec deterior factus est, ac ne mutatus quidem ab
+illo, qui semper antea exstiterat, qualis semper futurus est. Consimili
+fere argumento Proclus<span class = "tag">1</span> mundum aeternum
+statuebat, ne si principium ortus haberet, Deus ab alta quiete ad motum,
+ab otio ad negotium excitatus videretur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Philoponus in libris, quos adversus Proclum scripsit.</div>
+
+<p>
+SALOMO<span class = "tag">1</span>: Illud quidem constat ex abditis
+legum divinarum arcanis, Deum perpetua mundorum creatione ac recreatione
+gaudere nec quicquam sub sole novum esse<span class = "tag">2</span>,
+quod antea non fuerit, nec fuisse, quod non sit futurum, nec propterea
+Deum sui status ullam pati conversionem aut mutationem, sed eundem
+humanae naturae copulatum et carneam massam induisse, non ita pridem,
+i.e. paulo ante saecula quindecim<span class = "tag">3</span>, non modo
+contra Dei naturam et essentiam est, verum etiam contra suae majestatis
+decus.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Omittitur in aliis.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Eccles. 1,&nbsp;9.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Deest in alio codice.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Incredibile quidem est incredulis, sed iis quos divinus
+intellectus afflaverit<span class = "tag">1</span>, facillime<span class
+= "tag">2</span> persuaderi potest.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>afflavit</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>facile</i>.</div>
+
+<p>
+<span class="pagenum">251</span>
+OCTAVIUS: Certe graecae et latinae initio nascentis ecclesiae
+christianae non ita difficile fuit persuadere, ex homine Deum fieri,
+quippe qui Deorum et hominum amplexus et puerperia ita crediderunt, ut
+non modo agrestibus et imperitis hominibus, sed etiam Graecorum et
+Romanorum<span class = "tag">1</span> disciplinarum omnium laude
+florentibus quasi certissimum quiddam et exploratissimum haberetur.
+Argumento sit nobilis historia<span class = "tag">2</span> de Mundo,
+cive Romano, qui summa pietatis specie sacerdotum detestabili lenocinio
+matronae pudicissimae stuprum intulit, cui persuasum erat aeque ac
+marito, Herculem ipsum in templo, ad stirpis divinae propagationem, cum
+ea concubuisse. Comperta fraude, quam Mundus celare non potuit, Tiberius
+Augustus templum solo aequari et sacerdotes ultricibus flammis exuri
+jussit. Itaque nihil mirum, si Christum, qui vitae integritate ac
+miraculorum multitudine clarus exstiterat, de Deo ac virgine natum
+paganis, consimili<span class = "tag">3</span> Deorum generatione jam
+imbutis, persuaserunt.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>Graecis et Romanis</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Josephus in Antiq. jud. lib. 18 et&nbsp;4.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>consimilium</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Certe puerperia Deorum ac Dearum non modo <span title =
+"Greek: theogonian">θεογονίαν</span>, verum etiam imperatoribus et
+pontificibus Romanis mirabiles <span title =
+"Greek: apotheôseis">ἀποθεώσεις</span>
+invexerunt: quas Bessario Cardinalis cum Romae fieri vidisset<span class
+= "tag">1</span>, veterum divorum historias valde sibi suspectas esse
+praedicabat.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>vidissent</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Imperitis illa non persuaderi, eruditis potuisse miror. Nam si
+cognitis extremis media non propterea cognoscuntur, etiamsi fuerint
+essentiali causarum ordine cohaerentia, quis Christum, quem ex humana
+divinaque natura constare dicunt, animo percipere queat, cum Deus homini
+nullo naturae ordine cohaerere ac multo minus quam coelum terrae uniri
+possit?<span class = "tag">1</span></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>potuerit</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Veteres Academici hominem coelestis et elementaris mundi
+vinculum esse tradunt ac propterea solum ex omnium animantium genere ad
+Dei similitudinem et imaginem conformatum. Quae cum ita sint, quis
+naturae ordinem turbari putet, si Deus homini uniatur in Christo?</p>
+
+<p>
+TORALBA: Comprehensio infinitae rei est infinitum quoddam<span class =
+"tag">1</span>, quod naturae finitae congruere nequit. Neque enim verum
+est, quod theologis quibusdam video placuisse, scilicet mentem humanam
+infinitorum intelligibilium successionum capacem esse, oportet enim
+mentem hominibus aeternam aut certe sempiternam esse suapte natura,
+contra quam superius demonstratum est. Quodsi mens humana ne cogitatione
+quidem Deum infinitum assequi possit, qui fieri possit<span class =
+"tag">2</span> ut infinitam Dei essentiam capere eique actu et re ipsa
+uniri queat?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>quiddam</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>potest</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Quod humanae mentis imbecillitas assequi non possit, Christi
+mirabiles actiones et stupenda facta praestant.</p>
+
+<p>
+<span class="pagenum">252</span>
+OCTAVIUS: Si miracula Deos faciunt, quid obstat, quin maximus quisque
+magus Deum se ferat? Quid enim sortilegi non moliuntur? Quid sagarum
+turba non<span class = "tag">1</span> facit? Cujus tam<span class =
+"tag">2</span> perspicacis oculos non perstringit? Testes svmt magi
+Pharaonis, Orpheotelestae, Medea, Circe, Cleomedes Astypalaeus,
+Apollonius Thyanaeus. Atque hic tanta prodigiorum varietate mirabilis
+exstitit, ut veteres illum non modo ipsi Christo, verum etiam omnibus
+Christianorum Diis longe anteferrent. Is enim dicitur a mortuis
+complures excitavisse, morbos populares sedavisse, saepe moribundos
+curavisse, saepius futura praedixisse, saepe daemones sua praesentia
+fugavisse, semper ab esu animantium, quamdiu vixit, abstinuisse,
+eruditione ac sapientia<span class = "tag">3</span> clarissimus
+exstitisse<span class = "tag">4</span>, sapientiae praeceptis
+divinissimus fuisse, verbo lamias frequentes abegisse, Ephesum exitiali
+peste liberavisse, paenulatum<span class = "tag">5</span> senem
+lapidibus obrui jussisse, obrutum detegi, detectum leonem mortuum
+demonstravisse, annos 140 in terris vixisse, et ex ipso Dianae templo in
+coelum abreptum ascendisse, ab ipsis arboribus curvato cacumine ac voce
+diserta loquentibus salutatus esse, denique ab universa Graecia et Asia
+pro Deo habitus fuisse memoratur. Profecto tanta laudum contentione<span
+class = "tag">6</span> acceptus est ab antiquis, ut ex ejus<span class =
+"tag">7</span> statuis oracula quasi ab ipso Apolline peterentur. Nec
+tantum paganis, sed etiam Christianis clarus et admirabilis exstitit,
+atque inprimis Hieronymo et Justino Martyri<span class = "tag">8</span>,
+quod maris tempestates, ventorum impetus, murium populationes,
+incursiones ferarum istius Apollonii dictatis prohiberi tradit<span
+class = "tag">9</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Deest alibi: <i>non</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>etiam</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>doctrina</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Desunt alibi haec quinque antecedentia verba.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Deest in aliis codicibus.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alibi: <i>consensione</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alii: <i>ipsius</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Philostratus Lemnius. Justinus Martyr qu. 245 ad
+orthodox. Hieron. ad Rufinum.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Alibi: <i>tradunt</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Multa quidem Philostratus de Apollonio, sed ea tantum quae a
+Damide audierat, Damis item ab Apollonio <span title =
+"Greek: akroasei ek tôn allôn akroamatôn">ἀκροάσει<span class =
+"tag">1</span> ἐκ τῶν ἄλλων ἀκροαμάτων</span>.
+Ea tamen octo libris ab Eusebio Caesariensi ut
+fabulosa refelluntur<span class = "tag">2</span>. Hic autem magia quam
+doctrina fuit clarior, cum velare sagarum in modum et vincula ferrea
+daemonum ope perrumpere consuesset, ac propterea Domitiani Augusti jussu
+depilatus ac nudus causam dicere coactus est, cum reus magicae
+impietatis argueretur<span class = "tag">3</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <span title = "Greek: akroamata">ἀκροάματα</span>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>referuntur</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>teneretur</i>, vel: <i>haberetur</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Videtis tamen istius magi tantum valuisse miracula, ut aliquot
+saeculis pro Deo coleretur et Christianis objiceretur, Apollonium rerum
+gestarum miraculis longe superiorem Christo fuisse; fuit enim
+Christo<span class = "tag">1</span> fere aequalis aut non multo
+junior<span class = "tag">2</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>Christi</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius idem: <i>minor</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Foecundissima profecto fuit aetas illa magorum ubertate et
+copia; nam praeter Apollonium peperit etiam Dositheum, Theudam, Judam
+Galilaeum, Simonem Magum, qui divinitatis nomina et opinionem sibi
+asseruerunt<span class = "tag">1</span>.
+<span class="pagenum">253</span>
+Quin etiam in Arabia quidam magus<span class = "tag">2</span> cum se pro
+Messia ferens quam plurimos stupendis prodigiis ad se pellexisset, rex
+Arabum rogavit, quo miraculo se probare Messiam vellet: Caput meum,
+inquit, truncari jube, tum ni reviviscam, ne Messiam me arbitrere. Rex
+accepta conditione caput hominis spectante populo amputari jussit,
+nec<span class = "tag">3</span> revixit tamen.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>asseverarunt</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Moses Rambam in epistola ad astrologos.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>non</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Tanta fuit amentia dicam an impietas multorum, ut non modo
+deitatis famam sibi vindicarent, verum etiam Deum ipsum de coelo
+praecipitem deturbare conarentur, ut olim conjurati coelum conscendere
+fratres. Quin etiam Heraclides Ponticus<span class = "tag">1</span>
+Pythiacos sacerdotes pecunia corrumpere non dubitavit, ut se Deum esse
+praedicarent, ac serpentem in feretrum, quo elatus est, imponi jussit.
+Sed fraude comperta, non qualem se vellet, sed qualis erat, judicatus
+est. Talem quoque fuisse tradunt Psaphonem Africanum<span class =
+"tag">2</span>, qui aviculas haec verba proloqui docuerat: <i>Psapho
+Deus est</i>; deinde volare patiebatur. Sed omnes omnium fraudes Simon
+Magus superare videtur, quia portentis ac prodigiis famosissimus non
+modo a mortuis plures excitavit, sed etiam se ipsum in frusta concisum
+tertio die erexit, atque ita sublimis in aëra sublatus est, populo
+Romanorum ac principum spectante corona, eoque prorupit hominis istius
+impudentia, ut se Deum appellaret, ac in hunc mundum<span class =
+"tag">3</span> venisse jactabat, ut qui ab angelis corrupti<span class =
+"tag">4</span> fuerant, emendaret et eos, qui in se crederent, ab
+interitu sempiterno, non meritis cujusquam, sed sua gratia servaret.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Laërtius in Heraclidis vita.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Clemens Alexandrinus, Irenaeus, Justinus Martyr.
+[Philosophumena Origenis. N.]&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>modum</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alii: <i>quae ... corrupta</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Qualem igitur exitum habuit, nisi quod ex aëre sublimi
+dejectus praecipiti casu crepuit!</p>
+
+<p>
+SENAMUS: Si casu crepuisset, cur senatus populusque Romanus, cur
+collegium pontificum annuente imperatore statuas ei cum inscriptionibus
+divinis erexisset? Nam ejus statua inter utrumque Tiberis pontem,
+imperante Claudio Augusto, collocata hunc titulum prae se ferebat:
+Simoni Mago Deo, quam Justinus Martyr<span class = "tag">1</span> se
+vidisse confitetur. At in Deorum numerum nemo referri poterat sine
+senatusconsulto, ut Tertullianus de Christo scribit, scilicet Tiberium
+imperatorem ad senatum scripsisse, cum suffragio sui praerogativa, de
+Christo, ut inter Deos censeretur. Noluit Senatus vel quia non
+probabat<span class = "tag">2</span>, vel quia pigebat, hominem Judaeum
+supplicio affectum in albo Deorum inscribi. Tiberius tamen, ut est apud
+Tertullianum, in sententia mansit. Ex quo intelligitur, Simonem Magum
+rerum gestarum et miraculorum stupendorum magnitudine Christo videri
+clariorem.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> In apolog.&nbsp;I.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>nihil probaverat</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Nemini dubium est, quin magus ille caeteros praestigiorum
+vanitate<span class = "tag">1</span> superarit, haec tamen omnia
+daemonum ope facta esse, quis
+<span class="pagenum">254</span>
+non videt? Nihil autem mirabilius videtur, quam a mortuis excitari<span
+class = "tag">2</span> et in sublime ferri, utrumque tamen necromanticis
+usitatissimum est. Nam Apollonius<span class = "tag">3</span> ab
+extrema<span class = "tag">4</span> Aethiopia et<span class =
+"tag">5</span> Nili fontibus Romam brevi delatus est, quo se imperatoris
+Domitiani jussu acciri sciebat, inde momento Corinthum et ex Smyrna<span
+class = "tag">6</span> Ephesum. Item Pythagoras<span class =
+"tag">7</span> a Thuriis Metapontum advolavit, nec aliam ob causam
+Romulus in Deorum numerum relatus est, quam quod in coelum, exercitu et
+senatu spectante, sublatus ab hominum conspectu disparuisset. Idem
+Aristaeo<span class = "tag">8</span> Proconnesio, idem Cleomedi
+Astypalaeo contigisse, veteres historici scripto prodiderunt<span class
+= "tag">9</span>. Hos omnes sortilegorum impietate ac scelere obligatos
+fuisse constat.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>varietate</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>mortuos excitare</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Philostratus l.&nbsp;VI.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Pro his duobus verbis legitur alibi: <i>ex</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Addit alius: <i>a</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alibi: <i>exinde</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Dionysius Halicarnass., Livius, Plinius l. VII,
+Plutarchus in Romulo.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alibi: <i>Anithaeo</i>.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Plinius, Hugo Floriacenus de comit. Martyr.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Ita quidem si daemonibus seipsos sponte<span class =
+"tag">1</span> mancipaverint, sed interdum divino concessu viri pietate
+atque integritate clarissimi exercentur et cruciantur, ut de Jobo dictum
+est, item de Christo, qui tametsi totius pietatis ac divinitatis
+exemplar esset, a daemone tamen in templi pinnaculum, inde in montem
+transvectus est, ut de illius virtute ac praestantia periculum
+proderetur; sed explorata Christi constantia, pietate, divinitate
+cacodaemon fractus discessit. Itaque Christus jam inquit<span class =
+"tag">2</span>: <i>Princeps mundi hujus ejicietur foras, nullum
+triumphum de me laturus.</i></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>sponte se</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Joh. 12,&nbsp;31.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Ut simia purpura induta, sic magus, qualemcunque se ferat,
+sibi semper similis futurus est. Nam Vespasianus imperator etiam arti
+magicae deditissimus fuisse dicitur et Christum imitari voluisse, in
+prodigio coeci a nativitate, cui visum dedit, oculis sputo ac luto
+leviter oblitis, spectante populi Alexandrini corona; sic enim
+Tranquillus et Tacitus historicorum probatissimi scripserunt<span class
+= "tag">1</span>. His etiam artibus addictissimum fuisse Neronem Plinius
+scribit. Sed ad veram religionem dijudicandam argumentum certius nullum
+est, quam quod Gamaliel praescripsit<span class = "tag">2</span>. Cum
+enim Christiani apostoli a magistratibus et pontificibus impietatis
+postularentur, quod Christo divinitatis aliquid tribuerent, Gamaliel ad
+populi concionem: <i>Attendite</i>, inquit, <i>ad ea quae decreturi
+estis; antea exstitit quidam Theudas, qui cum multa de se jactaret ipso,
+400 circiter discipulos ad se pellexit, non multo post tamen cum toto
+comitatu caesus est. Alius item impostor Judas Galilaeus, qui plebem
+aliquamdiu seduxerat, tandem cum suis omnibus prostratus est. Nolite
+igitur in homines istos saevire. Nam si est ab hominibus haec
+disciplina, brevi dissolvetur, si a Deo, frustra illius voluntati
+obsisteremus!</i> Hac oratione persuasi pontifices
+<span class="pagenum">255</span>
+apostolos periculorum metu liberarunt. Quid enim profuit Apollonio, quid
+Simoni Mago, quid Cleomedi Astypalaeo, quod a mortuis se ipsos
+excitavissent? Quid<span class = "tag">3</span> Empedocli, quid Romulo,
+quod in coelum abrepti fuisse feruntur? Sed cum Christi doctrina toto
+terrarum orbe divulgata sit, ac jam saeculis amplius quindecim,
+renitentibus populis ac principibus, altissime radices egerit nec ullis
+suppliciis aut tormentorum crudelitate aboleri potuerit, nullis
+haereticorum innumerabilium flatibus everti, quis dubitet, quin omnium
+religionum optima sit ac divinissima?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Tranquillus in Vespasiano. Tacitus histor. IV,&nbsp;83.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Act. V, 34&nbsp;sqq.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Omittuntur haec cetera interlocutoris verba in alio
+codice.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Nihil renitente Deo fieri posse confido, nec dubito, quin omnes
+religiones, quae Deum auctorem non habent, tandem aliquando sint
+interiturae; sic enim majores nostri quasi communi consensu testatum
+reliquerunt.</p>
+
+<p>
+SENAMUS: Adversus Deum immortalem nulla temporis diuturnitate praescribi
+potest, ut olim Themistocles Athenis<span class = "tag">1</span> ac M.
+Cato Censorinus pro concione populi Romani dixisse feruntur<span class =
+"tag">2</span>. Nam qui sola vetustate ac diuturnitate religionis
+praestantiam metiuntur, paganorum religionem optimam esse declarant, cum
+jam inde usque a Belo et Nimrodo annorum fere quatuor millibus toto
+terrarum orbe claruerit<span class = "tag">3</span> atque his etiamnum
+temporibus apud Indiae populos orientales floreat. Illis enim sol, luna,
+sidera, ignes, boves, elephantes, statuae mortuorum hominum pro Diis
+coluntur. Nec ita pridem apud Americanos<span class = "tag">4</span>
+occidentalis Indiae populos altaribus daemonum homines mactabantur. Et
+quidem avorum memoria in Brasilia<span class = "tag">5</span> regione
+viginti amplius hominum millia eodem anno sacrificari visa sunt. Quo
+nihil usitatius Amorrhaeis et Ammonitis fuisse legimus, neque his
+tantum, sed etiam Latinis, Graecis, Germanis, Gallis, Afris. Ac tametsi
+Darius Persarum rex vetuisset edicto, Carthaginienses humana carne vesci
+et humanas hostias immolare; atque item eo foedere, quod Gelo percussit
+cum Carthaginiensibus ad Himeram<span class = "tag">6</span>, uno capite
+cautum sit, ne Poeni deinceps humanas hostias sacrificarent, nihilominus
+cum ab Agathocle jussi<span class = "tag">7</span> essent, ut Deos sibi
+propitios redderent, ducentos nobilium liberos Diis mactarunt<span class
+= "tag">8</span>. Ac ne Romani quidem ipsi ab humanis sacrificiis
+abstinuerunt, ante Cornelii Lentuli et P. Crassi consulatum. His enim
+consulibus cautum est, ne amplius humano sanguine litaretur. Galli vero
+non ante desierunt, quam dominatu Tiberii<span class = "tag">9</span>,
+qui primus hoc vetuit. Si tanta impietas toto terrarum orbe, tot
+saeculis, religiosissima visa est, quis temporum diuturnitate religionis
+veritatem probari posse putet?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>Atheniensis</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Plutarchus in Themistocle et Catone Censorino.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>claruit</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>Americos</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alius: <i>Messina</i>, id quod forte emendandum esset:
+<i>Mexicana</i>. [N.]&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alius false: <i>Smyrnam</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alii: <i>victi</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Justinus in historiis. Plinius h. nat. l. 7. Cicero pro
+Fontejo.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Addit alius: <i>Augusti</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Paulatim haec impietas omnis sublata est et christiana
+<span class="pagenum">256</span>
+religio in utramque Indiam longe lateque dissipata, ut nunc iisdem
+finibus quibus solis cursus contineatur, quod verae religionis maximum
+est argumentum, i.e. catholicae Romanae ecclesiae, quam utraque India
+sponte suscepit.</p>
+
+<p>
+CURTIUS: Optimae religionis argumenta posuimus in ecclesia vera, veris
+tabulis, veris oraculis, veris rationibus, vera pietate; non in temporis
+diuturnitate, aut immensitate regionum, aut ceremoniarum multitudine,
+aut numero Deorum. Ac forsitan cum utraque India commodius ageretur, si
+christianarum sectarum, quae plurimae sunt, simplicissimam ac
+purissimam, i.e. Helveticam, Hispani eo detulissent<span class =
+"tag">1</span>. Praeclari quidem illi, quod deterrimas hominum
+mactationes sustulerunt, quod <span title =
+"Greek: anthrôpophagian">ἀνθρωποφαγίαν</span>
+crudelissimam vetuerunt, quod
+execrandas inferias daemonibus fieri prohibuerunt, quod statuas daemonum
+dejecerunt, sed probare non possum, quod idola idolis commutarunt.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>deduxissent</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Cum Franciscus Pizarrus intimos Indiae Peruvianae recessus
+nostra aetate penetrasset, incolae Deum praeter solem nullum fere
+adorabant<span class = "tag">1</span>. Et cum Franciscanus quidam ad
+Christum oratione sua pertrahere Athabalibam<span class = "tag">2</span>
+regem et a cultu solis revocare conaretur, illudque saepius
+ingereret<span class = "tag">3</span>, Christum pro generis humani
+salute mortuum esse, hic Athabaliba: Itane vos, inquit, Deum mortalem et
+supplicio crucis affectum colitis? At ego Deum illum immortalem ac
+sempiternum (solem indigitans) non suspensum adoro. Et quemadmodum post
+aeterni Dei majestatem nihil sole admirabilius in hac rerum omnium
+universitate, nihil praestantius, nihil divinius, non mirum est, si
+omnes ubique terrarum populi solem adorare necdum plane destiterunt<span
+class = "tag">4</span>. Ac siquidem ulla idolatriae excusatio est, minus
+certe peccant, qui pulcherrimum illud divinae majestatis simulacrum,
+quam qui hominem mortuum adorant, ut Christiani; sed ab hac
+superstitione jam pridem Asia et Africa pene tota, magna pars Europae
+recessit, Muhammedis saniorem ac meliorem amplexata disciplinam, quae
+jam mille circiter annos floret et florebit aeternum. Quantum vero
+antiquitati religionum tribuere debeant Christiani, docuit religio
+antiquissima paganorum. Quis enim hoc tempore non admiretur, Jovem
+nescio quem Cretensium tyrannorum parricidiis<span class =
+"tag">5</span>, incestibus, ac stupris delibatum hominem, toto<span
+class = "tag">6</span> terrarum orbe pro Deo, tot annorum millibus
+creditum atque adoratum fuisse?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>nullum coluerunt</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>Atabalippam</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>urserit</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>desierunt</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Desunt sex haec sequentia verba in alio codice.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Idem alius: <i>isto</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Semper excipiendi sunt Israëlitae<span class = "tag">1</span>,
+qui non solum monstrum illud scelerum, Jovem inquam, exsecrati, sed
+etiam eorum, qui in tanta superstitione acquieverant, miserti pro iis in
+templo sacratissimo quantum licuit expiaverunt apud Deum immortalem,
+quem unicum ab orbe condito ad haec usque tempora colendum nobis majores
+nostri proposuerunt. Ex
+<span class="pagenum">257</span>
+quo intelligitur, Israëlitarum<span class = "tag">2</span> religionem
+antiquitate, veritate, constantia, caeteris<span class = "tag">3</span>
+omnibus longe superiorem esse, quae nec Jovem nec Christum nec
+Muhammedem, sed Deum aeternum sui auctorem habet. Quam quidem religionem
+olim amplexaturi sunt omnes terrarum populi, ut Deus ipse apud Jesaiam
+contestatur, gentes omnes tandem aliquando sacra facturas Deo
+Israëlis<span class = "tag">4</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>excusandi ... Ismaëlitae</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius idem: <i>Ismaëlitarum</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius; <i>veteribus</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Jesaiae 60, 1 sqq. 66,&nbsp;23.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Putasne, Salomo, Deum immortalem tot annorum millibus
+passurum fuisse, ut Christus ab omnibus pro Deo coleretur, nisi Deus
+esset?</p>
+
+<p>
+SALOMO: Eadem ratione atque iisdem argumentis daemonum atque demortuorum
+hominum cultus in Deum regeri oportebat, si temporum diuturnitate ac
+decursu<span class = "tag">1</span> annorum veritatem religionis metiri
+fas esset. At istam impietatem Deus clara voce exsecratur:
+<i>Perditio</i>, inquit<span class = "tag">2</span>, <i>tua ex te, salus
+autem ex me est, Israel!</i><span class = "tag">3</span></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>discursu</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Hos. XIII.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Deest hoc verbum in aliis.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Exitium hominum hominibus ipsis, non creatori tribuendum sic
+interpretor, quod homines a lege naturae, quae unius aeterni Dei cultum
+continet, sponte discesserunt et errore cognito ad officium revocari non
+patiuntur. Et quidem intuenti mihi Christianorum cum Ismaëlitis et
+paganorum inter ipsos infinitam prope sectarum varietatem, nulla
+veritatis certior norma videtur, quam recta ratio, i.e. suprema naturae
+lex<span class = "tag">1</span> hominum mentibus ab immortali Deo
+insita, qua nihil stabilius, nihil antiquius, nihil melius fieri ac ne
+cogitari quidem potest. Et cum hac lege naturae ac religione
+vixerunt<span class = "tag">2</span> Abel, Sethus, Henochus, Noëmus,
+Jobus, Abrahamus, Isaacus, Jacobus, qui summam pietatis, integritatis ac
+justitiae laudem gravissimo testimonio Dei aeterni, quem unum coluerunt,
+retulerunt<span class = "tag">3</span>, ea inquam religione nullam ex
+omnibus video meliorem et antiquiorem.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>lege</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>vixerint</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>consecuti</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Si naturae leges sequimur, christiana religio maxime omnium
+naturae consentanea videri debet, quia non alium nobis ad colendum et
+imitandum proponit, quam Deum illum aeternum, mundi parentem, qui ad
+salutem hominum hominis naturam assumserit.</p>
+
+<p>
+CORONAEUS: Video nos ad quaestionem, quam pridie hujus diei
+proposueramus, de unione et conjugatione utriusque naturae, scilicet
+divinae et humanae, sensim delapsos<span class = "tag">1</span>, quae
+propter argumenti dignitatem diligenter a nobis est explicanda.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>dilapsos</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Sed priusquam de utriusque naturae, divinae et humanae,
+conjunctione disseramus, explicandum illud est, an necesse fuerit ad
+humani generis salutem, Deum aeternum carne convestiri? Nam si nihil
+necesse fuit<span class = "tag">1</span>, longe facilior est exitus
+disputationis de unione utriusque naturae.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>non necesse fuerit</i>.</div>
+
+<p>
+<span class="pagenum">258</span>
+FRIDERICUS: Cur facilior?</p>
+
+<p>
+TORALBA: Quia nihil statuendum est in natura universitatis, quo non<span
+class = "tag">1</span> posito nihil perfectionis desit universitati ac
+summae felicitati<span class = "tag">2</span>. At<span class =
+"tag">3</span> nihil perfectionis vel summo bono vel universitati
+deerat, antequam Deus hominem, ut vultis, induisset. Igitur Deus frustra
+sanguine concretum hominis exuvium induisset, quia nihil erat necesse.
+Pluralitas enim natura nunquam admitti debet, nisi necessaria. Illud
+autem in universa natura perpetuum est, nec deesse necessaria, nec
+abundare superflua.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Deest in alio codice.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Aristot. libr. 1. phys.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>Ut</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: At prius Toralba demonstravit, potestatem divinam ita liberam
+esse, ut nulli subjungatur necessitati<span class = "tag">1</span>.
+Potuit igitur Deus ea, quae non fuere necessaria, facere<span class =
+"tag">2</span>, itaque restaret illa quaestio: an Deus voluerit<span
+class = "tag">3</span>, quod potuit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>potestati</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Deest in alio codice.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>noluerit</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Deum noluisse personam divinam producere<span class =
+"tag">1</span> argumento efficacissimo planum est, quod scilicet
+creatura sola potest esse et non esse, non item persona divina, quae ab
+aeterno tempore fuit, ante id omne, quod esse potuit. Igitur Dei
+voluntas fuit producere creaturam tantum, non etiam personam divinam
+increatam<span class = "tag">2</span>, quia theologos inter ipsos illud
+convenit, duas tantum personas productas ab una producente ut<span class
+= "tag">3</span> ab auctore. Quod argumentum ut declinarent quasi
+scrupulum<span class = "tag">4</span>, necessariam productionem in Deo
+acutissimi quique theologi posuerunt<span class = "tag">5</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Desunt in alio codice proxima haec triginta sex verba.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Addit idem codex: <i>corpus creatum assumere
+patet</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>et</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>scopulum</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Scotus quaest. 6 in prolegom. sentent. l.&nbsp;1.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Ista quidem nimis argute ac subtiliter, cum arcana Dei inquiri
+quidem, non tamen inveniri possint nisi ab eo, cui declaraverit<span
+class = "tag">1</span> Deus ipse<span class = "tag">2</span>. Sed ex
+iis, quae facit opifex, satis intelligitur, quid voluerit<span class =
+"tag">3</span>. Itaque magister sententiarum<span class =
+"tag">4</span>: Pater, inquit, in divinis genuit filium, non
+necessitate, cum non cadat in Deum necessitas aut coactio, non
+voluntate, cum<span class = "tag">5</span> non cadat in Deum mutatio:
+dicitur tamen Deus genuisse filium voluntate praecedente aut
+antecedente, quasi prius voluerit<span class = "tag">6</span> aut postea
+genuerit, ut haeretici posuerunt. Haec ille.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>declaravit</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Rom. 5 et&nbsp;9.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>noluerit</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Lib. 3 distinct.&nbsp;6.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Desunt sequentia haec duodecim verba in alio
+codice.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alibi: <i>noluerit</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: De duobus tamen alterum<span class = "tag">1</span> necesse
+est, quia tertium nihil est ac<span class = "tag">2</span> ne cogitari
+quidem potest, quin<span class = "tag">3</span> personarum productio
+divina quadam voluntate aut necessitate facta sit. Quod si neutrum
+exsistit<span class = "tag">4</span>, sequitur, nullam in essentia
+divina, sui natura simplicissima, personarum productionem esse
+potuisse.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>alterutrum</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>at</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>quam</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alii: <i>exstitit</i>, vel: <i>sit</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Omissa divinae potestatis ac voluntatis disputatione, quae
+mentis humanae imbecillitatem excedit, his utamur rationibus, quae ad
+<span class="pagenum">259</span>
+humanum captum propius accedunt<span class = "tag">1</span>. Si cuiquam
+obtigerit ea facere, quae uni tantum Deo conveniunt, hunc profecto Deum
+esse fateamur. At uni mortalium omnium, Christo, obtigit aequalis Deo
+potestas, essentia eadem, summa<span class = "tag">2</span> sanctitas,
+admirabilis sapientia, bonitas infinita. Hunc<span class =
+"tag">3</span> igitur Deum confiteri oportet.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>accedant</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>divina</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>Tunc</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Si verum antecedens, profecto necessarium erit consequens. Sed
+illud assumitur, quod concludi oportet. Itaque a destructione
+antecedentis sequitur ruina consequentis, quoniam creatura creator esse
+non potest, igitur Christus, cum verus homo, vera creatura fuerit, sui
+ipsius creator esse non potuit. Neque enim natura permittit, neque ratio
+admittit, ut, qui ab alio est, sit idem ipse, a quo est. At Christus est
+creatura tum ratione carnis, quia conceptus in utero foeminae, tum
+ratione animae creatae, ut Christiani theologi confitentur, tum ratione
+productionis secundae personae, quae primam sequatur necesse est. Non
+potest igitur idem, qui creatus est, creator esse, et quemadmodum
+caetera quidem, quae lucida sunt, ab ipsa luce solis splendorem ac lucem
+habent, nihil tamen horum aut lux aut sol esse potest: sic etiam angeli,
+sidera, mentes humanae virtutis ac lucis intellectualis participes sunt,
+Dii tamen ut sint, nullo modo fieri potest, quia principium aliud suae
+originis habent. Sic enim Plato divinus a solis, Dionysius ab ignis
+similitudine ad Dei cognitionem quodammodo <ins class = "correction"
+title = "so in original: ‘manu duci’?">manuduci</ins> rectissime
+judicarunt.</p>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Quis ambigit Deum, quatenus creator sit, creaturam esse non
+posse, sed quoniam in uno Christo natura duplex est, etiam in eo
+contradictoria simul vera sint oportet, ratione diversâ. Christus,
+inquit Damascenus<span class = "tag">1</span>, est creatus et increatus,
+patibilis et impatibilis, creator et creatura propter idiomatum
+communicationem.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Ep. 50 et&nbsp;97.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Labyrinthum inexplicabilem video nos subire ac prope dixerim
+praecipitium profundum. Melius enim ex ipsius Christi actionibus, qui
+qualisque fuerit, quam ex argutiarum subtilitate intelligitur, i.e. ex
+vitae instituto, sanctitate, doctrina, miraculorum stupendorum
+multidudine atque ex ipsius Dei immortalis testificantis voce, quae
+mortalium nemini contigisse videmus.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Quae fuerit vitae sanctitas in Christo, quis affirmare potest,
+cum ex apostolorum scriptis appareat<span class = "tag">1</span>, illum
+cum sceleratis et meretricibus familiare contubernium<span class =
+"tag">2</span> habuisse. Et quidem Origenes scribit<span class =
+"tag">3</span>, hanc Celsum scribendi occasionem adversus Christianos
+arripuisse, quod Barnabas Christi discipulus in epistola quadam ad
+catholicos diceret, Christum discipulos sceleratissimos ac nequitia ipsa
+nequiores sibi ascivisse. At sapientum omnium summa confessione nihil
+gravius praecipitur<span class = "tag">4</span>, quam a sceleratorum
+<span class="pagenum">260</span>
+consensu, contubernio, convictu quam longissime recedere, quod psaltes
+lyricus principio laudationum: <i>O beatitudo</i>, inquit<span class =
+"tag">5</span>, <i>illius qui non abiit in consilium impiorum et in via
+peccatorum non stetit et in consessu derisorum non assedit.</i><span
+class = "tag">6</span></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Matth. 9 et 11. Marc. 11. Luc. 5. 6. 15.&nbsp;19.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>commercium</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Libr. 1. contra Celsum.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Eph. 5. Rom.&nbsp;1.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Psalm 1,&nbsp;1.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alii: <i>cedit</i>, vel: <i>stetit</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Id quidem crimini dabatur Christo, quod cum flagitiosis ac
+sceleratis conversaretur, quam criminationem honesta oratione
+refellens<span class = "tag">1</span>: <i>Non veni</i>, inquit,
+<i>vocare justos, sed peccatores.</i> Quam vero innocenter vixerit,
+satis Pilatus Pontius praeses declaravit, cum diceret, nullam sibi
+accusationis causam compertam esse, quam ob rem illum damnaret<span
+class = "tag">2</span>, dicitur tamen verberibus caesum populo ad
+spectaculi fructum exhibuisse, ut quacunque ratione accusatores ad
+commiserationem excitaret. Quod cum obtinere nequiret, majestatis
+crimen, quod sibi propter Christum ingerebatur, metuens, tandem morti
+addixit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Matth. IX., 13. Luc. V. VI. XV.&nbsp;XIX.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Joh. XIX, 8&nbsp;sqq.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Ita quidem theologi christiani, sed in eo peccant, quod non
+intelligunt, Romanorum moribus supplicio affici consuevisse neminem<span
+class = "tag">1</span>, quin prius verberibus ac fustibus caederetur.
+Prodigia vero Christi tribus fere generibus continentur, scilicet
+resuscitatione duarum foeminarum, (nam de Lazaro nemo praeter Johannem
+testificat), ejectione daemonum et curatione aliquot morborum. Postremum
+est, quod super aquas deambulasse et in coelum abreptus esse
+dicitur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Dion. Halicarn. l. II. VI. et VII. Tranquillus in
+Nerone.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Omittis, Octavi, primum omnium ac solenne
+prodigium<span class = "tag">1</span> <span title =
+"Greek: metamorphôseôs">μεταμορφώσεως</span> aquae in vinum, cum
+exhaustis cantharis reliqui nihil esset.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Joh. 2, 1&nbsp;sqq.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Commodius mihi facturus fuisse videtur, si ad sobrietatem
+convivas assuefecisset. Haec omnia tamen atque his multo plura Simonem
+Magum, Apollonium et innumerabiles id genus facere ac saepissime ex
+aridis stipitibus vinum forma, colore, odore, sapore elicuisse. Galenus
+vero, ubi agit de hermetica medicatione, miratur, quamplurimos curari
+aliter non posse, quam si certissimam habeant fiduciam salutis, qui
+curari cupiant. His enim verbis utuntur sortilegi: <i>Crede et
+sanaberis, fides tua te salvum fecit.</i><span class =
+"tag">1</span></p>
+
+<p>
+CURTIUS: Inanes et pudendas Judaeorum calumnias, qui Christum daemonis
+ope et opera uti criminabantur, efficacissimis argumentis refutans ipse:
+<i>Si a daemonibus</i>, inquit<span class = "tag">1</span>, <i>daemones
+fugerentur, daemonum vim atque potentiam brevi ruituram videretis</i>,
+non aliter quam familiae et imperia quaeque maxima bellis intestinis
+collapsa dissipantur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Matth. 9, 22. Marc. 5, 34. 10, 52. Luc. 7, 60. 8, 48. 17, 19.
+18,&nbsp;42.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Matth. 9, 33&nbsp;sqq.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Argumentum istud levissimum esse experientia diuturna saepissime
+comprobavit. Nihil enim frequentius, quam a daemonibus obsessos
+<span class="pagenum">261</span>
+magorum verbis liberari, aut levi contactu, aut circulo in fronte
+descripto, aut susurro in aurem illato. At saepius daemones obsistere
+aut reniti simulant; sed Polycrates<span class = "tag">1</span> hanc
+simulationem refutans: Mali daemones, inquit, faciunt sponte, quod
+inviti facere videntur, et simulant se coactos vi exorcismorum, quos
+fingunt in nomine trinitatis, eoque illudunt<span class = "tag">2</span>
+hominibus, donec crimine sortilegii poena damnationis involvunt. Haec
+ille. Item Leo Afer de magis Africanis scribit, saepissime daemones a
+sortilegis fugari circulo in fronte. Quanquam daemonum ejectiones plus
+nocuisse, quam profuisse videmus. Ut cum daemones e corporibus exirent,
+misit eos Jesus in greges porcorum, quos daemones eodem momento
+praecipites egerunt in aquas, non sine magno domesticae rei ac publico
+detrimento. Non aliter dives quidam nobilis sortilegus apud Anglos, cum
+in Belgio Hispanum daemoniacum liberaret, misit in armenta boum, quae
+seipsos mutuis vulneribus contrucidarunt, pastoribus etiam occisis,
+deinde a magistratu ad supplicium conquisitus disparuit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Lib. II, c.&nbsp;14.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>tradunt</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Sed Christus vitae sanctitate ac integritate mirabili omnes
+omnium criminationes facile refellit, quanquam Josephum, <ins class =
+"correction" title = "so in original: ‘Matthiae’?">Mathatiae</ins>
+filium, testem omni exceptione majorem, rejicere non possunt, sic enim
+de Christo scribit: quasi de homine sapientiae studiosissimo, si hominem
+appellare fas&nbsp;est.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Caput illud Josepho tributum est, sed adjectitium esse et
+brevitas ipsa et scribendi ratio docet. At Josephus, Gorionis filius,
+qui eandem quam ille historiam scripsit et iisdem temporibus, ne verbum
+quidem ullum de Christo, quia scilicet hebraice scripsit, nec Latini
+potuerunt, nec Graeci hebraicae veritatis fidem imperitia linguae
+hebraicae violare.</p>
+
+<p>
+TORALBA: Quando curationes morborum, ejectiones daemonum, suscitationes
+mortuorum, volatus in aëre sublimi caeteraque id genus sortilegis
+usitata sunt, non modo ad deitatis probationem, sed etiam ad impietatis
+conjecturam magnum habent argumentum.</p>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Ismaëlitae Christo non deitatem quidem, sed divinitatem
+tribuunt, ut Mosi, Heliae, Samueli, quin etiam his omnibus et Mahummede
+majorem fuisse summaque vitae sanctitate, doctrina singulari ac pietate
+floruisse confitentur.</p>
+
+<p>
+CURTIUS: Quae igitur pervicacia est, quem tot ac tantis virtutibus,
+tanta divinitate claruisse, quem denique Messiam fuisse fatentur, eidem
+eripere deitatem. Illud enim verissime mihi videor esse dicturus,
+Christum edicto omnium brevissimo principum ac magistratuum omnium
+edicta, decreta, leges complexum fuisse, hoc scilicet<span class =
+"tag">1</span>: <i>Alteri ne feceris, quod tibi fieri nolis.</i> Quod
+Alexander Severus imperator tanti ponderis ac momenti
+<span class="pagenum">262</span>
+existimavit, ut pro edicto perpetuo promulgari juberet<span class =
+"tag">2</span>. Ac primus quidem exstitit, qui Christum in larario sibi
+proposuit pro Deo colendum.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Luc. 6. 31 (Matth. 7,&nbsp;12).&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Lampridius in Alex.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Quanta vis esset doctrinae Christi, imperator ille
+declaravit; cum enim educatus esset una cum Heliogabalo sobrino et cum
+eo simul adolevisset, hic tamen flagitiorum ac foeditatum omnium
+sentina, ille virtutum omnium heroicarum singulare decus.</p>
+
+<p>
+SENAMUS: Si Alexander huic edicto paruisset, neminem meritis suppliciis
+affici pateretur, nec lictores judicata exsequerentur, quia nec judices
+nec lictores se crucibus affigi<span class = "tag">1</span>, ac ne
+verberibus quidem caedi vellent. Consimile aliud edictum Christi:
+<i>Quaecunque vultis, ut faciant vobis homines, eadem facite
+illis.</i><span class = "tag">2</span> Opes enim et honores sibi tribui
+ac suis voluptatibus ab omnibus indulgeri cupiunt omnes, quibus tamen
+sine flagitio et scelere obsequi nemo potest.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>affici</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Matth. VII,&nbsp;12.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Vetant leges<span class = "tag">1</span> legibus fraudem fieri,
+ac verborum apices consectando<span class = "tag">2</span> in contrariam
+sententiam detorquere et, quae de virtutibus dicuntur, ad vitia
+convertere.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>Jurisconsulti</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>consecando</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: At illud quanti est, quod Christus unus inter tot et tam
+multos legislatores, principes, philosophos ab omni injuriarum ultione
+non tantum abstinere, verum<span class = "tag">1</span> etiam pro
+inimicis vota facere suasit<span class = "tag">2</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>imo</i>, vel: <i>sed</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Matth. V, 44. Luc. VI, 27. Alibi: <i>jussit</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: At Davidem locis omnibus ac prophetas ipsos inimicis mala omnia
+precari videmus. Aut igitur Christus, aut illi gravissime peccant, qui
+tam contraria edicta fingunt, quae nulli theologi conciliare queunt.
+Quis autem tot et tam multos prophetas impietatis accuset? Sic enim
+David adversus inimicum: <i>Constitue super eum peccatorem, et diabolus
+stet a dextris, cum judicatur exeat condemnatus, et oratio ejus fiat
+peccatum. Fiant filii ejus orphani et uxor ejus vidua, et non sit qui
+miseretur pupillis ejus, et in una generatione exscindatur nomen
+ejus!</i> Et ad extremum illud subjicit: <i>Haec merces eorum, qui
+detrahunt mihi.</i><span class = "tag">1</span></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Num. X. fin. Ps.&nbsp;47.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Certe Davidem ac prophetas de hostibus Dei potius, quam de suis
+ultionem reposcere videmus. <i>Surge domine</i>, inquit Moses, <i>et
+dissipentur hostes tui!</i><span class = "tag">1</span></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Psalm. 68, 2. Numer. 10,&nbsp;35.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Hic quidem aperte contra hostes Dei, sed infinitis prope locis
+prophetae suorum hostium interitum cupidissime expetunt, ut superiore
+psalmo, postquam execrabilem in modum inimicis imprecatus esset: <i>Haec
+merces</i>, inquit, <i>eorum qui detrahunt, non qui Deo, qui Christo
+detrahunt, sed mihi.</i></p>
+
+<p>
+SALOMO: Nemini dubium est, quin prophetae sanctissimi ac summae pietatis
+et integritatis viri perniciem suis inimicis optent ac precentur, non
+<span class="pagenum">263</span>
+aliam ob causam, quam ut doceant ab omni injuria atque ultione esse
+abstinendum, et uni Deo ultionem relinquendam; vetat enim lex divina
+privatas injurias ulcisci, sed earum ultionem Deus ipse deposcit. Est
+autem ejus orationis, qua ultionem a Deo repetimus, haec utilitas, ut
+illum integritatis ac innocentiae testem habeamus et ab injuria
+inferenda ultionis specie abstineamus<span class = "tag">1</span>.
+<i>Quoniam</i>, inquit Hieremias, <i>ultio Dei est.</i><span class =
+"tag">2</span> Sed ferendum non est, quod Lucas<span class =
+"tag">3</span> divinae legi fraudem facere videtur his verbis: <i>Dictum
+est antiquis, diliges proximum tuum et odio habebis inimicum
+tuum.</i><span class = "tag">4</span> Haec postrema verba nusquam in
+lege divina aut ullis prophetis reperiuntur, sed interdictum plane
+contrarium. <i>Ne oderis</i>, inquit lex<span class = "tag">5</span>,
+<i>odio intestino quenquam, sed aperte illum increpa.</i> Item: <i>Ne
+sis injuriarum memor, ne ulciscare te ipsum.</i> Nec vero est majus et
+melius antidotum adversus vindictae furentis libidinem et ultionis
+cupiditatem, quam<span class = "tag">6</span> in ipsius Dei sinum
+effundere totam, qui nullam nisi justissimam ultionem accepturus est. At
+novus legislator, ut legibus divinis derogaret: <i>Si quis</i>,
+inquit<span class = "tag">7</span>, <i>maxillam dextram palma caedat,
+obvertito illi sinistram, et ei qui tunicam rapuerit, concedito quoque
+pallium, nec vim vi repellas</i>, quod tamen omnibus divinis et humanis
+legibus semper licuit ac licebit, vim injustam a capite honesta ratione
+propulsare. Illud etiam minus ferendum, qui proximum appellaverit
+fatuum, reus sit incendii gehennae<span class = "tag">8</span>; quae
+interdicta non modo sapientibus, sed etiam Juliano imperatori<span class
+= "tag">9</span>, qui religionem christianam a se desertam oppugnavit,
+tam absurda visa sunt, ut ea libris provulgatis omnino repudiaret. Nam
+si legibus istis, quas christiani principes ac magistratus jam pridem
+valere jusserunt, ulla vis esset, nusquam innocentiae contra vim
+improborum locus relinqueretur, sceleratis in bonos omnia, bonis contra
+in sceleratos nihil liceret.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Levit. 19. Deuter. 32. Ezech. 9 et&nbsp;25.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Jerem. 50,&nbsp;15.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Apud Matthaeum potius reperiuntur haec verba.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Matth. 5, 43&nbsp;sqq.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Levit. 19, 17. Ezech. 9 et 25, 10&nbsp;sqq.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alibi: <i>sed</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Matth. V, 39 sq. Lucas VI,&nbsp;29.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Matth. V, 22. Lucas&nbsp;VI.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Apud Cyrillum.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Longissime abest Aristoteles<span class = "tag">1</span> ab
+illa Christi sententia, quin etiam scribit, eos, qui ultionem non<span
+class = "tag">2</span> reposcant, sibi ipsis injuriam inferre.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> L. V. Ethic.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Deest in alio codice.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Julianus quidem apostata nimis impudenter ac impie Christi
+doctrinam calumniatus est, cum diceret: Latronibus ac sicariis
+impunitatem a Christo proponi, nec cuiquam ullos hostium impetus
+propulsare licere. Aliud enim est, officia perfecta tradere, aliud
+mediocritatem<span class = "tag">1</span> officiorum tueri. Quis enim
+legibus omnibus se innocentem profiteatur? Et ut sit aliquis, quam
+augusta est innocentia, ad legem bonum esse<span class = "tag">2</span>,
+quam multa pietas, humanitas, justitia, fides exigunt, quae extra
+tabulas publicas
+<span class="pagenum">264</span>
+sunt. Nam vim illatam vi propulsare, bestiis quidem est, et eorum qui ab
+ira sibi nequeunt temperare, sed patienter injuriam ferre ac pro
+caedentibus vota facere, consummatae et perfectae justitiae est, quam
+Christus, Davide et prophetis omnibus superior, hominum generi
+patefecit. Id autem planum facit oratione sua Jobus<span class =
+"tag">3</span>. Cum enim multa de sua justitia dixisset, illud
+etiam<span class = "tag">4</span> subjecit: <i>Si gaudium</i>, inquit,
+<i>percepi ex infortunio inimici mei et exsultavi cum malum ei
+obvenisset; sed ne verbo quidem malum ei sum imprecatus.</i><span class
+= "tag">5</span> Haec illa est consummatae justitiae summa laus, quam
+Jobo Deus ipse gravissimo testimonio tribuit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Ita omnes.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Seneca l. II de benef.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alii: <i>Job</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>enim</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Jobi 31,&nbsp;29.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Haec certe disciplina Platonis decreto quodammodo congruit.
+Sic enim Plato: <span title =
+"Greek: mallon adikeisthai ê adikein">μᾶλλον ἀδικεῖσθαι ἤ ἀδικεῖν</span>.
+Tritum est illud: Parum
+abest, quin Academici fiant Christiani! Neque tamen si quis pallium
+eripienti tunicam non concesserit, reprehensione dignum putaverit
+legislator Christus, cujus doctrina, non edicta prodita sunt, sed prius
+jacturam vir integerrimus patietur, quam ictibus aut litibus experiatur.
+Ex quo intelligitur, Christi doctrinam, non vulgarium philosophorum ac
+legislatorum, sed consummatae sapientiae et integritatis verum
+archetypum esse.</p>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Demus illud, quod Salomo non concedit, Christi doctrinam
+eximiam, vitam sanctissimam, clarissimam nominis sui famae
+existimationem, miranda denique non magica, sed plane divina fuisse.
+Demus etiam id quod Azora quarta scriptum est, Christum pro caeteris
+omnibus prophetis spiritum clarissimum ac divinissimum habuisse, haec
+tamen omnia cum in hominem cadere possint, non video quid sit, quamobrem
+Deum fateri debeamus. Et quidem multo clariores fuere tum doctrina, tum
+vitae sanctitate, tum miraculis Moses, Helias, Samuel, Josua, qui non
+haec terrestria Christi miracula magorum<span class = "tag">1</span>
+fere communia fecerunt, sed qui maria diviserunt, fluminum cursus
+cohibuerunt, coelum quominus plueret clauserunt, clausum precibus
+aperuerunt, solem ac lunam<span class = "tag">2</span> suis sedibus
+immobiles reddiderunt; Helias item et Henochus non dubia testium fide
+post mortem, sed ante mortem divina potestate ab hominum conspectu
+abrepti fuerunt, quos tamen pro Diis habere ac colere impietatis esse
+Christiani confitentur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>majorum</i>, vel: <i>majores</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Additur alibi: <i>horas</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Christum prophetas istos longissimo intervallo superare,
+argumentum est illud potissimum, quod omnia omnium prophetarum oracula
+in Christum ut in scopum diriguntur, nec magis illi coelestia prodigia
+quam Mosi, quam Josuae, quam Heliae defuerunt. Quin etiam in illa
+visione montis Thabor Moses et Helias hinc et illinc triumphanti Christo
+adstiterunt<span class = "tag">1</span>, quibus praesentibus Dei vox
+audita de coelo est: <i>Hic est filius dilectus, in quo mihi complacui,
+ipsum audite!</i> Cum Heliam et Mosem jubet audire Christum, an illis
+exaequandum aut comparandum
+<span class="pagenum">265</span>
+putavit? Jam vero cui mortalium unquam morienti sol mori et obscurari
+amisso splendore visus est, nisi Christo, neque enim per naturam id
+fieri poterat, cum in ipso meridiei momento id contigerit, luna e
+diametro soli opposita, ut verissime dictum sit a Dionysio Areopagitarum
+senatore: aut Deus naturae patitur, aut naturae ruinam minatur! Hujus
+autem eclipseos admiranda prodigia Phlego Trallianus Adriani Caesaris
+libertus 4 anno 220<span class = "tag">2</span> Olympiadis, i.e. 18
+Tiberii Augusti contigisse scribit. Quibus ea confirmantur, quae
+Matthaeus 27, Marcus 15, Dionysius Areopagita in epistolis, Eusebius
+historicus in demonstratione evangelica, demonstratione undevigesima,
+Origenes contra Celsum, Suidas in verbo Dionysius, Tertullianus in
+Apologetico de solis illius deliquio meridiano scripserunt.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Matth. 17, 1 seqq.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>240</i>; alius: <i>210</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Ut apotheosin Thaboritanam illam, non satis dignam quae refelli
+mereatur, omittam, graviter peccatur in historiam ab illis solaris
+deliquii inventoribus; annus enim 4. Olymp. 220<span class =
+"tag">1</span>, quem Phlego notavit, penultimus est Neronis, Silio Nerva
+et Julio Attico consulibus, 32 circiter annos post Christi supplicium,
+ut ex ipsis Romanorum fastis et Olympiadum circulis, quae M. Varro,
+Dionysius Halicarnasseus, Cuspianus, Sigonius, Onuphrius, Mercator,
+Funccius summa cura ac diligentia sic conjunxerunt, ut neminem dubitare
+patiantur. Hanc autem Phlegonis eclipsin, quae post annos 32<span class
+= "tag">2</span> contigit, cum Christus mortuus est, ordinariam ac
+naturalem in synodo solis ac lunae, non in objectu, quod isti volunt,
+secuta est, clades illustrium senatorum, quos Nero interfici jussit,
+Thraseam, Senecam, Pisonem, caeteros et parricidia matris et utriusque
+uxoris, paulo post civilia bella ac tres eodem anno imperatores
+Romanorum<span class = "tag">3</span>. Illud etiam ad errorem istorum
+convincendum accedit, quod solem in piscium sidere tunc fuisse tradunt,
+id quod fieri nullo modo potuit, cum paschalis victima nunquam
+immolaretur, nisi luna 14. mensis Nisan, quo sol sidus arietis subire
+solet<span class = "tag">4</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>200</i>; alius: <i>210</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>35</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>ac trium eodem anno imperatorum
+Romanorum</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Exod. 12, 6&nbsp;sqq.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Cur igitur Dionysius Areopagita ad Polycarpum scribens
+Apollophanem sophistam coarguit his verbis<span class = "tag">1</span>:
+<i>Nescio</i>, inquit, <i>quo spiritu afflatus ad divinationem
+prorupisti, Apollophanes, quod una mecum aspiciens eclipsin solis,
+contra naturae ordinem, tempore Christi patientis, conversus ad me
+dixisti: hae praclarae sunt vicissitudines rerum divinarum!</i></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Dionys. epist.&nbsp;7.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Omissa temporum ac scriptorum controversia rationibus
+perspicuis inquiramus, Christus Deus sit necne? Nam si generis humani
+auctor est et servator, profecto Deum esse oportet. Si Deus non est, ne
+hominum quidem servator esse potest.</p>
+
+<p>
+CURTIUS: Necessarium profecto argumentum, quo argute refelluntur
+<span class="pagenum">266</span>
+Ariani, qui si quem generis humani servatorem confitebantur, eundem
+tamen Deum esse negabant.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Nihil saepius in sacris litteris admonemur, quam ab unius
+aeterni Dei potentia salutem pendere omnium<span class = "tag">1</span>:
+<i>Ego Deus aeternus et praeter me non est alius.</i> Item: <i>Redemtor
+noster Jehovah, Zebaoth nomen ejus.</i> Item: <i>Ego Deus aeternus solus
+salvator, qui solus mortem inferre et a morte solus eripere possum, nec
+alius est a me.</i> Item: <i>Ego Deus aeternus, qui deleo iniquitates
+tuas propter me.</i> Non dixit: propter Jesum filium, supplicio
+afficiendum, aut: propter Messiam futurum, illud autem ineffabile et
+sacratissimum <ins class = "correction" title =
+"so in original: ‘nomen’?">numen</ins>
+<span title = "Hebrew: YHWH">יהוה</span> aeternus
+nulli creaturae communicabile esse, utriusque religionis theologi
+confitentur. Si ergo servatoris dignitas ei congruit,<span class =
+"tag">2</span> cui nomen illud sanctissimum divina lege tributum est,
+quonam modo illud mortali<span class = "tag">3</span> creaturae
+conveniret?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Jesaiae 30 et 42. Jerem. <ins class = "correction" title =
+"so in original">43. 45. 47. 31. 32.</ins> Genes. 16. Exod. 6. 20. 29.
+Psalm. 7. 49. Ezech.&nbsp;32.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Rabbi Moses 1. 2. Calvinus c. 1. harmon. in
+Psalm.&nbsp;83.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>divinae</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: At illud ipsum nomen Jesus seu Jehovah<span class =
+"tag">1</span> servatorem significat, eique maxime datum est, quia genus
+humanum servaturus esset, itaque Paulus non obscure aut ambigue
+scripsit, uni Christo inditum esse nomen Jesu<span class =
+"tag">2</span>, quo audito<span class = "tag">3</span> omne genu
+flectatur coelestium, terrestrium ac infernorum. Item:<span class =
+"tag">4</span> <i>Non est aliud sub coelo nomen datum hominibus, in quo
+oporteat servari.</i> Item tanto praestantior angelis, quanto
+excellentius est nomen adeptus.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Jehosua.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Luc. 1. 2. Phil. 2,&nbsp;10.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>edito</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Acta 4, 12. Hebr. 1,&nbsp;4.</div>
+
+<p>
+SALOMO: At quid ista? Cum nomen Jesu et Jehovah<span class =
+"tag">1</span> vulgaria sint ac communia, nusquam tamen ineffabile nomen
+<span title = "Hebrew: YHWH">יהוה</span>? Itaque argutus quidam
+theologus<span class = "tag">2</span> christianos veteres magistros jure
+coarguit, quod illa verba: <i>Non est aliud nomen sub coelo</i> etc.,
+sic interpretantur, ut servandi majestas inter creaturas soli Christo
+conveniret: <i>Quoniam</i>, inquit, <i>homines in coelum conscendere
+nequeunt.</i> Quae reprehensio probabilis est, nec tamen reprehensioni
+congruit solutio, sed quia incongruum est existimare, vim et
+praestantiam generis humani ulli creaturae communicari posse, cum soli
+Deo tantum conveniat. Petrus autem in concione populi Christum a Deo
+factum praedicavit<span class = "tag">3</span>. Clemens etiam, proximus
+Petri successor in eodem pontificatu, de quo Paulus ipse laudabile
+testimonium tulit, librum promulgavit, qui <span title =
+"Greek: anagnôrismos">ἀναγνωρίσμος</span> inscribitur,
+ubi Jesum creatum fuisse scribit, Eunomium secutus.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Jehosua.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Calvinus in c. 14. 12 Actorum.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Actorum 4, 10&nbsp;sqq.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Jesum etiam<span class = "tag">1</span> creaturam fuisse
+fatemur, quatenus corpore ac mente constat, conceptum in utero virginis,
+genitum, educatum, mortuum,
+<span class="pagenum">267</span>
+sepultum, neque quatenus est creatura servator dicitur, sed quatenus
+creator. Tametsi ad pariendam hominibus salutem humano corpore usus est.
+Ac tametsi Deus simul et homo sit, non tamen divina essentia cum humana
+mente confusa est, neque alteri naturae altera concreta aut mista<span
+class = "tag">2</span>, sed quodammodo utraque utrique copulata sub unam
+et eandem Christi hypostasin.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>quoque</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius addit: <i>nec tamen omnino altera divulsa</i>.
+Alibi pro mista legitur: <i>infinita</i>; pro <i>divulsa</i> alibi:
+<i>dimista</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Dubitavi saepe, quid esset, quam ob rem Petri Lombardi aetate
+verum erat hoc enunciatum<span class = "tag">1</span>: Deus assumsit
+humanam naturam ut indumentum; nihilominus tamen falsum et haereticum
+postea esse coepit, quia indumentum corpori non copulatur, at humanam
+naturam divinae copulari credunt.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Scotus l. III. dist. dicit, hoc enunciatum haereticum esse
+coepisse post Lombardi aetatem.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Nulla dualitas, inquit Dionysius, principium esse potest, sed
+et unitas dualitatis initium est<span class = "tag">1</span>. Quod si
+utraque natura, scilicet divina et humana, non est in unum et idem
+concreta, nec altera penitus ab altera discreta, certe copulata dualitas
+erit, cui opus est vinculo quodam ac nexu, quoniam illae duae naturae
+majore intervallo a se invicem distant, quam contraria, quae sub eodem
+genere continentur. At infinitum et finitum eodem genere coërceri
+nequeunt nec ulla copula possunt uniri. Nam eorum, quae uniuntur, ratio
+quaedam est, infiniti autem in finitum nulla, ex quo sequitur, utramque
+naturam ab utraque avulsam esse. Nam si utraque confusa esset, utramque
+perire oporteret, ac tertium quoddam ex utraque constituendum, ut
+superius demonstratum. Quodsi natura divina simplicissima est, nullam
+omnino compositionem ferre potest, alioquin ajentia et negantia simul
+esse vera aut simul esse falsa oporteret de una et eadem&nbsp;re.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Desunt haec sex antecedentia verba in uno codice.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Utramque naturam uniri docuit Christus, cum diceret: <i>Ego
+et pater unum sumus.</i><span class = "tag">1</span></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Joh. 10,&nbsp;30.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Ariani dictum illud ad concordiam et mutuum utriusque
+consensum pertinere contendebant, ut illud quoque<span class =
+"tag">1</span>: <i>Pater, da ut sicut ego et tu unum sumus, ita isti in
+nobis unum sint; alioquin apostoli ipsi Dii fuissent.</i> Item illud:
+<i>Qui plantat, et qui rigat, unum sunt.</i> Item<span class =
+"tag">2</span>: <i>Qui adhaeret domino, unus spiritus est.</i> Quam
+Arianorum interpretationem etiam christiani theologi probant.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Joh. 17, 20&nbsp;sq.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;1 Corinth. 6,&nbsp;17.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: At Hilarius nos ipsos cum Christo unum et idem esse affirmat,
+non tantum adoptione et consensu, sed etiam naturâ.</p>
+
+<p>
+CURTIUS: Ea sententia omnium judicio repudiatur, omnes enim Dii essemus
+et impeccabiles, si ejusdem naturae et essentiae cum Christo.</p>
+
+<p>
+CORONAEUS: Id quidem plerique arbitrantur fieri assumtione corporis
+<span class="pagenum">268</span>
+Christi sacramenti ope, cum ejus caro et sanguis cum nostra miscetur,
+mens etiam ejus et divinitas credentibus communicatur<span class =
+"tag">1</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Erasmus paraphr. in Lucam.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Non capio, quaenam unio creatoris cum creatura fieri possit,
+cum Dei natura simplex et incorporea sit, non multa nec multiplex nec
+mutabilis. Quid si multiplex non sit, quomodo triplex erit? Nam quicquid
+cadit in naturam, scindi necesse est. Aut enim, inquit Evagrius, natura
+patris, filii et spiritus sancti simplex est aut composita; non hoc,
+illud igitur. Si simplex, numen etiam expers&nbsp;est.</p>
+
+<p>
+CORONAEUS: Nemo Deum triplicem esse putat, trinum quidem in unitate et
+unum in trinitate fatemur, triplicem aut duplicem negamus.</p>
+
+<p>
+TORALBA: Si trinitas est in divinitate, pluralitas est in deitate,
+numeralis enim distinctio, non essentialis, quia posito binario, non
+sequitur ternarius. Quare distinctio numeralis, cum ab unitate
+receditur, efficit deitatis divisionem, et compositio numerosa corrumpit
+simplicitatem deitatis. Illud etiam absurdius sequitur, quod Dei
+potestas, quae est infinita, solvitur ac debilitatur numerali divisione.
+Nam vis ac potestas cujusque rei eo major est, quo magis unita in sese,
+et eo debilior, quo longius ab illa unione simplicissima discedit. Quare
+cum sola unitas sit omnipotens, nec quicquam simpliciter aut absolute
+unum sit praeter Deum, sequitur trinitatem non esse omnipotentem.</p>
+
+<p>
+CURTIUS: Numerus non refertur ad essentiam, sed ad hypostasin
+personarum, nec dividitur essentia divina propter hypostaseos personae
+cujusque divisionem.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Si Deus trinus esset, cur Moses coacta populi concione orationem
+sic auspicatur: <i>Audi Israël, Deus noster Deus unus est!</i><span
+class = "tag">1</span> Cur in re tanti ponderis et momenti omisisset
+epitheton illud tam necessarium <i>trinus et unus</i>? At ne quis
+dubitaret, ut prospiciebat futurum, litteras grandiores in extremo primi
+ac postremi verbi apposuit, contra scribendi usum, hoc enim unde nisi ut
+planum faceret omnibus, nec infinitos esse Deos, nec plures uno esse
+posse, in quem nullus numerus cadat.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Deuter. 6,&nbsp;4.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Argumenta, quae a negantibus ducuntur, fere sunt captiosa, non
+dixit: est trinus, ergo non est trinus, nihil ex eo sequitur.</p>
+
+<p>
+TORALBA: Nulla videtur argumenti fallacia, cum<span class =
+"tag">1</span> altero posito alterum excludi sit necesse est. Nam qui
+dicit <i>Unum</i>, excludit <i>trinum</i>, alioquin contraria simul vera
+sunt, unius et ejusdem ratione<span class = "tag">2</span>, scilicet
+Deus unus est, Deus non est unus. Illud ab<span class = "tag">3</span>
+omnibus theologis christianis usitatum est, Deum efficere non posse, ut
+contraria eadem<span class = "tag">4</span> ratione simul vera sint, non
+quod ulla sit impotentia Dei, sed quod subjectum incapax sit
+affirmationis simul et negationis. Nec illud Plato voluisse videtur
+<span class="pagenum">269</span>
+in Parmenide, ubi de Ente et Uno copiosissime disserit, quam ut doceat,
+unum illud naturae principium simplicissimum esse, nec praeter unitatem
+quicquam admittere posse. Xenophanes item et Melissus, qui libros etiam
+de Ente et Uno scripserunt, nihil aliud voluerunt, quam rerum omnium
+principium unitatem simplicissimam esse. Eadem Pythagoreorum vox est.
+Finis, inquit Jamblichus, totius contemplationis est, attollere mentem a
+multitudine ad unitatem: <span title =
+"Greek: telos pasês theôrias, tou henos theorêtikon anagein heauton apo plêthous es to hen">τέλος
+πάσης θεωρίας, τοῦ ἕνος θεορητικὸν ἀνάγειν ἑαυτὸν ἀπὸ πληθοῦς
+ἐς τὸ ἕν</span>. Itaque Academici cum Dei proprium nomen inquirunt,
+appellant <span title
+= "Greek: to hen, to agathon, to alêthes, to haploun">τὸ ἓν, τὸ ἀγαθὸν,
+τὸ ἀλήθες, τὸ ἁπλοῦν</span>, i.e. unum, bonum, verum, simplex, quem
+Proelus vocat <span title = "Greek: hen theiôn enadôn hupostatikon">ἓν
+θείων ἐνάδων ὑποστατικόν</span>, unum divinarum unitatum
+fundamentum.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>cur</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>rationis</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>autem</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>ejusdem</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Nullam video in his enunciatis contradictionem: Deus est
+unus, Deus non est unus; quia non ratione ejusdem, primum enim ratione
+essentiae, alterum ratione personarum. Nec vero in ipsa ratione
+personarum aliud est trinitas, quam unitas, omnipotens, non divisa, non
+composita, non numerabilis, sed suapte natura simplicissima. Etiam si
+essentiae ratione unus est, ratione personarum trinus.</p>
+
+<p>
+TORALBA: Igitur duas <span title =
+"Greek: hupostaseis">ὑποστάσεις</span> subesse necesse est,
+quoniam de uno et
+eodem subjecto dici non potest creator et creatura, mortale et
+immortale, sempiternum et fluxum, stabile et caducum, genitum et
+ingenitum. Oportet enim motum, nexum, qualitatem, quantitatem, corpus
+denique Deo aeterno copulari.</p>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Non fit unio corporis humani cum natura divina, sed naturae
+divinae cum mente humana.</p>
+
+<p>
+TORALBA: At fieri non potest, ut quae uni<span class = "tag">1</span>
+tertio uniuntur, inter se uniantur, et quae una sunt, eadem inter se
+sunt eadem, ex<span class = "tag">2</span> ipsis philosophiae principiis
+et decretis. Igitur si divina mens humanae menti unitur, et humana meus
+corpori, divinae mentis et corporis eandem unionem fore necesse est. Hoc
+absurdum, illud igitur quanquam fleri nullo modo potest, ut mens humana
+cum aeterno Deo eat<span class = "tag">3</span> in unum, cui nec mens
+humana est <span title = "Greek: homoousios">ὁμοούσιος</span>, ac ne
+<span title = "Greek: homoiousios">ὁμοιούσιος</span> quidem, nec
+infinita, quanto minus divinam naturam humano corpori misceri
+putabimus.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>una</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Additur alibi: <i>se</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>coëat</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Certe Moses Rambam graviore blasphemia putat obligari, qui Deo
+corporeum quiddam inesse arbitratur, quam qui colit idola.</p>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Cur nobis theologos thalmudistas, christianae religionis
+eversores, opponis, qui Christo deitatem, Deo rationem, memoriam,
+veritatem, quas cum homine quodammodo communes habet, modis omnibus
+eripere conantur?</p>
+
+<p>
+CURTIUS: Salomonis et Toralbae hunc video scopum esse, ut Dei naturam ac
+trinitatis arcana rationibus et argumentis assequantur, fide opus
+<span class="pagenum">270</span>
+est: ad ea, quae sola fide nituntur, si rationem aut demonstrationem
+adhibeas, nihilo plus efficies, quam si cum ratione insanire velis.
+Itaque Plato<span class = "tag">1</span>, vir divinus, cum de Deo
+quicquam scribere metueret, quod ab ejus majestate esset alienum, credi
+jubet iis, quae a majoribus prodita fuerant, sine ulla demonstratione.
+Quod etiam Aristoteles affirmat his verbis: <span title =
+"Greek: prosêkei empeirôn kai presbuterôn ê phronimôn tois anapodeiktois phasesi kai doxais ouch hêtton tôn apodeixeôn">προςήκει
+ἐμπειρῶν καὶ πρεσβυτέρων ἢ φρονίμων τοῖς
+ἀναποδείκτοις<span class = "tag">2</span> φάσεσι καὶ
+δόξαις οὐχ ἥττον τῶν ἀποδείξεων</span>. Quare nec probare possum
+Eusebii, Galatini, Augustini, Eugubini scripta, e quibus Mornaeus
+demonstratioues evangelicas promere conatur. Non enim prospexerunt,
+scientiam et fidem, quam infusam appellant, simul stare non<span class =
+"tag">3</span> posse.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> In Timaeo.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <span title =
+"Greek: apodeiktois">ἀποδείκτοις</span>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alii: <i>nullo modo</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Valeat illud quidem inter Christianos, sed prospiciendum est,
+quid philosophis, quid paganis, quid Epicuraeis, qui fidem infusam aut
+evangelium respuunt, responderi possit, ne illis idem objiciatur, quod
+olim Julianus imperator Galilaeis, eos scilicet ad omnia argumenta
+physica, demonstrationes nihil aliud in ore habuisse praeterquam illud:
+<span title = "Greek: pisteuson">πιστεύσον</span>. Praestabilius est
+igitur, cum philosophis, quid ratio possit, experiri, quam vadimonium
+deseruisse videri. Nam si essentia sive <span title =
+"Greek: ousia">ὀυσία</span> illa, quae pater est, filius sit:
+idem sibi pater est et filius, idem genitus et ingenitus.</p>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Unus est ingenitus pater, unus filius ab aeterno tempore
+genitus.</p>
+
+<p>
+TORALBA: Si non est idem genitum et ingenitum, diversa est patris et
+filii substantia.</p>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Essentia unum et idem, non hypostasi.</p>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Cur ergo in concilio Toletano decretum est, solum verbum
+carnem factum, solum hominem induisse? Nam ex eo sequitur, paternam
+essentiam non eandem esse cum essentia filii.</p>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Illud admonendi sumus, aliam esse hypostasin ab essentia,
+quae ab imperitis confusa densissimam hac in disputatione caliginem
+pepererunt.</p>
+
+<p>
+TORALBA, Si pater genuit Deum, aut se Deum genuit aut alium Denm,
+tertium nihil est. At nulla res seipsam gignit, nec sui ipsius causa
+esse potest. Ac tametsi Platonici saepius usurpant illa de Deo: <span
+title = "Greek: autogonos, autotelês, autogenês, autophuês">αὐτόγονος,
+αὐτοτελὴς, αὐτογενὴς, αὐτοφυὴς</span>, nihil tamen aliud significatur,
+quam Deum aeternum sua scilicet potentia, natura, majestate, beatitate
+contentum, nihil alienis opibus egere. Non autem putandum est, quicquam
+a se ipso gigni. Ob id enim Plutarchus Deum antiquissimum esse scribit,
+quia sit ingenitus, <span title =
+"Greek: presbutaton theon einai, agenneton gar">πρεσβύτατον
+θεὸν εἶναι, ἀγέννετον γάρ</span>. Ex quo
+sequitur, aeternum id esse non posse, quod genitum sit. Et quidem
+Hilarius scribit<span class = "tag">1</span>, id quod nascitur, non
+fuisse antequam nasceretur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Libr. 12 de trinitate.</div>
+
+<p>
+<span class="pagenum">271</span>
+CURTIUS: Igitur argumento a contrariis sequitur, id semper fuisse, quod
+ab aeterno tempore genitum est, ut de filio credimus.</p>
+
+<p>
+TORALBA: Si quid seipsum genuisset aut fecisset, id quod gigneretur et
+quod gigneret, imperfectum esset, quoniam oporteret totum non esse, ut
+gigneretur a seipso. Si enim esset, non fieret, quia jam esset; si non
+existeret, non gigneret, quia non esset. Igitur Deus de se ipso non
+genuit filium seipsum. Quo fit, ut alius sit a patre, non relatione
+personarum, sed tota substantiae ratione. Quod Christus aperte his
+verbis comprobans: <i>Alius est</i>, inquit, <i>qui me misit
+pater.</i><span class = "tag">1</span> Quod de homine dici non potest,
+qui nondum erat homo, quum mitteretur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Joh. 5, 23. 12,&nbsp;45.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Argute quidem et subtiliter, sed utramque argumenti partem
+negat Augustinus<span class = "tag">1</span>, negat Lombardus<span class
+= "tag">2</span>, et recte: Neque enim sequitur, inquit Scotus<span
+class = "tag">3</span>, si sol murem generat, igitur se murem, aut alium
+murem a se, sed alium qui est&nbsp;mus.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Libr. 7 de trinit.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Libr. 1 dist.&nbsp;4.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Libr. 1 dist.&nbsp;4.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Augustinus igitur sui oblitus est: Pater, inquit, ut haberet
+filium de seipso, non minuit se ipsum, sed ita de se alterum generat, ut
+totus maneret in se, esset in filio tantus, quantus est solus. Quae
+certe implicant contradictionem cum superioribus, quoniam tota natura
+dissentanea sunt idem et alterum. Item alibi: Deus cum verbum genuit, id
+quod est ipse genuit; Deum autem, inquit
+Basilius<span class = "tag">1</span>, <span title =
+"Greek: mête par’ heautou, mêta par’ heterou gegonenai">μήτε
+παρ᾽ ἑαυτοῦ, μήτε παρ᾽ ἑτέρου
+γεγονέναι</span><span class = "tag">2</span>, neque a seipso, neque ab
+alio gigni.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> In symb. libr. contra Eunom.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <span title =
+"Greek: genesthai">γένεσθαι</span>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: In eo ipso Lombardus Augustinum refellit, ubi substantiam
+Dei filium scribit genuisse. Aut filius, inquit Lombardus, de substantia
+patris, aut de nihilo conditus est; non hoc, ergo illud, aut omnino
+alius est Deus.</p>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Lombardus huic argumento subjicit haec verba<span class =
+"tag">1</span>: Vehementer nos ista movent, quae quomodo intelliguntur,
+mallem ex aliis audire, quam tradere. Alterutrum tamen confiteri necesse
+est: Si de substantia patris filium genitum dicamus, erit idem Deus aut
+alius Deus, et utrumque absurdum est. Neque vero sunt duae filiationes,
+ut theologorum verbis utamur, sed una filiatio Dei aeterni, tum ad Deum
+filium, tum ad hominem. Itaque posteriores theologi Lombardum refellunt,
+quod negavit substantiam a substantia gigni, cum veteres theologi sic
+sentiant: Pater, inquit Tertullianus, tota substantia est, filius autem
+derivatio totius et portio.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Libr. 3 dist.&nbsp;8.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Nihil a Deo tam alienum, quam partem ei tribuere aut detrahere
+portionem, cum sua natura nullas partes habere possit, alioquin corpus
+esset et quidem dividuum, contra quod superius demonstratum est.
+Absurditas autem veri et falsi certissimus est judex<span class =
+"tag">1</span>, cum eo
+<span class="pagenum">272</span>
+deducimur, ut quod per naturam fieri non possit, confiteri, aut de
+suspecta sententia decedere cogamur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>index</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Igitur omnia quae fiunt praeter naturae cursum ac tenorem,
+quae multa sunt, a Toralba superius allata, etiam absurda videri
+oportet.</p>
+
+<p>
+TORALBA: Multa quidem non ordinario aut consueto naturae cursu feruntur,
+non tamen pugnant cum natura divina.</p>
+
+<p>
+CURTIUS: Cum nihil proprie et apposite de Deo dici possit, sed omnia
+commode negari, frustra his enunciatis utitur Toralba, Deus est
+substantia, quia Deus nullis accidentibus subjungitur et substat, quod
+substantiae maxime proprium.</p>
+
+<p>
+TORALBA: Pater essentiae nomen est, aut actus, si actus, profecto filius
+creatus est, si essentiae nomen est, filius tota substantia alius est
+patre.</p>
+
+<p>
+CURTIUS: Aliud argumentum est Aëtii, cui tametsi Basilius<span class =
+"tag">1</span> non respondeat, utrumque tamen inficiatione subvertitur,
+quia patris vox relationem tantum significat.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Orat.&nbsp;V.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Scribit Epiphanius, Aëtium trecenta argumenta collegisse
+contra Christi deitatem, quae partim extant, vix ullum tamen est
+efficacius eo, quo a junioribus adversus Hilarium et Athanasium
+concluditur<span class = "tag">1</span>. Cum enim Deum Deo genitum,
+lumen de lumine acceptum dicerent: Christus, inquit, ex sese Deus est,
+non ex alio. Nam si habet ab alio<span class = "tag">2</span>, ut Deus
+sit, Deus esse nequit. Cui argumento non video, quid responderi
+possit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Hilarius l. 6 de trin. Athanasius in symb.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>uno</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Superius dictum est, non alium esse Deum, qui a patre
+genitus est. Neque enim in divinitate pater causa efficiens est filii,
+sed causa essentiae quae ab efficiente plurimum aufert<span class =
+"tag">1</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Damasc. l. 4 phys.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Si Christus est Dei filius, est ejusdem essentiae, aliquando
+genitum esse oportet; si genitus est aliquando, fuit tempus illud, quo
+nondum erat, quod quidem originem ac tempus principii habuisse
+declarat.</p>
+
+<p>
+CORONAEUS: Hoc argumentum Augustinus<span class = "tag">1</span> et
+Hilarius<span class = "tag">2</span> sic diluunt, ut patrem agnoscant,
+aeternum sine auctore, filium etiam aeternum, sed non sine autore, ut
+calor ab igne, lux a sole. Christus, inquit Tertullianus<span class =
+"tag">3</span>, a patre prodiit, ut radius a sole, rivus ex fonte,
+frutex e semine.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> L. 1 de trin.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;L. 12 de trin.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Adv. Praxeam.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Effectio saepe cum causa concurrit, ut lux ipsa, nec prior est
+nec posterior sole, sed nunquam sunt eadem, cum sol sit substantia, lux
+autem accidens, quod de patre et filio dici nullo modo potest. Nam si
+quid nascitur ut sit, tempus antecedere oportet, quo nondum erat. Ex quo
+sequitur, filium aut nondum fuisse genitum, aut si genitus est, aeternum
+non esse<span class = "tag">1</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>esse non posse</i>.</div>
+
+<p>
+<span class="pagenum">273</span>
+FRIDERICUS: Jam diximus patrem esse causam essentialem filii et
+principii, ut Augustinus, Hilarius, Gregorius Nazianzenus, Basilius
+confitentur, sed patrem aeternum aeternae cujusdam effectionis. Nec
+video, cur in eo haerere debeamus.</p>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Cur ergo magister sententiarum ita haesit, ut exclamet hunc in
+modum: Hoc humanum sensum excedit et intelligentiam mundi, quae non
+capit ratio.</p>
+
+<p>
+TORALBA: Imo ratio, quae divina lux est, uniuscujusque menti insita,
+videt, sentit, judicat, quod<span class = "tag">1</span> rectum, quod
+pravum, quod verum, quod falsum.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>quid ... quid ... quid ... quid</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Ita quidem eas res, quarum capax est. Sed Deus aeternus ac
+infinitus humanae mentis gurgustio capi nequit, quia impervestigabilis,
+divinissimus, supremus, i.e., ut elegantioribus Theophrasti verbis
+utamur, <span title =
+"Greek: anaisthêtos, theiotatos, huperbatos">ἀναισθητὸς, θειότατος,
+ὑπερβατός</span>.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Illic<span class = "tag">1</span> agit Theophrastus de Deo, hic
+autem agitur de homine Jesu, neque enim pro argumento sumendum id, quod
+concludendum est, nempe<span class = "tag">2</span> Jesum esse Deum. Nam
+Deus non obscure aut ambigue, sed sua voce declarans, quis esset:
+<i>Ante me</i>, inquit, <i>non est Deus et post me non erit.</i> Item:
+<i>Ego primus exstiti et postremus ero.</i><span class = "tag">3</span>
+At christiani theologi confitentur<span class = "tag">4</span>, personam
+creatam esse et antequam hominem induisset in utero foeminae, personam
+habuisse filii, quis dubitet, an filius sit creatura? Non igitur
+creator, non Deus.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>Illis</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>scilicet</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Jes. 48,&nbsp;12.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Scotus l. 1. dist.&nbsp;IV.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Magister sententiarum<span class = "tag">1</span> negat,
+personam filii constare ex Deo et homine, ut ex partibus; deinde
+subjicit<span class = "tag">2</span>: Inexplicabilis est istius unionis
+ratio, negat tamen utramque naturam misceri, et idololatriam vocat
+adorare corpus et animam Christi, quoniam, inquit, corpus et anima
+Christi creaturae sunt. Eadem est Philippi Melanchthonis<span class =
+"tag">3</span> sententia.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Lib. II. dist.&nbsp;9.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Libr. III. dist.&nbsp;90.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Contra Stancarum.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Uterque recte, quoniam Ephesina Synodus decrevit, Christum una
+<span title = "Greek: latreia">λατρείᾳ</span><span class =
+"tag">1</span> colendum esse.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>latria</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Si non est confusa utraque natura unione hypostatica in
+Christo, non debuit cultus confundi, ut cum creatore creatura misceretur
+ac simul coleretur, cum sacrilegio proximum sit, putare patrem et filium
+singularem Deum esse, ut inquit Hilarius, in patre et filio duos credere
+impium, ac tertium nihil&nbsp;est.</p>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Si quis est, qui subtilius ista exquirat, nec tamen penitus
+intelligat, cogitet ea, etiamsi<span class = "tag">1</span> certissimis
+demonstrationibus nitantur, saepius tamen percipi non posse. <span title
+= "Greek: Antichthonas">Ἀντίχθονας</span><span class = "tag">2</span>
+esse omnes theologi et
+<span class="pagenum">274</span>
+philosophi praeter Augustinum et Lactantium confitentur, idque tum
+perspicua minimaque dubia demonstratione, tum etiam experientia diuturna
+exploratissimum, nemo tamen id cogitatione persequi potest, ut Moses
+Rambam<span class = "tag">3</span> acutissimus philosophus confitetur,
+ut mirum videri non debeat, si Lactantius et Augustinus astrologos ut
+imperitos et insanos irriserint, qui ista crederent. Quin etiam
+Augustini autoritate adacti<span class = "tag">4</span> plerique
+theologi haereticos esse judicarunt, qui <span title =
+"Greek: antichthonas">ἀντίχθονας</span> esse arbitrarentur.
+Inter quos quidem
+Vigilius quidam episcopus Salisburgensis a pontifice maximo quasi
+haereticus damnatus est, quod ita sentiret A.C. 745<span class =
+"tag">5</span>. Quanto minus igitur divinae naturae unionem cum humana
+percipiemus. Itaque Hilarius ipse, eloquentia atque eruditione
+clarissimus: Extra sermonem est, inquit<span class = "tag">6</span>,
+quod exigitur, extra sensum non enunciatur, non attingitur, non tenetur.
+Idem paulo post<span class = "tag">7</span>: Mihi in sensu labes est, in
+intelligentia stupor, in sermone silentium. Idem, Deum ex uno, non
+portione, non sectione, non diminutione, non derivatione, non
+protensione, sed incomprehensibili modo esse. Quid Justinus Martyr?
+Unitas in trinitate et trinitas in unitate nascitur<span class =
+"tag">8</span>, id quomodo sit<span class = "tag">9</span>, nec alios
+scrutari velim, nec ipse mihi satisfacere possum, cum arcanos sermones
+sordida lingua enunciare nefas existimem. Si igitur tantos ac tales
+viros piget, rem omnium sacratissimam vel primoribus attingere digitis,
+quid nobis faciendum putemus?<span class = "tag">10</span></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>etiam quae ... nituntur</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>Antichtonas</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;In ep. contra astrologos.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>adducti</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Aventinus annal. l.&nbsp;III.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Libro I. de trin.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Libro VI.&nbsp;cod.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alibi: <i>nescitur</i>.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Alius: <i>fiat</i>.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;Alius: <i>putamus</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Non scio atque haud miror<span class = "tag">1</span>, an
+major obscuritas sit de spiritu sancto, quem Athanasius<span class =
+"tag">2</span> et Chrysostomus<span class = "tag">3</span> a patre et
+filio procedere scripserunt, cum tamen in conciliis Graecis anathematis
+poena sit ei, qui hoc crediderit. Et quidem Damascenus: Spiritum sanctum
+inquit, a patre procedere, in filio quiescere dicimus. Quam opinionem
+cum inter discrepantium varietatem Johannes agnomento Scotus conciliare
+nequiret: Quis, inquit, Damascenum, Basilium, Gregorium Nazianzenum,
+Gregorium theologum, Justinum Martyrem, Cyrillum haereseos damnaret?
+Quis etiam Hieronymum, Augustinum, Hilarium, Ambrosium, Latinos omnes
+erroris coargueret? Alterutros tamen aut etiam utrosque insigniter labi
+ac decipi necesse&nbsp;est.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>Non miror atque haud scio</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;In symb.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;In epistolam ad Corinth. cp.&nbsp;12.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS<span class = "tag">1</span>: Ecclesia occidentalis catholica,
+symbolum Athanasii secuta, spiritum sanctum ab utroque prodire
+confitetur. Quia nec genitus est, inquit Augustinus, nec ingenitus, nec
+sint duo filii, si genitus, aut duo patres, si ingenitus, et
+consequenter duo principia<span class = "tag">2</span>, duo sunt
+innascibiles, ut eorum verbis utamur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: CORONAEUS.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Addit alius: <i>si</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: At magister sententiarum hanc Augustini sententiam sic
+<span class="pagenum">275</span>
+refutans: Quis, inquit, hoc explicare potest? Nam si ingenitus est,
+spiritus erit sine principio, ac duo principia futura sunt; si genitus,
+erunt duo filii et inter se fratres; si ex filio genitus, jam nepos ex
+filio patri futurus&nbsp;est.</p>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Ut ergo ambiguitas illa dilueretur, Latini commodius ab
+utroque spiritum producere tradunt.</p>
+
+<p>
+TORALBA: Processio illa spiritus a filio, qui patrem habet autorem et
+generis principem, valde dissimilis est et inaequalis ei quae a patre,
+qui nullum habet auctorem. Sed cur potius processio spiritus quam
+generatio<span class = "tag">1</span>, aut cur potius generatio filii,
+quam processio, cum trium sit una et eadem essentia? Profecto consimiles
+sunt illae Scoti<span class = "tag">2</span> argutiae, cum patrem et
+filium scribit unum spiratorem, non tamen unum spirantem, sed duos
+spirantes.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Desunt alibi quatuor haec antecedentia verba.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Libr. I. sententiar. dist.&nbsp;12.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Ad haec utcunque<span class = "tag">1</span> intelligenda
+patefacit aditum Hilarius, cum trinitatem soli, radio, luci
+comparavit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>utrumque</i> vel: <i>utraque</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Nullo modo rei propositae congruit illa comparatio, cum radius
+et lux ipsa sunt accidentia, sol vero corpus, substantia constans, at
+illi <span title = "Greek: homoousious">ὁμοουσίους</span> ajunt tres
+personas. Praeterea Deo nihil accedere aut decedere potest. Denique si
+gigni, sive procedere, sive derivari filium et spiritum sanctum a patre
+dicamus, infinitum ab infinito manare confitendum erit, quae absurditas
+est omnium maxima<span class = "tag">1</span>. Cum enim quaeritur, cur
+Deus Deum facere non possit, nihil aliud responderi potest, quam
+infinitum ab infinito decerpi non posse. Itaque laudatur Anselmus, qui
+rogatus a discipulo, cur hominem impeccabilem Deus non fecisset:
+Quoniam, inquit, Deum facere non potuit<span class = "tag">2</span>. Ex
+quo sequitur, absurdum esse illud enunciatum: „Deus factus est homo“,
+quia Deus in hominem mutaretur et homo in Deum, utrobique enim est actio
+et passio. Jam vero inexplicabilis est talium enunciatorum complexio,
+deitas sive aeternitas est ingenita quatenus pater, genita vero quatenus
+filius, nec genita nec ingenita quatenus spiritus sanctus, quae de una
+et eadem essentia nullo modo dici potest.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Aristoteles l. II. phys.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Scotus l. III Sentent. dist.&nbsp;7.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Si res inter se comparatae usquequaque convenirent, non esset
+rerum similitudo, sed res ipsa. Quare Basilius<span class =
+"tag">1</span> aliter atque Hilarius tribus solibus trinitatem comparat,
+ut a re ipsa propius abesset.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Ep. 15. contra Eunomium.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: At Hieronymus<span class = "tag">1</span> sacrilegium vocat,
+tres in Deo substantias collocare, cum tamen nihil apud Hilarium<span
+class = "tag">2</span> frequentius reperiatur, quod juniores theologi
+mirantur. Quin etiam Hilarius<span class = "tag">3</span>, cum
+scripsisset aeternitatem esse in patre, reprehensus est a junioribus.
+An, inquit ille, hoc ab Hilario dictum est, ut Christo eripiat
+deitatem?<span class = "tag">4</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Ad Damascenum.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Libr. de trin.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;In harmonia c. XIII.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Calvin. l. 1. institut. cp.&nbsp;13.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Hoc Hilarium noluisse testatur ipsa repetitio frequens
+<span class="pagenum">276</span>
+in ejus scriptis, Christum esse Deum, sed Graeci commodius ad personarum
+distinctionem verbo hypostaseos utuntur.</p>
+
+<p>
+OCTAVIUS: At Hieronymus in voce hypostaseos venenum<span class =
+"tag">1</span> latere suspicatur. Et quidem Paulus alio sensu videtur
+uti hac voce, ubi spiritum sanctura appellat characterem hypostaseos
+patris.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>vere unum</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Hypostasis est accidens aut substantia, tertium nihil est, et
+Deo nihil accedere potest, igitur substantiam esse oportet. Sin
+hypostasin pro essentia accipiamus, tres erunt essentiae aut tres
+substantiae in Deo, quia unicuique personae suam hypostasin singularem
+tribuunt.</p>
+
+<p>
+CURTIUS: Essentiae verbo accidens aut substantia significatur, neque
+enim scholastici hoc enunciatum: „filius est de patris essentia“,
+perinde accipiunt ac illud: „est de patris substantia“, quia hoc modo
+filius patri consubstantialis exprimitur, illo non item. Hypostasis
+autem personis tribuitur, ne tres in unam et eandem confusae videantur,
+cum sit quaedam cujusque personae proprietas, alteri non
+communicabilis.</p>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Cur igitur primo capite confessionis Augustanae vox personae
+ullam partem aut qualitatem significare negatur, sed id quod proprie
+subsistit? Nam proprietas personarum est ea, ut pater a se ipso
+potestatem habeat, non ab alio, ut voluit Augustinus<span class =
+"tag">1</span>; filius vero non a se ipso, sed a patre. Idem quoque
+tradit, patrem sine principio, sine auctore, filium vero non sine
+principio, sed a patre essentiam habere. Quis autem serio putet, hunc
+Deum esse, qui ortus sui principium, essentiam, potestatem alteri ferat
+acceptam? Ac ne quis illud Augustino aliud cogitanti excidisse
+arbitraretur, apertius repetens<span class = "tag">2</span>: Pater,
+inquit, a nullo habet, ut Deus sit, filius autem, ut Deus sit, habet a
+patre. Idem quoque Basilius scribit<span class = "tag">3</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Libro III. de trin. c.&nbsp;12.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Ep.&nbsp;66.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Epist. 15. cont. Eunom.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Si filius originis suae primordia patri debet, aeternus esse
+non potest. Nam si pater genuit filium, gignendi finem simul fecit aut
+semper gignit (ut videtur iis, qui ad Christum referunt haec verba<span
+class = "tag">1</span>: <i>Ego hodie genui te</i>), imperfecta semper
+est filii generatio. Sin gignere desiit, etiam aliquando coepit; si
+coepit gigni filius, non est aeternus, non est infinitus, non est
+Deus.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Psalm 2, 7. cf. Actor. 13, 23 et 33. Hebr. 1, 5. 5,&nbsp;5.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Eodem revolvimur, illud enim cogitandum, non tres aeternos,
+non tres infinitos, non tres Deos, sed unum Deum aeternum, infinitum,
+personarum tamen varietate distingui, ac proprium quoddam personae
+cuique convenire<span class = "tag">1</span>, ut cum Lombardus negat,
+spiritum principium esse, nisi ad creaturas.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>convenitur</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Igitur ante annorum sex millia spiritus sancti nullo modo
+principium erat, cum nihil adhuc creatum existeret. Atque ob id
+Macedoniani
+<span class="pagenum">277</span>
+spiritum creaturam appellabant, quem<span class = "tag">1</span>
+Christiani ex symbolo<span class = "tag">2</span> Deo coaeternum et Deum
+asseverant.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Addit alius: <i>tamen</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Symb. Athanas.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Haec verba magistri sententiarum ad relationem et
+nominationem personarum, non ad essentiam referuntur.</p>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Si spiritus habeat a patre et filio principium, cur
+Athanasius, Chrysostomus<span class = "tag">1</span>, Augustinus<span
+class = "tag">2</span> tres esse coaequales et coaeternos affirmant?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Ep. 1. ad Corinth. cp.&nbsp;12.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Lib. V. de trin.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Recte illi quidem propter essentiam coaeternam, personarum vero
+relatione pater filio natura prior dicitur ac major, quo pertinet illud:
+<i>Pater major me est.</i><span class = "tag">1</span></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Joh. 14,&nbsp;28.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Imo spiritum patre et filio superiorem faciunt Matthaeus,
+Marcus, Lucas<span class = "tag">1</span>, qui quae peccantur in patrem
+et filium, ignosci affirmant, quae vero peccantur in spiritum sanctum,
+ignosci negant. At cum Moses Deum placare conaretur, aut se de libro
+vitae deleri<span class = "tag">2</span>, en divina vox ad illum: <i>Qui
+peccaverit in me</i>, inquit<span class = "tag">3</span><ins class =
+"correction" title = "comma missing in original">, </ins><i>hunc ego de
+libro vitae delebo.</i> An filium et spiritum sanctum, si patri aequales
+essent, praetermissurus fuisset? Nullum etiam trinitatis argumentum
+exstat in lege divina, at ne in prophetis quidem vestigium ullum.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Matth. 12, 31 sq. Marc. 3, 29. Luc. 12.&nbsp;10.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Ita omnes; unus codex legit: <i>ut se deleret</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Psalm. 69,&nbsp;29.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Quid ais, Salomo! An non<span class = "tag">1</span> ullum
+caput, ulla pagina antiqui foederis prophetarum, ubi non aliud
+sacrosanctae trinitatis vestigium compareat?<span class =
+"tag">2</span></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>est</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>comperiatur</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Certe Martinus Lutherus, cum multa de supplicationibus
+Romanis, tum vero carmen hoc vulgatum delere non dubitavit: <i>sancta
+trinitas, unus Deus, miserere nobis!</i> quia trinitas Deus esse non
+potest, cum sit foeminea vox, secundae intentionis, ut dialectici, vel
+collegii, ut juris consulti loquuntur<span class = "tag">1</span>, qui
+collegium de tribus personis definiunt; at nec in ullum collegam
+conveniunt, quae de toto collegio dicuntur. Itaque Origenes, quem
+Hieronymus magistrum ecclesiarum appellat, trinitatis verbum supra modum
+execratur, ac <span title = "Greek: trionumôn">τριονύμων</span> sectam
+supra modum acerbissime insectatur<span class = "tag">2</span>. Quin
+etiam Rufinus ejus interpres scribit, multa, quae ab Origene contra
+trinitatem scripta fuerant, a se correcta fuisse. Sed cum bona Rufini
+venia dictum sit, non decuit interpretem correctoris officio fungi, nec
+mirum videatur, si Origenes<span class = "tag">3</span> corruptus eadem
+quae Athanasius interdum scribere et vocem <span title =
+"Greek: homoousios">ὁμοούσιος</span>,
+quae nondum exaudita erat, usurpare de
+filio videatur. Eadem licentia Cypriani epistolis suppositus est
+Tertulliani liber de trinitate, ut monuit Rufinus<span class =
+"tag">4</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Leg. Neratius de V.&nbsp;S.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Prologo libri <span title = "Greek: peri archôn">περὶ
+ἀρχῶν</span>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Cap. 11 et 12 in libr. Numerorum.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;In Apolog. Origenis.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Tametsi verbum trinitatis sive triadis in sanctis litteris
+<span class="pagenum">278</span>
+inusitatum videamus<span class = "tag">1</span>, nihilominus baptismum
+fieri oportere legimus in nomine patris, filii et spiritus sancti, et
+quidem proximus apostolis Justinus Martyr librum scripsit <span title =
+"Greek: peri hagiou kai homoousiou triados">περὶ ἁγίου καὶ ὁμοουσίου
+τριάδος</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>videmus</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Libellum hunc esse supposititium, ratio perspicua temporum
+convincit. Floruit enim M. Aurelio principe, cui apologiam nuncupavit.
+At in quaestionibus CXXIV ad orthodoxos libri illius quaerit auctor, cur
+eversa et fracta sit superstitio paganorum, cum tamen aetate Justini
+maxime floreret. Verbum autem <span title =
+"Greek: homoousios">ὁμοούσιος</span>
+primum sub Constantino principe usurpare
+coeperunt, ducentis circiter annis post aetatem Justini. Eadem licentia
+prodiit in vulgus missa D. Jacobi Graece scripta, in qua sanctae
+trinitatis, apostolorum, confessorum, virginum ordines ac voces saepius
+ingeruntur, cum tamen is Jacobus excepto Stephano primus martyrium
+passus sit. Consimilis est missa Chrysostomi, in qua Chrysostomus ad
+Chrysostomum preces fundit<span class = "tag">1</span>, quo quid
+ineptius?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> In fine missae Graece expressae.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Eodem igitur morbo omnes omnium libri laborarent! Sed ne
+videar Testamenti Novi tabulis aut interpretibus niti, aut theologis,
+permulta in veteribus tabulis sacrosanctae trinitatis mysteria latent.
+Et quae ab aliis<span class = "tag">1</span> copiose perscripta,
+levissime attingam, ut illud Deuteronomii<span class = "tag">2</span>:
+<i>Quae gens est, quae audiverit vocem Deorum viventium</i> i.e. <span
+title = "Hebrew: Elohim hachaim">אלהים החיים</span>, ubi plurali verbo
+Deum unum significat. Item illud Josuae<span class = "tag">3</span>;
+<span title = "Hebrew: Elohim kdoshim">אלהים קדשים</span> i.e. Dii
+sancti, pro Deus sanctus. Item<span class = "tag">4</span>: <i>Si domini
+ego, ubi est timor meus?</i> Item<span class = "tag">5</span>:
+<i>Faciamus homines ad imaginem nostram.</i> Et paulo post: <i>Faciemus
+adjutorium simile sibi.</i></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Petrus Galatinus. Augustinus Eugubinus c,&nbsp;5.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Deuter. 5,&nbsp;24.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Josuae 24,&nbsp;19.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Maleach. 1,&nbsp;6.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Genes. 1, 26. 2,&nbsp;18.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Vox <span title = "Hebrew: Elohim">אלהים</span> pro <span title
+= "Hebrew: Eloha">אלוֹה</span> saepissime usurpatur. Sed Chaldaeus
+interpres Jonathas, quoties ad Deum unum refertur, fere singulari verbo
+explicat, ut apud Malachiam usus est voce chaldaea <span title =
+"Hebrew: ravod (for כבוך ‘kavod’?)">רבוך</span>, ut planum sit, nusquam
+de trinitate cogitasse prophetam. Id enim: <i>Faciamus hominem</i>, ad
+angelos conversio est. Hos enim<span class = "tag">1</span> humanae
+creationis ministros placuit adhiberi, ut elementis et elementariis
+rebus ad hominem confirmandum necessariis uterentur, quibus natura
+divina vacat.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>quos</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Cur igitur in convalle Mamre tres apparuerunt Abrahamo, tamen
+sermo est unius ad unum?</p>
+
+<p>
+SALOMO: Illud est arcanum; Deus enim sedere dicitur inter vel super
+Cherubim, quoniam duorum angelorum, qui proxime ab ejus majestate
+obstant, officiis ac ministeriis orbem moderatur, quod Zacharias<span
+class = "tag">1</span> eleganti visione declarat. Unde vetus illud de
+Abrahamo jactatur: Tres vidit et unum adoravit. Quo ex loco omnia, quae
+de Deo plurali voce enunciantur, explicari facile possunt.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Zach. 4, 1&nbsp;seq.</div>
+
+<p>
+<span class="pagenum">279</span>
+FRIDERICUS: Cur igitur Rabbi Simeon Johai filius in libro Zohar, quem
+arcanorum thesaurum vocant, haec verba: <i>Audi Israel, Deus dominus
+noster Deus unus est!</i> trinitatis significare mysterium affirmat?
+Nomen enim <span title = "Hebrew: Elohim">אלהים</span> filio tribuit,
+nomen <span title = "Hebrew: YHWH">יהוה</span> geminatum patris et
+spiritus sancti.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Locus hic a Galatino et junioribus decerptus et laceratus
+quibusdam praebuit occasionem, ut filii et spiritus sancti voces
+subjicerentur. Cur enim sanctissimum<span class = "tag">1</span> nomen
+<span title = "Hebrew: YHWH">יהוה</span> spiritui, non filio, qui
+dignitate praestat, tribueretur, aut cur locus ille veteribus tabulis,
+quo Dei natura simplicissimae unitatis declaratur, trium Deorum sive
+personarum adjunctione conturbaretur?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>sacratissimum</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Illud tamen a Jesaia, ter vocem illam <span title =
+"Hebrew: kadosh">קָדֹש</span>
+repetente, confirmatur: Sanctus, sanctus, sanctus.
+Item psaltes lyricus <span title = "Hebrew: YHWH">יהוה</span>,
+<span title = "Hebrew: Elohim">אלהים</span>,
+<span title = "Hebrew: El">אל</span> i.e. Deus,
+Deus varietate vocum apud Ebraeos idem prope
+significantium. Item alibi<span class = "tag">1</span>: Benedicat nos
+Deus, Deus noster, benedicat nos Deus! quid aliud quam sacrosanctae
+trinitatis mysterium est? Quin etiam ab Aegyptiis veteribus principium
+rerum appellantibus triplex erat repetitio, ut Damascenus Platonicus
+scribit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Psalm. 67, 7&nbsp;sq.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Oportuisset igitur sextilitatem<span class = "tag">1</span>,
+quam trinitatem colere, quia praeter tria illa Sanctus, sanctus, sanctus
+sequuntur quoque tria Dei nomina: Deus, dominus, Zebaoth, contra vero
+dualitatem, quoties duo nomina Dei occurrunt; Deus Zebaoth aut Eloha
+Zebaoth.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>pluralitatem</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Sed pergamus Salomonem obruere vi argumentorum! Josephus
+Castilionaeus et Jeremias<span class = "tag">1</span>, filius Halcanae,
+nomen litterarum duodecim, scilicet <span title =
+"Hebrew: av ben ru’ach hakadosh">אב בנ רוח הקדוש</span>
+i.e. pater, filius, spiritus sanctus,
+tria in uno et unum in tribus contineri interpretantur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>Nehemias</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Facile est, alienis nominibus subjectis libros pervulgare, ut
+libri magorum nomine Salomonis editi. Quin etiam trinitatis
+propugnatores Zoroastrem et Orpheum, magorum parentes, ab infernis locis
+arcessere non dubitant atque etiam Jamblichum ipsum, qui conscius
+impietatis, ne capitali supplicio periret, exsorbuit venenum. Plenus est
+his autoribus Galatini liber et Augustinus Eugubinus. Nam quae Galatinus
+hausit partim ex sacris litteris, partim ex libris Talmudicis, partim ex
+illa porta tenebrarum potius quam lucis, non conversa, sed perversa, non
+correcta, sed detorta ac pro seriis suscepta sunt, quae ad ironiam
+trinitatis scripta fuerant. Argumento sit, quod cum serio theologi
+Ebraei de Jesu scribant, ne appellari quidem dignantur, sed epitheto
+<span title = "Hebrew: toldot">תֹלְדוֹת</span> suspendiosum<span class =
+"tag">1</span> contumeliose denotant.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Deest in aliis codicibus.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Adjungamus Philonem Ebraeum<span class = "tag">1</span>,
+philosophiae laudibus ac rerum divinarum scientia clarissimum. Sic enim
+de mysterio trinitatis:
+<span class="pagenum">280</span>
+Duo sunt, inquit, primo Deus et verbum, principium et finis voluntatis.
+Quid clarius dici potest?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> In tract. de mundi opificio, et in libro de agricult., et in
+caput secundum Geneseos.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Sit verbum, sit voluntas in Deo, quid ad tres personas? Idem
+Philo mundum vocat filium Dei, secundo genitum, primogenitum vero
+exemplar ipsius mundi, i.e. <span title =
+"Greek: archetupon">ἀρχέτυπον</span>.
+Non magis tamen ineptum sit, exemplar Deum
+appellare, quam exemplum aut verbum Dei Deum vocare, ut Johannes<span
+class = "tag">1</span> verbum Dei Deum esse scribit, non minus
+incongrue, quam qui sapientiam Dei Deum esse putant. Iidem tamen creatum
+esse tradunt ex eo Salomonis: <i>Ab initio et ante saecula creata
+sum.</i><span class = "tag">2</span> Nec vident, ex eo sequi, filium
+sive sapientiam creaturam dici. Et certe Tertullianus<span class =
+"tag">3</span>, ut doceret Jesum creaturam esse: Audis, inquit,
+sapientiam creatam esse. Item: Lex Dei nihil est aliud, quam verbum ore
+Dei prolatum et creatum, quae eadem ratione Dei filius ac Deus dici
+deberet. Et quidem Valentiniani verbum Dei sive filium prolatione patris
+natum affirmabant, item spiritum sanctum mox amorem, mox etiam
+voluntatem Dei vocant, quae essentia, natura, tempore verbum antecedunt.
+Ex quo intelligitur, verbum coaequale et coessentiale patri non esse. Ac
+cum displiceret Augustino Eugubino<span class = "tag">4</span>, verbum
+Dei filium appellari, emendavit vel potius corrupit locum Philonis<span
+class = "tag">5</span>, ac pro <span title = "Greek: nomou logon">νόμου
+λόγον</span> scripsit, repugnantibus omnibus typographorum exemplis.
+Consimile est illud, quod intelligens, intellectum et intellectionem
+i.e. <span title = "Hebrew: misheshal">ומששל</span>, <span title =
+"Hebrew: miskal">משכל</span>, <span title = "Hebrew: sechel">שכל</span>
+trinitatis esse ajunt, ut amantem, amorem et amatum. At fieri nullo modo
+potest, ut equus qui intelligitur et amatur, idem sit cum homine qui eum
+mente percipit ac intelligit, nisi accidentia substantiis, coelestia
+terrestribus, supera inferis misceantur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Ev. Joh. 1,&nbsp;7.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Proverb. 8,&nbsp;22.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Contra Praxeam ex cap. 8. Proverb.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;De perenni philosophia.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;In libro de mundo.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Quicquid est in Deo, id totum est essentia ipsius, nihil ei
+accidit, nihil decedit, ac propterea et verbum et cogitatio Dei et Deus
+rectissime a Johanne filius appellatur.</p>
+
+<p>
+TORALBA: Quis tam inepte disseret, ut quae foras ab homine procedunt
+edicta, leges, actiones, verba, essentiam hominis esse arbitretur? Quae
+etiamsi<span class = "tag">1</span> cum creatore eadem sint, creatoris
+et creaturae nullum discrimen esse oportet, nam quae uni sunt eadem,
+inter se sunt eadem.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>quodsi</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Cum Johannes dicit, verbum Dei filium esse, non vocis
+prolationem intelligit, sed intimam ejus essentiam, sapientiam,
+cogitationem. Huc enim illa spectant: <i>Et verbum erat apud
+Deum.</i><span class = "tag">1</span> Nam quod Tertullianus<span class =
+"tag">2</span> filium Dei creatum dixit, errore lapsus est, quod
+sapientiam Dei, quam filium Dei vocant, creatam arbitraretur. At
+Basilius<span class = "tag">3</span>: Essentia Dei, inquit, semper fuit,
+nec unquam genita est, i.e. <span title =
+"Greek: hê gar autou sophia ouk egeneto, all’ ên aei">ἡ γὰρ
+αὐτοῦ σοφία οὐκ ἐγένετο, ἀλλ᾽ ἦν ἀεί</span>.
+Nam si creata fuisset sapientia, tempus exstitisset,
+<span class="pagenum">281</span>
+quo nondum erat, quanquam Salomo scribit, ante saecula fuisse. Itaque
+omissis interpretibus, a quibus errores manare solent, audiamus
+Salomonem<span class = "tag">4</span> sua verba resonantem. Sic enim
+scribit: <i>Ab aeterno ordinata sunt, ab initio, ab antiquis terrae.</i>
+Alioqui si creata fuisset, sequeretur Deum sine sapientia prius
+exstitisse, quod non minus absurdum aut impium est, quam patrem sine
+filio cogitare.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Joh. 1,&nbsp;1.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Contra Praxeam.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Contra Eunom.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Proverb. 8,&nbsp;23.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Cum igitur sacrosanctae trinitatis mysteria tot scripturae
+locis perspicua sint, adhibeamus etiam ad philosophos erudiendos
+philosophorum antiquissima decreta.</p>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Certe Proclus Academicus, tametsi libros<span class =
+"tag">1</span> duodeviginti adversus Christianos scripsit, nihilominus
+tamen tria principia fatetur: bonum, mentem et animam. Numenius<span
+class = "tag">2</span> primum appellat patrem, secundum creatorem,
+tertium opificem. Amelius<span class = "tag">3</span> quoque triplicem
+facit opificem, sive mentos tres, sive tres reges, scilicet eum qui est,
+qui habet, qui aspicit. Trismegistus tamen ut antiquitate, sic
+perspicuitate caeteros superavit: Deus, inquit, qui est intellectus,
+vita, lux, androgyne genuit verbum, qui alius est intellectus,
+fabricator omnium rerum, et cum verbo spiritum, Deum igneum. Item
+Plotinus libro <span title =
+"Greek: peri triôn archikôn hupostaseôn">περὶ τριῶν ἀρχικῶν ὑποστάσεων</span>:
+Tres sunt, inquit, <span title = "Greek: hupostaseis">ὑποστάσεις</span>,
+unum sive bonum
+intellectus et anima mundi, de quibus non ante disserendum quam sacris
+rite peractis et tranquilla mente. Quin etiam Theophrastus libro de
+mundo ad Alexandrum, qui falso tribuitur Aristoteli, arcanum trinitatis
+denotavit, cum in aeterno Deo principium, medium et finem
+collocaret.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Cf. Suidas.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius addit: <i>vero</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius false: <i>Amelus</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Ex omnibus paganorum monumentis, quae ad trinitatis mysterium
+afferri possant, vix ullum est illustrius aut nobilius oraculo, quod
+Heraclides Ponticus in templo Serapidis scriptum fuisse narrat, his
+verbis:</p>
+
+<div class = "verse close">
+<span title =
+"Prôta theos, metepeita logos kai pneuma sun autois,">Πρῶτα θεὸς,
+μετέπειτα λόγος καὶ πνεῦμα σὺν αὐτοῖς,</span></div>
+
+<p class = "close">
+i.e. Principio Deus est, tum verbum, his spiritus una est. Congenita
+haec tria sunt, cuncta haec coëuntia in unum.</p>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Istud oraculum ex eadem officina christiana prodiisse non
+dubito, ex qua prodierunt consimilia, quae pridie allata sunt ex
+Apolline.</p>
+
+<p>
+TORALBA: Caetera quidem Academicorum scripta, quae refutatione minus
+egent, omitto, quia <span title = "Greek: ouden pros epos">ὀυδὲν<span
+class = "tag">1</span> πρὸς ἔπος</span>. Sed quisquis tandem fuerit
+Trismegistus ille, quem et Isidis magistrum et Aegyptium scriptorem
+omnium post Mosen antiquissimum esse Isidis statuae inscriptio et ratio
+temporis<span class = "tag">2</span> cogit confiteri. Qui vero libri
+Trismegisti nomine circumferuntur, non nisi graece exstitisse, cum
+latine redderentur, planum est, et auctorem ex junioribus Academicis
+plura<span class = "tag">3</span> Platonis decreta descripsisse. Nam qui
+minus fabulantur, libros ei tribuunt 36525, Jamblichus vero 11000<span
+class = "tag">4</span>, et quae
+<span class="pagenum">282</span>
+ex illis libris excerpta fuere a Jamblicho, Plotino, Proclo, Cyrillo,
+modis omnibus dissimilia leguntur ab iis, quae in Pimandro et Poëmate
+scripta legimus. Quae autem ad trinitatis argumentum allata sunt a
+Friderico, ad verbum descripta videntur, non tam a Trismegisto, quam ex
+epistola Platonis ad Hermiam et Dionysium, ubi Deum universitatis
+principem facit, secundam vero intelligentiam a prima creatam i.e.
+mentem mundi totius, tertiam a secunda, quam mundi animam Platonici<span
+class = "tag">5</span> omnes interpretantur, quartam a tertia, atque ita
+deinceps ad extremam mentem. Peripatetici vero mentes omnes ab eodem
+principio simul derivari tradunt. Sed utramvis sententiam sequamur,
+necesse est, ab uno principio caetera omnia manare ac propterea
+composita, creata, fluxa, caduca judicari. Quoniam, inquit
+Plotinus,<span class = "tag">6</span> omne quad non est primum, non est
+simplex, <span title =
+"Greek: pan gar to ou prôton ouk (for ‘ouch’) haploun">πᾶν γὰρ τὸ οὐ
+πρῶτον <ins class = "correction"
+title = "text reads ‘οὐκ’">οὐχ</ins> ἁπλοῦν</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <span title = "Greek: mêden">μηδὲν</span>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>temporum</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alii: <i>pura</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alii: <i>110000</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Platonici in Timaeum. Jamblichus in lib. de myst. l. III.
+Plotinus de anima. Leo de amore.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;In libro g. Prognost.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Quid tum? Neque enim in trinitate quicquam tempore prius aut
+posterius, sed tantum ordine relationis, nec minus est creator filius
+quam pater, aut spiritus sanctus quam uterque. Id autem significatur
+prîmo verbo libri originum <span title =
+"Hebrew: Bereshit bara">בְרֵשִּׁת ברָא</span>
+i.e. in principio creavit pater, filius et
+spiritus sanctus, nam vox <span title = "Hebrew: bara">ברא</span>
+tribus litteris tres personas innuit,
+scilicet <span title = "Hebrew: av">אב</span>,
+<span title = "Hebrew: ben">בן</span>,
+<span title = "Hebrew: ru’ach">רוּח</span>
+patrem, filium, spiritum sanctum, quod ex
+arcanis sanctis Ebraeorum et Kabbala diviniore promi non negabit Salomo,
+et ex verbo <span title = "Hebrew: bereshit">ברשת</span> litteris
+commutatis, transpositis, compositis, sejunctis haec verba conflari:
+pater per filium principium finem creavit, caput, ignem, fundamentum
+magni hominis foedere bono. <span title = "Hebrew: lev">לב</span> saepe
+pro <span title = "Hebrew: tov">טב</span> accipitur. Juvat enim Ebraeos
+suis pugionibus et gladiis jugulare.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Quis non videt, ex iisdem litteris diversissimas sententias
+fingi posse? Nunquam enim majores nostri Kabbalae genus istud valde
+probarunt. Ac multo probabilius esset, ex nomine tetragrammato
+quaternitatem comminisci, quam trinitatem, ut Basilides evangelista,
+cujus sententiam Noëtiani ac Lombardus ipse, sententiarum magister,
+secuti videntur, ut Johannes Abbas scriptum reliquit, quod praeter
+personas tres quartam subjecerunt, quam <span title =
+"Greek: hupokratora">ὑποκράτορα</span><span class =
+"tag">1</span> vocabant. In
+qua sententia fuisse videntur Pythagoraei, qui sanctam quaternitatem
+jurare consueverant, i.e. <span title =
+"Greek: tên hagian tetraktuan">τὴν ἁγίαν τετρακτύαν</span>,
+quam tetragonali pyramide
+mundorum multa millia continere denotabat Timaeus Locrensis. Et quidem
+magistri sententiarum de quaternitate efficax et arguta ratio aut
+statuit quaternitatem, aut trinitatem evertit, quia duabus rationibus
+producentium duas productorum opposuit, scilicet rem generantem, rem
+genitam, rem spirantem, rem nec genitam, nec generantem, nec spirantem.
+Cui opinioni aptius convenirent quatuor rotae totidemque animalia
+divinae visionis<span class = "tag">2</span> et illa Dei vox ad Mosen,
+<span class="pagenum">283</span>
+divina nomina quater repetentis, scilicet<span class = "tag">3</span>:
+<i>Deus patris tui, Deus Abraham, Deus Isaac, Deus Jacob.</i></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <span title =
+"Greek: hupopatora">ὑποπάτορα</span>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Ezech. 1, 15&nbsp;sqq.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Exod. 3,&nbsp;6.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Principio nascentis ecclesiae christianae cum veteres Dii
+paganorum de antiqua possessione divinitatis deturbarentur, unus tantum
+Deus a Christianis colebatur. Sed cum imperator Constantinus Magnus
+templa Deorum concludi jussisset, Christo deitas tributa est in synodo
+Nicaena, non sine acerrima pontificum inter se dissidentium contentione.
+Nihil tamen adhuc de spiritus sancti deitate decretum erat, ac ne mentio
+quidem ulla in symbolo, nec Deus credebatur, ut Gregorius Nazianzenus
+scribit<span class = "tag">1</span>. Quin etiam Arianorum sententia,
+quae Christum inter creaturas statuebat, tantum valuit, ut octo
+conciliis Tyri<span class = "tag">2</span>, Sardis, Mediolani, Smyrnae,
+Seleuciae, Nicaeae, Tarsi, Arimini habitis, ac praecipue synodo
+Ariminensi, in qua sexcenti pontifices coaluerant, confirmata
+fuerit<span class = "tag">3</span>. Ac tametsi vigesimo post anno deitas
+Christi restituta fuerit concilio Constantinopolitano, nihil tamen de
+tertia persona quisquam suspicatus<span class = "tag">4</span> erat, ut
+Deum novum fabricaret, nec de trinitate ullum verbum, sed tandem anno
+Christi 430 spiritus sanctus in numerum Deorum relatus est Ephesina
+synodo et sequentibus<span class = "tag">5</span>, quibus subrogata sunt
+symbolo Nicaeno aliquot capita de spiritu sancto, scilicet: Credo in
+spiritum sanctum sine ulla Dei appellatione, quo minus recentis Dei
+novitas offensionem religiosis auribus praeberet. Ex quo intelligitur,
+Athanasium, qui sub Juliano Caesare florebat, symboli vulgaris auctorem
+esse non potuisse, nisi centum triginta annos aetatis explevisset.
+Omitto quod Graecus homo, solus omnibus dissentiens, spiritum ab
+utroque, scilicet patre et filio, procedere<span class = "tag">6</span>
+diceret, contra poenam anathematis, conciliis graecis subjectam, quod
+aliunde spiritum quam a patre derivari arbitraretur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Ep. II. ad Chelidonium.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Desunt sequentia haec novem verba in aliis
+codicibus.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Sozomen. ad a. 363. l. III. cp.&nbsp;19.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>supplicatus</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Niceph. libro XIV, 34. Tres autem sunt synodi Ephesi
+coactae.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alius: <i>prodire</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Non tamen<span class = "tag">1</span> propter hominum coetus
+aut disputationes Christus coepit aut desiit Deus esse, nec item
+spiritus sanctus, sed quae ab haereticis in dubium revocabantur,
+altissimis sapientum decretis confirmata fuerunt. Et certe memorabile
+est, quod in ecclesiasticis historiis proditum legimus de duobus
+episcopis<span class = "tag">2</span>, qui cum Nicaeni concilii decretis
+subscribere noluissent, a mortuis excitati, re planius comperta
+subscripserunt.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Deest in alio codice.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Niceph. Callist. l. 2. c.&nbsp;13.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Sacris litteris, inquit Chrysostomus, potius quam angelis de
+coelo vel resurgentibus hominibus credendum. Et quis tam stupidus aut
+demens reperiatur, qui daemonibus arte magica pellectis et Manibus
+necromantica impietate evocatis credendum putet, cum impietates illae
+magicae non solum divinis, sed etiam humanis legibus prohibeantur
+capitali poena. Et si ulla esset, quae esse nullo modo potest, in
+Christo deitas,
+<span class="pagenum">284</span>
+talium sacrilegorum ac daemonum assertione penitus everteretur. Illud
+autem<span class = "tag">1</span> pontificibus Romanis usitatum est, cum
+aliquem in divorum numerum inscribi volunt, Manes ope <span title =
+"Greek: nekromanteias">νεκρομαντείας</span> evocare, unde mirabiles
+<span title = "Greek: apotheôseis">ἀποθεώσεις</span> ac daemonum
+praestigia sequuntur, quibus imperitis conceptam <span title =
+"Greek: polutheotêtos">πολυθεότητος</span> opinionem confirmant.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>a</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Quae a pontificibus Romanis religiose fiunt, bona fide
+interpretari debemus.</p>
+
+<p>
+CURTIUS: Daemones etiam, si evocati adessent, non dubito quin Christi
+veri Dei nomen ac numen revereantur, cum in terris viventem ac spirantem
+metuerent ac timerent, quanquam quoque Sibyllarum antiquissima vaticinia
+Jesum Dei omnipotentis et Mariae virginis filium apertissime
+declaraverunt, multis ante saeculis, quam nasceretur, quae testimonia ab
+Eusebio et Lactantio Firmiano prodita videmus, ne<span class =
+"tag">1</span> sim infinitus in illis enumerandis.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>nec</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Quid mirum, cum Proba Falconia Christi vitam ab ipso Marone
+conjunctis centonibus descriptam reliquerit posteritati? Sed iniquum
+est, bibliorum majestatem Sibyllarum et Orpheotelestarum versibus
+foedissime conspurcari, cum saepius demonstratum sit, Sibyllas daemonum
+contubernio infames esse ac semper fuisse.</p>
+
+<p>
+CORONAEUS: Satis abundeque factum opinor, si cuique argumentis,
+demonstrationibus et auctoritate satisfieri potest, Jesum Dei filium ab
+aeterno tempore genitum Deum esse et una cum patre et spiritu sancto
+deitatem in unitate essentiae ac unitatem in personarum trinitate
+tueri.</p>
+
+<p>
+SENAMUS: Mihi quidem, qui de rebus divinis omnia omnibus assentior,
+satis ac plus etiam quam satis est; sed adhuc restat quaestio multo
+difficilior, etiamsi demus ante quindecim saecula personam<span class =
+"tag">1</span> filii patri coaequalem fuisse et coaeternam, quanam
+ratione humanam carnem <ins class = "correction" title =
+"text reads ‘asssumserit’">assumserit</ins>?
+Deinde si demus, divinam essentiam
+foeminae uterum et viscera subire voluisse, quid ad generis humani
+redemtionem necessarium esset? Nam si Deus humanum genus servare et
+omnibus sceleribus expiare potuit, sine hominum aut humanae carnis ope,
+caede ac sanguine cujusquam, nihil necesse fuit, filium a coelestibus
+illis sedibus in terras delapsum foeminae viscera subire, deinde utero
+clauso egredi et in ipsa aetatis flore acerbissimis cruciatibus ac
+suppliciis addici, cum solo nutu omnia omnium scelera diluere facile
+potuisset<span class = "tag">2</span>. Id enim frustra pluribus
+tentatur, quod paucioribus confici possit<span class =
+"tag">3</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius ita: <i>personam divina ratione humanam carnem
+assumsisse</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>posset</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>queat</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Alius modus, inquit Augustinus<span class = "tag">1</span>,
+Deo non defuit homines<span class = "tag">2</span> redimendi, ac tametsi
+quis putet Deum ita decrevisse, nulla tamen necessitas eum obligaret ad
+sua decreta exsequenda. Itaque nec antecedens nec consequens necessitas
+ulla fuit, quamobrem Deus vilissimam hominis carnem
+<span class="pagenum">285</span>
+indueret, ut turpi morte caderet, quoniam vel angelus vel alius homo
+satisfacere potuit oblata hostia, quam Deus gratam habuisset, quia non
+plus est oblatio, quam quanti Deo collibuit illum aestimare. Quodsi quis
+dicat, neminem ab originis labe purum fuisse, Deus id quoque praestare
+potuit, ut quisquam ab omni scelerum contagione purus nasceretur, quod
+de matre Christi praedicant recentiores<span class = "tag">3</span>, qui
+in Synodo Tridentina<span class = "tag">4</span> contra veterum
+sententiam, scilicet Anselmi, Bernhardi, magistri sententiarum, Thomae
+Aquinatis, Augustini, Hieronymi, decreverant.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Lib. 3. de trin.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>hominis</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Scotus, qui primus in ea sententia fuit, lib. 3,
+dist.&nbsp;8.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Canon. 5. sess.&nbsp;5.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Illud quidem valde mirum mihi videtur, tot ac talium virorum
+mentes beatissimas ab ecclesia Romana nunc impietatis ac haereseos
+damnari.</p>
+
+<p>
+CORONAEUS: Ecclesia labi non potest, quia<span class = "tag">1</span>
+nondum haeresis erat saeculo Bernhardi et Lombardi.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>atque</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Quod verum sit, nullis temporum conversionibus falsum esse
+potest.</p>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Ne in his haereamus! Poterat Adamus erga Deum amore singulari
+veniam mereri, quia multo praestabilior est amor erga Deum, quam omnes
+oblationes ac victimae, quas ex creaturis percipere potuisset<span class
+= "tag">1</span>. Quid igitur tanta rerum conversione, tam crudeli
+supplicio innocentissimi hominis opus erat?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Scot. l. 3. dist.&nbsp;19.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Etiamsi nulla Deum necessitas ad agendum impellit, sic tamen ei
+placuit. Cur autem ei placuerit inquirere scelus, disputare
+nefas&nbsp;est.</p>
+
+<p>
+CORONAEUS: Negat Ambrosius<span class = "tag">1</span>, profundam
+immensitatem arcanorum Dei exquiri oportere; mihi tamen voluntas Dei
+semper exquirenda, non autem cur hoc vel illud voluerit? At si
+ullam<span class = "tag">2</span> de voluntate divina conjecturam capere
+fas est, quid illum impulerit, ut naturam humanam susciperet ac
+supplicio contumeliosissimo caderet, ea potissimum causa videtur, ut nos
+a vitiorum foeditate ad virtutes revocaret. Sic enim, quantum a
+sceleribus abhorreat, intelligimus. Deinde, ut homines ad ejus amorem
+ardentius inflammaret, quos majore quam angelos dignitate ac praestantia
+cumularet.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> L. 1. c. 4. de vocat. gent.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>nullam</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Id quidem Christianis et imperitis facile, philosophorum certe
+nemini persuasum iri opinor, Deum aeternum infinitis saeculorum
+myriadibus immutabili natura semper exstitisse, eundem tamen non ita
+pridem de naturae sublimi excellentia deturbatum, humani sanguinis
+concretionem ac novam formam induisse, ut acerbissimos cruciatus ac
+mortem turpissimam ab iniquitatis carnificibus sustineret, resurgeret,
+ac corpoream molem, ossibus, carnibus, ligamentis, humoribus ac pulpa
+concretam, in coelum, ubi nunquam antea visa erat, subveheret.</p>
+
+<p>
+FRIDERICUS: At Justinus Martyr, Athenagoras, Basilius, Origenes,
+<span class="pagenum">286</span>
+uterque Gregorius, Cyrillus, Augustinus philosophiae studiis ac
+disciplinis clarissimi exstitere, item Boëthius, latinorum philosophorum
+decus, qui etiam de trinitate libros scripserunt; et consequentibus
+saeculis innumerabiles, Albertus Magnus, Philoponus, uterque Picus
+Mirandulanus, Scotus, Thomas Aquinas, qui Peripateticos veteres
+disserendi subtilitate longe superarunt, trinitatis symbolum
+amplexantur. Quod etiam divina mens passa fuerit, nemo theologus unquam
+putavit, praeter Eutychem, haereseos damnatum.</p>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Si Deus passus et mortuus est, naturam divinam passam et
+mortuam confiteri necesse est. Et Tertullianus<span class =
+"tag">1</span> his utitur enunciatis: Nonne Deus vere mortuus&nbsp;est?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Contra Praxeam.</div>
+
+<p>
+CURTIUS<span class = "tag">1</span>: Non sequitur, divinitatem pati,
+quia divina mens abstractum quoddam est, Deus vero Christus concretum.
+Nam cum Sabellius praedicaret, Deum patrem induta specie humana filium
+dici coepisse, et cum in apostolorum<span class = "tag">2</span> coetum
+delaberetur, spiritum sanctum (ne si aliter sentiret, naturam divinam
+tripartito dividere putaretur), haereseos damnatus est, quod personarum
+nullum adhiberet distinctionem. Nestorius vero naturam divinam ab humana
+sejunxit omnino, cum ita conciones haberet: Noli gloriari Judaea, non
+enim Deum cruci affixisti, ac suam sententiam in Ephesina synodo
+acerrime defendit. Ejusque sectatores Flavianum
+Constantinopolitanum<span class = "tag">3</span> pontificem verberibus
+caesum ejecerunt. Tametsi loquendi ratio in Chalcedonensi concilio
+mutata est, ne deinceps diceretur: Natura divina passa est aut mortua,
+sed Deus natus, passus, mortuus est, ut in concreto diceretur, quod
+alteri<span class = "tag">4</span> tantum naturae conveniret in
+abstracto, quam loquendi figuram idiomatum communicationem appellarunt,
+ac vicissim Jesum immortalem, aeternum, omnipotentem propter deitatis
+cum humanitate conjugationem. Mediatoris vero nomen aut regis aut
+sacerdotis ita definierunt, ut nihil aliud quam officia significarent.
+Itaque de sententia utrique depulsi sunt, et qui<span class =
+"tag">5</span> naturam divinam ab humana penitus sejunxerunt et qui<span
+class = "tag">6</span> utramque confuderunt. Unionem tamen utriusque
+naturae in Christo fieri fatemur, sed incomprehensibili mentibus humanis
+ratione.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: CORONAEUS:&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>angelorum</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>Constantinopoleos</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;In alio: <i>alibi</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alii: <i>quod</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alii iidem: <i>quod</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Nihil a natura divina, quae a mundi contagione libera est,
+alienius quam concretio. Quodsi ex duabus illis naturis tertiam fieri
+demus<span class = "tag">1</span>, Deus sic<span class = "tag">2</span>
+concretus erit; sin utramque ab utraque penitus avulsam, i.e. si divina
+mens humanae menti non sit mista, Christus nihil aliud quam homo futurus
+est.<span class = "tag">3</span></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>facere debemus</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>tamen</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>erat</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Ita quidem si Deus ab homine Christo plane disjunctus erit,
+nec ulla copula cohaerebit, sed aliud est unum uni misceri et confundi,
+aliud copulari et conjungi.</p>
+
+<p>
+<span class="pagenum">287</span>
+TORALBA: Concreta semper unum efficiunt, copulata vero non magis in unum
+coëunt, quam oleum et aqua eodem vasculo infusa. At mirari saepe subiit
+disputatio Lutheranorum, quos Ubiquitarios vocant, et Helvetiorum, qui
+Sacramentarii appellantur,<span class = "tag">1</span> et Catholicorum,
+quos Papistas appellant. Ubiquitarii proprietatem non egredi subjecto
+confitentur, verbi gratia omnipotentiam, ut pinguius loquamur,
+omniscientiam, omnipraesentiam congruere humanae naturae, non per se,
+non essentialiter, non formaliter, non subjective, (his enim verbis
+utuntur) i.e. non esse de carnis essentia aut accidentibus: easdem tamen
+proprietates divinas carni realiter convenire. Quaenam magis contraria,
+quam haec sibi fingi possunt? Nam quicquid de re aliqua dicitur, id
+ipsum est substantia aut accidens, tertium nihil est. Sacramentarii
+hominem Christum ubique esse per deitatem, carnem autem ipsius neque per
+se, neque per deitatem. Hoc libenter discam ab illis, quaenam carnis
+humanae deitas fingi possit? Ubiquitarii hominem Christum et humanitatem
+omnipotentem esse ajunt, hominem autem non etiam humanitatem esse
+aeternam. At rebus abstractis aeterna multo magis, quam concretis
+convenient. Hoc etiam absurdius: Christi corpus, inquit Brentius,<span
+class = "tag">2</span> quod Hierosolymae omnibus spectantibus de cruce
+dependebat, etiam Romae simul praesto erat cum deitate. Quid hoc? Nam si
+caro Christi reapse ubique est omnipotens ac omniscia, certe caro est
+Deus aeternus, nec tamen erit caro vera i.e. humana, quod utrique
+negant, praeter Eutychem et Schwenckfeldium. Aliter Catholici, qui
+corpus Christi ubique esse negant, fatentur tamen pluribus in locis
+simul et eodem momento esse posse. At non ubique et pluribus in locis
+eodem tempore et simul, sunt <span title =
+"Greek: antistrephonta">ἀντιστρέφοντα</span>,
+nec Christus magis duobus quam
+omnibus locis simul esse potest. Quodsi Christus ascendit in coelum, non
+est ubique, ac ne multis quidem in locis, aut si erat ubique, non
+ascendit nec descendit unquam. Neque etiam naturam humanam ubique
+extensam esse volunt.<span class = "tag">3</span> Corpus enim illius
+ubique totum esse, non habens partes extra partes, sed partes omnes in
+omnibus, i.e. ut planius intelligatur, pedes in cerebro, manus in
+visceribus, nihilominus tamen humanitatem ubique esse negant; at
+humanitas abstractum quiddam est, homo vere concretum. Cur igitur ab his
+et illis concluduntur? Quia metuunt, ne duae illae naturae, divina et
+humana, a se invicem divellantur, nisi corpus Christi fuerit ubique.
+Oportuit igitur simul et semel in utero, in cruce, in coelo, in
+praesepio visibile, invisibile, verum et phantasticum corpus esse; quae
+quis aequo animo ferre aut patienter audire queat? Jam vero confitentur,
+divinitatem ab atheo in hostia consecrata non sumi, etiamsi corpus
+Christi ab eo devoretur et calore ventriculi conficiatur, igitur in eo
+ipso utramque naturam divelli confitentur.
+<span class="pagenum">288</span>
+Nam Ubiquitarii non solum animam Christi, sed etiam carnem deitati
+conjunctam esse affirmant, quod Sacramentarii negant. Ubiquitarii
+fingunt, proprietates deitatis humanitati reapse communicari, non autem
+proprietates humanitatis deitati; cur tam varie? cum unum et idem <span
+title = "Greek: hupokeimenon">ὑποκείμενον</span> esse fateantur, imo
+unam et eandem hypostasin, quae aut utrumque, aut neutrum admittat
+oportet.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>usurpantur</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;De personarum unione p.&nbsp;12.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Gabr. Biel l. IV. c. 12. qu.&nbsp;1.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Omnes illae ambiguitates tolluntur, si teneamus id, quod M.
+Tullius Cicero scripsit, nihil esse in animis concretum, nihil mistum.
+Quanto magis igitur concretio a natura divina rejicienda venit? Interdum
+tamen in Christo dicitur concretio <span title = "Greek: pros ti">πρὸς
+τί</span>, propter naturae duplicis mirabilem et humanis mentibus
+incomprehensibilem unionem, in una et eadem hypostasi, quam Hilarius
+quodammodo similem esse scribit unioni mentis humanae cum corpore, a quo
+tamen Academici, Stoici, Peripatetici avulsam nec corpori concretam
+admittunt.</p>
+
+<p>
+TORALBA: Si igitur mens humana simplex est ac penitus a corpore
+abstracta, nefas est, ullam in natura divina concretionem arbitrari, si
+utraque natura est ab utraque avulsa et divisa, i.e. copulata divina
+mens cum humana mente, ut nunquam in unum et idem coëant, Christus nihil
+aliud erit, quam homo, qui Deo adhaerebit, ut optimi cujusque mens
+integerrima ac Dei amantissima Deo adhaeret,<span class = "tag">1</span>
+quo pertinet illud: <i>Mihi adhaerere Deo bonum est.</i><span class =
+"tag">2</span></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>adhaerebit</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Ps. LXXII,&nbsp;28.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Toralba philosophorum<span class = "tag">1</span> ponderibus
+res divinas exigi putat oportere, nec arbitratur Christum Deum esse.
+Neque enim si sciret perspicuam rei veritatem, subtilitate argutiarum
+oppugnaret, ut Paulus Judaeos ac gentiles suos excusans: <i>Si Deum</i>,
+inquit,<span class = "tag">2</span> <i>cognovissent, nunquam dominum
+gloriae cruci affixissent.</i></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>ratiocinationum</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;1 Corinth. 2,&nbsp;8.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Videre mihi videor Caligulam Augustum legatos Judaeorum urbana
+quadam ratione excusantem, cum diceret, viros bonos ac valde simplices
+sibi videri, non enim reputare, Caligulam Deum esse.<span class =
+"tag">1</span> Itaque quoque Fridericus nostrorum simplicitatem<span
+class = "tag">2</span> excusat, quod fabri filium non arbitramur Deum
+esse.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Philo de legatione ad Caligulam.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>felicitatem</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Non video, cur Ismaëlitis irasci debeamus, quod Christum
+mortuum esse inficiantur, quod manibus hostium ereptum putant, cum
+Christiani fateantur, deitatem pati nihil posse.</p>
+
+<p>
+CURTIUS: Nullum fraudis arcanum majus a Muhammede excogitari potuit, ut
+Christo deitatis opinionem et humanae salutis curam eriperet, quam quod
+supplicio affectum esse negat, ne quis in ejus morte salutis spem ullam
+collocaret aut de humano genere quicquam meritus esse videatur.</p>
+
+<p>
+<span class="pagenum">289</span>
+TORALBA: Frustra mortis Christi meritum<span class = "tag">1</span>
+praedicatur, si nihil mereri potuit. At Christus mereri non potuit, cum
+semper fuerit in summo felicitatis culmine collocatus et optimo fini,
+hoc est aeternae deitati, convinctissimus, ut quidem illi jactant. At ne
+angelos quidem aut beatas mentes mereri dicimus, quia praemium illis
+datum minus esset merito, cum tamen praemia Deus semper tribuit meritis
+ipsis majora. Majus autem praemium adipisci nemo potest, quam coeleste
+regnum, quam Dei fruitionem, quae omnia illis obtigerunt. Ita Christus
+optimo fini conjunctus mereri nihil potuit; nam si mereri potuisset,
+etiam errare, peccare, labi potuisset, quia mereri nemo potest, qui
+semper in eo statu est, ut si velit peccare, non possit<span class =
+"tag">2</span>; Christum autem, si maxime vellet, peccare tamen nullo
+modo potuisse ajunt. Postremo infinita praemia merito Christi finito
+darentur, quia meritum Christi, quantumcunque est, finitum sit oportet,
+cum ejus cadaver mortuum sit, non etiam mens humana Christi, natura vero
+divina nihil penitus passa fuerit. At peccata sunt infinita ut hominum
+infinitorum. Quod si hominis tantum supplicio peccata dilui potuerunt,
+nihil necessum fuit, Christum mori.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>merita</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Scotus lib. III. dist.&nbsp;18.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Deum quidem nulla necessitate ad hominum scelera expianda
+naturam humanam induisse dictum est, sed quoniam ita decreverat, ita
+fieri necesse fuit, non Dei quidem intuitu, sed hominis ipsius, nam
+Christus ut homo mereri potuit. Atque eo pertinent ea, quae saepe in
+sacris litteris occurrunt: <i>Oportuit Christum pati</i>; item:
+<i>Oportebat haec fieri</i>; item: <i>Expedit unum hominem
+mori.</i><span class = "tag">1</span></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Marc. 8, 31. Matth. 16, 21. Lucas 9, 22. 17,&nbsp;25.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Si necessum fuit, Jesum supplicio affici, quid est, quam ob rem
+Christiani majorum nostrorum crudelitatem accusant, quae tamen<span
+class = "tag">1</span> humano generi peperit salutem?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>quod totam</i> vel: <i>cum tamen</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Quaedam mala male dicuntur, quaedam bona bene, quaedam mala
+bene. Sed hoc bonum a Judaeis male dicitur, profuerunt enim inviti tum
+maxime, cum nocendi voluntatem impiam haberent.</p>
+
+<p>
+TORALBA: Istud quidem est, opinor, <span title =
+"Greek: to ex archês">τὸ ἐξ ἀρχῆς</span>,
+quoniam illud ipsum assumitur pro argumento
+quod erat in quaestione; prius enim discutiendum fuit, an illud a Deo
+decretum esset?</p>
+
+<p>
+CURTIUS: Si evangelicis et apostolorum scriptis ea, quae summa esse
+debet, fides tribuenda sit, nihil frequentius reperiatur<span class =
+"tag">1</span>, quam illud statutum fuisse, Deum scilicet hominis amictu
+fragili indutum iri, ut genus humanum ab interitu sempiterno liberaret.
+Quae novarum tabularum ac evangelii auctoritas oraculis nititur
+certissimis ac divinissimis veterum tabularum ac prophetarum.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Matth. 8, 17. Lucas 2, 28. Joh. 2, 18 sqq. Marc. 6, 34. Ebr.
+9, 15. 1. Cor. 15, 22&nbsp;sqq.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Ubinam vero<span class = "tag">1</span> tam multa oracula tam
+diu delituerunt?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>verbi gratia</i>, vel: <i>igitur</i>.</div>
+
+<p>
+<span class="pagenum">290</span>
+CURTIUS: Permulta quidem huc atque illuc dispersa, nullum tamen aeque
+perspicuum est, ut Danielis<span class = "tag">1</span>, qui non modo
+Messiam interficiendum divino afflatu praedixit, sed etiam annos,
+menses, dies, momenta sic notavit, ut non tam calamo tragoediam
+scripsisse, quam rem ipsam penicillo depinxisse, et quae Jesaias<span
+class = "tag">2</span> trecentis circiter annis ante adumbrarat,
+coloribus perspicuis illustrasse videatur. <i>Virum</i>, ait Jesaias,
+<i>aspectu contemptibilem, qui aegritudines ac imbecillitates nostras
+pertulit, quem nos arbitramur a Deo percussum et afflictum. Ipse
+graviter vulneratus est propter improbitates nostras, et attritus
+propter flagitia nostra, supplicia quae nos luere decuerat, imposita
+illi fuere, ac livoribus ejus curati sumus. Idem sicut ovis ad
+mactationem deducta non aperuit os suum, sed ad supplicium raptus est.
+Generationem ejus quis enarrabit? Cognitione sui multos justificabit,
+justus servus meus, quorum flagitia ipse sustinebit.</i> Et eadem
+Zachariae verbis confirmantur ac Hieremiae versibus<span class =
+"tag">3</span>: <i>Spiritus</i>, inquit, <i>oris nostri Christus dominus
+captus est in peccatis nostris.</i></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Danielis 8&nbsp;seq.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Jesaias cap.&nbsp;53.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Zach. 12, 10. Jerem. 23, 5 sq. 32, 15&nbsp;sq.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Hic certe locus, quem potissimum ex omnibus urgent Christiani et
+in quo plerique<span class = "tag">1</span> haeserunt, nihil ad Messiam,
+nihil ad filium Dei, multo minus ad Jesum pertinet, neque idem filius
+Dei, sed servus ab Esaia vocatur. Et quidem falsum et absurdum esset,
+quod pontifices Romani solenni carmine pridie paschatis<span class =
+"tag">2</span> usurpant: O rem mirabilem! ut servum redimeres, filium
+tradidisti. At Jesaias appellat servum, non filium. Quomodo agitur ista
+cohaerebunt? Videmus autem in sacra scriptura complures Messias,
+scilicet Mosen, Josuam, Jephtem, Gedeonem, Samuelem, Davidem, Saulum,
+qui omnes Messiae vocantur, nullum tamen ex his pro expiatione populi
+supplicio affectum. Nec tamen dubito, quin Deus ob unius integerrimi et
+innocentissimi civis virtutem interdum totam civitatem ac regionem
+absolvere velit, eoque forsitan pertinet Jesaiae dictum, cui consimile
+est illud Salomonis<span class = "tag">3</span>: <i>Oppidum</i>, inquit,
+<i>angustum et in eo pauci cives, quod a rege potentissimo cinctum est
+obsidione, aggestis undequaque substructionibus ac turribus maximis ad
+ejus expugnationem. In qua tamen civitate egentissimus quis ac
+sapientissimus exstitit, qui oppidum ab excidio servavit, nec civium
+quisquam suspicatus est, i.e. unius interdum civis integritas et eximia
+virtus ac probitas quanquam ignoti ac ignobilis, totam civitatem ab
+ultione<span class = "tag">4</span> et ira Dei potentissimi regis, a
+bello, a fame, a popularibus morbis servavit.</i> Quod autem attinet ad
+Hieremiae
+<span class="pagenum">291</span>
+versum, vulgaris interpretatio ab ebraica locutione plurimum differt.
+Sic enim ad verbum: <i>Spiritus narium nostrorum unctus dominus captus
+est in retibus eorum, quae nihil ad Jesum.</i></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>plurimum</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>Pascha</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Eccles. 9, 14&nbsp;sqq.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>ustione</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Quam belle detorta haec oracula videmus, quanquam Salomonis
+haec interpretatio tota ratione differt ab interpretatione Rabbi Davidis
+Kimchi, qui hunc locum non quidem ad Messiam, sed ad populum Israëlem
+referendum putat, quasi populus Israel pro flagitiis aliorum populorum
+expiaret; sed huic interpretationi repugnant haec verba: <i>Vulneratus
+est pro peccatis populi Dei</i>;<span class = "tag">1</span> quomodo
+enim populus Dei pro populo Dei trucidatus esset?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Jesaias 53,&nbsp;5.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Julianus Augustus ut Christi supplicium expiatorium
+extenuaret,<span class = "tag">1</span> Aesculapium Jovis filium humanam
+naturam induisse scribit, ut corporeis morbis perinde mederetur atque
+Plato aegritudini animorum, non tamen ut pro generis humani incolumitate
+caederetur. Et certe bonorum caedem Deus ingenti calamitate ulcisci,
+sceleratorum vero suppliciis totam regionem ab exitio servare consuevit.
+Itaque Athenienses<span class = "tag">2</span> die Aprilis septima duos
+homines totius regionis sceleratissimos per omnia civitatis loca
+circumducebant, ac septies arborum infelicium ramis ac fustibus caesos,
+iisdem lignis exurebant, cineribus etiam in mare disjectis. Et quoniam
+id singulis annis pro solenni voto fiebat, ad scelera civium expianda,
+diem illum <span title = "Greek: katharma">κάθαρμα</span> vocabant. Nec
+aliter Galli veteres ad Tiberium usque flagitiosos ac perditos homines
+ad Aras Laetas<span class = "tag">3</span> provinciae (quod oppidum ejus
+nominis ad haec usque tempora floret) lignis, statuis et colossis
+ingenti magnitudine fictis<span class = "tag">4</span> inclusos
+exurebant, ut aliorum scelera expiarentur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>existimaret</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Pausanias in Atticis.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alii: <i>Araselatas</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>pictis</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Aequius erat, sui quemque sceleris poenas a seipso reposcere,
+ut Herodotus<span class = "tag">1</span> veteres Aegyptios fecisse
+scribit. Tantisper enim bos mactabatur, multitudo populi scapulas nudata
+caedebatur, qui mos ab Aegyptiis et Amorrhaeis ad Thessuatas<span class
+= "tag">2</span> et Hieronymitas dimanavit. Sic quoque Camari<span class
+= "tag">3</span> sacerdotes Bahalis, fuligineis vestibus amicti,
+tantisper dum sacrificaretur hostia, seipsos gladiis ac pugionibus
+dilacerabant. Quem morem Aegyptiorum non satis percipiebat Xenophanes,
+cum verberationes istas intuens: Si Deos, inquit, esse creditis hos, qui
+lugetis? Sin homines fuisse putatis, cur illis sacra facitis? Id enim
+fiebat ad sceleris cujusque expiationem. Argute tamen hominum dementiam
+insanam castigabat, quod homines demortuos pro Diis colerent.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Herod. V,&nbsp;2.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>Jesuitas</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>camari</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Id fere perpetuum est, sceleratos pro suis, ac saepe quoque pro
+bonorum peccatis expiare, bonorum<span class = "tag">1</span> vero
+mactationem pro impiis fieri, plane inauditum. Nos<span class =
+"tag">2</span> quidem sacrarum sortium diem mense Februario,
+<span class="pagenum">292</span>
+quem Latini expiatorium et purgatorium interpretantur, quotannis
+recolimus, quasi sors a Deo jacta fuisset, utrum aequius videretur,
+flagitiosissimum ac superbissimum Ammanum,<span class = "tag">3</span>
+an Mardochaeum virum<span class = "tag">4</span> optimum, cum universa
+Israelitarum gente interire et, sortibus quasi ex urna ductis, Deo ipso
+urnas movente, Ammanum sorte ductum, foedissimo supplicio affectum, pro
+Israelitis expiavisse. Sic enim Salomo impium pro justis expiaturum
+scribit. Cum enim Moabitidis meretricula populum Dei ad cultum Bahalis
+Peoris libidinum illecebris pertraxisset, populus ingenti clade affectus
+est,<span class = "tag">5</span> nec ante clades cohibita, quam Pinehas
+sacerdos, hastam vibrans, Israelitam cum Moabidite conjugatum nefario
+complexu transfixisset, testante Deo, posteros Pinehae sempiternum
+sacerdotium habituros, quod impiorum caede iram suam placavisset. Non
+aliam ob causam lex jubet,<span class = "tag">6</span> parricidam ab
+altaribus sacris divelli ac palam jugulari, ne tota civitas exscindatur,
+quoniam saepe ob unius impietatem inultam in omnium improbitates
+animadvertitur. Cum enim Achas<span class = "tag">7</span> praedam
+execratam rapuisset, exercitus Dei fugatus est ab hostibus, Deo ipso
+testante, propter unius flagitium id contigisse.<span class =
+"tag">8</span> Ex quo intelligitur, Deum supplicio sceleratorum placari,
+bonorum vero caedem injuria petita ulcisci. Quae cum ita sint, quis
+putet, Deum optimum maximum optimi atque integerrimi viri supplicio
+delectatum?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>boum</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius ita: <i>More quidem sacrarum litterarum testium
+diem</i>&nbsp;etc.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>Hamananum</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>civem</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Numer. 25, 7&nbsp;sqq.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Deuteron. XIX, 11&nbsp;sqq.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alius: <i>Achan</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Josua VIII, 22&nbsp;sqq.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Quandoquidem Salomo legibus divinis nos oppugnat, legibus
+retundi debet. Lex autem divina vetat,<span class = "tag">1</span>
+hostias pecudum sibi offerri, quae vel maculosae vel scabiosae vel
+languidae vel claudae vel oculis aliove membro captae sunt. Ex quo
+intelligitur, si sceleratorum justa supplicia Deo grata sunt, non tamen
+sceleratorum victimis delectari.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Numer. 15, 3 sqq. Levit. 22, 20&nbsp;sqq.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Divina lex hoc sibi vult, oblationes Deo ingratas esse eorum qui
+claudicant in lege Dei exequenda, qui <ins class = "correction" title =
+"so in original: ‘caecutiunt’">coecutiunt</ins> ad indigentium inopiam,
+qui surdi sunt ad voces afflictorum.</p>
+
+<p>
+CURTIUS: Cum igitur omnes homines flagitiosi sint, improbi, maculosi,
+lepra superbiae impuri, nec ullus unquam praeter Christum immaculatus
+exstiterit, in quem velut in agnum purum et omni ex parte candidum ad
+immolationem omnia omnium scelera superponantur, haud mirum, si hanc
+sibi gratissimam hostiam Deus immolari voluerit.</p>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Si hominum aut pecudum caedibus flagitia aliena expiarentur,
+cur Deus toties et tam saepe<span class = "tag">1</span> execratur eos,
+qui sua scelera sacrificiis ac sanguine ablui confidebant?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Psalm. 4. 40. 50. 51. Oseae 6. 1. Sam. 1. 2. 3. Jerem. 7. Ebr.
+9. 2. Joh.&nbsp;1.</div>
+
+<p>
+FREDERICUS: Ut Judaei monerentur,<span class = "tag">1</span> sacrificia
+cruoris<span class = "tag">2</span> umbram et imaginem fuisse illius
+aeterni sacrificii, quod Christus pontifex omnium maximus pro totius
+universitatis incolumitate oblaturus erat. Et certe Philo
+<span class="pagenum">293</span>
+Ebraeus cum inquireret, cur relegatis reditus in patrias sedes
+interclusus sit, quoad pontifex maximus mortuus esset, hunc pontificem
+non hominem futurum, sed Dei verbum ab omnibus peccatis purum
+interpretatur, cujus pater sit Deus aeternus, mater vero sapien tia.
+Quibus verbis acu rem tetigisse videtur, Jesum<span class =
+"tag">3</span> scilicet pontificem illum futurum, qui sua morte genus
+humanum in avitas coelestium sedes revocaturus esset.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>admonerentur</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>crucis</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>ipsum</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Qui fieri potest, ut Philo de morte Jesu cogitaverit, tanquam de
+pontifice animarum, qui ante occiderat, quam Philo pubertatem
+attigisset? Aut cur Jesum illum recens mortuum ne suo<span class =
+"tag">1</span> quidem nomine tot ac tam multis libris dignaretur? At ne
+quis sanguine peccata dilui posse arbitraretur, Michaeus<span class =
+"tag">2</span> vates in haec verba prorumpens: <i>Num</i>, inquit,
+<i>dabo primogenitum meum pro expiatione sceleris aut fructum ventris
+mei pro hostia peccati animae meae? Indicavi tibi, o homo, quid bonum
+sit et quid Deus de te exquirat, scilicet facere judicium, diligere
+benignitatem et humilem te praebere Deo tuo.</i> Itaque Abrahami
+obsequio ac voluntate eximia contentus, filium, quem jusserat mactari,
+vetuit,<span class = "tag">3</span> quae tamen hostia integerrima atque
+innocentissima Deo gratissima futura videretur, si humano sanguine
+placari vellet.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>nescio</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Michae 6, 7&nbsp;sqq.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Genes. 22, 1-49.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Quanto minus caede Christi filii Deus aeternus oblectaretur?
+an non potius detestabile hoc sacrificium execraretur? Nam cum Salomo
+abominatur eos, qui, bonis tenuium et egentium ereptis, partem in
+victimas conferunt, perinde facere scribit, ut si pater filium
+immolaret; ut planum faceret, nihil execrabilius Deo futurum, quam si
+filium suum sibi carissimum quisquam immolaret. Id autem absurdius est,
+Deum hominibus iratum a se ipso ultionem exigere, non aliter quam si
+quis vulneratus graviter vindictam non ab hoste, sed a seipso
+deposceret, ac veluti desperatus suspendio vitam finiret.</p>
+
+<p>
+CORONAEUS: Christi mors non solum ad expianda scelera improborum
+proficit, sed etiam, ut a flagitiis eo libentius abstineamus, cum
+intelligamus, immortali Deo scelera impiorum tam displicuisse, ut
+carissimum sibi filium mortem foedissimam ob aliena peccata luere velit.
+At non tantum Christi pretiosissimus cruor hominum generi sempiternam
+peperit salutem, verum etiam crucis ipsius simulacrum improbos genios
+repente fugare ac pestes aërias deturbare quis nesciat? Nam Juliano,
+daemones interroganti, cur fugerent, confiteri non dubitarunt, se
+admirabili signo crucis fugatos esse, ut quidem scriptores
+ecclesiastici<span class = "tag">1</span> prodiderunt. Ut non immerito
+ecclesia Romana soleat usurpare carmen illud: O crux ave, spes unica,
+auge piis justitiam reisque dona veniam!</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Nicephorus Callistius. Cyrillus. Gregorius Nazianzenus.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Haec quidem a Coronaeo pro ea qua imbutus est religione,
+praeclare dicuntur, non video tamen, ut truncus ligneus veniam scelerum
+<span class="pagenum">294</span>
+indulgere cuiquam possit, sed his, opinor, terriculamentis cacodaemones
+imperitos obligare et<span class = "tag">1</span> a Dei cultu avertere
+consueverunt.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Desunt haec sequentia Curtii verba in aliis codicibus.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Sed exanimis crucibus omissis, ad crucifixum ipsum redeamus, non
+modo in quo, sed etiam a quo salus in omne genus humanum dimanare
+putatur. Aut enim morte illius mortuorum aut viventium aut eorum, qui
+tunc nascituri erant, flagitia sunt expiata, cedo quorum sint?</p>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Omnia omnium peccata Christi morte purgata sunt et eorum qui
+venturum crediderant et qui venientem exceperunt et qui mortuum sincera
+mente coluerunt.</p>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Nullus, opinor, pontifex tantae fuit impietatis, ut futura
+scelera ignosci putaret. Nam quid aliud esset, quam scelerum omnium
+deterrimam proponere impunitatem. Itaque Paulus praeterita quidem
+peccata Christi morte obliterata scribit<span class = "tag">1</span>,
+non tamen futura.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Rom. 3,&nbsp;25.</div>
+
+<p>
+SALOMO: At ne praeterita quidem Christi supplicio fuisse diluta, constat
+lege divina, quae inanis fuisset, si usque ad Christi tempora venia
+dilata esset et inania Dei promissa, quibus toties pollicetur<span class
+= "tag">1</span>, se poenitentibus propitium fore. Cum autem solenni die
+jejunii Deus jubet de peccatis confiteri ac poenitere, subjicit haec
+verba: Eo die expiabuntur omnia peccata vestra, ac mundi eritis ab
+omnibus flagitiis vestris. Nam si quae flagitia decipi voluisset, (ut
+Romani pontifices robustioris impietatis scelera ad indulgentiam sibi
+referri jubent, indicta poena pontificibus minoribus, si graviorem
+cognitionem sibi assumant) si quae scelera<span class = "tag">2</span>
+in Christi futuri adventum, distulisset, non erat in lege ferenda
+omissurus; sed nihil excepit. Ac si quis putet, prophetas antiquos ad
+majores nostros in legis interpretatione minus fuisse diligentes,
+cognoscite, si placet, eorum doctrinam. Si enim statuunt, peccata quidem
+adversus leges jubentes poenitentia primum<span class = "tag">3</span>
+expiari<span class = "tag">4</span>, puta si quis egentem non
+juverit<span class = "tag">5</span>, cum facile posset; qui vero contra
+legem vetantem peccaverit, puta qui nomen alterius injuria violaverit,
+poenitentia quidem peccatum sustineri, die tamen expiationis aboleri.
+Sed si sceleris poena fuerit capitalis, ut adulterium, poenitentia
+rursus et expiationis die peccatum suspendi<span class = "tag">6</span>,
+castigationibus vero, quae tum a judicibus, tum a Deo irrogantur, si
+judices ultionem dissimulaverint, penitus obliterari, eoque pertinere
+dictum illud<span class = "tag">7</span>: <i>Visitabo plagis et
+verberibus peccata eorum et flagellis scelus eorum.</i> Quod si quis Dei
+nomen sacratissimum contumelia laceraverit, poenitentia primum, deinde
+expiationis die, post etiam castigationibus suspendi ac tandem die
+occasus aboleri. Poenas tamen flagitio debitas praeclaris actionibus
+omnino dilui, aut certe
+<span class="pagenum">295</span>
+nimia fatentur, praesertim religione erga Deum, pietate adversus
+parentes, caritate in egenos;<span class = "tag">8</span> ex quibus
+perspicuum fit, ad hominum impietates expiandas inutilem fuisse Jesu
+mortem. Haec autem copiosissime a nostris explicantur, qui tamen in eo
+sibi conveniunt,<span class = "tag">9</span> nullum esse tam immane
+flagitium, quod diuturna poenitentia et praeclaris virtutum actionibus
+non eluatur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Deuteron. 32. Psalm 77. 78. 98. Jer. 5. 31. 36. 50. Amos 7.
+Psalm 129. Exod. 30. Levit. 33. Psalm 24. 64. 102. Levit. 16. Numeri
+23.&nbsp;29.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>affirmant</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alii: <i>sola</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Levit. 16. Jerem.&nbsp;3.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>paverit</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alii: <i>sustineri</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Psalm. 89,&nbsp;33.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Ezech. 18. Daniel&nbsp;12.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;In libr. Talmud.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Imo vero inania sunt opera, inanes actiones et supplicationes
+nostrae sine pretiosissima illa Christi morte. Et quoniam tanti
+beneficii, tantae salutis memoriam latinis versibus non satis pro
+dignitate assequi potui, graecis hymnis sanctius id me consequi posse
+speravi<span class = "tag">1</span>: i.e. Christe, Dei filiorum flos
+tenelle, aeterne sacerdos, super mundos circumvolutos invectus,
+dominator campis aetheriis, ubi potestatis tuae robur est defixum,
+indeque omnia despicis et praeclaris auribus audis. Tua super mundum ac
+coelum sidereum aurea supereminet ingens aeterna potestas, qua elatus
+tuo te splendore excitans perennibus rivis foves animum infinitum. Qui
+producis informans materiam incorruptibilem, quam generatio
+circumvagatur, quoniam formis illam obligasti, ex eademque mente
+fluxerunt origines sanctorum regum, qui te circumstant, potentissime! ex
+te nati, legationibus profecti ad te legatorum genitorem tuamque
+potentiam<span class = "tag">2</span> feruntur. Ad haec quoddam tertium
+regum genus creasti, qui tuas laudes continuate celebrant. Tu morte
+vitam, optime, mortalibus dedisti.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Graeca verba in omnibus, quos contulimus, codicibus adeo
+corrupta sunt, ut ea plane haud enucleanda omittere mallem.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>tuaque potentia</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Graecis dedit ore rotundo Musa loqui, nobis non licet esse tam
+disertis. Neque enim versibus Latinis haec reddi posse puto, non<span
+class = "tag">1</span> si Veronensis ille vir<span class =
+"tag">2</span> reviviscat,<span class = "tag">3</span> qui ex uno versu
+heroico sexaginta se fecisse jactavit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>etiam</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>vester</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Julius Caesar Scaliger.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Egregia quidem ista laus, si non ab homine ad hominem
+proficiscatur. Sed si verum est, Christi morte vitam dari et peccata
+dilui, cur poenitentiam, cur scelerum confessionem, cur etiam
+satisfactionem christiani pontifices ab improbis exigunt? Aut quid magis
+divina lex ab homine exquirit? Quare auriculari Romanorum confessione
+non potuit perniciosius cogitari, sive quod homini ab homine flagitia
+remitti putant, quae summa erga Deum impietas est, sive quod ea
+persuasione licentia flagitiis omnibus, proposita veniae spe,
+indulgetur, sive quod robustissimae quaeque impietates semper silentur,
+sive quod conscientia<span class = "tag">1</span> desperationem affert
+iis, quos pudet foedissima quaeque peccata confiteri, quae si sciantur,
+capite luenda sunt, sive quod ad sceleratissima expianda pontificem
+maximum adire necesse sit, sive quod tyrannis faciles aditus ad
+proscriptiones et crudelitates aperiantur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>veniae</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Ego vero sic statuo, confessione auriculari nullum esse
+<span class="pagenum">296</span>
+adversus omnia flagitia efficacius amuletum. Quis enim graviter peccare
+ausit, qui sciat, nullam, nisi de scelere admisso confiteatur, veniam
+sperandam<span class = "tag">1</span>. Et quidem Indos et Peruanos ante
+Hispanorum adventum rudes adhuc<span class = "tag">2</span> et solis
+cultores ista confessione apud sacerdotes uti consuevisse, testis est
+historia Indorum<span class = "tag">3</span>, quin etiam capitale esse
+apud illos sacerdoti, scelera divulgare.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Addit hoc loco alius codex: SALOMO.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Addit alius: <i>siderum</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius hoc loco addit nomen interlocutoris: SALOMO.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Cum daemonibus inservirent, cui dubium esse potest, quin etiam
+hunc morem ab iis didicerint et expresserint, ut ab hominibus, non a Deo
+veniam peterent ac sperarent? O mirabile improbitatum amuletum! scilicet
+ipsi Deo tot saecula antea ignotum, ut homines a flagitiis coërceantur?
+At eo processit impietas, ut etiam sine poenitentia, solius sacerdotis
+verbo atrocissima quaeque scelera plerumque obliterari putent.
+Poenitentia vero quanta sit ad veniam adipiscendam, docet<span class =
+"tag">1</span> Manasse rex Judaeorum eleganti ac efficaci oratione ad
+Deum. <i>Tu</i>, inquit, <i>poenitentiam infinita bonitate decrevisti,
+ut eos ab interitu servares, qui justissimis legibus ac judiciis
+fuissent perituri.</i></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>docuit</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Christi mors ea scelera non expiavit, quae jam pridem
+poenitentia vel justa ultione prius vindicata fuerant, nec eorum
+peccata, qui<span class = "tag">1</span> nullam futuri Messiae spem
+conceperant, nec item eorum, qui oblatam a Christo salutis recuperandae
+medicinam repudiarunt, sed qui beneficium Christi gratuitum
+acceperunt<span class = "tag">2</span>, ii non modo culpam, sed
+levissimas effugiunt poenas omnium improbitatum.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius <i>quae</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>receperunt</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Profecto decretum illud valde perniciosum mihi videtur, ut ex
+fiducia, quam de Christi supplicio flagitiosissimus quisque temere
+accipiat, peccatorum veniam adipisci mereatur. Nam quid aliud est, quam,
+tanta flagitiorum impunitate omnibus proposita, viam latissimam ad omnes
+impietates audacissimo cuique munire?<span class = "tag">1</span></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>aperire</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Christi mors potissimum necessaria fuit humano generi ad
+expurgandam<span class = "tag">1</span> teterrimam originis labem.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>depurgandam</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Si peccatum nullum est nisi voluntarium, ut quidem omnes
+theologi<span class = "tag">1</span> confitentur, peccatum originis
+nullum esse potest, quia nulla est in nascente peccandi<span class =
+"tag">2</span> voluntas. Quod si ita est anxia de trinitate disputatio,
+ac multo difficilior de incarnatione divinitatis, item de ascensione Dei
+hominis in coelum ac de caeteris id genus divinis ac naturae legibus
+valde contraria diluuntur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Augustinus, l. 1. de libero arbitrio. Lombardus
+l.&nbsp;III.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>peccati</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Ut nullum sit originale peccatum, fieri nullo modo potest, quia
+nihil frequentius in Veteris et Novi Testamenti tabulis reperitur.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Non dubito, in eo Adamum peccavisse, non quod poma
+<span class="pagenum">297</span>
+vetita decerperet, ut vulgus puerili errore opinatur, sed quia mentem,
+ab intelligibilium rerum contemplatione abductam, cupiditatum ac sensuum
+illecebris inescari et obrui pateretur. Sic enim Ebraeorum theologi
+acutissimi<span class = "tag">1</span> mulieris appellatione sensus
+corporeos, mariti vero nomine intellectum significari ajunt, ut
+serpentis verbo voluptatem, quae quasi serpens corporis latebras subire
+ac meatus omnes sensuum et orificia tentare, vim tamen praecipuam
+dentibus exserere et in ventre reptare solet. Sed utcunque peccavit
+Adamus, cur peccatum illud ad posteros innocentes redundaret? aut si
+vitia transferantur ad posteros, virtutes quoque transferri necesse est,
+ac multo magis quam vitia, cum in universa natura bona malis semper
+fuerint potentiora, ut superius demonstratum est. At omnes philosophi
+aeque ac theologi<span class = "tag">2</span> diuturna experientia duce
+compertum habuerunt, nullas parentum virtutes ad posteros traduci. Non
+poterunt<span class = "tag">3</span> igitur transfundi peccata, cum sit
+eadem contraria disciplina, ex quo sequitur, nullum esse originale
+peccatum.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Philo legg. alleg. I. II. III. de Mos. II. de gigantibus.
+Rabbi Ruben in libro Aboth Nathan c. 16. [N.]&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Aristotelis Ethic. Plato in Menon. Scotus sentent.
+l.&nbsp;II.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>possunt</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Ista quidem fuit Pelagii haeresis,<span class =
+"tag">1</span> jam pridem theologorum summa consensione repudiata et
+conciliorum decretis explosa, nostraque aetate Tridentini concilii<span
+class = "tag">2</span> summa autoritate fracta ac rejecta. Sic enim
+decretum est: Eum qui peccatum Adami ad posteros propagatum negat, aut
+ei solum nocuisse aut corporeas tantum imbecillitates transfusas aut
+aliter quam Christi morte aboleri potuisse<span class = "tag">3</span>
+putat, anathema esto. Quae dicta Pauli verbis ac sententiis nituntur.
+Quemadmodum enim ait Paulus:<span class = "tag">4</span> <i>Mors
+imperium habuit ob unius peccatum, ita unius morte gratia latissime
+propagatur ad salutem.</i> Cur etiam quereretur David his verbis:<span
+class = "tag">5</span> <i>Ecce in sceleribus conceptus sum et in
+peccatis concepit me mater&nbsp;mea.</i></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Augustinus l. XI. de nupt. et l. II. contra Pelag.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Sess. V. c. 2. 3.&nbsp;5.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Deest in alio codice.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Rom. 5, 17&nbsp;sq.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Psalm. 51,&nbsp;7.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Manichaeorum haeresis est, inquit Augustinus,<span class =
+"tag">1</span> peccatum originis defendere.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Augustinus l. II. de nupt. c. 19 ad Valerian.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Hic innuit Augustinus haeresin Manichaeorum, qui ab
+aeternitate infinita duo bonorum et malorum principia posuerunt, Deum,
+inquam, bonorum et Deum malorum aequa potestate, in qua haeresi
+diutissime Augustinus haesit, illud enim<span class = "tag">1</span> est
+peccatum. Sed ne quis putet, Augustinum originis humanae labem negare,
+pleni sunt ejus libri, plenae epistolae originis peccato. Sic enim
+adversus Pelagium: Omnes homines, inquit, originis peccato tenentur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>non</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Si plus auctoritati conciliorum, quae tamen ab Helvetiis et
+Germanis rejiciuntur, quam rationi tribuamus, nullus disputationi,
+nullus
+<span class="pagenum">298</span>
+demonstrationi locus futurus est, sed omnia temere assentiri oportet,
+quia Augustinus, quia Hieronymus, quia Scotus, quia Galatinus<span class
+= "tag">1</span> dixit. Sed obsecro rationibus et argumentis perspicuius
+disseratur. Nam qui Pelagii<span class = "tag">2</span> sententiam
+omnium verissimam pejus<span class = "tag">3</span> tueretur, vidi
+neminem. Subtilius igitur omnia hujus quaestionis argumenta, si placet,
+discutiantur, cum ab ea innumerabilium quaestionum fructus explicentur.
+Quid enim est peccatum originis, nisi quia mater in conceptu
+paterve<span class = "tag">4</span> plus aliquando<span class =
+"tag">5</span> libidini ac voluptati, quam decuit, indulsit? Ut ita sit,
+cur filio fraudi futurunt&nbsp;sit?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Ep. ad P. Diaconum.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>Pelagio</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius idem: <i>prius</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>patri</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alius: <i>aliquanto</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Nonne rationi consentaneum est, quando ratione<span class =
+"tag">1</span> Toralba<span class = "tag">2</span> contendit, ut filius
+haeres parentum obligatione teneatur? Id enim<span class =
+"tag">3</span> Plutarchus, quantumvis paganus, naturali aequitati
+consentaneum esse scripsit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>Nonne ratio consentanea est, quando ratione
+etc.</i>&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Deest in alio codice.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>etiam</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Debita quidem haereditaria lui<span class = "tag">1</span>
+oportere concedo, sed quis unquam audivit, scelerum ultionem aut
+exactionem poenarum ab haeredibus repeti?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>solvi</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Legibus divinis disertissime cavetur, ne filius parentum ulla
+culpa teneatur, idque saepius repetitum videmus<span class =
+"tag">1</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Deuter XIV, 4. Reg. II, 2 et 4. Paralip. II, 25. Ezech.
+XVIII.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Non modo labem originis Christi cruore delebilem, sed etiam
+privati cujusque sceleris poenas a posteris repeti<span class =
+"tag">1</span> testatum habemus.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: Deum <i>repetiisse</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Sua quisque fraude plectitur, non aliena. Nam cum Israëlitae
+conquererentur, majores nostros uvas acerbas degustavisse<span class =
+"tag">1</span>, Deus clara voce populum contestatur<span class =
+"tag">2</span>, suam cuique integritatem profuturam, vitia cuique sua,
+non aliis, nocitura. Quod autem sui nominis hostes ulturum minatur
+tertia quartaque progenie, hanc recipit interpretationem theologorum
+consensu<span class = "tag">3</span>, ut si scelestum parentem sequatur
+filius nequam, hunc nepos, ni sit patre et avo melior, tunc Deus,
+parentum, avorum et proavorum memor, ultionem ita persequetur<span class
+= "tag">4</span>, ut nulla deinceps eorum posteritatis memoria sit
+futura et<span class = "tag">5</span> penitus a stirpe deleantur, sui
+vero cultorum et amantium etiam<span class = "tag">6</span> millesimam
+progeniem amplexaturum jurejurando spopondit, ut omnes intelligant,
+quanto Dei misericordia major sit acerbitate. Neque tamen posteros
+patitur parentum improbitatem luere, sed sua quemque, non aliena poena
+tueri.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Addit alius: <i>ac filiorum dentes obstupuisae</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Ex. XX. Deuter. I,&nbsp;4.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Rabbi Salomo, Rabbi Levi in Exod. 10. Abraham Aben Ksra
+in cap. 2. de&nbsp;cal.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alii: <i>perseiquuntur</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alius; <i>sed</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alius: <i>in</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Cur igitur denunciatum est Heli pontifici maximo, de
+posteris suis neminem senem aut locupletem futurum, propterea quod
+filiorum impietatem inultam reliquisset?</p>
+
+<p>
+<span class="pagenum">299</span>
+SALOMO: Non est hoc, punire posteros, qui nondum nati erant, et qui, ne
+nascerentur, prohiberi potuissent<span class = "tag">1</span>, sed minus
+beare. Consimile est illud Davidis propter caedem Abneris, quem Joabus
+nefarie trucidarat, gravi exsecratione imprecantis, ut esset in ejus
+posteris inopia, ulcus, lepra, hoc est Joabi posteros<span class =
+"tag">2</span> minus beari. Et quoniam nihil carius<span class =
+"tag">3</span> esse potest, quam sui cuique liberi, nihil quod ardentius
+amari possit, propterea Deus gravissimas minas addit, scilicet injurias
+sibi allatas in tertiam usque generationem ulturum. Summa tamen Dei
+beneficia<span class = "tag">4</span> recordari fas est, quia praestat
+ad breve tempus nasci, florere, vivere, quam nullo tempore nasci, et
+loripedem esse, quam nunquam exstitisse.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>prohibere potuissent</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>Jacobi posteros</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius sine dubio false: <i>clarius</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>summi ... beneficii</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Sed agitur de peccati labe originaria, ab Adamo<span class =
+"tag">1</span> ad posteros transfusa, quam pagani ipsi confitentur; quo
+pertinet illud lyrici:</p>
+
+<div class = "verse close">
+Nam vitiis nemo sine nascitur, optimus ille est,<br />
+Qui minimis<span class = "tag">1</span> urgetur<span class =
+"tag">2</span>.</div>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>Abrahamo</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>nimis</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Horatius. Sat. I, 3,&nbsp;69.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Ista liceant poëtis. Certe qui naturam ullius sceleris
+incusant, non in seipsos<span class = "tag">1</span>, sed in naturae
+parentem<span class = "tag">2</span> scelus regerunt, quo nihil fieri
+capitalius potest. Quis enim peccat in eo ipso, quod declinare nequit?
+An vero peccatum ullum fingi potest, nisi summa peccantis voluntate
+susceptum?<span class = "tag">3</span> At utroque vacat infans, nec bona
+expetere, nec mala declinare potest, nec effugere, ac ne perspicere
+quidem, quae sibi natura insita essent. Nullum igitur infanti peccatum
+imputari potest. At ubi nulla est culpa, nulla debet irrogari poena.
+Quae cum ita sint, nihil est quam ob rem filius ab aeterno tempore
+genitus sit, aut cur incredibilis ac stupenda illa incarnatio Dei fingi
+debuerit, frustra denique Christus pro expurganda originis macula
+supplicium passus esse putatur<span class = "tag">4</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>seipsis</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius idem: <i>natura parentum</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Scotus l. II. dist. Sentent. dist. 30. Augustinus de lib.
+arbit. l.&nbsp;III.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>putetur</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Ista quidem philosophis incredibilia, nova, ficta et
+inaudita sunt, sed cum Pelagius rationibus a philosophis petitis
+uteretur, ut peccatum originis nullum esse demonstraret, Hieronymus
+philosophorum haereticorum patriarchas nominavit. Nam si philosophorum
+argutiis assentiamur, fidem ac pietatem ejurare oportet, quanquam
+argumentum illud levissimum est, cum originis labes illa non sit ab
+infante, sed ab Adamo profecta, qui sciens peccavit, cum ab usu rationis
+sponte descivit. Radix autem quocumque colore semel imbuta<span class =
+"tag">1</span>, stipitem, ramos, folia, flores, fructus eodem imbuit
+sapore, odore, colore, veneno. Ita fit, ut hominis natura funditus
+eversa nullam ullius boni aut virtutis scientiam habere videatur.
+<i>Quis</i>, inquit sapientiae magister<span class = "tag">2</span>,
+<i>dicere audeat, mundum est cor meum? purus sum sceleris?</i> Quanto
+verius est illud<span class = "tag">3</span>: <i>Omnis homo mendax,
+i.e.</i>
+<span class="pagenum">300</span>
+<i>peccator! Nam si dicam</i>, inquit ille, <i>nos peccato vacare, ipsi
+nos seducimus.</i> Salus autem uno verbo denunciatur: <i>Crede et salvus
+eris!</i></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>infecta</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Proverb. 1,&nbsp;10.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;1 Joh. 1,&nbsp;8.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Quorsum ista, nisi ut improbi, qui levissima fide coelum se
+rapturos confidunt, foedissimo voluptatum omnium coeno volutati naturam
+accusent et in Deum ipsum naturae<span class = "tag">1</span> parentem
+improbitatum omnium causas effectrices desperata virtute regerant? Nam
+ut omnes jam adulti recta via deflexerunt, illa tamen de infantibus
+intelligi possunt, sed de iis, qui judicio suscepto ac sponte a naturae
+legibus aberrarunt. Et vero quis Illyricum theologum ferat, cum originis
+peccatum intimam animorum substantiam pervadere et ab ipso diabolo
+procreari ac transformari scribit, idque sola fide obliterari? Capitalis
+ista quidem vox esse mihi videtur<span class = "tag">2</span>. Quid
+igitur Paulus voluit, cum diceret<span class = "tag">3</span>: <i>Nos
+eramus natura filii irae</i>; nisi originis labes illa significatur?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Deest in alio codice.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius addit: FRIDERICUS, ita ut huic sequens interlocutio
+tribuatur.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Ephes. 5, 5. Coloss. 3,&nbsp;6.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Omittamus hominum auctoritatem ac necessariis argumentis
+disseratur! Quis enim laudem et vituperationem mereatur ex iis, quae a
+natura ipsa contraxit? Quis non potius commiseratione, quam ulla poena
+dignus videatur? Nos quidem piget coecorum ac miseret surdorum, qui sic
+nati sunt, at istos non miseret infantulorum. Jam vero quis putet, non
+modo ante partum primi parentis scelere nos obligari, verum etiam scelus
+illud tantum ac tam grave esse in ipsis infantibus, ut Deum foeminae
+uterum subire, carnis humanae conceptionem pati ac supplicia mortis
+teterrimae perferre necesse fuerit, ut scilicet puellos<span class =
+"tag">1</span> innocentissimos tanta sceleris immanitate liberaret?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>pullos</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Audite Cyprianum<span class = "tag">1</span> theologum ac
+martyrum suae aetatis facile principem: Mori plane timeat, inquit, qui
+ex aqua et spiritu non renatus gehennae ignibus mancipatur. Quibus
+verbis ne infantes quidem ipsos excepit. Baptismo vere maculam illam
+originis penitus aboleri confidimus, quia sanguinis Christi baptismus
+aquae infusione significatur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Lib. III. de mortal.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Si sanguine Christi fuso labes originis omnino abstersa erat,
+quid opus Christi supplicio? Quanquam saepius admiratus sum baptizandi
+ritum. Quaerit sacrificulus ab infante<span class = "tag">1</span>
+vagiente, utrum baptizari velit necne? Quorsum haec?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>sacrificus ab infantulo</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Propinquorum ac parentum fides aeque proficit<span class =
+"tag">1</span> ac si puellus<span class = "tag">2</span> ipse
+responderet: <i>Assentior.</i></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>perficit</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>pullus</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Absurdum mihi videtur, quod parentum fides infantulo vagienti
+prosit ad eluendam originis labem, quam ab ipsissimis parentibus
+contraxisse affirmant.</p>
+
+<p>
+<span class="pagenum">301</span>
+CURTIUS: Ea vis est effusi sanguinis e pretiosissimis vulneribus Christi
+Dei et hominis, cujus lavacro irrigati sunt parentes.</p>
+
+<p>
+SALOMO:<span class = "tag">1</span> At Paulus<span class =
+"tag">2</span> Christi necem ad eluenda tantum peccata praeterita
+profuisse scribit. Frustra igitur, qui post Christum nati sunt, ullam in
+ejus supplicio fiduciam habent. Jam vero si parentes vestri lavacro
+sanctiore et cruore Christi servatoris expurgati omnino fuere, qui fieri
+potuit, ut rursus labem illam pestiferam ad posteros traducant?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: OCTAVIUS.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Rom. III. IV. quod notandum.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Non sic eluitur baptismo vel cruore Christi, ut non resideat
+insita peccati radix in ipsis cupiditatum latebris et involucris.</p>
+
+<p>
+TORALBA: At longius Christiani progrediuntur, neque enim labem tantum
+originis, sed etiam alia quaeque peccata Christi morte dilui
+arbitrantur. Vel enim<span class = "tag">1</span> levissima quaeque
+delicta, quae errore imprudentibus exciderunt, vel a scientibus nullo
+errore contracta, vel robustiorum improbitatum scelera ignoscuntur.
+Leviora quidem<span class = "tag">2</span> prius lege divina
+demonstratum est sola poenitentia deleri, graviora autem, puta
+adulteria, stupra, caedes, veneficia, parricidia, sortilegia, idolatria,
+contumelia nomini Dei illata, poenas habent divinis et humanis legibus
+constitutas, quae post Christi mortem frustra decernerentur,<span class
+= "tag">3</span> si falsarius, si fur, si adulter, si parricida
+exciperent apud praetores ac judices talium quaestionum, se baptizatos
+esse, ac fide constanti persuasum habere, omnia flagitia, tum praeterita
+tum futura, Christi pretiosissimo cruore dilui. Si igitur a vivis aut
+mortuis justa scelerum supplicia exiguntur, inane est illud beneficium,
+inanis Christi mors ad scelerum impunitatem.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>igitur</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius addit: <i>ut</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>discernuntur</i>, vel:
+<i>decernentur</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Baptismus quidem propter Christi supplicium diluit omnem
+originis labem, ac tametsi libido et cupiditas, peccati fames
+relinquitur, nemini tamen baptizato nocere potest, si modo ratione duce
+obsistere velit, ut sanctionibus Tridentinae synodi cavetur.<span class
+= "tag">1</span></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Can. 3. sess.&nbsp;5.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Concilia quatuor, scilicet Nicaenum, Constantinopolitanum,
+Ephesinum, Chalcedonense, quae et Gregorius<span class = "tag">1</span>
+pontifex maximus perinde habet ut evangelia, respuere nolim, nec
+principum aut pontificum, qui affuerunt aut praefuerunt, potestatem
+elevare.<span class = "tag">2</span> Caetera vero concilia, quibus
+pontifices ambitiosa decreta fingere ac nova refingere<span class =
+"tag">3</span> consueverunt, probare non possum. At enim Gregorius
+Nazianzenus aperte scripsit,<span class = "tag">4</span> se nullius
+unquam synodi felices exitus vidisse, i.e. <span title =
+"Greek: mêdemias sunodou telos heôrakenai christon">μηδεμίας
+συνόδου τέλος ἑωρακέναι χριστόν</span>.
+Et certe Nicolaus Panormi pontifex, ecclesiae
+Romanae cultor maximus, conciliorum autoritatem extenuans: Plus, inquit,
+vel simplici laico, scripturam sacram profitenti, quam toti concilio
+credendum. Tutius est igitur, in eo genere Augustini sententiam probare,
+sic enim ille ad Maximianum:
+<span class="pagenum">302</span>
+Neque ego<span class = "tag">5</span>, inquit, Ariminensi Synodo, quae
+Arianam sectam probavit, neque Nicaena teneor, sed auctoritate sacrorum
+scriptorum nitimur<span class = "tag">6</span>, i.e. prophetarum,
+apostolorum, martyrum, quibus originis peccatum summa consensione
+probatur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Lib. 1. cp.&nbsp;24.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>enervare</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>figere ... refigere</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Ep. 42 ad Procop.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alius: <i>nego</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alii: <i>nitamur</i>, vel: <i>utamur</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Ne, obsecro, conciliabulorum aut levium scriptorum atque
+imperitorum hominum auctoritate rationis aut intelligentiae nostrae
+lumen extingui aut obrui patiamur.</p>
+
+<p>
+CURTIUS: Sed quibus, Toralba, rationibus res divinas ac sanctissima
+patrum antiquissima decreta, tot saeculis confirmata, evertere te posse
+confidis?</p>
+
+<p>
+TORALBA: Si peccatum actuale Adami non tantum peccanti nocuit,
+quantamcunque<span class = "tag">1</span> poenam pertulerit<span class =
+"tag">2</span>, sed etiam in omnes posteros transfusum est, aut a
+corpore in corpora, aut ab animis in animos, aut ab utroque in utrumque
+transfundi oportuit. At corpus ipsum nullius peccati<span class =
+"tag">3</span> coargui potest, alioquin bruta quoque ipsa peccarent. Sin
+peccatum omne a voluntate et rationis lapsu proficiscitur<span class =
+"tag">4</span>, summa theologorum christianorum consensione profecto
+peccatum originis<span class = "tag">5</span> in animis infantium esse
+non potest<span class = "tag">6</span>, cum planum sit inter
+Christianos, Ismaëlitas et Ebraeos, omnes omnium animas a Deo
+mundissimas ac purissimas creari et creatas illabi momento in corpus
+humanum. Quodsi mens a Deo pura proficiscatur, unde labes ad infantis
+animam irrepere potest? Quae ratio fecit, ut sententiarum magister ad
+stuporem usque miraretur, undenam labes illa derivaretur? Non peccat,
+inquit, qui creat animam, non peccant parentes, qui progenerant corpus,
+cum id universae naturae consentaneum sit<span class = "tag">7</span>.
+Per quas igitur rimas inter tot innocentiae praesidia peccatum penetrare
+potuit?<span class = "tag">8</span> At ne Aristoteles quidem hominis
+mentem semine traduci putavit, extrinsecus infundi, ut satis aperte
+declarat his verbis: <span title =
+"Greek: Leipetai ton noun monon thurathen epeisienai kai theion einai monon.">Λείπεται
+τὸν νοῦν μόνον θύραθεν ἐπεισίεναι καὶ θεῖον εἶναι μόνον.</span>
+Ego <span title = "Greek: to thurathen">τὸ θύραθεν</span>
+interpretor <span title =
+"Greek: theothen, ouranothen, hupsothen">θεόθεν,
+οὐρανόθεν, ὑψόθεν</span>, divinitus, coelitus, superne.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>quantumcunque</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>damnumque ipse pertulit</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>At corporis ipsius nullum
+peccatum</i>&nbsp;etc.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>proficiscatur</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alius: <i>originale</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Petrus Lombardus. Thomas Aquinas. Scotus. Albertus.
+Durandus.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Libro de generatione mentem extrinsecus ingredi scribit
+et hanc solam esse divinam.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Haec antecedentia undecim verba desunt in alio
+codice.</div>
+
+<p>
+SALOMO: David Kimchi et Rabbi Saadias cum interpretantur illa verba<span
+class = "tag">1</span>: formans spiritus in medio ejus, tradunt animam a
+Deo formari in ipsa corporis perfectione. Idque confirmat non modo Rabbi
+Moses Aegyptius<span class = "tag">2</span>, sed etiam cum Christianis
+et Ismaelitis theologis Stoici conspirant, repudiata opinione
+Platonicorum, qui a Deo quidem animas prodire fatentur, sed initio
+mundanae originis omnes simul ac semel conditas fuisse ac vicissim
+corpora subire putant.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Zach. cap. XII,&nbsp;1.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;In epistola contra astrologos.</div>
+
+<p>
+<span class="pagenum">303</span>
+TORALBA: Si tamen verum esset, quod Epicureis videtur, animos hominum
+aeque ac bestiarum cum ipso semine traduci, quodque necesse est
+confiteri, si originis peccatum admittamus, oporteret peccata in
+infinitam vim ac multitudinem excrescere et ad posteros omnes derivari.
+Hoc autem absurdum esse, experientia atque usus, rerum omnium magister
+optimus, cogit confiteri. Videmus enim Josiam<span class =
+"tag">1</span> nepotem. Manassis, crudelissimi tyranni, qui principes
+suae gentis omnes impietate superaverat, pietate ac justitia paucissimos
+sibi pares, superiorem habuisse neminem. Quodsi anima non traducitur
+semine, sed divinitus delapsa diffunditur in corpus, nulla peccati
+originis macula fingi potest.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> 2 (4) Regum 21, 24 sqq. 22, 1 sqq. 1 Chronic. 33,
+25&nbsp;sqq.</div>
+
+<p>
+FREDERICUS: Fatemur quidem, animas non traduci semine, sed carnis
+contagione conspurcari, propter arctissimam corporis atque animae
+conjunctionem. Quaeris, inquit Augustinus<span class = "tag">1</span>,
+culpam in pueris, invenies ex carne traductam. Eadem est Petri Lombardi
+et eorum, qui ab ejus schola profecti sunt, sententia.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Ad Bonifacium epist.&nbsp;25.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Hoc ipsum est rustice philosophari, cum hoc ipsum sit contra
+naturam, ut materia in formam, h.e. ut corpus agat in animam. Est enim
+materia patibilis, forma vero actuosa. Et quidem Augustinus<span class =
+"tag">1</span> ipse ex eo naturae decreto concludit, nullam esse
+corporum in mentes actionem.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> In cap. 2 Geneseos.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Quoniam Augustini verbis utitur Toralba, ejusdem auctoritate
+facile refellitur. Sic enim Augustinus<span class = "tag">1</span>:
+Firmissime teneas et nullatenus dubites, eos, qui sine baptismo de hoc
+saeculo transeunt, aeternis suppliciis puniendos, quae verba de
+Cypriani<span class = "tag">2</span> scriptis descripsisse videtur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Cap. 3. enchirid.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;De mortalitate.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Idem tamen eodem libro negat, infantes sine baptismate mortuos
+ullas perferre poenas, quia nullam sensuum delectationem gustarunt<span
+class = "tag">1</span>. Ex quo sequitur, nullum esse peccatum originis,
+si nulla poena irrogatur, nec ullam fuisse causam, cur putemus Christum
+tam acerba supplicia pro peccato Adami ad posteritatem transfuso, quod
+nullum est, perpeti debuisse ac sapienter Muhammedem hominibus
+persuasisse, nunquam Christum supplicio affectum fuisse, ut inveteratam
+ac penitus insitam Christianorum mentibus opinionem de salute humano
+generi parta ob Christi supplicium refutaret, ut deinceps ab hominis spe
+ad immortalem Deum fiducia traduceret.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Idem sentit Petr. Lombard. lib. II. dist.&nbsp;34.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS<span class = "tag">1</span>: Nullam tamen poenam putas
+infantum animabus infligi, quibus omnino divinae visionis spes est
+erepta?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Duae hae sequentes interlocutiones et Friderici et Octavii
+desunt in alio codice.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Cur igitur infantum Herodis jussu caesorum festa coluntur
+Christianis, quasi divorum, nisi Dei<span class = "tag">1</span> visione
+fruerentur?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>divina</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Quoniam Christi sanguine abluti censentur, ut martyres
+innumerabiles, qui prius caesi sunt, quam baptizari potuissent.</p>
+
+<p>
+<span class="pagenum">304</span>
+OCTAVIUS: Si martyres supplicium excusat, quominus baptizari<span class
+= "tag">1</span> licuerit, cur infantes morbus ac mors praematura non
+excusabunt, cum saepe gravius crucientur qui morbo, quam qui gladio
+cadunt?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Desunt haec antecedentia octo verba in alio codice.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Quia nec morborum nec gladiorum ictus, sed causa martyrem<span
+class = "tag">1</span> efficit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>martyrium</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Non video, quid lotiones illae aquae lustralis momenti habeant
+in baptismo, praeterquam quod sacerdotes sordes corporis, nec tamen
+omnes, levissime abluunt. Quanquam si baptismus salutem parit, etiam
+nolae tinnientes ac naves, quas baptizari saepissime et inditis
+nominibus, aquae lustralis aspersione et unctione, plerumque vidistis,
+salutem adipiscerentur.</p>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Ea baptismi vis est, ut sordes humanae originis peccati
+penitus eluantur, quibus sublatis restituatur hominibus illa, quam
+Adamus originis suae principio habuit, justitia et integritas.</p>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Si ablutio illa lustralis aqua, oleo, sale ac sputo condita,
+tantum naturae dedecus eluit, quid amplius Christi mors efficere potuit?
+Quamvis Christiani pontifices non sibi constant, qui peccatum illud
+Adami mox execrantur, quod in universam ejus posteritatem manarit, mox
+tamen necessarium fuisse ajunt. Hoc enim carmine solenni pridie
+paschatis utuntur: O necessarium Adami peccatum, quod Christi morte
+deletum est! Cur scelus illud tam detestabile dicitur necessarium? aut
+si necessarium, cur detestabile est?<span class = "tag">1</span></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Deest in alio codice.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Dicitur necessarium, quia sapientia divina, quae falli non
+potest, multis ante saeculis praevisum erat.</p>
+
+<p>
+TORALBA: Istud quidem omnibus, qui ullam sensus partem habent,
+miserabile videri debet, innumerabiles animas angelorum officiis ac
+divina bonitate creari et ab ipso puritatis fonte derivari, creatas
+corporibus illabi,<span class = "tag">1</span> illapsas cordium<span
+class = "tag">2</span> labem carnis contagione momento contrahere, sine
+ulla concretione animorum, contractis sordibus, quae alioquin
+indelebiles putantur, aquae aspersione levissima expurgari ac
+justissimos fieri infantes, qui sensu carent. Cum tamen videmus,<span
+class = "tag">3</span> lotis et illotis, Christianis aeque ac<span class
+= "tag">4</span> caeteris omnibus, eadem esse vitiorum instrumenta,<span
+class = "tag">5</span> nec procliviores alios aliis honesta prosequenda
+aut turpia declinanda, sed uti quisque paganus aut Christianus doctrina
+ornatus<span class = "tag">6</span> sit, et ad verum decus a puero
+educatus, ita virtutibus excellere et praestare, eoque magis, si
+praestantia quaedam vis animorum quibusdam insita sit, quales accepimus
+Aristidem justum, Themistoclem, Socratem, Periclem, Phocionem, Rutilium
+Torquatum, Papirium Cursorem, Fabios, Scipiones, Catones, quos viros!
+Inter philosophos plurimi
+<span class="pagenum">305</span>
+quoque magna virtute atque integritate viri, quibuscum nulli Christiani
+sunt conferendi! Nec immerito Erasmus: Parum, inquit, abest, quin dicam:
+Sancte Socrates, ora pro nobis! Et quidem Julianus Augustus Socratem
+capitis damnatum scribit, cum pro aeterno Dei cultu propugnaret, ut qui
+angelum vitae ducem ac magistrum haberet. Quis igitur adeo desipit, ut
+naturalia bona in hominibus propter primi parentis lapsum corrupta,
+supernaturalia vero penitus exhausta fuisse putet? Sic tamen magister
+ipse sententiarum<span class = "tag">7</span> ex opinione Augustini
+scribit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>illi</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>sordium</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>videamus</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alibi: <i>atque</i>, omisso verbo <i>aeque</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alius addit: <i>atque incrementa</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alii: <i>a doctrina subordinatus</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;L. 1. dist.&nbsp;32.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Qui subtilius ista disserunt, nullam justitiam infantibus ope
+lotionis sacrae restitui, sed reatum modo tolli tradunt, nec infantes
+justitiae debitores esse, ut Adamus, qui acceptam originis primordio
+justitiam dicitur deseruisse, non labe originis, quam nullam habuit, sed
+actuali peccato. In caeteris labem originis elui, reliquas vero peccati
+scintillas ac fomites<span class = "tag">1</span> restare. Sic enim
+Augustinus<span class = "tag">2</span>: Sunt, inquit, in baptismo
+peccata deleta, sed non plane exstirpata.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>fortes</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Lib. II. de libero arbit.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Haec certe opinio singularis probabilior est, quam eorum, qui
+justitiam atque integritatem originis infantibus baptismate restitui
+arbitrantur, qui tamen dicuntur innocentes, quia nullam justitiae aut
+injustitiae partem combiberunt<span class = "tag">1</span>. Sed hoc
+habet haec sententia incommodi, quod peccati fomitem in carne relinquit,
+cum tamen sit in sens<span class = "tag">2</span>, in appetitu
+sensitivo. Ac inter utrumque plurimum interest, quia voluntas imperat
+corpori dominatu herili<span class = "tag">3</span>, appetitus vero
+dominatu civili ac liberali. Qua quidem ratione nulla caro traduci
+potest, fomite conspurcata. Et recte quidem Anshelmus<span class =
+"tag">4</span> scribit, non magis semine quam sanguine animam
+conspurcari ac sordidari. At in puris naturae causis delectatio propria
+est sensitivi appetitus et in subjecto delectabili.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>combibunt</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Desunt duo haec verba in alio codice.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Desunt tria haec sequentia verba in alio codice.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;C. 6 et 7 de conceptu virginis.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Demus id quidem; sed sine originis macula non esset immoderata
+vis illa voluptatis, uti&nbsp;est.</p>
+
+<p>
+TORALBA: Igitur post baptismum semper esset moderata, quod falsum est.
+Neque enim<span class = "tag">1</span> est in potestate appetitus
+sensitivi non delectari, nec in eo est modus delectationis, sed quantum
+potest, appetitus delectatur in eo, quod summopere delectabilis est.
+Quid igitur addere potest libido supra id, quod in summo voluptatis
+gradu sensum oblectat?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>vero</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Si appetitus illi ratione<span class = "tag">1</span> non
+regerentur, nihil homo differret a judicio ferarum.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius addit: <i>duce</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Quid? imo feras videmus semper naturae legibus obsequi.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Tota haec disputatio de originis labe, quae nulla esse mihi
+videtur, a primoribus christianae religionis initium duxit. Ut enim
+<span class="pagenum">306</span>
+animos imperitorum ad se traherent, supplicium sui magistri atque
+autoris salutare medicamen exstitisse peccatis expiandis persuaserunt,
+et ne peccandi licentiam deinceps addere<span class = "tag">1</span>
+viderentur, posuerunt, Adami peccatum, quod in ipso resedit, in
+infinitam posteritatem propagari eique poenas sempiternas deberi, quibus
+omnes in solidum tenerentur. Haec<span class = "tag">2</span> errorum
+semina longe lateque per hominum mentes serpere coeperunt, quia totum
+hominem ista contagionis labe corruptum fuisse judicabant, ut nec recte
+quisquam agere ac ne cogitare quidem, aut ullam justitiae partem posset
+adipisci. Quin etiam putarunt, animantes bestias propter Adami peccatum
+obsequii naturalis, quod homini antea praestare consueverant, jugum
+excussisse, quo nihil ab historia sacra, nihil a rei veritate potuit
+alienius cogitari. Nam post aquarum omnium diluviones<span class =
+"tag">3</span> Deus Noachum<span class = "tag">4</span> bono ac forti
+animo esse jussit,<span class = "tag">5</span> se omnibus bestiis
+hominis terrorem incussisse. Hinc illam hominis inter caeteros animantes
+praestantiam ac dignitatem et in feras quoque belluas dominatum quendam
+eximium psaltes lyricus<span class = "tag">6</span> supra modum
+extollit, ne quis tam absurde imperium ex Adami lapsu hominibus in
+bestias etiam ereptum arbitretur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Bucerus in cap. 4. ad Rom. et cap. 2 Conf. August.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>Hinc</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Desunt haec quinque antecedentia verba in alio
+codice.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>Noëmum</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Genes. 7, 1&nbsp;sqq.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Psalm 8, 7&nbsp;sqq.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Quorsum igitur divina illa Adami historia, lapsus, comminatio,
+castigatio, tam diserte sacris litteris testata ac consignata?<span
+class = "tag">1</span></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Gen. 3, 1&nbsp;sqq.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Non vides, Curti, elegantem ac divinam esse allegoriam?<span
+class = "tag">1</span> Quisque sibi est Adamus et quaecunque Adamo
+contigerunt, eadem contingunt in omnibus, qui sensuum illecebris ac
+voluptatis praeter modum lascivientis cupiditate ac suavitate
+delectantur, et qui in illa sensuum suavitate bonorum extremum, in
+doloribus vero et aerumnis adeundis malorum finem posuerunt. Et
+quemadmodum dicitur Adam ad se rediisse et resipuisse i.e. a sensuum
+oblectatione ad intelligibilium rerum contemplationem revertisse, i.e.
+ligno vitae frui, quam Salomo<span class = "tag">2</span> veram
+sapientiam interpretatur, deinde Sethum plane divinum hominem ad sui
+ipsius imaginem progenuisse: sic nobis accidit, cum aberrantes a recta
+via, in sordibus ac coeno libidinum immersi, tandem aliquando emergimus
+et in rectam salutis viam regredimur. Ac tametsi Deus Adamo
+praedixisset, hunc moriturum cum fructu arboris prudentiae boni et mali
+indicem degustavisset, non praeterea tamen aeterna morte damnavit, sed
+uti Deus misericors est, ita quoque poenas semper irrogat peccatis ac
+legibus leviores. Quin etiam<span class = "tag">3</span> Adamo salutarem
+medicinam indicavit, cum diceret: Fortassis vitae lignum decerpet et
+vivet in aeternum.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Philo Ebraeus Allegoriar. leg. Leo Ebraeus de amore.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Proverb. 3, 12&nbsp;sq.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>enim</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Salomo suis se retibus involvit; non<span class =
+"tag">1</span> vides, ligno
+<span class="pagenum">307</span>
+vitae salutare crucis lignum aperte significari, in quo summam salutis
+spem collocare debemus?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>num</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Haec interpretatio non magis congruit verbo quam rotunda
+quadratis. Est enim vox Ebraica <span title = "Hebrew: ets">עצ</span>,
+qua fructus, non lignum significatur. Et quemadmodum Adamo resipiscentia
+peperit salutem aeternam, ita cuique licuit et semper licebit, ope
+divina, quae deesse nemini potest, a pravis cupiditatibus ad rectam
+rationem, a sensibus ad intelligibilia redire ac vitam illam salutarem
+ac sempiternam adipisei sine ulla bestiarum aut hominum caede ac
+mactatione.</p>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Me quidem istius opinionis indignitate et peccati ficta
+propagatione commotum, divina mens nescio quomodo afflavit, ut flebiles
+Phaleucos flebili querimonia Christianorum effunderem:</p>
+
+<div class = "verse close">
+Humani generis querelas<br />
+Coelestis pater audiit<span class = "tag">1</span> gravate<br />
+Excusantis originem malorum,<br />
+Quod primi vapulet parentis ergo,<br />
+Quodsi nunc redivivus a sepulcris<br />
+Surgat, sic proba diluet<span class = "tag">2</span> nepotum:<br />
+Tandem absistite criminatione<br />
+Inani violare dignitatem<br />
+Meam, qui generis parens et auctor<br />
+Humani meliore stirpe cretus<br />
+Filios docui viam salutis,<br />
+Virtutes docui scientiasque<br />
+Doctrinam quoque liberaliorem,<br />
+Quam primus didici Deo docente<span class = "tag">3</span>:<br />
+Quod defleximus a via magistri<br />
+Pellecti illecebris cupiditatum,<br />
+Istud fragilitatis est fatemur,<br />
+Sunt haec lecta suaviora poma<br />
+Non ab arbore delectationis<span class = "tag">4</span>.<br />
+Sed a sensibus eruditiores<br />
+Facti, ad poma libidinum fovenda<span class = "tag">5</span><br />
+Nec non ad Veneres cupidinesque,<br />
+Deserta meditatione mentis,<br />
+Quae tamen moribunda languisset<span class = "tag">6</span>,<br />
+Nisi tunc revocaret<span class = "tag">7</span> a magistro<br />
+Ad verum decus ideae supremae,<br />
+Ut coelestia cogitatione</div>
+
+<span class="pagenum">308</span>
+
+<div class="verse">
+Quasi pabula veriora mentis<br />
+Ducerem. Hoc sapientiae latentis<br />
+Arcanum exhibet arborum figura.<br />
+Hic me cultus amoris ac timoris<br />
+Divini cumulavit ac beavit.<br />
+Hinc cadaverum usibus carentem<br />
+In altissima templa collocavit.<br />
+O incredibilem stuporem eorum,<br />
+Qui tot Iliadas sibi malorum et<br />
+Contigisse suis calumniantur,<br />
+Quod<span class = "tag">8</span> fructus vetiti sapore linguam<br />
+Oblectarimus<span class = "tag">9</span> et palata gustu.<br />
+Nec patris facinus nocet nepoti,<br />
+Nec parentibus acta liberorum,<br />
+Quo<span class = "tag">10</span> minus pariant sibi salutes<br />
+Divinisque opibus fruantur ipsi.<br />
+Fraude quisque sua, furore quisque<br />
+Suo plectimur, ac bono beamur.</div>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>audit</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>diluat</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>ducente</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>delicatiore</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>fruenda</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alius: <i>tandem moritura languescit</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alius: <i>revocaretur</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alius: <i>Qui</i>.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Alius: <i>Oblectavimus</i>.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;Alius: <i>Qui</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Haec mea quoque sententia est. Nam qui fieri potuisset, ut Abel
+immortali Deo tam gratus haberetur, si labes aeternas atque
+indelebiles<span class = "tag">1</span> maculas foeditatis parentum ab
+utero contraxisset? Cur tanta laus pietatis, integritatis, justitiae ab
+ipso Deo tribuitur Noacho, Henocho, Jobo, Mosi, Samueli, Eliae, si
+parentum peccatis ita contaminati essent, ut non aliter expiari
+potuerint, quam si Deus hominem induisset, ac turpissimo supplicio
+damnatus moreretur? Si scelus illud originis hominem a Dei conspectu
+arcuisset, quod nulla infantis miselli culpa contrahi potest, cur Mosi
+spiranti ac viventi Deus ipse de facie, ut dicitur, ad faciem et quasi
+amicus amico colloqueretur?<span class = "tag">2</span> Cur etiam
+Abrahamum nostrae gentis principem tot ac tantis beneficiis
+cumulavisset, ut propter eum populis omnibus divinae bonitatis fontes
+aperiret, si conspurcatum tanta tamque funesta labe judicasset?<span
+class = "tag">3</span> Num potius tot ac tanta bona illi divinitus
+obtigerunt, quod mortales omnes singulari erga Deum amore et fiducia
+superaret? Quod non in credulitate quadam inani et in praemiis humanis
+spem rerum suarum, sed unius Dei aeterni bonitate ac potentia
+collocaret. Cur denique Deus tot ac tam multis prophetis,<span class =
+"tag">4</span> si ab ipsa origine scelerati essent, se contuendum ac
+fruendum praebuisset? Quae visio et fruitio divini vultus carne
+contectis, quam illi pollutissimam putant, obtigit, quanto minus exuvio
+carnis detracto frui licuit? At Christiani fingunt, sanctissimos illos
+heroas apud inferos atque adeo in ipsis terrarum profundissimis ac
+densissima caligine squalentibus
+<span class="pagenum">309</span>
+locis tria quatuorve annorum millia delituisse, nec <span title =
+"Greek: megan olbon katageusai">μέγαν ὄλβον καταγεύσαι</span><span class
+= "tag">5</span> prius potuisse, ut de Tantalo Pindarus scribit, quam
+Jesus mortuus<span class = "tag">6</span> et ad inferos delapsus illos
+ex immanibus et teterrimis carceribus ereptos in coelum manu duxisset.
+Inferos enim Tertullianus<span class = "tag">7</span> fossam definit, in
+ipsis terrae visceribus ac profunditate abstrusam, non autem mundum hunc
+sublunarem, ut Origenes existimavit, quamquam in descensu inferorum
+omnes fere ab omnibus dissentiunt. Discrepantia tamen multo major est,
+quam quod Lazari, fame ac inedia consumti ac mortui, animam ab angelis
+in Abrahami sinum et complexum subvectam tradunt evangelistae, Jesu
+nondum mortuo.<span class = "tag">8</span> Abrahamum vero ad rogationes
+et suspiria mali divitis obsurduisse, cum apud inferos cruciaretur atque
+his eum<span class = "tag">9</span> verbis increpuisse: <i>Inter
+vos</i>, inquit, <i>et nos hiatus ingens intercedit, ut neque hinc ad
+vos, neque illinc ad nos aditus patere possit.</i> Paucis tamen post
+mensibus Lazari animam de sublimi coelestium loco in foetidum et
+semiputre cadaver relapsam, ut pristinis mancipata carceribus iterum
+Lazarus moreretur. Qui tot ac tanti errores ab ea peccati originis
+concepta opinione dimanarunt.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>incredibiles</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Exod. 33, 1&nbsp;sqq.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Genes. 15 et&nbsp;22.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Exod. 3, 24. Num. 12, 14. Jos. 5. Jes. 6. Ezech.
+1,&nbsp;10.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;I.e. summam felicitatem gustasse.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alibi: <i>mortuos</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;L. 1. de anima.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Luc. 16. 20&nbsp;sqq.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Alius: <i>illum</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Si capita singula refutare velim, longius evagari
+oporteret,<span class = "tag">1</span> quam vestra patientia ferre
+possit. Ac tametsi disputare prohibentur<span class = "tag">2</span>
+mathematici adversus eos, qui scientiarum quamvis certissimarum
+principia labefactant ac convellunt, ita nec adversus Salomonem aut
+Toralbam disputandum esset, quippe qui in dubium revocant christianae
+religionis fundamentum et ab radice<span class = "tag">3</span> omnia
+convellunt, scilicet peccati originalis in posteros propagationem. Si
+tamen erroris opinione fallimur, quid est cur Esdras<span class =
+"tag">4</span> tam ardentibus querelis exclamavit: <i>O Adam, quid
+fecisti, quod non in tuum unius casum redundavit, sed in nostrorum
+quoque, qui ex te orti sumus!</i> Nam unus hic locus a principe gentis
+Judaeorum Esdra omnibus omnium haereticorum ac Pelagianorum argutiis
+satis abunde facere potest. Nemo tamen Christianorum arbitratur,
+originale dedecus illud tantum esse, ut hominem ab intuitu divinae lucis
+segregare debeat. Caetera quae de carceribus patrum ante Christi mortem
+feruntur, neque decretis ullis comprehensa et in arcanis divinae
+scientiae posita, curiosius scrutari nefas est. Illud modo teneamus,
+morte Christi labem illam originalem elui atque emendari.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>oportet</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>prohibent</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>absurde</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Lib. IV, cap. 7,&nbsp;48.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Neminem latere opinor, duos posteriores libros, qui Esdrae
+tribuuntur, inter sacras litteras non censeri ac ne inter ea quidem,
+quae Hieronymus<span class = "tag">1</span> <span title =
+"Greek: apokrupha">ἀπόκρυφα</span> vocat.
+Ac siquidem talibus libris ulla fides
+esset, multo commodius sapientiae libro crederetur, qui inter <span
+title = "Greek: hagiographa">ἁγιόγραφα</span> recensetur,
+<span class="pagenum">310</span>
+ubi autor Salomonem Regem ita loquentem inducit<span class =
+"tag">2</span>: <i>Eram</i>, inquit, <i>puer bono ingenio praeditus,
+bonam sortitus indolem, imo bonus ipse cum essem, corpus incontaminatum
+adeptus sum.</i> Hic Salomo ex matre prius adultera conceptus erat,
+nihilominus tamen puram eum animam, purum corpus induisse testatur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> In prologo Galeato.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Sapi. 8, 9&nbsp;sqq.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Quanti sint ea scripta, satis indicat auctor Jesus Sirach,
+qui pro suo Salomonis regis nomen subjecit. At quanto verius pater
+Salomonis<span class = "tag">1</span>: <i>Ecce</i>, inquit, <i>in
+flagitiis conceptus sum, et in peccatis concepit me mater mea.</i>
+Quanto verius etiam Jobus<span class = "tag">2</span>: <i>Quasi</i>,
+inquit, <i>mundus erit, de impuro semine conceptus.</i></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Psalm. 51,&nbsp;7.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Jobi 15,&nbsp;14.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Demus illud, matrem in concipiendo peccavisse, quod tamen
+christiani theologi<span class = "tag">1</span> negant, quoad partum sit
+impura mater, impurus foetus, an propterea peccator tantisper infans? Ac
+ne sol quidem ipse nec angeli puri sunt apud Deum, non tamen propterea
+peccati originalis labem contraxerunt.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Petrus Lombardus II Sentent. et Scotus&nbsp;ib.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Summa disputationis est, Adamum a peccato resipuisse, ut
+quidem omnes confitentur, nec peccatum illius ad posteros fuisse
+propagatum, cum Caini parricidium modis omnibus gravius esset, quod
+tamen in eo ipso resedit nec manavit ad nepotes. Neque vero Adamus ob id
+mortuus est, quod ab intelligibilium rerum contemplatione ad sensibilia
+delapsus fuerit, qui etiamsi in illa, in qua creatus fuerat, innocentia
+atque integritate vitae perstitisset, moriturus tamen erat. Nam qui
+Henochum et Heliam mortuos fuisse negant, quanquam ab Adamo genus
+duxerant, falluntur. Quod enim divinissimis illis hominibus supplicium
+atrocius contingere potuisset, quam cadavere sempiterno concludi?<span
+class = "tag">1</span> Sed divina potestate viventes adhuc et spirantes
+abrepti fuere, ne propter summam integritatis ac virtutis opinionem pro
+Diis colerentur. Sic quoque Mosen mortuum Deus sepelivisse dicitur<span
+class = "tag">2</span>, sic tamen ut mortalium nullus sciverit ubinam.
+Nec profecto Adami posteritatem, si esset immortalis, mille terrarum
+orbes caperent. Quemadmodum igitur innocentia non fecisset immortale
+cadaver, ita nec peccatum fecit ut mortale esset.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Genes. 5, 18 sqq. Sirach 44, 16. 49, 16. 1 Regum 17-19. Sir.
+48, 1. 4.&nbsp;18.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Deuter. 34, 6&nbsp;sqq.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Haec pugnare videntur cum Pauli sententia<span class =
+"tag">1</span>: <i>Per unum hominem</i>, inquit, <i>peccatum in mundum
+intravit, unde mors secuta, et per alterum justificatio ad vitam.</i>
+Item<span class = "tag">2</span>: <i>Ab Adamo usque ad Mosen mors
+regnavit in illis quoque, qui non peccaverunt, propter Adami
+transgressionem.</i></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Rom. V, 17&nbsp;sqq.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Rom. 5,&nbsp;14.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Quod ad legem usque a Mose promulgatam Paulus protulit imperium
+mortis, satis significat, in lege illa certissimam hominum salutem
+<span class="pagenum">311</span>
+extitisse. Idem Paulus appellat<span class = "tag">1</span> legem Mosis
+sanctam et sancta jussa, et legis adjutores legis actionibus justificari
+scribit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Rom. 7, 12. 1 Tim. 1,&nbsp;9.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Perspicua sunt Pauli decreta, nec quenquam sua sententia
+dubitare patiuntur, scilicet ob unius hominis peccatum mortem in orbem
+irrepsisse, quae omnes oppressit usque ad Mosen; quod non de morte
+cadaveris dictum est, sed de morte animorum, qui sempiternis poenis
+illigantur; deinde oblata salus est ex lege, quae jussa legis exequentes
+salutem adepturos aperte declarat. Sed quoniam nemo fuerat aut futurus
+sperabatur, qui satis legi facere posset, propterea efficacibus
+argumentis Paulus conficit, legis actionibus justificari potuisse
+neminem. Hinc illa manant: <i>Lex iram operatur. Nemo justus erit de
+operibus legis. Evacuati estis a Christo, qui ex legibus justificamini.
+Lex neminem ad perfectionem adducit. Lex a Mose data est, gratia vero
+per Jesum Christum</i>,<span class = "tag">1</span> quem locum sic
+interpretatur theologus quidam,<span class = "tag">2</span> ut nec
+veritas, nec ulla gratia in lege Mosis fuisse videatur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Rom. 4, 15. Gal. 2, 16 sqq. 5, 4 sq. Ebr. 9, 14. 28.
+1 Joh. 5,&nbsp;37.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Calvinus in 1 Joh. 5,&nbsp;37.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Quis unquam fuit tantae impietatis atque amentiae, ut divinae
+legis majestatem ita proculcaret? At quoties David exclamat: <i>Omnia
+mandata tua veritas!</i><span class = "tag">1</span> Quin etiam Paulus
+ipse scribit, eos, qui legem ipsam exequuntur, legis actionibus
+justificari.<span class = "tag">2</span> Idem Christum frustra mortuum
+declarat, si ex lege justificamur.<span class = "tag">3</span> Quod
+autem gratia, vita, salus legem amplectantibus proposita sit, millies
+repetitum legimus: <i>Hoc fac et vives, haec est tua vita, haec tua
+salus est.</i> An illa Dei promissa pro mendaciis habemus? Quid?
+Sapientissimus Salomo<span class = "tag">4</span> legem divinam appellat
+lignum vitarum, scilicet praesentis ac futurae vitae, <span title =
+"Hebrew: ets chaim">אצ חיים</span>. Et certe cum divina quaedam ac
+coelitus infusa vis olim me ad divinae legis laudes inflammaret, haec
+adolescens carmina profudi:</p>
+
+<div class = "verse close">
+Purpureo mammas qui sugitis ore tumentes,<br />
+Unde sibi pater altitonans sua cantica promit,<br />
+Tum vos qui linguas didicistis habere solutas,<br />
+O pueri, molles animis teneraeque
+puellae,<span class = "tag">5</span><br />
+Dicite<span class = "tag">6</span> divinos sacrosanctae legis
+honores!<br />
+Et vos, puberibus qui primum existis ab annis,<br />
+O adolescentes, semper decet ore diserto<br />
+Dicere divinos sacrosanctae legis honores.<br />
+Vos etiam strenui juvenes, et robore corpus<br />
+Et fortes animos plenis jam viribus aucti,<br />
+Dicite divinos sacrosanctae legis honores!</div>
+
+<span class="pagenum">312</span>
+
+<div class="verse">
+Et quibus acta prior cum laude maturuit aetas,<br />
+Illustresque humilesque viri, matresque pudicae,<br />
+Dicite divinos sacrosanctae legis honores!<br />
+Quosque graves annis aetas jam fracta caducis,<br />
+Urget ac occasum, precibus devota sacratis,<br />
+Dicite divinos sacrosanctae legis honores!<br />
+Vos itidem, quibus est sapientia summa tributa,<br />
+Munere coelesti, ut vultus spectare latentes<br />
+Sanctae scripturae liceat formamque venustam,<br />
+Dicite divinos sacrosanctae legis honores!<br />
+Angelici properate chori, quibus addidit alas<br />
+Pagina sancta leves, distinctas ordine triplo,<br />
+Ut doceat motus celeres ad jussa paratos,<br />
+Dicite divinos sacrosanctae legis honores!<br />
+Et vos flammiferi splendentia sidera coeli,<br />
+Quae regis magni nutu componitis orbem,<br />
+Dicite divinos sacrosanctae legis honores!</div>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Psalm 119, 86 (151).&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Rom. 7, 8&nbsp;sq.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Gal. 2, 4&nbsp;sq.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Proverb. 3, 18 cf. Jes. 30, 4. Deuter. 28, 30.
+Num. 14. Levit.&nbsp;27.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Duae hae antecedentes strophae desunt in alio
+codice.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alius idem: <i>Dicere</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Haec divina carmina legem divinam decent<span class =
+"tag">1</span> et eos, qui legem exsequuntur.<span class =
+"tag">2</span> Sed quis umquam hoc praeter unum Christum praestitit? Ob
+id enim Paulus legem appellat paedagogum ad Christum, qua veluti
+manuducimur ad ipsum; ut non immerito Justinus Martyr<span class =
+"tag">3</span> quaerat, quid sit lex? Praenunciatum<span class =
+"tag">4</span> evangelium! Quid est evangelium? Lex impleta!</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>docent</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>legi obsequuntur</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Quaest. c. 1, ad Orthodox.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>pronunciatum</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Cur ergo ad legem amplectandam legislator omnes ordines
+excitans, ingentibus praemiis propositis, ad extremum populi concione
+coacta, jam moriturus hanc orationem haberet: <i>Ecce<span class =
+"tag">1</span> tibi proposui vitam et bonum, mortem et malum.</i><span
+class = "tag">2</span> Idem paulo post: <i>Contestor hodie coelum et
+terram, me tibi vitam et mortem, beatitatem et exitium proposuisse.
+Elige igitur vitam, ut vivas tu et liberi tui, scilicet Deum ames
+obediasque voci ejus adhaereasque illi, quoniam ipse est vita
+tua.</i><span class = "tag">3</span> Cum autem leges de rebus omnibus
+clara voce tulisset et quaecunque ad Dei cultum, ad mores conformandos,
+ad cupiditates coërcendas, ad tuendam hominum inter homines societatem,
+denique omnia maxima, media, minima, quae ad sacrificia, vota, ritus,
+expiationes pertinent, disertissime tradidisset, an omissurus fuerat
+praecipuum illud, quod a vobis jactatur, humanae salutis caput, scilicet
+unius hominis ac Dei supplicio humani generis peccata atque illam quam
+utero contraxerant originis labem, post annorum millia expiatum iri?
+Quis
+<span class="pagenum">313</span>
+putet, eum qui de tota sanctuarii structura, de cortinis, de vestibus,
+de fibulis, de claviculis deque ciborum omnium delectu tam diligenter et
+studiose cavisset, rem tanti momenti ad salutem adipiscendam fuisse
+omissurum? Cum igitur in lege divina salus divina posita sit, frustra
+Christus aut quisquis alius sua morte salutem pollicetur<span class =
+"tag">4</span>, ut homines a virtute<span class = "tag">5</span>, a
+pietate, ab integritate, a legis observantia, a vero aeterni Dei cultu
+seducat ad inertiam, ad vitia, ad hominum mortuorum<span class =
+"tag">6</span> impiam adorationem, quasi non in hominis cujusquam
+potestate positum exsequi divina jussa et liberum exsequendae legis
+arbitrium, Adami scelere posteritati ereptum fuisset.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius addit: <i>inquit</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Deuteron. 30,&nbsp;15.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Deuter, 40,&nbsp;19.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>polliceatur</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alius: <i>virtutibus</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Deest in alio codice.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Quis dubitet, quin Adamus suo scelere liberum arbitrium, sibi
+divinitus tributum, amiserit ac posteris quoque eripuerit?</p>
+
+<p>
+CORONAEUS: Ita quidem Augustana confessione decretum, in eamque
+sententiam quamplurimos nova religione imbutos homines convolare, contra
+quam ecclesiae Romanae sententiis omnibus decretum videmus. Et vero quid
+a judicio ferarum differt homo, si voluntas ei praeripiatur?</p>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Male quidem agendi voluntas Adamo non est erepta, sed bene
+agendi. Nonne inquit Paulus: <i>Quod volo bonum, hoc non ago, sed quod
+nolo malum, hoc facio?</i><span class = "tag">1</span></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Rom. 7, 19&nbsp;sqq.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Expendite, cedo<span class = "tag">1</span>, quid Paulus velit.
+Si enim illi assentiamur, nec bene nec male agendi locus ullus homini
+relinquitur, nec etiam ulla praemia bonis aut ulla peccatis supplicia
+constituere oportebit. Quis enim arguat necessario peccantem?<span class
+= "tag">2</span> Quis vel minima mulcta dignum putet, cum scelus nisi
+voluntarium, imo nisi spontaneum nullum esse possit? Sin flagitiosos
+jure plecti confitemur, quia liberam agendi voluntatem haberent, qua
+quidem lascivientibus cupiditatibus frena injicere ac sideribus ipsis,
+ut ait ille<span class = "tag">3</span>, superiores esse queant, quae
+tandem ista sententia est, hominem usu rationis, i.e. libera voluntate,
+penitus exuere, quanquam voluntas dici nullo modo potest, si cogatur, ac
+propterea legibus soluti sunt, quosvis aut justus metus aut furor
+impulit ad actionem.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>quaeso</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Augustinus l. III de libero arbitr.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;<ins class = "correction" title = "so in original">Ptolem
+ni</ins>. <i>centiloquo</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Ego quidem sic statuo, eos, qui liberum bene agendi arbitrium
+hominibus adimunt, sceleribus suis latebras quaerere, ac flagitiis
+omnibus portas aperire fatalemque Stoicorum necessitatem, omnium
+theologorum ac sapientum sententiis profligatam vel jugulatam, revocare.
+Inde illa paradoxa, quamplurimos sempiternis ignibus addictos, qui si
+maxime cupiant, nihil boni tamen moliri possint, quosdam vero sic ad
+salutem destinatos, ut si maxime velint, improbi tamen fieri
+nequeant.</p>
+
+<p>
+TORALBA: Hic quidem <span title = "Greek: argos logos">ἀργὸς
+λόγος</span> ignavorum ac inertium hominum, non tam rationibus, quam
+risu debet explodi, ut quidem Academicus Stoicum
+<span class="pagenum">314</span>
+illum, an uxorem duceret liberorum causa, dubitantem elusit hac ratione:
+Ad quid uxorem domum ducas? Nam si liberos suscepturus es, etiam sine
+uxore suscipies.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Ut uno errore posito innumerabiles consequuntur, ita ex originis
+peccato, quod nullum est, Christiani<span class = "tag">1</span> liberam
+bene agendi voluntatem eripi, tum ex eo mortales suppliciis sempiternis
+obligari arbitrantur. At frustra leges jubent et inania forent divina
+promissa praemia, si leges divinas exsequi non sit humanae potestatis ac
+ne voluntatis quidem.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Addunt alii: <i>homini</i> vel: <i>hominibus</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Ita quidem praeclare, sed non video, qua ratione liberum
+arbitrium hominibus tribuatur post Adami lapsum, cum ne ante lapsum
+quidem liberum haberet. Nam si praescientia divina falli non potest,
+necesse fuit Adamum peccare. Deus autem non modo dicta factaque, sed
+etiam omnes omnium cogitationes longissime prospicit, nec unquam falli
+potest. Consequens est igitur, nos bene vel male agere non voluntate,
+sed necessitate, nec ullam liberi arbitrii potestatem cuique unquam
+fuisse.</p>
+
+<p>
+SENAMUS: Tametsi Deus velut de specula sublimi prospicit, viatorem in
+latronum manus venturum, cum a recta via deflexit, non tamen propterea
+id futurum esse oportet, sed potius quia id futurum esse Deus prospexit.
+Ex quo intelligitur, nou necessario evenire, quae Deus praevidit.</p>
+
+<p>
+CURTIUS: Si Dei providentia sequeretur res humanas, ut tu quidem,
+Sename, putas, aeterni Dei praescientia ab hominum opinione mutabili ac
+fallaci dependeret, quod absurdum est. Nam ut scientia rei praesentis se
+habet ad praesentia, sic Dei providentia sese habet ad futura. Jam vero
+id quod scio, nunc necesse est ipsum esse. Igitur praescientia futuri
+aeque necessaria est in Deo, qui nunquam opinatur, quo posito liberum
+arbitrium perimi necesse est. Alioquin si providentia Dei non sit
+necessaria, fallax est ejus opinio, quod vel cogitare nefas. Frustra
+igitur turpia declinamus, aut prosequimur honesta.</p>
+
+<p>
+TORALBA: Non video, qui Aristoteles Stoicorum argumentis satisfaciat;
+nam ut futura contingentia potuerint aliter atque aliter evenire, divina
+tamen praescientia excidere non potest<span class = "tag">1</span>, quia
+rem prospicit non ut futuram, sed ut praesentem, cum omnia Deo sint
+praesentia, nilul ei praeteritum, nihil futurum esse potest, omnia tamen
+homiuibus sunt libera. Nec<span class = "tag">2</span> a tua voluntate
+providentia pendere videatur, ut mutabilis sit, sed tuas quoque
+mutationes prospicit futuras, nec propterea liberum arbitrium cuique est
+aderatum. Qua quidem ratione omnibus fatalibus Stoicorum argumentis
+satisfactum opinor.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>possunt</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>ne</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Ego nec Stoicorum argutias, nec Peripateticorum rationes
+expendo, sed divinae legis oracula. Moses enim, coacta populi concione,
+contestatus est coelum ac terram, se populo vitam et mortem proposuisse.
+<span class="pagenum">315</span>
+Elige, inquit, vitam, ut vivas. Haec scripta,<span class =
+"tag">1</span> prolata sunt duobus millibus annorum post Adamum ac
+totidem millibus ante Christum. Ad quid populus vitam eligeret, si ad
+sempiternum supplicium destinatus esset, aut si nullam eligendae salutis
+potestatem haberet? Aut quam ob rem divinis legibus omni studio intentum
+vellet hominem, quem re ipsa suppliciis aeternis destinavisset? Inutilis
+labor, ridicula praecepta<span class = "tag">2</span> Dei, promissa ejus
+inania, spes inanis, inane studium, inanes virtutum actiones, omnis
+denique pietas hominis, quem isti reprobatum arbitrantur. Item falsum
+esset illud, quod Deus creavit hominem, eumque arbitrio suae voluntatis
+permisit, legibus ei patefactis: <i>Si volueris</i>, inquit,<span class
+= "tag">3</span> <i>mandata servabis et ipsa servabunt te. Ignem et
+aquam tibi proposuit, ad utrumvis manum porrige, vita et mors, simul
+bonum et malum, homini sunt proposita, utrumvis ei placuerit,
+consequitur.</i> Haec ille. Item Ezechiel:<span class = "tag">4</span>
+<i>Da eis edicta mea, quae qui facit, vivet in illis.</i> Et quidem Deus
+Mosi pro populo poenam deprecanti ac petenti, ut se potius de libro
+vitae pateretur reduci, reposuit illud:<span class = "tag">5</span>
+<i>Qui peccavit in me, hunc ego de libro vitae delebo.</i> Sic autem in
+universum psaltes lyricus: <i>Omnes</i>, inquit, <i>in libro tuo
+scribuntur.</i><span class = "tag">6</span> Item: <i>Deleantur</i>,
+inquit, <i>de libro viventium.</i><span class = "tag">7</span> Denique
+ut uno verbo argutiae futiles refellantur, Dei voce exclamantis:
+<i>perditio tua ex te Israel, salus vero tua ex me est.</i><span class =
+"tag">8</span></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Addunt alii: <i>dicta</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>edicta</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Ecclesiastici (Sirach) 15, 15&nbsp;sq.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Ezech. 20,&nbsp;11.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Exod. 20,&nbsp;13.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Psalm. 139,&nbsp;16.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Psalm. 69,&nbsp;29.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Oseae 13,&nbsp;9.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Ex his sequitur, Deum omnes homines salvos fieri velle et ad
+sui cognitionem perduci.<span class = "tag">1</span></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Tim. 2,&nbsp;4.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Hunc locum Octavius ex evangelicis scriptis, si fatetur, mutuo
+accepit, si negat, furtum&nbsp;est.</p>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Imo sacrilegium!</p>
+
+<p>
+SALOMO: Oportet rem sacram e sacro loco invitis custodibus surripi,
+quanquam quicquid utile est in apostolorum ac discipulorum scriptis,
+quantumcunque est, ex majorum nostrorum litteris ac libris excerptum. Id
+autem, quod Paulus scripsit: <i>vult omnes salvos fieri</i><span class =
+"tag">1</span>, plerosque impulit in errorem, quasi voluntate<span class
+= "tag">2</span> imperiosa Deus<span class = "tag">3</span> hoc
+jussisset, cujus imperio et voluntati, quia nihil obsistere potest,
+consequens esset, exitio periturum neminem. Quod cum christiani theologi
+absurdum putarent, ne quid inepte a Paulo scriptum videretur, sic
+interpretantur<span class = "tag">4</span> illa verba, ut Deus velit
+omnes salvos fieri, qui salvi fiunt, eadem ratione qua dicitur,
+illustrare hominem venientem in hunc mundum, i.e. quemcunque illustrat.
+Sed praestaret, illa verba Pauli et Johannis una litura<span class =
+"tag">5</span> inducere, quam sic interpretari.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> 1 Tim. 2,&nbsp;4.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>voce</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>Dei</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Petr. Lomb. Sent. II. dist.&nbsp;46.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alius: <i>litera</i>.</div>
+
+<p>
+<span class="pagenum">316</span>
+SENAMUS: Ut Deus ad aeterna supplicia designarit quenquam, priusquam
+nasceretur, mihi persuaderi non potest, cum apud Ezechielem<span class =
+"tag">1</span> aperte scripserit, se impiorum exitio nunquam delectari,
+quanto minus innocentissimos infantes ad caedem, ad gehennam, ad aeterna
+tormenta destinaret.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Ezech. 33, 11. cf. 18,&nbsp;23.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Utrumque igitur absurdissimum, alios quidem ad aeternam vitam
+sic comparari<span class = "tag">1</span>, ut si maxime velint, perire
+nequeant, alios autem a Deo sic repudiari, ut nullis virtutibus, nulla
+integritate ad salutem perduci possint. Cognoscite, quaeso, non hominis
+cujusquam, sed aeterni Dei vocem ad prophetam: <i>Dic</i>, inquit<span
+class = "tag">2</span>, <i>populo huic, cum homini justo dicam: vives,
+isque integritate et justitia fretus ad scelera se converterit, nulla
+prioris integritatis aut virtutum suarum memoria futura est, sed in
+flagitiis suis plane morietur. Rursus si homini flagitioso dicam:
+certissime peribis, is tamen ab impietate ad integritatem deflexerit,
+superiorum impietatum obliviscar, ut salutem consequatur.</i> Atque
+illud est, quod saepius diximus, omnes libro vitae ac beatorum albo
+conscriptos esse, nisi sua sese improbitate deleri patiantur. Quod autem
+psaltes lyricus<span class = "tag">3</span> optat, ut impii de libro
+vitae deleantur, fieri non potuisset, nisi prius impii in beatorum albo
+inscripti fuissent. At etiam Deus saepissime decretas suo judicio poenas
+omnino eluit aut minuit. Cum enim denunciasset David, totam regionem
+popularibus morbis funestatum iri, cum tamen in urbem Hierosolymorum
+angelus Dei gladium exertum intentaret, Deum poenitere coepit ac pigere
+tantae stragis, itaque angelum caede abstinere jussit<span class =
+"tag">4</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>comparatos</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Ezech. 3, 20&nbsp;sqq.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Ps. 69,&nbsp;29.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;2 Par. 21. 2 Sam.&nbsp;24.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Si Deus a se repulit neminem, cur Jacobum dilexisse, fratrem
+autem odio persecutum esse videmus<span class = "tag">1</span>, antequam
+nascerentur?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Rom. 9,&nbsp;13.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Haec verba „<i>antequam nascerentur</i>“ Paulus ut pleraque alia
+subjecit. Neque enim apud prophetam<span class = "tag">1</span>, quem
+Paulus dicit auctorem, ista leguntur. Nam duodecim duces ac populos
+armisque ac legibus florentes, in posteris Esau excitavit<span class =
+"tag">2</span>. Item uno capite legis: <i>Idumaeum</i>, inquit, <i>non
+abominabere, quia frater tuus est.</i><span class = "tag">3</span> Ac
+tametsi per desertissima ac aridissima loca Idumaei rogantibus
+Israelitis aquas pretio denegarent, vetuit Deus eis nocere aut eorum
+agros invadi. Sed cum nepotes ac posteri populum Israelem exscindere
+conarentur ac daemonibus mallent quam immortali Deo sacrificare, tum
+Deus odio justo illos persequutus est. Huc enim pertinent Malachiae
+dicta, qui circiter septimo et decimo saeculo scripsit post Esavi
+mortem. Et quidem si Deus alios aliis anteferat, hos quidem opibus,
+illos dignitate, plerosque formae
+<span class="pagenum">317</span>
+excellentia<span class = "tag">4</span>, quosdam roborata<span class =
+"tag">5</span> valetudine, alios judicii praestantia, nonnullos imperii
+majestate aut pontificatus honore decorare, denique paucissimos quosdam
+in coeleste domicilium sibi adoptare velit, quis quo jure sibi querendum
+putet, si plus minusque his, quam illis tribuit? <i>Dicetne argilla
+figulo: cur me fecisti sic?</i> Hoc enim sermone Esaias<span class =
+"tag">6</span> docet, sua quemque conditione<span class =
+"tag">7</span>, divinitus sibi concessa, contentum<span class =
+"tag">8</span> esse oportere.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Malach. 1, 2&nbsp;sq.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Gen. 36, 15&nbsp;sqq.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Deuter. 23,&nbsp;7.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>diligentia</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alius idem: <i>explorata</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Jesaias 45, 9. cf. Rom. 9,&nbsp;21.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alibi: <i>devotione</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Addunt alii: <i>quemque</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: At<span class = "tag">1</span> cum omni aetati, omni ordini,
+omni sexui patet porta salutis, quoniam non tantum homines, quos orbi
+terrarum praefecit, verum etiam creaturas omnes, complectitur summa
+caritate. Illud autem „<i>Esau odio habui</i>“ non eo pertinet, ut Deus
+ex utero quenquam oderit, sed ut minus amare, minus etiam beare hos,
+quam illos intelligamus. Quis enim vel momento subsisteret, si Deus
+illum odio persequeretur?<span class = "tag">2</span></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii id omittunt atque sequentia verba antecedenti
+interlocutori tribuunt.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>prosequeretur</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Haec quaestio<span class = "tag">1</span> de praedestinatione
+ac repudiatione, deque libero arbitrio nobis est cum Romanis theologis
+disputanda. Sed ad Salomonem redeamus.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>quae</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Non modo cum ecclesia Romana, sed etiam cum Hebraeis et
+philosophis omnibus, praeter Stoicos, disputatio vobis est. Erubescant,
+inquit Origenes<span class = "tag">1</span>, qui negant, in homine
+liberum arbitrium inesse.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> In cap. 5 Deuter.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Moses Rambam in epistola, quam adversus astrologos scripsit:
+Omnes, inquit, theologi confirmant, hominem liberum salutis arbitrium
+habere. Deinde subjicit haec verba: Magnam propterea gratiam immortali
+Deo habemus.</p>
+
+<p>
+CURTIUS: Ne propositam quaestionem deseramus, an scilicet quisquam legis
+actionibus possit salutem adipisci, etiamsi libera arbitria cuique
+darentur honesta prosequendi et turpia declinandi. Nego tamen, legibus
+divinis satisfacere quenquam potuisse praeter Christum, a quo praesidia
+salutis petenda ac speranda sunt, ut lege Mosis jam antiquata nos
+absolveret<span class = "tag">1</span>, deinde legibus veteribus
+solutos, in unius sui morte ac sanguinis effusione fiduciam omnem
+collocare doceret. Cum enim detestabilium hominum exsecrationes
+legislator Moses complecteretur, postremo capite hanc<span class =
+"tag">2</span> subjicit: <i>Exsecratus esto, qui non exacte praestiterit
+verba legis, ut ea exsequatur.</i><span class = "tag">3</span> Ad quae
+respondebit universus populus: Esto! Unde Paulus colligit, eos, qui in
+legis actionibus salutem posuerunt, huic exsecrationi subjacere, quasi
+nullus unquam divinis legibus innocens exstiterit<span class =
+"tag">4</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Matth. 5, 20&nbsp;sqq.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>haec</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Deut. 28, 15&nbsp;sqq.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Phil. 3, 9&nbsp;sqq.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Cur igitur Paulus gloriatur, se in justitia legis
+irreprehensibilem
+<span class="pagenum">318</span>
+fuisse? Nam ex eo sequitur, nihil ei mortem Christi profuisse, sed pro
+eo Christum hanc exsecrationem pertulisse, cum in cruce pependit.
+<i>Factus est</i>, inquit Paulus<span class = "tag">1</span>,
+<i>exsecratio et maledictum, ut nos eriperet exsecrationi et
+maledicto.</i></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Gal. 8, 10,&nbsp;13.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Saepe deprehenditur verba legis et prophetarum Paulus truncare
+vel augere vel plane in alienam sententiam interpretari. Exsecratio
+divinae legis his verbis concepta est: <span title =
+"Hebrew: Aroor asher lo yakim et-divrey hatorah hazot">
+אָרוּר אֲשֶׁר לֹא יָקִים אֶת-דִּבְרֵי הַתּוֹרָה הָזּׁאת</span><span class = "tag">1</span>
+i.e. <i>execratus esto, qui rata non habet verba legis hujus, ut ea
+exsequatur.</i> Vox enim <span title = "Hebrew: yakim">יָקִּים</span>
+significat <i>confirmare, ratum habere</i>, ut Jonathan et Onkelos
+Chaldaeus uterque interpretantur. Id autem Hieremias apertius explicat:
+<i>Execratus</i>, inquit<span class = "tag">2</span>, <i>esto qui non
+audierit verba foederis, quod percussi cum majoribus vestris.</i> Quae
+interpretatio tota sententia differt a Pauli verbis. Hic enim
+exsecrationem imprecatur iis, qui non impleverint legem, quod nusquam in
+lege divina scriptum reperias, sed is habetur exsecrabilis, qui nec
+audit legem divinam nec foedus ratum habet. Hinc etiam alius error
+manavit, ut plerique putent, eum, qui vel ab uno capite legis
+aberraverit, omnibus legibus reum teneri. Sic enim Jacobus in epistola
+scribit<span class = "tag">3</span>, quam tamen Eusebius et
+Hieronymus<span class = "tag">4</span> a sacris litteris rejecerunt.
+<span title = "Greek: Isteon">Ἰστέον</span>, inquit Eusebius<span class
+= "tag">5</span>, <span title = "Greek: hôs notheuesthai">ὡς
+νοθεύεσθαι</span>, cum de hac epistola statuerit uterque. Et quidem qui
+bovis alieni furtum fecisse convictus erit, quinque boves, qui ovem,
+quatuor oves restituere lege divina jubetur, qui autem non convictus,
+sed sponte furtivum bovem reddit, adjecta tantum quinta parte pretii,
+quia poenituit facti, peccatum ignoscitur, qui autem moechatur, occidit
+aut quid aliud peccavit, deinde moerore ac poenitentia vitae ante actae
+ductus, priora scelera virtutum actionibus rependit, in ea conditione
+est, ut nihil deliquisse videatur, sed poenitendo legem ipsam
+explevisse, ut quidem<span class = "tag">6</span> superius Ezechielis
+auctoritate confirmatum est. Nam si verum esset, quod Paulus scribit,
+neminem unquam praeter magistrum suum satis legi facere potuisse,
+neminem legis actionibus perfectionem adeptum, insigni mendacio David
+obligaretur, cum ita Deum contestatur<span class = "tag">7</span>:
+<i>Legem tuam custodivi, a lege tua non aberravi, a mandatis tuis non
+declinavi.</i> At sui mendacii Deum ipsum testem cieret. Adulterium
+tamen homicidio cumulaverat<span class = "tag">8</span>, sed quia
+poenituit, partim etiam facti poenas dedit, veniam adeptus est. Id enim
+est legi obedire, legem exsequi, legi parere, denique legem implere.
+Falsum est autem, legibus omnibus reum teneri, qui vel in unam
+commiserit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Deuter. 27,&nbsp;26.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Jerem. 11,&nbsp;3.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Jacob. 2,&nbsp;10.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Cap. 2 in Catal.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Lib. II cap. 23 in Catal.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alius: <i>id quod</i>.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Psalm. 118, 14&nbsp;sqq.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alibi: <i>cumulavit</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Certe, si legum actionibus justificaremur, non autem beneficio
+<span class="pagenum">319</span>
+Christi, <i>nulla omnino est gratia</i>, inquit Paulus<span class =
+"tag">1</span>, <i>et frustra Christus, humani generis redemptor,
+mortuus est.</i> Item: <i>Gratia Dei salvati estis, per fidem, non ex
+vobis, ne quis glorietur.</i><span class = "tag">2</span> Item: <i>Ut
+justificati istius gratia haeredes simus.</i><span class =
+"tag">3</span> Item: <i>Sine me nihil potestis facere.</i><span class =
+"tag">4</span> Quid igitur per te ipsum merearis, si nihil per te ipsum
+sine Christo praestare possis? Infinitum sit, omnia Augustini aurea
+dicta in hanc sententiam colligere. Omnes homines, inquit, naturalem
+potentiam in Adamo perdiderunt et liberum arbitrium peccando amiserunt.
+In qua sententia vides fuisse hos viros: Ambrosium<span class =
+"tag">5</span>, Chrysostomum<span class = "tag">6</span>,
+Hieronymum<span class = "tag">7</span>, Gregorium<span class =
+"tag">8</span>, Bernhardum<span class = "tag">9</span>, Augustinum<span
+class = "tag">10</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Gal. 2,&nbsp;21.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Eph. 2,&nbsp;9.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Tit. 8,&nbsp;7.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Joh. 15,&nbsp;5.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Epist. ult. ad Demetr. l. 1. cap. 7 de Caino et Abel. et
+in Exod. l. 1. cap. 5. L. 12 de voc. Gent. 20 ad pop. Hom.&nbsp;9.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Ad Demetriad.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;In Ezech.&nbsp;12.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;De libero arbitr.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Serm. 2 et&nbsp;15.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;De libero arbitrio s. Homil.&nbsp;7.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Si testium ac theologorum multitudine et doctrinae praestantia
+dimicandum est, ego doctoribus istis addam Ismaëlitarum theologos et
+quidem Christianis omnibus longe clariores, Solymam<span class =
+"tag">1</span>, Zeidum, Odmannum, Homarum<span class = "tag">2</span>,
+Balarem, Abacherimum, Calbanum, Zepheninium, Elsarinum, Azebaram,
+Achemulam<span class = "tag">3</span>, Abaniphanum, Elfaridum<span class
+= "tag">4</span> ac innumerabiles alios, qui toto pene terrarum orbe
+legem Muhammedis divulgarunt atque homines a caligine densissima ad
+clarissimam unius aeterni Dei lucem et cultum revocarunt. Qui tametsi
+virtutibus ex praeclaris actionibus plurimum, plus tamen divinae
+bonitati ac beneficientiae tribuendum arbitrantur ac selectos quosdam
+esse ad salutem, caeteros ad exitium designatos arbitrantur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>Scalidum</i> vel <i>Halymum</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>Pomarum</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Deest in alio codice.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>Elsaridum</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Non video cur theologorum christianorum clarissima lumina
+cum ista Mahummedanorum fece debeant comparari.</p>
+
+<p>
+SENAMUS: Si autoritati plus tribuatur quam rationi, cur non etiam Verrii
+Flacci libros de jure pontificio, et quae veteres Jovis mystae ac
+theologi, quae iterum Camarim Bahalis et Sabaeorum sacerdotes libris
+ritualibus prodiderunt, arcessere possimus?</p>
+
+<p>
+TORALBA: Si pergitis auctoritatibus agere, ego philosophorum familias
+omnes excitabo, qui eruditionis ac doctrinae praestantia minutos istos
+theologos facile vincant, sed praestat sensibus ipsis et perspicuis
+rationibus argumentari.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Ita quidem, nisi in rebus obscuris et ambiguis, in quibus mens
+humana nullos exitus reperire potest. Jam certe tragoedos multari
+oportet, qui <span title = "Greek: theon apo mêchanês">θεον ἀπὸ
+μηχανῆς</span> et oracula divina audire ex ore prophetarum et libris
+sacris, quos non modo Ebraeorum, sed etiam Christianorum et Ismaëlitarum
+theologi jam pridem sua quisque religione comprobarunt.</p>
+
+<p>
+<span class="pagenum">320</span>
+FRIDERICUS: Tantum abest, ut innumeratos Arabum et Judaeorum errores,
+qui suis se virtutibus ac legum actionibus, quasi fortissimo<span class
+= "tag">1</span> praesidio, justitiam adipisci posse confidunt,
+exaudiam, ut ne Curtii quidem mihi opinio comprobari possit, in eo quod
+salutis summam a fide pendere arbitratur, tametsi pluribus id video
+placuisse. Nam si fide nostra justi sumus, nihil gratia cuiquam
+proficit, quoniam id totum, quantumcunque est, quod credimus, totum
+inquam nostrum est. Nihil actio decerpit ex illa assensione, quia nisi
+ab animi liberi summa assensione pendeat, fides esse desinit. Verius est
+igitur, nos ipsa justitia Christi, veri Dei et hominis, justos fieri,
+quicunque ad Deum accesserunt.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>munitissimo</i>, vel: <i>tutissimo</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Videtur Augustinus<span class = "tag">1</span> inter utraque
+medium<span class = "tag">2</span> ferire, cum statuit, praeclaras
+actiones, quae fidem antecedunt, nihil proficere, sed eas, quae fidem
+sequuntur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Qu. 76 et&nbsp;85.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Deest in alio codice.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Illud quidem prorsus ab omni ratione alienum mihi videtur, nuda
+assensione confiteri, Christum pro generis humani salute supplicio
+affectum, ut immanium flagitiorum non modo veniam, sed etiam summam
+justitia et integritatis laudem adipiscatur. Aristidem vero justum,
+Solonem, Lycurgum, Socratem, Chilonem,<span class = "tag">1</span>
+Phocionem, Platonem, Camillum, Fabricium, Scipiones, Catones,
+Rutilios,<span class = "tag">2</span> Papirios, qui ob virtutes eximias
+immortale decus mortalium omnium judicio adepti sunt, quasi
+sceleratissimos ac funestissimos sempiternis inferorum flammis ac
+suppliciis crudelissimis torqueri et cruciari.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>Philonem</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Deest in alio codice.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Aut damnati sunt aut aeternis inferorum suppliciis, quibus
+mortales omnes primi parentis fraude obligantur, erepti et servati. At
+sine servatore servari vel salvi fieri non possunt; igitur sempiternis
+cruciatibus addictos esse, aut ut mitius agatur cum iis, qui virtutibus
+heroicis claruerunt, in teterrimis ac retrusis terrarum cavernis,
+densissima caligine obsitos coerceri oportet.</p>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Profecto ne Christianis quidem, qui modo aliquid judicii
+habent, haec probari puto. Nam si qua virtus hominem Deo gratissimum
+efficere possit, non fides ac inanis credulitas de Christi morte, sed
+constans in Deum aeternum fiducia praestat, et qui sic affectus est, ut
+neque in seipso neque in praemiis<span class = "tag">1</span> humanis
+spem ponat rerum suarum, hunc oportet, singulari quadam Dei amore
+flagrantem, verae<span class = "tag">2</span> felicitatis suavissimos
+decerpere fructus. Haec illa fides est, vel potius singularis erga Deum
+fiducia, quae virtutes omnes amplexa fovet ac tuetur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>rebus</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius idem: <i>vitae</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Ego praeclaris quemque actionibus beari statuo, et quo quisque
+majore erga Deos religione, pietate in patriam, caritate in propinquos,
+benignitate erga egentes, justitia in omnes exstiterit, eo beatiorem
+<span class="pagenum">321</span>
+ac immortali Deo, tametsi Deos peregrinos bona fide ac justo errore
+colat, gratiorem futurum. Quid enim aequius, quid naturae magis
+consentaneum, quam maxima iis praemia decerni, qui maxime de republica,
+de parentibus, de propinquis, de tenuibus, denique de toto genere
+hominum mereantur? Quoniam de immortali Deo mereri nihil ac ne gratias
+quidem pro sua erga nos beneficientia habere possumus.</p>
+
+<p>
+CORONAEUS: Ego vero semper assentior sanctissimis ecclesiae Romanae ac
+potentissimis Tridentinae synodi decretis, quibus anathematis
+exsecratione urgentur ii, qui fidem sine operibus et qui opera sine fide
+justificare putant. Quid vero vates ille<span class = "tag">1</span> ex
+oraculo divino exclamat? <i>Justus est, fide vivit!</i><span class =
+"tag">2</span> satis declarat, justis, non injustis fidem profuturam,
+alioqui daemones et sceleratissimi quique inani credulitate de morte
+Christi coelos raperent.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Hab. II,&nbsp;4.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>Justus e fide vivit</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Quoniam in justificatione salutis summa consistit, nihil opinor
+accuratius nobis disserendum&nbsp;est.</p>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Cum imperialibus comitiis Ratisbonae coactis Carolus V.
+imperator de principum Germanorum consensu sex utriusque religionis
+theologos rectissimos<span class = "tag">1</span> adhibuisset,<span
+class = "tag">2</span> ut Romanorum et Germanorum religionis
+controversias componerent ac parati<span class = "tag">3</span> simul
+coirent, a capite justificationis humanae auspicandum putaverunt. In qua
+disputatione cum tres Augustanae confessionis theologi Pflugium, Fabrum
+et Groppeum Catholicos in suam sententiam pertraxissent et cardinali
+Contareno, Romanae sedis legato, idem persuasissent, scilicet hominem
+sola fide, nullo suo merito beari, Eckius vero, unus e Catholicis, tanta
+in collegas ira exarsit, ut pontifices ac principes catholici ab eo
+persuasi Carolum V. coëgerint, disputationem solvere, vigesima post die
+quam inchoata fuerat, idque potissimum Azoti, Hispanici theologi
+veteratoris,<span class = "tag">4</span> oratione adducti, cum diceret,
+brevi futurum, ut ecclesiae Romanae majestas collapsa difflueret,
+quoniam in praecipuo religionis capite tot saeculis se de via deflexisse
+confiterentur. Et versutissimus homo Germanis, quos ut barbaros et rudes
+irridebat, similitudinem lignatoris proposuit, ligna findentis, a quo
+primum exiguam fissuram fieri, deinde impulso ferreo cono<span class =
+"tag">5</span> repente trabem in partes dissilire docebat. Qua
+similitudine pontificii<span class = "tag">6</span> adducti
+perniciosissimam hanc disputationem dissolvere principes coëgerunt,
+Contarenus vero cardinalis, Venetorum patriciae gentis dictissimus, qui
+Lutheranis assentiri dicebatur, non sine maxima veneni suspicione paulo
+post interiit. Deinceps ecclesiae Romanae antistites modis omnibus
+antiquas caerimonias ac veteres ritus augeri ac tueri proposuerunt, ne
+latum quidem unguem ab ecclesia primitiva discessisse viderentur,
+tametsi
+<span class="pagenum">322</span>
+plerosque pigeat tot ac tantarum ineptiarum ac praesertim reliquiarum,
+lactis inquam virginei, cujus infinita copia tot saeculis nondum
+exaruit; pudet referre caetera, quae vobis quam mihi ipsi notiora
+sunt.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>doctissimos</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Acta conventus Ratisb. Sleidan. ad a. 1530.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>jurati</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>visitatoris</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alibi: <i>cuneo</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Alius: <i>pontifices</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Male jactis fundamentis, quaecunque super exstruas, uno ruunt et
+eodem momento. Cum enim christianae religionis autores a vero<span class
+= "tag">1</span> Dei cultu deflexissent et homines mortuos pro immortali
+Deo sibi colendos proposuissent, ne supplicium illud suo Deo jure a
+magistratibus illatum videretur, humano generi salutare ac necessarium
+fuisse praedicarunt. Ac tantum abest, ut supplicio Christi aut
+crudelitate erga eum justitia mortali cuiquam parta sit, ut ea fide
+Christianorum quam longissime a vera religione discedatur. Huic errori
+proximum est, quod omnes theologi<span class = "tag">2</span> Christiani
+et Agareni actionibus virtutnm aut fide aut utrisque justificari posse
+opinantur, non modo apud homines, sed etiam apud Deum immortalem. Nam
+saepe fit, ut sceleratissimus quisque apud Deum habeatur justissimus
+hominum opinione. Sed ut Deus hominibus eriperet arrogantiam et
+supercilium,<span class = "tag">3</span> clara voce contestatur: <i>Nemo
+viventium</i>, inquit, <i>coram me justificabitur.</i><span class =
+"tag">4</span> Quae vox viventium non modo ad homines pertinet, sed
+etiam ad angelos. Id autem apertius confirmatur his verbis: <i>Num
+justior erit homo suo conditore?</i><span class = "tag">5</span> Ecce in
+ministris suis non reperit stabile opus, et angeli sui vesani sunt,
+impuri coeli, immundae stellae, si cum eo conferantur. Et quo minus
+ambigeretur, id saepius repetitum legimus; deinde subjicit: Quanto
+longius a consummata perfectione aberrant, qui luteas domos incolunt,
+homines a luto concretos innuens. Item: <i>Quis purus esset de muliere
+natus?</i><span class = "tag">6</span> At ne clarissima sidera quidem
+coram Deo pura sunt, quanto minus frivoli ac futiles homines, qui quasi
+vermiculi putres censeri possunt. Hic me rapit impetus, de admirabili
+Dei majestate ac sanctitate cogitantem:</p>
+
+<div class = "verse close">
+O quis erit sceleris purus? quis crimine liber<br />
+Ante Deum? cui sol obscuro squallet amictu!<br />
+Mundities illi tanta est, ac tantus in ore<br />
+Majestatis honos, ut ei nitidissima quaeque<br />
+Aligerum facies tabe polluta<span class = "tag">7</span> notetur.<br />
+O ter sancte parens!<span class = "tag">8</span> o non violabile
+numen<br />
+Aeternae mentis, cujus tam augusta potestas!</div>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>veri</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Deest in alio codice.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>superbiam</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Psalm 51 (52) 2.&nbsp;4.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Jobi 4, 9.&nbsp;15.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Jobi 25, 4.&nbsp;5.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alius: <i>maculis labefacta</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Alius: <i>pater</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Haec quoque Salomonis sententia philosophorum sanctiorum
+decretis explicatur, quaecunque scilicet materiae concretionem ullam
+habent, impura esse, ut merito Porphyrius<span class = "tag">1</span>
+dixerit, nihil esse materiale,<span class = "tag">2</span> quod
+immortali Deo pollutum non sit, i.e. <span title =
+"Greek: ouden gar enulon, ho mê to anôtatô">ὀυδὲν γὰρ ἔνυλον,
+ὁ μὴ τῷ ἀνωτάτῳ</span>
+<span class="pagenum">323</span>
+<span title = "Greek: theô euthus akatharton">θεῷ εὐθὺς
+ἀκαθάρτον</span>. Non quod<span class = "tag">3</span> ullum sit in ipsa
+materia malum aut vitium, ut plerique philosophi arbitrantur, quod<span
+title = "Greek: kakopoion ti">κακοποιόν τι</span> appellant, id enim
+superius falsum esse demonstratum est; sed quoniam materia a<span class
+= "tag">4</span> summa illa puraque divinae naturae substantia quam
+longissime abest, quia fluxa, quia labilis, quia caduca.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> <span title = "Greek: Peri apôleias tôn empsuchôn">Περὶ
+ἀπωλείας τῶν ἐμψύχων</span>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>immateriale</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>quia</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alii: <i>in</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Nec justitiam Deo parem exigimus in homine, ac ne fore quidem
+speramus, homines enim Deos esse oporteret, sed quantum humana vita ac
+natura ferre potest. Ac tametsi homines non tantum materiae concretione,
+verum etiam illa, quam saepe diximus, originis macula ac propriis
+sceleribus conspurcantur, gratia Dei tamen propter Christum, Deum simul
+et hominem penitus emundantur<span class = "tag">1</span>, ut quodammodo
+justi videantur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>emendantur</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: At gratia Dei et beatitate multo majore fruuntur angeli, qui ab
+aeterno Deo propius absunt, qui tamen puritatis ac justitiae scintillam
+erga Deum nullam ferunt.<span class = "tag">1</span> Itaque cum
+Noacho<span class = "tag">2</span> summam justitiae atque integritatis
+laudem ipse Deus tribueret,<span class = "tag">3</span> subjecit illud
+in suo genere, i.e. strabo inter luscos. Quae cum ita sint, quis jure
+assentiatur Johanni tam confidenter scribenti: <i>Scimus</i>, inquit,
+<i>quod si Deus apparuerit, similes ei futuri simus, et quisquis hoc
+sperat, purificat seipsum, sicut Deus purus est.</i><span class =
+"tag">4</span> At ne Adamus quidem, si in collata sibi divinitus
+integritate ac innocentia, quanta maxima in homine esse potest,
+perstitisset, propterea justus apud Deum haberetur. <i>Deus solus</i>,
+inquit ille, <i>justus est, ac praeter eum alius nemo.</i><span class =
+"tag">5</span> Si nemo integer, nihil purum, nihil mundum, non sol ipse,
+non angeli, qui proxime ad immortalis Dei numen accedunt, nitidi sunt,
+tota illa de hominis justificatione disputatio, an a fide pendeat, an
+vero ab actionibus honestis, an ab utrisque, an etiam ab unius Dei
+gratia plane inanis est, cum in hominem justificatio cadere non potest.
+Multo etiam levius est, quod illam summam integritatem non Dei, sed
+hominum ponderibus exigi putant oportere. Qui vero justitiam se suis
+actionibus adepturos confidunt, audiant ad hominem omnium gravissimo
+testimonio laudatissimum acerbam reprehensionem, qua nititur Elihu:
+<i>Si justus es, quid tum?<span class = "tag">6</span> aut<span class =
+"tag">7</span> quid ad Deum tua seu turpia seu laudabilia facta?</i>
+Aliis quidem aut tibi ipsi profueris aut nocueris, nihil tamen Deo
+accedit aut decedit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Ita omnes.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>Noëmo</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Gen. 6 et&nbsp;7.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;1 Joh. 3,&nbsp;2.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Eccles. (Siracid.) 18,&nbsp;2.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Job. 35,&nbsp;7.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alius: <i>an</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Si nihil boni mereas agendo bene, nullam quoque poenam male
+agendo ferre debes. At superius dictum est, actiones uniuscujusque
+justissimis ponderibus exigi oportere.</p>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Ismaëlitae Christianos potissimum virtutis actionibus, pietate
+inquam, justitia, caritate, fortitudine, temperantia, longo intervallo
+<span class="pagenum">324</span>
+superare mihi videntur, quod ita instituti sunt ac imbuti, ut summam
+salutis in virtutum actionibus positam confidant. Omnium tamen teterrimi
+sunt, qui missarum vi, quas pecuniis promereantur, improbitates omnes
+dilui arbitrantur, aut qui salutem in sola fide collocarunt, quae
+sane<span class = "tag">1</span> opinio in perniciem rerum publicarum
+longe lateque redundat.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>certe</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Ab hac sententia abhorrui semper, ac profecto leges omnes
+divinas ac humanas pessum ire oporteret, si nulla rerum praeclare
+gestarum praemia<span class = "tag">1</span>, nulla supplicia peccatorum
+exstarent. Ac cur<span class = "tag">2</span> Deus Abrahamo diceret:
+<i>Per memet ipsum juravi, quia fecisti hoc, benedicam tibi et
+propter<span class = "tag">3</span> te populis omnibus.</i><span class =
+"tag">4</span> Non dixit: Singulariter ac gratis propter me tibi
+benedicam, sed: ob id quod fecisti. Item: <i>Quisquis laudibus me
+cumulavit, ego illum honoribus cumulabo.</i><span class = "tag">5</span>
+Item: <i>Reddet homini secundum justitiam suam.</i><span class =
+"tag">6</span> Item: <i>In observandis mandatis tuis retributio
+multa.</i><span class = "tag">7</span> Item: <i>Noë, Job, Daniel sua
+justitia liberarunt animas suas.</i><span class = "tag">8</span> Item:
+<i>Peccata tua eleemosyna redime.</i><span class = "tag">9</span> Item:
+<i>Vidit Deus opera eorum, qui conversi sunt, et misertus est
+eorum.</i><span class = "tag">10</span> Item: <i>Nonne benefacio ei, qui
+recte ambulat?</i><span class = "tag">11</span> Infinitus sim, si omnia
+loca recenseam, quibus aperte declaratur, ex ipsis operibus quemque
+praemia suppliciave laturum.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>merita</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alibi: <i>ad quid enim</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Gen. 22,&nbsp;16.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>in</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Psalm. 8,&nbsp;6.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Hiob 34,&nbsp;11.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Proverb. 13,&nbsp;13.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Daniel 9, 5&nbsp;sqq.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Psalm. 51,&nbsp;3.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;Jesaiae 55,&nbsp;7.&nbsp;
+<b>11.</b>&nbsp;Psalm. 84, 12. 28,&nbsp;10.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Officio nulla merces debetur. Qui juste vivit, si<span class
+= "tag">1</span> tamen ullus est, sed nullus est, nihil nisi ex officio
+agit. Igitur qui juste vivit, nulla mercede dignus est; est enim
+contraria officio merces. At qui scelerate quid agit, contra officium
+facit; qui contra officium facit, poenam meretur; igitur scelerati jure
+plectuntur, nec tamen justi, si qui sint, ulla praemia merentur. Ac
+propterea Christus, Deus verus et homo, cum ad salutem homines
+cohortatur: Cum feceritis, inquit, omnia quae fieri oportet, tum dicite:
+servi inutiles sumus, sive quod ex officio id debemus, sive quod nulla
+penitus ad Deum utilitas ex his actionibus derivatur. Nulla igitur
+justitia cuiquam ex actionibus praeclaris comparari potest.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Desunt haec sedecim sequentia verba in aliis codicibus.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Concedo illud, ex actionibus, quantaecunque sint dignitatis,
+justum fieri neminem, multo minus ex inani credulitate in Jesum mortuum,
+sed ex honestis actionibus ab aeterno Deo quemque beari, et quo quis
+justius et honestius vixerit, eo beatiorem et immortali Deo fore
+gratiorem. Omnes enim creaturae ac daemones quoque beantur plus minusve
+pro largientis effusa bonitate, aut suscipientis capacitate, aut
+respuentis oblatam lucis affluentiam indignitate. Aliud est enim beari,
+aliud justificari, quae,
+<span class="pagenum">325</span>
+a theologis christianis confusa aut panim perspecta, graves in hac
+disputatione tam obscuritates quam errores pepererunt. Nam si nulli nisi
+justi bearentur, nemo bearetur unquam. At omnes creaturae beantur, nulla
+tamen justificatur, nulla tamen caret immunditia ac impuritate. Quarum
+rerum differentia confusa ut planius intelligatur, fingamus verbi
+gratia, regem potentissimum equos celeres servis dono dedisse, alios
+quidem aliis praestantiores, pro sua erga quemque benevolentia, ut
+quemque plus minusve dilexerit, ea tamen lege, ut omnes in stadio
+currant, recusantibus vero aut cursum detrectantibus metu vel inertia,
+equos ademtum iri, proposita capitis poena ei qui alterius equum
+violarit aut socium supplantarit, quo minus curreret, aut furto dicto
+domino equum averterit. Currentibus etiam praemia varietate dissimilia
+proposuisse, scilicet aerea, argentea, aurea, vestes pretiosasque
+gemmas, eoque praestantiorem cuique mercedem, quo quisque citius metam
+attigisset; peracto cursu regem praemia quae promiserat, et iisdem
+legibus, quas dixerat, bona fide dedisse; qui cursum detrectaverant, ut
+inertibus equos ademisse, caeteros qui non solum currere noluissent, sed
+etiam aliis impedimento fuissent, aut equos abegissent, persequi
+jussisse, comprehensos supplicio addixisse, num dicemus, merita quemque
+praemia tulisse?</p>
+
+<p>
+CURTIUS: Sic opinor.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Cur ita? Cum rex servis nihil deberet, quippe sui essent, quos
+pro suo jure sine ullis praemiis ad cursum cogere, vendere, necare<span
+class = "tag">1</span> potuisset<span class = "tag">2</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>vetare</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>possit</i>.</div>
+
+<p>
+FREDERICUS: Demus illud, sed quoniam promisit, fidem fallere contra
+decus et dignitatem esse judicaret.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Debitum igitur est, non quia Deus debitor sit hominis, homo
+creditor quasi suo jure praemia reposcat, sed quia dignitas promittentis
+agitur in pollicitatione rerum earum, quas promisit, etiamsi nullo jure
+deberet. Quodsi equites illi, qui graviter ac strenue cucurrerunt,
+honeste quia sunt educati, non modo gloriam sibi nullam arrogabunt, sed
+etiam eleganti oratione regi praemia largienti gratias agent, victoriam
+illi acceptam ferent, tum quia servos educarit et ad cursum non modo
+instruxerit, verum etiam equos citatissimos et ad cursum adeundum
+velocissimos donarit. Quanto magis immortali Deo nos omnia ferre accepta
+debemus, quod de nihilo nos creavit, quod corpus et mentem dedit, bene
+currendi leges praescripsit ac docuit, currentes in stadio virtutum
+adjuvit, labentes sustinuit, lapsos saepius erexit, erectos ad metam
+perduxit. Sic enim sapientiae magister oratione eleganti<span class =
+"tag">1</span>; <i>Noli</i>, inquit, <i>coram rege superbire!</i> Quod
+alibi apertius his verbis: <i>Noli te justificare ante Deum, ab eo enim
+nostra salus dependet.</i> Cum Jobus, mortalium omnium Dei judicio,
+integerrimus, graviter quereretur, quod cum justissime ac sanctissime
+semper vixisset,
+<span class="pagenum">326</span>
+attamen ingenti calamitatum omnium multitudine premeretur, Elihu
+collegarum et amicorum errores coarguens, quod illum suo merito ac
+peccatorum conscientia plecti dicerent, graviter disseruit ac docuit,
+Deum injuriam afferre nemini. Ac tametsi Jobus summa semper integritate
+vixisset, Deum tamen quae sua erant quaeque Jobo fruenda precario
+dederat, suo jure repetere ac vindicare potuisse, scilicet opes,
+liberos, servos, aedes, salubritatem, imo etiam mentem ac vitam ipsam,
+idque sine injuria cujusquam. Cum tandem ejus constantiae ac
+fortitudinis periculum fecisset, ea quae repetiverat Jobo abundanter ac
+cumulate rependit, opes inquam, greges, armenta duplicavit, uxorem etiam
+liberorum foecunditate beavit, denique vitam ejus cum exploratissima
+corporis ac mentis incolumitate in annos centum quinquaginta
+propagavit<span class = "tag">2</span>. Sed hoc ad summum felicitatis
+fastigium<span class = "tag">3</span>, quod sese illi fruendum ac
+visendum dedit, in quo quidem non justificationis aut justitiae, quae
+homini contingere non potest, sed beatitatis humanae summa consistit.
+Postremum illud admonendi sumus, justitiae decus nullum clarius esse,
+quam eorum qui toto mentis impetu Deum amant ejusque edicta exsequuntur,
+nulla sperata mercede, tametsi certo sciant, nunquam bonis
+defuturam.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Ecclesiastici (Siracid.) 10, 29. 11,&nbsp;4.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Jobi 42, 10&nbsp;sqq.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>praecipuum vero</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Praeclara et ista quidem, nisi Salomo a capite aberraret, cum
+Christum inficiatur Deum esse, qui non ex debito, sed ex gratia omnibus
+praemia largiatur, qui sanguine originis maculas et omnia omnium
+flagitia solus abstergat. Nam ex eo, quod Salomo omnes homines injustos,
+impuros, immundos etiam ab utero prodire confitetur, labem originis
+quodammodo agnoscit.</p>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Si peccatum est in homine, quod a conditoris sui puritate et
+sanctitate quam longissime abest, angelos etiam et sidera, quae impura
+sunt apud Deum, originis peccato dicemus obligari. Quae si absurda sunt,
+et ea quae ex his sequuntur, absurda videri necesse est, eoque
+absurdiora, quo minus illa imperfectio perfici potest, nisi creatura
+Deus fiat. Ex quo efficitur, Christum si mortuus esset, quod Ismaëlitae
+constanter negant, immunditiem illam seu labem originis, ut libet
+appellare, curaturum<span class = "tag">1</span> non fuisse ac ne
+potuisse quidem, si maxime voluisset: non etiam si Deus fuisset, ut
+Christiani fuisse credunt, quoniam quod genitum sit, mundum ac purum
+fieri non potest. Multo minus id quod de muliere genitum sit, ut
+Christus, nisi de creatura quasi fiat creator, quod ne Deus quidem
+facere potest.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>creaturum</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Prospiciendum est, ne quid nobis excidat, quod sit alienum a
+majestate divina. Neque enim comprobare<span class = "tag">1</span>
+possum haec scholasticorum decreta, quae impietatem sapere mihi
+videntur, scilicet Deum non
+<span class="pagenum">327</span>
+facere posse Deum, non posse contradictoria simul et semel vera
+efficere. Verius ac temperantius dici decuit, opinor, creaturam non
+posse Deum fieri, neque enim creatoris potestas imminuitur ob creaturae
+ac subjecti debilitatem ac impotentiam. Non igitur impotentia Deo
+tribuitur<span class = "tag">2</span>, quod nec homines, nec ne angeli
+quidem justi sint aut fuerint unquam aut futuri sint olim, sed quia nec
+angelica nec humana creatura perfectae ac consummatae justitiae capax
+est, multo minus divinae illius praestantiae ac puritatis, quam ne
+cogitatione quidem attingimus, at ne bonum quidem illud, quod optimus
+quisque cupit, efficere aut praestare potest, ut Paulus de scipso
+queritur<span class = "tag">3</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>probare</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>tribuatur</i>. Alius: <i>Dei creatur</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Rom. 7,&nbsp;19.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Nihil divina lege jubetur, quod praestare si velis, non facile
+possis. Ac miror, Paulum, quem tanti fecisti, hoc scripsisse, cum alibi
+jactet et glorietur<span class = "tag">1</span>, se justitia legis
+irreprehensibilem fuisse. Quis vero tam crudelis legislator exstitit
+unquam, qui, quod fieri non posset, suis imperaret? Ac si quis uspiam
+exstitit adeo<span class = "tag">2</span> crudelis, quam scio neminem,
+illud tamen de legislatore omnium optimo ac mitissimo sentire scelus,
+cogitare nefas, dicere capitale est. <i>Gustate</i>, inquit ille, <i>et
+videte, quam suavis est Deus!</i><span class = "tag">3</span> Ac tantum
+abest, ut quicquam quod fieri nequeat imperet, ut reum faciat totius
+legis, qui ab uno capite aberraverit<span class = "tag">4</span>; ut
+etiam is, qui omnia praecepta<span class = "tag">5</span> legis
+violaverit et poenitentia ductus ad honesta persequenda redierit, omnium
+improbitatum veniam consequatur. <i>Non prius</i>, inquit David<span
+class = "tag">6</span>, <i>differam, confitebor de peccato<span class =
+"tag">7</span> quod tu jam ignoveras.</i> Contra quid Paulus<span class
+= "tag">8</span>? <i>Recognoscite quaeso, si volentes</i>, inquit,
+<i>peccaverimus, post acceptam veritatis cognitionem, nulla restat
+amplius hostia pro peccatis, sed formidabilis expectatio<span class =
+"tag">9</span> judicii et ignis vehementis<span class = "tag">10</span>,
+qui nos devorabit.</i> Videtis, ut ne confessioni quidem aut
+poenitentiae locum homo iste relinquat. Et sunt qui legem divinam
+christiana putant acerbiorem, nec ipsi a vero deflexisse mihi
+videntur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Phil. 3, 9&nbsp;sqq.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>tam</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Psalm 34,&nbsp;9.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>aberraret</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alius: <i>capita</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Psalm. 32,&nbsp;5.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alibi: <i>peccata</i>.&nbsp;
+<b>8.</b>&nbsp;Ebr. 10, 26&nbsp;sqq.&nbsp;
+<b>9.</b>&nbsp;Alius: <i>expiatio</i>.&nbsp;
+<b>10.</b>&nbsp;Alius: <i>vehementia</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Hic unus Pauli locus est, qui multos in salutis<span class =
+"tag">1</span> desperationem adduxit. Nec defuerunt, qui hanc ad
+Ebraeos epistolam non modo Pauli esse negarent, sed etiam rejicerent
+omnino.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Deest in alio codice.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Ego rejiciendam non puto, cum summa conciliorum consensione
+probata sit, sed <span title = "Greek: huperbolikôs">ὑπερβολικῶς</span>
+scriptum opinor hunc locum ad improbatoram terrorem, cum omnibus
+scripturae locis venia poenitentibus<span class = "tag">1</span>
+proponatur<span class = "tag">2</span>. Nec verum, a Deo quicquam
+juberi, quod fieri<span class = "tag">3</span> non possit. Sic enim
+Cyprianus<span class = "tag">4</span>: Qui dicit, Deum impossibilia
+imperare, maledictus
+<span class="pagenum">328</span>
+esto. Haec ille<span class = "tag">5</span>. Sed tanta est imbecillitas
+humanae fragilitatis et cupiditatum impotentia, ut advocato et mediatore
+Christo, vero Deo et homine, semper egeamus. Is autem, abrogatis morte
+sua bestiarum sacrificiis ac ritibus veteribus Judaeorum, quasi vepribus
+expurgatis, viam reddidit multo faciliorem et planiorem, novarum
+tabularum, quibus omnia flagitia diluuntur, promulgatione. Itaque
+peccatores ad se convocans et quasi ad epulas invitans: <i>Venite</i>,
+inquit, <i>ad me omnes, qui onerati estis, ego reficiam vos; jugum meum
+suave est et onus meum leve.</i></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>petentibus</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Jerem. 7,&nbsp;7.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>aut prohiberi</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;In serm. de bapt. Petr. Lomb. dist. 39. l.&nbsp;3.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alius: <i>Haec illius vox est</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Non video, Christum lege ulla jussisse aut imperandi
+potestatem habuisse, ac multo minus leges a Deo latas abrogavisse. Id
+autem his verbis aperte declaravit: <i>Non veni, leges solvere, sed
+adimplere.</i><span class = "tag">1</span> Veteris enim summa legis est
+in duabus decalogi tabulis, quas Christus non magis abrogare voluit aut
+potuit quam naturae leges, cum nihil aliud duabus tabulis quam naturae
+lege aequissima contineatur, ut superius demonstratum est. Non satis
+mirari possum, quid sit, quam ob rem Martinus Lutherus decalogum nihil
+ad Christianos pertinere affirmabat, nisi quod judicabat, Christianam
+legem stante decalogo stare nullo modo posse.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Calvinus abrogasse negat in cap. V, 12. 15 ev. Matth., negat
+etiam fuisse novum legislatorem.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Lutherum omnibus laudum generibus cumulatissimum summa
+pietate ac eruditione Christianos aberrantes in rectissimam ac
+tutissimam viam deduxisse confido, ut ejus scripturae<span class =
+"tag">1</span> et actiones aperte declarant. Ne quis putet, decalogum
+abrogare voluisse, sed ut omnes intelligerent, non satis esse in
+decalogo praesidii ad sempiternae salutis adeptionem, nisi prius in
+Christi veri Dei ac servatoris optimi maximi, supplicio acquiescamus,
+quandoquidem<span class = "tag">2</span> leges Mosis nemo exsequi potuit
+unquam.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>scripta</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>quoad</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Profecto disciplinae, quae litteris evangelicis continentur, non
+modo lege divina sunt acerbiores ac difficiliores, sed etiam ejusmodi,
+quas mortalium nemo praestare queat, ut Trypho Ebraeus disserit apud
+Justinum<span class = "tag">1</span>. Nam ut pauca de multis, vetant
+ulla divortia fieri, nisi uxor adulterii convicta fuerit. Quod quam
+difficile sit, satis intelligunt, qui judicia tractant. Et ut adultera
+non sit uxor, quid<span class = "tag">2</span> iniquius est, quam cum
+hoste domestico invictum vincere, aut insidias innocenti struere, ut
+capitali supplicio circumveniatur, aut uxoris et familiae alterius
+existimationem in apertum discrimen vocare, aut efficere ut venenis aut
+occultis insidiis alteruter pereat, Christo divortia vetante. Illud
+etiam contra naturam est, ut adulterii causa segregatis matrimonia
+prohibeamus. Nam ista ratione aut turpiter moechari, aut publice <ins
+class="correction" title = "text reads ‘formicari’">fornicari</ins>,
+aut foedissime pollui, aut aliquid turpius his omnibus tentari necesse
+est. At lex divina de divortiis, nunc omnium populorum, praeterquam
+Christianorum, communis ac veterum Romanorum justissimis legibus
+comprehensa, non tantum<span class = "tag">3</span> uxores
+temperatiores, sed etiam viros
+<span class="pagenum">329</span>
+obsequentiores afficiebat, divortii metu. Caedes etiam violentas ac
+venena domestica et latentia penitus sustulerat. Quid autem a natura,
+quid a puritate sacrorum, quid a sanctitate divina magis alienum, quam
+quod a Christianis videmus interdici sacerdotibus jura connubiorum? Quid
+exitialius, quam puellas innumerabiles continentiae votis sempiternis,
+natura vetante, obligari? Inde libidines utriusque sexus effusae, inde
+violenti abortus, parricidia, adulteria, stupra et in ipsis templis
+meretricia lenocinia et foeditatibus inexpiabilibus sacra omnia
+conspurcata, quae ne paganis quidem licuissent. Quin etiam Romani olim
+flaminibus Jovis vetuerant,<span class = "tag">4</span> repudiare uxorem
+et uxore mortua sacerdotio abdicare jusserant.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> In dialogo cum Tryphone.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>quod</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>tamen</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>vetuerunt ... jusserunt</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Vos coelibatum in sacerdotio Christianorum utriusque sexus
+video improbare, propter impendentia pericula, quae Augustinum
+coëgerunt, ut aperte<span class = "tag">1</span> scriberet, meretricia
+non esse de republica tollenda. Aufer, inquit,<span class =
+"tag">2</span> meretrices de rebus humanis et turbaveris omnia
+libidinibus. Sed si lege divina prohibetur sacerdos, sanctuarium
+ingressurus, triduum ab uxoris contactu abstinere, quanto justius est,
+pontifices christianos, qui quotidie sacratissimum illud corpus Christi,
+Dei et hominis, contrectant, et in illo sanctum sanctorum quotidie
+ingrediuntur, vivere in perpetuo coelibatu.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Deest in alio codice.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Lib. II. de ordine.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Divina lex vetuit, sacerdotem, qui populum expiaret, uxorem
+triduo ante contingere. At expiationis dies singulis tantum annis semel
+occurrebat, at isti toto sacerdotii tempore interdicunt nuptiis, non
+tamen meretricibus. Consimile est illud, quod lege divina sacerdotibus
+usu vini interdixit, cum in sanctuarium ingrediuntur; cur igitur
+christiani sacerdotes vino in perpetuum, uti uxore et connubiis non
+abstinent? A meretricibus tamen non abstinent, ut nec a vino, sed
+continuis lenociniis et commessationibus, scorta utriusque sexus mutare
+et commutare, non sine maximo totius ecclesiae christianae dedecore
+consueverunt, ne legibus connubialibus, quibus caeteros obligant, ipsi
+teneantur, quo fit, ut e templis exeuntes, aqua lustrali seipsos
+conspergant. Sic enim Lycurgus<span class = "tag">1</span> orator
+Alexandri Magni adulatoribus, quem Deum esse praedicabant: O qualem
+Deum, inquit, a cujus aedibus exeuntes aqua lustrali conspergi oportet!
+Ex omnibus tamen christianis<span class = "tag">2</span> decretis nullum
+magis <span title = "Greek: adunaton">ἀδύνατον</span>, quam quod ei, qui
+maxillam dextram caedat, jubentur obvertere sinistram et ei qui pallium
+rapuerit, tunicam quoque permittere diripiendam, et qui fatuum aliquem
+appellaverit, sempiternis inferorum ignibus obligari.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Plutarchus in apophthegm.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>Christianorum</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Illud profecto contra naturam est, eum, cui quis alapam<span
+class = "tag">1</span> inflixerit, rursus ad se percutiendum et
+spoliandum invitare.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>buccam</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: At quanto faciliora sunt divinae legis mandata? quae etiamnum
+Paulus ipse ita observasse gloriatur, ut justitia legis esset
+irreprehensibilis. Item Lucas testatur, Zachariam et Elisabetham coram
+Deo in
+<span class="pagenum">330</span>
+omnibus praeceptis ac mandatis irreprehensibiles exstitisse.<span class
+= "tag">1</span> Quibus argumentis Justinus martyr<span class =
+"tag">2</span> aperte convincit, lege divina nihil prohiberi aut juberi,
+quod ab homine praestari non possit, modo velit. Quid autem tota legis
+justitia? Diligere Deum plus seipso, proximum vero ut seipsum, quod
+facere quisque potest. Deinde subjicit, quod igitur dici solet
+justificari neminem ex lege? Non dicitur quia non possunt, sed quia
+nolunt, voluntate enim ad ea, quae fieri possunt, uti solemus. Est
+igitur christiana lex multis partibus difficilior, quam divina. Omitto
+ritus inanes, quorum multitudine factum est, inquit Augustinus,<span
+class = "tag">3</span> ut Christianorum conditio nulla deterior quam
+Judaeorum videatur. Quid si Augustinus caeremonias hodiernas ecclesiae
+Romanae videret? Nam qui pecorum sacrificia jam pridem antiquata nobis
+objiciunt, ipsi Jesum in sacrificio, sic enim vocant, continuo vorant,
+dilacerant, diripiunt.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Luc. 1,&nbsp;6.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Qu. 103 ad orthod.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Ad Januar.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Nos ecclesiam Helvetiam secuti amplexamur illas <span title =
+"Greek: anaimatous thusias kai doxologias">ἀναιμάτους θυσίας καὶ
+δοξολογίας</span>, ut Cyrilli<span class = "tag">1</span> et
+Eusebii<span class = "tag">2</span> verbis utamur, vel tauros labiorum
+nostrorum, ut Amos propheta loquitur, Deo aeterno mactamus. Sed ne a
+proposita quaestione discedatur, miror cur Salomo tantopere divortia
+cupiat, cum Valerius Maximus Romanos ob id potissimum laudet, quod annos
+plus amplius quingentos divortia nulla vidissent, ac probro datum fuisse
+Spurio Camillo, quod ab uxore prius divertisset. Quid autem
+perniciosius, quam corruptorem publicum quascunque volet puellas
+connubii specie fraudare et corruptas a se ablegare posse?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Ad Regin.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Demonst. evang. l.&nbsp;I.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Pluribus propositis incommodis, graviora semper fugienda.
+Gravius est ac periculosius,<span class = "tag">1</span> necari veneno,
+aut moechari, quam divertere. Quis autem locare velit puellam ei, qui
+sine causa diverterit ab honesta et pudica uxore?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>perniciosius</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Omissa divortiorum disputatione, non tam<span class =
+"tag">1</span> de facilitate exsequendae legis Christi, quam de
+legislatoris praestantia quaerendum est. Nam si quid peccatum erit,
+praesto semper est advocatus, orator, patronus idemque legislator
+Christus, quo Judaei et Ismaëlitae miseri destituuntur. Unde vero
+salutem sperare potest is, qui Christum verum Deum et hominem venientem
+ad se, non excepit, oblatum respuit?<span class = "tag">2</span> <i>Ipse
+est</i>, inquit Paulus,<span class = "tag">3</span>
+<i>sanctificatio<span class = "tag">4</span> nostra.</i> Item:
+<i>Mortuus est propter delicta nostra et resurrexit propter
+justificationem nostram.</i> Quid Hieronymus?<span class =
+"tag">5</span> Oratio, quae non fit per Christum, peccatum est. Haec
+ille. Cum igitur sine Christo Deo nulla salus homini cuiquam speranda
+sit, cur amplius in legibus Mosaicis, quae jam pridem sua vetustate
+extabuerunt, haeremus? Per Christum solum, inquit Cyrillus,<span class =
+"tag">6</span> patet aditus ad regna coelorum.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius addit: <i>opinor</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>rejecit</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;1. Cor. 1, 30. Rom. 4, 24&nbsp;sq.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>justificatio</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;In Psalm.&nbsp;59.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;In cap. 3.&nbsp;Joh.</div>
+
+<p>
+<span class="pagenum">331</span>
+OCTAVIUS: Si Christum oratorem et exoratorem unum habetis, cur Christus
+discipulos consolatur? <i>Rogate patrem meum</i>, inquit, <i>et alium
+advocatum vobis dabit?</i><span class = "tag">1</span> Cur praeter istos
+oratores et patronos infinita millia, i.e. totidem fere, quot homines
+mortuos, Christiani invocatis, cum invocatio religiosa soli Deo
+debeatur? Invoca me et eruam te! Invoca me et vivetis. Id autem saepius
+repetitum legimus<span class = "tag">2</span>. Omnium tamen angelorum ac
+divorum ordines precibus ac solennibus festis, non aliter ac Deum
+aeternum prosequimini, ac plerique multo ardentius ac studiosius, quam
+Deum ipsum, cui nulla dies vacua sacrorum<span class = "tag">3</span>
+relinquitur in fastis. Quanto melius Ismaëlitae, qui non modo unius
+aeterni Dei cultum sibi proposuerunt, sed etiam tabulam pictam ad
+spectaculi fructum habere capitale ducant!</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Joh. 14, 16. 26. 15, 26. 16,&nbsp;7.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Psalm. 41. 140, 5. Jerem. 29. Joel&nbsp;2.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>sociorum</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Ista quidem controversia nobis est cum ecclesia Romana, quae
+angelorum coetus ac beatorum mentes votis complecti docet, cum tamen
+unus tantum advocatus proponi debeat, Christus Deus, cujus nomine vota
+concipimus, per quem fausta omnia precamur et adversa deprecamur.</p>
+
+<p>
+CORONAEUS: Ego quidem sic a doctrina informatus, sic a majoribus imbutus
+sum, ut ab ecclesiae Romanae, quae sola Dei ecclesia restat, decretis
+vel latum unguem discedere nefas ducam. Mediatorem quidem unicum,
+generis humani pontificem maximum agnoscimus Christum, sed quid vetat,
+Christo patronos inferiores habere? Oratores angelos inquam, virginem
+Mariam, apostolorum et martyrum coetus, non quidem ut salutem nobis
+tribuant, quoniam unus est servator hominum Christus<span class =
+"tag">1</span>, sed ut pro nobis rogationes ferant. Quanquam vester
+Lutherus, Friderice! beatorum mentes revereri oportere confitetur<span
+class = "tag">2</span>, cujus auctoritatem sequitur Bucerus<span class =
+"tag">3</span>. Cum enim Christianorum opibus Judaei oppressi sedibus
+Hierosolymorum exacti fuissent<span class = "tag">4</span>, Deum
+immortalem! qui concursus fuit hominum ad loca religiosa, quae urbis
+sanctitas, quae sepulcri, quae praesepii, quae crucis, quae monumentorum
+omnium! Cur autem Hieronymus non modo pro divorum honoribus, sed etiam
+pro eorum reliquiis tam accurate contra Vigilantium scripsisset, ut
+etiam daemones reliquiarum ope fugari confirmaret? Cur Ambrosius<span
+class = "tag">5</span>, Gregorius Turonensis<span class =
+"tag">6</span>, Augustinus<span class = "tag">7</span>, caeteri tantis
+honoribus ac laudibus divos prosequerentur, si scelus id esse
+putarent?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Desunt sex haec antecedentia verba in uno codice.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;<i>Lutherus</i> in purgatione, qua queritur, aliquot
+articulos falso sibi ab adversariis impositos. <i>Oecolampadius</i> in
+Chrysostomum divos pro nobis assiduo orare scribit.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;In defensione ad Abrinensem episcopum. Ep.&nbsp;8.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>cessissent</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Ep. ad Episc. et ad Col. l. X. cp. 85 et
+Serm.&nbsp;91.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;De Gloria Martyr.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Lib. III. de cruce&nbsp;Dei.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: De viris illustribus honorifice et sentire et scribere
+praeclarum est, nec verbis illorum dignitatem extenuare, aut ullo
+dicendi genere elevare velim, non tamen precari, colere, invocare, quae
+tamen praecipua sunt adorationis argumenta. <i>Deum aeternum</i>, inquit
+lex, <i>adorabis</i>
+<span class="pagenum">332</span>
+<i>eique soli inservies!</i><span class = "tag">1</span> Ac tametsi
+virgo Maria Christum verum Deum et hominem utero concepit ac peperit, ab
+ejus tamen adoratione abstinemus. Nam cum Epiphanius<span class =
+"tag">2</span> sua aetate proclivos christianae plebis animos ad ejus
+cultum prospiceret, ac potissimum colliridianos, oratione acerrima in
+eos invectus est: Si enim, inquit, angelos colere prohibemur, quanto
+magis Mariam, Annae filiam. Et Julianus Augustus nihil gravius
+Christianis objecit, quam quod martyres pro Diis adorarent, ac
+divinitatis proposita spe martyrium ardenter expeterent, ut in deorum
+albo inscriberentur. Quo quidem arcano cum nullum amplificandae
+religionis majores majus habere perspexisset, christianorum caedes ac
+supplicia repressit. Cyrillus<span class = "tag">3</span> vero ad haec
+respondens: <i>Sanctos martyres</i>, inquit, <i>neque Deos esse dicimus,
+nec colere consuevimus.</i> Item Chrysostomus<span class =
+"tag">4</span>: <i>Vide prudentiam</i>, inquit, <i>Cananaeae, non rogat
+Jacobum, non obsecrat Johannem, non pergit ad Petrum, nec intendit ad
+apostolorum coetum, nullum quaerit sibi mediatorem, sed pro omnibus
+comitem accepit poenitentiam, qua deserti advocati locum implevit.</i>
+Idem paulo post<span class = "tag">5</span>: <i>Ubicunque Deum
+appellaveris, audit te, non ostiario, non mediatore, non ministris opus
+est, non est opus ope patroni.</i> Item<span class = "tag">6</span>:
+<i>Solent</i>, inquit, <i>misera uti excusatione, per istos iri posse ad
+Deum, ut per comites perveniatur ad regem, ac deserto Deo conservos
+adorant.</i> Ad Deum suffragatore nihil<span class = "tag">7</span>
+opus. Hic apertissime omnia atque illud maxime, quod adorationem
+appellat, cum advocatis et mediatoribus divis utimur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Deuter. 6. Exod. 34. Levit. 26. Deut, 48. Matth. 4.
+Lucas&nbsp;4.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Contra haereses.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Lib. 6. adv. Julianum.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Homil.&nbsp;12.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;In homil. de fructu evangelii.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Ep. ad&nbsp;Rom.&nbsp;
+<b>7.</b>&nbsp;Alius: <i>non</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Sunt haec Lutheranis usitata loca, quibus facile responderi
+potest, nos Deum adoratione <span title = "Greek: tês latreias">τῆς
+λατρείας</span> pro jure majestatis suae prosequi, qui cultus a creatura
+soli creatori debetur. Itaque interpretes<span class = "tag">1</span> ad
+haec verba: Adorate scabellum pedum ejus, subjiciunt: adoratione
+latriae, quia soli Deo convenit. Scabellum vero carnem Christi vocant,
+quam Damascenus et Scotus adorari negant oportere, cum sit creatura,
+contra Petri Lombardi sententiam<span class = "tag">2</span>. Sed
+veneratio quaedam est <span title = "Greek: tês douleias">τῆς
+δουλείας</span>, quaedam vero <span title = "Greek: huper douleias">ὑπὲρ
+δουλείας</span>, quarum altera beatae virgini Mariae, altera divis et
+angelis tribuitur. Alioquin etiam<span class = "tag">3</span>, si
+verborum apices sectabimur, quis dubitet, quin verbum adorationis homini
+etiam ab homine in sacris litteris tribuatur? Abraham adoravit populum
+terrae, Jacobus fratrem, Josephum sui fratres, socerum Moses ipse<span
+class = "tag">4</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>interpres</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Lib. III. Sent. dist.&nbsp;3.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Deest in alio codice.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Gen. 22. 33. 42. Exod.&nbsp;18.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Si <span title = "Greek: latreia">λατρεία</span> pro cultu
+et honore ubique accipitur, <span title =
+"Greek: douleia">δουλεία</span> vero pro servitute,
+minus aeterno Deo quam angelis ac divis concederemus,
+<span class="pagenum">333</span>
+quia illum veneraremur, angelis vero ac divis inserviremus. At servile
+obsequium multo vilius et abjectius est ipso cultu. Vox enim hebraica
+<span title = "Hebrew: tishtachave">תִשְּׁתַחָוֶה</span> idem
+significat, quod <i>tisgur</i> Chaldaeis, <span title =
+"Greek: proskunein">προσκυνεῖν</span> Graecis,
+adorare Latinis, i.e. inclinare
+corpus, ubi de salutatione mutua scribit Plinius, quod Galli adorantes
+corpus circumagant. Sed quibus verbis utamur, aut quocunque gestu
+abutamur, nemini dubium est, quin religiosa veneratio sive cultus et
+adoratio immortali tantum Deo debeatur, cum ex eo capite legis: Deum
+tuum adorabis et illi soli servies, genus omne
+<span title = "Greek: douleias">δουλείας</span> et
+<span title = "Greek: latreias">λατρείας</span>
+complectatur.<span class = "tag">1</span>
+Honoris autem vox et servitutis in rebus divinis soli Deo debetur, id
+quod Deus clara voce testatur: <i>Gloriam meam</i>, ait, <i>alteri non
+dabo.</i> Ita Augustinus<span class = "tag">2</span>: Honoramus<span
+class = "tag">3</span>, inquit, sanctos caritate, non servitute. Quod
+enim lege divina prohibemur, gradus ad altaria Dei construere,
+secretiori sensu vetamur rogationes ad creaturas dirigere, quibus ad
+conditorem perveniatur. Nam illud interdictum decalogo mox subjicitur,
+ubi nihil omnino de sacrificio aut altaribus caretur, ut omnes
+intelligant, recta nos ad Deum proficisci oportere, etiamsi certum
+haberemus, angelos ac beatorum mentes sempiternas<span class =
+"tag">4</span> rota nostra audituras.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Ps. 49, 28. Prov. 27. Jes.&nbsp;10.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Contra Ep. Pelagii ad Bonif. l. III. c.&nbsp;8.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>honorans</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>semper</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Ego quidem existimo, angelo a Deo cuique concessum, rogationes
+ferte pro iis, quibus additus custos; sic enim vox oratoris<span class =
+"tag">1</span> in sacris litteris usurpatur, cum agitur de rebus divinis
+angelo duce ac custode, non propterea tamen nobis orandus aut adorandus
+est, ut rogationes ferat. Quod cum Johannes facere tentaret:
+<i>Cave</i>, inquit angelus, <i>hoc facias, conservus enim tuus sum,
+Deum adora</i><span class = "tag">2</span>; idque bis repetitum legimus.
+Idque David, cum Deum laudibus omnibus prosequeretur, ad angelos
+conversus: <i>Adorate eum</i>, inquit, <i>omnes angeli ejus!</i><span
+class = "tag">3</span> Hic tantum abest, ut angelos orare aut adorare
+velit, ut eos etiam sui officii cohortetur, i.e. ut Deum metuant et
+revercantur. Ac propterea saepius legimus, angelos in sacris litteris
+sua nomina revelare<span class = "tag">4</span>, ne ullam sui adorandi
+occasionem praebuisse videantur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Deest in aliis codicibus. Jobi 33,&nbsp;23.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Apoc. 19,&nbsp;22.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Psalm. 148,&nbsp;2.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>celare</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Num vobis scelus videtur, si a vobis petam, quod libentissime
+facio, ut pro me apud Deum immortalem vota faciatis? Sic etiam Pharao
+Mosen et Aaronem, populus Samuelem interpellat. Orate, inquit, pro nobis
+Deum vestrum; cujus rogationi acquieverunt. Cur non igitur angelos ac
+divos orare liceat, ut pro nobis vota concipiant?</p>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Quoniam hoc interdictum est, illud non item, quanquam quis
+affirmare ausit, divi nos audiant, necne? aut si audiant, velint pro
+nobis orare, necne? Non orare pro nobis, testatur Deus apud Jeremiam:
+<i>Si starent</i>, inquit<span class = "tag">1</span>, <i>Moses et
+Samuel coram me, non inclinaret</i>
+<span class="pagenum">334</span>
+<i>animus meus ad populum istum</i>, ac eo maxime tempore, quo civitas
+ab hostibus undique cingebatur, Mosen et Samuelem decuerat, votis et
+precibus in coelo Deum compellere, cum in terris toties non rogati tam
+ardenter id fecissent. Sed his mortuis, qui pro populi felicitate
+rogationem ferret, cum regionem Chaldaei vastarent, Deus testatur fuisse
+neminem. <i>Quaesivi virum</i>, inquit<span class = "tag">2</span>,
+<i>qui interponeret sepem<span class = "tag">3</span> et staret
+oppositus contra me pro terra, ne dissiparet eam, et non inveni.</i></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Jer. 15,&nbsp;1.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Ezech. 22.&nbsp;30.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alii: <i>septum</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Quoniam divorum coetus sciebat (quid enim eos lateret?) Dei
+decretum, quo statuerat evertere civitatem. Nam cum Samuel adhuc vivens
+ac spirans Sauli necem doleret, Deus ad illum conversus:
+<i>Quousque</i>, inquit, <i>Saulum lugebis? Ego illum repudiavi,
+quominus regnaret.</i></p>
+
+<p>
+CURTIUS<span class = "tag">1</span>: Absurdum est arbitrari, divorum
+mentes intimos hominum sensus intueri, ut Salomo satis apte<span class =
+"tag">2</span> docet in oratione dedicatoria templi: <i>Tu solus</i>,
+inquit, <i>aeterne Deus, omnes omnium cogitationes intueris.</i><span
+class = "tag">3</span> Nec tamen, si divi omnes omnia audirent ac
+intuerentur, propterea nobis precandi venirent.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>Fridericus</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>aperte</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;2 Chron. 6,&nbsp;30.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Cur igitur Moses, cura pro flagitio propuli precatur:
+<i>Memento</i>, inquit<span class = "tag">1</span>, <i>domine Abrahami,
+Isaaci, Jacobi?</i></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Exod. 32,&nbsp;13.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Non precatur ab Abrahamo, ut Deum exoret, sed a Deo petit, ut
+sit memor foederis, quod cum illis percusserat, et populo ignoscat.
+Quanquam, quis inter divos censeri debeat, tamen periculosum est
+affirmare, ut non immerito theologus<span class = "tag">1</span> quidam
+exclamaverit, multa cadavera coli a Christianis, quorum mentes in
+infernis locis torquerentur. Et Cyprianum quidem ut martyrem in
+divinorum album relatum Romani colunt, quem tamen haereticum et
+anabaptistam appellant. Recte igitur Augustinus: Honoramus, inquit,
+divos propter imitationem, non adoramus propter religionem.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Augustinus.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS<span class = "tag">1</span>: Nunquam me pigebit Davidis vocem
+usurpare: <i>Laudate</i>, inquit, <i>Deum in sanctis ejus.</i><span
+class = "tag">2</span></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Omittitur in alio codice.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Psalm. 9, 12. 66, 8. 96, 2. 100, 4. 103, 1. 117, 1. 134,
+1. 150,&nbsp;1.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Vox ebraica significat: ob sanctitatem ejus, <span title =
+"Hebrew: bikdesho">בִקְדְשׁוֹ</span>, ut recte Pagninus et
+Campensis<span class = "tag">1</span> tradunt. Chaldaeus autem
+interpres: in aede sanctuarii sui. Ex quo perspicitur, pleraque a
+theologis christianis depravari. Nam interpretes LXXII vertunt <span
+title = "Greek: tois hagiois">τοῖς ἁγίοις</span>, quoniam <span title =
+"Greek: ta hagia">τὰ ἅγια</span> sanctuarium Graeci vocant, Latini vero
+<span title = "Greek: tous hagious">τοὺς ἁγίους</span>
+intellexerunt.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>Campanensis</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Divorum at angelorum cultus a veteribus paganis manavit,
+potissimum Epiphanii aetate, ut planum fit ex iis, quae adversus
+Colliridianos scripsit, qui virginem Mariam primi colere coeperunt. Post
+<span class="pagenum">335</span>
+etiam Augustinus cultores illos Marianos saepius abominatur<span class =
+"tag">1</span>. Ac ne angelis quidem ipsis, qui dignitate divis omnibus
+superiores sunt, rogationes ullas passus est exhiberi, nec ullos ad
+patrem aditus nisi per filium patere putavit. In eandem sententiam ivere
+Chrysostomus<span class = "tag">2</span>, Ambrosius<span class =
+"tag">3</span>, Theophylactus<span class = "tag">4</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Ad Marcellum. l. 10, c. 49. et 55. de vera relig. et ad
+Coloss. c. II. Ad Apocal. 19 et 22. In Joh. c. 14. l. 9. L. II c. 7 et
+16 in&nbsp;Joh.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Homil. 12 de cananaea.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Ad Romanos.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Ad Colossenses.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Jam saepe dictum est ac dicendum saepius, nullum cultum
+exhiberi, sed illud tantum, quod ab amicis adhuc spirantibus petitur, ut
+pro nobis vota faciant et rogationes ad Deum ferant. Neque enim ab illis
+salus aut corporis aut animi petitur aut speratur, sed ab ipso fonte
+salutis.</p>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Cur igitur sacrificuli aperto capite, flexis genibus ad
+divos adeunt? Ad Mariam vero in festo conceptionis<span class =
+"tag">1</span>: Tu levamen oppressorum, tu medicamen<span class =
+"tag">2</span> infirmorum, tu omnibus es omnia. Quid relinquitur
+immortali&nbsp;Deo?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Desunt haec tria antecedentia verba in uno codice.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>medicina</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Nihil penitus. At etiam cum in Graecia versarer inter
+Christianos, in eam diem incidi, qua apud Romanos visitatio Mariae
+celebratur, apud Graecos vestis virginis Mariae, et pridie Calendarum
+Januarii festa dies agitur Zonae virginis Machumis<span class =
+"tag">1</span>, quae aedes erat Constantinopoli Mariae consecrata, quo
+nihil absurdius a paganis factum memini.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>In Blachernis</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Fuit illa vetus Academicorum superstitio, qui non aliter ad
+Deorum omnium perveniri posse parentem putabant, quam si gradatim ad
+heroas preces converterent, ut ab heroum mentibus ad daemones, a
+daemonibus ad minores Deos, ab his ad Deos majorum gentium iretur, ut
+eorum emendicatis suffragiis Deorum omnium et hominum parentem ad se
+pellicerent. Sic enim Jamblichus<span class = "tag">1</span>, magorum
+suae aetatis maximus, quem Porphyrius in aëra sublatum se vidisse
+scribit, cum Isidi sacrificaret, daemonibus tamen familiariter utebatur.
+Sed cum <span title = "Greek: alektromanteian">ἀλεκτρομαντείαν</span>
+adhibuisset, ut praesciret ecquisnam imperatori Valenti substitueretur,
+re comperta, cum impietatis et sortilegiorum socii capite plecterentur,
+hausto veneno sibi mortem accivit<span class = "tag">2</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> In libro de mysteriis Aegypt.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Nicephorus Callist. et Gregor.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Audistis, opinor, Magdalenam Curaeam, monasterii Cordubensis
+abbatissam, omnium sagarum suae aetatis nobilissimam, cum sacra fierent,
+a daemone in ipso templo festis solennibus sublatam saepius fuisse,
+tandem sceleribus compertis a Paulo III. pontifice maximo veniam,
+confessione flagitiorum rescripto comprehensa, obtinuisse.</p>
+
+<p>
+TORALBA: At quanto facilius est et praestabilius, antiquissimum illud
+principium rerum omnium et causam Deorum inferiorum effectricem adire?
+<span class="pagenum">336</span>
+Nam eo pellecto (quid autem facilius ad pelliciendum?) intelligentiarum
+et angelorum ordines, imo et omnes creaturae praesto adsunt; nam in
+inferioribus Diis, qui sunt innumerabiles, conciliandis infinitum opus
+est. Praeterea quis affirmare potest, an daemones boni, heroes,
+inferiores Dii, superiores Dii sive angeli et ministri proximi Deo, vota
+et preces nostras audiant? aut si audiunt, an exaudiant? an velint? an
+possint? Quanquam non illis tantum Diis ac divis majorum ac minorum
+gentium sacra fiant, sed et cineribus, ossibus, statuis, idque flexis
+genibus, manibus passis, oculis ardentibus, etiam facibus ac cereis non
+sine largitionibus effusis. Deus vero aeternus vix unquam colitur, nisi
+forsitan dicis causa, i.e.
+<span title = "Greek: prophaseôs charin">προφάσεως χάριν</span>.
+Minus certe peccatur, si potius
+creatores<span class = "tag">1</span> imaginum ac statuarum colerent,
+quam ipsorum creaturas. Quis enim non pluris faciat Phidianae Palladis
+opificem, quam Palladem ipsam, quantumvis ex ebore sit vel auro
+constructa?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>creaturas</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Sunt illae veteres iconomachorum querelae, quibus uno verbo
+responderi potest, statuas virtuti deberi, ut ad imitationem imperitis
+proponantur. Hic propterea laudatur Gregorius M. pontifex maximus, quod
+statuas libros illitteratorum appellavit. At vos, qui vestem<span class
+= "tag">1</span> Mariae, qui Zonae festa ridetis, non audistis, Eliae
+pallium, ossa Elisaei, Christi fimbriam, imo etiam umbram Petri tanta
+miracula, tanta prodigia excitasse, ut sacris litteris testata
+relinquerentur? Quid est igitur, quamobrem honores divorum reliquiis
+haberi non debeant?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>vestrae</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Si docti non egent imaginibus et iisdem imperiti ad cultus
+nefarios abutuntur, quid commodius fieri potest, quam omnino dejici, cum
+locis omnibus sacrae scripturae imagines tantopere prohibeant<span class
+= "tag">1</span>. Nulla, inquit Lactantius<span class = "tag">2</span>,
+religio est, ubi simulacrum exstat, sed non modo statuas, verum etiam
+artem illam pestiferam, acerrime exsecratur sapientiae magister<span
+class = "tag">3</span>, et quidem saepe mihi mirum visum est, civitates
+Balticas inferioris Germaniae, quae Romanorum ritus abjecerunt, statuas
+adhuc in templis omnibus intueri posse.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>prohibeantur</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Lib. II, c.&nbsp;19.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Sap. 15,&nbsp;16.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Agrestes itaque et imperiti homines, quique sunt ingenio <ins
+class = "correction" title = "text reads ‘hebetiore’">hebetiores</ins>,
+ad id tantum, quod adest, feruntur, non aliter ac bestiae, quae nihil
+sapiunt nisi quod sub sensum cadit. His igitur hominibus si statuas et
+imagines, quae sunt quasi mentis appendices, eripias, non putabunt ulla
+sese religione obligari. Quanquam in ipsis quoque beatorum statuis vim
+mirabilem docet inesse Eusebius eo loco, ubi narrat Christi statuam
+Caesareae fuisse; cum statua mulieris illius, quae profluvio sanguinis
+curata fuerat, columnae suppositae, ubi herba succreverat, quae ad
+morborum omnium curationem efficacissimam vim prae se ferebat,
+posteaquam eo usque excrevisset,
+<span class="pagenum">337</span>
+ut Christi statuae fimbriam attingeret, nec ante contactum fimbriae vim
+ullam habuisse.</p>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Hujusmodi fabulis uti solent, qui plebem imperitam in
+erroribus densissimis consenescere volunt. Opus igitur est exemplis e
+doctrina sincera.</p>
+
+<p>
+CORONAEUS: Miror ego te, Octavi, ab imaginibus tantopere abhorrere, cum
+Deus ipse non modo sacrarii cortinas angelis, i.e. pullorum volucrium
+figuris exornari, verum etiam statuas aureas utrimque Cherubim,
+propitiatorio imminentes atque aeneum quoque serpentem conflari
+jusserit, ut ejus intuitu, qui a serpentibus icti fuerant, morbi
+periculo eriperentur.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Haec oratio non minus ad me pertinet, quam ad Octavium; voluit
+igitur Deus innuere, ab angelorum cultu quam longissime decedendum, cum
+ad ministerium adhibeantur; serpentem vero aeneum ab Israëlitis
+aspici<span class = "tag">1</span>, non tamen adorari voluit, mirabili
+arcano, ut scilicet libidine insana cupediarum, quae serpentis
+verbo<span class = "tag">2</span> significatur, in nobis extincta, vitam
+aeternam adepturos significaret, vis autem praecipua serpentis est in
+dentibus. Et quoniam populus ciborum affluentiam ac foetores Aegyptiorum
+in deserta solitudine ardenter optabat, Deus immiserat serpentes, quorum
+morsibus multi periere, ut purissimis mannae cibis divinitus delapsis,
+priscarum cupediarum obliti vescerentur. At cum rex Ezechias
+intellexisset, serpentem illum aeneum pro Numine adorari ab imperitis,
+publice uri jussit<span class = "tag">3</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Numer. 21, 8 sq. 2 Regum 18, 4. Joh. 3,&nbsp;14.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>figura</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;2 (4) Regum 18,&nbsp;4.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Cur non igitur Christiani principes Ezechiae tam praeclarum
+facinus imitantur?</p>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Tanto intervallo absunt a regis illius pietate ac sanctitate,
+ut etiam idololatriam magis atque magis adaugeri patiantur. Quid enim
+mirabilius, quid incredibilius, quid a sensibus, quid denique ab omni
+ratione alienius quam quinque verbis, puta: <i>hoc est enim corpus
+meum</i>, vel ut sciolus quidem curio in multitudine crustularum, ne non
+satis congrue loqueretur, Haec sunt enim corpora mea, sexcenta millia
+Deorum ex totidem crustulis momento confici posse. Id enim christiani
+theologi tot ac tam multis populis persuaserunt, ut dubitari possit, num
+posteritas creditura sit ab homuncione sacrificulo<span class =
+"tag">1</span> <span title = "Greek: dêmon theôn">δῆμον θεῶν</span>, ut
+Basilius loquitur, i.e. populum Deorum, momento ut fieret potuisse
+persuaderi. Multo minus credent futuri nepotes, haec verba publicis
+libris ac litteris mandari potuisse, quae a sacrificulis christianis
+jactantur: Qui creavit me, creatur mediante&nbsp;me.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>sacrificato</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Sacramentum istud omnium sacratissimum admirari potius ac
+suscipere ex ipsius Christi veri Dei praeceptis ac institutis, quam
+subtilius quale sit exquirere debemus ac temperanter<span class =
+"tag">1</span> de rebus tam arduis tamque a sensu mortalium remotis
+loqui ac sentire. Et quidem Thomas
+<span class="pagenum">338</span>
+Aquinas, theologus clarissimus, argutiarum radices ac fibras impietatis
+eludens: Is, inquit, omnipotentiae derogat<span class = "tag">2</span>,
+qui dicit aliquid posse intelligi in creaturis, quod a Deo fieri non
+possit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>temperantes</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>deroget</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: At illi sacrificuli creatorem creare se arbitrantur. Neque enim
+de potestate divina sed de sacerdotis potestate quaeritur, an scilicet
+Deum efficere possit ex ea materia, quae antea Deus non erat.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Certe rerum divinarum arcana, quae minus assequor, admirari
+soleo, nec debemus ea curiosius insectari. Sed quemadmodum agni
+paschalis reliquias et ossa, quae devorare nemo potest, flammis injicere
+lex divina jubet, quod Latini veteres imitari solebant, cum in
+sacrificiis proterviam facerent; ita quoque rerum arduarum arcana, quae
+capere non possum, divini amoris incendio absumere consuevi. In hoc
+tamen sacramenti arcano miror, in voluntate et potestate sacerdotis
+positum esse, ut quidem illi jactant, Deus sit necne? Nam si levissimus
+curio voluerit, crustulum Deus erit, si noluerit, Deus non erit, si
+carmen illud sacrum pronunciarit et alio mentem averterit, nihil
+efficiet. Si nolit creari Deum, i.e. si nolit consecrari creaturam,
+panis relinquitur, si velit, momento Deus erit, qui antea non erat.</p>
+
+<p>
+CURTIUS: Sed qui sacrificio adsunt, cum hostia illa salutaris altius
+elata proponitur et ad intuendum et adorandum, quid faciet populus a
+tergo, si dubitet, an sacrificus voluerit, Deum esse? Nam saepissime
+mens ejus sponte, saepius etiam casu alio distrahi potest.</p>
+
+<p>
+SENAMUS: In hac dubitatione Asthosanus<span class = "tag">1</span>
+theologus hac conditione orandum putavit: Si tu es Deus, adoro te, sin
+minus, non adoro.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>Astosanus</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: At ne legitimum quidem actum adjecta conditione fieri patimur.
+Certe memini Lugdunensem curionem, qui ut paroecos, quibuscum litem
+susceperat, ulcisceretur, carmen illud sacrum
+<span title = "Greek: theopoiêtikon">θεοποιητικὸν</span>
+in liturgia se proferre simulabat.
+Tandem judicio victus, paroecos omnes idololatras esse, clara voce
+pronunciavit, quod panem purum pro Deo coluissent. Re comperta, capitali
+supplicio damnatus, flammis ultricibus ustulatus&nbsp;est.</p>
+
+<p>
+CORONAEUS: Vos ego per Deum immortalem obsecro, ne de rebus
+sacratissimis nisi summa veneratione disseratur. An putetis, eum qui
+verbo sidera fulgentia, solem istum, elementa condidit, qui res
+stupendas verbo vel nutu confecit, potestate imminutum<span class =
+"tag">1</span> fuisse?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>minutum</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Nemo certe ambigit, quin quod velit facere possit, praeterquam
+seipsum; sed quid ad sacrificulum? fatentur enim in verbis istis
+mysticis: <i>Hoc est corpus meum</i><span class = "tag">1</span>, nullam
+esse Dei vim effectricem, quia si curio aliud agat, dum ista pronunciat,
+nihil efficit<span class = "tag">2</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Matth. 26, 26. Luc. 22, 19. 1 Cor. 11,&nbsp;24.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>effecit</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Si de potestate Dei non ambigitis, quanto minus de voluntate
+dubitare potestis, cum ipsius Pauli<span class = "tag">1</span>
+perspicua interpretatione planum
+<span class="pagenum">339</span>
+sit, Christum verum Deum et hominem seipsum panis et vini specie
+discipulis vescendum praebuisse, idque in sempiternam sui memoriam fieri
+jussisse. Illud autem potissimum est, posse multo plura, quam velit<span
+class = "tag">2</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> 1 Corinth. 11,&nbsp;24.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Aug. lib. 7 de symb. fidei. Lomb. l. 1 dist.&nbsp;42.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Haec opinio ab acutissimis theologis refutata minus desiderat
+orationem meam. Plenae sunt tabulae, pleni libri, plena bibliothecarum
+volumina. Nemo tamen efficacius aut brevius quam Augustinus<span class =
+"tag">1</span>: Ea demum, inquit, miserabilis servitus est; signa pro
+rebus accipere. Si ergo flagitium jubetur, figurata locutio est; cum
+Christus carnem suam comedi et sanguinem bibi jubet, figurata locutio
+est. Quod cum Christiani ad rem ipsam, non ad signum traducerent,
+Ismaëlitis ac Judaeis sui irridendi occasionem infinitam praebuerunt.
+Christus, inquit Tertullianus<span class = "tag">2</span>, acceptum
+panem corpus suum fecit, dicens: Hoc est corpus, i.e. figura corporis
+mei. Haec antiquissimi ac sanctissimi theologi verba.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> L. de doctr. christ. c. V. 10.&nbsp;11.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Contra Marcionem.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Si fas esset adorare Jesum jam pridem mortuum, ut Romani, sub
+panis figura, vel cum pane, ut Germani<span class = "tag">1</span>, vel
+sine pane, ut Zwingliani fieri putant oportere, multo magis licuit
+Israëli, ad vitulos conflatiles Deum adorare<span class =
+"tag">2</span>; nam pontifex Aaron, vitulo conflato, tuba proclamari
+jussit, festam diem aeterno Deo sanctam postridie futuram. Utitur enim
+nomine tetragrammato, creaturis non communicabili, addito etiam eum
+esse, qui populum crudeli servitute eripuerat. Deum igitur colebant sub
+aurei vituli specie, quod sanctissime vetitum erat. Et si capitale
+scelus illud tanta iracundia Deus ultus est, ut momento tria millia
+hominum, qui flagitium illud admiserunt, propinquorum manibus trucidari
+jusserit, ac manus fratrum suorum sanguine cruentas sempiterno foedere
+Deo consecrarit: quantam ultionem fore credatis eorum, qui non creatorem
+sub imagine vituli, sed hominem supplicio affectum panis et vini specie
+singulis momentis ubique se mactare posse confidunt, ac pro aeterno Deo
+summa prosequuntur oratione?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>Helvetii</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Exod. 32, 4&nbsp;sqq.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Non mactatur Christus in sacrificio sanctissimo missae, sed
+sacerdos supplex altaribus Christum offert aeterno patri, ab eoque
+postulat, ut filii beneficio vitam aeternam precantibus largiatur. Non
+aliter ac Themistocles profugus precabatur ab Admeto rege Molossorum, ad
+aras filium amplexatus, ut sibi parceret pro suo erga filium amore<span
+class = "tag">1</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Plutarchus.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Adoratur tamen sive Christus sive hostia sive figura sive,
+quod verius est, panis siligineus. Nec tantum adoratur summa cum
+veneratione omnium ac facibus ardentibus; sed etiam pro Deo vivente et
+spirante; manibus ac dentibus laceratur, comeditur, devoratur, ut in
+hominis carnem ac pulpam convertatur; sic enim Christum, quem Deum ac
+hominem praedicant, unum et idem fieri cum assumente arbitrantur.
+Caeteri, qui haec verborum monstra ferre nequeunt, Christum ab
+accipientis ore in coelum revolare
+<span class="pagenum">340</span>
+putant, ab improbis autem ne accipi quidem, tametsi ea de re gravis
+controversia est inter ipsos. Certe Averroes valde novum sibi videri
+dicebat, quod Christiani tot millia Deorum, quos momento se creare
+jactarent, pietatis specie avidissime deglutirent. Nam Moses vitulum
+conflatilem, in pulverem contusum inque aquam infusum, cultoribus in
+contumeliam potandum propinavit<span class = "tag">1</span>. Nullum
+autem crudelitatis ac odii argumentum majus est, quam hostium carnibus
+vesci.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Exod. 32,&nbsp;35.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Averrois athei nomen oblivione sempiterno deleatur. Illud
+autem in summa confiteri necesse est, in coena sacratissima Christi Dei
+et hominis veram carnem et sanguinem pretiosissimum panis et vini specie
+nobis exhiberi, aut sempiternis flammarum cruciatibus torqueri.</p>
+
+<p>
+TORALBA: Quemadmodum creatura incapax est deitatis, ita quoque
+sempiterni cruciatus.</p>
+
+<p>
+FREDERICUS: Nemo est, opinor, qui creaturam fieri posse Deum putet.
+Sempiternis tamen suppliciis impie pervicaces torqueri, toties ac tam
+saepe in sacris litteris occurrit<span class = "tag">1</span>, ut illud
+in dubium vocare nefas esse videatur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Matth. 17, 25. Marc. 3, 9. Luc. 3. Jud. 1. Apocal. 19 20
+Thessal. 1. Ebr.&nbsp;6.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Non tantum qui omni pervicacia quaedam jura divina et humana
+violarunt, nec unquam poenituerunt, sempiternis inferorum poenis
+cruciabuntur, sed etiam ii, qui vel uno scelere capitali sese obligarunt
+ac prius vita defuncti sunt, quam poenituissent.</p>
+
+<p>
+SENAMUS: Prius igitur definiendum, cujusmodi sit peccatum illud, quod
+mortale sive capitale vocant, quoniam adhuc sub judice lis est. Et certe
+acutissimus quidam theologus<span class = "tag">1</span> se valde
+dubitare scribit, an sit ullum capitale scelus, concessis etiam omnibus,
+quae ab interpretibus afferuntur. Nam Hieronymus definit peccatum
+mortale: transgredi mandatum Dei. Alii: peccare in spiritum sanctum;
+alii: nec de peccato confiteri nec poenitere velle; alii aliter.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Scotus l. 1. sentent. dist. 1. qu. 2; l. II. dist. 28.
+qu.&nbsp;1.</div>
+
+<p>
+CURTIUS<span class = "tag">1</span>: Christus ipse definire videtur,
+quod neque in hac vita remittitur, neque in futura, cum scilicet
+peccatur in spiritum sanctum<span class = "tag">2</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Omittitur in aliis codicibus.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Matth. 12, 31 sq. Marc. 3, 29. Luc. 12,&nbsp;10.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Superius dictum est, ex ista definitione spiritum sanctum a
+patre et filio, ex quibus derivari dicitur, majorem fieri, quia peccatum
+eo majus ac gravius est, quo major et gravior est is, quem contra
+peccatur.</p>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Hoc amplius habet incommodi haec definitio, quod peccatum
+ejusmodi esset, quod nulla poenitentia, nullis meritis aboleatur, contra
+quam theologi fere omnes decreverunt<span class = "tag">1</span>. Ac
+tametsi Augustinus aliquanto aliter sentit, sponte tamen a sententia
+descivit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Thomas. Scotos. Albertus lib. II. sent. dist. 49; lib. I.
+retract. Petr. Lomb. lib. II. sent. dist.&nbsp;49.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Si nihil suapte natura est sempiternum praeter Deum, ut
+superius demonstratum est, nulla potest poena sempiterna irrogari.</p>
+
+<p>
+<span class="pagenum">341</span>
+SALOMO: Illud summa theologorum consensione planum est,<span class =
+"tag">1</span> Deum majora semper praemia bonis, breviores poenas
+improbis infligere, quam mereantur. <i>Ego Deus aeternus</i>,
+inquit,<span class = "tag">2</span> <i>qui facio judicium, justitiam et
+misericordiam; atque his verbis unice delector.</i> Judicio quidem poena
+decernitur, justitia vero praemium, sed misericordia eo pertinet, ut
+praemia merito majora, poenae peccato leviores tribuantur. Item Mosi
+precanti pro populo reposuit illud:<span class = "tag">3</span> <i>Ego
+Deus aeternus, misericors, beneficus, lenis, infinitae bonitatis ac
+veritatis, qui fidem et pacta conventa inviolabiliter tueri soleo in
+millesimam usque progeniem quique aboleo scelera ac peccata, nec tamen
+desero impunita flagitia, verum in tertiam et quartam progeniem
+exquiro.</i> Nam eo pertinet dictum illud Davidis,<span class =
+"tag">4</span> misericordiam a dextris Dei assistere, ut doceat
+acerbitatem acerbiorem esse. Sic enim Salomo scribit,<span class =
+"tag">5</span> sapientiam habere a dextris vitae diuturnitatem, a
+sinistra vero opes et gloriam, quae imbecilliora sunt, quam sit beata
+vita. Quodsi misericordia divina potentior acerbitate, profecto nulla
+poena sempiterna esse potest.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Scot. l. m. sentent. dist.&nbsp;18.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Jerem. 9,&nbsp;24.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Exod. 34,&nbsp;6.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Psalm. 16,&nbsp;11.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Proverb. 8, 20&nbsp;sqq.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Ob id, opinor, Athenienses misericordiae templa dicaverant,
+acerbitati nulla, ut Pausanias scribit.<span class = "tag">1</span> Ac
+tametsi veteres Graeci tres Deorum ultrices fingerent, <span title =
+"Greek: Poinên, Dikên, Erinnun">Ποινὴν, Δίκην, Ἐριννύν</span>, primam,
+quae peccata bonorum amissione puniat; secundam, quae corporibus
+salubritatem aut vitam spirabilem eripiat; tertiam, quae mentibus
+aegritudines innumerabiles inferat, poenas tamen sempiternas nullas
+decreverunt.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> In Atticis.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Spirantium hominum dolores corporea vita diuturniores<span
+class = "tag">1</span> esse nequeunt, quos ut oratione molli extenuaret
+Epicurus, leviores fore dicebat, si<span class = "tag">2</span> diuturni
+essent, acerbiores autem hominis<span class = "tag">3</span> interitu
+brevi desituros. Sed cum sempiterna sit animorum vita, poenas quoque
+sempiternas fore, non dubito.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>duriores</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>qui</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>his</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Animas cadaveribus superstites esse nemini praeterquam
+Epicureis dubium esse opinor, sed ut sint sempiterni, suapte natura
+fieri non posse, superius demonstratum est, Dei tamen voluntate<span
+class = "tag">1</span> ac potestate posse fieri sempiternos.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>bonitate</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Id quidem auctoritate Christi certissimum est, cum praedicat,
+eum esse metuendum, qui non modo corpus, verum etiam animam occidere
+potest.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Tametsi Ebraei poenas a sceleratis tum vivis tum mortuis exigi
+tradunt, nullas tamen certas definierunt iis, qui vita defuncti essent,
+ne quid in rebus tam arduis temere affirmarent, sed corporibus varias
+pro scelerum varietate poenas decreverunt. Aut enim ab invitis, aut ab
+errantibus,
+<span class="pagenum">342</span>
+aut volentibus, aut a pervicacibus peccatur. Qui peccavit invitus, nulla
+poena obstringitur, quia ne peccatum illud quidem suum dici potest. Qui
+errore peccavit, non quidem punitur, sed purgatur applicatione.<span
+class = "tag">1</span> Qui doceri non vult, hujus poena est Maltut aut
+Marhut,<span class = "tag">2</span> pecuniaria gravior. Qui animi
+pervicacia quadam et contemtu divinae legis peccat, capite plectitur,
+etiamsi levissima parte legis offendat. Qui vero contumeliosior fuerit
+erga Deum, non modo gravissima morte punitur, sed etiam ejus pecunia,
+suppellex, vestis, quantaecunque sit aestimationis, incendio absumitur,
+ne suis haeredibus ullum sui fructum aut desiderium relinquat, quin
+etiam ejus praedia quasi exsecrabilia inculta<span class =
+"tag">3</span> deseri jubentur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>admonitione</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Moses Rambam l. III. more nebochim.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Deest in alio codice.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Supplicia sempiterna pervicacium hominum improbitati decreta
+esse, Christus ipse clara voce denunciavit.<span class =
+"tag">1</span></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Matth. 18. Lucas 4. Marc.&nbsp;3.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Haec quidem utiliter et ad impiorum terrorem.</p>
+
+<p>
+CURTIUS: Ego quidem nihil utilius ac melius fieri posse puto, quam
+sempiternos improborum flagitiis cruciatus proponere, vel quod ita
+futurum sit, ut quidem confido, vel ad terrorem sceleratis incutiendum,
+vel ad utrumque. Qui aliter sentiunt, nae<span class = "tag">1</span>
+illi magno rerum publicarum ac religionum detrimento peccandi licentiae
+indulgere videntur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>ne</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Qui semel improbitatis fines transierunt, graviter et
+imprudenter impios esse oportere putant, ac terrores istos imperitis ac
+mulierandis propositos arbitrantur. Caeteri qui tormentorum inferorum
+cruciatus pro veris habent, desperatione fracti, veniam se posse
+consequi diffidunt et in perpetua improbitate consenescunt, ut de
+Caino<span class = "tag">1</span> proditum est, qui gravius se peccasse
+querebatur, quam ut veniam consequeretur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Gen. 4, 5&nbsp;sqq.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Ego Christi verba non tam ad terrorem, sed etiam ad rei
+veritatem statuo pertinere, quoniam infinita quadam poena plectendus
+est, qui peccatum infinitum commisit. At qui peccat in Deum, profecto is
+infinitum quicquam peccat.<span class = "tag">1</span></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Lomb. lib. 3. sentent. dist. 19. lb. Scotus.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Hac quidem ratione non modo omnia peccata sunt infinita, quia
+semper in Deum peccatur, sed etiam aequalia, quoniam omnia infinita
+inter se sunt aequalia, nihil enim quod infinitum sit, suscipit
+intensionem aut extensionem, magis aut minus. Item illud sequeretur,
+infinitum malum infinito bono contrarium esse, et actu duo essent
+infinita, contra perspicuas naturae demonstrationes, quas superius
+attigimus. Quare<span class = "tag">1</span> nec sententiam illorum
+probare possum, qui Deo nihil quidem formaliter contrarium esse
+testantur,<span class = "tag">2</span> ut eorum verbis utar, sed
+virtualiter tantum.<span class = "tag">3</span> Oportet enim mali vim ac
+potentiam infinitam summo ac infinito bono exaequari, quod naturae decus
+ac majestatem mirabilemque concordiam perpetuis bellis conturbaret,<span
+class = "tag">4</span>
+<span class="pagenum">343</span>
+cum item contraria sint sub eodem genere, Deum quoque generi subjungi
+oporteret. Quae cum absurda sint, sequitur nullum peccatum esse
+infinitum, ac verius diceretur, sceleratorum mentes penitus interire
+post exacta supplicia, ut Jobi verba declarant: <i>Ut calor nives</i>,
+inquit, <i>sic flagitiosos infernus consumit.</i><span class =
+"tag">5</span></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>Quanquam</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>fatentur</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Scotus II. dist. 2. qu.&nbsp;2.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alii: <i>conturbare</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Jobi 24,&nbsp;19.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Ex eo quod gehennae incendio dignus pronunciatur Christi
+sententia, qui fatuum quemquam appellavit, sequitur, omnia peccata esse
+aequalia et mortifera, Deo judice, ea tamen proposito levius puniri.</p>
+
+<p>
+SENAMUS: Eadem erat Draconis sententia, qui et parricidam et qui furto
+pomum decerperet, capitali supplicio exaequavit. Atheniensibus vero de
+legis acerbitate querentibus reposuit, graviorem capitali poenam, si
+quam haberet, parricidis se fuisse allaturum. Itaque Demosthenes
+apposite leges illius sanguine esse scriptas dixit.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Jam pridem Stoicorum de peccatis aequalibus opinio refutata
+jacet. Et quidem divina lex, omnium optimarum legum exemplar singulare,
+pro facinoris magnitudine poenarum gravitatem irrogavit. Qui falsum
+testimonium tulit, eadem poena obstringitur, quam in alium derivare
+conatus est, sive ad levissimam pecuniae mulctam, sive ad capitalem
+poenam testimonium pertineret. Sunt autem poenarum gradus septem in
+pandectis<span class = "tag">1</span> Ebraeorum: lapidatio, combustio,
+capitis truncatio, suffocatio, excidium, repentina mors, verberatio
+nervis bubulis<span class = "tag">2</span> inflicta,<span class =
+"tag">3</span> quae ictibus ad summum quadraginta definitur lege divina,
+ne quis ictibus contrucidatus plane inutilis reddatur. Excidium
+appellant <span title = "Hebrew: mavet">מָוֶת</span>, i.e. cum ante
+constitutum vitae terminum quis moritur ultione<span class =
+"tag">4</span> divina. Quo pertinet illud, quod saepius in sacris
+litteris occurrit: <i>Excidentur e populo suo qui hoc facient</i>, quod
+Christiani theologi pro sempiterna damnatione falso interpretantur. At
+cum poena divina peccato semper levior sit, si poena esset infinita,
+gravior esset poena delicto et acerbitas commiseratione dignior, contra
+quam locis omnibus scripturae docemur. Si igitur peccato supplicium
+levius est sive temporis extensione sive doloris intensione, constat,
+infinitum dici non posse.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Lib. 8. tract. V. Talmud.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;In alio legitur: <i>puris</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>inficta</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>ratione</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Aliud est, poenam mereri, aliud infligi. Non enim si
+sempiterna supplicia Christi veri Dei judicio mereatur, qui quenquam
+fatuum appellavit, propterea sequitur, ob id aeternas poenas
+luiturum.</p>
+
+<p>
+TORALBA: Ac si poenarum est aequalitas, profecto est etiam aequalitas
+flagitiorum. Item sempiternum supplicium, si non doloris intensione,
+tamen extensione temporis est infinitum. At omnia omnium peccata, si in
+eundem actum cumularentur, nihil tamen infinitum efficere possent, nec
+item actio et passio infinita in creaturam finitam cadere ullo modo
+potest. Cum igitur creatura, quae semper est finita, poenam doloris
+intensione aut temporis
+<span class="pagenum">344</span>
+extensione infinitam perpeti non possit, cum origine et occasu creaturae
+omnes concludantur, sequitur, sempiterna supplicia nulla fore. Ob id
+forsitan Origenes daemones tandem aliquando salutem adepturos
+affirmavit.</p>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Haec haeresis jam pridem theologorum sententiis est et
+calculis omnibus rejecta et repudiata.</p>
+
+<p>
+SENAMUS: Cum absurda sit peccatorum aequalitas et peccatorum infinita
+gravitas, cum etiam legibus et divinis et humanis alia sint aliis
+graviora delicta, nec tamen illa sint omnino multa, quippe aut
+benefactis consequentibus, aut poenis aut aliqua satisfactione oporteat
+aboleri, atque omnia omnium facta in judicium deduci, ut ecclesiastes
+orationem concludit, sequitur necessario, varias esse poenas, varia
+quoque genera praemiorum, nec improbos omnes iisdem inferorum poenis,
+nec item bonos iisdem coelestibus praemiis exaequari. Quod satis innuit
+Paulus,<span class = "tag">1</span> cum sidera quidem alia aliis
+lucidiora scribit atque eandem esse beatorum conditionem.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> 1 Cor. 15,&nbsp;41.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Duplices sunt exitus animarum, aliis quidem ad vitam beatam,
+aliis ad supplicia sempiterna, tertium nihil est. Id autem pluribus
+scripturae sacrae locis<span class = "tag">1</span> confirmari potest,
+in quibus haec saepius occurrunt, aliis ad vitam, aliis ad exitum
+sempiternum viam patere. Qui crediderit, salvus erit; qui vero non
+crediderit, condemnabitur.<span class = "tag">2</span> Quodsi ab inferis
+ad superos omnia munita essent, cur Christus Abrahamum de coelo ad mali
+divitis querelas sic induceret loquentem:<span class = "tag">3</span>
+<i>Ingens est hiatus inter nos et vos, ut neutri ad alterutros transire
+possint.</i> Cur item Augustinus:<span class = "tag">4</span> Binae
+sunt, inquit, habitationes, una in igne aeterno, altera vero in regno
+aeterno. Item alibi: Fides catholica credit regnum coelorum, secundum
+Johannem; tertium penitus ignoramus.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Matth. 25. Marc. 3. Luc. 10. 2 Thess. 1. Ebr. 6. Marc. 16.
+Joh.&nbsp;3.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Marc. 16, 16. cf. Hebr. 10,&nbsp;39.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Luc. 16,&nbsp;26.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Contra Pelagium l.&nbsp;V.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Certe Ismaëlitae duas tantum sedes animalium immortalium
+statuerunt, ex Azora Alcorani 45, alteram quidem deliciarum ac
+voluptatum, alteram cruciatus ac dolorum, mediam nullam putant.</p>
+
+<p>
+SENAMUS:<span class = "tag">1</span> At occidentales Indi praeter
+inferos ac superos purgatorium quendam locum esse praedicabant, non
+flammis et ignibus noxium, sed frigoribus gelidissimis. Quae persuasio
+ab radice convellit quaestiones eorum, qui negant purgationis ignes sine
+materia subsistere, aut materiam inveniri, quae quasi lapis <span title
+= "Greek: asbestos kai amiantos">ἄσβεστος καὶ ἀμίαντος</span>, alumen
+plumaceum vulgo appellatur<span class = "tag">2</span> nullis ignibus
+limari<span class = "tag">3</span> aut absumi possit, quia frigoris
+nulla vis est consumendi.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Deest in alio codice.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alii: <i>vulgus appellat</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>liquari</i>.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Inepte dicam an inique philosophantur, qui materiam purgatoriis
+ignibus sempiternam esse negant, videmus enim Aetnaeos ignes et
+incendium Hiberniae, Islandiae, Peruanarum<span class = "tag">1</span>
+atque Australium regionum,
+<span class="pagenum">345</span>
+quae terra ignea a perpetuis flammis nomen traxerunt, quibus materia non
+deficit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius sine dubio false: <i>Romanorum</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Undenam igitur tot ac tam diuturna pabula flammarum?</p>
+
+<p>
+TORALBA: Equidem putavi, aliquando ab aquis subterraneis saxa
+continenter irrigantibus alimenta suppeditari, quemadmodum in fornacibus
+lapis gagates pingui materia concretus ardentius urit aqua superfusa,
+sed adipe lapidis penitus exusto<span class = "tag">1</span>, nihil
+amplius aqua proficit<span class = "tag">2</span>, neque enim ignis
+pascitur aqua, sed uligine pingui, alioquin moles aquarum jampridem
+incendio consumta fuisset. Itaque videmus ab Aetna lapides spongiosos,
+quos pumices vocant, eructari, exusta materia pingui, ac nihilominus
+incendia durare.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>deusto</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>perficit</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Sed ut a physicis ad metaphysica redeamus, consentaneum est,
+varia esse pro scelerum varietate genera poenarum, sive immortalis
+anima<span class = "tag">1</span> diuturnitate temporis sive doloris
+acerbitate sive ardoribus sive horrore frigoris sive caligine tenebrarum
+sive odorum teterrimo foetore sive perturbationibus secum
+dissidentibus<span class = "tag">2</span> sive ministeriis foedissimis
+ac vilissimis plus minusve plectatur. Est autem<span class =
+"tag">3</span> divina quaedam vis ubique terrarum diffusa, quae
+improborum impietatem ulciscitur, nec usquam inulta scelera esse
+possunt, ne hominis cruci affixi fiducia latebrae flagitio quaerantur.
+Illud autem perspicuum est, improbos homines saepissime post diuturnam
+et in omnibus voluptatum generibus exactam vitam sine ullo sensu doloris
+interire<span class = "tag">4</span>, tametsi viri boni saepe in
+carceribus et cruciatibus moriantur, cum maximo luctu bonorum: hos<span
+class = "tag">5</span> ad vitam meliorem, illos ad supplicia denotari
+consentaneum est, ut Salomo innuit, cum dicit<span class =
+"tag">6</span> quosdam de vinculis et carceribus ad regnum, regem vero
+ad inopiam pergere. Oportet igitur exstare supplicia quaedam post hanc
+vitam, quibus improbi plectantur; neque enim Deus judex aequus
+videretur, si tam multa flagitia relinqueret inulta et virorum
+illustrium atque optimorum delicta omnia ulcisceretur, quamdiu spirant
+in terris. Quodsi non sunt supplicia sempiterna omnibus flagitiis post
+hanc vitam proposita, oportet esse temporibus ac locis terminata, quibus
+exactis aut moriendum mentibus est, aut beatius jucundiusque vivendum,
+quia tertium nihil cogitari potest.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>mortales animi</i> vel <i>mortuorum animi</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>discedentibus</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>enim</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Job. 21. Jerem. 12. Psalm. 36, 38. 73. Habac.&nbsp;1.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alius: <i>quos</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Eccles. 4,&nbsp;14.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Vetus est et ab omni antiquitate tracta opinio<span class =
+"tag">1</span>, animos eorum, qui sese corporeis voluptatibus dediderunt
+eorumque impulsu jura divina et humana violarunt, corporibus elapsos
+circa terram volutari ac cruciari, nec in coelestem illum locum ac sedes
+beatorum, i.e. ut Plato<span class = "tag">2</span> loquitur <span title
+= "Greek: eis katharan oichêsin">εἰς καθαρὰν οἴκησιν</span>, nisi multis
+exagitatos saeculis reversuros. Itaque
+<span class="pagenum">346</span>
+veteres praeclare cum iis agi putabant, eosque malis ingentibus eripi,
+qui poenas in terris, tantisper dum hoc spirabile lumen hauriunt,
+graviores dedissent, sicut idem Plato scribit: <span title =
+"Greek: tên dikên didonai megistou kakou apallagên ponêrias einai">τὴν
+δίκην διδόναι μεγίστου κακοῦ ἀπαλλαγὴν πονηρίας εἶναι</span>.
+Ex quibus sententiis
+significabant, nec inulta scelera, nec supplicia fore sempiterna.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>ratio</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;In Phaedone.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Si purgatorios ignes aut gelidissima loca poenis subeundis ac
+peccatis expiandis statuamus, ut hinc aditus muniatur ad beatorum sedes,
+prospiciendum nobis erit, ne infinita genera suppliciorum apud inferos
+admittamus, abhorret enim universa natura infinitatem. Praestat igitur,
+duo tantum loca statuere, unum praemiorum, alterum poenarum.</p>
+
+<p>
+CORONAEUS: Si qua immortali Deo juris ac justitiae cura est, quam summam
+esse confidimus, in extremo vitae spiritu poenitentium scelera non
+quidem abolitione<span class = "tag">1</span> penitus deleri, sed
+quodammodo extenuari<span class = "tag">2</span> confitendum sit. Demus
+enim duos homines, alterum illustri virtute ac pietate totum vitae
+tempus floruisse<span class = "tag">3</span>, nihil unquam injuriae
+fecisse, ac ne praemiorum quidem ulla spe Deum aeternum, sed divini
+amoris solo intuitu coluisse, in quo justitiae consummata perfectio
+consistit, ad extremum tamen in adulterio deprehensum, sine poenitentia
+caesum esse; alterum vero stupris, adulteriis, caedibus, parricidiis,
+contumeliis ac impietate summa erga Deum totam vitam exegisse, extremo
+tamen spiritu poenituisse vitae ante actae et humili scelerum
+confessione peracta exspirasse. Hunc quidem Curtius ac Fridericus in
+altissimas beatorum sedes ab angelis subvehi credunt, illum vero
+aeternis inferorum suppliciis cruciari. Perpendite, si quid injustius
+decerni possit?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>absolutione</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>exterminari</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>peregisse</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Haec vetus est Israëlitarum querela, qui Deum iniquitatis
+insimulare non dubitarunt ob eam causam. At ille per vatem:<span class =
+"tag">1</span> <i>Anima</i>, inquit, <i>quae peccaverit, ipsa morietur,
+nec filius sustinebit scelera parentis, nec parens flagitia filiorum.
+Quodsi aversus impius a flagitiis omnia edicta mea amplexatus fuerit,
+judicium et justitiam, vivet ille quidem, nec praeterita peccata illius
+commemorabuntur. Ita quoque si justus converterit se ab integritate ad
+impietatem, superiorum virtutum nulla futura est commemoratio, sed in
+peccatis suis morietur. Vos tamen dixistis: Judicia Dei non sunt aequa.
+Audite, domus Israelis, num judicia mea aequa non sunt? Num vos potius
+aequi non estis?</i> Ex his sequitur, duos tantum esse exitus
+animorum.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Ezech. 18, 19&nbsp;sqq.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Non dixit Ezechiel impium illum omnibus flagitiis ac sceleribus
+detestabilem, si extremo spiritu piguerit vitae ante actae, salutem
+adepturum, sed si reversus ab impietate juste vixerit, Deum superiores
+<span class="pagenum">347</span>
+impietates obliturum, nec item virum integerrimum, qui extremo vitae
+momento scelus admiserit<span class = "tag">1</span>, propterea
+suppliciis sempiternis torquendum, sed ita demum exitio periturum, si ad
+impietates et improbitates totus deflexerit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>admisit</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Ego illum, quem poenituerit scelerum, purgatoriis ignibus
+expiatum iri confido, idque non modo sacris litteris<span class =
+"tag">1</span>, sed etiam ipsius Martini Lutheri<span class =
+"tag">2</span> autoritate fretus.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> 2 Macc. 12. Mal. 3, 12. 1 Cor. 3. Phil. 2. 2 Tim. 1. Joh. 5.
+Apoc.&nbsp;5.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Lutheri resol. conclus.&nbsp;10.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Ego poenitentiam illam extremo vitae spiritu nihil profuturam
+sceleratis opinor.</p>
+
+<p>
+CORONAEUS: At qui sacerdotis potestate divinitus ei tributa veniam
+consecutus est, eum tamen a culpa liberum esse credimus.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Nihil exsecrabilius mihi videtur, quam sacerdotes ecclesiae
+Romanae veniam scelerum sibi arrogare aut confitentibus peccata
+ignoscere, cum id uni aeterno Deo pro jure suae majestatis
+conveniat.</p>
+
+<p>
+CORONAEUS: At Christus hanc apertissime discipulis potestatem largitur,
+ut quaecunque vincirent et solverent in terris, eadem forent soluta et
+colligata in coelis<span class = "tag">1</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Matth. 15, 19. 18,&nbsp;18.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Nescio quamobrem Romani pontifices haec verba ligandi et
+solvendi detorserint ad scelerum abolitionem, nisi quod augustiores se
+fore putarunt, si in jure divinae majestatis nulli creaturae
+communicabilia involarent et ex indulgentia vitiorum omnium infinitam
+auri vim corraderent. Ut quidem videmus illos ignoscere non tantum
+admissa scelera, sed etiam admittenda, cum legibus divinis et humanis
+non sine ingenti mercede solvant imperitos, nec leviorum, sed
+robustiorum impietatum veniam saepissime soluta pecunia largiantur.
+Inde<span class = "tag">1</span> venalium indulgentiarum pontificiis
+nundinationis copia, inventum Gregorii pontificis Romani, quae paulatim
+infinitum acceperunt incrementum, ut interdum mille annorum veniam isti
+largiantur<span class = "tag">2</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Caetera haec interlocutoris verba desunt in alio codice.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Liber de taxis Cancellariae, c. de absol. et
+dispensationibus.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Culpa quidem ignoscitur, quo minus sempiternis suppliciis
+teneantur, qui poenituerunt, sed purgatoria flamma expiati, ut Paulus
+ipse loquitur<span class = "tag">1</span>, vitam aeternam aliquando
+adipiscantur<span class = "tag">2</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>pollicetur</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;2 Thess. 2,&nbsp;8.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Ego poenitentibus sceleraque Deo confitentibus vitam coelestem
+patere judico, sine expiationis ignibus, qui nulli sunt, sed lotis
+vestibus pretiosissimo Christi Dei cruore<span class = "tag">1</span> ac
+lavacro, quo nos lavit ab omnibus flagitiis, ad nuptias coelestes
+acciri. Alioqui incongruum esset, eum quem ad convivia nuptiarum
+solennium excipere voles, ante verberibus, sectionibus, tormentis,
+ustionibus, crudelissime torquere.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Apoc. 1,&nbsp;5.</div>
+
+<p>
+TORALBA: Hypothesis superior a Coronaeo proposita eo pertinet, ut ab
+utroque merita supplicia prius exigantur, antequam sordidatos peccatorum
+maculis in sanctissimas angelorum aedes intrudi fateamur.</p>
+
+<p>
+<span class="pagenum">348</span>
+SALOMO: Ita quod sentio, nullum esse scelus inultum, ultionem vero,
+quamdiu hic vivitur, praestabiliorem fore, ut sapientiae magister
+significat his verbis: <i>Ecce justis in terra expenditur, quanto magis
+peccatoribus?</i><span class = "tag">1</span> i.e. a justis poenas
+improbitatum exigi, quamdiu hic vivitur, a sceleratioribus autem post
+mortem, utrosque tamen levius quam pro merito plecti. Nam si pro merito
+omnia delicta exigerentur et supplicia decernerentur, ecquis ea perpeti
+posset? Sed resipiscentia pleraque peccata abolentur aut levissime
+puniuntur, eoque magis, si ad resipiscentiam accedant praeclarae
+virtutum actiones, officia erga pupillos, viduas, peregrinos et summa
+erga tenues benignitas.<span class = "tag">2</span> Itaque Daniel regem
+Nabochodonosorem hortabatur, ut poenas divino judicio decretas
+benignitate dilueret, cum nulla re peccata citius aboleantur.<span class
+= "tag">3</span> Tametsi enim veniam precantibus ac poenitentibus
+ignoscat, non tamen impunitos fore testatur, his verbis: <i>purgando nos
+purgabit</i>; quod David Kimchi sic interpretatur: Deus ignovit, punit
+tamen quodammodo, tametsi Rabbi Abraham et Chaldaeus interpres penitus
+ignosci putent, quod de culpa interpretandum est. Quum enim rogatione
+Mosis se ignovisse dixisset nihilominus declarat, se populi scelus ac
+diffidentiam ulturum<span class = "tag">4</span>, uti fecit; omnes enim
+qui ex Aegypto egressi fuerant, duobus exceptis, in deserta solitudine
+perierunt. Item Davidi poenitenti ignoscit<span class = "tag">5</span>,
+poenam tamen irrogavit, tum adulterini filii morte, tum etiam incestibus
+ac adulteriis liberorum.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Proverb. 11, 31. Ecclasiast. (Sirach) 12, 4. 6. Nahum.
+1,&nbsp;2.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Ezech. 18, 8&nbsp;sqq.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Daniel 4,&nbsp;24.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Numerorum 15,&nbsp;30.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;2 Sam. 11,&nbsp;sqq.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Scelerati quidem bonorum caede pascuntur ac diuturnam saepe
+vitam in summa bonorum ac voluptatum omnium affluentia transigunt, quae
+praemia sunt eorum, quae ab illis recte gesta fuerunt, ne ullum exstet
+benefactum, cui Deus justam non retribuat mercedem et quidem meritis
+majorem, quia nemo fere tam improbus est, qui nihil boni gesserit. De
+utrisque vero, probis inquam et improbis, jam mortuis ita scribit
+sapientiae magister:<span class = "tag">1</span> <i>Prodibunt</i>,
+inquit, <i>impii praeteriti scelerum suorum recordatione. Tum justus
+coram oppressoribus suis stabit, cujus aspectu scelerati pavore percussi
+et inopinato stupore ac doloribus afflicti exclamabunt: an ille est,
+quem ludibrio habuimus olim; stulti qui vitam ejus insaniam et exitum
+putavimus ignominiosum. Itane in albo filiorum Deorum conscriptus est et
+inter sanctos sortem adeptus? At nobis opes et superbia nil
+profuerunt.</i></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Sap. 5,&nbsp;1-5.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Est verum genus eorum, qui quod bestiarum more nullam omnino
+aut divinorum aut humanorum curam habuerint, corporis ac animi occasum
+simul pati dicantur. Deus enim utrumque necare potest<span class =
+"tag">1</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Psalm. 42 (41), 5. Matth. 10,&nbsp;28.</div>
+
+<p>
+<span class="pagenum">349</span>
+CURTIUS: De his quidem statuere difficile est, eorum tamen animas, qui
+non innocentem bestiarum more vitam transegerunt, sed facinoribus et
+flagitiis vitam contaminarunt, non prius morituras confidimus, quam
+justissimas dederint poenas detestabilium improbitatum. Quo pertinent
+extrema Esaiae verba<span class = "tag">1</span>: <i>Videbunt</i>,
+inquit, <i>cadavera eorum, qui a me defecerunt, quoniam vermis eorum non
+morietur et ignis eorum non exstinguetur, sed omnibus fastidio sunt
+futuri.</i> Quibus verbis sempiterna eorum supplicia fore testatur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Jessiae 66,&nbsp;24.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Rabbi Elieser planius aliquanto: Certo scis, inquit, omnia dicta
+factaque hominum justis suis ponderibus exigenda, nec te in fraudem
+impellat malus genius, quasi sepulcrum tibi sit securitatis ac
+impunitatis<span class = "tag">1</span> perfugium futurum, stabis enim
+coram aeterno Deo, judice totius orbis.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>immunitatis</i>.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Magnam vobis gratiam debet ecclesia Romana, quod purgatorios
+ignes pene exstinctos argumentorum vi atque eloquentia<span class =
+"tag">1</span> videmini excitavisse. Nam in iis ignibus legatorum<span
+class = "tag">2</span> ac donationum vis prope immensa, quasi in causa
+non tantum impulsiva, ut jurisconsulti loquuntur, sed etiam finali
+consistere videtur, ut scilicet sacrificia missarum anniversaria fiant
+pro salute animae testatoris.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>eloquentiae ardoribus</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>legationum</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Etiamsi demonstratione perspicua planum esset, post<span
+class = "tag">1</span> hanc vitam expiari scelera improborum ultricibus
+flammis, non propterea tamen sequeretur, sacrificia mortuis
+profutura.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Deest alibi.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Cur&nbsp;non?</p>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Quoniam divina decreta vetant. Qui, inquit Ambrosius<span
+class = "tag">1</span>, non accipit hîc veniam peccatorum, illic non
+erit. Non erit autem ei, quod ad vitam aeternam noluerit pervenire. Item
+Cyprianus<span class = "tag">2</span>: Quando isthinc excessum fuerit,
+non poenitentiae relinquitur ullus, nec sanctificationi locus. Hîc vita
+amittitur aut retinetur. Item Augustinus<span class = "tag">3</span>:
+Post hanc vitam id quisque habiturus est, quod in ea conquisierit; nunc
+misericordiae, post judicii tempus erit. Item Hieronymus<span class =
+"tag">4</span>: Cum ante tribunal Christi veneris, inquit, nec Jobus nec
+Daniel pro te orare poterunt. Item Chrysostomus<span class =
+"tag">5</span>: Simul discesserimus, hinc non est in nobis situm
+poenitere aut delere peccata. Item qui in praesente vita peccata non
+eluet, nullam postea consolationem habiturus est. Atque eo pertinet
+Salomonis dictum de arbore caduca, quae eo quo ceciderit loco, sive ad
+Aquilonem sive ad Austrum, illic perpetuo residebit<span class =
+"tag">6</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Libro de bono more.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Contra&nbsp;Dem.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Ad Maced. ep.&nbsp;54.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Homil. X in Joh. qu. 2 et&nbsp;13.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Conc. 2 de Lazaro. ad Ebr. 2. Rom.&nbsp;4.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Eccles. 11,&nbsp;3.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Ne vobis theologis theologos opponam, satis est sacrae
+scripturae locum de Maccabaeis singularem denotare<span class =
+"tag">1</span>: <i>Nisi</i>, inquit, <i>revicturos sperarent, qui mortui
+sunt, frustra pro mortuis vota</i>
+<span class="pagenum">350</span>
+<i>conciperentur.</i> Itaque Judas princeps Judaeorum mortuos pro
+patriae salute, solennibus sacris expiari jussit, ut peccatorum noxa
+solverentur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> 2 Macc. 12, 40.&nbsp;sqq.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Libri Maccabaeorum non modo ab Ebraeis, sed etiam ab omnibus
+veteribus christianis theologis inter <span title =
+"Greek: apokrupha">ἀπόκρυφα</span> censentur et sanctissimis
+Laodicaeensis synodi<span class = "tag">1</span> decretis repudiantur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Const.&nbsp;55.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: At posterioribus conciliis, ipsiusque Tridentinae synodi
+decretis, quasi sacratiores probantur mirum in modum.</p>
+
+<p>
+TORALBA: Ego quidem non modo theologorum<span class = "tag">1</span> et
+academicorum auctoritate, sed etiam argumentis certissimis animorum
+purgationes et expiationes scelerum post hanc vitam fore non dubito. Sed
+ut votis aut rogationibus ullis eluantur, probare nullo modo possum. Nec
+vero Plato<span class = "tag">2</span> quicquam perniciosius aut
+capitalius hominum generi persuaderi posse scribit. Nam quo quisque
+sceleratior exstiterit, quo majores opes furtis aut rapinis pupillorum
+ac viduarum congesserit, eo confidentius alienis precibus ac sacrificiis
+flagitiorum suorum diritatem dilui putabit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Athanasius. Cyprianus. Hieronymus. Epiphanius. Augustinus l.
+15 c. 15. de civ.&nbsp;Dei.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;De legibus.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Legibus divinis saepe admonemur, nullis sacrificiis improbitates
+expiari<span class = "tag">1</span> praeterquam eas, quae errore
+probabili admittantur; direpta vero bona praesertim egentium, viduarum
+ac pupillorum quasi flagrans incendium absumunt rapientium opes omnes.
+Quae cum ita sint, quis putet, sacrificia ulla aut preces mortuis
+proficere posse?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Desunt in aliis codicibus.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Si nihil proficiunt mortuis viventium rogationes, cur Judaei
+mortuos in sepulcra deferentes canerent suam<span class = "tag">1</span>
+<span title =
+"Hebrew: hashuva (text reads הַשּׁוֻבַה ‘hashvuva’)">השֻובה</span>
+(accubationem) in qua his verbis utuntur:
+Spiritus domini quiescere faciat N. in horto Eden, in pace, ipsum ac
+omnes defunctos Israëlitas, ad cujus precantis vocem populus respondet
+Amen! Cur etiam Augustinus pro matre Monica sic precatur: Dimitte,
+domine, dimitte, obsecro, ne intres in judicium cum hac?<span class =
+"tag">2</span> Cur etiam Muhammedistae ipsi, qui supplicia inferorum
+quidem sempiterna fore credunt, tam ardenter precarentur ut amici vita
+defuncti ab interrogatione utriusque angeli atri eripiantur?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius addit; <i>sacerdotes cantionem</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>ea</i>.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Ista quidem precatio fit a Muhammedistis, priusquam judicium
+subeunt, non quod judicio semel damnatos unquam eripi putant.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Nec Maccabaeorum, nec Augustini autoritatem moror; nos vero nec
+anniversariis solennibus, nec sacrificiis, nec rogationibus illis utimur
+pro animis defunctorum, quia scimus nihil profuturum sed illa
+<span title =
+"Hebrew: hashuva (text reads הַשּׁוֻבַה ‘hashvuva’)">השֻובה</span><span
+class = "tag">1</span> nihil aliud est,
+quam vox optantium, ut beati sint amici, propinqui, parentes.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>cantio</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Si dubia res esset, an mortuis viventium vota proficiant, ut
+quidem prodesse confido, nonne tutius tamen foret id facere,
+<span class="pagenum">351</span>
+quod mortuis nihil nociturum sit, quam illos dubia spe flammis
+cruciandos deserere? Nam ut sapientes vetant id facere, quod dubites
+justum sit, necne? ita quoque jubent nos id facere, quod dubites,
+profuturum sit, necne? Ac propterea laudatur Cato Censorius, qui de
+animarum immortalitate disputans, quorum vim et sensum exstingui morte
+putabant levissimi quidam Epicuraei: Si<span class = "tag">1</span>,
+inquit Cato, in hoc erro, quod immortales animos esse credo, hunc
+errorem, quo delector, quamdiu vivo mihi eripi nolo, sive mortales sint
+animi, ut minuti quidam philosophi putant, non vereor, ut illi mortuum
+me irrideant. Quanto nos accuratius ac libentius pro amicis mortuis
+supplicare debemus, si certum est, ut spero, Romanam ecclesiam a pietate
+vera aberrare non posse.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alibi: <i>Quodsi</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Ego a pontificibus Romanis<span class = "tag">1</span> didici,
+haereticum esse neminem, qui ex duabus vel pluribus inter se de
+religione discrepantibus doctorum virorum sententiis, utram libet,
+tueatur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Innocens IV. in c. Si invitaveris de constitutione Thom ...
+lib. 4 sent. dist. 3. qu. 2 etc. si per duos, de Simonia.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Ita quidem opinor, si disputatio est
+<span title = "Greek: peri tôn adiaphorôn">περὶ τῶν ἀδιαφόρων</span>,
+non tamen si de summa religionis aut de fidei capitibus quaeratur.</p>
+
+<p>
+SENAMUS: At in eo ipso controversia gravis est, quae sint capita fidei?
+Nam Sorbonici theologi duodecim Christianae fidei capitibus centum
+viginti subrogarunt et capitalibus suppliciis addixerunt, qui contra
+sentirent, inter quae capita illud etiam conscriptum est, beatum Petrum
+non Petrum, beatum Paulum non Paulum dici oportere.</p>
+
+<p>
+TORALBA: Video Judaeos a Christianis, Agarenos ab utrisque de summa
+religionis dissidere, graves etiam Agarenos inter ipsos controversias
+fidei existere, nec pauciores<span class = "tag">1</span> centum viginti
+haereses a Tertulliano et Epiphanio inter Christianos commemorari, nec
+tantum haereticos majorum gentium a se invicem dissidere, verum etiam
+eos, qui plus caeteris sapere videntur, Damascenum inquam a Chrysostomo,
+Cyprianum a Tertulliano, Epiphanium ab Eusebio, Hieronymum ab Augustino,
+Gregorium ab Hieronymo, Origenem a caeteris, Abaelardum a Bernhardo,
+Thomam a Scoto, Henricum a Durando, Albertum ab Henrico et postremo
+quemque superiorum scriptorum sugillare. Quin etiam magistrum
+sententiarum haeresium viginti quinque a junioribus Sorbonicis denotari,
+Graecos Christianos a Latinis, Romanos a Germanis, Helveticos et Gallos
+ab utrisque, Lutherum a Zwinglio, Calvinum a Stanckaro, Bezam a
+Castellione, in summa fere singulos a singulis, ut omnes ab omnibus,
+mutuis maledictis et execrationibus refutari. Ac tametsi Judaei suae
+religionis puritatem constantia majore tueri videantur, orientales tamen
+ab occidentalibus in ritibus discrepant. Quae cum ita sint, nonne
+praestat simplicissimam illam et antiquissimam eandemque verissimam
+naturae religionem, uniuscujusque mentibus ab immortali Deo insitam, a
+qua
+<span class="pagenum">352</span>
+dissidendum non erat, amplexari, illam inquam religionem, in qua Abel,
+Enochus, Lothus, Sethus, Noëmus, Jobus, Abrahamus, Isaacus, Jacobus, Deo
+carissimi heroës vixerunt, quam inter tot ac tam varias opiniones
+incertum quemque vagari, nec habere certam animi sedem, in qua
+acquiescat?</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>potiores</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Si heroibus illis similes essemus, nihil ritibus ac caerimoniis
+opus esset, plebem vero ac vulgus ignarum sine ritibus ac caerimoniis
+nuda verae religionis assensione contineri, vix ac ne vix quidem fieri
+potest.</p>
+
+<p>
+CURTIUS: Caerimoniarum multitudo mihi non placet, quae veri Dei cultum
+evertit, ut paganorum et qui propius a paganis absunt, Catholicorum.</p>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Non video de toto genere religionum, quae purioribus
+caerimoniis<span class = "tag">1</span> Deum aeternum colendum sibi
+proponat quam Ismaëlitarum.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>quae potioribus ceremoniis puriis</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Sed jam de via deflexerunt ac sepulcra Naphissae<span class =
+"tag">1</span> Muhammedis, ac nescio quorum<span class = "tag">2</span>
+prophetarum, continuis peregrinationibus fatigant. Judaei solas divinae
+legis caerimonias, non hominum arbitrio confictas, cum veri aeterni Dei
+cultu sic amplectuntur, ut plebis animos aeque ac eruditorum facile in
+officio sine ullis sacrificiis contineant.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alii: <i>Navissae</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>quot</i>.</div>
+
+<p>
+CORONAEUS: Veram religionem Romanos pontifices jam inde a Christo Deo
+vero et sanctissimis apostolis ac discipulis continua serie posteritatem
+docuisse confido ac suae dignitatis splendorem ac decus inter
+haereticorum, Judaeorum ac Turcarum, Paganorum, Epicuraeorum naufragia
+constanti fide tueri. Et quoniam id vobis persuaderi non potest, quod
+tunc fore non despero, non desistam, verum Deum et hominem Christum
+ejusque inviolabilem parentem, virginum decus, omnes angelorum legiones,
+martyrum, confessorum ac beatorum omnium ordines obsecrare, ut Deum
+aeternum vobis propitium reddant ac pro vestra omnium salute rogationes
+ferant.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Ita omnes.</div>
+<div class = "mynote fineprint">
+Footnote reference number missing: may be anywhere in the three
+paragraphs between preceding and following footnotes, or may refer
+to overall paragraph sequence.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Magnam profecto gratiam Coronaeo pro tot ac tam multis
+beneficiis ac potissimum pro sua erga nos pietate singulari et caritate
+debemus, quam vicissim imitari nos oportet, ac singulos pro singulis
+supplicare Deo aeterno, ut nos in rectum salutis iter, omnibus errorum
+vepribus ac spinis purgatum, deducat.</p>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Qui de sua religione dubitat, vera sit necne, aut qui falsam
+pro vera profitetur, nec pro caeteris utiliter vota facere posse
+videtur; qui vero certus ejus religionis, in qua sit acquiescendum, si
+veram habet, utiliter quidem pro aliis, non item pro seipso supplicabit,
+aut in rectum iter, quod securius tenet, Deo praelucente
+ingredietur.</p>
+
+<p>
+SALOMO: Nullus unquam mortalium certior fuit de voluntate divina, quam
+Moses, qui tametsi Dei leges ad populum tulisset, attamen precibus
+fusis: <i>Ostende</i>, inquit<span class = "tag">1</span>, <i>mihi vias
+tuas, ut cognoscam te.</i> Item David, divinarum legum peritissimus
+interpres: <i>Vias tuas</i>, inquit, <i>ostende</i>
+<span class="pagenum">353</span>
+<i>mihi</i><span class = "tag">2</span>; qui tamen alibi dixerat<span
+class = "tag">3</span>: <i>Notas mihi fecisti vitae vias, ut scilicet
+Deus illis praeluceret ad arcana legis intelligenda.</i> Nam
+quadragesimo post anno quam lata lex erat, Moses coacta populi concione,
+illud etiam<span class = "tag">4</span> addidit: <i>Non dedit Deus vobis
+cor ad intelligendum, nec oculos ad videndum, nec aures ad audiendum
+hactenus.</i><span class = "tag">5</span> Ex quo intelligitur, sine ope
+ab luce divina Dei leges aut jussa intelligi aut percipi non posse.
+Itaque vates lyricus exclamans<span class = "tag">6</span>:
+<i>Revela</i>, inquit, <i>oculos meos, ut intueri possim admirabilia
+tuae legis arcana.</i> Quanto nos igitur studiosius quam illi preces
+mutuas ad Deum immortalem fundere debemus, in tanta opinionum de vera
+religione discrepantium varietate.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Exod. 33,&nbsp;13.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Psalm. 76,&nbsp;48.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Psalm. 5, 26.&nbsp;86.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Deuteron. 5,&nbsp;29.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Deest in alio codice.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Psalm. 119,&nbsp;18.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Quid vetat igitur, quo minus omnes simul ac semel pro omnibus
+ardenti animo illud ab immortali Deo precemur, ut recta via pergamus, si
+modo veram nacti sumus, sin a vera via sive vita defleximus, divina
+bonitate praeeunte dirigamur. Nam ut bellica tormenta sigillatim emissa
+non tanta vi quatiunt arces, quam si multa simul eodem impetu ferantur:
+ita preces multitudinis<span class = "tag">1</span> coelum ipsum tanto
+impetu feriunt, ut ipsi Deo vim afferre videantur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>precum multitudines</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: At unius hominis integerrimi oratio plus habet apud Deum
+ponderis ac momenti, quam populi totius, ut quidem Moses, Samuel et
+Elias saepe declaraverunt, quoniam etiam in multitudine unius impietas
+caeteris obest, preces tamen bonorum semper exaudiuntur.</p>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Multitudinis quidem rogatio efficax est, si mente sincera Deum
+aeternum appellaverit; sin pro vero Deo falsum colat, aut creatori
+creaturam cultus communione conjungat, idem illi objici possit, quod
+Elias populo<span class = "tag">1</span>: <i>Quousque claudicabitis mox
+in hanc, mox in illam partem? Si Bahal rex est, hunc colite</i> etc.
+Idem sacerdotibus Bahalem contentissima voce acclamantibus:
+<i>Altius</i>, inquit, <i>exclamandum est, quia Bahal vel sopore, vel
+rationibus domesticis implicatur.</i><span class = "tag">2</span> Pejus
+etiam si dubitent, Deus sit necne, quem interpellant, quoniam dubitatio
+in cultu divino semper impietatis opinionem affert. Quid enim ferat<span
+class = "tag">3</span> Athesani<span class = "tag">4</span> theologi
+amuletum, quod adoraturus hostiam siligineam, quam dubitent consecrata
+sit necne, quod manibus contrectat: Si Deus es, inquit, adoro te, sin
+minus, non adoro.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> 1 (3) Regum 18,&nbsp;21.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;1 (3) Regum 18,&nbsp;28.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alibi: <i>Quid referat</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>Astesani</i>.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Omnes homines, quantum quidem opinor, Deum deorum omnium
+parentem agnoscunt, ac tametsi plerique communicatis honoribus creaturas
+cum creatori copulant, principem tamen confitentur, quem Porphyrius et
+Plato<span class = "tag">1</span> <span title =
+"Greek: tôn theôn patera kai pantokratora">τῶν θεῶν πατέρα καὶ
+παντοκράτορα</span> vocant, quem Octavius,
+<span class="pagenum">354</span>
+Salomo, Toralba, unice caeteris omniis repudiatis, colendum proponunt,
+Fridericus et Curtius caetera quidem omnia assentiuntur, hoc tamen
+differunt, quod Deum illum naturae parentem vel, quod idem, filium ejus
+coëssentialem, coaeternum carnem humanam in utero virginis induisse
+contendunt ac pro generis humani salute mortem pertulisse; in caeteris
+prope consentiunt, excepta coena, confessione et statuis; Coronaeus<span
+class = "tag">2</span>, ut religiosissimus est, ne latum quidem unguem
+ab ecclesiae Romanae caerimoniis putat esse discedendum. Ego vero, ne
+usquam offendam, omnes omnium religiones probare malo, quam eam, quae
+fortassis vera est, excludere.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> <span title = "Greek: peri apochês tôn empsuchôn">περὶ ἀποχῆς
+τῶν ἐμψυχῶν</span>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius addit: <i>vero</i>.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Mallem ego, Sename, calidus esses aut frigidus, quam in
+religione tepidus. Quanquam quî fieri potest, omnium religiones simul
+tueri, i.e. confiteri aut credere Christum Deum esse et negare Deum
+esse, morte affectum et supplicio ereptum, panem Deum fieri et non
+fieri, quae per naturam simul stare non possunt.</p>
+
+<p>
+SENAMUS: Ego nec assentiri leviter nec temere negare volo, quae inter
+theologos dubia disputatione contravertuntur, sed Pauli<span class =
+"tag">1</span> sententiam sequi praestabilius duco: <i>Factus sum</i>,
+inquit, <i>Judaeis Judaeus, Ethnicis Ethnicus et iis qui lege vacant,
+quasi legis expers essem. Omnibus omnia factus sum, ut omnes lucri
+facerem.</i> Itaque gratissima mihi visa est Hierosolymitanorum civium
+concordia, ubi tamen sunt octo christianae sectae, Latini, Graeci,
+Jacobitae, Armenii, Gregoriani, Coptitae, Abyssini, Nestoriani, exin
+Judaei, Muhammedistae, et sua cujusque sectae templa, in quibus sacra
+seorsim fiunt, ritibus ac caerimoniis distincta, quae tamen publicam
+tranquillitatem summa consensione colunt. Ego vero Christianorum et
+Ismaëlitarum et Judaeorum, ubicunque licet, atque etiam Lutheranorum et
+Zwinglianorum templa subeo, ne cuiquam quasi atheus offensionem praebeam
+aut quietum reipublicae statum videar conturbare. Deorum tamen principi
+optimo maximo omnia fero accepta. Quid igitur vetat, quo minus communem
+naturae totius auctorem et parentem precibus communibus flectamus, ut
+nos omnes in verae religionis cognitionem perducat.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> 1 Corinth. 9, 20&nbsp;sq.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Ferendum quidem illud, ut pro singulis rota omnes et singuli
+concipiant, sed omnes simul in tanta religionum varietate, salva
+cujusque pietate, stare non possunt. At ne Moses quidem ferre
+potuit<span class = "tag">1</span>, ut populus in Aegypto sacra faceret,
+cum id Pharao permitteret: <i>Non est</i>, inquit, <i>consentaneum, ut
+abominationem Aegyptiorum sacrificemus Deo nostro; sin coram id fieret,
+lapidibus obrueremur.</i> Ac propterea majores nostri non sine ingenti
+mercede a principibus extorserunt, jam inde ab ultima memoria, ut in
+sacellis ac templis seorsim sacra faciamus. Ob id enim et aurum
+coronarium Romanis pontificibus et imperatricibus
+<span class="pagenum">355</span>
+dependere consuevimus ac Zonarum jura imperatoribus Germanis. Nam cum in
+insula Delo sacra facere majorum nostrorum colonia prohiberetur ab
+incolis, quod Apollini et Dianae insula sacra videretur<span class =
+"tag">2</span>, Caesareus dictator rescripsit: Non mihi placet, inquit,
+decretum, quo Judaeos amicos nostros sacris patriis uti prohibetis, aut
+in sacra pecuniam conferre, cum id ne Romae quidem facere prohibeantur.
+In eandem sententiam exstat Dolabellae proconsulis ad Ephesios epistola,
+ne Judaeos sacra facere in oppidis ac civitatibus Asiae prohibeantur.
+Nihilominus tamen sacris saepe disturbati sumus ac furentis plebis
+injuria violati.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Exod. 8,&nbsp;26.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Josephus lib. 14, c. 17. Philo de legat ad
+Caligulam.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Res omnium difficillima mihi semper visa est, in eadem civitate
+religionum inter se discrepantium auctoritatem publicam tueri. Sed fere
+plebs in eo genere dominatum sibi vindicare consuevit, cui obsistere ne
+principibus quidem tutum est. Cum enim Phocas<span class =
+"tag">1</span> imperator<span class = "tag">2</span> Graecorum statuas
+dejici jussisset, ab ipsa fece plebis in Sophiae templo mactatus est.
+Privata autem sacrificia exercere periculosius est, quam publica,
+propter occultas civium conjurationes, quae tandem aliquando in
+reipublicae perniciem erumpunt. Ob id enim Trajanus Plinio Asiae
+proconsuli rescripsit<span class = "tag">3</span>, ut nocturnos
+Christianorum conventus prohiberet. Quod cum magistratus Monasterii<span
+class = "tag">4</span> civitatis Anabaptistarum sectariis permisisset,
+paulatim ita creverunt, ut imperium urbis invaderent. Est etiam in
+privatis ac potissimum in nocturnis sacris, ubi conveniunt viri et
+foeminae, maxima suspicio lenociniorum.<span class = "tag">5</span> Quae
+cum in sacris Bacchanalium Romae comperta fuissent, et stupri
+libidinesque utrius sexus effusae et caedes permistae perpetuo decreto
+in tota Italia vetita fuere. Quam suspicionis infamiam Christiani, qui
+sacra nocturna metu magistratuum procurabant, cum maxime vellent
+effugere, tamen nunquam potuere, ut ex apologeticis planum fit<span
+class = "tag">6</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>Thomas</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Deest in uno codice.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Plinii Epp. 10, 96 sq. Cal. 97&nbsp;sq.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>Munsterae</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Alius: <i>lenociniorum frequentia</i>.&nbsp;
+<b>6.</b>&nbsp;Tertullianus in apologet. Athenagoras in apol. Justinus
+Martyr in apol. Origenes contra Celsum.</div>
+
+<p>
+SENAMUS: Si omnibus id persuaderi posset, quod Ismaëlitis, quod mihi,
+quod Octavio, scilicet omnia omnium vota, quae a pura mente
+proficiscuntur, Deo grata vel certe non ingrata esse, ubique terrarum
+eadem concordia vivi posset, qua vivitur sub imperatore Turcarum vel
+Persarum.</p>
+
+<p>
+CORONAEUS: Principes hujus civitatis peregrina quidem Judaeorum et
+Graecorum sacra fieri publica patiuntur, non tamen caeteris sunt eadem
+privilegia tributa, sed tamen uti libertate cuique licet, dum nihil de
+tranquillitate civitatis statu detrahatur, nemo sacris adesse cogitur
+aut prohibetur.</p>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Sapienter istud quidem, ut omnia hujus civitatis instituta,
+quibus in optimatum statu diutissime floruit ac florebit, in quo
+civitatis genere nulla pestis perniciosior exoriri potest, quam
+discordiae civium inter ipsos.</p>
+
+<p>
+<span class="pagenum">356</span>
+CORONAEUS: Utilitati tamen publicae pietas anteferri debet ac de
+religione inquiri, nolentes etiam ad sacra publica cogi, ut sanctissimis
+ecclesiae Romanae decretis cavetur<span class = "tag">1</span>. Huc enim
+pertinet illud: <i>Compelle eos intrare.</i><span class =
+"tag">2</span></p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> C. urgente: de haereticis.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Luc. 14,&nbsp;23.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: Illic agitur, opinor, de vocatis ad nuptias, quos, si adesse
+nollent, valde ineptum minimeque decorum videretur fustibus aut subjecta
+poena capitali cogere velle, si quidem voce
+<span title = "Greek: anankazein">ἀναγκάζειν</span> interpretamur
+<span title = "Greek: to biazesthai">τὸ βιάζεσθαι</span>.</p>
+
+<p>
+CURTIUS: In eam sententiam Tertullianus<span class = "tag">1</span> ita
+scripsit: Non est religionis cogere, quae sponte suscipi debet, non vi.
+Et quidem concilio Nicaeno, Constantinopolitano, Ephesino, Chalcedonensi
+sanctissime ita decretum est, haereticos non armis esse, sed doctrina
+expugnandos, nec zizania ante messen convellenda. Idem video placuisse
+Augustino<span class = "tag">2</span>, Hieronymo<span class =
+"tag">3</span>, Bernhardo<span class = "tag">4</span>. Deus, inquit
+Hilarius, non eget obsequio necessario, nec requirit coactam
+confessionem, non nisi volentem recipit. Simplicitate quaerendus est,
+confessione discendus, caritate amandus, timore venerandus, voluntate
+probitatis retinendus. At sacerdotes Deum timere vinculis coguntur,
+poenis jubentur, carceribus continentur, virgines nudantur ad poenam,
+sacrata Deo corpora ad fructum spectaculi et quaestionis aptantur. Haec
+ille. Atque ob id Priscilliani haereseos damnati sunt, quod haereticos
+poenis cruciandos esse arbitrarentur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Ad Scapulam.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;L. 4. confess. c. 19. l. 6 c. 2 de civ. Dei. l. 1. contra
+Manich. c. 1. Contra Pelag. l. 2, c.&nbsp;22.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;C. 14 M. et l. 3. contra Pelag.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Serm. 64 in canticum.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Jubet quidem lex divina<span class = "tag">1</span>, masculos
+omnes singulis annis coram Deo se sistere, solennium festorum diebus,
+nec muneribus vacuos venire, neminem tamen cogi voluit. Quae enim
+contumelia gravior in Deum cogitari potest, quam ad illius obsequium
+quenquam cogere velle, cum nemo satis alacri mente ad eum amplexandum
+accedere possit. Nefas est, Deum ab invitis et nolentibus coli, si quis
+nostrae gentis, deserto Dei cultu, Deum peregrinum, peregrina sacra sibi
+quaerat, lapidibus obrui, civitas vero solo exaequari jubetur. Eadem
+poena sequitur eos, qui summo pontifici imperanti non acquieverunt.
+Atque eo pertinet foedus illud, quod Asa<span class = "tag">2</span> rex
+cum tribubus Juda et Benjamin percussit, quo caput ejus, qui Deum
+aeternum deseruisset, sacratum<span class = "tag">3</span> est, sed eo
+foedere nihil de peregrinis cavetur. Ac tametsi populus Israel jussus
+est, cum in regionem sibi promissam venisset, populos exscindere,
+templa, locos, altaria funditus evertere, non tamen finitimos populos
+religionem mutare coëgerunt. Nam cum David Ammonitas, Moabitas, Idumaeos
+sub imperium suum subjunxisset<span class = "tag">4</span> ac vectigales
+fecisset, suis tamen religionibus ac sacris uti passus est. Atque illud
+est, opinor, quod Julianus<span class = "tag">5</span> in libro, quem
+adversus Galilaeos scripsit, innuere videtur,
+<span class="pagenum">357</span>
+cum legibus Mosis cautum fuisse putat, ne aliarum gentium templa ac
+delubra exscinderentur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Deuter. 16,&nbsp;16.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;2 Par. 15, 3&nbsp;sq.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Alius: <i>damnatum</i>.&nbsp;
+<b>4.</b>&nbsp;Alius: <i>subegisset</i>.&nbsp;
+<b>5.</b>&nbsp;Apud Cyrillum in librum Juliani.</div>
+
+<p>
+CURTIUS: Haec quaestio, an quisquam suam religionem ejurare cogendus
+esset<span class = "tag">1</span>, magnis contentionibus agitata fuit in
+senatu Lusitanorum, Emanuele rege. Cum enim Ferdinandus,<span class =
+"tag">2</span> Castiliae rex, Judaeos omnes finibus imperii sui
+exegisset, pars in Galliam Narbonensem, unde postea a Francisco rege
+depulsi fuere, exceptis oppido paucis, qui proscriptionis metu
+religionem mutarunt vel simularunt, pars maxima in Lusitaniam concessit.
+Rex Emmanuel coacto concilio decerni jussit, an cogendi essent,
+christianam religionem profiteri. Tandem decretum est, cogendum esse
+neminem nec tamen ferendum esse, Judaeos sua religione uti, sed edicto
+cautum est, ut brevi finibus excederent, ni vel religionem ejurare vel
+durae servitutis jugum subire mallent. Quibus non erat exeundi potestas,
+propter navigiorum difficultatem vel inopiam, metu servitutis
+impendentis baptizari maluerunt. Sed cum haberetur concio Vlysipone urbe
+metropoli, plaga Christi crucifixi minio picta, cruore fluenti similis
+apparebat, adversa luce solis. Quod concionator cum prospiceret, clare
+vociferans: Advertite, inquit, Christi salvatoris vulnera, ut sanguine
+diffluunt. Plebs admirari et assentiri, quousque Judaeus quidam <span
+title = "Greek: neophutos">νεόφυτος</span>, qui religionem christianam
+simulabat, clara voce plebem attonitam objurgans: Ecquid nos, ait,
+lignea isthaec mortui hominis imago movet? Qua voce audita concionator
+hominem ut perfidum ac detestabilem, totamque gentem acerrima oratione
+exsecratus, quod simulatione fucata Christianum se mentiretur. Quibus
+vocibus percita plebs ac furenti similis hominem fano detractum
+lapidavit, nec eo contenta per urbem Judaeos undique conquirens,
+tria<span class = "tag">3</span> circiter millia trucidavit. Rex
+intellecta re graviter tulit, quod Judaeos ad suae religionis
+desertionem compulisset, ac seditiosorum capita una cum concionatore in
+crucem egit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>ejurare posset</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius addit: <i>Arragoniae et</i>.&nbsp;
+<b>3.</b>&nbsp;Deest in aliis codicibus.</div>
+
+<p>
+SALOMO: Nihil est, quod gravius feram, quam pietatem altissimis
+radicibus insitam irrideri, unde calamitosae civitatum conversiones
+atque eversiones oriuntur, quas infinitum est commemorare. Sed pauca de
+multis: Cum in urbe Hierosolyma Judaei solenni festo sacra facerent,
+quidam e militibus praesidianis terga in ipso templo nudavit ac
+foedissima verborum contumelia sacratissimos ritus conspurcavit. Hic a
+plebe ad supplicium raptus est, non tamen id prius fieri potuit, quam
+viginti circiter hominum millia <ins class = "correction" title =
+"text reads ‘necarentur,’">necarentur.</ins><span class =
+"tag">1</span> Sed
+plerique principes pietatis speciem impie obtendunt, ad innocentium opes
+diripiendas, ut Ludovicus Hungariae, Dagobertus et Philippus Augustus
+Francorum, Ferdinandus Arragonum reges, falsis criminationibus
+circumventos Judaeos proscripserunt, et ubi defuit materia calumniandi,
+vim apertam adhibuerunt, ut et Cracoviae Judaei omnes avorum memoria
+caesi
+<span class="pagenum">358</span>
+sunt, praeter impuberes, qui religione christiana imbuti fuere, caesorum
+etiam domos incenderunt, quo incendio tota Cracovia deflagravit.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Josephus de bello&nbsp;jud.</div>
+
+<div class = "mynote fineprint">
+Footnote reference missing in original: position at “necarentur” is
+conjectural.</div>
+
+<p>
+OCTAVIUS: At Ferdinandus rex Arragonum iniqua quadam pietate vel potius
+inexplebili pecuniarum aviditate, postquam Judaeos exegisset, et qui
+metu opum amittendarum baptizati fuerant, simulata religione spoliasset,
+Mauros Granatenses Arabicae<span class = "tag">1</span> religionis,
+Mahummedem ejurare coëgit. Non prius tamen id fieri potuit, quam ut
+Alsagnynum<span class = "tag">2</span> pontificem Maurum baptizari,
+carceribus ac tormentis diu cruciatum, compulisset, librorum etiam 5000,
+quos Ismaëlitae pro sacris habent, comburi jussit. Deinde mutata
+religione, quadruplatoribus oblata occasio est eos proscribendi, qui
+religionem christianam simulare dicebantur, quae omnia facta sunt Ximene
+Cardinale suadente, quem cum Toleti pontifex esset, monuisse decuerat
+concilii Toletani decreto cautum esse, ne quis invitus religionem
+Christianam profiteri cogeretur.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Alius: <i>Hebraicae</i>.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>Alfagninum</i>.</div>
+
+<p>
+FRIDERICUS: Theodorici, Romanorum et Gothorum imperatoris, sententia
+digna est, quae litteris aureis pro foribus principum inscribatur. Cum
+enim a senatu Romano admoneretur, ut Arianos suppliciis ad fidem
+catholicam adigeret, ita rescripsit: religionem imperare non possumus,
+quia nemo cogi potest, ut credat invitus.</p>
+
+<p>
+CURTIUS: Praeclare ille quidem, melius etiam Jovianus imperator, qui
+edicto unionis proposito, quod Henoticon appellabat, Paganos,
+Christianos, Arianos, Manichaeos, Judaeos ac prope ducenta sectarum
+genera ad concordiam aggregans, oratores ad modestiam assidue
+cohortabatur, ne plebem seditiosis concionibus ac reipublicae statum
+perturbarent, sed ad pietatem, integritatem, caritatem mutuam
+invitarent.</p>
+
+<p>
+Quae cum omnibus probarentur, Coronaeus jussit me pueros arcessere,
+quibus obtulit canticum<span class = "tag">1</span>: Ecce, quam bonum et
+quam jucundum, cohabitare fratres in unum, non diatonicis vulgaribus aut
+chromaticis, sed enharmonicis rationibus, diviniori quadam modulatione
+compositum, quo suavissime omnes delectati ac seipsos mutua caritate
+amplexati discesserunt. Deinceps mirabili concordia pietatem ac vitae
+integritatem communibus studiis ac convictu coluerunt, sed nullam postea
+de religionibus disputationem habuerunt, tametsi suam quisque religionem
+summa vitae sanctitate tueretur<span class = "tag">2</span>.</p>
+
+<div class="footnote">
+<b>1.</b> Psalm. 133 (132),&nbsp;1.&nbsp;
+<b>2.</b>&nbsp;Alius: <i>coleret</i>.</div>
+
+
+<h4 class = "chapter">
+<b>Finis.</b></h4>
+
+<hr />
+
+<p>
+<span class="pagenum">359</span>
+Ad pag. 295 lin. 10 pertinet subsequens carmen graecum, quod
+ibi non nisi latine versum legitur.</p>
+
+<div class = "mynote fineprint">
+The transliteration is given in a separate block.</div>
+
+<div class = "verse close">
+Χριστὲ θεοῦ τέκνον, τέρεν ἄνθος, ἀένναε μίστα,<br />
+Κόσμων ἀμφιδρόμων ἐποχούμενε κοίρανε νώτοις<br />
+Αἰθερίοις, ἀλκῆς ἵνα σοι σθένος ἐστηρίκται,<br />
+Πάντ᾽ ἐπιδερκομένῳ καὶ ἀκούοντ᾽ οὔασι καλοῖς.<br />
+Σὴ γὰρ ὑπὲρ κόσμον τε καὶ οὐρανὸν ἀστεροέντα,<br />
+Χριστ᾽, ὑπερεκτανύται πολλὴ αἰώνιος ἀλκή,<br />
+Ἧι ὑπερηωρήσας ὀρίνων φωτὶ σεαυτὸν,<br />
+Ἀενάοις ὀχετοῖσι τιθήνεις νοῦν ἀπέραντον,<br />
+Ὅς ῥα κύεις τόδε πᾶν, τεχνώμενος ἄφθιτον ὕλην,<br />
+Ἧς γένεσις δεδόκηται, ὄτι σφε τύποισιν ἐδήσας‧<br />
+Ἔκ σου ἀπορρεύσαντ᾽ ἁγίων γεννήματ᾽ ἀνάκτων,<br />
+Οἳ σε μὲν ἀμφίστασι, κρατίστ᾽, ἔκ σου γεγαῶτες<br />
+Πεμπόμενοι τῇ καὶ τῇ ὑπ᾽ ἀγγελίησιν, ἕκαστα<br />
+Πρεσβυγενεῖ διάγουσι νόῳ καὶ κάρτεϊ τῷ σῷ.<br />
+Πρὸς δέ τι καὶ τρίτον ἄλλο γένος ποίησας ἀνάκτων,<br />
+Οἳ σ᾽ ἄδουσι κατ᾽ ἦμαρ, ἀεὶ μνήσκοντες ἀοιδῆς,<br />
+Ὅς θανάτῳ ζωὴν, βέλτιστε, βροτοῖσιν ἔδωκας.</div>
+
+<div class = "verse close">
+Christe theou teknon, teren anthos, aennae mista,<br />
+Kosmôn amphidromôn epochoumene koirane nôtois<br />
+Aitheriois, alkês hina soi sthenos estêriktai,<br />
+Pant’ epiderkomenô kai akouont’ ouasi kalois.<br />
+Sê gar huper kosmon te kai ouranon asteroenta,<br />
+Christ’, huperektanutai pollê aiônios alkê,<br />
+Hê huperêôrêsas orinôn phôti seauton,<br />
+Aenaois ochetoisi tithêneis noun aperanton,<br />
+Hos rha kueis tode pan, technômenos aphthiton hulên,<br />
+Hês genesis dedokêtai, hoti sphe tupoisin edêsas;<br />
+Ek sou aporrheusant’ hagiôn gennêmat’ anaktôn,<br />
+Hoi se men amphistasi, kratist’, ek sou gegaôtes<br />
+Pempomenoi tê kai tê hup’ angeliêsin, hekasta<br />
+Presbugenei diagousi noô kai karteï tô sô.<br />
+Pros de ti kai triton allo genos poiêsas anaktôn,<br />
+Hoi s’ adousi kat’ êmar, aei mnêskontes aoidês,<br />
+Hos thanatô zôên, beltiste, brotoisin edôkas.</div>
+
+</div><!--end chapter-->
+
+<div class="chapter">
+
+<div class = "mynote">
+
+<a name="spelling"><b>Notes on spelling and consistency:</b></a><br />
+<br />
+This is a 19th-century edition of a 16th-century text. Latin orthography
+follows modern conventions. The pairs i:j and u:v distinguish vowels and
+consonants; ligatures and diacritics&mdash;including æ and œ&mdash;are
+not used.<br />
+<br />
+The editor appears to have regularized the spelling. Any remaining
+variations were left unchanged in this e-text:<br />
+<br />
+The name FRIDERICUS sometimes appears as FREDERICUS.<br />
+Similarly:
+<div class = "indent">“Muhammed” (and derivatives) / “Mahummed” /
+“Muhamed” / “Mahomed”<br />
+“Ptolomaeus” / “Ptolemaus”<br />
+“Origen” / “Origin” / “Oregin”</div>
+<br />
+The word “auctor” and its derivatives also appear as “autor”.<br />
+Similarly:
+<div class = "indent">“mist-” / “mixt-”<br />
+“Epicurae-” / “Epicure-”<br />
+“imo” (the conjunction) / “immo”<br />
+“praelium” / “proelium” and many other ae:oe pairs.</div>
+<br />
+Dieresis in words such as “Israël” and “coëgit” is used randomly.<br />
+<br />
+Greek accents have been left unchanged even where obviously wrong;
+only errors in spelling have been corrected. In Hebrew, only errors
+involving consonants have been noted. Impossible or unpronounceable
+vowel signs attached to the Name <span title = "YHWH">יהוה</span>
+are as in the original. Quotation marks in the printed text follow the
+German „high-low“ pattern.<br />
+<br />
+Citation format is as in the original. For example (adjoining pair from
+Book V):<br />
+<div class="footnote">
+<b>2.</b> Origenes l. 3 contra Celsum.<br />
+<b>3.</b> Orig. c. Celsum. Lib. III.</div>
+Homeric citations vary between Roman numerals and Greek letters, so “X”
+may mean either 10 (X) or 22 (Χ).
+</div>
+
+</div><!--end chapter-->
+
+<pre>
+
+
+
+
+
+End of the Project Gutenberg EBook of Colloquium heptaplomeres de rerum sublimium arcanis abditis, by Jean Bodin
+
+*** END OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK COLLOQUIUM HEPTAPLOMERES ***
+
+***** This file should be named 17859-h.htm or 17859-h.zip *****
+This and all associated files of various formats will be found in:
+ http://www.gutenberg.org/1/7/8/5/17859/
+
+Produced by Louise Hope, Carlo Traverso and the Online
+Distributed Proofreading Team at http://www.pgdp.net (This
+file was produced from images generously made available
+by the Bibliothèque nationale de France (BnF/Gallica) at
+http://gallica.bnf.fr)
+
+Updated editions will replace the previous one--the old editions will
+be renamed.
+
+Creating the works from print editions not protected by U.S. copyright
+law means that no one owns a United States copyright in these works,
+so the Foundation (and you!) can copy and distribute it in the United
+States without permission and without paying copyright
+royalties. Special rules, set forth in the General Terms of Use part
+of this license, apply to copying and distributing Project
+Gutenberg-tm electronic works to protect the PROJECT GUTENBERG-tm
+concept and trademark. Project Gutenberg is a registered trademark,
+and may not be used if you charge for the eBooks, unless you receive
+specific permission. If you do not charge anything for copies of this
+eBook, complying with the rules is very easy. You may use this eBook
+for nearly any purpose such as creation of derivative works, reports,
+performances and research. They may be modified and printed and given
+away--you may do practically ANYTHING in the United States with eBooks
+not protected by U.S. copyright law. Redistribution is subject to the
+trademark license, especially commercial redistribution.
+
+START: FULL LICENSE
+
+THE FULL PROJECT GUTENBERG LICENSE
+PLEASE READ THIS BEFORE YOU DISTRIBUTE OR USE THIS WORK
+
+To protect the Project Gutenberg-tm mission of promoting the free
+distribution of electronic works, by using or distributing this work
+(or any other work associated in any way with the phrase "Project
+Gutenberg"), you agree to comply with all the terms of the Full
+Project Gutenberg-tm License available with this file or online at
+www.gutenberg.org/license.
+
+Section 1. General Terms of Use and Redistributing Project
+Gutenberg-tm electronic works
+
+1.A. By reading or using any part of this Project Gutenberg-tm
+electronic work, you indicate that you have read, understand, agree to
+and accept all the terms of this license and intellectual property
+(trademark/copyright) agreement. If you do not agree to abide by all
+the terms of this agreement, you must cease using and return or
+destroy all copies of Project Gutenberg-tm electronic works in your
+possession. If you paid a fee for obtaining a copy of or access to a
+Project Gutenberg-tm electronic work and you do not agree to be bound
+by the terms of this agreement, you may obtain a refund from the
+person or entity to whom you paid the fee as set forth in paragraph
+1.E.8.
+
+1.B. "Project Gutenberg" is a registered trademark. It may only be
+used on or associated in any way with an electronic work by people who
+agree to be bound by the terms of this agreement. There are a few
+things that you can do with most Project Gutenberg-tm electronic works
+even without complying with the full terms of this agreement. See
+paragraph 1.C below. There are a lot of things you can do with Project
+Gutenberg-tm electronic works if you follow the terms of this
+agreement and help preserve free future access to Project Gutenberg-tm
+electronic works. See paragraph 1.E below.
+
+1.C. The Project Gutenberg Literary Archive Foundation ("the
+Foundation" or PGLAF), owns a compilation copyright in the collection
+of Project Gutenberg-tm electronic works. Nearly all the individual
+works in the collection are in the public domain in the United
+States. If an individual work is unprotected by copyright law in the
+United States and you are located in the United States, we do not
+claim a right to prevent you from copying, distributing, performing,
+displaying or creating derivative works based on the work as long as
+all references to Project Gutenberg are removed. Of course, we hope
+that you will support the Project Gutenberg-tm mission of promoting
+free access to electronic works by freely sharing Project Gutenberg-tm
+works in compliance with the terms of this agreement for keeping the
+Project Gutenberg-tm name associated with the work. You can easily
+comply with the terms of this agreement by keeping this work in the
+same format with its attached full Project Gutenberg-tm License when
+you share it without charge with others.
+
+1.D. The copyright laws of the place where you are located also govern
+what you can do with this work. Copyright laws in most countries are
+in a constant state of change. If you are outside the United States,
+check the laws of your country in addition to the terms of this
+agreement before downloading, copying, displaying, performing,
+distributing or creating derivative works based on this work or any
+other Project Gutenberg-tm work. The Foundation makes no
+representations concerning the copyright status of any work in any
+country outside the United States.
+
+1.E. Unless you have removed all references to Project Gutenberg:
+
+1.E.1. The following sentence, with active links to, or other
+immediate access to, the full Project Gutenberg-tm License must appear
+prominently whenever any copy of a Project Gutenberg-tm work (any work
+on which the phrase "Project Gutenberg" appears, or with which the
+phrase "Project Gutenberg" is associated) is accessed, displayed,
+performed, viewed, copied or distributed:
+
+ This eBook is for the use of anyone anywhere in the United States and
+ most other parts of the world at no cost and with almost no
+ restrictions whatsoever. You may copy it, give it away or re-use it
+ under the terms of the Project Gutenberg License included with this
+ eBook or online at www.gutenberg.org. If you are not located in the
+ United States, you'll have to check the laws of the country where you
+ are located before using this ebook.
+
+1.E.2. If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is
+derived from texts not protected by U.S. copyright law (does not
+contain a notice indicating that it is posted with permission of the
+copyright holder), the work can be copied and distributed to anyone in
+the United States without paying any fees or charges. If you are
+redistributing or providing access to a work with the phrase "Project
+Gutenberg" associated with or appearing on the work, you must comply
+either with the requirements of paragraphs 1.E.1 through 1.E.7 or
+obtain permission for the use of the work and the Project Gutenberg-tm
+trademark as set forth in paragraphs 1.E.8 or 1.E.9.
+
+1.E.3. If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is posted
+with the permission of the copyright holder, your use and distribution
+must comply with both paragraphs 1.E.1 through 1.E.7 and any
+additional terms imposed by the copyright holder. Additional terms
+will be linked to the Project Gutenberg-tm License for all works
+posted with the permission of the copyright holder found at the
+beginning of this work.
+
+1.E.4. Do not unlink or detach or remove the full Project Gutenberg-tm
+License terms from this work, or any files containing a part of this
+work or any other work associated with Project Gutenberg-tm.
+
+1.E.5. Do not copy, display, perform, distribute or redistribute this
+electronic work, or any part of this electronic work, without
+prominently displaying the sentence set forth in paragraph 1.E.1 with
+active links or immediate access to the full terms of the Project
+Gutenberg-tm License.
+
+1.E.6. You may convert to and distribute this work in any binary,
+compressed, marked up, nonproprietary or proprietary form, including
+any word processing or hypertext form. However, if you provide access
+to or distribute copies of a Project Gutenberg-tm work in a format
+other than "Plain Vanilla ASCII" or other format used in the official
+version posted on the official Project Gutenberg-tm web site
+(www.gutenberg.org), you must, at no additional cost, fee or expense
+to the user, provide a copy, a means of exporting a copy, or a means
+of obtaining a copy upon request, of the work in its original "Plain
+Vanilla ASCII" or other form. Any alternate format must include the
+full Project Gutenberg-tm License as specified in paragraph 1.E.1.
+
+1.E.7. Do not charge a fee for access to, viewing, displaying,
+performing, copying or distributing any Project Gutenberg-tm works
+unless you comply with paragraph 1.E.8 or 1.E.9.
+
+1.E.8. You may charge a reasonable fee for copies of or providing
+access to or distributing Project Gutenberg-tm electronic works
+provided that
+
+* You pay a royalty fee of 20% of the gross profits you derive from
+ the use of Project Gutenberg-tm works calculated using the method
+ you already use to calculate your applicable taxes. The fee is owed
+ to the owner of the Project Gutenberg-tm trademark, but he has
+ agreed to donate royalties under this paragraph to the Project
+ Gutenberg Literary Archive Foundation. Royalty payments must be paid
+ within 60 days following each date on which you prepare (or are
+ legally required to prepare) your periodic tax returns. Royalty
+ payments should be clearly marked as such and sent to the Project
+ Gutenberg Literary Archive Foundation at the address specified in
+ Section 4, "Information about donations to the Project Gutenberg
+ Literary Archive Foundation."
+
+* You provide a full refund of any money paid by a user who notifies
+ you in writing (or by e-mail) within 30 days of receipt that s/he
+ does not agree to the terms of the full Project Gutenberg-tm
+ License. You must require such a user to return or destroy all
+ copies of the works possessed in a physical medium and discontinue
+ all use of and all access to other copies of Project Gutenberg-tm
+ works.
+
+* You provide, in accordance with paragraph 1.F.3, a full refund of
+ any money paid for a work or a replacement copy, if a defect in the
+ electronic work is discovered and reported to you within 90 days of
+ receipt of the work.
+
+* You comply with all other terms of this agreement for free
+ distribution of Project Gutenberg-tm works.
+
+1.E.9. If you wish to charge a fee or distribute a Project
+Gutenberg-tm electronic work or group of works on different terms than
+are set forth in this agreement, you must obtain permission in writing
+from both the Project Gutenberg Literary Archive Foundation and The
+Project Gutenberg Trademark LLC, the owner of the Project Gutenberg-tm
+trademark. Contact the Foundation as set forth in Section 3 below.
+
+1.F.
+
+1.F.1. Project Gutenberg volunteers and employees expend considerable
+effort to identify, do copyright research on, transcribe and proofread
+works not protected by U.S. copyright law in creating the Project
+Gutenberg-tm collection. Despite these efforts, Project Gutenberg-tm
+electronic works, and the medium on which they may be stored, may
+contain "Defects," such as, but not limited to, incomplete, inaccurate
+or corrupt data, transcription errors, a copyright or other
+intellectual property infringement, a defective or damaged disk or
+other medium, a computer virus, or computer codes that damage or
+cannot be read by your equipment.
+
+1.F.2. LIMITED WARRANTY, DISCLAIMER OF DAMAGES - Except for the "Right
+of Replacement or Refund" described in paragraph 1.F.3, the Project
+Gutenberg Literary Archive Foundation, the owner of the Project
+Gutenberg-tm trademark, and any other party distributing a Project
+Gutenberg-tm electronic work under this agreement, disclaim all
+liability to you for damages, costs and expenses, including legal
+fees. YOU AGREE THAT YOU HAVE NO REMEDIES FOR NEGLIGENCE, STRICT
+LIABILITY, BREACH OF WARRANTY OR BREACH OF CONTRACT EXCEPT THOSE
+PROVIDED IN PARAGRAPH 1.F.3. YOU AGREE THAT THE FOUNDATION, THE
+TRADEMARK OWNER, AND ANY DISTRIBUTOR UNDER THIS AGREEMENT WILL NOT BE
+LIABLE TO YOU FOR ACTUAL, DIRECT, INDIRECT, CONSEQUENTIAL, PUNITIVE OR
+INCIDENTAL DAMAGES EVEN IF YOU GIVE NOTICE OF THE POSSIBILITY OF SUCH
+DAMAGE.
+
+1.F.3. LIMITED RIGHT OF REPLACEMENT OR REFUND - If you discover a
+defect in this electronic work within 90 days of receiving it, you can
+receive a refund of the money (if any) you paid for it by sending a
+written explanation to the person you received the work from. If you
+received the work on a physical medium, you must return the medium
+with your written explanation. The person or entity that provided you
+with the defective work may elect to provide a replacement copy in
+lieu of a refund. If you received the work electronically, the person
+or entity providing it to you may choose to give you a second
+opportunity to receive the work electronically in lieu of a refund. If
+the second copy is also defective, you may demand a refund in writing
+without further opportunities to fix the problem.
+
+1.F.4. Except for the limited right of replacement or refund set forth
+in paragraph 1.F.3, this work is provided to you 'AS-IS', WITH NO
+OTHER WARRANTIES OF ANY KIND, EXPRESS OR IMPLIED, INCLUDING BUT NOT
+LIMITED TO WARRANTIES OF MERCHANTABILITY OR FITNESS FOR ANY PURPOSE.
+
+1.F.5. Some states do not allow disclaimers of certain implied
+warranties or the exclusion or limitation of certain types of
+damages. If any disclaimer or limitation set forth in this agreement
+violates the law of the state applicable to this agreement, the
+agreement shall be interpreted to make the maximum disclaimer or
+limitation permitted by the applicable state law. The invalidity or
+unenforceability of any provision of this agreement shall not void the
+remaining provisions.
+
+1.F.6. INDEMNITY - You agree to indemnify and hold the Foundation, the
+trademark owner, any agent or employee of the Foundation, anyone
+providing copies of Project Gutenberg-tm electronic works in
+accordance with this agreement, and any volunteers associated with the
+production, promotion and distribution of Project Gutenberg-tm
+electronic works, harmless from all liability, costs and expenses,
+including legal fees, that arise directly or indirectly from any of
+the following which you do or cause to occur: (a) distribution of this
+or any Project Gutenberg-tm work, (b) alteration, modification, or
+additions or deletions to any Project Gutenberg-tm work, and (c) any
+Defect you cause.
+
+Section 2. Information about the Mission of Project Gutenberg-tm
+
+Project Gutenberg-tm is synonymous with the free distribution of
+electronic works in formats readable by the widest variety of
+computers including obsolete, old, middle-aged and new computers. It
+exists because of the efforts of hundreds of volunteers and donations
+from people in all walks of life.
+
+Volunteers and financial support to provide volunteers with the
+assistance they need are critical to reaching Project Gutenberg-tm's
+goals and ensuring that the Project Gutenberg-tm collection will
+remain freely available for generations to come. In 2001, the Project
+Gutenberg Literary Archive Foundation was created to provide a secure
+and permanent future for Project Gutenberg-tm and future
+generations. To learn more about the Project Gutenberg Literary
+Archive Foundation and how your efforts and donations can help, see
+Sections 3 and 4 and the Foundation information page at
+www.gutenberg.org
+
+
+
+Section 3. Information about the Project Gutenberg Literary Archive Foundation
+
+The Project Gutenberg Literary Archive Foundation is a non profit
+501(c)(3) educational corporation organized under the laws of the
+state of Mississippi and granted tax exempt status by the Internal
+Revenue Service. The Foundation's EIN or federal tax identification
+number is 64-6221541. Contributions to the Project Gutenberg Literary
+Archive Foundation are tax deductible to the full extent permitted by
+U.S. federal laws and your state's laws.
+
+The Foundation's principal office is in Fairbanks, Alaska, with the
+mailing address: PO Box 750175, Fairbanks, AK 99775, but its
+volunteers and employees are scattered throughout numerous
+locations. Its business office is located at 809 North 1500 West, Salt
+Lake City, UT 84116, (801) 596-1887. Email contact links and up to
+date contact information can be found at the Foundation's web site and
+official page at www.gutenberg.org/contact
+
+For additional contact information:
+
+ Dr. Gregory B. Newby
+ Chief Executive and Director
+ gbnewby@pglaf.org
+
+Section 4. Information about Donations to the Project Gutenberg
+Literary Archive Foundation
+
+Project Gutenberg-tm depends upon and cannot survive without wide
+spread public support and donations to carry out its mission of
+increasing the number of public domain and licensed works that can be
+freely distributed in machine readable form accessible by the widest
+array of equipment including outdated equipment. Many small donations
+($1 to $5,000) are particularly important to maintaining tax exempt
+status with the IRS.
+
+The Foundation is committed to complying with the laws regulating
+charities and charitable donations in all 50 states of the United
+States. Compliance requirements are not uniform and it takes a
+considerable effort, much paperwork and many fees to meet and keep up
+with these requirements. We do not solicit donations in locations
+where we have not received written confirmation of compliance. To SEND
+DONATIONS or determine the status of compliance for any particular
+state visit www.gutenberg.org/donate
+
+While we cannot and do not solicit contributions from states where we
+have not met the solicitation requirements, we know of no prohibition
+against accepting unsolicited donations from donors in such states who
+approach us with offers to donate.
+
+International donations are gratefully accepted, but we cannot make
+any statements concerning tax treatment of donations received from
+outside the United States. U.S. laws alone swamp our small staff.
+
+Please check the Project Gutenberg Web pages for current donation
+methods and addresses. Donations are accepted in a number of other
+ways including checks, online payments and credit card donations. To
+donate, please visit: www.gutenberg.org/donate
+
+Section 5. General Information About Project Gutenberg-tm electronic works.
+
+Professor Michael S. Hart was the originator of the Project
+Gutenberg-tm concept of a library of electronic works that could be
+freely shared with anyone. For forty years, he produced and
+distributed Project Gutenberg-tm eBooks with only a loose network of
+volunteer support.
+
+Project Gutenberg-tm eBooks are often created from several printed
+editions, all of which are confirmed as not protected by copyright in
+the U.S. unless a copyright notice is included. Thus, we do not
+necessarily keep eBooks in compliance with any particular paper
+edition.
+
+Most people start at our Web site which has the main PG search
+facility: www.gutenberg.org
+
+This Web site includes information about Project Gutenberg-tm,
+including how to make donations to the Project Gutenberg Literary
+Archive Foundation, how to help produce our new eBooks, and how to
+subscribe to our email newsletter to hear about new eBooks.
+
+
+
+</pre>
+
+</body>
+
+</html>
+
+