diff options
| -rw-r--r-- | .gitattributes | 4 | ||||
| -rw-r--r-- | LICENSE.txt | 11 | ||||
| -rw-r--r-- | README.md | 2 | ||||
| -rw-r--r-- | old/68937-0.txt | 3019 | ||||
| -rw-r--r-- | old/68937-0.zip | bin | 48363 -> 0 bytes | |||
| -rw-r--r-- | old/68937-h.zip | bin | 235148 -> 0 bytes | |||
| -rw-r--r-- | old/68937-h/68937-h.htm | 4060 | ||||
| -rw-r--r-- | old/68937-h/images/ad-rncb.png | bin | 29755 -> 0 bytes | |||
| -rw-r--r-- | old/68937-h/images/dubec-no-3.png | bin | 24505 -> 0 bytes | |||
| -rw-r--r-- | old/68937-h/images/lordlister0372-front.jpg | bin | 114008 -> 0 bytes | |||
| -rw-r--r-- | old/68937-h/images/p0372-01.png | bin | 9446 -> 0 bytes |
11 files changed, 17 insertions, 7079 deletions
diff --git a/.gitattributes b/.gitattributes new file mode 100644 index 0000000..d7b82bc --- /dev/null +++ b/.gitattributes @@ -0,0 +1,4 @@ +*.txt text eol=lf +*.htm text eol=lf +*.html text eol=lf +*.md text eol=lf diff --git a/LICENSE.txt b/LICENSE.txt new file mode 100644 index 0000000..6312041 --- /dev/null +++ b/LICENSE.txt @@ -0,0 +1,11 @@ +This eBook, including all associated images, markup, improvements, +metadata, and any other content or labor, has been confirmed to be +in the PUBLIC DOMAIN IN THE UNITED STATES. + +Procedures for determining public domain status are described in +the "Copyright How-To" at https://www.gutenberg.org. + +No investigation has been made concerning possible copyrights in +jurisdictions other than the United States. Anyone seeking to utilize +this eBook outside of the United States should confirm copyright +status under the laws that apply to them. diff --git a/README.md b/README.md new file mode 100644 index 0000000..aeac4c2 --- /dev/null +++ b/README.md @@ -0,0 +1,2 @@ +Project Gutenberg (https://www.gutenberg.org) public repository for +eBook #68937 (https://www.gutenberg.org/ebooks/68937) diff --git a/old/68937-0.txt b/old/68937-0.txt deleted file mode 100644 index 4c60e1e..0000000 --- a/old/68937-0.txt +++ /dev/null @@ -1,3019 +0,0 @@ -The Project Gutenberg eBook of Lord Lister No. 0372: Een -Bolsjewistisch avontuur, by Kurt Matull - -This eBook is for the use of anyone anywhere in the United States and -most other parts of the world at no cost and with almost no restrictions -whatsoever. You may copy it, give it away or re-use it under the terms -of the Project Gutenberg License included with this eBook or online at -www.gutenberg.org. If you are not located in the United States, you -will have to check the laws of the country where you are located before -using this eBook. - -Title: Lord Lister No. 0372: Een Bolsjewistisch avontuur - -Authors: Kurt Matull - Theo Blakensee - Felix Hageman - -Release Date: September 8, 2022 [eBook #68937] - -Language: Dutch - -Produced by: the Online Distributed Proofreading Team at - https://www.pgdp.net/ for Project Gutenberg. - -*** START OF THE PROJECT GUTENBERG EBOOK LORD LISTER NO. 0372: EEN -BOLSJEWISTISCH AVONTUUR *** - - - - - LORD LISTER - GENAAMD RAFFLES - DE GROOTE ONBEKENDE. - - NO. 372 EEN BOLSJEWISTISCH AVONTUUR. - - - - - - - - -EEN BOLSJEWISTISCH AVONTUUR. - -HOOFDSTUK I. - -DE „PRESIDENT CARNOT”. - - -Het was zeer druk in de haven van Constanza, de voornaamste Roemeensche -haven aan de Zwarte Zee. - -De scheepvaart op deze grootste binnenzee van Europa had zich nog niet -lang hersteld, sedert de oorlog voorbij was. - -Het was dan ook niet verwonderlijk, dat alle reizigers, die zich naar -een of andere havenstad moesten begeven, aan de kust van de Zwarte Zee -gelegen, hetzij die tot Roemenië, Rusland, Bulgarije, Turkije of Klein -Azië behoorde, zich letterlijk verdrongen om een plaatsje te krijgen op -een van de weinige booten, die den dienst onderhielden. - -Voor het meerendeel waren het oude booten, slecht in de verf en slecht -onderhouden, met stoomketels, die ieder oogenblik den geest schenen te -zullen geven en meestal zoo smerig, dat men zich in normale -omstandigheden nog wel een paar maal bedacht zou hebben, alvorens zich -aan boord van deze drijvende varkenskotten te begeven. - -Thans echter was men maar al te verheugd, zich een plaats op een van -deze schepen te verzekeren—in de flauwe hoop, dat men wel ergens een -spoorwegaansluiting zou vinden, dat er bij toeval een trein zou loopen -van de plaats af, waar men voet aan wal zou zetten. - -In geheel Roemenië was het spoorwegverkeer nog altijd jammerlijk -ontwricht. - -Duizenden vervelooze personenwagens stonden kilometers ver op dood -spoor—zonder dat iemand zich blijkbaar om hun lot scheen te bekommeren -en zij werden er gezelschap gehouden door eenige honderden -stijfgeroeste locomotiefen, waarvan het wel leek, of geen macht ter -wereld meer in staat zou zijn, ze ooit weder in beweging te brengen. - -Slechts van Boekarest naar de voornaamste plaatsen, waaronder -Constanza, werd de dienst nog onderhouden, weliswaar verre van geregeld -en men moest soms dagenlang op een plaats wachten, maar als er eenmaal -een trein vertrokken was, dan bestond er groote kans, dat hij tenminste -het einddoel wel eens zou bereiken. - -Geduld, en een groote mate van opgewektheid, benevens een schier -onuitputtelijke beurs, dat was alles wat er van de reizigers verlangd -werd. - -Reeds gedurende eenige dagen, op de mare, dat van Constanza een schip -naar Constantinopel zou vertrekken, hadden zich tal van reizigers uit -Galatz, Braila, Boekarest, Roestschuk, Sadova en andere plaatsen in -groote getale naar Constanza opgemaakt. - -Daar zou in den vroegen morgen van een dag in het begin van den herfst, -de „President Carnot” vertrekken. - -Een groot Fransch stoomschip, dat in vroeger jaren van Brest op een -Zuid Amerikaansche haven had gevaren, maar na de vredesluiting voor een -goeden prijs aan een ondernemende Scheepvaartmaatschappij te Constanza -was verkocht. - -Met aanzienlijke kosten had men het schip, dat zeker wel een -uitzondering vormde, geheel gerestaureerd. - -Er waren drie klassen en men moest onder de zeer gegoeden behooren -wanneer men de passage eerste klasse kon betalen. - -De „President Carnot” volgde geen vaste route, maar voer nu eens hier, -dan weder daarheen, al naar de behoefte zich deed gevoelen. - -In den laatsten tijd was er bijzonder veel vraag geweest naar -Constantinopel, en daarom zou het schip ditmaal naar de hoofdstad van -Turkije trekken. - -Men zou echter als tusschenstations de havens Varna en Burgas aandoen, -niet alleen om reizigers aan boord te nemen, maar ook om diegenen af te -zetten, die daartoe den wensch hadden te kennen gegeven. - -Reeds zeer vroeg in den morgen begonnen de reizigers, die zich van te -voren reeds van een plaatsbewijs hadden moeten voorzien, zich aan boord -van de „President Carnot” te begeven. - -Het groote schip lag aan een der voornaamste steigers gemeerd, en drie -loopplanken onderhielden de verbinding met den vasten wal. - -Nog zelden had men ergens ter wereld voor den oorlog zulk een -zonderling allegaartje van reizigers kunnen opmerken, zelfs in de -cosmopolitische havensteden als Bombay, New-York of Singapore. - -Men trof er lieden van alle standen der Maatschappij—rijk gekleede -Russen, die bijtijds hun land waren ontvlucht met stug gelaat, en die -instinctief aansluiting bij elkander zochten, havelooze Roemeniërs die -wilden trachten elders hun fortuin te beproeven, die hun eigen land -waarschijnlijk niet meer kon onderhouden, Slovaken, Tsjechen, Bulgaren, -Serviërs, Armeniërs, en voorts vertegenwoordigers uit alle landen van -Europa. - -Duitschers naast Franschen, Hongaren naast Engelschen, en natuurlijk -ook de onvermijdelijke Amerikanen met hun als uit hout gesneden -gezichten, hun houten pijp, en hun wijde reiskleederen. - -De bagage leverde al een even bont schouwspel op—dure lederen koffers -die wel bijna een burgerfortuin moesten hebben gekost, en armoedige -bundeltjes, samengehouden door een rooden zakdoek, en aan een stok over -den schouder gedragen, zware reismanden, en armelijke papieren -handvaliesjes, die ieder oogenblik dreigden te barsten, zoo vol als men -ze had gestopt. - -Soms schreeuwend en scheldend, dan weer zwijgend en onverschillig al -naar de landaard, baanden de reizigers zich een weg over de drie smalle -loopplanken. - -Onder hen bevond zich een drietal personen, die blijkbaar bij elkander -hoorden. - -De oudste hunner kon ongeveer 40 jaar zijn, tenminste wanneer men moest -afgaan op zijn hoofdhaar, dat aan de slapen reeds een weinig begon te -grijzen, ofschoon de schittering in zijn staalgrijze oogen op groote -levenskracht en energie en onbuigzamen wil wees. - -Deze man was gekleed in een stevig reiscostuum, van grijsgeruite stof, -zijn hoofd was bedekt met een pet van dezelfde stof. - -In zijn rechter oog was een monocle geklemd, dat daar wel vastgekit -scheen te zijn. - -Het gladgeschoren gelaat was lichtbruin. - -Een zijner metgezellen was een jongeman van nog zeer jeugdigen leeftijd -met een grijsgespikkeld reispak. - -Hij had een vroolijk opgewekt gelaat, waarop nog geen enkel rimpeltje -te bespeuren viel, groote blauwe oogen, die schitterden van levenslust -en een eigenaardige blanke huid, waarop menige vrouw jaloersch geworden -zou zijn. - -Hij was bijna een hoofd kleiner dan zijn metgezel, en zooals zij daar -naast elkander stonden, wachtend tot de eerste drukte en het gedrang -voorbij zouden zijn, zou men ze wel voor vader en zoon hebben kunnen -aanzien. - -De derde man eindelijk was een ware reus. - -Hij was grooter dan de man met het grijze haar, en zijn geweldige -schouders, zijn breede borst en zijn zware vuisten wezen op een -geweldige kracht. - -Deze drie mannen waren John Raffles, de lang gezochte „Groote -Onbekende”, de vijand van de Londensche politie, de stoutmoedige -gentleman-inbreker: de jonge man met de vroolijke blauwe oogen was zijn -vriend Charly Brand, die in al zijn moeilijke avonturen deelde, en de -reus met de breede schouders was James Henderson, de derde in het -verbond, die den stoutmoedigen avonturier reeds menigmaal met -levensgevaar had gered—een dienst evenwel, die hem telkenmale met -woeker was terug betaald. - -Het zal wel niet nader behoeven te worden verklaard, dat Raffles zich -niet onder zijn eigen naam had laten inschrijven op de passagierslijst -van de „President Carnot” en reisde thans onder den aangenomen naam van -Graaf Palmhurst—een pseudoniem, wat hij meestal koos, wanneer hij -gegronde redenen had, om te beletten, dat men te Londen navraag deed -naar de verblijfplaats van Lord Aberdeen, onder welken naam de Groote -Onbekende reeds lange jaren in de Regent street woonde. - -Hoe hij hier kwam, wat hij hier deed, dat zullen de lezers weldra -vernemen uit het verdere verloop van dit verhaal. - -Nog een half uur en de boot zou moeten vertrekken. - -„Wordt het niet haast tijd, Edward, dat wij ons aan boord begeven?” -vroeg Charly, na een blik op zijn horloge te hebben geworpen. - -„Nog een oogenblikje, Charly. Het is nog zeer druk op de loopplanken en -ik vind het een belangwekkend gezicht, al deze menschen, -vertegenwoordigers van minstens twintig nationaliteiten, langs me heen -te zien trekken.” - -„Interessant zijn zij zeker, maar je vergeet mijn opmerking, dat ik -onder hen heel veel boeventronies ontdek, die mij niet zeer aanstaan,” -mompelde Charly. - -Raffles haalde glimlachend de schouders op. - -„Dat komt, omdat wij hier op den Balkan zijn, mijn jongen. Die -zoogenaamde boeventronies zijn hier als het ware inheemsch. Wij met -onze manier om onze gezichten kaal te scheren, zijn al zeer spoedig -geneigd, om iemand met baard en knevel te versieren met het epitethon -„boeventronies”. - -„Maar let liever eens op de schilderachtige gewaden, die de mannen en -vooral ook de vrouwen dragen. Ik wil er niet aan denken, dat er -misschien ooit een tijd zal aanbreken, waarop al die kostelijke -kleederdrachten tot het verleden zullen behooren. De hemel beware deze -menschen voor den invloed van het Westen.” - -„In dat opzicht moet ik je gelijk geven, Edward. Ik zou het zeer -betreuren wanneer de prachtige, schilderachtige, nationale costuums van -de Roemeensche, de Russische, de Grieksche en de Bulgaarsche vrouwen -werden afgeschaft.” - -„Zoover zijn wij gelukkig nog niet, mijn waarde,” hernam Raffles. „In -ieder geval zal het onzen tijd wel uithouden.” - -„Je blijft bij je voornemen, om tot het einddoel van de reis, -Constantinopel, mede te gaan?” - -„Ja, dat is het allerbeste. Wij hebben dan de meeste kans, weer in meer -beschaafde streken te lande te komen.” - -„Het klinkt misschien wat ondankbaar, Edward, maar ik zal den hemel -danken, als het zoover is. Het is natuurlijk maar verbeelding van mij, -maar ik heb het gevoel, alsof het hier op den Balkan stinkt naar uien, -knoflook en slechte sigarettentabak.” - -„Ik hoop, dat je indrukken zich niet daartoe beperken, Charly,” hernam -Raffles met een flauwen glimlach. „Er is hier waarlijk wel iets meer en -beters op te merken. Ik wil je echter halverwege tegemoet komen, en -erkennen, dat het reizen op het Balkan schiereiland op dit oogenblik -niet bepaald een vermaak is. En wanneer ik mij niet eens persoonlijk -had willen overtuigen, hoe het met mijn huizen in Boekarest gesteld -was, en wanneer ik hier niet een paar oude vrienden had willen -bezoeken, dan zou ik waarschijnlijk op dit oogenblik niet staan te -midden van een groep lieden, die, het moet gezegd, wel zeer sterk de -geuren uitwasemen, welke je zooeven noemde.” - -„Maar was er geen andere weg geweest om terug te keeren?” - -„Misschien wel, maar ik kies met opzet den omweg over Constantinopel.” - -„Waarom?” - -„Wel, omdat Constantinopel als het ware aan den ingang van de -Middellandsche Zee ligt.” - -„En wat zou dat?” - -„Kom, ik zal je maar niet langer laten vragen. - -„Het was mijn plan eens naar onze arme duikboot om te zien, welke wij -in de onderzeesche rots op de Afrikaansche kust in den steek hebben -moeten laten, omdat op een zeer noodlottig tijdstip, toen wij -achtervolgd werden door oorlogsschepen, onze schroefas ons in den steek -liet.” - -„Mijn hemel, dat ik dat kon vergeten,” riep Charly uit. „Het was anders -geen zaak om zoo ligt in het vergeetboek te geraken, want het had maar -weinig gescheeld, of het had ons hachje kunnen kosten. Het was een zeer -gevaarlijke tocht, en als het geluk ons niet gunstig was geweest, dan -zou het waarschijnlijk onze laatste geweest zijn.” - -„Intusschen ligt onze arme „Bruinvisch” daar nu gewond in het geheime, -groote hol, en het wordt hoog tijd, dat wij eens naar haar gaan -omzien.” - -„Ik kan mij volstrekt niet voorstellen, hoe je die boot nog ooit -gerepareerd krijgt.” - -„Dat zal je meevallen. De as bestaat uit verschillende deelen en het -stuk waar de breuk plaats vond, is gemakkelijk te vervangen. Met behulp -van Henderson, die zoo’n voortreffelijk monteur is, zal het een kwestie -van een week zijn.” - -„Maar dat stuk van de as?” - -„Dat is kant en klaar te koop bij iederen fabrikant van groote -motorjachten. Daarmede heb ik juist rekening gehouden met den bouw van -de „Bruinvisch”.” - -Terwijl de beide mannen met elkander zoo stonden te praten, minderde de -stroom van reizigers merkbaar, en eindelijk konden zij zich op hun -beurt aan boord begeven. - -Reeds vele dagen van te voren had Charly, die meestal dergelijke dingen -voor zijn rekening nam, een paar hutten der eerste klasse besproken. - -Een hofmeester, die behalve Fransch, ook nog Engelsch, Duitsch, -Russisch, Grieksch en Roemeensch bleek te kunnen spreken, wees hun met -vele buigingen den weg, want zijn scherp oog had in hen dadelijk de -schatrijke Engelsche of Amerikaansche toeristen meenen te herkennen. - -Zoodra het uur van het vertrek had geslagen, groote uitzondering in dit -land van wanorde en onregelmatigheid, werden de drie loopplanken -ingehaald, de stoomfluit liet een snerpend gefluit hooren, de beide -schroeven sloegen het gele water tot schuim, en langzaam verliet de -„President Carnot” de pier. - - - - - - - - -HOOFDSTUK II - -IN HANDEN DER BOLSJEWISTEN. - - -Het was een verrukkelijke morgen, doch buitengewoon warm voor den tijd -van het jaar, en de meeste reizigers bevonden zich dan ook aan dek. - -Het bleek Raffles al spoedig, dat de boot niet bijzonder veel behoefde -onder te doen, wat weelderige inrichting betreft, voor hare zusters in -West-Europa. - -De eetzaal was zeer groot, en ontving haar licht door een reusachtigen -koepel. - -De wanden waren versierd met paneelen, op den vloer lag een wijnrood -tapijt en men kon daar dineeren aan tafeltjes van verschillende -grootte, bestemd voor groote gezelschappen, maar ook voor groepjes van -twee, vier en zes personen. - -De hutten der eerste klasse waren uitstekend ingericht, en aan alles -kon men merken, dat de scheepvaartmaatschappij er op gerekend had, zeer -rijke en verwende reizigers aan boord te krijgen. - -En na het eerste ontbijt bleek het reeds, dat ook voor den inwendigen -mensch goed gezorgd was. - -Het eenige wat men de „President Carnot” zou kunnen verwijten, was, dat -zij wel wat heel langzaam liep—maar dit was een wijze -voorzorgsmaatregel van den kapitein, die heel goed wist, dat vele -gedeelten van de Zwarte Zee nog steeds onveilig werden gemaakt door -losgeslagen, drijvende mijnen, die ten tijde van den oorlog waren -uitgezet door de Russen, zoowel als door de Turken. - -De bemanning bestond voor het meerendeel uit Roemeniërs, maar de -kapitein was een Franschman, die vele jaren in Roemenië had geleefd, en -de taal des lands volkomen machtig was. - -Zoodra Raffles en Charly zich hadden overtuigd, dat hun bagage in de -hutten was gebracht, begaven zij zich naar het dek, om te genieten van -het verrukkelijk schouwspel, dat zich aan hun blikken vertoonde. - -Onder het lichtblauwe uitspansel, waaraan slechts een enkel wit wolkje -voortdreef, teekende zich de heerlijke kust af van de Dobroedcha met -haar dichte wouden, haar groene heuvels en haar weelderige akkers, die -hier meestal tegen de hellingen der bergen zijn aangelegd. - -Langzaam gleed de boot over de golven en vaak doemde een kleine stad -op, uit louter witte huizen bestaande, als een Fata Morgana, daar er -een zeer lichte nevel over het water hing, die de gewoone scherpte aan -alle omtrekken en vormen ontnam. - -Er was op gerekend, dat de tocht naar Constantinopel ongeveer drie -dagen zou duren. - -Op den eersten dag, laat in den avond, zou men Varna aandoen, in den -middag van den tweeden dag Burgos, en in beide havensteden zou men niet -langer dan een vol uur blijven liggen. - -Reeds was men al Adjidja en Tusla voorbij gevaren en beide steden waren -duidelijk zichtbaar geweest, want de boot bleef op slechts korten -afstand van de oevers. - -Omstreeks half twee in den middag werd het middagmaal opgediend en -Charly, die tamelijk verwend en een soort smulpaap was, moest erkennen, -dat het weinig te wenschen overliet—er waren abrikozen—er was zelfs -Rijnwijn. - -Hij wist echter ook, dat Raffles dan ook een verbazend groote som voor -de passage had moeten betalen, al was het dan waar, dat die som heel -wat zou slinken, wanneer zij eenmaal werd opgerekend in Engelsche -ponden. Toen de beide vrienden de eetzaal weder verlaten hadden, -Henderson had volgens zijn onveranderlijke gewoonte in het volkslogies -gedineerd, begaven zij zich weder naar het dek om daar hun sigaret te -rooken. - -Talrijke passagiers hadden desgelijks gedaan en men zag nu deftige -Turken met de roode fez op hun hoofd, rijk geworden Grieken, en anderen -langzaam rondwandelen, genietend van het heerlijke weder. - -„Het is merkwaardig,” zeide Charly na eenigen tijd op zachten toon. -„Maar ik zie die boeventronies ook onder de passagiers van de eerste -klasse.” - -Raffles haalde de schouders op en zeide: - -„Je vergeet steeds, dat wij hier niet in het Westen van Europa zijn. De -teint der menschen is eenmaal anders en wat wij in Engeland een -ongunstig uiterlijk zouden noemen, dat noemt men onder de Slaven zeer -waarschijnlijk een heel goed gezicht. Intusschen er is een kern van -waarheid in je bewering. Reeds in de eetzaal heb ik een paar mannen -opgemerkt, van wie een politierapport zou gewagen, dat het waren „als -heer gekleede personen”, die er wel een weinig afschrikkend uitzagen, -met hun zwarte, verwarde baarden en ongekamde haren en een woesten -blik.” - -Raffles had deze opmerking nauwelijks gemaakt of de beide vrienden -wendden zich verschrikt en verrast om—op de voorplecht hadden zij snel -achter elkaar een paar schoten meenen hooren vallen. - -„Wat was dat?” vroeg Charly verrast, terwijl hij Raffles verwonderd -aankeek. - -„Het klonk alsof er geschoten werd. Misschien een veete tusschen een -paar leden van de bemanning.” - -Maar weer had Raffles nauwelijks uitgesproken, of daar klonken opnieuw, -nu reeds wat dichter bij, drie scherpe knallen. - -„Maar voor den drommel, daar heeft een geregeld gevecht plaats,” riep -Charly verschrikt uit. „Laten wij spoedig eens gaan kijken.” - -Zij snelden over het breede promenade-dek van de voorzijde van het -schip en op hun weg daarheen ijlden verscheidene reizigers hen bleek en -zeer ontsteld tegemoet. - -„Wat is er toch aan de hand?” vroeg Charly nu werkelijk in de hoogste -mate ongerust, zonder dat hij zichzelf kon begrijpen waarom. - -„Ik weet het niet beter dan jij, Charly,” antwoordde Raffles een weinig -ongeduldig. - -Hij trachtte een paar van de passagiers onder het voortsnellen staande -te houden, maar dezen rukten zich los, en ijlden voort alsof zij een -groot gevaar te duchten hadden. - -Raffles en Charly waren nu bijna de commandobrug genaderd, en toen -geschiedde er iets, dat hun aanstonds den geheelen ernst van den -toestand maar al te duidelijk onder het oog bracht. - -Een vijftal mannen kwam snel aanstormen en allen waren met groote -Mauserpistolen gewapend, die van zeven tot negen schoten kunnen -afvuren, zonder opnieuw te worden geladen. - -Twee hunner bestormden de commandobrug aan de eene zijde, de drie -anderen snelden de trap aan den anderen kant op. - -En tegelijkertijd klonk een kreet over het schip, die dadelijk den -geheelen toestand ophelderde: - -„De Bolsjewisten!” - -Raffles en Charly bleven een oogenblik verstomd staan, zoo zeer had -deze plotselinge gebeurtenis hen verrast. Toen zij tot het besef kwamen -van de werkelijkheid, scheen het reeds te laat te zijn, om handelend op -te treden. - -De Bolsjewisten, of wat zij dan ook zijn mochten, hadden alles van te -voren blijkbaar tot in de minste onderdeelen geregeld. - -De vijf mannen, die de campagne waren opgesneld, hadden zich in een -ommezien meester gemaakt van den kapitein en van den roerganger. - -De tweede stuurman was zoo onvoorzichtig, zich te willen verzetten, en -dit kostte den ongelukkige het leven. Een kogel uit een der -Mauserpistolen velde hem neer. De kapitein, de stuurman en nog een -officier, die zich op de brug hadden bevonden, werden gebonden en -onmiddellijk namen twee der bandieten hun plaats in. - -Want dat men hier met roovers te doen had, wat of wie zij dan ook -waren, dat stond maar al te vast. - -Dit alles was zoo vlug in zijn werk gegaan, dat Raffles en Charly -nauwelijks tot het besef waren gekomen, van wat er eigenlijk -geschiedde. Maar toen riep Raffles ook uit: - -„Vervloekt. Zullen wij dit zoo maar dulden?” - -Hij bracht reeds de hand naar zijn zak, maar de arm was nog niet geheel -gedaald, of hij voelde zijn pols vast grijpen door sterke vuisten. - -Hij wendde zich snel om en keek in het woeste gelaat van een man, dien -hij aanstonds herkende als een van de lieden, op wie in de eetzaal zijn -aandacht was gevallen. Hij trachtte zich los te rukken, maar dadelijk -was er een andere bandiet bij de hand, die hem den loop van de revolver -tusschen de ribben drukte en in slecht Engelsch uitriep: - -„Geen beweging, of wij schieten.” - -Tegelijk stak hij zijn hand in den zak van Raffles, en haalde er een -kleine revolver uit, die hij over boord wierp. - -Daarna onderging Charly hetzelfde lot. - -Intusschen hadden op verschillende plaatsen van het groote schip -dezelfde tooneelen plaats. - -Men had het echter in de eerste plaats op de bemanning voorzien, die -uit ongeveer zestig koppen bestond. - -De ongewapende mannen konden gemakkelijk overmeesterd worden, onder de -bedreiging der Mauserpistolen werden zij door een twintigtal -Bolsjewisten bijeen gedreven en in het volkslogies opgesloten, waarvoor -een der bandieten de wacht hield. - -Het was onmogelijk te zeggen, waar de bandieten zoo eensklaps vandaan -kwamen. - -Het moesten er minstens veertig of vijftig zijn, en zij waren allen -juist op dezelfde wijze gewapend. - -Reeds aanstonds hadden zij een paar leden van de bemanning, die -tegenstand hadden durven bieden, lafhartig neergeschoten en de -ongelukkigen hadden hun verzet met den dood moeten boeten—hun bloed -verfde de witte planken van het voordek rood. - -Terwijl dit geschiedde en de bemanning machteloos was gemaakt, -verspreidden de Bolsjewisten zich over het geheele schip en zij hadden -al zeer weinig moeite met de passagiers, die zoodanig door den schrik -als het ware verlamd waren, dat verreweg de meesten er niet aan -dachten, eenig verzet te plegen, hetgeen reeds aanstonds uitgesloten -was voor degenen, die ongewapend waren. - -Een paar Franschen, wier noodlot wilde, dat zij een kleine Browning bij -zich droegen, en die ieder een Bolsjewist hadden neergelegd, werden -aanstonds door zeven of acht kogels gedood. - -En hierdoor werd zulk een schrik verwekt, dat de passagiers zich zelfs -niet meer durfden bewegen. - -Velen werden in hun hutten opgesloten, anderen werden weer op het -achterdek bijeen gedreven, en de rest werd in bedwang gehouden in de -groote eetzaal, de rookzaal, of de bibliotheek. Aanstonds waren de -Bolsjewisten begonnen, hun slachtoffers te fouilleeren. - -Ook dit geschiedde volgens een blijkbaar vooraf beraamde methode. - -Paarsgewijze stroopten de Bolsjewisten als het ware het geheele schip -af. - -Terwijl de een met opgeheven Mauser den doodelijk ontstelden passagier -in bedwang hield, onderzocht de ander zijn zakken en stopte alles van -waarde, dat hij daarin vond, in een grooten linnen zak, die al verdacht -veel geleek op een postzak, welke de bandieten waarschijnlijk elders -hadden gestolen. - -Sommige passagiers hadden een wapen bij zich, en in alle gevallen werd -hen dit afgenomen en aanstonds over boord geworpen. - - - - - - - - -HOOFDSTUK III. - -DE AFTOCHT. - - -Een groep van vijf Bolsjewisten had zich dadelijk naar de kajuit van -den kapitein begeven en zich daar meester gemaakt van alle -geldswaardige papieren welke zij er aantroffen en die den -opperbevelhebber in bewaring waren gegeven door angstige passagiers. - -Het was nog volkomen dag, toen dit alles plaats greep en men moest zich -verwonderen over de stoutmoedigheid van de bandieten, die zich niet -ontzagen, een schip van ruim zes duizend ton, met meer dan drie honderd -en zestig passagiers aan boord, en om zoo te zeggen in het gezicht van -de kust, leeg te plunderen. - -Het spreekt vanzelf, dat sommige van de passagiers er aanstonds aan -gedacht hadden, den marconist te waarschuwen, opdat deze het -s.o.s.-sein zou kunnen geven, waarop waarschijnlijk aanstonds hulp zou -komen opdagen, maar ook hierop bleken de Bolsjewisten bedacht te zijn -geweest, want de marconist was een der eersten die door de kerels -overvallen en machteloos gemaakt was. - -Zij waren zijn cabine binnen gedrongen, en hadden hem met een hevigen -vuistslag neergeveld, vóór hij wist wat er geschiedde. - -Aanstonds hadden de bandieten daarop het toestel voor het afzenden van -radiografische berichten onbruikbaar gemaakt. - -Er was nog geen half uur verloopen, sedert de eerste schoten gevallen -waren, en op dat tijdstip was het schip letterlijk kaal geplunderd. - -In de eerste en de tweede klasse hadden de Bolsjewisten letterlijk geen -kast ondoorzocht gelaten en wat gesloten was hadden zij met behulp van -bijlen en koevoeten met geweld geopend. - -Hier en daar hadden zich reizigers onder de smalle bedden of de -canapé’s verstopt, maar zij werden bijna allen ontdekt, en niet alleen -nam men hen alles af, maar tot straf werden zij bovendien nog -mishandeld ook. - -Wat Raffles en zijn twee metgezellen betreft, zij hadden er niet aan -kunnen denken, tegenstand te bieden. - -Henderson had te doen gekregen met een troep van twaalf Bolsjewisten. - -Hij bevond zich op dat oogenblik juist op weg naar zijn meester, want -hij hield zich meestal op het voordek op, het verblijf van de -tusschendekspassagiers. - -Door zijn drift verleid, en aanstonds begrijpende, wat er aan de hand -was, had hij een paar van de bandieten neergeslagen, maar bijna was hem -dit slecht vergaan, en als zijn aanvallers niet geweten hadden, dat hij -in dienst was van den schatrijken edelman, dan was het wel mogelijk -geweest, dat hij zijn stoutmoedigheid met den dood had moeten betalen. - -Nu bepaalden de Bolsjewisten zich er toe, hem bij tien tegelijk te -overvallen en met sterke touwen te binden. - -Een oogenblik had Raffles gehoopt, dat hij de passagiers zou kunnen -verzamelen en hen zou kunnen bewegen tegen de Bolsjewisten op te -rukken—minder vanwege hun bezittingen dan wel ter wille van zijn eigen -beurs. - -Hij moest hiervan echter spoedig afzien, want de passagiers waren -letterlijk verlamd van schrik, en durfden zich bijna zelfs niet -bewegen. - -Daarenboven hadden de bandieten hun aanstonds de wapens afgenomen—en al -vormden de passagiers een numerieke overmacht—zonder wapens zouden zij -toch niets kunnen uitrichten tegen de roovers. - -Raffles en Charly hadden zich dus kalm in hun lot geschikt—tezamen -ongeveer 2000 pond sterling armer, welke som zij in Engelsch bankpapier -bij zich hadden. - -Met een aantal andere reizigers waren zij opgesloten in de rookkamer. - -Voor de deur hoorden zij de zware stappen van twee mannen, die daar -heen en weer liepen en de wacht hielden. - -„Wat zouden zij nu eigenlijk van plan zijn?” vroeg Charly nu op zachten -toon aan Raffles. - -„Vermoedelijk zullen zij wel van het schip worden afgehaald, Charly,” -antwoordde Raffles. - -„Waarom?” - -„Omdat zij het wel zullen laten een of andere haven binnen te loopen. -Dat is natuurlijk veel te gevaarlijk, want zij zouden wel eens geen -tijd kunnen hebben om te vluchten met al het geroofde goed.” - -Op dit oogenblik klonk het geraas van de beide schroeven veel -onduidelijker en de reizigers kregen den indruk, alsof de „President -Carnot” langzamer voer, en tenslotte bijna stil lag. - -Men scheen alleen wat vaart in het schip te houden om het zijn -bestuurbaarheid niet te laten verliezen. - -„Wat voeren zij nu uit?” riep Charly verwonderd. „Ik geloof dat wij -stil liggen.” - -„Stil liggen niet, mijn waarde, maar het scheelt toch niet veel,” -hernam Raffles. „Je ziet dat het al duister wordt en ik denk dat de -bandieten de machines tijdelijk hebben stop gezet in de hoop, dat zij -dan het geraas zullen hooren van het schip dat hen komt afhalen.” - -Een paar malen werd deze manoeuvre herhaald—telkens voer de „President -Carnot” een weinig verder om dan weer stil te liggen. - -Eenige keeren hadden de reizigers een korten stoot uit de stoomfluit -gehoord—klaarblijkelijk een sein. - -Het was duidelijk, dat Raffles gelijk had, en dat de boot, die de -bandieten van het schip moest halen, over haar tijd was, of de -„President Carnot” niet had kunnen vinden. - -In het vooronder was de toestand bijna even gedrukt en neerslachtig als -in de zalen van de eerste en tweede klasse. - -Van de schepelingen was weliswaar niets afgenomen, met uitzondering van -de officieren, maar de matrozen vreesden, dat de Bolsjewisten het schip -misschien zouden laten zinken, wanneer zij het verlieten. - -Henderson lag een weinig afgezonderd, stevig met touwen gebonden, en -wierp grimmige blikken om zich heen. - -Een paar maal had hij eenige matrozen in de buurt verzocht, zijn touwen -los te maken, maar de stakkerds hadden zulk een heilige vrees voor de -Mauserpistolen, zij hoorden de voetstappen van de beide wachtposten zoo -duidelijk, dat geen hunner het waagde. - -Maar Henderson was er de man niet naar, om zich zonder meer goedschiks -de mindere te verklaren van een troep bandieten. - -Hij wilde weten wat er met zijn meester geschied was en hij zou het -weten. - -De reus begon dus naar een middel om te zien, om zich van de touwen te -bevrijden en eindelijk had hij iets ontdekt. - -De twee smalle en zeer lange tafels, waaraan het scheepsvolk den -maaltijd gebruikte, waren met ijzeren pooten in den bodem bevestigd. - -Die pooten waren vervaardigd van zoogenaamd T-ijzer en hadden dus een -tamelijk scherpen kant. - -Niet zonder moeite wist Henderson, op zijn rug liggend, een van deze -pooten te bereiken en aanstonds begon hij met het grootste geduld, op -de knieën liggend, het touw, dat zijn armen tegen zijn lichaam gedrukt -hield, en dat ruim een duim dik was, tegen de scherpe kanten op en neer -te wrijven. - -Hij moest daarvoor voortdurend het lichaam op en neer bewegen, en dit -was zoo vermoeiend, dat hij iedere vijf minuten moest ophouden, om van -houding te veranderen. - -Na een tijd van ongeveer een half uur ingespannen arbeid, waarbij de -matrozen bleek en werkeloos toekeken, kon hij met een forschen ruk het -stuk gerafelde touw lostrekken. - -Nu kwamen zijn polsen aan de beurt, en dit ging heel wat vlugger. - -Een kwartier later waren zijn handen bevrijd. - -Henderson wreef de gekneusde polsen eens duchtig, maakte toen de -touwen, die zijn knieën en enkels bijeen hielden los en bromde -intusschen: - -„Ik wil niemand beleedigen, maar als hier Engelsche bemanning aan boord -was geweest, dan zouden die kerels zich wel anders gedragen hebben. Het -lijkt waarachtig wel, of ik in een Zondagschooltje verzeild ben -geraakt. Kijk me nou die lui eens als dooie dienders kijken, of hun -laatste oortje versnoept is.” - -Nu gebiedt de waarheid om te verklaren, dat Henderson dit onmogelijk -goed kon zien, want de duisternis was bijna zoo goed als geheel -gevallen en in het groote logies brandde geen lamp. - -En toch had er een kunnen branden, want daartoe behoefde men eenvoudig -den schakelaar van het electrisch licht om te draaien. - -Henderson begreep dit ook, en geduldig ging hij op zoek naar dien -schakelaar, daar hij niet verkoos het woord te richten tot de -„kostschooljuffies” zooals hij de verschrikte matrozen noemde. - -Eindelijk had hij dit kleine voorwerp ontdekt, en het volgend oogenblik -was het logies helder verlicht. - -Maar de beide wachtposten daarbuiten schenen dit gemerkt te hebben en -een barsche stem schreeuwde een bevel door de gesloten deur. - -„Wat brult die kerel daar?” wilde Henderson weten. „Heeft hij het tegen -ons?” - -Een van de matrozen, die het dichtst bij hem stond en die blijkbaar een -weinig Russisch verstond, knikte haastig met verschrikte oogen en wilde -reeds de hand naar den schakelaar uitstrekken. - -Maar Henderson greep die hand vast, zoodat de man een pijnlijk gezicht -trok en vroeg op gedempten toon: - -„Wat moet dat beteekenen. Wil je daar wel eens met je vingers -afblijven, vriend?” - -De man kende geen woord Engelsch, maar hij begreep blijkbaar de -beteekenis van de vraag, want hij wees achtereenvolgens op den -schakelaar en op het electrische licht. - -Henderson was vlug van begrip en riep dan ook uit: - -„O, is dat de zaak! Een van die zwarte schobbejakken, die zoo -vreeselijk naar kaarsvet en uien ruiken, heeft zeker bevolen dat het -licht weer moet worden uitgedraaid, nietwaar? Nu, als hij het weer uit -wil hebben, moet hij het zelf maar komen uitdraaien.” - -De matroos wilde blijkbaar nog iets zeggen, maar Henderson legde hem -zijn zware hand met zooveel nadruk op den mond, dat zijn protesteerende -stem verstierf tot een kinderachtig gebabbel, hetwelk niemand kon -verstaan. - -Henderson drukte nog een weinig harder met het gevolg, dat de man op -den grond kwam te zitten en voor de rest slechts een welwillend -toeschouwer bij het drama kon worden genoemd. - -De andere matrozen hadden verschrikt toegekeken, maar durfden zich niet -bewegen. - -Toen vloog de deur open en de beide Bolsjewisten verschenen op den -drempel. - -Hun verschijning was echter van zeer korten duur, want hun noodlot -wilde, dat de deur naar binnen openging. - -Het was een ijzeren deur en Henderson stond er achter... - -De beide Bolsjewisten, de revolver opgeheven en dreigend om zich heen -ziende, deden een stap in de kamer. - -En verder dan dien eenen stap zouden zij niet komen. - -Want Henderson wierp de deur met zooveel geweld weder dicht, dat zij -als het ware de beide bandieten wegveegden, van de been sloeg, en met -geweld achterover in de gang deed tuimelen. - -Henderson had dadelijk de deur weder open gerukt, en voor de twee -schelmen weder overeind waren gekrabbeld had hij hen vastgegrepen. - -Voor iedereen, die Henderson kende, zou deze aanduiding voldoende zijn -geweest. - -Het beteekende, dat de beide Bolsjewisten eenige seconden later niets -meer wisten van hun bestaan en als een pak vodden in den hoek van het -volkslogies lagen, met bebloede koppen, wezenlooze blikken en zonder -besef van wat er om hen heen voorviel. - -Toen Henderson dit werkje in enkele seconden had opgeknapt en de twee -Mausers in zijn zak had laten glijden, steunde hij even de handen in de -zijde, keek om zich heen en riep toen met stentorstem uit: - -„Wie gaat met mij mee naar boven om even schoon schip te houden?” - -Niemand antwoordde—ofschoon zeker de meeste matrozen de beteekenis van -de vraag wel begrepen hadden, toen Henderson zich verduidelijkte door -met uitgestrekte handen naar de openstaande deur te wijzen. - -En in de stilte die nu volgde klonk eensklaps weder de stoomfluit die -nu snel achter elkaar drie stooten liet hooren. - -„Wat beteekent dat nu weer?” vroeg Henderson in zichzelf. - -Hij snelde de smalle gang in, liep haar ten einde—en stond voor een -ijzeren deur die op slot was. - -Tevergeefs rukte hij er aan. - -Hij ijlde de gang weder terug, sloeg een dwarsgang in, liep een trap -af—verdwaalde in de benedenste ruimen van het groote schip, moest weder -terug, probeerde nog een aantal andere gangen en trappen—en toen hij -eindelijk het dek bereikte begreep hij de beteekenis van die drie -stooten op de stoomfluit. - -Het was een waarschuwingssein geweest voor de Bolsjewisten aan boord, -om zich te verzamelen. - -Op een kabellengte van het schip verwijderde zich snel een motorboot, -van de grootste soort, die gemakkelijk zestig of zeventig personen -konde bevatten. - -Op het dek meende Henderson in de duisternis eenige witte vlekken te -ontdekken, het leken wel de witte japonnen van vrouwen.... - -Henderson slaakte een kreet van woede, en trad op Raffles toe, die met -bleek gelaat naar de snel wegvarende motorboot keek. - -Met luid geraas ontsnapte aan de flank van het groote schip een dikke -witte rookpluim. - -„Moeten wij dat zoo maar toelaten, Mylord,” riep de brave reus uit, met -de hand aan de kolf van zijn Mauserpistool. - -„Wij kunnen niet anders Henderson—de schurken hebben den stoom -afgeblazen voor zij het schip verlieten en wij zouden het eerste uur -slechts met halve kracht kunnen varen”. - -„Maar waar is mijnheer Brand, Mylord?” vroeg Henderson op gedempten -toon. „Ik zie hem niet.” - -„Mijnheer Brand... bevindt zich aan boord van gindsche motorboot,” -antwoordde Raffles op ernstigen toon. - - - - - - - - -HOOFDSTUK IV. - -EEN GEVAARVOLLE ONDERNEMING. - - -Henderson keek Raffles eenige oogenblikken met strak gezicht aan, en -hernam toen: - -„Is hij als gevangene mede gevoerd, Mylord?” - -„Neen—hij heeft zich vrijwillig aan boord begeven.” - -„Maar dan loopt hij het grootste gevaar.” - -„Hij loopt zeker gevaar—maar minder dan je denkt. Hij bevindt zich aan -boord onder een vermomming—hij is daar als vrouw. Je weet hoe -voortreffelijk mijnheer Brand de rol van een vrouw weet te spelen.” - -„Maar Mylord—ik begrijp er niets van,” opperde Henderson. „Mijnheer -Brand was toch volstrekt niet als vrouw verkleed, hoe kwam hij zoo -spoedig aan de kleederen, aan de pruik, en alles wat hij noodig had?” - -„Het toeval is ons daarbij gunstig geweest, vriend. Aan boord bevond -zich een klein troepje tooneelspelers dat zich naar Turkije wilde -begeven en de meesten hadden hun pruiken en schmink als hutbagage bij -zich. Wij werden in de rookkamer opgesloten met bijna tachtig man en -eenige vrouwen, die kans hadden gezien hun weinige bagage mede te nemen -naar dat vertrek. Onder haar bevonden zich een paar tooneelspeelsters, -en dat bracht mijnheer Brand op het denkbeeld zich verdienstelijk te -maken. Wij hadden namelijk gillen hooren slaken—en wij begrepen wel dat -de schurken voornemens waren eenige van de schoonste vrouwen te -ontvoeren.” - -„Maar Mylord—kon dat niet belet zijn geworden?” riep Henderson woedend -uit. „Er waren toch een massa passagiers aan boord?” - -Raffles haalde verachtelijk de schouders op en antwoordde toen: - -„Al die menschen waren als verlamd van schrik, ik heb nooit geweten dat -een paniek zoo aanstekelijk kon werken. Niemand hunner scheen in staat -te zijn geregeld te denken en hun vrees was zoo groot, dat zij niet -alleen volstrekt niet naar mij wilde luisteren, toen ik hen vermaande -zich te weer te stellen, maar zelfs dreigden mij aan de Bolsjewisten te -zullen verraden.” - -„Dat is—dat is ongeloofelijk,” zei Henderson tandenknarsend. „Ik hoop -voor de eer van het land, Mylord, dat er aan boord weinig Engelschen -zijn.” - -„In de rookkamer waren er vijf of zes, Henderson, en ik ben wel -verplicht om te zeggen, dat zij zich volstrekt niet moediger gedroegen -dan de rest. Voor de deur van de rookkamer stonden twee gewapende -bandieten en later kwamen er nog twee bij. Wij zouden volkomen -nutteloos ons leven geofferd hebben, mijnheer Brand en ik, als wij -hadden willen trachten die schurken met geweld de baas te worden. Maar -Charly had een van de tooneelspelers terzijde genomen—en een oogenblik -later zag ik hoe hij zich in een afgelegen hoekje haastig begon te -verkleeden. Je weet hoe bijzonder mijnheer Brand in dergelijke zaken -is. Het duurde geen tien minuten, of hij had zich met behulp van een -pruik, vrouwenkleeren, schmink tot een bevallige jongedame weten te -veranderen.” - -„Maar met welk doel, Mylord. Met welk doel?” vroeg Henderson. - -„Slechts met het doel, Henderson, aan boord te komen van de boot, welke -wij reeds in de verte door de kleine patrijspoorten hadden zien -naderen, toen de duisternis nog niet geheel gevallen was.” - -„En—wat geschiedde er toen, Mylord?” - -„Wel, de motorboot kwam langszij liggen, de stoomfluit weerklonk drie -malen en dadelijk daarop hoorden wij haastige voetstappen zich -verwijderen, het waren onze wachtposten, die zich gingen inschepen. -Nogmaals trachtte ik mijn metgezellen te overtuigen, dat het thans -misschien mogelijk zou zijn, ons met ons allen op de Bolsjewisten te -werpen, die zich nu in een ongunstige positie bevonden, maar hazen -hadden niet vreesachtiger kunnen zijn.” - -„En mijnheer Brand?” - -„Wij hadden reeds een korte afspraak gemaakt en hij opende dadelijk de -deur zoodra de voetstappen van onze bewakers niet meer hoorbaar waren. -Toen moet hij het dek op een snellere wijze bereikt hebben dan de -Bolsjewisten, tenminste toen ik op mijn beurt kwam zag ik dat zijn -krijgslist gelukt was.” - -„Maar ik heb toch nog meer vrouwen aan boord gezien van die motorboot?” -drong Henderson aan. - -„Zoo is het, Henderson,” zeide Raffles op doffen toon. „Wij stonden -machteloos—de ongelukkigen bevonden zich reeds aan boord van de -motorboot, toen wij het dek bereikten, het zou volkomen nutteloos zijn -geweest, zelfs al hadden wij niet te doen met lafaards, om tegenstand -te bieden want met hun Mauserpistolen hadden de Bolsjewisten een -vreeselijke slachting onder de passagiers kunnen aanrichten.” - -„Ik begrijp het, Mylord—maar het is toch vreeselijk. Die arme vrouwen. -Wat zal hun lot zijn?” - -„Hun lot is maar al te zeker, Henderson, als wij tenminste niet tijdig -tusschenbeide kunnen komen,” antwoordde Raffles. „Zij zullen slechts -een speeltuig zijn in de handen van de ellendelingen.” - -„Maar op welke wijze zullen wij de ongelukkigen nog kunnen redden?” -riep Henderson wanhopig uit. - -„Ik hoop, dat mijnheer Brand ons daarbij van groot nut zal kunnen zijn, -Henderson. Hij is bijzonder slim en misschien weet hij wel een middel, -om de plannen van de schavuiten te dwarsboomen. In ieder geval zal hij -in de eerste haven waar zij voor anker gaan een draadloos bericht -zenden naar een Roemeensche haven. En dan zullen de Roemeensche -autoriteiten zich wel haasten, een oorlogsschip op die roovers af te -zenden.” - -„Maar dan krijgen zij het misschien met de regeering te Moskou aan den -stok.” - -„Als de regeering te Moskou dergelijke schurken de hand boven het hoofd -houdt, Henderson, dan is het te wenschen dat het Bolsjewisme spoedig -met wortel en tak wordt uitgerukt,” riep Raffles op heftigen toon uit. -„Moge de Roemeensche regeering nog maar een oogenblik aarzelen—dan -zullen wij drieën eens zien, waartoe wij in staat zijn.” - -„Zoo mag ik het hooren, Mylord,” riep de reus, met schitterende oogen. -„Het zou verschrikkelijk zijn, als wij die ellendelingen maar kalmpjes -hun gang lieten gaan.” - -Dit gesprek had plaats gevonden dicht bij de verschansing en -afgezonderd van de overige opvarenden. - -Intusschen was er aan boord van het schip weer groote bedrijvigheid -ontstaan. - -De matrozen, van hun schrik bekomen, nu het gevaar geweken was, -verspreidden zich weder over het schip, de kapitein, de officieren, -namen hun posten weder in en dadelijk begon men alles in het werk te -stellen, om de installatie tot het verzenden van draadlooze telegrammen -weer in orde te brengen. - -De chef-machinist was met zijn helpers naar de machinekamer gesneld, -had de buis weder afgesloten, waardoor de stoom ontsnapte en had -dadelijk bevel gegeven, de waterketels bij te vullen en zooveel -mogelijk steenkolen op de haardvuren te werpen, teneinde het schip in -staat te stellen, ten spoedigste zijn reis voort te zetten. - -De reizigers hadden zich naar hun hutten begeven, teneinde zich te -overtuigen van de geleden verliezen en nu hoorde men overal -jammerklachten opgaan. - -In bijna alle talen der wereld hoorde men schreeuwen, en vooral veel -vloeken. - -Deze had tien duizend piasters verloren, gene honderd duizend roebels, -weer een derde verklaarde dat men hem voor een waarde van 12 000 pond -sterling aan diamanten had ontstolen—en zoo klonk de klacht over het -geheele schip. - -Een troep sprinkhanen had een bloeienden akker onmogelijk zoo kaal -kunnen vreten als de Bolsjewisten het de „President Carnot” hadden -gedaan. - -Maar vreeselijk was de toestand van een paar ongelukkige echtgenooten -en vaders, die tot de ontdekking waren gekomen, dat men hun vrouwen en -dochters had ontvoerd. - -Er mankeerde vijf vrouwen, twee Armenische, twee Françaises en een -Duitsche, wier opvallende schoonheid aan boord dadelijk de aandacht had -getrokken, de achttienjarige dochter van een handelaar uit Hamburg, -Heinrich Teichmann geheeten, een rijke weduwnaar, wiens eenig kind zijn -oogappel was. - -De ongelukkige man verkeerde in een toestand die voor zijn verstand -moest doen vreezen en het gelukte pas aan Raffles met veel moeite, om -hem weder eenigszins tot bedaren te brengen. - -Tot tweemaal toe had de ongelukkige vader een poging gedaan om zich in -de golven te werpen, met het krankzinnige plan de snelle motorboot -achterna te zwemmen. - -Hij zat nu, met Raffles aan zijn zijde, in zijn hut en keek met -starenden blik voor zich uit, den mond krampachtig vertrokken. - -Het bleek al spoedig dat het toestel voor draadlooze telegrafie zoo -grondig vernield was, dat het zeker een paar dagen zou duren, voor de -reservedeelen op hun plaats waren gebracht. - -Men behoefde er dus niet aan te denken, zich op die wijze in verbinding -te stellen met een der kustplaatsen. - -Het eenige mogelijke was, de dichtstbijzijnde haven binnen te loopen—in -dit geval Mangatis, een kleine plaats op een honderdtal kilometers in -rechte lijn van Varna gelegen. - -Zoo werd ook besloten en om elf uur in den avond liet het groote schip -op de reede van de genoemde stad het anker vallen. - -Mangatis bezit geen haven, groot genoeg om schepen van een lengte en -een diepgang van de „President Carnot” te herbergen en zoo moest het -schip wel buitengaats voor anker gaan. - -Onmiddellijk werd echter de kleine stoombarkas uitgezet, die met den -eersten officier, den scheepsdokter en acht matrozen bemand zoo spoedig -mogelijk koers zette naar de haven teneinde de autoriteiten op de -hoogte te brengen van het voorval, dat zich zooeven als het ware in het -gezicht van de stad had afgespeeld. - -Dadelijk werd de telegraaf in werking gesteld en naar alle havensteden -in de Zwarte Zee, voor zoover zij langs den draad te bereiken waren, -werden telegrammen verzonden. - -En nu kon men verder niet veel anders doen dan het resultaat afwachten, -al begrepen alle opvarenden van de mailboot wel, dat de kans om nog -iets van hun bezittingen terug te zien, bitter klein was. - -Raffles had met Charly een afspraak gemaakt, dat hij in ieder geval te -Varna aan wal zou gaan met Henderson. - -Het had thans geen doel om tot Constantinopel door te gaan en Raffles -wilde zoo dicht mogelijk in de buurt blijven van het schouwtooneel van -den overval. - -Varna is een zeer groote, en uitstekend ingerichte haven en vandaar zou -hij spoedig genoeg naar een andere stad op de kust van de Zwarte Zee -kunnen gaan, zoodra zulks noodzakelijk mocht blijken. - -In ieder geval dacht Raffles er geen seconde aan, zich goedschiks te -schikken in het verlies van zijn reispenningen. - -Niet zoodra had Raffles zich met Henderson te Varna ontscheept, of hij -stelde zich in verbinding met de stedelijke autoriteiten om zijn beklag -te doen en te verzoeken hem dadelijk op de hoogte te brengen, indien er -eventueel en onverhoopt toch nog een telegram van een der havensteden -aan de Zwarte Zee mocht worden ontvangen. - -Daarop ging hij met Henderson een hotel aan de haven opzoeken—en het -was ditmaal geen groot hotel. - -Zelfs had Raffles, om aan geld te komen, teneinde zijn logies te kunnen -betalen, zijn toevlucht moeten nemen tot den lommerd, en door Henderson -een van de kleine diamanten, die hij steeds in geval van nood in de hak -van een zijner laarzen verborgen hield, laten verpanden. - -De opbrengst van den kostbaren steen zou in ieder geval wel voldoende -zijn om desnoods een week te Varna te kunnen blijven—en de bankier van -Raffles te Londen zou hem des verlangd in dien tijd geld kunnen toe -zenden. - -Om zoo spoedig mogelijk bij de hand te zijn, in geval er eenig bericht -van de Bolsjewisten mocht worden ontvangen, besloot Raffles, het hotel -zoo weinig mogelijk te verlaten. - -Hij had den man, die er als oberkellner fungeerde, maar veel meer -geleek op een straatslijper, die zich in een oude kale rok had -gestoken, in opdracht gegeven, hem dadelijk te waarschuwen, wanneer hij -iets wist aangaande het lot van de motorboot, welke de bandieten van -het beroofde schip hadden afgehaald. - -Een goudstuk zette klem bij aan dit verzoek. - -En nu zat Raffles in gezelschap van Henderson op het terras voor het -kleine hotel en keek vol belangstelling naar het drukke gewoel voor de -haven. - -„Mag ik een vraag stellen, Mylord?” vroeg Henderson, die stil voor zich -had uit zitten staren, na eenigen tijd. - -„Ga je gang, Henderson,” zeide Raffles. - -„Hebt ge er eenig vermoeden van, waarheen die drommelsche motorboot -zich kan hebben begeven?” - -„Het eenige wat ik je hierop kan antwoorden, is, dat de Bolsjewisten -zich nog wel eens zullen bedenken, alvorens in een niet Russische haven -te landen. Dat zou zelfs des nachts met gevaar gepaard gaan, want op -dit oogenblik zijn alle Roemeensche, Bulgaarsche, Servische en -Grieksche, benevens enkele Turksche havensteden gewaarschuwd en in geen -van die landen gevoelt men bijzondere sympathie voor de Bolsjewisten, -en natuurlijk nog heel wat minder met de uitwassen van het Bolsjewisme, -zooals wij er nu een hebben beleefd, want gelukkig is het echte -Bolsjewisme toch nog wel iets anders dan rooven en plunderen, -Henderson.” - -„Dat hoop ik, Mylord,” zeide Henderson, langs zijn neus weg. „Want ik -heb mij laten vertellen, dat die Russische methodes binnen een jaar -over geheel Europa zullen zijn ingevoerd.” - -Raffles trok de wenkbrauwen op en hernam: - -„Het is mogelijk, Henderson. Ik ga verder en wil zelfs wel erkennen, -dat het waarschijnlijk is, en dan kunnen wij slechts de hoop koesteren, -dat het in de westelijke staten van Europa een weinig minder bloedig en -ruw zal toegaan dan in het ongelukkige Rusland, wat nu je vraag van -zooeven betreft, het spreekt vanzelf, dat de bandieten, die de -„President Carnot” hebben leeg geplunderd en er met een buit van -minstens een paar honderd duizend pond sterling vandoor zijn gegaan, de -Zwarte Zee niet hebben kunnen verlaten, tenzij zij het gewaagd zouden -hebben, die groote binnenzee door de Bosporus te ontvluchten, om aldus -door de zee van Marmora de vrijheid te erlangen.” - -„Waarom zouden zij dat niet durven doen denkt gij, Mylord?” - -„Omdat ook naar Constantinopel een waarschuwingstelegram is gezonden en -daar vertoeven nog steeds veel troepen der geallieerden, terwijl een -intergeallieerde commissie voor de openbare veiligheid zorgt. Dat -zullen de bandieten evengoed weten als wij.” - -„Maar dan zijn zij opgesloten als ratten in de val, Mylord,” riep -Henderson uit. „Vroeg of laat zullen zij dan toch in handen van de -politie moeten vallen.” - -„Dat zou wel eens kunnen, Henderson,” hernam Raffles glimlachend, -„indien er niet toevallig op de kust van de Zwarte Zee nog andere dan -alleen Roemeensche, Grieksche, Turksche en Bulgaarsche havensteden -waren. Er zijn ook Russische, vergeet dat niet. Goed beschouwd hebben -de Bolsjewisten de keus uit een groot aantal havens. Zij zouden -bijvoorbeeld naar Odessa kunnen gaan, dat zich in handen van de -Bolsjewisten bevindt, maar niets belet hen, het oostelijker te zoeken -en Otschakoff, Cherson, Perekop, Sebastopol, Kertsch of Jenikale binnen -te loopen. Maar ook daartoe is hun keuze niet beperkt. Wie zou hen -beletten in de buurt van Batoem en Trebizonde een kreek op te zoeken, -en daar hun buit aan wal te brengen?” - -„Dan wordt het dus op die manier een heel werkje om die schavuiten weer -te achterhalen, Mylord,” zeide Henderson, de wenkbrauwen fronsend. - -„Dat vrees ik ook, James, en als mijnheer Brand geen kans ziet, zich -met ons in verbinding te stellen, dan kan ik niet inzien, hoe wij ooit -deze bandieten in handen zullen krijgen.” - - - - - - - - -HOOFDSTUK V. - -AAN BOORD VAN DE MOTORBOOT. - - -Het was omstreeks half zes in den middag, toen de motorboot, die was -gekomen om de bandieten van boord van het geplunderde schip te halen, -in pijlsnelle vaart koers zette naar het oostelijke deel van de Zwarte -Zee. - -Men had de vrouwelijke gevangenen, zes in aantal, in een vertrek in het -vooronder opgesloten en daar wachtten zij in een toestand van stomme -vertwijfeling hun lot af, dat niet twijfelachtig kon zijn.... - -De bandieten, zeer verheugd over het welslagen van hun onderneming, -hadden zich over het dek verspreid, nadat de buit was weg geborgen in -de kajuit van den kapitein, teneinde later te worden verdeeld, en -hielden zich nu onledig met zingen, drinken, kaartspelen en schreeuwen. - -De kapitein stond zelf aan het roer. - -Het was een zeer groote, forsch gebouwde kerel, met een kenmerkend -Mongoolsch type, uitstekende jukbeenderen, kleine, een weinig scheef -geplaatste oogen, een zware aan weerszijden van den mond stijl -neerhangende snor en een laag voorhoofd. - -Die man was Iwan Nykin, en als men de gevangenisregisters van de stad -Odessa eens had kunnen opslaan, dan zou men daarin zijn naam vinden met -een rood kruisje er achter, hetgeen beteekende, dat Nykin tot de -gevaarlijkste recidivisten behoorde. - -Hij had reeds eenige jaren in die gevangenis doorgebracht, veroordeeld -wegens poging tot moord en diefstal, toen hij verlost werd door de -Bolsjewisten, die de gevangenisdeuren wagenwijd open zetten en aldus -gelegenheid schonken aan de gevaarlijkste schurken, de gulden vrijheid -weder te herkrijgen. - -Het duurde niet lang, of Nykin was er ingeslaagd een bende mannen om -zich heen te verzamelen, gewetenloos, en tot alles in staat en die al -spoedig de schrik waren van alle boeren in den omtrek van Odessa. - -Maar eenmaal raakte dit land uitgeplunderd, er viel niets meer te -stelen en zoo richtte Nykin zijn roofgierige blikken naar elders. - -Hij wist een groote motorboot machtig te worden en daarmee stroopte hij -nu de Zwarte Zee af, met ongehoorde stoutmoedigheid, en daarbij -geholpen door talrijke medeplichtigen op den vasten wal, die hem -geregeld op de hoogte hielden van het vertrek der groote mailbooten. - -De „President Carnot” was de eerste groote boot, die als slachtoffer -viel. - -Alles was lang van te voren tot in de minste bijzonderheden geregeld. - -Een vijftigtal bendeleden hadden zich langs verschillende wegen naar -Constanza weten te begeven, voorzien van valsche passen en hadden zich -als passagiers van het schip laten inschrijven. - -Van het oogenblik af, dat zij zich aan boord bevonden en de „President -Carnot” zee had gekozen, was hun plan reeds voor de helft gelukt. - -Iwan Nykin stond in zijn volle lengte opgericht aan het stuurrad en -keek met zijn kleine groenachtige zwarte oogen triomfantelijk om zich -heen, de aanslag was buiten verwachting goed geslaagd, en gaf hoop voor -de toekomst. - -Ook de buit was bijzonder meegevallen. - -Nykin grinnikte even voor zich heen, zoodat zijn groote blinkend witte -tanden zichtbaar werden, en spuwde op het dek. - -Toen richtte hij zich tot een man met gitzwart haar en korten gedrongen -bouw, die naast hem stond, met de handen op den rug gevouwen en zeide -in het Russisch: - -„Een goede dag, Grandloup.” - -„Het had slechter kunnen zijn, patroon,” antwoordde de aangesprokene, -een Franschman, die jaren in Rusland vertoefd had en die landstaal -uitstekend sprak. „Heel veel goud en zilver, een stapel diamanten, en -dan spreek ik nog niet eens van de vrouwtjes, die in hun soort immers -ook juweelen zijn.” - -„Haha,” lachte Nykin, het hoofd achterover buigend, „die Franschen zijn -toch altijd even galant. Je zou zeker wel een van die diamanten het -jouwe willen noemen, Franschman?” - -„Wel chef, ik geloof, dat ik er, als de eerste luitenant, wel -eenigszins recht op heb,” antwoordde de ander luchtig, maar met -scherpen blik uit zijn zwarte oogen naar het lachende gezicht naast -hem. - -„Nu, ik zou je niet gaarne dat plezier ontnemen. Je weet hoezeer ik je -hulp op prijs stel,” hernam Nykin. „En om je te toonen, hoe bijzonder -hoog ik je schat, zul je aanstonds een keuze uit de zes poesjes mogen -doen, wel te verstaan, na mij.” - -Grandloup zeide niets, maar knikte zwijgend. - -Nykin vervolgde, met zijn zware vuist op het stuurrad slaande: - -„Wij zullen ons amuseeren, nietwaar? En als wij genoeg van hen hebben, -nu, dan moeten zij maar een goed heenkomen zoeken, haha. De bordeelen -in ons land zijn immers nog niet verdwenen. Die kunnen altijd nieuwen -aanvoer gebruiken.” - -Hij stiet een ruwen vloek uit en spuwde opnieuw op het dek. - -Toen scheen hem iets in te vallen. - -„Wij kunnen die lieverdjes wel eens aan dek inviteeren,” riep hij uit, -terwijl zijn oogen schitterden. „Dan kunnen de drie anderen, die in de -termen vallen, eveneens hun keus doen, of anders moet er geloot worden. -Laat den roerganger eens hier komen, dan kan hij het roer van mij -overnemen. Hij weet waarheen de koers is”.... - -Grandloup verwijderde zich en een oogenblik later trad er een man op -het kleine plankier, waar zich het stuurrad bevond, om dit uit de -handen van zijn chef over te nemen. - -Nykin trad op het dek, en zeide handenwrijvend tot Grandloup: - -„Ik zal zelf maar eens naar beneden gaan, en zien, hoe onze duifjes het -maken, dan kan ik meteen hen goed opnemen, want daartoe heeft mij tot -dusverre de tijd ontbroken.” - -Hij knikte Grandloup toe, die was blijven zwijgen, en richtte zijn -schreden naar de trap, die naar beneden voerde.— — — - -In het vooronder, waar de vijf vrouwen en Charly waren ondergebracht, -heerschte bijna volkomen duisternis. - -Boven de smalle tafel hing een kleine olielamp, maar de pit was bijna -geheel opgebrand en vermocht slechts een zwak schijnsel te werpen over -de zes gestalten, die roerloos in elkaar gedoken in de hoeken of aan -tafel zaten, strak voor zich uitkijkende. - -Nu en dan vernam men een onderdrukten snik, maar voor het overige was -het stil in het vertrek, waar een man als Henderson nauwelijks recht -overeind had kunnen staan. - -Voor de deur hoorde men de eentonige voetstappen van den schildwacht. - -Nu en dan wisselde deze man een paar woorden met iemand anders, ten -bewijze dat er zich nog andere bandieten in de buurt moesten bevinden. - -De ongelukkige vrouwen en meisjes waren aan de diepste neerslachtigheid -ten prooi, want zij hadden maar al te goed begrepen, welk lot hen boven -het hoofd hing, een lot, dat door geen aardsche macht scheen af te -wenden. - -Maar eensklaps klonk er een fluisterende stem, die allen het hoofd deed -opheffen. - -Een der vrouwen had iets gezegd. - -Aller oogen richtten zich naar de spreekster, een knappe, blozende -verschijning met vol blond haar en mooie blauwe oogen. - -Het was Charly Brand. - -En hij had deze woorden gefluisterd: - -„Kom allen zoo dicht mogelijk bij mij, zoodat ik niet luid behoef te -spreken.” - -Zonder eenig gerucht te maken, naderden de vijf vrouwen, en zetten zich -dicht bij Charly aan de tafel neder, de oogen in gespannen verwachting -op zijn gelaat gericht. - -Charly keek even in witte, smartelijk verwrongen gezichten en begon -toen op zachten, fluisterenden toon: - -„Ik zal u zeker wel niet behoeven te zeggen, welk lot ons allen -beschoren is, nietwaar?” - -Else Teichmann antwoordde. - -Haar beeldschoon gezichtje was marmerbleek en haar oogen hadden een -koortsachtigen gloed, toen zij op heeschen toon antwoordde: - -„Ik zal geen gevaar loopen, dat verzeker ik u.” - -„Hoe?” kwam Charly verbaasd. „Gij meer dan een ander van ons. Gij zijt -zeer schoon, gij zijt jong, een kind nog haast.” - -„Ik mag een kind zijn, maar ik zal mij weten te verdedigen,” hernam -Else Teichmann, met opeengeklemde tanden. - -„En hoe zoudt gij dat dan wel doen, als ik vragen mag?” vroeg Charly -hoofdschuddend. - -„Met behulp van dit voorwerp,” antwoordde Else Teichmann stroef. - -En op hetzelfde oogenblik haalde zij een zeer kleine, sierlijke -revolver met parelmoeren kolf uit haar zak te voorschijn. - -De smalle witte hand omklemde het wapen stevig, en haar oogen hadden -een vastberaden uitdrukking gekregen. - -„Wat is dat? Hebt gij een wapen?” vroeg Charly Brand op levendigen -toon, de handen naar de revolver uitstrekkend. - -„Ja, ik droeg het steeds bij mij en men heeft ons niet onderzocht,” -antwoordde het jonge meisje zacht. - -„En, is het geladen?” vroeg Charly. - -„Er zitten zes kogels op.” - -„Is het een deugdelijk wapen. Geen speelgoed?” - -„Het is van Smith & Wesson.” - -„Geef het mij dan,” drong Charly aan. - -„Ik zou het u geven?” hernam het meisje verbaasd. „En waarom juist aan -u, die ik nimmer gezien heb? Hoe moet ik mij dan verdedigen, als een -van die schurken het zou wagen, mij aan te raken?” - -„Gij zoudt u in het geheel niet kunnen verdedigen, Fräulein,” -antwoordde Charly ernstig. „Bedenk, dat hier aan boord zestig man, en -waarschijnlijk nog meer zijn. Wat zoudt gij met een revolver tegen hen -allen kunnen uitrichten? Wanneer gij een enkel schot gelost zoudt -hebben, zou men u overweldigen en gij zoudt er uw lot slechts des te -vreeselijker door hebben gemaakt.” - -„Maar in welk opzicht zoudt gij dan in een betere positie zijn, dan ik -zelf?” vroeg het jonge meisje verwonderd, terwijl zij Charly strak -aankeek. - -De jonge man antwoordde niet dadelijk. - -Toen kwam het langzaam over zijn lippen: - -„Ik verzoek u dringend, door geen enkel geluid hoe gering ook uw -verwondering te uiten, over hetgeen ik u nu zal zeggen. Ik gevoel, dat -het beter is, niet langer te zwijgen. Ik zou aan uw revolver meer -hebben dan gij, omdat gij een vrouw zijt.... terwijl ik....” - -Hij voltooide den zin niet, maar lichtte even behoedzaam zijn pruik op, -zoodat zijn eigen donkerblond haar zichtbaar werd. - -Ondanks zijn waarschuwing had het weinig gescheeld, of twee der vrouwen -hadden aan hun verbazing door een kreet lucht gegeven. - -Gelukkig wisten zij zich nog op het laatste oogenblik te beheerschen. - -Allen keken Charly verstomd aan, als begrepen zij niets van deze -verkleeding. - -Else Teichmann was de eerste, die weder sprak. - -„Wie zijt gij, mijnheer, en hoe komt gij in ons gezelschap?” - -Charly gevoelde duidelijk het wantrouwen, dat in den toon van haar stem -weerklonk, een wantrouwen, dat hij maar al te goed kon begrijpen. - -Rustig antwoordde hij: - -„Ik ben een gentleman, Fräulein. Wat uwe landgenooten geloof ik een -cavalier noemen. Gij behoeft niet te vreezen, dat ik mij bij u heb -ingedrongen, teneinde u in een valstrik te lokken. Ik was de reisgezel -van Graaf Palmhurst en ik heb mij met opzet aan boord van de motorboot -laten opnemen, vermomd als vrouw, teneinde u te kunnen helpen. Moet ik -u nog zeggen, dat de bandieten mij onmiddellijk zouden hebben -neergeschoten, indien zij mij als man hier aan boord hadden -aangetroffen?” - -„Maar dan loopt uw leven het grootste gevaar,” fluisterde een der -vrouwen, een Française. - -„Dat wil ik niet ontkennen, madame,” antwoordde Charly eenvoudig, „maar -daaraan kunt gij veel doen, door volstrekt niet te verraden, dat onder -u een lid van het andere geslacht is. En luister nu naar mij, want ik -wil trachten, u allen te beschermen tegen een lot, dat ik niet nader -wil noemen, maar dat iedere vrouw die dien naam verdient met afschuw -moet vervullen.” - -„Liever sprong ik over boord,” zeide een der vrouwen op heeschen toon. - -„Ik hoop, dat het zoover niet behoeft te komen!” hernam Charly. „Ik zal -u een middel aan de hand doen, de ellendelingen, die u te na willen -komen, althans tijdelijk onschadelijk te maken.” - -„Maar hoe dan, mijnheer?” vroeg de Française, Susanne Chaumont -geheeten. - -Inplaats van dadelijk te antwoorden, haalde Charly een klein pakje uit -zijn zak, dat hij opende en waaruit hij een tiental papiertjes nam, -zorgvuldig opgevouwen. - -Hij liet zijn stem tot zacht fluisteren dalen, toen hij hernam: - -„Deze papiertjes bevatten ieder een weinig poeder, hetwelk een sterk en -uiterst snelwerkend slaapmiddel bevat. Een tiende deel van den inhoud -door een weinig vloeistof gemengd is voldoende, den sterksten man -binnen een minuut in een vasten slaap te doen vallen. Moet ik u het -doel nog nader uiteen zetten? Zeker zullen de schurken u willen laten -drinken. Sla dit dan in geen geval af, maar kies een gunstig tijdstip -om een weinig van dit poeder door den wijn te mengen. Biedt men u niets -te drinken aan, vraag er dan om. Zeg dat gij dorst hebt, speel comedie. -Bedenk dat het om iets hoogers nog dan het leven gaat. Om uw eer.” - -Een diep stilzwijgen volgde op deze woorden. - -Toen bewoog de kleine fijne hand van Else Teichmann zich over de tafel -naar Charly toe, en zacht kwam het over haar lippen: - -„Geef mij dat poeder.” - -Het volgende oogenblik omsloten haar vingers het papiertje, dat zij -snel in haar blouse deed verdwijnen. - -Dadelijk volgden de andere vrouwen haar voorbeeld. - -„En, wilt gij mij nu uw revolver niet in ruil geven?” vroeg Charly, -zich glimlachend tot de jonge Duitsche wendend. - -Nog even aarzelde het meisje. - -Toen stak zij Charly het wapen toe, en zeide: - -„Ziedaar, gij hebt gelijk. Gij zijt een man, gij zijt zelfs een moedig -man, dat blijkt uit alles. Gij zult van het wapen meer nut kunnen -trekken dan ik, behoud het dus.” - -„Ik dank u,” zeide Charly eenvoudig. - -„Maar hoe denkt gij u nu zelf te gedragen, en wat raadt gij ons te -doen, wanneer de ellendelingen komen, die het op onze eer voorzien -hebben, bewusteloos zijn?” vroeg Else Teichmann weder. - -„Wat mijzelf betreft, Fräulein, ziehier mijn plan. Ik zal den kerel, -die mij tracht te verleiden, wel zien te overmeesteren, of ook hem -bedwelmen, dan wil ik trachten, het doel van de motorboot te weten te -komen, en zoodra dit mij bekend is, zal ik in de hut van den marconist -trachten door te dringen, dien schelm machteloos maken en onmiddellijk -een radiogram naar verschillende havens zenden, waarin ik mededeel, -waarheen zich het schip begeeft en waar het op dat oogenblik zich -bevindt.” - -„Maar dan zullen zij dadelijk den koers wijzigen,” meende Susanne. - -„Dat zullen zij niet madame, want ik zal er wel voor zorgen, dat de -marconist niet meer tot zichzelf komt, voor wij ter bestemder plaatse -zijn aangekomen,” zeide Charly op zulk een overtuigenden toon, dat -eenige vrouwen een zucht van verlichting slaakten, alsof het gevaar -reeds geweken was.... - - - - - - - - -HOOFDSTUK VI. - -DE STRIJD OM EEN VROUW. - - -Nauwelijks hadden alle vrouwen het papiertje met het bedwelmende goed -veilig weg geborgen, of de deur werd geopend en Iwan Nykin verscheen op -den drempel. - -Hij scheen echter niet veel te kunnen onderscheiden in de donkere -ruimte en beval den man, die op post had gestaan: - -„Breng mij een lantaarn, opdat ik de lievertjes eens wat beter zal -kunnen beschouwen.” - -Er verstreek een minuut en toen keerde de wacht terug met een groote -kaarslantaarn, die een tamelijk helder licht in de kajuit verspreidde. - -Nykin trad binnen. - -Zijn breed pokdalig gezicht vertoonde een afschuwelijke uitdrukking, -zooals hij nu de ongelukkige vrouwen monsterde. - -Toevallig zat Charly het dichtst bij de deur. - -En zoo gebeurde het, dat de kapitein hem het eerst in het oog kreeg. - -„Wel, wel, wat een aardig blondje,” riep Iwan Nykin bewonderend uit, -terwijl zijn kleine oogen begonnen te fonkelen. „Zeker de vrouw van -zoo’n vervloekten bourgeois, niet? Dat kan men wel aan de dure kleeding -zien. Nu, je zult je er op moeten voorbereiden, mooie juf, dat al die -pracht niet lang meer stand zal houden.” Hij ging verder, monsterde de -vrouwen een voor een aandachtig, en bleef eindelijk stil staan voor -Else Teichmann. - -Hij liet een zacht gefluit hooren, trad naderbij, en streek het meisje -liefkoozend over de wangen. Het arme kind trok het hoofd met een gebaar -van onzegbare walging terug en Charly had de grootste moeite, zich in -te houden, en den schoft niet naar de keel te vliegen. - -Hij begreep evenwel, dat dit alles zou bederven, wanneer hij zich thans -door zijn woede en verontwaardiging liet meesleepen. - -„Ik ben maar blij, dat Henderson niet in mijn plaats is,” zeide Charly -tot zichzelf, „want onze reus zou waarschijnlijk den ellendeling al -hebben neergeslagen, met het gevolg dat hij nu reeds een blauwe boon in -zijn hersens zou hebben en dat de heele motorboot reeds in rep en roer -zou zijn, natuurlijk niet ten voordeele van deze arme schepsels.” - -Iwan Nykin keek het jonge meisje nog eenigen tijd met half dicht -geknepen oogen aan, op een wijze, die haar al het bloed naar de wangen -dreef en mompelde toen bij zichzelf: „Ik heb mijn keus al gedaan. -Grandloup zal het met een van de anderen moeten stellen.” - -Daarop vervolgde hij met luider stemme: - -„Wel schatje, ik geloof wel, dat wij het met elkander kunnen vinden.” - -Hij streek haar nogmaals over het prachtige blonde haar en vervolgde: - -„Wel dames, er zijn hier nog meer vrienden van mij aan boord, die niets -liever wenschen, dan eenige uren van uw aangenaam gezelschap te -profiteeren. Heidaar, maak eens wat meer licht, ik kan nog steeds niet -genoeg zien.” - -Dadelijk werden er nog een paar lantaarns bijgebracht door enkele -schepelingen, die grijnzend naar de ongelukkige vrouwen gluurden. - -De kapitein gaf een hunner op fluisterenden toon een paar bevelen, en -een oogenblik later kwamen een paar matrozen binnen, met glazen, een -paar flesschen champagne, een tafellaken, borden, messen en vorken en -maakten zich gereed de smalle tafel te dekken. - -Iwan Nykin keek even toe, overtuigde zich dat zijn bevelen werden -opgevolgd en verliet het vertrek. - -Een oogenblik later keerde hij terug met Grandloup en met nog vier -andere Bolsjewisten, die waarschijnlijk tot de officieren of -aanvoerders aan boord van de motorboot moesten worden gerekend. - -Dit bleek evenwel alleen uit hun houding en wijze van optreden, want -zij droegen geen enkel zichtbaar distinctief. - -Het waren allen Russen op Grandloup na. - -Allen waren omstreeks veertig jaar, misschien iets jonger, behalve -Nykin zelf, die zeker naar de vijftig moest loopen. - -De ongelukkige vrouwen hadden zich als verschrikte schapen in een hoek -van het vertrek verzameld en keken met doodelijk ontstelde oogen naar -de binnentredenden, alsof hun laatste uur geslagen had. Het scheen -echter een betrekkelijk kleine ruimte, waar men zich bevond en de -kapitein scheen het ook te vinden, tenminste hij riep uit: - -„Wij zullen ons hier nauwelijks kunnen bewegen, kameraden; ik heb mijn -keus al gedaan en ik zal mij met jullie welmeenen, met mijn dame -verwijderen.” - -Met deze woorden trad hij op Else Teichmann toe, greep haar beet en -trok haar met zich mede, naar de smalle deur, die op de kleine gang -uitkwam, aan welker einde de trap naar het dek ging. - -Het jonge meisje scheen er een oogenblik aan te denken, verzet te -plegen, maar een waarschuwende blik van Charly bracht haar tot andere -gedachten en zij volgde met gebogen hoofd. - -Maar nog hadden zij de deur niet bereikt toen een stem riep: - -„Een oogenblik, ik eisch dat jonge meisje voor mijzelf op.” - -Het was de Franschman, die deze woorden gesproken had. Hij was Nykin in -den weg getreden en er lag een duistere gloed in zijn oogen, toen hij -deze woorden uitte. - -Nykin bleef onwillekeurig staan en keek den Franschman aan, alsof hij -meende, dat hij niet goed verstaan had. Toen schreeuwde hij woedend: -„Wat durft gij zeggen? Gij zoudt u tegen mij durven verzetten? Gij -pleegt insubordinatie.” - -„Dergelijke begrippen erkennen wij niet meer, Nykin,” antwoordde -Grandloup schouderophalend. „Subordinatie, eerbied en discipline, dat -zijn dingen uit een vroeger tijdperk, waarmede wij hebben afgedaan. Ik -meen dat ik evenveel recht heb als gij op dit schoone jonge meisje en -ik laat die rechten gelden.” - -Nykin wierp zijn eersten stuurman, want dat was Grandloup, een -duisteren blik toe en riep uit: - -„Denkt gij mij soms vrees aan te jagen, gij schurk? Ik heb in den -laatsten tijd reeds eenige malen gemerkt, dat gij tegen mij in verzet -wilt komen, maar ik zweer u, dat ik dit niet zal dulden. Ik ben de baas -hier aan boord en dat zal ik blijven, zoolang ik adem heb. Ik heb nu -reeds veel door de vingers gezien. Daar moet een einde aan komen. Op -zij, laat ons door.” - -De Franschman bewoog zich echter niet en bleef met gekruiste armen voor -de deur staan. - -Toen slingerde Nykin het jonge meisje van zich af, zoodat zij op haar -knieën in een hoek neer viel, trok een breed mes uit zijn gordel, en -brulde: - -„Je weigert? Je hebt het zelf gewild. Dan zul je er aan gelooven.” - -Grandloup had op zijn beurt bliksemsnel zijn dolkmes getrokken en duwde -nu met de linkerhand Nykin van zich af, toen deze zich op hem wilde -werpen, terwijl hij gromde: - -„Hier niet. Hebt gij dan alle respect voor de dames uit het oog -verloren. Ik vecht niet in tegenwoordigheid van vrouwen. Ga mede naar -het dek. Het verheugt mij, dat de gelegenheid zich voordoet, eens en -voor goed met u af te rekenen. Ja, ik zeg het hier rond uit, ik haat u. -Ik verkies niet langer uw bevelen te volgen.” - -„Zoo, waait de wind uit dien hoek,” zeide Nykin hoonend. „Nu, dan -zullen wij het uitvechten. Komt vrienden, weest er getuigen van, hoe ik -dien hond zal straffen voor zijn ongehoorzaamheid.” Het volgende -oogenblik stormden allen weg en de doodelijk beangste vrouwen hoorden, -hoe hun voetstappen zich verwijderden. - -Een luid gestommel boven hun hoofden bewees hen, dat daar boven alles -in rep en roer was. - -„Laten de wolven elkander maar verscheuren,” fluisterde Charly, zich -tot de arme vrouwen wendend, die bevend en bleek bijeen gedrongen -stonden. - -Hij liep op zijn teenen naar de deur, maar de wachtposten hadden haar -reeds weder gesloten en hij hoorde hun regelmatige voetstappen evenals -vroeger en die mannen schenen er zich volstrekt niet om te bekommeren, -dat zich boven een bloedig drama afspeelde. - -Nu was het boven op het dek stil geworden, waarschijnlijk had die -afschuwelijke tweestrijd een aanvang genomen. - -Charly vroeg zich af, waarom Nykin den muiteling niet eenvoudig -gevangen had laten nemen en aan de ra had laten opknopen, zonder vorm -van proces desnoods, maar een oogenblik later besefte hij, dat -Grandloup waarschijnlijk vele vrienden aan boord moest hebben en dat de -kapitein het niet geraden achtte, hun woede op te wekken, door den -Franschman, die dit alles blijkbaar zeer goed wist, gevangen te laten -nemen en zonder omhaal te laten ophangen. - -Zonder een woord te spreken, luisterden de gevangenen naar ieder geluid -dat tot hen doordrong. - -Zij meenden woeste kreten te hooren en toen het geschuifel van snelle -voetstappen als van lieden die zich snel verplaatsten. - -Maar eensklaps klonk een vreeselijke gil, die hen het bloed in de -aderen deed verstijven. Dadelijk daarop volgde de val van een zwaar -lichaam op het dek. - -Een oogenblik bleef het doodstil, en toen barstte een luid, wreed -gehuil los, dat waarschijnlijk was uitgestooten door de vrienden van -Grandloup, die evenals hij aan den kapitein een doodelijken haat -schenen te hebben. - -Weer viel een stilte en toen naderden voetstappen. - -De deur werd open geworpen en Grandloup verscheen op den drempel, -gevolgd door vier officieren. - -Zijn borst hijgde, zijn gelaat was bleek, maar er lag een uitdrukking -van woeste zegepraal op. - -Het bebloede mes stak hij in zijn gordel. - -Hij trad op Else Teichmann toe, trok haar met geweld overeind, en riep, -terwijl hij haar weg voerde: „Ik heb haar verworven. En ik tart -iedereen, mij haar weer te ontnemen.” - -Weer had Charly de grootste moeite zich te bedwingen, maar hij begreep -heel goed dat alles verloren zou zijn, wanneer hij thans tusschen beide -kwam. - -Hij had trouwens al opgemerkt, dat het jonge Duitsche meisje beschikte -over een groote dosis wilskracht en daarvan zou zij zeker op het goede -oogenblik gebruik weten te maken. - -De officieren hadden zich meester gemaakt van de andere vrouwen. Het -had weer weinig gescheeld of er was een heftige twist ontstaan over het -bezit van niemand anders dan Charly Brand in eigen persoon. - -Maar tenslotte werd hij toegewezen aan een tweede stuurman, een Rus -Peter Panilof geheeten. - -Twee van de schurken bleven met twee vrouwen achter in de kajuit. -Grandloup voerde Else Teichmann mede naar de hut van den kapitein en de -andere officieren, die eveneens ieder een hut hadden op de groote -motorboot, deden desgelijks. - -Charly volgde als een schaap dat ter slachtbank wordt geleid, maar -inderdaad met verre van vriendschappelijke gevoelens jegens den Rus -bezield, deze naar een kleine hut op het voordek. - -Het was reeds volkomen nacht geworden, ofschoon het pas half negen in -den avond kon zijn. - -Charly bemerkte dat de motorboot met groote vaart over de golven joeg. -Snel liet hij zijn blikken over het dek glijden. - -De motorboot was zeer groot voor haar soort en mat zeker bijna 1000 -ton. - -In het midden bevond zich een soort commandobrug en daarvoor was het -plankier van den roerganger. - -Op het dek bevonden zich een aantal hutten naast elkander gebouwd en -voorts de kombuis, een paar andere kleine vertrekjes, en tenslotte de -cabine van den marconist. - -Toen zij er langs liepen zag Charly dat de deur op een kier stond en -daarbinnen zag hij met een snellen blik den marconist aan den arbeid, -waarschijnlijk luisterende, want hij had het opneemtoestel op het hoofd -geplaatst en zat met een kleine blocknote voor zich te wachten. - -Panilof echter trok Charly snel met zich mede, en voerde hem naar zijn -eigen hut, die zich geheel vooraan in de rij bevond. - -Tot zijn vreugde zag Charly, dat de bandieten, die zooeven getuige -waren geweest van den vreeselijken strijd tusschen de beide -mededingers, zich reeds weder op het achterschip verzameld hadden en -zich daar onledig hielden met dobbelen, kaartspelen en drinken. - -En toch had hun aanvoerder nog slechts weinige minuten geleden het -leven moeten laten, en strekte hij nu waarschijnlijk tot aas aan de -visschen. - -Het was een klein vertrek waar Charly nu binnentrad. - -Hij deed al zijn best, om er als een jonge vrouw uit te zien, met wie -iets vreeselijks staat te gebeuren, maar het gelukte hem maar half, -zijn trekken in bedwang te houden. - -Panilof sloot aanstonds de deur, opende een kleine brandkast en nam er -een flesch wijn en een paar glazen uit. - -Hij zette ze op tafel, keek Charly, die zich schijnbaar wanhopend op -een stoel had laten neervallen, met zijn valsche oogen grinnikend aan, -en zeide: - -„Wij zullen eens op onze kennismaking drinken lievertje. Weet je wel -dat je een mooi schatje bent?” - -De schurk had deze vraag in slecht Engelsch gesteld, blijkbaar in de -meening verkeerend, dat hij met een Engelsche te doen had. - - - - - - - - -HOOFDSTUK VII. - -DE MARCONIST. - - -Panilof had de flesch ontkurkt en schonk nu twee glazen in. - -Maar terwijl hij met den rug naar den gewaande vrouw stond toegekeerd -had Charly snel de hand in den zak gestoken, en er een van zijn poeders -uit genomen. - -Panilof trok zijn stoel zoo dicht mogelijk bij dien van Charly, hief -het glas in de hoogte, keek zijn gewaand slachtoffer grijnzend aan en -zeide: - -„Op je gezondheid, lieve schoone. Je bent toch hoop ik niet bang voor -me?” - -Hij strekte de hand uit, en het volgende oogenblik geschiedde iets, dat -het tooneel eensklaps deed veranderen.... - -Want de uitgestrekte hand kwam Charly onder de kin aaien, en het lot -wilde dat die kin twee dagen geleden voor het laatste geschoren was. - -In bijna alle andere gevallen had Charly er zeker voor gezorgd, dat hij -zich op deze wijze niet zou kunnen verraden en ook zou een dikke laag -van de bijzondere schmink, welke hij steeds gebruikte, hem hebben -beschermd. - -Maar nu raakte Panilof de harde stoppels aan en er kwam een uitdrukking -op zijn gelaat, welke Charly aanstonds waarschuwde, dat zijn vermomming -doorzien was, en dat hij zeer snel zou moeten handelen. - -Dat deed hij dan ook. - -Voor de schurk, die tegen over hem zat, nog goed en wel wist wat er -geschiedde had Charly eveneens zijn rechterhand uitgestoken, maar -ditmaal niet om er een ander mee onder de kin te strijken. - -De hand was gesloten tot een vuist en die vuist trof den man zoo -geweldig en met zooveel juistheid ter zijde van de kaak, dat hij -omtuimelde met stoel en al en met uitgespreide beenen, het hoofd op de -borst gezakt langs een van de wanden terecht kwam. - -„Het spijt mij dat het hiertoe gekomen is,” bromde Charly in zichzelf, -„maar het ging nu eenmaal niet anders. Als ik een seconde had gewacht, -dan zou de schurk alarm hebben gemaakt en dan zou ik waarschijnlijk op -dit oogenblik al niet meer leven.” - -Hij was, terwijl hij dit bij zichzelf mompelde, op den bewusteloozen -Rus toegetreden en had hem snel een doek om den mond gebonden, waarop -hij zijn armen op zijn rug bond, met behulp van een stuk touw, dat hij -in den hoek zag liggen. - -Hij bond ook de beenen van den man bijeen en keek toen tevreden op zijn -werk neer. - -Hij schoof den Rus onder de tafel, trok aan dien kant het tafelkleed -een weinig naar omlaag en nu was er niets van den bandiet te zien. - -„Nu zal het echter zaak zijn, om vlug en doortastend te handelen,” zoo -zette Charly zijn alleenspraak voort. „Wat hier gebeurd is, kan -onmogelijk langer dan eenige uren verborgen blijven, hoogstens tot -morgenochtend. Misschien zou ik er in kunnen slagen, met behulp van de -vrouwen de kleine motorboot te strijken, die ik aan een paar davits heb -zien hangen, maar dan zal er nog heel wat anders moeten gebeuren. Dan -zou het noodzakelijk zijn, dat de heele bende stom dronken was en -zoover zijn wij helaas nog niet. Maar in ieder geval moet ik nu eerst -een appeltje met den marconist schillen.” - -Charly haalde een klein spiegeltje te voorschijn, nam een stukje zwarte -schmink ter hand, zette zijn oogen en wenkbrauwen nog iets aan, dat die -meer diepte en gloed verkregen, poederde zijn gelaat opnieuw en bromde -toen tevreden: - -„Als ik er niet uitzie als een Fransche demi-mondaine, dan weet ik het -niet en nu moet het gewaagd worden.” - -Hij luisterde even, opende toen de deur van de hut op een kier. - -Op het duistere dek was niemand te bespeuren. - -Van het achterschip klonk luid gejoel en gestamp. - -Een harmonica speelde een sleepende wals. - -Vaag kon Charly de gedaanten van de bandieten ontwaren, die daar bij -groepjes bijeen zaten. - -De cabine van den marconist was gelukkig nog geen tien stappen -verwijderd. - -Het oogenblik was gunstig. - -Charly opende de deur nog verder en trad naar buiten. - -Hij legde haastig den afstand af die hem scheidde van de deur van de -cabine en zag tot zijn vreugde, dat die altijd nog op een kier stond. - -Daar binnen brandde licht. - -De marconist was blijkbaar nog op zijn post. - -Charly trok zijn gelaat in de gewilde plooi, opende de deur wat verder, -stak het hoofd naar binnen en zeide op zachten, opgewekten toon: - -„Kiekeboe!” - -De marconist was hoogstwaarschijnlijk niet gewend, dat men op deze -wijze zijn aandacht trok, want hij wendde stom verbaasd het hoofd in de -richting, vanwaar deze onverwachte roep kwam, en staarde toen met -groote oogen in het lachende gelaat van de zoogenaamde demi-mondaine. - -Toen deed hij langzaam de ontvanger af, stond op en zeide in goed -Fransch: - -„Wat is dat? Loop jij maar zoo los rond? Jij mooie dame. Waar kom je -vandaan? Wat kom je hier doen?” - -„Laat ik je maar eerst op de laatste vraag antwoorden, lieve jongen. Ik -zal je zeggen, wat de zaak is. Een van je kameraden, een leelijke kerel -met permissie met een gezicht als een week slecht weer, had me te -soupeeren gevraagd, maar in het langs loopen heb ik jou gezien en ik -vind jou veel aardiger.” - -„Een man met een doggenkop,” vroeg de marconist. „Wel, dat kan niemand -anders zijn dan Panilof. Ga dan maar weer gauw naar hem terug, het -loopt niet goed met me af, als ik onder zijn duiven schiet.” - -„Dus je stuurt me weg?” vroeg Charly met een pruilend lipje. - -„Ik moet wel, madame. Hoezeer het mij ook spijt,” antwoordde de -marconist, die den gemakkelijken buit met zijn blikken scheen te willen -verslinden. - -„Niets galant van je,” hernam Charly met een beweging van de schouders, -die menige Parijsche asphaltbloem hem zou hebben benijd. - -„Maar zeg me dan tenminste, hoe je van Panilof hebt kunnen wegloopen,” -bromde de marconist. - -„Heel eenvoudig, ik heb hem gezegd, dat hij mij niet aanstond.” - -„En heeft hij je laten gaan?” vroeg de ander verbaasd. - -„Welzeker. Hij had het eens niet moeten doen. Ik heb mijn glas wijn in -zijn gezicht gegooid.” - -„Nu, jij bent ook niet voor een kleintje vervaard. Hoe kom je eigenlijk -hier aan boord?” - -„Heel eenvoudig. Je kameraden zagen mij bij vergissing voor een -fatsoenlijke vrouw aan. Als zij geweten hadden wie ik was, zouden zij -zich waarschijnlijk wel eens bedacht hebben. En mag ik nu heusch niet -bij je binnen komen?” - -De marconist scheen nog even te aarzelen, maar toen trok hij Charly aan -de hand in de cabine. Maar het volgende oogenblik trok hij een pijnlijk -gezicht. - -„Au, wat heb je daar aan je hand. Je prikt me.” - -„Neem mij niet kwalijk, ventje, mijn ring is stuk gegaan. Je zult je -hand aan een uitstekend puntje hebben open gehaald.” - -Dit was nu de zuivere waarheid, alleen was het niet bij ongeluk -geschied. - -Charly had zich, voor hij het schip verliet, een ring aan den vinger -gestoken, welke hem door Raffles was ter hand gesteld. - -Deze ring was hol en gevuld met een vocht, dat een bedwelmende -uitwerking had, die vele dagen kon duren, wanneer het slechts werd -uitgestort in een kleine wonde, die niet grooter dan een speldeprik -behoefde te zijn. De marconist wreef het druppeltje bloed weg, dat in -de palm van zijn hand zichtbaar was en zeide lachend: - -„Dat zal ons verbond zegenen, madam. Het is hier wat klein, zooals je -ziet, maar daar moet ge maar niet op letten.” - -„Het ziet er anders interessant uit,” zeide Charly. „Wat is dat nu -eigenlijk allemaal.” - -„Dat is een toestel tot het opvangen en verzenden van draadlooze -telegrammen, madam.” - -„En zijt gij nu ook een bolsjewik?” - -„Dat ben ik, madam.” - -„Hoe vreeselijk interessant. Dus een bandiet ben je ook al.” - -De ander haalde de schouders op en antwoordde: - -„Gij kunt het noemen, zooals ge wilt, maar neem nu plaats, wat ik je -verzoeken mag. Ik zal wat wijn en een paar glazen halen. Wat drommel, -ik mag mij toch ook wel eens amuseeren.” - -Hij deed een paar stappen naar de deur, maar halverwege scheen hij te -struikelen en greep zich aan de tafel met zijn talrijke instrumenten -vast. - -„Wat is dat nu?” hakkelde hij. „Wat word ik duizelig. Er komt een nevel -voor mijn oogen. Het is alsof ik aanstonds zal neervallen. Jij—jij... -karonje, wat heb je met mij gedaan—ik zal je—help kameraden....” - -Maar zijn stem was reeds overgegaan tot een bijna onverstaanbaar -gerochel, en daar Charly snel de deur gesloten had, behoefde hij geen -oogenblik vrees te koesteren, dat men zijn zwakken kreet had gehoord. -De marconist trachtte nog een stap naar de seintafel te doen, en tastte -schijnbaar als een blinde naar de commutator. - -Maar zijn arm viel slap langs zijn lichaam neer. Hij uitte nog eenige -zwakke klanken en toen gleed hij langzaam op een stoel neer. - -Charly schoof hem met den voet eenvoudig een weinig terzijde, deed de -deur op slot, opdat hij niet verrast zou kunnen worden en stulpte zich -in een oogwenk het ontvangtoestel over het hoofd. - -Met koortsachtige haast begon hij de golflengte in te stellen, telkens -turend naar de tabel met golfberekeningen en afstanden op de Zwarte -Zee, die voor hem lag. - -Haastig tikte zijn vaardige vingers op de toetsen en na eenige minuten -verkreeg zijn gelaat een blijde uitdrukking. Hij had verbinding weten -te krijgen met de havenstad Varna. - -Bliksemsnel, sneller zelfs dan het licht, vloog de boodschap door de -aether naar de post van Varna en enkele seconden later was men daar op -de hoogte van wat geschied was, en kon hij nauwkeurig opgeven, waar de -boot zich bevond, want de marconist had dit juist even te voren op zijn -blocknote aangeteekend. - -Toen hij de zekerheid had, dat zijn radiogram was opgevangen en dat men -het aanstonds verder zou seinen, legde hij met een tevreden gebaar den -helm weder af, stond op en draaide zachtjes den sleutel weder in het -slot om. - -Hij opende de deur voorzichtig op een kier en keek naar buiten. - -Maar niemand liet zich zien. - -Op het achterdek klonken de stemmen nog luider dan zooeven. Blijkbaar -begon zich een algemeene dronkenschap van de bandieten meester te -maken. - -Nu en dan werden er luide vloeken gehoord, die op het begin van een -twist wezen. - -Snel trad Charly weder op het dek, sloot de deur en stond een oogenblik -in beraad. - -Toen scheen hem een gedachte in te vallen, die hem in zichzelf deed -lachen. - -„Als mij dat gelukte, dat zou zelfs Raffles een prachtige grap noemen, -geloof ik,” zeide hij in zichzelf. „Ik waag er mijn hachje aan. Dat -weet ik, maar ik moet het toch probeeren. Zoo gunstig als nu zou de -gelegenheid nooit weer zijn.” - -Hij overtuigde zich, dat er niemand in de buurt, was, snelde naar de -hut van Panilof en ontdeed zich in allerijl van het mom, dat hem -hinderlijk zou zijn, bij wat hij voornemens was. - -Hij had zijn eigen kleederen voor het grootste gedeelte aangehouden en -behoefde niet anders te doen, dan zijn pantalon weder neder te slaan, -die hij had opgetrokken en boven zijn knie met een elastiek had -vastgebonden. - -Hij keek nu om zich heen en greep toen een dunne stalen staaf, -waarschijnlijk bestemd om er kleine assen van te draaien. - -Het voorwerp was bijna een meter lang en ruim een halve centimeter dik. -„Juist wat ik hebben moet,” bromde Charly vergenoegd. - -Hij verliet de hut weder na de vrouwenkleederen onder de tafel te -hebben geworpen en was het volgende oogenblik over de verschansing -verdwenen. - -Zich vasthoudende aan den rand van het dek en met de voeten steun -zoekend op den richel, die van den boeg van de motorboot naar den -achtersteven liep, schoof hij zich langs den romp voort tot ongeveer -het midden van de boot, de stalen staaf tusschen de tanden geklemd. - -Hier en daar stonden de patrijspoorten open en daar wierp Charly -telkens een blik naar binnen. - -Eindelijk hield hij stil. Hij bevond zich voor het patrijspoortje dat -behoorde bij de machinekamer. - -Daar binnen stond een geweldige dieselmotor, die op regelmatige wijze -als een levend organisme werkte. - -De vier zuigers rezen op en neer, de wielen wentelden met een suizend -geluid en de kamraderen lieten een zacht getik hooren. - -De machineruimte was tamelijk helder verlicht door een paar -kaarslantaarns. - -Van den machinist kon Charly in den aanvang niets bespeuren. Eindelijk -zag hij den man ineen gedoken op de onderste trede zitten van de trap -die naar het dek voerde, blijkbaar in diepen slaap en met een flesch -naast zich. - -Hij vertrouwde blijkbaar op de goede en geregelde werking van het aan -hem toevertrouwde werktuig. - -Charly aarzelde niet langer. - -Zich met een hand vasthoudend aan den rand van het dek, nam hij met de -andere de stalen staaf uit den mond en stak haar voorzichtig door de -opening van de patrijspoort. Hij had reeds een paar kamwielen -uitgezocht, welker vernieling onherroepelijk ten gevolge moest hebben, -dat de machine van de motorboot voor geruimen tijd vernield zou zijn, -en voor goed wanneer er niet toevallig reservedeelen aan boord -waren.... - -De staaf naderde. - -Een oogenblik vreesde Charly, dat zij te kort zou blijken, maar tot -zijn blijdschap kon hij er juist de twee langzaam rondwentelende -kamwielen mede bereiken. - -Hij stak er snel de staaf tusschen. Een kort knappend geluid liet zich -hooren. Dat waren de tanden, die een voor een afbraken, door de staaf -vernield. - -Dadelijk begon de machine onregelmatig te draaien en veel langzamer dan -eerst en Charly, die deskundig was, wist wel, dat zij binnen vijf -minuten zou stilstaan. - -Hij trok haastig de staaf weder terug, wierp die in zee en hervatte den -terugtocht, na zich eerst te hebben vergewischt, dat de machinist juist -was wakker geworden en nu slaapdronken zijn oogen wreef. Hij klauterde -weder over de verschansing, na zich te hebben overtuigd, dat de weg -veilig was en ijlde weder naar de hut van Panilof, om daar snel zijn -vrouwenkleederen weer aan te trekken. - -De Rus scheen reeds eenigen tijd geleden uit zijn bewusteloosheid te -zijn ontwaakt en had zelfs pogingen in het werk gesteld om zich te -bevrijden van de touwen die hem gebonden hielden en van den doek voor -zijn mond. - -Charly was juist bijtijds teruggekeerd. - - - - - - - - -HOOFDSTUK VIII. - -DE STRAF. - - -Hij haastte zich, de touwen wat steviger vast te snoeren, waarbij hij -niet al te zacht met den bandiet omsprong. Hij schoof hem toen -eenvoudig onder de tafel. - -„Nu wordt het hoog tijd, om eens naar de dames om te zien,” mompelde -Charly binnensmonds. „Ik hoop van harte dat de poeders hun werk hebben -gedaan.” Hij opende weder voorzichtig de deur en kroop over het -verlaten voordek. - -Even later had hij de hut van den tweeden stuurman bereikt. - -Juist ging de deur open en een vrouwengestalte verscheen. - -Het was Susanne Chaumont. - -Zij bleef even verschrikt staan, toen zij de gedaante van Charly -ontwaarde, maar toen zij hem herkende, trad zij snel op hem toe en -fluisterde: - -„Het is gelukt, mijnheer. De schurk slaapt vast. God geve, dat het met -de anderen evenzoo is gegaan.” - -„Daarvan zullen wij ons dadelijk overtuigen, madame,” antwoordde -Charly. - -Hij nam de kleine revolver ter hand en beiden slopen nu onhoorbaar over -het dek. - -Op het achterschip scheen het langzamerhand stil te zijn geworden. -Misschien had de drank de meeste bandieten beneveld. Achtereenvolgens -vond men drie van de vrouwen in even zooveel hutten, doch verstijfd van -ontzetting, gezeten bij een tafel, waaraan eveneens een man zat, -bewusteloos. - -Nu ontbrak alleen Else Teichmann nog. Charly had de dames op het hart -gedrukt zich niet van elkander te verwijderen en zich verborgen te -houden achter de laatste hut, zoodat de roerganger hen niet zou kunnen -zien. En nu ging hij alleen naar de hut van den kapitein. - -Toen hij er nog slechts weinige meters af was, hoorde hij het geluid -van een driftige stem. - -Het was Grandloup, die sprak. - -„Je wilt dus niet, mijn duifje. Ik zal je dus moeten dwingen? Je hebt -getracht mij te bedwelmen door een poedertje in mijn wijn te mengen -nietwaar. Maar ik heb je gesnapt en nu zal je moeten boeten, schoon -kind.” - -Met een paar sprongen was Charly bij de hut. Naast de deur bevond zich -een klein rond venster. - -Dat venster stond open, maar was aan de binnenzijde voorzien van een -gordijntje, zoodat men niet naar binnen kon zien als men het niet ter -zijde kon schuiven. - -Met een ruk trok Charly het gordijn open, stak de kleine revolver door -de opening om die op het hoofd van den ellendeling te richten. - -Hij kwam juist bijtijds. De Franschman stond op het punt zich op het -jonge meisje te werpen. - -„Handen op, of ik schiet je neer!” beval Charly kortaf. „Gauw wat. Ik -ben niet erg geduldig moet je weten, mijnheer de Franzoos.” - -Bevend van woede en haat trad de booswicht een paar schreden terug, -waarbij de kleine revolver hem voortdurend volgde. - -„Maak de deur open, Fräulein,” verzocht Charly, zonder zijn blikken van -het gelaat van Grandloup af te wenden. - -In een ommezien had het jonge meisje den sleutel in het slot -omgedraaid. - -„Neem nu de revolver van mij over en houd den kerel er mee in bedwang, -tot ik dat werkje van u kan overnemen. Aarzel niet den trekker over te -halen, al zou hij ook maar met de oogen knippen.” - -Met vaste hand nam het meisje vlug de revolver van Charly aan, en -richtte die dadelijk op den bandiet, die tegen een der wanden was terug -geweken en er nu uitzag als een panter, die in het nauw is gedreven en -geen uitweg meer ziet. - -Vlug kwam Charly het vertrek binnen. - -Hij verloor niet veel tijd met praten, maar trad op Grandloup toe en -sloeg hem eenvoudig tegen den grond, voor hij eenig geluid had kunnen -geven. Daar bond hij hem, daarbij bijgestaan door het jonge meisje, dat -over een groote dosis persoonlijken moed scheen te beschikken. - -Een prop van poetskatoen in den mond belette hem het schreeuwen. - -„Het smaakt wel niet lekker,” zeide Charly bij wijze van -verontschuldiging, „maar het is practisch. En nu moeten wij spoedig -handelen, Fräulein. Uwe medegezellinnen zijn gelukkig gered, tenminste -voorloopig. Zij bevinden zich aan de voorzijde van een der hutten, maar -kunnen daar niet weg, want als zij het dek oversteken, zouden zij in -het gezicht komen van den man aan het roer. Bovendien kunnen ieder -oogenblik leden der bemanning daar voorbij komen of een bootsman kan de -ronde doen en alles ontdekken.” - -„Maar verbeeld ik het mij, of vaart de motorboot veel langzamer?” vroeg -Else verwonderd. - -„Dat hebt gij goed opgemerkt, dat is mijn werk.” - -En nu deelde Charly haar in enkele woorden mede, wat hij zooeven gedaan -had— - -„Maar wat is daarmede uw doel?” vroeg het jonge meisje. „Wij kunnen -immers toch dit vaartuig niet verlaten?” - -„Toch wel.” - -„Op welke wijze dan?” - -„Met de kleine motorboot, die daar ginds tusschen die davits hangt.” - -„Maar die zullen wij nooit kunnen strijken, zonder dat die schurken het -zien.” - -„Dat moet,” zeide Charly op zacht en, maar vastberaden toon. „Die boot -moet tot iederen prijs gestreken worden. Luister Fräulein. De geheele -bemanning schijnt wel beschonken te zijn, op eenige uitzonderingen na. -Ik heb twee Mauserpistolen in mijn zak, geladen en wel, afgenomen van -twee officieren. Gij kunt waarschijnlijk wel een boot besturen?” - -„Ik heb zelf een groote motorboot.” - -„Des te beter. Let dan goed op. Ik zal nu aanstonds den roerganger -onverhoeds aanvallen en gij volgt mij dadelijk. Trek dan zijn overjas -aan, zoodat men het bedrog niet aanstonds merkt. En neem zijn plaats -in. Het behoeft maar eenige minuten te duren, want dadelijk ligt de -boot stil. Gelukkig staat de roerganger onder een soort luifel en men -zal op de commandobrug, verondersteld, dat zich daar iemand bevindt, -niet kunnen zien, wat er met den man aan het roer gebeurt.” - -„En als gij hem machteloos gemaakt hebt, mijnheer?” - -„Dan moeten wij het er op wagen, de boot uit te zetten. Tot ons geluk -hangt de motorsloep slechts weinige meters boven het water. Het is -bovendien zeer duister op het dek, de nacht zal onze onderneming -begunstigen.” - -„Maar is er benzine aan boord van de sloep?” - -„Daarvan zal ik mij eerst gaan overtuigen. Blijf hier op mij wachten.” - -Charly kroop als een slang over het dek, lichtte het zeil van de -motorsloep op en overtuigde zich, dat de benzinehouder tot den rand toe -gevuld was. - -Hij kroop op dezelfde wijze terug en deelde zijn bevindingen aan het -jonge meisje mede. - -„Let nu goed op,” fluisterde Charly. „Van uw plaats aan het roer kunt -gij de motorsloep vaag onderscheiden en gij zult het dadelijk zien, -wanneer wij ons beginnen in te schepen. Alles moet zoo stil mogelijk -geschieden. Ik herhaal dat het een groot geluk is, dat bijna iedereen -aan boord dronken schijnt te zijn, of slaapt, of reeds door ons is -machteloos gemaakt. Wanneer ik zachtjes fluit, laat gij het roer in den -steek en voegt u bij ons. Wij beiden zullen dan zoo snel mogelijk de -sloep te water laten en als het moet, dan zal ik van mijn vuurwapens -gebruik maken.” - -Charly bukte zich opnieuw en gevolgd door Else sloop hij naar de -plaats, waar de roerganger aan het stuurrad stond en in de dichte -duisternis over de golven tuurde. - -Boven zijn hoofd was een soort luifel aangebracht en zoodoende was het -voor degenen, die op de commandobrug stonden, onmogelijk, hen te zien. - -Hij stond in een soort kamertje, dat alleen aan de voorzijde open was, -en waarvan de wanden niet hooger dan een meter waren, behalve aan de -achterzijde, waar de stuurstoel aan de commandobrug leunde. - -Charly sloop onhoorbaar voorwaarts. - -Reeds had het schip zijn vaart aanzienlijk vertraagd. - -En hij kon den roerganger reeds duidelijk een paar verwonderde vloeken -tusschen de tanden hooren mompelen. - -Aanstonds kon de machinist naar boven komen stormen en dan was -misschien alles verloren. - -Hij moest dus snel handelen. - -Charly had nu den stuurstoel van terzijde en een weinig aan de -achterzijde weten te naderen. - -En nu hief hij zich eensklaps op, greep den roerganger bij de keel en -drukte hem met kracht achterover. - -De aldus verraste man trachtte zich te verweren, maar Charly’s vingers -knepen als de bekken van een nijptang. - -Toen greep de roerganger, die dreigde te stikken, naar zijn mes, maar -hij was te laat. Charly liet een oogenblik los en gaf den man zulk een -geweldigen stoot tegen de kin, dat hij als een blok omviel en -bewusteloos bleef liggen. - -Dadelijk had Else Teichmann haar plaats aan het stuurrad ingenomen. - -Niemand had iets van den overval gemerkt. - -Men hoorde niets dan het luide gesnork van de bemanning, voor zoover -die aan het dek was gebleven. - -Charly ijlde nu haastig naar de plek, waar de vier vrouwen in groote -onrust bijeen waren blijven staan, en deelde hen op gedempten toon -mede, wat zij te doen hadden. - -De zee was gelukkig heel kalm en er bestond volstrekt geen vrees dat -men met de motorsloep gevaar voor omslaan zou loopen. Bovendien moesten -de politiebooten uit Varna of een andere haven nu reeds onderweg zijn -en het kon niet langer dan eenige uren duren voor zij het kaperschip -hadden ingehaald, dat nu machteloos op de golven dreef. - -Zoo snel zij konden begaven de vrouwen zich aan boord van het -motorschip. - -Zij zouden voorloopig onder zeil verborgen blijven, wegens hun lichte -japonnen, die haar ten ontijde zouden kunnen verraden. - -Zoodra dit geschied was, liet Charly een zacht gefluit hooren en -dadelijk stond het dappere jonge meisje naast hem. - -Het schip was nu geheel stuurloos. - -Charly en Else maakten snel de takels los en met behulp van de lieren -lieten zij de sloep buiten boord zakken. Het was een oogenblik van de -hoogste spanning. - -Ieder oogenblik kon het gerucht van den stalen kabel over de zware -schijven worden gehoord. - -De boot had bijna de oppervlakte van de golven bereikt, toen de -machinist luid schreeuwend en vloekend de trappen kwam opstormen. - -„Vlug, vlug,” beval Charly opgewonden. „Aanstonds brult die kerel het -geheele schip bijeen.” - -De motorboot dreef nu op het water en het schip lag nu zoo goed als -geheel stil. - -Het geraas van de machine had geheel opgehouden. - -Op het achterschip scheen eindelijk beweging te komen onder de -beschonken manschappen. - -Boven alles uit hoorde men de razende en tierende stem van den -machinist, die om den eersten stuurman scheen te roepen. - -Snelle voetstappen weerklonken. - -Blijkbaar begreep men aan boord van de motorboot nog steeds niet den -waren aard van het ongeluk dat geschied was. - -En daaraan zouden Charly en de vijf geredde vrouwen zeer waarschijnlijk -hun redding te danken hebben. - -Vliegensvlug hadden Else en Charly ieder een van de stalen kabels -gegrepen en lieten zich nu in de motorsloep afzakken. - -Dadelijk zette Charly zich aan het kleine stuurrad en haalde den -hefboom over, die de motor in beweging bracht, terwijl het jonge meisje -met den bootshaak de sloep afzette van het groote schip. De motor sloeg -aan. - -Maar het geluid klonk helder en duidelijk over het stille water. - -Dadelijk ontstond aan boord van de motorboot een geweldig geschreeuw. - -Woedende vloeken werden vernomen. - -Voetstappen stormden over het dek. - -Het scheen of de schrik en de woede eensklaps de gansche bemanning -weder nuchter had gemaakt. - -Allerlei bevelen werden door elkander gebruld en eenige oogenblikken -heerschte aan boord van het schip een hopelooze verwarring. - -Charly haastte zich hiervan gebruik te maken door de sloep zoo hard -mogelijk te laten loopen en zich in de duisternis aan iedere vervolging -te onttrekken, indien die al mogelijk ware geweest. - -Maar dit was niet mogelijk, want Charly had er zorg voor gedragen, dat -hij de vlet, het eenige andere vaartuigje, dat zich aan boord van de -motorboot bevond en dat van een aanhangmotor voorzien kon worden, -onbruikbaar had gemaakt, door de stop uit den bodem te trekken, zoodat -het ranke scheepje bij het te water laten dadelijk zou volloopen en -zinken. Dit geschiedde dan ook inderdaad en eindelijk schenen de -bandieten te beseffen, wat er aan de hand was. - -Zij hadden natuurlijk de gebonden en bewustelooze officieren ontdekt en -eveneens de ontvluchting van de vrouwen. - -Onder een helsch geschreeuw van woede vuurden de bandieten in alle -richtingen in den blinde over de golven, want van de motorsloep was -niets meer te bespeuren. - -Zij konden dus alleen afgaan op het snel afnemende geraas van de motor. - -Daarop zetten zij de vlet uit; maar aanstonds liep het scheepje vol -water en verdween onder de golven, voor de verraste bandieten tijd -hadden gevonden het weder aan de davits te bevestigen en op te hangen. - -En nu was de motorboot weerloos en machteloos. Het zou op zijn minst -een vollen dag duren voor de schade aan de machine hersteld was, en -alle booten waren verdwenen. - -Intusschen voer de sloep snel buiten het bereik van de geweren en de -revolvers der razende Bolsjewisten. - -Twee van de vrouwen waren van ontroering en schrik flauw gevallen en -Else Teichmann en Susanne Chaumont moesten te hulp komen. - -De anderen waren alleen maar hongerig en leden door dorst. - -En toch zouden de vluchtelingen nog geruimen tijd moeten wachten, -alvorens zij honger en dorst zouden kunnen stillen. - -Charly liet de sloep nog eenigen tijd doorvaren tot hij niets meer -hoorde, zelfs niet van het schieten en zette toen de motor af om een -onderzoekingstocht op het vaartuig te ondernemen. - -En tot zijn vreugde vond hij tenslotte in de cockpit een vaatje -drinkwater en een bus scheepsbeschuit, welke de bandieten daar -waarschijnlijk in geval van nood gereed hielden. - -Nu kon men tenminste de uitgeputte krachten herstellen. - -De uren verliepen en langzaam brak de dag aan. - -Om drie uur kon men reeds vrij duidelijk op grooten afstand zien. - -Een kwartier later slaakte Else een kreet en wees in de verte naar een -zwart voorwerp. - -Het was de motorboot van de bandieten, die daar hulpeloos rond dreef. - -En bijna op hetzelfde oogenblik nam het geoefende oog van Charly Brand -aan den gezichtseinder een drietal vaartuigen waar, die in snelle vaart -naderden. Eenige minuten later, toen de dag voller was aangebroken, -onderscheidde hij den vorm der naderende schepen. Het waren twee -torpedojagers en een snelle havenboot van de politie. Allen voerden de -Roemeensche vlag. - -Zijn draadloos bericht had dus doel getroffen. - -Met een juichkreet richtte Else, die de schepen eveneens gezien had, -zich op en zwaaide met haar zakdoek. - -Er verliep nog een kwartier en toen kon men zelfs met het bloote oog de -personen op het dek der te hulp snellende schepen onderscheiden. - -Nog eenige minuten en de beide vaartuigen lagen langszij. - -Dadelijk werden de vrouwen overgescheept en daarop kon Charly zich aan -de borst van zijn vriend werpen. - -Raffles was meer ontroerd dan hij wilde laten blijken, en drukte Charly -de hand, alsof hij haar wilde verbrijzelen. - -Wat Henderson betreft, het scheelde weinig of de brave kerel was van -opwinding en vreugde in tranen uitgebarsten. - -Maar diep ontroerend was het weerzien tusschen de vrouwen en hun -echtgenooten en vaders, die allen te Varna aan wal bleken te zijn -gegaan. Het voorbeeld van Raffles volgend, en die door hem aanstonds op -de hoogte waren gebracht na de ontvangst van het radiogram—door Charly -afgezonden—het toeval had gewild, dat de ongelukkige mannen en vaders, -als het ware door een soort instinct daartoe aangedreven, hun intrek in -hetzelfde hotel hadden genomen, waar Raffles vertoefde. - -Intusschen waren de beide torpedojagers vlug voort gevaren, de kanonnen -dreigend op het kaperschip gericht, nadat Charly door den scheepsroeper -den kapitein had toegeroepen, dat het schip onmogelijk kon ontkomen. - -Het duurde dan ook niet lang of alle bandieten, die wel inzagen, dat -tegenstand vruchteloos was, waren aan boord van de twee oorlogsschepen -in de boeien gesloten, terwijl het met buit beladen schip door een der -torpedojagers op sleeptouw werd genomen. - -Daarop werd de terugreis naar Varna aanvaard. - -Onbeschrijfelijk was de vreugde die er aan boord van de motorboot -heerschte en Charly had de grootste moeite zich aan alle loftuitingen -te onttrekken. Maar op eenige mijlen voor Varna geschiedde er nog iets -onverwachts.... - -De op sleeptouw genomen motorboot begon te zinken. - -„De schurken! Zij hebben een lek in den bodem gemaakt, uit louter -wraak,” kreet Henderson woedend. - -„Dat schijnt wel zoo Henderson,” zeide Raffles. „De motorboot zinkt -tenminste snel.” - -Dadelijk keerde een der torpedojagers naar het geladen schip terug om -te trachten het lek nog te stoppen, maar zij kwam te laat. - -Zij moesten zich zelfs haasten uit de zuiging van het zinkende schip -weg te komen.... - -Toen ging de motorboot met zijn lading van goud en juweelen naar den -kelder. - -Raffles had schijnbaar onverschillig toegezien. - -Maar toen er niets meer van het schip te zien was, fluisterde hij -Charly toe: - -„Wij zullen eens goed onthouden, waar het schip gezonken is, men kan -nooit weten.”.... - - - - - - - - -*** END OF THE PROJECT GUTENBERG EBOOK LORD LISTER NO. 0372: EEN -BOLSJEWISTISCH AVONTUUR *** - -Updated editions will replace the previous one--the old editions will -be renamed. - -Creating the works from print editions not protected by U.S. copyright -law means that no one owns a United States copyright in these works, -so the Foundation (and you!) can copy and distribute it in the -United States without permission and without paying copyright -royalties. Special rules, set forth in the General Terms of Use part -of this license, apply to copying and distributing Project -Gutenberg-tm electronic works to protect the PROJECT GUTENBERG-tm -concept and trademark. Project Gutenberg is a registered trademark, -and may not be used if you charge for an eBook, except by following -the terms of the trademark license, including paying royalties for use -of the Project Gutenberg trademark. If you do not charge anything for -copies of this eBook, complying with the trademark license is very -easy. You may use this eBook for nearly any purpose such as creation -of derivative works, reports, performances and research. Project -Gutenberg eBooks may be modified and printed and given away--you may -do practically ANYTHING in the United States with eBooks not protected -by U.S. copyright law. Redistribution is subject to the trademark -license, especially commercial redistribution. - -START: FULL LICENSE - -THE FULL PROJECT GUTENBERG LICENSE -PLEASE READ THIS BEFORE YOU DISTRIBUTE OR USE THIS WORK - -To protect the Project Gutenberg-tm mission of promoting the free -distribution of electronic works, by using or distributing this work -(or any other work associated in any way with the phrase "Project -Gutenberg"), you agree to comply with all the terms of the Full -Project Gutenberg-tm License available with this file or online at -www.gutenberg.org/license. - -Section 1. General Terms of Use and Redistributing Project -Gutenberg-tm electronic works - -1.A. By reading or using any part of this Project Gutenberg-tm -electronic work, you indicate that you have read, understand, agree to -and accept all the terms of this license and intellectual property -(trademark/copyright) agreement. If you do not agree to abide by all -the terms of this agreement, you must cease using and return or -destroy all copies of Project Gutenberg-tm electronic works in your -possession. If you paid a fee for obtaining a copy of or access to a -Project Gutenberg-tm electronic work and you do not agree to be bound -by the terms of this agreement, you may obtain a refund from the -person or entity to whom you paid the fee as set forth in paragraph -1.E.8. - -1.B. "Project Gutenberg" is a registered trademark. It may only be -used on or associated in any way with an electronic work by people who -agree to be bound by the terms of this agreement. There are a few -things that you can do with most Project Gutenberg-tm electronic works -even without complying with the full terms of this agreement. See -paragraph 1.C below. There are a lot of things you can do with Project -Gutenberg-tm electronic works if you follow the terms of this -agreement and help preserve free future access to Project Gutenberg-tm -electronic works. See paragraph 1.E below. - -1.C. The Project Gutenberg Literary Archive Foundation ("the -Foundation" or PGLAF), owns a compilation copyright in the collection -of Project Gutenberg-tm electronic works. Nearly all the individual -works in the collection are in the public domain in the United -States. If an individual work is unprotected by copyright law in the -United States and you are located in the United States, we do not -claim a right to prevent you from copying, distributing, performing, -displaying or creating derivative works based on the work as long as -all references to Project Gutenberg are removed. Of course, we hope -that you will support the Project Gutenberg-tm mission of promoting -free access to electronic works by freely sharing Project Gutenberg-tm -works in compliance with the terms of this agreement for keeping the -Project Gutenberg-tm name associated with the work. You can easily -comply with the terms of this agreement by keeping this work in the -same format with its attached full Project Gutenberg-tm License when -you share it without charge with others. - -1.D. The copyright laws of the place where you are located also govern -what you can do with this work. Copyright laws in most countries are -in a constant state of change. If you are outside the United States, -check the laws of your country in addition to the terms of this -agreement before downloading, copying, displaying, performing, -distributing or creating derivative works based on this work or any -other Project Gutenberg-tm work. The Foundation makes no -representations concerning the copyright status of any work in any -country other than the United States. - -1.E. Unless you have removed all references to Project Gutenberg: - -1.E.1. The following sentence, with active links to, or other -immediate access to, the full Project Gutenberg-tm License must appear -prominently whenever any copy of a Project Gutenberg-tm work (any work -on which the phrase "Project Gutenberg" appears, or with which the -phrase "Project Gutenberg" is associated) is accessed, displayed, -performed, viewed, copied or distributed: - - This eBook is for the use of anyone anywhere in the United States and - most other parts of the world at no cost and with almost no - restrictions whatsoever. You may copy it, give it away or re-use it - under the terms of the Project Gutenberg License included with this - eBook or online at www.gutenberg.org. If you are not located in the - United States, you will have to check the laws of the country where - you are located before using this eBook. - -1.E.2. If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is -derived from texts not protected by U.S. copyright law (does not -contain a notice indicating that it is posted with permission of the -copyright holder), the work can be copied and distributed to anyone in -the United States without paying any fees or charges. If you are -redistributing or providing access to a work with the phrase "Project -Gutenberg" associated with or appearing on the work, you must comply -either with the requirements of paragraphs 1.E.1 through 1.E.7 or -obtain permission for the use of the work and the Project Gutenberg-tm -trademark as set forth in paragraphs 1.E.8 or 1.E.9. - -1.E.3. If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is posted -with the permission of the copyright holder, your use and distribution -must comply with both paragraphs 1.E.1 through 1.E.7 and any -additional terms imposed by the copyright holder. Additional terms -will be linked to the Project Gutenberg-tm License for all works -posted with the permission of the copyright holder found at the -beginning of this work. - -1.E.4. Do not unlink or detach or remove the full Project Gutenberg-tm -License terms from this work, or any files containing a part of this -work or any other work associated with Project Gutenberg-tm. - -1.E.5. Do not copy, display, perform, distribute or redistribute this -electronic work, or any part of this electronic work, without -prominently displaying the sentence set forth in paragraph 1.E.1 with -active links or immediate access to the full terms of the Project -Gutenberg-tm License. - -1.E.6. You may convert to and distribute this work in any binary, -compressed, marked up, nonproprietary or proprietary form, including -any word processing or hypertext form. However, if you provide access -to or distribute copies of a Project Gutenberg-tm work in a format -other than "Plain Vanilla ASCII" or other format used in the official -version posted on the official Project Gutenberg-tm website -(www.gutenberg.org), you must, at no additional cost, fee or expense -to the user, provide a copy, a means of exporting a copy, or a means -of obtaining a copy upon request, of the work in its original "Plain -Vanilla ASCII" or other form. Any alternate format must include the -full Project Gutenberg-tm License as specified in paragraph 1.E.1. - -1.E.7. Do not charge a fee for access to, viewing, displaying, -performing, copying or distributing any Project Gutenberg-tm works -unless you comply with paragraph 1.E.8 or 1.E.9. - -1.E.8. You may charge a reasonable fee for copies of or providing -access to or distributing Project Gutenberg-tm electronic works -provided that: - -* You pay a royalty fee of 20% of the gross profits you derive from - the use of Project Gutenberg-tm works calculated using the method - you already use to calculate your applicable taxes. The fee is owed - to the owner of the Project Gutenberg-tm trademark, but he has - agreed to donate royalties under this paragraph to the Project - Gutenberg Literary Archive Foundation. Royalty payments must be paid - within 60 days following each date on which you prepare (or are - legally required to prepare) your periodic tax returns. Royalty - payments should be clearly marked as such and sent to the Project - Gutenberg Literary Archive Foundation at the address specified in - Section 4, "Information about donations to the Project Gutenberg - Literary Archive Foundation." - -* You provide a full refund of any money paid by a user who notifies - you in writing (or by e-mail) within 30 days of receipt that s/he - does not agree to the terms of the full Project Gutenberg-tm - License. You must require such a user to return or destroy all - copies of the works possessed in a physical medium and discontinue - all use of and all access to other copies of Project Gutenberg-tm - works. - -* You provide, in accordance with paragraph 1.F.3, a full refund of - any money paid for a work or a replacement copy, if a defect in the - electronic work is discovered and reported to you within 90 days of - receipt of the work. - -* You comply with all other terms of this agreement for free - distribution of Project Gutenberg-tm works. - -1.E.9. If you wish to charge a fee or distribute a Project -Gutenberg-tm electronic work or group of works on different terms than -are set forth in this agreement, you must obtain permission in writing -from the Project Gutenberg Literary Archive Foundation, the manager of -the Project Gutenberg-tm trademark. Contact the Foundation as set -forth in Section 3 below. - -1.F. - -1.F.1. Project Gutenberg volunteers and employees expend considerable -effort to identify, do copyright research on, transcribe and proofread -works not protected by U.S. copyright law in creating the Project -Gutenberg-tm collection. Despite these efforts, Project Gutenberg-tm -electronic works, and the medium on which they may be stored, may -contain "Defects," such as, but not limited to, incomplete, inaccurate -or corrupt data, transcription errors, a copyright or other -intellectual property infringement, a defective or damaged disk or -other medium, a computer virus, or computer codes that damage or -cannot be read by your equipment. - -1.F.2. LIMITED WARRANTY, DISCLAIMER OF DAMAGES - Except for the "Right -of Replacement or Refund" described in paragraph 1.F.3, the Project -Gutenberg Literary Archive Foundation, the owner of the Project -Gutenberg-tm trademark, and any other party distributing a Project -Gutenberg-tm electronic work under this agreement, disclaim all -liability to you for damages, costs and expenses, including legal -fees. YOU AGREE THAT YOU HAVE NO REMEDIES FOR NEGLIGENCE, STRICT -LIABILITY, BREACH OF WARRANTY OR BREACH OF CONTRACT EXCEPT THOSE -PROVIDED IN PARAGRAPH 1.F.3. YOU AGREE THAT THE FOUNDATION, THE -TRADEMARK OWNER, AND ANY DISTRIBUTOR UNDER THIS AGREEMENT WILL NOT BE -LIABLE TO YOU FOR ACTUAL, DIRECT, INDIRECT, CONSEQUENTIAL, PUNITIVE OR -INCIDENTAL DAMAGES EVEN IF YOU GIVE NOTICE OF THE POSSIBILITY OF SUCH -DAMAGE. - -1.F.3. LIMITED RIGHT OF REPLACEMENT OR REFUND - If you discover a -defect in this electronic work within 90 days of receiving it, you can -receive a refund of the money (if any) you paid for it by sending a -written explanation to the person you received the work from. If you -received the work on a physical medium, you must return the medium -with your written explanation. The person or entity that provided you -with the defective work may elect to provide a replacement copy in -lieu of a refund. If you received the work electronically, the person -or entity providing it to you may choose to give you a second -opportunity to receive the work electronically in lieu of a refund. If -the second copy is also defective, you may demand a refund in writing -without further opportunities to fix the problem. - -1.F.4. Except for the limited right of replacement or refund set forth -in paragraph 1.F.3, this work is provided to you 'AS-IS', WITH NO -OTHER WARRANTIES OF ANY KIND, EXPRESS OR IMPLIED, INCLUDING BUT NOT -LIMITED TO WARRANTIES OF MERCHANTABILITY OR FITNESS FOR ANY PURPOSE. - -1.F.5. Some states do not allow disclaimers of certain implied -warranties or the exclusion or limitation of certain types of -damages. If any disclaimer or limitation set forth in this agreement -violates the law of the state applicable to this agreement, the -agreement shall be interpreted to make the maximum disclaimer or -limitation permitted by the applicable state law. The invalidity or -unenforceability of any provision of this agreement shall not void the -remaining provisions. - -1.F.6. INDEMNITY - You agree to indemnify and hold the Foundation, the -trademark owner, any agent or employee of the Foundation, anyone -providing copies of Project Gutenberg-tm electronic works in -accordance with this agreement, and any volunteers associated with the -production, promotion and distribution of Project Gutenberg-tm -electronic works, harmless from all liability, costs and expenses, -including legal fees, that arise directly or indirectly from any of -the following which you do or cause to occur: (a) distribution of this -or any Project Gutenberg-tm work, (b) alteration, modification, or -additions or deletions to any Project Gutenberg-tm work, and (c) any -Defect you cause. - -Section 2. Information about the Mission of Project Gutenberg-tm - -Project Gutenberg-tm is synonymous with the free distribution of -electronic works in formats readable by the widest variety of -computers including obsolete, old, middle-aged and new computers. It -exists because of the efforts of hundreds of volunteers and donations -from people in all walks of life. - -Volunteers and financial support to provide volunteers with the -assistance they need are critical to reaching Project Gutenberg-tm's -goals and ensuring that the Project Gutenberg-tm collection will -remain freely available for generations to come. In 2001, the Project -Gutenberg Literary Archive Foundation was created to provide a secure -and permanent future for Project Gutenberg-tm and future -generations. To learn more about the Project Gutenberg Literary -Archive Foundation and how your efforts and donations can help, see -Sections 3 and 4 and the Foundation information page at -www.gutenberg.org - -Section 3. Information about the Project Gutenberg Literary -Archive Foundation - -The Project Gutenberg Literary Archive Foundation is a non-profit -501(c)(3) educational corporation organized under the laws of the -state of Mississippi and granted tax exempt status by the Internal -Revenue Service. The Foundation's EIN or federal tax identification -number is 64-6221541. Contributions to the Project Gutenberg Literary -Archive Foundation are tax deductible to the full extent permitted by -U.S. federal laws and your state's laws. - -The Foundation's business office is located at 809 North 1500 West, -Salt Lake City, UT 84116, (801) 596-1887. Email contact links and up -to date contact information can be found at the Foundation's website -and official page at www.gutenberg.org/contact - -Section 4. Information about Donations to the Project Gutenberg -Literary Archive Foundation - -Project Gutenberg-tm depends upon and cannot survive without -widespread public support and donations to carry out its mission of -increasing the number of public domain and licensed works that can be -freely distributed in machine-readable form accessible by the widest -array of equipment including outdated equipment. Many small donations -($1 to $5,000) are particularly important to maintaining tax exempt -status with the IRS. - -The Foundation is committed to complying with the laws regulating -charities and charitable donations in all 50 states of the United -States. Compliance requirements are not uniform and it takes a -considerable effort, much paperwork and many fees to meet and keep up -with these requirements. We do not solicit donations in locations -where we have not received written confirmation of compliance. To SEND -DONATIONS or determine the status of compliance for any particular -state visit www.gutenberg.org/donate - -While we cannot and do not solicit contributions from states where we -have not met the solicitation requirements, we know of no prohibition -against accepting unsolicited donations from donors in such states who -approach us with offers to donate. - -International donations are gratefully accepted, but we cannot make -any statements concerning tax treatment of donations received from -outside the United States. U.S. laws alone swamp our small staff. - -Please check the Project Gutenberg web pages for current donation -methods and addresses. Donations are accepted in a number of other -ways including checks, online payments and credit card donations. To -donate, please visit: www.gutenberg.org/donate - -Section 5. General Information About Project Gutenberg-tm electronic works - -Professor Michael S. Hart was the originator of the Project -Gutenberg-tm concept of a library of electronic works that could be -freely shared with anyone. For forty years, he produced and -distributed Project Gutenberg-tm eBooks with only a loose network of -volunteer support. - -Project Gutenberg-tm eBooks are often created from several printed -editions, all of which are confirmed as not protected by copyright in -the U.S. unless a copyright notice is included. Thus, we do not -necessarily keep eBooks in compliance with any particular paper -edition. - -Most people start at our website which has the main PG search -facility: www.gutenberg.org - -This website includes information about Project Gutenberg-tm, -including how to make donations to the Project Gutenberg Literary -Archive Foundation, how to help produce our new eBooks, and how to -subscribe to our email newsletter to hear about new eBooks. diff --git a/old/68937-0.zip b/old/68937-0.zip Binary files differdeleted file mode 100644 index 7fc3ec3..0000000 --- a/old/68937-0.zip +++ /dev/null diff --git a/old/68937-h.zip b/old/68937-h.zip Binary files differdeleted file mode 100644 index 5e79fb5..0000000 --- a/old/68937-h.zip +++ /dev/null diff --git a/old/68937-h/68937-h.htm b/old/68937-h/68937-h.htm deleted file mode 100644 index 67f786d..0000000 --- a/old/68937-h/68937-h.htm +++ /dev/null @@ -1,4060 +0,0 @@ -<!DOCTYPE html -PUBLIC "-//W3C//DTD HTML 4.01 Transitional//EN" "http://www.w3.org/TR/html4/loose.dtd"> -<!-- This HTML file has been automatically generated from an XML source on 2022-09-08T19:57:49Z using SAXON HE 9.9.1.8 . --> -<html lang="nl"> -<head> -<meta http-equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"> -<title>Lord Lister No. 372: Een Bolsjewistisch avontuur</title> -<meta name="generator" content="tei2html.xsl, see https://github.com/jhellingman/tei2html"> -<meta name="author" content="Felix Hageman (1877–1966)"> -<meta name="author" content="Kurt Matull (1872–1930?)"> -<meta name="author" content="Theo von Blankensee [Pseudoniem van Mathias Blank (1881–1928)]"> -<link rel="coverpage" href="images/lordlister0372-front.jpg"> -<link rel="schema.DC" href="http://purl.org/dc/elements/1.1/"> -<meta name="DC.Title" content="Lord Lister No. 372: Een Bolsjewistisch avontuur"> -<meta name="DC.Creator" content="Felix Hageman (1877–1966)"> -<meta name="DC.Creator" content="Kurt Matull (1872–1930?)"> -<meta name="DC.Creator" content="Theo von Blankensee [Pseudoniem van Mathias Blank (1881–1928)]"> -<meta name="DC.Language" content="nl-1900"> -<meta name="DC.Format" content="text/html"> -<meta name="DC.Publisher" content="Project Gutenberg"> -<meta name="DC:Subject" content="Detective and mystery stories -- Periodicals"> -<meta name="DC:Subject" content="Dime novels -- Periodicals"> -<style type="text/css"> /* <![CDATA[ */ -html { -line-height: 1.3; -} -body { -margin: 0; -} -main { -display: block; -} -h1 { -font-size: 2em; -margin: 0.67em 0; -} -hr { -height: 0; -overflow: visible; -} -pre { -font-family: monospace; -font-size: 1em; -} -a { -background-color: transparent; -} -abbr[title] { -border-bottom: none; -text-decoration: underline; -text-decoration: underline dotted; -} -b, strong { -font-weight: bolder; -} -code, kbd, samp { -font-family: monospace; -font-size: 1em; -} -small { -font-size: 80%; -} -sub, sup { -font-size: 67%; -line-height: 0; -position: relative; -vertical-align: baseline; -} -sub { -bottom: -0.25em; -} -sup { -top: -0.5em; -} -img { -border-style: none; -} -body { -font-family: serif; -font-size: 100%; -text-align: left; -margin-top: 2.4em; -} -div.front, div.body { -margin-bottom: 7.2em; -} -div.back { -margin-bottom: 2.4em; -} -.div0 { -margin-top: 7.2em; -margin-bottom: 7.2em; -} -.div1 { -margin-top: 5.6em; -margin-bottom: 5.6em; -} -.div2 { -margin-top: 4.8em; -margin-bottom: 4.8em; -} -.div3 { -margin-top: 3.6em; -margin-bottom: 3.6em; -} -.div4 { -margin-top: 2.4em; -margin-bottom: 2.4em; -} -.div5, .div6, .div7 { -margin-top: 1.44em; -margin-bottom: 1.44em; -} -.div0:last-child, .div1:last-child, .div2:last-child, .div3:last-child, -.div4:last-child, .div5:last-child, .div6:last-child, .div7:last-child { -margin-bottom: 0; -} -blockquote div.front, blockquote div.body, blockquote div.back { -margin-top: 0; -margin-bottom: 0; -} -.divBody .div1:first-child, .divBody .div2:first-child, .divBody .div3:first-child, .divBody .div4:first-child, -.divBody .div5:first-child, .divBody .div6:first-child, .divBody .div7:first-child { -margin-top: 0; -} -h1, h2, h3, h4, h5, h6, .h1, .h2, .h3, .h4, .h5, .h6 { -clear: both; -font-style: normal; -text-transform: none; -} -h3, .h3 { -font-size: 1.2em; -} -h3.label { -font-size: 1em; -margin-bottom: 0; -} -h4, .h4 { -font-size: 1em; -} -.alignleft { -text-align: left; -} -.alignright { -text-align: right; -} -.alignblock { -text-align: justify; -} -p.tb, hr.tb, .par.tb { -margin: 1.6em auto; -text-align: center; -} -p.argument, p.note, p.tocArgument, .par.argument, .par.note, .par.tocArgument { -font-size: 0.9em; -text-indent: 0; -} -p.argument, p.tocArgument, .par.argument, .par.tocArgument { -margin: 1.58em 10%; -} -.opener, .address { -margin-top: 1.6em; -margin-bottom: 1.6em; -} -.addrline { -margin-top: 0; -margin-bottom: 0; -} -.dateline { -margin-top: 1.6em; -margin-bottom: 1.6em; -text-align: right; -} -.salute { -margin-top: 1.6em; -margin-left: 3.58em; -text-indent: -2em; -} -.signed { -margin-top: 1.6em; -margin-left: 3.58em; -text-indent: -2em; -} -.epigraph { -font-size: 0.9em; -width: 60%; -margin-left: auto; -} -.epigraph span.bibl { -display: block; -text-align: right; -} -.trailer { -clear: both; -margin-top: 3.6em; -} -span.abbr, abbr { -white-space: nowrap; -} -span.parnum { -font-weight: bold; -} -span.corr, span.gap { -border-bottom: 1px dotted red; -} -span.num, span.trans { -border-bottom: 1px dotted gray; -} -span.measure { -border-bottom: 1px dotted green; -} -.ex { -letter-spacing: 0.2em; -} -.sc { -font-variant: small-caps; -} -.asc { -font-variant: small-caps; -text-transform: lowercase; -} -.uc { -text-transform: uppercase; -} -.tt { -font-family: monospace; -} -.underline { -text-decoration: underline; -} -.overline, .overtilde { -text-decoration: overline; -} -.rm { -font-style: normal; -} -.red { -color: red; -} -hr { -clear: both; -border: none; -border-bottom: 1px solid black; -width: 45%; -margin-left: auto; -margin-right: auto; -margin-top: 1em; -text-align: center; -} -hr.dotted { -border-bottom: 2px dotted black; -} -hr.dashed { -border-bottom: 2px dashed black; -} -.aligncenter { -text-align: center; -} -h1, h2, .h1, .h2 { -font-size: 1.44em; -line-height: 1.5; -} -h1.label, h2.label { -font-size: 1.2em; -margin-bottom: 0; -} -h5, h6 { -font-size: 1em; -font-style: italic; -} -p, .par { -text-indent: 0; -} -p.firstlinecaps:first-line, .par.firstlinecaps:first-line { -text-transform: uppercase; -} -.hangq { -text-indent: -0.32em; -} -.hangqq { -text-indent: -0.42em; -} -.hangqqq { -text-indent: -0.84em; -} -p.dropcap:first-letter, .par.dropcap:first-letter { -float: left; -clear: left; -margin: 0 0.05em 0 0; -padding: 0; -line-height: 0.8; -font-size: 420%; -vertical-align: super; -} -blockquote, p.quote, div.blockquote, div.argument, .par.quote { -font-size: 0.9em; -margin: 1.58em 5%; -} -.pageNum a, a.noteRef:hover, a.pseudoNoteRef:hover, a.hidden:hover, a.hidden { -text-decoration: none; -} -.advertisement, .advertisements { -background-color: #FFFEE0; -border: black 1px dotted; -color: #000; -margin: 2em 5%; -padding: 1em; -} -span.accent { -display: inline-block; -text-align: center; -} -span.accent, span.accent span.top, span.accent span.base { -line-height: 0.40em; -} -span.accent span.top { -font-weight: bold; -font-size: 5pt; -} -span.accent span.base { -display: block; -} -.footnotes .body, .footnotes .div1 { -padding: 0; -} -.fnarrow { -color: #AAAAAA; -font-weight: bold; -text-decoration: none; -} -.fnarrow:hover, .fnreturn:hover { -color: #660000; -} -.fnreturn { -color: #AAAAAA; -font-size: 80%; -font-weight: bold; -text-decoration: none; -vertical-align: 0.25em; -} -a { -text-decoration: none; -} -a:hover { -text-decoration: underline; -background-color: #e9f5ff; -} -a.noteRef, a.pseudoNoteRef { -font-size: 67%; -line-height: 0; -position: relative; -vertical-align: baseline; -top: -0.5em; -text-decoration: none; -margin-left: 0.1em; -} -.externalUrl { -font-size: small; -font-family: monospace; -color: gray; -} -.displayfootnote { -display: none; -} -div.footnotes { -font-size: 80%; -margin-top: 1em; -padding: 0; -} -hr.fnsep { -margin-left: 0; -margin-right: 0; -text-align: left; -width: 25%; -} -p.footnote, .par.footnote { -margin-bottom: 0.5em; -margin-top: 0.5em; -} -p.footnote .fnlabel, .par.footnote .fnlabel { -float: left; -margin-left: -0.1em; -margin-top: 0.9em; -min-width: 1.0em; -padding-right: 0.4em; -} -.apparatusnote { -text-decoration: none; -} -.apparatusnote:target, .fndiv:target { -background-color: #eaf3ff; -} -table.tocList { -width: 100%; -margin-left: auto; -margin-right: auto; -border-width: 0; -border-collapse: collapse; -} -td.tocPageNum, td.tocDivNum { -text-align: right; -min-width: 10%; -border-width: 0; -white-space: nowrap; -} -td.tocDivNum { -padding-left: 0; -padding-right: 0.5em; -vertical-align: top; -} -td.tocPageNum { -padding-left: 0.5em; -padding-right: 0; -vertical-align: bottom; -} -td.tocDivTitle { -width: auto; -} -p.tocPart, .par.tocPart { -margin: 1.58em 0; -font-variant: small-caps; -} -p.tocChapter, .par.tocChapter { -margin: 1.58em 0; -} -p.tocSection, .par.tocSection { -margin: 0.7em 5%; -} -table.tocList td { -vertical-align: top; -} -table.tocList td.tocPageNum { -vertical-align: bottom; -} -table.inner { -display: inline-table; -border-collapse: collapse; -width: 100%; -} -td.itemNum { -text-align: right; -min-width: 5%; -padding-right: 0.8em; -} -td.innerContainer { -padding: 0; -margin: 0; -} -.index { -font-size: 80%; -} -.index p { -text-indent: -1em; -margin-left: 1em; -} -.indexToc { -text-align: center; -} -.transcriberNote { -background-color: #DDE; -border: black 1px dotted; -color: #000; -font-family: sans-serif; -font-size: 80%; -margin: 2em 5%; -padding: 1em; -} -.missingTarget { -text-decoration: line-through; -color: red; -} -.correctionTable { -width: 75%; -} -.width20 { -width: 20%; -} -.width40 { -width: 40%; -} -p.smallprint, li.smallprint, .par.smallprint { -color: #666666; -font-size: 80%; -} -span.musictime { -vertical-align: middle; -display: inline-block; -text-align: center; -} -span.musictime, span.musictime span.top, span.musictime span.bottom { -padding: 1px 0.5px; -font-size: xx-small; -font-weight: bold; -line-height: 0.7em; -} -span.musictime span.bottom { -display: block; -} -ul { -list-style-type: none; -} -.splitListTable { -margin-left: 0; -} -.splitListTable td { -vertical-align: top; -} -.numberedItem { -text-indent: -3em; -margin-left: 3em; -} -.numberedItem .itemNumber { -float: left; -position: relative; -left: -3.5em; -width: 3em; -display: inline-block; -text-align: right; -} -.itemGroupTable { -border-collapse: collapse; -margin-left: 0; -} -.itemGroupTable td { -padding: 0; -margin: 0; -vertical-align: middle; -} -.itemGroupBrace { -padding: 0 0.5em !important; -} -div.figure { -text-align: center; -} -.figure { -margin-left: auto; -margin-right: auto; -} -.floatLeft { -float: left; -margin: 10px 10px 10px 0; -} -.floatRight { -float: right; -margin: 10px 0 10px 10px; -} -p.figureHead, .par.figureHead { -font-size: 100%; -text-align: center; -} -.figAnnotation { -font-size: 80%; -position: relative; -margin: 0 auto; -} -.figTopLeft, .figBottomLeft { -float: left; -} -.figTopRight, .figBottomRight { -float: right; -} -.figure p, .figure .par { -font-size: 80%; -margin-top: 0; -text-align: center; -} -img { -border-width: 0; -} -td.galleryFigure { -text-align: center; -vertical-align: middle; -} -td.galleryCaption { -text-align: center; -vertical-align: top; -} -tr, td, th { -vertical-align: top; -} -tr.bottom, td.bottom, th.bottom { -vertical-align: bottom; -} -td.label, tr.label td { -font-weight: bold; -} -td.unit, tr.unit td { -font-style: italic; -} -td.leftbrace, td.rightbrace { -vertical-align: middle; -} -span.sum { -padding-top: 2px; -border-top: solid black 1px; -} -table.inlineTable { -display: inline-table; -} -table.borderOutside { -border-collapse: collapse; -} -table.borderOutside td { -padding-left: 4px; -padding-right: 4px; -} -table.borderOutside .cellHeadTop, table.borderOutside .cellTop { -border-top: 2px solid black; -} -table.borderOutside .cellHeadBottom { -border-bottom: 1px solid black; -} -table.borderOutside .cellBottom { -border-bottom: 2px solid black; -} -table.borderOutside .cellLeft, table.borderOutside .cellHeadLeft { -border-left: 2px solid black; -} -table.borderOutside .cellRight, table.borderOutside .cellHeadRight { -border-right: 2px solid black; -} -table.verticalBorderInside { -border-collapse: collapse; -} -table.verticalBorderInside td { -padding-left: 4px; -padding-right: 4px; -border-left: 1px solid black; -} -table.verticalBorderInside .cellHeadTop, table.verticalBorderInside .cellTop { -border-top: 2px solid black; -} -table.verticalBorderInside .cellHeadBottom { -border-bottom: 1px solid black; -} -table.verticalBorderInside .cellBottom { -border-bottom: 2px solid black; -} -table.verticalBorderInside .cellLeft, table.verticalBorderInside .cellHeadLeft { -border-left: 0 solid black; -} -table.borderAll, -table.rtlBorderAll { -border-collapse: collapse; -} -table.borderAll td, -table.rtlBorderAll td { -padding-left: 4px; -padding-right: 4px; -border: 1px solid black; -} -table.borderAll .cellHeadTop, table.borderAll .cellTop, -table.rtlBorderAll .cellHeadTop, table.rtlBorderAll .cellTop { -border-top: 2px solid black; -} -table.borderAll .cellHeadBottom, -table.rtlBorderAll .cellHeadBottom { -border-bottom: 1px solid black; -} -table.borderAll .cellBottom, -table.rtlBorderAll .cellBottom { -border-bottom: 2px solid black; -} -table.borderAll .cellLeft, -table.borderAll .cellHeadLeft { -border-left: 2px solid black; -} -table.borderAll .cellRight, -table.borderAll .cellHeadRight { -border-right: 2px solid black; -} -table.rtlBorderAll .cellLeft, -table.rtlBorderAll .cellHeadLeft { -border-right: 2px solid black; -} -table.rtlBorderAll .cellRight, -table.rtlBorderAll .cellHeadRight { -border-left: 2px solid black; -} -tr.borderTop td, tr.borderTop th, th.borderTop, td.borderTop { -border-top: 1px solid black !important; -} -tr.borderRight td, tr.borderRight th, th.borderRight, td.borderRight { -border-right: 1px solid black !important; -} -tr.borderLeft td, tr.borderLeft th, th.borderLeft, td.borderLeft { -border-left: 1px solid black !important; -} -tr.borderBottom td, tr.borderBottom th, th.borderBottom, td.borderBottom { -border-bottom: 1px solid black !important; -} -tr.borderHorizontal td, tr.borderHorizontal th, th.borderHorizontal, td.borderHorizontal { -border-top: 1px solid black !important; -border-bottom: 1px solid black !important; -} -tr.borderVertical td, tr.borderVertical th, th.borderVertical, td.borderVertical { -border-right: 1px solid black !important; -border-left: 1px solid black !important; -} -tr.borderAll td, tr.borderAll th, th.borderAll, td.borderAll { -border: 1px solid black !important; -} -tr.noBorderTop td, tr.noBorderTop th, th.noBorderTop, td.noBorderTop { -border-top: none !important; -} -tr.noBorderRight td, tr.noBorderRight th, th.noBorderRight, td.noBorderRight { -border-right: none !important; -} -tr.noBorderLeft td, tr.noBorderLeft th, th.noBorderLeft, td.noBorderLeft { -border-left: none !important; -} -tr.noBorderBottom td, tr.noBorderBottom th, th.noBorderBottom, td.noBorderBottom { -border-bottom: none !important; -} -tr.noBorderHorizontal td, tr.noBorderHorizontal th, th.noBorderHorizontal, td.noBorderHorizontal { -border-top: none !important; -border-bottom: none !important; -} -tr.noBorderVertical td, tr.noBorderVertical th, th.noBorderVertical, td.noBorderVertical { -border-right: none !important; -border-left: none !important; -} -tr.borderAll td, tr.borderAll th, th.borderAll, td.noBorderAll { -border: none !important; -} -.cellDoubleUp { -border-width: 0 !important; -width: 1em; -} -.cellDummy { -border-width: 0 !important; -} -td.alignDecimalIntegerPart { -text-align: right; -border-right: none !important; -padding-right: 0 !important; -margin-right: 0 !important; -} -td.alignDecimalFractionPart { -text-align: left; -border-left: none !important; -padding-left: 0 !important; -margin-left: 0 !important; -} -td.alignDecimalNotNumber { -text-align: center; -} -body { -padding: 1.58em 16%; -} -.pageNum { -display: inline; -font-size: 8.4pt; -font-style: normal; -margin: 0; -padding: 0; -position: absolute; -right: 1%; -text-align: right; -letter-spacing: normal; -} -.marginnote { -font-size: 0.8em; -height: 0; -left: 1%; -position: absolute; -text-indent: 0; -width: 14%; -text-align: left; -} -.right-marginnote { -font-size: 0.8em; -height: 0; -right: 3%; -position: absolute; -text-indent: 0; -text-align: right; -width: 11% -} -.cut-in-left-note { -font-size: 0.8em; -left: 1%; -float: left; -text-indent: 0; -width: 14%; -text-align: left; -padding: 0.8em 0.8em 0.8em 0; -} -.cut-in-right-note { -font-size: 0.8em; -left: 1%; -float: right; -text-indent: 0; -width: 14%; -text-align: right; -padding: 0.8em 0 0.8em 0.8em; -} -span.tocPageNum, span.flushright { -position: absolute; -right: 16%; -top: auto; -text-indent: 0; -} -.pglink::after { -content: "\0000A0\01F4D8"; -font-size: 80%; -font-style: normal; -font-weight: normal; -} -.catlink::after { -content: "\0000A0\01F4C7"; -font-size: 80%; -font-style: normal; -font-weight: normal; -} -.exlink::after, .wplink::after, .biblink::after, .qurlink::after, .seclink::after { -content: "\0000A0\002197\00FE0F"; -color: blue; -font-size: 80%; -font-style: normal; -font-weight: normal; -} -.pglink:hover { -background-color: #DCFFDC; -} -.catlink:hover { -background-color: #FFFFDC; -} -.exlink:hover, .wplink:hover, .biblink:hover, .qurlink:hover, .seclin:hover { -background-color: #FFDCDC; -} -body { -background: #FFFFFF; -font-family: serif; -} -body, a.hidden { -color: black; -} -h1, h2, .h1, .h2 { -text-align: center; -font-variant: small-caps; -font-weight: normal; -} -p.byline { -text-align: center; -font-style: italic; -margin-bottom: 2em; -} -.div2 p.byline, .div3 p.byline, .div4 p.byline, .div5 p.byline, .div6 p.byline, .div7 p.byline { -text-align: left; -} -.figureHead, .noteRef, .pseudoNoteRef, .marginnote, .right-marginnote, p.legend, .verseNum { -color: #660000; -} -.rightnote, .pageNum, .lineNum, .pageNum a { -color: #AAAAAA; -} -a.hidden:hover, a.noteRef:hover, a.pseudoNoteRef:hover { -color: red; -} -h1, h2, h3, h4, h5, h6 { -font-weight: normal; -} -table { -margin-left: auto; -margin-right: auto; -} -.tableCaption { -text-align: center; -} -.arab { font-family: Scheherazade, serif; } -.aran { font-family: 'Awami Nastaliq', serif; } -.grek { font-family: 'Charis SIL', serif; } -.hebr { font-family: Shlomo, 'Ezra SIL', serif; } -.syrc { font-family: 'Serto Jerusalem', serif; } -/* CSS rules generated from rendition elements in TEI file */ -.imprint { -color: gray; text-align: center; -} -div.advertisement img { -mix-blend-mode: darken; -} -.center { -text-align: center; -} -.xxl { -font-size: xx-large; -} -/* CSS rules generated from @rend attributes in TEI file */ -.xd31e1077 { -text-align:center; width:50%; -} -.cover-imagewidth { -width:561px; -} -.xd31e103 { -font-size:x-large; -} -.xd31e105 { -font-size:small; -} -.xd31e111 { -font-size:xx-large; -} -.img-rncbwidth { -width:689px; -} -.xd31e1066 { -text-align:center; font-size:large; -} -.xd31e1070 { -font-size:x-large; -} -.tbl\.rncb { -line-height:100%; -} -.xd31e1081 { -text-align:center; font-size:x-large; -} -.xd31e1085 { -text-align:center; -} -.xd31e1091 { -border-left:1pt solid black; -} -.ad-dubec3-imgwidth { -width:562px; -} -.xd31e1133 { -text-align:center; font-size:xx-large; -} -.xd31e1137 { -text-align:center; font-size:x-large; color:#f30f20; -} -.xd31e1143 { -text-align:center; font-size:large; color:#f30f20; -} -/* ]]> */ </style> -</head> -<body> -<div lang='en' xml:lang='en'> -<p style='text-align:center; font-size:1.2em; font-weight:bold'>The Project Gutenberg eBook of <span lang='nl' xml:lang='nl'>Lord Lister No. 0372: Een Bolsjewistisch avontuur</span>, by Kurt Matull</p> -<div style='display:block; margin:1em 0'> -This eBook is for the use of anyone anywhere in the United States and -most other parts of the world at no cost and with almost no restrictions -whatsoever. You may copy it, give it away or re-use it under the terms -of the Project Gutenberg License included with this eBook or online -at <a href="https://www.gutenberg.org">www.gutenberg.org</a>. If you -are not located in the United States, you will have to check the laws of the -country where you are located before using this eBook. -</div> -</div> - -<p style='display:block; margin-top:1em; margin-bottom:1em; margin-left:2em; text-indent:-2em'>Title: <span lang='nl' xml:lang='nl'>Lord Lister No. 0372: Een Bolsjewistisch avontuur</span></p> -<p style='display:block; margin-top:1em; margin-bottom:0; margin-left:2em; text-indent:-2em'>Authors: Kurt Matull</p> -<p style='display:block; margin-top:0; margin-bottom:0; margin-left:2em;'>Theo Blakensee</p> -<p style='display:block; margin-top:0; margin-bottom:0; margin-left:2em;'>Felix Hageman</p> -<p style='display:block; text-indent:0; margin:1em 0'>Release Date: September 8, 2022 [eBook #68937]</p> -<p style='display:block; text-indent:0; margin:1em 0'>Language: Dutch</p> - <p style='display:block; margin-top:1em; margin-bottom:0; margin-left:2em; text-indent:-2em; text-align:left'>Produced by: the Online Distributed Proofreading Team at https://www.pgdp.net/ for Project Gutenberg.</p> -<div style='margin-top:2em; margin-bottom:4em'>*** START OF THE PROJECT GUTENBERG EBOOK <span lang='nl' xml:lang='nl'>LORD LISTER NO. 0372: EEN BOLSJEWISTISCH AVONTUUR</span> ***</div> -<div class="front"> -<div class="div1 cover"><span class="pageNum">[<a href="#toc">Inhoud</a>]</span><div class="divBody"> -<p class="first"></p> -<div class="figure cover-imagewidth"><img src="images/lordlister0372-front.jpg" alt="Oorspronkelijke voorkant." width="561" height="720"></div><p> -<span class="pageNum" id="pb1">[<a href="#pb1">1</a>]</span></p> -</div> -</div> -<div class="div1 last-child imprint"><span class="pageNum">[<a href="#toc">Inhoud</a>]</span><div class="divBody"> -<p class="first xd31e103">☞ Elke aflevering bevat een volledig verhaal. ☜ -</p> -<p class="xd31e105">UITGAVE VAN DEN ROMAN-<span class="corr" id="xd31e107" title="Niet in bron">,</span> BOEK- EN KUNSTHANDEL—SINGEL 236,—AMSTERDAM. -</p> -</div> -</div> -</div> -<div class="body"> -<div id="ch1" class="div1 chapter"><span class="pageNum">[<a href="#ch1.toc">Inhoud</a>]</span><div class="divHead"> -<div class="figure"><img src="images/p0372-01.png" alt="DE GROOTE ONBEKENDE." width="720" height="191"></div> -<h2 class="super xd31e111">DE GROOTE ONBEKENDE.</h2> -<h2 class="label">HOOFDSTUK I.</h2> -<h2 class="main">De „President Carnot”.</h2> -</div> -<div class="divBody"> -<p class="first">Het was zeer druk in de haven van Constanza, de voornaamste Roemeensche haven aan -de Zwarte Zee. -</p> -<p>De scheepvaart op deze grootste binnenzee van Europa had zich nog niet lang hersteld, -sedert de oorlog voorbij was. -</p> -<p>Het was dan ook niet verwonderlijk, dat alle reizigers, die zich naar een of andere -havenstad moesten begeven, aan de kust van de Zwarte Zee gelegen, hetzij die tot Roemenië, -Rusland, Bulgarije, Turkije of Klein Azië behoorde, zich letterlijk verdrongen om -een plaatsje te krijgen op een van de weinige booten, die den dienst onderhielden. -</p> -<p>Voor het meerendeel waren het oude booten, slecht in de verf en slecht onderhouden, -met stoomketels, die ieder oogenblik den geest schenen te zullen geven en meestal -zoo smerig, dat men zich in normale omstandigheden nog wel een paar maal bedacht zou -hebben, alvorens zich aan boord van deze drijvende varkenskotten te begeven. -</p> -<p>Thans echter was men maar al te verheugd, zich een plaats op een van deze schepen -te verzekeren—in de flauwe hoop, dat men wel ergens een spoorwegaansluiting zou vinden, -dat er bij toeval een trein zou loopen van de plaats af, waar men voet aan wal zou -zetten. -</p> -<p>In geheel Roemenië was het spoorwegverkeer nog altijd jammerlijk ontwricht. -</p> -<p>Duizenden vervelooze personenwagens stonden kilometers ver op dood spoor—zonder dat -iemand zich blijkbaar om hun lot scheen te bekommeren en zij werden er gezelschap -gehouden door eenige honderden stijfgeroeste locomotiefen, waarvan het wel leek, of -geen macht ter wereld meer in staat zou zijn, ze ooit weder in beweging te brengen. -</p> -<p>Slechts van Boekarest naar de voornaamste plaatsen, waaronder Constanza, werd de dienst -nog onderhouden, weliswaar verre van geregeld en men moest soms dagenlang op een plaats -wachten, maar als er eenmaal een trein vertrokken was, dan bestond er groote kans, -dat hij tenminste het einddoel wel eens zou bereiken. -<span class="pageNum" id="pb2">[<a href="#pb2">2</a>]</span></p> -<p>Geduld, en een groote mate van opgewektheid, benevens een schier onuitputtelijke beurs, -dat was alles wat er van de reizigers verlangd werd. -</p> -<p>Reeds gedurende eenige dagen, op de mare, dat van Constanza een schip naar Constantinopel -zou vertrekken, hadden zich tal van reizigers uit Galatz, Braila, Boekarest, Roestschuk, -Sadova en andere plaatsen in groote getale naar Constanza opgemaakt. -</p> -<p>Daar zou in den vroegen morgen van een dag in het begin van den herfst, de „President -Carnot” vertrekken. -</p> -<p>Een groot Fransch stoomschip, dat in vroeger jaren van Brest op een Zuid Amerikaansche -haven had gevaren, maar na de vredesluiting voor een goeden prijs aan een ondernemende -Scheepvaartmaatschappij te Constanza was verkocht. -</p> -<p>Met aanzienlijke kosten had men het schip, dat zeker wel een uitzondering vormde, -geheel gerestaureerd. -</p> -<p>Er waren drie klassen en men moest onder de zeer gegoeden behooren wanneer men de -passage eerste klasse kon betalen. -</p> -<p>De „President Carnot” volgde geen vaste route, maar voer nu eens hier, dan weder daarheen, -al naar de behoefte zich deed gevoelen. -</p> -<p>In den laatsten tijd was er bijzonder veel vraag geweest naar Constantinopel, en daarom -zou het schip ditmaal naar de hoofdstad van Turkije trekken. -</p> -<p>Men zou echter als tusschenstations de havens Varna en Burgas aandoen, niet alleen -om reizigers aan boord te nemen, maar ook om diegenen af te zetten, die daartoe den -wensch hadden te kennen gegeven. -</p> -<p>Reeds zeer vroeg in den morgen begonnen de reizigers, die zich van te voren reeds -van een plaatsbewijs hadden moeten voorzien, zich aan boord van de „President Carnot” -te begeven. -</p> -<p>Het groote schip lag aan een der voornaamste steigers gemeerd, en drie loopplanken -onderhielden de verbinding met den vasten wal. -</p> -<p>Nog zelden had men ergens ter wereld voor den oorlog zulk een zonderling allegaartje -van reizigers kunnen opmerken, zelfs in de cosmopolitische havensteden als Bombay, -New-York of Singapore. -</p> -<p>Men trof er lieden van alle standen der Maatschappij—rijk gekleede Russen, die bijtijds -hun land waren ontvlucht met stug gelaat, en die instinctief aansluiting bij elkander -zochten, havelooze <span class="corr" id="xd31e142" title="Bron: Roemeniers">Roemeniërs</span> die wilden trachten elders hun fortuin te beproeven, die hun eigen land waarschijnlijk -niet meer kon onderhouden, Slovaken, <span class="corr" id="xd31e145" title="Bron: Sjechen">Tsjechen</span>, Bulgaren, Serviërs, <span class="corr" id="xd31e148" title="Bron: Armeniers">Armeniërs</span>, en voorts vertegenwoordigers uit alle landen van Europa. -</p> -<p>Duitschers naast Franschen, Hongaren naast Engelschen, en natuurlijk ook de onvermijdelijke -Amerikanen met hun als uit hout gesneden gezichten, hun houten pijp, en hun wijde -reiskleederen. -</p> -<p>De bagage leverde al een even bont schouwspel op—dure lederen koffers die wel bijna -een burgerfortuin moesten hebben gekost, en armoedige bundeltjes, samengehouden door -een rooden zakdoek, en aan een stok over den schouder gedragen, zware reismanden, -en armelijke papieren handvaliesjes, die ieder oogenblik dreigden te barsten, zoo -vol als men ze had gestopt. -</p> -<p>Soms schreeuwend en scheldend, dan weer zwijgend en onverschillig al naar de landaard, -baanden de reizigers zich een weg over de drie smalle loopplanken. -</p> -<p>Onder hen bevond zich een drietal personen, die blijkbaar bij elkander hoorden. -</p> -<p>De oudste hunner kon ongeveer 40 jaar zijn, tenminste wanneer men moest afgaan op -zijn hoofdhaar, dat aan de slapen reeds een weinig begon te grijzen, ofschoon de schittering -in zijn staalgrijze oogen op groote levenskracht en energie en onbuigzamen wil wees. -</p> -<p>Deze man was gekleed in een stevig reiscostuum, van grijsgeruite stof, zijn hoofd -was bedekt met een pet van dezelfde stof. -</p> -<p>In zijn rechter oog was een monocle geklemd, dat daar wel vastgekit scheen te zijn. -</p> -<p>Het gladgeschoren gelaat was lichtbruin. -</p> -<p>Een zijner metgezellen was een jongeman van nog zeer jeugdigen leeftijd met een grijsgespikkeld -reispak. -</p> -<p>Hij had een vroolijk opgewekt gelaat, waarop nog geen enkel rimpeltje te bespeuren -viel, groote blauwe oogen, die schitterden van levenslust en een eigenaardige blanke -huid, waarop menige vrouw jaloersch geworden zou zijn. -</p> -<p>Hij was bijna een hoofd kleiner dan zijn metgezel, en zooals zij daar naast elkander -stonden, wachtend tot de eerste drukte en het gedrang voorbij zouden zijn, zou men -ze wel voor vader en zoon hebben kunnen aanzien. -<span class="pageNum" id="pb3">[<a href="#pb3">3</a>]</span></p> -<p>De derde man eindelijk was een ware reus. -</p> -<p>Hij was grooter dan de man met het grijze haar, en zijn geweldige schouders, zijn -breede borst en zijn zware vuisten wezen op een geweldige kracht. -</p> -<p>Deze drie mannen waren John Raffles, de lang gezochte „Groote Onbekende”, de vijand -van de Londensche politie, de stoutmoedige gentleman-inbreker: de jonge man met de -vroolijke blauwe oogen was zijn vriend Charly Brand, die in al zijn moeilijke avonturen -deelde, en de reus met de breede schouders was James Henderson, de derde in het verbond, -die den stoutmoedigen avonturier reeds menigmaal met levensgevaar had gered—een dienst -evenwel, die hem telkenmale met woeker was terug betaald. -</p> -<p>Het zal wel niet nader behoeven te worden verklaard, dat Raffles zich niet onder zijn -eigen naam had laten inschrijven op de passagierslijst van de „President Carnot” en -reisde thans onder den aangenomen naam van Graaf Palmhurst—een pseudoniem, wat hij -meestal koos, wanneer hij gegronde redenen had, om te beletten, dat men te Londen -navraag deed naar de verblijfplaats van Lord Aberdeen, onder welken naam de Groote -Onbekende reeds lange jaren in de Regent street woonde. -</p> -<p>Hoe hij hier kwam, wat hij hier deed, dat zullen de lezers weldra vernemen uit het -verdere verloop van dit verhaal. -</p> -<p>Nog een half uur en de boot zou moeten vertrekken. -</p> -<p>„Wordt het niet haast tijd, Edward, dat wij ons aan boord begeven?” vroeg Charly, -na een blik op zijn horloge te hebben geworpen. -</p> -<p>„Nog een oogenblikje, Charly. Het is nog zeer druk op de loopplanken en ik vind het -een belangwekkend gezicht, al deze menschen, vertegenwoordigers van minstens twintig -nationaliteiten, langs me heen te zien trekken.” -</p> -<p>„Interessant zijn zij zeker, maar je vergeet mijn opmerking, dat ik onder hen heel -veel boeventronies ontdek, die mij niet zeer aanstaan,” mompelde Charly. -</p> -<p>Raffles haalde glimlachend de schouders op. -</p> -<p>„Dat komt, omdat wij hier op den Balkan zijn, mijn jongen. Die zoogenaamde boeventronies -zijn hier als het ware inheemsch. Wij met onze manier om onze gezichten kaal te scheren, -zijn al zeer spoedig geneigd, om iemand met baard en knevel te versieren met het epitethon -„boeventronies”. -</p> -<p><span class="corr" id="xd31e178" title="Niet in bron">„</span>Maar let liever eens op de schilderachtige gewaden, die de mannen en vooral ook de -vrouwen dragen. Ik wil er niet aan denken, dat er misschien ooit een tijd zal aanbreken, -waarop al die kostelijke kleederdrachten tot het verleden zullen behooren. De hemel -beware deze menschen voor den invloed van het Westen.” -</p> -<p>„In dat opzicht moet ik je gelijk geven, Edward. Ik zou het zeer betreuren wanneer -de prachtige, schilderachtige, nationale costuums van de Roemeensche, de Russische, -de Grieksche en de Bulgaarsche vrouwen werden afgeschaft.” -</p> -<p>„Zoover zijn wij gelukkig nog niet, mijn waarde,” hernam Raffles. „In ieder geval -zal het onzen tijd wel uithouden.” -</p> -<p>„Je blijft bij je voornemen, om tot het einddoel van de reis, Constantinopel, mede -te gaan?” -</p> -<p>„Ja, dat is het allerbeste. Wij hebben dan de meeste kans, weer in meer beschaafde -streken te lande te komen.” -</p> -<p>„Het klinkt misschien wat ondankbaar, Edward, maar ik zal den hemel danken, als het -zoover is. Het is natuurlijk maar verbeelding van mij, maar ik heb het gevoel, alsof -het hier op den Balkan stinkt naar uien, knoflook en slechte sigarettentabak.” -</p> -<p>„Ik hoop, dat je indrukken zich niet daartoe beperken, Charly,” hernam Raffles met -een flauwen glimlach. „Er is hier waarlijk wel iets meer en beters op te merken. Ik -wil je echter halverwege tegemoet komen, en erkennen, dat het reizen op het Balkan -schiereiland op dit oogenblik niet bepaald een vermaak is. En wanneer ik mij niet -eens persoonlijk had willen overtuigen, hoe het met mijn huizen in Boekarest gesteld -was, en wanneer ik hier niet een paar oude vrienden had willen bezoeken, dan zou ik -waarschijnlijk op dit oogenblik niet staan te midden van een groep lieden, die, het -moet gezegd, wel zeer sterk de geuren uitwasemen, welke je zooeven noemde.” -</p> -<p>„Maar was er geen andere weg geweest om terug te keeren?” -</p> -<p>„Misschien wel, maar ik kies met opzet den omweg over Constantinopel.” -</p> -<p>„Waarom?” -</p> -<p>„Wel, omdat Constantinopel als het ware aan den ingang van de Middellandsche Zee ligt.” -</p> -<p>„En wat zou dat?” -</p> -<p>„Kom, ik zal je maar niet langer laten vragen. -<span class="pageNum" id="pb4">[<a href="#pb4">4</a>]</span></p> -<p><span class="corr" id="xd31e196" title="Niet in bron">„</span>Het was mijn plan eens naar onze arme duikboot om te zien, welke wij in de onderzeesche -rots op de Afrikaansche kust in den steek hebben moeten laten, omdat op een zeer noodlottig -tijdstip, toen wij achtervolgd werden door oorlogsschepen, onze schroefas ons in den -steek liet.” -</p> -<p>„Mijn hemel, dat ik dat kon vergeten,” riep Charly uit. „Het was anders geen zaak -om zoo ligt in het vergeetboek te geraken, want het had maar weinig gescheeld, of -het had ons hachje kunnen kosten. Het was een zeer gevaarlijke tocht, en als het geluk -ons niet gunstig was geweest, dan zou het waarschijnlijk onze laatste geweest zijn.” -</p> -<p>„Intusschen ligt onze arme „Bruinvisch” daar nu gewond in het geheime, groote hol, -en het wordt hoog tijd, dat wij eens naar haar gaan omzien.” -</p> -<p>„Ik kan mij volstrekt niet voorstellen, hoe je die boot nog ooit gerepareerd krijgt.” -</p> -<p>„Dat zal je meevallen. De as bestaat uit verschillende deelen en het stuk waar de -breuk plaats vond, is gemakkelijk te vervangen. Met behulp van Henderson, die zoo’n -voortreffelijk monteur is, zal het een kwestie van een week zijn.” -</p> -<p>„Maar dat stuk van de as?” -</p> -<p>„Dat is kant en klaar te koop bij iederen fabrikant van groote motorjachten. Daarmede -heb ik juist rekening gehouden met den bouw van de „Bruinvisch”.” -</p> -<p>Terwijl de beide mannen met elkander zoo stonden te praten, minderde de stroom van -reizigers merkbaar, en eindelijk konden zij zich op hun beurt aan boord begeven. -</p> -<p>Reeds vele dagen van te voren had Charly, die meestal dergelijke dingen voor zijn -rekening nam, een paar hutten der eerste klasse besproken. -</p> -<p>Een hofmeester, die behalve Fransch, ook nog Engelsch, Duitsch, Russisch, Grieksch -en Roemeensch bleek te kunnen spreken, wees hun met vele buigingen den weg, want zijn -scherp oog had in hen dadelijk de schatrijke Engelsche of Amerikaansche toeristen -meenen te herkennen. -</p> -<p>Zoodra het uur van het vertrek had geslagen, groote uitzondering in dit land van wanorde -en onregelmatigheid, werden de drie loopplanken ingehaald, de stoomfluit liet een -snerpend gefluit hooren, de beide schroeven sloegen het gele water tot schuim, en -langzaam verliet de „President Carnot” de pier. -<span class="pageNum" id="pb5">[<a href="#pb5">5</a>]</span></p> -</div> -</div> -<div id="ch2" class="div1 chapter"><span class="pageNum">[<a href="#ch2.toc">Inhoud</a>]</span><div class="divHead"> -<h2 class="label">HOOFDSTUK II</h2> -<h2 class="main">In handen der Bolsjewisten.</h2> -</div> -<div class="divBody"> -<p class="first">Het was een verrukkelijke morgen, doch buitengewoon warm voor den tijd van het jaar, -en de meeste reizigers bevonden zich dan ook aan dek. -</p> -<p>Het bleek Raffles al spoedig, dat de boot niet bijzonder veel behoefde onder te doen, -wat weelderige inrichting betreft, voor hare zusters in West-Europa. -</p> -<p>De eetzaal was zeer groot, en ontving haar licht door een reusachtigen koepel. -</p> -<p>De wanden waren versierd met paneelen, op den vloer lag een wijnrood tapijt en men -kon daar dineeren aan tafeltjes van verschillende grootte, bestemd voor groote gezelschappen, -maar ook voor groepjes van twee, vier en zes personen. -</p> -<p>De hutten der eerste klasse waren uitstekend ingericht, en aan alles kon men merken, -dat de scheepvaartmaatschappij er op gerekend had, zeer rijke en verwende reizigers -aan boord te krijgen. -</p> -<p>En na het eerste ontbijt bleek het reeds, dat ook voor den inwendigen mensch goed -gezorgd was. -</p> -<p>Het eenige wat men de „President Carnot” zou kunnen verwijten, was, dat zij wel wat -heel langzaam liep—maar dit was een wijze voorzorgsmaatregel van den kapitein, die -heel goed wist, dat vele gedeelten van de Zwarte Zee nog steeds onveilig werden gemaakt -door losgeslagen, drijvende mijnen, die ten tijde van den oorlog waren uitgezet door -de Russen, zoowel als door de Turken. -</p> -<p>De bemanning bestond voor het meerendeel uit Roemeniërs, maar de kapitein was een -Franschman, die vele jaren in Roemenië had geleefd, en de taal des lands volkomen -machtig was. -</p> -<p>Zoodra Raffles en Charly zich hadden overtuigd, dat hun bagage in de hutten was gebracht, -begaven zij zich naar het dek, om te genieten van het verrukkelijk schouwspel, dat -zich aan hun blikken vertoonde. -</p> -<p>Onder het lichtblauwe uitspansel, waaraan slechts een enkel wit wolkje voortdreef, -teekende zich de heerlijke kust af van de Dobroedcha met haar dichte wouden, haar -groene heuvels en haar weelderige akkers, die hier meestal tegen de hellingen der -bergen zijn aangelegd. -</p> -<p>Langzaam gleed de boot over de golven en vaak doemde een kleine stad op, uit louter -witte huizen bestaande, als een Fata Morgana, daar er een zeer lichte nevel over het -water hing, die de gewoone scherpte aan alle omtrekken en vormen ontnam. -</p> -<p>Er was op gerekend, dat de tocht naar Constantinopel ongeveer drie dagen zou duren. -</p> -<p>Op den eersten dag, laat in den avond, zou men <span class="corr" id="xd31e230" title="Bron: Warna">Varna</span> aandoen, in den middag van den tweeden dag Burgos, en in beide havensteden zou men -niet langer dan een vol uur blijven liggen. -</p> -<p>Reeds was men al Adjidja en Tusla voorbij gevaren en beide steden waren duidelijk -zichtbaar geweest, want de boot bleef op slechts korten afstand van de oevers. -</p> -<p>Omstreeks half twee in den middag werd het middagmaal opgediend en Charly, die tamelijk -verwend en een soort smulpaap was, moest erkennen, dat het weinig te wenschen overliet—er -waren abrikozen—er was zelfs Rijnwijn. -</p> -<p>Hij wist echter ook, dat Raffles dan ook een verbazend groote som voor de passage -had moeten betalen, al was het dan waar, dat die som heel wat zou slinken, wanneer -zij eenmaal werd opgerekend in Engelsche ponden. Toen de beide vrienden de eetzaal -weder verlaten hadden, Henderson had volgens zijn onveranderlijke gewoonte in het -volkslogies gedineerd, begaven zij zich weder naar het dek om daar hun sigaret te -rooken. -</p> -<p>Talrijke passagiers hadden desgelijks gedaan en men zag nu deftige Turken met de roode -fez op hun <span class="pageNum" id="pb6">[<a href="#pb6">6</a>]</span>hoofd, rijk geworden Grieken, en anderen langzaam rondwandelen, genietend van het -heerlijke weder. -</p> -<p>„Het is merkwaardig,” zeide Charly na eenigen tijd op zachten toon. „Maar ik zie die -boeventronies ook onder de passagiers van de eerste klasse.” -</p> -<p>Raffles haalde de schouders op en zeide: -</p> -<p>„Je vergeet steeds, dat wij hier niet in het Westen van Europa zijn. De teint der -menschen is eenmaal anders en wat wij in Engeland een ongunstig uiterlijk zouden noemen, -dat noemt men onder de Slaven zeer waarschijnlijk een heel goed gezicht. Intusschen -er is een kern van waarheid in je bewering. Reeds in de eetzaal heb ik een paar mannen -opgemerkt, van wie een politierapport zou gewagen, dat het waren „als heer gekleede -personen”, die er wel een weinig afschrikkend uitzagen, met hun zwarte, verwarde baarden -en ongekamde haren en een woesten blik.” -</p> -<p>Raffles had deze opmerking nauwelijks gemaakt of de beide vrienden wendden zich verschrikt -en verrast om—op de voorplecht hadden zij snel achter elkaar een paar schoten meenen -hooren vallen. -</p> -<p>„Wat was dat?” vroeg Charly verrast, terwijl hij Raffles verwonderd aankeek. -</p> -<p>„Het klonk alsof er geschoten werd. Misschien een veete tusschen een paar leden van -de bemanning.” -</p> -<p>Maar weer had Raffles nauwelijks uitgesproken, of daar klonken opnieuw, nu reeds wat -dichter bij, drie scherpe knallen. -</p> -<p>„Maar voor den drommel, daar heeft een geregeld gevecht plaats,” riep Charly verschrikt -uit. „Laten wij spoedig eens gaan kijken.” -</p> -<p>Zij snelden over het breede promenade-dek van de voorzijde van het schip en op hun -weg daarheen ijlden verscheidene reizigers hen bleek en zeer ontsteld tegemoet. -</p> -<p>„Wat is er toch aan de hand?” vroeg Charly nu werkelijk in de hoogste mate ongerust, -zonder dat hij zichzelf kon begrijpen waarom. -</p> -<p>„Ik weet het niet beter dan jij, Charly,” antwoordde Raffles een weinig ongeduldig. -</p> -<p>Hij trachtte een paar van de passagiers onder het voortsnellen staande te houden, -maar dezen rukten zich los, en ijlden voort alsof zij een groot gevaar te duchten -hadden. -</p> -<p>Raffles en Charly waren nu bijna de commandobrug genaderd, en toen geschiedde er iets, -dat hun aanstonds den geheelen ernst van den toestand maar al te duidelijk onder het -oog bracht. -</p> -<p>Een vijftal mannen kwam snel aanstormen en allen waren met groote Mauserpistolen gewapend, -die van zeven tot negen schoten kunnen afvuren, zonder opnieuw te worden geladen. -</p> -<p>Twee hunner bestormden de commandobrug aan de eene zijde, de drie anderen snelden -de trap aan den anderen kant op. -</p> -<p>En tegelijkertijd klonk een kreet over het schip, die dadelijk den geheelen toestand -ophelderde: -</p> -<p>„De Bolsjewisten!” -</p> -<p>Raffles en Charly bleven een oogenblik verstomd staan, zoo zeer had deze plotselinge -gebeurtenis hen verrast. Toen zij tot het besef kwamen van de werkelijkheid, scheen -het reeds te laat te zijn, om handelend op te treden. -</p> -<p>De Bolsjewisten, of wat zij dan ook zijn mochten, hadden alles van te voren blijkbaar -tot in de minste onderdeelen geregeld. -</p> -<p>De vijf mannen, die de campagne waren opgesneld, hadden zich in een ommezien meester -gemaakt van den kapitein en van den roerganger. -</p> -<p>De tweede stuurman was zoo onvoorzichtig, zich te willen verzetten, en dit kostte -den ongelukkige het leven. Een kogel uit een der Mauserpistolen velde hem neer. De -kapitein, de stuurman en nog een officier, die zich op de brug hadden bevonden, werden -gebonden en onmiddellijk namen twee der bandieten hun plaats in. -</p> -<p>Want dat men hier met roovers te doen had, wat of wie zij dan ook waren, dat stond -maar al te vast. -</p> -<p>Dit alles was zoo vlug in zijn werk gegaan, dat Raffles en Charly nauwelijks tot het -besef waren gekomen, van wat er <span class="corr" id="xd31e266" title="Bron: eigenllijk">eigenlijk</span> geschiedde. Maar toen riep Raffles ook uit: -</p> -<p>„Vervloekt. Zullen wij dit zoo maar dulden?” -</p> -<p>Hij bracht reeds de hand naar zijn zak, maar de arm was nog niet geheel gedaald, of -hij voelde zijn pols vast grijpen door sterke vuisten. -</p> -<p>Hij wendde zich snel om en keek in het woeste gelaat van een man, dien hij aanstonds -herkende als een van de lieden, op wie in de eetzaal zijn aandacht was gevallen. Hij -trachtte zich los te rukken, maar dadelijk was er een andere bandiet bij de hand, -die hem den loop van de revolver tusschen de ribben drukte en in slecht Engelsch uitriep: -<span class="pageNum" id="pb7">[<a href="#pb7">7</a>]</span></p> -<p>„Geen beweging, of wij schieten.” -</p> -<p>Tegelijk stak hij zijn hand in den zak van Raffles, <span class="corr" id="xd31e278" title="Bron: er">en</span> haalde er een kleine revolver uit, die hij over boord wierp. -</p> -<p>Daarna onderging Charly hetzelfde lot. -</p> -<p>Intusschen hadden op verschillende plaatsen van het groote schip dezelfde tooneelen -plaats. -</p> -<p>Men had het echter in de eerste plaats op de bemanning voorzien, die uit ongeveer -zestig koppen bestond. -</p> -<p>De ongewapende mannen konden gemakkelijk overmeesterd worden, onder de bedreiging -der Mauserpistolen werden zij door een twintigtal Bolsjewisten bijeen gedreven en -in het volkslogies opgesloten, waarvoor een der bandieten de wacht hield. -</p> -<p>Het was onmogelijk te zeggen, waar de bandieten zoo eensklaps vandaan kwamen. -</p> -<p>Het moesten er minstens veertig of vijftig zijn, en zij waren allen juist op dezelfde -wijze gewapend. -</p> -<p>Reeds aanstonds hadden zij een paar leden van de bemanning, die tegenstand hadden -durven bieden, lafhartig neergeschoten en de ongelukkigen hadden hun verzet met den -dood moeten boeten—hun bloed verfde de witte planken van het voordek rood. -</p> -<p>Terwijl dit geschiedde en de bemanning machteloos was gemaakt, verspreidden de Bolsjewisten -zich over het geheele schip en zij hadden al zeer weinig moeite met de passagiers, -die zoodanig door den schrik als het ware verlamd waren, dat verreweg de meesten er -niet aan dachten, eenig verzet te plegen, hetgeen reeds aanstonds uitgesloten was -voor degenen, die ongewapend waren. -</p> -<p>Een paar Franschen, wier noodlot wilde, dat zij een kleine Browning bij zich droegen, -en die ieder een Bolsjewist hadden neergelegd, werden aanstonds door zeven of acht -kogels gedood. -</p> -<p>En hierdoor werd zulk een schrik verwekt, dat de passagiers zich zelfs niet meer durfden -bewegen. -</p> -<p>Velen werden in hun hutten opgesloten, anderen werden weer op het achterdek bijeen -gedreven, en de rest werd in bedwang gehouden in de groote eetzaal, de rookzaal, of -de bibliotheek. Aanstonds waren de Bolsjewisten begonnen, hun slachtoffers te fouilleeren. -</p> -<p>Ook dit geschiedde volgens een blijkbaar vooraf beraamde methode. -</p> -<p>Paarsgewijze stroopten de Bolsjewisten als het ware het geheele schip af. -</p> -<p>Terwijl de een met opgeheven Mauser den doodelijk ontstelden passagier in bedwang -hield, onderzocht de ander zijn zakken en stopte alles van waarde, dat hij daarin -vond, in een grooten linnen zak, die al verdacht veel geleek op een postzak, welke -de bandieten waarschijnlijk elders hadden gestolen. -</p> -<p>Sommige passagiers hadden een wapen bij zich, en in alle gevallen werd hen dit afgenomen -en aanstonds over boord geworpen. -<span class="pageNum" id="pb8">[<a href="#pb8">8</a>]</span></p> -</div> -</div> -<div id="ch3" class="div1 chapter"><span class="pageNum">[<a href="#ch3.toc">Inhoud</a>]</span><div class="divHead"> -<h2 class="label">HOOFDSTUK III.</h2> -<h2 class="main">De aftocht.</h2> -</div> -<div class="divBody"> -<p class="first">Een groep van vijf Bolsjewisten had zich dadelijk naar de kajuit van den kapitein -begeven en zich daar meester gemaakt van alle geldswaardige papieren welke zij er -aantroffen en die den opperbevelhebber in bewaring waren gegeven door angstige passagiers. -</p> -<p>Het was nog volkomen dag, toen dit alles plaats greep en men moest zich verwonderen -over de stoutmoedigheid van de bandieten, die zich niet ontzagen, een schip van ruim -zes duizend ton, met meer dan drie honderd en zestig passagiers aan boord, en om zoo -te zeggen in het gezicht van de kust, leeg te plunderen. -</p> -<p>Het spreekt vanzelf, dat sommige van de passagiers er aanstonds aan gedacht hadden, -den marconist te waarschuwen, opdat deze het s.o.s.-sein zou kunnen geven, waarop -waarschijnlijk aanstonds hulp zou komen opdagen, maar ook hierop bleken de Bolsjewisten -bedacht te zijn geweest, want de marconist was een der eersten die door de kerels -overvallen en machteloos gemaakt was. -</p> -<p>Zij waren zijn cabine binnen gedrongen, en hadden hem met een hevigen vuistslag neergeveld, -vóór hij wist wat er geschiedde. -</p> -<p>Aanstonds hadden de bandieten daarop het toestel voor het afzenden van radiografische -berichten onbruikbaar gemaakt. -</p> -<p>Er was nog geen half uur verloopen, sedert de eerste schoten gevallen waren, en op -dat tijdstip was het schip letterlijk kaal geplunderd. -</p> -<p>In de eerste en de tweede klasse hadden de Bolsjewisten letterlijk geen kast ondoorzocht -gelaten en wat gesloten was hadden zij met behulp van bijlen en koevoeten met geweld -geopend. -</p> -<p>Hier en daar hadden zich reizigers onder de smalle bedden of de canapé’s verstopt, -maar zij werden bijna allen ontdekt, en niet alleen nam men hen alles af, maar tot -straf werden zij bovendien nog mishandeld ook. -</p> -<p>Wat Raffles en zijn twee metgezellen betreft, zij hadden er niet aan kunnen denken, -tegenstand te bieden. -</p> -<p>Henderson had te doen gekregen met een troep van twaalf Bolsjewisten. -</p> -<p>Hij bevond zich op dat oogenblik juist op weg naar zijn meester, want hij hield zich -meestal op het voordek op, het verblijf van de tusschendekspassagiers. -</p> -<p>Door zijn drift verleid, en aanstonds begrijpende, wat er aan de hand was, had hij -een paar van de bandieten neergeslagen, maar bijna was hem dit slecht vergaan, en -als zijn aanvallers niet geweten hadden, dat hij in dienst was van den schatrijken -edelman, dan was het wel mogelijk geweest, dat hij zijn stoutmoedigheid met den dood -had moeten betalen. -</p> -<p>Nu bepaalden de Bolsjewisten zich er toe, hem bij tien tegelijk te overvallen en met -sterke touwen te binden. -</p> -<p>Een oogenblik had Raffles gehoopt, dat hij de passagiers zou kunnen verzamelen en -hen zou kunnen bewegen tegen de Bolsjewisten op te rukken—minder vanwege hun bezittingen -dan wel ter wille van zijn eigen beurs. -</p> -<p>Hij moest hiervan echter spoedig afzien, want de passagiers waren letterlijk verlamd -van schrik, en durfden zich bijna zelfs niet bewegen. -</p> -<p>Daarenboven hadden de bandieten hun aanstonds de wapens afgenomen—en al vormden de -passagiers een numerieke overmacht—zonder wapens zouden zij toch niets kunnen uitrichten -tegen de roovers. -</p> -<p>Raffles en Charly hadden zich dus kalm in hun lot <span class="pageNum" id="pb9">[<a href="#pb9">9</a>]</span>geschikt—tezamen ongeveer 2000 pond sterling armer, welke som zij in Engelsch bankpapier -bij zich hadden. -</p> -<p>Met een aantal andere reizigers waren zij opgesloten in de rookkamer. -</p> -<p>Voor de deur hoorden zij de zware stappen van twee mannen, die daar heen en weer liepen -en de wacht hielden. -</p> -<p>„Wat zouden zij nu eigenlijk van plan zijn?” vroeg Charly nu op zachten toon aan Raffles. -</p> -<p>„Vermoedelijk zullen zij wel van het schip worden afgehaald, Charly,” antwoordde Raffles. -</p> -<p>„Waarom?” -</p> -<p>„Omdat zij het wel zullen laten een of andere haven binnen te loopen. Dat is natuurlijk -veel te gevaarlijk, want zij zouden wel eens geen tijd kunnen hebben om te vluchten -met al het geroofde goed.” -</p> -<p>Op dit oogenblik klonk het geraas van de beide schroeven veel onduidelijker en de -reizigers kregen den indruk, alsof de „President Carnot” langzamer voer, en tenslotte -bijna stil lag. -</p> -<p>Men scheen alleen wat vaart in het schip te houden om het zijn bestuurbaarheid niet -te laten verliezen. -</p> -<p>„Wat voeren zij nu uit?” riep Charly verwonderd. „Ik geloof dat wij stil liggen.” -</p> -<p>„Stil liggen niet, mijn waarde, maar het scheelt toch niet veel,” hernam Raffles. -„Je ziet dat het al duister wordt en ik denk dat de bandieten de machines tijdelijk -hebben stop gezet in de hoop, dat zij dan het geraas zullen hooren van het schip dat -hen komt afhalen.” -</p> -<p>Een paar malen werd deze manoeuvre herhaald—telkens voer de „President Carnot” een -weinig verder om dan weer stil te liggen. -</p> -<p>Eenige keeren hadden de reizigers een korten stoot uit de stoomfluit gehoord—klaarblijkelijk -een sein. -</p> -<p>Het was duidelijk, dat Raffles gelijk had, en dat de boot, die de bandieten van het -schip moest halen, over haar tijd was, of de „President Carnot” niet had kunnen vinden. -</p> -<p>In het vooronder was de toestand bijna even gedrukt en neerslachtig als in de zalen -van de eerste en tweede klasse. -</p> -<p>Van de schepelingen was weliswaar niets afgenomen, met uitzondering van de officieren, -maar de matrozen vreesden, dat de Bolsjewisten het schip misschien zouden laten zinken, -wanneer zij het verlieten. -</p> -<p>Henderson lag een weinig afgezonderd, stevig met touwen gebonden, en wierp grimmige -blikken om zich heen. -</p> -<p>Een paar maal had hij eenige matrozen in de buurt verzocht, zijn touwen los te maken, -maar de stakkerds hadden zulk een heilige vrees voor de Mauserpistolen, zij hoorden -de voetstappen van de beide wachtposten zoo duidelijk, dat geen hunner het waagde. -</p> -<p>Maar Henderson was er de man niet naar, om zich zonder meer goedschiks de mindere -te verklaren van een troep bandieten. -</p> -<p>Hij wilde weten wat er met zijn meester geschied was en hij zou het weten. -</p> -<p>De reus begon dus naar een middel om te zien, om zich van de touwen te bevrijden en -eindelijk had hij iets ontdekt. -</p> -<p>De twee smalle en zeer lange tafels, waaraan het scheepsvolk den maaltijd gebruikte, -waren met ijzeren pooten in den bodem bevestigd. -</p> -<p>Die pooten waren vervaardigd van zoogenaamd T-ijzer en hadden dus een tamelijk scherpen -kant. -</p> -<p>Niet zonder moeite wist Henderson, op zijn rug liggend, een van deze pooten te bereiken -en aanstonds begon hij met het grootste geduld, op de knieën liggend, het touw, dat -zijn armen tegen zijn lichaam gedrukt hield, en dat ruim een duim dik was, tegen de -scherpe kanten op en neer te wrijven. -</p> -<p>Hij moest daarvoor voortdurend het lichaam op en neer bewegen, en dit was zoo vermoeiend, -dat hij iedere vijf minuten moest ophouden, om van houding te veranderen. -</p> -<p>Na een tijd van ongeveer een half uur ingespannen arbeid, waarbij de matrozen bleek -en werkeloos toekeken, kon hij met een forschen ruk het stuk gerafelde touw lostrekken. -</p> -<p>Nu kwamen zijn polsen aan de beurt, en dit ging heel wat vlugger. -</p> -<p>Een kwartier later waren zijn handen bevrijd. -</p> -<p>Henderson wreef de gekneusde polsen eens duchtig, maakte toen de touwen, die zijn -knieën en enkels bijeen hielden los en bromde intusschen: -</p> -<p>„Ik wil niemand beleedigen, maar als hier Engelsche bemanning aan boord was geweest, -dan zouden die kerels zich wel anders gedragen hebben. Het lijkt waarachtig wel, of -ik in een Zondagschooltje verzeild ben geraakt. Kijk me nou die lui eens als dooie -dienders kijken, of hun laatste oortje versnoept is.” -<span class="pageNum" id="pb10">[<a href="#pb10">10</a>]</span></p> -<p>Nu gebiedt de waarheid om te verklaren, dat Henderson dit onmogelijk goed kon zien, -want de duisternis was bijna zoo goed als geheel gevallen en in het groote logies -brandde geen lamp. -</p> -<p>En toch had er een kunnen branden, want daartoe behoefde men eenvoudig den schakelaar -van het electrisch licht om te draaien. -</p> -<p>Henderson begreep dit ook, en geduldig ging hij op zoek naar dien schakelaar, daar -hij niet verkoos het woord te richten tot de „kostschooljuffies” zooals hij de verschrikte -matrozen noemde. -</p> -<p>Eindelijk had hij dit kleine voorwerp ontdekt, en het volgend oogenblik was het logies -helder verlicht. -</p> -<p>Maar de beide wachtposten daarbuiten schenen dit gemerkt te hebben en een barsche -stem schreeuwde een bevel door de gesloten deur. -</p> -<p>„Wat brult die kerel daar?” wilde Henderson weten. „Heeft hij het tegen ons?” -</p> -<p>Een van de matrozen, die het dichtst bij hem stond en die blijkbaar een weinig Russisch -verstond, knikte haastig met verschrikte oogen en wilde reeds de hand naar den schakelaar -uitstrekken. -</p> -<p>Maar Henderson greep die hand vast, zoodat de man een pijnlijk gezicht trok en vroeg -op gedempten toon: -</p> -<p>„Wat moet dat beteekenen. Wil je daar wel eens met je vingers afblijven, vriend?” -</p> -<p>De man kende geen woord Engelsch, maar hij begreep blijkbaar de beteekenis van de -vraag, want hij wees achtereenvolgens op den schakelaar en op het electrische licht. -</p> -<p>Henderson was vlug van begrip en riep dan ook uit: -</p> -<p>„O, is dat de zaak! Een van die zwarte schobbejakken, die zoo vreeselijk naar kaarsvet -en uien ruiken, heeft zeker bevolen dat het licht weer moet worden uitgedraaid, nietwaar? -Nu, als hij het weer uit wil hebben, moet hij het zelf maar komen uitdraaien.” -</p> -<p>De matroos wilde blijkbaar nog iets zeggen, maar Henderson legde hem zijn zware hand -met zooveel nadruk op den mond, dat zijn protesteerende stem verstierf tot een kinderachtig -gebabbel, hetwelk niemand kon verstaan. -</p> -<p>Henderson drukte nog een weinig harder met het gevolg, dat de man op den grond kwam -te zitten en voor de rest slechts een welwillend toeschouwer bij het drama kon worden -genoemd. -</p> -<p>De andere matrozen hadden verschrikt toegekeken, maar durfden zich niet bewegen. -</p> -<p>Toen vloog de deur open en de beide Bolsjewisten verschenen op den drempel. -</p> -<p>Hun verschijning was echter van zeer korten duur, want hun noodlot wilde, dat de deur -naar binnen openging. -</p> -<p>Het was een ijzeren deur en Henderson stond er achter … -</p> -<p>De beide Bolsjewisten, de revolver opgeheven en dreigend om zich heen ziende, deden -een stap in de kamer. -</p> -<p>En verder dan dien eenen stap zouden zij niet komen. -</p> -<p>Want Henderson wierp de deur met zooveel geweld weder dicht, dat zij als het ware -de beide bandieten wegveegden, van de been sloeg, en met geweld achterover in de gang -deed tuimelen. -</p> -<p>Henderson had dadelijk de deur weder open gerukt, en voor de twee schelmen weder overeind -waren gekrabbeld had hij hen vastgegrepen. -</p> -<p>Voor iedereen, die Henderson kende, zou deze aanduiding voldoende zijn geweest. -</p> -<p>Het beteekende, dat de beide Bolsjewisten eenige seconden later niets meer wisten -van hun bestaan en als een pak vodden in den hoek van het volkslogies lagen, met bebloede -koppen, wezenlooze blikken en zonder besef van wat er om hen heen voorviel. -</p> -<p>Toen Henderson dit werkje in enkele seconden had opgeknapt en de twee Mausers in zijn -zak had laten glijden, steunde hij even de handen in de zijde, keek om zich heen en -riep toen met stentorstem uit: -</p> -<p>„Wie gaat met mij mee naar boven om even schoon schip te houden?” -</p> -<p>Niemand antwoordde—ofschoon zeker de meeste matrozen de beteekenis van de vraag wel -begrepen hadden, toen Henderson zich verduidelijkte door met uitgestrekte handen naar -de openstaande deur te wijzen. -</p> -<p>En in de stilte die nu volgde klonk eensklaps weder de stoomfluit die nu snel achter -elkaar drie stooten liet hooren. -</p> -<p>„Wat beteekent dat nu weer?” vroeg Henderson in zichzelf. -</p> -<p>Hij snelde de smalle gang in, liep haar ten einde—en stond voor een ijzeren deur die -op slot was. -</p> -<p>Tevergeefs rukte hij er aan. -<span class="pageNum" id="pb11">[<a href="#pb11">11</a>]</span></p> -<p>Hij ijlde de gang weder terug, sloeg een dwarsgang in, liep een trap af—verdwaalde -in de benedenste ruimen van het groote schip, moest weder terug, probeerde nog een -aantal andere gangen en trappen—en toen hij eindelijk het dek bereikte begreep hij -de beteekenis van die drie stooten op de stoomfluit. -</p> -<p>Het was een waarschuwingssein geweest voor de Bolsjewisten aan boord, om zich te verzamelen. -</p> -<p>Op een kabellengte van het schip verwijderde zich snel een motorboot, van de grootste -soort, die gemakkelijk zestig of zeventig personen konde bevatten. -</p> -<p>Op het dek meende Henderson in de duisternis eenige witte vlekken te ontdekken, het -leken wel de witte japonnen van vrouwen.… -</p> -<p>Henderson <span class="corr" id="xd31e400" title="Bron: slakte">slaakte</span> een kreet van woede, en trad op Raffles toe, die met bleek gelaat naar de snel wegvarende -motorboot keek. -</p> -<p>Met luid geraas ontsnapte aan de flank van het groote schip een dikke witte rookpluim. -</p> -<p>„Moeten wij dat zoo maar toelaten, Mylord,” riep de brave reus uit, met de hand aan -de kolf van zijn Mauserpistool. -</p> -<p>„Wij kunnen niet anders Henderson—de schurken hebben den stoom afgeblazen voor zij -het schip verlieten en wij zouden het eerste uur slechts met halve kracht kunnen varen”. -</p> -<p>„Maar waar is mijnheer Brand, Mylord?” vroeg Henderson op gedempten toon. „Ik zie -hem niet.” -</p> -<p>„Mijnheer Brand … bevindt zich aan boord van gindsche motorboot,” antwoordde Raffles -op ernstigen toon. -<span class="pageNum" id="pb12">[<a href="#pb12">12</a>]</span></p> -</div> -</div> -<div id="ch4" class="div1 chapter"><span class="pageNum">[<a href="#ch4.toc">Inhoud</a>]</span><div class="divHead"> -<h2 class="label">HOOFDSTUK IV.</h2> -<h2 class="main">Een gevaarvolle onderneming.</h2> -</div> -<div class="divBody"> -<p class="first">Henderson keek Raffles eenige oogenblikken met strak gezicht aan, en hernam toen: -</p> -<p>„Is hij als gevangene mede gevoerd, Mylord?” -</p> -<p>„Neen—hij heeft zich vrijwillig aan boord begeven.” -</p> -<p>„Maar dan loopt hij het grootste gevaar.” -</p> -<p>„Hij loopt zeker gevaar—maar minder dan je denkt. Hij bevindt zich aan boord onder -een vermomming—hij is daar als vrouw. Je weet hoe voortreffelijk mijnheer Brand de -rol van een vrouw weet te spelen.” -</p> -<p>„Maar Mylord—ik begrijp er niets van,” opperde Henderson. „Mijnheer Brand was toch -volstrekt niet als vrouw verkleed, hoe kwam hij zoo spoedig aan de kleederen, aan -de pruik, en alles wat hij noodig had?” -</p> -<p>„Het toeval is ons daarbij gunstig geweest, vriend. Aan boord bevond zich een klein -troepje tooneelspelers dat zich naar Turkije wilde begeven en de meesten hadden hun -pruiken en schmink als hutbagage bij zich. Wij werden in de rookkamer opgesloten met -bijna tachtig man en eenige vrouwen, die kans hadden gezien hun weinige bagage mede -te nemen naar dat vertrek. Onder haar bevonden zich een paar tooneelspeelsters, en -dat bracht mijnheer Brand op het denkbeeld zich verdienstelijk te maken. Wij hadden -namelijk gillen hooren slaken—en wij begrepen wel dat de schurken voornemens waren -eenige van de schoonste vrouwen te ontvoeren.” -</p> -<p>„Maar Mylord—kon dat niet belet zijn geworden?” riep Henderson woedend uit. „Er waren -toch een massa passagiers aan boord?” -</p> -<p>Raffles haalde verachtelijk de schouders op en antwoordde toen: -</p> -<p>„Al die menschen waren als verlamd van schrik, ik heb nooit geweten dat een paniek -zoo aanstekelijk kon werken. Niemand hunner scheen in staat te zijn geregeld te denken -en hun vrees was zoo groot, dat zij niet alleen volstrekt niet naar mij wilde luisteren, -toen ik hen vermaande zich te weer te stellen, maar zelfs dreigden mij aan de Bolsjewisten -te zullen verraden.” -</p> -<p>„Dat is—dat is ongeloofelijk,” zei Henderson tandenknarsend. „Ik hoop voor de eer -van het land, Mylord, dat er aan boord weinig Engelschen zijn.” -</p> -<p>„In de rookkamer waren er vijf of zes, Henderson, en ik ben wel verplicht om te zeggen, -dat zij zich volstrekt niet moediger gedroegen dan de rest. Voor de deur van de rookkamer -stonden twee gewapende bandieten en later kwamen er nog twee bij. Wij zouden volkomen -nutteloos ons leven geofferd hebben, mijnheer Brand en ik, als wij hadden willen trachten -die schurken met geweld de baas te worden. Maar Charly had een van de tooneelspelers -terzijde genomen—en een oogenblik later zag ik hoe hij zich in een afgelegen hoekje -haastig begon te verkleeden. Je weet hoe bijzonder mijnheer Brand in dergelijke zaken -is. Het duurde geen tien minuten, of hij had zich met behulp van een pruik, vrouwenkleeren, -schmink tot een bevallige jongedame weten te veranderen.” -</p> -<p>„Maar met welk doel, Mylord. Met welk doel?” vroeg Henderson. -</p> -<p>„Slechts met het doel, Henderson, aan boord te komen van de boot, welke wij reeds -in de verte door de kleine patrijspoorten hadden zien naderen, toen de duisternis -nog niet geheel gevallen was.” -</p> -<p>„En—wat geschiedde er toen, Mylord?” -</p> -<p>„Wel, de motorboot kwam langszij liggen, de stoomfluit weerklonk drie malen en dadelijk -daarop hoorden wij haastige voetstappen zich verwijderen, het waren onze wachtposten, -die zich gingen inschepen. <span class="pageNum" id="pb13">[<a href="#pb13">13</a>]</span>Nogmaals trachtte ik mijn metgezellen te overtuigen, dat het thans misschien mogelijk -zou zijn, ons met ons allen op de Bolsjewisten te werpen, die zich nu in een ongunstige -positie bevonden, maar hazen hadden niet vreesachtiger kunnen zijn.” -</p> -<p>„En mijnheer Brand?” -</p> -<p>„Wij hadden reeds een korte afspraak gemaakt en hij opende dadelijk de deur zoodra -de voetstappen van onze bewakers niet meer hoorbaar waren. Toen moet hij het dek op -een snellere wijze bereikt hebben dan de Bolsjewisten, tenminste toen ik op mijn beurt -kwam zag ik dat zijn krijgslist gelukt was.” -</p> -<p>„Maar ik heb toch nog meer vrouwen aan boord gezien van die motorboot?” drong Henderson -aan. -</p> -<p>„Zoo is het, Henderson,” zeide Raffles op doffen toon. „Wij stonden machteloos—de -ongelukkigen bevonden zich reeds aan boord van de motorboot, toen wij het dek bereikten, -het zou volkomen nutteloos zijn geweest, zelfs al hadden wij niet te doen met lafaards, -om tegenstand te bieden want met hun Mauserpistolen hadden de Bolsjewisten een vreeselijke -slachting onder de passagiers kunnen aanrichten.” -</p> -<p>„Ik begrijp het, Mylord—maar het is toch vreeselijk. Die arme vrouwen. Wat zal hun -lot zijn?” -</p> -<p>„Hun lot is maar al te zeker, Henderson, als wij tenminste niet tijdig tusschenbeide -kunnen komen,” antwoordde Raffles. „Zij zullen slechts een speeltuig zijn in de handen -van de ellendelingen.” -</p> -<p>„Maar op welke wijze zullen wij de ongelukkigen nog kunnen redden?” riep Henderson -wanhopig uit. -</p> -<p>„Ik hoop, dat mijnheer Brand ons daarbij van groot nut zal kunnen zijn, Henderson. -Hij is bijzonder slim en misschien weet hij wel een middel, om de plannen van de schavuiten -te dwarsboomen. In ieder geval zal hij in de eerste haven waar zij voor anker gaan -een draadloos bericht zenden naar een Roemeensche haven. En dan zullen de Roemeensche -autoriteiten zich wel haasten, een oorlogsschip op die roovers af te zenden.” -</p> -<p>„Maar dan krijgen zij het misschien met de regeering te Moskou aan den stok.” -</p> -<p>„Als de regeering te Moskou dergelijke schurken de hand boven het hoofd houdt, Henderson, -dan is het te wenschen dat het Bolsjewisme spoedig met wortel en tak wordt uitgerukt,” -riep Raffles op heftigen toon uit. <span class="corr" id="xd31e447" title="Niet in bron">„</span>Moge de Roemeensche regeering nog maar een oogenblik aarzelen—dan zullen wij drieën -eens zien, waartoe wij in staat zijn.” -</p> -<p>„Zoo mag ik het hooren, Mylord,” riep de reus, met schitterende oogen. „Het zou verschrikkelijk -zijn, als wij die ellendelingen maar kalmpjes hun gang lieten gaan.” -</p> -<p>Dit gesprek had plaats gevonden dicht bij de verschansing en afgezonderd van de overige -opvarenden. -</p> -<p>Intusschen was er aan boord van het schip weer groote bedrijvigheid ontstaan. -</p> -<p>De matrozen, van hun schrik bekomen, nu het gevaar geweken was, verspreidden zich -weder over het schip, de kapitein, de officieren, namen hun posten weder in en dadelijk -begon men alles in het werk te stellen, om de installatie tot het verzenden van draadlooze -telegrammen weer in orde te brengen. -</p> -<p>De chef-machinist was met zijn helpers naar de machinekamer gesneld, had de buis weder -afgesloten, waardoor de stoom ontsnapte en had dadelijk bevel gegeven, de waterketels -bij te vullen en zooveel mogelijk steenkolen op de haardvuren te werpen, teneinde -het schip in staat te stellen, ten spoedigste zijn reis voort te zetten. -</p> -<p>De reizigers hadden zich naar hun hutten begeven, teneinde zich te overtuigen van -de geleden verliezen en nu hoorde men overal jammerklachten opgaan. -</p> -<p>In bijna alle talen der wereld hoorde men schreeuwen, en vooral veel vloeken. -</p> -<p>Deze had tien duizend piasters verloren, gene honderd duizend roebels, weer een derde -verklaarde dat men hem voor een waarde van 12 000 pond sterling aan diamanten had -ontstolen—en zoo klonk de klacht over het geheele schip. -</p> -<p>Een troep sprinkhanen had een bloeienden akker onmogelijk zoo kaal kunnen vreten als -de Bolsjewisten het de „President Carnot” hadden gedaan. -</p> -<p>Maar vreeselijk was de toestand van een paar ongelukkige echtgenooten en vaders, die -tot de ontdekking waren gekomen, dat men hun vrouwen en dochters had ontvoerd. -</p> -<p>Er mankeerde vijf vrouwen, twee Armenische, twee Françaises en een Duitsche, wier -opvallende schoonheid aan boord dadelijk de aandacht had getrokken, de achttienjarige -dochter van een handelaar uit Hamburg, Heinrich <span class="corr" id="xd31e462" title="Bron: Teichman">Teichmann</span> geheeten, een rijke weduwnaar, wiens eenig kind zijn oogappel was. -</p> -<p>De ongelukkige man verkeerde in een toestand die voor zijn verstand moest doen vreezen -en het gelukte <span class="pageNum" id="pb14">[<a href="#pb14">14</a>]</span>pas aan Raffles met veel moeite, om hem weder eenigszins tot bedaren te brengen. -</p> -<p>Tot tweemaal toe had de ongelukkige vader een poging gedaan om zich in de golven te -werpen, met het krankzinnige plan de snelle motorboot achterna te zwemmen. -</p> -<p>Hij zat nu, met Raffles aan zijn zijde, in zijn hut en keek met starenden blik voor -zich uit, den mond krampachtig vertrokken. -</p> -<p>Het bleek al spoedig dat het toestel voor draadlooze telegrafie zoo grondig vernield -was, dat het zeker een paar dagen zou duren, voor de reservedeelen op hun plaats waren -gebracht. -</p> -<p>Men behoefde er dus niet aan te denken, zich op die wijze in verbinding te stellen -met een der kustplaatsen. -</p> -<p>Het eenige mogelijke was, de dichtstbijzijnde haven binnen te loopen—in dit geval -Mangatis, een kleine plaats op een honderdtal kilometers in rechte lijn van Varna -gelegen. -</p> -<p>Zoo werd ook besloten en om elf uur in den avond liet het groote schip op de reede -van de genoemde stad het anker vallen. -</p> -<p>Mangatis bezit geen haven, groot genoeg om schepen van een lengte en een diepgang -van de „President Carnot” te herbergen en zoo moest het schip wel buitengaats voor -anker gaan. -</p> -<p>Onmiddellijk werd echter de kleine stoombarkas uitgezet, die met den eersten officier, -den scheepsdokter en acht matrozen bemand zoo spoedig mogelijk koers zette naar de -haven teneinde de autoriteiten op de hoogte te brengen van het voorval, dat zich zooeven -als het ware in het gezicht van de stad had afgespeeld. -</p> -<p>Dadelijk werd de telegraaf in werking gesteld en naar alle havensteden in de Zwarte -Zee, voor zoover zij langs den draad te bereiken waren, werden telegrammen verzonden. -</p> -<p>En nu kon men verder niet veel anders doen dan het resultaat afwachten, al begrepen -alle opvarenden van de mailboot wel, dat de kans om nog iets van hun bezittingen terug -te zien, bitter klein was. -</p> -<p>Raffles had met Charly een afspraak gemaakt, dat hij in ieder geval te Varna aan wal -zou gaan met Henderson. -</p> -<p>Het had thans geen doel om tot Constantinopel door te gaan en Raffles wilde zoo dicht -mogelijk in de buurt blijven van het schouwtooneel van den overval. -</p> -<p>Varna is een zeer groote, en uitstekend ingerichte haven en vandaar zou hij spoedig -genoeg naar een andere stad op de kust van de Zwarte Zee kunnen gaan, zoodra zulks -noodzakelijk mocht blijken. -</p> -<p>In ieder geval dacht Raffles er geen seconde aan, zich goedschiks te schikken in het -verlies van zijn reispenningen. -</p> -<p>Niet zoodra had Raffles zich met Henderson te Varna ontscheept, of hij stelde zich -in verbinding met de stedelijke autoriteiten om zijn beklag te doen en te verzoeken -hem dadelijk op de hoogte te brengen, indien er eventueel en onverhoopt toch nog een -telegram van een der havensteden aan de Zwarte Zee mocht worden ontvangen. -</p> -<p>Daarop ging hij met Henderson een hotel aan de haven opzoeken—en het was ditmaal geen -groot hotel. -</p> -<p>Zelfs had Raffles, om aan geld te komen, teneinde zijn logies te kunnen betalen, zijn -toevlucht moeten nemen tot den lommerd, en door Henderson een van de kleine diamanten, -die hij steeds in geval van nood in de hak van een zijner laarzen verborgen hield, -laten verpanden. -</p> -<p>De opbrengst van den kostbaren steen zou in ieder geval wel voldoende zijn om desnoods -een week te Varna te kunnen blijven—en de bankier van Raffles te Londen zou hem des -verlangd in dien tijd geld kunnen toe zenden. -</p> -<p>Om zoo spoedig mogelijk bij de hand te zijn, in geval er eenig bericht van de Bolsjewisten -mocht worden ontvangen, besloot Raffles, het hotel zoo weinig mogelijk te verlaten. -</p> -<p>Hij had den man, die er als oberkellner fungeerde, maar veel meer geleek op een straatslijper, -die zich in een oude kale rok had gestoken, in opdracht gegeven, hem dadelijk te waarschuwen, -wanneer hij iets wist aangaande het lot van de motorboot, welke de bandieten van het -beroofde schip hadden afgehaald. -</p> -<p>Een goudstuk zette klem bij aan dit verzoek. -</p> -<p>En nu zat Raffles in gezelschap van Henderson op het terras voor het kleine hotel -en keek vol belangstelling naar het drukke gewoel voor de haven. -</p> -<p>„Mag ik een vraag stellen, Mylord?” vroeg Henderson, die stil voor zich had uit zitten -staren, na eenigen tijd. -</p> -<p>„Ga je gang, Henderson,” zeide Raffles. -<span class="pageNum" id="pb15">[<a href="#pb15">15</a>]</span></p> -<p>„Hebt ge er eenig vermoeden van, waarheen die drommelsche motorboot zich kan hebben -begeven?” -</p> -<p>„Het eenige wat ik je hierop kan antwoorden, is, dat de Bolsjewisten zich nog wel -eens zullen bedenken, alvorens in een niet Russische haven te landen. Dat zou zelfs -des nachts met gevaar gepaard gaan, want op dit oogenblik zijn alle Roemeensche, Bulgaarsche, -Servische en Grieksche, benevens enkele Turksche havensteden gewaarschuwd en in geen -van die landen gevoelt men bijzondere sympathie voor de Bolsjewisten, en natuurlijk -nog heel wat minder met de uitwassen van het Bolsjewisme, zooals wij er nu een hebben -beleefd, want gelukkig is het echte Bolsjewisme toch nog wel iets anders dan rooven -en plunderen, Henderson.” -</p> -<p>„Dat hoop ik, Mylord,” zeide Henderson, langs zijn neus weg. „Want ik heb mij laten -vertellen, dat die Russische methodes binnen een jaar over geheel Europa zullen zijn -ingevoerd.” -</p> -<p>Raffles trok de wenkbrauwen op en hernam: -</p> -<p>„Het is mogelijk, Henderson. Ik ga verder en wil zelfs wel erkennen, dat het waarschijnlijk -is, en dan kunnen wij slechts de hoop koesteren, dat het in de westelijke staten van -Europa een weinig minder bloedig en ruw zal toegaan dan in het ongelukkige Rusland, -wat nu je vraag van zooeven betreft, het spreekt vanzelf, dat de bandieten, die de -„President Carnot” hebben leeg geplunderd en er met een buit van minstens een paar -honderd duizend pond sterling vandoor zijn gegaan, de Zwarte Zee niet hebben kunnen -verlaten, tenzij zij het gewaagd zouden hebben, die groote binnenzee door de Bosporus -te ontvluchten, om aldus door de zee van Marmora de vrijheid te erlangen.” -</p> -<p>„Waarom zouden zij dat niet durven doen denkt gij, Mylord?” -</p> -<p>„Omdat ook naar Constantinopel een waarschuwingstelegram is gezonden en daar vertoeven -nog steeds veel troepen der geallieerden, terwijl een intergeallieerde commissie voor -de openbare veiligheid <span class="corr" id="xd31e506" title="Bron: zorgd">zorgt</span>. Dat zullen de bandieten evengoed weten als wij.” -</p> -<p>„Maar dan zijn zij opgesloten als ratten in de val, Mylord,” riep Henderson uit. „Vroeg -of laat zullen zij dan toch in handen van de politie moeten vallen.” -</p> -<p>„Dat zou wel eens kunnen, Henderson,” hernam Raffles glimlachend, „indien er niet -toevallig op de kust van de Zwarte Zee nog andere dan alleen Roemeensche, Grieksche, -Turksche en Bulgaarsche havensteden waren. Er zijn ook Russische, vergeet dat niet. -Goed beschouwd hebben de Bolsjewisten de keus uit een groot aantal havens. Zij zouden -bijvoorbeeld naar Odessa kunnen gaan, dat zich in handen van de Bolsjewisten bevindt, -maar niets belet hen, het oostelijker te zoeken en Otschakoff, Cherson, Perekop, Sebastopol, -Kertsch of Jenikale binnen te loopen. Maar ook daartoe is hun keuze niet beperkt. -Wie zou hen beletten in de buurt van Batoem en Trebizonde een kreek op te zoeken, -en daar hun buit aan wal te brengen?” -</p> -<p>„Dan wordt het dus op die manier een heel werkje om die schavuiten weer te achterhalen, -Mylord,” zeide Henderson, de wenkbrauwen fronsend. -</p> -<p>„Dat vrees ik ook, James, en als mijnheer Brand geen kans ziet, zich met ons in verbinding -te stellen, dan kan ik niet inzien, hoe wij ooit deze bandieten in handen zullen krijgen.” -<span class="pageNum" id="pb16">[<a href="#pb16">16</a>]</span></p> -</div> -</div> -<div id="ch5" class="div1 chapter"><span class="pageNum">[<a href="#ch5.toc">Inhoud</a>]</span><div class="divHead"> -<h2 class="label">HOOFDSTUK V.</h2> -<h2 class="main">Aan boord van de motorboot.</h2> -</div> -<div class="divBody"> -<p class="first">Het was omstreeks half zes in den middag, toen de motorboot, die was gekomen om de -bandieten van boord van het geplunderde schip te halen, in pijlsnelle vaart koers -zette naar het oostelijke deel van de Zwarte Zee. -</p> -<p>Men had de vrouwelijke gevangenen, zes in aantal, in een vertrek in het vooronder -opgesloten en daar wachtten zij in een toestand van stomme vertwijfeling hun lot af, -dat niet twijfelachtig kon zijn.… -</p> -<p>De bandieten, zeer verheugd over het welslagen van hun onderneming, hadden zich over -het dek verspreid, nadat de buit was weg geborgen in de kajuit van den kapitein, <span class="corr" id="xd31e523" title="Bron: teineinde">teneinde</span> later te worden verdeeld, en hielden zich nu onledig met zingen, drinken, kaartspelen -en schreeuwen. -</p> -<p>De kapitein stond zelf aan het roer. -</p> -<p>Het was een zeer groote, forsch gebouwde kerel, met een kenmerkend Mongoolsch type, -uitstekende jukbeenderen, kleine, een weinig scheef geplaatste oogen, een zware aan -weerszijden van den mond stijl neerhangende snor en een laag voorhoofd. -</p> -<p>Die man was Iwan Nykin, en als men de gevangenisregisters van de stad Odessa eens -had kunnen opslaan, dan zou men daarin zijn naam vinden met een rood kruisje er achter, -hetgeen beteekende, dat Nykin tot de gevaarlijkste recidivisten behoorde. -</p> -<p>Hij had reeds eenige jaren in die gevangenis doorgebracht, veroordeeld wegens poging -tot moord en diefstal, toen hij verlost werd door de Bolsjewisten, die de gevangenisdeuren -wagenwijd open zetten en aldus gelegenheid schonken aan de gevaarlijkste schurken, -de gulden vrijheid weder te herkrijgen. -</p> -<p>Het duurde niet lang, of Nykin was er ingeslaagd een bende mannen om zich heen te -verzamelen, gewetenloos, en tot alles in staat en die al spoedig de schrik waren van -alle boeren in den omtrek van Odessa. -</p> -<p>Maar eenmaal raakte dit land uitgeplunderd, er viel niets meer te stelen en zoo richtte -Nykin zijn roofgierige blikken naar elders. -</p> -<p>Hij wist een groote motorboot machtig te worden en daarmee stroopte hij nu de Zwarte -Zee af, met ongehoorde stoutmoedigheid, en daarbij geholpen door talrijke medeplichtigen -op den vasten wal, die hem geregeld op de hoogte hielden van het vertrek der groote -mailbooten. -</p> -<p>De „President Carnot” was de eerste groote boot, die als slachtoffer viel. -</p> -<p>Alles was lang van te voren tot in de minste bijzonderheden geregeld. -</p> -<p>Een vijftigtal bendeleden hadden zich langs verschillende wegen naar Constanza weten -te begeven, voorzien van valsche passen en hadden zich als passagiers van het schip -laten inschrijven. -</p> -<p>Van het oogenblik af, dat zij zich aan boord bevonden en de „President Carnot” zee -had gekozen, was hun plan reeds voor de helft gelukt. -</p> -<p>Iwan Nykin stond in zijn volle lengte opgericht aan het stuurrad en keek met zijn -kleine groenachtige zwarte oogen triomfantelijk om zich heen, de aanslag was buiten -verwachting goed geslaagd, en gaf hoop voor de toekomst. -</p> -<p>Ook de buit was bijzonder meegevallen. -</p> -<p>Nykin grinnikte even voor zich heen, zoodat zijn groote blinkend witte tanden zichtbaar -werden, en spuwde op het dek. -</p> -<p>Toen richtte hij zich tot een man met gitzwart haar en korten gedrongen bouw, die -naast hem stond, met de handen op den rug gevouwen en zeide in het Russisch: -</p> -<p>„Een goede dag, Grandloup.” -<span class="pageNum" id="pb17">[<a href="#pb17">17</a>]</span></p> -<p>„Het had slechter kunnen zijn, patroon,” antwoordde de aangesprokene, een Franschman, -die jaren in Rusland vertoefd had en die landstaal uitstekend sprak. „Heel veel goud -en zilver, een stapel diamanten, en dan spreek ik nog niet eens van de vrouwtjes, -die in hun soort immers ook juweelen zijn.” -</p> -<p>„Haha,” lachte Nykin, het hoofd achterover buigend, „die Franschen zijn toch altijd -even galant. Je zou zeker wel een van die diamanten het jouwe willen noemen, Franschman?” -</p> -<p>„Wel chef, ik geloof, dat ik er, als de eerste luitenant, wel eenigszins recht op -heb,” antwoordde de ander luchtig, maar met scherpen blik uit zijn zwarte oogen naar -het lachende gezicht naast hem. -</p> -<p>„Nu, ik zou je niet gaarne dat plezier ontnemen. Je weet hoezeer ik je hulp op prijs -stel,” hernam Nykin. „En om je te toonen, hoe bijzonder hoog ik je schat, zul je aanstonds -een keuze uit de zes poesjes mogen doen, wel te verstaan, na mij.” -</p> -<p>Grandloup zeide niets, maar knikte zwijgend. -</p> -<p>Nykin vervolgde, met zijn zware vuist op het <span class="corr" id="xd31e553" title="Bron: stuurraad">stuurrad</span> slaande: -</p> -<p>„Wij zullen ons <span class="corr" id="xd31e558" title="Bron: amusseeren">amuseeren</span>, nietwaar? En als wij genoeg van hen hebben, nu, dan moeten zij maar een goed heenkomen -zoeken, haha. De bordeelen in ons land zijn immers nog niet verdwenen. Die kunnen -altijd nieuwen aanvoer gebruiken.” -</p> -<p>Hij stiet een ruwen vloek uit en spuwde opnieuw op het dek. -</p> -<p>Toen scheen hem iets in te vallen. -</p> -<p>„Wij kunnen die <span class="corr" id="xd31e565" title="Bron: lievertjes">lieverdjes</span> wel eens aan dek inviteeren,” riep hij uit, terwijl zijn oogen schitterden. „Dan -kunnen de drie anderen, die in de termen vallen, eveneens hun keus doen, of anders -moet er geloot worden. Laat den roerganger eens hier komen, dan kan hij het roer van -mij overnemen. Hij weet waarheen de koers is”.… -</p> -<p>Grandloup verwijderde zich en een oogenblik later trad er een man op het kleine plankier, -waar zich het stuurrad bevond, om dit uit de handen van zijn chef over te nemen. -</p> -<p>Nykin trad op het dek, en zeide handenwrijvend tot Grandloup: -</p> -<p>„Ik zal zelf maar eens naar beneden gaan, en zien, hoe onze duifjes het maken, dan -kan ik meteen hen goed opnemen, want daartoe heeft mij tot dusverre de tijd ontbroken.” -</p> -<p>Hij knikte Grandloup toe, die was blijven zwijgen, en richtte zijn schreden naar de -trap, die naar beneden voerde.— — — -</p> -<p>In het vooronder, waar de vijf vrouwen en Charly waren ondergebracht, heerschte bijna -volkomen duisternis. -</p> -<p>Boven de smalle tafel hing een kleine olielamp, maar de pit was bijna geheel opgebrand -en vermocht slechts een zwak schijnsel te werpen over de zes gestalten, die roerloos -in elkaar gedoken in de hoeken of aan tafel zaten, strak voor zich uitkijkende. -</p> -<p>Nu en dan vernam men een onderdrukten snik, maar voor het overige was het stil in -het vertrek, waar een man als Henderson nauwelijks recht overeind had kunnen staan. -</p> -<p>Voor de deur hoorde men de eentonige voetstappen van den schildwacht. -</p> -<p>Nu en dan wisselde deze man een paar woorden met iemand anders, ten bewijze dat er -zich nog andere bandieten in de buurt moesten bevinden. -</p> -<p>De ongelukkige vrouwen en meisjes waren aan de diepste neerslachtigheid ten prooi, -want zij hadden maar al te goed begrepen, welk lot hen boven het hoofd hing, een lot, -dat door geen aardsche macht scheen af te wenden. -</p> -<p>Maar eensklaps klonk er een fluisterende stem, die allen het hoofd deed opheffen. -</p> -<p>Een der vrouwen had iets gezegd. -</p> -<p>Aller oogen richtten zich naar de spreekster, een knappe, blozende verschijning met -vol blond haar en mooie blauwe oogen. -</p> -<p>Het was Charly Brand. -</p> -<p>En hij had deze woorden gefluisterd: -</p> -<p>„Kom allen zoo dicht mogelijk bij mij, zoodat ik niet luid behoef te spreken.” -</p> -<p>Zonder eenig gerucht te maken, naderden de vijf vrouwen, en zetten zich dicht bij -Charly aan de tafel neder, de oogen in gespannen verwachting op zijn gelaat gericht. -</p> -<p>Charly keek even in witte, smartelijk verwrongen gezichten en begon toen op zachten, -fluisterenden toon: -</p> -<p>„Ik zal u zeker wel niet behoeven te zeggen, welk lot ons allen beschoren is, nietwaar?” -</p> -<p>Else Teichmann antwoordde. -</p> -<p>Haar beeldschoon gezichtje was marmerbleek en haar oogen hadden een koortsachtigen -gloed, toen zij op heeschen toon antwoordde: -<span class="pageNum" id="pb18">[<a href="#pb18">18</a>]</span></p> -<p>„Ik zal geen gevaar loopen, dat verzeker ik u.” -</p> -<p>„Hoe?” kwam Charly verbaasd. „Gij meer dan een ander van ons. Gij zijt zeer schoon, -gij zijt jong, een kind nog haast.” -</p> -<p>„Ik mag een kind zijn, maar ik zal mij weten te verdedigen,” hernam Else Teichmann, -met opeengeklemde tanden. -</p> -<p>„En hoe zoudt gij dat dan wel doen, als ik vragen mag?” vroeg Charly hoofdschuddend. -</p> -<p>„Met behulp van dit voorwerp,” antwoordde Else Teichmann stroef. -</p> -<p>En op hetzelfde oogenblik haalde zij een zeer kleine, sierlijke revolver met parelmoeren -kolf uit haar zak te voorschijn. -</p> -<p>De smalle witte hand omklemde het wapen stevig, en haar oogen hadden een vastberaden -uitdrukking gekregen. -</p> -<p>„Wat is dat? Hebt gij een wapen?” vroeg Charly Brand op levendigen toon, de handen -naar de revolver uitstrekkend. -</p> -<p>„Ja, ik droeg het steeds bij mij en men heeft ons niet onderzocht,” antwoordde het -jonge meisje zacht. -</p> -<p>„En, is het geladen?” vroeg Charly. -</p> -<p>„Er zitten zes kogels op.” -</p> -<p>„Is het een deugdelijk wapen. Geen speelgoed?” -</p> -<p>„Het is van Smith & <span class="corr" id="xd31e608" title="Bron: Webson">Wesson</span>.” -</p> -<p>„Geef het mij dan,” drong Charly aan. -</p> -<p>„Ik zou het u geven?” hernam het meisje verbaasd. „En waarom juist aan u, die ik nimmer -gezien heb? Hoe moet ik mij dan verdedigen, als een van die schurken het zou wagen, -mij aan te raken?” -</p> -<p>„Gij zoudt u in het geheel niet kunnen verdedigen, Fräulein,” antwoordde Charly ernstig. -„Bedenk, dat hier aan boord zestig man, en waarschijnlijk nog meer zijn. Wat zoudt -gij met een revolver tegen hen allen kunnen uitrichten? Wanneer gij een enkel schot -gelost zoudt hebben, zou men u overweldigen en gij zoudt er uw lot slechts des te -vreeselijker door hebben gemaakt.” -</p> -<p>„Maar in welk opzicht zoudt gij dan in een betere positie zijn, dan ik zelf?” vroeg -het jonge meisje verwonderd, terwijl zij Charly strak aankeek. -</p> -<p>De jonge man antwoordde niet dadelijk. -</p> -<p>Toen kwam het langzaam over zijn lippen: -</p> -<p>„Ik verzoek u dringend, door geen enkel geluid hoe gering ook uw verwondering te uiten, -over hetgeen ik u nu zal zeggen. Ik gevoel, dat het beter is, niet langer te zwijgen. -Ik zou aan uw revolver meer hebben dan gij, omdat gij een vrouw zijt.… terwijl ik.…” -</p> -<p>Hij voltooide den zin niet, maar lichtte even behoedzaam zijn pruik op, zoodat zijn -eigen donkerblond haar zichtbaar werd. -</p> -<p>Ondanks zijn waarschuwing had het weinig gescheeld, of twee der vrouwen hadden aan -hun verbazing door een kreet lucht gegeven. -</p> -<p>Gelukkig wisten zij zich nog op het laatste oogenblik te beheerschen. -</p> -<p>Allen keken Charly verstomd aan, als begrepen zij niets van deze verkleeding. -</p> -<p>Else Teichmann was de eerste, die weder sprak. -</p> -<p>„Wie zijt gij, mijnheer, en hoe komt gij in ons gezelschap?” -</p> -<p>Charly gevoelde duidelijk het wantrouwen, dat in den toon van haar stem weerklonk, -een wantrouwen, dat hij maar al te goed kon begrijpen. -</p> -<p>Rustig antwoordde hij: -</p> -<p>„Ik ben een gentleman, Fräulein. Wat uwe landgenooten geloof ik een cavalier noemen. -Gij behoeft niet te vreezen, dat ik mij bij u heb ingedrongen, teneinde u in een valstrik -te lokken. Ik was de reisgezel van Graaf Palmhurst en ik heb mij met opzet aan boord -van de motorboot laten opnemen, vermomd als vrouw, teneinde u te kunnen helpen. Moet -ik u nog zeggen, dat de bandieten mij onmiddellijk zouden hebben neergeschoten, indien -zij mij als man hier aan boord hadden aangetroffen?” -</p> -<p>„Maar dan loopt uw leven het grootste gevaar,” fluisterde een der vrouwen, een Française. -</p> -<p>„Dat wil ik niet ontkennen, madame,” antwoordde Charly eenvoudig, „maar daaraan kunt -gij veel doen, door volstrekt niet te verraden, dat onder u een lid van het andere -geslacht is. En luister nu naar mij, want ik wil trachten, u allen te beschermen tegen -een lot, dat ik niet nader wil noemen, maar dat iedere vrouw die dien naam verdient -met afschuw moet vervullen.” -</p> -<p>„Liever sprong ik over boord,” zeide een der vrouwen op heeschen toon. -</p> -<p>„Ik hoop, dat het zoover niet behoeft te komen!” hernam Charly. „Ik zal u een middel -aan de hand doen, de ellendelingen, die u te na willen komen, althans tijdelijk onschadelijk -te maken.” -<span class="pageNum" id="pb19">[<a href="#pb19">19</a>]</span></p> -<p>„Maar hoe dan, mijnheer?” vroeg de Française, Susanne Chaumont geheeten. -</p> -<p>Inplaats van dadelijk te antwoorden, haalde Charly een klein pakje uit zijn zak, dat -hij opende en waaruit hij een tiental papiertjes nam, zorgvuldig opgevouwen. -</p> -<p>Hij liet zijn stem tot zacht fluisteren dalen, toen hij hernam: -</p> -<p>„Deze papiertjes bevatten ieder een weinig poeder, hetwelk een sterk en uiterst snelwerkend -slaapmiddel bevat. Een tiende deel van den inhoud door een weinig vloeistof gemengd -is voldoende, den sterksten man binnen een minuut in een vasten slaap te doen vallen. -Moet ik u het doel nog nader uiteen zetten? Zeker zullen de schurken u willen laten -drinken. Sla dit dan in geen geval af, maar kies een gunstig tijdstip om een weinig -van dit poeder door den wijn te mengen. Biedt men u niets te drinken aan, vraag er -dan om. Zeg dat gij dorst hebt, speel comedie. Bedenk dat het om iets hoogers nog -dan het leven gaat. Om uw eer.” -</p> -<p>Een diep stilzwijgen volgde op deze woorden. -</p> -<p>Toen bewoog de kleine fijne hand van Else Teichmann zich over de tafel naar Charly -toe, en zacht kwam het over haar lippen: -</p> -<p>„Geef mij dat poeder.” -</p> -<p>Het volgende oogenblik omsloten haar vingers het papiertje, dat zij snel in haar blouse -deed verdwijnen. -</p> -<p>Dadelijk volgden de andere vrouwen haar voorbeeld. -</p> -<p>„En, wilt gij mij nu uw revolver niet in ruil geven?” vroeg Charly, zich glimlachend -tot de jonge Duitsche wendend. -</p> -<p>Nog even aarzelde het meisje. -</p> -<p>Toen stak zij Charly het wapen toe, en zeide: -</p> -<p>„Ziedaar, gij hebt gelijk. Gij zijt een man, gij zijt zelfs een moedig man, dat blijkt -uit alles. Gij zult van het wapen meer nut kunnen trekken dan ik, behoud het dus.” -</p> -<p>„Ik dank u,” zeide Charly eenvoudig. -</p> -<p>„Maar hoe denkt gij u nu zelf te gedragen, en wat raadt gij ons te doen, wanneer de -ellendelingen komen, die het op onze eer voorzien hebben, bewusteloos zijn?” vroeg -Else Teichmann weder. -</p> -<p>„Wat mijzelf betreft, Fräulein, ziehier mijn plan. Ik zal den kerel, die mij tracht -te verleiden, wel zien te overmeesteren, of ook hem bedwelmen, dan wil ik trachten, -het doel van de motorboot te weten te komen, en zoodra dit mij bekend is, zal ik in -de hut van den marconist trachten door te dringen, dien schelm machteloos maken en -onmiddellijk een radiogram naar verschillende havens zenden, waarin ik mededeel, waarheen -zich het schip begeeft en waar het op dat oogenblik zich bevindt.” -</p> -<p>„Maar dan zullen zij dadelijk den koers wijzigen,” meende Susanne. -</p> -<p>„Dat zullen zij niet madame, want ik zal er wel voor zorgen, dat de marconist niet -meer tot zichzelf komt, voor wij ter bestemder plaatse zijn aangekomen,” zeide Charly -op zulk een overtuigenden toon, dat eenige vrouwen een zucht van verlichting slaakten, -alsof het gevaar reeds geweken was.… -<span class="pageNum" id="pb20">[<a href="#pb20">20</a>]</span></p> -</div> -</div> -<div id="ch6" class="div1 chapter"><span class="pageNum">[<a href="#ch6.toc">Inhoud</a>]</span><div class="divHead"> -<h2 class="label">HOOFDSTUK VI.</h2> -<h2 class="main">De strijd om een vrouw.</h2> -</div> -<div class="divBody"> -<p class="first">Nauwelijks hadden alle vrouwen het papiertje met het bedwelmende goed veilig weg geborgen, -of de deur werd geopend en Iwan Nykin verscheen op den drempel. -</p> -<p>Hij scheen echter niet veel te kunnen onderscheiden in de donkere ruimte en beval -den man, die op post had gestaan: -</p> -<p>„Breng mij een lantaarn, opdat ik de lievertjes eens wat beter zal kunnen beschouwen.” -</p> -<p>Er verstreek een minuut en toen keerde de wacht terug met een groote kaarslantaarn, -die een tamelijk helder licht in de kajuit verspreidde. -</p> -<p>Nykin trad binnen. -</p> -<p>Zijn breed pokdalig gezicht vertoonde een afschuwelijke uitdrukking, zooals hij nu -de ongelukkige vrouwen monsterde. -</p> -<p>Toevallig zat Charly het dichtst bij de deur. -</p> -<p>En zoo gebeurde het, dat de kapitein hem het eerst in het oog kreeg. -</p> -<p>„Wel, wel, wat een aardig blondje,” riep Iwan Nykin bewonderend uit, terwijl zijn -kleine oogen begonnen te fonkelen. „Zeker de vrouw van zoo’n vervloekten bourgeois, -niet? Dat kan men wel aan de dure kleeding zien. Nu, je zult je er op moeten voorbereiden, -mooie juf, dat al die pracht niet lang meer stand zal houden.” Hij ging verder, monsterde -de vrouwen een voor een aandachtig, en bleef eindelijk stil staan voor Else Teichmann. -</p> -<p>Hij liet een zacht gefluit hooren, trad naderbij, en streek het meisje liefkoozend -over de wangen. Het arme kind trok het hoofd met een gebaar van onzegbare walging -terug en Charly had de grootste moeite, zich in te houden, en den schoft niet naar -de keel te vliegen. -</p> -<p>Hij begreep evenwel, dat dit alles zou bederven, wanneer hij zich thans door zijn -woede en verontwaardiging liet meesleepen. -</p> -<p>„Ik ben maar blij, dat Henderson niet in mijn plaats is,” zeide Charly tot zichzelf, -„want onze reus zou waarschijnlijk den ellendeling al hebben neergeslagen, met het -gevolg dat hij nu reeds een blauwe boon in zijn hersens zou hebben en dat de heele -motorboot reeds in rep en roer zou zijn, natuurlijk niet ten voordeele van deze arme -schepsels.” -</p> -<p>Iwan Nykin keek het jonge meisje nog eenigen tijd met half dicht geknepen oogen aan, -op een wijze, die haar al het bloed naar de wangen dreef en mompelde toen bij zichzelf: -„Ik heb mijn keus al gedaan. Grandloup zal het met een van de anderen moeten stellen.” -</p> -<p>Daarop vervolgde hij met luider stemme: -</p> -<p>„Wel schatje, ik geloof wel, dat wij het met elkander kunnen vinden.” -</p> -<p>Hij streek haar nogmaals over het prachtige blonde haar en vervolgde: -</p> -<p>„Wel dames, er zijn hier nog meer vrienden van mij aan boord, die niets liever wenschen, -dan eenige uren van uw aangenaam gezelschap te profiteeren. Heidaar, maak eens wat -meer licht, ik kan nog steeds niet genoeg zien.” -</p> -<p>Dadelijk werden er nog een paar lantaarns bijgebracht door enkele schepelingen, die -grijnzend naar de ongelukkige vrouwen gluurden. -</p> -<p>De kapitein gaf een hunner op fluisterenden toon een paar bevelen, en een oogenblik -later kwamen een paar matrozen binnen, met glazen, een paar flesschen champagne, een -tafellaken, borden, messen en vorken en maakten zich gereed de smalle tafel te dekken. -</p> -<p>Iwan Nykin keek even toe, overtuigde zich dat <span class="pageNum" id="pb21">[<a href="#pb21">21</a>]</span>zijn bevelen werden opgevolgd en verliet het vertrek. -</p> -<p>Een oogenblik later keerde hij terug met Grandloup en met nog vier andere Bolsjewisten, -die waarschijnlijk tot de officieren of aanvoerders aan boord van de motorboot moesten -worden gerekend. -</p> -<p>Dit bleek evenwel alleen uit hun houding en wijze van optreden, want zij droegen geen -enkel zichtbaar distinctief. -</p> -<p>Het waren allen Russen op Grandloup na. -</p> -<p>Allen waren omstreeks veertig jaar, misschien iets jonger, behalve Nykin zelf, die -zeker naar de vijftig moest loopen. -</p> -<p>De ongelukkige vrouwen hadden zich als verschrikte schapen in een hoek van het vertrek -verzameld en keken met doodelijk ontstelde oogen naar de binnentredenden, alsof hun -laatste uur geslagen had. Het scheen echter een betrekkelijk kleine ruimte, waar men -zich bevond en de kapitein scheen het ook te vinden, tenminste hij riep uit: -</p> -<p>„Wij zullen ons hier nauwelijks kunnen bewegen, kameraden; ik heb mijn keus al gedaan -en ik zal mij met jullie welmeenen, met mijn dame verwijderen.” -</p> -<p>Met deze woorden trad hij op Else Teichmann toe, greep haar beet en trok haar met -zich mede, naar de smalle deur, die op de kleine gang uitkwam, aan welker einde de -trap naar het dek ging. -</p> -<p>Het jonge meisje scheen er een oogenblik aan te denken, verzet te plegen, maar een -waarschuwende blik van Charly bracht haar tot andere gedachten en zij volgde met gebogen -hoofd. -</p> -<p>Maar nog hadden zij de deur niet bereikt toen een stem riep: -</p> -<p>„Een oogenblik, ik eisch dat jonge meisje voor mijzelf op.” -</p> -<p>Het was de Franschman, die deze woorden gesproken had. Hij was Nykin in den weg getreden -en er lag een duistere gloed in zijn oogen, toen hij deze woorden uitte. -</p> -<p>Nykin bleef onwillekeurig staan en keek den Franschman aan, alsof hij meende, dat -hij niet goed verstaan had. Toen schreeuwde hij woedend: „Wat durft gij zeggen? Gij -zoudt u tegen mij durven verzetten? Gij pleegt insubordinatie.” -</p> -<p>„Dergelijke begrippen erkennen wij niet meer, Nykin,” antwoordde Grandloup schouderophalend. -„Subordinatie, eerbied en discipline, dat zijn dingen uit een vroeger tijdperk, waarmede -wij hebben afgedaan. Ik meen dat ik evenveel recht heb als gij op dit schoone jonge -meisje en ik laat die rechten gelden.” -</p> -<p>Nykin wierp zijn eersten stuurman, want dat was Grandloup, een duisteren blik toe -en riep uit: -</p> -<p>„Denkt gij mij soms vrees aan te jagen, gij schurk? Ik heb in den laatsten tijd reeds -eenige malen gemerkt, dat gij tegen mij in verzet wilt komen, maar ik zweer u, dat -ik dit niet zal dulden. Ik ben de baas hier aan boord en dat zal ik blijven, zoolang -ik adem heb. Ik heb nu reeds veel door de vingers gezien. Daar moet een einde aan -komen. Op zij, laat ons door.” -</p> -<p>De Franschman bewoog zich echter niet en bleef met gekruiste armen voor de deur staan. -</p> -<p>Toen slingerde Nykin het jonge meisje van zich af, zoodat zij op haar knieën in een -hoek neer viel, trok een breed mes uit zijn gordel, en brulde: -</p> -<p>„Je weigert? Je hebt het zelf gewild. Dan zul je er aan gelooven.” -</p> -<p>Grandloup had op zijn beurt bliksemsnel zijn dolkmes getrokken en duwde nu met de -linkerhand Nykin van zich af, toen deze zich op hem wilde werpen, terwijl hij gromde: -</p> -<p>„Hier niet. Hebt gij dan alle respect voor de dames uit het oog verloren. Ik vecht -niet in tegenwoordigheid van vrouwen. Ga mede naar het dek. Het verheugt mij, dat -de gelegenheid zich voordoet, eens en voor goed met u af te rekenen. Ja, ik zeg het -hier rond uit, ik haat u. Ik verkies niet langer uw bevelen te volgen.” -</p> -<p>„Zoo, waait de wind uit dien hoek,” zeide Nykin hoonend. „Nu, dan zullen wij het uitvechten. -Komt vrienden, weest er getuigen van, hoe ik dien hond zal straffen voor zijn ongehoorzaamheid.” -Het volgende oogenblik stormden allen weg en de doodelijk beangste vrouwen hoorden, -hoe hun voetstappen zich verwijderden. -</p> -<p>Een luid gestommel boven hun hoofden bewees hen, dat daar boven alles in rep en roer -was. -</p> -<p>„Laten de wolven elkander maar verscheuren,” fluisterde Charly, zich tot de arme vrouwen -wendend, die bevend en bleek bijeen gedrongen stonden. -</p> -<p>Hij liep op zijn teenen naar de deur, maar de wachtposten hadden haar reeds weder -gesloten en hij hoorde hun regelmatige voetstappen evenals vroeger en die mannen schenen -er zich volstrekt <span class="pageNum" id="pb22">[<a href="#pb22">22</a>]</span>niet om te bekommeren, dat zich boven een bloedig drama afspeelde. -</p> -<p>Nu was het boven op het dek stil geworden, waarschijnlijk had die afschuwelijke tweestrijd -een aanvang genomen. -</p> -<p>Charly vroeg zich af, waarom Nykin den muiteling niet eenvoudig gevangen had laten -nemen en aan de ra had laten <span class="corr" id="xd31e718" title="Bron: opknoppen">opknopen</span>, zonder vorm van proces desnoods, maar een oogenblik later besefte hij, dat Grandloup -waarschijnlijk vele vrienden aan boord moest hebben en dat de kapitein het niet geraden -achtte, hun woede op te wekken, door den Franschman, die dit alles blijkbaar zeer -goed wist, gevangen te laten nemen en zonder omhaal te laten ophangen. -</p> -<p>Zonder een woord te spreken, luisterden de gevangenen naar ieder geluid dat tot hen -doordrong. -</p> -<p>Zij meenden woeste kreten te hooren en toen het geschuifel van snelle voetstappen -als van lieden die zich snel verplaatsten. -</p> -<p>Maar eensklaps klonk een vreeselijke gil, die hen het bloed in de aderen deed verstijven. -Dadelijk daarop volgde de val van een zwaar lichaam op het dek. -</p> -<p>Een oogenblik bleef het doodstil, en toen barstte een luid, wreed gehuil los, dat -waarschijnlijk was uitgestooten door de vrienden van Grandloup, die evenals hij aan -den kapitein een doodelijken haat schenen te hebben. -</p> -<p>Weer viel een stilte en toen naderden voetstappen. -</p> -<p>De deur werd open geworpen en Grandloup verscheen op den drempel, gevolgd door vier -officieren. -</p> -<p>Zijn borst hijgde, zijn gelaat was bleek, maar er lag een uitdrukking van woeste zegepraal -op. -</p> -<p>Het bebloede mes stak hij in zijn gordel. -</p> -<p>Hij trad op Else Teichmann toe, trok haar met geweld overeind, en riep, terwijl hij -haar weg voerde: „Ik heb haar verworven. En ik tart iedereen, mij haar weer te ontnemen.” -</p> -<p>Weer had Charly de grootste moeite zich te bedwingen, maar hij begreep heel goed dat -alles verloren zou zijn, wanneer hij thans tusschen beide kwam. -</p> -<p>Hij had trouwens al opgemerkt, dat het jonge Duitsche meisje beschikte over een groote -dosis wilskracht en daarvan zou zij zeker op het goede oogenblik gebruik weten te -maken. -</p> -<p>De officieren hadden zich meester gemaakt van de andere vrouwen. Het had weer weinig -gescheeld of er was een heftige twist ontstaan over het bezit van niemand anders dan -Charly Brand in eigen persoon. -</p> -<p>Maar tenslotte werd hij toegewezen aan een tweede stuurman, een Rus Peter Panilof -geheeten. -</p> -<p>Twee van de schurken bleven met twee vrouwen achter in de kajuit. Grandloup voerde -Else Teichmann mede naar de hut van den kapitein en de andere officieren, die eveneens -ieder een hut hadden op de groote motorboot, deden desgelijks. -</p> -<p>Charly volgde als een schaap dat ter slachtbank wordt geleid, maar inderdaad met verre -van vriendschappelijke gevoelens jegens den Rus bezield, deze naar een kleine hut -op het voordek. -</p> -<p>Het was reeds volkomen nacht geworden, ofschoon het pas half negen in den avond kon -zijn. -</p> -<p>Charly bemerkte dat de motorboot met groote vaart over de golven joeg. Snel liet hij -zijn blikken over het dek glijden. -</p> -<p>De motorboot was zeer groot voor haar soort en mat zeker bijna 1000 ton. -</p> -<p>In het midden bevond zich een soort commandobrug en daarvoor was het plankier van -den roerganger. -</p> -<p>Op het dek bevonden zich een aantal hutten naast elkander gebouwd en voorts de kombuis, -een paar andere kleine vertrekjes, en tenslotte de cabine van den marconist. -</p> -<p>Toen zij er langs liepen zag Charly dat de deur op een kier stond en daarbinnen zag -hij met een snellen blik den marconist aan den arbeid, waarschijnlijk luisterende, -want hij had het opneemtoestel op het hoofd geplaatst en zat met een kleine blocknote -voor zich te wachten. -</p> -<p>Panilof echter trok Charly snel met zich mede, en voerde hem naar zijn eigen hut, -die zich geheel vooraan in de rij bevond. -</p> -<p>Tot zijn vreugde zag Charly, dat de bandieten, die zooeven getuige waren geweest van -den vreeselijken strijd tusschen de beide mededingers, zich reeds weder op het achterschip -verzameld hadden en zich daar onledig hielden met dobbelen, kaartspelen en drinken. -</p> -<p>En toch had hun aanvoerder nog slechts weinige minuten geleden het leven moeten laten, -en strekte hij nu waarschijnlijk tot aas aan de visschen. -</p> -<p>Het was een klein vertrek waar Charly nu binnentrad. -<span class="pageNum" id="pb23">[<a href="#pb23">23</a>]</span></p> -<p>Hij deed al zijn best, om er als een jonge vrouw uit te zien, met wie iets vreeselijks -staat te gebeuren, maar het gelukte hem maar half, zijn trekken in bedwang te houden. -</p> -<p>Panilof sloot aanstonds de deur, opende een kleine brandkast en nam er een flesch -wijn en een paar glazen uit. -</p> -<p>Hij zette ze op tafel, keek Charly, die zich schijnbaar wanhopend op een stoel had -laten neervallen, met zijn valsche oogen grinnikend aan, en zeide: -</p> -<p>„Wij zullen eens op onze kennismaking drinken lievertje. Weet je wel dat je een mooi -schatje bent?” -</p> -<p>De schurk had deze vraag in slecht Engelsch gesteld, blijkbaar in de meening verkeerend, -dat hij met een Engelsche te doen had. -</p> -</div> -</div> -<div id="ch7" class="div1 chapter"><span class="pageNum">[<a href="#ch7.toc">Inhoud</a>]</span><div class="divHead"> -<h2 class="label">HOOFDSTUK VII.</h2> -<h2 class="main">De marconist.</h2> -</div> -<div class="divBody"> -<p class="first">Panilof had de flesch ontkurkt en schonk nu twee glazen in. -</p> -<p>Maar terwijl hij met den rug naar den gewaande vrouw stond toegekeerd had Charly snel -de hand in den zak gestoken, en er een van zijn poeders uit genomen. -</p> -<p>Panilof trok zijn stoel zoo dicht mogelijk bij dien van Charly, hief het glas in de -hoogte, keek zijn gewaand slachtoffer grijnzend aan en zeide: -</p> -<p>„Op je gezondheid, lieve schoone. Je bent toch hoop ik niet bang voor me?” -</p> -<p>Hij strekte de hand uit, en het volgende oogenblik geschiedde iets, dat het tooneel -eensklaps deed veranderen.… -</p> -<p>Want de uitgestrekte hand kwam Charly onder de kin aaien, en het lot wilde dat die -kin twee dagen geleden voor het laatste geschoren was. -</p> -<p>In bijna alle andere gevallen had Charly er zeker voor gezorgd, dat hij zich op deze -wijze niet zou kunnen verraden en ook zou een dikke laag van de bijzondere schmink, -welke hij steeds gebruikte, hem hebben beschermd. -</p> -<p>Maar nu raakte Panilof de harde stoppels aan en er kwam een uitdrukking op zijn gelaat, -welke Charly aanstonds waarschuwde, dat zijn vermomming doorzien was, en dat hij zeer -snel zou moeten handelen. -</p> -<p>Dat deed hij dan ook. -</p> -<p>Voor de schurk, die tegen over hem zat, nog goed en wel wist wat er geschiedde had -Charly eveneens zijn rechterhand uitgestoken, maar ditmaal niet om er een ander mee -onder de kin te strijken. -</p> -<p>De hand was gesloten tot een vuist en die vuist trof den man zoo geweldig en met zooveel -juistheid ter zijde van de kaak, dat hij omtuimelde met stoel en al en met uitgespreide -beenen, het hoofd op de borst gezakt langs een van de wanden terecht kwam. -</p> -<p>„Het spijt mij dat het hiertoe gekomen is,” bromde Charly in zichzelf, „maar het ging -nu eenmaal niet anders. Als ik een seconde had gewacht, dan zou de schurk alarm hebben -gemaakt en dan zou ik waarschijnlijk op dit oogenblik al niet meer leven.” -</p> -<p>Hij was, terwijl hij dit bij zichzelf mompelde, op den bewusteloozen Rus toegetreden -en had hem snel een doek om den mond gebonden, waarop hij zijn armen op zijn rug bond, -met behulp van een stuk touw, dat hij in den hoek zag liggen. -</p> -<p>Hij bond ook de beenen van den man bijeen en keek toen tevreden op zijn werk neer. -<span class="pageNum" id="pb24">[<a href="#pb24">24</a>]</span></p> -<p>Hij schoof den Rus onder de tafel, trok aan dien kant het tafelkleed <span class="corr" id="xd31e779" title="Bron: en">een</span> weinig naar <span class="corr" id="xd31e782" title="Bron: omlag">omlaag</span> en nu was er niets van den bandiet te zien. -</p> -<p>„Nu zal het echter zaak zijn, om vlug en doortastend te handelen,” zoo zette Charly -zijn alleenspraak voort. „Wat hier gebeurd is, kan onmogelijk langer dan eenige uren -verborgen blijven, hoogstens tot morgenochtend. Misschien zou ik er in kunnen slagen, -met behulp van de vrouwen de kleine motorboot te strijken, die ik aan een paar davits -heb zien hangen, maar dan zal er nog heel wat anders moeten gebeuren. Dan zou het -noodzakelijk zijn, dat de heele bende stom dronken was en zoover zijn wij helaas nog -niet. Maar in ieder geval moet ik nu eerst een appeltje met den marconist schillen.” -</p> -<p>Charly haalde een klein spiegeltje te voorschijn, nam een stukje zwarte schmink ter -hand, zette zijn oogen en wenkbrauwen nog iets aan, dat die meer diepte en gloed verkregen, -poederde zijn gelaat opnieuw en bromde toen tevreden: -</p> -<p>„Als ik er niet uitzie als een Fransche demi-mondaine, dan weet ik het niet en nu -moet het gewaagd worden.” -</p> -<p>Hij luisterde even, opende toen de deur van de hut op een kier. -</p> -<p>Op het duistere dek was niemand te bespeuren. -</p> -<p>Van het achterschip klonk luid gejoel en gestamp. -</p> -<p>Een harmonica speelde een sleepende wals. -</p> -<p>Vaag kon Charly de gedaanten van de bandieten ontwaren, die daar bij groepjes bijeen -zaten. -</p> -<p>De cabine van den marconist was gelukkig nog geen tien stappen verwijderd. -</p> -<p>Het oogenblik was gunstig. -</p> -<p>Charly opende de deur nog verder en trad naar buiten. -</p> -<p>Hij legde haastig den afstand af die hem scheidde van de deur van de cabine en zag -tot zijn vreugde, dat die altijd nog op een kier stond. -</p> -<p>Daar binnen brandde licht. -</p> -<p>De marconist was blijkbaar nog op zijn post. -</p> -<p>Charly trok zijn gelaat in de gewilde plooi, opende de deur wat verder, stak het hoofd -naar binnen en zeide op zachten, opgewekten toon: -</p> -<p>„Kiekeboe!” -</p> -<p>De marconist was hoogstwaarschijnlijk niet gewend, dat men op deze wijze zijn aandacht -trok, want hij wendde stom verbaasd het hoofd in de richting, vanwaar deze onverwachte -roep kwam, en staarde toen met groote oogen in het lachende gelaat van de zoogenaamde -demi-mondaine. -</p> -<p>Toen deed hij langzaam de ontvanger af, stond op en zeide in goed Fransch: -</p> -<p>„Wat is dat? Loop jij maar zoo los rond? Jij mooie dame. Waar kom je vandaan? Wat -kom je hier doen?” -</p> -<p>„Laat ik je maar eerst op de laatste vraag antwoorden, lieve jongen. Ik zal je zeggen, -wat de zaak is. Een van je kameraden, een leelijke kerel met permissie met een gezicht -als een week slecht weer, had me te soupeeren gevraagd, maar in het langs loopen heb -ik jou gezien en ik vind jou veel aardiger.” -</p> -<p>„Een man met een doggenkop,” vroeg de marconist. „Wel, dat kan niemand anders zijn -dan Panilof. Ga dan maar weer gauw naar hem terug, het loopt niet goed met me af, -als ik onder zijn duiven schiet.” -</p> -<p>„Dus je stuurt me weg?” vroeg Charly met een pruilend lipje. -</p> -<p>„Ik moet wel, madame. Hoezeer het mij ook spijt,” antwoordde de marconist, die den -gemakkelijken buit met zijn blikken scheen te willen verslinden. -</p> -<p>„Niets galant van je,” hernam Charly met een beweging van de schouders, die menige -Parijsche asphaltbloem hem zou hebben benijd. -</p> -<p>„Maar zeg me dan tenminste, hoe je van Panilof hebt kunnen wegloopen,” bromde de marconist. -</p> -<p>„Heel eenvoudig, ik heb hem gezegd, dat hij mij niet aanstond.” -</p> -<p>„En heeft hij je laten gaan?” vroeg de ander verbaasd. -</p> -<p>„Welzeker. Hij had het eens niet moeten doen. Ik heb mijn glas wijn in zijn gezicht -gegooid.” -</p> -<p>„Nu, jij bent ook niet voor een kleintje vervaard. Hoe kom je eigenlijk hier aan boord?” -</p> -<p>„Heel eenvoudig. Je kameraden zagen mij bij vergissing voor een fatsoenlijke vrouw -aan. Als zij geweten hadden wie ik was, zouden zij zich waarschijnlijk wel eens bedacht -hebben. En mag ik nu heusch niet bij je binnen komen?” -</p> -<p>De marconist scheen nog even te aarzelen, maar toen trok hij Charly aan de hand in -de cabine. Maar het volgende oogenblik trok hij een pijnlijk gezicht. -</p> -<p>„Au, wat heb je daar aan je hand. Je prikt me.” -</p> -<p>„Neem mij niet kwalijk, ventje, mijn ring is stuk gegaan. Je zult je hand aan een -uitstekend puntje hebben open gehaald.” -<span class="pageNum" id="pb25">[<a href="#pb25">25</a>]</span></p> -<p>Dit was nu de zuivere waarheid, alleen was het niet bij ongeluk geschied. -</p> -<p>Charly had zich, voor hij het schip verliet, een ring aan den vinger gestoken, welke -hem door Raffles was ter hand gesteld. -</p> -<p>Deze ring was hol en gevuld met een vocht, dat een bedwelmende uitwerking had, die -vele dagen kon duren, wanneer het slechts werd uitgestort in een kleine wonde, die -niet grooter dan een speldeprik behoefde te zijn. De marconist wreef het druppeltje -bloed weg, dat in de palm van zijn hand zichtbaar was en zeide lachend: -</p> -<p>„Dat zal ons verbond zegenen, madam. Het is hier wat klein, zooals je ziet, maar daar -moet ge maar niet op letten.” -</p> -<p>„Het ziet er anders interessant uit,” zeide Charly. „Wat is dat nu eigenlijk allemaal.” -</p> -<p>„Dat is een toestel tot het opvangen en verzenden van draadlooze telegrammen, madam.” -</p> -<p>„En zijt gij nu ook een bolsjewik?” -</p> -<p>„<span class="corr" id="xd31e833" title="Bron: Dan">Dat</span> ben ik, madam.” -</p> -<p>„Hoe vreeselijk interessant. Dus een bandiet ben je ook al.” -</p> -<p>De ander haalde de schouders op en antwoordde: -</p> -<p>„Gij kunt het noemen, zooals ge wilt, maar neem nu plaats, wat ik je verzoeken mag. -Ik zal wat wijn en een paar glazen halen. Wat drommel, ik mag mij toch ook wel eens -amuseeren.” -</p> -<p>Hij deed een paar stappen naar de deur, maar halverwege scheen hij te struikelen en -greep zich aan de tafel met zijn talrijke instrumenten vast. -</p> -<p>„Wat is dat nu?” hakkelde hij. „Wat word ik duizelig. Er komt een nevel voor mijn -oogen. Het is alsof ik aanstonds zal neervallen. Jij—jij … karonje, wat heb je met -mij gedaan—ik zal je—help kameraden.…” -</p> -<p>Maar zijn stem was reeds overgegaan tot een bijna onverstaanbaar gerochel, en daar -Charly snel de deur gesloten had, behoefde hij geen oogenblik vrees te koesteren, -dat men zijn zwakken kreet had gehoord. De marconist trachtte nog een stap naar de -<span class="corr" id="xd31e843" title="Bron: steintafel">seintafel</span> te doen, en tastte schijnbaar als een blinde naar de commutator. -</p> -<p>Maar zijn arm viel slap langs zijn lichaam neer. Hij uitte nog eenige zwakke klanken -en toen gleed hij langzaam op een stoel neer. -</p> -<p>Charly schoof hem met den voet eenvoudig een weinig terzijde, deed de deur op slot, -opdat hij niet verrast zou kunnen worden en stulpte zich in een oogwenk het ontvangtoestel -over het hoofd. -</p> -<p>Met koortsachtige haast begon hij de golflengte in te <span class="corr" id="xd31e851" title="Bron: tellen">stellen</span>, telkens turend naar de tabel met golfberekeningen en afstanden op de Zwarte Zee, -die voor hem lag. -</p> -<p>Haastig tikte zijn vaardige vingers op de <span class="corr" id="xd31e856" title="Bron: toesten">toetsen</span> en na eenige minuten verkreeg zijn gelaat een blijde uitdrukking. Hij had verbinding -weten te krijgen met de havenstad Varna. -</p> -<p>Bliksemsnel, sneller zelfs dan het licht, vloog de boodschap door de aether naar de -post van Varna en enkele seconden later was men daar op de hoogte van wat geschied -was, en kon hij nauwkeurig opgeven, waar de boot zich bevond, want de marconist had -dit juist even te voren op zijn blocknote aangeteekend. -</p> -<p>Toen hij de zekerheid had, dat zijn radiogram was opgevangen en dat men het aanstonds -verder zou seinen, legde hij met een tevreden gebaar den helm weder af, stond op en -draaide zachtjes den sleutel weder in het slot om. -</p> -<p>Hij opende de deur voorzichtig op een kier en keek naar buiten. -</p> -<p>Maar niemand liet zich zien. -</p> -<p>Op het achterdek klonken de stemmen nog luider dan zooeven. Blijkbaar begon zich een -algemeene dronkenschap van de bandieten meester te maken. -</p> -<p>Nu en dan werden er luide vloeken gehoord, die op het begin van een twist wezen. -</p> -<p>Snel trad Charly weder op het dek, sloot de deur en stond een oogenblik in beraad. -</p> -<p>Toen scheen hem een gedachte in te vallen, die hem in zichzelf deed lachen. -</p> -<p>„Als mij dat gelukte, dat zou zelfs Raffles een prachtige grap noemen, geloof ik,” -zeide hij in zichzelf. „Ik waag er mijn hachje aan. Dat weet ik, maar ik moet het -toch probeeren. Zoo gunstig als nu zou de gelegenheid nooit weer zijn.” -</p> -<p>Hij overtuigde zich, dat er niemand in de buurt, was, snelde naar de hut van Panilof -en ontdeed zich in <span class="corr" id="xd31e871" title="Bron: allerlijl">allerijl</span> van het mom, dat hem hinderlijk zou zijn, bij wat hij voornemens was. -</p> -<p>Hij had zijn eigen kleederen voor het grootste gedeelte aangehouden en behoefde niet -anders te doen, dan zijn pantalon weder neder te slaan, die hij had opgetrokken en -boven zijn knie met een elastiek had vastgebonden. -<span class="pageNum" id="pb26">[<a href="#pb26">26</a>]</span></p> -<p>Hij keek nu om zich heen en greep toen een dunne stalen staaf, waarschijnlijk bestemd -om er kleine assen van te draaien. -</p> -<p>Het voorwerp was bijna een meter lang en ruim een halve centimeter dik. „Juist wat -ik hebben moet,” bromde Charly vergenoegd. -</p> -<p>Hij verliet de hut weder na de vrouwenkleederen onder de tafel te hebben geworpen -en was het volgende oogenblik over de verschansing verdwenen. -</p> -<p>Zich vasthoudende aan den rand van het dek en met de voeten steun zoekend op den richel, -die van den boeg van de motorboot naar den achtersteven liep, schoof hij zich langs -den romp voort tot ongeveer het midden van de boot, de stalen staaf tusschen de tanden -geklemd. -</p> -<p>Hier en daar stonden de patrijspoorten open en daar wierp Charly telkens een blik -naar binnen. -</p> -<p>Eindelijk hield hij stil. Hij bevond zich voor het patrijspoortje dat behoorde bij -de machinekamer. -</p> -<p>Daar binnen stond een geweldige dieselmotor, die op regelmatige wijze als een levend -organisme werkte. -</p> -<p>De vier zuigers rezen op en neer, de wielen wentelden met een suizend geluid en de -kamraderen lieten een zacht getik hooren. -</p> -<p>De machineruimte was tamelijk helder verlicht door een paar kaarslantaarns. -</p> -<p>Van den <span class="corr" id="xd31e889" title="Bron: machinst">machinist</span> kon Charly in den aanvang niets bespeuren. Eindelijk zag hij den man ineen gedoken -op de onderste trede zitten van de trap die naar het dek voerde, blijkbaar in diepen -slaap en met een flesch naast zich. -</p> -<p>Hij vertrouwde blijkbaar op de goede en geregelde werking van het aan hem toevertrouwde -werktuig. -</p> -<p>Charly aarzelde niet langer. -</p> -<p>Zich met een hand vasthoudend aan den rand van het dek, nam hij met de andere de stalen -staaf uit den mond en stak haar voorzichtig door de opening van de patrijspoort. Hij -had reeds een paar kamwielen uitgezocht, welker vernieling onherroepelijk ten gevolge -moest hebben, dat de machine van de motorboot voor geruimen tijd vernield zou zijn, -en voor goed wanneer er niet toevallig reservedeelen aan boord waren.… -</p> -<p>De staaf naderde. -</p> -<p>Een oogenblik vreesde Charly, dat zij te kort zou blijken, maar tot zijn blijdschap -kon hij er juist de twee langzaam rondwentelende kamwielen mede bereiken. -</p> -<p>Hij stak er snel de staaf tusschen. Een kort knappend geluid liet zich hooren. Dat -waren de tanden, die een voor een afbraken, door de staaf vernield. -</p> -<p>Dadelijk begon de machine onregelmatig te draaien en veel langzamer dan eerst en Charly, -die deskundig was, wist wel, dat zij binnen vijf minuten zou stilstaan. -</p> -<p>Hij trok haastig de staaf weder terug, wierp die in zee en hervatte den terugtocht, -na zich eerst te hebben vergewischt, dat de machinist juist was wakker geworden en -nu slaapdronken zijn oogen wreef. Hij klauterde weder over de verschansing, na zich -te hebben overtuigd, dat de weg veilig was en ijlde weder naar de hut van Panilof, -om daar snel zijn vrouwenkleederen weer aan te trekken. -</p> -<p>De Rus scheen reeds eenigen tijd geleden uit zijn bewusteloosheid te zijn ontwaakt -en had zelfs pogingen in het werk gesteld om zich te bevrijden van de touwen die hem -gebonden hielden en van den doek voor zijn mond. -</p> -<p>Charly was juist bijtijds teruggekeerd. -<span class="pageNum" id="pb27">[<a href="#pb27">27</a>]</span></p> -</div> -</div> -<div id="ch8" class="div1 last-child chapter"><span class="pageNum">[<a href="#ch8.toc">Inhoud</a>]</span><div class="divHead"> -<h2 class="label">HOOFDSTUK VIII.</h2> -<h2 class="main">De straf.</h2> -</div> -<div class="divBody"> -<p class="first">Hij haastte zich, de touwen wat steviger vast te snoeren, waarbij hij niet al te zacht -met den bandiet omsprong. Hij schoof hem toen eenvoudig onder de tafel. -</p> -<p>„Nu wordt het hoog tijd, om eens naar de dames om te zien,” mompelde Charly binnensmonds. -„Ik hoop van harte dat de poeders hun werk hebben gedaan.” Hij opende weder voorzichtig -de deur en kroop over het verlaten voordek. -</p> -<p>Even later had hij de hut van den tweeden stuurman bereikt. -</p> -<p>Juist ging de deur open en een vrouwengestalte verscheen. -</p> -<p>Het was Susanne Chaumont. -</p> -<p>Zij bleef even verschrikt staan, toen zij de gedaante van Charly ontwaarde, maar toen -zij hem herkende, trad zij snel op hem toe en fluisterde: -</p> -<p>„Het is gelukt, mijnheer. De schurk slaapt vast. God geve, dat het met de anderen -evenzoo is gegaan.” -</p> -<p>„Daarvan zullen wij ons dadelijk overtuigen, madame,” antwoordde Charly. -</p> -<p>Hij nam de kleine revolver ter hand en beiden slopen nu onhoorbaar over het dek. -</p> -<p>Op het achterschip scheen het langzamerhand stil te zijn geworden. Misschien had de -drank de meeste bandieten beneveld. Achtereenvolgens vond men drie van de vrouwen -in even zooveel hutten, doch verstijfd van ontzetting, gezeten bij een tafel, waaraan -eveneens een man zat, bewusteloos. -</p> -<p>Nu ontbrak alleen Else Teichmann nog. Charly had de dames op het hart gedrukt zich -niet van elkander te verwijderen en zich verborgen te houden achter de laatste hut, -zoodat de roerganger hen niet zou kunnen zien. En nu ging hij alleen naar de hut van -den kapitein. -</p> -<p>Toen hij er nog slechts weinige meters af was, hoorde hij het geluid van een driftige -stem. -</p> -<p>Het was Grandloup, die sprak. -</p> -<p>„Je wilt dus niet, mijn duifje. Ik zal je dus moeten dwingen? Je hebt getracht mij -te bedwelmen door een poedertje in mijn wijn te mengen nietwaar. Maar ik heb je gesnapt -en nu zal je moeten boeten, schoon kind.” -</p> -<p>Met een paar sprongen was Charly bij de hut. Naast de deur bevond zich een klein rond -venster. -</p> -<p>Dat venster stond open, maar was aan de binnenzijde voorzien van een gordijntje, zoodat -men niet naar binnen kon zien als men het niet ter zijde kon schuiven. -</p> -<p>Met een ruk trok Charly het gordijn open, stak de kleine revolver door de opening -om die op het hoofd van den ellendeling te richten. -</p> -<p>Hij kwam juist bijtijds. De Franschman stond op het punt zich op het jonge meisje -te werpen. -</p> -<p>„Handen op, of ik schiet je neer!” beval Charly kortaf. „Gauw wat. Ik ben niet erg -geduldig moet je weten, mijnheer de Franzoos.” -</p> -<p>Bevend van woede en haat trad de booswicht een paar schreden terug, waarbij de kleine -revolver hem voortdurend volgde. -</p> -<p>„Maak de deur open, Fräulein,” verzocht Charly, zonder zijn blikken van het gelaat -van Grandloup af te wenden. -</p> -<p>In een ommezien had het jonge meisje den sleutel in het slot omgedraaid. -</p> -<p>„Neem nu de revolver van mij over en houd den kerel er mee in bedwang, tot ik dat -werkje van u kan overnemen. Aarzel niet den trekker over te halen, al zou hij ook -maar met de oogen knippen.” -</p> -<p>Met vaste hand nam het meisje vlug de revolver van Charly aan, en richtte die dadelijk -op den bandiet, die tegen een der wanden was terug geweken en er nu uitzag als een -panter, die in het nauw is gedreven en geen uitweg meer ziet. -<span class="pageNum" id="pb28">[<a href="#pb28">28</a>]</span></p> -<p>Vlug kwam Charly het vertrek binnen. -</p> -<p>Hij verloor niet veel tijd met praten, maar trad op Grandloup toe en sloeg hem eenvoudig -tegen den grond, voor hij eenig geluid had kunnen geven. Daar bond hij hem, daarbij -bijgestaan door het jonge meisje, dat over een groote dosis persoonlijken moed scheen -te beschikken. -</p> -<p>Een prop van poetskatoen in den mond belette hem het schreeuwen. -</p> -<p>„Het smaakt wel niet lekker,” zeide Charly bij wijze van verontschuldiging, „maar -het is practisch. En nu moeten wij spoedig handelen, Fräulein. Uwe medegezellinnen -zijn gelukkig gered, tenminste voorloopig. Zij bevinden zich aan de voorzijde van -een der hutten, maar kunnen daar niet weg, want als zij het dek oversteken, zouden -zij in het gezicht komen van den man aan het roer. Bovendien kunnen ieder oogenblik -leden der bemanning daar voorbij komen of een bootsman kan de ronde doen en alles -ontdekken.” -</p> -<p>„Maar verbeeld ik het mij, of vaart de motorboot veel langzamer?” vroeg Else verwonderd. -</p> -<p>„Dat hebt gij goed opgemerkt, dat is mijn werk.” -</p> -<p>En nu deelde Charly haar in enkele woorden mede, wat hij zooeven gedaan had— -</p> -<p>„Maar wat is daarmede uw doel?” vroeg het jonge meisje. „Wij kunnen immers toch dit -vaartuig niet verlaten?” -</p> -<p>„Toch wel.” -</p> -<p>„Op welke wijze dan?” -</p> -<p>„Met de kleine motorboot, die daar ginds tusschen die davits hangt.” -</p> -<p>„Maar die zullen wij nooit kunnen strijken, zonder dat die schurken het zien.” -</p> -<p>„Dat moet,” zeide Charly op zacht en, maar vastberaden toon. „Die boot moet tot iederen -prijs gestreken worden. Luister Fräulein. De geheele bemanning schijnt wel beschonken -te zijn, op eenige uitzonderingen na. Ik heb twee Mauserpistolen in mijn zak, geladen -en wel, afgenomen van twee officieren. Gij kunt waarschijnlijk wel een boot besturen?” -</p> -<p>„Ik heb zelf een groote motorboot.” -</p> -<p>„Des te beter. Let dan goed op. Ik zal nu aanstonds den roerganger onverhoeds aanvallen -en gij volgt mij dadelijk. Trek dan zijn overjas aan, zoodat men het bedrog niet aanstonds -merkt. En neem zijn plaats in. Het behoeft maar eenige minuten te duren, want dadelijk -ligt de boot stil. Gelukkig staat de roerganger onder een soort luifel en men zal -op de commandobrug, verondersteld, dat zich daar iemand bevindt, niet kunnen zien, -wat er met den man aan het roer gebeurt.” -</p> -<p>„En als gij hem machteloos gemaakt hebt, mijnheer?” -</p> -<p>„Dan moeten wij het er op wagen, de boot uit te zetten. Tot ons geluk hangt de motorsloep -slechts weinige meters boven het water. Het is bovendien zeer duister op het dek, -de nacht zal onze onderneming begunstigen.” -</p> -<p>„Maar is er benzine aan boord van de sloep?” -</p> -<p>„Daarvan zal ik mij eerst gaan overtuigen. Blijf hier op mij wachten.” -</p> -<p>Charly kroop als een slang over het dek, lichtte het zeil van de motorsloep op en -overtuigde zich, dat de benzinehouder tot den rand toe gevuld was. -</p> -<p>Hij kroop op dezelfde wijze terug en deelde zijn bevindingen aan het jonge meisje -mede. -</p> -<p>„Let nu goed op,” fluisterde Charly. „Van uw plaats aan het roer kunt gij de motorsloep -vaag onderscheiden en gij zult het dadelijk zien, wanneer wij ons beginnen in te schepen. -Alles moet zoo stil mogelijk geschieden. Ik herhaal dat het een groot geluk is, dat -bijna iedereen aan boord dronken schijnt te zijn, of slaapt, of reeds door ons is -machteloos gemaakt. Wanneer ik zachtjes fluit, laat gij het roer in den steek en voegt -u bij ons. Wij beiden zullen dan zoo snel mogelijk de sloep te water laten en als -het moet, dan zal ik van mijn vuurwapens gebruik maken.” -</p> -<p>Charly bukte zich opnieuw en gevolgd door Else sloop hij naar de plaats, waar de roerganger -aan het stuurrad stond en in de dichte duisternis over de golven tuurde. -</p> -<p>Boven zijn hoofd was een soort luifel aangebracht en zoodoende was het voor degenen, -die op de commandobrug stonden, onmogelijk, hen te zien. -</p> -<p>Hij stond in een soort kamertje, dat alleen aan de voorzijde open was, en waarvan -de wanden niet hooger dan een meter waren, behalve aan de achterzijde, waar de stuurstoel -aan de commandobrug leunde. -</p> -<p>Charly sloop onhoorbaar voorwaarts. -</p> -<p>Reeds had het schip zijn vaart aanzienlijk vertraagd. -</p> -<p>En hij kon den roerganger reeds duidelijk een paar <span class="pageNum" id="pb29">[<a href="#pb29">29</a>]</span>verwonderde vloeken tusschen de tanden hooren mompelen. -</p> -<p>Aanstonds kon de machinist naar boven komen stormen en dan was misschien alles verloren. -</p> -<p>Hij moest dus snel handelen. -</p> -<p>Charly had nu den stuurstoel van terzijde en een weinig aan de achterzijde weten te -naderen. -</p> -<p>En nu hief hij zich eensklaps op, greep den roerganger bij de keel en drukte hem met -kracht achterover. -</p> -<p>De aldus verraste man trachtte zich te verweren, maar Charly’s vingers knepen als -de bekken van een nijptang. -</p> -<p>Toen greep de roerganger, die dreigde te stikken, naar zijn mes, maar hij was te laat. -Charly liet een oogenblik los en gaf den man zulk een geweldigen stoot tegen de kin, -dat hij als een blok omviel en bewusteloos bleef liggen. -</p> -<p>Dadelijk had Else Teichmann haar plaats aan het stuurrad ingenomen. -</p> -<p>Niemand had iets van den overval gemerkt. -</p> -<p>Men hoorde niets dan het luide gesnork van de bemanning, voor zoover die aan het dek -was gebleven. -</p> -<p>Charly ijlde nu haastig naar de plek, waar de vier vrouwen in groote onrust bijeen -waren blijven staan, en deelde hen op gedempten toon mede, wat zij te doen hadden. -</p> -<p>De zee was gelukkig heel kalm en er bestond volstrekt geen vrees dat men met de motorsloep -gevaar voor omslaan zou loopen. Bovendien moesten de politiebooten uit Varna of een -andere haven nu reeds onderweg zijn en het kon niet langer dan eenige uren duren voor -zij het kaperschip hadden ingehaald, dat nu machteloos op de golven dreef. -</p> -<p>Zoo snel zij konden begaven de vrouwen zich aan boord van het motorschip. -</p> -<p>Zij zouden voorloopig onder zeil verborgen blijven, wegens hun lichte japonnen, die -haar ten ontijde zouden kunnen verraden. -</p> -<p>Zoodra dit geschied was, liet Charly een zacht gefluit hooren en dadelijk stond het -dappere jonge meisje naast hem. -</p> -<p>Het schip was nu geheel stuurloos. -</p> -<p>Charly en Else maakten snel de takels los en met behulp van de lieren lieten zij de -sloep buiten boord zakken. Het was een oogenblik van de hoogste spanning. -</p> -<p>Ieder oogenblik kon het gerucht van den stalen kabel over de zware schijven worden -gehoord. -</p> -<p>De boot had bijna de oppervlakte van de golven bereikt, toen de machinist luid schreeuwend -en vloekend de trappen kwam opstormen. -</p> -<p>„Vlug, vlug,” beval Charly opgewonden. „Aanstonds brult die kerel het geheele schip -bijeen.” -</p> -<p>De motorboot dreef nu op het water en het schip lag nu zoo goed als geheel stil. -</p> -<p>Het geraas van de machine had geheel opgehouden. -</p> -<p>Op het achterschip scheen eindelijk beweging te komen onder de beschonken manschappen. -</p> -<p>Boven alles uit hoorde men de razende en tierende stem van den machinist, die om den -eersten stuurman scheen te roepen. -</p> -<p>Snelle voetstappen weerklonken. -</p> -<p>Blijkbaar begreep men aan boord van de motorboot nog steeds niet den waren aard van -het ongeluk dat geschied was. -</p> -<p>En daaraan zouden Charly en de vijf geredde vrouwen zeer waarschijnlijk hun redding -te danken hebben. -</p> -<p>Vliegensvlug hadden Else en Charly ieder een van de stalen kabels gegrepen en lieten -zich nu in de motorsloep afzakken. -</p> -<p>Dadelijk zette Charly zich aan het kleine stuurrad en haalde den hefboom over, die -de motor in beweging bracht, terwijl het jonge meisje met den bootshaak de sloep afzette -van het groote schip. De motor sloeg aan. -</p> -<p>Maar het geluid klonk helder en duidelijk over het stille water. -</p> -<p>Dadelijk ontstond aan boord van de motorboot een geweldig geschreeuw. -</p> -<p>Woedende vloeken werden vernomen. -</p> -<p>Voetstappen stormden over het dek. -</p> -<p>Het scheen of de schrik en de woede eensklaps de gansche bemanning weder nuchter had -gemaakt. -</p> -<p>Allerlei bevelen werden door elkander gebruld en eenige oogenblikken heerschte aan -boord van het schip een hopelooze verwarring. -</p> -<p>Charly haastte zich hiervan gebruik te maken door de sloep zoo hard mogelijk te laten -loopen en zich in de duisternis aan iedere vervolging te onttrekken, indien die al -mogelijk ware geweest. -</p> -<p>Maar dit was niet mogelijk, want Charly had er zorg voor gedragen, dat hij de vlet, -het eenige andere <span class="pageNum" id="pb30">[<a href="#pb30">30</a>]</span>vaartuigje, dat zich aan boord van de motorboot bevond en dat van een aanhangmotor -voorzien kon worden, onbruikbaar had gemaakt, door de stop uit den bodem te trekken, -zoodat het ranke scheepje bij het te water laten dadelijk zou volloopen en zinken. -Dit geschiedde dan ook inderdaad en eindelijk schenen de bandieten te beseffen, wat -er aan de hand was. -</p> -<p>Zij hadden natuurlijk de gebonden en bewustelooze officieren ontdekt en eveneens de -ontvluchting van de vrouwen. -</p> -<p>Onder een helsch geschreeuw van woede vuurden de bandieten in alle richtingen in den -blinde over de golven, want van de motorsloep was niets meer te bespeuren. -</p> -<p>Zij konden dus alleen afgaan op het snel afnemende geraas van de motor. -</p> -<p>Daarop zetten zij de vlet uit; maar aanstonds liep het scheepje vol water en verdween -onder de golven, voor de verraste bandieten tijd hadden gevonden het weder aan de -davits te bevestigen en op te hangen. -</p> -<p>En nu was de motorboot weerloos en machteloos. Het zou op zijn minst een vollen dag -duren voor de schade aan de machine hersteld was, en alle booten waren verdwenen. -</p> -<p>Intusschen voer de sloep snel buiten het bereik van de geweren en de revolvers der -razende Bolsjewisten. -</p> -<p>Twee van de vrouwen waren van ontroering en schrik flauw gevallen en Else Teichmann -en Susanne Chaumont moesten te hulp komen. -</p> -<p>De anderen waren alleen maar hongerig en leden door dorst. -</p> -<p>En toch zouden de vluchtelingen nog geruimen tijd moeten wachten, alvorens zij honger -en dorst zouden kunnen stillen. -</p> -<p>Charly liet de sloep nog eenigen tijd doorvaren tot hij niets meer hoorde, zelfs niet -van het schieten en zette toen de motor af om een onderzoekingstocht op het vaartuig -te ondernemen. -</p> -<p>En tot zijn vreugde vond hij tenslotte in de cockpit een vaatje drinkwater en een -bus scheepsbeschuit, welke de bandieten daar waarschijnlijk in geval van nood gereed -hielden. -</p> -<p>Nu kon men tenminste de uitgeputte krachten herstellen. -</p> -<p>De uren verliepen en langzaam brak de dag aan. -</p> -<p>Om drie uur kon men reeds vrij duidelijk op grooten afstand zien. -</p> -<p>Een kwartier later slaakte Else een kreet en wees in de verte naar een zwart voorwerp. -</p> -<p>Het was de motorboot van de bandieten, die daar hulpeloos rond dreef. -</p> -<p>En bijna op hetzelfde oogenblik nam het geoefende oog van Charly Brand aan den gezichtseinder -een drietal vaartuigen waar, die in snelle vaart naderden. Eenige minuten later, toen -de dag voller was aangebroken, onderscheidde hij den vorm der naderende schepen. Het -waren twee torpedojagers en een snelle havenboot van de politie. Allen voerden de -Roemeensche vlag. -</p> -<p>Zijn draadloos bericht had dus doel getroffen. -</p> -<p>Met een juichkreet richtte Else, die de schepen eveneens gezien had, zich op en zwaaide -met haar zakdoek. -</p> -<p>Er verliep nog een kwartier en toen kon men zelfs met het bloote oog de personen op -het dek der te hulp snellende schepen onderscheiden. -</p> -<p>Nog eenige minuten en de beide vaartuigen lagen langszij. -</p> -<p>Dadelijk werden de vrouwen overgescheept en daarop kon Charly zich aan de borst van -zijn vriend werpen. -</p> -<p>Raffles was meer ontroerd dan hij wilde laten blijken, en drukte Charly de hand, alsof -hij haar wilde verbrijzelen. -</p> -<p>Wat Henderson betreft, het scheelde weinig of de brave kerel was van opwinding en -vreugde in tranen uitgebarsten. -</p> -<p>Maar diep ontroerend was het weerzien tusschen de vrouwen en hun echtgenooten en vaders, -die allen te Varna aan wal bleken te zijn gegaan. Het voorbeeld van Raffles volgend, -en die door hem aanstonds op de hoogte waren gebracht na de ontvangst van het radiogram—door -Charly afgezonden—het toeval had gewild, dat de ongelukkige mannen en vaders, als -het ware door een soort instinct daartoe aangedreven, hun intrek in hetzelfde hotel -hadden genomen, waar Raffles vertoefde. -</p> -<p>Intusschen waren de beide torpedojagers vlug voort gevaren, de kanonnen dreigend op -het kaperschip gericht, nadat Charly door den scheepsroeper den kapitein had toegeroepen, -dat het schip onmogelijk kon ontkomen. -</p> -<p>Het duurde dan ook niet lang of alle bandieten, <span class="pageNum" id="pb31">[<a href="#pb31">31</a>]</span>die wel inzagen, dat tegenstand vruchteloos was, waren aan boord van de twee oorlogsschepen -in de boeien gesloten, terwijl het met buit beladen schip door een der torpedojagers -op sleeptouw werd genomen. -</p> -<p>Daarop werd de terugreis naar Varna aanvaard. -</p> -<p>Onbeschrijfelijk was de vreugde die er aan boord van de motorboot heerschte en Charly -had de grootste moeite zich aan alle loftuitingen te onttrekken. Maar op eenige mijlen -voor Varna geschiedde er nog iets onverwachts.… -</p> -<p>De op sleeptouw genomen motorboot begon te zinken. -</p> -<p>„De schurken! Zij hebben een lek in den bodem gemaakt, uit louter wraak,” kreet Henderson -woedend. -</p> -<p>„Dat schijnt wel zoo Henderson,” zeide Raffles. „De motorboot zinkt tenminste snel.” -</p> -<p>Dadelijk keerde een der torpedojagers naar het geladen schip terug om te trachten -het lek nog te stoppen, maar zij kwam te laat. -</p> -<p>Zij moesten zich zelfs haasten uit de zuiging van het zinkende schip weg te komen.… -</p> -<p>Toen ging de motorboot met zijn lading van goud en juweelen naar den kelder. -</p> -<p>Raffles had schijnbaar onverschillig toegezien. -</p> -<p>Maar toen er niets meer van het schip te zien was, fluisterde hij Charly toe: -</p> -<p>„Wij zullen eens goed onthouden, waar het schip gezonken is, men kan nooit weten.”.… -</p> -</div> -</div> -</div> -<div class="back"> -<div class="div1 notice"><span class="pageNum">[<a href="#toc">Inhoud</a>]</span><div class="divBody"> -<p class="first center">De volgende aflevering (No. 373) bevat: -</p> -<p class="center xxl">De Krankzinnige. -</p> -</div> -</div> -<div class="div1 advertisement"><span class="pageNum">[<a href="#toc">Inhoud</a>]</span><div class="divBody"> -<p class="first"></p> -<div class="figure img-rncbwidth"><img src="images/ad-rncb.png" alt="" width="689" height="720"></div><p> -</p> -<p class="xd31e1066">In den<br> -<span class="xd31e1070">ROMAN-, BOEK- EN KUNSTHANDEL,</span><br> -Singel 326, Amsterdam, -</p> -<p>verschijnen wekelijks twee afleveringen, onderscheidenlijk van -</p> -<div class="table"> -<table class="tbl.rncb"> -<tr> -<td class="xd31e1077 cellLeft cellTop"> -<p class="first xd31e1081"><b>RAFFLES</b> -</p> -<p class="xd31e1085">ook wel genaamd LORD LISTER, de gentleman-dief, in fraai gekleurden omslag. -</p> -<p class="xd31e1066">25 cents per nummer. -</p> -<p class="xd31e1085">Elk nummer een afgerond verhaal. -</p> -</td> -<td class="xd31e1077 cellRight cellTop xd31e1091"> -<p class="first xd31e1081"><b>NICK CARTER,</b> -</p> -<p class="xd31e1085">sensationeele detective-verhalen, in fraai gekleurden omslag. -</p> -<p class="xd31e1066">20 cents per nummer. -</p> -<p class="xd31e1085">Elk nummer een afgerond verhaal. -</p> -</td> -</tr> -<tr> -<td colspan="2" class="colspan xd31e1077 cellLeft cellRight cellBottom"> -<p class="first xd31e1081"><b>BUFFALO-BILL.</b> -</p> -<p class="xd31e1085">De avonturen van den grooten woudlooper door hem zelf verteld in fraai gekleurden -omslag. -</p> -<p class="xd31e1066">20 cents per nummer. -</p> -<p class="xd31e1085">Elk nummer een afgerond verhaal.</p> -</td> -</tr> -</table> -</div><p> -</p> -<p class="xd31e1066">Ook verkrijgbaar aan de Spoorwegen, Kiosken en door den Boekhandel. -</p> -<p class="xd31e1081">Tegen inzending van het bedrag per postwissel franco toezending -</p> -</div> -</div> -<div class="div1 advertisement"><span class="pageNum">[<a href="#toc">Inhoud</a>]</span><div class="divBody"> -<p class="first"></p> -<div class="figure ad-dubec3-imgwidth"><img src="images/dubec-no-3.png" alt="Cigarettes
Dubec No. 3
Bouts d’Or
Distinction Royale 1895" width="562" height="720"></div><p> -</p> -<p class="xd31e1133">DUBEC No. 3 -</p> -<p class="xd31e1081">GOUD EN KURK -</p> -<p class="xd31e1137">BESTE 3 CTS. CIGARET -</p> -<p class="xd31e1066">GEMAAKT VAN HEERLIJKE<br> -ECHT TURKSCHE TABAK -</p> -<p class="xd31e1143">CIGARETTENFABRIEK <b>J. van KERCKHOF</b> -</p> -<p class="xd31e1085">GEVESTIGD 1885 -</p> -</div> -</div> -<div class="div1" id="toc"> -<h2 class="main">Inhoudsopgave</h2> -<table summary="Inhoudsopgave"> -<tr id="ch1.toc"> -<td class="tocDivNum">I. </td> -<td class="tocDivTitle"><a href="#ch1">De „President Carnot”.</a></td> -<td class="tocPageNum"><a class="pageref" href="#ch1">1</a></td> -</tr> -<tr id="ch2.toc"> -<td class="tocDivNum">II. </td> -<td class="tocDivTitle"><a href="#ch2">In handen der Bolsjewisten.</a></td> -<td class="tocPageNum"><a class="pageref" href="#ch2">5</a></td> -</tr> -<tr id="ch3.toc"> -<td class="tocDivNum">III. </td> -<td class="tocDivTitle"><a href="#ch3">De aftocht.</a></td> -<td class="tocPageNum"><a class="pageref" href="#ch3">8</a></td> -</tr> -<tr id="ch4.toc"> -<td class="tocDivNum">IV. </td> -<td class="tocDivTitle"><a href="#ch4">Een gevaarvolle onderneming.</a></td> -<td class="tocPageNum"><a class="pageref" href="#ch4">12</a></td> -</tr> -<tr id="ch5.toc"> -<td class="tocDivNum">V. </td> -<td class="tocDivTitle"><a href="#ch5">Aan boord van de motorboot.</a></td> -<td class="tocPageNum"><a class="pageref" href="#ch5">16</a></td> -</tr> -<tr id="ch6.toc"> -<td class="tocDivNum">VI. </td> -<td class="tocDivTitle"><a href="#ch6">De strijd om een vrouw.</a></td> -<td class="tocPageNum"><a class="pageref" href="#ch6">20</a></td> -</tr> -<tr id="ch7.toc"> -<td class="tocDivNum">VII. </td> -<td class="tocDivTitle"><a href="#ch7">De marconist.</a></td> -<td class="tocPageNum"><a class="pageref" href="#ch7">23</a></td> -</tr> -<tr id="ch8.toc"> -<td class="tocDivNum">VIII. </td> -<td class="tocDivTitle"><a href="#ch8">De straf.</a></td> -<td class="tocPageNum"><a class="pageref" href="#ch8">27</a></td> -</tr> -</table> -</div> -<div class="transcriberNote"> -<h2 class="main">Colofon</h2> -<h3 class="main">Beschikbaarheid</h3> -<p class="first">Dit eBoek is voor kosteloos gebruik door iedereen overal, met vrijwel geen beperkingen -van welke soort dan ook. U mag het kopiëren, weggeven of hergebruiken onder de voorwaarden -van de Project Gutenberg Licentie in dit eBoek of on-line op <a class="seclink xd31e43" title="Externe link" href="https://www.gutenberg.org/">www.gutenberg.org</a>. -</p> -<p>Dit eBoek is geproduceerd door het on-line gedistribueerd correctieteam op <a class="seclink xd31e43" title="Externe link" href="https://www.pgdp.net/">www.pgdp.net</a>. -</p> -<h3 class="main">Metadata</h3> -<table class="colophonMetadata" summary="Metadata"> -<tr> -<td><b>Titel:</b></td> -<td>Lord Lister No. 372: Een Bolsjewistisch avontuur</td> -<td></td> -</tr> -<tr> -<td><b>Auteur:</b></td> -<td>Theo von Blankensee [Pseudoniem van Mathias Blank (1881–1928)]</td> -<td><a href="https://viaf.org/viaf/8133268/" class="seclink">Info</a></td> -</tr> -<tr> -<td><b>Auteur:</b></td> -<td>Felix Hageman (1877–1966)</td> -<td><a href="https://viaf.org/viaf/5168161211441040070000/" class="seclink">Info</a></td> -</tr> -<tr> -<td><b>Auteur:</b></td> -<td>Kurt Matull (1872–1930?)</td> -<td><a href="https://viaf.org/viaf/56770919/" class="seclink">Info</a></td> -</tr> -<tr> -<td><b>Aanmaakdatum bestand:</b></td> -<td>2022-09-08 19:57:49 UTC</td> -<td></td> -</tr> -<tr> -<td><b>Taal:</b></td> -<td>Nederlands (Spelling De Vries-Te Winkel)</td> -<td></td> -</tr> -<tr> -<td><b>Oorspronkelijke uitgiftedatum:</b></td> -<td>[1921]</td> -<td></td> -</tr> -<tr> -<td><b>Trefwoorden:</b></td> -<td>Detective and mystery stories -- Periodicals</td> -<td></td> -</tr> -<tr> -<td><b></b></td> -<td>Dime novels -- Periodicals</td> -<td></td> -</tr> -</table> -<h3 class="main">Codering</h3> -<p class="first">Dit boek is weergegeven in oorspronkelijke schrijfwijze. Afgebroken woorden aan het -einde van de regel zijn stilzwijgend hersteld. Kennelijke zetfouten in het origineel -zijn verbeterd. Deze verbeteringen zijn aangegeven in de colofon aan het einde van -dit boek.</p> -<h3 class="main">Documentgeschiedenis</h3> -<ul> -<li>2022-09-07 Begonnen. -</li> -</ul> -<h3 class="main">Verbeteringen</h3> -<p>De volgende verbeteringen zijn aangebracht in de tekst:</p> -<table class="correctionTable" summary="Overzicht van verbeteringen aangebracht in de tekst."> -<tr> -<th>Bladzijde</th> -<th>Bron</th> -<th>Verbetering</th> -<th>Bewerkingsafstand</th> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e107">1</a></td> -<td class="width40 bottom"> -[<i>Niet in bron</i>] -</td> -<td class="width40 bottom">,</td> -<td class="bottom">1</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e142">2</a></td> -<td class="width40 bottom">Roemeniers</td> -<td class="width40 bottom">Roemeniërs</td> -<td class="bottom">1 / 0</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e145">2</a></td> -<td class="width40 bottom">Sjechen</td> -<td class="width40 bottom">Tsjechen</td> -<td class="bottom">2</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e148">2</a></td> -<td class="width40 bottom">Armeniers</td> -<td class="width40 bottom">Armeniërs</td> -<td class="bottom">1 / 0</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e178">3</a>, <a class="pageref" href="#xd31e196">4</a>, <a class="pageref" href="#xd31e447">13</a></td> -<td class="width40 bottom"> -[<i>Niet in bron</i>] -</td> -<td class="width40 bottom">„</td> -<td class="bottom">1</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e230">5</a></td> -<td class="width40 bottom">Warna</td> -<td class="width40 bottom">Varna</td> -<td class="bottom">1</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e266">6</a></td> -<td class="width40 bottom">eigenllijk</td> -<td class="width40 bottom">eigenlijk</td> -<td class="bottom">1</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e278">7</a></td> -<td class="width40 bottom">er</td> -<td class="width40 bottom">en</td> -<td class="bottom">1</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e400">11</a></td> -<td class="width40 bottom">slakte</td> -<td class="width40 bottom">slaakte</td> -<td class="bottom">1</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e462">13</a></td> -<td class="width40 bottom">Teichman</td> -<td class="width40 bottom">Teichmann</td> -<td class="bottom">1</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e506">15</a></td> -<td class="width40 bottom">zorgd</td> -<td class="width40 bottom">zorgt</td> -<td class="bottom">1</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e523">16</a></td> -<td class="width40 bottom">teineinde</td> -<td class="width40 bottom">teneinde</td> -<td class="bottom">1</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e553">17</a></td> -<td class="width40 bottom">stuurraad</td> -<td class="width40 bottom">stuurrad</td> -<td class="bottom">1</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e558">17</a></td> -<td class="width40 bottom">amusseeren</td> -<td class="width40 bottom">amuseeren</td> -<td class="bottom">1</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e565">17</a></td> -<td class="width40 bottom">lievertjes</td> -<td class="width40 bottom">lieverdjes</td> -<td class="bottom">1</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e608">18</a></td> -<td class="width40 bottom">Webson</td> -<td class="width40 bottom">Wesson</td> -<td class="bottom">1</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e718">22</a></td> -<td class="width40 bottom">opknoppen</td> -<td class="width40 bottom">opknopen</td> -<td class="bottom">1</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e779">24</a></td> -<td class="width40 bottom">en</td> -<td class="width40 bottom">een</td> -<td class="bottom">1</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e782">24</a></td> -<td class="width40 bottom">omlag</td> -<td class="width40 bottom">omlaag</td> -<td class="bottom">1</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e833">25</a></td> -<td class="width40 bottom">Dan</td> -<td class="width40 bottom">Dat</td> -<td class="bottom">1</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e843">25</a></td> -<td class="width40 bottom">steintafel</td> -<td class="width40 bottom">seintafel</td> -<td class="bottom">1</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e851">25</a></td> -<td class="width40 bottom">tellen</td> -<td class="width40 bottom">stellen</td> -<td class="bottom">1</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e856">25</a></td> -<td class="width40 bottom">toesten</td> -<td class="width40 bottom">toetsen</td> -<td class="bottom">2</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e871">25</a></td> -<td class="width40 bottom">allerlijl</td> -<td class="width40 bottom">allerijl</td> -<td class="bottom">1</td> -</tr> -<tr> -<td class="width20"><a class="pageref" href="#xd31e889">26</a></td> -<td class="width40 bottom">machinst</td> -<td class="width40 bottom">machinist</td> -<td class="bottom">1</td> -</tr> -</table> -</div> -</div> -<div lang='en' xml:lang='en'> -<div style='display:block; margin-top:4em'>*** END OF THE PROJECT GUTENBERG EBOOK <span lang='nl' xml:lang='nl'>LORD LISTER NO. 0372: EEN BOLSJEWISTISCH AVONTUUR</span> ***</div> -<div style='text-align:left'> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -Updated editions will replace the previous one—the old editions will -be renamed. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -Creating the works from print editions not protected by U.S. copyright -law means that no one owns a United States copyright in these works, -so the Foundation (and you!) can copy and distribute it in the United -States without permission and without paying copyright -royalties. Special rules, set forth in the General Terms of Use part -of this license, apply to copying and distributing Project -Gutenberg™ electronic works to protect the PROJECT GUTENBERG™ -concept and trademark. Project Gutenberg is a registered trademark, -and may not be used if you charge for an eBook, except by following -the terms of the trademark license, including paying royalties for use -of the Project Gutenberg trademark. If you do not charge anything for -copies of this eBook, complying with the trademark license is very -easy. You may use this eBook for nearly any purpose such as creation -of derivative works, reports, performances and research. Project -Gutenberg eBooks may be modified and printed and given away—you may -do practically ANYTHING in the United States with eBooks not protected -by U.S. copyright law. Redistribution is subject to the trademark -license, especially commercial redistribution. -</div> - -<div style='margin-top:1em; font-size:1.1em; text-align:center'>START: FULL LICENSE</div> -<div style='text-align:center;font-size:0.9em'>THE FULL PROJECT GUTENBERG LICENSE</div> -<div style='text-align:center;font-size:0.9em'>PLEASE READ THIS BEFORE YOU DISTRIBUTE OR USE THIS WORK</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -To protect the Project Gutenberg™ mission of promoting the free -distribution of electronic works, by using or distributing this work -(or any other work associated in any way with the phrase “Project -Gutenberg”), you agree to comply with all the terms of the Full -Project Gutenberg™ License available with this file or online at -www.gutenberg.org/license. -</div> - -<div style='display:block; font-size:1.1em; margin:1em 0; font-weight:bold'> -Section 1. General Terms of Use and Redistributing Project Gutenberg™ electronic works -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.A. By reading or using any part of this Project Gutenberg™ -electronic work, you indicate that you have read, understand, agree to -and accept all the terms of this license and intellectual property -(trademark/copyright) agreement. If you do not agree to abide by all -the terms of this agreement, you must cease using and return or -destroy all copies of Project Gutenberg™ electronic works in your -possession. If you paid a fee for obtaining a copy of or access to a -Project Gutenberg™ electronic work and you do not agree to be bound -by the terms of this agreement, you may obtain a refund from the person -or entity to whom you paid the fee as set forth in paragraph 1.E.8. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.B. “Project Gutenberg” is a registered trademark. It may only be -used on or associated in any way with an electronic work by people who -agree to be bound by the terms of this agreement. There are a few -things that you can do with most Project Gutenberg™ electronic works -even without complying with the full terms of this agreement. See -paragraph 1.C below. There are a lot of things you can do with Project -Gutenberg™ electronic works if you follow the terms of this -agreement and help preserve free future access to Project Gutenberg™ -electronic works. See paragraph 1.E below. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.C. The Project Gutenberg Literary Archive Foundation (“the -Foundation” or PGLAF), owns a compilation copyright in the collection -of Project Gutenberg™ electronic works. Nearly all the individual -works in the collection are in the public domain in the United -States. If an individual work is unprotected by copyright law in the -United States and you are located in the United States, we do not -claim a right to prevent you from copying, distributing, performing, -displaying or creating derivative works based on the work as long as -all references to Project Gutenberg are removed. Of course, we hope -that you will support the Project Gutenberg™ mission of promoting -free access to electronic works by freely sharing Project Gutenberg™ -works in compliance with the terms of this agreement for keeping the -Project Gutenberg™ name associated with the work. You can easily -comply with the terms of this agreement by keeping this work in the -same format with its attached full Project Gutenberg™ License when -you share it without charge with others. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.D. The copyright laws of the place where you are located also govern -what you can do with this work. Copyright laws in most countries are -in a constant state of change. If you are outside the United States, -check the laws of your country in addition to the terms of this -agreement before downloading, copying, displaying, performing, -distributing or creating derivative works based on this work or any -other Project Gutenberg™ work. The Foundation makes no -representations concerning the copyright status of any work in any -country other than the United States. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.E. Unless you have removed all references to Project Gutenberg: -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.E.1. The following sentence, with active links to, or other -immediate access to, the full Project Gutenberg™ License must appear -prominently whenever any copy of a Project Gutenberg™ work (any work -on which the phrase “Project Gutenberg” appears, or with which the -phrase “Project Gutenberg” is associated) is accessed, displayed, -performed, viewed, copied or distributed: -</div> - -<blockquote> - <div style='display:block; margin:1em 0'> - This eBook is for the use of anyone anywhere in the United States and most - other parts of the world at no cost and with almost no restrictions - whatsoever. You may copy it, give it away or re-use it under the terms - of the Project Gutenberg License included with this eBook or online - at <a href="https://www.gutenberg.org">www.gutenberg.org</a>. If you - are not located in the United States, you will have to check the laws - of the country where you are located before using this eBook. - </div> -</blockquote> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.E.2. If an individual Project Gutenberg™ electronic work is -derived from texts not protected by U.S. copyright law (does not -contain a notice indicating that it is posted with permission of the -copyright holder), the work can be copied and distributed to anyone in -the United States without paying any fees or charges. If you are -redistributing or providing access to a work with the phrase “Project -Gutenberg” associated with or appearing on the work, you must comply -either with the requirements of paragraphs 1.E.1 through 1.E.7 or -obtain permission for the use of the work and the Project Gutenberg™ -trademark as set forth in paragraphs 1.E.8 or 1.E.9. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.E.3. If an individual Project Gutenberg™ electronic work is posted -with the permission of the copyright holder, your use and distribution -must comply with both paragraphs 1.E.1 through 1.E.7 and any -additional terms imposed by the copyright holder. Additional terms -will be linked to the Project Gutenberg™ License for all works -posted with the permission of the copyright holder found at the -beginning of this work. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.E.4. Do not unlink or detach or remove the full Project Gutenberg™ -License terms from this work, or any files containing a part of this -work or any other work associated with Project Gutenberg™. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.E.5. Do not copy, display, perform, distribute or redistribute this -electronic work, or any part of this electronic work, without -prominently displaying the sentence set forth in paragraph 1.E.1 with -active links or immediate access to the full terms of the Project -Gutenberg™ License. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.E.6. You may convert to and distribute this work in any binary, -compressed, marked up, nonproprietary or proprietary form, including -any word processing or hypertext form. However, if you provide access -to or distribute copies of a Project Gutenberg™ work in a format -other than “Plain Vanilla ASCII” or other format used in the official -version posted on the official Project Gutenberg™ website -(www.gutenberg.org), you must, at no additional cost, fee or expense -to the user, provide a copy, a means of exporting a copy, or a means -of obtaining a copy upon request, of the work in its original “Plain -Vanilla ASCII” or other form. Any alternate format must include the -full Project Gutenberg™ License as specified in paragraph 1.E.1. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.E.7. Do not charge a fee for access to, viewing, displaying, -performing, copying or distributing any Project Gutenberg™ works -unless you comply with paragraph 1.E.8 or 1.E.9. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.E.8. You may charge a reasonable fee for copies of or providing -access to or distributing Project Gutenberg™ electronic works -provided that: -</div> - -<div style='margin-left:0.7em;'> - <div style='text-indent:-0.7em'> - • You pay a royalty fee of 20% of the gross profits you derive from - the use of Project Gutenberg™ works calculated using the method - you already use to calculate your applicable taxes. The fee is owed - to the owner of the Project Gutenberg™ trademark, but he has - agreed to donate royalties under this paragraph to the Project - Gutenberg Literary Archive Foundation. Royalty payments must be paid - within 60 days following each date on which you prepare (or are - legally required to prepare) your periodic tax returns. Royalty - payments should be clearly marked as such and sent to the Project - Gutenberg Literary Archive Foundation at the address specified in - Section 4, “Information about donations to the Project Gutenberg - Literary Archive Foundation.” - </div> - - <div style='text-indent:-0.7em'> - • You provide a full refund of any money paid by a user who notifies - you in writing (or by e-mail) within 30 days of receipt that s/he - does not agree to the terms of the full Project Gutenberg™ - License. You must require such a user to return or destroy all - copies of the works possessed in a physical medium and discontinue - all use of and all access to other copies of Project Gutenberg™ - works. - </div> - - <div style='text-indent:-0.7em'> - • You provide, in accordance with paragraph 1.F.3, a full refund of - any money paid for a work or a replacement copy, if a defect in the - electronic work is discovered and reported to you within 90 days of - receipt of the work. - </div> - - <div style='text-indent:-0.7em'> - • You comply with all other terms of this agreement for free - distribution of Project Gutenberg™ works. - </div> -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.E.9. If you wish to charge a fee or distribute a Project -Gutenberg™ electronic work or group of works on different terms than -are set forth in this agreement, you must obtain permission in writing -from the Project Gutenberg Literary Archive Foundation, the manager of -the Project Gutenberg™ trademark. Contact the Foundation as set -forth in Section 3 below. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.F. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.F.1. Project Gutenberg volunteers and employees expend considerable -effort to identify, do copyright research on, transcribe and proofread -works not protected by U.S. copyright law in creating the Project -Gutenberg™ collection. Despite these efforts, Project Gutenberg™ -electronic works, and the medium on which they may be stored, may -contain “Defects,” such as, but not limited to, incomplete, inaccurate -or corrupt data, transcription errors, a copyright or other -intellectual property infringement, a defective or damaged disk or -other medium, a computer virus, or computer codes that damage or -cannot be read by your equipment. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.F.2. LIMITED WARRANTY, DISCLAIMER OF DAMAGES - Except for the “Right -of Replacement or Refund” described in paragraph 1.F.3, the Project -Gutenberg Literary Archive Foundation, the owner of the Project -Gutenberg™ trademark, and any other party distributing a Project -Gutenberg™ electronic work under this agreement, disclaim all -liability to you for damages, costs and expenses, including legal -fees. YOU AGREE THAT YOU HAVE NO REMEDIES FOR NEGLIGENCE, STRICT -LIABILITY, BREACH OF WARRANTY OR BREACH OF CONTRACT EXCEPT THOSE -PROVIDED IN PARAGRAPH 1.F.3. YOU AGREE THAT THE FOUNDATION, THE -TRADEMARK OWNER, AND ANY DISTRIBUTOR UNDER THIS AGREEMENT WILL NOT BE -LIABLE TO YOU FOR ACTUAL, DIRECT, INDIRECT, CONSEQUENTIAL, PUNITIVE OR -INCIDENTAL DAMAGES EVEN IF YOU GIVE NOTICE OF THE POSSIBILITY OF SUCH -DAMAGE. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.F.3. LIMITED RIGHT OF REPLACEMENT OR REFUND - If you discover a -defect in this electronic work within 90 days of receiving it, you can -receive a refund of the money (if any) you paid for it by sending a -written explanation to the person you received the work from. If you -received the work on a physical medium, you must return the medium -with your written explanation. The person or entity that provided you -with the defective work may elect to provide a replacement copy in -lieu of a refund. If you received the work electronically, the person -or entity providing it to you may choose to give you a second -opportunity to receive the work electronically in lieu of a refund. If -the second copy is also defective, you may demand a refund in writing -without further opportunities to fix the problem. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.F.4. Except for the limited right of replacement or refund set forth -in paragraph 1.F.3, this work is provided to you ‘AS-IS’, WITH NO -OTHER WARRANTIES OF ANY KIND, EXPRESS OR IMPLIED, INCLUDING BUT NOT -LIMITED TO WARRANTIES OF MERCHANTABILITY OR FITNESS FOR ANY PURPOSE. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.F.5. Some states do not allow disclaimers of certain implied -warranties or the exclusion or limitation of certain types of -damages. If any disclaimer or limitation set forth in this agreement -violates the law of the state applicable to this agreement, the -agreement shall be interpreted to make the maximum disclaimer or -limitation permitted by the applicable state law. The invalidity or -unenforceability of any provision of this agreement shall not void the -remaining provisions. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -1.F.6. INDEMNITY - You agree to indemnify and hold the Foundation, the -trademark owner, any agent or employee of the Foundation, anyone -providing copies of Project Gutenberg™ electronic works in -accordance with this agreement, and any volunteers associated with the -production, promotion and distribution of Project Gutenberg™ -electronic works, harmless from all liability, costs and expenses, -including legal fees, that arise directly or indirectly from any of -the following which you do or cause to occur: (a) distribution of this -or any Project Gutenberg™ work, (b) alteration, modification, or -additions or deletions to any Project Gutenberg™ work, and (c) any -Defect you cause. -</div> - -<div style='display:block; font-size:1.1em; margin:1em 0; font-weight:bold'> -Section 2. Information about the Mission of Project Gutenberg™ -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -Project Gutenberg™ is synonymous with the free distribution of -electronic works in formats readable by the widest variety of -computers including obsolete, old, middle-aged and new computers. It -exists because of the efforts of hundreds of volunteers and donations -from people in all walks of life. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -Volunteers and financial support to provide volunteers with the -assistance they need are critical to reaching Project Gutenberg™’s -goals and ensuring that the Project Gutenberg™ collection will -remain freely available for generations to come. In 2001, the Project -Gutenberg Literary Archive Foundation was created to provide a secure -and permanent future for Project Gutenberg™ and future -generations. To learn more about the Project Gutenberg Literary -Archive Foundation and how your efforts and donations can help, see -Sections 3 and 4 and the Foundation information page at www.gutenberg.org. -</div> - -<div style='display:block; font-size:1.1em; margin:1em 0; font-weight:bold'> -Section 3. Information about the Project Gutenberg Literary Archive Foundation -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -The Project Gutenberg Literary Archive Foundation is a non-profit -501(c)(3) educational corporation organized under the laws of the -state of Mississippi and granted tax exempt status by the Internal -Revenue Service. The Foundation’s EIN or federal tax identification -number is 64-6221541. Contributions to the Project Gutenberg Literary -Archive Foundation are tax deductible to the full extent permitted by -U.S. federal laws and your state’s laws. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -The Foundation’s business office is located at 809 North 1500 West, -Salt Lake City, UT 84116, (801) 596-1887. Email contact links and up -to date contact information can be found at the Foundation’s website -and official page at www.gutenberg.org/contact -</div> - -<div style='display:block; font-size:1.1em; margin:1em 0; font-weight:bold'> -Section 4. Information about Donations to the Project Gutenberg Literary Archive Foundation -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -Project Gutenberg™ depends upon and cannot survive without widespread -public support and donations to carry out its mission of -increasing the number of public domain and licensed works that can be -freely distributed in machine-readable form accessible by the widest -array of equipment including outdated equipment. Many small donations -($1 to $5,000) are particularly important to maintaining tax exempt -status with the IRS. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -The Foundation is committed to complying with the laws regulating -charities and charitable donations in all 50 states of the United -States. Compliance requirements are not uniform and it takes a -considerable effort, much paperwork and many fees to meet and keep up -with these requirements. We do not solicit donations in locations -where we have not received written confirmation of compliance. To SEND -DONATIONS or determine the status of compliance for any particular state -visit <a href="https://www.gutenberg.org/donate/">www.gutenberg.org/donate</a>. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -While we cannot and do not solicit contributions from states where we -have not met the solicitation requirements, we know of no prohibition -against accepting unsolicited donations from donors in such states who -approach us with offers to donate. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -International donations are gratefully accepted, but we cannot make -any statements concerning tax treatment of donations received from -outside the United States. U.S. laws alone swamp our small staff. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -Please check the Project Gutenberg web pages for current donation -methods and addresses. Donations are accepted in a number of other -ways including checks, online payments and credit card donations. To -donate, please visit: www.gutenberg.org/donate -</div> - -<div style='display:block; font-size:1.1em; margin:1em 0; font-weight:bold'> -Section 5. General Information About Project Gutenberg™ electronic works -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -Professor Michael S. Hart was the originator of the Project -Gutenberg™ concept of a library of electronic works that could be -freely shared with anyone. For forty years, he produced and -distributed Project Gutenberg™ eBooks with only a loose network of -volunteer support. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -Project Gutenberg™ eBooks are often created from several printed -editions, all of which are confirmed as not protected by copyright in -the U.S. unless a copyright notice is included. Thus, we do not -necessarily keep eBooks in compliance with any particular paper -edition. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -Most people start at our website which has the main PG search -facility: <a href="https://www.gutenberg.org">www.gutenberg.org</a>. -</div> - -<div style='display:block; margin:1em 0'> -This website includes information about Project Gutenberg™, -including how to make donations to the Project Gutenberg Literary -Archive Foundation, how to help produce our new eBooks, and how to -subscribe to our email newsletter to hear about new eBooks. -</div> - -</div> -</div> -</body> -</html> diff --git a/old/68937-h/images/ad-rncb.png b/old/68937-h/images/ad-rncb.png Binary files differdeleted file mode 100644 index 8dbc564..0000000 --- a/old/68937-h/images/ad-rncb.png +++ /dev/null diff --git a/old/68937-h/images/dubec-no-3.png b/old/68937-h/images/dubec-no-3.png Binary files differdeleted file mode 100644 index 2b53511..0000000 --- a/old/68937-h/images/dubec-no-3.png +++ /dev/null diff --git a/old/68937-h/images/lordlister0372-front.jpg b/old/68937-h/images/lordlister0372-front.jpg Binary files differdeleted file mode 100644 index c8b8d49..0000000 --- a/old/68937-h/images/lordlister0372-front.jpg +++ /dev/null diff --git a/old/68937-h/images/p0372-01.png b/old/68937-h/images/p0372-01.png Binary files differdeleted file mode 100644 index baea17f..0000000 --- a/old/68937-h/images/p0372-01.png +++ /dev/null |
