diff options
Diffstat (limited to '38240-h/vol1/e09.htm')
| -rw-r--r-- | 38240-h/vol1/e09.htm | 2080 |
1 files changed, 0 insertions, 2080 deletions
diff --git a/38240-h/vol1/e09.htm b/38240-h/vol1/e09.htm deleted file mode 100644 index 263382d..0000000 --- a/38240-h/vol1/e09.htm +++ /dev/null @@ -1,2080 +0,0 @@ -<!DOCTYPE html PUBLIC "-//W3C//DTD XHTML 1.0 Strict//EN" - "http://www.w3.org/TR/xhtml1/DTD/xhtml1-strict.dtd"> -<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml" xml:lang="en" lang="en"> -<head> -<meta http-equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8" /> -<title>The Esperantist, Vol. 1, No. 9 | Project Gutenberg</title> -<style type="text/css"> - -body {padding-right: 10%; padding-left: 10%;} -div.titlepage {text-align: center; line-height: 2.0; margin-top: 4em;} -h3 {text-align: center; font-size: 1.2em; margin-bottom: 2em;} -.pagenum {position: absolute; left: 92%; font-size: smaller; text-align: right; font-style: normal; color: silver; background-color: inherit;} -body > div {clear:both; padding-top: 4em;} -ul li {list-style-type: none;} -.center {text-align: center;} -div.sec-list ul li, div.notice ul li {padding-left: 2em; text-indent:-2em;} -.left {width:46%; float:left; clear:none;} -.right {width:46%; float:right; clear:none;} -em.u {font-style:normal; text-decoration: underline;} -.poem-header, .fn-header {text-align: left; margin-left: 2em; font-size: 110%;} -hr.short {width: 20%;} -.far_sig {text-align: right; margin: 0.5em 2em 0.5em auto;} -.near_sig {text-align: left; margin: 0.5em auto 0.5em 4em;} -.sc {font-variant: small-caps; font-style: normal;} -.border {border:solid; padding: 0.8em;} -td.numb {text-align: right; vertical-align: top; padding: 0.3em 1em;} -p.speaker {float: left; font-variant: small-caps; margin: 0 0 0 -6.5em;} -p.speaker i {font-variant: normal;} -div.dialogo {padding-left:6.5em; margin-top: 0.5em;} - .verse {margin: 1em 0em 0em 5%; text-align: left; } - .stanza {margin-top: 1em; margin-bottom: 0em;} - span.i0 {display: block; margin-left: 0em;} - span.i2 {display: block; margin-left: 1em;} - span.i4 {display: block; margin-left: 2em;} - span.m3 {display: block; margin-left: 6em;} - span.m4 {display: block; margin-left: 9em;} - -p.footnote {font-size: 90%; - text-indent: 0%; - margin-left: 10%; - margin-right: 10%; - margin-top: 1em; - margin-bottom: 1em; } - -sup { vertical-align: top; font-size: 0.6em; } - -a:link {color:blue; text-decoration:none} -a:visited {color:blue; text-decoration:none} -a:hover {color:red} - -</style> -</head> - -<body> -<p class="center"><a href="../38240-h.htm#est1-index">Back to Vol. I index.</a></p> -<div id="est1-9-1" class="border titlepage"> -<p style="font-size:80%;">SINGLE COPIES PRICE FOURPENCE NET.</p> - -<p style="float:left;width:15%;"><i>No. 9.</i></p> - -<p style="float:right;width:15%;"><i>Julio, 1904.</i></p> - -<h1>THE<br /> - ESPERANTIST</h1> - -<p>La Esperanta Gazeto por la<br /> -Propagando de la Internacia Lingvo.</p> - -<p style="font-size:80%;">Edited by H. BOLINGBROKE MUDIE.</p> - -<p>ANNUAL SUBSCRIPTION: 3/- (4 francs; 1½ roubles; 75 cents).</p> - -<p style="font-size:80%;">Published by THE LONDON ESPERANTO CLUB, 41, Outer Temple, London, -W.C.</p> -</div> - - -<div id="est1-9-2" class="left border"> - -<h4 style="text-align:center">CONTENTS.</h4> - -<table> -<tr><th></th><th>Page</th></tr> - -<tr><td><a href="#est1-9-8" class="sc">Editor’s Notes</a></td><td class="numb">129-130</td></tr> - -<tr><td><a href="#est1-9-9" class="sc">The Tempest</a>, End of Act 1 (translated by A. Motteau) -</td><td class="numb">131</td></tr> - -<tr><td><a href="#est1-9-10" class="sc">From the ‘Meditations of Marcus Aurelius’</a> (translated by K. -Eucharis)</td><td class="numb">131</td></tr> - -<tr><td><a href="#est1-9-11" class="sc">Items of Interest</a></td><td class="numb">132</td></tr> - -<tr><td><a href="#est1-9-12" class="sc">Adventures of Count Fathom</a> (translated by D. H. Lambert, -B.A.)</td><td class="numb">133</td></tr> - -<tr><td><a href="#est1-9-13" class="sc">Esperanto in Japan</a></td><td class="numb">134</td></tr> - -<tr><td><a href="#est1-9-14" class="sc">My Dearie</a> (William Officer)</td><td class="numb">135</td></tr> - -<tr><td><a href="#est1-9-15" class="sc">The Sun at its Zenith</a> (Thomas Hunter, M.A.)</td><td class="numb">135</td></tr> - -<tr><td><a href="#est1-9-16" class="sc">Unexpected News</a> (H.B.M.)</td><td class="numb">136</td></tr> - -<tr><td><a href="#est1-9-17" class="sc">Boulogne</a> (H. Bolingbroke Mudie)</td><td class="numb">136–8</td></tr> - -<tr><td><a href="#est1-9-18" class="sc">The Language of Flowers</a> (Ben Elmy)</td><td class="numb">138</td></tr> - -<tr><td><a href="#est1-9-20" class="sc">The Certificate of Merit</a> (G. D. Buchanan)</td><td class="numb">140–1</td></tr> - -<tr><td><a href="#est1-9-22" class="sc">Another Original Welsh Sketch</a> (E.W.)</td><td class="numb">142</td></tr> - -<tr><td><a href="#est1-9-23" class="sc">A Night in "Calabre"</a> (translated by Paul Boulet)</td><td class="numb">143</td></tr> - -<tr><td><a href="#est1-9-24" class="sc">Correspondence Page</a></td><td class="numb">144</td></tr> -</table></div> - - -<div id="est1-9-3" class="sec-list right border"> - -<p>For Local Information apply to the Hon. Sec. of the following -Official Societies:—</p> -<ul> -<li>BATTERSEA—Sro. A. T. Lee,<br />2, Cupar Road, Battersea.</li> - -<li>BRIGHTON—Miss OXENFORD,<br />16, Upper Westbourne Villas, Hove.</li> - -<li>BRIXTON—Sro. E. W. EAGLE,<br />22, Kellett Road, Brixton.</li> - -<li>CORBRIDGE-ON-TYNE—Sro. Lotinga,<br />Trinity Terrace.</li> - -<li>DOVER—Sro. H. R. GEDDES,<br />Northumberland House, Dover.</li> - -<li>EDINBURGH—Miss Tweedie, M.A.,<br />2, Spence Street.</li> - -<li>FOREST GATE—Sro. E. J. R. Beal,<br />74, Claremont Road, E.</li> - -<li>GLASGOW—Hon. J. H. Wallace,<br />3, Hampden Terrace, Mount Florida.</li> - -<li>HUDDERSFIELD—Sro. G. H. Taylor,<br />13, Birkly Hall Road.</li> - -<li>ILFORD—Sro. W. A. Jeffery,<br />42, Park Road, Ilford, E.</li> - -<li>KEIGHLEY—Sro. J. Ellis,<br />Compton Buildings, Bow Street, Keighley.</li> - -<li>LEEDS—Sro. J. E. Wyes,<br />2, Marlboro’ Grove, Leeds.</li> - -<li>LIVERPOOL—Sro. R. E. Issott,<br />5, Gresham Street, Edge Lane.</li> - -<li>NEWCASTLE—Sro. H. W. Clephan,<br />3, Cotfield Terrace, Gateshead.</li> - -<li>NOTTINGHAM—Sro. F. G. Rowe,<br />51, Portland Road.</li> - -<li>PORTSMOUTH—Dr. Greenwood,<br />182, Queen’s Road.</li> - -<li>PLYMOUTH—Sro. Thill,<br />6, Barton Crescent, Mannamead.</li> - -<li>ST. ANDREWS—Sro. J. T. Haston,<br />133, South Street, St. Andrews.</li> - -<li>TYNEMOUTH—Sro. Alan F. Davidson,<br />26, Park Crescent, N. Shields.</li> -</ul> - -<p>N.B.—It is earnestly hoped that gentlemen who are willing to form -local groups will communicate with the Hon. Sec., Esperanto Club, who -will do all in his power to assist them in the work.</p> -</div> - - -<div id="est1-9-4" class="reklamo" style="text-align:center;"> -<div class="left"> -<h4>The Remington</h4> - -<p>THE <em class="u">UNIVERSAL</em> TYPEWRITER.</p> - -<p>Just think of it!</p> - -<p>THE INTERNATIONAL MACHINE.</p> - -<p><i>Unbound by ties of nationality:<br /> - -The common bond of union of all civilised peoples.</i></p> - -<p>The Remington can be supplied fitted for Esperanto.</p> - -<hr class="short" /> - -<p>THE REMINGTON TYPEWRITER COMPANY,<br /> -100, Gracechurch St., London, E.C.</p> -</div> - -<div class="right" lang="eo"> - -<h4>La Remington</h4> - -<p>LA <em class="u">UNIVERSALA</em> SKRIBMAŜINO.</p> - -<p>Pripensu je tio!</p> - -<p>LA INTERNACIA MAŜINO.</p> - -<p><i>Tute liberiĝita de naciaj ligiloj:<br /> - -La Komuna unuigilo por ĉiuj civilizitaj popoloj.</i></p> - -<p>La Remington estos liverita kun Esperantaj presliteroj.</p> - -<hr class="short" /> - -<p>LA REMINGTON TYPEWRITER KOMPANIO,<br /> -100, Gracechurch St., Londono, E.C.</p> -</div> -</div> - - -<div id="est1-9-5" class="notice"> -<div style="float:left;padding: 1em;"> -<p style="text-decoration: underline;float:left;">JUST PUBLISHED.</p> - -<p>First Edition of 100,000.</p> -</div> -<p style="text-decoration: underline;font-size:150%;word-spacing:1ex;">Text Book of Esperanto.</p> - -<p>...THE INTERNATIONAL LANGUAGE...</p> - -<p style="clear:both;">Price 1½ d., post free. For Propaganda purposes, 10d. per dozen, -carriage extra.</p> - -<p style="font-size:90%;"><span class="sc">Publishers:</span> DIXON & HUNTING, FARRINGDON PRESS, LTD., 180, -FLEET STREET, LONDON, E.C.</p> -</div> - - -<div id="est1-9-6" class="notice" lang="eo"> -<h3>Adresareto de Personoj kiuj deziras Korespondadi.</h3> -<ul> -<li><span class="sc">Dro. G. Busuttil</span>, Misida, Malta. Pri diversaj temoj. Deziras -partopreni "Rondiranton" de Samideanoj.</li> - -<li><span class="sc">M. Delache</span>, 82 rue Bréquerecque, Boulogne sur Mer, France. -Pri maraj konstruaĵoj kaj interŝanĝos dokumentojn kaj disegnojn -pri tiu temo.</li> - -<li><span class="sc">M. A. Gehet</span>, 10 rue de l’Ouest, Rouen, France. Deziras -klopodi pri teĥnika vortaro pri la metal—kaj maŝin—komerco.</li> - -<li><span class="sc">C. Stuart-Menteath</span>, Esq., 23, Upper Bedford Place, London, -W.C. Precipe kun alilandanoj prefere pri Ĝardenaj Urboj kaj scienco -de heredo por malhelpi homan degeneron. Interŝanĝos <span class="sc">The -Esperantist</span> kontraŭ alilandaj Esperantaj Gazetoj.</li> - -<li><span class="sc">A. T. Simper</span>, Esq., Attaree Khat T.E., Singribari Hat, P.O. -Mangaldai, Assam, N. India. Interŝanĝos fotografaĵojn kun -ĉiulandanoj.</li> - -<li><span class="sc">H. W. Southcombe</span>, Esq., The Park, Yeovil, England. Pri ĉiuj -aferoj kun alilanduloj. Deziras renkonti Esperantistojn ĉe -Ilfracombe (N. Devon) dum Julio.</li> - -<li>Miss <span class="sc">M. White</span>, 60, Dalziel Drive, Pollokshields, Glasgow, -Scotland. Esp. Vidaĵkartojn el ĉiuj landoj. Ĉiam respondos.</li> -</ul> - -<p><b>La Kosto de la Enskribo estas 6d.</b> (70c. per poŝtsignoj).</p> -</div> - - -<div id="est1-9-7" class="banner border center"> -<p class="pagenum">129</p> - -<h2 style="font-size:210%;">THE ESPERANTIST.</h2> - -<p>The Esperanto Gazette for the spread of the International Language.</p> - -<div style="float:left;padding-left:5%;font-size:80%;"> -<p style="padding-top:10%;padding-bottom:10%;">ABONPAGOJ ESTAS RICEVEBLAJ ĈE<br /> -SUBSCRIPTIONS SHOULD BE SENT TO</p></div> -<div style="float:right;padding-right:5%;font-size:80%;text-align:left;"> -<ul> - <li>The Hon. Sec., ESPERANTO CLUB, 41, Outer Temple, London, W.C.</li> - <li>AUSTRIA.—Sro. T. Cejka, Bystrice Hostyn, Moravia.</li> - <li>BELGIUM.—M. M. Seynaeve, 3, Rue de l’Avenir, Courtrai.</li> - <li>FRANCE.—M. C. Gaubert, 9, rue Charras, Paris.</li> - <li>GERMANY.—Doktoro Mybs, 68, Markt Strasse Altona, Elbe.</li> - <li>MALTA.—A. Agius, Esq., 92, Strada S. Gaetano, Hamrun.</li> - <li>RUSSIA.—Societo Espero, Bol. Podjaceskaja 24 log 12, St. Petersburg.</li> - <li>SWEDEN.—Sro. P. Ahlberg, 50, Döbelnsgatan, Stockholm.</li> -</ul> -</div> - -<p style="clear:both;" lang="eo"><i>Nepresitajn manuskriptojn la Redakcio resendos se oni aldonis -poŝtsignon.</i></p> - -<p lang="eo"><i>Alsendatajn artikolojn la Redakcio laŭ bezono korektos.</i></p> - -<p lang="eo"><i>Oni povas sendi la abonpagon per poŝtsignoj, kiuj estas akceptataj -laŭvaloro.</i></p> - -<p lang="eo"><i>Oni sendu ĉiujn artikolojn, demandojn kaj avizojn al La Redaktoro, -67, Kensington Gardens Square, London, W.</i></p> - -<p style="float:left;padding-left:2em;">No. 9.</p> - -<p style="float:right;font-size:80%;text-align:left;">Subscription, 3s. Per Annum.<br /> -Single Copies, 4d. net.</p> - -<p>JULIO, 1904.</p> -</div> - - -<div id="est1-9-8" class="article"> -<div class="left" lang="eo"> -<p>La Angla Unufoliego, enhavanta tutan Gramatikon kaj sufiĉe grandan -vortaron, estas tre valora propagandilo. Nur per Esperanto estas eble -skribi leteron al iu, kiu ne komprenas la lingvon, kaj per tiu -unufoliego (kies kosto estas nur dek centimoj) la letero estas tute -komprenebla. Por ke tio ĉi estu kiel eble plej utila por la -Esperantistaro, estas necesege ke ĝi ekzistu en diversaj lingvoj. Se -niaj alilandaj Samideanoj presigos tradukojn en siajn proprajn -lingvojn, ni plezure aĉetos centojn da ekzempleroj; sed se ili -devigos nin presigi tradukojn en la Franca, Germana, k.t.p., lingvoj -ni esperas, ke ili siaparte aĉetos milojn da ili de ni. Sed, nature, -ĝi devas fariĝi parto de la alilanda propagando. Ni fidu, ke -baldaŭ tiuj unufoliegoj multe helpos nian aferon, precipe inter la -komercistoj en ĉiuj landoj.<a href="#fnI.9.1" name="fnrefI.9.1"><sup>[1]</sup></a></p> - -<p>Alia sistemo por gajni aliĝantojn estas la instruado de Esperanto -inter la sciama junularo. Ĉu niaj Esperantistaj gepatroj petos al la -instruistoj ke ili instruu iliajn gefilojn pri la internacia lingvo? -Kaj ĉu la Esperantistaj instruistoj instruos Esperanton en siaj -lernejoj? Ni ĝin esperas, kaj jam ricevis kelkajn interesegajn -leterojn de estroj kiuj jam faris tiun ĉi, kun bonegaj rezultatoj. -Ĉiam kaj ĉie la geknaboj treege ŝatas nian logikan lingvon. La -klopodo inter la junularo memorigas al mi, ke Sro. Privat, Direktoro -de <i>La Juna Esperantisto</i> (9, <i>Av. des Vollandes, Geneva</i>), sciigis -min, ke li nur havas du abonantojn en Anglujo. <i>La Juna Esperantisto</i> -celas disvastigi Esperanton inter la junuloj, kaj ni plezure akceptos -jarabonpagojn (2 frankoj) por tiu ĉi dumonata ĵurnalo.</p><p class="pagenum">130</p> - -<p>Sinjoro Cart ankaŭ plendas, ke la Brita Blindularo ne ankoraŭ -kolektiĝis sub la nia Standardo. La nova <i>Esperanta Ligilo</i> (monata) -en la Braillea skribo eble tuj plibonigos tiun malbonan aferon. Ĉiuj -blinduloj devas sin turni al <i>Profesoro Cart</i>, 12, <i>Rue Soufflot, -Paris.</i></p> - -<p>La verkintoj de <i>A New Hobby</i> afable donacis al the London Esperanto -Club por senpaga disdono, la restaĵon de la eldono. Tiuj -Esperantistoj kiuj sendos la poŝtelspezon povos havi senpagan aron -de tiu interesa broŝuro.</p> - -<p><i>"Ies perdo, alies gajno!"</i> estas ja prava proverbo. Kvankam ni -Angloj multe bedaŭras la foriron de du el niaj plej fervoraj -kunlaborantoj, ni konsolas nin je la penso ke Germanujo kaj -Queenslando nun havos novajn kaj lertajn adeptojn, kiuj povos estri -novajn grupojn tie. Ne do estas perdo, sed nur translokigo de -energio! Bondezirojn kaj Sukceson!</p> - -<p>La someraj libertempoj alvenas, kaj ĉiuj bonaj Esperantistoj -kompreneble deziras vojaĝi alilande, por paroli Esperante. Estos do -interese rimarki, ke mi ricevis tre afablajn leterojn de Kapitano -Capé, en Alĝerujo, kaj Sro. David, de la Grupo en St. Claude, Jura, -promesantaj tre koran akcepton de Anglaj Esperantistoj. Mi denove -diru, ke la Departemento Ĵura estas tre vizitinda loko, kaj mi -konsilu ĉiujn, kiuj povas, ĝui la belajn montojn, aeron kaj -lingvon. Mi bedaŭras, ke spaco mankis por la du afablajn leterojn. -Eble Alĝerujo estos pli komforta dum la vintro.</p> - -<p>Ĉar la unua tago de Aŭgusto estas Angla <i>banklibertago</i>, kaj tiom -da niaj Abonintoj estos en Havro, mi provos sendigi la dekan numeron -de <span class="sc">The Esperantist</span> je Julio 28. Tiu numero enhavos tre interesan -Danan rakonton de nia bonekonata kunverkantino, Fraŭlino Baŭer. -Ankaŭ originala artikolo el Hindujo, de Sro. Simper verkita, kaj -ankoraŭ alia harstariganta originala rakonto, de la sindonema O.W., -tie troviĝos.</p> - -<p>Vere <span class="sc">The Esperantist</span> baldaŭ fariĝos tute fama pro la -terurigaj rakontoj kiujn ĝi enhavas! Tiuj ĉi kun la kutimita poezio -espereble donos niajn Legantojn sufiĉe da interesaj temoj por la -libertempo.</p> - -<p>Amiko, kiu pensas pri mia laboro pli ol sia propra plezuro, proponis -ke mi sekvu la planon de alilanda Gazeto, kaj ne eldonu Aŭgustan -numeron. Sed, laŭ mia opinio, tio ĉi estus nedezirinda. Ĉiumonate -mi sendos kiel eble plej legindan gazeton al la Abonintoj, fidante ke -ĝi daŭrigos ilian intereson.</p> - -<p class="far_sig sc">La Redaktoro.</p> - -<h4 class="fn-header">FOOTNOTE:</h4> - -<p class="footnote"> -<a name="fnI.9.1"></a> <a href="#fnrefI.9.1">[1]</a> -<i>We have just received a Bulgarian Broadsheet, price 1d. May the others soon -follow.</i> -</p> - -</div> - -<div class="right"> - -<p>The English Broadsheet, containing a complete grammar and an -adequately large vocabulary, is a very valuable means for propaganda. -In Esperanto alone is it possible to write a letter to anyone who -does not understand the language, and with that broadsheet (the cost -of which is but a penny) the letter is entirely comprehensible. In -order that this may be as useful to Esperantists as possible, it is -essential that it exist in divers languages. If our foreign friends -will have translations printed in their own languages, we will gladly -purchase hundreds of copies; but if they compel us to print French, -German, etc., translations, we hope that they for their part will buy -thousands of them from us. Obviously, it should become part of the -foreign propaganda. Let us trust that soon those broadsheets will -greatly help our cause, especially among business men in all -countries.</p> - -<p>Another means of gaining new adherents is the instruction of -Esperanto to studious young people. Will our Esperantist parents ask -teachers to instruct their children in the international language? -And will Esperantist masters teach Esperanto in their schools? We -hope so, and have already received some most interesting letters from -principals who have already done so, with excellent results. In every -instance children greatly appreciate our logical tongue. The movement -among the young folk reminds me that M. Privat, Editor of <i>La Juna -Esperantisto</i> (9, <i>Avenue des Vollandes, Geneva</i>), tells me he has -only two subscribers in England. <i>La Juna Esperantisto</i> aims at -spreading Esperanto among the young, and we will accept with pleasure -annual subscriptions (1s. 9d.) for this bi-monthly journal.</p> - -<p>M. Cart also complains that the British Blind have not yet rallied -round our Standard. The new <i>Esperanta Ligilo</i> (monthly) in Braille -will possibly at once remedy this misfortune. All blind students -should apply to <i>Professor Cart</i>, 12, <i>Rue Soufflot, Paris.</i></p> - -<p>The authors of <i>A New Hobby</i> have kindly presented the London -Esperanto Club with the remainder of the edition for free -distribution. Those Esperantists who will send cost of postage can -have a number of that interesting brochure free.</p> - -<p>"Someone’s loss is another’s gain" is indeed a true proverb. Although -we English greatly regret the departure of two of our most earnest -fellow-workers, we console ourselves in the thought that Germany and -Queensland will now possess new and able adepts, who will be able to -preside over new groups there. It is therefore no loss, but merely a -translocation of energy! All good wishes and success!</p> - -<p>The summer holidays approach, and all good Esperantists naturally -want to journey abroad to speak Esperanto. It will, then, be -interesting to note that I have received very kind letters from -Captain Capé, in Algeria, and M. David, of the Group in St. Claude, -Jura, promising a very hearty welcome to English Esperantists. Let me -state once more that the Departement Jura is a place to be visited, -and let me advise all who can to enjoy the lovely mountains, air, and -language. I regret that space is lacking for the two kind letters. -Perhaps Algeria will be more comfortable in winter time.</p> - -<p>As August 1st is an English Bank-holiday, and so many of our -Subscribers will be in Havre, I will try to have the tenth number of -<span class="sc">The Esperantist</span> sent out on July 28th. That issue will -contain a most interesting Danish tale, by our well-known -collaborator, Miss Bauer. Also an original article from India, -written by Mr. Simper; and a further hair-on-end original story, by -the devoted O.W., will appear there.</p> - -<p><span class="sc">The Esperantist</span> will in truth soon become quite famous on -account of the terrifying tales therein contained! These, with the -usual poetry, will, it is hoped, give our readers enough interesting -matter for the holidays.</p> - -<p>A friend who thinks more of my work than his own pleasure, proposed -that I should follow the example of a foreign Gazette, and not issue -an August number. But, in my opinion, this would be undesirable. -Every month I will send Subscribers a gazette as readable as -possible, trusting that it will sustain their interest.</p> - -<p class="far_sig sc">Literal Translation.</p> -</div> -</div> - -<div id="est1-9-9" class="serial" lang="eo"> -<p class="pagenum">131</p> -<p style="float:left;font-size:90%;">[<i>Copyright reserved.</i>]</p> - -<p style="float:right;font-size:90%;">[<i>Tradukis Esp. 6266.</i>]</p> - -<h3>LA VENTEGO (Daŭrigo).</h3> - -<div style="text-align:center;"> -<p><i>(Vidu la ok antaŭajn Nrojn.)</i></p> - -<h4>AKTO I. (fino).</h4> - -<p><span class="sc">Sceno</span> 2 (<i>fino</i>).</p> -</div> - -<div class="dialogo"><p class="speaker">Prospero.—</p><span class="i0">Silentu! se vi diros unu vorton</span> - <span class="i0">Mi vin kulpigos, eble vin malamos!</span> - <span class="i0">Ĉu vi trompanton tian ŝirmi volus?</span> - <span class="i0">Vi pensas ke ne pli belformo estas,</span> - <span class="i0">Ĉar vi nur vidis lin, krom Kalibanon.</span> - <span class="i0">Anĝeloj vere la ceteraj homoj,</span> - <span class="i0">Ĉi tiu nur alia Kalibano!</span></div> - -<div class="dialogo"><p class="speaker">Mirando.—</p><span class="i0">Amemo mia do, humila vere,</span> - <span class="i0">Pli belan homon ne deziras vidi!</span></div> - -<div class="dialogo"><p class="speaker">Prospero (<i>al Ferdinando</i>).—</p><span class="i0">Obeu; venu; la nervaro via</span> - <span class="i0">Sen fortikeco, nun reinfaniĝas.</span></div> - -<div class="dialogo"><p class="speaker">Ferdinando.—</p><span class="i0">Tro vere estas: nun min mem mi sentas</span> - <span class="i0">Malliberulo. La kruela perdo</span> - <span class="i0">De patro kaj amikoj, la minacoj</span> - <span class="i0">De homo, kiu tiel min ofendis,</span> - <span class="i0">Nu, ĉio al mi ŝajnus suferebla,</span> - <span class="i0">Se, foje, tage, mi ekvidi povus</span> - <span class="i0">Ĉi tiun junulinon. Libereco</span> - <span class="i0">Aliajn terajn lokojn povas ĝui:</span> - <span class="i0">Sufiĉa spaco por mi estus tiu</span> - <span class="i0">En kiu ŝi aperos.</span></div> - -<div class="dialogo"><p class="speaker">Prospero (<i>flanken</i>).—</p><span class="m4">Tio taŭgos:</span> - <span class="i0">Vi bone ellaboris, Arielo.</span> - <span style="float:left;width: 8em;margin-left:-8em;text-align:right;padding-right:2px;">(<i>Al Ferdinando</i>)</span> - <span class="i0">Nun, venu! (<i>Al Arielo</i>) Aŭdu plie por la sekvo.</span> - <span style="float:left;width: 8em;margin-left:-8em;text-align:right;padding-right:2px;">(<i>Al Ferdinando</i>)</span> - <span class="i0">Tuj venu kun mi!</span></div> - -<div class="dialogo"><p class="speaker">Mirando.—</p><span class="m3">Kuraĝiĝu, tamen,</span> - <span class="i0">Ĉar bonnatura estas mia patro</span> - <span class="i0">Pli ol paroloj liaj; li malofte</span> - <span class="i0">Kolere agas.</span></div> - -<div class="dialogo"><p class="speaker">Prospero (<i>al Arielo</i>).—</p><span class="m3">Ho, vi liberiĝos</span> - <span class="i0">Simile al montventoj—sed, memoru</span> - <span class="i0">Fidele la ordonojn.</span></div> - -<div class="dialogo"><p class="speaker">Arielo.—</p><span class="m4">Akurate!</span></div> - -<div class="dialogo"><p class="speaker">Prospero (<i>al Ferdinando</i>).—</p><span class="i0">Min sekvu! (<i>Al Mirando</i>) Kaj vi, por li ne petegu.</span></div> - -<p class="near_sig">(<i>Foriras ĉiuj</i>).</p> -</div> - - -<div id="est1-9-10" class="article" lang="eo"> -<h3>PENSOJ EL LA MEDITADOJ DE MARKO AŬRELIO.</h3> - -<p class="center">Tradukitaj de Kasimir Eucharis.</p> - -<p>Kiom da noblaj kaj famaj homoj estas malaperintaj el historio, kaj -hodiaŭ estas forgesataj ĉe ni.</p> - -<hr class="short" /> - -<p>Mi faros tion, kio estas mia devo, tio sufiĉos. Sed pri aliaj aferoj -mi neniam enuiĝos pri ili. Ĉar ili estas aŭ sen la vivo, aŭ sen -la rezono, aŭ eble ili estas perdintaj sian vojon kaj ĝin ne povas -trovi.</p> - -<hr class="short" /> - -<p>Aleksandro la Granda kaj lia ĉevalisto, kiam mortitaj, estis ambaŭ -en la sama kondiĉio, kaj ambaŭ havis la saman hazardon esti -disĵetitaj en atomoj, aŭ esti sorbitaj en la animo de la universo.</p> - -<hr class="short" /> - -<p>La plej granda afero por ĉiu homo estas plibonigi sian spiriton, do, -rigardu bone, kiamaniere li tion faras. Sed pri ĉiuj aliaj aferoj, -eblaj aŭ neeblaj, ili estas nur cindroj kaj fumo.</p> - -<hr class="short" /> - -<p>Kiam vi estas farinta ian bonecon, kaj kiam via najbaro estas -plibonigata pro tio, ne estu tiel malsaĝa kiel serĉi pluan laŭdon -aŭ famon pro tio, kion vi faris.</p> - -<hr class="short" /> - -<p>Ne agu tiel, kiel se vi havis dek mil jarojn por disĵeti. Memoru, la -anĝelo de la morto staras ĉiam apud vi. Estu do bona pro io, kaj -agu bone dum ke vi vivas kaj ĝi estas ebla tiel fari, ĉar kiam -morto venos demandi vian korpon, de tiam vi povos fari nenion.</p> - -<hr class="short" /> - -<p>Revenu al la principoj de la saĝeco kaj vereco, kaj tiam tiuj ĉi, -kiuj nune vin rigardas kiel simio aŭ kiel sovaĝa besto deigos vin -post unu semajno.</p> - -<hr class="short" /> - -<p>Tio, kio estas agrabla al vi, Ho Naturo! estos agrabla al mi. Nenio -estos tro frua aŭ tro malfrua por mi, kiu estas sezona al vi, Ho -bela Patrino! Ĉio, kion la sezonoj alportos al mi estos bona kaj -bela. El vi venas ĉio laŭ ĝia propra sezono, kaj laŭ propra -sezono ĝi revenos al vi. Kaj tie, kie la poeto kantis: "Kara Urbo de -Cekropo," ĉu mi ne kantos: "Kara Urbo de Dio."</p> - -<hr class="short" /> - -<p>Kiam vi estas kolerega kaj ĉagrenega, tiam memoru, ke la homa vivado -daŭros dum momento kaj poste, ĉiu el ni, tre rapidege, enteriĝos -en la tombo.</p> - -<hr class="short" /> - -<p>Kaj hieraŭ Antistinio diris al mi en la Senato: "Ho Aŭrelio, estas -reĝa kaj nobla afero esti mallaŭdata kiam vi faras bonajn farojn!"</p> -</div> - - -<div id="est1-9-11" class="article" lang="eo"> -<p class="pagenum">132</p> -<h3>DIVERSAJ AVIZOJ.</h3> - -<p>La Redaktoro multe bedaŭras, ke tiom da abonintoj plendis pri la -prokrasto de la sendo de siaj Gazetoj. Se oni sendis la abonpagon -rekte al li, <span class="sc">The Esperantist</span> ĉiam estas sendita per -revenanta poŝto. Sed, se la abonpago estas sendita al alilanda -ricevanto, la sendo ne povas esti tiel rapida. Kaj la Redaktoro ne -povas garantii tujan sendon de alilandaj Gazetoj, menditaj per li. Li -nur scias, ke la nomoj de la abonintoj ĉiam estas tuj senditaj al la -Redaktoro de la mendita Gazeto, kaj ne plu estas lia afero.</p> - -<p><i lang="la">Cunctari funestissimum</i> ŝajne ne estas alilanda Esperanta proverbo. -Ĝi estu la Angla devizo!</p> - -<hr class="short" /> - -<p>Ĉiuj Esperantistoj multe ĝojos lerni ke Sro. de Ménil finigis sian -grandan laboron, kaj ke la <i>Tutmonda Jarlibro</i> eldoniĝis. La unua -parto estas la nova <i>Adresaro</i>, kaj poste troviĝas milojn da adresoj -el ĉiuj landoj. Ja utilega verko, pri kiu la sindonema aranĝinto -devis esti multe zorginta. Ĉiuj Esperantistoj devas havi tiun ĉi -libron, kiu enhavas multe da interesaj avizoj, krom la granda nomaro. -(Price 2s., post free, from the Librarian).</p> - -<hr class="short" /> - -<p>Ni ankaŭ ricevis <i>Esperanto in dieci Lezioni</i>, Itala traduko de -<i>Esperanto en dix Leçons</i> (kosto 8d., verkita de Conte Albert -Gallois, en Riolunato). Ĝi helpu la Italan movadon.</p> - -<hr class="short" /> - -<p>Ankoraŭ alia lernolibro por niaj Francaj amikoj! Tiun ĉi fojon, -estas: <i>Cours Commercial d’Esperanto</i> (1s. 6d. post free) verkita de -Léon Marissaux, 139 paĝoj; estas nur unu vorto por priskribi tiun -ĉi verkon: <i>Bonega.</i> Tie oni, de la komenco ĝis la fino, nur legas -frazojn utilaj por ĉiutaga vivado, kaj ne la fantaziajn frazojn, -kiuj kutime troviĝas en ĉiaj lernolibroj. Kaj la pecetoj por -traduki estas mallongaj kaj utilaj skizoj pri ĝeneralaj aferoj, tiel -kiel Bicikletoj, Loĝejoj, Leteroj, k.t.p. Ni esperu ke ni Angloj -baldaŭ posedos tian utilan komercan lernolibron.</p> - -<hr class="short" /> - -<p><i>"La fundo de l’Mizero,"</i> tradukaĵo de Pola rakonto farita de la -bonekonata Esperantisto "Kabe." Kosto 8d., 91 paĝoj. Nia Pola -Samideano donis al ni tre lertan tradukon, sed ni korege konsilas -almenaŭ niajn legantinojn, ke ili ne legu tiun ĉi verkon. Priskribo -pri la vivado de lepruloj, rakontita en maniero kiel eble plej -terura, ne tute estas legindaĵo por ili, kaj, ni estas preskaŭ -certaj ke, se iaj el niaj legantoj komencos la tralegon de tiu -ĉi verko, ili senhalte legados ĝis la fino, kaj pensos kune kun -ni, ke estus estinta pli bone, se la unua paĝo estis estinta la -lasta, kaj ke la restaĵo skribiĝis neniam. Ne ĝin legu, do, ĉar -ĝi alportos nenian bonon.</p> - -<hr class="short" /> - -<p><i>"Por niaj filoj kiam ili estos dek-ok jaraj"</i> de Dro. Paul Rodet -enhavas 32 paĝojn, kaj traktas tre lerte pri malfacila kaj delikata -temo. Ni konsilas ke la junuloj, por kiuj la libro estis skribita, -ĝin legu.</p> - -<hr class="short" /> - -<p>Eble, kiam oni vidos tiujn ĉi vortojn, oni jam estos vidinta sur -ĉiuj Anglaj stacidomaj librejoj malgrandan ruĝan Esperantan -lernolibreton, kies kosto estas unu penco. La unua eldono estas cent -mil ekzempleroj, kaj espereble multe helpos je la rapida disvastigo -de la lingvo inter ĉiuj Anglaj-parolantaj popoloj.</p> - -<hr class="short" /> - -<p>Ni deziras danki la multe da amikoj kiuj sendis prestranĉaĵojn. -Tiuj ĉi ĉiam plioftiĝas, kaj nepre pruvas la progreson de nia kara -afero.</p> - -<hr class="short" /> - -<p>Sukcesa parolado estis farita en la Urbestrejo de Dovero, kaj nova -sed forta grupo tie fondiĝis, dank’ al la klopodoj de kelkaj -fervoraj tieaj kunbatalantoj. La Hon. Sek. de la Grupo estas <i>Sro. H. -R. Geddes, Northumberland House, Dover</i>, kaj ni esperas, ke tiuj -legantoj, kiuj vizitos Doveron dum la somero, povos helpi lian -propagandon. La nova Grupo eldonas belajn poŝtkartojn, ilustrantaj -la uzo de la Esperantaj participoj per la verbo Trinki! Kosto 8 -pencoj la dekduo, 4s. la cento, de 41, Outer Temple, W.C.</p> - -<hr class="short" /> - -<p>Nova Grupo ankaŭ fondiĝis en Brightono, laŭ la anonco en No. 8. -<i>Fraŭlino C. Oxenford</i>, 16, <i>Upper Westbourne Villas, Hove, Sussex</i>, -estas la tiea Hon. Sek., kaj tre plezure ricevos la nomojn de novaj -Membroj, kaj proponoj pri la Grupaj aferoj.</p> - -<hr class="short" /> - -<p>Amikoj en Ilfordo, Essex, ankaŭ sukcesis krei novan grupon apud -Londono. La Hon. Sek. estas Sro. W. A. Jeffery, 42, Park Road, -Ilford, E.</p> - -<hr class="short" /> - -<p>La <i>Unua Akto</i> de <i>La Ventego</i> finiĝas en tiu ĉi numero. Laŭ la -anonco en No. 8, la tuta Dramo eldoniĝos en aparta libro (kosto 1 -fr. 50) tuj kiam sufiĉe da mendoj estos ricevitaj. Anstataŭ la -Ventega paĝo, estontaj numeroj enhavos paĝon en <span class="pagenum">133</span> la Angla -lingvo titolata <i>"Our Progress"</i> kiu enhavos avizojn pri la novaj -pruvoj de nia progreso.</p> - -<hr class="short" /> - -<p>La Maltaj Esperantistoj enkondukis tre sukcesan novaĵon. Anstataŭ -ol kunveni en ĉambro, ili fotografiiĝis, faris tre plezuran -ekskursion en la kamparon, kaj aŭskultis Esperantan rakonton, kaj -priparolis Esperante tre plezure. Certe, dum la varma vetero, tiu ĉi -plano estas kiel eble plej multe sekvinda.</p> - -<hr class="short" /> - -<p>Kara Sinjoro Redaktoro, Doni Esperantajn nomojn al Esperantaj -aferoj estas sendube tre bona regulo. Sed oni ne havas ian -rajton ŝanĝi la titolon de la plej granda verko de la granda -Doktoro. <i>Krestomatio</i> estas ordinara vorto en la Franca kaj Greka -lingvoj por <i>Ekzemplero klasika de la literaturo de ia lingvo</i>. Estus -tute facile aldoni al via anonco de tiu ĉi fama libro kelkajn -priskribantajn vortojn, sed la titolo devas resti, ĉar ĝi estas nun -parto de la <i>historio de la lingvo</i>. Via fidele, R. J. Lloyd (D. -Litt., M.A.).</p> - -<p>(N.B.—Pravege! sed ne estas dubo ia, ke la titolo de la verko multe -malhelpas je ĝia disvastiĝo tie ĉi.—<span class="sc">Red.</span>).</p> -</div> - - -<div id="est1-9-12" class="article" lang="eo"> -<h3>TERURIGA AVENTURO DE FERDINANDO, GRAFO FATHOM.</h3> - -<p class="center">De Dro. Smollet, tradukita de D. H. Lambert, B.A. (Oxon.), 9660. -(Finigita; Vidu paĝo 118 por la komenco).</p> - -<p>Malkovrinte gardistlanternon, ili trafis ĉe la kvazaŭ dormanto, kaj -la tenanto enpuŝis ponardon en lian koron. La perforto de la trudo -kunpremis la bruston, kaj speco de ĝemo eliris el la traĥeo de la -mortinto. Oni refaris la frapon sen ia simila sono, pri kio la -mortigantoj kredis, ke sia tasko estis finita, kaj eliris el la -ĉambro, decidinte reveni por rabi la korpon je sia libera tempo.</p> - -<p>Nia heroo neniam pasigis iometon da tempo tiel agonie, kiel en la -nuna okazo; la tuta supraĵo de lia korpo kovriĝis de malvarma -ŝvito, kaj liaj nervoj skuiĝis de grandega tremado. Por mallonge -skribi, li estadis sub sveno, kiu verŝajne helpis lian konservon: -ĉar, se li estus reteninta la uzadon de siaj sentoj, eble la -elsaltoj de lia teruro estus fariĝintaj lia malkovrilo. La unua uzo, -kiun li faris de lia rekonsciiĝo estis rimarki ke, retirante, la -mortigistoj lasis la pordon malfermita; kaj li tuj estis utiligonta -tiun ĉi ilian senzorgon, sin elĵetante sur ilin kun danĝero de sia -vivo, kiam lin haltigis interparolado, kiun li ekaŭdis el la -malsupra ĉambro, konstatante la intencon de la rabistoj denove -forveturi, esperante kapti pli da rabaĵo. Ili tiel foriris, forte -ordonante al la maljunulino, ke ŝi ŝlosu la pordegon dum ilia -forestado. Ferdinando rapide efektivigis sian pripenson. Tuj kiam, -laŭ lia diveno ili sufiĉe malproksimiĝis de la dometo, leviĝante -el sia kaŝejo, li kviete sin movas al la lito kaj, elserĉinte la -poŝojn de la mortinto trovis monujon, plenigita de dukatoj, kiujn, -kune kun arĝenta poŝhorloĝo kaj diamanta ringo, li proprigis al si -sen bedaŭro. Tiam, malsuprenirinte zorge kaj singardeme en la -ĉambron, li sin prezentis antaŭ la maljuna pekulino antaŭ ol ŝi -havis la malplejan ideon pri lia alveno. Kvankam kutimita al la sanga -komerco, ŝi ne vidis tiun ĉi aperaĵon sen signoj de -teruro kaj mirego, kredante, ke ĝi estis la fantomo de ŝia lasta -mortigita gasto.</p> - -<p>Malleviĝante sur genuojn, ŝi ekkonfidiĝis al la protekto de la -Sanktuloj, sin kruciĝante je tiom da fervoro kvazaŭ ŝi estis -titolata al la speciala ĉiela atento. Nek ŝia zorgeco malgrandiĝis -kiam ŝi kleriĝis pri tiu ĉi diveno, kaj eksciis, ke ĝi ne estis -fantomo, sed vera homa formo kiu, ne atendante por ŝin riproĉi pri -la vasteco de ŝiaj krimoj, ordonis per minacoj de la morto, ke ŝi -alkondukigu al li la ĉevalon. Ŝi devis obei tian ordonon, kaj li -ŝin tuj sidigis sur la selo, kaj suprenirante mem poste, transdonis -al ŝi la kondukilojn, ĵurante per tonoj plej severaj, ke la nura -ilo por konservi ŝian vivon troviĝis en lia senriska alveno ĉe la -proksima urbo, kaj ke tuj kiam ŝi kaŭzus al li kian ajn dubeton pri -ŝia fideleco li senkompate fariĝus ŝia mortigisto. Tiu ĉi -deklaracio faris la deziritan efekton sur la maljuna inferulino kiu, -treege petegante al li kompaton kaj pardonon, promesis lin gvidi -sendanĝere en vilaĝon, malproksima de kelkaj kilometroj, kie oni -loĝigus lin, kaj venigus al li nelacigitan ĉevalon aŭ kion ajn -plie li bezonus por daŭrigi sian vojaĝon. Per tiuj ĉi kondiĉoj, -li diris, ŝi povus meriti lian bonanimon. Ili tiel kunrajdis, ŝi -sidante forke sur la selo, tenante la bridon per unu mano, kaj -vipeton per la alia, dum nia aventuranto sidis poste, observante -ŝian konduton, kaj altenante apud ŝia orelo la buŝon de pistolo. -Tiamaniere aranĝitaj, ili transiris parton da la sama arbaro, kie -lia kondukisto lin forlasis la antaŭan tagon. Estas kredeble, ke li -ne pasigis la horojn en plej agrabla revado, sin trovante envolvata -en la labirinto de tiuj ombroj, kiuj ŝajnis al li esti la oftejo de -rabado kaj mortigo.</p><p class="pagenum">134</p> - -<p>Ordinara timo estis komforta sento nekomparinda kun tia, kian li nun -posedis. La unuaj paŝoj, kiujn li alprenis por sinkonservo estis la -efektoj de nura instinkto, dum lia kapablecoj estingiĝis aŭ -subpremiĝis de malespero. Sed, nunatempe, kun la reveno de -pripensado, plej teruraj antaŭsentoj lin atakis. Ĉiu brueto de la -vento tra la arbaretoj ŝveladis ĝis la raŭkaj minacoj de mortigo! -La skuado de la branĉoj prezentadis al li la vibradon de ponardoj, -kaj ĉiu ombro de arbo fariĝis la apero de sangema fripono!</p> - -<p>Mallonge, en tiuj ĉi okazoj li elsentis tion, kio lin turmentis -milfoje pli ol la piko de vera rapiro, kaj kun ĉiu nova spasmo de -timego, li rememorigis al sia kondukantino per ankaŭa torento de -ĵuraĵoj, ŝin avertante, ke ŝia vivo neeviteble dependis de lia -opinio pri lia propra konservo. La homa naturo ne povis longe ekzisti -meze de tiel komplektitaj timoj. Fine li sin trovis for de la arbaro -kaj benita de malproksima vidaĝo de loĝejo. Li tiam ekturnis siajn -pensojn je nova afero. Li pripensadis ĉu li paradus sian brevegecon -kaj sindonemecon, konfesante sian ruzon, kaj transdonus sian -gvidantinon al la leĝpuno, aŭ ĉu ne estus pli saĝe, ke li -forlasus la maljunan Hekaton kaj ŝiajn kunsciantojn al konsciencaj -pikoj, kaj ke li kviete daŭrus sian vojaĝon Parizon, je -sendisputata posedo de la kaptaĵo, kiun li jam akiris. Tiun -ĉi paŝon li do decidis fari, rememoriĝante, ke per siaj sciigoj la -rakonto de la mortigito nepre elvokus la atenton de la justeco, en -kiu okazo la havo kiun li <i>prunteprenis</i> de la mortinto devus esti -redonata en favoro de liaj heredantoj. Jen argumento, kiun nia -aventuranto ne povis kontraŭstari. Li antaŭvidis la verŝajnecon, -ke oni de li malproprigus lian akiron—kiun li rigardis kiel premio -de la kuraĝo kaj saĝeco—kaj lin detenus kiel atestanto je la -rabistoj, kun evidenta domaĝo al liaj propraj aferoj. Eble li ankaŭ -elsentis konsciencajn kaŭzojn, kiuj lin malkonsilis atesti kontraŭ -kanajlaro, kies emoj preskaŭ ne povus diferenciĝi de la siaj!</p> - -<p>Tiel pripensinte, li cedis al la unua petegado de la maljunulino, -kiun li eksigis ĉe loko apud la vilaĝo, elpetinte, ke ŝi forlasu -vivadon tiel malhonestan kaj siajn krimegojn, transdonante siajn -kunkulpulojn en la manojn de la justeco.</p> - -<p>Ŝi ne mankis promesi tutan reformiĝon kaj, deĵetinte sin antaŭ li -pro lia bonegeco, ŝi foriris al sia dometo, forte decidinte konsili -siajn kunmortigantojn, ke ili rapidege rajdu al la vilaĝo por -kulpigi nian heroon.</p> - -<p>Sed tiu ĉi, saĝege, nekonfidante je ŝiaj protestoj, nur haltis por -lui kondukanton ĝis la proksima haltejo, kiam li sin trovis en la -urbo Chalons sur Marne.</p> -</div> - - -<div id="est1-9-13" class="article" lang="eo"> -<h3>ESPERANTO EN ĴAPONUJO.</h3> - -<p class="center">Letero de Sro. van Doorn en Yokohama.</p> - -<p class="far_sig">26 <i>Aprilo</i>, 1904.</p> - -<p><span class="sc">Tre Estimata Samideano</span>,—</p> - -<p>Mi nun plezure sciigas vin iom pri la kondiĉo de Esperanto en tiu -ĉi lando. Unue mi devas diri, ke la progresado de nia lingvo, ĵus -estis komencita, kiam ĝi ricevis seriozan haltigon de la nuna -militado, kiu okupas ĉiujn la atentojn de la ĉi-tieuloj.</p> - -<p>La propagandado estas tre malfacila tie ĉi, ĉar la Angla lingvo -estas deviga temo en ĉiuj lernejoj sub la registara observo. Foje -estis proponite plibonigi la ortografion de la Angla lingvo kaj fari -specon da Mond-Angla, por la speciala uzo de tiu ĉi lando, ĉar, -kvankam utilega, la Angla estas tre malfacile ellernebla por la -Ĵaponoj pri tio, ke la ortografio estas tiel absurda. Sed la propono -rezultis en nenio. Tamen estis eldonita en Tokio ĵurnalo <i>The Voice</i> -kiu formetis ĉiujn silentajn literojn kaj aliajn konfuzajn -mallogikajn uzadojn. Plie, tiu ĉi estas granda kosmopolita urbo, kaj -la propono alpreni helpan lingvon estis tre favore ricevita. Tial -la helpa-lingvo Volapük havis tie ĉi multe da studentoj. Hodiaŭ -ĝia malprospero kreis multe da skeptikuloj kaj Esperanto estas -atakita de la loka Gazetaro. Nun, kvankam la Angla lingvo estas iom -konata de ĉiuj Ĵaponanoj, estas vulgare por Ĵaponoj kaj Ĥinoj -ĝin paroli, sed la parolado de la Franca kaj Germana lingvoj estas -distinga! Ĵaponoj, dum kvardek jaroj, estas alprenintaj okcidentan -civilizacion, kaj nun povas administri ĉiujn siajn departementojn -sen helpo de alilandaj instruistoj, krom malmultaj ŝipestroj de -poŝtŝipoj, kaj malmultaj profesoroj en diversaj Ĵaponaj lernejoj. -Je tiuj ĉi ni devas esperi, ĉar ili havas gravan influon inter la -bone edukitaj Ĵaponoj. En diversaj partoj de Ĵaponujo jam de kelka -tempo ekzistas izolitaj instruistoj kaj aliaj, kiuj estas konvinkitaj -pri la bonegeco de Esperanto, kaj pri ĝia plena taŭgeco kiel -internacia helpa lingvo. Jam iliaj influoj estas videblaj, ĉar la -Ĵaponoj komencis ellerni Esperanton. Sed, bedaŭrinde, tiuj ĉi -diversnaciaj pioniroj ĝis nun restis tute izolitaj, laborante ĉiuj -aparte. Kredeble nia afero multe pli rapide antaŭenirus, se ĉiuj -Esperantistoj tie ĉi konsentus kunigi siajn fortojn kaj fondiĝus -ĝenerala kaj centra grupo.</p> -</div> - - -<div id="est1-9-14" class="poetry"> -<p class="pagenum">135</p> - -<h3 class="poem-header">KANTETO.</h3> -<div class="left" lang="eo"> -<p><b>Karulino Mia.</b></p> - -<p>Originale verkita. De William Officer.</p> - -<div class="verse"> -<div class="stanza"> - <span class="i0">Kiam la maten’ lumiĝas,</span> - <span class="i2">Ho karulino mia!</span> - <span class="i0">Ĝia belec’ memorigas</span> - <span class="i2">Plej dolĉe min de via.</span></div> -<div class="stanza"> - <span class="i0">Kiel ĉirkaŭ mi varmeco</span> - <span class="i2">De la tagmeza horo</span> - <span class="i0">Falas, ĝi min pripensigas</span> - <span class="i2">Pri via korfervoro.</span></div> -<div class="stanza"> - <span class="i0">La vespero, rosa, stela,</span> - <span class="i2">Kun sia trankvileco,</span> - <span class="i0">Murmuretas la rakonto</span> - <span class="i2">De via amemeco.</span></div> -<div class="stanza"> - <span class="i0">Tiel je animo mia</span> - <span class="i2">Eterne vi ĉeestas;</span> - <span class="i0">Kaj per sonĝo-lumo</span> - <span class="i2">Imago vin envestas.</span></div> -<div class="stanza"> - <span class="i0">La belega mondo perdus</span> - <span class="i2">Por mi brilecon sian</span> - <span class="i0">Se am’ via malvarmiĝus</span> - <span class="i2">Ho, karulino mia!</span></div> -</div> -</div> - -<div class="right"> -<p><b>My Dearie.</b></p> - -<p>Tradukita en la Sokta lingvo.</p> -<div class="verse"> -<div class="stanza"> - <span class="i0">When lichtens the mornin’</span> - <span class="i2">O dearie o’ mine!</span> - <span class="i0">Its beauty remin’s me</span> - <span class="i2">Maist sweetly o’ thine.</span></div> -<div class="stanza"> - <span class="i0">As at noontide the sinbeams</span> - <span class="i2">On earth saftly rest,</span> - <span class="i0">I think o’ the fervour</span> - <span class="i2">That glows i’ thy breast.</span></div> -<div class="stanza"> - <span class="i0">The e’en, wi’ its stillness,</span> - <span class="i2">Its starnies, an’ dew,</span> - <span class="i0">The tale o’ thy kin’ness</span> - <span class="i2">Aye whispers anew.</span></div> -<div class="stanza"> - <span class="i0">Sae thou tae my soul</span> - <span class="i2">Art near evermair;</span> - <span class="i0">And fond fancy cleeds thee</span> - <span class="i2">In dream glamours fair.</span></div> -<div class="stanza"> - <span class="i0">For me the braw warl’</span> - <span class="i2">Its brichtness wad tyne,</span> - <span class="i0">Should thy love e’er grow caul’</span> - <span class="i2">O dearie o’ mine!</span></div> -</div> -</div> -</div> - -<div id="est1-9-15" class="poetry" lang="eo"> -<h3 class="poem-header">ZENITA SUNO.</h3> - -<p>Originale verkita de Thomas Hunter, M.A.</p> - -<div class="verse"> -<div class="stanza"> - <span class="i0">Ho! Suno en plej alta vojo,</span> - <span class="i2">Ci venas kun somera ĝojo;</span> - <span class="i0">Tagiĝas nun la tago glora</span> - <span class="i2">Junio dudek unu flora.</span></div> -<div class="stanza"> - <span class="i0">Pli frua estas kant’ miela</span> - <span class="i2">De la arbara birdo bela</span> - <span class="i0">Kies fluida voĉo penas</span> - <span class="i2">Dum ci en roza robo venas.</span></div> -<div class="stanza"> - <span class="i0">Ĝojas la besto, ĉia floro</span> - <span class="i2">Kun la plej riĉa bonodoro,</span> - <span class="i0">Kaj kun la plej kolora helo</span> - <span class="i2">Disdonas benon de l’ĉielo.</span></div> -<div class="stanza"> - <span class="i0">Homaro nun per interamo</span> - <span class="i2">Respondus al la cia flamo,</span> - <span class="i0">Ĉar venas ci en alta vojo,</span> - <span class="i2">Ho! Suno kun somera ĝojo.</span></div> -</div> -</div> - - -<div id="est1-9-16" class="article" lang="eo"> -<h3>NEATENDITA AVIZO.</h3> - -<p>Oni ofte diras: "Jes, Esperanto estas tre bona ideo, sed ĝi ne -utilos al mi!"</p> - -<p>La Redaktoro posedis amikon, kiu tiel pensis. Li havis neniajn -rilatojn kun alilanduloj, kaj ŝajne estis kontenta je la kono de la -Angla lingvo.</p> - -<p>Subite, li eltrovis, ke li apartenas al fama antikva Franca familio, -kies kastelo troviĝis en la Francaj Alpoj. Bone, bonege, li pensis. -La Angla lingvo sufiĉos ĉie! Li do forveturis, por viziti la -familian naskiĝejon.</p> - -<p>Alveninte en tiun malproksiman regionon, li eliras el la vagonaro, -kaj eniras la hotelon. Ho, ve! El la tuta vilaĝanaro neniu komprenas -lian lingvon. Preskaŭ ĉiuj Eŭropaj lingvoj tie havis siajn anojn, -krom la Angla. Mia amiko estis tre malĝoja. Kompreneble, mi ofte -priparolis Esperanton kune kun li, kaj li multe miris, kiam, je -vespermanĝo, li aŭdis la nomon de nia kara lingvo! Morgaŭe, tute -sole kaj silente, li vizitis la antikvan kastelejon de siaj praavoj.</p> - -<p>Ĉion, kion la okuloj povis rimarki, li bone eltrovis, sed plu li ne -povis lerni.</p> - -<p>Post lia reveno en Londono, li rakontis al mi tiun ĉi bedaŭrindan -okazon. "Ho!" mi ekkriis, "estos facila afero klarigi ĉiujn -malklaraĵojn! Se plaĉos al vi, vi povos profiti de mia kono -Esperanta." Iom dube, mia amiko diris al mi tion, kion li deziris, ke -mi demandu; kaj mi tuj skribis al la sindonema Sro. Sentis, kies -poemetojn estas tiel bonekonataj.</p> - -<p>Mia malnova amiko multe miris, kiam, post nur kvar tagoj, mi metis -inter liaj manoj, longan leteron, enhavanta tre interesan historion -de la kastelo, kaj ĝiaj loĝantoj, kaj multe da pluaj sciigoj, kiujn -li neniam antaŭe lernis. Dank’ al Esperanto, li nun scias ke, dum la -antaŭaj militadoj, la Duko de Savojo indulgis tiun Kastelon, kiam -liaj soldatoj ruinigis ĝiajn najbarojn, ĉar la tiama posedanto iam -estis donacinta al la Dukino bonegan korbon da prunoj! Vere interesa -historio.</p> - -<p>Tiu ĉi anekdoto pruvos en nova maniero, la utilon, kiun donas kono -de Esperanto.</p> -</div> - - -<div id="est1-9-17" class="article" lang="eo"> -<p class="pagenum">136</p> -<h3>BULONJO.</h3> - -<p class="center">H. Bolingbroke Mudie.</p> - -<p>La longe atenditaj Pentekostaj tagoj fine estas alvenintaj. Sed kia -vetero! Ĉie troviĝas nigraj nuboj kaj pluveregoj, kaj la suno tute -forgesis nin. Kuraĝe!</p> - -<p>Ni baldaŭ trovis, ke ni eniris Esperantujon, ĉar, dank’ al la -senĉesaj klopodoj de nia Libertempa-Kapitano Sro. Reeve, kaj al la -afableco de la fervoja kompanio S.E. & C.R. ni trovis por ni -apartigitan vagonon. Tie ni enŝlosiĝis, por senhalte paroladi -Esperante kaj esperante, ĉar ni ja esperis, ke la vetero baldaŭ -pliboniĝus.</p> - -<p>Laŭ la anonceto en <span class="sc">The Esperantist</span>, No. 7, areto da Anglaj -Esperantistoj estis forironta Bulonjon. Ni estis tiu areto, kies -partoprenantoj nombris dek-du.</p> - -<p>Ĝustatempe la tre, tre longa turist-plenigita vagonaro forveturis, -kaj alvenis Folkestonen, kie la maro estis sufiĉe trankvila kaj ni -senŝancele eniris la vaporŝipon.</p> - -<p>Unu el la areto havis apartan kajuton tie, kaj ni Esperantistoj multe -ŝatis la privilegion ĝin uzi. Vere, ĉiam kaj ĉie Esperantistoj -ĝuas specialajn privilegiojn.</p> - -<p>Ni supozis, ke ni movadis sur la maro, sed, pro la nebulo, la -ĉirkaŭaĵoj estis preskaŭ nevideblaj. Fine la kruta Franca -marbordo aperis tra la griza nebulo, kaj ni rapide kolektigis -pakaĵojn, k.t.p., por ke ni povu tuj konatiĝi kune kun niaj jam -konataj sed neniam viditaj samideanoj. Sed ni eraris pri tio. Ne -estis necese atendi ĝis kiam la ŝipo ĉesus sian movadon ĉar, -alproksimiĝinte, ni ĝoje rimarkis ke la elŝipejo estis de granda -verda steletaro okupata. Kaj niaj kunbatalantoj rimarkas samon ĉe -ni, kaj tuj elkriegas per fortaj voĉoj tre korajn eldirojn. La -steletoj intersalutas. "Vivu Esperanto! Kiel vi sanas? Ĉu la maro -estis trankvila?" Tiuj kaj similaj demandoj ĝoje flugis de la tero -en la ŝipon, el Francujo en Anglujon.</p> - -<p>Kompreneble la ĉirkaŭstarantoj multe miris pri tio. Kaj kia lingvo! -Mi ja konas ĝin sen ellernado, unu el ili rimarkis al mi. Sed -Esperanto havis bonajn reklamojn dum la tuta tago tie. Baldaŭ -alvenis la tempo kiam ni povis premi la manojn de niaj kunstudentoj, -kaj kune eniri por submetiĝi sub la linkaj okuloj de la -limdepagistoj.</p> - -<p>Ni vidis malfeliĉulojn, kies cigarojn oni forprenis, sed ni estis -feliĉuloj, ni estis Esperantistoj, kaj tiaj neniam pekas.</p> - -<p>La Brita Konsulo aldonis sian bonvenon al tiu de niaj Francaj amikoj, -kaj nia akcepto vere estis korega. Sur la muroj de la limdepagejo -troviĝas prezaro Esperanta. Tio ĉi certe estas bona reklamo por la -lingvo. Ni do tuj sentis, ke ni ne estis venintaj en alian landon, -sed ke la verda Esperanta standardo ankoraŭ ĉie regnis.</p> - -<p>Baldaŭ ni, granda procesio, marŝis sur la stratoj de la plej grava -centro de la Franca fiŝkaptado. La maro ĉiam troviĝas je unu -flanko ĉi tie, sed vere, kiam ni alvenis, maroj ĉie vidiĝis, pro -la pluvego, kiu ĉion ŝanĝigas.</p> - -<p>Post tre mallonga promeno, ni alvenis al la hotelo <i>Castiglione</i>, -kies estro estas Esperantisto, kaj tie ni oficiale prezentiĝis al -niaj novaj, pro ni malsekigitaj, amikoj.</p> - -<p>Dum tiu ĉi ceremonio, unu el ni serioze diris: "Mi estas la subestro -de la vetero. Mi aranĝis la pluvon, por ke la vagonaro ne estu tro -varma kaj homplena. Nun mi aranĝos bonan veteron, por ke ni, kaj -ĉiuj aliaj kuraĝuloj, ĝuu feliĉan libertempon." Kompreneble ĉiuj -multe ridis, je tiu ĉi eldiro, kaj iu rimarkis, ke eble li nur estis -tre suba estro. Tamen, de tiu momento, la pluvo ĉesis, la stratoj -sekiĝis, kaj fine la suno ekbrilis por aplaŭdi tiun ĉi memorindan -internacian kunvenon.</p> - -<p>Post tagmanĝo, ni faris promenadojn en la urbo, vizitis la -fiŝvendejon, la ŝipejon, la antikvajn urbmurojn kaj la katedron. -Tiam, reveninte hotelen, ni pretigis nin por vespermanĝo.</p> - -<p>Al tiu momento, Sro. Michaux, la tre sindonema Prezidanto de la -Grupo, sendigis al mi la plej bonan urbfotografaron iam vidita, kaj, -ĉagrenege mi ĝin konfesas, mi forgesis danki lin pri tio. Eble, je -tiu ĉi okazo, li afable forgesos la proverbon ke <i>malfrua danko -estas pli malbona ol danko ia</i>, kaj akceptos miajn nunajn dankojn. -Kaj, se iatempe kiam la Grupanoj rekunveniĝis, ili bonvolos skribi -por mi siajn subskribaĵojn sur papereron, mi havos grandan plezuron -enmeti ĝin en la albumon, kiun mi ĉiam konservos inter mia ĉiam -pligrandiĝanta propagandilaro.</p> - -<p>Dum la vespermanĝo ni nature priparolis la venontan kunvenon, kies -programon ni jam vidis sur la paĝoj de la <i>"Cicerone"</i> (Semajna -Bulonja organo, ĉiam enhavanta Esperantan paĝon).</p> - -<p>Sed, kvankam ni multe antaŭĝuis la proponaĵojn, la kunveno mem -donis al ni nepripenseblan plezuron. Oni komencis iom post la naŭa -horo, kiam ni eniris belan ĉambregon, mirinde ornamigita de Francaj -kaj Anglaj flagoj, kaj ankaŭ de ĉiam verdaj arbetaĵoj kaj palmoj. -Vere ŝajnis, ke ni estis enirintaj en Kristnaskan festejon.</p> - -<p>Sed la okuloj ne estis la solaj membroj, kiuj ĝuis tiun akcepton. -Ankaŭ la oreloj multege <span class="pagenum">137</span> ŝatis la koran ĥoron: <i>"Dio savu -la Reĝon" ("The Esperantist," No. 1)</i> kiu donis komencon al la -bonega programo.</p> - -<p>Estas tute neeble priskribi tiun ĉi kunvenon detale, sed eble la -programo estos interesa por legantoj. Jen estas:</p> - -<table> -<tr><td colspan="2" class="center"><i>PARTO I.</i></td></tr> - -<tr><td>Dio savu la Reĝon</td><td>Ĥoro.</td></tr> - -<tr><td>Prezentado</td><td>Sro. Michaux.</td></tr> - -<tr><td>Valso Esperanto</td><td>Fno. Decrequy.</td></tr> - -<tr><td>L’Espero</td><td>Sro. Boulet.</td></tr> - -<tr><td>Mia Mano</td><td>Fneto M. T. Bergier.</td></tr> - -<tr><td>Bonan Tagon, Suzo!</td><td>Sro. Derveaux.</td></tr> - -<tr><td>La Paco</td><td>Sro. Dufeutrel.</td></tr> - -<tr><td>Duo de la Reĝo d’Ys</td><td>Sno. Bergier kaj Fno. Sutils.</td></tr> - -<tr><td colspan="2" class="center"><i>Honora Vino.</i></td></tr> - -<tr><td>Piana-ludo. L’Akvofalo</td><td>Fno. Pannevin.</td></tr> - -<tr><td>13a, Hungara Rapsodio</td><td>Fno. Decrequy.</td></tr> - -<tr><td colspan="2" class="center"><i>PARTO II.</i></td></tr> - -<tr><td>Floreto</td><td>Fneto G. Bergier.</td></tr> - -<tr><td>La Cigalo kaj la Formiko</td><td>Fneto M. T. Bergier.</td></tr> - -<tr><td>La Korvo kaj la Vulpo</td><td>Fneto Lephay.</td></tr> - -<tr><td>Lasta Deziro</td><td>Fno. Sutils.</td></tr> - -<tr><td>Hamleto</td><td>Sroj. Dufeutrel kaj Mudie.</td></tr> - -<tr><td>Hispana Romanco</td><td>Sino. Bergier.</td></tr> - -<tr><td>La Bano de la Pastro</td><td>Sro. Boulet.</td></tr> - -<tr><td>Galateo</td><td>Sro. Derveaux.</td></tr> - -<tr><td>La Marseja Himno</td><td>Ĥoro.</td></tr> - -<tr><td colspan="2" class="center"><i>Bonvena Ĉampana Vino.</i></td></tr> -</table> - -<p>Vere, tre memorinda programo. Kaj, se oni demandus kian eron mi pleje -ŝatis, mi estas certa ke la plenkreskuloj min pardonos, kiam mi -konfesas ke mi pleje ŝatis la kvar recitadojn de Fraŭlinetoj -Bergier kaj Lephay. Kiam oni aŭdas nian karan Esperanton el la lipoj -de kvin, sep kaj dekjaraj infanoj, ĝi havas ankoraŭ pli belan sonon -ol kutime. Kaj oni devas ankaŭ gratuli—ĉiujn! Ĉio estis bona, eĉ -bonega. Tamen estis unu afero kiu ne tute plaĉis al mi.</p> - -<p>Eble ĝi estas nur bagatelo, sed mi ja opinias, ke ĝi meritas gravan -atenton. En almenaŭ unu el la belaj kantoj, mi rimarkis, ke la -tradukinto ne konservis la Esperantan akcenton.</p> - -<p>Laŭ mia opinio, bona Esperanta kanto devas konservi tion ĉi, kaj -oni ne devas meti la akcenton sur silabo alia ol la antaŭlasta. Se -oni atente tralegos la tradukojn de Tom Bolin’ (No. 5) Vivo de -Maristo (No. 1) kaj aliaj tradukoj de bone konataj poemoj en <span class="sc">The -Esperantist</span> oni konstatos ke, eĉ por la kutimita melodio, kiun -oni verkis por tiuj ĉi poemoj, la Esperantaj vortoj taŭgas. Mi do -esperas ke, kiel eble plej multe, niaj muzikaj verkistoj provos -konservi la uniforman Esperantan akcenton, sen kio nia lingvo perdus -tiom da utileco kaj belsoneco.</p> - -<p>Post la finiĝo de la unua parto, du infaninetoj prezentis belegajn -floramasojn al la du Anglinoj, kiuj estis inter la vizitanta areto: -belaj Esperantaj floramasoj. Mi intence diris <i>Esperantaj</i>, ĉar -ambaŭ el ili konsistis el floroj ruĝaj, blankaj kaj bluaj; Anglujo -kaj Francujo; kaj interplektita estis la bela Verdo de la Espero, la -emblemo de Internacieco.</p> - -<p>Sed jam tro longa estas tiu ĉi priskribo. Por ĝin finigi, mi -rimarku pri la bonegeco de la paroladoj faritaj de Sroj. Michaux kaj -Reeve.—Sed ne! Ekzistas ankoraŭ alia afero, kiu eble havos apartan -intereson por Vi, karaj Legantoj. Oni ĉie rimarkis, ke la -<i>Verd-kovrilaĵeto</i> estis tre leginda. Dankojn, Bulonjaj Legantoj! Ju -pli granda la laboro, des pli granda la plezuro kiam oni lernas, ke -la rezultatoj estas ŝatataj. Se nur la tuta legantaro kunpensus!</p> - -<p>Tre, tre laca, ni fine realvenis en nian komfortan hotelon, por -silente pripensi la mirindan tagon, matene en nigreta, malseka -Londono, posttagmeze en nuba, malseketa Bulonjo, kaj vespere en -belega, varma Esperantujo, inter la floroj, kantoj kaj salutoj de -karaj internaciaj amikoj.</p> - -<p>Morgaŭ matene, post naŭ-tridek, niaj amikoj nin serĉis, kaj -kondukis en la ĝardenojn de Sro. Duhamel, la Esperantista floristo -Bulonja, kaj tie ni fotografiiĝis antaŭ bela floraro. La rezultato -estas bona, kaj ĉiam servos kiel fidela memoraĵo de plezura mateno.</p> - -<p>Posttagmeze ni eniris en tramon (niaj dek du anoj kaj la Francaj -amikoj plenigis la veturilon) kaj komencis gajan veturon ĝis -Wimereux. La antaŭan nokton mi estis rimarkinta verdan rubandon sur -la fortepiano, kiu portis oreskribitan <span class="sc">Esperanto</span>. Tiun ĉi -rubandon oni nun fiksis ĉe la vitro de la tramo, kaj ĉiuj -preterirantoj bone rimarkis, ke ĝi estis Esperantista tramo. -Tiamaniere la Afero gajnis bonan reklamon.</p> - -<p>Mi jam ekpensis, ke oni min trompis sed tiam, kiam unu post la alia, -mi rimarkis novajn vidindaĵojn mi certiĝis, ke estis ja fakto. -Bulonjo ne estas malbela urbo, kaj la kamparo ankaŭ estas sufiĉe -bela. Ne ŝanceliĝu, do, Anglaj adeptoj, sed tuj vizitu la belan -hejmon de tiom da fervoraj Esperantistoj.</p> - -<p>Sur la beleta marbordo Wimereuxa ni ĝuis tre feliĉan posttagmezon. -La suno ĵetis sur nin ne tro varmajn radiojn, kaj la plimulto da la -kunvenintoj sidiĝis sub la ombro de la verda rubando por kunkanti -kaj ŝercadi. Sed mi ne estis tiel mallaborema, kaj ĝuis tre -plezuran ludadon kun la ĉarmaj infanoj, kiuj venis kune kun ni. Kaj, -Legantoj, estas terura sed vera fakto, ke, en Francujo, eĉ la -infanoj parolas France! Tamen ludoj kaj Esperanto ĉiam estas -internaciaj, kaj ni estis tre feliĉaj, kaj multe bedaŭris kiam -vesperiĝis, <span class="pagenum">138</span> kaj ni devis returnen trami. Post vespermanĝo, -ni denove kunvenis, kune kun niaj gastamaj amikoj en la ĉefloko de -ĉiuj Francaj urboj, la <i>Casino</i>. Tie, sidante en la belaj ĝardenoj -apud la lumigita estuario, sub la hela lunlumo, Sro. Boulet (kiu -venis el Roueno) afable promesis fariĝi nova kunverkanto, kaj ni -hodiaŭ povas legi lian lertan <i>Calabre</i> tradukon.</p> - -<p>Jen alia gajno por <i>Mondvaganta Redaktoro</i>! Li ricevas artikolojn de -tiuj, kiuj li havas la plezuron renkonti. Kaj, ĝis nun, mi kredas, -mi estas la sola mondvaganta Esperanta Redaktoro. Tial Vi estas -povintaj legi multe da interesaj rakontoj, kiuj multe helpis je la -sukceso de tiu ĉi Gazeto.</p> - -<p>La proksiman tagon, post matenmanĝo, ni ĥore estis kantantaj -<i lang="it">Funiculi Funicula</i> kiam niaj nelacigeblaj samideanoj venis por -konduki nin en Le Portel.</p> - -<p>Kia belega sablaro tie troviĝas. Ebena kaj malmola kiel asfalto. -Bonega loko por la krevetkaptado, sed, ŝajne, Esperantistoj en -Bulonjo neniam havos tempon por tiu ĉi agrabla amuzado. La tieaj -amikoj ĉiam sukcesos trovi ian novan kaj interesan vidindaĵon.</p> - -<p>Sur tiu ĉi sablaro ni denove faris ludojn kaj kursojn, kaj, fine -alvenis al la interesa vilaĝo. Le Portel estas enloĝata de -fiŝistoj, sed Wimereux, je la alia flanko de la estuario estas -rapide pligrandiganta ĉirkaŭurbo de Bulonjo.</p> - -<p>En Le Portel ni vidis interesan sed funebran procesion: la -enterigiron de fiŝisto.</p> - -<p>Sro. Michaux diris al mi, ke multe da la tieaj loĝantoj ankoraŭ -posedas la trajtojn Hispanrasajn, ĉar siaj praavoj venis el tiu suda -lando.</p> - -<p>Sed mi jam trolongigis tiun raporton! La tramo rekondukis nin en -Bulonjon, kaj oni aranĝis finan posttagmezan promenadon ĝis la -rimarkinda monumento de la <i lang="fr">Grande Armée</i> Napoleona. Tiu ĉi estis -tiel ŝatinda, kiel la aliaj, kaj la vetero ĉiam estis bela. Tamen -oni diris, ke en la apudaj vilaĝetoj estis iom pluvdona. Ni estis -feliĉuloj havi kune kun ni la veter-subestron!</p> - -<p>Dum la promeno ni priparolis la proponitan kunvenon Esperantistan, -pri kio mi esperas skribi ion poste. Tiaj kunvenoj estas la plej -bonaj aferoj por vekigi kaj revekigi intereson pri nia afero.</p> - -<p>Post tre feliĉa haltado en arba valeto, kie ni denove fotografiiĝis, -kaj ludis kun la infanoj, ni kune revenis por fari la pakaĵojn -por la baldaŭe foriranta vaporŝipo. Tion farinte kaj vespermanĝinte, -niaj fervoraj amikoj akompaniis nin ĝis la enŝipejo por doni al ni -lastan <i>Ĝis la Revido</i>....</p> - -<p>Dankojn, dankojn, novaj sed tamen tre malnovaj amikoj. Dank’ al vi, -ni ĝuis mirindan viziton; dank’ al vi, ni nun havas eĉ pli varman -estimon de nia kara lingvo, kaj ĝiaj afablegaj Francaj adeptoj. Unu -el nia aro estis Franca Anglano, kaj li miregis pri la tutkoreco de -nia akcepto ĉe siaj samnacianoj. Vere ni ŝajnis esti "centjaraj -amikoj!"</p> - -<p>Kaj ĉu mi ĉiam facile komprenis la alilandulojn? Ne estas dubeble, -kaj ne estas dubinde!</p> - -<p>Tamen unu malfacileco ĉiam troviĝis, pri tio ni devis esti -singardemaj. Jen. Ĉiam, kiam oni aranĝis estontan renkonton, oni -devis precipe zorgi pri la maniero por esprimi la horon. Ĉiam Sro. -Michaux diris ambaŭ, ekzemple, je la <i>naŭ kaj duono</i> <span class="sc">kaj</span> -je la <i>duono de la deka</i>. Sed mi, kaj miaj Francaj amikoj kunsentas, -neniam plu diros aŭ unu aŭ la alian. Ni diros je <i>naŭ-tridek</i>. -Tiamaniere ne estos eble, ke ni manku niajn renkontojn pro eraro -kaŭzata de tiu malfacileco.</p> - -<p>Al la dirita horo, ĉiam aldonu la minutojn, kaj jen sistemo jam -internacia por diri la horon. Laŭ la antaŭa anonco en <span class="sc">The -Esperantist</span>, tiu ĉi sistemo estas la fervoja (kaj sekve la -praktika) uzo.</p> - -<p>Kaj Vi, karaj Legantoj, kiu legis tiujn ĉi liniojn, kion vi pensas? -Ĉu vi ne multe bedaŭras, ke vi ne kuraĝis partopreni je tiu ĉi -unua oficiala grupkunvenejo? Mi ĝin esperas. Tamen, ne estas necese, -ke vi longatempe plendu pri tio. Nia Libertempo-Kapitano, Sro. Reeve -nun klopodas pri nova vizito al la Grupo en Havro. Mi jam konas tiujn -ĉi fervorajn amikojn de nia afero, kaj mi esperas ke, je la 30a & -31a Julio kaj la Aŭgusto, ili ricevos viziton de granda aro da -alilandaj Esperantistoj, ne el Anglujo nur, sed el ĉiuj proksimaj -aŭ malproksimaj landoj. La elspezo ne estos granda, kaj se tiuj, -kiuj povos tien iri, tuj skribos al Sro. Reeve (63, <i>Effingham Road, -Lee, Kent</i>) li povos aranĝi specialajn kondiĉojn kun la fervoja -kompanio L. & S.W.R. kaj neniu povos plendi pri la rezultato.</p> - -<p class="center"><i>"Vivu Esperanto, kaj Vivu la Esperantistoj!"</i></p> -</div> - - -<div id="est1-9-18" class="article" lang="eo"> -<h3>LA LINGVO DE LA FLOROJ.</h3> - -<p class="center">Originale verkita de Ben Elmy (Daŭrigata de paĝo 79).</p> - -<p class="center">PARTO II.</p> - -<p>Ju pli ni studas la florojn, des pli ni konstatas, ke multe da ili -posedas nesuspektitajn lertecojn, kiujn apud besto ni volonte -nomus instinkto aŭ eĉ prudento. La esploradoj kaj eksperimentoj -de la plimultiĝanta anaro de observistoj pruvas tion ĉi. Tamen, -ĉar la kreskaĵoj aŭ floroj estas mutaj, tial la homaj oreloj -neniel taŭgas por tiu esplorado; estas do necese, ke la homo uzu -siajn okulojn des pli zorge kaj akurate. Eĉ tiam, multe da floraj -okazaĵoj evitas la tro difektan homan vidlertecon, <span class="pagenum">139</span> homa -difekto kiun la homo mem tre ofte forgesas kaj malatentas.</p> - -<p>Ekzemple, oni diras ordinare, kune kun <i>Darwin</i>, ke "<i>la kreskaĵoj -kompreneble ne posedas nervojn, nek centran nervsistemon.</i>"<a href="#fnI.9.2" name="fnrefI.9.2"><sup>[2]</sup></a> Sed -tiamaniere, fariĝas ankoraŭ pli mirinda la plua eltrovo, ke iafoje -"<i>kreskaĵo ekscitita transigas la influon al aliaj partoj de si, kaj -tiuj ĉi partoj reciproke ekmoviĝas.</i>"<a href="#fnI.9.2"><sup>[2]</sup></a> Kia do estas la agometodo -de tiaj procesoj? Se la kreskaĵo "kompreneble" ne uzas nervfadenojn -por telegrafi siajn sentadojn kaj ordonojn, ĉu eble ĝi komunikigas -inter si per "senfadena" telegrafo? Vere, tre nescia estas la homo, -eĉ ĉe la dudeka centjaro!</p> - -<p>Tre miriga ankaŭ estas la fenomeno de la perioda dormo de folioj kaj -floroj, kun iliaj akompanantaj movadoj. Ankoraŭ mirindega estas, ke, -kiel la mambesto produktas albumenan sukeran lakton, tiel la -kreskaĵo produktas sukeran mielon en la floro, kun amelon kaj eĉ -albumenon en la semo, por nutri la embrion kaj la junan estontan -kreskaĵon.</p> - -<p>Cetere <i>Darwin</i> skribas: "<i>Apenaŭ estas trograndigo diri, ke la -radikpinto (de kreskaĵo), tiom sentema, kaj tiel reguligante la -movadojn de la apudaj partoj, agadas tute kiel la cerbo de malsupera -besto.</i>"<a href="#fnI.9.2"><sup>[2]</sup></a> Sed certe, oni povas plivole demandi ĉu la agadoj de -kelkaj floroj ne superas eĉ iajn funkciadojn de tia besta cerbo.</p> - -<p>Rilate al tio ĉi, Dro. J. E. Taylor argumentas pri "<i>psikologio -kreskaĵa</i>," kaj li tre racie inspiras, ke "<i>ĉe proksime estonta -tempo ni eble konstatos, ke ne ekzistas vivo sen sekva</i> -<span class="sc">psikologia</span> <i>agado; ke tio ĉi estas nepre resultato de tio; -ke la vivo mem estas kondiĉita per psikologia agado; ke iaj -kreskaĵoj posedas la ekvivalenton de besta instinkto, la ebleco -gajni individuan sperton, kaj ĝin transigi al iliaj posteuloj, por -ke tiuj ĉi profitu, ne tute nekonscie.</i>"<a href="#fnI.9.3" name="fnrefI.9.3"><sup>[3]</sup></a>.</p> - -<p>La Amerikana poeto, Lowell, evidente kredis je tiu psikologio, ĉar -li aligas al floroj ne sole vivon, sed ankaŭ <i>animon</i>—</p> - -<div class="verse"> -<div class="stanza"> - <span class="i0">"Jen ĉia terbulo, al viv’ puŝiĝante</span> - <span class="i2">Pro alta instinkto, interna fervor’,</span> - <span class="i0">Kaj supren blinde ĝis lum’ palpetante,</span> - <span class="i2">Atingas animon per herbo kaj flor’."<a href="#fnI.9.4" name="fnrefI.9.4"><sup>[4]</sup></a></span></div> -</div> - -<p>Tiel ankaŭ la Angla poeto, Shelley, ĉe "<i>La Sentema Kreskaĵo</i>," -parolas pri la gracia kortuŝeco de la interna "<i>io, kvazaŭ -spirito</i>" de tiu floro. Aliloke li remarkas, eĉ apud pli humila -kreskaĵo, la influon viveman de la aero kaj de la lumo, tuj -fariĝontaj—</p> -<div class="verse"> -<div class="stanza"> - <span class="i0">"Korbatoj nevideblaj de la flor’,</span> - <span class="i2">Al ĉiu parto vivon pulsigantaj." - <a href="#fnI.9.5" name="fnrefI.9.5"><sup>[5]</sup></a></span></div> -</div> - -<p>Alia Amerikano, la glora Walt Whitman, rakontas—"<i>Karesante mi tenas -branĉojn aŭ junajn arbojn—mi tuj sentas iliajn sukon kaj tendenon -leviĝantajn en mi, kiel hidrargo ĉe varmeco. Mi baraktas amike kun -ilia senkulpa fortiko—mi scias ke iom da ĝia virto pasas de ili al -mi. Eble ni reciproke interŝanĝas ion—eble la arboj rekonas ĉion -tion pli ol mi iam pensis.</i>"<a href="#fnI.9.6" name="fnrefI.9.6"><sup>[6]</sup></a></p> - -<p>Preskaŭ idente sciigis Richard Jefferies—"<i>Tiu aliformiĝo de buloj -kaj malvarma materio en vivajn objektojn, faras la ĝojon kaj esperon -de la somero. Ĉiu tronketo de herbo, ĉiu folio, ĉiu individua -floreto kaj folieto, parolas pri espero. Konsideru la herbojn, la -kreskaĵojn—ili estas signoj de tero altiĝante ĝis la vivo, antaŭ -niaj okuloj. Tial al mi estas la floroj tiom pli ol nur trunketo kaj -folietoj.... La blankaj folietoj alvokas rekte al nia koro; la -trankvilaj kverkoj estas plenaj je mistero. La floroj, per siaj mil -vizaĝoj, kolektis la kisojn de la mateno. Ilin ŝatante mi ricevas -almenaŭ iom da ilia vivopleno—novan penson el ĉiu folieto.</i>"<a href="#fnI.9.7" name="fnrefI.9.7"><sup>[7]</sup></a></p> - -<p>Certe, nia kara Jefferies multe aŭskultadis—kaj iom komprenis—la -veran lingvon de la floroj! Tion ĉi ankaŭ atestas siaj ĉarmaj -verkoj "<i>Bevis</i>," "<i>La libera Aero</i>," kaj la interesa, pretervorte -laŭdinda, "<i>Historio de Mia Koro</i>."</p> - -<p>Tamen bezonas konfesi, ke ne ĉiuj floroj tiom aminde prezentiĝas -kontraŭ la homoj kaj bestoj, aŭ eĉ kontraŭ ĉiaj aliaj specoj de -floroj. Inter ili ja estas amikoj kaj malamikoj, reciproke helpantaj -aŭ malhelpantaj. Tion ĉi precipe klarigis Dro. Taylor, en sia verko -supredirita. La vero estas ke, kiel apud la bestoj, tiel ankaŭ apud -la floroj, efektiviĝas pli aŭ malpli la postuloj de "la barakto je -ekzistado," "la natura elekto," kaj "la postdaŭriĝo de la plej -konvenaj je la okazoj." Estas, do, nur malklera konkludo, ke la -floroj "nek laboras, nek ŝpinas"; la vivotempo de la floroj estas -tiom plene (kaj almenaŭ tiom utile) okupata, kiom tiu de la bestoj. -Plie, estas ja la penado de la kreskaĵoj kiu provizas ultimate la -nutraĵon mem de ĉiu besto, de ĉiu homo; tial, tiu ĉi devas -memoriĝi ke de la vivo kaj laboro de la kreskaĵoj sia propra vivado -dependas.</p> - -<p>Amikaj floroj, kiel malmulte ni komprenas vian vivon, vian lingvon!</p> - -<p>Ĉe la kreskanta homa pensado, nia kompreno ĉiam fariĝos pli klara, -kaj nia amo pli forta, je la plej belaj el la infanoj de la tero—la -mutaj sed elokventaj floroj.</p> - -<h4 class="fn-header">FOOTNOTES:</h4> - -<p class="footnote"> -<a name="fnI.9.2"></a> <a href="#fnrefI.9.2">[2]</a> -El "The Movements of Plants." -</p> - -<p class="footnote"> -<a name="fnI.9.3"></a> <a href="#fnrefI.9.3">[3]</a> -The Sagacity and Morality of Plants. -</p> - -<p class="footnote"> -<a name="fnI.9.4"></a> <a href="#fnrefI.9.4">[4]</a> -The Vision of Sir Launfal. -</p> - -<p class="footnote"> -<a name="fnI.9.5"></a> <a href="#fnrefI.9.5">[5]</a> -The Zucca. -</p> - -<p class="footnote"> -<a name="fnI.9.6"></a> <a href="#fnrefI.9.6">[6]</a> -The Oaks and I. -</p> - -<p class="footnote"> -<a name="fnI.9.7"></a> <a href="#fnrefI.9.7">[7]</a> -The Pageant of Summer. -</p> - -</div> - -<div id="est1-9-19" class="poetry" lang="eo"> - -<div class="verse"> -<div class="stanza"> - <span class="i0">Kiam nutro nin vivigas,</span> - <span class="i2">Aŭ bonaĵ’ ajn nin ĝojigas,</span> - <span class="i0">Ni memoru, ke ni devas</span> - <span class="i2">Esti dankaj, ĉar ni scias,</span> - <span class="i0">Ke aliaj homoj penas</span> - <span class="i0">Por ben’ kiun ni ricevas:</span> - <span class="i4">Ne forgesu ni gefratojn</span> - <span class="i4">Bonfarintajn nekonatajn.</span></div> -</div> -<p class="near_sig">(6266).</p> -</div> - - -<div id="est1-9-20" class="article"> -<p class="pagenum">140</p> -<div class="left" lang="eo"> -<h3>LA "ATESTO PRI KAPABLECO."</h3> - - -<p class="center">Originale verkita de G. D. Buchanan, 8820.</p> - - -<p>Inter la rimarkoj kiuj aperis sub la titolo de <i>Correspondence -Notes</i>, en la lasta numero de nia Gazeto, estis mallonga paragrafo, -kiu diris, ke tiuj Britaj Esperantististoj kiuj dezirus akiri nepran -pruvon pri sia plena sciado de nia helpa lingvo devus sin turni al la -<i>Franca Societo por la Propagando de Esperanto</i>, por ricevi ĝian -konatan <i>Atesto pri Kapableco</i>. Kvankam ni ĉiuj multe ŝatas la -fratan spiriton de niaj Francaj amikoj, tamen ni esperas, ke post -nelonge ni povos aranĝi ekzamenojn por Brita <i>Atesto</i> laŭ simila -modelo. Respondante al la afabla propono de nia Redaktoro, mi traktos -mallonge pri tiu ĉi afero, esperante, ke la konsilo de pioniro eble -estu helpa al estontaj kandidatoj.</p> - -<p>Kompreneble, la aspiranto devas jam posedi bonan ĝeneralan sciadon -de la fundamentaj principoj de la lingvo antaŭ ol li komencos la -specialan preparadon por la ekzameno. Se li estus tiel feliĉa -kompreni plenege la Francan lingvon, li elektu fari tiun ĉi -ekzamenon France; sed nur adepto devus atenci tion ĉi. Se, tamen, -simile al mi, li konus nur sian nacian lingvon, li ne povos ĝui la -helpon de tiaj valoraj lernolibroj kiaj <i>La Commentaire sur la -Grammaire Esperanto</i> kaj <i>La Texte Synthétique</i>.</p> - -<p>Mi persone konstatis ke la Esperanta Sintakso, de Dro. Paul -Fruictier, estis preskaŭ necesega, kaj mi ĝin forte rekomendas. Se -la studento povas verki kune kun amiko, tiom pli bone. Mi mem ŝuldas -multon je la inspiraĵoj kaj konsilo de klera amiko, kun kiu mi ofte -korespondas.</p> - -<p>Fininte sian preparadon, la studento devas tiam skribi al <i>Sro. -Edouard Bréon</i>, 6, <i>Rue du Levant, Vincennes, près Paris</i>, klarigante -ĉu li volas fari la ekzamenon France aŭ Angle. Post malmultaj tagoj -li ricevos plenan sciigon pri la oficiala programo.</p> - -<p>Se la aspiranto elektus fari la ekzamenon Angle, estos necese ke li -traduku Esperantan eltiraĵon Anglen, kaj Anglan eltiraĵon -Esperanten. La "Demandaro" enhavos serion da gramatikaj demandoj kaj -ekzercon pri Esperanta elparolado. Por reprezenti tion ĉi, mi uzis -la bonegan fonetikan metodon kiu aperis sur paĝo 25, Nro. 2 de -<span class="sc">The Esperantist</span>.</p> - -<p>Skribinte al nia Samideano, Sro. Mann, de Paris, por ricevi lian -opinion pri la speciala preparado por la ekzameno, mi ricevis la -jenan valoran respondon.</p><p class="pagenum">141</p> - -<p>"Pri plej efika kaj sukcesiga metodo studi por la ekzameno, mi -rekomendus, post ellerno de la <i>Complete Text-Book</i>, zorgan legadon -de <i>Hamleto</i> kaj <i>Fundamenta Krestomatio</i>, kun <i>Esperanta Sintakso</i>, -de Fruictier. Ekzemple, oni prenu en <i>Krestomatio</i> iun anekdoton. -Legu ĝin du aŭ tri fojojn laŭtvoĉe. Poste, oni faru al si -diversajn demandojn per vortoj tiaj kiaj Kiu (n), Kies, Kie (n), -Kiel, Kial, Kiam, Ĉu? Por varii, oni rediru la anekdoton je aliaj -tempoj ol tiuj donataj en la teksto mem. Ekz., la teksto eble -rakontas la aferon, kiel okazinta je iu tempo pasinta. Nu, la -ekzercanto povus rekonstrui la anekdoton, metante la serion da agoj -en la pasantan tempon, AS, aŭ en la pasontan tempon, OS; poste en -malsimplajn tempojn: Estis ... inta (j), k.t.p. Tiamaniere la studo -fariĝas vere interesa, kaj la lernanto tre baldaŭ elposedos la -gramatikon tre simplan de Esperanto.</p> - -<p>"Alion oni povas ankaŭ fari kun bonaj rezultatoj. Per la helpo de la -vortaro Angla-Esp., oni povas ekzerci sin jene. Oni povas, dum la -farado de agoj iaj, nomi ilin Esperante. Ekz. Leviĝante, fru- (aŭ -malfru-) matene, nomu la serion da agoj. Mi leviĝas, mi stariĝas, -mi surtiras miajn ŝtrumpojn, k.t.p. Mi estas vestita (mi est<i>is</i> -vest<i>ot</i>a). Mi lavas min, mi matenmanĝas, mi laboras, k.t.p. Ĉiuj -ĉi agoj estas analizeblaj kaj etendeblaj, kaj liveras tre interesajn -imagajn konversaciajn kaj gramatikajn ekzercojn.</p> - -<p>Tio estas la fama Gouin’a metodo studi lingvojn; ĝi donas mirigajn -rezultatojn. Tiamaniere, la vortoj kaj esprimoj restas en la memoro, -kaj oni ne laciĝe lernas <i>papage</i> novajn vortojn. Kaj por -konversaciaj klasoj tia procedo estas praktikinda, ĉar ĝi ŝparas -la tempon kaj koncentras la pensojn de la ekzercantoj. Soj. George -Phillips & Son, Ltd., 32, Fleet Street, London, eldonas tre interesan -kaj pensigan serion da libroj verkitaj laŭ la Gouin’a metodo.</p> - -<hr class="short" /> - -<p>N.B.—Estas preskaŭ certe ke, post nur iom da tempo, la deziroj de -tiom de adeptoj estos plenumataj, kaj Brita Ekzameno fondiĝos. Oni -nun klopodas pri la afero.—(<span class="sc">Red.</span>).</p> -</div> - -<div class="right"> -<h3>THE CERTIFICATE OF MERIT.</h3> - -<p class="center">G. D. Buchanan, No. 8820.</p> - -<p>Among the remarks under the heading <i>Correspondence Notes</i>, in the -last number of our Gazette, was a short paragraph which stated that -those British Esperantists who desired to acquire an indisputable -proof of their thorough knowledge of our auxiliary language must -apply to the <i>French Society for the Propagation of Esperanto</i>, in -order to obtain its well-known "Atesto pri Kapableco." Although we -all greatly appreciate the fraternal spirit of our French friends, we -nevertheless hope that ere long we shall be able to organize -examinations for a British Certificate on similar lines. In reply to -the kind suggestion of our Editor, I will briefly treat of this -matter, in the hope that the advice of a pioneer may possibly be a -help to future candidates.</p> - -<p>Of course, the aspirant must first possess a good general knowledge -of the elementary principles of the language before he begins the -special preparation for the examination. Should he be so fortunate as -to understand French thoroughly, let him elect to undergo the test in -French; but only an adept should attempt this. If, however, like -myself, he should know only his own national language, he will not be -able to enjoy the help of such valuable text-books as <i>La Commentaire -sur la Grammaire Esperanto</i> and <i>La Texte Synthétique.</i></p> - -<p>Personally I have found that the <i>Esperanta Sintakso</i>, by Dr. Paul -Fruictier, is almost essential, and I recommend it strongly. If the -student can work with a friend so much the better. I owe much to the -suggestions and advice of a well-informed friend, with whom I often -correspond.</p> - -<p>Having concluded his preparation, the student must write to <i>M. E. -Bréon</i>, 6, <i>Rue du Levant, Vincennes, near Paris</i>, stating whether he -purposes taking the examination in French or English. In a few days -he will receive full details as to the official programme.</p> - -<p>Should the candidate choose to go up for the examination in English, -it will be necessary for him to translate an Esperanto extract into -English, and an English extract into Esperanto. The list of questions -will contain a series of grammatical points and an exercise on -Esperanto pronunciation. In order to illustrate the latter, I -employed the excellent phonetic system which appeared on page 25 of -<span class="sc">The Esperantist</span>, No. 2.</p> - -<p>Having written to our Friend-in-Esperanto, Mr. Mann, of Paris, to -learn his opinion with regard to special preparation for the -examination, I received the following valuable reply:— </p> - -<p>"As for the most effective and successful method of studying for the -examination, I should recommend, after mastering the <i>Complete -Text-Book</i>, a careful reading of <i>Hamlet</i> and the <i>Fundamenta -Krestomatio</i>, with <i>Esperanta Sintakso</i>, by Fruictier. For example, -take some anecdote from the <i>Krestomatio</i>. Read it two or three times -aloud. Then ask yourself various questions by words such as <i>Who (m), -Whose, Where (Whither), How, Why, When?</i> To vary the study repeat the -anecdote, using tenses other than those employed in the text itself. -For example, the text possibly narrates the matter as having happened -at some past time. Well, the student could remodel the anecdote, -placing the concatenation of events in the Present AS, or in the -Future OS; and afterwards in the compound tenses: <i>Estis ... inta -(j)</i>, k.t.p. In this manner the study really becomes interesting, and -the pupil will very soon master Esperanto’s very simple Grammar.</p> - -<p>"One can also adopt another course with good results. With the aid of -the <i>English-Esperanto Dictionary</i> one can train one’s self as -follows. While performing any actions one can name them in Esperanto. -Thus, getting up early (or late) in the morning, enumerate the series -of actions. I get up, I stand up, I put on my stockings, etc. I am -dressed (I was about to be dressed). I wash, I have breakfast, I -work, etc. All these actions can be analyzed and extended, and supply -most interesting imaginary conversations and grammatical exercises.</p> - -<p>That is the famous Gouin method of studying languages; it gives -remarkable results. Thus words and expressions are preserved in the -memory, and one does not wearily learn new words parrot-method. And -such a system is practicable for conversational classes, as it saves -time and concentrates the thoughts of the pupils. Messrs. George -Phillips & Sons, Ltd., 32, Fleet Street, London, publish a very -interesting and thought-inspiring series of books compiled on the -Gouin system.</p> - -<hr class="short" /> - -<p>N.B.—It is almost certain that in a short time the wishes of so many -adepts will be fulfilled, and a British examination will be founded. -The matter is now under consideration.—(<span class="sc">The Editor</span>).</p> -</div> -</div> - -<div id="est1-9-21" class="jokes" lang="eo"> - -<p>La Onklino diris al sia nevino: "Ne ploru, karulino, aŭ ci -malbeliĝos."</p> - -<p>"Ĉu vi multe estas plorinta, kiam vi estis juna?" -respondis la infanino.</p> - -<p class="near_sig">(P de B).</p> -</div> - - -<div id="est1-9-22" class="article" lang="eo"> -<p class="pagenum">142</p> -<h3>DUA ORIGINALA SKIZETO, VERKITA DE E.W.</h3> - -<p class="center">Nia Fraŭlino.</p> - -<p>Ŝi loĝis en dometo, tute apud la domego ĉirkaŭfosigita de ŝiaj -praavoj. Ĝi nun apartenas al fremdulo, sed li ne estis vizitata de -la sinjoroj de la departemento, kaj estis malestimata de la -vilaĝanoj. Li do lasis neokupata sian antaŭ ne longe aĉetitan -domon.</p> - -<p>Nia Fraŭlino estis, tiel, kiel ŝia frato, la <i>pacama Pastro</i> (pri -kiu mi skribis en <span class="sc">The Esperantist</span>, No. 8) tre granda, sed -ŝi estis rekta kaj tre aktiva. Ŝi havis brunajn okulojn, aglan -nazon, firman mentonon kaj voĉon kiu neniam estis laŭta, kvankam -ofte severega.</p> - -<p>Unufoje Dimanĉe ŝi ĉiam sidis simple vestita, kune kun sia nevino -kaj tri servistinoj, sur la plej granda preĝbenko de la paroĥa -preĝejo. La Diservo finita, ŝi venis al ŝia pordo, kiun malfermis -la paroĥestro, kiu kolegia ĉapo en la mano, salutis ŝin profunde.</p> - -<p>Ŝi respondis je solena reverenco: tiam li sekvis ŝin kaj ŝiajn -nevinojn al la pordego. Kiam ili ekstere alvenis, la aŭdintaro -eklasis siajn benkojn. En bela vetero <i>Nia Fraŭlino</i>, ĉar tiel ŝi -nomiĝis ĉiam, kutimiĝis iri sub granda arbo en la preĝejkorto, -kaj tie staris aŭ sidis dum la vilaĝanoj kunvenis por demandi al -ŝi kuracilon aŭ konsilon; por priparoli ian disputon, je kies -meritoj ili deziris, ke ŝi aljuĝu; aŭ por peti, ke ŝi ordonu la -punon por ia eltrovita krimeto. Ŝiaj decidoj neniam estis -disputataj, ĉar la Galoj havas ankoraŭ superstiĉan kredon je la -saĝeco kaj sankteco de maljuna virgulino, se ili scias, ke ŝi estas -fraŭlino de ŝia propra elekto.</p> - -<p>La junularo de la vilaĝo amis kaj respektegis sian Fraŭlinon; -ankaŭ ŝi amis ilin, precipe tiujn, kies gepatrojn ŝi konis dum -ilia juneco. El tiuj ĉi, la plej de ŝi amata estis la beleta, -dolĉa dekokjara Nest. Ŝi ĝuis rigardadi la knabinon sidante inter -la geĥoristoj apud ŝia fianĉo, kiu estis lerta kaj inteligenta -frizisto el la proksima urbo. Oni sciis ke ŝi jam aĉetis multe da -utilaj ornamoj, trikotaĵoj kaj fajencoj por la estonta domo de -Nest—la domo en kiun, post unu aŭ du jaroj, la fianĉino estos -kondukata kun la eksplodo de du aŭ tri cent pafiletoj, kun la -piedfrapado de cent kvindek ĝis ducent ĉevaloj kaj azenoj, kun la -kantoj, kriegoj kaj koraj gratuloj de kvin aŭ ses cent homoj, ĉar -la familio de Nest estis granda, kaj tre respektinda en tiu loko.</p> - -<p>Unu Dimanĉon, Nia Fraŭlino vidis Nest inter la geĥoristoj, sed ne -estis ŝiaflanke la <i>Cariad</i>’o.<a href="#fnI.9.8" name="fnrefI.9.8"><sup>[8]</sup></a> La sekvantan Dimanĉon ŝi -rimarkis samon, kaj revidis la knabinon palan, solan, kaj -melankolian. Ŝi informiĝis pri la kaŭzo de tio ĉi, kaj sciiĝis, -ke kelkaj terfosistoj (unu el kiuj deziris edzinigi Nest) atakis -inside la junan friziston, lin bategis kaj piedfrapis ĝis kiam -li ne povis sin movi. Ili minacis lin kaj diris, ke se li iam -kuraĝus reveni en tiun vilaĝon, ili kaŝus lian korpon tie, kie ĝi -nur troviĝus je la Fina Juĝo.</p> - -<p>Nia Fraŭlino multe indignis, ke tia insulto al la tuta vilaĝo ne -estis jam punita de ĝiaj viroj. Oni ŝin klarigis ke tiuj -terfosistoj estis: "Tre grandaj viroj, atletoj. Kaj nombras preskaŭ -sesdek, kaj la tuta paroĥo nur enhavas kvardek virojn. Sed ili -foriros tuj kiam la nova strato estos finigita, kaj neniu povas -devigi Nest edziniĝi. Ĉu ŝi ne povos nenii al ŝi la plezuron vidi -la <i>Cariad</i>’on ĝis kiam liaj malamikoj foriros?"</p> - -<p>Nia Fraŭlino aŭskultis, sed ne aprobis; tute ne!</p> - -<p>Dimanĉo denove alvenis, kaj ŝi, dum la preteriro al la granda arbo, -vidis multajn vilaĝanojn kiuj tie atendis siajn patrinojn, fratinojn -aŭ amantinojn; ĉar la viroj tiam nur malofte eniris la preĝejon, -krom pro edzigoj kaj enterigiroj. Ŝi ankaŭ vidis grandegan -terfosiston klinanta kontraŭ stango apud lageto, kaj ŝi laŭte -diris, ke ŝi hontus je ŝia lando, se li ne havus plenegan -trempadon.</p> - -<p>La Dimanĉon sekvantan la sama vidaĵo frapis ŝiajn okulojn. Tuje -ŝi alproksimiĝis al la homoj sub la arbo kaj diris al ili kiel -estas malkuraĝeco permesi, ke fremdulo tiamaniere insultu ilin. -"Kial," ŝi diris, "vi ne lin ĵetos en la lageton?" Ŝiaj paroloj -produktis nenian videblan efekton, ŝi do furioziĝis kaj ekkriis: -"Nun, ĉu ne troviĝas inter vi eĉ unu viro? Bone! per Dio, ĝin -faros mi mem!"</p> - -<p>Per rapidaj longaj paŝoj ŝi marŝis al la terfosisto, lin ekkaptis -je la gorĝo kaj forĵetis lin en la akvon.</p> - -<p>Neniam li tie revidiĝis. Oni raportis ke liaj kunlaborantoj tiel lin -mokis, tial ke li estis ĵetita de virino, en akvon ke li lasis ilian -bandon, kaj rapide flugis el la lando.</p> - -<p>Post mallonga tempo, Nest edzigis sian dandan, malgrandan urbanan -<i>Cariad</i>’on. La juna paro ĉiam dankis la karan Fraŭlinon pro sia -feliĉeco, kiun ili ŝuldis al ŝia decida konduto; kaj la Fraŭlino -estis eĉ pli respektegata kaj amata de ŝiaj najbaroj.</p> - -<p>La morto de nia Fraŭlino similis je ŝia vivo.</p> - -<p>Kiam ŝi kredis, ke la fino alproksimiĝis, ŝi venigis la vilaĝan -ĉarpentiston, kaj donis al li la mendojn por ŝia ĉerko kaj ĉiujn -la ordonojn por nemultekosta enterigiro.</p> - -<p>Post kelkaj semajnoj ŝi unu mateno sentis, ke ŝia animo baldaŭ -foriros. Al la karaj parencoj kaj amikoj, kiuj staris ĉirkaŭ la -lito, ŝi donis belegajn donacetojn kaj amindajn adiaŭparolojn. Ŝi -estis tiel trankvila, kaj ŝia voĉo estis tiel gaja, ke neniu -ploris. Kiam ŝi diris: Mi estas laca; ŝi fermis la okulojn, kaj -neniam ilin malfermis.</p> - -<p>Multaj ploris sian Fraŭlinon.</p> - -<h4 class="fn-header">FOOTNOTE:</h4> - -<p class="footnote"> -<a name="fnI.9.8"></a> <a href="#fnrefI.9.8">[8]</a> -<i>Tiu ĉi vorto signifas "reciproka amo," ne nur inter viro kaj virino, -sed ankaŭ inter patro kaj filo, aŭ amikoj. Ĝi do ŝajnas -nehavi perfektan tradukon Esperantan.—E.W.</i> -</p> - -</div> - -<div id="est1-9-23" class="article" lang="eo"> -<p class="pagenum">143</p> -<h3>UNU NOKTO EN "CALABRE."</h3> - -<p class="center">Eltiraĵo el Paul Louis Courrier. Tradukita de Paul Boulet.</p> - -<p>Ian tagon, mi vojaĝis en "Calabre."</p> - -<p>Estas lando de malbonaj homoj kiuj, mi kredas, amas neniun kaj -malamas precipe la Francojn. Klarigi al vi tion, estus tro longa; -sufiĉas diri ke ili malamegas nin, kaj ke oni pasas tre malagrable -la tempon kiam oni estas ĉe ili.</p> - -<p>Kiel kunvojaĝanto, mi havis junulon.</p> - -<p>En tiuj montoj, la vojoj estas valegoj; niaj ĉevaloj marŝis -multepene; mia kamarado rajdis antaŭ mi; vojeto kiu ŝajnis al li -pli irebla kaj malpli longa perdigis nin...</p> - -<p>Ĝis la eknokto ni serĉis nian vojon tra tiuj arbaroj; sed, ju pli -ni serĉis, des pli ni perdiĝis, kaj la nokto estis densa kiam ni -alvenis apud tre nigra domo... Ni eniris ĝin, ne sen suspekto, sed -kiel fari?</p> - -<p>Tie, ni trovis la tutan familion de karbisto, sidante ĉirkaŭ tablo -kie, ĉe la unua vorto, oni invitis nin.</p> - -<p>Nia junulo ne petigis sin. Jen, ni estas manĝanta kaj trinkanta, -almenaŭ li, ĉar mi, mi ekzamenis la lokon kaj la mienon de niaj -mastroj.</p> - -<p>Tiuj ĉi havis certe mienon de karbistoj, sed la domo ..., vi estus -kredinta ke ĝi estas armilejo. Tie estis nur pafiloj, pistoloj, -glavoj, tranĉiloj, tranĉilegoj. Ĉio malplaĉis al mi kaj mi facile -vidis ke mi ankaŭ malplaĉis.</p> - -<p>Kontraŭe, mia kamarado ŝajnis kvazaŭ li estis ano de la familio: -li ridis, li parolis kun ili. Pro malsingardemeco, kiun mi devus esti -antaŭpensinta, li unue diris de kie ni elvenis, kien ni iris, kiuj -ni estis! Francoj, pensu iom do! Ĉe niaj plej mortigeblaj amikoj, -solaj, perditaj, tiel malproksime de ĉiu homa helpo! Plie, por -montri ĉion kio povis perdigi nin, li ŝajniĝis riĉa, promesis al -tiuj homoj pro la elspezo kaj por niaj morgaŭaj gvidistoj, tion kion -ili dezirus. Fine, li parolis pri sia valizo, petante ke oni zorgu -ĝin multe, ke oni metu ĝin apud lia lito. Li ne volis, li diris, -alian kapkusenon. Oni povis kredi, ke ni portis la kronajn -diamantojn!</p> - -<p>La vespermanĝo finita, oni lasis nin. Niaj mastroj kuŝis sur la -suba etaĝo, ni, en la ĉambro kie ni estis manĝintaj. Malalta -grenejo, kien oni supreniris per skabelego, estis la dormejo kiu nin -atendis, kvazaŭ nesto en kiu oni enirus, rampante sub traboj -ŝarĝitaj de provisaĵoj por la tuta jaro.</p> - -<p>Mia kamarado suprenrampis tien kaj kuŝiĝis, dormante la kapo sur la -multekosta valizo. Mi, determinata je maldormi, mi plibruligis la -fajron kaj sidiĝis apud ĝi.</p> - -<p>La nokto estis preskaŭ finita tute trankvile, kaj mi komencis -rekuraĝiĝi kiam, je la horo kiu kredigis al mi, ke la tago baldaŭ -aperos, mi aŭdis, sube de mi, nian mastron kaj lian edzinon paroli -kaj interdisputi; kaj, aŭskultante per la kameno kiu komunikis kun -la suba kameno, mi perfekte komprenis tiujn ĉi vortojn diritaj de la -edzo: "Nu, fine, ni vidu! Ĉu mi devos mortigi ilin ambaŭ?"</p> - -<p>Mi restis, apenaŭ spirante, mia tuta korpo, malvarma kvazaŭ -marmoro; vidante min, oni ne povis kredi ĉu mi estis viva aŭ ne.</p> - -<p>Dio mia! kiam mi pensas ankoraŭ je tio! Ni ambaŭ preskaŭ -senarmiloj, kontraŭ ili kiuj havis multe da ili, kaj mia kamarado -mortata de dormado kaj de laceco! Alvoki lin? fari bruon? Mi ne -kuraĝis; foriri sole, mi ne povis; la fenestro estis nealta, sed, -sube, du dikaj hundoj bojegis kvazaŭ lupoj.</p> - -<p>Post unu kvarono da horo, kiu ŝajnis al mi tre longa, mi aŭdis sur -la ŝtuparo iun kaj per la fendoj de la pordo, mi ekvidis la patron, -lampo en unu mano, en la alia unu el liaj grandaj tranĉilegoj.</p> - -<p>Li unue supreniris, poste la edzino, kaj mi staris malantaŭ la -pordo; li malfermis ĝin; sed, antaŭ ol eniri, li demetis la lampon -kaj la edzino ĝin prenis. Poste, li eniris nudpiede, kaj ŝi, -estante ekstere, diris al li mallaŭte, kaŝante per siaj fingroj la -lumon de la lampo: "Malrapide, iru malrapide!"</p> - -<p>Kiam li estis apud la skabelego, li supreniris, sia tranĉilego inter -siaj dentoj, kaj, alvenante ĉe la lito kie tiu malfeliĉa junulo -etendiĝis, prezentante sian gorĝon malkovritan, li prenis la -tranĉilon per unu mano, kaj per la alia ... li ekkaptis ŝinkon kiu -pendis je la plafono, tranĉis unu pecon kaj eliris sammaniere, ke li -estis enirinta. La pordo fermiĝis, la lampo eliris, kaj mi restis -sola....</p> - -<p>Tuj kiam la tago aperis, la tuta familio, grandabrue, venis vekigi -nin, kiel ni rekomendis tion.</p> - -<p>Oni alportis la manĝaĵojn; oni servis matenmanĝon, tre puran, tre -bonan: mi certigas tion al vi. Du kaponoj partoprenis. "Vi devas, oni -diris la kunporti unu el ili kaj manĝi la alian." Vidante ilin, mi -fine komprenis la sencon de tiuj teruraj vortoj: "Ĉu mi devas -mortigi ilin ambaŭ?"</p> - -<p>Mi kredas ke estas facile diveni kion tio signifis!</p> -</div> - - -<div id="est1-9-24" class="letters"> -<p class="pagenum">144</p> -<h3>CORRESPONDENCE NOTES.</h3> - -<p>The suggestion in No. 8 has already borne good fruit, and a weekly -meeting has been arranged every Monday at 6 p.m. at <i>The Club Café, -5, Bishopsgate Street Within, E.C.</i> During tea conversation in -Esperanto is compulsory, but after the meal is over discussions on -various topics take place in English. All members of the London -Esperanto Club and their friends are cordially invited to put in an -appearance when possible, and any foreign friends will of course be -especially welcome.</p> - -<p>Another meeting has also been arranged for the first Thursday in -every month. This is exclusively for annual subscribers to <span class="sc">The -Esperantist</span>. The Editor will be at the before-mentioned Café -from 6–7 p.m., after which hour the Remington Typewriter firm -hard by has kindly placed a room at his disposal. Will readers please -come every first Thursday, with their proposals for the improvement -of this Gazette?</p> - -<hr class="short" /> - -<p>As has been announced elsewhere, a short three-day visit to Havre, at -the invitation of the Group there, is being arranged by the London -Esperanto Club for all members who can join. Will these kindly send -their names to C. W. T. Reeve, Esq., 63, Effingham Road, Lee, Kent? -There should be as little delay as possible, so that arrangements may -be made with the L. & S.W. Railway Co. as to special facilities, etc. -It is expected that, encouraged by the most cordial reception -accorded by our Boulogne friends at Whitsuntide, a large number of -members will make use of this opportunity for improving their -conversational powers with foreign friends.</p> - -<hr class="short" /> - -<p>The use of Sia and Lia puzzled one of our Correspondents. "Is it -essential or only optional to use Sia when it refers to the subject -of the sentence?" he asks. Sia <i>must</i> be used in such a case instead -of Lia, unless, as happens once in a lifetime, ambiguity might arise -from such a course, in which case lia, ŝia, etc., must be used -instead.</p> - -<hr class="short" /> - -<p>The fact that double letters only exist in Esperanto when two -roots, the one ending and the other beginning with the same letter, -are compounded (such as hommano) is frequently overlooked, and -orthographical mistakes result. This rule is not mentioned in the -Text-Books at present in use, and hence, no doubt, the frequency of -such mistakes.</p> - -<hr class="short" /> - -<p><i>R.’s Epitome</i> has proved a help to several students, and the author -has kindly sent another rhyme, which, we hope, may have a similar -result.</p> - -<div class="verse"> -<div class="stanza"> - <span class="i0">EG, when ending any word, shows a <i>high degree</i>.</span> - <span class="i0">Final ET, to birdo (bird), means a <i>little</i> B.</span> - <span class="i2">EDZ is <i>married</i>, GE means <i>both</i>. BO prefixed, <i>in law</i>.</span> - <span class="i2">ESTR <i>master</i>; <i>member</i> AN; IST a <i>professor</i>.</span> - <span class="i0">EK <i>just starts</i>; and AD <i>goes on</i>; RE <i>repeats</i>; again</span> - <span class="i0">ILO <i>tool</i>, and EJO <i>where</i>; INGO <i>holder</i>; then</span> - <span class="i2">ERO, <i>one of</i>; ARO <i>lot</i>; <i>females</i> all have IN;</span> - <span class="i0">UJ <i>contains</i>; ID <i>the young</i>; ULO <i>greatest seen</i>.</span> - <span class="i0">IĜ <i>becoming</i>; <i>causing</i> IG; DIS just <i>separates</i>;</span> - <span class="i0">ECO, <i>abstract</i>; AĴO, <i>work</i>; MAL always <i>negates</i>.</span> - <span class="i2">EBLA <i>possibility</i>; INDA <i>worthiness</i>.</span> - <span class="i2">EMA shows <i>propensity</i>; adjectives I guess.</span></div> -</div> - -<p class="near_sig">(H.W.R., Ipswich).</p> - -<hr class="short" /> - -<p>The order in which the suffixes should be added is logically -arranged. Take, for example, the word <i>Infan-in-eto</i>. <i>Infanetino</i> is -not correct, because the <i>-et</i> is added to give the diminutive. -<i>Infanino</i>, a little girl, <i>Infanineto</i>, a tiny little girl.</p> - -<p>Similarly, in other cases, when two affixes are used in one word it -is easy to decide which has precedence.</p> - -<hr class="short" /> - -<p>Who was the first Englishman to learn Esperanto? We invite -correspondence on this interesting point. At the moment it seems that -the distinction belongs to H. L’Estrange Ewen, Esq., whose number is -3010, and who, a short time since, wrote us a letter using the old -style of writing, <i>i.e.</i>, accents inverted, as in Bohemian, <i>e.g.</i>, -č, not ĉ.</p> - -<hr class="short" /> - -<p>Pronunciation still presents occasional difficulties to our country -readers. The last query to hand deals with the sound of aĵ. This -must be pronounced ahzh.</p> - -<hr class="short" /> - -<p>To those Correspondents who have asked: Which is the best way to -learn to speak Esperanto, we recommend them to talk at first to the -door, or any other inanimate object at hand.</p> - -<p>Thus <i>Reading aloud</i> (or, better still, Declaiming) is one of the -best exercises, and is a very great help to the rapid mastery of the -spoken language. When you have waded through the <i>Fundamenta -Krestomatio</i> in this manner, and have spent a few days with -<i>Samideanoj</i> who do not understand English, you should speak -Esperanto like a native!</p> -</div> - -</body> -</html> |