diff options
Diffstat (limited to 'old/68937-0.txt')
| -rw-r--r-- | old/68937-0.txt | 3019 |
1 files changed, 0 insertions, 3019 deletions
diff --git a/old/68937-0.txt b/old/68937-0.txt deleted file mode 100644 index 4c60e1e..0000000 --- a/old/68937-0.txt +++ /dev/null @@ -1,3019 +0,0 @@ -The Project Gutenberg eBook of Lord Lister No. 0372: Een -Bolsjewistisch avontuur, by Kurt Matull - -This eBook is for the use of anyone anywhere in the United States and -most other parts of the world at no cost and with almost no restrictions -whatsoever. You may copy it, give it away or re-use it under the terms -of the Project Gutenberg License included with this eBook or online at -www.gutenberg.org. If you are not located in the United States, you -will have to check the laws of the country where you are located before -using this eBook. - -Title: Lord Lister No. 0372: Een Bolsjewistisch avontuur - -Authors: Kurt Matull - Theo Blakensee - Felix Hageman - -Release Date: September 8, 2022 [eBook #68937] - -Language: Dutch - -Produced by: the Online Distributed Proofreading Team at - https://www.pgdp.net/ for Project Gutenberg. - -*** START OF THE PROJECT GUTENBERG EBOOK LORD LISTER NO. 0372: EEN -BOLSJEWISTISCH AVONTUUR *** - - - - - LORD LISTER - GENAAMD RAFFLES - DE GROOTE ONBEKENDE. - - NO. 372 EEN BOLSJEWISTISCH AVONTUUR. - - - - - - - - -EEN BOLSJEWISTISCH AVONTUUR. - -HOOFDSTUK I. - -DE „PRESIDENT CARNOT”. - - -Het was zeer druk in de haven van Constanza, de voornaamste Roemeensche -haven aan de Zwarte Zee. - -De scheepvaart op deze grootste binnenzee van Europa had zich nog niet -lang hersteld, sedert de oorlog voorbij was. - -Het was dan ook niet verwonderlijk, dat alle reizigers, die zich naar -een of andere havenstad moesten begeven, aan de kust van de Zwarte Zee -gelegen, hetzij die tot Roemenië, Rusland, Bulgarije, Turkije of Klein -Azië behoorde, zich letterlijk verdrongen om een plaatsje te krijgen op -een van de weinige booten, die den dienst onderhielden. - -Voor het meerendeel waren het oude booten, slecht in de verf en slecht -onderhouden, met stoomketels, die ieder oogenblik den geest schenen te -zullen geven en meestal zoo smerig, dat men zich in normale -omstandigheden nog wel een paar maal bedacht zou hebben, alvorens zich -aan boord van deze drijvende varkenskotten te begeven. - -Thans echter was men maar al te verheugd, zich een plaats op een van -deze schepen te verzekeren—in de flauwe hoop, dat men wel ergens een -spoorwegaansluiting zou vinden, dat er bij toeval een trein zou loopen -van de plaats af, waar men voet aan wal zou zetten. - -In geheel Roemenië was het spoorwegverkeer nog altijd jammerlijk -ontwricht. - -Duizenden vervelooze personenwagens stonden kilometers ver op dood -spoor—zonder dat iemand zich blijkbaar om hun lot scheen te bekommeren -en zij werden er gezelschap gehouden door eenige honderden -stijfgeroeste locomotiefen, waarvan het wel leek, of geen macht ter -wereld meer in staat zou zijn, ze ooit weder in beweging te brengen. - -Slechts van Boekarest naar de voornaamste plaatsen, waaronder -Constanza, werd de dienst nog onderhouden, weliswaar verre van geregeld -en men moest soms dagenlang op een plaats wachten, maar als er eenmaal -een trein vertrokken was, dan bestond er groote kans, dat hij tenminste -het einddoel wel eens zou bereiken. - -Geduld, en een groote mate van opgewektheid, benevens een schier -onuitputtelijke beurs, dat was alles wat er van de reizigers verlangd -werd. - -Reeds gedurende eenige dagen, op de mare, dat van Constanza een schip -naar Constantinopel zou vertrekken, hadden zich tal van reizigers uit -Galatz, Braila, Boekarest, Roestschuk, Sadova en andere plaatsen in -groote getale naar Constanza opgemaakt. - -Daar zou in den vroegen morgen van een dag in het begin van den herfst, -de „President Carnot” vertrekken. - -Een groot Fransch stoomschip, dat in vroeger jaren van Brest op een -Zuid Amerikaansche haven had gevaren, maar na de vredesluiting voor een -goeden prijs aan een ondernemende Scheepvaartmaatschappij te Constanza -was verkocht. - -Met aanzienlijke kosten had men het schip, dat zeker wel een -uitzondering vormde, geheel gerestaureerd. - -Er waren drie klassen en men moest onder de zeer gegoeden behooren -wanneer men de passage eerste klasse kon betalen. - -De „President Carnot” volgde geen vaste route, maar voer nu eens hier, -dan weder daarheen, al naar de behoefte zich deed gevoelen. - -In den laatsten tijd was er bijzonder veel vraag geweest naar -Constantinopel, en daarom zou het schip ditmaal naar de hoofdstad van -Turkije trekken. - -Men zou echter als tusschenstations de havens Varna en Burgas aandoen, -niet alleen om reizigers aan boord te nemen, maar ook om diegenen af te -zetten, die daartoe den wensch hadden te kennen gegeven. - -Reeds zeer vroeg in den morgen begonnen de reizigers, die zich van te -voren reeds van een plaatsbewijs hadden moeten voorzien, zich aan boord -van de „President Carnot” te begeven. - -Het groote schip lag aan een der voornaamste steigers gemeerd, en drie -loopplanken onderhielden de verbinding met den vasten wal. - -Nog zelden had men ergens ter wereld voor den oorlog zulk een -zonderling allegaartje van reizigers kunnen opmerken, zelfs in de -cosmopolitische havensteden als Bombay, New-York of Singapore. - -Men trof er lieden van alle standen der Maatschappij—rijk gekleede -Russen, die bijtijds hun land waren ontvlucht met stug gelaat, en die -instinctief aansluiting bij elkander zochten, havelooze Roemeniërs die -wilden trachten elders hun fortuin te beproeven, die hun eigen land -waarschijnlijk niet meer kon onderhouden, Slovaken, Tsjechen, Bulgaren, -Serviërs, Armeniërs, en voorts vertegenwoordigers uit alle landen van -Europa. - -Duitschers naast Franschen, Hongaren naast Engelschen, en natuurlijk -ook de onvermijdelijke Amerikanen met hun als uit hout gesneden -gezichten, hun houten pijp, en hun wijde reiskleederen. - -De bagage leverde al een even bont schouwspel op—dure lederen koffers -die wel bijna een burgerfortuin moesten hebben gekost, en armoedige -bundeltjes, samengehouden door een rooden zakdoek, en aan een stok over -den schouder gedragen, zware reismanden, en armelijke papieren -handvaliesjes, die ieder oogenblik dreigden te barsten, zoo vol als men -ze had gestopt. - -Soms schreeuwend en scheldend, dan weer zwijgend en onverschillig al -naar de landaard, baanden de reizigers zich een weg over de drie smalle -loopplanken. - -Onder hen bevond zich een drietal personen, die blijkbaar bij elkander -hoorden. - -De oudste hunner kon ongeveer 40 jaar zijn, tenminste wanneer men moest -afgaan op zijn hoofdhaar, dat aan de slapen reeds een weinig begon te -grijzen, ofschoon de schittering in zijn staalgrijze oogen op groote -levenskracht en energie en onbuigzamen wil wees. - -Deze man was gekleed in een stevig reiscostuum, van grijsgeruite stof, -zijn hoofd was bedekt met een pet van dezelfde stof. - -In zijn rechter oog was een monocle geklemd, dat daar wel vastgekit -scheen te zijn. - -Het gladgeschoren gelaat was lichtbruin. - -Een zijner metgezellen was een jongeman van nog zeer jeugdigen leeftijd -met een grijsgespikkeld reispak. - -Hij had een vroolijk opgewekt gelaat, waarop nog geen enkel rimpeltje -te bespeuren viel, groote blauwe oogen, die schitterden van levenslust -en een eigenaardige blanke huid, waarop menige vrouw jaloersch geworden -zou zijn. - -Hij was bijna een hoofd kleiner dan zijn metgezel, en zooals zij daar -naast elkander stonden, wachtend tot de eerste drukte en het gedrang -voorbij zouden zijn, zou men ze wel voor vader en zoon hebben kunnen -aanzien. - -De derde man eindelijk was een ware reus. - -Hij was grooter dan de man met het grijze haar, en zijn geweldige -schouders, zijn breede borst en zijn zware vuisten wezen op een -geweldige kracht. - -Deze drie mannen waren John Raffles, de lang gezochte „Groote -Onbekende”, de vijand van de Londensche politie, de stoutmoedige -gentleman-inbreker: de jonge man met de vroolijke blauwe oogen was zijn -vriend Charly Brand, die in al zijn moeilijke avonturen deelde, en de -reus met de breede schouders was James Henderson, de derde in het -verbond, die den stoutmoedigen avonturier reeds menigmaal met -levensgevaar had gered—een dienst evenwel, die hem telkenmale met -woeker was terug betaald. - -Het zal wel niet nader behoeven te worden verklaard, dat Raffles zich -niet onder zijn eigen naam had laten inschrijven op de passagierslijst -van de „President Carnot” en reisde thans onder den aangenomen naam van -Graaf Palmhurst—een pseudoniem, wat hij meestal koos, wanneer hij -gegronde redenen had, om te beletten, dat men te Londen navraag deed -naar de verblijfplaats van Lord Aberdeen, onder welken naam de Groote -Onbekende reeds lange jaren in de Regent street woonde. - -Hoe hij hier kwam, wat hij hier deed, dat zullen de lezers weldra -vernemen uit het verdere verloop van dit verhaal. - -Nog een half uur en de boot zou moeten vertrekken. - -„Wordt het niet haast tijd, Edward, dat wij ons aan boord begeven?” -vroeg Charly, na een blik op zijn horloge te hebben geworpen. - -„Nog een oogenblikje, Charly. Het is nog zeer druk op de loopplanken en -ik vind het een belangwekkend gezicht, al deze menschen, -vertegenwoordigers van minstens twintig nationaliteiten, langs me heen -te zien trekken.” - -„Interessant zijn zij zeker, maar je vergeet mijn opmerking, dat ik -onder hen heel veel boeventronies ontdek, die mij niet zeer aanstaan,” -mompelde Charly. - -Raffles haalde glimlachend de schouders op. - -„Dat komt, omdat wij hier op den Balkan zijn, mijn jongen. Die -zoogenaamde boeventronies zijn hier als het ware inheemsch. Wij met -onze manier om onze gezichten kaal te scheren, zijn al zeer spoedig -geneigd, om iemand met baard en knevel te versieren met het epitethon -„boeventronies”. - -„Maar let liever eens op de schilderachtige gewaden, die de mannen en -vooral ook de vrouwen dragen. Ik wil er niet aan denken, dat er -misschien ooit een tijd zal aanbreken, waarop al die kostelijke -kleederdrachten tot het verleden zullen behooren. De hemel beware deze -menschen voor den invloed van het Westen.” - -„In dat opzicht moet ik je gelijk geven, Edward. Ik zou het zeer -betreuren wanneer de prachtige, schilderachtige, nationale costuums van -de Roemeensche, de Russische, de Grieksche en de Bulgaarsche vrouwen -werden afgeschaft.” - -„Zoover zijn wij gelukkig nog niet, mijn waarde,” hernam Raffles. „In -ieder geval zal het onzen tijd wel uithouden.” - -„Je blijft bij je voornemen, om tot het einddoel van de reis, -Constantinopel, mede te gaan?” - -„Ja, dat is het allerbeste. Wij hebben dan de meeste kans, weer in meer -beschaafde streken te lande te komen.” - -„Het klinkt misschien wat ondankbaar, Edward, maar ik zal den hemel -danken, als het zoover is. Het is natuurlijk maar verbeelding van mij, -maar ik heb het gevoel, alsof het hier op den Balkan stinkt naar uien, -knoflook en slechte sigarettentabak.” - -„Ik hoop, dat je indrukken zich niet daartoe beperken, Charly,” hernam -Raffles met een flauwen glimlach. „Er is hier waarlijk wel iets meer en -beters op te merken. Ik wil je echter halverwege tegemoet komen, en -erkennen, dat het reizen op het Balkan schiereiland op dit oogenblik -niet bepaald een vermaak is. En wanneer ik mij niet eens persoonlijk -had willen overtuigen, hoe het met mijn huizen in Boekarest gesteld -was, en wanneer ik hier niet een paar oude vrienden had willen -bezoeken, dan zou ik waarschijnlijk op dit oogenblik niet staan te -midden van een groep lieden, die, het moet gezegd, wel zeer sterk de -geuren uitwasemen, welke je zooeven noemde.” - -„Maar was er geen andere weg geweest om terug te keeren?” - -„Misschien wel, maar ik kies met opzet den omweg over Constantinopel.” - -„Waarom?” - -„Wel, omdat Constantinopel als het ware aan den ingang van de -Middellandsche Zee ligt.” - -„En wat zou dat?” - -„Kom, ik zal je maar niet langer laten vragen. - -„Het was mijn plan eens naar onze arme duikboot om te zien, welke wij -in de onderzeesche rots op de Afrikaansche kust in den steek hebben -moeten laten, omdat op een zeer noodlottig tijdstip, toen wij -achtervolgd werden door oorlogsschepen, onze schroefas ons in den steek -liet.” - -„Mijn hemel, dat ik dat kon vergeten,” riep Charly uit. „Het was anders -geen zaak om zoo ligt in het vergeetboek te geraken, want het had maar -weinig gescheeld, of het had ons hachje kunnen kosten. Het was een zeer -gevaarlijke tocht, en als het geluk ons niet gunstig was geweest, dan -zou het waarschijnlijk onze laatste geweest zijn.” - -„Intusschen ligt onze arme „Bruinvisch” daar nu gewond in het geheime, -groote hol, en het wordt hoog tijd, dat wij eens naar haar gaan -omzien.” - -„Ik kan mij volstrekt niet voorstellen, hoe je die boot nog ooit -gerepareerd krijgt.” - -„Dat zal je meevallen. De as bestaat uit verschillende deelen en het -stuk waar de breuk plaats vond, is gemakkelijk te vervangen. Met behulp -van Henderson, die zoo’n voortreffelijk monteur is, zal het een kwestie -van een week zijn.” - -„Maar dat stuk van de as?” - -„Dat is kant en klaar te koop bij iederen fabrikant van groote -motorjachten. Daarmede heb ik juist rekening gehouden met den bouw van -de „Bruinvisch”.” - -Terwijl de beide mannen met elkander zoo stonden te praten, minderde de -stroom van reizigers merkbaar, en eindelijk konden zij zich op hun -beurt aan boord begeven. - -Reeds vele dagen van te voren had Charly, die meestal dergelijke dingen -voor zijn rekening nam, een paar hutten der eerste klasse besproken. - -Een hofmeester, die behalve Fransch, ook nog Engelsch, Duitsch, -Russisch, Grieksch en Roemeensch bleek te kunnen spreken, wees hun met -vele buigingen den weg, want zijn scherp oog had in hen dadelijk de -schatrijke Engelsche of Amerikaansche toeristen meenen te herkennen. - -Zoodra het uur van het vertrek had geslagen, groote uitzondering in dit -land van wanorde en onregelmatigheid, werden de drie loopplanken -ingehaald, de stoomfluit liet een snerpend gefluit hooren, de beide -schroeven sloegen het gele water tot schuim, en langzaam verliet de -„President Carnot” de pier. - - - - - - - - -HOOFDSTUK II - -IN HANDEN DER BOLSJEWISTEN. - - -Het was een verrukkelijke morgen, doch buitengewoon warm voor den tijd -van het jaar, en de meeste reizigers bevonden zich dan ook aan dek. - -Het bleek Raffles al spoedig, dat de boot niet bijzonder veel behoefde -onder te doen, wat weelderige inrichting betreft, voor hare zusters in -West-Europa. - -De eetzaal was zeer groot, en ontving haar licht door een reusachtigen -koepel. - -De wanden waren versierd met paneelen, op den vloer lag een wijnrood -tapijt en men kon daar dineeren aan tafeltjes van verschillende -grootte, bestemd voor groote gezelschappen, maar ook voor groepjes van -twee, vier en zes personen. - -De hutten der eerste klasse waren uitstekend ingericht, en aan alles -kon men merken, dat de scheepvaartmaatschappij er op gerekend had, zeer -rijke en verwende reizigers aan boord te krijgen. - -En na het eerste ontbijt bleek het reeds, dat ook voor den inwendigen -mensch goed gezorgd was. - -Het eenige wat men de „President Carnot” zou kunnen verwijten, was, dat -zij wel wat heel langzaam liep—maar dit was een wijze -voorzorgsmaatregel van den kapitein, die heel goed wist, dat vele -gedeelten van de Zwarte Zee nog steeds onveilig werden gemaakt door -losgeslagen, drijvende mijnen, die ten tijde van den oorlog waren -uitgezet door de Russen, zoowel als door de Turken. - -De bemanning bestond voor het meerendeel uit Roemeniërs, maar de -kapitein was een Franschman, die vele jaren in Roemenië had geleefd, en -de taal des lands volkomen machtig was. - -Zoodra Raffles en Charly zich hadden overtuigd, dat hun bagage in de -hutten was gebracht, begaven zij zich naar het dek, om te genieten van -het verrukkelijk schouwspel, dat zich aan hun blikken vertoonde. - -Onder het lichtblauwe uitspansel, waaraan slechts een enkel wit wolkje -voortdreef, teekende zich de heerlijke kust af van de Dobroedcha met -haar dichte wouden, haar groene heuvels en haar weelderige akkers, die -hier meestal tegen de hellingen der bergen zijn aangelegd. - -Langzaam gleed de boot over de golven en vaak doemde een kleine stad -op, uit louter witte huizen bestaande, als een Fata Morgana, daar er -een zeer lichte nevel over het water hing, die de gewoone scherpte aan -alle omtrekken en vormen ontnam. - -Er was op gerekend, dat de tocht naar Constantinopel ongeveer drie -dagen zou duren. - -Op den eersten dag, laat in den avond, zou men Varna aandoen, in den -middag van den tweeden dag Burgos, en in beide havensteden zou men niet -langer dan een vol uur blijven liggen. - -Reeds was men al Adjidja en Tusla voorbij gevaren en beide steden waren -duidelijk zichtbaar geweest, want de boot bleef op slechts korten -afstand van de oevers. - -Omstreeks half twee in den middag werd het middagmaal opgediend en -Charly, die tamelijk verwend en een soort smulpaap was, moest erkennen, -dat het weinig te wenschen overliet—er waren abrikozen—er was zelfs -Rijnwijn. - -Hij wist echter ook, dat Raffles dan ook een verbazend groote som voor -de passage had moeten betalen, al was het dan waar, dat die som heel -wat zou slinken, wanneer zij eenmaal werd opgerekend in Engelsche -ponden. Toen de beide vrienden de eetzaal weder verlaten hadden, -Henderson had volgens zijn onveranderlijke gewoonte in het volkslogies -gedineerd, begaven zij zich weder naar het dek om daar hun sigaret te -rooken. - -Talrijke passagiers hadden desgelijks gedaan en men zag nu deftige -Turken met de roode fez op hun hoofd, rijk geworden Grieken, en anderen -langzaam rondwandelen, genietend van het heerlijke weder. - -„Het is merkwaardig,” zeide Charly na eenigen tijd op zachten toon. -„Maar ik zie die boeventronies ook onder de passagiers van de eerste -klasse.” - -Raffles haalde de schouders op en zeide: - -„Je vergeet steeds, dat wij hier niet in het Westen van Europa zijn. De -teint der menschen is eenmaal anders en wat wij in Engeland een -ongunstig uiterlijk zouden noemen, dat noemt men onder de Slaven zeer -waarschijnlijk een heel goed gezicht. Intusschen er is een kern van -waarheid in je bewering. Reeds in de eetzaal heb ik een paar mannen -opgemerkt, van wie een politierapport zou gewagen, dat het waren „als -heer gekleede personen”, die er wel een weinig afschrikkend uitzagen, -met hun zwarte, verwarde baarden en ongekamde haren en een woesten -blik.” - -Raffles had deze opmerking nauwelijks gemaakt of de beide vrienden -wendden zich verschrikt en verrast om—op de voorplecht hadden zij snel -achter elkaar een paar schoten meenen hooren vallen. - -„Wat was dat?” vroeg Charly verrast, terwijl hij Raffles verwonderd -aankeek. - -„Het klonk alsof er geschoten werd. Misschien een veete tusschen een -paar leden van de bemanning.” - -Maar weer had Raffles nauwelijks uitgesproken, of daar klonken opnieuw, -nu reeds wat dichter bij, drie scherpe knallen. - -„Maar voor den drommel, daar heeft een geregeld gevecht plaats,” riep -Charly verschrikt uit. „Laten wij spoedig eens gaan kijken.” - -Zij snelden over het breede promenade-dek van de voorzijde van het -schip en op hun weg daarheen ijlden verscheidene reizigers hen bleek en -zeer ontsteld tegemoet. - -„Wat is er toch aan de hand?” vroeg Charly nu werkelijk in de hoogste -mate ongerust, zonder dat hij zichzelf kon begrijpen waarom. - -„Ik weet het niet beter dan jij, Charly,” antwoordde Raffles een weinig -ongeduldig. - -Hij trachtte een paar van de passagiers onder het voortsnellen staande -te houden, maar dezen rukten zich los, en ijlden voort alsof zij een -groot gevaar te duchten hadden. - -Raffles en Charly waren nu bijna de commandobrug genaderd, en toen -geschiedde er iets, dat hun aanstonds den geheelen ernst van den -toestand maar al te duidelijk onder het oog bracht. - -Een vijftal mannen kwam snel aanstormen en allen waren met groote -Mauserpistolen gewapend, die van zeven tot negen schoten kunnen -afvuren, zonder opnieuw te worden geladen. - -Twee hunner bestormden de commandobrug aan de eene zijde, de drie -anderen snelden de trap aan den anderen kant op. - -En tegelijkertijd klonk een kreet over het schip, die dadelijk den -geheelen toestand ophelderde: - -„De Bolsjewisten!” - -Raffles en Charly bleven een oogenblik verstomd staan, zoo zeer had -deze plotselinge gebeurtenis hen verrast. Toen zij tot het besef kwamen -van de werkelijkheid, scheen het reeds te laat te zijn, om handelend op -te treden. - -De Bolsjewisten, of wat zij dan ook zijn mochten, hadden alles van te -voren blijkbaar tot in de minste onderdeelen geregeld. - -De vijf mannen, die de campagne waren opgesneld, hadden zich in een -ommezien meester gemaakt van den kapitein en van den roerganger. - -De tweede stuurman was zoo onvoorzichtig, zich te willen verzetten, en -dit kostte den ongelukkige het leven. Een kogel uit een der -Mauserpistolen velde hem neer. De kapitein, de stuurman en nog een -officier, die zich op de brug hadden bevonden, werden gebonden en -onmiddellijk namen twee der bandieten hun plaats in. - -Want dat men hier met roovers te doen had, wat of wie zij dan ook -waren, dat stond maar al te vast. - -Dit alles was zoo vlug in zijn werk gegaan, dat Raffles en Charly -nauwelijks tot het besef waren gekomen, van wat er eigenlijk -geschiedde. Maar toen riep Raffles ook uit: - -„Vervloekt. Zullen wij dit zoo maar dulden?” - -Hij bracht reeds de hand naar zijn zak, maar de arm was nog niet geheel -gedaald, of hij voelde zijn pols vast grijpen door sterke vuisten. - -Hij wendde zich snel om en keek in het woeste gelaat van een man, dien -hij aanstonds herkende als een van de lieden, op wie in de eetzaal zijn -aandacht was gevallen. Hij trachtte zich los te rukken, maar dadelijk -was er een andere bandiet bij de hand, die hem den loop van de revolver -tusschen de ribben drukte en in slecht Engelsch uitriep: - -„Geen beweging, of wij schieten.” - -Tegelijk stak hij zijn hand in den zak van Raffles, en haalde er een -kleine revolver uit, die hij over boord wierp. - -Daarna onderging Charly hetzelfde lot. - -Intusschen hadden op verschillende plaatsen van het groote schip -dezelfde tooneelen plaats. - -Men had het echter in de eerste plaats op de bemanning voorzien, die -uit ongeveer zestig koppen bestond. - -De ongewapende mannen konden gemakkelijk overmeesterd worden, onder de -bedreiging der Mauserpistolen werden zij door een twintigtal -Bolsjewisten bijeen gedreven en in het volkslogies opgesloten, waarvoor -een der bandieten de wacht hield. - -Het was onmogelijk te zeggen, waar de bandieten zoo eensklaps vandaan -kwamen. - -Het moesten er minstens veertig of vijftig zijn, en zij waren allen -juist op dezelfde wijze gewapend. - -Reeds aanstonds hadden zij een paar leden van de bemanning, die -tegenstand hadden durven bieden, lafhartig neergeschoten en de -ongelukkigen hadden hun verzet met den dood moeten boeten—hun bloed -verfde de witte planken van het voordek rood. - -Terwijl dit geschiedde en de bemanning machteloos was gemaakt, -verspreidden de Bolsjewisten zich over het geheele schip en zij hadden -al zeer weinig moeite met de passagiers, die zoodanig door den schrik -als het ware verlamd waren, dat verreweg de meesten er niet aan -dachten, eenig verzet te plegen, hetgeen reeds aanstonds uitgesloten -was voor degenen, die ongewapend waren. - -Een paar Franschen, wier noodlot wilde, dat zij een kleine Browning bij -zich droegen, en die ieder een Bolsjewist hadden neergelegd, werden -aanstonds door zeven of acht kogels gedood. - -En hierdoor werd zulk een schrik verwekt, dat de passagiers zich zelfs -niet meer durfden bewegen. - -Velen werden in hun hutten opgesloten, anderen werden weer op het -achterdek bijeen gedreven, en de rest werd in bedwang gehouden in de -groote eetzaal, de rookzaal, of de bibliotheek. Aanstonds waren de -Bolsjewisten begonnen, hun slachtoffers te fouilleeren. - -Ook dit geschiedde volgens een blijkbaar vooraf beraamde methode. - -Paarsgewijze stroopten de Bolsjewisten als het ware het geheele schip -af. - -Terwijl de een met opgeheven Mauser den doodelijk ontstelden passagier -in bedwang hield, onderzocht de ander zijn zakken en stopte alles van -waarde, dat hij daarin vond, in een grooten linnen zak, die al verdacht -veel geleek op een postzak, welke de bandieten waarschijnlijk elders -hadden gestolen. - -Sommige passagiers hadden een wapen bij zich, en in alle gevallen werd -hen dit afgenomen en aanstonds over boord geworpen. - - - - - - - - -HOOFDSTUK III. - -DE AFTOCHT. - - -Een groep van vijf Bolsjewisten had zich dadelijk naar de kajuit van -den kapitein begeven en zich daar meester gemaakt van alle -geldswaardige papieren welke zij er aantroffen en die den -opperbevelhebber in bewaring waren gegeven door angstige passagiers. - -Het was nog volkomen dag, toen dit alles plaats greep en men moest zich -verwonderen over de stoutmoedigheid van de bandieten, die zich niet -ontzagen, een schip van ruim zes duizend ton, met meer dan drie honderd -en zestig passagiers aan boord, en om zoo te zeggen in het gezicht van -de kust, leeg te plunderen. - -Het spreekt vanzelf, dat sommige van de passagiers er aanstonds aan -gedacht hadden, den marconist te waarschuwen, opdat deze het -s.o.s.-sein zou kunnen geven, waarop waarschijnlijk aanstonds hulp zou -komen opdagen, maar ook hierop bleken de Bolsjewisten bedacht te zijn -geweest, want de marconist was een der eersten die door de kerels -overvallen en machteloos gemaakt was. - -Zij waren zijn cabine binnen gedrongen, en hadden hem met een hevigen -vuistslag neergeveld, vóór hij wist wat er geschiedde. - -Aanstonds hadden de bandieten daarop het toestel voor het afzenden van -radiografische berichten onbruikbaar gemaakt. - -Er was nog geen half uur verloopen, sedert de eerste schoten gevallen -waren, en op dat tijdstip was het schip letterlijk kaal geplunderd. - -In de eerste en de tweede klasse hadden de Bolsjewisten letterlijk geen -kast ondoorzocht gelaten en wat gesloten was hadden zij met behulp van -bijlen en koevoeten met geweld geopend. - -Hier en daar hadden zich reizigers onder de smalle bedden of de -canapé’s verstopt, maar zij werden bijna allen ontdekt, en niet alleen -nam men hen alles af, maar tot straf werden zij bovendien nog -mishandeld ook. - -Wat Raffles en zijn twee metgezellen betreft, zij hadden er niet aan -kunnen denken, tegenstand te bieden. - -Henderson had te doen gekregen met een troep van twaalf Bolsjewisten. - -Hij bevond zich op dat oogenblik juist op weg naar zijn meester, want -hij hield zich meestal op het voordek op, het verblijf van de -tusschendekspassagiers. - -Door zijn drift verleid, en aanstonds begrijpende, wat er aan de hand -was, had hij een paar van de bandieten neergeslagen, maar bijna was hem -dit slecht vergaan, en als zijn aanvallers niet geweten hadden, dat hij -in dienst was van den schatrijken edelman, dan was het wel mogelijk -geweest, dat hij zijn stoutmoedigheid met den dood had moeten betalen. - -Nu bepaalden de Bolsjewisten zich er toe, hem bij tien tegelijk te -overvallen en met sterke touwen te binden. - -Een oogenblik had Raffles gehoopt, dat hij de passagiers zou kunnen -verzamelen en hen zou kunnen bewegen tegen de Bolsjewisten op te -rukken—minder vanwege hun bezittingen dan wel ter wille van zijn eigen -beurs. - -Hij moest hiervan echter spoedig afzien, want de passagiers waren -letterlijk verlamd van schrik, en durfden zich bijna zelfs niet -bewegen. - -Daarenboven hadden de bandieten hun aanstonds de wapens afgenomen—en al -vormden de passagiers een numerieke overmacht—zonder wapens zouden zij -toch niets kunnen uitrichten tegen de roovers. - -Raffles en Charly hadden zich dus kalm in hun lot geschikt—tezamen -ongeveer 2000 pond sterling armer, welke som zij in Engelsch bankpapier -bij zich hadden. - -Met een aantal andere reizigers waren zij opgesloten in de rookkamer. - -Voor de deur hoorden zij de zware stappen van twee mannen, die daar -heen en weer liepen en de wacht hielden. - -„Wat zouden zij nu eigenlijk van plan zijn?” vroeg Charly nu op zachten -toon aan Raffles. - -„Vermoedelijk zullen zij wel van het schip worden afgehaald, Charly,” -antwoordde Raffles. - -„Waarom?” - -„Omdat zij het wel zullen laten een of andere haven binnen te loopen. -Dat is natuurlijk veel te gevaarlijk, want zij zouden wel eens geen -tijd kunnen hebben om te vluchten met al het geroofde goed.” - -Op dit oogenblik klonk het geraas van de beide schroeven veel -onduidelijker en de reizigers kregen den indruk, alsof de „President -Carnot” langzamer voer, en tenslotte bijna stil lag. - -Men scheen alleen wat vaart in het schip te houden om het zijn -bestuurbaarheid niet te laten verliezen. - -„Wat voeren zij nu uit?” riep Charly verwonderd. „Ik geloof dat wij -stil liggen.” - -„Stil liggen niet, mijn waarde, maar het scheelt toch niet veel,” -hernam Raffles. „Je ziet dat het al duister wordt en ik denk dat de -bandieten de machines tijdelijk hebben stop gezet in de hoop, dat zij -dan het geraas zullen hooren van het schip dat hen komt afhalen.” - -Een paar malen werd deze manoeuvre herhaald—telkens voer de „President -Carnot” een weinig verder om dan weer stil te liggen. - -Eenige keeren hadden de reizigers een korten stoot uit de stoomfluit -gehoord—klaarblijkelijk een sein. - -Het was duidelijk, dat Raffles gelijk had, en dat de boot, die de -bandieten van het schip moest halen, over haar tijd was, of de -„President Carnot” niet had kunnen vinden. - -In het vooronder was de toestand bijna even gedrukt en neerslachtig als -in de zalen van de eerste en tweede klasse. - -Van de schepelingen was weliswaar niets afgenomen, met uitzondering van -de officieren, maar de matrozen vreesden, dat de Bolsjewisten het schip -misschien zouden laten zinken, wanneer zij het verlieten. - -Henderson lag een weinig afgezonderd, stevig met touwen gebonden, en -wierp grimmige blikken om zich heen. - -Een paar maal had hij eenige matrozen in de buurt verzocht, zijn touwen -los te maken, maar de stakkerds hadden zulk een heilige vrees voor de -Mauserpistolen, zij hoorden de voetstappen van de beide wachtposten zoo -duidelijk, dat geen hunner het waagde. - -Maar Henderson was er de man niet naar, om zich zonder meer goedschiks -de mindere te verklaren van een troep bandieten. - -Hij wilde weten wat er met zijn meester geschied was en hij zou het -weten. - -De reus begon dus naar een middel om te zien, om zich van de touwen te -bevrijden en eindelijk had hij iets ontdekt. - -De twee smalle en zeer lange tafels, waaraan het scheepsvolk den -maaltijd gebruikte, waren met ijzeren pooten in den bodem bevestigd. - -Die pooten waren vervaardigd van zoogenaamd T-ijzer en hadden dus een -tamelijk scherpen kant. - -Niet zonder moeite wist Henderson, op zijn rug liggend, een van deze -pooten te bereiken en aanstonds begon hij met het grootste geduld, op -de knieën liggend, het touw, dat zijn armen tegen zijn lichaam gedrukt -hield, en dat ruim een duim dik was, tegen de scherpe kanten op en neer -te wrijven. - -Hij moest daarvoor voortdurend het lichaam op en neer bewegen, en dit -was zoo vermoeiend, dat hij iedere vijf minuten moest ophouden, om van -houding te veranderen. - -Na een tijd van ongeveer een half uur ingespannen arbeid, waarbij de -matrozen bleek en werkeloos toekeken, kon hij met een forschen ruk het -stuk gerafelde touw lostrekken. - -Nu kwamen zijn polsen aan de beurt, en dit ging heel wat vlugger. - -Een kwartier later waren zijn handen bevrijd. - -Henderson wreef de gekneusde polsen eens duchtig, maakte toen de -touwen, die zijn knieën en enkels bijeen hielden los en bromde -intusschen: - -„Ik wil niemand beleedigen, maar als hier Engelsche bemanning aan boord -was geweest, dan zouden die kerels zich wel anders gedragen hebben. Het -lijkt waarachtig wel, of ik in een Zondagschooltje verzeild ben -geraakt. Kijk me nou die lui eens als dooie dienders kijken, of hun -laatste oortje versnoept is.” - -Nu gebiedt de waarheid om te verklaren, dat Henderson dit onmogelijk -goed kon zien, want de duisternis was bijna zoo goed als geheel -gevallen en in het groote logies brandde geen lamp. - -En toch had er een kunnen branden, want daartoe behoefde men eenvoudig -den schakelaar van het electrisch licht om te draaien. - -Henderson begreep dit ook, en geduldig ging hij op zoek naar dien -schakelaar, daar hij niet verkoos het woord te richten tot de -„kostschooljuffies” zooals hij de verschrikte matrozen noemde. - -Eindelijk had hij dit kleine voorwerp ontdekt, en het volgend oogenblik -was het logies helder verlicht. - -Maar de beide wachtposten daarbuiten schenen dit gemerkt te hebben en -een barsche stem schreeuwde een bevel door de gesloten deur. - -„Wat brult die kerel daar?” wilde Henderson weten. „Heeft hij het tegen -ons?” - -Een van de matrozen, die het dichtst bij hem stond en die blijkbaar een -weinig Russisch verstond, knikte haastig met verschrikte oogen en wilde -reeds de hand naar den schakelaar uitstrekken. - -Maar Henderson greep die hand vast, zoodat de man een pijnlijk gezicht -trok en vroeg op gedempten toon: - -„Wat moet dat beteekenen. Wil je daar wel eens met je vingers -afblijven, vriend?” - -De man kende geen woord Engelsch, maar hij begreep blijkbaar de -beteekenis van de vraag, want hij wees achtereenvolgens op den -schakelaar en op het electrische licht. - -Henderson was vlug van begrip en riep dan ook uit: - -„O, is dat de zaak! Een van die zwarte schobbejakken, die zoo -vreeselijk naar kaarsvet en uien ruiken, heeft zeker bevolen dat het -licht weer moet worden uitgedraaid, nietwaar? Nu, als hij het weer uit -wil hebben, moet hij het zelf maar komen uitdraaien.” - -De matroos wilde blijkbaar nog iets zeggen, maar Henderson legde hem -zijn zware hand met zooveel nadruk op den mond, dat zijn protesteerende -stem verstierf tot een kinderachtig gebabbel, hetwelk niemand kon -verstaan. - -Henderson drukte nog een weinig harder met het gevolg, dat de man op -den grond kwam te zitten en voor de rest slechts een welwillend -toeschouwer bij het drama kon worden genoemd. - -De andere matrozen hadden verschrikt toegekeken, maar durfden zich niet -bewegen. - -Toen vloog de deur open en de beide Bolsjewisten verschenen op den -drempel. - -Hun verschijning was echter van zeer korten duur, want hun noodlot -wilde, dat de deur naar binnen openging. - -Het was een ijzeren deur en Henderson stond er achter... - -De beide Bolsjewisten, de revolver opgeheven en dreigend om zich heen -ziende, deden een stap in de kamer. - -En verder dan dien eenen stap zouden zij niet komen. - -Want Henderson wierp de deur met zooveel geweld weder dicht, dat zij -als het ware de beide bandieten wegveegden, van de been sloeg, en met -geweld achterover in de gang deed tuimelen. - -Henderson had dadelijk de deur weder open gerukt, en voor de twee -schelmen weder overeind waren gekrabbeld had hij hen vastgegrepen. - -Voor iedereen, die Henderson kende, zou deze aanduiding voldoende zijn -geweest. - -Het beteekende, dat de beide Bolsjewisten eenige seconden later niets -meer wisten van hun bestaan en als een pak vodden in den hoek van het -volkslogies lagen, met bebloede koppen, wezenlooze blikken en zonder -besef van wat er om hen heen voorviel. - -Toen Henderson dit werkje in enkele seconden had opgeknapt en de twee -Mausers in zijn zak had laten glijden, steunde hij even de handen in de -zijde, keek om zich heen en riep toen met stentorstem uit: - -„Wie gaat met mij mee naar boven om even schoon schip te houden?” - -Niemand antwoordde—ofschoon zeker de meeste matrozen de beteekenis van -de vraag wel begrepen hadden, toen Henderson zich verduidelijkte door -met uitgestrekte handen naar de openstaande deur te wijzen. - -En in de stilte die nu volgde klonk eensklaps weder de stoomfluit die -nu snel achter elkaar drie stooten liet hooren. - -„Wat beteekent dat nu weer?” vroeg Henderson in zichzelf. - -Hij snelde de smalle gang in, liep haar ten einde—en stond voor een -ijzeren deur die op slot was. - -Tevergeefs rukte hij er aan. - -Hij ijlde de gang weder terug, sloeg een dwarsgang in, liep een trap -af—verdwaalde in de benedenste ruimen van het groote schip, moest weder -terug, probeerde nog een aantal andere gangen en trappen—en toen hij -eindelijk het dek bereikte begreep hij de beteekenis van die drie -stooten op de stoomfluit. - -Het was een waarschuwingssein geweest voor de Bolsjewisten aan boord, -om zich te verzamelen. - -Op een kabellengte van het schip verwijderde zich snel een motorboot, -van de grootste soort, die gemakkelijk zestig of zeventig personen -konde bevatten. - -Op het dek meende Henderson in de duisternis eenige witte vlekken te -ontdekken, het leken wel de witte japonnen van vrouwen.... - -Henderson slaakte een kreet van woede, en trad op Raffles toe, die met -bleek gelaat naar de snel wegvarende motorboot keek. - -Met luid geraas ontsnapte aan de flank van het groote schip een dikke -witte rookpluim. - -„Moeten wij dat zoo maar toelaten, Mylord,” riep de brave reus uit, met -de hand aan de kolf van zijn Mauserpistool. - -„Wij kunnen niet anders Henderson—de schurken hebben den stoom -afgeblazen voor zij het schip verlieten en wij zouden het eerste uur -slechts met halve kracht kunnen varen”. - -„Maar waar is mijnheer Brand, Mylord?” vroeg Henderson op gedempten -toon. „Ik zie hem niet.” - -„Mijnheer Brand... bevindt zich aan boord van gindsche motorboot,” -antwoordde Raffles op ernstigen toon. - - - - - - - - -HOOFDSTUK IV. - -EEN GEVAARVOLLE ONDERNEMING. - - -Henderson keek Raffles eenige oogenblikken met strak gezicht aan, en -hernam toen: - -„Is hij als gevangene mede gevoerd, Mylord?” - -„Neen—hij heeft zich vrijwillig aan boord begeven.” - -„Maar dan loopt hij het grootste gevaar.” - -„Hij loopt zeker gevaar—maar minder dan je denkt. Hij bevindt zich aan -boord onder een vermomming—hij is daar als vrouw. Je weet hoe -voortreffelijk mijnheer Brand de rol van een vrouw weet te spelen.” - -„Maar Mylord—ik begrijp er niets van,” opperde Henderson. „Mijnheer -Brand was toch volstrekt niet als vrouw verkleed, hoe kwam hij zoo -spoedig aan de kleederen, aan de pruik, en alles wat hij noodig had?” - -„Het toeval is ons daarbij gunstig geweest, vriend. Aan boord bevond -zich een klein troepje tooneelspelers dat zich naar Turkije wilde -begeven en de meesten hadden hun pruiken en schmink als hutbagage bij -zich. Wij werden in de rookkamer opgesloten met bijna tachtig man en -eenige vrouwen, die kans hadden gezien hun weinige bagage mede te nemen -naar dat vertrek. Onder haar bevonden zich een paar tooneelspeelsters, -en dat bracht mijnheer Brand op het denkbeeld zich verdienstelijk te -maken. Wij hadden namelijk gillen hooren slaken—en wij begrepen wel dat -de schurken voornemens waren eenige van de schoonste vrouwen te -ontvoeren.” - -„Maar Mylord—kon dat niet belet zijn geworden?” riep Henderson woedend -uit. „Er waren toch een massa passagiers aan boord?” - -Raffles haalde verachtelijk de schouders op en antwoordde toen: - -„Al die menschen waren als verlamd van schrik, ik heb nooit geweten dat -een paniek zoo aanstekelijk kon werken. Niemand hunner scheen in staat -te zijn geregeld te denken en hun vrees was zoo groot, dat zij niet -alleen volstrekt niet naar mij wilde luisteren, toen ik hen vermaande -zich te weer te stellen, maar zelfs dreigden mij aan de Bolsjewisten te -zullen verraden.” - -„Dat is—dat is ongeloofelijk,” zei Henderson tandenknarsend. „Ik hoop -voor de eer van het land, Mylord, dat er aan boord weinig Engelschen -zijn.” - -„In de rookkamer waren er vijf of zes, Henderson, en ik ben wel -verplicht om te zeggen, dat zij zich volstrekt niet moediger gedroegen -dan de rest. Voor de deur van de rookkamer stonden twee gewapende -bandieten en later kwamen er nog twee bij. Wij zouden volkomen -nutteloos ons leven geofferd hebben, mijnheer Brand en ik, als wij -hadden willen trachten die schurken met geweld de baas te worden. Maar -Charly had een van de tooneelspelers terzijde genomen—en een oogenblik -later zag ik hoe hij zich in een afgelegen hoekje haastig begon te -verkleeden. Je weet hoe bijzonder mijnheer Brand in dergelijke zaken -is. Het duurde geen tien minuten, of hij had zich met behulp van een -pruik, vrouwenkleeren, schmink tot een bevallige jongedame weten te -veranderen.” - -„Maar met welk doel, Mylord. Met welk doel?” vroeg Henderson. - -„Slechts met het doel, Henderson, aan boord te komen van de boot, welke -wij reeds in de verte door de kleine patrijspoorten hadden zien -naderen, toen de duisternis nog niet geheel gevallen was.” - -„En—wat geschiedde er toen, Mylord?” - -„Wel, de motorboot kwam langszij liggen, de stoomfluit weerklonk drie -malen en dadelijk daarop hoorden wij haastige voetstappen zich -verwijderen, het waren onze wachtposten, die zich gingen inschepen. -Nogmaals trachtte ik mijn metgezellen te overtuigen, dat het thans -misschien mogelijk zou zijn, ons met ons allen op de Bolsjewisten te -werpen, die zich nu in een ongunstige positie bevonden, maar hazen -hadden niet vreesachtiger kunnen zijn.” - -„En mijnheer Brand?” - -„Wij hadden reeds een korte afspraak gemaakt en hij opende dadelijk de -deur zoodra de voetstappen van onze bewakers niet meer hoorbaar waren. -Toen moet hij het dek op een snellere wijze bereikt hebben dan de -Bolsjewisten, tenminste toen ik op mijn beurt kwam zag ik dat zijn -krijgslist gelukt was.” - -„Maar ik heb toch nog meer vrouwen aan boord gezien van die motorboot?” -drong Henderson aan. - -„Zoo is het, Henderson,” zeide Raffles op doffen toon. „Wij stonden -machteloos—de ongelukkigen bevonden zich reeds aan boord van de -motorboot, toen wij het dek bereikten, het zou volkomen nutteloos zijn -geweest, zelfs al hadden wij niet te doen met lafaards, om tegenstand -te bieden want met hun Mauserpistolen hadden de Bolsjewisten een -vreeselijke slachting onder de passagiers kunnen aanrichten.” - -„Ik begrijp het, Mylord—maar het is toch vreeselijk. Die arme vrouwen. -Wat zal hun lot zijn?” - -„Hun lot is maar al te zeker, Henderson, als wij tenminste niet tijdig -tusschenbeide kunnen komen,” antwoordde Raffles. „Zij zullen slechts -een speeltuig zijn in de handen van de ellendelingen.” - -„Maar op welke wijze zullen wij de ongelukkigen nog kunnen redden?” -riep Henderson wanhopig uit. - -„Ik hoop, dat mijnheer Brand ons daarbij van groot nut zal kunnen zijn, -Henderson. Hij is bijzonder slim en misschien weet hij wel een middel, -om de plannen van de schavuiten te dwarsboomen. In ieder geval zal hij -in de eerste haven waar zij voor anker gaan een draadloos bericht -zenden naar een Roemeensche haven. En dan zullen de Roemeensche -autoriteiten zich wel haasten, een oorlogsschip op die roovers af te -zenden.” - -„Maar dan krijgen zij het misschien met de regeering te Moskou aan den -stok.” - -„Als de regeering te Moskou dergelijke schurken de hand boven het hoofd -houdt, Henderson, dan is het te wenschen dat het Bolsjewisme spoedig -met wortel en tak wordt uitgerukt,” riep Raffles op heftigen toon uit. -„Moge de Roemeensche regeering nog maar een oogenblik aarzelen—dan -zullen wij drieën eens zien, waartoe wij in staat zijn.” - -„Zoo mag ik het hooren, Mylord,” riep de reus, met schitterende oogen. -„Het zou verschrikkelijk zijn, als wij die ellendelingen maar kalmpjes -hun gang lieten gaan.” - -Dit gesprek had plaats gevonden dicht bij de verschansing en -afgezonderd van de overige opvarenden. - -Intusschen was er aan boord van het schip weer groote bedrijvigheid -ontstaan. - -De matrozen, van hun schrik bekomen, nu het gevaar geweken was, -verspreidden zich weder over het schip, de kapitein, de officieren, -namen hun posten weder in en dadelijk begon men alles in het werk te -stellen, om de installatie tot het verzenden van draadlooze telegrammen -weer in orde te brengen. - -De chef-machinist was met zijn helpers naar de machinekamer gesneld, -had de buis weder afgesloten, waardoor de stoom ontsnapte en had -dadelijk bevel gegeven, de waterketels bij te vullen en zooveel -mogelijk steenkolen op de haardvuren te werpen, teneinde het schip in -staat te stellen, ten spoedigste zijn reis voort te zetten. - -De reizigers hadden zich naar hun hutten begeven, teneinde zich te -overtuigen van de geleden verliezen en nu hoorde men overal -jammerklachten opgaan. - -In bijna alle talen der wereld hoorde men schreeuwen, en vooral veel -vloeken. - -Deze had tien duizend piasters verloren, gene honderd duizend roebels, -weer een derde verklaarde dat men hem voor een waarde van 12 000 pond -sterling aan diamanten had ontstolen—en zoo klonk de klacht over het -geheele schip. - -Een troep sprinkhanen had een bloeienden akker onmogelijk zoo kaal -kunnen vreten als de Bolsjewisten het de „President Carnot” hadden -gedaan. - -Maar vreeselijk was de toestand van een paar ongelukkige echtgenooten -en vaders, die tot de ontdekking waren gekomen, dat men hun vrouwen en -dochters had ontvoerd. - -Er mankeerde vijf vrouwen, twee Armenische, twee Françaises en een -Duitsche, wier opvallende schoonheid aan boord dadelijk de aandacht had -getrokken, de achttienjarige dochter van een handelaar uit Hamburg, -Heinrich Teichmann geheeten, een rijke weduwnaar, wiens eenig kind zijn -oogappel was. - -De ongelukkige man verkeerde in een toestand die voor zijn verstand -moest doen vreezen en het gelukte pas aan Raffles met veel moeite, om -hem weder eenigszins tot bedaren te brengen. - -Tot tweemaal toe had de ongelukkige vader een poging gedaan om zich in -de golven te werpen, met het krankzinnige plan de snelle motorboot -achterna te zwemmen. - -Hij zat nu, met Raffles aan zijn zijde, in zijn hut en keek met -starenden blik voor zich uit, den mond krampachtig vertrokken. - -Het bleek al spoedig dat het toestel voor draadlooze telegrafie zoo -grondig vernield was, dat het zeker een paar dagen zou duren, voor de -reservedeelen op hun plaats waren gebracht. - -Men behoefde er dus niet aan te denken, zich op die wijze in verbinding -te stellen met een der kustplaatsen. - -Het eenige mogelijke was, de dichtstbijzijnde haven binnen te loopen—in -dit geval Mangatis, een kleine plaats op een honderdtal kilometers in -rechte lijn van Varna gelegen. - -Zoo werd ook besloten en om elf uur in den avond liet het groote schip -op de reede van de genoemde stad het anker vallen. - -Mangatis bezit geen haven, groot genoeg om schepen van een lengte en -een diepgang van de „President Carnot” te herbergen en zoo moest het -schip wel buitengaats voor anker gaan. - -Onmiddellijk werd echter de kleine stoombarkas uitgezet, die met den -eersten officier, den scheepsdokter en acht matrozen bemand zoo spoedig -mogelijk koers zette naar de haven teneinde de autoriteiten op de -hoogte te brengen van het voorval, dat zich zooeven als het ware in het -gezicht van de stad had afgespeeld. - -Dadelijk werd de telegraaf in werking gesteld en naar alle havensteden -in de Zwarte Zee, voor zoover zij langs den draad te bereiken waren, -werden telegrammen verzonden. - -En nu kon men verder niet veel anders doen dan het resultaat afwachten, -al begrepen alle opvarenden van de mailboot wel, dat de kans om nog -iets van hun bezittingen terug te zien, bitter klein was. - -Raffles had met Charly een afspraak gemaakt, dat hij in ieder geval te -Varna aan wal zou gaan met Henderson. - -Het had thans geen doel om tot Constantinopel door te gaan en Raffles -wilde zoo dicht mogelijk in de buurt blijven van het schouwtooneel van -den overval. - -Varna is een zeer groote, en uitstekend ingerichte haven en vandaar zou -hij spoedig genoeg naar een andere stad op de kust van de Zwarte Zee -kunnen gaan, zoodra zulks noodzakelijk mocht blijken. - -In ieder geval dacht Raffles er geen seconde aan, zich goedschiks te -schikken in het verlies van zijn reispenningen. - -Niet zoodra had Raffles zich met Henderson te Varna ontscheept, of hij -stelde zich in verbinding met de stedelijke autoriteiten om zijn beklag -te doen en te verzoeken hem dadelijk op de hoogte te brengen, indien er -eventueel en onverhoopt toch nog een telegram van een der havensteden -aan de Zwarte Zee mocht worden ontvangen. - -Daarop ging hij met Henderson een hotel aan de haven opzoeken—en het -was ditmaal geen groot hotel. - -Zelfs had Raffles, om aan geld te komen, teneinde zijn logies te kunnen -betalen, zijn toevlucht moeten nemen tot den lommerd, en door Henderson -een van de kleine diamanten, die hij steeds in geval van nood in de hak -van een zijner laarzen verborgen hield, laten verpanden. - -De opbrengst van den kostbaren steen zou in ieder geval wel voldoende -zijn om desnoods een week te Varna te kunnen blijven—en de bankier van -Raffles te Londen zou hem des verlangd in dien tijd geld kunnen toe -zenden. - -Om zoo spoedig mogelijk bij de hand te zijn, in geval er eenig bericht -van de Bolsjewisten mocht worden ontvangen, besloot Raffles, het hotel -zoo weinig mogelijk te verlaten. - -Hij had den man, die er als oberkellner fungeerde, maar veel meer -geleek op een straatslijper, die zich in een oude kale rok had -gestoken, in opdracht gegeven, hem dadelijk te waarschuwen, wanneer hij -iets wist aangaande het lot van de motorboot, welke de bandieten van -het beroofde schip hadden afgehaald. - -Een goudstuk zette klem bij aan dit verzoek. - -En nu zat Raffles in gezelschap van Henderson op het terras voor het -kleine hotel en keek vol belangstelling naar het drukke gewoel voor de -haven. - -„Mag ik een vraag stellen, Mylord?” vroeg Henderson, die stil voor zich -had uit zitten staren, na eenigen tijd. - -„Ga je gang, Henderson,” zeide Raffles. - -„Hebt ge er eenig vermoeden van, waarheen die drommelsche motorboot -zich kan hebben begeven?” - -„Het eenige wat ik je hierop kan antwoorden, is, dat de Bolsjewisten -zich nog wel eens zullen bedenken, alvorens in een niet Russische haven -te landen. Dat zou zelfs des nachts met gevaar gepaard gaan, want op -dit oogenblik zijn alle Roemeensche, Bulgaarsche, Servische en -Grieksche, benevens enkele Turksche havensteden gewaarschuwd en in geen -van die landen gevoelt men bijzondere sympathie voor de Bolsjewisten, -en natuurlijk nog heel wat minder met de uitwassen van het Bolsjewisme, -zooals wij er nu een hebben beleefd, want gelukkig is het echte -Bolsjewisme toch nog wel iets anders dan rooven en plunderen, -Henderson.” - -„Dat hoop ik, Mylord,” zeide Henderson, langs zijn neus weg. „Want ik -heb mij laten vertellen, dat die Russische methodes binnen een jaar -over geheel Europa zullen zijn ingevoerd.” - -Raffles trok de wenkbrauwen op en hernam: - -„Het is mogelijk, Henderson. Ik ga verder en wil zelfs wel erkennen, -dat het waarschijnlijk is, en dan kunnen wij slechts de hoop koesteren, -dat het in de westelijke staten van Europa een weinig minder bloedig en -ruw zal toegaan dan in het ongelukkige Rusland, wat nu je vraag van -zooeven betreft, het spreekt vanzelf, dat de bandieten, die de -„President Carnot” hebben leeg geplunderd en er met een buit van -minstens een paar honderd duizend pond sterling vandoor zijn gegaan, de -Zwarte Zee niet hebben kunnen verlaten, tenzij zij het gewaagd zouden -hebben, die groote binnenzee door de Bosporus te ontvluchten, om aldus -door de zee van Marmora de vrijheid te erlangen.” - -„Waarom zouden zij dat niet durven doen denkt gij, Mylord?” - -„Omdat ook naar Constantinopel een waarschuwingstelegram is gezonden en -daar vertoeven nog steeds veel troepen der geallieerden, terwijl een -intergeallieerde commissie voor de openbare veiligheid zorgt. Dat -zullen de bandieten evengoed weten als wij.” - -„Maar dan zijn zij opgesloten als ratten in de val, Mylord,” riep -Henderson uit. „Vroeg of laat zullen zij dan toch in handen van de -politie moeten vallen.” - -„Dat zou wel eens kunnen, Henderson,” hernam Raffles glimlachend, -„indien er niet toevallig op de kust van de Zwarte Zee nog andere dan -alleen Roemeensche, Grieksche, Turksche en Bulgaarsche havensteden -waren. Er zijn ook Russische, vergeet dat niet. Goed beschouwd hebben -de Bolsjewisten de keus uit een groot aantal havens. Zij zouden -bijvoorbeeld naar Odessa kunnen gaan, dat zich in handen van de -Bolsjewisten bevindt, maar niets belet hen, het oostelijker te zoeken -en Otschakoff, Cherson, Perekop, Sebastopol, Kertsch of Jenikale binnen -te loopen. Maar ook daartoe is hun keuze niet beperkt. Wie zou hen -beletten in de buurt van Batoem en Trebizonde een kreek op te zoeken, -en daar hun buit aan wal te brengen?” - -„Dan wordt het dus op die manier een heel werkje om die schavuiten weer -te achterhalen, Mylord,” zeide Henderson, de wenkbrauwen fronsend. - -„Dat vrees ik ook, James, en als mijnheer Brand geen kans ziet, zich -met ons in verbinding te stellen, dan kan ik niet inzien, hoe wij ooit -deze bandieten in handen zullen krijgen.” - - - - - - - - -HOOFDSTUK V. - -AAN BOORD VAN DE MOTORBOOT. - - -Het was omstreeks half zes in den middag, toen de motorboot, die was -gekomen om de bandieten van boord van het geplunderde schip te halen, -in pijlsnelle vaart koers zette naar het oostelijke deel van de Zwarte -Zee. - -Men had de vrouwelijke gevangenen, zes in aantal, in een vertrek in het -vooronder opgesloten en daar wachtten zij in een toestand van stomme -vertwijfeling hun lot af, dat niet twijfelachtig kon zijn.... - -De bandieten, zeer verheugd over het welslagen van hun onderneming, -hadden zich over het dek verspreid, nadat de buit was weg geborgen in -de kajuit van den kapitein, teneinde later te worden verdeeld, en -hielden zich nu onledig met zingen, drinken, kaartspelen en schreeuwen. - -De kapitein stond zelf aan het roer. - -Het was een zeer groote, forsch gebouwde kerel, met een kenmerkend -Mongoolsch type, uitstekende jukbeenderen, kleine, een weinig scheef -geplaatste oogen, een zware aan weerszijden van den mond stijl -neerhangende snor en een laag voorhoofd. - -Die man was Iwan Nykin, en als men de gevangenisregisters van de stad -Odessa eens had kunnen opslaan, dan zou men daarin zijn naam vinden met -een rood kruisje er achter, hetgeen beteekende, dat Nykin tot de -gevaarlijkste recidivisten behoorde. - -Hij had reeds eenige jaren in die gevangenis doorgebracht, veroordeeld -wegens poging tot moord en diefstal, toen hij verlost werd door de -Bolsjewisten, die de gevangenisdeuren wagenwijd open zetten en aldus -gelegenheid schonken aan de gevaarlijkste schurken, de gulden vrijheid -weder te herkrijgen. - -Het duurde niet lang, of Nykin was er ingeslaagd een bende mannen om -zich heen te verzamelen, gewetenloos, en tot alles in staat en die al -spoedig de schrik waren van alle boeren in den omtrek van Odessa. - -Maar eenmaal raakte dit land uitgeplunderd, er viel niets meer te -stelen en zoo richtte Nykin zijn roofgierige blikken naar elders. - -Hij wist een groote motorboot machtig te worden en daarmee stroopte hij -nu de Zwarte Zee af, met ongehoorde stoutmoedigheid, en daarbij -geholpen door talrijke medeplichtigen op den vasten wal, die hem -geregeld op de hoogte hielden van het vertrek der groote mailbooten. - -De „President Carnot” was de eerste groote boot, die als slachtoffer -viel. - -Alles was lang van te voren tot in de minste bijzonderheden geregeld. - -Een vijftigtal bendeleden hadden zich langs verschillende wegen naar -Constanza weten te begeven, voorzien van valsche passen en hadden zich -als passagiers van het schip laten inschrijven. - -Van het oogenblik af, dat zij zich aan boord bevonden en de „President -Carnot” zee had gekozen, was hun plan reeds voor de helft gelukt. - -Iwan Nykin stond in zijn volle lengte opgericht aan het stuurrad en -keek met zijn kleine groenachtige zwarte oogen triomfantelijk om zich -heen, de aanslag was buiten verwachting goed geslaagd, en gaf hoop voor -de toekomst. - -Ook de buit was bijzonder meegevallen. - -Nykin grinnikte even voor zich heen, zoodat zijn groote blinkend witte -tanden zichtbaar werden, en spuwde op het dek. - -Toen richtte hij zich tot een man met gitzwart haar en korten gedrongen -bouw, die naast hem stond, met de handen op den rug gevouwen en zeide -in het Russisch: - -„Een goede dag, Grandloup.” - -„Het had slechter kunnen zijn, patroon,” antwoordde de aangesprokene, -een Franschman, die jaren in Rusland vertoefd had en die landstaal -uitstekend sprak. „Heel veel goud en zilver, een stapel diamanten, en -dan spreek ik nog niet eens van de vrouwtjes, die in hun soort immers -ook juweelen zijn.” - -„Haha,” lachte Nykin, het hoofd achterover buigend, „die Franschen zijn -toch altijd even galant. Je zou zeker wel een van die diamanten het -jouwe willen noemen, Franschman?” - -„Wel chef, ik geloof, dat ik er, als de eerste luitenant, wel -eenigszins recht op heb,” antwoordde de ander luchtig, maar met -scherpen blik uit zijn zwarte oogen naar het lachende gezicht naast -hem. - -„Nu, ik zou je niet gaarne dat plezier ontnemen. Je weet hoezeer ik je -hulp op prijs stel,” hernam Nykin. „En om je te toonen, hoe bijzonder -hoog ik je schat, zul je aanstonds een keuze uit de zes poesjes mogen -doen, wel te verstaan, na mij.” - -Grandloup zeide niets, maar knikte zwijgend. - -Nykin vervolgde, met zijn zware vuist op het stuurrad slaande: - -„Wij zullen ons amuseeren, nietwaar? En als wij genoeg van hen hebben, -nu, dan moeten zij maar een goed heenkomen zoeken, haha. De bordeelen -in ons land zijn immers nog niet verdwenen. Die kunnen altijd nieuwen -aanvoer gebruiken.” - -Hij stiet een ruwen vloek uit en spuwde opnieuw op het dek. - -Toen scheen hem iets in te vallen. - -„Wij kunnen die lieverdjes wel eens aan dek inviteeren,” riep hij uit, -terwijl zijn oogen schitterden. „Dan kunnen de drie anderen, die in de -termen vallen, eveneens hun keus doen, of anders moet er geloot worden. -Laat den roerganger eens hier komen, dan kan hij het roer van mij -overnemen. Hij weet waarheen de koers is”.... - -Grandloup verwijderde zich en een oogenblik later trad er een man op -het kleine plankier, waar zich het stuurrad bevond, om dit uit de -handen van zijn chef over te nemen. - -Nykin trad op het dek, en zeide handenwrijvend tot Grandloup: - -„Ik zal zelf maar eens naar beneden gaan, en zien, hoe onze duifjes het -maken, dan kan ik meteen hen goed opnemen, want daartoe heeft mij tot -dusverre de tijd ontbroken.” - -Hij knikte Grandloup toe, die was blijven zwijgen, en richtte zijn -schreden naar de trap, die naar beneden voerde.— — — - -In het vooronder, waar de vijf vrouwen en Charly waren ondergebracht, -heerschte bijna volkomen duisternis. - -Boven de smalle tafel hing een kleine olielamp, maar de pit was bijna -geheel opgebrand en vermocht slechts een zwak schijnsel te werpen over -de zes gestalten, die roerloos in elkaar gedoken in de hoeken of aan -tafel zaten, strak voor zich uitkijkende. - -Nu en dan vernam men een onderdrukten snik, maar voor het overige was -het stil in het vertrek, waar een man als Henderson nauwelijks recht -overeind had kunnen staan. - -Voor de deur hoorde men de eentonige voetstappen van den schildwacht. - -Nu en dan wisselde deze man een paar woorden met iemand anders, ten -bewijze dat er zich nog andere bandieten in de buurt moesten bevinden. - -De ongelukkige vrouwen en meisjes waren aan de diepste neerslachtigheid -ten prooi, want zij hadden maar al te goed begrepen, welk lot hen boven -het hoofd hing, een lot, dat door geen aardsche macht scheen af te -wenden. - -Maar eensklaps klonk er een fluisterende stem, die allen het hoofd deed -opheffen. - -Een der vrouwen had iets gezegd. - -Aller oogen richtten zich naar de spreekster, een knappe, blozende -verschijning met vol blond haar en mooie blauwe oogen. - -Het was Charly Brand. - -En hij had deze woorden gefluisterd: - -„Kom allen zoo dicht mogelijk bij mij, zoodat ik niet luid behoef te -spreken.” - -Zonder eenig gerucht te maken, naderden de vijf vrouwen, en zetten zich -dicht bij Charly aan de tafel neder, de oogen in gespannen verwachting -op zijn gelaat gericht. - -Charly keek even in witte, smartelijk verwrongen gezichten en begon -toen op zachten, fluisterenden toon: - -„Ik zal u zeker wel niet behoeven te zeggen, welk lot ons allen -beschoren is, nietwaar?” - -Else Teichmann antwoordde. - -Haar beeldschoon gezichtje was marmerbleek en haar oogen hadden een -koortsachtigen gloed, toen zij op heeschen toon antwoordde: - -„Ik zal geen gevaar loopen, dat verzeker ik u.” - -„Hoe?” kwam Charly verbaasd. „Gij meer dan een ander van ons. Gij zijt -zeer schoon, gij zijt jong, een kind nog haast.” - -„Ik mag een kind zijn, maar ik zal mij weten te verdedigen,” hernam -Else Teichmann, met opeengeklemde tanden. - -„En hoe zoudt gij dat dan wel doen, als ik vragen mag?” vroeg Charly -hoofdschuddend. - -„Met behulp van dit voorwerp,” antwoordde Else Teichmann stroef. - -En op hetzelfde oogenblik haalde zij een zeer kleine, sierlijke -revolver met parelmoeren kolf uit haar zak te voorschijn. - -De smalle witte hand omklemde het wapen stevig, en haar oogen hadden -een vastberaden uitdrukking gekregen. - -„Wat is dat? Hebt gij een wapen?” vroeg Charly Brand op levendigen -toon, de handen naar de revolver uitstrekkend. - -„Ja, ik droeg het steeds bij mij en men heeft ons niet onderzocht,” -antwoordde het jonge meisje zacht. - -„En, is het geladen?” vroeg Charly. - -„Er zitten zes kogels op.” - -„Is het een deugdelijk wapen. Geen speelgoed?” - -„Het is van Smith & Wesson.” - -„Geef het mij dan,” drong Charly aan. - -„Ik zou het u geven?” hernam het meisje verbaasd. „En waarom juist aan -u, die ik nimmer gezien heb? Hoe moet ik mij dan verdedigen, als een -van die schurken het zou wagen, mij aan te raken?” - -„Gij zoudt u in het geheel niet kunnen verdedigen, Fräulein,” -antwoordde Charly ernstig. „Bedenk, dat hier aan boord zestig man, en -waarschijnlijk nog meer zijn. Wat zoudt gij met een revolver tegen hen -allen kunnen uitrichten? Wanneer gij een enkel schot gelost zoudt -hebben, zou men u overweldigen en gij zoudt er uw lot slechts des te -vreeselijker door hebben gemaakt.” - -„Maar in welk opzicht zoudt gij dan in een betere positie zijn, dan ik -zelf?” vroeg het jonge meisje verwonderd, terwijl zij Charly strak -aankeek. - -De jonge man antwoordde niet dadelijk. - -Toen kwam het langzaam over zijn lippen: - -„Ik verzoek u dringend, door geen enkel geluid hoe gering ook uw -verwondering te uiten, over hetgeen ik u nu zal zeggen. Ik gevoel, dat -het beter is, niet langer te zwijgen. Ik zou aan uw revolver meer -hebben dan gij, omdat gij een vrouw zijt.... terwijl ik....” - -Hij voltooide den zin niet, maar lichtte even behoedzaam zijn pruik op, -zoodat zijn eigen donkerblond haar zichtbaar werd. - -Ondanks zijn waarschuwing had het weinig gescheeld, of twee der vrouwen -hadden aan hun verbazing door een kreet lucht gegeven. - -Gelukkig wisten zij zich nog op het laatste oogenblik te beheerschen. - -Allen keken Charly verstomd aan, als begrepen zij niets van deze -verkleeding. - -Else Teichmann was de eerste, die weder sprak. - -„Wie zijt gij, mijnheer, en hoe komt gij in ons gezelschap?” - -Charly gevoelde duidelijk het wantrouwen, dat in den toon van haar stem -weerklonk, een wantrouwen, dat hij maar al te goed kon begrijpen. - -Rustig antwoordde hij: - -„Ik ben een gentleman, Fräulein. Wat uwe landgenooten geloof ik een -cavalier noemen. Gij behoeft niet te vreezen, dat ik mij bij u heb -ingedrongen, teneinde u in een valstrik te lokken. Ik was de reisgezel -van Graaf Palmhurst en ik heb mij met opzet aan boord van de motorboot -laten opnemen, vermomd als vrouw, teneinde u te kunnen helpen. Moet ik -u nog zeggen, dat de bandieten mij onmiddellijk zouden hebben -neergeschoten, indien zij mij als man hier aan boord hadden -aangetroffen?” - -„Maar dan loopt uw leven het grootste gevaar,” fluisterde een der -vrouwen, een Française. - -„Dat wil ik niet ontkennen, madame,” antwoordde Charly eenvoudig, „maar -daaraan kunt gij veel doen, door volstrekt niet te verraden, dat onder -u een lid van het andere geslacht is. En luister nu naar mij, want ik -wil trachten, u allen te beschermen tegen een lot, dat ik niet nader -wil noemen, maar dat iedere vrouw die dien naam verdient met afschuw -moet vervullen.” - -„Liever sprong ik over boord,” zeide een der vrouwen op heeschen toon. - -„Ik hoop, dat het zoover niet behoeft te komen!” hernam Charly. „Ik zal -u een middel aan de hand doen, de ellendelingen, die u te na willen -komen, althans tijdelijk onschadelijk te maken.” - -„Maar hoe dan, mijnheer?” vroeg de Française, Susanne Chaumont -geheeten. - -Inplaats van dadelijk te antwoorden, haalde Charly een klein pakje uit -zijn zak, dat hij opende en waaruit hij een tiental papiertjes nam, -zorgvuldig opgevouwen. - -Hij liet zijn stem tot zacht fluisteren dalen, toen hij hernam: - -„Deze papiertjes bevatten ieder een weinig poeder, hetwelk een sterk en -uiterst snelwerkend slaapmiddel bevat. Een tiende deel van den inhoud -door een weinig vloeistof gemengd is voldoende, den sterksten man -binnen een minuut in een vasten slaap te doen vallen. Moet ik u het -doel nog nader uiteen zetten? Zeker zullen de schurken u willen laten -drinken. Sla dit dan in geen geval af, maar kies een gunstig tijdstip -om een weinig van dit poeder door den wijn te mengen. Biedt men u niets -te drinken aan, vraag er dan om. Zeg dat gij dorst hebt, speel comedie. -Bedenk dat het om iets hoogers nog dan het leven gaat. Om uw eer.” - -Een diep stilzwijgen volgde op deze woorden. - -Toen bewoog de kleine fijne hand van Else Teichmann zich over de tafel -naar Charly toe, en zacht kwam het over haar lippen: - -„Geef mij dat poeder.” - -Het volgende oogenblik omsloten haar vingers het papiertje, dat zij -snel in haar blouse deed verdwijnen. - -Dadelijk volgden de andere vrouwen haar voorbeeld. - -„En, wilt gij mij nu uw revolver niet in ruil geven?” vroeg Charly, -zich glimlachend tot de jonge Duitsche wendend. - -Nog even aarzelde het meisje. - -Toen stak zij Charly het wapen toe, en zeide: - -„Ziedaar, gij hebt gelijk. Gij zijt een man, gij zijt zelfs een moedig -man, dat blijkt uit alles. Gij zult van het wapen meer nut kunnen -trekken dan ik, behoud het dus.” - -„Ik dank u,” zeide Charly eenvoudig. - -„Maar hoe denkt gij u nu zelf te gedragen, en wat raadt gij ons te -doen, wanneer de ellendelingen komen, die het op onze eer voorzien -hebben, bewusteloos zijn?” vroeg Else Teichmann weder. - -„Wat mijzelf betreft, Fräulein, ziehier mijn plan. Ik zal den kerel, -die mij tracht te verleiden, wel zien te overmeesteren, of ook hem -bedwelmen, dan wil ik trachten, het doel van de motorboot te weten te -komen, en zoodra dit mij bekend is, zal ik in de hut van den marconist -trachten door te dringen, dien schelm machteloos maken en onmiddellijk -een radiogram naar verschillende havens zenden, waarin ik mededeel, -waarheen zich het schip begeeft en waar het op dat oogenblik zich -bevindt.” - -„Maar dan zullen zij dadelijk den koers wijzigen,” meende Susanne. - -„Dat zullen zij niet madame, want ik zal er wel voor zorgen, dat de -marconist niet meer tot zichzelf komt, voor wij ter bestemder plaatse -zijn aangekomen,” zeide Charly op zulk een overtuigenden toon, dat -eenige vrouwen een zucht van verlichting slaakten, alsof het gevaar -reeds geweken was.... - - - - - - - - -HOOFDSTUK VI. - -DE STRIJD OM EEN VROUW. - - -Nauwelijks hadden alle vrouwen het papiertje met het bedwelmende goed -veilig weg geborgen, of de deur werd geopend en Iwan Nykin verscheen op -den drempel. - -Hij scheen echter niet veel te kunnen onderscheiden in de donkere -ruimte en beval den man, die op post had gestaan: - -„Breng mij een lantaarn, opdat ik de lievertjes eens wat beter zal -kunnen beschouwen.” - -Er verstreek een minuut en toen keerde de wacht terug met een groote -kaarslantaarn, die een tamelijk helder licht in de kajuit verspreidde. - -Nykin trad binnen. - -Zijn breed pokdalig gezicht vertoonde een afschuwelijke uitdrukking, -zooals hij nu de ongelukkige vrouwen monsterde. - -Toevallig zat Charly het dichtst bij de deur. - -En zoo gebeurde het, dat de kapitein hem het eerst in het oog kreeg. - -„Wel, wel, wat een aardig blondje,” riep Iwan Nykin bewonderend uit, -terwijl zijn kleine oogen begonnen te fonkelen. „Zeker de vrouw van -zoo’n vervloekten bourgeois, niet? Dat kan men wel aan de dure kleeding -zien. Nu, je zult je er op moeten voorbereiden, mooie juf, dat al die -pracht niet lang meer stand zal houden.” Hij ging verder, monsterde de -vrouwen een voor een aandachtig, en bleef eindelijk stil staan voor -Else Teichmann. - -Hij liet een zacht gefluit hooren, trad naderbij, en streek het meisje -liefkoozend over de wangen. Het arme kind trok het hoofd met een gebaar -van onzegbare walging terug en Charly had de grootste moeite, zich in -te houden, en den schoft niet naar de keel te vliegen. - -Hij begreep evenwel, dat dit alles zou bederven, wanneer hij zich thans -door zijn woede en verontwaardiging liet meesleepen. - -„Ik ben maar blij, dat Henderson niet in mijn plaats is,” zeide Charly -tot zichzelf, „want onze reus zou waarschijnlijk den ellendeling al -hebben neergeslagen, met het gevolg dat hij nu reeds een blauwe boon in -zijn hersens zou hebben en dat de heele motorboot reeds in rep en roer -zou zijn, natuurlijk niet ten voordeele van deze arme schepsels.” - -Iwan Nykin keek het jonge meisje nog eenigen tijd met half dicht -geknepen oogen aan, op een wijze, die haar al het bloed naar de wangen -dreef en mompelde toen bij zichzelf: „Ik heb mijn keus al gedaan. -Grandloup zal het met een van de anderen moeten stellen.” - -Daarop vervolgde hij met luider stemme: - -„Wel schatje, ik geloof wel, dat wij het met elkander kunnen vinden.” - -Hij streek haar nogmaals over het prachtige blonde haar en vervolgde: - -„Wel dames, er zijn hier nog meer vrienden van mij aan boord, die niets -liever wenschen, dan eenige uren van uw aangenaam gezelschap te -profiteeren. Heidaar, maak eens wat meer licht, ik kan nog steeds niet -genoeg zien.” - -Dadelijk werden er nog een paar lantaarns bijgebracht door enkele -schepelingen, die grijnzend naar de ongelukkige vrouwen gluurden. - -De kapitein gaf een hunner op fluisterenden toon een paar bevelen, en -een oogenblik later kwamen een paar matrozen binnen, met glazen, een -paar flesschen champagne, een tafellaken, borden, messen en vorken en -maakten zich gereed de smalle tafel te dekken. - -Iwan Nykin keek even toe, overtuigde zich dat zijn bevelen werden -opgevolgd en verliet het vertrek. - -Een oogenblik later keerde hij terug met Grandloup en met nog vier -andere Bolsjewisten, die waarschijnlijk tot de officieren of -aanvoerders aan boord van de motorboot moesten worden gerekend. - -Dit bleek evenwel alleen uit hun houding en wijze van optreden, want -zij droegen geen enkel zichtbaar distinctief. - -Het waren allen Russen op Grandloup na. - -Allen waren omstreeks veertig jaar, misschien iets jonger, behalve -Nykin zelf, die zeker naar de vijftig moest loopen. - -De ongelukkige vrouwen hadden zich als verschrikte schapen in een hoek -van het vertrek verzameld en keken met doodelijk ontstelde oogen naar -de binnentredenden, alsof hun laatste uur geslagen had. Het scheen -echter een betrekkelijk kleine ruimte, waar men zich bevond en de -kapitein scheen het ook te vinden, tenminste hij riep uit: - -„Wij zullen ons hier nauwelijks kunnen bewegen, kameraden; ik heb mijn -keus al gedaan en ik zal mij met jullie welmeenen, met mijn dame -verwijderen.” - -Met deze woorden trad hij op Else Teichmann toe, greep haar beet en -trok haar met zich mede, naar de smalle deur, die op de kleine gang -uitkwam, aan welker einde de trap naar het dek ging. - -Het jonge meisje scheen er een oogenblik aan te denken, verzet te -plegen, maar een waarschuwende blik van Charly bracht haar tot andere -gedachten en zij volgde met gebogen hoofd. - -Maar nog hadden zij de deur niet bereikt toen een stem riep: - -„Een oogenblik, ik eisch dat jonge meisje voor mijzelf op.” - -Het was de Franschman, die deze woorden gesproken had. Hij was Nykin in -den weg getreden en er lag een duistere gloed in zijn oogen, toen hij -deze woorden uitte. - -Nykin bleef onwillekeurig staan en keek den Franschman aan, alsof hij -meende, dat hij niet goed verstaan had. Toen schreeuwde hij woedend: -„Wat durft gij zeggen? Gij zoudt u tegen mij durven verzetten? Gij -pleegt insubordinatie.” - -„Dergelijke begrippen erkennen wij niet meer, Nykin,” antwoordde -Grandloup schouderophalend. „Subordinatie, eerbied en discipline, dat -zijn dingen uit een vroeger tijdperk, waarmede wij hebben afgedaan. Ik -meen dat ik evenveel recht heb als gij op dit schoone jonge meisje en -ik laat die rechten gelden.” - -Nykin wierp zijn eersten stuurman, want dat was Grandloup, een -duisteren blik toe en riep uit: - -„Denkt gij mij soms vrees aan te jagen, gij schurk? Ik heb in den -laatsten tijd reeds eenige malen gemerkt, dat gij tegen mij in verzet -wilt komen, maar ik zweer u, dat ik dit niet zal dulden. Ik ben de baas -hier aan boord en dat zal ik blijven, zoolang ik adem heb. Ik heb nu -reeds veel door de vingers gezien. Daar moet een einde aan komen. Op -zij, laat ons door.” - -De Franschman bewoog zich echter niet en bleef met gekruiste armen voor -de deur staan. - -Toen slingerde Nykin het jonge meisje van zich af, zoodat zij op haar -knieën in een hoek neer viel, trok een breed mes uit zijn gordel, en -brulde: - -„Je weigert? Je hebt het zelf gewild. Dan zul je er aan gelooven.” - -Grandloup had op zijn beurt bliksemsnel zijn dolkmes getrokken en duwde -nu met de linkerhand Nykin van zich af, toen deze zich op hem wilde -werpen, terwijl hij gromde: - -„Hier niet. Hebt gij dan alle respect voor de dames uit het oog -verloren. Ik vecht niet in tegenwoordigheid van vrouwen. Ga mede naar -het dek. Het verheugt mij, dat de gelegenheid zich voordoet, eens en -voor goed met u af te rekenen. Ja, ik zeg het hier rond uit, ik haat u. -Ik verkies niet langer uw bevelen te volgen.” - -„Zoo, waait de wind uit dien hoek,” zeide Nykin hoonend. „Nu, dan -zullen wij het uitvechten. Komt vrienden, weest er getuigen van, hoe ik -dien hond zal straffen voor zijn ongehoorzaamheid.” Het volgende -oogenblik stormden allen weg en de doodelijk beangste vrouwen hoorden, -hoe hun voetstappen zich verwijderden. - -Een luid gestommel boven hun hoofden bewees hen, dat daar boven alles -in rep en roer was. - -„Laten de wolven elkander maar verscheuren,” fluisterde Charly, zich -tot de arme vrouwen wendend, die bevend en bleek bijeen gedrongen -stonden. - -Hij liep op zijn teenen naar de deur, maar de wachtposten hadden haar -reeds weder gesloten en hij hoorde hun regelmatige voetstappen evenals -vroeger en die mannen schenen er zich volstrekt niet om te bekommeren, -dat zich boven een bloedig drama afspeelde. - -Nu was het boven op het dek stil geworden, waarschijnlijk had die -afschuwelijke tweestrijd een aanvang genomen. - -Charly vroeg zich af, waarom Nykin den muiteling niet eenvoudig -gevangen had laten nemen en aan de ra had laten opknopen, zonder vorm -van proces desnoods, maar een oogenblik later besefte hij, dat -Grandloup waarschijnlijk vele vrienden aan boord moest hebben en dat de -kapitein het niet geraden achtte, hun woede op te wekken, door den -Franschman, die dit alles blijkbaar zeer goed wist, gevangen te laten -nemen en zonder omhaal te laten ophangen. - -Zonder een woord te spreken, luisterden de gevangenen naar ieder geluid -dat tot hen doordrong. - -Zij meenden woeste kreten te hooren en toen het geschuifel van snelle -voetstappen als van lieden die zich snel verplaatsten. - -Maar eensklaps klonk een vreeselijke gil, die hen het bloed in de -aderen deed verstijven. Dadelijk daarop volgde de val van een zwaar -lichaam op het dek. - -Een oogenblik bleef het doodstil, en toen barstte een luid, wreed -gehuil los, dat waarschijnlijk was uitgestooten door de vrienden van -Grandloup, die evenals hij aan den kapitein een doodelijken haat -schenen te hebben. - -Weer viel een stilte en toen naderden voetstappen. - -De deur werd open geworpen en Grandloup verscheen op den drempel, -gevolgd door vier officieren. - -Zijn borst hijgde, zijn gelaat was bleek, maar er lag een uitdrukking -van woeste zegepraal op. - -Het bebloede mes stak hij in zijn gordel. - -Hij trad op Else Teichmann toe, trok haar met geweld overeind, en riep, -terwijl hij haar weg voerde: „Ik heb haar verworven. En ik tart -iedereen, mij haar weer te ontnemen.” - -Weer had Charly de grootste moeite zich te bedwingen, maar hij begreep -heel goed dat alles verloren zou zijn, wanneer hij thans tusschen beide -kwam. - -Hij had trouwens al opgemerkt, dat het jonge Duitsche meisje beschikte -over een groote dosis wilskracht en daarvan zou zij zeker op het goede -oogenblik gebruik weten te maken. - -De officieren hadden zich meester gemaakt van de andere vrouwen. Het -had weer weinig gescheeld of er was een heftige twist ontstaan over het -bezit van niemand anders dan Charly Brand in eigen persoon. - -Maar tenslotte werd hij toegewezen aan een tweede stuurman, een Rus -Peter Panilof geheeten. - -Twee van de schurken bleven met twee vrouwen achter in de kajuit. -Grandloup voerde Else Teichmann mede naar de hut van den kapitein en de -andere officieren, die eveneens ieder een hut hadden op de groote -motorboot, deden desgelijks. - -Charly volgde als een schaap dat ter slachtbank wordt geleid, maar -inderdaad met verre van vriendschappelijke gevoelens jegens den Rus -bezield, deze naar een kleine hut op het voordek. - -Het was reeds volkomen nacht geworden, ofschoon het pas half negen in -den avond kon zijn. - -Charly bemerkte dat de motorboot met groote vaart over de golven joeg. -Snel liet hij zijn blikken over het dek glijden. - -De motorboot was zeer groot voor haar soort en mat zeker bijna 1000 -ton. - -In het midden bevond zich een soort commandobrug en daarvoor was het -plankier van den roerganger. - -Op het dek bevonden zich een aantal hutten naast elkander gebouwd en -voorts de kombuis, een paar andere kleine vertrekjes, en tenslotte de -cabine van den marconist. - -Toen zij er langs liepen zag Charly dat de deur op een kier stond en -daarbinnen zag hij met een snellen blik den marconist aan den arbeid, -waarschijnlijk luisterende, want hij had het opneemtoestel op het hoofd -geplaatst en zat met een kleine blocknote voor zich te wachten. - -Panilof echter trok Charly snel met zich mede, en voerde hem naar zijn -eigen hut, die zich geheel vooraan in de rij bevond. - -Tot zijn vreugde zag Charly, dat de bandieten, die zooeven getuige -waren geweest van den vreeselijken strijd tusschen de beide -mededingers, zich reeds weder op het achterschip verzameld hadden en -zich daar onledig hielden met dobbelen, kaartspelen en drinken. - -En toch had hun aanvoerder nog slechts weinige minuten geleden het -leven moeten laten, en strekte hij nu waarschijnlijk tot aas aan de -visschen. - -Het was een klein vertrek waar Charly nu binnentrad. - -Hij deed al zijn best, om er als een jonge vrouw uit te zien, met wie -iets vreeselijks staat te gebeuren, maar het gelukte hem maar half, -zijn trekken in bedwang te houden. - -Panilof sloot aanstonds de deur, opende een kleine brandkast en nam er -een flesch wijn en een paar glazen uit. - -Hij zette ze op tafel, keek Charly, die zich schijnbaar wanhopend op -een stoel had laten neervallen, met zijn valsche oogen grinnikend aan, -en zeide: - -„Wij zullen eens op onze kennismaking drinken lievertje. Weet je wel -dat je een mooi schatje bent?” - -De schurk had deze vraag in slecht Engelsch gesteld, blijkbaar in de -meening verkeerend, dat hij met een Engelsche te doen had. - - - - - - - - -HOOFDSTUK VII. - -DE MARCONIST. - - -Panilof had de flesch ontkurkt en schonk nu twee glazen in. - -Maar terwijl hij met den rug naar den gewaande vrouw stond toegekeerd -had Charly snel de hand in den zak gestoken, en er een van zijn poeders -uit genomen. - -Panilof trok zijn stoel zoo dicht mogelijk bij dien van Charly, hief -het glas in de hoogte, keek zijn gewaand slachtoffer grijnzend aan en -zeide: - -„Op je gezondheid, lieve schoone. Je bent toch hoop ik niet bang voor -me?” - -Hij strekte de hand uit, en het volgende oogenblik geschiedde iets, dat -het tooneel eensklaps deed veranderen.... - -Want de uitgestrekte hand kwam Charly onder de kin aaien, en het lot -wilde dat die kin twee dagen geleden voor het laatste geschoren was. - -In bijna alle andere gevallen had Charly er zeker voor gezorgd, dat hij -zich op deze wijze niet zou kunnen verraden en ook zou een dikke laag -van de bijzondere schmink, welke hij steeds gebruikte, hem hebben -beschermd. - -Maar nu raakte Panilof de harde stoppels aan en er kwam een uitdrukking -op zijn gelaat, welke Charly aanstonds waarschuwde, dat zijn vermomming -doorzien was, en dat hij zeer snel zou moeten handelen. - -Dat deed hij dan ook. - -Voor de schurk, die tegen over hem zat, nog goed en wel wist wat er -geschiedde had Charly eveneens zijn rechterhand uitgestoken, maar -ditmaal niet om er een ander mee onder de kin te strijken. - -De hand was gesloten tot een vuist en die vuist trof den man zoo -geweldig en met zooveel juistheid ter zijde van de kaak, dat hij -omtuimelde met stoel en al en met uitgespreide beenen, het hoofd op de -borst gezakt langs een van de wanden terecht kwam. - -„Het spijt mij dat het hiertoe gekomen is,” bromde Charly in zichzelf, -„maar het ging nu eenmaal niet anders. Als ik een seconde had gewacht, -dan zou de schurk alarm hebben gemaakt en dan zou ik waarschijnlijk op -dit oogenblik al niet meer leven.” - -Hij was, terwijl hij dit bij zichzelf mompelde, op den bewusteloozen -Rus toegetreden en had hem snel een doek om den mond gebonden, waarop -hij zijn armen op zijn rug bond, met behulp van een stuk touw, dat hij -in den hoek zag liggen. - -Hij bond ook de beenen van den man bijeen en keek toen tevreden op zijn -werk neer. - -Hij schoof den Rus onder de tafel, trok aan dien kant het tafelkleed -een weinig naar omlaag en nu was er niets van den bandiet te zien. - -„Nu zal het echter zaak zijn, om vlug en doortastend te handelen,” zoo -zette Charly zijn alleenspraak voort. „Wat hier gebeurd is, kan -onmogelijk langer dan eenige uren verborgen blijven, hoogstens tot -morgenochtend. Misschien zou ik er in kunnen slagen, met behulp van de -vrouwen de kleine motorboot te strijken, die ik aan een paar davits heb -zien hangen, maar dan zal er nog heel wat anders moeten gebeuren. Dan -zou het noodzakelijk zijn, dat de heele bende stom dronken was en -zoover zijn wij helaas nog niet. Maar in ieder geval moet ik nu eerst -een appeltje met den marconist schillen.” - -Charly haalde een klein spiegeltje te voorschijn, nam een stukje zwarte -schmink ter hand, zette zijn oogen en wenkbrauwen nog iets aan, dat die -meer diepte en gloed verkregen, poederde zijn gelaat opnieuw en bromde -toen tevreden: - -„Als ik er niet uitzie als een Fransche demi-mondaine, dan weet ik het -niet en nu moet het gewaagd worden.” - -Hij luisterde even, opende toen de deur van de hut op een kier. - -Op het duistere dek was niemand te bespeuren. - -Van het achterschip klonk luid gejoel en gestamp. - -Een harmonica speelde een sleepende wals. - -Vaag kon Charly de gedaanten van de bandieten ontwaren, die daar bij -groepjes bijeen zaten. - -De cabine van den marconist was gelukkig nog geen tien stappen -verwijderd. - -Het oogenblik was gunstig. - -Charly opende de deur nog verder en trad naar buiten. - -Hij legde haastig den afstand af die hem scheidde van de deur van de -cabine en zag tot zijn vreugde, dat die altijd nog op een kier stond. - -Daar binnen brandde licht. - -De marconist was blijkbaar nog op zijn post. - -Charly trok zijn gelaat in de gewilde plooi, opende de deur wat verder, -stak het hoofd naar binnen en zeide op zachten, opgewekten toon: - -„Kiekeboe!” - -De marconist was hoogstwaarschijnlijk niet gewend, dat men op deze -wijze zijn aandacht trok, want hij wendde stom verbaasd het hoofd in de -richting, vanwaar deze onverwachte roep kwam, en staarde toen met -groote oogen in het lachende gelaat van de zoogenaamde demi-mondaine. - -Toen deed hij langzaam de ontvanger af, stond op en zeide in goed -Fransch: - -„Wat is dat? Loop jij maar zoo los rond? Jij mooie dame. Waar kom je -vandaan? Wat kom je hier doen?” - -„Laat ik je maar eerst op de laatste vraag antwoorden, lieve jongen. Ik -zal je zeggen, wat de zaak is. Een van je kameraden, een leelijke kerel -met permissie met een gezicht als een week slecht weer, had me te -soupeeren gevraagd, maar in het langs loopen heb ik jou gezien en ik -vind jou veel aardiger.” - -„Een man met een doggenkop,” vroeg de marconist. „Wel, dat kan niemand -anders zijn dan Panilof. Ga dan maar weer gauw naar hem terug, het -loopt niet goed met me af, als ik onder zijn duiven schiet.” - -„Dus je stuurt me weg?” vroeg Charly met een pruilend lipje. - -„Ik moet wel, madame. Hoezeer het mij ook spijt,” antwoordde de -marconist, die den gemakkelijken buit met zijn blikken scheen te willen -verslinden. - -„Niets galant van je,” hernam Charly met een beweging van de schouders, -die menige Parijsche asphaltbloem hem zou hebben benijd. - -„Maar zeg me dan tenminste, hoe je van Panilof hebt kunnen wegloopen,” -bromde de marconist. - -„Heel eenvoudig, ik heb hem gezegd, dat hij mij niet aanstond.” - -„En heeft hij je laten gaan?” vroeg de ander verbaasd. - -„Welzeker. Hij had het eens niet moeten doen. Ik heb mijn glas wijn in -zijn gezicht gegooid.” - -„Nu, jij bent ook niet voor een kleintje vervaard. Hoe kom je eigenlijk -hier aan boord?” - -„Heel eenvoudig. Je kameraden zagen mij bij vergissing voor een -fatsoenlijke vrouw aan. Als zij geweten hadden wie ik was, zouden zij -zich waarschijnlijk wel eens bedacht hebben. En mag ik nu heusch niet -bij je binnen komen?” - -De marconist scheen nog even te aarzelen, maar toen trok hij Charly aan -de hand in de cabine. Maar het volgende oogenblik trok hij een pijnlijk -gezicht. - -„Au, wat heb je daar aan je hand. Je prikt me.” - -„Neem mij niet kwalijk, ventje, mijn ring is stuk gegaan. Je zult je -hand aan een uitstekend puntje hebben open gehaald.” - -Dit was nu de zuivere waarheid, alleen was het niet bij ongeluk -geschied. - -Charly had zich, voor hij het schip verliet, een ring aan den vinger -gestoken, welke hem door Raffles was ter hand gesteld. - -Deze ring was hol en gevuld met een vocht, dat een bedwelmende -uitwerking had, die vele dagen kon duren, wanneer het slechts werd -uitgestort in een kleine wonde, die niet grooter dan een speldeprik -behoefde te zijn. De marconist wreef het druppeltje bloed weg, dat in -de palm van zijn hand zichtbaar was en zeide lachend: - -„Dat zal ons verbond zegenen, madam. Het is hier wat klein, zooals je -ziet, maar daar moet ge maar niet op letten.” - -„Het ziet er anders interessant uit,” zeide Charly. „Wat is dat nu -eigenlijk allemaal.” - -„Dat is een toestel tot het opvangen en verzenden van draadlooze -telegrammen, madam.” - -„En zijt gij nu ook een bolsjewik?” - -„Dat ben ik, madam.” - -„Hoe vreeselijk interessant. Dus een bandiet ben je ook al.” - -De ander haalde de schouders op en antwoordde: - -„Gij kunt het noemen, zooals ge wilt, maar neem nu plaats, wat ik je -verzoeken mag. Ik zal wat wijn en een paar glazen halen. Wat drommel, -ik mag mij toch ook wel eens amuseeren.” - -Hij deed een paar stappen naar de deur, maar halverwege scheen hij te -struikelen en greep zich aan de tafel met zijn talrijke instrumenten -vast. - -„Wat is dat nu?” hakkelde hij. „Wat word ik duizelig. Er komt een nevel -voor mijn oogen. Het is alsof ik aanstonds zal neervallen. Jij—jij... -karonje, wat heb je met mij gedaan—ik zal je—help kameraden....” - -Maar zijn stem was reeds overgegaan tot een bijna onverstaanbaar -gerochel, en daar Charly snel de deur gesloten had, behoefde hij geen -oogenblik vrees te koesteren, dat men zijn zwakken kreet had gehoord. -De marconist trachtte nog een stap naar de seintafel te doen, en tastte -schijnbaar als een blinde naar de commutator. - -Maar zijn arm viel slap langs zijn lichaam neer. Hij uitte nog eenige -zwakke klanken en toen gleed hij langzaam op een stoel neer. - -Charly schoof hem met den voet eenvoudig een weinig terzijde, deed de -deur op slot, opdat hij niet verrast zou kunnen worden en stulpte zich -in een oogwenk het ontvangtoestel over het hoofd. - -Met koortsachtige haast begon hij de golflengte in te stellen, telkens -turend naar de tabel met golfberekeningen en afstanden op de Zwarte -Zee, die voor hem lag. - -Haastig tikte zijn vaardige vingers op de toetsen en na eenige minuten -verkreeg zijn gelaat een blijde uitdrukking. Hij had verbinding weten -te krijgen met de havenstad Varna. - -Bliksemsnel, sneller zelfs dan het licht, vloog de boodschap door de -aether naar de post van Varna en enkele seconden later was men daar op -de hoogte van wat geschied was, en kon hij nauwkeurig opgeven, waar de -boot zich bevond, want de marconist had dit juist even te voren op zijn -blocknote aangeteekend. - -Toen hij de zekerheid had, dat zijn radiogram was opgevangen en dat men -het aanstonds verder zou seinen, legde hij met een tevreden gebaar den -helm weder af, stond op en draaide zachtjes den sleutel weder in het -slot om. - -Hij opende de deur voorzichtig op een kier en keek naar buiten. - -Maar niemand liet zich zien. - -Op het achterdek klonken de stemmen nog luider dan zooeven. Blijkbaar -begon zich een algemeene dronkenschap van de bandieten meester te -maken. - -Nu en dan werden er luide vloeken gehoord, die op het begin van een -twist wezen. - -Snel trad Charly weder op het dek, sloot de deur en stond een oogenblik -in beraad. - -Toen scheen hem een gedachte in te vallen, die hem in zichzelf deed -lachen. - -„Als mij dat gelukte, dat zou zelfs Raffles een prachtige grap noemen, -geloof ik,” zeide hij in zichzelf. „Ik waag er mijn hachje aan. Dat -weet ik, maar ik moet het toch probeeren. Zoo gunstig als nu zou de -gelegenheid nooit weer zijn.” - -Hij overtuigde zich, dat er niemand in de buurt, was, snelde naar de -hut van Panilof en ontdeed zich in allerijl van het mom, dat hem -hinderlijk zou zijn, bij wat hij voornemens was. - -Hij had zijn eigen kleederen voor het grootste gedeelte aangehouden en -behoefde niet anders te doen, dan zijn pantalon weder neder te slaan, -die hij had opgetrokken en boven zijn knie met een elastiek had -vastgebonden. - -Hij keek nu om zich heen en greep toen een dunne stalen staaf, -waarschijnlijk bestemd om er kleine assen van te draaien. - -Het voorwerp was bijna een meter lang en ruim een halve centimeter dik. -„Juist wat ik hebben moet,” bromde Charly vergenoegd. - -Hij verliet de hut weder na de vrouwenkleederen onder de tafel te -hebben geworpen en was het volgende oogenblik over de verschansing -verdwenen. - -Zich vasthoudende aan den rand van het dek en met de voeten steun -zoekend op den richel, die van den boeg van de motorboot naar den -achtersteven liep, schoof hij zich langs den romp voort tot ongeveer -het midden van de boot, de stalen staaf tusschen de tanden geklemd. - -Hier en daar stonden de patrijspoorten open en daar wierp Charly -telkens een blik naar binnen. - -Eindelijk hield hij stil. Hij bevond zich voor het patrijspoortje dat -behoorde bij de machinekamer. - -Daar binnen stond een geweldige dieselmotor, die op regelmatige wijze -als een levend organisme werkte. - -De vier zuigers rezen op en neer, de wielen wentelden met een suizend -geluid en de kamraderen lieten een zacht getik hooren. - -De machineruimte was tamelijk helder verlicht door een paar -kaarslantaarns. - -Van den machinist kon Charly in den aanvang niets bespeuren. Eindelijk -zag hij den man ineen gedoken op de onderste trede zitten van de trap -die naar het dek voerde, blijkbaar in diepen slaap en met een flesch -naast zich. - -Hij vertrouwde blijkbaar op de goede en geregelde werking van het aan -hem toevertrouwde werktuig. - -Charly aarzelde niet langer. - -Zich met een hand vasthoudend aan den rand van het dek, nam hij met de -andere de stalen staaf uit den mond en stak haar voorzichtig door de -opening van de patrijspoort. Hij had reeds een paar kamwielen -uitgezocht, welker vernieling onherroepelijk ten gevolge moest hebben, -dat de machine van de motorboot voor geruimen tijd vernield zou zijn, -en voor goed wanneer er niet toevallig reservedeelen aan boord -waren.... - -De staaf naderde. - -Een oogenblik vreesde Charly, dat zij te kort zou blijken, maar tot -zijn blijdschap kon hij er juist de twee langzaam rondwentelende -kamwielen mede bereiken. - -Hij stak er snel de staaf tusschen. Een kort knappend geluid liet zich -hooren. Dat waren de tanden, die een voor een afbraken, door de staaf -vernield. - -Dadelijk begon de machine onregelmatig te draaien en veel langzamer dan -eerst en Charly, die deskundig was, wist wel, dat zij binnen vijf -minuten zou stilstaan. - -Hij trok haastig de staaf weder terug, wierp die in zee en hervatte den -terugtocht, na zich eerst te hebben vergewischt, dat de machinist juist -was wakker geworden en nu slaapdronken zijn oogen wreef. Hij klauterde -weder over de verschansing, na zich te hebben overtuigd, dat de weg -veilig was en ijlde weder naar de hut van Panilof, om daar snel zijn -vrouwenkleederen weer aan te trekken. - -De Rus scheen reeds eenigen tijd geleden uit zijn bewusteloosheid te -zijn ontwaakt en had zelfs pogingen in het werk gesteld om zich te -bevrijden van de touwen die hem gebonden hielden en van den doek voor -zijn mond. - -Charly was juist bijtijds teruggekeerd. - - - - - - - - -HOOFDSTUK VIII. - -DE STRAF. - - -Hij haastte zich, de touwen wat steviger vast te snoeren, waarbij hij -niet al te zacht met den bandiet omsprong. Hij schoof hem toen -eenvoudig onder de tafel. - -„Nu wordt het hoog tijd, om eens naar de dames om te zien,” mompelde -Charly binnensmonds. „Ik hoop van harte dat de poeders hun werk hebben -gedaan.” Hij opende weder voorzichtig de deur en kroop over het -verlaten voordek. - -Even later had hij de hut van den tweeden stuurman bereikt. - -Juist ging de deur open en een vrouwengestalte verscheen. - -Het was Susanne Chaumont. - -Zij bleef even verschrikt staan, toen zij de gedaante van Charly -ontwaarde, maar toen zij hem herkende, trad zij snel op hem toe en -fluisterde: - -„Het is gelukt, mijnheer. De schurk slaapt vast. God geve, dat het met -de anderen evenzoo is gegaan.” - -„Daarvan zullen wij ons dadelijk overtuigen, madame,” antwoordde -Charly. - -Hij nam de kleine revolver ter hand en beiden slopen nu onhoorbaar over -het dek. - -Op het achterschip scheen het langzamerhand stil te zijn geworden. -Misschien had de drank de meeste bandieten beneveld. Achtereenvolgens -vond men drie van de vrouwen in even zooveel hutten, doch verstijfd van -ontzetting, gezeten bij een tafel, waaraan eveneens een man zat, -bewusteloos. - -Nu ontbrak alleen Else Teichmann nog. Charly had de dames op het hart -gedrukt zich niet van elkander te verwijderen en zich verborgen te -houden achter de laatste hut, zoodat de roerganger hen niet zou kunnen -zien. En nu ging hij alleen naar de hut van den kapitein. - -Toen hij er nog slechts weinige meters af was, hoorde hij het geluid -van een driftige stem. - -Het was Grandloup, die sprak. - -„Je wilt dus niet, mijn duifje. Ik zal je dus moeten dwingen? Je hebt -getracht mij te bedwelmen door een poedertje in mijn wijn te mengen -nietwaar. Maar ik heb je gesnapt en nu zal je moeten boeten, schoon -kind.” - -Met een paar sprongen was Charly bij de hut. Naast de deur bevond zich -een klein rond venster. - -Dat venster stond open, maar was aan de binnenzijde voorzien van een -gordijntje, zoodat men niet naar binnen kon zien als men het niet ter -zijde kon schuiven. - -Met een ruk trok Charly het gordijn open, stak de kleine revolver door -de opening om die op het hoofd van den ellendeling te richten. - -Hij kwam juist bijtijds. De Franschman stond op het punt zich op het -jonge meisje te werpen. - -„Handen op, of ik schiet je neer!” beval Charly kortaf. „Gauw wat. Ik -ben niet erg geduldig moet je weten, mijnheer de Franzoos.” - -Bevend van woede en haat trad de booswicht een paar schreden terug, -waarbij de kleine revolver hem voortdurend volgde. - -„Maak de deur open, Fräulein,” verzocht Charly, zonder zijn blikken van -het gelaat van Grandloup af te wenden. - -In een ommezien had het jonge meisje den sleutel in het slot -omgedraaid. - -„Neem nu de revolver van mij over en houd den kerel er mee in bedwang, -tot ik dat werkje van u kan overnemen. Aarzel niet den trekker over te -halen, al zou hij ook maar met de oogen knippen.” - -Met vaste hand nam het meisje vlug de revolver van Charly aan, en -richtte die dadelijk op den bandiet, die tegen een der wanden was terug -geweken en er nu uitzag als een panter, die in het nauw is gedreven en -geen uitweg meer ziet. - -Vlug kwam Charly het vertrek binnen. - -Hij verloor niet veel tijd met praten, maar trad op Grandloup toe en -sloeg hem eenvoudig tegen den grond, voor hij eenig geluid had kunnen -geven. Daar bond hij hem, daarbij bijgestaan door het jonge meisje, dat -over een groote dosis persoonlijken moed scheen te beschikken. - -Een prop van poetskatoen in den mond belette hem het schreeuwen. - -„Het smaakt wel niet lekker,” zeide Charly bij wijze van -verontschuldiging, „maar het is practisch. En nu moeten wij spoedig -handelen, Fräulein. Uwe medegezellinnen zijn gelukkig gered, tenminste -voorloopig. Zij bevinden zich aan de voorzijde van een der hutten, maar -kunnen daar niet weg, want als zij het dek oversteken, zouden zij in -het gezicht komen van den man aan het roer. Bovendien kunnen ieder -oogenblik leden der bemanning daar voorbij komen of een bootsman kan de -ronde doen en alles ontdekken.” - -„Maar verbeeld ik het mij, of vaart de motorboot veel langzamer?” vroeg -Else verwonderd. - -„Dat hebt gij goed opgemerkt, dat is mijn werk.” - -En nu deelde Charly haar in enkele woorden mede, wat hij zooeven gedaan -had— - -„Maar wat is daarmede uw doel?” vroeg het jonge meisje. „Wij kunnen -immers toch dit vaartuig niet verlaten?” - -„Toch wel.” - -„Op welke wijze dan?” - -„Met de kleine motorboot, die daar ginds tusschen die davits hangt.” - -„Maar die zullen wij nooit kunnen strijken, zonder dat die schurken het -zien.” - -„Dat moet,” zeide Charly op zacht en, maar vastberaden toon. „Die boot -moet tot iederen prijs gestreken worden. Luister Fräulein. De geheele -bemanning schijnt wel beschonken te zijn, op eenige uitzonderingen na. -Ik heb twee Mauserpistolen in mijn zak, geladen en wel, afgenomen van -twee officieren. Gij kunt waarschijnlijk wel een boot besturen?” - -„Ik heb zelf een groote motorboot.” - -„Des te beter. Let dan goed op. Ik zal nu aanstonds den roerganger -onverhoeds aanvallen en gij volgt mij dadelijk. Trek dan zijn overjas -aan, zoodat men het bedrog niet aanstonds merkt. En neem zijn plaats -in. Het behoeft maar eenige minuten te duren, want dadelijk ligt de -boot stil. Gelukkig staat de roerganger onder een soort luifel en men -zal op de commandobrug, verondersteld, dat zich daar iemand bevindt, -niet kunnen zien, wat er met den man aan het roer gebeurt.” - -„En als gij hem machteloos gemaakt hebt, mijnheer?” - -„Dan moeten wij het er op wagen, de boot uit te zetten. Tot ons geluk -hangt de motorsloep slechts weinige meters boven het water. Het is -bovendien zeer duister op het dek, de nacht zal onze onderneming -begunstigen.” - -„Maar is er benzine aan boord van de sloep?” - -„Daarvan zal ik mij eerst gaan overtuigen. Blijf hier op mij wachten.” - -Charly kroop als een slang over het dek, lichtte het zeil van de -motorsloep op en overtuigde zich, dat de benzinehouder tot den rand toe -gevuld was. - -Hij kroop op dezelfde wijze terug en deelde zijn bevindingen aan het -jonge meisje mede. - -„Let nu goed op,” fluisterde Charly. „Van uw plaats aan het roer kunt -gij de motorsloep vaag onderscheiden en gij zult het dadelijk zien, -wanneer wij ons beginnen in te schepen. Alles moet zoo stil mogelijk -geschieden. Ik herhaal dat het een groot geluk is, dat bijna iedereen -aan boord dronken schijnt te zijn, of slaapt, of reeds door ons is -machteloos gemaakt. Wanneer ik zachtjes fluit, laat gij het roer in den -steek en voegt u bij ons. Wij beiden zullen dan zoo snel mogelijk de -sloep te water laten en als het moet, dan zal ik van mijn vuurwapens -gebruik maken.” - -Charly bukte zich opnieuw en gevolgd door Else sloop hij naar de -plaats, waar de roerganger aan het stuurrad stond en in de dichte -duisternis over de golven tuurde. - -Boven zijn hoofd was een soort luifel aangebracht en zoodoende was het -voor degenen, die op de commandobrug stonden, onmogelijk, hen te zien. - -Hij stond in een soort kamertje, dat alleen aan de voorzijde open was, -en waarvan de wanden niet hooger dan een meter waren, behalve aan de -achterzijde, waar de stuurstoel aan de commandobrug leunde. - -Charly sloop onhoorbaar voorwaarts. - -Reeds had het schip zijn vaart aanzienlijk vertraagd. - -En hij kon den roerganger reeds duidelijk een paar verwonderde vloeken -tusschen de tanden hooren mompelen. - -Aanstonds kon de machinist naar boven komen stormen en dan was -misschien alles verloren. - -Hij moest dus snel handelen. - -Charly had nu den stuurstoel van terzijde en een weinig aan de -achterzijde weten te naderen. - -En nu hief hij zich eensklaps op, greep den roerganger bij de keel en -drukte hem met kracht achterover. - -De aldus verraste man trachtte zich te verweren, maar Charly’s vingers -knepen als de bekken van een nijptang. - -Toen greep de roerganger, die dreigde te stikken, naar zijn mes, maar -hij was te laat. Charly liet een oogenblik los en gaf den man zulk een -geweldigen stoot tegen de kin, dat hij als een blok omviel en -bewusteloos bleef liggen. - -Dadelijk had Else Teichmann haar plaats aan het stuurrad ingenomen. - -Niemand had iets van den overval gemerkt. - -Men hoorde niets dan het luide gesnork van de bemanning, voor zoover -die aan het dek was gebleven. - -Charly ijlde nu haastig naar de plek, waar de vier vrouwen in groote -onrust bijeen waren blijven staan, en deelde hen op gedempten toon -mede, wat zij te doen hadden. - -De zee was gelukkig heel kalm en er bestond volstrekt geen vrees dat -men met de motorsloep gevaar voor omslaan zou loopen. Bovendien moesten -de politiebooten uit Varna of een andere haven nu reeds onderweg zijn -en het kon niet langer dan eenige uren duren voor zij het kaperschip -hadden ingehaald, dat nu machteloos op de golven dreef. - -Zoo snel zij konden begaven de vrouwen zich aan boord van het -motorschip. - -Zij zouden voorloopig onder zeil verborgen blijven, wegens hun lichte -japonnen, die haar ten ontijde zouden kunnen verraden. - -Zoodra dit geschied was, liet Charly een zacht gefluit hooren en -dadelijk stond het dappere jonge meisje naast hem. - -Het schip was nu geheel stuurloos. - -Charly en Else maakten snel de takels los en met behulp van de lieren -lieten zij de sloep buiten boord zakken. Het was een oogenblik van de -hoogste spanning. - -Ieder oogenblik kon het gerucht van den stalen kabel over de zware -schijven worden gehoord. - -De boot had bijna de oppervlakte van de golven bereikt, toen de -machinist luid schreeuwend en vloekend de trappen kwam opstormen. - -„Vlug, vlug,” beval Charly opgewonden. „Aanstonds brult die kerel het -geheele schip bijeen.” - -De motorboot dreef nu op het water en het schip lag nu zoo goed als -geheel stil. - -Het geraas van de machine had geheel opgehouden. - -Op het achterschip scheen eindelijk beweging te komen onder de -beschonken manschappen. - -Boven alles uit hoorde men de razende en tierende stem van den -machinist, die om den eersten stuurman scheen te roepen. - -Snelle voetstappen weerklonken. - -Blijkbaar begreep men aan boord van de motorboot nog steeds niet den -waren aard van het ongeluk dat geschied was. - -En daaraan zouden Charly en de vijf geredde vrouwen zeer waarschijnlijk -hun redding te danken hebben. - -Vliegensvlug hadden Else en Charly ieder een van de stalen kabels -gegrepen en lieten zich nu in de motorsloep afzakken. - -Dadelijk zette Charly zich aan het kleine stuurrad en haalde den -hefboom over, die de motor in beweging bracht, terwijl het jonge meisje -met den bootshaak de sloep afzette van het groote schip. De motor sloeg -aan. - -Maar het geluid klonk helder en duidelijk over het stille water. - -Dadelijk ontstond aan boord van de motorboot een geweldig geschreeuw. - -Woedende vloeken werden vernomen. - -Voetstappen stormden over het dek. - -Het scheen of de schrik en de woede eensklaps de gansche bemanning -weder nuchter had gemaakt. - -Allerlei bevelen werden door elkander gebruld en eenige oogenblikken -heerschte aan boord van het schip een hopelooze verwarring. - -Charly haastte zich hiervan gebruik te maken door de sloep zoo hard -mogelijk te laten loopen en zich in de duisternis aan iedere vervolging -te onttrekken, indien die al mogelijk ware geweest. - -Maar dit was niet mogelijk, want Charly had er zorg voor gedragen, dat -hij de vlet, het eenige andere vaartuigje, dat zich aan boord van de -motorboot bevond en dat van een aanhangmotor voorzien kon worden, -onbruikbaar had gemaakt, door de stop uit den bodem te trekken, zoodat -het ranke scheepje bij het te water laten dadelijk zou volloopen en -zinken. Dit geschiedde dan ook inderdaad en eindelijk schenen de -bandieten te beseffen, wat er aan de hand was. - -Zij hadden natuurlijk de gebonden en bewustelooze officieren ontdekt en -eveneens de ontvluchting van de vrouwen. - -Onder een helsch geschreeuw van woede vuurden de bandieten in alle -richtingen in den blinde over de golven, want van de motorsloep was -niets meer te bespeuren. - -Zij konden dus alleen afgaan op het snel afnemende geraas van de motor. - -Daarop zetten zij de vlet uit; maar aanstonds liep het scheepje vol -water en verdween onder de golven, voor de verraste bandieten tijd -hadden gevonden het weder aan de davits te bevestigen en op te hangen. - -En nu was de motorboot weerloos en machteloos. Het zou op zijn minst -een vollen dag duren voor de schade aan de machine hersteld was, en -alle booten waren verdwenen. - -Intusschen voer de sloep snel buiten het bereik van de geweren en de -revolvers der razende Bolsjewisten. - -Twee van de vrouwen waren van ontroering en schrik flauw gevallen en -Else Teichmann en Susanne Chaumont moesten te hulp komen. - -De anderen waren alleen maar hongerig en leden door dorst. - -En toch zouden de vluchtelingen nog geruimen tijd moeten wachten, -alvorens zij honger en dorst zouden kunnen stillen. - -Charly liet de sloep nog eenigen tijd doorvaren tot hij niets meer -hoorde, zelfs niet van het schieten en zette toen de motor af om een -onderzoekingstocht op het vaartuig te ondernemen. - -En tot zijn vreugde vond hij tenslotte in de cockpit een vaatje -drinkwater en een bus scheepsbeschuit, welke de bandieten daar -waarschijnlijk in geval van nood gereed hielden. - -Nu kon men tenminste de uitgeputte krachten herstellen. - -De uren verliepen en langzaam brak de dag aan. - -Om drie uur kon men reeds vrij duidelijk op grooten afstand zien. - -Een kwartier later slaakte Else een kreet en wees in de verte naar een -zwart voorwerp. - -Het was de motorboot van de bandieten, die daar hulpeloos rond dreef. - -En bijna op hetzelfde oogenblik nam het geoefende oog van Charly Brand -aan den gezichtseinder een drietal vaartuigen waar, die in snelle vaart -naderden. Eenige minuten later, toen de dag voller was aangebroken, -onderscheidde hij den vorm der naderende schepen. Het waren twee -torpedojagers en een snelle havenboot van de politie. Allen voerden de -Roemeensche vlag. - -Zijn draadloos bericht had dus doel getroffen. - -Met een juichkreet richtte Else, die de schepen eveneens gezien had, -zich op en zwaaide met haar zakdoek. - -Er verliep nog een kwartier en toen kon men zelfs met het bloote oog de -personen op het dek der te hulp snellende schepen onderscheiden. - -Nog eenige minuten en de beide vaartuigen lagen langszij. - -Dadelijk werden de vrouwen overgescheept en daarop kon Charly zich aan -de borst van zijn vriend werpen. - -Raffles was meer ontroerd dan hij wilde laten blijken, en drukte Charly -de hand, alsof hij haar wilde verbrijzelen. - -Wat Henderson betreft, het scheelde weinig of de brave kerel was van -opwinding en vreugde in tranen uitgebarsten. - -Maar diep ontroerend was het weerzien tusschen de vrouwen en hun -echtgenooten en vaders, die allen te Varna aan wal bleken te zijn -gegaan. Het voorbeeld van Raffles volgend, en die door hem aanstonds op -de hoogte waren gebracht na de ontvangst van het radiogram—door Charly -afgezonden—het toeval had gewild, dat de ongelukkige mannen en vaders, -als het ware door een soort instinct daartoe aangedreven, hun intrek in -hetzelfde hotel hadden genomen, waar Raffles vertoefde. - -Intusschen waren de beide torpedojagers vlug voort gevaren, de kanonnen -dreigend op het kaperschip gericht, nadat Charly door den scheepsroeper -den kapitein had toegeroepen, dat het schip onmogelijk kon ontkomen. - -Het duurde dan ook niet lang of alle bandieten, die wel inzagen, dat -tegenstand vruchteloos was, waren aan boord van de twee oorlogsschepen -in de boeien gesloten, terwijl het met buit beladen schip door een der -torpedojagers op sleeptouw werd genomen. - -Daarop werd de terugreis naar Varna aanvaard. - -Onbeschrijfelijk was de vreugde die er aan boord van de motorboot -heerschte en Charly had de grootste moeite zich aan alle loftuitingen -te onttrekken. Maar op eenige mijlen voor Varna geschiedde er nog iets -onverwachts.... - -De op sleeptouw genomen motorboot begon te zinken. - -„De schurken! Zij hebben een lek in den bodem gemaakt, uit louter -wraak,” kreet Henderson woedend. - -„Dat schijnt wel zoo Henderson,” zeide Raffles. „De motorboot zinkt -tenminste snel.” - -Dadelijk keerde een der torpedojagers naar het geladen schip terug om -te trachten het lek nog te stoppen, maar zij kwam te laat. - -Zij moesten zich zelfs haasten uit de zuiging van het zinkende schip -weg te komen.... - -Toen ging de motorboot met zijn lading van goud en juweelen naar den -kelder. - -Raffles had schijnbaar onverschillig toegezien. - -Maar toen er niets meer van het schip te zien was, fluisterde hij -Charly toe: - -„Wij zullen eens goed onthouden, waar het schip gezonken is, men kan -nooit weten.”.... - - - - - - - - -*** END OF THE PROJECT GUTENBERG EBOOK LORD LISTER NO. 0372: EEN -BOLSJEWISTISCH AVONTUUR *** - -Updated editions will replace the previous one--the old editions will -be renamed. - -Creating the works from print editions not protected by U.S. copyright -law means that no one owns a United States copyright in these works, -so the Foundation (and you!) can copy and distribute it in the -United States without permission and without paying copyright -royalties. Special rules, set forth in the General Terms of Use part -of this license, apply to copying and distributing Project -Gutenberg-tm electronic works to protect the PROJECT GUTENBERG-tm -concept and trademark. Project Gutenberg is a registered trademark, -and may not be used if you charge for an eBook, except by following -the terms of the trademark license, including paying royalties for use -of the Project Gutenberg trademark. If you do not charge anything for -copies of this eBook, complying with the trademark license is very -easy. You may use this eBook for nearly any purpose such as creation -of derivative works, reports, performances and research. Project -Gutenberg eBooks may be modified and printed and given away--you may -do practically ANYTHING in the United States with eBooks not protected -by U.S. copyright law. Redistribution is subject to the trademark -license, especially commercial redistribution. - -START: FULL LICENSE - -THE FULL PROJECT GUTENBERG LICENSE -PLEASE READ THIS BEFORE YOU DISTRIBUTE OR USE THIS WORK - -To protect the Project Gutenberg-tm mission of promoting the free -distribution of electronic works, by using or distributing this work -(or any other work associated in any way with the phrase "Project -Gutenberg"), you agree to comply with all the terms of the Full -Project Gutenberg-tm License available with this file or online at -www.gutenberg.org/license. - -Section 1. General Terms of Use and Redistributing Project -Gutenberg-tm electronic works - -1.A. By reading or using any part of this Project Gutenberg-tm -electronic work, you indicate that you have read, understand, agree to -and accept all the terms of this license and intellectual property -(trademark/copyright) agreement. If you do not agree to abide by all -the terms of this agreement, you must cease using and return or -destroy all copies of Project Gutenberg-tm electronic works in your -possession. If you paid a fee for obtaining a copy of or access to a -Project Gutenberg-tm electronic work and you do not agree to be bound -by the terms of this agreement, you may obtain a refund from the -person or entity to whom you paid the fee as set forth in paragraph -1.E.8. - -1.B. "Project Gutenberg" is a registered trademark. It may only be -used on or associated in any way with an electronic work by people who -agree to be bound by the terms of this agreement. There are a few -things that you can do with most Project Gutenberg-tm electronic works -even without complying with the full terms of this agreement. See -paragraph 1.C below. There are a lot of things you can do with Project -Gutenberg-tm electronic works if you follow the terms of this -agreement and help preserve free future access to Project Gutenberg-tm -electronic works. See paragraph 1.E below. - -1.C. The Project Gutenberg Literary Archive Foundation ("the -Foundation" or PGLAF), owns a compilation copyright in the collection -of Project Gutenberg-tm electronic works. Nearly all the individual -works in the collection are in the public domain in the United -States. If an individual work is unprotected by copyright law in the -United States and you are located in the United States, we do not -claim a right to prevent you from copying, distributing, performing, -displaying or creating derivative works based on the work as long as -all references to Project Gutenberg are removed. Of course, we hope -that you will support the Project Gutenberg-tm mission of promoting -free access to electronic works by freely sharing Project Gutenberg-tm -works in compliance with the terms of this agreement for keeping the -Project Gutenberg-tm name associated with the work. You can easily -comply with the terms of this agreement by keeping this work in the -same format with its attached full Project Gutenberg-tm License when -you share it without charge with others. - -1.D. The copyright laws of the place where you are located also govern -what you can do with this work. Copyright laws in most countries are -in a constant state of change. If you are outside the United States, -check the laws of your country in addition to the terms of this -agreement before downloading, copying, displaying, performing, -distributing or creating derivative works based on this work or any -other Project Gutenberg-tm work. The Foundation makes no -representations concerning the copyright status of any work in any -country other than the United States. - -1.E. Unless you have removed all references to Project Gutenberg: - -1.E.1. The following sentence, with active links to, or other -immediate access to, the full Project Gutenberg-tm License must appear -prominently whenever any copy of a Project Gutenberg-tm work (any work -on which the phrase "Project Gutenberg" appears, or with which the -phrase "Project Gutenberg" is associated) is accessed, displayed, -performed, viewed, copied or distributed: - - This eBook is for the use of anyone anywhere in the United States and - most other parts of the world at no cost and with almost no - restrictions whatsoever. You may copy it, give it away or re-use it - under the terms of the Project Gutenberg License included with this - eBook or online at www.gutenberg.org. If you are not located in the - United States, you will have to check the laws of the country where - you are located before using this eBook. - -1.E.2. If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is -derived from texts not protected by U.S. copyright law (does not -contain a notice indicating that it is posted with permission of the -copyright holder), the work can be copied and distributed to anyone in -the United States without paying any fees or charges. If you are -redistributing or providing access to a work with the phrase "Project -Gutenberg" associated with or appearing on the work, you must comply -either with the requirements of paragraphs 1.E.1 through 1.E.7 or -obtain permission for the use of the work and the Project Gutenberg-tm -trademark as set forth in paragraphs 1.E.8 or 1.E.9. - -1.E.3. If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is posted -with the permission of the copyright holder, your use and distribution -must comply with both paragraphs 1.E.1 through 1.E.7 and any -additional terms imposed by the copyright holder. Additional terms -will be linked to the Project Gutenberg-tm License for all works -posted with the permission of the copyright holder found at the -beginning of this work. - -1.E.4. Do not unlink or detach or remove the full Project Gutenberg-tm -License terms from this work, or any files containing a part of this -work or any other work associated with Project Gutenberg-tm. - -1.E.5. Do not copy, display, perform, distribute or redistribute this -electronic work, or any part of this electronic work, without -prominently displaying the sentence set forth in paragraph 1.E.1 with -active links or immediate access to the full terms of the Project -Gutenberg-tm License. - -1.E.6. You may convert to and distribute this work in any binary, -compressed, marked up, nonproprietary or proprietary form, including -any word processing or hypertext form. However, if you provide access -to or distribute copies of a Project Gutenberg-tm work in a format -other than "Plain Vanilla ASCII" or other format used in the official -version posted on the official Project Gutenberg-tm website -(www.gutenberg.org), you must, at no additional cost, fee or expense -to the user, provide a copy, a means of exporting a copy, or a means -of obtaining a copy upon request, of the work in its original "Plain -Vanilla ASCII" or other form. Any alternate format must include the -full Project Gutenberg-tm License as specified in paragraph 1.E.1. - -1.E.7. Do not charge a fee for access to, viewing, displaying, -performing, copying or distributing any Project Gutenberg-tm works -unless you comply with paragraph 1.E.8 or 1.E.9. - -1.E.8. You may charge a reasonable fee for copies of or providing -access to or distributing Project Gutenberg-tm electronic works -provided that: - -* You pay a royalty fee of 20% of the gross profits you derive from - the use of Project Gutenberg-tm works calculated using the method - you already use to calculate your applicable taxes. The fee is owed - to the owner of the Project Gutenberg-tm trademark, but he has - agreed to donate royalties under this paragraph to the Project - Gutenberg Literary Archive Foundation. Royalty payments must be paid - within 60 days following each date on which you prepare (or are - legally required to prepare) your periodic tax returns. Royalty - payments should be clearly marked as such and sent to the Project - Gutenberg Literary Archive Foundation at the address specified in - Section 4, "Information about donations to the Project Gutenberg - Literary Archive Foundation." - -* You provide a full refund of any money paid by a user who notifies - you in writing (or by e-mail) within 30 days of receipt that s/he - does not agree to the terms of the full Project Gutenberg-tm - License. You must require such a user to return or destroy all - copies of the works possessed in a physical medium and discontinue - all use of and all access to other copies of Project Gutenberg-tm - works. - -* You provide, in accordance with paragraph 1.F.3, a full refund of - any money paid for a work or a replacement copy, if a defect in the - electronic work is discovered and reported to you within 90 days of - receipt of the work. - -* You comply with all other terms of this agreement for free - distribution of Project Gutenberg-tm works. - -1.E.9. If you wish to charge a fee or distribute a Project -Gutenberg-tm electronic work or group of works on different terms than -are set forth in this agreement, you must obtain permission in writing -from the Project Gutenberg Literary Archive Foundation, the manager of -the Project Gutenberg-tm trademark. Contact the Foundation as set -forth in Section 3 below. - -1.F. - -1.F.1. Project Gutenberg volunteers and employees expend considerable -effort to identify, do copyright research on, transcribe and proofread -works not protected by U.S. copyright law in creating the Project -Gutenberg-tm collection. Despite these efforts, Project Gutenberg-tm -electronic works, and the medium on which they may be stored, may -contain "Defects," such as, but not limited to, incomplete, inaccurate -or corrupt data, transcription errors, a copyright or other -intellectual property infringement, a defective or damaged disk or -other medium, a computer virus, or computer codes that damage or -cannot be read by your equipment. - -1.F.2. LIMITED WARRANTY, DISCLAIMER OF DAMAGES - Except for the "Right -of Replacement or Refund" described in paragraph 1.F.3, the Project -Gutenberg Literary Archive Foundation, the owner of the Project -Gutenberg-tm trademark, and any other party distributing a Project -Gutenberg-tm electronic work under this agreement, disclaim all -liability to you for damages, costs and expenses, including legal -fees. YOU AGREE THAT YOU HAVE NO REMEDIES FOR NEGLIGENCE, STRICT -LIABILITY, BREACH OF WARRANTY OR BREACH OF CONTRACT EXCEPT THOSE -PROVIDED IN PARAGRAPH 1.F.3. YOU AGREE THAT THE FOUNDATION, THE -TRADEMARK OWNER, AND ANY DISTRIBUTOR UNDER THIS AGREEMENT WILL NOT BE -LIABLE TO YOU FOR ACTUAL, DIRECT, INDIRECT, CONSEQUENTIAL, PUNITIVE OR -INCIDENTAL DAMAGES EVEN IF YOU GIVE NOTICE OF THE POSSIBILITY OF SUCH -DAMAGE. - -1.F.3. LIMITED RIGHT OF REPLACEMENT OR REFUND - If you discover a -defect in this electronic work within 90 days of receiving it, you can -receive a refund of the money (if any) you paid for it by sending a -written explanation to the person you received the work from. If you -received the work on a physical medium, you must return the medium -with your written explanation. The person or entity that provided you -with the defective work may elect to provide a replacement copy in -lieu of a refund. If you received the work electronically, the person -or entity providing it to you may choose to give you a second -opportunity to receive the work electronically in lieu of a refund. If -the second copy is also defective, you may demand a refund in writing -without further opportunities to fix the problem. - -1.F.4. Except for the limited right of replacement or refund set forth -in paragraph 1.F.3, this work is provided to you 'AS-IS', WITH NO -OTHER WARRANTIES OF ANY KIND, EXPRESS OR IMPLIED, INCLUDING BUT NOT -LIMITED TO WARRANTIES OF MERCHANTABILITY OR FITNESS FOR ANY PURPOSE. - -1.F.5. Some states do not allow disclaimers of certain implied -warranties or the exclusion or limitation of certain types of -damages. If any disclaimer or limitation set forth in this agreement -violates the law of the state applicable to this agreement, the -agreement shall be interpreted to make the maximum disclaimer or -limitation permitted by the applicable state law. The invalidity or -unenforceability of any provision of this agreement shall not void the -remaining provisions. - -1.F.6. INDEMNITY - You agree to indemnify and hold the Foundation, the -trademark owner, any agent or employee of the Foundation, anyone -providing copies of Project Gutenberg-tm electronic works in -accordance with this agreement, and any volunteers associated with the -production, promotion and distribution of Project Gutenberg-tm -electronic works, harmless from all liability, costs and expenses, -including legal fees, that arise directly or indirectly from any of -the following which you do or cause to occur: (a) distribution of this -or any Project Gutenberg-tm work, (b) alteration, modification, or -additions or deletions to any Project Gutenberg-tm work, and (c) any -Defect you cause. - -Section 2. Information about the Mission of Project Gutenberg-tm - -Project Gutenberg-tm is synonymous with the free distribution of -electronic works in formats readable by the widest variety of -computers including obsolete, old, middle-aged and new computers. It -exists because of the efforts of hundreds of volunteers and donations -from people in all walks of life. - -Volunteers and financial support to provide volunteers with the -assistance they need are critical to reaching Project Gutenberg-tm's -goals and ensuring that the Project Gutenberg-tm collection will -remain freely available for generations to come. In 2001, the Project -Gutenberg Literary Archive Foundation was created to provide a secure -and permanent future for Project Gutenberg-tm and future -generations. To learn more about the Project Gutenberg Literary -Archive Foundation and how your efforts and donations can help, see -Sections 3 and 4 and the Foundation information page at -www.gutenberg.org - -Section 3. Information about the Project Gutenberg Literary -Archive Foundation - -The Project Gutenberg Literary Archive Foundation is a non-profit -501(c)(3) educational corporation organized under the laws of the -state of Mississippi and granted tax exempt status by the Internal -Revenue Service. The Foundation's EIN or federal tax identification -number is 64-6221541. Contributions to the Project Gutenberg Literary -Archive Foundation are tax deductible to the full extent permitted by -U.S. federal laws and your state's laws. - -The Foundation's business office is located at 809 North 1500 West, -Salt Lake City, UT 84116, (801) 596-1887. Email contact links and up -to date contact information can be found at the Foundation's website -and official page at www.gutenberg.org/contact - -Section 4. Information about Donations to the Project Gutenberg -Literary Archive Foundation - -Project Gutenberg-tm depends upon and cannot survive without -widespread public support and donations to carry out its mission of -increasing the number of public domain and licensed works that can be -freely distributed in machine-readable form accessible by the widest -array of equipment including outdated equipment. Many small donations -($1 to $5,000) are particularly important to maintaining tax exempt -status with the IRS. - -The Foundation is committed to complying with the laws regulating -charities and charitable donations in all 50 states of the United -States. Compliance requirements are not uniform and it takes a -considerable effort, much paperwork and many fees to meet and keep up -with these requirements. We do not solicit donations in locations -where we have not received written confirmation of compliance. To SEND -DONATIONS or determine the status of compliance for any particular -state visit www.gutenberg.org/donate - -While we cannot and do not solicit contributions from states where we -have not met the solicitation requirements, we know of no prohibition -against accepting unsolicited donations from donors in such states who -approach us with offers to donate. - -International donations are gratefully accepted, but we cannot make -any statements concerning tax treatment of donations received from -outside the United States. U.S. laws alone swamp our small staff. - -Please check the Project Gutenberg web pages for current donation -methods and addresses. Donations are accepted in a number of other -ways including checks, online payments and credit card donations. To -donate, please visit: www.gutenberg.org/donate - -Section 5. General Information About Project Gutenberg-tm electronic works - -Professor Michael S. Hart was the originator of the Project -Gutenberg-tm concept of a library of electronic works that could be -freely shared with anyone. For forty years, he produced and -distributed Project Gutenberg-tm eBooks with only a loose network of -volunteer support. - -Project Gutenberg-tm eBooks are often created from several printed -editions, all of which are confirmed as not protected by copyright in -the U.S. unless a copyright notice is included. Thus, we do not -necessarily keep eBooks in compliance with any particular paper -edition. - -Most people start at our website which has the main PG search -facility: www.gutenberg.org - -This website includes information about Project Gutenberg-tm, -including how to make donations to the Project Gutenberg Literary -Archive Foundation, how to help produce our new eBooks, and how to -subscribe to our email newsletter to hear about new eBooks. |