diff options
| -rw-r--r-- | .gitattributes | 4 | ||||
| -rw-r--r-- | LICENSE.txt | 11 | ||||
| -rw-r--r-- | README.md | 2 | ||||
| -rw-r--r-- | old/69325-0.txt | 3060 | ||||
| -rw-r--r-- | old/69325-0.zip | bin | 46089 -> 0 bytes | |||
| -rw-r--r-- | old/69325-h.zip | bin | 210007 -> 0 bytes | |||
| -rw-r--r-- | old/69325-h/69325-h.htm | 4252 | ||||
| -rw-r--r-- | old/69325-h/images/lordlister.png | bin | 36856 -> 0 bytes | |||
| -rw-r--r-- | old/69325-h/images/lordlister0016-front.jpg | bin | 103424 -> 0 bytes | |||
| -rw-r--r-- | old/69325-h/images/p0016-01.png | bin | 13408 -> 0 bytes |
10 files changed, 17 insertions, 7312 deletions
diff --git a/.gitattributes b/.gitattributes new file mode 100644 index 0000000..d7b82bc --- /dev/null +++ b/.gitattributes @@ -0,0 +1,4 @@ +*.txt text eol=lf +*.htm text eol=lf +*.html text eol=lf +*.md text eol=lf diff --git a/LICENSE.txt b/LICENSE.txt new file mode 100644 index 0000000..6312041 --- /dev/null +++ b/LICENSE.txt @@ -0,0 +1,11 @@ +This eBook, including all associated images, markup, improvements, +metadata, and any other content or labor, has been confirmed to be +in the PUBLIC DOMAIN IN THE UNITED STATES. + +Procedures for determining public domain status are described in +the "Copyright How-To" at https://www.gutenberg.org. + +No investigation has been made concerning possible copyrights in +jurisdictions other than the United States. Anyone seeking to utilize +this eBook outside of the United States should confirm copyright +status under the laws that apply to them. diff --git a/README.md b/README.md new file mode 100644 index 0000000..2966c05 --- /dev/null +++ b/README.md @@ -0,0 +1,2 @@ +Project Gutenberg (https://www.gutenberg.org) public repository for +eBook #69325 (https://www.gutenberg.org/ebooks/69325) diff --git a/old/69325-0.txt b/old/69325-0.txt deleted file mode 100644 index f768135..0000000 --- a/old/69325-0.txt +++ /dev/null @@ -1,3060 +0,0 @@ -The Project Gutenberg eBook of Lord Lister No. 0016: Bij de Parijsche -Apachen, by Kurt Matull - -This eBook is for the use of anyone anywhere in the United States and -most other parts of the world at no cost and with almost no restrictions -whatsoever. You may copy it, give it away or re-use it under the terms -of the Project Gutenberg License included with this eBook or online at -www.gutenberg.org. If you are not located in the United States, you -will have to check the laws of the country where you are located before -using this eBook. - -Title: Lord Lister No. 0016: Bij de Parijsche Apachen - -Authors: Kurt Matull - Theo Blakensee - Felix Hageman - -Release Date: November 10, 2022 [eBook #69325] - -Language: Dutch - -Produced by: The Online Distributed Proofreading Team at - https://www.pgdp.net - -*** START OF THE PROJECT GUTENBERG EBOOK LORD LISTER NO. 0016: BIJ DE -PARIJSCHE APACHEN *** - - - - - LORD LISTER - GENAAMD RAFFLES - DE GROOTE ONBEKENDE. - - NO. 16 BIJ DE PARIJSCHE APACHEN. - - - - - - - - -BIJ DE PARIJSCHE APACHEN. - - -EERSTE HOOFDSTUK. - -OP HET SPOOR. - - -Het was ongeveer negen uur in den morgen toen de rechter van instructie -Bastien zijn bureau in het paleis van justitie te Parijs binnentrad. - -Zijn secretaris had juist een portefeuille met akten op de plaats van -zijn chef neergelegd en stond nu in onderdanige houding gereed om den -heer Bastien bij het afleggen van hoed en jas de behulpzame hand te -bieden en zich daarop naar zijn eigen kamer te begeven. - -Bastien nam aan zijn schrijftafel plaats en zonder een blik te slaan op -de voor hem liggende papieren, keek hij door het openstaande venster -naar buiten, naar het grauwe water van de Seine, die langs de -noordzijde van het paleis van justitie stroomt, slechts door een smalle -kade daarvan gescheiden. - -Bastien verveelde zich. - -Hij vond geen voldoening in het uitoefenen van zijn beroep, dat hij op -den duur eentonig vond. - -Reeds jarenlang droomde hij van een groote, geweldige strafzaak, waarin -niemand eenig spoor van de daders zou kunnen ontdekken en welke -ingewikkelde geschiedenis door zijn scherpzinnigheid zou worden -opgehelderd. - -Hij twijfelde geen oogenblik aan zijn eigen, groote bekwaamheden, maar -de dagelijksche sleur van onbeduidende diefstallen en kleine -overtredingen stelde hem niet in de gelegenheid zijn droom te -verwezenlijken. - -De zoo vurig verwachte „groote zaak” kwam niet. - -Nog nooit had hij tegenover een geslepen misdadiger gestaan. - -De arme drommels, die voor hem gebracht werden, waren verre van listig, -zij bekenden meestal zonder veel omhaal van woorden hun schuld. Zij -gaven hem niet de gelegenheid, veel scherpzinnige strikvragen te -stellen en Bastien’s arbeid beperkte zich er toe hunne bekentenissen op -protocol te brengen, een werkje, dat evengoed door zijn secretaris kon -worden opgeknapt. - -De rechter van instructie wierp eindelijk een blik op de portefeuille -met akten, die vóór hem lag en hij begon juist de papieren te -voorschijn te halen, toen er aan de deur werd geklopt. - -Op zijn „Entrez!” trad de secretaris binnen, die hem een visitekaartje -overhandigde. - -Bastien las: - - - +----------------------------------+ - | | - | JAMES BAXTER. | - | | - | London Scotland Yard. | - | | - +----------------------------------+ - - -Blijde verrassing maakte zich van hem meester bij het lezen van den -naam van het wereldberoemde detective-bureau in Engeland’s hoofdstad. - -Als een beambte van deze groote instelling hem kwam bezoeken, dan kon -dat niet zijn voor een geringe aangelegenheid en Bastien zag in zijn -verbeelding reeds zijn lang gekoesterde hoop verwezenlijkt. - -„Laat dien heer binnen!” - -De secretaris ging heen en Bastien draaide zich om in zijn stoel, om -den binnentredende goed te kunnen zien. - -Toen Baxter binnentrad, stond hij op en nadat zij zich aan elkaar -hadden voorgesteld, bood hij zijn bezoeker een stoel aan en sprak: - -„En, Mr. Baxter, wat verschaft mij de eer van uw bezoek?” - -„Dat is gauw gezegd,” antwoordde de Engelschman hem. „Lord Lister, die -onder den naam Raffles in Engeland zijn schurkenstreken heeft -uitgevoerd en die door ons wordt gezocht, bevindt zich in Parijs.” - -Bastien sprong op. - -„Raffles, dezelfde, op wiens gevangenneming de Engelsche -overheidspersonen een premie van 1000 pond hebben gezet?” - -„Jawel” vervolgde Baxter, „hij is het en, naar mij uit betrouwbare bron -werd bericht, is deze Raffles in Parijs en het verbaast mij zeer, dat -hij hier nog geen misdaad heeft gepleegd, die u ter oore is gekomen.” - -„Neen, tot dusverre heb ik hiervan nog niets vernomen,” antwoordde -Bastien, „en ik geloof, dat die Lord Lister, als hij zich, zooals gij -denkt, werkelijk in Parijs bevindt, er belang bij zal hebben, zich hier -kalm te houden” - -„Ik geloof dat niet,” meende Baxter, „waarom zou Raffles hier -voorzichtiger zijn dan in Engeland?” - -„Zeker, mr. Baxter!” verklaarde Bastien, „want als het u mocht -gelukken, hem hier op te sporen en op grond der in Engeland gepleegde -strafzaken in hechtenis te laten nemen, dan zouden aan zijn uitlevering -naar Engeland vele groote bezwaren verbonden zijn. - -„Mocht hij daarentegen hier een misdaad begaan, dan moest hij voor een -Fransche rechtbank verschijnen en het vooruitzicht op jarenlangen -dwangarbeid in Nieuw Caledonië zal den gentleman wel tot -voorzichtigheid aansporen.” - -Baxter scheen het hiermede eens te zijn. - -Na eenig nadenken sprak hij: - -„Het zou mij voldoende zijn, hem op Franschen bodem in hechtenis te -nemen. De uitlevering zou wel is waar eenigen tijd in beslag nemen, -maar ernstige bezwaren zouden zich niet voordoen. - -„Ik wilde gaarne weten, of ik op uwe hulp mag rekenen?” - -„Natuurlijk!” haastte Bastien zich te verzekeren, toen opnieuw aan de -deur werd geklopt. - -Nu bracht de secretaris een brief, geadresseerd aan den rechter van -instructie en met het opschrift: „dringend, veel spoed!” - -Bastien vroeg Baxter vergunning om den brief te mogen openen, maar -nauwelijks had hij een blik geslagen op het papier, dat hij uit het -couvert haalde, of hij uitte een kreet van verbazing. - -„Weet gij, van wien deze brief komt?” vroeg hij aan Baxter. - -„Neen!” antwoordde deze. - -„Van Raffles!” klonk het terug. - -Als door een adder gebeten, sprong Baxter op van zijn stoel en snelde -naar Bastien om met hem samen den brief te lezen. - -Beiden waren naar het raam geloopen en met vliegende haast lazen zij -het volgende: - - - „Heer rechter van instructie! Ik weet, dat op dit oogenblik de heer - Baxter van Scotland Yard uit Londen zich in uw bureau bevindt en - daar het mijn vurigste wensch is, dezen waardigen beambte bij zijn - inspannend werk de behulpzame hand te bieden, kan ik niet nalaten, - u eenige hulpmiddelen aan te wijzen, die het u misschien mogelijk - zullen maken, mij te pakken. - - Ik zelf heb er mijn vriend Baxter op attent gemaakt, dat ik mij in - Parijs bevind. - - Baxter was zoo vriendelijk om dit feit zoo interessant te vinden, - dat hij zelf van Londen hierheen reisde en gisteravond zijn intrek - nam in „Hotel Terminus.” - - Ik heb hem voortdurend in het oog gehouden en volgde hem ook heden - op zijn weg naar u. - - Ik veronderstel, dat hij bij u hulp komt vragen om mij op te sporen - en omdat hij er naar verlangt, weer iets van mij te hooren, stel ik - hem voor, naar mij te informeeren bij den heer Menuisier in de Rue - Bayen. - - Dezen achtenswaardigen man, die zich in den loop der jaren een - aanzienlijk vermogen bijeen heeft gewoekerd, heb ik het bedrag van - zesmaal honderdduizend francs afhandig gemaakt en dat nog wel - zonder eenige daad van geweld. Integendeel, de heer Menuisier heeft - mij het geld persoonlijk overhandigd. Met mijn gewone - bescheidenheid, die den heer Baxter zoo goed bekend is, stelde ik - mij tevreden met de zesmaal honderdduizend francs, die de heer - Menuisier mij gaf om valsch bankpapier te vervaardigen. Deze brave - man zal waarschijnlijk niet heel openhartig tegenover u zijn, maar - met uwe welsprekendheid zal het u wel gelukken, alles wat gij wilt - weten, uit hem te krijgen. - - Ik zal niet in gebreke blijven, u telkens, na korte tusschenpoozen, - steeds weer opnieuw iets van mij te laten hooren, ik beveel mij in - uwe vriendschap aan en blijf - - hoogachtend - - JOHN. C. RAFFLES.” - - -De beide beambten hadden den brief uitgelezen en terwijl Bastien -sprakeloos zijn Engelschen collega aankeek, sprak Baxter: - -„Dat is net iets voor Raffles!” - -Hij had den brief in zijn zak gestoken en wendde zich weer tot den -rechter van instructie. - -„Wij moeten dien heer Menuisier dadelijk gaan opzoeken.” - -Verbaasd staarde Bastien den Engelschman aan. - -„Maar gelooft gij werkelijk aan het bestaan van een heer Menuisier, -denkt gij, dat de brief waarheid bevat?” - -„Gij kent Raffles niet,” verklaarde de ander. „Dit is niet de eerste -brief, dien ik van hem krijg, hij deelt de volle waarheid mee, met -leugens laat de kerel zich niet in!” - -„Dat moet een vreemd mensch zijn”, sprak Bastien hoofdschuddend. - -Daarop nam hij hoed en jas en verliet met Baxter het gerechtsgebouw. - - - - - - - - -TWEEDE HOOFDSTUK. - -HET HUIS VAN DEN WOEKERAAR. - - -Het liep tegen elf uur des voormiddags toen een auto uit de breede -Avenue Niel de smalle, vuile Rue Bayen inreed en stilhield voor het -huis, waarin de heer Menuisier, de oude woekeraar, met zijn -huishoudster Coralie woonde. - -Het wantrouwen van Menuisier, een zijner voornaamste eigenschappen, was -nog enorm veel grooter geworden sinds Raffles hem, vermomd als -schilder, zesmaal honderdduizend francs afhandig had gemaakt voor het -vervaardigen van valsch bankpapier. - -Hij beefde van machtelooze woede, als hij bedacht, hoe die zoogenaamde -schilder het tuinhuis van hem had gehuurd en hem in de val had gelokt. - -Hoewel hij nog genoeg over had om zijn verdere levensjaren onbezorgd te -kunnen doorbrengen, kon hij toch niet over het geleden verlies -heenkomen en als iets zijn woede nog kon verergeren, dan was het de -gedachte, dat hij niet den moed had om de hulp van het gerecht in deze -zaak in te roepen. - -Hij moest zelfs blij zijn als niets van de geschiedenis uitlekte want -hij was strafbaar, omdat hij het geld had gegeven voor het vervaardigen -van valsch bankpapier. - -Vanuit zijn raam had hij de auto gezien en toen twee elegant gekleede -heeren uitstapten, die zijn huis naderden, vermoedde hij, dat zij voor -zaken kwamen. - -Ontstemd nam hij in zijn ouden leunstoel plaats, terwijl hij zich -voornam, zijn slachtoffers dezen keer danig te plukken. - -Maar een doodelijke angst maakte zich van hem meester, toen hij op het -visitekaartje, dat de oude Coralie hem overhandigde, las: - - - +-----------------------------------------+ - | | - | HENRY BASTIEN | - | | - | Officier van het Rechter van | - | Legioen van Eer. Instructie. | - | | - +-----------------------------------------+ - - -Een rechter van instructie bij hem! Bevend van angst stond hij op met -het verzoek, de heeren binnen te laten, - -Bastien en Baxter traden de kamer binnen en toen de oude Coralie was -heengegaan, wendde de rechter van instructie zich tot den ouden man met -de vraag: - -„Zijt gij de heer Menuisier?” - -Na een bevestigenden hoofdknik van den woekeraar vervolgde hij: - -„Een Engelsche spitsboef, bekend onder den naam Raffles, heeft u -afgezet voor zesmaal honderdduizend francs.” - -„Ik weet niet, heeren...” klonk het van Menuisiers trillende lippen, -maar de rechter van instructie liet hem niet uitspreken. - -„Gij wilt ontkennen, en ik begrijp de reden daarvan, want gij hebt -Raffles dat geld gegeven om samen valsch bankpapier te vervaardigen”. - -„Dat is niet waar”, riep Menuisier uit, nu weer brutaal wordend. - -„De schurk heeft mij het geld afgenomen, dat ik hem uit medelijden gaf, -opdat hij in staat zou zijn te profiteeren van een uitvinding van -hemzelf”. - -„Wat was dat voor een uitvinding?” vroeg Bastien. - -„Ik weiger u daarop het antwoord”, sprak Menuisier, „want ik ben van -plan, haar nu zelf uit te voeren om tenminste weer in het bezit te -komen van een gedeelte van mijn geld.” - -Bastien keek den woekeraar spottend aan. - -„Mijnheer Menuisier, ik ken uw verleden zeer nauwkeurig en kan daarom -niet in uw braafheid en goede trouw gelooven. - -„Maar dit onderwerp kunnen wij laten rusten; vertel mij liever eens, op -welke wijze Raffles zich bij u heeft geïntroduceerd.” - -„Hij huurde mijn tuinhuis onder den naam van een schilder Rapin.” - -„Is dit tuinhuis reeds weer bewoond?” - -„Neen”. - -„Geleid ons erheen!” - -Menuisier nam zijn sleutels op en ging door den tuin de heeren voor. - -Onderweg had de oude gelegenheid om na te denken. Als hij bij zijn -beweringen bleef, zou hij niets te vreezen hebben, want men kon hem -niets bewijzen. - -Hij had de deur opengesloten en trad met de beide beambten de kamer -binnen, waarvan de eene hoek in beslag werd genomen door den ouden -schoorsteenmantel. In den hoek daartegenover stond een eenvoudig bed en -in het midden van het vertrek bevond zich een klein tafeltje. - -Deze schamele meubelen was alles wat zich in de kamer bevond. - -„Dus hier heeft Raffles gewoond?” vroeg Bastien den gastheer. - -Maar Menuisier was vastbesloten, alle onaangename vragen te ontwijken -en op onverschilligen toon antwoordde hij: - -„Ik weet niet, of mijn huurder Raffles was, hij noemde zich Rapin. -Bovendien ben ik niet door hem benadeeld. Ik heb geprobeerd, zaken met -hem te doen; in hoeverre mij dat gelukt is of niet, daarover wensch ik -niet te spreken”. - -Baxter, die nieuwsgierig had rondgekeken, zonder iets te ontdekken, wat -zijn aandacht waard was, sprak nu tot Bastien: - -„Ik weet, dat Raffles niet liegt, zijn mededeelingen zijn altijd -overeenkomstig de waarheid, maar zoolang wij hem niet hebben, kunnen -wij dezen man niets bewijzen en moeten wij genoegen nemen met zijn -verklaring. Maar bevat dit tuinhuis geen andere ruimte?” vroeg hij -opeens aan Menuisier. - -„Jawel”, antwoordde deze. „Aan de andere zijde van de gang is nog een -kamer”, en reeds had hij de deur geopend om zijn beide bezoekers naar -het andere vertrek te geleiden. - -De deur was achter de drie mannen gesloten, niemand bevond zich meer in -de kamer. - -Plotseling klonk een zacht gekraak uit den hoek, waar zich de -schoorsteen bevond. De schoorsteenmantel werd naar voren bewogen en -opende zich als een deur. In de donkere muuropening stond Raffles. - -Hij had aan het eind van de onderaardsche gang, die door de Catacomben -het achterhuis der Rue Bayen verbond met de door hem bewoonde villa in -de Avenue van het Bois de Boulogne, gehoord, wat hier gesproken werd. - -Nu luisterde hij voorzichtig of hij niets hoorde in het andere vertrek. - -Maar alles bleef stil en met zachte, onhoorbare schreden sloop Raffles -naar het tafeltje midden in de kamer. - -Hierop legde hij een groot, wit couvert, waarop met flinke, groote -letters een adres geschreven was. - -Daarna verdween hij zonder geluid te maken weer in zijn schuilplaats en -sloot den schoorsteenmantel weer dicht. - -Hij was ervan overtuigd, dat het vinden van den brief den beiden -beambten tot een nauwkeurig onderzoek van de kamer aanleiding zou -geven, want het schrijven kon alleen door een geheime gang binnen -gebracht zijn. - -Daarom nam hij aan de binnenzijde de klink, waarmee de draaiende -schoorsteenmantel kon worden geopend, er uit, daarop ging hij kalm op -de trap zitten, die naar het onderaardsche gewelf leidde en luisterde -aandachtig. - -Zijn geheim was goed bewaard, want nu de klink was weggenomen, was het -onmogelijk om den schoorsteenmantel weg te schuiven, zelfs al zou een -zoekende hand toevallig op de veer drukken, die diende om vanuit de -kamer den weg naar de catacomben te openen. - -Raffles behoefde niet lang te wachten. - -Na eenige oogenblikken kwamen de beambten met Menuisier in de kamer -terug. - -Baxter’s argusblikken vielen dadelijk op het witte couvert, dat op de -tafel lag. - -Hij nam het op, maar een doodelijke schrik maakte zich van hem meester, -toen hij het adres las, dat in duidelijke letters op het couvert stond: - - - „Aan de heeren - - BASTIEN en BAXTER - als vriendelijke hulp in deze lastige zaak van Raffles”. - - -„Raffles is hier geweest!” riep hij uit, terwijl hij Bastien het -couvert onder den neus duwde. - -Een rilling voer door Menuisiers leden, de sleutels rinkelden in zijn -sidderende handen en zijn dungrijs haar stond van ontzetting overeind. - -Hier waren bovennatuurlijke dingen in het spel! - -Verlamd van schrik leunde hij tegen de deur en staarde met strakke -oogen naar Baxter, die nu het couvert opende, om den inhoud te -onderzoeken. - -Het couvert bevatte de overeenkomst tusschen Menuisier en Rapin wat -betrof de gezamenlijke vervaardiging van valsch bankpapier. De -handteekening van den woekeraar stond er duidelijk onder. - -„Het is een leugen!” schreeuwde de oude man, „de handteekening is -valsch!” - -„Zwijg! Gij zijt op het oogenblik bijzaak!” beet Bastien hem toe. - -Hij zag de oude Coralie in den tuin loopen en riep haar. - -„Is er in de laatste vijf minuten iemand door het huis hierheen -gekomen?” schreeuwde hij haar in het oor. - -Het duurde geruimen tijd, eer de halfdoove oude vrouw hem had begrepen; -eindelijk echter antwoordde zij, dat er niemand geweest was, en dat zij -zelf de huisdeur had moeten openen in dat geval. - -Baxter had tot dusverre zwijgend naar de gesprekken geluisterd. - -Nu richtte hij zich tot Bastien. - -„Ik geloof ook niet, dat Raffles hier langs den gewonen weg gekomen is. -Er bevindt zich hier waarschijnlijk een geheime toegang. - -„Zijt gij met iets dergelijks bekend?” vroeg hij Menuisier. - -Deze schudde ontkennend het hoofd, maar de Engelsche detective was -reeds bezig de muren te onderzoeken en te bekloppen. - -Tevergeefs! Nergens hoorde hij eenig dof geluid, nergens vond hij een -verdachte nis. - -Zijn vingers gleden zoekend langs den schoorsteenmantel, zij drukten op -elk knopje in het snijwerk, zij zochten zelfs in de opening van den -schoorsteen, maar niets verried de aanwezigheid van een geheime gang. - -Vermoeid gaf Baxter het op. - -„Deze kamer moet bewaakt worden”, sprak hij tot Bastien. „Gij kunt -politiebeambten halen van het dichtstbijgelegen politiebureau, dat zal -u geen moeite kosten, als gij uw identiteit bewijst, ik zal zoolang -hier wachten”. - -Bastien aarzelde geen oogenblik om te gaan. - -Terwijl de oude woekeraar nog steeds in stomme wanhoop tegen de deur -leunde, begon Baxter opnieuw het vertrek te doorzoeken. - -Hij ging op den vloer liggen en onderzocht met pijnlijke zekerheid -elken vierkanten centimeter van de planken. - -Maar ook dit had geen beter resultaat dan het vorige onderzoek en -blijkbaar zeer teleurgesteld liet hij de bewaking van het vertrek over -aan de twee politiebeambten, die Bastien medebracht. - -Menuisier werd meegedeeld, dat hij voorloopig nog op vrije voeten -bleef, maar onmiddellijk gehoor moest geven aan de eerste de beste -oproeping, die hij van den rechter van instructie zou krijgen. - -Daarop stapten de beide heeren weer in de auto, die nog voor de deur -stond te wachten en reden weg. - -Bastien was koortsachtig opgewonden, want het oogenblik om zijn -eerzucht te bevredigen, was nu nabij. - -Dit was de groote zaak, waarop hij jarenlang had gewacht en hij moest -nu alles in het werk stellen om Raffles, den Grooten Onbekende, meester -te worden. - - - - - - - - -DERDE HOOFDSTUK. - -IN HET HOL VAN APACHEN. - - -Parijs is niet alleen de stad van weelde en genot, Parijs herbergt ook -binnen haar muren een bende misdadigers, die wreeder en afschuwelijker -zijn dan in eenige andere stad ter wereld. - -Die kerels zijn berucht geworden onder den naam Apachen. - -In sommige wijken van Parijs wonen zij in goed georganiseerde benden. - -Het grootste gedeelte van hun inkomsten vindt zijn oorsprong in -diefstal en inbraak, maar misdaden, gepaard aan moord en doodslag, -verschaffen hun dikwijls buitengewoon grooten buit. - -De dagelijksche strijd, dien de Parijsche politie tegen de Apachen -voert, zou wanhopig zijn als er niet een omstandigheid bijkwam, gunstig -voor de politie. - -De kleinere benden zijn namelijk zeer jaloersch op elkaar. - -Zij, die in den strijd met de politie overwinnen, bevechten elkaar -onderling en deze vechtpartijen ontaarden soms in bloedbaden, die op -klaarlichten dag op de openbare straat worden gehouden. - -Eerst als de politie den boel uiteen komt drijven, slaan beide partijen -op de vlucht. - -Zij sleepen hun gewonden met zich mee, maar het gebeurt meer dan eens, -dat 4 of 5 dooden op het terrein van den slag achterblijven. - -Als een van deze kerels levend in handen van de politie valt, wordt -hij, zoover de wet het toelaat, naar de strafkoloniën van Frankrijk, -naar Nieuw-Caledonië gezonden. - -Maar ondanks dit alles worden de Apachen elkaar niet ontrouw, steeds -nieuwe aanhangers vinden zij in de onderste lagen der bevolking en in -onverminderd aantal zetten zij den strijd tegen de openbare veiligheid -voort. - -Elke vreemde ambtenaar van politie, die Parijs bezoekt, bezoekt de -plaatsen, waar de Apachen feestvieren en zoo had ook kapitein Baxter -het geleide van twee geheime agenten meegekregen, waarmede hij op -dienzelfden avond, waarop de huiszoeking bij Menuisier had plaats -gehad, de afgelegen wijken der hoofdstad bezocht. - -Het was niet alleen beroepsnieuwsgierigheid, die den Engelschman dezen -tocht deed maken, hij koesterde ook de hoop, dat hij toevallig iets -over Raffles zou vernemen. - -Hij vermoedde niet, dat de man, dien hij zoo ijverig zocht, zeer dicht -bij hem was. - -Raffles had namelijk rekening gehouden met de gewone nieuwsgierigheid -der detectives en terwijl hij in de vestibule van het hotel Terminus -zat, zag hij, zelf onkenbaar vermomd, dat Baxter tegen 8 uur in den -avond met de beide Fransche politie-agenten uit de eetzaal van het -hotel kwam. - -Het drietal bleef dicht bij Raffles staan en deze kon duidelijk hooren, -hoe een der agenten den Engelschman het programma voor dien avond -voorstelde. - -Hij hoorde, dat de drie heeren zich op hun tocht door het nachtelijke -Parijs in de kroeg „De Wakende Engel” zouden ophouden voor het maken -van volksstudies. - -Raffles kende deze verzamelplaats van Parijsche misdadigers en toen -Baxter hem den rug toedraaide en met zijn beide gidsen naar buiten -ging, stond ook hij op. - -Hij moest zich haasten, om zich op zoodanige wijze te vermommen, dat -hij zonder op te vallen in de nabijheid van Baxter en diens gidsen kon -komen. - - - -Het liep tegen elf uur in den avond. - -De smalle Rue Popincourt, die van de Place de la Bastille door een der -ellendigste wijken van Parijs loopt, was pikdonker en stil. Deze stilte -werd slechts zelden gestoord door den sleependen stap van een -patrouilleerend politie-agent, of door den snelleren gang van een naar -huis terugkeerend arbeider. - -De smalle, leelijke gevels der huizen verhieven zich in het nachtelijk -duister en uit de vensterruiten, die sinds menschenheugenis niet door -een reinigende hand van vuil en stof waren ontdaan, drong slechts hier -en daar een sombere, gele lichtschijn naar buiten. - -De talrijke kroegen, die zich hier, evenals in alle arme wijken, -bevonden, hadden juist hun ramen gesloten en daardoor de rust in de -straat werkelijk grooter gemaakt. - -Slechts uit een der huizen drong, hoewel gedempt, het lawaai van -vroolijke, overmoedige gasten naar buiten. - -Hier bevond zich „De wakende Engel”, een herberg, die bekend stond als -het hoofdkwartier der Apachen uit dit stadsgedeelte. - -De politie kende de stamgasten van deze kroeg en misschien was het -daarom, dat de waard, de heer Pistolet, meer vrijheid had op het gebied -van nacht-permissie, dan de eigenaren der andere herbergen, die door -een meer fatsoenlijk publiek werden bezocht. - -Een smalle steenen trap, die de aanraking van een bezem niet kende, -leidde door een zwartberookte kelderruimte naar de lokalen van „De -Wakende Engel”, waar de heer Pistolet den schepter zwaaide. - -Wie deze trap zag, kon alleen met afschuw en bange vrees denken aan de -ruimte, die daar achter moest liggen, en dat voorgevoel bedroeg hem -niet. - -Langs de eertijds witgekalkte wanden stonden smalle tafels en banken, -onzedelijke opschriften en teekeningen bedekten de muren. - -De longen der bezoekers werden vergast op een mengsel van tabaksrook, -etenslucht en bierwalm, waarbij zich nog voegde de geur van goedkoope, -slechte parfums, afkomstig van de vrouwelijke gasten van „De Wakende -Engel”. - -Deze lucht vulde als een vieze walm de tamelijk groote maar lage ruimte -en twee gaslichten, die van de zoldering afhingen, hadden moeite om -door dezen sluier heen te dringen. - -Als men aan dit slechte licht gewend was en eindelijk in staat om de -zich in het vertrek bevindende voorwerpen waar te nemen, zag men aan -den muur tegenover den ingang de toonbank, waarachter zich de groote, -sterke Pistolet heen en weer bewoog. - -Een versleten, vuil tapijt, dat achter de toonbank aan den muur hing, -diende als portière en verborg de deur, die naar de keuken leidde. - -Hier was een oude, tandelooze vrouw bezig de gerechten te bereiden, die -op de spijskaart vermeld stonden. - -Pistolet was zoowel bij de misdadigers als bij de politie niet bemind, -maar zeer populair. - -Maar de politie vermoedde, dat Pistolet, als het zijn persoonlijk -voordeel gold, gemeene zaak maakte met de Apachen, terwijl deze laatste -weer hem ervan beschuldigden, als het hem voordeel bracht, als -politiespion te spelen. - -De vermoedens van beide partijen hadden recht van bestaan, maar de -diensten, die Pistolet soms aan de overheid bewees, waren belangrijk, -zoodat men, waar het hem gold, veel door de vingers zag. - -Pistolet, die onder meer reeds zes jaar dwangarbeid in Cayenne achter -den rug had, beschikte over fabelachtige lichaamskracht en wie hem met -opgestroopte hemdsmouwen en reusachtig gespierde armen, het vierkante, -brutale hoofd op den stierennek, achter zijn toonbank zag staan, -begreep dadelijk, dat diegene der partijen, die de hulp van dezen -ongetemden oermensch op zijn hand had, de overwinning moest behalen. - -Er was een vrij groot aantal gasten aanwezig. - -De jongens, wier vriendinnen ginds op de boulevards haar schandelijk -bedrijf uitoefenden, zaten hier hun cigarette te rooken en kaart te -spelen, terwijl naast hen de glazen warme wijngroc stonden, de -lievelingsdrank dezer heeren. - -Bijna alle tafels waren door dergelijke groepen bezet, waarbij zich -soms een meisje voegde, dat van buiten kwam om haar vriend de opbrengst -van haar beroep te brengen. - -De gesprekken waren luidruchtig en vroolijk en nu en dan stond een der -heeren op om bij een oude piano, die in een der hoeken stond, en -begeleid door zijn dame, een lied ten beste te geven. - -Aan een der tafels zat een man alleen. - -Toen hij binnengekomen was, was hij door de stamgasten met wantrouwen -ontvangen. - -Daar hij echter kalm en rustig aan een der tafeltjes plaats nam, een -flesch rooden wijn bestelde en onverschillig begon te drinken, bemoeide -men zich weldra niet meer met hem. - -Hij zag er uit als een van de arbeiders, die werkzaam waren aan de -kanalisatie. Zijn pet bedekte het geheele voorhoofd; dikke lokken zwart -haar kwamen van onder den rand te voorschijn. - -Tusschen de roode, dikke lippen, die omgeven waren door een donkeren -baard, hield hij een kort pijpje. - -De man ledigde met kalme onverschilligheid zijn wijnflesch. - -Hij mengde zich niet in de gesprekken, die rondom hem gevoerd werden, -hij nam geen deel aan het applaus, dat op de voordrachten volgde en als -een der meiden hem een nieuwsgierigen blik toewierp, waarin iets -uitdagends lag, keek hij een anderen kant uit. - -Tegen half twaalf werd de deur weer geopend en op den drempel -verschenen drie mannen. - -Het waren Baxter en zijn geleiders. - -De komst der beide bekende politie-agenten scheen de stamgasten -onrustig te maken en zelfs Pistolet voelde zich geroepen om de heeren, -die aan een tafeltje dicht bij het buffet gingen zitten, beleefd -tegemoet te gaan. - -Nog voordat hij zijn avondgroet had uitgesproken, had hij reeds van een -der beambten de geruststellende verzekering ontvangen, dat het bezoek -alleen ten doel had een buitenlandsch collega te amuseeren. - -Pistolet vertelde dit onder het bedienen aan zijn gasten en weldra -heerschte weer algemeene vroolijkheid. - -De aanwezige vrouwen alleen keken met groote belangstelling naar den -vreemdeling, die onder geleide van twee politie-agenten hier was -gekomen en eenige van haar naderden lachend het tafeltje, in de hoop, -een glas van den goeden wijn te krijgen, die daar gedronken werd. - -En die verwachtingen werden verwezenlijkt. - -Galant bood Baxter stoelen aan en weldra was hij omringd door een kring -van vrouwen, onder wie één, een groote, forsche vrouw, die in het -bijzonder opviel. - -„Kom, Margot, je wilt mij toch niet ontrouw worden?” klonk het -schertsend van een der tafeltjes, waar de „vriend” van Margot zat. - -De groote vrouw antwoordde: - -„Hij is minstens zoo mooi als jij en als hij goed betaalt, wel, waarom -dan niet?” - -Een luid gelach weerklonk, toen zij op Baxters schoot ging zitten en -haar volle, vleezige armen om zijn schouders legde. - -De detective van Scotland Yard gevoelde zich niet op zijn gemak. - -Hij had het gesprokene, echte Parijsche achterbuurttaal, niet begrepen -en vond de brutaliteit dezer vrouw meer dan onaangenaam. - -Zijn beide geleiders probeerden om hem van zijn zwaar „schootkindje” te -bevrijden, maar de andere meisjes hielden hen terug met de woorden: - -„Och kom, wij doen uw Engelschman immers geen kwaad! Wij willen alleen -maar, dat hij zich amuseert!” - -De eenzame gast in de werkmansblouse keek glimlachend naar het -tooneeltje, want hij zag duidelijk, dat Baxter zich volstrekt niet -amuseerde met deze vrouwspersoon, die het hem met haar opdringerigheid -meer dan lastig maakte. - -Plotseling kwam er beweging in de groep. - -Baxter sprong op en zijn beide handen omknelden de vuisten van Margot, -die in haar vingers een portefeuille hield. - -„Geef mijn portefeuille terug!” riep Baxter uit, maar de vrouw had -Baxter’s eigendom reeds naar het tafeltje geworpen, waar haar „beminde” -zat. - -Maar zoover kwam het niet. - -Bliksemsnel was de man met de werkmansblouse opgesprongen en had de -portefeuille gegrepen en op hetzelfde oogenblik stormden de gasten van -het tafeltje, zes in aantal, op hem aan. - -Maar de vreemdeling week niet terug. Terwijl hij met de linkerhand, de -portefeuille overreikte aan de toegesnelde politie-agenten, hield hij -met, de rechter de mannen, die hem te lijf wilden, een pistool voor den -neus. - -„Wie een stap voorwaarts doet, krijgt een kogel door, de hersens!” - -Als aan den grond genageld bleven de Apachen staan en doodsche stilte -heerschte een oogenblik in het vertrek. - -Plotseling riep een heesche vrouwenstem: - -„Draai het licht uit!” - -Snel stak de vreemdeling zijn hand in den zak. - -Reeds op hetzelfde oogenblik waren de vier gasvlammen uitgedoofd, maar -tezelfdertijd verlichtte een electrische zaklantaarn met helderen -schijn het tooneel. - -Geen der kerels waagde het, den man, die in dreigende houding tegenover -hen stond, te naderen. - -Alleen Margot, die in het korte oogenblik van duisternis achter hem -geslopen was, sprong nu als een tijger, op hem en greep hem met beide -handen in den baard. - -De man keerde zich om, om het wijf van zich af te schudden, maar het -was te laat, Margot viel reeds op den grond en trok in haar val een -valschen baard, een pruik en de pet van den vreemdeling mee - -Als door den bliksem getroffen staarde Baxter, die op den achtergrond -gebleven was, naar den man, die zoo dapper zijn partij had gekozen en -als een kreet klonk het van zijn lippen: - -„Raffles, dat is Raffles! Houdt hem vast!” - -Met een „vervloekt!” doofde Raffles, want hij was het, zijn electrisch -licht uit, maar reeds hielden de beide reuzenarmen van Pistolet hem -omkneld. - -„Maakt licht, ik houd hem vast!” schreeuwde Pistolet. - -Het gas brandde weer, Baxter, de beide agenten en de Apachen drongen nu -om den man heen, die, zonder zich te kunnen verdedigen, in de armen van -den herbergier was geklemd. - -De strijd om de portefeuille scheen vergeten te zijn. - -Er was nu slechts één ding, dat elks belangstelling gaande hield. - -Raffles, de groote onbekende, van wien ontelbare legenden de rondte -deden, stond te midden van hen. - -„Geef de boeien!” riep Baxter. - -Raffles verbleekte. - -„Wat, gij wilt mij hier, te midden van de menschen tegen wie ik u heb -beschermd, gevangennemen?” riep hij tot Baxter in het Engelsch. - -„Dat laat mij koud!” hoonde de detective, „ik ben blij, dat ik u heb, -ontsnappen zult gij mij niet meer!” - -De beide agenten deden den gevangene handboeien aan, zijn voeten werden -gebonden en Pistolet, die blij was dat hij der politie een dienst kon -bewijzen zonder de Apachen te benadeelen, droeg den weerloozen Raffles -de keldertrap op naar een rijtuig, dat men had laten aanrukken. - -Hierin namen, behalve de gevangene, ook Baxter en de beide -politie-agenten plaats. - -De drie mannen hielden gedurende den rit hun geladen revolvers in de -hand, als vreesden zij nog de zelfverdediging van den geboeiden -Raffles. - -Een blik vol oneindige verachting uit Raffles’ oogen trof Baxter. - -„Gij zult niet lang pleizier hebben van uw vangst. Ik verzeker u, dat -ik eerder vrij ben dan gij vermoedt.” - -„Laat dat rustig aan mij over,” antwoordde Baxter. - -„Dezen keer ontsnapt gij mij niet, al moest ik u ook aan mijn eigen -lichaam vastbinden!” - -En steeds verder ging de tocht naar het gerechtsgebouw, waar Raffles, -de Groote Onbekende, tegen 1 uur in den morgen werd opgesloten. - - - - - - - - -VIERDE HOOFDSTUK. - -DE MOORD. - - -In „De Wakende Engel” werd alles weer rustig en gewoon, nadat Raffles -was weggebracht, Dergelijke voorvallen zijn voor dit publiek niets -buitengewoons. Bloedige gevechten met de politie komen in hun omgeving -bijna dagelijks voor en omdat het dezen keer een vreemdeling gold, een -man, met wien zij persoonlijk niets te maken hadden, was de oude -stemming spoedig weer teruggekeerd. - -Tegen twee uur in den morgen begon de kroeg leeg te loopen, en toen de -oude houten klok, die haar eentonig getik deed hooren, twee doffe -slagen deed hooren, zette Pistolet nog een groote flesch rooden wijn -neer op het tafeltje, waaraan Margot en twee Apachen waren blijven -zitten. - -Daarop sloot de waard de kelderdeur, draaide drie van de vier -gaslichten uit en nam bij het drietal aan het tafeltje plaats. - -„Jij hadt ons door die vervloekte portefeuille van den Engelschman -bijna den geheelen avond bedorven”, sprak Pistolet op ontevreden toon -tot Margot. - -„Ja, zoo’n stommerik!” meende een der beide Apachen. „Het is de moeite -waard, zoo’n uitgehongerden detective te plunderen, als een goed zaakje -op je wacht!” - -Margot trok zich van deze verwijten niets aan, vooral omdat zij merkte, -dat Letourneur, haar minnaar, haar partij trok. - -„Laat haar met rust”, mompelde Letourneur. „Houd op met dat gezanik, -het is goed afgeloopen en daarmee uit! We hebben nu geen tijd om -verwijten te maken, want dat andere geschiedenisje moet om half vijf -achter den rug zijn.” - -De beide anderen schenen dit ook in te zien en Pistolet sprak nu tot -Margot: - -„Nou, wat ben je aan den weet gekomen?” - -„Alles!” antwoordde het meisje vol zelfvoldoening. - -„Het zal wel van een leien dakje gaan, maar de oude schijnt iets op -zijn geweten te hebben, want ze hebben hem vanmiddag twee agenten in -huis gestuurd”. - -„Vervloekt!” riep Crachat uit. - -„Dan kunnen we dus voorloopig niets beginnen”, mompelde Pistolet. - -„Jawel”, viel Margot haastig in. „De beide agenten zijn in het tuinhuis -onder dak gebracht en Menuisier’s slaapkamer, waar de brandkast staat, -bevindt zich aan de voorzijde van het huis. Wat daar gebeurt, behoeft -men achter niet te hooren.” - -En vol trots, omdat haar mededeelingen zoo belangrijk waren, vervolgde -zij: - -„Jullie weet, dat mijn tante, de oude Coralie, huishoudster is bij -Menuisier. Vroeger was zij zijn liefje. Ik bezoek haar zoo eens in het -halve jaar. Nu kwam Letourneur op den verstandigen inval, dat bij den -oude wel iets te halen zou zijn. - -„Zooals we hadden afgesproken, ben ik er vanmiddag weer heen gegaan. - -„Er is daar iets niet in orde, al weet ik niet precies wat, want mijn -tante weet het ook niet. Ik denk, dat Menuisier ook een bak heeft -uitgehaald, want sinds elf uur vanmorgen wordt het achterhuis door twee -agenten bewaakt en de oude ligt ziek in bed.” - -„Blijft de politie er den geheelen nacht?”, vroeg Crachat. - -„Om de vier uur worden zij afgelost”, vertelde Margot, „maar in het -voorhuis is niets te vreezen, want zij moeten in het tuinhuis blijven.” - -„Dat begrijp ik niet”, sprak Pistolet schouderophalend. - -Op brutalen toon echter mengde Letourneur zich in het gesprek. - -„Dat gaat ons niets aan. Als zij elke vier uur worden afgelost, betrekt -nu om drie uur een nieuwe wacht het tuinhuis. Daarop wachten wij en -daarop sluipen we aan de voorzijde het huis binnen.” - -„Maar hoe zullen wij binnenkomen zonder lawaai te maken?” vroeg -Crachat. - -Op deze vraag scheen Margot gewacht te hebben. - -Zij haalde uit den zak van haar japon een bos sleutels te voorschijn. - -„Hier”, sprak zij, zonder verdere verklaring. - -„De huissleutels?” vroeg Pistolet - -Margot knikte bevestigend en vol trots voelde zij de bewonderende -blikken van haar makkers op zich gericht. - -„Ik heb ze mijn tante afgenomen zonder dat die het gemerkt heeft”, -berichtte zij met een vroolijk lachje. - -„Nu, dan durven jullie zeker wel, helden!” bromde Letourneur en met een -energiek „vooruit!” stond hij op. - -De anderen volgden hem, aarzelend weliswaar, maar zonder zich tegen -zijn vastberadenheid te durven verzetten. - -Pistolet haalde nu een kleine dievenlantaarn te voorschijn, die hij -aanstak. Daarop draaide hij ook de laatste gasvlam uit en nu ging het -gezelschap, de vuile portière op zij schuivend, de keuken binnen, waar -zij langs een smal trapje het sous-terrain van het huis bereikten. - -Pistolet lichtte hen bij, daarop sloot hij zijn lantaarn, stak die bij -zich en opende de buitendeur. - -Nu stond het clubje op straat. - -„Hebben jullie de werktuigen?” vroeg Letourneur aan de beide mannen en -op hun bevestigend antwoord vervolgde hij: - -„Goed, ik heb de sleutels, jullie blijft bij elkaar, ik ga met Margot, -wij vinden elkaar bij den Arc de Triomphe.” - -Margot en haar galant verdwenen in de donkere straat en begaven zich -naar de Place de la Bastille. - -Daar stonden verscheiden huurrijtuigen, waarvan zij er een namen en tot -aan het eind van de Avenue des Champs-Elysées reden. - -Te voet gingen zij naar den Arc de Triomphe, in welks donkere schaduw -Crachat en Pistolet reeds op hen wachtten. - -„Vooruit!” riep Letourneur tot de beide mannen en zonder verder een -woord samen te wisselen, liepen zij samen langs de Avenue Mac Mahon -naar de Rue Bayen. - -Het huis van Menuisier was reeds op den hoek der straat duidelijk -zichtbaar en het moest drie uur zijn, want juist werd de huisdeur -geopend en de oude Coralie liet twee agenten uit, die door hun makkers -waren afgelost. - -Crachat en Pistolet waren naar de overzij van de straat geslopen on -niet gezien te worden en Letourneur liep gearmd met Margot verder, als -een verliefd paartje op een nachtelijke wandeling. - -De beide politieagenten passeerden hen rakelings. - -Bij den hoek van de eerstvolgende zijstraat ontmoette het viertal -elkaar weer. - -Zoo kort mogelijk werd nogmaals overlegd, wat hun te doen stond. - -Volgens Margot’s meening viel er, bij de doofheid van Coralie, niet te -vreezen, dat deze eenig geluid aan de voordeur zou hooren, maar toch -was het zaak, deze zoo zacht mogelijk open te sluiten, om niet de -nieuwsgierigheid der politieagenten in het tuinhuis op te wekken. - -„Dat zal ik wel klaarspelen”, sprak Letourneur, terwijl hij een -oliekannetje uit een van zijn zakken te voorschijn haalde. Een gedeelte -van de olie liet hij in het sleutelgat loopen, daarop stak hij -voorzichtig den sleutel in het gat, draaide dezen onhoorbaar om en -opende de deur. - -Met ingehouden adem sloop de bende naar binnen, terwijl Letourneur de -deur weer sloot. - -Het was donker beneden in het huis, slechts in den tuin viel een zwakke -lichtstraal door de vensters van het tuinhuis. - -„Daar bevinden de agenten zich!” fluisterde Margot. Daarop gaf zij, -omdat zij de inrichting van het huis kende, haar minnaar een hand en -leidde hem de trap op, die naar de woning van Menuisier voerde. - -De anderen volgden terstond. - -„Wat moeten wij met de oude Coralie doen?” vroeg Crachat. „Als zij ons -ziet, roept zij om hulp”. - -„Die is er geweest, voordat zij haar muil kan roeren!” beet Letourneur -hem toe. - -Daarop haalde hij zijn sleutels te voorschijn om de gangdeur open te -sluiten, maar deze moeite kon hij sparen, want de oude Coralie had de -deur nog niet op het nachtslot gedaan. - -Het viertal betrad nu de gang, maar reeds op den drempel bleven zij -staan, want in de keuken brandde licht en bij het fornuis stond, met -den rug naar hen toegekeerd, Coralie, die bezig was, een of ander -gerecht klaar te maken. - -Langzaam sloop Letourneur naar de openstaande keukendeur, alleen -Pistolet volgde hem; in zijn rechterhand schitterde een korte dolk. - -Toen Margot’s beminde den drempel der keukendeur had bereikt, draaide -de oude Coralie zich om. - -Haar blik viel op de beide mannen, die in de deuropening stonden. - -In groote ontzetting sperde zij haar doffe oogen wijd open, zij wilde -schreeuwen, maar reeds was Letourneur op haar toegesprongen, zijn -lange, beenige vingers omklemden den mageren hals der oude vrouw. - -Een dof geluid kwam van haar lippen. - -„Stoot toe!” beval Letourneur, en zonder aarzelen stiet Pistolet den -dolk zoover mogelijk in het hart der oude huishoudster. - -Coralie’s lichaam schokte, haar magere armen, die wanhopige pogingen -deden om Letourneurs handen te grijpen, vielen slap neer en haar -wijdgeopende oogen bleven met starenden blik op haar moordenaars -gericht. Daarop ging nogmaals een rilling door het geheele lichaam en -zij was dood. - -Letourneur, wiens handen nog steeds den hals der vrouw omspannen -hielden, liet het lijk langzaam op den vloer zakken en ging met -Pistolet naar Margot en Crachat, die bij de keukendeur het tooneel -hadden gadegeslagen. - -„Waar slaapt de oude man?” vroeg Letourneur fluisterend. - -Margot wees naar een deur aan het eind van de gang. - -„Wij mogen niet wachten, tot hij wakker wordt”, meende Pistolet, „want -als hij schreeuwt, zijn wij verloren!” - -„Die wordt stom gemaakt”, antwoordde Letourneur, „en jij knapt dat -zaakje op, Crachat. Margot blijft bij de deur staan om op te passen, -terwijl Pistolet en ik de brandkast openen”. - -Crachat verbleekte. - -„Moet ik den oude dooden?” - -„Lafaard!” sprak Letourneur op minachtenden toon, maar Margot maakte -een eind aan het gesprek. - -„Laat Crachat op den loer staan, ik neem den oude voor mijn rekening. -Zoo’n afgeleefden kerel durf ik wel aan!” - -Letourneur keek haar aan met een blik vol dankbare bewondering. Zij nam -Crachat zijn dolk uit de rechterhand en naderde vastberaden de deur van -Menuisiers slaapkamer. - -Terwijl zij de deur opende, verlichtte Pistolet’s lantaarn reeds de -kamer. In een hoek stond het bed, waarin de woekeraar sliep. - -Of liever—hij sliep niet. - -Door de gebeurtenissen van den vorigen dag kon hij den slaap niet -vatten en toen een heldere lichtstraal in zijn kamer viel, richtte hij -zich met een ruk in zijn bed op. - -Voordat hij zich rekenschap kon geven, wie hem in dit ongewone uur kwam -storen, voelde hij den last van een zwaar lichaam, dat zich op hem -wierp. - -Margot was op de borst van den ouden man gesprongen. Met haar -linkerhand trachtte zij zijn hoofd in de kussens te drukken, terwijl -zij in de andere hand den dolk zwaaide. - -Maar de wanhoop gaf den grijsaard onnatuurlijke kracht. Terwijl zijn -hijgend gekreun in de kussens verstikt werd, woelden zijn vingers in -den zwarten haardos van zijn vijandin. Met de linkerhand greep hij naar -het doodend wapen en plotseling had hij de greep beetgepakt. - -Met zijn rechterhand trok hij met alle kracht aan de haren der vrouw, -die het uitgilde van pijn en den dolk losliet. - -„Help! kom gauw, de kerel is sterker dan ik dacht!” riep zij tot de -anderen en Pistolet en Letourneur snelden naar het bed. - -Maar het was te laat. - -Menuisier had met zijn linkerhand den dolk vastgegrepen en dezen in -Margot’s zijde gestooten. - -Met een vloek viel Pistolet’s vuist nu neer op het hoofd van den -woekeraar, die bewusteloos achterover viel. Daarop trok hij het mes uit -Margot’s wonde en stiet het in het hart van Menuisier. - -Letourneur had Margot op den vloer neergelegd en trachtte nu tevergeefs -het bloed te stelpen, dat uit de wond stroomde. - -„Laat mij”, klonk het kermend van de lippen van het jonge meisje. - -„Het is met mij gedaan, laat mij stil liggen, kijkt, wat je pakken kunt -en maak, dat je wegkomt”. - -„Verbind haar wond met een zakdoek”, fluisterde Pistolet tot -Letourneur. „Ik haal intusschen de brandkast leeg, daarna zullen wij -zien, hoe wij haar weg brengen”, en dadelijk begon hij zijn plan ten -uitvoer te brengen, terwijl Crachat sidderend en hulpeloos op eenigen -afstand toekeek, hoe Letourneur zich bezig hield met het stervende -meisje. - -De oude ijzeren brandkast bood niet veel weerstand. Spoedig sprong de -deur open, maar een nieuwe verrassing wachtte hier den waard van de -„Wakende Engel.” De kast was leeg, alleen eenige boeken en een pak -quitanties lagen voor hem en hoe nauwkeurig hij met zijn lantaarn ook -alles doorzocht, aan geldswaarde was niets te vinden. - -Met een woedenden vloek wendde hij zich tot Letourneur, die nog steeds -op den grond geknield lag, maar die scheen geen belang meer in de zaak -te stellen, want vóór hem lag Margot te sterven. - -„Gaat gauw heen, maakt dat gij wegkomt, laat mij hier”, stiet zij er -met moeite uit; daarop viel zij achterover en was een lijk. - -Letourneur richtte zich op. - -„Wij moeten haar meenemen”. - -„Dat zou nergens voor dienen”, antwoordde Pistolet. „Wij kunnen haar -toch niet meer levend maken en als wij haar nu hier vandaan sleepen, -verraden wij onszelf. Laat dat dus en kom mee!” - -Alle trots scheen in Letourneur gebroken te zijn; willoos liet hij zich -met den van vrees sidderenden Crachat naar buiten schuiven. - -Pistolet had nog de tegenwoordigheid van geest, om de gangdeur af te -sluiten, opdat het zoo lang mogelijk zou duren, eer de lijken werden -ontdekt. - -Daarop ging het drietal de trap af naar beneden en nadat zij -voorzichtig de huisdeur achter zich in het slot hadden getrokken, -stonden zij op straat. - -Maar nu bekroop ook Pistolet een groote vrees en, als door duivels -achterna gezeten, snelden de drie misdadigers de straten door. - - - - - - - - -VIJFDE HOOFDSTUK. - -GEVANGEN. - - -Groote opgewondenheid heerschte den volgenden morgen in de Fransche -hoofdstad. - -Raffles, de beruchte Lord Lister, was gevangen genomen. - -Men had hem aangetroffen in een hol van de Apachen en de man, met wiens -gevangenneming de overheidspersonen van alle beschaafde landen zich -reeds maandenlang bezighielden, op wiens hoofd de Londensche politie de -som van duizend pond had gezet, die man bevond zich sinds den -gepasseerden nacht in de gevangenis van het Parijsche gerechtshof en -zou voor de eerste maal voor den rechter van instructie gebracht -worden. - -Alle couranten bevatten kolommenlange artikelen over de zaak met -opvallende, zeer in het oog loopende opschriften. - -De camelots, de echte Parijsche courantenverkoopers, maakten -uitstekende zaken. - -Voor de café’s en op de straat, aan de stations en in de restaurants, -overal trok men hun de couranten uit de handen en de belangstelling van -iedereen scheen zich te concentreeren op de gevangenneming van dezen -geheimzinnigen man. - -Charly Brand, de vriend van Raffles, die onder den naam Mc Allan de -villa bewoonde, welke Raffles als de Amerikaan Harrison in de Avenue du -Bois de Boulogne bezat, nam juist het ochtendblad op, dat hem elken -morgen tegelijk met zijn ontbijt werd binnengebracht. - -Hij wist niets van alles wat er gebeurd was, want het geschreeuw van de -courantenjongens werd niet gehoord in deze voorname wijk van de stad. - -Wel had hij zijn vriend in twee dagen niet gesproken, maar daarin lag -niets buitengewoons. - -Raffles was dikwijls dagen achtereen verdwenen en als hij dan -terugkeerde, stelde Charly hem geen enkele onbescheiden vraag omtrent -het gebeurde der laatste dagen. - -Hij wist, dat Raffles uit principe alleen dan met hem over zijn -aangelegenheden sprak, als dat beslist noodig was. - -Dat was in Charly’s eigen belang, want hij zou anders de medeplichtige -zijn van den meesterdief. En het was beter, dit zooveel mogelijk te -vermijden. - -Charly nam het nummer van de „Matin” op en vouwde het blad open. - -Onmiddellijk viel zijn blik op het opschrift, dat in reuzenletters -prijkte boven een artikel, dat de geheele eerste pagina in beslag nam: - - - Raffles in Parijs gevangen genomen! - - -Vol ontzetting sprong hij op. - -Wat was dat? - -Zijn vriend gevangen genomen? - -Raffles in handen gevallen van de politie? - -Met koortsachtige haast boog hij zich weer over de courant, waarin hij -alles las. - -Van Baxter’s aanwezigheid in Parijs, van het tooneel dat zich had -afgespeeld in de kroeg „De Wakende Engel”..... de courant was goed -ingelicht; men vertelde, dat Raffles in een cel der gevangenis van het -gerechtsgebouw was opgesloten en dien morgen om elf uur voor het eerst -voor den rechter van instructie Bastien gebracht zou worden. - -Charly had het geheele artikel gelezen en deed nu zijn best om zijn -groote ontroering meester te worden. - -Hij dacht slechts aan dit ééne: hoe het hem mogelijk zou zijn, zijn -vriend uit den nood te helpen. - -Hij zag nog niet in, hoe hem dit zou kunnen gelukken, maar vóór alles -besloot hij, zoo mogelijk, in de nabijheid van Raffles te komen en hij -haastte zich om zijn toilet te voltooien en zich naar het paleis van -justitie te begeven. - -Het was bijna elf uur, toen hij het hek bereikte, dat het voorplein van -het Parijsche gerechtsgebouw van de straat scheidt. - -Een talrijke menigte omringde het gebouw en de naam van Raffles zweefde -op aller lippen. - -Charly trad naar binnen en behoefde niet lang naar den weg in het -gebouw te zoeken, want de stroom van nieuwsgierigen wees hem vanzelf -aan, waar het cabinet van den rechter van instructie zich bevond. - -Hij liep de gang door, aan wier eind zich het vertrek bevond, en nog -steeds zonder eigenlijk plan wat hem te doen stond, drong hij langs de -groepen nieuwsgierigen, toen hij bij een der vensters Baxter zag staan, -die omringd was door meerdere Fransche journalisten. - -In een oogwenk rijpte een plan in zijn hersens en zonder langer na te -denken, in hoeverre hij het zou kunnen volvoeren, naderde hij de groep -bij het raam en, terwijl hij de Parijsche reporters in de rede viel, -riep hij in het Engelsch: - -„Neem mij niet kwalijk, kapitein Baxter!” - -De Engelsche detective, verrast zijn moedertaal te hooren, wendde zich -tot den vreemdeling en zonder een vraag af te wachten, vervolgde Charly -in het Engelsch: - -„Ik ben de Parijsche verslaggever van de „Times” en zou graag eenige -bijzonderheden van u weten.” - -Deze woorden hadden een verrassende uitwerking. - -Dadelijk liet hij de Fransche journalisten in den steek, om zich -uitsluitend tot den voorgewenden vertegenwoordiger van het groote -Engelsche blad te wenden. - -Zijn ijdelheid was opgewekt en hij zag plotseling de mogelijkheid voor -zich, om in het grootste en meest gelezen blad van het Vereenigd -Koninkrijk schitterend reclame te maken. - -Zonder verdere vragen van Charly af te wachten, begon hij hem -inlichtingen te verstrekken. - -Hij vertelde hem het voorgevallene en eindigde met de woorden: - -„Dezen keer heb ik hem vast, daar binnen”, hij wees op een deur naast -de kamer van den rechter van instructie, door twee agenten bewaakt, -„daar zit hij en dezen keer ontsnapt hij mij niet!” - -Charly beefde van opgewondenheid. - -Daarbinnen, slechts door een kleine deur van hem gescheiden zat zijn -vriend en hij moest hier buiten wachten, zonder hem te kunnen helpen. - -Zelfs zien mocht hij hem niet, geen enkelen blik met hem wisselen. - -Maar met goed gespeelde onverschilligheid wendde hij zich weer tot den -detective tot wien hij, zoo langs zijn neus weg, sprak: - -„Ik heb indertijd dien Lord Lister eens in Londen gezien. Zou ik mij er -even persoonlijk van mogen overtuigen, of hij in dien tijd veel -veranderd is?” - -„O ja, ik kan u wel even binnen brengen, maar slechts voor weinige -oogenblikken”, antwoordde Baxter, die alles in het werk stelde om een -prachtig artikel in de Times te krijgen en, terwijl hij vertrouwelijk -zijn arm door dien van Charly stak, ging hij met hem naar de deur, -waarvoor de twee agenten de wacht hielden. - - - -Raffles had den vreeselijksten nacht van zijn geheele leven -doorgebracht. - -Toen Baxter hem door de Fransche agenten van politie in een der cellen -had laten opsluiten, begon hij in te zien, dat zijn toestand zeer -hachelijk was. - -Zijn polsen waren geboeid, zijn wapens en alles wat hij verder bezat, -was hem afgenomen en toen hij in zijn eenzame cel over zijn lot begon -na te denken, zag hij geen kans, dezen keer aan de justitie te -ontsnappen. - -Zelfs al zou het hem gelukken om de sterke riemen, die de handboeien -met elkaar verbonden, los te maken, dan zou hem dat weinig kunnen -baten. - -Want uit deze cel, die bovendien nog voor deze gelegenheid onder -bijzonder toezicht stond van een aparte wacht, zou hij niet kunnen -ontsnappen. - -Mistroostig wierp hij zich op de smalle matras en trachtte te slapen, -maar het gelukte hem niet. - -Ontelbare gedachten en plannen gingen door zijn hoofd, maar hij -verwierp ze alle dadelijk weer, totdat hij het eindelijk opgaf, zijn -hersens verder te kwellen. In stille berusting strekte hij zich uit op -de harde legerstede om na te denken over hetgeen hem nu te wachten -stond. - -Raffles was er de man niet naar, om berouwvol terug te denken aan de -dingen, die achter hem lagen. - -Hij zou zijn lot dragen en hoopte, dat het toeval, dat hem reeds zoo -dikwijls gunstig was geweest, hem ook in de toekomst wel weer zou -dienen. - -Zonder verder over de dingen na te denken wachtte hij, met starende -oogen in het donker kijkend, het aanbreken van den dag af. - -Om 7 uur in den morgen bracht een opzichter hem een groote kom koffie -met wittebrood. Maar omdat de beambte weigerde, Raffles van zijn boeien -te ontdoen, liet de gevangene het ontbijt onaangeroerd en bleef rustig -wachten, tot men eindelijk kwam om hem te halen. - -Twee soldaten liepen met gevelde bajonet naast hem, terwijl een -opzichter der gevangenis hun voorging om den weg te wijzen. - -In een kleine kamer naast het kabinet van den rechter van instructie -werd hij binnengebracht. Een bank, die aan den muur was vastgetimmerd, -vormde het geheele ameublement en het eenig venster was voorzien van -dikke ijzeren tralies. - -Raffles bleef alleen in de kamer, maar hij wist, dat de deuren bewaakt -werden en hij had niet de minste hoop, van hier te kunnen ontvluchten. - -Hij had nog geen enkel plan gemaakt, hoe hij zich tegenover den rechter -van instructie zou gedragen en eerst nu begonnen zijn gedachten zich -daarmee bezig te houden. - -Onverschillig, alsof hij zich in de wachtkamer van een dokter bevond, -ging hij op de bank zitten om na te denken. - -Plotseling werd de deur geopend, de beide wachten traden binnen en op -hen volgden Baxter en— —Raffles durfde zijn oogen niet gelooven—achter -den detective van Scotland Yard volgde Charly Brand. - -In het eerste oogenblik dacht hij, dat Charly ook in hechtenis was -genomen, maar dadelijk daarop begreep hij uit de ongedwongen manier -waarop zijn vriend met Baxter sprak, dat het Charly gelukt was door de -een of andere list hier binnen te komen. - -Om zijn vriend, wiens plannen hij niet kende, niet in de wielen te -rijden, bleef Raffles kalm en onverschillig, alsof het binnentreden van -dezen persoon hem niet interesseerde. - -Hij hoorde Charly vragen, of hij met den gevangene mocht spreken, -waarop Baxter zich tot Raffles wendde. - -„Raffles, hier is een verslaggever van de Times, die u graag een paar -vragen, zou stellen.” - -Bliksemsnel begreep Raffles, op welke wijze zijn dappere vriend zich -toegang had weten te verschaffen en Charly, die eerst nu de leeren -riemen zag, waarmee de handen van zijn vriend samengebonden waren, -haalde, terwijl hij eenige onbeduidende vragen deed, een zakmes te -voorschijn, opende dat en begon zijn potlood te slijpen. - -Plotseling viel het mes op den grond, Charly bukte zich en terwijl zijn -linkerhand het wegrollende potlood greep, schoof hij met de andere met -een haastige beweging het geopende zakmes onder de bank. - -De truc was gelukt, Baxter noch de beide beambten hadden iets gemerkt, -alleen aan Raffles was niets ontgaan en hij ging op zoodanige wijze -voor de bank staan, dat het mes niet toevallig ontdekt kon worden. - -Hij uitte den wensch om weer alleen te zijn en op onvriendelijken toon -sprak hij tot den journalist: - -„Mijnheer, ik geef u verder geen inlichtingen voor uwe courant; voor -den rechter van instructie zal ik spreken, eerder niet!” - -Baxter troostte Charly door hoonend op te merken: - -„De Lord is niet in een goede bui en u begrijpt zeker wel waarom, maar -ik zal u later alles vertellen, wat hij aan den rechter van instructie -heeft opgebiecht.” - -Daarop ging hij met den verslaggever van de Times weer heen, terwijl de -beide wachten hun post voor de deur weer innamen. - -Raffles was alleen. - -Nauwelijks was de deur weer gesloten, of hij viel op de knieën en -haalde met zijn samengebonden handen, waarvan hij de vingers gelukkig -vrij kon bewegen, het mes van onder de bank te voorschijn, dat daar -geopend op den vloer lag. - -Hij dacht een oogenblik na, daarop nam hij het heft van het mes in den -mond en, terwijl hij het stevig tusschen zijn tanden klemde, schoof hij -het scherpe staal tusschen de tamelijk vast aaneengebonden polsen en -met een krachtigen ruk sneed hij de leeren riemen door. - -Hij kon zijn armen nu vrij bewegen; wel droeg hij aan iederen pols nog -den ijzeren band, maar die hinderden hem niet in zijn bewegingen. - -Hij nam het mes, stak het in zijn zak en daar hij op dat oogenblik -schreden voor de deur hoorde, drukte hij zijne handen weer tegen elkaar -en tegen zijn lichaam aan, zoodat het onmogelijk was om op te merken, -dat de boeien doorgesneden waren. - -Hij had zich niet vergist. - -De deur, die naar het kabinet van den rechter van instructie leidde, -werd geopend, twee andere soldaten kwamen binnen en namen Raffles mee -om verhoord te worden. - - - - - - - - -ZESDE HOOFDSTUK. - -DE ONTDEKKING. - - -De commissaris van politie in de Avenue Niel was zeer gebeten op den -heer Menuisier, die onder zijn afdeeling behoorde. - -Ten gevolge eener zaak, waarvan de rechter van instructie Bastien hem -de bijzonderheden niet had medegedeeld, moest terwille van Menuisier -bijzonder veel personeel in dienst worden gehouden sinds den vorigen -dag. - -Een deel van de luidjes moest dag en nacht aan den gewonen dienst -worden onttrokken, teneinde den post te bezetten in het tuinhuis van de -Rue Bayen. - -Het was half elf in den morgen. - -De commissaris was juist zijn bureau binnengekomen en bijna op -hetzelfde oogenblik kwam van het paleis van justitie het telephonisch -bevel om Emile Menuisier dadelijk in hechtenis te nemen en voor den -rechter van instructie Bastien te geleiden. - -De commissaris hing de telefoon aan den haak en stiet een verwensching -uit. - -Hij zou het dien Menuisier inpeperen, aan dien kerel zou hij zijn booze -bui koelen en, met het doel, de inhechtenisneming persoonlijk te -leiden, riep hij twee van zijn brigadiers binnen, met wie hij het -commissariaat verliet. - -Hij belde aan het huis in de Rue Bayen. - -Maar niemand deed open en toen hij eindelijk vol ongeduld tegen de deur -beukte, naderden schreden en de deur werd geopend, maar niet door -Menuisier of de huishoudster. - -Een van de politieagenten, die in het tuinhuis de wacht hielden, deed -open. - -„Hoe komt het, dat gij opendoet?” vroeg de commissaris op -onvriendelijken toon. - -„Mijnheer de commissaris, daar boven beweegt zich niets”, antwoordde de -agent, „zij schijnen vast te slapen, want toen wij kwamen aflossen, -heeft onze kameraad ons ook opengedaan.” - -„Ik zal Menuisier dan in zijn slaapje moeten storen”, bromde de -commissaris en, gevolgd door de twee brigadiers, ging hij naar boven. - -Daar belde hij weer. Maar hij kreeg geen antwoord, ook niet, toen hij -met gebalde vuisten op de deur sloeg. - -„Ik denk, dat de kerel heeft begrepen, dat hij niet veilig meer was en -’m gesmeerd heeft!” sprak hij tot zijn ondergeschikten en een van hen -beiden gaf hij het bevel: - -„Haal een smid om de deur te openen!” - -De smid kwam met zijn gereedschap. - -Eenige minuten later ging de deur open en de commissaris ging met de -brigadiers naar binnen. - -Maar nauwelijks hadden zij eenige schreden afgelegd, of zij bleven vol -ontzetting staan. - -Door de openstaande keukendeur zagen zij het lijk van de oude Coralie -op den steenen vloer liggen. - -De commissaris boog zich over het ziellooze lichaam der oude vrouw, -maar plotseling weerklonk een doordringende gil van den anderen kant -van de gang. - -De beambten keken verschrikt op. - -Voor hen stond de smid met uitpuilende oogen. De haren van den man -rezen van ontzetting te berge en over alle leden sidderend en bijna -niet in staat om een woord te spreken, stamelde hij, terwijl hij naar -de deur aan het andere uiteinde van de gang wees: - -„Daar liggen nog twee!” - -Snel drongen de commissaris en zijn helpers langs den van schrik -verlamden smid de slaapkamer van Menuisier binnen. - -Het vertrek was in schemerdonker gehuld, de gordijnen waren gesloten en -door de verkleurde donkerroode overgordijnen scheen het daglicht -slechts flauwtjes naar binnen. - -Op het bed kon men duidelijk Het lijk van Menuisier onderscheiden. Een -uitdrukking van doodsangst lag over de verwrongen trekken en naast het -bed rustte het lijk van een groote, forsche vrouw, in een plas bloed. - -Snel had een der beambten de gordijnen opgehaald en de commissaris kon -nu alles beter opnemen. - -Uit de monden der beide lijken liepen nog dunne bloedstraaltjes, maar -alle leven was uit de lichamen geweken. Het zou vruchteloos zijn, hier -nog te trachten, redding te brengen. - -De commissaris van politie was opgestaan. Op het oogenblik had hij -totaal vergeten met welk doel hij hier was gekomen. Maar nu herinnerde -hij zich weer, dat de rechter van instructie Bastien op de komst van -Menuisier wachtte. - -Juist wilde hij zijn ondergeschikten zijn orders geven, toen de oudste -der beide brigadiers zich tot hem richtte met de woorden: - -„Commissaris, ik ken die vrouw,” en hij wees naar het lichaam van -Margot. - -„Zoo, wie is zij?” - -„Een prostituée, die bij ons bekend staat onder den naam Margot la -Brune, ik heb meer dan eens met haar te maken gehad, toen ik nog in -functie was op het commissariaat op de Place de la Bastille.” - -„Ga dan dadelijk naar het Bureau en deel den commissaris op de Place de -la Bastille mee, dat het lijk van die vrouw hier gevonden is. - -„Gij”, en hij wendde zich tot den anderen brigadier, „moet hier in huis -blijven met den smid, opdat er geen onnoodig spectakel in de buurt -wordt gemaakt. - -„Ik rijd zelf naar het paleis van justitie, stel den rechter van -instructie in kennis van het gebeurde en breng tegelijkertijd rapport -uit aan den chef van den veiligheidsdienst.” - -Hij nam zijn hoed op en toen hij op den drempel den smid zag staan, die -bleek en met angstig verwrongen gelaat naderbij gekomen was, riep hij -hem toe: - -„Kom kerel, wees niet zoo flauw! Die drie doen je niets meer!” - -En zoo snel hij kon, ijlde de commissaris de trap af, om den rechter -van instructie te gaan melden, waarom hij het bevel om Menuisier in -hechtenis te nemen, niet had kunnen volvoeren. - - - - - - - - -ZEVENDE HOOFDSTUK. - -HET VERHOOR. - - -Bastien zat in zijn bureau en naast hem had kapitein Baxter plaats -genomen, toen de deur geopend werd en twee agenten den geboeiden -Raffles binnenbrachten. - -Een haastige blik van den gevangene stelde dezen op de hoogte van den -toestand. - -Op de tafel van den rechter van instructie lag zijn Browning revolver -en zijn electrische gaslantaarn, die men hem had afgenomen en toen -Bastien hem nu verzocht op een stoel, die op eenigen afstand van de -schrijftafel stond, plaats te nemen, kon Raffles zich ervan overtuigen, -dat het breede raam van Bastien’s particulier kabinet niet getralied -was. - -De beide bewakers hadden zich op een wenk van den rechter verwijderd en -terwijl de ambtenaar, die zijn zenuwachtige opgewondenheid over de -belangrijke zaak, die hem beroemd zou maken, nauwelijks meester was, -nog eenigen tijd in de voor hem liggende akten bladerde, keek de -gevangene door het venster naar beneden in het troebele water van de -Seine. - -Bastien nam nu het woord: - -„Raffles,” sprak hij, maar nog voordat hij door kon spreken, viel de -gevangene hem in de rede met de woorden: - -„Ik heet Lord Lister en daar ik, voorloopig tenminste, niet als -beklaagde, maar slechts als beschuldigde voor u sta, maak ik er -aanspraak op, met mijn titel toegesproken te worden.” - -Dit gevoel van zelfbewustzijn verbaasde den rechter, hij gaf echter -toe. - -„Goed, Mylord, dat recht hebt gij. Uw inhechtenisneming geschiedt op -verzoek van de Engelsche Overheid, wier vertegenwoordiger, kapitein -Baxter, daarvan een wettig bewijs in handen heeft. - -„Er is hier echter niet alleen sprake van uwe uitlevering naar -Engeland, dat komt eerst in de tweede plaats, want gij wordt hier -verdacht en wel door uw eigen mededeelingen, in Frankrijk een misdaad -te hebben gepleegd, die eerst door de Fransche rechters moet worden -gestraft. - -„Bekent gij, gisteren een brief aan mijn adres gezonden te hebben, die -mededeelingen bevat omtrent uw relaties met den particulier Emile -Menuisier in de Rue Bayen en bekent gij verder, op tot dusver, niet -verklaarde, zeer geheimzinnige wijze het tusschen u en den heer -Menuisier gesloten verdrag eveneens gisteren in het tuinhuis in de Rue -Bayen gedeponeerd te hebben?” - -Raffles was gaan zitten. Zijn beide handen hield hij stijf -aaneengedrukt tegen zijn over elkaar gekruiste knieën, om op -gemakkelijke wijze te verbergen, dat zijn boeien waren doorgesneden. - -Glimlachend had hij naar de woorden van Bastien geluisterd en met -lichten spot antwoordde hij nu: - -„Jawel, Edelachtbare, ik ontken deze dingen niet, ik heb beide brieven -bezorgd.” - -Bastien keek den gevangene met doordringende blikken aan. - -„Mylord, wilt ge mij verklaren, op welke wijze het u gelukte, gisteren -in de korte tusschenpoos, in de enkele minuten, gedurende welke de -kamer verlaten was, den brief naar binnen te smokkelen?” - -„Neen, het spijt mij zeer,” antwoordde Raffles lachend en op ironischen -toon vervolgde hij: - -„Ik zou het mijzelf nimmer vergeven, heer Bastien, als ik u de -gelegenheid ontnam om in deze hoogst eenvoudige zaak uw -scherpzinnigheid aan den dag te kunnen leggen.” - -Bastien begon zich te ergeren. - -Hij kon zich deze ironie van den gevangene niet laten welgevallen -zonder zich tegenover Baxter, die naast hem zat, belachelijk te maken. - -„Spaar uw geestigheden,” sprak hij op onbeleefden toon, „en wees zoo -goed, mij eenvoudig op mijn vragen te antwoorden.” - -Raffles bleef kalm glimlachen. - -„Als ik antwoord, hebt gij dat alleen te danken aan mijn groote -vriendelijkheid, Edelachtbare, want volgens Fransche wetten heb ik het -rechte bij mijn verhoor hier de hulp van een verdediger te verlangen.” - -„Zeker,” antwoordde Bastien, een beetje uit het veld geslagen door -Raffles’ groote bekendheid met de Fransche wetten, „en als gij er op -staat, zou ik het verhoor moeten afbreken, totdat een verdediger is -gevonden.” - -„O neen,” antwoordde Raffles lachend, „ik sta er in ’t geheel niet op, -ik wilde u alleen aan het verstand brengen, dat ik van mijn goed recht -op de hoogte ben en voor ’t overige kan ik mijzelf wel verdedigen.” - -„Zooveel te beter voor u, dan kunnen wij doorgaan”, klonk het van -Bastiens lippen, - -„Slechts één ding zou ik u willen verzoeken, Edelachtbare, het is hier -ondragelijk heet; misschien is het mogelijk, een venster te openen?” - -In het vertrek heerschte werkelijk een drukkende hitte en Bastien, die -Raffles gaarne door het inwilligen van zulk een nietig verzoek -vriendelijk wilde stemmen, stond zelf op om het breede raam te openen. - -Toen hij weer op zijn plaats zat, sprak hij tot Raffles: - -„Ik heb bevel gegeven om den particulier Menuisier hier in uw -tegenwoordigheid te brengen en hij kan ieder oogenblik verschijnen. Ik -denk, dat wij van hem meer zullen vernemen dan uit uw mond.” - -„Dat is wel mogelijk,” antwoordde Raffles, „en ik geef u reeds van te -voren de verzekering, dat ik de bekentenissen van den heer Menuisier, -van welken aard die ook mogen zijn en hoe zeer zij mij ook zouden -bezwaren, niet zal tegenspreken.” - -Nu fluisterde Baxter den rechter van instructie eenige woorden in het -oor en Bastien sprak weer tot Raffles: - -„Ik heb het recht niet, u te ondervragen betreffende de strafzaken, die -gij op Engelschen bodem hebt begaan, ik kan u alleen verzoeken, u -daarover vrijwillig uit te laten.” - -Met een onverschilligheid, alsof het een salongesprek betrof, -antwoordde Raffles: - -„Neen, dat moet ik weigeren. Ik begrijp wel, dat kapitein Baxter er -eenig belang in stelt, die dingen uit mijn eigen mond te vernemen, -hoewel hijzelf meermalen een minder nobele rol tegenover mij heeft -gespeeld, maar ik zou hier niet graag met mijn daden willen bluffen, -daarom kan ik uw verzoek niet inwilligen.” - -Op dit oogenblik werd aan de deur, die naar de gang leidde, geklopt en -op het luide „binnen” van den heer Bastien trad de buiten geposteerde -politieagent binnen om den commissaris van de Avenue Niel aan te -dienen. - -„Aha, die brengt Menuisier mee,” riep Bastien. „Laat maar binnenkomen.” - -De agent ging heen en na eenige oogenblikken verscheen de commissaris -van politie in de deuropening. - -„Nu, waar is de man, dien gij mij zoudt brengen?” - -„Edelachtbare, Menuisier is dood.” - -„Wat? Zelfmoord?” klonk het van Bastiens lippen en ook Raffles was -verschrikt opgesprongen. - -„Neen, Edelachtbare,” sprak de commissaris, „in zijn woning heeft zich -vannacht een vreeselijk misdrijf afgespeeld. De oude man en zijn -huishoudster zijn naar alle waarschijnlijkheid de slachtoffers geworden -van een rooversbende, want ik vond beiden vermoord liggen. - -„De brandkast in Menuisiers slaapkamer is opengebroken en naast zijn -bed lag een derde lijk op den vloer, een vrouw, die door een van mijn -beambten werd herkend als een bekende prostituée uit de buurt van de -Bastille en die bij het commissariaat van politie uit die wijk bekend -staat onder den naam Margot la Brune”. - -Doodelijke stilte heerschte in het vertrek. Men vergat volkomen, dat -het hier eigenlijk de zaak Raffles gold; het bericht van den -driedubbelen moord hield ieders belangstelling gaande. - -Vooral Raffles was in groote spanning. - -De tooneelen, die zich des avonds hadden afgespeeld in de kroeg „De -wakende Engel” trokken bliksemsnel aan zijn geestesoog voorbij. - -Bijzonderheden, waaraan hij niet eerder zijn volle aandacht had -geschonken, keerden nu in zijn geheugen terug. Woorden en uitroepen, -die hij had opgevangen, en waaraan hij geen beteekenis had gehecht, -kregen plotseling een groote waarde voor hem. - -Hij vergat zijn rol als gevangene en bijna had hij zich verraden door -zijn schijnbaar geboeide handen uiteen te spreiden toen hij de -pijnlijke stilte verbrak door aan den commissaris van politie te -vragen: - -„Hoe ziet die Margot er uit?” - -Ook de commissaris vergat geheel, dat een gevangene deze vraag tot hem -richtte en hij gaf antwoord. - -Hij beschreef de groote, donkere vrouw met haar brutale, wilde -schoonheid. Hij schilderde haar zwart haar, dat in zware golven het -lage voorhoofd omgaf, haar gevulde, zinnelijke lippen, die nog in den -dood bloedrood waren gebleven, die nog in den dood van woeste begeerte -hadden gesproken. - -Raffles luisterde naar de woorden van den commissaris en mèt hem -luisterden de rechter van instructie en kapitein Baxter, op wiens -gelaat steeds duidelijker een trek van misnoegen zichtbaar werd. - -De commissaris had uitgesproken en nog voordat Bastien een vraag kon -stellen, sprak Raffles met luide stem: - -„Mijnheer de rechter van instructie ik zal u zeggen, wie de moordenaars -zijn van den ouden Menuisier en zijn huishoudster!” - -Sprakeloos van verbazing staarden Bastien en de commissaris den -gevangene aan alsof hij een bovenaardsche verschijning was en bijna -eerbiedig klonk van de lippen van Bastien de vraag: - -„Ja, maar Mylord, hoe kunt gij daarvan iets weten?” - -„Kapitein Baxter heeft dezelfde gedachten als ik,” ving Raffles aan, -„ik zie het aan zijn ontroering, hij heeft naar aanleiding van de -beschrijving van den commissaris van politie, evenals ik, in de -vermoorde Margot la Brune dezelfde vrouwspersoon herkend, die -gisteravond in „de Wakende Engel” beproefd heeft, hem zijn portefeuille -af te nemen. - -„Ik was zoo dwaas, Mr. Baxter in zijn strijd tegen de schurkenbende bij -te staan. In dank daarvoor nam hij mij gevangen. Als uwe agenten zich -meester hadden gemaakt van die vrouw, die op heeterdaad als -zakkenrolster werd betrapt, dan zouden Menuisier en zijn huisgenooten -nu nog leven.” - -Een vragende blik van den rechter van instructie trof den Engelschen -detective, wien de verklaringen van Raffles hoogst onaangenaam waren. - -„Mr. Baxter, gelooft gij ook, dat deze Margot la Brune en de vrouw, van -gisteravond een en dezelfde persoon waren?” - -„Ja,” antwoordde Baxter eenvoudig. - -Maar reeds nam Raffles weer het woord. - -Het was, alsof alle rollen omgekeerd waren, alsof de gevangene het -onderzoek leidde, de gevangene, naar wien de beambten vol eerbied -luisterden. - -„Het gaat nu niet meer om Margot”, sprak Raffles. „want zij is dood en -met haar heeft de justitie niet meer te maken. Laat echter onmiddellijk -den waard uit „De Wakende Engel” gevangen nemen. Ik geloof, dat de man -Pistolet heet en als de schurk niet medeplichtige in deze misdaad is, -dan was hem in elk geval bekend, dat deze zou worden gepleegd. Ik zal u -dat dan dadelijk bewijzen. - -„Tracht verder twee kerels te pakken te krijgen, die bij Margot -behoorden en waarvan de een Letourneur en de andere Crachat werd -genoemd.” - -„Ja, maar ik kan toch maar niet, omdat gij het verlangt...” viel -Bastien hem op on vasten toon in de rede. - -Raffles liet hem niet uitspreken. - -„Jawel, dat kunt gij, laat de kerels gevangen nemen en ondervraag ze -dadelijk.” - -Nu wendde Baxter zich tot Bastien: - -„Het verhaal van den gevangene komt mij zeer logisch voor, collega, ik -zou u raden, de genoemde personen te laten gevangen nemen en ze hier -met dezen man te confronteeren.” - -„Hebt gij de namen onthouden?” vroeg Bastien aan den commissaris. - -De beambte knikte. - -„Ik heb ze genoteerd,” en hij liet zijn zakboekje zien, waarin hij -eenige aanteekeningen had gemaakt, terwijl Raffles sprak. - -„Tracht dan dadelijk de drie personen in hechtenis te nemen, voorzie u -van zooveel hulp als gij noodig oordeelt en breng ze alle drie hier in -mijn kabinet.” - -De commissaris van politie maakte een buiging en ging heen. - -In de kamer van den rechter van instructie heerschte eenige -oogenblikken een ademlooze stilte, daarop sprak Bastien tot Raffles: - -„Mylord, door dit bloedige intermezzo treedt uw zaak voorloopig op den -achtergrond en zal ik eerst morgen een verhoor kunnen afnemen.” - -Met een beleefden glimlach voor Bastien buigende, antwoordde de groote -onbekende: - -„Ik denk niet, Edelachtbare, dat ik mij morgen nog; tot uw beschikking -stel.” - -„Wat beteekent dat?” - -De rechter keek hem vol verbazing aan en ook Baxter, was in angstige -spanning opgesprongen. - -Maar rustig glimlachend vervolgde Raffles: - -„Ik laat het geheel aan u zelf over, heeren, om mijn woorden uit te -leggen, zooals het u het beste voorkomt!” - -„Probeer niet te ontkomen,” sprak Bastien nu op barschen toon, „ik zal -ervoor zorgen, dat gij voortdurend onder bewaking blijft.” - -„Ik dank u voor uw vriendelijke waarschuwing,” antwoordde Raffles, -„maar als gij inlichtingen van mij wenscht omtrent de moordzaak in de -Rue Bayen, dan verzoek ik u, die nu te vragen.” - -„Als de beschuldigden hier gebracht worden, zal ik ze met u -confronteeren, tot zoolang zult gij geduld moeten hebben.” - -Bastien belde en de twee wachten traden binnen. - -„Brengt den gevangene in de kamer hiernaast,” beval hij hun. „Gij -blijft bij hem in de kamer en houdt hem voortdurend in het oog. Gij -zijt met uw eigen persoon verantwoordelijk voor hem.” - -De beide agenten namen Raffles in hun midden en gingen met hem in het -andere vertrek, waar de gevangene op de bank plaats nam. - - - - - - - - -ACHTSTE HOOFDSTUK. - -DE VLUCHT VAN RAFFLES. - - -In de gangen van het gerechtsgebouw klonken de verwardste geluiden door -elkaar. Zooals het steeds gaat in dergelijke gevallen, waren ook nu de -gekste berichten verspreid op onverklaarbare wijze. - -De plotselinge komst van een commissaris van politie had aanleiding -gegeven tot de malste verhalen en nadat de commissaris het kabinet van -den rechter van instructie weer had verlaten, om met alle beschikbare -agenten, zes in aantal, het gebouw te verlaten, deden de meest -fantastische verhalen omtrent de Raffles-zaak de ronde. - -Nu vertelde men, dat de Engelsche Lord Lister niet alleen had gewerkt, -maar dat hij een geheel leger van helpers had gehad en plotseling -herinnerde iemand uit het publiek zich, dat hij van een misdaad had -gehoord, die nimmer was opgehelderd en waarvan de schuld ook op -rekening kwam van Raffles en zijn bende. - -De journalisten, die doorloopend in de gangen van het gebouw aanwezig -waren, begonnen dit verhaal op hun manier uit te werken en penden voor -hun couranten ellenlange verhalen, voor welker deugdelijkheid zij -instonden. Steeds kwamen nieuwe verrassingen en de vulpennen vlogen in -koortsachtige haast over de bladen van de verslaggeversboekjes, die bij -gedeelten door kruiers en loopjongens naar de redacties werden gebracht -om nog in de middagbladen te worden opgenomen. - -Charly, die de corridors, nog niet had verlaten, werd ongerust door dat -gewirwar van allerlei onzinnige berichten. - -Zijn angst over het lot van zijn vriend werd grooter, vooral omdat hij -niet kon nagaan, in hoeverre de berichten waarheid behelsden, en daar -de handelingen van zijn vriend ook voor hem in de laatste dagen een -geheim waren gebleven, pijnigde hij tevergeefs zijn hersens met te -bedenken, op welke wijze hij in dezen zou kunnen helpen. - - - -Op het commissariaat van de politie op de Place de la Bastille was men -reeds verwittigd van den gewelddadigen dood van Margot, toen de -commissaris uit de Avenue Niel binnentrad. - -Zijn collega was blijkbaar verrast, toen de ander hem met wiskundige -zekerheid de namen van de moordenaars kon mededeelen en met behulp van -de wijkbeambten werd vastgesteld, dat Letourneur en Crachat, beide oude -bekenden van de politie, op een kleine gemeubileerde kamer in de Rue de -la Tour St. Jacques woonden. - -Het was niet bezwaarlijk, hef tweetal daar te overvallen, daarentegen -vonden de beambten het een allesbehalve aangenaam corvée om zich -meester te maken van Pistolet. - -De lichaamskrachten van dezen man waren in dat stadsgedeelte alom -bekend en als het hem inviel om zich tot het uiterste te verzetten, zou -het zeer de vraag zijn of het gelukte den reus levend in handen te -krijgen. - -Voorzien van wapens en boeien begaf de commissaris van de Avenue Niel -zich met zes van de sterkste beambten op weg naar de Rue Popincourt, -naar de herberg „De wakende Engel”, terwijl de commissaris van de -Bastille met vier man optrok naar de Rue de la Tour St. Jacques, om -zich meester te maken van Letourneur en Crachat. - -Toen de politieagenten den ingang van den kelder hadden bereikt, vonden -zij de deur gesloten. - -De concierge van het gebouw wees hun den ingang aan den achterkant en -op hun lang, aanhoudend kloppen vernamen de beambten eindelijk een -geluid, alsof iemand de deur naderde. - -De deur werd door een oud, gerimpeld vrouwtje geopend, dat met -slaperige oogen den commissaris vroeg, wat hij wenschte. - -„Is Pistolet thuis?” vroeg de beambte. - -„Ja, maar hij slaapt nu, wij maken eerst om vier uur open en Pistolet -slaapt altijd tot drie.” - -„Dan zal hij vandaag een beetje vroeger moeten opstaan,” sprak de -commissaris, terwijl hij de oude wegduwde. - -Hij wilde het liefst den reus in zijn slaap verrassen, want als het hem -gelukte, Pistolet in bed te boeien, vermeed men een gevecht op leven en -dood. - -Gevolgd door zijn mannen, daalde hij zoo zacht mogelijk de keldertrap -af en toen zij de keuken hadden bereikt, die in schemerdonker was -gehuld, vernamen zij in een alcoof het regelmatige, luide snurken van -een slapende. - -Voorzichtig opende de commissaris de houten deur naar de alcoof. - -Daar lag op een veldbed, met alle kleeren aan, Pistolet in een diepen -slaap. - -Het bed stond op eenigen afstand van den muur, zoodat zich aan -weerskanten drie agenten konden opstellen, gereed om zich, bij de -geringste beweging van den slapende, op hem te werpen. - -De commissaris haalde zijn dienstrevolver te voorschijn. Voorzichtig -ging hij met het wapen in de rechterhand aan het hoofdeinde van hef bed -staan, terwijl hij met de linker den slapende heen en weer schudde. - -Pistolet opende de oogen. - -Zijn verbaasde blik vloog langs de gestalten van de politiemannen, die -bij zijn bed stonden en met een vloek wilde hij in de hoogte springen, -toen op hetzelfde oogenblik de commissaris hem zijn revolver onder den -neus duwde. - -„Blijf liggen!” schreeuwde de beambte. - -„Wat wilt gij van mij?” klonk het op woedenden toon terug. - -„Pistolet,” antwoordde de commissaris, „men verdenkt er u van, vannacht -den particulier Menuisier en zijn huishoudster in de Rue Bayen vermoord -en bestolen te hebben.” - -De beschuldigde verbleekte en sprak stamelend: - -„Ik ben vannacht niet uitgeweest, dat kan ik bewijzen.” - -De commissaris had gezien, hoe Pistolet verbleekte en dit onmiskenbare -zelfverraad deed hem zijn toevlucht nemen tot een oud middel. - -„Het helpt niet, of je ontkent!” sprak hij. „Crachat en Letourneur -hebben alles verraden!” - -Een schreeuw van woede, als van een aangeschoten tijger klonk van -Pistolets lippen. - -Hij wilde opspringen, maar de zes agenten hadden zich reeds op hem -geworpen en terwijl de commissaris hem bij de keel pakte en zijn hoofd -weer in de kussens terugdrukte, gelukte het de anderen, den woesteling -aan handen en voeten te binden. - -Maar zelfs nu nog scheen het onmogelijk, den reusachtigen kerel, die -zich in machtelooze woede van het bed op den grond had laten vallen, -naar buiten te dragen. - -Hij sloeg met zijn vastgebonden handen en voeten om zich heen en de -beambten durfden hem nauwelijks naderen. - -Eindelijk werd hij gerold in de vuile deken, die op zijn bed lag en zoo -gelukte het eindelijk, om hem, die nog steeds schreeuwde en tierde, -langs de steile keldertrap naar boven te sleepen en in den -gereedstaanden boevenwagen naar het paleis van justitie te vervoeren. - - - -Intusschen had de commissaris van politie van de Bastille zijn plicht -gedaan in de Rue de la Tour St. Jacques en zijn werk was gemakkelijker -geweest dan dat van zijn collega, die Pistolet moest overweldigen. - -Crachat, die slapeloos heen en weer woelde op zijn legerstede, had -bevend en sidderend ook niet de geringste poging gewaagd, om zich te -verzetten. - -De handboeien werden hem aangedaan en men liet hem achter onder -bewaking van een politieagent, terwijl de anderen Letourneur gingen -opzoeken. - -Tegenover dezen jongen man, wiens woestheid bij de politie bekend was, -was uiterste voorzichtigheid geraden, want men mocht niet hopen met hem -even gemakkelijk klaar te komen als met Crachat. - -Maar een verrassing wachtte den beambten. - -Letourneur, wiens kleine, gedrongen gestalte krachtig genoeg was om -zichzelf op voldoende manier tegen een aanval te verdedigen, Letourneur -maakte den indruk van groote gevoelloosheid. - -Hij was niet verrast, doch scheen het bezoek van de politie te -verwachten. - -De dood van zijn beminde had alle energie, die hij anders in groote -mate bezat, in hem gedood en zonder weerstand te bieden reikte hij den -commissaris van politie zijn handen, om zich te laten boeien. - -Bij de voordeur wachtte een tweede gevangenwagen, die de beide jonge -mannen naar het paleis van justitie bracht en toen zij daar onder het -gejoel van de menigte uitstapten, kwam daar juist ook het transport van -Pistolet aan. - -De waard uit „De Wakende Engel” kreeg een nieuwen aanval van woede, -toen hij zijn beide makkers zag. Men had hem de boeien van de voeten -verwijderd. Hij maakte nu een beweging, alsof hij zich op Crachat en -Letourneur wilde werpen, maar de agenten, waarbij zich nog -verschillende uit het gebouw zelf voegden, hielden hem vast en brachten -hem langs de trap naar het kabinet van Bastien. - -Achter hem volgde de troep in wiens midden zich Crachat en Letourneur -bevonden. - -Toen het drietal geboeid voor Bastien stond, moest men, om Pistolet in -bedwang te houden, dezen opnieuw de voetboeien aanleggen. - -Onophoudelijk schreeuwde hij: - -„Ik ben onschuldig, ik heb niets misdaan!” terwijl de beide anderen, -zonder een woord te spreken, voor zich uitstaarden. - -Bastien, aan wiens zijde Baxter nog steeds zat, had eenigen tijd vol -belangstelling naar den woesteling gekeken en, toen deze oogenblik -zweeg, riep hij hem toe: - -„Pistolet, ik geef je den goeden raad om kalm te blijven, als gij -onschuldig zijt, zal dat spoedig aan het licht komen. - -„Voorloopig verdenkt men er u van, in den loop van den vorigen nacht -alleen of in gezelschap van deze twee (daarbij wees hij op Letourneur -en Crachat) den heer Menuisier en zijn huishoudster in de Rue Bayen -vermoord te hebben.” - -„Dat is een leugen!” brulde Pistolet, „ik heb om twee uur mijn herberg -gesloten en daarna mijn huis niet meer verlaten, ik kan mijn alibi -bewijzen!” - -„Zooveel te beter voor u!” sprak de rechter van instructie, „ik zal -dadelijk den man voor u brengen, die u beschuldigt,” en op bevel van -den heer Bastien werd Raffles, die zich nog steeds in het aangrenzend -vertrek bevond, binnengebracht. - -Raffles verscheen en, terwijl hij deed, alsof hij uit veiligheid voor -zich zelf zoover mogelijk uit de buurt van Pistolet bleef, naderde hij -het openstaande venster. - -Hij hield zijn handen nog steeds vast tegen zijn lichaam gedrukt, -terwijl zijn doordringende blik onderzoekend langs de drie kerels -gleed, die van een zwaar misdrijf werden beschuldigd. - -„Herkent gij dien heer?” vroeg de rechter van instructie nu aan -Pistolet. - -„Dien hebben wij immers gisteren bij ons gevangen genomen. Die ander -heer daarginds”, en Pistolet wees met het hoofd naar Baxter, „vertelde -ons, dat hij de Engelsche dief Raffles is.” - -„Mylord!” - -Bastien wendde zich weer tot Raffles. - -„Wilt gij ons nu uitleggen, welke redenen gij hebt, om deze lieden van -den moord op Menuisier en de oude huishoudster te beschuldigen?” - -„Zeer gaarne!” antwoordde Raffles, terwijl hij de schrijftafel van den -rechter van instructie een paar schreden naderde. - -„Ik begaf mij gisteravond tegen half tien in de u bekende vermomming in -de onderaardsche kroeg van „de Wakende Engel.” - -„Ik wist namelijk, dat kapitein Baxter daar in den loop van den nacht -zou verschijnen. - -„Mijn eenige bedoeling was om mijn vriend Baxter van dichtbij gade te -slaan en hij zou mij nooit herkend hebben als die vrouw mijn valsche -baard en pruik niet had afgerukt. - -„Toen ik de herberg binnentrad, was er nog vrij weinig publiek, alleen -aan een tafeltje dicht bij het mijne zaten deze twee, waarbij de waard -af en toe plaats nam. - -„Tegen elf uur kwam een groot, forsch meisje het lokaal binnen, en zij -werd door de weinige gasten die aanwezig waren, als een oude bekende -begroet. - -„Zij zelf gaf slechts korte antwoorden op de intimiteiten, die men haar -toeriep, en ging naar het tafeltje naast mij, waaraan de beide jonge -mannen zaten. - -„Op dit oogenblik kwam ook de waard er weer bij en ik hoorde duidelijk, -dat hij haar vroeg: - -„„Nu Margot, hoe staat het er mee? Ben je al wat aan den weet gekomen?” - -„De waard sprak heel zacht, en bediende zich van de echte boeventaal. - -„Ik heb echter een uitstekend gehoor en bovendien sprak ik vloeiend de -taal der lieden uit die kringen. Dus ik verstond hem. - -„Ook verstond ik, hoe het meisje antwoordde: - -„„Ik heb het al tegen Letourneur gezegd, de oude ligt ziek te bed en -mijn tante Coralie, dien naam hoorde ik zeer duidelijk, is zoo doof, -dat zij in ’t geheel niets merkt.” - -„Daarop mengde zich de man, die Letourneur moest zijn, in het gesprek -en verklaarde, dat Crachat ook van de partij zou zijn, want dat hij hem -had overgehaald.” - -Bastien keek de drie misdadigers vragend aan. - -„Wat hebt gij op deze beschuldiging te antwoorden?” - -Maar Crachat en Letourneur zwegen, alleen Pistolet brulde: - -„De ellendeling liegt! Waarom heeft de schurk het niet reeds -gisteravond gezegd, als hij het zoo nauwkeurig heeft gehoord?” - -Een blik uit Raffles’ oogen boorde zich diep in het van woede -verwrongen gelaat van den herbergier en deed dezen zwijgen. - -„Ik heb gisteravond niet gesproken, omdat ik de beteekenis van hun -woorden toen nog niet begreep. Deze werd mij eerst heden duidelijk, -toen ik van den moord op Menuisier en diens huishoudster hoorde. - -„Voor de rest”, en nu wendde Raffles zich tot den rechter van -instructie, „moest het gemakkelijk zijn om vast te stellen of de -vermoorde huishoudster werkelijk een tante van Margot la Brune is -geweest.” - -Er heerschte een pauze. - -Bastien, die in het opvallende stilzwijgen van Letourneur en Crachat -een bewijs voor de juistheid van Raffles’ beweringen zag, wendde zich -nu tot deze twee. - -„Wilt gij door uw stilzwijgen uzelf bezwaren of wilt gij eenige -ophelderingen in deze zaak geven?” - -Letourneur’s mond bleef gesloten. Hij bleef bewegenloos staan. - -Een rilling voer door het lichaam van Crachat. - -Hij richtte in hulpeloozen angst zijn oogen op den rechter van -instructie en haperend klonk het van zijn lippen: - -„Ik heb ze niet vermoord, ik heb het niet gedaan!” - -Bastien sprong van zijn stoel op, want hij begreep, dat de jonge man op -het punt was, te bekennen. - -„Wie dan?” riep hij hem toe. „Wie heeft de moorden begaan?” - -Crachat keek schuw om zich heen en verwijderde zich nog een paar -schreden van Pistolet en Letourneur. - -Hij wierp een angstigen blik op zijn beide makkers en met trillende -lippen sprak hij, bijna fluisterend: - -„Ik heb alleen maar aan de deur opgepast, Pistolet en Letourneur hebben -hen doodgestoken.” - -Een kreet van woede ontsnapte aan de lippen van den herbergier. - -Hij scheurde aan zijn boeien, wierp zich op den grond, om zoo naar -Crachat toe te kruipen, en deze ging vol angst en van top tot teen -sidderend, in een hoek staan. - -Maar de boeien beletten Pistolet om zijn voornemen uit te voeren; als -een enorme vleeschklomp viel hij brullend van woede op zij. - -„Verrader!” krijschte hij en een stroom van de allergemeenste -scheldwoorden kwam uit zijn mond. - -Alleen Letourneur stond er onverschillig bij, alsof alles, wat daar -rondom hem gebeurde, hem niets aanging. - -Aanklacht en bekentenis—alles liet hem koud. - -De ontzettende straf, die op de misdaad, waaraan hij medeplichtig was, -zou volgen, een straf, die hij zeker niet zou ontloopen, boezemde hem -niet den minsten schrik in. - -Als droomend staarde hij naar de woeste tooneelen, die zich in dit -vertrek afspeelden; al zijn gedachten verwijlden bij zijn gestorven -liefje en nu, nu Margot er niet meer was, was het hem onverschillig, -wat er met hem gebeurde. - -De rechter van instructie beefde van opgewondenheid; zijn hand kon de -pen bijna niet besturen, toen hij de bekentenis van Crachat op protocol -bracht. - -Doodsche stilte heerschte nu in het vertrek, zelfs Pistolet zweeg. - -De toomelooze woede van den eigenaar van „De Wakende Engel” uitte zich -niet meer in woorden, doch nog alleen in dreigende blikken, welke hij -afwisselend op Raffles en Crachat wierp. - -Bastien was gereed met schrijven en, terwijl hij achterover leunde in -zijn stoel, sprak hij: - -„Ik zal u nu laten wegbrengen, deze voorloopige bekentenis is mij -voldoende. Ik geef u allen den raad, om niet te trachten de waarheid te -verbergen. Morgen zal ik u elk afzonderlijk verhooren en gij, Mylord, -zult daarbij tegenwoordig zijn”. - -Raffles glimlachte ironisch, hij had zijn plan reeds vastgesteld en was -vast besloten, het ten uitvoer te brengen, want een andere gelegenheid -zou hij waarschijnlijk niet meer hebben om te vluchten. - -„Het doet mij leed, edelachtbare, ik zal u dat genoegen niet kunnen -doen!” - -„Gij weigert, om mij de behulpzame hand te bieden bij het ontmaskeren -van deze misdadigers?” vroeg Bastien verbaasd. - -„Ik heb alles gezegd, wat ik er van weet,” antwoordde Raffles -glimlachend, „ik heb u mijn hulp verleend, de moordenaars bevinden zich -in handen der justitie en nadat deze man zooeven heeft bekend, kan het -niet moeilijk meer zijn, deze zaak tot een goed eind te brengen. - -„Mijn hulp hebt gij dus niet meer noodig, maar zelfs als dit wel het -geval zou zijn, zou ik u tot mijn spijt niet meer van dienst kunnen -zijn.” - -Bij die woorden gleed een glimlach vol hoonende ironie over het gelaat -van den spreker. - -„Want,” vervolgde hij, „ik ben niet van plan om langer hier te -blijven!” - -„Wat beteekent dat?” riep de rechter van instructie met de grootste -verbazing uit, „wilt gij vluchten?” - -„Zeker!” antwoordde Raffles met een vriendelijk lachje, „en gij zult -mij dat niet kunnen beletten!” - -Baxter, die in angstige spanning naar de spottende woorden van zijn -vijand had geluisterd, sprong nu naar Raffles toe, want hij vermoedde, -dat zijn prooi op het punt stond om hem te ontglippen. - -Maar op dit oogenblik gingen de schijnbaar aan elkaar gebonden handen -van Raffles uiteen, de Engelsche detective kreeg een vreeselijken stoot -in de borst, waardoor hij met geweldige kracht in een hoek van de kamer -werd geslingerd. - -Daarop snelde Raffles naar de tafel van den rechter van instructie en -bliksemsnel, nog voordat Bastien begreep wat er gebeurde, had de -gevangene zijn eigen Browning revolver gegrepen, die men hem den -vorigen dag had afgenomen. - -Met een enkelen sprong stond Raffles op de vensterbank van het geopende -raam. - -„Adieu heeren, als gij Raffles ooit weer te pakken mocht krijgen, moet -gij hem beter bewaken!” - -Baxter was weer opgestaan en, hoewel de revolver dreigend op hem was -gericht, snelde hij naar het venster, om den vluchteling tegen te -houden. - -Maar lachend wierp Raffles hem het wapen voor de voeten en met een -geweldigen sprong vloog hij uit het raam van het paleis van justitie de -Seine in. - -Nu had Baxter het raam bereikt en nog juist kon hij zien, hoe zijn -gevangene in de troebele golven van de Seine verdween. (Zie het -titelblad). - -De groote bel van het paleis van justitie weerklonk door het geheele -gebouw. - -„Raffles is ontsnapt,” klonk het door de gangen en een talrijke -menschenmassa snelde in een oogenblik naar de oevers van de rivier, om -te zien, waar de vluchteling weer zou komen opduiken. - -Maar tevergeefs, geen spoor was van den gentleman-dief te ontdekken. - -Niemand zag, dat een man zich vastklampte aan het kleine bootje, dat -bevestigd was aan een passagiersboot, die in de richting naar Point du -Jour stoomde. Het gelaat van dien man was verborgen door de kiel van -het kleine vaartuigje, dat gedeeltelijk boven het water uitstak; zijn -handen omklemden met krachtigen greep het roer, dat door het water -gleed. - -Zoo ging Raffles, terwijl een onafzienbare menschen-menigte hem -tevergeefs zocht en terwijl de tijding van zijn vlucht reeds door de -straten van Parijs weerklonk, zijn opnieuw verkregen vrijheid tegemoet. - - - - - - - - -NEGENDE HOOFDSTUK. - -IN DE VRIJHEID TERUG. - - -De „Mouche”, een der kleine Seine stoombooten, die op geregelde tijden -varen ten dienste van het drukke verkeer langs de rivier, gleed voort -over de geel-troebele golven en nam koers naar de rechterzijde der -rivier om aan den steiger dichtbij het reuzengebouw van het Louvre aan -te leggen. - -Het kleine reddingsbootje, dat als een notedop op en neer schommelde, -volgde alle bewegingen van het schip, waaraan het door een stevig touw -was verbonden. - -Terwijl de „Mouche” aan de kade aanlegde, om daar nieuwe passagiers, -die reeds stonden te wachten, op te nemen, schoof het kleine bootje, -als door den stroom meegevoerd, vlak langs den oevermuur tot onder de -landingsbrug, voor zoover het kabeltouw, waaraan het vast lag, dit -veroorloofde. - -In het gewoel van het drukke verkeer lette niemand op deze beweging van -het kleine vaartuig, dat nu met den voorsteven geheel onder den houten -steiger verborgen was. - -En toch, als iemand er op dit oogenblik aan had gedacht daaronder eens -een kijkje te nemen, die zou een ontdekking hebben gedaan, welke van -hef allergrootste belang was voor de politie van alle landen, maar -vooral voor de Parijsche overheid! - -Vanonder de kiel van het bootje kwam zeer behoedzaam het van water -druipende hoofd van een man te voorschijn, wiens verdere lichaam onder -de oppervlakte van het water in de rivier verborgen was. - -Zelfs het hoofd bevond zich nog gedeeltelijk onder water, alleen het -gelaat bleef boven. - -Het was Raffles! - -Hij bevond zich op dat oogenblik niet in den allerprettigsten toestand, -want, hoe gemakkelijk het ook voor hem was om op deze manier aan het -oog der politie te ontgaan, minder licht zou het hem vallen, weer aan -dit koele bad te ontkomen, ten minste als hij het wilde vermijden om -dadelijk weer in handen der politie te vallen. - -Hier op deze drukke plaats in het midden der stad viel er in het geheel -niet aan te denken, om aan land te gaan. - -Een druipnat persoon, die bij klaarlichten dag uit de golven der Seine -te voorschijn kwam om zich tusschen de menschen te begeven, zou -zoodanig opvallen, dat de agenten van politie, die overal in den omtrek -aan het zoeken waren, zeker zoo veel belangstelling voor hem aan den -dag zouden leggen, als Raffles liever niet had. - -Er bleef hem dus niets anders over dan te wachten. - -Voorzichtig waagde hij het, vanuit zijn schuilplaats een blik -stroomopwaarts te werpen naar de kade bij het paleis van justitie. - -Op dezen tamelijk grooten afstand kon hij niet alles even duidelijk -onderscheiden, maar dank zij zijn uitstekende oogen kon de vluchteling -toch zien, dat de opgewondenheid van de menigte, die daar saamgestroomd -was, door zijn persoon was teweeggebracht. - -Hij zag verscheiden hoofden over den kademuur gebogen, om in het water -te kijken. - -Raffles moest onwillekeurig lachen bij de gedachte aan de verbazing van -zijn vriend, kapitein Baxter, die zijn prooi, welke hij reeds zoo -veilig waande, weer voor zijn oogen zag verdwijnen. - -Maar de gedachte aan zijn eigen veiligheid liet hem niet veel tijd over -om hier stille triomfen te vieren. - -Hij hoorde, dat boven zijn hoofd de loopplank weer weggetrokken werd. -De „Mouche” had haar passagiers opgenomen en maakte zich gereed om haar -weg te vervolgen. - -Behoedzaam verborg Raffles zich weer onder de ronde kiel van het -bootje. Met zijn beenen omklemde hij de kielstang, zijn handen hielden -het roer onder de wateroppervlakte vast en zijn gelaat met groote -moeite verborgen houdend onder den rand der boot, zoodat slechts een -klein gedeelte boven het water uitkwam, juist genoeg om nog adem te -kunnen halen, vervolgde hij zijn tocht door de rivier. - -Het verblijf in het water hinderde hem niet. - -Integendeel, dat was bij de zwoele temperatuur, welke dien dag -heerschte, eerder aangenaam. - -Hinderlijk was alleen de vermoeiende houding, die hij moest aannemen om -niet te worden opgemerkt. - -De vaart duurde meer dan een uur en alleen de korte oogenblikken, -waarin de „Mouche” aan de talrijke aanlegplaatsen stillag, gaven hem de -gelegenheid om even van houding te veranderen. - -Die pauzes gebruikte de niet betalende passagier om zijn ledematen, die -stijf en stram werden door de ongewone houding, zooveel mogelijk in -beweging te houden. - -Zijn plan stond vast. Zoodra de stoomboot de stad verliet, zoodra het -schip de landelijke oevers der Seine zou hebben bereikt, daar, waar -inplaats van de hooge steenen kademuren, die den stroom omgaven, zacht -glooiende heuvels en dicht riet de bedding der rivier insloten, zou hij -het kleine bootje, dat hem zoo trouw meesleepte, vaarwel zeggen. - -Onder water zwemmend, om niet nog in het laatste oogenblik opgemerkt te -worden door de bemanning of de passagiers van de „Mouche”, zou hij het -riet opzoeken, vanwaar het hem niet moeilijk zou vallen om aan land te -komen. - -De stoomboot had het Trocadero achter zich, de huizen van Passy gleden -langzaam voorbij, de laatste der monumentale bruggen, die binnen de -grenzen der stad den stroom kruisen, was reeds gepasseerd en aan beide -zijden strekte zich het zonnige landschap uit. - -Het beslissende oogenblik was nu gekomen. - -Raffles wachtte nog, tot de boot op een bijzonder smal punt van de -rivier was gekomen. - -Hij moest ervoor zorgen, dat de afstand, dien hij onder water door -moest zwemmen, zoo klein mogelijk was, want hoewel hij ervan overtuigd -was, tot de goede zwemmers te behooren, moest hij er toch rekening mee -houden, dat zijn kleeren zich vol water hadden gezogen en door hun veel -grootere zwaarte hem het zwemmen niet gemakkelijker zouden maken. - -Hij was er de man niet naar om zich door welke moeite dan ook, als deze -onvermijdelijk was, te laten afschrikken, maar ook was hij verstandig -en ervaren genoeg om niet uit dwaze ijdelheid en alleen om te zien, -hoever zijn krachten gingen, zichzelf meer in te spannen dan noodig -was. - -De oevers kwamen nu dichter bij elkaar en het riet, dat langs den -rechteroever groeide, kon hoogstens vier of vijf meter van hem -verwijderd zijn. - -Nog eenmaal haalde Raffles diep adem, daarop liet hij de kleine boot, -die hem tot hier had gebracht, met een flinken stoot los en in een paar -slagen had hij het dichte riet bereikt. - -Voorzichtig zette hij zijn voeten in den weeken bodem, richtte zich op -en stak het hoofd boven water. - -Door de lange riethalmen zag hij, dat de boot zich verwijderde en hij -keek het vaartuig na, totdat het bij de volgende bocht aan zijn oogen -onttrokken was. - -Nu kwam het er op aan, op het droge te komen. - -De zon was intusschen ondergegaan. Slechts de bleeke stralen van de -maan vielen op het aardrijk neer. - -Hij beklom den oever en keek om zich heen. - -Een lichte plek aan den hemel wees hem, waar de stad lag. - -Zoekend liet hij zijn blikken langs het riet gaan en plotseling -ontdekte hij, in het groen verborgen, vlak aan den oever een bootje. - -Snel had hij zijn plan gemaakt. - -Hij liep naar het kleine vaartuigje, met een haastige beweging had hij -het touw, waaraan het vastlag, losgemaakt en met een sprong zat hij in -het bootje. - -Snel greep hij de riemen, die in het notedopje lagen en met een paar -slagen bevond hij zich weer op de rivier, waar hij dicht langs het -hooge riet voortgleed, zoodat hij door dezen natuurlijken muur voor -aller blikken verborgen was. - -Hij kon niet nagaan, hoe laat het was, want zijn horloge was tengevolge -van het binnendringende water blijven staan. - -Zoo goed het ging, wrong hij het water uit zijn kleeren, daarop stak -hij dwars den stroom over en ging aan land. - -Na eenig zoeken vond hij een huurrijtuig, waarvan hij gebruik maakte. - -In een half uur had hij Neuilly bereikt en al heel spoedig ontmoette -hij de eerste camelots, die de avondbladen te koop aanboden. - -Al dadelijk hoorde hij zijn eigen haam roepen. - -Hij hoorde de verkoopers het sensatienieuws van den dag uitschreeuwen -en lachend luisterde hij naar de heesche stemmen: - -„De wonderlijke vlucht van den Engelschen meesterdief!” - -„De geheimzinnige vlucht van Raffles!” - -„Hij blijft verdwenen!” - -„Hij komt niet weer te voorschijn!” - -Het was bijna tien uur, toen Raffles behoedzaam den voortuin van zijn -huis in de Avenue du Bois de Boulogne binnensloop. - -Haastig snelde hij de trap op en trad zijn studeerkamer binnen. - -Met een uitroep van blijde verrassing vloog zijn vriend Charly hem -tegemoet. Vol angstige spanning had de trouwe jongen op hem gewacht. - -„Dat is weer gelukt!” sprak Raffles met een glimlach, „maar ik geloof -toch, dat het verstandig van ons zou zijn, voor eenigen tijd afscheid -te nemen van Parijs. Men moet nooit met vuur spelen.” - -Hij ging zijn kleedkamer binnen en toen hij na een half uurtje daaruit -weer te voorschijn kwam, zou niemand, ook kapitein Baxter niet, in den -eleganten man van de wereld John Raffles hebben vermoed, dien hij -dienzelfden morgen nog onder zijn eigen veilige bewaking meende te -hebben. - - - - - - - - -*** END OF THE PROJECT GUTENBERG EBOOK LORD LISTER NO. 0016: BIJ DE -PARIJSCHE APACHEN *** - -Updated editions will replace the previous one--the old editions will -be renamed. - -Creating the works from print editions not protected by U.S. copyright -law means that no one owns a United States copyright in these works, -so the Foundation (and you!) can copy and distribute it in the -United States without permission and without paying copyright -royalties. Special rules, set forth in the General Terms of Use part -of this license, apply to copying and distributing Project -Gutenberg-tm electronic works to protect the PROJECT GUTENBERG-tm -concept and trademark. Project Gutenberg is a registered trademark, -and may not be used if you charge for an eBook, except by following -the terms of the trademark license, including paying royalties for use -of the Project Gutenberg trademark. If you do not charge anything for -copies of this eBook, complying with the trademark license is very -easy. You may use this eBook for nearly any purpose such as creation -of derivative works, reports, performances and research. Project -Gutenberg eBooks may be modified and printed and given away--you may -do practically ANYTHING in the United States with eBooks not protected -by U.S. copyright law. Redistribution is subject to the trademark -license, especially commercial redistribution. - -START: FULL LICENSE - -THE FULL PROJECT GUTENBERG LICENSE -PLEASE READ THIS BEFORE YOU DISTRIBUTE OR USE THIS WORK - -To protect the Project Gutenberg-tm mission of promoting the free -distribution of electronic works, by using or distributing this work -(or any other work associated in any way with the phrase "Project -Gutenberg"), you agree to comply with all the terms of the Full -Project Gutenberg-tm License available with this file or online at -www.gutenberg.org/license. - -Section 1. General Terms of Use and Redistributing Project -Gutenberg-tm electronic works - -1.A. By reading or using any part of this Project Gutenberg-tm -electronic work, you indicate that you have read, understand, agree to -and accept all the terms of this license and intellectual property -(trademark/copyright) agreement. If you do not agree to abide by all -the terms of this agreement, you must cease using and return or -destroy all copies of Project Gutenberg-tm electronic works in your -possession. If you paid a fee for obtaining a copy of or access to a -Project Gutenberg-tm electronic work and you do not agree to be bound -by the terms of this agreement, you may obtain a refund from the -person or entity to whom you paid the fee as set forth in paragraph -1.E.8. - -1.B. "Project Gutenberg" is a registered trademark. It may only be -used on or associated in any way with an electronic work by people who -agree to be bound by the terms of this agreement. There are a few -things that you can do with most Project Gutenberg-tm electronic works -even without complying with the full terms of this agreement. See -paragraph 1.C below. There are a lot of things you can do with Project -Gutenberg-tm electronic works if you follow the terms of this -agreement and help preserve free future access to Project Gutenberg-tm -electronic works. See paragraph 1.E below. - -1.C. The Project Gutenberg Literary Archive Foundation ("the -Foundation" or PGLAF), owns a compilation copyright in the collection -of Project Gutenberg-tm electronic works. Nearly all the individual -works in the collection are in the public domain in the United -States. If an individual work is unprotected by copyright law in the -United States and you are located in the United States, we do not -claim a right to prevent you from copying, distributing, performing, -displaying or creating derivative works based on the work as long as -all references to Project Gutenberg are removed. Of course, we hope -that you will support the Project Gutenberg-tm mission of promoting -free access to electronic works by freely sharing Project Gutenberg-tm -works in compliance with the terms of this agreement for keeping the -Project Gutenberg-tm name associated with the work. You can easily -comply with the terms of this agreement by keeping this work in the -same format with its attached full Project Gutenberg-tm License when -you share it without charge with others. - -1.D. The copyright laws of the place where you are located also govern -what you can do with this work. Copyright laws in most countries are -in a constant state of change. If you are outside the United States, -check the laws of your country in addition to the terms of this -agreement before downloading, copying, displaying, performing, -distributing or creating derivative works based on this work or any -other Project Gutenberg-tm work. The Foundation makes no -representations concerning the copyright status of any work in any -country other than the United States. - -1.E. Unless you have removed all references to Project Gutenberg: - -1.E.1. The following sentence, with active links to, or other -immediate access to, the full Project Gutenberg-tm License must appear -prominently whenever any copy of a Project Gutenberg-tm work (any work -on which the phrase "Project Gutenberg" appears, or with which the -phrase "Project Gutenberg" is associated) is accessed, displayed, -performed, viewed, copied or distributed: - - This eBook is for the use of anyone anywhere in the United States and - most other parts of the world at no cost and with almost no - restrictions whatsoever. You may copy it, give it away or re-use it - under the terms of the Project Gutenberg License included with this - eBook or online at www.gutenberg.org. If you are not located in the - United States, you will have to check the laws of the country where - you are located before using this eBook. - -1.E.2. If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is -derived from texts not protected by U.S. copyright law (does not -contain a notice indicating that it is posted with permission of the -copyright holder), the work can be copied and distributed to anyone in -the United States without paying any fees or charges. If you are -redistributing or providing access to a work with the phrase "Project -Gutenberg" associated with or appearing on the work, you must comply -either with the requirements of paragraphs 1.E.1 through 1.E.7 or -obtain permission for the use of the work and the Project Gutenberg-tm -trademark as set forth in paragraphs 1.E.8 or 1.E.9. - -1.E.3. If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is posted -with the permission of the copyright holder, your use and distribution -must comply with both paragraphs 1.E.1 through 1.E.7 and any -additional terms imposed by the copyright holder. Additional terms -will be linked to the Project Gutenberg-tm License for all works -posted with the permission of the copyright holder found at the -beginning of this work. - -1.E.4. Do not unlink or detach or remove the full Project Gutenberg-tm -License terms from this work, or any files containing a part of this -work or any other work associated with Project Gutenberg-tm. - -1.E.5. Do not copy, display, perform, distribute or redistribute this -electronic work, or any part of this electronic work, without -prominently displaying the sentence set forth in paragraph 1.E.1 with -active links or immediate access to the full terms of the Project -Gutenberg-tm License. - -1.E.6. You may convert to and distribute this work in any binary, -compressed, marked up, nonproprietary or proprietary form, including -any word processing or hypertext form. However, if you provide access -to or distribute copies of a Project Gutenberg-tm work in a format -other than "Plain Vanilla ASCII" or other format used in the official -version posted on the official Project Gutenberg-tm website -(www.gutenberg.org), you must, at no additional cost, fee or expense -to the user, provide a copy, a means of exporting a copy, or a means -of obtaining a copy upon request, of the work in its original "Plain -Vanilla ASCII" or other form. Any alternate format must include the -full Project Gutenberg-tm License as specified in paragraph 1.E.1. - -1.E.7. Do not charge a fee for access to, viewing, displaying, -performing, copying or distributing any Project Gutenberg-tm works -unless you comply with paragraph 1.E.8 or 1.E.9. - -1.E.8. You may charge a reasonable fee for copies of or providing -access to or distributing Project Gutenberg-tm electronic works -provided that: - -* You pay a royalty fee of 20% of the gross profits you derive from - the use of Project Gutenberg-tm works calculated using the method - you already use to calculate your applicable taxes. The fee is owed - to the owner of the Project Gutenberg-tm trademark, but he has - agreed to donate royalties under this paragraph to the Project - Gutenberg Literary Archive Foundation. Royalty payments must be paid - within 60 days following each date on which you prepare (or are - legally required to prepare) your periodic tax returns. Royalty - payments should be clearly marked as such and sent to the Project - Gutenberg Literary Archive Foundation at the address specified in - Section 4, "Information about donations to the Project Gutenberg - Literary Archive Foundation." - -* You provide a full refund of any money paid by a user who notifies - you in writing (or by e-mail) within 30 days of receipt that s/he - does not agree to the terms of the full Project Gutenberg-tm - License. You must require such a user to return or destroy all - copies of the works possessed in a physical medium and discontinue - all use of and all access to other copies of Project Gutenberg-tm - works. - -* You provide, in accordance with paragraph 1.F.3, a full refund of - any money paid for a work or a replacement copy, if a defect in the - electronic work is discovered and reported to you within 90 days of - receipt of the work. - -* You comply with all other terms of this agreement for free - distribution of Project Gutenberg-tm works. - -1.E.9. If you wish to charge a fee or distribute a Project -Gutenberg-tm electronic work or group of works on different terms than -are set forth in this agreement, you must obtain permission in writing -from the Project Gutenberg Literary Archive Foundation, the manager of -the Project Gutenberg-tm trademark. Contact the Foundation as set -forth in Section 3 below. - -1.F. - -1.F.1. Project Gutenberg volunteers and employees expend considerable -effort to identify, do copyright research on, transcribe and proofread -works not protected by U.S. copyright law in creating the Project -Gutenberg-tm collection. Despite these efforts, Project Gutenberg-tm -electronic works, and the medium on which they may be stored, may -contain "Defects," such as, but not limited to, incomplete, inaccurate -or corrupt data, transcription errors, a copyright or other -intellectual property infringement, a defective or damaged disk or -other medium, a computer virus, or computer codes that damage or -cannot be read by your equipment. - -1.F.2. LIMITED WARRANTY, DISCLAIMER OF DAMAGES - Except for the "Right -of Replacement or Refund" described in paragraph 1.F.3, the Project -Gutenberg Literary Archive Foundation, the owner of the Project -Gutenberg-tm trademark, and any other party distributing a Project -Gutenberg-tm electronic work under this agreement, disclaim all -liability to you for damages, costs and expenses, including legal -fees. YOU AGREE THAT YOU HAVE NO REMEDIES FOR NEGLIGENCE, STRICT -LIABILITY, BREACH OF WARRANTY OR BREACH OF CONTRACT EXCEPT THOSE -PROVIDED IN PARAGRAPH 1.F.3. YOU AGREE THAT THE FOUNDATION, THE -TRADEMARK OWNER, AND ANY DISTRIBUTOR UNDER THIS AGREEMENT WILL NOT BE -LIABLE TO YOU FOR ACTUAL, DIRECT, INDIRECT, CONSEQUENTIAL, PUNITIVE OR -INCIDENTAL DAMAGES EVEN IF YOU GIVE NOTICE OF THE POSSIBILITY OF SUCH -DAMAGE. - -1.F.3. LIMITED RIGHT OF REPLACEMENT OR REFUND - If you discover a -defect in this electronic work within 90 days of receiving it, you can -receive a refund of the money (if any) you paid for it by sending a -written explanation to the person you received the work from. If you -received the work on a physical medium, you must return the medium -with your written explanation. The person or entity that provided you -with the defective work may elect to provide a replacement copy in -lieu of a refund. If you received the work electronically, the person -or entity providing it to you may choose to give you a second -opportunity to receive the work electronically in lieu of a refund. If -the second copy is also defective, you may demand a refund in writing -without further opportunities to fix the problem. - -1.F.4. Except for the limited right of replacement or refund set forth -in paragraph 1.F.3, this work is provided to you 'AS-IS', WITH NO -OTHER WARRANTIES OF ANY KIND, EXPRESS OR IMPLIED, INCLUDING BUT NOT -LIMITED TO WARRANTIES OF MERCHANTABILITY OR FITNESS FOR ANY PURPOSE. - -1.F.5. Some states do not allow disclaimers of certain implied -warranties or the exclusion or limitation of certain types of -damages. If any disclaimer or limitation set forth in this agreement -violates the law of the state applicable to this agreement, the -agreement shall be interpreted to make the maximum disclaimer or -limitation permitted by the applicable state law. The invalidity or -unenforceability of any provision of this agreement shall not void the -remaining provisions. - -1.F.6. INDEMNITY - You agree to indemnify and hold the Foundation, the -trademark owner, any agent or employee of the Foundation, anyone -providing copies of Project Gutenberg-tm electronic works in -accordance with this agreement, and any volunteers associated with the -production, promotion and distribution of Project Gutenberg-tm -electronic works, harmless from all liability, costs and expenses, -including legal fees, that arise directly or indirectly from any of -the following which you do or cause to occur: (a) distribution of this -or any Project Gutenberg-tm work, (b) alteration, modification, or -additions or deletions to any Project Gutenberg-tm work, and (c) any -Defect you cause. - -Section 2. Information about the Mission of Project Gutenberg-tm - -Project Gutenberg-tm is synonymous with the free distribution of -electronic works in formats readable by the widest variety of -computers including obsolete, old, middle-aged and new computers. It -exists because of the efforts of hundreds of volunteers and donations -from people in all walks of life. - -Volunteers and financial support to provide volunteers with the -assistance they need are critical to reaching Project Gutenberg-tm's -goals and ensuring that the Project Gutenberg-tm collection will -remain freely available for generations to come. In 2001, the Project -Gutenberg Literary Archive Foundation was created to provide a secure -and permanent future for Project Gutenberg-tm and future -generations. To learn more about the Project Gutenberg Literary -Archive Foundation and how your efforts and donations can help, see -Sections 3 and 4 and the Foundation information page at -www.gutenberg.org - -Section 3. Information about the Project Gutenberg Literary -Archive Foundation - -The Project Gutenberg Literary Archive Foundation is a non-profit -501(c)(3) educational corporation organized under the laws of the -state of Mississippi and granted tax exempt status by the Internal -Revenue Service. The Foundation's EIN or federal tax identification -number is 64-6221541. Contributions to the Project Gutenberg Literary -Archive Foundation are tax deductible to the full extent permitted by -U.S. federal laws and your state's laws. - -The Foundation's business office is located at 809 North 1500 West, -Salt Lake City, UT 84116, (801) 596-1887. Email contact links and up -to date contact information can be found at the Foundation's website -and official page at www.gutenberg.org/contact - -Section 4. Information about Donations to the Project Gutenberg -Literary Archive Foundation - -Project Gutenberg-tm depends upon and cannot survive without -widespread public support and donations to carry out its mission of -increasing the number of public domain and licensed works that can be -freely distributed in machine-readable form accessible by the widest -array of equipment including outdated equipment. Many small donations -($1 to $5,000) are particularly important to maintaining tax exempt -status with the IRS. - -The Foundation is committed to complying with the laws regulating -charities and charitable donations in all 50 states of the United -States. Compliance requirements are not uniform and it takes a -considerable effort, much paperwork and many fees to meet and keep up -with these requirements. We do not solicit donations in locations -where we have not received written confirmation of compliance. To SEND -DONATIONS or determine the status of compliance for any particular -state visit www.gutenberg.org/donate - -While we cannot and do not solicit contributions from states where we -have not met the solicitation requirements, we know of no prohibition -against accepting unsolicited donations from donors in such states who -approach us with offers to donate. - -International donations are gratefully accepted, but we cannot make -any statements concerning tax treatment of donations received from -outside the United States. U.S. laws alone swamp our small staff. - -Please check the Project Gutenberg web pages for current donation -methods and addresses. Donations are accepted in a number of other -ways including checks, online payments and credit card donations. To -donate, please visit: www.gutenberg.org/donate - -Section 5. General Information About Project Gutenberg-tm electronic works - -Professor Michael S. Hart was the originator of the Project -Gutenberg-tm concept of a library of electronic works that could be -freely shared with anyone. For forty years, he produced and -distributed Project Gutenberg-tm eBooks with only a loose network of -volunteer support. - -Project Gutenberg-tm eBooks are often created from several printed -editions, all of which are confirmed as not protected by copyright in -the U.S. unless a copyright notice is included. Thus, we do not -necessarily keep eBooks in compliance with any particular paper -edition. - -Most people start at our website which has the main PG search -facility: www.gutenberg.org - -This website includes information about Project Gutenberg-tm, -including how to make donations to the Project Gutenberg Literary -Archive Foundation, how to help produce our new eBooks, and how to -subscribe to our email newsletter to hear about new eBooks. diff --git a/old/69325-0.zip b/old/69325-0.zip Binary files differdeleted file mode 100644 index 51ce434..0000000 --- a/old/69325-0.zip +++ /dev/null diff --git a/old/69325-h.zip b/old/69325-h.zip Binary files differdeleted file mode 100644 index 2f09974..0000000 --- a/old/69325-h.zip +++ /dev/null diff --git a/old/69325-h/69325-h.htm b/old/69325-h/69325-h.htm deleted file mode 100644 index 9d41055..0000000 --- a/old/69325-h/69325-h.htm +++ /dev/null @@ -1,4252 +0,0 @@ -<!DOCTYPE html -PUBLIC "-//W3C//DTD HTML 4.01 Transitional//EN" "http://www.w3.org/TR/html4/loose.dtd"> -<!-- This HTML file has been automatically generated from an XML source on 2022-11-09T20:36:33Z using SAXON HE 9.9.1.8 . --> -<html lang="nl"> -<head> -<meta http-equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"> -<title>Lord Lister No. 16: Bij de Parijsche Apachen</title> -<meta name="generator" content="tei2html.xsl, see https://github.com/jhellingman/tei2html"> -<meta name="author" content="Kurt Matull (1872–1930?)"> -<meta name="author" content="Theo von Blankensee [Pseudoniem van Mathias Blank (1881–1928)]"> -<link rel="coverpage" href="images/lordlister0016-front.jpg"> -<link rel="schema.DC" href="http://purl.org/dc/elements/1.1/"> -<meta name="DC.Title" content="Lord Lister No. 16: Bij de Parijsche Apachen"> -<meta name="DC.Creator" content="Kurt Matull (1872–1930?)"> -<meta name="DC.Creator" content="Theo von Blankensee [Pseudoniem van Mathias Blank (1881–1928)]"> -<meta name="DC.Language" content="nl-1900"> -<meta name="DC.Format" content="text/html"> -<meta name="DC.Publisher" content="Project Gutenberg"> -<meta name="DC:Subject" content="Detective and mystery stories -- Periodicals"> -<meta name="DC:Subject" content="Dime novels -- Periodicals"> -<style type="text/css"> /* <![CDATA[ */ -html { -line-height: 1.3; -} -body { -margin: 0; -} -main { -display: block; -} -h1 { -font-size: 2em; -margin: 0.67em 0; -} -hr { -height: 0; -overflow: visible; -} -pre { -font-family: monospace; -font-size: 1em; -} -a { -background-color: transparent; -} -abbr[title] { -border-bottom: none; -text-decoration: underline dotted; -} -b, strong { -font-weight: bolder; -} -code, kbd, samp { -font-family: monospace; -font-size: 1em; -} -small { -font-size: 80%; -} -sub, sup { -font-size: 67%; -line-height: 0; -position: relative; -vertical-align: baseline; -} -sub { -bottom: -0.25em; -} -sup { -top: -0.5em; -} -img { -border-style: none; -} -body { -font-family: serif; -font-size: 100%; -text-align: left; -margin-top: 2.4em; -} -div.front, div.body { -margin-bottom: 7.2em; -} -div.back { -margin-bottom: 2.4em; -} -.div0 { -margin-top: 7.2em; -margin-bottom: 7.2em; -} -.div1 { -margin-top: 5.6em; -margin-bottom: 5.6em; -} -.div2 { -margin-top: 4.8em; -margin-bottom: 4.8em; -} -.div3 { -margin-top: 3.6em; -margin-bottom: 3.6em; -} -.div4 { -margin-top: 2.4em; -margin-bottom: 2.4em; -} -.div5, .div6, .div7 { -margin-top: 1.44em; -margin-bottom: 1.44em; -} -.div0:last-child, .div1:last-child, .div2:last-child, .div3:last-child, -.div4:last-child, .div5:last-child, .div6:last-child, .div7:last-child { -margin-bottom: 0; -} -blockquote div.front, blockquote div.body, blockquote div.back { -margin-top: 0; -margin-bottom: 0; -} -.divBody .div1:first-child, .divBody .div2:first-child, .divBody .div3:first-child, .divBody .div4:first-child, -.divBody .div5:first-child, .divBody .div6:first-child, .divBody .div7:first-child { -margin-top: 0; -} -h1, h2, h3, h4, h5, h6, .h1, .h2, .h3, .h4, .h5, .h6 { -clear: both; -font-style: normal; -text-transform: none; -} -h3, .h3 { -font-size: 1.2em; -} -h3.label { -font-size: 1em; -margin-bottom: 0; -} -h4, .h4 { -font-size: 1em; -} -.alignleft { -text-align: left; -} -.alignright { -text-align: right; -} -.alignblock { -text-align: justify; -} -p.tb, hr.tb, .par.tb { -margin: 1.6em auto; -text-align: center; -} -p.argument, p.note, p.tocArgument, .par.argument, .par.note, .par.tocArgument { -font-size: 0.9em; -text-indent: 0; -} -p.argument, p.tocArgument, .par.argument, .par.tocArgument { -margin: 1.58em 10%; -} -.opener, .address { -margin-top: 1.6em; -margin-bottom: 1.6em; -} -.addrline { -margin-top: 0; -margin-bottom: 0; -} -.dateline { -margin-top: 1.6em; -margin-bottom: 1.6em; -text-align: right; -} -.salute { -margin-top: 1.6em; -margin-left: 3.58em; -text-indent: -2em; -} -.signed { -margin-top: 1.6em; -margin-left: 3.58em; -text-indent: -2em; -} -.epigraph { -font-size: 0.9em; -width: 60%; -margin-left: auto; -} -.epigraph span.bibl { -display: block; -text-align: right; -} -.trailer { -clear: both; -margin-top: 3.6em; -} -span.abbr, abbr { -white-space: nowrap; -} -span.parnum { -font-weight: bold; -} -span.corr, span.gap { -border-bottom: 1px dotted red; -} -span.num, span.trans { -border-bottom: 1px dotted gray; -} -span.measure { -border-bottom: 1px dotted green; -} -.ex { -letter-spacing: 0.2em; -} -.sc { -font-variant: small-caps; -} -.asc { -font-variant: small-caps; -text-transform: lowercase; -} -.uc { -text-transform: uppercase; -} -.tt { -font-family: monospace; -} -.underline { -text-decoration: underline; -} -.overline, .overtilde { -text-decoration: overline; -} -.rm { -font-style: normal; -} -.red { -color: red; -} -hr { -clear: both; -border: none; -border-bottom: 1px solid black; -width: 45%; -margin-left: auto; -margin-right: auto; -margin-top: 1em; -text-align: center; -} -hr.dotted { -border-bottom: 2px dotted black; -} -hr.dashed { -border-bottom: 2px dashed black; -} -.aligncenter { -text-align: center; -} -h1, h2, .h1, .h2 { -font-size: 1.44em; -line-height: 1.5; -} -h1.label, h2.label { -font-size: 1.2em; -margin-bottom: 0; -} -h5, h6 { -font-size: 1em; -font-style: italic; -} -p, .par { -text-indent: 0; -} -p.firstlinecaps:first-line, .par.firstlinecaps:first-line { -text-transform: uppercase; -} -.hangq { -text-indent: -0.32em; -} -.hangqq { -text-indent: -0.42em; -} -.hangqqq { -text-indent: -0.84em; -} -p.dropcap:first-letter, .par.dropcap:first-letter { -float: left; -clear: left; -margin: 0 0.05em 0 0; -padding: 0; -line-height: 0.8; -font-size: 420%; -vertical-align: super; -} -blockquote, p.quote, div.blockquote, div.argument, .par.quote { -font-size: 0.9em; -margin: 1.58em 5%; -} -.pageNum a, a.noteRef:hover, a.pseudoNoteRef:hover, a.hidden:hover, a.hidden { -text-decoration: none; -} -.advertisement, .advertisements { -background-color: #FFFEE0; -border: black 1px dotted; -color: #000; -margin: 2em 5%; -padding: 1em; -} -span.accent { -display: inline-block; -text-align: center; -} -span.accent, span.accent span.top, span.accent span.base { -line-height: 0.40em; -} -span.accent span.top { -font-weight: bold; -font-size: 5pt; -} -span.accent span.base { -display: block; -} -.footnotes .body, .footnotes .div1 { -padding: 0; -} -.fnarrow { -color: #AAAAAA; -font-weight: bold; -text-decoration: none; -} -.fnarrow:hover, .fnreturn:hover { -color: #660000; -} -.fnreturn { -color: #AAAAAA; -font-size: 80%; -font-weight: bold; -text-decoration: none; -vertical-align: 0.25em; -} -a { -text-decoration: none; -} -a:hover { -text-decoration: underline; -background-color: #e9f5ff; -} -a.noteRef, a.pseudoNoteRef { -font-size: 67%; -vertical-align: super; -text-decoration: none; -margin-left: 0.1em; -} -.externalUrl { -font-size: small; -font-family: monospace; -color: gray; -} -.displayfootnote { -display: none; -} -div.footnotes { -font-size: 80%; -margin-top: 1em; -padding: 0; -} -hr.fnsep { -margin-left: 0; -margin-right: 0; -text-align: left; -width: 25%; -} -p.footnote, .par.footnote { -margin-bottom: 0.5em; -margin-top: 0.5em; -} -p.footnote .fnlabel, .par.footnote .fnlabel { -float: left; -margin-left: -0.1em; -min-width: 1.0em; -padding-right: 0.4em; -} -.apparatusnote { -text-decoration: none; -} -.apparatusnote:target, .fndiv:target { -background-color: #eaf3ff; -} -table.tocList { -width: 100%; -margin-left: auto; -margin-right: auto; -border-width: 0; -border-collapse: collapse; -} -td.tocPageNum, td.tocDivNum { -text-align: right; -min-width: 10%; -border-width: 0; -white-space: nowrap; -} -td.tocDivNum { -padding-left: 0; -padding-right: 0.5em; -vertical-align: top; -} -td.tocPageNum { -padding-left: 0.5em; -padding-right: 0; -vertical-align: bottom; -} -td.tocDivTitle { -width: auto; -} -p.tocPart, .par.tocPart { -margin: 1.58em 0; -font-variant: small-caps; -} -p.tocChapter, .par.tocChapter { -margin: 1.58em 0; -} -p.tocSection, .par.tocSection { -margin: 0.7em 5%; -} -table.tocList td { -vertical-align: top; -} -table.tocList td.tocPageNum { -vertical-align: bottom; -} -table.inner { -display: inline-table; -border-collapse: collapse; -width: 100%; -} -td.itemNum { -text-align: right; -min-width: 5%; -padding-right: 0.8em; -} -td.innerContainer { -padding: 0; -margin: 0; -} -.index { -font-size: 80%; -} -.index p { -text-indent: -1em; -margin-left: 1em; -} -.indexToc { -text-align: center; -} -.transcriberNote { -background-color: #DDE; -border: black 1px dotted; -color: #000; -font-family: sans-serif; -font-size: 80%; -margin: 2em 5%; -padding: 1em; -} -.missingTarget { -text-decoration: line-through; -color: red; -} -.correctionTable { -width: 75%; -} -.width20 { -width: 20%; -} -.width40 { -width: 40%; -} -p.smallprint, li.smallprint, .par.smallprint { -color: #666666; -font-size: 80%; -} -span.musictime { -vertical-align: middle; -display: inline-block; -text-align: center; -} -span.musictime, span.musictime span.top, span.musictime span.bottom { -padding: 1px 0.5px; -font-size: xx-small; -font-weight: bold; -line-height: 0.7em; -} -span.musictime span.bottom { -display: block; -} -ul { -list-style-type: none; -} -.splitListTable { -margin-left: 0; -} -.splitListTable td { -vertical-align: top; -} -.numberedItem { -text-indent: -3em; -margin-left: 3em; -} -.numberedItem .itemNumber { -float: left; -position: relative; -left: -3.5em; -width: 3em; -display: inline-block; -text-align: right; -} -.itemGroupTable { -border-collapse: collapse; -margin-left: 0; -} -.itemGroupTable td { -padding: 0; -margin: 0; -vertical-align: middle; -} -.itemGroupBrace { -padding: 0 0.5em !important; -} -div.figure { -text-align: center; -} -.figure { -margin-left: auto; -margin-right: auto; -} -.floatLeft { -float: left; -margin: 10px 10px 10px 0; -} -.floatRight { -float: right; -margin: 10px 0 10px 10px; -} -p.figureHead, .par.figureHead { -font-size: 100%; -text-align: center; -} -.figAnnotation { -font-size: 80%; -position: relative; -margin: 0 auto; -} -.figTopLeft, .figBottomLeft { -float: left; -} -.figTopRight, .figBottomRight { -float: right; -} -.figure p, .figure .par { -font-size: 80%; -margin-top: 0; -text-align: center; -} -img { -border-width: 0; -} -td.galleryFigure { -text-align: center; -vertical-align: middle; -} -td.galleryCaption { -text-align: center; -vertical-align: top; -} -tr, td, th { -vertical-align: top; -} -tr.bottom, td.bottom, th.bottom { -vertical-align: bottom; -} -td.label, tr.label td { -font-weight: bold; -} -td.unit, tr.unit td { -font-style: italic; -} -td.leftbrace, td.rightbrace { -vertical-align: middle; -} -span.sum { -padding-top: 2px; -border-top: solid black 1px; -} -table.inlineTable { -display: inline-table; -} -table.borderOutside { -border-collapse: collapse; -} -table.borderOutside td { -padding-left: 4px; -padding-right: 4px; -} -table.borderOutside .cellHeadTop, table.borderOutside .cellTop { -border-top: 2px solid black; -} -table.borderOutside .cellHeadBottom { -border-bottom: 1px solid black; -} -table.borderOutside .cellBottom { -border-bottom: 2px solid black; -} -table.borderOutside .cellLeft, table.borderOutside .cellHeadLeft { -border-left: 2px solid black; -} -table.borderOutside .cellRight, table.borderOutside .cellHeadRight { -border-right: 2px solid black; -} -table.verticalBorderInside { -border-collapse: collapse; -} -table.verticalBorderInside td { -padding-left: 4px; -padding-right: 4px; -border-left: 1px solid black; -} -table.verticalBorderInside .cellHeadTop, table.verticalBorderInside .cellTop { -border-top: 2px solid black; -} -table.verticalBorderInside .cellHeadBottom { -border-bottom: 1px solid black; -} -table.verticalBorderInside .cellBottom { -border-bottom: 2px solid black; -} -table.verticalBorderInside .cellLeft, table.verticalBorderInside .cellHeadLeft { -border-left: 0 solid black; -} -table.borderAll, -table.rtlBorderAll { -border-collapse: collapse; -} -table.borderAll td, -table.rtlBorderAll td { -padding-left: 4px; -padding-right: 4px; -border: 1px solid black; -} -table.borderAll .cellHeadTop, table.borderAll .cellTop, -table.rtlBorderAll .cellHeadTop, table.rtlBorderAll .cellTop { -border-top: 2px solid black; -} -table.borderAll .cellHeadBottom, -table.rtlBorderAll .cellHeadBottom { -border-bottom: 1px solid black; -} -table.borderAll .cellBottom, -table.rtlBorderAll .cellBottom { -border-bottom: 2px solid black; -} -table.borderAll .cellLeft, -table.borderAll .cellHeadLeft { -border-left: 2px solid black; -} -table.borderAll .cellRight, -table.borderAll .cellHeadRight { -border-right: 2px solid black; -} -table.rtlBorderAll .cellLeft, -table.rtlBorderAll .cellHeadLeft { -border-right: 2px solid black; -} -table.rtlBorderAll .cellRight, -table.rtlBorderAll .cellHeadRight { -border-left: 2px solid black; -} -tr.borderTop td, tr.borderTop th, th.borderTop, td.borderTop { -border-top: 1px solid black !important; -} -tr.borderRight td, tr.borderRight th, th.borderRight, td.borderRight { -border-right: 1px solid black !important; -} -tr.borderLeft td, tr.borderLeft th, th.borderLeft, td.borderLeft { -border-left: 1px solid black !important; -} -tr.borderBottom td, tr.borderBottom th, th.borderBottom, td.borderBottom { -border-bottom: 1px solid black !important; -} -tr.borderHorizontal td, tr.borderHorizontal th, th.borderHorizontal, td.borderHorizontal { -border-top: 1px solid black !important; -border-bottom: 1px solid black !important; -} -tr.borderVertical td, tr.borderVertical th, th.borderVertical, td.borderVertical { -border-right: 1px solid black !important; -border-left: 1px solid black !important; -} -tr.borderAll td, tr.borderAll th, th.borderAll, td.borderAll { -border: 1px solid black !important; -} -tr.noBorderTop td, tr.noBorderTop th, th.noBorderTop, td.noBorderTop { -border-top: none !important; -} -tr.noBorderRight td, tr.noBorderRight th, th.noBorderRight, td.noBorderRight { -border-right: none !important; -} -tr.noBorderLeft td, tr.noBorderLeft th, th.noBorderLeft, td.noBorderLeft { -border-left: none !important; -} -tr.noBorderBottom td, tr.noBorderBottom th, th.noBorderBottom, td.noBorderBottom { -border-bottom: none !important; -} -tr.noBorderHorizontal td, tr.noBorderHorizontal th, th.noBorderHorizontal, td.noBorderHorizontal { -border-top: none !important; -border-bottom: none !important; -} -tr.noBorderVertical td, tr.noBorderVertical th, th.noBorderVertical, td.noBorderVertical { -border-right: none !important; -border-left: none !important; -} -tr.borderAll td, tr.borderAll th, th.borderAll, td.noBorderAll { -border: none !important; -} -.cellDoubleUp { -border-width: 0 !important; -width: 1em; -} -.cellDummy { -border-width: 0 !important; -} -td.alignDecimalIntegerPart { -text-align: right; -border-right: none !important; -padding-right: 0 !important; -margin-right: 0 !important; -} -td.alignDecimalFractionPart { -text-align: left; -border-left: none !important; -padding-left: 0 !important; -margin-left: 0 !important; -} -td.alignDecimalNotNumber { -text-align: center; -} -table.alignedText, table.alignedVerse { -border-collapse: collapse; -} -table.alignedText td { -vertical-align: top; -width: 50%; -} -table.alignedVerse { -vertical-align: top; -} -table.alignedText td.first, table.alignedVerse td.first { -border-width: 0 0.2px 0 0; -border-color: gray; -border-style: solid; -padding-right: 10px; -} -table.alignedText td.second, table.alignedVerse td.second { -padding-left: 10px; -} -table.alignedVerse td.first, table.alignedVerse td.second { -width: 45%; -} -table.alignedVerse td.lineNumbers { -width: 10%; -} -body { -padding: 1.58em 16%; -} -.pageNum { -display: inline; -font-size: 8.4pt; -font-style: normal; -margin: 0; -padding: 0; -position: absolute; -right: 1%; -text-align: right; -letter-spacing: normal; -} -.marginnote { -font-size: 0.8em; -height: 0; -left: 1%; -position: absolute; -text-indent: 0; -width: 14%; -text-align: left; -} -.right-marginnote { -font-size: 0.8em; -height: 0; -right: 3%; -position: absolute; -text-indent: 0; -text-align: right; -width: 11% -} -.cut-in-left-note { -font-size: 0.8em; -left: 1%; -float: left; -text-indent: 0; -width: 14%; -text-align: left; -padding: 0.8em 0.8em 0.8em 0; -} -.cut-in-right-note { -font-size: 0.8em; -left: 1%; -float: right; -text-indent: 0; -width: 14%; -text-align: right; -padding: 0.8em 0 0.8em 0.8em; -} -span.tocPageNum, span.flushright { -position: absolute; -right: 16%; -top: auto; -text-indent: 0; -} -.pglink::after { -content: "\0000A0\01F4D8"; -font-size: 80%; -font-style: normal; -font-weight: normal; -} -.catlink::after { -content: "\0000A0\01F4C7"; -font-size: 80%; -font-style: normal; -font-weight: normal; -} -.exlink::after, .wplink::after, .biblink::after, .qurlink::after, .seclink::after { -content: "\0000A0\002197\00FE0F"; -color: blue; -font-size: 80%; -font-style: normal; -font-weight: normal; -} -.pglink:hover { -background-color: #DCFFDC; -} -.catlink:hover { -background-color: #FFFFDC; -} -.exlink:hover, .wplink:hover, .biblink:hover, .qurlink:hover, .seclin:hover { -background-color: #FFDCDC; -} -body { -background: #FFFFFF; -font-family: serif; -} -body, a.hidden { -color: black; -} -h1, h2, .h1, .h2 { -text-align: center; -font-variant: small-caps; -font-weight: normal; -} -p.byline { -text-align: center; -font-style: italic; -margin-bottom: 2em; -} -.div2 p.byline, .div3 p.byline, .div4 p.byline, .div5 p.byline, .div6 p.byline, .div7 p.byline { -text-align: left; -} -.figureHead, .noteRef, .pseudoNoteRef, .marginnote, .right-marginnote, p.legend, .verseNum { -color: #660000; -} -.rightnote, .pageNum, .lineNum, .pageNum a { -color: #AAAAAA; -} -a.hidden:hover, a.noteRef:hover, a.pseudoNoteRef:hover { -color: red; -} -h1, h2, h3, h4, h5, h6 { -font-weight: normal; -} -table { -margin-left: auto; -margin-right: auto; -} -.tableCaption { -text-align: center; -} -.arab { font-family: Scheherazade, serif; } -.aran { font-family: 'Awami Nastaliq', serif; } -.grek { font-family: 'Charis SIL', serif; } -.hebr { font-family: Shlomo, 'Ezra SIL', serif; } -.syrc { font-family: 'Serto Jerusalem', serif; } -/* CSS rules generated from rendition elements in TEI file */ -.imprint { -color: gray; text-align: center; -} -div.advertisement img { -mix-blend-mode: darken; -} -.center { -text-align: center; -} -.xxl { -font-size: xx-large; -} -.callingcard { -text-align: center; -border: 2pt solid black; -width: 60%; -margin: 0 auto; -} -.ccr { -text-align: right; -padding-right: 1em; -} -.ccl { -text-align: left; -padding-left: 1em; -} -/* CSS rules generated from @rend attributes in TEI file */ -.xd31e1179 { -text-align:center; vertical-align:middle; font-size:x-large; width:33%; -} -.xd31e1180 { -text-align:center; vertical-align:middle; -} -.cover-imagewidth { -width:551px; -} -.xd31e107 { -font-size:x-large; -} -.xd31e109 { -font-size:small; -} -.xd31e113 { -font-size:xx-large; -} -.xd31e138 { -width:100%; -} -.xd31e1176 { -text-align:center; font-size:xx-large; color:#d40000; font-weight:bold; -} -.xd31e1183 { -font-size:xx-large; -} -.lordlisterwidth { -width:307px; -} -.xd31e1198 { -text-align:center; font-size:xx-large; color:#d40000; -} -.xd31e1200 { -font-size:large; -} -.xd31e1203 { -font-size:large; -} -.xd31e1206 { -text-align:center; -} -.xd31e1208 { -text-align:center; font-size:x-large; -} -.xd31e1212 { -text-align:center; font-size:large; -} -.xd31e1223 { -font-size:x-large; text-align:center; -} -.xd31e1227 { -font-weight:bold; text-align:center; -} -.xd31e1335 { -text-align:center; font-weight:bold; font-size:large; -} -.xd31e1440 { -font-size:xx-large; -} -.xd31e1442 { -font-size:medium; -} -/* ]]> */ </style> -</head> -<body> -<div lang='en' xml:lang='en'> -<p style='text-align:center; font-size:1.2em; font-weight:bold'>The Project Gutenberg eBook of <span lang='nl' xml:lang='nl'>Lord Lister No. 0016: Bij de Parijsche Apachen</span>, by Kurt Matull</p> -<div style='display:block; margin:1em 0'> -This eBook is for the use of anyone anywhere in the United States and -most other parts of the world at no cost and with almost no restrictions -whatsoever. You may copy it, give it away or re-use it under the terms -of the Project Gutenberg License included with this eBook or online -at <a href="https://www.gutenberg.org">www.gutenberg.org</a>. If you -are not located in the United States, you will have to check the laws of the -country where you are located before using this eBook. -</div> -</div> - -<p style='display:block; margin-top:1em; margin-bottom:1em; margin-left:2em; text-indent:-2em'>Title: <span lang='nl' xml:lang='nl'>Lord Lister No. 0016: Bij de Parijsche Apachen</span></p> -<p style='display:block; margin-top:1em; margin-bottom:0; margin-left:2em; text-indent:-2em'>Authors: Kurt Matull</p> -<p style='display:block; margin-top:0; margin-bottom:0; margin-left:2em;'>Theo Blakensee</p> -<p style='display:block; margin-top:0; margin-bottom:0; margin-left:2em;'>Felix Hageman</p> -<p style='display:block; text-indent:0; margin:1em 0'>Release Date: November 10, 2022 [eBook #69325]</p> -<p style='display:block; text-indent:0; margin:1em 0'>Language: Dutch</p> - <p style='display:block; margin-top:1em; margin-bottom:0; margin-left:2em; text-indent:-2em; text-align:left'>Produced by: The Online Distributed Proofreading Team at https://www.pgdp.net</p> -<div style='margin-top:2em; margin-bottom:4em'>*** START OF THE PROJECT GUTENBERG EBOOK <span lang='nl' xml:lang='nl'>LORD LISTER NO. 0016: BIJ DE PARIJSCHE APACHEN</span> ***</div> -<div class="front"> -<div class="div1 cover"><span class="pageNum">[<a href="#toc">Inhoud</a>]</span><div class="divBody"> -<p class="first"></p> -<div class="figure cover-imagewidth" id="cover-image"><img src="images/lordlister0016-front.jpg" alt="Oorspronkelijke voorkant." width="551" height="720"></div><p> -<span class="pageNum" id="pb1">[<a href="#pb1">1</a>]</span></p> -</div> -</div> -<div class="div1 last-child imprint"><span class="pageNum">[<a href="#toc">Inhoud</a>]</span><div class="divBody"> -<p class="first xd31e107">☞ Elke aflevering bevat een volledig verhaal. ☜ -</p> -<p class="xd31e109">UITGAVE VAN DEN „ROMAN-BOEKHANDEL VOORHEEN A. EICHLER”, SINGEL 236,—AMSTERDAM. -</p> -</div> -</div> -</div> -<div class="body"> -<div id="ch1" class="div1 chapter"><span class="pageNum">[<a href="#ch1.toc">Inhoud</a>]</span><div class="divHead"> -<div class="figure"><img src="images/p0016-01.png" alt="Bij de Parijsche Apachen." width="720" height="225"></div> -<h2 class="super xd31e113">Bij de Parijsche Apachen.</h2> -<h2 class="label">EERSTE HOOFDSTUK.</h2> -<h2 class="main">OP HET SPOOR.</h2> -</div> -<div class="divBody"> -<p class="first">Het was ongeveer negen uur in den morgen toen de rechter van instructie Bastien zijn -bureau in het paleis van justitie te Parijs binnentrad. -</p> -<p>Zijn secretaris had juist een portefeuille met akten op de plaats van zijn chef neergelegd -en stond nu in onderdanige houding gereed om den heer Bastien bij het afleggen van -hoed en jas de behulpzame hand te bieden en zich daarop naar zijn eigen kamer te begeven. -</p> -<p>Bastien nam aan zijn schrijftafel plaats en zonder een blik te slaan op de voor hem -liggende papieren, keek hij door het openstaande venster naar buiten, naar het grauwe -water van de Seine, die langs de noordzijde van het paleis van justitie stroomt, slechts -door een smalle kade daarvan gescheiden. -</p> -<p>Bastien verveelde zich. -</p> -<p>Hij vond geen voldoening in het uitoefenen van zijn beroep, dat hij op den duur eentonig -vond. -</p> -<p>Reeds jarenlang droomde hij van een groote, geweldige strafzaak, waarin niemand eenig -spoor van de daders zou kunnen ontdekken en welke ingewikkelde geschiedenis door zijn -scherpzinnigheid zou worden opgehelderd. -</p> -<p>Hij twijfelde geen oogenblik aan zijn eigen, groote bekwaamheden, maar de dagelijksche -sleur van onbeduidende diefstallen en kleine overtredingen stelde hem niet in de gelegenheid -zijn droom te verwezenlijken. -</p> -<p>De zoo vurig verwachte „groote zaak” kwam niet. -</p> -<p>Nog nooit had hij tegenover een geslepen misdadiger gestaan. -</p> -<p>De arme drommels, die voor hem gebracht werden, waren verre van listig, zij bekenden -meestal zonder veel omhaal van woorden hun schuld. Zij gaven hem niet de gelegenheid, -veel scherpzinnige strikvragen te stellen en Bastien’s arbeid beperkte zich er toe -hunne bekentenissen op protocol te brengen, een werkje, dat evengoed door zijn secretaris -kon worden opgeknapt. -<span class="pageNum" id="pb2">[<a href="#pb2">2</a>]</span></p> -<p>De rechter van instructie wierp eindelijk een blik op de portefeuille met akten, die -vóór hem lag en hij begon juist de papieren te voorschijn te halen, toen er aan de -deur werd geklopt. -</p> -<p>Op zijn „Entrez!” trad de secretaris binnen, die hem een visitekaartje overhandigde. -</p> -<p>Bastien las: -</p> -<div class="q callingcard"> -<p class="first">JAMES BAXTER. -</p> -<div class="table"> -<table class="xd31e138"> -<tr> -<td class="cellLeft cellTop cellBottom ccl">London -</td> -<td class="cellRight cellTop cellBottom ccr">Scotland Yard. -</td> -</tr> -</table> -</div><p></p> -</div><p> -</p> -<p>Blijde verrassing maakte zich van hem meester bij het lezen van den naam van het wereldberoemde -detective-bureau in Engeland’s hoofdstad. -</p> -<p>Als een beambte van deze groote instelling hem kwam bezoeken, dan kon dat niet zijn -voor een geringe aangelegenheid en Bastien zag in zijn verbeelding reeds zijn lang -gekoesterde hoop verwezenlijkt. -</p> -<p>„Laat dien heer binnen!” -</p> -<p>De secretaris ging heen en Bastien draaide zich om in zijn stoel, om den binnentredende -goed te kunnen zien. -</p> -<p>Toen Baxter binnentrad, stond hij op en nadat zij zich aan elkaar hadden voorgesteld, -bood hij zijn bezoeker een stoel aan en sprak: -</p> -<p>„En, Mr. Baxter, wat verschaft mij de eer van uw bezoek?” -</p> -<p>„Dat is gauw gezegd,” antwoordde de Engelschman hem. „Lord Lister, die onder den naam -Raffles in Engeland zijn schurkenstreken heeft uitgevoerd en die door ons wordt gezocht, -bevindt zich in Parijs.” -</p> -<p>Bastien sprong op. -</p> -<p>„Raffles, dezelfde, op wiens gevangenneming de Engelsche overheidspersonen een premie -van 1000 pond hebben gezet?” -</p> -<p>„Jawel” vervolgde Baxter, „hij is het en, naar mij uit betrouwbare bron werd bericht, -is deze Raffles in Parijs en het verbaast mij zeer, dat hij hier nog geen misdaad -heeft gepleegd, die u ter oore is gekomen<span class="corr" id="xd31e157" title="Niet in bron">.</span>” -</p> -<p>„Neen, tot dusverre heb ik hiervan nog niets vernomen,” antwoordde Bastien, „en ik -geloof, dat die Lord Lister, als hij zich, zooals gij denkt, werkelijk in Parijs bevindt, -er belang bij zal hebben, zich hier kalm te houden” -</p> -<p>„Ik geloof dat niet,” meende Baxter, „waarom zou Raffles hier voorzichtiger zijn dan -in Engeland?” -</p> -<p>„Zeker, mr. Baxter!” verklaarde Bastien, „want als het u mocht gelukken, hem hier -op te sporen en op grond der in Engeland gepleegde strafzaken in hechtenis te laten -nemen, dan zouden aan zijn uitlevering naar Engeland vele groote bezwaren verbonden -zijn. -</p> -<p><span class="corr" title="Niet in bron">„</span>Mocht hij daarentegen hier een misdaad begaan, dan moest hij voor een Fransche rechtbank -verschijnen en het vooruitzicht op jarenlangen dwangarbeid in Nieuw Caledonië zal -den gentleman wel tot voorzichtigheid aansporen.” -</p> -<p>Baxter scheen het hiermede eens te zijn. -</p> -<p>Na eenig nadenken sprak hij: -</p> -<p>„Het zou mij voldoende zijn, hem op Franschen bodem in hechtenis te nemen. De uitlevering -zou wel is waar eenigen tijd in beslag nemen, maar ernstige bezwaren zouden zich niet -voordoen. -</p> -<p><span class="corr" title="Niet in bron">„</span>Ik wilde gaarne weten, of ik op uwe hulp mag rekenen?” -</p> -<p>„Natuurlijk!” haastte Bastien zich te verzekeren, toen opnieuw aan de deur werd geklopt. -</p> -<p>Nu bracht de secretaris een brief, geadresseerd aan den rechter van instructie en -met het opschrift: „dringend, veel spoed!” -</p> -<p>Bastien vroeg Baxter vergunning om den brief te mogen openen, maar nauwelijks had -hij een blik geslagen op het papier, dat hij uit het couvert haalde, of hij uitte -een kreet van verbazing. -</p> -<p>„Weet gij, van wien deze brief komt?” vroeg hij aan Baxter. -</p> -<p>„Neen!” antwoordde deze. -<span class="pageNum" id="pb3">[<a href="#pb3">3</a>]</span></p> -<p>„Van Raffles!” klonk het terug. -</p> -<p>Als door een adder gebeten, sprong Baxter op van zijn stoel en snelde naar Bastien -om met hem samen den brief te lezen. -</p> -<p>Beiden waren naar het raam geloopen en met vliegende haast lazen zij het volgende: -</p> -<blockquote> -<p class="first">„Heer rechter van instructie! Ik weet, dat op dit oogenblik de heer Baxter van Scotland -Yard uit Londen zich in uw bureau bevindt en daar het mijn vurigste wensch is, dezen -waardigen beambte bij zijn inspannend werk de behulpzame hand te bieden, kan ik niet -nalaten, u eenige hulpmiddelen aan te wijzen, die het u misschien mogelijk zullen -maken, mij te pakken. -</p> -<p>Ik zelf heb er mijn vriend Baxter op attent gemaakt, dat ik mij in Parijs bevind. -</p> -<p>Baxter was zoo vriendelijk om dit feit zoo interessant te vinden, dat hij zelf van -Londen hierheen reisde en gisteravond zijn intrek nam in „Hotel Terminus.” -</p> -<p>Ik heb hem voortdurend in het oog gehouden en volgde hem ook heden op zijn weg naar -u. -</p> -<p>Ik veronderstel, dat hij bij u hulp komt vragen om mij op te sporen en omdat hij er -naar verlangt, weer iets van mij te hooren, stel ik hem voor, naar mij te informeeren -bij den heer Menuisier in de Rue Bayen. -</p> -<p>Dezen achtenswaardigen man, die zich in den loop der jaren een aanzienlijk vermogen -bijeen heeft gewoekerd, heb ik het bedrag van zesmaal honderdduizend francs afhandig -gemaakt en dat nog wel zonder eenige daad van geweld. Integendeel, de heer Menuisier -heeft mij het geld persoonlijk overhandigd. Met mijn gewone bescheidenheid, die den -heer Baxter zoo goed bekend is, stelde ik mij tevreden met de zesmaal honderdduizend -francs, die de heer Menuisier mij gaf om valsch bankpapier te vervaardigen. Deze brave -man zal waarschijnlijk niet heel openhartig tegenover u zijn, maar met uwe welsprekendheid -zal het u wel gelukken, alles wat gij wilt weten, uit hem te krijgen. -</p> -<p>Ik zal niet in gebreke blijven, u telkens, na korte tusschenpoozen, steeds weer opnieuw -iets van mij te laten hooren, ik beveel mij in uwe vriendschap aan en blijf -</p> -<p class="signed">hoogachtend -</p> -<p class="signed">JOHN. C. RAFFLES.”</p> -</blockquote><p> -</p> -<p>De beide beambten hadden den brief uitgelezen en terwijl Bastien sprakeloos zijn Engelschen -collega aankeek, sprak Baxter: -</p> -<p>„Dat is net iets voor Raffles!” -</p> -<p>Hij had den brief in zijn zak gestoken en wendde zich weer tot den rechter van instructie. -</p> -<p>„Wij moeten dien heer Menuisier dadelijk gaan opzoeken.” -</p> -<p>Verbaasd staarde Bastien den Engelschman aan. -</p> -<p>„Maar gelooft gij werkelijk aan het bestaan van een heer Menuisier, denkt gij, dat -de brief waarheid bevat?” -</p> -<p>„Gij kent Raffles niet,” verklaarde de ander. „Dit is niet de eerste brief, dien ik -van hem krijg, hij deelt de volle waarheid mee, met leugens laat de kerel zich niet -in!” -</p> -<p>„Dat moet een vreemd mensch zijn”, sprak Bastien hoofdschuddend. -</p> -<p>Daarop nam hij hoed en jas en verliet met Baxter het gerechtsgebouw. -<span class="pageNum" id="pb4">[<a href="#pb4">4</a>]</span></p> -</div> -</div> -<div id="ch2" class="div1 chapter"><span class="pageNum">[<a href="#ch2.toc">Inhoud</a>]</span><div class="divHead"> -<h2 class="label">TWEEDE HOOFDSTUK.</h2> -<h2 class="main">HET HUIS VAN DEN WOEKERAAR.</h2> -</div> -<div class="divBody"> -<p class="first">Het liep tegen elf uur des voormiddags toen een auto uit de breede Avenue Niel de -smalle, vuile Rue Bayen inreed en stilhield voor het huis, waarin de heer Menuisier, -de oude woekeraar, met zijn huishoudster Coralie woonde. -</p> -<p>Het wantrouwen van Menuisier, een zijner voornaamste eigenschappen, was nog enorm -veel grooter geworden sinds Raffles hem, vermomd als schilder, zesmaal honderdduizend -francs afhandig had gemaakt voor het vervaardigen van valsch bankpapier. -</p> -<p>Hij beefde van machtelooze woede, als hij bedacht, hoe die zoogenaamde schilder het -tuinhuis van hem had gehuurd en hem in de val had gelokt. -</p> -<p>Hoewel hij nog genoeg over had om zijn verdere levensjaren onbezorgd te kunnen doorbrengen, -kon hij toch niet over het geleden verlies heenkomen en als iets zijn woede nog kon -verergeren, dan was het de gedachte, dat hij niet den moed had om de hulp van het -gerecht in deze zaak in te roepen. -</p> -<p>Hij moest zelfs blij zijn als niets van de geschiedenis uitlekte want hij was strafbaar, -omdat hij het geld had gegeven voor het vervaardigen van valsch bankpapier. -</p> -<p>Vanuit zijn raam had hij de auto gezien en toen twee elegant gekleede heeren uitstapten, -die zijn huis naderden, vermoedde hij, dat zij voor zaken kwamen. -</p> -<p>Ontstemd nam hij in zijn ouden leunstoel plaats, terwijl hij zich voornam, zijn slachtoffers -dezen keer danig te plukken. -</p> -<p>Maar een doodelijke angst maakte zich van hem meester, toen hij op het visitekaartje, -dat de oude Coralie hem overhandigde, las: -</p> -<div class="q callingcard"> -<p class="first">HENRY BASTIEN -</p> -<div class="table"> -<table class="xd31e138"> -<tr> -<td class="cellLeft cellTop cellBottom ccl">Officier van het Legioen van Eer. -</td> -<td class="cellRight cellTop cellBottom ccr">Rechter van Instructie. -</td> -</tr> -</table> -</div><p></p> -</div><p> -</p> -<p>Een rechter van instructie bij hem! Bevend van angst stond hij op met het verzoek, -de heeren binnen te laten, -</p> -<p>Bastien en Baxter traden de kamer binnen en toen de oude <span class="corr" id="xd31e235" title="Bron: Carolie">Coralie</span> was heengegaan, wendde de rechter van instructie zich tot den ouden man met de vraag: -</p> -<p>„Zijt gij de heer Menuisier?” -</p> -<p>Na een bevestigenden hoofdknik van den woekeraar vervolgde hij: -</p> -<p>„Een Engelsche spitsboef, bekend onder den naam Raffles, heeft u afgezet voor zesmaal -honderdduizend francs.” -</p> -<p>„Ik weet niet, heeren …” klonk het van Menuisiers trillende lippen, maar de rechter -van instructie liet hem niet uitspreken. -</p> -<p>„Gij wilt ontkennen, en ik begrijp de reden daarvan, want gij hebt Raffles dat geld -gegeven om samen valsch bankpapier te vervaardigen”. -</p> -<p>„Dat is niet waar”, riep Menuisier uit, nu weer brutaal wordend. -<span class="pageNum" id="pb5">[<a href="#pb5">5</a>]</span></p> -<p>„De schurk heeft mij het geld afgenomen, dat ik hem uit medelijden gaf, opdat hij -in staat zou zijn te profiteeren van een uitvinding van hemzelf”. -</p> -<p>„Wat was dat voor een uitvinding?” vroeg Bastien. -</p> -<p>„Ik weiger u daarop het antwoord”, sprak Menuisier, „want ik ben van plan, haar nu -zelf uit te voeren om tenminste weer in het bezit te komen van een gedeelte van mijn -geld.” -</p> -<p>Bastien keek den woekeraar spottend aan. -</p> -<p>„Mijnheer Menuisier, ik ken uw verleden zeer nauwkeurig en kan daarom niet in uw braafheid -en goede trouw gelooven. -</p> -<p><span class="corr" title="Niet in bron">„</span>Maar dit onderwerp kunnen wij laten rusten; vertel mij liever eens, op welke wijze -Raffles zich bij u heeft geïntroduceerd.” -</p> -<p>„Hij huurde mijn tuinhuis onder den naam van een schilder Rapin.” -</p> -<p>„Is dit tuinhuis reeds weer bewoond?” -</p> -<p>„Neen”. -</p> -<p>„Geleid ons erheen!” -</p> -<p>Menuisier nam zijn sleutels op en ging door den tuin de heeren voor. -</p> -<p>Onderweg had de oude gelegenheid om na te denken. Als hij bij zijn beweringen bleef, -zou hij niets te vreezen hebben, want men kon hem niets bewijzen. -</p> -<p>Hij had de deur opengesloten en trad met de beide beambten de kamer binnen, waarvan -de eene hoek in beslag werd genomen door den ouden schoorsteenmantel. In den hoek -daartegenover stond een eenvoudig bed en in het midden van het vertrek bevond zich -een klein tafeltje. -</p> -<p>Deze schamele meubelen was alles wat zich in de kamer bevond. -</p> -<p>„Dus hier heeft Raffles gewoond?” vroeg Bastien den gastheer. -</p> -<p>Maar Menuisier was vastbesloten, alle onaangename vragen te ontwijken en op onverschilligen -toon antwoordde hij: -</p> -<p>„Ik weet niet, of mijn huurder Raffles was, hij noemde zich Rapin. Bovendien ben ik -niet door hem benadeeld. Ik heb geprobeerd, zaken met hem te doen; in hoeverre mij -dat gelukt is of niet, daarover wensch ik niet te spreken”. -</p> -<p>Baxter, die nieuwsgierig had rondgekeken, zonder iets te ontdekken, wat zijn aandacht -waard was, sprak nu tot Bastien: -</p> -<p>„Ik weet, dat Raffles niet liegt, zijn mededeelingen zijn altijd overeenkomstig de -waarheid, maar zoolang wij hem niet hebben, kunnen wij dezen man niets bewijzen en -moeten wij genoegen nemen met zijn verklaring. Maar bevat dit tuinhuis geen andere -ruimte?” vroeg hij opeens aan Menuisier. -</p> -<p>„Jawel”, antwoordde deze. „Aan de andere zijde van de gang is nog een kamer”, en reeds -had hij de deur geopend om zijn beide bezoekers naar het andere vertrek te geleiden. -</p> -<p>De deur was achter de drie mannen gesloten, niemand bevond zich meer in de kamer. -</p> -<p>Plotseling klonk een zacht gekraak uit den hoek, waar zich de schoorsteen bevond. -De schoorsteenmantel werd naar voren bewogen en opende zich als een deur. In de donkere -muuropening stond Raffles. -</p> -<p>Hij had aan het eind van de onderaardsche gang, die door de Catacomben het achterhuis -der Rue Bayen verbond met de door hem bewoonde villa in de Avenue van het Bois de -Boulogne, gehoord, wat hier gesproken werd. -</p> -<p>Nu luisterde hij voorzichtig of hij niets hoorde in het andere vertrek. -</p> -<p>Maar alles bleef stil en met zachte, onhoorbare schreden sloop Raffles naar het tafeltje -midden in de kamer. -</p> -<p>Hierop legde hij een groot, wit couvert, waarop met flinke, groote letters een adres -geschreven was. -</p> -<p>Daarna verdween hij zonder geluid te maken weer in zijn schuilplaats en sloot den -schoorsteenmantel weer dicht. -</p> -<p>Hij was ervan overtuigd, dat het vinden van den brief den beiden beambten tot een -nauwkeurig onderzoek van de kamer aanleiding zou geven, want het schrijven kon alleen -door een geheime gang binnen gebracht zijn. -<span class="pageNum" id="pb6">[<a href="#pb6">6</a>]</span></p> -<p>Daarom nam hij aan de binnenzijde de klink, waarmee de draaiende schoorsteenmantel -kon worden geopend, er uit, daarop ging hij kalm op de trap zitten, die naar het onderaardsche -gewelf leidde en luisterde aandachtig. -</p> -<p>Zijn geheim was goed bewaard, want nu de klink was weggenomen, was het onmogelijk -om den schoorsteenmantel weg te schuiven, zelfs al zou een zoekende hand toevallig -op de veer drukken, die diende om vanuit de kamer den weg naar de catacomben te openen. -</p> -<p>Raffles behoefde niet lang te wachten. -</p> -<p>Na eenige oogenblikken kwamen de beambten met Menuisier in de kamer terug. -</p> -<p>Baxter’s argusblikken vielen dadelijk op het witte couvert, dat op de tafel lag. -</p> -<p>Hij nam het op, maar een doodelijke schrik maakte zich van hem meester, toen hij het -adres las, dat in duidelijke letters op het couvert stond: -</p> -<blockquote> -<p class="first">„Aan de heeren -</p> -<p>BASTIEN en BAXTER -<br>als vriendelijke hulp in deze lastige zaak van Raffles”.</p> -</blockquote><p> -</p> -<p>„Raffles is hier geweest!” riep hij uit, terwijl hij Bastien het couvert onder den -neus duwde. -</p> -<p>Een rilling voer door Menuisiers leden, de sleutels rinkelden in zijn sidderende handen -en zijn dungrijs haar stond van ontzetting overeind. -</p> -<p>Hier waren bovennatuurlijke dingen in het spel! -</p> -<p>Verlamd van schrik leunde hij tegen de deur en staarde met strakke oogen naar Baxter, -die nu het couvert opende, om den inhoud te onderzoeken. -</p> -<p>Het couvert bevatte de overeenkomst tusschen Menuisier en Rapin wat betrof de gezamenlijke -vervaardiging van valsch bankpapier. De handteekening van den woekeraar stond er duidelijk -onder. -</p> -<p>„Het is een leugen!” schreeuwde de oude man, „de handteekening is valsch!” -</p> -<p>„Zwijg! Gij zijt op het oogenblik bijzaak!” beet Bastien hem toe. -</p> -<p>Hij zag de oude Coralie in den tuin loopen en riep haar. -</p> -<p>„Is er in de laatste vijf minuten iemand door het huis hierheen gekomen?” schreeuwde -hij haar in het oor. -</p> -<p>Het duurde geruimen tijd, eer de halfdoove oude vrouw hem had begrepen; eindelijk -echter antwoordde zij, dat er niemand geweest was, en dat zij zelf de huisdeur had -moeten openen in dat geval. -</p> -<p>Baxter had tot dusverre zwijgend naar de gesprekken geluisterd. -</p> -<p>Nu richtte hij zich tot Bastien. -</p> -<p>„Ik geloof ook niet, dat Raffles hier langs den gewonen weg gekomen is. Er bevindt -zich hier waarschijnlijk een geheime toegang. -</p> -<p>„Zijt gij met iets dergelijks bekend?” vroeg hij Menuisier. -</p> -<p>Deze schudde ontkennend het hoofd, maar de Engelsche detective was reeds bezig de -muren te onderzoeken en te bekloppen. -</p> -<p>Tevergeefs! Nergens hoorde hij eenig dof geluid, nergens vond hij een verdachte nis. -</p> -<p>Zijn vingers gleden zoekend langs den schoorsteenmantel, zij drukten op elk knopje -in het snijwerk, zij zochten zelfs in de opening van den schoorsteen, maar niets verried -de aanwezigheid van een geheime gang. -</p> -<p>Vermoeid gaf Baxter het op. -</p> -<p>„Deze kamer moet bewaakt worden”, sprak hij tot Bastien. „Gij kunt politiebeambten -halen van het dichtstbijgelegen politiebureau, dat zal u geen moeite kosten, als gij -uw identiteit bewijst, ik zal zoolang hier wachten”. -</p> -<p>Bastien aarzelde geen oogenblik om te gaan. -</p> -<p>Terwijl de oude woekeraar nog steeds in stomme wanhoop tegen de deur leunde, begon -Baxter opnieuw het vertrek te doorzoeken. -</p> -<p>Hij ging op den vloer liggen en onderzocht met pijnlijke zekerheid elken vierkanten -centimeter van de planken. -<span class="pageNum" id="pb7">[<a href="#pb7">7</a>]</span></p> -<p>Maar ook dit had geen beter resultaat dan het vorige onderzoek en blijkbaar zeer teleurgesteld -liet hij de bewaking van het vertrek over aan de twee politiebeambten, die Bastien -medebracht. -</p> -<p>Menuisier werd meegedeeld, dat hij voorloopig nog op vrije voeten bleef, maar onmiddellijk -gehoor moest geven aan de eerste de beste oproeping, die hij van den rechter van instructie -zou krijgen. -</p> -<p>Daarop stapten de beide heeren weer in de auto, die nog voor de deur stond te wachten -en reden weg. -</p> -<p>Bastien was koortsachtig opgewonden, want het oogenblik om zijn eerzucht te bevredigen, -was nu nabij. -</p> -<p>Dit was de groote zaak, waarop hij jarenlang had gewacht en hij moest nu alles in -het werk stellen om Raffles, den Grooten Onbekende, meester te worden. -</p> -</div> -</div> -<div id="ch3" class="div1 chapter"><span class="pageNum">[<a href="#ch3.toc">Inhoud</a>]</span><div class="divHead"> -<h2 class="label">DERDE HOOFDSTUK.</h2> -<h2 class="main">IN HET HOL VAN APACHEN.</h2> -</div> -<div class="divBody"> -<p class="first">Parijs is niet alleen de stad van weelde en genot, Parijs herbergt ook binnen haar -muren een bende misdadigers, die wreeder en afschuwelijker zijn dan in eenige andere -stad ter wereld. -</p> -<p>Die kerels zijn berucht geworden onder den naam Apachen. -</p> -<p>In sommige wijken van Parijs wonen zij in goed georganiseerde benden. -</p> -<p>Het grootste gedeelte van hun inkomsten vindt zijn oorsprong in diefstal en inbraak, -maar misdaden, gepaard aan moord en doodslag, verschaffen hun dikwijls buitengewoon -grooten buit. -</p> -<p>De dagelijksche strijd, dien de Parijsche politie tegen de Apachen voert, zou wanhopig -zijn als er niet een omstandigheid bijkwam, gunstig voor de politie. -</p> -<p>De kleinere benden zijn namelijk zeer jaloersch op elkaar. -</p> -<p>Zij, die in den strijd met de politie overwinnen, bevechten elkaar onderling en deze -vechtpartijen ontaarden soms in bloedbaden, die op klaarlichten dag op de openbare -straat worden gehouden. -</p> -<p>Eerst als de politie den boel uiteen komt drijven, slaan beide partijen op de vlucht. -</p> -<p>Zij sleepen hun gewonden met zich mee, maar het gebeurt meer dan eens, dat 4 of 5 -dooden op het terrein van den slag achterblijven. -</p> -<p>Als een van deze kerels levend in handen van de politie valt, wordt hij, zoover de -wet het toelaat, naar de strafkoloniën van Frankrijk, naar Nieuw-Caledonië gezonden. -</p> -<p>Maar ondanks dit alles worden de Apachen elkaar niet ontrouw, steeds nieuwe aanhangers -vinden zij in de onderste lagen der bevolking en in onverminderd aantal zetten zij -den strijd tegen de openbare veiligheid voort. -</p> -<p>Elke vreemde ambtenaar van politie, die Parijs bezoekt, bezoekt de plaatsen, waar -de Apachen feestvieren en zoo had ook kapitein Baxter het geleide van twee geheime -agenten meegekregen, waarmede hij op dienzelfden avond, waarop de huiszoeking bij -Menuisier had plaats gehad, de afgelegen wijken der hoofdstad bezocht. -<span class="pageNum" id="pb8">[<a href="#pb8">8</a>]</span></p> -<p>Het was niet alleen beroepsnieuwsgierigheid, die den Engelschman dezen tocht deed -maken, hij koesterde ook de hoop, dat hij toevallig iets over Raffles zou vernemen. -</p> -<p>Hij vermoedde niet, dat de man, dien hij zoo ijverig zocht, zeer dicht bij hem was. -</p> -<p>Raffles had namelijk rekening gehouden met de gewone nieuwsgierigheid der detectives -en terwijl hij in de vestibule van het hotel Terminus zat, zag hij, zelf onkenbaar -vermomd, dat Baxter tegen 8 uur in den avond met de beide Fransche politie-agenten -uit de eetzaal van het hotel kwam. -</p> -<p>Het drietal bleef dicht bij Raffles staan en deze kon duidelijk hooren, hoe een der -agenten den Engelschman het programma voor dien avond voorstelde. -</p> -<p>Hij hoorde, dat de drie heeren zich op hun tocht door het nachtelijke Parijs in de -kroeg „De Wakende Engel” zouden ophouden voor het maken van volksstudies. -</p> -<p>Raffles kende deze verzamelplaats van Parijsche misdadigers en toen Baxter hem den -rug toedraaide en met zijn beide gidsen naar buiten ging, stond ook hij op. -</p> -<p>Hij moest zich haasten, om zich op zoodanige wijze te vermommen, dat hij zonder op -te vallen in de nabijheid van Baxter en diens gidsen kon komen. -</p> -<hr class="tb"><p> -</p> -<p>Het liep tegen elf uur in den avond. -</p> -<p>De smalle Rue Popincourt, die van de Place de la Bastille door een der ellendigste -wijken van Parijs loopt, was pikdonker en stil. Deze stilte werd slechts zelden gestoord -door den sleependen stap van een patrouilleerend politie-agent, of door den snelleren -gang van een naar huis terugkeerend arbeider. -</p> -<p>De smalle, leelijke gevels der huizen verhieven zich in het nachtelijk duister en -uit de vensterruiten, die sinds menschenheugenis niet door een reinigende hand van -vuil en stof waren ontdaan, drong slechts hier en daar een sombere, gele lichtschijn -naar buiten. -</p> -<p>De talrijke kroegen, die zich hier, evenals in alle arme wijken, bevonden, hadden -juist hun ramen gesloten en daardoor de rust in de straat werkelijk grooter gemaakt. -</p> -<p>Slechts uit een der huizen drong, hoewel gedempt, het lawaai van vroolijke, overmoedige -gasten naar buiten. -</p> -<p>Hier bevond zich „De wakende Engel”, een herberg, die bekend stond als het hoofdkwartier -der Apachen uit dit stadsgedeelte. -</p> -<p>De politie kende de stamgasten van deze kroeg en misschien was het daarom, dat de -waard, de heer Pistolet, meer vrijheid had op het gebied van nacht-permissie, dan -de eigenaren der andere herbergen, die door een meer fatsoenlijk publiek werden bezocht. -</p> -<p>Een smalle steenen trap, die de aanraking van een bezem niet kende, leidde door een -zwartberookte kelderruimte naar de lokalen van „De Wakende Engel”, waar de heer Pistolet -den schepter zwaaide. -</p> -<p>Wie deze trap zag, kon alleen met afschuw en bange vrees denken aan de ruimte, die -daar achter moest liggen, en dat voorgevoel bedroeg hem niet. -</p> -<p>Langs de eertijds <span class="corr" id="xd31e368" title="Bron: witgekalte">witgekalkte</span> wanden stonden smalle tafels en banken, onzedelijke opschriften en teekeningen bedekten -de muren. -</p> -<p>De longen der bezoekers werden vergast op een mengsel van tabaksrook, etenslucht en -bierwalm, waarbij zich nog voegde de geur van goedkoope, slechte parfums, afkomstig -van de vrouwelijke gasten van „De Wakende Engel”. -</p> -<p>Deze lucht vulde als een vieze walm de tamelijk groote maar lage ruimte en twee gaslichten, -die van de zoldering afhingen, hadden moeite om door dezen sluier heen te dringen. -</p> -<p>Als men aan dit slechte licht gewend was en eindelijk in staat om de zich in het vertrek -bevindende voorwerpen waar te nemen, zag men aan den muur tegenover den ingang de -toonbank, waarachter zich de groote, sterke Pistolet heen en weer bewoog. -</p> -<p>Een versleten, vuil tapijt, dat achter de toonbank aan den muur hing, diende als portière -en verborg de deur, die naar de keuken leidde. -<span class="pageNum" id="pb9">[<a href="#pb9">9</a>]</span></p> -<p>Hier was een oude, tandelooze vrouw bezig de gerechten te bereiden, die op de spijskaart -vermeld stonden. -</p> -<p>Pistolet was zoowel bij de misdadigers als bij de politie niet bemind, maar zeer populair. -</p> -<p>Maar de politie vermoedde, dat Pistolet, als het zijn persoonlijk voordeel gold, gemeene -zaak maakte met de Apachen, terwijl deze laatste weer hem ervan beschuldigden, als -het hem voordeel bracht, als politiespion te spelen. -</p> -<p>De vermoedens van beide partijen hadden recht van bestaan, maar de diensten, die Pistolet -soms aan de overheid bewees, waren belangrijk, zoodat men, waar het hem gold, veel -door de vingers zag. -</p> -<p>Pistolet, die onder meer reeds zes jaar dwangarbeid in Cayenne achter den rug had, -beschikte over fabelachtige lichaamskracht en wie hem met opgestroopte hemdsmouwen -en reusachtig gespierde armen, het vierkante, brutale hoofd op den stierennek, achter -zijn toonbank zag staan, begreep dadelijk, dat diegene der partijen, die de hulp van -dezen ongetemden oermensch op zijn hand had, de overwinning moest behalen. -</p> -<p>Er was een vrij groot aantal gasten aanwezig. -</p> -<p>De jongens, wier vriendinnen ginds op de boulevards haar schandelijk bedrijf uitoefenden, -zaten hier hun cigarette te rooken en kaart te spelen, terwijl naast hen de glazen -warme wijngroc stonden, de lievelingsdrank dezer heeren. -</p> -<p>Bijna alle tafels waren door dergelijke groepen bezet, waarbij zich soms een meisje -voegde, dat van buiten kwam om haar vriend de opbrengst van haar beroep te brengen. -</p> -<p>De gesprekken waren luidruchtig en vroolijk en nu en dan stond een der heeren op om -bij een oude piano, die in een der hoeken stond, en begeleid door zijn dame, een lied -ten beste te geven. -</p> -<p>Aan een der tafels zat een man alleen. -</p> -<p>Toen hij binnengekomen was, was hij door de stamgasten met wantrouwen ontvangen. -</p> -<p>Daar hij echter kalm en rustig aan een der tafeltjes plaats nam, een flesch rooden -wijn bestelde en onverschillig begon te drinken, bemoeide men zich weldra niet meer -met hem. -</p> -<p>Hij zag er uit als een van de arbeiders, die werkzaam waren aan de kanalisatie. Zijn -pet bedekte het geheele voorhoofd; dikke lokken zwart haar kwamen van onder den rand -te voorschijn. -</p> -<p>Tusschen de roode, dikke lippen, die omgeven waren door een donkeren baard, hield -hij een kort pijpje. -</p> -<p>De man ledigde met kalme onverschilligheid zijn wijnflesch. -</p> -<p>Hij mengde zich niet in de gesprekken, die rondom hem gevoerd werden, hij nam geen -deel aan het applaus, dat op de voordrachten volgde en als een der meiden hem een -nieuwsgierigen blik toewierp, waarin iets uitdagends lag, keek hij een anderen kant -uit. -</p> -<p>Tegen half twaalf werd de deur weer geopend en op den drempel verschenen drie mannen. -</p> -<p>Het waren Baxter en zijn geleiders. -</p> -<p>De komst der beide bekende politie-agenten scheen de stamgasten onrustig te maken -en zelfs Pistolet voelde zich geroepen om de heeren, die aan een tafeltje dicht bij -het buffet gingen zitten, beleefd tegemoet te gaan. -</p> -<p>Nog voordat hij zijn avondgroet had uitgesproken, had hij reeds van een der beambten -de geruststellende verzekering ontvangen, dat het bezoek alleen ten doel had een buitenlandsch -collega te amuseeren. -</p> -<p>Pistolet vertelde dit onder het bedienen aan zijn gasten en weldra heerschte weer -algemeene vroolijkheid. -</p> -<p>De aanwezige vrouwen alleen keken met groote belangstelling naar den vreemdeling, -die onder geleide van twee politie-agenten hier was gekomen en eenige van haar naderden -lachend het tafeltje, in de hoop, een glas van den goeden wijn te krijgen, die daar -gedronken werd. -</p> -<p>En die verwachtingen werden verwezenlijkt. -</p> -<p>Galant bood Baxter stoelen aan en weldra was hij omringd door een kring van vrouwen, -onder wie één, een groote, forsche vrouw, die in het bijzonder opviel. -</p> -<p>„Kom, Margot, je wilt mij toch niet ontrouw worden?” <span class="pageNum" id="pb10">[<a href="#pb10">10</a>]</span>klonk het schertsend van een der tafeltjes, waar de „vriend” van Margot zat. -</p> -<p>De groote vrouw antwoordde: -</p> -<p>„Hij is minstens zoo mooi als jij en als hij goed betaalt, wel, waarom dan niet?” -</p> -<p>Een luid gelach weerklonk, toen zij op Baxters schoot ging zitten en haar volle, vleezige -armen om zijn schouders legde. -</p> -<p>De detective van Scotland Yard gevoelde zich niet op zijn gemak. -</p> -<p>Hij had het gesprokene, echte Parijsche achterbuurttaal, niet begrepen en vond de -brutaliteit dezer vrouw meer dan onaangenaam. -</p> -<p>Zijn beide geleiders probeerden om hem van zijn zwaar „schootkindje” te bevrijden, -maar de andere meisjes hielden hen terug met de woorden: -</p> -<p>„Och kom, wij doen uw Engelschman immers geen kwaad! Wij willen alleen maar, dat hij -zich amuseert!” -</p> -<p>De eenzame gast in de werkmansblouse keek glimlachend naar het tooneeltje, want hij -zag duidelijk, dat Baxter zich volstrekt niet amuseerde met deze vrouwspersoon, die -het hem met haar opdringerigheid meer dan lastig maakte. -</p> -<p>Plotseling kwam er beweging in de groep. -</p> -<p>Baxter sprong op en zijn beide handen omknelden de vuisten van Margot, die in haar -vingers een portefeuille hield. -</p> -<p>„Geef mijn portefeuille terug!” riep Baxter uit, maar de vrouw had Baxter’s eigendom -reeds naar het tafeltje geworpen, waar haar „beminde” zat. -</p> -<p>Maar zoover kwam het niet. -</p> -<p>Bliksemsnel was de man met de werkmansblouse opgesprongen en had de portefeuille gegrepen -en op hetzelfde oogenblik stormden de gasten van het tafeltje, zes in aantal, op hem -aan. -</p> -<p>Maar de vreemdeling week niet terug. Terwijl hij met de linkerhand, de portefeuille -overreikte aan de toegesnelde politie-agenten, hield hij met, de rechter de mannen, -die hem te lijf wilden, een pistool voor den neus. -</p> -<p>„Wie een stap voorwaarts doet, krijgt een kogel door, de hersens!” -</p> -<p>Als aan den grond genageld bleven de Apachen staan en doodsche stilte heerschte een -oogenblik in het vertrek. -</p> -<p>Plotseling riep een heesche vrouwenstem: -</p> -<p>„Draai het licht uit!” -</p> -<p>Snel stak de vreemdeling zijn hand in den zak. -</p> -<p>Reeds op hetzelfde oogenblik waren de vier gasvlammen uitgedoofd, maar tezelfdertijd -verlichtte een electrische zaklantaarn met helderen schijn het tooneel. -</p> -<p>Geen der kerels waagde het, den man, die in dreigende houding tegenover hen stond, -te naderen. -</p> -<p>Alleen Margot, die in het korte oogenblik van duisternis achter hem geslopen was, -sprong nu als een tijger, op hem en greep hem met beide handen in den baard. -</p> -<p>De man keerde zich om, om het wijf van zich af te schudden, maar het was te laat, -Margot viel reeds op den grond en trok in haar val een valschen baard, een pruik en -de pet van den vreemdeling mee -</p> -<p>Als door den bliksem getroffen staarde Baxter, die op den achtergrond gebleven was, -naar den man, die zoo dapper zijn partij had gekozen en als een kreet klonk het van -zijn lippen: -</p> -<p>„Raffles, dat is Raffles! Houdt hem vast!” -</p> -<p>Met een „vervloekt!” doofde Raffles, want hij was het, zijn electrisch licht uit, -maar reeds hielden de beide reuzenarmen van Pistolet hem omkneld. -</p> -<p>„Maakt licht, ik houd hem vast!” schreeuwde Pistolet. -</p> -<p>Het gas brandde weer, Baxter, de beide agenten en de Apachen drongen nu om den man -heen, die, zonder zich te kunnen verdedigen, in de armen van den herbergier was geklemd. -</p> -<p>De strijd om de portefeuille scheen vergeten te zijn. -</p> -<p>Er was nu slechts één ding, dat elks belangstelling gaande hield. -</p> -<p>Raffles, de groote onbekende, van wien ontelbare legenden de rondte deden, stond te -midden van hen. -</p> -<p>„Geef de boeien!” riep Baxter. -</p> -<p>Raffles verbleekte. -<span class="pageNum" id="pb11">[<a href="#pb11">11</a>]</span></p> -<p>„Wat, gij wilt mij hier, te midden van de menschen tegen wie ik u heb beschermd, gevangennemen?” -riep hij tot Baxter in het Engelsch. -</p> -<p>„Dat laat mij koud!” hoonde de detective, „ik ben blij, dat ik u heb, ontsnappen zult -gij mij niet meer!” -</p> -<p>De beide agenten deden den gevangene handboeien aan, zijn voeten werden gebonden en -Pistolet, die blij was dat hij der politie een dienst kon bewijzen zonder de Apachen -te benadeelen, droeg den weerloozen Raffles de keldertrap op naar een rijtuig, dat -men had laten aanrukken. -</p> -<p>Hierin namen, behalve de gevangene, ook Baxter en de beide politie-agenten plaats. -</p> -<p>De drie mannen hielden gedurende den rit hun geladen revolvers in de hand, als vreesden -zij nog de zelfverdediging van den geboeiden Raffles. -</p> -<p>Een blik vol oneindige verachting uit Raffles’ oogen trof Baxter. -</p> -<p>„Gij zult niet lang pleizier hebben van uw vangst. Ik verzeker u, dat ik eerder vrij -ben dan gij vermoedt.” -</p> -<p>„Laat dat rustig aan mij over,” antwoordde Baxter. -</p> -<p>„Dezen keer ontsnapt gij mij niet, al moest ik u ook aan mijn eigen lichaam vastbinden!” -</p> -<p>En steeds verder ging de tocht naar het gerechtsgebouw, waar Raffles, de Groote Onbekende, -tegen 1 uur in den morgen werd opgesloten. -</p> -</div> -</div> -<div id="ch4" class="div1 chapter"><span class="pageNum">[<a href="#ch4.toc">Inhoud</a>]</span><div class="divHead"> -<h2 class="label">VIERDE HOOFDSTUK.</h2> -<h2 class="main">DE MOORD.</h2> -</div> -<div class="divBody"> -<p class="first">In „De Wakende Engel” werd alles weer rustig en gewoon, nadat Raffles was weggebracht, -Dergelijke voorvallen zijn voor dit publiek niets buitengewoons. Bloedige gevechten -met de politie komen in hun omgeving bijna dagelijks voor en omdat het dezen keer -een vreemdeling gold, een man, met wien zij persoonlijk niets te maken hadden, was -de oude stemming spoedig weer teruggekeerd. -</p> -<p>Tegen twee uur in den morgen begon de kroeg leeg te loopen, en toen de oude houten -klok, die haar eentonig getik deed hooren, twee doffe slagen deed hooren, zette Pistolet -nog een groote flesch rooden wijn neer op het tafeltje, waaraan Margot en twee Apachen -waren blijven zitten. -</p> -<p>Daarop sloot de waard de kelderdeur, draaide drie van de vier gaslichten uit en nam -bij het drietal aan het tafeltje plaats. -</p> -<p>„Jij hadt ons door die vervloekte portefeuille van den Engelschman bijna den geheelen -avond bedorven”, sprak Pistolet op ontevreden toon tot Margot. -</p> -<p>„Ja, zoo’n stommerik!” meende een der beide Apachen. „Het is de moeite waard, zoo’n -uitgehongerden detective te plunderen, als een goed zaakje op je wacht!” -</p> -<p>Margot trok zich van deze verwijten niets aan, vooral omdat zij merkte, dat Letourneur, -haar minnaar, haar partij trok. -</p> -<p>„Laat haar met rust”, mompelde Letourneur. „Houd op met dat gezanik, het is goed afgeloopen -en daarmee uit! We hebben nu geen tijd om verwijten te maken, want dat andere geschiedenisje -moet om half vijf achter den rug zijn.” -</p> -<p>De beide anderen schenen dit ook in te zien en Pistolet sprak nu tot Margot: -<span class="pageNum" id="pb12">[<a href="#pb12">12</a>]</span></p> -<p>„Nou, wat ben je aan den weet gekomen?” -</p> -<p>„Alles!” antwoordde het meisje vol zelfvoldoening. -</p> -<p>„Het zal wel van een leien dakje gaan, maar de oude schijnt iets op zijn geweten te -hebben, want ze hebben hem vanmiddag twee agenten in huis gestuurd”. -</p> -<p>„Vervloekt!” riep Crachat uit. -</p> -<p>„Dan kunnen we dus voorloopig niets beginnen”, mompelde Pistolet. -</p> -<p>„Jawel”, viel Margot haastig in. „De beide agenten zijn in het tuinhuis onder dak -gebracht en Menuisier’s slaapkamer, waar de brandkast staat, bevindt zich aan de voorzijde -van het huis. Wat daar gebeurt, behoeft men achter niet te hooren.” -</p> -<p>En vol trots, omdat haar mededeelingen zoo belangrijk waren, vervolgde zij: -</p> -<p>„Jullie weet, dat mijn tante, de oude Coralie, huishoudster is bij Menuisier. Vroeger -was zij zijn liefje. Ik bezoek haar zoo <span class="corr" id="xd31e481" title="Bron: ééns">eens</span> in het halve jaar. Nu kwam Letourneur op den verstandigen inval, dat bij den oude -wel iets te halen zou zijn. -</p> -<p><span class="corr" title="Niet in bron">„</span>Zooals we hadden afgesproken, ben ik er vanmiddag weer heen gegaan. -</p> -<p><span class="corr" title="Niet in bron">„</span>Er is daar iets niet in orde, al weet ik niet precies wat, want mijn tante weet het -ook niet. Ik denk, dat Menuisier ook een bak heeft uitgehaald, want sinds elf uur -vanmorgen wordt het achterhuis door twee agenten bewaakt en de oude ligt ziek in bed.” -</p> -<p>„Blijft de politie er den geheelen nacht?”, vroeg Crachat. -</p> -<p>„Om de vier uur worden zij afgelost”, vertelde Margot, „maar in het voorhuis is niets -te vreezen, want zij moeten in het tuinhuis blijven.” -</p> -<p>„Dat begrijp ik niet”, sprak Pistolet schouderophalend. -</p> -<p>Op brutalen toon echter mengde Letourneur zich in het gesprek. -</p> -<p>„Dat gaat ons niets aan. Als zij elke vier uur worden afgelost, betrekt nu om drie -uur een nieuwe wacht het tuinhuis. Daarop wachten wij en daarop sluipen we aan de -voorzijde het huis binnen.” -</p> -<p>„Maar hoe zullen wij binnenkomen zonder lawaai te maken?” vroeg Crachat. -</p> -<p>Op deze vraag scheen Margot gewacht te hebben. -</p> -<p>Zij haalde uit den zak van haar japon een bos sleutels te voorschijn. -</p> -<p>„Hier”, sprak zij, zonder verdere verklaring. -</p> -<p>„De huissleutels?” vroeg Pistolet -</p> -<p>Margot knikte bevestigend en vol trots voelde zij de bewonderende blikken van haar -makkers op zich gericht. -</p> -<p>„Ik heb ze mijn tante afgenomen zonder dat die het gemerkt heeft”, berichtte zij met -een vroolijk lachje. -</p> -<p>„Nu, dan durven jullie zeker wel, helden!” bromde Letourneur en met een energiek „vooruit!” -stond hij op. -</p> -<p>De anderen volgden hem, aarzelend weliswaar, maar zonder zich tegen zijn vastberadenheid -te durven verzetten. -</p> -<p>Pistolet haalde nu een kleine dievenlantaarn te voorschijn, die hij aanstak. Daarop -draaide hij ook de laatste gasvlam uit en nu ging het gezelschap, de vuile portière -op zij schuivend, de keuken binnen, waar zij langs een smal trapje het sous-terrain -van het huis bereikten. -</p> -<p>Pistolet lichtte hen bij, daarop sloot hij zijn lantaarn, stak die bij zich en opende -de buitendeur. -</p> -<p>Nu stond het clubje op straat. -</p> -<p>„Hebben jullie de werktuigen?” vroeg Letourneur aan de beide mannen en op hun bevestigend -antwoord vervolgde hij: -</p> -<p>„Goed, ik heb de sleutels, jullie blijft bij elkaar, ik ga met Margot, wij vinden -elkaar bij den Arc de Triomphe.” -</p> -<p>Margot en haar galant verdwenen in de donkere straat en begaven zich naar de Place -de la Bastille. -</p> -<p>Daar stonden verscheiden huurrijtuigen, waarvan zij er een namen en tot aan het eind -van de Avenue des Champs-Elysées reden. -</p> -<p>Te voet gingen zij naar den Arc de Triomphe, in <span class="pageNum" id="pb13">[<a href="#pb13">13</a>]</span>welks donkere schaduw Crachat en Pistolet reeds op hen wachtten. -</p> -<p>„Vooruit!” riep Letourneur tot de beide mannen en zonder verder een woord samen te -wisselen, liepen zij samen langs de Avenue Mac Mahon naar de Rue Bayen. -</p> -<p>Het huis van Menuisier was reeds op den hoek der straat duidelijk zichtbaar en het -moest drie uur zijn, want juist werd de huisdeur geopend en de oude Coralie liet twee -agenten uit, die door hun makkers waren afgelost. -</p> -<p>Crachat en Pistolet waren naar de overzij van de straat geslopen on niet gezien te -worden en Letourneur liep gearmd met Margot verder, als een verliefd paartje op een -nachtelijke wandeling. -</p> -<p>De beide politieagenten passeerden hen rakelings. -</p> -<p>Bij den hoek van de eerstvolgende zijstraat ontmoette het viertal elkaar weer. -</p> -<p>Zoo kort mogelijk werd nogmaals overlegd, wat hun te doen stond. -</p> -<p>Volgens Margot’s meening viel er, bij de doofheid van Coralie, niet te vreezen, dat -deze eenig geluid aan de voordeur zou hooren, maar toch was het zaak, deze zoo zacht -mogelijk open te sluiten, om niet de nieuwsgierigheid der politieagenten in het tuinhuis -op te wekken. -</p> -<p>„Dat zal ik wel klaarspelen”, sprak Letourneur, terwijl hij een oliekannetje uit een -van zijn zakken te voorschijn haalde. Een gedeelte van de olie liet hij in het sleutelgat -loopen, daarop stak hij voorzichtig den sleutel in het gat, draaide dezen onhoorbaar -om en opende de deur. -</p> -<p>Met ingehouden adem sloop de bende naar binnen, terwijl Letourneur de deur weer sloot. -</p> -<p>Het was donker beneden in het huis, slechts in den tuin viel een zwakke lichtstraal -door de vensters van het tuinhuis. -</p> -<p>„Daar bevinden de agenten zich!” fluisterde Margot. Daarop gaf zij, omdat zij de inrichting -van het huis kende, haar minnaar een hand en leidde hem de trap op, die naar de woning -van Menuisier voerde. -</p> -<p>De anderen volgden terstond. -</p> -<p>„Wat moeten wij met de oude Coralie doen?” vroeg Crachat. „Als zij ons ziet, roept -zij om hulp”. -</p> -<p>„Die is er geweest, voordat zij haar muil kan roeren!” beet Letourneur hem toe. -</p> -<p>Daarop haalde hij zijn sleutels te voorschijn om de gangdeur open te sluiten, maar -deze moeite kon hij sparen, want de oude Coralie had de deur nog niet op het nachtslot -gedaan. -</p> -<p>Het viertal betrad nu de gang, maar reeds op den drempel bleven zij staan, want in -de keuken brandde licht en bij het fornuis stond, met den rug naar hen toegekeerd, -Coralie, die bezig was, een of ander gerecht klaar te maken. -</p> -<p>Langzaam sloop Letourneur naar de openstaande keukendeur, alleen Pistolet volgde hem; -in zijn rechterhand schitterde een korte dolk. -</p> -<p>Toen Margot’s beminde den drempel der keukendeur had bereikt, draaide de oude Coralie -zich om. -</p> -<p>Haar blik viel op de beide mannen, die in de deuropening stonden. -</p> -<p>In groote ontzetting sperde zij haar doffe oogen wijd open, zij wilde schreeuwen, -maar reeds was Letourneur op haar toegesprongen, zijn lange, beenige vingers omklemden -den mageren hals der oude vrouw. -</p> -<p>Een dof geluid kwam van haar lippen. -</p> -<p>„Stoot toe!” beval Letourneur, en zonder aarzelen stiet Pistolet den dolk zoover mogelijk -in het hart der oude huishoudster. -</p> -<p>Coralie’s lichaam schokte, haar magere armen, die wanhopige pogingen deden om Letourneurs -handen te grijpen, vielen slap neer en haar wijdgeopende oogen bleven met starenden -blik op haar moordenaars gericht. Daarop ging nogmaals een rilling door het geheele -lichaam en zij was dood. -</p> -<p>Letourneur, wiens handen nog steeds den hals der vrouw omspannen hielden, liet het -lijk langzaam op den vloer zakken en ging met Pistolet naar Margot en Crachat, die -bij de keukendeur het tooneel hadden gadegeslagen. -</p> -<p>„Waar slaapt de oude man?” vroeg Letourneur fluisterend. -<span class="pageNum" id="pb14">[<a href="#pb14">14</a>]</span></p> -<p>Margot wees naar een deur aan het eind van de gang. -</p> -<p>„Wij mogen niet wachten, tot hij wakker wordt”, meende Pistolet, „want als hij schreeuwt, -zijn wij verloren!” -</p> -<p>„Die wordt stom gemaakt”, antwoordde Letourneur, „en jij knapt dat zaakje op, Crachat. -Margot blijft bij de deur staan om op te passen, terwijl Pistolet en ik de brandkast -openen”. -</p> -<p>Crachat verbleekte. -</p> -<p>„Moet ik den oude dooden?” -</p> -<p>„Lafaard!” sprak Letourneur op minachtenden toon, maar Margot maakte een eind aan -het gesprek. -</p> -<p>„Laat Crachat op den loer staan, ik neem den oude voor mijn rekening. Zoo’n afgeleefden -kerel durf ik wel aan!” -</p> -<p>Letourneur keek haar aan met een blik vol dankbare bewondering. Zij nam Crachat zijn -dolk uit de rechterhand en naderde vastberaden de deur van Menuisiers slaapkamer. -</p> -<p>Terwijl zij de deur opende, verlichtte Pistolet’s lantaarn reeds de kamer. In een -hoek stond het bed, waarin de woekeraar sliep. -</p> -<p>Of liever—hij sliep niet. -</p> -<p>Door de gebeurtenissen van den vorigen dag kon hij den slaap niet vatten en toen een -heldere lichtstraal in zijn kamer viel, richtte hij zich met een ruk in zijn bed op. -</p> -<p>Voordat hij zich rekenschap kon geven, wie hem in dit ongewone uur kwam storen, voelde -hij den last van een zwaar lichaam, dat zich op hem wierp. -</p> -<p>Margot was op de borst van den ouden man gesprongen. Met haar linkerhand trachtte -zij zijn hoofd in de kussens te drukken, terwijl zij in de andere hand den dolk zwaaide. -</p> -<p>Maar de wanhoop gaf den grijsaard onnatuurlijke kracht. Terwijl zijn hijgend gekreun -in de kussens verstikt werd, woelden zijn vingers in den zwarten haardos van zijn -vijandin. Met de linkerhand greep hij naar het doodend wapen en plotseling had hij -de greep beetgepakt. -</p> -<p>Met zijn rechterhand trok hij met alle kracht aan de haren der vrouw, die het uitgilde -van pijn en den dolk losliet. -</p> -<p>„Help! kom gauw, de kerel is sterker dan ik dacht!” riep zij tot de anderen en Pistolet -en Letourneur snelden naar het bed. -</p> -<p>Maar het was te laat. -</p> -<p>Menuisier had met zijn linkerhand den dolk vastgegrepen en dezen in Margot’s zijde -gestooten. -</p> -<p>Met een vloek viel Pistolet’s vuist nu neer op het hoofd van den woekeraar, die bewusteloos -achterover viel. Daarop trok hij het mes uit Margot’s wonde en stiet het in het hart -van Menuisier. -</p> -<p>Letourneur had Margot op den vloer neergelegd en trachtte nu tevergeefs het bloed -te stelpen, dat uit de wond stroomde. -</p> -<p>„Laat mij”, klonk het kermend van de lippen van het jonge meisje. -</p> -<p>„Het is met mij gedaan, laat mij stil liggen, kijkt, wat je pakken kunt en maak, dat -je wegkomt”. -</p> -<p>„Verbind haar wond met een zakdoek”, fluisterde Pistolet tot Letourneur. „Ik haal -intusschen de brandkast leeg, daarna zullen wij zien, hoe wij haar weg brengen”, en -dadelijk begon hij zijn plan ten uitvoer te brengen, terwijl Crachat sidderend en -hulpeloos op eenigen afstand toekeek, hoe Letourneur zich bezig hield met het stervende -meisje. -</p> -<p>De oude ijzeren brandkast bood niet veel weerstand. Spoedig sprong de deur open, maar -een nieuwe verrassing wachtte hier den waard van de „Wakende Engel.” De kast was leeg, -alleen eenige boeken en een pak quitanties lagen voor hem en hoe nauwkeurig hij met -zijn lantaarn ook alles doorzocht, aan geldswaarde was niets te vinden. -</p> -<p>Met een woedenden vloek wendde hij zich tot Letourneur, die nog steeds op den grond -geknield lag, maar die scheen geen belang meer in de zaak te stellen, want vóór hem -lag Margot te sterven. -</p> -<p>„Gaat gauw heen, maakt dat gij wegkomt, laat mij hier”, stiet zij er met moeite uit; -daarop viel zij achterover en was een lijk. -<span class="pageNum" id="pb15">[<a href="#pb15">15</a>]</span></p> -<p>Letourneur richtte zich op. -</p> -<p>„Wij moeten haar meenemen”. -</p> -<p>„Dat zou nergens voor dienen”, antwoordde Pistolet. „Wij kunnen haar toch niet meer -levend maken en als wij haar nu hier vandaan sleepen, verraden wij onszelf. Laat dat -dus en kom mee!” -</p> -<p>Alle trots scheen in Letourneur gebroken te zijn; willoos liet hij zich met den van -vrees sidderenden Crachat naar buiten schuiven. -</p> -<p>Pistolet had nog de tegenwoordigheid van geest, om de gangdeur af te sluiten, opdat -het zoo lang mogelijk zou duren, eer de lijken werden ontdekt. -</p> -<p>Daarop ging het drietal de trap af naar beneden en nadat zij voorzichtig de huisdeur -achter zich in het slot hadden getrokken, stonden zij op straat. -</p> -<p>Maar nu bekroop ook Pistolet een groote vrees en, als door duivels achterna gezeten, -snelden de drie misdadigers de straten door. -</p> -</div> -</div> -<div id="ch5" class="div1 chapter"><span class="pageNum">[<a href="#ch5.toc">Inhoud</a>]</span><div class="divHead"> -<h2 class="label">VIJFDE HOOFDSTUK.</h2> -<h2 class="main">GEVANGEN.</h2> -</div> -<div class="divBody"> -<p class="first">Groote opgewondenheid heerschte den volgenden morgen in de Fransche hoofdstad. -</p> -<p>Raffles, de beruchte Lord Lister, was gevangen genomen. -</p> -<p>Men had hem aangetroffen in een hol van de Apachen en de man, met wiens gevangenneming -de overheidspersonen van alle beschaafde landen zich reeds maandenlang bezighielden, -op wiens hoofd de Londensche politie de som van duizend pond had gezet, die man bevond -zich sinds den gepasseerden nacht in de gevangenis van het Parijsche gerechtshof en -zou voor de eerste maal voor den rechter van instructie gebracht worden. -</p> -<p>Alle couranten bevatten kolommenlange artikelen over de zaak met opvallende, zeer -in het oog loopende opschriften. -</p> -<p>De camelots, de echte Parijsche courantenverkoopers, maakten uitstekende zaken. -</p> -<p>Voor de café’s en op de straat, aan de stations en in de restaurants, overal trok -men hun de couranten uit de handen en de belangstelling van iedereen scheen zich te -concentreeren op de gevangenneming van dezen geheimzinnigen man. -</p> -<p>Charly Brand, de vriend van Raffles, die onder den naam Mc Allan de villa bewoonde, -welke Raffles als de Amerikaan Harrison in de Avenue du Bois de Boulogne bezat, nam -juist het ochtendblad op, dat hem elken morgen tegelijk met zijn ontbijt werd binnengebracht. -</p> -<p>Hij wist niets van alles wat er gebeurd was, want het geschreeuw van de courantenjongens -werd niet gehoord in deze voorname wijk van de stad. -</p> -<p>Wel had hij zijn vriend in twee dagen niet gesproken, maar daarin lag niets buitengewoons. -</p> -<p>Raffles was dikwijls dagen achtereen verdwenen en als hij dan terugkeerde, stelde -Charly hem geen enkele onbescheiden vraag omtrent het gebeurde der laatste dagen. -</p> -<p>Hij wist, dat Raffles uit principe alleen dan met hem over zijn aangelegenheden sprak, -als dat beslist noodig was. -</p> -<p>Dat was in Charly’s eigen belang, want hij zou anders de medeplichtige zijn van den -meesterdief. En het was beter, dit zooveel mogelijk te vermijden. -</p> -<p>Charly nam het nummer van de „Matin” op en vouwde het blad open. -<span class="pageNum" id="pb16">[<a href="#pb16">16</a>]</span></p> -<p>Onmiddellijk viel zijn blik op het opschrift, dat in reuzenletters prijkte boven een -artikel, dat de geheele eerste pagina in beslag nam: -</p> -<blockquote> -<p class="first"><span class="ex">Raffles in Parijs gevangen genomen!</span></p> -</blockquote><p> -</p> -<p>Vol ontzetting sprong hij op. -</p> -<p>Wat was dat? -</p> -<p>Zijn vriend gevangen genomen? -</p> -<p>Raffles in handen gevallen van de politie? -</p> -<p>Met koortsachtige haast boog hij zich weer over de courant, waarin hij alles las. -</p> -<p>Van Baxter’s <span class="corr" id="xd31e619" title="Bron: aanwezighed">aanwezigheid</span> in Parijs, van het tooneel dat zich had afgespeeld in de kroeg „De Wakende Engel”.…. -de courant was goed ingelicht; men vertelde, dat Raffles in een cel der gevangenis -van het gerechtsgebouw was opgesloten en dien morgen om elf uur voor het eerst voor -den rechter van instructie Bastien gebracht zou worden. -</p> -<p>Charly had het geheele artikel gelezen en deed nu zijn best om zijn groote ontroering -meester te worden. -</p> -<p>Hij dacht slechts aan dit ééne: hoe het hem mogelijk zou zijn, zijn vriend uit den -nood te helpen. -</p> -<p>Hij zag nog niet in, hoe hem dit zou kunnen gelukken, maar vóór alles besloot hij, -zoo mogelijk, in de nabijheid van Raffles te komen en hij haastte zich om zijn toilet -te voltooien en zich naar het paleis van justitie te begeven. -</p> -<p>Het was bijna elf uur, toen hij het hek bereikte, dat het voorplein van het Parijsche -gerechtsgebouw van de straat scheidt. -</p> -<p>Een talrijke menigte omringde het gebouw en de naam van Raffles zweefde op aller lippen. -</p> -<p>Charly trad naar binnen en behoefde niet lang naar den weg in het gebouw te zoeken, -want de stroom van nieuwsgierigen wees hem vanzelf aan, waar het cabinet van den rechter -van instructie zich bevond. -</p> -<p>Hij liep de gang door, aan wier eind zich het vertrek bevond, en nog steeds zonder -eigenlijk plan wat hem te doen stond, drong hij langs de groepen nieuwsgierigen, toen -hij bij een der vensters Baxter zag staan, die omringd was door meerdere Fransche -journalisten. -</p> -<p>In een oogwenk rijpte een plan in zijn hersens en zonder langer na te denken, in hoeverre -hij het zou kunnen volvoeren, naderde hij de groep bij het raam en, terwijl hij de -Parijsche reporters in de rede viel, riep hij in het Engelsch: -</p> -<p>„Neem mij niet kwalijk, kapitein Baxter!” -</p> -<p>De Engelsche detective, verrast zijn moedertaal te hooren, wendde zich tot den vreemdeling -en zonder een vraag af te wachten, vervolgde Charly in het Engelsch: -</p> -<p>„Ik ben de Parijsche verslaggever van de „Times” en zou graag eenige bijzonderheden -van u weten.” -</p> -<p>Deze woorden hadden een verrassende uitwerking. -</p> -<p>Dadelijk liet hij de Fransche journalisten in den steek, om zich uitsluitend tot den -voorgewenden vertegenwoordiger van het groote Engelsche blad te wenden. -</p> -<p>Zijn ijdelheid was opgewekt en hij zag plotseling de mogelijkheid voor zich, om in -het grootste en meest gelezen blad van het Vereenigd Koninkrijk schitterend reclame -te maken. -</p> -<p>Zonder verdere vragen van Charly af te wachten, begon hij hem inlichtingen te verstrekken. -</p> -<p>Hij vertelde hem het voorgevallene en eindigde met de woorden: -</p> -<p>„Dezen keer heb ik hem vast, daar binnen”, hij wees op een deur naast de kamer van -den rechter van instructie, door twee agenten bewaakt, „daar zit hij en dezen keer -ontsnapt hij mij niet!” -</p> -<p>Charly beefde van opgewondenheid. -</p> -<p>Daarbinnen, slechts door een kleine deur van hem gescheiden zat zijn vriend en hij -moest hier buiten wachten, zonder hem te kunnen helpen. -</p> -<p>Zelfs zien mocht hij hem niet, geen enkelen blik met hem wisselen. -</p> -<p>Maar met goed gespeelde onverschilligheid wendde hij zich weer tot den detective tot -wien hij, zoo langs zijn neus weg, sprak: -</p> -<p>„Ik heb indertijd dien Lord Lister eens in Londen gezien. Zou ik mij er even persoonlijk -van mogen overtuigen, of hij in dien tijd veel veranderd is?” -</p> -<p>„O ja, ik kan u wel even binnen brengen, maar <span class="pageNum" id="pb17">[<a href="#pb17">17</a>]</span>slechts voor weinige oogenblikken”, antwoordde Baxter, die alles in het werk stelde -om een prachtig artikel in de <i>Times</i> te krijgen en, terwijl hij vertrouwelijk zijn arm door dien van Charly stak, ging -hij met hem naar de deur, waarvoor de twee agenten de wacht hielden. -</p> -<hr class="tb"><p> -</p> -<p>Raffles had den vreeselijksten nacht van zijn geheele leven doorgebracht. -</p> -<p>Toen Baxter hem door de Fransche agenten van politie in een der cellen had laten opsluiten, -begon hij in te zien, dat zijn toestand zeer hachelijk was. -</p> -<p>Zijn polsen waren geboeid, zijn wapens en alles wat hij verder bezat, was hem afgenomen -en toen hij in zijn eenzame cel over zijn lot begon na te denken, zag hij geen kans, -dezen keer aan de justitie te ontsnappen. -</p> -<p>Zelfs al zou het hem gelukken om de sterke riemen, die de handboeien met elkaar verbonden, -los te maken, dan zou hem dat weinig kunnen baten. -</p> -<p>Want uit deze cel, die bovendien nog voor deze gelegenheid onder bijzonder toezicht -stond van een aparte wacht, zou hij niet kunnen ontsnappen. -</p> -<p>Mistroostig wierp hij zich op de smalle matras en trachtte te slapen, maar het gelukte -hem niet. -</p> -<p>Ontelbare gedachten en plannen gingen door zijn hoofd, maar hij verwierp ze alle dadelijk -weer, totdat hij het eindelijk opgaf, zijn hersens verder te kwellen. In stille berusting -strekte hij zich uit op de harde legerstede om na te denken over hetgeen hem nu te -wachten stond. -</p> -<p>Raffles was er de man niet naar, om berouwvol terug te denken aan de dingen, die achter -hem lagen. -</p> -<p>Hij zou zijn lot dragen en hoopte, dat het toeval, dat hem reeds zoo dikwijls gunstig -was geweest, hem ook in de toekomst wel weer zou dienen. -</p> -<p>Zonder verder over de dingen na te denken wachtte hij, met starende oogen in het donker -kijkend, het aanbreken van den dag af. -</p> -<p>Om 7 uur in den morgen bracht een opzichter hem een groote kom koffie met wittebrood. -Maar omdat de beambte weigerde, Raffles van zijn boeien te ontdoen, liet de gevangene -het ontbijt onaangeroerd en bleef rustig wachten, tot men eindelijk kwam om hem te -halen. -</p> -<p>Twee soldaten liepen met gevelde bajonet naast hem, terwijl een opzichter der gevangenis -hun voorging om den weg te wijzen. -</p> -<p>In een kleine kamer naast het kabinet van den rechter van instructie werd hij binnengebracht. -Een bank, die aan den muur was vastgetimmerd, vormde het geheele ameublement en het -eenig venster was voorzien van dikke ijzeren tralies. -</p> -<p>Raffles bleef alleen in de kamer, maar hij wist, dat de deuren bewaakt werden en hij -had niet de minste hoop, van hier te kunnen ontvluchten. -</p> -<p>Hij had nog geen enkel plan gemaakt, hoe hij zich tegenover den rechter van instructie -zou gedragen en eerst nu begonnen zijn gedachten zich daarmee bezig te houden. -</p> -<p>Onverschillig, alsof hij zich in de wachtkamer van een dokter bevond, ging hij op -de bank zitten om na te denken. -</p> -<p>Plotseling werd de deur geopend, de beide wachten traden binnen en op hen volgden -Baxter en— —Raffles durfde zijn oogen niet gelooven—achter den detective van Scotland -Yard volgde Charly Brand. -</p> -<p>In het eerste oogenblik dacht hij, dat Charly ook in hechtenis was genomen, maar dadelijk -daarop begreep hij uit de ongedwongen manier waarop zijn vriend met Baxter sprak, -dat het Charly gelukt was door de een of andere list hier binnen te komen. -</p> -<p>Om zijn vriend, wiens plannen hij niet kende, niet in de wielen te rijden, bleef Raffles -kalm en onverschillig, alsof het binnentreden van dezen persoon hem niet interesseerde. -</p> -<p>Hij hoorde Charly vragen, of hij met den gevangene mocht spreken, waarop Baxter zich -tot Raffles wendde. -</p> -<p>„Raffles, hier is een verslaggever van de <i>Times</i>, die u graag een paar vragen, zou stellen.” -</p> -<p>Bliksemsnel begreep Raffles, op welke wijze zijn dappere vriend zich toegang had weten -te verschaffen en Charly, die eerst nu de leeren riemen zag, waarmee de handen van -zijn vriend samengebonden waren, <span class="pageNum" id="pb18">[<a href="#pb18">18</a>]</span>haalde, terwijl hij eenige onbeduidende vragen deed, een zakmes te voorschijn, opende -dat en begon zijn potlood te slijpen. -</p> -<p>Plotseling viel het mes op den grond, Charly bukte zich en terwijl zijn linkerhand -het wegrollende potlood greep, schoof hij met de andere met een haastige beweging -het geopende zakmes onder de bank. -</p> -<p>De truc was gelukt, Baxter noch de beide beambten hadden iets gemerkt, alleen aan -Raffles was niets ontgaan en hij ging op zoodanige wijze voor de bank staan, dat het -mes niet toevallig ontdekt kon worden. -</p> -<p>Hij uitte den wensch om weer alleen te zijn en op onvriendelijken toon sprak hij tot -den journalist: -</p> -<p>„Mijnheer, ik geef u verder geen inlichtingen voor uwe courant; voor den rechter van -instructie zal ik spreken, eerder niet!” -</p> -<p>Baxter troostte Charly door hoonend op te merken: -</p> -<p>„De Lord is niet in een goede bui en u begrijpt zeker wel waarom, maar ik zal u later -alles vertellen, wat hij aan den rechter van instructie heeft opgebiecht.” -</p> -<p>Daarop ging hij met den verslaggever van de <i>Times</i> weer heen, terwijl de beide wachten hun post voor de deur weer innamen. -</p> -<p>Raffles was alleen. -</p> -<p>Nauwelijks was de deur weer gesloten, of hij viel op de knieën en haalde met zijn -samengebonden handen, waarvan hij de vingers gelukkig vrij kon bewegen, het mes van -onder de bank te voorschijn, dat daar geopend op den vloer lag. -</p> -<p>Hij dacht een oogenblik na, daarop nam hij het heft van het mes in den mond en, terwijl -hij het stevig tusschen zijn tanden klemde, schoof hij het scherpe staal tusschen -de tamelijk vast aaneengebonden polsen en met een krachtigen ruk sneed hij de leeren -riemen door. -</p> -<p>Hij kon zijn armen nu vrij bewegen; wel droeg hij aan iederen pols nog den ijzeren -band, maar die hinderden hem niet in zijn bewegingen. -</p> -<p>Hij nam het mes, stak het in zijn zak en daar hij op dat oogenblik schreden voor de -deur hoorde, drukte hij zijne handen weer tegen elkaar en tegen zijn lichaam aan, -zoodat het onmogelijk was om op te merken, dat de boeien doorgesneden waren. -</p> -<p>Hij had zich niet vergist. -</p> -<p>De deur, die naar het kabinet van den rechter van instructie leidde, werd geopend, -twee andere soldaten kwamen binnen en namen Raffles mee om verhoord te worden. -</p> -</div> -</div> -<div id="ch6" class="div1 chapter"><span class="pageNum">[<a href="#ch6.toc">Inhoud</a>]</span><div class="divHead"> -<h2 class="label">ZESDE HOOFDSTUK.</h2> -<h2 class="main">DE ONTDEKKING.</h2> -</div> -<div class="divBody"> -<p class="first">De commissaris van politie in de Avenue Niel was zeer gebeten op den heer Menuisier, -die onder zijn afdeeling behoorde. -</p> -<p>Ten gevolge eener zaak, waarvan de rechter van instructie Bastien hem de bijzonderheden -niet had medegedeeld, moest terwille van Menuisier bijzonder veel personeel in dienst -worden gehouden sinds den vorigen dag. -</p> -<p>Een deel van de luidjes moest dag en nacht aan den gewonen dienst worden onttrokken, -teneinde den post te bezetten in het tuinhuis van de Rue Bayen. -</p> -<p>Het was half elf in den morgen. -<span class="pageNum" id="pb19">[<a href="#pb19">19</a>]</span></p> -<p>De commissaris was juist zijn bureau binnengekomen en bijna op hetzelfde oogenblik -kwam van het paleis van justitie het telephonisch bevel om Emile Menuisier dadelijk -in hechtenis te nemen en voor den rechter van instructie Bastien te geleiden. -</p> -<p>De commissaris hing de telefoon aan den haak en stiet een verwensching uit. -</p> -<p>Hij zou het dien Menuisier inpeperen, aan dien kerel zou hij zijn booze bui koelen -en, met het doel, de inhechtenisneming persoonlijk te leiden, riep hij twee van zijn -brigadiers binnen, met wie hij het commissariaat verliet. -</p> -<p>Hij belde aan het huis in de Rue Bayen. -</p> -<p>Maar niemand deed open en toen hij eindelijk vol ongeduld tegen de deur beukte, naderden -schreden en de deur werd geopend, maar niet door Menuisier of de huishoudster. -</p> -<p>Een van de politieagenten, die in het tuinhuis de wacht hielden, deed open. -</p> -<p>„Hoe komt het, dat gij opendoet?” vroeg de commissaris op onvriendelijken toon. -</p> -<p>„Mijnheer de commissaris, daar boven beweegt zich niets”, antwoordde de agent, „zij -schijnen vast te slapen, want toen wij kwamen aflossen, heeft onze kameraad ons ook -opengedaan.” -</p> -<p>„Ik zal Menuisier dan in zijn slaapje moeten storen”, bromde de commissaris en, gevolgd -door de twee brigadiers, ging hij naar boven. -</p> -<p>Daar belde hij weer. Maar hij kreeg geen antwoord, ook niet, toen hij met gebalde -vuisten op de deur sloeg. -</p> -<p>„Ik denk, dat de kerel heeft begrepen, dat hij niet veilig meer was en ’m gesmeerd -heeft!” sprak hij tot zijn ondergeschikten en een van hen beiden gaf hij het bevel: -</p> -<p>„Haal een smid om de deur te openen!” -</p> -<p>De smid kwam met zijn gereedschap. -</p> -<p>Eenige minuten later ging de deur open en de commissaris ging met de brigadiers naar -binnen. -</p> -<p>Maar nauwelijks hadden zij eenige schreden afgelegd, of zij bleven vol ontzetting -staan. -</p> -<p>Door de openstaande keukendeur zagen zij het lijk van de oude Coralie op den steenen -vloer liggen. -</p> -<p>De commissaris boog zich over het ziellooze lichaam der oude vrouw, maar plotseling -weerklonk een doordringende gil van den anderen kant van de gang. -</p> -<p>De beambten keken verschrikt op. -</p> -<p>Voor hen stond de smid met uitpuilende oogen. De haren van den man rezen van ontzetting -te berge en over alle leden sidderend en bijna niet in staat om een woord te spreken, -stamelde hij, terwijl hij naar de deur aan het andere uiteinde van de gang wees: -</p> -<p>„Daar liggen nog twee!” -</p> -<p>Snel drongen de commissaris en zijn helpers langs den van schrik verlamden smid de -slaapkamer van Menuisier binnen. -</p> -<p>Het vertrek was in schemerdonker gehuld, de gordijnen waren gesloten en door de verkleurde -donkerroode overgordijnen scheen het daglicht slechts flauwtjes naar binnen. -</p> -<p>Op het bed kon men duidelijk Het lijk van Menuisier onderscheiden. Een uitdrukking -van doodsangst lag over de verwrongen trekken en naast het bed rustte het lijk van -een groote, forsche vrouw, in een plas bloed. -</p> -<p>Snel had een der beambten de gordijnen opgehaald en de commissaris kon nu alles beter -opnemen. -</p> -<p>Uit de monden der beide lijken liepen nog dunne bloedstraaltjes, maar alle leven was -uit de lichamen geweken. Het zou vruchteloos zijn, hier nog te trachten, redding te -brengen. -</p> -<p>De commissaris van politie was opgestaan. Op het oogenblik had hij totaal vergeten -met welk doel hij hier was gekomen. Maar nu herinnerde hij zich weer, dat de rechter -van instructie Bastien op de komst van Menuisier wachtte. -</p> -<p>Juist wilde hij zijn ondergeschikten zijn orders geven, toen de oudste der beide brigadiers -zich tot hem richtte met de woorden: -</p> -<p>„Commissaris, ik ken die vrouw,” en hij wees naar het lichaam van Margot. -</p> -<p>„Zoo, wie is zij?” -<span class="pageNum" id="pb20">[<a href="#pb20">20</a>]</span></p> -<p>„Een prostituée, die bij ons bekend staat onder den naam Margot la Brune, ik heb meer -dan eens met haar te maken gehad, toen ik nog in functie was op het commissariaat -op de Place de la Bastille.” -</p> -<p>„Ga dan dadelijk naar het Bureau en deel den commissaris op de Place de la Bastille -mee, dat het lijk van die vrouw hier gevonden is. -</p> -<p>„Gij”, en hij wendde zich tot den anderen brigadier, „moet hier in huis blijven met -den smid, opdat er geen onnoodig spectakel in de buurt wordt gemaakt. -</p> -<p><span class="corr" title="Niet in bron">„</span>Ik rijd zelf naar het paleis van justitie, stel den rechter van instructie in kennis -van het gebeurde en breng tegelijkertijd rapport uit aan den chef van den veiligheidsdienst.” -</p> -<p>Hij nam zijn hoed op en toen hij op den drempel den smid zag staan, die bleek en met -angstig verwrongen gelaat naderbij gekomen was, riep hij hem toe: -</p> -<p>„Kom kerel, wees niet zoo flauw! Die drie doen je niets meer!” -</p> -<p>En zoo snel hij kon, ijlde de commissaris de trap af, om den rechter van instructie -te gaan melden, waarom hij het bevel om Menuisier in hechtenis te nemen, niet had -kunnen volvoeren. -</p> -</div> -</div> -<div id="ch7" class="div1 chapter"><span class="pageNum">[<a href="#ch7.toc">Inhoud</a>]</span><div class="divHead"> -<h2 class="label">ZEVENDE HOOFDSTUK.</h2> -<h2 class="main">HET VERHOOR.</h2> -</div> -<div class="divBody"> -<p class="first">Bastien zat in zijn bureau en naast hem had kapitein Baxter plaats genomen, toen de -deur geopend werd en twee agenten den geboeiden Raffles binnenbrachten. -</p> -<p>Een haastige blik van den gevangene stelde dezen op de hoogte van den toestand. -</p> -<p>Op de tafel van den rechter van instructie lag zijn Browning revolver en zijn electrische -gaslantaarn, die men hem had afgenomen en toen Bastien hem nu verzocht op een stoel, -die op eenigen afstand van de schrijftafel stond, plaats te nemen, kon Raffles zich -ervan overtuigen, dat het breede raam van Bastien’s particulier kabinet niet getralied -was. -</p> -<p>De beide bewakers hadden zich op een wenk van den rechter verwijderd en terwijl de -ambtenaar, die zijn zenuwachtige opgewondenheid over de belangrijke zaak, die hem -beroemd zou maken, nauwelijks meester was, nog eenigen tijd in de voor hem liggende -akten bladerde, keek de gevangene door het venster naar beneden in het troebele water -van de Seine. -</p> -<p>Bastien nam nu het woord: -</p> -<p>„Raffles,” sprak hij, maar nog voordat hij door kon spreken, viel de gevangene hem -in de rede met de woorden: -</p> -<p>„Ik heet Lord Lister en daar ik, voorloopig tenminste, niet als beklaagde, maar slechts -als beschuldigde voor u sta, maak ik er aanspraak op, met mijn titel toegesproken -te worden.” -</p> -<p>Dit gevoel van zelfbewustzijn verbaasde den rechter, hij gaf echter toe. -</p> -<p>„Goed, Mylord, dat recht hebt gij. Uw inhechtenisneming geschiedt op verzoek van de -Engelsche Overheid, wier vertegenwoordiger, kapitein Baxter, daarvan een wettig bewijs -in handen heeft. -</p> -<p><span class="corr" title="Niet in bron">„</span>Er is hier echter niet alleen sprake van uwe uitlevering naar Engeland, dat komt eerst -in de tweede plaats, want gij wordt hier verdacht en wel door uw <span class="pageNum" id="pb21">[<a href="#pb21">21</a>]</span>eigen mededeelingen, in Frankrijk een misdaad te hebben gepleegd, die eerst door de -Fransche rechters moet worden gestraft. -</p> -<p><span class="corr" title="Niet in bron">„</span>Bekent gij, gisteren een brief aan mijn adres gezonden te hebben, die mededeelingen -bevat omtrent uw relaties met den particulier Emile Menuisier in de Rue Bayen en bekent -gij verder, op tot dusver, niet verklaarde, zeer geheimzinnige wijze het tusschen -u en den heer Menuisier gesloten verdrag eveneens gisteren in het tuinhuis in de Rue -Bayen gedeponeerd te hebben?” -</p> -<p>Raffles was gaan zitten. Zijn beide handen hield hij stijf aaneengedrukt tegen zijn -over elkaar gekruiste knieën, om op gemakkelijke wijze te verbergen, dat zijn boeien -waren doorgesneden. -</p> -<p>Glimlachend had hij naar de woorden van Bastien geluisterd en met lichten spot antwoordde -hij nu: -</p> -<p>„Jawel, Edelachtbare, ik ontken deze dingen niet, ik heb beide brieven bezorgd.” -</p> -<p>Bastien keek den gevangene met doordringende blikken aan. -</p> -<p>„Mylord, wilt ge mij verklaren, op welke wijze het u gelukte, gisteren in de korte -tusschenpoos, in de enkele minuten, gedurende welke de kamer verlaten was, den brief -naar binnen te smokkelen?” -</p> -<p>„Neen, het spijt mij zeer,” antwoordde Raffles lachend en op ironischen toon vervolgde -hij: -</p> -<p>„Ik zou het mijzelf nimmer vergeven, heer Bastien, als ik u de gelegenheid ontnam -om in deze hoogst eenvoudige zaak uw scherpzinnigheid aan den dag te kunnen leggen.” -</p> -<p>Bastien begon zich te ergeren. -</p> -<p>Hij kon zich deze ironie van den gevangene niet laten welgevallen zonder zich tegenover -Baxter, die naast hem zat, belachelijk te maken. -</p> -<p>„Spaar uw geestigheden,” sprak hij op onbeleefden toon, „en wees zoo goed, mij eenvoudig -op mijn vragen te antwoorden.” -</p> -<p>Raffles bleef kalm glimlachen. -</p> -<p>„Als ik antwoord, hebt gij dat alleen te danken aan mijn groote vriendelijkheid, Edelachtbare, -want volgens Fransche wetten heb ik het rechte bij mijn verhoor hier de hulp van een -verdediger te verlangen.” -</p> -<p>„Zeker,” antwoordde Bastien, een beetje uit het veld geslagen door Raffles’ groote -bekendheid met de Fransche wetten, „en als gij er op staat, zou ik het verhoor moeten -afbreken, totdat een verdediger is gevonden.” -</p> -<p>„O neen,” antwoordde Raffles lachend, „ik sta er in ’t geheel niet op, ik wilde u -alleen aan het verstand brengen, dat ik van mijn goed recht op de hoogte ben en voor -’t overige kan ik mijzelf wel verdedigen.” -</p> -<p>„Zooveel te beter voor u, dan kunnen wij doorgaan”, klonk het van Bastiens lippen, -</p> -<p>„Slechts één ding zou ik u willen verzoeken, Edelachtbare, het is hier ondragelijk -heet; misschien is het mogelijk, een venster te openen?” -</p> -<p>In het vertrek heerschte werkelijk een drukkende hitte en Bastien, die Raffles gaarne -door het inwilligen van zulk een nietig verzoek vriendelijk wilde stemmen, stond zelf -op om het breede raam te openen. -</p> -<p>Toen hij weer op zijn plaats zat, sprak hij tot Raffles: -</p> -<p>„Ik heb bevel gegeven om den particulier Menuisier hier in uw tegenwoordigheid te -brengen en hij kan ieder oogenblik verschijnen. Ik denk, dat wij van hem meer zullen -vernemen dan uit uw mond.” -</p> -<p>„Dat is wel mogelijk,” antwoordde Raffles, „en ik geef u reeds van te voren de verzekering, -dat ik de bekentenissen van den heer Menuisier, van welken aard die ook mogen zijn -en hoe zeer zij mij ook zouden bezwaren, niet zal tegenspreken.” -</p> -<p>Nu fluisterde Baxter den rechter van instructie eenige woorden in het oor en Bastien -sprak weer tot Raffles: -</p> -<p>„Ik heb het recht niet, u te ondervragen betreffende de strafzaken, die gij op Engelschen -bodem hebt begaan, ik kan u alleen verzoeken, u daarover vrijwillig uit te laten.” -</p> -<p>Met een onverschilligheid, alsof het een salongesprek betrof, antwoordde Raffles: -</p> -<p>„Neen, dat moet ik weigeren. Ik begrijp wel, dat kapitein Baxter er eenig belang in -stelt, die dingen uit <span class="pageNum" id="pb22">[<a href="#pb22">22</a>]</span>mijn eigen mond te vernemen, hoewel hijzelf meermalen een minder nobele rol tegenover -mij heeft gespeeld, maar ik zou hier niet graag met mijn daden willen bluffen, daarom -kan ik uw verzoek niet inwilligen.” -</p> -<p>Op dit oogenblik werd aan de deur, die naar de gang leidde, geklopt en op het luide -„binnen” van den heer Bastien trad de buiten geposteerde politieagent binnen om den -commissaris van de Avenue Niel aan te dienen. -</p> -<p>„Aha, die brengt Menuisier mee,” riep Bastien. „Laat maar binnenkomen.” -</p> -<p>De agent ging heen en na eenige oogenblikken verscheen de commissaris van politie -in de deuropening. -</p> -<p>„Nu, waar is de man, dien gij mij zoudt brengen?” -</p> -<p>„Edelachtbare, Menuisier is dood.” -</p> -<p>„Wat? Zelfmoord?” klonk het van Bastiens lippen en ook Raffles was verschrikt opgesprongen. -</p> -<p>„Neen, Edelachtbare,” sprak de commissaris, „in zijn woning heeft zich vannacht een -vreeselijk misdrijf afgespeeld. De oude man en zijn huishoudster zijn naar alle waarschijnlijkheid -de slachtoffers geworden van een rooversbende, want ik vond beiden vermoord liggen. -</p> -<p><span class="corr" title="Niet in bron">„</span>De brandkast in Menuisiers slaapkamer is opengebroken en naast zijn bed lag een derde -lijk op den vloer, een vrouw, die door een van mijn beambten werd herkend als een -bekende prostituée uit de buurt van de Bastille en die bij het commissariaat van politie -uit die wijk bekend staat onder den naam Margot la Brune”. -</p> -<p>Doodelijke stilte heerschte in het vertrek. Men vergat volkomen, dat het hier eigenlijk -de zaak Raffles gold; het bericht van den driedubbelen moord hield ieders belangstelling -gaande. -</p> -<p>Vooral Raffles was in groote spanning. -</p> -<p>De tooneelen, die zich des avonds hadden afgespeeld in de kroeg „De wakende Engel” -trokken bliksemsnel aan zijn geestesoog voorbij. -</p> -<p>Bijzonderheden, waaraan hij niet eerder zijn volle aandacht had geschonken, keerden -nu in zijn geheugen terug. Woorden en uitroepen, die hij had opgevangen, en waaraan -hij geen beteekenis had gehecht, kregen plotseling een groote waarde voor hem. -</p> -<p>Hij vergat zijn rol als gevangene en bijna had hij zich verraden door zijn schijnbaar -geboeide handen uiteen te spreiden toen hij de pijnlijke stilte verbrak door aan den -commissaris van politie te vragen: -</p> -<p>„Hoe ziet die Margot er uit?” -</p> -<p>Ook de commissaris vergat geheel, dat een gevangene deze vraag tot hem richtte en -hij gaf antwoord. -</p> -<p>Hij beschreef de groote, donkere vrouw met haar brutale, wilde schoonheid. Hij schilderde -haar zwart haar, dat in zware golven het lage voorhoofd omgaf, haar gevulde, zinnelijke -lippen, die nog in den dood bloedrood waren gebleven, die nog in den dood van woeste -begeerte hadden gesproken. -</p> -<p>Raffles luisterde naar de woorden van den commissaris en mèt hem luisterden de rechter -van instructie en kapitein Baxter, op wiens gelaat steeds duidelijker een trek van -misnoegen zichtbaar werd. -</p> -<p>De commissaris had uitgesproken en nog voordat Bastien een vraag kon stellen, sprak -Raffles met luide stem: -</p> -<p>„Mijnheer de rechter van instructie ik zal u zeggen, wie de moordenaars zijn van den -ouden Menuisier en zijn huishoudster!” -</p> -<p>Sprakeloos van verbazing staarden Bastien en de commissaris den gevangene aan alsof -hij een bovenaardsche verschijning was en bijna eerbiedig klonk van de lippen van -Bastien de vraag: -</p> -<p>„Ja, maar Mylord, hoe kunt gij daarvan iets weten?” -</p> -<p>„Kapitein Baxter heeft dezelfde gedachten als ik,” ving Raffles aan, „ik zie het aan -zijn ontroering, hij heeft naar aanleiding van de beschrijving van den commissaris -van politie, evenals ik, in de vermoorde Margot la Brune dezelfde vrouwspersoon herkend, -die gisteravond in „de Wakende Engel” beproefd heeft, hem zijn portefeuille af te -nemen. -</p> -<p><span class="corr" title="Niet in bron">„</span>Ik was zoo dwaas, Mr. Baxter in zijn strijd tegen de schurkenbende bij te staan. In -dank daarvoor nam hij mij gevangen. Als uwe agenten zich meester hadden gemaakt van -die vrouw, die op heeterdaad als zakkenrolster <span class="pageNum" id="pb23">[<a href="#pb23">23</a>]</span>werd betrapt, dan zouden Menuisier en zijn huisgenooten nu nog leven.” -</p> -<p>Een vragende blik van den rechter van instructie trof den Engelschen detective, wien -de verklaringen van Raffles hoogst onaangenaam waren. -</p> -<p>„Mr. Baxter, gelooft gij ook, dat deze Margot la Brune en de vrouw, van gisteravond -een en dezelfde persoon waren?” -</p> -<p>„Ja,” antwoordde Baxter eenvoudig. -</p> -<p>Maar reeds nam Raffles weer het woord. -</p> -<p>Het was, alsof alle rollen omgekeerd waren, alsof de gevangene het onderzoek leidde, -de gevangene, naar wien de beambten vol eerbied luisterden. -</p> -<p>„Het gaat nu niet meer om Margot”, sprak Raffles. „want zij is dood en met haar heeft -de justitie niet meer te maken. Laat echter onmiddellijk den waard uit „De Wakende -Engel” gevangen nemen. Ik geloof, dat de man Pistolet heet en als de schurk niet medeplichtige -in deze misdaad is, dan was hem in elk geval bekend, dat deze zou worden gepleegd. -Ik zal u dat dan dadelijk bewijzen. -</p> -<p><span class="corr" title="Niet in bron">„</span>Tracht verder twee kerels te pakken te krijgen, die bij Margot behoorden en waarvan -de een Letourneur en de andere Crachat werd genoemd.” -</p> -<p>„Ja, maar ik kan toch maar niet, omdat gij het verlangt …” viel Bastien hem op on -vasten toon in de rede. -</p> -<p>Raffles liet hem niet uitspreken. -</p> -<p>„Jawel, dat kunt gij, laat de kerels gevangen nemen en ondervraag ze dadelijk.” -</p> -<p>Nu wendde Baxter zich tot Bastien: -</p> -<p>„Het verhaal van den gevangene komt mij zeer logisch voor, collega, ik zou u raden, -de genoemde personen te laten gevangen nemen en ze hier met dezen man te confronteeren.” -</p> -<p>„Hebt gij de namen onthouden?” vroeg Bastien aan den commissaris. -</p> -<p>De beambte knikte. -</p> -<p>„Ik heb ze genoteerd,” en hij liet zijn zakboekje zien, waarin hij eenige aanteekeningen -had gemaakt, terwijl Raffles sprak. -</p> -<p>„Tracht dan dadelijk de drie personen in hechtenis te nemen, voorzie u van zooveel -hulp als gij noodig oordeelt en breng ze alle drie hier in mijn kabinet.” -</p> -<p>De commissaris van politie maakte een buiging en ging heen. -</p> -<p>In de kamer van den rechter van instructie heerschte eenige oogenblikken een ademlooze -stilte, daarop sprak Bastien tot Raffles: -</p> -<p>„Mylord, door dit bloedige intermezzo treedt uw zaak voorloopig op den achtergrond -en zal ik eerst morgen een verhoor kunnen afnemen.” -</p> -<p>Met een beleefden glimlach voor Bastien buigende, antwoordde de groote onbekende: -</p> -<p>„Ik denk niet, Edelachtbare, dat ik mij morgen nog; tot uw beschikking stel.” -</p> -<p>„Wat beteekent dat?” -</p> -<p>De rechter keek hem vol verbazing aan en ook Baxter, was in angstige spanning opgesprongen. -</p> -<p>Maar rustig glimlachend vervolgde Raffles: -</p> -<p>„Ik laat het geheel aan u zelf over, heeren, om mijn woorden uit te leggen, zooals -het u het beste voorkomt!” -</p> -<p>„Probeer niet te ontkomen,” sprak Bastien nu op barschen toon, „ik zal ervoor zorgen, -dat gij voortdurend onder bewaking blijft.” -</p> -<p>„Ik dank u voor uw vriendelijke waarschuwing,” antwoordde Raffles, „maar als gij inlichtingen -van mij wenscht omtrent de moordzaak in de Rue Bayen, dan verzoek ik u, die nu te -vragen.” -</p> -<p>„Als de beschuldigden hier gebracht worden, zal ik ze met u confronteeren, tot zoolang -zult gij geduld moeten hebben.” -</p> -<p>Bastien belde en de twee wachten traden binnen. -</p> -<p>„Brengt den gevangene in de kamer hiernaast,” beval hij hun. „Gij blijft bij hem in -de kamer en houdt hem voortdurend in het oog. Gij zijt met uw eigen persoon verantwoordelijk -voor hem.” -</p> -<p>De beide agenten namen Raffles in hun midden en gingen met hem in het andere vertrek, -waar de gevangene op de bank plaats nam. -<span class="pageNum" id="pb24">[<a href="#pb24">24</a>]</span></p> -</div> -</div> -<div id="ch8" class="div1 chapter"><span class="pageNum">[<a href="#ch8.toc">Inhoud</a>]</span><div class="divHead"> -<h2 class="label">ACHTSTE HOOFDSTUK.</h2> -<h2 class="main">DE VLUCHT VAN RAFFLES.</h2> -</div> -<div class="divBody"> -<p class="first">In de gangen van het gerechtsgebouw klonken de verwardste geluiden door elkaar. Zooals -het steeds gaat in dergelijke gevallen, waren ook nu de gekste berichten verspreid -op onverklaarbare wijze. -</p> -<p>De plotselinge komst van een commissaris van politie had aanleiding gegeven tot de -malste verhalen en nadat de commissaris het kabinet van den rechter van instructie -weer had verlaten, om met alle beschikbare agenten, zes in aantal, het gebouw te verlaten, -deden de meest fantastische verhalen omtrent de Raffles-zaak de ronde. -</p> -<p>Nu vertelde men, dat de Engelsche Lord Lister niet alleen had gewerkt, maar dat hij -een geheel leger van helpers had gehad en plotseling herinnerde iemand uit het publiek -zich, dat hij van een misdaad had gehoord, die nimmer was opgehelderd en waarvan de -schuld ook op rekening kwam van Raffles en zijn bende. -</p> -<p>De journalisten, die doorloopend in de gangen van het gebouw aanwezig waren, begonnen -dit verhaal op hun manier uit te werken en penden voor hun couranten ellenlange verhalen, -voor welker deugdelijkheid zij instonden. Steeds kwamen nieuwe verrassingen en de -vulpennen vlogen in koortsachtige haast over de bladen van de verslaggeversboekjes, -die bij gedeelten door kruiers en loopjongens naar de redacties werden gebracht om -nog in de middagbladen te worden opgenomen. -</p> -<p>Charly, die de corridors, nog niet had verlaten, werd ongerust door dat gewirwar van -allerlei onzinnige berichten. -</p> -<p>Zijn angst over het lot van zijn vriend werd grooter, vooral omdat hij niet kon nagaan, -in hoeverre de berichten waarheid behelsden, en daar de handelingen van zijn vriend -ook voor hem in de laatste dagen een geheim waren gebleven, pijnigde hij tevergeefs -zijn hersens met te bedenken, op welke wijze hij in dezen zou kunnen helpen. -</p> -<hr class="tb"><p> -</p> -<p>Op het commissariaat van de politie op de Place de la Bastille was men reeds verwittigd -van den gewelddadigen dood van Margot, toen de commissaris uit de Avenue Niel binnentrad. -</p> -<p>Zijn collega was blijkbaar verrast, toen de ander hem met wiskundige zekerheid de -namen van de moordenaars kon mededeelen en met behulp van de wijkbeambten werd vastgesteld, -dat Letourneur en Crachat, beide oude bekenden van de politie, op een kleine gemeubileerde -kamer in de Rue de la Tour St. Jacques woonden. -</p> -<p>Het was niet bezwaarlijk, hef tweetal daar te overvallen, daarentegen vonden de beambten -het een allesbehalve aangenaam corvée om zich meester te maken van Pistolet. -</p> -<p>De lichaamskrachten van dezen man waren in dat stadsgedeelte alom bekend en als het -hem inviel om zich tot het uiterste te verzetten, zou het zeer de vraag zijn of het -gelukte den reus levend in handen te krijgen. -</p> -<p>Voorzien van wapens en boeien begaf de commissaris van de Avenue Niel zich met zes -van de sterkste beambten op weg naar de Rue Popincourt, naar de herberg „De wakende -Engel”, terwijl de commissaris <span class="pageNum" id="pb25">[<a href="#pb25">25</a>]</span>van de Bastille met vier man optrok naar de Rue de la Tour St. Jacques, om zich meester -te maken van Letourneur en Crachat. -</p> -<p>Toen de politieagenten den ingang van den kelder hadden bereikt, vonden zij de deur -gesloten. -</p> -<p>De concierge van het gebouw wees hun den ingang aan den achterkant en op hun lang, -aanhoudend kloppen vernamen de beambten eindelijk een geluid, alsof iemand de deur -naderde. -</p> -<p>De deur werd door een oud, gerimpeld vrouwtje geopend, dat met slaperige oogen den -commissaris vroeg, wat hij wenschte. -</p> -<p>„Is Pistolet thuis?” vroeg de beambte. -</p> -<p>„Ja, maar hij slaapt nu, wij maken eerst om vier uur open en Pistolet slaapt altijd -tot drie.” -</p> -<p>„Dan zal hij vandaag een beetje vroeger moeten opstaan,” sprak de commissaris, terwijl -hij de oude wegduwde. -</p> -<p>Hij wilde het liefst den reus in zijn slaap verrassen, want als het hem gelukte, Pistolet -in bed te boeien, vermeed men een gevecht op leven en dood. -</p> -<p>Gevolgd door zijn mannen, daalde hij zoo zacht mogelijk de keldertrap af en toen zij -de keuken hadden bereikt, die in schemerdonker was gehuld, vernamen zij in een alcoof -het regelmatige, luide snurken van een slapende. -</p> -<p>Voorzichtig opende de commissaris de houten deur naar de alcoof. -</p> -<p>Daar lag op een veldbed, met alle kleeren aan, Pistolet in een diepen slaap. -</p> -<p>Het bed stond op eenigen afstand van den muur, zoodat zich aan weerskanten drie agenten -konden opstellen, gereed om zich, bij de geringste beweging van den slapende, op hem -te werpen. -</p> -<p>De commissaris haalde zijn dienstrevolver te voorschijn. Voorzichtig ging hij met -het wapen in de rechterhand aan het hoofdeinde van hef bed staan, terwijl hij met -de linker den slapende heen en weer schudde. -</p> -<p>Pistolet opende de oogen. -</p> -<p>Zijn verbaasde blik vloog langs de gestalten van de politiemannen, die bij zijn bed -stonden en met een vloek wilde hij in de hoogte springen, toen op hetzelfde oogenblik -de commissaris hem zijn revolver onder den neus duwde. -</p> -<p>„Blijf liggen!” schreeuwde de beambte. -</p> -<p>„Wat wilt gij van mij?” klonk het op woedenden toon terug. -</p> -<p>„Pistolet,” antwoordde de commissaris, „men verdenkt er u van, vannacht den particulier -Menuisier en zijn huishoudster in de Rue Bayen vermoord en bestolen te hebben.” -</p> -<p>De beschuldigde verbleekte en sprak stamelend: -</p> -<p>„Ik ben vannacht niet uitgeweest, dat kan ik bewijzen.” -</p> -<p>De commissaris had gezien, hoe Pistolet verbleekte en dit onmiskenbare zelfverraad -deed hem zijn toevlucht nemen tot een oud middel. -</p> -<p>„Het helpt niet, of je ontkent!” sprak hij. <span class="corr" title="Niet in bron">„</span>Crachat en Letourneur hebben alles verraden!” -</p> -<p>Een schreeuw van woede, als van een aangeschoten tijger klonk van Pistolets lippen. -</p> -<p>Hij wilde opspringen, maar de zes agenten hadden zich reeds op hem geworpen en terwijl -de commissaris hem bij de keel pakte en zijn hoofd weer in de kussens terugdrukte, -gelukte het de anderen, den woesteling aan handen en voeten te binden. -</p> -<p>Maar zelfs nu nog scheen het onmogelijk, den reusachtigen kerel, die zich in machtelooze -woede van het bed op den grond had laten vallen, naar buiten te dragen. -</p> -<p>Hij sloeg met zijn vastgebonden handen en voeten om zich heen en de beambten durfden -hem nauwelijks naderen. -</p> -<p>Eindelijk werd hij gerold in de vuile deken, die op zijn bed lag en zoo gelukte het -eindelijk, om hem, die nog steeds schreeuwde en tierde, langs de steile keldertrap -naar boven te sleepen en in den gereedstaanden boevenwagen naar het paleis van justitie -te vervoeren. -</p> -<hr class="tb"><p> -</p> -<p>Intusschen had de commissaris van politie van de <span class="pageNum" id="pb26">[<a href="#pb26">26</a>]</span>Bastille zijn plicht gedaan in de Rue de la Tour St. Jacques en zijn werk was gemakkelijker -geweest dan dat van zijn collega, die Pistolet moest overweldigen. -</p> -<p>Crachat, die slapeloos heen en weer woelde op zijn legerstede, had bevend en sidderend -ook niet de geringste poging gewaagd, om zich te verzetten. -</p> -<p>De handboeien werden hem aangedaan en men liet hem achter onder bewaking van een politieagent, -terwijl de anderen Letourneur gingen opzoeken. -</p> -<p>Tegenover dezen jongen man, wiens woestheid bij de politie bekend was, was uiterste -voorzichtigheid geraden, want men mocht niet hopen met hem even gemakkelijk klaar -te komen als met Crachat. -</p> -<p>Maar een verrassing wachtte den beambten. -</p> -<p>Letourneur, wiens kleine, gedrongen gestalte krachtig genoeg was om zichzelf op voldoende -manier tegen een aanval te verdedigen, Letourneur maakte den indruk van groote gevoelloosheid. -</p> -<p>Hij was niet verrast, doch scheen het bezoek van de politie te verwachten. -</p> -<p>De dood van zijn beminde had alle energie, die hij anders in groote mate bezat, in -hem gedood en zonder weerstand te bieden reikte hij den commissaris van politie zijn -handen, om zich te laten boeien. -</p> -<p>Bij de voordeur wachtte een tweede gevangenwagen, die de beide jonge mannen naar het -paleis van justitie bracht en toen zij daar onder het gejoel van de menigte uitstapten, -kwam daar juist ook het transport van Pistolet aan. -</p> -<p>De waard uit „De Wakende Engel” kreeg een nieuwen aanval van woede, toen hij zijn -beide makkers zag. Men had hem de boeien van de voeten verwijderd. Hij maakte nu een -beweging, alsof hij zich op Crachat en Letourneur wilde werpen, maar de agenten, waarbij -zich nog verschillende uit het gebouw zelf voegden, hielden hem vast en brachten hem -langs de trap naar het kabinet van Bastien. -</p> -<p>Achter hem volgde de troep in wiens midden zich Crachat en Letourneur bevonden. -</p> -<p>Toen het drietal geboeid voor Bastien stond, moest men, om Pistolet in bedwang te -houden, dezen opnieuw de voetboeien aanleggen. -</p> -<p>Onophoudelijk schreeuwde hij: -</p> -<p>„Ik ben onschuldig, ik heb niets misdaan!” terwijl de beide anderen, zonder een woord -te spreken, voor zich uitstaarden. -</p> -<p>Bastien, aan wiens zijde Baxter nog steeds zat, had eenigen tijd vol belangstelling -naar den woesteling gekeken en, toen deze oogenblik zweeg, riep hij hem toe: -</p> -<p>„Pistolet, ik geef je den goeden raad om kalm te blijven, als gij onschuldig zijt, -zal dat spoedig aan het licht komen. -</p> -<p><span class="corr" title="Niet in bron">„</span>Voorloopig verdenkt men er u van, in den loop van den vorigen nacht alleen of in gezelschap -van deze twee (daarbij wees hij op Letourneur en Crachat) den heer Menuisier en zijn -huishoudster in de Rue Bayen vermoord te hebben.” -</p> -<p>„Dat is een leugen!” brulde Pistolet, „ik heb om twee uur mijn herberg gesloten en -daarna mijn huis niet meer verlaten, ik kan mijn alibi bewijzen!” -</p> -<p>„Zooveel te beter voor u!” sprak de rechter van instructie, „ik zal dadelijk den man -voor u brengen, die u beschuldigt,” en op bevel van den heer Bastien werd Raffles, -die zich nog steeds in het aangrenzend vertrek bevond, binnengebracht. -</p> -<p>Raffles verscheen en, terwijl hij deed, alsof hij uit veiligheid voor zich zelf zoover -mogelijk uit de buurt van Pistolet bleef, naderde hij het openstaande venster. -</p> -<p>Hij hield zijn handen nog steeds vast tegen zijn lichaam gedrukt, terwijl zijn doordringende -blik onderzoekend langs de drie kerels gleed, die van een zwaar misdrijf werden beschuldigd. -</p> -<p>„Herkent gij dien heer?” vroeg de rechter van instructie nu aan Pistolet. -</p> -<p>„Dien hebben wij immers gisteren bij ons gevangen genomen. Die ander heer daarginds”, -en Pistolet wees met het hoofd naar Baxter, „vertelde ons, dat hij de Engelsche dief -Raffles is.” -<span class="pageNum" id="pb27">[<a href="#pb27">27</a>]</span></p> -<p>„Mylord!” -</p> -<p>Bastien wendde zich weer tot Raffles. -</p> -<p>„Wilt gij ons nu uitleggen, welke redenen gij hebt, om deze lieden van den moord op -Menuisier en de oude huishoudster te beschuldigen?” -</p> -<p>„Zeer gaarne!” antwoordde Raffles, terwijl hij de schrijftafel van den rechter van -instructie een paar schreden naderde. -</p> -<p>„Ik begaf mij gisteravond tegen half tien in de u bekende vermomming in de onderaardsche -kroeg van „de Wakende Engel.” -</p> -<p><span class="corr" title="Niet in bron">„</span>Ik wist namelijk, dat kapitein Baxter daar in den loop van den nacht zou verschijnen. -</p> -<p><span class="corr" title="Niet in bron">„</span>Mijn eenige bedoeling was om mijn vriend Baxter van dichtbij gade te slaan en hij -zou mij nooit herkend hebben als die vrouw mijn valsche baard en pruik niet had afgerukt. -</p> -<p><span class="corr" title="Niet in bron">„</span>Toen ik de herberg binnentrad, was er nog vrij weinig publiek, alleen aan een tafeltje -dicht bij het mijne zaten deze twee, waarbij de waard af en toe plaats nam. -</p> -<p><span class="corr" title="Niet in bron">„</span>Tegen elf uur kwam een groot, forsch meisje het lokaal binnen, en zij werd door de -weinige gasten die aanwezig waren, als een oude bekende begroet. -</p> -<p><span class="corr" title="Niet in bron">„</span>Zij zelf gaf slechts korte antwoorden op de intimiteiten, die men haar toeriep, en -ging naar het tafeltje naast mij, waaraan de beide jonge mannen zaten. -</p> -<p><span class="corr" title="Niet in bron">„</span>Op dit oogenblik kwam ook de waard er weer bij en ik hoorde duidelijk, dat hij haar -vroeg: -</p> -<p><span class="corr" title="Niet in bron">„</span>„Nu Margot, hoe staat het er mee? Ben je al wat aan den weet gekomen?” -</p> -<p><span class="corr" title="Niet in bron">„</span>De waard sprak heel zacht, en bediende zich van de echte boeventaal. -</p> -<p><span class="corr" title="Niet in bron">„</span>Ik heb echter een uitstekend gehoor en bovendien sprak ik vloeiend de taal der lieden -uit die kringen. Dus ik verstond hem. -</p> -<p><span class="corr" title="Niet in bron">„</span>Ook verstond ik, hoe het meisje antwoordde: -</p> -<p><span class="corr" title="Niet in bron">„</span>„Ik heb het al tegen Letourneur gezegd, de oude ligt ziek te bed en mijn tante Coralie, -dien naam hoorde ik zeer duidelijk, is zoo doof, dat zij in ’t geheel niets merkt.<span class="corr" id="xd31e1004" title="Niet in bron">”</span> -</p> -<p><span class="corr" title="Niet in bron">„</span>Daarop mengde zich de man, die Letourneur moest zijn, in het gesprek en verklaarde, -dat Crachat ook van de partij zou zijn, want dat hij hem had overgehaald.” -</p> -<p>Bastien keek de drie misdadigers vragend aan. -</p> -<p>„Wat hebt gij op deze beschuldiging te antwoorden?” -</p> -<p>Maar Crachat en Letourneur zwegen, alleen Pistolet brulde: -</p> -<p>„De ellendeling liegt! Waarom heeft de schurk het niet reeds gisteravond gezegd, als -hij het zoo nauwkeurig heeft gehoord?” -</p> -<p>Een blik uit Raffles’ oogen boorde zich diep in het van woede verwrongen gelaat van -den herbergier en deed dezen zwijgen. -</p> -<p>„Ik heb gisteravond niet gesproken, omdat ik de beteekenis van hun woorden toen nog -niet begreep. Deze werd mij eerst heden duidelijk, toen ik van den moord op Menuisier -en diens huishoudster hoorde. -</p> -<p>„Voor de rest”, en nu wendde Raffles zich tot den rechter van instructie, „moest het -gemakkelijk zijn om vast te stellen of de vermoorde huishoudster werkelijk een tante -van Margot la Brune is geweest.” -</p> -<p>Er <span class="corr" id="xd31e1018" title="Bron: heerscht">heerschte</span> een pauze. -</p> -<p>Bastien, die in het opvallende stilzwijgen van Letourneur en Crachat een bewijs voor -de juistheid van Raffles’ beweringen zag, wendde zich nu tot deze twee. -</p> -<p>„Wilt gij door uw stilzwijgen uzelf bezwaren of wilt gij eenige ophelderingen in deze -zaak geven?” -</p> -<p>Letourneur’s mond bleef gesloten. Hij bleef bewegenloos staan. -</p> -<p>Een rilling voer door het lichaam van Crachat. -</p> -<p>Hij richtte in hulpeloozen angst zijn oogen op den rechter van instructie en haperend -klonk het van zijn lippen: -</p> -<p>„Ik heb ze niet vermoord, ik heb het niet gedaan!” -</p> -<p>Bastien sprong van zijn stoel op, want hij begreep, dat de jonge man op het punt was, -te bekennen. -</p> -<p>„Wie dan?” riep hij hem toe. „Wie heeft de moorden begaan?” -</p> -<p>Crachat keek schuw om zich heen en verwijderde zich nog een paar schreden van Pistolet -en Letourneur. -<span class="pageNum" id="pb28">[<a href="#pb28">28</a>]</span></p> -<p>Hij wierp een angstigen blik op zijn beide makkers en met trillende lippen sprak hij, -bijna fluisterend: -</p> -<p>„Ik heb alleen maar aan de deur opgepast, Pistolet en Letourneur hebben hen doodgestoken.” -</p> -<p>Een kreet van woede ontsnapte aan de lippen van den herbergier. -</p> -<p>Hij scheurde aan zijn boeien, wierp zich op den grond, om zoo naar Crachat toe te -kruipen, en deze ging vol angst en van top tot teen sidderend, in een hoek staan. -</p> -<p>Maar de boeien beletten Pistolet om zijn voornemen uit te voeren; als een enorme vleeschklomp -viel hij brullend van woede op zij. -</p> -<p>„Verrader!” krijschte hij en een stroom van de allergemeenste scheldwoorden kwam uit -zijn mond. -</p> -<p>Alleen Letourneur stond er onverschillig bij, alsof alles, wat daar rondom hem gebeurde, -hem niets aanging. -</p> -<p>Aanklacht en bekentenis—alles liet hem koud. -</p> -<p>De ontzettende straf, die op de misdaad, waaraan hij medeplichtig was, zou volgen, -een straf, die hij zeker niet zou ontloopen, boezemde hem niet den minsten schrik -in. -</p> -<p>Als droomend staarde hij naar de woeste tooneelen, die zich in dit vertrek afspeelden; -al zijn gedachten verwijlden bij zijn gestorven liefje en nu, nu Margot er niet meer -was, was het hem onverschillig, wat er met hem gebeurde. -</p> -<p>De rechter van instructie beefde van opgewondenheid; zijn hand kon de pen bijna niet -besturen, toen hij de bekentenis van Crachat op protocol bracht. -</p> -<p>Doodsche stilte heerschte nu in het vertrek, zelfs Pistolet zweeg. -</p> -<p>De toomelooze woede van den eigenaar van „De Wakende Engel” uitte zich niet meer in -woorden, doch nog alleen in dreigende blikken, welke hij afwisselend op Raffles en -Crachat wierp. -</p> -<p>Bastien was gereed met schrijven en, terwijl hij achterover leunde in zijn stoel, -sprak hij: -</p> -<p>„Ik zal u nu laten wegbrengen, deze voorloopige bekentenis is mij voldoende. Ik geef -u allen den raad, om niet te trachten de waarheid te verbergen. Morgen zal ik u elk -afzonderlijk verhooren en gij, Mylord, zult daarbij tegenwoordig zijn”. -</p> -<p>Raffles glimlachte ironisch, hij had zijn plan reeds vastgesteld en was vast besloten, -het ten uitvoer te brengen, want een andere gelegenheid zou hij waarschijnlijk niet -meer hebben om te vluchten. -</p> -<p>„Het doet mij leed, edelachtbare, ik zal u dat genoegen niet kunnen doen!” -</p> -<p>„Gij weigert, om mij de behulpzame hand te bieden bij het ontmaskeren van deze misdadigers?” -vroeg Bastien verbaasd. -</p> -<p>„Ik heb alles gezegd, wat ik er van weet,” antwoordde Raffles glimlachend, „ik heb -u mijn hulp verleend, de moordenaars bevinden zich in handen der justitie en nadat -deze man zooeven heeft bekend, kan het niet moeilijk meer zijn, deze zaak tot een -goed eind te brengen. -</p> -<p><span class="corr" title="Niet in bron">„</span>Mijn hulp hebt gij dus niet meer noodig, maar zelfs als dit wel het geval zou zijn, -zou ik u tot mijn spijt niet meer van dienst kunnen zijn.” -</p> -<p>Bij die woorden gleed een glimlach vol hoonende ironie over het gelaat van den spreker. -</p> -<p>„Want,” vervolgde hij, „ik ben niet van plan om langer hier te blijven!” -</p> -<p>„Wat beteekent dat?” riep de rechter van instructie met de grootste verbazing uit, -„wilt gij vluchten?” -</p> -<p>„Zeker!” antwoordde Raffles met een vriendelijk lachje, „en gij zult mij dat niet -kunnen beletten!” -</p> -<p>Baxter, die in angstige spanning naar de spottende woorden van zijn vijand had geluisterd, -sprong nu naar Raffles toe, want hij vermoedde, dat zijn prooi op het punt stond om -hem te ontglippen. -</p> -<p>Maar op dit oogenblik gingen de schijnbaar aan elkaar gebonden handen van Raffles -uiteen, de Engelsche detective kreeg een vreeselijken stoot in de borst, waardoor -hij met geweldige kracht in een hoek van de kamer werd geslingerd. -</p> -<p>Daarop snelde Raffles naar de tafel van den rechter <span class="pageNum" id="pb29">[<a href="#pb29">29</a>]</span>van instructie en bliksemsnel, nog voordat Bastien begreep wat er gebeurde, had de -gevangene zijn eigen Browning revolver gegrepen, die men hem den vorigen dag had afgenomen. -</p> -<p>Met een enkelen sprong stond Raffles op de vensterbank van het geopende raam. -</p> -<p>„Adieu heeren, als gij Raffles ooit weer te pakken mocht krijgen, moet gij hem beter -bewaken!” -</p> -<p>Baxter was weer opgestaan en, hoewel de revolver dreigend op hem was gericht, snelde -hij naar het venster, om den vluchteling tegen te houden. -</p> -<p>Maar lachend wierp Raffles hem het wapen voor de voeten en met een geweldigen sprong -vloog hij uit het raam van het paleis van justitie de Seine in. -</p> -<p>Nu had Baxter het raam bereikt en nog juist kon hij zien, hoe zijn gevangene in de -troebele golven van de Seine verdween. (Zie het <a href="#cover-image">titelblad</a>). -</p> -<p>De groote bel van het paleis van justitie weerklonk door het geheele gebouw. -</p> -<p>„Raffles is ontsnapt,” klonk het door de gangen en een talrijke menschenmassa snelde -in een oogenblik naar de oevers van de rivier, om te zien, waar de vluchteling weer -zou komen opduiken. -</p> -<p>Maar tevergeefs, geen spoor was van den gentleman-dief te ontdekken. -</p> -<p>Niemand zag, dat een man zich vastklampte aan het kleine bootje, dat bevestigd was -aan een passagiersboot, die in de richting naar Point du Jour stoomde. Het gelaat -van dien man was verborgen door de kiel van het kleine vaartuigje, dat gedeeltelijk -boven het water uitstak; zijn handen omklemden met krachtigen greep het roer, dat -door het water gleed. -</p> -<p>Zoo ging Raffles, terwijl een onafzienbare menschen-menigte hem tevergeefs zocht en -terwijl de tijding van zijn vlucht reeds door de straten van Parijs weerklonk, zijn -opnieuw verkregen vrijheid tegemoet. -<span class="pageNum" id="pb30">[<a href="#pb30">30</a>]</span></p> -</div> -</div> -<div id="ch9" class="div1 last-child chapter"><span class="pageNum">[<a href="#ch9.toc">Inhoud</a>]</span><div class="divHead"> -<h2 class="label">NEGENDE HOOFDSTUK.</h2> -<h2 class="main">IN DE VRIJHEID TERUG.</h2> -</div> -<div class="divBody"> -<p class="first">De „Mouche”, een der kleine Seine stoombooten, die op geregelde tijden varen ten dienste -van het drukke verkeer langs de rivier, gleed voort over de geel-troebele golven en -nam koers naar de rechterzijde der rivier om aan den steiger dichtbij het reuzengebouw -van het Louvre aan te leggen. -</p> -<p>Het kleine reddingsbootje, dat als een notedop op en neer schommelde, volgde alle -bewegingen van het schip, waaraan het door een stevig touw was verbonden. -</p> -<p>Terwijl de „Mouche” aan de kade aanlegde, om daar nieuwe passagiers, die reeds stonden -te wachten, op te nemen, schoof het kleine bootje, als door den stroom meegevoerd, -vlak langs den oevermuur tot onder de landingsbrug, voor zoover het kabeltouw, waaraan -het vast lag, dit veroorloofde. -</p> -<p>In het gewoel van het drukke verkeer lette niemand op deze beweging van het kleine -vaartuig, dat nu met den voorsteven geheel onder den houten steiger verborgen was. -</p> -<p>En toch, als iemand er op dit oogenblik aan had gedacht daaronder eens een kijkje -te nemen, die zou een ontdekking hebben gedaan, welke van hef allergrootste belang -was voor de politie van alle landen, maar vooral voor de Parijsche overheid! -</p> -<p>Vanonder de kiel van het bootje kwam zeer behoedzaam het van water druipende hoofd -van een man te voorschijn, wiens verdere lichaam onder de oppervlakte van het water -in de rivier verborgen was. -</p> -<p>Zelfs het hoofd bevond zich nog gedeeltelijk onder water, alleen het gelaat bleef -boven. -</p> -<p>Het was Raffles! -</p> -<p>Hij bevond zich op dat oogenblik niet in den allerprettigsten toestand, want, hoe -gemakkelijk het ook voor hem was om op deze manier aan het oog der politie te ontgaan, -minder licht zou het hem vallen, weer aan dit koele bad te ontkomen, ten minste als -hij het wilde vermijden om dadelijk weer in handen der politie te vallen. -</p> -<p>Hier op deze drukke plaats in het midden der stad viel er in het geheel niet aan te -denken, om aan land te gaan. -</p> -<p>Een druipnat persoon, die bij klaarlichten dag uit de golven der Seine te voorschijn -kwam om zich tusschen de menschen te begeven, zou zoodanig opvallen, dat de agenten -van politie, die overal in den omtrek aan het zoeken waren, zeker zoo veel belangstelling -voor hem aan den dag zouden leggen, als Raffles liever niet had. -</p> -<p>Er bleef hem dus niets anders over dan te wachten. -</p> -<p>Voorzichtig waagde hij het, vanuit zijn schuilplaats een blik stroomopwaarts te werpen -naar de kade bij het paleis van justitie. -</p> -<p>Op dezen tamelijk grooten afstand kon hij niet alles even duidelijk onderscheiden, -maar dank zij zijn uitstekende oogen kon de vluchteling toch zien, dat de opgewondenheid -van de menigte, die daar saamgestroomd was, door zijn persoon was teweeggebracht. -<span class="pageNum" id="pb31">[<a href="#pb31">31</a>]</span></p> -<p>Hij zag verscheiden hoofden over den kademuur gebogen, om in het water te kijken. -</p> -<p>Raffles moest onwillekeurig lachen bij de gedachte aan de verbazing van zijn vriend, -kapitein Baxter, die zijn prooi, welke hij reeds zoo veilig waande, weer voor zijn -oogen zag verdwijnen. -</p> -<p>Maar de gedachte aan zijn eigen veiligheid liet hem niet veel tijd over om hier stille -triomfen te vieren. -</p> -<p>Hij hoorde, dat boven zijn hoofd de loopplank weer weggetrokken werd. De „Mouche” -had haar passagiers opgenomen en maakte zich gereed om haar weg te vervolgen. -</p> -<p>Behoedzaam verborg Raffles zich weer onder de ronde kiel van het bootje. Met zijn -beenen omklemde hij de kielstang, zijn handen hielden het roer onder de wateroppervlakte -vast en zijn gelaat met groote moeite verborgen houdend onder den rand der boot, zoodat -slechts een klein gedeelte boven het water uitkwam, juist genoeg om nog adem te kunnen -halen, vervolgde hij zijn tocht door de rivier. -</p> -<p>Het verblijf in het water hinderde hem niet. -</p> -<p>Integendeel, dat was bij de zwoele temperatuur, welke dien dag heerschte, eerder aangenaam. -</p> -<p>Hinderlijk was alleen de vermoeiende houding, die hij moest aannemen om niet te worden -opgemerkt. -</p> -<p>De vaart duurde meer dan een uur en alleen de korte oogenblikken, waarin de „Mouche” -aan de talrijke aanlegplaatsen stillag, gaven hem de gelegenheid om even van houding -te veranderen. -</p> -<p>Die pauzes gebruikte de niet betalende passagier om zijn ledematen, die stijf en stram -werden door de ongewone houding, zooveel mogelijk in beweging te houden. -</p> -<p>Zijn plan stond vast. Zoodra de stoomboot de stad verliet, zoodra het schip de landelijke -oevers der Seine zou hebben bereikt, daar, waar inplaats van de hooge steenen kademuren, -die den stroom omgaven, zacht glooiende heuvels en dicht riet de bedding der rivier -insloten, zou hij het kleine bootje, dat hem zoo trouw meesleepte, vaarwel zeggen. -</p> -<p>Onder water zwemmend, om niet nog in het laatste oogenblik opgemerkt te worden door -de bemanning of de passagiers van de „Mouche”, zou hij het riet opzoeken, vanwaar -het hem niet moeilijk zou vallen om aan land te komen. -</p> -<p>De stoomboot had het Trocadero achter zich, de huizen van Passy gleden langzaam voorbij, -de laatste der monumentale bruggen, die binnen de grenzen der stad den stroom kruisen, -was reeds gepasseerd en aan beide zijden strekte zich het zonnige landschap uit. -</p> -<p>Het beslissende oogenblik was nu gekomen. -</p> -<p>Raffles wachtte nog, tot de boot op een bijzonder smal punt van de rivier was gekomen. -</p> -<p>Hij moest ervoor zorgen, dat de afstand, dien hij onder water door moest zwemmen, -zoo klein mogelijk was, want hoewel hij ervan overtuigd was, tot de goede zwemmers -te behooren, moest hij er toch rekening mee houden, dat zijn kleeren zich vol water -hadden gezogen en door hun veel grootere zwaarte hem het zwemmen niet gemakkelijker -zouden maken. -</p> -<p>Hij was er de man niet naar om zich door welke moeite dan ook, als deze onvermijdelijk -was, te laten afschrikken, maar ook was hij verstandig en ervaren genoeg om niet uit -dwaze ijdelheid en alleen om te zien, hoever zijn krachten gingen, zichzelf meer in -te spannen dan noodig was. -</p> -<p>De oevers kwamen nu dichter bij elkaar en het riet, dat langs den rechteroever groeide, -kon hoogstens vier of vijf meter van hem verwijderd zijn. -</p> -<p>Nog eenmaal haalde Raffles diep adem, daarop liet hij de kleine boot, die hem tot -hier had gebracht, met een flinken stoot los en in een paar slagen had hij het dichte -riet bereikt. -</p> -<p>Voorzichtig zette hij zijn voeten in den weeken bodem, richtte zich op en stak het -hoofd boven water. -</p> -<p>Door de lange riethalmen zag hij, dat de boot zich verwijderde en hij keek het vaartuig -na, totdat het bij de volgende bocht aan zijn oogen onttrokken was. -</p> -<p>Nu kwam het er op aan, op het droge te komen. -</p> -<p>De zon was intusschen ondergegaan. Slechts de <span class="pageNum" id="pb32">[<a href="#pb32">32</a>]</span>bleeke stralen van de maan vielen op het aardrijk neer. -</p> -<p>Hij beklom den oever en keek om zich heen. -</p> -<p>Een lichte plek aan den hemel wees hem, waar de stad lag. -</p> -<p>Zoekend liet hij zijn blikken langs het riet gaan en plotseling ontdekte hij, in het -groen verborgen, vlak aan den oever een bootje. -</p> -<p>Snel had hij zijn plan gemaakt. -</p> -<p>Hij liep naar het kleine vaartuigje, met een haastige beweging had hij het touw, waaraan -het vastlag, losgemaakt en met een sprong zat hij in het bootje. -</p> -<p>Snel greep hij de riemen, die in het notedopje lagen en met een paar slagen bevond -hij zich weer op de rivier, waar hij dicht langs het hooge riet voortgleed, zoodat -hij door dezen natuurlijken muur voor aller blikken verborgen was. -</p> -<p>Hij kon niet nagaan, hoe laat het was, want zijn horloge was tengevolge van het binnendringende -water blijven staan. -</p> -<p>Zoo goed het ging, wrong hij het water uit zijn kleeren, daarop stak hij dwars den -stroom over en ging aan land. -</p> -<p>Na eenig zoeken vond hij een huurrijtuig, waarvan hij gebruik maakte. -</p> -<p>In een half uur had hij Neuilly bereikt en al heel spoedig ontmoette hij de eerste -camelots, die de avondbladen te koop aanboden. -</p> -<p>Al dadelijk hoorde hij zijn eigen haam roepen. -</p> -<p>Hij hoorde de verkoopers het sensatienieuws van den dag uitschreeuwen en lachend luisterde -hij naar de heesche stemmen: -</p> -<p>„<i>De wonderlijke vlucht van den Engelschen meesterdief!</i>” -</p> -<p>„<i>De geheimzinnige vlucht van Raffles!</i>” -</p> -<p>„<i>Hij blijft verdwenen!</i>” -</p> -<p>„<i>Hij komt niet weer te voorschijn!</i>” -</p> -<p>Het was bijna tien uur, toen Raffles behoedzaam den voortuin van zijn huis in de Avenue -du Bois de Boulogne binnensloop. -</p> -<p>Haastig snelde hij de trap op en trad zijn studeerkamer binnen. -</p> -<p>Met een uitroep van blijde verrassing vloog zijn vriend Charly hem tegemoet. Vol angstige -spanning had de trouwe jongen op hem gewacht. -</p> -<p>„Dat is weer gelukt!” sprak Raffles met een glimlach, „maar ik geloof toch, dat het -verstandig van ons zou zijn, voor eenigen tijd afscheid te nemen van Parijs. Men moet -nooit met vuur spelen.” -</p> -<p>Hij ging zijn kleedkamer binnen en toen hij na een half uurtje daaruit weer te voorschijn -kwam, zou niemand, ook kapitein Baxter niet, in den eleganten man van de wereld John -Raffles hebben vermoed, dien hij dienzelfden morgen nog onder zijn eigen veilige bewaking -meende te hebben. -</p> -</div> -</div> -</div> -<div class="back"> -<div class="div1 notice"><span class="pageNum">[<a href="#toc">Inhoud</a>]</span><div class="divBody"> -<p class="first">Het volgend deel (nummer 17) zal bevatten: -</p> -<p class="center xxl">DE GESTRAFTE DON JUAN. -<span class="pageNum" id="pb33">[<a href="#pb33">33</a>]</span></p> -</div> -</div> -<div class="div1 cover"><span class="pageNum">[<a href="#toc">Inhoud</a>]</span><div class="divBody"> -<p class="first underline xd31e1176">Belooning: 1000 pond sterling. -</p> -<div class="table"> -<table class="xd31e138"> -<tr> -<td class="xd31e1179 cellLeft cellTop xd31e1183">Wie kent hem? -</td> -<td rowspan="2" class="rowspan xd31e1180 cellTop cellBottom"> -<div class="figure lordlisterwidth"><img src="images/lordlister.png" alt="Portret van Lord Lister." width="307" height="404"></div> -</td> -<td class="xd31e1179 cellRight cellTop xd31e1183">Wie heeft hem gezien? -</td> -</tr> -<tr> -<td class="xd31e1179 cellLeft cellBottom">Dat vraagt men in Scotland Yard! -</td> -<td class="xd31e1179 cellRight cellBottom">Dat vraagt heel Londen!</td> -</tr> -</table> -</div><p> -</p> -<p class="xd31e1198">Lord Lister <span class="underline xd31e1200">genaamd</span> John C. Raffles, <span class="xd31e1203">de geniaalste aller dieven</span> -</p> -<p class="xd31e1206">brengt alle gemoederen in beweging, is de schrik van woekeraars en geldschieters; -ontrooft hun door zijn listen hunne bezittingen, waarmede hij belaagde onschuld beschermt -en behoeftigen ondersteunt. -</p> -<p class="xd31e1208">Man van eer in alle opzichten -</p> -<p class="xd31e1206">spant hij wet en gerecht menigen strik en heeft steeds de voorvechters van edele levensbeschouwing -op zijn hand, nl. allen, die ervan overtuigd zijn, dat: -</p> -<p class="xd31e1212">Ongestraft veel misstanden, door de wet beschermd, blijven voortwoekeren. -</p> -<p class="xd31e1206">Men leze, hoe alles in het werk wordt gesteld, <b>Lord Lister</b>, genaamd <b>John C. Raffles</b>, den geniaalsten aller dieven, te vatten! -</p> -<div lang="en" class="div2 section warrant.en"><span class="pageNum">[<a href="#toc">Inhoud</a>]</span><table class="alignedText"> -<tr> -<td class="first" lang="en"> -<p class="first xd31e1223">WARRANT OF ARREST. -</p> -</td> -<td class="second" lang="nl"> -<p class="first"><span class="underline">Vertaling</span>: -</p> -<p class="xd31e1335">Bevel tot aanhouding. -</p> -</td> -</tr> -<tr> -<td class="first" lang="en"> -<p>Be it known unto all men by these presents that we hereby charge and warrant the apprehension -of the man described as under: -</p> -</td> -<td class="second" lang="nl"> -<p>Wij verzoeken de aanhouding van den man, wiens beschrijving hier volgt: -</p> -</td> -</tr> -<tr> -<td class="first" lang="en"> -<p class="xd31e1227">DESCRIPTION: -</p> -<div class="table"> -<table> -<tr> -<td class="cellLeft cellTop"><span class="ex">Name</span>: </td> -<td class="cellRight cellTop">Lord Edward Lister, alias John C. <span class="corr" id="xd31e1237" title="Bron: Sinclair">Raffles</span>. -</td> -</tr> -<tr> -<td class="cellLeft"><span class="ex">Age</span>: </td> -<td class="cellRight">32 to 35 years. -</td> -</tr> -<tr> -<td class="cellLeft"><span class="ex">Height</span>: </td> -<td class="cellRight">5 feet nine inches. -</td> -</tr> -<tr> -<td class="cellLeft"><span class="ex">Weight</span>: </td> -<td class="cellRight">176 pounds. -</td> -</tr> -<tr> -<td class="cellLeft"><span class="ex">Figure</span>: </td> -<td class="cellRight">Tall. -</td> -</tr> -<tr> -<td class="cellLeft"><span class="ex">Complexion</span>: </td> -<td class="cellRight">Dark. -</td> -</tr> -<tr> -<td class="cellLeft"><span class="ex">Hair</span>: </td> -<td class="cellRight">Black. -</td> -</tr> -<tr> -<td class="cellLeft"><span class="ex">Beard</span>: </td> -<td class="cellRight">A slight moustache. -</td> -</tr> -<tr> -<td class="cellLeft"><span class="ex">Eyes</span>: </td> -<td class="cellRight">Black. -</td> -</tr> -<tr> -<td class="cellLeft cellBottom"><span class="ex">Language</span>: </td> -<td class="cellRight cellBottom">English, French, German, Russian, etc.</td> -</tr> -</table> -</div><p> -</p> -</td> -<td class="second" lang="nl"> -<p class="xd31e1227">Beschrijving: -</p> -<div class="table"> -<table> -<tr> -<td class="cellLeft cellTop"><span class="ex">Naam</span>: </td> -<td class="cellRight cellTop">Lord Edward Lister, genaamd John C<span class="corr" id="xd31e1349" title="Niet in bron">.</span> Raffles. -</td> -</tr> -<tr> -<td class="cellLeft"><span class="ex">Leeftijd</span>: </td> -<td class="cellRight">32–35 jaar. -</td> -</tr> -<tr> -<td class="cellLeft"><span class="ex">Lengte</span>: </td> -<td class="cellRight">ongeveer 1,76 meter. -</td> -</tr> -<tr> -<td class="cellLeft"><span class="ex">Gewicht</span>: </td> -<td class="cellRight">80 kilo. -</td> -</tr> -<tr> -<td class="cellLeft"><span class="ex">Gestalte</span>: </td> -<td class="cellRight">slank. -</td> -</tr> -<tr> -<td class="cellLeft"><span class="ex">Gelaatskleur</span>: </td> -<td class="cellRight">donker. -</td> -</tr> -<tr> -<td class="cellLeft"><span class="ex">Haar</span>: </td> -<td class="cellRight">zwart. -</td> -</tr> -<tr> -<td class="cellLeft"><span class="ex">Baardgroei</span>: </td> -<td class="cellRight">kleine snor. -</td> -</tr> -<tr> -<td class="cellLeft"><span class="ex">Oogen</span>: </td> -<td class="cellRight">zwart. -</td> -</tr> -<tr> -<td class="cellLeft cellBottom"><span class="ex">Spreekt</span> </td> -<td class="cellRight cellBottom">Engelsch, Fransch, Duitsch, Russisch enz. enz.</td> -</tr> -</table> -</div><p> -</p> -</td> -</tr> -<tr> -<td class="first" lang="en"> -<p><span class="ex">Special notes</span>: The man poses as a gentleman of great distinction. Adopts a new role every other -day. Wears an eyeglass. Always accompanied by a young man—name unknown. -</p> -</td> -<td class="second" lang="nl"> -<p><span class="ex">Bijzondere kenteekenen</span>: Het optreden van den man kenmerkt zich door bijzonder goede manieren. Telkens een -ander uiterlijk. Draagt een monocle. Is in gezelschap van een jongeman, wiens naam -onbekend. -</p> -</td> -</tr> -<tr> -<td class="first" lang="en"> -<p>Charged with robbery. -</p> -<p>A reward of 1000 pounds sterling will be paid for the arrest of this man. -</p> -</td> -<td class="second" lang="nl"> -<p>Moet worden aangehouden als dief. Voor zijn aanhouding betalen wij een prijs van 1000 -pond sterling. -</p> -</td> -</tr> -<tr> -<td class="first" lang="en"> -<p class="xd31e1227">Headquarters—Scotland Yard. -</p> -<p class="dateline"><span class="ex">London</span>, 1<sup>st</sup> October 1908. -</p> -<p class="signed"><b>Police Inspector</b>,<br> -<span class="ex">Horny.</span> -</p> -</td> -<td class="second" lang="nl"> -<p><b><i>Het Hoofdbureau van Politie Scotland-Yard.</i></b> -</p> -<p class="dateline"><span class="ex">Londen</span>, 1. Oktober 1908. -</p> -<p class="signed"><b><span class="corr" id="xd31e1431" title="Bron: Inspekteur">Inspecteur</span> van Politie</b><br> -(get.) <span class="ex">Horny</span>. -</p> -</td> -</tr> -</table> -</div> -</div> -</div> -<div class="div1 imprint"><span class="pageNum">[<a href="#toc">Inhoud</a>]</span><div class="divBody"> -<p class="first xd31e1440">Roman-Boekhandel <span class="xd31e1442">voorheen</span> A. Eichler -</p> -<p class="xd31e107">Singel 236—Amsterdam. -</p> -</div> -</div> -<div class="div1" id="toc"> -<h2 class="main">Inhoudsopgave</h2> -<table summary="Inhoudsopgave"> -<tr id="ch1.toc"> -<td class="tocDivNum">I. </td> -<td class="tocDivTitle"><a href="#ch1">OP HET SPOOR.</a></td> -<td class="tocPageNum"><a class="pageref" href="#ch1">1</a></td> -</tr> -<tr id="ch2.toc"> -<td class="tocDivNum">II. </td> -<td class="tocDivTitle"><a href="#ch2">HET HUIS VAN DEN WOEKERAAR.</a></td> -<td class="tocPageNum"><a class="pageref" href="#ch2">4</a></td> -</tr> -<tr id="ch3.toc"> -<td class="tocDivNum">III. </td> -<td class="tocDivTitle"><a href="#ch3">IN HET HOL VAN APACHEN.</a></td> -<td class="tocPageNum"><a class="pageref" href="#ch3">7</a></td> -</tr> -<tr id="ch4.toc"> -<td class="tocDivNum">IV. </td> -<td class="tocDivTitle"><a href="#ch4">DE MOORD.</a></td> -<td class="tocPageNum"><a class="pageref" href="#ch4">11</a></td> -</tr> -<tr id="ch5.toc"> -<td class="tocDivNum">V. </td> -<td class="tocDivTitle"><a href="#ch5">GEVANGEN.</a></td> -<td class="tocPageNum"><a class="pageref" href="#ch5">15</a></td> -</tr> -<tr id="ch6.toc"> -<td class="tocDivNum">VI. </td> -<td class="tocDivTitle"><a href="#ch6">DE ONTDEKKING.</a></td> -<td class="tocPageNum"><a class="pageref" href="#ch6">18</a></td> -</tr> -<tr id="ch7.toc"> -<td class="tocDivNum">VII. </td> -<td class="tocDivTitle"><a href="#ch7">HET VERHOOR.</a></td> -<td class="tocPageNum"><a class="pageref" href="#ch7">20</a></td> -</tr> -<tr id="ch8.toc"> -<td class="tocDivNum">VIII. </td> -<td class="tocDivTitle"><a href="#ch8">DE VLUCHT VAN RAFFLES.</a></td> -<td class="tocPageNum"><a class="pageref" href="#ch8">24</a></td> -</tr> -<tr id="ch9.toc"> -<td class="tocDivNum">IX. </td> -<td class="tocDivTitle"><a href="#ch9">IN DE VRIJHEID TERUG.</a></td> -<td class="tocPageNum"><a class="pageref" href="#ch9">30</a></td> -</tr> -</table> -</div> -<div class="transcriberNote"> -<h2 class="main">Colofon</h2> -<h3 class="main">Beschikbaarheid</h3> -<p class="first">Dit eBoek is voor kosteloos gebruik door iedereen overal, met vrijwel geen beperkingen -van welke soort dan ook. U mag het kopiëren, weggeven of hergebruiken onder de voorwaarden -van de Project Gutenberg Licentie in dit eBoek of on-line op <a class="seclink xd31e41" title="Externe link" href="https://www.gutenberg.org/">www.gutenberg.org</a>. -</p> -<p>Dit eBoek is geproduceerd door het on-line gedistribueerd correctieteam op <a class="seclink xd31e41" title="Externe link" href="https://www.pgdp.net/">www.pgdp.net</a>. -</p> -<h3 class="main">Metadata</h3> -<table class="colophonMetadata" summary="Metadata"> -<tr> -<td><b>Titel:</b></td> -<td>Lord Lister No. 16: Bij de Parijsche Apachen</td> -<td></td> -</tr> -<tr> -<td><b>Auteur:</b></td> -<td>Theo von Blankensee [Pseudoniem van Mathias Blank (1881–1928)]</td> -<td><a href="https://viaf.org/viaf/8133268/" class="seclink">Info</a></td> -</tr> -<tr> -<td><b>Auteur:</b></td> -<td>Kurt Matull (1872–1930?)</td> -<td><a href="https://viaf.org/viaf/56770919/" class="seclink">Info</a></td> -</tr> -<tr> -<td><b>Aanmaakdatum bestand:</b></td> -<td>2022-11-09 20:36:33 UTC</td> -<td></td> -</tr> -<tr> -<td><b>Taal:</b></td> -<td>Nederlands (Spelling De Vries-Te Winkel)</td> -<td></td> -</tr> -<tr> -<td><b>Oorspronkelijke uitgiftedatum:</b></td> -<td>[1910]</td> -<td></td> -</tr> -<tr> -<td><b>Trefwoorden:</b></td> -<td>Detective and mystery stories -- Periodicals</td> -<td></td> -</tr> -<tr> -<td><b></b></td> -<td>Dime novels -- Periodicals</td> -<td></td> -</tr> -</table> -<h3 class="main">Codering</h3> -<p class="first">Dit boek is weergegeven in oorspronkelijke schrijfwijze. Afgebroken woorden aan het -einde van de regel zijn stilzwijgend hersteld. Kennelijke zetfouten in het origineel -zijn verbeterd. Deze verbeteringen zijn aangegeven in de colofon aan het einde van -dit boek.</p> -<h3 class="main">Documentgeschiedenis</h3> -<ul> -<li>2022-11-08 Begonnen. -</li> -</ul> -<h3 class="main">Verbeteringen</h3> -<p>De volgende verbeteringen zijn aangebracht in de tekst:</p> -<table class="correctionTable" summary="Overzicht van verbeteringen aangebracht in de tekst."> -<tr> -<th>Bladzijde</th> -<th>Bron</th> -<th>Verbetering</th> -<th>Bewerkingsafstand</th> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e157">2</a>, <a class="pageref" href="#xd31e1349">33</a></td> -<td class="width40 bottom" lang="nl-1900"> -[<i>Niet in bron</i>] -</td> -<td class="width40 bottom" lang="nl-1900">.</td> -<td class="bottom">1</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><i title="26 gevallen">Passim. -</i></td> -<td class="width40 bottom" lang="nl-1900"> -[<i>Niet in bron</i>] -</td> -<td class="width40 bottom" lang="nl-1900">„</td> -<td class="bottom">1</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e235">4</a></td> -<td class="width40 bottom" lang="nl-1900">Carolie</td> -<td class="width40 bottom" lang="nl-1900">Coralie</td> -<td class="bottom">2</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e368">8</a></td> -<td class="width40 bottom" lang="nl-1900">witgekalte</td> -<td class="width40 bottom" lang="nl-1900">witgekalkte</td> -<td class="bottom">1</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e481">12</a></td> -<td class="width40 bottom" lang="nl-1900">ééns</td> -<td class="width40 bottom" lang="nl-1900">eens</td> -<td class="bottom">2 / 0</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e619">16</a></td> -<td class="width40 bottom" lang="nl-1900">aanwezighed</td> -<td class="width40 bottom" lang="nl-1900">aanwezigheid</td> -<td class="bottom">1</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e1004">27</a></td> -<td class="width40 bottom" lang="nl-1900"> -[<i>Niet in bron</i>] -</td> -<td class="width40 bottom" lang="nl-1900">”</td> -<td class="bottom">1</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e1018">27</a></td> -<td class="width40 bottom" lang="nl-1900">heerscht</td> -<td class="width40 bottom" lang="nl-1900">heerschte</td> -<td class="bottom">1</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e1237">33</a></td> -<td class="width40 bottom" lang="en">Sinclair</td> -<td class="width40 bottom" lang="en">Raffles</td> -<td class="bottom">7</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e1431">33</a></td> -<td class="width40 bottom" lang="nl-1900">Inspekteur</td> -<td class="width40 bottom" lang="nl-1900">Inspecteur</td> -<td class="bottom">1</td> -</tr> -</table> -</div> -</div> -<div lang='en' xml:lang='en'> -<div style='display:block; margin-top:4em'>*** END OF THE PROJECT GUTENBERG EBOOK <span lang='nl' xml:lang='nl'>LORD LISTER NO. 0016: BIJ DE PARIJSCHE APACHEN</span> ***</div> -<div style='text-align:left'> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -Updated editions will replace the previous one—the old editions will -be renamed. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -Creating the works from print editions not protected by U.S. copyright -law means that no one owns a United States copyright in these works, -so the Foundation (and you!) can copy and distribute it in the United -States without permission and without paying copyright -royalties. Special rules, set forth in the General Terms of Use part -of this license, apply to copying and distributing Project -Gutenberg™ electronic works to protect the PROJECT GUTENBERG™ -concept and trademark. Project Gutenberg is a registered trademark, -and may not be used if you charge for an eBook, except by following -the terms of the trademark license, including paying royalties for use -of the Project Gutenberg trademark. If you do not charge anything for -copies of this eBook, complying with the trademark license is very -easy. You may use this eBook for nearly any purpose such as creation -of derivative works, reports, performances and research. Project -Gutenberg eBooks may be modified and printed and given away—you may -do practically ANYTHING in the United States with eBooks not protected -by U.S. copyright law. Redistribution is subject to the trademark -license, especially commercial redistribution. -</div> - -<div style='margin-top:1em; font-size:1.1em; text-align:center'>START: FULL LICENSE</div> -<div style='text-align:center;font-size:0.9em'>THE FULL PROJECT GUTENBERG LICENSE</div> -<div style='text-align:center;font-size:0.9em'>PLEASE READ THIS BEFORE YOU DISTRIBUTE OR USE THIS WORK</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -To protect the Project Gutenberg™ mission of promoting the free -distribution of electronic works, by using or distributing this work -(or any other work associated in any way with the phrase “Project -Gutenberg”), you agree to comply with all the terms of the Full -Project Gutenberg™ License available with this file or online at -www.gutenberg.org/license. -</div> - -<div style='display:block; font-size:1.1em; margin:1em 0; font-weight:bold'> -Section 1. General Terms of Use and Redistributing Project Gutenberg™ electronic works -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.A. By reading or using any part of this Project Gutenberg™ -electronic work, you indicate that you have read, understand, agree to -and accept all the terms of this license and intellectual property -(trademark/copyright) agreement. If you do not agree to abide by all -the terms of this agreement, you must cease using and return or -destroy all copies of Project Gutenberg™ electronic works in your -possession. If you paid a fee for obtaining a copy of or access to a -Project Gutenberg™ electronic work and you do not agree to be bound -by the terms of this agreement, you may obtain a refund from the person -or entity to whom you paid the fee as set forth in paragraph 1.E.8. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.B. “Project Gutenberg” is a registered trademark. It may only be -used on or associated in any way with an electronic work by people who -agree to be bound by the terms of this agreement. There are a few -things that you can do with most Project Gutenberg™ electronic works -even without complying with the full terms of this agreement. See -paragraph 1.C below. There are a lot of things you can do with Project -Gutenberg™ electronic works if you follow the terms of this -agreement and help preserve free future access to Project Gutenberg™ -electronic works. See paragraph 1.E below. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.C. The Project Gutenberg Literary Archive Foundation (“the -Foundation” or PGLAF), owns a compilation copyright in the collection -of Project Gutenberg™ electronic works. Nearly all the individual -works in the collection are in the public domain in the United -States. If an individual work is unprotected by copyright law in the -United States and you are located in the United States, we do not -claim a right to prevent you from copying, distributing, performing, -displaying or creating derivative works based on the work as long as -all references to Project Gutenberg are removed. Of course, we hope -that you will support the Project Gutenberg™ mission of promoting -free access to electronic works by freely sharing Project Gutenberg™ -works in compliance with the terms of this agreement for keeping the -Project Gutenberg™ name associated with the work. You can easily -comply with the terms of this agreement by keeping this work in the -same format with its attached full Project Gutenberg™ License when -you share it without charge with others. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.D. The copyright laws of the place where you are located also govern -what you can do with this work. Copyright laws in most countries are -in a constant state of change. If you are outside the United States, -check the laws of your country in addition to the terms of this -agreement before downloading, copying, displaying, performing, -distributing or creating derivative works based on this work or any -other Project Gutenberg™ work. The Foundation makes no -representations concerning the copyright status of any work in any -country other than the United States. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.E. Unless you have removed all references to Project Gutenberg: -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.E.1. The following sentence, with active links to, or other -immediate access to, the full Project Gutenberg™ License must appear -prominently whenever any copy of a Project Gutenberg™ work (any work -on which the phrase “Project Gutenberg” appears, or with which the -phrase “Project Gutenberg” is associated) is accessed, displayed, -performed, viewed, copied or distributed: -</div> - -<blockquote> - <div style='display:block; margin:1em 0'> - This eBook is for the use of anyone anywhere in the United States and most - other parts of the world at no cost and with almost no restrictions - whatsoever. You may copy it, give it away or re-use it under the terms - of the Project Gutenberg License included with this eBook or online - at <a href="https://www.gutenberg.org">www.gutenberg.org</a>. If you - are not located in the United States, you will have to check the laws - of the country where you are located before using this eBook. - </div> -</blockquote> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.E.2. If an individual Project Gutenberg™ electronic work is -derived from texts not protected by U.S. copyright law (does not -contain a notice indicating that it is posted with permission of the -copyright holder), the work can be copied and distributed to anyone in -the United States without paying any fees or charges. If you are -redistributing or providing access to a work with the phrase “Project -Gutenberg” associated with or appearing on the work, you must comply -either with the requirements of paragraphs 1.E.1 through 1.E.7 or -obtain permission for the use of the work and the Project Gutenberg™ -trademark as set forth in paragraphs 1.E.8 or 1.E.9. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.E.3. If an individual Project Gutenberg™ electronic work is posted -with the permission of the copyright holder, your use and distribution -must comply with both paragraphs 1.E.1 through 1.E.7 and any -additional terms imposed by the copyright holder. Additional terms -will be linked to the Project Gutenberg™ License for all works -posted with the permission of the copyright holder found at the -beginning of this work. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.E.4. Do not unlink or detach or remove the full Project Gutenberg™ -License terms from this work, or any files containing a part of this -work or any other work associated with Project Gutenberg™. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.E.5. Do not copy, display, perform, distribute or redistribute this -electronic work, or any part of this electronic work, without -prominently displaying the sentence set forth in paragraph 1.E.1 with -active links or immediate access to the full terms of the Project -Gutenberg™ License. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.E.6. You may convert to and distribute this work in any binary, -compressed, marked up, nonproprietary or proprietary form, including -any word processing or hypertext form. However, if you provide access -to or distribute copies of a Project Gutenberg™ work in a format -other than “Plain Vanilla ASCII” or other format used in the official -version posted on the official Project Gutenberg™ website -(www.gutenberg.org), you must, at no additional cost, fee or expense -to the user, provide a copy, a means of exporting a copy, or a means -of obtaining a copy upon request, of the work in its original “Plain -Vanilla ASCII” or other form. Any alternate format must include the -full Project Gutenberg™ License as specified in paragraph 1.E.1. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.E.7. Do not charge a fee for access to, viewing, displaying, -performing, copying or distributing any Project Gutenberg™ works -unless you comply with paragraph 1.E.8 or 1.E.9. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.E.8. You may charge a reasonable fee for copies of or providing -access to or distributing Project Gutenberg™ electronic works -provided that: -</div> - -<div style='margin-left:0.7em;'> - <div style='text-indent:-0.7em'> - • You pay a royalty fee of 20% of the gross profits you derive from - the use of Project Gutenberg™ works calculated using the method - you already use to calculate your applicable taxes. The fee is owed - to the owner of the Project Gutenberg™ trademark, but he has - agreed to donate royalties under this paragraph to the Project - Gutenberg Literary Archive Foundation. Royalty payments must be paid - within 60 days following each date on which you prepare (or are - legally required to prepare) your periodic tax returns. Royalty - payments should be clearly marked as such and sent to the Project - Gutenberg Literary Archive Foundation at the address specified in - Section 4, “Information about donations to the Project Gutenberg - Literary Archive Foundation.” - </div> - - <div style='text-indent:-0.7em'> - • You provide a full refund of any money paid by a user who notifies - you in writing (or by e-mail) within 30 days of receipt that s/he - does not agree to the terms of the full Project Gutenberg™ - License. You must require such a user to return or destroy all - copies of the works possessed in a physical medium and discontinue - all use of and all access to other copies of Project Gutenberg™ - works. - </div> - - <div style='text-indent:-0.7em'> - • You provide, in accordance with paragraph 1.F.3, a full refund of - any money paid for a work or a replacement copy, if a defect in the - electronic work is discovered and reported to you within 90 days of - receipt of the work. - </div> - - <div style='text-indent:-0.7em'> - • You comply with all other terms of this agreement for free - distribution of Project Gutenberg™ works. - </div> -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.E.9. If you wish to charge a fee or distribute a Project -Gutenberg™ electronic work or group of works on different terms than -are set forth in this agreement, you must obtain permission in writing -from the Project Gutenberg Literary Archive Foundation, the manager of -the Project Gutenberg™ trademark. Contact the Foundation as set -forth in Section 3 below. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.F. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.F.1. Project Gutenberg volunteers and employees expend considerable -effort to identify, do copyright research on, transcribe and proofread -works not protected by U.S. copyright law in creating the Project -Gutenberg™ collection. Despite these efforts, Project Gutenberg™ -electronic works, and the medium on which they may be stored, may -contain “Defects,” such as, but not limited to, incomplete, inaccurate -or corrupt data, transcription errors, a copyright or other -intellectual property infringement, a defective or damaged disk or -other medium, a computer virus, or computer codes that damage or -cannot be read by your equipment. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.F.2. LIMITED WARRANTY, DISCLAIMER OF DAMAGES - Except for the “Right -of Replacement or Refund” described in paragraph 1.F.3, the Project -Gutenberg Literary Archive Foundation, the owner of the Project -Gutenberg™ trademark, and any other party distributing a Project -Gutenberg™ electronic work under this agreement, disclaim all -liability to you for damages, costs and expenses, including legal -fees. YOU AGREE THAT YOU HAVE NO REMEDIES FOR NEGLIGENCE, STRICT -LIABILITY, BREACH OF WARRANTY OR BREACH OF CONTRACT EXCEPT THOSE -PROVIDED IN PARAGRAPH 1.F.3. YOU AGREE THAT THE FOUNDATION, THE -TRADEMARK OWNER, AND ANY DISTRIBUTOR UNDER THIS AGREEMENT WILL NOT BE -LIABLE TO YOU FOR ACTUAL, DIRECT, INDIRECT, CONSEQUENTIAL, PUNITIVE OR -INCIDENTAL DAMAGES EVEN IF YOU GIVE NOTICE OF THE POSSIBILITY OF SUCH -DAMAGE. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.F.3. LIMITED RIGHT OF REPLACEMENT OR REFUND - If you discover a -defect in this electronic work within 90 days of receiving it, you can -receive a refund of the money (if any) you paid for it by sending a -written explanation to the person you received the work from. If you -received the work on a physical medium, you must return the medium -with your written explanation. The person or entity that provided you -with the defective work may elect to provide a replacement copy in -lieu of a refund. If you received the work electronically, the person -or entity providing it to you may choose to give you a second -opportunity to receive the work electronically in lieu of a refund. If -the second copy is also defective, you may demand a refund in writing -without further opportunities to fix the problem. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.F.4. Except for the limited right of replacement or refund set forth -in paragraph 1.F.3, this work is provided to you ‘AS-IS’, WITH NO -OTHER WARRANTIES OF ANY KIND, EXPRESS OR IMPLIED, INCLUDING BUT NOT -LIMITED TO WARRANTIES OF MERCHANTABILITY OR FITNESS FOR ANY PURPOSE. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.F.5. Some states do not allow disclaimers of certain implied -warranties or the exclusion or limitation of certain types of -damages. If any disclaimer or limitation set forth in this agreement -violates the law of the state applicable to this agreement, the -agreement shall be interpreted to make the maximum disclaimer or -limitation permitted by the applicable state law. The invalidity or -unenforceability of any provision of this agreement shall not void the -remaining provisions. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.F.6. INDEMNITY - You agree to indemnify and hold the Foundation, the -trademark owner, any agent or employee of the Foundation, anyone -providing copies of Project Gutenberg™ electronic works in -accordance with this agreement, and any volunteers associated with the -production, promotion and distribution of Project Gutenberg™ -electronic works, harmless from all liability, costs and expenses, -including legal fees, that arise directly or indirectly from any of -the following which you do or cause to occur: (a) distribution of this -or any Project Gutenberg™ work, (b) alteration, modification, or -additions or deletions to any Project Gutenberg™ work, and (c) any -Defect you cause. -</div> - -<div style='display:block; font-size:1.1em; margin:1em 0; font-weight:bold'> -Section 2. Information about the Mission of Project Gutenberg™ -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -Project Gutenberg™ is synonymous with the free distribution of -electronic works in formats readable by the widest variety of -computers including obsolete, old, middle-aged and new computers. It -exists because of the efforts of hundreds of volunteers and donations -from people in all walks of life. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -Volunteers and financial support to provide volunteers with the -assistance they need are critical to reaching Project Gutenberg™’s -goals and ensuring that the Project Gutenberg™ collection will -remain freely available for generations to come. In 2001, the Project -Gutenberg Literary Archive Foundation was created to provide a secure -and permanent future for Project Gutenberg™ and future -generations. To learn more about the Project Gutenberg Literary -Archive Foundation and how your efforts and donations can help, see -Sections 3 and 4 and the Foundation information page at www.gutenberg.org. -</div> - -<div style='display:block; font-size:1.1em; margin:1em 0; font-weight:bold'> -Section 3. Information about the Project Gutenberg Literary Archive Foundation -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -The Project Gutenberg Literary Archive Foundation is a non-profit -501(c)(3) educational corporation organized under the laws of the -state of Mississippi and granted tax exempt status by the Internal -Revenue Service. The Foundation’s EIN or federal tax identification -number is 64-6221541. Contributions to the Project Gutenberg Literary -Archive Foundation are tax deductible to the full extent permitted by -U.S. federal laws and your state’s laws. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -The Foundation’s business office is located at 809 North 1500 West, -Salt Lake City, UT 84116, (801) 596-1887. Email contact links and up -to date contact information can be found at the Foundation’s website -and official page at www.gutenberg.org/contact -</div> - -<div style='display:block; font-size:1.1em; margin:1em 0; font-weight:bold'> -Section 4. Information about Donations to the Project Gutenberg Literary Archive Foundation -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -Project Gutenberg™ depends upon and cannot survive without widespread -public support and donations to carry out its mission of -increasing the number of public domain and licensed works that can be -freely distributed in machine-readable form accessible by the widest -array of equipment including outdated equipment. Many small donations -($1 to $5,000) are particularly important to maintaining tax exempt -status with the IRS. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -The Foundation is committed to complying with the laws regulating -charities and charitable donations in all 50 states of the United -States. Compliance requirements are not uniform and it takes a -considerable effort, much paperwork and many fees to meet and keep up -with these requirements. We do not solicit donations in locations -where we have not received written confirmation of compliance. To SEND -DONATIONS or determine the status of compliance for any particular state -visit <a href="https://www.gutenberg.org/donate/">www.gutenberg.org/donate</a>. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -While we cannot and do not solicit contributions from states where we -have not met the solicitation requirements, we know of no prohibition -against accepting unsolicited donations from donors in such states who -approach us with offers to donate. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -International donations are gratefully accepted, but we cannot make -any statements concerning tax treatment of donations received from -outside the United States. U.S. laws alone swamp our small staff. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -Please check the Project Gutenberg web pages for current donation -methods and addresses. Donations are accepted in a number of other -ways including checks, online payments and credit card donations. To -donate, please visit: www.gutenberg.org/donate -</div> - -<div style='display:block; font-size:1.1em; margin:1em 0; font-weight:bold'> -Section 5. General Information About Project Gutenberg™ electronic works -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -Professor Michael S. Hart was the originator of the Project -Gutenberg™ concept of a library of electronic works that could be -freely shared with anyone. For forty years, he produced and -distributed Project Gutenberg™ eBooks with only a loose network of -volunteer support. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -Project Gutenberg™ eBooks are often created from several printed -editions, all of which are confirmed as not protected by copyright in -the U.S. unless a copyright notice is included. Thus, we do not -necessarily keep eBooks in compliance with any particular paper -edition. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -Most people start at our website which has the main PG search -facility: <a href="https://www.gutenberg.org">www.gutenberg.org</a>. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -This website includes information about Project Gutenberg™, -including how to make donations to the Project Gutenberg Literary -Archive Foundation, how to help produce our new eBooks, and how to -subscribe to our email newsletter to hear about new eBooks. -</div> - -</div> -</div> -</body> -</html> diff --git a/old/69325-h/images/lordlister.png b/old/69325-h/images/lordlister.png Binary files differdeleted file mode 100644 index e9e45f1..0000000 --- a/old/69325-h/images/lordlister.png +++ /dev/null diff --git a/old/69325-h/images/lordlister0016-front.jpg b/old/69325-h/images/lordlister0016-front.jpg Binary files differdeleted file mode 100644 index 5969a50..0000000 --- a/old/69325-h/images/lordlister0016-front.jpg +++ /dev/null diff --git a/old/69325-h/images/p0016-01.png b/old/69325-h/images/p0016-01.png Binary files differdeleted file mode 100644 index 4e66109..0000000 --- a/old/69325-h/images/p0016-01.png +++ /dev/null |
