diff options
Diffstat (limited to '39601-h')
| -rw-r--r-- | 39601-h/39601-h.htm | 2938 | ||||
| -rw-r--r-- | 39601-h/images/cover.jpg | bin | 0 -> 87928 bytes |
2 files changed, 2938 insertions, 0 deletions
diff --git a/39601-h/39601-h.htm b/39601-h/39601-h.htm new file mode 100644 index 0000000..6ed8a72 --- /dev/null +++ b/39601-h/39601-h.htm @@ -0,0 +1,2938 @@ +<?xml version="1.0"?> +<!DOCTYPE html PUBLIC "-//W3C//DTD XHTML 1.0 Transitional//EN" "http://www.w3.org/TR/xhtml1/DTD/xhtml1-transitional.dtd"> +<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml"> +<head> +<meta http-equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8" /> +<meta name="keywords" + content="Γιταντζάλι, Ραμπιτρανάθ Ταγόρ, Λυρικά αφιερώματα, Κ. Τρικογλίδης" /> + +<title>Γιταντζάλι</title> + +<style type="text/css"> + +body { +font-family: verdana, geneva, arial, helvetica, sans-serif; +line-height: 20px; +margin-left: 5%; +margin-right: 5%; +} + + +hr{ + width: 65%; +} +.ind1 { +margin-left: 12em; + font-weight: bold; +} +.ind2 { +margin-left: 3em; +} +</style> + +</head> + +<body> + + +<pre> + +Project Gutenberg's Devotional Lyrics (Gitanjali), by Rabindranath Tagore + +This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with +almost no restrictions whatsoever. You may copy it, give it away or +re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included +with this eBook or online at www.gutenberg.org + + +Title: Devotional Lyrics (Gitanjali) + +Author: Rabindranath Tagore + +Translator: Kostas Trikoglidis + +Release Date: May 3, 2012 [EBook #39601] + +Language: Greek + +Character set encoding: UTF-8 + +*** START OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK DEVOTIONAL LYRICS (GITANJALI) *** + + + + +Produced by Sophia Canoni + + + + + +</pre> + + +<p style='font-size: small;'>Note: The tonic system has been changed +from polytonic to monotonic, otherwise the spelling of the book has not +been changed.// + +Σημείωση: Ο τονισμός έχει αλλάξει από +πολυτονικό σε μονοτονικό. Κατά τα άλλα έχει διατηρηθεί η ορθογραφία +του βιβλίου.</p> + +<p style='text-align:center;'><br /><img src ="images/cover.jpg" width="412" +height="650" +alt="Εξώφυλλο" border="2" /><br /></p> + + +<h3 style='text-align: center; margin-top: 3em'>ΡΑΜΠΙΤΡΑΝΑΘ ΤΑΓΟΡ</h3> + + + +<h2 style='text-align: center; margin-top: 3em'>ΛΥΡΙΚΑ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ</h2> + +<h4 style='text-align: center; margin-top: 3em'>(ΓΙΤΑΝΤΖΑΛΙ)</h4> + +<h4 style='text-align: center; margin-top: 3em'>ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ Κ. ΤΡΙΚΟΓΛΙΔΗ</h4> + +<h5 style='text-align: center; margin-top: 13em'>ΕΚΔΟΤΙΚΟΣ ΟΙΚΟΣ +„ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΔΑΚΗΣ,,</h5> +<h5 style='text-align: center; margin-top: 2em'>ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ</h5> + + +<h5 style='text-align: center; margin-top: 2em'>1921</h5> + + + + +<p style='font-size: small;margin-top: 12em'>Από το βιβλίο αυτό ετυπώθηκαν +χωριστά, σε χαρτί πολυτελείας, εκατό αντίτυπα αριθμημένα από 1 — 100.</p> + + + +<h4 style='text-align: center; margin-top: 5em'>ΠΡΟΛΟΓΟΣ</h4> + + + +<p>Το όνομα του Ινδού ποιητού Ραμπιντρανάθ Ταγόρ ήταν, γενικώς, άγνωστο στην +Ευρώπη, ως στα 1914, όταν η Σκανδιναυική Ακαδημία του απένειμε το Βραβείο +Νόμπελ. Λίγο πρωτήτερα, ή λίγο κατόπιν, απ' αυτό το γεγονός, εξεδόθησαν στην +Αγγλία, και μεταφρασμένες απ' αυτόν τον ίδιον, στην Αγγλική, οι τρεις ποιητικές +συλλογές του «Γιταντζαλί» (Λυρικά Αφιερώματα), το «Νέο Φεγγάρι» και ο +«Κηπουρός.»</p> + +<p>Σήμερα, τα έργα του ποιητού — ποιήματα, δράματα, διηγήματα, μυθιστορήματα, +φιλοσοφικές μελέτες, — μεταφρασμένα σ' όλες τις ευρωπαϊκές γλώσσες, +κυκλοφορούν σε χιλιάδες αντίτυπα, και η φήμη του και το γόητρό του αυξάνουν από +μέρα σε μέρα. Ήδη υπάρχει, στην Ευρώπη, μια «Ταγορική Αδελφότης», όπως και στις +Ινδίες, και σε πολλές πόλεις έχουν ιδρυθή φιλολογικές λέσχες, όπου τα μέλη τους +συνέρχονται αποκλειστικά για να διαβάζουν και σχολιάζουν τις ποιήσεις του.</p> + +<p>Το κύρος του Ανατολίτου αυτού συγγραφέως έχει πια επιβληθή στη Δύσι. Γόνος +αρχαίας οικογενείας των Ινδιών, που αποτελούσεν έκπαλαι και αποτελεί ένα είδος +φιλολογικής κυψέλης, ο πολιός μειλίχιος ποιητής, με τη σεπτή μορφή του, που +κυμαίνεται ανάμεσα του Ναζωραίου και του Πλάτωνος, ήρθε μονάχος και +τοποθετήθηκε δίπλα μας με το βαθύ μαγνήτη της στοργής του. Σ' εποχή που όλα τα +πνεύματα συνταράζουνταν και θόλωναν στην τραγική ανεμοζάλη του παγκοσμίου +πολέμου κι' όλες οι ψυχές έτρεμαν στην αβεβαιότητα, και τόσες αξίες +καταστρέφουνταν, ο Ταγκόρ μετέφερεν από την Ανατολή στη Δύσι ένα συναίσθημα +της Ζωής, πιο ήρεμο, πιο ελεύθερο από τις υλιστικές και εθνικές αντιλήψεις, +προσφέροντας μιαν ατμόσφαιρα κοσμική και μυστική σε πολλούς που βασανίζουνταν +στον σκληρόν αγώνα για τις καθημερινές τους ανάγκες, ή είχαν στρέψει κάθε επιθυμία +τους και κάθε τους πίστη στα φθαρτά αγαθά και χρησιμοποιούσαν κάθε τους +προσπάθεια για τα εγκόσμια κέρδη.</p> + +<p>Η επιτυχία του Ταγόρ στη Δύσι εξηγείται ακριβώς για το χαρακτήρα της εποχής +όπου παρουσιάσθη, και για την ανακούφισι που μπόρεσε να δώση σε τόσες +πονεμένες ψυχές. Μα, ένας από τους πολλούς λόγους, και ο μεγαλύτερος, ίσως, της +επιτυχίας του αυτής, μπορεί ν' αναζητηθεί στην απλότητα και στη γλυκύτητα της +διδασκαλίας του. Έστρωσε και ισοπέδωσε με την ημεράδα του το δρόμο προς την +Ανατολή, στεφάνωσε με λουλούδια την πόρτα του Ανατολίτικου Ναού, έδωσε στην +πίστι του όχι ένα νέο θρησκευτικό ρίγος, μα ένα θερμό ανοιξιάτικο άσμα, έτσι ώστε οι +ψυχές, οι «χαμένες», μπόρεσαν να τρέξουν σ' αυτόν και να εμβαθύνουν στο Ινδικό +Πνεύμα, χωρίς ν' αντιληφθούν ότι κάτω από τις γυρλάνδες και τ' αναθήματά του +κρύβουνταν οι μυθικοί και μυστικοί λαβύρινθοι μιας σκέψεως πολύ πιο αρχαίας και +απόμακρης και πολύπλοκης απ' εκείνην που φαίνουνταν στην εύκολη μουσική των +ποιημάτων του και των αφηγήσεών του.</p> + +<p>Και ακριβώς κατά τούτο η εμφάνισίς του υπήρξε μοναδική στην ιστορία της +Τέχνης. Καθώς επήγασε, ξαφνικά και μονομιάς μέσα από τις Ινδικές παραδόσεις, σαν +ένας ώριμος καρπός όλης της ακμής που προηγήθηκε, από τον καιρό των Ιερών +Βεδών, ίσαμε τώρα, αποτελεί αναντίρρητα έναν κρίκο, σχεδόν πρωτοφανή που ενώνει +όλες τις τάσεις των αιώνων μαζί, και όλες τις τάσεις των ανθρώπων που ζουν, +υψώνοντας εντατικά τα μάτια προς ένα απώτατον διανοητικό σκοπό. Μια μοναδική +προσωπικότης, από εκείνες που καρτερούν αιώνες να φανούν, είχεν υψωθή σιωπηλά, +αναμεταξύ μας: τα κουρασμένα πνεύματα της Δύσεως εστράφηκαν ζωογονημένα +προς την νέαν αυτήν κι' ακένωτη πηγή, που έφερνε μια μυστηριώδη υγείαν σαν τα +ιαματικά βότανα των σκοτεινών Βραχμάνων, υγείαν υφασμένη με όλα τα νήματα τ' +αδιόρατα που μας κινούν, μας εμπνέουν και μας παθαίνουν! Όλες οι ραφιναρισμένες +νοσηρότητες, οι περιπάθειες και οι ευαισθησίες μας είχαν αναλυθή και συμμιγή για +να συνυφάνουν την υγείαν αυτήν. Κ' έτσι ενεφανίσθη μπρος στα μάτια μας, σαν η +μυστηριώδης πεμπτουσία όλων των ανθρωπίνων διαθέσεων και των λανθανόντων +μας ενστίκτων στην πιο μεγαλειώδη έκφανσί των.</p> + +<p>Ο Ταγόρ, που, τώρα, είνε ένας πάγκαλος, σαν τ' αρχαία ανάγλυφα, πρεσβύτης, +γεννήθηκε στα 1861 στη Βεγγάλη, από αρχαία αριστοκρατική οικογένεια, +εγκατεστημένη τώρα στην Καλκούτα. Το όνομά του είνε δημοτικώτατο στις Ινδίες, και +τα λυρικά του τραγούδια έχουν καταντήσει πλέον λαϊκά και τραγουδιούνται παντού +όπου ομιλείται η μητρική του γλώσσα. Κ. Τ. </p> + + + + +<p> +<br /><br /><br /><span class='ind1'>1</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Μ' έκανες ατέλειωτο, — αυτό είν' το θέλημά Σου</span><br /> +κ' η χαρά Σου. Το εύθραυστο αυτό ποτήρι δεν παύεις <br /> +ολοένα να τ' αδειάζης, και με νέα ζωή να το <br /> +γεμίζης ολοένα.<br /> + +<span class='ind2'>Την καλαμένια αυτή μικρούτσικη φλογέρα, την</span><br /> +έφερες πέρα από λόφους και λιβάδια και σφύριξες<br /> +μέσα σ' αυτήνε μελωδίες πάντα νέες.<br /> + +<span class='ind2'>Στο αθάνατο άγγιγμα των χεριών Σου, η μικρή</span><br /> +μου καρδιά χάνει τα όριά της, από τη χαρά, και <br /> +ξεσπάει σε ανεκλάλητη διάχυσι.<br /> + +<span class='ind2'>Εδώ, μέσα σ' αυτές τις μικρούλικες φούχτες μου,</span><br /> +σωριάζουνται όλα τα δώρα, τ' ανεξάντλητα, που <br /> +μούρχονται από Σένα. Περνούν τα χρόνια, μα, <br /> +εξακολουθείς να μου τα στέλνης με την ίδια αφθονία, και<br /> +πάντα βρίσκεται μέσα σ' αυτές μια μικρή γωνιά για<br /> +να τη γεμίζης.<br /> +<br /><br /><br /><span class='ind1'>2</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Όταν μου δίνεις εντολή να τραγουδήσω, μου</span><br /> +φαίνεται πώς η καρδιά μου πάει να σπάση από την<br /> +περηφάνεια. Και κοιτάζω στο πρόσωπό Σου, και<br /> +δάκρυα έρχονται στα μάτια μου.<br /> + +<span class='ind2'>Ό,τι είνε τραχύ και κακόφωνο στη ζωή μου λυώνει, </span><br /> +τότε, και χύνεται σε μία γλυκειά αρμονία — κ'<br /> +η λατρεία μου ανοίγει τα φτερά της, σαν ένα <br /> +χαρούμενο πουλί που πετά και φεύγει μακρυά, απάνω από<br /> +τη θάλασσα.<br /> + +<span class='ind2'>Ξέρω πως Σ' ευχαριστούνε τα τραγούδια μου. Ξέρω, </span><br /> +πως μόνο για τραγουδιστή με δέχεσαι μπροστά σου.<br /> +Με την άκρη της διάπλατης φτερούγας του τραγουδιού <br /> +μου, αγγίζω το Πόδι Σου, που ποτέ, ποτέ<br /> +δεν έλπιζα ν' αγγίσω.<br /> + +<span class='ind2'>Και, μεθυσμένος από τη χαρά του τραγουδιού,</span><br /> +λησμονώ τον εαυτό μου και Σ' ονομάζω φίλο μου,<br /> +Εσένα, που είσαι ο Κύριός μου.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>3</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Με τι τρόπο τραγουδάς, δεν το γνωρίζω, Δάσκαλέ</span><br /> +μου! Μα, πάντα Σ' αφουγγράζομαι με έκστασι <br /> +σιωπηλή.<br /> + +<span class='ind2'>Το φως της μουσικής Σου καταυγάζει τον </span><br /> +κόσμο. Της μουσικής Σου η ζωογόνα πνοή κυλάει από<br /> +ουρανό σε ουρανό. Το ιερό ποτάμι της μουσικής Σου<br /> +παρασέρνει κάθε βράχο, που στέκεται εμπρός του<br /> +εμπόδιο, και κυλά, ασυγκράτητο.<br /> + +<span class='ind2'>Η καρδιά μου λαχταράει ν' ακολουθήση το άσμα</span><br /> +Σου, μα, του κάκου αγωνίζεται να βρη φωνή. Κάνω<br /> +ν' ανοίξω το στόμα μου, μα, κανένα τραγούδι δεν<br /> +μπορεί να πλάση η λαλιά μου, και κλαίω απ' τη<br /> +ντροπή μου. Α! Αιχμαλώτισες την καρδιά μου, <br /> +Κύριε, μέσα στις απέραντες λίμνες της μουσικής Σου.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>4</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Ζωή της Ζωής μου! Πάντα θα προσπαθώ, το</span><br /> +σώμα μου αγνό να το κρατώ, ξέροντας πως σ' όλα<br /> +μου τα μέλη αναπαύεται το ζωντανό Σου χάδι.<br /> + +<span class='ind2'>Πάντα θα προσπαθώ να προφυλάγω τις σκέψεις</span><br /> +μου από κάθε τι που δεν είνε αληθινό, ξέροντας<br /> +πως είσαι Συ η Αλήθεια εκείνη, που άναψε το φως<br /> +της Λογικής στο νου μου.<br /> + +<span class='ind2'>Πάντα θα προσπαθώ να διώχνω, μακρυά από</span><br /> +την καρδιά μου, κάθε πονηρό, και να κρατώ εκεί<br /> +μέσα λουλουδένια την αγάπη μου, ξέροντας πως Συ<br /> +έχεις την κατοικία Σου στο άδυτο της καρδιάς μου.<br /> + +<span class='ind2'>Και πάντα η προσπάθειά μου θάνε αυτή: σε</span><br /> +κάθε πράξι μου να βλέπω τη μορφή σου, ξέροντας <br /> +πως είνε η επιρροή σου εκείνη που μου δίνει <br /> +δύναμι σε κάθε μου έργο.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>5</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Για χάρι σ' το ζητώ: να μ' αφήσης ν' αναπαυθώ</span><br /> +μια στιγμή στο πλευρό Σου. Το έργο που <br /> +καταπιάστηκα θα το τελειώσω κατόπι.<br /> + +<span class='ind2'>Στερημένη τη θωριά της μορφής Σου, η καρδιά</span><br /> +μου δε γνωρίζει ανάπαυσι, ούτε ησυχία. Κ' η εργασία <br /> +μου δεν είνε πια παρά ένα βάσανο ατέλειωτο,<br /> +μέσα σε μιαν απέραντη θάλασσα πόνων.<br /> + +<span class='ind2'>Μα, σήμερα, το καλοκαίρι έφεξε στο παραθύρι</span><br /> +μου, με τα μουρμουρίσματα και τις πνοές του, κ'<br /> +οι μέλισσες εστήσανε τρελλό χορό απάνω απ' τα <br /> +λουλούδια των κήπων.<br /> + +<span class='ind2'>Αυτή είνε η ώρα να καθήσω ήσυχος, πρόσωπο</span><br /> +με πρόσωπο, μαζί Σου, και να ψάλω την αφιέρωσι<br /> +της ζωής στη σιγαλιά και στο ξεχείλισμα της <br /> +ανάπαυσις αυτής.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>6</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Δρέψε αυτό το μικρό λουλουδάκι, και πάρ' το, μην</span><br /> +αργής, μην τυχόν και μαραθή και πέση, ξεφυλλισμένο <br /> +στις σκόνες.<br /> + +<span class='ind2'>Κι' αν δεν βρίσκεται γι' αυτό θέσι στα στολίδια</span><br /> +Σου, αξίωσέ το τουλάχιστο με το πονετικό άγγιγμα<br /> +του χεριού Σου. Δρέψε το! Γιατί φοβούμαι, μην η ζωή<br /> +μου τελειώση πριν το νοιώσω, κ' η ώρα της θυσίας<br /> +περάση.<br /> + +<span class='ind2'>Όσο κι' αν δεν είνε ζωηρό το χρώμα του, κι'</span><br /> +όσο ελαφρό κι' αν είνε το άρωμά του, κόψε το<br /> +λουλούδι αυτό και χρησιμοποίησέ το, όσο είνε καιρός<br /> +ακόμα, στην υπηρεσία Σου.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>7</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Το άσμα μου πέταξε πέρα τα στολίδια του. Παύει</span><br /> +πια να περηφανεύεται γι' αυτά. Τα στολίδια του θα<br /> +μπόδιζαν την ένωσί μας. Θάμπαιναν ανάμεσά μας<br /> +και τα τριγκινίσματά τους θα αποσβένανε τα γλυκά<br /> +Σου μουρμουρίσματα.<br /> + +<span class='ind2'>Η ποιητική μου ματαιοδοξία ξεψυχάει από</span><br /> +ντροπή στη θέα Σου, ω Ποιητή Διδάσκαλε! Έσκυψα<br /> +και κάθησα στα πόδια Σου. Μόνο, αξίωσέ με να<br /> +κάνω τη ζωή μου ένα πράγμα αληθινό κι' απλό <br /> +όμοιο με μια καλαμένια φλογέρα, που να την γεμίζης <br /> +Συ με την αρμονία της μουσικής Σου.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>8</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Το παιδάκι που το στολίζουν με πριγκηπική φορεσιά, </span><br /> +και στο λαιμό του κρεμνούν βαρύτιμες αλυσίδες, <br /> +χάνει κάθε ευχαρίστησι στα παιγνίδια του. Σε<br /> +κάθε του βήμα, η περιβολή του το εμποδίζει.<br /> +Από φόβο μην ξεσχισθή, ή μη λερωθή από τις<br /> +σκόνες, κρατιέται μακρυά απ' τον κόσμο κι' ούτε να<br /> +μετακινηθή απ' τη θέσι του τολμάει.<br /> + +<span class='ind2'>Εσύ, μητέρα, θαρρείς πως του κάνεις καλό να</span><br /> +τώχης φυλακισμένο μέσα σ' αυτά τα πλούσια στολίδια, <br /> +έξω από τη ζωογόνα σκόνη της γης; Δεν του<br /> +αφαιρείς έτσι το δικαίωμα να μπη στο μεγάλο <br /> +πανηγύρι της κοινής ανθρώπινης ζωής;<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>9</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Ω τρελλέ, που δοκιμάζεις να σε σηκώσουν οι</span><br /> +ίδιοι σου οι ώμοι! Ω ζήτουλα, που έρχεσαι να <br /> +ζητιανέψης στη δική σου την πόρτα!<br /> + +<span class='ind2'>Απόθεσε όλα σου τα βάρη μέσα στα χέρια Εκείνου, </span><br /> +που όλα μπορεί να τα σηκώση, και ποτέ μην<br /> +κοιτάζης πίσω σου με λύπη.<br /> + +<span class='ind2'>Η επιθυμία σου σβύνει αμέσως τη φλόγα του</span><br /> +λύχνου, που θ' αγγίση η πνοή της. Είνε ιερόσυλη, — <br /> +μη δέχεσαι κανένα δώρο από τ' ακάθαρτα της χέρια.<br /> +Δέξου μόνο ό,τι σου προσφέρει η ιερή Αγάπη.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>10</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Εδώ είνε το υποπόδιό Σου, Κύριε, κ' εκεί τα</span><br /> +πόδια σου ακουμπούν, εκεί που ζη ο πιο φτωχός,<br /> +και ταπεινός κι' ο χαμένος.<br /> + +<span class='ind2'>Σα δοκιμάζω να σκύψω το κεφάλι μου μπροστά</span><br /> +Σου, για να Σε προσκυνήσω, το μέτωπό μου δεν <br /> +μπορεί να φθάση ως στα βάθη εκείνα, όπου τα πόδια<br /> +Σου αναπαύουνται — ανάμεσα στους πιο φτωχούς, και<br /> +ταπεινούς και τους χαμένους.<br /> + +<span class='ind2'>Η Περηφάνεια ποτέ δε ζυγώνει εκεί όπου Συ</span><br /> +περιπατείς με την περιβολή του ταπεινού, ανάμεσα<br /> +στους πιο φτωχούς κι' ασήμαντους και τους χαμένους.<br /> + +<span class='ind2'>Η καρδιά μου ποτέ δε θα βρη το δρόμο της προς</span><br /> +τα εκεί, όπου Συ κρατάς συντροφιά σ' εκείνους που<br /> +μείνανε δίχως συντρόφους — τους φτωχούς, και ταπεινούς <br /> +και τους χαμένους.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>11</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Παράτησε πια αυτό το κομπολόι σου, και πάψε</span><br /> +τις προσευχές και τις ψαλμωδίες. Ποιόνε θαρρείς πως<br /> +υμνείς στην έρημην αυτή και σκοτεινή γωνιάν ενός<br /> +ναού, που είνε όλες οι πόρτες του κλειστές; Άνοιξε <br /> +τα μάτια σου καλά και θα δης πως ο Θεός δεν είνε<br /> +μπρος σου.<br /> + +<span class='ind2'>Είνε εκεί όπου οργώνει ο γεωργός τη γη, στα </span><br /> +μονοπάτια εκεί όπου με κόπο ο εργάτης τσακίζει τις <br /> +πέτρες. Είνε μαζί τους στη βροχή και στον ήλιο, και<br /> +σκόνη σκεπάζει την περιβολή Του. Γδύσου το ράσο<br /> +σου και σαν κ' Εκείνον κατέβα κάτου και συ στις<br /> +σκόνες και στα χώματα.<br /> + +<span class='ind2'>Λύτρωσι; Πού εννοείς να βρης τη λύτρωσι; Μήπως </span><br /> +ο ίδιος ο Θεός μας μ' ευχαρίστησι δε δέθηκε<br /> +με της Δημιουργίας τα δεσμά, δε δέθηκε μαζί μας<br /> +για πάντα;<br /> + +<span class='ind2'>Παράτησε τις βαθειές σου προσευχές κι' άφησε</span><br /> +κατά μέρος τα λουλούδια και τους λιβανωτούς. Τα<br /> +ρούχα σου θα σκονισθούνε και θα λερωθούν, μα,<br /> +δεν πειράζει. Πήγαινε κι' αντάμωσέ Τον, και στάσου<br /> +κοντά Του με την εργασία, και με τον ιδρώτα στο<br /> +μέτωπό σου.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>12</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Θέλει πολύν καιρό το ταξίδι αυτό, κι' είνε </span><br /> +μακρύς ο δρόμος<br /> + +<span class='ind2'>Βγήκα, ανεβασμένος στο άρμα της πρώτης ακτίνας </span><br /> +του φωτός, κ' εξακολούθησα το ταξίδι μου ανάμεσα <br /> +από τις ερημιές των κόσμων, αφίνοντας τα ίχνη<br /> +μου σ' άστρα πολλά και σε πολλούς πλανήτες.<br /> + +<span class='ind2'>Ο μακρυνώτερος δρόμος με φέρνει πιο κοντά</span><br /> +Σου, κ' εκείνη η μουσική άσκησις είνε η πιο <br /> +πολύπλοκη, όποια τελειώνει στην τελειότερη απλότητα<br /> +ενός ήχου.<br /> + +<span class='ind2'>Έχει πολλές ξένες πόρτες να χτυπήση ο οδοιπόρος </span><br /> +πριν έρθη στη δική του, κ' έχει κανείς να <br /> +περιπλανηθή σ' όλους τους έξω κόσμους, ως που να<br /> +φθάση, τέλος, στο βωμό, τον πιο εσωτερικό.<br /> + +<span class='ind2'>Πολύν καιρό τα μάτια μου ψάχνανε μακρυά, δεξιά </span><br /> +κι' αριστερά, στα βάθη και στα ύψη, πριν τα<br /> +κλείσω και πω: «είσαι δω!»<br /> + +Η κραυγή κ' η ερώτησις «Ω! Πού;» αναλύθηκε<br /> +σε μύριους ποταμούς δακρύων και πλημμυρίζει τον<br /> +κόσμο με το κύμα της επιβεβαιώσεως· «Υπάρχω!»<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>13</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Το τραγούδι, πούρθα να τραγουδήσω, έμεινε </span><br /> +ατραγούδιστο ως τα σήμερα.<br /> + +<span class='ind2'>Πέρασα τις μέρες μου χουρδίζοντας και </span><br /> +ξεχουρδίζοντας την άρπα μου.<br /> + +<span class='ind2'>Δεν μπόρεσα να βρω το σωστό ρυθμό. Οι στίχοι</span><br /> +δεν ταιριάζανε. Κ' έμεινε μονάχα η αγωνία του <br /> +πόθου στην καρδιά μου.<br /> + +<span class='ind2'>Το λουλούδι δεν άνοιξε. Μόνο τ' αέρι γύρω του </span><br /> +αναστενάζει.<br /> + +<span class='ind2'>Δεν είδα τη μορφή Του, ούτε η φωνή Του κύλησε</span><br /> +στ' αφτιά μου. Μόνο άκουσα την αλαφρή περπατησιά <br /> +Του έξω από την πόρτα μου.<br /> + +<span class='ind2'>Όλη τη μακρινή μέρα της ζωής μου, την πέρασα</span><br /> +ετοιμάζοντας το κάθισμά Του στο σπίτι μου. Μα, η<br /> +λάμπα δεν ανάφτηκε και πώς να Τόνε προσκαλέσω<br /> +νάμπη;<br /> + +<span class='ind2'>Ζω με την ελπίδα της συνάντησής Του, μα, ακόμα</span><br /> +αυτή η συνάντησις να γίνη!<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>14</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Οι επιθυμίες μου είναι αναρίθμητες και το </span><br /> +παράπονό μου γεμάτο λύπη. Μα, πάντα μ' έσωσες Εσύ<br /> +με τις τραχές Σου αρνήσεις. Η αυστηρή Σου αυτή <br /> +επιείκεια έχει πλέξει τα φάδια της γύρω στη ζωή μου.<br /> + +<span class='ind2'>Μέρα με την ημέρα, με κάνεις άξιο των απλών και</span><br /> +μεγάλων σου δώρων, που τα κατρακυλάς απάνω μου,<br /> +δίχως να Σ' τα ζητώ: — τον ουρανόν αυτόνε και το<br /> +φως, και τη σάρκα αυτή και τη ζωή και το πνεύμα — <br /> +και με τραβάς μακρυά από τους κινδύνους <br /> +υπερβολικών αποθυμιών.<br /> + +<span class='ind2'>Καμμιά φορά, χασομερώ, άτονος και χαύνος.</span><br /> +Καμμιά φορά, ξυπνώ, και ξεκινώ τρεχάλα για την<br /> +αναζήτησι των πόθων μου, μα, τότε, κρύβεις <br /> +σκληρά το πρόσωπό Σου από μένα.<br /> + +<span class='ind2'>Μέρα με τη μέρα, με κάνεις άξιο της τέλειας</span><br /> +υποδοχής Σου με το να μου αρνήσαι πάντα, <br /> +λυτρώνοντάς με απ' τους κιδύνους της Αδυναμίας και<br /> +του αβέβαιου πόθου.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>15</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Είμαι εδώ για να Σου ψάλω ύμνους. Σ' αυτήν</span><br /> +εδώ την αίθουσα πούνε δική Σου, έχω μια γωνιά<br /> +κ' εγώ για να καθήσω.<br /> + +<span class='ind2'>Στον κόσμο Σου δεν έχω τι να κάνω, κ' η </span><br /> +ανώφελη ζωή μου ξεχύνεται μονάχα σε νότες δίχως<br /> +σκοπό κανένα.<br /> + +<span class='ind2'>Όταν σημάνη η ώρα της βουβής λατρείας Σου,</span><br /> +στο σκοτεινό ναό της βαθειάς νύχτας πρόσταξέ με,<br /> +Κύριε, κι' ολόρθος θα σταθώ μπροστά Σου για να<br /> +ψάλλω.<br /> + +<span class='ind2'>Κι' όταν η άρπα η χρυσή αντηχήση στο αεράκι</span><br /> +της Αυγής, τότε τίμησέ με, Κύριε, προστάζοντας την<br /> +παρουσία μου μπροστά Σου.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>16</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Προσκλήθηκα κ' εγώ στη γιορτήν αυτού του </span><br /> +κόσμου, κ' έτσι η ζωή μου ευλογήθηκε. Τα μάτια<br /> +μου είδαν και τ' αφτιά μου ακούσανε.<br /> + +<span class='ind2'>Έλαβα μέρος σε τούτη τη γιορτή, παίζοντας τ' </span><br /> +όργανό μου, και το προσπάθησα όσο καλύτερα <br /> +μπορούσα.<br /> + +<span class='ind2'>Τώρα, αυτό ρωτάω: — Ήρθε πια ο καιρός που </span><br /> +θα μπορέσω να παρουσιασθώ μπροστά Σου και να<br /> +Σου προσφέρω το σιωπηλό χαιρετισμό μου;<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>17</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Προσμένω μόνο την Αγάπη, για να παραδοθώ,</span><br /> +τέλος, στα χέρια της. Νά γιατί είνε τόσο αργά, και<br /> +γιατί είμαι ένοχος τόσων παραλείψεων.<br /> + +<span class='ind2'>Έρχουνται με τους νόμους τους και με τους </span><br /> +κώδικές τους για να με δέσουν χειροπόδαρα. Μα, εγώ<br /> +πάντα τους διαφεύγω, γιατί προσμένω μόνο την<br /> +αγάπη για να παραδοθώ, τέλος, στα χέρια της.<br /> + +<span class='ind2'>Ο κόσμος με κατηγορεί και με λέει αξένοιαστο:</span><br /> +δεν αμφιβάλλω πως έχει δίκαιο να με κατηγορή ο<br /> +κόσμος.<br /> + +<span class='ind2'>Η μέρα της αγοράς τέλειωσε κι' όλη η εργασία</span><br /> +έγεινε. Εκείνοι πούρθαν και με κάλεσαν του κάκου,<br /> +γύρισαν πίσω με θυμό. Προσμένω μόνο την αγάπη<br /> +για να παραδοθώ, τέλος, στα χέρια της.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>18</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Σύννεφα σωριάζουνται απάνω σε σύννεφα κι' ο</span><br /> +κόσμος σκοτεινιάζει. Α! Αγάπη γιατί μ' αφίνεις<br /> +να περιμένω έξω από την πόρτα ολομόναχος;<br /> + +<span class='ind2'>Στις πολυάσχολες στιγμές της μεσημεριάτικης</span><br /> +δουλειάς είμαι με το πλήθος, μα, στη μοναξιά της<br /> +σκοτεινής αυτής ημέρας, μόνο για σένα ελπίζω.<br /> + +<span class='ind2'>Αν δε μου δείξης το πρόσωπό Σου, αν μ' αφήσης </span><br /> +ολότελα παραμερισμένο, δεν ξέρω πώς να περάσω <br /> +τις μακρυνές και βροχερές αυτές ώρες.<br /> + +<span class='ind2'>Στέκομαι και κοιτάζω τον ουρανό που σκοτεινιάζει </span><br /> +ως πέρα μακρυά, κ' η καρδιά μου τριγυρνά<br /> +θρηνώντας με τον ανήσυχον άνεμο.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>19</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Αν δε μου μιλήσης θα γεμίσω την καρδιά μου</span><br /> +με τη σιωπή Σου και θα υποφέρω το βάρος της. Θα<br /> +σταθώ ακίνητος και θα προσμένω, σαν τη νύχτα στην<br /> +αστρόφεγγη αγρυπνιά της, με το κεφάλι σκυφτό και<br /> +με υπομονή.<br /> + +<span class='ind2'>Σίγουρα θάρθη η μέρα. Το σκοτάδι θα σκορπίση</span><br /> +και η φωνή σου θα κελαρύση απ' τον ουρανό, σα<br /> +ρυάκι με νερά μαλαματένια.<br /> + +<span class='ind2'>Τότε τα λόγια σου θα φτερουγίσουν, σαν τα τραγούδια </span><br +/> +στις φωλιές των πουλιών σου, κ' οι μελωδίες <br /> +σου θα ξανοίξουν σαν τα μπουμπούκια των <br /> +λουλουδιών σ' όλα τ' άλση των δασών μου.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>20</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Την ημέρα που λουλούδισε ο λωτός, αλλοί μου!</span><br /> +ήταν ο νους μου παραστρατισμένος και δεν το <br /> +πρόσεξα. Το πανέρι μου ήταν αδειανό και το λουλούδι<br /> +απόμενε παρατημένο.<br /> + +<span class='ind2'>Μόνο κάποτε, κάποτε, μια λύπη έπεφτε απάνω</span><br /> +μου, και ξύπνησα από τα όνειρά μου, κ' αισθάνθηκα<br /> +το λεπτό άρωμα μιας παράξενης ευωδιάς στο αεράκι<br /> +του Νοτιά.<br /> + +<span class='ind2'>Στην ακαθόριστη εκείνη γλύκα, η καρδιά μου</span><br /> +λιγωνόταν από πόθο, και μου φαινόταν σαν νάταν<br /> +η διάθερμη του καλοκαιριού πνοή που αναζητούσε<br /> +την τελειοποίησί της.<br /> + +<span class='ind2'>Δεν ήξερα, τότε, πως ήταν τόσο κοντά, πως ήταν</span><br /> +δικιά μου, και πως η τέλεια αυτή γλύκα ανθούσε στα<br /> +βάθη της δικιάς μου καρδιάς.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>21</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Πρέπει να ρίξω στα κύματα τη βάρκα μου. Άτονες </span><br /> +οι ώρες περνούν απάνω απ' τ' ακρογιάλι. — <br /> +Αλλοίμονο σε μένα!<br /> + +<span class='ind2'>Η Άνοιξι έδωσε όλη την άνθησί της, και μας </span><br /> +αποχαιρετά. Και τώρα, με το φορτίο των μαραμένων και<br /> +ανώφελων λουλουδιών, περιμένω και χασομερώ.<br /> + +<span class='ind2'>Τα κύματα άρχισαν να κάνουν ταραχή, κι' απάνω</span><br /> +στην ακτή, στο μονοπάτι, το γεμάτο ίσκιους, τα <br /> +κίτρινα φύλλα τρεμουλιάζουν και πέφτουν.<br /> + +<span class='ind2'>Τι κενό ατενίζεις, ω ψυχή μου; Δεν αισθάνεσαι</span><br /> +μίαν ανατριχίλα να περνά στον αέρα μαζί με τις<br /> +νότες του απόμακρου τραγουδιού που πλέει απ' τ' <br /> +άλλο ακρογιάλι;<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>22</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Στους βαθιούς ίσκιους του βροχερού Ιουλίου,</span><br /> +με μυστική περπατησιά διαβαίνεις, σιωπηλός σαν τη<br /> +νύχτα, κ' οι νυχτοφύλακες που αγρυπνούνε δε Σε<br /> +παίρνουν νόγα.<br /> + +<span class='ind2'>Σήμερα, η Αυγή σφάλιξε τα μάτια της, απρόσεκτη</span><br /> +στα επίμονα καλέσματα του μεγαλόφωνου Λεβάντε,<br /> +κ' ένας πυκνός πέπλος άπλωσε απάνω στον πάντα<br /> +ξυπνό γαλάζιον ουρανό.<br /> + +<span class='ind2'>Τα δάση πάψαν τα τραγούδια τους, κ' οι πόρτες </span><br /> +όλες κλείστηκαν σε κάθε σπίτι. Συ μόνος είσαι ο <br /> +μοναχικός διαβάτης στον ερημικό τούτο δρόμο. Ω!<br /> +Μοναδικέ μου Φίλε, Συ, πιο αγαπημένε μου απ' <br /> +όλους, οι πόρτες είνε ανοιχτές στο σπίτι μου — μην<br /> +περάσης απ' έξω σαν ένα όνειρο.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>23</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Άρα γε, σε τούτη τη κοσμοχαλασιά αυτής της</span><br /> +νύχτας, έξω βρίσκεσαι, ω Φίλε μου, στο ερωτικό Σου<br /> +ταξίδι; Ο ουρανός βογγά σαν ένας που βρίσκεται<br /> +σε απελπισία.<br /> + +<span class='ind2'>Δεν έχω ύπνο, απόψε. Κάθε στιγμή και πάντα,</span><br /> +ανοίγω, ω Φίλε μου, την πόρτα μου, και κοιτάζω<br /> +έξω, στα σκοτάδια.<br /> + +<span class='ind2'>Δεν μπορώ να ιδώ τίποτα μπροστά μου. Και</span><br /> +μένω σε απορία μην ξέροντας να ορίσω από πού<br /> +είνε ο δρόμος σου.<br /> + +<span class='ind2'>Σε ποιαν όχθη σκοτεινή του μαύρου σα μελάνι</span><br /> +ποταμού, από ποιαν απόμακρη άκρη του κατσουφιασμένου <br /> +δάσους, μέσα από ποια μπερδεμένα βάθη<br /> +του Σκοταδιού, ανοίγεις, ω Φίλε μου, το δρόμο σου,<br /> +για ναρθής σε μένα;<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>24</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Αν η μέρα τέλειωσε, αν τα πουλιά πάψανε να</span><br /> +ψάλλουν, αν ο άνεμος εκόπασε κουρασμένος, άπλωσε<br /> +τότε απάνω μου τον πυκνό πέπλο των σκοταδιών, <br /> +όπως εσκέπασες τη γη με τους πέπλους του ύπνου<br /> +και έκλεισες απαλά τα πέταλα του μαραμένου λωτού,<br /> +στο σούρουπο.<br /> + +<span class='ind2'>Από τον οδοιπόρο που το ταγάρι του είνε άδειο</span><br /> +από φαΐ, πριν τελειώση το ταξίδι, που τα ρούχα του<br /> +είνε ξεσχισμένα και φορτωμένα σκόνη, που η δύναμί<br /> +του τον παράτησε, αφαίρεσε τη ντροπή και τη φτώχεια <br /> +και ανανέωσε τη ζωή του, σαν ένα λουλούδι,<br /> +κάτω από το σκέπασμα της καλόβολης νύχτας Σου.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>25</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Τη νύχτα του βαρεμού, άφησέ με ν' αναπαύσω</span><br /> +απάνω Σου την εμπιστοσύνη μου, και να <br /> +παραδοθώ στον ύπνο, χωρίς φροντίδες.<br /> + +<span class='ind2'>Το αποχαυνωμένο πνεύμα μου ας μη κοπιάση να</span><br /> +Σου προετοιμάση μια λατρεία που θάτανε φτωχειά<br /> +και ανάξια.<br /> + +<span class='ind2'>Είσαι Συ, που σέρνεις τον πέπλο της νύχτας</span><br /> +απάνω από τα μάτια, τα κουρασμένα, της μέρας, για<br /> +να ξαναγεννηθή η ματιά της, στο ξύπνημα, σε μια<br /> +πιο δροσερή χαρά.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>26</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Ήρθε και κάθησε στο πλάι μου, μα εγώ δεν</span><br /> +ξύπνησα. Τι καταραμένος ύπνος ήταν! Ω! Ο <br /> +κακορροίζικος εγώ!<br /> + +<span class='ind2'>Ήρθε, όταν η νύχτα ήταν βυθισμένη στη γαλήνη. </span><br /> +Κρατούσε στα χέρια Του την άρπα Του, και<br /> +στα όνειρά μου όλο ένα πιο ζωηρά αντηχούσαν οι<br /> +γλυκές Του μελωδίες.<br /> + +<span class='ind2'>Αλλοί μου! Γιατί χάθηκαν έτσι οι νύχτες μου </span><br /> +όλες; Αχ! Γιατί τα μάτια μου ποτέ να μη μπορούν <br /> +να ιδούν Εκείνον που η πνοή Του αγγίζει τον<br /> +ύπνο μου;<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>27</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Φως, ω! πού είνε το φως; ζωήρεψέ το με του</span><br /> +Πόθου την καφτερή φωτιά.<br /> + +<span class='ind2'>Νά η λάμπα, μα, ποτέ ένα τρεμούλιασμα φλόγας!</span><br /> + — αυτή είνε η μοίρα σου, ω καρδιά μου; Α! πολύ<br /> +πολύ προτιμότερος θάταν για σένα ο θάνατος!<br /> + +<span class='ind2'>Στην πόρτα σου χτυπάει η κακορροιζικιά και το</span><br /> +μήνυμα σου φέρνει, πως ο Κύριός σου αγρυπνά και<br /> +σε καλεί στο ραντεβού, το ερωτικό, μες στα σκοτάδια<br /> +της νύχτας.<br /> + +<span class='ind2'>Ο ουρανός σκεπασμένος από σύννεφα και η βροχή</span><br /> +δεν παύει. Δεν ξεύρω τι είνε αυτό που μέσα μου <br /> +σπαρταρά, — δεν ξέρω τι σημαίνει.<br /> + +<span class='ind2'>Η λάμψι η ξαφνική μιας αστραπής μαζεύει στις</span><br /> +ματιές μου πυκνότερο σκοτάδι, κ' η καρδιά μου<br /> +ψαχουλεύει για το μονοπάτι όπου η μουσική της<br /> +νύχτας με καλεί.<br /> + +<span class='ind2'>Φως! Α! Πού είνε το Φως; Ας ζωηρέψη με</span><br /> +του πόθου την καφτερή φωτιά. Βροντά, κι' ο άνεμος, <br /> +ορμητικός, ουρλιάζει στ' απέραντο διάστημα.<br /> +Η νύχτα μαύρη σαν καταμέλανος βράχος! Μην αφίνης <br /> +της ώρες να κυλούνε στο σκοτάδι. Αναψέ με τη<br /> +ζωή σου το λύχνο της Αγάπης.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>28</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Πεισματικά κ' επίμονα είνε τα εμπόδια, μα, η</span><br /> +καρδιά μου πονεί σα δοκιμάζω να τα σπάσω.<br /> + +<span class='ind2'>Η λεφτεριά είνε το μόνο που έχω ανάγκη, μα,</span><br /> +αισθάνομαι ντροπή να την ελπίζω.<br /> + +<span class='ind2'>Είμαι βέβαιος πως ανεχτίμητος πλούτος υπάρχει</span><br /> +σε Σένα, και πως είσαι ο καλύτερός μου φίλος, μα,<br /> +δεν έχω καρδιά να σαρώσω τα μάταια στολίδια που <br /> +είνε γεμάτη απ' αυτά η κάμαρά μου.<br /> + +<span class='ind2'>Το σάβανο που με σκεπάζει είνε ένα σάβανο από</span><br /> +σκόνη και θάνατο. Το μισώ, μα, το αγκαλιάζω με<br /> +αγάπη.<br /> + +<span class='ind2'>Τα χρέη μου είνε πολλά, τα λάθη μου μεγάλα,</span><br /> +η ντροπή μου βαρειά και μυστικιά, μα, σαν έρχομαι<br /> +να παρακαλέσω για το καλό μου, τρέμω από φόβο<br /> +μην τυχόν κι' ακουσθή η παράκλησί μου.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>29</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Εκείνος, που περιβάλλω με τόνομά μου (ο εαυτός</span><br /> +μου), κλαίει μέσα σ' αυτήν τη φυλακή, τη σκοτεινή.<br /> +Πάντα καταγίνομαι να χτίζω αυτόν τον τοίχο ολόγυρα, <br /> +κ' επειδή αυτός ο τοίχος, μέρα με τη μέρα,<br /> +υψώνεται ολοένα προς τον ουρανό, χάνω τη θωριά<br /> +του αληθινού μου «είναι» στη σκοτεινή σκιά του.<br /> + +<span class='ind2'>Ξηπασιά με πιάνει για τον μεγάλον αυτόν</span><br /> +τοίχο, και τον ασβεστώνω με χώμα και με άμμο μην<br /> +τυχόν κ' η ελάχιστη τρυπίτσα μείνη σε τούτο τόνομά<br /> +μου. Και για όλη τη φροντίδα που λαβαίνω, χάνω<br /> +τη θωριά του αληθινού μου «είναι».<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>30</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Βγήκα μόνος μου για να πάω στο ραντεβού μου.</span><br /> +Μα, ποιος είνε αυτός που με ακολουθεί στο σιωπηλό<br /> +σκοτάδι;<br /> + +<span class='ind2'>Παραμερίζω για ν' αποφύγω την παρουσία του,</span><br /> +μα, δεν μπορώ να του ξεφύγω.<br /> + +<span class='ind2'>Κάνει τη σκόνη να σηκώνεται απ' τη γη με τους</span><br /> +κομπασμούς του. Προσθέτει τη βροντερή φωνή του<br /> +σε κάθε λέξι που προφέρω.<br /> + +<span class='ind2'>Είνε το μικρό «εγώ» μου, ω Κύριε μου. Δεν ξέρει</span><br /> +καμμιά ντροπή. Μα, εγώ ντρέπομαι νάρθω στην<br /> +πόρτα Σου με τη συντροφιά του.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>31</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>«Φυλακισμένε» πες μου, ποιος είνε αυτός που σε</span><br /> +αλυσόδεσε;»<br /> + +<span class='ind2'>«Ο Αφέντης μου,» είπεν ο φυλακισμένος. «Θάρρεψα </span><br /> +πως θα μπορούσα να ξεπεράσω, σ' αυτόν τον<br /> +κόσμο, κάθε άλλονε στον πλούτο και στη δύναμι,<br /> +και σώριασα στο δικό μου θησαυροφυλάκιο το χρήμα<br /> +που ωφειλόταν στο Βασιληά μου. Όταν ο ύπνος με<br /> +κατανίκησε, ξαπλώθηκα στο κρεβάτι που ήταν για<br /> +τον Κύριό μου, και σαν ξύπνησα, βρήκα, πως ήμουνα<br /> +φυλακισμένος μέσα στο ίδιο το θησαυροφυλάκιο μου».<br /> + +<span class='ind2'>«Φυλακισμένε, πες μου, την αλυσίδα αύτη την</span><br /> +άσπαστη, ποιος την κατεργάστηκε;»<br /> + +<span class='ind2'>«Εγώ,» είπεν ο φυλακισμένος, «εγώ την κατεργάστηκα </span><br +/> +αυτήν την αλυσίδα, με πολλή επιμέλεια<br /> +θαρρούσα πως η ανίκητή μου δύναμι θα κρατούσε <br /> +όλον τον κόσμο σκλάβο, αφίνοντας εμένα σε μιαν<br /> +αδιατάρακτη ελευθερία. Έτσι, νύχτα και μέρα <br /> +εργάστηκα σ' αυτήν την αλυσίδα με μεγάλες, θεώρατες <br /> +φωτιές και με σκληρά βαρειά χτυπήματα στ' αμόνι.<br /> +Όταν, τέλος, η δουλειά τελείωσε, και δέθηκε κι' ο<br /> +τελευταίος κρίκος, ήμουν εγώ στην άσπαστη αλυσίδα.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>32</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Με όλους τους τρόπους προσπαθούν να με κρατούν </span><br /> +ασφαλισμένο, εκείνοι που μ' αγαπούν σ' αυτόν<br /> +τον κόσμο. Μα, δε συμβαίνει το ίδιο με τη δική Σου<br /> +αγάπη, που είνε πια μεγάλη απ' τη δική τους, και,<br /> +Συ, με κρατείς ελεύθερο.<br /> + +<span class='ind2'>Από φόβο μην τους λησμονήσω, δεν τολμούν να</span><br /> +με αφήσουν μόνο. Μα, οι μέρες περνούν, μια — μια,<br /> +και, Συ, δε φαίνεσαι.<br /> + +<span class='ind2'>Κι' αν δε Σε καλώ στις προσευχές μου, κι' αν</span><br /> +δε Σε κρατώ μέσα στην καρδιά μου, η αγάπη Σου<br /> +για μένα περιμένει ακόμα την αγάπη μου.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>33</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Όταν ξημέρωσε, ήρθανε στο σπίτι μου και είπαν:</span><br /> +«Θα πιάσωμε μόνο το πιο μικρό δωμάτιο εδώ».<br /> + +<span class='ind2'>Είπαν: «Θα σε βοηθήσωμε στη λατρεία του</span><br /> +Θεού σου, και ταπεινά θα δεχθούμε μόνο ό,τι μας<br /> +αναλογεί απ' τη χάρι Του.» Κ' ύστερα πήρανε το<br /> +κάθισμά τους σε μια γωνιά, και κάθησαν ήσυχοι και<br /> +πράοι.<br /> + +<span class='ind2'>Μα, στο σκοτάδι της νύχτας βρίσκω πως παραβίασαν </span><br +/> +το αγιασμένο ιεροφυλάκιό μου, και μπήκαν<br /> +μέσα με δύναμι κι' αντάρα, κι' άρπαξαν, με ανίερη<br /> +απληστία, τ' αφιερώματα από του Θεού μου το βωμό.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>34</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Άφησε μόνο αυτό το λίγο να μένη από μένα,</span><br /> +για να μπορώ με αυτό να Σε λέω πως είσαι το<br /> +παν μου.<br /> + +<span class='ind2'>Άφησε μόνο αυτό το λίγο από τη θέλησί μου</span><br /> +να μείνη, για να μπορώ με αυτό να Σ' αισθάνωμαι<br /> +απ' όλες τις μεριές και νάρχωμαι σε Σένα με το<br /> +κάθε τι, και κάθε στιγμή να Σου προσφέρω την<br /> +αγάπη μου.<br /> + +<span class='ind2'>Άφησε μόνο αυτό το λίγο να μείνη από μένα,</span><br /> +για να μπορώ με αυτό να μην κρύβωμαι ποτέ από<br /> +Σένα.<br /> + +<span class='ind2'>Άφησε μόνο απ' τα δεσμά μου να μείνη αυτό</span><br /> +το λίγο που με δεσμεύει με τη θέλησί Σου, και που<br /> +εκπληρούνται μ' αυτό όλοι οι σκοποί Σου στη ζωή μου<br /> + — κι' αυτό είνε ο δεσμός της αγάπης Σου.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>35</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Όπου το πνεύμα είνε άφοβο, κ' η καρδιά ψηλά</span><br /> +κρατιέται,<br /> + +<span class='ind2'>Όπου η γνώσι είνε ελεύθερη,</span><br /> + +<span class='ind2'>Όπου ο κόσμος δεν έχει σπάσει σε κομμάτια</span><br /> +μέσα σε στενούς οικιακούς τοίχους,<br /> + +<span class='ind2'>Όπου οι λέξεις έρχονται απ' τα βάθη της αλήθειας,</span><br /> + +<span class='ind2'>Όπου ο ακούραστος αγώνας απλώνει τα χέρια</span><br /> +του προς την τελειότητα,<br /> + +<span class='ind2'>Όπου το καθάριο ρέμμα της Λογικής δε χάνει</span><br /> +το δρόμο του μέσα στην πληκτική έρημο της άψυχης<br /> +Συνήθειας,<br /> + +<span class='ind2'>Όπου το πνεύμα οδηγείται προς τα μπρος από</span><br /> +Σένα σε μιαν ολοένα πιο πλατειά σκέψι και δράσι,<br /> + +<span class='ind2'>Εκεί σ' αυτόν τον ουρανό της ελευθερίας, ω</span><br /> +Πατέρα μου, κάνε την Πατρίδα μου να ξυπνήση.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>36</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Αυτή είνε η παράκλησί μου σε Σένα, ω Κύριε</span><br /> +μου, — χτύπα, χτύπα τη ρίζα της ανέχειας στην <br /> +καρδιά μου.<br /> + +<span class='ind2'>Δος μου τη δύναμι να σηκώνω ελαφρά τις χαρές</span><br /> +και τις λύπες μου.<br /> + +<span class='ind2'>Δος μου τη δύναμι να κάνω την αγάπη μου </span><br /> +γόνιμη σε δούλεψι.<br /> + +<span class='ind2'>Δος μου τη δύναμι ποτέ να μην απαρνιέμαι το</span><br /> +φτωχό ή να γονατίζω μπρος σε μιαν αγέρωχη δύναμι.<br /> + +<span class='ind2'>Δος μου τη δύναμι να σηκώνω το νου μου ψηλά</span><br /> +απάνω από τις καθημερινές μικρολογίες.<br /> + +<span class='ind2'>Και δος μου τη δύναμι να παραδίνω τη δύναμί</span><br /> +μου στη θέλησί Σου με αγάπη.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>37</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Θάρρεψα πως το ταξίδι μου έφθασε στο τέλος</span><br /> +του, με το τελευταίο όριο της δύναμης μου, — πως το<br /> +μονοπάτι έκλεισε μπρος μου, πως οι τροφές μου <br /> +εξαντλήθηκαν, και πως ήρθε ο καιρός να ζητήσω άσυλο<br /> +σε μια σιωπηλή σκοτεινιά.<br /> + +<span class='ind2'>Μα, είδα πως η θέλησί σου δε γνωρίζει τέλος σε</span><br /> +μένα. Κι' όταν τα λόγια τα παληά ξεψυχήσουν απάνω<br /> +στη γλώσσα, νέες μελωδίες κυλούν απ' την καρδιά,<br /> +κ' εκεί που τελειώνουν τα παληά μονοπάτια, μια νέα<br /> +χώρα παρουσιάζεται με όλες τις μαγείες της.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>38</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Σένα θέλω. Σένα μόνο, — αυτό η καρδιά μου ας</span><br /> +επαναλαβαίνη ακατάπαυτα. Όλες οι επιθυμίες που<br /> +με συναρπάζουν, μέρα και νύχτα, είνε ψεύτικες και<br /> +άδειες ως πέρα.<br /> + +<span class='ind2'>Όπως η νύχτα φυλάει κρυμμένη στα βάθη των</span><br /> +σκοταδιών της την παράκλησι για φως, έτσι και στα<br /> +βάθη της αναισθησίας μου αντηχάει η φωνή: «Σένα<br /> +θέλω, Σένα μόνο.»<br /> + +<span class='ind2'>Όπως η θύελλα αναζητάει το τέλος της στη γαλήνη, </span><br /> +όταν χτυπά με όλη τη δύναμί της τη γαλήνη,<br /> +έτσι κ' η ανταρσία μου χτυπά την αγάπη Σου, κι'<br /> +ως τόσο, η κραυγή της είνε: «Σένα θέλω, Σένα<br /> +μόνο».<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>39</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Όταν η καρδιά μου είνε σκληρή και αποξηραμένη, </span><br /> +κατέβα ως εμένα, ω Κύριέ μου, με βροχή <br /> +επιεικείας.<br /> + +<span class='ind2'>Όταν η χάρι χαθή από τη ζωή, έλα σε μένα με</span><br /> +ένα ξέσπασμα τραγουδιού.<br /> + +<span class='ind2'>Όταν ο θόρυβος της εργασίας υψώνει απ' όλες</span><br /> +τις μεριές τη βοή του και με κρατάει μακρυά, <br /> +παράμερα, τότε έλα, Συ, ω Κύριε της Σιωπής, με την<br /> +ειρήνη Σου και την ανάπαυσί Σου.<br /> + +<span class='ind2'>Όταν η άθλια καρδιά μου τρομαγμένη στριμώγνεται </span><br /> +σε μια γωνιά σα σκλάβος δεμένος, σπρώξε<br /> +την πόρτα μου, ω Βασιληά μου, κ' έμπα μ' αληθινή<br /> +Βασιλική πομπή.<br /> + +<span class='ind2'>Όταν επιθυμίες και πόθοι αποτυφλώσουν το</span><br /> +πνεύμα μου με απατηλές εικόνες, Συ, Άγιε Μοναδικέ, <br /> +Συ που όλα τα βλέπεις και σ' όλα αγρυπνάς<br /> +κι' όλα τα προνοείς, τρέξε σε μένα με το σωτήριο<br /> +φως Σου, σπεύσε με την αστραπή και τον κεραυνό Σου.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>40</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Μέρες και μέρες έχει να βρέξη, Θεέ μου, στην</span><br /> +άνυδρη καρδιά μου. Ο ορίζοντας έχει μιαν άγρια <br /> +γδύμνια — ούτε το πιο λεπτό σκέπασμα απαλού <br /> +συννέφου, ούτε το πιο αόριστο σημάδι καμμιάς <br /> +απόμακρης δροσερής βροχής.<br /> + +<span class='ind2'>Στείλε την ωργισμένη Σου θύελλα, με το ζόφο</span><br /> +του θανάτου, αν είνε αυτή η επιθυμία Σου, και με<br /> +τις καμτσικιές της αστραπής Σου κατατρόμαξε τον<br /> +ουρανό απ' άκρη σ' άκρη.<br /> + +<span class='ind2'>Μα, ανακάλεσε, ω Κύριέ μου, ανακάλεσε τη </span><br /> +διαπεραστικήν αυτή σιωπηλή κάψα, την πνιχτική, και<br /> +βουβή και σκληρή, που κατακαίει την καρδιά μου<br /> +με φρικτήν απελπισία.<br /> + +<span class='ind2'>Της χάρης Σου το σύννεφο ας χαμηλώση από</span><br /> +ψηλά, όπως το βουρκωμένο βλέμμα της μητέρας, τη<br /> +μέρα της πατρικής οργής.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>41</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Πώς δε φαίνεσαι και συ, αγαπημένε μου, μαζί με</span><br /> +τους άλλους, μόνε στέκεις πίσω απ' όλους, κρυμμένος<br /> +στη σκιά; Περνούν από μπρος σου και σε σπρώχνουν,<br /> +απάνω στο σκονισμένο δρόμο, κι' ούτε καν σε <br /> +προσέχουνε. Κ' εγώ προσμένω εδώ ώρες πικραμένες, <br /> +απλώνοντας για σένα τ' αφιερώματά μου, ενώ οι διαβάτες <br /> +έρχονται και περνούν τα λουλούδια μου ένα-ένα, και<br /> +πάει ναδειάση το πανέρι μου.<br /> + +<span class='ind2'>Οι πρωινές ώρες πέρασαν. Πέρασε και το μεσημέρι </span><br /> +και στις σκιές της βραδυάς τα μάτια μου βαρύνανε <br /> +απ' τον ύπνο. Άνθρωποι που γυρίζουν σπίτι τους<br /> +με κοιτάζουν και γελούν, και με γεμίζουν με ντροπή.<br /> +Κάθομαι σα μια ζητιανοπούλα, σκεπάζοντας το πρόσωπό <br /> +μου με τον ποδόγυρό μου, κι' όταν μ' ερωτούν<br /> +τι θέλω, χαμηλώνω τα μάτια μου κι' απάντησι δε δίνω.<br /> + +<span class='ind2'>Ω! Πώς, αλήθεια, θα μπορούσα να τους πω πως</span><br /> +προσμένω Εσένα και πως μούχεις δώσει υπόσχεσι<br /> +να 'ρθής; Πώς θα μπορούσα, από ντροπή, να ομολογήσω <br /> +πως κρατώ για προίκα μου αυτήν την κατάντια; <br /> +Α! Στην πιο μυστική γωνιά της καρδιάς<br /> +μου φυλάω αυτή την περηφάνεια.<br /> + +<span class='ind2'>Κάθομαι στα χόρτα απάνω, τηράω τον ουρανό</span><br /> +και ονειρεύομαι την ξαφνική λάμψι του ερχομού σου:<br /> + — όλα γύρω σου θ' αστράφτουν, φτερά χρυσά θα<br /> +χτυπούν γύρω από το άρμα σου, κι' όσοι θα περνούν<br /> +στο δρόμο θα στέκουνται και θα χαζεύουν, που θα<br /> +σε βλέπουν να κατεβαίνης απ' ταμάξι Σου, να με <br /> +σηκώνης απ' τη σκόνη και να καθίζης στο πλευρό Σου<br /> +την κουρελιάρα αυτή ζητιανοπούλα, που θα τρέμη από<br /> +ντροπή και περηφάνεια, σαν μια περικοκλάδα στο <br /> +αεράκι του καλοκαιριού.<br /> + +<span class='ind2'>Μα, ο καιρός περνάει κι' ακόμα ν' ακουστούν οι</span><br /> +ρόδες του αμαξιού Σου. Συνοδείες πολλές περνούν<br /> +από μπροστά μου με φωνές, με θόρυβο, με αλαλαγμούς <br /> +θριάμβου. Και μόνο Συ θέλεις να μείνης στη<br /> +σκιά σιωπηλός και τελευταίος απ' όλους; Και μόνο<br /> +εγώ πρέπει να προσμένω και να κλαίω, και να <br /> +κουράζω την καρδιά μου με τη μάταιη λαχτάρα;<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>42</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Πρωί, πρωί, ψιθυρίστηκε πως θ' αρμενίζαμε με</span><br /> +μια βαρκούλα, μόνο Συ κ' εγώ, και ποτέ μια ψυχή<br /> +στον κόσμο δε θα γνώριζε γι' αυτή μας την αποδημία <br /> +προς καμμιά χώρα, προς κανένα τέλος.<br /> + +<span class='ind2'>Σ' εκείνον τον δίχως ακτές ωκεανό, ενώ Συ θ'</span><br /> +αφουγκραζόσουν με σιωπηλό χαμόγελο, τα τραγούδια<br /> +μου θα ξεχύνουνταν σε μελωδίες, ελεύθερες σαν τα<br /> +κύματα, ελεύθερες από κάθε δεσμό λέξεων.<br /> + +<span class='ind2'>Μα, δεν ήρθε ακόμα η ώρα; Μένει ακόμα καμμιά </span><br /> +εργασία να γίνη; Κοίτα, το σούρουπο άπλωσε<br /> +απάνω στ' ακρογιάλι, και στο λιπόθυμο φως τα <br /> +θαλασσοπούλια γυρίζουν στις φωληές τους.<br /> + +<span class='ind2'>Ποιος ξέρει πότε θα λυθούνε τα σχοινιά, κ' η </span><br /> +βαρκούλα, σαν την τελευταία αναλαμπή του δειλινού,<br /> +θα χαθή στα σκοτάδια της νύχτας;<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>43</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Ήταν ημέρα που δεν ήμουν έτοιμος για να Σε</span><br /> +δεχθώ, και μπαίνοντας απρόσκλητος στην καρδιά<br /> +μου, το ίδιο όπως ένας του κοινού λαού, άγνωστος<br /> +σε μένα, ω Βασιληά μου, αποτύπωσες τη σφραγίδα<br /> +της αιωνιότητος σε πολλές φευγαλέες στιγμές της<br /> +ζωής μου.<br /> + +<span class='ind2'>Και σήμερα, που έτσι κατά τύχη βρίσκομαι μπροστά </span><br /> +τους και βλέπω την υπογραφή Σου, βρίσκω πως<br /> +είχαν μείνει σκορπισμένες στις σκόνες, τις ανάκατες<br /> +με τις αναμνήσεις των χαρών και των θλίψεων των<br /> +λησμονημένων ασήμαντων ημερών μου.<br /> + +<span class='ind2'>Δεν έστρεψες με περιφρόνησι το πρόσωπό Σου</span><br /> +από το παιδικό μου παιγνίδι, εκεί ανάμεσα στις<br /> +σκόνες κ' η περπατησιά που άκουσα στην κάμαρα<br /> +του παιγνιδιού μου είνε η ίδια που αντηχάει από<br /> +άστρο σε άστρο.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>44</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Αυτή είνε η χαρά μου, έτσι να προσμένω και να</span><br /> +φυλάω καρτέρι στα πλάγια του δρόμου, όπου οι<br /> +σκιές κυνηγούν το φως κ' η βροχή ακολουθεί τ' <br /> +αχνάρια του καλοκαιριού.<br /> + +<span class='ind2'>Ταχυδρόμοι, με μηνύματα απ' άγνωστους ουρανούς, </span><br /> +με χαιρετούν και βιαστικά εξακολουθούν το<br /> +δρόμο. Η καρδιά μου, μέσα μου, είνε χαρούμενη,<br /> +κ' είνε γλυκειά η πνοή της αύρας που περνά.<br /> + +<span class='ind2'>Απ' την αυγή ως το σούρουπο, κάθουμαι εδώ</span><br /> +έξω από την πόρτα μου, και ξέρω πως ξαφνικά θα<br /> +φθάση η καλότυχη στιγμή όπου θα ιδώ.<br /> + +<span class='ind2'>Στο αναμεταξύ, χαμογελώ και τραγουδώ ολομόναχος. </span><br +/> +Στο αναμεταξύ, ο αέρας γεμίζει με το άρωμα<br /> +της Υποσχέσεως.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>45</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Δεν άκουσες τη σιωπηλή περπατησιά Του; Έρχεται, </span><br /> +έρχεται, έρχεται πάντα.<br /> + +Κάθε στιγμή και κάθε εποχή, κάθε μέρα και<br /> +κάθε νύχτα έρχεται, έρχεται, έρχεται πάντα.<br /> + +<span class='ind2'>Τραγούδησα άπειρα τραγούδια με κάθε λογής</span><br /> +διάθεσι, μα, κάθε νότα πάντα ετόνιζε: «Έρχεται,<br /> +έρχεται, έρχεται πάντα».<br /> + +<span class='ind2'>Από το μονοπάτι του δάσους, τις μέρες τις λιγωμένες </span><br /> +απ' τ' αρώματα της Άνοιξης: έρχεται, έρχεται, <br /> +έρχεται πάντα.<br /> + +<span class='ind2'>Στην αγωνία των φθινοπωρινών νυχτών, στο</span><br /> +ξέσπασμα της θύελλας, έρχεται, έρχεται, έρχεται<br /> +πάντα.<br /> + +<span class='ind2'>Πηδάει από πόνο σε πόνο κ' έρχεται στην καρδιά </span><br /> +μου και τήνε σφίγγει απαλά. Και του ποδιού<br /> +Του το άγγιγμα το χρυσό κάνει τη χαρά μου να<br /> +λάμπη.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>46</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Δεν ξέρω από ποιους απόμακρους χρόνους έρχεσαι </span><br /> +πάντα πιο σιμά για να με συναντήσης. Ο ήλιος<br /> +και τ' αστέρια δεν μπορούν ποτέ να Σε κρατήσουν<br /> +κρυμμένο από μένα, για πάντα.<br /> + +<span class='ind2'>Πολλές αυγές, και δειλινά πολλά, η περπατησιά</span><br /> +Σου ακούστηκε κι' ο ταχυδρόμος Σου ήρθε μέσα στην<br /> +καρδιά μου και μυστικά με κάλεσε.<br /> + +<span class='ind2'>Δεν ξέρω γιατί η ζωή μου όλη σπαρταράει, κ'</span><br /> +ένα αίσθημα τρεμουλιαστής χαράς περνά μέσα απ'<br /> +την καρδιά μου.<br /> + +<span class='ind2'>Μου φαίνεται σαν νάρθε ο καιρός να τελειώσω</span><br /> +τη δουλειά μου, και στον αέρα αισθάνομαι ένα λεπτό<br /> +άρωμα της γλυκειάς Σου παρουσίας.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>47</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Όλη η νύχτα σχεδόν πέρασε προσμένοντάς Τονε</span><br /> +του κάκου. Φοβούμαι μήπως ξαφνικά φανερωθή<br /> +στην πόρτα μου το πρωί, όταν, μπαϊλντισμένο πια,<br /> +θα μ' έχη πάρη ο ύπνος. Ω! Φίλοι μου! Αφήστε<br /> +του ελεύθερη τη διάβα! Μην τον εμποδίζετε να μπη.<br /> + +<span class='ind2'>Αν δε με ξυπνήση το περπάτημά Του, σεις μη</span><br /> +δοκιμάσετε να με σηκώσετε. Σας ικετεύω. Δε θέλω τα<br /> +τρελλά τραγούδια των πουλιών, ούτε το μάνιασμα<br /> +του ανέμου στο ξεφάντωμα του πρωινού φωτός, την<br /> +ησυχία μου να ταράξουν· αφήστε με να κοιμούμαι με<br /> +γαλήνη κι' όταν ακόμα ξαφνικά ο Αφέντης μου <br /> +παρουσιαστή στην πόρτα μου.<br /> + +<span class='ind2'>Α! Ύπνε μου! Ατίμητε μου ύπνε, που δεν</span><br /> +προσμένεις παρά το άγγιγμα Του για να φύγης! Τα<br /> +κλειστά μου μάτια δε θ' ανοίξουν παρά στου <br /> +χαμογέλιου Του τη λάμψι, όταν θα 'ρθή κοντά μου, σαν<br /> +όνειρο που ξεπροβάλλει μέσ' απ' του ύπνου τα <br /> +σκοτάδια.<br /> + +<span class='ind2'>Ας παρουσιαστή μπροστά μου πιο φωτεινός από</span><br /> +το φως, και πιο τέλειος από τα σχήματα όλα.<br /> + +<span class='ind2'>Και την πρώτη ανατριχίλα της χαράς ας τη χρωστάη </span><br /> +η ψυχή μου στη θωριά Του. Κι' ο γυρισμός μου<br /> +στον εαυτό μου ας είνε ένας άμεσος γυρισμός σ' Αυτόνε.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>48</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Ο πρωινός Ωκεανός της Σιγαλιάς ξέσπασε σε</span><br /> +παλμούς κι' ανατριχίλες απ' των πουλιών τα <br /> +κελαϊδίσματα, και τα λουλούδια, στα πλάγια του δρόμου, <br /> +φούντωναν χαρωπά και πλούτος χρυσαφιού σκορπούσε<br /> +μέσα απ' τις σχισμάδες των συννέφων, ενώ εμείς,<br /> +δίχως καμμιά να δίνωμε σ' αυτά όλα προσοχή, <br /> +εξακολουθούσαμε βιαστικοί το δρόμο κάτω.<br /> + +<span class='ind2'>Δεν τραγουδούσαμε τραγούδια χαρωπά, ούτε παίζαμε. </span><br +/> +Δεν κατεβαίναμε στο χωριό για εμπόριο. Δε<br /> +λέγαμε ούτε λέξι, ούτε χαμογελούσαμε. Δεν <br /> +χασομερούσαμε ούτε μια στιγμή. Κι' όσο γοργά περνούσε<br /> +η ώρα, τόσο πιο πολύ βιάζαμε μεις το βήμα.<br /> + +<span class='ind2'>Ο ήλιος μεσουράνισε και τα περιστέρια, στον</span><br /> +ίσκιο, γόγγυζαν ερωτικά στα ταίρια τους. Τα φύλλα<br /> +τα ξερά χόρευαν και στριφογύριζαν στον θερμόν αέρα<br /> +του μεσημεριού. Το τσομπανόπουλο αποκοιμισμένο<br /> +κάτω από το δέντρο «μπανυάν», έβλεπε όνειρα χρυσά.<br /> +Έγυρα κ' εγώ πλάι στην πηγή και ξάπλωσα τα κουρασμένα <br /> +μέλη μου απάνω στα χορτάρια.<br /> + +<span class='ind2'>Με περιπαίξαν οι σύντροφοι μου με γέλιο περιφρονητικό. +</span><br /> +Σήκωσαν το κεφάλι και τραβήξανε πάντα<br /> +βιαστικοί το δρόμο τους. Δε γυρίσανε ούτε μια φορά<br /> +για να κοιτάξουν πίσω, ούτε πουθενά σταμάτησαν.<br /> +Χάθηκαν πέρα στη μακρυνή γαλάζια καταχνιά. Πέρασαν <br /> +πολλά λιβάδια και βουνά κ' είδανε χώρες ξένες, <br /> +μακρυνές και άγνωστες. Όλη η τιμή σε σας, γενναίοι <br /> +διαβάτες, του ατέλειωτου δρόμου! Η κοροϊδία<br /> +κ' η επίπληξις με κέντρισαν για να σηκωθώ, μα, μέσα<br /> +μου, πρόθυμη ορμή καμμιά δε φάνηκε για να απαντήση. <br /> +Και παράτησα τον εαυτό μου και χάθηκα στα<br /> +βάθη μιας ευχάριστης ταπεινωσύνης — στη σκιά <br /> +αβέβαιης χαράς.<br /> + +<span class='ind2'>Η αταραξία της περιτριγυρισμένης απ' τον ήλιο</span><br /> +πράσινης σκοτεινιάς απλώθηκε σιγά-σιγά στην καρδιά <br /> +μου. Λησμόνησα γιατί ταξίδεψα και παράδωσα<br /> +δίχως αγώνα το νου μου σε λαβύρινθο ίσκιων και<br /> +τραγουδιών.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>49</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Τέλος σαν ξύπνησα απ' τ' αποκάρωμά μου και</span><br /> +άνοιξα τα μάτια μου, είδα Σένα, Κύριε μου, ολόρθο<br /> +εμπρός μου κ' έλουζες τον ύπνο μου με το <br /> +χαμόγελό Σου.<br /> + +<span class='ind2'>Πώς είχα φοβηθή πως ήτανε μακρύς ο δρόμος</span><br /> +και κουραστικός, και δύσκολος ο αγώνας για να<br /> +φθάσω ως Εσένα!<br /> + +<span class='ind2'>Κατέβης απ' το θρόνο Σου, κ' ήρθες και στάθηκες </span><br /> +στην πόρτα της καλύβας μου.<br /> + +<span class='ind2'>Τραγουδούσα ολομόναχος σε μια γωνιά, κ' η μελωδία </span><br +/> +έφτασε στ' αφτιά σου. Και κατέβης και στάθηκες <br /> +στην πόρτα της καλύβας μου.<br /> + +<span class='ind2'>Οι τραγουδιστάδες είνε πολλοί στη σάλα Σου,</span><br /> +και τα τραγούδια αντηχούν εκεί όλες τις ώρες. Μα, το<br /> +απλό τραγουδάκι εμένα του αρχάριου δόνησε την<br /> +αγάπη Σου. Ένα τραγουδάκι γεμάτο παράπονο <br /> +αναμίχτηκε με τη μεγάλη μουσική του κόσμου, και μ'<br /> +ένα λουλούδι στο χέρι για βραβείο, κατέβης και <br /> +σταμάτησες στην πόρτα της καλύβας μου.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>50</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Κατέβαινα το δρόμο του χωριού, για να πάω να</span><br /> +ζητιανέψω από πόρτα σε πόρτα, όταν το χρυσό Σου<br /> +άρμα φάνηκε από πέρα, σαν ένα λαμπρό όνειρο, και<br /> +ρώτησα μέσα μου με θαυμασμό ποιος ήταν αυτός ο<br /> +Βασιληάς όλων των βασιληάδων.<br /> + +<span class='ind2'>Οι ελπίδες μου φτερούγισαν ψηλά, και νόμισα</span><br /> +πως οι πονηρές ημέρες μου έφθασαν σ' ένα τέλος, και<br /> +στάθηκα προσμένοντας ελεημοσύνες να μου δοθούν<br /> +αζήτητες, και πλούτη, σκορπισμένα σ' όλες τις μεριές<br /> +στη σκόνη απάνω.<br /> + +<span class='ind2'>Το άρμα στάθηκε εκεί που στεκόμουν. Το βλέμμα</span><br /> +Σου έπεσε απάνω μου, και κατέβηκες μ' ένα χαμόγελο <br /> +στα χείλη. Αισθάνθηκα πως η ώρα η καλή της<br /> +ζωής μου ήρθε τέλος. Τότε, ξαφνικά, άπλωσες το δεξί<br /> +Σου χέρι κ' είπες: «Τι έχεις να μου δώσης;»<br /> + +<span class='ind2'>Α! Τι βασιλική χειρονομία ήταν αυτή ν' ανοίξης </span><br /> +την παλάμη Σου σ' ένα ζητιάνο και να του <br /> +ζητήσης ελεημοσύνη! Τάχασα, και στάθηκα μ' <br /> +αμηχανία, κ' ύστερα απ' το ταγάρι μου έβγαλα σιγά-σιγά<br /> +τον πιο μικρό κόκκο σιταριού και τον πρόσφερα σε<br /> +Σένα.<br /> + +<span class='ind2'>Μα, πόσο μεγάλη ήταν η έκπληξί μου, όταν, στο</span><br /> +τέλος της ημέρας, άδειασα το ταγάρι μου στο πάτωμα<br /> +και βρήκα ένα μικρούλικο κόκκο χρυσαφιού ανάμεσα<br /> +στο φτωχικό σωρό. Κ' έκλαψα πικρά, και είπα γιατί<br /> +να μην έχω την καρδιά να Σ' τα προσφέρω όλα μου;<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>51</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Η νύχτα πύκνωσε. Οι εργασίες της ημέρας </span><br /> +τέλειωσαν. Λέγαμε πως ο τελευταίος μουσαφίρης έφτασε<br /> +και πως του χωριού όλες οι πόρτες έκλεισαν. Κάποιος<br /> +μονάχα είπε πως ο Ρήγας έμελλε ναρθή. Γελάσαμε<br /> +κ' είπαμε. «Όχι! Δεν είνε δυνατόν!»<br /> + +<span class='ind2'>Μας φάνηκε πως ακούσαμε χτυπήματα στην</span><br /> +πόρτα και είπαμε πως είνε ο άνεμος. Σβύσαμε τους<br /> +λύχνους και πέσαμε να κοιμηθούμε. Ένας μονάχα<br /> +είπε: «Νά ο Ταχυδρόμος!» Γελάσαμε και είπαμε:<br /> +«Όχι! Ο αγέρας θάνε!»<br /> + +<span class='ind2'>Ταραχή, τα μεσάνυχτα. Αποκοιμισμένοι, θαρρέψαμε </span><br /> +πως ήταν η απήχησι μακρυνής βροντής. Η γη<br /> +έτρεμε, οι τοίχοι κλονίζονταν και ταραχτήκαμε απάνω<br /> +στον ύπνο μας. Κάποιος είπε πως ήτανε ο θόρυβος<br /> +άρματος. Κυριευμένοι απ' τον ύπνο, είπαμε ναρκωμένα. <br /> +«Όχι! Θάνε των νεφών το ξέσπασμα!»<br /> + +<span class='ind2'>Η νύχτα ήτανε σκοτεινή ακόμα, όταν αντήχησαν</span><br /> +τα τύμπανα. Ακούσαμε την κραυγή. «Ξυπνάτε! Μη<br /> +χάνετε καιρό!» Σφίξαμε με τα χέρια μας την καρδιά<br /> +μας κι' ανατριχιάσαμε απ' το φόβο. Κάποιος είπε:<br /> +«Βλέπετε; Νά η σημαία του Βασιληά!»<br /> + +<span class='ind2'>Τιναχτήκαμε απάνω και φωνάξαμε: «Γρήγορα!</span><br /> +Δεν έχομε να χάνωμε καιρό».<br /> + +<span class='ind2'>Ο Ρήγας έφτασε! Μα, που είνε τα φώτα; Πού</span><br /> +τα στέφανα; Πού είνε ο θρόνος για να καθήση;<br /> +Ω! Ντροπή! Ω! Τι μεγάλη ντροπή! Πού είνε η<br /> +αίθουσα; Πού είνε οι στολισμοί; Κάποιος είπεν<br /> +«Τι βγαίνει από τις κλάψες σας; Χαιρετήστε Το <br /> +με τ' άδεια σας χέρια. Υποδεχθήτε τον στις ολόγδυμνες <br /> +κάμαρές σας!»<br /> + +<span class='ind2'>Ανοίχτε τις πόρτες και οι κόγχες ας αντιλαλήσουν! </span><br /> +Στα βάθεια της νύχτας έρχεται ο Βασιληάς<br /> +στη σκοτεινή και πένθιμη κατοικία μας, ενώ η βροντή<br /> +βρυχάται στον ουρανό, κ' η αστραπή ξεσχίζει τα<br /> +σκοτάδια. Φέρτε, φέρτε αυτήν την ξεφτισμένη ψάθα<br /> +κι' απλώστε τήνε στην αυλή. Μες στη θύελλα της<br /> +τρομερής νύχτας ήρθε ξάφνου ο Βασιληάς μας!<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>52</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Μου ερχότανε να σου ζητήσω — μα δεν τολμούσα</span><br /> + — τη γυρλάνδα με τα ρόδα που φορούσες στο λαιμό<br /> +σου. Έτσι, περίμενα ως το πρωί που θάφευγες, για<br /> +να ψάξω στο κρεβάτι ίσως κ' εύρω εκεί κάνα <br /> +απομεινάρι του. Κ' έψαξα σαν το ζητιάνο, στης αυγής το<br /> +σύθαμπο, με την ελπίδα ναύρω ένα μονάχα ή δυο — <br /> +δεν πείραζε — μαραμμένα φύλλα.<br /> + +<span class='ind2'>Αχ! η δόλια, τι βρήκα; Τι θυμητικό μου άφησε</span><br /> +η αγάπη σου; Ούτε λουλούδι, ούτε μύρο, ούτε ένα καν<br /> +μπουκαλάκι νερό αρωματισμένο, παρά μόνο την τρομερή <br /> +πολεμική σου σπάθα, αστραφτερή σα φλόγα,<br /> +βαρειά σαν τ' αστροπελέκι. Το φως το νέο της αυγής<br /> +περνά μέσα απ' τα παντζούρια και σκορπάει απάνω<br /> +στο κρεββάτι σου. Το πρωινό πουλάκι τερετίζει χαρωπά <br /> +και με ρωτάει: «Γυναίκα, τι βρήκες;» Τίποτα:<br /> +ούτε λουλούδι, ούτε μύρο, ούτε ένα καν μπουκαλάκι νερό<br /> +αρωματισμένο, — μόνο την τρομερή πολεμική σου<br /> +σπάθα.<br /> + +<span class='ind2'>Κάθομαι και θαυμάζω κι' απορώ για ένα τέτοιο</span><br /> +δώρο που μου άφησες. Δεν μπορώ ναύρω ένα μέρος<br /> +για να το φυλάξω. Ντρέπομαι να το φορέσω, κι' όπως<br /> +είμαι αδύνατη, μου πληγώνει τις σάρκες όταν το<br /> +σφίγγω στα στήθια μου απάνω. Και όμως, θα σηκώσω<br /> +με τιμή το φορτίο αυτό του πόνου στην καρδιά μου,<br /> +αυτό σου το δώρο.<br /> + +<span class='ind2'>Από τώρα δε θάχω πια κανένα φόβο σε τούτον</span><br /> +τον κόσμο, και στους αγώνες μου όλους θα βγαίνης<br /> +νικητής. Μου άφησες το θάνατο για σύντροφο, κ' εγώ<br /> +με τη ζωή μου θα τόνε στεφανώσω. Έχω τη σπάθα<br /> +σου κοντά μου τώρα για να κόψω τα δεσμά μου, και<br /> +τι στον κόσμο τώρα έχω να φοβηθώ;<br /> + +<span class='ind2'>Κι' από τώρα θα πετάξω μακρυά μου όλα τα μάταια </span><br /> +στολίδια. Κύριε της καρδιάς μου, δε θα υπάρχη<br /> +πια για μένα αναμονή και κλάμμα στις γωνιές, ούτε<br /> +ντροπαλά καμώματα, ούτε νάζια. Μου άφησες για<br /> +στολίδι τη ρομφαία σου, τα στολίδια τα κουκλίστικα τι<br /> +να τα κάνω πια;<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>53</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Είνε πανώρηο το βραχιόλι Σου, στολισμένο μ'</span><br /> +αστέρια και με τέχνη δουλεμένο με μυριάδες πολύχρωμα <br /> +πετράδια. Μα, για μένα, ακόμα πιο θαυμάσιο <br /> +είνε το σπαθί Σου με την αστραφτερή καμπύλη<br /> +του — σαν τα ορθάνοιχτα φτερά του θεϊκού πουλιού<br /> +του Θεού Βισνού — που ισοζυγιάζει τέλεια με τις <br /> +ορμητικές αχτίνες του πυρωμένου, σα βασιλεύει, ήλιου.<br /> + +<span class='ind2'>Τρέμει σαν τον τελευταίο της Ζωής αχό στο λίγωμα </span><br /> +του πόνου, όταν ο Θάνατος της δίνει το τελευταίο <br /> +πλήγμα. Αστράφτει σαν την αγνή φλόγα μιας<br /> +ψυχής που με άγρια λάμψι κατακαίει εγκόσμια πάθη.<br /> + +<span class='ind2'>Πάγκαλο είνε το βραχιόλι Σου, που το λαμπρύνουν </span><br /> +άστρα και πετράδια, μα το σπαθί Σου, ω Κύριε<br /> +της Βροντής, είνε δουλεμένο με απαράμιλλη τέχνη,<br /> +με καλλονήν ανέκφραστη, τρομερό να το δη κανείς ή<br /> +καν να το σκεφθή.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>54</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Τίποτα δε ζήτησα από σένα. Ούτε τ' όνομά μου</span><br /> +καν δεν πρόφερα στ' αφτιά σου. Όταν μ' άφησες και <br /> +πήρες πάλι ξανά το δρόμο, δεν έβγαλα μιλιά. Στεκόμουνα <br /> +κοντά στο πηγάδι που ένα δένδρο το ίσκιαζε<br /> +με το μακρυνό του ίσκιο, και οι γυναίκες γυρίζανε<br /> +στα σπίτια τους με τα σταμνιά τους γεμάτα. Μου<br /> +φώναζαν και μου λέγαν: «Έλα, λοιπόν, τι κάθεσαι;<br /> +Η μέρα προχωρεί. Κοντεύει μεσημέρι.» Μα, μαραμένη<br /> +εγώ, χασομερούσα ακόμα παραδομένη σε κύματα<br /> +πλατειά ονείρων.<br /> + +<span class='ind2'>Δεν είχα ακούσει την περπατησιά σου όταν ερχόσουν. </span><br +/> +Τα μάτια σου ήσαν λυπημένα όταν έπεσαν σε<br /> +μένα, και η φωνή σου, λιπόψυχη όταν μου είπες σιγανά: <br /> +«Α! Είμαι ένας οδοιπόρος διψασμένος.» Τινάχτηκα <br /> +απ' τα ονειροπολήματά μου κ' έχυσα νερό<br /> +απ' το σταμνί μου στις φούχτες σου. Απάνω απ' το<br /> +κεφάλι μας τα φύλλα θρόιζαν. Ο κούκος φλυαρούσε<br /> +αθώρητος στους ίσκιους, και το άρωμα των λουλουδιών <br /> +του «μπάμπλα» ερχόνταν μεθυστικό από έναν<br /> +κήπο πέρα.<br /> + +<span class='ind2'>Έμεινα βουβή και κοκκίνισα από την ντροπή</span><br /> +σαν με ρώτησες το όνομά μου. Τι έκανα, αλήθεια,<br /> +ώστε ν' αξίζω να με θυμάσαι; Μα, εμένα, η θύμησι <br /> +ότι μπόρεσα να κατευνάσω τη δίψα σου με το νερό<br /> +που σούδωσα, θα μένη πάντα στην καρδιά μου και<br /> +θα την τυλίγη με ηδονή. Η μέρα προχωρεί, είνε αργά,<br /> +τα πουλιά τραγουδούν με κουρασμένες νότες, τα<br /> +φύλλα του «χιμ» θροΐζουν απάνω απ' το κεφάλι<br /> +μου, μα, εγώ ακόμα κάθουμαι και συλλογιέμαι, και<br /> +συλλογιέμαι . . . <br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>55</span><br /><br /><br /><br /> + +Χαύνωσι πλακώνει την καρδιά σου, κι' ο ύπνος<br /> +είνε ακόμα στα μάτια σου.<br /> + +<span class='ind2'>Δεν σούρθε, λοιπόν, η είδησι πως το λουλούδι</span><br /> +βασιλεύει με λαμπρότητα ανάμεσα στ' αγκάθια. Ξύπνα,<br /> +ω, ξύπνα! Μην αφίνεις τον καιρό του κάκου να<br /> +περνά. Στο τέλος του σπαρμένου με χαλίκια δρόμου,<br /> +στη χώρα της παρθένας μοναξιάς, ο φίλος μου κάθεται <br /> +ολομόναχος. Μην τον απατάς. Ξύπνα, ω, ξύπνα!<br /> + +<span class='ind2'>Τι κι' αν ο ουρανός λαχανιάζει και τρέμει με τη</span><br /> +φλόγα του μεσημεριάτικου ήλιου; — τι κι' αν η καφτερή<br /> +άμμο απλώνει το μανδύα της της δίψας;<br /> + +<span class='ind2'>Δεν νοιώθεις χαρά στα βάθη της καρδιάς σου;</span><br /> +Σε κάθε βήμα που θα κάνης, η άρπα του δρόμου δε<br /> +θα ξεσπάη σε μια γλυκειά μελωδία πόνου;<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>56</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Λοιπόν, ναι, η αγάπη Σου σε μένα είνε τέλεια.</span><br /> +Λοιπόν, ναι, κατέβηκες ως εμένα. Ω, Συ, Κύριε όλων<br /> +των ουρανών, πού θάταν η αγάπη Σου αν δεν<br /> +υπήρχα;<br /> + +<span class='ind2'>Με πήρες σύντροφό Σου σ' όλα τα πλούτη Σου.</span><br /> +Στην καρδιά μου υπάρχει τ' ατέλειωτο παιγνίδι της<br /> +χαράς Σου. Στη ζωή μου, η θέλησί Σου παίρνει<br /> +πάντα μορφή και σχήμα.<br /> + +<span class='ind2'>Και για τούτο, Συ που είσαι ο Βασιληάς των </span><br /> +βασιληάδων, στολίστηκες με καλλονή για να αιχμαλωτίσης <br /> +την καρδιά μου. Και για τούτο η αγάπη Σου<br /> +χάνεται στην αγάπη του εραστή Σου, κ' εκεί φανερώνεσαι <br /> +στην τέλεια ένωσι των δυο.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>57</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Φως! Ω! Φως μου! Φως που πλημμυρείς τον</span><br /> +κόσμο, φως των ματιών φιλί, γλύκα της καρδιάς εσύ,<br /> +ω Φως!<br /> + +<span class='ind2'>Α! Ως στα κατάβαθα της ψυχής μου, ω Αγαπημένε </span><br /> +μου, περιχύνεται το Φως και στου Φωτός το<br /> +κάθε χάδι, ω Λατρεμένε μου, δονίζουνται της αγάπης<br /> +μου οι χορδές. Τα ουράνια ανοίγουν, οι άνεμοι πνέουν<br /> +ορμητικοί, γέλιο περνά απάνω από τη γη.<br /> + +<span class='ind2'>Στον ωκεανό του φωτός. Αγαπημένε μου, οι </span><br /> +πεταλούδες ανοίγουν τα φτερά τους, κ' οι κρίνοι και<br /> +τα γιασεμιά λιποθυμούνε στου φωτός τα κύματα.<br /> + +<span class='ind2'>Κοίτα, κοίτα, Πολυαγαπημένε μου, πώς χύνει το</span><br /> +χρυσάφι του στα σύννεφα το φως, και πώς σκορπά<br /> +πολύτιμα πετράδια με όλη τους τη λάμψι.<br /> + +<span class='ind2'>Ανατριχίλα ηδονής περνάει από φύλλο σε φύλλο.</span><br /> +Αγάπη μου, κ' είνε η Χαρά αμέτρητη. Του ουράνιου <br /> +ποταμού έσπασαν οι φράχτες κι' όλα πλημμυρίσανε <br /> +από ευτυχία.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>58</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Όλοι οι φθόγγοι της χαράς ας αναμιχθούν με</span><br /> +το τραγούδι μου — της χαράς που κάνει τη γη να<br /> +πλημμυρίζη από την ασυγκράτητη βλάστησι της χλόης,<br /> +της χαράς που κάνει τα δίδυμα αυτά αδέρφια, τη Ζωή<br /> +και το Θάνατο, να χορεύουν απάνω στον κόσμο, τον<br /> +πλατύ, της χαράς που ορμάει μέσα από τη θύελλα,<br /> +συγκλονίζοντας και ξυπνώντας όλη τη ζωή με γέλιο,<br /> +της χαράς που κάθεται ήσυχη με τα δάκρυά της<br /> +απάνω στον ανοικτόν κόκκινο λωτό του πόνου, και<br /> +της χαράς που ρίχνει κάθε τι που έχει, στις σκόνες<br /> +και δεν ξέρει ούτε μια λέξι.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>59</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Ναι! Το ξέρω! Δεν είνε παρά η δική Σου αγάπη,</span><br /> +ω αγαπημένε της ψυχής μου, το φως εκείνο το χρυσό<br /> +που χορεύει απάνω στα φύλλα, και τα ράθυμα αυτά<br /> +σύννεφα που ταξιδεύουνε στο φωτεινό ουρανό, και<br /> +τ' αγεράκι αυτό που περνώντας αφίνει τη δροσιά<br /> +του στο μέτωπό μου.<br /> + +<span class='ind2'>Τα μάτια μου πλημμύρισαν απ' της αυγής το φως</span><br /> + — αυτό είν' το μήνυμά Σου στην καρδιά μου. Το<br /> +πρόσωπό Σου σκύβει από ψηλά, τα μάτια Σου ιλαρά<br /> +κοιτάζουνε τα μάτια μου, από απάνω, και στα πόδια<br /> +Σου πάλλει η καρδιά μου.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>60</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Απάνω στις ακρογιαλιές αναρίθμητων κόσμων,</span><br /> +παιδιά ανταμώνουνται. Ο απέραντος ουρανός είνε <br /> +ακίνητος, ψηλά, και το ανήσυχο νερό είνε όλο θόρυβος<br /> +και ταραχή. Απάνω στις ακρογιαλιές αναρίθμητων<br /> +κόσμων παιδιά συναντώνται με φωνές και χορούς.<br /> + +<span class='ind2'>Χτίζουν τα σπίτια τους με άμμο και παίζουν με</span><br /> +άδειες κοχύλες. Με ξερά φύλλα φτιάχνουν τα <br /> +καραβάκια τους και με χαμόγελα τα ρίχνουν να πλέουν<br /> +απάνω απ' την απύθμενη άβυσσο. Τα παιδιά παίζουν<br /> +στις ακρογιαλιές των κόσμων.<br /> + +<span class='ind2'>Δεν ξέρουν να κολυμπούν, δεν ξέρουν να ρίχνουν</span><br /> +δίχτυα. Ψαράδες μαργαριταριών βυθίζουνται για <br /> +μαργαριτάρια, έμποροι ταξιδεύουν με τα πλοία τους,<br /> +ενώ τα παιδιά μαζεύουνε χαλίκια και τα σκορπούνε<br /> +πάλι. Δεν ψάχνουν για κρυμμένους θησαυρούς, δεν<br /> +ξέρουν να ρίχνουν δίχτυα.<br /> + +<span class='ind2'>Η θάλασσα ανεβαίνει με γέλιο, και χλωμά </span><br /> +φωτοβολάει το χαμόγελο της ακρογιαλιάς. Κύματα, όπου<br /> +έχει τη διαμονή του ο θάνατος, τραγουδούν <br /> +μπαλλάντες δίχως νόημα στα παιδιά, σαν μια μητέρα που<br /> +νανουρίζει το μωρό της στην κούνια. Η θάλασσα<br /> +παίζει με τα παιδιά, και χλωμά φωτοβολάει το <br /> +χαμόγελο της ακρογιαλιάς.<br /> + +<span class='ind2'>Απάνω στ' ακρογιάλια αναρίθμητων κόσμων</span><br /> +παιδιά ανταμώνουνται. Η θύελλα μουγκρίζει στον<br /> +δίχως δρόμους ουρανό, πλοία ναυαγούν στ' απάτητα<br /> +νερά, ο θάνατος τριγυρνά, και τα παιδιά παίζουν.<br /> +Απάνω στ' ακρογιάλια αναρίθμητων κόσμων γίνεται<br /> +η μεγάλη των παιδιών συνάντησις.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>61</span><br /><br /><br /><br /> + +Ο ύπνος που φτερουγίζει απάνω απ' τα ματάκια<br /> +του μωρού — ξέρει κανείς από πού ξεκινάει κ' <br /> +έρχεται; Ναι! Λένε πως έχει τη φωληά του στη χώρα<br /> +την ξωτική, μες στων δασών τη σκοτεινιά, που αδύνατα <br /> +τήνε φωτίζουν η πυγολαμπίδες, 'κεί που κρέμουνται <br /> +δυο άγρια μπουμπούκια γοητείας — από 'κεί<br /> +έρχεται για να φιλήση τα ματάκια του μωρού.<br /> +Το χαμόγελο που φτερουγίζει στα χειλάκια του<br /> +μωρού όταν κοιμάται, — ξέρει κανείς σας πού γεννήθηκε; <br /> +Ναι! Λένε πως η πρώτη χλωμή ακτίνα ενός<br /> +νέου φεγγαριού άγγισε τις άκρες ενός ταξιδιάρικου<br /> +φθινοπωρινού συννέφου και 'κεί το χαμόγελο <br /> +πρωτογεννήθηκε, στο όνειρο μιας δροσόλουστης αυγής,<br /> + — το χαμόγελο που ανθεί στα χειλάκια του μωρού, <br /> +όταν κοιμάται.<br /> + +<span class='ind2'>Η δροσερή και απαλή τρυφεράδα, που λουλουδίζει </span><br /> +στα μέλη του μωρού, — ξέρει κανείς πού ήταν<br /> +κρυμμένη τόσον καιρό; Ναι! Όταν η μητερούλα<br /> +του ήταν ακόμα κόρη, πλημμύριζε την καρδιά της<br /> +με τρυφερό και σιγαληνό μυστήριο αγάπης, η δροσερή <br /> +κι' απαλή τρυφεράδα που λουλουδίζει τώρα στα<br /> +μέλη του μωρού.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>62</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Όταν σου φέρνω παιγνιδάκια πολυποίκιλα, παιδάκι </span><br /> +μου, τότε νοιώθω γιατί υπάρχει τέτοιο παιγνίδισμα <br /> +χρωμάτων στα σύννεφα και στα νερά, και<br /> +γιατί τα λουλούδια είνε χρωματισμένα με μύριες<br /> +βαφές — όταν σου φέρνω παιγνιδάκια πολυποίκιλα,<br /> +παιδάκι μου.<br /> + +<span class='ind2'>Όταν, για να σκιρτήση το κορμάκι σου, σου</span><br /> +τραγουδώ, παιδί μου, τότε αλήθεια ξέρω γιατί αυτή η<br /> +μουσική των δέντρων και γιατί τα σωθικά της γης<br /> +αφουγκράζουνται με τέρψι τη χορωδία των κυμάτων,<br /> + — όταν σου τραγουδώ για να χορέψης, παιδί μου.<br /> + +<span class='ind2'>Όταν γεμίζω με γλύκα τ' αχόρταγά σου χέρια,</span><br /> +ξέρω τότε γιατί έχουν μέλι των λουλουδιών τα <br /> +μπουμπούκια και γιατί οι καρποί γεμίζουνε κρυφά με<br /> +γλυκό χυμό — όταν γεμίζω με γλυκύσματα τ' αχόρταγα <br /> +χεράκια σου.<br /> + +<span class='ind2'>Όταν φιλώ το προσωπάκι σου για να σε κάνω</span><br /> +να χαμογελάσης, ακριβό μου, τότε νοιώθω βέβαια τι<br /> +είνε αυτή η ηδονή που κυλάει σαν ποτάμι από τον<br /> +ουρανό, μαζί με της αυγής το φως, και τι είνε αυτή<br /> +η ανεκλάλητη τέρψι, που φέρνει στο κορμί μου η<br /> +αύρα του καλοκαιριού — όταν σε φιλώ για να μου <br /> +χαμογελάσης, χρυσό μου παιδάκι!<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>63</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Με γνώρισες με φίλους που δε γνώριζα. Μ' έβαλες </span><br /> +να καθήσω σε σπίτια όχι δικά μου. Έφερες τα<br /> +απόμακρο κοντά, και μ' έκανες αδέρφι με τον ξένο·<br /> + +<span class='ind2'>Η καρδιά μου ανησυχεί, όταν έχω ν' αφήσω τη</span><br /> +συνηθισμένη μου στέγη. Λησμονώ πως εκεί πέρα το<br /> +παληό κατοικεί με το καινούργιο, και πως εκεί επίσης <br /> +κατοικείς και Συ.<br /> + +<span class='ind2'>Μέσα από τη Γέννησι και το Θάνατο, στον κόσμον </span><br /> +τούτον ή σε άλλους, παντού όπου με οδηγείς<br /> +είσαι Συ, ο ίδιος, ο μόνος σύντροφος της ατέλειωτης<br /> +ζωής μου, που δεσμεύεις πάντα με δεσμούς χαράς<br /> +την καρδιά μου με το ασυνήθιστο.<br /> + +<span class='ind2'>Όταν ένας Σε γνωρίση, τότε ξένος δεν υπάρχει</span><br /> +κανείς, τότε καμμιά πόρτα δεν είνε κλειστή. Ω! <br /> +Άκουσε τη δέησί μου: ποτέ να μη χάσω τη γοητεία<br /> +του χαδιού του Ενός μες στα παιγνίδια των πολλών.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>64</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Απάνω στην ερημική πλαγιά της ακροποταμιάς,</span><br /> +ανάμεσα στα χόρτα τα ψηλά, τη ρώτησα:<br /> + +<span class='ind2'>«Κόρη! Πού τραβάς, σκεπάζοντας με την ποδιά</span><br /> +σου τη φλόγα του λύχνου σου; Το σπίτι μου είνε<br /> +σκοτεινό και έρημο· δάνεισέ μου το φως σου».<br /> + +<span class='ind2'>Σήκωσε μια στιγμή σε μένα τα σκοτεινά της μάτια </span><br /> +και με ατένισε στο σούρουπο της βραδειάς.<br /> + +<span class='ind2'>«Ήρθα κατά το ποτάμι», μούπε, για να εμπιστευθώ </span><br /> +στο ρέμα το λυχνάρι μου, όταν σβύση η τελευταία <br /> +του ήλιου αναλαμπή».<br /> + +<span class='ind2'>Στάθηκα μόνος ανάμεσα στα χόρτα τα ψηλά,</span><br /> +κοιτάζοντας την αδύνατη εκείνη φλόγα που <br /> +γλυστρούσε στο ρέμα, και πήγαινε ανώφελη.<br /> + +<span class='ind2'>Στη σιγαλιά του πυκνωμένου σκοταδιού, τη </span><br /> +ρώτησα.<br /> + +<span class='ind2'>«Κόρη! Όλα τα φώτα σας είνε αναμμένα. Πού</span><br /> +πας, λοιπόν, με το λύχνο σου; Το σπίτι μου είνε<br /> +σκοτεινό και έρημο, δάνεισέ μου το φως σου».<br /> + +<span class='ind2'>«Ήρθα», μούπε σε λίγο, «ν' αφιερώσω το λύχνο </span><br /> +μου στον ουρανό».<br /> + +<span class='ind2'>Και στάθηκα εκεί, κοιτάζοντας με μελαγχολία</span><br /> +το αδύνατο εκείνο φως, ανώφελα να χωνεύη στην<br /> +έρημο.<br /> + +<span class='ind2'>Στα σκοτάδια της νύχτας της βαθειάς κι' </span><br /> +αφέγγαρης, τη ρώτησα.<br /> + +<span class='ind2'>«Κόρη! Τι ζητάς, λοιπόν, κρατώντας, έτσι το</span><br /> +λύχνο σου απάνω στην καρδιά σου; Το σπίτι μου<br /> +είνε σκοτεινό και έρημο· δάνεισέ μου το φως σου».<br /> + +<span class='ind2'>Μια στιγμή σταμάτησε και σκεπτική με κοίταξε</span><br /> +μέσα στο σκοτάδι.<br /> + +<span class='ind2'>«Έφερα το φως μου», είπε, «για να λάβω κι'</span><br /> +εγώ μέρος στη «Γιορτή των Φαναριών».<br /> + +<span class='ind2'>Και στάθηκα και κοίταζα με λύπη το μικρό</span><br /> +λυχνάρι να χάνεται ανώφελα μέσα στα πάμπολλα<br /> +φώτα της γιορτής.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>65</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Τι θεϊκό πιοτό ήθελες νάχης, ω Θεέ μου, από το</span><br /> +ξεχειλισμένο τούτο ποτήρι της ζωής μου;<br /> + +<span class='ind2'>Ποιητή μου, είνε η χαρά Σου να βλέπης το </span><br /> +δημιούργημά Σου με τα μάτια μου, και να στέκεσαι<br /> +στα προπύλαια των αφτιών μου σιωπηλός ν' <br /> +αφουγκράζεσαι την ίδια τη δική Σου αιώνιαν αρμονία;<br /> + +<span class='ind2'>Ο κόσμος Σου πλέκει λέξεις στο πνεύμα μου κ' η</span><br /> +χαρά Σου προσθέτει μουσική σ' αυτές. Μου παραδίνεσαι <br /> +με αγάπη, κ' ύστερα όλη τη δική σου γλυκύτητα <br /> +την αισθάνεσαι μέσα μου.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>66</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Εκείνη που πάντα έμενε στα βάθη της ύπαρξής</span><br /> +μου, στο σύθαμπο και στη σκιά, εκείνη που ποτέ δεν<br /> +άνοιξε το πέπλο της στης αυγής το φως, θάνε η <br /> +τελευταία προσφορά μου σε Σένα, ω Θεέ μου, τυλιγμένη<br /> +στο τελευταίο μου τραγούδι.<br /> + +<span class='ind2'>Λέξεις την καλόπιασαν και όμως δεν μπόρεσαν να</span><br /> +τήνε κατακτήσουν. Η Πειθώ του κάκου άπλωσε σ'<br /> +αυτήν τα διάθερμά της χέρια.<br /> + +<span class='ind2'>Περιπλανήθηκα από χώρα σε χώρα, φυλάγοντάς</span><br /> +την στην καρδιά της καρδιάς μου, κι' ολόγυρά της<br /> +υψωνόταν κ' έπεφτε η παλίρροια κ' η άμπωτις της<br /> +ζωής μου.<br /> + +<span class='ind2'>Βασίλευε στις σκέψεις μου και στις πράξεις μου,</span><br /> +στους ύπνους μου και στα όνειρά μου, και όμως<br /> +έμενε μόνη και κατά μέρος.<br /> + +<span class='ind2'>Πολλοί άνθρωποι χτύπησαν την πόρτα μου και</span><br /> +τήνε ζήτησαν, κ' έφυγαν απελπισμένοι.<br /> + +<span class='ind2'>Κανείς στον κόσμο δεν την είδε στο πρόσωπο</span><br /> +ποτέ, και έμενε στη μοναξιά της προσμένοντας την<br /> +αναγνώρισί Σου.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>67</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Είσαι ο ουρανός, ο απέραντος, κ' είσαι κ' η μικρή</span><br /> +φωληά.<br /> + +<span class='ind2'>Ω Συ, Πάγκαλε, εκεί στη μικρή φωληά είνε η</span><br /> +αγάπη Σου που περιβάλλει την ψυχή με χρώματα <br /> +και ήχους και μύρα.<br /> + +<span class='ind2'>Εκεί έρχεται η Αυγή με το χρυσό πανέρι στο</span><br /> +δεξί της χέρι, φέρνοντας στεφάνια ωμορφιάς, σιωπηλά<br /> +τη γη να στεφανώση.<br /> + +<span class='ind2'>Κι' εκεί, έρχεται η Βραδειά απάνω στα μοναχικά</span><br /> +λιβάδια, έρημα από κοπάδια, μέσα από απάτητα <br /> +μονοπάτια, φέρνοντας δροσερά ραντίσματα γαλήνης στη<br /> +χρυσή της στάμνα από τον δυτικόν ωκεανό της <br /> +αναπαύσεως.<br /> + +<span class='ind2'>Μα, εκεί, εκεί που απλώνεται ο απέραντος ουρανός,</span><br /> +και όπου η ψυχή θα ορμήση με ανοιχτά φτερά, εκεί <br /> +βασιλεύει το άσπιλο λευκό ακτινοβόλημα. Εκεί δεν<br /> +υπάρχει ούτε μέρα ούτε νύχτα, ούτε σχήμα, ούτε<br /> +χρώμα, και ποτέ, ποτέ μια λέξι.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>68</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Η ακτίνα Σου έρχεται απάνω σε τούτη τη γη, τη</span><br /> +δική μου, με αγκαλιά ορθάνοιχτη, όλη την ημέρα,<br /> +για να φέρη, σα γυρίση πίσω στα πόδια Σου σύννεφα<br /> +γινομένα από τα δάκρυά μου, από τους στεναγμούς<br /> +μου κι' από τα τραγούδια μου.<br /> + +<span class='ind2'>Και Συ, με τέρψι στοργική, τυλίγεις το στήθος</span><br /> +Σου, όπου λαμποκοπούν μυριάδες άστρα, με αυτόν<br /> +τον μανδύα των συννέφων, δίνοντάς του αναρίθμητα<br /> +σχήματα και δίπλες, και χρωματωσιές ολοένα νέες.<br /> + +<span class='ind2'>Είνε τόσο ελαφρός, και τόσο ρευστός, τόσο απαλός, </span><br /> +και γεμάτος δάκρυα, και μουντός και για τούτο<br /> +τον αγαπάς, ω Συ, Άσπιλε και Διάφανε! Και για<br /> +τούτο μπορεί να σκεπάση το φοβερό λευκό Σου φως<br /> +με τις παθητικές σκιές του.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>69</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Το ίδιο ρέμα της ζωής που τρέχει μες στις φλέβες</span><br /> +μου μέρα και νύχτα, κυλάει ανάμεσα στους κόσμους<br /> +κι' αναπηδά με μέτρο ρυθμικό.<br /> + +<span class='ind2'>Είνε η ίδια η ζωή που ξεσπά μέσα απ' τη σκόνη</span><br /> +της γης τη χαρά της σε αναρίθμητες ίνες χορταριών,<br /> +που ξεσπά σε ορμητικά κύματα λουλουδιών και<br /> +φύλλων.<br /> + +<span class='ind2'>Είνε η ίδια η ζωή που λικνίζουν η παλίρροια κ'</span><br /> +η άμπωτις στον απέραντο «Λίκνο-Ωκεανό» της <br /> +γεννήσεως και του θανάτου.<br /> + +<span class='ind2'>Μακαριότης περιχύνει — αισθάνομαι — τα μέλη</span><br /> +μου, όταν αγγίζουν τη γενική αυτή ζωή. Και <br /> +περηφανεύομαι, γιατί ο μεγάλος παλμός της ζωής των <br /> +γενεών βρίσκεται μες στο αίμα μου, που σκιρτά τούτη<br /> +τη στιγμή.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>70</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Είνε ανώτερο των δυνάμεών σου να χαρής με</span><br /> +τη χαρά τούτου του ρυθμού, ν' ανατιναχθής και να<br /> +χαθής και να συντριβής στο στρόβιλο της φοβερής<br /> +αυτής χαράς;<br /> + +<span class='ind2'>Όλα τα πράγματα ορμούν εμπρός, δε σταματούν,</span><br /> +δεν κοιτάζουν πίσω, καμμιά δύναμις δεν μπορεί να τα<br /> +συγκρατήση, ορμούν πάντα μπρος.<br /> + +<span class='ind2'>Κανονίζοντας το βήμα τους με το ρυθμό της </span><br /> +ακατάπαυτης αυτής και γοργής μουσικής, οι εποχές <br /> +έρχονται χορεύοντας και φεύγουν — τα χρώματα κ' οι<br /> +ήχοι και τ' αρώματα κυλούν σαν άπειροι καταρράκτες<br /> +στην πλησμονή τούτη της χαράς που ξεχύνεται, <br /> +παραδίνεται και πεθαίνει κάθε στιγμή.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>71</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Να κάνω κάτι τι σπουδαίο τον εαυτό μου, και να</span><br /> +τον γυρίσω απ' όλες τις μεριές, ρίχνοντας έτσι <br /> +χρωματιστές σκιές απάνω στο ακτινοβόλημά Σου — τέτοια<br /> +είνε η «μάγια» +(<span style='font-size: small;'><a href='#fn1' id='ref1'>1</a></span>) +Σου.<br /> + +<span class='ind2'>Βάζεις ένα φραγμό σ' αυτό το ίδιο Σου «είναι»</span><br /> +κ' ύστερα καλείς το διαχωρισμένο άτομό Σου με <br /> +μυριάδες νότες. Αυτός ο χωρισμένος εαυτός Σου έλαβε<br /> +σάρκα μέσα μου.<br /> + +<span class='ind2'>Το διαπεραστικό αυτό τραγούδι αντηχεί μέσ' απ' </span><br /> +όλον τον ουρανό σε μυριόχρωμα δάκρυα και χαμόγελα, <br /> +τρόμους κι' ελπίδες. Κύματα υψώνουνται και <br /> +πέφτουν πάλι, όνειρα σχίζουνται και σχηματίζουνται<br /> +Μέσα μου, Συ ο ίδιος κάνεις να ηττηθή ο εαυτός<br /> +Σου.<br /> + +<span class='ind2'>Η αυλαία αυτή που ύψωσες είνε χρωματισμένη</span><br /> +με αναρίθμητες μορφές, με το χρωστήρα της νύχτας<br /> +και της ημέρας. Πίσω απ' αυτήν η έδρα Σου είνε<br /> +υφασμένη με θαυμάσια μυστήρια καμπυλών, γιατί <br /> +όλες οι βάναυσες ίσες γραμμές είνε απ' αυτήν <br /> +αποκλεισμένες.<br /> + +<span class='ind2'>Η μεγάλη υπέρλαμπρη πομπή από Σένα και μένα</span><br /> +πλημμύρισε τον ουρανό. Όλος ο αέρας δονίζεται από<br /> +τη συμφωνία των δυο μας, κι' όλοι οι αιώνες περνούν <br /> +με το παιγνίδι αυτό, το «κρυφτούλι», που παίζομε <br /> +Εσύ κ' εγώ μαζί.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>72</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Είνε Αυτός, ο Εσώτατος, που αγρυπνεί στην</span><br /> +ύπαρξί μου με το βαθύ και ανορμήνευτο άγγιγμά<br /> +Του <br /> + +<span class='ind2'>Είνε Αυτός, που απλώνει στα μάτια μου τη γοητεία </span><br /> +του και που όλος ιλαρότητα παίζει με την άρπα<br /> +της καρδιάς μου καταπραϋντικές μελωδίες χαράς και<br /> +λύπης.<br /> + +<span class='ind2'>Είνε αυτός που πλέκει το φάδι αυτής της «μάγιας» </span><br /> +με νήματα που αλλάζουν μύρια χρώματα, χρυσά<br /> +κι' ασημένια, γαλάζια και πράσινα, κι' αφίνει να <br /> +φαίνεται μέσα από τις δίπλες του το πόδι του, που στο<br /> +άγγιγμά του ξεχνώ τον εαυτό μου.<br /> + +<span class='ind2'>Οι μέρες έρχουνται κ' οι αιώνες περνούν και είνε</span><br /> +Αυτός πάντα που συγκινεί την καρδιά μου με μύρια<br /> +ονόματα, με μύριους τρόπους, με μύριες γοητείες <br /> +χαράς και λύπης.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>73</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Η Λύτρωσι δεν είνε για μένα η άρνησι των εγκοσμίων. </span><br +/> +Νοιώθω το σφιχτό αγκάλιασμα της ελευθεριάς<br /> +μέσα σ' εκατομμύρια δεσμά ηδονής.<br /> + +<span class='ind2'>Πάντα και πάντα, χύνεις τους δροσερούς κρουνούς </span><br /> +του κρασιού Σου με τα μύρια χρώματα και<br /> +μύρα, γεμίζοντας το χωματένιο αυτό ποτήρι ως τα<br /> +χείλη.<br /> + +Ο κόσμος θ' ανάψη τα μύρια διάφορα καντήλια<br /> +του στη φλόγα Σου και θα τα κρεμάση μπρος στο<br /> +βωμό του ναού Σου.<br /> + +<span class='ind2'>Όχι! Ποτέ δε θα κλείσω τις πόρτες των αισθήσεών </span><br /> +μου. Οι τέρψεις της οράσεως και της ακοής και<br /> +της αφής θα φέρνουν μαζί τους και τη δική Σου<br /> +τέρψι.<br /> + +<span class='ind2'>Ναι, όλες οι αυταπάτες μου θα καούν και θα</span><br /> +κάνουν μια φωτοχυσία χαράς, κι' όλοι οι πόθοι μου<br /> +θα ωριμάσουν σε καρπούς αγάπης.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>74</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Η μέρα τέλειωσε και οι σκιές άπλωσαν στη γη.</span><br /> +Είνε καιρός να πάω στον ποταμό να γεμίσω το <br /> +σταμνί μου.<br /> + +<span class='ind2'>Το βραδυνό αεράκι είνε ανυπόμονο με τη μελαγχολική </span><br +/> +μουσική του νερού. Α! Με καλεί έξω στο σούρουπο. <br /> +Στον έρημο δρόμο δεν είνε κανείς διαβάτης·<br /> +ο άνεμος σηκώνεται, στην επιφάνεια του ποταμού<br /> +σέρνονται και σκιρτούν του νερού οι ρυτίδες.<br /> + +<span class='ind2'>Δεν ξέρω, αν θα ξαναγυρίσω σπίτι. Δεν ξέρω</span><br /> +ποιόν θα τύχη να συναντήσω. Εκεί, στα ρηχά, μέσα<br /> +στη βαρκούλα, ο άγνωστος άνθρωπος παίζει το <br /> +λαγούτο του.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>75</span><br /><br /><br /><br /> + +Τα δώρα Σου σε μας τους θνητούς εκπληρούν<br /> +όλες τις ανάγκες μας, και όμως γυρίζουν σε Σένα <br /> +δίχως να λιγοστέψουν.<br /> + +<span class='ind2'>Ο ποταμός έχει να εκτελέση το καθημερινό του</span><br /> +έργο και βιαστικός περνά μέσα από κάμπους και <br /> +χωριά. Και όμως, το αδιάκοπο ρέμα του γυρίζει πάλι<br /> +στο λούσιμο των ποδιών Σου.<br /> + +<span class='ind2'>Το λουλούδι γλυκαίνει τον αέρα με το άρωμά του,</span><br /> +μα, η τελευταία υπηρεσία του είνε να προσφέρη τον<br /> +ίδιο τον εαυτό του σε Σένα.<br /> + +<span class='ind2'>Η Λατρεία Σου δε φτωχαίνει τον κόσμο.</span><br /> + +<span class='ind2'>Από τα λόγια του ποιητή, οι άνθρωποι παίρνουν </span><br /> +όποια σημασία τους αρέσει. Και όμως, η τελευταία <br /> +σημασία τους είνε εκείνη που φανερώνει Εσένα.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>76</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Μέρα με τη μέρα, ω Κύριε της ζωής μου, θα στέκωμαι, </span><br +/> +πρόσωπο προς πρόσωπο, μπροστά Σου; Με<br /> +σταυρωμένα χέρια, ω Κύριε όλων των κόσμων, θα<br /> +στέκωμαι, πρόσωπο προς πρόσωπο μπροστά Σου;<br /> + +<span class='ind2'>Κάτω από τον μεγάλον ουρανό στη μοναξιά και</span><br /> +στη σιωπή, με ταπεινή καρδιά, θα στέκωμαι, πρόσωπο<br /> +προς πρόσωπο, μπροστά Σου;<br /> + +<span class='ind2'>Στον εργατικό τούτον κόσμο Σου, που τον ταράζουν </span><br /> +οι κόποι κ' οι αγώνες, ανάμεσα στα πολυθόρυβα <br /> +πλήθη, θα στέκωμαι, πρόσωπο προς πρόσωπο,<br /> +μπροστά Σου;<br /> + +<span class='ind2'>Κι' όταν το έργο μου τελειώση σ' αυτό τον κόσμο,</span><br /> +ω Βασιληά των βασιληάδων, μόνος κι' αμίλητος, θα<br /> +σταθώ, πρόσωπο προς πρόσωπο μπροστά Σου;<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>77</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Σε γνωρίζω για Θεό μου και στέκομαι κατά μέρος,</span><br /> + — δε σε γνωρίζω για δικό μου για νάρθω πιο<br /> +κοντά. Σε γνωρίζω για πατέρα μου και σκύβω το<br /> +κεφάλι ως στα πόδια Σου, — δεν πιάνω το χέρι Σου <br /> +όπως ενός φίλου μου.<br /> + +<span class='ind2'>Δε στέκομαι εκεί, όπου κατεβαίνεις κι' αναγνωρίζεις </span><br /> +τον εαυτό Σου για δικό μου, για να σε σφίξω στην<br /> +καρδιά μου και Σε πάρω για φίλο μου.<br /> + +<span class='ind2'>Είσαι ο Αδερφός ανάμεσα στους αδερφούς μου,</span><br /> +μα, αυτούς δεν τους προσέχω, δε μοιράζω τα κέρδη<br /> +μου μαζί τους κ' έτσι χαίρομαι όλο μου το «έχει»<br /> +μαζί Σου.<br /> + +<span class='ind2'>Στη λύπη και στη χαρά δε στέκομαι πλάι στους</span><br /> +ανθρώπους, κ' έτσι στέκομαι πλάι σου. Δειλιάζω να<br /> +παραιτηθώ από τη ζωή μου, κ' έτσι δε βυθίζομαι στα<br /> +μεγάλα κύματα της ζωής.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>78</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Όταν η Δημιουργία ήταν νέα κι' όλα τ' αστέρια</span><br /> +λάμπαν στην πρώτη τους λαμπρότητα, οι Θεοί <br /> +μαζώχτηκαν στη συνέλευσί τους στον ουρανό και ψάλαν:<br /> +«Ω! Εικόνα τελειότητος! Ω! Αγνή χαρά!»<br /> + +<span class='ind2'>Μα, ένας απ' τους θεούς φώναξε ξαφνικά: «Φαίνεται </span><br +/> +πως κάπου υπάρχει ένα ρήγμα στην αλυσίδα<br /> +του φωτός, κ' ένα από τ' αστέρια χάθηκε.»<br /> + +<span class='ind2'>Η χρυσή χορδή της άρπας τους έσπασε, το τραγούδι </span><br /> +τους έπαψε, και οι Θεοί είπαν με τρόμο: «Ναι,<br /> +το χαμένο εκείνο αστέρι ήταν το καλύτερο, ήταν η<br /> +δόξα όλων των ουρανών.»<br /> + +<span class='ind2'>Από την ημέρα εκείνη το ψάξιμο γι' αυτό το</span><br /> +αστέρι δεν παύει, και η φωνή εξακολουθεί να <br /> +πηγαίνη από τον ένα στον άλλον, πως με το χαμό του<br /> +έχασε ο κόσμος τη μόνη του χαρά.<br /> + +<span class='ind2'>Μόνο στην πιο βαθειά σιγαλιά της νύχτας, τ' </span><br /> +αστέρια χαμογελούν και ψιθυρίζουν αναμεταξύ τους.<br /> +«Μάταιο είνε αυτό το ψάξιμο! Αδιάκοπη τελειότης<br /> +υπάρχει απάνω σ' όλα!»<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>79</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Αν δεν ήταν της τύχης μου να Σε συναντήσω σε</span><br /> +τούτη τη ζωή μου, τότε άφησέ με να αισθάνωμαι <br /> +πάντα τον πόνο που δε Σ' είδα, — Μη μ' αφίνεις να<br /> +ξεχνώ ουδέ μια στιγμή και κάνε με να αισθάνωμαι<br /> +στα όνειρά μου και στις ώρες που είμαι ξύπνιος, το<br /> +βάσανο αυτής της λύπης.<br /> + +<span class='ind2'>Όταν οι μέρες μου θα ξετυλίγουνται μέσα σε </span><br /> +πολυθόρυβες πολιτείες και τα χέρια μου θα γεμίζουν<br /> +από τα καθημερινά κέρδη, άφινέ με να αισθάνωμαι<br /> +πως δεν κέρδισα τίποτα, — Μη μ' αφίνεις να ξεχνώ<br /> +ουδέ μια στιγμή, και κάνε με να νοιώθω στα όνειρά<br /> +μου και στις ώρες που θάμαι ξύπνιος το βάσανο<br /> +αυτής της λύπης.<br /> + +<span class='ind2'>Όταν θα κάθωμαι πλάι στο δρόμο, κουρασμένος</span><br /> +και λαχανιασμένος, όταν απλώνω το στρώμα μου <br /> +χαμηλά, απάνω στις σκόνες, άφινέ με να αισθάνωμαι πως<br /> +έχω ακόμα μπρος μου μακρυνή οδοιπορία, — Μη μ'<br /> +αφίνεις να ξεχνώ ουδέ μια στιγμή, και κάνε με να<br /> +νοιώθω στα όνειρά μου και στις ώρες που θάμαι <br /> +ξύπνιος το μαρτύριο αυτής της λύπης.<br /> + +<span class='ind2'>Όταν οι κάμαρές μου γεμίσουν στολίδια κ' οι</span><br /> +λύρες αντηχήσουν, και τα γέλια εκεί μέσα είνε <br /> +θορυβώδη, άφινέ με να αισθάνωμαι πως δεν είσαι και Συ<br /> +από τους προσκαλεσμένους μου, — Μη μ' αφίνεις να<br /> +ξεχνώ ουδέ μια στιγμή, και κάνε με να νοιώθω στα <br /> +όνειρά μου και στις ώρες που θάμαι ξύπνιος το <br /> +μαρτύριο αυτής της λύπης.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>80</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Είμαι σαν ένα απομεινάρι ενός σύννεφου του</span><br /> +φθινοπώρου που ανώφελα περιπλανάται στον ουρανό,<br /> +ω πάντα-δοξασμένε Ήλιε μου! Το άγγελμά σου δε<br /> +διάλυσε ακόμα τον ατμό μου, για να με κάνη ένα<br /> +με το φως Σου, κ' έτσι λογαριάζω τους μήνες και τα<br /> +χρόνια που με χωρίζουν από Σένα.<br /> + +<span class='ind2'>Αν αυτή είνε η επιθυμία Σου, κι' αν αυτό είνε</span><br /> +το παιγνίδι Σου, τότε πάρε αυτήν την πρόσκαιρη κι'<br /> +άδειαν υπόστασί μου, χρωμάτισέ τηνε με χρώματα,<br /> +χρύσωσέ την με χρυσάφι, βάλε την να πλέη στον <br /> +ακόλαστον άνεμο, κι' άπλωσέ την με μύριους τρόπους<br /> +θαυμαστούς.<br /> + +<span class='ind2'>Και πάλι, όταν θα θελήσης να τελειώσης αυτό το</span><br /> +παιγνίδι, τη νύχτα, θα διαλυθώ και θα χαθώ στο <br /> +σκοτάδι, ή, ίσως, σ' ένα χαμόγελο της λευκής αυγής ή <br /> +στην αγνότητα μιας διάφανης δροσοσταλίδας.<br /> + + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>81</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Πολλές πολλές μέρες οκνηρίας λυπήθηκα για το</span><br /> +χαμένο μου καιρό. Όμως, δεν πήγε ποτέ χαμένος,<br /> +Κύριέ μου! Κάθε στιγμή της ζωής μου τη σήκωσες<br /> +Εσύ στα χέρια Σου.<br /> + +<span class='ind2'>Κρυμμένος στην καρδιά των όντων ζωογονείς τους</span><br /> +σπόρους ως που να γίνουνε βλαστοί, τα μπουμπούκια <br /> +ως που ν' ανοίξουνε σε ανθούς, και τους ανθούς<br /> +ως που να δέσουν σε πλησμονή καρπών.<br /> + +<span class='ind2'>Ήμουν αποσταμένος και νυσταγμένος απάνω</span><br /> +στης τεμπελιάς μου το κρεβάτι και φανταζόμουν πως<br /> +κάθε εργασία είχε τελειώσει. Μα, όχι! Ξύπνησα την<br /> +αυγή και βρήκα τον κήπο μου γεμάτο από καταπληκτικά <br /> +θαύματα λουλουδιών.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>82</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Ατέλειωτος είνε ο καιρός στα χέρια σου, ω Κύριέ</span><br /> +μου. Κανείς δεν είνε κει να μετρήση τις στιγμές σου·<br /> +Οι μέρες κ' οι νύχτες περνούν, οι γενεές ανθίζουν<br /> +κ' ύστερα μαραίνουνται σαν τα λουλούδια. Ξέρεις να<br /> +περιμένης.<br /> + +<span class='ind2'>Οι αιώνες σου ακολουθούν ο ένας τον άλλον, για</span><br /> +να φέρουν στην τελειότητα ένα αγριολούλουδο του<br /> +κάμπου.<br /> + +<span class='ind2'>Και μεις; Δεν έχομε καιρό να χάνωμε, κι' αφού</span><br /> +δεν έχομε καιρό πρέπει να μεριμνούμε για την τύχη<br /> +μας. Είμαστε πολύ φτωχοί και δεν μας επιτρέπεται<br /> +ν' αργοπορούμε.<br /> + +<span class='ind2'>Έτσι ο καιρός περνά, ενώ αφίνω πίσω μου εκείνους </span><br /> +που με κλάμματα ζητούν να τον κρατήσουν.<br /> +Όμως ο βωμός σου μένει αδειανός από αφιερώματα<br /> +κι' από στολίδια.<br /> + +<span class='ind2'>Κι' όταν τελειώνει η μέρα, τρέχω βιαστικά με το</span><br /> +φόβο να μη βρω κλειστές τις θύρες. Μα, βρίσκω, ως<br /> +τόσο, πως καιρός υπάρχει ακόμα.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>83</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Μητέρα, θα κάνω μιαν αλυσίδα από μαργαριτάρια </span><br /> +για το λαιμό σου με τα δάκρυα της λύπης μου.<br /> + +<span class='ind2'>Τα άστρα πλέξανε τις φωτεινές τους τροχιές για</span><br /> +να στολίσουν τα πόδια σου, μα, το δικό μου δώρο θα<br /> +κρεμαστή στα στήθια σου.<br /> + +<span class='ind2'>Πλούτος και Φήμη από σένα εκπηγάζουν, Μητέρα! </span><br /> +Σου ανήκουν κι' αν θέλης τα κρατείς ή τα χαρίζεις. <br /> +Μα, η λύπη αυτή η δική μου, ανήκει σε μένα<br /> +μονάχα, κι' αν σου τη φέρνω, σαν ένα αφιέρωμά μου,<br /> +μου το ανταμείβεις με το γλυκό σου χάδι.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>84</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Είναι η αγωνία του χωρισμού που πλημμυρίζει</span><br /> +τον κόσμο και σ' όλη την έκτασι τ' ουρανού γεννά<br /> +αναρίθμητα σχήματα και μορφές.<br /> + +<span class='ind2'>Είνε η θλίψι του χωρισμού, που τη νύχτα ερευνάει </span><br /> +με λαχτάρα απ' άστρο σ' άστρο και που στην<br /> +υγρή σκοτεινιά του φθινοπώρου δονίζει τις χορδές<br /> +κάποιας λύρας αρμονικής, μες στο θρόισμα το <br /> +λυπητερό των φύλλων.<br /> + +<span class='ind2'>Είνε ο Πόνος, ο εκπορθητής, που πλακώνει βαρύς </span><br /> +και πυκνός, με αγάπες και μ' αποθυμιές, με χαρές <br /> +και με θλίψεις, τις κατοικίες των ανθρώπων, και<br /> +είνε πάντα ο Πόνος, που απ' την ποιητική μου <br /> +καρδιά αναβρύζει και κυλάει σε τραγούδια.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>85</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Όταν οι πολεμιστάδες πρωτοβγήκαν από το παλάτι </span><br /> +του Αφέντη τους, πού κρύβαν τη δύναμί τους;<br /> +Πού ήσαν η πανοπλία τους και τ' άρματά τους;<br /> + +<span class='ind2'>Φαινόντουσαν φτωχοί κι' αδύνατοι, τα βέλη</span><br /> +πέφτανε βροχή απάνω τους, την ημέρα που βγήκαν<br /> +από το παλάτι του Αφέντη τους.<br /> + +<span class='ind2'>Όταν οι πολεμιστάδες γύρισαν, πάλι, πίσω στο</span><br /> +παλάτι του Αφέντη τους, πού είχαν κρυμμένη τη <br /> +δύναμί τους;<br /> + +<span class='ind2'>Είχαν παρατήση τη σπάθα τους, και παρατήση</span><br /> +το τόξο και τα βέλη. Ειρήνη ήτανε στα μέτωπά τους<br /> +κ' είχαν αφήσει πίσω τους της ζωής των τους καρπούς, <br /> +την ημέρα που γύριζαν πίσω στο παλάτι του<br /> +Αφέντη τους.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>86</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Ο Θάνατος, ο Υπηρέτης Σου, στάθηκε στην</span><br /> +πόρτα μου. Πέρασε την άγνωστη θάλασσα, κ' ήρθε<br /> +να μου φέρη το μήνυμά Σου.<br /> + +<span class='ind2'>Η νύχτα είνε σκοτεινή κ' η καρδιά μου δειλιάζει·</span><br /> +Όμως θ' αρπάξω το λύχνο, θ' ανοίξω τη θύρα μου<br /> +και πρόθυμα θα υποδεχθώ τον ξένο μου. Γιατί αυτός<br /> +που σταμάτησε στην πόρτα μου είνε ο ταχυδρόμος <br /> +Σου.<br /> + +<span class='ind2'>Θα τον λατρέψω με σταυρωμένα χέρια και με δάκρυα. </span><br +/> +Θα τον λατρέψω αποθέτοντας στα πόδια του<br /> +τους θησαυρούς της καρδιάς μου.<br /> + +<span class='ind2'>Και θα επιστρέψω με την αποστολή του εκτελεσμένη, </span><br +/> +αφίνοντας στην αυγή μου το σκοτεινό του ίσκιο.<br /> +Και στο σπίτι μου μέσα, το έρημο, δεν θα μείνη<br /> +πια τίποτα, ω Κύριέ μου, παρά μόνο ο εγκαταλειμμένος <br /> +εαυτός μου, που θάνε το τελευταίο αφιέρωμα<br /> +μου σε Σένα.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>87</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Απελπισμένος απ' την αναμονή, τρέχω και την</span><br /> +αναζητώ σ' όλες τις γωνιές του σπιτιού μου. Δεν τη<br /> +βρίσκω.<br /> + +<span class='ind2'>Είνε τόσο μικρό το σπίτι μου, και κείνος που θα</span><br /> +βγη μια φορά δεν μπορεί να επιστρέψη.<br /> + +<span class='ind2'>Μα, είνε απέραντο το παλάτι Σου, ω Κύριέ μου,</span><br /> +κι' αναζητώντας την έφθασα μπρος στη θύρα σου.<br /> +Σταματώ κάτω από το βραδινό σου χρυσό ουράνιο <br /> +σκήνωμα, και προς το πρόσωπό Σου τα μάτια<br /> +μου υψώνω, γεμάτα πόθο.<br /> + +<span class='ind2'>Έφθασα στο μακρυνώτερο σημάδι της Αιωνιότητος, </span><br /> +που πιο πέρα τίποτε δεν προχωρεί — , ούτε η<br /> +ελπίδα, ούτε η ευτυχία, ούτε η ανάμνησις προσώπου,<br /> +που είδε κανείς με δακρυσμένο μάτι.<br /> + +<span class='ind2'>Ω, γέμισε από τούτον τον ωκεανό την αδειανή</span><br /> +ζωή μου, βύθισέ την στους κόλπους της πλησμονής<br /> +αυτής, και το χαμένο εκείνο χάδι ας το αισθανθώ<br /> +και πάλι μέσα στο σύνολο του σύμπαντος.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>88</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Θεότης του ναού του ερειπωμένου! Οι σπασμένες </span><br /> +χορδές της «βίνας» +(<span style='font-size: small;'><a href='#fn2' id='ref2'>2</a></span>) + δεν ψάλλουν πια τους<br /> +ύμνους σου. Οι καμπάνες το δειλινό δε διαλαλούνε<br /> +πια την ώρα της λατρείας σου. Ο αέρας είνε ήσυχος<br /> +και σιωπηλός ολόγυρά σου.<br /> + +<span class='ind2'>Στην έρημη διαμονή σου έρχεται η τριγυρίστρα</span><br /> +ανοιξιάτικη αύρα. Φέρνει μηνύματα λουλουδιών — <br /> +λουλουδιών που δεν προσφέρονται πια για τη λατρεία σου·<br /> + +<span class='ind2'>Ο άλλοτε πιστός σου λάτρης περιπλανάται πάντα</span><br /> +λαχταρώντας μια ελεημοσύνη που δεν του γίνεται. Το<br /> +βράδυ, όταν τα φώτα κ' οι σκιές ανακατεύουνται με<br /> +την καταχνιά της σκόνης, έρχεται αποσταμένος πίσω<br /> +στον ερειπωμένο ναό με την πείνα στην καρδιά του.<br /> + +<span class='ind2'>Πολλές μέρες γιορτής έρχονται σε σένα σιωπηλά,</span><br /> +θεότης του ναού του ερειπωμένου. Πολλές νύχτες <br /> +λατρείας περνούν και φεύγουν με σβυστά τα καντήλια·<br /> + +<span class='ind2'>Πολλές νέες εικόνες φτιάχνουνται από μεγάλους</span><br /> +τεχνίτες και φαίρνουνται στον ιερό ποταμό της Λήθης <br /> +όταν έρθη η ώρα τους.<br /> + +<span class='ind2'>Μόνο η θεότης του ναού του ερειπωμένου μένει </span><br /> +αλάτρευτη, σε μιαν αθάνατη εγκατάλειψι.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>89</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Όχι πια λόγια θορυβώδικα, όχι πια δυνατές φωνές </span><br /> +από μένα — αυτή είνε του Κυρίου μου η θέλησι.<br /> +Από τώρα, πια, σιγανά ψιθυρίσματα. Η ομιλία της<br /> +καρδιάς μου θα γίνεται με μουρμουρίσματα ενός<br /> +τραγουδιού.<br /> + +<span class='ind2'>Οι άνθρωποι τρέχουν βιαστικοί στου Βασιληά την</span><br /> +αγορά. Όλοι οι αγοραστές κ' οι πουλητές είνε εκεί.<br /> +Μα, εγώ πήρα την πρόωρη απόλυσί μου μες το μεσημέρι, <br /> +απάνω στη βράση της εργασίας.<br /> + +<span class='ind2'>Ας μαραθούν λοιπόν τα λουλούδια στον κήπο</span><br /> +μου, κι' ας μην ήρθε η ώρα τους ακόμα, κ' οι μέλισσες <br /> +του μεσημεριού ας πάψουν τον οκνηρό τους<br /> +βόμβο.<br /> + +<span class='ind2'>Πολλές, πολλές ώρες ξόδιασα για τον αγώνα του</span><br /> +καλού και του κακού, μα, τώρα, η ευχαρίστησι του <br /> +συντρόφου μου των άδειων ημερών είνε να σύρω την<br /> +καρδιά μου κοντά του. Και δεν ξέρω γιατί το ξαφνικό<br /> +αυτό κάλεσμα, και για ποια ανώφελη ανακολουθία!<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>90</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'> — Την ημέρα που, στην πόρτα σου, παρουσιασθή</span><br /> +ο θάνατος, τι θα του προσφέρης;<br /> + +<span class='ind2'> — Θα προσφέρω στον ξένο μου γεμάτο το ποτήρι</span><br /> +της ζωής μου, — δε θα τον αφήσω ποτέ να φύγη με<br /> +χέρια αδειανά.<br /> + +<span class='ind2'>Κι' όταν στα τέλη της ζωής μου, ο Χάρος χτυπήση </span><br /> +την πόρτα μου, θα του προσφέρω όλο το τρύγος των<br /> +ημερών του φθινοπώρου μου και των καλοκαιρινών<br /> +μου νυχτών, κι' όλα τ' αποθηκεύματα της εργατικής<br /> +μου ζωής.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>91</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Ω Συ, υπέροχο συμπλήρωμα της ζωής, Θάνατε,</span><br /> +ω θάνατέ μου, τρέξε και μίλησέ μου σιγανά.<br /> + +<span class='ind2'>Μέρες και μέρες αγρύπνησα να σε περιμένω. Για</span><br /> +σένα υπέφερα τις χαρές και τις αγωνίες της ζωής.<br /> + +<span class='ind2'>Όλος εγώ και κάθε τι που έχω κ' οι ελπίδες μου</span><br /> +κ' οι αγάπες μου, όλα στο μυστηριώδικο δρόμο που<br /> +βγαίνει σε σένα τρέχουνε πάντα. Ένα τελευταίο βλέμμα<br /> +από τα μάτια σου και η ζωή μου δικιά σου για<br /> +πάντα.<br /> + +<span class='ind2'>Δρέψανε λουλούδια και έτοιμο είνε το στεφάνι για</span><br /> +το γαμπρό. Όταν η νύφη στολισθή, θ' αφήση την<br /> +κατοικία της και μόνη, στην ερημική νύχτα, θα πάρη<br /> +το δρόμο για να συναντήση τον Κύριό της.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>92</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Ξέρω πως θενάρθη η μέρα, που δεν θα βλέπω</span><br /> +πια τον κόσμο τούτον κι' η ζωή μου θα αποχωρήση<br /> +σιωπηλά, απλώνοντας στα μάτια μου τον τελευταίο<br /> +της πέπλο.<br /> + +<span class='ind2'>Όμως θ' αγρυπνούνε πάντα τα άστρα τη νύχτα</span><br /> +κ' η αυγή θα φωτίζη πάλι σαν πρώτα. Κ' οι ώρες<br /> +θα εξακολουθούν να φουσκώνουν σαν κύματα ταραγμένης <br /> +θαλάσσης, παραδέρνοντας χαρές και λύπες<br /> +μαζί.<br /> + +<span class='ind2'>Όταν σκέπτωμαι το τέλος αυτό των στιγμών μου,</span><br /> +ο φράχτης του Χρόνου κατρακυλά κι' ανάμεσα απ' <br /> +το φέγγος του θανάτου ξανοίγω τον κόσμο Σου με<br /> +τους άγνωστους θησαυρούς του. Σπάνιο είνε και το<br /> +πιο ταπεινό του κάθισμα, σπάνια κ' η πιο ασήμαντη<br /> +ζωή του.<br /> + +<span class='ind2'>Τα πράγματα που πόθησα του κάκου, καθώς</span><br /> +και κείνα που απόχτησα, ας χαθούν! Και άφησέ μου<br /> +να κρατήσω στ' αλήθεια, κείνα που πάντα <br /> +καταφρόνεσα και ποδοπάτησα.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>93</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Πήρα την απόλυσί μου. Ευχηθήτε μου κατευόδιο, </span><br /> +ω αδέρφια μου! Σας προσκυνώ όλους σας και<br /> +φεύγω.<br /> + +<span class='ind2'>Νά, δίνω πίσω τα κλειδιά της πόρτας μου — και</span><br /> +παραιτούμαι από κάθε απαίτησι απάνω στο σπίτι<br /> +μου. Ζητώ μονάχα έναν τελευταίο γλυκό λόγο από σας.<br /> + +<span class='ind2'>Είμαστε πολύν καιρό γειτόνοι, μα εγώ πήρα από</span><br /> +σας περισσότερα απ' όσα μπόρεσα να σας δώσω. Τώρα,<br /> +χάραξε η αυγή κι' ο λύχνος που έφεγγε στη σκοτεινή<br /> +γωνιά μου έσβυσε. Μια πρόσκλησι μου ήρθε και είμαι<br /> +έτοιμος για το ταξίδι μου.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>94</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Την ώρα αυτή του ταξιδιού, τύχη καλή ευχηθήτε </span><br /> +μου, ω φίλοι. Η αυγή ροδίζει στην ανατολή,<br /> +θαυμάσιος ανοίγεται μπροστά μου ο δρόμος.<br /> + +<span class='ind2'>Μη με ρωτάτε τι παίρνω μαζί μου. Αναχωρώ με</span><br /> +τα χέρια αδειανά και την καρδιά γεμάτη ελπίδες.<br /> + +<span class='ind2'>Θα φορέσω το στεφάνι του γάμου, όχι το μελανό </span><br /> +του στρατοκόπου μανδύα. Το πνεύμα μου<br /> +άφοβο θα προχωρήση, όσο κι' αν είνε ο δρόμος από<br /> +κινδύνους γεμάτος.<br /> + +<span class='ind2'>Και, στο τέλος του ταξιδιού μου, το Άστρο της</span><br /> +Βραδειάς θα παρουσιαστή μπροστά μου κ' οι <br /> +μελαγχολικές νότες των ψαλμών του Εσπερινού θα <br /> +ξεχυθούνε ξαφνικά από την Οξώπορτα του Βασιληά μου.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>95</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Δεν είχα συνείδησι της στιγμής, που για πρώτη</span><br /> +φορά πέρασα το κατώφλιο τούτης της ζωής.<br /> + +<span class='ind2'>Ποια ήταν η δύναμι που μ' έκανε να εκκολαφθώ</span><br /> +στο απέραντον αυτό μυστήριο, σαν άνθος που <br /> +ανοίγει τα μεσάνυχτα στο δάσος;<br /> + +<span class='ind2'>Όταν το πρωί τα μάτια μου άνοιξαν στο φως,</span><br /> +αισθάνθηκα μονομιάς πως δεν ήμουν ξένος σ' αυτή<br /> +τη γη και πως, με τη μορφή της μητέρας μου, το<br /> +Ανεξερεύνητο, το χωρίς μορφή και χωρίς όνομα, μ'<br /> +αγκάλιαζε.<br /> + +<span class='ind2'>Έτσι και στο θάνατο ο ίδιος Άγνωστος θα μου</span><br /> +παρουσιαθή, σαν να τον είχα πάντα γνωρίση. Κι'<br /> +αφού αγαπώ τούτη τη ζωή, ξέρω πως το ίδιο και το<br /> +θάνατο θα αγαπήσω.<br /> + +<span class='ind2'>Το μωρό κλαίει όταν η μαννούλα του το τραβάει</span><br /> +από το δεξί βυζί της, μα, μια στιγμή κατόπι βρίσκει<br /> +παρηγοριά στο βυζί το αριστερό.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>96</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Όταν θ' αναχωρήσω από δω, αυτή θάνε η λέξι</span><br /> +του αποχαιρετισμού μου: ότι εκείνο που είδα είνε<br /> +ανυπέρβλητο.<br /> + +<span class='ind2'>Ότι γεύτηκα το μυστικό μέλι του λωτού αυτού</span><br /> +που ανοίγει στον ωκεανό του φωτός, κ' έτσι ευλογήθηκα,<br /> + — αυτή θάνε η λέξι του αποχαιρετισμού μου.<br /> + +<span class='ind2'>Έπαιξα μες στο παλάτι αυτό το γεμάτο από </span><br /> +μυριάδες μορφές, κ' εκεί γνώρισαν της ψυχής μου τα<br /> +μάτια εκείνον που είνε χωρίς μορφή.<br /> + +<span class='ind2'>Τα μέλη μου και το σώμα μου αισθάνθηκαν σύγκορμα </span><br +/> +ηδονικήν ανατριχίλα στο άγγιγμα εκεινού που<br /> +δεν αγγίζεται. Α! αν πρέπει τώρα νάρθη το τέλος,<br /> +ας έρθη! — Αυτή θάνε η τελευταία μου λέξι του<br /> +αποχαιρετισμού.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>97</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Όταν παίζαμε μαζί, σαν ήμουνα μικρός, ποτέ δε</span><br /> +ρώτησα ποιος ήσουν. Ούτε δειλία, ούτε φόβο γνώριζα. <br /> +Σαν το ρέμα ήταν ορμητική η ζωή μου.<br /> + +<span class='ind2'>Πρωί πρωί, σα φίλος θαρρετός, με ξυπνούσες</span><br /> +και τρέχοντας, από λιβάδι σε λιβάδι ηλιόλουστο μ'<br /> +έσερνες.<br /> + +<span class='ind2'>Εκείνον τον καιρό δεν ανησυχούσα να γνωρίσω τη</span><br /> +σημασία των τραγουδιών που μούλεγες. Μονάχα η<br /> +φωνή μου επανελάβαινε τις μελωδίες κ' η καρδιά <br /> +μου με σκιρτήματα ακολουθούσε το ρυθμό τους.<br /> + +<span class='ind2'>Μα, τώρα που πέρασε ο καιρός των παιγνιδιών,</span><br /> +ποια είνε αυτή η ξαφνικιά οπτασία; — Το σύμπαν κι'<br /> +όλα τ' άστρα σιωπηλά και με βαθειά ευλάβεια, στα<br /> +θεία πόδια Σου κρατούν τα βλέμματά τους <br /> +χαμηλωμένα.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>98</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Θα στεφανωθής με τα στεφάνια της ήττας μου</span><br /> +που θάνε της νίκης Σου τα τρόπαια. Ανώτερο είνε<br /> +από τη δύναμί μου ν' αποφύγω την ήττα.<br /> + +<span class='ind2'>Ω, ναι! βέβαια προβλέπω την ήττα της αλαζονείας</span><br /> +μου. Ξέρω πως στον υπέρμετρον πόνο, η ζωή μου θα<br /> +ραγίση σα γυαλί, κ' η αδειανή καρδιά μου, σαν <br /> +κούφιο καλάμι, θα αναπέμψη μελωδικούς λυγμούς και<br /> +τα χαλίκια θα αναλύσουν σε δάκρυα.<br /> + +Βέβαια, το ξέρω πως δε θα μείνουν για πάντα<br /> +κλειστά τα εκατό φύλλα του λωτού, αλλά θα <br /> +ξεσκεπάσουνε το μυστικό θησαυρό του μελιού του.<br /> + +<span class='ind2'>Ψηλά στον ουρανό ένα μάτι αγρυπνάει, ένα μάτι</span><br /> +που θα μου επιβάλη τη σιωπή. Όλα όσα έχω θα μου<br /> +παρθούν, όλα, και το ελάχιστο, και στα πόδια Σου,<br /> +θα βρω τον τελικό θάνατο.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>99</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Όταν απ' τα χαλαρωμένα χέρια μου ξεφύγη το </span><br /> +πηδάλιο της ζωής μου, θα ξέρω πως ήρθ' ο καιρός<br /> +να το κρατήσης Συ. Ό,τι είνε να γίνη τότε θα γίνη <br /> +στη στιγμή. Κάθε μου προσπάθεια μάταιη θε νάνε.<br /> + +<span class='ind2'>Τότε παραδώσου, ω καρδιά μου! Παραδέξου ατάραχα </span><br +/> +την ήττα σου, και θεώρει το μεγάλη τύχη ν' <br /> +αναπαυθής, ήσυχα ήσυχα, εκεί που ευρέθης.<br /> + +<span class='ind2'>Στην ελαφρότερη πνοή του ανέμου, όλο και</span><br /> +σβύνουν τα φώτα αυτά. Στην προσπάθειά μου<br /> +να τ' ανάψω πάλι, όλο και λησμονώ κάθε άλλο<br /> +πράγμα.<br /> + +<span class='ind2'>Μα, τούτη τη φορά θα είμαι συνετός. Θ' απλώσω</span><br /> +το χαλί μου χάμω στη γη, τη νύχτα, και θα προσμένω.<br /> +Κι' όποτε θελήσης, Κύριέ μου, πλησίασε με το αθόρυβό<br /> +Σου βήμα. Έτοιμη θάνε η θέσι Σου.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>100</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Βυθίζομαι στα βάθη του ωκεανού των μορφών</span><br /> +με την ελπίδα να κερδίσω το τέλειο μαργαριτάρι του<br /> +Άμορφου.<br /> + +<span class='ind2'>Όχι πια ταξίδια από λιμάνι σε λιμάνι με το </span><br /> +ανεμοδαρμένο τούτο πλοίο μου. Πέρασαν πια από καιρό<br /> +οι μέρες όπου το παιγνίδι μου ήταν να λικνίζωμαι<br /> +στα κύματα απάνω.<br /> + +<span class='ind2'>Και τώρα ανυπομονώ να πεθάνω για να μπω</span><br /> +εκεί που δεν πεθαίνουν.<br /> + +<span class='ind2'>Στην αίθουσα των Ακροάσεων πλάι στην απύθμενη </span><br /> +άβυσσο όπου κυλά μια μουσική δίχως νότες,<br /> +θα πάρω την άρπα μου τούτη της ζωής.<br /> + +<span class='ind2'>Θαν τη χορδίζω απάνω στους ήχους του Αιώνιου, </span><br /> +κι' όταν θα βγάλη την τελευταία νότα της, θ'<br /> +ακκουμπήσω τη σιωπηλή μου άρπα στα πόδια του<br /> +Σιωπηλού.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>101</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Πάντα στη ζωή μου Σε αναζήτησα με τα τραγούδια </span><br /> +μου. Ήσαν αυτά που μ' ωδήγησαν από πόρτα σε<br /> +πόρτα, και μ' αυτά ένοιωσα ολόγυρά μου, ψάχνοντας, <br /> +κι' αγγίζοντας τον κόσμο μου.<br /> + +<span class='ind2'>Ήσαν αυτά — τα τραγούδια μου — που με δίδαξαν </span><br /> +όλα τα μαθήματα που έμαθα ποτέ. Μου έδειξαν<br /> +μυστικά μονοπάτια, έφεραν μπρος στα μάτια μου<br /> +πλήθος αστέρια απάνω στον ορίζοντα της καρδιάς μου·<br /> + +<span class='ind2'>Με ωδήγησαν όλην την ημέρα μέσα απ' τα μυστήρια </span><br /> +της χώρας της Χαράς και του Πόνου, και, τέλος, <br /> +σε τι οξώπορτα παλατιού με φέρανε το βράδυ,<br /> +στο τέλος του ταξιδιού μου;<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>102</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Καυχήθηκα ανάμεσα στους ανθρώπους πως Σε</span><br /> +γνώρισα. Σ' όλα τα έργα μου βλέπουν τις εικόνες<br /> +Σου. Έρχονται και με ρωτούν: «Ποιος είνε;»<br /> +Δεν ξέρω τι να τους απαντήσω. Λέω: «Αλήθεια,<br /> +δεν είμαι σε θέσι να σας πω». Με κακίζουν και <br /> +φεύγουν με καταφρόνησι. Και Συ κάθεσαι εκεί και<br /> +χαμογελάς.<br /> + +<span class='ind2'>Βάζω τις κάθε λογής ιστορίες μου για Σένα, μέσα</span><br /> +σε αλησμόνητα τραγούδια. Το μυστικό αναβρύζει απ'<br /> +την καρδιά μου. Έρχονται και με ρωτούν: «Πες<br /> +μας όλα αυτά τι εννοούν;» Δεν ξέρω τι να τους<br /> +απαντήσω. Λέω: «Α! Ποιος ξέρει τι εννοούν!» <br /> +Γελούν και φεύγουν με μεγάλη καταφρόνησι. Και, Συ,<br /> +κάθεσαι εκεί και χαμογελάς.<br /> + +<br /><br /><br /><span class='ind1'>103</span><br /><br /><br /><br /> + +<span class='ind2'>Μ' ένα χαιρετισμό τελευταίο σε Σένα, ω Θεέ μου,</span><br /> +άφησε όλες μου τις αισθήσεις ν' απλώσουν και ν' <br /> +αγγίσουν τον κόσμον τούτο, στα πόδια Σου.<br /> + +<span class='ind2'>Όπως ένα σύννεφο του φθινοπώρου κρέμεται χαμηλά </span><br +/> +με το φορτίο του της βροχής, έτσι άφησε και<br /> +το πνεύμα μου, όλο, να σκύψη χαμηλά στην πόρτα<br /> +Σου, μ' ένα χαιρετισμό τελευταίο σε Σένα.<br /> + +<span class='ind2'>Άφησε όλα τα τραγούδια μου να μαζώξουν όλες</span><br /> +τις διάφορες μελωδίες τους σε μια μοναδική συμφωνία <br /> +και να κυλήσουν σ' έναν Ωκεανό Σιωπής, μ' ένα<br /> +χαιρετισμό τελευταίο σε Σένα.<br /> + +<span class='ind2'>Όπως ένα μπουλούκι νοσταλγών γερανών, που</span><br /> +πετούν νύχτα και μέρα, για να γυρίσουν πίσω στις<br /> +βουνίσιες φωληές τους, έτσι άφησε και τη ζωή μου, όλη<br /> +ν' αρχίση το ταξίδι της για το αιώνιο της σπίτι, με<br /> +ένα χαιρετισμό τελευταίο σε Σένα.</p> + +<p style='margin-top: 12em'></p> +<hr></hr> +<p>ΕΚΔΟΤΙΚΟΣ ΟΙΚΟΣ "ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΔΑΚΗΣ,, ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ</p> + + + +<p>ΓΕΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ </p> + +<p>ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ — ΘΕΑΤΡΟΝ — ΚΑΛΑΙ ΤΕΧΝΑΙ — ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ — ΔΙΚΑΙΟΝ ΚΑΙ +ΠΟΛΙΤΙΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΑΙ — ΦΥΣΙΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΑΙ — ΙΑΤΡΙΚΗ — ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΙΣ — ΙΣΤΟΡΙΑ — +ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ — ΕΘΝΟΛΟΓΙΑ ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ — ΤΑΞΕΙΔΙΑ — ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΚΑΙ ΝΑΥΤΙΚΗ +ΤΕΧΝΗ — ΕΜΠΟΡΙΟΝ — ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ — ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ — ΟΙΚΙΑΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ — +ΠΟΙΚΙΛΑ </p> + + + +<p><b>ΠΟΙΚΙΛΑ</b></p> + +<p>Χρυσάφη I. — Η Γυναικεία Λογοτεχνία εν Σουηδία.</p> + +<hr></hr> + +<p id='fn1'>1) Απατηλή αγάπη, που δεσμεύει μια ψυχή με τον κόσμο.<a href='#ref1' +title='πίσω'>↩</a></p> + +<p id='fn2'>2) Βίνα, η ινδική λύρα.<a href='#ref2' title='πίσω'>↩</a></p> + + + + + + + + +<pre> + + + + + +End of the Project Gutenberg EBook of Devotional Lyrics (Gitanjali), by +Rabindranath Tagore + +*** END OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK DEVOTIONAL LYRICS (GITANJALI) *** + +***** This file should be named 39601-h.htm or 39601-h.zip ***** +This and all associated files of various formats will be found in: + http://www.gutenberg.org/3/9/6/0/39601/ + +Produced by Sophia Canoni + +Updated editions will replace the previous one--the old editions +will be renamed. + +Creating the works from public domain print editions means that no +one owns a United States copyright in these works, so the Foundation +(and you!) can copy and distribute it in the United States without +permission and without paying copyright royalties. Special rules, +set forth in the General Terms of Use part of this license, apply to +copying and distributing Project Gutenberg-tm electronic works to +protect the PROJECT GUTENBERG-tm concept and trademark. Project +Gutenberg is a registered trademark, and may not be used if you +charge for the eBooks, unless you receive specific permission. If you +do not charge anything for copies of this eBook, complying with the +rules is very easy. You may use this eBook for nearly any purpose +such as creation of derivative works, reports, performances and +research. They may be modified and printed and given away--you may do +practically ANYTHING with public domain eBooks. Redistribution is +subject to the trademark license, especially commercial +redistribution. + + + +*** START: FULL LICENSE *** + +THE FULL PROJECT GUTENBERG LICENSE +PLEASE READ THIS BEFORE YOU DISTRIBUTE OR USE THIS WORK + +To protect the Project Gutenberg-tm mission of promoting the free +distribution of electronic works, by using or distributing this work +(or any other work associated in any way with the phrase "Project +Gutenberg"), you agree to comply with all the terms of the Full Project +Gutenberg-tm License available with this file or online at + www.gutenberg.org/license. + + +Section 1. General Terms of Use and Redistributing Project Gutenberg-tm +electronic works + +1.A. By reading or using any part of this Project Gutenberg-tm +electronic work, you indicate that you have read, understand, agree to +and accept all the terms of this license and intellectual property +(trademark/copyright) agreement. If you do not agree to abide by all +the terms of this agreement, you must cease using and return or destroy +all copies of Project Gutenberg-tm electronic works in your possession. +If you paid a fee for obtaining a copy of or access to a Project +Gutenberg-tm electronic work and you do not agree to be bound by the +terms of this agreement, you may obtain a refund from the person or +entity to whom you paid the fee as set forth in paragraph 1.E.8. + +1.B. "Project Gutenberg" is a registered trademark. It may only be +used on or associated in any way with an electronic work by people who +agree to be bound by the terms of this agreement. There are a few +things that you can do with most Project Gutenberg-tm electronic works +even without complying with the full terms of this agreement. See +paragraph 1.C below. There are a lot of things you can do with Project +Gutenberg-tm electronic works if you follow the terms of this agreement +and help preserve free future access to Project Gutenberg-tm electronic +works. See paragraph 1.E below. + +1.C. The Project Gutenberg Literary Archive Foundation ("the Foundation" +or PGLAF), owns a compilation copyright in the collection of Project +Gutenberg-tm electronic works. Nearly all the individual works in the +collection are in the public domain in the United States. If an +individual work is in the public domain in the United States and you are +located in the United States, we do not claim a right to prevent you from +copying, distributing, performing, displaying or creating derivative +works based on the work as long as all references to Project Gutenberg +are removed. Of course, we hope that you will support the Project +Gutenberg-tm mission of promoting free access to electronic works by +freely sharing Project Gutenberg-tm works in compliance with the terms of +this agreement for keeping the Project Gutenberg-tm name associated with +the work. You can easily comply with the terms of this agreement by +keeping this work in the same format with its attached full Project +Gutenberg-tm License when you share it without charge with others. + +1.D. The copyright laws of the place where you are located also govern +what you can do with this work. Copyright laws in most countries are in +a constant state of change. If you are outside the United States, check +the laws of your country in addition to the terms of this agreement +before downloading, copying, displaying, performing, distributing or +creating derivative works based on this work or any other Project +Gutenberg-tm work. The Foundation makes no representations concerning +the copyright status of any work in any country outside the United +States. + +1.E. Unless you have removed all references to Project Gutenberg: + +1.E.1. The following sentence, with active links to, or other immediate +access to, the full Project Gutenberg-tm License must appear prominently +whenever any copy of a Project Gutenberg-tm work (any work on which the +phrase "Project Gutenberg" appears, or with which the phrase "Project +Gutenberg" is associated) is accessed, displayed, performed, viewed, +copied or distributed: + +This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with +almost no restrictions whatsoever. You may copy it, give it away or +re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included +with this eBook or online at www.gutenberg.org + +1.E.2. If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is derived +from the public domain (does not contain a notice indicating that it is +posted with permission of the copyright holder), the work can be copied +and distributed to anyone in the United States without paying any fees +or charges. If you are redistributing or providing access to a work +with the phrase "Project Gutenberg" associated with or appearing on the +work, you must comply either with the requirements of paragraphs 1.E.1 +through 1.E.7 or obtain permission for the use of the work and the +Project Gutenberg-tm trademark as set forth in paragraphs 1.E.8 or +1.E.9. + +1.E.3. If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is posted +with the permission of the copyright holder, your use and distribution +must comply with both paragraphs 1.E.1 through 1.E.7 and any additional +terms imposed by the copyright holder. Additional terms will be linked +to the Project Gutenberg-tm License for all works posted with the +permission of the copyright holder found at the beginning of this work. + +1.E.4. Do not unlink or detach or remove the full Project Gutenberg-tm +License terms from this work, or any files containing a part of this +work or any other work associated with Project Gutenberg-tm. + +1.E.5. Do not copy, display, perform, distribute or redistribute this +electronic work, or any part of this electronic work, without +prominently displaying the sentence set forth in paragraph 1.E.1 with +active links or immediate access to the full terms of the Project +Gutenberg-tm License. + +1.E.6. You may convert to and distribute this work in any binary, +compressed, marked up, nonproprietary or proprietary form, including any +word processing or hypertext form. However, if you provide access to or +distribute copies of a Project Gutenberg-tm work in a format other than +"Plain Vanilla ASCII" or other format used in the official version +posted on the official Project Gutenberg-tm web site (www.gutenberg.org), +you must, at no additional cost, fee or expense to the user, provide a +copy, a means of exporting a copy, or a means of obtaining a copy upon +request, of the work in its original "Plain Vanilla ASCII" or other +form. Any alternate format must include the full Project Gutenberg-tm +License as specified in paragraph 1.E.1. + +1.E.7. Do not charge a fee for access to, viewing, displaying, +performing, copying or distributing any Project Gutenberg-tm works +unless you comply with paragraph 1.E.8 or 1.E.9. + +1.E.8. You may charge a reasonable fee for copies of or providing +access to or distributing Project Gutenberg-tm electronic works provided +that + +- You pay a royalty fee of 20% of the gross profits you derive from + the use of Project Gutenberg-tm works calculated using the method + you already use to calculate your applicable taxes. The fee is + owed to the owner of the Project Gutenberg-tm trademark, but he + has agreed to donate royalties under this paragraph to the + Project Gutenberg Literary Archive Foundation. Royalty payments + must be paid within 60 days following each date on which you + prepare (or are legally required to prepare) your periodic tax + returns. Royalty payments should be clearly marked as such and + sent to the Project Gutenberg Literary Archive Foundation at the + address specified in Section 4, "Information about donations to + the Project Gutenberg Literary Archive Foundation." + +- You provide a full refund of any money paid by a user who notifies + you in writing (or by e-mail) within 30 days of receipt that s/he + does not agree to the terms of the full Project Gutenberg-tm + License. You must require such a user to return or + destroy all copies of the works possessed in a physical medium + and discontinue all use of and all access to other copies of + Project Gutenberg-tm works. + +- You provide, in accordance with paragraph 1.F.3, a full refund of any + money paid for a work or a replacement copy, if a defect in the + electronic work is discovered and reported to you within 90 days + of receipt of the work. + +- You comply with all other terms of this agreement for free + distribution of Project Gutenberg-tm works. + +1.E.9. If you wish to charge a fee or distribute a Project Gutenberg-tm +electronic work or group of works on different terms than are set +forth in this agreement, you must obtain permission in writing from +both the Project Gutenberg Literary Archive Foundation and Michael +Hart, the owner of the Project Gutenberg-tm trademark. Contact the +Foundation as set forth in Section 3 below. + +1.F. + +1.F.1. Project Gutenberg volunteers and employees expend considerable +effort to identify, do copyright research on, transcribe and proofread +public domain works in creating the Project Gutenberg-tm +collection. Despite these efforts, Project Gutenberg-tm electronic +works, and the medium on which they may be stored, may contain +"Defects," such as, but not limited to, incomplete, inaccurate or +corrupt data, transcription errors, a copyright or other intellectual +property infringement, a defective or damaged disk or other medium, a +computer virus, or computer codes that damage or cannot be read by +your equipment. + +1.F.2. LIMITED WARRANTY, DISCLAIMER OF DAMAGES - Except for the "Right +of Replacement or Refund" described in paragraph 1.F.3, the Project +Gutenberg Literary Archive Foundation, the owner of the Project +Gutenberg-tm trademark, and any other party distributing a Project +Gutenberg-tm electronic work under this agreement, disclaim all +liability to you for damages, costs and expenses, including legal +fees. YOU AGREE THAT YOU HAVE NO REMEDIES FOR NEGLIGENCE, STRICT +LIABILITY, BREACH OF WARRANTY OR BREACH OF CONTRACT EXCEPT THOSE +PROVIDED IN PARAGRAPH 1.F.3. YOU AGREE THAT THE FOUNDATION, THE +TRADEMARK OWNER, AND ANY DISTRIBUTOR UNDER THIS AGREEMENT WILL NOT BE +LIABLE TO YOU FOR ACTUAL, DIRECT, INDIRECT, CONSEQUENTIAL, PUNITIVE OR +INCIDENTAL DAMAGES EVEN IF YOU GIVE NOTICE OF THE POSSIBILITY OF SUCH +DAMAGE. + +1.F.3. LIMITED RIGHT OF REPLACEMENT OR REFUND - If you discover a +defect in this electronic work within 90 days of receiving it, you can +receive a refund of the money (if any) you paid for it by sending a +written explanation to the person you received the work from. If you +received the work on a physical medium, you must return the medium with +your written explanation. The person or entity that provided you with +the defective work may elect to provide a replacement copy in lieu of a +refund. If you received the work electronically, the person or entity +providing it to you may choose to give you a second opportunity to +receive the work electronically in lieu of a refund. If the second copy +is also defective, you may demand a refund in writing without further +opportunities to fix the problem. + +1.F.4. Except for the limited right of replacement or refund set forth +in paragraph 1.F.3, this work is provided to you 'AS-IS', WITH NO OTHER +WARRANTIES OF ANY KIND, EXPRESS OR IMPLIED, INCLUDING BUT NOT LIMITED TO +WARRANTIES OF MERCHANTABILITY OR FITNESS FOR ANY PURPOSE. + +1.F.5. Some states do not allow disclaimers of certain implied +warranties or the exclusion or limitation of certain types of damages. +If any disclaimer or limitation set forth in this agreement violates the +law of the state applicable to this agreement, the agreement shall be +interpreted to make the maximum disclaimer or limitation permitted by +the applicable state law. The invalidity or unenforceability of any +provision of this agreement shall not void the remaining provisions. + +1.F.6. INDEMNITY - You agree to indemnify and hold the Foundation, the +trademark owner, any agent or employee of the Foundation, anyone +providing copies of Project Gutenberg-tm electronic works in accordance +with this agreement, and any volunteers associated with the production, +promotion and distribution of Project Gutenberg-tm electronic works, +harmless from all liability, costs and expenses, including legal fees, +that arise directly or indirectly from any of the following which you do +or cause to occur: (a) distribution of this or any Project Gutenberg-tm +work, (b) alteration, modification, or additions or deletions to any +Project Gutenberg-tm work, and (c) any Defect you cause. + + +Section 2. Information about the Mission of Project Gutenberg-tm + +Project Gutenberg-tm is synonymous with the free distribution of +electronic works in formats readable by the widest variety of computers +including obsolete, old, middle-aged and new computers. It exists +because of the efforts of hundreds of volunteers and donations from +people in all walks of life. + +Volunteers and financial support to provide volunteers with the +assistance they need are critical to reaching Project Gutenberg-tm's +goals and ensuring that the Project Gutenberg-tm collection will +remain freely available for generations to come. In 2001, the Project +Gutenberg Literary Archive Foundation was created to provide a secure +and permanent future for Project Gutenberg-tm and future generations. +To learn more about the Project Gutenberg Literary Archive Foundation +and how your efforts and donations can help, see Sections 3 and 4 +and the Foundation information page at www.gutenberg.org + + +Section 3. Information about the Project Gutenberg Literary Archive +Foundation + +The Project Gutenberg Literary Archive Foundation is a non profit +501(c)(3) educational corporation organized under the laws of the +state of Mississippi and granted tax exempt status by the Internal +Revenue Service. The Foundation's EIN or federal tax identification +number is 64-6221541. Contributions to the Project Gutenberg +Literary Archive Foundation are tax deductible to the full extent +permitted by U.S. federal laws and your state's laws. + +The Foundation's principal office is located at 4557 Melan Dr. S. +Fairbanks, AK, 99712., but its volunteers and employees are scattered +throughout numerous locations. Its business office is located at 809 +North 1500 West, Salt Lake City, UT 84116, (801) 596-1887. Email +contact links and up to date contact information can be found at the +Foundation's web site and official page at www.gutenberg.org/contact + +For additional contact information: + Dr. Gregory B. Newby + Chief Executive and Director + gbnewby@pglaf.org + +Section 4. Information about Donations to the Project Gutenberg +Literary Archive Foundation + +Project Gutenberg-tm depends upon and cannot survive without wide +spread public support and donations to carry out its mission of +increasing the number of public domain and licensed works that can be +freely distributed in machine readable form accessible by the widest +array of equipment including outdated equipment. Many small donations +($1 to $5,000) are particularly important to maintaining tax exempt +status with the IRS. + +The Foundation is committed to complying with the laws regulating +charities and charitable donations in all 50 states of the United +States. Compliance requirements are not uniform and it takes a +considerable effort, much paperwork and many fees to meet and keep up +with these requirements. We do not solicit donations in locations +where we have not received written confirmation of compliance. To +SEND DONATIONS or determine the status of compliance for any +particular state visit www.gutenberg.org/donate + +While we cannot and do not solicit contributions from states where we +have not met the solicitation requirements, we know of no prohibition +against accepting unsolicited donations from donors in such states who +approach us with offers to donate. + +International donations are gratefully accepted, but we cannot make +any statements concerning tax treatment of donations received from +outside the United States. U.S. laws alone swamp our small staff. + +Please check the Project Gutenberg Web pages for current donation +methods and addresses. Donations are accepted in a number of other +ways including checks, online payments and credit card donations. +To donate, please visit: www.gutenberg.org/donate + + +Section 5. General Information About Project Gutenberg-tm electronic +works. + +Professor Michael S. Hart was the originator of the Project Gutenberg-tm +concept of a library of electronic works that could be freely shared +with anyone. For forty years, he produced and distributed Project +Gutenberg-tm eBooks with only a loose network of volunteer support. + +Project Gutenberg-tm eBooks are often created from several printed +editions, all of which are confirmed as Public Domain in the U.S. +unless a copyright notice is included. Thus, we do not necessarily +keep eBooks in compliance with any particular paper edition. + +Most people start at our Web site which has the main PG search facility: + + www.gutenberg.org + +This Web site includes information about Project Gutenberg-tm, +including how to make donations to the Project Gutenberg Literary +Archive Foundation, how to help produce our new eBooks, and how to +subscribe to our email newsletter to hear about new eBooks. + + +</pre> + +</body> +</html> + + diff --git a/39601-h/images/cover.jpg b/39601-h/images/cover.jpg Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..725ee71 --- /dev/null +++ b/39601-h/images/cover.jpg |
