diff options
| author | Roger Frank <rfrank@pglaf.org> | 2025-10-15 04:51:14 -0700 |
|---|---|---|
| committer | Roger Frank <rfrank@pglaf.org> | 2025-10-15 04:51:14 -0700 |
| commit | 1749d0f365622710a770a05bd0d77fba0a1f6101 (patch) | |
| tree | 48a48f4d8dfe0f2c84a590801434f83cabd840b8 /17482-h | |
Diffstat (limited to '17482-h')
| -rw-r--r-- | 17482-h/17482-h.htm | 7456 | ||||
| -rw-r--r-- | 17482-h/images/ladaem01.png | bin | 0 -> 17633 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 17482-h/images/ladaem02.png | bin | 0 -> 19133 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 17482-h/images/ladaem03.png | bin | 0 -> 16554 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 17482-h/images/ladaem04.png | bin | 0 -> 18343 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 17482-h/images/ladaem05.png | bin | 0 -> 15715 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 17482-h/images/ladaem06.png | bin | 0 -> 20919 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 17482-h/images/ladaem07.png | bin | 0 -> 14821 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 17482-h/images/ladaem08.png | bin | 0 -> 18867 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 17482-h/images/ladaem09.png | bin | 0 -> 20666 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 17482-h/images/ladaem10.png | bin | 0 -> 20581 bytes |
11 files changed, 7456 insertions, 0 deletions
diff --git a/17482-h/17482-h.htm b/17482-h/17482-h.htm new file mode 100644 index 0000000..fd55861 --- /dev/null +++ b/17482-h/17482-h.htm @@ -0,0 +1,7456 @@ +<!DOCTYPE HTML PUBLIC "-//W3C//DTD HTML 4.01 Transitional//EN" +"http://www.w3.org/TR/html4/loose.dtd"> + +<html> + +<!-- + +Some comments about the postprocessing of this ebook, which might be +useful someday for other postprocessors, or for me when I work on +another such book and can't remember how I did something before... + +I've retained some proofers' comments (and added some more during +postprocessing!) in this HTML version, commented of course, related +to things like errors in the book which I hope nobody ever "fixes" +back to the way it is in the original! (I got the impression that the +printer didn't take this job very seriously! Way too many errors and +inconsistencies. Remind me not to let them publish my book. That is, +if they're still around. And if I ever write a book.) + +Words which have been corrected in this Gutenberg etext are marked +by the comment "Error in book:" or some such. + +Sometimes this book has a space after l' and sometimes it doesn't. For +consistency, and according to Rule 16 of the Fundamento, I made sure +that there was a space after each. + +"Fokeno"... The English version refers to "porpoise", and the Esperanto +word for "porpoise" is "foceno", and that is the word used in the +BROADRIBB translation. However, this book used "fokeno" consistently, +and considering the relationship between "c" and "k", I'm going to leave +"fokeno" as is, because I suspect that it was intentional; may even +have been the proper spelling back then, or maybe the word was coined +for the book. (Ah, the 1906 O'Connor/Hayes dictionary (recently posted +to Project Gutenberg!) has "fokseno" for porpoise. I don't think that's +quite right either, nowadays anyway, and according to PIV2. But it does +show that there was some, shall we say, disagreement concerning that +word!) + +And, perhaps most striking, "dodo" is "dido" today! + +Concerning commas: In sentences of the form "Blah blah blah," said +somebody, "blah blah blah.", commas were sometimes omitted in the +early part of the book. But around page 25 they began to disappear +almost completely. So I inserted them as needed. + +So as not to interrupt the flow of the story, I decided to throw all +the footnotes to the end and renumber accordingly. Originally I also +coded links back *from* the footnotes, but then I bumped into a footnote +that was referenced from two different pages. (And another such later.) +So... I was going to just let the browser's Back button handle that +backward jump. But I really didn't like that solution, and one can't +always trust the Back button to behave that way. So I renumbered the +footnotes, doubling up on a couple, and restored my backward links. + +I used Vim (http://www.vim.org/) for most editing, but I used UniRed +(http://www.esperanto.mv.ru/UniRed/) for spellchecking and conversion +between iksismo, numerical character entities, and utf8 ascii. Be +aware of some UniRed features I discovered: 1) All hexadecimal Unicode +entities are converted to decimal (*throughout the file*) when it is +saved. That may be good or bad, depending on your personal preference. +I prefer hexadecimal, but decimal doesn't bother me too much, and one +can still enter them as hexadecimal. 2) Windowy ASCII characters with +the high bit set, that is, in the range [128..255] may be corrupted. For +example, "naive" with an i-dieresis is converted to "naﶥ". Be +sure to convert such characters to Unicode *before* your first UniRed +save! + +Concerning the images: I used Paint Shop Pro for the image manipulation. +Several years ago I compared a bunch of graphics programs and I found +PSP to be the best at resizing/resampling, so I've pretty much stuck +with it since then for such work. Fortunately the person who scanned +this book made extra scans of the image pages in grayscale, so I didn't +have to worry about that step. (1) Some images had to be straightened. +(2) Then I cropped. (3) Somebody had colored in parts of one image +with a pencil; I colored over the pencil with the Paint Brush and an +appropriate color. (PSP used to have a special brush that would replace +one color with another, and I think it still does, and that would have +been easier, but I couldn't figure out to make it work in the latest +version of PSP; not in a reasonable amount of time anyway for this one +task; quicker just to color over the penciling.) (They've changed some +other things too; took me a while to figure out that you don't use +the Select tool to select the crop region anymore! It has a special +crop tool now.) (4) Some images were kind of "shadowy" along a side or +corner; I selected the shadowiest areas and adjusted the contrast by +50% or so. (Don't worry if that area seems a bit too bright. The next +step will take care of it.) (5) Decrease the color depth to 16 colors, +Windows' palette, and Nearest color reduction method. (I really wanted +2 colors, but that didn't look very good; 16 colors looks much better, +and shrank the file to 20% of the 256 color size, putting it well within +the bounds of acceptable filesize.) Check for remaining shadowiness; +any that was missed in step 4 becomes very obvious in step 5, so you +might have to fall back to step 4 and do over. (6) Resize; 30% or 32% +worked for these images, but that naturally depends on the size of your +originals. (Of course, it took me some trial and error to come up with +this procedure, but all's well that ends well!) + +Note concerning HR width: 38% = 1 - GoldenRatio. + +Notes to myself inre dashes: + Validator doesn't like — Use — or Unicode — + Unicode nonbreaking hyphen: ‑ + Also, – = Unicode – + + - William W. Patterson, AKA Ailanto + +--> + +<head> + <title>LA AVENTUROJ DE ALICIO EN MIRLANDO</title> + <!-- Apparently the W3C HTML Validator *requires* Content-Type + tag or one of the other comparable things now. --> + <meta http-equiv="Content-Type" content="text/html; charset=UTF-8"> + <style type="text/css"> + body { margin-left: 5%; margin-right: 5% } + blockquote { font-size: 90% } + .majusklete { font-variant: small-caps } + .grandege { font-size: 145% } + .grande { font-size: 130% } + .grandete { font-size: 115% } + .mezgrande { font-size: medium } + .malgrandete { font-size: 85% } + .malgrande { font-size: 70% } + .malgrandege { font-size: 55% } + .pligrande { font-size: larger } + .plimalgrande { font-size: smaller } + .dike { font-weight: bold } + .italike { font-style: italic } + .ilustrajhe { font-size: smaller; margin-top: 2em; margin-bottom: 2em; line-height: 400% } + p.supregrandmarghene, div.supregrandmarghene { margin-top: 5em; text-align: center } + div.subskribo { text-align: right } + div.chapitrotitolo { text-align: center; font-size: 115%; margin-top: 4em; margin-bottom: 2em; line-height: 1.5em } + div.stroftitolo { margin-top: 2em; margin-bottom: 1em; text-align: center } + p.literotitolo { margin-top: 2em; margin-bottom: 2em; text-align: center; font-weight: bold; font-size: larger } + p.centre, div.centre, td.centre { text-align: center } + p.dekstrakomence { text-indent: 3% } + p.duobledekstrakomence { text-indent: 6% } + p.tutdekstre, div.tutdekstre, td.tutdekstre { text-align: right } + p.tutlive, div.tutlive, td.tutlive { text-align: left } + p.dekstre, div.dekstre, td.dekstre { text-align: left; margin-left: 2em } + p.live, div.live, td.live { text-align: right; margin-right: 2em } + p.partotitolo, div.partotitolo { text-align: center; margin-top: 4em; margin-bottom: 2em; font-weight: bold } + hr { margin-top: 1em; margin-bottom: 1em } + </style> +</head> + +<body> + + +<pre> + +Project Gutenberg's La Aventuroj de Alicio en Mirlando, by Lewis Carroll + +This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with +almost no restrictions whatsoever. You may copy it, give it away or +re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included +with this eBook or online at www.gutenberg.org + + +Title: La Aventuroj de Alicio en Mirlando + +Author: Lewis Carroll + +Illustrator: Brinsley Le Fanu + +Translator: E. L. Kearney + +Release Date: January 9, 2006 [EBook #17482] + +Language: Esperanto + +Character set encoding: UTF-8 + +*** START OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK LA AVENTUROJ DE ALICIO EN MIRLANDO *** + + + + +Produced by David Starner, William Patterson and the Online +Distributed Proofreading Team at http://www.pgdp.net + + + + + + +</pre> + + +<!-- File: 001.png --> + +<p class="centre" style="line-height: 200%"> + <span class="dike" style="font-size: 180%">LA AVENTUROJ DE ALICIO</span> + <br> + <span class="dike" style="font-size: 180%">EN MIRLANDO</span> + <br> + <span style="font-size: 125%">DE</span> + <br> + <span style="font-size: 160%">LEWIS CARROLL</span> +</p> + +<p class="centre"> + TRADUKITA DE + <br> + <span class="grande">E.L. KEARNEY, M.A.</span> +</p> + +<p class="centre"> + ILUSTRITA (LAŬ AFABLA PERMESO DE L' ELDONISTO DE + <br> + <i>STEAD'S PROSE CLASSICS</i>) PER DEK BILDOJ DE + <br> + <span class="grande">BRINSLEY LE FANU</span> +</p> + +<p class="centre grande"> + BRITISH ESPERANTO ASSOCIATION + <br> + <span class="mezgrande">(INCORPORATED)</span> + <br> + MUSEUM STATION BUILDINGS + <br> + 133-136 HIGH HOLBORN, LONDON + <br> + 1910 +</p> + +<!-- File: 002.png --> + +<!-- File: 003.png --> + +<p class="supregrandmarghene"> + ANTAŬPAROLO DE L' TRADUKINTO +</p> + +<p> + <span class="majusklete">De</span> ĉi tiu humoraĵo, unue + aperinta en la jaro 1865a, vendiĝis ĝis nun pli ol ses cent + mil ekzempleroj en la angla lingvo krom kelkaj miloj en la tradukoj + franca, germana, kaj itala. Ĉi tiu verko havas tre altan rangon, + eble la plej altan rangon inter la literaturaj trezoroj de la angla + infanaro. +</p> + +<p> + Sesjara infano volas avide aŭskulti ĝin, vigle proponas + demandojn kaj kritikojn pri la diversaj Aventuroj. Sed la intereso + ĉiam kreskas laŭ la kresko de la posedanto: ĉe + ĉiu denova tralego la junaj legantoj pli komprenas, pli + kunligas, kaj pli retenas en la memoro. Mi konis infanojn kiuj fine + posedis la tutan libron tiel ke ili povus parkere citi ĉiun + agon kaj diron de Alicio, de la Muso, la <i>Ĉeŝŝr</i> + Kato, efektive de ĉiuj partoprenantoj en la stranga historio. + Sed oni ne supozu ke la libro taŭgas <i>nur</i> por la vartejo + kaj infanlernejo: ĉar la kapablo ĉe ĉiu tralego trovi + pli da signifo daŭras eĉ dum la maturaĝaj jaroj. + Inter la fervoraj amikoj de <i>Alicio</i> troviĝas eĉ + sesdekjaraj profesoroj kiuj de tempo al tempo volas klarigi iun + profundan principon kiun ili ĵus eligis el la diroj ekzemple de + la Raŭpo aŭ la Falsa Kelonio. +</p> + +<p> + Sed ni lasu la parolon al la Sonĝbestoj mem. +</p> + +<!-- File: 004.png --> + +<p> + Prezentante ĉi tiun libron al la Esperantistoj, mi volas + esprimi mian danksenton al ĉiuj miaj helpintoj. Apartajn + dankojn mi ŝuldas al Kapitano C.P. Cubitt, kiu zorge tralegis + kaj detale korektis por mi ĉiujn presprovaĵojn. Kaj al + l' eldonisto de Stead's 'Prose Classics' mi dankas la permeson + uzi kelkajn ilustraĵojn de Brinsley de Fanu unue aperintajn en + ilia konata 'Books for the Bairns' (infanlibra) eldono de 'Alicio en + Mirlando.' +</p> + +<p> + Tiu eldono enhavas pli ol kvindek bildojn kaj kostas nur tri pencojn + (12.5 sd.). Do, komparante la tradukon kun la originalo, ne-anglaj + esperantistoj povos je tre malkara prezo pliperfektigi sin en la + angla lingvo; angloj ne-esperantistaj povos facile lerni la komunan + lingvon de la homaro; kaj ĉiu, kiu bone konas ambaŭ + lingvojn, povos tre facile fari siajn kritikojn, kaj plendi pri + eraroj de +</p> + +<div class="subskribo majusklete">La Tradukinto.</div> + +<!-- File: 005.png --> + +<center> + + <table cellpadding="0" cellspacing="10" border="0" summary="enhavotabelo"> + + <tr><td colspan="3" class="centre"><p class="supregrandmarghene">ENHAVO</p></td></tr> + + <tr><td colspan="2" class="malgrande tutlive">ĈAPITRO</td><td class="malgrande tutdekstre">PAĜO</td></tr> + + <tr><td class="tutdekstre">I.</td><td class="tutlive"><a href="#chapitroI">MIRINDA FALEGO!</a></td><td class="tutdekstre">1</td></tr> + <tr><td class="tutdekstre">II.</td><td class="tutlive"><a href="#chapitroII">LAGETO FARITA EL LARMOJ</a></td><td class="tutdekstre">11</td></tr> + <tr><td class="tutdekstre">III.</td><td class="tutlive"><a href="#chapitroIII">POST STRANGA VETKURO SEKVAS STRANGA MUS-TEJLO</a></td><td class="tutdekstre">20</td></tr> + <tr><td class="tutdekstre">IV.</td><td class="tutlive"><a href="#chapitroIV">ĈEFE PRI UNU LACERTO NOMATA BIL</a></td><td class="tutdekstre">29</td></tr> + <tr><td class="tutdekstre">V.</td><td class="tutlive"><a href="#chapitroV">ALICIO RICEVAS ADMONON DE LA RAŬPO</a></td><td class="tutdekstre">40</td></tr> + <tr><td class="tutdekstre">VI.</td><td class="tutlive"><a href="#chapitroVI">PRI LA PORKINFANO</a></td><td class="tutdekstre">50</td></tr> + <tr><td class="tutdekstre">VII.</td><td class="tutlive"><a href="#chapitroVII">TETRINKADO ĈE FRENEZULOJ</a></td><td class="tutdekstre">63</td></tr> + <tr><td class="tutdekstre">VIII.</td><td class="tutlive"><a href="#chapitroVIII">KROKETLUDO ĈE LA KERA DAMO</a></td><td class="tutdekstre">76</td></tr> + <tr><td class="tutdekstre">IX.</td><td class="tutlive"><a href="#chapitroIX">VIV-HISTORIO DE LA FALSA KELONIO</a></td><td class="tutdekstre">88</td></tr> + <tr><td class="tutdekstre">X.</td><td class="tutlive"><a href="#chapitroX">LA OMARA KVADRILO</a></td><td class="tutdekstre">101</td></tr> + <tr><td class="tutdekstre">XI.</td><td class="tutlive"><a href="#chapitroXI">KIU FORŜTELIS LA TORTOJN?</a></td><td class="tutdekstre">112</td></tr> + <tr><td class="tutdekstre">XII.</td><td class="tutlive"><a href="#chapitroXII">ALICIO ATESTANTO</a></td><td class="tutdekstre">122</td></tr> + + </table> + +</center> + +<!-- File: 006.png --> + +<!-- [Blank Page] --> + +<!-- File: 007.png --> + +<center> + + <table cellpadding="0" cellspacing="10" border="0" summary="ilustrajxotabelo"> + + <tr><td colspan="2" class="centre"><p class="supregrandmarghene">ILUSTRAĴOJ</p></td></tr> + + <tr><td colspan="2" class="malgrande tutdekstre">PAĜO</td></tr> + + <tr><td class="tutlive"><a href="#ilustrajho01">DE UNU EL LA BRETOJ, ALICIO, FALANTE TRA</a><br> + <a href="#ilustrajho01">LA ŜAKTO, DEPRENIS MARMELADUJON</a></td><td valign="bottom" class="tutdekstre">3</td></tr> + + <!-- Error in book: SIAN --> + + <tr><td class="tutlive"><a href="#ilustrajho02">LA DODO SOLENE PREZENTAS AL ALICIO ŜIAN</a><br> + <a href="#ilustrajho02">PROPRAN FINGROINGON</a></td><td valign="bottom" class="tutdekstre">24</td></tr> + + <tr><td class="tutlive"><a href="#ilustrajho03">LA KUNIKLO FALAS EN SIAN KUKUMEJON</a></td><td valign="bottom" class="tutdekstre">33</td></tr> + + <tr><td class="tutlive"><a href="#ilustrajho04">LA DUKINA KUIREJO</a></td><td valign="bottom" class="tutdekstre">53</td></tr> + + <tr><td class="tutlive"><a href="#ilustrajho05">DOMO DE LA MARTLEPORO</a></td><td valign="bottom" class="tutdekstre">62</td></tr> + + <tr><td class="tutlive"><a href="#ilustrajho06">LA GLIRO ESTAS ENIGATA EN LA TEKRUĈON</a></td><td valign="bottom" class="tutdekstre">74</td></tr> + + <!-- Error in book: The following was labeled as page "8" and was therefore listed as the second illustration. --> + + <tr><td class="tutlive"><a href="#ilustrajho07">LA VITRA TABLO</a></td><td valign="bottom" class="tutdekstre">78</td></tr> + + <!-- The following is three lines in fixed-width font (as in book) --> + + <tr><td class="tutlive"><a href="#ilustrajho08">LA GEREĜOJ ARGUMENTAS KUN LA EKZEKUTISTO</a><br> + <a href="#ilustrajho08">PRI EKZEKUTO DE LA SENKORPA KATKAPO</a></td><td valign="bottom" class="tutdekstre">86</td></tr> + + <tr><td class="tutlive"><a href="#ilustrajho09">LA GRIFO PROFUNDE DORMIS</a></td><td valign="bottom" class="tutdekstre">94</td></tr> + + <tr><td class="tutlive"><a href="#ilustrajho10">LA KUIRISTINO RIFUZAS ATESTI</a></td><td valign="bottom" class="tutdekstre">120</td></tr> + + </table> + +</center> + +<!-- File: 008.png --> + +<!-- [Blank Page] --> + +<!-- File: 009.png --> + +<center> + + <p class="supregrandmarghene"> + ANTAŬPAROLO DE LA AŬTORO. + </p> + + <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" summary="poemo"> + + <tr><td align="center" colspan="2"><div class="stroftitolo">I</div></td></tr> + + <tr><td align="left" colspan="2">En somerbril' ni glitas kvar:</td></tr> + <tr><td width="6%"> </td><td align="left">Du fuŝe uzas remon,</td></tr> + <tr><td align="left" colspan="2">Fuŝregas tria knabinet'</td></tr> + <tr><td width="6%"> </td><td align="left">Boatan la vagemon.</td></tr> + <tr><td align="left" colspan="2">La kvara (nejunulo) celas</td></tr> + <tr><td width="6%"> </td><td align="left">Indulgi la revemon.</td></tr> + + <tr><td align="center" colspan="2"><div class="stroftitolo">II</div></td></tr> + + <tr><td align="left" colspan="2">"Kruela Tri'! Ĉu volas vi</td></tr> + <tr><td width="6%"> </td><td align="left">En tia hor'—rakonton?</td></tr> + <tr><td align="left" colspan="2">Se pri la astmo scius vi,</td></tr> + <tr><td width="6%"> </td><td align="left">Vi eble sentus honton!"</td></tr> + <tr><td align="left" colspan="2">—Protesto senutila! Venkas</td></tr> + <tr><td width="6%"> </td><td align="left">Trivoĉa kri', "Rakonton!"</td></tr> + + <tr><td align="center" colspan="2"><div class="stroftitolo">III</div></td></tr> + + <tr><td align="left" colspan="2"><i>Unua</i> per komanda voĉo</td></tr> + <tr><td width="6%"> </td><td align="left">Ordonas ekrakonti,</td></tr> + <tr><td align="left" colspan="2">Kaj pli ĝentile <i>Dua</i> petas</td></tr> + <tr><td width="6%"> </td><td align="left">"Jes, nepre <i>mir</i>-rakonti."</td></tr> + <tr><td align="left" colspan="2">Rakonton petolrompas <i>Tria</i></td></tr> + <tr><td width="6%"> </td><td align="left">(Ne scias <i>ŝi</i> ja honti!)</td></tr> + <!-- + I added an opening parenthesis in the line above. An alternative + was removal of the other; should it even be there? I don't know + for sure. But comparison of this translation with the original + English shows that Kearney changed the sense of the poem here + a bit, probably for the rhyme, turning that final line into an + aside... so I think that parentheses are appropriate here. + --> + +<!-- File: 010.png --> + + <tr><td align="center" colspan="2"><div class="stroftitolo">IV</div></td></tr> + + <tr><td align="left" colspan="2">Silento falas! De nun ĉiu</td></tr> + <tr><td width="6%"> </td><td align="left">Aŭskultas plenkredulo</td></tr> + <tr><td align="left" colspan="2">Pri l' <i>Sonĝinfano</i> kiu vivas</td></tr> + <tr><td width="6%"> </td><td align="left">Kun bird' kaj best' kunulo,</td></tr> + <tr><td align="left" colspan="2">Kunul', jen kiel arbo alta,</td></tr> + <tr><td width="6%"> </td><td align="left">Jen eta kiel kulo.</td></tr> + + <tr><td align="center" colspan="2"><div class="stroftitolo">V</div></td></tr> + + <tr><td align="left" colspan="2">Tre ofte volus la laculo</td></tr> + <tr><td width="6%"> </td><td align="left">La Sonĝon maldaŭrigi,</td></tr> + <tr><td align="left" colspan="2">Promesas je sekvanta fojo</td></tr> + <tr><td width="6%"> </td><td align="left">Ĝin iom plilongigi.</td></tr> + <tr><td align="left" colspan="2">"Jam venis la sekvanta fojo,</td></tr> + <tr><td width="6%"> </td><td align="left">Nin volu kontentigi!"</td></tr> + + <tr><td align="center" colspan="2"><div class="stroftitolo">VI</div></td></tr> + + <tr><td align="left" colspan="2">Do kreskis plu la Mirlandaĵoj</td></tr> + <tr><td width="6%"> </td><td align="left">Iom post iom, grade:</td></tr> + <tr><td align="left" colspan="2">Naskiĝis ĉiuj en boato</td></tr> + <tr><td width="6%"> </td><td align="left">Dum vagis ni remade.</td></tr> + <tr><td align="left" colspan="2">—Subiras sun', do hejmen gaje</td></tr> + <tr><td width="6%"> </td><td align="left">Ni remas babilade.</td></tr> + + <tr><td align="center" colspan="2"><div class="stroftitolo">VII</div></td></tr> + + <tr><td align="left" colspan="2">Jen <i>Alici'</i>. Akceptu ŝin</td></tr> + <tr><td width="6%"> </td><td align="left">Kaj gardu <!-- Error in book: gxardu --> en memoro:</td></tr> + <tr><td align="left" colspan="2">Al pilgrimint' ja kara estas</td></tr> + <tr><td width="6%"> </td><td align="left">El malproksim' la floro;</td></tr> + <tr><td align="left" colspan="2">Velkinte ĝi memorojn vekas</td></tr> + <tr><td width="6%"> </td><td align="left">Valorajn pli ol oro.</td></tr> + + </table> + +</center> + +<!-- File: 011.png --> + +<div class="chapitrotitolo"> + LA AVENTUROJ DE ALICIO + EN MIRLANDO +</div> + +<div class="chapitrotitolo" id="chapitroI"> + ĈAPITRO I + <br> + <span class="majusklete">Mirinda Falego!</span> +</div> + +<p> + <span class="majusklete">Alicio</span>, jam longan tempon sidinte + apud sia fratino sur la deklivo, tre enuiĝis pro senokupo. Unu, + du foje ŝi prove rigardis en la libron kiun la fratino legas, + sed povis vidi en ĝi nek desegnojn nek konversaciojn, kaj "por + kio utilas libro," pensis ŝi, "enhavanta nek desegnojn nek + konversaciojn?" Ŝi do ekpripensis—ne tre vigle ĉar la + tago estis varma, kaj ŝi sentis sin tre dormema—ĉu + la plezuro fari ĉenon el lekantetoj valorus la laboron sin levi + kaj kolekti lekantetojn, kiam tutapude preterkuris Blanka kuniklo kun + paleruĝaj okuloj. +</p> + +<p> + Tio ja ne estis <i>tre</i> mirinda, ankaŭ ne ŝajnis al + Alicio <i>tre</i> eksterordinare aŭdi la kuniklon diranta + al si:— +</p> + +<p> + "Ho, ve! mi malfruos!" +</p> + +<p> + (Kiam poste ŝi pripensadis la aferon, ŝajnis al + +<!-- File: 012.png --> + + ŝi, ke tio estis efektive mirinda, sed en la + momento mem, ĝi ŝajnis al ŝi tute ordinara.) +</p> + +<p> + Tamen, kiam la kuniklo el sia veŝta poŝo eligis + poŝhorloĝon, kaj, rigardinte ĝin, tuj plirapidis, + Alicio eksaltis sur la piedojn, ĉar subite frapis ŝin + la ideo, ke neniam antaŭe ŝi vidis kuniklon kiu havas + veŝtpoŝon kaj poŝhorloĝon. La scivolemo en + ŝi ekflamiĝis! Tuj ŝi ekkuris post ĝi trans + la kampon, kaj alvenis al tuneleto sub la kreskaĵa barilo + ĝustatempe por vidi la kuniklon malaperi en ĝin. +</p> + +<p> + Ne konsiderinte eĉ unu momenton, kiamaniere ŝi + reeliĝos, Alicio postkuris ĝin en la tuneleton. +</p> + +<p> + La tunelo, ĉe la unuaj paŝoj, kondukis rekte antaŭen, + same kiel fervoja tunelo, sed poste dekliniĝis malsupren kaj + fariĝis kruta. Tio okazis tiel subite ke Alicio, ne havinte + tempon por malakceliĝi, trovis sin vole nevole defalanta tre + profundan ŝakton. +</p> + +<p> + Mi ĵus diris "tre profundan." Nu, aŭ la ŝakto estis + efektive tre profunda, aŭ ŝi falis tre malrapide; ĉar + dum la daŭro de tiu stranga defalo, ne mankis al ŝi tempo + por trankvile ĉirkaŭrigardi kaj por konjekti pri kio estas + okazonta. Unue, ŝi klopodis rigardi malsupren por esplori al kio + ŝi alvenas; sed klopodis vane, ĉar estis tie tro mallume. + Tiam ŝi ekobservis la murojn de la ŝakto, kaj rimarkis + ke ili estas plenaj de ŝrankoj kaj librobretoj; ankaŭ, + tie ĉi kaj tie, ŝi preterfalis landkartojn kaj bildojn + pendigitajn de najloj. Poste ŝi, preterpasante, deprenis de + apuda breto unu fruktaĵujon; sur ĝi per grandaj literoj + estas skribita MARMELADO. Sed jen por ŝi granda ĉagreno; + ĉar, enrigardante, la avidaj okuloj vidis—nur blankan + malplenon! Ŝi ne volis lasi fali la fajencaĵon, pro la timo + mortigi per ĝi iun subulon, sed sukcesis post kelkaj momentoj + remeti ĝin, preterpasante, en ŝrankon. +</p> + +<!-- File: 013.png --> + +<!-- File: 014.png --> + +<!-- [Illustration: DE UNU EL LA BRETOJ, ALICIO, FALANTE TRA LA ŜAKTO, DEPRENIS +MARMELADUJON.] --> + +<center id="ilustrajho01" class="ilustrajhe"> + <img src="images/ladaem01.png" border="2" alt="Ilustrajxo: DE UNU EL LA BRETOJ, ALICIO, FALANTE TRA LA SXAKTO, DEPRENIS MARMELADUJON."> + <br> + DE UNU EL LA BRETOJ, ALICIO, FALANTE TRA LA ŜAKTO, DEPRENIS MARMELADUJON. +</center> + +<!-- File: 015.png --> + +<p> + "Nu," pensis Alicio, "kiam mi rakontos en la hejmo pri ĉi tiu + falego, ĉiuj admiros mian maltimon; kaj, estonte, eĉ pri + falo de l' supro ĝis malsupro de l' ŝtuparo mi + nezorge ridos; kaj se mi falos eĉ de la tegmento, mi kredeble ne + multe priparolos la falon." (<i>Tion</i> oni povas kredi.) +</p> + +<p> + Malsupren, ankoraŭ malsupren! Ĉu <i>neniam</i> la + falo finiĝos? "Mi volus scii," diris ŝi laŭte, + "kiom da kilometroj mi jam falis. Mi nepre alproksimiĝas + la ter-centron. Tio estus, laŭ mi, preskaŭ ses kaj + duono miloj da kilometroj." (Alicio jam antaŭe lernis en la + lernĉambro kelkajn tiuspecajn faktojn, kaj kvankam la nuna + tempo ne estis—pro manko da aŭskultantoj—oportuna + por elmontri sian klerecon, tamen estis por ŝi bona praktiko + tradiri la faktojn.) "Jes, tio estas certe la ĝusta interspaco, + sed en kian latitudon aŭ longitudon mi penetris?" <!-- I added + a quotemark. --> + +<!-- File: 016.png --> + +<!-- [**previous page had open-( but no close-) ] --> +<!-- PP: I inserted close-) --> + + (Pri kio estas latitudo kaj longitudo Alicio havis nenian ideon, sed + nur elparoli tiajn belege majestajn vortojn kvazaŭ donis al + ŝi agrablajn sentojn.) +</p> + +<p> + Post ne longe ŝi rekomencis:—"Eble mi trafalos tra la + tuta terglobo! kaj estos tre, tre strange elfali inter la homoj + kiuj marŝas kapmalsupre! mi kredas ke oni nomas ilin la + <i>Antipatioj</i>." (Ĉe eksono de tiu strangaĵo ŝi + certe <i>ne</i> sopiris aŭskultantojn); "mi ja devos demandi + al ili en kiun landon mi enfalis, dirante 'Bonvolu, Sinjorino, + diri al mi ĉu tiu ĉi lando estas Nov-Zelando aŭ + Aŭstralio?'" <!-- I marked the quote within the quote with + ticks. --> (Ŝi penis klinsaluti! Imagu al vi, karaj legantoj, + kiel oni povus klinsaluti falante tra l' aero. Ĉu <i>vi</i> + povus tion fari?) "Sed ŝi nepre nomus min malklera bubino. Do, + nur malutilus demandi tion! Pli bone estus serĉi la nomon ie sur + la muroj surskribitan." +</p> + +<p> + <!-- I fixed up some quotemarks. --> + Malsupren, ankoraŭ malsupren! Krom babili ja estis nenio por + fari, sekve Alicio baldaŭ denove ekparolis: "Hodiaŭ vespere + <i>Dajna</i> tre sopiros min." (<i>Dajna</i> estas ŝia kato.) + "Mi esperas ke ĉe la temanĝo oni ne forgesos ŝian + subtason da lakto. <i>Dajna</i>, vi karul', ho se vi nur estus tie + ĉi kun mi! Ne estas musoj en la aero, sed vesperton vi eble + povus kapti, kaj vesperto ja tre similas al muso. Sed ĉu katoj + manĝas vespertojn?" Alicio okaze nun fariĝis dormema, kaj + dorme ripetadis:—"Ĉu + +<!-- File: 017.png --> + + katoj manĝas vespertojn? Ĉu katoj manĝas vespertojn?" + kaj iafoje ŝi ĉuis anstataŭe "Ĉu katojn + manĝas vespertoj?" (Ĉar ŝi kapablis respondi nek unu + nek alian el la du demandoj, ne tre grave estis kiun "ĉuon" + ŝi esprimis.) Ŝi sentis sin ekdormanta, kaj ĵus + komencis sonĝi ke ŝi marŝas mano en mano kun + <i>Dajna</i> kaj diras al ŝi tre solene:—"<i>Dajna</i>, + vi diru al mi la veron; ĉu iam vi manĝis vesperton?" kiam + (ho, la surprizego!) subite ŝi falis <i>plomp</i>! sur amason da + sekaj folioj. La falego efektive finiĝis! +</p> + +<p> + Pro la folioj ŝi ricevis nenian vundon. Do, stariginte sin sur + la piedojn ŝi rigardis supren. Super la kapo ĉio estis + malluma, sed rekte antaŭ ŝi vidiĝis longa koridoro, + kaj jen forkuras tra ĝi la Blanka Kuniklo. Ne perdinte eĉ + unu momenton, Alicio rapide postsekvis kaj aŭdis ke ĝi + diras, malaperante post murangulo, "se mi malfruos, ĉielo savu + miajn orelojn!" +</p> + +<p> + En tiu momento ŝi estis preskaŭ apuda; tamen, kiam ŝi + preterpasis la angulon, la kuniklo jam malaperis. Kaj ŝi trovis + sin sola en ia longa malalta halo lumigita per serio de lampoj kiuj + pendas de la plafono. Ĉirkaŭ la halo estis pordoj; sed + ĉiuj estis fermitaj. Alicio do marŝis laŭ unu flanko + kaj remarŝis laŭ la alia penante malfermi la pordojn; + sed ĉiu el ili estis ŝlosita, kaj Alicio malĝoje + marŝis laŭ la mezo kaj demandis al si, ĉu ŝi jam + neniam povos eliri la halon. +</p> + +<!-- File: 018.png --> + +<p> + Subite ŝi rimarkis antaŭ si tripiedan tableton faritan + el vitro, kaj jen! kuŝis sur ĝi unu ora ŝlosileto. + Tuj la ideo frapis ŝin ke ĝi nepre apartenas al iu el la + halpordoj. Sed ho, ve! aŭ la seruroj estis tro grandaj, aŭ + la ŝlosileto tro eta, ĉar neniun el ili ĝi malfermis. + Tamen, ĉirkaŭirante la duan fojon, ŝi venis al malalta + kurteno, kiun ŝi antaŭe ne rimarkis, kaj malantaŭ la + kurteno, jen malgranda pordo alta je kvardek kelke da centimetroj; + ŝi enŝovis la oran ŝlosileton, kaj (ho, la ĝojo!) + ĝi taŭgis. +</p> + +<p> + Malferminte la pordeton, Alicio trovis ke ĝi kondukas en + koridoreton ne multe pli ampleksan ol ordinara rat-tunelo. Starigante + sin sur la genuoj, ŝi direktis la rigardojn,—tra la + koridoreto—en—la plej belan ĝardenon, kiun oni povas + imagi. Ho! kiel ŝi sopiris eliĝi tiun malluman halon, kaj + ĉirkaŭvagadi inter jenaj helfloraj bedoj kaj dolĉaj + fontanoj! Sed tra tiu pordeto ŝi ne povus trairigi eĉ la + kapon! "Kaj eĉ se la kapo bone trairus," ekpensis nia kompatinda + Alicio, "tre malmulte utilus <i>tio</i> sen la ŝultroj! Ho, se + mi nur havus la kapablon <i>teleskopiĝi</i>. Eble mi povus, + se nur mi scius kiel oni komencas la klopodon?" Ĉar tiom da + eksterordinaraj aferoj jam en tiu tago okazis ĉe ŝi, Alicio + ja komencis kredi ke neebla estas preskaŭ nenio. Kompreneble + neniel utilus staradi ĉe la pordeto, sekve ŝi reiris al la + tablo + +<!-- File: 019.png --> + + kun la ekespero trovi sur ĝi alian ŝlosilon, aŭ + eble libreton pri la arto teleskopiĝi; ĉi tiun fojon + ŝi trovis sur ĝi boteleton ("kiu certege ne kuŝis + tie antaŭe," diris Alicio) kun surskribaĵo, ligita + ĉirkaŭ la kolo, havanta la vortojn TRINKU MIN per belegaj + grandaj literoj surskribitajn. +</p> + +<p> + "Tre facile estas diri 'Trinku min'" pensis la saĝulineto, "sed + mi ne faros tion krom post plena esploro. Mi unue rigardu por vidi + ĉu oni surskribis ĝin per 'veneno.'" Ĉar ŝi ja + antaŭe legis kelke da bonmoralaj rakontoj pri infanoj kiuj + aŭ mortbruliĝis, aŭ estis englutitaj de sovaĝaj + bestoj, aŭ suferis diversajn aliajn malagrablaĵojn nur + simple pro tio, ke ili ne volis atenti ian facilan regulon de + la amikoj ofte instruitan, tian ekzemple kia estas la regulo ke + brilvarmega fajrilo povas brulvundi la manon, se oni ĝin + tenas tro longe; ankaŭ tio ĉi, ke se oni tre profunde + tranĉos la fingron, ĝi kredeble sangos; kaj neniam ŝi + forgesis ke se oni trinkos multe el botelo markita per 'veneno,' + preskaŭ certe estas ke pli malpli frue ĝi malordigos la + internaĵon. +</p> + +<p> + Do, certiĝinte ke ĉi tiun botelon oni <i>ne</i> markis per + 'veneno', Alicio kuraĝis gustumi la enhavon. "Ja, tre bongusta + ĝi estas," diris ŝi. (Ŝajnis <!-- Error in book: Sajnis --> + al ŝi esti rava miksaĵo farita el ĉeriztorto, sukerita + ovaĵo, ananaso, butersukeraĵo kaj + +<!-- File: 020.png --> + + rostita buterpano. Do ne mirinde estas ke tre baldaŭ la boteleto + malpleniĝis!) +</p> + +<hr align="center" width="38%"> + +<p> + "Ho, kian strangan senton! mi ja nepre teleskopiĝas!" Kaj + fakte ĝuste tio okazis. Ŝi havis jam malpli ol tridek + centimetrojn da alteco. Ŝia vizaĝo heliĝis, ĉar + nun ŝi havas altecon ĝuste taŭgan por transiri la + pordeton en tiun belegan ĝardenon. Tamen ŝi decidis + atendi ankoraŭ kelkajn momentojn por sciiĝi ĉu + ŝi malkreskos plue. Ŝi sentis pri tio kelkan timon, + "ĉar"—diris ŝi—"povas okazi ke mi malkreskos + ĝis nulo, same kiel kandelo. Kian aspekton mi havus en tiu + okazo?" Kaj ŝi penis imagi al si la aspekton kiun kandelflamo + havas post kiam oni estingis ĝin! +</p> + +<p> + Post iom da tempo, rimarkinte ke nenio plu okazas, ŝi decidis + tuj iri en la ĝardenon. Sed ho ve! alveninte al la pordo, + ŝi eltrovis ke ŝi ne havas la oran ŝlosileton; kaj + irinte returne al la tablo por reposedi ĝin, (jen alia eltrovo!) + ŝi tute ne povis atingi ĝin. Vidi ĝin tra la vitro + ŝi povis tre bone, kaj penegis grimpi sur unu el la tri piedoj; + sed ĝi estis tro glitiga; kaj fine, ellaciĝinte per la vana + klopodado, la kompatinduleto sidiĝis sur la planko kaj ekploris. +</p> + + +<!-- File: 021.png --> + +<p> + "Nu, do, tute ne utilas konduti tiamaniere," diris al si Alicio tre + severe. "Mi ordonas al vi tuj ĉesi la ploron." Ŝi havis + la kutimon sin tre bone konsili (sed tre malofte agis laŭ la + konsilo!) kaj kelkfoje riproĉis sin tiel forte, ke ŝi + efektive devis plori; kaj ŝi unu fojon punfrapis sin sur la + vango pro la ofendo ke ŝi trompis sin dum iu vetludo kiun + ŝi ludis kontraŭ si mem. (Nia Alicio ja estis neordinara + infano kaj tre ŝatis ŝajnigi ke ŝi estas du personoj.) + "Sed tiu ŝajnigo ne utilus nun"—ŝi <!-- Error in + book: si --> malĝoje ekpensis—"ĉar ja restas da mi + apenaŭ sufiĉe por fari eĉ unu respektindan personon!" +</p> + +<p> + Baldaŭ tamen ŝia rigardo falis sur vitran skatoleton, kiu + kuŝas sub la tablo: malferminte ĝin, ŝi trovis interne + tre malgrandan kukon, sur kiu oni markis (per korintoj) la vortojn: + "Manĝu Min." +</p> + +<p> + "Nu," diris Alicio, "mi vin manĝos! Se vi igos min kreski, mi + povos atingi la ŝlosilon; kaj, se male okazos, mi povos rampi + sub la pordo. Ambaŭokaze mi eniĝos la ĝardenon, kaj + se nur okazos <i>tio</i>, ne tre gravas la kielo." Sekve ŝi + manĝis peceton de la kuko dirante al si "Laŭ kiu direkto, + laŭ kiu do?" kaj tenante la manon sur la verto por palpe + sciiĝi ĉu ĝi plialtiĝas aŭ male; kaj tre + surprizis ŝin la konstato ke ŝi restas konstante samalta. + Kiam oni manĝas kukon, tio ja okazas ordinare, sed Alicio jam + tiom alkutimis atendi ke nenio okazos krom la neordinara, ke estis + por ŝi tede kaj malinterese kiam okazis nur ordinaraĵoj. + Do, por <i>ion</i> okazigi, ŝi laboradis per la dentoj ĝis + de la kuko neniom restis. +</p> + +<!-- File: 022.png --> + +<!-- File: 023.png --> + +<div class="chapitrotitolo" id="chapitroII"> + ĈAPITRO II + <br> + <span class="majusklete">La Lageto farita el Larmoj</span> +</div> + +<p> + "<span class="majusklete">Neniam</span> mi spertis tiaĵo," + ekkriis Alicio, (pro eksciteco ŝi eĉ forgesis la + akuzativon). "Jen mi plilongiĝas teleskope, kiel la plej + granda teleskopo en la tuta mondo. Adiaŭ, piedetoj miaj!" <!-- + Error: Missing quote mark --> (Kiam ŝi direktis la rigardojn + al la piedoj, pro la plilongiĝo ili jam fariĝis tute + malproksimaj, kaj apenaŭ ŝi povis vidi ilin.) +</p> + +<p> + "Ho, vi kompatinduloj! kiu morgaŭ vestos al vi la ŝtrumpojn + kaj ŝuojn? Kompreneble ne <i>mi</i>; mi estos tro malproksime + por okupi min pri vi; vi devos klopodi por vi mem. Tamen estas necese + komplezi ilin; ĉar se ili ofendiĝos, ili eble rifuzos + marŝi laŭ mia volo. Mi do en la kristnaska tempo donacos al + ili paron da novaj botoj." +</p> + +<p> + Ŝi eĉ elpensadis detale kiel ŝi faros la necesajn + aranĝojn. "Mi pagos al la portisto por liveri ilin, kaj kiel + stranga tio ŝajnos, sendi donacon al siaj piedoj! Ankaŭ la + adreso estos tre stranga: +</p> + +<div style="margin-left: 20%"><i>Al lia Moŝto la Dekstra Piedo Alicia,</i></div> + <div style="margin-left: 27%"><i>sur la Tapiŝeto</i></div> + <div style="margin-left: 34%"><i>apud Fajrgardilo</i></div> + <div style="margin-left: 31%"><i>(Kun amsalut' de Alicio).</i></div> + +<p> + Ho, kian sensencaĵon mi parolas!" +</p> + +<!-- File: 024.png --> + +<p> + En tiu momento ŝia kapo ekpremis la plafonon. Do, sen plua + prokrasto ŝi levis la oran ŝlosileton kaj rapidis al la + ĝardenpordeto. Sed havante la altecon de tri metroj, ŝi + apenaŭ povis, kuŝante sur la planko, rigardi per unu okulo + en la ĝardenon, kaj la tasko eniĝi en ĝin fariĝis + ja pli ol iam utopia. Ŝi sidiĝis kaj denove ekploris. +</p> + +<p> + "Vi devas honti," ŝi diris al si, "vi granda bubino!" (ŝi + certe ne eraris pri la lastaj du vortoj) "multe tro granda vi + estas por plorkrii, vi tuj ĉesu!" Malgraŭ tiu akra + sinriproĉo, ŝi ne ĉesis la ploradon, ĝis + ŝi faligis kelkajn hektolitrojn da larmegoj, kaj etendis sin + ĉirkaŭ ŝi larmlageto profunda je dek centimetroj kaj + kovranta preskaŭ la tutan plankon de la halo. +</p> + +<p> + Post ne longa tempo ŝi aŭdis ian piedfrapetadon, kaj + vigle forviŝis la larmojn por esplori kiu venas. Jen reaperis + la Blanka Kuniklo lukse vestita, havante en unu mano paron da + blankaj gantoj, kaj en la alia grandan ventumilon. Jen li alvenis, + trotrapide, kaj murmuris al si: "Ho, la Dukino! Se mi igos ŝin + atendi, ŝi tute furioziĝos!" +</p> + +<p> + Ĉar Alicio jam fariĝis preskaŭ senespera, ŝi + estis preta peti helpon de kiu ajn. Do, kiam la Kuniklo sufiĉe + apudiĝis, ŝi ekparolis per tre mallaŭta timplena + voĉo: "Se al vi plaĉos, Sinjoro:—" +</p> + +<!-- File: 025.png --> + +<p> + La Kuniklo forte eksaltis, lasis fali gantojn kaj ventumilon, kaj per + ĉiuj fortoj ekforkuregis en la mallumon! +</p> + +<p> + Alicio levis la gantojn kaj ventumilon, kaj ĉar estis en la + halo tre varme, ŝi longadaŭre ventumadis sin kaj samtempe + babiladis:— +</p> + +<p> + "Hieraŭ ĉio okazis laŭrutine, sed hodiaŭ + ja ĉio estas stranga! Ĉu dum la nokto mi + ŝanĝiĝis? mi esploru tion. Ĉu vere mi estis sama + kiam mi leviĝis hodiaŭ matene? Mi kvazaŭ memoras + ke mi sentis min <i>iom</i> ŝanĝiĝinta. Sed se mi + ne estas sama, jen alia demando; <i>kiu</i> mi estas? Jen granda + enigmo!" Kaj ŝi kategorie pripensis ĉiujn samaĝajn + knabinetojn kiujn ŝi konas, por certiĝi ĉu ŝi + ŝanĝiĝis en iun el ili. +</p> + +<p> + "Mi certe ne estas Ado, ĉar ŝia hararo falas sur + la ŝultroj per longaj bukloj, kaj la mia estas tute ne + bukla. Ankaŭ mi ne estas Mabelo, ĉar mi scias multe da + lernaĵoj, kaj ŝi scias ja tre, tre malmulte. Ankaŭ + ŝi estas <i>si</i>, kaj mi <i>mi</i>, kaj... ho, mi tute + konfuziĝas! Mi provu ĉu mi ankoraŭ scias la jam longe + konitajn faktojn. Por komenci: kvaroble kvin faras dekdu, kvaroble + ses faras dektri, kvaroble sep faras.... Ho, tiamaniere neniam mi + atingus dudek! Tamen la Multiplika Tabelo estas por mi indiferenta; + mi ekzamenu min geografie. Londono estas ĉefurbo de Parizo, + Parizo ĉefurbo de Romo, kaj Romo.... Ne, denove mi eraras, + certege. Mi nepre ŝanĝiĝis en Mabelon. Mi penos + deklami 'Rigardu! Jen abelo vigla.'" +</p> + +<!-- File: 026.png --> + +<p> + Kaj kruciginte la manojn sur la genuoj same kiel en la lernejo kiam + ŝi ripetas parkeraĵojn, ŝi komencis tiun konatan + poemon. Sed ŝia voĉo sonis raŭka kaj nepropra, kaj + eĉ la vortoj ne tute similis la originalajn. +</p> + +<center> + + <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" class="italike" summary="poemo"> + + <tr><td align="left" colspan="2">Rigardu! Jen la krokodil'!</td></tr> + <tr><td width="6%"> </td><td align="left">La voston li netigas;</td></tr> + <tr><td align="left" colspan="2">Ŝprucante akvon el la Nil'</td></tr> + <tr><td width="6%"> </td><td align="left">La skvamojn li briligas.</td></tr> + + <tr><td colspan="2"> </td></tr> + + <tr><td align="left" colspan="2">Senmova restas la buŝeg',</td></tr> + <tr><td width="6%"> </td><td align="left">Li ungojn kaŝas ruze;</td></tr> + <tr><td align="left" colspan="2">Jen fiŝoj naĝas tra l' kaveg'</td></tr> + <tr><td width="6%"> </td><td align="left">Frapfermas li amuze.</td></tr> + + </table> + +</center> + +<p> + "Jen certe ne la ĝustaj vortoj," diris Alicio malĝoje, kaj + denove la okuloj pleniĝis de larmoj, dum ŝi daŭrigis: + "Do, mi nepre estas Mabelo malgraŭ ĉio; sekve mi devos + loĝi en tiu ŝia mallarĝa <!-- Error in book: mallarga --> + maloportuna domaĉeto; mi havos neniun ŝatindan ludilon, kaj + devos lerni sennombrajn lecionojn. Ne! Pri tio mi decidiĝis. + Se mi estos Mabelo, mi restos ĉi tie, kaj neniom utilos ke + oni demetu la kapon ĉe la enirejo al la tunelo kaj diru per + karesa voĉo 'Resupreniru, karulo.' Mi nur rigardos supren kaj + demandos 'Kiu do mi estas? Vi certigu tion, kaj <i>poste, se mi + ŝatos esti tiu persono</i>, mi konsentos supreniri. Se ne, mi + restos ĉi tie, ĝis mi fariĝos iu alia.' Sed + +<!-- File: 027.png --> + + ho ve! mi tre, tre volas ke oni venu. Jam tro longan tempon mi restas + tie ĉi tutsola, kaj mi sopiras la hejmon." +</p> + +<p> + Dirante tion ŝi okaze rigardis la manojn kaj rimarkis mirigite + ke ŝi vestis—dum ŝi babilas—unu el la blankaj + kapridfelaj gantoj de la Kuniklo. +</p> + +<p> + "Kiel ajn mi faris <i>tion</i>?" pensis ŝi. "Mi ja denove + malkreskas." +</p> + +<p> + Ŝi stariĝis, kaj irinte al la tablo por kompare mezuri + sin, eltrovis ke nun ŝi havas proksimume sesdek centimetrojn + da alteco, kaj ankoraŭ rapide malkreskas. Certiĝinte ke + tion kaŭzas la ventumilo, ŝi tuj lasis ĝin fali, kaj + per tio apenaŭ ŝi evitis la malagrablaĵon malkreski + ĝis nulo. +</p> + +<p> + "Jen evito vere mirakla! Ĉar preskaŭ mi nuliĝis!" + diris Alicio, iom timigita per la subita ŝanĝo, "tamen + estas bona afero trovi sin ankoraŭ ekzistanta; kaj jam nun mi + povas eniri la ĝardenon." Ŝi do kuris avide al la pordeto; + sed ho ve! ĝi refermiĝis, kaj jen la ora ŝlosileto + kuŝis, kiel antaŭe, sur la tablo; kaj "la afero staras pli + malprospere ol ĉiam," ŝi plordiris, "ĉar neniam mi + estis tiel absurde malgranda, estas ja ne tolereble." +</p> + +<p> + En la momento kiam ŝi diris tion, ŝia piedo glitis, + kaj ŝi trovis sin plaŭde enfalinta en salan akvon. + Subakviĝinte ĝis la mentono, ŝi unue + +<!-- File: 028.png --> + + supozis ke ŝi estas falinta en la maron, kaj ekpensis "en + tiu okazo mi povos hejmiĝi vagonare." (Alicio nur unufoje en + la vivo forrestadis ĉe la marbordo, kaj el tiu sperto formis + al si la konkludon ke, kien ajn oni irus sur la angla marbordo, + oni trovus longan serion de banmaŝinoj en la maro, post + ili kelke da infanoj kiuj per lignaj fosiloj fosas la sablon; + malantaŭe, serion de apartamentaj domoj, kun, malantaŭ + ĉio, stacidomo.) Tamen post nelonge ŝi sciiĝis ke + ŝi estas en la lageto farita de la larmoj kiujn ŝi ploris + estante trimetrulo. "Ho, se nur mi ne tiom plorus!" diris ŝi, + ĉirkaŭnaĝante por trovi la bordon. "Pro tiuj larmoj mi + nun eble suferos la punon droni en la larmoj mem. Tio estos tre, tre + stranga, sed hodiaŭ <i>ĉio</i> ja estas stranga." +</p> + +<p> + En tiu momento ŝi ekaŭdis ke io ne tre malproksime de + ŝi ĉirkaŭbaraktas en la lageto, kaj ŝi naĝis + en la direkto de la plaŭdado por esplori kio ĝi estas: + unue ŝi supozis ke la besto nepre estos aŭ rosmaro aŭ + hipopotamo; sed rememorante ke ŝi mem nun estas tre malgranda, + ŝi fine konstatis ke ĝi estas nur muso englitinta en la + akvon same kiel ŝi mem. +</p> + +<p> + "Ĉu eble utilus," pensis Alicio, "alparoli ĉi tiun muson? + Ĉio estas tiel neordinara ĉi tie, ke kredeble ĝi havas + la kapablon paroli, kaj + +<!-- File: 029.png --> + + almenaŭ ne malutilos provi ĝin." Do ŝi ekparolis + per: "Ho muso, ĉu vi konas la elirejon el tiu ĉi lageto? + Mi tre laciĝas, ho Muso, ĉirkaŭnaĝante en + ĝi." (Alicio kredis ke "Ho Muso" estas nepre prava formo por + alparoli muson; ŝi neniam ĝis tiu tago alparolis muson, sed + ŝi memoris el la latina lernolibro de sia frato la deklinacion: + "Muso—de muso—al muso—muson—ho muso!") +</p> + +<p> + La Muso rigardis ŝin scivole, tamen diris nenion, sed faris + signon al ŝi palpebrumante per unu okuleto. +</p> + +<p> + "Ĝi eble estas franca muso alveninta Anglujon kun Vilhelmo la + Venkanto; sekve ĝi povas ne kompreni la anglan lingvon." <!-- + I inserted a quotemark. --> (Malgraŭ la fakto ke ŝi bone + konis multe da historiaj nomoj kaj epizodoj, Alicio ne havis tre + klarajn ideojn pri <i>datoj</i>!) Ŝi do rekomencis france, + dirante "<i>où est ma chatte?</i>" (la unua frazo en ŝia + lernolibro). +</p> + +<p> + La Muso tuj eksaltis el la akvo, kaj ĝia tuta korpo + timskuiĝis. +</p> + +<p> + "Ho, pardonu! mi petegas," ekkriis Alicio, timante ke ŝi vundis + la sentojn al la kompatinda besto, "mi tute forgesis ke vi ne amas la + katojn." +</p> + +<p> + "Ne—amas—katojn," diris ripete la Muso per pasia sibla + voĉo. "Ĉu <i>vi</i>, se vi estus mi, amus la katojn?" +</p> + +<!-- File: 030.png --> + +<p> + "Nu, eble ne," Alicio respondis per paciga tono, "sed ne + koleriĝu. Malgraŭ ĉio, mi tre ŝatus montri al vi + nian katon <i>Dajna</i>; vi nepre ekamus la katojn, se nur vi povus + vidi <i>ŝin</i>. Ŝi estas la plej kara dorlotaĵo + en tuta la mondo,"—Alicio malvigle sencele naĝetis dum + ŝi parolis—"kaj tiel komforte ŝi murmuras apud la + fajro lekante la piedojn kaj viŝante la vizaĝon; ankaŭ + tiel bela molaĵo por dorloti sur la genuoj, ankaŭ tiel + lerta muskaptisto—ho, pardonu," denove ekkriis Alicio, ĉar + la Muso elstarigis erinace la tutan felon; sekve ŝi estis certa + ke ĝi tre profunde ofendiĝis, kaj ŝi rapidis aldoni: + "Se estas al vi malagrable, ni ne plu parolu pri <i>Dajna</i>." +</p> + +<p> + "<i>Ni</i> ne plu!" ekkriis la Muso, kiu tremis ĝis la lasta + vostharo. "Ĉu vi imagas ke <i>mi</i> volus priparoli tian temon? + Ĉiam nia familio malamis la katojn kaj nun malamas, malamindaj + malĝentilaj bestoj! Estonte vi jam neniam aŭdigu antaŭ + mi eĉ la nomon kato!" +</p> + +<p> + "Tion mi promesas tre volonte," diris Alicio, kaj dume klopodis + trovi alian paroltemon. "Ĉu vi... ĉu vi ŝatas... la + hundojn?" +</p> + +<p> + La Muso ne respondis. Sekve Alicio avide daŭrigis:— +</p> + +<p> + "Proksime de nia domo loĝas bela, ĉarma, hundeto, kiun mi + tre ŝatus ke vi vidu. Ĝi estas malgranda, helokula rathundo + kun longa bukla brunhararo. Ĝi kapablas realporti la aĵojn + +<!-- File: 031.png --> + + forĵetitajn; ĝi petas manĝaĵon sidante sur la + vosto, kaj havas aliajn ĉiuspecajn kapablojn; mi ne povas memori + eĉ la duonon da ili. Ĝi apartenas al iu farmisto kiu diras + ke pro ĝiaj kapabloj ĝi valoras mil spesmilojn. <!-- In + the book there is a paragraph break here, but in the English, and + Broadribb translation, this is all just one paragraph. I think it was + an error in the book. --> Li certigas ke ĝi mortigas ĉiujn + ratojn kaj... Ho, ve! ve! Denove mi ofendis ĝin." Ĉar jen! + la Muso naĝas for, for per ĉiuj fortoj, kun tia rapideco ke + li faras irante tra la akvo grandan plaŭdbruon. +</p> + +<p> + Ŝi realvokis ĝin per sia plej dolĉa tono. "Vi + <i>kara</i> Muso, revenu! mi petegas; nek katojn nek hundojn + ni priparolos, se al vi ne plaĉos." Aŭdinte tion, la + Muso turnis sin malrapide kaj renaĝis al ŝi. Ĝia + vizaĝo estis tre pala (pro kolero, pensis en si Alicio), kaj per + mallaŭta tremanta voĉo ĝi diris: "Ni naĝu al la + bordo, kaj poste mi rakontos al vi mian historion, por komprenigi pro + kio mi malamas la katojn kaj hundojn." Kaj certe estus malprudente + plu prokrasti la elnaĝon, ĉar en la lageton jam enfalis + tiom da birdoj kaj bestoj ke ili komencis premi sin reciproke. Jen + Anaso naĝis kun Dodo, jen Loro kun Agleto, jen multe da aliaj + strangaĵoj, birdbestoj kaj bestbirdoj. Unua naĝis Alicio; + post ŝi sekvis la tuta birdbestaro. Post kelka tempo ĉiuj + atingis la bordon kaj staris kune sur la tero, tre malsekaj. +</p> + +<!-- File: 032.png --> + +<div class="chapitrotitolo" id="chapitroIII"> + ĈAPITRO III + <br> + <span class="majusklete">Post stranga vetkuro sekvas stranga + mus-tejlo.<sup><a name="piednoto01a" href="#piednoto01b">1</a></sup></span> +</div> + +<p> + <span class="majusklete">La</span> kunvenintoj sur la bordo prezentis + tre strangan aspekton. Jen birdoj kun plumoj malordigitaj, jen bestoj + kun felo algluiĝinta al la korpo: ĉiuj estis akvogutantaj, + malkomfortaj, malagrablaj. Kompreneble la unua demando estis: + kiamaniere resekiĝi? Ili interkonsiliĝis pri tio, kaj post + kelke da minutoj ŝajnis al Alicio tute ordinara afero trovi sin + babilanta kun ili kvazaŭ al personoj jam longe konataj. Ŝi + havis longan argumentadon kun la Loro, kiu en la fino fariĝis + malagrabla kaj volis diri nenion krom "mi estas la pli aĝa, kaj + pro tio mi scias pli." Ĉar Alicio rifuzis konsenti al tio, ne + sciante kiom da jaroj li havas, kaj ĉar la Loro absolute rifuzis + doni tiun sciigon, restis nenio plu direbla. +</p> + +<p> + Fine la Muso, kiu ŝajne estis aŭtoritatulo, ekkriis: + "Vi sidiĝu ĉiuj, kaj aŭskultu <i>min</i>. Mi tre + baldaŭ igos vin sufiĉe sekaj!" +</p> + +<!-- File: 033.png --> + +<p> + Ili do sidiĝis, ĉiuj en unu granda rondo, kun la Muso en la + centro. +</p> + +<p> + Alicio fikse kaj atente rigardadis la Muson, ĉar ŝi havis + fortan antaŭsenton, ke ŝi nepre suferos malvarmumon, se + ŝi ne baldaŭ resekiĝos. +</p> + +<p> + "Hm," komencis la Muso kun tre impona mieno "ĉu ĉiuj + estas pretaj? Jen la plej bona sekigaĵo kiun mi konas. Silentu + ĉiuj, mi petas! <!-- I removed a paragraph break here, and + changed a doublequote to a single... --> 'Vilhelmo Venkinto, kies + aferon la papo subtenis, baldaŭ subigis la anglan popolon, kiu + pro manko de probatalantoj alkutimiĝis dum la lastaj jaroj al + uzurpado kaj venkiĝo. Edvino kaj Morkaro, grafoj de Mercio kaj + Nortumbrio—'" <!-- ...and inserted a singlequote here, to + balance the quotes and format it as in the English original. --> +</p> + +<p> + "Ho, ve!" ĝemis la Loro, frosttremante. +</p> + +<p> + "Pardonu," diris la Muso tre ĝentile (kvankam li tre sulkigis la + brovojn), "ĉu vi parolis?" +</p> + +<p> + "Ne mi," la Loro rapide respondis. +</p> + +<p> + "Mi kredis ke jes," diris la Muso. "Sed mi daŭrigu. 'Edvino + kaj Morkaro grafoj de Mercio kaj Nortumbrio fariĝis liaj + partianoj, kaj eĉ Stigando la patrujama ĉefepiskopo de + <i>Canterbury</i> trovis + ĝin<sup><a name="piednoto02a" href="#piednoto02b">2</a></sup> konsilinda—" +</p> + +<!-- File: 034.png --> + +<p> + "Trovis <i>kion?</i>" diris la Anaso. +</p> + +<p> + "Trovis <i>ĝin</i>," la Muso respondis iom malafable. "Ĉu vi + ne komprenas kion signifas 'ĝi'?" + <!-- I added a couple of quotemarks. --> +</p> + +<p> + "Nu, mi tre bone komprenas kion 'ĝi' signifas, kiam mi trovas + ion. Plej ofte 'ĝi' estas rano aŭ vermo. Tamen la demando + estas: kion trovis la ĉefepiskopo?" +</p> + +<p> + "Tiun demandon la Muso ne atentis sed daŭrigis rapide: 'trovis + ĝin konsilinda iri kun <i>Edgar Atheling</i> por renkonti + Vilhelmon kaj proponi al li la kronon. Sed la insulta fiero de liaj + Normanoj—' kiel vi sentas vin nun, mia kara?" ĝi diris + abrupte, alparolante Alicion. +</p> + +<p> + "Malseka, same malseka kiel en la komenco," Alicio respondis iom + melankolie. "Via rakonto ne sekigas min." +</p> + +<p> + "Kon-sid-er-ad-inte la ĵus anonc-itan rezult-at-on," ekdiris + solene la Dodo, "mi proponas ke ĉi tiu kunsido tuj fermiĝu + por ke oni el-kon-sid-er-adu kaj senprokraste ef-ekt-iv-ig-u pli + energiajn ri-med-ojn." +</p> + +<p> + "Kian lingvon vi parolas?" demandis la Agleto. "De tiuj longaj vortoj + mi ne scias la signifon, kaj plue mi kredas ke vi ne scias mem." +</p> + +<p> + La Agleto deklinis la kapon por kaŝi sian + +<!-- File: 035.png --> + + mokridon, sed kelkaj el la birdoj sibleridis aŭdeble. La + Dodo per voĉo ofendita reparolis pli simple: "Jen kion + mi intencis diri: la plej bona rimedo por sekigi nin estus la + 'Kaŭko'-vetkuro." +</p> + +<p> + "Kio do estas Kaŭko?" diris Alicio. Tiun demandon ŝi faris, + ne dezirante la informon, sed nur ĉar ŝi rimarkis ke la + Dodo paŭzas kaj ŝajne opinias ke <i>iu</i> devas paroli, + kaj ĉar neniu alia montris la inklinon paroli. +</p> + +<p> + La Dodo respondis ke: "La plej bona rimedo por klarigi ĝin estas + per la ago mem." (Kaj ĉar ian vintran tagon vi eble volos mem + eksperimenti la ludon, mi klarigos kiamaniere la Dodo aranĝis + ĝin.) +</p> + +<p> + Unue, ĝi markis per kreto rondforman kurejon (la preciza formo + ne gravas). Due, ĝi starigis ĉiujn partoprenontojn ĉe + diversaj punktoj de la kretstreko. Oni ne diris, laŭ angla + kutimo, "unu, du, tri, FOR!" sed ĉiu devis komenci kaj ĉesi + la kuradon laŭ sia propra inklino, kaj pro tio ne estis facile + kompreni kiam la afero finiĝis. Tamen post longa kurado, eble + duonhora, ĉiuj tute resekiĝis, kaj la Dodo subite ekkriis: + "La Kaŭko finiĝis." +</p> + +<p> + Ĉiuj amasiĝis ĉirkaŭ la Dodo, spiregante kaj + demandante: "Sed kiu venkis?" +</p> + +<!-- File: 036.png --> + +<p> + Tiun demandon la Dodo en la unua momento ne povis respondi. +</p> + +<p> + <!-- Error in book: extra quotemark --> Ĝi sidis longan tempon + kun unu fingro premata sur la frunto (en tiu sama sintenado kiun + ordinare havas Ŝejkspir en niaj bildoj). En la fino la Dodo + diris:—"Ĉiuj <!-- Error in book: missing quotemark --> + venkis, kaj ĉiu devas ricevi premion." + <!-- F2: This change agrees w/ English text. --> +</p> + +<p> + Plena ĥoro da voĉoj demandis samtempe: "Sed kiu la premiojn + disdonos?" +</p> + +<p> + "Ja <i>ŝi</i> kompreneble," diris la Dodo, kaj montris per unu + fingro sur Alicion. Sekve, la tuta aro amasiĝis ĉirkaŭ + ŝi kaj kriis konfuze "La premiojn, la premiojn." Kion fari? + La kompatinda Alicio havanta alian ideon neniun, enŝovis la + manon en sian poŝon kaj feliĉe trovis tie pakaĵeton da + sukeraĵoj (kiujn per bonŝanco la sala akvo ne difektis) kaj + ilin ŝi disdonacis kiel premiojn. Sufiĉis ĝuste por + donaci al ĉiuj po unu. +</p> + +<p> + "Sed ŝi mem nepre rajtas ricevi premion," diris la Muso. +</p> + +<p> + "Certe," tre serioze respondis la Dodo, kaj turnis sin al Alicio + dirante: +</p> + +<p> + "Kion alian vi havas en la poŝo?" Alicio respondis malĝoje + ke "nur fingroingon." "Ĝin transdonu al mi," diris la Dodo. +</p> + +<p> + Denove ĉiuj amasiĝis ĉirkaŭ ŝi, dum la Dodo + solene prezentis la fingroingon dirante: "Ni petas ke vi bonvolu + akcepti ĉi tiun elegantan fingroingon." Ĉe la fino de tiu + mallonga parolo ĉiuj aplaŭdis. +</p> + +<!-- File: 037.png --> + +<!-- [Illustration: LA DODO SOLENE PREZENTAS AL ALICIO ŜIAN [Error in book: SIAN] PROPRAN FINGROINGON.] --> + +<center id="ilustrajho02" class="ilustrajhe"> + <img src="images/ladaem02.png" border="2" alt="Ilustrajxo: LA DODO SOLENE PREZENTAS AL ALICIO SXIAN PROPRAN FINGROINGON."> + <br> + LA DODO SOLENE PREZENTAS AL ALICIO ŜIAN <!-- Error in book: SIAN --> PROPRAN FINGROINGON. +</center> + +<!-- File: 038.png --> + +<!-- File: 039.png --> + +<p> + Alicio pensis interne ke la tuta afero estas absurda, sed ĉiuj + tenadis sin tiel serioze ke ŝi ne kuraĝis ridi. Ankaŭ + ĉar ŝi ne povis elpensi ion dirindan, ŝi nur simple + klinis respekte la kapon akceptante la ingon, kaj tenadis sin kiel + eble plej serioze. +</p> + +<p> + Kaj nun sekvis la manĝado de la sukeraĵoj. Tio kaŭzis + ne malmulte da bruo kaj konfuzo. Grandaj birdoj plendis ke ili ne + povas gustumi siajn; malgrandaj aliflanke sufokiĝis, kaj estis + necese kuraci ilin per la dorsfrapada kuraco. Tamen ĉio fine + elfariĝis. Ili sidigis sin denove en la rondo kaj petis al la + Muso ke ĝi rakontu al ili ion plu. +</p> + +<p> + "Vi ja promesis rakonti al mi vian historion," diris Alicio, "kaj la + kaŭzon pro kiu vi malamas la... la... la... Ko kaj Ho." Tiujn + komencajn literojn ŝi aldonis per tre mallaŭta flustro, + ektimante ke ĝi ree ofendiĝos. +</p> + +<p> + "Mia tejlo,"<sup><a name="piednoto03a" href="#piednoto03b">3</a></sup> + diris la Muso, "estas tre longa kaj tre malĝoja." +</p> + +<p> + "Mi vidas ke ĝi estas longa," diris Alicio rigardante kun miro + ĝian voston, "sed kial vi ĝin nomas malĝoja?" Kaj dum + la daŭro de la + +<!-- File: 040.png --> + + rakonto ŝi tiel konfuzis sin pri tiu enigmo ke ŝia koncepto + pri ĝi enhavis kune la ideojn de ambaŭ tejlaĵoj. Jen + la vostrakonto aŭ rakontvosto: +</p> + +<!-- [**F1: NB for HTML version: font size decreases] --> +<!-- [**F2: -1 point after each asterisk] --> +<!-- [**F2: If you define a <span> with font-size = 90% and nest them, + you'll get about the right effect. My 2cents ;-) ] --> + <div style="margin-top: 3ex; margin-bottom: 3ex; margin-left: 25%"> + <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; margin-left: 1.1em">Furi' diris al</div> + <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; margin-left: 2.6em">Mus', kiun</div> + <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; margin-left: 4.1em">trafis</div> + <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; margin-left: 5.4em">li ĵus,</div> + <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; font-size: 90%"> + <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; margin-left: 6.2em">'Ni havu</div> + <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; margin-left: 6.8em">proceson,</div> + <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; margin-left: 7.7em">procesos mi</div> + <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; margin-left: 6.8em">vin! Ne ekpenu</div> + <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; margin-left: 5.8em">rifuzi; tio,</div> + <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; margin-left: 5.2em">nur por amuzi</div> + <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; font-size: 90%"> + <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; margin-left: 4em">min, estas</div> + <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; margin-left: 1.9em">necesa; defendu</div> + <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; margin-left: 0">do vin!'</div> + <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; margin-left: 2.3em">'Ne utilus,</div> + <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; margin-left: 3.7em">sinjor';</div> + <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; margin-left: 4.4em">diris mus' kun</div> + <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; margin-left: 5.5em">fervor'—</div> + <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; margin-left: 7em">'Sen juĝistoj</div> + <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; margin-left: 9.2em">procesi</div> + <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; margin-left: 10.2em">tempperdo</div> + <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; margin-left: 9.2em">ja estas.'</div> + <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; font-size: 90%"> + <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; margin-left: 8.7em">'Mi vin</div> + <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; margin-left: 7.6em">juĝos</div> + <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; margin-left: 6.5em">tutsole'</div> + <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; font-size: 90%"> + <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; margin-left: 6.5em">—diris li</div> + <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; margin-left: 7.4em">ruzparole.</div> + <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; margin-left: 8em">Li muson</div> + <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; margin-left: 10.2em">kondamnis;</div> + <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; margin-left: 11.5em">nun</div> + <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; margin-left: 12em">sola</div> + <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; margin-left: 14.2em">li</div> + <div style="margin-top: 0; margin-bottom: 0; margin-left: 15em">restas.</div> + </div> + </div> + </div> + </div> + </div> + +<!-- Save this copy for ASCII versions! +/* + Furi' diris al + Mus', kiun + trafis + li ĵus, + 'Ni havu + proceson, + procesos mi + vin! Ne ekpenu + rifuzi; tio, + nur por amuzi + min, estas + necesa; defendu + do vin!' + 'Ne utilus, + sinjor'; + diris mus' kun + fervor'— + 'Sen juĝistoj + procesi + tempperdo + ja estas.' + 'Mi vin + juĝos + tutsole' + —diris li + ruzparole. + Li muson + kondamnis; + nun + sola + li + restas. +*/ +--> + +<p> + "Vi ne atentas," diris la Muso al Alicio kun severa mieno. "Pri kio + vi pensas?" +</p> + +<p> + "Pardonu," respondis ŝi tre humile, "vi jam alvenis ĉe la + kvina vostkurbo, ĉu ne?" +</p> + +<p> + "Mi ne!" ekkriis la Muso. +</p> + +<!-- File: 041.png --> + +<p> + "Mine', mine'," ripetis Alicio "do vi certe estas franca Muso; sed + kial vi, katmalamanto, nun alvokas katon?" +</p> + +<p> + La kolerema Muso tuj levis sin kaj ekforiris, ĵetante post si la + riproĉon: +</p> + +<p> + "Ne tolereble estas ke vi insultu min per tia sensencaĵo." +</p> + +<p> + "Mi ne intencis ofendi, vere ne!" ekkriis Alicio per petega voĉo + "kaj vi ja estas tre ofendema." Anstataŭ respondi, la Muso nur + graŭlis kolere. <!-- Removed extra quotemark. --> +</p> + +<p> + "Revenu, mi petegas, kaj finu la rakonton," Alicio laŭte kriis + al la foriranta Muso. Poste ĉiuj kriis ĥore: "Jes, revenu, + revenu." Tamen la Muso nur skuis malpacience la kapon, plirapidigis + la paŝojn, kaj malaperis. +</p> + +<p> + La Loro malkontente diris: "Estas domaĝo ke ĝi ne volis + reveni," unu maljuna krabino profitis la okazon por diri al la + filino: "Ha, mia kara, tio estu por vi solena averto por ke neniam + <i>vi</i> perdu la bonhumoron," kaj la malrespekta krabido akre + respondis: "Vi fermu la buŝon, panjo; vi ja difektus la + paciencon eĉ al ostro." +</p> + +<p> + "Ho, kiel mi volus ke nia <i>Dajna</i> estu tie ĉi," Alicio + diris tion al neniu aparte sed kvazaŭ ŝi volis mem + aŭdi siajn pensojn, "ŝi ja kapablus tuj reporti ĝin." +</p> + +<p> + "Kiu do estas <i>Dajna</i>, se estas permesite tion + +<!-- File: 042.png --> + + demandi," diris ĝentile la Loro. Alicio respondis avide, + ĉar ĉiam ŝi estis preta paroli pri sia kara + katinjo. "<i>Dajna</i> estas mia kato. Ŝi estas la plej bona + muskaptisto kiun vi povus eĉ imagi; kaj se vi vidus ŝin + <i>bird</i>kaptanta,..." +</p> + +<p> + Tiuj vortoj kaŭzis inter la ĉeestantoj vere rimarkindajn + sentojn. Kelkaj el la birdoj tuj forportis sin. Unu maljuna pigo + tre zorge enfaldis sin per la vestoj kaj anoncis ke, ĉar la + noktaj vaporoj malbone efikas sur la gorĝo, ŝi devas + hejmeniĝi. La kanario kriis per trempepanta voĉo al siaj + idoj: "Forvenu, karuletoj, la horo jam pasis, je kiu vi devis + kuŝiĝi." +</p> + +<p> + Pro diversaj tiaj pretekstoj ĉiuj foriris unu post alia, + ĝis Alicio restis tute sola. "Se nur mi ne estus nominta + <i>Dajna'n</i>!" ŝi diris melankolie. "Supre en la hejmo + ĉiuj ŝatas ŝin, ĉi tie funde, neniu. Tamen, + laŭ mi, ŝi estas la plej bona kato en la tuta mondo. Ho, + <i>Dajna</i>, vi kara <i>Dajna</i>, ĉu jam neniam mi revidos + vin?" Kaj nun sentante sin tre sola kaj tre malĝoja, ŝi + denove ekploris. +</p> + +<p> + Post iom da tempo, ekaŭdante kelkajn piedpaŝetaĵojn, + ŝi avide direktis la rigardojn al ili, en la espero ke eble la + Muso regajnis la bonhumoron kaj nun revenas por fini sian rakonton. +</p> + +<!-- File: 043.png --> + +<div class="chapitrotitolo" id="chapitroIV"> + ĈAPITRO IV + <br> + <span class="majusklete">Ĉefe pri unu Lacerto nomata + Bil<sup><a name="piednoto04a" href="#piednoto04b">4</a></sup></span> +</div> + +<p> + <span class="majusklete">Alvenis</span> ne la Muso, sed la Blanka + Kuniklo, Ĝi trotis malrapide, kaj ĉirkaŭrigardadis, + kvazaŭ ĝi serĉas ion. Ŝi aŭdis ĝin + murmuri al si: "Ho, la Dukino, ho, miaj karaj piedoj, ho miaj felo + kaj vangharoj! Ŝi ekzekutigos min. Tio estas same certa kiel + la fakto ke mi ne amas la ĉasputorojn! Kie en la tuta mondo mi + lasis ilin fali?" +</p> + +<p> + Alicio tuj divenis ke ĝi serĉas la ventumilon kaj la + paron da blankaj gantoj kapridfelaj, kaj ŝi bonkore komencis + ĉirkaŭserĉi ilin. Sed ne prosperis al ŝi trovi + ilin, ĉar de kiam ŝi naĝadis en la lageto, ĉio + absolute ŝanĝiĝis; malaperis la vitra tablo, la + pordeto, kaj eĉ la granda halo mem. Baldaŭ dum Alicio + ĉirkaŭserĉas, la Kuniklo rimarkis ŝin, kaj per + kolera voĉo ekkriis al ŝi: "Nu, Mariano, kion do <i>vi</i> + faras ĉi tie ekstere? Vi tuj kuru en la domon kaj alportu paron + da gantoj kaj ventumilon. Rapidu, for!" +</p> + +<!-- File: 044.png --> + +<p> + Alicio tuj ekkuris en la direkto al kiu ĝi montris. Pro timo de + ĝia kolero ŝi eĉ ne provis klarigi ke ŝi ne estas + Mariano. +</p> + +<p> + "Li ja kredas ke mi estas lia ĉambristino," ŝi al si diris, + kurante. "Kia surprizego estos por li eltrovi kiu mi estas! Sed bone + estos alporti al li la ventumilon kaj gantojn, t.e. se prosperos al + mi trovi ilin." +</p> + +<p> + Dirante tion, ŝi trovis sin staranta antaŭ ĉarma + malgranda dometo kun sur la pordo neta nom-tabulo kaj gravurita + sur ĝi la nomo Sro. B. Kuniklo. Ŝi eniris, ne frapinte + la pordon, kaj rapidis supren per ŝtuparo timante ke ŝi + renkontiĝos kun la efektiva Mariano, kaj estos forigita el la + domo antaŭ ol ŝi povos trovi la ventumilon kaj gantojn. +</p> + +<p> + "Kiel strange estas," diris Alicio al si, "esti ĉirkaŭsendata + de Kuniklo! Eble ankaŭ <i>Dajna</i> igos min porti por ŝi + depeŝojn. Jen kio povus okazi. 'Fraŭlino Alicio, venu, + pretigu vin por la promeno.' 'Post unu momento, varnjo; tamen + ĝis <i>Dajna</i> revenos, mi devas gardi la mustruon, por ke la + muso ne eliru.' Sed mi kredas ke, se <i>Dajna</i> komencus tiamaniere + estri la domanojn, oni ne permesus al ŝi resti en la domo." +</p> + +<p> + Dum ŝi parolis, ŝi <!-- Error in book: si --> trovis sin en + neta ĉambreto kiu havis tablon apud la fenestro, kaj jen sur la + tablo (kion ŝi esperis trovi) ventumilo kaj + +<!-- File: 045.png --> + + kelkaj paroj da blankaj gantetoj. Preninte la ventumilon kaj unu + paron da gantoj, ŝi estis tuj forlasonta la ĉambron kiam + okaze ŝi rimarkis, starantan apud la spegulo, boteleton. Tiu + boteleto <i>ne</i> havis surskribon kun la invito TRINKU MIN, tamen + ŝi malŝtopis kaj almetis ĝin al la lipoj. <!-- Error + in book: missing punctuation --> "Kiam ajn mi aŭ manĝas + aŭ trinkas ĉi tie funde, nepre okazas <i>io</i> stranga, do + mi volas provi kian efikon havos ĉi tiu boteleto. Mi tre esperas + ke ĝi denove grandigos min, ĉar mi vere enuas esti tia + malgrandaĵeto kia nun mi estas." +</p> + +<p> + Kaj tian efikon ĝi fakte havis, efikon preskaŭ tujan; + ĉar antaŭ ol ŝi eltrinkis duonon de la enhavo, ŝi + sentis la kapon premata kontraŭ la plafono, kaj devis klini la + dorson por ke ŝi ne rompu al si la kolon. Si tuj demetis la + boteleton dirante: "Sufiĉas! mi esperas ke mi ne kreskos plu. + Jam mi ne povas eliri tra la pordo. Ho, mi tre volas ke mi ne tiom + trinkis." +</p> + +<p> + Ho, ve! Jam tro malfrue estis por voli tion. La kresko tute <i>ne</i> + ĉesis, sed daŭradis ĝis ŝi devis stari sur + la genuoj, kaj plu daŭradis ĝis eĉ por tio mankis + spaco. Ŝi klopodis kuŝi sur la planko havante unu kubuton + kontraŭ la pordo kaj la alian klinitan ĉirkaŭ la kapo. + Sed ankoraŭ plu ŝi kreskis, kaj—jen, ŝia lasta + rimedo—ŝi ŝovis unu brakon el la fenestro kaj unu + piedon en la kamentubon, dirante: +</p> + +<!-- File: 046.png --> + +<p> + "Nu, kio ajn okazos, jam nenion plu <i>mi</i> povas fari. Kio al mi + okazos? Kio?" Tre feliĉe por Alicio la sorĉboteleto jam + plene efikis; ŝi ne plu kreskis, tamen ŝia nuna amplekso + estis por ŝi tre malkomforta, kaj ĉar ŝajne ekzistis + nenia eblo iam eliri tiun ĉambron, ni ne miru ke ŝi nun + fariĝis tre malgaja. +</p> + +<p> + "Estis multe pli agrable en la hejmo," pensis la kompatindulo, + "ĉar tie ne okazis ke oni ĉiam alterne kreskis kaj + malkreskis, kaj ĉirkaŭ-ordoniĝis de musoj kaj + kunikloj. Preskaŭ mi volas ke mi ne estus enirinta tiun + tuneleton; tamen, malgraŭ ĉio, la ĉitiea vivo estas + certe kurioza kaj interesa. Ho, mi tre miras <i>kio</i> okazis al + mi. <!-- There's something wrong with that sentence grammarwise, but + it didn't strike me as a printing error. So I checked an English + version, and found that it was a bit odd too: "I do wonder what + can have happened to me!" The English is the same in Carroll's + hand-printed manuscript of "Alice's Adventures under Ground", but + "can" is underlined. And Broadribb's Esperanto translation reads "Mi + vere ne komprenas kio okazas al mi." So I think that there *was* a + printing error: "kio" should have been italicized! --> En la pasinto, + kiam mi legis la fefabelojn, mi ĉiam supozis ke en la reala + mondo tute ne okazas tiaj aferoj; sed jen mi mem trovas min en la + mezo de ia vera fefabelo! Oni devos, oni certege devos, verki libron + pri mi. Mi mem verkos ĝin, tuj kiam mi estos plenkreskinta. + <!-- I removed a quotemark. --> Sed mi ja estas plene kreskinta jam + nun"—diris ŝi per malgaja voĉo "almenaŭ tie + ĉi ne estas spaco por kreski plu. Ĉu sekvas do (pensis + ŝi) ke mi neniam fariĝos pli <i>aĝa</i> ol nun? Tio + ja estus unuflanke tre agrabla: neniam fariĝi maljunulino! Sed + aliflanke, devi ĉiam lerni la lecionojn, ho, mi ne ŝatus + <i>tion</i>!" +</p> + +<p> + "Vi stulta Alicio," ŝi respondis al si, <!-- Error in book; + missing punctuation --> "Kiel vi povus lerni lecionojn <i>tie + ĉi</i>? <!-- Error in book: ci --> Apenaŭ estas spaco + por <i>vi</i>, kie do lokiĝus lernolibroj?" Kaj tiamaniere + ŝi daŭrigis la konversacion, diskutante kaj argumentante + kontraŭ si. +</p> + +<!-- File: 047.png --> + +<!-- [Blank Page] --> + +<!-- File: 048.png --> + +<!-- [Illustration: LA KUNIKLO FALAS EN SIAN KUKUMEJON.] --> + +<center id="ilustrajho03" class="ilustrajhe"> + <img src="images/ladaem03.png" border="2" alt="Ilustrajxo: LA KUNIKLO FALAS EN SIAN KUKUMEJON."> + <br> + LA KUNIKLO FALAS EN SIAN KUKUMEJON. +</center> + +<!-- File: 049.png --> + +<p> + Post kelkaj momentoj ŝi ĉesis paroli kaj aŭskultis, + ĉar ŝi aŭdis ekster la ĉambro ies voĉon + diranta: "Mariano, Mariano! se vi ne tuj alportos al mi la + gantojn—" Sekvis la sonoj de piedtrotetado supren laŭ la + ŝtuparo. Alicio komprenis ke la Kuniklo venas por serĉi + Marianon. Pro timo al li, ŝi tiel forte tremis ke la tuta dometo + skuiĝis. Ŝi ja forgesis ke nun ŝi estas preskaŭ + miloble pli granda ol la Kuniklo, kaj tute ne bezonas timi ĝin. +</p> + +<p> + Laŭ la aŭdataj sonoj la Kuniklo alvenis ĝis la pordo, + kaj klopodadas malfermi ĝin. Sed, ĉar la pordo estis + malfermebla nur internen, kaj ĉar Alicio forte premas ĝin + per la kubuto, tiu klopodado malsukcesis. Ŝi aŭdis ĝin + diri al si: "Do, mi ĉirkaŭiros kaj eniĝos tra la + fenestro." +</p> + +<p> + "Vi ne faros <i>tion</i>" pensis Alicio. Atendinte ĝis ŝi + aŭdas la Kuniklon apude sub la fenestro, ŝi subite + eletendis la manon kaj faris provkapton en la aero. En la manon + ŝi ricevis nenion, sed aŭdis subitan timekkrion, la falon + de ia korpo, kaj samtempe la sonon de frakasata vitro. El tio ŝi + konkludis ke ĝi falis en kukumejon, aŭ en ion tiuspecan. +</p> + +<p> + Post unu momenton ŝi aŭdis tre koleran + +<!-- File: 050.png --> + + voĉon (certe la voĉon de l' Kuniklo) diranta: "Pat, Pat, + kie vi estas, kanajlo?" kaj responde (de malproksime) jen alia + voĉo de ŝi nekonata: "Se plaĉas, Moŝto, jen mi + tie ĉi. Mi fosas pomojn." +</p> + +<p> + "Fosas <i>pomojn</i>? Ĉi tien, sencerbulo, kaj eligu min el + <i>ĉi tio</i>." (Denove aŭdiĝas sonoj de frakasata + vitro.) +</p> + +<p> + "Nun, vi diru al mi, Pat, kio tio estas en la fenestro?" +</p> + +<p> + "Brako, Ekscelenco." <!-- Error in book: missing quotemarks --> + (Laŭ la akcento per kiu li parolis li certe estis irlandano.) +</p> + +<p> + "Ĉu 'brako' vi diris, stultulo? Kiu en la tuta mondo iam vidis + brakon tiel grandan? Ĝi ja ŝtopas la tutan fenestron." +</p> + +<p> + "Estas vero, Ekscelenco; sed, malgraŭ ĉio, ĝi estas + brako." +</p> + +<p> + "Nu, ĝi ne devas esti tie, kio ajn ĝi estas. Vi iru tuj kaj + forprenu ĝin." +</p> + +<p> + Post tio sekvis longa silento; nur malofte Alicio aŭdis + flustraĵojn: ekze., +</p> + +<p> + "Mi ne ŝatas ĝin, Moŝto, tut' ne, tut' ne!" kaj "Vi + obeu, malkuraĝulo." +</p> + +<p> + En la fino ŝi la duan fojon eletendis la manon kaj faris + provkapton en la aero. Ĉi tiun fojon ŝi aŭdis + <i>du</i> timkriojn, kaj ankaŭ duobliĝis la sonoj de + frakasata vitro. "Tiu kukumejo nepre havas multe da kadroj," pensis + Alicio. "Kion oni projektos nun? Pri la projekto eltiri min + +<!-- File: 051.png --> + + el la fenestro, se nur ili povus, mi estus tute kontenta, ĉar mi + ja ne volas resti tie ĉi eterne." +</p> + +<p> + Pasis kelka tempo en plena silento. Poste rompis la silenton rulbruo + de malgrandaj vagonradoj, kaj voĉoj ne malmultaj ekparolis + ĉiuj kune. Ŝi elaŭdis nur la sekvantajn: +</p> + +<blockquote> + "Kie la alia ŝtupetaro?—Mi ja devis alporti nur unu, + la alian Bil alportas—Bilĉo, ĝin starigu tie + ĉi—Jen en ĉi tiu angulo ni starigu ilin—Ne, + ne! antaŭ ĉio necesas kunligi ilin, alie ni ne + atingos la fenestron—Vi ne ĝenu vin, ili jam + sufiĉe taŭgas—Vi, Bil, ekkaptu ĉi tiun + ŝnuron—Ĉu la tegmento subtenos la premon?—Gardu + vin, jen malfiksiĝinta ardezaĵo—Ho, ĝi jam + falas, gardu la kapojn sube—(Laŭta frakaso)—Nu, + kiu fuŝis tion?—Mi kredas ke Bil—Kiu devas derampi + la kamentubon?—Ne, mi ne volas, vi rampu mem—Tion ne + <i>mi</i>, Bil devas—Bil, la mastro ordonas ke vi derampu." +</blockquote> + +<p> + "Do, Bil devas derampi la kamentubon," pensis Alicio. "Ĉiujn + malagrablaĵojn oni trudas al Bil. Mi ne volus esti en + la situacio de Sro. Bil. La fajrujo estas tre mallarĝa, + sed malgraŭ ĉio mi nepre sukcesos trafi lin per la + piedo." Ŝi eltiris la piedon kiel eble pleje el la tubo + kaj atendis ĝis ŝi aŭdis tutapude en la tubo + ĉirkaŭgratadon kaj rampadon de iu besteto (kiaspeca ĝi + estis, ŝi el la sonoj ne povis diveni). Tiam dirante al si 'Tio + nepre estas Bil' ŝi provfrapis per la piedo en la tubon, kaj + atende aŭskultis. <!-- I removed a quotemark. --> +</p> + +<p> + Unue ŝi aŭdis laŭtan ĥoron: +</p> + +<blockquote> + "Jen Bil tie supre! Pafiĝis el tubo!! Falas teren!!!" +</blockquote> + +<!-- File: 052.png --> + +<p> + Poste la voĉo de l' Kuniklo diranta tutsole: "<i>Kaptu lin, + vi ĉe la barilo.</i>" Sekvis unumomenta silento kaj fine alia + konfuza voĉaro: +</p> + +<blockquote> + "Subtenu la kapon—Brandon. Ne sufoku lin—Kio al vi + okazis, kunulo—Diru al ni—" +</blockquote> + +<p> + Aŭdiĝis responde tre malforta sibla voĉo ("jen la + voĉo de Bil," pensis Alicio). +</p> + +<blockquote> + + <p> + "Nu, apenaŭ mi scias—ne pli, dankojn—jam + mi refortiĝas—mi estas tro konfuzita por + rakonti—io—kvazaŭ risorte—atakis min—kaj + mi pafiĝis supren kiel raketo—jen ĉio." + </p> + + <p> + "Tute vere, ni ja vidis vin," diris la aliaj. + </p> + +</blockquote> + +<p> + "Ni devas ekbruligi la domon," diris la voĉo de l' Kuniklo. + Alicio tuj ekkriis kiel eble plej laŭte "se vi tion atencos, mi + instigos kontraŭ vi <i>Dajna'n</i>." +</p> + +<p> + Sekvis tuja kaj plena silento. "Kion nun ili faros?" pensis Alicio. + Laŭ ŝi la plej prudenta rimedo estus forpreni la tegmenton. +</p> + +<p> + Post unu, du momentoj denove komencis ĉirkaŭmoviĝo, + kaj la Kuniklo aŭdigis sin dirante: "Sufiĉos por komenco + unu plena puŝĉaro." +</p> + +<p> + "Plena puŝĉaro da kio?" pensis Alicio. Tiu dubo ne + daŭris longe, ĉar en tiu sama momento, enŝutiĝis + tra la fenestro, kun kvazaŭ-hajla bruo, amaso da ŝtonetoj, + kaj kelkaj el ili eĉ frapis al ŝi la vizaĝon. Ŝi + diris al si: "Tion mi tuj ĉesigos," kaj aldonis laŭte: "Se + vi ree faros tion, mi <i>Dajna'n</i>...." +</p> + +<p> + Denove la tuja kaj plena silento! +</p> + +<!-- File: 053.png --> + +<p> + Alicio surprize rimarkis ke la ŝtonetoj kuŝantaj sur la + planko ĉiuj ŝanĝiĝas en kuketojn, kaj venis + en sian kapon la feliĉa ideo "Se mi manĝos unu el tiuj + kuketoj, nepre okazos al mi <i>iuspeca</i> korpŝanĝo, kaj + ĉar nun tia ŝanĝo neniel povas kreskigi min, sekvas ke + la efiko estos malkreskiga." +</p> + +<p> + Ŝi do englutis unu, kaj kun granda ĝojo konstatis ke + ŝi tuj komencas malkreski. Tuj kiam ŝi estis sufiĉe + malalta por trairi la pordon, ŝi forkuris el la domo, kaj + trovis ke granda aro da malgrandaj birdoj kaj bestoj staras ekstere + atendante ŝin. La kompatinda lacerto Bil sidis en la mezo + subtenate de du kobajoj kiuj donas al li trinkaĵon el boteleto. + Ĉiuj sin ĵetis al Alicio, sed ŝi forkuris kiel eble + plej rapide kaj baldaŭ trovis sin staranta sekure en densa + arbaro. +</p> + +<p> + "Kaj nun," diris al si Alicio ĉirkaŭvaganta en la + arbaro, "la unua celo kompreneble estas rekreski ĝis la + ordinara grandeco, kaj la dua estas trovi la vojon en tiun belan + ĝardenon." +</p> + +<p> + Sendube tre bona plano! sed, bedaŭrinde, ŝi ne havis + eĉ la plej malgrandan ideon kiamaniere ŝi devos plenumi + ĝin. Dum ŝi serĉe esploris inter la arboj, akra + hundbojo altiris ŝian atenton. +</p> + +<p> + Jen grandega hundido de alte rigardis sur ŝin el grandaj rondaj + okuloj, kaj malvigle etendis + +<!-- File: 054.png --> + + unu piedon por tuŝi ŝin. "Ho, vi dorlotaĵeto," diris + ŝi en sia plej dorlota voĉo, kaj penis fajfi al ĝi. + Sed interne ŝi tre timis pensante ke ĝi eble estas malsata, + kaj en tiu okazo povas formanĝi ŝin, malgraŭ la + dorloto. +</p> + +<p> + Apenaŭ konsciante kion ŝi faras, ŝi levis malgrandan + branĉeton kaj tenis ĝin antaŭ la hundido, kiu tuj + saltis en la aeron kun laŭta ĝojbojo, kaj ĵetinte sin + sur la branĉeto ŝajnigis mortskui ĝin. +</p> + +<p> + Por eviti esti piedpremata, Alicio gardis sin malantaŭ granda + kardo. Tuj kiam ŝi reaperis sur la alia flanko, branĉeto en + mano, la hundido denove atakis, kaj pro ĝia arda deziro ĝin + kapti, tute renversiĝis. Alicio, pensante en si ke tio estas + kvazaŭ oni ludus kun tirĉevalo, kaj en ĉiu momento + atendante ke ŝi estos piedpremata, ree ĉirkaŭkuris + la kardon. La hundido, siaparte, komencis fari rapide tutan serion + da sinĵetoj; ĉiufoje ĝi nur malmulte antaŭen + kuris, sed multe kuris malantaŭen. Senĉese ĝi + raŭke bojadis, ĝis fine ĝi sidiĝis malproksime, + kaj spiregadis, kun lango elpendiĝanta kaj la grandaj okuloj + duonfermitaj. +</p> + +<p> + Tiu momento ŝajnis al Alicio oportuna por forkuro. Ŝi tuj + ekkuris, kaj ne ĉesis kuradi ĝis ŝi sentis sin laca + kaj spireganta, kaj (pro la longa interspaco) la bojado fariĝis + apenaŭ aŭdebla. +</p> + +<p> + "Tamen ĝi estis tre bela hundeto," diris + +<!-- File: 055.png --> + + Alicio apogante sin kontraŭ ranunkuleto por ripozi; kaj + ventumante sin per unu el ĝiaj folioj ŝi daŭrigis: "Mi + tre volus instrui al ĝi lertfaraĵojn, se nur mi estus... + taŭgegranda. Ho, preskaŭ mi forgesis ke mi devas rekreski! + Mi konsideru kion fari; mi kredas ke nepre estos necese ke mi trinku + aŭ manĝu <i>ion</i>. Sed jen la ĉefa demando: kion + trinki aŭ manĝi." +</p> + +<p> + Alicio ĉirkaŭrigardis sur ĉiujn florojn kaj + herbtrunketojn, sed nenion ŝi vidis kiu havis la aspekton esti + la taŭga manĝaĵo. Sed jen, apud ŝi, staris + granda fungo, egale alta kun ŝi mem. Esplorinte ĝin, sube + kaj ĉirkaŭe, ŝi decidiĝis esplori ankaŭ la + supron. Levinte sin sur la piedpintojn, ŝi havis la okulojn + ĝuste super la rando. Sidantan sur la supro, kun la brakoj + falditaj, ŝi ekvidis grandan bluhaŭtan raŭpon kiu + serene fumas longan turkan pipon. +</p> + +<!-- File: 056.png --> + +<!-- [**italics correspond to English text] --> + +<div class="chapitrotitolo" id="chapitroV"> + ĈAPITRO V + <br> + <span class="majusklete">Alicio ricevas admonon de la Raŭpo</span> +</div> + +<p> + <span class="majusklete">Tre</span> longan tempon Alicio kaj la + Raŭpo silente rigardis unu la alian; fine la Raŭpo elprenis + la pipon el la buŝo kaj alparolis ŝin per malvigla dormema + voĉo: +</p> + +<p> + "Kiu <i>vi</i> estas?" ĝi diris. +</p> + +<p> + Jen ne tre kuraĝiga komenco! Alicio respondis malsinfide: +</p> + +<p> + "Apenaŭ mi scias, Sinjoro, en la nuna momento. Mi bone scias + kiu mi est<i>is</i>, kiam mi leviĝis hodiaŭ matene, sed mi + kredas ke mi ŝanĝiĝis multfoje dum la tago." +</p> + +<p> + "Kion vi volas kredigi per tio?" diris tre severe la Raŭpo. + "Klarigu vin." +</p> + +<p> + "Bedaŭrinde, Sinjoro, mi ne povas klarigi <i>min</i>" diris + Alicio, "ĉar mi ja ne estas mi mem." +</p> + +<p> + —"Ne komprenas," diris la Raŭpo. +</p> + +<p> + "Tamen mi ne povas igi ĝin pli klara," Alicio tre ĝentile + respondis, "ĉar mi mem ne komprenas. Kaj, ke la korpalteco ofte + malsamiĝas dum la daŭro de unu tago estas tre konfuzige." +</p> + +<!-- File: 057.png --> + + +<p> + —"<i>Ne</i> estas," diris la Raŭpo. +</p> + +<p> + "Nu, eble vi ne ankoraŭ spertis ĝin," diris Alicio, "sed + kiam vi devas ŝanĝiĝi en krizalidon—tio ja + nepre okazos ian tagon—kaj poste en papilion, vi sentos vin + <i>iom</i> konfuzata, ĉu ne?" +</p> + +<p> + "Tute <i>ne</i>," diris la Raŭpo. +</p> + +<p> + "Nu, kredeble viaj sentoj ne similas la miajn," diris Alicio, "tamen + tio estus certe tre konfuziga por <i>mi</i>!" +</p> + +<p> + "Vi!" diris la Raŭpo malestime, "kiu <i>vi</i> estas?" +</p> + +<p> + Tio ja rekondukis ilin al la komenciĝo. Alicio, sentante sin + ĝenata per la tre mallongaj diroj de la Raŭpo, tenadis sin + iom fiere, kaj diris tre serioze, "Laŭ mia opinio, vi devas unue + diri al mi, kiu <i>vi</i> estas." +</p> + +<p> + "Kial?" diris la Raŭpo. <!-- Swapped quote and question mark. --> +</p> + +<p> + Jen alia konfuziga demando! Ĉar ŝi ne povis elpensi ian + kialon, kaj ĉar la Raŭpo ŝajnis esti malagrablulo, + Alicio ekforiris. +</p> + +<p> + La Raŭpo laŭte kriis post ŝi. "Revenu! mi havas por vi + gravan konsilon." +</p> + +<p> + Tio sonis al ŝi bonpromesa: ŝi do revenis. +</p> + +<p> + "<i>Ne koleriĝu</i>," diris la Raŭpo, kaj tuj silentis. +</p> + +<p> + "Ĉu nenion plu?" diris Alicio, subpremante kiel eble plej bone + sian koleron. +</p> + +<p> + "Jes," diris la Raŭpo. +</p> + +<p> + Ĉar ŝi havis nenion alian por fari kaj ĉar + +<!-- File: 058.png --> + + la Raŭpo <i>eble</i> diros ion atentindan, ŝi decidis + resti. Dum kelkaj minutoj ĝi silente fumadis, sed en la fino + malfaldis la brakojn, elprenis la pipon el la buŝo, kaj + diris:— +</p> + +<p> + "Vi do kredas ke vi estas ŝanĝita?" +</p> + +<p> + "Mi timas ke jes, Sinjoro," diris Alicio. "Mi hodiaŭ ne povas + memori la aferojn kiel kutime, kaj mi ne restas samalta dum eĉ + dek minutoj." +</p> + +<p> + —"Ne povas memori <i>kiajn</i> aferojn?" diris la Raŭpo. +</p> + +<p> + <!-- Fixed the quotes in this paragraph... though one really + needs three kinds of quotes/apostrophes to mark this one! --> + "Nu, ekzemple, mi penis diri '<i>Rigardu! Jen abel' klopoda</i>' + sed ĉio elvenis malsame," Alicio respondis per tre melankolia + voĉo. +</p> + +<p> + "Deklamu 'Patro Vilhelmo'" diris la Raŭpo. +</p> + +<p> + Alicio kunfaldis la manojn kaj komencis:— +</p> + +<center> + + <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" summary="poemo"> + + <tr><td align="left" colspan="2">Patro Vilĉ'! Patro Vilĉ'! (alparolas la filo)</td></tr> + <tr><td width="5%"> </td><td align="left">Blankhara vi kaj maljunulo,</td></tr> + <tr><td align="left" colspan="2">Staras <i>vi</i> sur la kap' kiel korpbalancilo?</td></tr> + <tr><td width="5%"> </td><td align="left">Ĉu ĝi taŭgas por okdekjarulo?</td></tr> + + <tr><td colspan="2"> </td></tr> + + <tr><td align="left" colspan="2">"Dum junec'," Patro Vilĉo respondis al filo,</td></tr> + <tr><td width="5%"> </td><td align="left">Mi ja timis difekton al cerbo.</td></tr> + <tr><td align="left" colspan="2">Da cerbo nun havas mi malpli ol grilo,</td></tr> + <tr><td width="5%"> </td><td align="left">Do tre ofte kapstaras sur herbo.</td></tr> + + <tr><td colspan="2"> </td></tr> + + <tr><td align="left" colspan="2">Maljunulo vi—tion denove mi diras,</td></tr> + <tr><td width="5%"> </td><td align="left">Ankaŭ grasa ĝis plena sfereco,</td></tr> + <tr><td align="left" colspan="2">Tamen elrenversite la ĉambron eniras!</td></tr> + <tr><td width="5%"> </td><td align="left">Ho! de kie al vi l' elasteco?</td></tr> + + <tr><td colspan="2"> </td></tr> + +<!-- File: 059.png --> + + <tr><td align="left" colspan="2">Mi ja igis la korpon tre bone fleksebla,</td></tr> + <tr><td width="5%"> </td><td align="left">(Li respondis tre vigle al filo)</td></tr> + <tr><td align="left" colspan="2">Per jena ŝmiraĵo—por <i>vi</i> aĉetebla</td></tr> + <tr><td width="5%"> </td><td align="left">Pobotele per unu spesmilo.</td></tr> + + <tr><td colspan="2"> </td></tr> + + <tr><td align="left" colspan="2">Maljunul'! (la demandon la filo nun ŝanĝis)</td></tr> + <tr><td width="5%"> </td><td align="left">Ja sendenta al vi la makzelo,</td></tr> + <tr><td align="left" colspan="2">Sed anseron kun ostoj, eĉ bek' vi formanĝis!</td></tr> + <tr><td width="5%"> </td><td align="left">Jen vere mirinda muelo!</td></tr> + + <tr><td colspan="2"> </td></tr> + + <tr><td align="left" colspan="2">Dum juneco min logis la leĝoscienco</td></tr> + <tr><td width="5%"> </td><td align="left">Je l' edzino mi havis procesojn:</td></tr> + <tr><td align="left" colspan="2">Eĉ sur feron mi nun (dank' al tiu parenco)</td></tr> + <tr><td width="5%"> </td><td align="left">Povus fari la makzelimpresojn!</td></tr> + + <tr><td colspan="2"> </td></tr> + + <tr><td align="left" colspan="2">Tre maljuna vi estas! pro tiu okazo</td></tr> + <tr><td width="5%"> </td><td align="left">Senpoviĝas, ĉu ne, la okulo?</td></tr> + <tr><td align="left" colspan="2">Tamen jen balanciĝas angil' sur la nazo!</td></tr> + <tr><td width="5%"> </td><td align="left">Ho, klarigu, mirinda lertulo!</td></tr> + + <tr><td colspan="2"> </td></tr> + + <tr><td align="left" colspan="2">Tri klarigojn vi havis (kolera l' ekkrio)</td></tr> + <tr><td width="5%"> </td><td align="left">Vi forkuru, vi—fosu tomatojn!</td></tr> + <tr><td align="left" colspan="2">Mi ne plu da instruo... sufiĉas ja tio!</td></tr> + <tr><td width="5%"> </td><td align="left">Forpermeson ricevu aŭ—batojn.</td></tr> + + </table> + +</center> + +<p> + —"Ne prave!" diris la Raŭpo. +</p> + +<p> + "Mi timas ke ne <i>tute</i>" diris Alicio hontante; <!-- I inserted a + quotemark here. --> "kelkaj el la vortoj ŝanĝiĝis." +</p> + +<p> + "Malprave, de komenco ĝis fino," diris decide la Raŭpo. + Sekvis kelkminuta silento. +</p> + +<p> + Unue parolis la Raŭpo. "Kiun grandecon vi deziras havi?" ĝi + diris. +</p> + +<p> + "Ho, pri grandeco, mi ne estas tre postulema," rapide Alicio + respondis, "sed vi scias ke oni ne ŝatas tiel ofte + ŝanĝiĝi." +</p> + +<p> + —"Ne scias," diris la Raŭpo. +</p> + +<!-- File: 060.png --> + +<p> + Alicio nenion respondis. Neniam en la vivo oni tiom kontraŭdiris + al ŝi, kaj ŝi konsciis ke rapide ŝi perdas la + paciencon. "Do vi estas jam nun kontenta?" diris la Raŭpo. +</p> + +<p> + "Ne, sinjoro," diris Alicio; "mi ŝatus esti iomete pli granda, se + al vi ne malplaĉas, ĉar ok centimetroj estas ja alteco tute + bizara." +</p> + +<p> + "Tre <i>bona</i> alteco," interrompis kolere la Raŭpo, kaj + ĉe la diro starigis sin vertikale. (Ĝi havis precize ok + centimetrojn!) +</p> + +<p> + —"Sed por mi ja ne kutima," plendis la kompatinda etulino. +</p> + +<p> + Kaj ŝi pensis en si: "Se nur la bestoj kaj birdoj ne estus tiel + ofendiĝemaj!" +</p> + +<p> + "Vi alkutimiĝos post kelka tempo," diris la Raŭpo, kaj + enbuŝiginte la pipon, ĝi denove ekfumis. +</p> + +<p> + Ĉi tiun fojon Alicio pacience atendis ĝis ĝi reparolos + memvole. Post unu, du minutoj la Raŭpo demetis la pipon kaj + skuis sin. Tiam, derampinte de la fungo, ĝi rampis for en la + herbon, kaj, rampante, ĵetis post si la rimarkon: +</p> + +<p> + "Unu flanko igos vin kreski, la alia malkreskigos." +</p> + +<p> + Ĉi tion kaj nenion plu! "Unu flanko de <i>kio</i>? Alia flanko + de <i>kio</i>?" pensis en si Alicio. <!-- English original and + Broadribb translation have question marks after each, book doesn't. + Hmm. I'll insert them. --> +</p> + +<p> + La Raŭpo tuj respondis al ŝia <i>penso</i>, dirante "De la + fungo," kaj post unu momento malaperis. +</p> + +<!-- File: 061.png --> + +<p> + Alicio restis senmova kaj zorge rigardis la fungon, penante eltrovi + kie estas ĝiaj du "flankoj," kaj ĉar ĝi estis + plenronda, ŝi trovis tiun problemon tre malfacila. Fine, ŝi + streĉis la brakojn ĉirkaŭ la fungon, kaj per ĉiu + mano forrompis unu peceton. +</p> + +<p> + "Kaj nun kiu estas 'unu' kaj kiu 'alia'?" diris ŝi mordetante la + dekstran peceton por provi la efikon. +</p> + +<p> + En sama momento ŝi sentis fortan frapon sub la mentono. (Ĝi + frapis la piedojn!) +</p> + +<p> + Tiu subita ŝanĝo tre timigis ŝin. Sed kredante ke + ŝi nepre ne devas perdi tempon, ŝi tuj klopodis por + manĝi iom de la maldekstra peceto. La mentono kaj la piedoj tiel + forte kunpremiĝis, ke apenaŭ ŝi povis malfermi la + buŝon, sed fine prosperis al ŝi enigi kelkajn erojn de la + maldekstra peceto. +</p> + +<!-- I really like the variety of starry breaks in different books, but +PPVs usually make me do them the DP way. --> + +<!-- +/* + * * * * * + * * * * +*/ +--> + +<hr align="center" width="38%"> + +<p> + "Bone! Jam mia kapo liberiĝis," diris Alicio, ĝojigite. + Sed la ĝojo tuj ŝanĝiĝis en timon, kiam ŝi + rimarkis ke la ŝultroj malaperis. Derigardante, ŝi povis + vidi nur grandegan longon da kolo, kiu ŝajne kreskas el ia maro + de verdaj folioj tre malproksime de ŝiaj okuloj. +</p> + +<p> + "Kio en la tuta mondo estas jena verdaĵo?" diris Alicio, "kaj + kien malaperis la ŝultroj? Kaj vi, ho, kompatindaj manoj, pro + kio mi ne + +<!-- File: 062.png --> + + povas vidi <i>vin</i>?" Ŝi dume ĉirkaŭmovis ilin sed + sekvis nenia rezulto krom ke la malproksima foliaro iom ondiĝis. +</p> + +<p> + Ĉar tute ne sukcesis la klopodoj levi la manojn ĝis la + kapo, ŝi penis mallevi al ili la kapon, kaj tre ĝojis + eltrovante ke ŝia kolo estas en ĉiu direkto tre fleksebla, + same kiel serpento. Jam kurbinte ĝin en gracian zigzagon + ŝi celis enigi ĝin inter la foliaron, kaj eltrovis ke tiu + malproksima verda maro estas nur suproj de la arboj sub kiuj ŝi + ĉirkaŭvagis kaj parolis kun la Raŭpo. +</p> + +<p> + Sed en tiu momento ŝi aŭdis akran siblokrion, kaj rapide + retiris la kapon, ĉar jen granda Kolombo flugas kontraŭ + ŝia vizaĝo kaj forte frapas ŝin per la flugiloj. +</p> + +<p> + "Vi <i>serpento</i>!" kriegis la Kolombo. +</p> + +<p> + "Mi <i>ne</i> estas serpento," indignis Alicio, "vi ne ataku min!" +</p> + +<p> + "Serpento, mi ĝin rediras," ripetis la Kolombo, sed malpli + ekscitite, kaj kun ĝemo aldonis la informon: "Ĉiujn + rimedojn mi provis, sed kontraŭ ili, nenio taŭgas."— +</p> + +<p> + "Mi ne havas eĉ la plej malgrandan ideon pri kio vi parolas," + diris Alicio. +</p> + +<p> + —"Mi provis la arbradikojn, la deklivojn, kaj kreskaĵajn + barilojn," daŭrigis la Kolombo, tute ne atentante ŝin, "sed + eviti la serpentojn, neeble." +</p> + +<!-- File: 063.png --> + +<p> + Alicio pli kaj pli konfuziĝis, sed ŝi decidis ke ne utilos + diri ion ĝis la Kolombo finos. +</p> + +<p> + "Sufiĉe <!-- Error in book: sxufice --> <!-- Added that leading + quotemark too. --> ĝenis min la tasko elkovi la ovojn," diris la + Kolombo, "sed ankaŭ mi devis nokte kaj tage gardi kontraŭ + la serpentoj. Mi ja dum la lastaj tri semajnoj ne povis dormi unu + momenton." +</p> + +<p> + "Mi tre bedaŭras ke oni ĉagrenis vin," diris Alicio, + ekkomprenante la situacion. +</p> + +<p> + "Kaj ĵus kiam mi elektis la plej altan arbon en la tuta arbaro," + daŭrigis la Kolombo per voĉo absolute kriega, "por ke mi + fine liberiĝu de ili, ili venas tordegante sin el la ĉielo + mem. Fju! Serpento!" +</p> + +<p> + "Tamen mi <i>ne</i> estas serpento, ree mi ĝin diras," protestis + Alicio. "Mi estas... estas...." <!-- I added a quotemark --> +</p> + +<p> + "Nu, <i>kio</i> vi estas?" diris la Kolombo. "Vi ja evidente penas + trovi taŭgan malveraĵon." +</p> + +<p> + "Mi estas... knabineto," iom dube diris Alicio, rememorante kiom da + ŝanĝoj ŝi en tiu tago jam spertis. +</p> + +<p> + "Vere tre kredinda aserto!" la Kolombo respondis tre sarkasme, "mi + dum la pasinta vivo vidis multe da knabinetoj sed eĉ ne unu kiu + havis tian kolon kian <!-- I dunno... I'd use "kiel". But "kian" is + an unlikely *printing* error, and kinda works for me, so I'll leave + it as is. --> vi. Ne, ne! Serpento vi estas, kaj ne utilas ĝin + nei. Kredeble vi diros al mi ke neniam vi gustumis + ovon?" +</p> + +<!-- File: 064.png --> + +<p> + "Ovojn mi certe gustumis," diris Alicio, (ŝi estis ja tre + verdira infano) "sed la knabinetoj egale kun la serpentoj ofte + manĝas ovojn." <!-- I added a quotemark. --> +</p> + +<p> + "Tion mi ne kredas," diris la Kolombo, "sed, se tiel estas, ĉiu + knabineto sekve estas iuspeca serpento. Jen ĉio!" +</p> + +<p> + Tio ĉi estis por Alicio tute nova ideo; do ŝi unu, du + momentojn staris silente, kaj la Kolombo profitis la okazon por + aldiri: +</p> + +<p> + "Mi tre bone scias ke vi nuntempe serĉas ovojn, do al mi ne + grave estas ĉu knabineto vi estas aŭ serpento!" +</p> + +<p> + "Tamen al <i>mi</i> estas tre grave," respondis Alicio rapide. + "Fakte, mi <i>ne</i> serĉas ovojn; kaj se mi serĉus, mi ne + volus la viajn, ĉar nur la kuiritajn ovojn mi ŝatas." +</p> + +<p> + "Nu, do, vi iru for!" diris la Kolombo malafable, kaj + retrankviliĝis sur sia nesto. +</p> + +<p> + Alicio kurbigis sin kiel eble plej bone inter la arboj, sed ŝia + kolo ofte implikiĝis inter la branĉoj kaj kelkfoje ŝi + devis malligi ĝin. Post kelka tempo memorante ke ŝi + ankoraŭ havas en la manoj la fungopecetojn, ŝi klopodadis + tre zorge, mordetante jen unu jen la alian, kaj pro tio proporcie + kreskis kaj malkreskis, ĝis fine ŝi sukcesis rehavi la + propran kutiman al ŝi altecon. +</p> + +<p> + Jam tiel longe ŝi havis diversajn neproprajn altecojn ke unue + ŝi sentis sin stranga, rehavante + +<!-- File: 065.png --> + + la propran. Tamen post kelkaj minutoj ŝi alkutimiĝis + ĝin, kaj komencis kunparoli kun si jene:— +</p> + +<p> + "Nu, jam la duonon de mia projekto mi elfaris. Kiel konfuzigaj estis + tiuj ŝanĝiĝoj. Mi eĉ ne povis esti certa en + ĉiu momento kio mi fariĝos en la sekvanta. Sed nun mi havas + la propran altecon, kaj restas nur—eniĝi en tiun belan + ĝardenon. Kiamaniere mi devas klopodi pri tio?" +</p> + +<p> + Dirante tion, ŝi alvenis, neatendante, al ebena senarba terpeco, + kun (en la mezo) unu malgranda dometo, kies alteco estis iom pli ol + unu metro. +</p> + +<p> + "Kiuj ajn loĝas tie," pensis Alicio, "tute ne konvenas ke mi + renkontu ilin havante la nunan grandecon, mi ja morttimigus ilin." +</p> + +<p> + Do ŝi denove mordetis la dekstran fungopecon, kaj ne + kuraĝis alproksimiĝi la dometon ĝis ŝi estis nur + dudek kelke da centimetroj alta. +</p> + +<!-- File: 066.png --> + +<div class="chapitrotitolo" id="chapitroVI"> + ĈAPITRO VI + <br> + <span class="majusklete">Pri la Porkinfano</span> +</div> + +<p> + <span class="majusklete">Kelkan</span> tempon ŝi staris senmove, + fikse rigardante la dometon kaj konsiderante kion ŝi faros. Dum + ŝi ankoraŭ staris dubante, subite el la arbaro alkuris + livrevestita lakeo (nur pro la livreo ŝi konkludis ke li estas + lakeo, el la vizaĝo ŝi estus nominta lin fiŝo). La + noveveninto laŭte frapis sur la pordon per siaj manartikoj, kaj + malfermis al li alia livrevestita lakeo, havanta rondan vizaĝon + kaj grandajn ranokulojn. Alicio ankaŭ rimarkis ke ambaŭ + lakeoj havas la harojn pudritajn kaj buklitajn ĉirkaŭ <!-- + Error in book: cirkaux --> la tuta kapo. +</p> + +<p> + Ĉar ŝi tre volis scii kio okazos inter ili, ŝi + ŝtelmarŝis el la arbaro por subaŭskulti ilin. +</p> + +<p> + Komencis la Fiŝ-Lakeo; liverante el sub la brako grandegan + leteron preskaŭ egale grandan kun si mem, li diris per solena + voĉo:—"Por la Dukino, La Kera Damo invitas ŝin por + kroketludo." +</p> + +<p> + La Ran-Lakeo ripetis per same solena voĉo, nur iom + ŝanĝante la vortordon:—"De + +<!-- File: 067.png --> + + la Kera Damo, kiu invitas por kroketludi la Dukinon." +</p> + +<p> + Tiam ambaŭ profunde klinis sin, kaj iliaj buklaroj + interligiĝis. Ĉe tio Alicio tiel laŭte ekridis, ke + ŝi devis rekaŝi sin en la arbaron pro la timo ke ili + aŭdos ŝin. Kiam ŝi denove ŝtelrigardis al la + dometo, la Fiŝ-Lakeo jam antaŭe malaperis, kaj la alia + sidas sur la grundo antaŭ la pordo kaj rigardas malinteligente + la ĉielon. +</p> + +<p> + Alicio paŝis antaŭen kaj frapis malkuraĝe sur la + pordo. +</p> + +<p> + "Tute ne utilas frapi," diris la Lakeo, "kaj jen du kaŭzoj; unue + ĉar mi staras ĉe la sama flanko kiel vi; kaj due, ĉar + tie interne oni tiom bruas ke neniu povus aŭdi la frapon," + (kaj certege, dum li parolas, okazas interne tre eksterordinara + bruo—oni konstante plorkriegas kaj ternas, kaj je mallongaj + intertempoj okazas ankaŭ granda krakado kvazaŭ plado + aŭ kaldrono estas dispecigata). +</p> + +<p> + "Bonvolu do diri kiel mi povos eniĝi," diris Alicio. +</p> + +<p> + "Eble iom utilus ke vi frapu," la Lakeo diris, tute ne atentante + ŝian demandon, "se la pordo starus inter ni; ekzemple, se vi + estus interne, vi povus frapi, kaj mi ja povus eligi vin." Dum li + parolis tiujn vortojn, li rigardis senĉese la ĉielon, kaj + pro tio Alicio opiniis ke li estas tre malĝentila: "Sed eble li + ne povas + +<!-- File: 068.png --> + + ne," ŝi pensis en si, "ĉar jen liaj okuloj staras + preskaŭ ĉe la verto. Tamen, malgraŭ tio li devas + respondi demandojn,"; kaj ŝi ripetis laŭte: +</p> + +<p> + "Kiel mi povos eniĝi?" +</p> + +<p> + "Mi sidados tie ĉi," la Lakeo diris, "ĝis morgaŭ—" +</p> + +<p> + En ĉi tiu momento la dompordo malfermiĝis, kaj oni + ĵetis for grandan teleron celante lian kapon; ĝi nur + ektuŝis al li la nazon, kaj dispeciĝis kontraŭ la plej + apuda arbo. +</p> + +<p> + —"aŭ eble postmorgaŭ," <!-- I inserted a comma. --> la + Lakeo daŭrigis per sama tono, kvazaŭ nenio okazis. +</p> + +<p> + "Kiel mi povos eniĝi?" Alicio jam la trian fojon kaj + preskaŭ kolere demandis. +</p> + +<p> + "Ĉu <i>iam</i> vi eniĝos?" diris la Lakeo. "Tio ja estas la + unua demando." +</p> + +<p> + Sendube! Tamen Alicio ne ŝatis ke oni tion diru. Ŝi kolere + diris al si:— +</p> + +<p> + "La ĉitieaj kreitaĵoj ja argumentas netolereble, + frenezige." +</p> + +<p> + Al la Lakeo ŝia silenta indigno prezentis bonan okazon por + ripeti kun variaĵoj la antaŭan diron:—"Mi sidos tie + ĉi," li diris, "interrompe aŭ seninterrompe dum multaj + tagoj." +</p> + +<p> + "Sed kion <i>mi</i> devas fari?" diris Alicio. +</p> + +<p> + "Ĉion, kion ajn vi volas!" diris la Lakeo, kaj komencis fajfi. + Alicio perdis la paciencon. +</p> + +<!-- File: 069.png --> + +<!-- [Blank Page] --> + +<!-- File: 070.png --> + +<!-- [Illustration: LA DUKINA KUIREJO.] --> + +<center id="ilustrajho04" class="ilustrajhe"> + <img src="images/ladaem04.png" border="2" alt="Ilustrajxo: LA DUKINA KUIREJO."> + <br> + LA DUKINA KUIREJO. +</center> + +<!-- File: 071.png --> + +<p> + "Ho, tute ne utilas paroli al <i>li</i>," diris ŝi, "li ja estas + sencerbulo." <!-- I inserted some commas. --> +</p> + +<p> + Dirinte tion, ŝi malfermis mem la pordon kaj—eniris. +</p> + +<p> + La pordo kondukis rekte en grandan kuirejon, kiu estis laŭ + ĝia tuta longo plena je fumo. Jen en la mezo, sur tripieda + skabelo sidas la Dukino vartante infaneton: la kuiristino + kurbiĝas super la fajro, kaj ĉirkaŭmovas per granda + ferkulero la enhavon—kredeble ian supaĵon—de unu + granda kaldrono. +</p> + +<p> + "Tiu supo certege enhavas tro da pipro," diris al si Alicio; pro + konstantaj terneksplodoj apenaŭ ŝi povis eligi la vortojn. + Eĉ la Dukino ternis ne malofte; la infano senĉese aŭ + ternis aŭ plorkriegis, kaj en la kuirejo <i>ne</i> ternadis + nur la kuiristino kaj unu granda kato kiu sidas apud la fajrujo kaj + grimacas kun la buŝo etendita de unu orelo ĝis la alia. +</p> + +<p> + "Bonvolu, mi petas, klarigi al mi," Alicio komencis timeme (ĉar + ŝi iom dubis ĉu estas laŭ bonmoroj ke ŝi parolu + unue), <!-- Error in book: unua --> "pro kio via kato grimacas + tiamaniere?" <!-- I inserted a quotemark --> +</p> + +<p> + "Ĝi estas + <i>Cheshire</i><sup><a name="piednoto05a" href="#piednoto05b">5</a></sup> + kato, kaj jen kial!" diris la Dukino. "Vi Porko!" +</p> + +<p> + Ŝi parolis la lastajn vortojn kun tia subita + +<!-- File: 072.png --> + + forto ke Alicio eksaltis; sed ŝi tuj komprenis ke la Dukino + alparolas ne ŝin sed la infanon: do ŝi refariĝis + kuraĝa kaj daŭrigis:—"Gis nun mi ne sciis ke la + <i>Ĉeŝŝa</i> katoj ĉiam grimacas; mi eĉ ne + sciis ke ili havas tian kapablon." +</p> + +<p> + "Ĉiuj havas la kapablon," diris la Dukino kaj la plimulto, + "praktikas ĝin." +</p> + +<p> + "Mi mem ne konas eĉ unu praktikantan," diris Alicio, eksentante + kun ĝojo ke jam fine komencas por ŝi vere interesa + konversacio. <!-- I removed extra quotemark. --> +</p> + +<p> + "En tiu okazo, oni povas certiĝi ke vi tre malmulte konas," akre + respondis la Dukino. +</p> + +<p> + Ĉi tiun diron Alicio tute ne ŝatis, kaj tuj eksentis fortan + deziron proponi alian temon. Dum ŝi penis trovi ion taŭgan, + la kuiristino levis la kaldronon for de la fajro kaj komencis vigle + ataki la Dukinon kaj la infanon; komencante per la fajriloj, ŝi + ĵetis sur ilin ĉion atingeblan, ĉion ĵeteblan. + Flugis tra la aero unu kaserolo, kaj kelkaj pladoj, kaj kvazaŭ + hajlis per teleroj. +</p> + +<p> + Tiujn eksterordinarajn ĵetaĵojn la Dukino ne atentis, + eĉ kiam ili frapis ŝin, kaj la infano jam antaŭe tiel + forte kriegis ke oni ne povis sciiĝi ĉu ĝi ricevas + vundojn aŭ ne. +</p> + +<p> + "Ho, rigardu, zorgu,—mi petegas—la infanon!" Alicio + ekkriis. +</p> + +<p> + Ŝi saltadis agonie. "Ho, ve! oni fortranĉos la amindan + nazeton"—ĉar en tiu momento + +<!-- File: 073.png --> + + granda kaserolo preterflugante minacis forporti ĝin. +</p> + +<p> + "Se ĉiu volus atenti nur <i>siajn</i> aferojn," diris la Dukino + per raŭka malagrabla voĉo, "la mondo rondirus multe pli + rapide." +</p> + +<p> + "Kaj tio ja estus nur <i>mal</i>utilo," diris avide Alicio, profitante + la okazon montri sian astronomian instruitecon. "Ni konsideru kiel + terure tio efikus sur la tagdaŭro. La Tero turniĝas en la + daŭro de dudekkvar horoj; se do ĉirkaŭ la + akso<sup><a name="piednoto06a" href="#piednoto06b">6</a></sup>—" +</p> + +<p> + "Ŝi parolis pri akso," diris interrompante la Dukino, "do per + akso dehaku al ŝi la kapon." +</p> + +<p> + Alicio ne sen timo observis la kuiristinon por sciiĝi ĉu + ŝi volos plenumi la dukinan ordonon. Sed la kuiristino + klopodadis pri la supo kaj ŝajne ne aŭskultis. Sekve Alicio + kuraĝis daŭrigi: "La daŭro estas dudekkvar horoj, mi + <i>kredas</i>, aŭ ĉu eble dekdu? Mi—" +</p> + +<p> + "Ho, pri tio vi ne enuigu <i>min</i>" diris la Dukino "ĉar + neniam mi povis toleri la ciferaĉojn." Kaj ŝi rekomencis + varti la infanon, kantante al ĝi strangaspecan lulkanton, + kaj ĉe ĉiu linifino ŝi forte skuis la kompatindan + etaĵon:— +</p> + +<!-- File: 074.png --> + +<center> + <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" summary="poemo"> + <tr><td align="left" colspan="2"><i>Vi forte skuu la infanon,</i></td></tr> + <tr><td width="6%"> </td><td align="left"><i>Ne traktu kondolence!</i></td></tr> + <tr><td align="left" colspan="2"><i>Vidigas ĝi, ternante, planon</i></td></tr> + <tr><td width="6%"> </td><td align="left"><i>Ĉagreni vin intence!</i></td></tr> + </table> +</center> + +<center style="margin-top: 1em"> + <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" summary="poemo"> + <tr><td colspan="2" align="center">Ĥoro.</td></tr> + <tr><td colspan="2" align="center">(en kiu partoprenis la kuiristino kaj la bebo mem)</td></tr> + <tr><td colspan="2" align="center"><i>Ŭaŭ, Ŭaŭ, Ŭaŭ!</i></td></tr> + </table> +</center> + +<p> + Dum la Dukino kantis la duan verson ŝi forte kaj daŭre + ĵetadis la infanon supren kaj rekaptis ĝin, kaj la + kompatinduleto tiel forte kriegis ke Alicio apenaŭ povis + aŭdi la vortojn:— +</p> + +<center> + <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" summary="poemo"> + <tr><td align="left" colspan="2"><i>Mi devas la infanon skui</i></td></tr> + <tr><td width="6%"> </td><td align="left"><i>Kaj bati kiam ternas;</i></td></tr> + <tr><td align="left" colspan="2"><i>Ĉar li la pipron povas ĝui,</i></td></tr> + <tr><td width="6%"> </td><td align="left"><i>Jam longe li ĝin lernas.</i></td></tr> + </table> +</center> + +<center style="margin-top: 1em"> + <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" summary="poemo"> + <tr><td colspan="2" align="center">Ĥoro.</td></tr> + <tr><td colspan="2" align="center"><i>Ŭaŭ, Ŭaŭ, Ŭaŭ!</i></td></tr> + </table> +</center> + +<p> + "Jen! Se al vi plaĉas, <i>vi</i> povas varti ĝin!" diris + la Dukino al Alicio kvazaŭ ĵetante la infanon al ŝi. + "Mi devas pretigi min por la kroketludo ĉe la Damo," kaj ŝi + eliris rapide la ĉambron. La kuiristino en la ĝusta elira + momento ĵetis kontraŭ ŝi grandan kaserolon, sed + ĝi maltrafis. +</p> + +<p> + La infano estis strangforma kreaĵeto, kiu etendis la brakojn + kaj krurojn en ĉiu direkto (kiel marstelo, pensis Alicio). Do + apenaŭ al ŝi prosperis kapti ĝin. Tuj post la kapto + ŝi rimarkis ke ĝi <i>puf-puf</i>—as kiel lokomotivo + kaj alterne duobligas kaj rektigas sin. Sekve dum la unuaj minutoj + Alicio apenaŭ povis teni ĝin. + +<!-- File: 075.png --> + + Baldaŭ tamen ŝi eltrovis ke la unu nura metodo taŭge + varti ĝin estas tordi la korpon en bantformon, kaj premteni + dekstran orelon kaj maldekstran piedon, por ke ĝi ne malligu + sin. +</p> + +<p> + Tion farinte ŝi forportis ĝin for de la domo. "Se mi ne + forportos ĉi tiun infanon, oni certe mortigos ĝin post + nemultaj tagoj. Do, se mi ne forprenus ĝin, mi estus mem kulpa + je la mortigo." +</p> + +<p> + La lastajn vortojn Alicio diris laŭte, kaj la etaĵo + (ĝi jam de longe ĉesis terni) responde—porkblekis! + "Ci ne devas grunti," diris Alicio; "tio ja estas tute maltaŭga + rimedo por esprimi la sentojn!" +</p> + +<p> + Sed denove la infano gruntis. Sekve Alicio tre serioze observis la + vizaĝon, por vidi kio estas al ĝi. Sendube ĝi havis + tre porkan nazon, kiu pli similis al porka nazego ol al hombeba + nazeto; ankaŭ la okuloj fariĝis tre malgrandaj, kaj entute + Alicio ne ŝatis la nunan ŝajnon. +</p> + +<p> + "Eble ĝi nur plorkrietis," ŝi pensis kaj denove rigardis en + la okulojn por vidi ĉu enestas larmoj. +</p> + +<p> + Larmoj ne enestis. +</p> + +<p> + "Se vi intencas fariĝi porketo," diris ŝi serioze, "mi + tuj ĉesos prizorgi vin; vi atentu tion!" La porkinfano denove + plorkriis aŭ plorblekis (neeble estas paroli precize) kaj dum + kelka tempo ili iris silente. +</p> + +<p> + Alicio ĵus komencis pensi en si "Do, kion + +<!-- File: 076.png --> + + fari pri tiu ĉi kreitaĵo, kiam mi rehejmiĝos," kiam + denove ĝi gruntis, gruntis tiel forte kaj tiel <i>porke</i>, + ke ŝi derigardis, mirigite, eĉ timigite, en ĝian + vizaĝon. Oni jam ne povus dubi plu: jen porkido, vera porkido. + Ŝi tuj sentis ke estus absurde porti ĝin plu. +</p> + +<p> + Do ŝi mallevis la besteton, kaj vidis ĝin, tuj post la + mallevo, fortroti trankvile en la arbaron. Kaj jen por Alicio granda + senzorgigo, "ĉar," diris ŝi, "kiam ĝi estos plukreskinta + ĝi fariĝos terure malbela infano, kvankam nun, se oni nomos + ĝin porko, ĝi tre bone aspektas." +</p> + +<p> + Ŝi komencis pripensi aliajn infanojn de ŝi konatajn, kiuj + pli bone taŭgus kiel porkoj kaj ĵus diras al si "se nur + oni scius la metodon ŝanĝi ilin"—kiam subite ŝi + eksaltas mirigite; jen, tutapude, sidas sur arbobranĉo la + <i>Ĉeŝŝa</i> kato. +</p> + +<p> + "Sinjoro <i>Ĉeŝŝa</i> kato"—Ŝi komencis + malkuraĝe, ĉar ŝi ne povis konjekti ĉu ĝi + ŝatus tiun formon, aŭ preferus "Via kata moŝto." +</p> + +<p> + Tamen, ĉar ĝi nur grimacis pliamplekse, Alicio + konkludis ke ĝis nun ĝi ne ofendiĝis. Ŝi do + daŭrigis:— +</p> + +<p> + "Ĉu vi afable diros al mi, mi petas, laŭ kiu direkto mi + devas iri de tie ĉi?" +</p> + +<p> + "Tio <i>iom</i> dependas de la loko kiun vi celas," diris la Kato. +</p> + +<p> + "Ne tre grave al mi kien—" komencis Alicio. +</p> + +<!-- File: 077.png --> + +<p> + "Sekve, ne tre grave en kiu direkto vi iros," interrompis la Kato. +</p> + +<p> + "Se nur <i>iun</i> lokon mi atingos," Alicio daŭrigis. +</p> + +<p> + "Ho, iun aŭ alian vi nepre atingos," respondis la Kato, "se nur + sufiĉe longe vi marŝos." +</p> + +<p> + Alicio konfesis en si ke <i>tion</i> oni ne povas nei. Do ŝi + eksperimentis alian demandon:—"Kiaj personoj loĝas + proksime de tie ĉi?" +</p> + +<p> + "En tiu direkto," diris la Kato, ĉirkaŭsvingante la + dekstran antaŭpiedon, "Ĉapelisto loĝas, kaj en + jena (montrante per la alia) loĝas + Martleporo.<sup><a name="piednoto07a" href="#piednoto07b">7</a></sup> + Vi vizitu kiun ajn; ambaŭ estas frenezaj." +</p> + +<p> + "Sed mi ne volas renkonti frenezulojn," diris Alicio. +</p> + +<p> + "Ho, tion vi ne povas eviti," respondis la Kato, "ĉe ni ĉiu + estas freneza, senescepte. Mi estas freneza; ankaŭ vi!" +</p> + +<p> + "Kiel vi scias ke mi estas freneza?" Alicio demandis. +</p> + +<p> + "Nepre," diris la Kato, "ĉar alie vi ne venus tien ĉi." +</p> + +<p> + Ŝajnis al Alicio ke tio tute ne estas pruvo; tamen, + preterlasante sin, ŝi demandis "kaj kiel vi scias ke vi estas + mem freneza?" +</p> + +<p> + "Por komenci," la Kato respondis, "vi konsentas ke hundoj ne estas + frenezaj?" +</p> + +<!-- File: 078.png --> + +<p> + "Jes, mi povas konsenti al tio," diris Alicio. +</p> + +<p> + "Nu do," la Kato daŭrigis, "la hundoj graŭlas kiam ili + estas kolerigitaj, kaj svingas la voston, kiam ĝojigitaj. Mi, + kontraste, graŭlas ĝojigite kaj kolerante svingas la + voston. Ĉu do mi ne estas freneza?" +</p> + +<p> + "Al tio mi ne konsentas," Alicio tuj respondis, "ĉar ne per + graŭlo la katoj esprimas plezuron; laŭ mi, ilia maniero + esprimi plezuron estas tre dolĉa <i>murmuro</i>." +</p> + +<p> + "Vi ĝin nomu laŭ via prefero," diris la Kato. "Ĉu + hodiaŭ vi kroketludos ĉe la Damo?" +</p> + +<p> + "Tion mi tre ŝatus," Alicio respondis avide, "sed ĝis nun + mi ne ricevis inviton." +</p> + +<p> + "Vi tie vidos min," diris la Kato kaj—malaperis! +</p> + +<p> + Tio ne multe surprizis Alicion; ŝi ja jam alkutimiĝis al + strangaj okazoj. Dum ŝi rigardas la lokon, kie antaŭe sidis + la Kato, ĝi subite reaperis. "Pardonu," ĝi diris, "kio + okazis je la bebo? Preskaŭ mi forgesis demandi!" +</p> + +<p> + "Fariĝis porketo," Alicio respondis tre trankvile, kvazaŭ + la Kato revenis laŭ la ordinara venmaniero. +</p> + +<p> + "Mi kredis ke tio okazos," diris la Kato kaj denove malaperis. +</p> + +<p> + Iom da tempo Alicio staris atende, kredante ke ŝi eble revidos + ĝin. Poste ŝi komencis iri + +<!-- File: 079.png --> + + en la direkto de la loko kie, laŭ la Kato, loĝas la + Martleporo. "Ĉapelistojn," ŝi diris al si, "mi jam konas; + do la Martleporo estos por mi multe pli interesa: kaj ĉar ni + jam havas Majon, ĝi eble ne estos furioza; aŭ almenaŭ + malpli furioza ol en Marto." +</p> + +<p> + Dirante tion, ŝi suprenrigardis. Jen denove la Kato sidis sur + arbobranĉo. +</p> + +<p> + "Ĉu vi diris porkon, aŭ forkon?" diris la Kato. +</p> + +<p> + "Porkon," respondis Alicio, "kaj mi multe preferus, se ĉe + sekvantaj alvenoj vi bonvolus aperi kaj malaperi malpli subite: tiu + subiteco via estas por mi vere kapturniga." +</p> + +<p> + "Laŭ via plaĉo," diris la Kato, kaj tuj ekmalaperis + tutmalrapide, komencante per la vostpinto kaj finante per la grimaco, + kiu restis kelkajn momentojn post kiam la cetera korpo malaperis. +</p> + +<p> + "Nu," pensis Alicio, "tre ofte mi vidis katon sen grimaco; sed + <i>grimaco sen kato</i>! jen la plej kurioza objekto kiun mi iam + vidis en la tuta vivo." +</p> + +<p> + Irinte antaŭen kelkajn paŝojn plu, ŝi ekvidis la + domon de la Martleporo. Ŝi kredis ke tio ĉi certe estas + <i>lia</i> domo, ĉar la du kamentuboj havis la suprojn en formo + de longaj oreloj, kaj la tegmento estis kovrita per felo. La domo + estis multe pli granda ol la dukina; sekve ŝi + +<!-- File: 080.png --> + + ne kuraĝis alproksimiĝi ĝis ŝi mordetis iom + de la maldekstra fungopeco, kaj altigis sin ĝis proksimume + sepdek centimetroj. Havante tiun altecon ŝi marŝis + rekte al la domo, sed ŝi ankoraŭ iom timis dirante al + si:—"Malgraŭ ĉio ĝi povas esti furioze freneza. + Preskaŭ mi volus esti irinta ĉe la Ĉapeliston." <!-- I + added a quotemark. --> +</p> + +<!-- File: 081.png --> + +<!-- [Illustration: DOMO DE LA MARTLEPORO.] --> + +<center id="ilustrajho05" class="ilustrajhe"> + <img src="images/ladaem05.png" border="2" alt="Ilustrajxo: DOMO DE LA MARTLEPORO."> + <br> + DOMO DE LA MARTLEPORO. +</center> + +<!-- File: 082.png --> + +<!-- [Blank Page] --> + +<!-- File: 083.png --> + +<div class="chapitrotitolo" id="chapitroVII"> + ĈAPITRO VII + <br> + <span class="majusklete">Tetrinkado ĉe Frenezuloj</span> +</div> + +<p> + <span class="majusklete">Jen</span> sub arbo antaŭ la domo + ŝi vidis tablon; ĉe la tablo sidis, tetrinkante, la + Martleporo kaj la Ĉapelisto; ankaŭ inter ili sidis + Gliro, kiu dormas profunde. La du aliaj apogis sur ĝi la + kubutojn, kaj babiladis ĉirkaŭ ĝia kapo. "Tre + malkomforte por la Gliro," pensis Alicio, "tamen, ĉar ĝi + dormas profunde, ĝi kredeble ne sentas la malkomforton." + <!-- I added a quotemark. --> +</p> + +<p> + Kvankam la tablo estis granda, la ĵus priskribita trio + amasiĝis en unu angulo. Ekvidinte Alicion, ili tuj kriis + unuvoĉe. "Ne pli da sidlokoj, ne pli!" +</p> + +<p> + "Jen <i>kelkaj</i>" diris Alicio indignante, kaj sidigis sin en + granda apogseĝo ĉe unu fino de la tablo. +</p> + +<p> + "Prenu da vino," per mokafabla voĉo alparolis ŝin la + Martleporo. +</p> + +<p> + Alicio per vigla serĉrigardo esploris la tutan tablon, kaj vidis + sur ĝi—krom teaĵoj—nenion. +</p> + +<p> + "Mi ne vidas vinon," ŝi diris. +</p> + +<p> + "Nek mi," diris la Martleporo. +</p> + +<!-- File: 084.png --> + +<p> + "Do vi kondutis neĝentile, proponante ĝin," kolere Alicio + respondis. +</p> + +<p> + "Ankaŭ vi, sidante ĉe ni sen invito," akre respondis la + Martleporo. +</p> + +<p> + "Neniu sciigis ke la tablo apartenas al <i>vi</i>" <!-- Error in + book: at --> diris Alicio "oni ja surmetis manĝilarojn por + multe pli ol tri personoj." +</p> + +<p> + "Vi tranĉigu la hararon," subite intermetis la Ĉapelisto. + De l' komenco li estis rigardeginta Alicion kun evidenta + scivolemo, kaj nun la unuan fojon alparolis ŝin. +</p> + +<p> + "Ne decas kritiki la personaĵojn; tio ja estas tre + malĝentila." Alicio diris tion tre severe. +</p> + +<p> + La Ĉapelisto tre larĝe malfermis la okulojn, aŭdinte + tion. Anstataŭ respondi, li subite proponis la enigmon: "Je kio + la korvo similas skribotablon?" +</p> + +<p> + "Bone, oni komencas proponi enigmojn: jam nun ni amuziĝos," + pensis Alicio, kaj ŝi diris laŭte: "Mi kredas ke mi + sukcesos mem solvi tion." +</p> + +<p> + <!-- I inserted/fixed quotemarks. -->"Ĉu per 'solvi' vi intencas + diri ke vi povos trovi la respondon?" diris la Martleporo. +</p> + +<p> + "Ĝuste tion," respondis Alicio. +</p> + +<p> + "Tamen, vi devas ĉiam diri kion vi intencas," diris la + Martleporo. +</p> + +<p> + "Tion mi ĉiam faras," Alicio komencis vigle, "almenaŭ... + (per voĉo pli duba)... mi ĉiam + +<!-- File: 085.png --> + + intencas kion mi diras, kaj jen la sama afero, ĉu ne?" +</p> + +<p> + "Tute ne sama," kontraŭdiris la Ĉapelisto. "Laŭ tiu + logiko, oni povus diri, ke samaj estas 'Mi vidas kion mi manĝas' + kaj 'Mi manĝas kion mi vidas.'" +</p> + +<p> + ..."Laŭ tiu logiko, oni povus diri," intermetis siavice la + Martleporo, "ke samaj estas 'Mi ŝatas kion mi ricevas' kaj 'Mi + ricevas kion mi ŝatas.'" +</p> + +<p> + La Gliro certe ne vekiĝis, li certe dormparolis; jen lia diro: +</p> + +<p> + "Laŭ tiu principo, oni povus diri, ke samaj estas 'Mi spiras dum + mi dormas' kaj 'Mi dormas dum mi spiras.'" +</p> + +<p> + "Por <i>vi</i>, ili fakte estas samaj," diris la Ĉapelisto. +</p> + +<p> + Sekvis kelkminuta silento, kiun Alicio profitis por rememori al + ĉiuj faktoj de si konataj pri korvoj kaj skribotabloj. +</p> + +<p> + La Ĉapelisto unue rompis la silenton. Alicio rimarkis en la + lastaj momentoj, ke li prenas la horloĝon el sia poŝo kaj + maltrankvile observas ĝin, ke fine li skuis ĝin kaj tenis + apud la orelo. Tiam turnante sin al Alicio li demandis: "Kiun daton + ni havas?" +</p> + +<p> + Post iom da pripenso Alicio respondis: la kvaran Majo. +</p> + +<p> + "Sekve, ĝi eraras je du tagoj! Ĉu mi ne diris + +<!-- File: 086.png --> + + al vi, ke butero ne taŭgos por la radaro?" Dirante tion li + turnis tre indignan rigardon sur la Martleporon. +</p> + +<p> + "Nur la plej bonkvalitan mi uzis," protestis la Martleporo. +</p> + +<p> + "Jes, sed kune kun la butero kelkaj paneroj nepre eniĝis," + la alia riproĉe diris, "vi ne devis enigi ĝin per la + pantranĉilo." +</p> + +<p> + La Martleporo prenis la horloĝon, kaj malĝoje observis + ĝin; poste li trempis ĝin en sian tason, kaj denove + observis. Tamen li ne povis elpensi ion pli dirindan ol la + antaŭa diro:— +</p> + +<p> + "Nur la plej bonan buteron mi uzis." +</p> + +<p> + Alicio scivole rigardis la poŝhorloĝon trans lia + ŝultro. "Jen tre kurioza horloĝo," ŝi ekkriis, + "ĝi ja indikas la monatdatojn, kaj la horojn ĝi ne + indikas." +</p> + +<p> + "Pro kio ĝi devas?" la Ĉapelisto demandis. "Ĉu via + poŝhorloĝo montras por vi la jarojn?" +</p> + +<p> + "Kompreneble ne!" Alicio tre flue respondis. "Ĉar se ĝi + montrus la jarojn, ĝi devus indiki dum tre longa tempo la saman + ciferon." +</p> + +<p> + "Kaj ĝuste tiun fakton vi povus konstati pri la mia," diris la + Ĉapelisto. +</p> + +<p> + Alicio tute konfuziĝis. La lasta diro de l' Ĉapelisto, + kvankam ne malbona Esperantaĵo, + +<!-- File: 087.png --> + + ŝajnis al ŝi konduki nenien. Ŝi nur diris + ĝentile: "Mi ne komprenas." +</p> + +<p> + "La Gliro ree endormiĝis," diris la Ĉapelisto, kaj + verŝis sur ĝian nazon iom da varma teo. Ĉe tio, la + Gliro malpacience skuis la kapon, kaj diris, ne malferminte la + okulojn:— +</p> + +<p> + "Ja, kompreneble! Ĝuste tion mi mem intencis diri." +</p> + +<p> + "Ĉu vi jam solvis la enigmon?" demandis la Ĉapelisto, + denove turnante sin al Alicio. +</p> + +<p> + "Ne, mi fordonas la solvon," diris Alicio. "Diru al mi la solvon." +</p> + +<p> + "Mi ne havas pri la solvo eĉ la plej malklaran ideon," li + respondis. +</p> + +<p> + —"Ne ekzistas solvo," diris la Martleporo. +</p> + +<p> + Alicio ekĝemis enue. "Mi opinias," ŝi diris, "ke vi devas pli + bone uzi la tempon ol malŝpari ĝin proponante ne solveblajn + enigmojn." <!-- I added a quotemark. --> +</p> + +<p> + "Se vi konus la Tempon tiel bone kiel mi," diris la Ĉapelisto, + "vi ne uzus 'ĝi' priparolante '<i>lin</i>.'" +</p> + +<p> + "Mi ne komprenas," diris Alicio. +</p> + +<p> + "Verŝajne ne," diris la Ĉapelisto, balancante la kapon + malestime. "Mi kuraĝus diri ke neniam vi eĉ parolis al + Tempo?"<sup><a name="piednoto08a" href="#piednoto08b">8</a></sup> +</p> + +<!-- File: 088.png --> + +<p> + "Eble ne," Alicio respondis iom singarde, "tamen, lernante la muzikon, + mi ĉiam devas + tempbati."<sup><a name="piednoto09a" href="#piednoto09b">9</a></sup> +</p> + +<p> + "Ha, jen la kaŭzo," diris la Ĉapelisto. "Li ja ne + ŝatas tiun batadon. Se vi nur volus esti pli agrabla, li + preskaŭ ĉion farus pri la horloĝoj laŭ viaj + preferoj. Ekzemple, ĉe la naŭa matene, kiam vi devas + komenci la lecionojn, vi nur devus murmuri al li vian deziron, + kaj jen la indikiloj tuj montrus la unuan horon kaj vi havus la + tagmanĝon." +</p> + +<p> + "Tio estus agrabla, certege," diris Alicio. Tamen, profundiĝinte + en pensojn, ŝi poste aldonis: +</p> + +<p> + "Sed en tiu okazo, mi ja ne estus preta por la manĝo, mi ne + estus malsata!" +</p> + +<p> + "En la komenco, eble ne," diris la Ĉapelisto, <!-- Moved + quotemark just a little --> "sed vi povus teni la horloĝon + ĉe la unua, ĝis vi <i>fariĝus</i> malsata." +</p> + +<p> + "Ĉu vi tiel mastrumas ĝin?" Alicio demandis. +</p> + +<p> + La Ĉapelisto malĝoje svingis la kapon. "Tion ne mi," + li respondis, "ĉar li kaj mi malpacis en la pasinta Marto, + ĵus antaŭ kiam <i>tiu</i> freneziĝis (montrante per + sia tekulero al la Martleporo). Ĝi okazis ĉe la granda + +<!-- File: 089.png --> + + koncerto kiun organizis la Kera Damo. Mi devis kanti: +</p> + +<center> + <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" class="italike" summary="poemo"> + <tr><td align="left" colspan="2">Tvink'l,<sup><a name="piednoto10a" href="#piednoto10b">10</a></sup> Tvink'l! Vesperteto</td></tr> + <tr><td width="15%"> </td><td align="left">Kia via afereto?</td></tr> + </table> +</center> + +<p> + Vi kredeble konas tiun kanton?" +</p> + +<p> + "Mi certe aŭdis ion similan," diris Alicio. +</p> + +<p> + "La daŭrigo," diris la Ĉapelisto, "estas jena." +</p> + +<center> + <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" class="italike" summary="poemo"> + <tr><td align="left" colspan="2">Tra l' aer' vi ŝovas vin</td></tr> + <tr><td align="left" colspan="2">Majeste, kiel anasin'.</td></tr> + <tr><td width="15%"> </td><td align="left">Tvink'l, Tvink'l!...</td></tr> + </table> +</center> + +<p> + En tiu momento la Gliro skuis sin kaj komencis dormkanti: +</p> + +<p> + "<i>Tvink'l, tvink'l, tvink'l.</i>"... Ĉar laŭŝajne + ĝi havis la intencon daŭrigi sen fino tian tvink'ladon, oni + pinĉis al ĝi la orelojn por ĉesigi ĝin.— +</p> + +<p> + —"Nu, apenaŭ mi finis la unuan verson," diris la + Ĉapelisto, "la Kera Damo eksaltis kaj laŭte kriegis: 'Li + mortigas la Tempon; oni senkapigu lin.'" +</p> + +<p> + "Ho, la kruela sovaĝulino," ekkriis Alicio. +</p> + +<p> + "Kaj de post tiu tago ĝis nun," la Ĉapelisto malgaje + daŭrigis, "la Tempo ĉion rifuzas al mi. Ĉiam konstante + li nun donas al mi la sesan posttagmeze." +</p> + +<p> + Vere frapanta ideo venis al Alicio. "Jen la kaŭzo, ĉu ne, + pro kiu mi vidas sur la tablo tiom da temanĝiloj?" +</p> + +<!-- File: 090.png --> + +<p> + "Precize," respondis la Ĉapelisto, ekĝemante. "Ĉiam + la tehoro, kaj neniam ni havas intertempon eĉ por viŝi la + ilojn." +</p> + +<p> + "Do, vi ĉirkaŭmovas vin?" demandis Alicio. +</p> + +<p> + "Precize," diris la Ĉapelisto, "laŭ eluzo de la + manĝiloj." +</p> + +<p> + "Sed kio okazas," Alicio kuraĝis demandi, "kiam vi denove revenas + antaŭ la unue uzitaj?" +</p> + +<p> + —"Ni ŝanĝu la paroltemon," la Martleporo + interrompis, oscedante. "Ĉi tio enuigas min! Mi proponas ke la + Fraŭlineto rakontu al ni fabelon." +</p> + +<p> + "Bedaŭrinde, mi eĉ ne unu povas memori," diris Alicio. La + propono ja timigis ŝin. +</p> + +<p> + "Do, la Gliro devas," ambaŭ kriis unuvoĉe. "Vekiĝu, + Gliro!" Ili pinĉis ĝin sur ambaŭ oreloj samtempe. +</p> + +<p> + La Gliro malrapide malfermis la okulojn, kaj diris per raŭka, + malforta voĉo: "Mi ne dormis; la vortojn, kiujn vi ambaŭ + diris, mi aŭdis ĉiujn, ĉiujn senescepte." +</p> + +<p> + "Vi rakontu al ni fabelon," diris la Martleporo. +</p> + +<p> + "Jes, bonvolu, mi petas," Alicio diris petege. +</p> + +<p> + "Ankaŭ ne prokrastu," aldonis la Ĉapelisto, "ĉar, se + vi prokrastos, vi nepre re-endormiĝos antaŭ ol fini." +</p> + +<p> + La Gliro tuj komencis, tre rapidante:—"Estis iam tri + fratinetoj, kiujn oni nomis Elnjo, + +<!-- File: 091.png --> + + Lanjo, kaj Tinjo. Ili loĝis ĉe la fundo de tre profunda + puto." +</p> + +<p> + "Kion do ili manĝis?" diris Alicio. (La demandoj pri manĝaj + kaj trinkaj aĵoj ĉiam havis por ŝi specialan + intereson.) +</p> + +<p> + Post du minuta konsiderado la Gliro respondis: "Ili nutris sin per + melaso." +</p> + +<p> + "Tion ja ili ne povus," Alicio protestis tre ĝentile, "ĉar + ili fariĝus malsanaj." +</p> + +<p> + "Kaj fakte <i>estis</i>" diris la Gliro "tre malsanaj." +</p> + +<p> + Alicio penis imagi al si, kiaspeca estus la vivo, se ŝi + loĝus en putfundo kaj nutrus sin per melaso; sed la peno estis + tro konfuziga, sekve ŝi demandis: "Kial ili loĝis en la + putfundo?" +</p> + +<p> + —"Prenu pli da teo," diris al ŝi la Martleporo, kun tre + serioza mieno. +</p> + +<p> + "Ĝis nun mi havis neniom," respondis Alicio, ofendite, "sekve mi + ne povas preni <i>pli</i>." +</p> + +<p> + "Denove vi malpravas," intermetis la Ĉapelisto. "Ĉu vi ne + devis diri ke vi ne povus preni <i>malpli</i>? Tre facile ja estas + preni pli ol neniom." +</p> + +<p> + "Neniu petis <i>vian</i> opinion," diris Alicio indignante. +</p> + +<p> + "Ho, ho!" triumfe kriis la Ĉapelisto. "Kiu <i>nun</i> rompas la + regulon pri personaĵoj?" +</p> + +<p> + Al tio Alicio ne povis trovi taŭgan respondon. Sekve ŝi + servis al si teon kaj buterpanon, kaj + +<!-- File: 092.png --> + + poste turnis sin denove al la Gliro kaj ripetis la demandon: +</p> + +<p> + "Pro kio ili loĝis en la putfundo?" +</p> + +<p> + Jam la duan fojon la Gliro bezonis duminutan konsideradon; fine li + diris: "La puto estis melasa puto." +</p> + +<p> + "Neeble, ne ekzistas tiaĵo," Alicio komencis tre indigne. Sed la + Ĉapelisto kaj la Martleporo ambaŭ sible admonis ŝin + per Ŝ—! Ŝ—! kaj la Gliro mem per ofendita + voĉo minacis ŝin, dirante: +</p> + +<p> + "Se vi ne kapablas konduti ĝentile, vi devas mem fini la + fabelon." +</p> + +<p> + "Ho, volu daŭrigi, mi petegas," Alicio ekkriis. "Mi ne ree + interrompos vin; eble ekzistas <i>unu</i>." +</p> + +<p> + "Vi kredas ke nur unu?" la Gliro indigne ekkriis. Tamen li konsentis + daŭrigi. +</p> + +<p> + "Do, tiuj tri fratinetoj—ili ja lernis la desegnarton—" +</p> + +<p> + "Kion ili desegnis?" diris Alicio, jam forgesinte sian promeson. +</p> + +<p> + Ĉi tiun fojon eĉ ne unu momenton la Gliro konsideris. +</p> + +<p> + "Melason," li diris. +</p> + +<p> + —"Mi bezonas puran tason," interrompis la Ĉapelisto. "Ni + ĉiuj movu nin maldekstren je unu sidloko." +</p> + +<p> + Li movis sin laŭ la diro; lin sekvis la Gliro, + +<!-- File: 093.png --> + + kaj la Martleporo translokigis sin en la seĝon de la Gliro. + Alicio, ne tre volonte, prenis la antaŭan lokon de la + Martleporo. El la ŝanĝoj ja profitis nur la Ĉapelisto, + kaj ĉar la Martleporo ĵus antaŭ la translokiĝo + renversis la laktokruĉon en sian teleron, Alicio certe + malprofitis.— +</p> + +<p> + Ĉar ŝi ne volis reofendi la Gliron, ŝi komencis tre + singarde: +</p> + +<p> + "Mi ne komprenas. De kie ili + desegnis<sup><a name="piednoto11a" href="#piednoto11b">11</a></sup> la melason?" +</p> + +<p> + "Oni povas + ĉerpi<sup><a name="piednoto12a" href="#piednoto12b">12</a></sup> + akvon el akvoputo," la Ĉapelisto klarigis, "do egalfacile estas + ĉerpi (t.e. desegni) melason el melasoputo, ĉu ne? vi + malklera bubineto?" +</p> + +<p> + Alicio pro lia malĝentileco tute ne atentis la Ĉapeliston: + al la Gliro ŝi diris:— +</p> + +<p> + "Sed ili ja vivis en la puto." +</p> + +<p> + "Vivis en la puto? Certege! Sed <i>vi, vi sen la puto</i> ja + malsukcesus desegni la melason el ĝi!" La Gliro, dirante tion, + tre longigis la vokalojn, kaj iom kunligis apartajn vortojn laŭ + la parolmaniero de kelkaj angloj kiuj eklernis la lingvon en tre + malmoderna epoko. +</p> + +<p> + Alicio tiel konfuziĝis per tiu respondo ke, dum kelka tempo, + ŝi lasis al la Gliro seninterrompe daŭrigi la rakonton. +</p> + +<!-- File: 094.png --> + +<p> + "Ili lernis la arton desegni," diris la Gliro, oscedante kaj frotante + la okulojn (ĉar ĝi jam refariĝis dormema) "kaj + desegnis aĵojn ĉiuspecajn, ĉion komenciĝantan per + la litero M——" +</p> + +<p> + "Kial per M?" diris Alicio. <!-- I added a questionmark. --> +</p> + +<p> + "Kial <i>ne</i> per M?" diris la Martleporo. Alicio silentiĝis. + <!-- I added a questionmark. --> +</p> + +<p> + La Gliro, jam ferminte la okulojn, ekdormetis, sed pro la fortaj + pinĉoj de la Ĉapelisto, ĝi revekiĝis kun subita + ekkrieto, kaj daŭrigis: +</p> + +<p> + —"Komencigantan per M, ekzemple Muskaptilojn, Memoron, + Multecon—ĉu iam vi vidis desegnaĵon kiu reprezentas + Multecon?" +</p> + +<p> + Alicio, tre konfuzite, respondis: "Nu, se efektive mi devas respondi + tiun demandon, mi ne <i>pensas</i>—" +</p> + +<p> + "Se vi ne <i>pensas</i>, vi ne rajtas paroli," diris la + Ĉapelisto. +</p> + +<p> + Tiun lastan malĝentilaĵon Alicio ne povis toleri. Ŝi + levis sin kaj kun tre ofendita mieno marŝis for de la tablo. +</p> + +<p> + La Gliro tuj endormiĝis; kaj nek la Ĉapelisto nek la + Martleporo atentis ŝian foriron, kvankam kelkfoje ŝi + rigardis malantaŭen en la espero ke ili revokos ŝin. La + lastan fojon kiam ŝi vidis ilin, ambaŭ staris super la + Gliro, klopodante per ĉiuj fortoj prempaki ĝin en la + tekruĉon! +</p> + +<p> + "Neniam mi volos reviziti <i>ilin</i>" diris Alicio. +</p> + +<!-- File: 095.png --> + +<!-- [Illustration: LA GLIRO ESTAS ENIGATA EN LA TEKRUĈON.] --> + +<center id="ilustrajho06" class="ilustrajhe"> + <img src="images/ladaem06.png" border="2" alt="Ilustrajxo: LA GLIRO ESTAS ENIGATA EN LA TEKRUCXON."> + <br> + LA GLIRO ESTAS ENIGATA EN LA TEKRUĈON. +</center> + +<!-- File: 096.png --> + +<!-- [Blank Page] --> + +<!-- File: 097.png --> + +<p> + "Neniam en la tuta vivo mi ĉeestis pli tedan pli enuigan + tetrinkadon ol ĉe ili." +</p> + +<p> + Dume ŝi iris tra la arbaro, zorge elektante la piedlokojn. Post + iom da marŝado, ŝi rimarkis unu arbon kiu havas pordeton + en la trunko kondukantan internen. "Jen tre kurioza arbo," pensis + ŝi. "Tamen hodiaŭ ĉio estas kurioza. Kredeble estus + bona afero eniri"—kaj eniris. +</p> + +<p> + Denove ŝi trovis sin en la longa halo apud la vitra tableto. + "Nu, ĉi tiun fojon mi klopodos pli lerte," ŝi diris al si. +</p> + +<p> + Preninte la oran ŝlosileton, ŝi unue malŝlosis la + pordon kiu kondukas en la ĝardenon. Tiam, ŝi mordetis la + fungopecon (kiun ŝi ankoraŭ havis en la poŝo) ĝis + ŝi estis tridek centimetrojn alta, kaj <i>fine</i>—post + tiom da malsukcesoj—trovis sin en la belega ĝardeno inter + la helkoloraj florbedoj kaj ĉarmaj fontanoj. +</p> + +<!-- File: 098.png --> + +<div class="chapitrotitolo" id="chapitroVIII"> + ĈAPITRO VIII + <br> + <span class="majusklete">Kroketludo ĉe la Kera Damo</span> +</div> + +<p> + <span class="majusklete">Ne</span> malproksime de l' enirejo + staris granda rozarbo; kreskis sur ĝi blankaj rozoj, sed jen + tri ĝardenistoj okupis sin pentrante ilin ruĝaj. Ĉar + tio ŝajnis al Alicio tre stranga ago, ŝi alproksimigis + sin por observi ilin. Ĵus alvenante, ŝi aŭdis unu el + ili diranta: "Kvin, vi gardu vin, vi jam ne ŝprucu sur min la + kolorilon." +</p> + +<p> + "Mi ne povis ne," diris Kvin malafable. "Sep ŝancelis al mi la + kubuton." Sep rigardis supren kaj diris: "Jen ĝuste vi, Kvin; + ĉiam vi kulpigas la kunulojn." +</p> + +<p> + "<i>Vi</i>, Sep, <i>vi</i> ne kuraĝu paroli!" rediris Kvin. + "Nur hieraŭ mi aŭdis la Damon diranta ke vi meritas esti + senkapigita." +</p> + +<p> + "Pro kia kulpo do?" demandis la unue parolinta. +</p> + +<p> + "Tio ne estas <i>via</i> afero, Du," diris Sep. +</p> + +<p> + "Ĝi <!-- Error in book: Gi --> nepre estas lia," asertis Kvin, + "kaj mi volonte sciigas al li: la kulpo estas ke Sep alportis al la + kuiristo tuliptuberojn anstataŭ bulboj." +</p> + +<!-- File: 099.png --> + +<p> + Sep pasie deĵetis sian broson, kaj komencis. "Nu, el ĉiuj + maljustaj aferoj—" +</p> + +<p> + Sed en tiu momento li okaze ekvidis Alicion, kiu staras apude + observante ilin. Li rapide subigis lian koleron, la aliaj + ĉirkaŭrigardis serĉante la kaŭzon de lia ekhalto, + kaj ĉiuj humile salutis ŝin. +</p> + +<p> + "Ĉu vi afable volus diri al mi," Alicio demandis iom timeme, "kial + vi kolorigas tiujn rozojn?" +</p> + +<p> + Kvin kaj Sep diris nenion, sed direktis la rigardojn sur Du, kiu per + tre mallaŭta voĉo komencis: "Nu, Fraŭlino, la fakto + estas ke jena arbo devis esti ruĝroza, kaj ni erare plantis + blankrozan. Se la Damo eltrovus tion, ŝi ja ekzekutigus nin + ĉiujn. Sekve, ni nun klopodas laŭeble por ke, antaŭ ol + ŝi alvenos,—" +</p> + +<p> + En tiu momento Kvin, kiu kun zorgplena vizaĝo konstante + rigardadis trans la ĝardenon, ekkriis; "Jen la Damo, jen la + Damo!" +</p> + +<p> + La tri ĝardenistoj tuj ĵetis sin teren kaj kuŝis sur + la ventroj. Alicio ekaŭdis la sonojn de multaj piedpaŝoj, + kaj alrigardis. Ŝi sentis fortan ekscitecon kaj fortan deziron + vidi la Damon. +</p> + +<p> + Unue marŝis dek soldatoj, kiuj portas trefojn; tiuj soldatoj + havis platajn rektangulajn korpformojn—same kiel la tri + ĝardenistoj—kun la manoj kaj piedoj apud la kvar anguloj. + Sekvis dek korteganoj; tiuj ĉi estis ornamitaj super la + +<!-- File: 100.png --> + + tuta korpo per karooj, kaj marŝis duope, kiel ankaŭ la + soldatoj. Post la korteganoj sekvis duope la reĝaj infanoj; ili + marŝis mano en mano kaj ĝoje saltadis. Post ili sekvis + la gastoj; la plimulto el ili estis gereĝoj, kaj inter ili + Alicio rimarkis la Blankan Kuniklon. Ĝi parolas rapide kaj + eksciteme, kaj ridetas ĉe ĉiu diro de la aliaj. Post la + gastoj solene marŝis la Kera Lakeo, kiu portas sur velura kuseno + la reĝan kronon; kaj en la fino de ĉi tiu majesta procesio + jen la REĜO kaj DAMO KERAJ! +</p> + +<p> + Alicio iom dubis ĉu ŝi ni devas—same kiel la tri + ĝardenistoj—kuŝi horizontale sur la ventro. Sed + ŝi ne povis memori ke ekzistas tia regulo pri procesioj + "kaj krome," pensis ŝi, "por kio utilus la procesioj, se la + ĉeestantoj devus kuŝi sur la ventro, kaj sekve ne povus + vidi ilin?" +</p> + +<p> + Do, ŝi staris serene, kaj atendis. +</p> + +<p> + Kiam la eminentuloj alvenis apud Alicion, ĉiuj haltis kaj + rigardis ŝin. +</p> + +<p> + La Damo, turnante sin al la Lakeo, demandis severe: "Kiu + <i>ŝi</i> estas?" +</p> + +<p> + La Lakeo nur klinis sin riverence kaj ridetis. +</p> + +<p> + "Vi idioto!" diris la Damo, kaj skuis malpacience la kapon. Poste + ŝi turnis sin rekte al Alicio, dirante: "Kiel oni nomas vin, + infano?" +</p> + +<!-- File: 101.png --> + +<!-- [Illustration: LA VITRA TABLO.] --> + +<center id="ilustrajho07" class="ilustrajhe"> + <img src="images/ladaem07.png" border="2" alt="Ilustrajxo: LA VITRA TABLO."> + <br> + LA VITRA TABLO. +</center> + +<!-- File: 102.png --> + +<!-- [Blank Page] --> + +<!-- File: 103.png --> + +<p> + "Mia nomo estas Alicio, se plaĉas al via Dama Moŝtino," + ŝi respondis tre ĝentile, sed ŝi aldiris al si + aparte: "Ili ja estas nur aro da ludkartoj; mi certe ne devas timi + ludkartojn." +</p> + +<p> + "Kaj kiuj jenaj estas?" diris la Damo, montrante al la tri + ĝardenistoj, kiuj kuŝas ĉirkaŭ la rozarbo. + Ĉar ili kuŝis sur la ventro, kaj la desegno sur la dorsoj + estis identa por la tuta aro, pro tio la Damo ne povis diveni ĉu + ili estas ĝardenistoj, soldatoj, korteganoj, aŭ eĉ tri + el siaj propraj infanoj. +</p> + +<p> + "Kiel ajn <i>mi</i> povas sciigi tion?" diris Alicio, "ĝi tute + ne estas mia afero." +</p> + +<p> + (Sed malgraŭ la ekstera kuraĝo, ŝi interne iom + tremis.) +</p> + +<p> + La vizaĝo de l' Damo purpuriĝis pro kolero; fikse + rigardeginte Alicion dum unu momento, same kiel rigardegas la + sovaĝaj bestoj, ŝi kriegis: "Oni senkapigu ŝin, oni + sen—" +</p> + +<p> + "<i>Oni sen</i>-sencaĵon parolas!" diris Alicio tre laŭte + kaj tre firme; kaj la Damo silentiĝis! +</p> + +<p> + La Reĝo metis la manon sur ŝian brakon, dirante per tre + malkuraĝa voĉo. "Konsideru, karulino, ke ŝi estas nur + infanino." +</p> + +<p> + La Damo malestime turnis sin for de li, kaj ordonis al la Lakeo, ke + li turnu ilin supren. La Lakeo zorge aliflankigis ilin laŭ la + ordono, levante ilin per la piedo. +</p> + +<p> + "Levu vin," diris la Damo per laŭta, sibla voĉo. La tri + ĝardenistoj tuj levis sin sur la + +<!-- File: 104.png --> + + piedojn, kaj komencis klinsaluti la Reĝon, la Damon, la + reĝajn infanojn, k.c. +</p> + +<p> + "Ĉesu tion," kriegis la Damo, "vi donas al mi la + kapturniĝon!" Ekvidante la rozarbon, ŝi daŭrigis: + "Kion ajn vi tie ĉi faris?" +</p> + +<p> + "Se plaĉas al via Dama Moŝtino," diris Du per tre humila + voĉo, starigante sin sur unu genuo: "Ni estas penintaj—" +</p> + +<p> + "Mi komprenas," diris la Damo, kiu intertempe estis apude rigardinta + la pentritajn rozojn: "Oni senkapigu ilin!" +</p> + +<p> + La procesio marŝis for, escepte nur tri soldatojn, <!-- I was + thinking that should be "soldatoj", but I wasn't sure enough to + change it. I thought about it a bit, and did some research, and + eventually decided that it really should be "escepte nur de tri + soldatoj"... and I think that explains it! "-n" is there because + "de" isn't. --> kiuj restis por ekzekuti la malfeliĉajn + ĝardenistojn. Tiuj ĉi kuris al Alicio por ke ŝi + protektu ilin. +</p> + +<p> + "Mi ne permesos al ili ekzekuti vin," diris Alicio, kaj ŝi tuj + kaŝmetis ilin en grandan florpoton, kiu staris apude. La tri + soldatoj, ĉirkaŭvagadinte kelkajn minutojn por serĉi + ilin, fine marŝis for por rekuniĝi kun la ceteraj. +</p> + +<p> + "Ĉu iliaj kapoj estas jam for de la ŝultroj?" ekkriis la + Damo, revidante ilin. +</p> + +<p> + "Iliaj kapoj jam estas <i>for</i>" laŭte kriis la soldatoj "se + plaĉas al via Dama Moŝtino." +</p> + +<p> + "Bone," diris la Damo.—"Ĉu vi povas kroketludi?" +</p> + +<p> + La soldatoj ne respondis, sed rigardis Alicion, ĉar por ŝi + la Damo evidente intencis la lastan demandon. +</p> + +<!-- File: 105.png --> + +<p> + "Jes," kriis Alicio avide. +</p> + +<p> + "Venu do," respondis la Damo. +</p> + +<p> + Alicio aligis sin al la procesio inter la gastoj, kaj treege ŝi + volis scii kio estas okazonta. <!-- I removed quotemarks. --> +</p> + +<p> + "Estas... estas tre bela tago," diris ĉe ŝia flanko iu + malforta voĉo. +</p> + +<p> + Turnante la kapon, ŝi vidis ke la Blanka Kuniklo marŝas + duope kun ŝi kaj time rigardas en ŝian vizaĝon. +</p> + +<p> + "Tre bela," konsentis Alicio. <!-- Inserted a period. --> "Kie la + Dukino?" +</p> + +<p> + "Ŝ! Ŝ!" la Kuniklo tuj flustris en ŝian orelon, kaj + ĵetis zorgoplenan rigardon trans sia ŝultro. Tiam, levinte + sin sur la piedpintoj, li metis la buŝon al ŝia orelo kaj + diris en ĝin: "Oni mortkondamnis ŝin." +</p> + +<p> + "Pro kio?" Alicio demandis. <!-- Inserted a questionmark. --> +</p> + +<p> + "Ĉu vi diris 'Domaĝe'?" diris la Kuniklo. <!-- Added a + questionmark. (Maybe not necessary in those days?) [**English has ?] + --> +</p> + +<p> + "Ne, certe ne!" respondis Alicio. "Laŭ mi tute ne estas + domaĝe. Mi diris 'Pro kio.'" +</p> + +<p> + "Ŝi ja survangis la Damon—" la Kuniklo komencis. +</p> + +<p> + Alicio preskaŭ sufokis sin, penante ne tro laŭte ridegi. +</p> + +<p> + "Ŝ—!" la Kuniklo murmuris denove "la Damo aŭdos vin. + Ŝi ja alvenis iom malfrue, kaj la Damo diris—" +</p> + +<p> + "Ĉeiĝu la ludlokojn," ektondris la Damo. +</p> + +<!-- File: 106.png --> + +<p> + Oni tuj komencis ĉirkaŭkuri en ĉiu direkto, kaj pro + la klopodoj ĉeiĝi, faligis sin reciproke. Tamen en la + fino (post kelke da minutoj) ĉiuj trovis la proprajn lokojn, + kaj la ludo komenciĝis. Neniam en la tuta vivo Alicio vidis + tian strangan kroketludejon. Ĉie sur la grundo alterniĝis + paralelaj ondlinioj; anstataŭ lignopilkoj oni uzis erinacojn; + por frapi ilin, anstataŭ la ordinara lignomartelaĵo, oni + havis vivantan fenikopteron; kaj la arkojn oni anstataŭis per + soldatoj, kiuj devis kurbigi sin kaj staradi senmove sur la manoj kaj + piedoj egale. +</p> + +<p> + Por Alicio la ĉefa malfacilo estis la malfacilo elregi la + fenikopteron. Prosperis al ŝi komforte formeti la korpon sub + sia brako kun la kruroj pendantaj post ŝi. Sed plej ofte kiam + ŝi jam bone rektigis la kolon, kaj estis preta frapi per + ĝia kapo la erinacon, ĝi persistis ĉirkaŭtordi + sin kaj rigardi en ŝian vizaĝon kun ridinde konfuzita + mieno. Ĉe ĉiu revido de tiu konfuzita birdvizaĝo + ŝi ne povis ne ekridegi; ankaŭ, kiam ŝi sukcesis + malsuprenigi la kapon, kaj denove volis fari la frapon, jen la + erinaco, malvolvinte sin dum ŝi penis mastrumi la birdon, jam + rampas for. Krom ĉio ĉi, en la direkto kien ŝi volas + frapsendi la erinacon, plej ofte malhelpis la tre onda grundsurfaco; + kaj fine la arkoj ofte rektigis sin kaj marŝis for por alparoli + aliajn arkojn. Alicio baldaŭ konvinkiĝis ke la kroketludo, + +<!-- File: 107.png --> + + kiel oni ludas ĝin ĉe la Kera Damo, estas tre malfacila. +</p> + +<p> + La partoprenantoj, ne atendante la vicon, ludis ĉiuj samtempe. + Oni ĉiam diskutadis, kies estas la diversaj erinacoj; oni + malpacis, kaj eĉ batalis por posedi ilin. Post ne longa tempo, + la Damo tute furioziĝis, ĉirkaŭ marŝegante + kaj kriegante ĉiuminute, "Oni senkapigu lin, oni senkapigu + ŝin!" +</p> + +<p> + Tio estis por Alicio tre maltrankviliga. Estas vero, ke ĝis nun + ŝi ne havis disputon kun la Damo, sed ŝi tre bone sciis ke + tio facile povas okazi, "kaj se mi ofendos ŝin," pensis ŝi, + "kio okazos al mi? Tie ĉi oni tiel ofte ordonas senkapigojn, + ke mirinde estas ke eĉ unu individuo restas vivanta." <!-- + lower-case in English too --> +</p> + +<p> + "Ŝi ĉirkaŭrigardis, serĉante rimedojn por + forkuri," kaj dubante ĉu ŝi povos retiri sin nerimarkite. + Dum tiu ĉirkaŭrigardado ŝi rimarkis strangan aperon + en la aero. Unue ŝi ne povis imagi kio ĝi estas; sed + observinte ĝin kelke da momentoj, ŝi konstatis ke ĝi + estas grimaco. "Do, la <i>Ĉeŝŝa</i> Kato venas," + ŝi konkludis, "nun mi havos kunparolanton." +</p> + +<p> + "Ĉu vi bone progresas en la ludo?" diris la Kato, kiam aperis + nur la buŝo kaj la cetera parolilaro. Tuj kiam aperis la okuloj, + Alicio amike salutis. "Sed ne utilas alparoli ĝin," + +<!-- File: 108.png --> + + pensis ŝi, "ĝis la oreloj aperos, aŭ almenaŭ unu + el ili." +</p> + +<p> + Post unu minuto jam aperis la tuta kapo. Alicio demetis sian + fenikopteron, kaj komencis doni plenan raporton pri la ludado, + ĝojante, ke nun ŝi havas atentan aŭskultanton. La Kato + ŝajne opiniis, ke jam estas videbla sufiĉe da lia korpo, + kaj li aperigis nenion plu. +</p> + +<p> + "Laŭ mi, oni ludas tre maljuste," diris Alicio per iom + plenda voĉo, "kaj ĉiuj tiel laŭte malpacas, ke + mi ne povas aŭdi mian propran voĉon; oni ne havas + definitivajn regulojn, aŭ se ekzistas tiaj, oni ne atentas + ilin. Ankaŭ vi ne povas imagi kiel konfuzige estas ke ĉiuj + ludiloj—pilkoj, arkoj, k.t.p. estas vivaj. Ekzemple, jen la + arko kiun mi devas celi promenas ĉe la alia bordo de la ludejo; + kaj ĵus kiam mi volis martelumi la pilkon de la Damo, ĝi + forkuris de la mia!" +</p> + +<p> + "Ĉu vi trovas la Damon agrabla?" diris la Kato per mallaŭta + voĉo. +</p> + +<p> + "Tute ne," respondis Alicio. "Ŝi ja estas tiel ekstreme—" +</p> + +<p> + En tiu momento ŝi rimarkis ke la Damo staras malantaŭ + ŝi kaj aŭskultas, do ŝi daŭrigis: "—lerta + <!-- Moved the em dash to inside the quotation --> kaj trafema, ke + neniu alia havas eĉ la plej malgrandan venkŝancon." +</p> + +<p> + La Damo ridetis afable kaj preterpasis! +</p> + +<p> + "Kiun ajn vi alparolas?" diris la Reĝo, + +<!-- File: 109.png --> + + alvenante antaŭ Alicion, kaj rigardante el larĝe + malfermitaj okuloj la Katkapon. +</p> + +<p> + "Unu mian amikon," Alicio ĝentile respondis. "Permesu ke mi + prezentu al vi—la <i>Ĉeŝŝa</i> Katon." +</p> + +<p> + "Mi tute ne aprobas ĝian aspekton," diris la Reĝo, "tamen + se al ĝi plaĉos, mi permesos al ĝi kisi mian manon." +</p> + +<p> + "Tio <i>ne</i> plaĉas," diris la Kato. +</p> + +<p> + La Reĝo metis sian reĝan korpon por protekto malantaŭ + Alicion. +</p> + +<p> + "Vi ne insultu," diris li el tiu rifuĝejo, "kaj—ne rigardu + min." +</p> + +<p> + "La Kato ja <i>rajtas</i> rigardi <!-- I inserted a comma. --> + vin,"<sup><a name="piednoto13a" href="#piednoto13b">13</a></sup> diris + Alicio. "Tion mi certe legis en iu libro kvankam mi ne povas rememori + la titolon." +</p> + +<p> + "Tamen ĝi devas esti formovita," diris la Reĝo fortemfaze. + Kaj alvokinte la Damon, kiu en tiu momento preterpasas, "Mi tre + volas," diris li, "ke vi, karulino, formovigu tiun katon." +</p> + +<p> + Por forigi ĉiujn malagrablaĵojn, ĉu gravaj, ĉu + trivialaj, la Damo ja havis ĉiam la saman rimedon. "Senkapigu + ĝin," ŝi diris, eĉ ne turnante la kapon por rigardi. +</p> + +<p> + "Do, mi venigos mem la ekzekutiston," diris la Reĝo, kaj tiucele + li tuj rapidis for. +</p> + +<p> + En tiu momento Alicio ekaŭdis la voĉon de la Damo, kiu + malproksime kriegas furioze. + +<!-- File: 110.png --> + + Jam tri ludantojn la Damo mortkondamnis nur pro neĉeesto en + siaj vicoj. La ludado fariĝis tiel miksita, ke Alicio neniel + povis certiĝi kiam ŝi havas la vicon. Do, ŝi prudente + decidiĝis reiri por eltrovi, se eble, la nunan staton de la + ludo, kaj serĉi sian erinacon. Sian erinacon ŝi trovis + batalanta kontraŭ alia erinaco. Jen tre oportuna momento por + martelumi ilin unu per alia, sed unu cirkonstanco malhelpis; ŝia + fenikoptero forestis en alia parto de la ĝardeno, kie (laŭ + la informo de ŝiaj okuloj) ĝi klopodadas per tre mallertaj + flugpenoj levi sin sur arbon. +</p> + +<p> + Ŝi rekaptis la fenikopteron kaj reportis al sia ludloko; sed la + batalo jam finiĝis kaj neniu el la erinacoj restis videbla. +</p> + +<p> + "Tio tamen ne estas tre grava," pensis Alicio, "ĉar <!-- Error + in book: car --> ankaŭ malaperis ĉiuj arkoj." Do, pakinte + la fenikopteron sub la brako, por ke ĝi ne ree foriĝu, + ŝi reiris al la Kato, en la espero iom pli babiladi kun ĝi. +</p> + +<p> + Ĉirkaŭ la Kato la gastoj grandamase kolektiĝis, kaj + forta disputado okazas inter la ekzekutisto kaj la gereĝoj. + Ĉiuj ĉi parolas samtempe; la ceteraj silente + ĉirkaŭstaras, kaj ekscitite aŭskultas. +</p> + +<p> + Tuj kiam Alicio aperis, ĉiuj disputantoj alvokis ŝin por + decidi la aferon. +</p> + +<p> + Sed ĉar ĉiuj parolis samtempe, estis por ŝi tre + malfacile bone aŭdi la diratajn vortojn. +</p> + +<!-- File: 111.png --> + +<!-- [Illustration: LA GEREĜOJ ARGUMENTAS KUN LA EKZEKUTISTO PRI EKZEKUTO +DE LA SENKORPA KATKAPO.] --> + +<center id="ilustrajho08" class="ilustrajhe"> + <img src="images/ladaem08.png" border="2" alt="Ilustrajxo: LA GEREGXOJ ARGUMENTAS KUN LA EKZEKUTISTO PRI EKZEKUTO DE LA SENKORPA KATKAPO."> + <br> + LA GEREĜOJ ARGUMENTAS KUN LA EKZEKUTISTO PRI EKZEKUTO DE LA SENKORPA KATKAPO. +</center> + +<!-- File: 112.png --> + +<!-- [Blank Page] --> + +<!-- File: 113.png --> + +<p> + La ekzekutisto argumentis ke oni ne povas detranĉi kapon, se ne + ekzistas korpo de kiu oni povas apartigi ĝin. Neniam en la tuta + vivo li devis trakti tian aferon, kaj li jam estas tro aĝa por + komenci tute novan metion. +</p> + +<p> + La Reĝo argumentis: "Oni ja povas senkapigi ĉion, kio nur + havas kapon; oni do ne parolu sensencaĵon." +</p> + +<p> + Kaj jen fine la dama argumento: "Se <i>iel</i> la afero ne estos dece + konsentita jam nun, mi ĉiujn senescepte ekzekutigos." +</p> + +<p> + (Tio ĉi ja iom klarigas la kaŭzon de la jam aludita + eksciteco de la gastoj!) +</p> + +<p> + Alicio ne povis elpensi ion pli dirindan ol: +</p> + +<p> + "Ĝi apartenas al la Dukino; mi konsilas ke vi turnu vin al + ŝi." +</p> + +<p> + "Ŝi estas en la kondamnitejo, vi venigu ŝin," diris la Damo. + <!-- I moved the quotemark. --> +</p> + +<p> + La ekzekutisto tuj ekrapidis for, kiel sago el pafarko. +</p> + +<p> + Tuj post lia foriro la Katkapo komencis esti kvazaŭ nebula; + kiam li revenis kun la Dukino, ĝi jam tute malaperis. Sekve la + Reĝo kaj la ekzekutisto ĉirkaŭkuris kiel frenezuloj + serĉante ĝin, kaj la aliaj iris returne al la ludejo. +</p> + +<!-- File: 114.png --> + +<div class="chapitrotitolo" id="chapitroIX"> + ĈAPITRO IX + <br> + <span class="majusklete">La Viv-historio de la Falsa + Kelonio<sup><a name="piednoto14a" href="#piednoto14b">14</a></sup></span> +</div> + +<p> + "<span class="majusklete">Vi</span> ne povas imagi," diris la Dukino, + "kiel ĝojige estas por mi revidi <i>vin</i>, mia kara." Dirante + tion, ŝi ligis sin al Alicio per la brako en tre bonkamarada + maniero, kaj ili ekmarŝis kune. +</p> + +<p> + Tre plaĉis al Alicio trovi, ke la Dukino estas nun bonhumora, + kaj ŝi interne pensis ke antaŭe, kiam ili renkontiĝis + en la kuirejo, eble igis ŝin malagrabla nur la pipro. +</p> + +<p> + "Kiam <i>mi</i> estos Dukino," pensis ŝi, "da pipro mi havos en + mia kuirejo ĝuste neniom. Supo povas esti tre bona sen pipro. + Eble pipro estas ĉiam la kaŭzo kiu igas la homojn koleraj." + Kaj ŝi daŭrigis tre fiere, kvazaŭ konsciante ke nun + ŝi eldonas novan principon, tre gravan por + +<!-- File: 115.png --> + + la homoj:—"Nur vinagro acidigas ilin, nur kamomilo + maldolĉigas, kaj—(lasta kaj plej grava principo)—nur + sukeraĵoj dolĉigas la infanojn. Se nur la plenaĝuloj + <i>tion</i> scius, ili estus ja malpli ŝparemaj—" <!-- + Drat. I believe this translation was made from a _different_ text + than the Annotated Alice. Where's that parenthesis from?! --> +</p> + +<p> + Ŝi jam tute forgesis la Dukinon, kaj eksaltis surprize, + aŭdante ŝian voĉon diranta:— +</p> + +<p> + "Vi ion pripensas, mia kara, kaj pro tio forgesas paroli. Mi ne povas + en la nuna momento citi la moralon de tio, sed kredeble mi rememoros + ĝin poste." +</p> + +<p> + "Eble ĝi ne havas moralon," Alicio kuraĝis diri. +</p> + +<p> + "<i>Tut! Tut!</i> Vi bubino," diris la Dukino, "ĉio ja havas + moralon, se nur oni povas trovi ĝin." Dum ŝi parolis, la + Dukino premis sin pli forte kontraŭ Alicio. +</p> + +<p> + Alicio ne tre ŝatis tiun ĉi troproksimiĝon; unue, + ĉar la Dukino estas (de proksime) tre malbela; kaj due, ĉar + ŝi havas ĝuste la taŭgan altecon por apogi sian akran + mentonon sur la ŝultro de Alicio. Tamen, ĉar ŝi ne + volis esti malagrabla, ŝi laŭeble toleris ĉion. +</p> + +<p> + "La kroketludo ŝajnas nun progresi pli bone," diris ŝi. +</p> + +<p> + "Mi konsentas," diris la Dukino, "kaj de tio la moralo estas: 'Ho, + nur la amo, nur la amo igas la mondon rondiri.'" +</p> + +<!-- File: 116.png --> + +<p> + "Ĉu ne <i>iu</i>," preskaŭ sarkasme demandis Alicio, + "antaŭe diris en la kuirejo ke la kondiĉo de tiu rondiro + estas ke ĉiu atentu nur sian aferon?" +</p> + +<p> + "Nu, la signifo ja estas preskaŭ sama," diris la Dukino, + ŝultrumante Alicion per sia mentonego, "kaj de tio la moralo + estas: 'Se vi prizorgas la sencon, la sonoj prizorgos sin mem.'" +</p> + +<p> + "Ĉe ĉiu afero ŝi ja volas trovi moralon," pensis + Alicio. +</p> + +<p> + "Vi eble miras, kial mi ne ĉirkaŭprenas al vi la talion," + diris iom poste la Dukino. "La kaŭzo estas, ke mi dubas pri la + bonhumoro de via fenikoptero. Ĉu mi faros la provon?" +</p> + +<p> + "Ne, li eble mordus vin." Alicio diris tion pro singardaj motivoj; + ŝi tute ne deziris la provon. +</p> + +<p> + "Estas vero," respondis la Dukino. "Fenikopteroj kaj mustardo + ambaŭ mordas; kaj jen la moralo: 'Samspecaj birdoj flugas + kune.'" <!-- Punctuated the moral like the other morals; not only + for consistency, but also to balance the quotemarks! --> +</p> + +<p> + "Tamen mustardo ne estas birdo," Alicio kritikis. +</p> + +<p> + "Vi estas prava, kiel ĉiam," afable konsentis la Dukino. "Mi tre + admiras vian spritecon; per viaj paroloj vi ja igas ĉion klara." +</p> + +<p> + "Mi kredas ke mustardo estas mineralo, ĉu ne?" diris Alicio. +</p> + +<!-- File: 117.png --> + + +<p> + "Jes, kompreneble," diris la Dukino. (Ŝi ŝajne estis + preta konsenti al ĉio ajn de Alicio dirota.) "Ne malproksime + de tie ĉi mi mem havas grandan mustardminejon, kaj la moralo: + 'Da tio kion mi jam havas <i>en min'</i>, vi ne tro enigu <i>en + min</i>.'" +</p> + +<p> + Alicio dume profundiĝis en pensojn, kaj pro tio ne + atentis—eĉ ne aŭdis—pri la dukina minejo. Post + unu minuto ŝi ekkriis: +</p> + +<p> + "Ho jam fine mi bone memoras: Mustardo estas legomo, kvankam ĝi + ne havas la aspekton esti tia." +</p> + +<p> + "Mi tute konsentas," denove diris la konsentema Dukino, "kaj jen la + moralo:—'Vi ĉiam estu laŭ la aspekto'—aŭ + se vi volas ke mi esprimu ĝin pli klare:—'Vi neniam imagu + al vi ke vi ne estas aliaspekta ol tio, kio al aliaj ŝajnus + ke kio vi aŭ estis aŭ aspektus esti, ne estas aliaspekta + ol kio vi antaŭe estis, estus ŝajninta al ili esti + aliaspekta.'" +</p> + +<p> + "Mi kredas ke <i>tion</i> mi povus pli bone kompreni," diris Alicio + tre ĝentile, "se mi havus ĝin skribitan antaŭ la + okuloj; sed, bedaŭrinde mi ne tute sukcesis kapti la signifon + dum vi parolis." <!-- I added a quotemark. --> +</p> + +<p> + "Tio ja," diris la Dukino per tre memkontenta voĉo, "estas nur + nulaĵo kompare kun la diroj kiujn mi povus eldiri." +</p> + +<!-- File: 118.png --> + +<p> + "Tamen ne ĝenu vin, mi petas," Alicio rapide respondis, "donante + plilongan klarigon; mi timas ke vi tro lacigus vin per tia laboro." +</p> + +<p> + "Ho, ne parolu pri la laboro, mi petas," diris la Dukino, "mi ja + oferas al vi donace ĉion, kion mi diris ĝis nun." +</p> + +<p> + "Jen donaco efektive nulkosta!" pensis Alicio. "Mi tute ne + ŝatus, ke la naskotagaj donacoj estu tiaspecaj." Sed tion + ŝi ne kuraĝis diri laŭte. +</p> + +<p> + "Ĉu ree vi pensas?" diris la Dukino, kaj Alicio denove sentis + sur la ŝultro speciale fortan ekpremon de la dukina mentono. +</p> + +<p> + "Mi ja rajtas pensi," iom akre respondis Alicio, ĉar ŝi + komencis senti sin ĝenata. +</p> + +<p> + "Vi rajtas certe," konsentis la Dukino, "sed ne pli ol porkoj rajtas + flugi; kaj la M—" +</p> + +<p> + Sed en tiu momento Alicio forte surpriziĝis, ĉar eĉ + en la komenco de tiu tre ŝatata vorto, la dukina voĉo + ekvelkis, kaj la dukina brako, ligita kun la ŝia, forte tremis. + Jen, rekte kontraŭ ili, vizaĝo kontraŭ vizaĝo, + staris la Kera Damo, kun la brakoj falditaj. Ŝi sulkigas + fulmotondre la brovojn. +</p> + +<p> + "Estas bela tago, via Dama Moŝtino," la Dukino komencis per tre + humila kaj malforta voĉo. +</p> + +<p> + "Jam nun mi admonas vin," la Damo pasie interrompis ŝin, + piedfrapante la grundon, "aŭ + +<!-- File: 119.png --> + + vi aŭ via kapo jam nun devas esti for, vi elektu!" +</p> + +<p> + La Dukino elektis, kaj—malaperis! +</p> + +<p> + "Ni daŭrigu la ludadon," la Damo diris al Alicio; kaj Alicio, + tro timigite por eligi eĉ unu vorton, per malvolantaj paŝoj + sekvis ŝin al la ludejo. La aliaj gastoj, profitante la + foreston de la Damo jam sidiĝis sub la arboj por ripozi. + Sed ekvidinte la Damon, ili tuj levis sin kaj enue ekludis. Por + instigi ilin la Damo anoncis ke eĉ unumomenta prokrasto + kostos al la prokrastanto—la vivon. Dum la tuta ludtempo, + tra la tuta ludkampo, la Damo ne ĉesis malpaci kun la aliaj + ludantoj kaj ĉiumomente kriegis "Senkapigu lin," aŭ + "Senkapigu ŝin." La soldatoj devis gardi la ĉiuminute + mortkondamnatojn; por plenumi tiun devon, estis necese ke ili forlasu + la luddevon, t.e. la devon esti arkoj; kaj konsekvence restis post + duonhoro eĉ ne unu arko; ĉiuj partoprenintoj (krom la + Reĝo, la Damo, kaj Alicio) estis jam mortkondamnitaj kaj soldate + gardataj. +</p> + +<p> + La Damo—pro manko da senkapigebla materialo—ĉesis + labori, kaj per spireganta voĉo demandis al Alicio: +</p> + +<p> + "Ĉu vi jam vidis la Falsan Kelonion?" +</p> + +<p> + "Ne," respondis ŝi, "eĉ mi ne scias kio estas Falsa + Kelonio." +</p> + +<!-- File: 120.png --> + +<p> + "Ĝi estas," la Damo respondis, "la kreitaĵo, el kiu oni + faras la falskelonian supon." <!-- I added a quotemark. --> +</p> + +<p> + "Mi neniam vidis tian beston," diris Alicio, "aŭ eĉ + aŭdis pri ĝi." +</p> + +<p> + "Vi venu, do," diris la Damo, "kaj li mem diros al vi sian + vivhistorion." +</p> + +<p> + En la momento kiam ŝi ekiris kun la Damo, ŝi aŭdis + la Reĝon diranta (per tre mallaŭta voĉo) al la tuta + ĉeestantaro: "Oni vin pardonas—ĉiujn." +</p> + +<p> + "Jen tre bona afero," ŝi pensis. "Do, malgraŭ ĉio, + tiuj teruraj ekzekutoj ne efektiviĝos. Mi tre, tre ĝojas + pri tio." +</p> + +<p> + Baldaŭ ili alvenis al Grifo kuŝanta en la sunlumo kaj + profunde dormanta. (Se vi ne scias kio estas Grifo, rigardu la + ilustraĵon.) +</p> + +<p> + "Levu vin, dormemulo," ordonis la Damo, "kaj konduku ĉi tiun + fraŭlinon al la Falsa Kelonio, por ke ŝi aŭskultu lian + vivhistorion." Tiam por ekskuzi sin al Alicio ŝi aldonis: "Mi + mem devas iri returne por aranĝi kelkajn ekzekutojn kiujn mi + ordonis." +</p> + +<p> + Kaj ŝi foriris lasante Alicion sola kun la Grifo. +</p> + +<p> + La Grifo, levinte sin kaj frotinte la okulojn, atendis ĝis + la Damo malaperis kaj tuj—tuj mokridis ŝin. "Jen bona + ŝerco," li diris, duone al si, duone al Alicio. +</p> + +<p> + "Ho, ĝin diru al mi, mi petas," Alicio diris. +</p> + +<!-- File: 121.png --> + +<!-- [Illustration: LA GRIFO PROFUNDE DORMIS.] --> + +<center id="ilustrajho09" class="ilustrajhe"> + <img src="images/ladaem09.png" border="2" alt="Ilustrajxo: LA GRIFO PROFUNDE DORMIS."> + <br> + LA GRIFO PROFUNDE DORMIS. +</center> + +<!-- File: 122.png --> + +<!-- [Blank Page] --> + +<!-- File: 123.png --> + +<p> + "Nu, la ŝerco estas <i>ŝi</i> mem," diris la Grifo. + "Ĉio tio pri la ekzekutoj estas nur ŝia fantazio; oni ja + fakte neniun ekzekutas! Tamen, vi rapidiĝu!" +</p> + +<p> + "Tie ĉi ĉiu ja ordonas rapidiĝi," pensis Alicio, dum + ŝi malrapide sekvas ĝin. "Neniam en la tuta vivo oni tiom + ĉirkaŭordonis min, neniam!" +</p> + +<p> + Ne multe progresinte, ili jam ekvidis malproksime la Falsan Kelonion. + Li sidis tutsola sur iu rokrando, kaj havis tre tristan mienon. Kiam + ili pli proksimiĝis, Alicio povis aŭdi, ke li ĝemas + tiel profunde ke li riskas rompi al si la koron. Ŝi eksentis por + li tre fortan kompaton, kaj demandis al la Grifo: +</p> + +<p> + "Kiaspeca estas lia doloro?" +</p> + +<p> + Sed la Grifo respondis per preskaŭ tiaj samaj vortoj, kiajn li + ĵus uzis pri la Damo: +</p> + +<p> + "Ĉio tio pri la doloro estas nur lia fantazio; li ja ne havas + realajn dolorojn.—Tamen, vi rapidiĝu." +</p> + +<p> + Do, ili marŝis kune rekte al la Falsa Kelonio. Tiu rigardis ilin + el grandaj larmplenaj okuloj, sed diris nenion. +</p> + +<p> + "Tiu ĉi fraŭlino tre deziras scii vian historion," diris la + Grifo. +</p> + +<p> + "Mi volonte diros ĝin al ŝi," diris la Falsa Kelonio per + profunda, kvazaŭ kaverna voĉo. "Vi ambaŭ sidiĝu, + mi petas. Kaj eĉ ne unu vorton parolu, ĝis mi finos." +</p> + +<!-- File: 124.png --> + +<p> + Ili do sidiĝis, kaj dum kelkaj minutoj <i>neniu</i> parolis. + Alicio pensis interne, "Kiamaniere li povos fini, se neniam li + komencos, <i>tion</i> mi ne povas kompreni." Tamen ŝi pacience + atendis. +</p> + +<p> + "Iam en la pasinto," diris fine la Falsa Kelonio kun profunda + ekĝemo, "mi estis <i>vera</i> Kelonio." +</p> + +<p> + Sekvis tiujn vortojn tre longa silento, kiun interrompis nur la + okazaj interjekcioj (<i>Hjckrrh, Hjckrrh</i>) de la Grifo kaj la + konstanta plorĝemado de la Falsa Kelonio. Alicio preskaŭ + decidiĝis levi sin kaj peti forpermeson, dirante <!-- I removed + a period. --> 'Mi tre dankas vin, sinjoro, por via interesa rakonto.' + Tamen, ĉar ŝi supozis, ke li nepre diros iom pli, ŝi + restis trankvile, kaj nenion diris. +</p> + +<p> + "Kiam mi estis malgrandulo," fine la Falsa Kelonio daŭrigis iom + pli trankvile (kvankam eĉ nun li plorĝemis ne malofte), "la + gepatroj sendis min al lernejo en la maro. La instruisto estis iu + maljuna kelonio—ni kutime nomis lin Testud'—" +</p> + +<p> + "Pro kio vi nomis lin Testud' <!-- Error in book: double quote --> + ĉar li ne estis Testudo?" interrompis Alicio. +</p> + +<p> + "Ni ja nomis lin Testud', ĉar li estis fame konata + <i>te-studento</i>, kaj tre ŝatis paroli pri la te-kulturo. + Ĉu vi ne povis konkludi tion, ne demandinte?" +</p> + +<p> + La Falsa Kelonio evidente indignis, ke pro ŝia malspriteco li + devis doni tiun klarigon. +</p> + +<!-- File: 125.png --> + +<p> + Kaj la Grifo aldonis: "Vi devas honti, demandinte pri tia simpla + afero." +</p> + +<p> + Tiam, por doni pli fortan emfazon al la riproĉo, ambaŭ + sidis silente kaj rigardegis Alicion, ĝis pro konfuzo ŝi + estus tre kontenta ke la tero malfermiĝu kaj kovru ŝin. + Fine, la Grifo diris al la Falsa Kelonio: +</p> + +<p> + "Vi rapidu, malrapidulo! oni ne povas tie ĉi atendi la tutan + tagon." +</p> + +<p> + La Falsa Kelonio daŭrigis per jenaj vortoj:— +</p> + +<p> + "Jes, ni iris al la lernejo en la maro, kvankam vi eble ne kredas + tion—" +</p> + +<p> + "Mi ne diris ke mi ne kredas," interrompis Alicio. +</p> + +<p> + "Vi ja ofte diris tion," diris la Falsa Kelonio, "almenaŭ se vi + similas aliajn hominfanojn." +</p> + +<p> + Kaj antaŭ ol Alicio povis ree ekparoli, la Grifo ekkriis al + ŝi severe: "Vi fermu la buŝon!" +</p> + +<p> + La Falsa Kelonio daŭrigis: "Tre bonan instruadon ni havis; + fakte, ni iris lernejon ĉiutage—" +</p> + +<p> + "Pri tio vi ne devas fanfaroni," diris Alicio, "ankaŭ mi iras en + ĉiutagan lernejon." +</p> + +<p> + "Ĉu vi lernas <i>ekstraĵojn</i>?" demandis la Falsa + Kelonio. +</p> + +<p> + "Jes," respondis Alicio, "la francan lingvon kaj la muzikon." +</p> + +<p> + "Ankaŭ la vestlavadon?" demandis plue la Falsa Kelonio. +</p> + +<!-- File: 126.png --> + +<p> + "Certege ne!" indignis Alicio. +</p> + +<p> + "Do, malgraŭ ĉio, la via ne estis efektive altranga, + bonstila lernejo," diris triumfe la Falsa Kelonio. "En la nia, oni ja + presigis ĉe la kontfino: +</p> + +<p> + 'La franca lingvo, la muziko, kaj la + <i>vestlavado</i>—ekstraj.'" +</p> + +<p> + "Laŭ mi, vi ne multe bezonis la vestlavadon," diris Alicio + "ĉar vi vivis sur la marfundo." +</p> + +<p> + "Miaj gepatroj povis pagi nek por tiu ekstraĵo, nek por la + aliaj," la Falsa Kelonio diris ĝemante. "Ili pagis nur la + ordinarajn kurspagojn." +</p> + +<p> + "Kiajn temojn la ordinara kurso enhavis?" Alicio demandis. +</p> + +<p> + "Por komenci," respondis la Falsa Kelonio, "La Libro-lekado + kaj la Plumskrapado; ankaŭ la diversaj fakoj de + Aritmetiko—Ambicio, Korpremo, Multimpliko, kaj Diveno." +</p> + +<p> + "Pri Multimpliko," Alicio kuraĝis diri, "mi neniam aŭdis. + Kio ĝi estas?" +</p> + +<p> + La Grifo levis surprize ambaŭ birdpiedojn. (Li ankaŭ havis + en la posta parto du bestpiedojn—vidu la ilustraĵon.) +</p> + +<p> + "Kion?" Ĝi ekkriis "neniam aŭdis pri Multimpliko kaj tamen + scias pri la Divenarto? Nu tiu arto kaj la arto multimpliki estas + reciproke konversaj; kaj nur postkiam oni <i>multe</i> praktikis + implikon, estas permesate eĉ komenci + +<!-- File: 127.png --> + + la arton diveni. Diveno sen antaŭa impliko estas ja tute + senvalora. Tamen vi, ne konante Multimplikon, pretendas bone koni la + Divenon. Eĉ idioto ne kredus tion." +</p> + +<p> + Alicio jam ne havis la kuraĝon por demandi plu al la Grifo pri + la marlerneja Aritmetiko. Turnante sin for de li, ŝi demandis al + la Falsa Kelonio: +</p> + +<p> + "Kion alian vi devis lerni?" +</p> + +<p> + "En la unua loko, la Misterojn," respondis la Falsa Kelonio + kalkulante la temojn per siaj piedaĵoj, nome Mistero Antikva kaj + Mistero Moderna: ankaŭ la Disigarto. La Disigarta instruisto + estis maljuna angilo kiu venis nur unufojon en ĉiu semajno; li + instruis al ni disigi ĉiujn objektojn, ĉu ebenaj, ĉu + solidaj kaj <i>Kolerigi florbildojn</i>. +</p> + +<p> + "Kiamaniere oni faris tion?" demandis Alicio. +</p> + +<p> + "Nu, la detala klarigo estus ja tre teda," diris la Falsa Kelonio, + "tamen mi certigas al vi ke niaj lernejanoj, se ili bezonus, + ekzemple, ruĝigi blankajn rozojn (kiel hodiaŭ la + ĝardenistoj de la Damo) tre hontus uzi ilian kolorilon; kaj + eĉ por ruĝigi la Damon mem, la koleriga metodo estus multe + pli bonartista ol la koloriga. Eble la Grifo volos aldoni pluan + klarigon." +</p> + +<p> + "Mi ne povas," diris la Grifo, "ĉar pro manko da tempo mi neniam + lernis la kolerigarton. + +<!-- File: 128.png --> + + La klasika profesoro tre okupis mian tempon; li ja estis vera + kankro." +</p> + +<p> + "Mi ne lernis de li," diris ĝemante la Falsa Kelonio. "Oni diris + ke li instruis la Ratinan kaj Blekan lingvojn. Ĉu mi estas + prava?" +</p> + +<p> + "Tute prava," diris la Grifo, ankaŭ ĝemante, kaj pro la + dolorigaj memoraĵoj ili ambaŭ kovris la vizaĝojn per + la piedaĵoj. +</p> + +<p> + "Kaj kiom da horoj ĉiutage vi studis en la lernejo?" Alicio + faris tiun demandon en la celo kiel eble plej rapide enkonduki novan + paroltemon. +</p> + +<p> + "Dek horojn," respondis la Falsa Kelonio, "en la unua tago, naŭ + en la dua kaj tiel plu." +</p> + +<p> + "Jen tre kurioza aranĝo," diris Alicio. +</p> + +<p> + "<i>Nu, ligiĝis</i> kun tiu 'kurioza' aranĝo," aldiris la + Grifo, "unu tre ŝatata konsekvenco; ĉar en la dekunua tago + <i>nuligiĝis</i> ĉiuj lecionoj." +</p> + +<p> + "Ĉu vi volas komprenigi," diris Alicio tre mirigite "ke en la + dekunua tago la lernejanoj havis la tempon tute libera?" +</p> + +<p> + "Certe," diris la Falsturto. +</p> + +<p> + "Kaj kio okazis en la dekdua tago," Alicio vigle demandis. +</p> + +<p> + "Jen sufiĉe pri la lecionoj," la Grifo interrompis ŝin tre + firme. "La Falsa Kelonio nun rakontos al vi ion pri la ludoj." +</p> + +<!-- File: 129.png --> + +<div class="chapitrotitolo" id="chapitroX"> + ĈAPITRO X + <br> + <span class="majusklete">La Omara Kvadrilo</span> +</div> + +<p> + <span class="majusklete">La</span> Falsa Kelonio profunde + ekĝemis, kaj tiris la postan flankon de unu piedaĵo trans + la okuloj. Li fikse rigardis Alicion kaj forte penis paroli, sed liaj + plorĝemoj dum kelkaj minutoj neebligis la parolojn. +</p> + +<p> + "Li kondutas same kvazaŭ li havas oston en la gorĝo," <!-- + Error in book: gxorgo --> <!-- I inserted a comma --> diris la Grifo + kaj tuj klopodis (per fortaj <!-- Error in book: fortoj --> skuoj + kaj manfrapoj sur la dorson) eligi la oston. Fine la Falsa Kelonio + regajnis la voĉpovon, kaj kun larmoj glitfalantaj sur siaj + vangoj komencis: +</p> + +<p> + "Eble vi ne loĝis longan tempon sub la maro (Alicio intermetis + 'Mi neniam') eble ankaŭ vi neniam estas prezentita al + Omaro—(Alicio komencis diri 'Mi unufojon gustumis—' sed + rapide haltigis sin kaj diris anstataŭe 'Mi neniam')—do vi + eĉ ne povas imagi, kia rava afero estas la Omara Kvadrilo." +</p> + +<p> + "Mi devas konfesi ke ne," diris Alicio. "Kiaspeca ĝi estas?" +</p> + +<p> + "Nu," la Grifo respondis, "oni komence formiĝas en unu rangon + laŭ la marbordo—" +</p> + +<!-- File: 130.png --> + +<p> + "En du rangojn," interrompis la Falsa Kelonio, "da fokoj, kelonioj, + k.c. Poste, kiam oni formovis ĉiujn meduzojn—" +</p> + +<p> + —"Kio ordinare konsumas multe da tempo," intermetis la Grifo. +</p> + +<p> + —"Oni du fojojn antaŭen iras—" +</p> + +<p> + —"ĉiu kun sia kundancanta omaro,"—ree interrompis la + Grifo. +</p> + +<p> + —"Kompreneble," konsentis la Falsa Kelonio—"du fojojn + antaŭen iras, turniĝas kun la kunulo—" +</p> + +<p> + —"Ŝanĝas la kunulon kaj reiras samvice," diris la + Grifo. +</p> + +<p> + —"Poste," la Falsa Kelonio rekomencis, "oni ja ĵetas + la—" +</p> + +<p> + —"la omarojn," ekkriis ekscitite la Grifo, kaj saltis en la + aeron. +</p> + +<p> + —"Kiel eble plej malproksimen en la maron—" +</p> + +<p> + —"Naĝsekvas ilin," la Grifo kriis, ankoraŭ pli + ekscitite. +</p> + +<p> + —"Renversas sin en la maro—" dirante tion eĉ la + Falsa Kelonio saltis furioze sur la piedpintoj. +</p> + +<p> + —"Denove ŝanĝas la kunulon—" Ĉi tiun fojon + la Grifo tiel forte kriegis, ke ŝajnis al Alicio ke ŝiaj + oreloj krevas. +</p> + +<p> + —"Renaĝas al tero, kaj—jen la fino de l' unua + movado," diris la Falsa Kelonio. En tiu momento + +<!-- File: 131.png --> + + li subite mallaŭtigis la voĉon, kaj ambaŭ bestoj + kiuj ĵus freneze ĉirkaŭsaltis, ree sidiĝis, kaj + rigardis Alicion trankvile kaj tre melankolie. +</p> + +<p> + "Ĝi nepre estus tre plezuriga danco por alrigardi," diris + Alicio. +</p> + +<p> + "Ĉu vi volus vidi iometon da ĝi?" demandis la Falsa + Kelonio. +</p> + +<p> + "Ho, mi tre ŝatus ĝin," respondis Alicio. +</p> + +<p> + "Ni do tradancu kune la unuan parton," diris la Falsa Kelonio al la + Grifo, "la omarojn ni ja povos imagi. Kiu el ni kantos la muzikon?" +</p> + +<p> + "Ho, <i>vi</i> kantu," diris la Grifo, "ĉar mi forgesis la + vortojn." +</p> + +<p> + Ili do komencis danci ĉirkaŭ Alicio. Ne malofte, + pro tro apudaj paŝoj, ili piedpremis al ŝi la + piedfingrojn. Ambaŭ markis la taktojn svingante la dekstran + antaŭpiedaĵon; kaj tre malrapide, tre triste la Falsa + Kelonio kantis:— +</p> + +<p class="italike dekstre"> + "Ho, Limak', vi plirapidu!" la merlango plende ĝemas;<br> + "Ĉar fokeno post ni sekvas, kaj la voston al mi premas!<br> + Kelonioj kaj omaroj je fervoro ĉiuj bolas,<br> + Kaj atendas vin sur sablo! Ĉu vi ankaŭ danci volas?<br> + Vi konsentas, ĉu ne vere? Vi konsentas partopreni?<br> + Vi konsentas. Ĉu ne vere? Ho, konsentu partopreni. +</p> + +<p class="italike dekstre"> + Ho, imagu vi la ravon esti supren altlevita!<br> + Esti kun omar' kunulo for en maron forĵetita!"<br> + "Ne! Tro longen!" diris la limak', skuante sin timeme,<br> + "Mi ne volas." Al merlango do rifuzis li dankeme.<br> + Ja konsenti li ne volis, li ne povis partopreni,<br> + Ja konsenti li ne povis, li ne volis partopreni. +</p> + +<!-- File: 132.png --> + +<p class="italike dekstre"> + Fiŝamiko al li diris "Ne tre gravas la distancoj;<br> + Aliborde estas ja alia lando kaj la Francoj!<br> + Ju pli longen de Anglujo, pli apude al Francujo!<br> + Do, ne timu! Ĉar sur ambaŭ bordoj jen por vi patrujo.<br> + Vi konsentas, ĉu ne vere? Vi konsentas partopreni?<br> + Vi konsentas, ĉu ne vere? Ho, konsentu partopreni!" +</p> + +<!-- Error in book: close quote at end of verse in English (and in +the BROADRIBB translation!) --> + +<p> + Kiam la dancado finiĝis, Alicio interne sentis ke ĝi estas + teda kaj eĉ ne sendanĝera por ŝi; tamen ŝi diris + ĝentile:— +</p> + +<p> + "Mi tre dankas; mi tre interesiĝis vidante la dancadon; kaj + speciale plaĉis al mi tiu kurioza kanto pri la merlango." +</p> + +<p> + "Ho, pri la merlangoj," diris la Falsa Kelonio, "vi kompreneble vidis + ilin?" +</p> + +<p> + "Jes," Alicio respondis, "tre ofte mi vidis ilin en <i>la + frit</i>—" +</p> + +<p> + "Pri <i>Lafrito</i>, mi ne scias kie sidas tiu urbo," diris la Falsa + Kelonio, "sed se vi tre ofte vidis ilin, vi kompreneble konas kian + aspekton ili havas?" +</p> + +<p> + "Mi kredas ke jes," diris Alicio, konsiderante. "Ili havas la vostojn + en la buŝoj; ankaŭ ili estas kovritaj per paneroj." +</p> + +<p> + "Pri la paneroj vi eraras," diris la Falsa Kelonio, "ili ne povas + pro la marviŝo teni panerojn sur la korpo. Sed pri la vostoj vi + <i>ne</i> eraras, kaj la kaŭzo ja estas—" +</p> + +<p> + En tiu momento la Falsa Kelonio oscedis kaj fermis la okulojn, + dirante al la Grifo: "<i>Vi</i> diru al ŝi pri la kaŭzo kaj + ĉion tion." +</p> + +<!-- File: 133.png --> + +<p> + "La kaŭzo estas," diris la Grifo, "ke ili persistis iri danci + kun omaroj; do, oni ĵetis ilin malproksimen en la maro; do ili + havis tre longan falon; do, la vostoj fiksiĝis en la buŝoj, + kaj oni ne povis malfiksi ilin; do—jen ĉio." +</p> + +<p> + "Mi dankas," diris Alicio, "tio estas por mi tre interesa. Ĝis + hodiaŭ mi sciis tre malmulte pri merlangoj." +</p> + +<p> + "Mi povas diri al vi pli ol tio, se al vi plaĉos," diris la + Grifo. "Ĉu vi scias kial oni nomas tiun fiŝon merlango?" +</p> + +<p> + "Mi neniam pripensis tiun demandon," diris Alicio. "Kial do?" +</p> + +<p> + "Ĉar ĝia lango estas ĉiam en la maro," klarigis la + Grifo, "kaj la maron ĝi prefere silabas per 'e' nur pro ĝia + partianeco por la Francoj; vi kredeble rimarkis per kia sopira + voĉo ĝi kantis '<i>pli apude al Francujo</i>.'" +</p> + +<p> + (En la angla teksto li tute alie klarigis la nomon. Por ekkompreni + ĝin, oni devas identigi en la pensoj la vortojn "merlango" + kaj "blankigilo" kiuj en angla lingvo havas saman sonon + <i>ŭhajting</i>. Jen la teksta dialogo:— +</p> + +<p> + "Ĉu vi scias kial oni nomas ĝin merlango?" diris la Grifo. +</p> + +<p> + "Mi neniam pripensis tiun demandon," diris Alicio. "Kial do?" +</p> + +<p> + "Ĝi poluras la bot-kaj ŝuojn," diris tre solene la Grifo. +</p> + +<!-- File: 134.png --> + +<p> + "Pol-ur-as la bot-kaj ŝu-ojn," Alicio ripetis tre malrapide, + dispecigante la vortojn en la celo eligi la nepre kaŝitan + signifon. +</p> + +<p> + "Per kio oni poluras viajn ŝuojn?" demandis la Grifo. +</p> + +<p> + Alicio rigardis sur ilin kaj iom konsideris antaŭ ol respondi: +</p> + +<p> + "Mi kredas ke oni traktas ilin per ciro aŭ iu alia nigrigilo." +</p> + +<p> + "Tie ĉi, sub la maro," diris la Grifo per tre profunda + voĉo, "oni poluras botojn per <i>blankigilo</i>. Do, vi nun + komprenas.") +</p> + +<p> + "Kaj el kio oni fabrikas viajn piedirilojn?" Alicio demandis scivole. +</p> + +<p> + "Ho, pri la piediriloj," respondis la Grifo, "unue mi konsilas al + vi ne uzi tiajn longajn kombinaĵojn, kiujn nur la plej lertaj + maranoj povas uzi sen la danĝero esti malkomprenataj. Due, + por respondi la demandon, jen la iloj kiujn ni uzas por igi la + submaranojn <i>pie diri</i> la veron—ni metas sub la piedoj + algojn, efektive ĉion <i>verdan</i>, ĉar, bedaŭrinde, + ne ĉiuj niaj gejunuloj estas instinkte <i>verd-iremaj</i>." +</p> + +<p> + "Se mi estus la merlango," diris Alicio ankoraŭ pripensante la + kanton, "mi dirus al la fokeno: 'Malantaŭen Sinjoro! oni ne + bezonas <i>vin</i>.'" <!-- I moved and added quotemarks. --> +</p> + +<p> + "La Merlangoj ja ĉiam volas kunhavi fokenon," diris la Falsa + Kelonio "kaj sen fokeno + +<!-- File: 135.png --> + + neniu prudenta merlango volus vojaĝi ien en la maro." +</p> + +<p> + "Ĉu vere ne?" Alicio demandis tre mirigite. +</p> + +<p> + "Kompreneble ne," respondis la Falsa Kelonio, "ĉar dum la + vojaĝo li eble bezonos reklami siajn komercaĵojn en + la vizitataj havenoj, kaj kunhavante fokenon li povos respondi + senĝene al la demando: 'Ĉu vi havas afiŝon?' nur + montrante al ĝi kaj dirante 'Jen, sidante sur la pakaĵoj, + <i>jena fiŝo</i>!'" +</p> + +<p> + Ĉar Alicio ne tuj komprenis lian klarigon pri la fiŝa + afiŝo, la Falsa Kelonio ofendiĝis kaj la Grifo profitis + la silenton por proponi ke nun Alicio rakontu al ili <i>sian</i> + historion. +</p> + +<p> + "Mi nur povus rakonti miajn aventurojn komencante per la hodiaŭa + mateno," diris Alicio naive, "ĉar ne utilus priparoli la + antaŭajn tagojn, eĉ la hieraŭan, pro tio ke mi ne + estis la sama persono." +</p> + +<p> + "Ĉion tion vi devas klarigi," diris la Falsa Kelonio. +</p> + +<p> + "Ne, ne! la aventurojn antaŭ ĉio alia," diris malpacience + la Grifo, "per klarigoj oni ja terure perdas la tempon." +</p> + +<p> + Sekve, Alicio komencis rakonti al ili siajn aventurojn de la tempo + kiam ŝi ekvidis la Blankan Kuniklon. En la komenco ŝi + sentis sin tre timema, pro la fakto ke ambaŭ bestoj tre + +<!-- File: 136.png --> + + alproksimiĝis al ŝi—ĉe ĉiu flanko po + unu—kaj tre larĝe malfermis la okulojn kaj buŝojn. + Tamen dum la rakontado ŝi iom post iom fariĝis pli sinfida. +</p> + +<p> + La aŭskultantoj restis tute trankvilaj ĝis ŝi rakontis + pri la deklamo (antaŭ la Raŭpo) de la poemo "<i>Patro + Vilĉo</i>." Kiam ŝi diris al ili ke la vortoj elvenis el la + buŝo tute malpravaj, la Falsa Kelonio profunde enspiregis kaj + diris "Jen tre kurioza fakto." +</p> + +<p> + "Apenaŭ povus esti io pli kurioza," aldonis la Grifo. +</p> + +<p> + "La vortoj elvenis malpravaj," ripetis la Falsa Kelonio, kaj profunde + pensis. +</p> + +<p> + Post kelkaj momentoj ĝi diris:— +</p> + +<p> + "Mi do tre ŝatus aŭskulti, se la Fraŭlino volus nun + deklami ian versaĵon. Vi ordonu ke ŝi komencu." +</p> + +<p> + Li rigardis la Grifon kvazaŭ li kredas ke ĝi havas la + rajton ordoni ŝin. +</p> + +<p> + "Vi stariĝu," diris la Grifo al Alicio, "kaj deklamu '<i>la + Dormemulo</i>.'" <!-- I moved and added quotemarks. F1: Doesn't look + right to me, but I haven't changed it back so that it would be left + for the PP. F2: I think P had it right kaj deklamu is part of the + instructions (stand up and recite) --> +</p> + +<p> + "La kreitaĵoj ja terure ordonadas min," pensis Alicio, "kaj igas + min deklami la parkeraĵojn same kiel se mi estus en la lernejo." +</p> + +<p> + Tamen ŝi leviĝis kaj komencis la deklamon, sed ŝia + kapo pleniĝis de la Omara Kvadrilo en tia grado ke apenaŭ + ŝi konsciis kion ŝi diras, kaj la vortoj venis tre, tre + kurioze:— +</p> + +<!-- File: 137.png --> + +<p class="italike dekstre"> + Jen la voĉ' de l' Omar'! mi aŭdis la krion,<br> + "Vi min bakis tro brune, vi iru Azion!"<br> + La hararon netigas en ĉiu okazo<br> + La anas' per l' okuloj, sed li per la nazo.<br> + Kiam seka la sablo, li kvazaŭ monarĥo<br> + Malestime parolas eĉ pri la ŝarko.<br> + Kiam tajdo kun ŝarkoj amase enfluas<br> + Malfiera la voĉo per kiu li bruas. +</p> + +<p> + "Tiuj certe ne estas la vortoj kiujn <i>mi</i> lernis en la + infaneco," diris la Grifo. +</p> + +<p> + "Tiujn vortojn mi neniam aŭdis ĝis la nuna momento," diris + la Falsa Kelonio, "ĝi ja estas nur sensencaĵo." +</p> + +<p> + Alicio diris nenion. Fininte la verson, ŝi sidiĝis, + metis la manojn al la kapo, kaj ekmiris ĉu iam ŝia vivo + refariĝos ordinara. +</p> + +<p> + "Mi tre volus scii la klarigon de ĉio tio," diris la Falsa + Kelonio. +</p> + +<p> + "Ŝi ne povas klarigi," la Grifo vigle intermetis. "Eldiru la + duan verson." +</p> + +<p> + "Sed pri lia hararo," persistis la Falsa Kelonio, "li fakte ne povus + netigi ĝin per la nazo." +</p> + +<p> + Alicio havis nenion por diri; ŝi nur rigardis ilin senhelpe. +</p> + +<p> + "Vi eldiru la duan verson," ripetis la Grifo, "ĝi + komenciĝas per la vortoj '<i>Lian domon pasante</i>—'" +</p> + +<p> + Alicio ne kuraĝis malobei, kvankam ŝi estis certa ke + ĉio nepre elvenos malprave. Per tremanta voĉo ŝi + eldiris:— +</p> + +<!-- File: 138.png --> + +<p class="italike dekstre"> + Lian domon pasante, per unu okulo<br> + Mi ekvidis panteron kun guf' por kunulo.<br> + La pantero englutis ja ĉion gluteblan,<br> + Al la gufo lasante nenion manĝeblan.<br> + La festeno finiĝis: al la guf' li permesis<br> + La kuleron enpoŝi; <!-- Error in book: emposxi --> li mem ne forgesis<br> + La tranĉilon enpaki virinan en mufon<br> + Kaj per tio li ankaŭ distranĉis la—! +</p> + +<p> + En tiu momento la Falsa Kelonio malpacience interrompis + ŝin:— +</p> + +<p> + "Por kio utilas," li diris, "ke vi eldiru tiajn versaĉojn, + ne dume klarigante ilin? Ĝi estas ja la plej konfuziga + lingvaĵo kiun iam en la vivo mi aŭskultis." +</p> + +<p> + "Jes," konsente diris la Grifo, "ankaŭ mi opinias ke estos bone + ne plu daŭrigi tiun deklamaĵon." Ankaŭ Alicio tre + ĝoje konsentis. +</p> + +<p> + "Ĉu vi volas ke ni tradancu la duan parton de la Omara Danco?" + proponis la Grifo "aŭ ĉu vi eble preferus ke la Falsa + Kelonio kantu al vi?" +</p> + +<p> + "Ho, mi certe preferus la kanton, se la Falsa Kelonio komplezos." + Alicio respondis tiel fervore ke la Grifo diris, ofendite: +</p> + +<p> + "H'm! Pri gustoj ne utilas diskuti. Do, se agrable al vi, karulo, vi + kantu por ŝi '<i>Kelonia Supo</i>.'" <!-- Removed extraneous + quotemarks. --> +</p> + +<p> + La Falsa Kelonio ekĝemis profunde, kaj kantis per voĉo + iafoje plorsufokita: +</p> + +<!-- File: 139.png --> + +<!-- Save for text version(s): + +Supo alloga de verda kolor' + Preta je la sepa hor'! +De la vespero la ĉefa glor'! + Supo vespera, bela vi Sup'! + Supo vespera, bela vi Sup'! +Su-upo ve-espera, Su-upo ve-espera + Bela, ho bela vi Sup'! + +Ho, bela Supo! pli bona ol truf', + Ol supo el bovida huf'! +Ĉion fordonus mi por suf— + —iĉe da vi, ho bela vi Sup'! + —iĉe da vi, ho, bela vi Sup'! +Su-upo ve-espera, Su-upo ve-espera! + Bela, ho bela vi Sup'! + —VI SUP'! +--> + +<center> + <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" class="italike" summary="poemo"> + + <tr><td align="left" colspan="3">Supo alloga de verda kolor'</td></tr> + <tr><td width="15%"> </td><td align="left" colspan="2">Preta je la sepa hor'!</td></tr> + <tr><td align="left" colspan="3">De la vespero la ĉefa glor'!</td></tr> + <tr><td width="15%"> </td><td align="left" colspan="2">Supo vespera, bela vi Sup'!</td></tr> + <tr><td width="15%"> </td><td align="left" colspan="2">Supo vespera, bela vi Sup'!</td></tr> + <tr><td align="left" colspan="3">Su-upo ve-espera, Su-upo ve-espera</td></tr> + <tr><td width="15%"> </td><td align="left" colspan="2">Bela, ho bela vi Sup'!</td></tr> + + <tr><td colspan="3"> </td></tr> + + <tr><td align="left" colspan="3">Ho, bela Supo! pli bona ol truf',</td></tr> + <tr><td width="15%"> </td><td align="left" colspan="2">Ol supo el bovida huf'!</td></tr> + <tr><td align="left" colspan="3">Ĉion fordonus mi por suf—</td></tr> + <tr><td width="15%"> </td><td align="left" colspan="2">—iĉe da vi, ho bela vi Sup'!</td></tr> + <tr><td width="15%"> </td><td align="left" colspan="2">—iĉe da vi, ho, bela vi Sup'!</td></tr> + <tr><td align="left" colspan="3">Su-upo ve-espera, Su-upo ve-espera!</td></tr> + <tr><td width="15%"> </td><td align="left" colspan="2">Bela, ho bela vi Sup'!</td></tr> + <tr><td width="40%" colspan="2"> </td><td align="left">—VI SUP'!</td></tr> + + </table> +</center> + +<p> + "Denove la ĥoron," <!-- Error in book: horon. --> ekkriis la + Grifo. Sed kiam la Falsa Kelonio nur komencis rekanti ĝin, de iu + malproksima loko aŭdiĝis laŭta ekkrio:— +</p> + +<p> + "<i>La proceso komenciĝas!</i>" +</p> + +<p> + "Vi rapidu do," kriis la Grifo al Alicio, kaj preninte ŝin per + la mano, ĝi rapidis for, ne atendante la finon de la ĥoro. +</p> + +<p> + "Pri—kio—oni—pro—cesas?" <!-- I added a + quotemark. --> Alicio dum la kurado demandis spiregante; sed la + Grifo nur kuris pli rapide. Dume sekvis ilin—pli kaj pli + mallaŭte—la voĉo de la Falsa Kelonio finanta per tre + melankoliaj tonoj la rekantaĵon: +</p> + +<!-- Save for text version(s): +Su-upo ve-espera! Supo ve-espera! + Bela, ho bela vi Sup'! +--> + +<center> + <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" class="italike" summary="poemo"> + <tr><td align="left" colspan="2">Su-upo ve-espera! Supo ve-espera!</td></tr> + <tr><td width="15%"> </td><td align="left">Bela, ho bela vi Sup'!</td></tr> + </table> +</center> + +<!-- File: 140.png --> + +<div class="chapitrotitolo" id="chapitroXI"> + ĈAPITRO XI + <br> + <span class="majusklete">Kiu forŝtelis la tortojn?</span> +</div> + +<p> + <span class="majusklete">Kiam</span> ili alvenis, la Keraj + Gereĝoj jam sidis sur sia trono, ĉirkaŭite de granda + amaso da bestetoj kaj birdetoj, ankaŭ la tuta aro da ludkartoj. +</p> + +<p> + Jen antaŭ la trono staris la Lakeo; li havis la manojn + kunligitajn per granda ferĉeno, kaj gardis lin du soldatoj, + ĉiuflanke po unu. Apud la Reĝo staris la Blanka Kuniklo; en + la dekstra mano tiu ĉi havis trumpeton, kaj en la maldekstra li + portis grandan rulaĵon pergamenan. En la mezo de la juĝejo + estis tablo, kaj sur la tablo Alicio ekvidis grandan pladon plenan + je tortoj. Tian allogan aspekton ili havis, ke nur surrigardi ilin + funkciigis la salivglandojn. "Mi tre volas," pensis ŝi, "ke oni + tuj finu la proceson kaj disdonu la tortojn." +</p> + +<p> + Tamen, konkludinte el la mienoj de la ĉeestantoj ke tio + <i>ne</i> okazos, ŝi—por pasigi la tempon—komencis + ĉirkaŭrigardi. +</p> + +<p> + Ĝis la nuna momento neniam en la tuta vivo ŝi ĉeestis + juĝejon; tamen ŝi estis <i>iom</i> leginta pri + +<!-- File: 141.png --> + + tiaj aferoj, kaj tre kontente ŝi konstatis ke ŝi povas + facile identigi preskaŭ ĉion en la ĉambro. +</p> + +<p> + "Jen," ŝi komencis, "sub la granda peruko, jen la juĝisto." +</p> + +<p> + Sendube! Sed li estis ankaŭ la Reĝo, kaj ĉar li portis + la kronon super la peruko (se vi volas vidi <i>kiel</i>, vidu la <a + href="#ilustrajho10">ilustraĵon sur paĝo <!-- Error in + book; should be "paĝo", not "paĝon". --> 120</a>) li havis + la aspekton esti tre malkomforta; ankaŭ la krono certe ne sidis + konvene. +</p> + +<p> + "Kaj jen," pensis Alicio daŭrigante la klasifikon, "la + <i>ĵurintarejo</i>, kaj jenaj dekdu kreitaĵoj—ŝi + nepre devis uzi tiun vorton, ĉar unuj ja estis bestoj, kaj aliaj + estis birdoj—supozeble estas la <i>ĵurintoj</i>." +</p> + +<p> + Ŝi du, tri fojojn ripetis la vortojn "ĵurintoj, + ĵurintarejo," ĉar ŝi kredis, kaj ja rajtis kredi, ke + nur tre malmultaj knabinetoj ŝiaj samaĝuloj havas pri tiuj + vortoj ian ajn ideon. +</p> + +<p> + La dekdu ĵurintoj skribadis (ĉiuj senescepte) sur + ardezaĵoj. +</p> + +<p> + "Kion ili faras?" ŝi flustris al la Grifo, "ja antaŭ + komenco de la proceso, ili nepre nenion povas havi por skribi." +</p> + +<p> + "Ili skribas ĉiu sian propran nomon," la Grifo mallaŭte + respondis, "pro la timo ke antaŭ la finiĝo de + l' proceso ili forgesos ĝin." +</p> + +<p> + "La stultuloj!" Alicio komencis per laŭta indigna voĉo, sed + tuj ĉesis pro la fakto ke la Blanka Kuniklo ordonis: "Silenton + en la juĝejo," + +<!-- File: 142.png --> + + kaj la Reĝo, almetinte la okulvitrojn, ĉirkaŭrigardis + por sciiĝi kiu parolas. +</p> + +<p> + Alicio povis certiĝi, same kvazaŭ ŝi rigardus + la ardezojn de malantaŭ iliaj ŝultroj, ke ĉiuj + ĵurintoj skribas sur la ardezoj "Stultuloj," kaj eĉ ŝi + povis rimarki ke unu el ili, ne sciante mem per kiaj literoj silabi + la vorton, devas peti la informon de sia najbaro. "Kiam la proceso + finiĝos," pensis Alicio, "oni havos sur tiuj ardezoj vere + vidindan miksaĵon!" +</p> + +<p> + La grifelo de unu ĵurinto komencis grinci. <i>Tion</i> + kompreneble Alicio ne povis toleri. Do, ĉirkaŭirinte + la juĝejon, kaj preninte oportunan starlokon malantaŭ + li, ŝi tre baldaŭ sukcesis forŝteli nerimarkite la + grifelon. Tiel lerte ŝi klopodis ke la ĵurinteto (ĝi + estas ja Bil Lacerto!) tute ne povis kompreni kien ĝi malaperis. + Li do, post longa ĉirkaŭserĉado, fine klopodadis kiel + eble plej bone skribi per unu fingro. Sed ne multe utilis <i>tio</i>, + ĉar la fingro faris sur la ardezo nenian postsignon. +</p> + +<p> + "La Heroldo legu la kulpigon," diris subite la Reĝo. +</p> + +<p> + Laŭ tiu ordono, la Blanka Kuniklo trifoje ludblovis la + trumpeton, kaj poste malvolvis la pergamenan rulaĵon, kaj legis + laŭte: +</p> + +<!-- Save for text version(s): +La Kera Damo bakis tortojn + En iu somertago! +Lakeo ŝtelis tiujn tortojn + Kaj kaŝis sub kratago! +--> + +<center> + <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" class="italike" summary="poemo"> + <tr><td align="left" colspan="2">La Kera Damo bakis tortojn</td></tr> + <tr><td width="15%"> </td><td align="left">En iu somertago!</td></tr> + <tr><td align="left" colspan="2">Lakeo ŝtelis tiujn tortojn</td></tr> + <tr><td width="15%"> </td><td align="left">Kaj kaŝis sub kratago!</td></tr> + </table> +</center> + +<!-- File: 143.png --> + +<p> + "Vi tuj konsideru la verdikton," ordonis la Reĝo, direktante + siajn rigardojn al la ĵurintoj. +</p> + +<p> + "Ne, ne ankoraŭ," <!-- I inserted a comma --> vigle intermetis + la Kuniklo. "Antaŭ tio estas multe da procedoj." +</p> + +<p> + "Alvoku la unuan atestanton," diris suflorite la Reĝo. +</p> + +<p> + La Blanka Kuniklo tuj blovis trifoje la trumpeton, kaj laŭte + kriis:—"Unua atestanto!" +</p> + +<p> + La unua atestanto estis la Ĉapelisto. Li venis en la + ĉambron tra flanka pordo, havante en unu mano tetason kaj en la + alia pecon da buterpano. +</p> + +<p> + "Pardonu, via Reĝa Moŝto," li komencis, "ke mi kunportas + ĉi tiujn teaĵojn; kiam mi ricevis la alvokon, mi ne + ankoraŭ finis la temanĝadon." +</p> + +<p> + "Vi devis esti fininta," diris la Rego, "Kiam vi komencis?" +</p> + +<p> + La Ĉapelisto rigardis al la Martleporo kaj la Gliro, kiuj jam + sekvis lin en la juĝejon kaj stariĝis kune, brako en brako. +</p> + +<p> + "Je la dekkvara <!-- Error in book: dekvara --> de Marto, mi kredas," + li prove diris. +</p> + +<p> + "Dekkvina," "Deksesa," korektis la Martleporo kaj la Gliro, + preskaŭ sammomente. +</p> + +<p> + "Elskribu tion," diris la Reĝo al la ĵurintaro. +</p> + +<p> + Laŭ tiu ordono, la ĵurintaro elskribis ĉiujn tri + datojn sur la ardezoj; poste kalkulis la sumon, kaj eligis solvon en + spesmiloj kaj spesdekoj! +</p> + +<!-- File: 144.png --> + +<p> + "Demetu vian ĉapelon," diris la Reĝo al la atestanto. +</p> + +<p> + "Ĝi ne estas mia," kontraŭdiris la Ĉapelisto. +</p> + +<p> + "Do, <i>ŝtelita</i>!" ekkriis la Reĝo, turnante sin al la + ĵurintoj: ĉiuj notis ke la ĉapelo estas ŝtelita. +</p> + +<p> + "Mi tenas provizon da ili por vendi," la Ĉapelisto klarigis. + "Propran ĉapelon mi havas neniun. Mi estas ja Ĉapelisto." +</p> + +<p> + Kaj nun la Damo almetis la okulvitrojn kaj severe rigardegis la + Ĉapeliston. Sub ŝia rigardego tiu paliĝis kaj tremis. +</p> + +<p> + "Vi diru vian evidencon," diris la Reĝo. <!-- I inserted a + period. --> "Se vi persistos konduti en tia ridinde timigita maniero, + mi tuj ekzekutigos vin." +</p> + +<p> + Tiu minaco ja ne kuraĝigis la atestanton. Li senĉese + ŝanĝis la sintenadon, apogante la korpon jen sur unu piedo, + jen sur la alia. Kun tre maltrankvila mieno li konstante rigardis la + Damon; kaj, pro lia konfuziĝo, li eĉ elmordis grandan pecon + el la tetaso anstataŭ el la buterpano! +</p> + +<p> + En tiu momento Alicio havis tre kuriozan korpsenton. Kio povus esti + la kaŭzo? Post ne longe ŝi konstatis ke ankoraŭ unu + fojon ŝi komencas <i>kreski</i>. Unue ŝi preskaŭ + decidiĝis stariĝi kaj eliri la juĝejon. Tamen post + plua pripenso, ŝi opiniis ke estos pli bone resti kie ŝi + nun sidas, ĝis manko da spaco devigos la eliron. +</p> + +<!-- File: 145.png --> + +<p> + "Bonvolu ne tiel forte premi min," diris la Gliro, kiu nun + troviĝis sidanta apud ŝi. "Apenaŭ mi povas spiri." +</p> + +<p> + "Pardonu, sed mi ne povas ne," Alicio respondis humile. "Mi ja + kreskas." +</p> + +<p> + "Vi ne rajtas kreski tie ĉi," diris la Gliro. +</p> + +<p> + "Sensencaĵo," rediris Alicio pli kuraĝe. "Ankaŭ + <i>vi</i> kreskas." +</p> + +<p> + "Jes," respondis la Gliro. "Sed mi kreskas laŭ normala + rapideco, kaj vi malnormale, ridinde!" Kaj kun tre malagrabla mieno + li eligis sin el sia sidloko, kaj transiris al la alia flanko + de l' juĝejo. La Damo dume eĉ ne unu momenton + ĉesis rigardegi la Ĉapeliston, kaj, en la momento kiam + la Gliro transiras la juĝejon, ŝi diris al unu el la + ĉambelanoj: "Alportu al mi la liston de la kantintoj en la lasta + koncerto." Aŭdinte tiun ordonon la Ĉapelisto tremis tra la + tuta korpo tiel forte, ke ambaŭ ŝuoj fortremiĝis de la + piedoj. +</p> + +<p> + "Vi nur eldiru vian evidencon," ripetis kolere la Reĝo; "se ne, + mi nepre ekzekutigos vin, ĉu vi estas nerve afliktata, aŭ + ne." +</p> + +<p> + "Se plaĉas al via Reĝa Moŝto," la Ĉapelisto + tuj komencis per tremanta voĉo—"mi estas + malriĉulo—kaj apenaŭ mi komencis mian + temanĝon—t.e. komencis antaŭ nur kelkaj + tagoj—kaj pro la fakto ke la buterpano fariĝis tiel + maldika—kaj ke la teo tvinklis tiel forte—" +</p> + +<!-- File: 146.png --> + +<p> + "Kio tio estas pri <i>tvinklo</i>?" la Reĝo demandis. +</p> + +<p> + "Ĝi komenciĝis per la Te—" diris la Ĉapelisto. +</p> + +<p> + "Kompreneble '<i>tvinklo</i>' komenciĝas per T" diris vigle + la Reĝo. "Ĉu vi volas insulti min kredigante ke mi estas + neklerulo?—vi daŭrigu!" <!-- I added a quotemark. --> +</p> + +<p> + —"Mi estas malriĉulo," la Ĉapelisto rekomencis "kaj + preskaŭ ĉio pli malpli <i>tvinklis</i> post la teo, sed la + Martleporo diris—" +</p> + +<p> + "Mi <i>ne</i> diris," la Martleporo rapide intermetis. +</p> + +<p> + "Vi <i>diris</i>—" insistis la Ĉapelisto. +</p> + +<p> + "Mi tion neas," diris la Martleporo. +</p> + +<p> + "Li neas 'tion'" diris la Reĝo, "do ellasu 'tion' el la + evidenco." +</p> + +<p> + "Nu, se ne la Martleporo, certe la Gliro diris—" kaj la + Ĉapelisto ĉirkaŭregardis por vidi ĉu ankaŭ + li neos—sed la Gliro nenion neis, ĉar li profunde + endormiĝis. +</p> + +<p> + "Kaj poste," la Ĉapelisto daŭrigis, "mi tranĉis pli da + buterpano—" +</p> + +<p> + "Sed kion la Gliro diris?" demandis unu ĵurinto. +</p> + +<p> + "Tion mi ne povas memori," respondis la Ĉapelisto. +</p> + +<p> + "Se vi ne memoros," minacis la Reĝo, "mi ekzekutigos vin." +</p> + +<p> + La kompatinda Ĉapelisto lasis fali la tetason + +<!-- File: 147.png --> + + kaj buterpanon, kaj humile surgenuis. Denove jam la trian fojon, li + komencis:— +</p> + +<p> + "Mi—se plaĉas al via Reĝa Moŝto—estas tre + malriĉa—" +</p> + +<p> + "Konsente, tre malriĉa vi estas je la parolarto," diris la + Reĝo, "ĝin vi certe ne posedas." +</p> + +<p> + Ĉe tiu reĝa ŝerco, unu kobajo aplaŭdis, kaj estis + tuj subpremita de la oficistoj. (Ĉar 'subpremita' estas iom + malfacila vorto, mi volas klarigi la agmanieron. Oni havis en la + juĝejo grandan kanvassakon, kunligeblan ĉe la buŝo per + ŝnuretoj. En tiun sakon oni ŝovis la kobajon, kaj poste + sidis sur la sako.) +</p> + +<p> + "Estas bona afero ke mi vidis tion," pensis Alicio. "Tre ofte + mi legas en la ĵurnaloj ke ĉe la fino de iu proceso + 'kelkaj personoj ekaplaŭdis, sed la aplaŭdantoj estis tuj + subpremitaj de la oficistoj de la juĝejo.' Kaj ĝis nun + neniam mi povis kompreni kion precize tio signifas." +</p> + +<p> + "Se nenion plu vi povas diri pri la afero," diris la Reĝo, + "estas permesite al vi deiri." +</p> + +<p> + "Mi ja ne povas," kontraŭdiris la Ĉapelisto, "deiri pli + malsupren, ĉar jam mi staras sur la planko." <!-- I added a + quotemark. --> +</p> + +<p> + "Tamen vi povas <i>decidi desidi</i> tie," respondis la Reĝo. +</p> + +<p> + Ĉe tio la alia kobajo aplaŭdis kaj—estis subpremita. +</p> + +<!-- File: 148.png --> + +<p> + "Nu," pensis Alicio, "eble nun, foriginte la kobajojn, oni povos pli + bone progresi." +</p> + +<p> + "Mi preferus hejmeniĝi por daŭrigi la temanĝadon," + diris la Ĉapelisto, kaj tre time li observis la Damon, kiu legas + la liston de kantintoj. +</p> + +<p> + "Vi havas la forpermeson," diris la Reĝo, kaj la Ĉapelisto + tuj eliĝis la juĝejon, eĉ ne revestinte la ŝuojn. +</p> + +<p> + —"Kaj vi senkapigu lin ekstere," la Damo aldonis al unu el la + oficistoj. Sed antaŭ ol la oficisto atingis la pordon, jam la + Ĉapelisto tute malaperis. +</p> + +<p> + "Alvoku la duan atestanton," ordonis la Reĝo. +</p> + +<p> + La dua atestanto estis la Dukina kuiristino. Ŝi portis en + la mano la piprujon, kaj Alicio facile divenis kiu envenos, jam + antaŭ la enveno; ĉar ŝi rimarkis ke inter la starantoj + apud la pordo subite komenciĝis forta kaj konstanta ternado. +</p> + +<p> + "Vi eldiru vian evidenc—" la Reĝo nur komencis. +</p> + +<p> + "Rifuzas!" diris la kuiristino. +</p> + +<p> + La Reĝo, konsternite, rigardis la Blankan Kuniklon, kiu per + mallaŭta voĉo diris:— +</p> + +<p> + "Ĉi tiun atestanton via Reĝa Moŝto devas + <i>kros</i>-ekzameni." +</p> + +<p> + "Nu, se tio estas nepre necesa," la Reĝo diris rezignacie, "mi + faros ĝin laŭ mia eblo." +</p> + +<!-- File: 149.png --> + +<!-- [Illustration: LA KUIRISTINO RIFUZAS ATESTI.] --> + +<center id="ilustrajho10" class="ilustrajhe"> + <img src="images/ladaem10.png" border="2" alt="Ilustrajxo: LA KUIRISTINO RIFUZAS ATESTI."> + <br> + LA KUIRISTINO RIFUZAS ATESTI. +</center> + +<!-- File: 150.png --> + +<!-- [Blank Page] --> + +<!-- File: 151.png --> + +<p> + Do, faldinte la brakojn kaj sulkiginte la brovojn kontraŭ la + kuiristino, ĝis liaj okuloj preskaŭ tute fermiĝis, + li demandis per tre profunda voĉo:—"El kio oni faras + tortojn?" +</p> + +<p> + "Plejparte el pipro," respondis la kuiristino. +</p> + +<p> + "El melaso," korektis iu dorma voĉo malantaŭ ŝi. +</p> + +<p> + "Kaptu tiun Gliron," furioze kriis la Damo. "Senkapigu tiun Gliron! + Eligu lin el la juĝejo! Subpremu lin! Pinĉu lin! Ŝiru + al li la vangharojn!" +</p> + +<p> + Dum kelkaj momentoj la tuta juĝantaro konfuziĝis, + klopodadante eligi la Gliron. Kiam fine ĉio retrankviliĝis, + la kuiristino jam malaperis. +</p> + +<p> + "Ne grave estas," diris la Reĝo. Interne, li ja estis tre + kontenta. "Alvoku la trian atestanton," li rapide daŭrigis, kaj + aldonis per mallaŭta voĉo al la Damo: +</p> + +<p> + "Bonvolu, mia karulino, <i>mem</i> krosekzameni la venontan. Pro tiu + laboro la kapo al mi preskaŭ krevas." +</p> + +<p> + Alicio observis la Blankan Kuniklon, dum li manfuŝas la liston, + kaj ŝi tre miris kian ŝajnon havos la venonta atestanto; + "ĉar," ŝi diris al si, "oni ĝis nun ricevis tre + malmulte da evidenco." +</p> + +<p> + Imagu al vi ŝian surprizon kiam ŝi aŭdis la kuniklon + per la plej alta tono de sia kunikla voĉeto ellegi la nomon + "Alicio." +</p> + +<!-- File: 152.png --> + +<div class="chapitrotitolo" id="chapitroXII"> + ĈAPITRO XII + <br> + <span class="majusklete">Alicio atestanto</span> +</div> + +<p> + "<span class="majusklete">Jen</span> mi" ekkriis Alicio. Pro la + eksciteco sin trovi alvokata, ŝi tute forgesis ke dum la lastaj + minutoj ŝi tre multe kreskis; kaj tiel subite ŝi eksaltis + supren, ke ŝi renversis per la jupo la ĵurintarujon, kaj + faligis ĉiujn ĵurintojn sur la kapojn de la sube starantoj. +</p> + +<p> + Jen ili kuŝis sur la planko kaj senhelpe baraktadis, + rememorigante al ŝi kio okazis en la hejmo antaŭ unu + semajno, kiam ŝi akcidente renversis el globo aron da ruĝaj + fiŝoj. +</p> + +<p> + "Ho, pardonu, mi petegas," ŝi <!-- Error in book: si. I also + removed extra quotemark. --> ekkriis tre ĉagrenite, kaj komencis + kiel eble plej rapide relevi ilin. La ĵus aludita akcidento ja + venigis en ŝian kapon la ideon ke, se ŝi ne sukcesos tuj + kolekti kaj residigi ilin, ili nepre mortos. +</p> + +<p> + "La proceson oni ne povas daŭrigi," diris la Reĝo + per tre serioza voĉo, "ĝis ĉiuj ĵurintoj + residiĝos—<i>ĉiuj</i>." Ripetante la lastan vorton, + li fikse rigardis Alicion. +</p> + +<p> + Alicio do rerigardis al la <!-- Error in book: jurintarujo. --> + ĵurintarujo, kaj vidis, ke pro sia eksciteco ŝi remetis la + Lacerton kun + +<!-- File: 153.png --> + + la kapo malsupren. Pro tio la kompatinda besteto melankolie svingadis + <!-- Error in book: sxvingadis. --> la voston, sed tute ne povis + rektigi sin. Elpreninte ĝin, ŝi restarigis ĝin + konvene. Tamen <i>private</i> ŝi opiniis ke Sro. "Bil" havus + egale saman valoron en la proceso, ĉu li sidus renversite + aŭ kapsupre. +</p> + +<p> + Kiam la ĵurintoj iom retrankviliĝis post la + renversiĝo, kaj oni trovis kaj redonis al ili la ardezojn + kaj grifelojn, ili tuj komencis elskribi plenan historion de la + akcidento, escepte nur la Lacerton, kiu pro la terura ŝoko sidis + kun la buŝo malfermita kaj rigardis la plafonon. +</p> + +<p> + —"Kion vi scias pri ĉi tiu afero?" la Reĝo demandis + al Alicio. +</p> + +<p> + "Nenion," ŝi respondis. +</p> + +<p> + "Nenion ajn?" persistis la Reĝo. +</p> + +<p> + "Nenion ajn." +</p> + +<p> + "Tio estas tre grava," diris la Reĝo turnante sin al la + ĵurintoj. +</p> + +<p> + Tiuj ĵus komencis skribi tion sur la ardezoj. Sed la Blanka + Kuniklo tre sulkigis la brovojn, kaj faris al la Reĝo malaproban + geston, dirante per tre respekta voĉo: "Kompreneble via + Reĝa Moŝto intencis diri <i>mal</i>grava?" +</p> + +<p> + "Malgrava, kompreneble," la Reĝo diris laŭte. <!-- Error + in book: laute. --> Tamen, mallaŭtvoĉe li daŭre + diradis al si: "grava, malgrava, malgrava, grava" kvazaŭ li + eksperimentas kiu vorto havas la pli bonan sonon. +</p> + +<p> + Kelkaj ĵurintoj skribis "grava," aliaj skribis + +<!-- File: 154.png --> + + "malgrava." Alicio povis mem vidi tion, ĉar ŝi staris + sufiĉe proksime por rigardi sur la ardezojn. "Tamen tio ne esta + grava," ŝi pensis. +</p> + +<p> + En tiu momento la Reĝo subite ordonis "Silenton!"—Li ja + en la lastaj minutoj diligente skribis en sia notlibro—kaj nun + li legis el tiu libro: "'Regulo Kvardekdua' '<i>Neniu persono, kies + alteco superas unu kilometron, rajtas resti en la juĝejo.</i>'" +</p> + +<p> + "<i>Mi</i> ne havas tian altecon," protestis Alicio. +</p> + +<p> + "Vi havas," diris la Reĝo. +</p> + +<p> + "Preskaŭ <i>du</i> kilometrojn," aldonis la Damo. +</p> + +<p> + "Nu, ĉiuokaze mi ne volas iri," diris Alicio. "Plue, tio ne + estas vera regulo; vi ja ĵus nun elpensis ĝin." +</p> + +<p> + "Kiel vi kuraĝas tion diri?" diris la Reĝo. "Ne estas en la + libro eĉ unu regulo pli malnova!" +</p> + +<p> + "En tiu okazo, ĝi devis esti la unua," kritikis Alicio. +</p> + +<p> + La Reĝo paliĝis kaj tuj fermis la notlibron. "Konsideru la + verdikton," li <!-- Error in book: la. --> diris al la ĵurintoj + per mallaŭta trema voĉo. <!-- I deleted a quotemark. --> +</p> + +<p> + La Blanka Kuniklo eksaltis ekscitite. +</p> + +<p> + "Se plaĉas al via Reĝa Moŝto," diris li, "ni + ankoraŭ havas pli da evidenco por aŭskulti. Oni ĵus + trovis tiun ĉi paperon." +</p> + +<p> + "Kion ĝi enhavas?" demandis la Damo. +</p> + +<!-- File: 155.png --> + +<p> + "Ne ankoraŭ mi malfermis ĝin," diris la Kuniklo; "sed + ĝi ŝajnas esti letero skribita de la juĝato + al—al iu." +</p> + +<p> + "Nepre al <i>iu</i>" diris la Reĝo "escepte se ĝi estas + skribita al Neniu, kaj ordinare oni ne skribas al <i>li</i>." +</p> + +<p> + "Al kiu ĝi estas adresita?" demandis unu ĵurinto. +</p> + +<p> + "Ĝi tute ne estas adresita," diris la Blanka Kuniklo. "Fakte, + nenio estas skribita sur la eksteraĵo." +</p> + +<p> + Dirante tion li malfaldis la paperon, kaj aldonis:— +</p> + +<p> + "Post ĉio dirita, ĝi ne estas letero; ĝi estas + versaĵoj." +</p> + +<p> + "Ĉu ili estas skribitaj per la manskribo de la juĝato?" + demandis alia ĵurinto. +</p> + +<p> + "Ne," respondis la Blanka Kuniklo, "kaj jen la plej nekomprenebla + afero." +</p> + +<p> + Ĉe tio la mienoj de la tuta ĵurintaro proklamis plenan + konfuziĝon. +</p> + +<p> + "Do, li nepre imitis <i>ies</i> manskribon," diris la Reĝo. (La + mienoj de la ĵurintoj reheliĝis.) +</p> + +<p> + "Se plaĉas al via Reĝa Moŝto," diris la juĝato + mem, "mi ne skribis ĝin, kaj neniu povas pruvi ke mi skribis + ĝin. Ĝi ja ne estas subskribita ĉe la fino." +</p> + +<p> + "Se vi ne subskribis," diris la Reĝo, "tio nur pligravigas la + ofendon. Vi nepre <i>intencis</i> ian + +<!-- File: 156.png --> + + friponaĵon, ĉar alie vi certe estus subskribinta la paperon + kiel honestulo." +</p> + +<p> + Sekvis universala aklamado. Oni ja sentis ke tio estas la unua vere + sprita diro, kiun la Reĝo diris dum la tuta tago. +</p> + +<p> + "Tio pruvas ke li estas kulpa," diris la Damo. +</p> + +<p> + "Ĝi pruvas nenion," diris Alicio. "Vi ja ankoraŭ ne scias + ĉu la versaĵoj eĉ rilatas la nunan aferon." +</p> + +<p> + "Legu ilin," la Reĝo ordonis. +</p> + +<p> + La Blanka Kuniklo almetis siajn okulvitrojn. +</p> + +<p> + "Kie vi volas ke mi komencu?" li demandis. +</p> + +<p> + "Komencu ĉe la komenco," diris la Reĝo solene, "kaj + daŭrigu ĝis vi venos al la fino; kaj ĉe la fino + ĉesu legi." +</p> + +<p> + Jen la versaĵoj kiujn la Blanka Kuniklo legis: +</p> + +<!-- File: 157.png --> + +<!-- Save for text version(s): +<i>Li diris ke vi vidis ŝin + Kaj nomis min ĉe li, ho! +Ŝi laŭdis min (atentu ĝin) + Sed ne pri la talio.</i> + +<i>Anoncis li ke restos mi + Ĉi tie—ni ĝin sciis. +"Se la aferon puŝos ŝi, + Ho ve al mi," vi kriis.</i> + +<i>Al ŝi nur unu, du al li, + Tri, kvar al ni li donis! +Sed ĉiuj venis re al vi + Li tion ne oponis.</i> + +<i>Se mi aŭ ŝi en tio ĉi + Kulpiĝus, li tre fida</i> +<i>Ke igos nin liberaj vi + Kiel nin vi nun vidas.</i> + +<i>Supozis mi ke estis vi + Malhelpo al la planoj +(Dolor' vi for! ekkriis ŝi) + De ni kaj ĝi—pri ranoj.</i> + +<i>Ne sciu li pri ŝia ŝat'; + Ĉar tiu devas esti +Sekreta—kiel diplomat'! + Ĉu vi ne volas resti?</i> +--> + +<center> + <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" class="italike" summary="poemo"> + + <tr><td align="left" colspan="2">Li diris ke vi vidis ŝin</td></tr> + <tr><td width="15%"> </td><td align="left">Kaj nomis min ĉe li, ho!</td></tr> + <tr><td align="left" colspan="2">Ŝi laŭdis min (atentu ĝin)</td></tr> + <tr><td width="15%"> </td><td align="left">Sed ne pri la talio.</td></tr> + + <tr><td colspan="2"> </td></tr> + + <tr><td align="left" colspan="2">Anoncis li ke restos mi</td></tr> + <tr><td width="15%"> </td><td align="left">Ĉi tie—ni ĝin sciis.</td></tr> + <tr><td align="left" colspan="2">"Se la aferon puŝos ŝi,</td></tr> + <tr><td width="15%"> </td><td align="left">Ho ve al mi," vi kriis.</td></tr> + + <tr><td colspan="2"> </td></tr> + + <tr><td align="left" colspan="2">Al ŝi nur unu, du al li,</td></tr> <!-- I added a comma. --> + <tr><td width="15%"> </td><td align="left">Tri, kvar al ni li donis!</td></tr> + <tr><td align="left" colspan="2">Sed ĉiuj venis re al vi</td></tr> + <tr><td width="15%"> </td><td align="left">Li tion ne oponis.</td></tr> + + <tr><td colspan="2"> </td></tr> + + <tr><td align="left" colspan="2">Se mi aŭ ŝi en tio ĉi</td></tr> + <tr><td width="15%"> </td><td align="left">Kulpiĝus, li tre fida</td></tr> + <tr><td align="left" colspan="2">Ke igos nin liberaj vi</td></tr> + <tr><td width="15%"> </td><td align="left">Kiel nin vi nun vidas.</td></tr> + + <tr><td colspan="2"> </td></tr> + + <tr><td align="left" colspan="2">Supozis mi ke estis vi</td></tr> + <tr><td width="15%"> </td><td align="left">Malhelpo al la planoj</td></tr> + <tr><td align="left" colspan="2">(Dolor' vi for! ekkriis ŝi)</td></tr> + <tr><td width="15%"> </td><td align="left">De ni kaj ĝi—pri ranoj.</td></tr> + + <tr><td colspan="2"> </td></tr> + + <tr><td align="left" colspan="2">Ne sciu li pri ŝia ŝat';</td></tr> + <tr><td width="15%"> </td><td align="left">Ĉar tiu devas esti</td></tr> + <tr><td align="left" colspan="2">Sekreta—kiel diplomat'!</td></tr> + <tr><td width="15%"> </td><td align="left">Ĉu vi ne volas resti?</td></tr> + + </table> +</center> + +<p> + "Jen la plej grava evidencaĵo kiun ni ĝis nun + aŭskultis," diris kontente la Reĝo, kaj frotis al si la + manojn. "Nun do la ĵurintoj konsid..." +</p> + +<p> + "Se iu el ili povos klarigi ĝin," diris Alicio—ŝi + en la lastaj minutoj tiom grandiĝis ke ŝi jam ne timis + interrompi eĉ la Reĝon mem—"mi donacos al li ses + pencojn (250sd.); mi mem kredas ke enestas en ĝi eĉ ne unu + ero da racia signifo." +</p> + +<p> + Ĉiuj ĵurintoj elskribis sur la ardezoj ke "<i>Ŝi</i> + kredas ke enestas eĉ ne unu ero da signifo," sed neniu el ili, + malgraŭ la oferita premio, penis klarigi la versojn. +</p> + +<p> + "Se enestas nenia signifo," diris la Reĝo, "tio ja ŝparos + al ni multe da ĝeno, ĉar signifojn ni ne bezonas + serĉi. Tamen, mi ne estas certa," li daŭrigis, etendante la + versojn sur la genuo kaj kritike per unu okulo rigardante ilin; "Mi + malgraŭ ĉio komencas trovi en ili ian signifon. '<i>Sed ne + pri la talio.</i>' Nur rigardante la juĝaton, + +<!-- File: 158.png --> + + oni tuj komprenas, kial ŝi ne laŭdis <i>lian</i> + talion." +</p> + +<p> + "Do jam ni faras progreson," li daŭrigis sinkontente. "'<i>Ni + ĝin sciis</i>' tio kompreneble aludas la ĵurintojn. '<i>Al + ŝi nur unu, du al li, Tri, kvar al ni li donis</i>' jen kion li + faris disdonacante la tortojn." +</p> + +<p> + "Sed," kontraŭdiris Alicio, "la daŭrigo montras ke + '<i>ĉiuj venis re al vi</i>.'" +</p> + +<p> + "Kaj jen ili," triumfis la Reĝo, montrante sur la tablon. "Nenio + povas esti pli klara pruvo ol tio. Ankaŭ tion ĉi atentu: + '<i>Dolor' vi for, ekkriis ŝi.</i>' Ĉu vi, mia kara, + (turnante sin al la Damo) ne ordonis ke la Loro estu for? Tamen, jen + li sidas!" +</p> + +<p> + "Certege," kriis la Damo, kaj furioze ĵetis kontraŭ la + Loron grandan inkujon. +</p> + +<p> + La inkujo trafis—ne la Loron—sed Bil Lacerton. Tiu jam + de longe ĉesis skribi per la fingro, ĉar li ne sukcesis + fari per ĝi markojn; sed nun la kompatinda besteto laboreme + rekomencis la fingroskribon, uzante la inkon, kiu gutfalis de lia + vizaĝo. +</p> + +<p> + La Loro tute ne atentis la inkujon; li nur ĝentile klinis sin + antaŭ la trono kaj majeste marŝis for. +</p> + +<p> + "<i>Doloro for!</i> Do, Loro, for!" la Reĝo ripetis per speciale + atentiga voĉo, kaj ĉirkaŭrigardis la ĉeestantaron + kun afabla rideto. +</p> + +<!-- File: 159.png --> + + +<p> + Sekvis tre embarasa silento. Fine la Reĝo devis anonci "Mi faris + ŝercon," kaj—tuj la korteganoj aplaŭdis amase. +</p> + +<p> + "La ĵurintoj konsideru la verdikton," diris la Reĝo, jam la + dudekan fojon! +</p> + +<p> + Ĉi tiun fojon la Damo interrompis. "Ne, ne," ŝi diris, "ni + havu unue la juĝon, kaj nur poste la verdikton." +</p> + +<p> + "Vi parolas sensencaĵon," laŭte diris Alicio. +</p> + +<p> + "Senkapigu ŝin," kriegis la Damo per ŝia plej alta + voĉtono. +</p> + +<p> + Tamen neniu ekmovis sin! +</p> + +<p> + "Mi ne timas <i>vin</i>" diris Alicio (ŝi jam kreskis + ĝis sia normala alteco). "Vi ja estas nenio,—nenio krom + ludkartaro!" +</p> + +<p style="margin-bottom: 3em"> + La tuta kartaro tuj suprenleviĝis en la aeron kaj ree flugfalis + sur ŝin. Ŝi eligis krieton, krieton duone timan kaj duone + koleran, penis forfrapi ilin kaj— +</p> + +<!-- + * * * * * +--> + +<!-- +<hr align="center" width="38%"> +--> + +<!-- just some extra space here --> + +<p style="margin-top: 3em"> + —trovis sin kuŝanta sur la deklivo. Jen la fratino vartis + ŝian kapon sur la genuoj kaj forbrosas kelke da sekaj folioj + falintaj de la arboj sur ŝian vizaĝon. +</p> + +<p> + "Vi vekiĝu, Anjo, vi vekiĝu, kara," diris la fratino. "Vi + ja tre, tre longe dormis." +</p> + +<p> + "Ho, mi estas sonĝinta tian kuriozan sonĝon," diris Alicio. +</p> + +<!-- File: 160.png --> + +<p> + Kaj ŝi rakontis al la fratino laŭeble ĉiujn ĉi + strangajn Aventurojn, kiujn vi ĵus tralegis. +</p> + +<p> + Kiam ŝi finis la rakonton, la fratino kisis ŝin, + dirante:— +</p> + +<p> + "Jen tre kurioza sonĝo certege, Anjo. Sed jam malfruiĝas; + vi do kuru en la domon por la temanĝo." +</p> + +<p> + Alicio tuj levis sin kaj rajte pensis—dum ŝi + kuras—kian mirindan sonĝon ŝi sonĝis! +</p> + +<!-- + * * * * * +--> + +<hr align="center" width="38%"> + +<p> + Sed la fratino ankoraŭ sidis sur la deklivo, apogante la + kapon per la mano, kaj rigardante la sunsubiron. Ŝi komencis + pripensi la fratineton kaj ĉiujn ŝiajn aventurojn, ĝis + ankaŭ ŝi falis en revon. +</p> + +<p> + Jen ŝia revo:— +</p> + +<p> + Unue pri Alicio mem ŝi revis. En ŝia fantazio denove la + manetoj de Alicio kunligiĝis sur ŝiaj genuoj, denove + tiuj klarbluaj okuloj de Alicio rigardas supren en ŝiajn. + Ŝi kvazaŭ aŭdis la verajn voĉtonojn, kvazaŭ + vidis tiun nur-Alician kapskuon (por postenigi la vageman buklon, + kiu ĉiam malgraŭ ĉio volas fali antaŭ la + okuloj); kaj dum ŝi aŭskultas—aŭ ŝajnas + aŭskulti—la tuta ĉirkaŭaĵo fariĝis + plene posedata de tiuj strangaj sonĝvivaĵoj. +</p> + +<p> + Jen la longa herbaĵo murmuris ĉe ŝiaj piedoj ĉar + la Blanka Kuniklo preterpasas—jen la timigita + +<!-- File: 161.png --> + + Muso plaŭde naĝas tra la tutapuda al ŝi + akvo—Jen ŝi ekaŭdis la tintadon de la tetasoj, dum + la Martleporo kun siaj kunuloj partoprenas la neniam finiĝantan + manĝadon, kaj la altvoĉajn kriojn de la Damo ordonanta la + malfeliĉajn gastojn for, for al la ekzekutisto! Ankaŭ, jen + la porkinfano ternadas sur la dukinaj genuoj, dum frakasiĝas + ĉirkaŭe la teleroj kaj pladoj. Denove plenigis la aeron tiu + stranga krio de la Grifo, tiuj gratoj de l' Lacerta grifelo, + la sufokaj blekoj de la subpremataj kobajoj; kaj malproksime, + aŭdiĝas la plorĝemoj de la Falsa Kelonio. +</p> + +<p> + Tre longe ŝi sidadis, kun okuloj fermitaj, kaj preskaŭ + kredis ke ŝi mem vagas en tiu stranga Mirlando, kvankam ŝi + bone konsciis ke, se nur ŝi malfermos la okulojn, la fantazioj + malaperos, kaj ĉio refariĝos ordinara. +</p> + +<p> + Se ŝi malfermos la okulojn, jam ne murmurigos la herbon Blanka + Kuniklo, sed nur la vento; la akvoplaŭdojn kaŭzos ne la + Muso, sed nur ŝanceliĝantaj kanoj; la tintadantaj tetasoj + refariĝos ŝafsonoriloj; tuj mortos la altvoĉaj + krioj de la furioza Damo, renaskiĝante kiel krioj de la + ŝafpaŝtisto; la infana ternado kaj ĉiuj aliaj strangaj + bruoj fariĝos—nur konfuzita bruaro de la farmkorto; kaj, + anstataŭ la profundaj ĝemoj de la Falsa Kelonio, ŝi + aŭdos de malproksime la blekadon de la bovinoj. +</p> + +<!-- File: 162.png --> + +<p> + Fine, ŝi imagis al si kiel ĉi tiu sama fratineto en la + venontaj jaroj estos mem plenaĝa virino; kiel ŝi kredeble + gardos, dum la maturaj jaroj, la simplan kaj ameman koron kiu + karakterizas la nunan infanecon; kiel ŝi kredeble kolektos + ĉirkaŭ si aliajn infanojn, kaj al <i>ili</i> briligos la + okulojn per multe da strangaj rakontoj, eble eĉ per tiu ĉi + stranga Sonĝo; kiel ŝi kredeble simpatie partoprenos + ĉiujn iliajn simplajn ĝojojn kaj malĝojojn, + rememorante siajn infanjarojn kaj la belajn somertagojn. +</p> + +<hr align="center" width="38%"> + +<p class="italike centre"> + [En la libro mem, la piednotoj troviĝas plejparte ĉe la + piedoj de la koncernaj paĝoj.<br>Por ne interrompi la fluon + de la rakonto en tiu ĉi unupaĝa versio preparita de + Distributed Proofreaders,<br>la piednotoj estas kolektitaj ĉi + tie, ĉe la fino de la unu (longa!) paĝo.] +</p> + +<p> + <sup><a name="piednoto01b" href="#piednoto01a">1</a></sup><sup>,</sup> + <sup><a name="piednoto03b" href="#piednoto03a">3</a></sup>La + vorto "tejl" prezentas al anglolingvanoj du diversajn ideojn, la + ideon "vosto" kaj la ideon "rakonto." +</p> + +<p> + <sup><a name="piednoto02b" href="#piednoto02a">2</a></sup>La + aŭtoro tie ĉi kritikas (per la buŝo de l' Anaso) la + anglan kutimon enmeti sen bezono la vortojn "ĝi" "ĝin" + por turni la atenton al longa subjekta aŭ objekta frazeto, kiu + sekvas: en la teksto "ĝin" = "iri kun E.A..... por proponi + al li la kronon." +</p> + +<p> + <sup><a name="piednoto04b" href="#piednoto04a">4</a></sup>Angla + mallongaĵo, inter familianoj, por Vilhelmo. +</p> + +<p> + <sup><a name="piednoto05b" href="#piednoto05a">5</a></sup><i>Cheshire</i> + (Ĉeŝŝa) estas la angla graflando en kiu sidas la + urbo <i>Chester</i> (Ĉesta); ekzistas popoldiro ke nur en tiu + graflando la katoj havas la kapablon grimaci. +</p> + +<p> + <sup><a name="piednoto06b" href="#piednoto06a">6</a></sup>En angla + lingvo, "akso" havas ankaŭ la signifon "hakilo." +</p> + +<p> + <sup><a name="piednoto07b" href="#piednoto07a">7</a></sup>"Same freneza + kiel leporo en Marto" estas angla popoldiro. +</p> + +<p> + <sup><a name="piednoto08b" href="#piednoto08a">8</a></sup>La angla + frazeto kiun uzis la Ĉapelisto estas dusencaĵo kies + ordinara signifo estas "paroli ĝis fiksita templimo ekze 10 + minutojn"; ĝi povas ankaŭ signifi "alparoli Tempon." +</p> + +<p> + <sup><a name="piednoto09b" href="#piednoto09a">9</a></sup>Jen alia + dusencaĵo: Alicio intencis esprimi "laŭtkalkuli la + taktojn," sed la Ĉapelisto komprenis aŭ ŝajnigis + kompreni "bati Tempon." +</p> + +<p> + <sup><a name="piednoto10b" href="#piednoto10a">10</a></sup>Angla vorto + kiu signifas "lumi kiel steloj lumas," "brili intermite." +</p> + +<p> + <sup><a name="piednoto11b" href="#piednoto11a">11</a></sup><sup>,</sup> + <sup><a name="piednoto12b" href="#piednoto12a">12</a></sup>La <!-- Error in book: la --> + sama angla vorto "<i>draw</i>" havas la signifojn "desegni" kaj + "ĉerpi." +</p> + +<p> + <sup><a name="piednoto13b" href="#piednoto13a">13</a></sup>"Eĉ + Kato rajtas rigardi Reĝon" estas angla popoldiro. +</p> + +<p> + <sup><a name="piednoto14b" href="#piednoto14a">14</a></sup>Krom multaj + aliaj supoj, la anglaj havas du, kiujn oni nomas "kelonia" kaj + "falskelonia." La unua, kompreneble, estas farata el kelonia viando. + La alia estas je gusto tre simila; kaj oni konkludas ke se kelonia + supo estas farata el la vera kelonio, la falskelonia nur povas esti + farata el la Falsa Kelonio. +</p> + +<hr align="center" width="38%"> + +<!-- +Because the book ends right here, the following text will be at the +bottom edge of the browser window. This "pulls" the footnotes down to +nearly the bottom of the page; consequently a jump to one of the later +footnotes cannot position the footnote at the top of the page. This can +be confusing for the user. However, the Gutenberg info that is placed +after the end of the book will fix this problem, because it will push +the footnotes upward sufficiently. +--> + +<center> + <small><b>TURNBULL AND SPEARS, PRINTERS, EDINBURGH</b></small> +</center> + + + + + + + + +<pre> + + + + + +End of the Project Gutenberg EBook of La Aventuroj de Alicio en Mirlando, by +Lewis Carroll + +*** END OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK LA AVENTUROJ DE ALICIO EN MIRLANDO *** + +***** This file should be named 17482-h.htm or 17482-h.zip ***** +This and all associated files of various formats will be found in: + http://www.gutenberg.org/1/7/4/8/17482/ + +Produced by David Starner, William Patterson and the Online +Distributed Proofreading Team at http://www.pgdp.net + + +Updated editions will replace the previous one--the old editions +will be renamed. + +Creating the works from public domain print editions means that no +one owns a United States copyright in these works, so the Foundation +(and you!) can copy and distribute it in the United States without +permission and without paying copyright royalties. Special rules, +set forth in the General Terms of Use part of this license, apply to +copying and distributing Project Gutenberg-tm electronic works to +protect the PROJECT GUTENBERG-tm concept and trademark. Project +Gutenberg is a registered trademark, and may not be used if you +charge for the eBooks, unless you receive specific permission. If you +do not charge anything for copies of this eBook, complying with the +rules is very easy. You may use this eBook for nearly any purpose +such as creation of derivative works, reports, performances and +research. They may be modified and printed and given away--you may do +practically ANYTHING with public domain eBooks. Redistribution is +subject to the trademark license, especially commercial +redistribution. + + + +*** START: FULL LICENSE *** + +THE FULL PROJECT GUTENBERG LICENSE +PLEASE READ THIS BEFORE YOU DISTRIBUTE OR USE THIS WORK + +To protect the Project Gutenberg-tm mission of promoting the free +distribution of electronic works, by using or distributing this work +(or any other work associated in any way with the phrase "Project +Gutenberg"), you agree to comply with all the terms of the Full Project +Gutenberg-tm License (available with this file or online at +http://gutenberg.org/license). + + +Section 1. General Terms of Use and Redistributing Project Gutenberg-tm +electronic works + +1.A. By reading or using any part of this Project Gutenberg-tm +electronic work, you indicate that you have read, understand, agree to +and accept all the terms of this license and intellectual property +(trademark/copyright) agreement. If you do not agree to abide by all +the terms of this agreement, you must cease using and return or destroy +all copies of Project Gutenberg-tm electronic works in your possession. +If you paid a fee for obtaining a copy of or access to a Project +Gutenberg-tm electronic work and you do not agree to be bound by the +terms of this agreement, you may obtain a refund from the person or +entity to whom you paid the fee as set forth in paragraph 1.E.8. + +1.B. "Project Gutenberg" is a registered trademark. It may only be +used on or associated in any way with an electronic work by people who +agree to be bound by the terms of this agreement. There are a few +things that you can do with most Project Gutenberg-tm electronic works +even without complying with the full terms of this agreement. See +paragraph 1.C below. There are a lot of things you can do with Project +Gutenberg-tm electronic works if you follow the terms of this agreement +and help preserve free future access to Project Gutenberg-tm electronic +works. See paragraph 1.E below. + +1.C. The Project Gutenberg Literary Archive Foundation ("the Foundation" +or PGLAF), owns a compilation copyright in the collection of Project +Gutenberg-tm electronic works. Nearly all the individual works in the +collection are in the public domain in the United States. If an +individual work is in the public domain in the United States and you are +located in the United States, we do not claim a right to prevent you from +copying, distributing, performing, displaying or creating derivative +works based on the work as long as all references to Project Gutenberg +are removed. Of course, we hope that you will support the Project +Gutenberg-tm mission of promoting free access to electronic works by +freely sharing Project Gutenberg-tm works in compliance with the terms of +this agreement for keeping the Project Gutenberg-tm name associated with +the work. You can easily comply with the terms of this agreement by +keeping this work in the same format with its attached full Project +Gutenberg-tm License when you share it without charge with others. + +1.D. The copyright laws of the place where you are located also govern +what you can do with this work. Copyright laws in most countries are in +a constant state of change. If you are outside the United States, check +the laws of your country in addition to the terms of this agreement +before downloading, copying, displaying, performing, distributing or +creating derivative works based on this work or any other Project +Gutenberg-tm work. The Foundation makes no representations concerning +the copyright status of any work in any country outside the United +States. + +1.E. Unless you have removed all references to Project Gutenberg: + +1.E.1. The following sentence, with active links to, or other immediate +access to, the full Project Gutenberg-tm License must appear prominently +whenever any copy of a Project Gutenberg-tm work (any work on which the +phrase "Project Gutenberg" appears, or with which the phrase "Project +Gutenberg" is associated) is accessed, displayed, performed, viewed, +copied or distributed: + +This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with +almost no restrictions whatsoever. You may copy it, give it away or +re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included +with this eBook or online at www.gutenberg.org + +1.E.2. If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is derived +from the public domain (does not contain a notice indicating that it is +posted with permission of the copyright holder), the work can be copied +and distributed to anyone in the United States without paying any fees +or charges. If you are redistributing or providing access to a work +with the phrase "Project Gutenberg" associated with or appearing on the +work, you must comply either with the requirements of paragraphs 1.E.1 +through 1.E.7 or obtain permission for the use of the work and the +Project Gutenberg-tm trademark as set forth in paragraphs 1.E.8 or +1.E.9. + +1.E.3. If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is posted +with the permission of the copyright holder, your use and distribution +must comply with both paragraphs 1.E.1 through 1.E.7 and any additional +terms imposed by the copyright holder. Additional terms will be linked +to the Project Gutenberg-tm License for all works posted with the +permission of the copyright holder found at the beginning of this work. + +1.E.4. Do not unlink or detach or remove the full Project Gutenberg-tm +License terms from this work, or any files containing a part of this +work or any other work associated with Project Gutenberg-tm. + +1.E.5. Do not copy, display, perform, distribute or redistribute this +electronic work, or any part of this electronic work, without +prominently displaying the sentence set forth in paragraph 1.E.1 with +active links or immediate access to the full terms of the Project +Gutenberg-tm License. + +1.E.6. You may convert to and distribute this work in any binary, +compressed, marked up, nonproprietary or proprietary form, including any +word processing or hypertext form. However, if you provide access to or +distribute copies of a Project Gutenberg-tm work in a format other than +"Plain Vanilla ASCII" or other format used in the official version +posted on the official Project Gutenberg-tm web site (www.gutenberg.org), +you must, at no additional cost, fee or expense to the user, provide a +copy, a means of exporting a copy, or a means of obtaining a copy upon +request, of the work in its original "Plain Vanilla ASCII" or other +form. Any alternate format must include the full Project Gutenberg-tm +License as specified in paragraph 1.E.1. + +1.E.7. Do not charge a fee for access to, viewing, displaying, +performing, copying or distributing any Project Gutenberg-tm works +unless you comply with paragraph 1.E.8 or 1.E.9. + +1.E.8. You may charge a reasonable fee for copies of or providing +access to or distributing Project Gutenberg-tm electronic works provided +that + +- You pay a royalty fee of 20% of the gross profits you derive from + the use of Project Gutenberg-tm works calculated using the method + you already use to calculate your applicable taxes. The fee is + owed to the owner of the Project Gutenberg-tm trademark, but he + has agreed to donate royalties under this paragraph to the + Project Gutenberg Literary Archive Foundation. Royalty payments + must be paid within 60 days following each date on which you + prepare (or are legally required to prepare) your periodic tax + returns. Royalty payments should be clearly marked as such and + sent to the Project Gutenberg Literary Archive Foundation at the + address specified in Section 4, "Information about donations to + the Project Gutenberg Literary Archive Foundation." + +- You provide a full refund of any money paid by a user who notifies + you in writing (or by e-mail) within 30 days of receipt that s/he + does not agree to the terms of the full Project Gutenberg-tm + License. You must require such a user to return or + destroy all copies of the works possessed in a physical medium + and discontinue all use of and all access to other copies of + Project Gutenberg-tm works. + +- You provide, in accordance with paragraph 1.F.3, a full refund of any + money paid for a work or a replacement copy, if a defect in the + electronic work is discovered and reported to you within 90 days + of receipt of the work. + +- You comply with all other terms of this agreement for free + distribution of Project Gutenberg-tm works. + +1.E.9. If you wish to charge a fee or distribute a Project Gutenberg-tm +electronic work or group of works on different terms than are set +forth in this agreement, you must obtain permission in writing from +both the Project Gutenberg Literary Archive Foundation and Michael +Hart, the owner of the Project Gutenberg-tm trademark. Contact the +Foundation as set forth in Section 3 below. + +1.F. + +1.F.1. Project Gutenberg volunteers and employees expend considerable +effort to identify, do copyright research on, transcribe and proofread +public domain works in creating the Project Gutenberg-tm +collection. Despite these efforts, Project Gutenberg-tm electronic +works, and the medium on which they may be stored, may contain +"Defects," such as, but not limited to, incomplete, inaccurate or +corrupt data, transcription errors, a copyright or other intellectual +property infringement, a defective or damaged disk or other medium, a +computer virus, or computer codes that damage or cannot be read by +your equipment. + +1.F.2. LIMITED WARRANTY, DISCLAIMER OF DAMAGES - Except for the "Right +of Replacement or Refund" described in paragraph 1.F.3, the Project +Gutenberg Literary Archive Foundation, the owner of the Project +Gutenberg-tm trademark, and any other party distributing a Project +Gutenberg-tm electronic work under this agreement, disclaim all +liability to you for damages, costs and expenses, including legal +fees. YOU AGREE THAT YOU HAVE NO REMEDIES FOR NEGLIGENCE, STRICT +LIABILITY, BREACH OF WARRANTY OR BREACH OF CONTRACT EXCEPT THOSE +PROVIDED IN PARAGRAPH F3. YOU AGREE THAT THE FOUNDATION, THE +TRADEMARK OWNER, AND ANY DISTRIBUTOR UNDER THIS AGREEMENT WILL NOT BE +LIABLE TO YOU FOR ACTUAL, DIRECT, INDIRECT, CONSEQUENTIAL, PUNITIVE OR +INCIDENTAL DAMAGES EVEN IF YOU GIVE NOTICE OF THE POSSIBILITY OF SUCH +DAMAGE. + +1.F.3. LIMITED RIGHT OF REPLACEMENT OR REFUND - If you discover a +defect in this electronic work within 90 days of receiving it, you can +receive a refund of the money (if any) you paid for it by sending a +written explanation to the person you received the work from. If you +received the work on a physical medium, you must return the medium with +your written explanation. The person or entity that provided you with +the defective work may elect to provide a replacement copy in lieu of a +refund. If you received the work electronically, the person or entity +providing it to you may choose to give you a second opportunity to +receive the work electronically in lieu of a refund. If the second copy +is also defective, you may demand a refund in writing without further +opportunities to fix the problem. + +1.F.4. Except for the limited right of replacement or refund set forth +in paragraph 1.F.3, this work is provided to you 'AS-IS' WITH NO OTHER +WARRANTIES OF ANY KIND, EXPRESS OR IMPLIED, INCLUDING BUT NOT LIMITED TO +WARRANTIES OF MERCHANTIBILITY OR FITNESS FOR ANY PURPOSE. + +1.F.5. Some states do not allow disclaimers of certain implied +warranties or the exclusion or limitation of certain types of damages. +If any disclaimer or limitation set forth in this agreement violates the +law of the state applicable to this agreement, the agreement shall be +interpreted to make the maximum disclaimer or limitation permitted by +the applicable state law. The invalidity or unenforceability of any +provision of this agreement shall not void the remaining provisions. + +1.F.6. INDEMNITY - You agree to indemnify and hold the Foundation, the +trademark owner, any agent or employee of the Foundation, anyone +providing copies of Project Gutenberg-tm electronic works in accordance +with this agreement, and any volunteers associated with the production, +promotion and distribution of Project Gutenberg-tm electronic works, +harmless from all liability, costs and expenses, including legal fees, +that arise directly or indirectly from any of the following which you do +or cause to occur: (a) distribution of this or any Project Gutenberg-tm +work, (b) alteration, modification, or additions or deletions to any +Project Gutenberg-tm work, and (c) any Defect you cause. + + +Section 2. Information about the Mission of Project Gutenberg-tm + +Project Gutenberg-tm is synonymous with the free distribution of +electronic works in formats readable by the widest variety of computers +including obsolete, old, middle-aged and new computers. It exists +because of the efforts of hundreds of volunteers and donations from +people in all walks of life. + +Volunteers and financial support to provide volunteers with the +assistance they need, is critical to reaching Project Gutenberg-tm's +goals and ensuring that the Project Gutenberg-tm collection will +remain freely available for generations to come. In 2001, the Project +Gutenberg Literary Archive Foundation was created to provide a secure +and permanent future for Project Gutenberg-tm and future generations. +To learn more about the Project Gutenberg Literary Archive Foundation +and how your efforts and donations can help, see Sections 3 and 4 +and the Foundation web page at http://www.pglaf.org. + + +Section 3. Information about the Project Gutenberg Literary Archive +Foundation + +The Project Gutenberg Literary Archive Foundation is a non profit +501(c)(3) educational corporation organized under the laws of the +state of Mississippi and granted tax exempt status by the Internal +Revenue Service. The Foundation's EIN or federal tax identification +number is 64-6221541. Its 501(c)(3) letter is posted at +http://pglaf.org/fundraising. Contributions to the Project Gutenberg +Literary Archive Foundation are tax deductible to the full extent +permitted by U.S. federal laws and your state's laws. + +The Foundation's principal office is located at 4557 Melan Dr. S. +Fairbanks, AK, 99712., but its volunteers and employees are scattered +throughout numerous locations. Its business office is located at +809 North 1500 West, Salt Lake City, UT 84116, (801) 596-1887, email +business@pglaf.org. Email contact links and up to date contact +information can be found at the Foundation's web site and official +page at http://pglaf.org + +For additional contact information: + Dr. Gregory B. Newby + Chief Executive and Director + gbnewby@pglaf.org + + +Section 4. Information about Donations to the Project Gutenberg +Literary Archive Foundation + +Project Gutenberg-tm depends upon and cannot survive without wide +spread public support and donations to carry out its mission of +increasing the number of public domain and licensed works that can be +freely distributed in machine readable form accessible by the widest +array of equipment including outdated equipment. Many small donations +($1 to $5,000) are particularly important to maintaining tax exempt +status with the IRS. + +The Foundation is committed to complying with the laws regulating +charities and charitable donations in all 50 states of the United +States. Compliance requirements are not uniform and it takes a +considerable effort, much paperwork and many fees to meet and keep up +with these requirements. We do not solicit donations in locations +where we have not received written confirmation of compliance. To +SEND DONATIONS or determine the status of compliance for any +particular state visit http://pglaf.org + +While we cannot and do not solicit contributions from states where we +have not met the solicitation requirements, we know of no prohibition +against accepting unsolicited donations from donors in such states who +approach us with offers to donate. + +International donations are gratefully accepted, but we cannot make +any statements concerning tax treatment of donations received from +outside the United States. U.S. laws alone swamp our small staff. + +Please check the Project Gutenberg Web pages for current donation +methods and addresses. Donations are accepted in a number of other +ways including checks, online payments and credit card donations. +To donate, please visit: http://pglaf.org/donate + + +Section 5. General Information About Project Gutenberg-tm electronic +works. + +Professor Michael S. Hart is the originator of the Project Gutenberg-tm +concept of a library of electronic works that could be freely shared +with anyone. For thirty years, he produced and distributed Project +Gutenberg-tm eBooks with only a loose network of volunteer support. + + +Project Gutenberg-tm eBooks are often created from several printed +editions, all of which are confirmed as Public Domain in the U.S. +unless a copyright notice is included. Thus, we do not necessarily +keep eBooks in compliance with any particular paper edition. + + +Most people start at our Web site which has the main PG search facility: + + http://www.gutenberg.org + +This Web site includes information about Project Gutenberg-tm, +including how to make donations to the Project Gutenberg Literary +Archive Foundation, how to help produce our new eBooks, and how to +subscribe to our email newsletter to hear about new eBooks. + + +</pre> + +</body> + +</html> + diff --git a/17482-h/images/ladaem01.png b/17482-h/images/ladaem01.png Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..073d2ab --- /dev/null +++ b/17482-h/images/ladaem01.png diff --git a/17482-h/images/ladaem02.png b/17482-h/images/ladaem02.png Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..91ca3b0 --- /dev/null +++ b/17482-h/images/ladaem02.png diff --git a/17482-h/images/ladaem03.png b/17482-h/images/ladaem03.png Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..bd8d6fc --- /dev/null +++ b/17482-h/images/ladaem03.png diff --git a/17482-h/images/ladaem04.png b/17482-h/images/ladaem04.png Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..4c8d097 --- /dev/null +++ b/17482-h/images/ladaem04.png diff --git a/17482-h/images/ladaem05.png b/17482-h/images/ladaem05.png Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..f70d3bd --- /dev/null +++ b/17482-h/images/ladaem05.png diff --git a/17482-h/images/ladaem06.png b/17482-h/images/ladaem06.png Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..50b0415 --- /dev/null +++ b/17482-h/images/ladaem06.png diff --git a/17482-h/images/ladaem07.png b/17482-h/images/ladaem07.png Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..e07acdf --- /dev/null +++ b/17482-h/images/ladaem07.png diff --git a/17482-h/images/ladaem08.png b/17482-h/images/ladaem08.png Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..ab48f0b --- /dev/null +++ b/17482-h/images/ladaem08.png diff --git a/17482-h/images/ladaem09.png b/17482-h/images/ladaem09.png Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..36fbac9 --- /dev/null +++ b/17482-h/images/ladaem09.png diff --git a/17482-h/images/ladaem10.png b/17482-h/images/ladaem10.png Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..5e0bf8e --- /dev/null +++ b/17482-h/images/ladaem10.png |
