diff options
Diffstat (limited to '38240-h/vol1/e11.htm')
| -rw-r--r-- | 38240-h/vol1/e11.htm | 1987 |
1 files changed, 0 insertions, 1987 deletions
diff --git a/38240-h/vol1/e11.htm b/38240-h/vol1/e11.htm deleted file mode 100644 index 9cfd504..0000000 --- a/38240-h/vol1/e11.htm +++ /dev/null @@ -1,1987 +0,0 @@ -<!DOCTYPE html PUBLIC "-//W3C//DTD XHTML 1.0 Strict//EN" - "http://www.w3.org/TR/xhtml1/DTD/xhtml1-strict.dtd"> -<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml" xml:lang="en" lang="en"> -<head> -<meta http-equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8" /> -<title>The Esperantist, Vol. 1, No. 11 | Project Gutenberg</title> -<style type="text/css"> - -body {padding-right: 10%; padding-left: 10%;} -div.titlepage {text-align: center; line-height: 2.0; margin-top: 4em;} -h3 {text-align: center; font-size: 1.2em; margin-bottom: 2em;} -.pagenum {position: absolute; left: 92%; font-size: smaller; text-align: right; font-style: normal; color: silver; background-color: inherit;} -body > div {clear:both; padding-top: 4em;} -ul li {list-style-type: none;} -.center {text-align: center;} -div.sec-list ul li {padding-left: 2em; text-indent:-2em;} -.left {width:46%; float:left; clear:none;} -.right {width:46%; float:right; clear:none;} -em.u {font-style:normal; text-decoration: underline;} -.poem-header, .fn-header {text-align: left; margin-left: 2em; font-size: 110%;} -hr.short {width: 20%;} -.far_sig {text-align: right; margin: 0.5em 2em 0.5em auto;} -.near_sig {text-align: left; margin: 0.5em auto 0.5em 4em;} -.sc {font-variant: small-caps; font-style: normal;} -.border {border:solid; padding: 0.8em;} -td.numb {text-align: right; vertical-align: top; padding: 0.3em 1em;} - .verse {margin: 1em 0em 0em 5%; text-align: left; } - .stanza {margin-top: 1em; margin-bottom: 0em;} - span.i0 {display: block; margin-left: 0em;} - span.i2 {display: block; margin-left: 1em;} - -p.footnote {font-size: 90%; - text-indent: 0%; - margin-left: 10%; - margin-right: 10%; - margin-top: 1em; - margin-bottom: 1em; } - -sup { vertical-align: top; font-size: 0.6em; } - -a:link {color:blue; text-decoration:none} -a:visited {color:blue; text-decoration:none} -a:hover {color:red} - -</style> -</head> - -<body> -<p class="center"><a href="../38240-h.htm#est1-index">Back to Vol. I index.</a></p> -<div id="est1-11-1" class="border titlepage"> -<p style="font-size:80%;">SINGLE COPIES PRICE FOURPENCE NET.</p> - -<p style="float:left;width:15%;"><i>No. 11</i></p> - -<p style="float:right;width:15%;"><i>Septembro, 1904.</i></p> - -<h1>THE<br /> - ESPERANTIST</h1> - -<p>La Esperanta Gazeto por la<br /> -Propagando de la Internacia Lingvo.</p> - -<p style="font-size:80%;">Edited by H. BOLINGBROKE MUDIE, 67, Kensington Gardens Square, W.</p> - -<p>ANNUAL, SUBSCRIPTION: 3/- (4 francs; 1½ roubles; 75 cents).</p> - -<p style="font-size:80%;">Wholesale agents: 16, Norfolk street, Strand, London, W.C.</p> -</div> - - -<div id="est1-11-2" class="left border"> -<h4 style="text-align:center">CONTENTS.</h4> - -<table> -<tr><th></th><th>Page</th></tr> - -<tr><td><a href="#est1-11-8" class="sc">Editor’s Page</a></td><td class="numb">161</td></tr> - -<tr><td><a href="#est1-11-9" class="sc">A Deal in Ostriches</a> (translated by -Martyn Westcott)</td><td class="numb">162–3</td></tr> - -<tr><td><a href="#est1-11-10" class="sc">Havre</a> (Elise Bauer)</td><td class="numb">164–5</td></tr> - -<tr><td><a href="#est1-11-11" class="sc">Brussels</a> (G. C. Law)</td><td class="numb">165–6</td></tr> - -<tr><td><a href="#est1-11-12" class="sc">A Simple Permanent Calendar</a> -(Rev. R. A. Davis)</td><td class="numb">166</td></tr> - -<tr><td><a href="#est1-11-13" class="sc">Vowels in Esperanto</a> (R. J. Lloyd, -D. Lit, M.A.)</td><td class="numb">167</td></tr> - -<tr><td><a href="#est1-11-14" class="sc">Club Committee Meeting</a></td><td class="numb">168</td></tr> - -<tr><td><a href="#est1-11-14a" class="sc">Esperanto in Belgium</a></td><td class="numb">168–9</td></tr> - -<tr><td><a href="#est1-11-14b" class="sc">The "Spectator" on Esperanto</a></td><td class="numb">169</td></tr> - -<tr><td><a href="#est1-11-14c" class="sc">Local Items</a></td><td class="numb">169</td></tr> - -<tr><td><a href="#est1-11-15" class="sc">Correspondence Page</a></td><td class="numb">170</td></tr> - -<tr><td><a href="#est1-11-16" class="sc">Quite an Ordinary Woman</a> (E. W.)</td><td class="numb">171</td></tr> - -<tr><td><a href="#est1-11-17" class="sc">Dover</a> (H. Bolingbroke Mudie)</td><td class="numb">172–6</td></tr> - -<tr><td><a href="#est1-11-18" class="sc">What does Little Birdie Say?</a> -(A. Motteau)</td><td class="numb">176</td></tr> - -<tr><td><a href="#est1-11-19" class="sc">The Rose and the Daisy</a> (Clarence -Bicknell)</td><td class="numb">176</td></tr> -</table></div> - - -<div id="est1-11-3" class="sec-list right border"> -<p>For Local Information apply to the Hon. Secs. -of the following Official Societies:—</p> - -<ul> -<li>BATTERSEA—Sro. <span class="sc">A. T. Lee</span>,<br /> -2, Cupar Road, Battersea.</li> - -<li>BRIGHTON—Miss <span class="sc">Oxenford</span>,<br /> -16, Upper Westbourne Villas, Hove.</li> - -<li>BRIXTON—Sro. <span class="sc">E. W. Eagle</span>,<br /> -22, Kellett Road, Brixton.</li> - -<li>CORBRIDGE-ON-TYNE—Sro. <span class="sc">Lotinga</span>,<br /> -Trinity Terrace.</li> - -<li>DOVER—Sro. <span class="sc">H. R. Geddes</span>,<br /> -Northumberland House, Dover.</li> - -<li>EDINBURGH—Miss <span class="sc">Tweedie</span>, M.A.,<br /> -2, Spence Street.</li> - -<li>FOREST GATE—Sro. <span class="sc">E. J. R. Beal</span>,<br /> -74, Claremont Road, E.</li> - -<li>GLASGOW—Sro. <span class="sc">J. H. Wallace</span>,<br /> -3, Hampden Terrace, Mount Florida.</li> - -<li>HUDDERSFIELD—Sro. <span class="sc">G. H. Taylor</span>,<br /> -13, Birkly Hall Road.</li> - -<li>ILFORD—Sro. <span class="sc">W. A. Jeffery</span>,<br /> -42, Park Road, Ilford, E.</li> - -<li>KEIGHLEY—Sro. <span class="sc">J. Ellis</span>,<br /> -Compton Buildings, Bow Street, Keighley.</li> - -<li>LEEDS—Sro. <span class="sc">J. E. Wyms</span>,<br /> -2, Marlboro’ Grove, Leeds.</li> - -<li>LIVERPOOL—Sro. <span class="sc">R. E. Issott</span>,<br /> -5, Gresham Street, Edge Lane.</li> - -<li>LONDON—Miss <span class="sc">Lawrence</span>,<br /> -41, Outer Temple, W. C.</li> - -<li>NEWCASTLE—Sro. <span class="sc">H. W. Clephan</span>,<br /> -3, Cotfield Terrace, Gateshead.</li> - -<li>PORTSMOUTH, Dr. <span class="sc">Greenwood</span>,<br /> -182, Queen’s Road.</li> - -<li>PLYMOUTH—Sro. <span class="sc">Thill</span>,<br /> -6, Barton Crescent, Mannamead.</li> - -<li>ST. ANDREWS—Sro. <span class="sc">J. T. Haxton</span>,<br /> -133, South Street, St. Andrews.</li> - -<li>TYNEMOUTH—Sro. <span class="sc">Alan F. Davidson</span>,<br /> -26, Park Crescent, N. Shields.</li> -</ul> - -<p>N.B.—It is earnestly hoped that gentlemen who are willing to form -local groups will communicate with the Editor of "The Esperantist," -who will do all in his power to assist them in the work.</p> -</div> - - -<div id="est1-11-4" class="reklamo" style="text-align:center;"> -<div class="left"> -<h4>The Remington</h4> - -<p>THE <em class="u">UNIVERSAL</em> TYPEWRITER.</p> - -<p>Just think of it!</p> - -<p>THE INTERNATIONAL MACHINE.</p> - -<p><i>Unbound by ties of nationality:<br /> - -The common bond of union of all civilised peoples.</i></p> - -<p>The Remington can be supplied fitted for Esperanto.</p> - -<hr class="short" /> - -<p>THE REMINGTON TYPEWRITER COMPANY,<br /> -100, Gracechurch St., London, E.C.</p> -</div> - -<div class="right" lang="eo"> - -<h4>La Remington</h4> - -<p>LA <em class="u">UNIVERSALA</em> SKRIBMAŜINO.</p> - -<p>Pripensu je tio!</p> - -<p>LA INTERNACIA MAŜINO.</p> - -<p><i>Tute liberiĝita de naciaj ligiloj:<br /> - -La Komuna unuigilo por ĉiuj civilizitaj popoloj.</i></p> - -<p>La Remington estos liverita kun Esperantaj presliteroj.</p> - -<hr class="short" /> - -<p>LA REMINGTON TYPEWRITER KOMPANIO,<br /> -100, Gracechurch St., Londono, E.C.</p> -</div> -</div> - - -<div id="est1-11-5" class="reklamo center"> - -<p class="left"><em class="u">JUST PUBLISHED.</em></p> -<p class="right"><em class="u">First Edition of 100,000 Copies.</em></p> - -<p style="clear:both;font-size:200%;word-spacing:1ex;">Text Book of Esperanto.</p> - -<p>THE INTERNATIONAL LANGUAGE.</p> - -<p><b>Price 1d. Post Free. For Propaganda Purposes 10d. per doz., 6/3 per -hundred, £2 12<i>s.</i> per thousand; Carriage extra.</b></p> - -<p>These Books can only be obtained at these prices from the Publishers—</p> - -<p style="font-size:110%;">Messrs. DIXON & HUNTING. Farringdon Press, Ltd., 180. Fleet Street, E.C.</p> -</div> - - -<div id="est1-11-6" class="reklamo center" style="padding-bottom:4em;"> - -<img width="646" height="352" src="../images/parti.png" alt="[Postcard: The Various Participles of a Verb.]" /> - -<p>The Various PARTICIPLES of a Verb Ex: <i>Trinki</i> (to drink)</p> - -<table> -<tr><td colspan="2">FUTURE O</td><td colspan="2">PRESENT A</td><td colspan="2">PAST I</td></tr> -<tr><td>ACTIVE</td><td>PASSIVE</td><td>ACTIVE</td><td>PASSIVE</td><td>ACTIVE</td><td>PASSIVE</td></tr> -<tr><td>Trink<em class="u">On</em>ta</td><td>Trink<em class="u">O</em>ta</td><td>Trink<em class="u">An</em>ta</td><td>Trink<em class="u">A</em>ta</td><td>Trink<em class="u">In</em>ta</td><td>Trink<em class="u">I</em>ta</td></tr> -<tr><td>MI ESTAS TRINKONTA</td><td>LA TEO ESTAS TRINKOTA</td><td>MI ESTAS TRINKANTA</td><td>LA TEO ESTAS TRINKATA</td><td>MI ESTAS TRINKINTA</td><td>LA TEO ESTAS TRINKITA</td></tr> -<tr><td>I am about to <i>drink</i></td><td>The tea is about to be <i>drunk</i></td><td>I am drinking</td><td>The tea is being <i>drunk</i></td><td>I have <i>drunk</i></td><td>The tea has been <i>drunk</i></td></tr> -</table> - - -<p><b>Facsimile of the reverse of a New Postcard to illustrate the use -of the Participles.</b></p> - -<p>Printed on the best cards only. Price One Penny each; 3d. the doz.; 5/- per hundred.</p> - -<p>FROM "THE ESPERANTIST."</p> -</div> - - -<div id="est1-11-7" class="banner border center"> -<p class="pagenum">161</p> - -<h2 style="font-size:210%;">THE ESPERANTIST.</h2> - -<p>The Esperanto Gazette for the spread of the International Language.</p> - -<div style="float:left;padding-left:5%;font-size:80%;"> -<p style="padding-top:10%;padding-bottom:10%;">ABONPAGOJ ESTAS RICEVEBLAJ ĈE<br /> -SUBSCRIPTIONS SHOULD BE SENT TO</p></div> -<div style="float:right;padding-right:5%;font-size:80%;text-align:left;"> -<ul> - <li><b>H. Bolingbroke Mudie, Esq., 67, Kensington Gardens Square, London. W.</b></li> - <li>AUSTRIA.—Sro. T. Cejka, Bystrice Hostyn, Moravia.</li> - <li>BELGIUM.—M. M. Seynaeve, 3, Rue de l’Avenir, Courtrai.</li> - <li>FRANCE.—M. C. Gaubert, 9, rue Charras, Paris.</li> - <li>GERMANY.—Doktoro Mybs, 68, Markt Strasse Altona, Elbe.</li> - <li>MALTA.—A. Agius, Esq., 92, Strada S. Gaetano, Hamrun.</li> - <li>RUSSIA.—Societo Espero, Bol. Podjaceskaja 24 log 12, St. Petersburg.</li> - <li>SWEDEN.—Sro. P. Ahlberg, 50, Döbelnsgatan, Stockholm.</li> -</ul> -</div> - -<p style="clear:both;" lang="eo"><i>Nepresitajn manuskriptojn la Redakcio resendos se oni aldonis poŝtmarkon.</i></p> - -<p lang="eo"><i>Alsendatajn artikolojn la Redakcio laŭ bezono korektos.</i></p> - -<p lang="eo"><i>Oni povas sendi la abonpagon per poŝtmarkoj, kiuj estas akceptataj laŭvaloro.</i></p> - -<p lang="eo"><i>Oni sendu ĉiujn artikolojn, demandojn kaj avizojn al La Redaktoro, 67, Kensington Gardens Square, London, W.</i></p> - -<p style="float:left;padding-left:2em;">No. 11.</p> - -<p style="float:right;font-size:80%;text-align:left;">Subscription, 3s. Per Annum.<br /> -Single Copies, 4d. net.</p> - -<p>SEPTEMBRO, 1904.</p> -</div> - - -<div id="est1-11-8" class="article"> -<div class="left" lang="eo"> -<p>Tiu ĉi estante la dekunua numero de <span class="sc">The Esperantist</span>, la proksima -devus esti la lasta de la unua jarkolekto. Sed ne estas dezirinde -komenci volumon Novembre. Estas do intencite enmeti en la unuan -jarkolekton dekkvar kajerojn, t.e., ĝis Decembro, kiu numero havos -la enhavnomaron kaj titolpaĝon.</p> - -<p>Mi do fidas, ke tiuj, kiuj abonis de la komenco, afable sendos 4 fr. -60 (anstataŭ ol 4 fr.), por ke la abonpago daŭru ĝis Decembro, 1905.</p> - -<p>Mi ankaŭ fidas, ke miaj Aŭstraliaj, Afrikaj, Amerikaj kaj Aziaj -legantoj bonvolos reaboni per frua poŝto.</p> - -<p>Inter tre afablaj leteroj pri mia laboro, estas unu de nia bonekonata -Rusa samideano, S<sup>ro</sup> Kofman. Li skribis: "Mi ne volas preterlasi la -okazon por tie ĉi esprimi mian admiron, inspiratan de via gazeto, -<span class="sc">The Esperantist</span>. La malgrandaj rakontoj havataj en ĝi estas -bonegaj, kaj la versaĵoj (precipe en la lasta numero) estas -perfektaj, kaj la Gazeto faras veran impreson de serioza kaj -diligenta laboro, kondukata de mano forta kaj vira. Mi tutkore -deziras al vi havi baldaŭ la eblon grandigi la amplekson de <span class="sc">The -Esperantist</span>, kaj oftigi ĝian aperon, por la plezuro de viaj -legantoj kaj de ĉiu bona Esperantisto."</p> - -<p>Mi korege dankas S<sup>ron</sup> Kofman, kaj mi estas ĉiam preta por fari -tion, kion deziras miaj legantoj. Sed ĝi ne estas ankoraŭ -plenumigebla. Oni devas memori, ke mi estas la sola, senhelpa, -Redaktoro kaj mi devas konfesi ke dekses paĝoj estas sufiĉaj por -okupigi mian libertempon. Sed, <i>se Esperantistoj bonvolos reaboni, -verki artikolojn, kaj varbi abonantojn, mi esperas pligrandigi ĝin -post la fino de 1904</i>.</p> -</div> - - -<div class="right"> -<p>This being the eleventh number of <span class="sc">The Esperantist</span>, the next -should be the last of the first annual series. But it is not -desirable to commence a volume in November. It is, therefore, -intended to include in the first series fourteen numbers, <i>i.e.</i>, -till December, which issue will contain the index and title-page.</p> - -<p>I trust, therefore, that those who subscribed from the beginning will -kindly send 3s. 6d. (instead of 3s.), so that the subscription may -run till December, 1905.</p> - -<p>I also trust that my Australian, African, American, and Asiatic -readers will renew their subscriptions by an early post.</p> - -<p>Amongst the very kind letters about my work is one from our -well-known Russian friend, M. Kofman. He writes: "I do not wish to -let the opportunity slip for here expressing my admiration, inspired -by your gazette, <span class="sc">The Esperantist</span>. The short stories therein -contained are excellent, and the verse (especially in the last -number) is perfect, and the Gazette conveys a genuine impression of -serious and diligent work, guided by a strong and manly hand. I -heartily hope you will soon have power to increase the dimensions of -<span class="sc">The Esperantist</span>, and make its issue more frequent, for the -pleasure of your readers and of every good Esperantist."</p> - -<p>Most heartily do I thank M. Kofman, and I am ever ready to do what my -readers wish. But it cannot yet be accomplished. One must bear in -mind that I am the sole Editor, without assistance, and I must -confess that sixteen pages are sufficient to fill up my leisure. But, -if Esperantists will renew their subscriptions, write articles, and -recruit Subscribers, I hope to enlarge it after the close of 1904.</p> -</div></div> - - -<div id="est1-11-9" class="article" lang="eo"> -<p class="pagenum">162</p> - -<h3>STRUT-MAKLERO.</h3> - -<p class="center">De H. G. Wells. Tradukita de Martyn Westcott.</p> - - -<p>"Parolante pri la kosto de birdoj, mi vidis struton, kiu kostis tri -cent livrojn," diris la taksidermisto, memorigante sian vojaĝplenan -junecon. "Tri cent livrojn!"</p> - -<p>Li min rigardis supre siaj okulvitroj. "Mi vidis alian, kiun oni -refuzis je kvar cent!"</p> - -<p>"Ne," li diris, "ne estis pro imagaj punktoj. Ili nur estis ordinaraj -strutoj. Iom difektitaj ankaŭ, pro malbona dieto. Kaj ne malgrandigo -de la postulo ekzistis. Oni estus pensinta ke kvin strutoj vendiĝus -je malalta prezo sur vaporŝipo de la Orientaj Hindujoj. Sed la -allogo estis, ke unu el tiuj strutoj estis glutinta diamanton.</p> - -<p> -"La bienulo estis Sir Mohini Padishah, dandon de Piccadilly<a href="#fnI.11.1" name="fnrefI.11.1"><sup>[1]</sup></a> oni -nomus lin je vido, kun malbela kapo nigra, kaj grandega turbano, en -kiu estis tiu diamanto.</p> - -<p>"La birdo subite ekmordis kaj posediĝis je ĝi, kaj, kiam la viro -koleriĝis, la birdo, mi supozas, komprenis, ke ĝi estis aginta -malprave, kaj vagis inter la aliaj por resti nekonata!</p> - -<p>"Ĉio okazis dum unu minuto. Mi alvenis inter la unuaj, kaj jen tiu -idolano alvokante siajn diojn, kaj du maristoj kaj la viro kiu zorgis -pri la birdoj, laŭtege ridantaj.</p> - -<p>"Kiel ridinde li estis perdinta juvelon!</p> - -<p>"La zorganto ne ĉeestis ĝuste je la momento, kaj li ne sciis, kiu -estis la birdo.</p> - -<p>"Tute perdata, vi komprenas!</p> - -<p>"Mi ne malĝojiĝis multe, por diri la veron. La dando estis -fanfaroninta pri sia diamanto de tiam, kiam li enŝipiris. Tia afero -rapidege disvastiĝas sur ŝipo. Ĉiuj paroladis pri ĝi. Padishah -malsupreniris por kaŝi siajn sentojn. Je vespermanĝo, li porke -manĝis ĉe aparta tablo, kune kun du aliaj Hindoj. La ŝipestro -kvazaŭ mokadis je li, kaj li troe ekscitiĝis. Li sin turniĝis kaj -babiladis en mian orelon: Li ne aĉetus la birdojn; li ja havus sian -diamanton! Li demandis siajn rajtojn kiel Brita regnano! Lia diamanto -devus troviĝi! Decidega li estis pri tio. Al la ‘House of Lords’<a href="#fnI.11.2" name="fnrefI.11.2"><sup>[2]</sup></a> -li alvokus.</p> - -<p>"La birdzorganto estis unu el tiuj malkleruloj, kiuj neniel ricevas -novajn ideojn. Li rifuzis ĉiajn proponojn por doktori la birdoj per -kuraciloj. Liaj ordonoj estis, ke li nutru ilin laŭ tiu maniero, kaj -ke li agu je ili tiamaniere, kaj li forsendiĝus, se li ne nutrus kaj -agus je ili laŭordone.</p> - -<p>"Padishah estis dezirinta stomak-pompilon-sed oni ne povas uzi tion -je birdo, kiel vi scias! Tiu ĉi Padishah estis plena je malbona -leĝoscienco kiel la plimulto de Bengaloj, kaj paroladis pri -garantiaĵo je la birdoj, kaj tiel plu.</p> - -<p>"Sed maljunulo, kiu diris ke lia filo estis advokato en Londono, -argumentis, ke tio, kion birdo glutis fariĝis <i>ipso facto</i> ero de -la birdo, kaj ke la sola rimedo de Padishah estis procesigi kaj ke -eĉ tiam oni eble povus pruvi malatenton liaflanke. Li tute ne havis -irpermeson ian en struto, kiu ne apartenis al li."</p> - -<p>"Tio treege maltrankviligis Padishah, des pli ke ni preskaŭ ĉiuj -opiniis, ke tio estis rezona.</p> - -<p>"Ne estis advokato sur la ŝipo por decidi la aferon, kaj ni ĉiuj -libere babiladis.</p> - -<p>"Fine, post Aden, ŝajnas ke li ekkonsentiĝis je la ĝenerala -opinio, kaj private vizitis la birdzorganto kaj proponis prezon por -ĉiuj la kvin strutoj.</p> - -<p>"La proksiman matenon, estis grandega malpaco ĉe matenmanĝo. La -zorganto ne havis permeson por vendi la birdojn, kaj tute nenio igus -lin vendi ilin; sed ŝajnas ke li diris al Padishah, ke Eŭrasiano, -nome Potter, jam estis farinta proponon; je tio Padishah denuncis -Potter antaŭ ĉiuj.</p> - -<p>"Sed mi kredas ke ni preskaŭ ĉiuj pensis, ke Potter estis iom -lerta, kaj mi scias ke, kiam Potter diris, ke li estis telegrafinta -de Aden al Londono, por aĉeti la birdojn, kaj ke li ricevus -respondon ĉe Suez, mi malbenegis je tia perdita okazo!</p> - -<p>"Ĉe Suez, Padishah sin cedis je larmoj, veraj malsekaj larmoj, kiam -Potter ekposedis la birdojn, kaj li tuj proponis pagi ducent kvindek -livrojn pro la kvin, tio estante pli ol ducent procent je tio, kion -Potter estis paginta.</p> - -<p>"Potter diris ke neniel li fordonus eĉ plumon, kaj ke li intencis -mortigi ilin unuope kaj trovi la diamanton: sed poste, pripensinte, -li iom kompleziĝis. Li estis vetema hundo, tiu Potter, iom -malhonesta je kartludo, kaj tia hazarda afero multege plaĉis lin -eble. Li do ŝerce proponis aŭkcie vendi la birdojn, malkune al -apartaj homoj, je unua prezo da £80 po birdo. Sed unu birdon, li -diris, li intencis gardi ‘pro ŝanco.’</p> - -<p>"Vi devas kompreni, ke tiu ĉi diamanto estis multekosta; malgranda -Hebreo, diamanta makleristo, <span class="pagenum">163</span> taksis ĝin je tri aŭ kvar mil livrojn, -kiam Padishah ĝin estis montrinta al li, kaj tiu ĉi ideo de vetludo -en strutoj sukcesegis. Nu, okazis ke mi estis parolinta pri -ĝeneralaj aferoj kun la birdzorganto, kaj tute ŝance, li estis -dirinta, ke unu birdo malsaniĝis, kaj ke li supozis, ke ĝi havis -dispepsion. Ĝi havis en sia vosto, unu preskaŭ blankan plumon, per -kio mi rekonis ĝin. Tiel, kiam, je la proksima tago, la aŭkciado -komencis per ĝi, mi plialtigis la okdek kvin livrojn de Padishah je -kvin. Mi kredas, ke mi estis iom tro certa kaj avida pri mia -plipropono, kaj iuj aliaj divenis, ke mi ion sciis! Kaj Padishah -penegis por akiri tiun birdon, simila je frenezulo. Fine, la Hebrea -negocisto akiris ĝin por £175. Kaj Padishah kriis £180 ĵus post -la malsupreniro de la martelo (tiel Potter anoncis).</p> - -<p>"La Hebreo do akiris ĝin, kaj tiam kaj tie li prenis pafilon kaj -mortigis ĝin.</p> - -<p>"Potter multege koleriĝis, tial ke li diris, ke tio ĉi malhelpus la -vendon de la aliaj tri; ankaŭ Padishah kondutis sin kiel idiotulo: -sed ni ĉiuj ekscitegis. Mi povas diri al vi, ke mi multege ĝojis, -kiam tiu ĉi dissekcio finiĝis, kaj nenia diamanto troviĝis—multege -mi ĝojegis! Mi estis proponinta £140 mi mem!</p> - -<p>"La malgranda Hebreo estis tiel, kiel la plej multe da Hebreoj; li ne -koleriĝis pro malbona ŝanco: sed Potter rifuzis daŭrigi la -aŭkciadon antaŭ ol ĉiuj kunsentis, ke la komercaĵo ne liveriĝus -antaŭ la fino de la vendado. La malgranda Hebreo deziris argumenti, -ke la okazo estis escepta, kaj, ĉar la diskuto progresis egale, la -afero estis prokrastita ĝis la proksima mateno. Ni estis vivemaj ĉe -vespermanĝo, tiun vesperon, mi vin certigas! Fine Potter venkis, -ĉar, kompreneble, li estus sendanĝera se li gardus ĉiujn la -birdojn, kaj ni ŝuldis al li iom da ŝatateco pri lia sportema -konduto. Kaj la maljunulo, kies filo estis advokato, diris, ke li -estis pripensinta la aferon, kaj ke li multe dubis, kiam birdo estis -malfermigita kaj la diamanto eltrovita, ĉu ĝi ne devus esti -redonata al sia propra bienulo.</p> - -<p>"Mi memoras, ke mi proponis, ke ĝi vere submetiĝis je la leĝoj de -trezor-trovo, kio estas efektive la vero pri la afero. Estis varmega -disputo, kaj ni decidis, ke certe estus malsaĝe mortigi la birdojn -sur la ŝipo. Tiam la maljunulo, trograndigante per parolado -leĝoscienca, penis pruvi, ke la vendo estis loterio, kaj kontraŭ la -leĝoj; li demandis la ŝipestron pri tio; sed Potter diris, ke li -vendis la birdojn <i>kiel strutoj</i>. Li ne volis vendi diamantojn, li -diris, kaj ne ĝin proponis kiel allogon. La tri birdojn li vendus -kiuj, laŭ lia plena kredo kaj opinio, <i>ne enhavis</i> diamanton! -Tio ĉi li esperis estis en la unu, kiun li gardus.</p> - -<p>"Grandegaj prezoj oferiĝis tute same je la proksima tago. La fakto, -ke estis nur kvar hazardoj, anstataŭ kvin, kompreneble igis -plialtigon de la kosto. La birdoj vendiĝis je meza prezo de £227, -kaj, sufiĉe strange, tiu ĉi Padishah ne ricevis unu—<i>ne eĉ unu!</i></p> - -<p>"Li tro koleriĝis, kaj kiam li devus esti pliproponinta, li babilis -pri garantiaĵojn, kaj, plie, Potter malhelpis lin.</p> - -<p>"Unu birdo aĉetiĝis de malgranda kvieta oficiro, alia al la -malgranda Hebreo, kaj la tria sindikatiĝis je la inĝenieroj.</p> - -<p>"Tiatempe Potter subite ŝajnis malĝoja pro la vendado, kaj diris, -ke li estis forĵetinta tute mil livrojn, kaj ke verŝajne li tirus -nulon; ke li ĉiam estis simplanimulo. Tamen, kiam mi ekparolis kun -li pri asekurado kontraŭ perdo je lia lasta hazardo, mi eklernis, ke -li jam estis vendinta la rezervitan birdon al politikisto,—viro kiu -lernadis la Hindajn etikojn kaj Socialajn aferojn dum sia libertempo.</p> - -<p>"Tiu lasta estis la £300 birdo!</p> - -<p>"Nu, tri benataj estaĵoj elŝipiris ĉe Brindisi—kvankam la -maljunulo opiniis, ke estis kontraŭ la limdepagaj impoŝtoj. Potter -kaj Padishah ankaŭ elŝipiris.</p> - -<p>"La Hindo ŝajnis preskaŭ freneziĝi kiam li vidis sian diamanton -irantan tien ĉi kaj tien, kvazaŭe. Li rediradis, ke li havigus -leĝan ordonon (li ja havis leĝan ordonon je la cerbo) kaj li donis -lian nomon kaj adreson, tial ke oni sciu kien sendi la diamanton. -Kompreneble neniu deziris lian nomon kaj adreson, kaj neniu donis la -sian.</p> - -<p>"Estis tumulto, mi certigas al vi, sur la trotuaro. Ĉiuj foriris per -malsamaj vagonaroj.</p> - -<p>"Mi daŭrigis ŝipe ĝis Southampton, kaj mi tie vidis la lastan -birdon kiam mi elŝipiris. Ĝi estis tiu de la inĝenieroj, kaj ĝi -staris apud la ŝipponto en skatolego, kaj aperis tiel krurema kaj -malsaĝa ejo por multekosta diamanto, kiel vi iam vidis!" ...</p> - -<p>"<i>Kiel ĝi finiĝis?</i>"</p> - -<p>"Ho! Tiel! Nu ! eble... Jes! estas unu alia afero, kio eble iom -klarigos.... Post mia elŝipiĝo, mi estis en Regent Street -komercante, kaj jen! brako ĉe brako, kaj ĝuantaj luksegan tempon, -<i>Padishah kaj Potter</i>! Se vi pripensadas pri ĝi...."</p> - -<p>"Ho jes! <i>Mi</i> opiniis tion! Sed, vi komprenas, ekzistas nenian -dubeton ke la diamanto estis vera diamanto. Kaj Padishah estas -eminenta Hindo. Mi vidis lian nomon en ĵurnaloj—<i>ofte</i>!</p> - -<p>"Sed ĉu la <i>birdo glutis</i> la diamanton estas, kiel vi diras, ja -alia afero!"</p> - -<h4 class="fn-header">FOOTNOTES:</h4> - -<p class="footnote"> -<a name="fnI.11.1"></a> <a href="#fnrefI.11.1">[1]</a> -Londona strato fama pro dandoj. -</p> - -<p class="footnote"> -<a name="fnI.11.2"></a> <a href="#fnrefI.11.2">[2]</a> -Brita rega ĉambro de la nobeloj. -</p> - -</div> - -<div id="est1-11-10" class="article" lang="eo"> - -<p class="pagenum">164</p> - -<h3>HAVRO.</h3> - -<p class="center">Elise Bauer.</p> - -<p>Ĉu vi neniam estis en Esperantujo? Nu, rapidu iri tien, ĝi estas la -plej bela lando sub la suno; ĝi estas la vera, longe revita, kaj -fine eltrovita utopio.</p> - -<p>Tie vi trovas fratojn kunigitajn per komuna lingvo, per komunaj -ideoj. Libereco, frateco, egaleco, laŭ la vera senco de la vortoj, -regas tie.</p> - -<p>Sed kie estas tiu ĉi feliĉa lando?</p> - -<p>Ĝi estas ĉie, kie Esperantisto renkontas Esperantiston.</p> - -<p>Mi ĵus forlasis Esperantujon, kaj mi plezure donas al vi la -priskribon de la tagoj, kiujn mi pasigis tie.</p> - -<p>La Havraj Esperantistoj afable invitis siajn Anglajn samideanojn -viziti ilin; kaj grupanoj de diversaj partoj de Anglujo saĝe sekvis -tiun ĉi amikan vokon. Certe neniu el ili iam bedaŭros la decidon, -ĉar, dank’ al la afablegeco de niaj invitintoj, ni ja estis tre -kontentaj.</p> - -<p>Vendredon, la 29<sup>an</sup> de Julio la kunvojaĝantoj kolektiĝis ĉe la -stacidomo de Waterloo, en Londono. La vagonaro rapide forportis nin -al Southampton, kie la vaporŝipo estis jam preta al forveturo. Estis -noktomezo kiam ni forlasis la havenon. Bela, trankvila nokto, tro -bela por malsupreniri en la varmegajn kajutojn. Ni do kunsidas en -angulo sur la ferdeko kaj paroladas, babiladas, ŝercas, kompreneble -Esperante.</p> - -<p>Ni jam estas en Esperantujo. Tiamaniere kelkaj horoj pasas agrable -kaj rapide. Sed komencas iom malvarmiĝi; ni ankaŭ memoras, ke ni -bezonas forton por la sekvanta tago. Ni do decidas serĉi niajn -kuŝejojn.</p> - -<p>Sed jam frue matene ni denove retrovas unuj la aliajn sur la ferdeko, -kaj ĝuas la freŝan aeron kaj la varmetajn radiojn de la leviĝinta -suno. Baldaŭ la marbordo de Francujo estas videbla. Malrapide ni -alproksimiĝas Havron.</p> - -<p>Estis ĉirkaŭ la sesa horo matene.</p> - -<p>Amaso da personoj jam kolektiĝis sur la elŝipejo. Manoj, tukoj, -ĉapoj estas svingataj.</p> - -<p>Feliĉuloj! mi pensis kun iom da envio: Feliĉuloj kiuj, revenante en -la patrujon, estas jam senpacience atendataj de parencoj, amikoj! Por -ni tiu ĉi estas fremda lando, neniu amike nin atendas!</p> - -<p>Ha! sed kio estas tio? Kio estas la verdaĵo videbla inter la multaj -blankaj tukoj? Estas verda kovrilo, jes, ne plu dubo, ĝi estas la al -ni bone konata verda kovrilo de <i>The Esperantist</i>. Ĝojo! Estas -do ni, kiujn oni jam amike atendas.</p> - -<p>Multe tro malrapide ŝajnas nun al ni la veturado de la ŝipo, -kaj la alteriĝo. Fine ni povas forlasi la ŝipon, per la -transĵetita ponto, kaj premi la manojn de niaj ĝentilaj samideanoj, -kiuj tiel afable venis tiel frue por doni al ni la bonvenon.</p> - -<p>Estas vere mirinde kiel rapide oni konatiĝas kune, kaj trovas temon -por interparolado, se oni nur havas komunan lingvon.</p> - -<p>Niaj nove trovitaj amikoj, Sinjorinoj kaj Sinjoroj, akompanis nin -ĝis la Grand Hotel de Normandie (Esperantista hotelo tre komforta) -kie ni disiĝis kun la promeso rerenkontiĝi baldaŭ. Iom poste, -kelkaj sinjoroj venis por fari kune kun ni promenadon tra la urbo kaj -laŭlonge la marbordo.</p> - -<p>Posttagmeze multaj sinjorinoj kaj sinjoroj kunvenis en nia hotelo, -kaj kune kun ili, ni multe ĝuis la ekskurson al la lumturoj. Tiuj -ĉi leviĝas sur promontoro, je ne tro granda malproksimeco de la -urbo. Ni iris tien parte trame, kaj parte piede. De tiu ĉi punkto -oni havas tre belan vidon sur la urbon kaj la kontraŭan promontoron, -kun diversaj marbanlandoj.</p> - -<p>Alveninte sur la altaĵo, ni sidiĝis sur la herbo, kaj, malgraŭ la -pluvo, kiu komencis fali, regis granda kora gajeco inter la -kolektiĝaro. Oni babiladis, ŝercis, kantis unue la Britan nacian -himnon, kies tradukinto estas ja Havrano (S<sup>ro</sup> E. Legoffre, la -sindonema Sekretario de la Grupo) poste la Esperantigitan -<i>Marseillaise</i>, kies tradukinto malfeliĉe ne ĉeestis. Niaj -Francaj amikoj multe ŝatas lian verkon.</p> - -<p>Ŝajnis ke eĉ la Pluvdio estis frapita je miro, aŭdante la malnovan -kanton en la nova lingvo, ĉar momente li tute ĉesigis sian okupon; -malfeliĉe li komprenis nian lingvon nur tro rapide, kaj denove -komencis la verŝado. Sed tio ĉi ne ĝenis nin, tute ne.</p> - -<p>Ni facile trovis rifuĝejon, kaj gaje atendis la revenon de la suno, -kiu, vidante nian nezorgecon, baldaŭ reaperis, kaj nun ni denove -reiris en la urbon.</p> - -<p>Je la sama vespero, granda kunveno de Esperantistoj havis lokon en la -bela Urbestrejo.</p> - -<p>S<sup>ro</sup> Ducros, Vic-Prezidanto de la Grupo, donis la saluton de -bonveno al la Anglaj Esperantistoj, kaj al S<sup>ro</sup> Fruictier, -Ĉefredaktoro de la <i>Lingvo Internacia</i>, kiu estis alveninta de -Parizo por partopreni en la internacia kunveno. S<sup>roj</sup> Bolingbroke -Mudie kaj Reeve elektiĝis Honoraj Membroj de la Grupo. Poste oni -prezentis nin al <span class="pagenum">165</span> multaj Havraj grupanoj, kiujn ni ne estis -ankoraŭ vidintaj, kaj la interparolado fariĝis pli kaj pli viva.</p> - -<p>Ekstere la elementoj estis en granda tumulto, pluvis, tondris, -fulmis; sed interne regis perfekta harmonio kaj paco.</p> - -<p>La sekvantan matenon, niaj amikoj venis nin trovi denove sufiĉe frue -por montri al ni kelkajn vidindaĵojn de ilia bela urbo. Ni vizitis -la ĉefpreĝejon kaj la museon, kaj promenadis sur la tiel nomata -"Promenade," la kolektiĝejo de la Havranoj.</p> - -<p>Tagmeze granda festeno kunigis nin ĉe la hotelo. Ĉirkaŭ kvindek -samideanoj kunsidis.</p> - -<p>Ankaŭ la Brita Konsulo, S<sup>ro</sup> Soulsby Rowell, ĉeestis. Estis -gajega kolektiĝo.</p> - -<p>S<sup>ro</sup> Ducros denove esprimis en varmaj vortoj sian plezuron vidi nin -siajn gastojn. S<sup>ro</sup> Bolingbroke Mudie, je la nomo de la Anglaj -Esperantistoj, dankis por la korega akcepto farita al ni. Ankaŭ -S<sup>ro</sup> Fruictier faris paroladon, kaj mi diris kelkajn vortojn. -Poste, oni kantis la du naciajn himnojn, oni deklamis bonegajn -poemojn, seriozajn kaj humorajn, oni kantis aliajn Esperantajn -kantojn, oni ludis Esperantan Valson, k.t.p. Kaj violonoj kaj -klarnetoj plibeligis la efekton.</p> - -<p>Unuvorte ni amuzis nin multege, kaj la tempo forflugis tro, tro -rapide.</p> - -<p>Vespere ni kune supreniris, per ŝnurega fervojo, sur "La Côte," -bela vojo super la urbo kie ni fotografiĝis, kaj de kie ni admiris -la belan vidaĵon. Estis jam malfrue kiam ni revenis en nian hotelon, -eble iom lacaj, sed tre kontentaj.</p> - -<p>Venis nun la lasta tago de nia plezurplena vizito.</p> - -<p>Oni afable estis aranĝinta ekskurson en la najbara marbanurbo -Trouville (kiujn ni ŝerceme nomis Truurbo) la kolektiĝejo de multaj -Parizanoj dum la somero. La transiro trans la estuario de la Seine -daŭras ne pli ol duonon da horo. Ni pasigis tre feliĉan tagmezon en -la bela urbeto, promenante kaj sidante konk-ludante sur la sablaĵo. -Diversaj humoraj fotografaĵoj nun rememorigas pri tio.</p> - -<p>Sed nun bedaŭrinde la horo de la disiĝo alproksimiĝis, ĉar la -plimulto el la Anglaj Esperantistoj intencis reveturi Anglujon la -saman nokton.</p> - -<p>Ĝis la lasta minuto niaj Havraj samideanoj zorgis pri ni, ĝis la -lasta minuto ni ĝuis la plezuron kunesti kun ili.</p> - -<p>Sed ni devis disiri. Kun malĝojo ni forlasas la gastaman urbon, sed -en niaj koroj vivas la espero, ke la amikeco naskita kaj kreskita dum -la malmultaj lastaj tagoj fariĝos pli kaj pli firma, en niaj koroj -estas la konvinko, ke nia laborado ne estas vana, ni ja jam vidis -kelkajn belajn fruktojn.</p> - -<p>Nia komuna lingvo jam kunigas la diverslandajn batalantojn per frata -spirito. Koran, koregan dankon al niaj Havraj amikoj, kies varma -akcepto inspiras nin je nova kuraĝo, je nova fervoro.</p> - -<p>Kelkaj el ni daŭrigis la vojaĝon al Roueno.</p> - -<p>Jam en Havro ni havis la plezuron konatiĝi kun la sindonemaj -Sekretarioj, S<sup>roj</sup> Boulet kaj Gehet, kaj ili tuj invitis nin viziti -ankaŭ sian grupon.</p> - -<p>Tie ni trovis la saman koran akcepton, kaj ni pasigis tre feliĉajn -horojn inter la tieaj samideanoj. Ĝis nun, ni ne estis rimarkintaj, -ke ni trovis nin en fremda lando, kaj efektive, tio ĉi ja ne estis -la okazo, ĉar ni ĉiam estadis en Esperantujo, nia komuna patrujo. -Nur kiam ni estis forlasintaj niajn samideanojn la sento ke ni estas -nun inter fremduloj iom subpremis nin.</p> - -<p>Nu! Esperantistoj, kiam vi havis libertempon kaj ne scias kie pasigi -ĝin, ne ŝanceliĝu! Iru rekte en ian provincon de Esperantujo. Tie -vi estos bonvena, vi trovos sincerajn amikojn, kaj vi revenos pli -fervora Esperantisto ol iam antaŭe.</p> -</div> - - -<div id="est1-11-11" class="article" lang="eo"> -<h3>BRUSELO.</h3> - -<p class="center">G. C. Law.</p> - - -<p class="sc">Estimata Samideano,</p> - -<p>Lastan lundon mi revenis de mia unua vizito en Esperantujon, aŭ -alivorte en Bruselon. Kaj mi pensas ke vi ŝatos mallongan skizon pri -miaj aventuroj.</p> - -<p>Unue, mi ne povas paroli France, tial mia tuta parolado estis -Esperante.</p> - -<p>Mi havas korespondanton en Bruselo, kiu tiun ĉi someron donis al mi -koran inviton al sia urbo. Do, kun iom da tremado, mi forveturis kaj -sendanĝere atingis Ostendon, kaj matenfrue alvenis Bruselon.</p> - -<p>Mi saltis el la malbela kupeo de la vagonaro, kaj tuj ekvidis viron, -kun steleto en butontruo. Ni intersalutis, kaj mi facile komprenis -lin. Kompreneble mi unue estis timema, sed post ne longe mi paroladis -preskaŭ tiel facile kiel Angle. Ĵaŭdon, la 4<sup>an</sup> de Aŭgusto, -vespere, estis kunveno de ĉirkaŭ dudek samideanoj, inter kiuj estis -S<sup>roj</sup> Rhodes kaj Ellis el Keighley, kaj S<sup>ro</sup> Reycheff el <span class="pagenum">166</span> Bulgarujo. -Sub bela stelluma ĉielo ni ĉirkaŭe sidis ĉe tabloj en kafejo, kaj -la aero estis plenigita per Esperantaj ŝercoj kaj paroladoj. Mi ofte -legis pri la bonamikeco de fremdaj Esperantistoj, kaj mi sentis tre -kortuŝita, kiam mi mem ankaŭ konatiĝis kun tiuj ĉi fervoraj -kunbatalantoj. Ĉiam kaj ĉie inter la Esperantistaro mi trovis -amikojn, ne, fratojn; kaj ofte mi silente dankis D<sup>ron</sup> Zamenhof pro -lia mirinda eltrovaĵo.</p> - -<p>La Belgoj multe miris, ke la Angloj parolas kun la sama akcento. Ili -pensis ke Angloj ne povus sukcese fari ĝin.</p> - -<p>La postan tagon ni vizitis la batalkampon de Waterloo. Tie ĉi ni -multe mirigis la kelnerojn kaj gvidistojn, kiuj ne povis kompreni -nian Esperantan lingvon. La komuna opinio estis, ke ni estis -Hispanoj.</p> - -<p>En Bruselo, ĉiutage, mia mastro kaj mi vizitis la vidindaĵojn de la -urbo, kaj li klarigis al mi per Esperanto multajn aferojn. Nenio -estis nekomprenebla al mi, kaj mi nun posedas bonan scion de Bruselo.</p> - -<p>Nun, mi havas respondon al niaj kontraŭ-batalantoj. Mi estas certa, -ke Esperanto estos sukceso, ĉar mi, la unua Angla Esperantisto -viziti Bruselon, kiu neniam ricevis Esperantan lecionon, povis kun -paroli kaj ankaŭ kompreni ĉiujn facile. Eble mia Esperanto ne estis -ĉiam korekta, kelkafoje mi devis paroli senpripense, tamen mi trovis -ke parolado estis la plej bona metodo por lerni nian lingvon. Ĝi -estis, miaflanke, deviga parolado!</p> - -<p>Mi esperas ke mi, per mia babilado, ne enuigas vin.</p> - - -<p>Sincere via,</p> - -<p class="near_sig sc">G. C. Law.</p> -</div> - - -<div id="est1-11-12" class="article" lang="eo"> -<h3>FACILA ETERNA KALENDARO.</h3> - -<p class="center">Elpensita de Rev. R. A. Davis.</p> - - -<p>Ekrigardo je la Almanako montros, ke la tago de la semajno, je kiu -komencas la jaro, falas ankaŭ sur la 5<sup>a</sup> de Februaro, la 5<sup>a</sup> de Marto, -la 2<sup>a</sup> de Aprilo, la 7<sup>a</sup> de Majo, la 4<sup>a</sup> de Junio, la 2<sup>a</sup> de Julio, -la 6<sup>a</sup> de Aŭgusto, la 3<sup>a</sup> de Septembro, la 1<sup>a</sup> de Oktobro, la 5<sup>a</sup> -de Novembro kaj la 3<sup>a</sup> de Decembro en ĉiu jaro, escepte en la -super-jaro (Leap-year).</p> - -<p>Se oni povas memori, ke T=1, L=2, M=3, N=4, R=5, S=6, J=7, oni povas -facile memori ankaŭ la daton de la monato sur kiu ĉiu tago de la -semajno falos.</p> - -<p>Por memori la valorojn de la numeroj, estos bone memori la sekvantan -frazon, kiu enhavas la literojn laŭvice: <i>Tiu Lasta Monato Neniam -Rememorigas Someran Julion</i> (<i>This Last Month Never Recalls -Summery July</i>).</p> - -<p>T (1) estas vidata en OkTobro, L (2) en ApriLo kaj JuLio, M (3) en -SepteMbro kaj DeceMbro, N (4) en JuNio, R (5) en FebruaRo, MaRto, kaj -NovembRo, S (6) en AŭguSto, kaj, laste, J (7) en MaJo.</p> - -<p>Estos ankaŭ plifaciligo memori ke, je tiu ĉi sistemo oni nur -kalkulas la literojn de la antaŭlasta (akcentata) silabo de la -monat-nomo.</p> - -<p>Nenio estas pli simpla!</p> - -<p>Oni devas sin kutimiĝi paroli pri la jaro per la nomo de la unua -tago de Januaro.</p> - -<p>Ekz. 1903 estis "Ĵaŭda-jaro" ĉar Jan. 1<sup>a</sup> estis Ĵaŭdo. Sekve -Feb. 5<sup>a</sup>, Mar. 5<sup>a</sup>, Apr. 2<sup>a</sup>, Maj. 7<sup>a</sup>, Jun. 4<sup>a</sup>, Jul. 2<sup>a</sup>, -Aug. 6<sup>a</sup>, Sept. 3<sup>a</sup>, Oct. 1<sup>a</sup>, Nov. 5<sup>a</sup> kaj Dec. 3<sup>a</sup> estis -ĉiuj Ĵaŭdoj.</p> - -<p>Simile 1905 estos "Dimanĉa-jaro," ĉar Jan. 1<sup>a</sup> estos Dimanĉo. -Sekve Feb. 5<sup>a</sup>, Mar. 5<sup>a</sup>, Apr. 2<sup>a</sup>, k.t.p., estos ĉiuj -Dimanĉoj.</p> - -<p>De tiu ĉi oni povas kalkuli la daton de ia tago de la semajno, aŭ -la tagon de la semajno sur kiu ia dato falos je ia jaro; ĉar 1905 -estos "Dimanĉa-jaro," 1906 "Lunda-jaro," 1907 "Marda-jaro," kaj 1908 -estos "Merkreda-Ĵaŭda-jaro." Ĉar tiu jaro estos super-jaro.</p> - -<p>Tiu ĉi jaro (1904) ankaŭ estas superjaro, kaj oni devas nomi ĝin -"Vendreda-Sabata-jaron" ĉar ĝi komencis je Vendredo, kaj Feb. 5<sup>a</sup> -sekve estis ankaŭ Vendredo. Sed Mar. 5<sup>a</sup>, Apr. 2<sup>a</sup>, k.t.p., -estis <i>Sabatoj, ne Vendredoj</i>, ĉar Februaro enhavis unu tagon -pli ol la ordinara nombro.</p> - -<p>Tial oni vidas ke, en la superjaro, Mar. 5<sup>a</sup> ne estos la sama tago -de la semajno kiel Feb. 5<sup>a</sup>, sed la sekvanta tago. Kaj tio ĉi -estas montrata per la duobla nomo: "Vendreda-Sabata-jaro" aŭ, en -1908, de "Merkreda-Ĵaŭda-jaro."</p> - -<p>Estas rimarkinde ke tiu ĉi sistemo ne postulas ian ŝanĝeton je la -nomoj de la monatoj en Esperanto. Ĉu Doktoro Zamenhof sciis tion, -kiam li elektis tiujn nomojn?</p> -</div> - - -<div id="est1-11-13" class="article" lang="eo"> -<p class="pagenum">167</p> -<h3>LA ESPERANTAJ VOKALOJ.</h3> - -<p class="center">Originale verkita de R. J. Lloyd, D. Lit., M.A.</p> - - -<p>Nia bona Redaktoro, sciante ke mi estas la ĉitiea instruisto pri la -Scienco de Fonetiko, kaj sciante ankaŭ ke mi estas kora amiko de la -Esperanta lingvo, petis min, lastan monaton, skribi artikolon pri la -fonetika karaktero de tiu lingvo, komparanta ĝin al tiu de aliaj -bonkonataj lingvoj de la mondo.</p> - -<p>Sed mi trovas ke la temo estas iom tro granda por unu artikolo.</p> - -<p>Mi skribos tial, tiun ĉi fojon, nur pri la vokaloj.</p> - -<p>Tie ĉi, tiel kiel en ĉiu alia parto, la karaktero de la Esperanta -lingvo estas tiu de saĝa simpleco.</p> - -<p>La fonetikaj scienculoj diras, ke la tri vokaloj la plej distingitaj, -kiujn la homaj organoj povas produkti, estas I, U kaj A (kiam oni -elparolas ilin laŭ la pura Esperanta maniero).</p> - -<p>Inter I kaj A oni trovas tiam E; kaj inter U kaj A oni trovas simile -O. Oni havas tiam kvin ĉefajn vokalojn, kiujn oni skribas ofte -tiamaniere:—</p> - -<pre> -I U - E O - A</pre> - -<p>por signifi iliajn rilatojn.</p> - -<p>Tiuj ĉi kvin vokaloj estas la plej klaraj, kiujn homo povas fari.</p> - -<p>Ili estas tial la plej uzataj el ĉiuj.</p> - -<p>Tio estas granda helpo por la disvastiĝo de Esperanto. Ĉar ekzistas -apenaŭ iu nacio, kiu ne havas tiujn ĉi kvin vokalojn en sia propra -lingvo. Estus granda malhelpo, ĉe iu nacio, al la lernado de -Esperanto, se antaŭ ol lerni la Esperanton, estus necese lerni -kelkajn fremdajn vokalojn.</p> - -<p>Kaj kvin vokaloj estas sufiĉaj: la Esperanta vortaro estas la pruvo -de tio.</p> - -<p>Tio fakto estas ankoraŭ granda bonaĵo kaj helpado por Esperanto. -Ĉar la studento, kiu komencas lerni la Anglan lingvon devas lerni -pli ol dekdu, pliparte fremdajn, vokalojn: kaj estas same ĉe la -Franca aŭ la Germana lingvo.</p> - -<p>Kaj memoru, ke estas multoble pli facile lerni la kvin, ol lerni la -dekdu, ĉar iliaj diversecoj estas multe pli klaraj kaj frapantaj.</p> - -<p>Doktoro Zamenhof montris per nenio pli, ol per sia elekto de tiuj ĉi -kvin vokaloj, sian delikatan sentadon de la universalaj bezonoj de -la homa parolado. Tiuj ĉi kvin vokaloj estas nur fremdaj al tre -malgranda nombro da homoj. Sed se la Doktoro estus preninta sesan -vokalon, estus estinta preskaŭ neeble eviti vokalon, kiu estus -estinta fremda al multaj.</p> - -<p>Sed ĉe la elektado de vokaloj ekzistas ne nur tiuj ĉi naciaj aŭ -(oni povus diri) geografiaj danĝeroj, sed ankaŭ historia danĝero -kies ĉeeston niaj karaj kunbatalantoj ĝis nun apenaŭ suspektas: -ĉar ĝi bezonas tempon por sin elvolvi.</p> - -<p>La naciaj lingvoj estas ĉiam en stato de nesentebla sed neĉesanta -ŝanĝado.</p> - -<p>Prenu nian Anglan lingvon kiel ekzemplo.</p> - -<p>Se oni renkontus <i>Shakespeare</i> hodiaŭ, kaj aŭdis lin paroli, -estus treege malfacile kompreni lin; kaj aŭdante Chaucer, oni kredus -aŭdi, ne Anglan, sed kelkan alian tute fremdan lingvon.</p> - -<p>Kaj, kiam la lingvo estas larĝe disvastiginta, ĝi ŝanĝas diverse -en diversaj lokoj. Fine la diversecoj fariĝas tiel grandaj, ke la -popolo de la unu loko ne komprenas plu la paroladon de la popolo de -alia loko: ekzemple en Francujo kaj Hispanujo. Kaj, post tio, ne -estas plu unu lingvo, sed du.</p> - -<p>Kaj ne estas, en la historio de la lingvoj, sola ekzemplero de la -reunuiĝo de du tiaj lingvoj.</p> - -<p>Ne ekzistas ankaŭ sola nacia lingvo en la mondo, kiu ne estas la -produkto de tiu ĉi diversiganta agado.</p> - -<p>Ĝi ŝajnas, je la unua vido, esti leĝo de naturo, nerompebla kaj -nevenkebla.</p> - -<p>Ĉu ĝi estas nevenkebla?</p> - -<p>Mi kredas ke ne.</p> - -<p>Kaj mi kredas, ke la ĉefa kaŭzo, kiu ĝin faros venkeblan por la -Esperantistaro, estas la saĝa elekto de tiuj ĉi kvin vokaloj. Ilia -povo restos ankoraŭ en ilia simpleco kaj certeco.</p> - -<p>Ili estas la plej naturaj kaj frapantaj sonoj, kiujn la homa voĉo -povas fari.</p> - -<p>Se oni detruus ilin hodiaŭ ili reaperus morgaŭ.</p> - -<p>Se, per malbona hazardo, iu nacio komencos paroli malkorekte la -Esperantajn vokalojn, estos tute facile montri kaj pruvi al ĝi ĝian -eraron. Kaj nature ĝi korektus ĝin: ĉar la fatala dubo, <i>Kiu el -la du sonoj estas korekta</i>? ne povas ekzisti en Esperanto.</p> - -<p>Tial la fonetika scienco justigas plene Doktoron Zamenhof, pri lia -elekto de vokaloj, kaj justigas nin, kiam ni esperas kaj kredas, ke -la puraj kaj belaj vokaloj de nia mondbenanta lingvo daŭros klare -kaj brile dum la mondo ekzistos.</p> - -<p class="far_sig sc">R. J. Lloyd.</p> - -<p><i>La Universitato, Liverpool.</i></p> -</div> - - -<div id="est1-11-14" class="article"> -<p class="pagenum">168</p> -<h3>THE PROGRESS OF ESPERANTO IN GREAT BRITAIN AND ABROAD.</h3> - -<blockquote><p><i>The contents of this section are supplied by the Hon. Sec. of the -London Esperanto Club, who invites all Esperantists to send monthly -reports of the spread of the International Language in their -districts. Communications must reach 14, Norfolk Street, London, -W.C., before the 8th of each month.</i><a href="#fnI.11.3" name="fnrefI.11.3"><sup>[3]</sup></a></p></blockquote> - -<p>A meeting of the Committee of the London Esperanto Club was held at -100, Gracechurch Street, on Monday, 15th August, Mr. O’Connor in the -chair. The chief business of the meeting was the transfer of the hon. -secretaryship of the Club from Mr. H. Bolingbroke Mudie to Miss -Lawrence. Mr. Mudie, who has given all his leisure time for nearly -two years to the work of spreading Esperanto, made a brief statement -as to the position of the Club, expressing his regret that he was -unable to devote the necessary time to the work. In future he would -be compelled to devote his leisure to <span class="sc">The Esperantist</span> and to -general propaganda. He handed over to the treasurer the books and the -balance of money due to the Club, amounting to £41 odd, and -submitted a balance sheet showing that the total outstanding -indebtedness of the Club would not amount to much more than £10, -which was more than covered by debts due to the Club. The Club, in -addition, holds a valuable stock of books for sale.</p> - -<p>Mr. W. T. Stead, in moving a resolution accepting with regret the -resignation of Mr. Mudie, expressed the feeling of all present in -declaring that such a resolution would be incomplete without a rider -declaring how grateful they were for the invaluable services which -Mr. Mudie had rendered them ever since the formation of the Club. But -for his zeal, industry, and intelligence the Club would never have -attained its present flourishing position, nor would the prospects of -Esperanto be anything like so good in England as they fortunately -were that day. Only those who had been closely associated with Mr. -Mudie could appreciate the labour and time which he had devoted to -the work. Mr. Mudie had not only been secretary, but he had -practically been treasurer, and so well had he discharged his -stewardship that as hon. treasurer he (Mr. Stead) for the first time -in his life had the pleasure of receiving a balance instead of being -called upon to defray a deficit. (Applause).</p> - -<p>Miss Schafer seconded the resolution, which was carried unanimously.</p> - -<p>Mr. Mudie responded.</p> - - -<h4 id="est1-11-14a"><i>Esperanto in Belgium.</i></h4> - -<p>Messrs. Rhodes and Ellis, the President and Secretary of the -Keighley Society, have just returned from a circular tour round the -Esperantist cities in Belgium, visiting in turn Antwerp, Brussels, -Louvain, Malines, Ghent, Bruges, Courtrai, and Liège. Notwithstanding -the fact that their visit took place at a time when the activity -of Esperantists is at its lowest ebb on account of the holiday -season, there were abundant evidences of the progress of Esperanto -in that most populous, busy, commercial country. Special meetings -were arranged in their honour in Antwerp, Brussels, and Louvain. -The last-named town, which has a population of about 45,000, has -three sections of a Society that numbers more than 200, of whom -the greater proportion can speak Esperanto with considerable -facility. A means of continuing the interest of the elementary -students after their first course is worth adopting more generally. -The students are divided into small groups, and each group maintains -its "ever-circulator," the contributions being commented upon by -the individual members, and finally corrected by S<sup>o</sup> Mathys, the -energetic secretary of the society. The contributors retain their -anonymity. At Brussels Mr. Law, of Battersea, was present, and this -unexpected <i>rencontre</i> added a pleasant surprise. Here another -proof of the utility of Esperanto was forthcoming, for S<sup>o</sup> Caneff, a -Bulgarian, told the meeting his experiences. He left Philipopolis to -become a student of Political Economy at the Brussels University, -knowing only two words of French, "moi, Bulgare," and was labelled -like a parcel of goods with the address of his destination. Arriving -at Brussels, S<sup>o</sup> Blanjean taught him French <i>by means of -Esperanto</i>, and since then he has attended his course as a student -and duly passed his examination. S<sup>o</sup> Jamin, the chief Editor of the -<i>Belga Sonorilo</i>, was the life and soul of the two meetings -which took place in the Belgian capital. His coadjutor, S<sup>o</sup> Seynaeve, -was, however, unable to be present on account of his having arranged -to take part in the Dover-Calais celebration; but he was seen at -Courtrai on his return, and was full of enthusiasm on account of the -successful consummation of that notable reunion. It seems that the -spread of Esperanto in Belgium, except in the case of a few sporadic -instances, is due to a series of letters which appeared in <i>Le -Petit Bleu</i> from the pen of Lieut. Lemaire. At Antwerp one of the -members has placed on the market, as a means of propaganda, -cigarettes bearing the name and the green star of Esperanto as their -special badge. At Ghent the group is almost entirely composed of -University students, and on account of the vacation no <span class="pagenum">169</span> meeting -could be arranged, but S<sup>o</sup> Cogen detailed the progress of the -movement in his city. The old-world beauties of Bruges were inspected -under the guidance of Lieut. Lenken, and a short call was made on -S<sup>o</sup> Witteryck, the publisher of <i>Belga Sonorilo</i> and the writer of -an amusing book, <i>Kelkaj Esperantaj Floroj</i>, a booklet which is a -very good substitute for the <i>Humoraĵoj</i>, now out of print.</p> - -<p>The Secretary of the Liège Group is a Russian, who has conversed in -Esperanto with Dr. Zamenhof himself. Amongst other things he -explained how Dr. Zamenhof himself pronounces Esperanto. The -phoneticism of Esperanto, he says, is not over-rigid, but allows a -certain margin of variation in the case of the vowels.</p> - -<p>The letter "o" is pronounced as in the North of England, the -excessive roundness of the South country pronunciation being avoided. -The "a" is also an open vowel, not always so open as the "a" in -father, but never so close as the "a" in the pronunciation which the -London Board School children make use of in the word "cat." "Estas" -is pronounced as an Englishman would pronounce it if he had never -heard of Esperanto; not quite so pedantically as "aystahs."</p> - -<p>A separate paragraph is necessary for the Ladies’ Section of the -Louvain Group. They are full of enthusiasm, preparing papers and -reports as required by their zealous secretary, and arranging musical -programmes and recitations for the social gathering which follows the -educational course with a devotion and willing obedience which is -simply amazing. These are the mothers of the future Esperantists, and -if their example could only be followed in England, "Esperanto, the -second language for all," would soon be no longer a watchword, but an -accomplished fact.</p> - -<p>Altogether, the visit proved too short, encouraging and hopeful as it -undoubtedly was. Most of the Esperantists were young, guided and -controlled by the elders, and manifesting a force that sooner or -later is bound to produce a telling effect.</p> - - -<h4 id="est1-11-14b"><i>The "Spectator" on Esperanto.</i></h4> - -<p>The extent to which Esperanto is making way in Great Britain is often -but imperfectly realised even by Esperantists. But every month -affords fresh evidence of the steady progress which Esperanto is -making among the more thoughtful and influential classes. The -<i>Spectator</i> of Aug. 13th contained a long article on "The Want -of an International Language," the significance of which it would be -difficult to over-estimate. For the <i>Spectator</i>, as Mr. H. W. -Nevinson remarks in the current number of the <i>North American -Review</i>, represents "the British spirit at the very best." "It -is," he continues, "a newspaper which is the source of true culture -to the thoughtful middle classes, and is by them justly regarded as -moderate and reasonable in its judgment. It is the highest literary -authority in the English newspaper world, and it has declared itself -emphatically in favour of Esperanto."</p> - -<p>Taking as its text the discussion of the subject of an International -language at the meeting of the French Association for the advancement -of Science at Grenoble, the <i>Spectator</i> examines and dismisses -as impracticable the various national alternative languages such as -Latin, English, French, and Spanish. It then pronounces judgment in -favour of an artificial language, and Esperanto especially, in the -following terms:—</p> - -<p>"By far the most promising is Esperanto. It is remarkably easy to -learn, owing to its irreducible minimum of grammar and its extreme -simplicity of vocabulary. As far as we have examined it, we see no -reason why this really simple and scientific language should not -afford to the tourist and the merchant exactly what they need for -communication with foreigners. If Esperanto proves equal to its -claims, and is universally adopted as the second language to be -taught in the schools of the world, a great stumbling block to free -communication between alien races will be removed."</p> - - -<h4 id="est1-11-14c"><i>Group Reports.</i></h4> - -<p>There are not many such at this time of the year. Dover, the most -active just now, is fully reported elsewhere. Very sad news comes -from Newcastle. Professor Gurney, the President, lost his life whilst -mountaineering at Arolla. His loss will be all the more deeply -deplored because in Great Britain so few university men of high -standing have hitherto evinced so quick a perception of the -advantages of Esperanto as has been shown by the heads of the French -universities and the professors. In Brighton the gatherings are most -successful; until a suitable location has been found Mr. Lambert -receives the Esperantists at 8 o’clock on Saturdays at 59, St. -Aubyns, Hove, and their full intention is to increase their -membership largely and speedily.</p> - -<p>The Plymouth Circle meets at the Ruskin Institute. Last season the -classes were held only once a fortnight; the arrangements for the -autumn are not yet complete.</p> - -<p>The Forest Gate Group meetings will re-open on September 15th at the -house of the President, Dr. V. G. Batteson, 39, Woodgrange Road.</p> - -<p>A Photographic-Esperantist Group has also been founded in London. -Information can be received from the Secretary, S<sup>ro</sup> S. Maitland, -22, Maclise Road, West Kensington. The next meeting will be on -September 8th.</p> - -<h4 class="fn-header">FOOTNOTE:</h4> - -<p class="footnote"> -<a name="fnI.11.3"></a> <a href="#fnrefI.11.3">[3]</a> -<i>The Editor is not responsible for the opinions expressed in these Club reports.</i> -</p> - -</div> - -<div id="est1-11-15" class="letters"> - -<p class="pagenum">170</p> - -<h3>CORRESPONDENCE NOTES.</h3> - -<p>The Editor much regrets that, owing to the numerous Esperantic -week-ends, and the work connected with his relinquishing the hon. -secretaryship of the London Esperanto Club, he has not been able to -give the usual attention to his postbag. He therefore trusts that -those who have not received prompt replies will excuse the delay.</p> - -<p>Next month he will leave town about September 15th, and no letters -can be forwarded for a week or so. The October number should, -however, be ready as usual.</p> - -<hr class="short" /> - -<p>In case any old subscribers should have failed to notice the -announcement on last issue’s cover <i>re</i> the increase in price of -back numbers, the time limit is extended till September 10th. All -wishing to complete their series should send before that date, as the -price of Nos. 2 to 8 (inclusive) will thereafter be raised to -sixpence a copy.</p> - -<p>Those willing to dispose of No. 1 will greatly oblige by informing -the Editor of the lowest price they will accept for the same.</p> - -<hr class="short" /> - -<p>The use of the apostrophe in Esperanto prose is not to be encouraged, -and has never appeared in this Gazette. It is only permissible under -the following conditions:—The A of the definite article may be -omitted when it follows a preposition ending in E. <i>La domo de l’ -mastro</i> is thus met with occasionally. But this elision is not -permissible in any other instance, even when the substantive -following the article begins with a vowel. Thus <i>La amikoj</i>, and -never <i>L’ amikoj</i>. But the question of elision is better left -alone.</p> - -<hr class="short" /> - -<p>Among the useful little suffixes which do so much to simplify our -vocabulary, perhaps the most troublesome to the beginner are IG and -IĜ. Our good friend, the Rev. R. A. Davis, has favoured us with -another of his invaluable aids to memory in this connection. "We -kill, or <i>cause to be</i> killed, pIGs, in order that they may -<i>become</i> sausIĜes." Who can now confuse them!</p> - -<hr class="short" /> - -<p>The Penny Text-Book is now on the market, and has probably been seen -by many of our readers, for the publishers are sparing no efforts to -bring this useful and somewhat humorous booklet into notice. Such a -sentence as: <i>La leonoj estis tiklataj de la lunatiko</i> is bound -to produce such an effect on the student’s brain that the agreement -of participles can no longer be a source of doubt.</p> - -<hr class="short" /> - -<p>Another step in the right direction is the publication of the <i>Note -Book</i>, a new monthly paper containing articles and lessons in -Esperanto. Esperantists should send for a specimen copy (price 2d.) -from the Editor. Annual sub., 2s. 6d., also received.</p> - -<hr class="short" /> - -<p>All Club Members are invited to the Monday meetings at the Club -Café, 5, Bishopsgate Street Within, from 5.30 to 7; also from 7 to 9 -at 100, Gracechurch Street (by the courtesy of the Remington -Typewriter firm). These meetings have been especially interesting and -instructive of late, as several foreign Esperantists have been -present.</p> - -<hr class="short" /> - -<p>We advise those of our readers who are desirous of setting about -founding Esperanto groups to carefully read page 52 (No. 4) of -<span class="sc">The Esperantist</span>. The excellent articles appearing from time to -time in the Press also contain valuable information and hints. The -chief examples not hitherto referred to are:—<i>Ethics</i>, page 244 (July), -by H. J. Bridges; <i>The Ilford Guardian</i> (August 5th), by John Kent; -<i>The Herts Advertiser and St. Albans Times</i> (August 13th), by J. -Catton; <i>The Daily Express</i> (August 17th), by Miss Lawrence; -<i>The Star</i> (August 18th), by a humorous critic, and <i>The St. -James’ Gazette</i> (August 15th).</p> - -<hr class="short" /> - -<p>The ever-increasing number of the clergy taking up Esperanto calls -forth the suggestion: Why not have a sermon on the humanitarian -nature of our movement?</p> - -<p>One often hears of Peace sermons; but surely the adoption of -Esperanto will do more to spread the Peace movement than can no end -of propaganda on former lines.</p> - -<hr class="short" /> - -<p>Some correspondents are always interested in knowing some of the -items to be looked forward to next month. The twelfth issue should -contain a new hymn by Ben Elmy, with charming music by J. Hadfield. A -treatise on the effect of physical culture on mental power by J. F. -H. Woodward; another Indian tale by Alfred T. Simper; and a humorous -skit, entitled <i>La Libertempulo</i>, from the pen of H. W. -Southcombe (a new contributor), will, when added to the poetry page, -help to provide, it is hoped, a number of considerable interest. Club -news, from two to four pages, will appear regularly, so long as -<span class="sc">The Esperantist</span> is recognised as the only official organ of -the Association.</p> -</div> - - -<div id="est1-11-16" class="article" lang="eo"> -<p class="pagenum">171</p> -<h3>VIRINO TUTE NEINTERESA.</h3> - -<p class="center">Kvara Vera Rakonto. Originale verkita de E.W.</p> - - -<p>Ŝi ne estis ĉiam sensignifa; ŝi kaj ŝia fratino estis estintaj -dum du aŭ tri jaroj la belulinoj je du graflandoj, eĉ je la urbo -Bath. Sed ŝia fratino edziniĝis, la patro mortis, kaj ŝi -translokiĝis kun ŝia malsana, tre malfeliĉa, patrino, en dometon -apud vilaĝeto.</p> - -<p>Ŝia fianĉo ne estis aprobita de ŝiaj parencoj; ŝi nur povis vidi -lin malofte.</p> - -<p>Lia idealo je perfekta virino estis tiu, kiu malmulte legas, malpli -parolas, kaj kiu neniam rezonas, sed senĉese movigas la kudrilon.</p> - -<p>Tial dum preskaŭ ok jaroj ŝi sidis, horo post horo, faranta -belegajn brodojn kaj pasamentojn, neniam elirante ekster la -ĝardeneto, krom por ĉiutaga vizito al sia onklino, kiu loĝis en -proksimega dometo, por servi okaze ian malsanan aŭ malgajan -najbarinon, aŭ por iri en la preĝejon unufoje la Dimanĉon.</p> - -<p>Ŝi do sin sentis senutila.</p> - -<p>Ŝiaj patrino kaj onklino ambaŭ havis servistinon amindan kaj -fidelan, kies societo sufiĉis je siaj mastrinoj, kiuj multe ŝatis -librojn.</p> - -<p>Fine ŝia onklino mortis, kaj ŝi heredis grandan riĉecon. Ŝia -fianĉo ĝis tiam estis estinta malfervora amanto, sed nun li -fariĝis urĝa, kaj ŝia patrino, antaŭvidante proksiman morton, ne -volis ŝin lasi solan, kaj do konsentis rapidigi la edziniĝon.</p> - -<p>Ŝia nova hejmo estis en la plej proksima urbo, kie ŝi havis baldaŭ -multe da konatuloj, kiuj diris: "Tiu ĉi novedzino estas gracia kaj -bela, sed ŝi estas terurige neinteresa."</p> - -<p>Fariĝinte patrino, ŝi ŝajnis fariĝi pli juna, gaja kaj tute -feliĉa. La bela infaneto estis bonvena trezoro por la geedzoj.</p> - -<p>Tre granda nombro da parencoj kaj amikoj kunvenis por festi la baptan -feston. Ili estis atendantaj en la ĝardeno, je la horo de la -ceremonio, por iri al la preĝejo, kiam ili aŭdis laŭtajn kriegojn. -Poste oni aŭdis la vortojn: "Mi estas tute ruinigita, neniu min -dungos post tio ĉi."</p> - -<p>La malfeliĉa nutristino, rapide sin turninte por atingi la -baptovuelon, rompigis la kolon de la infaneto!</p> - -<p>Tiu ĉi historio estas rakontita al mi de unu el la gastoj, kiuj -kuregis en la ĉambron.</p> - -<p>Tie oni vidis la patrinon, tiel pala kiel ŝia mortigita ido, kiu -estis tenata en ŝiaj brakoj.</p> - -<p>Ŝajne ŝi duonsveniĝis kaj dum longaj horoj nek parolis nek ploris. -Tamen, antaŭ ol cedi je ŝia malespero, ŝi estis komfortinta la -ploregantan servistinon per la promeso: "Neniam mi eksigos vin antaŭ -ol vi zorge nutradis unu el miaj idoj dum du jaroj!"</p> - -<p>Aŭdinte de la nutristino tiun promeson, la kunvenintaj amikoj -miregis. La kompatinda patrino estis nevino de <i>Nia Fraŭlino</i>, -tial ili kredis ke ŝi estis kuraĝa kaj justa, sed tian rimarkindan -bonecon ili tute ne atendis. Kelke da ili eĉ kredis, ke la promeso -nur estis elpenso de la ruza servistino.</p> - -<p>Ĉu donita aŭ ne, la promeso plenumiĝis.</p> - -<p>Dum kelkaj jaroj la patrino restis pala, magra, malĝoja kaj -ekscitema. La kuracistoj diris, ke ŝi neniam plifortiĝus, vidante -ĉiutage la virinon, kiu mortigis ŝian infaneton, kaj amikoj petegis -ke si eksigu la virinon el la domo. Sed ŝi respondis: "Eble Dio -volas mian morton. Li ja ne povas deziri, ke mi ne plenumu promeson -mian. En mia familio, promeso estas ĉiam sankta!"</p> - -<p>Fine alvenis tempon, kiam ŝi havis duan infaneton, palan, delikatan -knabon (kiu hodiaŭ estas forta avo), kaj ŝia ekscitemeco kaj -maltrankvileco pligrandigis. Sed fine la longe atendita tago alvenis, -la dujara naskotago de la etulo.</p> - -<p>Je tiu ĉi okazo, ŝi venis frumatene al la nutristino kun la -promesita atesto pri kapableco kaj sciigis al tiu ĉi, ke ili -disiĝus tuj kiam alia nutristina servo troviĝos por ŝi.</p> - -<p>De tiam, la sano de la patrino pliboniĝis, ŝia gajeco revenis, kaj -denove ŝi fariĝis tute kontenta. Kvar jaroj poste, ŝia edzo -konstruigis belan domon du mejlojn de la urbo. Tie ŝi estis tre -feliĉa kun ŝiaj geinfanoj. Pro bona kaj simpla gastameco ŝi -fariĝis bone amata en la graflando.</p> - -<p>Sed ve! tiu feliĉeco ne estis longedaŭra. Post tri jaroj ŝia edzo -estis paralizita, kaj fariĝis tre postulanta malsanulo. Tiam ŝi -hazarde konstatis, ke li procentdonis tutan lian riĉecon, kaj la -ŝian, en jarpago je lia propra vivo sole. Ŝi ne volis malkontentigi -lin, kaj ne informis lin pri ŝia eltrovo. Tamen ŝi ne povis multe -ŝpari. La edzo eĉ rifuzis vendi sian veturilon kaj ĉevalojn, kaj -eksigi la du servistojn, kvankam li neniam povis ilin uzi, kaj ŝi -neniam eliris el la domo.</p> - -<p>Kiam ŝi vidviniĝis, la aferoj estis aranĝitaj, kaj restis nur -sufiĉe da bieno por doni £51 jara enspezo. Ŝi do translokiĝis en -loĝejeton, kaj, kun la helpo de servistino kiu ne konsentis sin -forlasi, kaj ne eĉ ricevis salajron, ŝi subtenis la geinfanojn. -Ŝiaj parencoj ne eĉ sciiĝis pri ŝia malriĉeco, sed la boparencoj -ĝin sciis, kaj pagis la edukkoston de ŝiaj filoj, kaj, post iom da -tempo, la morto de boonklo denove riĉigis ilin sufiĉe.</p> - -<p>La cetero de ŝia vivo estis tre feliĉa. Adorata de ŝiaj gefiloj, -amata de ŝiaj servistinoj, kaj respektegata de geamikoj kiuj -rakontis multajn ekzemplerojn de ŝia kuraĝeco kaj bonkoreco, ŝi -atingis grandan aĝon.</p> -</div> - - -<div id="est1-11-17" class="article"> -<p class="pagenum">172</p> -<h3>DOVERO.</h3> - -<p class="center">H. Bolingbroke Mudie.</p> - -<div class="left" lang="eo"> -<p>Fine la tago por la unua Angla kunveno de Britaj kaj Alilandaj -Esperantistoj estis preskaŭ alveninta. Mi trovis min en vagonaro, -kune kun du fervoraj kunbatalantoj, veturante Doveren. La aliaj -Londonanoj nur alvenis en Dovero du tagoj poste.</p> - -<p>Ni ne estis la solaj personoj tie allogitaj. Diversaj kaŭzoj -klarigis la troplenigon de nia vagonaro. La belega somera vetero kaj -la Aŭgusta monato estas ĉiam sufiĉaj por allogi multe da personoj -al tiu historika urbo, sed je tiu ĉi okazo ili tien iris por vidi la -aŭtomobilajn boatojn, kiuj estis farontaj kunkurson de Kalezo ĝis -Dovero.</p> - -<p>Sinjoroj Finez kaj Geddes, la ĉefaj klopodantoj de la Dovera Grupo, -afable kondukis nin ĉi kaj tien. Ili sciigis nin, ke la ŝipego de -la Red Star Line vizitus la Doveran Havenon por la unua fojo tiun -vesperon. Kaj efektive, iom poste, ni ekvidis tiun grandegan -marirantan ŝipegon alproksimantan.</p> - -<p>Dovero estas la lasta haltejo antaŭ New York; kaj mi devas konfesi, -ke mi ne malmulte enviis la feliĉulojn, kiuj estis farontaj vojaĝon -sur tia trankvila maro.</p> - -<p>La Kapitano afable montrigis al ni la ŝipegon, kaj invitis nin -vespermanĝi en la manĝosalono de tiu ĉi Ruĝa Stelo palaco. Sed -estas la Verda Stelo kiu nun devas konsideriĝi.</p> - -<p>Dum la nokto ekblovis venteto, kaj la matena maro estis punktata de -blankaj ĉevaletoj—kiel ĉe ni oni nomas la ŝaŭmigantajn ondetojn. -Tamen, la vaporŝipo ne multe luliĝis, kaj ni alvenis ĝustatempe en -la Kalezan Havenon kaj, dank’ al Esperanto, denove marŝis sur -Francan teron. Niaj tieaj geamikoj atendis nian alvenon, kaj la -stelportantoj donis al ni koran akcepton sur la digo.</p> - -<p>Ni intencis tuj iri por renkonti la Bulonjanojn; sed la atendita -alveno de M. Camille Pelletan, Franca Mara Ministro, ŝanĝigis nian -intencon kaj restigis nin kelkajn momentojn ĉe la stacidomo, -admirantajn la multe da ora pasamento, kiun portis la diversaj -kolektiĝintaj oficiroj. (Proksiman tagon Mme. Pelletan fariĝis -Membrino de la Kalaisa Grupo).</p> - -<p>Forpromenante, ni konstatis, ke la stratoj estis ornamigitaj de miloj -post miloj da flagoj, kiuj malfeliĉe ne tie troviĝis nur por festi -la Esperantistan Kunvenon! Ankaŭ la maristoj havis sian festan tagon -kaj sian karnivalon.</p> - -<p class="pagenum">173</p> - -<p>Baldaŭ ni renkontis la Bulonjajn vizitantojn, kaj kunvenis ĉe la -ĉefloko de la Grupo por oficiala prezentado. Tio farite, ni eniris -la manĝoĉambron de la <i lang="fr">Hôtel Sauvage</i>. Neniam mi estis -manĝinta kun tiom da Samideanoj. Sepdek ni estis ĉirkaŭ la tablo. -Ĉio estis tre bone aranĝita, kaj ni ĉiuj estis pli ol kontentaj -pri la rezultato. Dum la manĝado la gaja karnivalo preterpasis la -straton, aldonante alian interesaĵon al la memorinda tago.</p> - -<p>Inter la kunvenintaj Esperantistoj ne nur estis membroj el Kalaiso -kaj Bulonjo, sed multaj departementoj de la Esperantujo tie -reprezentiĝis. Kapitano Capé (Alĝerujo), Profesoro Offret (Liono), -Barono de Ménil (Reims), Komandanto Mathon (Clermont-Ferrand), M. -Pourcines (Nancy), Leŭtenento Dupont (Valenciennes), M. Michaux -(Boulogne), M. Wicart (Roubaix), M. Deligny (St. Omer), kaj M. -Lefebvre (Elboeuf) estis kelkaj el la Francaj partoprenantoj; S<sup>ro</sup> -Kuhnl (Bohemujo) kaj S<sup>ro</sup> Seynaeve (Belgujo) ankaŭ tie estis. La -Urbestro afable sendis du deputatojn por ĉeesti tiun internacian -kunvenon.</p> - -<p>Post la tagmanĝo, ni promenadis en la antikvan urbon, tiel interesan -por ni Angloj, ĝis la kvina, je kiu horo komencis la koncerto ĉe la -Ĉambrego St. Michel.</p> - -<p>Doktoro Guyot, Prezidanto de la Kalaisa Grupo, denove diris afablajn -pensojn, kaj Kapitano Capé elektiĝis Prezidanto.</p> - -<p>Post la aŭdo de diversaj telegramoj el Esperantujo, ni aŭskultis -tre interesajn paroladojn de multaj kunvenintoj.</p> - -<p>La koncerto estis tute sukcesplena, kaj ni ĉiuj ŝuldas korajn -dankojn al M. Michaux, ĝia sindonema aranĝinto.</p> - -<p>Ĉirkaŭ la 7.30 ni malkuniĝis por vespermanĝi.</p> - -<p>Poste, kelkaj promenadis laŭlonge la marbordo, aliaj eniris la -Kasenajn Ĝardenojn, kaj ĉiuj estis tute kontentaj ĝis la -forirtempo, kiam la Bulonjaj amikoj revenis en siajn hejmojn, kaj mi -estis devigata reveni en Doveron por la vaporŝipo de la unua horo -matene.</p> - -<p>Ne plu blovis la vento, kaj la vetero promesis esti perfekta por la -aŭto-boatoj, kiuj ne ankoraŭ povas toleri maltrankvilajn marojn.</p> - -<p>La oka de Aŭgusto komencas! La elementoj aplaŭdas la Esperantistan -feston!</p> - -<p>Ĉio, kion oni povis imagi, estas estinta farita por sukcesigi la -kunvenon.</p> - -<p>La vizitantoj havis specialajn ŝipbiletojn, je pli malalta pago, kaj -la biletvendisto permesis tiun rabaton nur al personoj portantaj la -verdan steleton. Bonega ideo!</p> - -<p>Ĵus antaŭ la alveno de la Esperantistoj la kunkurso de la aŭtomobilaj -boatoj finiĝis: Francujo estis gajninta la venkon. Niaj najbaroj do -montris <span class="pagenum">174</span> sian antaŭemecon je tiu ĉi afero tiel, kiel je Esperanto.</p> - -<p>Sed kia vidaĵo! Etaj boatoj kuregantaj sur la trankvila maro, -kelkafoje preskaŭ kaŝataj de la ŝaŭmkurteno, kiu estis -suprenĵetita pro la rapidegeco tra la akvo. Eĉ la torpedo-detruantaj -ŝipoj, kiuj akompanis ilin, malfacile ĝiskuris ilin.</p> - -<p>Tiu ĉi kunkurso kredeble prokrastigis la alvenon de niaj vizitantoj. -Certe ili mankis unu horon en Anglujo, sed gajnis pli longan restadon -je la sunradioj.</p> - -<p>Tamen, kiam la <i>Nord</i> alvenis, ni vidis ke la trankvileco de la -maro, kaj la scivolemeco de tiuj kiuj neniam antaŭe estis vizitintaj -nian insulon, allogis multe pli grandan aron ol ni atendis. Preskaŭ -cent da ili, antaŭ ol elŝipiri, kunkantis "Dio Savu La Reĝon." Sed -la troa fajfado de la vaporo perdigis la efekton, kaj, pro tio, ni -ĉiuj kantis ĝin denove antaŭ la Lord Warden Hotelo. Mi certigas al -vi, karaj Legantoj, ke neniaj el la preterpasantoj nun estas -senavizaj pri la Esperanta movado!</p> - -<p>La programo anoncis, ke ni havus specialan ŝipeton, por viziti la -Havenajn konstruaĵojn; sed bedaŭrinde, pro la kunkurso, tiu -proponita plezuro ne povis aldoniĝi, kaj mi do devis doni mallongan -vortan klarigon pri la grandegeco de la entrepreno, kiu iom poste -ebligos Doveron fariĝi unu el niaj plej indaj havenoj. La nunaj -vizitoj de la transatlantikaj ŝipegoj jam asekuris ĝian estontan -potencon.</p> - -<p>En kafeo ni kunkantis la Marseillaise, kore kaj ĥore.</p> - -<p>Ni tiam suprenrampis la monteton ĝis la antikva kastelo. Granda -proporcio de la vizitantoj neniam antaŭe eniris Anglujon, kaj tre -ŝatis la naturan belecon de nia marbordo.</p> - -<p>La vespermanĝo manĝiĝis ĉe Restoracio Mangilli, sed, kompreneble, -la neatendita nombro de la partoprenantoj multe malhelpis la -aranĝojn. Speciala tramo portis nin al la Urbestrejo, kiu elmontris -grandegan devizon—<span class="sc">Bonvenon! Esperantistoj.</span></p> - -<p>Lia Moŝto la Urbestro, Sir William Crundall (kiu estas ano de la -Grupo), afablege permesis, ke ni kunvenus ĉe la Council Chamber.</p> - -<p>Je la eniro en tiun ĉi belegan historikan ĉambregon, ornamitan de -belaj pentraĵoj kaj vitroj, mi ne povis malpermesi al mi pensi pri -la estinteco. Ĉar, antaŭ nur kelkaj semajnoj, mi estis enirinta la -saman Council Chamber por fari la paroladon kiu fondigis la Doveran -Grupon. Kaj nun, en la sama konstruaĵo, mi vidis Esperantistojn -kunvenintaj de kvar diversaj nacioj ĉiuj aŭskultantaj, kaj -partoprenantoj je, Esperantista koncerto. <i>Tempora mutantur!</i></p> - -<p>Nia afero ŝuldas multe, multege, al Sinjoroj Finez kaj Geddes, kies -energio efektivigis la <span class="pagenum">175</span> feliĉan okazon. Sed ankaŭ ni devas sendi -niajn sincerajn gratulojn al ĉiuj helpantoj.</p> - -<p>Sir William Crundall mem ne povis ĉeesti, pro la festo por honori la -aŭtomobilistojn. Sed S<sup>ro</sup> A. T. Walmisley, M. Inst. C. E. (unu el -la Urbestraro), kiu estas Prezidanto de la Grupo, anoncis afablan kaj -kuraĝigantan sendaĵon de la Urbestro, kiu sendis sian koregan -bonvenon.</p> - -<p>La unua kantaĵo ĉe la koncerto kompreneble estis "Dio Savu La -Reĝon" (nun parkere lernita). Tiam S<sup>ro</sup> Geddes kantis la unuan -strofon, kaj S<sup>ro</sup> Dervaux la lastan, de la Marseja Himno, ĉiuj -kunkantantaj je la ĥoro. La tegmento tremetis je la fervoro de la -kunkantantoj!</p> - -<p>La karaj Bergier kaj Michaux infaninetoj, kiujn ni tiel bone memoris -ĉe Bulonjo, estis kunvenintaj por reciti siajn ĉarmajn Lafontainajn -fablojn, starante sur la tablo.</p> - -<p>La unua parto de la koncerto ja estis ĝuata; kaj, kiam ni aviziĝis -ke la Urbestro estis provizinta nutraĵon, ni eniris en apudan -ĉambron kaj manĝis je lia sano glaciaĵe, kaj trinkis je ĝi -ĉampane.</p> - -<p>La Prezidanto ankaŭ devis ĉeesti la aŭtomobilistan feston, kaj mi -elektiĝis je la prezidantan seĝegon.</p> - -<p>La dua parto de la koncerto komencis per la nova melodia himno do -S<sup>roj</sup> Hadfield & Ben Elmy. Ĝi enpresiĝos sur la venonta Gazeto -ĉar multaj plendas pri la rareco de Esperanta muziko.</p> - -<p>M<sup>e</sup> Michaux, la koncertestro, recitis tre larmoplenan kaj amuzigan -skizeton, kaj D<sup>ro</sup> Guyot faris dankeman paroladon. Li diris: "Niaj -amikoj estas tre feliĉaj respondi al la afabla invito de la Dovera -Grupo. Jam en Kalezo ni ricevis multajn fremdajn amikojn, precipe -tiujn de la transmaro. Hieraŭ kaj hodiaŭ la Esperantistoj preparis -novan koran interkonsenton. Mi devas diri ke ili sukcesis. Ni dankas -ne nur ĉiujn Samideanojn, sed precipe la Doveran Grupon."</p> - -<p>S<sup>roj</sup> Kuhnl kaj Seynaeve diris malmultajn vortojn por kuraĝigi la -eklernantojn, kaj por pruvi ke lingvaj malfacilaĵoj nun ne devas -ekzisti inter diversnacianoj, dank’ al nia mirinda lingvo.</p> - -<p>Denove "Dio Savu La Reĝon"; denove "La Marseja Himno"!</p> - -<p>Speciala tramo portis sesdek membrojn ĝis la enŝipejo, kaj la aliaj -promenis tien.</p> - -<p>Iom post la dekunua niaj alilandaj amikoj denove estis apartigitaj de -ni per marstreketo. Sed dolĉaj estas sonoj sur la akvo, kaj la -voĉoj de la ŝipaj kaj digaj ĥoristoj unuiĝis je duobligita -energio. Pri Doktoro Zamenhof ni kantis: "For he’s a jolly good -fellow." S<sup>ro</sup> Reeve rekantis <span class="pagenum">176</span> "Kara Lu," kaj, kompreneble, -la du naciaj antemoj plenigis la havenon de inspirema muziko. Nur -post noktomezo la dolĉaj malproksimantaj sonetoj perdiĝis inter -la bruetoj de la faletantaj ondoj, kaj, konstatante ke la unua Brita -Esperantista Internacia kunveno nun apartenas al la memorinda -estinteco, ni antaŭvidas je multe da tiaj feliĉaj estontaj kunvenoj.</p> -</div> - - -<div class="right"> -<p>At last the day for the first English gathering of British and -Foreign Esperantists had almost arrived. I found myself in a train, -together with two devoted fellow-workers, going to Dover. The other -Londoners only arrived in Dover two days later.</p> - -<p>We were not the only persons attracted there. Various reasons -accounted for the overcrowding of our train. The lovely summer -weather and the month of August are always sufficient to attract many -people to this historic town, but on this occasion they were also -going there to see the automobile boats, which were about to race -from Calais to Dover.</p> - -<p>Messrs. Finez and Geddes, the principal workers of the Dover group, -kindly took us here and there. They informed us that the Red Star -Liner would visit Dover Harbour for the first time that evening. And, -in fact, a little later we caught sight of that great ocean liner -approaching.</p> - -<p>Dover is the last stopping place before New York; and I must admit I -envied not a little the happy folks about to sail on such a tranquil -sea.</p> - -<p>The Captain kindly had us conducted over the vessel, and invited us -to supper in the dining saloon of this Red Star palace. But it is the -Green Star which must now be considered.</p> - -<p>During the night a breeze sprang up, and the morning sea was flecked -with little white horses, as by us the breakers are called. -Nevertheless, the steamer did not roll much, and we arrived -punctually in Calais Harbour and, thanks to Esperanto, once more -walked on to French soil. Our friends there had awaited our arrival, -and the "starred-ones" gave us a hearty welcome on the quay.</p> - -<p>We intended to go at once to meet the Boulogne members; but the -expected arrival of M. Camille Pelletan, Minister of Marine, changed -our plan and detained us a few minutes in the station admiring the -mass of gold lace worn by the various officers assembled. (Next day -Mme. Pelletan became a member of the Calais group).</p> - -<p>On leaving, we found that the streets were decorated with thousands -upon thousands of flags, which, unfortunately, were not there merely -to celebrate the Esperantist Congress! The sailors also were having -their feast day and their carnival.</p> - -<p>We soon met the Boulogne visitors, and assembled together at the -Group’s headquarters for official presentation. This accomplished, we -entered the dining room of the <i>Hôtel Sauvage</i>. Never had I lunched -with so many friends-in-Esperanto. We were seventy round the table. -Everything was capitally arranged, and we all were more thansatisfied -with the result. During the repast the gay carnival passedalong the -street, adding another point of interest to the memorable day.</p> - -<p>Among the assembled Esperantists were not only members from Calais -and Boulogne, but many departments of Esperantoland were represented -there. Captain Capé (Algeria), Professor Offret (Lyon), Baron de -Ménil (Reims), Commandant Mathon (Clermont-Ferrand), M. Pourcines -(Nancy), Lieut. Dupont (Valenciennes), M. Michaux (Boulogne), M. -Wicart (Roubaix), M. Deligny (St. Omer), and M. Lefebvre (Elboeuf) -were some of the French participants; M. Kuhnl (Bohemia) and M. -Seynaeve (Belgium), were also there. The Mayor kindly sent two -delegates to be present at this international gathering.</p> - -<p>After lunch, we walked about the ancient town, so interesting to us -Englishmen, till five o’clock at which hour the concert began in St. -Michel Hall.</p> - -<p>Dr. Guyot, President of the Calais Group, again gave utterance to -some very kind thoughts, and Captain Capé was elected chairman.</p> - -<p>After hearing several telegrams from Esperantoland, we listened to -most interesting discourses from many of those assembled.</p> - -<p>The concert was thoroughly successful, and we all owe hearty thanks -to M. Michaux, its devoted organiser.</p> - -<p>At about 7.30 we separated for dinner.</p> - -<p>Afterwards, some strolled along the shore, others entered the Casino -Gardens, and all were quite content till the parting hour, when the -Boulogne members returned to their homes, while I had to return to -Dover by the one o’clock boat.</p> - -<p>No longer did the wind blow, and the weather promised to be perfect -for the automobile boats, which cannot yet endure rough seas.</p> - -<p>August 8th begins! The elements applaud the Esperantist fête.</p> - -<p>Everything imaginable has been done to make the gathering successful.</p> - -<p>The visitors had special tickets at a lower rate, and the -booking-clerk allowed that rebate only to persons wearing the green -star. A capital idea!</p> - -<p>Just before the arrival of the Esperantists the auto-boat race ended. -France had gained the victory. Our neighbours thus showed their -go-ahead qualities in this matter, as well as in Esperanto.</p> - -<p>But what a sight! Tiny boats tearing over the smooth sea, at times -almost hidden by the foam-curtain, which was thrown up by the -tremendous pace through the water. Even the torpedo destroyers which -accompanied them kept up with difficulty.</p> - -<p>This race probably delayed our visitors’ arrival. Certainly they -missed an hour in England, but gained a longer roasting in the sun’s -rays.</p> - -<p>Nevertheless, when the <i>Nord</i> arrived we observed that the sea’s -smoothness, and the curiosity of those who had never before visited -our island, had attracted a much greater number than we had expected. -Nearly a hundred of them, before disembarking, joined in singing "Dio -Savu La Reĝon." But the excessive hissing of the steam caused the -effect to be lost, and we therefore all sang it again before the Lord -Warden Hotel! I assure you, dear Readers, that none of the passers-by -are now ignorant of the Esperanto movement!</p> - -<p>The programme stated that we were to have a special boat to visit -the Harbour works; but unfortunately, on account of the race, that -proposed pleasure could not be included, and I had therefore to give -a short verbal explanation of the magnitude of the undertaking, which -will in a short time enable Dover to become one of our finest -harbours. The present visits of the transatlantic liners have already -assured its future importance.</p> - -<p>In a café we sang the Marseillaise, heartily and in chorus.</p> - -<p>We then scrambled up the hill to the ancient castle. A large -proportion of the visitors had never before been in England, and much -appreciated the natural beauty of our coast.</p> - -<p>Dinner was taken at Mangilli’s, but, of course, the unexpected number -of persons greatly hindered the arrangements. A special tram took us -to the Town Hall, which displayed an enormous motto—<span class="sc">Bonvenon! -Esperantistoj.</span></p> - -<p>His Worship the Mayor, Sir William Crundall (who is a Member of the -Group), had most kindly allowed us to assemble in the Council -Chamber.</p> - -<p>On entering this magnificent historical hall, ornamented with fine -paintings and glass, I could not help thinking of the past. For, only -a few weeks ago, I had entered the same Council Chamber to give the -lecture which founded the Dover Group. And now, in the same building, -I saw Esperantists assembled from four different countries listening -to, and taking part in, an Esperantist concert. <i lang="la">Tempora -mutantur!</i></p> - -<p>Our cause owes much, very much, to Messrs. Finez and Geddes, whose -energy has brought about the happy event. But we also must send our -sincere congratulations to all helpers.</p> - -<p>Sir William Crundall himself could not be present, on account of the -dinner in honour of the automobilists. But Mr. A. T. Walmisley, -M.Inst.C.E. (one of the Council), who is President of the Group, -announced a kind and encouraging message from the Mayor, who sent his -most hearty welcome.</p> - -<p>The first item of the concert was, of course,. "Dio Savu La Reĝon" -(now learnt by heart). Then Mr. Geddes sang the first verse, and M. -Dervaux the last, of the Marseillaise, all joining in the chorus. -The roof shook with the fervour of the choristers!</p> - -<p>The dear little Bergier and Michaux children, whom we remembered so -well in Boulogne, had come to recite their charming Lafontaine -fables, standing on the table.</p> - -<p>The first part of the concert was thoroughly enjoyed; and, when we -were informed that the Mayor had provided refreshments, we entered an -adjacent room and ate his health in ices, and drank it in champagne.</p> - -<p>The President had also to be present at the automobilist feast, and I -was elected to the presidential chair.</p> - -<p>The second part began with the new melodious hymn by Messrs. Hadfield -and Ben Elmy. It will be printed in the next Gazette because many -complain of the scarcity of Esperantist music.</p> - -<p>M<sup>e</sup> Michaux, the director of the concert, recited a tearful and -amusing sketch, and Dr. Guyot made an appreciative speech. He said: -"Our friends are very happy to respond to the kind invitation of the -Dover Group. In Calais we have already received many foreign friends, -especially those from across the sea. Yesterday and to-day -Esperantists have planned a new and hearty mutual understanding. I -must say they have succeeded. We thank not only all fellow-thinkers, -but especially the Dover Group."</p> - -<p>Messrs. Kuhnl and Seynaeve said a few words to encourage beginners, -and to demonstrate that linguistic difficulties need not now exist -between divers nationalities, thanks to our wonderful language.</p> - -<p>Again "Dio Savu La Reĝon"; again "La Marseja Himno!"</p> - -<p>A special tram conveyed sixty members to the pier, and the others -walked there.</p> - -<p>Shortly after eleven o’clock our foreign friends were once more -separated from us by a narrow strip of sea. But sounds are sweet upon -the water, and the voices of the choristers on ship and shore united -with redoubled energy. Of Dr. Zamenhof we sang: "For he’s a jolly -good fellow!"</p> - -<p>Mr. Reeve repeated "Kara Lu," and, of course, the two national anthems -filled the harbour with inspiring strains. Only after midnight were -the sweet receding sounds lost in the murmur of the rippling waves, -and, realising that the first British Esperantists’ International -gathering now belongs to the memorable past, we look forward to many -such happy meetings in the future.</p> -</div> -</div> - -<div id="est1-11-18" class="poetry" lang="eo"> -<h3 class="poem-header">KION DIRAS BIRDIDETO?</h3> - -<p>(Imitaĵo de Tennyson), de A. Motteau.</p> - - -<div class="verse"> -<div class="stanza"> - <span class="i0">Kion diras birdideto</span> - <span class="i0">En la nesto, ĉe l’ tagiĝo?</span> - <span class="i0">—Kiel flugas patrineto,</span> - <span class="i0">Flugos mi tuj en vekiĝo.</span></div> -<div class="stanza"> - <span class="i0">—Eta birdid’, neste restu,</span> - <span class="i0">Ke pli fortflugila estu:</span> - <span class="i0">Tiam, kun mi, en vekiĝo,</span> - <span class="i0">Flugos vi ĉe la tagiĝo.</span></div> -<div class="stanza"> - <span class="i0">Ĉar obeos birdideto,</span> - <span class="i0">Baldaŭ, kiel patrineto,</span> - <span class="i0">Fortflugila ĝi vekiĝos</span> - <span class="i0">Kaj de l’ nesto elflugiĝos.</span></div> -<div class="stanza"> - <span class="i0">Kion diras l’ infaneto</span> - <span class="i0">En la lulil’, ĉe l’ tagiĝo?</span> - <span class="i0">Diras ĝi, kun la birdeto,</span> - <span class="i0">—Kuros mi tuj en vekiĝo.</span></div> -<div class="stanza"> - <span class="i0">—Infaneto, pace restu,</span> - <span class="i0">Por ke pli fortkrura estu:</span> - <span class="i0">Kune, tiam, en vekiĝo,</span> - <span class="i0">Kuros ni ĉe la tagiĝo.</span></div> -<div class="stanza"> - <span class="i0">Ĉar obeos l’ infaneto,</span> - <span class="i0">Baldaŭ, kun la patrineto,</span> - <span class="i0">Ĝi, pli forta, krure iros</span> - <span class="i0">Kien ajn ĝi ja deziros.</span></div> -</div> -</div> - - -<div id="est1-11-19" class="poetry" lang="eo"> -<h3 class="poem-header">LA ROZO KAJ LA LEKANTETO.</h3> - -<p>Originale verkita de Clarence Bicknell.</p> - - -<div class="verse"> -<div class="stanza"> - <span class="i0">Belega rozo kreskis en florejo;</span> - <span class="i2">Ne malproksime ankaŭ lekanteto;</span> - <span class="i0">La roz’ rigardis ĝin sur la herbejo,</span> - <span class="i2">Kaj diris: "Kion faras vi, floreto?"</span></div> -<div class="stanza"> - <span class="i0">"Malgranda estas vi, kaj senodora;</span> - <span class="i2">Neniu vin admiras aŭ bezonas;</span> - <span class="i0">Vi senkultura vivas, senkolora;</span> - <span class="i2">Ĉu vi al mondo ian benon donas?</span></div> -<div class="stanza"> - <span class="i0">"Li papili’ flugante en ĉielon</span> - <span class="i2">Sur via floro ne tre dolĉe tremas;</span> - <span class="i0">L’ abel’ de vi ne serĉas la mielon;</span> - <span class="i2">Nur la piedoj homaj sur vi premas."</span></div> -<div class="stanza"> - <span class="i0">"Malsupre tie vi ne povas aŭdi</span> - <span class="i2">La melodimuzikon de l’ aero,</span> - <span class="i0">Nek la belaĵojn de la mondo laŭdi;</span> - <span class="i2">Kion vi faras do, ĉe l’ nigra tero?"</span></div> -<div class="stanza"> - <span class="i0">Respondis al la roz’ la lekanteto,</span> - <span class="i2">"Ne pensas mi pri gloro kaj beleco,</span> - <span class="i0">Sed sur la pint’ de ĉia ajn tronketo</span> - <span class="i2">Cent semojn faras mi por l’ estonteco."</span></div> -<div class="stanza"> - <span class="i0">"Sen ia dorn’ pikanta ĉe l’ folioj,</span> - <span class="i2">Mi staras al ĉielo rigardante,</span> - <span class="i0">Kaj brilas per la miaj lumradioj</span> - <span class="i2">La tero, kiu nutris min, amante."</span></div> -<div class="stanza"> - <span class="i0">"Mi vidas eĉ dezertojn ĉe l’ kamparo,</span> - <span class="i2">Kaj ili ne beliĝos sen laboroj;</span> - <span class="i0">Mi do ekfloras dum la tuta jaro,</span> - <span class="i2">Por kovri ilin per malgrandaj floroj."</span></div> -<div class="stanza"> - <span class="i0">La rozon iu vidas kaj deŝiras;</span> - <span class="i2">La lekantet’ malĝoja, sola restas;</span> - <span class="i0">"Ha," diras ĝi, "Pri glor’ mi ne sopiras</span> - <span class="i2">Sed vivo kun laboro benoj estas."</span></div> -</div> -</div> - -</body> -</html> |