19 files changed, 16176 insertions, 0 deletions

diff --git a/.gitattributes b/.gitattributes
new file mode 100644
index 0000000..6833f05
--- /dev/null
+++ b/.gitattributes
@@ -0,0 +1,3 @@
+* text=auto
+*.txt text
+*.md text
diff --git a/17482-0.txt b/17482-0.txt
new file mode 100644
index 0000000..64a6971
--- /dev/null
+++ b/17482-0.txt
@@ -0,0 +1,4352 @@
+Project Gutenberg's La Aventuroj de Alicio en Mirlando, by Lewis Carroll
+
+This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with
+almost no restrictions whatsoever.  You may copy it, give it away or
+re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included
+with this eBook or online at www.gutenberg.org
+
+
+Title: La Aventuroj de Alicio en Mirlando
+
+Author: Lewis Carroll
+
+Illustrator: Brinsley Le Fanu
+
+Translator: E. L. Kearney
+
+Release Date: January 9, 2006 [EBook #17482]
+
+Language: Esperanto
+
+Character set encoding: UTF-8
+
+*** START OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK LA AVENTUROJ DE ALICIO EN MIRLANDO ***
+
+
+
+
+Produced by David Starner, William Patterson and the Online
+Distributed Proofreading Team at http://www.pgdp.net
+
+
+
+
+
+
+
+
+
+                  LA AVENTUROJ DE ALICIO EN MIRLANDO
+
+                                  DE
+                            LEWIS CARROLL
+
+
+                             TRADUKITA DE
+                          E.L. KEARNEY, M.A.
+
+
+           ILUSTRITA (LAŬ AFABLA PERMESO DE L' ELDONISTO DE
+             _STEAD'S PROSE CLASSICS_) PER DEK BILDOJ DE
+                           BRINSLEY LE FANU
+
+
+                    BRITISH ESPERANTO ASSOCIATION
+                            (INCORPORATED)
+                       MUSEUM STATION BUILDINGS
+                     133-136 HIGH HOLBORN, LONDON
+                                 1910
+
+
+
+
+                     ANTAŬPAROLO DE L' TRADUKINTO
+
+
+De ĉi tiu humoraĵo, unue aperinta en la jaro 1865a, vendiĝis ĝis
+nun pli ol ses cent mil ekzempleroj en la angla lingvo krom kelkaj
+miloj en la tradukoj franca, germana, kaj itala. Ĉi tiu verko havas
+tre altan rangon, eble la plej altan rangon inter la literaturaj
+trezoroj de la angla infanaro.
+
+Sesjara infano volas avide aŭskulti ĝin, vigle proponas demandojn
+kaj kritikojn pri la diversaj Aventuroj. Sed la intereso ĉiam kreskas
+laŭ la kresko de la posedanto: ĉe ĉiu denova tralego la junaj
+legantoj pli komprenas, pli kunligas, kaj pli retenas en la memoro.
+Mi konis infanojn kiuj fine posedis la tutan libron tiel ke ili povus
+parkere citi ĉiun agon kaj diron de Alicio, de la Muso, la _Ĉeŝŝr_
+Kato, efektive de ĉiuj partoprenantoj en la stranga historio. Sed oni
+ne supozu ke la libro taŭgas _nur_ por la vartejo kaj infanlernejo:
+ĉar la kapablo ĉe ĉiu tralego trovi pli da signifo daŭras eĉ dum
+la maturaĝaj jaroj. Inter la fervoraj amikoj de _Alicio_ troviĝas
+eĉ sesdekjaraj profesoroj kiuj de tempo al tempo volas klarigi iun
+profundan principon kiun ili ĵus eligis el la diroj ekzemple de la
+Raŭpo aŭ la Falsa Kelonio.
+
+Sed ni lasu la parolon al la Sonĝbestoj mem.
+
+Prezentante ĉi tiun libron al la Esperantistoj, mi volas esprimi mian
+danksenton al ĉiuj miaj helpintoj. Apartajn dankojn mi ŝuldas al
+Kapitano C.P. Cubitt, kiu zorge tralegis kaj detale korektis por mi
+ĉiujn presprovaĵojn. Kaj al l' eldonisto de Stead's 'Prose Classics'
+mi dankas la permeson uzi kelkajn ilustraĵojn de Brinsley de Fanu
+unue aperintajn en ilia konata 'Books for the Bairns' (infanlibra)
+eldono de 'Alicio en Mirlando.'
+
+Tiu eldono enhavas pli ol kvindek bildojn kaj kostas nur tri pencojn
+(12.5 sd.). Do, komparante la tradukon kun la originalo, ne-anglaj
+esperantistoj povos je tre malkara prezo pliperfektigi sin en la angla
+lingvo; angloj ne-esperantistaj povos facile lerni la komunan lingvon
+de la homaro; kaj ĉiu, kiu bone konas ambaŭ lingvojn, povos tre
+facile fari siajn kritikojn, kaj plendi pri eraroj de
+
+                                                        La Tradukinto.
+
+
+
+                                ENHAVO
+
+
+      ĈAPITRO                                              PAĜO
+
+         I.  MIRINDA FALEGO!    .    .    .    .    .    .    1
+
+        II.  LAGETO FARITA EL LARMOJ .    .    .    .    .   11
+
+       III.  POST STRANGA VETKURO SEKVAS STRANGA MUS-TEJLO   20
+
+        IV.  ĈEFE PRI UNU LACERTO NOMATA BIL   .    .    .   29
+
+         V.  ALICIO RICEVAS ADMONON DE LA RAŬPO     .    .   40
+
+        VI.  PRI LA PORKINFANO  .    .    .    .    .    .   50
+
+       VII.  TETRINKADO ĈE FRENEZULOJ     .    .    .    .   63
+
+      VIII.  KROKETLUDO ĈE LA KERA DAMO   .    .    .    .   76
+
+        IX.  VIV-HISTORIO DE LA FALSA KELONIO  .    .    .   88
+
+         X.  LA OMARA KVADRILO  .    .    .    .    .    .  101
+
+        XI.  KIU FORŜTELIS LA TORTOJN?    .    .    .    .  112
+
+       XII.  ALICIO ATESTANTO   .    .    .    .    .    .  122
+
+
+
+
+                              ILUSTRAĴOJ
+
+
+                                                           PAĜO
+
+          DE UNU EL LA BRETOJ, ALICIO, FALANTE TRA
+             LA ŜAKTO, DEPRENIS MARMELADUJON   .    .    .    3
+
+          LA DODO SOLENE PREZENTAS AL ALICIO ŜIAN
+             PROPRAN FINGROINGON     .    .    .    .    .   24
+
+          LA KUNIKLO FALAS EN SIAN KUKUMEJON   .    .    .   33
+
+          LA DUKINA KUIREJO     .    .    .    .    .    .   53
+
+          DOMO DE LA MARTLEPORO .    .    .    .    .    .   62
+
+          LA GLIRO ESTAS ENIGATA EN LA TEKRUĈON     .    .   74
+
+          LA VITRA TABLO   .    .    .    .    .    .    .   78
+
+          LA GEREĜOJ ARGUMENTAS KUN LA EKZEKUTISTO
+             PRI EKZEKUTO DE LA SENKORPA KATKAPO    .    .   86
+
+          LA GRIFO PROFUNDE DORMIS   .    .    .    .    .   94
+
+          LA KUIRISTINO RIFUZAS ATESTI    .    .    .    .  120
+
+
+
+
+                      ANTAŬPAROLO DE LA AŬTORO.
+
+
+                                  I
+
+                    En somerbril' ni glitas kvar:
+                      Du fuŝe uzas remon,
+                    Fuŝregas tria knabinet'
+                      Boatan la vagemon.
+                    La kvara (nejunulo) celas
+                      Indulgi la revemon.
+
+
+                                  II
+
+                    "Kruela Tri'!  Ĉu volas vi
+                      En tia hor'—rakonton?
+                    Se pri la astmo scius vi,
+                      Vi eble sentus honton!"
+                    —Protesto senutila! Venkas
+                      Trivoĉa kri', "Rakonton!"
+
+
+                                 III
+
+                    _Unua_ per komanda voĉo
+                      Ordonas ekrakonti,
+                    Kaj pli ĝentile _Dua_ petas
+                      "Jes, nepre _mir_-rakonti."
+                    Rakonton petolrompas _Tria_
+                      (Ne scias _ŝi_ ja honti!)
+
+
+                                  IV
+
+                    Silento falas!  De nun ĉiu
+                      Aŭskultas plenkredulo
+                    Pri l' _Sonĝinfano_ kiu vivas
+                      Kun bird' kaj best' kunulo,
+                    Kunul', jen kiel arbo alta,
+                      Jen eta kiel kulo.
+
+
+                                  V
+
+                    Tre ofte volus la laculo
+                      La Sonĝon maldaŭrigi,
+                    Promesas je sekvanta fojo
+                      Ĝin iom plilongigi.
+                    "Jam venis la sekvanta fojo,
+                      Nin volu kontentigi!"
+
+
+                                  VI
+
+                    Do kreskis plu la Mirlandaĵoj
+                      Iom post iom, grade:
+                    Naskiĝis ĉiuj en boato
+                      Dum vagis ni remade.
+                    —Subiras sun', do hejmen gaje
+                      Ni remas babilade.
+
+
+                                 VII
+
+                    Jen _Alici'_.  Akceptu ŝin
+                      Kaj gardu en memoro:
+                    Al pilgrimint' ja kara estas
+                      El malproksim' la floro;
+                    Velkinte ĝi memorojn vekas
+                      Valorajn pli ol oro.
+
+
+
+
+                  LA AVENTUROJ DE ALICIO EN MIRLANDO
+
+
+
+
+                              ĈAPITRO I
+
+                           MIRINDA FALEGO!
+
+
+Alicio, jam longan tempon sidinte apud sia fratino sur la deklivo,
+tre enuiĝis pro senokupo. Unu, du foje ŝi prove rigardis en la
+libron kiun la fratino legas, sed povis vidi en ĝi nek desegnojn nek
+konversaciojn, kaj "por kio utilas libro," pensis ŝi, "enhavanta nek
+desegnojn nek konversaciojn?" Ŝi do ekpripensis—ne tre vigle ĉar
+la tago estis varma, kaj ŝi sentis sin tre dormema—ĉu la plezuro
+fari ĉenon el lekantetoj valorus la laboron sin levi kaj kolekti
+lekantetojn, kiam tutapude preterkuris Blanka kuniklo kun paleruĝaj
+okuloj.
+
+Tio ja ne estis _tre_ mirinda, ankaŭ ne ŝajnis al Alicio _tre_
+eksterordinare aŭdi la kuniklon diranta al si:—
+
+"Ho, ve! mi malfruos!"
+
+(Kiam poste ŝi pripensadis la aferon, ŝajnis al ŝi, ke tio estis
+efektive mirinda, sed en la momento mem, ĝi ŝajnis al ŝi tute
+ordinara.)
+
+Tamen, kiam la kuniklo el sia veŝta poŝo eligis poŝhorloĝon, kaj,
+rigardinte ĝin, tuj plirapidis, Alicio eksaltis sur la piedojn, ĉar
+subite frapis ŝin la ideo, ke neniam antaŭe ŝi vidis kuniklon kiu
+havas veŝtpoŝon kaj poŝhorloĝon. La scivolemo en ŝi ekflamiĝis!
+Tuj ŝi ekkuris post ĝi trans la kampon, kaj alvenis al tuneleto sub
+la kreskaĵa barilo ĝustatempe por vidi la kuniklon malaperi en ĝin.
+
+Ne konsiderinte eĉ unu momenton, kiamaniere ŝi reeliĝos, Alicio
+postkuris ĝin en la tuneleton.
+
+La tunelo, ĉe la unuaj paŝoj, kondukis rekte antaŭen, same kiel
+fervoja tunelo, sed poste dekliniĝis malsupren kaj fariĝis kruta.
+Tio okazis tiel subite ke Alicio, ne havinte tempon por malakceliĝi,
+trovis sin vole nevole defalanta tre profundan ŝakton.
+
+Mi ĵus diris "tre profundan." Nu, aŭ la ŝakto estis efektive tre
+profunda, aŭ ŝi falis tre malrapide; ĉar dum la daŭro de tiu
+stranga defalo, ne mankis al ŝi tempo por trankvile ĉirkaŭrigardi
+kaj por konjekti pri kio estas okazonta. Unue, ŝi klopodis rigardi
+malsupren por esplori al kio ŝi alvenas; sed klopodis vane, ĉar
+estis tie tro mallume. Tiam ŝi ekobservis la murojn de la ŝakto,
+kaj rimarkis ke ili estas plenaj de ŝrankoj kaj librobretoj; ankaŭ,
+tie ĉi kaj tie, ŝi preterfalis landkartojn kaj bildojn pendigitajn
+de najloj. Poste ŝi, preterpasante, deprenis de apuda breto unu
+fruktaĵujon; sur ĝi per grandaj literoj estas skribita MARMELADO.
+Sed jen por ŝi granda ĉagreno; ĉar, enrigardante, la avidaj okuloj
+vidis—nur blankan malplenon! Ŝi ne volis lasi fali la fajencaĵon,
+pro la timo mortigi per ĝi iun subulon, sed sukcesis post kelkaj
+momentoj remeti ĝin, preterpasante, en ŝrankon.
+
+               [Ilustraĵo: DE UNU EL LA BRETOJ, ALICIO,
+            FALANTE TRA LA ŜAKTO, DEPRENIS MARMELADUJON.]
+
+"Nu," pensis Alicio, "kiam mi rakontos en la hejmo pri ĉi tiu falego,
+ĉiuj admiros mian maltimon; kaj, estonte, eĉ pri falo de l' supro
+ĝis malsupro de l' ŝtuparo mi nezorge ridos; kaj se mi falos eĉ de
+la tegmento, mi kredeble ne multe priparolos la falon." (_Tion_ oni
+povas kredi.)
+
+Malsupren, ankoraŭ malsupren! Ĉu _neniam_ la falo finiĝos? "Mi
+volus scii," diris ŝi laŭte, "kiom da kilometroj mi jam falis. Mi
+nepre alproksimiĝas la ter-centron. Tio estus, laŭ mi, preskaŭ
+ses kaj duono miloj da kilometroj." (Alicio jam antaŭe lernis en la
+lernĉambro kelkajn tiuspecajn faktojn, kaj kvankam la nuna tempo
+ne estis—pro manko da aŭskultantoj—oportuna por elmontri sian
+klerecon, tamen estis por ŝi bona praktiko tradiri la faktojn.)
+"Jes, tio estas certe la ĝusta interspaco, sed en kian latitudon aŭ
+longitudon mi penetris?" (Pri kio estas latitudo kaj longitudo Alicio
+havis nenian ideon, sed nur elparoli tiajn belege majestajn vortojn
+kvazaŭ donis al ŝi agrablajn sentojn.)
+
+Post ne longe ŝi rekomencis:—"Eble mi trafalos tra la tuta terglobo!
+kaj estos tre, tre strange elfali inter la homoj kiuj marŝas
+kapmalsupre! mi kredas ke oni nomas ilin la _Antipatioj_." (Ĉe eksono
+de tiu strangaĵo ŝi certe _ne_ sopiris aŭskultantojn); "mi ja devos
+demandi al ili en kiun landon mi enfalis, dirante 'Bonvolu, Sinjorino,
+diri al mi ĉu tiu ĉi lando estas Nov-Zelando aŭ Aŭstralio?'" (Ŝi
+penis klinsaluti! Imagu al vi, karaj legantoj, kiel oni povus klinsaluti
+falante tra l' aero. Ĉu _vi_ povus tion fari?) "Sed ŝi nepre nomus min
+malklera bubino. Do, nur malutilus demandi tion! Pli bone estus serĉi
+la nomon ie sur la muroj surskribitan."
+
+Malsupren, ankoraŭ malsupren! Krom babili ja estis nenio por fari,
+sekve Alicio baldaŭ denove ekparolis: "Hodiaŭ vespere _Dajna_
+tre sopiros min." (_Dajna_ estas ŝia kato.) "Mi esperas ke ĉe la
+temanĝo oni ne forgesos ŝian subtason da lakto. _Dajna_, vi karul',
+ho se vi nur estus tie ĉi kun mi! Ne estas musoj en la aero, sed
+vesperton vi eble povus kapti, kaj vesperto ja tre similas al muso.
+Sed ĉu katoj manĝas vespertojn?" Alicio okaze nun fariĝis dormema,
+kaj dorme ripetadis:—"Ĉu katoj manĝas vespertojn? Ĉu katoj
+manĝas vespertojn?" kaj iafoje ŝi ĉuis anstataŭe "Ĉu katojn
+manĝas vespertoj?" (Ĉar ŝi kapablis respondi nek unu nek alian el
+la du demandoj, ne tre grave estis kiun "ĉuon" ŝi esprimis.) Ŝi
+sentis sin ekdormanta, kaj ĵus komencis sonĝi ke ŝi marŝas mano en
+mano kun _Dajna_ kaj diras al ŝi tre solene:—"_Dajna_, vi diru al
+mi la veron; ĉu iam vi manĝis vesperton?" kiam (ho, la surprizego!)
+subite ŝi falis _plomp_! sur amason da sekaj folioj. La falego
+efektive finiĝis!
+
+Pro la folioj ŝi ricevis nenian vundon. Do, stariginte sin sur la
+piedojn ŝi rigardis supren. Super la kapo ĉio estis malluma, sed
+rekte antaŭ ŝi vidiĝis longa koridoro, kaj jen forkuras tra ĝi la
+Blanka Kuniklo. Ne perdinte eĉ unu momenton, Alicio rapide postsekvis
+kaj aŭdis ke ĝi diras, malaperante post murangulo, "se mi malfruos,
+ĉielo savu miajn orelojn!"
+
+En tiu momento ŝi estis preskaŭ apuda; tamen, kiam ŝi preterpasis
+la angulon, la kuniklo jam malaperis. Kaj ŝi trovis sin sola en ia
+longa malalta halo lumigita per serio de lampoj kiuj pendas de la
+plafono. Ĉirkaŭ la halo estis pordoj; sed ĉiuj estis fermitaj.
+Alicio do marŝis laŭ unu flanko kaj remarŝis laŭ la alia penante
+malfermi la pordojn; sed ĉiu el ili estis ŝlosita, kaj Alicio
+malĝoje marŝis laŭ la mezo kaj demandis al si, ĉu ŝi jam neniam
+povos eliri la halon.
+
+Subite ŝi rimarkis antaŭ si tripiedan tableton faritan el vitro, kaj
+jen! kuŝis sur ĝi unu ora ŝlosileto. Tuj la ideo frapis ŝin ke
+ĝi nepre apartenas al iu el la halpordoj. Sed ho, ve! aŭ la seruroj
+estis tro grandaj, aŭ la ŝlosileto tro eta, ĉar neniun el ili ĝi
+malfermis. Tamen, ĉirkaŭirante la duan fojon, ŝi venis al malalta
+kurteno, kiun ŝi antaŭe ne rimarkis, kaj malantaŭ la kurteno, jen
+malgranda pordo alta je kvardek kelke da centimetroj; ŝi enŝovis la
+oran ŝlosileton, kaj (ho, la ĝojo!) ĝi taŭgis.
+
+Malferminte la pordeton, Alicio trovis ke ĝi kondukas en koridoreton
+ne multe pli ampleksan ol ordinara rat-tunelo. Starigante sin sur la
+genuoj, ŝi direktis la rigardojn,—tra la koridoreto—en—la plej
+belan ĝardenon, kiun oni povas imagi. Ho! kiel ŝi sopiris eliĝi
+tiun malluman halon, kaj ĉirkaŭvagadi inter jenaj helfloraj bedoj
+kaj dolĉaj fontanoj! Sed tra tiu pordeto ŝi ne povus trairigi eĉ
+la kapon! "Kaj eĉ se la kapo bone trairus," ekpensis nia kompatinda
+Alicio, "tre malmulte utilus _tio_ sen la ŝultroj! Ho, se mi nur
+havus la kapablon _teleskopiĝi_. Eble mi povus, se nur mi scius kiel
+oni komencas la klopodon?" Ĉar tiom da eksterordinaraj aferoj jam
+en tiu tago okazis ĉe ŝi, Alicio ja komencis kredi ke neebla estas
+preskaŭ nenio. Kompreneble neniel utilus staradi ĉe la pordeto,
+sekve ŝi reiris al la tablo kun la ekespero trovi sur ĝi alian
+ŝlosilon, aŭ eble libreton pri la arto teleskopiĝi; ĉi tiun fojon
+ŝi trovis sur ĝi boteleton ("kiu certege ne kuŝis tie antaŭe,"
+diris Alicio) kun surskribaĵo, ligita ĉirkaŭ la kolo, havanta la
+vortojn TRINKU MIN per belegaj grandaj literoj surskribitajn.
+
+"Tre facile estas diri 'Trinku min'" pensis la saĝulineto, "sed
+mi ne faros tion krom post plena esploro. Mi unue rigardu por vidi
+ĉu oni surskribis ĝin per 'veneno.'" Ĉar ŝi ja antaŭe legis
+kelke da bonmoralaj rakontoj pri infanoj kiuj aŭ mortbruliĝis, aŭ
+estis englutitaj de sovaĝaj bestoj, aŭ suferis diversajn aliajn
+malagrablaĵojn nur simple pro tio, ke ili ne volis atenti ian facilan
+regulon de la amikoj ofte instruitan, tian ekzemple kia estas la
+regulo ke brilvarmega fajrilo povas brulvundi la manon, se oni ĝin
+tenas tro longe; ankaŭ tio ĉi, ke se oni tre profunde tranĉos
+la fingron, ĝi kredeble sangos; kaj neniam ŝi forgesis ke se oni
+trinkos multe el botelo markita per 'veneno,' preskaŭ certe estas ke
+pli malpli frue ĝi malordigos la internaĵon.
+
+Do, certiĝinte ke ĉi tiun botelon oni _ne_ markis per 'veneno',
+Alicio kuraĝis gustumi la enhavon. "Ja, tre bongusta ĝi estas,"
+diris ŝi. (Ŝajnis al ŝi esti rava miksaĵo farita el ĉeriztorto,
+sukerita ovaĵo, ananaso, butersukeraĵo kaj rostita buterpano. Do ne
+mirinde estas ke tre baldaŭ la boteleto malpleniĝis!)
+
+
+       *       *       *       *       *
+
+
+"Ho, kian strangan senton! mi ja nepre teleskopiĝas!" Kaj fakte
+ĝuste tio okazis. Ŝi havis jam malpli ol tridek centimetrojn da
+alteco. Ŝia vizaĝo heliĝis, ĉar nun ŝi havas altecon ĝuste
+taŭgan por transiri la pordeton en tiun belegan ĝardenon. Tamen
+ŝi decidis atendi ankoraŭ kelkajn momentojn por sciiĝi ĉu ŝi
+malkreskos plue. Ŝi sentis pri tio kelkan timon, "ĉar"—diris
+ŝi—"povas okazi ke mi malkreskos ĝis nulo, same kiel kandelo. Kian
+aspekton mi havus en tiu okazo?" Kaj ŝi penis imagi al si la aspekton
+kiun kandelflamo havas post kiam oni estingis ĝin!
+
+Post iom da tempo, rimarkinte ke nenio plu okazas, ŝi decidis tuj iri
+en la ĝardenon. Sed ho ve! alveninte al la pordo, ŝi eltrovis ke
+ŝi ne havas la oran ŝlosileton; kaj irinte returne al la tablo por
+reposedi ĝin, (jen alia eltrovo!) ŝi tute ne povis atingi ĝin. Vidi
+ĝin tra la vitro ŝi povis tre bone, kaj penegis grimpi sur unu el la
+tri piedoj; sed ĝi estis tro glitiga; kaj fine, ellaciĝinte per la
+vana klopodado, la kompatinduleto sidiĝis sur la planko kaj ekploris.
+
+"Nu, do, tute ne utilas konduti tiamaniere," diris al si Alicio tre
+severe. "Mi ordonas al vi tuj ĉesi la ploron." Ŝi havis la kutimon
+sin tre bone konsili (sed tre malofte agis laŭ la konsilo!) kaj
+kelkfoje riproĉis sin tiel forte, ke ŝi efektive devis plori;
+kaj ŝi unu fojon punfrapis sin sur la vango pro la ofendo ke ŝi
+trompis sin dum iu vetludo kiun ŝi ludis kontraŭ si mem. (Nia
+Alicio ja estis neordinara infano kaj tre ŝatis ŝajnigi ke ŝi
+estas du personoj.) "Sed tiu ŝajnigo ne utilus nun"—ŝi malĝoje
+ekpensis—"ĉar ja restas da mi apenaŭ sufiĉe por fari eĉ unu
+respektindan personon!"
+
+Baldaŭ tamen ŝia rigardo falis sur vitran skatoleton, kiu kuŝas sub
+la tablo: malferminte ĝin, ŝi trovis interne tre malgrandan kukon,
+sur kiu oni markis (per korintoj) la vortojn: "Manĝu Min."
+
+"Nu," diris Alicio, "mi vin manĝos! Se vi igos min kreski, mi povos
+atingi la ŝlosilon; kaj, se male okazos, mi povos rampi sub la pordo.
+Ambaŭokaze mi eniĝos la ĝardenon, kaj se nur okazos _tio_, ne tre
+gravas la kielo." Sekve ŝi manĝis peceton de la kuko dirante al si
+"Laŭ kiu direkto, laŭ kiu do?" kaj tenante la manon sur la verto por
+palpe sciiĝi ĉu ĝi plialtiĝas aŭ male; kaj tre surprizis ŝin
+la konstato ke ŝi restas konstante samalta. Kiam oni manĝas kukon,
+tio ja okazas ordinare, sed Alicio jam tiom alkutimis atendi ke nenio
+okazos krom la neordinara, ke estis por ŝi tede kaj malinterese kiam
+okazis nur ordinaraĵoj. Do, por _ion_ okazigi, ŝi laboradis per la
+dentoj ĝis de la kuko neniom restis.
+
+
+
+
+                              ĈAPITRO II
+
+                      LA LAGETO FARITA EL LARMOJ
+
+
+"Neniam mi spertis tiaĵo," ekkriis Alicio, (pro eksciteco ŝi eĉ
+forgesis la akuzativon). "Jen mi plilongiĝas teleskope, kiel la plej
+granda teleskopo en la tuta mondo. Adiaŭ, piedetoj miaj!" (Kiam
+ŝi direktis la rigardojn al la piedoj, pro la plilongiĝo ili jam
+fariĝis tute malproksimaj, kaj apenaŭ ŝi povis vidi ilin.)
+
+"Ho, vi kompatinduloj! kiu morgaŭ vestos al vi la ŝtrumpojn kaj
+ŝuojn? Kompreneble ne _mi_; mi estos tro malproksime por okupi min
+pri vi; vi devos klopodi por vi mem. Tamen estas necese komplezi ilin;
+ĉar se ili ofendiĝos, ili eble rifuzos marŝi laŭ mia volo. Mi do
+en la kristnaska tempo donacos al ili paron da novaj botoj."
+
+Ŝi eĉ elpensadis detale kiel ŝi faros la necesajn aranĝojn. "Mi
+pagos al la portisto por liveri ilin, kaj kiel stranga tio ŝajnos,
+sendi donacon al siaj piedoj! Ankaŭ la adreso estos tre stranga:
+
+          _Al lia Moŝto la Dekstra Piedo Alicia,
+                     sur la Tapiŝeto
+                                apud Fajrgardilo
+                            (Kun amsalut' de Alicio)._
+
+Ho, kian sensencaĵon mi parolas!"
+
+En tiu momento ŝia kapo ekpremis la plafonon. Do, sen plua prokrasto
+ŝi levis la oran ŝlosileton kaj rapidis al la ĝardenpordeto. Sed
+havante la altecon de tri metroj, ŝi apenaŭ povis, kuŝante sur la
+planko, rigardi per unu okulo en la ĝardenon, kaj la tasko eniĝi en
+ĝin fariĝis ja pli ol iam utopia. Ŝi sidiĝis kaj denove ekploris.
+
+"Vi devas honti," ŝi diris al si, "vi granda bubino!" (ŝi certe
+ne eraris pri la lastaj du vortoj) "multe tro granda vi estas por
+plorkrii, vi tuj ĉesu!" Malgraŭ tiu akra sinriproĉo, ŝi ne ĉesis
+la ploradon, ĝis ŝi faligis kelkajn hektolitrojn da larmegoj, kaj
+etendis sin ĉirkaŭ ŝi larmlageto profunda je dek centimetroj kaj
+kovranta preskaŭ la tutan plankon de la halo.
+
+Post ne longa tempo ŝi aŭdis ian piedfrapetadon, kaj vigle forviŝis
+la larmojn por esplori kiu venas. Jen reaperis la Blanka Kuniklo lukse
+vestita, havante en unu mano paron da blankaj gantoj, kaj en la alia
+grandan ventumilon. Jen li alvenis, trotrapide, kaj murmuris al si:
+"Ho, la Dukino! Se mi igos ŝin atendi, ŝi tute furioziĝos!"
+
+Ĉar Alicio jam fariĝis preskaŭ senespera, ŝi estis preta peti
+helpon de kiu ajn. Do, kiam la Kuniklo sufiĉe apudiĝis, ŝi
+ekparolis per tre mallaŭta timplena voĉo: "Se al vi plaĉos,
+Sinjoro:—"
+
+La Kuniklo forte eksaltis, lasis fali gantojn kaj ventumilon, kaj per
+ĉiuj fortoj ekforkuregis en la mallumon!
+
+Alicio levis la gantojn kaj ventumilon, kaj ĉar estis en la halo tre
+varme, ŝi longadaŭre ventumadis sin kaj samtempe babiladis:—
+
+"Hieraŭ ĉio okazis laŭrutine, sed hodiaŭ ja ĉio estas stranga!
+Ĉu dum la nokto mi ŝanĝiĝis? mi esploru tion. Ĉu vere mi estis
+sama kiam mi leviĝis hodiaŭ matene? Mi kvazaŭ memoras ke mi sentis
+min _iom_ ŝanĝiĝinta. Sed se mi ne estas sama, jen alia demando;
+_kiu_ mi estas? Jen granda enigmo!" Kaj ŝi kategorie pripensis
+ĉiujn samaĝajn knabinetojn kiujn ŝi konas, por certiĝi ĉu ŝi
+ŝanĝiĝis en iun el ili.
+
+"Mi certe ne estas Ado, ĉar ŝia hararo falas sur la ŝultroj per
+longaj bukloj, kaj la mia estas tute ne bukla. Ankaŭ mi ne estas
+Mabelo, ĉar mi scias multe da lernaĵoj, kaj ŝi scias ja tre, tre
+malmulte. Ankaŭ ŝi estas _si_, kaj mi _mi_, kaj... ho, mi tute
+konfuziĝas! Mi provu ĉu mi ankoraŭ scias la jam longe konitajn
+faktojn. Por komenci: kvaroble kvin faras dekdu, kvaroble ses faras
+dektri, kvaroble sep faras.... Ho, tiamaniere neniam mi atingus dudek!
+Tamen la Multiplika Tabelo estas por mi indiferenta; mi ekzamenu min
+geografie. Londono estas ĉefurbo de Parizo, Parizo ĉefurbo de Romo,
+kaj Romo.... Ne, denove mi eraras, certege. Mi nepre ŝanĝiĝis en
+Mabelon. Mi penos deklami 'Rigardu! Jen abelo vigla.'"
+
+Kaj kruciginte la manojn sur la genuoj same kiel en la lernejo kiam
+ŝi ripetas parkeraĵojn, ŝi komencis tiun konatan poemon. Sed ŝia
+voĉo sonis raŭka kaj nepropra, kaj eĉ la vortoj ne tute similis la
+originalajn.
+
+                      _Rigardu! Jen la krokodil'!
+                        La voston li netigas;
+                      Ŝprucante akvon el la Nil'
+                        La skvamojn li briligas._
+
+                      _Senmova restas la buŝeg',
+                        Li ungojn kaŝas ruze;
+                      Jen fiŝoj naĝas tra l' kaveg'
+                        Frapfermas li amuze._
+
+"Jen certe ne la ĝustaj vortoj," diris Alicio malĝoje, kaj denove
+la okuloj pleniĝis de larmoj, dum ŝi daŭrigis: "Do, mi nepre estas
+Mabelo malgraŭ ĉio; sekve mi devos loĝi en tiu ŝia mallarĝa
+maloportuna domaĉeto; mi havos neniun ŝatindan ludilon, kaj devos
+lerni sennombrajn lecionojn. Ne! Pri tio mi decidiĝis. Se mi estos
+Mabelo, mi restos ĉi tie, kaj neniom utilos ke oni demetu la kapon
+ĉe la enirejo al la tunelo kaj diru per karesa voĉo 'Resupreniru,
+karulo.' Mi nur rigardos supren kaj demandos 'Kiu do mi estas? Vi
+certigu tion, kaj _poste, se mi ŝatos esti tiu persono_, mi konsentos
+supreniri. Se ne, mi restos ĉi tie, ĝis mi fariĝos iu alia.' Sed ho
+ve! mi tre, tre volas ke oni venu. Jam tro longan tempon mi restas tie
+ĉi tutsola, kaj mi sopiras la hejmon."
+
+Dirante tion ŝi okaze rigardis la manojn kaj rimarkis mirigite ke ŝi
+vestis—dum ŝi babilas—unu el la blankaj kapridfelaj gantoj de la
+Kuniklo.
+
+"Kiel ajn mi faris _tion_?" pensis ŝi. "Mi ja denove malkreskas."
+
+Ŝi stariĝis, kaj irinte al la tablo por kompare mezuri sin,
+eltrovis ke nun ŝi havas proksimume sesdek centimetrojn da alteco,
+kaj ankoraŭ rapide malkreskas. Certiĝinte ke tion kaŭzas la
+ventumilo, ŝi tuj lasis ĝin fali, kaj per tio apenaŭ ŝi evitis la
+malagrablaĵon malkreski ĝis nulo.
+
+"Jen evito vere mirakla! Ĉar preskaŭ mi nuliĝis!" diris Alicio,
+iom timigita per la subita ŝanĝo, "tamen estas bona afero trovi sin
+ankoraŭ ekzistanta; kaj jam nun mi povas eniri la ĝardenon." Ŝi do
+kuris avide al la pordeto; sed ho ve! ĝi refermiĝis, kaj jen la ora
+ŝlosileto kuŝis, kiel antaŭe, sur la tablo; kaj "la afero staras
+pli malprospere ol ĉiam," ŝi plordiris, "ĉar neniam mi estis tiel
+absurde malgranda, estas ja ne tolereble."
+
+En la momento kiam ŝi diris tion, ŝia piedo glitis, kaj ŝi trovis
+sin plaŭde enfalinta en salan akvon. Subakviĝinte ĝis la mentono,
+ŝi unue supozis ke ŝi estas falinta en la maron, kaj ekpensis
+"en tiu okazo mi povos hejmiĝi vagonare." (Alicio nur unufoje en
+la vivo forrestadis ĉe la marbordo, kaj el tiu sperto formis al
+si la konkludon ke, kien ajn oni irus sur la angla marbordo, oni
+trovus longan serion de banmaŝinoj en la maro, post ili kelke da
+infanoj kiuj per lignaj fosiloj fosas la sablon; malantaŭe, serion
+de apartamentaj domoj, kun, malantaŭ ĉio, stacidomo.) Tamen post
+nelonge ŝi sciiĝis ke ŝi estas en la lageto farita de la larmoj
+kiujn ŝi ploris estante trimetrulo. "Ho, se nur mi ne tiom plorus!"
+diris ŝi, ĉirkaŭnaĝante por trovi la bordon. "Pro tiuj larmoj mi
+nun eble suferos la punon droni en la larmoj mem. Tio estos tre, tre
+stranga, sed hodiaŭ _ĉio_ ja estas stranga."
+
+En tiu momento ŝi ekaŭdis ke io ne tre malproksime de ŝi
+ĉirkaŭbaraktas en la lageto, kaj ŝi naĝis en la direkto de la
+plaŭdado por esplori kio ĝi estas: unue ŝi supozis ke la besto
+nepre estos aŭ rosmaro aŭ hipopotamo; sed rememorante ke ŝi mem
+nun estas tre malgranda, ŝi fine konstatis ke ĝi estas nur muso
+englitinta en la akvon same kiel ŝi mem.
+
+"Ĉu eble utilus," pensis Alicio, "alparoli ĉi tiun muson? Ĉio
+estas tiel neordinara ĉi tie, ke kredeble ĝi havas la kapablon
+paroli, kaj almenaŭ ne malutilos provi ĝin." Do ŝi ekparolis
+per: "Ho muso, ĉu vi konas la elirejon el tiu ĉi lageto? Mi tre
+laciĝas, ho Muso, ĉirkaŭnaĝante en ĝi." (Alicio kredis ke "Ho
+Muso" estas nepre prava formo por alparoli muson; ŝi neniam ĝis tiu
+tago alparolis muson, sed ŝi memoris el la latina lernolibro de sia
+frato la deklinacion: "Muso—de muso—al muso—muson—ho muso!")
+
+La Muso rigardis ŝin scivole, tamen diris nenion, sed faris signon al
+ŝi palpebrumante per unu okuleto.
+
+"Ĝi eble estas franca muso alveninta Anglujon kun Vilhelmo la
+Venkanto; sekve ĝi povas ne kompreni la anglan lingvon." (Malgraŭ
+la fakto ke ŝi bone konis multe da historiaj nomoj kaj epizodoj,
+Alicio ne havis tre klarajn ideojn pri _datoj_!) Ŝi do rekomencis
+france, dirante "_où est ma chatte?_" (la unua frazo en ŝia
+lernolibro).
+
+La Muso tuj eksaltis el la akvo, kaj ĝia tuta korpo timskuiĝis.
+
+"Ho, pardonu! mi petegas," ekkriis Alicio, timante ke ŝi vundis la
+sentojn al la kompatinda besto, "mi tute forgesis ke vi ne amas la
+katojn."
+
+"Ne—amas—katojn," diris ripete la Muso per pasia sibla voĉo. "Ĉu
+_vi_, se vi estus mi, amus la katojn?"
+
+"Nu, eble ne," Alicio respondis per paciga tono, "sed ne koleriĝu.
+Malgraŭ ĉio, mi tre ŝatus montri al vi nian katon _Dajna_; vi nepre
+ekamus la katojn, se nur vi povus vidi _ŝin_. Ŝi estas la plej kara
+dorlotaĵo en tuta la mondo,"—Alicio malvigle sencele naĝetis dum
+ŝi parolis—"kaj tiel komforte ŝi murmuras apud la fajro lekante
+la piedojn kaj viŝante la vizaĝon; ankaŭ tiel bela molaĵo por
+dorloti sur la genuoj, ankaŭ tiel lerta muskaptisto—ho, pardonu,"
+denove ekkriis Alicio, ĉar la Muso elstarigis erinace la tutan felon;
+sekve ŝi estis certa ke ĝi tre profunde ofendiĝis, kaj ŝi rapidis
+aldoni: "Se estas al vi malagrable, ni ne plu parolu pri _Dajna_."
+
+"_Ni_ ne plu!" ekkriis la Muso, kiu tremis ĝis la lasta vostharo.
+"Ĉu vi imagas ke _mi_ volus priparoli tian temon? Ĉiam nia familio
+malamis la katojn kaj nun malamas, malamindaj malĝentilaj bestoj!
+Estonte vi jam neniam aŭdigu antaŭ mi eĉ la nomon kato!"
+
+"Tion mi promesas tre volonte," diris Alicio, kaj dume klopodis trovi
+alian paroltemon. "Ĉu vi... ĉu vi ŝatas... la hundojn?"
+
+La Muso ne respondis. Sekve Alicio avide daŭrigis:—
+
+"Proksime de nia domo loĝas bela, ĉarma, hundeto, kiun mi tre
+ŝatus ke vi vidu. Ĝi estas malgranda, helokula rathundo kun longa
+bukla brunhararo. Ĝi kapablas realporti la aĵojn forĵetitajn; ĝi
+petas manĝaĵon sidante sur la vosto, kaj havas aliajn ĉiuspecajn
+kapablojn; mi ne povas memori eĉ la duonon da ili. Ĝi apartenas
+al iu farmisto kiu diras ke pro ĝiaj kapabloj ĝi valoras mil
+spesmilojn. Li certigas ke ĝi mortigas ĉiujn ratojn kaj... Ho,
+ve! ve! Denove mi ofendis ĝin." Ĉar jen! la Muso naĝas for, for
+per ĉiuj fortoj, kun tia rapideco ke li faras irante tra la akvo
+grandan plaŭdbruon.
+
+Ŝi realvokis ĝin per sia plej dolĉa tono. "Vi _kara_ Muso, revenu!
+mi petegas; nek katojn nek hundojn ni priparolos, se al vi ne
+plaĉos." Aŭdinte tion, la Muso turnis sin malrapide kaj renaĝis al
+ŝi. Ĝia vizaĝo estis tre pala (pro kolero, pensis en si Alicio),
+kaj per mallaŭta tremanta voĉo ĝi diris: "Ni naĝu al la bordo,
+kaj poste mi rakontos al vi mian historion, por komprenigi pro kio
+mi malamas la katojn kaj hundojn." Kaj certe estus malprudente plu
+prokrasti la elnaĝon, ĉar en la lageton jam enfalis tiom da birdoj
+kaj bestoj ke ili komencis premi sin reciproke. Jen Anaso naĝis
+kun Dodo, jen Loro kun Agleto, jen multe da aliaj strangaĵoj,
+birdbestoj kaj bestbirdoj. Unua naĝis Alicio; post ŝi sekvis la tuta
+birdbestaro. Post kelka tempo ĉiuj atingis la bordon kaj staris kune
+sur la tero, tre malsekaj.
+
+
+
+
+                             ĈAPITRO III
+
+          POST STRANGA VETKURO SEKVAS STRANGA MUS-TEJLO.[1]
+
+
+La kunvenintoj sur la bordo prezentis tre strangan aspekton. Jen
+birdoj kun plumoj malordigitaj, jen bestoj kun felo algluiĝinta
+al la korpo: ĉiuj estis akvogutantaj, malkomfortaj, malagrablaj.
+Kompreneble la unua demando estis: kiamaniere resekiĝi? Ili
+interkonsiliĝis pri tio, kaj post kelke da minutoj ŝajnis al Alicio
+tute ordinara afero trovi sin babilanta kun ili kvazaŭ al personoj
+jam longe konataj. Ŝi havis longan argumentadon kun la Loro, kiu en
+la fino fariĝis malagrabla kaj volis diri nenion krom "mi estas la
+pli aĝa, kaj pro tio mi scias pli." Ĉar Alicio rifuzis konsenti al
+tio, ne sciante kiom da jaroj li havas, kaj ĉar la Loro absolute
+rifuzis doni tiun sciigon, restis nenio plu direbla.
+
+Fine la Muso, kiu ŝajne estis aŭtoritatulo, ekkriis: "Vi sidiĝu
+ĉiuj, kaj aŭskultu _min_. Mi tre baldaŭ igos vin sufiĉe sekaj!"
+
+Ili do sidiĝis, ĉiuj en unu granda rondo, kun la Muso en la centro.
+
+Alicio fikse kaj atente rigardadis la Muson, ĉar ŝi havis fortan
+antaŭsenton, ke ŝi nepre suferos malvarmumon, se ŝi ne baldaŭ
+resekiĝos.
+
+"Hm," komencis la Muso kun tre impona mieno "ĉu ĉiuj estas pretaj?
+Jen la plej bona sekigaĵo kiun mi konas. Silentu ĉiuj, mi petas!
+'Vilhelmo Venkinto, kies aferon la papo subtenis, baldaŭ subigis la
+anglan popolon, kiu pro manko de probatalantoj alkutimiĝis dum la
+lastaj jaroj al uzurpado kaj venkiĝo. Edvino kaj Morkaro, grafoj de
+Mercio kaj Nortumbrio—'"
+
+"Ho, ve!" ĝemis la Loro, frosttremante.
+
+"Pardonu," diris la Muso tre ĝentile (kvankam li tre sulkigis la
+brovojn), "ĉu vi parolis?"
+
+"Ne mi," la Loro rapide respondis.
+
+"Mi kredis ke jes," diris la Muso. "Sed mi daŭrigu. 'Edvino kaj
+Morkaro grafoj de Mercio kaj Nortumbrio fariĝis liaj partianoj, kaj
+eĉ Stigando la patrujama ĉefepiskopo de _Canterbury_ trovis ĝin[2]
+konsilinda—"
+
+"Trovis _kion?_" diris la Anaso.
+
+"Trovis _ĝin_," la Muso respondis iom malafable. "Ĉu vi ne komprenas
+kion signifas 'ĝi'?"
+
+"Nu, mi tre bone komprenas kion 'ĝi' signifas, kiam mi trovas ion.
+Plej ofte 'ĝi' estas rano aŭ vermo. Tamen la demando estas: kion
+trovis la ĉefepiskopo?"
+
+"Tiun demandon la Muso ne atentis sed daŭrigis rapide: 'trovis ĝin
+konsilinda iri kun _Edgar Atheling_ por renkonti Vilhelmon kaj proponi
+al li la kronon. Sed la insulta fiero de liaj Normanoj—' kiel vi
+sentas vin nun, mia kara?" ĝi diris abrupte, alparolante Alicion.
+
+"Malseka, same malseka kiel en la komenco," Alicio respondis iom
+melankolie. "Via rakonto ne sekigas min."
+
+"Kon-sid-er-ad-inte la ĵus anonc-itan rezult-at-on," ekdiris solene
+la Dodo, "mi proponas ke ĉi tiu kunsido tuj fermiĝu por ke oni
+el-kon-sid-er-adu kaj senprokraste ef-ekt-iv-ig-u pli energiajn
+ri-med-ojn."
+
+"Kian lingvon vi parolas?" demandis la Agleto. "De tiuj longaj vortoj
+mi ne scias la signifon, kaj plue mi kredas ke vi ne scias mem."
+
+La Agleto deklinis la kapon por kaŝi sian mokridon, sed kelkaj el la
+birdoj sibleridis aŭdeble. La Dodo per voĉo ofendita reparolis pli
+simple: "Jen kion mi intencis diri: la plej bona rimedo por sekigi nin
+estus la 'Kaŭko'-vetkuro."
+
+"Kio do estas Kaŭko?" diris Alicio. Tiun demandon ŝi faris, ne
+dezirante la informon, sed nur ĉar ŝi rimarkis ke la Dodo paŭzas
+kaj ŝajne opinias ke _iu_ devas paroli, kaj ĉar neniu alia montris
+la inklinon paroli.
+
+La Dodo respondis ke: "La plej bona rimedo por klarigi ĝin estas
+per la ago mem." (Kaj ĉar ian vintran tagon vi eble volos mem
+eksperimenti la ludon, mi klarigos kiamaniere la Dodo aranĝis ĝin.)
+
+Unue, ĝi markis per kreto rondforman kurejon (la preciza formo ne
+gravas). Due, ĝi starigis ĉiujn partoprenontojn ĉe diversaj punktoj
+de la kretstreko. Oni ne diris, laŭ angla kutimo, "unu, du, tri,
+FOR!" sed ĉiu devis komenci kaj ĉesi la kuradon laŭ sia propra
+inklino, kaj pro tio ne estis facile kompreni kiam la afero finiĝis.
+Tamen post longa kurado, eble duonhora, ĉiuj tute resekiĝis, kaj la
+Dodo subite ekkriis: "La Kaŭko finiĝis."
+
+Ĉiuj amasiĝis ĉirkaŭ la Dodo, spiregante kaj demandante: "Sed kiu
+venkis?"
+
+Tiun demandon la Dodo en la unua momento ne povis respondi.
+
+Ĝi sidis longan tempon kun unu fingro premata sur la frunto (en tiu
+sama sintenado kiun ordinare havas Ŝejkspir en niaj bildoj). En la
+fino la Dodo diris:—"Ĉiuj venkis, kaj ĉiu devas ricevi premion."
+
+Plena ĥoro da voĉoj demandis samtempe: "Sed kiu la premiojn
+disdonos?"
+
+"Ja _ŝi_ kompreneble," diris la Dodo, kaj montris per unu fingro sur
+Alicion. Sekve, la tuta aro amasiĝis ĉirkaŭ ŝi kaj kriis konfuze
+"La premiojn, la premiojn." Kion fari? La kompatinda Alicio havanta
+alian ideon neniun, enŝovis la manon en sian poŝon kaj feliĉe
+trovis tie pakaĵeton da sukeraĵoj (kiujn per bonŝanco la sala akvo
+ne difektis) kaj ilin ŝi disdonacis kiel premiojn. Sufiĉis ĝuste
+por donaci al ĉiuj po unu.
+
+"Sed ŝi mem nepre rajtas ricevi premion," diris la Muso.
+
+"Certe," tre serioze respondis la Dodo, kaj turnis sin al Alicio
+dirante:
+
+"Kion alian vi havas en la poŝo?" Alicio respondis malĝoje ke "nur
+fingroingon." "Ĝin transdonu al mi," diris la Dodo.
+
+Denove ĉiuj amasiĝis ĉirkaŭ ŝi, dum la Dodo solene prezentis
+la fingroingon dirante: "Ni petas ke vi bonvolu akcepti ĉi tiun
+elegantan fingroingon." Ĉe la fino de tiu mallonga parolo ĉiuj
+aplaŭdis.
+
+                 [Ilustraĵo: LA DODO SOLENE PREZENTAS
+                 AL ALICIO ŜIAN PROPRAN FINGROINGON.]
+
+Alicio pensis interne ke la tuta afero estas absurda, sed ĉiuj
+tenadis sin tiel serioze ke ŝi ne kuraĝis ridi. Ankaŭ ĉar ŝi ne
+povis elpensi ion dirindan, ŝi nur simple klinis respekte la kapon
+akceptante la ingon, kaj tenadis sin kiel eble plej serioze.
+
+Kaj nun sekvis la manĝado de la sukeraĵoj. Tio kaŭzis ne malmulte
+da bruo kaj konfuzo. Grandaj birdoj plendis ke ili ne povas gustumi
+siajn; malgrandaj aliflanke sufokiĝis, kaj estis necese kuraci ilin
+per la dorsfrapada kuraco. Tamen ĉio fine elfariĝis. Ili sidigis sin
+denove en la rondo kaj petis al la Muso ke ĝi rakontu al ili ion plu.
+
+"Vi ja promesis rakonti al mi vian historion," diris Alicio, "kaj
+la kaŭzon pro kiu vi malamas la... la... la... Ko kaj Ho." Tiujn
+komencajn literojn ŝi aldonis per tre mallaŭta flustro, ektimante ke
+ĝi ree ofendiĝos.
+
+"Mia tejlo,"[3] diris la Muso, "estas tre longa kaj tre malĝoja."
+
+"Mi vidas ke ĝi estas longa," diris Alicio rigardante kun miro ĝian
+voston, "sed kial vi ĝin nomas malĝoja?" Kaj dum la daŭro de la
+rakonto ŝi tiel konfuzis sin pri tiu enigmo ke ŝia koncepto pri ĝi
+enhavis kune la ideojn de ambaŭ tejlaĵoj. Jen la vostrakonto aŭ
+rakontvosto:
+
+
+               Furi' diris al
+                    Mus', kiun
+                       trafis
+                          li ĵus,
+                            'Ni havu
+                              proceson,
+                                procesos mi
+                              vin! Ne ekpenu
+                           rifuzi; tio,
+                        nur por amuzi
+                     min, estas
+                 necesa; defendu
+               do vin!'
+                 'Ne utilus,
+                    sinjor';
+                      diris mus' kun
+                         fervor'—
+                            'Sen juĝistoj
+                                     procesi
+                                     tempperdo
+                                  ja estas.'
+                               'Mi vin
+                             juĝos
+                          tutsole'
+                       —diris li
+                          ruzparole.
+                            Li muson
+                               kondamnis;
+                                    nun
+                                     sola
+                                         li
+                                           restas.
+
+
+"Vi ne atentas," diris la Muso al Alicio kun severa mieno. "Pri kio vi
+pensas?"
+
+"Pardonu," respondis ŝi tre humile, "vi jam alvenis ĉe la kvina
+vostkurbo, ĉu ne?"
+
+"Mi ne!" ekkriis la Muso.
+
+"Mine', mine'," ripetis Alicio "do vi certe estas franca Muso; sed
+kial vi, katmalamanto, nun alvokas katon?"
+
+La kolerema Muso tuj levis sin kaj ekforiris, ĵetante post si la
+riproĉon:
+
+"Ne tolereble estas ke vi insultu min per tia sensencaĵo."
+
+"Mi ne intencis ofendi, vere ne!" ekkriis Alicio per petega voĉo "kaj
+vi ja estas tre ofendema." Anstataŭ respondi, la Muso nur graŭlis
+kolere.
+
+"Revenu, mi petegas, kaj finu la rakonton," Alicio laŭte kriis al la
+foriranta Muso. Poste ĉiuj kriis ĥore: "Jes, revenu, revenu." Tamen
+la Muso nur skuis malpacience la kapon, plirapidigis la paŝojn, kaj
+malaperis.
+
+La Loro malkontente diris: "Estas domaĝo ke ĝi ne volis reveni,"
+unu maljuna krabino profitis la okazon por diri al la filino: "Ha,
+mia kara, tio estu por vi solena averto por ke neniam _vi_ perdu la
+bonhumoron," kaj la malrespekta krabido akre respondis: "Vi fermu la
+buŝon, panjo; vi ja difektus la paciencon eĉ al ostro."
+
+"Ho, kiel mi volus ke nia _Dajna_ estu tie ĉi," Alicio diris tion al
+neniu aparte sed kvazaŭ ŝi volis mem aŭdi siajn pensojn, "ŝi ja
+kapablus tuj reporti ĝin."
+
+"Kiu do estas _Dajna_, se estas permesite tion demandi," diris
+ĝentile la Loro. Alicio respondis avide, ĉar ĉiam ŝi estis preta
+paroli pri sia kara katinjo. "_Dajna_ estas mia kato. Ŝi estas la
+plej bona muskaptisto kiun vi povus eĉ imagi; kaj se vi vidus ŝin
+_bird_kaptanta,..."
+
+Tiuj vortoj kaŭzis inter la ĉeestantoj vere rimarkindajn sentojn.
+Kelkaj el la birdoj tuj forportis sin. Unu maljuna pigo tre zorge
+enfaldis sin per la vestoj kaj anoncis ke, ĉar la noktaj vaporoj
+malbone efikas sur la gorĝo, ŝi devas hejmeniĝi. La kanario kriis
+per trempepanta voĉo al siaj idoj: "Forvenu, karuletoj, la horo jam
+pasis, je kiu vi devis kuŝiĝi."
+
+Pro diversaj tiaj pretekstoj ĉiuj foriris unu post alia, ĝis Alicio
+restis tute sola. "Se nur mi ne estus nominta _Dajna'n_!" ŝi diris
+melankolie. "Supre en la hejmo ĉiuj ŝatas ŝin, ĉi tie funde,
+neniu. Tamen, laŭ mi, ŝi estas la plej bona kato en la tuta mondo.
+Ho, _Dajna_, vi kara _Dajna_, ĉu jam neniam mi revidos vin?" Kaj nun
+sentante sin tre sola kaj tre malĝoja, ŝi denove ekploris.
+
+Post iom da tempo, ekaŭdante kelkajn piedpaŝetaĵojn, ŝi avide
+direktis la rigardojn al ili, en la espero ke eble la Muso regajnis la
+bonhumoron kaj nun revenas por fini sian rakonton.
+
+
+
+
+                              ĈAPITRO IV
+
+                  ĈEFE PRI UNU LACERTO NOMATA BIL[4]
+
+
+Alvenis ne la Muso, sed la Blanka Kuniklo, Ĝi trotis malrapide,
+kaj ĉirkaŭrigardadis, kvazaŭ ĝi serĉas ion. Ŝi aŭdis ĝin
+murmuri al si: "Ho, la Dukino, ho, miaj karaj piedoj, ho miaj felo kaj
+vangharoj! Ŝi ekzekutigos min. Tio estas same certa kiel la fakto ke
+mi ne amas la ĉasputorojn! Kie en la tuta mondo mi lasis ilin fali?"
+
+Alicio tuj divenis ke ĝi serĉas la ventumilon kaj la paron da
+blankaj gantoj kapridfelaj, kaj ŝi bonkore komencis ĉirkaŭserĉi
+ilin. Sed ne prosperis al ŝi trovi ilin, ĉar de kiam ŝi naĝadis
+en la lageto, ĉio absolute ŝanĝiĝis; malaperis la vitra
+tablo, la pordeto, kaj eĉ la granda halo mem. Baldaŭ dum Alicio
+ĉirkaŭserĉas, la Kuniklo rimarkis ŝin, kaj per kolera voĉo
+ekkriis al ŝi: "Nu, Mariano, kion do _vi_ faras ĉi tie ekstere?
+Vi tuj kuru en la domon kaj alportu paron da gantoj kaj ventumilon.
+Rapidu, for!"
+
+Alicio tuj ekkuris en la direkto al kiu ĝi montris. Pro timo de ĝia
+kolero ŝi eĉ ne provis klarigi ke ŝi ne estas Mariano.
+
+"Li ja kredas ke mi estas lia ĉambristino," ŝi al si diris, kurante.
+"Kia surprizego estos por li eltrovi kiu mi estas! Sed bone estos
+alporti al li la ventumilon kaj gantojn, t.e. se prosperos al mi trovi
+ilin."
+
+Dirante tion, ŝi trovis sin staranta antaŭ ĉarma malgranda dometo
+kun sur la pordo neta nom-tabulo kaj gravurita sur ĝi la nomo Sro.
+B. Kuniklo. Ŝi eniris, ne frapinte la pordon, kaj rapidis supren per
+ŝtuparo timante ke ŝi renkontiĝos kun la efektiva Mariano, kaj
+estos forigita el la domo antaŭ ol ŝi povos trovi la ventumilon kaj
+gantojn.
+
+"Kiel strange estas," diris Alicio al si, "esti ĉirkaŭsendata de
+Kuniklo! Eble ankaŭ _Dajna_ igos min porti por ŝi depeŝojn. Jen kio
+povus okazi. 'Fraŭlino Alicio, venu, pretigu vin por la promeno.'
+'Post unu momento, varnjo; tamen ĝis _Dajna_ revenos, mi devas gardi
+la mustruon, por ke la muso ne eliru.' Sed mi kredas ke, se _Dajna_
+komencus tiamaniere estri la domanojn, oni ne permesus al ŝi resti en
+la domo."
+
+Dum ŝi parolis, ŝi trovis sin en neta ĉambreto kiu havis tablon
+apud la fenestro, kaj jen sur la tablo (kion ŝi esperis trovi)
+ventumilo kaj kelkaj paroj da blankaj gantetoj. Preninte la ventumilon
+kaj unu paron da gantoj, ŝi estis tuj forlasonta la ĉambron kiam
+okaze ŝi rimarkis, starantan apud la spegulo, boteleton. Tiu boteleto
+_ne_ havis surskribon kun la invito TRINKU MIN, tamen ŝi malŝtopis
+kaj almetis ĝin al la lipoj. "Kiam ajn mi aŭ manĝas aŭ trinkas ĉi
+tie funde, nepre okazas _io_ stranga, do mi volas provi kian efikon
+havos ĉi tiu boteleto. Mi tre esperas ke ĝi denove grandigos min,
+ĉar mi vere enuas esti tia malgrandaĵeto kia nun mi estas."
+
+Kaj tian efikon ĝi fakte havis, efikon preskaŭ tujan; ĉar antaŭ
+ol ŝi eltrinkis duonon de la enhavo, ŝi sentis la kapon premata
+kontraŭ la plafono, kaj devis klini la dorson por ke ŝi ne rompu
+al si la kolon. Si tuj demetis la boteleton dirante: "Sufiĉas! mi
+esperas ke mi ne kreskos plu. Jam mi ne povas eliri tra la pordo. Ho,
+mi tre volas ke mi ne tiom trinkis."
+
+Ho, ve! Jam tro malfrue estis por voli tion. La kresko tute _ne_
+ĉesis, sed daŭradis ĝis ŝi devis stari sur la genuoj, kaj plu
+daŭradis ĝis eĉ por tio mankis spaco. Ŝi klopodis kuŝi sur la
+planko havante unu kubuton kontraŭ la pordo kaj la alian klinitan
+ĉirkaŭ la kapo. Sed ankoraŭ plu ŝi kreskis, kaj—jen, ŝia lasta
+rimedo—ŝi ŝovis unu brakon el la fenestro kaj unu piedon en la
+kamentubon, dirante:
+
+"Nu, kio ajn okazos, jam nenion plu _mi_ povas fari. Kio al mi okazos?
+Kio?" Tre feliĉe por Alicio la sorĉboteleto jam plene efikis; ŝi ne
+plu kreskis, tamen ŝia nuna amplekso estis por ŝi tre malkomforta,
+kaj ĉar ŝajne ekzistis nenia eblo iam eliri tiun ĉambron, ni ne
+miru ke ŝi nun fariĝis tre malgaja.
+
+"Estis multe pli agrable en la hejmo," pensis la kompatindulo, "ĉar
+tie ne okazis ke oni ĉiam alterne kreskis kaj malkreskis, kaj
+ĉirkaŭ-ordoniĝis de musoj kaj kunikloj. Preskaŭ mi volas ke mi ne
+estus enirinta tiun tuneleton; tamen, malgraŭ ĉio, la ĉitiea vivo
+estas certe kurioza kaj interesa. Ho, mi tre miras _kio_ okazis al mi.
+En la pasinto, kiam mi legis la fefabelojn, mi ĉiam supozis ke en
+la reala mondo tute ne okazas tiaj aferoj; sed jen mi mem trovas min
+en la mezo de ia vera fefabelo! Oni devos, oni certege devos, verki
+libron pri mi. Mi mem verkos ĝin, tuj kiam mi estos plenkreskinta.
+Sed mi ja estas plene kreskinta jam nun"—diris ŝi per malgaja voĉo
+"almenaŭ tie ĉi ne estas spaco por kreski plu. Ĉu sekvas do (pensis
+ŝi) ke mi neniam fariĝos pli _aĝa_ ol nun? Tio ja estus unuflanke
+tre agrabla: neniam fariĝi maljunulino! Sed aliflanke, devi ĉiam
+lerni la lecionojn, ho, mi ne ŝatus _tion_!"
+
+"Vi stulta Alicio," ŝi respondis al si, "Kiel vi povus lerni
+lecionojn _tie ĉi_? Apenaŭ estas spaco por _vi_, kie do lokiĝus
+lernolibroj?" Kaj tiamaniere ŝi daŭrigis la konversacion, diskutante
+kaj argumentante kontraŭ si.
+
+           [Ilustraĵo: LA KUNIKLO FALAS EN SIAN KUKUMEJON.]
+
+Post kelkaj momentoj ŝi ĉesis paroli kaj aŭskultis, ĉar ŝi aŭdis
+ekster la ĉambro ies voĉon diranta: "Mariano, Mariano! se vi ne tuj
+alportos al mi la gantojn—" Sekvis la sonoj de piedtrotetado supren
+laŭ la ŝtuparo. Alicio komprenis ke la Kuniklo venas por serĉi
+Marianon. Pro timo al li, ŝi tiel forte tremis ke la tuta dometo
+skuiĝis. Ŝi ja forgesis ke nun ŝi estas preskaŭ miloble pli granda
+ol la Kuniklo, kaj tute ne bezonas timi ĝin.
+
+Laŭ la aŭdataj sonoj la Kuniklo alvenis ĝis la pordo, kaj
+klopodadas malfermi ĝin. Sed, ĉar la pordo estis malfermebla
+nur internen, kaj ĉar Alicio forte premas ĝin per la kubuto,
+tiu klopodado malsukcesis. Ŝi aŭdis ĝin diri al si: "Do, mi
+ĉirkaŭiros kaj eniĝos tra la fenestro."
+
+"Vi ne faros _tion_" pensis Alicio. Atendinte ĝis ŝi aŭdas la
+Kuniklon apude sub la fenestro, ŝi subite eletendis la manon kaj
+faris provkapton en la aero. En la manon ŝi ricevis nenion, sed
+aŭdis subitan timekkrion, la falon de ia korpo, kaj samtempe la sonon
+de frakasata vitro. El tio ŝi konkludis ke ĝi falis en kukumejon,
+aŭ en ion tiuspecan.
+
+Post unu momenton ŝi aŭdis tre koleran voĉon (certe la voĉon de
+l' Kuniklo) diranta: "Pat, Pat, kie vi estas, kanajlo?" kaj responde
+(de malproksime) jen alia voĉo de ŝi nekonata: "Se plaĉas, Moŝto,
+jen mi tie ĉi. Mi fosas pomojn."
+
+"Fosas _pomojn_? Ĉi tien, sencerbulo, kaj eligu min el _ĉi tio_."
+(Denove aŭdiĝas sonoj de frakasata vitro.)
+
+"Nun, vi diru al mi, Pat, kio tio estas en la fenestro?"
+
+"Brako, Ekscelenco." (Laŭ la akcento per kiu li parolis li certe
+estis irlandano.)
+
+"Ĉu 'brako' vi diris, stultulo? Kiu en la tuta mondo iam vidis brakon
+tiel grandan? Ĝi ja ŝtopas la tutan fenestron."
+
+"Estas vero, Ekscelenco; sed, malgraŭ ĉio, ĝi estas brako."
+
+"Nu, ĝi ne devas esti tie, kio ajn ĝi estas. Vi iru tuj kaj forprenu
+ĝin."
+
+Post tio sekvis longa silento; nur malofte Alicio aŭdis flustraĵojn:
+ekze.,
+
+"Mi ne ŝatas ĝin, Moŝto, tut' ne, tut' ne!" kaj "Vi obeu,
+malkuraĝulo."
+
+En la fino ŝi la duan fojon eletendis la manon kaj faris provkapton
+en la aero. Ĉi tiun fojon ŝi aŭdis _du_ timkriojn, kaj ankaŭ
+duobliĝis la sonoj de frakasata vitro. "Tiu kukumejo nepre havas
+multe da kadroj," pensis Alicio. "Kion oni projektos nun? Pri la
+projekto eltiri min el la fenestro, se nur ili povus, mi estus tute
+kontenta, ĉar mi ja ne volas resti tie ĉi eterne."
+
+Pasis kelka tempo en plena silento. Poste rompis la silenton rulbruo
+de malgrandaj vagonradoj, kaj voĉoj ne malmultaj ekparolis ĉiuj
+kune. Ŝi elaŭdis nur la sekvantajn:
+
+      "Kie la alia ŝtupetaro?—Mi ja devis alporti nur unu, la
+      alian Bil alportas—Bilĉo, ĝin starigu tie ĉi—Jen en
+      ĉi tiu angulo ni starigu ilin—Ne, ne! antaŭ ĉio necesas
+      kunligi ilin, alie ni ne atingos la fenestron—Vi ne ĝenu
+      vin, ili jam sufiĉe taŭgas—Vi, Bil, ekkaptu ĉi tiun
+      ŝnuron—Ĉu la tegmento subtenos la premon?—Gardu vin,
+      jen malfiksiĝinta ardezaĵo—Ho, ĝi jam falas, gardu la
+      kapojn sube—(Laŭta frakaso)—Nu, kiu fuŝis tion?—Mi
+      kredas ke Bil—Kiu devas derampi la kamentubon?—Ne, mi
+      ne volas, vi rampu mem—Tion ne _mi_, Bil devas—Bil, la
+      mastro ordonas ke vi derampu."
+
+"Do, Bil devas derampi la kamentubon," pensis Alicio. "Ĉiujn
+malagrablaĵojn oni trudas al Bil. Mi ne volus esti en la situacio
+de Sro. Bil. La fajrujo estas tre mallarĝa, sed malgraŭ ĉio mi
+nepre sukcesos trafi lin per la piedo." Ŝi eltiris la piedon kiel
+eble pleje el la tubo kaj atendis ĝis ŝi aŭdis tutapude en la tubo
+ĉirkaŭgratadon kaj rampadon de iu besteto (kiaspeca ĝi estis, ŝi
+el la sonoj ne povis diveni). Tiam dirante al si 'Tio nepre estas Bil'
+ŝi provfrapis per la piedo en la tubon, kaj atende aŭskultis.
+
+Unue ŝi aŭdis laŭtan ĥoron:
+
+      "Jen Bil tie supre! Pafiĝis el tubo!! Falas teren!!!"
+
+Poste la voĉo de l' Kuniklo diranta tutsole: "_Kaptu lin, vi ĉe la
+barilo._" Sekvis unumomenta silento kaj fine alia konfuza voĉaro:
+
+      "Subtenu la kapon—Brandon. Ne sufoku lin—Kio al vi
+      okazis, kunulo—Diru al ni—"
+
+Aŭdiĝis responde tre malforta sibla voĉo ("jen la voĉo de Bil,"
+pensis Alicio).
+
+      "Nu, apenaŭ mi scias—ne pli, dankojn—jam
+      mi refortiĝas—mi estas tro konfuzita por
+      rakonti—io—kvazaŭ risorte—atakis min—kaj
+      mi pafiĝis supren kiel raketo—jen ĉio."
+
+      "Tute vere, ni ja vidis vin," diris la aliaj.
+
+"Ni devas ekbruligi la domon," diris la voĉo de l' Kuniklo. Alicio tuj
+ekkriis kiel eble plej laŭte "se vi tion atencos, mi instigos kontraŭ
+vi _Dajna'n_."
+
+Sekvis tuja kaj plena silento. "Kion nun ili faros?" pensis Alicio.
+Laŭ ŝi la plej prudenta rimedo estus forpreni la tegmenton.
+
+Post unu, du momentoj denove komencis ĉirkaŭmoviĝo, kaj la Kuniklo
+aŭdigis sin dirante: "Sufiĉos por komenco unu plena puŝĉaro."
+
+"Plena puŝĉaro da kio?" pensis Alicio. Tiu dubo ne daŭris
+longe, ĉar en tiu sama momento, enŝutiĝis tra la fenestro, kun
+kvazaŭ-hajla bruo, amaso da ŝtonetoj, kaj kelkaj el ili eĉ frapis
+al ŝi la vizaĝon. Ŝi diris al si: "Tion mi tuj ĉesigos," kaj
+aldonis laŭte: "Se vi ree faros tion, mi _Dajna'n_...."
+
+Denove la tuja kaj plena silento!
+
+Alicio surprize rimarkis ke la ŝtonetoj kuŝantaj sur la planko
+ĉiuj ŝanĝiĝas en kuketojn, kaj venis en sian kapon la feliĉa
+ideo "Se mi manĝos unu el tiuj kuketoj, nepre okazos al mi _iuspeca_
+korpŝanĝo, kaj ĉar nun tia ŝanĝo neniel povas kreskigi min,
+sekvas ke la efiko estos malkreskiga."
+
+Ŝi do englutis unu, kaj kun granda ĝojo konstatis ke ŝi tuj
+komencas malkreski. Tuj kiam ŝi estis sufiĉe malalta por trairi
+la pordon, ŝi forkuris el la domo, kaj trovis ke granda aro da
+malgrandaj birdoj kaj bestoj staras ekstere atendante ŝin. La
+kompatinda lacerto Bil sidis en la mezo subtenate de du kobajoj kiuj
+donas al li trinkaĵon el boteleto. Ĉiuj sin ĵetis al Alicio, sed
+ŝi forkuris kiel eble plej rapide kaj baldaŭ trovis sin staranta
+sekure en densa arbaro.
+
+"Kaj nun," diris al si Alicio ĉirkaŭvaganta en la arbaro, "la unua
+celo kompreneble estas rekreski ĝis la ordinara grandeco, kaj la dua
+estas trovi la vojon en tiun belan ĝardenon."
+
+Sendube tre bona plano! sed, bedaŭrinde, ŝi ne havis eĉ la plej
+malgrandan ideon kiamaniere ŝi devos plenumi ĝin. Dum ŝi serĉe
+esploris inter la arboj, akra hundbojo altiris ŝian atenton.
+
+Jen grandega hundido de alte rigardis sur ŝin el grandaj rondaj
+okuloj, kaj malvigle etendis unu piedon por tuŝi ŝin. "Ho, vi
+dorlotaĵeto," diris ŝi en sia plej dorlota voĉo, kaj penis fajfi al
+ĝi. Sed interne ŝi tre timis pensante ke ĝi eble estas malsata, kaj
+en tiu okazo povas formanĝi ŝin, malgraŭ la dorloto.
+
+Apenaŭ konsciante kion ŝi faras, ŝi levis malgrandan branĉeton kaj
+tenis ĝin antaŭ la hundido, kiu tuj saltis en la aeron kun laŭta
+ĝojbojo, kaj ĵetinte sin sur la branĉeto ŝajnigis mortskui ĝin.
+
+Por eviti esti piedpremata, Alicio gardis sin malantaŭ granda
+kardo. Tuj kiam ŝi reaperis sur la alia flanko, branĉeto en mano,
+la hundido denove atakis, kaj pro ĝia arda deziro ĝin kapti,
+tute renversiĝis. Alicio, pensante en si ke tio estas kvazaŭ oni
+ludus kun tirĉevalo, kaj en ĉiu momento atendante ke ŝi estos
+piedpremata, ree ĉirkaŭkuris la kardon. La hundido, siaparte,
+komencis fari rapide tutan serion da sinĵetoj; ĉiufoje ĝi nur
+malmulte antaŭen kuris, sed multe kuris malantaŭen. Senĉese ĝi
+raŭke bojadis, ĝis fine ĝi sidiĝis malproksime, kaj spiregadis,
+kun lango elpendiĝanta kaj la grandaj okuloj duonfermitaj.
+
+Tiu momento ŝajnis al Alicio oportuna por forkuro. Ŝi tuj ekkuris,
+kaj ne ĉesis kuradi ĝis ŝi sentis sin laca kaj spireganta, kaj (pro
+la longa interspaco) la bojado fariĝis apenaŭ aŭdebla.
+
+"Tamen ĝi estis tre bela hundeto," diris Alicio apogante sin kontraŭ
+ranunkuleto por ripozi; kaj ventumante sin per unu el ĝiaj folioj
+ŝi daŭrigis: "Mi tre volus instrui al ĝi lertfaraĵojn, se nur mi
+estus... taŭgegranda. Ho, preskaŭ mi forgesis ke mi devas rekreski!
+Mi konsideru kion fari; mi kredas ke nepre estos necese ke mi trinku
+aŭ manĝu _ion_. Sed jen la ĉefa demando: kion trinki aŭ manĝi."
+
+Alicio ĉirkaŭrigardis sur ĉiujn florojn kaj herbtrunketojn, sed
+nenion ŝi vidis kiu havis la aspekton esti la taŭga manĝaĵo. Sed
+jen, apud ŝi, staris granda fungo, egale alta kun ŝi mem. Esplorinte
+ĝin, sube kaj ĉirkaŭe, ŝi decidiĝis esplori ankaŭ la supron.
+Levinte sin sur la piedpintojn, ŝi havis la okulojn ĝuste super la
+rando. Sidantan sur la supro, kun la brakoj falditaj, ŝi ekvidis
+grandan bluhaŭtan raŭpon kiu serene fumas longan turkan pipon.
+
+
+
+
+                              ĈAPITRO V
+
+                  ALICIO RICEVAS ADMONON DE LA RAŬPO
+
+
+Tre longan tempon Alicio kaj la Raŭpo silente rigardis unu la alian;
+fine la Raŭpo elprenis la pipon el la buŝo kaj alparolis ŝin per
+malvigla dormema voĉo:
+
+"Kiu _vi_ estas?" ĝi diris.
+
+Jen ne tre kuraĝiga komenco! Alicio respondis malsinfide:
+
+"Apenaŭ mi scias, Sinjoro, en la nuna momento. Mi bone scias kiu
+mi est_is_, kiam mi leviĝis hodiaŭ matene, sed mi kredas ke mi
+ŝanĝiĝis multfoje dum la tago."
+
+"Kion vi volas kredigi per tio?" diris tre severe la Raŭpo. "Klarigu
+vin."
+
+"Bedaŭrinde, Sinjoro, mi ne povas klarigi _min_" diris Alicio, "ĉar
+mi ja ne estas mi mem."
+
+—"Ne komprenas," diris la Raŭpo.
+
+"Tamen mi ne povas igi ĝin pli klara," Alicio tre ĝentile respondis,
+"ĉar mi mem ne komprenas. Kaj, ke la korpalteco ofte malsamiĝas dum
+la daŭro de unu tago estas tre konfuzige."
+
+—"_Ne_ estas," diris la Raŭpo.
+
+"Nu, eble vi ne ankoraŭ spertis ĝin," diris Alicio, "sed kiam vi
+devas ŝanĝiĝi en krizalidon—tio ja nepre okazos ian tagon—kaj
+poste en papilion, vi sentos vin _iom_ konfuzata, ĉu ne?"
+
+"Tute _ne_," diris la Raŭpo.
+
+"Nu, kredeble viaj sentoj ne similas la miajn," diris Alicio, "tamen
+tio estus certe tre konfuziga por _mi_!"
+
+"Vi!" diris la Raŭpo malestime, "kiu _vi_ estas?"
+
+Tio ja rekondukis ilin al la komenciĝo. Alicio, sentante sin ĝenata
+per la tre mallongaj diroj de la Raŭpo, tenadis sin iom fiere, kaj
+diris tre serioze, "Laŭ mia opinio, vi devas unue diri al mi, kiu
+_vi_ estas."
+
+"Kial?" diris la Raŭpo.
+
+Jen alia konfuziga demando! Ĉar ŝi ne povis elpensi ian kialon, kaj
+ĉar la Raŭpo ŝajnis esti malagrablulo, Alicio ekforiris.
+
+La Raŭpo laŭte kriis post ŝi. "Revenu! mi havas por vi gravan
+konsilon."
+
+Tio sonis al ŝi bonpromesa: ŝi do revenis.
+
+"_Ne koleriĝu_," diris la Raŭpo, kaj tuj silentis.
+
+"Ĉu nenion plu?" diris Alicio, subpremante kiel eble plej bone sian
+koleron.
+
+"Jes," diris la Raŭpo.
+
+Ĉar ŝi havis nenion alian por fari kaj ĉar la Raŭpo _eble_ diros
+ion atentindan, ŝi decidis resti. Dum kelkaj minutoj ĝi silente
+fumadis, sed en la fino malfaldis la brakojn, elprenis la pipon el la
+buŝo, kaj diris:—
+
+"Vi do kredas ke vi estas ŝanĝita?"
+
+"Mi timas ke jes, Sinjoro," diris Alicio. "Mi hodiaŭ ne povas memori
+la aferojn kiel kutime, kaj mi ne restas samalta dum eĉ dek minutoj."
+
+—"Ne povas memori _kiajn_ aferojn?" diris la Raŭpo.
+
+"Nu, ekzemple, mi penis diri '_Rigardu! Jen abel' klopoda_' sed ĉio
+elvenis malsame," Alicio respondis per tre melankolia voĉo.
+
+"Deklamu 'Patro Vilhelmo'" diris la Raŭpo.
+
+Alicio kunfaldis la manojn kaj komencis:—
+
+            Patro Vilĉ'! Patro Vilĉ'! (alparolas la filo)
+              Blankhara vi kaj maljunulo,
+            Staras _vi_ sur la kap' kiel korpbalancilo?
+              Ĉu ĝi taŭgas por okdekjarulo?
+
+            "Dum junec'," Patro Vilĉo respondis al filo,
+              Mi ja timis difekton al cerbo.
+            Da cerbo nun havas mi malpli ol grilo,
+              Do tre ofte kapstaras sur herbo.
+
+            Maljunulo vi—tion denove mi diras,
+              Ankaŭ grasa ĝis plena sfereco,
+            Tamen elrenversite la ĉambron eniras!
+              Ho! de kie al vi l' elasteco?
+
+            Mi ja igis la korpon tre bone fleksebla,
+              (Li respondis tre vigle al filo)
+            Per jena ŝmiraĵo—por _vi_ aĉetebla
+              Pobotele per unu spesmilo.
+
+            Maljunul'! (la demandon la filo nun ŝanĝis)
+              Ja sendenta al vi la makzelo,
+            Sed anseron kun ostoj, eĉ bek' vi formanĝis!
+              Jen vere mirinda muelo!
+
+            Dum juneco min logis la leĝoscienco
+              Je l' edzino mi havis procesojn:
+            Eĉ sur feron mi nun (dank' al tiu parenco)
+              Povus fari la makzelimpresojn!
+
+            Tre maljuna vi estas! pro tiu okazo
+              Senpoviĝas, ĉu ne, la okulo?
+            Tamen jen balanciĝas angil' sur la nazo!
+              Ho, klarigu, mirinda lertulo!
+
+            Tri klarigojn vi havis (kolera l' ekkrio)
+              Vi forkuru, vi—fosu tomatojn!
+            Mi ne plu da instruo... sufiĉas ja tio!
+              Forpermeson ricevu aŭ—batojn.
+
+—"Ne prave!" diris la Raŭpo.
+
+"Mi timas ke ne _tute_" diris Alicio hontante; "kelkaj el la vortoj
+ŝanĝiĝis."
+
+"Malprave, de komenco ĝis fino," diris decide la Raŭpo. Sekvis
+kelkminuta silento.
+
+Unue parolis la Raŭpo. "Kiun grandecon vi deziras havi?" ĝi diris.
+
+"Ho, pri grandeco, mi ne estas tre postulema," rapide Alicio
+respondis, "sed vi scias ke oni ne ŝatas tiel ofte ŝanĝiĝi."
+
+—"Ne scias," diris la Raŭpo.
+
+Alicio nenion respondis. Neniam en la vivo oni tiom kontraŭdiris al
+ŝi, kaj ŝi konsciis ke rapide ŝi perdas la paciencon. "Do vi estas
+jam nun kontenta?" diris la Raŭpo.
+
+"Ne, sinjoro," diris Alicio; "mi ŝatus esti iomete pli granda, se al
+vi ne malplaĉas, ĉar ok centimetroj estas ja alteco tute bizara."
+
+"Tre _bona_ alteco," interrompis kolere la Raŭpo, kaj ĉe la diro
+starigis sin vertikale. (Ĝi havis precize ok centimetrojn!)
+
+—"Sed por mi ja ne kutima," plendis la kompatinda etulino.
+
+Kaj ŝi pensis en si: "Se nur la bestoj kaj birdoj ne estus tiel
+ofendiĝemaj!"
+
+"Vi alkutimiĝos post kelka tempo," diris la Raŭpo, kaj enbuŝiginte
+la pipon, ĝi denove ekfumis.
+
+Ĉi tiun fojon Alicio pacience atendis ĝis ĝi reparolos memvole.
+Post unu, du minutoj la Raŭpo demetis la pipon kaj skuis sin. Tiam,
+derampinte de la fungo, ĝi rampis for en la herbon, kaj, rampante,
+ĵetis post si la rimarkon:
+
+"Unu flanko igos vin kreski, la alia malkreskigos."
+
+Ĉi tion kaj nenion plu! "Unu flanko de _kio_? Alia flanko de _kio_?"
+pensis en si Alicio.
+
+La Raŭpo tuj respondis al ŝia _penso_, dirante "De la fungo," kaj
+post unu momento malaperis.
+
+Alicio restis senmova kaj zorge rigardis la fungon, penante eltrovi
+kie estas ĝiaj du "flankoj," kaj ĉar ĝi estis plenronda, ŝi trovis
+tiun problemon tre malfacila. Fine, ŝi streĉis la brakojn ĉirkaŭ
+la fungon, kaj per ĉiu mano forrompis unu peceton.
+
+"Kaj nun kiu estas 'unu' kaj kiu 'alia'?" diris ŝi mordetante la
+dekstran peceton por provi la efikon.
+
+En sama momento ŝi sentis fortan frapon sub la mentono. (Ĝi frapis
+la piedojn!)
+
+Tiu subita ŝanĝo tre timigis ŝin. Sed kredante ke ŝi nepre ne
+devas perdi tempon, ŝi tuj klopodis por manĝi iom de la maldekstra
+peceto. La mentono kaj la piedoj tiel forte kunpremiĝis, ke apenaŭ
+ŝi povis malfermi la buŝon, sed fine prosperis al ŝi enigi kelkajn
+erojn de la maldekstra peceto.
+
+
+       *       *       *       *       *
+
+
+"Bone! Jam mia kapo liberiĝis," diris Alicio, ĝojigite. Sed la ĝojo
+tuj ŝanĝiĝis en timon, kiam ŝi rimarkis ke la ŝultroj malaperis.
+Derigardante, ŝi povis vidi nur grandegan longon da kolo, kiu ŝajne
+kreskas el ia maro de verdaj folioj tre malproksime de ŝiaj okuloj.
+
+"Kio en la tuta mondo estas jena verdaĵo?" diris Alicio, "kaj kien
+malaperis la ŝultroj? Kaj vi, ho, kompatindaj manoj, pro kio mi
+ne povas vidi _vin_?" Ŝi dume ĉirkaŭmovis ilin sed sekvis nenia
+rezulto krom ke la malproksima foliaro iom ondiĝis.
+
+Ĉar tute ne sukcesis la klopodoj levi la manojn ĝis la kapo, ŝi
+penis mallevi al ili la kapon, kaj tre ĝojis eltrovante ke ŝia kolo
+estas en ĉiu direkto tre fleksebla, same kiel serpento. Jam kurbinte
+ĝin en gracian zigzagon ŝi celis enigi ĝin inter la foliaron, kaj
+eltrovis ke tiu malproksima verda maro estas nur suproj de la arboj
+sub kiuj ŝi ĉirkaŭvagis kaj parolis kun la Raŭpo.
+
+Sed en tiu momento ŝi aŭdis akran siblokrion, kaj rapide retiris la
+kapon, ĉar jen granda Kolombo flugas kontraŭ ŝia vizaĝo kaj forte
+frapas ŝin per la flugiloj.
+
+"Vi _serpento_!" kriegis la Kolombo.
+
+"Mi _ne_ estas serpento," indignis Alicio, "vi ne ataku min!"
+
+"Serpento, mi ĝin rediras," ripetis la Kolombo, sed malpli ekscitite,
+kaj kun ĝemo aldonis la informon: "Ĉiujn rimedojn mi provis, sed
+kontraŭ ili, nenio taŭgas."—
+
+"Mi ne havas eĉ la plej malgrandan ideon pri kio vi parolas," diris
+Alicio.
+
+—"Mi provis la arbradikojn, la deklivojn, kaj kreskaĵajn barilojn,"
+daŭrigis la Kolombo, tute ne atentante ŝin, "sed eviti la
+serpentojn, neeble."
+
+Alicio pli kaj pli konfuziĝis, sed ŝi decidis ke ne utilos diri ion
+ĝis la Kolombo finos.
+
+"Sufiĉe ĝenis min la tasko elkovi la ovojn," diris la Kolombo, "sed
+ankaŭ mi devis nokte kaj tage gardi kontraŭ la serpentoj. Mi ja dum
+la lastaj tri semajnoj ne povis dormi unu momenton."
+
+"Mi tre bedaŭras ke oni ĉagrenis vin," diris Alicio, ekkomprenante
+la situacion.
+
+"Kaj ĵus kiam mi elektis la plej altan arbon en la tuta arbaro,"
+daŭrigis la Kolombo per voĉo absolute kriega, "por ke mi fine
+liberiĝu de ili, ili venas tordegante sin el la ĉielo mem. Fju!
+Serpento!"
+
+"Tamen mi _ne_ estas serpento, ree mi ĝin diras," protestis Alicio.
+"Mi estas... estas...."
+
+"Nu, _kio_ vi estas?" diris la Kolombo. "Vi ja evidente penas trovi
+taŭgan malveraĵon."
+
+"Mi estas... knabineto," iom dube diris Alicio, rememorante kiom da
+ŝanĝoj ŝi en tiu tago jam spertis.
+
+"Vere tre kredinda aserto!" la Kolombo respondis tre sarkasme, "mi dum
+la pasinta vivo vidis multe da knabinetoj sed eĉ ne unu kiu havis
+tian kolon kian vi. Ne, ne! Serpento vi estas, kaj ne utilas ĝin nei.
+Kredeble vi diros al mi ke neniam vi gustumis ovon?"
+
+"Ovojn mi certe gustumis," diris Alicio, (ŝi estis ja tre verdira
+infano) "sed la knabinetoj egale kun la serpentoj ofte manĝas ovojn."
+
+"Tion mi ne kredas," diris la Kolombo, "sed, se tiel estas, ĉiu
+knabineto sekve estas iuspeca serpento. Jen ĉio!"
+
+Tio ĉi estis por Alicio tute nova ideo; do ŝi unu, du momentojn
+staris silente, kaj la Kolombo profitis la okazon por aldiri:
+
+"Mi tre bone scias ke vi nuntempe serĉas ovojn, do al mi ne grave
+estas ĉu knabineto vi estas aŭ serpento!"
+
+"Tamen al _mi_ estas tre grave," respondis Alicio rapide. "Fakte, mi
+_ne_ serĉas ovojn; kaj se mi serĉus, mi ne volus la viajn, ĉar nur
+la kuiritajn ovojn mi ŝatas."
+
+"Nu, do, vi iru for!" diris la Kolombo malafable, kaj retrankviliĝis
+sur sia nesto.
+
+Alicio kurbigis sin kiel eble plej bone inter la arboj, sed ŝia kolo
+ofte implikiĝis inter la branĉoj kaj kelkfoje ŝi devis malligi
+ĝin. Post kelka tempo memorante ke ŝi ankoraŭ havas en la manoj la
+fungopecetojn, ŝi klopodadis tre zorge, mordetante jen unu jen la
+alian, kaj pro tio proporcie kreskis kaj malkreskis, ĝis fine ŝi
+sukcesis rehavi la propran kutiman al ŝi altecon.
+
+Jam tiel longe ŝi havis diversajn neproprajn altecojn ke unue ŝi
+sentis sin stranga, rehavante la propran. Tamen post kelkaj minutoj
+ŝi alkutimiĝis ĝin, kaj komencis kunparoli kun si jene:—
+
+"Nu, jam la duonon de mia projekto mi elfaris. Kiel konfuzigaj estis
+tiuj ŝanĝiĝoj. Mi eĉ ne povis esti certa en ĉiu momento kio mi
+fariĝos en la sekvanta. Sed nun mi havas la propran altecon, kaj
+restas nur—eniĝi en tiun belan ĝardenon. Kiamaniere mi devas
+klopodi pri tio?"
+
+Dirante tion, ŝi alvenis, neatendante, al ebena senarba terpeco, kun
+(en la mezo) unu malgranda dometo, kies alteco estis iom pli ol unu
+metro.
+
+"Kiuj ajn loĝas tie," pensis Alicio, "tute ne konvenas ke mi renkontu
+ilin havante la nunan grandecon, mi ja morttimigus ilin."
+
+Do ŝi denove mordetis la dekstran fungopecon, kaj ne kuraĝis
+alproksimiĝi la dometon ĝis ŝi estis nur dudek kelke da centimetroj
+alta.
+
+
+
+
+                              ĈAPITRO VI
+
+                          PRI LA PORKINFANO
+
+
+Kelkan tempon ŝi staris senmove, fikse rigardante la dometon kaj
+konsiderante kion ŝi faros. Dum ŝi ankoraŭ staris dubante,
+subite el la arbaro alkuris livrevestita lakeo (nur pro la livreo
+ŝi konkludis ke li estas lakeo, el la vizaĝo ŝi estus nominta
+lin fiŝo). La noveveninto laŭte frapis sur la pordon per siaj
+manartikoj, kaj malfermis al li alia livrevestita lakeo, havanta
+rondan vizaĝon kaj grandajn ranokulojn. Alicio ankaŭ rimarkis ke
+ambaŭ lakeoj havas la harojn pudritajn kaj buklitajn ĉirkaŭ la tuta
+kapo.
+
+Ĉar ŝi tre volis scii kio okazos inter ili, ŝi ŝtelmarŝis el la
+arbaro por subaŭskulti ilin.
+
+Komencis la Fiŝ-Lakeo; liverante el sub la brako grandegan leteron
+preskaŭ egale grandan kun si mem, li diris per solena voĉo:—"Por
+la Dukino, La Kera Damo invitas ŝin por kroketludo."
+
+La Ran-Lakeo ripetis per same solena voĉo, nur iom ŝanĝante la
+vortordon:—"De la Kera Damo, kiu invitas por kroketludi la Dukinon."
+
+Tiam ambaŭ profunde klinis sin, kaj iliaj buklaroj interligiĝis. Ĉe
+tio Alicio tiel laŭte ekridis, ke ŝi devis rekaŝi sin en la arbaron
+pro la timo ke ili aŭdos ŝin. Kiam ŝi denove ŝtelrigardis al la
+dometo, la Fiŝ-Lakeo jam antaŭe malaperis, kaj la alia sidas sur la
+grundo antaŭ la pordo kaj rigardas malinteligente la ĉielon.
+
+Alicio paŝis antaŭen kaj frapis malkuraĝe sur la pordo.
+
+"Tute ne utilas frapi," diris la Lakeo, "kaj jen du kaŭzoj; unue
+ĉar mi staras ĉe la sama flanko kiel vi; kaj due, ĉar tie interne
+oni tiom bruas ke neniu povus aŭdi la frapon," (kaj certege, dum
+li parolas, okazas interne tre eksterordinara bruo—oni konstante
+plorkriegas kaj ternas, kaj je mallongaj intertempoj okazas ankaŭ
+granda krakado kvazaŭ plado aŭ kaldrono estas dispecigata).
+
+"Bonvolu do diri kiel mi povos eniĝi," diris Alicio.
+
+"Eble iom utilus ke vi frapu," la Lakeo diris, tute ne atentante ŝian
+demandon, "se la pordo starus inter ni; ekzemple, se vi estus interne,
+vi povus frapi, kaj mi ja povus eligi vin." Dum li parolis tiujn
+vortojn, li rigardis senĉese la ĉielon, kaj pro tio Alicio opiniis
+ke li estas tre malĝentila: "Sed eble li ne povas ne," ŝi pensis
+en si, "ĉar jen liaj okuloj staras preskaŭ ĉe la verto. Tamen,
+malgraŭ tio li devas respondi demandojn,"; kaj ŝi ripetis laŭte:
+
+"Kiel mi povos eniĝi?"
+
+"Mi sidados tie ĉi," la Lakeo diris, "ĝis morgaŭ—"
+
+En ĉi tiu momento la dompordo malfermiĝis, kaj oni ĵetis for
+grandan teleron celante lian kapon; ĝi nur ektuŝis al li la nazon,
+kaj dispeciĝis kontraŭ la plej apuda arbo.
+
+—"aŭ eble postmorgaŭ," la Lakeo daŭrigis per sama tono, kvazaŭ
+nenio okazis.
+
+"Kiel mi povos eniĝi?" Alicio jam la trian fojon kaj preskaŭ kolere
+demandis.
+
+"Ĉu _iam_ vi eniĝos?" diris la Lakeo. "Tio ja estas la unua
+demando."
+
+Sendube! Tamen Alicio ne ŝatis ke oni tion diru. Ŝi kolere diris al
+si:—
+
+"La ĉitieaj kreitaĵoj ja argumentas netolereble, frenezige."
+
+Al la Lakeo ŝia silenta indigno prezentis bonan okazon por ripeti
+kun variaĵoj la antaŭan diron:—"Mi sidos tie ĉi," li diris,
+"interrompe aŭ seninterrompe dum multaj tagoj."
+
+"Sed kion _mi_ devas fari?" diris Alicio.
+
+"Ĉion, kion ajn vi volas!" diris la Lakeo, kaj komencis fajfi. Alicio
+perdis la paciencon.
+
+                   [Ilustraĵo: LA DUKINA KUIREJO.]
+
+"Ho, tute ne utilas paroli al _li_," diris ŝi, "li ja estas
+sencerbulo."
+
+Dirinte tion, ŝi malfermis mem la pordon kaj—eniris.
+
+La pordo kondukis rekte en grandan kuirejon, kiu estis laŭ ĝia tuta
+longo plena je fumo. Jen en la mezo, sur tripieda skabelo sidas la
+Dukino vartante infaneton: la kuiristino kurbiĝas super la fajro,
+kaj ĉirkaŭmovas per granda ferkulero la enhavon—kredeble ian
+supaĵon—de unu granda kaldrono.
+
+"Tiu supo certege enhavas tro da pipro," diris al si Alicio; pro
+konstantaj terneksplodoj apenaŭ ŝi povis eligi la vortojn. Eĉ
+la Dukino ternis ne malofte; la infano senĉese aŭ ternis aŭ
+plorkriegis, kaj en la kuirejo _ne_ ternadis nur la kuiristino kaj
+unu granda kato kiu sidas apud la fajrujo kaj grimacas kun la buŝo
+etendita de unu orelo ĝis la alia.
+
+"Bonvolu, mi petas, klarigi al mi," Alicio komencis timeme (ĉar ŝi
+iom dubis ĉu estas laŭ bonmoroj ke ŝi parolu unue), "pro kio via
+kato grimacas tiamaniere?"
+
+"Ĝi estas _Cheshire_[5] kato, kaj jen kial!" diris la Dukino. "Vi
+Porko!"
+
+Ŝi parolis la lastajn vortojn kun tia subita forto ke Alicio
+eksaltis; sed ŝi tuj komprenis ke la Dukino alparolas ne ŝin sed la
+infanon: do ŝi refariĝis kuraĝa kaj daŭrigis:—"Gis nun mi ne
+sciis ke la _Ĉeŝŝa_ katoj ĉiam grimacas; mi eĉ ne sciis ke ili
+havas tian kapablon."
+
+"Ĉiuj havas la kapablon," diris la Dukino kaj la plimulto, "praktikas
+ĝin."
+
+"Mi mem ne konas eĉ unu praktikantan," diris Alicio, eksentante kun
+ĝojo ke jam fine komencas por ŝi vere interesa konversacio.
+
+"En tiu okazo, oni povas certiĝi ke vi tre malmulte konas," akre
+respondis la Dukino.
+
+Ĉi tiun diron Alicio tute ne ŝatis, kaj tuj eksentis fortan deziron
+proponi alian temon. Dum ŝi penis trovi ion taŭgan, la kuiristino
+levis la kaldronon for de la fajro kaj komencis vigle ataki la Dukinon
+kaj la infanon; komencante per la fajriloj, ŝi ĵetis sur ilin ĉion
+atingeblan, ĉion ĵeteblan. Flugis tra la aero unu kaserolo, kaj
+kelkaj pladoj, kaj kvazaŭ hajlis per teleroj.
+
+Tiujn eksterordinarajn ĵetaĵojn la Dukino ne atentis, eĉ kiam ili
+frapis ŝin, kaj la infano jam antaŭe tiel forte kriegis ke oni ne
+povis sciiĝi ĉu ĝi ricevas vundojn aŭ ne.
+
+"Ho, rigardu, zorgu,—mi petegas—la infanon!" Alicio ekkriis.
+
+Ŝi saltadis agonie. "Ho, ve! oni fortranĉos la amindan
+nazeton"—ĉar en tiu momento granda kaserolo preterflugante minacis
+forporti ĝin.
+
+"Se ĉiu volus atenti nur _siajn_ aferojn," diris la Dukino per raŭka
+malagrabla voĉo, "la mondo rondirus multe pli rapide."
+
+"Kaj tio ja estus nur _mal_utilo," diris avide Alicio, profitante
+la okazon montri sian astronomian instruitecon. "Ni konsideru kiel
+terure tio efikus sur la tagdaŭro. La Tero turniĝas en la daŭro de
+dudekkvar horoj; se do ĉirkaŭ la akso[6]—"
+
+"Ŝi parolis pri akso," diris interrompante la Dukino, "do per akso
+dehaku al ŝi la kapon."
+
+Alicio ne sen timo observis la kuiristinon por sciiĝi ĉu ŝi volos
+plenumi la dukinan ordonon. Sed la kuiristino klopodadis pri la supo
+kaj ŝajne ne aŭskultis. Sekve Alicio kuraĝis daŭrigi: "La daŭro
+estas dudekkvar horoj, mi _kredas_, aŭ ĉu eble dekdu? Mi—"
+
+"Ho, pri tio vi ne enuigu _min_" diris la Dukino "ĉar neniam mi povis
+toleri la ciferaĉojn." Kaj ŝi rekomencis varti la infanon, kantante
+al ĝi strangaspecan lulkanton, kaj ĉe ĉiu linifino ŝi forte skuis
+la kompatindan etaĵon:—
+
+                    _Vi forte skuu la infanon,
+                      Ne traktu kondolence!
+                    Vidigas ĝi, ternante, planon
+                      Ĉagreni vin intence!_
+
+                                Ĥoro.
+          (en kiu partoprenis la kuiristino kaj la bebo mem)
+                           _Ŭaŭ, Ŭaŭ, Ŭaŭ!_
+
+Dum la Dukino kantis la duan verson ŝi forte kaj daŭre ĵetadis la
+infanon supren kaj rekaptis ĝin, kaj la kompatinduleto tiel forte
+kriegis ke Alicio apenaŭ povis aŭdi la vortojn:—
+
+                    _Mi devas la infanon skui
+                      Kaj bati kiam ternas;
+                    Ĉar li la pipron povas ĝui,
+                      Jam longe li ĝin lernas._
+
+                                Ĥoro.
+                           _Ŭaŭ, Ŭaŭ, Ŭaŭ!_
+
+"Jen! Se al vi plaĉas, _vi_ povas varti ĝin!" diris la Dukino al
+Alicio kvazaŭ ĵetante la infanon al ŝi. "Mi devas pretigi min por
+la kroketludo ĉe la Damo," kaj ŝi eliris rapide la ĉambron. La
+kuiristino en la ĝusta elira momento ĵetis kontraŭ ŝi grandan
+kaserolon, sed ĝi maltrafis.
+
+La infano estis strangforma kreaĵeto, kiu etendis la brakojn kaj
+krurojn en ĉiu direkto (kiel marstelo, pensis Alicio). Do apenaŭ
+al ŝi prosperis kapti ĝin. Tuj post la kapto ŝi rimarkis ke ĝi
+_puf-puf_—as kiel lokomotivo kaj alterne duobligas kaj rektigas sin.
+Sekve dum la unuaj minutoj Alicio apenaŭ povis teni ĝin. Baldaŭ
+tamen ŝi eltrovis ke la unu nura metodo taŭge varti ĝin estas tordi
+la korpon en bantformon, kaj premteni dekstran orelon kaj maldekstran
+piedon, por ke ĝi ne malligu sin.
+
+Tion farinte ŝi forportis ĝin for de la domo. "Se mi ne forportos
+ĉi tiun infanon, oni certe mortigos ĝin post nemultaj tagoj. Do, se
+mi ne forprenus ĝin, mi estus mem kulpa je la mortigo."
+
+La lastajn vortojn Alicio diris laŭte, kaj la etaĵo (ĝi jam de
+longe ĉesis terni) responde—porkblekis! "Ci ne devas grunti," diris
+Alicio; "tio ja estas tute maltaŭga rimedo por esprimi la sentojn!"
+
+Sed denove la infano gruntis. Sekve Alicio tre serioze observis la
+vizaĝon, por vidi kio estas al ĝi. Sendube ĝi havis tre porkan
+nazon, kiu pli similis al porka nazego ol al hombeba nazeto; ankaŭ la
+okuloj fariĝis tre malgrandaj, kaj entute Alicio ne ŝatis la nunan
+ŝajnon.
+
+"Eble ĝi nur plorkrietis," ŝi pensis kaj denove rigardis en la
+okulojn por vidi ĉu enestas larmoj.
+
+Larmoj ne enestis.
+
+"Se vi intencas fariĝi porketo," diris ŝi serioze, "mi tuj ĉesos
+prizorgi vin; vi atentu tion!" La porkinfano denove plorkriis aŭ
+plorblekis (neeble estas paroli precize) kaj dum kelka tempo ili iris
+silente.
+
+Alicio ĵus komencis pensi en si "Do, kion fari pri tiu ĉi kreitaĵo,
+kiam mi rehejmiĝos," kiam denove ĝi gruntis, gruntis tiel forte kaj
+tiel _porke_, ke ŝi derigardis, mirigite, eĉ timigite, en ĝian
+vizaĝon. Oni jam ne povus dubi plu: jen porkido, vera porkido. Ŝi
+tuj sentis ke estus absurde porti ĝin plu.
+
+Do ŝi mallevis la besteton, kaj vidis ĝin, tuj post la mallevo,
+fortroti trankvile en la arbaron. Kaj jen por Alicio granda
+senzorgigo, "ĉar," diris ŝi, "kiam ĝi estos plukreskinta ĝi
+fariĝos terure malbela infano, kvankam nun, se oni nomos ĝin porko,
+ĝi tre bone aspektas."
+
+Ŝi komencis pripensi aliajn infanojn de ŝi konatajn, kiuj pli bone
+taŭgus kiel porkoj kaj ĵus diras al si "se nur oni scius la metodon
+ŝanĝi ilin"—kiam subite ŝi eksaltas mirigite; jen, tutapude,
+sidas sur arbobranĉo la _Ĉeŝŝa_ kato.
+
+"Sinjoro _Ĉeŝŝa_ kato"—Ŝi komencis malkuraĝe, ĉar ŝi ne povis
+konjekti ĉu ĝi ŝatus tiun formon, aŭ preferus "Via kata moŝto."
+
+Tamen, ĉar ĝi nur grimacis pliamplekse, Alicio konkludis ke ĝis nun
+ĝi ne ofendiĝis. Ŝi do daŭrigis:—
+
+"Ĉu vi afable diros al mi, mi petas, laŭ kiu direkto mi devas iri de
+tie ĉi?"
+
+"Tio _iom_ dependas de la loko kiun vi celas," diris la Kato.
+
+"Ne tre grave al mi kien—" komencis Alicio.
+
+"Sekve, ne tre grave en kiu direkto vi iros," interrompis la Kato.
+
+"Se nur _iun_ lokon mi atingos," Alicio daŭrigis.
+
+"Ho, iun aŭ alian vi nepre atingos," respondis la Kato, "se nur
+sufiĉe longe vi marŝos."
+
+Alicio konfesis en si ke _tion_ oni ne povas nei. Do ŝi eksperimentis
+alian demandon:—"Kiaj personoj loĝas proksime de tie ĉi?"
+
+"En tiu direkto," diris la Kato, ĉirkaŭsvingante la dekstran
+antaŭpiedon, "Ĉapelisto loĝas, kaj en jena (montrante per la alia)
+loĝas Martleporo.[7] Vi vizitu kiun ajn; ambaŭ estas frenezaj."
+
+"Sed mi ne volas renkonti frenezulojn," diris Alicio.
+
+"Ho, tion vi ne povas eviti," respondis la Kato, "ĉe ni ĉiu estas
+freneza, senescepte. Mi estas freneza; ankaŭ vi!"
+
+"Kiel vi scias ke mi estas freneza?" Alicio demandis.
+
+"Nepre," diris la Kato, "ĉar alie vi ne venus tien ĉi."
+
+Ŝajnis al Alicio ke tio tute ne estas pruvo; tamen, preterlasante
+sin, ŝi demandis "kaj kiel vi scias ke vi estas mem freneza?"
+
+"Por komenci," la Kato respondis, "vi konsentas ke hundoj ne estas
+frenezaj?"
+
+"Jes, mi povas konsenti al tio," diris Alicio.
+
+"Nu do," la Kato daŭrigis, "la hundoj graŭlas kiam ili estas
+kolerigitaj, kaj svingas la voston, kiam ĝojigitaj. Mi, kontraste,
+graŭlas ĝojigite kaj kolerante svingas la voston. Ĉu do mi ne estas
+freneza?"
+
+"Al tio mi ne konsentas," Alicio tuj respondis, "ĉar ne per graŭlo
+la katoj esprimas plezuron; laŭ mi, ilia maniero esprimi plezuron
+estas tre dolĉa _murmuro_."
+
+"Vi ĝin nomu laŭ via prefero," diris la Kato. "Ĉu hodiaŭ vi
+kroketludos ĉe la Damo?"
+
+"Tion mi tre ŝatus," Alicio respondis avide, "sed ĝis nun mi ne
+ricevis inviton."
+
+"Vi tie vidos min," diris la Kato kaj—malaperis!
+
+Tio ne multe surprizis Alicion; ŝi ja jam alkutimiĝis al strangaj
+okazoj. Dum ŝi rigardas la lokon, kie antaŭe sidis la Kato, ĝi
+subite reaperis. "Pardonu," ĝi diris, "kio okazis je la bebo?
+Preskaŭ mi forgesis demandi!"
+
+"Fariĝis porketo," Alicio respondis tre trankvile, kvazaŭ la Kato
+revenis laŭ la ordinara venmaniero.
+
+"Mi kredis ke tio okazos," diris la Kato kaj denove malaperis.
+
+Iom da tempo Alicio staris atende, kredante ke ŝi eble revidos ĝin.
+Poste ŝi komencis iri en la direkto de la loko kie, laŭ la Kato,
+loĝas la Martleporo. "Ĉapelistojn," ŝi diris al si, "mi jam konas;
+do la Martleporo estos por mi multe pli interesa: kaj ĉar ni jam
+havas Majon, ĝi eble ne estos furioza; aŭ almenaŭ malpli furioza ol
+en Marto."
+
+Dirante tion, ŝi suprenrigardis. Jen denove la Kato sidis sur
+arbobranĉo.
+
+"Ĉu vi diris porkon, aŭ forkon?" diris la Kato.
+
+"Porkon," respondis Alicio, "kaj mi multe preferus, se ĉe sekvantaj
+alvenoj vi bonvolus aperi kaj malaperi malpli subite: tiu subiteco via
+estas por mi vere kapturniga."
+
+"Laŭ via plaĉo," diris la Kato, kaj tuj ekmalaperis tutmalrapide,
+komencante per la vostpinto kaj finante per la grimaco, kiu restis
+kelkajn momentojn post kiam la cetera korpo malaperis.
+
+"Nu," pensis Alicio, "tre ofte mi vidis katon sen grimaco; sed
+_grimaco sen kato_! jen la plej kurioza objekto kiun mi iam vidis en
+la tuta vivo."
+
+Irinte antaŭen kelkajn paŝojn plu, ŝi ekvidis la domon de la
+Martleporo. Ŝi kredis ke tio ĉi certe estas _lia_ domo, ĉar la
+du kamentuboj havis la suprojn en formo de longaj oreloj, kaj la
+tegmento estis kovrita per felo. La domo estis multe pli granda ol
+la dukina; sekve ŝi ne kuraĝis alproksimiĝi ĝis ŝi mordetis iom
+de la maldekstra fungopeco, kaj altigis sin ĝis proksimume sepdek
+centimetroj. Havante tiun altecon ŝi marŝis rekte al la domo, sed
+ŝi ankoraŭ iom timis dirante al si:—"Malgraŭ ĉio ĝi povas esti
+furioze freneza. Preskaŭ mi volus esti irinta ĉe la Ĉapeliston."
+
+                 [Ilustraĵo: DOMO DE LA MARTLEPORO.]
+
+
+
+
+                             ĈAPITRO VII
+
+                       TETRINKADO ĈE FRENEZULOJ
+
+
+Jen sub arbo antaŭ la domo ŝi vidis tablon; ĉe la tablo sidis,
+tetrinkante, la Martleporo kaj la Ĉapelisto; ankaŭ inter ili sidis
+Gliro, kiu dormas profunde. La du aliaj apogis sur ĝi la kubutojn,
+kaj babiladis ĉirkaŭ ĝia kapo. "Tre malkomforte por la Gliro,"
+pensis Alicio, "tamen, ĉar ĝi dormas profunde, ĝi kredeble ne
+sentas la malkomforton."
+
+Kvankam la tablo estis granda, la ĵus priskribita trio amasiĝis en
+unu angulo. Ekvidinte Alicion, ili tuj kriis unuvoĉe. "Ne pli da
+sidlokoj, ne pli!"
+
+"Jen _kelkaj_" diris Alicio indignante, kaj sidigis sin en granda
+apogseĝo ĉe unu fino de la tablo.
+
+"Prenu da vino," per mokafabla voĉo alparolis ŝin la Martleporo.
+
+Alicio per vigla serĉrigardo esploris la tutan tablon, kaj vidis sur
+ĝi—krom teaĵoj—nenion.
+
+"Mi ne vidas vinon," ŝi diris.
+
+"Nek mi," diris la Martleporo.
+
+"Do vi kondutis neĝentile, proponante ĝin," kolere Alicio respondis.
+
+"Ankaŭ vi, sidante ĉe ni sen invito," akre respondis la Martleporo.
+
+"Neniu sciigis ke la tablo apartenas al _vi_" diris Alicio "oni ja
+surmetis manĝilarojn por multe pli ol tri personoj."
+
+"Vi tranĉigu la hararon," subite intermetis la Ĉapelisto. De
+l' komenco li estis rigardeginta Alicion kun evidenta scivolemo,
+kaj nun la unuan fojon alparolis ŝin.
+
+"Ne decas kritiki la personaĵojn; tio ja estas tre malĝentila."
+Alicio diris tion tre severe.
+
+La Ĉapelisto tre larĝe malfermis la okulojn, aŭdinte tion.
+Anstataŭ respondi, li subite proponis la enigmon: "Je kio la korvo
+similas skribotablon?"
+
+"Bone, oni komencas proponi enigmojn: jam nun ni amuziĝos," pensis
+Alicio, kaj ŝi diris laŭte: "Mi kredas ke mi sukcesos mem solvi
+tion."
+
+"Ĉu per 'solvi' vi intencas diri ke vi povos trovi la respondon?"
+diris la Martleporo.
+
+"Ĝuste tion," respondis Alicio.
+
+"Tamen, vi devas ĉiam diri kion vi intencas," diris la Martleporo.
+
+"Tion mi ĉiam faras," Alicio komencis vigle, "almenaŭ... (per voĉo
+pli duba)... mi ĉiam intencas kion mi diras, kaj jen la sama afero,
+ĉu ne?"
+
+"Tute ne sama," kontraŭdiris la Ĉapelisto. "Laŭ tiu logiko, oni
+povus diri, ke samaj estas 'Mi vidas kion mi manĝas' kaj 'Mi manĝas
+kion mi vidas.'"
+
+..."Laŭ tiu logiko, oni povus diri," intermetis siavice la
+Martleporo, "ke samaj estas 'Mi ŝatas kion mi ricevas' kaj 'Mi
+ricevas kion mi ŝatas.'"
+
+La Gliro certe ne vekiĝis, li certe dormparolis; jen lia diro:
+
+"Laŭ tiu principo, oni povus diri, ke samaj estas 'Mi spiras dum mi
+dormas' kaj 'Mi dormas dum mi spiras.'"
+
+"Por _vi_, ili fakte estas samaj," diris la Ĉapelisto.
+
+Sekvis kelkminuta silento, kiun Alicio profitis por rememori al ĉiuj
+faktoj de si konataj pri korvoj kaj skribotabloj.
+
+La Ĉapelisto unue rompis la silenton. Alicio rimarkis en la lastaj
+momentoj, ke li prenas la horloĝon el sia poŝo kaj maltrankvile
+observas ĝin, ke fine li skuis ĝin kaj tenis apud la orelo. Tiam
+turnante sin al Alicio li demandis: "Kiun daton ni havas?"
+
+Post iom da pripenso Alicio respondis: la kvaran Majo.
+
+"Sekve, ĝi eraras je du tagoj! Ĉu mi ne diris al vi, ke butero ne
+taŭgos por la radaro?" Dirante tion li turnis tre indignan rigardon
+sur la Martleporon.
+
+"Nur la plej bonkvalitan mi uzis," protestis la Martleporo.
+
+"Jes, sed kune kun la butero kelkaj paneroj nepre eniĝis," la alia
+riproĉe diris, "vi ne devis enigi ĝin per la pantranĉilo."
+
+La Martleporo prenis la horloĝon, kaj malĝoje observis ĝin; poste
+li trempis ĝin en sian tason, kaj denove observis. Tamen li ne povis
+elpensi ion pli dirindan ol la antaŭa diro:—
+
+"Nur la plej bonan buteron mi uzis."
+
+Alicio scivole rigardis la poŝhorloĝon trans lia ŝultro. "Jen tre
+kurioza horloĝo," ŝi ekkriis, "ĝi ja indikas la monatdatojn, kaj la
+horojn ĝi ne indikas."
+
+"Pro kio ĝi devas?" la Ĉapelisto demandis. "Ĉu via poŝhorloĝo
+montras por vi la jarojn?"
+
+"Kompreneble ne!" Alicio tre flue respondis. "Ĉar se ĝi montrus la
+jarojn, ĝi devus indiki dum tre longa tempo la saman ciferon."
+
+"Kaj ĝuste tiun fakton vi povus konstati pri la mia," diris la
+Ĉapelisto.
+
+Alicio tute konfuziĝis. La lasta diro de l' Ĉapelisto, kvankam ne
+malbona Esperantaĵo, ŝajnis al ŝi konduki nenien. Ŝi nur diris
+ĝentile: "Mi ne komprenas."
+
+"La Gliro ree endormiĝis," diris la Ĉapelisto, kaj verŝis sur ĝian
+nazon iom da varma teo. Ĉe tio, la Gliro malpacience skuis la kapon,
+kaj diris, ne malferminte la okulojn:—
+
+"Ja, kompreneble! Ĝuste tion mi mem intencis diri."
+
+"Ĉu vi jam solvis la enigmon?" demandis la Ĉapelisto, denove
+turnante sin al Alicio.
+
+"Ne, mi fordonas la solvon," diris Alicio. "Diru al mi la solvon."
+
+"Mi ne havas pri la solvo eĉ la plej malklaran ideon," li respondis.
+
+—"Ne ekzistas solvo," diris la Martleporo.
+
+Alicio ekĝemis enue. "Mi opinias," ŝi diris, "ke vi devas pli bone
+uzi la tempon ol malŝpari ĝin proponante ne solveblajn enigmojn."
+
+"Se vi konus la Tempon tiel bone kiel mi," diris la Ĉapelisto, "vi ne
+uzus 'ĝi' priparolante '_lin_.'"
+
+"Mi ne komprenas," diris Alicio.
+
+"Verŝajne ne," diris la Ĉapelisto, balancante la kapon malestime.
+"Mi kuraĝus diri ke neniam vi eĉ parolis al Tempo?"[8]
+
+"Eble ne," Alicio respondis iom singarde, "tamen, lernante la
+muzikon, mi ĉiam devas tempbati."[9]
+
+"Ha, jen la kaŭzo," diris la Ĉapelisto. "Li ja ne ŝatas tiun
+batadon. Se vi nur volus esti pli agrabla, li preskaŭ ĉion farus
+pri la horloĝoj laŭ viaj preferoj. Ekzemple, ĉe la naŭa matene,
+kiam vi devas komenci la lecionojn, vi nur devus murmuri al li vian
+deziron, kaj jen la indikiloj tuj montrus la unuan horon kaj vi havus
+la tagmanĝon."
+
+"Tio estus agrabla, certege," diris Alicio. Tamen, profundiĝinte en
+pensojn, ŝi poste aldonis:
+
+"Sed en tiu okazo, mi ja ne estus preta por la manĝo, mi ne estus
+malsata!"
+
+"En la komenco, eble ne," diris la Ĉapelisto, "sed vi povus teni la
+horloĝon ĉe la unua, ĝis vi _fariĝus_ malsata."
+
+"Ĉu vi tiel mastrumas ĝin?" Alicio demandis.
+
+La Ĉapelisto malĝoje svingis la kapon. "Tion ne mi," li respondis,
+"ĉar li kaj mi malpacis en la pasinta Marto, ĵus antaŭ kiam _tiu_
+freneziĝis (montrante per sia tekulero al la Martleporo). Ĝi okazis
+ĉe la granda koncerto kiun organizis la Kera Damo. Mi devis kanti:
+
+               _Tvink'l,[10] Tvink'l! Vesperteto
+                 Kia via afereto?_
+
+Vi kredeble konas tiun kanton?"
+
+"Mi certe aŭdis ion similan," diris Alicio.
+
+"La daŭrigo," diris la Ĉapelisto, "estas jena."
+
+               _Tra l' aer' vi ŝovas vin
+               Majeste, kiel anasin'.
+                 Tvink'l, Tvink'l!_...
+
+En tiu momento la Gliro skuis sin kaj komencis dormkanti:
+
+"_Tvink'l, tvink'l, tvink'l._"... Ĉar laŭŝajne ĝi havis la
+intencon daŭrigi sen fino tian tvink'ladon, oni pinĉis al ĝi la
+orelojn por ĉesigi ĝin.—
+
+—"Nu, apenaŭ mi finis la unuan verson," diris la Ĉapelisto, "la
+Kera Damo eksaltis kaj laŭte kriegis: 'Li mortigas la Tempon; oni
+senkapigu lin.'"
+
+"Ho, la kruela sovaĝulino," ekkriis Alicio.
+
+"Kaj de post tiu tago ĝis nun," la Ĉapelisto malgaje daŭrigis, "la
+Tempo ĉion rifuzas al mi. Ĉiam konstante li nun donas al mi la sesan
+posttagmeze."
+
+Vere frapanta ideo venis al Alicio. "Jen la kaŭzo, ĉu ne, pro kiu mi
+vidas sur la tablo tiom da temanĝiloj?"
+
+"Precize," respondis la Ĉapelisto, ekĝemante. "Ĉiam la tehoro, kaj
+neniam ni havas intertempon eĉ por viŝi la ilojn."
+
+"Do, vi ĉirkaŭmovas vin?" demandis Alicio.
+
+"Precize," diris la Ĉapelisto, "laŭ eluzo de la manĝiloj."
+
+"Sed kio okazas," Alicio kuraĝis demandi, "kiam vi denove revenas
+antaŭ la unue uzitaj?"
+
+—"Ni ŝanĝu la paroltemon," la Martleporo interrompis, oscedante.
+"Ĉi tio enuigas min! Mi proponas ke la Fraŭlineto rakontu al ni
+fabelon."
+
+"Bedaŭrinde, mi eĉ ne unu povas memori," diris Alicio. La propono ja
+timigis ŝin.
+
+"Do, la Gliro devas," ambaŭ kriis unuvoĉe. "Vekiĝu, Gliro!" Ili
+pinĉis ĝin sur ambaŭ oreloj samtempe.
+
+La Gliro malrapide malfermis la okulojn, kaj diris per raŭka,
+malforta voĉo: "Mi ne dormis; la vortojn, kiujn vi ambaŭ diris, mi
+aŭdis ĉiujn, ĉiujn senescepte."
+
+"Vi rakontu al ni fabelon," diris la Martleporo.
+
+"Jes, bonvolu, mi petas," Alicio diris petege.
+
+"Ankaŭ ne prokrastu," aldonis la Ĉapelisto, "ĉar, se vi prokrastos,
+vi nepre re-endormiĝos antaŭ ol fini."
+
+La Gliro tuj komencis, tre rapidante:—"Estis iam tri fratinetoj,
+kiujn oni nomis Elnjo, Lanjo, kaj Tinjo. Ili loĝis ĉe la fundo de
+tre profunda puto."
+
+"Kion do ili manĝis?" diris Alicio. (La demandoj pri manĝaj kaj
+trinkaj aĵoj ĉiam havis por ŝi specialan intereson.)
+
+Post du minuta konsiderado la Gliro respondis: "Ili nutris sin per
+melaso."
+
+"Tion ja ili ne povus," Alicio protestis tre ĝentile, "ĉar ili
+fariĝus malsanaj."
+
+"Kaj fakte _estis_" diris la Gliro "tre malsanaj."
+
+Alicio penis imagi al si, kiaspeca estus la vivo, se ŝi loĝus en
+putfundo kaj nutrus sin per melaso; sed la peno estis tro konfuziga,
+sekve ŝi demandis: "Kial ili loĝis en la putfundo?"
+
+—"Prenu pli da teo," diris al ŝi la Martleporo, kun tre serioza
+mieno.
+
+"Ĝis nun mi havis neniom," respondis Alicio, ofendite, "sekve mi ne
+povas preni _pli_."
+
+"Denove vi malpravas," intermetis la Ĉapelisto. "Ĉu vi ne devis
+diri ke vi ne povus preni _malpli_? Tre facile ja estas preni pli ol
+neniom."
+
+"Neniu petis _vian_ opinion," diris Alicio indignante.
+
+"Ho, ho!" triumfe kriis la Ĉapelisto. "Kiu _nun_ rompas la regulon
+pri personaĵoj?"
+
+Al tio Alicio ne povis trovi taŭgan respondon. Sekve ŝi servis al
+si teon kaj buterpanon, kaj poste turnis sin denove al la Gliro kaj
+ripetis la demandon:
+
+"Pro kio ili loĝis en la putfundo?"
+
+Jam la duan fojon la Gliro bezonis duminutan konsideradon; fine li
+diris: "La puto estis melasa puto."
+
+"Neeble, ne ekzistas tiaĵo," Alicio komencis tre indigne. Sed la
+Ĉapelisto kaj la Martleporo ambaŭ sible admonis ŝin per Ŝ—!
+Ŝ—! kaj la Gliro mem per ofendita voĉo minacis ŝin, dirante:
+
+"Se vi ne kapablas konduti ĝentile, vi devas mem fini la fabelon."
+
+"Ho, volu daŭrigi, mi petegas," Alicio ekkriis. "Mi ne ree
+interrompos vin; eble ekzistas _unu_."
+
+"Vi kredas ke nur unu?" la Gliro indigne ekkriis. Tamen li konsentis
+daŭrigi.
+
+"Do, tiuj tri fratinetoj—ili ja lernis la desegnarton—"
+
+"Kion ili desegnis?" diris Alicio, jam forgesinte sian promeson.
+
+Ĉi tiun fojon eĉ ne unu momenton la Gliro konsideris.
+
+"Melason," li diris.
+
+—"Mi bezonas puran tason," interrompis la Ĉapelisto. "Ni ĉiuj movu
+nin maldekstren je unu sidloko."
+
+Li movis sin laŭ la diro; lin sekvis la Gliro, kaj la Martleporo
+translokigis sin en la seĝon de la Gliro. Alicio, ne tre volonte,
+prenis la antaŭan lokon de la Martleporo. El la ŝanĝoj ja
+profitis nur la Ĉapelisto, kaj ĉar la Martleporo ĵus antaŭ la
+translokiĝo renversis la laktokruĉon en sian teleron, Alicio certe
+malprofitis.—
+
+Ĉar ŝi ne volis reofendi la Gliron, ŝi komencis tre singarde:
+
+"Mi ne komprenas. De kie ili desegnis[11] la melason?"
+
+"Oni povas ĉerpi[12] akvon el akvoputo," la Ĉapelisto klarigis, "do
+egalfacile estas ĉerpi (t.e. desegni) melason el melasoputo, ĉu ne?
+vi malklera bubineto?"
+
+Alicio pro lia malĝentileco tute ne atentis la Ĉapeliston: al la
+Gliro ŝi diris:—
+
+"Sed ili ja vivis en la puto."
+
+"Vivis en la puto? Certege! Sed _vi, vi sen la puto_ ja malsukcesus
+desegni la melason el ĝi!" La Gliro, dirante tion, tre longigis la
+vokalojn, kaj iom kunligis apartajn vortojn laŭ la parolmaniero de
+kelkaj angloj kiuj eklernis la lingvon en tre malmoderna epoko.
+
+Alicio tiel konfuziĝis per tiu respondo ke, dum kelka tempo, ŝi
+lasis al la Gliro seninterrompe daŭrigi la rakonton.
+
+"Ili lernis la arton desegni," diris la Gliro, oscedante kaj frotante
+la okulojn (ĉar ĝi jam refariĝis dormema) "kaj desegnis aĵojn
+ĉiuspecajn, ĉion komenciĝantan per la litero M——"
+
+"Kial per M?" diris Alicio.
+
+"Kial _ne_ per M?" diris la Martleporo. Alicio silentiĝis.
+
+La Gliro, jam ferminte la okulojn, ekdormetis, sed pro la fortaj
+pinĉoj de la Ĉapelisto, ĝi revekiĝis kun subita ekkrieto, kaj
+daŭrigis:
+
+—"Komencigantan per M, ekzemple Muskaptilojn, Memoron,
+Multecon—ĉu iam vi vidis desegnaĵon kiu reprezentas Multecon?"
+
+Alicio, tre konfuzite, respondis: "Nu, se efektive mi devas respondi
+tiun demandon, mi ne _pensas_—"
+
+"Se vi ne _pensas_, vi ne rajtas paroli," diris la Ĉapelisto.
+
+Tiun lastan malĝentilaĵon Alicio ne povis toleri. Ŝi levis sin kaj
+kun tre ofendita mieno marŝis for de la tablo.
+
+La Gliro tuj endormiĝis; kaj nek la Ĉapelisto nek la Martleporo
+atentis ŝian foriron, kvankam kelkfoje ŝi rigardis malantaŭen en
+la espero ke ili revokos ŝin. La lastan fojon kiam ŝi vidis ilin,
+ambaŭ staris super la Gliro, klopodante per ĉiuj fortoj prempaki
+ĝin en la tekruĉon!
+
+"Neniam mi volos reviziti _ilin_" diris Alicio.
+
+         [Ilustraĵo: LA GLIRO ESTAS ENIGATA EN LA TEKRUĈON.]
+
+"Neniam en la tuta vivo mi ĉeestis pli tedan pli enuigan tetrinkadon
+ol ĉe ili."
+
+Dume ŝi iris tra la arbaro, zorge elektante la piedlokojn. Post iom
+da marŝado, ŝi rimarkis unu arbon kiu havas pordeton en la trunko
+kondukantan internen. "Jen tre kurioza arbo," pensis ŝi. "Tamen
+hodiaŭ ĉio estas kurioza. Kredeble estus bona afero eniri"—kaj
+eniris.
+
+Denove ŝi trovis sin en la longa halo apud la vitra tableto. "Nu, ĉi
+tiun fojon mi klopodos pli lerte," ŝi diris al si.
+
+Preninte la oran ŝlosileton, ŝi unue malŝlosis la pordon kiu
+kondukas en la ĝardenon. Tiam, ŝi mordetis la fungopecon (kiun
+ŝi ankoraŭ havis en la poŝo) ĝis ŝi estis tridek centimetrojn
+alta, kaj _fine_—post tiom da malsukcesoj—trovis sin en la belega
+ĝardeno inter la helkoloraj florbedoj kaj ĉarmaj fontanoj.
+
+
+
+
+                             ĈAPITRO VIII
+
+                      KROKETLUDO ĈE LA KERA DAMO
+
+
+Ne malproksime de l' enirejo staris granda rozarbo; kreskis sur ĝi
+blankaj rozoj, sed jen tri ĝardenistoj okupis sin pentrante ilin
+ruĝaj. Ĉar tio ŝajnis al Alicio tre stranga ago, ŝi alproksimigis
+sin por observi ilin. Ĵus alvenante, ŝi aŭdis unu el ili diranta:
+"Kvin, vi gardu vin, vi jam ne ŝprucu sur min la kolorilon."
+
+"Mi ne povis ne," diris Kvin malafable. "Sep ŝancelis al mi la
+kubuton." Sep rigardis supren kaj diris: "Jen ĝuste vi, Kvin; ĉiam
+vi kulpigas la kunulojn."
+
+"_Vi_, Sep, _vi_ ne kuraĝu paroli!" rediris Kvin. "Nur hieraŭ mi
+aŭdis la Damon diranta ke vi meritas esti senkapigita."
+
+"Pro kia kulpo do?" demandis la unue parolinta.
+
+"Tio ne estas _via_ afero, Du," diris Sep.
+
+"Ĝi nepre estas lia," asertis Kvin, "kaj mi volonte sciigas al li:
+la kulpo estas ke Sep alportis al la kuiristo tuliptuberojn anstataŭ
+bulboj."
+
+Sep pasie deĵetis sian broson, kaj komencis. "Nu, el ĉiuj maljustaj
+aferoj—"
+
+Sed en tiu momento li okaze ekvidis Alicion, kiu staras apude
+observante ilin. Li rapide subigis lian koleron, la aliaj
+ĉirkaŭrigardis serĉante la kaŭzon de lia ekhalto, kaj ĉiuj humile
+salutis ŝin.
+
+"Ĉu vi afable volus diri al mi," Alicio demandis iom timeme, "kial vi
+kolorigas tiujn rozojn?"
+
+Kvin kaj Sep diris nenion, sed direktis la rigardojn sur Du, kiu per
+tre mallaŭta voĉo komencis: "Nu, Fraŭlino, la fakto estas ke jena
+arbo devis esti ruĝroza, kaj ni erare plantis blankrozan. Se la Damo
+eltrovus tion, ŝi ja ekzekutigus nin ĉiujn. Sekve, ni nun klopodas
+laŭeble por ke, antaŭ ol ŝi alvenos,—"
+
+En tiu momento Kvin, kiu kun zorgplena vizaĝo konstante rigardadis
+trans la ĝardenon, ekkriis; "Jen la Damo, jen la Damo!"
+
+La tri ĝardenistoj tuj ĵetis sin teren kaj kuŝis sur la ventroj.
+Alicio ekaŭdis la sonojn de multaj piedpaŝoj, kaj alrigardis. Ŝi
+sentis fortan ekscitecon kaj fortan deziron vidi la Damon.
+
+Unue marŝis dek soldatoj, kiuj portas trefojn; tiuj soldatoj havis
+platajn rektangulajn korpformojn—same kiel la tri ĝardenistoj—kun
+la manoj kaj piedoj apud la kvar anguloj. Sekvis dek korteganoj; tiuj
+ĉi estis ornamitaj super la tuta korpo per karooj, kaj marŝis duope,
+kiel ankaŭ la soldatoj. Post la korteganoj sekvis duope la reĝaj
+infanoj; ili marŝis mano en mano kaj ĝoje saltadis. Post ili sekvis
+la gastoj; la plimulto el ili estis gereĝoj, kaj inter ili Alicio
+rimarkis la Blankan Kuniklon. Ĝi parolas rapide kaj eksciteme, kaj
+ridetas ĉe ĉiu diro de la aliaj. Post la gastoj solene marŝis la
+Kera Lakeo, kiu portas sur velura kuseno la reĝan kronon; kaj en la
+fino de ĉi tiu majesta procesio jen la REĜO kaj DAMO KERAJ!
+
+Alicio iom dubis ĉu ŝi ni devas—same kiel la tri
+ĝardenistoj—kuŝi horizontale sur la ventro. Sed ŝi ne povis
+memori ke ekzistas tia regulo pri procesioj "kaj krome," pensis ŝi,
+"por kio utilus la procesioj, se la ĉeestantoj devus kuŝi sur la
+ventro, kaj sekve ne povus vidi ilin?"
+
+Do, ŝi staris serene, kaj atendis.
+
+Kiam la eminentuloj alvenis apud Alicion, ĉiuj haltis kaj rigardis
+ŝin.
+
+La Damo, turnante sin al la Lakeo, demandis severe: "Kiu _ŝi_ estas?"
+
+La Lakeo nur klinis sin riverence kaj ridetis.
+
+"Vi idioto!" diris la Damo, kaj skuis malpacience la kapon. Poste ŝi
+turnis sin rekte al Alicio, dirante: "Kiel oni nomas vin, infano?"
+
+                     [Ilustraĵo: LA VITRA TABLO.]
+
+"Mia nomo estas Alicio, se plaĉas al via Dama Moŝtino," ŝi
+respondis tre ĝentile, sed ŝi aldiris al si aparte: "Ili ja estas
+nur aro da ludkartoj; mi certe ne devas timi ludkartojn."
+
+"Kaj kiuj jenaj estas?" diris la Damo, montrante al la tri
+ĝardenistoj, kiuj kuŝas ĉirkaŭ la rozarbo. Ĉar ili kuŝis sur la
+ventro, kaj la desegno sur la dorsoj estis identa por la tuta aro,
+pro tio la Damo ne povis diveni ĉu ili estas ĝardenistoj, soldatoj,
+korteganoj, aŭ eĉ tri el siaj propraj infanoj.
+
+"Kiel ajn _mi_ povas sciigi tion?" diris Alicio, "ĝi tute ne estas
+mia afero."
+
+(Sed malgraŭ la ekstera kuraĝo, ŝi interne iom tremis.)
+
+La vizaĝo de l' Damo purpuriĝis pro kolero; fikse rigardeginte Alicion
+dum unu momento, same kiel rigardegas la sovaĝaj bestoj, ŝi kriegis:
+"Oni senkapigu ŝin, oni sen—"
+
+"_Oni sen_-sencaĵon parolas!" diris Alicio tre laŭte kaj tre firme;
+kaj la Damo silentiĝis!
+
+La Reĝo metis la manon sur ŝian brakon, dirante per tre malkuraĝa
+voĉo. "Konsideru, karulino, ke ŝi estas nur infanino."
+
+La Damo malestime turnis sin for de li, kaj ordonis al la Lakeo, ke li
+turnu ilin supren. La Lakeo zorge aliflankigis ilin laŭ la ordono,
+levante ilin per la piedo.
+
+"Levu vin," diris la Damo per laŭta, sibla voĉo. La tri ĝardenistoj
+tuj levis sin sur la piedojn, kaj komencis klinsaluti la Reĝon, la
+Damon, la reĝajn infanojn, k.c.
+
+"Ĉesu tion," kriegis la Damo, "vi donas al mi la kapturniĝon!"
+Ekvidante la rozarbon, ŝi daŭrigis: "Kion ajn vi tie ĉi faris?"
+
+"Se plaĉas al via Dama Moŝtino," diris Du per tre humila voĉo,
+starigante sin sur unu genuo: "Ni estas penintaj—"
+
+"Mi komprenas," diris la Damo, kiu intertempe estis apude rigardinta
+la pentritajn rozojn: "Oni senkapigu ilin!"
+
+La procesio marŝis for, escepte nur tri soldatojn, kiuj restis por
+ekzekuti la malfeliĉajn ĝardenistojn. Tiuj ĉi kuris al Alicio por
+ke ŝi protektu ilin.
+
+"Mi ne permesos al ili ekzekuti vin," diris Alicio, kaj ŝi tuj
+kaŝmetis ilin en grandan florpoton, kiu staris apude. La tri
+soldatoj, ĉirkaŭvagadinte kelkajn minutojn por serĉi ilin, fine
+marŝis for por rekuniĝi kun la ceteraj.
+
+"Ĉu iliaj kapoj estas jam for de la ŝultroj?" ekkriis la Damo,
+revidante ilin.
+
+"Iliaj kapoj jam estas _for_" laŭte kriis la soldatoj "se plaĉas al
+via Dama Moŝtino."
+
+"Bone," diris la Damo.—"Ĉu vi povas kroketludi?"
+
+La soldatoj ne respondis, sed rigardis Alicion, ĉar por ŝi la Damo
+evidente intencis la lastan demandon.
+
+"Jes," kriis Alicio avide.
+
+"Venu do," respondis la Damo.
+
+Alicio aligis sin al la procesio inter la gastoj, kaj treege ŝi volis
+scii kio estas okazonta.
+
+"Estas... estas tre bela tago," diris ĉe ŝia flanko iu malforta
+voĉo.
+
+Turnante la kapon, ŝi vidis ke la Blanka Kuniklo marŝas duope kun
+ŝi kaj time rigardas en ŝian vizaĝon.
+
+"Tre bela," konsentis Alicio. "Kie la Dukino?"
+
+"Ŝ! Ŝ!" la Kuniklo tuj flustris en ŝian orelon, kaj ĵetis
+zorgoplenan rigardon trans sia ŝultro. Tiam, levinte sin sur la
+piedpintoj, li metis la buŝon al ŝia orelo kaj diris en ĝin: "Oni
+mortkondamnis ŝin."
+
+"Pro kio?" Alicio demandis.
+
+"Ĉu vi diris 'Domaĝe'?" diris la Kuniklo.
+
+"Ne, certe ne!" respondis Alicio. "Laŭ mi tute ne estas domaĝe. Mi
+diris 'Pro kio.'"
+
+"Ŝi ja survangis la Damon—" la Kuniklo komencis.
+
+Alicio preskaŭ sufokis sin, penante ne tro laŭte ridegi.
+
+"Ŝ—!" la Kuniklo murmuris denove "la Damo aŭdos vin. Ŝi ja
+alvenis iom malfrue, kaj la Damo diris—"
+
+"Ĉeiĝu la ludlokojn," ektondris la Damo.
+
+Oni tuj komencis ĉirkaŭkuri en ĉiu direkto, kaj pro la klopodoj
+ĉeiĝi, faligis sin reciproke. Tamen en la fino (post kelke da
+minutoj) ĉiuj trovis la proprajn lokojn, kaj la ludo komenciĝis.
+Neniam en la tuta vivo Alicio vidis tian strangan kroketludejon.
+Ĉie sur la grundo alterniĝis paralelaj ondlinioj; anstataŭ
+lignopilkoj oni uzis erinacojn; por frapi ilin, anstataŭ la ordinara
+lignomartelaĵo, oni havis vivantan fenikopteron; kaj la arkojn oni
+anstataŭis per soldatoj, kiuj devis kurbigi sin kaj staradi senmove
+sur la manoj kaj piedoj egale.
+
+Por Alicio la ĉefa malfacilo estis la malfacilo elregi la
+fenikopteron. Prosperis al ŝi komforte formeti la korpon sub
+sia brako kun la kruroj pendantaj post ŝi. Sed plej ofte kiam
+ŝi jam bone rektigis la kolon, kaj estis preta frapi per ĝia
+kapo la erinacon, ĝi persistis ĉirkaŭtordi sin kaj rigardi en
+ŝian vizaĝon kun ridinde konfuzita mieno. Ĉe ĉiu revido de tiu
+konfuzita birdvizaĝo ŝi ne povis ne ekridegi; ankaŭ, kiam ŝi
+sukcesis malsuprenigi la kapon, kaj denove volis fari la frapon, jen
+la erinaco, malvolvinte sin dum ŝi penis mastrumi la birdon, jam
+rampas for. Krom ĉio ĉi, en la direkto kien ŝi volas frapsendi la
+erinacon, plej ofte malhelpis la tre onda grundsurfaco; kaj fine la
+arkoj ofte rektigis sin kaj marŝis for por alparoli aliajn arkojn.
+Alicio baldaŭ konvinkiĝis ke la kroketludo, kiel oni ludas ĝin ĉe
+la Kera Damo, estas tre malfacila.
+
+La partoprenantoj, ne atendante la vicon, ludis ĉiuj samtempe. Oni
+ĉiam diskutadis, kies estas la diversaj erinacoj; oni malpacis,
+kaj eĉ batalis por posedi ilin. Post ne longa tempo, la Damo tute
+furioziĝis, ĉirkaŭ marŝegante kaj kriegante ĉiuminute, "Oni
+senkapigu lin, oni senkapigu ŝin!"
+
+Tio estis por Alicio tre maltrankviliga. Estas vero, ke ĝis nun ŝi
+ne havis disputon kun la Damo, sed ŝi tre bone sciis ke tio facile
+povas okazi, "kaj se mi ofendos ŝin," pensis ŝi, "kio okazos al mi?
+Tie ĉi oni tiel ofte ordonas senkapigojn, ke mirinde estas ke eĉ unu
+individuo restas vivanta."
+
+"Ŝi ĉirkaŭrigardis, serĉante rimedojn por forkuri," kaj dubante
+ĉu ŝi povos retiri sin nerimarkite. Dum tiu ĉirkaŭrigardado ŝi
+rimarkis strangan aperon en la aero. Unue ŝi ne povis imagi kio ĝi
+estas; sed observinte ĝin kelke da momentoj, ŝi konstatis ke ĝi
+estas grimaco. "Do, la _Ĉeŝŝa_ Kato venas," ŝi konkludis, "nun mi
+havos kunparolanton."
+
+"Ĉu vi bone progresas en la ludo?" diris la Kato, kiam aperis nur
+la buŝo kaj la cetera parolilaro. Tuj kiam aperis la okuloj, Alicio
+amike salutis. "Sed ne utilas alparoli ĝin," pensis ŝi, "ĝis la
+oreloj aperos, aŭ almenaŭ unu el ili."
+
+Post unu minuto jam aperis la tuta kapo. Alicio demetis sian
+fenikopteron, kaj komencis doni plenan raporton pri la ludado,
+ĝojante, ke nun ŝi havas atentan aŭskultanton. La Kato ŝajne
+opiniis, ke jam estas videbla sufiĉe da lia korpo, kaj li aperigis
+nenion plu.
+
+"Laŭ mi, oni ludas tre maljuste," diris Alicio per iom plenda voĉo,
+"kaj ĉiuj tiel laŭte malpacas, ke mi ne povas aŭdi mian propran
+voĉon; oni ne havas definitivajn regulojn, aŭ se ekzistas tiaj, oni
+ne atentas ilin. Ankaŭ vi ne povas imagi kiel konfuzige estas ke
+ĉiuj ludiloj—pilkoj, arkoj, k.t.p. estas vivaj. Ekzemple, jen la
+arko kiun mi devas celi promenas ĉe la alia bordo de la ludejo; kaj
+ĵus kiam mi volis martelumi la pilkon de la Damo, ĝi forkuris de la
+mia!"
+
+"Ĉu vi trovas la Damon agrabla?" diris la Kato per mallaŭta voĉo.
+
+"Tute ne," respondis Alicio. "Ŝi ja estas tiel ekstreme—"
+
+En tiu momento ŝi rimarkis ke la Damo staras malantaŭ ŝi kaj
+aŭskultas, do ŝi daŭrigis: "—lerta kaj trafema, ke neniu alia
+havas eĉ la plej malgrandan venkŝancon."
+
+La Damo ridetis afable kaj preterpasis!
+
+"Kiun ajn vi alparolas?" diris la Reĝo, alvenante antaŭ Alicion, kaj
+rigardante el larĝe malfermitaj okuloj la Katkapon.
+
+"Unu mian amikon," Alicio ĝentile respondis. "Permesu ke mi prezentu
+al vi—la _Ĉeŝŝa_ Katon."
+
+"Mi tute ne aprobas ĝian aspekton," diris la Reĝo, "tamen se al ĝi
+plaĉos, mi permesos al ĝi kisi mian manon."
+
+"Tio _ne_ plaĉas," diris la Kato.
+
+La Reĝo metis sian reĝan korpon por protekto malantaŭ Alicion.
+
+"Vi ne insultu," diris li el tiu rifuĝejo, "kaj—ne rigardu min."
+
+"La Kato ja _rajtas_ rigardi vin,"[13] diris Alicio. "Tion mi certe
+legis en iu libro kvankam mi ne povas rememori la titolon."
+
+"Tamen ĝi devas esti formovita," diris la Reĝo fortemfaze. Kaj
+alvokinte la Damon, kiu en tiu momento preterpasas, "Mi tre volas,"
+diris li, "ke vi, karulino, formovigu tiun katon."
+
+Por forigi ĉiujn malagrablaĵojn, ĉu gravaj, ĉu trivialaj, la Damo
+ja havis ĉiam la saman rimedon. "Senkapigu ĝin," ŝi diris, eĉ ne
+turnante la kapon por rigardi.
+
+"Do, mi venigos mem la ekzekutiston," diris la Reĝo, kaj tiucele li
+tuj rapidis for.
+
+En tiu momento Alicio ekaŭdis la voĉon de la Damo, kiu malproksime
+kriegas furioze. Jam tri ludantojn la Damo mortkondamnis nur pro
+neĉeesto en siaj vicoj. La ludado fariĝis tiel miksita, ke Alicio
+neniel povis certiĝi kiam ŝi havas la vicon. Do, ŝi prudente
+decidiĝis reiri por eltrovi, se eble, la nunan staton de la ludo, kaj
+serĉi sian erinacon. Sian erinacon ŝi trovis batalanta kontraŭ alia
+erinaco. Jen tre oportuna momento por martelumi ilin unu per alia, sed
+unu cirkonstanco malhelpis; ŝia fenikoptero forestis en alia parto de
+la ĝardeno, kie (laŭ la informo de ŝiaj okuloj) ĝi klopodadas per
+tre mallertaj flugpenoj levi sin sur arbon.
+
+Ŝi rekaptis la fenikopteron kaj reportis al sia ludloko; sed la
+batalo jam finiĝis kaj neniu el la erinacoj restis videbla.
+
+"Tio tamen ne estas tre grava," pensis Alicio, "ĉar ankaŭ malaperis
+ĉiuj arkoj." Do, pakinte la fenikopteron sub la brako, por ke ĝi ne
+ree foriĝu, ŝi reiris al la Kato, en la espero iom pli babiladi kun
+ĝi.
+
+Ĉirkaŭ la Kato la gastoj grandamase kolektiĝis, kaj forta disputado
+okazas inter la ekzekutisto kaj la gereĝoj. Ĉiuj ĉi parolas
+samtempe; la ceteraj silente ĉirkaŭstaras, kaj ekscitite aŭskultas.
+
+Tuj kiam Alicio aperis, ĉiuj disputantoj alvokis ŝin por decidi la
+aferon.
+
+Sed ĉar ĉiuj parolis samtempe, estis por ŝi tre malfacile bone
+aŭdi la diratajn vortojn.
+
+               [Ilustraĵo: LA GEREĜOJ ARGUMENTAS KUN LA
+          EKZEKUTISTO PRI EKZEKUTO DE LA SENKORPA KATKAPO.]
+
+La ekzekutisto argumentis ke oni ne povas detranĉi kapon, se ne
+ekzistas korpo de kiu oni povas apartigi ĝin. Neniam en la tuta vivo
+li devis trakti tian aferon, kaj li jam estas tro aĝa por komenci
+tute novan metion.
+
+La Reĝo argumentis: "Oni ja povas senkapigi ĉion, kio nur havas
+kapon; oni do ne parolu sensencaĵon."
+
+Kaj jen fine la dama argumento: "Se _iel_ la afero ne estos dece
+konsentita jam nun, mi ĉiujn senescepte ekzekutigos."
+
+(Tio ĉi ja iom klarigas la kaŭzon de la jam aludita eksciteco de la
+gastoj!)
+
+Alicio ne povis elpensi ion pli dirindan ol:
+
+"Ĝi apartenas al la Dukino; mi konsilas ke vi turnu vin al ŝi."
+
+"Ŝi estas en la kondamnitejo, vi venigu ŝin," diris la Damo.
+
+La ekzekutisto tuj ekrapidis for, kiel sago el pafarko.
+
+Tuj post lia foriro la Katkapo komencis esti kvazaŭ nebula; kiam li
+revenis kun la Dukino, ĝi jam tute malaperis. Sekve la Reĝo kaj la
+ekzekutisto ĉirkaŭkuris kiel frenezuloj serĉante ĝin, kaj la aliaj
+iris returne al la ludejo.
+
+
+
+
+                              ĈAPITRO IX
+
+               LA VIV-HISTORIO DE LA FALSA KELONIO[14]
+
+
+"Vi ne povas imagi," diris la Dukino, "kiel ĝojige estas por mi
+revidi _vin_, mia kara." Dirante tion, ŝi ligis sin al Alicio
+per la brako en tre bonkamarada maniero, kaj ili ekmarŝis kune.
+
+Tre plaĉis al Alicio trovi, ke la Dukino estas nun bonhumora, kaj ŝi
+interne pensis ke antaŭe, kiam ili renkontiĝis en la kuirejo, eble
+igis ŝin malagrabla nur la pipro.
+
+"Kiam _mi_ estos Dukino," pensis ŝi, "da pipro mi havos en mia
+kuirejo ĝuste neniom. Supo povas esti tre bona sen pipro. Eble pipro
+estas ĉiam la kaŭzo kiu igas la homojn koleraj." Kaj ŝi daŭrigis
+tre fiere, kvazaŭ konsciante ke nun ŝi eldonas novan principon,
+tre gravan por la homoj:—"Nur vinagro acidigas ilin, nur kamomilo
+maldolĉigas, kaj—(lasta kaj plej grava principo)—nur sukeraĵoj
+dolĉigas la infanojn. Se nur la plenaĝuloj _tion_ scius, ili estus
+ja malpli ŝparemaj—"
+
+Ŝi jam tute forgesis la Dukinon, kaj eksaltis surprize, aŭdante
+ŝian voĉon diranta:—
+
+"Vi ion pripensas, mia kara, kaj pro tio forgesas paroli. Mi ne povas
+en la nuna momento citi la moralon de tio, sed kredeble mi rememoros
+ĝin poste."
+
+"Eble ĝi ne havas moralon," Alicio kuraĝis diri.
+
+"_Tut! Tut!_ Vi bubino," diris la Dukino, "ĉio ja havas moralon, se
+nur oni povas trovi ĝin." Dum ŝi parolis, la Dukino premis sin pli
+forte kontraŭ Alicio.
+
+Alicio ne tre ŝatis tiun ĉi troproksimiĝon; unue, ĉar la Dukino
+estas (de proksime) tre malbela; kaj due, ĉar ŝi havas ĝuste la
+taŭgan altecon por apogi sian akran mentonon sur la ŝultro de
+Alicio. Tamen, ĉar ŝi ne volis esti malagrabla, ŝi laŭeble toleris
+ĉion.
+
+"La kroketludo ŝajnas nun progresi pli bone," diris ŝi.
+
+"Mi konsentas," diris la Dukino, "kaj de tio la moralo estas: 'Ho, nur
+la amo, nur la amo igas la mondon rondiri.'"
+
+"Ĉu ne _iu_," preskaŭ sarkasme demandis Alicio, "antaŭe diris en la
+kuirejo ke la kondiĉo de tiu rondiro estas ke ĉiu atentu nur sian
+aferon?"
+
+"Nu, la signifo ja estas preskaŭ sama," diris la Dukino, ŝultrumante
+Alicion per sia mentonego, "kaj de tio la moralo estas: 'Se vi
+prizorgas la sencon, la sonoj prizorgos sin mem.'"
+
+"Ĉe ĉiu afero ŝi ja volas trovi moralon," pensis Alicio.
+
+"Vi eble miras, kial mi ne ĉirkaŭprenas al vi la talion," diris iom
+poste la Dukino. "La kaŭzo estas, ke mi dubas pri la bonhumoro de via
+fenikoptero. Ĉu mi faros la provon?"
+
+"Ne, li eble mordus vin." Alicio diris tion pro singardaj motivoj; ŝi
+tute ne deziris la provon.
+
+"Estas vero," respondis la Dukino. "Fenikopteroj kaj mustardo ambaŭ
+mordas; kaj jen la moralo: 'Samspecaj birdoj flugas kune.'"
+
+"Tamen mustardo ne estas birdo," Alicio kritikis.
+
+"Vi estas prava, kiel ĉiam," afable konsentis la Dukino. "Mi tre
+admiras vian spritecon; per viaj paroloj vi ja igas ĉion klara."
+
+"Mi kredas ke mustardo estas mineralo, ĉu ne?" diris Alicio.
+
+"Jes, kompreneble," diris la Dukino. (Ŝi ŝajne estis preta konsenti
+al ĉio ajn de Alicio dirota.) "Ne malproksime de tie ĉi mi mem havas
+grandan mustardminejon, kaj la moralo: 'Da tio kion mi jam havas _en
+min'_, vi ne tro enigu _en min_.'"
+
+Alicio dume profundiĝis en pensojn, kaj pro tio ne atentis—eĉ ne
+aŭdis—pri la dukina minejo. Post unu minuto ŝi ekkriis:
+
+"Ho jam fine mi bone memoras: Mustardo estas legomo, kvankam ĝi ne
+havas la aspekton esti tia."
+
+"Mi tute konsentas," denove diris la konsentema Dukino, "kaj jen
+la moralo:—'Vi ĉiam estu laŭ la aspekto'—aŭ se vi volas ke
+mi esprimu ĝin pli klare:—'Vi neniam imagu al vi ke vi ne estas
+aliaspekta ol tio, kio al aliaj ŝajnus ke kio vi aŭ estis aŭ
+aspektus esti, ne estas aliaspekta ol kio vi antaŭe estis, estus
+ŝajninta al ili esti aliaspekta.'"
+
+"Mi kredas ke _tion_ mi povus pli bone kompreni," diris Alicio
+tre ĝentile, "se mi havus ĝin skribitan antaŭ la okuloj; sed,
+bedaŭrinde mi ne tute sukcesis kapti la signifon dum vi parolis."
+
+"Tio ja," diris la Dukino per tre memkontenta voĉo, "estas nur
+nulaĵo kompare kun la diroj kiujn mi povus eldiri."
+
+"Tamen ne ĝenu vin, mi petas," Alicio rapide respondis, "donante
+plilongan klarigon; mi timas ke vi tro lacigus vin per tia laboro."
+
+"Ho, ne parolu pri la laboro, mi petas," diris la Dukino, "mi ja
+oferas al vi donace ĉion, kion mi diris ĝis nun."
+
+"Jen donaco efektive nulkosta!" pensis Alicio. "Mi tute ne ŝatus, ke
+la naskotagaj donacoj estu tiaspecaj." Sed tion ŝi ne kuraĝis diri
+laŭte.
+
+"Ĉu ree vi pensas?" diris la Dukino, kaj Alicio denove sentis sur la
+ŝultro speciale fortan ekpremon de la dukina mentono.
+
+"Mi ja rajtas pensi," iom akre respondis Alicio, ĉar ŝi komencis
+senti sin ĝenata.
+
+"Vi rajtas certe," konsentis la Dukino, "sed ne pli ol porkoj rajtas
+flugi; kaj la M—"
+
+Sed en tiu momento Alicio forte surpriziĝis, ĉar eĉ en la komenco
+de tiu tre ŝatata vorto, la dukina voĉo ekvelkis, kaj la dukina
+brako, ligita kun la ŝia, forte tremis. Jen, rekte kontraŭ ili,
+vizaĝo kontraŭ vizaĝo, staris la Kera Damo, kun la brakoj falditaj.
+Ŝi sulkigas fulmotondre la brovojn.
+
+"Estas bela tago, via Dama Moŝtino," la Dukino komencis per tre
+humila kaj malforta voĉo.
+
+"Jam nun mi admonas vin," la Damo pasie interrompis ŝin, piedfrapante
+la grundon, "aŭ vi aŭ via kapo jam nun devas esti for, vi elektu!"
+
+La Dukino elektis, kaj—malaperis!
+
+"Ni daŭrigu la ludadon," la Damo diris al Alicio; kaj Alicio, tro
+timigite por eligi eĉ unu vorton, per malvolantaj paŝoj sekvis ŝin
+al la ludejo. La aliaj gastoj, profitante la foreston de la Damo jam
+sidiĝis sub la arboj por ripozi. Sed ekvidinte la Damon, ili tuj
+levis sin kaj enue ekludis. Por instigi ilin la Damo anoncis ke eĉ
+unumomenta prokrasto kostos al la prokrastanto—la vivon. Dum la
+tuta ludtempo, tra la tuta ludkampo, la Damo ne ĉesis malpaci kun la
+aliaj ludantoj kaj ĉiumomente kriegis "Senkapigu lin," aŭ "Senkapigu
+ŝin." La soldatoj devis gardi la ĉiuminute mortkondamnatojn; por
+plenumi tiun devon, estis necese ke ili forlasu la luddevon, t.e. la
+devon esti arkoj; kaj konsekvence restis post duonhoro eĉ ne unu
+arko; ĉiuj partoprenintoj (krom la Reĝo, la Damo, kaj Alicio) estis
+jam mortkondamnitaj kaj soldate gardataj.
+
+La Damo—pro manko da senkapigebla materialo—ĉesis labori, kaj per
+spireganta voĉo demandis al Alicio:
+
+"Ĉu vi jam vidis la Falsan Kelonion?"
+
+"Ne," respondis ŝi, "eĉ mi ne scias kio estas Falsa Kelonio."
+
+"Ĝi estas," la Damo respondis, "la kreitaĵo, el kiu oni faras la
+falskelonian supon."
+
+"Mi neniam vidis tian beston," diris Alicio, "aŭ eĉ aŭdis pri ĝi."
+
+"Vi venu, do," diris la Damo, "kaj li mem diros al vi sian
+vivhistorion."
+
+En la momento kiam ŝi ekiris kun la Damo, ŝi aŭdis la Reĝon
+diranta (per tre mallaŭta voĉo) al la tuta ĉeestantaro: "Oni vin
+pardonas—ĉiujn."
+
+"Jen tre bona afero," ŝi pensis. "Do, malgraŭ ĉio, tiuj teruraj
+ekzekutoj ne efektiviĝos. Mi tre, tre ĝojas pri tio."
+
+Baldaŭ ili alvenis al Grifo kuŝanta en la sunlumo kaj profunde
+dormanta. (Se vi ne scias kio estas Grifo, rigardu la ilustraĵon.)
+
+"Levu vin, dormemulo," ordonis la Damo, "kaj konduku ĉi tiun
+fraŭlinon al la Falsa Kelonio, por ke ŝi aŭskultu lian
+vivhistorion." Tiam por ekskuzi sin al Alicio ŝi aldonis: "Mi mem
+devas iri returne por aranĝi kelkajn ekzekutojn kiujn mi ordonis."
+
+Kaj ŝi foriris lasante Alicion sola kun la Grifo.
+
+La Grifo, levinte sin kaj frotinte la okulojn, atendis ĝis la Damo
+malaperis kaj tuj—tuj mokridis ŝin. "Jen bona ŝerco," li diris,
+duone al si, duone al Alicio.
+
+"Ho, ĝin diru al mi, mi petas," Alicio diris.
+
+                [Ilustraĵo: LA GRIFO PROFUNDE DORMIS.]
+
+"Nu, la ŝerco estas _ŝi_ mem," diris la Grifo. "Ĉio tio pri la
+ekzekutoj estas nur ŝia fantazio; oni ja fakte neniun ekzekutas!
+Tamen, vi rapidiĝu!"
+
+"Tie ĉi ĉiu ja ordonas rapidiĝi," pensis Alicio, dum ŝi malrapide
+sekvas ĝin. "Neniam en la tuta vivo oni tiom ĉirkaŭordonis min,
+neniam!"
+
+Ne multe progresinte, ili jam ekvidis malproksime la Falsan Kelonion.
+Li sidis tutsola sur iu rokrando, kaj havis tre tristan mienon. Kiam
+ili pli proksimiĝis, Alicio povis aŭdi, ke li ĝemas tiel profunde
+ke li riskas rompi al si la koron. Ŝi eksentis por li tre fortan
+kompaton, kaj demandis al la Grifo:
+
+"Kiaspeca estas lia doloro?"
+
+Sed la Grifo respondis per preskaŭ tiaj samaj vortoj, kiajn li ĵus
+uzis pri la Damo:
+
+"Ĉio tio pri la doloro estas nur lia fantazio; li ja ne havas realajn
+dolorojn.—Tamen, vi rapidiĝu."
+
+Do, ili marŝis kune rekte al la Falsa Kelonio. Tiu rigardis ilin el
+grandaj larmplenaj okuloj, sed diris nenion.
+
+"Tiu ĉi fraŭlino tre deziras scii vian historion," diris la Grifo.
+
+"Mi volonte diros ĝin al ŝi," diris la Falsa Kelonio per profunda,
+kvazaŭ kaverna voĉo. "Vi ambaŭ sidiĝu, mi petas. Kaj eĉ ne unu
+vorton parolu, ĝis mi finos."
+
+Ili do sidiĝis, kaj dum kelkaj minutoj _neniu_ parolis. Alicio pensis
+interne, "Kiamaniere li povos fini, se neniam li komencos, _tion_ mi
+ne povas kompreni." Tamen ŝi pacience atendis.
+
+"Iam en la pasinto," diris fine la Falsa Kelonio kun profunda ekĝemo,
+"mi estis _vera_ Kelonio."
+
+Sekvis tiujn vortojn tre longa silento, kiun interrompis nur la
+okazaj interjekcioj (_Hjckrrh, Hjckrrh_) de la Grifo kaj la konstanta
+plorĝemado de la Falsa Kelonio. Alicio preskaŭ decidiĝis levi sin
+kaj peti forpermeson, dirante 'Mi tre dankas vin, sinjoro, por via
+interesa rakonto.' Tamen, ĉar ŝi supozis, ke li nepre diros iom pli,
+ŝi restis trankvile, kaj nenion diris.
+
+"Kiam mi estis malgrandulo," fine la Falsa Kelonio daŭrigis iom pli
+trankvile (kvankam eĉ nun li plorĝemis ne malofte), "la gepatroj
+sendis min al lernejo en la maro. La instruisto estis iu maljuna
+kelonio—ni kutime nomis lin Testud'—"
+
+"Pro kio vi nomis lin Testud' ĉar li ne estis Testudo?" interrompis
+Alicio.
+
+"Ni ja nomis lin Testud', ĉar li estis fame konata _te-studento_, kaj
+tre ŝatis paroli pri la te-kulturo. Ĉu vi ne povis konkludi tion, ne
+demandinte?"
+
+La Falsa Kelonio evidente indignis, ke pro ŝia malspriteco li devis
+doni tiun klarigon.
+
+Kaj la Grifo aldonis: "Vi devas honti, demandinte pri tia simpla
+afero."
+
+Tiam, por doni pli fortan emfazon al la riproĉo, ambaŭ sidis silente
+kaj rigardegis Alicion, ĝis pro konfuzo ŝi estus tre kontenta ke
+la tero malfermiĝu kaj kovru ŝin. Fine, la Grifo diris al la Falsa
+Kelonio:
+
+"Vi rapidu, malrapidulo! oni ne povas tie ĉi atendi la tutan tagon."
+
+La Falsa Kelonio daŭrigis per jenaj vortoj:—
+
+"Jes, ni iris al la lernejo en la maro, kvankam vi eble ne kredas
+tion—"
+
+"Mi ne diris ke mi ne kredas," interrompis Alicio.
+
+"Vi ja ofte diris tion," diris la Falsa Kelonio, "almenaŭ se vi
+similas aliajn hominfanojn."
+
+Kaj antaŭ ol Alicio povis ree ekparoli, la Grifo ekkriis al ŝi
+severe: "Vi fermu la buŝon!"
+
+La Falsa Kelonio daŭrigis: "Tre bonan instruadon ni havis; fakte, ni
+iris lernejon ĉiutage—"
+
+"Pri tio vi ne devas fanfaroni," diris Alicio, "ankaŭ mi iras en
+ĉiutagan lernejon."
+
+"Ĉu vi lernas _ekstraĵojn_?" demandis la Falsa Kelonio.
+
+"Jes," respondis Alicio, "la francan lingvon kaj la muzikon."
+
+"Ankaŭ la vestlavadon?" demandis plue la Falsa Kelonio.
+
+"Certege ne!" indignis Alicio.
+
+"Do, malgraŭ ĉio, la via ne estis efektive altranga, bonstila
+lernejo," diris triumfe la Falsa Kelonio. "En la nia, oni ja presigis
+ĉe la kontfino:
+
+'La franca lingvo, la muziko, kaj la _vestlavado_—ekstraj.'"
+
+"Laŭ mi, vi ne multe bezonis la vestlavadon," diris Alicio "ĉar vi
+vivis sur la marfundo."
+
+"Miaj gepatroj povis pagi nek por tiu ekstraĵo, nek por la aliaj,"
+la Falsa Kelonio diris ĝemante. "Ili pagis nur la ordinarajn
+kurspagojn."
+
+"Kiajn temojn la ordinara kurso enhavis?" Alicio demandis.
+
+"Por komenci," respondis la Falsa Kelonio, "La Libro-lekado kaj la
+Plumskrapado; ankaŭ la diversaj fakoj de Aritmetiko—Ambicio,
+Korpremo, Multimpliko, kaj Diveno."
+
+"Pri Multimpliko," Alicio kuraĝis diri, "mi neniam aŭdis. Kio ĝi
+estas?"
+
+La Grifo levis surprize ambaŭ birdpiedojn. (Li ankaŭ havis en la
+posta parto du bestpiedojn—vidu la ilustraĵon.)
+
+"Kion?" Ĝi ekkriis "neniam aŭdis pri Multimpliko kaj tamen scias
+pri la Divenarto? Nu tiu arto kaj la arto multimpliki estas reciproke
+konversaj; kaj nur postkiam oni _multe_ praktikis implikon, estas
+permesate eĉ komenci la arton diveni. Diveno sen antaŭa impliko
+estas ja tute senvalora. Tamen vi, ne konante Multimplikon, pretendas
+bone koni la Divenon. Eĉ idioto ne kredus tion."
+
+Alicio jam ne havis la kuraĝon por demandi plu al la Grifo pri la
+marlerneja Aritmetiko. Turnante sin for de li, ŝi demandis al la
+Falsa Kelonio:
+
+"Kion alian vi devis lerni?"
+
+"En la unua loko, la Misterojn," respondis la Falsa Kelonio kalkulante
+la temojn per siaj piedaĵoj, nome Mistero Antikva kaj Mistero
+Moderna: ankaŭ la Disigarto. La Disigarta instruisto estis maljuna
+angilo kiu venis nur unufojon en ĉiu semajno; li instruis al ni
+disigi ĉiujn objektojn, ĉu ebenaj, ĉu solidaj kaj _Kolerigi
+florbildojn_.
+
+"Kiamaniere oni faris tion?" demandis Alicio.
+
+"Nu, la detala klarigo estus ja tre teda," diris la Falsa Kelonio,
+"tamen mi certigas al vi ke niaj lernejanoj, se ili bezonus, ekzemple,
+ruĝigi blankajn rozojn (kiel hodiaŭ la ĝardenistoj de la Damo)
+tre hontus uzi ilian kolorilon; kaj eĉ por ruĝigi la Damon mem, la
+koleriga metodo estus multe pli bonartista ol la koloriga. Eble la
+Grifo volos aldoni pluan klarigon."
+
+"Mi ne povas," diris la Grifo, "ĉar pro manko da tempo mi neniam
+lernis la kolerigarton. La klasika profesoro tre okupis mian tempon;
+li ja estis vera kankro."
+
+"Mi ne lernis de li," diris ĝemante la Falsa Kelonio. "Oni diris ke
+li instruis la Ratinan kaj Blekan lingvojn. Ĉu mi estas prava?"
+
+"Tute prava," diris la Grifo, ankaŭ ĝemante, kaj pro la dolorigaj
+memoraĵoj ili ambaŭ kovris la vizaĝojn per la piedaĵoj.
+
+"Kaj kiom da horoj ĉiutage vi studis en la lernejo?" Alicio faris
+tiun demandon en la celo kiel eble plej rapide enkonduki novan
+paroltemon.
+
+"Dek horojn," respondis la Falsa Kelonio, "en la unua tago, naŭ en la
+dua kaj tiel plu."
+
+"Jen tre kurioza aranĝo," diris Alicio.
+
+"_Nu, ligiĝis_ kun tiu 'kurioza' aranĝo," aldiris la Grifo, "unu
+tre ŝatata konsekvenco; ĉar en la dekunua tago _nuligiĝis_ ĉiuj
+lecionoj."
+
+"Ĉu vi volas komprenigi," diris Alicio tre mirigite "ke en la dekunua
+tago la lernejanoj havis la tempon tute libera?"
+
+"Certe," diris la Falsturto.
+
+"Kaj kio okazis en la dekdua tago," Alicio vigle demandis.
+
+"Jen sufiĉe pri la lecionoj," la Grifo interrompis ŝin tre firme.
+"La Falsa Kelonio nun rakontos al vi ion pri la ludoj."
+
+
+
+
+                              ĈAPITRO X
+
+                          LA OMARA KVADRILO
+
+
+La Falsa Kelonio profunde ekĝemis, kaj tiris la postan flankon de unu
+piedaĵo trans la okuloj. Li fikse rigardis Alicion kaj forte penis
+paroli, sed liaj plorĝemoj dum kelkaj minutoj neebligis la parolojn.
+
+"Li kondutas same kvazaŭ li havas oston en la gorĝo," diris la Grifo
+kaj tuj klopodis (per fortaj skuoj kaj manfrapoj sur la dorson) eligi
+la oston. Fine la Falsa Kelonio regajnis la voĉpovon, kaj kun larmoj
+glitfalantaj sur siaj vangoj komencis:
+
+"Eble vi ne loĝis longan tempon sub la maro (Alicio intermetis 'Mi
+neniam') eble ankaŭ vi neniam estas prezentita al Omaro—(Alicio
+komencis diri 'Mi unufojon gustumis—' sed rapide haltigis sin kaj
+diris anstataŭe 'Mi neniam')—do vi eĉ ne povas imagi, kia rava
+afero estas la Omara Kvadrilo."
+
+"Mi devas konfesi ke ne," diris Alicio. "Kiaspeca ĝi estas?"
+
+"Nu," la Grifo respondis, "oni komence formiĝas en unu rangon laŭ la
+marbordo—"
+
+"En du rangojn," interrompis la Falsa Kelonio, "da fokoj, kelonioj,
+k.c. Poste, kiam oni formovis ĉiujn meduzojn—"
+
+—"Kio ordinare konsumas multe da tempo," intermetis la Grifo.
+
+—"Oni du fojojn antaŭen iras—"
+
+—"ĉiu kun sia kundancanta omaro,"—ree interrompis la Grifo.
+
+—"Kompreneble," konsentis la Falsa Kelonio—"du fojojn antaŭen
+iras, turniĝas kun la kunulo—"
+
+—"Ŝanĝas la kunulon kaj reiras samvice," diris la Grifo.
+
+—"Poste," la Falsa Kelonio rekomencis, "oni ja ĵetas la—"
+
+—"la omarojn," ekkriis ekscitite la Grifo, kaj saltis en la aeron.
+
+—"Kiel eble plej malproksimen en la maron—"
+
+—"Naĝsekvas ilin," la Grifo kriis, ankoraŭ pli ekscitite.
+
+—"Renversas sin en la maro—" dirante tion eĉ la Falsa Kelonio
+saltis furioze sur la piedpintoj.
+
+—"Denove ŝanĝas la kunulon—" Ĉi tiun fojon la Grifo tiel forte
+kriegis, ke ŝajnis al Alicio ke ŝiaj oreloj krevas.
+
+—"Renaĝas al tero, kaj—jen la fino de l' unua movado," diris la
+Falsa Kelonio. En tiu momento li subite mallaŭtigis la voĉon, kaj
+ambaŭ bestoj kiuj ĵus freneze ĉirkaŭsaltis, ree sidiĝis, kaj
+rigardis Alicion trankvile kaj tre melankolie.
+
+"Ĝi nepre estus tre plezuriga danco por alrigardi," diris Alicio.
+
+"Ĉu vi volus vidi iometon da ĝi?" demandis la Falsa Kelonio.
+
+"Ho, mi tre ŝatus ĝin," respondis Alicio.
+
+"Ni do tradancu kune la unuan parton," diris la Falsa Kelonio al la
+Grifo, "la omarojn ni ja povos imagi. Kiu el ni kantos la muzikon?"
+
+"Ho, _vi_ kantu," diris la Grifo, "ĉar mi forgesis la vortojn."
+
+Ili do komencis danci ĉirkaŭ Alicio. Ne malofte, pro tro apudaj
+paŝoj, ili piedpremis al ŝi la piedfingrojn. Ambaŭ markis la
+taktojn svingante la dekstran antaŭpiedaĵon; kaj tre malrapide, tre
+triste la Falsa Kelonio kantis:—
+
+      _"Ho, Limak', vi plirapidu!" la merlango plende ĝemas;
+      "Ĉar fokeno post ni sekvas, kaj la voston al mi premas!
+      Kelonioj kaj omaroj je fervoro ĉiuj bolas,
+      Kaj atendas vin sur sablo!   Ĉu vi ankaŭ danci volas?
+      Vi konsentas, ĉu ne vere?   Vi konsentas partopreni?
+      Vi konsentas.   Ĉu ne vere?   Ho, konsentu partopreni._
+
+      _Ho, imagu vi la ravon esti supren altlevita!
+      Esti kun omar' kunulo for en maron forĵetita!"
+      "Ne!   Tro longen!" diris la limak', skuante sin timeme,
+      "Mi ne volas."   Al merlango do rifuzis li dankeme.
+      Ja konsenti li ne volis, li ne povis partopreni,
+      Ja konsenti li ne povis, li ne volis partopreni._
+
+      _Fiŝamiko al li diris "Ne tre gravas la distancoj;
+      Aliborde estas ja alia lando kaj la Francoj!
+      Ju pli longen de Anglujo, pli apude al Francujo!
+      Do, ne timu!   Ĉar sur ambaŭ bordoj jen por vi patrujo.
+      Vi konsentas, ĉu ne vere?   Vi konsentas partopreni?
+      Vi konsentas, ĉu ne vere?   Ho, konsentu partopreni!"_
+
+Kiam la dancado finiĝis, Alicio interne sentis ke ĝi estas teda kaj
+eĉ ne sendanĝera por ŝi; tamen ŝi diris ĝentile:—
+
+"Mi tre dankas; mi tre interesiĝis vidante la dancadon; kaj speciale
+plaĉis al mi tiu kurioza kanto pri la merlango."
+
+"Ho, pri la merlangoj," diris la Falsa Kelonio, "vi kompreneble vidis
+ilin?"
+
+"Jes," Alicio respondis, "tre ofte mi vidis ilin en _la frit_—"
+
+"Pri _Lafrito_, mi ne scias kie sidas tiu urbo," diris la Falsa
+Kelonio, "sed se vi tre ofte vidis ilin, vi kompreneble konas kian
+aspekton ili havas?"
+
+"Mi kredas ke jes," diris Alicio, konsiderante. "Ili havas la vostojn
+en la buŝoj; ankaŭ ili estas kovritaj per paneroj."
+
+"Pri la paneroj vi eraras," diris la Falsa Kelonio, "ili ne povas pro
+la marviŝo teni panerojn sur la korpo. Sed pri la vostoj vi _ne_
+eraras, kaj la kaŭzo ja estas—"
+
+En tiu momento la Falsa Kelonio oscedis kaj fermis la okulojn, dirante
+al la Grifo: "_Vi_ diru al ŝi pri la kaŭzo kaj ĉion tion."
+
+"La kaŭzo estas," diris la Grifo, "ke ili persistis iri danci kun
+omaroj; do, oni ĵetis ilin malproksimen en la maro; do ili havis tre
+longan falon; do, la vostoj fiksiĝis en la buŝoj, kaj oni ne povis
+malfiksi ilin; do—jen ĉio."
+
+"Mi dankas," diris Alicio, "tio estas por mi tre interesa. Ĝis
+hodiaŭ mi sciis tre malmulte pri merlangoj."
+
+"Mi povas diri al vi pli ol tio, se al vi plaĉos," diris la Grifo.
+"Ĉu vi scias kial oni nomas tiun fiŝon merlango?"
+
+"Mi neniam pripensis tiun demandon," diris Alicio. "Kial do?"
+
+"Ĉar ĝia lango estas ĉiam en la maro," klarigis la Grifo, "kaj
+la maron ĝi prefere silabas per 'e' nur pro ĝia partianeco por la
+Francoj; vi kredeble rimarkis per kia sopira voĉo ĝi kantis '_pli
+apude al Francujo_.'"
+
+(En la angla teksto li tute alie klarigis la nomon. Por ekkompreni
+ĝin, oni devas identigi en la pensoj la vortojn "merlango" kaj
+"blankigilo" kiuj en angla lingvo havas saman sonon _ŭhajting_. Jen
+la teksta dialogo:—
+
+"Ĉu vi scias kial oni nomas ĝin merlango?" diris la Grifo.
+
+"Mi neniam pripensis tiun demandon," diris Alicio. "Kial do?"
+
+"Ĝi poluras la bot-kaj ŝuojn," diris tre solene la Grifo.
+
+"Pol-ur-as la bot-kaj ŝu-ojn," Alicio ripetis tre malrapide,
+dispecigante la vortojn en la celo eligi la nepre kaŝitan signifon.
+
+"Per kio oni poluras viajn ŝuojn?" demandis la Grifo.
+
+Alicio rigardis sur ilin kaj iom konsideris antaŭ ol respondi:
+
+"Mi kredas ke oni traktas ilin per ciro aŭ iu alia nigrigilo."
+
+"Tie ĉi, sub la maro," diris la Grifo per tre profunda voĉo, "oni
+poluras botojn per _blankigilo_. Do, vi nun komprenas.")
+
+"Kaj el kio oni fabrikas viajn piedirilojn?" Alicio demandis scivole.
+
+"Ho, pri la piediriloj," respondis la Grifo, "unue mi konsilas al vi
+ne uzi tiajn longajn kombinaĵojn, kiujn nur la plej lertaj maranoj
+povas uzi sen la danĝero esti malkomprenataj. Due, por respondi
+la demandon, jen la iloj kiujn ni uzas por igi la submaranojn _pie
+diri_ la veron—ni metas sub la piedoj algojn, efektive ĉion
+_verdan_, ĉar, bedaŭrinde, ne ĉiuj niaj gejunuloj estas instinkte
+_verd-iremaj_."
+
+"Se mi estus la merlango," diris Alicio ankoraŭ pripensante la
+kanton, "mi dirus al la fokeno: 'Malantaŭen Sinjoro! oni ne bezonas
+_vin_.'"
+
+"La Merlangoj ja ĉiam volas kunhavi fokenon," diris la Falsa Kelonio
+"kaj sen fokeno neniu prudenta merlango volus vojaĝi ien en la maro."
+
+"Ĉu vere ne?" Alicio demandis tre mirigite.
+
+"Kompreneble ne," respondis la Falsa Kelonio, "ĉar dum la vojaĝo li
+eble bezonos reklami siajn komercaĵojn en la vizitataj havenoj, kaj
+kunhavante fokenon li povos respondi senĝene al la demando: 'Ĉu vi
+havas afiŝon?' nur montrante al ĝi kaj dirante 'Jen, sidante sur la
+pakaĵoj, _jena fiŝo_!'"
+
+Ĉar Alicio ne tuj komprenis lian klarigon pri la fiŝa afiŝo, la
+Falsa Kelonio ofendiĝis kaj la Grifo profitis la silenton por proponi
+ke nun Alicio rakontu al ili _sian_ historion.
+
+"Mi nur povus rakonti miajn aventurojn komencante per la hodiaŭa
+mateno," diris Alicio naive, "ĉar ne utilus priparoli la antaŭajn
+tagojn, eĉ la hieraŭan, pro tio ke mi ne estis la sama persono."
+
+"Ĉion tion vi devas klarigi," diris la Falsa Kelonio.
+
+"Ne, ne! la aventurojn antaŭ ĉio alia," diris malpacience la Grifo,
+"per klarigoj oni ja terure perdas la tempon."
+
+Sekve, Alicio komencis rakonti al ili siajn aventurojn de la tempo
+kiam ŝi ekvidis la Blankan Kuniklon. En la komenco ŝi sentis sin tre
+timema, pro la fakto ke ambaŭ bestoj tre alproksimiĝis al ŝi—ĉe
+ĉiu flanko po unu—kaj tre larĝe malfermis la okulojn kaj buŝojn.
+Tamen dum la rakontado ŝi iom post iom fariĝis pli sinfida.
+
+La aŭskultantoj restis tute trankvilaj ĝis ŝi rakontis pri la
+deklamo (antaŭ la Raŭpo) de la poemo "_Patro Vilĉo_." Kiam ŝi
+diris al ili ke la vortoj elvenis el la buŝo tute malpravaj, la Falsa
+Kelonio profunde enspiregis kaj diris "Jen tre kurioza fakto."
+
+"Apenaŭ povus esti io pli kurioza," aldonis la Grifo.
+
+"La vortoj elvenis malpravaj," ripetis la Falsa Kelonio, kaj profunde
+pensis.
+
+Post kelkaj momentoj ĝi diris:—
+
+"Mi do tre ŝatus aŭskulti, se la Fraŭlino volus nun deklami ian
+versaĵon. Vi ordonu ke ŝi komencu."
+
+Li rigardis la Grifon kvazaŭ li kredas ke ĝi havas la rajton ordoni
+ŝin.
+
+"Vi stariĝu," diris la Grifo al Alicio, "kaj deklamu '_la
+Dormemulo_.'"
+
+"La kreitaĵoj ja terure ordonadas min," pensis Alicio, "kaj igas min
+deklami la parkeraĵojn same kiel se mi estus en la lernejo."
+
+Tamen ŝi leviĝis kaj komencis la deklamon, sed ŝia kapo pleniĝis
+de la Omara Kvadrilo en tia grado ke apenaŭ ŝi konsciis kion ŝi
+diras, kaj la vortoj venis tre, tre kurioze:—
+
+      _Jen la voĉ' de l' Omar'! mi aŭdis la krion,
+      "Vi min bakis tro brune, vi iru Azion!"
+      La hararon netigas en ĉiu okazo
+      La anas' per l' okuloj, sed li per la nazo.
+      Kiam seka la sablo, li kvazaŭ monarĥo
+      Malestime parolas eĉ pri la ŝarko.
+      Kiam tajdo kun ŝarkoj amase enfluas
+      Malfiera la voĉo per kiu li bruas._
+
+"Tiuj certe ne estas la vortoj kiujn _mi_ lernis en la infaneco,"
+diris la Grifo.
+
+"Tiujn vortojn mi neniam aŭdis ĝis la nuna momento," diris la Falsa
+Kelonio, "ĝi ja estas nur sensencaĵo."
+
+Alicio diris nenion. Fininte la verson, ŝi sidiĝis, metis la manojn
+al la kapo, kaj ekmiris ĉu iam ŝia vivo refariĝos ordinara.
+
+"Mi tre volus scii la klarigon de ĉio tio," diris la Falsa Kelonio.
+
+"Ŝi ne povas klarigi," la Grifo vigle intermetis. "Eldiru la duan
+verson."
+
+"Sed pri lia hararo," persistis la Falsa Kelonio, "li fakte ne povus
+netigi ĝin per la nazo."
+
+Alicio havis nenion por diri; ŝi nur rigardis ilin senhelpe.
+
+"Vi eldiru la duan verson," ripetis la Grifo, "ĝi komenciĝas per la
+vortoj '_Lian domon pasante_—'"
+
+Alicio ne kuraĝis malobei, kvankam ŝi estis certa ke ĉio nepre
+elvenos malprave. Per tremanta voĉo ŝi eldiris:—
+
+      _Lian domon pasante, per unu okulo
+      Mi ekvidis panteron kun guf' por kunulo.
+      La pantero englutis ja ĉion gluteblan,
+      Al la gufo lasante nenion manĝeblan.
+      La festeno finiĝis: al la guf' li permesis
+      La kuleron enpoŝi; li mem ne forgesis
+      La tranĉilon enpaki virinan en mufon
+      Kaj per tio li ankaŭ distranĉis la—!_
+
+En tiu momento la Falsa Kelonio malpacience interrompis ŝin:—
+
+"Por kio utilas," li diris, "ke vi eldiru tiajn versaĉojn, ne dume
+klarigante ilin? Ĝi estas ja la plej konfuziga lingvaĵo kiun iam en
+la vivo mi aŭskultis."
+
+"Jes," konsente diris la Grifo, "ankaŭ mi opinias ke estos bone ne
+plu daŭrigi tiun deklamaĵon." Ankaŭ Alicio tre ĝoje konsentis.
+
+"Ĉu vi volas ke ni tradancu la duan parton de la Omara Danco?"
+proponis la Grifo "aŭ ĉu vi eble preferus ke la Falsa Kelonio kantu
+al vi?"
+
+"Ho, mi certe preferus la kanton, se la Falsa Kelonio komplezos."
+Alicio respondis tiel fervore ke la Grifo diris, ofendite:
+
+"H'm! Pri gustoj ne utilas diskuti. Do, se agrable al vi, karulo, vi
+kantu por ŝi '_Kelonia Supo_.'"
+
+La Falsa Kelonio ekĝemis profunde, kaj kantis per voĉo iafoje
+plorsufokita:
+
+               _Supo alloga de verda kolor'
+                 Preta je la sepa hor'!
+               De la vespero la ĉefa glor'!
+                 Supo vespera, bela vi Sup'!
+                 Supo vespera, bela vi Sup'!
+               Su-upo ve-espera, Su-upo ve-espera
+                 Bela, ho bela vi Sup'!_
+
+               _Ho, bela Supo! pli bona ol truf',
+                 Ol supo el bovida huf'!
+               Ĉion fordonus mi por suf—
+                 —iĉe da vi, ho bela vi Sup'!
+                 —iĉe da vi, ho, bela vi Sup'!
+               Su-upo ve-espera, Su-upo ve-espera!
+                 Bela, ho bela vi Sup'!
+                       —VI SUP'!_
+
+"Denove la ĥoron," ekkriis la Grifo. Sed kiam la Falsa Kelonio
+nur komencis rekanti ĝin, de iu malproksima loko aŭdiĝis laŭta
+ekkrio:—
+
+"_La proceso komenciĝas!_"
+
+"Vi rapidu do," kriis la Grifo al Alicio, kaj preninte ŝin per la
+mano, ĝi rapidis for, ne atendante la finon de la ĥoro.
+
+"Pri—kio—oni—pro—cesas?" Alicio dum la kurado demandis spiregante;
+sed la Grifo nur kuris pli rapide. Dume sekvis ilin—pli kaj pli
+mallaŭte—la voĉo de la Falsa Kelonio finanta per tre melankoliaj
+tonoj la rekantaĵon:
+
+               _Su-upo ve-espera! Supo ve-espera!
+                 Bela, ho bela vi Sup'!_
+
+
+
+
+                              ĈAPITRO XI
+
+                      KIU FORŜTELIS LA TORTOJN?
+
+
+Kiam ili alvenis, la Keraj Gereĝoj jam sidis sur sia trono,
+ĉirkaŭite de granda amaso da bestetoj kaj birdetoj, ankaŭ la tuta
+aro da ludkartoj.
+
+Jen antaŭ la trono staris la Lakeo; li havis la manojn kunligitajn
+per granda ferĉeno, kaj gardis lin du soldatoj, ĉiuflanke po unu.
+Apud la Reĝo staris la Blanka Kuniklo; en la dekstra mano tiu ĉi
+havis trumpeton, kaj en la maldekstra li portis grandan rulaĵon
+pergamenan. En la mezo de la juĝejo estis tablo, kaj sur la tablo
+Alicio ekvidis grandan pladon plenan je tortoj. Tian allogan aspekton
+ili havis, ke nur surrigardi ilin funkciigis la salivglandojn. "Mi
+tre volas," pensis ŝi, "ke oni tuj finu la proceson kaj disdonu la
+tortojn."
+
+Tamen, konkludinte el la mienoj de la ĉeestantoj ke tio _ne_ okazos,
+ŝi—por pasigi la tempon—komencis ĉirkaŭrigardi.
+
+Ĝis la nuna momento neniam en la tuta vivo ŝi ĉeestis juĝejon;
+tamen ŝi estis _iom_ leginta pri tiaj aferoj, kaj tre kontente ŝi
+konstatis ke ŝi povas facile identigi preskaŭ ĉion en la ĉambro.
+
+"Jen," ŝi komencis, "sub la granda peruko, jen la juĝisto."
+
+Sendube! Sed li estis ankaŭ la Reĝo, kaj ĉar li portis la kronon
+super la peruko (se vi volas vidi _kiel_, vidu la ilustraĵon sur
+paĝo 120 [LA KUIRISTINO RIFUZAS ATESTI.]) li havis la aspekton esti
+tre malkomforta; ankaŭ la krono certe ne sidis konvene.
+
+"Kaj jen," pensis Alicio daŭrigante la klasifikon, "la
+_ĵurintarejo_, kaj jenaj dekdu kreitaĵoj—ŝi nepre devis uzi tiun
+vorton, ĉar unuj ja estis bestoj, kaj aliaj estis birdoj—supozeble
+estas la _ĵurintoj_."
+
+Ŝi du, tri fojojn ripetis la vortojn "ĵurintoj, ĵurintarejo," ĉar
+ŝi kredis, kaj ja rajtis kredi, ke nur tre malmultaj knabinetoj ŝiaj
+samaĝuloj havas pri tiuj vortoj ian ajn ideon.
+
+La dekdu ĵurintoj skribadis (ĉiuj senescepte) sur ardezaĵoj.
+
+"Kion ili faras?" ŝi flustris al la Grifo, "ja antaŭ komenco de la
+proceso, ili nepre nenion povas havi por skribi."
+
+"Ili skribas ĉiu sian propran nomon," la Grifo mallaŭte respondis,
+"pro la timo ke antaŭ la finiĝo de l' proceso ili forgesos ĝin."
+
+"La stultuloj!" Alicio komencis per laŭta indigna voĉo, sed tuj
+ĉesis pro la fakto ke la Blanka Kuniklo ordonis: "Silenton en la
+juĝejo," kaj la Reĝo, almetinte la okulvitrojn, ĉirkaŭrigardis por
+sciiĝi kiu parolas.
+
+Alicio povis certiĝi, same kvazaŭ ŝi rigardus la ardezojn de
+malantaŭ iliaj ŝultroj, ke ĉiuj ĵurintoj skribas sur la ardezoj
+"Stultuloj," kaj eĉ ŝi povis rimarki ke unu el ili, ne sciante mem
+per kiaj literoj silabi la vorton, devas peti la informon de sia
+najbaro. "Kiam la proceso finiĝos," pensis Alicio, "oni havos sur
+tiuj ardezoj vere vidindan miksaĵon!"
+
+La grifelo de unu ĵurinto komencis grinci. _Tion_ kompreneble
+Alicio ne povis toleri. Do, ĉirkaŭirinte la juĝejon, kaj preninte
+oportunan starlokon malantaŭ li, ŝi tre baldaŭ sukcesis forŝteli
+nerimarkite la grifelon. Tiel lerte ŝi klopodis ke la ĵurinteto (ĝi
+estas ja Bil Lacerto!) tute ne povis kompreni kien ĝi malaperis. Li
+do, post longa ĉirkaŭserĉado, fine klopodadis kiel eble plej bone
+skribi per unu fingro. Sed ne multe utilis _tio_, ĉar la fingro faris
+sur la ardezo nenian postsignon.
+
+"La Heroldo legu la kulpigon," diris subite la Reĝo.
+
+Laŭ tiu ordono, la Blanka Kuniklo trifoje ludblovis la trumpeton, kaj
+poste malvolvis la pergamenan rulaĵon, kaj legis laŭte:
+
+               _La Kera Damo bakis tortojn
+                 En iu somertago!
+               Lakeo ŝtelis tiujn tortojn
+                 Kaj kaŝis sub kratago!_
+
+"Vi tuj konsideru la verdikton," ordonis la Reĝo, direktante siajn
+rigardojn al la ĵurintoj.
+
+"Ne, ne ankoraŭ," vigle intermetis la Kuniklo. "Antaŭ tio estas multe
+da procedoj."
+
+"Alvoku la unuan atestanton," diris suflorite la Reĝo.
+
+La Blanka Kuniklo tuj blovis trifoje la trumpeton, kaj laŭte
+kriis:—"Unua atestanto!"
+
+La unua atestanto estis la Ĉapelisto. Li venis en la ĉambron tra
+flanka pordo, havante en unu mano tetason kaj en la alia pecon da
+buterpano.
+
+"Pardonu, via Reĝa Moŝto," li komencis, "ke mi kunportas ĉi
+tiujn teaĵojn; kiam mi ricevis la alvokon, mi ne ankoraŭ finis la
+temanĝadon."
+
+"Vi devis esti fininta," diris la Rego, "Kiam vi komencis?"
+
+La Ĉapelisto rigardis al la Martleporo kaj la Gliro, kiuj jam sekvis
+lin en la juĝejon kaj stariĝis kune, brako en brako.
+
+"Je la dekkvara de Marto, mi kredas," li prove diris.
+
+"Dekkvina," "Deksesa," korektis la Martleporo kaj la Gliro, preskaŭ
+sammomente.
+
+"Elskribu tion," diris la Reĝo al la ĵurintaro.
+
+Laŭ tiu ordono, la ĵurintaro elskribis ĉiujn tri datojn sur la
+ardezoj; poste kalkulis la sumon, kaj eligis solvon en spesmiloj kaj
+spesdekoj!
+
+"Demetu vian ĉapelon," diris la Reĝo al la atestanto.
+
+"Ĝi ne estas mia," kontraŭdiris la Ĉapelisto.
+
+"Do, _ŝtelita_!" ekkriis la Reĝo, turnante sin al la ĵurintoj:
+ĉiuj notis ke la ĉapelo estas ŝtelita.
+
+"Mi tenas provizon da ili por vendi," la Ĉapelisto klarigis. "Propran
+ĉapelon mi havas neniun. Mi estas ja Ĉapelisto."
+
+Kaj nun la Damo almetis la okulvitrojn kaj severe rigardegis la
+Ĉapeliston. Sub ŝia rigardego tiu paliĝis kaj tremis.
+
+"Vi diru vian evidencon," diris la Reĝo. "Se vi persistos konduti en
+tia ridinde timigita maniero, mi tuj ekzekutigos vin."
+
+Tiu minaco ja ne kuraĝigis la atestanton. Li senĉese ŝanĝis la
+sintenadon, apogante la korpon jen sur unu piedo, jen sur la alia. Kun
+tre maltrankvila mieno li konstante rigardis la Damon; kaj, pro lia
+konfuziĝo, li eĉ elmordis grandan pecon el la tetaso anstataŭ el la
+buterpano!
+
+En tiu momento Alicio havis tre kuriozan korpsenton. Kio povus esti la
+kaŭzo? Post ne longe ŝi konstatis ke ankoraŭ unu fojon ŝi komencas
+_kreski_. Unue ŝi preskaŭ decidiĝis stariĝi kaj eliri la juĝejon.
+Tamen post plua pripenso, ŝi opiniis ke estos pli bone resti kie ŝi
+nun sidas, ĝis manko da spaco devigos la eliron.
+
+"Bonvolu ne tiel forte premi min," diris la Gliro, kiu nun troviĝis
+sidanta apud ŝi. "Apenaŭ mi povas spiri."
+
+"Pardonu, sed mi ne povas ne," Alicio respondis humile. "Mi ja
+kreskas."
+
+"Vi ne rajtas kreski tie ĉi," diris la Gliro.
+
+"Sensencaĵo," rediris Alicio pli kuraĝe. "Ankaŭ _vi_ kreskas."
+
+"Jes," respondis la Gliro. "Sed mi kreskas laŭ normala rapideco, kaj
+vi malnormale, ridinde!" Kaj kun tre malagrabla mieno li eligis sin el
+sia sidloko, kaj transiris al la alia flanko de l' juĝejo. La Damo dume
+eĉ ne unu momenton ĉesis rigardegi la Ĉapeliston, kaj, en la momento
+kiam la Gliro transiras la juĝejon, ŝi diris al unu el la ĉambelanoj:
+"Alportu al mi la liston de la kantintoj en la lasta koncerto." Aŭdinte
+tiun ordonon la Ĉapelisto tremis tra la tuta korpo tiel forte, ke
+ambaŭ ŝuoj fortremiĝis de la piedoj.
+
+"Vi nur eldiru vian evidencon," ripetis kolere la Reĝo; "se ne, mi
+nepre ekzekutigos vin, ĉu vi estas nerve afliktata, aŭ ne."
+
+"Se plaĉas al via Reĝa Moŝto," la Ĉapelisto tuj komencis per
+tremanta voĉo—"mi estas malriĉulo—kaj apenaŭ mi komencis mian
+temanĝon—t.e. komencis antaŭ nur kelkaj tagoj—kaj pro la fakto
+ke la buterpano fariĝis tiel maldika—kaj ke la teo tvinklis tiel
+forte—"
+
+"Kio tio estas pri _tvinklo_?" la Reĝo demandis.
+
+"Ĝi komenciĝis per la Te—" diris la Ĉapelisto.
+
+"Kompreneble '_tvinklo_' komenciĝas per T" diris vigle la Reĝo. "Ĉu
+vi volas insulti min kredigante ke mi estas neklerulo?—vi daŭrigu!"
+
+—"Mi estas malriĉulo," la Ĉapelisto rekomencis "kaj preskaŭ ĉio
+pli malpli _tvinklis_ post la teo, sed la Martleporo diris—"
+
+"Mi _ne_ diris," la Martleporo rapide intermetis.
+
+"Vi _diris_—" insistis la Ĉapelisto.
+
+"Mi tion neas," diris la Martleporo.
+
+"Li neas 'tion'" diris la Reĝo, "do ellasu 'tion' el la evidenco."
+
+"Nu, se ne la Martleporo, certe la Gliro diris—" kaj la Ĉapelisto
+ĉirkaŭregardis por vidi ĉu ankaŭ li neos—sed la Gliro nenion
+neis, ĉar li profunde endormiĝis.
+
+"Kaj poste," la Ĉapelisto daŭrigis, "mi tranĉis pli da
+buterpano—"
+
+"Sed kion la Gliro diris?" demandis unu ĵurinto.
+
+"Tion mi ne povas memori," respondis la Ĉapelisto.
+
+"Se vi ne memoros," minacis la Reĝo, "mi ekzekutigos vin."
+
+La kompatinda Ĉapelisto lasis fali la tetason kaj buterpanon, kaj
+humile surgenuis. Denove jam la trian fojon, li komencis:—
+
+"Mi—se plaĉas al via Reĝa Moŝto—estas tre malriĉa—"
+
+"Konsente, tre malriĉa vi estas je la parolarto," diris la Reĝo,
+"ĝin vi certe ne posedas."
+
+Ĉe tiu reĝa ŝerco, unu kobajo aplaŭdis, kaj estis tuj subpremita
+de la oficistoj. (Ĉar 'subpremita' estas iom malfacila vorto,
+mi volas klarigi la agmanieron. Oni havis en la juĝejo grandan
+kanvassakon, kunligeblan ĉe la buŝo per ŝnuretoj. En tiun sakon oni
+ŝovis la kobajon, kaj poste sidis sur la sako.)
+
+"Estas bona afero ke mi vidis tion," pensis Alicio. "Tre ofte mi
+legas en la ĵurnaloj ke ĉe la fino de iu proceso 'kelkaj personoj
+ekaplaŭdis, sed la aplaŭdantoj estis tuj subpremitaj de la oficistoj
+de la juĝejo.' Kaj ĝis nun neniam mi povis kompreni kion precize tio
+signifas."
+
+"Se nenion plu vi povas diri pri la afero," diris la Reĝo, "estas
+permesite al vi deiri."
+
+"Mi ja ne povas," kontraŭdiris la Ĉapelisto, "deiri pli malsupren,
+ĉar jam mi staras sur la planko."
+
+"Tamen vi povas _decidi desidi_ tie," respondis la Reĝo.
+
+Ĉe tio la alia kobajo aplaŭdis kaj—estis subpremita.
+
+"Nu," pensis Alicio, "eble nun, foriginte la kobajojn, oni povos pli
+bone progresi."
+
+"Mi preferus hejmeniĝi por daŭrigi la temanĝadon," diris la
+Ĉapelisto, kaj tre time li observis la Damon, kiu legas la liston de
+kantintoj.
+
+"Vi havas la forpermeson," diris la Reĝo, kaj la Ĉapelisto tuj
+eliĝis la juĝejon, eĉ ne revestinte la ŝuojn.
+
+—"Kaj vi senkapigu lin ekstere," la Damo aldonis al unu el la
+oficistoj. Sed antaŭ ol la oficisto atingis la pordon, jam la
+Ĉapelisto tute malaperis.
+
+"Alvoku la duan atestanton," ordonis la Reĝo.
+
+La dua atestanto estis la Dukina kuiristino. Ŝi portis en la mano
+la piprujon, kaj Alicio facile divenis kiu envenos, jam antaŭ la
+enveno; ĉar ŝi rimarkis ke inter la starantoj apud la pordo subite
+komenciĝis forta kaj konstanta ternado.
+
+"Vi eldiru vian evidenc—" la Reĝo nur komencis.
+
+"Rifuzas!" diris la kuiristino.
+
+La Reĝo, konsternite, rigardis la Blankan Kuniklon, kiu per mallaŭta
+voĉo diris:—
+
+"Ĉi tiun atestanton via Reĝa Moŝto devas _kros_-ekzameni."
+
+"Nu, se tio estas nepre necesa," la Reĝo diris rezignacie, "mi faros
+ĝin laŭ mia eblo."
+
+              [Ilustraĵo: LA KUIRISTINO RIFUZAS ATESTI.]
+
+Do, faldinte la brakojn kaj sulkiginte la brovojn kontraŭ la
+kuiristino, ĝis liaj okuloj preskaŭ tute fermiĝis, li demandis per
+tre profunda voĉo:—"El kio oni faras tortojn?"
+
+"Plejparte el pipro," respondis la kuiristino.
+
+"El melaso," korektis iu dorma voĉo malantaŭ ŝi.
+
+"Kaptu tiun Gliron," furioze kriis la Damo. "Senkapigu tiun Gliron!
+Eligu lin el la juĝejo! Subpremu lin! Pinĉu lin! Ŝiru al li la
+vangharojn!"
+
+Dum kelkaj momentoj la tuta juĝantaro konfuziĝis, klopodadante
+eligi la Gliron. Kiam fine ĉio retrankviliĝis, la kuiristino jam
+malaperis.
+
+"Ne grave estas," diris la Reĝo. Interne, li ja estis tre kontenta.
+"Alvoku la trian atestanton," li rapide daŭrigis, kaj aldonis per
+mallaŭta voĉo al la Damo:
+
+"Bonvolu, mia karulino, _mem_ krosekzameni la venontan. Pro tiu laboro
+la kapo al mi preskaŭ krevas."
+
+Alicio observis la Blankan Kuniklon, dum li manfuŝas la liston, kaj
+ŝi tre miris kian ŝajnon havos la venonta atestanto; "ĉar," ŝi
+diris al si, "oni ĝis nun ricevis tre malmulte da evidenco."
+
+Imagu al vi ŝian surprizon kiam ŝi aŭdis la kuniklon per la plej
+alta tono de sia kunikla voĉeto ellegi la nomon "Alicio."
+
+
+
+
+                             ĈAPITRO XII
+
+                           ALICIO ATESTANTO
+
+
+"Jen mi" ekkriis Alicio. Pro la eksciteco sin trovi alvokata, ŝi
+tute forgesis ke dum la lastaj minutoj ŝi tre multe kreskis; kaj
+tiel subite ŝi eksaltis supren, ke ŝi renversis per la jupo la
+ĵurintarujon, kaj faligis ĉiujn ĵurintojn sur la kapojn de la sube
+starantoj.
+
+Jen ili kuŝis sur la planko kaj senhelpe baraktadis, rememorigante
+al ŝi kio okazis en la hejmo antaŭ unu semajno, kiam ŝi akcidente
+renversis el globo aron da ruĝaj fiŝoj.
+
+"Ho, pardonu, mi petegas," ŝi ekkriis tre ĉagrenite, kaj komencis
+kiel eble plej rapide relevi ilin. La ĵus aludita akcidento ja
+venigis en ŝian kapon la ideon ke, se ŝi ne sukcesos tuj kolekti kaj
+residigi ilin, ili nepre mortos.
+
+"La proceson oni ne povas daŭrigi," diris la Reĝo per tre serioza
+voĉo, "ĝis ĉiuj ĵurintoj residiĝos—_ĉiuj_." Ripetante la
+lastan vorton, li fikse rigardis Alicion.
+
+Alicio do rerigardis al la ĵurintarujo, kaj vidis, ke pro sia
+eksciteco ŝi remetis la Lacerton kun la kapo malsupren. Pro tio la
+kompatinda besteto melankolie svingadis la voston, sed tute ne povis
+rektigi sin. Elpreninte ĝin, ŝi restarigis ĝin konvene. Tamen
+_private_ ŝi opiniis ke Sro. "Bil" havus egale saman valoron en la
+proceso, ĉu li sidus renversite aŭ kapsupre.
+
+Kiam la ĵurintoj iom retrankviliĝis post la renversiĝo, kaj oni
+trovis kaj redonis al ili la ardezojn kaj grifelojn, ili tuj komencis
+elskribi plenan historion de la akcidento, escepte nur la Lacerton,
+kiu pro la terura ŝoko sidis kun la buŝo malfermita kaj rigardis la
+plafonon.
+
+—"Kion vi scias pri ĉi tiu afero?" la Reĝo demandis al Alicio.
+
+"Nenion," ŝi respondis.
+
+"Nenion ajn?" persistis la Reĝo.
+
+"Nenion ajn."
+
+"Tio estas tre grava," diris la Reĝo turnante sin al la ĵurintoj.
+
+Tiuj ĵus komencis skribi tion sur la ardezoj. Sed la Blanka Kuniklo
+tre sulkigis la brovojn, kaj faris al la Reĝo malaproban geston,
+dirante per tre respekta voĉo: "Kompreneble via Reĝa Moŝto intencis
+diri _mal_grava?"
+
+"Malgrava, kompreneble," la Reĝo diris laŭte. Tamen, mallaŭtvoĉe
+li daŭre diradis al si: "grava, malgrava, malgrava, grava" kvazaŭ li
+eksperimentas kiu vorto havas la pli bonan sonon.
+
+Kelkaj ĵurintoj skribis "grava," aliaj skribis "malgrava." Alicio
+povis mem vidi tion, ĉar ŝi staris sufiĉe proksime por rigardi sur
+la ardezojn. "Tamen tio ne esta grava," ŝi pensis.
+
+En tiu momento la Reĝo subite ordonis "Silenton!"—Li ja en la
+lastaj minutoj diligente skribis en sia notlibro—kaj nun li legis el
+tiu libro: "'Regulo Kvardekdua' '_Neniu persono, kies alteco superas
+unu kilometron, rajtas resti en la juĝejo._'"
+
+"_Mi_ ne havas tian altecon," protestis Alicio.
+
+"Vi havas," diris la Reĝo.
+
+"Preskaŭ _du_ kilometrojn," aldonis la Damo.
+
+"Nu, ĉiuokaze mi ne volas iri," diris Alicio. "Plue, tio ne estas
+vera regulo; vi ja ĵus nun elpensis ĝin."
+
+"Kiel vi kuraĝas tion diri?" diris la Reĝo. "Ne estas en la libro
+eĉ unu regulo pli malnova!"
+
+"En tiu okazo, ĝi devis esti la unua," kritikis Alicio.
+
+La Reĝo paliĝis kaj tuj fermis la notlibron. "Konsideru la
+verdikton," li diris al la ĵurintoj per mallaŭta trema voĉo.
+
+La Blanka Kuniklo eksaltis ekscitite.
+
+"Se plaĉas al via Reĝa Moŝto," diris li, "ni ankoraŭ havas pli da
+evidenco por aŭskulti. Oni ĵus trovis tiun ĉi paperon."
+
+"Kion ĝi enhavas?" demandis la Damo.
+
+"Ne ankoraŭ mi malfermis ĝin," diris la Kuniklo; "sed ĝi ŝajnas
+esti letero skribita de la juĝato al—al iu."
+
+"Nepre al _iu_" diris la Reĝo "escepte se ĝi estas skribita al
+Neniu, kaj ordinare oni ne skribas al _li_."
+
+"Al kiu ĝi estas adresita?" demandis unu ĵurinto.
+
+"Ĝi tute ne estas adresita," diris la Blanka Kuniklo. "Fakte, nenio
+estas skribita sur la eksteraĵo."
+
+Dirante tion li malfaldis la paperon, kaj aldonis:—
+
+"Post ĉio dirita, ĝi ne estas letero; ĝi estas versaĵoj."
+
+"Ĉu ili estas skribitaj per la manskribo de la juĝato?" demandis
+alia ĵurinto.
+
+"Ne," respondis la Blanka Kuniklo, "kaj jen la plej nekomprenebla
+afero."
+
+Ĉe tio la mienoj de la tuta ĵurintaro proklamis plenan konfuziĝon.
+
+"Do, li nepre imitis _ies_ manskribon," diris la Reĝo. (La mienoj de
+la ĵurintoj reheliĝis.)
+
+"Se plaĉas al via Reĝa Moŝto," diris la juĝato mem, "mi ne skribis
+ĝin, kaj neniu povas pruvi ke mi skribis ĝin. Ĝi ja ne estas
+subskribita ĉe la fino."
+
+"Se vi ne subskribis," diris la Reĝo, "tio nur pligravigas la
+ofendon. Vi nepre _intencis_ ian friponaĵon, ĉar alie vi certe estus
+subskribinta la paperon kiel honestulo."
+
+Sekvis universala aklamado. Oni ja sentis ke tio estas la unua vere
+sprita diro, kiun la Reĝo diris dum la tuta tago.
+
+"Tio pruvas ke li estas kulpa," diris la Damo.
+
+"Ĝi pruvas nenion," diris Alicio. "Vi ja ankoraŭ ne scias ĉu la
+versaĵoj eĉ rilatas la nunan aferon."
+
+"Legu ilin," la Reĝo ordonis.
+
+La Blanka Kuniklo almetis siajn okulvitrojn.
+
+"Kie vi volas ke mi komencu?" li demandis.
+
+"Komencu ĉe la komenco," diris la Reĝo solene, "kaj daŭrigu ĝis vi
+venos al la fino; kaj ĉe la fino ĉesu legi."
+
+Jen la versaĵoj kiujn la Blanka Kuniklo legis:
+
+                     _Li diris ke vi vidis ŝin
+                       Kaj nomis min ĉe li, ho!
+                     Ŝi laŭdis min (atentu ĝin)
+                       Sed ne pri la talio._
+
+                     _Anoncis li ke restos mi
+                       Ĉi tie—ni ĝin sciis.
+                     "Se la aferon puŝos ŝi,
+                       Ho ve al mi," vi kriis._
+
+                     _Al ŝi nur unu, du al li,
+                       Tri, kvar al ni li donis!
+                     Sed ĉiuj venis re al vi
+                       Li tion ne oponis._
+
+                     _Se mi aŭ ŝi en tio ĉi
+                       Kulpiĝus, li tre fida
+                     Ke igos nin liberaj vi
+                       Kiel nin vi nun vidas._
+
+                     _Supozis mi ke estis vi
+                       Malhelpo al la planoj
+                     (Dolor' vi for! ekkriis ŝi)
+                       De ni kaj ĝi—pri ranoj._
+
+                     _Ne sciu li pri ŝia ŝat';
+                       Ĉar tiu devas esti
+                     Sekreta—kiel diplomat'!
+                       Ĉu vi ne volas resti?_
+
+"Jen la plej grava evidencaĵo kiun ni ĝis nun aŭskultis," diris
+kontente la Reĝo, kaj frotis al si la manojn. "Nun do la ĵurintoj
+konsid..."
+
+"Se iu el ili povos klarigi ĝin," diris Alicio—ŝi en la lastaj
+minutoj tiom grandiĝis ke ŝi jam ne timis interrompi eĉ la Reĝon
+mem—"mi donacos al li ses pencojn (250sd.); mi mem kredas ke enestas
+en ĝi eĉ ne unu ero da racia signifo."
+
+Ĉiuj ĵurintoj elskribis sur la ardezoj ke "_Ŝi_ kredas ke enestas
+eĉ ne unu ero da signifo," sed neniu el ili, malgraŭ la oferita
+premio, penis klarigi la versojn.
+
+"Se enestas nenia signifo," diris la Reĝo, "tio ja ŝparos al ni
+multe da ĝeno, ĉar signifojn ni ne bezonas serĉi. Tamen, mi ne
+estas certa," li daŭrigis, etendante la versojn sur la genuo kaj
+kritike per unu okulo rigardante ilin; "Mi malgraŭ ĉio komencas
+trovi en ili ian signifon. '_Sed ne pri la talio._' Nur rigardante la
+juĝaton, oni tuj komprenas, kial ŝi ne laŭdis _lian_ talion."
+
+"Do jam ni faras progreson," li daŭrigis sinkontente. "'_Ni ĝin
+sciis_' tio kompreneble aludas la ĵurintojn. '_Al ŝi nur unu, du
+al li, Tri, kvar al ni li donis_' jen kion li faris disdonacante la
+tortojn."
+
+"Sed," kontraŭdiris Alicio, "la daŭrigo montras ke '_ĉiuj venis re
+al vi_.'"
+
+"Kaj jen ili," triumfis la Reĝo, montrante sur la tablon. "Nenio
+povas esti pli klara pruvo ol tio. Ankaŭ tion ĉi atentu: '_Dolor'
+vi for, ekkriis ŝi._' Ĉu vi, mia kara, (turnante sin al la Damo) ne
+ordonis ke la Loro estu for? Tamen, jen li sidas!"
+
+"Certege," kriis la Damo, kaj furioze ĵetis kontraŭ la Loron grandan
+inkujon.
+
+La inkujo trafis—ne la Loron—sed Bil Lacerton. Tiu jam de longe
+ĉesis skribi per la fingro, ĉar li ne sukcesis fari per ĝi markojn;
+sed nun la kompatinda besteto laboreme rekomencis la fingroskribon,
+uzante la inkon, kiu gutfalis de lia vizaĝo.
+
+La Loro tute ne atentis la inkujon; li nur ĝentile klinis sin antaŭ
+la trono kaj majeste marŝis for.
+
+"_Doloro for!_ Do, Loro, for!" la Reĝo ripetis per speciale atentiga
+voĉo, kaj ĉirkaŭrigardis la ĉeestantaron kun afabla rideto.
+
+Sekvis tre embarasa silento. Fine la Reĝo devis anonci "Mi faris
+ŝercon," kaj—tuj la korteganoj aplaŭdis amase.
+
+"La ĵurintoj konsideru la verdikton," diris la Reĝo, jam la dudekan
+fojon!
+
+Ĉi tiun fojon la Damo interrompis. "Ne, ne," ŝi diris, "ni havu unue
+la juĝon, kaj nur poste la verdikton."
+
+"Vi parolas sensencaĵon," laŭte diris Alicio.
+
+"Senkapigu ŝin," kriegis la Damo per ŝia plej alta voĉtono.
+
+Tamen neniu ekmovis sin!
+
+"Mi ne timas _vin_" diris Alicio (ŝi jam kreskis ĝis sia normala
+alteco). "Vi ja estas nenio,—nenio krom ludkartaro!"
+
+La tuta kartaro tuj suprenleviĝis en la aeron kaj ree flugfalis sur
+ŝin. Ŝi eligis krieton, krieton duone timan kaj duone koleran, penis
+forfrapi ilin kaj—
+
+
+
+
+—trovis sin kuŝanta sur la deklivo. Jen la fratino vartis ŝian
+kapon sur la genuoj kaj forbrosas kelke da sekaj folioj falintaj de la
+arboj sur ŝian vizaĝon.
+
+"Vi vekiĝu, Anjo, vi vekiĝu, kara," diris la fratino. "Vi ja tre,
+tre longe dormis."
+
+"Ho, mi estas sonĝinta tian kuriozan sonĝon," diris Alicio.
+
+Kaj ŝi rakontis al la fratino laŭeble ĉiujn ĉi strangajn
+Aventurojn, kiujn vi ĵus tralegis.
+
+Kiam ŝi finis la rakonton, la fratino kisis ŝin, dirante:—
+
+"Jen tre kurioza sonĝo certege, Anjo. Sed jam malfruiĝas; vi do kuru
+en la domon por la temanĝo."
+
+Alicio tuj levis sin kaj rajte pensis—dum ŝi kuras—kian mirindan
+sonĝon ŝi sonĝis!
+
+
+       *       *       *       *       *
+
+
+Sed la fratino ankoraŭ sidis sur la deklivo, apogante la kapon per
+la mano, kaj rigardante la sunsubiron. Ŝi komencis pripensi la
+fratineton kaj ĉiujn ŝiajn aventurojn, ĝis ankaŭ ŝi falis en
+revon.
+
+Jen ŝia revo:—
+
+Unue pri Alicio mem ŝi revis. En ŝia fantazio denove la manetoj de
+Alicio kunligiĝis sur ŝiaj genuoj, denove tiuj klarbluaj okuloj
+de Alicio rigardas supren en ŝiajn. Ŝi kvazaŭ aŭdis la verajn
+voĉtonojn, kvazaŭ vidis tiun nur-Alician kapskuon (por postenigi la
+vageman buklon, kiu ĉiam malgraŭ ĉio volas fali antaŭ la okuloj);
+kaj dum ŝi aŭskultas—aŭ ŝajnas aŭskulti—la tuta ĉirkaŭaĵo
+fariĝis plene posedata de tiuj strangaj sonĝvivaĵoj.
+
+Jen la longa herbaĵo murmuris ĉe ŝiaj piedoj ĉar la Blanka Kuniklo
+preterpasas—jen la timigita Muso plaŭde naĝas tra la tutapuda al ŝi
+akvo—Jen ŝi ekaŭdis la tintadon de la tetasoj, dum la Martleporo
+kun siaj kunuloj partoprenas la neniam finiĝantan manĝadon, kaj
+la altvoĉajn kriojn de la Damo ordonanta la malfeliĉajn gastojn
+for, for al la ekzekutisto! Ankaŭ, jen la porkinfano ternadas sur
+la dukinaj genuoj, dum frakasiĝas ĉirkaŭe la teleroj kaj pladoj.
+Denove plenigis la aeron tiu stranga krio de la Grifo, tiuj gratoj
+de l' Lacerta grifelo, la sufokaj blekoj de la subpremataj kobajoj;
+kaj malproksime, aŭdiĝas la plorĝemoj de la Falsa Kelonio.
+
+Tre longe ŝi sidadis, kun okuloj fermitaj, kaj preskaŭ kredis ke
+ŝi mem vagas en tiu stranga Mirlando, kvankam ŝi bone konsciis ke,
+se nur ŝi malfermos la okulojn, la fantazioj malaperos, kaj ĉio
+refariĝos ordinara.
+
+Se ŝi malfermos la okulojn, jam ne murmurigos la herbon Blanka
+Kuniklo, sed nur la vento; la akvoplaŭdojn kaŭzos ne la Muso,
+sed nur ŝanceliĝantaj kanoj; la tintadantaj tetasoj refariĝos
+ŝafsonoriloj; tuj mortos la altvoĉaj krioj de la furioza Damo,
+renaskiĝante kiel krioj de la ŝafpaŝtisto; la infana ternado kaj
+ĉiuj aliaj strangaj bruoj fariĝos—nur konfuzita bruaro de la
+farmkorto; kaj, anstataŭ la profundaj ĝemoj de la Falsa Kelonio,
+ŝi aŭdos de malproksime la blekadon de la bovinoj.
+
+Fine, ŝi imagis al si kiel ĉi tiu sama fratineto en la venontaj
+jaroj estos mem plenaĝa virino; kiel ŝi kredeble gardos, dum la
+maturaj jaroj, la simplan kaj ameman koron kiu karakterizas la nunan
+infanecon; kiel ŝi kredeble kolektos ĉirkaŭ si aliajn infanojn, kaj
+al _ili_ briligos la okulojn per multe da strangaj rakontoj, eble
+eĉ per tiu ĉi stranga Sonĝo; kiel ŝi kredeble simpatie partoprenos
+ĉiujn iliajn simplajn ĝojojn kaj malĝojojn, rememorante siajn
+infanjarojn kaj la belajn somertagojn.
+
+
+       *       *       *       *       *
+
+
+[En la libro mem, la piednotoj troviĝas plejparte ĉe la piedoj de
+la koncernaj paĝoj. Por ne interrompi la fluon de la rakonto en tiu
+ĉi unupaĝa versio preparita de Distributed Proofreaders, la piednotoj
+estas kolektitaj ĉi tie, ĉe la fino de la unu (longa!) paĝo.]
+
+[1] [3]   La vorto "tejl" prezentas al anglolingvanoj du diversajn
+          ideojn, la ideon "vosto" kaj la ideon "rakonto."
+
+[2]       La aŭtoro tie ĉi kritikas (per la buŝo de l' Anaso) la
+          anglan kutimon enmeti sen bezono la vortojn "ĝi" "ĝin" por
+          turni la atenton al longa subjekta aŭ objekta frazeto, kiu
+          sekvas: en la teksto "ĝin" = "iri kun E.A..... por proponi
+          al li la kronon."
+
+[4]       Angla mallongaĵo, inter familianoj, por Vilhelmo.
+
+[5]       _Cheshire_ (Ĉeŝŝa) estas la angla graflando en kiu sidas
+          la urbo _Chester_ (Ĉesta); ekzistas popoldiro ke nur en
+          tiu graflando la katoj havas la kapablon grimaci.
+
+[6]       En angla lingvo, "akso" havas ankaŭ la signifon "hakilo."
+
+[7]       "Same freneza kiel leporo en Marto" estas angla popoldiro.
+
+[8]       La angla frazeto kiun uzis la Ĉapelisto estas dusencaĵo kies
+          ordinara signifo estas "paroli ĝis fiksita templimo ekze 10
+          minutojn"; ĝi povas ankaŭ signifi "alparoli Tempon."
+
+[9]       Jen alia dusencaĵo: Alicio intencis esprimi "laŭtkalkuli la
+          taktojn," sed la Ĉapelisto komprenis aŭ ŝajnigis kompreni
+          "bati Tempon."
+
+[10]      Angla vorto kiu signifas "lumi kiel steloj lumas," "brili
+          intermite."
+
+[11] [12] La sama angla vorto "_draw_" havas la signifojn "desegni"
+          kaj "ĉerpi."
+
+[13]      "Eĉ Kato rajtas rigardi Reĝon" estas angla popoldiro.
+
+[14]      Krom multaj aliaj supoj, la anglaj havas du, kiujn oni nomas
+          "kelonia" kaj "falskelonia." La unua, kompreneble, estas
+          farata el kelonia viando. La alia estas je gusto tre simila;
+          kaj oni konkludas ke se kelonia supo estas farata el la vera
+          kelonio, la falskelonia nur povas esti farata el la Falsa
+          Kelonio.
+
+
+       *       *       *       *       *
+
+
+               TURNBULL AND SPEARS, PRINTERS, EDINBURGH
+
+
+
+
+
+
+End of the Project Gutenberg EBook of La Aventuroj de Alicio en Mirlando, by 
+Lewis Carroll
+
+*** END OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK LA AVENTUROJ DE ALICIO EN MIRLANDO ***
+
+***** This file should be named 17482-0.txt or 17482-0.zip *****
+This and all associated files of various formats will be found in:
+        http://www.gutenberg.org/1/7/4/8/17482/
+
+Produced by David Starner, William Patterson and the Online
+Distributed Proofreading Team at http://www.pgdp.net
+
+
+Updated editions will replace the previous one--the old editions
+will be renamed.
+
+Creating the works from public domain print editions means that no
+one owns a United States copyright in these works, so the Foundation
+(and you!) can copy and distribute it in the United States without
+permission and without paying copyright royalties.  Special rules,
+set forth in the General Terms of Use part of this license, apply to
+copying and distributing Project Gutenberg-tm electronic works to
+protect the PROJECT GUTENBERG-tm concept and trademark.  Project
+Gutenberg is a registered trademark, and may not be used if you
+charge for the eBooks, unless you receive specific permission.  If you
+do not charge anything for copies of this eBook, complying with the
+rules is very easy.  You may use this eBook for nearly any purpose
+such as creation of derivative works, reports, performances and
+research.  They may be modified and printed and given away--you may do
+practically ANYTHING with public domain eBooks.  Redistribution is
+subject to the trademark license, especially commercial
+redistribution.
+
+
+
+*** START: FULL LICENSE ***
+
+THE FULL PROJECT GUTENBERG LICENSE
+PLEASE READ THIS BEFORE YOU DISTRIBUTE OR USE THIS WORK
+
+To protect the Project Gutenberg-tm mission of promoting the free
+distribution of electronic works, by using or distributing this work
+(or any other work associated in any way with the phrase "Project
+Gutenberg"), you agree to comply with all the terms of the Full Project
+Gutenberg-tm License (available with this file or online at
+http://gutenberg.org/license).
+
+
+Section 1.  General Terms of Use and Redistributing Project Gutenberg-tm
+electronic works
+
+1.A.  By reading or using any part of this Project Gutenberg-tm
+electronic work, you indicate that you have read, understand, agree to
+and accept all the terms of this license and intellectual property
+(trademark/copyright) agreement.  If you do not agree to abide by all
+the terms of this agreement, you must cease using and return or destroy
+all copies of Project Gutenberg-tm electronic works in your possession.
+If you paid a fee for obtaining a copy of or access to a Project
+Gutenberg-tm electronic work and you do not agree to be bound by the
+terms of this agreement, you may obtain a refund from the person or
+entity to whom you paid the fee as set forth in paragraph 1.E.8.
+
+1.B.  "Project Gutenberg" is a registered trademark.  It may only be
+used on or associated in any way with an electronic work by people who
+agree to be bound by the terms of this agreement.  There are a few
+things that you can do with most Project Gutenberg-tm electronic works
+even without complying with the full terms of this agreement.  See
+paragraph 1.C below.  There are a lot of things you can do with Project
+Gutenberg-tm electronic works if you follow the terms of this agreement
+and help preserve free future access to Project Gutenberg-tm electronic
+works.  See paragraph 1.E below.
+
+1.C.  The Project Gutenberg Literary Archive Foundation ("the Foundation"
+or PGLAF), owns a compilation copyright in the collection of Project
+Gutenberg-tm electronic works.  Nearly all the individual works in the
+collection are in the public domain in the United States.  If an
+individual work is in the public domain in the United States and you are
+located in the United States, we do not claim a right to prevent you from
+copying, distributing, performing, displaying or creating derivative
+works based on the work as long as all references to Project Gutenberg
+are removed.  Of course, we hope that you will support the Project
+Gutenberg-tm mission of promoting free access to electronic works by
+freely sharing Project Gutenberg-tm works in compliance with the terms of
+this agreement for keeping the Project Gutenberg-tm name associated with
+the work.  You can easily comply with the terms of this agreement by
+keeping this work in the same format with its attached full Project
+Gutenberg-tm License when you share it without charge with others.
+
+1.D.  The copyright laws of the place where you are located also govern
+what you can do with this work.  Copyright laws in most countries are in
+a constant state of change.  If you are outside the United States, check
+the laws of your country in addition to the terms of this agreement
+before downloading, copying, displaying, performing, distributing or
+creating derivative works based on this work or any other Project
+Gutenberg-tm work.  The Foundation makes no representations concerning
+the copyright status of any work in any country outside the United
+States.
+
+1.E.  Unless you have removed all references to Project Gutenberg:
+
+1.E.1.  The following sentence, with active links to, or other immediate
+access to, the full Project Gutenberg-tm License must appear prominently
+whenever any copy of a Project Gutenberg-tm work (any work on which the
+phrase "Project Gutenberg" appears, or with which the phrase "Project
+Gutenberg" is associated) is accessed, displayed, performed, viewed,
+copied or distributed:
+
+This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with
+almost no restrictions whatsoever.  You may copy it, give it away or
+re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included
+with this eBook or online at www.gutenberg.org
+
+1.E.2.  If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is derived
+from the public domain (does not contain a notice indicating that it is
+posted with permission of the copyright holder), the work can be copied
+and distributed to anyone in the United States without paying any fees
+or charges.  If you are redistributing or providing access to a work
+with the phrase "Project Gutenberg" associated with or appearing on the
+work, you must comply either with the requirements of paragraphs 1.E.1
+through 1.E.7 or obtain permission for the use of the work and the
+Project Gutenberg-tm trademark as set forth in paragraphs 1.E.8 or
+1.E.9.
+
+1.E.3.  If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is posted
+with the permission of the copyright holder, your use and distribution
+must comply with both paragraphs 1.E.1 through 1.E.7 and any additional
+terms imposed by the copyright holder.  Additional terms will be linked
+to the Project Gutenberg-tm License for all works posted with the
+permission of the copyright holder found at the beginning of this work.
+
+1.E.4.  Do not unlink or detach or remove the full Project Gutenberg-tm
+License terms from this work, or any files containing a part of this
+work or any other work associated with Project Gutenberg-tm.
+
+1.E.5.  Do not copy, display, perform, distribute or redistribute this
+electronic work, or any part of this electronic work, without
+prominently displaying the sentence set forth in paragraph 1.E.1 with
+active links or immediate access to the full terms of the Project
+Gutenberg-tm License.
+
+1.E.6.  You may convert to and distribute this work in any binary,
+compressed, marked up, nonproprietary or proprietary form, including any
+word processing or hypertext form.  However, if you provide access to or
+distribute copies of a Project Gutenberg-tm work in a format other than
+"Plain Vanilla ASCII" or other format used in the official version
+posted on the official Project Gutenberg-tm web site (www.gutenberg.org),
+you must, at no additional cost, fee or expense to the user, provide a
+copy, a means of exporting a copy, or a means of obtaining a copy upon
+request, of the work in its original "Plain Vanilla ASCII" or other
+form.  Any alternate format must include the full Project Gutenberg-tm
+License as specified in paragraph 1.E.1.
+
+1.E.7.  Do not charge a fee for access to, viewing, displaying,
+performing, copying or distributing any Project Gutenberg-tm works
+unless you comply with paragraph 1.E.8 or 1.E.9.
+
+1.E.8.  You may charge a reasonable fee for copies of or providing
+access to or distributing Project Gutenberg-tm electronic works provided
+that
+
+- You pay a royalty fee of 20% of the gross profits you derive from
+     the use of Project Gutenberg-tm works calculated using the method
+     you already use to calculate your applicable taxes.  The fee is
+     owed to the owner of the Project Gutenberg-tm trademark, but he
+     has agreed to donate royalties under this paragraph to the
+     Project Gutenberg Literary Archive Foundation.  Royalty payments
+     must be paid within 60 days following each date on which you
+     prepare (or are legally required to prepare) your periodic tax
+     returns.  Royalty payments should be clearly marked as such and
+     sent to the Project Gutenberg Literary Archive Foundation at the
+     address specified in Section 4, "Information about donations to
+     the Project Gutenberg Literary Archive Foundation."
+
+- You provide a full refund of any money paid by a user who notifies
+     you in writing (or by e-mail) within 30 days of receipt that s/he
+     does not agree to the terms of the full Project Gutenberg-tm
+     License.  You must require such a user to return or
+     destroy all copies of the works possessed in a physical medium
+     and discontinue all use of and all access to other copies of
+     Project Gutenberg-tm works.
+
+- You provide, in accordance with paragraph 1.F.3, a full refund of any
+     money paid for a work or a replacement copy, if a defect in the
+     electronic work is discovered and reported to you within 90 days
+     of receipt of the work.
+
+- You comply with all other terms of this agreement for free
+     distribution of Project Gutenberg-tm works.
+
+1.E.9.  If you wish to charge a fee or distribute a Project Gutenberg-tm
+electronic work or group of works on different terms than are set
+forth in this agreement, you must obtain permission in writing from
+both the Project Gutenberg Literary Archive Foundation and Michael
+Hart, the owner of the Project Gutenberg-tm trademark.  Contact the
+Foundation as set forth in Section 3 below.
+
+1.F.
+
+1.F.1.  Project Gutenberg volunteers and employees expend considerable
+effort to identify, do copyright research on, transcribe and proofread
+public domain works in creating the Project Gutenberg-tm
+collection.  Despite these efforts, Project Gutenberg-tm electronic
+works, and the medium on which they may be stored, may contain
+"Defects," such as, but not limited to, incomplete, inaccurate or
+corrupt data, transcription errors, a copyright or other intellectual
+property infringement, a defective or damaged disk or other medium, a
+computer virus, or computer codes that damage or cannot be read by
+your equipment.
+
+1.F.2.  LIMITED WARRANTY, DISCLAIMER OF DAMAGES - Except for the "Right
+of Replacement or Refund" described in paragraph 1.F.3, the Project
+Gutenberg Literary Archive Foundation, the owner of the Project
+Gutenberg-tm trademark, and any other party distributing a Project
+Gutenberg-tm electronic work under this agreement, disclaim all
+liability to you for damages, costs and expenses, including legal
+fees.  YOU AGREE THAT YOU HAVE NO REMEDIES FOR NEGLIGENCE, STRICT
+LIABILITY, BREACH OF WARRANTY OR BREACH OF CONTRACT EXCEPT THOSE
+PROVIDED IN PARAGRAPH F3.  YOU AGREE THAT THE FOUNDATION, THE
+TRADEMARK OWNER, AND ANY DISTRIBUTOR UNDER THIS AGREEMENT WILL NOT BE
+LIABLE TO YOU FOR ACTUAL, DIRECT, INDIRECT, CONSEQUENTIAL, PUNITIVE OR
+INCIDENTAL DAMAGES EVEN IF YOU GIVE NOTICE OF THE POSSIBILITY OF SUCH
+DAMAGE.
+
+1.F.3.  LIMITED RIGHT OF REPLACEMENT OR REFUND - If you discover a
+defect in this electronic work within 90 days of receiving it, you can
+receive a refund of the money (if any) you paid for it by sending a
+written explanation to the person you received the work from.  If you
+received the work on a physical medium, you must return the medium with
+your written explanation.  The person or entity that provided you with
+the defective work may elect to provide a replacement copy in lieu of a
+refund.  If you received the work electronically, the person or entity
+providing it to you may choose to give you a second opportunity to
+receive the work electronically in lieu of a refund.  If the second copy
+is also defective, you may demand a refund in writing without further
+opportunities to fix the problem.
+
+1.F.4.  Except for the limited right of replacement or refund set forth
+in paragraph 1.F.3, this work is provided to you 'AS-IS' WITH NO OTHER
+WARRANTIES OF ANY KIND, EXPRESS OR IMPLIED, INCLUDING BUT NOT LIMITED TO
+WARRANTIES OF MERCHANTIBILITY OR FITNESS FOR ANY PURPOSE.
+
+1.F.5.  Some states do not allow disclaimers of certain implied
+warranties or the exclusion or limitation of certain types of damages.
+If any disclaimer or limitation set forth in this agreement violates the
+law of the state applicable to this agreement, the agreement shall be
+interpreted to make the maximum disclaimer or limitation permitted by
+the applicable state law.  The invalidity or unenforceability of any
+provision of this agreement shall not void the remaining provisions.
+
+1.F.6.  INDEMNITY - You agree to indemnify and hold the Foundation, the
+trademark owner, any agent or employee of the Foundation, anyone
+providing copies of Project Gutenberg-tm electronic works in accordance
+with this agreement, and any volunteers associated with the production,
+promotion and distribution of Project Gutenberg-tm electronic works,
+harmless from all liability, costs and expenses, including legal fees,
+that arise directly or indirectly from any of the following which you do
+or cause to occur: (a) distribution of this or any Project Gutenberg-tm
+work, (b) alteration, modification, or additions or deletions to any
+Project Gutenberg-tm work, and (c) any Defect you cause.
+
+
+Section  2.  Information about the Mission of Project Gutenberg-tm
+
+Project Gutenberg-tm is synonymous with the free distribution of
+electronic works in formats readable by the widest variety of computers
+including obsolete, old, middle-aged and new computers.  It exists
+because of the efforts of hundreds of volunteers and donations from
+people in all walks of life.
+
+Volunteers and financial support to provide volunteers with the
+assistance they need, is critical to reaching Project Gutenberg-tm's
+goals and ensuring that the Project Gutenberg-tm collection will
+remain freely available for generations to come.  In 2001, the Project
+Gutenberg Literary Archive Foundation was created to provide a secure
+and permanent future for Project Gutenberg-tm and future generations.
+To learn more about the Project Gutenberg Literary Archive Foundation
+and how your efforts and donations can help, see Sections 3 and 4
+and the Foundation web page at http://www.pglaf.org.
+
+
+Section 3.  Information about the Project Gutenberg Literary Archive
+Foundation
+
+The Project Gutenberg Literary Archive Foundation is a non profit
+501(c)(3) educational corporation organized under the laws of the
+state of Mississippi and granted tax exempt status by the Internal
+Revenue Service.  The Foundation's EIN or federal tax identification
+number is 64-6221541.  Its 501(c)(3) letter is posted at
+http://pglaf.org/fundraising.  Contributions to the Project Gutenberg
+Literary Archive Foundation are tax deductible to the full extent
+permitted by U.S. federal laws and your state's laws.
+
+The Foundation's principal office is located at 4557 Melan Dr. S.
+Fairbanks, AK, 99712., but its volunteers and employees are scattered
+throughout numerous locations.  Its business office is located at
+809 North 1500 West, Salt Lake City, UT 84116, (801) 596-1887, email
+business@pglaf.org.  Email contact links and up to date contact
+information can be found at the Foundation's web site and official
+page at http://pglaf.org
+
+For additional contact information:
+     Dr. Gregory B. Newby
+     Chief Executive and Director
+     gbnewby@pglaf.org
+
+
+Section 4.  Information about Donations to the Project Gutenberg
+Literary Archive Foundation
+
+Project Gutenberg-tm depends upon and cannot survive without wide
+spread public support and donations to carry out its mission of
+increasing the number of public domain and licensed works that can be
+freely distributed in machine readable form accessible by the widest
+array of equipment including outdated equipment.  Many small donations
+($1 to $5,000) are particularly important to maintaining tax exempt
+status with the IRS.
+
+The Foundation is committed to complying with the laws regulating
+charities and charitable donations in all 50 states of the United
+States.  Compliance requirements are not uniform and it takes a
+considerable effort, much paperwork and many fees to meet and keep up
+with these requirements.  We do not solicit donations in locations
+where we have not received written confirmation of compliance.  To
+SEND DONATIONS or determine the status of compliance for any
+particular state visit http://pglaf.org
+
+While we cannot and do not solicit contributions from states where we
+have not met the solicitation requirements, we know of no prohibition
+against accepting unsolicited donations from donors in such states who
+approach us with offers to donate.
+
+International donations are gratefully accepted, but we cannot make
+any statements concerning tax treatment of donations received from
+outside the United States.  U.S. laws alone swamp our small staff.
+
+Please check the Project Gutenberg Web pages for current donation
+methods and addresses.  Donations are accepted in a number of other
+ways including checks, online payments and credit card donations.
+To donate, please visit: http://pglaf.org/donate
+
+
+Section 5.  General Information About Project Gutenberg-tm electronic
+works.
+
+Professor Michael S. Hart is the originator of the Project Gutenberg-tm
+concept of a library of electronic works that could be freely shared
+with anyone.  For thirty years, he produced and distributed Project
+Gutenberg-tm eBooks with only a loose network of volunteer support.
+
+
+Project Gutenberg-tm eBooks are often created from several printed
+editions, all of which are confirmed as Public Domain in the U.S.
+unless a copyright notice is included.  Thus, we do not necessarily
+keep eBooks in compliance with any particular paper edition.
+
+
+Most people start at our Web site which has the main PG search facility:
+
+     http://www.gutenberg.org
+
+This Web site includes information about Project Gutenberg-tm,
+including how to make donations to the Project Gutenberg Literary
+Archive Foundation, how to help produce our new eBooks, and how to
+subscribe to our email newsletter to hear about new eBooks.
diff --git a/17482-0.zip b/17482-0.zip
new file mode 100644
index 0000000..725234c
--- /dev/null
+++ b/17482-0.zip
diff --git a/17482-h.zip b/17482-h.zip
new file mode 100644
index 0000000..427a7cf
--- /dev/null
+++ b/17482-h.zip
diff --git a/17482-h/17482-h.htm b/17482-h/17482-h.htm
new file mode 100644
index 0000000..fd55861
--- /dev/null
+++ b/17482-h/17482-h.htm
@@ -0,0 +1,7456 @@
+<!DOCTYPE HTML PUBLIC "-//W3C//DTD HTML 4.01 Transitional//EN"
+"http://www.w3.org/TR/html4/loose.dtd">
+
+<html>
+
+<!--
+
+Some comments about the postprocessing of this ebook, which might be
+useful someday for other postprocessors, or for me when I work on
+another such book and can't remember how I did something before...
+
+I've retained some proofers' comments (and added some more during
+postprocessing!) in this HTML version, commented of course, related
+to things like errors in the book which I hope nobody ever "fixes"
+back to the way it is in the original! (I got the impression that the
+printer didn't take this job very seriously! Way too many errors and
+inconsistencies. Remind me not to let them publish my book. That is,
+if they're still around. And if I ever write a book.)
+
+Words which have been corrected in this Gutenberg etext are marked
+by the comment "Error in book:" or some such.
+
+Sometimes this book has a space after l' and sometimes it doesn't. For
+consistency, and according to Rule 16 of the Fundamento, I made sure
+that there was a space after each.
+
+"Fokeno"... The English version refers to "porpoise", and the Esperanto
+word for "porpoise" is "foceno", and that is the word used in the
+BROADRIBB translation. However, this book used "fokeno" consistently,
+and considering the relationship between "c" and "k", I'm going to leave
+"fokeno" as is, because I suspect that it was intentional; may even
+have been the proper spelling back then, or maybe the word was coined
+for the book. (Ah, the 1906 O'Connor/Hayes dictionary (recently posted
+to Project Gutenberg!) has "fokseno" for porpoise. I don't think that's
+quite right either, nowadays anyway, and according to PIV2. But it does
+show that there was some, shall we say, disagreement concerning that
+word!)
+
+And, perhaps most striking, "dodo" is "dido" today!
+
+Concerning commas: In sentences of the form "Blah blah blah," said
+somebody, "blah blah blah.", commas were sometimes omitted in the
+early part of the book. But around page 25 they began to disappear
+almost completely. So I inserted them as needed.
+
+So as not to interrupt the flow of the story, I decided to throw all
+the footnotes to the end and renumber accordingly. Originally I also
+coded links back *from* the footnotes, but then I bumped into a footnote
+that was referenced from two different pages. (And another such later.)
+So... I was going to just let the browser's Back button handle that
+backward jump. But I really didn't like that solution, and one can't
+always trust the Back button to behave that way. So I renumbered the
+footnotes, doubling up on a couple, and restored my backward links.
+
+I used Vim (http://www.vim.org/) for most editing, but I used UniRed
+(http://www.esperanto.mv.ru/UniRed/) for spellchecking and conversion
+between iksismo, numerical character entities, and utf8 ascii. Be
+aware of some UniRed features I discovered: 1) All hexadecimal Unicode
+entities are converted to decimal (*throughout the file*) when it is
+saved. That may be good or bad, depending on your personal preference.
+I prefer hexadecimal, but decimal doesn't bother me too much, and one
+can still enter them as hexadecimal. 2) Windowy ASCII characters with
+the high bit set, that is, in the range [128..255] may be corrupted. For
+example, "naive" with an i-dieresis is converted to "na&#64933;". Be
+sure to convert such characters to Unicode *before* your first UniRed
+save!
+
+Concerning the images: I used Paint Shop Pro for the image manipulation.
+Several years ago I compared a bunch of graphics programs and I found
+PSP to be the best at resizing/resampling, so I've pretty much stuck
+with it since then for such work. Fortunately the person who scanned
+this book made extra scans of the image pages in grayscale, so I didn't
+have to worry about that step. (1) Some images had to be straightened.
+(2) Then I cropped. (3) Somebody had colored in parts of one image
+with a pencil; I colored over the pencil with the Paint Brush and an
+appropriate color. (PSP used to have a special brush that would replace
+one color with another, and I think it still does, and that would have
+been easier, but I couldn't figure out to make it work in the latest
+version of PSP; not in a reasonable amount of time anyway for this one
+task; quicker just to color over the penciling.) (They've changed some
+other things too; took me a while to figure out that you don't use
+the Select tool to select the crop region anymore! It has a special
+crop tool now.) (4) Some images were kind of "shadowy" along a side or
+corner; I selected the shadowiest areas and adjusted the contrast by
+50% or so. (Don't worry if that area seems a bit too bright. The next
+step will take care of it.) (5) Decrease the color depth to 16 colors,
+Windows' palette, and Nearest color reduction method. (I really wanted
+2 colors, but that didn't look very good; 16 colors looks much better,
+and shrank the file to 20% of the 256 color size, putting it well within
+the bounds of acceptable filesize.) Check for remaining shadowiness;
+any that was missed in step 4 becomes very obvious in step 5, so you
+might have to fall back to step 4 and do over. (6) Resize; 30% or 32%
+worked for these images, but that naturally depends on the size of your
+originals. (Of course, it took me some trial and error to come up with
+this procedure, but all's well that ends well!)
+
+Note concerning HR width: 38% = 1 - GoldenRatio.
+
+Notes to myself inre dashes:
+   Validator doesn't like &#151; Use &mdash; or Unicode &#8212;
+   Unicode nonbreaking hyphen: &#8209;
+   Also, &ndash; = Unicode &#8211;
+
+                                  - William W. Patterson, AKA Ailanto
+
+-->
+
+<head>
+   <title>LA AVENTUROJ DE ALICIO EN MIRLANDO</title>
+   <!-- Apparently the W3C HTML Validator *requires* Content-Type
+   tag or one of the other comparable things now. -->
+   <meta http-equiv="Content-Type" content="text/html; charset=UTF-8">
+   <style type="text/css">
+      body { margin-left: 5%; margin-right: 5% }
+      blockquote { font-size: 90% }
+      .majusklete { font-variant: small-caps }
+      .grandege { font-size: 145% }
+      .grande { font-size: 130% }
+      .grandete { font-size: 115% }
+      .mezgrande { font-size: medium }
+      .malgrandete { font-size: 85% }
+      .malgrande { font-size: 70% }
+      .malgrandege { font-size: 55% }
+      .pligrande { font-size: larger }
+      .plimalgrande { font-size: smaller }
+      .dike { font-weight: bold }
+      .italike { font-style: italic }
+      .ilustrajhe { font-size: smaller; margin-top: 2em; margin-bottom: 2em; line-height: 400% }
+      p.supregrandmarghene, div.supregrandmarghene { margin-top: 5em; text-align: center }
+      div.subskribo { text-align: right }
+      div.chapitrotitolo { text-align: center; font-size: 115%; margin-top: 4em; margin-bottom: 2em; line-height: 1.5em }
+      div.stroftitolo { margin-top: 2em; margin-bottom: 1em; text-align: center }
+      p.literotitolo { margin-top: 2em; margin-bottom: 2em; text-align: center; font-weight: bold; font-size: larger }
+      p.centre, div.centre, td.centre { text-align: center }
+      p.dekstrakomence { text-indent: 3% }
+      p.duobledekstrakomence { text-indent: 6% }
+      p.tutdekstre, div.tutdekstre, td.tutdekstre { text-align: right }
+      p.tutlive, div.tutlive, td.tutlive { text-align: left }
+      p.dekstre, div.dekstre, td.dekstre { text-align: left; margin-left: 2em }
+      p.live, div.live, td.live { text-align: right; margin-right: 2em }
+      p.partotitolo, div.partotitolo { text-align: center; margin-top: 4em; margin-bottom: 2em; font-weight: bold }
+      hr { margin-top: 1em; margin-bottom: 1em }
+   </style>
+</head>
+
+<body>
+
+
+<pre>
+
+Project Gutenberg's La Aventuroj de Alicio en Mirlando, by Lewis Carroll
+
+This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with
+almost no restrictions whatsoever.  You may copy it, give it away or
+re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included
+with this eBook or online at www.gutenberg.org
+
+
+Title: La Aventuroj de Alicio en Mirlando
+
+Author: Lewis Carroll
+
+Illustrator: Brinsley Le Fanu
+
+Translator: E. L. Kearney
+
+Release Date: January 9, 2006 [EBook #17482]
+
+Language: Esperanto
+
+Character set encoding: UTF-8
+
+*** START OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK LA AVENTUROJ DE ALICIO EN MIRLANDO ***
+
+
+
+
+Produced by David Starner, William Patterson and the Online
+Distributed Proofreading Team at http://www.pgdp.net
+
+
+
+
+
+
+</pre>
+
+
+<!-- File: 001.png -->
+
+<p class="centre" style="line-height: 200%">
+   <span class="dike" style="font-size: 180%">LA AVENTUROJ DE ALICIO</span>
+   <br>
+   <span class="dike" style="font-size: 180%">EN MIRLANDO</span>
+   <br>
+   <span style="font-size: 125%">DE</span>
+   <br>
+   <span style="font-size: 160%">LEWIS CARROLL</span>
+</p>
+
+<p class="centre">
+   TRADUKITA DE
+   <br>
+   <span class="grande">E.L. KEARNEY, M.A.</span>
+</p>
+
+<p class="centre">
+   ILUSTRITA (LA&#364; AFABLA PERMESO DE L' ELDONISTO DE
+   <br>
+   <i>STEAD'S PROSE CLASSICS</i>) PER DEK BILDOJ DE
+   <br>
+   <span class="grande">BRINSLEY LE FANU</span>
+</p>
+
+<p class="centre grande">
+   BRITISH ESPERANTO ASSOCIATION
+   <br>
+   <span class="mezgrande">(INCORPORATED)</span>
+   <br>
+   MUSEUM STATION BUILDINGS
+   <br>
+   133-136 HIGH HOLBORN, LONDON
+   <br>
+   1910
+</p>
+
+<!-- File: 002.png -->
+
+<!-- File: 003.png -->
+
+<p class="supregrandmarghene">
+   ANTA&#364;PAROLO DE L' TRADUKINTO
+</p>
+
+<p>
+   <span class="majusklete">De</span> &#265;i tiu humora&#309;o, unue
+   aperinta en la jaro 1865a, vendi&#285;is &#285;is nun pli ol ses cent
+   mil ekzempleroj en la angla lingvo krom kelkaj miloj en la tradukoj
+   franca, germana, kaj itala. &#264;i tiu verko havas tre altan rangon,
+   eble la plej altan rangon inter la literaturaj trezoroj de la angla
+   infanaro.
+</p>
+
+<p>
+   Sesjara infano volas avide a&#365;skulti &#285;in, vigle proponas
+   demandojn kaj kritikojn pri la diversaj Aventuroj. Sed la intereso
+   &#265;iam kreskas la&#365; la kresko de la posedanto: &#265;e
+   &#265;iu denova tralego la junaj legantoj pli komprenas, pli
+   kunligas, kaj pli retenas en la memoro. Mi konis infanojn kiuj fine
+   posedis la tutan libron tiel ke ili povus parkere citi &#265;iun
+   agon kaj diron de Alicio, de la Muso, la <i>&#264;e&#349;&#349;r</i>
+   Kato, efektive de &#265;iuj partoprenantoj en la stranga historio.
+   Sed oni ne supozu ke la libro ta&#365;gas <i>nur</i> por la vartejo
+   kaj infanlernejo: &#265;ar la kapablo &#265;e &#265;iu tralego trovi
+   pli da signifo da&#365;ras e&#265; dum la matura&#285;aj jaroj.
+   Inter la fervoraj amikoj de <i>Alicio</i> trovi&#285;as e&#265;
+   sesdekjaraj profesoroj kiuj de tempo al tempo volas klarigi iun
+   profundan principon kiun ili &#309;us eligis el la diroj ekzemple de
+   la Ra&#365;po a&#365; la Falsa Kelonio.
+</p>
+
+<p>
+   Sed ni lasu la parolon al la Son&#285;bestoj mem.
+</p>
+
+<!-- File: 004.png -->
+
+<p>
+   Prezentante &#265;i tiun libron al la Esperantistoj, mi volas
+   esprimi mian danksenton al &#265;iuj miaj helpintoj. Apartajn
+   dankojn mi &#349;uldas al Kapitano C.P. Cubitt, kiu zorge tralegis
+   kaj detale korektis por mi &#265;iujn presprova&#309;ojn. Kaj al
+   l'&nbsp;eldonisto de Stead's 'Prose Classics' mi dankas la permeson
+   uzi kelkajn ilustra&#309;ojn de Brinsley de Fanu unue aperintajn en
+   ilia konata 'Books for the Bairns' (infanlibra) eldono de 'Alicio en
+   Mirlando.'
+</p>
+
+<p>
+   Tiu eldono enhavas pli ol kvindek bildojn kaj kostas nur tri pencojn
+   (12.5 sd.). Do, komparante la tradukon kun la originalo, ne-anglaj
+   esperantistoj povos je tre malkara prezo pliperfektigi sin en la
+   angla lingvo; angloj ne-esperantistaj povos facile lerni la komunan
+   lingvon de la homaro; kaj &#265;iu, kiu bone konas amba&#365;
+   lingvojn, povos tre facile fari siajn kritikojn, kaj plendi pri
+   eraroj de
+</p>
+
+<div class="subskribo majusklete">La Tradukinto.</div>
+
+<!-- File: 005.png -->
+
+<center>
+
+   <table cellpadding="0" cellspacing="10" border="0" summary="enhavotabelo">
+
+      <tr><td colspan="3" class="centre"><p class="supregrandmarghene">ENHAVO</p></td></tr>
+
+      <tr><td colspan="2" class="malgrande tutlive">&#264;APITRO</td><td class="malgrande tutdekstre">PA&#284;O</td></tr>
+
+      <tr><td class="tutdekstre">I.</td><td class="tutlive"><a href="#chapitroI">MIRINDA FALEGO!</a></td><td class="tutdekstre">1</td></tr>
+      <tr><td class="tutdekstre">II.</td><td class="tutlive"><a href="#chapitroII">LAGETO FARITA EL LARMOJ</a></td><td class="tutdekstre">11</td></tr>
+      <tr><td class="tutdekstre">III.</td><td class="tutlive"><a href="#chapitroIII">POST STRANGA VETKURO SEKVAS STRANGA MUS-TEJLO</a></td><td class="tutdekstre">20</td></tr>
+      <tr><td class="tutdekstre">IV.</td><td class="tutlive"><a href="#chapitroIV">&#264;EFE PRI UNU LACERTO NOMATA BIL</a></td><td class="tutdekstre">29</td></tr>
+      <tr><td class="tutdekstre">V.</td><td class="tutlive"><a href="#chapitroV">ALICIO RICEVAS ADMONON DE LA RA&#364;PO</a></td><td class="tutdekstre">40</td></tr>
+      <tr><td class="tutdekstre">VI.</td><td class="tutlive"><a href="#chapitroVI">PRI LA PORKINFANO</a></td><td class="tutdekstre">50</td></tr>
+      <tr><td class="tutdekstre">VII.</td><td class="tutlive"><a href="#chapitroVII">TETRINKADO &#264;E FRENEZULOJ</a></td><td class="tutdekstre">63</td></tr>
+      <tr><td class="tutdekstre">VIII.</td><td class="tutlive"><a href="#chapitroVIII">KROKETLUDO &#264;E LA KERA DAMO</a></td><td class="tutdekstre">76</td></tr>
+      <tr><td class="tutdekstre">IX.</td><td class="tutlive"><a href="#chapitroIX">VIV-HISTORIO DE LA FALSA KELONIO</a></td><td class="tutdekstre">88</td></tr>
+      <tr><td class="tutdekstre">X.</td><td class="tutlive"><a href="#chapitroX">LA OMARA KVADRILO</a></td><td class="tutdekstre">101</td></tr>
+      <tr><td class="tutdekstre">XI.</td><td class="tutlive"><a href="#chapitroXI">KIU FOR&#348;TELIS LA TORTOJN?</a></td><td class="tutdekstre">112</td></tr>
+      <tr><td class="tutdekstre">XII.</td><td class="tutlive"><a href="#chapitroXII">ALICIO ATESTANTO</a></td><td class="tutdekstre">122</td></tr>
+
+   </table>
+
+</center>
+
+<!-- File: 006.png -->
+
+<!-- [Blank Page] -->
+
+<!-- File: 007.png -->
+
+<center>
+
+   <table cellpadding="0" cellspacing="10" border="0" summary="ilustrajxotabelo">
+
+      <tr><td colspan="2" class="centre"><p class="supregrandmarghene">ILUSTRA&#308;OJ</p></td></tr>
+
+      <tr><td colspan="2" class="malgrande tutdekstre">PA&#284;O</td></tr>
+
+      <tr><td class="tutlive"><a href="#ilustrajho01">DE UNU EL LA BRETOJ, ALICIO, FALANTE TRA</a><br>
+         &nbsp;&nbsp;&nbsp;<a href="#ilustrajho01">LA &#348;AKTO, DEPRENIS MARMELADUJON</a></td><td valign="bottom" class="tutdekstre">3</td></tr>
+
+      <!-- Error in book: SIAN -->
+
+      <tr><td class="tutlive"><a href="#ilustrajho02">LA DODO SOLENE PREZENTAS AL ALICIO &#348;IAN</a><br>
+         &nbsp;&nbsp;&nbsp;<a href="#ilustrajho02">PROPRAN FINGROINGON</a></td><td valign="bottom" class="tutdekstre">24</td></tr>
+
+      <tr><td class="tutlive"><a href="#ilustrajho03">LA KUNIKLO FALAS EN SIAN KUKUMEJON</a></td><td valign="bottom" class="tutdekstre">33</td></tr>
+
+      <tr><td class="tutlive"><a href="#ilustrajho04">LA DUKINA KUIREJO</a></td><td valign="bottom" class="tutdekstre">53</td></tr>
+
+      <tr><td class="tutlive"><a href="#ilustrajho05">DOMO DE LA MARTLEPORO</a></td><td valign="bottom" class="tutdekstre">62</td></tr>
+
+      <tr><td class="tutlive"><a href="#ilustrajho06">LA GLIRO ESTAS ENIGATA EN LA TEKRU&#264;ON</a></td><td valign="bottom" class="tutdekstre">74</td></tr>
+
+      <!-- Error in book: The following was labeled as page "8" and was therefore listed as the second illustration. -->
+
+      <tr><td class="tutlive"><a href="#ilustrajho07">LA VITRA TABLO</a></td><td valign="bottom" class="tutdekstre">78</td></tr>
+
+      <!-- The following is three lines in fixed-width font (as in book) -->
+
+      <tr><td class="tutlive"><a href="#ilustrajho08">LA GERE&#284;OJ ARGUMENTAS KUN LA EKZEKUTISTO</a><br>
+         &nbsp;&nbsp;&nbsp;<a href="#ilustrajho08">PRI EKZEKUTO DE LA SENKORPA KATKAPO</a></td><td valign="bottom" class="tutdekstre">86</td></tr>
+
+      <tr><td class="tutlive"><a href="#ilustrajho09">LA GRIFO PROFUNDE DORMIS</a></td><td valign="bottom" class="tutdekstre">94</td></tr>
+
+      <tr><td class="tutlive"><a href="#ilustrajho10">LA KUIRISTINO RIFUZAS ATESTI</a></td><td valign="bottom" class="tutdekstre">120</td></tr>
+
+   </table>
+
+</center>
+
+<!-- File: 008.png -->
+
+<!-- [Blank Page] -->
+
+<!-- File: 009.png -->
+
+<center>
+
+   <p class="supregrandmarghene">
+      ANTA&#364;PAROLO DE LA A&#364;TORO.
+   </p>
+
+   <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" summary="poemo">
+
+      <tr><td align="center" colspan="2"><div class="stroftitolo">I</div></td></tr>
+
+      <tr><td align="left" colspan="2">En somerbril' ni glitas kvar:</td></tr>
+      <tr><td width="6%">&nbsp;</td><td align="left">Du fu&#349;e uzas remon,</td></tr>
+      <tr><td align="left" colspan="2">Fu&#349;regas tria knabinet'</td></tr>
+      <tr><td width="6%">&nbsp;</td><td align="left">Boatan la vagemon.</td></tr>
+      <tr><td align="left" colspan="2">La kvara (nejunulo) celas</td></tr>
+      <tr><td width="6%">&nbsp;</td><td align="left">Indulgi la revemon.</td></tr>
+
+      <tr><td align="center" colspan="2"><div class="stroftitolo">II</div></td></tr>
+
+      <tr><td align="left" colspan="2">"Kruela Tri'!&nbsp;&nbsp;&#264;u volas vi</td></tr>
+      <tr><td width="6%">&nbsp;</td><td align="left">En tia hor'&mdash;rakonton?</td></tr>
+      <tr><td align="left" colspan="2">Se pri la astmo scius vi,</td></tr>
+      <tr><td width="6%">&nbsp;</td><td align="left">Vi eble sentus honton!"</td></tr>
+      <tr><td align="left" colspan="2">&mdash;Protesto senutila! Venkas</td></tr>
+      <tr><td width="6%">&nbsp;</td><td align="left">Trivo&#265;a kri', "Rakonton!"</td></tr>
+
+      <tr><td align="center" colspan="2"><div class="stroftitolo">III</div></td></tr>
+
+      <tr><td align="left" colspan="2"><i>Unua</i> per komanda vo&#265;o</td></tr>
+      <tr><td width="6%">&nbsp;</td><td align="left">Ordonas ekrakonti,</td></tr>
+      <tr><td align="left" colspan="2">Kaj pli &#285;entile <i>Dua</i> petas</td></tr>
+      <tr><td width="6%">&nbsp;</td><td align="left">"Jes, nepre <i>mir</i>-rakonti."</td></tr>
+      <tr><td align="left" colspan="2">Rakonton petolrompas <i>Tria</i></td></tr>
+      <tr><td width="6%">&nbsp;</td><td align="left">(Ne scias <i>&#349;i</i> ja honti!)</td></tr>
+      <!--
+      I added an opening parenthesis in the line above. An alternative
+      was removal of the other; should it even be there? I don't know
+      for sure. But comparison of this translation with the original
+      English shows that Kearney changed the sense of the poem here
+      a bit, probably for the rhyme, turning that final line into an
+      aside... so I think that parentheses are appropriate here.
+      -->
+
+<!-- File: 010.png -->
+
+      <tr><td align="center" colspan="2"><div class="stroftitolo">IV</div></td></tr>
+
+      <tr><td align="left" colspan="2">Silento falas!&nbsp;&nbsp;De nun &#265;iu</td></tr>
+      <tr><td width="6%">&nbsp;</td><td align="left">A&#365;skultas plenkredulo</td></tr>
+      <tr><td align="left" colspan="2">Pri l'&nbsp;<i>Son&#285;infano</i> kiu vivas</td></tr>
+      <tr><td width="6%">&nbsp;</td><td align="left">Kun bird' kaj best' kunulo,</td></tr>
+      <tr><td align="left" colspan="2">Kunul', jen kiel arbo alta,</td></tr>
+      <tr><td width="6%">&nbsp;</td><td align="left">Jen eta kiel kulo.</td></tr>
+
+      <tr><td align="center" colspan="2"><div class="stroftitolo">V</div></td></tr>
+
+      <tr><td align="left" colspan="2">Tre ofte volus la laculo</td></tr>
+      <tr><td width="6%">&nbsp;</td><td align="left">La Son&#285;on malda&#365;rigi,</td></tr>
+      <tr><td align="left" colspan="2">Promesas je sekvanta fojo</td></tr>
+      <tr><td width="6%">&nbsp;</td><td align="left">&#284;in iom plilongigi.</td></tr>
+      <tr><td align="left" colspan="2">"Jam venis la sekvanta fojo,</td></tr>
+      <tr><td width="6%">&nbsp;</td><td align="left">Nin volu kontentigi!"</td></tr>
+
+      <tr><td align="center" colspan="2"><div class="stroftitolo">VI</div></td></tr>
+
+      <tr><td align="left" colspan="2">Do kreskis plu la Mirlanda&#309;oj</td></tr>
+      <tr><td width="6%">&nbsp;</td><td align="left">Iom post iom, grade:</td></tr>
+      <tr><td align="left" colspan="2">Naski&#285;is &#265;iuj en boato</td></tr>
+      <tr><td width="6%">&nbsp;</td><td align="left">Dum vagis ni remade.</td></tr>
+      <tr><td align="left" colspan="2">&mdash;Subiras sun', do hejmen gaje</td></tr>
+      <tr><td width="6%">&nbsp;</td><td align="left">Ni remas babilade.</td></tr>
+
+      <tr><td align="center" colspan="2"><div class="stroftitolo">VII</div></td></tr>
+
+      <tr><td align="left" colspan="2">Jen <i>Alici'</i>.&nbsp;&nbsp;Akceptu &#349;in</td></tr>
+      <tr><td width="6%">&nbsp;</td><td align="left">Kaj gardu <!-- Error in book: gxardu --> en memoro:</td></tr>
+      <tr><td align="left" colspan="2">Al pilgrimint' ja kara estas</td></tr>
+      <tr><td width="6%">&nbsp;</td><td align="left">El malproksim' la floro;</td></tr>
+      <tr><td align="left" colspan="2">Velkinte &#285;i memorojn vekas</td></tr>
+      <tr><td width="6%">&nbsp;</td><td align="left">Valorajn pli ol oro.</td></tr>
+
+   </table>
+
+</center>
+
+<!-- File: 011.png -->
+
+<div class="chapitrotitolo">
+   LA AVENTUROJ DE ALICIO
+   EN MIRLANDO
+</div>
+
+<div class="chapitrotitolo" id="chapitroI">
+   &#264;APITRO I
+   <br>
+   <span class="majusklete">Mirinda Falego!</span>
+</div>
+
+<p>
+   <span class="majusklete">Alicio</span>, jam longan tempon sidinte
+   apud sia fratino sur la deklivo, tre enui&#285;is pro senokupo. Unu,
+   du foje &#349;i prove rigardis en la libron kiun la fratino legas,
+   sed povis vidi en &#285;i nek desegnojn nek konversaciojn, kaj "por
+   kio utilas libro," pensis &#349;i, "enhavanta nek desegnojn nek
+   konversaciojn?" &#348;i do ekpripensis&mdash;ne tre vigle &#265;ar la
+   tago estis varma, kaj &#349;i sentis sin tre dormema&mdash;&#265;u
+   la plezuro fari &#265;enon el lekantetoj valorus la laboron sin levi
+   kaj kolekti lekantetojn, kiam tutapude preterkuris Blanka kuniklo kun
+   paleru&#285;aj okuloj.
+</p>
+
+<p>
+   Tio ja ne estis <i>tre</i> mirinda, anka&#365; ne &#349;ajnis al
+   Alicio <i>tre</i> eksterordinare a&#365;di la kuniklon diranta
+   al si:&mdash;
+</p>
+
+<p>
+   "Ho, ve! mi malfruos!"
+</p>
+
+<p>
+   (Kiam poste &#349;i pripensadis la aferon, &#349;ajnis al
+
+<!-- File: 012.png -->
+
+   &#349;i, ke tio estis efektive mirinda, sed en la
+   momento mem, &#285;i &#349;ajnis al &#349;i tute ordinara.)
+</p>
+
+<p>
+   Tamen, kiam la kuniklo el sia ve&#349;ta po&#349;o eligis
+   po&#349;horlo&#285;on, kaj, rigardinte &#285;in, tuj plirapidis,
+   Alicio eksaltis sur la piedojn, &#265;ar subite frapis &#349;in
+   la ideo, ke neniam anta&#365;e &#349;i vidis kuniklon kiu havas
+   ve&#349;tpo&#349;on kaj po&#349;horlo&#285;on. La scivolemo en
+   &#349;i ekflami&#285;is! Tuj &#349;i ekkuris post &#285;i trans
+   la kampon, kaj alvenis al tuneleto sub la kreska&#309;a barilo
+   &#285;ustatempe por vidi la kuniklon malaperi en &#285;in.
+</p>
+
+<p>
+   Ne konsiderinte e&#265; unu momenton, kiamaniere &#349;i
+   reeli&#285;os, Alicio postkuris &#285;in en la tuneleton.
+</p>
+
+<p>
+   La tunelo, &#265;e la unuaj pa&#349;oj, kondukis rekte anta&#365;en,
+   same kiel fervoja tunelo, sed poste deklini&#285;is malsupren kaj
+   fari&#285;is kruta. Tio okazis tiel subite ke Alicio, ne havinte
+   tempon por malakceli&#285;i, trovis sin vole nevole defalanta tre
+   profundan &#349;akton.
+</p>
+
+<p>
+   Mi &#309;us diris "tre profundan." Nu, a&#365; la &#349;akto estis
+   efektive tre profunda, a&#365; &#349;i falis tre malrapide; &#265;ar
+   dum la da&#365;ro de tiu stranga defalo, ne mankis al &#349;i tempo
+   por trankvile &#265;irka&#365;rigardi kaj por konjekti pri kio estas
+   okazonta. Unue, &#349;i klopodis rigardi malsupren por esplori al kio
+   &#349;i alvenas; sed klopodis vane, &#265;ar estis tie tro mallume.
+   Tiam &#349;i ekobservis la murojn de la &#349;akto, kaj rimarkis
+   ke ili estas plenaj de &#349;rankoj kaj librobretoj; anka&#365;,
+   tie &#265;i kaj tie, &#349;i preterfalis landkartojn kaj bildojn
+   pendigitajn de najloj. Poste &#349;i, preterpasante, deprenis de
+   apuda breto unu frukta&#309;ujon; sur &#285;i per grandaj literoj
+   estas skribita MARMELADO. Sed jen por &#349;i granda &#265;agreno;
+   &#265;ar, enrigardante, la avidaj okuloj vidis&mdash;nur blankan
+   malplenon! &#348;i ne volis lasi fali la fajenca&#309;on, pro la timo
+   mortigi per &#285;i iun subulon, sed sukcesis post kelkaj momentoj
+   remeti &#285;in, preterpasante, en &#349;rankon.
+</p>
+
+<!-- File: 013.png -->
+
+<!-- File: 014.png -->
+
+<!-- [Illustration: DE UNU EL LA BRETOJ, ALICIO, FALANTE TRA LA &#348;AKTO, DEPRENIS
+MARMELADUJON.] -->
+
+<center id="ilustrajho01" class="ilustrajhe">
+   <img src="images/ladaem01.png" border="2" alt="Ilustrajxo: DE UNU EL LA BRETOJ, ALICIO, FALANTE TRA LA SXAKTO, DEPRENIS MARMELADUJON.">
+   <br>
+   DE UNU EL LA BRETOJ, ALICIO, FALANTE TRA LA &#348;AKTO, DEPRENIS MARMELADUJON.
+</center>
+
+<!-- File: 015.png -->
+
+<p>
+   "Nu," pensis Alicio, "kiam mi rakontos en la hejmo pri &#265;i tiu
+   falego, &#265;iuj admiros mian maltimon; kaj, estonte, e&#265; pri
+   falo de l'&nbsp;supro &#285;is malsupro de l'&nbsp;&#349;tuparo mi
+   nezorge ridos; kaj se mi falos e&#265; de la tegmento, mi kredeble ne
+   multe priparolos la falon." (<i>Tion</i> oni povas kredi.)
+</p>
+
+<p>
+   Malsupren, ankora&#365; malsupren! &#264;u <i>neniam</i> la
+   falo fini&#285;os? "Mi volus scii," diris &#349;i la&#365;te,
+   "kiom da kilometroj mi jam falis. Mi nepre alproksimi&#285;as
+   la ter-centron. Tio estus, la&#365; mi, preska&#365; ses kaj
+   duono miloj da kilometroj." (Alicio jam anta&#365;e lernis en la
+   lern&#265;ambro kelkajn tiuspecajn faktojn, kaj kvankam la nuna
+   tempo ne estis&mdash;pro manko da a&#365;skultantoj&mdash;oportuna
+   por elmontri sian klerecon, tamen estis por &#349;i bona praktiko
+   tradiri la faktojn.) "Jes, tio estas certe la &#285;usta interspaco,
+   sed en kian latitudon a&#365; longitudon mi penetris?" <!-- I added
+   a quotemark. -->
+
+<!-- File: 016.png -->
+
+<!-- [**previous page had open-( but no close-) ] -->
+<!-- PP: I inserted  close-) -->
+
+   (Pri kio estas latitudo kaj longitudo Alicio havis nenian ideon, sed
+   nur elparoli tiajn belege majestajn vortojn kvaza&#365; donis al
+   &#349;i agrablajn sentojn.)
+</p>
+
+<p>
+   Post ne longe &#349;i rekomencis:&mdash;"Eble mi trafalos tra la
+   tuta terglobo! kaj estos tre, tre strange elfali inter la homoj
+   kiuj mar&#349;as kapmalsupre! mi kredas ke oni nomas ilin la
+   <i>Antipatioj</i>." (&#264;e eksono de tiu stranga&#309;o &#349;i
+   certe <i>ne</i> sopiris a&#365;skultantojn); "mi ja devos demandi
+   al ili en kiun landon mi enfalis, dirante 'Bonvolu, Sinjorino,
+   diri al mi &#265;u tiu &#265;i lando estas Nov-Zelando a&#365;
+   A&#365;stralio?'" <!-- I marked the quote within the quote with
+   ticks. --> (&#348;i penis klinsaluti! Imagu al vi, karaj legantoj,
+   kiel oni povus klinsaluti falante tra l'&nbsp;aero. &#264;u <i>vi</i>
+   povus tion fari?) "Sed &#349;i nepre nomus min malklera bubino. Do,
+   nur malutilus demandi tion! Pli bone estus ser&#265;i la nomon ie sur
+   la muroj surskribitan."
+</p>
+
+<p>
+   <!-- I fixed up some quotemarks. -->
+   Malsupren, ankora&#365; malsupren! Krom babili ja estis nenio por
+   fari, sekve Alicio balda&#365; denove ekparolis: "Hodia&#365; vespere
+   <i>Dajna</i> tre sopiros min." (<i>Dajna</i> estas &#349;ia kato.)
+   "Mi esperas ke &#265;e la teman&#285;o oni ne forgesos &#349;ian
+   subtason da lakto. <i>Dajna</i>, vi karul', ho se vi nur estus tie
+   &#265;i kun mi! Ne estas musoj en la aero, sed vesperton vi eble
+   povus kapti, kaj vesperto ja tre similas al muso. Sed &#265;u katoj
+   man&#285;as vespertojn?" Alicio okaze nun fari&#285;is dormema, kaj
+   dorme ripetadis:&mdash;"&#264;u
+
+<!-- File: 017.png -->
+
+   katoj man&#285;as vespertojn? &#264;u katoj man&#285;as vespertojn?"
+   kaj iafoje &#349;i &#265;uis anstata&#365;e "&#264;u katojn
+   man&#285;as vespertoj?" (&#264;ar &#349;i kapablis respondi nek unu
+   nek alian el la du demandoj, ne tre grave estis kiun "&#265;uon"
+   &#349;i esprimis.) &#348;i sentis sin ekdormanta, kaj &#309;us
+   komencis son&#285;i ke &#349;i mar&#349;as mano en mano kun
+   <i>Dajna</i> kaj diras al &#349;i tre solene:&mdash;"<i>Dajna</i>,
+   vi diru al mi la veron; &#265;u iam vi man&#285;is vesperton?" kiam
+   (ho, la surprizego!) subite &#349;i falis <i>plomp</i>! sur amason da
+   sekaj folioj. La falego efektive fini&#285;is!
+</p>
+
+<p>
+   Pro la folioj &#349;i ricevis nenian vundon. Do, stariginte sin sur
+   la piedojn &#349;i rigardis supren. Super la kapo &#265;io estis
+   malluma, sed rekte anta&#365; &#349;i vidi&#285;is longa koridoro,
+   kaj jen forkuras tra &#285;i la Blanka Kuniklo. Ne perdinte e&#265;
+   unu momenton, Alicio rapide postsekvis kaj a&#365;dis ke &#285;i
+   diras, malaperante post murangulo, "se mi malfruos, &#265;ielo savu
+   miajn orelojn!"
+</p>
+
+<p>
+   En tiu momento &#349;i estis preska&#365; apuda; tamen, kiam &#349;i
+   preterpasis la angulon, la kuniklo jam malaperis. Kaj &#349;i trovis
+   sin sola en ia longa malalta halo lumigita per serio de lampoj kiuj
+   pendas de la plafono. &#264;irka&#365; la halo estis pordoj; sed
+   &#265;iuj estis fermitaj. Alicio do mar&#349;is la&#365; unu flanko
+   kaj remar&#349;is la&#365; la alia penante malfermi la pordojn;
+   sed &#265;iu el ili estis &#349;losita, kaj Alicio mal&#285;oje
+   mar&#349;is la&#365; la mezo kaj demandis al si, &#265;u &#349;i jam
+   neniam povos eliri la halon.
+</p>
+
+<!-- File: 018.png -->
+
+<p>
+   Subite &#349;i rimarkis anta&#365; si tripiedan tableton faritan
+   el vitro, kaj jen! ku&#349;is sur &#285;i unu ora &#349;losileto.
+   Tuj la ideo frapis &#349;in ke &#285;i nepre apartenas al iu el la
+   halpordoj. Sed ho, ve! a&#365; la seruroj estis tro grandaj, a&#365;
+   la &#349;losileto tro eta, &#265;ar neniun el ili &#285;i malfermis.
+   Tamen, &#265;irka&#365;irante la duan fojon, &#349;i venis al malalta
+   kurteno, kiun &#349;i anta&#365;e ne rimarkis, kaj malanta&#365; la
+   kurteno, jen malgranda pordo alta je kvardek kelke da centimetroj;
+   &#349;i en&#349;ovis la oran &#349;losileton, kaj (ho, la &#285;ojo!)
+   &#285;i ta&#365;gis.
+</p>
+
+<p>
+   Malferminte la pordeton, Alicio trovis ke &#285;i kondukas en
+   koridoreton ne multe pli ampleksan ol ordinara rat-tunelo. Starigante
+   sin sur la genuoj, &#349;i direktis la rigardojn,&mdash;tra la
+   koridoreto&mdash;en&mdash;la plej belan &#285;ardenon, kiun oni povas
+   imagi. Ho! kiel &#349;i sopiris eli&#285;i tiun malluman halon, kaj
+   &#265;irka&#365;vagadi inter jenaj helfloraj bedoj kaj dol&#265;aj
+   fontanoj! Sed tra tiu pordeto &#349;i ne povus trairigi e&#265; la
+   kapon! "Kaj e&#265; se la kapo bone trairus," ekpensis nia kompatinda
+   Alicio, "tre malmulte utilus <i>tio</i> sen la &#349;ultroj! Ho, se
+   mi nur havus la kapablon <i>teleskopi&#285;i</i>. Eble mi povus,
+   se nur mi scius kiel oni komencas la klopodon?" &#264;ar tiom da
+   eksterordinaraj aferoj jam en tiu tago okazis &#265;e &#349;i, Alicio
+   ja komencis kredi ke neebla estas preska&#365; nenio. Kompreneble
+   neniel utilus staradi &#265;e la pordeto, sekve &#349;i reiris al la
+   tablo
+
+<!-- File: 019.png -->
+
+   kun la ekespero trovi sur &#285;i alian &#349;losilon, a&#365;
+   eble libreton pri la arto teleskopi&#285;i; &#265;i tiun fojon
+   &#349;i trovis sur &#285;i boteleton ("kiu certege ne ku&#349;is
+   tie anta&#365;e," diris Alicio) kun surskriba&#309;o, ligita
+   &#265;irka&#365; la kolo, havanta la vortojn TRINKU MIN per belegaj
+   grandaj literoj surskribitajn.
+</p>
+
+<p>
+   "Tre facile estas diri 'Trinku min'" pensis la sa&#285;ulineto, "sed
+   mi ne faros tion krom post plena esploro. Mi unue rigardu por vidi
+   &#265;u oni surskribis &#285;in per 'veneno.'" &#264;ar &#349;i ja
+   anta&#365;e legis kelke da bonmoralaj rakontoj pri infanoj kiuj
+   a&#365; mortbruli&#285;is, a&#365; estis englutitaj de sova&#285;aj
+   bestoj, a&#365; suferis diversajn aliajn malagrabla&#309;ojn nur
+   simple pro tio, ke ili ne volis atenti ian facilan regulon de
+   la amikoj ofte instruitan, tian ekzemple kia estas la regulo ke
+   brilvarmega fajrilo povas brulvundi la manon, se oni &#285;in
+   tenas tro longe; anka&#365; tio &#265;i, ke se oni tre profunde
+   tran&#265;os la fingron, &#285;i kredeble sangos; kaj neniam &#349;i
+   forgesis ke se oni trinkos multe el botelo markita per 'veneno,'
+   preska&#365; certe estas ke pli malpli frue &#285;i malordigos la
+   interna&#309;on.
+</p>
+
+<p>
+   Do, certi&#285;inte ke &#265;i tiun botelon oni <i>ne</i> markis per
+   'veneno', Alicio kura&#285;is gustumi la enhavon. "Ja, tre bongusta
+   &#285;i estas," diris &#349;i. (&#348;ajnis <!-- Error in book: Sajnis -->
+   al &#349;i esti rava miksa&#309;o farita el &#265;eriztorto, sukerita
+   ova&#309;o, ananaso, butersukera&#309;o kaj
+
+<!-- File: 020.png -->
+
+   rostita buterpano. Do ne mirinde estas ke tre balda&#365; la boteleto
+   malpleni&#285;is!)
+</p>
+
+<hr align="center" width="38%">
+
+<p>
+   "Ho, kian strangan senton! mi ja nepre teleskopi&#285;as!" Kaj
+   fakte &#285;uste tio okazis. &#348;i havis jam malpli ol tridek
+   centimetrojn da alteco. &#348;ia viza&#285;o heli&#285;is, &#265;ar
+   nun &#349;i havas altecon &#285;uste ta&#365;gan por transiri la
+   pordeton en tiun belegan &#285;ardenon. Tamen &#349;i decidis
+   atendi ankora&#365; kelkajn momentojn por scii&#285;i &#265;u
+   &#349;i malkreskos plue. &#348;i sentis pri tio kelkan timon,
+   "&#265;ar"&mdash;diris &#349;i&mdash;"povas okazi ke mi malkreskos
+   &#285;is nulo, same kiel kandelo. Kian aspekton mi havus en tiu
+   okazo?" Kaj &#349;i penis imagi al si la aspekton kiun kandelflamo
+   havas post kiam oni estingis &#285;in!
+</p>
+
+<p>
+   Post iom da tempo, rimarkinte ke nenio plu okazas, &#349;i decidis
+   tuj iri en la &#285;ardenon. Sed ho ve! alveninte al la pordo,
+   &#349;i eltrovis ke &#349;i ne havas la oran &#349;losileton; kaj
+   irinte returne al la tablo por reposedi &#285;in, (jen alia eltrovo!)
+   &#349;i tute ne povis atingi &#285;in. Vidi &#285;in tra la vitro
+   &#349;i povis tre bone, kaj penegis grimpi sur unu el la tri piedoj;
+   sed &#285;i estis tro glitiga; kaj fine, ellaci&#285;inte per la vana
+   klopodado, la kompatinduleto sidi&#285;is sur la planko kaj ekploris.
+</p>
+
+
+<!-- File: 021.png -->
+
+<p>
+   "Nu, do, tute ne utilas konduti tiamaniere," diris al si Alicio tre
+   severe. "Mi ordonas al vi tuj &#265;esi la ploron." &#348;i havis
+   la kutimon sin tre bone konsili (sed tre malofte agis la&#365; la
+   konsilo!) kaj kelkfoje ripro&#265;is sin tiel forte, ke &#349;i
+   efektive devis plori; kaj &#349;i unu fojon punfrapis sin sur la
+   vango pro la ofendo ke &#349;i trompis sin dum iu vetludo kiun
+   &#349;i ludis kontra&#365; si mem. (Nia Alicio ja estis neordinara
+   infano kaj tre &#349;atis &#349;ajnigi ke &#349;i estas du personoj.)
+   "Sed tiu &#349;ajnigo ne utilus nun"&mdash;&#349;i <!-- Error in
+   book: si --> mal&#285;oje ekpensis&mdash;"&#265;ar ja restas da mi
+   apena&#365; sufi&#265;e por fari e&#265; unu respektindan personon!"
+</p>
+
+<p>
+   Balda&#365; tamen &#349;ia rigardo falis sur vitran skatoleton, kiu
+   ku&#349;as sub la tablo: malferminte &#285;in, &#349;i trovis interne
+   tre malgrandan kukon, sur kiu oni markis (per korintoj) la vortojn:
+   "Man&#285;u Min."
+</p>
+
+<p>
+   "Nu," diris Alicio, "mi vin man&#285;os! Se vi igos min kreski, mi
+   povos atingi la &#349;losilon; kaj, se male okazos, mi povos rampi
+   sub la pordo. Amba&#365;okaze mi eni&#285;os la &#285;ardenon, kaj
+   se nur okazos <i>tio</i>, ne tre gravas la kielo." Sekve &#349;i
+   man&#285;is peceton de la kuko dirante al si "La&#365; kiu direkto,
+   la&#365; kiu do?" kaj tenante la manon sur la verto por palpe
+   scii&#285;i &#265;u &#285;i plialti&#285;as a&#365; male; kaj tre
+   surprizis &#349;in la konstato ke &#349;i restas konstante samalta.
+   Kiam oni man&#285;as kukon, tio ja okazas ordinare, sed Alicio jam
+   tiom alkutimis atendi ke nenio okazos krom la neordinara, ke estis
+   por &#349;i tede kaj malinterese kiam okazis nur ordinara&#309;oj.
+   Do, por <i>ion</i> okazigi, &#349;i laboradis per la dentoj &#285;is
+   de la kuko neniom restis.
+</p>
+
+<!-- File: 022.png -->
+
+<!-- File: 023.png -->
+
+<div class="chapitrotitolo" id="chapitroII">
+   &#264;APITRO II
+   <br>
+   <span class="majusklete">La Lageto farita el Larmoj</span>
+</div>
+
+<p>
+   "<span class="majusklete">Neniam</span> mi spertis tia&#309;o,"
+   ekkriis Alicio, (pro eksciteco &#349;i e&#265; forgesis la
+   akuzativon). "Jen mi plilongi&#285;as teleskope, kiel la plej
+   granda teleskopo en la tuta mondo. Adia&#365;, piedetoj miaj!" <!--
+   Error: Missing quote mark --> (Kiam &#349;i direktis la rigardojn
+   al la piedoj, pro la plilongi&#285;o ili jam fari&#285;is tute
+   malproksimaj, kaj apena&#365; &#349;i povis vidi ilin.)
+</p>
+
+<p>
+   "Ho, vi kompatinduloj! kiu morga&#365; vestos al vi la &#349;trumpojn
+   kaj &#349;uojn? Kompreneble ne <i>mi</i>; mi estos tro malproksime
+   por okupi min pri vi; vi devos klopodi por vi mem. Tamen estas necese
+   komplezi ilin; &#265;ar se ili ofendi&#285;os, ili eble rifuzos
+   mar&#349;i la&#365; mia volo. Mi do en la kristnaska tempo donacos al
+   ili paron da novaj botoj."
+</p>
+
+<p>
+   &#348;i e&#265; elpensadis detale kiel &#349;i faros la necesajn
+   aran&#285;ojn. "Mi pagos al la portisto por liveri ilin, kaj kiel
+   stranga tio &#349;ajnos, sendi donacon al siaj piedoj! Anka&#365; la
+   adreso estos tre stranga:
+</p>
+
+<div style="margin-left: 20%"><i>Al lia Mo&#349;to la Dekstra Piedo Alicia,</i></div>
+          <div style="margin-left: 27%"><i>sur la Tapi&#349;eto</i></div>
+                    <div style="margin-left: 34%"><i>apud Fajrgardilo</i></div>
+                 <div style="margin-left: 31%"><i>(Kun amsalut' de Alicio).</i></div>
+
+<p>
+   Ho, kian sensenca&#309;on mi parolas!"
+</p>
+
+<!-- File: 024.png -->
+
+<p>
+   En tiu momento &#349;ia kapo ekpremis la plafonon. Do, sen plua
+   prokrasto &#349;i levis la oran &#349;losileton kaj rapidis al la
+   &#285;ardenpordeto. Sed havante la altecon de tri metroj, &#349;i
+   apena&#365; povis, ku&#349;ante sur la planko, rigardi per unu okulo
+   en la &#285;ardenon, kaj la tasko eni&#285;i en &#285;in fari&#285;is
+   ja pli ol iam utopia. &#348;i sidi&#285;is kaj denove ekploris.
+</p>
+
+<p>
+   "Vi devas honti," &#349;i diris al si, "vi granda bubino!" (&#349;i
+   certe ne eraris pri la lastaj du vortoj) "multe tro granda vi
+   estas por plorkrii, vi tuj &#265;esu!" Malgra&#365; tiu akra
+   sinripro&#265;o, &#349;i ne &#265;esis la ploradon, &#285;is
+   &#349;i faligis kelkajn hektolitrojn da larmegoj, kaj etendis sin
+   &#265;irka&#365; &#349;i larmlageto profunda je dek centimetroj kaj
+   kovranta preska&#365; la tutan plankon de la halo.
+</p>
+
+<p>
+   Post ne longa tempo &#349;i a&#365;dis ian piedfrapetadon, kaj
+   vigle forvi&#349;is la larmojn por esplori kiu venas. Jen reaperis
+   la Blanka Kuniklo lukse vestita, havante en unu mano paron da
+   blankaj gantoj, kaj en la alia grandan ventumilon. Jen li alvenis,
+   trotrapide, kaj murmuris al si: "Ho, la Dukino! Se mi igos &#349;in
+   atendi, &#349;i tute furiozi&#285;os!"
+</p>
+
+<p>
+   &#264;ar Alicio jam fari&#285;is preska&#365; senespera, &#349;i
+   estis preta peti helpon de kiu ajn. Do, kiam la Kuniklo sufi&#265;e
+   apudi&#285;is, &#349;i ekparolis per tre malla&#365;ta timplena
+   vo&#265;o: "Se al vi pla&#265;os, Sinjoro:&mdash;"
+</p>
+
+<!-- File: 025.png -->
+
+<p>
+   La Kuniklo forte eksaltis, lasis fali gantojn kaj ventumilon, kaj per
+   &#265;iuj fortoj ekforkuregis en la mallumon!
+</p>
+
+<p>
+   Alicio levis la gantojn kaj ventumilon, kaj &#265;ar estis en la
+   halo tre varme, &#349;i longada&#365;re ventumadis sin kaj samtempe
+   babiladis:&mdash;
+</p>
+
+<p>
+   "Hiera&#365; &#265;io okazis la&#365;rutine, sed hodia&#365;
+   ja &#265;io estas stranga! &#264;u dum la nokto mi
+   &#349;an&#285;i&#285;is? mi esploru tion. &#264;u vere mi estis sama
+   kiam mi levi&#285;is hodia&#365; matene? Mi kvaza&#365; memoras
+   ke mi sentis min <i>iom</i> &#349;an&#285;i&#285;inta. Sed se mi
+   ne estas sama, jen alia demando; <i>kiu</i> mi estas? Jen granda
+   enigmo!" Kaj &#349;i kategorie pripensis &#265;iujn sama&#285;ajn
+   knabinetojn kiujn &#349;i konas, por certi&#285;i &#265;u &#349;i
+   &#349;an&#285;i&#285;is en iun el ili.
+</p>
+
+<p>
+   "Mi certe ne estas Ado, &#265;ar &#349;ia hararo falas sur
+   la &#349;ultroj per longaj bukloj, kaj la mia estas tute ne
+   bukla. Anka&#365; mi ne estas Mabelo, &#265;ar mi scias multe da
+   lerna&#309;oj, kaj &#349;i scias ja tre, tre malmulte. Anka&#365;
+   &#349;i estas <i>si</i>, kaj mi <i>mi</i>, kaj... ho, mi tute
+   konfuzi&#285;as! Mi provu &#265;u mi ankora&#365; scias la jam longe
+   konitajn faktojn. Por komenci: kvaroble kvin faras dekdu, kvaroble
+   ses faras dektri, kvaroble sep faras.... Ho, tiamaniere neniam mi
+   atingus dudek! Tamen la Multiplika Tabelo estas por mi indiferenta;
+   mi ekzamenu min geografie. Londono estas &#265;efurbo de Parizo,
+   Parizo &#265;efurbo de Romo, kaj Romo.... Ne, denove mi eraras,
+   certege. Mi nepre &#349;an&#285;i&#285;is en Mabelon. Mi penos
+   deklami 'Rigardu! Jen abelo vigla.'"
+</p>
+
+<!-- File: 026.png -->
+
+<p>
+   Kaj kruciginte la manojn sur la genuoj same kiel en la lernejo kiam
+   &#349;i ripetas parkera&#309;ojn, &#349;i komencis tiun konatan
+   poemon. Sed &#349;ia vo&#265;o sonis ra&#365;ka kaj nepropra, kaj
+   e&#265; la vortoj ne tute similis la originalajn.
+</p>
+
+<center>
+
+   <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" class="italike" summary="poemo">
+
+      <tr><td align="left" colspan="2">Rigardu! Jen la krokodil'!</td></tr>
+      <tr><td width="6%">&nbsp;</td><td align="left">La voston li netigas;</td></tr>
+      <tr><td align="left" colspan="2">&#348;prucante akvon el la Nil'</td></tr>
+      <tr><td width="6%">&nbsp;</td><td align="left">La skvamojn li briligas.</td></tr>
+
+      <tr><td colspan="2">&nbsp;</td></tr>
+
+      <tr><td align="left" colspan="2">Senmova restas la bu&#349;eg',</td></tr>
+      <tr><td width="6%">&nbsp;</td><td align="left">Li ungojn ka&#349;as ruze;</td></tr>
+      <tr><td align="left" colspan="2">Jen fi&#349;oj na&#285;as tra l'&nbsp;kaveg'</td></tr>
+      <tr><td width="6%">&nbsp;</td><td align="left">Frapfermas li amuze.</td></tr>
+
+   </table>
+
+</center>
+
+<p>
+   "Jen certe ne la &#285;ustaj vortoj," diris Alicio mal&#285;oje, kaj
+   denove la okuloj pleni&#285;is de larmoj, dum &#349;i da&#365;rigis:
+   "Do, mi nepre estas Mabelo malgra&#365; &#265;io; sekve mi devos
+   lo&#285;i en tiu &#349;ia mallar&#285;a <!-- Error in book: mallarga -->
+   maloportuna doma&#265;eto; mi havos neniun &#349;atindan ludilon, kaj
+   devos lerni sennombrajn lecionojn. Ne! Pri tio mi decidi&#285;is.
+   Se mi estos Mabelo, mi restos &#265;i tie, kaj neniom utilos ke
+   oni demetu la kapon &#265;e la enirejo al la tunelo kaj diru per
+   karesa vo&#265;o 'Resupreniru, karulo.' Mi nur rigardos supren kaj
+   demandos 'Kiu do mi estas? Vi certigu tion, kaj <i>poste, se mi
+   &#349;atos esti tiu persono</i>, mi konsentos supreniri. Se ne, mi
+   restos &#265;i tie, &#285;is mi fari&#285;os iu alia.' Sed
+
+<!-- File: 027.png -->
+
+   ho ve! mi tre, tre volas ke oni venu. Jam tro longan tempon mi restas
+   tie &#265;i tutsola, kaj mi sopiras la hejmon."
+</p>
+
+<p>
+   Dirante tion &#349;i okaze rigardis la manojn kaj rimarkis mirigite
+   ke &#349;i vestis&mdash;dum &#349;i babilas&mdash;unu el la blankaj
+   kapridfelaj gantoj de la Kuniklo.
+</p>
+
+<p>
+   "Kiel ajn mi faris <i>tion</i>?" pensis &#349;i. "Mi ja denove
+   malkreskas."
+</p>
+
+<p>
+   &#348;i stari&#285;is, kaj irinte al la tablo por kompare mezuri
+   sin, eltrovis ke nun &#349;i havas proksimume sesdek centimetrojn
+   da alteco, kaj ankora&#365; rapide malkreskas. Certi&#285;inte ke
+   tion ka&#365;zas la ventumilo, &#349;i tuj lasis &#285;in fali, kaj
+   per tio apena&#365; &#349;i evitis la malagrabla&#309;on malkreski
+   &#285;is nulo.
+</p>
+
+<p>
+   "Jen evito vere mirakla! &#264;ar preska&#365; mi nuli&#285;is!"
+   diris Alicio, iom timigita per la subita &#349;an&#285;o, "tamen
+   estas bona afero trovi sin ankora&#365; ekzistanta; kaj jam nun mi
+   povas eniri la &#285;ardenon." &#348;i do kuris avide al la pordeto;
+   sed ho ve! &#285;i refermi&#285;is, kaj jen la ora &#349;losileto
+   ku&#349;is, kiel anta&#365;e, sur la tablo; kaj "la afero staras pli
+   malprospere ol &#265;iam," &#349;i plordiris, "&#265;ar neniam mi
+   estis tiel absurde malgranda, estas ja ne tolereble."
+</p>
+
+<p>
+   En la momento kiam &#349;i diris tion, &#349;ia piedo glitis,
+   kaj &#349;i trovis sin pla&#365;de enfalinta en salan akvon.
+   Subakvi&#285;inte &#285;is la mentono, &#349;i unue
+
+<!-- File: 028.png -->
+
+   supozis ke &#349;i estas falinta en la maron, kaj ekpensis "en
+   tiu okazo mi povos hejmi&#285;i vagonare." (Alicio nur unufoje en
+   la vivo forrestadis &#265;e la marbordo, kaj el tiu sperto formis
+   al si la konkludon ke, kien ajn oni irus sur la angla marbordo,
+   oni trovus longan serion de banma&#349;inoj en la maro, post
+   ili kelke da infanoj kiuj per lignaj fosiloj fosas la sablon;
+   malanta&#365;e, serion de apartamentaj domoj, kun, malanta&#365;
+   &#265;io, stacidomo.) Tamen post nelonge &#349;i scii&#285;is ke
+   &#349;i estas en la lageto farita de la larmoj kiujn &#349;i ploris
+   estante trimetrulo. "Ho, se nur mi ne tiom plorus!" diris &#349;i,
+   &#265;irka&#365;na&#285;ante por trovi la bordon. "Pro tiuj larmoj mi
+   nun eble suferos la punon droni en la larmoj mem. Tio estos tre, tre
+   stranga, sed hodia&#365; <i>&#265;io</i> ja estas stranga."
+</p>
+
+<p>
+   En tiu momento &#349;i eka&#365;dis ke io ne tre malproksime de
+   &#349;i &#265;irka&#365;baraktas en la lageto, kaj &#349;i na&#285;is
+   en la direkto de la pla&#365;dado por esplori kio &#285;i estas:
+   unue &#349;i supozis ke la besto nepre estos a&#365; rosmaro a&#365;
+   hipopotamo; sed rememorante ke &#349;i mem nun estas tre malgranda,
+   &#349;i fine konstatis ke &#285;i estas nur muso englitinta en la
+   akvon same kiel &#349;i mem.
+</p>
+
+<p>
+   "&#264;u eble utilus," pensis Alicio, "alparoli &#265;i tiun muson?
+   &#264;io estas tiel neordinara &#265;i tie, ke kredeble &#285;i havas
+   la kapablon paroli, kaj
+
+<!-- File: 029.png -->
+
+   almena&#365; ne malutilos provi &#285;in." Do &#349;i ekparolis
+   per: "Ho muso, &#265;u vi konas la elirejon el tiu &#265;i lageto?
+   Mi tre laci&#285;as, ho Muso, &#265;irka&#365;na&#285;ante en
+   &#285;i." (Alicio kredis ke "Ho Muso" estas nepre prava formo por
+   alparoli muson; &#349;i neniam &#285;is tiu tago alparolis muson, sed
+   &#349;i memoris el la latina lernolibro de sia frato la deklinacion:
+   "Muso&mdash;de muso&mdash;al muso&mdash;muson&mdash;ho muso!")
+</p>
+
+<p>
+   La Muso rigardis &#349;in scivole, tamen diris nenion, sed faris
+   signon al &#349;i palpebrumante per unu okuleto.
+</p>
+
+<p>
+   "&#284;i eble estas franca muso alveninta Anglujon kun Vilhelmo la
+   Venkanto; sekve &#285;i povas ne kompreni la anglan lingvon." <!--
+   I inserted a quotemark. --> (Malgra&#365; la fakto ke &#349;i bone
+   konis multe da historiaj nomoj kaj epizodoj, Alicio ne havis tre
+   klarajn ideojn pri <i>datoj</i>!) &#348;i do rekomencis france,
+   dirante "<i>o&ugrave; est ma chatte?</i>" (la unua frazo en &#349;ia
+   lernolibro).
+</p>
+
+<p>
+   La Muso tuj eksaltis el la akvo, kaj &#285;ia tuta korpo
+   timskui&#285;is.
+</p>
+
+<p>
+   "Ho, pardonu! mi petegas," ekkriis Alicio, timante ke &#349;i vundis
+   la sentojn al la kompatinda besto, "mi tute forgesis ke vi ne amas la
+   katojn."
+</p>
+
+<p>
+   "Ne&mdash;amas&mdash;katojn," diris ripete la Muso per pasia sibla
+   vo&#265;o. "&#264;u <i>vi</i>, se vi estus mi, amus la katojn?"
+</p>
+
+<!-- File: 030.png -->
+
+<p>
+   "Nu, eble ne," Alicio respondis per paciga tono, "sed ne
+   koleri&#285;u. Malgra&#365; &#265;io, mi tre &#349;atus montri al vi
+   nian katon <i>Dajna</i>; vi nepre ekamus la katojn, se nur vi povus
+   vidi <i>&#349;in</i>. &#348;i estas la plej kara dorlota&#309;o
+   en tuta la mondo,"&mdash;Alicio malvigle sencele na&#285;etis dum
+   &#349;i parolis&mdash;"kaj tiel komforte &#349;i murmuras apud la
+   fajro lekante la piedojn kaj vi&#349;ante la viza&#285;on; anka&#365;
+   tiel bela mola&#309;o por dorloti sur la genuoj, anka&#365; tiel
+   lerta muskaptisto&mdash;ho, pardonu," denove ekkriis Alicio, &#265;ar
+   la Muso elstarigis erinace la tutan felon; sekve &#349;i estis certa
+   ke &#285;i tre profunde ofendi&#285;is, kaj &#349;i rapidis aldoni:
+   "Se estas al vi malagrable, ni ne plu parolu pri <i>Dajna</i>."
+</p>
+
+<p>
+   "<i>Ni</i> ne plu!" ekkriis la Muso, kiu tremis &#285;is la lasta
+   vostharo. "&#264;u vi imagas ke <i>mi</i> volus priparoli tian temon?
+   &#264;iam nia familio malamis la katojn kaj nun malamas, malamindaj
+   mal&#285;entilaj bestoj! Estonte vi jam neniam a&#365;digu anta&#365;
+   mi e&#265; la nomon kato!"
+</p>
+
+<p>
+   "Tion mi promesas tre volonte," diris Alicio, kaj dume klopodis
+   trovi alian paroltemon. "&#264;u vi... &#265;u vi &#349;atas... la
+   hundojn?"
+</p>
+
+<p>
+   La Muso ne respondis. Sekve Alicio avide da&#365;rigis:&mdash;
+</p>
+
+<p>
+   "Proksime de nia domo lo&#285;as bela, &#265;arma, hundeto, kiun mi
+   tre &#349;atus ke vi vidu. &#284;i estas malgranda, helokula rathundo
+   kun longa bukla brunhararo. &#284;i kapablas realporti la a&#309;ojn
+
+<!-- File: 031.png -->
+
+   for&#309;etitajn; &#285;i petas man&#285;a&#309;on sidante sur la
+   vosto, kaj havas aliajn &#265;iuspecajn kapablojn; mi ne povas memori
+   e&#265; la duonon da ili. &#284;i apartenas al iu farmisto kiu diras
+   ke pro &#285;iaj kapabloj &#285;i valoras mil spesmilojn. <!-- In
+   the book there is a paragraph break here, but in the English, and
+   Broadribb translation, this is all just one paragraph. I think it was
+   an error in the book. --> Li certigas ke &#285;i mortigas &#265;iujn
+   ratojn kaj... Ho, ve! ve! Denove mi ofendis &#285;in." &#264;ar jen!
+   la Muso na&#285;as for, for per &#265;iuj fortoj, kun tia rapideco ke
+   li faras irante tra la akvo grandan pla&#365;dbruon.
+</p>
+
+<p>
+   &#348;i realvokis &#285;in per sia plej dol&#265;a tono. "Vi
+   <i>kara</i> Muso, revenu! mi petegas; nek katojn nek hundojn
+   ni priparolos, se al vi ne pla&#265;os." A&#365;dinte tion, la
+   Muso turnis sin malrapide kaj rena&#285;is al &#349;i. &#284;ia
+   viza&#285;o estis tre pala (pro kolero, pensis en si Alicio), kaj per
+   malla&#365;ta tremanta vo&#265;o &#285;i diris: "Ni na&#285;u al la
+   bordo, kaj poste mi rakontos al vi mian historion, por komprenigi pro
+   kio mi malamas la katojn kaj hundojn." Kaj certe estus malprudente
+   plu prokrasti la elna&#285;on, &#265;ar en la lageton jam enfalis
+   tiom da birdoj kaj bestoj ke ili komencis premi sin reciproke. Jen
+   Anaso na&#285;is kun Dodo, jen Loro kun Agleto, jen multe da aliaj
+   stranga&#309;oj, birdbestoj kaj bestbirdoj. Unua na&#285;is Alicio;
+   post &#349;i sekvis la tuta birdbestaro. Post kelka tempo &#265;iuj
+   atingis la bordon kaj staris kune sur la tero, tre malsekaj.
+</p>
+
+<!-- File: 032.png -->
+
+<div class="chapitrotitolo" id="chapitroIII">
+   &#264;APITRO III
+   <br>
+   <span class="majusklete">Post stranga vetkuro sekvas stranga
+   mus-tejlo.<sup><a name="piednoto01a" href="#piednoto01b">1</a></sup></span>
+</div>
+
+<p>
+   <span class="majusklete">La</span> kunvenintoj sur la bordo prezentis
+   tre strangan aspekton. Jen birdoj kun plumoj malordigitaj, jen bestoj
+   kun felo alglui&#285;inta al la korpo: &#265;iuj estis akvogutantaj,
+   malkomfortaj, malagrablaj. Kompreneble la unua demando estis:
+   kiamaniere reseki&#285;i? Ili interkonsili&#285;is pri tio, kaj post
+   kelke da minutoj &#349;ajnis al Alicio tute ordinara afero trovi sin
+   babilanta kun ili kvaza&#365; al personoj jam longe konataj. &#348;i
+   havis longan argumentadon kun la Loro, kiu en la fino fari&#285;is
+   malagrabla kaj volis diri nenion krom "mi estas la pli a&#285;a, kaj
+   pro tio mi scias pli." &#264;ar Alicio rifuzis konsenti al tio, ne
+   sciante kiom da jaroj li havas, kaj &#265;ar la Loro absolute rifuzis
+   doni tiun sciigon, restis nenio plu direbla.
+</p>
+
+<p>
+   Fine la Muso, kiu &#349;ajne estis a&#365;toritatulo, ekkriis:
+   "Vi sidi&#285;u &#265;iuj, kaj a&#365;skultu <i>min</i>. Mi tre
+   balda&#365; igos vin sufi&#265;e sekaj!"
+</p>
+
+<!-- File: 033.png -->
+
+<p>
+   Ili do sidi&#285;is, &#265;iuj en unu granda rondo, kun la Muso en la
+   centro.
+</p>
+
+<p>
+   Alicio fikse kaj atente rigardadis la Muson, &#265;ar &#349;i havis
+   fortan anta&#365;senton, ke &#349;i nepre suferos malvarmumon, se
+   &#349;i ne balda&#365; reseki&#285;os.
+</p>
+
+<p>
+   "Hm," komencis la Muso kun tre impona mieno "&#265;u &#265;iuj
+   estas pretaj? Jen la plej bona sekiga&#309;o kiun mi konas. Silentu
+   &#265;iuj, mi petas! <!-- I removed a paragraph break here, and
+   changed a doublequote to a single... --> 'Vilhelmo Venkinto, kies
+   aferon la papo subtenis, balda&#365; subigis la anglan popolon, kiu
+   pro manko de probatalantoj alkutimi&#285;is dum la lastaj jaroj al
+   uzurpado kaj venki&#285;o. Edvino kaj Morkaro, grafoj de Mercio kaj
+   Nortumbrio&mdash;'" <!-- ...and inserted a singlequote here, to
+   balance the quotes and format it as in the English original. -->
+</p>
+
+<p>
+   "Ho, ve!" &#285;emis la Loro, frosttremante.
+</p>
+
+<p>
+   "Pardonu," diris la Muso tre &#285;entile (kvankam li tre sulkigis la
+   brovojn), "&#265;u vi parolis?"
+</p>
+
+<p>
+   "Ne mi," la Loro rapide respondis.
+</p>
+
+<p>
+   "Mi kredis ke jes," diris la Muso. "Sed mi da&#365;rigu. 'Edvino
+   kaj Morkaro grafoj de Mercio kaj Nortumbrio fari&#285;is liaj
+   partianoj, kaj e&#265; Stigando la patrujama &#265;efepiskopo de
+   <i>Canterbury</i> trovis
+   &#285;in<sup><a name="piednoto02a" href="#piednoto02b">2</a></sup> konsilinda&mdash;"
+</p>
+
+<!-- File: 034.png -->
+
+<p>
+   "Trovis <i>kion?</i>" diris la Anaso.
+</p>
+
+<p>
+   "Trovis <i>&#285;in</i>," la Muso respondis iom malafable. "&#264;u vi
+   ne komprenas kion signifas '&#285;i'?"
+   <!-- I added a couple of quotemarks. -->
+</p>
+
+<p>
+   "Nu, mi tre bone komprenas kion '&#285;i' signifas, kiam mi trovas
+   ion. Plej ofte '&#285;i' estas rano a&#365; vermo. Tamen la demando
+   estas: kion trovis la &#265;efepiskopo?"
+</p>
+
+<p>
+   "Tiun demandon la Muso ne atentis sed da&#365;rigis rapide: 'trovis
+   &#285;in konsilinda iri kun <i>Edgar Atheling</i> por renkonti
+   Vilhelmon kaj proponi al li la kronon. Sed la insulta fiero de liaj
+   Normanoj&mdash;' kiel vi sentas vin nun, mia kara?" &#285;i diris
+   abrupte, alparolante Alicion.
+</p>
+
+<p>
+   "Malseka, same malseka kiel en la komenco," Alicio respondis iom
+   melankolie. "Via rakonto ne sekigas min."
+</p>
+
+<p>
+   "Kon-sid-er-ad-inte la &#309;us anonc-itan rezult-at-on," ekdiris
+   solene la Dodo, "mi proponas ke &#265;i tiu kunsido tuj fermi&#285;u
+   por ke oni el-kon-sid-er-adu kaj senprokraste ef-ekt-iv-ig-u pli
+   energiajn ri-med-ojn."
+</p>
+
+<p>
+   "Kian lingvon vi parolas?" demandis la Agleto. "De tiuj longaj vortoj
+   mi ne scias la signifon, kaj plue mi kredas ke vi ne scias mem."
+</p>
+
+<p>
+   La Agleto deklinis la kapon por ka&#349;i sian
+
+<!-- File: 035.png -->
+
+   mokridon, sed kelkaj el la birdoj sibleridis a&#365;deble. La
+   Dodo per vo&#265;o ofendita reparolis pli simple: "Jen kion
+   mi intencis diri: la plej bona rimedo por sekigi nin estus la
+   'Ka&#365;ko'-vetkuro."
+</p>
+
+<p>
+   "Kio do estas Ka&#365;ko?" diris Alicio. Tiun demandon &#349;i faris,
+   ne dezirante la informon, sed nur &#265;ar &#349;i rimarkis ke la
+   Dodo pa&#365;zas kaj &#349;ajne opinias ke <i>iu</i> devas paroli,
+   kaj &#265;ar neniu alia montris la inklinon paroli.
+</p>
+
+<p>
+   La Dodo respondis ke: "La plej bona rimedo por klarigi &#285;in estas
+   per la ago mem." (Kaj &#265;ar ian vintran tagon vi eble volos mem
+   eksperimenti la ludon, mi klarigos kiamaniere la Dodo aran&#285;is
+   &#285;in.)
+</p>
+
+<p>
+   Unue, &#285;i markis per kreto rondforman kurejon (la preciza formo
+   ne gravas). Due, &#285;i starigis &#265;iujn partoprenontojn &#265;e
+   diversaj punktoj de la kretstreko. Oni ne diris, la&#365; angla
+   kutimo, "unu, du, tri, FOR!" sed &#265;iu devis komenci kaj &#265;esi
+   la kuradon la&#365; sia propra inklino, kaj pro tio ne estis facile
+   kompreni kiam la afero fini&#285;is. Tamen post longa kurado, eble
+   duonhora, &#265;iuj tute reseki&#285;is, kaj la Dodo subite ekkriis:
+   "La Ka&#365;ko fini&#285;is."
+</p>
+
+<p>
+   &#264;iuj amasi&#285;is &#265;irka&#365; la Dodo, spiregante kaj
+   demandante: "Sed kiu venkis?"
+</p>
+
+<!-- File: 036.png -->
+
+<p>
+   Tiun demandon la Dodo en la unua momento ne povis respondi.
+</p>
+
+<p>
+   <!-- Error in book: extra quotemark --> &#284;i sidis longan tempon
+   kun unu fingro premata sur la frunto (en tiu sama sintenado kiun
+   ordinare havas &#348;ejkspir en niaj bildoj). En la fino la Dodo
+   diris:&mdash;"&#264;iuj <!-- Error in book: missing quotemark -->
+   venkis, kaj &#265;iu devas ricevi premion."
+   <!-- F2: This change agrees w/ English text. -->
+</p>
+
+<p>
+   Plena &#293;oro da vo&#265;oj demandis samtempe: "Sed kiu la premiojn
+   disdonos?"
+</p>
+
+<p>
+   "Ja <i>&#349;i</i> kompreneble," diris la Dodo, kaj montris per unu
+   fingro sur Alicion. Sekve, la tuta aro amasi&#285;is &#265;irka&#365;
+   &#349;i kaj kriis konfuze "La premiojn, la premiojn." Kion fari?
+   La kompatinda Alicio havanta alian ideon neniun, en&#349;ovis la
+   manon en sian po&#349;on kaj feli&#265;e trovis tie paka&#309;eton da
+   sukera&#309;oj (kiujn per bon&#349;anco la sala akvo ne difektis) kaj
+   ilin &#349;i disdonacis kiel premiojn. Sufi&#265;is &#285;uste por
+   donaci al &#265;iuj po unu.
+</p>
+
+<p>
+   "Sed &#349;i mem nepre rajtas ricevi premion," diris la Muso.
+</p>
+
+<p>
+   "Certe," tre serioze respondis la Dodo, kaj turnis sin al Alicio
+   dirante:
+</p>
+
+<p>
+   "Kion alian vi havas en la po&#349;o?" Alicio respondis mal&#285;oje
+   ke "nur fingroingon." "&#284;in transdonu al mi," diris la Dodo.
+</p>
+
+<p>
+   Denove &#265;iuj amasi&#285;is &#265;irka&#365; &#349;i, dum la Dodo
+   solene prezentis la fingroingon dirante: "Ni petas ke vi bonvolu
+   akcepti &#265;i tiun elegantan fingroingon." &#264;e la fino de tiu
+   mallonga parolo &#265;iuj apla&#365;dis.
+</p>
+
+<!-- File: 037.png -->
+
+<!-- [Illustration: LA DODO SOLENE PREZENTAS AL ALICIO &#348;IAN [Error in book: SIAN] PROPRAN FINGROINGON.] -->
+
+<center id="ilustrajho02" class="ilustrajhe">
+   <img src="images/ladaem02.png" border="2" alt="Ilustrajxo: LA DODO SOLENE PREZENTAS AL ALICIO SXIAN PROPRAN FINGROINGON.">
+   <br>
+   LA DODO SOLENE PREZENTAS AL ALICIO &#348;IAN <!-- Error in book: SIAN --> PROPRAN FINGROINGON.
+</center>
+
+<!-- File: 038.png -->
+
+<!-- File: 039.png -->
+
+<p>
+   Alicio pensis interne ke la tuta afero estas absurda, sed &#265;iuj
+   tenadis sin tiel serioze ke &#349;i ne kura&#285;is ridi. Anka&#365;
+   &#265;ar &#349;i ne povis elpensi ion dirindan, &#349;i nur simple
+   klinis respekte la kapon akceptante la ingon, kaj tenadis sin kiel
+   eble plej serioze.
+</p>
+
+<p>
+   Kaj nun sekvis la man&#285;ado de la sukera&#309;oj. Tio ka&#365;zis
+   ne malmulte da bruo kaj konfuzo. Grandaj birdoj plendis ke ili ne
+   povas gustumi siajn; malgrandaj aliflanke sufoki&#285;is, kaj estis
+   necese kuraci ilin per la dorsfrapada kuraco. Tamen &#265;io fine
+   elfari&#285;is. Ili sidigis sin denove en la rondo kaj petis al la
+   Muso ke &#285;i rakontu al ili ion plu.
+</p>
+
+<p>
+   "Vi ja promesis rakonti al mi vian historion," diris Alicio, "kaj la
+   ka&#365;zon pro kiu vi malamas la... la... la... Ko kaj Ho." Tiujn
+   komencajn literojn &#349;i aldonis per tre malla&#365;ta flustro,
+   ektimante ke &#285;i ree ofendi&#285;os.
+</p>
+
+<p>
+   "Mia tejlo,"<sup><a name="piednoto03a" href="#piednoto03b">3</a></sup>
+   diris la Muso, "estas tre longa kaj tre mal&#285;oja."
+</p>
+
+<p>
+   "Mi vidas ke &#285;i estas longa," diris Alicio rigardante kun miro
+   &#285;ian voston, "sed kial vi &#285;in nomas mal&#285;oja?" Kaj dum
+   la da&#365;ro de la
+
+<!-- File: 040.png -->
+
+   rakonto &#349;i tiel konfuzis sin pri tiu enigmo ke &#349;ia koncepto
+   pri &#285;i enhavis kune la ideojn de amba&#365; tejla&#309;oj. Jen
+   la vostrakonto a&#365; rakontvosto:
+</p>
+
+<!-- [**F1: NB for HTML version: font size decreases] -->
+<!-- [**F2: -1 point after each asterisk] -->
+<!-- [**F2: If you define a <span> with font-size = 90% and nest them,
+            you'll get about the right effect. My 2cents ;-) ] -->
+   <div style="margin-top: 3ex; margin-bottom: 3ex; margin-left: 25%">
+      <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; margin-left: 1.1em">Furi' diris al</div>
+      <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; margin-left: 2.6em">Mus', kiun</div>
+      <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; margin-left: 4.1em">trafis</div>
+      <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; margin-left: 5.4em">li &#309;us,</div>
+      <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; font-size: 90%">
+      <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; margin-left: 6.2em">'Ni havu</div>
+      <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; margin-left: 6.8em">proceson,</div>
+      <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; margin-left: 7.7em">procesos mi</div>
+      <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; margin-left: 6.8em">vin! Ne ekpenu</div>
+      <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; margin-left: 5.8em">rifuzi; tio,</div>
+      <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; margin-left: 5.2em">nur por amuzi</div>
+      <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; font-size: 90%">
+      <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; margin-left: 4em">min, estas</div>
+      <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; margin-left: 1.9em">necesa; defendu</div>
+      <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; margin-left: 0">do vin!'</div>
+      <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; margin-left: 2.3em">'Ne utilus,</div>
+      <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; margin-left: 3.7em">sinjor';</div>
+      <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; margin-left: 4.4em">diris mus' kun</div>
+      <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; margin-left: 5.5em">fervor'&mdash;</div>
+      <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; margin-left: 7em">'Sen ju&#285;istoj</div>
+      <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; margin-left: 9.2em">procesi</div>
+      <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; margin-left: 10.2em">tempperdo</div>
+      <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; margin-left: 9.2em">ja estas.'</div>
+      <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; font-size: 90%">
+      <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; margin-left: 8.7em">'Mi vin</div>
+      <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; margin-left: 7.6em">ju&#285;os</div>
+      <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; margin-left: 6.5em">tutsole'</div>
+      <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; font-size: 90%">
+      <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; margin-left: 6.5em">&mdash;diris li</div>
+      <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; margin-left: 7.4em">ruzparole.</div>
+      <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; margin-left: 8em">Li muson</div>
+      <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; margin-left: 10.2em">kondamnis;</div>
+      <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; margin-left: 11.5em">nun</div>
+      <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; margin-left: 12em">sola</div>
+      <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; margin-left: 14.2em">li</div>
+      <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; margin-left: 15em">restas.</div>
+      </div>
+      </div>
+      </div>
+      </div>
+   </div>
+
+<!-- Save this copy for ASCII versions!
+/*
+      Furi' diris al
+           Mus', kiun
+              trafis
+                 li &#309;us,
+                   'Ni havu
+                     proceson,
+                       procesos mi
+                     vin! Ne ekpenu
+                  rifuzi; tio,
+               nur por amuzi
+            min, estas
+        necesa; defendu
+      do vin!'
+        'Ne utilus,
+           sinjor';
+             diris mus' kun
+                fervor'&mdash;
+                   'Sen ju&#285;istoj
+                            procesi
+                            tempperdo
+                         ja estas.'
+                      'Mi vin
+                    ju&#285;os
+                 tutsole'
+              &mdash;diris li
+                 ruzparole.
+                   Li muson
+                      kondamnis;
+                           nun
+                            sola
+                                li
+                                  restas.
+*/
+-->
+
+<p>
+   "Vi ne atentas," diris la Muso al Alicio kun severa mieno. "Pri kio
+   vi pensas?"
+</p>
+
+<p>
+   "Pardonu," respondis &#349;i tre humile, "vi jam alvenis &#265;e la
+   kvina vostkurbo, &#265;u ne?"
+</p>
+
+<p>
+   "Mi ne!" ekkriis la Muso.
+</p>
+
+<!-- File: 041.png -->
+
+<p>
+   "Mine', mine'," ripetis Alicio "do vi certe estas franca Muso; sed
+   kial vi, katmalamanto, nun alvokas katon?"
+</p>
+
+<p>
+   La kolerema Muso tuj levis sin kaj ekforiris, &#309;etante post si la
+   ripro&#265;on:
+</p>
+
+<p>
+   "Ne tolereble estas ke vi insultu min per tia sensenca&#309;o."
+</p>
+
+<p>
+   "Mi ne intencis ofendi, vere ne!" ekkriis Alicio per petega vo&#265;o
+   "kaj vi ja estas tre ofendema." Anstata&#365; respondi, la Muso nur
+   gra&#365;lis kolere. <!-- Removed extra quotemark. -->
+</p>
+
+<p>
+   "Revenu, mi petegas, kaj finu la rakonton," Alicio la&#365;te kriis
+   al la foriranta Muso. Poste &#265;iuj kriis &#293;ore: "Jes, revenu,
+   revenu." Tamen la Muso nur skuis malpacience la kapon, plirapidigis
+   la pa&#349;ojn, kaj malaperis.
+</p>
+
+<p>
+   La Loro malkontente diris: "Estas doma&#285;o ke &#285;i ne volis
+   reveni," unu maljuna krabino profitis la okazon por diri al la
+   filino: "Ha, mia kara, tio estu por vi solena averto por ke neniam
+   <i>vi</i> perdu la bonhumoron," kaj la malrespekta krabido akre
+   respondis: "Vi fermu la bu&#349;on, panjo; vi ja difektus la
+   paciencon e&#265; al ostro."
+</p>
+
+<p>
+   "Ho, kiel mi volus ke nia <i>Dajna</i> estu tie &#265;i," Alicio
+   diris tion al neniu aparte sed kvaza&#365; &#349;i volis mem
+   a&#365;di siajn pensojn, "&#349;i ja kapablus tuj reporti &#285;in."
+</p>
+
+<p>
+   "Kiu do estas <i>Dajna</i>, se estas permesite tion
+
+<!-- File: 042.png -->
+
+   demandi," diris &#285;entile la Loro. Alicio respondis avide,
+   &#265;ar &#265;iam &#349;i estis preta paroli pri sia kara
+   katinjo. "<i>Dajna</i> estas mia kato. &#348;i estas la plej bona
+   muskaptisto kiun vi povus e&#265; imagi; kaj se vi vidus &#349;in
+   <i>bird</i>kaptanta,..."
+</p>
+
+<p>
+   Tiuj vortoj ka&#365;zis inter la &#265;eestantoj vere rimarkindajn
+   sentojn. Kelkaj el la birdoj tuj forportis sin. Unu maljuna pigo
+   tre zorge enfaldis sin per la vestoj kaj anoncis ke, &#265;ar la
+   noktaj vaporoj malbone efikas sur la gor&#285;o, &#349;i devas
+   hejmeni&#285;i. La kanario kriis per trempepanta vo&#265;o al siaj
+   idoj: "Forvenu, karuletoj, la horo jam pasis, je kiu vi devis
+   ku&#349;i&#285;i."
+</p>
+
+<p>
+   Pro diversaj tiaj pretekstoj &#265;iuj foriris unu post alia,
+   &#285;is Alicio restis tute sola. "Se nur mi ne estus nominta
+   <i>Dajna'n</i>!" &#349;i diris melankolie. "Supre en la hejmo
+   &#265;iuj &#349;atas &#349;in, &#265;i tie funde, neniu. Tamen,
+   la&#365; mi, &#349;i estas la plej bona kato en la tuta mondo. Ho,
+   <i>Dajna</i>, vi kara <i>Dajna</i>, &#265;u jam neniam mi revidos
+   vin?" Kaj nun sentante sin tre sola kaj tre mal&#285;oja, &#349;i
+   denove ekploris.
+</p>
+
+<p>
+   Post iom da tempo, eka&#365;dante kelkajn piedpa&#349;eta&#309;ojn,
+   &#349;i avide direktis la rigardojn al ili, en la espero ke eble la
+   Muso regajnis la bonhumoron kaj nun revenas por fini sian rakonton.
+</p>
+
+<!-- File: 043.png -->
+
+<div class="chapitrotitolo" id="chapitroIV">
+   &#264;APITRO IV
+   <br>
+   <span class="majusklete">&#264;efe pri unu Lacerto nomata
+   Bil<sup><a name="piednoto04a" href="#piednoto04b">4</a></sup></span>
+</div>
+
+<p>
+   <span class="majusklete">Alvenis</span> ne la Muso, sed la Blanka
+   Kuniklo, &#284;i trotis malrapide, kaj &#265;irka&#365;rigardadis,
+   kvaza&#365; &#285;i ser&#265;as ion. &#348;i a&#365;dis &#285;in
+   murmuri al si: "Ho, la Dukino, ho, miaj karaj piedoj, ho miaj felo
+   kaj vangharoj! &#348;i ekzekutigos min. Tio estas same certa kiel
+   la fakto ke mi ne amas la &#265;asputorojn! Kie en la tuta mondo mi
+   lasis ilin fali?"
+</p>
+
+<p>
+   Alicio tuj divenis ke &#285;i ser&#265;as la ventumilon kaj la
+   paron da blankaj gantoj kapridfelaj, kaj &#349;i bonkore komencis
+   &#265;irka&#365;ser&#265;i ilin. Sed ne prosperis al &#349;i trovi
+   ilin, &#265;ar de kiam &#349;i na&#285;adis en la lageto, &#265;io
+   absolute &#349;an&#285;i&#285;is; malaperis la vitra tablo, la
+   pordeto, kaj e&#265; la granda halo mem. Balda&#365; dum Alicio
+   &#265;irka&#365;ser&#265;as, la Kuniklo rimarkis &#349;in, kaj per
+   kolera vo&#265;o ekkriis al &#349;i: "Nu, Mariano, kion do <i>vi</i>
+   faras &#265;i tie ekstere? Vi tuj kuru en la domon kaj alportu paron
+   da gantoj kaj ventumilon. Rapidu, for!"
+</p>
+
+<!-- File: 044.png -->
+
+<p>
+   Alicio tuj ekkuris en la direkto al kiu &#285;i montris. Pro timo de
+   &#285;ia kolero &#349;i e&#265; ne provis klarigi ke &#349;i ne estas
+   Mariano.
+</p>
+
+<p>
+   "Li ja kredas ke mi estas lia &#265;ambristino," &#349;i al si diris,
+   kurante. "Kia surprizego estos por li eltrovi kiu mi estas! Sed bone
+   estos alporti al li la ventumilon kaj gantojn, t.e. se prosperos al
+   mi trovi ilin."
+</p>
+
+<p>
+   Dirante tion, &#349;i trovis sin staranta anta&#365; &#265;arma
+   malgranda dometo kun sur la pordo neta nom-tabulo kaj gravurita
+   sur &#285;i la nomo Sro. B. Kuniklo. &#348;i eniris, ne frapinte
+   la pordon, kaj rapidis supren per &#349;tuparo timante ke &#349;i
+   renkonti&#285;os kun la efektiva Mariano, kaj estos forigita el la
+   domo anta&#365; ol &#349;i povos trovi la ventumilon kaj gantojn.
+</p>
+
+<p>
+   "Kiel strange estas," diris Alicio al si, "esti &#265;irka&#365;sendata
+   de Kuniklo! Eble anka&#365; <i>Dajna</i> igos min porti por &#349;i
+   depe&#349;ojn. Jen kio povus okazi. 'Fra&#365;lino Alicio, venu,
+   pretigu vin por la promeno.' 'Post unu momento, varnjo; tamen
+   &#285;is <i>Dajna</i> revenos, mi devas gardi la mustruon, por ke la
+   muso ne eliru.' Sed mi kredas ke, se <i>Dajna</i> komencus tiamaniere
+   estri la domanojn, oni ne permesus al &#349;i resti en la domo."
+</p>
+
+<p>
+   Dum &#349;i parolis, &#349;i <!-- Error in book: si --> trovis sin en
+   neta &#265;ambreto kiu havis tablon apud la fenestro, kaj jen sur la
+   tablo (kion &#349;i esperis trovi) ventumilo kaj
+
+<!-- File: 045.png -->
+
+   kelkaj paroj da blankaj gantetoj. Preninte la ventumilon kaj unu
+   paron da gantoj, &#349;i estis tuj forlasonta la &#265;ambron kiam
+   okaze &#349;i rimarkis, starantan apud la spegulo, boteleton. Tiu
+   boteleto <i>ne</i> havis surskribon kun la invito TRINKU MIN, tamen
+   &#349;i mal&#349;topis kaj almetis &#285;in al la lipoj. <!-- Error
+   in book: missing punctuation --> "Kiam ajn mi a&#365; man&#285;as
+   a&#365; trinkas &#265;i tie funde, nepre okazas <i>io</i> stranga, do
+   mi volas provi kian efikon havos &#265;i tiu boteleto. Mi tre esperas
+   ke &#285;i denove grandigos min, &#265;ar mi vere enuas esti tia
+   malgranda&#309;eto kia nun mi estas."
+</p>
+
+<p>
+   Kaj tian efikon &#285;i fakte havis, efikon preska&#365; tujan;
+   &#265;ar anta&#365; ol &#349;i eltrinkis duonon de la enhavo, &#349;i
+   sentis la kapon premata kontra&#365; la plafono, kaj devis klini la
+   dorson por ke &#349;i ne rompu al si la kolon. Si tuj demetis la
+   boteleton dirante: "Sufi&#265;as! mi esperas ke mi ne kreskos plu.
+   Jam mi ne povas eliri tra la pordo. Ho, mi tre volas ke mi ne tiom
+   trinkis."
+</p>
+
+<p>
+   Ho, ve! Jam tro malfrue estis por voli tion. La kresko tute <i>ne</i>
+   &#265;esis, sed da&#365;radis &#285;is &#349;i devis stari sur
+   la genuoj, kaj plu da&#365;radis &#285;is e&#265; por tio mankis
+   spaco. &#348;i klopodis ku&#349;i sur la planko havante unu kubuton
+   kontra&#365; la pordo kaj la alian klinitan &#265;irka&#365; la kapo.
+   Sed ankora&#365; plu &#349;i kreskis, kaj&mdash;jen, &#349;ia lasta
+   rimedo&mdash;&#349;i &#349;ovis unu brakon el la fenestro kaj unu
+   piedon en la kamentubon, dirante:
+</p>
+
+<!-- File: 046.png -->
+
+<p>
+   "Nu, kio ajn okazos, jam nenion plu <i>mi</i> povas fari. Kio al mi
+   okazos? Kio?" Tre feli&#265;e por Alicio la sor&#265;boteleto jam
+   plene efikis; &#349;i ne plu kreskis, tamen &#349;ia nuna amplekso
+   estis por &#349;i tre malkomforta, kaj &#265;ar &#349;ajne ekzistis
+   nenia eblo iam eliri tiun &#265;ambron, ni ne miru ke &#349;i nun
+   fari&#285;is tre malgaja.
+</p>
+
+<p>
+   "Estis multe pli agrable en la hejmo," pensis la kompatindulo,
+   "&#265;ar tie ne okazis ke oni &#265;iam alterne kreskis kaj
+   malkreskis, kaj &#265;irka&#365;-ordoni&#285;is de musoj kaj
+   kunikloj. Preska&#365; mi volas ke mi ne estus enirinta tiun
+   tuneleton; tamen, malgra&#365; &#265;io, la &#265;itiea vivo estas
+   certe kurioza kaj interesa. Ho, mi tre miras <i>kio</i> okazis al
+   mi. <!-- There's something wrong with that sentence grammarwise, but
+   it didn't strike me as a printing error. So I checked an English
+   version, and found that it was a bit odd too: "I do wonder what
+   can have happened to me!" The English is the same in Carroll's
+   hand-printed manuscript of "Alice's Adventures under Ground", but
+   "can" is underlined. And Broadribb's Esperanto translation reads "Mi
+   vere ne komprenas kio okazas al mi." So I think that there *was* a
+   printing error: "kio" should have been italicized! --> En la pasinto,
+   kiam mi legis la fefabelojn, mi &#265;iam supozis ke en la reala
+   mondo tute ne okazas tiaj aferoj; sed jen mi mem trovas min en la
+   mezo de ia vera fefabelo! Oni devos, oni certege devos, verki libron
+   pri mi. Mi mem verkos &#285;in, tuj kiam mi estos plenkreskinta.
+   <!-- I removed a quotemark. --> Sed mi ja estas plene kreskinta jam
+   nun"&mdash;diris &#349;i per malgaja vo&#265;o "almena&#365; tie
+   &#265;i ne estas spaco por kreski plu. &#264;u sekvas do (pensis
+   &#349;i) ke mi neniam fari&#285;os pli <i>a&#285;a</i> ol nun? Tio
+   ja estus unuflanke tre agrabla: neniam fari&#285;i maljunulino! Sed
+   aliflanke, devi &#265;iam lerni la lecionojn, ho, mi ne &#349;atus
+   <i>tion</i>!"
+</p>
+
+<p>
+   "Vi stulta Alicio," &#349;i respondis al si, <!-- Error in book;
+   missing punctuation --> "Kiel vi povus lerni lecionojn <i>tie
+   &#265;i</i>? <!-- Error in book: ci --> Apena&#365; estas spaco
+   por <i>vi</i>, kie do loki&#285;us lernolibroj?" Kaj tiamaniere
+   &#349;i da&#365;rigis la konversacion, diskutante kaj argumentante
+   kontra&#365; si.
+</p>
+
+<!-- File: 047.png -->
+
+<!-- [Blank Page] -->
+
+<!-- File: 048.png -->
+
+<!-- [Illustration: LA KUNIKLO FALAS EN SIAN KUKUMEJON.] -->
+
+<center id="ilustrajho03" class="ilustrajhe">
+   <img src="images/ladaem03.png" border="2" alt="Ilustrajxo: LA KUNIKLO FALAS EN SIAN KUKUMEJON.">
+   <br>
+   LA KUNIKLO FALAS EN SIAN KUKUMEJON.
+</center>
+
+<!-- File: 049.png -->
+
+<p>
+   Post kelkaj momentoj &#349;i &#265;esis paroli kaj a&#365;skultis,
+   &#265;ar &#349;i a&#365;dis ekster la &#265;ambro ies vo&#265;on
+   diranta: "Mariano, Mariano! se vi ne tuj alportos al mi la
+   gantojn&mdash;" Sekvis la sonoj de piedtrotetado supren la&#365; la
+   &#349;tuparo. Alicio komprenis ke la Kuniklo venas por ser&#265;i
+   Marianon. Pro timo al li, &#349;i tiel forte tremis ke la tuta dometo
+   skui&#285;is. &#348;i ja forgesis ke nun &#349;i estas preska&#365;
+   miloble pli granda ol la Kuniklo, kaj tute ne bezonas timi &#285;in.
+</p>
+
+<p>
+   La&#365; la a&#365;dataj sonoj la Kuniklo alvenis &#285;is la pordo,
+   kaj klopodadas malfermi &#285;in. Sed, &#265;ar la pordo estis
+   malfermebla nur internen, kaj &#265;ar Alicio forte premas &#285;in
+   per la kubuto, tiu klopodado malsukcesis. &#348;i a&#365;dis &#285;in
+   diri al si: "Do, mi &#265;irka&#365;iros kaj eni&#285;os tra la
+   fenestro."
+</p>
+
+<p>
+   "Vi ne faros <i>tion</i>" pensis Alicio. Atendinte &#285;is &#349;i
+   a&#365;das la Kuniklon apude sub la fenestro, &#349;i subite
+   eletendis la manon kaj faris provkapton en la aero. En la manon
+   &#349;i ricevis nenion, sed a&#365;dis subitan timekkrion, la falon
+   de ia korpo, kaj samtempe la sonon de frakasata vitro. El tio &#349;i
+   konkludis ke &#285;i falis en kukumejon, a&#365; en ion tiuspecan.
+</p>
+
+<p>
+   Post unu momenton &#349;i a&#365;dis tre koleran
+
+<!-- File: 050.png -->
+
+   vo&#265;on (certe la vo&#265;on de l'&nbsp;Kuniklo) diranta: "Pat, Pat,
+   kie vi estas, kanajlo?" kaj responde (de malproksime) jen alia
+   vo&#265;o de &#349;i nekonata: "Se pla&#265;as, Mo&#349;to, jen mi
+   tie &#265;i. Mi fosas pomojn."
+</p>
+
+<p>
+   "Fosas <i>pomojn</i>? &#264;i tien, sencerbulo, kaj eligu min el
+   <i>&#265;i tio</i>." (Denove a&#365;di&#285;as sonoj de frakasata
+   vitro.)
+</p>
+
+<p>
+   "Nun, vi diru al mi, Pat, kio tio estas en la fenestro?"
+</p>
+
+<p>
+   "Brako, Ekscelenco." <!-- Error in book: missing quotemarks -->
+   (La&#365; la akcento per kiu li parolis li certe estis irlandano.)
+</p>
+
+<p>
+   "&#264;u 'brako' vi diris, stultulo? Kiu en la tuta mondo iam vidis
+   brakon tiel grandan? &#284;i ja &#349;topas la tutan fenestron."
+</p>
+
+<p>
+   "Estas vero, Ekscelenco; sed, malgra&#365; &#265;io, &#285;i estas
+   brako."
+</p>
+
+<p>
+   "Nu, &#285;i ne devas esti tie, kio ajn &#285;i estas. Vi iru tuj kaj
+   forprenu &#285;in."
+</p>
+
+<p>
+   Post tio sekvis longa silento; nur malofte Alicio a&#365;dis
+   flustra&#309;ojn: ekze.,
+</p>
+
+<p>
+   "Mi ne &#349;atas &#285;in, Mo&#349;to, tut' ne, tut' ne!" kaj "Vi
+   obeu, malkura&#285;ulo."
+</p>
+
+<p>
+   En la fino &#349;i la duan fojon eletendis la manon kaj faris
+   provkapton en la aero. &#264;i tiun fojon &#349;i a&#365;dis
+   <i>du</i> timkriojn, kaj anka&#365; duobli&#285;is la sonoj de
+   frakasata vitro. "Tiu kukumejo nepre havas multe da kadroj," pensis
+   Alicio. "Kion oni projektos nun? Pri la projekto eltiri min
+
+<!-- File: 051.png -->
+
+   el la fenestro, se nur ili povus, mi estus tute kontenta, &#265;ar mi
+   ja ne volas resti tie &#265;i eterne."
+</p>
+
+<p>
+   Pasis kelka tempo en plena silento. Poste rompis la silenton rulbruo
+   de malgrandaj vagonradoj, kaj vo&#265;oj ne malmultaj ekparolis
+   &#265;iuj kune. &#348;i ela&#365;dis nur la sekvantajn:
+</p>
+
+<blockquote>
+   "Kie la alia &#349;tupetaro?&mdash;Mi ja devis alporti nur unu,
+   la alian Bil alportas&mdash;Bil&#265;o, &#285;in starigu tie
+   &#265;i&mdash;Jen en &#265;i tiu angulo ni starigu ilin&mdash;Ne,
+   ne! anta&#365; &#265;io necesas kunligi ilin, alie ni ne
+   atingos la fenestron&mdash;Vi ne &#285;enu vin, ili jam
+   sufi&#265;e ta&#365;gas&mdash;Vi, Bil, ekkaptu &#265;i tiun
+   &#349;nuron&mdash;&#264;u la tegmento subtenos la premon?&mdash;Gardu
+   vin, jen malfiksi&#285;inta ardeza&#309;o&mdash;Ho, &#285;i jam
+   falas, gardu la kapojn sube&mdash;(La&#365;ta frakaso)&mdash;Nu,
+   kiu fu&#349;is tion?&mdash;Mi kredas ke Bil&mdash;Kiu devas derampi
+   la kamentubon?&mdash;Ne, mi ne volas, vi rampu mem&mdash;Tion ne
+   <i>mi</i>, Bil devas&mdash;Bil, la mastro ordonas ke vi derampu."
+</blockquote>
+
+<p>
+   "Do, Bil devas derampi la kamentubon," pensis Alicio. "&#264;iujn
+   malagrabla&#309;ojn oni trudas al Bil. Mi ne volus esti en
+   la situacio de Sro. Bil. La fajrujo estas tre mallar&#285;a,
+   sed malgra&#365; &#265;io mi nepre sukcesos trafi lin per la
+   piedo." &#348;i eltiris la piedon kiel eble pleje el la tubo
+   kaj atendis &#285;is &#349;i a&#365;dis tutapude en la tubo
+   &#265;irka&#365;gratadon kaj rampadon de iu besteto (kiaspeca &#285;i
+   estis, &#349;i el la sonoj ne povis diveni). Tiam dirante al si 'Tio
+   nepre estas Bil' &#349;i provfrapis per la piedo en la tubon, kaj
+   atende a&#365;skultis. <!-- I removed a quotemark. -->
+</p>
+
+<p>
+   Unue &#349;i a&#365;dis la&#365;tan &#293;oron:
+</p>
+
+<blockquote>
+   "Jen Bil tie supre! Pafi&#285;is el tubo!! Falas teren!!!"
+</blockquote>
+
+<!-- File: 052.png -->
+
+<p>
+   Poste la vo&#265;o de l'&nbsp;Kuniklo diranta tutsole: "<i>Kaptu lin,
+   vi &#265;e la barilo.</i>" Sekvis unumomenta silento kaj fine alia
+   konfuza vo&#265;aro:
+</p>
+
+<blockquote>
+   "Subtenu la kapon&mdash;Brandon. Ne sufoku lin&mdash;Kio al vi
+   okazis, kunulo&mdash;Diru al ni&mdash;"
+</blockquote>
+
+<p>
+   A&#365;di&#285;is responde tre malforta sibla vo&#265;o ("jen la
+   vo&#265;o de Bil," pensis Alicio).
+</p>
+
+<blockquote>
+
+   <p>
+      "Nu, apena&#365; mi scias&mdash;ne pli, dankojn&mdash;jam
+      mi reforti&#285;as&mdash;mi estas tro konfuzita por
+      rakonti&mdash;io&mdash;kvaza&#365; risorte&mdash;atakis min&mdash;kaj
+      mi pafi&#285;is supren kiel raketo&mdash;jen &#265;io."
+   </p>
+
+   <p>
+      "Tute vere, ni ja vidis vin," diris la aliaj.
+   </p>
+
+</blockquote>
+
+<p>
+   "Ni devas ekbruligi la domon," diris la vo&#265;o de l'&nbsp;Kuniklo.
+   Alicio tuj ekkriis kiel eble plej la&#365;te "se vi tion atencos, mi
+   instigos kontra&#365; vi <i>Dajna'n</i>."
+</p>
+
+<p>
+   Sekvis tuja kaj plena silento. "Kion nun ili faros?" pensis Alicio.
+   La&#365; &#349;i la plej prudenta rimedo estus forpreni la tegmenton.
+</p>
+
+<p>
+   Post unu, du momentoj denove komencis &#265;irka&#365;movi&#285;o,
+   kaj la Kuniklo a&#365;digis sin dirante: "Sufi&#265;os por komenco
+   unu plena pu&#349;&#265;aro."
+</p>
+
+<p>
+   "Plena pu&#349;&#265;aro da kio?" pensis Alicio. Tiu dubo ne
+   da&#365;ris longe, &#265;ar en tiu sama momento, en&#349;uti&#285;is
+   tra la fenestro, kun kvaza&#365;-hajla bruo, amaso da &#349;tonetoj,
+   kaj kelkaj el ili e&#265; frapis al &#349;i la viza&#285;on. &#348;i
+   diris al si: "Tion mi tuj &#265;esigos," kaj aldonis la&#365;te: "Se
+   vi ree faros tion, mi <i>Dajna'n</i>...."
+</p>
+
+<p>
+   Denove la tuja kaj plena silento!
+</p>
+
+<!-- File: 053.png -->
+
+<p>
+   Alicio surprize rimarkis ke la &#349;tonetoj ku&#349;antaj sur la
+   planko &#265;iuj &#349;an&#285;i&#285;as en kuketojn, kaj venis
+   en sian kapon la feli&#265;a ideo "Se mi man&#285;os unu el tiuj
+   kuketoj, nepre okazos al mi <i>iuspeca</i> korp&#349;an&#285;o, kaj
+   &#265;ar nun tia &#349;an&#285;o neniel povas kreskigi min, sekvas ke
+   la efiko estos malkreskiga."
+</p>
+
+<p>
+   &#348;i do englutis unu, kaj kun granda &#285;ojo konstatis ke
+   &#349;i tuj komencas malkreski. Tuj kiam &#349;i estis sufi&#265;e
+   malalta por trairi la pordon, &#349;i forkuris el la domo, kaj
+   trovis ke granda aro da malgrandaj birdoj kaj bestoj staras ekstere
+   atendante &#349;in. La kompatinda lacerto Bil sidis en la mezo
+   subtenate de du kobajoj kiuj donas al li trinka&#309;on el boteleto.
+   &#264;iuj sin &#309;etis al Alicio, sed &#349;i forkuris kiel eble
+   plej rapide kaj balda&#365; trovis sin staranta sekure en densa
+   arbaro.
+</p>
+
+<p>
+   "Kaj nun," diris al si Alicio &#265;irka&#365;vaganta en la
+   arbaro, "la unua celo kompreneble estas rekreski &#285;is la
+   ordinara grandeco, kaj la dua estas trovi la vojon en tiun belan
+   &#285;ardenon."
+</p>
+
+<p>
+   Sendube tre bona plano! sed, beda&#365;rinde, &#349;i ne havis
+   e&#265; la plej malgrandan ideon kiamaniere &#349;i devos plenumi
+   &#285;in. Dum &#349;i ser&#265;e esploris inter la arboj, akra
+   hundbojo altiris &#349;ian atenton.
+</p>
+
+<p>
+   Jen grandega hundido de alte rigardis sur &#349;in el grandaj rondaj
+   okuloj, kaj malvigle etendis
+
+<!-- File: 054.png -->
+
+   unu piedon por tu&#349;i &#349;in. "Ho, vi dorlota&#309;eto," diris
+   &#349;i en sia plej dorlota vo&#265;o, kaj penis fajfi al &#285;i.
+   Sed interne &#349;i tre timis pensante ke &#285;i eble estas malsata,
+   kaj en tiu okazo povas forman&#285;i &#349;in, malgra&#365; la
+   dorloto.
+</p>
+
+<p>
+   Apena&#365; konsciante kion &#349;i faras, &#349;i levis malgrandan
+   bran&#265;eton kaj tenis &#285;in anta&#365; la hundido, kiu tuj
+   saltis en la aeron kun la&#365;ta &#285;ojbojo, kaj &#309;etinte sin
+   sur la bran&#265;eto &#349;ajnigis mortskui &#285;in.
+</p>
+
+<p>
+   Por eviti esti piedpremata, Alicio gardis sin malanta&#365; granda
+   kardo. Tuj kiam &#349;i reaperis sur la alia flanko, bran&#265;eto en
+   mano, la hundido denove atakis, kaj pro &#285;ia arda deziro &#285;in
+   kapti, tute renversi&#285;is. Alicio, pensante en si ke tio estas
+   kvaza&#365; oni ludus kun tir&#265;evalo, kaj en &#265;iu momento
+   atendante ke &#349;i estos piedpremata, ree &#265;irka&#365;kuris
+   la kardon. La hundido, siaparte, komencis fari rapide tutan serion
+   da sin&#309;etoj; &#265;iufoje &#285;i nur malmulte anta&#365;en
+   kuris, sed multe kuris malanta&#365;en. Sen&#265;ese &#285;i
+   ra&#365;ke bojadis, &#285;is fine &#285;i sidi&#285;is malproksime,
+   kaj spiregadis, kun lango elpendi&#285;anta kaj la grandaj okuloj
+   duonfermitaj.
+</p>
+
+<p>
+   Tiu momento &#349;ajnis al Alicio oportuna por forkuro. &#348;i tuj
+   ekkuris, kaj ne &#265;esis kuradi &#285;is &#349;i sentis sin laca
+   kaj spireganta, kaj (pro la longa interspaco) la bojado fari&#285;is
+   apena&#365; a&#365;debla.
+</p>
+
+<p>
+   "Tamen &#285;i estis tre bela hundeto," diris
+
+<!-- File: 055.png -->
+
+   Alicio apogante sin kontra&#365; ranunkuleto por ripozi; kaj
+   ventumante sin per unu el &#285;iaj folioj &#349;i da&#365;rigis: "Mi
+   tre volus instrui al &#285;i lertfara&#309;ojn, se nur mi estus...
+   ta&#365;gegranda. Ho, preska&#365; mi forgesis ke mi devas rekreski!
+   Mi konsideru kion fari; mi kredas ke nepre estos necese ke mi trinku
+   a&#365; man&#285;u <i>ion</i>. Sed jen la &#265;efa demando: kion
+   trinki a&#365; man&#285;i."
+</p>
+
+<p>
+   Alicio &#265;irka&#365;rigardis sur &#265;iujn florojn kaj
+   herbtrunketojn, sed nenion &#349;i vidis kiu havis la aspekton esti
+   la ta&#365;ga man&#285;a&#309;o. Sed jen, apud &#349;i, staris
+   granda fungo, egale alta kun &#349;i mem. Esplorinte &#285;in, sube
+   kaj &#265;irka&#365;e, &#349;i decidi&#285;is esplori anka&#365; la
+   supron. Levinte sin sur la piedpintojn, &#349;i havis la okulojn
+   &#285;uste super la rando. Sidantan sur la supro, kun la brakoj
+   falditaj, &#349;i ekvidis grandan bluha&#365;tan ra&#365;pon kiu
+   serene fumas longan turkan pipon.
+</p>
+
+<!-- File: 056.png -->
+
+<!-- [**italics correspond to English text] -->
+
+<div class="chapitrotitolo" id="chapitroV">
+   &#264;APITRO V
+   <br>
+   <span class="majusklete">Alicio ricevas admonon de la Ra&#365;po</span>
+</div>
+
+<p>
+   <span class="majusklete">Tre</span> longan tempon Alicio kaj la
+   Ra&#365;po silente rigardis unu la alian; fine la Ra&#365;po elprenis
+   la pipon el la bu&#349;o kaj alparolis &#349;in per malvigla dormema
+   vo&#265;o:
+</p>
+
+<p>
+   "Kiu <i>vi</i> estas?" &#285;i diris.
+</p>
+
+<p>
+   Jen ne tre kura&#285;iga komenco! Alicio respondis malsinfide:
+</p>
+
+<p>
+   "Apena&#365; mi scias, Sinjoro, en la nuna momento. Mi bone scias
+   kiu mi est<i>is</i>, kiam mi levi&#285;is hodia&#365; matene, sed mi
+   kredas ke mi &#349;an&#285;i&#285;is multfoje dum la tago."
+</p>
+
+<p>
+   "Kion vi volas kredigi per tio?" diris tre severe la Ra&#365;po.
+   "Klarigu vin."
+</p>
+
+<p>
+   "Beda&#365;rinde, Sinjoro, mi ne povas klarigi <i>min</i>" diris
+   Alicio, "&#265;ar mi ja ne estas mi mem."
+</p>
+
+<p>
+   &mdash;"Ne komprenas," diris la Ra&#365;po.
+</p>
+
+<p>
+   "Tamen mi ne povas igi &#285;in pli klara," Alicio tre &#285;entile
+   respondis, "&#265;ar mi mem ne komprenas. Kaj, ke la korpalteco ofte
+   malsami&#285;as dum la da&#365;ro de unu tago estas tre konfuzige."
+</p>
+
+<!-- File: 057.png -->
+
+
+<p>
+   &mdash;"<i>Ne</i> estas," diris la Ra&#365;po.
+</p>
+
+<p>
+   "Nu, eble vi ne ankora&#365; spertis &#285;in," diris Alicio, "sed
+   kiam vi devas &#349;an&#285;i&#285;i en krizalidon&mdash;tio ja
+   nepre okazos ian tagon&mdash;kaj poste en papilion, vi sentos vin
+   <i>iom</i> konfuzata, &#265;u ne?"
+</p>
+
+<p>
+   "Tute <i>ne</i>," diris la Ra&#365;po.
+</p>
+
+<p>
+   "Nu, kredeble viaj sentoj ne similas la miajn," diris Alicio, "tamen
+   tio estus certe tre konfuziga por <i>mi</i>!"
+</p>
+
+<p>
+   "Vi!" diris la Ra&#365;po malestime, "kiu <i>vi</i> estas?"
+</p>
+
+<p>
+   Tio ja rekondukis ilin al la komenci&#285;o. Alicio, sentante sin
+   &#285;enata per la tre mallongaj diroj de la Ra&#365;po, tenadis sin
+   iom fiere, kaj diris tre serioze, "La&#365; mia opinio, vi devas unue
+   diri al mi, kiu <i>vi</i> estas."
+</p>
+
+<p>
+   "Kial?" diris la Ra&#365;po. <!-- Swapped quote and question mark. -->
+</p>
+
+<p>
+   Jen alia konfuziga demando! &#264;ar &#349;i ne povis elpensi ian
+   kialon, kaj &#265;ar la Ra&#365;po &#349;ajnis esti malagrablulo,
+   Alicio ekforiris.
+</p>
+
+<p>
+   La Ra&#365;po la&#365;te kriis post &#349;i. "Revenu! mi havas por vi
+   gravan konsilon."
+</p>
+
+<p>
+   Tio sonis al &#349;i bonpromesa: &#349;i do revenis.
+</p>
+
+<p>
+   "<i>Ne koleri&#285;u</i>," diris la Ra&#365;po, kaj tuj silentis.
+</p>
+
+<p>
+   "&#264;u nenion plu?" diris Alicio, subpremante kiel eble plej bone
+   sian koleron.
+</p>
+
+<p>
+   "Jes," diris la Ra&#365;po.
+</p>
+
+<p>
+   &#264;ar &#349;i havis nenion alian por fari kaj &#265;ar
+
+<!-- File: 058.png -->
+
+   la Ra&#365;po <i>eble</i> diros ion atentindan, &#349;i decidis
+   resti. Dum kelkaj minutoj &#285;i silente fumadis, sed en la fino
+   malfaldis la brakojn, elprenis la pipon el la bu&#349;o, kaj
+   diris:&mdash;
+</p>
+
+<p>
+   "Vi do kredas ke vi estas &#349;an&#285;ita?"
+</p>
+
+<p>
+   "Mi timas ke jes, Sinjoro," diris Alicio. "Mi hodia&#365; ne povas
+   memori la aferojn kiel kutime, kaj mi ne restas samalta dum e&#265;
+   dek minutoj."
+</p>
+
+<p>
+   &mdash;"Ne povas memori <i>kiajn</i> aferojn?" diris la Ra&#365;po.
+</p>
+
+<p>
+   <!-- Fixed the quotes in this paragraph... though one really
+   needs three kinds of quotes/apostrophes to mark this one! -->
+   "Nu, ekzemple, mi penis diri '<i>Rigardu! Jen abel' klopoda</i>'
+   sed &#265;io elvenis malsame," Alicio respondis per tre melankolia
+   vo&#265;o.
+</p>
+
+<p>
+   "Deklamu 'Patro Vilhelmo'" diris la Ra&#365;po.
+</p>
+
+<p>
+   Alicio kunfaldis la manojn kaj komencis:&mdash;
+</p>
+
+<center>
+
+   <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" summary="poemo">
+
+      <tr><td align="left" colspan="2">Patro Vil&#265;'! Patro Vil&#265;'! (alparolas la filo)</td></tr>
+      <tr><td width="5%">&nbsp;</td><td align="left">Blankhara vi kaj maljunulo,</td></tr>
+      <tr><td align="left" colspan="2">Staras <i>vi</i> sur la kap' kiel korpbalancilo?</td></tr>
+      <tr><td width="5%">&nbsp;</td><td align="left">&#264;u &#285;i ta&#365;gas por okdekjarulo?</td></tr>
+
+      <tr><td colspan="2">&nbsp;</td></tr>
+
+      <tr><td align="left" colspan="2">"Dum junec'," Patro Vil&#265;o respondis al filo,</td></tr>
+      <tr><td width="5%">&nbsp;</td><td align="left">Mi ja timis difekton al cerbo.</td></tr>
+      <tr><td align="left" colspan="2">Da cerbo nun havas mi malpli ol grilo,</td></tr>
+      <tr><td width="5%">&nbsp;</td><td align="left">Do tre ofte kapstaras sur herbo.</td></tr>
+
+      <tr><td colspan="2">&nbsp;</td></tr>
+
+      <tr><td align="left" colspan="2">Maljunulo vi&mdash;tion denove mi diras,</td></tr>
+      <tr><td width="5%">&nbsp;</td><td align="left">Anka&#365; grasa &#285;is plena sfereco,</td></tr>
+      <tr><td align="left" colspan="2">Tamen elrenversite la &#265;ambron eniras!</td></tr>
+      <tr><td width="5%">&nbsp;</td><td align="left">Ho! de kie al vi l'&nbsp;elasteco?</td></tr>
+
+      <tr><td colspan="2">&nbsp;</td></tr>
+
+<!-- File: 059.png -->
+
+      <tr><td align="left" colspan="2">Mi ja igis la korpon tre bone fleksebla,</td></tr>
+      <tr><td width="5%">&nbsp;</td><td align="left">(Li respondis tre vigle al filo)</td></tr>
+      <tr><td align="left" colspan="2">Per jena &#349;mira&#309;o&mdash;por <i>vi</i> a&#265;etebla</td></tr>
+      <tr><td width="5%">&nbsp;</td><td align="left">Pobotele per unu spesmilo.</td></tr>
+
+      <tr><td colspan="2">&nbsp;</td></tr>
+
+      <tr><td align="left" colspan="2">Maljunul'! (la demandon la filo nun &#349;an&#285;is)</td></tr>
+      <tr><td width="5%">&nbsp;</td><td align="left">Ja sendenta al vi la makzelo,</td></tr>
+      <tr><td align="left" colspan="2">Sed anseron kun ostoj, e&#265; bek' vi forman&#285;is!</td></tr>
+      <tr><td width="5%">&nbsp;</td><td align="left">Jen vere mirinda muelo!</td></tr>
+
+      <tr><td colspan="2">&nbsp;</td></tr>
+
+      <tr><td align="left" colspan="2">Dum juneco min logis la le&#285;oscienco</td></tr>
+      <tr><td width="5%">&nbsp;</td><td align="left">Je l'&nbsp;edzino mi havis procesojn:</td></tr>
+      <tr><td align="left" colspan="2">E&#265; sur feron mi nun (dank' al tiu parenco)</td></tr>
+      <tr><td width="5%">&nbsp;</td><td align="left">Povus fari la makzelimpresojn!</td></tr>
+
+      <tr><td colspan="2">&nbsp;</td></tr>
+
+      <tr><td align="left" colspan="2">Tre maljuna vi estas! pro tiu okazo</td></tr>
+      <tr><td width="5%">&nbsp;</td><td align="left">Senpovi&#285;as, &#265;u ne, la okulo?</td></tr>
+      <tr><td align="left" colspan="2">Tamen jen balanci&#285;as angil' sur la nazo!</td></tr>
+      <tr><td width="5%">&nbsp;</td><td align="left">Ho, klarigu, mirinda lertulo!</td></tr>
+
+      <tr><td colspan="2">&nbsp;</td></tr>
+
+      <tr><td align="left" colspan="2">Tri klarigojn vi havis (kolera l'&nbsp;ekkrio)</td></tr>
+      <tr><td width="5%">&nbsp;</td><td align="left">Vi forkuru, vi&mdash;fosu tomatojn!</td></tr>
+      <tr><td align="left" colspan="2">Mi ne plu da instruo... sufi&#265;as ja tio!</td></tr>
+      <tr><td width="5%">&nbsp;</td><td align="left">Forpermeson ricevu a&#365;&mdash;batojn.</td></tr>
+
+   </table>
+
+</center>
+
+<p>
+   &mdash;"Ne prave!" diris la Ra&#365;po.
+</p>
+
+<p>
+   "Mi timas ke ne <i>tute</i>" diris Alicio hontante; <!-- I inserted a
+   quotemark here. --> "kelkaj el la vortoj &#349;an&#285;i&#285;is."
+</p>
+
+<p>
+   "Malprave, de komenco &#285;is fino," diris decide la Ra&#365;po.
+   Sekvis kelkminuta silento.
+</p>
+
+<p>
+   Unue parolis la Ra&#365;po. "Kiun grandecon vi deziras havi?" &#285;i
+   diris.
+</p>
+
+<p>
+   "Ho, pri grandeco, mi ne estas tre postulema," rapide Alicio
+   respondis, "sed vi scias ke oni ne &#349;atas tiel ofte
+   &#349;an&#285;i&#285;i."
+</p>
+
+<p>
+   &mdash;"Ne scias," diris la Ra&#365;po.
+</p>
+
+<!-- File: 060.png -->
+
+<p>
+   Alicio nenion respondis. Neniam en la vivo oni tiom kontra&#365;diris
+   al &#349;i, kaj &#349;i konsciis ke rapide &#349;i perdas la
+   paciencon. "Do vi estas jam nun kontenta?" diris la Ra&#365;po.
+</p>
+
+<p>
+   "Ne, sinjoro," diris Alicio; "mi &#349;atus esti iomete pli granda, se
+   al vi ne malpla&#265;as, &#265;ar ok centimetroj estas ja alteco tute
+   bizara."
+</p>
+
+<p>
+   "Tre <i>bona</i> alteco," interrompis kolere la Ra&#365;po, kaj
+   &#265;e la diro starigis sin vertikale. (&#284;i havis precize ok
+   centimetrojn!)
+</p>
+
+<p>
+   &mdash;"Sed por mi ja ne kutima," plendis la kompatinda etulino.
+</p>
+
+<p>
+   Kaj &#349;i pensis en si: "Se nur la bestoj kaj birdoj ne estus tiel
+   ofendi&#285;emaj!"
+</p>
+
+<p>
+   "Vi alkutimi&#285;os post kelka tempo," diris la Ra&#365;po, kaj
+   enbu&#349;iginte la pipon, &#285;i denove ekfumis.
+</p>
+
+<p>
+   &#264;i tiun fojon Alicio pacience atendis &#285;is &#285;i reparolos
+   memvole. Post unu, du minutoj la Ra&#365;po demetis la pipon kaj
+   skuis sin. Tiam, derampinte de la fungo, &#285;i rampis for en la
+   herbon, kaj, rampante, &#309;etis post si la rimarkon:
+</p>
+
+<p>
+   "Unu flanko igos vin kreski, la alia malkreskigos."
+</p>
+
+<p>
+   &#264;i tion kaj nenion plu! "Unu flanko de <i>kio</i>? Alia flanko
+   de <i>kio</i>?" pensis en si Alicio. <!-- English original and
+   Broadribb translation have question marks after each, book doesn't.
+   Hmm. I'll insert them. -->
+</p>
+
+<p>
+   La Ra&#365;po tuj respondis al &#349;ia <i>penso</i>, dirante "De la
+   fungo," kaj post unu momento malaperis.
+</p>
+
+<!-- File: 061.png -->
+
+<p>
+   Alicio restis senmova kaj zorge rigardis la fungon, penante eltrovi
+   kie estas &#285;iaj du "flankoj," kaj &#265;ar &#285;i estis
+   plenronda, &#349;i trovis tiun problemon tre malfacila. Fine, &#349;i
+   stre&#265;is la brakojn &#265;irka&#365; la fungon, kaj per &#265;iu
+   mano forrompis unu peceton.
+</p>
+
+<p>
+   "Kaj nun kiu estas 'unu' kaj kiu 'alia'?" diris &#349;i mordetante la
+   dekstran peceton por provi la efikon.
+</p>
+
+<p>
+   En sama momento &#349;i sentis fortan frapon sub la mentono. (&#284;i
+   frapis la piedojn!)
+</p>
+
+<p>
+   Tiu subita &#349;an&#285;o tre timigis &#349;in. Sed kredante ke
+   &#349;i nepre ne devas perdi tempon, &#349;i tuj klopodis por
+   man&#285;i iom de la maldekstra peceto. La mentono kaj la piedoj tiel
+   forte kunpremi&#285;is, ke apena&#365; &#349;i povis malfermi la
+   bu&#349;on, sed fine prosperis al &#349;i enigi kelkajn erojn de la
+   maldekstra peceto.
+</p>
+
+<!-- I really like the variety of starry breaks in different books, but
+PPVs usually make me do them the DP way. -->
+
+<!--
+/*
+       *       *       *       *       *
+           *       *       *       *
+*/
+-->
+
+<hr align="center" width="38%">
+
+<p>
+   "Bone! Jam mia kapo liberi&#285;is," diris Alicio, &#285;ojigite.
+   Sed la &#285;ojo tuj &#349;an&#285;i&#285;is en timon, kiam &#349;i
+   rimarkis ke la &#349;ultroj malaperis. Derigardante, &#349;i povis
+   vidi nur grandegan longon da kolo, kiu &#349;ajne kreskas el ia maro
+   de verdaj folioj tre malproksime de &#349;iaj okuloj.
+</p>
+
+<p>
+   "Kio en la tuta mondo estas jena verda&#309;o?" diris Alicio, "kaj
+   kien malaperis la &#349;ultroj? Kaj vi, ho, kompatindaj manoj, pro
+   kio mi ne
+
+<!-- File: 062.png -->
+
+   povas vidi <i>vin</i>?" &#348;i dume &#265;irka&#365;movis ilin sed
+   sekvis nenia rezulto krom ke la malproksima foliaro iom ondi&#285;is.
+</p>
+
+<p>
+   &#264;ar tute ne sukcesis la klopodoj levi la manojn &#285;is la
+   kapo, &#349;i penis mallevi al ili la kapon, kaj tre &#285;ojis
+   eltrovante ke &#349;ia kolo estas en &#265;iu direkto tre fleksebla,
+   same kiel serpento. Jam kurbinte &#285;in en gracian zigzagon
+   &#349;i celis enigi &#285;in inter la foliaron, kaj eltrovis ke tiu
+   malproksima verda maro estas nur suproj de la arboj sub kiuj &#349;i
+   &#265;irka&#365;vagis kaj parolis kun la Ra&#365;po.
+</p>
+
+<p>
+   Sed en tiu momento &#349;i a&#365;dis akran siblokrion, kaj rapide
+   retiris la kapon, &#265;ar jen granda Kolombo flugas kontra&#365;
+   &#349;ia viza&#285;o kaj forte frapas &#349;in per la flugiloj.
+</p>
+
+<p>
+   "Vi <i>serpento</i>!" kriegis la Kolombo.
+</p>
+
+<p>
+   "Mi <i>ne</i> estas serpento," indignis Alicio, "vi ne ataku min!"
+</p>
+
+<p>
+   "Serpento, mi &#285;in rediras," ripetis la Kolombo, sed malpli
+   ekscitite, kaj kun &#285;emo aldonis la informon: "&#264;iujn
+   rimedojn mi provis, sed kontra&#365; ili, nenio ta&#365;gas."&mdash;
+</p>
+
+<p>
+   "Mi ne havas e&#265; la plej malgrandan ideon pri kio vi parolas,"
+   diris Alicio.
+</p>
+
+<p>
+   &mdash;"Mi provis la arbradikojn, la deklivojn, kaj kreska&#309;ajn
+   barilojn," da&#365;rigis la Kolombo, tute ne atentante &#349;in, "sed
+   eviti la serpentojn, neeble."
+</p>
+
+<!-- File: 063.png -->
+
+<p>
+   Alicio pli kaj pli konfuzi&#285;is, sed &#349;i decidis ke ne utilos
+   diri ion &#285;is la Kolombo finos.
+</p>
+
+<p>
+   "Sufi&#265;e <!-- Error in book: sxufice --> <!-- Added that leading
+   quotemark too. --> &#285;enis min la tasko elkovi la ovojn," diris la
+   Kolombo, "sed anka&#365; mi devis nokte kaj tage gardi kontra&#365;
+   la serpentoj. Mi ja dum la lastaj tri semajnoj ne povis dormi unu
+   momenton."
+</p>
+
+<p>
+   "Mi tre beda&#365;ras ke oni &#265;agrenis vin," diris Alicio,
+   ekkomprenante la situacion.
+</p>
+
+<p>
+   "Kaj &#309;us kiam mi elektis la plej altan arbon en la tuta arbaro,"
+   da&#365;rigis la Kolombo per vo&#265;o absolute kriega, "por ke mi
+   fine liberi&#285;u de ili, ili venas tordegante sin el la &#265;ielo
+   mem. Fju! Serpento!"
+</p>
+
+<p>
+   "Tamen mi <i>ne</i> estas serpento, ree mi &#285;in diras," protestis
+   Alicio. "Mi estas... estas...." <!-- I added a quotemark -->
+</p>
+
+<p>
+   "Nu, <i>kio</i> vi estas?" diris la Kolombo. "Vi ja evidente penas
+   trovi ta&#365;gan malvera&#309;on."
+</p>
+
+<p>
+   "Mi estas... knabineto," iom dube diris Alicio, rememorante kiom da
+   &#349;an&#285;oj &#349;i en tiu tago jam spertis.
+</p>
+
+<p>
+   "Vere tre kredinda aserto!" la Kolombo respondis tre sarkasme, "mi
+   dum la pasinta vivo vidis multe da knabinetoj sed e&#265; ne unu kiu
+   havis tian kolon kian <!-- I dunno... I'd use "kiel". But "kian" is
+   an unlikely *printing* error, and kinda works for me, so I'll leave
+   it as is. --> vi. Ne, ne! Serpento vi estas, kaj ne utilas &#285;in
+   nei. Kredeble vi diros al mi ke neniam vi gustumis
+   ovon?"
+</p>
+
+<!-- File: 064.png -->
+
+<p>
+   "Ovojn mi certe gustumis," diris Alicio, (&#349;i estis ja tre
+   verdira infano) "sed la knabinetoj egale kun la serpentoj ofte
+   man&#285;as ovojn." <!-- I added a quotemark. -->
+</p>
+
+<p>
+   "Tion mi ne kredas," diris la Kolombo, "sed, se tiel estas, &#265;iu
+   knabineto sekve estas iuspeca serpento. Jen &#265;io!"
+</p>
+
+<p>
+   Tio &#265;i estis por Alicio tute nova ideo; do &#349;i unu, du
+   momentojn staris silente, kaj la Kolombo profitis la okazon por
+   aldiri:
+</p>
+
+<p>
+   "Mi tre bone scias ke vi nuntempe ser&#265;as ovojn, do al mi ne
+   grave estas &#265;u knabineto vi estas a&#365; serpento!"
+</p>
+
+<p>
+   "Tamen al <i>mi</i> estas tre grave," respondis Alicio rapide.
+   "Fakte, mi <i>ne</i> ser&#265;as ovojn; kaj se mi ser&#265;us, mi ne
+   volus la viajn, &#265;ar nur la kuiritajn ovojn mi &#349;atas."
+</p>
+
+<p>
+   "Nu, do, vi iru for!" diris la Kolombo malafable, kaj
+   retrankvili&#285;is sur sia nesto.
+</p>
+
+<p>
+   Alicio kurbigis sin kiel eble plej bone inter la arboj, sed &#349;ia
+   kolo ofte impliki&#285;is inter la bran&#265;oj kaj kelkfoje &#349;i
+   devis malligi &#285;in. Post kelka tempo memorante ke &#349;i
+   ankora&#365; havas en la manoj la fungopecetojn, &#349;i klopodadis
+   tre zorge, mordetante jen unu jen la alian, kaj pro tio proporcie
+   kreskis kaj malkreskis, &#285;is fine &#349;i sukcesis rehavi la
+   propran kutiman al &#349;i altecon.
+</p>
+
+<p>
+   Jam tiel longe &#349;i havis diversajn neproprajn altecojn ke unue
+   &#349;i sentis sin stranga, rehavante
+
+<!-- File: 065.png -->
+
+   la propran. Tamen post kelkaj minutoj &#349;i alkutimi&#285;is
+   &#285;in, kaj komencis kunparoli kun si jene:&mdash;
+</p>
+
+<p>
+   "Nu, jam la duonon de mia projekto mi elfaris. Kiel konfuzigaj estis
+   tiuj &#349;an&#285;i&#285;oj. Mi e&#265; ne povis esti certa en
+   &#265;iu momento kio mi fari&#285;os en la sekvanta. Sed nun mi havas
+   la propran altecon, kaj restas nur&mdash;eni&#285;i en tiun belan
+   &#285;ardenon. Kiamaniere mi devas klopodi pri tio?"
+</p>
+
+<p>
+   Dirante tion, &#349;i alvenis, neatendante, al ebena senarba terpeco,
+   kun (en la mezo) unu malgranda dometo, kies alteco estis iom pli ol
+   unu metro.
+</p>
+
+<p>
+   "Kiuj ajn lo&#285;as tie," pensis Alicio, "tute ne konvenas ke mi
+   renkontu ilin havante la nunan grandecon, mi ja morttimigus ilin."
+</p>
+
+<p>
+   Do &#349;i denove mordetis la dekstran fungopecon, kaj ne
+   kura&#285;is alproksimi&#285;i la dometon &#285;is &#349;i estis nur
+   dudek kelke da centimetroj alta.
+</p>
+
+<!-- File: 066.png -->
+
+<div class="chapitrotitolo" id="chapitroVI">
+   &#264;APITRO VI
+   <br>
+   <span class="majusklete">Pri la Porkinfano</span>
+</div>
+
+<p>
+   <span class="majusklete">Kelkan</span> tempon &#349;i staris senmove,
+   fikse rigardante la dometon kaj konsiderante kion &#349;i faros. Dum
+   &#349;i ankora&#365; staris dubante, subite el la arbaro alkuris
+   livrevestita lakeo (nur pro la livreo &#349;i konkludis ke li estas
+   lakeo, el la viza&#285;o &#349;i estus nominta lin fi&#349;o). La
+   noveveninto la&#365;te frapis sur la pordon per siaj manartikoj, kaj
+   malfermis al li alia livrevestita lakeo, havanta rondan viza&#285;on
+   kaj grandajn ranokulojn. Alicio anka&#365; rimarkis ke amba&#365;
+   lakeoj havas la harojn pudritajn kaj buklitajn &#265;irka&#365; <!--
+   Error in book: cirkaux --> la tuta kapo.
+</p>
+
+<p>
+   &#264;ar &#349;i tre volis scii kio okazos inter ili, &#349;i
+   &#349;telmar&#349;is el la arbaro por suba&#365;skulti ilin.
+</p>
+
+<p>
+   Komencis la Fi&#349;-Lakeo; liverante el sub la brako grandegan
+   leteron preska&#365; egale grandan kun si mem, li diris per solena
+   vo&#265;o:&mdash;"Por la Dukino, La Kera Damo invitas &#349;in por
+   kroketludo."
+</p>
+
+<p>
+   La Ran-Lakeo ripetis per same solena vo&#265;o, nur iom
+   &#349;an&#285;ante la vortordon:&mdash;"De
+
+<!-- File: 067.png -->
+
+   la Kera Damo, kiu invitas por kroketludi la Dukinon."
+</p>
+
+<p>
+   Tiam amba&#365; profunde klinis sin, kaj iliaj buklaroj
+   interligi&#285;is. &#264;e tio Alicio tiel la&#365;te ekridis, ke
+   &#349;i devis reka&#349;i sin en la arbaron pro la timo ke ili
+   a&#365;dos &#349;in. Kiam &#349;i denove &#349;telrigardis al la
+   dometo, la Fi&#349;-Lakeo jam anta&#365;e malaperis, kaj la alia
+   sidas sur la grundo anta&#365; la pordo kaj rigardas malinteligente
+   la &#265;ielon.
+</p>
+
+<p>
+   Alicio pa&#349;is anta&#365;en kaj frapis malkura&#285;e sur la
+   pordo.
+</p>
+
+<p>
+   "Tute ne utilas frapi," diris la Lakeo, "kaj jen du ka&#365;zoj; unue
+   &#265;ar mi staras &#265;e la sama flanko kiel vi; kaj due, &#265;ar
+   tie interne oni tiom bruas ke neniu povus a&#365;di la frapon,"
+   (kaj certege, dum li parolas, okazas interne tre eksterordinara
+   bruo&mdash;oni konstante plorkriegas kaj ternas, kaj je mallongaj
+   intertempoj okazas anka&#365; granda krakado kvaza&#365; plado
+   a&#365; kaldrono estas dispecigata).
+</p>
+
+<p>
+   "Bonvolu do diri kiel mi povos eni&#285;i," diris Alicio.
+</p>
+
+<p>
+   "Eble iom utilus ke vi frapu," la Lakeo diris, tute ne atentante
+   &#349;ian demandon, "se la pordo starus inter ni; ekzemple, se vi
+   estus interne, vi povus frapi, kaj mi ja povus eligi vin." Dum li
+   parolis tiujn vortojn, li rigardis sen&#265;ese la &#265;ielon, kaj
+   pro tio Alicio opiniis ke li estas tre mal&#285;entila: "Sed eble li
+   ne povas
+
+<!-- File: 068.png -->
+
+   ne," &#349;i pensis en si, "&#265;ar jen liaj okuloj staras
+   preska&#365; &#265;e la verto. Tamen, malgra&#365; tio li devas
+   respondi demandojn,"; kaj &#349;i ripetis la&#365;te:
+</p>
+
+<p>
+   "Kiel mi povos eni&#285;i?"
+</p>
+
+<p>
+   "Mi sidados tie &#265;i," la Lakeo diris, "&#285;is morga&#365;&mdash;"
+</p>
+
+<p>
+   En &#265;i tiu momento la dompordo malfermi&#285;is, kaj oni
+   &#309;etis for grandan teleron celante lian kapon; &#285;i nur
+   ektu&#349;is al li la nazon, kaj dispeci&#285;is kontra&#365; la plej
+   apuda arbo.
+</p>
+
+<p>
+   &mdash;"a&#365; eble postmorga&#365;," <!-- I inserted a comma. --> la
+   Lakeo da&#365;rigis per sama tono, kvaza&#365; nenio okazis.
+</p>
+
+<p>
+   "Kiel mi povos eni&#285;i?" Alicio jam la trian fojon kaj
+   preska&#365; kolere demandis.
+</p>
+
+<p>
+   "&#264;u <i>iam</i> vi eni&#285;os?" diris la Lakeo. "Tio ja estas la
+   unua demando."
+</p>
+
+<p>
+   Sendube! Tamen Alicio ne &#349;atis ke oni tion diru. &#348;i kolere
+   diris al si:&mdash;
+</p>
+
+<p>
+   "La &#265;itieaj kreita&#309;oj ja argumentas netolereble,
+   frenezige."
+</p>
+
+<p>
+   Al la Lakeo &#349;ia silenta indigno prezentis bonan okazon por
+   ripeti kun varia&#309;oj la anta&#365;an diron:&mdash;"Mi sidos tie
+   &#265;i," li diris, "interrompe a&#365; seninterrompe dum multaj
+   tagoj."
+</p>
+
+<p>
+   "Sed kion <i>mi</i> devas fari?" diris Alicio.
+</p>
+
+<p>
+   "&#264;ion, kion ajn vi volas!" diris la Lakeo, kaj komencis fajfi.
+   Alicio perdis la paciencon.
+</p>
+
+<!-- File: 069.png -->
+
+<!-- [Blank Page] -->
+
+<!-- File: 070.png -->
+
+<!-- [Illustration: LA DUKINA KUIREJO.] -->
+
+<center id="ilustrajho04" class="ilustrajhe">
+   <img src="images/ladaem04.png" border="2" alt="Ilustrajxo: LA DUKINA KUIREJO.">
+   <br>
+   LA DUKINA KUIREJO.
+</center>
+
+<!-- File: 071.png -->
+
+<p>
+   "Ho, tute ne utilas paroli al <i>li</i>," diris &#349;i, "li ja estas
+   sencerbulo." <!-- I inserted some commas. -->
+</p>
+
+<p>
+   Dirinte tion, &#349;i malfermis mem la pordon kaj&mdash;eniris.
+</p>
+
+<p>
+   La pordo kondukis rekte en grandan kuirejon, kiu estis la&#365;
+   &#285;ia tuta longo plena je fumo. Jen en la mezo, sur tripieda
+   skabelo sidas la Dukino vartante infaneton: la kuiristino
+   kurbi&#285;as super la fajro, kaj &#265;irka&#365;movas per granda
+   ferkulero la enhavon&mdash;kredeble ian supa&#309;on&mdash;de unu
+   granda kaldrono.
+</p>
+
+<p>
+   "Tiu supo certege enhavas tro da pipro," diris al si Alicio; pro
+   konstantaj terneksplodoj apena&#365; &#349;i povis eligi la vortojn.
+   E&#265; la Dukino ternis ne malofte; la infano sen&#265;ese a&#365;
+   ternis a&#365; plorkriegis, kaj en la kuirejo <i>ne</i> ternadis
+   nur la kuiristino kaj unu granda kato kiu sidas apud la fajrujo kaj
+   grimacas kun la bu&#349;o etendita de unu orelo &#285;is la alia.
+</p>
+
+<p>
+   "Bonvolu, mi petas, klarigi al mi," Alicio komencis timeme (&#265;ar
+   &#349;i iom dubis &#265;u estas la&#365; bonmoroj ke &#349;i parolu
+   unue), <!-- Error in book: unua --> "pro kio via kato grimacas
+   tiamaniere?" <!-- I inserted a quotemark -->
+</p>
+
+<p>
+   "&#284;i estas
+   <i>Cheshire</i><sup><a name="piednoto05a" href="#piednoto05b">5</a></sup>
+   kato, kaj jen kial!" diris la Dukino. "Vi Porko!"
+</p>
+
+<p>
+   &#348;i parolis la lastajn vortojn kun tia subita
+
+<!-- File: 072.png -->
+
+   forto ke Alicio eksaltis; sed &#349;i tuj komprenis ke la Dukino
+   alparolas ne &#349;in sed la infanon: do &#349;i refari&#285;is
+   kura&#285;a kaj da&#365;rigis:&mdash;"Gis nun mi ne sciis ke la
+   <i>&#264;e&#349;&#349;a</i> katoj &#265;iam grimacas; mi e&#265; ne
+   sciis ke ili havas tian kapablon."
+</p>
+
+<p>
+   "&#264;iuj havas la kapablon," diris la Dukino kaj la plimulto,
+   "praktikas &#285;in."
+</p>
+
+<p>
+   "Mi mem ne konas e&#265; unu praktikantan," diris Alicio, eksentante
+   kun &#285;ojo ke jam fine komencas por &#349;i vere interesa
+   konversacio. <!-- I removed extra quotemark. -->
+</p>
+
+<p>
+   "En tiu okazo, oni povas certi&#285;i ke vi tre malmulte konas," akre
+   respondis la Dukino.
+</p>
+
+<p>
+   &#264;i tiun diron Alicio tute ne &#349;atis, kaj tuj eksentis fortan
+   deziron proponi alian temon. Dum &#349;i penis trovi ion ta&#365;gan,
+   la kuiristino levis la kaldronon for de la fajro kaj komencis vigle
+   ataki la Dukinon kaj la infanon; komencante per la fajriloj, &#349;i
+   &#309;etis sur ilin &#265;ion atingeblan, &#265;ion &#309;eteblan.
+   Flugis tra la aero unu kaserolo, kaj kelkaj pladoj, kaj kvaza&#365;
+   hajlis per teleroj.
+</p>
+
+<p>
+   Tiujn eksterordinarajn &#309;eta&#309;ojn la Dukino ne atentis,
+   e&#265; kiam ili frapis &#349;in, kaj la infano jam anta&#365;e tiel
+   forte kriegis ke oni ne povis scii&#285;i &#265;u &#285;i ricevas
+   vundojn a&#365; ne.
+</p>
+
+<p>
+   "Ho, rigardu, zorgu,&mdash;mi petegas&mdash;la infanon!" Alicio
+   ekkriis.
+</p>
+
+<p>
+   &#348;i saltadis agonie. "Ho, ve! oni fortran&#265;os la amindan
+   nazeton"&mdash;&#265;ar en tiu momento
+
+<!-- File: 073.png -->
+
+   granda kaserolo preterflugante minacis forporti &#285;in.
+</p>
+
+<p>
+   "Se &#265;iu volus atenti nur <i>siajn</i> aferojn," diris la Dukino
+   per ra&#365;ka malagrabla vo&#265;o, "la mondo rondirus multe pli
+   rapide."
+</p>
+
+<p>
+   "Kaj tio ja estus nur <i>mal</i>utilo," diris avide Alicio, profitante
+   la okazon montri sian astronomian instruitecon. "Ni konsideru kiel
+   terure tio efikus sur la tagda&#365;ro. La Tero turni&#285;as en la
+   da&#365;ro de dudekkvar horoj; se do &#265;irka&#365; la
+   akso<sup><a name="piednoto06a" href="#piednoto06b">6</a></sup>&mdash;"
+</p>
+
+<p>
+   "&#348;i parolis pri akso," diris interrompante la Dukino, "do per
+   akso dehaku al &#349;i la kapon."
+</p>
+
+<p>
+   Alicio ne sen timo observis la kuiristinon por scii&#285;i &#265;u
+   &#349;i volos plenumi la dukinan ordonon. Sed la kuiristino
+   klopodadis pri la supo kaj &#349;ajne ne a&#365;skultis. Sekve Alicio
+   kura&#285;is da&#365;rigi: "La da&#365;ro estas dudekkvar horoj, mi
+   <i>kredas</i>, a&#365; &#265;u eble dekdu? Mi&mdash;"
+</p>
+
+<p>
+   "Ho, pri tio vi ne enuigu <i>min</i>" diris la Dukino "&#265;ar
+   neniam mi povis toleri la cifera&#265;ojn." Kaj &#349;i rekomencis
+   varti la infanon, kantante al &#285;i strangaspecan lulkanton,
+   kaj &#265;e &#265;iu linifino &#349;i forte skuis la kompatindan
+   eta&#309;on:&mdash;
+</p>
+
+<!-- File: 074.png -->
+
+<center>
+   <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" summary="poemo">
+      <tr><td align="left" colspan="2"><i>Vi forte skuu la infanon,</i></td></tr>
+      <tr><td width="6%">&nbsp;</td><td align="left"><i>Ne traktu kondolence!</i></td></tr>
+      <tr><td align="left" colspan="2"><i>Vidigas &#285;i, ternante, planon</i></td></tr>
+      <tr><td width="6%">&nbsp;</td><td align="left"><i>&#264;agreni vin intence!</i></td></tr>
+   </table>
+</center>
+
+<center style="margin-top: 1em">
+   <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" summary="poemo">
+      <tr><td colspan="2" align="center">&#292;oro.</td></tr>
+      <tr><td colspan="2" align="center">(en kiu partoprenis la kuiristino kaj la bebo mem)</td></tr>
+      <tr><td colspan="2" align="center"><i>&#364;a&#365;, &#364;a&#365;, &#364;a&#365;!</i></td></tr>
+   </table>
+</center>
+
+<p>
+   Dum la Dukino kantis la duan verson &#349;i forte kaj da&#365;re
+   &#309;etadis la infanon supren kaj rekaptis &#285;in, kaj la
+   kompatinduleto tiel forte kriegis ke Alicio apena&#365; povis
+   a&#365;di la vortojn:&mdash;
+</p>
+
+<center>
+   <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" summary="poemo">
+      <tr><td align="left" colspan="2"><i>Mi devas la infanon skui</i></td></tr>
+      <tr><td width="6%">&nbsp;</td><td align="left"><i>Kaj bati kiam ternas;</i></td></tr>
+      <tr><td align="left" colspan="2"><i>&#264;ar li la pipron povas &#285;ui,</i></td></tr>
+      <tr><td width="6%">&nbsp;</td><td align="left"><i>Jam longe li &#285;in lernas.</i></td></tr>
+   </table>
+</center>
+
+<center style="margin-top: 1em">
+   <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" summary="poemo">
+      <tr><td colspan="2" align="center">&#292;oro.</td></tr>
+      <tr><td colspan="2" align="center"><i>&#364;a&#365;, &#364;a&#365;, &#364;a&#365;!</i></td></tr>
+   </table>
+</center>
+
+<p>
+   "Jen! Se al vi pla&#265;as, <i>vi</i> povas varti &#285;in!" diris
+   la Dukino al Alicio kvaza&#365; &#309;etante la infanon al &#349;i.
+   "Mi devas pretigi min por la kroketludo &#265;e la Damo," kaj &#349;i
+   eliris rapide la &#265;ambron. La kuiristino en la &#285;usta elira
+   momento &#309;etis kontra&#365; &#349;i grandan kaserolon, sed
+   &#285;i maltrafis.
+</p>
+
+<p>
+   La infano estis strangforma krea&#309;eto, kiu etendis la brakojn
+   kaj krurojn en &#265;iu direkto (kiel marstelo, pensis Alicio). Do
+   apena&#365; al &#349;i prosperis kapti &#285;in. Tuj post la kapto
+   &#349;i rimarkis ke &#285;i <i>puf-puf</i>&mdash;as kiel lokomotivo
+   kaj alterne duobligas kaj rektigas sin. Sekve dum la unuaj minutoj
+   Alicio apena&#365; povis teni &#285;in.
+
+<!-- File: 075.png -->
+
+   Balda&#365; tamen &#349;i eltrovis ke la unu nura metodo ta&#365;ge
+   varti &#285;in estas tordi la korpon en bantformon, kaj premteni
+   dekstran orelon kaj maldekstran piedon, por ke &#285;i ne malligu
+   sin.
+</p>
+
+<p>
+   Tion farinte &#349;i forportis &#285;in for de la domo. "Se mi ne
+   forportos &#265;i tiun infanon, oni certe mortigos &#285;in post
+   nemultaj tagoj. Do, se mi ne forprenus &#285;in, mi estus mem kulpa
+   je la mortigo."
+</p>
+
+<p>
+   La lastajn vortojn Alicio diris la&#365;te, kaj la eta&#309;o
+   (&#285;i jam de longe &#265;esis terni) responde&mdash;porkblekis!
+   "Ci ne devas grunti," diris Alicio; "tio ja estas tute malta&#365;ga
+   rimedo por esprimi la sentojn!"
+</p>
+
+<p>
+   Sed denove la infano gruntis. Sekve Alicio tre serioze observis la
+   viza&#285;on, por vidi kio estas al &#285;i. Sendube &#285;i havis
+   tre porkan nazon, kiu pli similis al porka nazego ol al hombeba
+   nazeto; anka&#365; la okuloj fari&#285;is tre malgrandaj, kaj entute
+   Alicio ne &#349;atis la nunan &#349;ajnon.
+</p>
+
+<p>
+   "Eble &#285;i nur plorkrietis," &#349;i pensis kaj denove rigardis en
+   la okulojn por vidi &#265;u enestas larmoj.
+</p>
+
+<p>
+   Larmoj ne enestis.
+</p>
+
+<p>
+   "Se vi intencas fari&#285;i porketo," diris &#349;i serioze, "mi
+   tuj &#265;esos prizorgi vin; vi atentu tion!" La porkinfano denove
+   plorkriis a&#365; plorblekis (neeble estas paroli precize) kaj dum
+   kelka tempo ili iris silente.
+</p>
+
+<p>
+   Alicio &#309;us komencis pensi en si "Do, kion
+
+<!-- File: 076.png -->
+
+   fari pri tiu &#265;i kreita&#309;o, kiam mi rehejmi&#285;os," kiam
+   denove &#285;i gruntis, gruntis tiel forte kaj tiel <i>porke</i>,
+   ke &#349;i derigardis, mirigite, e&#265; timigite, en &#285;ian
+   viza&#285;on. Oni jam ne povus dubi plu: jen porkido, vera porkido.
+   &#348;i tuj sentis ke estus absurde porti &#285;in plu.
+</p>
+
+<p>
+   Do &#349;i mallevis la besteton, kaj vidis &#285;in, tuj post la
+   mallevo, fortroti trankvile en la arbaron. Kaj jen por Alicio granda
+   senzorgigo, "&#265;ar," diris &#349;i, "kiam &#285;i estos plukreskinta
+   &#285;i fari&#285;os terure malbela infano, kvankam nun, se oni nomos
+   &#285;in porko, &#285;i tre bone aspektas."
+</p>
+
+<p>
+   &#348;i komencis pripensi aliajn infanojn de &#349;i konatajn, kiuj
+   pli bone ta&#365;gus kiel porkoj kaj &#309;us diras al si "se nur
+   oni scius la metodon &#349;an&#285;i ilin"&mdash;kiam subite &#349;i
+   eksaltas mirigite; jen, tutapude, sidas sur arbobran&#265;o la
+   <i>&#264;e&#349;&#349;a</i> kato.
+</p>
+
+<p>
+   "Sinjoro <i>&#264;e&#349;&#349;a</i> kato"&mdash;&#348;i komencis
+   malkura&#285;e, &#265;ar &#349;i ne povis konjekti &#265;u &#285;i
+   &#349;atus tiun formon, a&#365; preferus "Via kata mo&#349;to."
+</p>
+
+<p>
+   Tamen, &#265;ar &#285;i nur grimacis pliamplekse, Alicio
+   konkludis ke &#285;is nun &#285;i ne ofendi&#285;is. &#348;i do
+   da&#365;rigis:&mdash;
+</p>
+
+<p>
+   "&#264;u vi afable diros al mi, mi petas, la&#365; kiu direkto mi
+   devas iri de tie &#265;i?"
+</p>
+
+<p>
+   "Tio <i>iom</i> dependas de la loko kiun vi celas," diris la Kato.
+</p>
+
+<p>
+   "Ne tre grave al mi kien&mdash;" komencis Alicio.
+</p>
+
+<!-- File: 077.png -->
+
+<p>
+   "Sekve, ne tre grave en kiu direkto vi iros," interrompis la Kato.
+</p>
+
+<p>
+   "Se nur <i>iun</i> lokon mi atingos," Alicio da&#365;rigis.
+</p>
+
+<p>
+   "Ho, iun a&#365; alian vi nepre atingos," respondis la Kato, "se nur
+   sufi&#265;e longe vi mar&#349;os."
+</p>
+
+<p>
+   Alicio konfesis en si ke <i>tion</i> oni ne povas nei. Do &#349;i
+   eksperimentis alian demandon:&mdash;"Kiaj personoj lo&#285;as
+   proksime de tie &#265;i?"
+</p>
+
+<p>
+   "En tiu direkto," diris la Kato, &#265;irka&#365;svingante la
+   dekstran anta&#365;piedon, "&#264;apelisto lo&#285;as, kaj en
+   jena (montrante per la alia) lo&#285;as
+   Martleporo.<sup><a name="piednoto07a" href="#piednoto07b">7</a></sup>
+   Vi vizitu kiun ajn; amba&#365; estas frenezaj."
+</p>
+
+<p>
+   "Sed mi ne volas renkonti frenezulojn," diris Alicio.
+</p>
+
+<p>
+   "Ho, tion vi ne povas eviti," respondis la Kato, "&#265;e ni &#265;iu
+   estas freneza, senescepte. Mi estas freneza; anka&#365; vi!"
+</p>
+
+<p>
+   "Kiel vi scias ke mi estas freneza?" Alicio demandis.
+</p>
+
+<p>
+   "Nepre," diris la Kato, "&#265;ar alie vi ne venus tien &#265;i."
+</p>
+
+<p>
+   &#348;ajnis al Alicio ke tio tute ne estas pruvo; tamen,
+   preterlasante sin, &#349;i demandis "kaj kiel vi scias ke vi estas
+   mem freneza?"
+</p>
+
+<p>
+   "Por komenci," la Kato respondis, "vi konsentas ke hundoj ne estas
+   frenezaj?"
+</p>
+
+<!-- File: 078.png -->
+
+<p>
+   "Jes, mi povas konsenti al tio," diris Alicio.
+</p>
+
+<p>
+   "Nu do," la Kato da&#365;rigis, "la hundoj gra&#365;las kiam ili
+   estas kolerigitaj, kaj svingas la voston, kiam &#285;ojigitaj. Mi,
+   kontraste, gra&#365;las &#285;ojigite kaj kolerante svingas la
+   voston. &#264;u do mi ne estas freneza?"
+</p>
+
+<p>
+   "Al tio mi ne konsentas," Alicio tuj respondis, "&#265;ar ne per
+   gra&#365;lo la katoj esprimas plezuron; la&#365; mi, ilia maniero
+   esprimi plezuron estas tre dol&#265;a <i>murmuro</i>."
+</p>
+
+<p>
+   "Vi &#285;in nomu la&#365; via prefero," diris la Kato. "&#264;u
+   hodia&#365; vi kroketludos &#265;e la Damo?"
+</p>
+
+<p>
+   "Tion mi tre &#349;atus," Alicio respondis avide, "sed &#285;is nun
+   mi ne ricevis inviton."
+</p>
+
+<p>
+   "Vi tie vidos min," diris la Kato kaj&mdash;malaperis!
+</p>
+
+<p>
+   Tio ne multe surprizis Alicion; &#349;i ja jam alkutimi&#285;is al
+   strangaj okazoj. Dum &#349;i rigardas la lokon, kie anta&#365;e sidis
+   la Kato, &#285;i subite reaperis. "Pardonu," &#285;i diris, "kio
+   okazis je la bebo? Preska&#365; mi forgesis demandi!"
+</p>
+
+<p>
+   "Fari&#285;is porketo," Alicio respondis tre trankvile, kvaza&#365;
+   la Kato revenis la&#365; la ordinara venmaniero.
+</p>
+
+<p>
+   "Mi kredis ke tio okazos," diris la Kato kaj denove malaperis.
+</p>
+
+<p>
+   Iom da tempo Alicio staris atende, kredante ke &#349;i eble revidos
+   &#285;in. Poste &#349;i komencis iri
+
+<!-- File: 079.png -->
+
+   en la direkto de la loko kie, la&#365; la Kato, lo&#285;as la
+   Martleporo. "&#264;apelistojn," &#349;i diris al si, "mi jam konas;
+   do la Martleporo estos por mi multe pli interesa: kaj &#265;ar ni
+   jam havas Majon, &#285;i eble ne estos furioza; a&#365; almena&#365;
+   malpli furioza ol en Marto."
+</p>
+
+<p>
+   Dirante tion, &#349;i suprenrigardis. Jen denove la Kato sidis sur
+   arbobran&#265;o.
+</p>
+
+<p>
+   "&#264;u vi diris porkon, a&#365; forkon?" diris la Kato.
+</p>
+
+<p>
+   "Porkon," respondis Alicio, "kaj mi multe preferus, se &#265;e
+   sekvantaj alvenoj vi bonvolus aperi kaj malaperi malpli subite: tiu
+   subiteco via estas por mi vere kapturniga."
+</p>
+
+<p>
+   "La&#365; via pla&#265;o," diris la Kato, kaj tuj ekmalaperis
+   tutmalrapide, komencante per la vostpinto kaj finante per la grimaco,
+   kiu restis kelkajn momentojn post kiam la cetera korpo malaperis.
+</p>
+
+<p>
+   "Nu," pensis Alicio, "tre ofte mi vidis katon sen grimaco; sed
+   <i>grimaco sen kato</i>! jen la plej kurioza objekto kiun mi iam
+   vidis en la tuta vivo."
+</p>
+
+<p>
+   Irinte anta&#365;en kelkajn pa&#349;ojn plu, &#349;i ekvidis la
+   domon de la Martleporo. &#348;i kredis ke tio &#265;i certe estas
+   <i>lia</i> domo, &#265;ar la du kamentuboj havis la suprojn en formo
+   de longaj oreloj, kaj la tegmento estis kovrita per felo. La domo
+   estis multe pli granda ol la dukina; sekve &#349;i
+
+<!-- File: 080.png -->
+
+   ne kura&#285;is alproksimi&#285;i &#285;is &#349;i mordetis iom
+   de la maldekstra fungopeco, kaj altigis sin &#285;is proksimume
+   sepdek centimetroj. Havante tiun altecon &#349;i mar&#349;is
+   rekte al la domo, sed &#349;i ankora&#365; iom timis dirante al
+   si:&mdash;"Malgra&#365; &#265;io &#285;i povas esti furioze freneza.
+   Preska&#365; mi volus esti irinta &#265;e la &#264;apeliston." <!-- I
+   added a quotemark. -->
+</p>
+
+<!-- File: 081.png -->
+
+<!-- [Illustration: DOMO DE LA MARTLEPORO.] -->
+
+<center id="ilustrajho05" class="ilustrajhe">
+   <img src="images/ladaem05.png" border="2" alt="Ilustrajxo: DOMO DE LA MARTLEPORO.">
+   <br>
+   DOMO DE LA MARTLEPORO.
+</center>
+
+<!-- File: 082.png -->
+
+<!-- [Blank Page] -->
+
+<!-- File: 083.png -->
+
+<div class="chapitrotitolo" id="chapitroVII">
+   &#264;APITRO VII
+   <br>
+   <span class="majusklete">Tetrinkado &#265;e Frenezuloj</span>
+</div>
+
+<p>
+   <span class="majusklete">Jen</span> sub arbo anta&#365; la domo
+   &#349;i vidis tablon; &#265;e la tablo sidis, tetrinkante, la
+   Martleporo kaj la &#264;apelisto; anka&#365; inter ili sidis
+   Gliro, kiu dormas profunde. La du aliaj apogis sur &#285;i la
+   kubutojn, kaj babiladis &#265;irka&#365; &#285;ia kapo. "Tre
+   malkomforte por la Gliro," pensis Alicio, "tamen, &#265;ar &#285;i
+   dormas profunde, &#285;i kredeble ne sentas la malkomforton."
+   <!-- I added a quotemark. -->
+</p>
+
+<p>
+   Kvankam la tablo estis granda, la &#309;us priskribita trio
+   amasi&#285;is en unu angulo. Ekvidinte Alicion, ili tuj kriis
+   unuvo&#265;e. "Ne pli da sidlokoj, ne pli!"
+</p>
+
+<p>
+   "Jen <i>kelkaj</i>" diris Alicio indignante, kaj sidigis sin en
+   granda apogse&#285;o &#265;e unu fino de la tablo.
+</p>
+
+<p>
+   "Prenu da vino," per mokafabla vo&#265;o alparolis &#349;in la
+   Martleporo.
+</p>
+
+<p>
+   Alicio per vigla ser&#265;rigardo esploris la tutan tablon, kaj vidis
+   sur &#285;i&mdash;krom tea&#309;oj&mdash;nenion.
+</p>
+
+<p>
+   "Mi ne vidas vinon," &#349;i diris.
+</p>
+
+<p>
+   "Nek mi," diris la Martleporo.
+</p>
+
+<!-- File: 084.png -->
+
+<p>
+   "Do vi kondutis ne&#285;entile, proponante &#285;in," kolere Alicio
+   respondis.
+</p>
+
+<p>
+   "Anka&#365; vi, sidante &#265;e ni sen invito," akre respondis la
+   Martleporo.
+</p>
+
+<p>
+   "Neniu sciigis ke la tablo apartenas al <i>vi</i>" <!-- Error in
+   book: at --> diris Alicio "oni ja surmetis man&#285;ilarojn por
+   multe pli ol tri personoj."
+</p>
+
+<p>
+   "Vi tran&#265;igu la hararon," subite intermetis la &#264;apelisto.
+   De l'&nbsp;komenco li estis rigardeginta Alicion kun evidenta
+   scivolemo, kaj nun la unuan fojon alparolis &#349;in.
+</p>
+
+<p>
+   "Ne decas kritiki la persona&#309;ojn; tio ja estas tre
+   mal&#285;entila." Alicio diris tion tre severe.
+</p>
+
+<p>
+   La &#264;apelisto tre lar&#285;e malfermis la okulojn, a&#365;dinte
+   tion. Anstata&#365; respondi, li subite proponis la enigmon: "Je kio
+   la korvo similas skribotablon?"
+</p>
+
+<p>
+   "Bone, oni komencas proponi enigmojn: jam nun ni amuzi&#285;os,"
+   pensis Alicio, kaj &#349;i diris la&#365;te: "Mi kredas ke mi
+   sukcesos mem solvi tion."
+</p>
+
+<p>
+   <!-- I inserted/fixed quotemarks. -->"&#264;u per 'solvi' vi intencas
+   diri ke vi povos trovi la respondon?" diris la Martleporo.
+</p>
+
+<p>
+   "&#284;uste tion," respondis Alicio.
+</p>
+
+<p>
+   "Tamen, vi devas &#265;iam diri kion vi intencas," diris la
+   Martleporo.
+</p>
+
+<p>
+   "Tion mi &#265;iam faras," Alicio komencis vigle, "almena&#365;...
+   (per vo&#265;o pli duba)... mi &#265;iam
+
+<!-- File: 085.png -->
+
+   intencas kion mi diras, kaj jen la sama afero, &#265;u ne?"
+</p>
+
+<p>
+   "Tute ne sama," kontra&#365;diris la &#264;apelisto. "La&#365; tiu
+   logiko, oni povus diri, ke samaj estas 'Mi vidas kion mi man&#285;as'
+   kaj 'Mi man&#285;as kion mi vidas.'"
+</p>
+
+<p>
+   ..."La&#365; tiu logiko, oni povus diri," intermetis siavice la
+   Martleporo, "ke samaj estas 'Mi &#349;atas kion mi ricevas' kaj 'Mi
+   ricevas kion mi &#349;atas.'"
+</p>
+
+<p>
+   La Gliro certe ne veki&#285;is, li certe dormparolis; jen lia diro:
+</p>
+
+<p>
+   "La&#365; tiu principo, oni povus diri, ke samaj estas 'Mi spiras dum
+   mi dormas' kaj 'Mi dormas dum mi spiras.'"
+</p>
+
+<p>
+   "Por <i>vi</i>, ili fakte estas samaj," diris la &#264;apelisto.
+</p>
+
+<p>
+   Sekvis kelkminuta silento, kiun Alicio profitis por rememori al
+   &#265;iuj faktoj de si konataj pri korvoj kaj skribotabloj.
+</p>
+
+<p>
+   La &#264;apelisto unue rompis la silenton. Alicio rimarkis en la
+   lastaj momentoj, ke li prenas la horlo&#285;on el sia po&#349;o kaj
+   maltrankvile observas &#285;in, ke fine li skuis &#285;in kaj tenis
+   apud la orelo. Tiam turnante sin al Alicio li demandis: "Kiun daton
+   ni havas?"
+</p>
+
+<p>
+   Post iom da pripenso Alicio respondis: la kvaran Majo.
+</p>
+
+<p>
+   "Sekve, &#285;i eraras je du tagoj! &#264;u mi ne diris
+
+<!-- File: 086.png -->
+
+   al vi, ke butero ne ta&#365;gos por la radaro?" Dirante tion li
+   turnis tre indignan rigardon sur la Martleporon.
+</p>
+
+<p>
+   "Nur la plej bonkvalitan mi uzis," protestis la Martleporo.
+</p>
+
+<p>
+   "Jes, sed kune kun la butero kelkaj paneroj nepre eni&#285;is,"
+   la alia ripro&#265;e diris, "vi ne devis enigi &#285;in per la
+   pantran&#265;ilo."
+</p>
+
+<p>
+   La Martleporo prenis la horlo&#285;on, kaj mal&#285;oje observis
+   &#285;in; poste li trempis &#285;in en sian tason, kaj denove
+   observis. Tamen li ne povis elpensi ion pli dirindan ol la
+   anta&#365;a diro:&mdash;
+</p>
+
+<p>
+   "Nur la plej bonan buteron mi uzis."
+</p>
+
+<p>
+   Alicio scivole rigardis la po&#349;horlo&#285;on trans lia
+   &#349;ultro. "Jen tre kurioza horlo&#285;o," &#349;i ekkriis,
+   "&#285;i ja indikas la monatdatojn, kaj la horojn &#285;i ne
+   indikas."
+</p>
+
+<p>
+   "Pro kio &#285;i devas?" la &#264;apelisto demandis. "&#264;u via
+   po&#349;horlo&#285;o montras por vi la jarojn?"
+</p>
+
+<p>
+   "Kompreneble ne!" Alicio tre flue respondis. "&#264;ar se &#285;i
+   montrus la jarojn, &#285;i devus indiki dum tre longa tempo la saman
+   ciferon."
+</p>
+
+<p>
+   "Kaj &#285;uste tiun fakton vi povus konstati pri la mia," diris la
+   &#264;apelisto.
+</p>
+
+<p>
+   Alicio tute konfuzi&#285;is. La lasta diro de l'&nbsp;&#264;apelisto,
+   kvankam ne malbona Esperanta&#309;o,
+
+<!-- File: 087.png -->
+
+   &#349;ajnis al &#349;i konduki nenien. &#348;i nur diris
+   &#285;entile: "Mi ne komprenas."
+</p>
+
+<p>
+   "La Gliro ree endormi&#285;is," diris la &#264;apelisto, kaj
+   ver&#349;is sur &#285;ian nazon iom da varma teo. &#264;e tio, la
+   Gliro malpacience skuis la kapon, kaj diris, ne malferminte la
+   okulojn:&mdash;
+</p>
+
+<p>
+   "Ja, kompreneble! &#284;uste tion mi mem intencis diri."
+</p>
+
+<p>
+   "&#264;u vi jam solvis la enigmon?" demandis la &#264;apelisto,
+   denove turnante sin al Alicio.
+</p>
+
+<p>
+   "Ne, mi fordonas la solvon," diris Alicio. "Diru al mi la solvon."
+</p>
+
+<p>
+   "Mi ne havas pri la solvo e&#265; la plej malklaran ideon," li
+   respondis.
+</p>
+
+<p>
+   &mdash;"Ne ekzistas solvo," diris la Martleporo.
+</p>
+
+<p>
+   Alicio ek&#285;emis enue. "Mi opinias," &#349;i diris, "ke vi devas pli
+   bone uzi la tempon ol mal&#349;pari &#285;in proponante ne solveblajn
+   enigmojn." <!-- I added a quotemark. -->
+</p>
+
+<p>
+   "Se vi konus la Tempon tiel bone kiel mi," diris la &#264;apelisto,
+   "vi ne uzus '&#285;i' priparolante '<i>lin</i>.'"
+</p>
+
+<p>
+   "Mi ne komprenas," diris Alicio.
+</p>
+
+<p>
+   "Ver&#349;ajne ne," diris la &#264;apelisto, balancante la kapon
+   malestime. "Mi kura&#285;us diri ke neniam vi e&#265; parolis al
+   Tempo?"<sup><a name="piednoto08a" href="#piednoto08b">8</a></sup>
+</p>
+
+<!-- File: 088.png -->
+
+<p>
+   "Eble ne," Alicio respondis iom singarde, "tamen, lernante la muzikon,
+   mi &#265;iam devas
+   tempbati."<sup><a name="piednoto09a" href="#piednoto09b">9</a></sup>
+</p>
+
+<p>
+   "Ha, jen la ka&#365;zo," diris la &#264;apelisto. "Li ja ne
+   &#349;atas tiun batadon. Se vi nur volus esti pli agrabla, li
+   preska&#365; &#265;ion farus pri la horlo&#285;oj la&#365; viaj
+   preferoj. Ekzemple, &#265;e la na&#365;a matene, kiam vi devas
+   komenci la lecionojn, vi nur devus murmuri al li vian deziron,
+   kaj jen la indikiloj tuj montrus la unuan horon kaj vi havus la
+   tagman&#285;on."
+</p>
+
+<p>
+   "Tio estus agrabla, certege," diris Alicio. Tamen, profundi&#285;inte
+   en pensojn, &#349;i poste aldonis:
+</p>
+
+<p>
+   "Sed en tiu okazo, mi ja ne estus preta por la man&#285;o, mi ne
+   estus malsata!"
+</p>
+
+<p>
+   "En la komenco, eble ne," diris la &#264;apelisto, <!-- Moved
+   quotemark just a little --> "sed vi povus teni la horlo&#285;on
+   &#265;e la unua, &#285;is vi <i>fari&#285;us</i> malsata."
+</p>
+
+<p>
+   "&#264;u vi tiel mastrumas &#285;in?" Alicio demandis.
+</p>
+
+<p>
+   La &#264;apelisto mal&#285;oje svingis la kapon. "Tion ne mi,"
+   li respondis, "&#265;ar li kaj mi malpacis en la pasinta Marto,
+   &#309;us anta&#365; kiam <i>tiu</i> frenezi&#285;is (montrante per
+   sia tekulero al la Martleporo). &#284;i okazis &#265;e la granda
+
+<!-- File: 089.png -->
+
+   koncerto kiun organizis la Kera Damo. Mi devis kanti:
+</p>
+
+<center>
+   <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" class="italike" summary="poemo">
+      <tr><td align="left" colspan="2">Tvink'l,<sup><a name="piednoto10a" href="#piednoto10b">10</a></sup> Tvink'l! Vesperteto</td></tr>
+      <tr><td width="15%">&nbsp;</td><td align="left">Kia via afereto?</td></tr>
+   </table>
+</center>
+
+<p>
+   Vi kredeble konas tiun kanton?"
+</p>
+
+<p>
+   "Mi certe a&#365;dis ion similan," diris Alicio.
+</p>
+
+<p>
+   "La da&#365;rigo," diris la &#264;apelisto, "estas jena."
+</p>
+
+<center>
+   <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" class="italike" summary="poemo">
+      <tr><td align="left" colspan="2">Tra l'&nbsp;aer' vi &#349;ovas vin</td></tr>
+      <tr><td align="left" colspan="2">Majeste, kiel anasin'.</td></tr>
+      <tr><td width="15%">&nbsp;</td><td align="left">Tvink'l, Tvink'l!...</td></tr>
+   </table>
+</center>
+
+<p>
+   En tiu momento la Gliro skuis sin kaj komencis dormkanti:
+</p>
+
+<p>
+   "<i>Tvink'l, tvink'l, tvink'l.</i>"... &#264;ar la&#365;&#349;ajne
+   &#285;i havis la intencon da&#365;rigi sen fino tian tvink'ladon, oni
+   pin&#265;is al &#285;i la orelojn por &#265;esigi &#285;in.&mdash;
+</p>
+
+<p>
+   &mdash;"Nu, apena&#365; mi finis la unuan verson," diris la
+   &#264;apelisto, "la Kera Damo eksaltis kaj la&#365;te kriegis: 'Li
+   mortigas la Tempon; oni senkapigu lin.'"
+</p>
+
+<p>
+   "Ho, la kruela sova&#285;ulino," ekkriis Alicio.
+</p>
+
+<p>
+   "Kaj de post tiu tago &#285;is nun," la &#264;apelisto malgaje
+   da&#365;rigis, "la Tempo &#265;ion rifuzas al mi. &#264;iam konstante
+   li nun donas al mi la sesan posttagmeze."
+</p>
+
+<p>
+   Vere frapanta ideo venis al Alicio. "Jen la ka&#365;zo, &#265;u ne,
+   pro kiu mi vidas sur la tablo tiom da teman&#285;iloj?"
+</p>
+
+<!-- File: 090.png -->
+
+<p>
+   "Precize," respondis la &#264;apelisto, ek&#285;emante. "&#264;iam
+   la tehoro, kaj neniam ni havas intertempon e&#265; por vi&#349;i la
+   ilojn."
+</p>
+
+<p>
+   "Do, vi &#265;irka&#365;movas vin?" demandis Alicio.
+</p>
+
+<p>
+   "Precize," diris la &#264;apelisto, "la&#365; eluzo de la
+   man&#285;iloj."
+</p>
+
+<p>
+   "Sed kio okazas," Alicio kura&#285;is demandi, "kiam vi denove revenas
+   anta&#365; la unue uzitaj?"
+</p>
+
+<p>
+   &mdash;"Ni &#349;an&#285;u la paroltemon," la Martleporo
+   interrompis, oscedante. "&#264;i tio enuigas min! Mi proponas ke la
+   Fra&#365;lineto rakontu al ni fabelon."
+</p>
+
+<p>
+   "Beda&#365;rinde, mi e&#265; ne unu povas memori," diris Alicio. La
+   propono ja timigis &#349;in.
+</p>
+
+<p>
+   "Do, la Gliro devas," amba&#365; kriis unuvo&#265;e. "Veki&#285;u,
+   Gliro!" Ili pin&#265;is &#285;in sur amba&#365; oreloj samtempe.
+</p>
+
+<p>
+   La Gliro malrapide malfermis la okulojn, kaj diris per ra&#365;ka,
+   malforta vo&#265;o: "Mi ne dormis; la vortojn, kiujn vi amba&#365;
+   diris, mi a&#365;dis &#265;iujn, &#265;iujn senescepte."
+</p>
+
+<p>
+   "Vi rakontu al ni fabelon," diris la Martleporo.
+</p>
+
+<p>
+   "Jes, bonvolu, mi petas," Alicio diris petege.
+</p>
+
+<p>
+   "Anka&#365; ne prokrastu," aldonis la &#264;apelisto, "&#265;ar, se
+   vi prokrastos, vi nepre re-endormi&#285;os anta&#365; ol fini."
+</p>
+
+<p>
+   La Gliro tuj komencis, tre rapidante:&mdash;"Estis iam tri
+   fratinetoj, kiujn oni nomis Elnjo,
+
+<!-- File: 091.png -->
+
+   Lanjo, kaj Tinjo. Ili lo&#285;is &#265;e la fundo de tre profunda
+   puto."
+</p>
+
+<p>
+   "Kion do ili man&#285;is?" diris Alicio. (La demandoj pri man&#285;aj
+   kaj trinkaj a&#309;oj &#265;iam havis por &#349;i specialan
+   intereson.)
+</p>
+
+<p>
+   Post du minuta konsiderado la Gliro respondis: "Ili nutris sin per
+   melaso."
+</p>
+
+<p>
+   "Tion ja ili ne povus," Alicio protestis tre &#285;entile, "&#265;ar
+   ili fari&#285;us malsanaj."
+</p>
+
+<p>
+   "Kaj fakte <i>estis</i>" diris la Gliro "tre malsanaj."
+</p>
+
+<p>
+   Alicio penis imagi al si, kiaspeca estus la vivo, se &#349;i
+   lo&#285;us en putfundo kaj nutrus sin per melaso; sed la peno estis
+   tro konfuziga, sekve &#349;i demandis: "Kial ili lo&#285;is en la
+   putfundo?"
+</p>
+
+<p>
+   &mdash;"Prenu pli da teo," diris al &#349;i la Martleporo, kun tre
+   serioza mieno.
+</p>
+
+<p>
+   "&#284;is nun mi havis neniom," respondis Alicio, ofendite, "sekve mi
+   ne povas preni <i>pli</i>."
+</p>
+
+<p>
+   "Denove vi malpravas," intermetis la &#264;apelisto. "&#264;u vi ne
+   devis diri ke vi ne povus preni <i>malpli</i>? Tre facile ja estas
+   preni pli ol neniom."
+</p>
+
+<p>
+   "Neniu petis <i>vian</i> opinion," diris Alicio indignante.
+</p>
+
+<p>
+   "Ho, ho!" triumfe kriis la &#264;apelisto. "Kiu <i>nun</i> rompas la
+   regulon pri persona&#309;oj?"
+</p>
+
+<p>
+   Al tio Alicio ne povis trovi ta&#365;gan respondon. Sekve &#349;i
+   servis al si teon kaj buterpanon, kaj
+
+<!-- File: 092.png -->
+
+   poste turnis sin denove al la Gliro kaj ripetis la demandon:
+</p>
+
+<p>
+   "Pro kio ili lo&#285;is en la putfundo?"
+</p>
+
+<p>
+   Jam la duan fojon la Gliro bezonis duminutan konsideradon; fine li
+   diris: "La puto estis melasa puto."
+</p>
+
+<p>
+   "Neeble, ne ekzistas tia&#309;o," Alicio komencis tre indigne. Sed la
+   &#264;apelisto kaj la Martleporo amba&#365; sible admonis &#349;in
+   per &#348;&mdash;! &#348;&mdash;! kaj la Gliro mem per ofendita
+   vo&#265;o minacis &#349;in, dirante:
+</p>
+
+<p>
+   "Se vi ne kapablas konduti &#285;entile, vi devas mem fini la
+   fabelon."
+</p>
+
+<p>
+   "Ho, volu da&#365;rigi, mi petegas," Alicio ekkriis. "Mi ne ree
+   interrompos vin; eble ekzistas <i>unu</i>."
+</p>
+
+<p>
+   "Vi kredas ke nur unu?" la Gliro indigne ekkriis. Tamen li konsentis
+   da&#365;rigi.
+</p>
+
+<p>
+   "Do, tiuj tri fratinetoj&mdash;ili ja lernis la desegnarton&mdash;"
+</p>
+
+<p>
+   "Kion ili desegnis?" diris Alicio, jam forgesinte sian promeson.
+</p>
+
+<p>
+   &#264;i tiun fojon e&#265; ne unu momenton la Gliro konsideris.
+</p>
+
+<p>
+   "Melason," li diris.
+</p>
+
+<p>
+   &mdash;"Mi bezonas puran tason," interrompis la &#264;apelisto. "Ni
+   &#265;iuj movu nin maldekstren je unu sidloko."
+</p>
+
+<p>
+   Li movis sin la&#365; la diro; lin sekvis la Gliro,
+
+<!-- File: 093.png -->
+
+   kaj la Martleporo translokigis sin en la se&#285;on de la Gliro.
+   Alicio, ne tre volonte, prenis la anta&#365;an lokon de la
+   Martleporo. El la &#349;an&#285;oj ja profitis nur la &#264;apelisto,
+   kaj &#265;ar la Martleporo &#309;us anta&#365; la transloki&#285;o
+   renversis la laktokru&#265;on en sian teleron, Alicio certe
+   malprofitis.&mdash;
+</p>
+
+<p>
+   &#264;ar &#349;i ne volis reofendi la Gliron, &#349;i komencis tre
+   singarde:
+</p>
+
+<p>
+   "Mi ne komprenas. De kie ili
+   desegnis<sup><a name="piednoto11a" href="#piednoto11b">11</a></sup> la melason?"
+</p>
+
+<p>
+   "Oni povas
+   &#265;erpi<sup><a name="piednoto12a" href="#piednoto12b">12</a></sup>
+   akvon el akvoputo," la &#264;apelisto klarigis, "do egalfacile estas
+   &#265;erpi (t.e. desegni) melason el melasoputo, &#265;u ne? vi
+   malklera bubineto?"
+</p>
+
+<p>
+   Alicio pro lia mal&#285;entileco tute ne atentis la &#264;apeliston:
+   al la Gliro &#349;i diris:&mdash;
+</p>
+
+<p>
+   "Sed ili ja vivis en la puto."
+</p>
+
+<p>
+   "Vivis en la puto? Certege! Sed <i>vi, vi sen la puto</i> ja
+   malsukcesus desegni la melason el &#285;i!" La Gliro, dirante tion,
+   tre longigis la vokalojn, kaj iom kunligis apartajn vortojn la&#365;
+   la parolmaniero de kelkaj angloj kiuj eklernis la lingvon en tre
+   malmoderna epoko.
+</p>
+
+<p>
+   Alicio tiel konfuzi&#285;is per tiu respondo ke, dum kelka tempo,
+   &#349;i lasis al la Gliro seninterrompe da&#365;rigi la rakonton.
+</p>
+
+<!-- File: 094.png -->
+
+<p>
+   "Ili lernis la arton desegni," diris la Gliro, oscedante kaj frotante
+   la okulojn (&#265;ar &#285;i jam refari&#285;is dormema) "kaj
+   desegnis a&#309;ojn &#265;iuspecajn, &#265;ion komenci&#285;antan per
+   la litero M&mdash;&mdash;"
+</p>
+
+<p>
+   "Kial per M?" diris Alicio. <!-- I added a questionmark. -->
+</p>
+
+<p>
+   "Kial <i>ne</i> per M?" diris la Martleporo. Alicio silenti&#285;is.
+   <!-- I added a questionmark. -->
+</p>
+
+<p>
+   La Gliro, jam ferminte la okulojn, ekdormetis, sed pro la fortaj
+   pin&#265;oj de la &#264;apelisto, &#285;i reveki&#285;is kun subita
+   ekkrieto, kaj da&#365;rigis:
+</p>
+
+<p>
+   &mdash;"Komencigantan per M, ekzemple Muskaptilojn, Memoron,
+   Multecon&mdash;&#265;u iam vi vidis desegna&#309;on kiu reprezentas
+   Multecon?"
+</p>
+
+<p>
+   Alicio, tre konfuzite, respondis: "Nu, se efektive mi devas respondi
+   tiun demandon, mi ne <i>pensas</i>&mdash;"
+</p>
+
+<p>
+   "Se vi ne <i>pensas</i>, vi ne rajtas paroli," diris la
+   &#264;apelisto.
+</p>
+
+<p>
+   Tiun lastan mal&#285;entila&#309;on Alicio ne povis toleri. &#348;i
+   levis sin kaj kun tre ofendita mieno mar&#349;is for de la tablo.
+</p>
+
+<p>
+   La Gliro tuj endormi&#285;is; kaj nek la &#264;apelisto nek la
+   Martleporo atentis &#349;ian foriron, kvankam kelkfoje &#349;i
+   rigardis malanta&#365;en en la espero ke ili revokos &#349;in. La
+   lastan fojon kiam &#349;i vidis ilin, amba&#365; staris super la
+   Gliro, klopodante per &#265;iuj fortoj prempaki &#285;in en la
+   tekru&#265;on!
+</p>
+
+<p>
+   "Neniam mi volos reviziti <i>ilin</i>" diris Alicio.
+</p>
+
+<!-- File: 095.png -->
+
+<!-- [Illustration: LA GLIRO ESTAS ENIGATA EN LA TEKRU&#264;ON.] -->
+
+<center id="ilustrajho06" class="ilustrajhe">
+   <img src="images/ladaem06.png" border="2" alt="Ilustrajxo: LA GLIRO ESTAS ENIGATA EN LA TEKRUCXON.">
+   <br>
+   LA GLIRO ESTAS ENIGATA EN LA TEKRU&#264;ON.
+</center>
+
+<!-- File: 096.png -->
+
+<!-- [Blank Page] -->
+
+<!-- File: 097.png -->
+
+<p>
+   "Neniam en la tuta vivo mi &#265;eestis pli tedan pli enuigan
+   tetrinkadon ol &#265;e ili."
+</p>
+
+<p>
+   Dume &#349;i iris tra la arbaro, zorge elektante la piedlokojn. Post
+   iom da mar&#349;ado, &#349;i rimarkis unu arbon kiu havas pordeton
+   en la trunko kondukantan internen. "Jen tre kurioza arbo," pensis
+   &#349;i. "Tamen hodia&#365; &#265;io estas kurioza. Kredeble estus
+   bona afero eniri"&mdash;kaj eniris.
+</p>
+
+<p>
+   Denove &#349;i trovis sin en la longa halo apud la vitra tableto.
+   "Nu, &#265;i tiun fojon mi klopodos pli lerte," &#349;i diris al si.
+</p>
+
+<p>
+   Preninte la oran &#349;losileton, &#349;i unue mal&#349;losis la
+   pordon kiu kondukas en la &#285;ardenon. Tiam, &#349;i mordetis la
+   fungopecon (kiun &#349;i ankora&#365; havis en la po&#349;o) &#285;is
+   &#349;i estis tridek centimetrojn alta, kaj <i>fine</i>&mdash;post
+   tiom da malsukcesoj&mdash;trovis sin en la belega &#285;ardeno inter
+   la helkoloraj florbedoj kaj &#265;armaj fontanoj.
+</p>
+
+<!-- File: 098.png -->
+
+<div class="chapitrotitolo" id="chapitroVIII">
+   &#264;APITRO VIII
+   <br>
+   <span class="majusklete">Kroketludo &#265;e la Kera Damo</span>
+</div>
+
+<p>
+   <span class="majusklete">Ne</span> malproksime de l'&nbsp;enirejo
+   staris granda rozarbo; kreskis sur &#285;i blankaj rozoj, sed jen
+   tri &#285;ardenistoj okupis sin pentrante ilin ru&#285;aj. &#264;ar
+   tio &#349;ajnis al Alicio tre stranga ago, &#349;i alproksimigis
+   sin por observi ilin. &#308;us alvenante, &#349;i a&#365;dis unu el
+   ili diranta: "Kvin, vi gardu vin, vi jam ne &#349;prucu sur min la
+   kolorilon."
+</p>
+
+<p>
+   "Mi ne povis ne," diris Kvin malafable. "Sep &#349;ancelis al mi la
+   kubuton." Sep rigardis supren kaj diris: "Jen &#285;uste vi, Kvin;
+   &#265;iam vi kulpigas la kunulojn."
+</p>
+
+<p>
+   "<i>Vi</i>, Sep, <i>vi</i> ne kura&#285;u paroli!" rediris Kvin.
+   "Nur hiera&#365; mi a&#365;dis la Damon diranta ke vi meritas esti
+   senkapigita."
+</p>
+
+<p>
+   "Pro kia kulpo do?" demandis la unue parolinta.
+</p>
+
+<p>
+   "Tio ne estas <i>via</i> afero, Du," diris Sep.
+</p>
+
+<p>
+   "&#284;i <!-- Error in book: Gi --> nepre estas lia," asertis Kvin,
+   "kaj mi volonte sciigas al li: la kulpo estas ke Sep alportis al la
+   kuiristo tuliptuberojn anstata&#365; bulboj."
+</p>
+
+<!-- File: 099.png -->
+
+<p>
+   Sep pasie de&#309;etis sian broson, kaj komencis. "Nu, el &#265;iuj
+   maljustaj aferoj&mdash;"
+</p>
+
+<p>
+   Sed en tiu momento li okaze ekvidis Alicion, kiu staras apude
+   observante ilin. Li rapide subigis lian koleron, la aliaj
+   &#265;irka&#365;rigardis ser&#265;ante la ka&#365;zon de lia ekhalto,
+   kaj &#265;iuj humile salutis &#349;in.
+</p>
+
+<p>
+   "&#264;u vi afable volus diri al mi," Alicio demandis iom timeme, "kial
+   vi kolorigas tiujn rozojn?"
+</p>
+
+<p>
+   Kvin kaj Sep diris nenion, sed direktis la rigardojn sur Du, kiu per
+   tre malla&#365;ta vo&#265;o komencis: "Nu, Fra&#365;lino, la fakto
+   estas ke jena arbo devis esti ru&#285;roza, kaj ni erare plantis
+   blankrozan. Se la Damo eltrovus tion, &#349;i ja ekzekutigus nin
+   &#265;iujn. Sekve, ni nun klopodas la&#365;eble por ke, anta&#365; ol
+   &#349;i alvenos,&mdash;"
+</p>
+
+<p>
+   En tiu momento Kvin, kiu kun zorgplena viza&#285;o konstante
+   rigardadis trans la &#285;ardenon, ekkriis; "Jen la Damo, jen la
+   Damo!"
+</p>
+
+<p>
+   La tri &#285;ardenistoj tuj &#309;etis sin teren kaj ku&#349;is sur
+   la ventroj. Alicio eka&#365;dis la sonojn de multaj piedpa&#349;oj,
+   kaj alrigardis. &#348;i sentis fortan ekscitecon kaj fortan deziron
+   vidi la Damon.
+</p>
+
+<p>
+   Unue mar&#349;is dek soldatoj, kiuj portas trefojn; tiuj soldatoj
+   havis platajn rektangulajn korpformojn&mdash;same kiel la tri
+   &#285;ardenistoj&mdash;kun la manoj kaj piedoj apud la kvar anguloj.
+   Sekvis dek korteganoj; tiuj &#265;i estis ornamitaj super la
+
+<!-- File: 100.png -->
+
+   tuta korpo per karooj, kaj mar&#349;is duope, kiel anka&#365; la
+   soldatoj. Post la korteganoj sekvis duope la re&#285;aj infanoj; ili
+   mar&#349;is mano en mano kaj &#285;oje saltadis. Post ili sekvis
+   la gastoj; la plimulto el ili estis gere&#285;oj, kaj inter ili
+   Alicio rimarkis la Blankan Kuniklon. &#284;i parolas rapide kaj
+   eksciteme, kaj ridetas &#265;e &#265;iu diro de la aliaj. Post la
+   gastoj solene mar&#349;is la Kera Lakeo, kiu portas sur velura kuseno
+   la re&#285;an kronon; kaj en la fino de &#265;i tiu majesta procesio
+   jen la RE&#284;O kaj DAMO KERAJ!
+</p>
+
+<p>
+   Alicio iom dubis &#265;u &#349;i ni devas&mdash;same kiel la tri
+   &#285;ardenistoj&mdash;ku&#349;i horizontale sur la ventro. Sed
+   &#349;i ne povis memori ke ekzistas tia regulo pri procesioj
+   "kaj krome," pensis &#349;i, "por kio utilus la procesioj, se la
+   &#265;eestantoj devus ku&#349;i sur la ventro, kaj sekve ne povus
+   vidi ilin?"
+</p>
+
+<p>
+   Do, &#349;i staris serene, kaj atendis.
+</p>
+
+<p>
+   Kiam la eminentuloj alvenis apud Alicion, &#265;iuj haltis kaj
+   rigardis &#349;in.
+</p>
+
+<p>
+   La Damo, turnante sin al la Lakeo, demandis severe: "Kiu
+   <i>&#349;i</i> estas?"
+</p>
+
+<p>
+   La Lakeo nur klinis sin riverence kaj ridetis.
+</p>
+
+<p>
+   "Vi idioto!" diris la Damo, kaj skuis malpacience la kapon. Poste
+   &#349;i turnis sin rekte al Alicio, dirante: "Kiel oni nomas vin,
+   infano?"
+</p>
+
+<!-- File: 101.png -->
+
+<!-- [Illustration: LA VITRA TABLO.] -->
+
+<center id="ilustrajho07" class="ilustrajhe">
+   <img src="images/ladaem07.png" border="2" alt="Ilustrajxo: LA VITRA TABLO.">
+   <br>
+   LA VITRA TABLO.
+</center>
+
+<!-- File: 102.png -->
+
+<!-- [Blank Page] -->
+
+<!-- File: 103.png -->
+
+<p>
+   "Mia nomo estas Alicio, se pla&#265;as al via Dama Mo&#349;tino,"
+   &#349;i respondis tre &#285;entile, sed &#349;i aldiris al si
+   aparte: "Ili ja estas nur aro da ludkartoj; mi certe ne devas timi
+   ludkartojn."
+</p>
+
+<p>
+   "Kaj kiuj jenaj estas?" diris la Damo, montrante al la tri
+   &#285;ardenistoj, kiuj ku&#349;as &#265;irka&#365; la rozarbo.
+   &#264;ar ili ku&#349;is sur la ventro, kaj la desegno sur la dorsoj
+   estis identa por la tuta aro, pro tio la Damo ne povis diveni &#265;u
+   ili estas &#285;ardenistoj, soldatoj, korteganoj, a&#365; e&#265; tri
+   el siaj propraj infanoj.
+</p>
+
+<p>
+   "Kiel ajn <i>mi</i> povas sciigi tion?" diris Alicio, "&#285;i tute
+   ne estas mia afero."
+</p>
+
+<p>
+   (Sed malgra&#365; la ekstera kura&#285;o, &#349;i interne iom
+   tremis.)
+</p>
+
+<p>
+   La viza&#285;o de l'&nbsp;Damo purpuri&#285;is pro kolero; fikse
+   rigardeginte Alicion dum unu momento, same kiel rigardegas la
+   sova&#285;aj bestoj, &#349;i kriegis: "Oni senkapigu &#349;in, oni
+   sen&mdash;"
+</p>
+
+<p>
+   "<i>Oni sen</i>-senca&#309;on parolas!" diris Alicio tre la&#365;te
+   kaj tre firme; kaj la Damo silenti&#285;is!
+</p>
+
+<p>
+   La Re&#285;o metis la manon sur &#349;ian brakon, dirante per tre
+   malkura&#285;a vo&#265;o. "Konsideru, karulino, ke &#349;i estas nur
+   infanino."
+</p>
+
+<p>
+   La Damo malestime turnis sin for de li, kaj ordonis al la Lakeo, ke
+   li turnu ilin supren. La Lakeo zorge aliflankigis ilin la&#365; la
+   ordono, levante ilin per la piedo.
+</p>
+
+<p>
+   "Levu vin," diris la Damo per la&#365;ta, sibla vo&#265;o. La tri
+   &#285;ardenistoj tuj levis sin sur la
+
+<!-- File: 104.png -->
+
+   piedojn, kaj komencis klinsaluti la Re&#285;on, la Damon, la
+   re&#285;ajn infanojn, k.c.
+</p>
+
+<p>
+   "&#264;esu tion," kriegis la Damo, "vi donas al mi la
+   kapturni&#285;on!" Ekvidante la rozarbon, &#349;i da&#365;rigis:
+   "Kion ajn vi tie &#265;i faris?"
+</p>
+
+<p>
+   "Se pla&#265;as al via Dama Mo&#349;tino," diris Du per tre humila
+   vo&#265;o, starigante sin sur unu genuo: "Ni estas penintaj&mdash;"
+</p>
+
+<p>
+   "Mi komprenas," diris la Damo, kiu intertempe estis apude rigardinta
+   la pentritajn rozojn: "Oni senkapigu ilin!"
+</p>
+
+<p>
+   La procesio mar&#349;is for, escepte nur tri soldatojn, <!-- I was
+   thinking that should be "soldatoj", but I wasn't sure enough to
+   change it. I thought about it a bit, and did some research, and
+   eventually decided that it really should be "escepte nur de tri
+   soldatoj"... and I think that explains it! "-n" is there because
+   "de" isn't. --> kiuj restis por ekzekuti la malfeli&#265;ajn
+   &#285;ardenistojn. Tiuj &#265;i kuris al Alicio por ke &#349;i
+   protektu ilin.
+</p>
+
+<p>
+   "Mi ne permesos al ili ekzekuti vin," diris Alicio, kaj &#349;i tuj
+   ka&#349;metis ilin en grandan florpoton, kiu staris apude. La tri
+   soldatoj, &#265;irka&#365;vagadinte kelkajn minutojn por ser&#265;i
+   ilin, fine mar&#349;is for por rekuni&#285;i kun la ceteraj.
+</p>
+
+<p>
+   "&#264;u iliaj kapoj estas jam for de la &#349;ultroj?" ekkriis la
+   Damo, revidante ilin.
+</p>
+
+<p>
+   "Iliaj kapoj jam estas <i>for</i>" la&#365;te kriis la soldatoj "se
+   pla&#265;as al via Dama Mo&#349;tino."
+</p>
+
+<p>
+   "Bone," diris la Damo.&mdash;"&#264;u vi povas kroketludi?"
+</p>
+
+<p>
+   La soldatoj ne respondis, sed rigardis Alicion, &#265;ar por &#349;i
+   la Damo evidente intencis la lastan demandon.
+</p>
+
+<!-- File: 105.png -->
+
+<p>
+   "Jes," kriis Alicio avide.
+</p>
+
+<p>
+   "Venu do," respondis la Damo.
+</p>
+
+<p>
+   Alicio aligis sin al la procesio inter la gastoj, kaj treege &#349;i
+   volis scii kio estas okazonta. <!-- I removed quotemarks. -->
+</p>
+
+<p>
+   "Estas... estas tre bela tago," diris &#265;e &#349;ia flanko iu
+   malforta vo&#265;o.
+</p>
+
+<p>
+   Turnante la kapon, &#349;i vidis ke la Blanka Kuniklo mar&#349;as
+   duope kun &#349;i kaj time rigardas en &#349;ian viza&#285;on.
+</p>
+
+<p>
+   "Tre bela," konsentis Alicio. <!-- Inserted a period. --> "Kie la
+   Dukino?"
+</p>
+
+<p>
+   "&#348;! &#348;!" la Kuniklo tuj flustris en &#349;ian orelon, kaj
+   &#309;etis zorgoplenan rigardon trans sia &#349;ultro. Tiam, levinte
+   sin sur la piedpintoj, li metis la bu&#349;on al &#349;ia orelo kaj
+   diris en &#285;in: "Oni mortkondamnis &#349;in."
+</p>
+
+<p>
+   "Pro kio?" Alicio demandis. <!-- Inserted a questionmark. -->
+</p>
+
+<p>
+   "&#264;u vi diris 'Doma&#285;e'?" diris la Kuniklo. <!-- Added a
+   questionmark. (Maybe not necessary in those days?) [**English has ?]
+   -->
+</p>
+
+<p>
+   "Ne, certe ne!" respondis Alicio. "La&#365; mi tute ne estas
+   doma&#285;e. Mi diris 'Pro kio.'"
+</p>
+
+<p>
+   "&#348;i ja survangis la Damon&mdash;" la Kuniklo komencis.
+</p>
+
+<p>
+   Alicio preska&#365; sufokis sin, penante ne tro la&#365;te ridegi.
+</p>
+
+<p>
+   "&#348;&mdash;!" la Kuniklo murmuris denove "la Damo a&#365;dos vin.
+   &#348;i ja alvenis iom malfrue, kaj la Damo diris&mdash;"
+</p>
+
+<p>
+   "&#264;ei&#285;u la ludlokojn," ektondris la Damo.
+</p>
+
+<!-- File: 106.png -->
+
+<p>
+   Oni tuj komencis &#265;irka&#365;kuri en &#265;iu direkto, kaj pro
+   la klopodoj &#265;ei&#285;i, faligis sin reciproke. Tamen en la
+   fino (post kelke da minutoj) &#265;iuj trovis la proprajn lokojn,
+   kaj la ludo komenci&#285;is. Neniam en la tuta vivo Alicio vidis
+   tian strangan kroketludejon. &#264;ie sur la grundo alterni&#285;is
+   paralelaj ondlinioj; anstata&#365; lignopilkoj oni uzis erinacojn;
+   por frapi ilin, anstata&#365; la ordinara lignomartela&#309;o, oni
+   havis vivantan fenikopteron; kaj la arkojn oni anstata&#365;is per
+   soldatoj, kiuj devis kurbigi sin kaj staradi senmove sur la manoj kaj
+   piedoj egale.
+</p>
+
+<p>
+   Por Alicio la &#265;efa malfacilo estis la malfacilo elregi la
+   fenikopteron. Prosperis al &#349;i komforte formeti la korpon sub
+   sia brako kun la kruroj pendantaj post &#349;i. Sed plej ofte kiam
+   &#349;i jam bone rektigis la kolon, kaj estis preta frapi per
+   &#285;ia kapo la erinacon, &#285;i persistis &#265;irka&#365;tordi
+   sin kaj rigardi en &#349;ian viza&#285;on kun ridinde konfuzita
+   mieno. &#264;e &#265;iu revido de tiu konfuzita birdviza&#285;o
+   &#349;i ne povis ne ekridegi; anka&#365;, kiam &#349;i sukcesis
+   malsuprenigi la kapon, kaj denove volis fari la frapon, jen la
+   erinaco, malvolvinte sin dum &#349;i penis mastrumi la birdon, jam
+   rampas for. Krom &#265;io &#265;i, en la direkto kien &#349;i volas
+   frapsendi la erinacon, plej ofte malhelpis la tre onda grundsurfaco;
+   kaj fine la arkoj ofte rektigis sin kaj mar&#349;is for por alparoli
+   aliajn arkojn. Alicio balda&#365; konvinki&#285;is ke la kroketludo,
+
+<!-- File: 107.png -->
+
+   kiel oni ludas &#285;in &#265;e la Kera Damo, estas tre malfacila.
+</p>
+
+<p>
+   La partoprenantoj, ne atendante la vicon, ludis &#265;iuj samtempe.
+   Oni &#265;iam diskutadis, kies estas la diversaj erinacoj; oni
+   malpacis, kaj e&#265; batalis por posedi ilin. Post ne longa tempo,
+   la Damo tute furiozi&#285;is, &#265;irka&#365; mar&#349;egante
+   kaj kriegante &#265;iuminute, "Oni senkapigu lin, oni senkapigu
+   &#349;in!"
+</p>
+
+<p>
+   Tio estis por Alicio tre maltrankviliga. Estas vero, ke &#285;is nun
+   &#349;i ne havis disputon kun la Damo, sed &#349;i tre bone sciis ke
+   tio facile povas okazi, "kaj se mi ofendos &#349;in," pensis &#349;i,
+   "kio okazos al mi? Tie &#265;i oni tiel ofte ordonas senkapigojn,
+   ke mirinde estas ke e&#265; unu individuo restas vivanta." <!--
+   lower-case in English too -->
+</p>
+
+<p>
+   "&#348;i &#265;irka&#365;rigardis, ser&#265;ante rimedojn por
+   forkuri," kaj dubante &#265;u &#349;i povos retiri sin nerimarkite.
+   Dum tiu &#265;irka&#365;rigardado &#349;i rimarkis strangan aperon
+   en la aero. Unue &#349;i ne povis imagi kio &#285;i estas; sed
+   observinte &#285;in kelke da momentoj, &#349;i konstatis ke &#285;i
+   estas grimaco. "Do, la <i>&#264;e&#349;&#349;a</i> Kato venas,"
+   &#349;i konkludis, "nun mi havos kunparolanton."
+</p>
+
+<p>
+   "&#264;u vi bone progresas en la ludo?" diris la Kato, kiam aperis
+   nur la bu&#349;o kaj la cetera parolilaro. Tuj kiam aperis la okuloj,
+   Alicio amike salutis. "Sed ne utilas alparoli &#285;in,"
+
+<!-- File: 108.png -->
+
+   pensis &#349;i, "&#285;is la oreloj aperos, a&#365; almena&#365; unu
+   el ili."
+</p>
+
+<p>
+   Post unu minuto jam aperis la tuta kapo. Alicio demetis sian
+   fenikopteron, kaj komencis doni plenan raporton pri la ludado,
+   &#285;ojante, ke nun &#349;i havas atentan a&#365;skultanton. La Kato
+   &#349;ajne opiniis, ke jam estas videbla sufi&#265;e da lia korpo,
+   kaj li aperigis nenion plu.
+</p>
+
+<p>
+   "La&#365; mi, oni ludas tre maljuste," diris Alicio per iom
+   plenda vo&#265;o, "kaj &#265;iuj tiel la&#365;te malpacas, ke
+   mi ne povas a&#365;di mian propran vo&#265;on; oni ne havas
+   definitivajn regulojn, a&#365; se ekzistas tiaj, oni ne atentas
+   ilin. Anka&#365; vi ne povas imagi kiel konfuzige estas ke &#265;iuj
+   ludiloj&mdash;pilkoj, arkoj, k.t.p. estas vivaj. Ekzemple, jen la
+   arko kiun mi devas celi promenas &#265;e la alia bordo de la ludejo;
+   kaj &#309;us kiam mi volis martelumi la pilkon de la Damo, &#285;i
+   forkuris de la mia!"
+</p>
+
+<p>
+   "&#264;u vi trovas la Damon agrabla?" diris la Kato per malla&#365;ta
+   vo&#265;o.
+</p>
+
+<p>
+   "Tute ne," respondis Alicio. "&#348;i ja estas tiel ekstreme&mdash;"
+</p>
+
+<p>
+   En tiu momento &#349;i rimarkis ke la Damo staras malanta&#365;
+   &#349;i kaj a&#365;skultas, do &#349;i da&#365;rigis: "&mdash;lerta
+   <!-- Moved the em dash to inside the quotation --> kaj trafema, ke
+   neniu alia havas e&#265; la plej malgrandan venk&#349;ancon."
+</p>
+
+<p>
+   La Damo ridetis afable kaj preterpasis!
+</p>
+
+<p>
+   "Kiun ajn vi alparolas?" diris la Re&#285;o,
+
+<!-- File: 109.png -->
+
+   alvenante anta&#365; Alicion, kaj rigardante el lar&#285;e
+   malfermitaj okuloj la Katkapon.
+</p>
+
+<p>
+   "Unu mian amikon," Alicio &#285;entile respondis. "Permesu ke mi
+   prezentu al vi&mdash;la <i>&#264;e&#349;&#349;a</i> Katon."
+</p>
+
+<p>
+   "Mi tute ne aprobas &#285;ian aspekton," diris la Re&#285;o, "tamen
+   se al &#285;i pla&#265;os, mi permesos al &#285;i kisi mian manon."
+</p>
+
+<p>
+   "Tio <i>ne</i> pla&#265;as," diris la Kato.
+</p>
+
+<p>
+   La Re&#285;o metis sian re&#285;an korpon por protekto malanta&#365;
+   Alicion.
+</p>
+
+<p>
+   "Vi ne insultu," diris li el tiu rifu&#285;ejo, "kaj&mdash;ne rigardu
+   min."
+</p>
+
+<p>
+   "La Kato ja <i>rajtas</i> rigardi <!-- I inserted a comma. -->
+   vin,"<sup><a name="piednoto13a" href="#piednoto13b">13</a></sup> diris
+   Alicio. "Tion mi certe legis en iu libro kvankam mi ne povas rememori
+   la titolon."
+</p>
+
+<p>
+   "Tamen &#285;i devas esti formovita," diris la Re&#285;o fortemfaze.
+   Kaj alvokinte la Damon, kiu en tiu momento preterpasas, "Mi tre
+   volas," diris li, "ke vi, karulino, formovigu tiun katon."
+</p>
+
+<p>
+   Por forigi &#265;iujn malagrabla&#309;ojn, &#265;u gravaj, &#265;u
+   trivialaj, la Damo ja havis &#265;iam la saman rimedon. "Senkapigu
+   &#285;in," &#349;i diris, e&#265; ne turnante la kapon por rigardi.
+</p>
+
+<p>
+   "Do, mi venigos mem la ekzekutiston," diris la Re&#285;o, kaj tiucele
+   li tuj rapidis for.
+</p>
+
+<p>
+   En tiu momento Alicio eka&#365;dis la vo&#265;on de la Damo, kiu
+   malproksime kriegas furioze.
+
+<!-- File: 110.png -->
+
+   Jam tri ludantojn la Damo mortkondamnis nur pro ne&#265;eesto en
+   siaj vicoj. La ludado fari&#285;is tiel miksita, ke Alicio neniel
+   povis certi&#285;i kiam &#349;i havas la vicon. Do, &#349;i prudente
+   decidi&#285;is reiri por eltrovi, se eble, la nunan staton de la
+   ludo, kaj ser&#265;i sian erinacon. Sian erinacon &#349;i trovis
+   batalanta kontra&#365; alia erinaco. Jen tre oportuna momento por
+   martelumi ilin unu per alia, sed unu cirkonstanco malhelpis; &#349;ia
+   fenikoptero forestis en alia parto de la &#285;ardeno, kie (la&#365;
+   la informo de &#349;iaj okuloj) &#285;i klopodadas per tre mallertaj
+   flugpenoj levi sin sur arbon.
+</p>
+
+<p>
+   &#348;i rekaptis la fenikopteron kaj reportis al sia ludloko; sed la
+   batalo jam fini&#285;is kaj neniu el la erinacoj restis videbla.
+</p>
+
+<p>
+   "Tio tamen ne estas tre grava," pensis Alicio, "&#265;ar <!-- Error
+   in book: car --> anka&#365; malaperis &#265;iuj arkoj." Do, pakinte
+   la fenikopteron sub la brako, por ke &#285;i ne ree fori&#285;u,
+   &#349;i reiris al la Kato, en la espero iom pli babiladi kun &#285;i.
+</p>
+
+<p>
+   &#264;irka&#365; la Kato la gastoj grandamase kolekti&#285;is, kaj
+   forta disputado okazas inter la ekzekutisto kaj la gere&#285;oj.
+   &#264;iuj &#265;i parolas samtempe; la ceteraj silente
+   &#265;irka&#365;staras, kaj ekscitite a&#365;skultas.
+</p>
+
+<p>
+   Tuj kiam Alicio aperis, &#265;iuj disputantoj alvokis &#349;in por
+   decidi la aferon.
+</p>
+
+<p>
+   Sed &#265;ar &#265;iuj parolis samtempe, estis por &#349;i tre
+   malfacile bone a&#365;di la diratajn vortojn.
+</p>
+
+<!-- File: 111.png -->
+
+<!-- [Illustration: LA GERE&#284;OJ ARGUMENTAS KUN LA EKZEKUTISTO PRI EKZEKUTO
+DE LA SENKORPA KATKAPO.] -->
+
+<center id="ilustrajho08" class="ilustrajhe">
+   <img src="images/ladaem08.png" border="2" alt="Ilustrajxo: LA GEREGXOJ ARGUMENTAS KUN LA EKZEKUTISTO PRI EKZEKUTO DE LA SENKORPA KATKAPO.">
+   <br>
+   LA GERE&#284;OJ ARGUMENTAS KUN LA EKZEKUTISTO PRI EKZEKUTO DE LA SENKORPA KATKAPO.
+</center>
+
+<!-- File: 112.png -->
+
+<!-- [Blank Page] -->
+
+<!-- File: 113.png -->
+
+<p>
+   La ekzekutisto argumentis ke oni ne povas detran&#265;i kapon, se ne
+   ekzistas korpo de kiu oni povas apartigi &#285;in. Neniam en la tuta
+   vivo li devis trakti tian aferon, kaj li jam estas tro a&#285;a por
+   komenci tute novan metion.
+</p>
+
+<p>
+   La Re&#285;o argumentis: "Oni ja povas senkapigi &#265;ion, kio nur
+   havas kapon; oni do ne parolu sensenca&#309;on."
+</p>
+
+<p>
+   Kaj jen fine la dama argumento: "Se <i>iel</i> la afero ne estos dece
+   konsentita jam nun, mi &#265;iujn senescepte ekzekutigos."
+</p>
+
+<p>
+   (Tio &#265;i ja iom klarigas la ka&#365;zon de la jam aludita
+   eksciteco de la gastoj!)
+</p>
+
+<p>
+   Alicio ne povis elpensi ion pli dirindan ol:
+</p>
+
+<p>
+   "&#284;i apartenas al la Dukino; mi konsilas ke vi turnu vin al
+   &#349;i."
+</p>
+
+<p>
+   "&#348;i estas en la kondamnitejo, vi venigu &#349;in," diris la Damo.
+   <!-- I moved the quotemark. -->
+</p>
+
+<p>
+   La ekzekutisto tuj ekrapidis for, kiel sago el pafarko.
+</p>
+
+<p>
+   Tuj post lia foriro la Katkapo komencis esti kvaza&#365; nebula;
+   kiam li revenis kun la Dukino, &#285;i jam tute malaperis. Sekve la
+   Re&#285;o kaj la ekzekutisto &#265;irka&#365;kuris kiel frenezuloj
+   ser&#265;ante &#285;in, kaj la aliaj iris returne al la ludejo.
+</p>
+
+<!-- File: 114.png -->
+
+<div class="chapitrotitolo" id="chapitroIX">
+   &#264;APITRO IX
+   <br>
+   <span class="majusklete">La Viv-historio de la Falsa
+   Kelonio<sup><a name="piednoto14a" href="#piednoto14b">14</a></sup></span>
+</div>
+
+<p>
+   "<span class="majusklete">Vi</span> ne povas imagi," diris la Dukino,
+   "kiel &#285;ojige estas por mi revidi <i>vin</i>, mia kara." Dirante
+   tion, &#349;i ligis sin al Alicio per la brako en tre bonkamarada
+   maniero, kaj ili ekmar&#349;is kune.
+</p>
+
+<p>
+   Tre pla&#265;is al Alicio trovi, ke la Dukino estas nun bonhumora,
+   kaj &#349;i interne pensis ke anta&#365;e, kiam ili renkonti&#285;is
+   en la kuirejo, eble igis &#349;in malagrabla nur la pipro.
+</p>
+
+<p>
+   "Kiam <i>mi</i> estos Dukino," pensis &#349;i, "da pipro mi havos en
+   mia kuirejo &#285;uste neniom. Supo povas esti tre bona sen pipro.
+   Eble pipro estas &#265;iam la ka&#365;zo kiu igas la homojn koleraj."
+   Kaj &#349;i da&#365;rigis tre fiere, kvaza&#365; konsciante ke nun
+   &#349;i eldonas novan principon, tre gravan por
+
+<!-- File: 115.png -->
+
+   la homoj:&mdash;"Nur vinagro acidigas ilin, nur kamomilo
+   maldol&#265;igas, kaj&mdash;(lasta kaj plej grava principo)&mdash;nur
+   sukera&#309;oj dol&#265;igas la infanojn. Se nur la plena&#285;uloj
+   <i>tion</i> scius, ili estus ja malpli &#349;paremaj&mdash;" <!--
+   Drat. I believe this translation was made from a _different_ text
+   than the Annotated Alice. Where's that parenthesis from?! -->
+</p>
+
+<p>
+   &#348;i jam tute forgesis la Dukinon, kaj eksaltis surprize,
+   a&#365;dante &#349;ian vo&#265;on diranta:&mdash;
+</p>
+
+<p>
+   "Vi ion pripensas, mia kara, kaj pro tio forgesas paroli. Mi ne povas
+   en la nuna momento citi la moralon de tio, sed kredeble mi rememoros
+   &#285;in poste."
+</p>
+
+<p>
+   "Eble &#285;i ne havas moralon," Alicio kura&#285;is diri.
+</p>
+
+<p>
+   "<i>Tut! Tut!</i> Vi bubino," diris la Dukino, "&#265;io ja havas
+   moralon, se nur oni povas trovi &#285;in." Dum &#349;i parolis, la
+   Dukino premis sin pli forte kontra&#365; Alicio.
+</p>
+
+<p>
+   Alicio ne tre &#349;atis tiun &#265;i troproksimi&#285;on; unue,
+   &#265;ar la Dukino estas (de proksime) tre malbela; kaj due, &#265;ar
+   &#349;i havas &#285;uste la ta&#365;gan altecon por apogi sian akran
+   mentonon sur la &#349;ultro de Alicio. Tamen, &#265;ar &#349;i ne
+   volis esti malagrabla, &#349;i la&#365;eble toleris &#265;ion.
+</p>
+
+<p>
+   "La kroketludo &#349;ajnas nun progresi pli bone," diris &#349;i.
+</p>
+
+<p>
+   "Mi konsentas," diris la Dukino, "kaj de tio la moralo estas: 'Ho,
+   nur la amo, nur la amo igas la mondon rondiri.'"
+</p>
+
+<!-- File: 116.png -->
+
+<p>
+   "&#264;u ne <i>iu</i>," preska&#365; sarkasme demandis Alicio,
+   "anta&#365;e diris en la kuirejo ke la kondi&#265;o de tiu rondiro
+   estas ke &#265;iu atentu nur sian aferon?"
+</p>
+
+<p>
+   "Nu, la signifo ja estas preska&#365; sama," diris la Dukino,
+   &#349;ultrumante Alicion per sia mentonego, "kaj de tio la moralo
+   estas: 'Se vi prizorgas la sencon, la sonoj prizorgos sin mem.'"
+</p>
+
+<p>
+   "&#264;e &#265;iu afero &#349;i ja volas trovi moralon," pensis
+   Alicio.
+</p>
+
+<p>
+   "Vi eble miras, kial mi ne &#265;irka&#365;prenas al vi la talion,"
+   diris iom poste la Dukino. "La ka&#365;zo estas, ke mi dubas pri la
+   bonhumoro de via fenikoptero. &#264;u mi faros la provon?"
+</p>
+
+<p>
+   "Ne, li eble mordus vin." Alicio diris tion pro singardaj motivoj;
+   &#349;i tute ne deziris la provon.
+</p>
+
+<p>
+   "Estas vero," respondis la Dukino. "Fenikopteroj kaj mustardo
+   amba&#365; mordas; kaj jen la moralo: 'Samspecaj birdoj flugas
+   kune.'" <!-- Punctuated the moral like the other morals; not only
+   for consistency, but also to balance the quotemarks! -->
+</p>
+
+<p>
+   "Tamen mustardo ne estas birdo," Alicio kritikis.
+</p>
+
+<p>
+   "Vi estas prava, kiel &#265;iam," afable konsentis la Dukino. "Mi tre
+   admiras vian spritecon; per viaj paroloj vi ja igas &#265;ion klara."
+</p>
+
+<p>
+   "Mi kredas ke mustardo estas mineralo, &#265;u ne?" diris Alicio.
+</p>
+
+<!-- File: 117.png -->
+
+
+<p>
+   "Jes, kompreneble," diris la Dukino. (&#348;i &#349;ajne estis
+   preta konsenti al &#265;io ajn de Alicio dirota.) "Ne malproksime
+   de tie &#265;i mi mem havas grandan mustardminejon, kaj la moralo:
+   'Da tio kion mi jam havas <i>en min'</i>, vi ne tro enigu <i>en
+   min</i>.'"
+</p>
+
+<p>
+   Alicio dume profundi&#285;is en pensojn, kaj pro tio ne
+   atentis&mdash;e&#265; ne a&#365;dis&mdash;pri la dukina minejo. Post
+   unu minuto &#349;i ekkriis:
+</p>
+
+<p>
+   "Ho jam fine mi bone memoras: Mustardo estas legomo, kvankam &#285;i
+   ne havas la aspekton esti tia."
+</p>
+
+<p>
+   "Mi tute konsentas," denove diris la konsentema Dukino, "kaj jen la
+   moralo:&mdash;'Vi &#265;iam estu la&#365; la aspekto'&mdash;a&#365;
+   se vi volas ke mi esprimu &#285;in pli klare:&mdash;'Vi neniam imagu
+   al vi ke vi ne estas aliaspekta ol tio, kio al aliaj &#349;ajnus
+   ke kio vi a&#365; estis a&#365; aspektus esti, ne estas aliaspekta
+   ol kio vi anta&#365;e estis, estus &#349;ajninta al ili esti
+   aliaspekta.'"
+</p>
+
+<p>
+   "Mi kredas ke <i>tion</i> mi povus pli bone kompreni," diris Alicio
+   tre &#285;entile, "se mi havus &#285;in skribitan anta&#365; la
+   okuloj; sed, beda&#365;rinde mi ne tute sukcesis kapti la signifon
+   dum vi parolis." <!-- I added a quotemark. -->
+</p>
+
+<p>
+   "Tio ja," diris la Dukino per tre memkontenta vo&#265;o, "estas nur
+   nula&#309;o kompare kun la diroj kiujn mi povus eldiri."
+</p>
+
+<!-- File: 118.png -->
+
+<p>
+   "Tamen ne &#285;enu vin, mi petas," Alicio rapide respondis, "donante
+   plilongan klarigon; mi timas ke vi tro lacigus vin per tia laboro."
+</p>
+
+<p>
+   "Ho, ne parolu pri la laboro, mi petas," diris la Dukino, "mi ja
+   oferas al vi donace &#265;ion, kion mi diris &#285;is nun."
+</p>
+
+<p>
+   "Jen donaco efektive nulkosta!" pensis Alicio. "Mi tute ne
+   &#349;atus, ke la naskotagaj donacoj estu tiaspecaj." Sed tion
+   &#349;i ne kura&#285;is diri la&#365;te.
+</p>
+
+<p>
+   "&#264;u ree vi pensas?" diris la Dukino, kaj Alicio denove sentis
+   sur la &#349;ultro speciale fortan ekpremon de la dukina mentono.
+</p>
+
+<p>
+   "Mi ja rajtas pensi," iom akre respondis Alicio, &#265;ar &#349;i
+   komencis senti sin &#285;enata.
+</p>
+
+<p>
+   "Vi rajtas certe," konsentis la Dukino, "sed ne pli ol porkoj rajtas
+   flugi; kaj la M&mdash;"
+</p>
+
+<p>
+   Sed en tiu momento Alicio forte surprizi&#285;is, &#265;ar e&#265;
+   en la komenco de tiu tre &#349;atata vorto, la dukina vo&#265;o
+   ekvelkis, kaj la dukina brako, ligita kun la &#349;ia, forte tremis.
+   Jen, rekte kontra&#365; ili, viza&#285;o kontra&#365; viza&#285;o,
+   staris la Kera Damo, kun la brakoj falditaj. &#348;i sulkigas
+   fulmotondre la brovojn.
+</p>
+
+<p>
+   "Estas bela tago, via Dama Mo&#349;tino," la Dukino komencis per tre
+   humila kaj malforta vo&#265;o.
+</p>
+
+<p>
+   "Jam nun mi admonas vin," la Damo pasie interrompis &#349;in,
+   piedfrapante la grundon, "a&#365;
+
+<!-- File: 119.png -->
+
+   vi a&#365; via kapo jam nun devas esti for, vi elektu!"
+</p>
+
+<p>
+   La Dukino elektis, kaj&mdash;malaperis!
+</p>
+
+<p>
+   "Ni da&#365;rigu la ludadon," la Damo diris al Alicio; kaj Alicio,
+   tro timigite por eligi e&#265; unu vorton, per malvolantaj pa&#349;oj
+   sekvis &#349;in al la ludejo. La aliaj gastoj, profitante la
+   foreston de la Damo jam sidi&#285;is sub la arboj por ripozi.
+   Sed ekvidinte la Damon, ili tuj levis sin kaj enue ekludis. Por
+   instigi ilin la Damo anoncis ke e&#265; unumomenta prokrasto
+   kostos al la prokrastanto&mdash;la vivon. Dum la tuta ludtempo,
+   tra la tuta ludkampo, la Damo ne &#265;esis malpaci kun la aliaj
+   ludantoj kaj &#265;iumomente kriegis "Senkapigu lin," a&#365;
+   "Senkapigu &#349;in." La soldatoj devis gardi la &#265;iuminute
+   mortkondamnatojn; por plenumi tiun devon, estis necese ke ili forlasu
+   la luddevon, t.e. la devon esti arkoj; kaj konsekvence restis post
+   duonhoro e&#265; ne unu arko; &#265;iuj partoprenintoj (krom la
+   Re&#285;o, la Damo, kaj Alicio) estis jam mortkondamnitaj kaj soldate
+   gardataj.
+</p>
+
+<p>
+   La Damo&mdash;pro manko da senkapigebla materialo&mdash;&#265;esis
+   labori, kaj per spireganta vo&#265;o demandis al Alicio:
+</p>
+
+<p>
+   "&#264;u vi jam vidis la Falsan Kelonion?"
+</p>
+
+<p>
+   "Ne," respondis &#349;i, "e&#265; mi ne scias kio estas Falsa
+   Kelonio."
+</p>
+
+<!-- File: 120.png -->
+
+<p>
+   "&#284;i estas," la Damo respondis, "la kreita&#309;o, el kiu oni
+   faras la falskelonian supon." <!-- I added a quotemark. -->
+</p>
+
+<p>
+   "Mi neniam vidis tian beston," diris Alicio, "a&#365; e&#265;
+   a&#365;dis pri &#285;i."
+</p>
+
+<p>
+   "Vi venu, do," diris la Damo, "kaj li mem diros al vi sian
+   vivhistorion."
+</p>
+
+<p>
+   En la momento kiam &#349;i ekiris kun la Damo, &#349;i a&#365;dis
+   la Re&#285;on diranta (per tre malla&#365;ta vo&#265;o) al la tuta
+   &#265;eestantaro: "Oni vin pardonas&mdash;&#265;iujn."
+</p>
+
+<p>
+   "Jen tre bona afero," &#349;i pensis. "Do, malgra&#365; &#265;io,
+   tiuj teruraj ekzekutoj ne efektivi&#285;os. Mi tre, tre &#285;ojas
+   pri tio."
+</p>
+
+<p>
+   Balda&#365; ili alvenis al Grifo ku&#349;anta en la sunlumo kaj
+   profunde dormanta. (Se vi ne scias kio estas Grifo, rigardu la
+   ilustra&#309;on.)
+</p>
+
+<p>
+   "Levu vin, dormemulo," ordonis la Damo, "kaj konduku &#265;i tiun
+   fra&#365;linon al la Falsa Kelonio, por ke &#349;i a&#365;skultu lian
+   vivhistorion." Tiam por ekskuzi sin al Alicio &#349;i aldonis: "Mi
+   mem devas iri returne por aran&#285;i kelkajn ekzekutojn kiujn mi
+   ordonis."
+</p>
+
+<p>
+   Kaj &#349;i foriris lasante Alicion sola kun la Grifo.
+</p>
+
+<p>
+   La Grifo, levinte sin kaj frotinte la okulojn, atendis &#285;is
+   la Damo malaperis kaj tuj&mdash;tuj mokridis &#349;in. "Jen bona
+   &#349;erco," li diris, duone al si, duone al Alicio.
+</p>
+
+<p>
+   "Ho, &#285;in diru al mi, mi petas," Alicio diris.
+</p>
+
+<!-- File: 121.png -->
+
+<!-- [Illustration: LA GRIFO PROFUNDE DORMIS.] -->
+
+<center id="ilustrajho09" class="ilustrajhe">
+   <img src="images/ladaem09.png" border="2" alt="Ilustrajxo: LA GRIFO PROFUNDE DORMIS.">
+   <br>
+   LA GRIFO PROFUNDE DORMIS.
+</center>
+
+<!-- File: 122.png -->
+
+<!-- [Blank Page] -->
+
+<!-- File: 123.png -->
+
+<p>
+   "Nu, la &#349;erco estas <i>&#349;i</i> mem," diris la Grifo.
+   "&#264;io tio pri la ekzekutoj estas nur &#349;ia fantazio; oni ja
+   fakte neniun ekzekutas! Tamen, vi rapidi&#285;u!"
+</p>
+
+<p>
+   "Tie &#265;i &#265;iu ja ordonas rapidi&#285;i," pensis Alicio, dum
+   &#349;i malrapide sekvas &#285;in. "Neniam en la tuta vivo oni tiom
+   &#265;irka&#365;ordonis min, neniam!"
+</p>
+
+<p>
+   Ne multe progresinte, ili jam ekvidis malproksime la Falsan Kelonion.
+   Li sidis tutsola sur iu rokrando, kaj havis tre tristan mienon. Kiam
+   ili pli proksimi&#285;is, Alicio povis a&#365;di, ke li &#285;emas
+   tiel profunde ke li riskas rompi al si la koron. &#348;i eksentis por
+   li tre fortan kompaton, kaj demandis al la Grifo:
+</p>
+
+<p>
+   "Kiaspeca estas lia doloro?"
+</p>
+
+<p>
+   Sed la Grifo respondis per preska&#365; tiaj samaj vortoj, kiajn li
+   &#309;us uzis pri la Damo:
+</p>
+
+<p>
+   "&#264;io tio pri la doloro estas nur lia fantazio; li ja ne havas
+   realajn dolorojn.&mdash;Tamen, vi rapidi&#285;u."
+</p>
+
+<p>
+   Do, ili mar&#349;is kune rekte al la Falsa Kelonio. Tiu rigardis ilin
+   el grandaj larmplenaj okuloj, sed diris nenion.
+</p>
+
+<p>
+   "Tiu &#265;i fra&#365;lino tre deziras scii vian historion," diris la
+   Grifo.
+</p>
+
+<p>
+   "Mi volonte diros &#285;in al &#349;i," diris la Falsa Kelonio per
+   profunda, kvaza&#365; kaverna vo&#265;o. "Vi amba&#365; sidi&#285;u,
+   mi petas. Kaj e&#265; ne unu vorton parolu, &#285;is mi finos."
+</p>
+
+<!-- File: 124.png -->
+
+<p>
+   Ili do sidi&#285;is, kaj dum kelkaj minutoj <i>neniu</i> parolis.
+   Alicio pensis interne, "Kiamaniere li povos fini, se neniam li
+   komencos, <i>tion</i> mi ne povas kompreni." Tamen &#349;i pacience
+   atendis.
+</p>
+
+<p>
+   "Iam en la pasinto," diris fine la Falsa Kelonio kun profunda
+   ek&#285;emo, "mi estis <i>vera</i> Kelonio."
+</p>
+
+<p>
+   Sekvis tiujn vortojn tre longa silento, kiun interrompis nur la
+   okazaj interjekcioj (<i>Hjckrrh, Hjckrrh</i>) de la Grifo kaj la
+   konstanta plor&#285;emado de la Falsa Kelonio. Alicio preska&#365;
+   decidi&#285;is levi sin kaj peti forpermeson, dirante <!-- I removed
+   a period. --> 'Mi tre dankas vin, sinjoro, por via interesa rakonto.'
+   Tamen, &#265;ar &#349;i supozis, ke li nepre diros iom pli, &#349;i
+   restis trankvile, kaj nenion diris.
+</p>
+
+<p>
+   "Kiam mi estis malgrandulo," fine la Falsa Kelonio da&#365;rigis iom
+   pli trankvile (kvankam e&#265; nun li plor&#285;emis ne malofte), "la
+   gepatroj sendis min al lernejo en la maro. La instruisto estis iu
+   maljuna kelonio&mdash;ni kutime nomis lin Testud'&mdash;"
+</p>
+
+<p>
+   "Pro kio vi nomis lin Testud' <!-- Error in book: double quote -->
+   &#265;ar li ne estis Testudo?" interrompis Alicio.
+</p>
+
+<p>
+   "Ni ja nomis lin Testud', &#265;ar li estis fame konata
+   <i>te-studento</i>, kaj tre &#349;atis paroli pri la te-kulturo.
+   &#264;u vi ne povis konkludi tion, ne demandinte?"
+</p>
+
+<p>
+   La Falsa Kelonio evidente indignis, ke pro &#349;ia malspriteco li
+   devis doni tiun klarigon.
+</p>
+
+<!-- File: 125.png -->
+
+<p>
+   Kaj la Grifo aldonis: "Vi devas honti, demandinte pri tia simpla
+   afero."
+</p>
+
+<p>
+   Tiam, por doni pli fortan emfazon al la ripro&#265;o, amba&#365;
+   sidis silente kaj rigardegis Alicion, &#285;is pro konfuzo &#349;i
+   estus tre kontenta ke la tero malfermi&#285;u kaj kovru &#349;in.
+   Fine, la Grifo diris al la Falsa Kelonio:
+</p>
+
+<p>
+   "Vi rapidu, malrapidulo! oni ne povas tie &#265;i atendi la tutan
+   tagon."
+</p>
+
+<p>
+   La Falsa Kelonio da&#365;rigis per jenaj vortoj:&mdash;
+</p>
+
+<p>
+   "Jes, ni iris al la lernejo en la maro, kvankam vi eble ne kredas
+   tion&mdash;"
+</p>
+
+<p>
+   "Mi ne diris ke mi ne kredas," interrompis Alicio.
+</p>
+
+<p>
+   "Vi ja ofte diris tion," diris la Falsa Kelonio, "almena&#365; se vi
+   similas aliajn hominfanojn."
+</p>
+
+<p>
+   Kaj anta&#365; ol Alicio povis ree ekparoli, la Grifo ekkriis al
+   &#349;i severe: "Vi fermu la bu&#349;on!"
+</p>
+
+<p>
+   La Falsa Kelonio da&#365;rigis: "Tre bonan instruadon ni havis;
+   fakte, ni iris lernejon &#265;iutage&mdash;"
+</p>
+
+<p>
+   "Pri tio vi ne devas fanfaroni," diris Alicio, "anka&#365; mi iras en
+   &#265;iutagan lernejon."
+</p>
+
+<p>
+   "&#264;u vi lernas <i>ekstra&#309;ojn</i>?" demandis la Falsa
+   Kelonio.
+</p>
+
+<p>
+   "Jes," respondis Alicio, "la francan lingvon kaj la muzikon."
+</p>
+
+<p>
+   "Anka&#365; la vestlavadon?" demandis plue la Falsa Kelonio.
+</p>
+
+<!-- File: 126.png -->
+
+<p>
+   "Certege ne!" indignis Alicio.
+</p>
+
+<p>
+   "Do, malgra&#365; &#265;io, la via ne estis efektive altranga,
+   bonstila lernejo," diris triumfe la Falsa Kelonio. "En la nia, oni ja
+   presigis &#265;e la kontfino:
+</p>
+
+<p>
+   'La franca lingvo, la muziko, kaj la
+   <i>vestlavado</i>&mdash;ekstraj.'"
+</p>
+
+<p>
+   "La&#365; mi, vi ne multe bezonis la vestlavadon," diris Alicio
+   "&#265;ar vi vivis sur la marfundo."
+</p>
+
+<p>
+   "Miaj gepatroj povis pagi nek por tiu ekstra&#309;o, nek por la
+   aliaj," la Falsa Kelonio diris &#285;emante. "Ili pagis nur la
+   ordinarajn kurspagojn."
+</p>
+
+<p>
+   "Kiajn temojn la ordinara kurso enhavis?" Alicio demandis.
+</p>
+
+<p>
+   "Por komenci," respondis la Falsa Kelonio, "La Libro-lekado
+   kaj la Plumskrapado; anka&#365; la diversaj fakoj de
+   Aritmetiko&mdash;Ambicio, Korpremo, Multimpliko, kaj Diveno."
+</p>
+
+<p>
+   "Pri Multimpliko," Alicio kura&#285;is diri, "mi neniam a&#365;dis.
+   Kio &#285;i estas?"
+</p>
+
+<p>
+   La Grifo levis surprize amba&#365; birdpiedojn. (Li anka&#365; havis
+   en la posta parto du bestpiedojn&mdash;vidu la ilustra&#309;on.)
+</p>
+
+<p>
+   "Kion?" &#284;i ekkriis "neniam a&#365;dis pri Multimpliko kaj tamen
+   scias pri la Divenarto? Nu tiu arto kaj la arto multimpliki estas
+   reciproke konversaj; kaj nur postkiam oni <i>multe</i> praktikis
+   implikon, estas permesate e&#265; komenci
+
+<!-- File: 127.png -->
+
+   la arton diveni. Diveno sen anta&#365;a impliko estas ja tute
+   senvalora. Tamen vi, ne konante Multimplikon, pretendas bone koni la
+   Divenon. E&#265; idioto ne kredus tion."
+</p>
+
+<p>
+   Alicio jam ne havis la kura&#285;on por demandi plu al la Grifo pri
+   la marlerneja Aritmetiko. Turnante sin for de li, &#349;i demandis al
+   la Falsa Kelonio:
+</p>
+
+<p>
+   "Kion alian vi devis lerni?"
+</p>
+
+<p>
+   "En la unua loko, la Misterojn," respondis la Falsa Kelonio
+   kalkulante la temojn per siaj pieda&#309;oj, nome Mistero Antikva kaj
+   Mistero Moderna: anka&#365; la Disigarto. La Disigarta instruisto
+   estis maljuna angilo kiu venis nur unufojon en &#265;iu semajno; li
+   instruis al ni disigi &#265;iujn objektojn, &#265;u ebenaj, &#265;u
+   solidaj kaj <i>Kolerigi florbildojn</i>.
+</p>
+
+<p>
+   "Kiamaniere oni faris tion?" demandis Alicio.
+</p>
+
+<p>
+   "Nu, la detala klarigo estus ja tre teda," diris la Falsa Kelonio,
+   "tamen mi certigas al vi ke niaj lernejanoj, se ili bezonus,
+   ekzemple, ru&#285;igi blankajn rozojn (kiel hodia&#365; la
+   &#285;ardenistoj de la Damo) tre hontus uzi ilian kolorilon; kaj
+   e&#265; por ru&#285;igi la Damon mem, la koleriga metodo estus multe
+   pli bonartista ol la koloriga. Eble la Grifo volos aldoni pluan
+   klarigon."
+</p>
+
+<p>
+   "Mi ne povas," diris la Grifo, "&#265;ar pro manko da tempo mi neniam
+   lernis la kolerigarton.
+
+<!-- File: 128.png -->
+
+   La klasika profesoro tre okupis mian tempon; li ja estis vera
+   kankro."
+</p>
+
+<p>
+   "Mi ne lernis de li," diris &#285;emante la Falsa Kelonio. "Oni diris
+   ke li instruis la Ratinan kaj Blekan lingvojn. &#264;u mi estas
+   prava?"
+</p>
+
+<p>
+   "Tute prava," diris la Grifo, anka&#365; &#285;emante, kaj pro la
+   dolorigaj memora&#309;oj ili amba&#365; kovris la viza&#285;ojn per
+   la pieda&#309;oj.
+</p>
+
+<p>
+   "Kaj kiom da horoj &#265;iutage vi studis en la lernejo?" Alicio
+   faris tiun demandon en la celo kiel eble plej rapide enkonduki novan
+   paroltemon.
+</p>
+
+<p>
+   "Dek horojn," respondis la Falsa Kelonio, "en la unua tago, na&#365;
+   en la dua kaj tiel plu."
+</p>
+
+<p>
+   "Jen tre kurioza aran&#285;o," diris Alicio.
+</p>
+
+<p>
+   "<i>Nu, ligi&#285;is</i> kun tiu 'kurioza' aran&#285;o," aldiris la
+   Grifo, "unu tre &#349;atata konsekvenco; &#265;ar en la dekunua tago
+   <i>nuligi&#285;is</i> &#265;iuj lecionoj."
+</p>
+
+<p>
+   "&#264;u vi volas komprenigi," diris Alicio tre mirigite "ke en la
+   dekunua tago la lernejanoj havis la tempon tute libera?"
+</p>
+
+<p>
+   "Certe," diris la Falsturto.
+</p>
+
+<p>
+   "Kaj kio okazis en la dekdua tago," Alicio vigle demandis.
+</p>
+
+<p>
+   "Jen sufi&#265;e pri la lecionoj," la Grifo interrompis &#349;in tre
+   firme. "La Falsa Kelonio nun rakontos al vi ion pri la ludoj."
+</p>
+
+<!-- File: 129.png -->
+
+<div class="chapitrotitolo" id="chapitroX">
+   &#264;APITRO X
+   <br>
+   <span class="majusklete">La Omara Kvadrilo</span>
+</div>
+
+<p>
+   <span class="majusklete">La</span> Falsa Kelonio profunde
+   ek&#285;emis, kaj tiris la postan flankon de unu pieda&#309;o trans
+   la okuloj. Li fikse rigardis Alicion kaj forte penis paroli, sed liaj
+   plor&#285;emoj dum kelkaj minutoj neebligis la parolojn.
+</p>
+
+<p>
+   "Li kondutas same kvaza&#365; li havas oston en la gor&#285;o," <!--
+   Error in book: gxorgo --> <!-- I inserted a comma --> diris la Grifo
+   kaj tuj klopodis (per fortaj <!-- Error in book: fortoj --> skuoj
+   kaj manfrapoj sur la dorson) eligi la oston. Fine la Falsa Kelonio
+   regajnis la vo&#265;povon, kaj kun larmoj glitfalantaj sur siaj
+   vangoj komencis:
+</p>
+
+<p>
+   "Eble vi ne lo&#285;is longan tempon sub la maro (Alicio intermetis
+   'Mi neniam') eble anka&#365; vi neniam estas prezentita al
+   Omaro&mdash;(Alicio komencis diri 'Mi unufojon gustumis&mdash;' sed
+   rapide haltigis sin kaj diris anstata&#365;e 'Mi neniam')&mdash;do vi
+   e&#265; ne povas imagi, kia rava afero estas la Omara Kvadrilo."
+</p>
+
+<p>
+   "Mi devas konfesi ke ne," diris Alicio. "Kiaspeca &#285;i estas?"
+</p>
+
+<p>
+   "Nu," la Grifo respondis, "oni komence formi&#285;as en unu rangon
+   la&#365; la marbordo&mdash;"
+</p>
+
+<!-- File: 130.png -->
+
+<p>
+   "En du rangojn," interrompis la Falsa Kelonio, "da fokoj, kelonioj,
+   k.c. Poste, kiam oni formovis &#265;iujn meduzojn&mdash;"
+</p>
+
+<p>
+   &mdash;"Kio ordinare konsumas multe da tempo," intermetis la Grifo.
+</p>
+
+<p>
+   &mdash;"Oni du fojojn anta&#365;en iras&mdash;"
+</p>
+
+<p>
+   &mdash;"&#265;iu kun sia kundancanta omaro,"&mdash;ree interrompis la
+   Grifo.
+</p>
+
+<p>
+   &mdash;"Kompreneble," konsentis la Falsa Kelonio&mdash;"du fojojn
+   anta&#365;en iras, turni&#285;as kun la kunulo&mdash;"
+</p>
+
+<p>
+   &mdash;"&#348;an&#285;as la kunulon kaj reiras samvice," diris la
+   Grifo.
+</p>
+
+<p>
+   &mdash;"Poste," la Falsa Kelonio rekomencis, "oni ja &#309;etas
+   la&mdash;"
+</p>
+
+<p>
+   &mdash;"la omarojn," ekkriis ekscitite la Grifo, kaj saltis en la
+   aeron.
+</p>
+
+<p>
+   &mdash;"Kiel eble plej malproksimen en la maron&mdash;"
+</p>
+
+<p>
+   &mdash;"Na&#285;sekvas ilin," la Grifo kriis, ankora&#365; pli
+   ekscitite.
+</p>
+
+<p>
+   &mdash;"Renversas sin en la maro&mdash;" dirante tion e&#265; la
+   Falsa Kelonio saltis furioze sur la piedpintoj.
+</p>
+
+<p>
+   &mdash;"Denove &#349;an&#285;as la kunulon&mdash;" &#264;i tiun fojon
+   la Grifo tiel forte kriegis, ke &#349;ajnis al Alicio ke &#349;iaj
+   oreloj krevas.
+</p>
+
+<p>
+   &mdash;"Rena&#285;as al tero, kaj&mdash;jen la fino de l'&nbsp;unua
+   movado," diris la Falsa Kelonio. En tiu momento
+
+<!-- File: 131.png -->
+
+   li subite malla&#365;tigis la vo&#265;on, kaj amba&#365; bestoj
+   kiuj &#309;us freneze &#265;irka&#365;saltis, ree sidi&#285;is, kaj
+   rigardis Alicion trankvile kaj tre melankolie.
+</p>
+
+<p>
+   "&#284;i nepre estus tre plezuriga danco por alrigardi," diris
+   Alicio.
+</p>
+
+<p>
+   "&#264;u vi volus vidi iometon da &#285;i?" demandis la Falsa
+   Kelonio.
+</p>
+
+<p>
+   "Ho, mi tre &#349;atus &#285;in," respondis Alicio.
+</p>
+
+<p>
+   "Ni do tradancu kune la unuan parton," diris la Falsa Kelonio al la
+   Grifo, "la omarojn ni ja povos imagi. Kiu el ni kantos la muzikon?"
+</p>
+
+<p>
+   "Ho, <i>vi</i> kantu," diris la Grifo, "&#265;ar mi forgesis la
+   vortojn."
+</p>
+
+<p>
+   Ili do komencis danci &#265;irka&#365; Alicio. Ne malofte,
+   pro tro apudaj pa&#349;oj, ili piedpremis al &#349;i la
+   piedfingrojn. Amba&#365; markis la taktojn svingante la dekstran
+   anta&#365;pieda&#309;on; kaj tre malrapide, tre triste la Falsa
+   Kelonio kantis:&mdash;
+</p>
+
+<p class="italike dekstre">
+   "Ho, Limak', vi plirapidu!" la merlango plende &#285;emas;<br>
+   "&#264;ar fokeno post ni sekvas, kaj la voston al mi premas!<br>
+   Kelonioj kaj omaroj je fervoro &#265;iuj bolas,<br>
+   Kaj atendas vin sur sablo!&nbsp;&nbsp;&nbsp;&#264;u vi anka&#365; danci volas?<br>
+   Vi konsentas, &#265;u ne vere?&nbsp;&nbsp;&nbsp;Vi konsentas partopreni?<br>
+   Vi konsentas.&nbsp;&nbsp;&nbsp;&#264;u ne vere?&nbsp;&nbsp;&nbsp;Ho, konsentu partopreni.
+</p>
+
+<p class="italike dekstre">
+   Ho, imagu vi la ravon esti supren altlevita!<br>
+   Esti kun omar' kunulo for en maron for&#309;etita!"<br>
+   "Ne!&nbsp;&nbsp;&nbsp;Tro longen!" diris la limak', skuante sin timeme,<br>
+   "Mi ne volas."&nbsp;&nbsp;&nbsp;Al merlango do rifuzis li dankeme.<br>
+   Ja konsenti li ne volis, li ne povis partopreni,<br>
+   Ja konsenti li ne povis, li ne volis partopreni.
+</p>
+
+<!-- File: 132.png -->
+
+<p class="italike dekstre">
+   Fi&#349;amiko al li diris "Ne tre gravas la distancoj;<br>
+   Aliborde estas ja alia lando kaj la Francoj!<br>
+   Ju pli longen de Anglujo, pli apude al Francujo!<br>
+   Do, ne timu!&nbsp;&nbsp;&nbsp;&#264;ar sur amba&#365; bordoj jen por vi patrujo.<br>
+   Vi konsentas, &#265;u ne vere?&nbsp;&nbsp;&nbsp;Vi konsentas partopreni?<br>
+   Vi konsentas, &#265;u ne vere?&nbsp;&nbsp;&nbsp;Ho, konsentu partopreni!"
+</p>
+
+<!-- Error in book: close quote at end of verse in English (and in
+the BROADRIBB translation!) -->
+
+<p>
+   Kiam la dancado fini&#285;is, Alicio interne sentis ke &#285;i estas
+   teda kaj e&#265; ne sendan&#285;era por &#349;i; tamen &#349;i diris
+   &#285;entile:&mdash;
+</p>
+
+<p>
+   "Mi tre dankas; mi tre interesi&#285;is vidante la dancadon; kaj
+   speciale pla&#265;is al mi tiu kurioza kanto pri la merlango."
+</p>
+
+<p>
+   "Ho, pri la merlangoj," diris la Falsa Kelonio, "vi kompreneble vidis
+   ilin?"
+</p>
+
+<p>
+   "Jes," Alicio respondis, "tre ofte mi vidis ilin en <i>la
+   frit</i>&mdash;"
+</p>
+
+<p>
+   "Pri <i>Lafrito</i>, mi ne scias kie sidas tiu urbo," diris la Falsa
+   Kelonio, "sed se vi tre ofte vidis ilin, vi kompreneble konas kian
+   aspekton ili havas?"
+</p>
+
+<p>
+   "Mi kredas ke jes," diris Alicio, konsiderante. "Ili havas la vostojn
+   en la bu&#349;oj; anka&#365; ili estas kovritaj per paneroj."
+</p>
+
+<p>
+   "Pri la paneroj vi eraras," diris la Falsa Kelonio, "ili ne povas
+   pro la marvi&#349;o teni panerojn sur la korpo. Sed pri la vostoj vi
+   <i>ne</i> eraras, kaj la ka&#365;zo ja estas&mdash;"
+</p>
+
+<p>
+   En tiu momento la Falsa Kelonio oscedis kaj fermis la okulojn,
+   dirante al la Grifo: "<i>Vi</i> diru al &#349;i pri la ka&#365;zo kaj
+   &#265;ion tion."
+</p>
+
+<!-- File: 133.png -->
+
+<p>
+   "La ka&#365;zo estas," diris la Grifo, "ke ili persistis iri danci
+   kun omaroj; do, oni &#309;etis ilin malproksimen en la maro; do ili
+   havis tre longan falon; do, la vostoj fiksi&#285;is en la bu&#349;oj,
+   kaj oni ne povis malfiksi ilin; do&mdash;jen &#265;io."
+</p>
+
+<p>
+   "Mi dankas," diris Alicio, "tio estas por mi tre interesa. &#284;is
+   hodia&#365; mi sciis tre malmulte pri merlangoj."
+</p>
+
+<p>
+   "Mi povas diri al vi pli ol tio, se al vi pla&#265;os," diris la
+   Grifo. "&#264;u vi scias kial oni nomas tiun fi&#349;on merlango?"
+</p>
+
+<p>
+   "Mi neniam pripensis tiun demandon," diris Alicio. "Kial do?"
+</p>
+
+<p>
+   "&#264;ar &#285;ia lango estas &#265;iam en la maro," klarigis la
+   Grifo, "kaj la maron &#285;i prefere silabas per 'e' nur pro &#285;ia
+   partianeco por la Francoj; vi kredeble rimarkis per kia sopira
+   vo&#265;o &#285;i kantis '<i>pli apude al Francujo</i>.'"
+</p>
+
+<p>
+   (En la angla teksto li tute alie klarigis la nomon. Por ekkompreni
+   &#285;in, oni devas identigi en la pensoj la vortojn "merlango"
+   kaj "blankigilo" kiuj en angla lingvo havas saman sonon
+   <i>&#365;hajting</i>. Jen la teksta dialogo:&mdash;
+</p>
+
+<p>
+   "&#264;u vi scias kial oni nomas &#285;in merlango?" diris la Grifo.
+</p>
+
+<p>
+   "Mi neniam pripensis tiun demandon," diris Alicio. "Kial do?"
+</p>
+
+<p>
+   "&#284;i poluras la bot-kaj &#349;uojn," diris tre solene la Grifo.
+</p>
+
+<!-- File: 134.png -->
+
+<p>
+   "Pol-ur-as la bot-kaj &#349;u-ojn," Alicio ripetis tre malrapide,
+   dispecigante la vortojn en la celo eligi la nepre ka&#349;itan
+   signifon.
+</p>
+
+<p>
+   "Per kio oni poluras viajn &#349;uojn?" demandis la Grifo.
+</p>
+
+<p>
+   Alicio rigardis sur ilin kaj iom konsideris anta&#365; ol respondi:
+</p>
+
+<p>
+   "Mi kredas ke oni traktas ilin per ciro a&#365; iu alia nigrigilo."
+</p>
+
+<p>
+   "Tie &#265;i, sub la maro," diris la Grifo per tre profunda
+   vo&#265;o, "oni poluras botojn per <i>blankigilo</i>. Do, vi nun
+   komprenas.")
+</p>
+
+<p>
+   "Kaj el kio oni fabrikas viajn piedirilojn?" Alicio demandis scivole.
+</p>
+
+<p>
+   "Ho, pri la piediriloj," respondis la Grifo, "unue mi konsilas al
+   vi ne uzi tiajn longajn kombina&#309;ojn, kiujn nur la plej lertaj
+   maranoj povas uzi sen la dan&#285;ero esti malkomprenataj. Due,
+   por respondi la demandon, jen la iloj kiujn ni uzas por igi la
+   submaranojn <i>pie diri</i> la veron&mdash;ni metas sub la piedoj
+   algojn, efektive &#265;ion <i>verdan</i>, &#265;ar, beda&#365;rinde,
+   ne &#265;iuj niaj gejunuloj estas instinkte <i>verd-iremaj</i>."
+</p>
+
+<p>
+   "Se mi estus la merlango," diris Alicio ankora&#365; pripensante la
+   kanton, "mi dirus al la fokeno: 'Malanta&#365;en Sinjoro! oni ne
+   bezonas <i>vin</i>.'" <!-- I moved and added quotemarks. -->
+</p>
+
+<p>
+   "La Merlangoj ja &#265;iam volas kunhavi fokenon," diris la Falsa
+   Kelonio "kaj sen fokeno
+
+<!-- File: 135.png -->
+
+   neniu prudenta merlango volus voja&#285;i ien en la maro."
+</p>
+
+<p>
+   "&#264;u vere ne?" Alicio demandis tre mirigite.
+</p>
+
+<p>
+   "Kompreneble ne," respondis la Falsa Kelonio, "&#265;ar dum la
+   voja&#285;o li eble bezonos reklami siajn komerca&#309;ojn en
+   la vizitataj havenoj, kaj kunhavante fokenon li povos respondi
+   sen&#285;ene al la demando: '&#264;u vi havas afi&#349;on?' nur
+   montrante al &#285;i kaj dirante 'Jen, sidante sur la paka&#309;oj,
+   <i>jena fi&#349;o</i>!'"
+</p>
+
+<p>
+   &#264;ar Alicio ne tuj komprenis lian klarigon pri la fi&#349;a
+   afi&#349;o, la Falsa Kelonio ofendi&#285;is kaj la Grifo profitis
+   la silenton por proponi ke nun Alicio rakontu al ili <i>sian</i>
+   historion.
+</p>
+
+<p>
+   "Mi nur povus rakonti miajn aventurojn komencante per la hodia&#365;a
+   mateno," diris Alicio naive, "&#265;ar ne utilus priparoli la
+   anta&#365;ajn tagojn, e&#265; la hiera&#365;an, pro tio ke mi ne
+   estis la sama persono."
+</p>
+
+<p>
+   "&#264;ion tion vi devas klarigi," diris la Falsa Kelonio.
+</p>
+
+<p>
+   "Ne, ne! la aventurojn anta&#365; &#265;io alia," diris malpacience
+   la Grifo, "per klarigoj oni ja terure perdas la tempon."
+</p>
+
+<p>
+   Sekve, Alicio komencis rakonti al ili siajn aventurojn de la tempo
+   kiam &#349;i ekvidis la Blankan Kuniklon. En la komenco &#349;i
+   sentis sin tre timema, pro la fakto ke amba&#365; bestoj tre
+
+<!-- File: 136.png -->
+
+   alproksimi&#285;is al &#349;i&mdash;&#265;e &#265;iu flanko po
+   unu&mdash;kaj tre lar&#285;e malfermis la okulojn kaj bu&#349;ojn.
+   Tamen dum la rakontado &#349;i iom post iom fari&#285;is pli sinfida.
+</p>
+
+<p>
+   La a&#365;skultantoj restis tute trankvilaj &#285;is &#349;i rakontis
+   pri la deklamo (anta&#365; la Ra&#365;po) de la poemo "<i>Patro
+   Vil&#265;o</i>." Kiam &#349;i diris al ili ke la vortoj elvenis el la
+   bu&#349;o tute malpravaj, la Falsa Kelonio profunde enspiregis kaj
+   diris "Jen tre kurioza fakto."
+</p>
+
+<p>
+   "Apena&#365; povus esti io pli kurioza," aldonis la Grifo.
+</p>
+
+<p>
+   "La vortoj elvenis malpravaj," ripetis la Falsa Kelonio, kaj profunde
+   pensis.
+</p>
+
+<p>
+   Post kelkaj momentoj &#285;i diris:&mdash;
+</p>
+
+<p>
+   "Mi do tre &#349;atus a&#365;skulti, se la Fra&#365;lino volus nun
+   deklami ian versa&#309;on. Vi ordonu ke &#349;i komencu."
+</p>
+
+<p>
+   Li rigardis la Grifon kvaza&#365; li kredas ke &#285;i havas la
+   rajton ordoni &#349;in.
+</p>
+
+<p>
+   "Vi stari&#285;u," diris la Grifo al Alicio, "kaj deklamu '<i>la
+   Dormemulo</i>.'" <!-- I moved and added quotemarks. F1: Doesn't look
+   right to me, but I haven't changed it back so that it would be left
+   for the PP. F2: I think P had it right kaj deklamu is part of the
+   instructions (stand up and recite) -->
+</p>
+
+<p>
+   "La kreita&#309;oj ja terure ordonadas min," pensis Alicio, "kaj igas
+   min deklami la parkera&#309;ojn same kiel se mi estus en la lernejo."
+</p>
+
+<p>
+   Tamen &#349;i levi&#285;is kaj komencis la deklamon, sed &#349;ia
+   kapo pleni&#285;is de la Omara Kvadrilo en tia grado ke apena&#365;
+   &#349;i konsciis kion &#349;i diras, kaj la vortoj venis tre, tre
+   kurioze:&mdash;
+</p>
+
+<!-- File: 137.png -->
+
+<p class="italike dekstre">
+   Jen la vo&#265;' de l'&nbsp;Omar'! mi a&#365;dis la krion,<br>
+   "Vi min bakis tro brune, vi iru Azion!"<br>
+   La hararon netigas en &#265;iu okazo<br>
+   La anas' per l'&nbsp;okuloj, sed li per la nazo.<br>
+   Kiam seka la sablo, li kvaza&#365; monar&#293;o<br>
+   Malestime parolas e&#265; pri la &#349;arko.<br>
+   Kiam tajdo kun &#349;arkoj amase enfluas<br>
+   Malfiera la vo&#265;o per kiu li bruas.
+</p>
+
+<p>
+   "Tiuj certe ne estas la vortoj kiujn <i>mi</i> lernis en la
+   infaneco," diris la Grifo.
+</p>
+
+<p>
+   "Tiujn vortojn mi neniam a&#365;dis &#285;is la nuna momento," diris
+   la Falsa Kelonio, "&#285;i ja estas nur sensenca&#309;o."
+</p>
+
+<p>
+   Alicio diris nenion. Fininte la verson, &#349;i sidi&#285;is,
+   metis la manojn al la kapo, kaj ekmiris &#265;u iam &#349;ia vivo
+   refari&#285;os ordinara.
+</p>
+
+<p>
+   "Mi tre volus scii la klarigon de &#265;io tio," diris la Falsa
+   Kelonio.
+</p>
+
+<p>
+   "&#348;i ne povas klarigi," la Grifo vigle intermetis. "Eldiru la
+   duan verson."
+</p>
+
+<p>
+   "Sed pri lia hararo," persistis la Falsa Kelonio, "li fakte ne povus
+   netigi &#285;in per la nazo."
+</p>
+
+<p>
+   Alicio havis nenion por diri; &#349;i nur rigardis ilin senhelpe.
+</p>
+
+<p>
+   "Vi eldiru la duan verson," ripetis la Grifo, "&#285;i
+   komenci&#285;as per la vortoj '<i>Lian domon pasante</i>&mdash;'"
+</p>
+
+<p>
+   Alicio ne kura&#285;is malobei, kvankam &#349;i estis certa ke
+   &#265;io nepre elvenos malprave. Per tremanta vo&#265;o &#349;i
+   eldiris:&mdash;
+</p>
+
+<!-- File: 138.png -->
+
+<p class="italike dekstre">
+   Lian domon pasante, per unu okulo<br>
+   Mi ekvidis panteron kun guf' por kunulo.<br>
+   La pantero englutis ja &#265;ion gluteblan,<br>
+   Al la gufo lasante nenion man&#285;eblan.<br>
+   La festeno fini&#285;is: al la guf' li permesis<br>
+   La kuleron enpo&#349;i; <!-- Error in book: emposxi --> li mem ne forgesis<br>
+   La tran&#265;ilon enpaki virinan en mufon<br>
+   Kaj per tio li anka&#365; distran&#265;is la&mdash;!
+</p>
+
+<p>
+   En tiu momento la Falsa Kelonio malpacience interrompis
+   &#349;in:&mdash;
+</p>
+
+<p>
+   "Por kio utilas," li diris, "ke vi eldiru tiajn versa&#265;ojn,
+   ne dume klarigante ilin? &#284;i estas ja la plej konfuziga
+   lingva&#309;o kiun iam en la vivo mi a&#365;skultis."
+</p>
+
+<p>
+   "Jes," konsente diris la Grifo, "anka&#365; mi opinias ke estos bone
+   ne plu da&#365;rigi tiun deklama&#309;on." Anka&#365; Alicio tre
+   &#285;oje konsentis.
+</p>
+
+<p>
+   "&#264;u vi volas ke ni tradancu la duan parton de la Omara Danco?"
+   proponis la Grifo "a&#365; &#265;u vi eble preferus ke la Falsa
+   Kelonio kantu al vi?"
+</p>
+
+<p>
+   "Ho, mi certe preferus la kanton, se la Falsa Kelonio komplezos."
+   Alicio respondis tiel fervore ke la Grifo diris, ofendite:
+</p>
+
+<p>
+   "H'm! Pri gustoj ne utilas diskuti. Do, se agrable al vi, karulo, vi
+   kantu por &#349;i '<i>Kelonia Supo</i>.'" <!-- Removed extraneous
+   quotemarks. -->
+</p>
+
+<p>
+   La Falsa Kelonio ek&#285;emis profunde, kaj kantis per vo&#265;o
+   iafoje plorsufokita:
+</p>
+
+<!-- File: 139.png -->
+
+<!-- Save for text version(s):
+
+Supo alloga de verda kolor'
+  Preta je la sepa hor'!
+De la vespero la &#265;efa glor'!
+  Supo vespera, bela vi Sup'!
+  Supo vespera, bela vi Sup'!
+Su-upo ve-espera, Su-upo ve-espera
+  Bela, ho bela vi Sup'!
+
+Ho, bela Supo! pli bona ol truf',
+  Ol supo el bovida huf'!
+&#264;ion fordonus mi por suf&mdash;
+  &mdash;i&#265;e da vi, ho bela vi Sup'!
+  &mdash;i&#265;e da vi, ho, bela vi Sup'!
+Su-upo ve-espera, Su-upo ve-espera!
+  Bela, ho bela vi Sup'!
+        &mdash;VI SUP'!
+-->
+
+<center>
+   <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" class="italike" summary="poemo">
+
+      <tr><td align="left" colspan="3">Supo alloga de verda kolor'</td></tr>
+      <tr><td width="15%">&nbsp;</td><td align="left" colspan="2">Preta je la sepa hor'!</td></tr>
+      <tr><td align="left" colspan="3">De la vespero la &#265;efa glor'!</td></tr>
+      <tr><td width="15%">&nbsp;</td><td align="left" colspan="2">Supo vespera, bela vi Sup'!</td></tr>
+      <tr><td width="15%">&nbsp;</td><td align="left" colspan="2">Supo vespera, bela vi Sup'!</td></tr>
+      <tr><td align="left" colspan="3">Su-upo ve-espera, Su-upo ve-espera</td></tr>
+      <tr><td width="15%">&nbsp;</td><td align="left" colspan="2">Bela, ho bela vi Sup'!</td></tr>
+
+      <tr><td colspan="3">&nbsp;</td></tr>
+
+      <tr><td align="left" colspan="3">Ho, bela Supo! pli bona ol truf',</td></tr>
+      <tr><td width="15%">&nbsp;</td><td align="left" colspan="2">Ol supo el bovida huf'!</td></tr>
+      <tr><td align="left" colspan="3">&#264;ion fordonus mi por suf&mdash;</td></tr>
+      <tr><td width="15%">&nbsp;</td><td align="left" colspan="2">&mdash;i&#265;e da vi, ho bela vi Sup'!</td></tr>
+      <tr><td width="15%">&nbsp;</td><td align="left" colspan="2">&mdash;i&#265;e da vi, ho, bela vi Sup'!</td></tr>
+      <tr><td align="left" colspan="3">Su-upo ve-espera, Su-upo ve-espera!</td></tr>
+      <tr><td width="15%">&nbsp;</td><td align="left" colspan="2">Bela, ho bela vi Sup'!</td></tr>
+      <tr><td width="40%" colspan="2">&nbsp;</td><td align="left">&mdash;VI SUP'!</td></tr>
+
+   </table>
+</center>
+
+<p>
+   "Denove la &#293;oron," <!-- Error in book: horon. --> ekkriis la
+   Grifo. Sed kiam la Falsa Kelonio nur komencis rekanti &#285;in, de iu
+   malproksima loko a&#365;di&#285;is la&#365;ta ekkrio:&mdash;
+</p>
+
+<p>
+   "<i>La proceso komenci&#285;as!</i>"
+</p>
+
+<p>
+   "Vi rapidu do," kriis la Grifo al Alicio, kaj preninte &#349;in per
+   la mano, &#285;i rapidis for, ne atendante la finon de la &#293;oro.
+</p>
+
+<p>
+   "Pri&mdash;kio&mdash;oni&mdash;pro&mdash;cesas?" <!-- I added a
+   quotemark. --> Alicio dum la kurado demandis spiregante; sed la
+   Grifo nur kuris pli rapide. Dume sekvis ilin&mdash;pli kaj pli
+   malla&#365;te&mdash;la vo&#265;o de la Falsa Kelonio finanta per tre
+   melankoliaj tonoj la rekanta&#309;on:
+</p>
+
+<!-- Save for text version(s):
+Su-upo ve-espera! Supo ve-espera!
+  Bela, ho bela vi Sup'!
+-->
+
+<center>
+   <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" class="italike" summary="poemo">
+      <tr><td align="left" colspan="2">Su-upo ve-espera! Supo ve-espera!</td></tr>
+      <tr><td width="15%">&nbsp;</td><td align="left">Bela, ho bela vi Sup'!</td></tr>
+   </table>
+</center>
+
+<!-- File: 140.png -->
+
+<div class="chapitrotitolo" id="chapitroXI">
+   &#264;APITRO XI
+   <br>
+   <span class="majusklete">Kiu for&#349;telis la tortojn?</span>
+</div>
+
+<p>
+   <span class="majusklete">Kiam</span> ili alvenis, la Keraj
+   Gere&#285;oj jam sidis sur sia trono, &#265;irka&#365;ite de granda
+   amaso da bestetoj kaj birdetoj, anka&#365; la tuta aro da ludkartoj.
+</p>
+
+<p>
+   Jen anta&#365; la trono staris la Lakeo; li havis la manojn
+   kunligitajn per granda fer&#265;eno, kaj gardis lin du soldatoj,
+   &#265;iuflanke po unu. Apud la Re&#285;o staris la Blanka Kuniklo; en
+   la dekstra mano tiu &#265;i havis trumpeton, kaj en la maldekstra li
+   portis grandan rula&#309;on pergamenan. En la mezo de la ju&#285;ejo
+   estis tablo, kaj sur la tablo Alicio ekvidis grandan pladon plenan
+   je tortoj. Tian allogan aspekton ili havis, ke nur surrigardi ilin
+   funkciigis la salivglandojn. "Mi tre volas," pensis &#349;i, "ke oni
+   tuj finu la proceson kaj disdonu la tortojn."
+</p>
+
+<p>
+   Tamen, konkludinte el la mienoj de la &#265;eestantoj ke tio
+   <i>ne</i> okazos, &#349;i&mdash;por pasigi la tempon&mdash;komencis
+   &#265;irka&#365;rigardi.
+</p>
+
+<p>
+   &#284;is la nuna momento neniam en la tuta vivo &#349;i &#265;eestis
+   ju&#285;ejon; tamen &#349;i estis <i>iom</i> leginta pri
+
+<!-- File: 141.png -->
+
+   tiaj aferoj, kaj tre kontente &#349;i konstatis ke &#349;i povas
+   facile identigi preska&#365; &#265;ion en la &#265;ambro.
+</p>
+
+<p>
+   "Jen," &#349;i komencis, "sub la granda peruko, jen la ju&#285;isto."
+</p>
+
+<p>
+   Sendube! Sed li estis anka&#365; la Re&#285;o, kaj &#265;ar li portis
+   la kronon super la peruko (se vi volas vidi <i>kiel</i>, vidu la <a
+   href="#ilustrajho10">ilustra&#309;on sur pa&#285;o <!-- Error in
+   book; should be "pa&#285;o", not "pa&#285;on". --> 120</a>) li havis
+   la aspekton esti tre malkomforta; anka&#365; la krono certe ne sidis
+   konvene.
+</p>
+
+<p>
+   "Kaj jen," pensis Alicio da&#365;rigante la klasifikon, "la
+   <i>&#309;urintarejo</i>, kaj jenaj dekdu kreita&#309;oj&mdash;&#349;i
+   nepre devis uzi tiun vorton, &#265;ar unuj ja estis bestoj, kaj aliaj
+   estis birdoj&mdash;supozeble estas la <i>&#309;urintoj</i>."
+</p>
+
+<p>
+   &#348;i du, tri fojojn ripetis la vortojn "&#309;urintoj,
+   &#309;urintarejo," &#265;ar &#349;i kredis, kaj ja rajtis kredi, ke
+   nur tre malmultaj knabinetoj &#349;iaj sama&#285;uloj havas pri tiuj
+   vortoj ian ajn ideon.
+</p>
+
+<p>
+   La dekdu &#309;urintoj skribadis (&#265;iuj senescepte) sur
+   ardeza&#309;oj.
+</p>
+
+<p>
+   "Kion ili faras?" &#349;i flustris al la Grifo, "ja anta&#365;
+   komenco de la proceso, ili nepre nenion povas havi por skribi."
+</p>
+
+<p>
+   "Ili skribas &#265;iu sian propran nomon," la Grifo malla&#365;te
+   respondis, "pro la timo ke anta&#365; la fini&#285;o de
+   l'&nbsp;proceso ili forgesos &#285;in."
+</p>
+
+<p>
+   "La stultuloj!" Alicio komencis per la&#365;ta indigna vo&#265;o, sed
+   tuj &#265;esis pro la fakto ke la Blanka Kuniklo ordonis: "Silenton
+   en la ju&#285;ejo,"
+
+<!-- File: 142.png -->
+
+   kaj la Re&#285;o, almetinte la okulvitrojn, &#265;irka&#365;rigardis
+   por scii&#285;i kiu parolas.
+</p>
+
+<p>
+   Alicio povis certi&#285;i, same kvaza&#365; &#349;i rigardus
+   la ardezojn de malanta&#365; iliaj &#349;ultroj, ke &#265;iuj
+   &#309;urintoj skribas sur la ardezoj "Stultuloj," kaj e&#265; &#349;i
+   povis rimarki ke unu el ili, ne sciante mem per kiaj literoj silabi
+   la vorton, devas peti la informon de sia najbaro. "Kiam la proceso
+   fini&#285;os," pensis Alicio, "oni havos sur tiuj ardezoj vere
+   vidindan miksa&#309;on!"
+</p>
+
+<p>
+   La grifelo de unu &#309;urinto komencis grinci. <i>Tion</i>
+   kompreneble Alicio ne povis toleri. Do, &#265;irka&#365;irinte
+   la ju&#285;ejon, kaj preninte oportunan starlokon malanta&#365;
+   li, &#349;i tre balda&#365; sukcesis for&#349;teli nerimarkite la
+   grifelon. Tiel lerte &#349;i klopodis ke la &#309;urinteto (&#285;i
+   estas ja Bil Lacerto!) tute ne povis kompreni kien &#285;i malaperis.
+   Li do, post longa &#265;irka&#365;ser&#265;ado, fine klopodadis kiel
+   eble plej bone skribi per unu fingro. Sed ne multe utilis <i>tio</i>,
+   &#265;ar la fingro faris sur la ardezo nenian postsignon.
+</p>
+
+<p>
+   "La Heroldo legu la kulpigon," diris subite la Re&#285;o.
+</p>
+
+<p>
+   La&#365; tiu ordono, la Blanka Kuniklo trifoje ludblovis la
+   trumpeton, kaj poste malvolvis la pergamenan rula&#309;on, kaj legis
+   la&#365;te:
+</p>
+
+<!-- Save for text version(s):
+La Kera Damo bakis tortojn
+  En iu somertago!
+Lakeo &#349;telis tiujn tortojn
+  Kaj ka&#349;is sub kratago!
+-->
+
+<center>
+   <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" class="italike" summary="poemo">
+      <tr><td align="left" colspan="2">La Kera Damo bakis tortojn</td></tr>
+      <tr><td width="15%">&nbsp;</td><td align="left">En iu somertago!</td></tr>
+      <tr><td align="left" colspan="2">Lakeo &#349;telis tiujn tortojn</td></tr>
+      <tr><td width="15%">&nbsp;</td><td align="left">Kaj ka&#349;is sub kratago!</td></tr>
+   </table>
+</center>
+
+<!-- File: 143.png -->
+
+<p>
+   "Vi tuj konsideru la verdikton," ordonis la Re&#285;o, direktante
+   siajn rigardojn al la &#309;urintoj.
+</p>
+
+<p>
+   "Ne, ne ankora&#365;," <!-- I inserted a comma --> vigle intermetis
+   la Kuniklo. "Anta&#365; tio estas multe da procedoj."
+</p>
+
+<p>
+   "Alvoku la unuan atestanton," diris suflorite la Re&#285;o.
+</p>
+
+<p>
+   La Blanka Kuniklo tuj blovis trifoje la trumpeton, kaj la&#365;te
+   kriis:&mdash;"Unua atestanto!"
+</p>
+
+<p>
+   La unua atestanto estis la &#264;apelisto. Li venis en la
+   &#265;ambron tra flanka pordo, havante en unu mano tetason kaj en la
+   alia pecon da buterpano.
+</p>
+
+<p>
+   "Pardonu, via Re&#285;a Mo&#349;to," li komencis, "ke mi kunportas
+   &#265;i tiujn tea&#309;ojn; kiam mi ricevis la alvokon, mi ne
+   ankora&#365; finis la teman&#285;adon."
+</p>
+
+<p>
+   "Vi devis esti fininta," diris la Rego, "Kiam vi komencis?"
+</p>
+
+<p>
+   La &#264;apelisto rigardis al la Martleporo kaj la Gliro, kiuj jam
+   sekvis lin en la ju&#285;ejon kaj stari&#285;is kune, brako en brako.
+</p>
+
+<p>
+   "Je la dekkvara <!-- Error in book: dekvara --> de Marto, mi kredas,"
+   li prove diris.
+</p>
+
+<p>
+   "Dekkvina," "Deksesa," korektis la Martleporo kaj la Gliro,
+   preska&#365; sammomente.
+</p>
+
+<p>
+   "Elskribu tion," diris la Re&#285;o al la &#309;urintaro.
+</p>
+
+<p>
+   La&#365; tiu ordono, la &#309;urintaro elskribis &#265;iujn tri
+   datojn sur la ardezoj; poste kalkulis la sumon, kaj eligis solvon en
+   spesmiloj kaj spesdekoj!
+</p>
+
+<!-- File: 144.png -->
+
+<p>
+   "Demetu vian &#265;apelon," diris la Re&#285;o al la atestanto.
+</p>
+
+<p>
+   "&#284;i ne estas mia," kontra&#365;diris la &#264;apelisto.
+</p>
+
+<p>
+   "Do, <i>&#349;telita</i>!" ekkriis la Re&#285;o, turnante sin al la
+   &#309;urintoj: &#265;iuj notis ke la &#265;apelo estas &#349;telita.
+</p>
+
+<p>
+   "Mi tenas provizon da ili por vendi," la &#264;apelisto klarigis.
+   "Propran &#265;apelon mi havas neniun. Mi estas ja &#264;apelisto."
+</p>
+
+<p>
+   Kaj nun la Damo almetis la okulvitrojn kaj severe rigardegis la
+   &#264;apeliston. Sub &#349;ia rigardego tiu pali&#285;is kaj tremis.
+</p>
+
+<p>
+   "Vi diru vian evidencon," diris la Re&#285;o. <!-- I inserted a
+   period. --> "Se vi persistos konduti en tia ridinde timigita maniero,
+   mi tuj ekzekutigos vin."
+</p>
+
+<p>
+   Tiu minaco ja ne kura&#285;igis la atestanton. Li sen&#265;ese
+   &#349;an&#285;is la sintenadon, apogante la korpon jen sur unu piedo,
+   jen sur la alia. Kun tre maltrankvila mieno li konstante rigardis la
+   Damon; kaj, pro lia konfuzi&#285;o, li e&#265; elmordis grandan pecon
+   el la tetaso anstata&#365; el la buterpano!
+</p>
+
+<p>
+   En tiu momento Alicio havis tre kuriozan korpsenton. Kio povus esti
+   la ka&#365;zo? Post ne longe &#349;i konstatis ke ankora&#365; unu
+   fojon &#349;i komencas <i>kreski</i>. Unue &#349;i preska&#365;
+   decidi&#285;is stari&#285;i kaj eliri la ju&#285;ejon. Tamen post
+   plua pripenso, &#349;i opiniis ke estos pli bone resti kie &#349;i
+   nun sidas, &#285;is manko da spaco devigos la eliron.
+</p>
+
+<!-- File: 145.png -->
+
+<p>
+   "Bonvolu ne tiel forte premi min," diris la Gliro, kiu nun
+   trovi&#285;is sidanta apud &#349;i. "Apena&#365; mi povas spiri."
+</p>
+
+<p>
+   "Pardonu, sed mi ne povas ne," Alicio respondis humile. "Mi ja
+   kreskas."
+</p>
+
+<p>
+   "Vi ne rajtas kreski tie &#265;i," diris la Gliro.
+</p>
+
+<p>
+   "Sensenca&#309;o," rediris Alicio pli kura&#285;e. "Anka&#365;
+   <i>vi</i> kreskas."
+</p>
+
+<p>
+   "Jes," respondis la Gliro. "Sed mi kreskas la&#365; normala
+   rapideco, kaj vi malnormale, ridinde!" Kaj kun tre malagrabla mieno
+   li eligis sin el sia sidloko, kaj transiris al la alia flanko
+   de l'&nbsp;ju&#285;ejo. La Damo dume e&#265; ne unu momenton
+   &#265;esis rigardegi la &#264;apeliston, kaj, en la momento kiam
+   la Gliro transiras la ju&#285;ejon, &#349;i diris al unu el la
+   &#265;ambelanoj: "Alportu al mi la liston de la kantintoj en la lasta
+   koncerto." A&#365;dinte tiun ordonon la &#264;apelisto tremis tra la
+   tuta korpo tiel forte, ke amba&#365; &#349;uoj fortremi&#285;is de la
+   piedoj.
+</p>
+
+<p>
+   "Vi nur eldiru vian evidencon," ripetis kolere la Re&#285;o; "se ne,
+   mi nepre ekzekutigos vin, &#265;u vi estas nerve afliktata, a&#365;
+   ne."
+</p>
+
+<p>
+   "Se pla&#265;as al via Re&#285;a Mo&#349;to," la &#264;apelisto
+   tuj komencis per tremanta vo&#265;o&mdash;"mi estas
+   malri&#265;ulo&mdash;kaj apena&#365; mi komencis mian
+   teman&#285;on&mdash;t.e. komencis anta&#365; nur kelkaj
+   tagoj&mdash;kaj pro la fakto ke la buterpano fari&#285;is tiel
+   maldika&mdash;kaj ke la teo tvinklis tiel forte&mdash;"
+</p>
+
+<!-- File: 146.png -->
+
+<p>
+   "Kio tio estas pri <i>tvinklo</i>?" la Re&#285;o demandis.
+</p>
+
+<p>
+   "&#284;i komenci&#285;is per la Te&mdash;" diris la &#264;apelisto.
+</p>
+
+<p>
+   "Kompreneble '<i>tvinklo</i>' komenci&#285;as per T" diris vigle
+   la Re&#285;o. "&#264;u vi volas insulti min kredigante ke mi estas
+   neklerulo?&mdash;vi da&#365;rigu!" <!-- I added a quotemark. -->
+</p>
+
+<p>
+   &mdash;"Mi estas malri&#265;ulo," la &#264;apelisto rekomencis "kaj
+   preska&#365; &#265;io pli malpli <i>tvinklis</i> post la teo, sed la
+   Martleporo diris&mdash;"
+</p>
+
+<p>
+   "Mi <i>ne</i> diris," la Martleporo rapide intermetis.
+</p>
+
+<p>
+   "Vi <i>diris</i>&mdash;" insistis la &#264;apelisto.
+</p>
+
+<p>
+   "Mi tion neas," diris la Martleporo.
+</p>
+
+<p>
+   "Li neas 'tion'" diris la Re&#285;o, "do ellasu 'tion' el la
+   evidenco."
+</p>
+
+<p>
+   "Nu, se ne la Martleporo, certe la Gliro diris&mdash;" kaj la
+   &#264;apelisto &#265;irka&#365;regardis por vidi &#265;u anka&#365;
+   li neos&mdash;sed la Gliro nenion neis, &#265;ar li profunde
+   endormi&#285;is.
+</p>
+
+<p>
+   "Kaj poste," la &#264;apelisto da&#365;rigis, "mi tran&#265;is pli da
+   buterpano&mdash;"
+</p>
+
+<p>
+   "Sed kion la Gliro diris?" demandis unu &#309;urinto.
+</p>
+
+<p>
+   "Tion mi ne povas memori," respondis la &#264;apelisto.
+</p>
+
+<p>
+   "Se vi ne memoros," minacis la Re&#285;o, "mi ekzekutigos vin."
+</p>
+
+<p>
+   La kompatinda &#264;apelisto lasis fali la tetason
+
+<!-- File: 147.png -->
+
+   kaj buterpanon, kaj humile surgenuis. Denove jam la trian fojon, li
+   komencis:&mdash;
+</p>
+
+<p>
+   "Mi&mdash;se pla&#265;as al via Re&#285;a Mo&#349;to&mdash;estas tre
+   malri&#265;a&mdash;"
+</p>
+
+<p>
+   "Konsente, tre malri&#265;a vi estas je la parolarto," diris la
+   Re&#285;o, "&#285;in vi certe ne posedas."
+</p>
+
+<p>
+   &#264;e tiu re&#285;a &#349;erco, unu kobajo apla&#365;dis, kaj estis
+   tuj subpremita de la oficistoj. (&#264;ar 'subpremita' estas iom
+   malfacila vorto, mi volas klarigi la agmanieron. Oni havis en la
+   ju&#285;ejo grandan kanvassakon, kunligeblan &#265;e la bu&#349;o per
+   &#349;nuretoj. En tiun sakon oni &#349;ovis la kobajon, kaj poste
+   sidis sur la sako.)
+</p>
+
+<p>
+   "Estas bona afero ke mi vidis tion," pensis Alicio. "Tre ofte
+   mi legas en la &#309;urnaloj ke &#265;e la fino de iu proceso
+   'kelkaj personoj ekapla&#365;dis, sed la apla&#365;dantoj estis tuj
+   subpremitaj de la oficistoj de la ju&#285;ejo.' Kaj &#285;is nun
+   neniam mi povis kompreni kion precize tio signifas."
+</p>
+
+<p>
+   "Se nenion plu vi povas diri pri la afero," diris la Re&#285;o,
+   "estas permesite al vi deiri."
+</p>
+
+<p>
+   "Mi ja ne povas," kontra&#365;diris la &#264;apelisto, "deiri pli
+   malsupren, &#265;ar jam mi staras sur la planko." <!-- I added a
+   quotemark. -->
+</p>
+
+<p>
+   "Tamen vi povas <i>decidi desidi</i> tie," respondis la Re&#285;o.
+</p>
+
+<p>
+   &#264;e tio la alia kobajo apla&#365;dis kaj&mdash;estis subpremita.
+</p>
+
+<!-- File: 148.png -->
+
+<p>
+   "Nu," pensis Alicio, "eble nun, foriginte la kobajojn, oni povos pli
+   bone progresi."
+</p>
+
+<p>
+   "Mi preferus hejmeni&#285;i por da&#365;rigi la teman&#285;adon,"
+   diris la &#264;apelisto, kaj tre time li observis la Damon, kiu legas
+   la liston de kantintoj.
+</p>
+
+<p>
+   "Vi havas la forpermeson," diris la Re&#285;o, kaj la &#264;apelisto
+   tuj eli&#285;is la ju&#285;ejon, e&#265; ne revestinte la &#349;uojn.
+</p>
+
+<p>
+   &mdash;"Kaj vi senkapigu lin ekstere," la Damo aldonis al unu el la
+   oficistoj. Sed anta&#365; ol la oficisto atingis la pordon, jam la
+   &#264;apelisto tute malaperis.
+</p>
+
+<p>
+   "Alvoku la duan atestanton," ordonis la Re&#285;o.
+</p>
+
+<p>
+   La dua atestanto estis la Dukina kuiristino. &#348;i portis en
+   la mano la piprujon, kaj Alicio facile divenis kiu envenos, jam
+   anta&#365; la enveno; &#265;ar &#349;i rimarkis ke inter la starantoj
+   apud la pordo subite komenci&#285;is forta kaj konstanta ternado.
+</p>
+
+<p>
+   "Vi eldiru vian evidenc&mdash;" la Re&#285;o nur komencis.
+</p>
+
+<p>
+   "Rifuzas!" diris la kuiristino.
+</p>
+
+<p>
+   La Re&#285;o, konsternite, rigardis la Blankan Kuniklon, kiu per
+   malla&#365;ta vo&#265;o diris:&mdash;
+</p>
+
+<p>
+   "&#264;i tiun atestanton via Re&#285;a Mo&#349;to devas
+   <i>kros</i>-ekzameni."
+</p>
+
+<p>
+   "Nu, se tio estas nepre necesa," la Re&#285;o diris rezignacie, "mi
+   faros &#285;in la&#365; mia eblo."
+</p>
+
+<!-- File: 149.png -->
+
+<!-- [Illustration: LA KUIRISTINO RIFUZAS ATESTI.] -->
+
+<center id="ilustrajho10" class="ilustrajhe">
+   <img src="images/ladaem10.png" border="2" alt="Ilustrajxo: LA KUIRISTINO RIFUZAS ATESTI.">
+   <br>
+   LA KUIRISTINO RIFUZAS ATESTI.
+</center>
+
+<!-- File: 150.png -->
+
+<!-- [Blank Page] -->
+
+<!-- File: 151.png -->
+
+<p>
+   Do, faldinte la brakojn kaj sulkiginte la brovojn kontra&#365; la
+   kuiristino, &#285;is liaj okuloj preska&#365; tute fermi&#285;is,
+   li demandis per tre profunda vo&#265;o:&mdash;"El kio oni faras
+   tortojn?"
+</p>
+
+<p>
+   "Plejparte el pipro," respondis la kuiristino.
+</p>
+
+<p>
+   "El melaso," korektis iu dorma vo&#265;o malanta&#365; &#349;i.
+</p>
+
+<p>
+   "Kaptu tiun Gliron," furioze kriis la Damo. "Senkapigu tiun Gliron!
+   Eligu lin el la ju&#285;ejo! Subpremu lin! Pin&#265;u lin! &#348;iru
+   al li la vangharojn!"
+</p>
+
+<p>
+   Dum kelkaj momentoj la tuta ju&#285;antaro konfuzi&#285;is,
+   klopodadante eligi la Gliron. Kiam fine &#265;io retrankvili&#285;is,
+   la kuiristino jam malaperis.
+</p>
+
+<p>
+   "Ne grave estas," diris la Re&#285;o. Interne, li ja estis tre
+   kontenta. "Alvoku la trian atestanton," li rapide da&#365;rigis, kaj
+   aldonis per malla&#365;ta vo&#265;o al la Damo:
+</p>
+
+<p>
+   "Bonvolu, mia karulino, <i>mem</i> krosekzameni la venontan. Pro tiu
+   laboro la kapo al mi preska&#365; krevas."
+</p>
+
+<p>
+   Alicio observis la Blankan Kuniklon, dum li manfu&#349;as la liston,
+   kaj &#349;i tre miris kian &#349;ajnon havos la venonta atestanto;
+   "&#265;ar," &#349;i diris al si, "oni &#285;is nun ricevis tre
+   malmulte da evidenco."
+</p>
+
+<p>
+   Imagu al vi &#349;ian surprizon kiam &#349;i a&#365;dis la kuniklon
+   per la plej alta tono de sia kunikla vo&#265;eto ellegi la nomon
+   "Alicio."
+</p>
+
+<!-- File: 152.png -->
+
+<div class="chapitrotitolo" id="chapitroXII">
+   &#264;APITRO XII
+   <br>
+   <span class="majusklete">Alicio atestanto</span>
+</div>
+
+<p>
+   "<span class="majusklete">Jen</span> mi" ekkriis Alicio. Pro la
+   eksciteco sin trovi alvokata, &#349;i tute forgesis ke dum la lastaj
+   minutoj &#349;i tre multe kreskis; kaj tiel subite &#349;i eksaltis
+   supren, ke &#349;i renversis per la jupo la &#309;urintarujon, kaj
+   faligis &#265;iujn &#309;urintojn sur la kapojn de la sube starantoj.
+</p>
+
+<p>
+   Jen ili ku&#349;is sur la planko kaj senhelpe baraktadis,
+   rememorigante al &#349;i kio okazis en la hejmo anta&#365; unu
+   semajno, kiam &#349;i akcidente renversis el globo aron da ru&#285;aj
+   fi&#349;oj.
+</p>
+
+<p>
+   "Ho, pardonu, mi petegas," &#349;i <!-- Error in book: si. I also
+   removed extra quotemark. --> ekkriis tre &#265;agrenite, kaj komencis
+   kiel eble plej rapide relevi ilin. La &#309;us aludita akcidento ja
+   venigis en &#349;ian kapon la ideon ke, se &#349;i ne sukcesos tuj
+   kolekti kaj residigi ilin, ili nepre mortos.
+</p>
+
+<p>
+   "La proceson oni ne povas da&#365;rigi," diris la Re&#285;o
+   per tre serioza vo&#265;o, "&#285;is &#265;iuj &#309;urintoj
+   residi&#285;os&mdash;<i>&#265;iuj</i>." Ripetante la lastan vorton,
+   li fikse rigardis Alicion.
+</p>
+
+<p>
+   Alicio do rerigardis al la <!-- Error in book: jurintarujo. -->
+   &#309;urintarujo, kaj vidis, ke pro sia eksciteco &#349;i remetis la
+   Lacerton kun
+
+<!-- File: 153.png -->
+
+   la kapo malsupren. Pro tio la kompatinda besteto melankolie svingadis
+   <!-- Error in book: sxvingadis. --> la voston, sed tute ne povis
+   rektigi sin. Elpreninte &#285;in, &#349;i restarigis &#285;in
+   konvene. Tamen <i>private</i> &#349;i opiniis ke Sro. "Bil" havus
+   egale saman valoron en la proceso, &#265;u li sidus renversite
+   a&#365; kapsupre.
+</p>
+
+<p>
+   Kiam la &#309;urintoj iom retrankvili&#285;is post la
+   renversi&#285;o, kaj oni trovis kaj redonis al ili la ardezojn
+   kaj grifelojn, ili tuj komencis elskribi plenan historion de la
+   akcidento, escepte nur la Lacerton, kiu pro la terura &#349;oko sidis
+   kun la bu&#349;o malfermita kaj rigardis la plafonon.
+</p>
+
+<p>
+   &mdash;"Kion vi scias pri &#265;i tiu afero?" la Re&#285;o demandis
+   al Alicio.
+</p>
+
+<p>
+   "Nenion," &#349;i respondis.
+</p>
+
+<p>
+   "Nenion ajn?" persistis la Re&#285;o.
+</p>
+
+<p>
+   "Nenion ajn."
+</p>
+
+<p>
+   "Tio estas tre grava," diris la Re&#285;o turnante sin al la
+   &#309;urintoj.
+</p>
+
+<p>
+   Tiuj &#309;us komencis skribi tion sur la ardezoj. Sed la Blanka
+   Kuniklo tre sulkigis la brovojn, kaj faris al la Re&#285;o malaproban
+   geston, dirante per tre respekta vo&#265;o: "Kompreneble via
+   Re&#285;a Mo&#349;to intencis diri <i>mal</i>grava?"
+</p>
+
+<p>
+   "Malgrava, kompreneble," la Re&#285;o diris la&#365;te. <!-- Error
+   in book: laute. --> Tamen, malla&#365;tvo&#265;e li da&#365;re
+   diradis al si: "grava, malgrava, malgrava, grava" kvaza&#365; li
+   eksperimentas kiu vorto havas la pli bonan sonon.
+</p>
+
+<p>
+   Kelkaj &#309;urintoj skribis "grava," aliaj skribis
+
+<!-- File: 154.png -->
+
+   "malgrava." Alicio povis mem vidi tion, &#265;ar &#349;i staris
+   sufi&#265;e proksime por rigardi sur la ardezojn. "Tamen tio ne esta
+   grava," &#349;i pensis.
+</p>
+
+<p>
+   En tiu momento la Re&#285;o subite ordonis "Silenton!"&mdash;Li ja
+   en la lastaj minutoj diligente skribis en sia notlibro&mdash;kaj nun
+   li legis el tiu libro: "'Regulo Kvardekdua' '<i>Neniu persono, kies
+   alteco superas unu kilometron, rajtas resti en la ju&#285;ejo.</i>'"
+</p>
+
+<p>
+   "<i>Mi</i> ne havas tian altecon," protestis Alicio.
+</p>
+
+<p>
+   "Vi havas," diris la Re&#285;o.
+</p>
+
+<p>
+   "Preska&#365; <i>du</i> kilometrojn," aldonis la Damo.
+</p>
+
+<p>
+   "Nu, &#265;iuokaze mi ne volas iri," diris Alicio. "Plue, tio ne
+   estas vera regulo; vi ja &#309;us nun elpensis &#285;in."
+</p>
+
+<p>
+   "Kiel vi kura&#285;as tion diri?" diris la Re&#285;o. "Ne estas en la
+   libro e&#265; unu regulo pli malnova!"
+</p>
+
+<p>
+   "En tiu okazo, &#285;i devis esti la unua," kritikis Alicio.
+</p>
+
+<p>
+   La Re&#285;o pali&#285;is kaj tuj fermis la notlibron. "Konsideru la
+   verdikton," li <!-- Error in book: la. --> diris al la &#309;urintoj
+   per malla&#365;ta trema vo&#265;o. <!-- I deleted a quotemark. -->
+</p>
+
+<p>
+   La Blanka Kuniklo eksaltis ekscitite.
+</p>
+
+<p>
+   "Se pla&#265;as al via Re&#285;a Mo&#349;to," diris li, "ni
+   ankora&#365; havas pli da evidenco por a&#365;skulti. Oni &#309;us
+   trovis tiun &#265;i paperon."
+</p>
+
+<p>
+   "Kion &#285;i enhavas?" demandis la Damo.
+</p>
+
+<!-- File: 155.png -->
+
+<p>
+   "Ne ankora&#365; mi malfermis &#285;in," diris la Kuniklo; "sed
+   &#285;i &#349;ajnas esti letero skribita de la ju&#285;ato
+   al&mdash;al iu."
+</p>
+
+<p>
+   "Nepre al <i>iu</i>" diris la Re&#285;o "escepte se &#285;i estas
+   skribita al Neniu, kaj ordinare oni ne skribas al <i>li</i>."
+</p>
+
+<p>
+   "Al kiu &#285;i estas adresita?" demandis unu &#309;urinto.
+</p>
+
+<p>
+   "&#284;i tute ne estas adresita," diris la Blanka Kuniklo. "Fakte,
+   nenio estas skribita sur la ekstera&#309;o."
+</p>
+
+<p>
+   Dirante tion li malfaldis la paperon, kaj aldonis:&mdash;
+</p>
+
+<p>
+   "Post &#265;io dirita, &#285;i ne estas letero; &#285;i estas
+   versa&#309;oj."
+</p>
+
+<p>
+   "&#264;u ili estas skribitaj per la manskribo de la ju&#285;ato?"
+   demandis alia &#309;urinto.
+</p>
+
+<p>
+   "Ne," respondis la Blanka Kuniklo, "kaj jen la plej nekomprenebla
+   afero."
+</p>
+
+<p>
+   &#264;e tio la mienoj de la tuta &#309;urintaro proklamis plenan
+   konfuzi&#285;on.
+</p>
+
+<p>
+   "Do, li nepre imitis <i>ies</i> manskribon," diris la Re&#285;o. (La
+   mienoj de la &#309;urintoj reheli&#285;is.)
+</p>
+
+<p>
+   "Se pla&#265;as al via Re&#285;a Mo&#349;to," diris la ju&#285;ato
+   mem, "mi ne skribis &#285;in, kaj neniu povas pruvi ke mi skribis
+   &#285;in. &#284;i ja ne estas subskribita &#265;e la fino."
+</p>
+
+<p>
+   "Se vi ne subskribis," diris la Re&#285;o, "tio nur pligravigas la
+   ofendon. Vi nepre <i>intencis</i> ian
+
+<!-- File: 156.png -->
+
+   fripona&#309;on, &#265;ar alie vi certe estus subskribinta la paperon
+   kiel honestulo."
+</p>
+
+<p>
+   Sekvis universala aklamado. Oni ja sentis ke tio estas la unua vere
+   sprita diro, kiun la Re&#285;o diris dum la tuta tago.
+</p>
+
+<p>
+   "Tio pruvas ke li estas kulpa," diris la Damo.
+</p>
+
+<p>
+   "&#284;i pruvas nenion," diris Alicio. "Vi ja ankora&#365; ne scias
+   &#265;u la versa&#309;oj e&#265; rilatas la nunan aferon."
+</p>
+
+<p>
+   "Legu ilin," la Re&#285;o ordonis.
+</p>
+
+<p>
+   La Blanka Kuniklo almetis siajn okulvitrojn.
+</p>
+
+<p>
+   "Kie vi volas ke mi komencu?" li demandis.
+</p>
+
+<p>
+   "Komencu &#265;e la komenco," diris la Re&#285;o solene, "kaj
+   da&#365;rigu &#285;is vi venos al la fino; kaj &#265;e la fino
+   &#265;esu legi."
+</p>
+
+<p>
+   Jen la versa&#309;oj kiujn la Blanka Kuniklo legis:
+</p>
+
+<!-- File: 157.png -->
+
+<!-- Save for text version(s):
+<i>Li diris ke vi vidis &#349;in
+  Kaj nomis min &#265;e li, ho!
+&#348;i la&#365;dis min (atentu &#285;in)
+  Sed ne pri la talio.</i>
+
+<i>Anoncis li ke restos mi
+  &#264;i tie&mdash;ni &#285;in sciis.
+"Se la aferon pu&#349;os &#349;i,
+  Ho ve al mi," vi kriis.</i>
+
+<i>Al &#349;i nur unu, du al li,
+  Tri, kvar al ni li donis!
+Sed &#265;iuj venis re al vi
+  Li tion ne oponis.</i>
+
+<i>Se mi a&#365; &#349;i en tio &#265;i
+  Kulpi&#285;us, li tre fida</i>
+<i>Ke igos nin liberaj vi
+  Kiel nin vi nun vidas.</i>
+
+<i>Supozis mi ke estis vi
+  Malhelpo al la planoj
+(Dolor' vi for! ekkriis &#349;i)
+  De ni kaj &#285;i&mdash;pri ranoj.</i>
+
+<i>Ne sciu li pri &#349;ia &#349;at';
+  &#264;ar tiu devas esti
+Sekreta&mdash;kiel diplomat'!
+  &#264;u vi ne volas resti?</i>
+-->
+
+<center>
+   <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" class="italike" summary="poemo">
+
+      <tr><td align="left" colspan="2">Li diris ke vi vidis &#349;in</td></tr>
+      <tr><td width="15%">&nbsp;</td><td align="left">Kaj nomis min &#265;e li, ho!</td></tr>
+      <tr><td align="left" colspan="2">&#348;i la&#365;dis min (atentu &#285;in)</td></tr>
+      <tr><td width="15%">&nbsp;</td><td align="left">Sed ne pri la talio.</td></tr>
+
+      <tr><td colspan="2">&nbsp;</td></tr>
+
+      <tr><td align="left" colspan="2">Anoncis li ke restos mi</td></tr>
+      <tr><td width="15%">&nbsp;</td><td align="left">&#264;i tie&mdash;ni &#285;in sciis.</td></tr>
+      <tr><td align="left" colspan="2">"Se la aferon pu&#349;os &#349;i,</td></tr>
+      <tr><td width="15%">&nbsp;</td><td align="left">Ho ve al mi," vi kriis.</td></tr>
+
+      <tr><td colspan="2">&nbsp;</td></tr>
+
+      <tr><td align="left" colspan="2">Al &#349;i nur unu, du al li,</td></tr> <!-- I added a comma. -->
+      <tr><td width="15%">&nbsp;</td><td align="left">Tri, kvar al ni li donis!</td></tr>
+      <tr><td align="left" colspan="2">Sed &#265;iuj venis re al vi</td></tr>
+      <tr><td width="15%">&nbsp;</td><td align="left">Li tion ne oponis.</td></tr>
+
+      <tr><td colspan="2">&nbsp;</td></tr>
+
+      <tr><td align="left" colspan="2">Se mi a&#365; &#349;i en tio &#265;i</td></tr>
+      <tr><td width="15%">&nbsp;</td><td align="left">Kulpi&#285;us, li tre fida</td></tr>
+      <tr><td align="left" colspan="2">Ke igos nin liberaj vi</td></tr>
+      <tr><td width="15%">&nbsp;</td><td align="left">Kiel nin vi nun vidas.</td></tr>
+
+      <tr><td colspan="2">&nbsp;</td></tr>
+
+      <tr><td align="left" colspan="2">Supozis mi ke estis vi</td></tr>
+      <tr><td width="15%">&nbsp;</td><td align="left">Malhelpo al la planoj</td></tr>
+      <tr><td align="left" colspan="2">(Dolor' vi for! ekkriis &#349;i)</td></tr>
+      <tr><td width="15%">&nbsp;</td><td align="left">De ni kaj &#285;i&mdash;pri ranoj.</td></tr>
+
+      <tr><td colspan="2">&nbsp;</td></tr>
+
+      <tr><td align="left" colspan="2">Ne sciu li pri &#349;ia &#349;at';</td></tr>
+      <tr><td width="15%">&nbsp;</td><td align="left">&#264;ar tiu devas esti</td></tr>
+      <tr><td align="left" colspan="2">Sekreta&mdash;kiel diplomat'!</td></tr>
+      <tr><td width="15%">&nbsp;</td><td align="left">&#264;u vi ne volas resti?</td></tr>
+
+   </table>
+</center>
+
+<p>
+   "Jen la plej grava evidenca&#309;o kiun ni &#285;is nun
+   a&#365;skultis," diris kontente la Re&#285;o, kaj frotis al si la
+   manojn. "Nun do la &#309;urintoj konsid..."
+</p>
+
+<p>
+   "Se iu el ili povos klarigi &#285;in," diris Alicio&mdash;&#349;i
+   en la lastaj minutoj tiom grandi&#285;is ke &#349;i jam ne timis
+   interrompi e&#265; la Re&#285;on mem&mdash;"mi donacos al li ses
+   pencojn (250sd.); mi mem kredas ke enestas en &#285;i e&#265; ne unu
+   ero da racia signifo."
+</p>
+
+<p>
+   &#264;iuj &#309;urintoj elskribis sur la ardezoj ke "<i>&#348;i</i>
+   kredas ke enestas e&#265; ne unu ero da signifo," sed neniu el ili,
+   malgra&#365; la oferita premio, penis klarigi la versojn.
+</p>
+
+<p>
+   "Se enestas nenia signifo," diris la Re&#285;o, "tio ja &#349;paros
+   al ni multe da &#285;eno, &#265;ar signifojn ni ne bezonas
+   ser&#265;i. Tamen, mi ne estas certa," li da&#365;rigis, etendante la
+   versojn sur la genuo kaj kritike per unu okulo rigardante ilin; "Mi
+   malgra&#365; &#265;io komencas trovi en ili ian signifon. '<i>Sed ne
+   pri la talio.</i>' Nur rigardante la ju&#285;aton,
+
+<!-- File: 158.png -->
+
+   oni tuj komprenas, kial &#349;i ne la&#365;dis <i>lian</i>
+   talion."
+</p>
+
+<p>
+   "Do jam ni faras progreson," li da&#365;rigis sinkontente. "'<i>Ni
+   &#285;in sciis</i>' tio kompreneble aludas la &#309;urintojn. '<i>Al
+   &#349;i nur unu, du al li, Tri, kvar al ni li donis</i>' jen kion li
+   faris disdonacante la tortojn."
+</p>
+
+<p>
+   "Sed," kontra&#365;diris Alicio, "la da&#365;rigo montras ke
+   '<i>&#265;iuj venis re al vi</i>.'"
+</p>
+
+<p>
+   "Kaj jen ili," triumfis la Re&#285;o, montrante sur la tablon. "Nenio
+   povas esti pli klara pruvo ol tio. Anka&#365; tion &#265;i atentu:
+   '<i>Dolor' vi for, ekkriis &#349;i.</i>' &#264;u vi, mia kara,
+   (turnante sin al la Damo) ne ordonis ke la Loro estu for? Tamen, jen
+   li sidas!"
+</p>
+
+<p>
+   "Certege," kriis la Damo, kaj furioze &#309;etis kontra&#365; la
+   Loron grandan inkujon.
+</p>
+
+<p>
+   La inkujo trafis&mdash;ne la Loron&mdash;sed Bil Lacerton. Tiu jam
+   de longe &#265;esis skribi per la fingro, &#265;ar li ne sukcesis
+   fari per &#285;i markojn; sed nun la kompatinda besteto laboreme
+   rekomencis la fingroskribon, uzante la inkon, kiu gutfalis de lia
+   viza&#285;o.
+</p>
+
+<p>
+   La Loro tute ne atentis la inkujon; li nur &#285;entile klinis sin
+   anta&#365; la trono kaj majeste mar&#349;is for.
+</p>
+
+<p>
+   "<i>Doloro for!</i> Do, Loro, for!" la Re&#285;o ripetis per speciale
+   atentiga vo&#265;o, kaj &#265;irka&#365;rigardis la &#265;eestantaron
+   kun afabla rideto.
+</p>
+
+<!-- File: 159.png -->
+
+
+<p>
+   Sekvis tre embarasa silento. Fine la Re&#285;o devis anonci "Mi faris
+   &#349;ercon," kaj&mdash;tuj la korteganoj apla&#365;dis amase.
+</p>
+
+<p>
+   "La &#309;urintoj konsideru la verdikton," diris la Re&#285;o, jam la
+   dudekan fojon!
+</p>
+
+<p>
+   &#264;i tiun fojon la Damo interrompis. "Ne, ne," &#349;i diris, "ni
+   havu unue la ju&#285;on, kaj nur poste la verdikton."
+</p>
+
+<p>
+   "Vi parolas sensenca&#309;on," la&#365;te diris Alicio.
+</p>
+
+<p>
+   "Senkapigu &#349;in," kriegis la Damo per &#349;ia plej alta
+   vo&#265;tono.
+</p>
+
+<p>
+   Tamen neniu ekmovis sin!
+</p>
+
+<p>
+   "Mi ne timas <i>vin</i>" diris Alicio (&#349;i jam kreskis
+   &#285;is sia normala alteco). "Vi ja estas nenio,&mdash;nenio krom
+   ludkartaro!"
+</p>
+
+<p style="margin-bottom: 3em">
+   La tuta kartaro tuj suprenlevi&#285;is en la aeron kaj ree flugfalis
+   sur &#349;in. &#348;i eligis krieton, krieton duone timan kaj duone
+   koleran, penis forfrapi ilin kaj&mdash;
+</p>
+
+<!--
+       *       *       *       *       *
+-->
+
+<!--
+<hr align="center" width="38%">
+-->
+
+<!-- just some extra space here -->
+
+<p style="margin-top: 3em">
+   &mdash;trovis sin ku&#349;anta sur la deklivo. Jen la fratino vartis
+   &#349;ian kapon sur la genuoj kaj forbrosas kelke da sekaj folioj
+   falintaj de la arboj sur &#349;ian viza&#285;on.
+</p>
+
+<p>
+   "Vi veki&#285;u, Anjo, vi veki&#285;u, kara," diris la fratino. "Vi
+   ja tre, tre longe dormis."
+</p>
+
+<p>
+   "Ho, mi estas son&#285;inta tian kuriozan son&#285;on," diris Alicio.
+</p>
+
+<!-- File: 160.png -->
+
+<p>
+   Kaj &#349;i rakontis al la fratino la&#365;eble &#265;iujn &#265;i
+   strangajn Aventurojn, kiujn vi &#309;us tralegis.
+</p>
+
+<p>
+   Kiam &#349;i finis la rakonton, la fratino kisis &#349;in,
+   dirante:&mdash;
+</p>
+
+<p>
+   "Jen tre kurioza son&#285;o certege, Anjo. Sed jam malfrui&#285;as;
+   vi do kuru en la domon por la teman&#285;o."
+</p>
+
+<p>
+   Alicio tuj levis sin kaj rajte pensis&mdash;dum &#349;i
+   kuras&mdash;kian mirindan son&#285;on &#349;i son&#285;is!
+</p>
+
+<!--
+       *       *       *       *       *
+-->
+
+<hr align="center" width="38%">
+
+<p>
+   Sed la fratino ankora&#365; sidis sur la deklivo, apogante la
+   kapon per la mano, kaj rigardante la sunsubiron. &#348;i komencis
+   pripensi la fratineton kaj &#265;iujn &#349;iajn aventurojn, &#285;is
+   anka&#365; &#349;i falis en revon.
+</p>
+
+<p>
+   Jen &#349;ia revo:&mdash;
+</p>
+
+<p>
+   Unue pri Alicio mem &#349;i revis. En &#349;ia fantazio denove la
+   manetoj de Alicio kunligi&#285;is sur &#349;iaj genuoj, denove
+   tiuj klarbluaj okuloj de Alicio rigardas supren en &#349;iajn.
+   &#348;i kvaza&#365; a&#365;dis la verajn vo&#265;tonojn, kvaza&#365;
+   vidis tiun nur-Alician kapskuon (por postenigi la vageman buklon,
+   kiu &#265;iam malgra&#365; &#265;io volas fali anta&#365; la
+   okuloj); kaj dum &#349;i a&#365;skultas&mdash;a&#365; &#349;ajnas
+   a&#365;skulti&mdash;la tuta &#265;irka&#365;a&#309;o fari&#285;is
+   plene posedata de tiuj strangaj son&#285;viva&#309;oj.
+</p>
+
+<p>
+   Jen la longa herba&#309;o murmuris &#265;e &#349;iaj piedoj &#265;ar
+   la Blanka Kuniklo preterpasas&mdash;jen la timigita
+
+<!-- File: 161.png -->
+
+   Muso pla&#365;de na&#285;as tra la tutapuda al &#349;i
+   akvo&mdash;Jen &#349;i eka&#365;dis la tintadon de la tetasoj, dum
+   la Martleporo kun siaj kunuloj partoprenas la neniam fini&#285;antan
+   man&#285;adon, kaj la altvo&#265;ajn kriojn de la Damo ordonanta la
+   malfeli&#265;ajn gastojn for, for al la ekzekutisto! Anka&#365;, jen
+   la porkinfano ternadas sur la dukinaj genuoj, dum frakasi&#285;as
+   &#265;irka&#365;e la teleroj kaj pladoj. Denove plenigis la aeron tiu
+   stranga krio de la Grifo, tiuj gratoj de l'&nbsp;Lacerta grifelo,
+   la sufokaj blekoj de la subpremataj kobajoj; kaj malproksime,
+   a&#365;di&#285;as la plor&#285;emoj de la Falsa Kelonio.
+</p>
+
+<p>
+   Tre longe &#349;i sidadis, kun okuloj fermitaj, kaj preska&#365;
+   kredis ke &#349;i mem vagas en tiu stranga Mirlando, kvankam &#349;i
+   bone konsciis ke, se nur &#349;i malfermos la okulojn, la fantazioj
+   malaperos, kaj &#265;io refari&#285;os ordinara.
+</p>
+
+<p>
+   Se &#349;i malfermos la okulojn, jam ne murmurigos la herbon Blanka
+   Kuniklo, sed nur la vento; la akvopla&#365;dojn ka&#365;zos ne la
+   Muso, sed nur &#349;anceli&#285;antaj kanoj; la tintadantaj tetasoj
+   refari&#285;os &#349;afsonoriloj; tuj mortos la altvo&#265;aj
+   krioj de la furioza Damo, renaski&#285;ante kiel krioj de la
+   &#349;afpa&#349;tisto; la infana ternado kaj &#265;iuj aliaj strangaj
+   bruoj fari&#285;os&mdash;nur konfuzita bruaro de la farmkorto; kaj,
+   anstata&#365; la profundaj &#285;emoj de la Falsa Kelonio, &#349;i
+   a&#365;dos de malproksime la blekadon de la bovinoj.
+</p>
+
+<!-- File: 162.png -->
+
+<p>
+   Fine, &#349;i imagis al si kiel &#265;i tiu sama fratineto en la
+   venontaj jaroj estos mem plena&#285;a virino; kiel &#349;i kredeble
+   gardos, dum la maturaj jaroj, la simplan kaj ameman koron kiu
+   karakterizas la nunan infanecon; kiel &#349;i kredeble kolektos
+   &#265;irka&#365; si aliajn infanojn, kaj al <i>ili</i> briligos la
+   okulojn per multe da strangaj rakontoj, eble e&#265; per tiu &#265;i
+   stranga Son&#285;o; kiel &#349;i kredeble simpatie partoprenos
+   &#265;iujn iliajn simplajn &#285;ojojn kaj mal&#285;ojojn,
+   rememorante siajn infanjarojn kaj la belajn somertagojn.
+</p>
+
+<hr align="center" width="38%">
+
+<p class="italike centre">
+   [En la libro mem, la piednotoj trovi&#285;as plejparte &#265;e la
+   piedoj de la koncernaj pa&#285;oj.<br>Por ne interrompi la fluon
+   de la rakonto en tiu &#265;i unupa&#285;a versio preparita de
+   Distributed Proofreaders,<br>la piednotoj estas kolektitaj &#265;i
+   tie, &#265;e la fino de la unu (longa!) pa&#285;o.]
+</p>
+
+<p>
+   <sup><a name="piednoto01b" href="#piednoto01a">1</a></sup><sup>,</sup>
+   <sup><a name="piednoto03b" href="#piednoto03a">3</a></sup>La
+   vorto "tejl" prezentas al anglolingvanoj du diversajn ideojn, la
+   ideon "vosto" kaj la ideon "rakonto."
+</p>
+
+<p>
+   <sup><a name="piednoto02b" href="#piednoto02a">2</a></sup>La
+   a&#365;toro tie &#265;i kritikas (per la bu&#349;o de l'&nbsp;Anaso) la
+   anglan kutimon enmeti sen bezono la vortojn "&#285;i" "&#285;in"
+   por turni la atenton al longa subjekta a&#365; objekta frazeto, kiu
+   sekvas: en la teksto "&#285;in"&nbsp;= "iri kun E.A..... por proponi
+   al li la kronon."
+</p>
+
+<p>
+   <sup><a name="piednoto04b" href="#piednoto04a">4</a></sup>Angla
+   mallonga&#309;o, inter familianoj, por Vilhelmo.
+</p>
+
+<p>
+   <sup><a name="piednoto05b" href="#piednoto05a">5</a></sup><i>Cheshire</i>
+   (&#264;e&#349;&#349;a) estas la angla graflando en kiu sidas la
+   urbo <i>Chester</i> (&#264;esta); ekzistas popoldiro ke nur en tiu
+   graflando la katoj havas la kapablon grimaci.
+</p>
+
+<p>
+   <sup><a name="piednoto06b" href="#piednoto06a">6</a></sup>En angla
+   lingvo, "akso" havas anka&#365; la signifon "hakilo."
+</p>
+
+<p>
+   <sup><a name="piednoto07b" href="#piednoto07a">7</a></sup>"Same freneza
+   kiel leporo en Marto" estas angla popoldiro.
+</p>
+
+<p>
+   <sup><a name="piednoto08b" href="#piednoto08a">8</a></sup>La angla
+   frazeto kiun uzis la &#264;apelisto estas dusenca&#309;o kies
+   ordinara signifo estas "paroli &#285;is fiksita templimo ekze 10
+   minutojn"; &#285;i povas anka&#365; signifi "alparoli Tempon."
+</p>
+
+<p>
+   <sup><a name="piednoto09b" href="#piednoto09a">9</a></sup>Jen alia
+   dusenca&#309;o: Alicio intencis esprimi "la&#365;tkalkuli la
+   taktojn," sed la &#264;apelisto komprenis a&#365; &#349;ajnigis
+   kompreni "bati Tempon."
+</p>
+
+<p>
+   <sup><a name="piednoto10b" href="#piednoto10a">10</a></sup>Angla vorto
+   kiu signifas "lumi kiel steloj lumas," "brili intermite."
+</p>
+
+<p>
+   <sup><a name="piednoto11b" href="#piednoto11a">11</a></sup><sup>,</sup>
+   <sup><a name="piednoto12b" href="#piednoto12a">12</a></sup>La <!-- Error in book: la -->
+   sama angla vorto "<i>draw</i>" havas la signifojn "desegni" kaj
+   "&#265;erpi."
+</p>
+
+<p>
+   <sup><a name="piednoto13b" href="#piednoto13a">13</a></sup>"E&#265;
+   Kato rajtas rigardi Re&#285;on" estas angla popoldiro.
+</p>
+
+<p>
+   <sup><a name="piednoto14b" href="#piednoto14a">14</a></sup>Krom multaj
+   aliaj supoj, la anglaj havas du, kiujn oni nomas "kelonia" kaj
+   "falskelonia." La unua, kompreneble, estas farata el kelonia viando.
+   La alia estas je gusto tre simila; kaj oni konkludas ke se kelonia
+   supo estas farata el la vera kelonio, la falskelonia nur povas esti
+   farata el la Falsa Kelonio.
+</p>
+
+<hr align="center" width="38%">
+
+<!--
+Because the book ends right here, the following text will be at the
+bottom edge of the browser window. This "pulls" the footnotes down to
+nearly the bottom of the page; consequently a jump to one of the later
+footnotes cannot position the footnote at the top of the page. This can
+be confusing for the user. However, the Gutenberg info that is placed
+after the end of the book will fix this problem, because it will push
+the footnotes upward sufficiently.
+-->
+
+<center>
+   <small><b>TURNBULL AND SPEARS, PRINTERS, EDINBURGH</b></small>
+</center>
+
+
+
+
+
+
+
+
+<pre>
+
+
+
+
+
+End of the Project Gutenberg EBook of La Aventuroj de Alicio en Mirlando, by 
+Lewis Carroll
+
+*** END OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK LA AVENTUROJ DE ALICIO EN MIRLANDO ***
+
+***** This file should be named 17482-h.htm or 17482-h.zip *****
+This and all associated files of various formats will be found in:
+        http://www.gutenberg.org/1/7/4/8/17482/
+
+Produced by David Starner, William Patterson and the Online
+Distributed Proofreading Team at http://www.pgdp.net
+
+
+Updated editions will replace the previous one--the old editions
+will be renamed.
+
+Creating the works from public domain print editions means that no
+one owns a United States copyright in these works, so the Foundation
+(and you!) can copy and distribute it in the United States without
+permission and without paying copyright royalties.  Special rules,
+set forth in the General Terms of Use part of this license, apply to
+copying and distributing Project Gutenberg-tm electronic works to
+protect the PROJECT GUTENBERG-tm concept and trademark.  Project
+Gutenberg is a registered trademark, and may not be used if you
+charge for the eBooks, unless you receive specific permission.  If you
+do not charge anything for copies of this eBook, complying with the
+rules is very easy.  You may use this eBook for nearly any purpose
+such as creation of derivative works, reports, performances and
+research.  They may be modified and printed and given away--you may do
+practically ANYTHING with public domain eBooks.  Redistribution is
+subject to the trademark license, especially commercial
+redistribution.
+
+
+
+*** START: FULL LICENSE ***
+
+THE FULL PROJECT GUTENBERG LICENSE
+PLEASE READ THIS BEFORE YOU DISTRIBUTE OR USE THIS WORK
+
+To protect the Project Gutenberg-tm mission of promoting the free
+distribution of electronic works, by using or distributing this work
+(or any other work associated in any way with the phrase "Project
+Gutenberg"), you agree to comply with all the terms of the Full Project
+Gutenberg-tm License (available with this file or online at
+http://gutenberg.org/license).
+
+
+Section 1.  General Terms of Use and Redistributing Project Gutenberg-tm
+electronic works
+
+1.A.  By reading or using any part of this Project Gutenberg-tm
+electronic work, you indicate that you have read, understand, agree to
+and accept all the terms of this license and intellectual property
+(trademark/copyright) agreement.  If you do not agree to abide by all
+the terms of this agreement, you must cease using and return or destroy
+all copies of Project Gutenberg-tm electronic works in your possession.
+If you paid a fee for obtaining a copy of or access to a Project
+Gutenberg-tm electronic work and you do not agree to be bound by the
+terms of this agreement, you may obtain a refund from the person or
+entity to whom you paid the fee as set forth in paragraph 1.E.8.
+
+1.B.  "Project Gutenberg" is a registered trademark.  It may only be
+used on or associated in any way with an electronic work by people who
+agree to be bound by the terms of this agreement.  There are a few
+things that you can do with most Project Gutenberg-tm electronic works
+even without complying with the full terms of this agreement.  See
+paragraph 1.C below.  There are a lot of things you can do with Project
+Gutenberg-tm electronic works if you follow the terms of this agreement
+and help preserve free future access to Project Gutenberg-tm electronic
+works.  See paragraph 1.E below.
+
+1.C.  The Project Gutenberg Literary Archive Foundation ("the Foundation"
+or PGLAF), owns a compilation copyright in the collection of Project
+Gutenberg-tm electronic works.  Nearly all the individual works in the
+collection are in the public domain in the United States.  If an
+individual work is in the public domain in the United States and you are
+located in the United States, we do not claim a right to prevent you from
+copying, distributing, performing, displaying or creating derivative
+works based on the work as long as all references to Project Gutenberg
+are removed.  Of course, we hope that you will support the Project
+Gutenberg-tm mission of promoting free access to electronic works by
+freely sharing Project Gutenberg-tm works in compliance with the terms of
+this agreement for keeping the Project Gutenberg-tm name associated with
+the work.  You can easily comply with the terms of this agreement by
+keeping this work in the same format with its attached full Project
+Gutenberg-tm License when you share it without charge with others.
+
+1.D.  The copyright laws of the place where you are located also govern
+what you can do with this work.  Copyright laws in most countries are in
+a constant state of change.  If you are outside the United States, check
+the laws of your country in addition to the terms of this agreement
+before downloading, copying, displaying, performing, distributing or
+creating derivative works based on this work or any other Project
+Gutenberg-tm work.  The Foundation makes no representations concerning
+the copyright status of any work in any country outside the United
+States.
+
+1.E.  Unless you have removed all references to Project Gutenberg:
+
+1.E.1.  The following sentence, with active links to, or other immediate
+access to, the full Project Gutenberg-tm License must appear prominently
+whenever any copy of a Project Gutenberg-tm work (any work on which the
+phrase "Project Gutenberg" appears, or with which the phrase "Project
+Gutenberg" is associated) is accessed, displayed, performed, viewed,
+copied or distributed:
+
+This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with
+almost no restrictions whatsoever.  You may copy it, give it away or
+re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included
+with this eBook or online at www.gutenberg.org
+
+1.E.2.  If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is derived
+from the public domain (does not contain a notice indicating that it is
+posted with permission of the copyright holder), the work can be copied
+and distributed to anyone in the United States without paying any fees
+or charges.  If you are redistributing or providing access to a work
+with the phrase "Project Gutenberg" associated with or appearing on the
+work, you must comply either with the requirements of paragraphs 1.E.1
+through 1.E.7 or obtain permission for the use of the work and the
+Project Gutenberg-tm trademark as set forth in paragraphs 1.E.8 or
+1.E.9.
+
+1.E.3.  If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is posted
+with the permission of the copyright holder, your use and distribution
+must comply with both paragraphs 1.E.1 through 1.E.7 and any additional
+terms imposed by the copyright holder.  Additional terms will be linked
+to the Project Gutenberg-tm License for all works posted with the
+permission of the copyright holder found at the beginning of this work.
+
+1.E.4.  Do not unlink or detach or remove the full Project Gutenberg-tm
+License terms from this work, or any files containing a part of this
+work or any other work associated with Project Gutenberg-tm.
+
+1.E.5.  Do not copy, display, perform, distribute or redistribute this
+electronic work, or any part of this electronic work, without
+prominently displaying the sentence set forth in paragraph 1.E.1 with
+active links or immediate access to the full terms of the Project
+Gutenberg-tm License.
+
+1.E.6.  You may convert to and distribute this work in any binary,
+compressed, marked up, nonproprietary or proprietary form, including any
+word processing or hypertext form.  However, if you provide access to or
+distribute copies of a Project Gutenberg-tm work in a format other than
+"Plain Vanilla ASCII" or other format used in the official version
+posted on the official Project Gutenberg-tm web site (www.gutenberg.org),
+you must, at no additional cost, fee or expense to the user, provide a
+copy, a means of exporting a copy, or a means of obtaining a copy upon
+request, of the work in its original "Plain Vanilla ASCII" or other
+form.  Any alternate format must include the full Project Gutenberg-tm
+License as specified in paragraph 1.E.1.
+
+1.E.7.  Do not charge a fee for access to, viewing, displaying,
+performing, copying or distributing any Project Gutenberg-tm works
+unless you comply with paragraph 1.E.8 or 1.E.9.
+
+1.E.8.  You may charge a reasonable fee for copies of or providing
+access to or distributing Project Gutenberg-tm electronic works provided
+that
+
+- You pay a royalty fee of 20% of the gross profits you derive from
+     the use of Project Gutenberg-tm works calculated using the method
+     you already use to calculate your applicable taxes.  The fee is
+     owed to the owner of the Project Gutenberg-tm trademark, but he
+     has agreed to donate royalties under this paragraph to the
+     Project Gutenberg Literary Archive Foundation.  Royalty payments
+     must be paid within 60 days following each date on which you
+     prepare (or are legally required to prepare) your periodic tax
+     returns.  Royalty payments should be clearly marked as such and
+     sent to the Project Gutenberg Literary Archive Foundation at the
+     address specified in Section 4, "Information about donations to
+     the Project Gutenberg Literary Archive Foundation."
+
+- You provide a full refund of any money paid by a user who notifies
+     you in writing (or by e-mail) within 30 days of receipt that s/he
+     does not agree to the terms of the full Project Gutenberg-tm
+     License.  You must require such a user to return or
+     destroy all copies of the works possessed in a physical medium
+     and discontinue all use of and all access to other copies of
+     Project Gutenberg-tm works.
+
+- You provide, in accordance with paragraph 1.F.3, a full refund of any
+     money paid for a work or a replacement copy, if a defect in the
+     electronic work is discovered and reported to you within 90 days
+     of receipt of the work.
+
+- You comply with all other terms of this agreement for free
+     distribution of Project Gutenberg-tm works.
+
+1.E.9.  If you wish to charge a fee or distribute a Project Gutenberg-tm
+electronic work or group of works on different terms than are set
+forth in this agreement, you must obtain permission in writing from
+both the Project Gutenberg Literary Archive Foundation and Michael
+Hart, the owner of the Project Gutenberg-tm trademark.  Contact the
+Foundation as set forth in Section 3 below.
+
+1.F.
+
+1.F.1.  Project Gutenberg volunteers and employees expend considerable
+effort to identify, do copyright research on, transcribe and proofread
+public domain works in creating the Project Gutenberg-tm
+collection.  Despite these efforts, Project Gutenberg-tm electronic
+works, and the medium on which they may be stored, may contain
+"Defects," such as, but not limited to, incomplete, inaccurate or
+corrupt data, transcription errors, a copyright or other intellectual
+property infringement, a defective or damaged disk or other medium, a
+computer virus, or computer codes that damage or cannot be read by
+your equipment.
+
+1.F.2.  LIMITED WARRANTY, DISCLAIMER OF DAMAGES - Except for the "Right
+of Replacement or Refund" described in paragraph 1.F.3, the Project
+Gutenberg Literary Archive Foundation, the owner of the Project
+Gutenberg-tm trademark, and any other party distributing a Project
+Gutenberg-tm electronic work under this agreement, disclaim all
+liability to you for damages, costs and expenses, including legal
+fees.  YOU AGREE THAT YOU HAVE NO REMEDIES FOR NEGLIGENCE, STRICT
+LIABILITY, BREACH OF WARRANTY OR BREACH OF CONTRACT EXCEPT THOSE
+PROVIDED IN PARAGRAPH F3.  YOU AGREE THAT THE FOUNDATION, THE
+TRADEMARK OWNER, AND ANY DISTRIBUTOR UNDER THIS AGREEMENT WILL NOT BE
+LIABLE TO YOU FOR ACTUAL, DIRECT, INDIRECT, CONSEQUENTIAL, PUNITIVE OR
+INCIDENTAL DAMAGES EVEN IF YOU GIVE NOTICE OF THE POSSIBILITY OF SUCH
+DAMAGE.
+
+1.F.3.  LIMITED RIGHT OF REPLACEMENT OR REFUND - If you discover a
+defect in this electronic work within 90 days of receiving it, you can
+receive a refund of the money (if any) you paid for it by sending a
+written explanation to the person you received the work from.  If you
+received the work on a physical medium, you must return the medium with
+your written explanation.  The person or entity that provided you with
+the defective work may elect to provide a replacement copy in lieu of a
+refund.  If you received the work electronically, the person or entity
+providing it to you may choose to give you a second opportunity to
+receive the work electronically in lieu of a refund.  If the second copy
+is also defective, you may demand a refund in writing without further
+opportunities to fix the problem.
+
+1.F.4.  Except for the limited right of replacement or refund set forth
+in paragraph 1.F.3, this work is provided to you 'AS-IS' WITH NO OTHER
+WARRANTIES OF ANY KIND, EXPRESS OR IMPLIED, INCLUDING BUT NOT LIMITED TO
+WARRANTIES OF MERCHANTIBILITY OR FITNESS FOR ANY PURPOSE.
+
+1.F.5.  Some states do not allow disclaimers of certain implied
+warranties or the exclusion or limitation of certain types of damages.
+If any disclaimer or limitation set forth in this agreement violates the
+law of the state applicable to this agreement, the agreement shall be
+interpreted to make the maximum disclaimer or limitation permitted by
+the applicable state law.  The invalidity or unenforceability of any
+provision of this agreement shall not void the remaining provisions.
+
+1.F.6.  INDEMNITY - You agree to indemnify and hold the Foundation, the
+trademark owner, any agent or employee of the Foundation, anyone
+providing copies of Project Gutenberg-tm electronic works in accordance
+with this agreement, and any volunteers associated with the production,
+promotion and distribution of Project Gutenberg-tm electronic works,
+harmless from all liability, costs and expenses, including legal fees,
+that arise directly or indirectly from any of the following which you do
+or cause to occur: (a) distribution of this or any Project Gutenberg-tm
+work, (b) alteration, modification, or additions or deletions to any
+Project Gutenberg-tm work, and (c) any Defect you cause.
+
+
+Section  2.  Information about the Mission of Project Gutenberg-tm
+
+Project Gutenberg-tm is synonymous with the free distribution of
+electronic works in formats readable by the widest variety of computers
+including obsolete, old, middle-aged and new computers.  It exists
+because of the efforts of hundreds of volunteers and donations from
+people in all walks of life.
+
+Volunteers and financial support to provide volunteers with the
+assistance they need, is critical to reaching Project Gutenberg-tm's
+goals and ensuring that the Project Gutenberg-tm collection will
+remain freely available for generations to come.  In 2001, the Project
+Gutenberg Literary Archive Foundation was created to provide a secure
+and permanent future for Project Gutenberg-tm and future generations.
+To learn more about the Project Gutenberg Literary Archive Foundation
+and how your efforts and donations can help, see Sections 3 and 4
+and the Foundation web page at http://www.pglaf.org.
+
+
+Section 3.  Information about the Project Gutenberg Literary Archive
+Foundation
+
+The Project Gutenberg Literary Archive Foundation is a non profit
+501(c)(3) educational corporation organized under the laws of the
+state of Mississippi and granted tax exempt status by the Internal
+Revenue Service.  The Foundation's EIN or federal tax identification
+number is 64-6221541.  Its 501(c)(3) letter is posted at
+http://pglaf.org/fundraising.  Contributions to the Project Gutenberg
+Literary Archive Foundation are tax deductible to the full extent
+permitted by U.S. federal laws and your state's laws.
+
+The Foundation's principal office is located at 4557 Melan Dr. S.
+Fairbanks, AK, 99712., but its volunteers and employees are scattered
+throughout numerous locations.  Its business office is located at
+809 North 1500 West, Salt Lake City, UT 84116, (801) 596-1887, email
+business@pglaf.org.  Email contact links and up to date contact
+information can be found at the Foundation's web site and official
+page at http://pglaf.org
+
+For additional contact information:
+     Dr. Gregory B. Newby
+     Chief Executive and Director
+     gbnewby@pglaf.org
+
+
+Section 4.  Information about Donations to the Project Gutenberg
+Literary Archive Foundation
+
+Project Gutenberg-tm depends upon and cannot survive without wide
+spread public support and donations to carry out its mission of
+increasing the number of public domain and licensed works that can be
+freely distributed in machine readable form accessible by the widest
+array of equipment including outdated equipment.  Many small donations
+($1 to $5,000) are particularly important to maintaining tax exempt
+status with the IRS.
+
+The Foundation is committed to complying with the laws regulating
+charities and charitable donations in all 50 states of the United
+States.  Compliance requirements are not uniform and it takes a
+considerable effort, much paperwork and many fees to meet and keep up
+with these requirements.  We do not solicit donations in locations
+where we have not received written confirmation of compliance.  To
+SEND DONATIONS or determine the status of compliance for any
+particular state visit http://pglaf.org
+
+While we cannot and do not solicit contributions from states where we
+have not met the solicitation requirements, we know of no prohibition
+against accepting unsolicited donations from donors in such states who
+approach us with offers to donate.
+
+International donations are gratefully accepted, but we cannot make
+any statements concerning tax treatment of donations received from
+outside the United States.  U.S. laws alone swamp our small staff.
+
+Please check the Project Gutenberg Web pages for current donation
+methods and addresses.  Donations are accepted in a number of other
+ways including checks, online payments and credit card donations.
+To donate, please visit: http://pglaf.org/donate
+
+
+Section 5.  General Information About Project Gutenberg-tm electronic
+works.
+
+Professor Michael S. Hart is the originator of the Project Gutenberg-tm
+concept of a library of electronic works that could be freely shared
+with anyone.  For thirty years, he produced and distributed Project
+Gutenberg-tm eBooks with only a loose network of volunteer support.
+
+
+Project Gutenberg-tm eBooks are often created from several printed
+editions, all of which are confirmed as Public Domain in the U.S.
+unless a copyright notice is included.  Thus, we do not necessarily
+keep eBooks in compliance with any particular paper edition.
+
+
+Most people start at our Web site which has the main PG search facility:
+
+     http://www.gutenberg.org
+
+This Web site includes information about Project Gutenberg-tm,
+including how to make donations to the Project Gutenberg Literary
+Archive Foundation, how to help produce our new eBooks, and how to
+subscribe to our email newsletter to hear about new eBooks.
+
+
+</pre>
+
+</body>
+
+</html>
+
diff --git a/17482-h/images/ladaem01.png b/17482-h/images/ladaem01.png
new file mode 100644
index 0000000..073d2ab
--- /dev/null
+++ b/17482-h/images/ladaem01.png
diff --git a/17482-h/images/ladaem02.png b/17482-h/images/ladaem02.png
new file mode 100644
index 0000000..91ca3b0
--- /dev/null
+++ b/17482-h/images/ladaem02.png
diff --git a/17482-h/images/ladaem03.png b/17482-h/images/ladaem03.png
new file mode 100644
index 0000000..bd8d6fc
--- /dev/null
+++ b/17482-h/images/ladaem03.png
diff --git a/17482-h/images/ladaem04.png b/17482-h/images/ladaem04.png
new file mode 100644
index 0000000..4c8d097
--- /dev/null
+++ b/17482-h/images/ladaem04.png
diff --git a/17482-h/images/ladaem05.png b/17482-h/images/ladaem05.png
new file mode 100644
index 0000000..f70d3bd
--- /dev/null
+++ b/17482-h/images/ladaem05.png
diff --git a/17482-h/images/ladaem06.png b/17482-h/images/ladaem06.png
new file mode 100644
index 0000000..50b0415
--- /dev/null
+++ b/17482-h/images/ladaem06.png
diff --git a/17482-h/images/ladaem07.png b/17482-h/images/ladaem07.png
new file mode 100644
index 0000000..e07acdf
--- /dev/null
+++ b/17482-h/images/ladaem07.png
diff --git a/17482-h/images/ladaem08.png b/17482-h/images/ladaem08.png
new file mode 100644
index 0000000..ab48f0b
--- /dev/null
+++ b/17482-h/images/ladaem08.png
diff --git a/17482-h/images/ladaem09.png b/17482-h/images/ladaem09.png
new file mode 100644
index 0000000..36fbac9
--- /dev/null
+++ b/17482-h/images/ladaem09.png
diff --git a/17482-h/images/ladaem10.png b/17482-h/images/ladaem10.png
new file mode 100644
index 0000000..5e0bf8e
--- /dev/null
+++ b/17482-h/images/ladaem10.png
diff --git a/17482.txt b/17482.txt
new file mode 100644
index 0000000..a6b4f15
--- /dev/null
+++ b/17482.txt
@@ -0,0 +1,4352 @@
+Project Gutenberg's La Aventuroj de Alicio en Mirlando, by Lewis Carroll
+
+This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with
+almost no restrictions whatsoever.  You may copy it, give it away or
+re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included
+with this eBook or online at www.gutenberg.org
+
+
+Title: La Aventuroj de Alicio en Mirlando
+
+Author: Lewis Carroll
+
+Illustrator: Brinsley Le Fanu
+
+Translator: E. L. Kearney
+
+Release Date: January 9, 2006 [EBook #17482]
+
+Language: Esperanto
+
+Character set encoding: ASCII
+
+*** START OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK LA AVENTUROJ DE ALICIO EN MIRLANDO ***
+
+
+
+
+Produced by David Starner, William Patterson and the Online
+Distributed Proofreading Team at http://www.pgdp.net
+
+
+
+
+
+
+
+
+
+                  LA AVENTUROJ DE ALICIO EN MIRLANDO
+
+                                  DE
+                            LEWIS CARROLL
+
+
+                             TRADUKITA DE
+                          E.L. KEARNEY, M.A.
+
+
+          ILUSTRITA (LAUX AFABLA PERMESO DE L' ELDONISTO DE
+             _STEAD'S PROSE CLASSICS_) PER DEK BILDOJ DE
+                           BRINSLEY LE FANU
+
+
+                    BRITISH ESPERANTO ASSOCIATION
+                            (INCORPORATED)
+                       MUSEUM STATION BUILDINGS
+                     133-136 HIGH HOLBORN, LONDON
+                                 1910
+
+
+
+
+                    ANTAUXPAROLO DE L' TRADUKINTO
+
+
+De cxi tiu humorajxo, unue aperinta en la jaro 1865a, vendigxis gxis
+nun pli ol ses cent mil ekzempleroj en la angla lingvo krom kelkaj
+miloj en la tradukoj franca, germana, kaj itala. Cxi tiu verko havas
+tre altan rangon, eble la plej altan rangon inter la literaturaj
+trezoroj de la angla infanaro.
+
+Sesjara infano volas avide auxskulti gxin, vigle proponas demandojn
+kaj kritikojn pri la diversaj Aventuroj. Sed la intereso cxiam kreskas
+laux la kresko de la posedanto: cxe cxiu denova tralego la junaj
+legantoj pli komprenas, pli kunligas, kaj pli retenas en la memoro.
+Mi konis infanojn kiuj fine posedis la tutan libron tiel ke ili povus
+parkere citi cxiun agon kaj diron de Alicio, de la Muso, la _Cxesxsxr_
+Kato, efektive de cxiuj partoprenantoj en la stranga historio. Sed oni
+ne supozu ke la libro tauxgas _nur_ por la vartejo kaj infanlernejo:
+cxar la kapablo cxe cxiu tralego trovi pli da signifo dauxras ecx dum
+la maturagxaj jaroj. Inter la fervoraj amikoj de _Alicio_ trovigxas
+ecx sesdekjaraj profesoroj kiuj de tempo al tempo volas klarigi iun
+profundan principon kiun ili jxus eligis el la diroj ekzemple de la
+Rauxpo aux la Falsa Kelonio.
+
+Sed ni lasu la parolon al la Songxbestoj mem.
+
+Prezentante cxi tiun libron al la Esperantistoj, mi volas esprimi mian
+danksenton al cxiuj miaj helpintoj. Apartajn dankojn mi sxuldas al
+Kapitano C.P. Cubitt, kiu zorge tralegis kaj detale korektis por mi
+cxiujn presprovajxojn. Kaj al l' eldonisto de Stead's 'Prose Classics'
+mi dankas la permeson uzi kelkajn ilustrajxojn de Brinsley de Fanu
+unue aperintajn en ilia konata 'Books for the Bairns' (infanlibra)
+eldono de 'Alicio en Mirlando.'
+
+Tiu eldono enhavas pli ol kvindek bildojn kaj kostas nur tri pencojn
+(12.5 sd.). Do, komparante la tradukon kun la originalo, ne-anglaj
+esperantistoj povos je tre malkara prezo pliperfektigi sin en la angla
+lingvo; angloj ne-esperantistaj povos facile lerni la komunan lingvon
+de la homaro; kaj cxiu, kiu bone konas ambaux lingvojn, povos tre
+facile fari siajn kritikojn, kaj plendi pri eraroj de
+
+                                                        La Tradukinto.
+
+
+
+                                ENHAVO
+
+
+      CXAPITRO                                            PAGXO
+
+         I.  MIRINDA FALEGO!    .    .    .    .    .    .    1
+
+        II.  LAGETO FARITA EL LARMOJ .    .    .    .    .   11
+
+       III.  POST STRANGA VETKURO SEKVAS STRANGA MUS-TEJLO   20
+
+        IV.  CXEFE PRI UNU LACERTO NOMATA BIL  .    .    .   29
+
+         V.  ALICIO RICEVAS ADMONON DE LA RAUXPO    .    .   40
+
+        VI.  PRI LA PORKINFANO  .    .    .    .    .    .   50
+
+       VII.  TETRINKADO CXE FRENEZULOJ    .    .    .    .   63
+
+      VIII.  KROKETLUDO CXE LA KERA DAMO  .    .    .    .   76
+
+        IX.  VIV-HISTORIO DE LA FALSA KELONIO  .    .    .   88
+
+         X.  LA OMARA KVADRILO  .    .    .    .    .    .  101
+
+        XI.  KIU FORSXTELIS LA TORTOJN?   .    .    .    .  112
+
+       XII.  ALICIO ATESTANTO   .    .    .    .    .    .  122
+
+
+
+
+                             ILUSTRAJXOJ
+
+
+                                                          PAGXO
+
+          DE UNU EL LA BRETOJ, ALICIO, FALANTE TRA
+             LA SXAKTO, DEPRENIS MARMELADUJON  .    .    .    3
+
+          LA DODO SOLENE PREZENTAS AL ALICIO SXIAN
+             PROPRAN FINGROINGON     .    .    .    .    .   24
+
+          LA KUNIKLO FALAS EN SIAN KUKUMEJON   .    .    .   33
+
+          LA DUKINA KUIREJO     .    .    .    .    .    .   53
+
+          DOMO DE LA MARTLEPORO .    .    .    .    .    .   62
+
+          LA GLIRO ESTAS ENIGATA EN LA TEKRUCXON    .    .   74
+
+          LA VITRA TABLO   .    .    .    .    .    .    .   78
+
+          LA GEREGXOJ ARGUMENTAS KUN LA EKZEKUTISTO
+             PRI EKZEKUTO DE LA SENKORPA KATKAPO    .    .   86
+
+          LA GRIFO PROFUNDE DORMIS   .    .    .    .    .   94
+
+          LA KUIRISTINO RIFUZAS ATESTI    .    .    .    .  120
+
+
+
+
+                     ANTAUXPAROLO DE LA AUXTORO.
+
+
+                                  I
+
+                    En somerbril' ni glitas kvar:
+                      Du fusxe uzas remon,
+                    Fusxregas tria knabinet'
+                      Boatan la vagemon.
+                    La kvara (nejunulo) celas
+                      Indulgi la revemon.
+
+
+                                  II
+
+                    "Kruela Tri'!  Cxu volas vi
+                      En tia hor'--rakonton?
+                    Se pri la astmo scius vi,
+                      Vi eble sentus honton!"
+                    --Protesto senutila! Venkas
+                      Trivocxa kri', "Rakonton!"
+
+
+                                 III
+
+                    _Unua_ per komanda vocxo
+                      Ordonas ekrakonti,
+                    Kaj pli gxentile _Dua_ petas
+                      "Jes, nepre _mir_-rakonti."
+                    Rakonton petolrompas _Tria_
+                      (Ne scias _sxi_ ja honti!)
+
+
+                                  IV
+
+                    Silento falas!  De nun cxiu
+                      Auxskultas plenkredulo
+                    Pri l' _Songxinfano_ kiu vivas
+                      Kun bird' kaj best' kunulo,
+                    Kunul', jen kiel arbo alta,
+                      Jen eta kiel kulo.
+
+
+                                  V
+
+                    Tre ofte volus la laculo
+                      La Songxon maldauxrigi,
+                    Promesas je sekvanta fojo
+                      Gxin iom plilongigi.
+                    "Jam venis la sekvanta fojo,
+                      Nin volu kontentigi!"
+
+
+                                  VI
+
+                    Do kreskis plu la Mirlandajxoj
+                      Iom post iom, grade:
+                    Naskigxis cxiuj en boato
+                      Dum vagis ni remade.
+                    --Subiras sun', do hejmen gaje
+                      Ni remas babilade.
+
+
+                                 VII
+
+                    Jen _Alici'_.  Akceptu sxin
+                      Kaj gardu en memoro:
+                    Al pilgrimint' ja kara estas
+                      El malproksim' la floro;
+                    Velkinte gxi memorojn vekas
+                      Valorajn pli ol oro.
+
+
+
+
+                  LA AVENTUROJ DE ALICIO EN MIRLANDO
+
+
+
+
+                              CXAPITRO I
+
+                           MIRINDA FALEGO!
+
+
+Alicio, jam longan tempon sidinte apud sia fratino sur la deklivo,
+tre enuigxis pro senokupo. Unu, du foje sxi prove rigardis en la
+libron kiun la fratino legas, sed povis vidi en gxi nek desegnojn nek
+konversaciojn, kaj "por kio utilas libro," pensis sxi, "enhavanta nek
+desegnojn nek konversaciojn?" Sxi do ekpripensis--ne tre vigle cxar
+la tago estis varma, kaj sxi sentis sin tre dormema--cxu la plezuro
+fari cxenon el lekantetoj valorus la laboron sin levi kaj kolekti
+lekantetojn, kiam tutapude preterkuris Blanka kuniklo kun palerugxaj
+okuloj.
+
+Tio ja ne estis _tre_ mirinda, ankaux ne sxajnis al Alicio _tre_
+eksterordinare auxdi la kuniklon diranta al si:--
+
+"Ho, ve! mi malfruos!"
+
+(Kiam poste sxi pripensadis la aferon, sxajnis al sxi, ke tio estis
+efektive mirinda, sed en la momento mem, gxi sxajnis al sxi tute
+ordinara.)
+
+Tamen, kiam la kuniklo el sia vesxta posxo eligis posxhorlogxon, kaj,
+rigardinte gxin, tuj plirapidis, Alicio eksaltis sur la piedojn, cxar
+subite frapis sxin la ideo, ke neniam antauxe sxi vidis kuniklon kiu
+havas vesxtposxon kaj posxhorlogxon. La scivolemo en sxi ekflamigxis!
+Tuj sxi ekkuris post gxi trans la kampon, kaj alvenis al tuneleto sub
+la kreskajxa barilo gxustatempe por vidi la kuniklon malaperi en gxin.
+
+Ne konsiderinte ecx unu momenton, kiamaniere sxi reeligxos, Alicio
+postkuris gxin en la tuneleton.
+
+La tunelo, cxe la unuaj pasxoj, kondukis rekte antauxen, same kiel
+fervoja tunelo, sed poste deklinigxis malsupren kaj farigxis kruta.
+Tio okazis tiel subite ke Alicio, ne havinte tempon por malakceligxi,
+trovis sin vole nevole defalanta tre profundan sxakton.
+
+Mi jxus diris "tre profundan." Nu, aux la sxakto estis efektive tre
+profunda, aux sxi falis tre malrapide; cxar dum la dauxro de tiu
+stranga defalo, ne mankis al sxi tempo por trankvile cxirkauxrigardi
+kaj por konjekti pri kio estas okazonta. Unue, sxi klopodis rigardi
+malsupren por esplori al kio sxi alvenas; sed klopodis vane, cxar
+estis tie tro mallume. Tiam sxi ekobservis la murojn de la sxakto,
+kaj rimarkis ke ili estas plenaj de sxrankoj kaj librobretoj; ankaux,
+tie cxi kaj tie, sxi preterfalis landkartojn kaj bildojn pendigitajn
+de najloj. Poste sxi, preterpasante, deprenis de apuda breto unu
+fruktajxujon; sur gxi per grandaj literoj estas skribita MARMELADO.
+Sed jen por sxi granda cxagreno; cxar, enrigardante, la avidaj okuloj
+vidis--nur blankan malplenon! Sxi ne volis lasi fali la fajencajxon,
+pro la timo mortigi per gxi iun subulon, sed sukcesis post kelkaj
+momentoj remeti gxin, preterpasante, en sxrankon.
+
+               [Ilustrajxo: DE UNU EL LA BRETOJ, ALICIO,
+            FALANTE TRA LA SXAKTO, DEPRENIS MARMELADUJON.]
+
+"Nu," pensis Alicio, "kiam mi rakontos en la hejmo pri cxi tiu falego,
+cxiuj admiros mian maltimon; kaj, estonte, ecx pri falo de l' supro
+gxis malsupro de l' sxtuparo mi nezorge ridos; kaj se mi falos ecx de
+la tegmento, mi kredeble ne multe priparolos la falon." (_Tion_ oni
+povas kredi.)
+
+Malsupren, ankoraux malsupren! Cxu _neniam_ la falo finigxos? "Mi
+volus scii," diris sxi lauxte, "kiom da kilometroj mi jam falis. Mi
+nepre alproksimigxas la ter-centron. Tio estus, laux mi, preskaux
+ses kaj duono miloj da kilometroj." (Alicio jam antauxe lernis en la
+lerncxambro kelkajn tiuspecajn faktojn, kaj kvankam la nuna tempo
+ne estis--pro manko da auxskultantoj--oportuna por elmontri sian
+klerecon, tamen estis por sxi bona praktiko tradiri la faktojn.)
+"Jes, tio estas certe la gxusta interspaco, sed en kian latitudon aux
+longitudon mi penetris?" (Pri kio estas latitudo kaj longitudo Alicio
+havis nenian ideon, sed nur elparoli tiajn belege majestajn vortojn
+kvazaux donis al sxi agrablajn sentojn.)
+
+Post ne longe sxi rekomencis:--"Eble mi trafalos tra la tuta terglobo!
+kaj estos tre, tre strange elfali inter la homoj kiuj marsxas
+kapmalsupre! mi kredas ke oni nomas ilin la _Antipatioj_." (Cxe eksono
+de tiu strangajxo sxi certe _ne_ sopiris auxskultantojn); "mi ja devos
+demandi al ili en kiun landon mi enfalis, dirante 'Bonvolu, Sinjorino,
+diri al mi cxu tiu cxi lando estas Nov-Zelando aux Auxstralio?'" (Sxi
+penis klinsaluti! Imagu al vi, karaj legantoj, kiel oni povus klinsaluti
+falante tra l' aero. Cxu _vi_ povus tion fari?) "Sed sxi nepre nomus min
+malklera bubino. Do, nur malutilus demandi tion! Pli bone estus sercxi
+la nomon ie sur la muroj surskribitan."
+
+Malsupren, ankoraux malsupren! Krom babili ja estis nenio por fari,
+sekve Alicio baldaux denove ekparolis: "Hodiaux vespere _Dajna_
+tre sopiros min." (_Dajna_ estas sxia kato.) "Mi esperas ke cxe la
+temangxo oni ne forgesos sxian subtason da lakto. _Dajna_, vi karul',
+ho se vi nur estus tie cxi kun mi! Ne estas musoj en la aero, sed
+vesperton vi eble povus kapti, kaj vesperto ja tre similas al muso.
+Sed cxu katoj mangxas vespertojn?" Alicio okaze nun farigxis dormema,
+kaj dorme ripetadis:--"Cxu katoj mangxas vespertojn? Cxu katoj
+mangxas vespertojn?" kaj iafoje sxi cxuis anstatauxe "Cxu katojn
+mangxas vespertoj?" (Cxar sxi kapablis respondi nek unu nek alian el
+la du demandoj, ne tre grave estis kiun "cxuon" sxi esprimis.) Sxi
+sentis sin ekdormanta, kaj jxus komencis songxi ke sxi marsxas mano en
+mano kun _Dajna_ kaj diras al sxi tre solene:--"_Dajna_, vi diru al
+mi la veron; cxu iam vi mangxis vesperton?" kiam (ho, la surprizego!)
+subite sxi falis _plomp_! sur amason da sekaj folioj. La falego
+efektive finigxis!
+
+Pro la folioj sxi ricevis nenian vundon. Do, stariginte sin sur la
+piedojn sxi rigardis supren. Super la kapo cxio estis malluma, sed
+rekte antaux sxi vidigxis longa koridoro, kaj jen forkuras tra gxi la
+Blanka Kuniklo. Ne perdinte ecx unu momenton, Alicio rapide postsekvis
+kaj auxdis ke gxi diras, malaperante post murangulo, "se mi malfruos,
+cxielo savu miajn orelojn!"
+
+En tiu momento sxi estis preskaux apuda; tamen, kiam sxi preterpasis
+la angulon, la kuniklo jam malaperis. Kaj sxi trovis sin sola en ia
+longa malalta halo lumigita per serio de lampoj kiuj pendas de la
+plafono. Cxirkaux la halo estis pordoj; sed cxiuj estis fermitaj.
+Alicio do marsxis laux unu flanko kaj remarsxis laux la alia penante
+malfermi la pordojn; sed cxiu el ili estis sxlosita, kaj Alicio
+malgxoje marsxis laux la mezo kaj demandis al si, cxu sxi jam neniam
+povos eliri la halon.
+
+Subite sxi rimarkis antaux si tripiedan tableton faritan el vitro, kaj
+jen! kusxis sur gxi unu ora sxlosileto. Tuj la ideo frapis sxin ke
+gxi nepre apartenas al iu el la halpordoj. Sed ho, ve! aux la seruroj
+estis tro grandaj, aux la sxlosileto tro eta, cxar neniun el ili gxi
+malfermis. Tamen, cxirkauxirante la duan fojon, sxi venis al malalta
+kurteno, kiun sxi antauxe ne rimarkis, kaj malantaux la kurteno, jen
+malgranda pordo alta je kvardek kelke da centimetroj; sxi ensxovis la
+oran sxlosileton, kaj (ho, la gxojo!) gxi tauxgis.
+
+Malferminte la pordeton, Alicio trovis ke gxi kondukas en koridoreton
+ne multe pli ampleksan ol ordinara rat-tunelo. Starigante sin sur la
+genuoj, sxi direktis la rigardojn,--tra la koridoreto--en--la plej
+belan gxardenon, kiun oni povas imagi. Ho! kiel sxi sopiris eligxi
+tiun malluman halon, kaj cxirkauxvagadi inter jenaj helfloraj bedoj
+kaj dolcxaj fontanoj! Sed tra tiu pordeto sxi ne povus trairigi ecx
+la kapon! "Kaj ecx se la kapo bone trairus," ekpensis nia kompatinda
+Alicio, "tre malmulte utilus _tio_ sen la sxultroj! Ho, se mi nur
+havus la kapablon _teleskopigxi_. Eble mi povus, se nur mi scius kiel
+oni komencas la klopodon?" Cxar tiom da eksterordinaraj aferoj jam
+en tiu tago okazis cxe sxi, Alicio ja komencis kredi ke neebla estas
+preskaux nenio. Kompreneble neniel utilus staradi cxe la pordeto,
+sekve sxi reiris al la tablo kun la ekespero trovi sur gxi alian
+sxlosilon, aux eble libreton pri la arto teleskopigxi; cxi tiun fojon
+sxi trovis sur gxi boteleton ("kiu certege ne kusxis tie antauxe,"
+diris Alicio) kun surskribajxo, ligita cxirkaux la kolo, havanta la
+vortojn TRINKU MIN per belegaj grandaj literoj surskribitajn.
+
+"Tre facile estas diri 'Trinku min'" pensis la sagxulineto, "sed
+mi ne faros tion krom post plena esploro. Mi unue rigardu por vidi
+cxu oni surskribis gxin per 'veneno.'" Cxar sxi ja antauxe legis
+kelke da bonmoralaj rakontoj pri infanoj kiuj aux mortbruligxis, aux
+estis englutitaj de sovagxaj bestoj, aux suferis diversajn aliajn
+malagrablajxojn nur simple pro tio, ke ili ne volis atenti ian facilan
+regulon de la amikoj ofte instruitan, tian ekzemple kia estas la
+regulo ke brilvarmega fajrilo povas brulvundi la manon, se oni gxin
+tenas tro longe; ankaux tio cxi, ke se oni tre profunde trancxos
+la fingron, gxi kredeble sangos; kaj neniam sxi forgesis ke se oni
+trinkos multe el botelo markita per 'veneno,' preskaux certe estas ke
+pli malpli frue gxi malordigos la internajxon.
+
+Do, certigxinte ke cxi tiun botelon oni _ne_ markis per 'veneno',
+Alicio kuragxis gustumi la enhavon. "Ja, tre bongusta gxi estas,"
+diris sxi. (Sxajnis al sxi esti rava miksajxo farita el cxeriztorto,
+sukerita ovajxo, ananaso, butersukerajxo kaj rostita buterpano. Do ne
+mirinde estas ke tre baldaux la boteleto malplenigxis!)
+
+
+       *       *       *       *       *
+
+
+"Ho, kian strangan senton! mi ja nepre teleskopigxas!" Kaj fakte
+gxuste tio okazis. Sxi havis jam malpli ol tridek centimetrojn da
+alteco. Sxia vizagxo heligxis, cxar nun sxi havas altecon gxuste
+tauxgan por transiri la pordeton en tiun belegan gxardenon. Tamen
+sxi decidis atendi ankoraux kelkajn momentojn por sciigxi cxu sxi
+malkreskos plue. Sxi sentis pri tio kelkan timon, "cxar"--diris
+sxi--"povas okazi ke mi malkreskos gxis nulo, same kiel kandelo. Kian
+aspekton mi havus en tiu okazo?" Kaj sxi penis imagi al si la aspekton
+kiun kandelflamo havas post kiam oni estingis gxin!
+
+Post iom da tempo, rimarkinte ke nenio plu okazas, sxi decidis tuj iri
+en la gxardenon. Sed ho ve! alveninte al la pordo, sxi eltrovis ke
+sxi ne havas la oran sxlosileton; kaj irinte returne al la tablo por
+reposedi gxin, (jen alia eltrovo!) sxi tute ne povis atingi gxin. Vidi
+gxin tra la vitro sxi povis tre bone, kaj penegis grimpi sur unu el la
+tri piedoj; sed gxi estis tro glitiga; kaj fine, ellacigxinte per la
+vana klopodado, la kompatinduleto sidigxis sur la planko kaj ekploris.
+
+"Nu, do, tute ne utilas konduti tiamaniere," diris al si Alicio tre
+severe. "Mi ordonas al vi tuj cxesi la ploron." Sxi havis la kutimon
+sin tre bone konsili (sed tre malofte agis laux la konsilo!) kaj
+kelkfoje riprocxis sin tiel forte, ke sxi efektive devis plori;
+kaj sxi unu fojon punfrapis sin sur la vango pro la ofendo ke sxi
+trompis sin dum iu vetludo kiun sxi ludis kontraux si mem. (Nia
+Alicio ja estis neordinara infano kaj tre sxatis sxajnigi ke sxi
+estas du personoj.) "Sed tiu sxajnigo ne utilus nun"--sxi malgxoje
+ekpensis--"cxar ja restas da mi apenaux suficxe por fari ecx unu
+respektindan personon!"
+
+Baldaux tamen sxia rigardo falis sur vitran skatoleton, kiu kusxas sub
+la tablo: malferminte gxin, sxi trovis interne tre malgrandan kukon,
+sur kiu oni markis (per korintoj) la vortojn: "Mangxu Min."
+
+"Nu," diris Alicio, "mi vin mangxos! Se vi igos min kreski, mi povos
+atingi la sxlosilon; kaj, se male okazos, mi povos rampi sub la pordo.
+Ambauxokaze mi enigxos la gxardenon, kaj se nur okazos _tio_, ne tre
+gravas la kielo." Sekve sxi mangxis peceton de la kuko dirante al si
+"Laux kiu direkto, laux kiu do?" kaj tenante la manon sur la verto por
+palpe sciigxi cxu gxi plialtigxas aux male; kaj tre surprizis sxin
+la konstato ke sxi restas konstante samalta. Kiam oni mangxas kukon,
+tio ja okazas ordinare, sed Alicio jam tiom alkutimis atendi ke nenio
+okazos krom la neordinara, ke estis por sxi tede kaj malinterese kiam
+okazis nur ordinarajxoj. Do, por _ion_ okazigi, sxi laboradis per la
+dentoj gxis de la kuko neniom restis.
+
+
+
+
+                              CXAPITRO II
+
+                      LA LAGETO FARITA EL LARMOJ
+
+
+"Neniam mi spertis tiajxo," ekkriis Alicio, (pro eksciteco sxi ecx
+forgesis la akuzativon). "Jen mi plilongigxas teleskope, kiel la plej
+granda teleskopo en la tuta mondo. Adiaux, piedetoj miaj!" (Kiam
+sxi direktis la rigardojn al la piedoj, pro la plilongigxo ili jam
+farigxis tute malproksimaj, kaj apenaux sxi povis vidi ilin.)
+
+"Ho, vi kompatinduloj! kiu morgaux vestos al vi la sxtrumpojn kaj
+sxuojn? Kompreneble ne _mi_; mi estos tro malproksime por okupi min
+pri vi; vi devos klopodi por vi mem. Tamen estas necese komplezi ilin;
+cxar se ili ofendigxos, ili eble rifuzos marsxi laux mia volo. Mi do
+en la kristnaska tempo donacos al ili paron da novaj botoj."
+
+Sxi ecx elpensadis detale kiel sxi faros la necesajn arangxojn. "Mi
+pagos al la portisto por liveri ilin, kaj kiel stranga tio sxajnos,
+sendi donacon al siaj piedoj! Ankaux la adreso estos tre stranga:
+
+          _Al lia Mosxto la Dekstra Piedo Alicia,
+                     sur la Tapisxeto
+                                apud Fajrgardilo
+                            (Kun amsalut' de Alicio)._
+
+Ho, kian sensencajxon mi parolas!"
+
+En tiu momento sxia kapo ekpremis la plafonon. Do, sen plua prokrasto
+sxi levis la oran sxlosileton kaj rapidis al la gxardenpordeto. Sed
+havante la altecon de tri metroj, sxi apenaux povis, kusxante sur la
+planko, rigardi per unu okulo en la gxardenon, kaj la tasko enigxi en
+gxin farigxis ja pli ol iam utopia. Sxi sidigxis kaj denove ekploris.
+
+"Vi devas honti," sxi diris al si, "vi granda bubino!" (sxi certe
+ne eraris pri la lastaj du vortoj) "multe tro granda vi estas por
+plorkrii, vi tuj cxesu!" Malgraux tiu akra sinriprocxo, sxi ne cxesis
+la ploradon, gxis sxi faligis kelkajn hektolitrojn da larmegoj, kaj
+etendis sin cxirkaux sxi larmlageto profunda je dek centimetroj kaj
+kovranta preskaux la tutan plankon de la halo.
+
+Post ne longa tempo sxi auxdis ian piedfrapetadon, kaj vigle forvisxis
+la larmojn por esplori kiu venas. Jen reaperis la Blanka Kuniklo lukse
+vestita, havante en unu mano paron da blankaj gantoj, kaj en la alia
+grandan ventumilon. Jen li alvenis, trotrapide, kaj murmuris al si:
+"Ho, la Dukino! Se mi igos sxin atendi, sxi tute furiozigxos!"
+
+Cxar Alicio jam farigxis preskaux senespera, sxi estis preta peti
+helpon de kiu ajn. Do, kiam la Kuniklo suficxe apudigxis, sxi
+ekparolis per tre mallauxta timplena vocxo: "Se al vi placxos,
+Sinjoro:--"
+
+La Kuniklo forte eksaltis, lasis fali gantojn kaj ventumilon, kaj per
+cxiuj fortoj ekforkuregis en la mallumon!
+
+Alicio levis la gantojn kaj ventumilon, kaj cxar estis en la halo tre
+varme, sxi longadauxre ventumadis sin kaj samtempe babiladis:--
+
+"Hieraux cxio okazis lauxrutine, sed hodiaux ja cxio estas stranga!
+Cxu dum la nokto mi sxangxigxis? mi esploru tion. Cxu vere mi estis
+sama kiam mi levigxis hodiaux matene? Mi kvazaux memoras ke mi sentis
+min _iom_ sxangxigxinta. Sed se mi ne estas sama, jen alia demando;
+_kiu_ mi estas? Jen granda enigmo!" Kaj sxi kategorie pripensis
+cxiujn samagxajn knabinetojn kiujn sxi konas, por certigxi cxu sxi
+sxangxigxis en iun el ili.
+
+"Mi certe ne estas Ado, cxar sxia hararo falas sur la sxultroj per
+longaj bukloj, kaj la mia estas tute ne bukla. Ankaux mi ne estas
+Mabelo, cxar mi scias multe da lernajxoj, kaj sxi scias ja tre, tre
+malmulte. Ankaux sxi estas _si_, kaj mi _mi_, kaj... ho, mi tute
+konfuzigxas! Mi provu cxu mi ankoraux scias la jam longe konitajn
+faktojn. Por komenci: kvaroble kvin faras dekdu, kvaroble ses faras
+dektri, kvaroble sep faras.... Ho, tiamaniere neniam mi atingus dudek!
+Tamen la Multiplika Tabelo estas por mi indiferenta; mi ekzamenu min
+geografie. Londono estas cxefurbo de Parizo, Parizo cxefurbo de Romo,
+kaj Romo.... Ne, denove mi eraras, certege. Mi nepre sxangxigxis en
+Mabelon. Mi penos deklami 'Rigardu! Jen abelo vigla.'"
+
+Kaj kruciginte la manojn sur la genuoj same kiel en la lernejo kiam
+sxi ripetas parkerajxojn, sxi komencis tiun konatan poemon. Sed sxia
+vocxo sonis rauxka kaj nepropra, kaj ecx la vortoj ne tute similis la
+originalajn.
+
+                      _Rigardu! Jen la krokodil'!
+                        La voston li netigas;
+                      Sxprucante akvon el la Nil'
+                        La skvamojn li briligas._
+
+                      _Senmova restas la busxeg',
+                        Li ungojn kasxas ruze;
+                      Jen fisxoj nagxas tra l' kaveg'
+                        Frapfermas li amuze._
+
+"Jen certe ne la gxustaj vortoj," diris Alicio malgxoje, kaj denove
+la okuloj plenigxis de larmoj, dum sxi dauxrigis: "Do, mi nepre estas
+Mabelo malgraux cxio; sekve mi devos logxi en tiu sxia mallargxa
+maloportuna domacxeto; mi havos neniun sxatindan ludilon, kaj devos
+lerni sennombrajn lecionojn. Ne! Pri tio mi decidigxis. Se mi estos
+Mabelo, mi restos cxi tie, kaj neniom utilos ke oni demetu la kapon
+cxe la enirejo al la tunelo kaj diru per karesa vocxo 'Resupreniru,
+karulo.' Mi nur rigardos supren kaj demandos 'Kiu do mi estas? Vi
+certigu tion, kaj _poste, se mi sxatos esti tiu persono_, mi konsentos
+supreniri. Se ne, mi restos cxi tie, gxis mi farigxos iu alia.' Sed ho
+ve! mi tre, tre volas ke oni venu. Jam tro longan tempon mi restas tie
+cxi tutsola, kaj mi sopiras la hejmon."
+
+Dirante tion sxi okaze rigardis la manojn kaj rimarkis mirigite ke sxi
+vestis--dum sxi babilas--unu el la blankaj kapridfelaj gantoj de la
+Kuniklo.
+
+"Kiel ajn mi faris _tion_?" pensis sxi. "Mi ja denove malkreskas."
+
+Sxi starigxis, kaj irinte al la tablo por kompare mezuri sin,
+eltrovis ke nun sxi havas proksimume sesdek centimetrojn da alteco,
+kaj ankoraux rapide malkreskas. Certigxinte ke tion kauxzas la
+ventumilo, sxi tuj lasis gxin fali, kaj per tio apenaux sxi evitis la
+malagrablajxon malkreski gxis nulo.
+
+"Jen evito vere mirakla! Cxar preskaux mi nuligxis!" diris Alicio,
+iom timigita per la subita sxangxo, "tamen estas bona afero trovi sin
+ankoraux ekzistanta; kaj jam nun mi povas eniri la gxardenon." Sxi do
+kuris avide al la pordeto; sed ho ve! gxi refermigxis, kaj jen la ora
+sxlosileto kusxis, kiel antauxe, sur la tablo; kaj "la afero staras
+pli malprospere ol cxiam," sxi plordiris, "cxar neniam mi estis tiel
+absurde malgranda, estas ja ne tolereble."
+
+En la momento kiam sxi diris tion, sxia piedo glitis, kaj sxi trovis
+sin plauxde enfalinta en salan akvon. Subakvigxinte gxis la mentono,
+sxi unue supozis ke sxi estas falinta en la maron, kaj ekpensis
+"en tiu okazo mi povos hejmigxi vagonare." (Alicio nur unufoje en
+la vivo forrestadis cxe la marbordo, kaj el tiu sperto formis al
+si la konkludon ke, kien ajn oni irus sur la angla marbordo, oni
+trovus longan serion de banmasxinoj en la maro, post ili kelke da
+infanoj kiuj per lignaj fosiloj fosas la sablon; malantauxe, serion
+de apartamentaj domoj, kun, malantaux cxio, stacidomo.) Tamen post
+nelonge sxi sciigxis ke sxi estas en la lageto farita de la larmoj
+kiujn sxi ploris estante trimetrulo. "Ho, se nur mi ne tiom plorus!"
+diris sxi, cxirkauxnagxante por trovi la bordon. "Pro tiuj larmoj mi
+nun eble suferos la punon droni en la larmoj mem. Tio estos tre, tre
+stranga, sed hodiaux _cxio_ ja estas stranga."
+
+En tiu momento sxi ekauxdis ke io ne tre malproksime de sxi
+cxirkauxbaraktas en la lageto, kaj sxi nagxis en la direkto de la
+plauxdado por esplori kio gxi estas: unue sxi supozis ke la besto
+nepre estos aux rosmaro aux hipopotamo; sed rememorante ke sxi mem
+nun estas tre malgranda, sxi fine konstatis ke gxi estas nur muso
+englitinta en la akvon same kiel sxi mem.
+
+"Cxu eble utilus," pensis Alicio, "alparoli cxi tiun muson? Cxio
+estas tiel neordinara cxi tie, ke kredeble gxi havas la kapablon
+paroli, kaj almenaux ne malutilos provi gxin." Do sxi ekparolis
+per: "Ho muso, cxu vi konas la elirejon el tiu cxi lageto? Mi tre
+lacigxas, ho Muso, cxirkauxnagxante en gxi." (Alicio kredis ke "Ho
+Muso" estas nepre prava formo por alparoli muson; sxi neniam gxis tiu
+tago alparolis muson, sed sxi memoris el la latina lernolibro de sia
+frato la deklinacion: "Muso--de muso--al muso--muson--ho muso!")
+
+La Muso rigardis sxin scivole, tamen diris nenion, sed faris signon al
+sxi palpebrumante per unu okuleto.
+
+"Gxi eble estas franca muso alveninta Anglujon kun Vilhelmo la
+Venkanto; sekve gxi povas ne kompreni la anglan lingvon." (Malgraux
+la fakto ke sxi bone konis multe da historiaj nomoj kaj epizodoj,
+Alicio ne havis tre klarajn ideojn pri _datoj_!) Sxi do rekomencis
+france, dirante "_ou est ma chatte?_" (la unua frazo en sxia
+lernolibro).
+
+La Muso tuj eksaltis el la akvo, kaj gxia tuta korpo timskuigxis.
+
+"Ho, pardonu! mi petegas," ekkriis Alicio, timante ke sxi vundis la
+sentojn al la kompatinda besto, "mi tute forgesis ke vi ne amas la
+katojn."
+
+"Ne--amas--katojn," diris ripete la Muso per pasia sibla vocxo. "Cxu
+_vi_, se vi estus mi, amus la katojn?"
+
+"Nu, eble ne," Alicio respondis per paciga tono, "sed ne kolerigxu.
+Malgraux cxio, mi tre sxatus montri al vi nian katon _Dajna_; vi nepre
+ekamus la katojn, se nur vi povus vidi _sxin_. Sxi estas la plej kara
+dorlotajxo en tuta la mondo,"--Alicio malvigle sencele nagxetis dum
+sxi parolis--"kaj tiel komforte sxi murmuras apud la fajro lekante
+la piedojn kaj visxante la vizagxon; ankaux tiel bela molajxo por
+dorloti sur la genuoj, ankaux tiel lerta muskaptisto--ho, pardonu,"
+denove ekkriis Alicio, cxar la Muso elstarigis erinace la tutan felon;
+sekve sxi estis certa ke gxi tre profunde ofendigxis, kaj sxi rapidis
+aldoni: "Se estas al vi malagrable, ni ne plu parolu pri _Dajna_."
+
+"_Ni_ ne plu!" ekkriis la Muso, kiu tremis gxis la lasta vostharo.
+"Cxu vi imagas ke _mi_ volus priparoli tian temon? Cxiam nia familio
+malamis la katojn kaj nun malamas, malamindaj malgxentilaj bestoj!
+Estonte vi jam neniam auxdigu antaux mi ecx la nomon kato!"
+
+"Tion mi promesas tre volonte," diris Alicio, kaj dume klopodis trovi
+alian paroltemon. "Cxu vi... cxu vi sxatas... la hundojn?"
+
+La Muso ne respondis. Sekve Alicio avide dauxrigis:--
+
+"Proksime de nia domo logxas bela, cxarma, hundeto, kiun mi tre
+sxatus ke vi vidu. Gxi estas malgranda, helokula rathundo kun longa
+bukla brunhararo. Gxi kapablas realporti la ajxojn forjxetitajn; gxi
+petas mangxajxon sidante sur la vosto, kaj havas aliajn cxiuspecajn
+kapablojn; mi ne povas memori ecx la duonon da ili. Gxi apartenas
+al iu farmisto kiu diras ke pro gxiaj kapabloj gxi valoras mil
+spesmilojn. Li certigas ke gxi mortigas cxiujn ratojn kaj... Ho,
+ve! ve! Denove mi ofendis gxin." Cxar jen! la Muso nagxas for, for
+per cxiuj fortoj, kun tia rapideco ke li faras irante tra la akvo
+grandan plauxdbruon.
+
+Sxi realvokis gxin per sia plej dolcxa tono. "Vi _kara_ Muso, revenu!
+mi petegas; nek katojn nek hundojn ni priparolos, se al vi ne
+placxos." Auxdinte tion, la Muso turnis sin malrapide kaj renagxis al
+sxi. Gxia vizagxo estis tre pala (pro kolero, pensis en si Alicio),
+kaj per mallauxta tremanta vocxo gxi diris: "Ni nagxu al la bordo,
+kaj poste mi rakontos al vi mian historion, por komprenigi pro kio
+mi malamas la katojn kaj hundojn." Kaj certe estus malprudente plu
+prokrasti la elnagxon, cxar en la lageton jam enfalis tiom da birdoj
+kaj bestoj ke ili komencis premi sin reciproke. Jen Anaso nagxis
+kun Dodo, jen Loro kun Agleto, jen multe da aliaj strangajxoj,
+birdbestoj kaj bestbirdoj. Unua nagxis Alicio; post sxi sekvis la tuta
+birdbestaro. Post kelka tempo cxiuj atingis la bordon kaj staris kune
+sur la tero, tre malsekaj.
+
+
+
+
+                             CXAPITRO III
+
+          POST STRANGA VETKURO SEKVAS STRANGA MUS-TEJLO.[1]
+
+
+La kunvenintoj sur la bordo prezentis tre strangan aspekton. Jen
+birdoj kun plumoj malordigitaj, jen bestoj kun felo algluigxinta
+al la korpo: cxiuj estis akvogutantaj, malkomfortaj, malagrablaj.
+Kompreneble la unua demando estis: kiamaniere resekigxi? Ili
+interkonsiligxis pri tio, kaj post kelke da minutoj sxajnis al Alicio
+tute ordinara afero trovi sin babilanta kun ili kvazaux al personoj
+jam longe konataj. Sxi havis longan argumentadon kun la Loro, kiu en
+la fino farigxis malagrabla kaj volis diri nenion krom "mi estas la
+pli agxa, kaj pro tio mi scias pli." Cxar Alicio rifuzis konsenti al
+tio, ne sciante kiom da jaroj li havas, kaj cxar la Loro absolute
+rifuzis doni tiun sciigon, restis nenio plu direbla.
+
+Fine la Muso, kiu sxajne estis auxtoritatulo, ekkriis: "Vi sidigxu
+cxiuj, kaj auxskultu _min_. Mi tre baldaux igos vin suficxe sekaj!"
+
+Ili do sidigxis, cxiuj en unu granda rondo, kun la Muso en la centro.
+
+Alicio fikse kaj atente rigardadis la Muson, cxar sxi havis fortan
+antauxsenton, ke sxi nepre suferos malvarmumon, se sxi ne baldaux
+resekigxos.
+
+"Hm," komencis la Muso kun tre impona mieno "cxu cxiuj estas pretaj?
+Jen la plej bona sekigajxo kiun mi konas. Silentu cxiuj, mi petas!
+'Vilhelmo Venkinto, kies aferon la papo subtenis, baldaux subigis la
+anglan popolon, kiu pro manko de probatalantoj alkutimigxis dum la
+lastaj jaroj al uzurpado kaj venkigxo. Edvino kaj Morkaro, grafoj de
+Mercio kaj Nortumbrio--'"
+
+"Ho, ve!" gxemis la Loro, frosttremante.
+
+"Pardonu," diris la Muso tre gxentile (kvankam li tre sulkigis la
+brovojn), "cxu vi parolis?"
+
+"Ne mi," la Loro rapide respondis.
+
+"Mi kredis ke jes," diris la Muso. "Sed mi dauxrigu. 'Edvino kaj
+Morkaro grafoj de Mercio kaj Nortumbrio farigxis liaj partianoj, kaj
+ecx Stigando la patrujama cxefepiskopo de _Canterbury_ trovis gxin[2]
+konsilinda--"
+
+"Trovis _kion?_" diris la Anaso.
+
+"Trovis _gxin_," la Muso respondis iom malafable. "Cxu vi ne komprenas
+kion signifas 'gxi'?"
+
+"Nu, mi tre bone komprenas kion 'gxi' signifas, kiam mi trovas ion.
+Plej ofte 'gxi' estas rano aux vermo. Tamen la demando estas: kion
+trovis la cxefepiskopo?"
+
+"Tiun demandon la Muso ne atentis sed dauxrigis rapide: 'trovis gxin
+konsilinda iri kun _Edgar Atheling_ por renkonti Vilhelmon kaj proponi
+al li la kronon. Sed la insulta fiero de liaj Normanoj--' kiel vi
+sentas vin nun, mia kara?" gxi diris abrupte, alparolante Alicion.
+
+"Malseka, same malseka kiel en la komenco," Alicio respondis iom
+melankolie. "Via rakonto ne sekigas min."
+
+"Kon-sid-er-ad-inte la jxus anonc-itan rezult-at-on," ekdiris solene
+la Dodo, "mi proponas ke cxi tiu kunsido tuj fermigxu por ke oni
+el-kon-sid-er-adu kaj senprokraste ef-ekt-iv-ig-u pli energiajn
+ri-med-ojn."
+
+"Kian lingvon vi parolas?" demandis la Agleto. "De tiuj longaj vortoj
+mi ne scias la signifon, kaj plue mi kredas ke vi ne scias mem."
+
+La Agleto deklinis la kapon por kasxi sian mokridon, sed kelkaj el la
+birdoj sibleridis auxdeble. La Dodo per vocxo ofendita reparolis pli
+simple: "Jen kion mi intencis diri: la plej bona rimedo por sekigi nin
+estus la 'Kauxko'-vetkuro."
+
+"Kio do estas Kauxko?" diris Alicio. Tiun demandon sxi faris, ne
+dezirante la informon, sed nur cxar sxi rimarkis ke la Dodo pauxzas
+kaj sxajne opinias ke _iu_ devas paroli, kaj cxar neniu alia montris
+la inklinon paroli.
+
+La Dodo respondis ke: "La plej bona rimedo por klarigi gxin estas
+per la ago mem." (Kaj cxar ian vintran tagon vi eble volos mem
+eksperimenti la ludon, mi klarigos kiamaniere la Dodo arangxis gxin.)
+
+Unue, gxi markis per kreto rondforman kurejon (la preciza formo ne
+gravas). Due, gxi starigis cxiujn partoprenontojn cxe diversaj punktoj
+de la kretstreko. Oni ne diris, laux angla kutimo, "unu, du, tri,
+FOR!" sed cxiu devis komenci kaj cxesi la kuradon laux sia propra
+inklino, kaj pro tio ne estis facile kompreni kiam la afero finigxis.
+Tamen post longa kurado, eble duonhora, cxiuj tute resekigxis, kaj la
+Dodo subite ekkriis: "La Kauxko finigxis."
+
+Cxiuj amasigxis cxirkaux la Dodo, spiregante kaj demandante: "Sed kiu
+venkis?"
+
+Tiun demandon la Dodo en la unua momento ne povis respondi.
+
+Gxi sidis longan tempon kun unu fingro premata sur la frunto (en tiu
+sama sintenado kiun ordinare havas Sxejkspir en niaj bildoj). En la
+fino la Dodo diris:--"Cxiuj venkis, kaj cxiu devas ricevi premion."
+
+Plena hxoro da vocxoj demandis samtempe: "Sed kiu la premiojn
+disdonos?"
+
+"Ja _sxi_ kompreneble," diris la Dodo, kaj montris per unu fingro sur
+Alicion. Sekve, la tuta aro amasigxis cxirkaux sxi kaj kriis konfuze
+"La premiojn, la premiojn." Kion fari? La kompatinda Alicio havanta
+alian ideon neniun, ensxovis la manon en sian posxon kaj felicxe
+trovis tie pakajxeton da sukerajxoj (kiujn per bonsxanco la sala akvo
+ne difektis) kaj ilin sxi disdonacis kiel premiojn. Suficxis gxuste
+por donaci al cxiuj po unu.
+
+"Sed sxi mem nepre rajtas ricevi premion," diris la Muso.
+
+"Certe," tre serioze respondis la Dodo, kaj turnis sin al Alicio
+dirante:
+
+"Kion alian vi havas en la posxo?" Alicio respondis malgxoje ke "nur
+fingroingon." "Gxin transdonu al mi," diris la Dodo.
+
+Denove cxiuj amasigxis cxirkaux sxi, dum la Dodo solene prezentis
+la fingroingon dirante: "Ni petas ke vi bonvolu akcepti cxi tiun
+elegantan fingroingon." Cxe la fino de tiu mallonga parolo cxiuj
+aplauxdis.
+
+                 [Ilustrajxo: LA DODO SOLENE PREZENTAS
+                AL ALICIO SXIAN PROPRAN FINGROINGON.]
+
+Alicio pensis interne ke la tuta afero estas absurda, sed cxiuj
+tenadis sin tiel serioze ke sxi ne kuragxis ridi. Ankaux cxar sxi ne
+povis elpensi ion dirindan, sxi nur simple klinis respekte la kapon
+akceptante la ingon, kaj tenadis sin kiel eble plej serioze.
+
+Kaj nun sekvis la mangxado de la sukerajxoj. Tio kauxzis ne malmulte
+da bruo kaj konfuzo. Grandaj birdoj plendis ke ili ne povas gustumi
+siajn; malgrandaj aliflanke sufokigxis, kaj estis necese kuraci ilin
+per la dorsfrapada kuraco. Tamen cxio fine elfarigxis. Ili sidigis sin
+denove en la rondo kaj petis al la Muso ke gxi rakontu al ili ion plu.
+
+"Vi ja promesis rakonti al mi vian historion," diris Alicio, "kaj
+la kauxzon pro kiu vi malamas la... la... la... Ko kaj Ho." Tiujn
+komencajn literojn sxi aldonis per tre mallauxta flustro, ektimante ke
+gxi ree ofendigxos.
+
+"Mia tejlo,"[3] diris la Muso, "estas tre longa kaj tre malgxoja."
+
+"Mi vidas ke gxi estas longa," diris Alicio rigardante kun miro gxian
+voston, "sed kial vi gxin nomas malgxoja?" Kaj dum la dauxro de la
+rakonto sxi tiel konfuzis sin pri tiu enigmo ke sxia koncepto pri gxi
+enhavis kune la ideojn de ambaux tejlajxoj. Jen la vostrakonto aux
+rakontvosto:
+
+
+               Furi' diris al
+                    Mus', kiun
+                       trafis
+                          li jxus,
+                            'Ni havu
+                              proceson,
+                                procesos mi
+                              vin! Ne ekpenu
+                           rifuzi; tio,
+                        nur por amuzi
+                     min, estas
+                 necesa; defendu
+               do vin!'
+                 'Ne utilus,
+                    sinjor';
+                      diris mus' kun
+                         fervor'--
+                            'Sen jugxistoj
+                                     procesi
+                                     tempperdo
+                                  ja estas.'
+                               'Mi vin
+                             jugxos
+                          tutsole'
+                       --diris li
+                          ruzparole.
+                            Li muson
+                               kondamnis;
+                                    nun
+                                     sola
+                                         li
+                                           restas.
+
+
+"Vi ne atentas," diris la Muso al Alicio kun severa mieno. "Pri kio vi
+pensas?"
+
+"Pardonu," respondis sxi tre humile, "vi jam alvenis cxe la kvina
+vostkurbo, cxu ne?"
+
+"Mi ne!" ekkriis la Muso.
+
+"Mine', mine'," ripetis Alicio "do vi certe estas franca Muso; sed
+kial vi, katmalamanto, nun alvokas katon?"
+
+La kolerema Muso tuj levis sin kaj ekforiris, jxetante post si la
+riprocxon:
+
+"Ne tolereble estas ke vi insultu min per tia sensencajxo."
+
+"Mi ne intencis ofendi, vere ne!" ekkriis Alicio per petega vocxo "kaj
+vi ja estas tre ofendema." Anstataux respondi, la Muso nur grauxlis
+kolere.
+
+"Revenu, mi petegas, kaj finu la rakonton," Alicio lauxte kriis al la
+foriranta Muso. Poste cxiuj kriis hxore: "Jes, revenu, revenu." Tamen
+la Muso nur skuis malpacience la kapon, plirapidigis la pasxojn, kaj
+malaperis.
+
+La Loro malkontente diris: "Estas domagxo ke gxi ne volis reveni,"
+unu maljuna krabino profitis la okazon por diri al la filino: "Ha,
+mia kara, tio estu por vi solena averto por ke neniam _vi_ perdu la
+bonhumoron," kaj la malrespekta krabido akre respondis: "Vi fermu la
+busxon, panjo; vi ja difektus la paciencon ecx al ostro."
+
+"Ho, kiel mi volus ke nia _Dajna_ estu tie cxi," Alicio diris tion al
+neniu aparte sed kvazaux sxi volis mem auxdi siajn pensojn, "sxi ja
+kapablus tuj reporti gxin."
+
+"Kiu do estas _Dajna_, se estas permesite tion demandi," diris
+gxentile la Loro. Alicio respondis avide, cxar cxiam sxi estis preta
+paroli pri sia kara katinjo. "_Dajna_ estas mia kato. Sxi estas la
+plej bona muskaptisto kiun vi povus ecx imagi; kaj se vi vidus sxin
+_bird_kaptanta,..."
+
+Tiuj vortoj kauxzis inter la cxeestantoj vere rimarkindajn sentojn.
+Kelkaj el la birdoj tuj forportis sin. Unu maljuna pigo tre zorge
+enfaldis sin per la vestoj kaj anoncis ke, cxar la noktaj vaporoj
+malbone efikas sur la gorgxo, sxi devas hejmenigxi. La kanario kriis
+per trempepanta vocxo al siaj idoj: "Forvenu, karuletoj, la horo jam
+pasis, je kiu vi devis kusxigxi."
+
+Pro diversaj tiaj pretekstoj cxiuj foriris unu post alia, gxis Alicio
+restis tute sola. "Se nur mi ne estus nominta _Dajna'n_!" sxi diris
+melankolie. "Supre en la hejmo cxiuj sxatas sxin, cxi tie funde,
+neniu. Tamen, laux mi, sxi estas la plej bona kato en la tuta mondo.
+Ho, _Dajna_, vi kara _Dajna_, cxu jam neniam mi revidos vin?" Kaj nun
+sentante sin tre sola kaj tre malgxoja, sxi denove ekploris.
+
+Post iom da tempo, ekauxdante kelkajn piedpasxetajxojn, sxi avide
+direktis la rigardojn al ili, en la espero ke eble la Muso regajnis la
+bonhumoron kaj nun revenas por fini sian rakonton.
+
+
+
+
+                             CXAPITRO IV
+
+                 CXEFE PRI UNU LACERTO NOMATA BIL[4]
+
+
+Alvenis ne la Muso, sed la Blanka Kuniklo, Gxi trotis malrapide,
+kaj cxirkauxrigardadis, kvazaux gxi sercxas ion. Sxi auxdis gxin
+murmuri al si: "Ho, la Dukino, ho, miaj karaj piedoj, ho miaj felo kaj
+vangharoj! Sxi ekzekutigos min. Tio estas same certa kiel la fakto ke
+mi ne amas la cxasputorojn! Kie en la tuta mondo mi lasis ilin fali?"
+
+Alicio tuj divenis ke gxi sercxas la ventumilon kaj la paron da
+blankaj gantoj kapridfelaj, kaj sxi bonkore komencis cxirkauxsercxi
+ilin. Sed ne prosperis al sxi trovi ilin, cxar de kiam sxi nagxadis
+en la lageto, cxio absolute sxangxigxis; malaperis la vitra
+tablo, la pordeto, kaj ecx la granda halo mem. Baldaux dum Alicio
+cxirkauxsercxas, la Kuniklo rimarkis sxin, kaj per kolera vocxo
+ekkriis al sxi: "Nu, Mariano, kion do _vi_ faras cxi tie ekstere?
+Vi tuj kuru en la domon kaj alportu paron da gantoj kaj ventumilon.
+Rapidu, for!"
+
+Alicio tuj ekkuris en la direkto al kiu gxi montris. Pro timo de gxia
+kolero sxi ecx ne provis klarigi ke sxi ne estas Mariano.
+
+"Li ja kredas ke mi estas lia cxambristino," sxi al si diris, kurante.
+"Kia surprizego estos por li eltrovi kiu mi estas! Sed bone estos
+alporti al li la ventumilon kaj gantojn, t.e. se prosperos al mi trovi
+ilin."
+
+Dirante tion, sxi trovis sin staranta antaux cxarma malgranda dometo
+kun sur la pordo neta nom-tabulo kaj gravurita sur gxi la nomo Sro.
+B. Kuniklo. Sxi eniris, ne frapinte la pordon, kaj rapidis supren per
+sxtuparo timante ke sxi renkontigxos kun la efektiva Mariano, kaj
+estos forigita el la domo antaux ol sxi povos trovi la ventumilon kaj
+gantojn.
+
+"Kiel strange estas," diris Alicio al si, "esti cxirkauxsendata de
+Kuniklo! Eble ankaux _Dajna_ igos min porti por sxi depesxojn. Jen kio
+povus okazi. 'Frauxlino Alicio, venu, pretigu vin por la promeno.'
+'Post unu momento, varnjo; tamen gxis _Dajna_ revenos, mi devas gardi
+la mustruon, por ke la muso ne eliru.' Sed mi kredas ke, se _Dajna_
+komencus tiamaniere estri la domanojn, oni ne permesus al sxi resti en
+la domo."
+
+Dum sxi parolis, sxi trovis sin en neta cxambreto kiu havis tablon
+apud la fenestro, kaj jen sur la tablo (kion sxi esperis trovi)
+ventumilo kaj kelkaj paroj da blankaj gantetoj. Preninte la ventumilon
+kaj unu paron da gantoj, sxi estis tuj forlasonta la cxambron kiam
+okaze sxi rimarkis, starantan apud la spegulo, boteleton. Tiu boteleto
+_ne_ havis surskribon kun la invito TRINKU MIN, tamen sxi malsxtopis
+kaj almetis gxin al la lipoj. "Kiam ajn mi aux mangxas aux trinkas cxi
+tie funde, nepre okazas _io_ stranga, do mi volas provi kian efikon
+havos cxi tiu boteleto. Mi tre esperas ke gxi denove grandigos min,
+cxar mi vere enuas esti tia malgrandajxeto kia nun mi estas."
+
+Kaj tian efikon gxi fakte havis, efikon preskaux tujan; cxar antaux
+ol sxi eltrinkis duonon de la enhavo, sxi sentis la kapon premata
+kontraux la plafono, kaj devis klini la dorson por ke sxi ne rompu
+al si la kolon. Si tuj demetis la boteleton dirante: "Suficxas! mi
+esperas ke mi ne kreskos plu. Jam mi ne povas eliri tra la pordo. Ho,
+mi tre volas ke mi ne tiom trinkis."
+
+Ho, ve! Jam tro malfrue estis por voli tion. La kresko tute _ne_
+cxesis, sed dauxradis gxis sxi devis stari sur la genuoj, kaj plu
+dauxradis gxis ecx por tio mankis spaco. Sxi klopodis kusxi sur la
+planko havante unu kubuton kontraux la pordo kaj la alian klinitan
+cxirkaux la kapo. Sed ankoraux plu sxi kreskis, kaj--jen, sxia lasta
+rimedo--sxi sxovis unu brakon el la fenestro kaj unu piedon en la
+kamentubon, dirante:
+
+"Nu, kio ajn okazos, jam nenion plu _mi_ povas fari. Kio al mi okazos?
+Kio?" Tre felicxe por Alicio la sorcxboteleto jam plene efikis; sxi ne
+plu kreskis, tamen sxia nuna amplekso estis por sxi tre malkomforta,
+kaj cxar sxajne ekzistis nenia eblo iam eliri tiun cxambron, ni ne
+miru ke sxi nun farigxis tre malgaja.
+
+"Estis multe pli agrable en la hejmo," pensis la kompatindulo, "cxar
+tie ne okazis ke oni cxiam alterne kreskis kaj malkreskis, kaj
+cxirkaux-ordonigxis de musoj kaj kunikloj. Preskaux mi volas ke mi ne
+estus enirinta tiun tuneleton; tamen, malgraux cxio, la cxitiea vivo
+estas certe kurioza kaj interesa. Ho, mi tre miras _kio_ okazis al mi.
+En la pasinto, kiam mi legis la fefabelojn, mi cxiam supozis ke en
+la reala mondo tute ne okazas tiaj aferoj; sed jen mi mem trovas min
+en la mezo de ia vera fefabelo! Oni devos, oni certege devos, verki
+libron pri mi. Mi mem verkos gxin, tuj kiam mi estos plenkreskinta.
+Sed mi ja estas plene kreskinta jam nun"--diris sxi per malgaja vocxo
+"almenaux tie cxi ne estas spaco por kreski plu. Cxu sekvas do (pensis
+sxi) ke mi neniam farigxos pli _agxa_ ol nun? Tio ja estus unuflanke
+tre agrabla: neniam farigxi maljunulino! Sed aliflanke, devi cxiam
+lerni la lecionojn, ho, mi ne sxatus _tion_!"
+
+"Vi stulta Alicio," sxi respondis al si, "Kiel vi povus lerni
+lecionojn _tie cxi_? Apenaux estas spaco por _vi_, kie do lokigxus
+lernolibroj?" Kaj tiamaniere sxi dauxrigis la konversacion, diskutante
+kaj argumentante kontraux si.
+
+          [Ilustrajxo: LA KUNIKLO FALAS EN SIAN KUKUMEJON.]
+
+Post kelkaj momentoj sxi cxesis paroli kaj auxskultis, cxar sxi auxdis
+ekster la cxambro ies vocxon diranta: "Mariano, Mariano! se vi ne tuj
+alportos al mi la gantojn--" Sekvis la sonoj de piedtrotetado supren
+laux la sxtuparo. Alicio komprenis ke la Kuniklo venas por sercxi
+Marianon. Pro timo al li, sxi tiel forte tremis ke la tuta dometo
+skuigxis. Sxi ja forgesis ke nun sxi estas preskaux miloble pli granda
+ol la Kuniklo, kaj tute ne bezonas timi gxin.
+
+Laux la auxdataj sonoj la Kuniklo alvenis gxis la pordo, kaj
+klopodadas malfermi gxin. Sed, cxar la pordo estis malfermebla
+nur internen, kaj cxar Alicio forte premas gxin per la kubuto,
+tiu klopodado malsukcesis. Sxi auxdis gxin diri al si: "Do, mi
+cxirkauxiros kaj enigxos tra la fenestro."
+
+"Vi ne faros _tion_" pensis Alicio. Atendinte gxis sxi auxdas la
+Kuniklon apude sub la fenestro, sxi subite eletendis la manon kaj
+faris provkapton en la aero. En la manon sxi ricevis nenion, sed
+auxdis subitan timekkrion, la falon de ia korpo, kaj samtempe la sonon
+de frakasata vitro. El tio sxi konkludis ke gxi falis en kukumejon,
+aux en ion tiuspecan.
+
+Post unu momenton sxi auxdis tre koleran vocxon (certe la vocxon de
+l' Kuniklo) diranta: "Pat, Pat, kie vi estas, kanajlo?" kaj responde
+(de malproksime) jen alia vocxo de sxi nekonata: "Se placxas, Mosxto,
+jen mi tie cxi. Mi fosas pomojn."
+
+"Fosas _pomojn_? Cxi tien, sencerbulo, kaj eligu min el _cxi tio_."
+(Denove auxdigxas sonoj de frakasata vitro.)
+
+"Nun, vi diru al mi, Pat, kio tio estas en la fenestro?"
+
+"Brako, Ekscelenco." (Laux la akcento per kiu li parolis li certe
+estis irlandano.)
+
+"Cxu 'brako' vi diris, stultulo? Kiu en la tuta mondo iam vidis brakon
+tiel grandan? Gxi ja sxtopas la tutan fenestron."
+
+"Estas vero, Ekscelenco; sed, malgraux cxio, gxi estas brako."
+
+"Nu, gxi ne devas esti tie, kio ajn gxi estas. Vi iru tuj kaj forprenu
+gxin."
+
+Post tio sekvis longa silento; nur malofte Alicio auxdis flustrajxojn:
+ekze.,
+
+"Mi ne sxatas gxin, Mosxto, tut' ne, tut' ne!" kaj "Vi obeu,
+malkuragxulo."
+
+En la fino sxi la duan fojon eletendis la manon kaj faris provkapton
+en la aero. Cxi tiun fojon sxi auxdis _du_ timkriojn, kaj ankaux
+duobligxis la sonoj de frakasata vitro. "Tiu kukumejo nepre havas
+multe da kadroj," pensis Alicio. "Kion oni projektos nun? Pri la
+projekto eltiri min el la fenestro, se nur ili povus, mi estus tute
+kontenta, cxar mi ja ne volas resti tie cxi eterne."
+
+Pasis kelka tempo en plena silento. Poste rompis la silenton rulbruo
+de malgrandaj vagonradoj, kaj vocxoj ne malmultaj ekparolis cxiuj
+kune. Sxi elauxdis nur la sekvantajn:
+
+      "Kie la alia sxtupetaro?--Mi ja devis alporti nur unu, la
+      alian Bil alportas--Bilcxo, gxin starigu tie cxi--Jen en
+      cxi tiu angulo ni starigu ilin--Ne, ne! antaux cxio necesas
+      kunligi ilin, alie ni ne atingos la fenestron--Vi ne gxenu
+      vin, ili jam suficxe tauxgas--Vi, Bil, ekkaptu cxi tiun
+      sxnuron--Cxu la tegmento subtenos la premon?--Gardu vin,
+      jen malfiksigxinta ardezajxo--Ho, gxi jam falas, gardu la
+      kapojn sube--(Lauxta frakaso)--Nu, kiu fusxis tion?--Mi
+      kredas ke Bil--Kiu devas derampi la kamentubon?--Ne, mi
+      ne volas, vi rampu mem--Tion ne _mi_, Bil devas--Bil, la
+      mastro ordonas ke vi derampu."
+
+"Do, Bil devas derampi la kamentubon," pensis Alicio. "Cxiujn
+malagrablajxojn oni trudas al Bil. Mi ne volus esti en la situacio
+de Sro. Bil. La fajrujo estas tre mallargxa, sed malgraux cxio mi
+nepre sukcesos trafi lin per la piedo." Sxi eltiris la piedon kiel
+eble pleje el la tubo kaj atendis gxis sxi auxdis tutapude en la tubo
+cxirkauxgratadon kaj rampadon de iu besteto (kiaspeca gxi estis, sxi
+el la sonoj ne povis diveni). Tiam dirante al si 'Tio nepre estas Bil'
+sxi provfrapis per la piedo en la tubon, kaj atende auxskultis.
+
+Unue sxi auxdis lauxtan hxoron:
+
+      "Jen Bil tie supre! Pafigxis el tubo!! Falas teren!!!"
+
+Poste la vocxo de l' Kuniklo diranta tutsole: "_Kaptu lin, vi cxe la
+barilo._" Sekvis unumomenta silento kaj fine alia konfuza vocxaro:
+
+      "Subtenu la kapon--Brandon. Ne sufoku lin--Kio al vi
+      okazis, kunulo--Diru al ni--"
+
+Auxdigxis responde tre malforta sibla vocxo ("jen la vocxo de Bil,"
+pensis Alicio).
+
+      "Nu, apenaux mi scias--ne pli, dankojn--jam
+      mi refortigxas--mi estas tro konfuzita por
+      rakonti--io--kvazaux risorte--atakis min--kaj
+      mi pafigxis supren kiel raketo--jen cxio."
+
+      "Tute vere, ni ja vidis vin," diris la aliaj.
+
+"Ni devas ekbruligi la domon," diris la vocxo de l' Kuniklo. Alicio tuj
+ekkriis kiel eble plej lauxte "se vi tion atencos, mi instigos kontraux
+vi _Dajna'n_."
+
+Sekvis tuja kaj plena silento. "Kion nun ili faros?" pensis Alicio.
+Laux sxi la plej prudenta rimedo estus forpreni la tegmenton.
+
+Post unu, du momentoj denove komencis cxirkauxmovigxo, kaj la Kuniklo
+auxdigis sin dirante: "Suficxos por komenco unu plena pusxcxaro."
+
+"Plena pusxcxaro da kio?" pensis Alicio. Tiu dubo ne dauxris
+longe, cxar en tiu sama momento, ensxutigxis tra la fenestro, kun
+kvazaux-hajla bruo, amaso da sxtonetoj, kaj kelkaj el ili ecx frapis
+al sxi la vizagxon. Sxi diris al si: "Tion mi tuj cxesigos," kaj
+aldonis lauxte: "Se vi ree faros tion, mi _Dajna'n_...."
+
+Denove la tuja kaj plena silento!
+
+Alicio surprize rimarkis ke la sxtonetoj kusxantaj sur la planko
+cxiuj sxangxigxas en kuketojn, kaj venis en sian kapon la felicxa
+ideo "Se mi mangxos unu el tiuj kuketoj, nepre okazos al mi _iuspeca_
+korpsxangxo, kaj cxar nun tia sxangxo neniel povas kreskigi min,
+sekvas ke la efiko estos malkreskiga."
+
+Sxi do englutis unu, kaj kun granda gxojo konstatis ke sxi tuj
+komencas malkreski. Tuj kiam sxi estis suficxe malalta por trairi
+la pordon, sxi forkuris el la domo, kaj trovis ke granda aro da
+malgrandaj birdoj kaj bestoj staras ekstere atendante sxin. La
+kompatinda lacerto Bil sidis en la mezo subtenate de du kobajoj kiuj
+donas al li trinkajxon el boteleto. Cxiuj sin jxetis al Alicio, sed
+sxi forkuris kiel eble plej rapide kaj baldaux trovis sin staranta
+sekure en densa arbaro.
+
+"Kaj nun," diris al si Alicio cxirkauxvaganta en la arbaro, "la unua
+celo kompreneble estas rekreski gxis la ordinara grandeco, kaj la dua
+estas trovi la vojon en tiun belan gxardenon."
+
+Sendube tre bona plano! sed, bedauxrinde, sxi ne havis ecx la plej
+malgrandan ideon kiamaniere sxi devos plenumi gxin. Dum sxi sercxe
+esploris inter la arboj, akra hundbojo altiris sxian atenton.
+
+Jen grandega hundido de alte rigardis sur sxin el grandaj rondaj
+okuloj, kaj malvigle etendis unu piedon por tusxi sxin. "Ho, vi
+dorlotajxeto," diris sxi en sia plej dorlota vocxo, kaj penis fajfi al
+gxi. Sed interne sxi tre timis pensante ke gxi eble estas malsata, kaj
+en tiu okazo povas formangxi sxin, malgraux la dorloto.
+
+Apenaux konsciante kion sxi faras, sxi levis malgrandan brancxeton kaj
+tenis gxin antaux la hundido, kiu tuj saltis en la aeron kun lauxta
+gxojbojo, kaj jxetinte sin sur la brancxeto sxajnigis mortskui gxin.
+
+Por eviti esti piedpremata, Alicio gardis sin malantaux granda
+kardo. Tuj kiam sxi reaperis sur la alia flanko, brancxeto en mano,
+la hundido denove atakis, kaj pro gxia arda deziro gxin kapti,
+tute renversigxis. Alicio, pensante en si ke tio estas kvazaux oni
+ludus kun tircxevalo, kaj en cxiu momento atendante ke sxi estos
+piedpremata, ree cxirkauxkuris la kardon. La hundido, siaparte,
+komencis fari rapide tutan serion da sinjxetoj; cxiufoje gxi nur
+malmulte antauxen kuris, sed multe kuris malantauxen. Sencxese gxi
+rauxke bojadis, gxis fine gxi sidigxis malproksime, kaj spiregadis,
+kun lango elpendigxanta kaj la grandaj okuloj duonfermitaj.
+
+Tiu momento sxajnis al Alicio oportuna por forkuro. Sxi tuj ekkuris,
+kaj ne cxesis kuradi gxis sxi sentis sin laca kaj spireganta, kaj (pro
+la longa interspaco) la bojado farigxis apenaux auxdebla.
+
+"Tamen gxi estis tre bela hundeto," diris Alicio apogante sin kontraux
+ranunkuleto por ripozi; kaj ventumante sin per unu el gxiaj folioj
+sxi dauxrigis: "Mi tre volus instrui al gxi lertfarajxojn, se nur mi
+estus... tauxgegranda. Ho, preskaux mi forgesis ke mi devas rekreski!
+Mi konsideru kion fari; mi kredas ke nepre estos necese ke mi trinku
+aux mangxu _ion_. Sed jen la cxefa demando: kion trinki aux mangxi."
+
+Alicio cxirkauxrigardis sur cxiujn florojn kaj herbtrunketojn, sed
+nenion sxi vidis kiu havis la aspekton esti la tauxga mangxajxo. Sed
+jen, apud sxi, staris granda fungo, egale alta kun sxi mem. Esplorinte
+gxin, sube kaj cxirkauxe, sxi decidigxis esplori ankaux la supron.
+Levinte sin sur la piedpintojn, sxi havis la okulojn gxuste super la
+rando. Sidantan sur la supro, kun la brakoj falditaj, sxi ekvidis
+grandan bluhauxtan rauxpon kiu serene fumas longan turkan pipon.
+
+
+
+
+                              CXAPITRO V
+
+                 ALICIO RICEVAS ADMONON DE LA RAUXPO
+
+
+Tre longan tempon Alicio kaj la Rauxpo silente rigardis unu la alian;
+fine la Rauxpo elprenis la pipon el la busxo kaj alparolis sxin per
+malvigla dormema vocxo:
+
+"Kiu _vi_ estas?" gxi diris.
+
+Jen ne tre kuragxiga komenco! Alicio respondis malsinfide:
+
+"Apenaux mi scias, Sinjoro, en la nuna momento. Mi bone scias kiu
+mi est_is_, kiam mi levigxis hodiaux matene, sed mi kredas ke mi
+sxangxigxis multfoje dum la tago."
+
+"Kion vi volas kredigi per tio?" diris tre severe la Rauxpo. "Klarigu
+vin."
+
+"Bedauxrinde, Sinjoro, mi ne povas klarigi _min_" diris Alicio, "cxar
+mi ja ne estas mi mem."
+
+--"Ne komprenas," diris la Rauxpo.
+
+"Tamen mi ne povas igi gxin pli klara," Alicio tre gxentile respondis,
+"cxar mi mem ne komprenas. Kaj, ke la korpalteco ofte malsamigxas dum
+la dauxro de unu tago estas tre konfuzige."
+
+--"_Ne_ estas," diris la Rauxpo.
+
+"Nu, eble vi ne ankoraux spertis gxin," diris Alicio, "sed kiam vi
+devas sxangxigxi en krizalidon--tio ja nepre okazos ian tagon--kaj
+poste en papilion, vi sentos vin _iom_ konfuzata, cxu ne?"
+
+"Tute _ne_," diris la Rauxpo.
+
+"Nu, kredeble viaj sentoj ne similas la miajn," diris Alicio, "tamen
+tio estus certe tre konfuziga por _mi_!"
+
+"Vi!" diris la Rauxpo malestime, "kiu _vi_ estas?"
+
+Tio ja rekondukis ilin al la komencigxo. Alicio, sentante sin gxenata
+per la tre mallongaj diroj de la Rauxpo, tenadis sin iom fiere, kaj
+diris tre serioze, "Laux mia opinio, vi devas unue diri al mi, kiu
+_vi_ estas."
+
+"Kial?" diris la Rauxpo.
+
+Jen alia konfuziga demando! Cxar sxi ne povis elpensi ian kialon, kaj
+cxar la Rauxpo sxajnis esti malagrablulo, Alicio ekforiris.
+
+La Rauxpo lauxte kriis post sxi. "Revenu! mi havas por vi gravan
+konsilon."
+
+Tio sonis al sxi bonpromesa: sxi do revenis.
+
+"_Ne kolerigxu_," diris la Rauxpo, kaj tuj silentis.
+
+"Cxu nenion plu?" diris Alicio, subpremante kiel eble plej bone sian
+koleron.
+
+"Jes," diris la Rauxpo.
+
+Cxar sxi havis nenion alian por fari kaj cxar la Rauxpo _eble_ diros
+ion atentindan, sxi decidis resti. Dum kelkaj minutoj gxi silente
+fumadis, sed en la fino malfaldis la brakojn, elprenis la pipon el la
+busxo, kaj diris:--
+
+"Vi do kredas ke vi estas sxangxita?"
+
+"Mi timas ke jes, Sinjoro," diris Alicio. "Mi hodiaux ne povas memori
+la aferojn kiel kutime, kaj mi ne restas samalta dum ecx dek minutoj."
+
+--"Ne povas memori _kiajn_ aferojn?" diris la Rauxpo.
+
+"Nu, ekzemple, mi penis diri '_Rigardu! Jen abel' klopoda_' sed cxio
+elvenis malsame," Alicio respondis per tre melankolia vocxo.
+
+"Deklamu 'Patro Vilhelmo'" diris la Rauxpo.
+
+Alicio kunfaldis la manojn kaj komencis:--
+
+            Patro Vilcx'! Patro Vilcx'! (alparolas la filo)
+              Blankhara vi kaj maljunulo,
+            Staras _vi_ sur la kap' kiel korpbalancilo?
+              Cxu gxi tauxgas por okdekjarulo?
+
+            "Dum junec'," Patro Vilcxo respondis al filo,
+              Mi ja timis difekton al cerbo.
+            Da cerbo nun havas mi malpli ol grilo,
+              Do tre ofte kapstaras sur herbo.
+
+            Maljunulo vi--tion denove mi diras,
+              Ankaux grasa gxis plena sfereco,
+            Tamen elrenversite la cxambron eniras!
+              Ho! de kie al vi l' elasteco?
+
+            Mi ja igis la korpon tre bone fleksebla,
+              (Li respondis tre vigle al filo)
+            Per jena sxmirajxo--por _vi_ acxetebla
+              Pobotele per unu spesmilo.
+
+            Maljunul'! (la demandon la filo nun sxangxis)
+              Ja sendenta al vi la makzelo,
+            Sed anseron kun ostoj, ecx bek' vi formangxis!
+              Jen vere mirinda muelo!
+
+            Dum juneco min logis la legxoscienco
+              Je l' edzino mi havis procesojn:
+            Ecx sur feron mi nun (dank' al tiu parenco)
+              Povus fari la makzelimpresojn!
+
+            Tre maljuna vi estas! pro tiu okazo
+              Senpovigxas, cxu ne, la okulo?
+            Tamen jen balancigxas angil' sur la nazo!
+              Ho, klarigu, mirinda lertulo!
+
+            Tri klarigojn vi havis (kolera l' ekkrio)
+              Vi forkuru, vi--fosu tomatojn!
+            Mi ne plu da instruo... suficxas ja tio!
+              Forpermeson ricevu aux--batojn.
+
+--"Ne prave!" diris la Rauxpo.
+
+"Mi timas ke ne _tute_" diris Alicio hontante; "kelkaj el la vortoj
+sxangxigxis."
+
+"Malprave, de komenco gxis fino," diris decide la Rauxpo. Sekvis
+kelkminuta silento.
+
+Unue parolis la Rauxpo. "Kiun grandecon vi deziras havi?" gxi diris.
+
+"Ho, pri grandeco, mi ne estas tre postulema," rapide Alicio
+respondis, "sed vi scias ke oni ne sxatas tiel ofte sxangxigxi."
+
+--"Ne scias," diris la Rauxpo.
+
+Alicio nenion respondis. Neniam en la vivo oni tiom kontrauxdiris al
+sxi, kaj sxi konsciis ke rapide sxi perdas la paciencon. "Do vi estas
+jam nun kontenta?" diris la Rauxpo.
+
+"Ne, sinjoro," diris Alicio; "mi sxatus esti iomete pli granda, se al
+vi ne malplacxas, cxar ok centimetroj estas ja alteco tute bizara."
+
+"Tre _bona_ alteco," interrompis kolere la Rauxpo, kaj cxe la diro
+starigis sin vertikale. (Gxi havis precize ok centimetrojn!)
+
+--"Sed por mi ja ne kutima," plendis la kompatinda etulino.
+
+Kaj sxi pensis en si: "Se nur la bestoj kaj birdoj ne estus tiel
+ofendigxemaj!"
+
+"Vi alkutimigxos post kelka tempo," diris la Rauxpo, kaj enbusxiginte
+la pipon, gxi denove ekfumis.
+
+Cxi tiun fojon Alicio pacience atendis gxis gxi reparolos memvole.
+Post unu, du minutoj la Rauxpo demetis la pipon kaj skuis sin. Tiam,
+derampinte de la fungo, gxi rampis for en la herbon, kaj, rampante,
+jxetis post si la rimarkon:
+
+"Unu flanko igos vin kreski, la alia malkreskigos."
+
+Cxi tion kaj nenion plu! "Unu flanko de _kio_? Alia flanko de _kio_?"
+pensis en si Alicio.
+
+La Rauxpo tuj respondis al sxia _penso_, dirante "De la fungo," kaj
+post unu momento malaperis.
+
+Alicio restis senmova kaj zorge rigardis la fungon, penante eltrovi
+kie estas gxiaj du "flankoj," kaj cxar gxi estis plenronda, sxi trovis
+tiun problemon tre malfacila. Fine, sxi strecxis la brakojn cxirkaux
+la fungon, kaj per cxiu mano forrompis unu peceton.
+
+"Kaj nun kiu estas 'unu' kaj kiu 'alia'?" diris sxi mordetante la
+dekstran peceton por provi la efikon.
+
+En sama momento sxi sentis fortan frapon sub la mentono. (Gxi frapis
+la piedojn!)
+
+Tiu subita sxangxo tre timigis sxin. Sed kredante ke sxi nepre ne
+devas perdi tempon, sxi tuj klopodis por mangxi iom de la maldekstra
+peceto. La mentono kaj la piedoj tiel forte kunpremigxis, ke apenaux
+sxi povis malfermi la busxon, sed fine prosperis al sxi enigi kelkajn
+erojn de la maldekstra peceto.
+
+
+       *       *       *       *       *
+
+
+"Bone! Jam mia kapo liberigxis," diris Alicio, gxojigite. Sed la gxojo
+tuj sxangxigxis en timon, kiam sxi rimarkis ke la sxultroj malaperis.
+Derigardante, sxi povis vidi nur grandegan longon da kolo, kiu sxajne
+kreskas el ia maro de verdaj folioj tre malproksime de sxiaj okuloj.
+
+"Kio en la tuta mondo estas jena verdajxo?" diris Alicio, "kaj kien
+malaperis la sxultroj? Kaj vi, ho, kompatindaj manoj, pro kio mi
+ne povas vidi _vin_?" Sxi dume cxirkauxmovis ilin sed sekvis nenia
+rezulto krom ke la malproksima foliaro iom ondigxis.
+
+Cxar tute ne sukcesis la klopodoj levi la manojn gxis la kapo, sxi
+penis mallevi al ili la kapon, kaj tre gxojis eltrovante ke sxia kolo
+estas en cxiu direkto tre fleksebla, same kiel serpento. Jam kurbinte
+gxin en gracian zigzagon sxi celis enigi gxin inter la foliaron, kaj
+eltrovis ke tiu malproksima verda maro estas nur suproj de la arboj
+sub kiuj sxi cxirkauxvagis kaj parolis kun la Rauxpo.
+
+Sed en tiu momento sxi auxdis akran siblokrion, kaj rapide retiris la
+kapon, cxar jen granda Kolombo flugas kontraux sxia vizagxo kaj forte
+frapas sxin per la flugiloj.
+
+"Vi _serpento_!" kriegis la Kolombo.
+
+"Mi _ne_ estas serpento," indignis Alicio, "vi ne ataku min!"
+
+"Serpento, mi gxin rediras," ripetis la Kolombo, sed malpli ekscitite,
+kaj kun gxemo aldonis la informon: "Cxiujn rimedojn mi provis, sed
+kontraux ili, nenio tauxgas."--
+
+"Mi ne havas ecx la plej malgrandan ideon pri kio vi parolas," diris
+Alicio.
+
+--"Mi provis la arbradikojn, la deklivojn, kaj kreskajxajn barilojn,"
+dauxrigis la Kolombo, tute ne atentante sxin, "sed eviti la
+serpentojn, neeble."
+
+Alicio pli kaj pli konfuzigxis, sed sxi decidis ke ne utilos diri ion
+gxis la Kolombo finos.
+
+"Suficxe gxenis min la tasko elkovi la ovojn," diris la Kolombo, "sed
+ankaux mi devis nokte kaj tage gardi kontraux la serpentoj. Mi ja dum
+la lastaj tri semajnoj ne povis dormi unu momenton."
+
+"Mi tre bedauxras ke oni cxagrenis vin," diris Alicio, ekkomprenante
+la situacion.
+
+"Kaj jxus kiam mi elektis la plej altan arbon en la tuta arbaro,"
+dauxrigis la Kolombo per vocxo absolute kriega, "por ke mi fine
+liberigxu de ili, ili venas tordegante sin el la cxielo mem. Fju!
+Serpento!"
+
+"Tamen mi _ne_ estas serpento, ree mi gxin diras," protestis Alicio.
+"Mi estas... estas...."
+
+"Nu, _kio_ vi estas?" diris la Kolombo. "Vi ja evidente penas trovi
+tauxgan malverajxon."
+
+"Mi estas... knabineto," iom dube diris Alicio, rememorante kiom da
+sxangxoj sxi en tiu tago jam spertis.
+
+"Vere tre kredinda aserto!" la Kolombo respondis tre sarkasme, "mi dum
+la pasinta vivo vidis multe da knabinetoj sed ecx ne unu kiu havis
+tian kolon kian vi. Ne, ne! Serpento vi estas, kaj ne utilas gxin nei.
+Kredeble vi diros al mi ke neniam vi gustumis ovon?"
+
+"Ovojn mi certe gustumis," diris Alicio, (sxi estis ja tre verdira
+infano) "sed la knabinetoj egale kun la serpentoj ofte mangxas ovojn."
+
+"Tion mi ne kredas," diris la Kolombo, "sed, se tiel estas, cxiu
+knabineto sekve estas iuspeca serpento. Jen cxio!"
+
+Tio cxi estis por Alicio tute nova ideo; do sxi unu, du momentojn
+staris silente, kaj la Kolombo profitis la okazon por aldiri:
+
+"Mi tre bone scias ke vi nuntempe sercxas ovojn, do al mi ne grave
+estas cxu knabineto vi estas aux serpento!"
+
+"Tamen al _mi_ estas tre grave," respondis Alicio rapide. "Fakte, mi
+_ne_ sercxas ovojn; kaj se mi sercxus, mi ne volus la viajn, cxar nur
+la kuiritajn ovojn mi sxatas."
+
+"Nu, do, vi iru for!" diris la Kolombo malafable, kaj retrankviligxis
+sur sia nesto.
+
+Alicio kurbigis sin kiel eble plej bone inter la arboj, sed sxia kolo
+ofte implikigxis inter la brancxoj kaj kelkfoje sxi devis malligi
+gxin. Post kelka tempo memorante ke sxi ankoraux havas en la manoj la
+fungopecetojn, sxi klopodadis tre zorge, mordetante jen unu jen la
+alian, kaj pro tio proporcie kreskis kaj malkreskis, gxis fine sxi
+sukcesis rehavi la propran kutiman al sxi altecon.
+
+Jam tiel longe sxi havis diversajn neproprajn altecojn ke unue sxi
+sentis sin stranga, rehavante la propran. Tamen post kelkaj minutoj
+sxi alkutimigxis gxin, kaj komencis kunparoli kun si jene:--
+
+"Nu, jam la duonon de mia projekto mi elfaris. Kiel konfuzigaj estis
+tiuj sxangxigxoj. Mi ecx ne povis esti certa en cxiu momento kio mi
+farigxos en la sekvanta. Sed nun mi havas la propran altecon, kaj
+restas nur--enigxi en tiun belan gxardenon. Kiamaniere mi devas
+klopodi pri tio?"
+
+Dirante tion, sxi alvenis, neatendante, al ebena senarba terpeco, kun
+(en la mezo) unu malgranda dometo, kies alteco estis iom pli ol unu
+metro.
+
+"Kiuj ajn logxas tie," pensis Alicio, "tute ne konvenas ke mi renkontu
+ilin havante la nunan grandecon, mi ja morttimigus ilin."
+
+Do sxi denove mordetis la dekstran fungopecon, kaj ne kuragxis
+alproksimigxi la dometon gxis sxi estis nur dudek kelke da centimetroj
+alta.
+
+
+
+
+                             CXAPITRO VI
+
+                          PRI LA PORKINFANO
+
+
+Kelkan tempon sxi staris senmove, fikse rigardante la dometon kaj
+konsiderante kion sxi faros. Dum sxi ankoraux staris dubante,
+subite el la arbaro alkuris livrevestita lakeo (nur pro la livreo
+sxi konkludis ke li estas lakeo, el la vizagxo sxi estus nominta
+lin fisxo). La noveveninto lauxte frapis sur la pordon per siaj
+manartikoj, kaj malfermis al li alia livrevestita lakeo, havanta
+rondan vizagxon kaj grandajn ranokulojn. Alicio ankaux rimarkis ke
+ambaux lakeoj havas la harojn pudritajn kaj buklitajn cxirkaux la tuta
+kapo.
+
+Cxar sxi tre volis scii kio okazos inter ili, sxi sxtelmarsxis el la
+arbaro por subauxskulti ilin.
+
+Komencis la Fisx-Lakeo; liverante el sub la brako grandegan leteron
+preskaux egale grandan kun si mem, li diris per solena vocxo:--"Por
+la Dukino, La Kera Damo invitas sxin por kroketludo."
+
+La Ran-Lakeo ripetis per same solena vocxo, nur iom sxangxante la
+vortordon:--"De la Kera Damo, kiu invitas por kroketludi la Dukinon."
+
+Tiam ambaux profunde klinis sin, kaj iliaj buklaroj interligigxis. Cxe
+tio Alicio tiel lauxte ekridis, ke sxi devis rekasxi sin en la arbaron
+pro la timo ke ili auxdos sxin. Kiam sxi denove sxtelrigardis al la
+dometo, la Fisx-Lakeo jam antauxe malaperis, kaj la alia sidas sur la
+grundo antaux la pordo kaj rigardas malinteligente la cxielon.
+
+Alicio pasxis antauxen kaj frapis malkuragxe sur la pordo.
+
+"Tute ne utilas frapi," diris la Lakeo, "kaj jen du kauxzoj; unue
+cxar mi staras cxe la sama flanko kiel vi; kaj due, cxar tie interne
+oni tiom bruas ke neniu povus auxdi la frapon," (kaj certege, dum
+li parolas, okazas interne tre eksterordinara bruo--oni konstante
+plorkriegas kaj ternas, kaj je mallongaj intertempoj okazas ankaux
+granda krakado kvazaux plado aux kaldrono estas dispecigata).
+
+"Bonvolu do diri kiel mi povos enigxi," diris Alicio.
+
+"Eble iom utilus ke vi frapu," la Lakeo diris, tute ne atentante sxian
+demandon, "se la pordo starus inter ni; ekzemple, se vi estus interne,
+vi povus frapi, kaj mi ja povus eligi vin." Dum li parolis tiujn
+vortojn, li rigardis sencxese la cxielon, kaj pro tio Alicio opiniis
+ke li estas tre malgxentila: "Sed eble li ne povas ne," sxi pensis
+en si, "cxar jen liaj okuloj staras preskaux cxe la verto. Tamen,
+malgraux tio li devas respondi demandojn,"; kaj sxi ripetis lauxte:
+
+"Kiel mi povos enigxi?"
+
+"Mi sidados tie cxi," la Lakeo diris, "gxis morgaux--"
+
+En cxi tiu momento la dompordo malfermigxis, kaj oni jxetis for
+grandan teleron celante lian kapon; gxi nur ektusxis al li la nazon,
+kaj dispecigxis kontraux la plej apuda arbo.
+
+--"aux eble postmorgaux," la Lakeo dauxrigis per sama tono, kvazaux
+nenio okazis.
+
+"Kiel mi povos enigxi?" Alicio jam la trian fojon kaj preskaux kolere
+demandis.
+
+"Cxu _iam_ vi enigxos?" diris la Lakeo. "Tio ja estas la unua
+demando."
+
+Sendube! Tamen Alicio ne sxatis ke oni tion diru. Sxi kolere diris al
+si:--
+
+"La cxitieaj kreitajxoj ja argumentas netolereble, frenezige."
+
+Al la Lakeo sxia silenta indigno prezentis bonan okazon por ripeti
+kun variajxoj la antauxan diron:--"Mi sidos tie cxi," li diris,
+"interrompe aux seninterrompe dum multaj tagoj."
+
+"Sed kion _mi_ devas fari?" diris Alicio.
+
+"Cxion, kion ajn vi volas!" diris la Lakeo, kaj komencis fajfi. Alicio
+perdis la paciencon.
+
+                   [Ilustrajxo: LA DUKINA KUIREJO.]
+
+"Ho, tute ne utilas paroli al _li_," diris sxi, "li ja estas
+sencerbulo."
+
+Dirinte tion, sxi malfermis mem la pordon kaj--eniris.
+
+La pordo kondukis rekte en grandan kuirejon, kiu estis laux gxia tuta
+longo plena je fumo. Jen en la mezo, sur tripieda skabelo sidas la
+Dukino vartante infaneton: la kuiristino kurbigxas super la fajro,
+kaj cxirkauxmovas per granda ferkulero la enhavon--kredeble ian
+supajxon--de unu granda kaldrono.
+
+"Tiu supo certege enhavas tro da pipro," diris al si Alicio; pro
+konstantaj terneksplodoj apenaux sxi povis eligi la vortojn. Ecx
+la Dukino ternis ne malofte; la infano sencxese aux ternis aux
+plorkriegis, kaj en la kuirejo _ne_ ternadis nur la kuiristino kaj
+unu granda kato kiu sidas apud la fajrujo kaj grimacas kun la busxo
+etendita de unu orelo gxis la alia.
+
+"Bonvolu, mi petas, klarigi al mi," Alicio komencis timeme (cxar sxi
+iom dubis cxu estas laux bonmoroj ke sxi parolu unue), "pro kio via
+kato grimacas tiamaniere?"
+
+"Gxi estas _Cheshire_[5] kato, kaj jen kial!" diris la Dukino. "Vi
+Porko!"
+
+Sxi parolis la lastajn vortojn kun tia subita forto ke Alicio
+eksaltis; sed sxi tuj komprenis ke la Dukino alparolas ne sxin sed la
+infanon: do sxi refarigxis kuragxa kaj dauxrigis:--"Gis nun mi ne
+sciis ke la _Cxesxsxa_ katoj cxiam grimacas; mi ecx ne sciis ke ili
+havas tian kapablon."
+
+"Cxiuj havas la kapablon," diris la Dukino kaj la plimulto, "praktikas
+gxin."
+
+"Mi mem ne konas ecx unu praktikantan," diris Alicio, eksentante kun
+gxojo ke jam fine komencas por sxi vere interesa konversacio.
+
+"En tiu okazo, oni povas certigxi ke vi tre malmulte konas," akre
+respondis la Dukino.
+
+Cxi tiun diron Alicio tute ne sxatis, kaj tuj eksentis fortan deziron
+proponi alian temon. Dum sxi penis trovi ion tauxgan, la kuiristino
+levis la kaldronon for de la fajro kaj komencis vigle ataki la Dukinon
+kaj la infanon; komencante per la fajriloj, sxi jxetis sur ilin cxion
+atingeblan, cxion jxeteblan. Flugis tra la aero unu kaserolo, kaj
+kelkaj pladoj, kaj kvazaux hajlis per teleroj.
+
+Tiujn eksterordinarajn jxetajxojn la Dukino ne atentis, ecx kiam ili
+frapis sxin, kaj la infano jam antauxe tiel forte kriegis ke oni ne
+povis sciigxi cxu gxi ricevas vundojn aux ne.
+
+"Ho, rigardu, zorgu,--mi petegas--la infanon!" Alicio ekkriis.
+
+Sxi saltadis agonie. "Ho, ve! oni fortrancxos la amindan
+nazeton"--cxar en tiu momento granda kaserolo preterflugante minacis
+forporti gxin.
+
+"Se cxiu volus atenti nur _siajn_ aferojn," diris la Dukino per rauxka
+malagrabla vocxo, "la mondo rondirus multe pli rapide."
+
+"Kaj tio ja estus nur _mal_utilo," diris avide Alicio, profitante
+la okazon montri sian astronomian instruitecon. "Ni konsideru kiel
+terure tio efikus sur la tagdauxro. La Tero turnigxas en la dauxro de
+dudekkvar horoj; se do cxirkaux la akso[6]--"
+
+"Sxi parolis pri akso," diris interrompante la Dukino, "do per akso
+dehaku al sxi la kapon."
+
+Alicio ne sen timo observis la kuiristinon por sciigxi cxu sxi volos
+plenumi la dukinan ordonon. Sed la kuiristino klopodadis pri la supo
+kaj sxajne ne auxskultis. Sekve Alicio kuragxis dauxrigi: "La dauxro
+estas dudekkvar horoj, mi _kredas_, aux cxu eble dekdu? Mi--"
+
+"Ho, pri tio vi ne enuigu _min_" diris la Dukino "cxar neniam mi povis
+toleri la ciferacxojn." Kaj sxi rekomencis varti la infanon, kantante
+al gxi strangaspecan lulkanton, kaj cxe cxiu linifino sxi forte skuis
+la kompatindan etajxon:--
+
+                    _Vi forte skuu la infanon,
+                      Ne traktu kondolence!
+                    Vidigas gxi, ternante, planon
+                      Cxagreni vin intence!_
+
+                                Hxoro.
+          (en kiu partoprenis la kuiristino kaj la bebo mem)
+                        _Uxaux, Uxaux, Uxaux!_
+
+Dum la Dukino kantis la duan verson sxi forte kaj dauxre jxetadis la
+infanon supren kaj rekaptis gxin, kaj la kompatinduleto tiel forte
+kriegis ke Alicio apenaux povis auxdi la vortojn:--
+
+                    _Mi devas la infanon skui
+                      Kaj bati kiam ternas;
+                    Cxar li la pipron povas gxui,
+                      Jam longe li gxin lernas._
+
+                                Hxoro.
+                        _Uxaux, Uxaux, Uxaux!_
+
+"Jen! Se al vi placxas, _vi_ povas varti gxin!" diris la Dukino al
+Alicio kvazaux jxetante la infanon al sxi. "Mi devas pretigi min por
+la kroketludo cxe la Damo," kaj sxi eliris rapide la cxambron. La
+kuiristino en la gxusta elira momento jxetis kontraux sxi grandan
+kaserolon, sed gxi maltrafis.
+
+La infano estis strangforma kreajxeto, kiu etendis la brakojn kaj
+krurojn en cxiu direkto (kiel marstelo, pensis Alicio). Do apenaux
+al sxi prosperis kapti gxin. Tuj post la kapto sxi rimarkis ke gxi
+_puf-puf_--as kiel lokomotivo kaj alterne duobligas kaj rektigas sin.
+Sekve dum la unuaj minutoj Alicio apenaux povis teni gxin. Baldaux
+tamen sxi eltrovis ke la unu nura metodo tauxge varti gxin estas tordi
+la korpon en bantformon, kaj premteni dekstran orelon kaj maldekstran
+piedon, por ke gxi ne malligu sin.
+
+Tion farinte sxi forportis gxin for de la domo. "Se mi ne forportos
+cxi tiun infanon, oni certe mortigos gxin post nemultaj tagoj. Do, se
+mi ne forprenus gxin, mi estus mem kulpa je la mortigo."
+
+La lastajn vortojn Alicio diris lauxte, kaj la etajxo (gxi jam de
+longe cxesis terni) responde--porkblekis! "Ci ne devas grunti," diris
+Alicio; "tio ja estas tute maltauxga rimedo por esprimi la sentojn!"
+
+Sed denove la infano gruntis. Sekve Alicio tre serioze observis la
+vizagxon, por vidi kio estas al gxi. Sendube gxi havis tre porkan
+nazon, kiu pli similis al porka nazego ol al hombeba nazeto; ankaux la
+okuloj farigxis tre malgrandaj, kaj entute Alicio ne sxatis la nunan
+sxajnon.
+
+"Eble gxi nur plorkrietis," sxi pensis kaj denove rigardis en la
+okulojn por vidi cxu enestas larmoj.
+
+Larmoj ne enestis.
+
+"Se vi intencas farigxi porketo," diris sxi serioze, "mi tuj cxesos
+prizorgi vin; vi atentu tion!" La porkinfano denove plorkriis aux
+plorblekis (neeble estas paroli precize) kaj dum kelka tempo ili iris
+silente.
+
+Alicio jxus komencis pensi en si "Do, kion fari pri tiu cxi kreitajxo,
+kiam mi rehejmigxos," kiam denove gxi gruntis, gruntis tiel forte kaj
+tiel _porke_, ke sxi derigardis, mirigite, ecx timigite, en gxian
+vizagxon. Oni jam ne povus dubi plu: jen porkido, vera porkido. Sxi
+tuj sentis ke estus absurde porti gxin plu.
+
+Do sxi mallevis la besteton, kaj vidis gxin, tuj post la mallevo,
+fortroti trankvile en la arbaron. Kaj jen por Alicio granda
+senzorgigo, "cxar," diris sxi, "kiam gxi estos plukreskinta gxi
+farigxos terure malbela infano, kvankam nun, se oni nomos gxin porko,
+gxi tre bone aspektas."
+
+Sxi komencis pripensi aliajn infanojn de sxi konatajn, kiuj pli bone
+tauxgus kiel porkoj kaj jxus diras al si "se nur oni scius la metodon
+sxangxi ilin"--kiam subite sxi eksaltas mirigite; jen, tutapude,
+sidas sur arbobrancxo la _Cxesxsxa_ kato.
+
+"Sinjoro _Cxesxsxa_ kato"--Sxi komencis malkuragxe, cxar sxi ne povis
+konjekti cxu gxi sxatus tiun formon, aux preferus "Via kata mosxto."
+
+Tamen, cxar gxi nur grimacis pliamplekse, Alicio konkludis ke gxis nun
+gxi ne ofendigxis. Sxi do dauxrigis:--
+
+"Cxu vi afable diros al mi, mi petas, laux kiu direkto mi devas iri de
+tie cxi?"
+
+"Tio _iom_ dependas de la loko kiun vi celas," diris la Kato.
+
+"Ne tre grave al mi kien--" komencis Alicio.
+
+"Sekve, ne tre grave en kiu direkto vi iros," interrompis la Kato.
+
+"Se nur _iun_ lokon mi atingos," Alicio dauxrigis.
+
+"Ho, iun aux alian vi nepre atingos," respondis la Kato, "se nur
+suficxe longe vi marsxos."
+
+Alicio konfesis en si ke _tion_ oni ne povas nei. Do sxi eksperimentis
+alian demandon:--"Kiaj personoj logxas proksime de tie cxi?"
+
+"En tiu direkto," diris la Kato, cxirkauxsvingante la dekstran
+antauxpiedon, "Cxapelisto logxas, kaj en jena (montrante per la alia)
+logxas Martleporo.[7] Vi vizitu kiun ajn; ambaux estas frenezaj."
+
+"Sed mi ne volas renkonti frenezulojn," diris Alicio.
+
+"Ho, tion vi ne povas eviti," respondis la Kato, "cxe ni cxiu estas
+freneza, senescepte. Mi estas freneza; ankaux vi!"
+
+"Kiel vi scias ke mi estas freneza?" Alicio demandis.
+
+"Nepre," diris la Kato, "cxar alie vi ne venus tien cxi."
+
+Sxajnis al Alicio ke tio tute ne estas pruvo; tamen, preterlasante
+sin, sxi demandis "kaj kiel vi scias ke vi estas mem freneza?"
+
+"Por komenci," la Kato respondis, "vi konsentas ke hundoj ne estas
+frenezaj?"
+
+"Jes, mi povas konsenti al tio," diris Alicio.
+
+"Nu do," la Kato dauxrigis, "la hundoj grauxlas kiam ili estas
+kolerigitaj, kaj svingas la voston, kiam gxojigitaj. Mi, kontraste,
+grauxlas gxojigite kaj kolerante svingas la voston. Cxu do mi ne estas
+freneza?"
+
+"Al tio mi ne konsentas," Alicio tuj respondis, "cxar ne per grauxlo
+la katoj esprimas plezuron; laux mi, ilia maniero esprimi plezuron
+estas tre dolcxa _murmuro_."
+
+"Vi gxin nomu laux via prefero," diris la Kato. "Cxu hodiaux vi
+kroketludos cxe la Damo?"
+
+"Tion mi tre sxatus," Alicio respondis avide, "sed gxis nun mi ne
+ricevis inviton."
+
+"Vi tie vidos min," diris la Kato kaj--malaperis!
+
+Tio ne multe surprizis Alicion; sxi ja jam alkutimigxis al strangaj
+okazoj. Dum sxi rigardas la lokon, kie antauxe sidis la Kato, gxi
+subite reaperis. "Pardonu," gxi diris, "kio okazis je la bebo?
+Preskaux mi forgesis demandi!"
+
+"Farigxis porketo," Alicio respondis tre trankvile, kvazaux la Kato
+revenis laux la ordinara venmaniero.
+
+"Mi kredis ke tio okazos," diris la Kato kaj denove malaperis.
+
+Iom da tempo Alicio staris atende, kredante ke sxi eble revidos gxin.
+Poste sxi komencis iri en la direkto de la loko kie, laux la Kato,
+logxas la Martleporo. "Cxapelistojn," sxi diris al si, "mi jam konas;
+do la Martleporo estos por mi multe pli interesa: kaj cxar ni jam
+havas Majon, gxi eble ne estos furioza; aux almenaux malpli furioza ol
+en Marto."
+
+Dirante tion, sxi suprenrigardis. Jen denove la Kato sidis sur
+arbobrancxo.
+
+"Cxu vi diris porkon, aux forkon?" diris la Kato.
+
+"Porkon," respondis Alicio, "kaj mi multe preferus, se cxe sekvantaj
+alvenoj vi bonvolus aperi kaj malaperi malpli subite: tiu subiteco via
+estas por mi vere kapturniga."
+
+"Laux via placxo," diris la Kato, kaj tuj ekmalaperis tutmalrapide,
+komencante per la vostpinto kaj finante per la grimaco, kiu restis
+kelkajn momentojn post kiam la cetera korpo malaperis.
+
+"Nu," pensis Alicio, "tre ofte mi vidis katon sen grimaco; sed
+_grimaco sen kato_! jen la plej kurioza objekto kiun mi iam vidis en
+la tuta vivo."
+
+Irinte antauxen kelkajn pasxojn plu, sxi ekvidis la domon de la
+Martleporo. Sxi kredis ke tio cxi certe estas _lia_ domo, cxar la
+du kamentuboj havis la suprojn en formo de longaj oreloj, kaj la
+tegmento estis kovrita per felo. La domo estis multe pli granda ol
+la dukina; sekve sxi ne kuragxis alproksimigxi gxis sxi mordetis iom
+de la maldekstra fungopeco, kaj altigis sin gxis proksimume sepdek
+centimetroj. Havante tiun altecon sxi marsxis rekte al la domo, sed
+sxi ankoraux iom timis dirante al si:--"Malgraux cxio gxi povas esti
+furioze freneza. Preskaux mi volus esti irinta cxe la Cxapeliston."
+
+                 [Ilustrajxo: DOMO DE LA MARTLEPORO.]
+
+
+
+
+                             CXAPITRO VII
+
+                      TETRINKADO CXE FRENEZULOJ
+
+
+Jen sub arbo antaux la domo sxi vidis tablon; cxe la tablo sidis,
+tetrinkante, la Martleporo kaj la Cxapelisto; ankaux inter ili sidis
+Gliro, kiu dormas profunde. La du aliaj apogis sur gxi la kubutojn,
+kaj babiladis cxirkaux gxia kapo. "Tre malkomforte por la Gliro,"
+pensis Alicio, "tamen, cxar gxi dormas profunde, gxi kredeble ne
+sentas la malkomforton."
+
+Kvankam la tablo estis granda, la jxus priskribita trio amasigxis en
+unu angulo. Ekvidinte Alicion, ili tuj kriis unuvocxe. "Ne pli da
+sidlokoj, ne pli!"
+
+"Jen _kelkaj_" diris Alicio indignante, kaj sidigis sin en granda
+apogsegxo cxe unu fino de la tablo.
+
+"Prenu da vino," per mokafabla vocxo alparolis sxin la Martleporo.
+
+Alicio per vigla sercxrigardo esploris la tutan tablon, kaj vidis sur
+gxi--krom teajxoj--nenion.
+
+"Mi ne vidas vinon," sxi diris.
+
+"Nek mi," diris la Martleporo.
+
+"Do vi kondutis negxentile, proponante gxin," kolere Alicio respondis.
+
+"Ankaux vi, sidante cxe ni sen invito," akre respondis la Martleporo.
+
+"Neniu sciigis ke la tablo apartenas al _vi_" diris Alicio "oni ja
+surmetis mangxilarojn por multe pli ol tri personoj."
+
+"Vi trancxigu la hararon," subite intermetis la Cxapelisto. De
+l' komenco li estis rigardeginta Alicion kun evidenta scivolemo,
+kaj nun la unuan fojon alparolis sxin.
+
+"Ne decas kritiki la personajxojn; tio ja estas tre malgxentila."
+Alicio diris tion tre severe.
+
+La Cxapelisto tre largxe malfermis la okulojn, auxdinte tion.
+Anstataux respondi, li subite proponis la enigmon: "Je kio la korvo
+similas skribotablon?"
+
+"Bone, oni komencas proponi enigmojn: jam nun ni amuzigxos," pensis
+Alicio, kaj sxi diris lauxte: "Mi kredas ke mi sukcesos mem solvi
+tion."
+
+"Cxu per 'solvi' vi intencas diri ke vi povos trovi la respondon?"
+diris la Martleporo.
+
+"Gxuste tion," respondis Alicio.
+
+"Tamen, vi devas cxiam diri kion vi intencas," diris la Martleporo.
+
+"Tion mi cxiam faras," Alicio komencis vigle, "almenaux... (per vocxo
+pli duba)... mi cxiam intencas kion mi diras, kaj jen la sama afero,
+cxu ne?"
+
+"Tute ne sama," kontrauxdiris la Cxapelisto. "Laux tiu logiko, oni
+povus diri, ke samaj estas 'Mi vidas kion mi mangxas' kaj 'Mi mangxas
+kion mi vidas.'"
+
+..."Laux tiu logiko, oni povus diri," intermetis siavice la
+Martleporo, "ke samaj estas 'Mi sxatas kion mi ricevas' kaj 'Mi
+ricevas kion mi sxatas.'"
+
+La Gliro certe ne vekigxis, li certe dormparolis; jen lia diro:
+
+"Laux tiu principo, oni povus diri, ke samaj estas 'Mi spiras dum mi
+dormas' kaj 'Mi dormas dum mi spiras.'"
+
+"Por _vi_, ili fakte estas samaj," diris la Cxapelisto.
+
+Sekvis kelkminuta silento, kiun Alicio profitis por rememori al cxiuj
+faktoj de si konataj pri korvoj kaj skribotabloj.
+
+La Cxapelisto unue rompis la silenton. Alicio rimarkis en la lastaj
+momentoj, ke li prenas la horlogxon el sia posxo kaj maltrankvile
+observas gxin, ke fine li skuis gxin kaj tenis apud la orelo. Tiam
+turnante sin al Alicio li demandis: "Kiun daton ni havas?"
+
+Post iom da pripenso Alicio respondis: la kvaran Majo.
+
+"Sekve, gxi eraras je du tagoj! Cxu mi ne diris al vi, ke butero ne
+tauxgos por la radaro?" Dirante tion li turnis tre indignan rigardon
+sur la Martleporon.
+
+"Nur la plej bonkvalitan mi uzis," protestis la Martleporo.
+
+"Jes, sed kune kun la butero kelkaj paneroj nepre enigxis," la alia
+riprocxe diris, "vi ne devis enigi gxin per la pantrancxilo."
+
+La Martleporo prenis la horlogxon, kaj malgxoje observis gxin; poste
+li trempis gxin en sian tason, kaj denove observis. Tamen li ne povis
+elpensi ion pli dirindan ol la antauxa diro:--
+
+"Nur la plej bonan buteron mi uzis."
+
+Alicio scivole rigardis la posxhorlogxon trans lia sxultro. "Jen tre
+kurioza horlogxo," sxi ekkriis, "gxi ja indikas la monatdatojn, kaj la
+horojn gxi ne indikas."
+
+"Pro kio gxi devas?" la Cxapelisto demandis. "Cxu via posxhorlogxo
+montras por vi la jarojn?"
+
+"Kompreneble ne!" Alicio tre flue respondis. "Cxar se gxi montrus la
+jarojn, gxi devus indiki dum tre longa tempo la saman ciferon."
+
+"Kaj gxuste tiun fakton vi povus konstati pri la mia," diris la
+Cxapelisto.
+
+Alicio tute konfuzigxis. La lasta diro de l' Cxapelisto, kvankam ne
+malbona Esperantajxo, sxajnis al sxi konduki nenien. Sxi nur diris
+gxentile: "Mi ne komprenas."
+
+"La Gliro ree endormigxis," diris la Cxapelisto, kaj versxis sur gxian
+nazon iom da varma teo. Cxe tio, la Gliro malpacience skuis la kapon,
+kaj diris, ne malferminte la okulojn:--
+
+"Ja, kompreneble! Gxuste tion mi mem intencis diri."
+
+"Cxu vi jam solvis la enigmon?" demandis la Cxapelisto, denove
+turnante sin al Alicio.
+
+"Ne, mi fordonas la solvon," diris Alicio. "Diru al mi la solvon."
+
+"Mi ne havas pri la solvo ecx la plej malklaran ideon," li respondis.
+
+--"Ne ekzistas solvo," diris la Martleporo.
+
+Alicio ekgxemis enue. "Mi opinias," sxi diris, "ke vi devas pli bone
+uzi la tempon ol malsxpari gxin proponante ne solveblajn enigmojn."
+
+"Se vi konus la Tempon tiel bone kiel mi," diris la Cxapelisto, "vi ne
+uzus 'gxi' priparolante '_lin_.'"
+
+"Mi ne komprenas," diris Alicio.
+
+"Versxajne ne," diris la Cxapelisto, balancante la kapon malestime.
+"Mi kuragxus diri ke neniam vi ecx parolis al Tempo?"[8]
+
+"Eble ne," Alicio respondis iom singarde, "tamen, lernante la
+muzikon, mi cxiam devas tempbati."[9]
+
+"Ha, jen la kauxzo," diris la Cxapelisto. "Li ja ne sxatas tiun
+batadon. Se vi nur volus esti pli agrabla, li preskaux cxion farus
+pri la horlogxoj laux viaj preferoj. Ekzemple, cxe la nauxa matene,
+kiam vi devas komenci la lecionojn, vi nur devus murmuri al li vian
+deziron, kaj jen la indikiloj tuj montrus la unuan horon kaj vi havus
+la tagmangxon."
+
+"Tio estus agrabla, certege," diris Alicio. Tamen, profundigxinte en
+pensojn, sxi poste aldonis:
+
+"Sed en tiu okazo, mi ja ne estus preta por la mangxo, mi ne estus
+malsata!"
+
+"En la komenco, eble ne," diris la Cxapelisto, "sed vi povus teni la
+horlogxon cxe la unua, gxis vi _farigxus_ malsata."
+
+"Cxu vi tiel mastrumas gxin?" Alicio demandis.
+
+La Cxapelisto malgxoje svingis la kapon. "Tion ne mi," li respondis,
+"cxar li kaj mi malpacis en la pasinta Marto, jxus antaux kiam _tiu_
+frenezigxis (montrante per sia tekulero al la Martleporo). Gxi okazis
+cxe la granda koncerto kiun organizis la Kera Damo. Mi devis kanti:
+
+               _Tvink'l,[10] Tvink'l! Vesperteto
+                 Kia via afereto?_
+
+Vi kredeble konas tiun kanton?"
+
+"Mi certe auxdis ion similan," diris Alicio.
+
+"La dauxrigo," diris la Cxapelisto, "estas jena."
+
+               _Tra l' aer' vi sxovas vin
+               Majeste, kiel anasin'.
+                 Tvink'l, Tvink'l!_...
+
+En tiu momento la Gliro skuis sin kaj komencis dormkanti:
+
+"_Tvink'l, tvink'l, tvink'l._"... Cxar lauxsxajne gxi havis la
+intencon dauxrigi sen fino tian tvink'ladon, oni pincxis al gxi la
+orelojn por cxesigi gxin.--
+
+--"Nu, apenaux mi finis la unuan verson," diris la Cxapelisto, "la
+Kera Damo eksaltis kaj lauxte kriegis: 'Li mortigas la Tempon; oni
+senkapigu lin.'"
+
+"Ho, la kruela sovagxulino," ekkriis Alicio.
+
+"Kaj de post tiu tago gxis nun," la Cxapelisto malgaje dauxrigis, "la
+Tempo cxion rifuzas al mi. Cxiam konstante li nun donas al mi la sesan
+posttagmeze."
+
+Vere frapanta ideo venis al Alicio. "Jen la kauxzo, cxu ne, pro kiu mi
+vidas sur la tablo tiom da temangxiloj?"
+
+"Precize," respondis la Cxapelisto, ekgxemante. "Cxiam la tehoro, kaj
+neniam ni havas intertempon ecx por visxi la ilojn."
+
+"Do, vi cxirkauxmovas vin?" demandis Alicio.
+
+"Precize," diris la Cxapelisto, "laux eluzo de la mangxiloj."
+
+"Sed kio okazas," Alicio kuragxis demandi, "kiam vi denove revenas
+antaux la unue uzitaj?"
+
+--"Ni sxangxu la paroltemon," la Martleporo interrompis, oscedante.
+"Cxi tio enuigas min! Mi proponas ke la Frauxlineto rakontu al ni
+fabelon."
+
+"Bedauxrinde, mi ecx ne unu povas memori," diris Alicio. La propono ja
+timigis sxin.
+
+"Do, la Gliro devas," ambaux kriis unuvocxe. "Vekigxu, Gliro!" Ili
+pincxis gxin sur ambaux oreloj samtempe.
+
+La Gliro malrapide malfermis la okulojn, kaj diris per rauxka,
+malforta vocxo: "Mi ne dormis; la vortojn, kiujn vi ambaux diris, mi
+auxdis cxiujn, cxiujn senescepte."
+
+"Vi rakontu al ni fabelon," diris la Martleporo.
+
+"Jes, bonvolu, mi petas," Alicio diris petege.
+
+"Ankaux ne prokrastu," aldonis la Cxapelisto, "cxar, se vi prokrastos,
+vi nepre re-endormigxos antaux ol fini."
+
+La Gliro tuj komencis, tre rapidante:--"Estis iam tri fratinetoj,
+kiujn oni nomis Elnjo, Lanjo, kaj Tinjo. Ili logxis cxe la fundo de
+tre profunda puto."
+
+"Kion do ili mangxis?" diris Alicio. (La demandoj pri mangxaj kaj
+trinkaj ajxoj cxiam havis por sxi specialan intereson.)
+
+Post du minuta konsiderado la Gliro respondis: "Ili nutris sin per
+melaso."
+
+"Tion ja ili ne povus," Alicio protestis tre gxentile, "cxar ili
+farigxus malsanaj."
+
+"Kaj fakte _estis_" diris la Gliro "tre malsanaj."
+
+Alicio penis imagi al si, kiaspeca estus la vivo, se sxi logxus en
+putfundo kaj nutrus sin per melaso; sed la peno estis tro konfuziga,
+sekve sxi demandis: "Kial ili logxis en la putfundo?"
+
+--"Prenu pli da teo," diris al sxi la Martleporo, kun tre serioza
+mieno.
+
+"Gxis nun mi havis neniom," respondis Alicio, ofendite, "sekve mi ne
+povas preni _pli_."
+
+"Denove vi malpravas," intermetis la Cxapelisto. "Cxu vi ne devis
+diri ke vi ne povus preni _malpli_? Tre facile ja estas preni pli ol
+neniom."
+
+"Neniu petis _vian_ opinion," diris Alicio indignante.
+
+"Ho, ho!" triumfe kriis la Cxapelisto. "Kiu _nun_ rompas la regulon
+pri personajxoj?"
+
+Al tio Alicio ne povis trovi tauxgan respondon. Sekve sxi servis al
+si teon kaj buterpanon, kaj poste turnis sin denove al la Gliro kaj
+ripetis la demandon:
+
+"Pro kio ili logxis en la putfundo?"
+
+Jam la duan fojon la Gliro bezonis duminutan konsideradon; fine li
+diris: "La puto estis melasa puto."
+
+"Neeble, ne ekzistas tiajxo," Alicio komencis tre indigne. Sed la
+Cxapelisto kaj la Martleporo ambaux sible admonis sxin per SX--!
+SX--! kaj la Gliro mem per ofendita vocxo minacis sxin, dirante:
+
+"Se vi ne kapablas konduti gxentile, vi devas mem fini la fabelon."
+
+"Ho, volu dauxrigi, mi petegas," Alicio ekkriis. "Mi ne ree
+interrompos vin; eble ekzistas _unu_."
+
+"Vi kredas ke nur unu?" la Gliro indigne ekkriis. Tamen li konsentis
+dauxrigi.
+
+"Do, tiuj tri fratinetoj--ili ja lernis la desegnarton--"
+
+"Kion ili desegnis?" diris Alicio, jam forgesinte sian promeson.
+
+Cxi tiun fojon ecx ne unu momenton la Gliro konsideris.
+
+"Melason," li diris.
+
+--"Mi bezonas puran tason," interrompis la Cxapelisto. "Ni cxiuj movu
+nin maldekstren je unu sidloko."
+
+Li movis sin laux la diro; lin sekvis la Gliro, kaj la Martleporo
+translokigis sin en la segxon de la Gliro. Alicio, ne tre volonte,
+prenis la antauxan lokon de la Martleporo. El la sxangxoj ja
+profitis nur la Cxapelisto, kaj cxar la Martleporo jxus antaux la
+translokigxo renversis la laktokrucxon en sian teleron, Alicio certe
+malprofitis.--
+
+Cxar sxi ne volis reofendi la Gliron, sxi komencis tre singarde:
+
+"Mi ne komprenas. De kie ili desegnis[11] la melason?"
+
+"Oni povas cxerpi[12] akvon el akvoputo," la Cxapelisto klarigis, "do
+egalfacile estas cxerpi (t.e. desegni) melason el melasoputo, cxu ne?
+vi malklera bubineto?"
+
+Alicio pro lia malgxentileco tute ne atentis la Cxapeliston: al la
+Gliro sxi diris:--
+
+"Sed ili ja vivis en la puto."
+
+"Vivis en la puto? Certege! Sed _vi, vi sen la puto_ ja malsukcesus
+desegni la melason el gxi!" La Gliro, dirante tion, tre longigis la
+vokalojn, kaj iom kunligis apartajn vortojn laux la parolmaniero de
+kelkaj angloj kiuj eklernis la lingvon en tre malmoderna epoko.
+
+Alicio tiel konfuzigxis per tiu respondo ke, dum kelka tempo, sxi
+lasis al la Gliro seninterrompe dauxrigi la rakonton.
+
+"Ili lernis la arton desegni," diris la Gliro, oscedante kaj frotante
+la okulojn (cxar gxi jam refarigxis dormema) "kaj desegnis ajxojn
+cxiuspecajn, cxion komencigxantan per la litero M----"
+
+"Kial per M?" diris Alicio.
+
+"Kial _ne_ per M?" diris la Martleporo. Alicio silentigxis.
+
+La Gliro, jam ferminte la okulojn, ekdormetis, sed pro la fortaj
+pincxoj de la Cxapelisto, gxi revekigxis kun subita ekkrieto, kaj
+dauxrigis:
+
+--"Komencigantan per M, ekzemple Muskaptilojn, Memoron,
+Multecon--cxu iam vi vidis desegnajxon kiu reprezentas Multecon?"
+
+Alicio, tre konfuzite, respondis: "Nu, se efektive mi devas respondi
+tiun demandon, mi ne _pensas_--"
+
+"Se vi ne _pensas_, vi ne rajtas paroli," diris la Cxapelisto.
+
+Tiun lastan malgxentilajxon Alicio ne povis toleri. Sxi levis sin kaj
+kun tre ofendita mieno marsxis for de la tablo.
+
+La Gliro tuj endormigxis; kaj nek la Cxapelisto nek la Martleporo
+atentis sxian foriron, kvankam kelkfoje sxi rigardis malantauxen en
+la espero ke ili revokos sxin. La lastan fojon kiam sxi vidis ilin,
+ambaux staris super la Gliro, klopodante per cxiuj fortoj prempaki
+gxin en la tekrucxon!
+
+"Neniam mi volos reviziti _ilin_" diris Alicio.
+
+        [Ilustrajxo: LA GLIRO ESTAS ENIGATA EN LA TEKRUCXON.]
+
+"Neniam en la tuta vivo mi cxeestis pli tedan pli enuigan tetrinkadon
+ol cxe ili."
+
+Dume sxi iris tra la arbaro, zorge elektante la piedlokojn. Post iom
+da marsxado, sxi rimarkis unu arbon kiu havas pordeton en la trunko
+kondukantan internen. "Jen tre kurioza arbo," pensis sxi. "Tamen
+hodiaux cxio estas kurioza. Kredeble estus bona afero eniri"--kaj
+eniris.
+
+Denove sxi trovis sin en la longa halo apud la vitra tableto. "Nu, cxi
+tiun fojon mi klopodos pli lerte," sxi diris al si.
+
+Preninte la oran sxlosileton, sxi unue malsxlosis la pordon kiu
+kondukas en la gxardenon. Tiam, sxi mordetis la fungopecon (kiun
+sxi ankoraux havis en la posxo) gxis sxi estis tridek centimetrojn
+alta, kaj _fine_--post tiom da malsukcesoj--trovis sin en la belega
+gxardeno inter la helkoloraj florbedoj kaj cxarmaj fontanoj.
+
+
+
+
+                            CXAPITRO VIII
+
+                     KROKETLUDO CXE LA KERA DAMO
+
+
+Ne malproksime de l' enirejo staris granda rozarbo; kreskis sur gxi
+blankaj rozoj, sed jen tri gxardenistoj okupis sin pentrante ilin
+rugxaj. Cxar tio sxajnis al Alicio tre stranga ago, sxi alproksimigis
+sin por observi ilin. Jxus alvenante, sxi auxdis unu el ili diranta:
+"Kvin, vi gardu vin, vi jam ne sxprucu sur min la kolorilon."
+
+"Mi ne povis ne," diris Kvin malafable. "Sep sxancelis al mi la
+kubuton." Sep rigardis supren kaj diris: "Jen gxuste vi, Kvin; cxiam
+vi kulpigas la kunulojn."
+
+"_Vi_, Sep, _vi_ ne kuragxu paroli!" rediris Kvin. "Nur hieraux mi
+auxdis la Damon diranta ke vi meritas esti senkapigita."
+
+"Pro kia kulpo do?" demandis la unue parolinta.
+
+"Tio ne estas _via_ afero, Du," diris Sep.
+
+"Gxi nepre estas lia," asertis Kvin, "kaj mi volonte sciigas al li:
+la kulpo estas ke Sep alportis al la kuiristo tuliptuberojn anstataux
+bulboj."
+
+Sep pasie dejxetis sian broson, kaj komencis. "Nu, el cxiuj maljustaj
+aferoj--"
+
+Sed en tiu momento li okaze ekvidis Alicion, kiu staras apude
+observante ilin. Li rapide subigis lian koleron, la aliaj
+cxirkauxrigardis sercxante la kauxzon de lia ekhalto, kaj cxiuj humile
+salutis sxin.
+
+"Cxu vi afable volus diri al mi," Alicio demandis iom timeme, "kial vi
+kolorigas tiujn rozojn?"
+
+Kvin kaj Sep diris nenion, sed direktis la rigardojn sur Du, kiu per
+tre mallauxta vocxo komencis: "Nu, Frauxlino, la fakto estas ke jena
+arbo devis esti rugxroza, kaj ni erare plantis blankrozan. Se la Damo
+eltrovus tion, sxi ja ekzekutigus nin cxiujn. Sekve, ni nun klopodas
+lauxeble por ke, antaux ol sxi alvenos,--"
+
+En tiu momento Kvin, kiu kun zorgplena vizagxo konstante rigardadis
+trans la gxardenon, ekkriis; "Jen la Damo, jen la Damo!"
+
+La tri gxardenistoj tuj jxetis sin teren kaj kusxis sur la ventroj.
+Alicio ekauxdis la sonojn de multaj piedpasxoj, kaj alrigardis. Sxi
+sentis fortan ekscitecon kaj fortan deziron vidi la Damon.
+
+Unue marsxis dek soldatoj, kiuj portas trefojn; tiuj soldatoj havis
+platajn rektangulajn korpformojn--same kiel la tri gxardenistoj--kun
+la manoj kaj piedoj apud la kvar anguloj. Sekvis dek korteganoj; tiuj
+cxi estis ornamitaj super la tuta korpo per karooj, kaj marsxis duope,
+kiel ankaux la soldatoj. Post la korteganoj sekvis duope la regxaj
+infanoj; ili marsxis mano en mano kaj gxoje saltadis. Post ili sekvis
+la gastoj; la plimulto el ili estis geregxoj, kaj inter ili Alicio
+rimarkis la Blankan Kuniklon. Gxi parolas rapide kaj eksciteme, kaj
+ridetas cxe cxiu diro de la aliaj. Post la gastoj solene marsxis la
+Kera Lakeo, kiu portas sur velura kuseno la regxan kronon; kaj en la
+fino de cxi tiu majesta procesio jen la REGXO kaj DAMO KERAJ!
+
+Alicio iom dubis cxu sxi ni devas--same kiel la tri
+gxardenistoj--kusxi horizontale sur la ventro. Sed sxi ne povis
+memori ke ekzistas tia regulo pri procesioj "kaj krome," pensis sxi,
+"por kio utilus la procesioj, se la cxeestantoj devus kusxi sur la
+ventro, kaj sekve ne povus vidi ilin?"
+
+Do, sxi staris serene, kaj atendis.
+
+Kiam la eminentuloj alvenis apud Alicion, cxiuj haltis kaj rigardis
+sxin.
+
+La Damo, turnante sin al la Lakeo, demandis severe: "Kiu _sxi_ estas?"
+
+La Lakeo nur klinis sin riverence kaj ridetis.
+
+"Vi idioto!" diris la Damo, kaj skuis malpacience la kapon. Poste sxi
+turnis sin rekte al Alicio, dirante: "Kiel oni nomas vin, infano?"
+
+                    [Ilustrajxo: LA VITRA TABLO.]
+
+"Mia nomo estas Alicio, se placxas al via Dama Mosxtino," sxi
+respondis tre gxentile, sed sxi aldiris al si aparte: "Ili ja estas
+nur aro da ludkartoj; mi certe ne devas timi ludkartojn."
+
+"Kaj kiuj jenaj estas?" diris la Damo, montrante al la tri
+gxardenistoj, kiuj kusxas cxirkaux la rozarbo. Cxar ili kusxis sur la
+ventro, kaj la desegno sur la dorsoj estis identa por la tuta aro,
+pro tio la Damo ne povis diveni cxu ili estas gxardenistoj, soldatoj,
+korteganoj, aux ecx tri el siaj propraj infanoj.
+
+"Kiel ajn _mi_ povas sciigi tion?" diris Alicio, "gxi tute ne estas
+mia afero."
+
+(Sed malgraux la ekstera kuragxo, sxi interne iom tremis.)
+
+La vizagxo de l' Damo purpurigxis pro kolero; fikse rigardeginte Alicion
+dum unu momento, same kiel rigardegas la sovagxaj bestoj, sxi kriegis:
+"Oni senkapigu sxin, oni sen--"
+
+"_Oni sen_-sencajxon parolas!" diris Alicio tre lauxte kaj tre firme;
+kaj la Damo silentigxis!
+
+La Regxo metis la manon sur sxian brakon, dirante per tre malkuragxa
+vocxo. "Konsideru, karulino, ke sxi estas nur infanino."
+
+La Damo malestime turnis sin for de li, kaj ordonis al la Lakeo, ke li
+turnu ilin supren. La Lakeo zorge aliflankigis ilin laux la ordono,
+levante ilin per la piedo.
+
+"Levu vin," diris la Damo per lauxta, sibla vocxo. La tri gxardenistoj
+tuj levis sin sur la piedojn, kaj komencis klinsaluti la Regxon, la
+Damon, la regxajn infanojn, k.c.
+
+"Cxesu tion," kriegis la Damo, "vi donas al mi la kapturnigxon!"
+Ekvidante la rozarbon, sxi dauxrigis: "Kion ajn vi tie cxi faris?"
+
+"Se placxas al via Dama Mosxtino," diris Du per tre humila vocxo,
+starigante sin sur unu genuo: "Ni estas penintaj--"
+
+"Mi komprenas," diris la Damo, kiu intertempe estis apude rigardinta
+la pentritajn rozojn: "Oni senkapigu ilin!"
+
+La procesio marsxis for, escepte nur tri soldatojn, kiuj restis por
+ekzekuti la malfelicxajn gxardenistojn. Tiuj cxi kuris al Alicio por
+ke sxi protektu ilin.
+
+"Mi ne permesos al ili ekzekuti vin," diris Alicio, kaj sxi tuj
+kasxmetis ilin en grandan florpoton, kiu staris apude. La tri
+soldatoj, cxirkauxvagadinte kelkajn minutojn por sercxi ilin, fine
+marsxis for por rekunigxi kun la ceteraj.
+
+"Cxu iliaj kapoj estas jam for de la sxultroj?" ekkriis la Damo,
+revidante ilin.
+
+"Iliaj kapoj jam estas _for_" lauxte kriis la soldatoj "se placxas al
+via Dama Mosxtino."
+
+"Bone," diris la Damo.--"Cxu vi povas kroketludi?"
+
+La soldatoj ne respondis, sed rigardis Alicion, cxar por sxi la Damo
+evidente intencis la lastan demandon.
+
+"Jes," kriis Alicio avide.
+
+"Venu do," respondis la Damo.
+
+Alicio aligis sin al la procesio inter la gastoj, kaj treege sxi volis
+scii kio estas okazonta.
+
+"Estas... estas tre bela tago," diris cxe sxia flanko iu malforta
+vocxo.
+
+Turnante la kapon, sxi vidis ke la Blanka Kuniklo marsxas duope kun
+sxi kaj time rigardas en sxian vizagxon.
+
+"Tre bela," konsentis Alicio. "Kie la Dukino?"
+
+"SX! SX!" la Kuniklo tuj flustris en sxian orelon, kaj jxetis
+zorgoplenan rigardon trans sia sxultro. Tiam, levinte sin sur la
+piedpintoj, li metis la busxon al sxia orelo kaj diris en gxin: "Oni
+mortkondamnis sxin."
+
+"Pro kio?" Alicio demandis.
+
+"Cxu vi diris 'Domagxe'?" diris la Kuniklo.
+
+"Ne, certe ne!" respondis Alicio. "Laux mi tute ne estas domagxe. Mi
+diris 'Pro kio.'"
+
+"Sxi ja survangis la Damon--" la Kuniklo komencis.
+
+Alicio preskaux sufokis sin, penante ne tro lauxte ridegi.
+
+"SX--!" la Kuniklo murmuris denove "la Damo auxdos vin. Sxi ja
+alvenis iom malfrue, kaj la Damo diris--"
+
+"Cxeigxu la ludlokojn," ektondris la Damo.
+
+Oni tuj komencis cxirkauxkuri en cxiu direkto, kaj pro la klopodoj
+cxeigxi, faligis sin reciproke. Tamen en la fino (post kelke da
+minutoj) cxiuj trovis la proprajn lokojn, kaj la ludo komencigxis.
+Neniam en la tuta vivo Alicio vidis tian strangan kroketludejon.
+Cxie sur la grundo alternigxis paralelaj ondlinioj; anstataux
+lignopilkoj oni uzis erinacojn; por frapi ilin, anstataux la ordinara
+lignomartelajxo, oni havis vivantan fenikopteron; kaj la arkojn oni
+anstatauxis per soldatoj, kiuj devis kurbigi sin kaj staradi senmove
+sur la manoj kaj piedoj egale.
+
+Por Alicio la cxefa malfacilo estis la malfacilo elregi la
+fenikopteron. Prosperis al sxi komforte formeti la korpon sub
+sia brako kun la kruroj pendantaj post sxi. Sed plej ofte kiam
+sxi jam bone rektigis la kolon, kaj estis preta frapi per gxia
+kapo la erinacon, gxi persistis cxirkauxtordi sin kaj rigardi en
+sxian vizagxon kun ridinde konfuzita mieno. Cxe cxiu revido de tiu
+konfuzita birdvizagxo sxi ne povis ne ekridegi; ankaux, kiam sxi
+sukcesis malsuprenigi la kapon, kaj denove volis fari la frapon, jen
+la erinaco, malvolvinte sin dum sxi penis mastrumi la birdon, jam
+rampas for. Krom cxio cxi, en la direkto kien sxi volas frapsendi la
+erinacon, plej ofte malhelpis la tre onda grundsurfaco; kaj fine la
+arkoj ofte rektigis sin kaj marsxis for por alparoli aliajn arkojn.
+Alicio baldaux konvinkigxis ke la kroketludo, kiel oni ludas gxin cxe
+la Kera Damo, estas tre malfacila.
+
+La partoprenantoj, ne atendante la vicon, ludis cxiuj samtempe. Oni
+cxiam diskutadis, kies estas la diversaj erinacoj; oni malpacis,
+kaj ecx batalis por posedi ilin. Post ne longa tempo, la Damo tute
+furiozigxis, cxirkaux marsxegante kaj kriegante cxiuminute, "Oni
+senkapigu lin, oni senkapigu sxin!"
+
+Tio estis por Alicio tre maltrankviliga. Estas vero, ke gxis nun sxi
+ne havis disputon kun la Damo, sed sxi tre bone sciis ke tio facile
+povas okazi, "kaj se mi ofendos sxin," pensis sxi, "kio okazos al mi?
+Tie cxi oni tiel ofte ordonas senkapigojn, ke mirinde estas ke ecx unu
+individuo restas vivanta."
+
+"Sxi cxirkauxrigardis, sercxante rimedojn por forkuri," kaj dubante
+cxu sxi povos retiri sin nerimarkite. Dum tiu cxirkauxrigardado sxi
+rimarkis strangan aperon en la aero. Unue sxi ne povis imagi kio gxi
+estas; sed observinte gxin kelke da momentoj, sxi konstatis ke gxi
+estas grimaco. "Do, la _Cxesxsxa_ Kato venas," sxi konkludis, "nun mi
+havos kunparolanton."
+
+"Cxu vi bone progresas en la ludo?" diris la Kato, kiam aperis nur
+la busxo kaj la cetera parolilaro. Tuj kiam aperis la okuloj, Alicio
+amike salutis. "Sed ne utilas alparoli gxin," pensis sxi, "gxis la
+oreloj aperos, aux almenaux unu el ili."
+
+Post unu minuto jam aperis la tuta kapo. Alicio demetis sian
+fenikopteron, kaj komencis doni plenan raporton pri la ludado,
+gxojante, ke nun sxi havas atentan auxskultanton. La Kato sxajne
+opiniis, ke jam estas videbla suficxe da lia korpo, kaj li aperigis
+nenion plu.
+
+"Laux mi, oni ludas tre maljuste," diris Alicio per iom plenda vocxo,
+"kaj cxiuj tiel lauxte malpacas, ke mi ne povas auxdi mian propran
+vocxon; oni ne havas definitivajn regulojn, aux se ekzistas tiaj, oni
+ne atentas ilin. Ankaux vi ne povas imagi kiel konfuzige estas ke
+cxiuj ludiloj--pilkoj, arkoj, k.t.p. estas vivaj. Ekzemple, jen la
+arko kiun mi devas celi promenas cxe la alia bordo de la ludejo; kaj
+jxus kiam mi volis martelumi la pilkon de la Damo, gxi forkuris de la
+mia!"
+
+"Cxu vi trovas la Damon agrabla?" diris la Kato per mallauxta vocxo.
+
+"Tute ne," respondis Alicio. "Sxi ja estas tiel ekstreme--"
+
+En tiu momento sxi rimarkis ke la Damo staras malantaux sxi kaj
+auxskultas, do sxi dauxrigis: "--lerta kaj trafema, ke neniu alia
+havas ecx la plej malgrandan venksxancon."
+
+La Damo ridetis afable kaj preterpasis!
+
+"Kiun ajn vi alparolas?" diris la Regxo, alvenante antaux Alicion, kaj
+rigardante el largxe malfermitaj okuloj la Katkapon.
+
+"Unu mian amikon," Alicio gxentile respondis. "Permesu ke mi prezentu
+al vi--la _Cxesxsxa_ Katon."
+
+"Mi tute ne aprobas gxian aspekton," diris la Regxo, "tamen se al gxi
+placxos, mi permesos al gxi kisi mian manon."
+
+"Tio _ne_ placxas," diris la Kato.
+
+La Regxo metis sian regxan korpon por protekto malantaux Alicion.
+
+"Vi ne insultu," diris li el tiu rifugxejo, "kaj--ne rigardu min."
+
+"La Kato ja _rajtas_ rigardi vin,"[13] diris Alicio. "Tion mi certe
+legis en iu libro kvankam mi ne povas rememori la titolon."
+
+"Tamen gxi devas esti formovita," diris la Regxo fortemfaze. Kaj
+alvokinte la Damon, kiu en tiu momento preterpasas, "Mi tre volas,"
+diris li, "ke vi, karulino, formovigu tiun katon."
+
+Por forigi cxiujn malagrablajxojn, cxu gravaj, cxu trivialaj, la Damo
+ja havis cxiam la saman rimedon. "Senkapigu gxin," sxi diris, ecx ne
+turnante la kapon por rigardi.
+
+"Do, mi venigos mem la ekzekutiston," diris la Regxo, kaj tiucele li
+tuj rapidis for.
+
+En tiu momento Alicio ekauxdis la vocxon de la Damo, kiu malproksime
+kriegas furioze. Jam tri ludantojn la Damo mortkondamnis nur pro
+necxeesto en siaj vicoj. La ludado farigxis tiel miksita, ke Alicio
+neniel povis certigxi kiam sxi havas la vicon. Do, sxi prudente
+decidigxis reiri por eltrovi, se eble, la nunan staton de la ludo, kaj
+sercxi sian erinacon. Sian erinacon sxi trovis batalanta kontraux alia
+erinaco. Jen tre oportuna momento por martelumi ilin unu per alia, sed
+unu cirkonstanco malhelpis; sxia fenikoptero forestis en alia parto de
+la gxardeno, kie (laux la informo de sxiaj okuloj) gxi klopodadas per
+tre mallertaj flugpenoj levi sin sur arbon.
+
+Sxi rekaptis la fenikopteron kaj reportis al sia ludloko; sed la
+batalo jam finigxis kaj neniu el la erinacoj restis videbla.
+
+"Tio tamen ne estas tre grava," pensis Alicio, "cxar ankaux malaperis
+cxiuj arkoj." Do, pakinte la fenikopteron sub la brako, por ke gxi ne
+ree forigxu, sxi reiris al la Kato, en la espero iom pli babiladi kun
+gxi.
+
+Cxirkaux la Kato la gastoj grandamase kolektigxis, kaj forta disputado
+okazas inter la ekzekutisto kaj la geregxoj. Cxiuj cxi parolas
+samtempe; la ceteraj silente cxirkauxstaras, kaj ekscitite auxskultas.
+
+Tuj kiam Alicio aperis, cxiuj disputantoj alvokis sxin por decidi la
+aferon.
+
+Sed cxar cxiuj parolis samtempe, estis por sxi tre malfacile bone
+auxdi la diratajn vortojn.
+
+              [Ilustrajxo: LA GEREGXOJ ARGUMENTAS KUN LA
+          EKZEKUTISTO PRI EKZEKUTO DE LA SENKORPA KATKAPO.]
+
+La ekzekutisto argumentis ke oni ne povas detrancxi kapon, se ne
+ekzistas korpo de kiu oni povas apartigi gxin. Neniam en la tuta vivo
+li devis trakti tian aferon, kaj li jam estas tro agxa por komenci
+tute novan metion.
+
+La Regxo argumentis: "Oni ja povas senkapigi cxion, kio nur havas
+kapon; oni do ne parolu sensencajxon."
+
+Kaj jen fine la dama argumento: "Se _iel_ la afero ne estos dece
+konsentita jam nun, mi cxiujn senescepte ekzekutigos."
+
+(Tio cxi ja iom klarigas la kauxzon de la jam aludita eksciteco de la
+gastoj!)
+
+Alicio ne povis elpensi ion pli dirindan ol:
+
+"Gxi apartenas al la Dukino; mi konsilas ke vi turnu vin al sxi."
+
+"Sxi estas en la kondamnitejo, vi venigu sxin," diris la Damo.
+
+La ekzekutisto tuj ekrapidis for, kiel sago el pafarko.
+
+Tuj post lia foriro la Katkapo komencis esti kvazaux nebula; kiam li
+revenis kun la Dukino, gxi jam tute malaperis. Sekve la Regxo kaj la
+ekzekutisto cxirkauxkuris kiel frenezuloj sercxante gxin, kaj la aliaj
+iris returne al la ludejo.
+
+
+
+
+                             CXAPITRO IX
+
+               LA VIV-HISTORIO DE LA FALSA KELONIO[14]
+
+
+"Vi ne povas imagi," diris la Dukino, "kiel gxojige estas por mi
+revidi _vin_, mia kara." Dirante tion, sxi ligis sin al Alicio
+per la brako en tre bonkamarada maniero, kaj ili ekmarsxis kune.
+
+Tre placxis al Alicio trovi, ke la Dukino estas nun bonhumora, kaj sxi
+interne pensis ke antauxe, kiam ili renkontigxis en la kuirejo, eble
+igis sxin malagrabla nur la pipro.
+
+"Kiam _mi_ estos Dukino," pensis sxi, "da pipro mi havos en mia
+kuirejo gxuste neniom. Supo povas esti tre bona sen pipro. Eble pipro
+estas cxiam la kauxzo kiu igas la homojn koleraj." Kaj sxi dauxrigis
+tre fiere, kvazaux konsciante ke nun sxi eldonas novan principon,
+tre gravan por la homoj:--"Nur vinagro acidigas ilin, nur kamomilo
+maldolcxigas, kaj--(lasta kaj plej grava principo)--nur sukerajxoj
+dolcxigas la infanojn. Se nur la plenagxuloj _tion_ scius, ili estus
+ja malpli sxparemaj--"
+
+Sxi jam tute forgesis la Dukinon, kaj eksaltis surprize, auxdante
+sxian vocxon diranta:--
+
+"Vi ion pripensas, mia kara, kaj pro tio forgesas paroli. Mi ne povas
+en la nuna momento citi la moralon de tio, sed kredeble mi rememoros
+gxin poste."
+
+"Eble gxi ne havas moralon," Alicio kuragxis diri.
+
+"_Tut! Tut!_ Vi bubino," diris la Dukino, "cxio ja havas moralon, se
+nur oni povas trovi gxin." Dum sxi parolis, la Dukino premis sin pli
+forte kontraux Alicio.
+
+Alicio ne tre sxatis tiun cxi troproksimigxon; unue, cxar la Dukino
+estas (de proksime) tre malbela; kaj due, cxar sxi havas gxuste la
+tauxgan altecon por apogi sian akran mentonon sur la sxultro de
+Alicio. Tamen, cxar sxi ne volis esti malagrabla, sxi lauxeble toleris
+cxion.
+
+"La kroketludo sxajnas nun progresi pli bone," diris sxi.
+
+"Mi konsentas," diris la Dukino, "kaj de tio la moralo estas: 'Ho, nur
+la amo, nur la amo igas la mondon rondiri.'"
+
+"Cxu ne _iu_," preskaux sarkasme demandis Alicio, "antauxe diris en la
+kuirejo ke la kondicxo de tiu rondiro estas ke cxiu atentu nur sian
+aferon?"
+
+"Nu, la signifo ja estas preskaux sama," diris la Dukino, sxultrumante
+Alicion per sia mentonego, "kaj de tio la moralo estas: 'Se vi
+prizorgas la sencon, la sonoj prizorgos sin mem.'"
+
+"Cxe cxiu afero sxi ja volas trovi moralon," pensis Alicio.
+
+"Vi eble miras, kial mi ne cxirkauxprenas al vi la talion," diris iom
+poste la Dukino. "La kauxzo estas, ke mi dubas pri la bonhumoro de via
+fenikoptero. Cxu mi faros la provon?"
+
+"Ne, li eble mordus vin." Alicio diris tion pro singardaj motivoj; sxi
+tute ne deziris la provon.
+
+"Estas vero," respondis la Dukino. "Fenikopteroj kaj mustardo ambaux
+mordas; kaj jen la moralo: 'Samspecaj birdoj flugas kune.'"
+
+"Tamen mustardo ne estas birdo," Alicio kritikis.
+
+"Vi estas prava, kiel cxiam," afable konsentis la Dukino. "Mi tre
+admiras vian spritecon; per viaj paroloj vi ja igas cxion klara."
+
+"Mi kredas ke mustardo estas mineralo, cxu ne?" diris Alicio.
+
+"Jes, kompreneble," diris la Dukino. (Sxi sxajne estis preta konsenti
+al cxio ajn de Alicio dirota.) "Ne malproksime de tie cxi mi mem havas
+grandan mustardminejon, kaj la moralo: 'Da tio kion mi jam havas _en
+min'_, vi ne tro enigu _en min_.'"
+
+Alicio dume profundigxis en pensojn, kaj pro tio ne atentis--ecx ne
+auxdis--pri la dukina minejo. Post unu minuto sxi ekkriis:
+
+"Ho jam fine mi bone memoras: Mustardo estas legomo, kvankam gxi ne
+havas la aspekton esti tia."
+
+"Mi tute konsentas," denove diris la konsentema Dukino, "kaj jen
+la moralo:--'Vi cxiam estu laux la aspekto'--aux se vi volas ke
+mi esprimu gxin pli klare:--'Vi neniam imagu al vi ke vi ne estas
+aliaspekta ol tio, kio al aliaj sxajnus ke kio vi aux estis aux
+aspektus esti, ne estas aliaspekta ol kio vi antauxe estis, estus
+sxajninta al ili esti aliaspekta.'"
+
+"Mi kredas ke _tion_ mi povus pli bone kompreni," diris Alicio
+tre gxentile, "se mi havus gxin skribitan antaux la okuloj; sed,
+bedauxrinde mi ne tute sukcesis kapti la signifon dum vi parolis."
+
+"Tio ja," diris la Dukino per tre memkontenta vocxo, "estas nur
+nulajxo kompare kun la diroj kiujn mi povus eldiri."
+
+"Tamen ne gxenu vin, mi petas," Alicio rapide respondis, "donante
+plilongan klarigon; mi timas ke vi tro lacigus vin per tia laboro."
+
+"Ho, ne parolu pri la laboro, mi petas," diris la Dukino, "mi ja
+oferas al vi donace cxion, kion mi diris gxis nun."
+
+"Jen donaco efektive nulkosta!" pensis Alicio. "Mi tute ne sxatus, ke
+la naskotagaj donacoj estu tiaspecaj." Sed tion sxi ne kuragxis diri
+lauxte.
+
+"Cxu ree vi pensas?" diris la Dukino, kaj Alicio denove sentis sur la
+sxultro speciale fortan ekpremon de la dukina mentono.
+
+"Mi ja rajtas pensi," iom akre respondis Alicio, cxar sxi komencis
+senti sin gxenata.
+
+"Vi rajtas certe," konsentis la Dukino, "sed ne pli ol porkoj rajtas
+flugi; kaj la M--"
+
+Sed en tiu momento Alicio forte surprizigxis, cxar ecx en la komenco
+de tiu tre sxatata vorto, la dukina vocxo ekvelkis, kaj la dukina
+brako, ligita kun la sxia, forte tremis. Jen, rekte kontraux ili,
+vizagxo kontraux vizagxo, staris la Kera Damo, kun la brakoj falditaj.
+Sxi sulkigas fulmotondre la brovojn.
+
+"Estas bela tago, via Dama Mosxtino," la Dukino komencis per tre
+humila kaj malforta vocxo.
+
+"Jam nun mi admonas vin," la Damo pasie interrompis sxin, piedfrapante
+la grundon, "aux vi aux via kapo jam nun devas esti for, vi elektu!"
+
+La Dukino elektis, kaj--malaperis!
+
+"Ni dauxrigu la ludadon," la Damo diris al Alicio; kaj Alicio, tro
+timigite por eligi ecx unu vorton, per malvolantaj pasxoj sekvis sxin
+al la ludejo. La aliaj gastoj, profitante la foreston de la Damo jam
+sidigxis sub la arboj por ripozi. Sed ekvidinte la Damon, ili tuj
+levis sin kaj enue ekludis. Por instigi ilin la Damo anoncis ke ecx
+unumomenta prokrasto kostos al la prokrastanto--la vivon. Dum la
+tuta ludtempo, tra la tuta ludkampo, la Damo ne cxesis malpaci kun la
+aliaj ludantoj kaj cxiumomente kriegis "Senkapigu lin," aux "Senkapigu
+sxin." La soldatoj devis gardi la cxiuminute mortkondamnatojn; por
+plenumi tiun devon, estis necese ke ili forlasu la luddevon, t.e. la
+devon esti arkoj; kaj konsekvence restis post duonhoro ecx ne unu
+arko; cxiuj partoprenintoj (krom la Regxo, la Damo, kaj Alicio) estis
+jam mortkondamnitaj kaj soldate gardataj.
+
+La Damo--pro manko da senkapigebla materialo--cxesis labori, kaj per
+spireganta vocxo demandis al Alicio:
+
+"Cxu vi jam vidis la Falsan Kelonion?"
+
+"Ne," respondis sxi, "ecx mi ne scias kio estas Falsa Kelonio."
+
+"Gxi estas," la Damo respondis, "la kreitajxo, el kiu oni faras la
+falskelonian supon."
+
+"Mi neniam vidis tian beston," diris Alicio, "aux ecx auxdis pri gxi."
+
+"Vi venu, do," diris la Damo, "kaj li mem diros al vi sian
+vivhistorion."
+
+En la momento kiam sxi ekiris kun la Damo, sxi auxdis la Regxon
+diranta (per tre mallauxta vocxo) al la tuta cxeestantaro: "Oni vin
+pardonas--cxiujn."
+
+"Jen tre bona afero," sxi pensis. "Do, malgraux cxio, tiuj teruraj
+ekzekutoj ne efektivigxos. Mi tre, tre gxojas pri tio."
+
+Baldaux ili alvenis al Grifo kusxanta en la sunlumo kaj profunde
+dormanta. (Se vi ne scias kio estas Grifo, rigardu la ilustrajxon.)
+
+"Levu vin, dormemulo," ordonis la Damo, "kaj konduku cxi tiun
+frauxlinon al la Falsa Kelonio, por ke sxi auxskultu lian
+vivhistorion." Tiam por ekskuzi sin al Alicio sxi aldonis: "Mi mem
+devas iri returne por arangxi kelkajn ekzekutojn kiujn mi ordonis."
+
+Kaj sxi foriris lasante Alicion sola kun la Grifo.
+
+La Grifo, levinte sin kaj frotinte la okulojn, atendis gxis la Damo
+malaperis kaj tuj--tuj mokridis sxin. "Jen bona sxerco," li diris,
+duone al si, duone al Alicio.
+
+"Ho, gxin diru al mi, mi petas," Alicio diris.
+
+                [Ilustrajxo: LA GRIFO PROFUNDE DORMIS.]
+
+"Nu, la sxerco estas _sxi_ mem," diris la Grifo. "Cxio tio pri la
+ekzekutoj estas nur sxia fantazio; oni ja fakte neniun ekzekutas!
+Tamen, vi rapidigxu!"
+
+"Tie cxi cxiu ja ordonas rapidigxi," pensis Alicio, dum sxi malrapide
+sekvas gxin. "Neniam en la tuta vivo oni tiom cxirkauxordonis min,
+neniam!"
+
+Ne multe progresinte, ili jam ekvidis malproksime la Falsan Kelonion.
+Li sidis tutsola sur iu rokrando, kaj havis tre tristan mienon. Kiam
+ili pli proksimigxis, Alicio povis auxdi, ke li gxemas tiel profunde
+ke li riskas rompi al si la koron. Sxi eksentis por li tre fortan
+kompaton, kaj demandis al la Grifo:
+
+"Kiaspeca estas lia doloro?"
+
+Sed la Grifo respondis per preskaux tiaj samaj vortoj, kiajn li jxus
+uzis pri la Damo:
+
+"Cxio tio pri la doloro estas nur lia fantazio; li ja ne havas realajn
+dolorojn.--Tamen, vi rapidigxu."
+
+Do, ili marsxis kune rekte al la Falsa Kelonio. Tiu rigardis ilin el
+grandaj larmplenaj okuloj, sed diris nenion.
+
+"Tiu cxi frauxlino tre deziras scii vian historion," diris la Grifo.
+
+"Mi volonte diros gxin al sxi," diris la Falsa Kelonio per profunda,
+kvazaux kaverna vocxo. "Vi ambaux sidigxu, mi petas. Kaj ecx ne unu
+vorton parolu, gxis mi finos."
+
+Ili do sidigxis, kaj dum kelkaj minutoj _neniu_ parolis. Alicio pensis
+interne, "Kiamaniere li povos fini, se neniam li komencos, _tion_ mi
+ne povas kompreni." Tamen sxi pacience atendis.
+
+"Iam en la pasinto," diris fine la Falsa Kelonio kun profunda ekgxemo,
+"mi estis _vera_ Kelonio."
+
+Sekvis tiujn vortojn tre longa silento, kiun interrompis nur la
+okazaj interjekcioj (_Hjckrrh, Hjckrrh_) de la Grifo kaj la konstanta
+plorgxemado de la Falsa Kelonio. Alicio preskaux decidigxis levi sin
+kaj peti forpermeson, dirante 'Mi tre dankas vin, sinjoro, por via
+interesa rakonto.' Tamen, cxar sxi supozis, ke li nepre diros iom pli,
+sxi restis trankvile, kaj nenion diris.
+
+"Kiam mi estis malgrandulo," fine la Falsa Kelonio dauxrigis iom pli
+trankvile (kvankam ecx nun li plorgxemis ne malofte), "la gepatroj
+sendis min al lernejo en la maro. La instruisto estis iu maljuna
+kelonio--ni kutime nomis lin Testud'--"
+
+"Pro kio vi nomis lin Testud' cxar li ne estis Testudo?" interrompis
+Alicio.
+
+"Ni ja nomis lin Testud', cxar li estis fame konata _te-studento_, kaj
+tre sxatis paroli pri la te-kulturo. Cxu vi ne povis konkludi tion, ne
+demandinte?"
+
+La Falsa Kelonio evidente indignis, ke pro sxia malspriteco li devis
+doni tiun klarigon.
+
+Kaj la Grifo aldonis: "Vi devas honti, demandinte pri tia simpla
+afero."
+
+Tiam, por doni pli fortan emfazon al la riprocxo, ambaux sidis silente
+kaj rigardegis Alicion, gxis pro konfuzo sxi estus tre kontenta ke
+la tero malfermigxu kaj kovru sxin. Fine, la Grifo diris al la Falsa
+Kelonio:
+
+"Vi rapidu, malrapidulo! oni ne povas tie cxi atendi la tutan tagon."
+
+La Falsa Kelonio dauxrigis per jenaj vortoj:--
+
+"Jes, ni iris al la lernejo en la maro, kvankam vi eble ne kredas
+tion--"
+
+"Mi ne diris ke mi ne kredas," interrompis Alicio.
+
+"Vi ja ofte diris tion," diris la Falsa Kelonio, "almenaux se vi
+similas aliajn hominfanojn."
+
+Kaj antaux ol Alicio povis ree ekparoli, la Grifo ekkriis al sxi
+severe: "Vi fermu la busxon!"
+
+La Falsa Kelonio dauxrigis: "Tre bonan instruadon ni havis; fakte, ni
+iris lernejon cxiutage--"
+
+"Pri tio vi ne devas fanfaroni," diris Alicio, "ankaux mi iras en
+cxiutagan lernejon."
+
+"Cxu vi lernas _ekstrajxojn_?" demandis la Falsa Kelonio.
+
+"Jes," respondis Alicio, "la francan lingvon kaj la muzikon."
+
+"Ankaux la vestlavadon?" demandis plue la Falsa Kelonio.
+
+"Certege ne!" indignis Alicio.
+
+"Do, malgraux cxio, la via ne estis efektive altranga, bonstila
+lernejo," diris triumfe la Falsa Kelonio. "En la nia, oni ja presigis
+cxe la kontfino:
+
+'La franca lingvo, la muziko, kaj la _vestlavado_--ekstraj.'"
+
+"Laux mi, vi ne multe bezonis la vestlavadon," diris Alicio "cxar vi
+vivis sur la marfundo."
+
+"Miaj gepatroj povis pagi nek por tiu ekstrajxo, nek por la aliaj,"
+la Falsa Kelonio diris gxemante. "Ili pagis nur la ordinarajn
+kurspagojn."
+
+"Kiajn temojn la ordinara kurso enhavis?" Alicio demandis.
+
+"Por komenci," respondis la Falsa Kelonio, "La Libro-lekado kaj la
+Plumskrapado; ankaux la diversaj fakoj de Aritmetiko--Ambicio,
+Korpremo, Multimpliko, kaj Diveno."
+
+"Pri Multimpliko," Alicio kuragxis diri, "mi neniam auxdis. Kio gxi
+estas?"
+
+La Grifo levis surprize ambaux birdpiedojn. (Li ankaux havis en la
+posta parto du bestpiedojn--vidu la ilustrajxon.)
+
+"Kion?" Gxi ekkriis "neniam auxdis pri Multimpliko kaj tamen scias
+pri la Divenarto? Nu tiu arto kaj la arto multimpliki estas reciproke
+konversaj; kaj nur postkiam oni _multe_ praktikis implikon, estas
+permesate ecx komenci la arton diveni. Diveno sen antauxa impliko
+estas ja tute senvalora. Tamen vi, ne konante Multimplikon, pretendas
+bone koni la Divenon. Ecx idioto ne kredus tion."
+
+Alicio jam ne havis la kuragxon por demandi plu al la Grifo pri la
+marlerneja Aritmetiko. Turnante sin for de li, sxi demandis al la
+Falsa Kelonio:
+
+"Kion alian vi devis lerni?"
+
+"En la unua loko, la Misterojn," respondis la Falsa Kelonio kalkulante
+la temojn per siaj piedajxoj, nome Mistero Antikva kaj Mistero
+Moderna: ankaux la Disigarto. La Disigarta instruisto estis maljuna
+angilo kiu venis nur unufojon en cxiu semajno; li instruis al ni
+disigi cxiujn objektojn, cxu ebenaj, cxu solidaj kaj _Kolerigi
+florbildojn_.
+
+"Kiamaniere oni faris tion?" demandis Alicio.
+
+"Nu, la detala klarigo estus ja tre teda," diris la Falsa Kelonio,
+"tamen mi certigas al vi ke niaj lernejanoj, se ili bezonus, ekzemple,
+rugxigi blankajn rozojn (kiel hodiaux la gxardenistoj de la Damo)
+tre hontus uzi ilian kolorilon; kaj ecx por rugxigi la Damon mem, la
+koleriga metodo estus multe pli bonartista ol la koloriga. Eble la
+Grifo volos aldoni pluan klarigon."
+
+"Mi ne povas," diris la Grifo, "cxar pro manko da tempo mi neniam
+lernis la kolerigarton. La klasika profesoro tre okupis mian tempon;
+li ja estis vera kankro."
+
+"Mi ne lernis de li," diris gxemante la Falsa Kelonio. "Oni diris ke
+li instruis la Ratinan kaj Blekan lingvojn. Cxu mi estas prava?"
+
+"Tute prava," diris la Grifo, ankaux gxemante, kaj pro la dolorigaj
+memorajxoj ili ambaux kovris la vizagxojn per la piedajxoj.
+
+"Kaj kiom da horoj cxiutage vi studis en la lernejo?" Alicio faris
+tiun demandon en la celo kiel eble plej rapide enkonduki novan
+paroltemon.
+
+"Dek horojn," respondis la Falsa Kelonio, "en la unua tago, naux en la
+dua kaj tiel plu."
+
+"Jen tre kurioza arangxo," diris Alicio.
+
+"_Nu, ligigxis_ kun tiu 'kurioza' arangxo," aldiris la Grifo, "unu
+tre sxatata konsekvenco; cxar en la dekunua tago _nuligigxis_ cxiuj
+lecionoj."
+
+"Cxu vi volas komprenigi," diris Alicio tre mirigite "ke en la dekunua
+tago la lernejanoj havis la tempon tute libera?"
+
+"Certe," diris la Falsturto.
+
+"Kaj kio okazis en la dekdua tago," Alicio vigle demandis.
+
+"Jen suficxe pri la lecionoj," la Grifo interrompis sxin tre firme.
+"La Falsa Kelonio nun rakontos al vi ion pri la ludoj."
+
+
+
+
+                              CXAPITRO X
+
+                          LA OMARA KVADRILO
+
+
+La Falsa Kelonio profunde ekgxemis, kaj tiris la postan flankon de unu
+piedajxo trans la okuloj. Li fikse rigardis Alicion kaj forte penis
+paroli, sed liaj plorgxemoj dum kelkaj minutoj neebligis la parolojn.
+
+"Li kondutas same kvazaux li havas oston en la gorgxo," diris la Grifo
+kaj tuj klopodis (per fortaj skuoj kaj manfrapoj sur la dorson) eligi
+la oston. Fine la Falsa Kelonio regajnis la vocxpovon, kaj kun larmoj
+glitfalantaj sur siaj vangoj komencis:
+
+"Eble vi ne logxis longan tempon sub la maro (Alicio intermetis 'Mi
+neniam') eble ankaux vi neniam estas prezentita al Omaro--(Alicio
+komencis diri 'Mi unufojon gustumis--' sed rapide haltigis sin kaj
+diris anstatauxe 'Mi neniam')--do vi ecx ne povas imagi, kia rava
+afero estas la Omara Kvadrilo."
+
+"Mi devas konfesi ke ne," diris Alicio. "Kiaspeca gxi estas?"
+
+"Nu," la Grifo respondis, "oni komence formigxas en unu rangon laux la
+marbordo--"
+
+"En du rangojn," interrompis la Falsa Kelonio, "da fokoj, kelonioj,
+k.c. Poste, kiam oni formovis cxiujn meduzojn--"
+
+--"Kio ordinare konsumas multe da tempo," intermetis la Grifo.
+
+--"Oni du fojojn antauxen iras--"
+
+--"cxiu kun sia kundancanta omaro,"--ree interrompis la Grifo.
+
+--"Kompreneble," konsentis la Falsa Kelonio--"du fojojn antauxen
+iras, turnigxas kun la kunulo--"
+
+--"Sxangxas la kunulon kaj reiras samvice," diris la Grifo.
+
+--"Poste," la Falsa Kelonio rekomencis, "oni ja jxetas la--"
+
+--"la omarojn," ekkriis ekscitite la Grifo, kaj saltis en la aeron.
+
+--"Kiel eble plej malproksimen en la maron--"
+
+--"Nagxsekvas ilin," la Grifo kriis, ankoraux pli ekscitite.
+
+--"Renversas sin en la maro--" dirante tion ecx la Falsa Kelonio
+saltis furioze sur la piedpintoj.
+
+--"Denove sxangxas la kunulon--" Cxi tiun fojon la Grifo tiel forte
+kriegis, ke sxajnis al Alicio ke sxiaj oreloj krevas.
+
+--"Renagxas al tero, kaj--jen la fino de l' unua movado," diris la
+Falsa Kelonio. En tiu momento li subite mallauxtigis la vocxon, kaj
+ambaux bestoj kiuj jxus freneze cxirkauxsaltis, ree sidigxis, kaj
+rigardis Alicion trankvile kaj tre melankolie.
+
+"Gxi nepre estus tre plezuriga danco por alrigardi," diris Alicio.
+
+"Cxu vi volus vidi iometon da gxi?" demandis la Falsa Kelonio.
+
+"Ho, mi tre sxatus gxin," respondis Alicio.
+
+"Ni do tradancu kune la unuan parton," diris la Falsa Kelonio al la
+Grifo, "la omarojn ni ja povos imagi. Kiu el ni kantos la muzikon?"
+
+"Ho, _vi_ kantu," diris la Grifo, "cxar mi forgesis la vortojn."
+
+Ili do komencis danci cxirkaux Alicio. Ne malofte, pro tro apudaj
+pasxoj, ili piedpremis al sxi la piedfingrojn. Ambaux markis la
+taktojn svingante la dekstran antauxpiedajxon; kaj tre malrapide, tre
+triste la Falsa Kelonio kantis:--
+
+      _"Ho, Limak', vi plirapidu!" la merlango plende gxemas;
+      "Cxar fokeno post ni sekvas, kaj la voston al mi premas!
+      Kelonioj kaj omaroj je fervoro cxiuj bolas,
+      Kaj atendas vin sur sablo!   Cxu vi ankaux danci volas?
+      Vi konsentas, cxu ne vere?   Vi konsentas partopreni?
+      Vi konsentas.   Cxu ne vere?   Ho, konsentu partopreni._
+
+      _Ho, imagu vi la ravon esti supren altlevita!
+      Esti kun omar' kunulo for en maron forjxetita!"
+      "Ne!   Tro longen!" diris la limak', skuante sin timeme,
+      "Mi ne volas."   Al merlango do rifuzis li dankeme.
+      Ja konsenti li ne volis, li ne povis partopreni,
+      Ja konsenti li ne povis, li ne volis partopreni._
+
+      _Fisxamiko al li diris "Ne tre gravas la distancoj;
+      Aliborde estas ja alia lando kaj la Francoj!
+      Ju pli longen de Anglujo, pli apude al Francujo!
+      Do, ne timu!   Cxar sur ambaux bordoj jen por vi patrujo.
+      Vi konsentas, cxu ne vere?   Vi konsentas partopreni?
+      Vi konsentas, cxu ne vere?   Ho, konsentu partopreni!"_
+
+Kiam la dancado finigxis, Alicio interne sentis ke gxi estas teda kaj
+ecx ne sendangxera por sxi; tamen sxi diris gxentile:--
+
+"Mi tre dankas; mi tre interesigxis vidante la dancadon; kaj speciale
+placxis al mi tiu kurioza kanto pri la merlango."
+
+"Ho, pri la merlangoj," diris la Falsa Kelonio, "vi kompreneble vidis
+ilin?"
+
+"Jes," Alicio respondis, "tre ofte mi vidis ilin en _la frit_--"
+
+"Pri _Lafrito_, mi ne scias kie sidas tiu urbo," diris la Falsa
+Kelonio, "sed se vi tre ofte vidis ilin, vi kompreneble konas kian
+aspekton ili havas?"
+
+"Mi kredas ke jes," diris Alicio, konsiderante. "Ili havas la vostojn
+en la busxoj; ankaux ili estas kovritaj per paneroj."
+
+"Pri la paneroj vi eraras," diris la Falsa Kelonio, "ili ne povas pro
+la marvisxo teni panerojn sur la korpo. Sed pri la vostoj vi _ne_
+eraras, kaj la kauxzo ja estas--"
+
+En tiu momento la Falsa Kelonio oscedis kaj fermis la okulojn, dirante
+al la Grifo: "_Vi_ diru al sxi pri la kauxzo kaj cxion tion."
+
+"La kauxzo estas," diris la Grifo, "ke ili persistis iri danci kun
+omaroj; do, oni jxetis ilin malproksimen en la maro; do ili havis tre
+longan falon; do, la vostoj fiksigxis en la busxoj, kaj oni ne povis
+malfiksi ilin; do--jen cxio."
+
+"Mi dankas," diris Alicio, "tio estas por mi tre interesa. Gxis
+hodiaux mi sciis tre malmulte pri merlangoj."
+
+"Mi povas diri al vi pli ol tio, se al vi placxos," diris la Grifo.
+"Cxu vi scias kial oni nomas tiun fisxon merlango?"
+
+"Mi neniam pripensis tiun demandon," diris Alicio. "Kial do?"
+
+"Cxar gxia lango estas cxiam en la maro," klarigis la Grifo, "kaj
+la maron gxi prefere silabas per 'e' nur pro gxia partianeco por la
+Francoj; vi kredeble rimarkis per kia sopira vocxo gxi kantis '_pli
+apude al Francujo_.'"
+
+(En la angla teksto li tute alie klarigis la nomon. Por ekkompreni
+gxin, oni devas identigi en la pensoj la vortojn "merlango" kaj
+"blankigilo" kiuj en angla lingvo havas saman sonon _uxhajting_. Jen
+la teksta dialogo:--
+
+"Cxu vi scias kial oni nomas gxin merlango?" diris la Grifo.
+
+"Mi neniam pripensis tiun demandon," diris Alicio. "Kial do?"
+
+"Gxi poluras la bot-kaj sxuojn," diris tre solene la Grifo.
+
+"Pol-ur-as la bot-kaj sxu-ojn," Alicio ripetis tre malrapide,
+dispecigante la vortojn en la celo eligi la nepre kasxitan signifon.
+
+"Per kio oni poluras viajn sxuojn?" demandis la Grifo.
+
+Alicio rigardis sur ilin kaj iom konsideris antaux ol respondi:
+
+"Mi kredas ke oni traktas ilin per ciro aux iu alia nigrigilo."
+
+"Tie cxi, sub la maro," diris la Grifo per tre profunda vocxo, "oni
+poluras botojn per _blankigilo_. Do, vi nun komprenas.")
+
+"Kaj el kio oni fabrikas viajn piedirilojn?" Alicio demandis scivole.
+
+"Ho, pri la piediriloj," respondis la Grifo, "unue mi konsilas al vi
+ne uzi tiajn longajn kombinajxojn, kiujn nur la plej lertaj maranoj
+povas uzi sen la dangxero esti malkomprenataj. Due, por respondi
+la demandon, jen la iloj kiujn ni uzas por igi la submaranojn _pie
+diri_ la veron--ni metas sub la piedoj algojn, efektive cxion
+_verdan_, cxar, bedauxrinde, ne cxiuj niaj gejunuloj estas instinkte
+_verd-iremaj_."
+
+"Se mi estus la merlango," diris Alicio ankoraux pripensante la
+kanton, "mi dirus al la fokeno: 'Malantauxen Sinjoro! oni ne bezonas
+_vin_.'"
+
+"La Merlangoj ja cxiam volas kunhavi fokenon," diris la Falsa Kelonio
+"kaj sen fokeno neniu prudenta merlango volus vojagxi ien en la maro."
+
+"Cxu vere ne?" Alicio demandis tre mirigite.
+
+"Kompreneble ne," respondis la Falsa Kelonio, "cxar dum la vojagxo li
+eble bezonos reklami siajn komercajxojn en la vizitataj havenoj, kaj
+kunhavante fokenon li povos respondi sengxene al la demando: 'Cxu vi
+havas afisxon?' nur montrante al gxi kaj dirante 'Jen, sidante sur la
+pakajxoj, _jena fisxo_!'"
+
+Cxar Alicio ne tuj komprenis lian klarigon pri la fisxa afisxo, la
+Falsa Kelonio ofendigxis kaj la Grifo profitis la silenton por proponi
+ke nun Alicio rakontu al ili _sian_ historion.
+
+"Mi nur povus rakonti miajn aventurojn komencante per la hodiauxa
+mateno," diris Alicio naive, "cxar ne utilus priparoli la antauxajn
+tagojn, ecx la hierauxan, pro tio ke mi ne estis la sama persono."
+
+"Cxion tion vi devas klarigi," diris la Falsa Kelonio.
+
+"Ne, ne! la aventurojn antaux cxio alia," diris malpacience la Grifo,
+"per klarigoj oni ja terure perdas la tempon."
+
+Sekve, Alicio komencis rakonti al ili siajn aventurojn de la tempo
+kiam sxi ekvidis la Blankan Kuniklon. En la komenco sxi sentis sin tre
+timema, pro la fakto ke ambaux bestoj tre alproksimigxis al sxi--cxe
+cxiu flanko po unu--kaj tre largxe malfermis la okulojn kaj busxojn.
+Tamen dum la rakontado sxi iom post iom farigxis pli sinfida.
+
+La auxskultantoj restis tute trankvilaj gxis sxi rakontis pri la
+deklamo (antaux la Rauxpo) de la poemo "_Patro Vilcxo_." Kiam sxi
+diris al ili ke la vortoj elvenis el la busxo tute malpravaj, la Falsa
+Kelonio profunde enspiregis kaj diris "Jen tre kurioza fakto."
+
+"Apenaux povus esti io pli kurioza," aldonis la Grifo.
+
+"La vortoj elvenis malpravaj," ripetis la Falsa Kelonio, kaj profunde
+pensis.
+
+Post kelkaj momentoj gxi diris:--
+
+"Mi do tre sxatus auxskulti, se la Frauxlino volus nun deklami ian
+versajxon. Vi ordonu ke sxi komencu."
+
+Li rigardis la Grifon kvazaux li kredas ke gxi havas la rajton ordoni
+sxin.
+
+"Vi starigxu," diris la Grifo al Alicio, "kaj deklamu '_la
+Dormemulo_.'"
+
+"La kreitajxoj ja terure ordonadas min," pensis Alicio, "kaj igas min
+deklami la parkerajxojn same kiel se mi estus en la lernejo."
+
+Tamen sxi levigxis kaj komencis la deklamon, sed sxia kapo plenigxis
+de la Omara Kvadrilo en tia grado ke apenaux sxi konsciis kion sxi
+diras, kaj la vortoj venis tre, tre kurioze:--
+
+      _Jen la vocx' de l' Omar'! mi auxdis la krion,
+      "Vi min bakis tro brune, vi iru Azion!"
+      La hararon netigas en cxiu okazo
+      La anas' per l' okuloj, sed li per la nazo.
+      Kiam seka la sablo, li kvazaux monarhxo
+      Malestime parolas ecx pri la sxarko.
+      Kiam tajdo kun sxarkoj amase enfluas
+      Malfiera la vocxo per kiu li bruas._
+
+"Tiuj certe ne estas la vortoj kiujn _mi_ lernis en la infaneco,"
+diris la Grifo.
+
+"Tiujn vortojn mi neniam auxdis gxis la nuna momento," diris la Falsa
+Kelonio, "gxi ja estas nur sensencajxo."
+
+Alicio diris nenion. Fininte la verson, sxi sidigxis, metis la manojn
+al la kapo, kaj ekmiris cxu iam sxia vivo refarigxos ordinara.
+
+"Mi tre volus scii la klarigon de cxio tio," diris la Falsa Kelonio.
+
+"Sxi ne povas klarigi," la Grifo vigle intermetis. "Eldiru la duan
+verson."
+
+"Sed pri lia hararo," persistis la Falsa Kelonio, "li fakte ne povus
+netigi gxin per la nazo."
+
+Alicio havis nenion por diri; sxi nur rigardis ilin senhelpe.
+
+"Vi eldiru la duan verson," ripetis la Grifo, "gxi komencigxas per la
+vortoj '_Lian domon pasante_--'"
+
+Alicio ne kuragxis malobei, kvankam sxi estis certa ke cxio nepre
+elvenos malprave. Per tremanta vocxo sxi eldiris:--
+
+      _Lian domon pasante, per unu okulo
+      Mi ekvidis panteron kun guf' por kunulo.
+      La pantero englutis ja cxion gluteblan,
+      Al la gufo lasante nenion mangxeblan.
+      La festeno finigxis: al la guf' li permesis
+      La kuleron enposxi; li mem ne forgesis
+      La trancxilon enpaki virinan en mufon
+      Kaj per tio li ankaux distrancxis la--!_
+
+En tiu momento la Falsa Kelonio malpacience interrompis sxin:--
+
+"Por kio utilas," li diris, "ke vi eldiru tiajn versacxojn, ne dume
+klarigante ilin? Gxi estas ja la plej konfuziga lingvajxo kiun iam en
+la vivo mi auxskultis."
+
+"Jes," konsente diris la Grifo, "ankaux mi opinias ke estos bone ne
+plu dauxrigi tiun deklamajxon." Ankaux Alicio tre gxoje konsentis.
+
+"Cxu vi volas ke ni tradancu la duan parton de la Omara Danco?"
+proponis la Grifo "aux cxu vi eble preferus ke la Falsa Kelonio kantu
+al vi?"
+
+"Ho, mi certe preferus la kanton, se la Falsa Kelonio komplezos."
+Alicio respondis tiel fervore ke la Grifo diris, ofendite:
+
+"H'm! Pri gustoj ne utilas diskuti. Do, se agrable al vi, karulo, vi
+kantu por sxi '_Kelonia Supo_.'"
+
+La Falsa Kelonio ekgxemis profunde, kaj kantis per vocxo iafoje
+plorsufokita:
+
+               _Supo alloga de verda kolor'
+                 Preta je la sepa hor'!
+               De la vespero la cxefa glor'!
+                 Supo vespera, bela vi Sup'!
+                 Supo vespera, bela vi Sup'!
+               Su-upo ve-espera, Su-upo ve-espera
+                 Bela, ho bela vi Sup'!_
+
+               _Ho, bela Supo! pli bona ol truf',
+                 Ol supo el bovida huf'!
+               Cxion fordonus mi por suf--
+                 --icxe da vi, ho bela vi Sup'!
+                 --icxe da vi, ho, bela vi Sup'!
+               Su-upo ve-espera, Su-upo ve-espera!
+                 Bela, ho bela vi Sup'!
+                       --VI SUP'!_
+
+"Denove la hxoron," ekkriis la Grifo. Sed kiam la Falsa Kelonio
+nur komencis rekanti gxin, de iu malproksima loko auxdigxis lauxta
+ekkrio:--
+
+"_La proceso komencigxas!_"
+
+"Vi rapidu do," kriis la Grifo al Alicio, kaj preninte sxin per la
+mano, gxi rapidis for, ne atendante la finon de la hxoro.
+
+"Pri--kio--oni--pro--cesas?" Alicio dum la kurado demandis spiregante;
+sed la Grifo nur kuris pli rapide. Dume sekvis ilin--pli kaj pli
+mallauxte--la vocxo de la Falsa Kelonio finanta per tre melankoliaj
+tonoj la rekantajxon:
+
+               _Su-upo ve-espera! Supo ve-espera!
+                 Bela, ho bela vi Sup'!_
+
+
+
+
+                             CXAPITRO XI
+
+                      KIU FORSXTELIS LA TORTOJN?
+
+
+Kiam ili alvenis, la Keraj Geregxoj jam sidis sur sia trono,
+cxirkauxite de granda amaso da bestetoj kaj birdetoj, ankaux la tuta
+aro da ludkartoj.
+
+Jen antaux la trono staris la Lakeo; li havis la manojn kunligitajn
+per granda fercxeno, kaj gardis lin du soldatoj, cxiuflanke po unu.
+Apud la Regxo staris la Blanka Kuniklo; en la dekstra mano tiu cxi
+havis trumpeton, kaj en la maldekstra li portis grandan rulajxon
+pergamenan. En la mezo de la jugxejo estis tablo, kaj sur la tablo
+Alicio ekvidis grandan pladon plenan je tortoj. Tian allogan aspekton
+ili havis, ke nur surrigardi ilin funkciigis la salivglandojn. "Mi
+tre volas," pensis sxi, "ke oni tuj finu la proceson kaj disdonu la
+tortojn."
+
+Tamen, konkludinte el la mienoj de la cxeestantoj ke tio _ne_ okazos,
+sxi--por pasigi la tempon--komencis cxirkauxrigardi.
+
+Gxis la nuna momento neniam en la tuta vivo sxi cxeestis jugxejon;
+tamen sxi estis _iom_ leginta pri tiaj aferoj, kaj tre kontente sxi
+konstatis ke sxi povas facile identigi preskaux cxion en la cxambro.
+
+"Jen," sxi komencis, "sub la granda peruko, jen la jugxisto."
+
+Sendube! Sed li estis ankaux la Regxo, kaj cxar li portis la kronon
+super la peruko (se vi volas vidi _kiel_, vidu la ilustrajxon sur
+pagxo 120 [LA KUIRISTINO RIFUZAS ATESTI.]) li havis la aspekton esti
+tre malkomforta; ankaux la krono certe ne sidis konvene.
+
+"Kaj jen," pensis Alicio dauxrigante la klasifikon, "la
+_jxurintarejo_, kaj jenaj dekdu kreitajxoj--sxi nepre devis uzi tiun
+vorton, cxar unuj ja estis bestoj, kaj aliaj estis birdoj--supozeble
+estas la _jxurintoj_."
+
+Sxi du, tri fojojn ripetis la vortojn "jxurintoj, jxurintarejo," cxar
+sxi kredis, kaj ja rajtis kredi, ke nur tre malmultaj knabinetoj sxiaj
+samagxuloj havas pri tiuj vortoj ian ajn ideon.
+
+La dekdu jxurintoj skribadis (cxiuj senescepte) sur ardezajxoj.
+
+"Kion ili faras?" sxi flustris al la Grifo, "ja antaux komenco de la
+proceso, ili nepre nenion povas havi por skribi."
+
+"Ili skribas cxiu sian propran nomon," la Grifo mallauxte respondis,
+"pro la timo ke antaux la finigxo de l' proceso ili forgesos gxin."
+
+"La stultuloj!" Alicio komencis per lauxta indigna vocxo, sed tuj
+cxesis pro la fakto ke la Blanka Kuniklo ordonis: "Silenton en la
+jugxejo," kaj la Regxo, almetinte la okulvitrojn, cxirkauxrigardis por
+sciigxi kiu parolas.
+
+Alicio povis certigxi, same kvazaux sxi rigardus la ardezojn de
+malantaux iliaj sxultroj, ke cxiuj jxurintoj skribas sur la ardezoj
+"Stultuloj," kaj ecx sxi povis rimarki ke unu el ili, ne sciante mem
+per kiaj literoj silabi la vorton, devas peti la informon de sia
+najbaro. "Kiam la proceso finigxos," pensis Alicio, "oni havos sur
+tiuj ardezoj vere vidindan miksajxon!"
+
+La grifelo de unu jxurinto komencis grinci. _Tion_ kompreneble
+Alicio ne povis toleri. Do, cxirkauxirinte la jugxejon, kaj preninte
+oportunan starlokon malantaux li, sxi tre baldaux sukcesis forsxteli
+nerimarkite la grifelon. Tiel lerte sxi klopodis ke la jxurinteto (gxi
+estas ja Bil Lacerto!) tute ne povis kompreni kien gxi malaperis. Li
+do, post longa cxirkauxsercxado, fine klopodadis kiel eble plej bone
+skribi per unu fingro. Sed ne multe utilis _tio_, cxar la fingro faris
+sur la ardezo nenian postsignon.
+
+"La Heroldo legu la kulpigon," diris subite la Regxo.
+
+Laux tiu ordono, la Blanka Kuniklo trifoje ludblovis la trumpeton, kaj
+poste malvolvis la pergamenan rulajxon, kaj legis lauxte:
+
+               _La Kera Damo bakis tortojn
+                 En iu somertago!
+               Lakeo sxtelis tiujn tortojn
+                 Kaj kasxis sub kratago!_
+
+"Vi tuj konsideru la verdikton," ordonis la Regxo, direktante siajn
+rigardojn al la jxurintoj.
+
+"Ne, ne ankoraux," vigle intermetis la Kuniklo. "Antaux tio estas multe
+da procedoj."
+
+"Alvoku la unuan atestanton," diris suflorite la Regxo.
+
+La Blanka Kuniklo tuj blovis trifoje la trumpeton, kaj lauxte
+kriis:--"Unua atestanto!"
+
+La unua atestanto estis la Cxapelisto. Li venis en la cxambron tra
+flanka pordo, havante en unu mano tetason kaj en la alia pecon da
+buterpano.
+
+"Pardonu, via Regxa Mosxto," li komencis, "ke mi kunportas cxi
+tiujn teajxojn; kiam mi ricevis la alvokon, mi ne ankoraux finis la
+temangxadon."
+
+"Vi devis esti fininta," diris la Rego, "Kiam vi komencis?"
+
+La Cxapelisto rigardis al la Martleporo kaj la Gliro, kiuj jam sekvis
+lin en la jugxejon kaj starigxis kune, brako en brako.
+
+"Je la dekkvara de Marto, mi kredas," li prove diris.
+
+"Dekkvina," "Deksesa," korektis la Martleporo kaj la Gliro, preskaux
+sammomente.
+
+"Elskribu tion," diris la Regxo al la jxurintaro.
+
+Laux tiu ordono, la jxurintaro elskribis cxiujn tri datojn sur la
+ardezoj; poste kalkulis la sumon, kaj eligis solvon en spesmiloj kaj
+spesdekoj!
+
+"Demetu vian cxapelon," diris la Regxo al la atestanto.
+
+"Gxi ne estas mia," kontrauxdiris la Cxapelisto.
+
+"Do, _sxtelita_!" ekkriis la Regxo, turnante sin al la jxurintoj:
+cxiuj notis ke la cxapelo estas sxtelita.
+
+"Mi tenas provizon da ili por vendi," la Cxapelisto klarigis. "Propran
+cxapelon mi havas neniun. Mi estas ja Cxapelisto."
+
+Kaj nun la Damo almetis la okulvitrojn kaj severe rigardegis la
+Cxapeliston. Sub sxia rigardego tiu paligxis kaj tremis.
+
+"Vi diru vian evidencon," diris la Regxo. "Se vi persistos konduti en
+tia ridinde timigita maniero, mi tuj ekzekutigos vin."
+
+Tiu minaco ja ne kuragxigis la atestanton. Li sencxese sxangxis la
+sintenadon, apogante la korpon jen sur unu piedo, jen sur la alia. Kun
+tre maltrankvila mieno li konstante rigardis la Damon; kaj, pro lia
+konfuzigxo, li ecx elmordis grandan pecon el la tetaso anstataux el la
+buterpano!
+
+En tiu momento Alicio havis tre kuriozan korpsenton. Kio povus esti la
+kauxzo? Post ne longe sxi konstatis ke ankoraux unu fojon sxi komencas
+_kreski_. Unue sxi preskaux decidigxis starigxi kaj eliri la jugxejon.
+Tamen post plua pripenso, sxi opiniis ke estos pli bone resti kie sxi
+nun sidas, gxis manko da spaco devigos la eliron.
+
+"Bonvolu ne tiel forte premi min," diris la Gliro, kiu nun trovigxis
+sidanta apud sxi. "Apenaux mi povas spiri."
+
+"Pardonu, sed mi ne povas ne," Alicio respondis humile. "Mi ja
+kreskas."
+
+"Vi ne rajtas kreski tie cxi," diris la Gliro.
+
+"Sensencajxo," rediris Alicio pli kuragxe. "Ankaux _vi_ kreskas."
+
+"Jes," respondis la Gliro. "Sed mi kreskas laux normala rapideco, kaj
+vi malnormale, ridinde!" Kaj kun tre malagrabla mieno li eligis sin el
+sia sidloko, kaj transiris al la alia flanko de l' jugxejo. La Damo dume
+ecx ne unu momenton cxesis rigardegi la Cxapeliston, kaj, en la momento
+kiam la Gliro transiras la jugxejon, sxi diris al unu el la cxambelanoj:
+"Alportu al mi la liston de la kantintoj en la lasta koncerto." Auxdinte
+tiun ordonon la Cxapelisto tremis tra la tuta korpo tiel forte, ke
+ambaux sxuoj fortremigxis de la piedoj.
+
+"Vi nur eldiru vian evidencon," ripetis kolere la Regxo; "se ne, mi
+nepre ekzekutigos vin, cxu vi estas nerve afliktata, aux ne."
+
+"Se placxas al via Regxa Mosxto," la Cxapelisto tuj komencis per
+tremanta vocxo--"mi estas malricxulo--kaj apenaux mi komencis mian
+temangxon--t.e. komencis antaux nur kelkaj tagoj--kaj pro la fakto
+ke la buterpano farigxis tiel maldika--kaj ke la teo tvinklis tiel
+forte--"
+
+"Kio tio estas pri _tvinklo_?" la Regxo demandis.
+
+"Gxi komencigxis per la Te--" diris la Cxapelisto.
+
+"Kompreneble '_tvinklo_' komencigxas per T" diris vigle la Regxo. "Cxu
+vi volas insulti min kredigante ke mi estas neklerulo?--vi dauxrigu!"
+
+--"Mi estas malricxulo," la Cxapelisto rekomencis "kaj preskaux cxio
+pli malpli _tvinklis_ post la teo, sed la Martleporo diris--"
+
+"Mi _ne_ diris," la Martleporo rapide intermetis.
+
+"Vi _diris_--" insistis la Cxapelisto.
+
+"Mi tion neas," diris la Martleporo.
+
+"Li neas 'tion'" diris la Regxo, "do ellasu 'tion' el la evidenco."
+
+"Nu, se ne la Martleporo, certe la Gliro diris--" kaj la Cxapelisto
+cxirkauxregardis por vidi cxu ankaux li neos--sed la Gliro nenion
+neis, cxar li profunde endormigxis.
+
+"Kaj poste," la Cxapelisto dauxrigis, "mi trancxis pli da
+buterpano--"
+
+"Sed kion la Gliro diris?" demandis unu jxurinto.
+
+"Tion mi ne povas memori," respondis la Cxapelisto.
+
+"Se vi ne memoros," minacis la Regxo, "mi ekzekutigos vin."
+
+La kompatinda Cxapelisto lasis fali la tetason kaj buterpanon, kaj
+humile surgenuis. Denove jam la trian fojon, li komencis:--
+
+"Mi--se placxas al via Regxa Mosxto--estas tre malricxa--"
+
+"Konsente, tre malricxa vi estas je la parolarto," diris la Regxo,
+"gxin vi certe ne posedas."
+
+Cxe tiu regxa sxerco, unu kobajo aplauxdis, kaj estis tuj subpremita
+de la oficistoj. (Cxar 'subpremita' estas iom malfacila vorto,
+mi volas klarigi la agmanieron. Oni havis en la jugxejo grandan
+kanvassakon, kunligeblan cxe la busxo per sxnuretoj. En tiun sakon oni
+sxovis la kobajon, kaj poste sidis sur la sako.)
+
+"Estas bona afero ke mi vidis tion," pensis Alicio. "Tre ofte mi
+legas en la jxurnaloj ke cxe la fino de iu proceso 'kelkaj personoj
+ekaplauxdis, sed la aplauxdantoj estis tuj subpremitaj de la oficistoj
+de la jugxejo.' Kaj gxis nun neniam mi povis kompreni kion precize tio
+signifas."
+
+"Se nenion plu vi povas diri pri la afero," diris la Regxo, "estas
+permesite al vi deiri."
+
+"Mi ja ne povas," kontrauxdiris la Cxapelisto, "deiri pli malsupren,
+cxar jam mi staras sur la planko."
+
+"Tamen vi povas _decidi desidi_ tie," respondis la Regxo.
+
+Cxe tio la alia kobajo aplauxdis kaj--estis subpremita.
+
+"Nu," pensis Alicio, "eble nun, foriginte la kobajojn, oni povos pli
+bone progresi."
+
+"Mi preferus hejmenigxi por dauxrigi la temangxadon," diris la
+Cxapelisto, kaj tre time li observis la Damon, kiu legas la liston de
+kantintoj.
+
+"Vi havas la forpermeson," diris la Regxo, kaj la Cxapelisto tuj
+eligxis la jugxejon, ecx ne revestinte la sxuojn.
+
+--"Kaj vi senkapigu lin ekstere," la Damo aldonis al unu el la
+oficistoj. Sed antaux ol la oficisto atingis la pordon, jam la
+Cxapelisto tute malaperis.
+
+"Alvoku la duan atestanton," ordonis la Regxo.
+
+La dua atestanto estis la Dukina kuiristino. Sxi portis en la mano
+la piprujon, kaj Alicio facile divenis kiu envenos, jam antaux la
+enveno; cxar sxi rimarkis ke inter la starantoj apud la pordo subite
+komencigxis forta kaj konstanta ternado.
+
+"Vi eldiru vian evidenc--" la Regxo nur komencis.
+
+"Rifuzas!" diris la kuiristino.
+
+La Regxo, konsternite, rigardis la Blankan Kuniklon, kiu per mallauxta
+vocxo diris:--
+
+"Cxi tiun atestanton via Regxa Mosxto devas _kros_-ekzameni."
+
+"Nu, se tio estas nepre necesa," la Regxo diris rezignacie, "mi faros
+gxin laux mia eblo."
+
+             [Ilustrajxo: LA KUIRISTINO RIFUZAS ATESTI.]
+
+Do, faldinte la brakojn kaj sulkiginte la brovojn kontraux la
+kuiristino, gxis liaj okuloj preskaux tute fermigxis, li demandis per
+tre profunda vocxo:--"El kio oni faras tortojn?"
+
+"Plejparte el pipro," respondis la kuiristino.
+
+"El melaso," korektis iu dorma vocxo malantaux sxi.
+
+"Kaptu tiun Gliron," furioze kriis la Damo. "Senkapigu tiun Gliron!
+Eligu lin el la jugxejo! Subpremu lin! Pincxu lin! Sxiru al li la
+vangharojn!"
+
+Dum kelkaj momentoj la tuta jugxantaro konfuzigxis, klopodadante
+eligi la Gliron. Kiam fine cxio retrankviligxis, la kuiristino jam
+malaperis.
+
+"Ne grave estas," diris la Regxo. Interne, li ja estis tre kontenta.
+"Alvoku la trian atestanton," li rapide dauxrigis, kaj aldonis per
+mallauxta vocxo al la Damo:
+
+"Bonvolu, mia karulino, _mem_ krosekzameni la venontan. Pro tiu laboro
+la kapo al mi preskaux krevas."
+
+Alicio observis la Blankan Kuniklon, dum li manfusxas la liston, kaj
+sxi tre miris kian sxajnon havos la venonta atestanto; "cxar," sxi
+diris al si, "oni gxis nun ricevis tre malmulte da evidenco."
+
+Imagu al vi sxian surprizon kiam sxi auxdis la kuniklon per la plej
+alta tono de sia kunikla vocxeto ellegi la nomon "Alicio."
+
+
+
+
+                             CXAPITRO XII
+
+                           ALICIO ATESTANTO
+
+
+"Jen mi" ekkriis Alicio. Pro la eksciteco sin trovi alvokata, sxi
+tute forgesis ke dum la lastaj minutoj sxi tre multe kreskis; kaj
+tiel subite sxi eksaltis supren, ke sxi renversis per la jupo la
+jxurintarujon, kaj faligis cxiujn jxurintojn sur la kapojn de la sube
+starantoj.
+
+Jen ili kusxis sur la planko kaj senhelpe baraktadis, rememorigante
+al sxi kio okazis en la hejmo antaux unu semajno, kiam sxi akcidente
+renversis el globo aron da rugxaj fisxoj.
+
+"Ho, pardonu, mi petegas," sxi ekkriis tre cxagrenite, kaj komencis
+kiel eble plej rapide relevi ilin. La jxus aludita akcidento ja
+venigis en sxian kapon la ideon ke, se sxi ne sukcesos tuj kolekti kaj
+residigi ilin, ili nepre mortos.
+
+"La proceson oni ne povas dauxrigi," diris la Regxo per tre serioza
+vocxo, "gxis cxiuj jxurintoj residigxos--_cxiuj_." Ripetante la
+lastan vorton, li fikse rigardis Alicion.
+
+Alicio do rerigardis al la jxurintarujo, kaj vidis, ke pro sia
+eksciteco sxi remetis la Lacerton kun la kapo malsupren. Pro tio la
+kompatinda besteto melankolie svingadis la voston, sed tute ne povis
+rektigi sin. Elpreninte gxin, sxi restarigis gxin konvene. Tamen
+_private_ sxi opiniis ke Sro. "Bil" havus egale saman valoron en la
+proceso, cxu li sidus renversite aux kapsupre.
+
+Kiam la jxurintoj iom retrankviligxis post la renversigxo, kaj oni
+trovis kaj redonis al ili la ardezojn kaj grifelojn, ili tuj komencis
+elskribi plenan historion de la akcidento, escepte nur la Lacerton,
+kiu pro la terura sxoko sidis kun la busxo malfermita kaj rigardis la
+plafonon.
+
+--"Kion vi scias pri cxi tiu afero?" la Regxo demandis al Alicio.
+
+"Nenion," sxi respondis.
+
+"Nenion ajn?" persistis la Regxo.
+
+"Nenion ajn."
+
+"Tio estas tre grava," diris la Regxo turnante sin al la jxurintoj.
+
+Tiuj jxus komencis skribi tion sur la ardezoj. Sed la Blanka Kuniklo
+tre sulkigis la brovojn, kaj faris al la Regxo malaproban geston,
+dirante per tre respekta vocxo: "Kompreneble via Regxa Mosxto intencis
+diri _mal_grava?"
+
+"Malgrava, kompreneble," la Regxo diris lauxte. Tamen, mallauxtvocxe
+li dauxre diradis al si: "grava, malgrava, malgrava, grava" kvazaux li
+eksperimentas kiu vorto havas la pli bonan sonon.
+
+Kelkaj jxurintoj skribis "grava," aliaj skribis "malgrava." Alicio
+povis mem vidi tion, cxar sxi staris suficxe proksime por rigardi sur
+la ardezojn. "Tamen tio ne esta grava," sxi pensis.
+
+En tiu momento la Regxo subite ordonis "Silenton!"--Li ja en la
+lastaj minutoj diligente skribis en sia notlibro--kaj nun li legis el
+tiu libro: "'Regulo Kvardekdua' '_Neniu persono, kies alteco superas
+unu kilometron, rajtas resti en la jugxejo._'"
+
+"_Mi_ ne havas tian altecon," protestis Alicio.
+
+"Vi havas," diris la Regxo.
+
+"Preskaux _du_ kilometrojn," aldonis la Damo.
+
+"Nu, cxiuokaze mi ne volas iri," diris Alicio. "Plue, tio ne estas
+vera regulo; vi ja jxus nun elpensis gxin."
+
+"Kiel vi kuragxas tion diri?" diris la Regxo. "Ne estas en la libro
+ecx unu regulo pli malnova!"
+
+"En tiu okazo, gxi devis esti la unua," kritikis Alicio.
+
+La Regxo paligxis kaj tuj fermis la notlibron. "Konsideru la
+verdikton," li diris al la jxurintoj per mallauxta trema vocxo.
+
+La Blanka Kuniklo eksaltis ekscitite.
+
+"Se placxas al via Regxa Mosxto," diris li, "ni ankoraux havas pli da
+evidenco por auxskulti. Oni jxus trovis tiun cxi paperon."
+
+"Kion gxi enhavas?" demandis la Damo.
+
+"Ne ankoraux mi malfermis gxin," diris la Kuniklo; "sed gxi sxajnas
+esti letero skribita de la jugxato al--al iu."
+
+"Nepre al _iu_" diris la Regxo "escepte se gxi estas skribita al
+Neniu, kaj ordinare oni ne skribas al _li_."
+
+"Al kiu gxi estas adresita?" demandis unu jxurinto.
+
+"Gxi tute ne estas adresita," diris la Blanka Kuniklo. "Fakte, nenio
+estas skribita sur la eksterajxo."
+
+Dirante tion li malfaldis la paperon, kaj aldonis:--
+
+"Post cxio dirita, gxi ne estas letero; gxi estas versajxoj."
+
+"Cxu ili estas skribitaj per la manskribo de la jugxato?" demandis
+alia jxurinto.
+
+"Ne," respondis la Blanka Kuniklo, "kaj jen la plej nekomprenebla
+afero."
+
+Cxe tio la mienoj de la tuta jxurintaro proklamis plenan konfuzigxon.
+
+"Do, li nepre imitis _ies_ manskribon," diris la Regxo. (La mienoj de
+la jxurintoj reheligxis.)
+
+"Se placxas al via Regxa Mosxto," diris la jugxato mem, "mi ne skribis
+gxin, kaj neniu povas pruvi ke mi skribis gxin. Gxi ja ne estas
+subskribita cxe la fino."
+
+"Se vi ne subskribis," diris la Regxo, "tio nur pligravigas la
+ofendon. Vi nepre _intencis_ ian friponajxon, cxar alie vi certe estus
+subskribinta la paperon kiel honestulo."
+
+Sekvis universala aklamado. Oni ja sentis ke tio estas la unua vere
+sprita diro, kiun la Regxo diris dum la tuta tago.
+
+"Tio pruvas ke li estas kulpa," diris la Damo.
+
+"Gxi pruvas nenion," diris Alicio. "Vi ja ankoraux ne scias cxu la
+versajxoj ecx rilatas la nunan aferon."
+
+"Legu ilin," la Regxo ordonis.
+
+La Blanka Kuniklo almetis siajn okulvitrojn.
+
+"Kie vi volas ke mi komencu?" li demandis.
+
+"Komencu cxe la komenco," diris la Regxo solene, "kaj dauxrigu gxis vi
+venos al la fino; kaj cxe la fino cxesu legi."
+
+Jen la versajxoj kiujn la Blanka Kuniklo legis:
+
+                     _Li diris ke vi vidis sxin
+                       Kaj nomis min cxe li, ho!
+                     Sxi lauxdis min (atentu gxin)
+                       Sed ne pri la talio._
+
+                     _Anoncis li ke restos mi
+                       Cxi tie--ni gxin sciis.
+                     "Se la aferon pusxos sxi,
+                       Ho ve al mi," vi kriis._
+
+                     _Al sxi nur unu, du al li,
+                       Tri, kvar al ni li donis!
+                     Sed cxiuj venis re al vi
+                       Li tion ne oponis._
+
+                     _Se mi aux sxi en tio cxi
+                       Kulpigxus, li tre fida
+                     Ke igos nin liberaj vi
+                       Kiel nin vi nun vidas._
+
+                     _Supozis mi ke estis vi
+                       Malhelpo al la planoj
+                     (Dolor' vi for! ekkriis sxi)
+                       De ni kaj gxi--pri ranoj._
+
+                     _Ne sciu li pri sxia sxat';
+                       Cxar tiu devas esti
+                     Sekreta--kiel diplomat'!
+                       Cxu vi ne volas resti?_
+
+"Jen la plej grava evidencajxo kiun ni gxis nun auxskultis," diris
+kontente la Regxo, kaj frotis al si la manojn. "Nun do la jxurintoj
+konsid..."
+
+"Se iu el ili povos klarigi gxin," diris Alicio--sxi en la lastaj
+minutoj tiom grandigxis ke sxi jam ne timis interrompi ecx la Regxon
+mem--"mi donacos al li ses pencojn (250sd.); mi mem kredas ke enestas
+en gxi ecx ne unu ero da racia signifo."
+
+Cxiuj jxurintoj elskribis sur la ardezoj ke "_Sxi_ kredas ke enestas
+ecx ne unu ero da signifo," sed neniu el ili, malgraux la oferita
+premio, penis klarigi la versojn.
+
+"Se enestas nenia signifo," diris la Regxo, "tio ja sxparos al ni
+multe da gxeno, cxar signifojn ni ne bezonas sercxi. Tamen, mi ne
+estas certa," li dauxrigis, etendante la versojn sur la genuo kaj
+kritike per unu okulo rigardante ilin; "Mi malgraux cxio komencas
+trovi en ili ian signifon. '_Sed ne pri la talio._' Nur rigardante la
+jugxaton, oni tuj komprenas, kial sxi ne lauxdis _lian_ talion."
+
+"Do jam ni faras progreson," li dauxrigis sinkontente. "'_Ni gxin
+sciis_' tio kompreneble aludas la jxurintojn. '_Al sxi nur unu, du
+al li, Tri, kvar al ni li donis_' jen kion li faris disdonacante la
+tortojn."
+
+"Sed," kontrauxdiris Alicio, "la dauxrigo montras ke '_cxiuj venis re
+al vi_.'"
+
+"Kaj jen ili," triumfis la Regxo, montrante sur la tablon. "Nenio
+povas esti pli klara pruvo ol tio. Ankaux tion cxi atentu: '_Dolor'
+vi for, ekkriis sxi._' Cxu vi, mia kara, (turnante sin al la Damo) ne
+ordonis ke la Loro estu for? Tamen, jen li sidas!"
+
+"Certege," kriis la Damo, kaj furioze jxetis kontraux la Loron grandan
+inkujon.
+
+La inkujo trafis--ne la Loron--sed Bil Lacerton. Tiu jam de longe
+cxesis skribi per la fingro, cxar li ne sukcesis fari per gxi markojn;
+sed nun la kompatinda besteto laboreme rekomencis la fingroskribon,
+uzante la inkon, kiu gutfalis de lia vizagxo.
+
+La Loro tute ne atentis la inkujon; li nur gxentile klinis sin antaux
+la trono kaj majeste marsxis for.
+
+"_Doloro for!_ Do, Loro, for!" la Regxo ripetis per speciale atentiga
+vocxo, kaj cxirkauxrigardis la cxeestantaron kun afabla rideto.
+
+Sekvis tre embarasa silento. Fine la Regxo devis anonci "Mi faris
+sxercon," kaj--tuj la korteganoj aplauxdis amase.
+
+"La jxurintoj konsideru la verdikton," diris la Regxo, jam la dudekan
+fojon!
+
+Cxi tiun fojon la Damo interrompis. "Ne, ne," sxi diris, "ni havu unue
+la jugxon, kaj nur poste la verdikton."
+
+"Vi parolas sensencajxon," lauxte diris Alicio.
+
+"Senkapigu sxin," kriegis la Damo per sxia plej alta vocxtono.
+
+Tamen neniu ekmovis sin!
+
+"Mi ne timas _vin_" diris Alicio (sxi jam kreskis gxis sia normala
+alteco). "Vi ja estas nenio,--nenio krom ludkartaro!"
+
+La tuta kartaro tuj suprenlevigxis en la aeron kaj ree flugfalis sur
+sxin. Sxi eligis krieton, krieton duone timan kaj duone koleran, penis
+forfrapi ilin kaj--
+
+
+
+
+--trovis sin kusxanta sur la deklivo. Jen la fratino vartis sxian
+kapon sur la genuoj kaj forbrosas kelke da sekaj folioj falintaj de la
+arboj sur sxian vizagxon.
+
+"Vi vekigxu, Anjo, vi vekigxu, kara," diris la fratino. "Vi ja tre,
+tre longe dormis."
+
+"Ho, mi estas songxinta tian kuriozan songxon," diris Alicio.
+
+Kaj sxi rakontis al la fratino lauxeble cxiujn cxi strangajn
+Aventurojn, kiujn vi jxus tralegis.
+
+Kiam sxi finis la rakonton, la fratino kisis sxin, dirante:--
+
+"Jen tre kurioza songxo certege, Anjo. Sed jam malfruigxas; vi do kuru
+en la domon por la temangxo."
+
+Alicio tuj levis sin kaj rajte pensis--dum sxi kuras--kian mirindan
+songxon sxi songxis!
+
+
+       *       *       *       *       *
+
+
+Sed la fratino ankoraux sidis sur la deklivo, apogante la kapon per
+la mano, kaj rigardante la sunsubiron. Sxi komencis pripensi la
+fratineton kaj cxiujn sxiajn aventurojn, gxis ankaux sxi falis en
+revon.
+
+Jen sxia revo:--
+
+Unue pri Alicio mem sxi revis. En sxia fantazio denove la manetoj de
+Alicio kunligigxis sur sxiaj genuoj, denove tiuj klarbluaj okuloj
+de Alicio rigardas supren en sxiajn. Sxi kvazaux auxdis la verajn
+vocxtonojn, kvazaux vidis tiun nur-Alician kapskuon (por postenigi la
+vageman buklon, kiu cxiam malgraux cxio volas fali antaux la okuloj);
+kaj dum sxi auxskultas--aux sxajnas auxskulti--la tuta cxirkauxajxo
+farigxis plene posedata de tiuj strangaj songxvivajxoj.
+
+Jen la longa herbajxo murmuris cxe sxiaj piedoj cxar la Blanka Kuniklo
+preterpasas--jen la timigita Muso plauxde nagxas tra la tutapuda al sxi
+akvo--Jen sxi ekauxdis la tintadon de la tetasoj, dum la Martleporo
+kun siaj kunuloj partoprenas la neniam finigxantan mangxadon, kaj
+la altvocxajn kriojn de la Damo ordonanta la malfelicxajn gastojn
+for, for al la ekzekutisto! Ankaux, jen la porkinfano ternadas sur
+la dukinaj genuoj, dum frakasigxas cxirkauxe la teleroj kaj pladoj.
+Denove plenigis la aeron tiu stranga krio de la Grifo, tiuj gratoj
+de l' Lacerta grifelo, la sufokaj blekoj de la subpremataj kobajoj;
+kaj malproksime, auxdigxas la plorgxemoj de la Falsa Kelonio.
+
+Tre longe sxi sidadis, kun okuloj fermitaj, kaj preskaux kredis ke
+sxi mem vagas en tiu stranga Mirlando, kvankam sxi bone konsciis ke,
+se nur sxi malfermos la okulojn, la fantazioj malaperos, kaj cxio
+refarigxos ordinara.
+
+Se sxi malfermos la okulojn, jam ne murmurigos la herbon Blanka
+Kuniklo, sed nur la vento; la akvoplauxdojn kauxzos ne la Muso,
+sed nur sxanceligxantaj kanoj; la tintadantaj tetasoj refarigxos
+sxafsonoriloj; tuj mortos la altvocxaj krioj de la furioza Damo,
+renaskigxante kiel krioj de la sxafpasxtisto; la infana ternado kaj
+cxiuj aliaj strangaj bruoj farigxos--nur konfuzita bruaro de la
+farmkorto; kaj, anstataux la profundaj gxemoj de la Falsa Kelonio,
+sxi auxdos de malproksime la blekadon de la bovinoj.
+
+Fine, sxi imagis al si kiel cxi tiu sama fratineto en la venontaj
+jaroj estos mem plenagxa virino; kiel sxi kredeble gardos, dum la
+maturaj jaroj, la simplan kaj ameman koron kiu karakterizas la nunan
+infanecon; kiel sxi kredeble kolektos cxirkaux si aliajn infanojn, kaj
+al _ili_ briligos la okulojn per multe da strangaj rakontoj, eble
+ecx per tiu cxi stranga Songxo; kiel sxi kredeble simpatie partoprenos
+cxiujn iliajn simplajn gxojojn kaj malgxojojn, rememorante siajn
+infanjarojn kaj la belajn somertagojn.
+
+
+       *       *       *       *       *
+
+
+[En la libro mem, la piednotoj trovigxas plejparte cxe la piedoj de
+la koncernaj pagxoj. Por ne interrompi la fluon de la rakonto en tiu
+cxi unupagxa versio preparita de Distributed Proofreaders, la piednotoj
+estas kolektitaj cxi tie, cxe la fino de la unu (longa!) pagxo.]
+
+[1] [3]   La vorto "tejl" prezentas al anglolingvanoj du diversajn
+          ideojn, la ideon "vosto" kaj la ideon "rakonto."
+
+[2]       La auxtoro tie cxi kritikas (per la busxo de l' Anaso) la
+          anglan kutimon enmeti sen bezono la vortojn "gxi" "gxin" por
+          turni la atenton al longa subjekta aux objekta frazeto, kiu
+          sekvas: en la teksto "gxin" = "iri kun E.A..... por proponi
+          al li la kronon."
+
+[4]       Angla mallongajxo, inter familianoj, por Vilhelmo.
+
+[5]       _Cheshire_ (Cxesxsxa) estas la angla graflando en kiu sidas
+          la urbo _Chester_ (Cxesta); ekzistas popoldiro ke nur en
+          tiu graflando la katoj havas la kapablon grimaci.
+
+[6]       En angla lingvo, "akso" havas ankaux la signifon "hakilo."
+
+[7]       "Same freneza kiel leporo en Marto" estas angla popoldiro.
+
+[8]       La angla frazeto kiun uzis la Cxapelisto estas dusencajxo kies
+          ordinara signifo estas "paroli gxis fiksita templimo ekze 10
+          minutojn"; gxi povas ankaux signifi "alparoli Tempon."
+
+[9]       Jen alia dusencajxo: Alicio intencis esprimi "lauxtkalkuli la
+          taktojn," sed la Cxapelisto komprenis aux sxajnigis kompreni
+          "bati Tempon."
+
+[10]      Angla vorto kiu signifas "lumi kiel steloj lumas," "brili
+          intermite."
+
+[11] [12] La sama angla vorto "_draw_" havas la signifojn "desegni"
+          kaj "cxerpi."
+
+[13]      "Ecx Kato rajtas rigardi Regxon" estas angla popoldiro.
+
+[14]      Krom multaj aliaj supoj, la anglaj havas du, kiujn oni nomas
+          "kelonia" kaj "falskelonia." La unua, kompreneble, estas
+          farata el kelonia viando. La alia estas je gusto tre simila;
+          kaj oni konkludas ke se kelonia supo estas farata el la vera
+          kelonio, la falskelonia nur povas esti farata el la Falsa
+          Kelonio.
+
+
+       *       *       *       *       *
+
+
+               TURNBULL AND SPEARS, PRINTERS, EDINBURGH
+
+
+
+
+
+
+End of the Project Gutenberg EBook of La Aventuroj de Alicio en Mirlando, by 
+Lewis Carroll
+
+*** END OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK LA AVENTUROJ DE ALICIO EN MIRLANDO ***
+
+***** This file should be named 17482.txt or 17482.zip *****
+This and all associated files of various formats will be found in:
+        http://www.gutenberg.org/1/7/4/8/17482/
+
+Produced by David Starner, William Patterson and the Online
+Distributed Proofreading Team at http://www.pgdp.net
+
+
+Updated editions will replace the previous one--the old editions
+will be renamed.
+
+Creating the works from public domain print editions means that no
+one owns a United States copyright in these works, so the Foundation
+(and you!) can copy and distribute it in the United States without
+permission and without paying copyright royalties.  Special rules,
+set forth in the General Terms of Use part of this license, apply to
+copying and distributing Project Gutenberg-tm electronic works to
+protect the PROJECT GUTENBERG-tm concept and trademark.  Project
+Gutenberg is a registered trademark, and may not be used if you
+charge for the eBooks, unless you receive specific permission.  If you
+do not charge anything for copies of this eBook, complying with the
+rules is very easy.  You may use this eBook for nearly any purpose
+such as creation of derivative works, reports, performances and
+research.  They may be modified and printed and given away--you may do
+practically ANYTHING with public domain eBooks.  Redistribution is
+subject to the trademark license, especially commercial
+redistribution.
+
+
+
+*** START: FULL LICENSE ***
+
+THE FULL PROJECT GUTENBERG LICENSE
+PLEASE READ THIS BEFORE YOU DISTRIBUTE OR USE THIS WORK
+
+To protect the Project Gutenberg-tm mission of promoting the free
+distribution of electronic works, by using or distributing this work
+(or any other work associated in any way with the phrase "Project
+Gutenberg"), you agree to comply with all the terms of the Full Project
+Gutenberg-tm License (available with this file or online at
+http://gutenberg.org/license).
+
+
+Section 1.  General Terms of Use and Redistributing Project Gutenberg-tm
+electronic works
+
+1.A.  By reading or using any part of this Project Gutenberg-tm
+electronic work, you indicate that you have read, understand, agree to
+and accept all the terms of this license and intellectual property
+(trademark/copyright) agreement.  If you do not agree to abide by all
+the terms of this agreement, you must cease using and return or destroy
+all copies of Project Gutenberg-tm electronic works in your possession.
+If you paid a fee for obtaining a copy of or access to a Project
+Gutenberg-tm electronic work and you do not agree to be bound by the
+terms of this agreement, you may obtain a refund from the person or
+entity to whom you paid the fee as set forth in paragraph 1.E.8.
+
+1.B.  "Project Gutenberg" is a registered trademark.  It may only be
+used on or associated in any way with an electronic work by people who
+agree to be bound by the terms of this agreement.  There are a few
+things that you can do with most Project Gutenberg-tm electronic works
+even without complying with the full terms of this agreement.  See
+paragraph 1.C below.  There are a lot of things you can do with Project
+Gutenberg-tm electronic works if you follow the terms of this agreement
+and help preserve free future access to Project Gutenberg-tm electronic
+works.  See paragraph 1.E below.
+
+1.C.  The Project Gutenberg Literary Archive Foundation ("the Foundation"
+or PGLAF), owns a compilation copyright in the collection of Project
+Gutenberg-tm electronic works.  Nearly all the individual works in the
+collection are in the public domain in the United States.  If an
+individual work is in the public domain in the United States and you are
+located in the United States, we do not claim a right to prevent you from
+copying, distributing, performing, displaying or creating derivative
+works based on the work as long as all references to Project Gutenberg
+are removed.  Of course, we hope that you will support the Project
+Gutenberg-tm mission of promoting free access to electronic works by
+freely sharing Project Gutenberg-tm works in compliance with the terms of
+this agreement for keeping the Project Gutenberg-tm name associated with
+the work.  You can easily comply with the terms of this agreement by
+keeping this work in the same format with its attached full Project
+Gutenberg-tm License when you share it without charge with others.
+
+1.D.  The copyright laws of the place where you are located also govern
+what you can do with this work.  Copyright laws in most countries are in
+a constant state of change.  If you are outside the United States, check
+the laws of your country in addition to the terms of this agreement
+before downloading, copying, displaying, performing, distributing or
+creating derivative works based on this work or any other Project
+Gutenberg-tm work.  The Foundation makes no representations concerning
+the copyright status of any work in any country outside the United
+States.
+
+1.E.  Unless you have removed all references to Project Gutenberg:
+
+1.E.1.  The following sentence, with active links to, or other immediate
+access to, the full Project Gutenberg-tm License must appear prominently
+whenever any copy of a Project Gutenberg-tm work (any work on which the
+phrase "Project Gutenberg" appears, or with which the phrase "Project
+Gutenberg" is associated) is accessed, displayed, performed, viewed,
+copied or distributed:
+
+This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with
+almost no restrictions whatsoever.  You may copy it, give it away or
+re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included
+with this eBook or online at www.gutenberg.org
+
+1.E.2.  If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is derived
+from the public domain (does not contain a notice indicating that it is
+posted with permission of the copyright holder), the work can be copied
+and distributed to anyone in the United States without paying any fees
+or charges.  If you are redistributing or providing access to a work
+with the phrase "Project Gutenberg" associated with or appearing on the
+work, you must comply either with the requirements of paragraphs 1.E.1
+through 1.E.7 or obtain permission for the use of the work and the
+Project Gutenberg-tm trademark as set forth in paragraphs 1.E.8 or
+1.E.9.
+
+1.E.3.  If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is posted
+with the permission of the copyright holder, your use and distribution
+must comply with both paragraphs 1.E.1 through 1.E.7 and any additional
+terms imposed by the copyright holder.  Additional terms will be linked
+to the Project Gutenberg-tm License for all works posted with the
+permission of the copyright holder found at the beginning of this work.
+
+1.E.4.  Do not unlink or detach or remove the full Project Gutenberg-tm
+License terms from this work, or any files containing a part of this
+work or any other work associated with Project Gutenberg-tm.
+
+1.E.5.  Do not copy, display, perform, distribute or redistribute this
+electronic work, or any part of this electronic work, without
+prominently displaying the sentence set forth in paragraph 1.E.1 with
+active links or immediate access to the full terms of the Project
+Gutenberg-tm License.
+
+1.E.6.  You may convert to and distribute this work in any binary,
+compressed, marked up, nonproprietary or proprietary form, including any
+word processing or hypertext form.  However, if you provide access to or
+distribute copies of a Project Gutenberg-tm work in a format other than
+"Plain Vanilla ASCII" or other format used in the official version
+posted on the official Project Gutenberg-tm web site (www.gutenberg.org),
+you must, at no additional cost, fee or expense to the user, provide a
+copy, a means of exporting a copy, or a means of obtaining a copy upon
+request, of the work in its original "Plain Vanilla ASCII" or other
+form.  Any alternate format must include the full Project Gutenberg-tm
+License as specified in paragraph 1.E.1.
+
+1.E.7.  Do not charge a fee for access to, viewing, displaying,
+performing, copying or distributing any Project Gutenberg-tm works
+unless you comply with paragraph 1.E.8 or 1.E.9.
+
+1.E.8.  You may charge a reasonable fee for copies of or providing
+access to or distributing Project Gutenberg-tm electronic works provided
+that
+
+- You pay a royalty fee of 20% of the gross profits you derive from
+     the use of Project Gutenberg-tm works calculated using the method
+     you already use to calculate your applicable taxes.  The fee is
+     owed to the owner of the Project Gutenberg-tm trademark, but he
+     has agreed to donate royalties under this paragraph to the
+     Project Gutenberg Literary Archive Foundation.  Royalty payments
+     must be paid within 60 days following each date on which you
+     prepare (or are legally required to prepare) your periodic tax
+     returns.  Royalty payments should be clearly marked as such and
+     sent to the Project Gutenberg Literary Archive Foundation at the
+     address specified in Section 4, "Information about donations to
+     the Project Gutenberg Literary Archive Foundation."
+
+- You provide a full refund of any money paid by a user who notifies
+     you in writing (or by e-mail) within 30 days of receipt that s/he
+     does not agree to the terms of the full Project Gutenberg-tm
+     License.  You must require such a user to return or
+     destroy all copies of the works possessed in a physical medium
+     and discontinue all use of and all access to other copies of
+     Project Gutenberg-tm works.
+
+- You provide, in accordance with paragraph 1.F.3, a full refund of any
+     money paid for a work or a replacement copy, if a defect in the
+     electronic work is discovered and reported to you within 90 days
+     of receipt of the work.
+
+- You comply with all other terms of this agreement for free
+     distribution of Project Gutenberg-tm works.
+
+1.E.9.  If you wish to charge a fee or distribute a Project Gutenberg-tm
+electronic work or group of works on different terms than are set
+forth in this agreement, you must obtain permission in writing from
+both the Project Gutenberg Literary Archive Foundation and Michael
+Hart, the owner of the Project Gutenberg-tm trademark.  Contact the
+Foundation as set forth in Section 3 below.
+
+1.F.
+
+1.F.1.  Project Gutenberg volunteers and employees expend considerable
+effort to identify, do copyright research on, transcribe and proofread
+public domain works in creating the Project Gutenberg-tm
+collection.  Despite these efforts, Project Gutenberg-tm electronic
+works, and the medium on which they may be stored, may contain
+"Defects," such as, but not limited to, incomplete, inaccurate or
+corrupt data, transcription errors, a copyright or other intellectual
+property infringement, a defective or damaged disk or other medium, a
+computer virus, or computer codes that damage or cannot be read by
+your equipment.
+
+1.F.2.  LIMITED WARRANTY, DISCLAIMER OF DAMAGES - Except for the "Right
+of Replacement or Refund" described in paragraph 1.F.3, the Project
+Gutenberg Literary Archive Foundation, the owner of the Project
+Gutenberg-tm trademark, and any other party distributing a Project
+Gutenberg-tm electronic work under this agreement, disclaim all
+liability to you for damages, costs and expenses, including legal
+fees.  YOU AGREE THAT YOU HAVE NO REMEDIES FOR NEGLIGENCE, STRICT
+LIABILITY, BREACH OF WARRANTY OR BREACH OF CONTRACT EXCEPT THOSE
+PROVIDED IN PARAGRAPH F3.  YOU AGREE THAT THE FOUNDATION, THE
+TRADEMARK OWNER, AND ANY DISTRIBUTOR UNDER THIS AGREEMENT WILL NOT BE
+LIABLE TO YOU FOR ACTUAL, DIRECT, INDIRECT, CONSEQUENTIAL, PUNITIVE OR
+INCIDENTAL DAMAGES EVEN IF YOU GIVE NOTICE OF THE POSSIBILITY OF SUCH
+DAMAGE.
+
+1.F.3.  LIMITED RIGHT OF REPLACEMENT OR REFUND - If you discover a
+defect in this electronic work within 90 days of receiving it, you can
+receive a refund of the money (if any) you paid for it by sending a
+written explanation to the person you received the work from.  If you
+received the work on a physical medium, you must return the medium with
+your written explanation.  The person or entity that provided you with
+the defective work may elect to provide a replacement copy in lieu of a
+refund.  If you received the work electronically, the person or entity
+providing it to you may choose to give you a second opportunity to
+receive the work electronically in lieu of a refund.  If the second copy
+is also defective, you may demand a refund in writing without further
+opportunities to fix the problem.
+
+1.F.4.  Except for the limited right of replacement or refund set forth
+in paragraph 1.F.3, this work is provided to you 'AS-IS' WITH NO OTHER
+WARRANTIES OF ANY KIND, EXPRESS OR IMPLIED, INCLUDING BUT NOT LIMITED TO
+WARRANTIES OF MERCHANTIBILITY OR FITNESS FOR ANY PURPOSE.
+
+1.F.5.  Some states do not allow disclaimers of certain implied
+warranties or the exclusion or limitation of certain types of damages.
+If any disclaimer or limitation set forth in this agreement violates the
+law of the state applicable to this agreement, the agreement shall be
+interpreted to make the maximum disclaimer or limitation permitted by
+the applicable state law.  The invalidity or unenforceability of any
+provision of this agreement shall not void the remaining provisions.
+
+1.F.6.  INDEMNITY - You agree to indemnify and hold the Foundation, the
+trademark owner, any agent or employee of the Foundation, anyone
+providing copies of Project Gutenberg-tm electronic works in accordance
+with this agreement, and any volunteers associated with the production,
+promotion and distribution of Project Gutenberg-tm electronic works,
+harmless from all liability, costs and expenses, including legal fees,
+that arise directly or indirectly from any of the following which you do
+or cause to occur: (a) distribution of this or any Project Gutenberg-tm
+work, (b) alteration, modification, or additions or deletions to any
+Project Gutenberg-tm work, and (c) any Defect you cause.
+
+
+Section  2.  Information about the Mission of Project Gutenberg-tm
+
+Project Gutenberg-tm is synonymous with the free distribution of
+electronic works in formats readable by the widest variety of computers
+including obsolete, old, middle-aged and new computers.  It exists
+because of the efforts of hundreds of volunteers and donations from
+people in all walks of life.
+
+Volunteers and financial support to provide volunteers with the
+assistance they need, is critical to reaching Project Gutenberg-tm's
+goals and ensuring that the Project Gutenberg-tm collection will
+remain freely available for generations to come.  In 2001, the Project
+Gutenberg Literary Archive Foundation was created to provide a secure
+and permanent future for Project Gutenberg-tm and future generations.
+To learn more about the Project Gutenberg Literary Archive Foundation
+and how your efforts and donations can help, see Sections 3 and 4
+and the Foundation web page at http://www.pglaf.org.
+
+
+Section 3.  Information about the Project Gutenberg Literary Archive
+Foundation
+
+The Project Gutenberg Literary Archive Foundation is a non profit
+501(c)(3) educational corporation organized under the laws of the
+state of Mississippi and granted tax exempt status by the Internal
+Revenue Service.  The Foundation's EIN or federal tax identification
+number is 64-6221541.  Its 501(c)(3) letter is posted at
+http://pglaf.org/fundraising.  Contributions to the Project Gutenberg
+Literary Archive Foundation are tax deductible to the full extent
+permitted by U.S. federal laws and your state's laws.
+
+The Foundation's principal office is located at 4557 Melan Dr. S.
+Fairbanks, AK, 99712., but its volunteers and employees are scattered
+throughout numerous locations.  Its business office is located at
+809 North 1500 West, Salt Lake City, UT 84116, (801) 596-1887, email
+business@pglaf.org.  Email contact links and up to date contact
+information can be found at the Foundation's web site and official
+page at http://pglaf.org
+
+For additional contact information:
+     Dr. Gregory B. Newby
+     Chief Executive and Director
+     gbnewby@pglaf.org
+
+
+Section 4.  Information about Donations to the Project Gutenberg
+Literary Archive Foundation
+
+Project Gutenberg-tm depends upon and cannot survive without wide
+spread public support and donations to carry out its mission of
+increasing the number of public domain and licensed works that can be
+freely distributed in machine readable form accessible by the widest
+array of equipment including outdated equipment.  Many small donations
+($1 to $5,000) are particularly important to maintaining tax exempt
+status with the IRS.
+
+The Foundation is committed to complying with the laws regulating
+charities and charitable donations in all 50 states of the United
+States.  Compliance requirements are not uniform and it takes a
+considerable effort, much paperwork and many fees to meet and keep up
+with these requirements.  We do not solicit donations in locations
+where we have not received written confirmation of compliance.  To
+SEND DONATIONS or determine the status of compliance for any
+particular state visit http://pglaf.org
+
+While we cannot and do not solicit contributions from states where we
+have not met the solicitation requirements, we know of no prohibition
+against accepting unsolicited donations from donors in such states who
+approach us with offers to donate.
+
+International donations are gratefully accepted, but we cannot make
+any statements concerning tax treatment of donations received from
+outside the United States.  U.S. laws alone swamp our small staff.
+
+Please check the Project Gutenberg Web pages for current donation
+methods and addresses.  Donations are accepted in a number of other
+ways including checks, online payments and credit card donations.
+To donate, please visit: http://pglaf.org/donate
+
+
+Section 5.  General Information About Project Gutenberg-tm electronic
+works.
+
+Professor Michael S. Hart is the originator of the Project Gutenberg-tm
+concept of a library of electronic works that could be freely shared
+with anyone.  For thirty years, he produced and distributed Project
+Gutenberg-tm eBooks with only a loose network of volunteer support.
+
+
+Project Gutenberg-tm eBooks are often created from several printed
+editions, all of which are confirmed as Public Domain in the U.S.
+unless a copyright notice is included.  Thus, we do not necessarily
+keep eBooks in compliance with any particular paper edition.
+
+
+Most people start at our Web site which has the main PG search facility:
+
+     http://www.gutenberg.org
+
+This Web site includes information about Project Gutenberg-tm,
+including how to make donations to the Project Gutenberg Literary
+Archive Foundation, how to help produce our new eBooks, and how to
+subscribe to our email newsletter to hear about new eBooks.
diff --git a/17482.zip b/17482.zip
new file mode 100644
index 0000000..2cb3478
--- /dev/null
+++ b/17482.zip
diff --git a/LICENSE.txt b/LICENSE.txt
new file mode 100644
index 0000000..6312041
--- /dev/null
+++ b/LICENSE.txt
@@ -0,0 +1,11 @@
+This eBook, including all associated images, markup, improvements,
+metadata, and any other content or labor, has been confirmed to be
+in the PUBLIC DOMAIN IN THE UNITED STATES.
+
+Procedures for determining public domain status are described in
+the "Copyright How-To" at https://www.gutenberg.org.
+
+No investigation has been made concerning possible copyrights in
+jurisdictions other than the United States. Anyone seeking to utilize
+this eBook outside of the United States should confirm copyright
+status under the laws that apply to them.
diff --git a/README.md b/README.md
new file mode 100644
index 0000000..a8fe72f
--- /dev/null
+++ b/README.md
@@ -0,0 +1,2 @@
+Project Gutenberg (https://www.gutenberg.org) public repository for
+eBook #17482 (https://www.gutenberg.org/ebooks/17482)