initial commit of ebook 44666HEADmain

1 files changed, 1837 insertions, 0 deletions

diff --git a/44666-0.txt b/44666-0.txt
new file mode 100644
index 0000000..c0f7f4c
--- /dev/null
+++ b/44666-0.txt
@@ -0,0 +1,1837 @@
+*** START OF THE PROJECT GUTENBERG EBOOK 44666 ***
+
+Transcriber's Notes
+
+A few minor typographical errors have been corrected without notice.
+However, many grammatical errors and odd spellings have been left as
+in the original.
+
+
+
+
+SINGLE COPIES PRICE FOURPENCE NET.
+
+21. (Vol. II., No. 7.)
+
+_Julio. 1905_
+
+  THE
+  ESPERANTIST
+
+  La Esperanta Gazeto por la
+  Propagando de la Internacia Lingvo.
+
+ANNUAL SUBSCRIPTION: 3/- (4 francs; 1-1/2 roubles; 75 cents).
+
+Wholesale Agents: 41, Outer Temple, London, W.C.
+
+All Communications should be sent to THE EDITOR, 67, Kensington
+Gardens Square, London, W.
+
+
+
+
+CONTENTS.
+                                                    Page
+  Month by Month                                      97
+  Saved from Death (General Cox)                      98
+  An Almost Modern Hermit (E.W.)                     100
+  The Spanish Armada, Lord Macaulay
+    (translated by Ben Elmy)                         102
+  A Little Music, from Dan Leno
+    (translated by A. J. Hulme)                      103
+  Reminiscences, Part VII.
+    (Edward Metcalfe, M.A., Oxon)                    104
+  The Universal Congress at Boulogne                 105
+  The Four Henrys (A. Motteau)                       106
+  Notes on the Orient (Colonel H. K. Gordon)         107
+  Three Greenhorns (by 10549, N.Z.)                  108
+  A Bachelor's Notions on Shopping (by 9911)         110
+  An Esperanto Evercirculator (Dr. Martyn Westcott)  111
+  From New Zealand (Edward Young)                    112
+  Korsica, Seen from Italy (Clarence Bicknell)       112
+
+
+
+
+AVIZO GRAVA.
+
+La malnova firmo Buchanan, Scott & Co., fondita en la jaro 1870,
+prezentas siajn komplimentojn al la Esperantistaro kaj anoncas ke,
+post nelonge, interesa kaj enspeziga propono aperos en tiu ĉi spaco.
+Ĉiu Esperantisto, ĉu membro de la konata grupo aŭ kies nomo
+enskribiĝis en la Adresaro de D-ro Zamenhof, kiu volas akcepti
+tiun ĉi proponon povos samtempe ne nur ŝpari al si specialan
+rabaton sed ankaŭ antaŭenpuŝi la disvastigon de Esperanto.
+
+BUCHANAN, SCOTT & CO.,
+
+  Garthland Street,
+  Glasgow, Scotland.
+
+
+
+
+The Remington
+
+THE _UNIVERSAL_ TYPEWRITER.
+
+Just think of it!
+
+THE INTERNATIONAL MACHINE.
+
+_Unbound by ties of nationality:
+
+The common bond of union of all civilised peoples._
+
+The Remington can be supplied fitted for Esperanto.
+
+     * * *
+
+  THE REMINGTON TYPEWRITER COMPANY,
+  100, Gracechurch St., London, E.C.
+
+
+
+La Remington
+
+LA _UNIVERSALA_ SKRIBMAŜINO.
+
+Pripensu je tio!
+
+LA INTERNACIA MAŜINO.
+
+_Tute liberiĝita de naciaj ligiloj:
+
+La Komuna unuigilo por ĉiuj civilizitaj popoloj._
+
+La Remington estos liverita kun Esperantaj presliteroj.
+
+     * * *
+
+  LA REMINGTON TYPEWRITER KOMPANIO,
+  100, Gracechurch St., Londono, E.C.
+
+
+
+
+  ĈIUJ, NI POVOS
+  PARADIZON IRI.
+
+  Kiu bone trinkas,
+  Tiu bone dormas.
+  Kiu bone dormas,
+  Tiu ne pensas malbone.
+  Kiu ne pensas malbone,
+  Tiu certe ne pekas.
+  Nu, ĉar kiu ne pekas.
+  Paradizon eniros.
+  De nun, bone trinku.
+  Kaj vi paradizon iros.
+
+     * * *
+
+Por tio ĉi, oni devas aĉeti bonajn vinojn, kaj sin turni al:--
+Sro. Ch. Jadeau en Mercurey (S. & L.) France.
+
+
+
+
+The "Review of Reviews"
+
+  _Is the Best Magazine for Busy People.
+  And it is read by 'Esperanto' Students._
+
+The aim of this Magazine is to make the Best Thoughts of the Best
+Writers universally accessible at a Trifling Cost.
+
+The busiest and poorest in the community may here follow with
+intelligent interest the great movements of Contemporary History.
+
+  Post Free for Twelve Months, 8/6,
+  10 fr. 75 c., or 8.50 marks.
+
+Office: MOWBRAY HOUSE, NORFOLK ST. LONDON.
+
+
+
+
+FOR SALE.
+
+160 Guinea 'Broadwood' Grand Piano for £63. In fine condition;
+Rosewood. For all particulars write to The Editor.
+
+
+
+
+Correspondence Lessons in Esperanto
+
+ARE GIVEN BY
+
+Mr. A. MOTTEAU, Certified Teacher of Esperanto. 157, Earlham Grove.
+Forest Gate, London, E.
+
+_7/6 the Quarter._
+
+
+
+
+Adresareto de Personoj kiuj deziras Korespondadi.
+
+
+S-ro. G. L. Browne, Agento por Patentoj, 433, Birkbeck Bank
+Buildings, London, W.C. Korespondados Esperante pri Patentoj kaj
+ĉiuj aferoj.
+
+Frl. Mitchell, Acuba House, 65, Marquess Road, Canonbury, N.
+Kun alilanduloj por ilus. p-k.
+
+S-ro. W. Miles, Inĝeniero, 80, Station Road, Petersfield, Anglujo.
+Deziras kor. kun Esperantistoj per ilus. p-k. Tuj kaj ĉiam resp.
+
+S-ro. John Thompson, 52, Blake Street, Barrow-in-Furness, Anglujo.
+Nemetia forografanto. Deziras interŝ. kun Anglaj & fremdaj
+Esperantistoj fotajn vidaĵojn de Barrow, kontraŭ tiuj de iliaj
+urboj. Ĉiam respondos. Deziras renkonti Esperantistojn en Barrow.
+
+La Kosto de la Enskribo estas 6d. (70c. poŝtmarkoj).
+
+
+
+
+THE ESPERANTIST
+
+The Esperanto Gazette for the Spread of the International Language.
+
+  ABONPAGOJ ESTAS RICEVEBLAJ ĈE
+  SUBSCRIPTIONS SHOULD BE SENT TO
+
+  H. Bolingbroke Mudie. Esq., 67 Kensington Gardens Square, London. W.
+  AUSTRIA.--Sro. T. Cejka, Bystrice Hostyn, Moravia.
+  BELGIUM.--M. M. Seynaeve, 3, Rue de l'Avenir, Courtrai.
+  FRANCE.--Grupo Pariza, 28, rue Serpente, Paris.
+  GERMANY.--Doktoro Mybs, 68, Markt Strasse Altona, Elbe.
+  NEW ZEALAND.--Esperanto Society, P.O. Box 50, Auckland.
+  RUSSIA.--Societo Espero, Bol Podjaceskaja 24, log 12, St. Petersburg.
+  SWEDEN.--Sro. P. Ahlberg, 50, Döbelnsgatan, Stockholm.
+
+N.B.
+
+_Nepresitajn manuskriptojn la Redakcio resendos se oni aldonis
+poŝtmarkon._
+
+_Alsendatajn artikolojn la Redakcio laŭ bezono korektos._
+
+_Oni povas sendi la abonpagon per poŝtmarkoj, kiuj estas akceptataj
+laŭvaloro._
+
+_Oni sendu ĉiujn artikolojn, demandojn kaj avizojn al La Redaktoro,
+67, Kensington Gardens Square, London, W._
+
+N.B.
+
+21. [Vol. II., No. 7.]
+
+  Subscription, 3s. Per Annum.
+  Single Copies, 4d. net. Nos.
+  2 to 13. 6d. each; Later issues
+  4d. each, net.
+
+JULIO, 1905.
+
+
+
+
+MONATO POST MONATO.
+
+
+La Brita Esperanto Asocio havis, je la komenco de la monato, sian
+unuan duon-jar-kunvenon ĉe Essex Hall. Kolonelo Pollen, C.I.E.,
+V.D., LL.D., la Prezidanto, prezidis.
+
+Post interesa parolado kaj resumo de la financa situacio, kiu jam
+klariĝis aliloke, oni alvenis al la ĉefa devo de la kunsido--la
+konfirmo de la proponita regularo.
+
+Tiu ĉi regularo ja estis treege longega, kaj la komitato devas esti
+pripensinta ĉiajn eblajn okazojn. Enfine, post malmultaj plibonigoj,
+ili konfirmiĝis, kaj ĉiuj kiuj volas ilin legi, povas aĉeti ilin
+ĉe la B.E.A., 13, Arundel Street, Strand, W.C.
+
+Estas nia espero ke ĉiuj varmaj aprobantoj fariĝos Fratruloj de
+tiu Asocio. Ni mem tre kontente estus farintaj same; sed, kiam ni
+eltrovis, ke estus necese konstati ĉion, kion oni faris pri, pro,
+per kaj por Esperanto por pruvi, ke oni meritis la honoron, kaj
+ankaŭ devus trovi tri atestantojn por pruvi, ke oni estas sufiĉe
+respektinda, ni devis forlasi la proponon, kaj restas nur simpla
+membro, tamen ne malpli fervora pro tio!
+
+Ni kore esperas, ke la B.E.A. ne sendos tiun longegan regularon,
+k.t.p., al ĉiuj personoj, kiuj proponas aniĝi estonte, alie, se ni
+ne eraras, la B.E.A. trovos, ke iliaj eblaj estontaj membroj havos
+nek tempon, nek volon, tralegi la ĉion, kaj, sekve, neniam sendos la
+kotizaĵon!
+
+Inter la novaj eldonaĵoj ricevitaj dum Junio estis tre originala
+verketo, "Une heure d'Esperanto," verkita de la energia pro-blindula
+propagandisto Profesoro Cart. Ĝi estas diologo per la Franca
+lingvo, ĝis la alveno de "L'Etrangère," kiu parolas Esperante.
+Franc-legantaj Esperantistoj saĝe sendos 50c. al 33, rue Lacépède,
+Paris, por ricevi ĝin.
+
+S-ro Motteau nun pretigas tradukon de _Ŝi kliniĝas por Venki_,
+dramo de Sheridan. Ni esperas eldonigi ĝin antaŭ la Kongreso.
+Ĝi estas samkosta kun la _La Ventego_, kies unua Arta Eldono
+elĉerpiĝis. Oni do povas nune aĉeti la art-tukan eldonon, kun
+ilustraĵoj, je kosto 2f. 60c., afrankite.
+
+D-ro Martyn Westcott, kies nomo estas tiel bone konata pro liaj
+ŝatajaj rakontoj sur niaj paĝoj, verkis tradukon de la _Kristnaska
+Kanto_, de Dickens. Ĝi estas eldonota, kaj estos valora aldono al
+nia Internacia Biblioteko.
+
+Multaj samideanoj kontente lernos, ke la Londona Klubo havos sian
+unuan ekzamenon por Atesto pri Kapableco ĉe St. Bride's Institute,
+Fleet Street, Julion 7, je la sepa horo. Partoprenantoj je tiu ĉi
+unua Brita Ekzameno nur devos pagi 1f. 70c. (anstataŭ la kutiman
+3f.), kaj ni esperas ke la nomaro de granda nombro (almenaŭ de la
+Londonaj anoj) povos presiĝi antaŭ la venonta Kongreso. Tiuj, kiuj
+deziras ekzameniĝi, povas ricevi ĉiajn sciigojn de la B.E.A., 13,
+Arundel Street, W.C., kaj devos sendi siajn nomojn al la Hon. Sek. de
+la Londona Klubo, 14, Norfolk Street, Strand, antaŭ Julio 5.
+
+
+MONTH BY MONTH.
+
+
+The British Esperanto Association held, at the beginning of June, its
+first half-yearly meeting in the Essex Hall. Colonel Pollen, C.I.E.,
+V.D., LL.D., the President, was in the chair.
+
+After an interesting speech and a synopsis of the financial
+situation, which has been explained elsewhere, the chief purpose
+of the meeting was broached--the confirmation of the proposed
+regulations.
+
+This set of rules is indeed exceedingly lengthy, and the committee
+must have considered all sorts of emergencies! Finally, after a few
+amendments, they were confirmed, and all who desire to read them can
+purchase them from the B.E.A., 13, Arundel Street, W.C.
+
+It is our hope that all warm supporters will become Fellows of
+that Association. We ourselves would gladly have done so; but when
+we discovered that it would be necessary to declare all that one
+had done for Esperanto, in order to prove that the honour had been
+merited, and also to find three witnesses to prove one's adequate
+respectability, we had to forsake the intention and remain merely an
+ordinary member, but none the less devoted on that account!
+
+We heartily trust that the B.E.A. will not send this lengthy set
+of regulations, etc., to all persons proposing to become future
+members, otherwise, if we err not, the B.E.A. will find that their
+would-be future members will have neither the time nor the desire to
+wade through the lot, and, in consequence, will never send in the
+subscription.
+
+Among the new publications received in June was a most original
+little work, "An Hour of Esperanto" (_Horo pri kaj per Esperanto_),
+by Prof. Cart. It is a dialogue conducted in French, until the
+arrival of "The Foreigner," who speaks in Esperanto. Readers of
+French will wisely send 6d. to 33, rue Lacepede, Paris, to obtain it.
+
+Mr. Motteau is preparing a translation of Sheridan's drama, _She
+Stoops to Conquer_. We hope to publish it before the Congress. It is
+uniform with _The Tempest_, the Art Edition of which is sold out. One
+can, however, at present obtain the art-cloth edition, illustrated,
+for 2s. 2d., post free.
+
+Dr. Martyn Westcott, whose name is so well-known on account of his
+popular narratives in our pages, has translated Dickens' _Christmas
+Carol_. It is about to be published, and will be a valuable addition
+to our International Library.
+
+Many friends-in-Esperanto will gladly learn that the L.E.C. will hold
+its first examination for Proficiency at St. Bride's Institute, Bride
+Lane, Fleet Street, E.C., on July 7th, at 7 o'clock. Competitors in
+this first British Examination need pay only 1s. 4d. (instead of the
+usual 2s. 6d.), and we hope that the names of a goodly number (at
+any rate of the London members) may be printed before the coming
+Congress. Those desirous of being examined can obtain all information
+from the B.E.A., 13, Arundel Street, W.C., and must send in their
+names to the Hon Sec., London Esperanto Club, before July 5th.
+
+
+
+
+SAVITA DE MORTO.
+
+Originale verkita de Generalo George Cox.
+
+
+ĈAPITRO I.
+
+"Vi mankos la vaganaron, sinjoroj, se vi ne rapidos," ekkriis la
+hotelportisto, kiu staradis malantaŭ ni ĉe la eniro de la hotelo,
+portanta en mano tualetsakon kaj kelkajn paketojn.
+
+"Atendu momenton, dum mi kuras al la hotel-oficejo por ricevi mian
+monujon," diris la maljuna sinjoro.
+
+"Jen mi! tute preta!" li ekkriis post momento, lamirante al ni tra la
+koridoro tiel rapide kiel li povis, "estis tri cent livra bankbileto
+en mia monujo, tial mi pensis, ke estos pli senriske ĝin lasi en la
+oficejo, ĉar mi havis aferojn en la urbo hodiaŭ posttagmeze; kaj
+Londono ne estas la plej sendanĝera loko en la mondo ĉirkaŭporti
+en poŝo tri cent livrajn bankbiletojn! Ĉu ne vere?"
+
+"Apenaŭ," respondis mia frato, ridante, kiel ni ĉiuj tri rapidiris
+sur la fervojan trotuaron, sekvataj de la hotelportisto, "se mi havus
+unu, mi bone scias, ke mi ĝin perdus dum malpli ol kvin minutoj."
+
+"Dum kvin minutoj," ekkriis la maljuna sinjoro, turnante sin rapide.
+"Kiel?"
+
+"Nu! ĝi bruligus truon en mia poŝo," rediris mia frato.
+
+"Ha! ha!" li ridis. "Mi rememoros tion, kaj diros al mia edzino, kiam
+mi alvenos hejmen, ke mi perdis la monon, kiun Vilĉjo, mia filo,
+devus kunpreni kun li al Nova Zelando! Kia stato de turmento ŝi
+enestos! Kaj kiam ŝi estos fininta min demandi, kiam kaj kie mi ĝin
+perdis, kaj kiel mi povis esti tiel senzorga kaj malsaĝa." Tiam mi
+respondos, "Ĝi bruligis truon en mia poŝo!" "Ha! ha! kiel kolera
+ŝi estos, ke mi ŝercis pri tiel grava afero! kaj kiel Vilĉjo
+ridegos! Sed, jen estas la vagonaro. En kia klaso vi vojaĝas?" li
+diris al mi.
+
+"La dua," mi respondis.
+
+"Nu, mi do diros al vi adiaŭ, ĉar mi ĉiam vojaĝas en la unua. Ĉe
+mia tempo de vivo, mi trovas, ke mi devas doni al miaj maljunaj ostoj
+kiel eble plej multe da ripozo!"
+
+Mi tiom amuziĝis je la stranga maljunulo, ke mi diris: "Ho! ne. Mi
+kunvojaĝos kun vi, kaj pagos la kostdiferencon en Brighton."
+
+"Mi ne volas ke vi elpezu monon miakaŭze," li respondis.
+
+"Ho! ne signifas," mi diris, "estos nur bagatelo." Mi do lin sekvis
+en unuaklasan kupeon, kiu estis neokupata.
+
+La portisto enmetis la paketojn; mi diris adiaŭ al mia frato kaj
+sidigis min en angulo de la kupeo kontraŭ la maljuna sinjoro, kaj ni
+forveturis.
+
+
+ĈAPITRO II.
+
+Kaj nun, dum la vagonaro forrapidegas al Brighton, permesu al mi diri
+malmultajn vortojn pri mia familio kaj mi mem.
+
+Mia patro, maljuna generala oficiro, estis mortinta antaŭ kelkaj
+jaroj. Post lia morto, mia patrino, kiu havis nur sian vidvinan
+pension kaj proksimume centlivrojn ĉiujare, loĝis en Brighton,
+por pli ekonomie eduki miajn du fratinojn, unu el kiuj estis nun
+plenkreska, kaj la alia ĉe lernejo en la urbo. Mia pli maljuna kaj
+sola frato, Karlos, de kiu mi ĵus disiĝis ĉe la stacidomo, estis,
+antaŭ ne longe, tininta aranĝi siajn vespermanĝojn[1] ĉe la
+_Inner Temple_ (leĝa kolegio), kaj nun kredis sin plene sur vojo al
+elokventeca gloro!
+
+Pri mi mem, ĝi estu mallonge dirita, ke mi estis, antaŭ kelkaj
+monatoj, preninta mian B.A. gradon ĉe Cambridge. Unue mi estis
+difinita por la leĝoscienco, sed militama fervoro, nedube heridita
+de mia patro, kontraŭkuris la dezirojn de mia patrino, kaj mi
+malfacile ricevis ŝian konsenton ŝanĝi la robon por la glavo.
+Pro tiu ĉi celo, mi iris Londonon por prezenti min antaŭ komitato
+de eminentaj militkuracistoj ĉe Whitehall. Fiera pri miaj atletaj
+faroj en la universitato, mi uzas la okazon por diri al la tri gravaj
+eminentuloj, kiam ili demandis min pri mia sano, ke mi kredas ke ne
+estu multe da timo ke mi havu ian korpan malsanon, ĉar mi remis en
+la boato kiu estis "ĉefo de la rivero" lastan Majon ĉe Cambridge,
+kaj ankaŭ, ĉe Henley, en Julio gagnis diversajn boato-konkurojn.
+Miasurprize, ili min sciigis, ke tiaokaze, ili devas fari tre zorgan
+ekzamenon, ĉar atletaj sinjoroj ofte ne estas tiel sanaj, spire kaj
+membre, kiel ili mem imagas. Tial, anstataŭ supraĵa ekzameno, kiun
+mi atendis, me devis suferi severan provon. Oni igis min senvestigi,
+salti super benkojn, salteti jen per unu piedo, jen per la alia; mi
+devis legi per unu okulo, tiam per la alia; miaj dentoj, pulmoj,
+kruroj, brakoj, oreloj, manoj, piedoj, fakte mia tuta korpo estis
+zorgege ekzamenata, ĝis kiam mi ekpensis, ke mi estas ĉevalo
+vendota sub la serĉaj okuloj de bestokuracisto! Tamen, fine mi estis
+certigata bonsana kaj konvena aspiranto por pulvo kaj kuglo.
+
+Lasante _Whitehall_, mia militfervoro estis neniel estingata; ĉar
+mi tuj tutĝoje marŝis al la _Temple_ (leĝkolegio); allogis mian
+fraton de lia _Coke upon Littleton_ (leĝlibro), por ke li venu
+kun mi aĉeti turn-pafileton. Aĉetinte tiun ĉi, mi ordonis al la
+armilfaristo ke li sendu ĝin al la _Grosvenor Hotelo_, adresita al
+Sinjoro Georgo Middleton; kaj tiam, tial ke mia frato estas tro okupa
+por veni kun mi al mia tajloro, ni disiĝis, li promesante, ke li
+vespermanĝos kun mi en la hotelo je la sepa.
+
+Je la sepa mia frato alvenis, kaj ni sidiĝis ĉe tablo en la
+manĝoĉambro. Apude estis malgranda maljuna sinjoro, kiu, post
+kelkaj rimarkoj pri la vetero, varmeco de la ĉambro, kaj cetere,
+demandis ĉu li povas unuiĝi kun ni. Ni volonte konsentis, kaj li
+sidiĝis ĉe nia tablo.
+
+Li gajigis nin multe per siaj mallongaj lertaj skizoj de vivo kaj
+karaktero en preskaŭ ĉiu parto de la mondo. Evidente li estis homo
+kiu estis multege vojaĝinta, kaj ne estis forgesinta tion, kion
+li vidis. Tio ĉi, kune kun la iom kurioza, sagaca modo per kiu li
+rakontis siajn spertojn, igis lin plej agrabla kunulo, kaj mi multe
+ĝojis, kiam mi ektrovis ke ni estas vojaĝontaj al Brighton en sama
+vagonaro. Kaj nune, jen estas ni ambaŭ rapide forveturantaj po
+kvindek mejloj la horon al nia celo.
+
+(_Daŭrigota_).
+
+
+PIEDNOTO:
+
+[1] _Antaŭe, membro de universitato, post kiam li ricevis la gradon
+B.A. (Baccaloreus Artium), povis fariĝi advokato, sen plua ekzameno,
+se li varbis sin kiel membro de unu el la leĝaj kolegioj, kaj
+ĉeestis ĉe ne malpli ol kvar vespermanĝoj en la salono de sia
+kolegio. Tion ĉi oni nomis "manĝi vespermanĝojn."_
+
+
+
+
+PINO.
+
+El Hejne-Lermontov.
+
+
+  En nordo sovaĝa, sur nuda supraĵo
+    Balancas sin sola la pin',
+  Kaj dormas, vestita en neĝ' ŝutiĝanta,
+    Kaj revas pri sia fratin'.
+
+  Ŝi sonĝas, ke ploras sur monta krutaĵo,
+    En lando de suna surir',
+  En fremda dezerto kun sablo brulanta,
+    La palmo belega je mir'.
+
+Vs. Lojko.
+
+
+
+
+ERMITO PRESKAŬ MODERNA.
+
+Originale verkita de E.W.
+
+
+Mi vizitis onklon kiu loĝis sur monteto apud kies piedo kuŝas la
+marborda urbeto, Cromarty. Unu tagon alvenis la pastro de la proksima
+_Libera preĝejo_. Li nin sciigis ke li ĵus venis de interparolado
+kun viro la plej spirita el ĉiuj liaj konatoj, la ermito de Navity.
+Mia onklo tiun ĉi ne konis, kaj respondante al liaj demandoj, S-ro
+Stuart diris ke estis solulo kiu antaŭ dekkvin jaroj venis al stepo
+dezerta kaj konstruis budon apud sankta fonto kie antikve multe da
+malsanuloj mirakle kuraciĝis. Tie li vivadis sola, manĝante nur la
+kreskaĵojn el lia peco da tero, trinkante nur akvon portante somere
+kaj vintre maldikan eluzitan militan uniformon multe flikitan. Ĉiun
+dimanĉon li venis al la preĝejo, malproksima de 4-5 mejloj de sia
+budo, religie kantis kaj atente aŭskultis la Diservon. Ĉiam li
+metis en la kolektujon (por vidvinoj kaj georfoj) arĝentan moneron,
+sed neniam li elparolis vorton. Al viroj lin adresantaj li respondis
+per saluto milita, al virinoj li ja ne mem ekrigardis, kvankam multaj
+el tiuj ĉi, bonkoraj kaj kompataj penis konatiĝi kun viro tiel
+stranga, tiel sola. Dum preskaŭ dekdu jaroj la Cromarty anoj pli
+malpli lin respektegis, ili havis antikvan tradicion ke la granda
+juĝo de vivantoj kaj mortintoj okazos meze la dek naŭan centjaron
+sur la stepo de Navity. Ili do kredis ke li devas esti sanktulo
+treege avida vidi kaj bonveni sian Savinton. Poste ilia opinio pri li
+multe ŝanĝiĝis.
+
+Kelkaj bovinoj mortis, multaj ĉevaloj lamiĝis, iuj riveretoj
+sekiĝis kaj preteririnte lian loĝejon oni vidis fumon supreniri el
+lia tegmento, oni aŭdis strangajn voĉojn kunparoladi. Tro certe
+estis ke li kunulo estas de la Diablo; iuj eĉ diris ke peko mortiga
+estus permesi al sorĉisto pli longan vivadon en lando Kristana.
+
+La afero fariĝis gravega kaj la pastro sin kredis devigita sin
+intermeti. Li iris ĉe la ermito. Oftege li jam frapis al la malalta
+pordo, oftege li petegis, vane petegis, vorton de respondo, iafoje li
+tie longatempe restis, ĉar li rigardis la malfeliĉulon kiel ŝafo
+el sia zorgitaro. Tiun ĉi tagon li tuj invitiĝis eniri kaj vidis
+du fratojn. Robbie la nove alveninto kuŝas sur la tero febrofrapita
+kaj silenta. S-ro Stuart aŭdis ilian simplan historion. La
+ermito lasis la militistaron post 20 jaroj da servado alportante
+atestojn de bon-konduto kune kun bona saneco kaj pensio kiun li ĉiu
+monate ricevas ĉe la ĉefurbo de la apuda graflando. Robbie estis
+plektisto ĝis sunfrapo kaj kordoloro pri la morto de lia edzino
+lin malsaĝigis. Li estas neniam danĝera nur simpla kaj ĉiam
+melankolia. La pastro kaj la ermito fariĝis preskaŭ amikoj, sed
+ilia interrilato estas severe limigita al interŝanĝo de libroj kaj
+al ne oftaj kunvenoj (vizitaj) ĉe la fratoj.
+
+Aŭdinte tiun ĉi rakonton mi multe deziris konatiĝi kun viro tiel
+aparta kiu, vivante en klimato malvarma, preskaŭ tute sin rifuzis
+fajron kaj aĉetis nur librojn. S-ro Stuart diris ke estas neeble
+ke mi lin vidos ekster la preĝejo, ĉar vidante virinon alvenante
+ĉe li, rapide li forkuros.
+
+Hontema mi konfesas ke mi tiam ne ankoraŭ postvivis la sensencan
+ambicion venki malfacilaĵojn kaj kontraŭadon. Mi decidis viziti
+la ermiton kaj mia bona onklo, kiu neniam al mi ion rifuzis, min
+kondukis al stepo ĉe Darnie. Mi haltis post arboreto, la sola sur
+tuta la stepo, li frapis la pordon, vidis la ermiton kaj diris "Volu
+aminde montri al mi la sanktan fonton" kiam mi vidiĝis li aldonis
+"al mi kaj al mia nevino kiu venis el Anglujo." Silente Darnie
+marŝis antaŭ ni ĝis la bordo de la valeto, tiam li sin turnis,
+dirante "Kolonelo, ĉu la nobla fraŭlino volas teni mian manon?
+La vojo estas ja krutega." Mi metis mian maldekstran manon en la
+lian kiu estas tiel glacia ke mi min promesis neniam ree marŝi
+manenmano kun ermito; baldaŭ ĝis al kubuto mia brako rigidiĝis per
+la malvarmeco. Kiam ni la tuton vidis kaj la deklivon supreniris,
+li diris "Kolonelo, la fraŭlino ŝajnas tre laca, eble estus bone
+ke ŝi sin ripozus ĉe mi." Ni eniris en la budo kiu estis peceto
+da tero enfermita per torfmuroj, kun tegmento de branĉetoj, torfo
+kaj eriko. Ĝi havis nek fenestron nek kamentubon nur truon en la
+muro por eniro de la lumo kaj truon en la tegmento por eliro de
+la fumo. Anstataŭ tablo staris sur kvar ŝtonoj granda kesto, du
+skabeloj plenigis la meblon. Robbie sidis sur la tero apud fajro de
+torfo seka kaj abilignetoj varmiganta siajn longajn palajn manojn.
+Kun li aŭ plivere al li parolis mia onklo dum Darnie al mi montris
+siajn librojn. En la keston, falditajn en tuko nepenetrebla mi vidis
+Biblion kun komentario, en kvar volumegoj, la "paradizo perdita"
+de Milton, ses volumojn de la verkoj de Shakespeare kaj ĉirkaŭe
+dekduon da aliaj libroj bele binditaj. Li tuŝis siajn librojn
+kvazaŭ kun adorado. Poste li montris al ni la kreskaĵojn en sia
+ĝardeno, disrompis la solan rozon de la sola rozujo kaj ĝin donis
+al mi dirante "Neniam ni revidos la unu la alian." Hejme vespere mia
+onklo multe ridis pri nia eksplorado, li skandalegis mian bo-onklinon
+per opinio ke "Darnie sin trovante (malsimile al Santo Dunstano kaj
+S-to Antonio) neproviza je ruĝvarmega prenilo, provis favorigi la
+Diablon per flora donaco." Estas li kaj ne ŝi kiu unue volis scii
+kial viro inteligenta tiamaniere vivadas. Ili demandis al pastro, kiu
+diris ke vane li mem penis eltrovi la kaŭzon sed li certege kredas
+ke ĝi ne estas malbona nek malhonora. Post du aŭ tri semajnoj ni
+promenis kun du sinjorinoj kaj du knaboj. Amiko pruntis por uzo de
+tiuj ĉi, ĉevaleton kiu ne plu estas sufiĉe granda por porti liajn
+plenaĝajn filojn. Malbonŝance la besto estis longatempe senlabora
+kaj fariĝis tro petola; ĝi forĵetis unu knabon, kuŝiĝis sub
+la duan, ruliĝis sur la tero, kaj kiam oni ĝin devigis stari ĝi
+piedfrapis, dancis sur la postaj kruroj, kaj penis mordi. Estas do
+necese ĝin venki se oni iam farus uzon el ĝin. Mia onklo estanta
+tro multepesa por cevaleto, kaj lia edzino ne povante sen malrespekto
+forlasi ŝiajn gastinojn mi havis la plezuran aferon.
+
+Mia onklo alttenis unu el ĝiaj antaŭpiedoj dum mi rampis sur la
+selon kaj ni rapide forkuris. Mi tute ne povis kontroli la beston
+ekscititan ĉar mi nur malfacile povis min balanci sur la selo kies
+piedingaj rimenoj estis tro mallongaj por ke mi povu ilin uzi; tial
+mi sen sinriproĉo ĝuis la galopon, ĝis mi subite min trovis sur
+la herbo. Mi falis kiel kato sur la piedoj kaj ankoraŭ mi tenis
+la kondukilojn, tial mi deturnis la ĉevaleton al arboreto, kie mi
+disrompis branĉeton kovritan per folioj. Neniam mi frapis bestojn
+sed iafoje mi tiklis ilian nazon aŭ orelojn por sciigi ilin ke mi
+ĉeestas aŭ por ilin vekigi se ili estas dormemaj. Mi ne deziris
+duan falon kaj mi estas certa nenion renkonti mi do sidiĝis sur la
+selon tiel kiel rajdis la kamparaninoj en Kimrujo kiujn mi ĉiutage
+vidis en mia infaneco. Tiam mi incitis la beston al plej rapida kuro
+kaj kiam ajn ĝi volis marŝi mi tremigis la foliojn apud ĝia kapo
+tial ke ĝi rekomencis galopon. Kiam ĝi ŝajnis sufiĉe laca por ke
+ĝi min obeu mi cirkaŭrigardis kaj min trovis en plena dezerto, sen
+vojeto kaj sen ia ideo pri la sido de la urbeto. Vere la besto facile
+trovus ĝian hejmon sed ĝi irus ĉe ĝia propra mastro kaj ne ĉe
+miaj geonkloj. Dum mi haltis duba mi vidis viron, mi do movinte mian
+dekstran piedon al mia maldekstra flanko lin sekvis, lin alvokis kaj
+kiam li sin turnis mi lin petis al mi helpi premi la selligilojn kaj
+montri la plej rektan vojon al Cromarty House. Li nenion respondis
+sed ŝanĝis la bukojn kaj prenis la bridon.
+
+Mi diris "Volu montri per fingro kie kuŝas la urbeto; ne estas
+necese ke vi min akompanu."
+
+"Estas ja necese, multaj kaj profundaj estas la marĉoj," respondis
+voĉon per kies sono mi rekonis Darnie. Mi decidis respekti liajn
+kutimojn, sed baldaŭ, tute senvole mi ekkriis "Darnie, kial vi tiel
+strange vivadas?" Lian vizagon mi ne povis vidi, lian voĉon tamen
+estis kvieta kiam li enfine diris "Mizerulo ne devas enui noblan
+fraŭlinon." "Vi ne estas Mizerulo, mi ne estas nobla. Unu estas
+nia patro, Dio mem; kaj ni ĉiuj estas gefratoj. Ĉu vi tion ĉi ne
+legis el via Biblio? Ĉu vi ĝin ne kredas? Kial vi ne konfidus en
+fratino?"
+
+Post longa silento li komencis paroli tre malfacile ĉar la Angla
+lingvo al li estis lingvo alilanda, li rakontis al mi ke liaj
+prapatroj kulturis farmojn en bela valo. Li estis la plej juna el
+ok gefiloj kaj estis nur dekokjara kiam oni faris fervoran alvokon
+al la patriotismo de la Skotoj por defendi la landon kontraŭ
+Bonaparte kaj li soldatiĝis: post deksep jaroj li estis serĝento
+kaj ricevis longan libertempon. Revidante sian familion li trovis
+plenan feliĉecon. Gepatroj gefratoj, geonkloj, gekuzoj, estis sanaj
+kaj prosperaj, liaj fratinoj estis ĝojaj edzinoj kaj patrinoj; bona
+knabino kiun li de ŝia infaneco amis lin feliĉege bonvenis. Ili
+fianĉiĝis, post nur tri jaroj, lia deĵoro elfarita li revenos,
+libera, riĉa al la kara valo, al la karega virino, por ĝui inter
+iliaj parencoj vivon paradizan.
+
+La tri jaroj pasis, de Hindujo li rapidis hejmen kaj trovis la valon
+sed de la vilaĝo nur fajrenigrigitajn ruinojn. Li marŝis longatempe
+antaŭ ol trovi dometon kies timigitaj loĝantoj lin diris ke ĉiuj
+vilaĝanoj forpeliĝis por ke la bienulo obtenu plian luprezon el
+riĉaj ŝaffarmaj mastroj. Li iris al pastra domo kie li bonege
+riceviĝis sed la pastro povis al li nenion sciigi pri liaj parencoj.
+El la 350-400 loĝantoj, kelkaj iris Amerikon, kelkaj (surtute
+teksistoj) migris en la urbojn kelkaj mortis pro malvarmo, malsato
+kaj melankolio. La pastro diris al Darnie ke li devas akcepti siajn
+malĝojigojn tiel justa dia puno pro liaj eblaj formetitaj ŝuldoj
+de preĝo. Ankaŭ li promesis lin sciigi se iam venas al valo iu el
+liaj parencoj. Lasinte la valon Darnie renkontis amikino kiu lin
+diris ke la forpeloj kruelege efektiviĝis. Ŝi vidis lian patron
+svenigitan per ŝtonbatoj, lian patrinon devigeble eltrenitan el
+lito kaj forĵetitan sur malsekan herbon; tie post nokto mizera ŝi
+mortis. Dum kelkaj semajnoj Darnie ĉirkaŭe vagis, penante trovi
+iajn sciigojn pri sia familio aŭ pri la familio de sia fianĉino,
+lasante ĉie la adreson de la oficejo al kie li iros por sia pensio.
+Enfine li loĝiĝis al Navity kie post dekdu jaroj li aŭdis pri sia
+frato.
+
+Al mi demandinte kial li elektis restadejon tiel dezertan li
+respondis "Ĉar mi timegis fariĝi mortiganto, ju pli mi aŭdis
+pri la suferoj de miaj popoloj des pli mi deziregis venĝon. Mi ne
+kuraĝis min meti en tentado se mi.... Tiun riĉulo mi ne povos
+pardoni. Mi volis pardoni por ke mi estu apud mia amatino al la mano
+dekstra de Dio--tie mi ne estos ĉar mi neniam pardonos, sed ŝi
+scios ke mi ŝin iam amegis, al ŝi ĉiam mi restis fidela."
+
+"Unu tagon vi ja pardonos Darnie."
+
+"Neeble, mi jam forgesis. Mi jam estas kvazaŭ mortinto ne sentante.
+Dum longaj jaroj mi preĝis povi pardoni, tutajn noktojn mi staris
+sur la genuoj aŭ kuŝis sur la vizaĝo preĝante povi pardoni--nun
+mi ne povas plu preĝi." Li pli multon diris sed mi ne aŭskultis: mi
+pensis kaj preĝis. La domo estante videbla mi diris, "Adiaŭ frato
+mia, iru hejmen kontenta. Dio vin ja longe pardonis, ĉar li vin
+amis, eterne. Li vin amos."
+
+Je la unua fojo li altlevis la okulojn kaj min regardis "Adiaŭ,
+fraŭlino, ĉu vi estas vere fraŭlino aŭ anĝelo sendita de Dio?"
+
+P.S.--Dum dekok jaroj mi neniam parolis pri Darnie ĉar mi timis
+perfidi lian konfidencon. Tiam lin kredante morta mi rakontis lian
+historion al amiko mia; nun mi ĝin skribis.
+
+E.W.
+
+
+
+
+LA HISPANA ARMŜIPARO.
+
+De Lord Macaulay, tradukita de Ben Elmy.
+
+
+  Atentu, se sciiĝus vi pri Angla la virec';
+    Mi kantas kion faris ĝi en fama l' estintec';
+  Ŝiparo vane kontraŭ ĝi alportis, sur marflu',
+    Meksikan oron, bravajn korojn, for el Hispanuj'.
+
+  Jen estis dolĉa tagfiniĝ' en suna la somer',
+    Ŝip' Angla flugis al haven' de la Devon'a ter';
+  Tagiĝe jam ekvidis ĝi, sur la Aŭrinja mar',
+    Grandegajn nigrajn ŝipojn el Hispana la ŝipar';
+  Ĝi ilin ekevitis ĉe la frua sunleviĝ',
+    Sed poste, ĝis la tagomez' daŭradis la ĉasiĝ'.
+  Tuj ĉia urba pafileg' metiĝis sub gvardi',
+    Ekflamis tuj signalofajr' de l' alta bateri';
+  Forflugis multaj fiŝbarketoj serĉi pri l' afer',
+    Kun sanga sprono rajdis for tre multa kurier'.
+  L' urbestro, griza maljunul', almarŝas en mezur',
+    Kun halebardanaro, kaj batado de tambur';
+  Ĉar en la plac' la hejmgardistoj jam kolektis sin,
+    Starigi tie, laŭ komand', standardon de l' reĝin';
+  Fiere sonas la trompet', kaj dancas sonoril',
+    Dum malfaldiĝas per la vent', la reĝa blazonil';
+  Leon' herolda de la mar', antikva kun kroneg',
+    Liliojn, jen, trabatas ĝi per forta piedeg'.
+  Tiele alpaŝadis ĝi, ĉe l' kamp' de Pikardi',
+    Al agloŝild' Cezara, al plumar' de Bohemi';
+  Tiele elrigardis kiam, apud Aĝinkort',
+    La ĝin ĉasantajn princojn ĝi oferis al la mort'.
+  Salutu flagon, knab'! Alĵetu florojn, ho knabin'!
+    Ektondru pafilegoj, inde reverenci ĝin!
+  Ho suno, allumigu ĝin, per tuta brilo via!
+    La glora "Ĉiamsama," la standard' fiera nia!
+
+  En vent' vespera svingas sin la peza riĉa flag',
+    Ekbrilas ĝia oro en la lasta lum' de l' tag';
+  Kuŝiĝas nun la suno, tuj alvenas nokto, kia
+    Neniam en Anglujo estis, nek revenos tia.
+  De Ediŝtono ĝis Bervik', Linreĝa ĝis Milford',
+    Okupe estis, kvazaŭ tag', en tuta l' Angla bord';
+  Jen la signaloflam', de l' orient' ĝis okcident',
+    Sur Mont' Miĥala brulas, kaj sur Kap' de l' Orient'.
+  Hispanoj, do, ekvidas nun sur ĉia promontor',
+    Fajreron briletantan kiel pint' de viva or'.
+  Fiŝist' boaton lasis sur la ondoj de Tamar',
+    Ministoj alvenadis el Mendip'a kavernar';
+  Signal' vidiĝis trans arbar', kaj trans herbejo, ĉe
+    Paŝtistoj de Stonhenĝo, kaj ĉasistoj de Bolej';
+  La tutan nokton en Bristol' batadis sonoril',
+    Tricent rajdantoj venis, kun ĉevaloj kaj armil'.
+  Gardostarant' ĉe Blankdomeg' ekvidis tra l' mallum',
+    Super monteto de Riĉmond', iom da ruĝa fum';
+  Eksonis tuj trompeto, tuj bruegis pafileg',
+    Tuj, eksaltante je koler', vekiĝis reĝurbeg';
+  Tuj reciproke flamas fajr' sur urbpordego ĉia,
+    Tuj sonoril' al viglo vokas per ordono ĝia;
+  La bateri' de l' Tur' tondrigas veton de batal',
+    Milo da ŝipoj sur la Temz' aplaŭdas al signal';
+  El ĉia part' audiĝas nun pieda peza bat',
+    Je flagoj kaj pikstangoj tuj pleniĝas ĉia strat';
+  Kaj pli kreskadis nun la flam', pli laŭta estis bru',
+    Dum el proksima kamp' plimultiĝadis homoflu';
+  Trans Nigrastepo orienten flugis la alvok',
+    Al multa Kent'a estro en antikva hejmolok';
+  Kaj suden rajdis kurier' trans Temz'a dolĉa bord',
+    Kaj de Hamsted'a erikej' galopis al la nord';
+  Kaj for, je l' tuta nokt', sen paŭz' daŭradis la kurad',
+    De mont' al mont', de tur' al tur', senĉesa eksaltad';
+  Ĝis staris la standardo sur la Pik'a kruta front',
+    Kaj ĝis vulkane brulis ĉia alta Kimra mont';
+  Ĝis dek provincoj vidis jam flamegon sur Malvern',
+    Ĝis la Wrekin' ekŝajnis nur sangruĝa nubostern';
+  Ĝis kreskis brilo sur l' Eli'a sankta konstruaĵ',
+    Kaj ĉia urbo armis sin en larĝa l' ebenaĵ';
+  Al Linko rapidiĝis de Belvero la signal',
+    Kaj Linko tuj forsendis ĝin trans Trent'a vasta val';
+  Ĝis ĉe Skidaw' vidiĝis fajr' sur Lank'a la kastel',
+    Kaj ruĝo sur Skidaw' ekvekis burĝojn de Karlel'.
+
+
+
+
+IOMETO DA MUZIKO.
+
+Tradukita de Alfred J. Hulme (Esp. 8688).
+
+El "Dan Leno His Book" (Dan Leno estis la Rega Amuzisto).
+
+
+Mi estas pleje memedukita viro, kaj mi estas baraktinta kun ĉiu el
+la artoj kaj sciencoj en "broŝura" maniero. Sed dum la tuta kurso de
+mia studado mi neniam havis tian ekscitan tempon kian tiam kiam mi
+provis plene majstrumi la sakfajfilon per sep lecionoj sen helpo de
+instruisto.
+
+Mi ne precipe amis tiun muzikilon, kaj mi pensas ke mi komprenas kial
+ĝi malofte ludiĝas ĉe simfoniaj koncertoj. Sed mi havis sorbegan
+sciamon eltrovi ĉu mi povos fari kortuŝantan efekton porke blekante
+per ĝi la "Preĝon de virgulino." Mi antaŭpensis ke ĝi estos la
+plej kortuŝa muzika efekto iam konata.
+
+Mia tiatempa pensiistino estis bonenutrita ino, sed ŝi ne havis
+orelon; ŝi devis aŭskulti tra sia nazo, kaj kompreneble tiu
+malfacilo igas al ŝi antaŭjuĝon kontraŭ klasika muziko. Mia unua
+atenco estis ektremiga. Mi estis ferminta la pordon kaj preninta
+grandan buŝplenon da la tuboj, kaj elblovinte ĝis miaj dentoj
+preskaŭ elfalis, mi sukcesis plenigi la sakon aŭ ventujon per
+kvanto da sudokcidenta vento.
+
+Okazis nenio dum kelkaj momentoj; sed ĵus kiam mi estis spireganta
+kaj sopiranta antaŭ rekomenci, tiam la ilo ŝajne vekiĝis
+subite pro sento pri ĝiaj ĉirkaŭaĵoj, kaj komencis kriegadon,
+ploregadon, kaj kraĉadon. Ĝi sonis kiel tridek katoj kun iliaj
+vostoj en rulpremmaŝino de lavisto. Timigita, mi lasis fali la
+estaĵon kaj forkuris el la ĉambron. Sur la etaĝo mi ekrenkontis
+mian pensiistinon, kiu brake karesis min, mole kisante min ĉe la
+frunto, demandis "Ĉu la doloro estas kie?" Kaj informis ke "ŝia
+mortinta edzo foje suferis same, sed ŝi konjektas ke li neniam havis
+ĝin tiel malbone kiel mi."
+
+La loĝanto supre mi juna viro estis forta kaj kutime malagrabla
+kanajlo, sed je tiu-ĉi okazo li ĝentiliĝis kaj sendis depeŝon
+peti "Ĉu Sinjoro Leno kompleze ĉesos kantadon, ĉar li deziris
+dormi."
+
+Je la okazo de mia dua leciono, mi komencis praktiki en mia
+dormĉambro antaŭ frumatenmanĝo, kaj mi ekvidis tra la fenestro
+karan multepezan amikon mian. Li estis proksimiĝanta por inviti lin
+mem al matenmanĝo.
+
+Mi treege blovis en la aerujon, kaj tuj metis la sakfajfilon sub la
+littukaro kaj atendis mian vizitonton.
+
+"Ho! maljuna viro," ekdiris la kora gasto,--"ĉu, jam vi leviĝis?
+Ĉu, plu da studado? Ne zorgu pri seĝo, mi sidiĝos sur la
+lavtablon."
+
+Tia ne estis tio kion mi deziris, tial mi tuj malsekigis la lavtablon
+per ŝajne mallerte renversante iom da akvon.
+
+"Nu, do, mi sidiĝos sur la liton," li kriis. Li sidigis sur la
+liton--faliĝis sur ĝin laŭ lia gajega maniero.
+
+Mia sakfajfilo noble konvenis la okazon. Ju frue la dorso de mia
+amiko kontaktiĝis je la lito, des frue ekverŝiĝis sangorigidaj
+ĝemegoj kaj kriegoj el sub la littukaro.
+
+Ĝi vere estis terura bruo kiu haltigis eĉ mian koron. Mia amiko
+eksaltegis al tia alto ke li frapigis sian kapon kontraŭ la plafono.
+Lia hararo rekte stariĝis; liaj dentoj kraketis; liaj ĝenuoj
+kunfrapis.
+
+"Bona Dio! Dan!" li babilis. "Mi plej evidente estas mortiginta la
+infanon."
+
+Mi neniam dum mia vivado vidis tian pentraĵon de tragedia terurego.
+Subite li verŝajne reatingis la uzon de liaj membroj; li ekmalfermis
+la pordon kaj sovaĝe kuregis straton. Mi vokis al li tra la
+fenestro. Mi diris, "Nenia profito estas forkuri; ni devas vizaĝe
+kontraŭstari tiun-ĉi malfeliĉon kaj decidi tion kion ni faros. Tuj
+supreniru. Se popoloj vidos vin tiamaniere agi, ili eksuspektos ion."
+
+Tial li treme revenis, kaj mi serioze komencis diskuti kune kun li
+pri la konsilindeco ĉu kaŝi subplanken la korpon, kaj poste elmigri
+Venezuelon.
+
+Lia vizaĝo kovriĝis per la manoj, kaj li ŝajne konfuzegiĝis pro
+la penso ke lia sorto estas tute defektita. Fine li leviĝis, kun
+trankvila decido sur la vizaĝo. Li apudiris la liton kaj dolĉe
+tuŝis la kovrilon.
+
+La fajfilo eksonigis kuriozan sopireton. "Dan," ploretis mia
+multepeza amiko, "ĝi ankoraŭ vivas! ĝi ja ankoraŭ vivas! Tiam li
+forturnis la littukojn."
+
+_Faligu la kurtenon!_
+
+
+
+
+FRAGMENTAJ MEMOROJ.
+
+Originale verkita de Edward Metcalfe, M.A. (Oxon).
+
+_La aŭtoro rizervas ĉiajn rajtojn._
+
+
+Ankoraŭ mi ne diris ion pri afero kiu en la Ŝtatoj estas tute
+ordinara; la movigo de domoj.
+
+Por ni Angloj estas ofte malfacile kontentigi nin: aŭ ni ŝatas
+domon kaj malŝatas ĝian siton, aŭ, kontraŭe, ni trovas konvenegan
+siton, kaj, jen, la domo, kiu staras sur ĝi, estas tute ne
+dezirinda; eĉ eble ne estas domo.
+
+Sed por Amerikano la afero estas multe pli simpla. Li vidas konvenan
+domon kaj aĉetas gin. Se poste li vidas siton, kiu ŝajnas al li
+preferinda, li ankaŭ aĉetas _ĝin_. Tiam li metas sian domon
+sur translokigilojn kaj translokigas ĝin sur la novan siton. Li
+ne ĝenas sin pro la pakado de sia meblaro. Tiel lertaj estas la
+translokigistoj ke ne eĉ pentraĵo defalos de la muroj dum la
+translokigo.
+
+Mi ne diras ke _neniam_ okazas malfeliĉo, car okaze--sed mi rakontos
+tion kion mi vidis.
+
+Foje promenante en urbon kiun ni nomos _New York,_ mi forlasis la
+grandajn ŝtonajn konstruaĵojn kaj eniris straton de lignaj dometoj.
+Se ĝuste mi memoras ili estas apartaj, kaj havis ĝardenetojn kiuj
+tre similis al verdaj tablotukoj kun bordoj florigitaj.
+
+El tiuj ĉi dometoj unu staris tute malrekte, tiel kiel se infaneto
+de iu el la antikvaj grandeguloj, ludante je siaj ludiloj, kiam
+li metis tiun ludilon sur sian naztuketon verdan, dum unu momento
+estus restinta kontraŭ ĝi la manon, kaj tion tuj ekvidinte estus
+formovinta la pezon antaŭ tute premegi la domon.
+
+Nature tiu ĉi strangaĵo vekigis mian sciamon, kaj mi informiĝis
+pri la kaŭzo de tia malrektiĝo.
+
+Sed por bone komprenigi la aferon mi devas unue klarigi kiamaniere
+Ameriko altigas sian domon.
+
+Li ĝuste "mal"-as nian Anglan metodon. Ĉe ni oni formetas la
+tegmenton kaj aldonas supran etaĝon. Ameriko, kontraŭe, altigas per
+altigiloj la tutan domon kaj sub ĝi konstruas _malsupran_ etaĝon.
+
+Nu; mia informanto diris al mi ke en la domo plej apude al tiu
+kiun mi rimarkas loĝis domkonstruisto, kaj en la kapon de tiu
+domkonstruisto venis la ideo altigi sian domon. Sed, ĉar li
+estis kredeble iom ŝparemulo li decidis ke li ne dungos istajn
+laboristojn, sed ĉion faros per siaj propraj salajruloj kaj iloj.
+
+Ili vere sukcesis altlevi la domon, sed (aŭ ĉar li ne bone
+komprenis la aferon, aŭ ĉar li ne havis sufiĉon da homoj aŭ
+iloj), kelkaparte la subportiloj rompiĝis, kaj la domo, falinta laŭ
+tiu direkto, falis kontraŭ tiun domon pri kiu mi faras demandon, kaj
+ĝin lasis tiel kiel nun mi vidas.
+
+Kiel ofte mi vidas ke se Biciklanto ektuŝegas piediranton, la
+piediranto pli suferas. Ankaŭ tie ĉi la domo de la domkonstruisto
+ne montris ian ajn postsignon de sia aventuro. Oni legis la historion
+en la difektaĵo de ĝia neofendinta najbaro.
+
+Foje mi legis rakonton pri la altigo de hotelo ĉe _San Francisco_
+por ke subpasu fervojo. Mi ne garantias ĉiun detalon ĉar mi
+rakontas de memoro; sed tiel bone la priskribo montras la metodon
+kion oni uzas por altigi domojn ke la legantaro certe min pardonos,
+se mi penos skribi pri ĝi tion kion mi memoras.
+
+Unue oni formovis kelkajn ŝtonojn kaj por ili anstataŭigis trabojn.
+Nature oni formovis ĉiujn la ŝtonojn el la sama vico, kaj oni
+zorgis ne formovi sufiĉon da ili por malfortigi la konstruaĵon.
+Kiam oni estas anstataŭ ŝtonoj anstataŭiginta trabojn oni el la
+sama vico formovis aliajn ŝtonojn, ankaŭ anstataŭiganta ilin per
+traboj; kaj tiamaniere oni daŭrigis ĝis kiam la tuta konstruaĵo
+restis kvazaŭ sur fortega ligna kadro. Kompreneble oni formovis
+la ŝtonojn samtempe el multaj lokoj sur la sama viĉo. Sub tiu
+kadrego oni metis aregon de turnleviloj, kaj ĉe ĉiu turnlevilo
+starigis homon, kiu, ĉe donita signo iomete turnigos la tenilon. Oni
+tre zorgis ke ĉiu el ili turnu ĝuste la saman spacon ĉe la sama
+momento, kaj ĉe ĉiu movo oni altlevis la konstruaĵon, mi supozas,
+nur malgrandan porcion da colo.
+
+Tuj kiam oni estis levinta la kadregon suficon da spaco por tion
+permesi aliaj laboristoj konstruis sub ĝi unu tavolon de dikega
+kaj fortega muro. Pro tio, neniam estas granda interspaco inter la
+konstruaĵo kaj la subkonstruaĵo. Fine, mi supozas, oni formovis la
+trabojn malmaniere kiel oni unue ilin enmetis en la muron. Dum la
+tuta altigo gastoj manĝis kaj dormis en la hotelo kaj, oni diras, ne
+sentis eĉ la plej malgrandan skueton.
+
+Tie ĉi mi intencis ion diri pri la hoteloj, sed tiu estas afero
+tro longa por esti traktata en la fino de fragmento. Mi tial
+anstataŭigos por ĝi priskribon de Dioservo kiu lasis sur mia cerbo
+profundegan impreson. Pri la hoteloj mi esperas paroli en la proksima
+fragmento.
+
+Ĝis nun mi ne parolis de mia akompanantino dum la pli granda porcio
+de mia vojaĝo. Permesu ke mi nun prezentu al la legantaro--mian
+onklinon.
+
+Ho! tiu dimanĉo; kiel ĝi estis varmega! Apenaŭ oni povis spiri,
+kaj en niajn manojn mi certe atendis vidi kelkajn ventumilojn, sed
+tion kion mi vidis mi tute ne atendis, eĉ ne povis atendi.
+
+En la tuta preĝejo (kaj ĝi estis _tre_ granda konstruaĵo) mi
+kredas ke la onklino kaj mi mem estis la solaj personoj kiuj ne
+portis ventumilon.
+
+Eble oni devas ankaŭ ekcepti la organiston, sed nur dum la tempo mem
+kiam li ludis la organon, kaj mi ne estas certa ke iu ne ventumis lin
+dum la ludado.
+
+Ho! tiuj maltrankvilaj, maltrankviligaj ventumiloj! Ĉie en la
+preĝbenkoj oni svingetis ilin; ĉiu ĥorano kaj ĥoranino svingetis
+ilin; dum la kantado oni svingetis ilin; dum la preĝoj oni ankoraŭ
+ilin svingetis; oni ilin svingetis dum la legado de la Sankta Biblio,
+kaj, kiam fine la predikisto supreniris la tribunon por prediki,
+_li_ ankaŭ portis ventumilon kaj sin ventumadis per ĝi dum la tuta
+predikado.
+
+La komenco de la prediko mi aŭdis tiamaniere:
+
+"Miaj karaj" (_ventum_--li svingis la ventumilon dekstren) "fratoj"
+(_ilo_: ventumilon maldekstren). "Mi parolos al vi" (_ventum_--)
+"hodiaŭ pri la" (_ilo_) "vortoj kiujn vi" (_ventum_--) trovos en la
+(_ilo_), k.t.p.
+
+Aŭskulti mi ne povis. Malgraŭ la volo miaj okuloj postsekvadis la
+movojn de tiuj diversaj ventumiloj, kaj preskaŭ mi fariĝis strabulo
+per mia prenado por vidi ĉiujn el ili samtempe.
+
+Ekkaptis min freneza deziro ke oni svingu ilin ĉiu ĉe la sama
+momento laŭ la sama direkto. Mi ne povis ne rigardi, mi ne povis
+fermi la okulojn. Mi estis hipnotigita per ili, kaj bonege mi
+komprenis la koron de tiu fama violonisto kiu subite ĉesis ludi sian
+amatan muzikilon, kaj alveninta al la antaŭa flanko de la estrado
+tiamaniere parolis al riĉe vestita sinjorino, kiu sidis en la unua
+vico de la aŭskultejo kaj trankvile ventumadis sin: "Sinjorino,
+sinjorino: kiamaniere mi povas ludi la violonon en tempo 2/4, se vi
+persistas vin ventumi en tempo 6/8?"
+
+En tiu preĝejo oni sin ventumadis en ĉiuj la tempoj. Pri unu afero
+mi estas nepre decidinta. Se ankoraŭ mi ĉeestos tian Dioservon, mi
+mem kunprenos ventumilon.
+
+
+
+
+UNIVERSALA KONGRESO EN BOULOGNE (Aŭgusto 5-13, 1905).
+
+
+Dum la 1a Universala Kongreso de Esperanto, kiu okazos proksiman
+Aŭguston, sub la prezido de D-ro L. Zamenhof, en Boulogne-sur-Mer,
+estos organizataj vesperkunvenoj kiuj konsistos precipe el _balo_ kaj
+_koncertoj._
+
+Estas de nun necese prepari tiujn kunvenojn por ke ili havu kiel
+eble plej grandan sukceson. Ni ne dubas ke se ni atingas tiun celon,
+ni estos incitintaj la kuriozecon de la skeptikuloj kaj de la
+indiferentuloj kiuj nepre estos tiam esperantistigotaj. Tial, tiuj
+festoj devas esti zorge pripensataj kaj de longe organizataj.
+
+_Balo._--Laŭ la opinio de kelkaj Kongresontoj, ni pensis ke
+estus bone ke en la balo partoprenu multaj fremduloj kun naciaj
+aŭ regionaj vestaĵoj. Tiu balo estus tiel originala festo kiu
+elmontrus tute bone la diversecon de la nacioj reprezentataj en la
+Kongreso; plie, kaj precipe, la interkompreno per Esperanto estus
+pli konstatebla kaj farus gravan impreson sur la granda amaso da
+libertempuloj kaj da turistoj kiuj ĉiujare vizitas Boulogne-sur-Mer
+dum Aŭgusto. La balo devas do esti fruktoplena propagandilo. Ni
+estas certaj ke ĉiuj gekongresontoj komprenos la gravecon de tiu
+kunveno kaj _ni ne scius tro insisti por ke kiel eble plej multaj el
+ili skibu al ni post ne longe promesante alveni kun naciaj, regionaj
+kaj variaj kostumoj_. Ni estos tre dankemaj al ĉiuj kiuj bonvolos
+aŭdi nian alvokon.
+
+_Koncertoj._--Alia grava punkto pri festoj kongresaj estas tiu
+kiu celas la organizadon de la koncertoj. Eble okazos almenaŭ du
+koncertoj, nur esperantistaj kompreneble. Ĉar ilia sukceso postulas
+ke la partoprenantoj estu diverslingvaj, por pruvi ke Esperanto estas
+same elparolata en ĉiuj nacioj, ni petas ĉiujn kiuj povas kanti,
+deklami aŭ ludi muzikilon ke ili bonvolu:
+
+1e Sendi al ni la tekstojn de la verkoj kiujn ili intencus
+prezenti;
+
+2e Sciigi al ni kiujn tagojn ili _nepre_ estos en
+Boulogne-sur-Mer.
+
+La solvoj de tiuj demandoj tre helpus la formadon de niaj programoj.
+_Multegaj estu la respondoj!_
+
+Ni esperas ke tiu ĉi alvoko nia estos aŭdata en la esperantistaro
+kiu venos al Kongreso kaj ni sciigas ke ni dezirus ricevi, kiel
+eble plej baldaŭ, la respondojn kiuj estos adresataj al: _S-ro
+Paul Boulet, Vicsekretario de la Grupo Esperantista, 49, Strato
+Louis-Duflos, Boulogne-sur-Mer (France)._
+
+
+
+
+LA KVAR HENRIKOJ.
+
+Rakonto de Frédéric Soulié.--Esperantigis A. Motteau.
+
+
+Oni diras ke, foje, en vespero kiam torente pluvo falis, maljunulino,
+kiun ŝiaj najbaroj pensis esti sorĉistino, kaj kiu loĝis en
+malriĉa terdometo meze de la arbaro S-ta Germano, aŭdis frapadon
+ĉe la pordo: ŝi ĝin malfermis, kaj ekvidis rajdanton kiu petis
+por gastiĝo. Ŝi kondukis lian ĉevalon en garbejon kaj envenigis
+lin kun ŝi. Per lumo de fumiĝa lampo ŝi juĝis ke li estis juna
+nobelo: la figuro elmontris junecon, la vestaĵo nobelecon. La
+maljunulino ekbruligis fajron, kaj demandis "Ĉu la sinjoro deziras
+ion por manĝi?" Deksesjara apetito, tute kiel samaĝa koro, estas
+tre avida kaj ne tro elektema: tial, la junulo akceptis porcion da
+fromaĝo kaj pano, eltiritan de pankesto, el kiu konsistis la tuta
+provizo de la maljunulino. "Mi havas nenion krom tion," diris ŝi al
+la juna nobelo, "dekona, reĝa, sala, helpa, kaj ceteraj impostoj
+nur tion lasas al mi por prezenti al malriĉaj vojirantoj;--plue, la
+ĉirkaŭaj malĝentiluloj diras ke mi estas sorĉistino dediĉita al
+la diablo, kaj tute konscience kaj senpune ŝtelas la produktaĵon de
+mia kampo."
+
+"Pardi," diris la juna nobelo, "se mi iam fariĝos reĝo de Francujo,
+mi neniigos impostojn kaj edukigos la popolon."
+
+"Dio vin aŭdu!" respondis la maljunulino.
+
+La junulo alproksimiĝis la tablon por manĝi, sed tuj alia frapo al
+pordo haltigis lin. La maljunulino malfermis la pordon kaj ankoraŭ
+ŝi vidis rajdanton akvumitan je pluvego, kaj li simile petis por
+gastiĝo. Ŝi konsentis ricevi lin, kaj kiam li envenis, li estis,
+kiel la unua, junulo kaj nobelo.
+
+"Ĉu estas vi, Henriko?" diris unu.
+
+"Jes, Henriko," respondis la alia.
+
+Ĉiu el ili nomiĝis Henriko. La maljunulino sciiĝis, je ilia
+interparolado, ke ili partoprenis en multenombra ĉasanaro, kondukita
+de Reĝo Karlo IXa, kies anojn ĵus disigis la pluvega fulmotondro.
+
+"Ĉu, maljunulino," diris la dua, "vi ne havas ion ajn, krom tion,
+por doni al mi?"
+
+"Nenion," ŝi respondis.
+
+"Ni do devos kunpartigi."
+
+Ĉe tio, la unua Henriko malplezure grimacis; sed rigardinte la
+decidan okulon kaj la muskolan belkreskon de la dua Henriko, li diris
+ĉagrene: "Kunpartigu ni do."
+
+La jena pripenso, kvankam ĝin li ne esprimis, estis komprenita post
+tiuj vortoj: "Kunpartigu ni (pro timo ke li prenus la tuton)."
+
+Sekve, ili sidiĝis unu kontraŭ la alia, kaj la unua jam pretiĝis
+ektranĉi la panon per ponardo, kiam subite trian frapon oni aŭdis
+ĉe la pordo. Stranga renkonto! alia junulo, alia nobelo, alia
+Henriko aperis. Tre mire la maljunulino ilin rigardis. La unua
+atencis kaŝi la fromaĝon kaj panon, sed la dua ilin remetis sur la
+tablon, kun lia glavo apude. La tria Henriko ridetis, dirante: "Se
+vi ne volos doni al mi iom el via noktomanĝo, mi povos atendi: mi
+posedas fortikan stomakon." "La noktomanĝo," diris la unua Henriko,
+"rajte apartenas al la unua veninto."
+
+"La noktomanĝo," diris la dua, "apartenos al tiu, kiu plej brave
+povos ĝin gardi." La tria Henriko kolere ekruĝiĝis, fiere dirante:
+"Eble ĝi apartenos al tiu, kiu plej brave ĝin kaptos."
+
+Apenaŭ li estis dirinta tiujn vortojn, kiam la unua Henriko eltiris
+sian ponardon, kaj la du aliaj siajn glavojn. Ĵus kiam ili pretiĝis
+por batiĝo, kvara junulo, kvara nobelo, kvara Henriko estis
+enkondukita. Vidante glavojn eltiritajn, li sian eltiris, sin lokis
+apud la malplej forta, kaj tuj atakis sendistinge.
+
+La maljunulino sin kaŝis timigitan, kaj la glavoj frapis, rompegante
+ĉion, kion ili renkontis. La lampo falis, estingiĝis, kaj ĉiu el
+ili daŭrigis frapi en la mallumo. Dum kelka tempo, la bruo de la
+glavoj daŭris, kaj grade malpliiĝis, kaj fine ĉesis.
+
+Tiam la maljunulino riskiĝis eliri de ŝia kaŝejo, relumigis la
+lampon kaj ekvidis la kvar junulojn sur planko streĉitajn: ĉiu el
+ili estis vundita. Ŝi ekzamenis ilin: laciĝo pli ol sangperdo ilin
+faligis. Ili sin levis unu post alia, kaj hontintaj je tio, kion ili
+ĵus faris, ili ridetante interdiris: "Nu! ni noktomanĝu konsenteme
+kaj pace."
+
+Sed kiam li serĉadis por trovi la manĝado, ĝi tiam estis premegita
+sub piedoj, kaj malpurigita per sango kaj koto. Kvankam mizera
+manĝaĵo, ili bedaŭris ĝian detruiĝon. Aliflanke la malriĉa
+ĉambreto estis ruinigita, kaj la maljunulino sidis en angulo
+rigardante per sovaĝaj okuloj la kvar junulojn. "Kial ci rigardas
+nin tiamaniere?" diris la unua Henriko, kiu sentis sin malkvietigi
+sub tia rigardo. "Mi rigardas viajn sortojn skribitajn sur viaj
+fruntoj," respondis la maljunulino.
+
+La dua Henriko severe ordonis ke ŝi tuj diru, la du aliaj ridante
+petis ke ŝi klarigu sian diron.
+
+La maljunulino diris: "Kiel vi kune ĉeestas en tiu ĉi dometo,
+vi kvarope havos saman sorton. Kiel vi premegis kaj makulis, per
+piedoj kaj koto, panon kiun mi gastame oferis al vi, tiel vi premegos
+kaj makulos povon, en kiu vi amike povus partopreni. Kiel vi ĵus
+ruinigis tiun malriĉan dometon, tiel vi malriĉigos kaj ĉagrenegos
+Francujon. Kiel vi kvarope estis vunditaj en la mallumo, tiel vi
+kvarope pereos per perfidaĵo kaj mortigo!"
+
+La kvar junaj nobeloj apenaŭ povis sin deteni moki la antaŭdirojn
+de la maljunulino.
+
+La kvar Henrikoj fariĝis ĉefaj personoj en la Ligo: du estis li
+gestroj, du kontraŭbatalantoj de la Ligo.
+
+Henriko de Condé, kiun lia edzino venenis en St.-Jean-d'Angély;
+
+Henriko de Guise, mortigita en Blois, de la Kvardekvinuloj;
+
+Henriko de Valois (Henriko IIIa), mortigita en St. Cloud, de Jacques
+Clément;
+
+Henriko de Bourbon (Henriko IVa), mortigita en Parizo, de Ravaillac.
+
+
+
+
+ORIENTAJ NOTOJ, de 10532.
+
+
+Mia deĵoro okazis en Hindujo kaj Birmanujo: kaj, kvankam tie mi tre
+kontente ĝuis vivadon dum mia pli junaj tagoj, kiam mi povis toleri
+la varmegecon, kaj ĝui la ĉason libertempan, mi certe estas tre
+ĝoja fine reveni hejmen, forta kaj sana. Tiu ĉi, mi kredas, estas
+ja la sento de ĉiuj, kiuj restadis multe da jaroj eksterlande. Vere,
+ne estas ia loko simila al nia hejmo; kaj neniu pruvas la senton krom
+tiuj loĝantaj malproksime de sia patrujo.
+
+Certe, kelkaj homoj, pro iaj hejmaj kaŭzoj, elektas loĝi en sia
+memalprenita lando: sed, ĉe la plimulto, la patrujamo estas tro
+forta por esti neigata.
+
+Plue, cirkonstancoj Hindaj estas multe ŝanĝitaj dum la pasintaj
+tridek jaroj: estas unu el la sekvoj de Angla okupo; kaj la
+bedaŭrindaj ideoj pri malŝparo kaj lukso igas la landon ĉiujare
+pli multekostan por vivado. La kosto de luprezo, geservistoj,
+ĉevaloj, kaj nutraĵoj plimultiĝis rapide, kaj nune duobliĝas,
+rilate al la tempo kiam Hindujo estis vera paradizo por malriĉaj
+suboficiroj, kaj junaj negocistoj.
+
+Sociale, ankaŭ, la lando estas malpli vivebla, kaj pro tiu ĉi
+kaŭzo:--Antaŭ generacio, la vojaĝo al "Calcutta" okupis tridek
+kvin tagojn, kaj iafoje pli; sed, nune, oni povas atingi "Bombay"
+la dekunuan tagon post foriro de "Charing Cross," dank' al rapidaj
+vagonaroj kaj vaporŝipoj.
+
+Sekvas, ke homoj, anstataŭ loĝiĝi hejme, nur _ekzistas_ kvazaŭ en
+purgatorio pro siaj kulpoj, havante inteligentecon, sed ne havante
+riĉecon. Kompreneble, plua kaŭzo estas la malplikariĝo je la
+arĝentvaloro, kaj sekve la malpliiĝinta aĉetpovo de la "rupee";
+eĉ supozante ke la nuna artefiksita rilata proporcio, nome R15 =
+£1, estos konstanta, la diferenco inter R15 = £1, kaj la antaŭa
+proporcio da R10 = £1, estas gravega. Aliediri, postulas R1,500 por
+ricevi £100, anstataŭ nur R1,000.
+
+Tial, oni malpli da mono elspezas je socialaj amuzaĵoj por tiom pli
+elspezi hejmen. Tre saĝe, sendube; tamen, la efekto ĉe sociala
+vivado en nuna Hindujo estas efektive sentebla.
+
+Ni ĉiuj ja fariĝas pli kaj pli memcentrigitaj jare, kaj pli
+sentemaj pri niaj personaj aferoj kaj komfortoj, ol nia devo rilate
+al niaj najbaroj, kaj al nia patrujo.
+
+Eble, estus dece akcepti lecionon de nuna Japanujo. Kelkaj jaroj
+estas pasintaj de la tempo kiam mi vizitis Japanujon por resaniĝi:
+tamen, mi ĉiam rememoros la belecon de la pejzaĝo, kaj plie,
+ĝentilecon de la popolo.
+
+Forirante de "Rangoon" la ĉefurbo de Birmanujo, ni pasis tra
+"Penang," "Singapore," "Saigon" (en Franca "Cochin-Chine"),
+"Hong-Kong," kaj "Shanghai": ni ultime alvenis al "Kobe" (en la
+"Inland-Sea" de Japanujo) la unuan de Novembro. Birmanujo
+produktas tre grandajn provizojn da rizo, "Teak"[2] (malmolega
+ligno), oleo minerala, k.t.p. La tektonaj arboj estas tranĉataj
+malproksime el arbaroj; lasataj kie ili kuŝas dum tri jaroj por
+sekiĝi ĝis floseblaj; tiam tirataj per instruitaj elefantoj ĝis
+riveroj; stampataj je la bienulaj signoj; flosigitaj sur riveroj al
+impost-stacioj apud havenoj; kolektataj laŭ tiuj signoj por vendi:
+mandatoj estas eldonataj, sur kiuj Bankieroj pruntedonos monon.
+
+La elefanta inteligenteco estas tre interesa: ili povas altlevi
+ŝtipojn de pezo da 2,500 funtoj per la rostro: ili scias aranĝi
+ŝtipojn laŭ buŝaj ordenoj sur tero horizontale, kaj vertikale,
+uzante rostron, frunton, kaj sian pezegon kaj fortecon kun mirinda
+inteligenteco; ili ankaŭ scias akurate kie trovi ĝustan balancon,
+kaj kiamaniere eviti barojn.
+
+La ŝtelo de bestoj tiel grandegaj kiel elefantoj eble ne ŝajnas
+facila: tamen, tio iafoje okazas, kaj la sekva ĉaso estas ofte
+ekscitanta kaj eĉ danĝera.
+
+
+PIEDNOTO:
+
+[2] _Tectona grandis._
+
+
+
+
+TRI VERDAJ KORNOJ.
+
+Originale verkita de Esp. 10549 (N.Z.).
+
+
+Antaŭ multaj jaroj, dum miaj tagoj de juneco, mi iris en Kanadon,
+kaj tie mi lernis la termezuran arton en la vastaj regionoj kiuj
+kuŝas inter la grandaj lagoj kaj Hudson'a Golfo. Mi foriris
+de Ottawa, alliginta al aro da pioniroj de la transkontinenta
+fervojo, kaj ni vagadis longe, tre longe preter la tiamaj randoj
+de civilizacio en la malproksima senlima arbarego. La vetero estis
+varmega, ĉar, kvankam la Kanada somero estas mallonga, ĝi estas
+varmega.
+
+Unu tielan varman tagon, mi kune kun alia junulo, marŝis tra
+mallarĝa aleo tranĉita de la inĝenieroj tra la arbaro. Tiu
+aleo estis nomata ĉe ni "la linio," kaj ĝi estis la linio de la
+projektata fervojo. Ni returnis post kelka laboro sur la linio, al
+nia tendaro, kiu stariĝis ĉe riverbordo. La aero fariĝis pli kaj
+pli varma, kaj, ĉar ni estis matenmanĝintaj peklaĵon, ni treege
+soifis. Neniam mi estis tiel dolore soifinta. La linio trakuris tra
+seka lando, kaj nenie ni trovis akvon. Post kelkaj horoj la turmento
+estante netolerebla, ni haltis, memorante ke estas Kanada arbo
+(betulo blanka, se mi ne nun forgesas), kies trunko haketata ellasas
+sukon trinkeblan kaj sensoifigan. Ni tranĉetis kelkajn arbojn, sed
+ricevis nur malmultajn gutetojn, kiuj estis tute senutilaj. Dum ni
+tiel suferadis, unu el niaj esploristoj pasis. Li estis Skoto, kiu
+dum la pluparto de sia vivado, kutimiĝis vagadi en la arbaregoj
+Amerikaj, kaj kiu estis preskaŭ tiel lerta kiel sovaĝulo pri la
+naturaj fenomenoj.
+
+Por tia viro, ĉio, ĉiam, ĉie estas kvazaŭ libro malfermata. Suno,
+steloj, musko sur arbo, branĉo rompita, branĉeto fleksita, herbo
+piedpremita, tero dekliveta, ĉio estas netrompa montrilo per kies
+gvido li marŝas ĉien, laŭvole, senŝancele, kaj nepre trafas sian
+celon.
+
+Tia viro estis Cameron, nia esploristo. Li eksciiĝis pri nia mizera
+stato, kaj diris ke oni ne eltiras sukon dum tiu monato. Tiam, vigle
+ĉirkaŭenrigardinte, li montris per la mano rektangule flanken, kaj
+diris ke ni, irante laŭ tiu direkto, trovos akvon. Ni tiam proponis
+fari "vojeton flamigitan" (blazed track) al la akvo, por ke ni povu
+reveni al la linio.
+
+Por fari vojeton flamigitan, oni marŝante senŝeligas la arbojn per
+oftaj tranĉetoj de hakileto, tiel aperigante striojn de la blanka
+subŝela ligno. La blankaj strioj, longaj pli ol decimetro, facile
+distingiĝas sur la malpalaj trunkoj, kaj kiam vidataj de kelka
+interspaco, prezentas imagan similecon al flamoj, kaj pro tio, oni
+diras "arboj flamigitaj." Returnante, oni sin gvidas per la blankaj
+signoj, tiamaniere trapasante facile kaj senerare tra la arbaro.
+
+Tian rimedon ni do proponis uzi por ke ni ne perdiĝu, ĉar ni ne
+estis ankoraŭ spertaj arbaranoj. Sed la esploristo diris ke tiel
+agi ne estis necese. "Post tiam, kiam vi trovos akvon," li diris,
+"daŭrign marŝi laŭ tiu sama direkto, kaj vi aliros al la tendaro.
+De tie ĉi ĝis la tendaro, la rekta trairo nur estas du mejloj.
+Tenadu ĉiam la sunon super la maldekstra ŝultro, kaj vi nepre
+trafos la riverbordon."
+
+Tiun ĉi konsilon ni decidis sekvi, ĉar la iro al la tendaro laŭ
+la mezurita linio kaj poste laŭ la riverbordo, estis du flankoj de
+triangulo, sed la rekta iro estus la tria kaj plejmallonga fianko.
+
+Tial ni du junuloj konfideme eniris la profundan senvojan arbaregon,
+kaj post kelka tempo, ni trafis lageton. Sed, ho ve! ĝi estis
+kastora lageto. Ĝis tiu tago mi neniam estis trinkinta kastoran
+akvon, kaj mi fervore preĝas ke mi neniam regustumu tian abomenan
+fluidaĵon. Ne estus eble trinki ĝin escepte se oni duonmortus pro
+soifo. Tamen ni trinkis multe, senĉese mallaŭdante la kastorojn kaj
+ĉiujn iliajn farojn. La digo estis tute proksima, sed ni ne vidis
+la bestojn. Sendube ili estis tie, sed la pekuletoj estis tro ruzaj
+por sin montri. Se ni estis vidintaj ilin, ni eble estus estintaj
+iom malĝentilaj. Ugh! la akvo ja estis naŭza. Tamen ĝi forpelis
+la turmentan soifon, kaj tiam ni daŭrigis la antaŭeniradon,
+tenante la sunon super maldekstra ŝultro. Sed malfeliĉe, ni ne
+povis ĉiam marŝi rekte. Kelkafoje la tero estis tiel marĉa ke
+oni ne povis surpaŝi, kelkafoje la kreskaĵo estis densa kaj
+nepenetrebla, sekve ni estis devigataj ĉirkaŭiri, kaj tio nin
+iom konfuzis. Nekutimiĝintaj vagi tra senvoja arbaro, ni suferis
+iluzion de kurbiro. Rezonante ni bone sciis ke kurbiro ne estis
+ebla dum ni tenadis la sunon super maldekstra ŝultro, tamen, spite
+bona rezonado, ni ne povis forpeli maltrankvilan sentadon ke ni
+eraris kaj marŝis kurbe, anstataŭ rekte al la rivero. Multafoje
+ni haltis kaj pripensis. Multafoje ni supreniris monteton por
+ĉirkaŭenrigardi, sed ni nur vidis arbojn, arbojn, ĉie, ĉiam,
+senfinan etendecon da nekalkuleblajarboj. Nenie estis vidata rivero,
+nenie tendaro. Tiamaniere nia progreso fariĝis tiel malrapida
+ke multa tempo pasis, kaj la suno alproksimiĝis al sia subiro.
+Sekve ni ektimis ke ni baldaŭ perdus nian solan gvidiston. Jam
+de kelka tempo ni tenis la sunon iom malantaŭ, anstataŭ super
+la maldekstra ŝultro, kalkulante ĝian ŝanĝitan pozicion sur
+la ĉielo. Ni sufiĉe komprenis ke ni devis tiel fari. Sed nun ni
+renkontis novan kontraŭaĵon. Ni eniris regionon ondolinian. Kiam
+ajn ni malsupreniris en valeton, la suno malaperis, kaj poste,
+suprenrampinte la kontraŭan altaĵon, ni ĉagrenis sciiĝante ke
+ni eraris flanken. Pli kaj pli ni timis ke ni iel trompiĝis kaj
+perdiĝis. Fine la suno subiris kaj ni preskaŭ malesperis. Kion nun
+fari? Ni tute nesciis. Ni timegis. Dum mi staris tie senmove, mia
+kunulo meĥanike kaj sencele suprenrampis altaĵeton kaj tuj kriis
+ĝoje, "Bonege! ni estas alvenintaj! hura!" Mi sekvis lin rapide, kaj
+vidis viron kiu staris malsupre en valeto. Li estis unu el la junaj
+termezuristoj.
+
+"Ni ĝoje vin vidas!" ni ekkriis. "Ni preskaŭ malesperis. Ni
+perdiĝis. Kie do estas la tendaro?"
+
+La junulo nin rigardegis kun mirantaj okuloj.
+
+"Kion vi diras?" li respondis.
+
+"Mi ankaŭ perdiĝis. Mi esperis ke vi venis min serĉi. Ni do estas
+tri kompatindaj perdituloj!"
+
+"De kie vi venis?" ni demandis.
+
+"De la linio," li diris. "Mi penis trafi la tendaron, sed ne povis.
+Mi tute ne scias kie mi estas."
+
+Ni tri staris silente, rigardante konsterne unu la aliajn. Post la
+subita ĝoja espero, tia neatendita repuŝo estis tre kruela bato. Ni
+jam estis tre lacaj, malsataj, preskaŭ senesperaj, kaj kompreneble
+ni havis tre malgrandan deziron por daŭrigi la marŝadon sen la
+gvida suno. Sed kion fari? Pasigi la nokton tie, sen manĝaĵo, sen
+lito, sen ŝirmilo? Por manĝaĵo, oni vidas kelkafoje perdrikojn,
+sed kelkafoje oni ne vidas. Ni ne vidis. Ni povis ekbruligi fajron,
+sed eble pluvo falus dum la nokto. Malagrabla antaŭsento! Danĝero?
+Ne multe. En tiu regiono de Kanadlando la enlanduloj (Iroquois)
+estas amikemaj, kaj ili estus al ni tre bonvenaj gvidantoj. La
+bestoj sovaĝaj ne estas tre timindaj, sed la malsato,--la kuloj!
+Certe ni ne povas dormi en tiu ĉi valeto. Ni tial multe pripensas
+kaj diskutas. Se ni alvokos helpon,--kriegos, ĉiuj kune, eble oni
+nin aŭdos? Ni do krias, tri plendaj voĉoj kune, laŭte, laŭtege
+krias. Tiam ni aŭskultas. Neniu respondas. Ree, kaj ree, kaj ree
+ni kriegas kaj pli atente aŭskultas. Nur la kula zumado mokas nin.
+Ni havas poŝpafileton. Ni pafas kaj longe atendas. Nenia responda
+eksplodsono. Ni pafas multafoje. Vane, senespere vane. Ni aŭdas nur
+la venton en la branĉaro kaj la malbenitajn kulojn. Certe ni multege
+forestas de la tendaro! Ni do estas tute perdataj! Ni estas kvazaŭ
+en malliberejo, ĉar ni ne povas eliri nesciante laŭ kiu direkto
+eliri. Ni devas resti tie ĉi.
+
+La terura senhoma soleco fariĝas subpremega kaj nervpereiga. Ĉu ni
+nenion plu povas fari? Ni estas en tre malgranda valeto, kies kruta
+flanko havas nur kelkajn metrojn da alto. Dronanto ekprenas pajleron.
+Mi diras, "Suprenbaraktu ni sur tiun altaĵeton, kaj tiam, se ni
+nenion vidos, ni atendos tie ĝis la serĉontoj nin trovos morgaŭ."
+
+"Estus senutile," respondas unu kunulo, "ĉar se ni estus sufiĉe
+proksimaj por vidi la tendaron, oni nin estus aŭdinta."
+
+"Estas vere," diras la alia, "tamen ni provu tiun ĉi solan rimedon.
+Post tio, ni ĉesigos vanan penadon."
+
+Lacaj, konfuzaj, apatiaj, ni dolore suprenrampas kaj senespere
+ekrigardetas.
+
+Miro! Mirego! Miraklo! Ni preskaŭ timas iajn sorĉojn. Jen la
+rivero, jen la tendaro, tute proksimaj, tiel proksimegaj ke se ni,
+anstataŭ pafi, estus ĵetintaj la pafileton super la altaĵo, ĝi
+estus falinta inter la tendoj, kaj eble sur ian virkapon!
+
+Forgesante lacecon ni kuregas malsupren kriegante frenezege. Kelkaj
+homoj demandas kial ni faras malbenitan bruegadon.
+
+"Ni estis perdiĝintaj," ni respondas. "Ĉu vi ne aŭdis nian
+kriadon?"
+
+"Ho, jes," ili diras, "ni supozis ke vi kriis unu al alia."
+
+"Ĉu vi ne aŭdis pafadon?"
+
+"Kompreneble, sed ni pensis ke vi pafis al la perdrikoj."
+
+Ni penas klarigi la veron. Ni parolas elokvente pri nia mizera
+malespero, sed ili apenaŭ kredas. Tiaj viroj, kiuj de longe loĝadas
+en la arbarego, malfacile komprenas ke estas eble perdiĝi apud la
+riverbordo kaj eĉ preskaŭ ĉe la tendaro. Ili ne kompatis nin,
+sed ridante diris ke ni estis "verdaj kornoj" (greenhorns), esprimo
+Amerika kiu signifas "nespertaj nesciuloj." Sed laŭ mia opinio,
+ni similiĝis al savatuloj el ŝippereo, aŭ al forkurintoj el
+malliberejo. Ni jam estis dankaj, feliĉaj, trankvilaj, sed iom pli
+malfrue ni estis ankoraŭ pli kontentaj, ĉar--kredu al mi, kara
+epikurista leganto--oni ja avide, apetite vespermanĝas en la vasta
+Kanada arbaro.
+
+
+
+
+La prezidanto de la Grupo Esperantista Pariza informas nin, ke
+la membroj de la nomita grupo kunvenas ĉiumerkrede, je la naŭa
+vespere en "_Café de la Rotonde_," 36bis, Boulevard Haussmann, kaj
+ĉiuvendrede, je la deka vespere, en "_Café Soufflet_," 25, Boulevard
+St. Michel, en rizervitaj salonoj.
+
+Nur Esperanto estas uzata en tiuj kunvenoj, kaj la fremdaj
+geesperantistoj ĉiam estas akceptataj kiel eble plej afable.
+
+
+
+
+LA IDEOJ DE FRAŬLO PRI AĈETADO!
+
+Originale verkita de 9911.
+
+
+Du aŭ trifoje, antaŭ ne longe, mi akompanis mian fratinon kiam
+ŝi aĉetadis. Estis tial ke mi estis estinta tre bona knabo, mi
+supozas. Kompreneble, mi devis esti ĝuinta min mem troe, sed iel
+mi ne povis. Kelkfoje mi oferis mian konsilon pri io, kelkfoje
+mia fratino efektive petis ĝin; sed neniam ŝi agis laŭ ĝi! Mi
+ofte rimarkis ke la fratinoj de miaj amikoj ŝatas kaj taksas mian
+konsilon pli bone ol mia propra fratino, kvankam mi tute ne scias
+kial! Nu, mi scias ke mia fratino (malfeliĉe por ŝi) ne jam povas
+legi Esperante, tial mi skribos miajn konsilojn pri aĉetado, en
+Esperanto, por ke miaj amikinoj en la nobla Esperantistaro povu
+profiti per ili! Mia fratino diras ĉiam ke nura fraŭlo scias nenion
+pri la arto de aĉetado; sed miaj amikinoj (se nur pro sciameco!)
+sendube legos kion mi opinias pri tiu certe virinseksa okupado.
+Ŝajnas al mi ke estas tri punktoj kiuj meritas la atenton de ĉiuj
+aĉetadontoj.
+
+Unue, oni devas scii ĝuste tion, kion oni bezonas. Due, oni devas
+tion ricevi; kaj trie, oni certe devas pagi tiel malmulte kiel eble
+por ĝi! Nu, mi ofte rimarkis ke miaj amikinoj ĝenerale ne scias
+kion ili vere bezonas, kaj tial ili subfalas kompatinde sub la
+logaĵoj kaj ruzoj de la butikhelpantino, kiu estas ofte beleta, kaj
+havis ja langon el mielo! Sinjorino aĉetadante certe devas ricevi
+kion ŝi bezonas, sed tre ofte ŝi ne ricevas tion! La afero de la
+helpantino estas vendi, ne tion kion la kliento deziras, sed kion
+sia mastrino volas vendigi. Ofte oni povas vidi sian amikinon sur la
+strato ekster butiko, tenantan multe da pakaĵetoj da objektoj kiujn
+ŝi tute ne bezonas! Ho, jes! sed _mi_ tion ofte vidis, kaj kelkfoje
+ŝi eĉ konfesos ke la helpantino estas estinta tro lerta poduone!
+
+Ankaŭ, sinjorino aĉetadanta devas pagi tiel malmulte kiel eble. Kaj
+kompreneble mi signifas, ne necese tre etan prezon, sed bonan valoron
+por la mono.
+
+Nu, la arto de aĉetado estas reale ludo, en kiu la lerteco de unu
+fraŭlino baraktadas kontraŭ la lerteco de alia; kaj esceptinte ke
+la aĉetantino scias iom pri la ruzoj de la vendistino, la dua certe
+venkos, tial ke la dua ludas ludon kio estas sia vivilo, kaj per kio
+ŝi gajnas panon kaj buteron, kaj la unua nur estas nemetiistino.
+
+Unu ruzo de la vendisto estas oferi ian etan komercan eton (ekzemple,
+gantojn, sunombrelon), po kosta prezo (t.e., senprofite), aŭ eĉ po
+malpli ol tio, por doni impreson de malkareco. La kliento poste volas
+spekulacii je aliaj komercaĵoj kiuj vendiĝas po tre granda profito.
+Tia metodo estas kompreneble nur kiel reklamo, kaj la vendisto
+atendas ke la sinjorino aĉetos ĉion kion ŝi bezonas en lia butiko
+estonte.
+
+Nu, la sinjorino kiu klopodos akiri tian informon per zorga
+observado, kaj kiu agos laŭe atingos sian rekompencon, tial ke ŝiaj
+amikinoj kredos ke ŝi elspezas trioble aŭ kvaroble pli ol ŝi reale
+elspezas je sia vestaĵoj.
+
+Kelkaj fraŭlinoj imagas ke se ili aĉetas kelkfoje en tre multekosta
+butiko, certe ili akiros ion tre, tre bonan. Kompreneble tia butikego
+ne ŝatas tian okazan klienton, kaj la kliento sekve ofte forvenas
+tute malkontente. Anstataŭ tio, ŝi devas klopodi eltrovi kiam la
+ĉef-helpantino de granda firmo estas komerconta por si mem, tiam
+la nova vendistino klopodos multe por sia antaŭa kliento kaj la
+kontentigo estas reciproka!
+
+Nur unu pluan konsileron mi oferus. Kiam miaj amikinoj eliras por
+aĉetadi, certe ili devas preni kun ili ies fraton por ke li atentu
+tiajn etajn detalojn kia la pago de la kalkulo!
+
+
+
+
+ANKAŬ SAĜA HUNDO.
+
+Originale verkita de N.B.
+
+
+Sinjoro Smith iam havis vulpterieron kiu lin ĉagrenadis kuŝante sur
+la plej bona seĝego en la studejo. Kiam ajn la hundo eltroviĝis
+sur la seĝego sia mastro lin bastis, tial fine li sur ĝi kuŝi nur
+kuraĝis kiam la mastro ne ĉeestis.
+
+Unu tagon, S-ro Smith, enirante en la ĉambron vidis la hundon vere
+sur la planko, sed tre kulpe mienantan; la mastro tuj alproksimiĝis
+al la seĝego kaj mane palpis la kusenon, kiu estas tute varma. Tial
+li riproĉegis kaj batis la hundon.
+
+Morgaŭe, kiam S-ro Smith malfermis la pordon li eltrovis la hundon
+sur ĝiaj postaj kruroj starantan, ĝiaj antaŭaj piedoj sur la
+sidejo, kaj ĝi blovis sur la kusenon por ĝin malvarmigi!
+
+
+
+
+ESPERANTA RONDIRANTO.
+
+AN ESPERANTO EVERCIRCULATOR.
+
+By Dr. Martyn Westcott.
+
+
+Rondiranto estas reale manuskripta gazeto en ĉirkaŭiro privata
+inter Samideanoj.
+
+Ĝia celo estas permesi ke membroj restu reciproke intertuŝigataj,
+kie ajn ili estas, kaj plibonigi ilian scion de la lingvo per amika
+kritiko. La far-metodo estas simpla. Ses aŭ pli Esperantistoj
+konsentas donaci, unufoje ĉiumonate, mallongan artikolon en aŭ pri
+Esperanto.
+
+Tia verketo povas esti letero, anekdoto, plendeto, tradukaĵo,
+originala rakonto, poezio, sciigo pri gramatiko ... aŭ io ajn kiu
+interesus la aliajn.
+
+Artistaj membroj sendas skizojn, aliaj nur kritikojn skribas; sed
+ĉiu _devas_ ion aldoni al la Rondiranto antaŭ li ĝin forsendos.
+
+Oni elektas unu el la membroj kiel kondukanto, kaj li ekkomencas la
+gazeton kaj provizas la kovrilon, kiun oni povas oportune ricevi de
+Isaac Pitman, 1, Amen Corner, E.C. La kosto de tuko-bindita kovrilo
+estas unu ŝilingo, kaj la leda-bindita kostas unu ŝilingon ses
+pencojn, afrankite. Rondiranto, sendata en kovrilo, ĉe ambaŭ finoj
+malfermita, vojaĝos tra la poŝto en la Insuloj Britaj po duonpenco
+por ĉiu du uncoj.
+
+Ĉiu membro ricevas la gazeton laŭvice, kaj tuj kiam li ĝin estos
+leginta kaj kritikinta la verkaĵojn de aliaj en la spaco rezervita
+por tio, en ĝi li enskribas sian propran artikolon, kaj forsendos la
+gazeton al la membro sekvonta.
+
+Abonkosto nur noma devas esti pagata de ĉiu membro, kiu submetiĝas
+je monapuno se li malobeos la regularon.
+
+Tiuj ĉi private-ĉirkaŭirataj gazetoj ebligas lernantajn
+Esperantistojn praktiki por klare esprimi iliajn pensojn per stranga
+lingvo, kaj ili vidigas kaŝitan kaj eble nesuspektitan literaturan
+talenton.
+
+La kondukanto, ricevante ree la Rondiranton, eltiras la malnovajn
+verkaĵojn, kunligas ilin, enmetas en la kovrilon novan verkon de si
+mem, kaj denove sendas ĝin vojaĝi.
+
+Ne estas necese ke ia membro de Esperantista Grupo estu eksigata por
+ke li ne povu partopreni en Rondiranto; la "novulo" certe povos fari
+demandon pri la gramatiko eĉ se li nenion alian povas fari.
+
+Ordinare ek-lernantoj estas terure kritikemaj!
+
+
+An Evercirculator is really a manuscript magazine with a private
+circulation between friends-in-Esperanto.
+
+Its aim is to enable members to keep in touch with each other,
+wherever they may be, and to improve their knowledge of the language
+by friendly criticism. The method of procedure is simple. Six or more
+Esperantists agree to contribute, once a month, a short paper written
+in or about Esperanto.
+
+Such contribution may be a letter, an anecdote, a grumble, a
+translated passage, an original story, a poem, a note about grammar
+... or anything else that would interest the others.
+
+Artistic members send sketches, others only write criticisms; but
+everyone _must_ add something to the Evercirculator before he sends
+it on.
+
+One of the members is chosen as a conductor, and he starts the
+magazine and furnishes the cover, which can conveniently be obtained
+from Isaac Pitman, 1, Amen Corner, E.C. The cloth-bound covers cost
+one shilling each, and the leather ones eighteenpence, post free.
+An Evercirculator, sent in a wrapper open at both ends, will travel
+through the post in the British Isles at the rate of a half-penny for
+every two ounces.
+
+Each member gets the magazine in turn, and when he has read it and
+criticised the work of others in the space provided for the purpose,
+he writes in it his own contribution, and sends the magazine away to
+the next member on the list.
+
+A merely nominal subscription should be paid by every member, who is
+subject to a fine if he breaks the rules.
+
+These privately-circulated magazines enable young Esperantists to
+practice the clear expression of their thoughts in a "foreign"
+tongue, and they bring out latent and perhaps unsuspected literary
+talent.
+
+The conductor, on once more getting back the Evercirculator, takes
+out all the old contributions, ties them together, inserts a new one
+of his own into the cover, and sends it on its journey once more.
+
+No member of an Esperantist Group need be excluded from participation
+in an Evercirculator; even the "new chum" is certainly able to ask a
+question in grammar if he can do nothing else.
+
+As a rule, beginners are dreadfully critical!
+
+
+
+
+EL NOVA-ZELANDO.
+
+Al la Redaktoro.
+
+
+  Kara Signor' Redaktoro,
+  Estas ja al mi honoro,
+  Se vi havos la bonecon
+  Min permesi liberecon,
+  Vin sciigi per letero
+  Kiel sanas la Afero
+  Ĉe la fino de la tero.
+
+  Kvankam iom da ekanto--
+  Ne jam lerta parolanto--
+  Por ellerni la verkadon
+  Mi komencas versfaradon.
+  Malfaciloj ja aperas,
+  Tamen baldaŭ mi esperas
+  Ion skribi eldonindan
+  Se ne eble altŝatindan--
+  Kanton plenan de l' espero
+  Pro l' homaro kaj l' Afero.
+  Al vi, dume, kun rideto,
+  Venas tiu ĉi kanteto,
+  Aŭ, pli rekte, verkaĵeto.
+
+  Antaŭ pli ol unu jaro,
+  El Britujo, trans la maro,
+  Tien ĉi la lingvo venis;
+  Tiun tagon ja ni benis.
+  Al la Esperantistaro
+  Sin aldonis loka aro--
+  Klopodantoj sindonemaj,
+  Reciproke tre skribemaj
+  Sud-Insule jam loĝantaj
+  Estas dek-ses Esperantaj
+  Eklernantoj aŭ skribantoj,
+  Kaj du lertaj parolantoj.
+  Nord-Insule, ĉe Aŭklando,
+  Tiel mi sciiĝas, bando
+  Tri-dek-forta nun kunvenas
+  Kaj la lingvon lerni penas.
+
+  Ĉi-tie pro unu pero
+  Nun suferas la Afero.
+  Disigataj kaj ne grandaj
+  Estas urboj Nov-Zelandaj;
+  Sed en ĉiu grava loko,
+  Respondantaj al la voko,
+  Trovas sin el la urbanoj
+  Du aŭ tri samideanoj.
+  Ankaŭ tie ĉi ĝisnune,
+  De la publiko komune,
+  Nia lingvo tre-amata
+  Estas tute nekonata.
+  Kiam ĝi plikonatiĝos
+  Ĝi sendube disvastiĝos.
+  Tamen ĝi antaŭeniras
+  El mallumo nun eliras.
+  La vidaĵo pliboniĝas,
+  Kaj pli ofte nin aliĝas
+  Fervoremaj eklernantoj,
+  Novaj kundisvastigantoj.
+
+  Tiel faras ni ĉi-tie.
+  Ho! Samideanoj ĉie,
+  Senlace do klopodadu;
+  La devizon memoradu--
+  "Malesperu ni neniam,"
+  Ankaŭ jen--"Antaŭen Ĉiam."
+
+  Nun, sendante bondeziron,
+  Fari devas mi eliron
+  Kaj restadi, kun tut' mia
+  Koro, tre fidele via,
+  Kun saluto adiaŭa
+    Nau-mil-ses-cent-tridek-naŭa.
+
+Edward Young.
+  _Westport, N.Z._
+
+
+
+
+APERAĴO DE KORSIKUJO DE LA ITALA MARBORDO.
+
+
+  Insul' violkolora en la frumateno
+    Vidiĝas trans la blua mar' trankvila,
+  Sed baldaŭ per la vintraj nuboj iĝas nula,
+  Aŭ je someraj tagoj pro l' aer' nebula
+    Ĝi malaperas, al sonĝet' simila.
+
+  Kiom da revoj venas, ne plenumiĝotaj,
+    En la naivaj jaroj de juneco;
+  Kaj pli malfrue la spirito vane vagas
+  Por kapti iluziojn kiujn ĝi imagas,
+    Trans nia lando de la estanteco.
+
+  Ĉirkaŭe staras altaj montoj ne venkitaj,
+    Profundaj valoj, sen kultur' kamparo!
+  Malofte ridas niaj fratoj, ofte ploras;
+  Malmulte ĝojas ili, sed ve! tro laboras;
+    Ne revu ni pri io trans la maro.
+
+C. Bicknell, _originala verko_.
+
+
+
+
+
+
+
+End of the Project Gutenberg EBook of The Esperantist, Vol. 2, No. 7, July
+1905, by Various
+
+*** END OF THE PROJECT GUTENBERG EBOOK 44666 ***