diff options
Diffstat (limited to 'old')
| -rw-r--r-- | old/20111011-37721-0.txt | 9236 | ||||
| -rw-r--r-- | old/20111011-37721-0.zip | bin | 0 -> 127239 bytes |
2 files changed, 9236 insertions, 0 deletions
diff --git a/old/20111011-37721-0.txt b/old/20111011-37721-0.txt new file mode 100644 index 0000000..7eb8680 --- /dev/null +++ b/old/20111011-37721-0.txt @@ -0,0 +1,9236 @@ +The Project Gutenberg EBook of Krechinsky's Wedding Comedy in three +acts--Marriage comedy in two acts, by Alexander Suhovo-Kobylin and Nikolai Vasilievich Gogol + +This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with +almost no restrictions whatsoever. You may copy it, give it away or +re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included +with this eBook or online at www.gutenberg.net + + +Title: Krechinsky's Wedding Comedy in three acts--Marriage comedy in two acts + +Author: Alexander Suhovo-Kobylin + Nikolai Vasilievich Gogol + +Translator: Agathoklis Konstantinidis + +Release Date: October 11, 2011 [EBook #37721] + +Language: Greek + +Character set encoding: UTF-8 + +*** START OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK KRECHINSKY'S WEDDING COMEDY *** + + + + +Produced by Sophia Canoni + + + + +Note: The tonic system has been changed from polytonic to monotonic. +The spelling of the book has not been changed otherwise. Footnotes +have been transferred at the end of the book. + +Σημείωση: Το τονικό σύστημα έχει αλλάξει από πολυτονικό σε μονοτονικό. +Η ορθογραφία του βιβλίου κατά τα άλλα παραμένει ως έχει. Οι +υποσημειώσεις των σελίδων έχουν μεταφερθεί στο τέλος του βιβλίου. + + + +ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΜΑΡΑΣΛΗ + + + + +ΣΥΛΛΟΓΗ +ΕΚΚΡΙΤΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΩΝ ΞΕΝΩΝ ΤΕ ΕΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙ +ΚΑΙ ΠΡΩΤΟΤΥΠΩΝ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΩΝ + +ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΗ ΣΥΝΕΡΓΕΙΑ ΤΩΝ Κ.Κ + +ΣΠ. ΒΑΣΗ (Καθ. εν τω Πανεπ.), Γ. ΒΕΡΝΑΡΔΑΚΗ (καθ. εν τω Πανεπ.), +ΑΓΓΕΛΟΥ ΒΛΑΧΟΥ — Σ. Α. ΚΟΥΜΑΝΟΥΔΗ (καθ. εν τω Πανεπ.), Π. +ΚΑΡΟΛΙΔΟΥ (καθ. εν τω Πανεπ), Α. ΚΟΥΡΤΙΔΟΥ (καθ. της φιλ.), ΣΠΥΡ. +Π. ΛΑΜΠΡΟΥ (καθ. εν τω Πανεπ.), Μ. ΛΑΠΠΑ (δ. φ.), Θ. ΛΙΒΑΔΑ (δ.φ). +Μ. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΟΥ (καθ. εν τω Πανεπ.), — Ι. ΠΑΝΤΑΖΙΔΟΥ (καθ. εν τω +Πανεπ.), Θ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΥ (καθ. γυμν.), Ν. Γ. ΠΟΛΙΤΟΥ (καθ. +εν τω Πανεπ.), Α. ΠΡΟΒΕΛΕΓΙΟΥ (δ. φ.). Ε. ΡΟΪΔΟΥ δ. ν.) Σ. Κ. +ΣΑΚΕΛΛΑΡΟΠΟΥΛΟΥ (καθ. εν τω Πανεπ.), Ι. ΣΒΟΡΩΝΟΥ (διευθ. νομισμ. +μουσ.), Γ. ΣΩΤΗΡΙΑΔΟΥ (γυμνασιάρχ.), ΧΡ. ΤΣΟΥΝΤΑ (εφ. τ. αρχ.), Δ. +ΦΙΛΙΟΥ (εφ. τ. αρχ.), Γ. ΧΑΤΖΙΔΑΚΙ (καθ. εν τω Πανεπ.) και άλλων +λογίων. + +ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΔΕ + +ΛΥΣΑΝΔΡΟΥ Γ. Χ. ΚΩΝΣΤΑ + + + + +ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ ΜΑΡΑΣΛΗ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΑΡ. 12. + +Α. ΣΟΥΧΟΒΟ-ΚΟΜΠΥΛΗΝ + +Ο ΓΑΜΟΣ ΤΟΥ ΚΡΕΝΤΣΙΝΣΚΗ + +ΚΩΜΩΔΙΑ ΕΙΣ ΤΡΕΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ + +Ν. ΓΟΓΟΛ + +ΠΑΝΔΡΟΛΟΓΗΜΑΤΑ + +ΚΩΜΩΔIΑ ΕΙΣ ΔΥΟ ΠΡΑΞΕΙΣ + +ΜΕΤΑΦΡΑΣΘΕΙΣΑI ΕΚ ΤΟΥ ΡΩΣΣΙΚΟΥ + +ΥΠΟ + +ΑΓΑΘ. Γ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΟΥ + +ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ + +ΤΥΠΟΙΣ Π. Δ. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ +1901 + + + +ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΜΑΡΑΣΛΗ + +Α. ΣΟΥΧΟΒΟ-ΚΟΜΠΥΛΗΝ + +ΓΑΜΟΣ ΤΟΥ ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗ + +ΚΩΜΩΔΙΑ ΕΙΣ ΤΡΕΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ + +Ν. ΓΟΓΟΛ + +ΠΑΝΔΡΟΛΟΓΗΜΑΤΑ + +ΚΩΜΩΔΙΑ ΕΙΣ ΔΥΟ ΠΡΑΞΕIΣ + +ΜΕΤΑΦΡΑΣΘΕΙΣΑΙ ΕΚ ΤΟΥ ΡΩΣΣΙΚΟΥ ΥΠΟ + +ΑΓΑΘΟΚΛ. Γ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΟΥ + + +ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ ΤΥΠΟΙΣ Π. Δ. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ + +1901 + + + + +Ο ΓΑΜΟΣ ΤΟΥ ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗ + +ΚΩΜΩΔΙΑ ΕΙΣ ΤΡΕΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ + + + +ΠΡΟΣΩΠΑ + + ΠΙΟΤΡ ΚΩΝΣΤΑΝΙΝΙΤΣ ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ, εύπορος γαιοκτήμων του + Γιαροσλάβ, κάτοικος χωρίου, ετών εξήκοντα. + ΛΥΔΟΤΣΚΑ, θυγάτηρ του. + ΑΝΝΑ ΑΝΤΩΝΟΒΝΑ ΑΤΟΥΓΕΦ, ηλικιωμένη γυνή. + ΒΛΑΔΗΜΙΡ ΔΜΗΤΡΙΤΣ ΝΕΛΚΗΝ, γαιοκτήμων, γείτων των Μούρομσκη, + νέος, υπηρετήσας εις τον στρατόν. Φέρει μύστακας. + ΜΙΧΑΗΛ ΒΑΣΙΛΙΤΣ ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ, ωραίος ανήρ, — κανονική, και + ουχί συνήθης φυσιογνωμία, πυκναί παραγναθίδες· δεν φέρει + μύστακας· τεσσαρακοντούτης περίπου. + ΙΒΑΝ ΑΝΤΩΝΙΤΣ ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ, μικροκαμωμένος, αλλά στιβαρός + ανθρωπίσκος, πεντηκοντούτης περίπου. + ΝΙΚΑΝΩΡ ΣΑΒΒΙΤΣ ΜΠΕΚ, τοκογλύφος. + ΣΤΣΕΜΠΝΙΕΦ, έμπορος. + ΘΟΔΩΡΟΣ, θαλαμηπόλος του Κρετσίνσκη. + ΤΙΣΣΚΑΣ, θυρωρός εν τη οικία των Μούρομσκη. + Αστυνομικός υπάλληλος. + Υπηρέται. + +Η σκηνή εν Μόσχα. + + + +Ο ΓΑΜΟΣ ΤΟΥ ΚΡΕΤΣΙΝΚΗ + + + + +ΠΡΑΞΙΣ ΠΡΩΤΗ + + + + +Πρωία. Αίθουσα υποδοχής εν τη οικία των Μούρομσκη. Ευθέως απέναντι +του θεατού μεγάλη θύρα προς την μεγάλην κλίμακα· δεξιά — θύρα του +κοιτώνος του Μούρομσκη, αριστερά — των δωματίων της Ατούγεφ και +Λύδοτσκας· επί της παρά το διβάνιον τραπέζης ευρίσκονται τα διά +τεϊοποσίαν χρήσιμα. + + + +ΣΚΗΝΗ Α'. + + + +ΑΤΟΥΓΕΦ + (Εξέρχεται εκ της αριστεράς θύρας, παρατηρεί το δωμάτιον και + ανοίγει την προς την μεγάλην κλίμακα θύραν). + + Τίσσκα! αι, Τίσσκα! + +ΤΙΣΣΚΑΣ (όπισθεν των παρασκηνίων). + Αμέσως. + + (Εισέρχεται εν στολή, με πλατείαν κιτρίνην ταινίαν, ακτένιστος και + ολίγον οινοβαρής). + +ΑΤΟΥΓΕΦ (τον παρατηρεί επί πολύ). + Κύτταξε μούτρα!. . . (Σιγή). Γιατί δεν εκτενίσθης; + +ΤΙΣΣΚΑΣ + Όχι με συγχωρείτε, Άννα Αντώνοβνα, εχτενίσθηκα. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Και τη μούρη σου δεν την έπλυνες. + +ΤΙΣΣΚΑΣ + Όχι, με συγχωρείτε, την έπλυνα· μάλιστα, την έπλυνα. Αφότου + επροστάξατε να τήνε πλένω, από τότε πάντα τήνε πλένω. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Έφερε ο γερμανός το κουδούνι; + +ΤΙΣΣΚΑΣ + Το έφερε, κυρία, μάλιστα, το έφερε. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Δόσε μου το, και φέρε την σκάλα. (Ο Τίσσκας φέρει τον κωδωνίσκον + και την κλίμακα). Άκουσε λοιπόν τώρα. Μα εσύ είσαι βλάκας· δεν θα + καταλάβης τίποτε. + +ΤΙΣΣΚΑΣ + Τι λέτε, κυρία, γιατί δε θα καταλάβω: εγώ, ό,τι μου λέγει η + ευγένεια σας τα καταλαβαίνω. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Αν έλθη κυρία, κτυπάς το κουδούνι δυο φοραίς. + +ΤΙΣΣΚΑΣ + Πολύ καλά. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Αν είνε κύριος, — κτυπάς μια φορά! + +ΤΙΣΣΚΑΣ + Πολύ καλά, + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Αν είνε κανένας πραγματευτής ή έμπορος, να μη κτυπήσης. + +ΤΙΣΣΚΑΣ + Κι' αυτό γίνεται, Άννα Αντώνοβνα. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Εκατάλαβες; + +ΤΙΣΣΚΑΣ + Εκατάλαβα, κυρία, καλά το εκατάλαβα . . . Αμέ νάρθω να σας το πω — + δε χρειάζεται; + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Πώς να μη μου το πης; Χωρίς άλλο νάρθης να το πης. + +ΤΙΣΣΚΑΣ + Πρώτα, το λοιπόν, προστάζετε να κτυπήσω το κουδούνι, κ' έπειτα + νάρθω να σας το πω; + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Τι βλάκας! Είδες εκεί, βλάκας! Πώς είνε δυνατόν, βρε ανόητε, να + κτυπήσης πρώτα και έπειτα να το αναγγείλης! + +ΤΙΣΣΚΑΣ + Μάλιστα. + +ΑΤΟΥΓΕΦ Ανέβα λοιπόν να το καρφώσης. + + (Ο Τίσσκας κρατών σφυρίον και τον κώδωνα ανέρχεται την κλίμακα) + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Στάσου . . . Έτσι. + +ΤΙΣΣΚΑΣ, (τοποθετών το καρφίον μετά του κώδωνος) + Έτσι; + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Πιο ψηλά. + +ΤΙΣΣΚΑΣ (ανερχόμενος ακόμη) + Έτσι; + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Ψηλότερα σου λέγω. + +ΤΙΣΣΚΑΣ (εκτείνων την χείρα προς τα άνω) + Έτσι; + +ΑΤΟΥΓΕΦ (μετά σπουδής) Στάσου, στάσου . . . πού πας; . . . πιο + κάτω! + +ΤΙΣΣΚΑΣ (καταβιβάζων χαμηλότερα την χείρα) + Έτσι; + +ΑΤΟΥΓΕΦ (οργιζομένη) + Τώρα ψηλότερα! Χαμηλότερα!! Ψηλότερα!!! Χαμηλότερα!! . . . Αχ, Θεέ + μου! Μα τι διάβολο, δεν καταλαβαίνεις ρωμαίικα, βλάκα; . . . + +ΤΙΣΣΚΑΣ + Πώς δεν καταλαβαίνω! . . . καταλαβαίνω, πολύ καλά καταλαβαίνω. + +ΑΤΟΥΓΕΦ (με ανυπομονησίαν) + Τι κάθεσαι και μουρμουρίζεις εκεί; . . . + +ΤΙΣΣΚΑΣ + + (αποσπά τον κώδωνα εντελώς εκ της θέσεώς του και στρέφεται προς + την Ατούγεφ) + + Εγώ, κυρία, λέγω, γι' αυτό πού είπατε, πως τάχα δεν καταλαβαίνω, + θέλω να 'πώ, πως καταλαβαίνω, κυρία, πολύ καλά καταλαβαίνω. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Τι θα κάμης λοιπόν, θα το καρφώσης ή όχι; + +ΤΙΣΣΚΑΣ + Όπως με προστάξετε, κυρία. + +ΑΤΟΥΓΕΦ (χάνουσα την υπομονήν της) + Άααάχ, Θεέ μου! Εδώ, χάνει κανένας πια την υπομονή του, μαζύ σου! + . . Είσαι μεθυσμένος!!! . . . + +ΤΙΣΣΚΑΣ + Ήμαρτον Κύριε! Εγώ μονάχα, κυρία, σας λέγω, που είχατε ειπεί, πως + δεν καταλαβαίνω, κ' εγώ, κυρία καταλαβαίνω την ευγενεία σας πολύ + καλά. + +ΑΤΟΥΓΕΦ (σταυρώνουσα τας χείρας) + Δε μου λες, κακούργο, παιγνίδι θες να παίξης μαζύ μου; . . . + Επίτηδες ανέβηκες εκεί απάνω ν' ανοίξης κουβέντα; . . . Κάρφωνε + γλήγωρα! . . . + +ΤΙΣΣΚΑΣ + Πού θέλει η ευγενεία . . . + +ΑΤΟΥΓΕΦ + + (εκτός εαυτής εντελώς κτυπά το έδαφος δια του ποδός) + + Κάρφωνε, κακούργε, κάρφωνε όπου θέλεις . . έννοια σου, μεθύστακα, + κ' εγώ θα σε διορθώσω. + +ΤΙΣΣΚΑΣ + + (τοποθετεί αμέσως το καρφίον εκεί που και κτυπά αυτό με όλην του + την δύναμιν). + + Καταλαβαίνω . . . εγώ πολύ καλά νοιώθω . . . Κυρά . . . κυρ . . . + ου . . . ου . . . ουχ!!! + + (ανατρέπεται. Η κλίμαξ πίπτει. Θόρυβος . . . Προστρέχουσιν + υπηρέται) + +ΑΤΟΥΓΕΦ (κραυγάζει) + Χριστέ και Παναγία!! Θα σκοτωθή. + +ΤΙΣΣΚΑΣ (ανωρθούμενος μειδιά) + Όχι, κυρία, δεν εσκοτώθηκα. + + (Οι υπηρέται τοποθετούσι την κλίμακα και καρφόνουν τον κώδωνα). + + + +ΣΚΗΝΗ Β'. + + + + Οι άνω και Μούρομσκης με κοιτωνίτην και πίπαν, εμφανίζεται εις την + θύραν δεξιά. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Τι συμβαίνει; Τι κάμνετ' εκεί; + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Τίποτε δεν κάμνομε. Νά, ο Τίσσκας είνε πάλι μεθυσμένος. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Μεθυσμένος; + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Ναι. Κύτταξέ τον, Πιοτρ Κωνσταντίνιτς· είνε στουπί από το μεθύσι. + +ΤΙΣΣΚΑ + Κύριε ελέησον, αφέντη Πιοτρ Κωνσταντίνιτς! Η ευγενεία της λέει πως + είμαι μεθυσμένος. Εγώ μεθυσμένος; Αν ήμουνα εγώ μεθυσμένος και + εκουτρουβαλούσα από τη θεόρατη εκείνη σκάλα, θα μπορούσα να σταθώ + στα πόδια μου; Άρχισα, αφέντη, να μπήγω το καρφί, επαραξάμωσα και + μ' εγύρισε έτσι δα. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ (τον παρατηρεί κινών την κεφαλήν). + Σ' εγύρισε, σ' εγύρισε! . . Κρεμήσου στη θέσι σου, είδωλο. + + (Ο Τίσσκας εξέρχεται μετ' άκρας προφυλάξεως· οι υπηρέται αποφέρουν + την κλίμακα). + + + +ΣΚΗΝΗ Γ'. + + + + Μούρομσκης και Ατούγεφ. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ (Ακολουθών διά του βλέμματος τον απερχόμενον Τίσσκαν) + Βέβαια είνε μεθυσμένος . . . Μα τι φασαρίαις είχατε εδώ; + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Εβάζαμε κουδούνι. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ (μετ' ανησυχίας). + Πάλι κουδούνι; Πού είνε; Τί συμβαίνει; . . . (ιδών τον κρεμάμενον + κώδωνα). Τι είν' αυτό; Εδώ; μέσα εις την αίθουσαν; . . . + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Ναι. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Μα τι, τον κώδωνα του κίνδυνου θα κτυπάτ' εδώ; + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Σήμερα παντού είνε έτσι. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Έλα Χριστέ και Παναγιά! Μα αυτό είνε ανοησία! Αυτό είνε ανοησία! + Αυτό είνε πάλι από τ' άγραφα!... Στο διάβολο — βαρέθηκα! . . . + (Βαδίζει). Εδώ πα να χάση κάνεις το νου του . . . Εδώ κάθε λίγο + και λιγάκι βρίσκεις το μπελά σου! . . . + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Καλέ, τί είν' αυτά που κάθεσαι και λες! Γιατί θαύρης το μπελά σου; + Σε παρακαλώ να μ' αφήσης να τακτοποιήσω εγώ το σπήτι όπως ξεύρω. + (Σιγή. Ο Μούρομσκης βαδίζει εν τη αιθούση. Η Ατούγεφ πίνει τέιον). + Πιοτρ Κωνσταντίνιτς, είνε ανάγκη να δώσωμεν εσπερίδα. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ (ιστάμενος απέναντι της Ατούγεφ). + Εσπερίδα; Τι εσπερίδα; Δια ποίαν εσπερίδα ομιλείς; + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Εννοείται, από ταις συνηθισμέναις. Σαν να μη ξέρεις! Νά, κανένα + χορουδάκι . . . έτσι, όπως την άλλη φορά. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Μα δεν μου είχες ειπή, νομίζω, πως εκείνη ήτον η τελευταία και πως + άλλην δεν θα δώσωμε; + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Δεν γίνεται, Πιοτρ Κωνσταντίνιτς, δεν γίνεται, η ευπρέπεια, + βλέπεις, ο κόσμος το απαιτεί. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Καλός είν' ο κόσμος σας — το απαιτεί! . . . Δεν πηγαίνει να χαθή + στα τάρταρα . . . το απαιτεί . . από ποιόν; από μένα τάχα το + απαιτεί; Άφησε της περιφάνειες, σε παρακαλώ! Νομίζει κανείς πως + εχάσατε το νου σας. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Εγώ έχασα το νου μου! . . . + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Μάλιστα! Μ' εκουβαλήσατε στη Μόσχα: αρχίσετε τις φαντασίαις, + χορούς απ' εδώ, χορούς απ' εκεί, έξοδα λογής λογής, γνωριμίες . . . + φασαρίες, θόρυβος! . . . Μου εφέρετε το σπίτι μου άνω κάτω· τον + υπηρέτη μου τον Πετρούσκα — τι καλό παιδί που ήτον — μου τον + ενδύσατε σαν χιλιδόνι. Αυτόν τον βλάκα τον Τίσσκα, τον τσαγκάρη, + τον επροβιβάσατε εις θυρωρόν, επιάσετε και του φορέσατε στολή· νά, + (δεικνύων τον κώδωνα) εκρεμάσετε και κουδούνια! όλο το σπίτι + βοΐζει! . . . + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Εννοείται, βοΐζει. Σου λέγω, πως όλοι οι άνθρωποι τάχουν . . . + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Μα, κυρά μου! Οι άνθρωποι έχουν πολλά δαιμόνια — ποιόν να + πρωτοπροφθάσης! . . . Αμ' εδώ τι εβάλατε; (δεικνύων το δοχείον με + τα επισκεπτήρια) τι κουτί δι' ελεημοσύνας είν' αυτό; τι καλά + συνάζετε; + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Αυτό είνε . . επισκεπτήρια. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ (κινών την κεφαλήν του). + Ονομαστικός κατάλογος φαφλατάδων . . . + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Ποια; τα επισκεπτήρια; + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Βαγαπόντισσες, κατεργάριδες με τώνομα, ανθρώπους, οι οποίοι, σαν + ατσίγκανοι, γυρίζουν όλη την ημέρα από σπίτι, σε σπίτι και + κουβαλούν κάθε λογής βρώμες όχι πια με τα παπούτσια αλλά με την + γλώσσα. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Ποιοι, αυτοί, οι καθώς πρέπει άνθρωποι; + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Αυτοί, μάλιστα! + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Χα-χα-χά! Να γελά κανείς και να κλαίη! . . . + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Όχι! να κλαίη! + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Αι, Πιοτρ Κωνσταντίνιτς, μα τάχα μπορείς να πης τώρα πως ξέρεις + και συ τον κόσμο; + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Ούτε να τόνε ξέρω θέλω! + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Μα συ όλη σου τη ζωή την έκαμες εις το κτήμα, εις το Στρέσσνιεβο. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Την έκαμα, μάλιστα, την έκαμα, κυρία μου. Σ' αυτό δεν πρέπει + νάχετε παράπονο· για να κάμω εγώ εκεί τη ζωή μου, κάμνετε σεις εδώ + τους μπάλους. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Αυτό, κύριε, είνε χρέος σας. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Ποιο; — να κάμνωμε μπάλους;!!! + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Έχετε κόρη της παντρειάς! + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Να προσκαλώ ανθρώπους. (Χειρονομεί). Εδώ! Εδώ! . . . Κ' εκείνοι + βέβαια, να έρχωνται, να τρων, να πίνουν να περιδρομιάζουν κ' + ύστερα να μας κοροϊδεύουν κιόλας! . . . + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Τότε καλείτερα νάχη να κάμη κανείς με μουζίκους! + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Καλείτερα. Όταν έχω να κάμω με μουζίκους, ή εγώ θα οφεληθώ ή + αυτός, καμμιά φορά και οι δυο. Μα από τα κουδούνια σας τι κέρδος + ειμπορεί να προκύψη; + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Και όλο για το κέρδος θα ζη κανείς; + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Μάλιστα! . . . πρέπει! + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Ημείς δεν είμεθα της ελεημοσύνης. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Θα γίνομεν! (Χειρονομών). Κάθομαι και κουβεντιάζω μαζύ σας. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Τότε πήγαινε λοιπόν να κρυφθής σε καμμιά γωνιά και να σαπίσης μες + στο βούρκο με τίποτε παράξενους μαζύ! + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Αι, κυρά μου, τέτοιοι παράξενοι σαν και λόγου μας . . . + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Αυτό δεν το ξέρομε. Δεν υπέφερα και λίγα βάσανα μ' αυτούς στον + περασμένο μας χορό! Η Στεπανίδα Πετρόβνα σας, πού 'πήγε και την + ευρήκε εκείνη τη σκουφέτα . . . κ' είνε δα και χονδρή η + ευλογημένη, κ' επήγε και εθρονιάσθηκε μες στη μέση του καναπέ και + τον έπιασε όλο. Άμα γύρισα και την είδα, επιάστηκε η καρδιά μου! . . + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Και τι τάχα, κακοντυμένη ήτον; αυτή είνε καλή γυναίκα. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Τι βγαίνει, μάτια μου, πως είνε καλή; Ποιος σ' ερωτά γι' αυτό; . . + Καλοντυμένη ήτον μα καθένας θα ρωτήση: τι πράμα είν' αυτή; Να σου + πω, να ήμουνα εγώ, θα επροτιμούσα να μ' εκατάπινε η γη. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Και τι άσχημο βρίσκεις, κι' αν ερωτήσουν, τι πράγμα είνε αυτή; εγώ + δε βρίσκω κανένα άσχημο. Το μόνο άσχημο για μια νέα κόρη είνε το + τι θα μάθη απ' αυτά; τι θ' ακούση; Βγαίνει σταις δώδεκα από την + κάμαρά της — πάη να μοιράση επισκεπτήρια . . . Νά ενασχόλησις μια + φορά! Έπειτα — σύρτα φέρτα στους δρόμους, στα θέατρα, στους + χορούς. Δε μου λες ζωή είν' αυτή; Γιατί την ετοιμάζετε; Τι τήνε + μαθαίνετε; αι; ανεμοδούρα θα την καταντήσετε; άρες-μάρες και κομάν + πορτέ βου; + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Και πώς ορίζετε σεις να τήνε σπουδάσωμε; Τι να τήνε μάθωμε; + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Δουλειά, κυρία μου, τάξι. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Τότε πάρετέ της μια γερμανίδα. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Η ενασχόλησις μέσα στο σπήτι . . . + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Επαρχιώτισσα! + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Η οικονομία . . . + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Οικονόμα! . . γυρίστρα!! . . . + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ (ανατείνων τας χείρας) + Έλεος, κυρία! . . . + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Τι, σου βαρειοφάνηκε; . . . αμ' τι θαρρείς; . . Το καλείτερον είνε + να μου πήτε ωρισμένως, θα δώσωμε εσπερίδα ή όχι; + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Δε θέλω! + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Τότε θα δώσω εγώ με έξοδά μου: Περιουσία έχω ιδική μου! + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Δώσε! ποιος σ' εμποδίζει; + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Νά η ώρα, που για της ιδιοτροπίαις ταις δικαίς σου θα κάθεται το + κορίτσι στη γωνιά, χωρίς καβαλιέρους. Συ μοναχά αυτό ξεύρεις — + έξοδα να μη γείνουν. Μα χωρίς έξοδα, φίλε μου, το κορίτσι δεν το + παντρεύεις + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Άκου 'κεί! . . Αυτονών τους μπήκε και καλά στο κεφάλι, πως χωρίς + έξοδα ένα κορίτσι δεν παντρεύεται! Κυρία! Όταν ξεύρουν, ότι η κόρη + είνε φρόνιμη, από καλό σπίτι, και έχει και προίκα, κάθε άνθρωπος + καθώς πρέπει τήνε πέρνει· με τα έξοδα όμως, με τα συρταφέρτα σας + και ξέρω 'γώ, τήνε παντρεύεις, μα θάρθη καιρός να το μετανοιώσης. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Ώστε, κατά την ιδέα σου, ας πάρη κανένα βλαχοδήμαρχο; + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Όχι βλαχοδήμαρχο, κυρία μου, αλλά άνθρωπο γερό . . . + +ΑΤΟΥΓΕΦ (διακόπτουσα). + Ναι, κι' αυτός ο γερός να πάη να τήνε θάψη στο χωριό! . . Τότενες, + πάντρεψέ την δια της βίας, δέσε την χειροπόδαρα . . + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Καλέ δεν ανασαίνεις και λιγάκι + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Τι; + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Αέρα, λέγω, αέρα να πάρης! . . + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Τι είν αυτά, κύριε . . . + + + +ΣΚΗΝΗ Δ'. + + + + Οι άνω και Λύδοτσκα, παραφορτωμένη στολισμούς, πλησιάζει προς τον + πατέρα της. + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ + Καλημέρα μπαμπάκα! + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ (φαιδρυνθείς). + Α, να την και η βασιλοπούλα μου! (Την λαμβάνει εκ της κεφαλής την + φιλεί). Χαϊδεμένη μου! + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ (πλησιάζει προς την θείαν της). + Καλημέρα θείτσα! + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Αι, τι έκαμες λοιπόν, με ποιόν εχόρεψες χθες; + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ + Αχ, μπαμπάκα, εχόρευσα πολύ! + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Μαζούρκα με τον Μιχαήλ Βασίλειεβιτς; + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Με τον Κρετσίνσκη; + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ + Ναι, μπαμπά. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Τι λες, κυρά μου! Αυτός, καιρός είνε πια να τ' αφήση αυτά. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Και γιατί; + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Γιατί είνε άνθρωπος περασμένος πια· αυτός θα είνε σαρανταρίτης. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Τι λόγια είν' αυτά που λες; Τα τριάντα τάχει δεν τάχει. + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ + Και τι ωραία που χορεύει! . . . Τρέλλα! μάλιστα το βαλς. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Καλέ είνε παληκαράκι! + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Δε ξέρω τι του βρίσκετε αυτού του Κρετσίνσκη. Δε λέγω, — άνδρας + παρουσιαστικός, ευχάριστος άνθρωπος, μα να τον 'δήτε, λένε, όταν + παίζη χαρτιά. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Νά η ώρα ν' ακούς τι λέγει ο ένας και ο άλλος. Αυτά είνε όλο λόγια + του δικού σου του Νέλκην. Και πού πηγαίνει αυτός; και πού τ' + ακούει; Ποιος δεν παίζει σήμερα; Σήμερα όλοι παίζουν. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Παιγνίδι από παιγνίδι διαφέρει. Νά ο Νέλκην, ποτέ δεν πιάνει στο + χέρι του χαρτιά. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Τώπιασες τώρα με τον Νέλκην σου. Αν τον έβλεπες πώς φέρεται στον + κόσμον, θαρρώ, πως δεν θα τάλεγες αυτά. Είνε μια ντροπή! Νά, χθες + κατόρθωσα να του στείλη πρόσκλησιν η πριγκηπέσσα — τον έφερα στο + χορό. Ήλθε. Τι νομίζεις; εχώθηκε σε μια γωνιά κι' από 'κεί έβλεπε + σαν κανένα αγρίμι: κανένα δεν ξέρει. Νά τι θα ειπή να ζη κανείς στο + χωριό! + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Τι να γείνη! ντροπαλός είνε, λίγο κόσμο είδε. Αυτό δεν είνε + ελάττωμα. + +ΑΤΟΥΤΕΦ + Δε λέγω κ' εγώ πως είναι ελάττωμα, αλλά σε υψηλή κοινωνία δεν + πρέπει να πηγαίνη. Δεν τώχει τίποτε να πιάση τη Λύδοτσκα να τη + χορέψη βαλς; Και χορεύει ελεεινά, τήνε τρέχη, να ιδής, σαν + σίφουνας — το ντροπιάζει το κορίτσι! + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ (εξαπτόμενος). + Γιατί, βλέπεις, σεις πηγαίνετε πίσω . . . Επήρετε και σεις δρόμο, + που δεν σας πιάνει κανείς! + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Λάθος έχετε. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ (αποσυρόμενος). + Να μην πατήσετε στη λάσπη, μέσα στην υψηλή κοινωνία σας. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Δεν πατώ εγώ στη λάσπη. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ (φεύγει). + Δεν το ξέρομε. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Δεν πατώ . . . δεν πατώ . . + + + +ΣΚΗΝΗ Ε'. + + + + Οι άνω εκτός του Μούρομσκη. + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ + Γιατί, θείτσα, να θυμόνετε πάντοτε τον πατέρα; + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Δε μπορώ, δε μπορώ. Μας εφορτώθηκε με τον Νέλκην! (σιγή). Λύδα! Δε + μου λες, τι εμιλούσατε με τον Κρετσίνσκη όταν εχορεύατε μαζούρκα; + έβλεπα πως εμιλούσατε πολύ. + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ (ενδοιάζουσα). + Νά έτσι, θείτσα. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Γαλλικά; + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ + Γαλλικά. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Τρελλαίνομαι γι' αυτή τη γλώσσα, Αν και δεν τα καλοξέρω, τ' αγαπώ + όμως φοβερά. Αμ' εσύ πως τα μιλής; Καλά; + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ + Ναι, καλά, θείτσα! + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Αμ' αυτός — έχει καλή προφορά; + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ + Ναι, πολύ καλή. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Τι επιτηδειότητα, καλέ, που την έχει, και τα 'μιλεί τόσο ωραία που + θαρρείς πως τρέχει μέλι από το στόμα του! Αμ' όταν λέγει αυτό — + parbleu — τι ωραία! Γιατί εσύ, Λύδοτσκα, δεν λες ποτέ: parbleu; + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ + Όχι, θείτσα, το λέγω καμμιά φορά. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Είνε πολύ ωραίο! Μα γιατί είσαι έτσι μελαγχολική; + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ + Θείτσα! Αλήθεια, νά, δεν ηξεύρω, πως να σας το πω . . . + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Τι, αγάπη μου, τι; + +ΛΥΔΟΣΤΚΑ + Θείτσα! Νά, μ' εζήτησε χθες. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Ποιος; ο Κρετσίνσκης; Και τι σου είπε; + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ + Ντρέπομαι, θείτσα μου, αλήθεια . . . μου είπε μοναχά πως τόσο μ' + αγαπά! . . . + + (Διακόπτεται). + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Αι, και συ τι του είπες; + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ + Αχ, θείτσα μου, εγώ δε μπόρεσα να πω τίποτε . . τον ηρώτησα μοναχά + αν είν' αλήθεια πως μ' αγαπά. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Άλλο τίποτε; + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ + Εγώ τίποτε άλλο δεν ημπόρεσα να 'πώ. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Αμ' έβλεπα εγώ, πως όλο εστριφογύριζες στα δάκτυλά σου μια + κορδέλα. Λοιπόν; Τίποτε άλλο δεν του είπες; Μα δε σου είπα εγώ πώς + έπρεπε να μιλήσης; + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ. + Ναι, θείτσα μου, εγώ του είπα: parlez à ma tante et à papa. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Έτσι βέβαια. Καλά έκαμες, Λύδοτσκα. + + (Σιγή). + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ + Αχ, θείτσα μου, μου έρχεται να κλάψω. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Να κλάψης; Και γιατί; Τι, μήπως δεν σου αρέσει; + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ + Όχι, θείτσα, πολύ μου αρέσει. (Ρίπτεται εις τον τράχηλόν της και + κλαίει)· Θείτσα μου, καλή μου θείτσα! τον αγαπώ! . . + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Έλα, αγάπη μου, φθάνει! (της απομάσσει τα δάκρυα). Και τι τάχα; + Είνε λαμπρός άνθρωπος . . . έχει πολλάς γνωριμίας . . όλο τον + κόσμο τόνε ξέρει. + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ + Όλους, θείτσα, όλους· με όλους είνε γνωρισμένος: εις το χορό όλους + τους ήξευρε . . . Εγώ φοβούμαι μονάχα από τον πατέρα: δεν τον + αγαπά. Λέγει πάντοτε πως θα με παντρέψη με τον Νέλκην. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Δε βαρύνεσαι, όλα αυτά είνε λόγια. Ο πατέρας σου, βλέπεις, θέλει + τον Νέλκην, γιατί, νά, είνε γείτονάς του, κατοικεί στο χωριό, τα + κτήματά των είνε κολλητά, που λέγει ο λόγος ένα αυλάκι τους + χωρίζει: Νά, γιατί τον θέλει τον Νέλκην. + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ + Ο μπαμπάς λέγει, πως είνε πολύ καλός άνθρωπος. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Τι λόγος! Αι, κόρη μου, έτσι είνε στον κόσμο: όποιος είνε βλάκας + είνε και καλός· οποίος δεν έχει δόντια να δαγκάση, εκείνος κουνεί + την ουρά του . . . Αν όμως πάρης τον Κρετσίνσκη — θα ιδής πως θα + συγυρίση το σπίτι μας, τι φίλους θα αποκτήσωμε! . . . Είνε + άνθρωπος με πολύ γούστο . . . + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ + Ναι, θείτσα, πολύ! . . + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Πώς μετεσκεύασε το δακτυλίδι μας το μονόπετρο — τρέλλα! Το είχε + κλειδωμένο ο πατέρας σου μέσα στο κουτί του· τώρα όμως ποιος θα το + ιδή και δε θα θαυμάση . . . Εγώ, έννοιά σου, θα μιλήσω με τον + πατέρα σου. + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ + Εμένα μου έλεγε πως έχει ανάγκη να φύγη από τη Μόσχα. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Πότε, γλήγορα; + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ + Αυταίς ταις ημέραις. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Για πολύν καιρό; + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ + Δε ξέρω, θείτσα. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Ώστε λοιπόν πρέπει να του δώση απήντησιν; + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ (στενάζουσα). + Ναι, χωρίς άλλο πρέπει. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Λοιπόν, εγώ θα 'μιλήσω με τον πατέρα σου. + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ + Θείτσα! Δεν είνε καλήτερα να με ζητήση αυτός ο ίδιος; Σεις + ξεύρετε, πόσον είνε επιτήδειος, έξυπνος, αξιέραστος . . + (συλλογίζεται). + +ΑΤΟΥΓΕΦ (προσβληθείσα). + Λοιπόν, κάμε, όπως θέλεις. Μήπως εγώ είμαι μάνα σου; + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ + Αχ, θείτσα μου, τι λέγετε; Μη μ' αφήσετε έτσι. Σεις είσθε μητέρα + μου, σεις — αδελφή μου, σεις τα πάντα. Σεις ξέρετε πως τον + αγαπώ . . . (την φιλεί) πόσον τον αγαπώ . . . (διακόπτεται)· Αχ, + θείτσα μου, τι λέξις που είνε αυτή — αγαπώ! + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Αι, καλά, καλά. + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ + Εγώ δεν ηξεύρω και τι συμβαίνει μαζύ μου. Κτυπά η καρδιά μου, + κτυπά κ' έξαφνα παύει. Δε ξέρω τι πράγμα είν' αυτό. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Δεν είνε τίποτε, κόρη μου, θα περάση . . . Θαρρώ πως έρχεται ο + πατέρας σου. Πρέπει αμέσως να του μιλήσω. + + + +ΣΚΗΝΗ ΣΤ'. + + + + Αι άνω και Μούρομσκης. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Αι, τι κάμνετε σεις εδώ; Νά, με τραβά ο Μιχαήλ Βασίλειεβίτς σας να + πάμε εις τους ιππικούς αγώνας. Τι είν' εμένα η δουλειά μου εκεί; + Εμένα αυτά δε μ' αρέσουν. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Θα ιδής ανθρώπους τουλάχιστον. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Τι ανθρώπους κάθεσαι και λες — άλογα θα πάμε να ιδούμε, άλογα. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Τι είν' αυτά, Πιοτρ Κωνσταντίνιτς, τίποτε δεν ξέρετε! εκεί τώρα + είνε όλος ο μ π ο μ ό ν τ. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Στην οργή του θεού αυτός σας ο μπομ . . . {δυνατόν χτύπημα του + κώδωνος) Άι! . . Να πάρ' ο διάβολος! Τι ευχή! Αυτού του Τίσσκα θα + του σπάσω τα χέρια: είνε φοβερόν. Κυρά μου, σας λέγω (δεικνύων τον + κώδωνα) να μου κάμετε τη χάρι να βγάλετε αυτά τα κουδούνια απ' + εκεί. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Δεν γίνεται, Πιοτρ Κωνσταντίνιτς, όπως θέλετε, δεν γίνεται: 'σ όλα + τα σπίτια είν' έτσι. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ (κραυγάζει). + Μα τι είν' αυτά, αλήθεια κι' απ' αλήθεια; Δε το θέλω κ' + εξεμπέρδεψε! + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Καλέ τι φωνάζεις έτσι; Έλα θεέ μου! (δεικνύουσα την θύραν ηρέμα), + Δε 'ντρέπεσαι τουλάχιστον τους ξένους ανθρώπους; + + (Ο Μούρομσκης προσβλέπει). + + + +ΣΚΗΝΗ Ζ'. + + + + Οι άνω και Νέλκην (εισέρχεται και θλίβει την χείρα του Μούρομσκη). + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Τι εγινήκατε, Βλαδήμιρ Δμήτριτς; ήρχισα να ανηχυχώ για σας. + +ΝΕΛΚΗΝ + Ναι, Πιοτρ Κωνσταντίνιτς· (κάμνει χειρονομίαν) το έρριξα όξω κι' + όξω: όλο χοροί . . . (προσβλέπει προς την θύραν). Να σας πω, Άννα + Αντώνοβνα, πολύ βροντερό το κουδούνι σας . . . ωό! + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Βλέπετε λοιπόν; δεν το λέγω μόνω εγώ· + +ΝΕΛΚΗΝ + Αλήθεια, Πιοτρ Κωνσταντίνιτς — δεν σας είπα, στον χορόν της + πριγκηπίσσης, τα ίδια (συστρέφει την κεφαλήν) . . . μόλις άρχισα + ν' αναβαίνω τη σκάλα . . . φώτα, που λέτε, σα μέρα· το ξέρω το + σπίτι· υπηρέται πλήθος, — όλο και με σειρίτια χρυσά . . . + ανεβαίνω, που λέτε στη σκάλα και κυττάζω: πού το δικό σας! Καθώς + δίνει μια μέσα στ' αυτί μου — θαρείς και με περίχυσες με θερμό! + Δεν εκατάλαβα πως μ' έσυραν τα πόδια μου στη σάλα. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Για τούτο και δεν σας έσυραν τόσο καλά . . . + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ (διακόπτων). + Εσείς, κυρά μου, σας λέγω, πως έχετε σκοπό μ' αυταίς ταις + καμπάναις να με διώξετε από το σπίτι. + +ΝΕΛΚΗΝ + Δεν ετοιμάζεσθαι, Πιοτρ Κωνσταντίνιτς για το Στρέσνεβο; + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Διόλου δεν ετοιμαζόμαστε, κύριέ μου! Ίσως μετά τις αποκρηές, + προτήτερα όμως — τι να πα να κάνουμε στο χωριό; + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Βλέπεις; τι να κάμουμε στο χωριό; Πήγαινε μίλιε με δ' αύτους! . . + Πρέπει, κυρά μου, να πα να δώσωμε διαταγάς για το καλοκαίρι, — να + σηκώσουν την κοπριά: χωρίς την κοπριά χορό δεν ειμπορείς να δώσης. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Και ο Ιβάν Σίδωρωφ τι κάνει εκεί; Τι, και την κοπριά δεν είν' + άξιος να φορτώση στ' αμάξι; + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Δε μπορεί. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Δε ξέρω — περίεργο αλήθεια . . . Και πρέπει λοιπόν ο ίδιος ο + νοικοκύρης να φορτώση την κοπριά; + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Ο ίδιος. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Ωραία ενασχόλησις! + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Δι' αυτό και μας πήρε όλους ο διάβολος. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Από την κοπριά; + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Ναι, από την κοπριά. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Χα, χα χα! Αυτό σε ξένους μην το ξαναπήτε, Πιοτρ Κωνσταντίνιτς — + γιατί θα γελάσουν μαζύ σας. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Αυτό, κυρά μου, λίγο με μέλει, πως . . (παρόμοιος κωδωνισμός. + Πάντες ανασκιρτώσιν. Ο Μούρομσκης οπισθοχωρεί και κραυγάζει + ισχυρότερον ή πριν). Άι! . . Κύριε ημών Ιησού Χριστέ! Κι' αυτό μου + ξερίζωσε τα μέσα. Εγώ έτσι δε μπορώ να ζήσω . . . (πλησιάζει προς + την Ατούγεφ). Καταλαμβάνετε, κυρά μου, πως εγώ έτσι δεν ειμπορώ να + ζήσω! Τι, να με σκοτώσετε, θέλετε; . . + + + +ΣΚΗΝΗ Η'. + + + + Οι άνω και Κρετσίνσκης, (εισέρχεται θαρραλέος, ενδεδυμένος κομψώς, + με ράβδον, με κίτρινα χειρόκτια και λουστρίνια υποδήματα χαμηλά). + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Πιοτρ Κωνσταντίνιτς, καλημέρα σας! (Στρέφεται προς τας κυρίας και + υποκλίνεται) Mesdames! (πηγαίνει και θλίβει την χείρα των). + +ΝΕΛΚΗΝ (ίσταται μεμακρυσμένως, κατ' ιδίαν). + + Δε τον! από την αυγή του Θεού, πού τον χάνεις πού τον βρίσκεις εδώ + μέσα. (Ο Κρετσίνσκης διηγείται κάτι, χειρονομεί και σύρει τους + πόδας του). Τζουτζές, σωστός Τζουτζές. Τι να κάμης; τας + διασκεδάζει, αρέσει . . . . (αι κυρίαι γελούν). Νά! Ω, γυναίκες! + Τι επιθυμούν αι γυναίκες; — κίτρινα χειρόκτια, λουστρίνια + παπούτσια, μπαρμπετόνια που να εξέχουν πέρα και περισσότερο + τρίξιμον! (Ο Κρετσίνσκης πηγαίνει εις την γωνίαν, τοποθετεί την + ράβδον και τον πίλον του, εξάγει τα χειρόκτια του και χαιρετά + σιωπηλώς τον Νέλκην). Αχ, Λυδία, Λυδία! (Στενάζει). + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ (δεικνύων τον κώδωνα) + Άννα Αντώνοβνα! Τι κώδων της Βουλής είνε αυτός που εκρεμάσατε + εκεί; + +ΑΤΟΥΓΕΦ (δειλώς). + Της Βουλής; . . . Πώς — της Βουλής; + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Βροντόφωνος θέλω να ειπώ. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + + (πλησιάζει προς τον Κρετσίνσκη και τον λαμβάνει εκ της χειρός). + + Σ' ευχαριστώ, αδελφέ, Μιχάηλο Βασίλιτς, πολύ σ' ευχαριστώ, (προς + την Ατούγεφ). Αι, τι λέγεις τώρα, Άννα Αντώνοβνα, αι; Μα κ' εγώ, + αδελφέ, το καταλαβαίνω πως είνε παραφύσιν, + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Τι πράγμα; + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Τι πράγμα, λέγει; Μα να, αυτό το καταχθόνιο κουδούνι! Αρρώστησα, + βρε αδελφέ! Πράγματι κώδων της Βουλής. Νά, εδώ θαρρείς πως + συνεδριάζει η Βουλή. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + + (βαίνων προς τον κώδωνα· όλοι τον ακολουθούν και παρατηρούν). + + Ναι, είνε μεγάλος, πράγματι, είνε μεγάλος . . . . Α! μα αυτός έχει + ελατήριον, à marteau . . . . ξεύρω, ξεύρω! . . . + +ΝΕΛΚΗΝ (κατ' ιδίαν). + Εσύ και δεν θα ξεύρεις τα κουδούνια· εσένα αυτή είνε η δουλειά + σου. + +ΑΤΟΥΓΕΦ (πειστικώς) + Αυτό μας το έκαμε ο γερμανός. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Ναι, είνε ωραίος κώδων αλλά πρέπει να τον βάλετε κάτω εις την + σκάλαν . . . κάτω πρέπει. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Α — Αχ! σαν να 'φυγε κάτι τι από το στήθος μου . . . (ανοίγει την + προς την κλίμακα θύραν). Αι, Τίσσκα, τρουβά, καντυλανάφτη! έλα + 'δώ! (Εμφανίζεται ο Τίσσκας). Έλα 'δώ! Βγάλ' τον απ' εδώ αυτόν τον + Πιλάτον! + + (Ο Τίσσκας αφαιρεί τον κώδωνα και απέρχεται). + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ (λίαν ραθύμως) + Δεσποσύνη, εξεκουράσθητε από τον χθεσινόν χορόν; + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ + Αισθάνομαι κάπως μικρόν κεφαλόπονον. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Επεράσαμεν, αλήθεια, πολύ εύθυμα. + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ + Αχ, τι εύθυμα, ναι. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ (θαρραλέως) + Πόσον ήτον ωραία η Λυδία Πετρόβνα, Πιοτρ Κωνσταντίνιτς, και πόσον + δροσερά, και πόσον αξιέραστος . . . αλήθεια για καμάρωμα. + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ (κάπως ταραχθείσα) + Μηχάηλο Βασίλιτς! τι λέγετε! Διά τον εαυτόν σας όμως δεν ομιλείτε. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Πώς, διά τον εαυτό του; Κύτταξέ την! . . . + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ + Εννοείται, μπαμπά! Όλη μου η τουαλέτα ήτον με την γνώμην του + Μηχάηλο Βασίλειτς. Εγώ και η θεία μου εζητήσαμε την γνώμην του. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Όχι δα! Κύτταξε καλέ! Και έχετε καιρόν δι' αυτά τα πράγματα; Και + ξεύρετε κι' από τέτοια; + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Τι να κάμης, Πιοτρ Κωνσταντίνιτς! ιδιοφυία, βλέπετε. Και τώρα δεν + αγαπάτε να κοπιάσετε εις την αυλήν διά να κρίνετε και την + ιδιοφυίαν μου εις άλλο είδος; + + (λαμβάνων τον Μούρομσκην της χειρός). + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Τι, τι τρέχει; Τι να κάμωμεν στην αυλή; + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ (χαριεντιζόμενος) + Εξεχάσατε; + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Αληθινά, δε θυμούμαι. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Εγώ όμως, αν δίδω γνώμην διά τουαλέτας — δεν λησμονώ. Και το + μοσχάρι το εξεχάσατε; + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Α, να! — ναι, μάλιστα! Αι, λοιπόν; Σας το έφεραν από το κτήμα; + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Ναι, είν' εδώ πλέον. Είνε μισή ώρα τώρα που χαλά τον κόσμο στην + αυλήν σας. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ (λαμβάνων τον πίλον του) + Είμαι περίεργος να το ιδώ. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ Mesdames! εφθάσαμεν. + + (λαμβάνει νωχελώς τον βραχίονα του Μούρομσκη και τον οδηγεί έξω). + + + +ΣΚΗΝΗ Θ'. + + + + Ατούγεφ, Λύδοτσκα και Νέλκην. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + (δεικνύουσα τον αναχωρούντα Κρετσίνσκην) + + Νά, τι θα πη άνθρωπος του κόσμου, Βλαδήμιρ Δμήτριτς! . . . . + Charmant, charmant. + +ΝΕΛΚΗΝ + Ναι, είνε άνθρωπος, αυτό . . . ζωηρός, εύθυμος . . . ολίγα καλά + όμως ακούει κανείς γι' αυτόν. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Και πού να σε χαρώ, ακούονται; σε καμμιά σπηληά ακούονται; + +ΝΕΛΚΗΝ + Είνε, λέγουν, φοβερός χαρτοπαίκτης. + +ΑΤΟΥΓΕΦ (μετά δυσφορίας) + Αι, και σεις, μ' εσκοτίσετε με τα λόγια σας — και να με συμπαθάτε. + Άλλο από κουτσομπολιές δεν ακούει κανείς από το στόμα σας. Εσείς + τη Μόσχα δεν τήνε ξέρετε και ό τι ακούσετε από τον πρώτον τυχόντα + μας το κουβαλάτε. Έτσι, φίλε μου, δεν ζούνε μες στας πόλεις. Είσθε + νέος άνθρωπος και πρέπει να μιλήτε με προσοχή και να διαλέγετε + καλείτερα ταις γνωριμίαις σας. Ποιος ήταν εκείνος που εκαθόσαστε + μαζύ της προάλλαις εις το θέατρο; ποιος ήταν; + +ΝΕΛΚΗΝ + Ήτον ένας έμπορος απ' εδώ, Άννα Αντώνοβνα. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Έμπορος;!! Ορίστε, με τον έμπορο επήγε κ' έκαμε γνωριμία! + +ΝΕΛΚΗΝ + Καλέ τι λέγετε, Άννα Αντώνοβνα! Αυτός είνε ένας πολύ πλούσιος + έμπορος . . . έχει ένα τέτοιο σπίτι! . . . + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Και τι, τι έχει να κάνη το σπίτι; Και ο αστός έχει σπίτι. Και + μήπως σας ταιριάζει ο έμπορος; Όποιος από την υψηλή κοινωνία σας + ιδή μ' αυτόν δεν θα σας δεχθή στο σπίτι του. + +ΝΕΛΚΗΝ + Και μήπως εγώ, Άννα Αντώνοβνα, πάγω γυρεύοντας; + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ (εξαπτομένη) + Γιατί τα λέγετε αυτά; Μήπως πηγαίνομε 'μείς γυρεύοντας; + +ΝΕΛΚΗΝ (υπολαμβάνων) + Λυδία Πετρόβνα! παρακαλώ: εγώ, σας βεβαιώ, δεν ήθελα να ειπώ ένα + τέτοιο πράγμα . . . + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Αι, καλά, καλά! Ο Θεός μαζύ σας. Θα κάμετε καλά όμως να μην + κακολογείτε τους ανθρώπους· έτσι είν' ο κόσμος, φίλε μου: αν είσαι + καλός, θα σε ειπούν βλάκα· αν είσαι πλούσιος — έκτρωμα· αν είσαι + γνωστικός — θα σε πουν ελεεινόν υποκείμενον ή κάτι χειρότερο. + Τέτοιος είν' ο κόσμος. Ο Θεός ας τους ελεήση! ό,τι είνε ο άνθρωπος + είνε. + + + +ΣΚΗΝΗ Ι'. + + + + Οι άνω, Κρετσίνσκης και Μούρομσκης (εισέρχονται ταχέως). + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Φίλτατέ μου Μιχάηλο Βασίλειτς! (τον λαμβάνει εκ της χειρός). + Ευχαριστώ, ευχαριστώ! Μα . . . . να σας πω, με φέρνετε εις + δύσκολον θέσιν. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Παρακαλώ . . . παρακαλώ. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Αλήθεια, είνε ντροπή . . . Τι θαπή . . . Λύδα, Λύδοτσκα! . . . + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ + Τι, μπαμπά; + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Για κύτταξε, ο Μιχάηλο Βασίλειτς μου εχάρισε ένα μοσχάρι . . . + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ (περιποιουμένη τον πατέρα της) + Είναι ωραίο, μπαμπάκα; + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ (καμμύει τους οφθαλμούς). + Αρι-στούρ-γημα . . . Φαντάσου: κεφαλή, μάτια, μούρη, + κερατάκια! . . . (καμμύει και πάλιν τους οφθαλμούς). + Αριστούργημα . . . Και είνε από το κτήμα που έχετε στο Σιμπήρσκ; + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Ναι, ναι, από το κτήμα μου. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Κ' έχετε λοιπόν κτήμα στο Σιμπήρσκ; + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Κτήμα, ναι. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Και έχετε καλήν κτηνοτροφίαν; + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Βεβαίως, εξαίρετον. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Και σας αρέσουν και τα ζώα; + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Μ' αρέσουν. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Ω Θεέ μου! ώστε και η οικονομία πάει να 'πή . . . + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ (μειδιών) + Και αυτό, πάει να πή. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Το χωριό όμως, μου φαίνεται όχι τόσο . . . + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ (μετά θέρμης) + Πώς να σας πω; Εγώ λατρεύω το χωριό . . . Το καλοκαίρι το χωριό + είνε παράδεισος. Αέρας καθαρός, ησυχία, ανάπαυσις! . . . Βγαίνεις + εις τον κήπον, εις τον κάμπον, εις το δάσος — είσαι παντού + νοικοκύρης, είνε όλα δικά σου. Και το κυανούν άπειρον και εκείνο + είνε ιδικόν σου! Λαμπρά! θεία! + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Μα, έτσι κ' εγώ τα αισθάνομαι. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Σηκόνεσαι ενωρίς και μια και δυο στον κάμπο. Παντού χλιαρότης, όλα + μοσχοβολούν . . . Εκεί εις τους σταύλους, εις το θερμοκήπιον, εις + τον λαχανόκηπον . . . + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Αμή στ' αλώνι; + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Και στ' αλώνι . . . Παντού ζωή, παντού εργασία, η ήρεμος, η + ειρηνική εργασία. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ (μετά στεναγμού) + Πράγματι ήρεμος ειρηνική εργασία . . . Είδες, Άννα Βασίλειεβνα, + πώς 'μιλούν οι φρόνιμοι άνθρωποι! + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Έκαμες την εργασίαν σου, περιήλθες το νοικοκυριό σου, έκαμες + όρεξιν — και μια και δυο στο σπίτι! . . Εδώ τώρα τι χρειάζετε, + Πιοτρ Κωνσταντίνιτς, αι; ειπέτε μου, τι άλλο χρειάζεται; + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ (ευθύμως) + Τσάι, χωρίς άλλο τσάι. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Όχι, όχι τσάι: καλείτερο από το τσάι, υψηλότερον από το τσάι. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ (απορών) + Δεν ηξεύρω. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Αι, Πιοτρ Κωνσταντίνιτς! σεις δεν ξεύρετε; + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ (σκεπτόμενος) + Αληθινά δε ξεύρω. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Η σύζυγος χρειάζεται! + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ (παραφερόμενος) + Αλήθεια! πράγματι! + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ (εξακολουθών) + Και τι σύζυγος; (παρατηρεί την Λύδοτσκαν). Καλοκαμωμένη, ξανθή, + ήσυχος νοικοκυρά, άκακος. Ήλθες στο σπίτι, την έπιασες από το + κεφάλι, την εφίλησες και από τα δύο μάγουλα . . . «Καλημερούδια + σου, γυναίκα! της λες, φέρε, γυναίκα, τσάι! . . .» + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Καλέ τι λέγετε! Χαρά ςτον τρόπο! Μ' αυτόν τον τρόπον η γυναίκα + ούτε να κτενισθή δεν θα μπορή. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Αι, Άννα Αντώνοβνα! Αι γυναίκες δεν θυμώνουν, όταν οι άνδρες τους + χαλούν τη κτενισιά των· όταν δεν την χαλούν — τότε τους + κακοφαίνεται· (ο Μούρομσκης γελά). Και το σαμοβάρι πια βράζει. Νά + και ο γερο-πατέρας που μπαίνει· είναι άσπρα κάτασπρα τα μαλλιά του + σαν το μπαμπάκι, κι' ακουμπάει στο δεκανίκι του, ευλογεί την + γυναίκα σου. Να και ο κατεργαράκος ο εγγονός, που χώνεται κοντά + του, — φοβείται τη μητέρα του και κολλιέται στον παππού του. Αυτή + είνε η ζωή κατ' εμέ! Αυτή είνε η ζωή στο χωριό . . . (Στρεφόμενος + προς την Λυδίαν). Τι λέγετε σεις, Λυδία Πετρόβνα — σας αρέσει το + χωριό; + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ + Πολύ. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Και πότε σου άρεσε σένα το χωριό; + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ + Όχι, θείτσα, μου αρέσει. Εγώ, Μιχάηλο Βασίλειτς, πολύ αγαπώ τα + περιστέρια. Εγώ τα ταγίζω μόνη μου. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Και τα άνθη σας αρέσουν; + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ + Ναι, μου αρέσουν και τα άνθη. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Αχ, Θεέ μου! Τώρα όλα της αρέσουν. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Εν τούτοις εφλυαρήσαμεν αρκετά (παρατηρεί την ώραν). Μία η ώρα, + Πιοτρ Κωνσταντίνιτς! Είνε καιρός, θ' αργήσωμεν. Μα σεις πρέπει ν' + αλλάξετε: θα είνε κόσμος πολύς. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ (εύθυμος) + Γιατί; . . . Αι, ας είνε, ας πάμε να θυμηθούμε τη ζωή του χωριού, + Ν' αρνηθή κανείς μια τέτοια φιλόφρονα πρόσκλησιν δεν πηγαίνει. + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ (σπεύδουσα προς τον πατέρα της) + Και τωόντι, αλλάξετε, μπαμπάκα μου, αλήθεια, αλλάξετε. Τι τάχα, + σάματι σας επήρανε τα χρόνια; . . . Χρυσέ μου, μπαμπάκα (τον + φιλεί) . . . πάμε . . . χρυσέ μου (τον φιλεί και πάλιν) . . . + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ (σχεδόν ταυτοχρόνως) + Εύγε, Λυδία Πετρόβνα, εύγε! Έτσι δα, καλά του κάμνετε . . . δόστε + του, δόστε του . . . Αμ' μα την αλήθεια . . . + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ (γελά και θωπεύει την Λύδιαν) + Τάριξα σύξυλα, αι; . . . Α, κατεργάρα! . . . (Η Λύδοτσκα τον + συνοδεύει. Ο Νέλκην εξέρχεται κατόπιν των εις τον θάλαμον του + Μούρομσκη). + + + +ΣΚΗΝΗ ΙΑ'. + + + + Ατούγεφ και Κρετσίνσκης. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ (παρατηρεί γύρω) + Πώς σας εφάνη, Άννα Αντώνοβνα, η εικών μου περί της ζωής εις το + χωρίον; + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Αληθινά, αγαπάτε το χωριό; + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Ποίος; Εγώ; Τι λέτε! Επίτηδες τα έλεγα. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Πώς επίτηδες; + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Γιατί να μην ευχαριστήσωμεν τον γέροντα; + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Ναι, ευχαριστείται τόσον πολύ, όταν του εκθειάζουν το χωριό . . + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Είδατε λοιπόν; Εγώ επιθυμούσα, Άννα Αντώνοβνα, να μάθετε όλην την + αληθή αφορμήν των λόγων μου. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Ποια αφορμή; + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Άννα Αντώνοβνα! Ποιος να μη σας εκτιμήση, ποίος να μη εκτιμήση την + ανατροφήν που εδώσατε εις την Λυδίαν Πετρόβναν; + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Και μ' όλα ταύτα, Μιχάηλο Βασίλειεβιτς, φαντασθήτε, ο Πιοτρ + Κωνσταντίνιτς με μαλώνει πάντοτε. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Ποιος; ο γέρος; Αι, Άννα Αντώνοβνα, γι αυτό είνε συχωρεμένος· είνε + βλέπετε νοικοκύρης· κι' αυτοί οι νοικοκύριδες τίποτε άλλο από τους + σταύλους και τα κοπρίσματα δεν βλέπουν. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Ναι, πραγματικώς, σήμερα το πρωί μου έλεγε, πως όλοι οι + νοικοκυρέοι κατεστράφησαν, διότι δεν φροντίζουν για την κοπριά. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Έτσι είνε, βέβαια! Βλέπετε πώς σκέπτονται! Τώρα, να ειπούμε, το + σπίτι σας είνε λαμπρό σπίτι. Όλα τα έχει· ένα πράγμα μονάχα δεν + έχει — άνδρα. Αν είχατε τώρα ένα άνδρα, έτσι . . . επιτήδειον, + άνδρα του κόσμου, καθ' όλα comme il faut, — το σπίτι σας θα ήτον + το πρώτον εδώ πέρα. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Μήπως δεν το σκέπτομαι αυτό κ' εγώ; + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Εγώ πολύν καιρόν έζησα εις τον κόσμο και ξεύρω πώς ζουν. Η + πραγματική ευτυχία είνε να εύρη κανείς ένα καλοανατεθραμμένο + κορίτσι και να μοιρασθή μαζύ του όλα. Άννα Αντώνοβνα! πολύ σας + παρακαλώ . . . δόσετέ μου αυτήν την ευτυχίαν . . . η τύχη μου είνε + εις τα χέρια σας. + +ΑΤΟΥΓΕΦ (διαθρυπτομένη) + Με τι τρόπον; Δεν σας καταλαμβάνω. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Ζητώ την χείρα της ανεψιάς σας, Λυδίας Πετρόβνας. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Δεν έχω άλλο στον κόσμο ακριβώτερο από την ευτυχία της Λύδοτσκας. + Εγώ είμαι βεβαία, πως μαζύ σας θα είνε ευτυχής. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ (φιλών τας χείρας της Ατούγεφ) + Άννα Αντώνοβνα! Πόσον σας είμαι ευγνώμων! + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Δεν ωμιλήσατε ακόμη με τον Πιοτρ Κωνσταννίνιτς; + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Ακόμη δεν ωμίλησα. + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ + Η συγκατάθεσίς του είνε αναγκαία. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Ξεύρω, ξεύρω. (κατ' ιδίαν) Τώρα τα προκόψαμε . . . + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Πώς είπατε; + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Λέγω, πως . . . η πατρική ευλογία είνε . . . είνε . . . πώς να πω; + είνε λίθος, επί του οποίου οικοδομούνται τα πάντα . . . + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Ναι, αυτό είνε αλήθεια. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Πώς να τα καταφέρωμεν λοιπόν μαζύ του; + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Εγώ, τι να σας πω . . . το συλλογίζομαι . . . + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Ιδού τι να κάμωμεν: τώρα, νομίζω είνε κατάλληλος η στιγμή· εγώ + αμέσως πηγαίνω εις το ιπποδρόμιον εκεί τώρα με περιμένει όλη η + κοινωνία. Έχω με τον πρίγκηπα Βλαδήμιρον Βέλσκην μεγάλο στοίχημα. + Εσείς κρατήσετέ τον εδώ και ανοίξετέ του ομιλίαν. Ειπήτε του πως + εγώ έφυγα, διότι εφοβήθην να μην αργήσω, πως εκεί όλοι με + περιμένουν. Και μαζύ μ' αυτά κάμετέ του λόγον διά την πρότασίν + μου. (λαμβάνει τον πίλον του). + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Πολύ καλά, εννοώ. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ (της θλίβει την χείρα) + Χαίρετε, σας εμπιστεύομαι την ευτυχίαν μου. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Μείνατε ήσυχος, όλα θα γείνουν. Χαίρετε! (φεύγει) + + + +ΣΚΗΝΗ ΙΒ'. + + + + Κρετσίνσκης μόνος είτα Νέλκην. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ (σκέπτεται) + Μωρέ δουλειά! Να δουλειά! Ολόκληρο εκατομμύριο στο χέρι. + Εκατομμύριο! Μωρέ δύναμις! Να σηκώσω τη μύτη ή να μην την σηκώσω; + — ιδού το ζήτημα! (Σκέπτεται και ανοίγει τας χείρας του): Άβυσσος, + Τράπεζα! Έχομεν εδώ πολλάς πιθανότητας επιτυχίας. Και ποίαι είνε + εδώ αι πιθανότητες; Έχομεν εναντίον μας: τον μπαμπά — έναν· αν και + κουτούτσικος, αλλά έχει και πολλάς αδυναμίας. Τον Νέλκην — δύο· + αυτός, που λέγει ο λόγος ούτε κρύο μας κάνει ούτε ζέστη. Τώρα υπέρ + ημών έχομεν: αυτόν εδώ τον κώδωνα της Βουλής — ένα· την Λύδοτσκα — + δύο και . . . α, ναι! το μοσχάρι μου — τρία, Ω, το μοσχαράκι — θα + κάμη καλή δουλειά! Αυτό ηθικώς επενήργησε λαμπρά. (Ο Νέλκην + εξέρχεται εκ της πλαγίας Θύρας και σταματά· ο Κρετσίνσκης φορεί + τον πίλον του). Αφού έχομεν δύο προς τρία, χμ! πρέπει να ελπίσωμεν + ότι θα παντρευθώ . . . (μετά βεβαιότητος) θα παντρευθώ! (φεύγει) + +ΝΕΛΚΗΝ (κατάπληκτος) + Θα παντρευθώ;!! Θεέ μου! Μήπως βλέπω όνειρον; Ποίαν; την Λυδίαν + Πετρόβναν . . . Α, όχι. Καλό κομμάτι, αλλά δεν είνε για τα δόντια + σου . . . Τώρριξε το λογάκι του . . . «Γυναίκα, λέγει, γυναίκα + χρειάζεται», κ' ένα σωρό άλλα ερρητόρευσε. Ευφυολόγος! τολμηρός! + θρασύτης π' ανάθεμά την; . . . Ο γέρος όμως δεν γελοιέται κ' + έννοια σου; Τάχει τετρακόσια· θα τον βοηθήσω κ' εγώ· και δε θα του + μπης στη μύτη. Τι μας έδειξες την καλή όψι — να σε ιδούμε κι' από + την ανάποδη. Παιδί της χώρας — από πάνω κόκκινο κι' από κάτω + κόσκινο. Στάσου, στάσου κ' εγώ θα σε ξεκουμπήσω απ' εδώ! Έχεις τα + κουσουράκια σου, μου τα είπανε πια στη λέσχη, πως έχεις . . . + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ (έσωθεν των παρασκηνίων) + Γράψε, αμέσως γράψε! + +ΝΕΛΚΗΝ (φεύγων) + Δηλαδή θα εξετάσω να μάθω όλα τα μυστύρια και τότε μια και δυο στο + γέρο: τι κάθεσαι, θα του πω, κύριε, και κυττάζεις; Φυλάξου κ' + εχάθηκες! + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ (εμφανίζεται εις την θύραν) + Βλαδήμιρ Δμήτριτς! Μαζύ μας θα γευματίσης σήμερα; + +ΝΕΛΚΗΝ (εκ της θύρας) + Μαζύ σας, Πιοτρ Κωνσταντίνιτς, μαζύ σας (φεύγει). + + + +ΣΚΗΝΗ ΙΓ'. + + + + Μούρομσκης, με φράκον, με τον πίλον ανά χείρας εισέρχεται ταχέως, + έμφροντις· είτα Ατούγεφ. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Τους ξέρω 'γώ: τους εκακοσυνήθισες μια φορά — λεπτό πια ύστερα δεν + σου πληρώνουν, (πηγαίνει εις την θύραν και φωνάζει). Κονδράτιε! + ακούεις; έτσι να γράψης: όλοι να πιάσουν δουλειά! Μιχαήλ + Βασίλειτς! Πού πήγε; Αμ' εγώ τώξερα αυτό· (πηγαίνει πάλιν εις την + θύραν). Να γράψης στον Ακείμ. Κι' αυτόν θα τονε στρώσω στη + δουλειά. Τι κάθεται και κυττάζει; παχαίνει η κοιλιά του! Πολλή + κοιλιά και λίγη δουλειά — τα ξέρομε αυτά! . . . Μιχάηλο Βασίλειτς! + (εισέρχεται η Ατούγεφ). Αυτά έχει, κυρά μου, οποίος ζη μέσα στη + Μόσχα! + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Τι είνε; + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Να, επτά χιλιάδες ρούβλια καθυστερούμενα από το χωριό Γολόφκοβο! + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Αργυρά; + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Αμέ! αργυρά! (φωνάζει) τι διάβολο! Όλως διόλου τάχετε πια χαμένα! + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Μα τι κάνει λοιπόν αυτός ο Ιβάν Σίδωρωφ; + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Πάρε το δρόμο και πήγαινε να τον ερωτήσης: (με οξείαν φωνήν): τι + είν' αυτά που κάνεις, Ιβάν Σίδωρωφ; . . . Αι και συ!! (Στρέφεται) + Μιχάηλο Βασίλειτς! Μα πού είνε λοιπόν; + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Έφυγε· εβιάσθηκε, λέγει, να μην αργήση. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Επήγε στο ιπποδρόμιον; + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Ναι, στο ιπποδρόμιον. Τον περιμένουν εκεί όλοι: τα άλογα, τα μέλη. + Έχει κάποιο στοίχημα . . . + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Τον ευρίσκω εκεί. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Έχω να μιλήσωμε μαζύ κάτι τι: μη φύγης. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Άκου κει! Μη φύγης, λέει. Μα δε μου λες, για παιγνίδι με πέρνεται: + πότε φύγε και πότε μείνε; + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Έχω για κάποιαν υπόθεσιν να σου μιλήσω. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Υπόθεσιν; τι υπόθεσιν; Τιποτένια πράγματα θα είνε πάλι. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Θα ιδής. Άφησε το καπέλο σου. Είχα προ ολίγου διεξοδικήν ομιλίαν + με τον Μιχαήλ Βασίλειτς Κρετσίνσκην. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Μα συ κάθε 'μέρα έχεις μαζύ του διεξοδικάς ομιλίας που ποτέ δεν + τελειώνουν. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Έχεις λάθος. Εγώ απορώ μονάχα, πώς δεν καταλαμβάνεις τίποτε. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Διάβολο δεν καταλαμβάνω. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Και μολαταύτα ο άνθρωπος έρχεται κάθε 'μέρα . . . λαμπρός + άνθρωπος, του κόσμου, γνωριμίαις μεγάλαις . . . + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Να ταις χαίρεται. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Έχεις κόρη, κύριε. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ (παρατηρεί εις την οροφήν) + Είνε είκοσι χρόνια τώρα που το ξέρω· καλείτερα το ξέρω εγώ από + σένα. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Και δεν καταλαμβάνετε τίποτε; + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Τίποτε δεν καταλαμβάνω. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Αχ, Θεέ μου! + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ (υπολαμβάνων). + Τι τρέχει; μήπως είνε τίποτε προξενειές; + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Τι, τάχα δεν της ταιριάζει της Λύδας; + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Μα αυτός είνε ηλικιωμένος. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Αι, βέβαια, δεν είνε παιδαρέλι. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Μα η Λύδοτσκα δεν θα τον επάρη. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Αν δεν τον θέλη — δεν την πανδρεύομε· αν τόνε θέλει όμως τότε τι + θα πης; + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Ποιος; εγώ; + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Ναι. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Θα πω . . . (την παρατηρεί και ταχέως) ταραντά! + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Τι είν' αυτό το ταραντά; + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Θα ειπή κουταμάραις· ανοησίαις, κυρία μου. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Δεν είνε κουταμάραις, κύριε, εγώ σ' ερωτώ πράγματα σωστά. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Αφού μ' ερωτάς πράγματα σωστά, πρέπει να σκέπτεσαι και σωστά. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Τι την κάμης εδώ τη σκέψι; Με τη σκέψι θα παντρέψης την κόρη σου; + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Αμέ πώς; έτσι απλώς και ως έτυχε να πιάσωμε τον τυχόντα να του την + κρεμάσωμε στο λαιμό του; Πρέπει να μάθωμε τι άνθρωπος είνε, τι + περιουσίαν έχει . . . + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Νά η ώρα, να του ζητήσωμε και το πασσαπόρτι του. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Όχι πασσαπόρτι, αλλά να μάθωμε πρέπει . . . + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Και δεν τόνε ξέρεις; ένα ολόκληρο χειμώνα έρχεται ο άνθρωπος στο + σπίτι μας, και δεν τον έμαθες ακόμη τι άνθρωπος είνε; πράγμα που + φαίνεται: παντού τον δέχονται . . . είνε γνωρισμένος με όλους . . . + πρίγκηπες και κόντιδες είνε φίλοι του. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Τι περιουσίαν έχει; + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Μα τώρα, προ ολίγου δεν σου έλεγε, πως έχει κτήμα στο Σιμπίρσκ, + και σου χάρισε κ' ένα μοσχάρι; + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Τι κτήμα; κτήμα από κτήμα διαφέρει. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Φαίνεται, πως είνε καλό κτήμα. Νά που σήμερα, μια ολόκληρη + συντροφιά τον περιμένει. Αν δεν είχε κτήμα θα τον επερίμενε; + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Συ το λες — όχι εγώ. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Μα εσύ τι λέγεις; + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Τι κτήμα έχει; + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Μα δε μου λες — γιατί με φορτώνεσαι, κύριε; + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Αμ' εσύ, γιατί με φορτώνεσαι; + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Καλέ, μα τι φωνάζεις έτσι; Κουφή είμαι; Επί τέλους, Πιοτρ + Κωνσταντίνιτς, τι θέλεις; . . . θέλεις πλούτος; . . . Μήπως, τάχα + η Λύδοτσκα 'λίγα έχει; Καλέ τι απληστία είνε αυτή που έχεις; όλο + θησαυρίζεις κι' όλο 'λίγα είνε. Φθάνει ο άνθρωπος νάνε καλός. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Μα είνε καλός να ιδούμε; + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Μπορώ να σου πω, πως είνε λαμπρός άνθρωπος. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Λαμπρός άνθρωπος! Μα ν' ακούσης που λέγουν, πως παίζει χαρτιά, πως + κυλιέται μέσα στις λέσχαις, πως έχει χρέη . . . + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Μπορεί· μα ποιος δεν τάχει αυτά; + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Με χρέη εγώ γαμπρό δεν κάνω. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Αλήθεια; Αι, ψάξε λοιπόν να τον εύρης. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Τι να γείνη! θα ψάξω. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Να ψάξης μόνος σου. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Μόνος μου θα ψάξω. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Την κόρη σου όμως θα την έχης στο ράφι. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Τι να γείνη — ας κάθεται. Σε παραλυμένο άνθρωπο δε θα τήνε δώσω. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Αι, και παραλυμένος είνε ο Μηχάηλο Βασίλειτς; + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Πάρε, κυρά μου, την αναπνοή σου. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Τι-ι-ί; + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Την αναπνοή σου, λέγω, την αναπνοή σου πάρε. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Τι είν' αυτά, κύριε! Με κοροϊδεύεις; Αυτά που λες εγώ δεν τ' + ακούω . . . και! + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Δεν τ' ακούς; . . . αυτά που λέγω εγώ δεν τ' ακούς; Άκουσε λοιπόν + να σου πω: εσένα σου αρέσει, και της Λύδοτσκας της αρέσει, εμένα + όμως δεν μου αρέσει — και δεν θα γείνη. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Έτσι λοιπόν! Δεν τώλεγες τόση ώρα; αυτό είνε λοιπόν! Ώστε με ταις + ιδιοτροπίαις σου θα κάμης δυστυχισμένο το κορίτσι σου! Νά πατέρας! + είσαι λοιπόν εχθρός του παιδιού σου; + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Ποιος είν' εχθρός; . . . εγώ είμ' εχθρός; . . . εγώ; + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Ναι, συ, συ! . . . + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Όχι, συ είσαι! . . . + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Όχι, συ! . . . + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Όχι, συ! . . . + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Όχι, συ! . . . με δείχνεις με το δάκτυλό σου; + + + +ΣΚΗΝΗ ΙΔ'. + + + + Οι άνω και Λύδοτσκα (εισέρχεται δρομέως). + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ + Θείτσα, Θείτσα! . . . + +ΑΤΟΥΓΕΦ (μετά της ιδίας ορμής) + Δεν υποφέρω, δεν υποφέρω πια! Κάμε, κόρη μου, όπως θες. + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ + Τι είνε; τι τρέχει, μπαμπάκα; + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ (πραϋνθείς) + Τίποτε, παιδάκι μου, να, με τη θεία σου μιλούσαμε . . . + +ΑΤΟΥΓΕΦ (με νέαν ορμήν) + Τι παιδάκι, μου κάθεσαι και λες; τι παιδάκι μου. Να πης στο + παιδάκι σου τι έλεγες. . . . τι τα κατέβασες; . . . + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Εγώ, κυρά μου, δεν τα κατέβασα; δεν έχω να κατεβάσω. + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ + Θείτσα μου, αγαπημένη μου θείτσα! σας παρακαλώ! . . . + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Τι με παρακαλείς, κυρά μου; Εγώ δεν είμαι καμμιά ανόητη . . . Τι + στάθηκες λοιπόν, κύριε; Ερώτησέ την! Δε ξέρεις πως εκείνος + περιμένει απάντησιν; + + (Η Λύδοτσκα παρατηρεί και τους δύο και αρχίζει να κλαίη). + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Καλά· να την ερωτήσω: 'πέμου, Λύδα, θα παντρευθής χωρίς τη θέλησί + μου; + +ΛΥΔΟΣΤΚΑ + Εγώ, μπαμπάκα; Όχι! . . . Όχι! . . . ποτέ! . . . (ρίπτεται εις τον + τράχηλον της Ατούγεφ). Θείτσα! βλέπετε; . . . (μέσω των δακρύων + της). Εγώ, θείτσα, θα μπω σε μοναστήρι . . . θα πάγω στη γιαγιά + μου . . . εκεί θα είμαι πιο καλείτερα . . . (κλαίει). + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Στο μοναστήρι; Κύριε ελέησον! . . . τι έπαθες; . . . (την + περιποιείται). Μα περίμενε, λοιπόν, θα σκεφθούμε . . . (της + σπογγίζει τα δάκρυα). Μην κλαις . . . θα σκεφθούμε . . . Έλα, + Κύριε ημών Ιησού Χριστέ! τι έπαθες! . . . + + + +ΣΚΗΝΗ ΙΕ'. + + + + Οι άνω και Κρετσίνσκης (εισέρχεται ταχέως). + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Ωχ, Θεέ μου! Ο Μηχάηλο Βασίλειτς! + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ (αφελώς) + Λοιπόν, Πιοτρ Κωνσταντίνιτς, εχάσαμε το ιπποδρόμιον . . . + (Διακόπτεται. Ο Μούρομσκης ψιθυρίζει τι εις την Λύδοτσκαν. Σιγά τη + Ατούγεφ). Τι τρέχει; + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Νά, όλο λέγει, πως θέλει να σκεφθή. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Και σεις εθυμώσατε; + +ΑΤΟΥΓΕΦ (διορθώνει τον κεφαλόδεσμόν της) + Όχι, δεν είνε τίποτε. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Πιοτρ-Κωνσταντίνιτς! Δεν μου λέγετε, τι συμβαίνει; . . . + Επιτρέψατέ μου να σας ομιλήσω ειλικρινώς· αυτό είνε το καλείτερον. + Εγώ είμαι ευθύς άνθρωπος· το πράγμα θα εξηγηθή απλούστερα και εις + κανένα μας δεν θα κακοφανή. Άλλως τε ό,τι ειπήτε σεις εκείνο και + θα γείνη. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Α, — κάτι είχαμε μεταξύ μας· για κάτι άλλο πράγμα είχαμεν ομιλίαν. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ (παρατηρών όλους) + Δι' άλλο πράγμα; α, δεν το πιστεύω . . . Εγώ φρονώ, ότι ο ευθύς + δρόμος είνε και ο καλείτερος. Αυτός είνε ο κανών μου: εγώ ενεργώ + απ' ευθείας. Χθες έκαμα πρότασιν εις την θυγατέρα σας, σήμερον το + είπα εις την Άνναν Αντώνοβναν και τώρα ευρίσκομαι ενώπιόν σας. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Μα τούτο είνε τόσο δύσκολον, παρουσιάζει τόσας δυσκολίας, ώστε θα + σας παρακαλέσω να μας δώσετε ολίγον καιρόν να σκεφθώμεν. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Κ' εγώ υπέθετα, ότι είχατε καιρόν να σκεφθήτε. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Όχι, τώρα μόλις η Άννα Αντώνοβνα μου ανήγγειλε . . . + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Μα εγώ δεν ομιλώ περί αυτού· εγώ, είνε τώρα τόσοι μήνες που + έρχομαι εις το σπήτι σας, — και είχετε καιρόν να σκεφθήτε . . . + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Όχι, εγώ τίποτε δεν εσκέφθηκα. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Το σφάλμα δεν είνε ιδικόν μου, είνε ιδικόν σας· είσθε ελεύθερος να + μη σκέπτεσθε, όταν ξεύρετε, ότι χωρίς κανένα ιδιαίτερον σκοπόν δεν + ημπορεί ένας ευγενής άνθρωπος να πηγαίνη εις ένα σπήτι και να + εκθέτη μίαν κόρην. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Ναι, βέβαια. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Διά τούτο θα σας παρακαλέσω να μη αναβάλλητε την απόφασίν σας. + Κατ' αυτάς μου είνε απαραίτητον να αναχωρήσω. Περί τούτου έκαμα + λόγον εις την Λυδίαν Πετρόβναν. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ (αποφασιστικώς) + Πώς να γείνη, αλήθεια δεν ηξεύρω. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Τι σας δυσκολεύει; η περιουσία μου; + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Ας πούμε και η περιουσία σας . . . + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ! + Μα σεις την βλέπετε: εγώ δεν ζω εις τα σπήλαια. Σταθήτε, εγώ θα + φερθώ διαφορετικά: περί της προικός της θυγατρός σας δεν εξετάζω. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Τι να γίνεται λόγος για την προίκα της! εγώ μια κόρη την έχω. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Κ' εγώ μόνος μου είμαι. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Αυτά όλα τα παραδέχομαι, Μιχάηλο Βασίλειτς· αλλά, ξεύρετε εις όλας + αυτάς τας υποθέσεις χρειάζεται, να ειπούμεν, θετικότης. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Να σας 'πώ και περί της θετικότητος: έχω αρκετά ιδικά μου η κόρη + σας επίσης έχει αρκετά· αν προσθέσετε τα δυο αυτά αρκετά, το + άθροισμα δεν ημπορεί ποτέ να είνε ανάγκη. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Όχι, βέβαια, όχι. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Λοιπόν δεν ζητείτε πλούτη; + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Όχι, εγώ πλούτη δεν ζητώ. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Τότε τι λοιπόν; Μήπως ηκούσατε ότι αι υποθέσεις μου δεν πηγαίνουν + καλά; + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Σας ομολογώ, ότι έγεινε τέτοιος λόγος. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Και τίνος υποθέσεις, από όσους ζώμεν εδώ εις την Μόσχαν πηγαίνουν + καλά; Τι περιουσίαν, παρακαλώ, εκάματε σεις ο ίδιος, αφ' ότου + κατοικείτε εδώ; + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Βλαστήματα! + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Πράγματι. Δι' ημάς τους νοικοκυρέους δεν υπάρχει χειρότερον πράγμα + από το να ζώμεν εις τας πόλεις. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Είπατε μίαν μεγάλην αλήθειαν: δεν είνε χειρότερον από τας πόλεις. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Εγώ φεύγω από την Μόσχαν. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Πηγαίνετε στο κτήμα σας μήπως; + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Στο χωριό, ναι. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Και σας αρέσει το χωριό μήπως; . . . + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ (χειρονομών) + Αι, Πιοτρ-Κωνσταντίνιτς. Έχετε το καλείτερον μέσον να κάμετε όλους + που είνε γύρω σας να αγαπήσουν το χωριό! (λαμβάνει την Λύδοτσκαν + εκ της χειρός). Αγαπώμεν ο ένας τον άλλον, πολύ αγαπώμεθα και το + χωριό λοιπόν θα το αγαπήσωμεν. Θα μένωμεν μαζύ σας, δεν θα σας + αφήσωμεν ούτε στιγμήν θα φροντίζωμεν μαζύ και θα ζώμεν ηνωμένοι. + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ + Μπαμπάκα μου! αγαπημένε μου μπαμπά! . . . + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Ενθυμείσθε τι σας έλεγα προ ολίγου; — ο γέρος ο ασπρομάλλης με τον + έγκονον — αι, λοιπόν εκείνος ο γέρος είσθε σεις. . . . + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ + Μπαμπάκα μου, μπαμπάκα μου, — σεις είσθε. . . . (βαίνουσι προς + αυτόν). + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ (οπισθοχωρών) + Α, όχι, όχι, σταθήτε δα! Πώς είνε δυνατόν; . . . σταθήτε . . . εγώ + δεν εσκέφθηκα . . . + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Τίποτε, Πιοτρ-Κωνσταντίνιτς, δεν έχετε πια να σκεφθήτε· αυτό ήτον + της τύχης, το θέλημα του Θεού! . . . + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ (παρατηρών όλους και στενάζων) + Ειμπορεί, πράγματι, να είνε θέλημα του Θεού! Αι, λοιπόν, ευλογητός + ο Θεός! Ιδού, Μιχάηλο-Βασίλειτς, να το χέρι της, αλλά κυττάξετε + καλά! . . . + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Τι; + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Θα κρατήσετε το λόγο σας για τον ασπρομάλλη το γέρο; + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ (οδηγών προς αυτόν την Λύδοτσκα) + Ιδού η εγγύησις. Αι, πιστεύετε; + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Να δώση ο Θεός! + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Άννα Αντώνοβνα! (οδηγεί προς αυτήν την Λύδοτσκαν). Ευλογήσετέ μας + και σεις. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Νά που δεν μ' εξέχασε κ' εμένα. (Πλησιάζει προς τον Κρετσίνσκην + και την Λύδοτσκαν). Παιδιά μου! να είσθε ευτυχισμένοι. + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ (την φιλεί) + Θείτσα μου, αγαπημένη μου θείτσα! Θεέ μου! Πώς κτυπά η καρδιά + μου . . + +ΑΤΟΥΓΈΦ + Τώρα δεν είνε τίποτε, παιδί μου! είνε για καλό. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ (πλησιάζει προς την Λύδοτσκα και την θωπεύει) + Δεν θα κλαίης πια, αγάπη μου; αι; + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ + Αχ, μπαμπάκα! πόσον είμαι ευτυχής! + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Να ιδήτε, Πιοτρ-Κωνσταντίνιτς, τι κτηνοτροφίαν θα κάμωμεν εις το + Στρέσσνιεβο· θα ιδήτε πόσον θα καταγίνω. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ (μετά φαιδρότητος) + Τι μου λέτε; + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Σας βεβαιώ! Να μου θυμάσθε (ομιλεί δήθεν μυστικώ τω τρόπω)· Θα + φέρωμεν ζώα από όλα τα μέρη, αγελάδες, βώδια . . . + + + +ΣΚΗΝΗ ΙΣΤ'. + + + + Οι άνω και Νέλκην (εισέρχεται και σταματά εις την θύραν έκθαμβος) + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Ναι, μα το βώδι του εξωτερικού δεν αντέχει εις το κλίμα μας είνε + πολύ λεπτοφυές. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ (φιλών την χείρα της Λύδοτσκας) + Όχι, δεν είνε λεπτοφυές. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Αλήθεια, είνε λεπτοφυές. + +ΝΕΛΚΗΝ (πλησιάζων εν σπουδή) + Τι; Ποιο; ποιο είνε λεπτοφυές; + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ (στρέφεται προς τον Νέλκην) + Το βώδι! + + (Καταπίπτει η αυλαία). + + + + +ΠΡΑΞΙΣ ΔΕΥΤΕΡΑ + + + + + Το οίκημα του Κρετσίνσκη. + + Πρωί. Σπουδαστήριον πολυτελώς διεσκευασμένον αλλ' εν μεγάλη + αταξία· τράπεζαι, ορειχάλκινα σκεύη. Ένθεν της σκηνής γραφείον, + εστραμμένον προς τους θεατάς· ένθεν δε τράπεζα. Ο Θόδωρος + διευθετεί τα εν τω θαλάμω βραδέως. + + + +ΣΚΗΝΗ Α'. + + + +ΘΟΔΩΡΟΣ + Έ-ε-ε! καϋμένα παιδιά! (Στενάζει βαθέως και βραδέως). Είδες εκεί + πράματα . . . ακούς, μωρ' εκεί πράματα . . . ποιος να το πιστέψη; + Πάνε τώρα τέσσαρες ημέραις που δεν ανάψαμε φωτιά· κ' έχουμε τις + κάμαραις κρύαις, αι, τι να γείνη· νά, που δεν ανάβομε . . . (μετά + τινα σιωπήν) Και όμως σαν εζούσαμε στην Πετρούπολι, Χριστέ και + Παναγίτσα μου! — πού βρίσκονταν εκείνα τα χρήματα. Τι τζόγος που + γινότανε! . . . Μα αυτός 'ς ούλη τη ζωή τέτοιος δα ήτανε: οι + παράδες γι' αυτόν ήταν άχυρα, σκύβαλα. Από την εποχή ακόμη που + ήταν φοιτητής εγλεντούσε δυνατά, και άμα βγήκε από το + πανεπιστήμιο, τότε δα ήτανε που πήρε δρόμο· πήρε δρόμο σαν + ανεμοστρόβιλος! Γνωριμίαις, κόντιδες, πρίγκηπες, φίλοι, + ξεφαντώματα, τζόγος. Και χωρίς αυτόν ούλη η νεολαία δε μπορούσε + τίποτε να κάνη. Τώρα, με τις γυναίκες — τα ίδια πάλι . . . Τόσαις + χιλιάδες πέρασαν από τα χέρια του που χάνει κανείς το νου του να + ταις λογαριάση! τι διάβολο του βρίσκουν δε μπορώ να καταλάβω· μα + δεν τον αφίνουν, αδερφέ, ήσυχο. Η μια με γράμμα, η άλλη με + ραβασάκι, η άλλη με κάθε λογής μπιλιετάκια, κι' άλλαις έρχονται η + ίδιαις αυτοπροσώπως. Και γίνεται πια του Κουτρούλη το πανηγύρι· + άλλαις τον ζητούνε, άλλαις τον ερωτεύονται, άλλαις τον ζηλεύουνε + κι' άλλαις τον οχτρεύονται. Και ήτανε μια τέτοια, — μα τι πράμα + ήτανε. — Είχε παρά με ουρά και, μπορώ να πω, από ταις πιο + ώμορφαις· ακούς, μια ώρα να στέκεται μπροστά του γονατιστή, ναι, + μα το Θεό! και πλούσια; . . . και να του φιλεί τα χέρια σαν νάταν + καμμιά σκλάβα. Ό,τι ήθελε την έκανε. Η κακομοίρα! Και χρήματα; . . . + μα μπορούσε να του ζυγίση τρεις φορές τον εαυτό της με χρυσάφι! + Όχι, λέει, εγώ τα γυναικεία χρήματα δεν τα θέλω· αυτά τα χρήματα, + λέει, εμένα δε μου χρειάζονται. Σφίγγει το γρόθο του — δυνατός + άνθρωπος — εγώ, λέει, θ' αποκτήσω χρήματα· εγώ, λέει, θέλω να + γλεντίσω! και του δίνει δρόμο! Μαζεύει-μαζεύει, κ' έπειτα πέρνει + δρόμο το γλέντι, που βλέπεις και σε πιάνει τρόμος· τα ξοδεύει ίσα + με το τελευταίο του λεπτό . . . Εχτίκιασε η κακομοίρα και πάει στο + καλό, μα το ναι. Είπανε, πως πέθανε στην Ευρώπη. Είχε, είχε, μάτια + μου, και τι δεν είχε . . . Και τώρα — τι να πης; . . Και κτήμα + είχε μα — φιου! πάει — πάει. Πουλήσαμε τ' άλογά μας, τ' ασημικό το + δώσαμε προ πολλού· και σε μερικά ρούχα πια εβάλαμε χέρι . . . + Σωστή καταβόθρα, βρε αδερφέ! μας πήρε και μας εσήκωσε. Ούλοι οι + καλοί σύντροφοι, 'κείνοι που 'παιζαν άφοβα, ετραβήχθηκαν και μας + φορτώθηκε στο σβέρκο αυτός ο Ρασπλιούγεφ. Και τι μπορεί να βγη απ' + αυτόν; που λέγει ο λόγος, αυτός ούτε δυο γαϊδάρων άχερα δε ξέρει + να μεράση . . . (Κτύπος κώδωνος). Νά! πρωί τόνε θες, βράδυ τόνε + θες· τάγιζέ τονε, ετοίμαζέ του τις τράπουλες, σαν να νοιώθη τάχα. + «Εγώ, φίλε μου, δε μπορώ, εγώ, λέει, παίζω σε τέτοια συντροφιά». + Και τι συντροφιά; . . . Εχτές επήγε κάπου, επήρε δύο τράπουλαις, + δηλαδή τις πιο διαλεγμέναις . . . Αι, ίσως να δούλεψαν . . . Να + δώση ο Θεός! . . . (Κτύπος κώδωνος). Αΐχ, εχ, εχ, εχ! Ας πα να του + ανοίξω. + + + +ΣΚΗΝΗ Β'. + + + + Ρασπλιούγεφ και Θόδωρος. + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + + (ατημέλητος, τεταραγμένος, φορών τσαλακωμένον πίλον) + + Τι, ούτε μέσα δε θέλεις να μ' αφήσης πια να μπω; + +ΘΟΔΩΡΟΣ + Με συγχωρείς, Ιβάν Αντώνιτς, δεν άκουσα. + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + + (βαίνει κατ' ευθείαν εις το προσκήνιον και σταματά σύννους) + + Αι, ζωή κι αυτή! + +ΘΟΔΩΡΟΣ (κατ' ιδίαν) + Δεν έχει κέφι. + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Αι, Θεέ μου, Θεέ μου! τι ήταν εκείνο; Μωρέ τι ήταν εκείνο;! Το + κεφάλι μου, πιστεύετε; Νά-ά . . . (δεικνύει με τας χείρας του). + Χρήματα . . χαρτιά . . . τύχη . . . κέρδη . . . ένα φοβερό + ντελίριο! . . . Ζωή . . . Ήτανε καιρός που είχα κ' εγώ το δικό + μου, μα μου τώφαγαν 'πανάθεμά τους . . . μ' ερήμαξαν . . . Τώρα . . + πτωχός και πένης ειμί εγώ! . . . + +ΘΟΔΩΡΟΣ (πλησιάζει προς τον Ρασπλιούγεφ) + Τι έγεινε, Ιβάν Αντώνιτς, επαίξατε; + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ (τον παρατηρεί επί μακρόν) + Επαίξαμε, — αι, ας πούμε πως επαίξαμε! . . . (κάθηται) ώωώχ, άι, + άι, άι! Θεέ μου Θεέ μου! . . . + +ΘΟΔΩΡΟΣ + Μα τι επάθατε; Μήπως συνέβη τίποτε; + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + + (παρατηρήσας αυτόν εις τους οφθαλμούς και πτύσας) + + Τφου! . . . νά, αυτό συνέβη! (σιγώσι). Αι, τι να γείνη! Εγώ + φταίγω. . . . άλλαξα την τράπουλα . . . μ' ετσάκωσαν . . . + Αι, α, ω, ω κ' επήρε δρόμο! . . . Και τούτη σου' χω, και 'κείνη + σου χαρίζω . . . Αι, πάρε της χρονιάς σου δα και τράβα! . . . + Τι ήταν εκείνο; Με αναισθησία! Βλέπω, πως εδώ είν' άσχημη + δουλειά: οι φίλοι άρχισαν να θυμώνουν, να σπρώχνουν τότε κ' εγώ + το κόβω λάσπη . . . τον Σεμιπάδωφ τόνε ξέρεις; . . . + +ΘΟΔΩΡΟΣ + Δεν τόνε καλοθυμούμαι! + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Μια θεοήλατη, τόση δα μούρη, (δεικνύει θεοήλατη μούρη) Και μήπως + έπαιζε; . . Και νά σου τον και σηκόνεται τεντωμένος από το τραπέζι + και ανασκουμπόνεται. «Σταθήτε, λέει, να τον αρχίσω στις γροθιές» + Κ' ένας γρόθος τέτοιος δα! (δεικνύει τον όγκον του γρόνθου του). + Και καθώς πέρνει δρόμο! Θεέ και Κύριε, τι ήταν εκείνο! . . . «Εγώ, + λέει, να σου τόνε κάνω τ' αλατιού», (ανατείνει τας χείρας του) Και + μ' εδιόρθωσε . . + +ΘΟΔΩΡΟΣ (συμβουλευτικώς) + Κυρ-Γιάννη! Κυρ-Γιάννη! Τα χαρτιά πρέπει να μάθετε πρώτα να τα + παίζετε. Είδες που την επάθετε! + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Και τάμαθα . . . Δεν υπάρχει σκυλί που να μπόρεσε να υποφέρη + τέτοιο ξύλο· αυτό πια δεν είνε μάθημα· — αυτό είνε κακούργημα + 'μέρα μεσημέρι. + +ΘΟΔΩΡΟΣ + Χμ . . . μέρα μεσημέρι; . . . Χώνεστε μέσα στ' αλλουνού την τσέπη + και θέλετε να μη σας τις βρέξουν: όποιος και νάνε θα σας τις + βρέξη . . . + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Μωρέ μα τι δύναμι ήταν εκείνη! Ε-ε! . . . Έτυχε να βρεθώ άλλοτε + μέσα σε τέτοιαις μπερδεψοδουλειαίς μα, να σου πω, τέτοιο ξύλο δεν + το περίμενα. Καμμιά φορά μπορούσες κ' έδινες και ρέστα κ' έπεφτες + και με τη μούρη, γιατί η μούρη είνε το πρώτο πράγμα που βρίσκει + κάτω! . . . Χθες όμως ήταν διαφορετικά τα πράγματα! (Εκ της + πλαγίας, θύρας φορών κοιτωνίτην, αναφαίνεται ο Κρετσίνσκης. Ο + Ρασπλιούγεφ δεν τον παρατηρεί). + + Αυτός, φαίνεται, πως έχει δικό του τρόπο· δε χτυπά ταις γροθιαίς + κατεβαταίς, π' ανάθεμά τονε, αλλά μπιχταίς, κατ' ευθείαν μες στη + μούρη . . . Μα έννοια σου και σ' αυτό δε με πιάνεις, σ' αυτό εγώ + είμαι μάνα· εγώ πολλαίς φοραίς και δέκα 'μέραις εκαθόμουνα με τη + μούρη χωμένη στη γωνιά, χωρίς δουλειά και χωρίς τον επιούσιον με + κάτι φανάρια, να . . . (Δεικνύει τους οφθαλμούς του) ώστε αυτή τη + δουλειά τήνε ξέρω . . . + + + +ΣΚΗΝΗ Γ'. + + + + Οι άνω, και Κρετσίνσκης. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + + (πλησιάζει προς τον Ρασπλιούγεφ και τον παρατηρεί επισταμένως). + + Έχασες πάλι; + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Ποιος — εγώ; πού το καταλάβετε; + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Το ακούω. Μη μου κάνεις τον έξυπνο, κλούβιο κεφάλι! + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Γιατί είμαι κλούβιο κεφάλι; Γιατί με βρίζετε κάθε μέρα; Θεέ μου, + τι ζωή είν' αυτή; + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Ανάξιε άνθρωπε, χαμένο κορμί! Στο γουδί αέρα κοπανίζεις, (μετά + τινα σιωπήν) Δεν αξίζεις ούτε το ψωμί που τρως! Έβγαλες το ψωμί + σου, αι; κτήνος! Μπας και θαρρείς πως σε διατηρώ από φιλανθρωπία; + Μήπως σου πέρασε η ιδέα, πως είμαι μέλος καμμιάς φιλανθρωπικής + εταιρίας; Εγώ, για το ψωμί που τρως θέλω χρήματα τ' ακούς; Φέρε + μου λοιπόν! Διάβολε! καταλαβαίνεις; Τι μου κρέμασες τα μούτρα σου; + Πες μου, πού ήσουνα χθες; + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Μα-α-α λίστα! εγώ . . . πώς . . να εδώ . . . + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Χρήματα έφερες; + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Όχι, δεν έφερα. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Δόσε μου λοιπόν, τι επήρες προχθές για το παιγνίδι. + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ (ανοίγων τας χείρας του) + Τάχασα, όλα τάχασα! + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Πώς τάχασες! + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Μου τα πήραν, όλα μου τα πήρανε! + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ (διακόπτων) + Βλάκα! . . . το βλέπω, και τα χρήματα σου πήραν και σου τις + έβρεξαν! (Θυμωμένος) Αχ! να σ' αρπάξη κανείς και να σε ζγουρίση σα + χταπόδι. + + (Περιπατεί ανήσυχος εις το δωμάτιον). + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ (με παράπονον) + Μην ανησυχείτε, Μιχάηλο Βασίλειτς, και μ' έχουνε ζγουρισμένον για + καλά! Φθάνει αυτό! Μωρέ δύναμι που σου την έχει! Εγώ, λέει, με + μποξ τόνε διορθόνω! . . . Χμ! . . . με μποξ! (Ο Κρετσίνσκης + περιπατεί σύννους. Σιγή). Δε μου λέτε αλήθεια, Μιχάηλο Βασίλειτς, + τι είνε αυτό το μποξ; + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Συ πρέπει να το ξέρης. Νά, (κάμνει κίνησιν διά της χειρός) αυτό + είνε το μποξ, Ιβάν Αντώνιτς . . αγγλική εφεύρεσις. + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ (χειρονομών) + Αυτό λοιπόν είνε το μποξ! . . . αγγλική εφεύρεσις! . . Αχ, Θεέ + μου! (κινών την κεφαλήν του). Ακούς εκεί; . . . Και οι άγγλοι είνε + πολιτισμένος λαός, δεινοί θαλασσοπόροι . . . + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Πρέπει νάβρω χρήματα! Χωρίς άλλο, με κάθε τρόπο, πρέπει νάβρω + χρήματα και χρήματα! + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ (απαθώς) Εγώ δε ξέρω, Μιχάηλο Βασίλειτς, εγώ ούτε έχω + χρήματα ούτε μπορώ ναύρω. (Σκέπτεται, αίφνης ανατείνει την + κεφαλήν του). Αυτό δεν το επερίμενα!. . . . (σηκώνει τον δάκτυλόν + του) Οι Εγγλέζοι . . . . πολιτισμένος λαός . . . + θαλασσοπόροι . . αι; + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ (εξακολουθεί βαδίζων) + Πώς είπες; + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Λέγω, πολιτισμένος λαός, οι Εγγλέζοι! αι; + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Μα συ βλέπω τάχεις ολότελα χαμένα. Του 'μιλείς για δουλειά, + κι' αυτός, ποιος διάβολος ξέρει τι κάθεται και ψάλλει! Άκουσε! + είμαι έως εδώ, ως το λαιμό· θέλω χρήματα, χρήματα, μ' ακούς; + Πήγαινε να μούβρης, όπως 'μπορέσης. Όλον μου το μέλλον, όλη η ζωή + μου, όλα, όλα κρέμονται από τρεις χιλιάδες ρούβλια. Πήγαινε να μου + φέρης. Ακούς; πώλησε τη ψυχή σου . . . τι λέγω ψυχή . . . κλέψε + και φέρε μου!! Πήγαινε στου Μπεκ, στου Συρέγγελ, στου Στάρωφ, 'ς + όλους τους εβραίους: δόσε τόκο όσο θέλεις . . . βάλε και για εκατό + ακόμη χιλιάδες, φέρε μου όμως χρήματα! και κύτταξε καλά, με + αδειανά χέρια να μη φανής εμπρός μου, γιατί θα σε πνίξω σαν τη + κόττα . . . Να βρεθούν . . . Ιδού περί τίνος πρόκειται· + παντρεύομαι την κόρη του Μούρομσκη . . . ξέρεις! Νύφη πλουσία. + Χθες εδόθη ο λόγος και μετά δέκα ημέρας γίνονται οι γάμοι. + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ (έκθαμβος) + Μιχ . . Μιχ . . . Μιχάηλο Βασίλειτς! Καλέ τι λέτε; . . . + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Έχω στα χέρια μου χίλιους πεντακόσους δούλους· — και τούτο + ισοδυναμεί με ενάμισυ εκατομμύριο, — και διακόσες χιλιάδες + καθαρώτατο κεφάλαιο. Μ' αυτό το ποσόν μπορεί να κερδίση κανείς δύο + εκατομμύρια! και θα κερδίσω, — θα τα κερδίσω χωρίς άλλο θα κάμω + κολοσσαίαν περιουσίαν κ' ετελείωσε· ησυχία, σπίτι, κουτή γυναίκα + και ήσυχα και καλά γηρατειά. Εσένα θα σου δώσω διακόσες + χιλιάδες . . . περιουσία για πάντα, ζωή χαρισάμενη, γεύματα, + τιμαίς, γνωριμίαις, όλα. + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + + (υποκλίνεται, τρίβει τας χείρας του και γελά). + + Διακόσες χιλιάδες . . . γεύματα . . . Ε-ε-ε . . . Μιχ . . . + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Αλλά γιαυτά χρειάζονται χρήματα· πρέπει να τραβήξωμε το σχοινί μας + καμμιά δεκαριά 'μέραις ακόμη. Χωρίς τας τρεις χιλιάδας εγώ αύριον + ρίχνω το κανόνι! Ο Στσέπνιεφ, ο Γαλτ θα μου κοινοποιήσουν αγωγήν, + θα το ειπούν στη λέσχη, θα γραφή τώνομά μου στον πίνακα, — και + τότε χάνεται το παν! . . . εκατάλαβες; . . . (τον αρπάζει + λυσσαλέως εκ του περιλαιμίου) εκατάλαβες τι σφίξι, τι δίψα έχω γι' + αυτά τα χρήματα; Σώσε με! . . . + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Μιχάηλο Βασίλειτς! Μάτια μου! Μ' αυτά σου μοναχά τα λόγια + δυνάμωσαν τα κόκκαλά μου . . Πάω, πάω . . άι-άι-άι . . . (Αρπάζει + την κεφαλήν του.) Παναγία μου . . . (Φεύγει.) + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + + (Μόνος, περιπατών εν τω δωματίω). + + Αι! νομίζω πως αυτή τη δουλειά θα την τελειώση· εις αυτά, μπορώ να + πω, είνε επιτήδειος — μπορεί να φέρη άνω κάτω όλην την πόλιν. + Αυτοί οι αλιτήριοι εμένα με ξεύρουν . . Είνε δυνατόν να μην εύρη; + αι; . . . Θεέ μου! πόσον είναι αναγκαία καμμιά φορά τα χρήματα! . . . + (Κινεί τους δακτύλους του.) Υπάρχουν κάποτε κάτι στιγμαί εις + τον βίον, που εντελώς όλα, εννοείς . . . (Σκέπτεται.) Και αν δεν + ευρεθούν; αν ο Ρασπλιούγεφ δεν φέρη ούτε λεπτόν; αι; αν αυτό το + χορταστικό εκατομύριο μου ξεφύγη από το αγγίστρι για ένα τέτοιο + τιποτένιο ποσόν τριών χιλιάδων ρουβλίων, αφού όλα πια είνε + καμωμένα, ψημένα, τηγανισμένα . . που δεν μένει άλλο παρά ν' + ανοίξης το στόμα να τα χάψης . . Λιγόνει η καρδιά τ' ανθρώπου . . . + (Σκέπτεται.) Άσχημα έκαμα, που τώρα τελευταίως έμπλεξα με ένα + τέτοιον παληάνθρωπο· απ' αυτόν εκτός από αηδίας και δυσαρεσκείας + τίποτε άλλο δεν πρέπει να περιμένη κανείς. Να σου πω όμως άνθρωποι + δα κι' αυτοί οι ξιπασμένοι μεγαλοαφεντάδες· άρχησαν να μ' + αποφεύγουν χμ, φαίνεται πως το μυρίσθηκαν! . . . Είνε καιρός πλέον + να τελειώση ή ν' αλλάξη αυτή η σκηνογραφία . . . Και νά, θαρρείς + πως επίτηδες εβγήκε 'μπρός μου αυτή η ευλογημένη οικογένεια του + Μούρομσκη. Ένας μωρός γύρος βαλς συνδέει την πλέον αχρειοτέραν + ερωτοτροπίαν. Η υπόθεσις διεξήχθη με αρκετήν τόλμην· χθες εδόθη ο + λόγος και μετά δέκα ημέρας είμαι παντρεμένος! Κάμνω, καθώς λέγουν, + καλό γάμο! Έχω σπίτι, θέσιν εις την κοινωνίαν, φίλους και + θαυμαστάς — ένα σωρό . . . (Περιχαρής). Αλλά τι τζόγος έχει να + γείνει, τι τζόγος! Με διακόσαις χιλιάδες μπορώ να κερδήσω βουνό + χρυσάφι! . . . Τι; δεν ημπορώ; Βέβαια 'μπορώ! Θε να 'γδύσω + κυριολεκτικώς όλους αυτούς τους χορτασμένους! Στο σπίτι όμως αυτού + του γέρο ξεκουτιάρη δεν έχω σκοπό να κατοικήσω. Ευχαριστώ πολύ! + Την Λύδοτσκαν πρέπει να την περιλάβω δυνατώτερα στα χέρια μου, να + της κάμω, που λέγουν, καλό δασκάλεμα, να την τυλίξω σαν κουβάρι, + που να μη βγάζη άχνη· γιατί αυταίς η άχναις εμένα . . . δεν μ' + αρέσουν τόσο . . . Ας είνε, αυτό δεν είνε και δύσκολο πράγμα. Κι' + αυτή η Λύδοτσκα, δε ξεύρεις τι διάβολο είνε! μια νερόβραστη + γογγύλα, ένα μηδέν! . . . κ' εγώ τραβώ για την Πετρούπολι! Εκεί + είνε ο τζόγος! Εδώ τι παίζουν; ευτελή, μηδαμινά πράγματα . . . + + + +ΣΚΗΝΗ Ε'. + + + +ΘΟΔΩΡΟΣ (εισέρχεται). + Μιχάηλο Βασίλειτς! ο έμπορος Στσέμπνιεφ . . . Προστάζετε να τον + αφήσω νάμπη μέσα; + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Νά και η πραγματικότης! Κουτέ! ας του έλεγες πως δεν είμαι σπίτι. + +ΘΟΔΩΡΟΣ + Δε 'μπορώ, Μιχάηλο Βασίλειτς! Δεν τους ξέρετε τι άνθρωποι είνε + αυτοί; — 'μπορεί να καθίση να περιμένη με την ησυχία του στην + πόρτα οκτώ ώραις, — γι' αυτόν το ίδιο είνε. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Καλά, ας έλθη. + + + +ΣΚΗΝΗ ΣΤ'. + + + + Στσέμπνιεφ και Κρετσίνσκης. + + (Ο Στσέμπνιεφ είν' ενδεδυμένος κατά τον συρμόν, με παχυτάτην + άλυσιν ωρολογίου, με βελούδινον δικτυωτόν γελέκον και πανταλόνι + καρέ). + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ (ραθύμως) + Καλημέρα, Τιμοφέη Τυχομίριτς! + +ΣΤΣΕΜΠΝΙΕΦ + Τα σεβάσματά μου, Μιχαήλο Βασίλειτς; είσθε καλά; + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Κάποια μικρά αδιαθεσία . . . + +ΣΤΣΕΜΠΝΙΕΦ + Κανένα μικρό κρυολογηματάκι; + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Φαίνεται . . + +ΣΤΣΕΜΠΝΙΕΦ + Από το χθεσινό τζόγο έχω ένα μικρό λογαριασμουδάκι· αν έχετε την + ευχαρίστησι να μου το πληρώσετε . . . + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Μα δεν σας είπα χθες πως θα τα φέρω ο ίδιος; + +ΣΤΣΕΜΠΝΙΕΦ + Ναι, έχετε δίκηο, Μιχάηλο Βασίλειτς· αλλά ξεύρετε έχω ανάγκην από + χρήματα. Κάμετέ μου τη χάρι να με πληρώσετε. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Αλήθεια, στην τιμή μου, σας λέγω, τώρα χρήματα δεν έχω. Περιμένω + από στιγμής εις στιγμήν και θα σας τα φέρω χωρίς άλλο, μείνατε + ήσυχος. (Σιγή). Αι, τι γίνεται στη λέσχη; + +ΣΤΣΕΜΠΝΙΕΦ + Μα . . . τίποτε. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Ποιος έπαιξε ύστερ' από 'μένα; + +ΣΤΣΕΜΠΝΙΕΦ + Μα . . . όλο και οι ίδιοι. Λοιπόν, δεν μου κάμνετε την χάρι, + Μιχάηλο Βασίλειτς. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Μα είσθε περίεργος άνθρωπος· πήτε μου, στο Θεό σας, ημπορώ να σας + πληρώσω αφού δεν έχω χρήματα; Σας λέγω, πως δεν έχω. Από τον τοίχο + θενά τα κόψω; + +ΣΤΣΕΜΠΝΙΕΦ + Πάει καλά . . όπως αγαπάτε . . . όπως αγαπάτε . . λοιπόν να μη σας + κακοφανή, Μιχάηλο Βασίλειτς αν σήμερον . . . δηλαδή . . . στη + λέσχη . . καταχωρήσουμε στο βιβλίο . . . + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Πώς εις το βιβλίον; δηλαδή εις το βιβλίον θα το καταχωρήσετε; + +ΣΤΣΕΜΠΝΙΕΦ + Μάλιστα . . . Μα αυτό πλέον έτσι γίνεται συνήθως. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Πώς συνήθως; Δηλαδή να καταισχύνετε έναν άνθρωπον, να τον + εξοντόσετε . . Μα αυτό θα το μάθη σήμερον όλη η λέσχη, και αύριον + όλη η πόλις! . . . + +ΣΤΣΕΜΠΝΙΕΦ + Μα βέβαια. Είνε πράγμα συνηθισμένον. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Συνηθισμένον διά σας, όχι όμως και δι' εμέ. Εγώ πάντοτε ήμην + τίμιος και ακριβής εις την πληρωμήν των χρεών μου, και από σας, + μάλιστα, από σας, κύριε, είχα να λαμβάνω τόσες φοραίς και + επερίμενα και τρεις μήνας χρήματα. Ενθυμείσθε; + +ΣΤΣΕΜΠΝΙΕΦ + Δεν λέγω όχι. Εμείς σας είμεθα πάντοτε ευγνώμονες. Τώρα όμως μην + ταράττεσθε και κάμετέ μου τη χάρι να με πληρώσετε. Διαφορετικά . . . + τι να γείνη; η ανάγκη . . . + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Μα τι ανάγκη; Σταθήτε . . . μήπως θα χάσετε το δικαίωμα να με + γράψετε εις το βιβλίον αύριον ή μεθαύριον; Δεν το χάνετε . . . + +ΣΤΣΕΜΠΝΙΕΦ + Αυτό βέβαια. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Τότε λοιπόν γιατί σώνει και καλά σήμερα; + +ΣΤΣΕΜΠΝΙΕΦ + Αυτό, βλέπετε, απαιτεί η τάξις: όποιος δεν πληρώνει — εγγράφεται + εις το βιβλίον. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Μα τι είν' αυτά, βρε αδελφέ; Μήπως αρνούμαι εγώ να πληρώσω; Εγώ + σας παρακαλώ μονάχα να μου κάμετε την χάριν να περιμένετε δύο — + τρεις ημέραις. Μήπως κ' εγώ δεν σας επερίμενα τρεις μήνες. + +ΣΤΣΕΣΜΠΝΙΕΦ + Αυτό είν' αλήθεια . . πράγματι αυτό έτσι είνε, τώρα όμως Μιχάηλο + Βασίλειτς, αλήθεια, προστάξετε να σας παρουσιάσω τον λογαριασμόν. + Έχω ανάγκην, σας βεβαιώ! + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Μα τι διάβολο λοιπόν — πέτρα είσθε; Ήλθατε επίτηδες να μου κάμετε + τον παλαβό και δε μπορώ να σας χώσω στην κεφαλή σας, ότι τώρα, + αυτή τη στιγμή, χρήματα δεν έχω και να σας πληρώσω δεν ημπορώ! . . . + Είνε αδύνατον! (πλησιάζων προς τον Στσέμπνιεφ) Εκαταλάβατε; . . + +ΣΤΣΕΜΠΝΙΕΦ + Γιατί ερεθίζεσθε, Μιχάηλο Βασίλειτς; Αυτά είνε συνηθισμένα + πράγματα . . . (υποκλίνεται). Όπως αγαπάτε . . . (σιωπήσας, + αποχαιρετίζει και αποσύρεται προς την θύραν). Δούλος σας! . . . + Εντούτοις απόψε που θα πηγαίνω στη λέσχη, θα περάσω απ' εδώ, και + σεις πια κάμετέ μου τη χάρι να τα ετοιμάσετε. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Τι να ετοιμάσω; + +ΣΤΣΕΜΠΝΙΕΦ + Δηλαδή, λέγω τάχα για τα χρήματα. Δούλος σας. (Θέλει να φύγη). + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΛΗΣ (τον λαμβάνει ταχέως εκ της χειρός) + Σταθήτε! Έτσι δα δεν κάνουν. Εγώ εκάθησα να παίξω μαζύ σας, με την + ιδέαν πως έχω να κάμω με ένα άνθρωπον καθώς πρέπει. Ο καθώς πρέπει + άνθρωπος, κύριέ μου, χωρίς ανάγκη δεν πνίγει τον άλλον, χωρίς + μεγάλη ανάγκη δε σκοτώνουν, αδελφέ τον άλλον. Γιατί λοιπόν σεις με + πνίγετε; γιατί; Τι σας έκαμα; λέγετε λοιπόν, τι σας έκαμα; + +ΣΤΣΕΜΠΝΙΕΦ + Όπως αγαπάτε. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ (γλυκέως) Ακούσατέ μου. Μα αν δεν είχατε και σεις + χρήματα όπως εγώ — αι τότε θα άλλαζε το πράγμα· σεις όμως, σεις + είσθε, κεφαλαιούχος, σεις τοκίζετε χρήματα· σεις τώρα δεν έχετε απ' + αυτά ανάγκη· μήπως εγώ σας έκαμα ποτέ τίποτε; κ' εγώ είχα να λάβω + άλλοτε από σας, τότε που σεις τα ετοκίζατε. + +ΣΤΣΕΜΠΝΙΕΦ + Καλέ τι λέτε! μπα . . μπα! + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Δεν πρόκειται τώρα περί αυτού, αλλά γιατί με στενοχωρείτε έτσι + αλύπητα! μου κτυπάτε κατακέφαλα . . . γιατί; . . . + +ΣΤΣΕΜΠΝΙΕΦ + Τα ημέτερα σεβάσματα, Μιχάηλο Βασίλειτς + + (Στενάζει, υποκλίνεται και διολισθαίνει ηρέμα). + + + +ΣΚΗΝΗ Ζ'. + + + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ (οπίσω του) + Τσιφούτη! (μετά μικρόν). Θα με γράψη! Δεν τώχει τίποτε να με + γράψη· θα γράψη με τα τσιφούτικά του χέρια τώνομά μου στο βιβλίο + και θα βροντήξη σαν κανονιά μέσα στη Μόσχα η είδησις! και + τετέλεσται, το παν τετέλεσται! Ο γάμος μου ματαιόνεται κι' απ' + αυτό το καταραμένον εκατομμύριον θα μείνη στάχτη και καπνός, η + καρηβαρία της μέθης και η μανία . . ναι, η μανία! . . (σταυρόνων + τας χείρας του) Αι, ομολογώ, δεν θα εσυμβούλευα εγώ . . . (κάμνει + χειρονομίαν αδιαφορίας) Μωρολογήματα και μικρολογήματα! . . . Να + μην ευρεθώ εις θέσιν να πάρω τα μπαγάγια μου στον ώμο και το κόψω + λάσπη από 'δώ για να προλάβω την απόχη του δικαστικού κλητήρος . . . + (συλλαμβάνει το περιλαίμιόν του, μετά μικράν σιγήν). Αγύρτης, + αι; φου! . . . ανυπόφορον!! . . . (εκβάλλει τον κοιτωνίτην του) + πνίγομαι! . . . (άρχεται βαδίζων τεταραγμένος). Το παν, εξαρτάται + τώρα από τον Ρασπλιούγεφ . . αι; . . (κάθηται εις το γραφείον, + λαμβάνει φύλλον χάρτου και γράφει δια μολυβδίδος). Ας λογαριάσω, + τι και τι μας χρειάζεται; . . Εκεινού χίλια πεντακόσια, καλά· + εκεινού (δεικνύων προς την θύραν) — χίλια διακόσια. Τώρα εκείνου + του λύκου — χωρίς άλλο χίλια: να μπουκωθή το πεινασμένο του + λαρύγγι, γιατί, βλέπεις, γαυγίζει . . . χα-χα! Να-ά ένα + λαρύγγι . . . έπειτα κάτι μικρά — καμμιά πεντακοσαριά . . + εξακοσαριά (λογαριάζει). Κ' εδώ, μάτια μου, χρειάζονται χρήματα + και χρήματα. + +ΘΟΔΩΡΟΣ (εις την θύραν) + Μιχάηλο Βασίλειτς, ο αμαξάς ήλθε! θέλει, λέει, χρήματα. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Ζβερκιαίς! . . . (εξακολουθεί λογαριάζων) δηλαδή, με άλλους + λόγους, τρεις χιλιάδες ρούβλια — σαν να μην είνε τίποτε: σταγών εν + τω ωκεανώ . . . Και ο γάμος, ο γάμος! Και πώς θα τον κάμω τον + γάμον, που εδώ χρειάζονται έξοδα, αναπόφευκτα έξοδα! . . . Σε κάθε + βλάκα να δίνης δώρα· κάθε ζώο τετράποδο σου ζητεί φιλοδώρημα. + Έρχονται έπειτα τα μπουκέτα, τα κουφέτα, κάθε λογής κουταμάρες, + κάτι ανόητα κάνιστρα . . μια ατελείωτη μωρία . . . και όλο + χρήματα, όλο χρήματα! . . . (σκεφθείς) Χρήματα. + +ΘΟΔΩΡΟΣ (εισέρχεται) + Μιχάηλο Βααίλειτς, η πλύστρα ήλθε: θέλει χρήματα. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ (λογαριάζων) + Ζβερκιαίς! + +ΘΟΔΩΡΟΣ + Μιχάηλο Βασίλειτς, νά κι' ο ξυλάς, στέκει κι' αυτός δύο ώραις + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ (ανεγείρων την κεφαλήν του) + Μα δε μου λες — ετρελλάθης, αι; Δε νοιώθης; Τι έρχεσαι και με + ενοχλής για τιποτένια πράγματα; + +ΘΟΔΩΡΟΣ + Όπως αγαπάτε! Μάλιστα, άλλα μέσα δεν υπάρχουν . . Εγώ πια με κάθε + τρόπο . . + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ (ανεγειρόμενος εκ της καθέκλας) + Λοιπόν! + + (Ο Θόδωρος εξαφανίζεται. Εις τον προθάλαμον ακούεται θόρυβος + φωνών, τα πατήματα ολονέν παύουν. Σιγή). + + + +ΣΚΗΝΗ Η'. + + + + Ρασπλιούγεφ (εισέρχεται, στρέφεται κατ' ευθείαν προς την γωνίαν, + αποθέτει τον πίλον του και εξάγει τα χειρόκτιά του). + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + + (Εγείρεται, τον παρατηρεί μετά προσοχής, ακολούθως στρέφεται + βραδέως, σταυρόνει τας χείρας του και βλέπει εις την πλατείαν). + + Νά! . . . Αμ' εγώ τώξευρα! (Κύπτει την κεφαλήν). Ορίστε! . . . + (ανορθεί την κόμην του). Ορίστε! . . . + + (Πλησιάζει βραδέως τον Ρασπλιούγεφ με συνεσφιγμένους γρόνθους· + εκείνος οπισθοχωρεί προς τα παρασκήνια, ο Κρετσίνσκης τον + συλλαμβάνει εκ του περιλαιμίου δι' αμφοτέρων των χειρών). + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ (δειλιάσας) + Μιχάηλο Βασίλειτς, σταθήτε . . . ζητούν ενέχυρον . . . + ενέχυ . . . + + (Ο Κρετσίνσκης αρχίζει να τον σείη εμπρός οπίσω). + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ (διακεκομμένως) + Μα . . . δε σου είπα εγώ . . . να μούβρης . . . χρήματα; + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Ενέχυρο . . . ενέχυρο . . (συστέλλεται η αναπνοή του). Μιχ . . . + Μιχ . . . + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Δε σου είπα, κακούργε, δε σου είπα να πα να κλέψης . . . (οργίλως) + να ληστέψης!!! (τον σφίγγει) και να μου φέρης χρήματα! . . . + + (Ο Ρασπλιούγεφ φωνάζει· ο Κρετσίνσκης τον σπρώχνει επί του καναπέ + και σταματά με παρηλλαγμένον πρόσωπον εις την γωνίαν της σκηνής). + Ακούς εκεί; . . . δεν ηύρε λέγει, χρήματα! ψέματα λέγει! . . . Εις + όλα τα σπίτια υπάρχουν χρήματα! χωρίς άλλο υπάρχουν . . . αρκεί να + μάθη κανείς πού τάχουν . . πού να ψάξη . . . (διαλογίζεται και + κινεί τα δάκτυλα του) χμ! πού τάχουν κρυμμένα . . . πού είνε + κρυμμένα . . . + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + + (εγείρεται βραδέως εις τους πόδας του και εξετάζει τον επενδύτην + του). + + Ορίστε! . . . (αναζητεί επί του δαπέδου το κομβίον του). Ώστε κατά + τα φαινόμενα σε εικοσιτέσσαρες ώραις μέσα — δυο ξυλοφορτώματα. + Αυτή δεν είνε ζωή (εγείρει το κομβίον), έτσι δα ούτε σκυλί δε + 'μπορεί να σταθή εδώ μέσα . . . (εγείρει άλλο κομβίον) να τώρα, ο + σγουρομάλλης, ας πούμε, είνε πιστό σκυλί, αι, κι' αυτό θα πάρη + δρόμο να φύγη. (αναζητεί πάλιν). Αι, εκείνο, πια, ας πούμε ήτανε + μποξ, — εγγλέζικο . . . αμ' αυτό, τι λογής είνε; αυτό, πια θαρρώ + πως είνε δική του εφεύρεσις. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ (κτυπών το μέτωπόν του) + Α!!! + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ (ιδών ακόμη έν κομβίον) + Α, α, α!!! (πηγαίνει και το σηκώνει). Για 'δέ το, που κατρακύλισε! + (το θέτει εις το θυλάκιόν του). Ακούς εκεί, μωρ' αδερφέ, θυμό! . . + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Τι να κάμω . . . τι να κάμω; + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Η πρώτη δουλειά που θα κάμης είνε — να μη κτυπάς . . . . + + (ο Κρετσίνσκης κάθηται παρά το γραφείον, ο δε Ρασπλιούγεφ εις το + άλλο άκρον της σκηνής ανερευνά δια τα κομβία. Σιωπή). + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Θεέ μου! υπάρχουν άνθρωποι, που γεννώνται μέσα στην ευτυχία, μέσα + στην αφθονία, μέσα εις όλα τα αγαθά της ζωής, και ζουν, ειμπορώ να + 'πώ, γλεντίζοντας. Γεννιώνται όμως και κάμποσα τούμπανα, που τα + χτυπούν από την αυγή του Θεού ως τη μαύρη νύκτα! . . Καλή ώρα! + (ίσταται ενώπιον του κοινού) Αν ετύχαινε να γεννηθώ κανένας + αδύνατος, ψιλοκαμωμένος, ντελικάτος . . . πού θα μπορούσα να + βαστάξω; . . . μπα! μπα! δε θα βαστούσα! . . . Ξέρω και λέω, πως + αν ήτον άλλος στη θέσι μου, από το ξυλοφόρτωμα που μούδωσαν χθες — + ο διάβολος να με πάρη — αν θα μπορούσε να βαστάξη· αμ' από την + ενοχλητική εκείνη ιστορία, δεν μου λέτε παρακαλώ, ποιος ειμπορούσε + να κρατήση; Αμ' εδώ και τρία χρόνια στο Κουρσκ, ύστερ' από το + μεθύσι εκείνο που τραβούσα — μπορούσε κανείς να κρατήση; μπα,-μπα! + αδύνατον . . και όμως νά, ζω και βασιλεύω και να σας πω, φθάνει + μονάχα να την τυλώσω καλά, και να πάρω ένα ηρωικό ύπνο από κείνους + που λέγει ο λόγος . . . και είμαι πάλι φρέσκος φρέσκος . . . + (σταματά και παρατηρεί τον Κρετσίνσκην, ο οποίος ανοίγει έν + συρτάριον του γραφείου). Και όμως, χρήματα δεν υπάρχουν . . . (ο + Κρετσίνσκης ανοίγει άλλο) κ' εδώ δεν υπάρχουν . . (ανοίγει τρίτον + συρτάριον) μα δεν υπάρχουν . . και όμως κτυπάς! . . τι εκέρδισες; + (ο Κρετσίνσκης ανερευνά εν αυτώ). Τι κάθεται και ψάχνει; τι ψάχνει + μέσα στα σκουπίδια; χρήματα ναύρη; τον καϋμένο! εγώ ξέρω τι έχει + εκεί μέσα· εκεί μέσα δεν έχει τίποτε· παλαιά χρεωστικά, απλήρωτοι + λογαριασμοί. (Ο Κρετσίνσκης εξάγει καρφίδα ικανού μεγέθους). Να, + τωύρε το ψεύτικο μπιχλιμπίδι . . . δεν θα αξίζει παραπάνω από + πενήντα λεπτά . . + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ (αναφωνεί αίφνης) + Μπα-α! Εύρηκα! + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Ωω! (συσπειρούται προς τον τοίχον) τον έπιασε . . φαίνεται· + φοβούμαι . . . (στενάζει) η ανάγκη τι δεν κάνει; + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ (κρατών εις χείρας του την καρφίδα). Εύρηκα! . . . + εύρηκα! . . . + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Χριστέ και Παναγία μου! αυτός τάχασε! . . . μα το ναι, τάχει + χαμένα . . . + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + + (αίφνης σκέπτεται και ομιλεί βραδέως) + + Εύρηκα . . . ελληνικά, θα ειπή — βρήκα! . . . + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Ελληνικά;! . . . φυ-ού (κινεί την κεφαλήν του). Τώρα πια εδέσαμε + το γάιδαρό μας . . . Τον καϋμένο! Τον έχω που τον έχω για το + φρενοκομείο (σείει και πάλιν την κεφαλήν του). Κ' έτσι που λες, + εδέσαμε το γάιδαρό μας. (ο Κρετσίνσκης είνε βαθέως συλλογισμένος, + κάμνει χειρονομίας, φέρει τον δάκτυλον εδώ κ' εκεί και ομιλεί + ακαταλήπτως. Ο Ρασπλιούγεφ τον παρακολουθεί). Άσχημαις . . . + άσχημαις δουλειαίς . . . κι' αυτός έτσι δα που κάνει το δάκτυλό + του, μπορεί να μου πετάξη το μάτι . . . εγώ πια την είδα την τύχη + μου. Ας κάμω πως τραβιέμαι απ' εδώ . . . ο διάβολος έχει πολλά + ποδάρια (λαμβάνει τον πίλον του και χωρεί προς την θύραν + ακροποδητί . . . Βόηθα, Παναγία μου! . . . (φεύγει). + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Έτσι είνε; . . . είνε σωστό; . . . (τρίβει το μέτωπόν του) Δεν έχω + τάχα λάθος; (πάλιν σκέπτεται). + + (Ο Ρασπλιούγεφ μετά του Θοδώρου εμφανίζονται εις την θύραν) + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Κύτταξε να ιδής τι δουλειαίς σκαρόνει. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Έτσι, έτσι κ' έτσι . . . (αναπηδά) μπράβο!. ουρά! το βρήκα τελείως + το βρήκα! . . . + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ (κρυφθείς όπισθεν της θύρας). + Μωρε-ε-έ! . . . Μωρέ δουλειά! . . Μα δε σου τώλεγα εγώ; — πάει, + τάχασε τα μυαλά του, όλως διόλου τάχασε! . . . + +ΘΟΔΩΡΟΣ (πλησιάζει δειλώς και τεταραγμένος) + Αφέντη, Μιχάηλο Βασίλειτς! τι έχετε; Πιήτε ένα ποτήρι νερό. Τι + επάθατε, αφέντη; Μη θέλετε να σας φέρω λοδεκολόν; Αφέντη! εμάς μας + έτυχαν χειρότερα απ' αυτά . . . θα περάσουν και τούτα . . . Ένα + λόγο 'πήτε, και πέρνω απάνω μου το βάρος . . . + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ (ακούσας, θωπευτικώς) + Τι είνε, Θόδωρε, τι είνε; εγώ δεν έχω τίποτε . . . (δυνατά) Αι, + Ρασπλιούγεφ! (ο Ρασπλιούγεφ αναπηδά σύσωμος)· Πήγαινε, ξέρεις, σ' + εκείνον . . . πώς τόνε λένε; . . τον Θώμην, — που είνε εις την + οδόν Πέτρου, και παράγγειλέ του αμέσως μίαν ανθοδέσμην χορού, την + καλείτερη, να είνε όλη από άσπρες καμέλιες . . καταλαμβάνεις; + μόνον από άσπρες. Πήγαινε και να μου τήνε φέρης στη στιγμή. + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + (λυπητερά δεικνύων εις τον Θόδωρον τον Κρετσίνσκην). + + Δε σου τάλεγα, Θόδωρε; αι; δεν έχει παρά τσακιστό και παραγγέλλει + μπουκέτο πενήντα ρουβλιών! (περιπατεί εμπρός οπίσω). Ωχ, ωχ, ωχ! + Μάνα μου μανούλα μου! Τι θα κάμουμε, Θόδωρε μου; τι θα γίνομε οι + ορφανεμένοι; + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ (περιπατών σταματά) + Αι, λοιπόν; ακόμη εδώ είσαι; Μήπως εστούπωσαν τ' αυτιά σου; Να σου + τα ξεφτυλίσω! Άκουσες; . . . (προχωρεί κατ' αυτού) άκουσες τι σου + είπα; + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ (οπισθοχωρών προς τον τοίχον) + Μ . . Μ . . . Μιχάηλο Βασίλειτς! Περίεργο πράγμα! μα με τι + χρήματα; Εγώ δεν έχω λεπτό. Με τι θα σας αγοράσω το μπουκέτο; + +ΘΟΔΩΡΟΣ + Πηγαίνετε, Ιβάν Αντώνιτς, πηγαίνετε! ακούσατε τι σας επρόσταξε ο + αφέντης; πηγαίνετε. + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Μα με τι να τ' αγοράσω; πού είνε τα χρήματα; εγώ δεν έχω λεπτό. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + (λαμβάνει εκ της τραπέζης το ωρολόγιόν του μετά της αλύσσου). + + Νά χρήματα . . . Κύτταξε καλά, μετά μισή ώρα να βρεθή επάνω εδώ + στο τραπέζι. Άκουσες; Λοιπόν; . . . (ο Ρασπλιούγεφ φεύγει). + + + +ΣΚΗΝΗ Θ'. + + + + Οι άνω εκτός του Ρασπλιούγεφ. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Τώρα, τώρα, ναι, τώρα πρέπει να κάμω ένα γράμμα της Λύδοτσκας, να + το έχω έτοιμον. Ο καιρός επείγει· εις έργον! (κάθηται και άρχεται + γράφων παρά το γραφείον). + +ΘΟΔΩΡΟΣ + + (κατ' ιδίαν, παρατηρών λοξώς τον Κρετσίνσκην). + + Ψέματα λέγει ο Ιβάν Αντώνιτς· δεν τάχει χαμένα ο αφέντης κάθεται + γερός και δυνατός ο αφέντης, όχι ετρελλάθη (φεύγει). + + + +ΣΚΗΝΗ Ι'. + + + + Κρετσίνσκης μόνος. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ (γράφει επιστολήν σταματά). + Όχι! (Σχίζει το χαρτίον και γράφει πάλιν). Δεν είναι εκείνο που + πρέπει να 'πώ. (σχίζει ακόμη, γράφει πάλιν). Άει στο διάβολο! + πρέπει να γραφή ένα τέτοιο γράμμα, που να κάμη και νεκρά ν' + ανατριχιάση· Με πάθος. Άλλως τε, το πάθος προκαλεί πάθος. Αχ, + πάθος, πάθος! πού είσαι; (μειδιά) Το πάθος μου, ο έρως μου . . . + ψύλους στάχυρα γυρεύω . . . αι, αι, αι! Και πρέπει, χωρίς άλλο, + πρέπει . . . (συντάσσει την επιστολήν, την αναγινώσκει, απαλείφει + και πάλιν γράφει). Νά δουλειά· ίδρως μ' έκοψε, (απομάσσει το + πρόσωπόν του και διατρέχει την επιστολήν). Μμ . . μ . μ . . μ . . + Γλυκέ μου άγγελε . . . προσφιλεστάτη της οικογενείας εστία . . μ . . + μ . . μ . . αβρέ μου αστερισμέ . . ανοησίαις του διαβόλου! αέρας + κοπανιστός . . . κολοκύθια με τη ρήγανη, και τα λοιπά (σφραγίζει + και επιγράφει την επιστολήν). Ιδού λοιπόν. Γλυκέ μου άγγελε! + Πέμψατέ μου μίαν εκ των πτερύγων σας, την καρφίδα σας με τον + μονόπετρον αδάμαντα (παρωδών), εις τον οποίον κατοπρίζεται η + στιλβηδών της ουρανίας πατρίδος σας. Πρέπει να εξοπλήσωμεν + ακάτιον, το οποίον, βοηθούμενον υπό τεσσάρων ανέμων, του καρώ, του + σπαθιού, του πίκα και του κούπα, θα μας φέρη εις το τρικυμιώδες + πέλαγος του βίου. Εγώ θα κρατώ το τιμόνι, ο Ρασπλιούγεφ θα είνε + εις τα πανιά και σεις θα μας χρησιμεύσετε ως σαβούρα! . . . Κι' + αυτός ο Ρασπλιούγεφ δεν έρχεται . . . α — διάβολε . . . + + + +ΣΚΗΝΗ ΙΑ'. + + + + Κρετσίνσκης και Ρασπλιούγεφ (εισέρχεται). + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Α . . . νάτον! . . + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + + (με την ανθοδέσμην ανά χείρας. Την κομίζει μετά προφυλάξεως· προς + τους θεατάς, δεικνύων την ανθοδέσμην). + + Εικοσιπέντε ρούβλια αργυρά, για μια σκούπα! φτου! + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Αι, εδώ, δείξε μου το. (την παρατηρεί) Καλό είνε, λαμπρά! Πόσα + ρέστα έφερες; + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ (μετά κατανύξεως) + Ρέστα; πενήντα ρούβλια (τω δίδει τα χρήματα). + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Τώρα άκουσε και κάμε, καϋμένε, μάτια τέσσαρα! πρόκειται περί + λεπτής υποθέσεως. Κύτταξε λοιπόν, αυτό το γράμμα θα το πας της + μνηστής μου, της Λυδίας Πετρόβνας Μούρομσκη, νά, εδώ κοντά στη + δενδροστοιχία . . . ξέρεις; . . . + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ (αναζωογονούμενος) + Ξέρω, Μιχάηλο Βασίλειτς, ξέρω. Άμα στρέψης τη γωνιά, μια μεγάλη, + άσπρη σπιτάρα με εξώθυρα. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Ναι, ναι. Τώρα θα είνε μία η ώρα. + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + (πηδά και παρατηρεί το ωρολόγιον) + + Μία παρά τέταρτον. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Λοιπόν· τώρα ο γέρος δεν είνε στο σπίτι· αυτή την ώρα πάντοτε + γυρίζει μέσα στην πόλιν, καλπάζων με τα ψοφίμια που έφερε από το + κτήμα του. Πήγαινε και δόσε το μπουκέτο αυτό εις τα χέρια της + Λυδίας Πετρόβνας. Χαιρέτισέ την εκ μέρους μου, έτσι με + περισσοτέραν επιδεξιότητα, με περισσοτέραν σοβαρότητα, συστήσου + μόνος σου . . καταλαμβάνεις; Και συγυρίσου καλείτερα. Φόρεσε το + σουρτούκο μου . . Θόδωρε! (εισέρχεται ο Θόδωρος) Δόσε του το + σουρτούκο μου! . . . Αν ο γέρος είνε στο σπίτι, το μπουκέτο το + δίνεις, το γράμμα όμως, κύτταξε καλά μην το δώσης. Της γράφω, μέσα + στ' άλλα να μου στείλη το μονόπετρο διαμάντι της, που το + μετεσχημάτισα εις καρφίτσαν . . το θυμάσαι; (ο Θόδωρος εγχειρίζει + εις τον Ρασπλιούγεφ το σουρτούκον). + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ (το φορεί και απέρχεται). + Ξέρω, θυμούμαι είκοσι καρατιώ — αξίζει 30 χιλιάδες. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Της γράφω, πως χθες εσυζητούσαμεν περί αυτού με τον πρίγκηπα + Βέλσκην, και εβάλαμεν δι' αυτό μεγάλο στοίχημα. + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Τς-τς-τς. τς . . . + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Πάρε το και να μου το φέρης με μεγάλην προφύλαξιν (τον απειλεί). + Γι' αυτό το στοίχημα μπορείς και συ να πης κανένα ψέμα. + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Ακούς εκεί, ό,τι θέλεις μπορώ να πω. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Ή όχι, μην 'πής τίποτε. Εσύ πάντα στα ψέματα τα μπερδεύεις. Τρέξε + κι' άμα το πάρης πέταξε! Φυλάξου από το γέρο· τα επίλοιπα θα + έλθουν βολικά . . Εκατάλαβες; + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ (ημιφώνως) + Εκατάλαβα, Μιχάηλο Βασίλειτς, (ανασπών τας οφρύς και υψών τον + δάκτυλον εμφαντικώς) εκατάλαβα! πετώ! . . . (φεύγει). + + + +ΣΚΗΝΗ ΙΒ'. + + + + Κρετσίνσκης (μόνος). + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Εκατάλαβα, εκατάλαβα . . . τίποτε ο βλάκας δεν εκατάλαβε. Αυτός + νομίζει, πως εγώ θέλω να κλέψω, ότι είμαι κλέπτης. Όχι αδελφέ· την + τιμή μας την φυλάττομεν ακόμη· μέσα εις αυτό εδώ το θυλάκιον + (δεικνύει την κεφαλήν του) έχομεν ακόμη πόρους. Τώρα εις έργον! + (κραυγάζει) Θόδωρε! αι Θόδωρε! (ο Θόδωρος εισορμά). Τι κάνεις; + κοιμάσαι; + +ΘΟΔΩΡΟΣ + Τώρα μόλις, αφέντη . . . + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Λοιπόν. Τα δυο σου πόδια είνε λίγα, βάλε και τρίτο! . . Νά, πάρε + χρήματα. Πρώτα πρώτα ν' ανάψης να ζεσταθή το δωμάτιον. Κύτταξε + όμως να μη το κάμης καμίνι από τη χαρά σου· αλλ' αυτό ακόμη είνε + νωρίς. Δεύτερον, θα δώσωμε απόψε το τσάι εις έξ πρόσωπα· η νύμφη + με τους συγγενείς της, ο κ. Νέλκην και ίσως ακόμη κανένας άλλος. + Να είνε όλα πρώτης . . . + +ΘΟΔΩΡΟΣ + Πολύ καλά. Να πάρω γλυκά; + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Να είνε όλα καθώς πρέπει. Άναψε τους λύχνους, τα μεγάλα κανδυλέρια + να μην αναφθούν· να συγυρισθούν τα δωμάτια· να καπνίσης μυρωδιές. + Τρανσπαράν παντού· υποδοχή στας επτά. . . + +ΘΟΔΩΡΟΣ + Θα φορέσω στολή; + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Στολή δεν χρειάζεται. Η υπηρεσία — με μαύρα φράκα· λαιμοδέταις και + γελέκια άσπρα· να κατεβασθούν η κουρτίνες, — η κουρτίνες να + κατεβασθούν. Γιατί εσείς ή καθώς πρέπει άνθρωπος δίνει εσπερίδα ή + πραγματευτής παντρεύεται — το ίδιο τώχετε. + +ΘΟΔΩΡΟΣ + Πολύ καλά. (απέρχεται σπεύδων). + + + +ΣΚΗΝΗ ΙΓ'. + + + + Κρετσίνσκης (μόνος) + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Τώρα μου χρειάζονται δύο τέτοια χαρτάκια που να είνε απαράλλακτα. + Στάσου, στάσου! (αναζητεί εντός του γραφείου του), Τα, τα, τα. + Χρεωστικαί αποδείξεις! Καλείτερα δεν ειμπορεί να γείνη! (θέτει + αυτάς την μίαν επί της άλλης και δια ψαλλίδος τας κόπτει + καταμεσής). Περίφημα! (τραγουδεί εκ του Μαγευμένου Βέλους). + + Αν δεν ήταν το κρασί, + η ζωή γεμάτη λύπαις + και με θλίψι θα περνούσε + + Ωραίο τραγουδάκι αυτό, μα το δικό μου είνε καλείτερο: + + αν δεν είχαμε μυαλό + η ζωή γεμάτη λύπαις + και με γύμνια θα περνούσε. + + Με αυτό (δηλαδή με το μυαλό) η δυστυχία + + είναι ψέμα φοβερό! + αν η τσέπη είν' άδεια τώρα + αύριον πλουτούμεν. (δις) + + (τελειώνει με ένα απίστευτον λαρυγγισμόν). + + Κι' όταν φθάσωμεν να γενούμεν πλούσιοι, τότε ό,τι τραγούδι θέλεις + λέγε, όσαις ανοησίαις θέλεις 'πέ· όλα θα είνε καλά, όλα άξια . . . + όλο νους, παντού νους! Στον κόσμο νους, στον έρωτα νους, στο + παιγνίδι νους, στην κλεψιά — νους! . . . Ναι, ναι! αυτό είνε, νά + που εφάνη και η φιλοσοφία, Όταν όμως έσυρα τον Ρασπλιούγεφ τότε + φιλοσοφία δεν υπήρχε· φαίνεται πως και αυτή η κόρη του Σωκράτους, + αγαπά να στηρίζεται καλά . . . Αλλά . . να μη μου τα μπερδέψη + αυτός ο Ρασπλιούγεφ; 'πέρασε πια μισή ώρα, αν όχι περισσότερο . . . + τώρα, αυτή τη στιγμή, αυτή την μεγάλη στιγμή διερχόμεθα τον + Ρουβίκωνα, και ή διαπερεούμεθα εις την αντίπεραν όχθην ή + βουλιάζομε! . . . Ναι, αυτή είνε, αυτή είνε η αποφασιστική, η + κρίσιμος στιγμή! + + (Ακούεται θόρυβος, ο Ρασπλιούγεφ εισορμά με την γούναν, ασθμαίνων. + Ο Κρεντσίνσκης αναπηδά και τρέχει να τον υποδεχθή). + + + +ΣΚΗΝΗ ΙΔ'. + + + + Ρασπλιούγεφ ακολουθούμενος υπό του Θεοδώρου, όστις του εκβάλλει + την γούναν. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Αι, Ρασπλιούγεφ, νίκη; + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Νίκη, Μιχάηλο Βασίλειτς, νίκη! Νάτηνε, επιάσθηκε στ' αγγίστρι! + + (κρατεί υψηλά την καρφίδα και του την εγχειρίζει). + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ (φαιδρώς) + Αι, Ρασπλιούγεφ, τον επεράσαμε τον Ρουβίκωνα! + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Τον επεράσαμε! + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Τον Ρουβίκωνα! + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Τον Ρουβίκωνα! + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Γελοίε! + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Γελ . . . γελοίε; εγώ γελοίος; με συγχωρείς, Μιχάηλο Βασίλειτς! Τα + εκατάφερα που λέτε μια χαρά. Φθάνω . . . φθάνω κ' ερωτώ: είνε μέσα + ο κύριος; όχι, μου λένε, δεν είν' εδώ· η δεσποσύνη είνε στο σπίτι; + στο σπίτι μου λένε, πού είνε, λέγω; Στην κάμαρή της, μου λένε, του + λέγω, ανάγγειλέ με· μου λέ . . . + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Αι, αυτό πια φαίνεται· μεγαλοφυέστατον! . . . (Βαίνει προς το + γραφείον. Ο Ρασπλιούγεφ πλησιάζει τον Θόδωρον και του ομιλεί + χειρονομών. Ο Κρετσίνσκης εξετάζει αμφοτέρας τας καρφίδας). + Απαράλλακτες! (Τας περιτιλύσσει κάθε μίαν χωριστά εντός χαρτίων). + Δε μου ξεγλυστρά! (Τας θέτει εις το πορτοφόλι του. Προς τον + Ρασπλιούγεφ). Αι, Ρασπλιούγεφ! Τώρα δρόμο . . . + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ (στρεφόμενος ταχέως προς αυτόν). + Δρόμο;!! τι τάχα; Εγώ είμ' έτοιμος για δρόμο . . . . + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Πάρε άρπαξε ό,τι μπορείς. Γρήγορα ζβέλτα — (Προς τον Θεόδωρον) Δόσε + μου να ντυθώ! + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ (τρέχει εντός του δωματίου) + Θόδωρε! πάρε, άρπαξε, φίλε μου, ό,τι μπορείς. Ζβέλτα. (αρπάζει + πράγματά τινα, τρέχει παρά τον Κρετσίνσκην και πίπτει) + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ (ενδύεται) Γλήγορα, γλήγορα, φίλε μου! Τη βαλίζα δόσε + μου δω, τη βαλίζα! (Ο Ρασπλιούγεφ τρέχει εις το άλλο δωμάτιον και + φέρει την βαλίζαν). Στάσου! Δε γίνεται! (Ρασπλιούγεφ σταματά ως + απολιθωμένος). Αν στείλουν να μας καταδιώξουν θα μας προφθάσουν. + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Ποιος; Να μας καταδιώξουν; Αμ τότε μας πιάνουν. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Μας τσακώνουν κ' ύστερα — Σιβηρία. + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Αμ' αν μας τσακώσουν — βέβαια Σιβηρία. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Τότε τι να την κάμωμε λοιπόν; + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Ναι, Μιχάηλο — Βασίλειτς, τι να τήνε κάμωμε; + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Θόδωρε! + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Θόδωρε! + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Δόσε μου τη γούνα μου! + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Δόσε μας τις γούνες μας. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ (φορών ταχέως την γούναν του) + Αι, φίλε μου, συ, δίκαιον είνε να φορέσης όχι γούνα, αλλά τον + μανδύαν των καταδίκων με τον άσσο καρρώ στην πλάτη! (Φεύγει εκ της + θύρας προς τον Θόδωρον) Να μην τον αφήσης να βγη από 'δώ μέσα, + ακούς; + +ΘΟΔΩΡΟΣ + Πολύ καλά, αφέντη! (Στέκεται παρά την θύραν και την κλείει κατά + πρόσωπον του Ρασπλιούγεφ). + + + +ΣΚΗΝΗ ΙΕ'. + + + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ (ίσταται ως απολιθωθείς). + Σταθήτε! τι κάνετε σεις; Μιχάηλο Βασίλειτς! . . (Με όλην του την + φωνήν) Μιχάηλο Βασίλειτς! . . Μα πού επήγε; Στάσου! Άφησε, άφησε + σου λένε! Μα τι είν' αυτό; (ωθεί τον Θόδωρον εκ της θύρας). Τι + κάνεις εσύ;! + +ΘΟΔΩΡΟΣ (απομακρύνων αυτόν διά της χειρός). + Παρακαλώ, Κύριε, να μείνετε στη θέσι σας. Δεν ακούσατε; έτσι με + διέταξαν. + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ (αλλόφρων). + Πώς;! Μα αυτό είνε . . . αυτό θα πη, ληστεία! . . . προδοσία! + άι, προδοσία!!! (προχωρεί πάλιν εις την θύραν και τον σπρώχνει). + Άφησέ με, άφησέ με, κακούργε! άφησέ με σου λέγω! . . (Ο Θόδωρος + κλειδόνει την θύραν). Αχ, Χριστέ μου και Παναγία μου! Φονικό! ωχ, + φονικό! Βοήθεια! Βοή . . . (κατευνάζεται). Σ-σ . . . τι κάνω 'γώ; + Είμαι στα λογικά μου; τώρα μας κουβαλιούνται οι αστυφύλακες . . . + (Πραΰνεται). Άφησέ με, Θοδωράκη μου! Άφησέ με, ψυχή μου! Για σένα, + βλέπεις, το ίδιο είνε· τι θα καταλάβης να με πάρης στο λαιμό σου; + Θάρθη, βλέπεις, αμέσως η αστυνομία, αμέσως θα πιαστούμε! Άμα έρθη + ο γέρος, ευθύς θα πιαστούμε. Ποιος ήρθε θα ειπούνε; ήρθε θα + ειπούνε ο Ιβάν Αντώνιτς. Τσακόσετέ τον, θα ειπούνε τον μπιρμπάντε. + Ο κύριος είνε μεγάλος και πλούσιος· και νά σου τον τον καλό σου + από 'δώ . . (συλλαμβάνει ο ίδιος το περιλαίμιόν του) και τράβηγμα + ίσια στο Γενικό διοικητή, και στο δικαστήριο κι' απ' εκεί εις την + οδόν Σιβηρίας! ωχ, ωχ, ωχ, ωχ! (Κάθηται επί του μαρσίπου και + κλαίει). Θοδωράκη . . Θοδωράκη! Δε μου λες, τι θα καταλάβης, τι + θα κερδίσης, αν εμένα με μαστιγώσουν εκεί που ξέρεις; . . . + +ΘΟΔΩΡΟΣ + Έλα Χριστέ και Παναγία ευπατρίδην σαν και λόγου σας θα + μαστιγώσουν; Καλέ τι λέτε;! . . . + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Ποιος; Εγώ ευπατρίδης; Κουρουφέξαλα . . ψευτιαίς! Κ' η κοσκινού + τον άνδρα της! . . . σε μένα πάει. Θόδωρε, αι Θόδωρε! άφησέ με, + αδελφέ! Γι' αγάπη του Χριστού κάμε το κι' άφησέ με! Έχω βλέπεις κ' + εγώ τη φωλίτσα μου· από μένα περιμένουν να τους πάγω να φάνε. + +ΘΟΔΩΡΟΣ + Καλέ τι λέτε, Ιβάν Αντώνιτς; Τι φωλίτσα είν' αυτή; + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Δηλαδή, να, πουλάκια· μικρά παιδάκια· τα κακόμοιρα θ' αποθάνουν + από το κρύο κι' από την πείνα· θα τα ρίξουν μες στο δρόμο σαν τα + ψωρόσκυλα· τα παιδάκια τα καϋμένα — το αίμα μας! + +ΘΟΔΩΡΟΣ + Μα τι είν' αυτά, Ιβάν Αντώνιτς, γιατί ανησυχήτε έτσι; πού μπορεί + να πάη ο αφέντης; + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Πώς πού; Ξέρω κ' εγώ; στους τέσσερους ανέμους. + +ΘΟΔΩΡΟΣ + Και είν' εκείνος τέτοιος άνθρωπος που να φύγη; Δε φεύγει κι' + έννοια σου. Για κάποια δουλειά θα πήγε — όχι έφυγε. + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Όχι, έφυγε, χωρίς άλλο έφυγε. Νά η ώρα τώρα να συλλογισθή εμάς. + Λένε, πως αυτό το πράγμα αξίζει σαράντα χιλιάδες — νά πράγμα μια + φορά! Και τι νομίζεις. Κ' εμένα τον ίδιο, όταν εμπήκα στ' αμάξι με + το κατηραμένο αυτό κόσμημα κ' εμύρισα καθαρό αέρα, έτσι και μ' + ετραβούσε! Και το μόνο που μ' έκαμε να κρατηθώ είνε που εσκέφθηκα: + βρε τι θέλω τι γυρεύω εγώ από τέτοια πράγματα; αυτός είνε θηρίο + και αν πέση κατ' επάνω μου — εχάθηκα! . . . Τι τόνε μέλει αυτόν + τώρα; Γι' αυτόν τώρα παντού ο δρόμος είν' ανοικτός, παντού είνε + ζεστά. Πάει — δουλειά του . . . + +ΘΟΔΩΡΟΣ + Μα τι συμφέρον έχει να φύγη, και μάλιστα με κλεμμένο πράγμα. Αν + ήταν κανένας ανόητος, μάλιστα, μα αυτός . . . + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Ώστε κατά τη γνώμη σου, είνε καλείτερα να τώχει μαζύ του και να + γυρίζη μέσα στην πόλι; + +ΘΟΔΩΡΟΣ + Μα τι, μήπως είνε κλεμμένο; + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Μα δεν απατήσαμε τους Μούρομσκη και τους το 'πήραμε; Τι άλλο + ήθελες να κάμη; τώκοψε λάσπη και πάει λέοντας! + +ΘΟΔΩΡΟΣ + Αι . . . θα 'πήγε να το βάλη ενέχυρο. + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Ενέχυρο; Αμέ που πρέπει να το επιστρέψη απόψε; διαφορετικά θα το + ζητήσουν μέσον της Αστυνομίας και σε καθίζουν στο φρέσκο. Κι' αυτό + εκεινού δεν του αρέσει καθόλου. Όχι, αδελφέ, έφυγε, ναι, είνε + φευγάτος! Θόδωρε, πάμε να φύγωμε κ' εμείς. + +ΘΟΔΩΡΟΣ + Εμένα τι με μέλει; Εγώ καλά κάθουμ' εδώ. + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Θ' αποθάνης στη φυλακή, κακομοίρη! + +ΘΟΔΩΡΟΣ + Και γιατί; εγώ τίποτε δεν ξεύρω· σκουπίζω το δωμάτιο, καθαρίζω τα + ποδήματα, ούτε είδα ούτε άκουσα τίποτε· νά τι θα πω. Κ' έπειτα, + αυτή είνε δουλειά σκοτεινή· 'μπορεί ο Μιχάηλο Βασίλειτς να πήγε + και πουθενά. Ποιος το ξέρει; + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Να πήγε πουθενά;, ώστε θα 'πή, έφυγε;!! (Αρπάζει την κεφαλήν του + και τρέχει εις τα δωμάτιον). Ωχ, ωχ, ωχ! (Σταματά και αναπνέει). + Να το 'δής, Θόδωρε, που θα σε ανακρίνουν κ' εσένα: μήπως δεν είδες + και συ που του τώδωσα; + +ΘΟΔΩΡΟΣ + Τι πράμα, λέι; . . . + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ (φωνάζει) + Λέγω, πως είδες πως εδώ, σ' αυτή τη θέσι, έδωσα την καρφίτσα σ' + εκείνον τον κακούργο, τον αφέντη σου. + +ΘΟΔΩΡΟΣ + Α! Ιβάν Αντώνιτς, μου κάνετε τη χάρι, σ' αυτή την υπόθεσι εμένα να + μη μ' ανακατεύετε. Εγώ, κύριέ μου, δε ξέρω τίποτε· εγώ καθαρίζω + ποδήματα, σκουπίζω την κάμαρα, και από τις δουλειαίς τις δικές σας + τίποτε δε ξέρω. + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ (μετά φρίκης) + Ιούδα! . . Πώς δε ξέρεις; Βρε τώρα, αυτή τη στιγμή, εμπρός στα + μάτια σου δεν του την έδωσα; + +ΘΟΔΩΡΟΣ + Καλέ τι λέτε; Πώς μπορώ να ξέρω εγώ τι του εδώσατε σεις; Μήπως μου + είπατε τι του εδώσατε; + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Αχ κακούργε! φονιά! (Κτυπά τα μέτωπόν του). Μ' εσκότωσες!! Άαα! + Διαβόλου συμμορία! βλέπω, βλέπω . . . θέλετε να με + τσουβαλιάσετε . . . Α, όχι, στάσου! (Επιτίθεται κατ' αυτού μεθ' + ορμής). Άφησέ με, σου λέγω, άφησέ με, ασυνείδητε! (επιτίθεται) + Ακούς τι σου λέω; άφησέ με! (Ρίπτεται εναντίον του· συμπλέκονται + σιγώντες και πνευστιώσι. Ο Θόδωρος καταβάλλει τον Ρασπλιούγεφ). + +ΘΟΔΩΡΟΣ + Αι, Ιβάν Αντώνιτς, αυτά δεν περνούνε, τ' αδέρφι, σε μένα! Μη + στριφογυρίζεις, στάσου, στάσου . . (τον πιέζει). + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ (ασθμαίνων βαρέως) + Ωχ, ωχ, ωχ! Άφησέ με! πεθαίνω . . . πεθαίνω! . . . άφησέ με . . . + βοήθεια . . . μάνα μου! . . . + +ΘΟΔΩΡΟΣ (πιέζων τον Ρασπλιούγεφ) + Αφού έχω τέτοια διαταγή, κάθου λοιπόν ήσυχα . . + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + + (αποσπάται, αποσύρεται προς την σκηνήν και διορθώνεται). + + Τφου, να πάρ' ο διάβολος! α! (προς το κοινόν). Τι θαρρείτε, πως + τώχει τίποτε ο βλάκας αυτός να με πνίξη; (σκέπτεται). Κ' είνε + τρίτο ξύλο αυτό, μάλιστα τρίτο! (δένει τας χείρας του) Τύχη! + (δυνατά) Τύχη! Γιατί με κατατρέχεις; Γιατί με καταδ . . . + (παρατηρήσας τον Θόδωρον). Όχι, είδες ο καλικάντζαρος! Δες μούτρα, + κύτταξε μούτρα! Στάθηκε πάλι στην πόρτα σαν κανένας στύλος· τι + ανάγκη έχει; (ο Θόδωρος τον κυττάζει με αδιαφορίαν, ο Ρασπλιούγεφ + παρατηρεί δεξιά αριστερά). Ωχ, ωχ, ωχ! και ο καιρός περνά! Και + μπορεί πια νάρχονται. Κ' εγώ έπεσα στην παγίδα! είμαι υποχρεωμένος + να μη μιλώ και να περιμένω τη συμφορά! τη φυλακή!! Να περιμένω την + τιμωρία και να μη 'μιλώ!! Χριστέ μου! πώς μου σφίγγεται η καρδιά! + . . . πώς λιγόνω! Νά, εδώ έχω πόνο, με πνίγει!!! Παιδάκια μου! + γυμνά, νηστικά . . . θα σας ιδώ τάχα; . . . Γιαννάκι μου, παιδί + μου! (Κλαίει. Κτυπά ο κώδων). Άι! . . . Νά τους! . . . Νά τους! Η + αστυνομία ήρθε, η αστυνομία!! (τρέχει εντός του δωματίου. Ο κώδων + και πάλιν κτυπά. Ο Θόδωρος πηγαίνει ν' ανοίξη). Έρχονται!! ωχ, ωχ! + + (Ρίπτεται άπελπις επί του μαρσίπου). + + + +ΣΚΗΝΗ ΙΣΤ'. + + + + Οι άνω, και Κρετσίνσκης. + + (εισέρχεται ταχέως· ο Θόδωρος τον ακολουθεί και τω ομιλεί + χαμηλοφώνως). + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ (εύθυμος) + Χα, χα, χα! Πολύ καλά έκαμες, (τω Ρασπλιούγεφ). Αι, λοιπόν; θαρρώ, + πως εζεσταθήκατε με το Θόδωρο. Δεν πειράζει, παρά να κάθεστε χωρίς + δουλειά . . . Το κακό μοναχά είνε, που βιάζεσαι πολύ, Ιβάν + Αντώνιτς· όλα, φίλε μου, θα έλθουν με τον καιρό τους· αυτοί είνε + οι νόμοι της φύσεως· και η αστυνομία θα έλθη και τη Σιβηρία δεν θα + την αποφύγης, όλα θα γείνουν με τον καιρό· μην ανησυχής γι' αυτό. + (Πλησιάζει προς το γραφείον και εκτυλίσσει δέμα). Τώρα πάρε αυτά + και προς το παρόν πιάσε τη δουλειά σου (τω δίδει δέσμην χρημάτων). + Μέτρησε αυτά τα χρήματα και χώρισέ τα εις σωρούς. Πρέπει να τα + δώσωμεν, αυτό είνε υποχρέωσίς μου, ιερόν καθήκον. Και την καρφίτσα + (την θέτει επί της τραπέζης), πρέπει να την επιστρέψωμεν απόψε εις + εκείνον που ανήκει. Έτσι κάμνουν οι τίμιοι άνθρωποι. Τα είδες; + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + + (εντελώς αλλόφρων πλησιάζει προς την τράπεζαν). + + Δηλαδή, δεν βλέπω τίποτε (τρίβει το μέτωπόν του): κάτι παρδαλά + πράγματα. (Κάμνει χειρονομίαν). Ου! χρήματα . . . είνε χρήματα . . . + αμ' αυτό; — η καρφίτσα . . . πράγματι . . . η καρφίτσα! + (λαμβάνει τα χρήματα και αρχίζει να μετρά)· εκατό . . . + διακόσα . . . τετρακόσα . . . εννηακόσα . . , δεκατέσσερα . . , + τφου! (Τ' αποθέτει και αρχίζει πάλιν να τα μετρά επί της τραπέζης· + προς το κοινόν). Μια φορά κ' έναν καιρό ήταν εδώ στη Μόσχα + (στενάζει) ο καθηγητής της φυσικής μαγείας και των αιγυπτιακών + μυστηρίων κύριος Μπόσκος: έβγαζε από το καπέλο του κρασί μαύρο κι' + άσπρο (αναρροφά), εγέμιζε το πιστόλι με καναρίνια· έβγαζε από το + γρόθο του μπουκέτα και τα εμοίραζε · — λοιπόν, σας ορκίζομαι, να μην + ιδώ Θεού πρόσωπο, πως τέτοια τερτίπια δεν θα 'μπορούσε να τα κάμη· + όπου αποδεικνύεται ότι ο Μπόσκος εμπρός εις τον Μιχάηλο Βασίλειτς + ήτον ένας μπόσικος. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ (γράφων παρά την τράπεζαν). + Αι, φθάνει! μέτρα! Γιατί εσένα σου αρέσει να κοπανίζης αέρα. Έχει + αυτός ο άνθρωπος μια κάποια υπερευαισθησία: ενώ φαίνεται πως είνε + κούτσουρο, αμέσως μαλακόνει. + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ (εν εκτάσει). + Χριστέ και Παναγία μου! Πώς αναγαλλιάζει η καρδιά μου, τι μυρωδιές + με λούζουν απ' όλα τα μέρη! κάτι γιασεμιά μυρίζουν και πρέπει να + συμπεράνω πως τώρα τέτοιαις ανοησίαις κάθουμαι και κοπανίζω που + ύστερα θα 'ντρέπομαι τον εαυτό μου. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Χα, χα, χα! Το πιστεύω. + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Γελάτε, γελάτε! Τι σας μέλει σας; Εσείς ξέρετε και τα μπαλόνετε, + όλους τους τυλίγετε, τους πέρνετε τον αέρα! Αν σας είχα όμως στη + θέσι μου — τότε θα εβλέπαμε: Μάλιστα! Ερωτήσετε το Θόδωρο να σας + πη. Όταν ελείπατε τα είχα χάσει όλως διόλου· ο νους μου + εσκοτίσθηκε· εκαθόμουνα εδώ να . . . (δεικνύει τον μάρσιπον) και + έσκουζα σαν το σκυλί. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Άκουσ' εδώ, εγώ περιμένω . . . έτσι δεν θα τελειώσωμε ποτέ! + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Μα τι, Μιχάηλο Βασίλειτς, ούτε να χαρώ πια δεν 'πορώ: (διαλέγει τα + χρήματα). Νά τα, νά τα, τα φίλτατα! Τα πουλάκιά μου, τα + χελιδονάκιά μου! Αυτό εδώ ένα μάτσο παρδαλόψαρα, κι' άλλο, κι' + άλλο . . . να κι' άλλα μελιντζανιά: άλλο μάτσο, κι' άλλο και + τρρρίτο και τέταρρρτο . . . χα, χα, χα! χι-χι-χι! Χριστέ και + Παναγία μου! Και τι δε θα 'μπορούσα να κάμω, τι δε θα 'μπορούσα να + σκαρώσω με αυτά τα αγαθά! . . . (Κάθεται και μετρά. Σιγή). + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + + (φορέσας τον πίλον και την γούναν του, πλησιάζει προς τον + Ρασπλιούγεφ). + + Λοιπόν, τεκνίον, ετελείωσες; + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ (σπεύδων). + Τώρα . . . τώρα . . . αμέσως . . . + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ (λαμβάνει έν δέμα). + Αυτά τα χρήματα θα τα πάγω μόνος μου· κι' αυτά (τω δίδει τα + υπόλοιπα χρήματα) πήγαινέ τα συ και εξαγόρασε το ωρολόγι. Να και + σημείωσιν πού και πόσα πρέπει να δώσης. Κύτταξε να γίνουν όλα + τακτικά. + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + + (λαμβάνει τα χρήματα και τα περιτυλίσσει μετά προφυλάξεως εντός + χαρτίου). + + Μιχάηλο Βασίλειτς . . . μα πώς . . αυτά τα χρήματα τα πήρες από + τον Μπεκ; + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Ναι, από τον Μπεκ. + + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Αμ' η καρφίτσα . . . Σταθήτε . . . (παρατηρεί την καρφίδα) Α, μα + αυτή είνε η βαφτιστικιά μου! είνε αυτή η ίδια, που πήρα από την + Λυδίαν Πετρόβνα; αι; + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Εννοείται· πρέπει να την επιστρέψωμεν απόψε της Λυδίας Πετρόβνας. + (Λαμβάνει την καρφίδα εκ των χειρών του Ρασπλιούγεφ και την + κλειδόνει εις το γραφείον). + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ (λαμβάνει τον πίλον του) + Πώς; Διάβολο δεν καταλαμβάνω! Μα πώς γίνεται αυτό; αι; και + χρήματα, και καρφίτσα; (ο Θόδωρος τω ρίπτει επί των ώμων του την + γούναν). + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Είσαι κυνηγάρικο σκυλί, καϋμένε Ρασπλιούγεφ, μα μυρωδιά δεν + πέρνεις . . Κρίμα σ' εσένα . . . + + (Καταπίπτει η αυλαία). + + + + +ΠΡΑΞΙΣ ΤΡΙΤΗ + + + + + Κατοικία Κρετσίνσκη. Εσπέρα. Τα πάντα κατάφωτα και ευπρεπισμένα. + + + +ΣΚΗΝΗ Α'. + + + + Ο Θόδωρος φορών μέλαν φράκον, λαιμοδέτην, γελέκον και χειρόκτια + λευκά, αποθέτει τας λυχνίας και ξεσκονίζει τα έπιπλα. Ο + Ρασπλιούγεφ εισέρχεται βοστρυχωμένος και φορών φράκον και λευκά + χειρόκτια. + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Χα, χα, χα! . . . Δε βαστώ! . . . (Αποθέτει τον πίλον του). Σα + φαντασθώ αυτό το σιχαμένο μούτρο, που εκαθότανε ο αλιτήριος με το + γυαλί· το φυλάγει, το φρουρεί ο Ιούδας με εφτά κλειδαριαίς, ένα + κομμάτι κρύσταλλο εκεί και είκοσι λεπτών μπακίρι . . μα μου + έρχεται . . χα, χα, χα! . . . και με πιάνει . . . φου . . . + (διορθώνεται). Και θα τρίβει τα χέρια από τη χαρά του· έξη + χιλιάδες ρούβλια έδωσε· δεν είνε και λίγα! Αυτός θα σκέπτεται: ο + Κρετσίνσκης τάχα θα ψοφήσει και το μονόπετρο θα μου μείνη . . . Αι + Θόδωρε! Δεν είνε Ναπολέων ο Μιχάηλο-Βασίλειτς; Δόσε μου ένα + μολυβοκόνδυλο . . (Ο Θόδωρος τω δίδει μολυβδοκόνδυλον). Στάσου, θα + το σημειώσω! λοιπόν εύρηκα ή έδρηκα — πώς τώπε; + +ΘΟΔΩΡΟΣ + Εύρηκα, θαρρώ. + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Ας είνε λοιπόν εύρηκα. Το πρώτο ζαγάρι που θα μου τύχη θα το βγάλω + εύρηκα. Ωιού! αι, συ, εύρηκα! καλά, δεν πειράζει. Θυμάσαι, Θόδωρε + που 'φώναζε πως βρήκε; αι, λοιπόν, πράγματι ευρήκε. + +ΘΟΔΩΡΟΣ + Τα είδατε λοιπόν, Ιβάν Αντώνιτς! και σεις πια είσθε έτοιμος να + τόνε πάρετε και να τον πάτε στη φυλακή. + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Ύστερ' απ' αυτό, τι να σου 'πώ, αδελφέ, πάω πάσσο. Έμαθες όμως πώς + τα κατάφερε; + +ΘΟΔΩΡΟΣ + Πού να το 'ξέρω εγώ; Κανένας κουτός, να σου πω, δεν είμαι, μα σ' + αυτό εδώ, πα να χάσω το νου μου· το σκέπτομαι κι' έτσι, το + σκέπτομαι κι' αλλοιώς — τίποτε: δεν το χωρεί ο νους μου κι' + ετελείωσε. + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Νά, όμως εγώ που το μαντεύω, αδελφέ, το μαα-ντεύ ω . . . κύτταξε + όμως . . . είνε μυστικό. + +ΘΟΔΩΡΟΣ + Μπα! Θεός φυλάξει! + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Άκουσε λοιπόν . . . (Διορθώνει το φράκον του και κάμνει + χειρονομίαν δια των δακτύλων). Άμα συνέλαβε στο νου του αυτό το + σχέδιο, άμα το συνέλαβε, τώφερε απ' εδώ, τώφερε απ' εκεί . . . Αι, + Ρασπλιούγεφ, μου λέγει, βοήθησέ με. Εγώ, του λέγω, είμαι πρόθυμος, + Μιχάηλο Βασίλειτς, και εις πυρ και εις θάνατον. Ιδού, λέγει, περί + τίνος πρόκειται: σφίξε, λέγει, Ρασπλιούγεφ, τη συνήδεισί σου και + πήγαινε να μου φέρης από του Μούρομσκη το μονόπετρό του δακτυλίδι, + που το περασμένο φθινόπωρο τους το είχα μετασχηματίσει εις + καρφίτσα· θυμάσαι, λέγει, κατά το σχέδιο εκείνης της καρφίτσας που + είνε πεταμένη μέσα εις το συρτάρι μου. Εγώ άρχησα νά το σκέπτωμαι + καλά. + +ΘΟΔΩΡΟΣ + Ποιος — σεις; + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Εγώ, αμέ; Σα δύσκολο μου φαίνεται, του λέγω, σα δύσκολο. Και όμως + φεύγω και πετώ σαν πουλί και μετά ένα τέταρτο σου το φέρνω: νά το, + του λέγω! Αυτός, που λες, το πέρνει, και πέρνει και το υπόδειγμα . . + τ' ακούς; το υπόδειγμα, εις το οποίον απάνω την έκαμαν . . και + ταις χώνει και ταις δυο μέσα στο πορτοφόλι του. + +ΘΟΔΩΡΟΣ + Στο πορτοφόλι του! . . . + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Στο πορτοφόλι του! Κατεργάρης, βλέπεις, και τη ψεύτικη δεν την + επέταξε . . αι; πως σου φαίνεται; αυτή λοιπόν τάκαμε όλα. Τις + πέρνει λοιπόν και μια και δυο κατ' ευθείαν εις του Μπεκ! Χρήματα, + του λέγει, τσιφούτη, χρήματα δος μου. Χρήματα; Τι χρήματα; χρήματα + δεν έχει. Αμ' με ενέχυρο έχει; Με ενέχυρο, λέει, έχει. Και πόσα, + παραδείγματος χάριν, μου δίνεις, τσιφούτη, απάνω σ' αυτό το + διαμαντένιο βουνό; . . Εκείνος άμα την είδε — τάχασε κι' άνοιξε το + στόμα του, άστραψαν τα μάτια του και τον έπιασαν κρυάδες. Από 'δώ, + απ' εκεί, την εξετάζει με τη λούπα, τήνε ζυγίζει, τήνε γυρίζει στα + χέρια του, τήνε δοκιμάζει . . είδε πως είνε πράγμα πρώτης . . + Τέσσερις! . . . Τέσσερις! . . . Παληάνθρωπε, του λέγει, και + κοστίζει δέκα . . . αι; Μωρέ τον κουτό μου κάνεις; Δόσε μου τηνε + 'πίσω· δε θέλω! . . . Εκεινού ανάψανε τα αίματά του, δε 'μπορεί να + του την αφήση· τήνε πέρνει και τήνε βάζει πάλι στο πορτοφόλι του. + Δίνεις επτά; (Με κλαυθμηράν φωνήν:) Όχι δε 'μπορώ, δε 'μπορώ + πέντε! — θέλω επτά! — άκα! — αι, ας είνε έξη! — άκα! — αι, αντίο, + μα θα το μετανοιώσης· ο Συρέγγελ θα μου δώση οκτώ. Τρέμει ο + τσιφούτης, σπαρταρίζει και ουρλιάζει σα λύκος . . . Κλέ-έ-έφτης! + Ουφ! . . . πάρε τις, λέει. Σύμφωνος λοιπόν; Σύμφωνος! . . . Δόσε, + του λέγει ένα κουτάκι και το βουλοκέρι. Τι κουτάκι; Τι κουτάκι — + νά, ένα κουτάκι. Θα το βάλω εκεί μέσα ιδιοχείρως, θα βάλω τη βούλα + μου κέτσι θα είνε ασφαλισμένο το πουλάκι μου. Εγώ τέτοιο θησαυρό + στα χέρια σου δεν τον αφίνω, ακούς; . . . ω . . χ . . ώ! . . . + +ΘΟΔΩΡΟΣ + Έτσι μπράβο! (νεύει την κεφαλήν). + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ (εξακολουθεί). + Τρέχει στα τέσσαρα για να φέρη το κουτάκι· φέρε, λέγει, και τον + παρά . . φέρνει και τον παρά. Νά, του λέει, κύτταξε! Τι κάνει; — + βγάζει από το πορτοφόλι του όχι την καλή αλλά την άλλη, το + υπόδειγμα . . . Πώς σου φαίνεται; του την στρέφει μέσα στα μάτια + του . . . ολάκερη Βραζιλία . . . αι; . . Χολκόνδα . . . αι; + +ΘΟΔΩΡΟΣ + Ω, Θεέ μου! + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ (με ορμήν). + Εκεινού τα μάτια είχαν σκοτισθή από το αίμα! Μία . . . δυο . . . + το χώνουν μες στο κουτί, το βουλόνουν . . . εκείνος του δίνει τον + παρά . . αυτός το κουτί . . Γυρίζει πίσω . . . κι' άμα μου ρίχνει + απάνω στο τραπέζι ένα τέτοιο πάκο! . . . Νά, μου λέει, πάρε, και + θυμού το Μιχάηλο Βασίλειτς! . . . + +ΘΟΔΩΡΟΣ (σταυρώνων τας χείρας του). + Αχ, θεέ μου! + + (ίστανται αμφότεροι εν κατανύξει. Σιγή). + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ (εν εκτάκτω φαιδρότητι). + Ναπολέων, σου λέγω, Ναπολέων! Μέγας ήρως, μάγος και γόης. Μωρέ, + πώς τα κατάφερε! Ακούς να βάλη τα γυαλιά τ' ανθρώπου! . . Τι λέγω + ανθρώπου; έβαλε τα γυαλιά ενός τοκογλύφου, που θα το ενθυμούνται + για χρόνια. + +ΘΟΔΩΡΟΣ (θαυμάζων) + Και τω όντις, πώς τα κατάφερε. Έλα Θεέ μου! Έτσι τα καταφέρνουν! + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Αμ' πώς θαρρείς! Φρίκη! Κ' έχομε και τον παρά, έχομε και το + μονόπετρο. Κι' απόψε εμείς το γυρίζομε πίσω και λέμε κ' ένα + ευχαριστώ . . . (αυταρέσκως). Κάτω από επτά βούλες και με επτά + κλειδαριαίς κοίτεται το γιαλί, κι' ο εβραίος κάθεται απάνω του με + το αλάδωτο κορμί του και το φυλάγει. Και ούτε ίχνος! ούτε ίχνος! + Και μορφοπληρόνει το χρέος του στη λέσχη, μορφοκάνει το γάμο του, + πέρνει το εκατομμύριο και σου σηκόνει, δηλαδή θα σηκόση ένα βουνό + από χρυσάφι και θα γίνη μέγας και πολύς και μας δε θα μας + λησμονήση, Θόδωρε, αι; . . . δε θα μας λησμονήση . . τι λες;. + +ΘΟΔΩΡΟΣ + Καλά θα είνε να μη μας λησμονήση. + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Εμένα μου υπεσχέθη διακόσες χιλιάδες. + +ΘΟΔΩΡΟΣ + Καλά, αφού σου υποσχέθηκε. Οι χαχόλοι λένε: πως όταν ο αφέντης σου + υποσχεθή γούνα, ο λόγος του σε ζεσταίνει. + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Τι λέει; Πού την ευρήκες αυτή την παροιμία; Υπεσχέθη, εννοείται, + υπεσχέθη (κωδωνισμός). Νά! μην είνε . . μην εκόπιασε ο Μιχάηλο + Βασίλειτς; . . . εκείνος είνε (ανυψοί μετά κατανύξεως τας χείρας). + Μεγάλε ήρωα, μάγε και γόη! + + (Βαίνει μετά σεβασμού εις προϋπάντησίν του). + + + +ΣΚΗΝΗ Β'. + + + + Οι άνω και Κρετσίνσκης. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ (εισέρχεται και αποθέτει τον πίλον του). + Τι ημέρα! . . . αι; . . . Φέρε μου μια καρέγλα. Θόδωρε: + εκουράσθηκα! . . . Πρώτη φορά στη ζωή μου που 'κουράσθηκα: + γεράματα . . . Αι, τα έχετε εδώ όλα εν τάξει; + + (Κάθηται. Ο Ρασπλιούγεφ και ο Θόδωρος στέκονται εμπρός του). + +ΘΟΔΩΡΟΣ + Όλα είνε εν τάξει, Μιχάηλο Βασίλειτς, όπως επροστάξατε, όλα είνε + εν τάξει. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ (εξετάζων την αίθουσαν). Τα βλέπω. Καλά. Βάλε εδώ + ακόμη ένα λύχνο. Τι λαμπρό απαρτμάν· αξίζει για κάθε γαμβρό. (Προς + τον Ρασπλιούγεφ αυστηρώς). Συ τα εξετέλεσες όλα, όσα σου είπα; + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Όλα, Μιχάηλο Βασίλειτς, όλα, όπως μ' επροστάξατε, έως το + τελευταίο. Θέλετε να σας δώσω την απόδειξιν; + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Εννοείται· άμε πώς; επί καλή τη πίστει; (λαμβάνει παρ' αυτού την + απόδειξιν και αναγινώσκει). Χμ! . . καλά . . Θόδωρε! . . . Νά, + κλείσε την στο γραφείο . . + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Νά και τ' ωρολόγι σας, Μιχάηλο Βασίλειτς, και η αλυσσίδα. Όλα είν' + εδώ (τω τα εγχειρίζει). Ορίστε, ιδήτε. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ (λαμβάνει το ωρολόγιον) + Καλά! Φου, εκουράσθηκα! . . . (περνά επάνω του τ' ωρολόγιον). Στη + λέσχη εγευμάτισα εξαίρετα. Προ πολλού δεν είχα τέτοιαν όρεξι. Ήταν + εκεί κι' ο βλάκας αυτός ο Νέλκην. Είχε στυλώσει επάνω μου τα μάτια + του σαν κουκουβάγια. Δεν πας να κυττάζης· έφαγες τη χυλόπητα, τώρα + μη μου γουρλώνης τα μάτια σου· από 'μένα, φίλε μου δεν έχεις να + πάρης να δίνης· είμαι θεριό; . . . + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Κι' εγώ, Μιχάηλο Βασίλειτς, καθώς επροστάξατε, επέρασα από το + ρεστοράν . . . + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Α-α, δεν το ελησμόνησες; + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Πώς είνε δυνατόν; . . Μπαίνω, που λέτε, έτσι, έκατσα στη μέση του + καναπέ, ακούμπησα, έτσι δα! . . . Χμ! λέω: δόσε μου ψαρόσουπα, δυο + κομμάτια κρεατόπητα, λέω· γουρουνόπουλο με υπόληψι. Δεν πιστεύω + τον ίδιο τον εαυτόν μου: εγώ είμαι — ή δεν είμ' εγώ;. . . Μου + έφεραν μια σούπα αριστούργημα. Τα κομματάκια μέσα θαρρείς πως ήταν + κεχριμπάρι. Δεν είχα βάλει στο στόμα την πρώτη κουταλιά, που + θυμήθηκα το Μπεκ· μου καθίζει στο λαρύγγι και γού-ού! . . όλ' + απάνω μου . . . καταλερώθηκα, ελέρωσα και το γιλέκο μου . . . να + πάρ' ο διάβολος . . . + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Αι, καλά, καλά! . . Άκουσε· όταν έλθουν οι προσκεκλημένοι, εσύ + κύτταξε να πιάσης κουβέντα με το γέρο· λέγε του ό,τι σου κατέβη, + κι' εγώ θα μείνω με τις γυναίκες, και θα καταφέρω να γίνη ο γάμος + σε δυο 'μέρες. Κύτταξε καλά να μη σου ξεφύγη καμμιά ανοησία γιατί + εσύ το συνηθίζεις. + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ (μετά παραπόνου). + Πώς το συνηθίζω; γιατί το συνηθίζω; Εγώ πάντοτε κάνω το καθήκον + μου και όμως ποτέ δε μου 'πετε ένα ευχαριστώ. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Α τώρα. Θέλεις να σου πουν κι' ευχαριστώ! Άλλο τώρα βγήκε στη + μέση! (συλλογίζεται) Για στάσου . . είσαι ντυμένος καθώς πρέπει; + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Εγώ Μιχάηλο Βασίλειτς από το ρεστοράν εγύρισα στο γαλλικό κουρείο + κ' εκτενίστηκα αλλά μουζίκ . . . ιδέτε, ιδέτε χειρόκτια, ενάμισυ + καρμπόβονο έδωσα, άσπρα, κάτασπρα είνε . . . + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Ήτον όλως διόλου περιττά. + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Καλέ τι λέτε; Πώς περιττά! χωρίς άσπρα γάντια δε γίνεται· και + τώρα, νά, εφόρεσα το φράκο σας . . . κυττάξετε. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Χα, χα, χα! καλός είσαι, πολύ καλός. Για ιδέτον! έγεινε μεγάλο + υποκείμενο (τον συστρέφει). + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Μα γιατί, Μιχάηλο Βασίλειτς, γιατί να μην είμαι μεγάλο υποκείμενο; + όλα τα χρήματα τα κάνουν με το να μην έχω παράδες κάμνω το δούλο + και τρέχω· αν είχα όμως χρήματα θάστελνα εγώ άλλους και θα τους + εξέφραζα και τη δυσαρέσκειά μου. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Αι, καλά, καλά! Τώρα σηκωθήτε γλήγορα! Θόδωρε! (Ο Θόδωρος + προσπεύδει). Κύτταξε να γίνουν όλα καλά, καθώς πρέπει, να μην + κάμνουν οι υπηρέται θόρυβον και να μην κάνετε καραμπόλαις με τη + μύτη σας· δυο υπηρέται με στολήν εις την είσοδον· εδώ ακόμη ένα + λύχνον το πράσινο τραπέζι εδώ νά. (Παρατηρεί τα ωρολόγιον). Τώρα + θα έλθουν οι προσκεκλημένοι! Το τέλος ας στεφανώση το έργον! + Στάσου, στάσου! Αι, Θόδωρε! Εκεί εις το κοριδόρ είνε το πορτρέτο + ενός στρατηγού της Μεγάλης Αικατερίνης . . . Μια μούρη τέτοια + (κάμνει μορφασμόν). Σκούπισέ το αμέσως, φέρετο εδώ και κρέμασέ το + από πάνω από το γραφείο μου. Είνε διά την γενεαλογίαν. (Κομίζουσι + τον λύχνον, την τράπεζαν, την εικόνα· τα τοποθετούσι και κρεμώσι + την εικόνα. Κρότος κώδωνος). Νά τους. Πηγαίνω να τους υποδεχθώ· + συ, Ρασπλιούγεφ, κάθησε εδώ νά, στον καναπέ, έτσι ολίγο ξαπλωμένος + πάρε μια εφημερίδα . . εφημερίδα πάρε, βλάκα . . . ξάπλωσε! . . + κούτσουρο! . . (Φεύγει). + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Λοιπόν, νά, βλέπετε; πάλι άρχησε να με μαλώνη· και έπειτα σου + λέει, καλός. Μου υποσχέθης πως θα μου δώσης διακόσες χιλιάδες, + φίλε μου. Μάλιστα! + + + +ΣΚΗΝΗ Γ'. + + + + Μούρομσκης, Ατούγεφ, Λύδοτσκα, Κρετσίνσκης και Ρασπλιούγεφ. + + (υποκλίνονται και σφίγγουν αλλήλων τας χείρας). + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ (παρατηρών). + Τι ωραίο είνε το σπίτι σας. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Ναι, ωραίο, ωραίο σπίτι! Τι γούστο που σου το έχει! . . εις όλα, + εις όλα . . . + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ + Ναι, πολύ ωραίο. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Το κατ' εμέ, Mesdames, μόνον απ' αυτής της στιγμής παρατηρώ ό,τι + έγινε ωραίον. (φιλεί την χείρα της Λύδοτσκας). + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Τι χαριτωμένα που απαντά πάντοτε! Τι αξιαγάπητος άνθρωπος + αλήθεια . . . Ξεύρετε τι, Μιχάηλο Βασίλειτς; εγώ δι' ένα + πράγμα μόνον λυπούμαι. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ (ευγενώς). + Περί τίνος, Άννα Αντώνοβνα; + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Που δεν είμαι νέα· αλήθεια, 'μπορούσα να ερωτευθώ μαζύ σας. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Όχι, δα! ώστε εγώ πρέπει να λυπούμαι, διότι δεν είμαι γέρων. + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ + Αλλά τούτο δεν κολακεύει εμέ. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Λύδοτσκα! τι, ζηλεύεις; + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + + (λαμβάνει την χείρα της Λύδοτσκας και την φιλεί). + + Διά να είσθε ζηλιάρα, σας φιλώ το χεράκι σας· είνε κακόν όμως να + είσθε άδικος. + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ + Διατί είμαι άδικος; + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Εγώ είπα, ότι πρέπει να λυπούμαι· εντοσούτω από το τι πρέπει και + τι είναι υπάρχει μεγάλη διαφορά. + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ + + (αποσύρεται κατά μέρος και νεύει προς τον Κρετσίνσκην). + + Μιχάηλο Βασίλειτς! ηκούσατε; + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Τι είνε; + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ + Ένα μυστικόν, (τον σύρει κατά μέρος). Με αγαπάτε; + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Σας αγαπώ. + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ + Πολύ; + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Πολύ. + +ΛΥΔΟΣΤΚΑ + Ακούσατε, Μισσέλ: εγώ θέλω να μ' αγαπάτε παραπολύ . . . + απεριορίστως, τρελλά (ημιφώνως), όπως σας αγαπώ εγώ. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ (λαμβάνει αμφοτέρας τας χείρας της). + Εξ όλης ψυχής και καρδίας. + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ + Όχι, εγώ θέλω με την καρδιά σας. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ (κατ' ιδίαν) + Τι αξιέραστος πεταλούδα θα γείνη! + +ΑΤΟΥΓΕΦ (πλησιάζουσα λάθρα προς αυτούς). + Τι ομιλίας έχετε σεις εδώ; + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ + Κάτι λέμε. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Στοιχηματίζω, πως μιλείτε για φορέματα. + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ + Θα χάσετε, το στοίχημα, θείτσα! + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Ώστε, περί τίνος πρόκειται λοιπόν; + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ (δεικνύων την καρδίαν). + Περί εκείνου, που είνε κάτω από το φόρεμα, Άννα Αντώνοβνα! + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Πώς, από κάτω από το φόρεμα; (Απομακρυνομένη μετά της Λύδοτσκας). + Καλέ τι είν' αυτά, παιδί μου, γι' ασπρόρρουχα του μιλείς; + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ (γελώσα). + Όχι, θείτσα, όχι δι' ασπρόρρουχα (τη ομιλή εις το αυτί). + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ (προστρέχει προς τον Μούρομσκην). + Πιοτρ-Κωνσταντίνιτς! μα διατί δεν κάθεσθε; σας παρακαλώ! Τι + καρέκλα σας αρέσει; με υψηλήν ή με χαμηλήν ράχιν; Την πολυθρόνα, + Ιβάν Αντώνιτς, την πολυθρόνα! (ο Ρασπλιούγεφ σύρει την + πολυθρόναν). + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Όχι, θα καθίσω εδώ στο διβάνι· εδώ είνε καλά. (Κάθηται). + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Επιτρέψατε να σας παρουσιάσω τον καλόν φίλον και γείτονά μου, Ιβάν + Αντώνιτς Ρασπλιούγεφ. + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ (αφίνει την πολυθρόναν και υποκλίνεται, μετά + συστολής). + Έχω . . έχω . . . την τιμήν . . . + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ (εγερθείς). + + Α, έχω ευχαρίστησιν. + + (Θλίβει την χείρα του Ρασπλιούγεφ και κάθηται επί του διβανίου. Ο + Ρασπλιούγεφ λαμβάνει κάθισμα και κάθηται εις το άκρον αυτού + πλησίον του Μούρομσκη, ο Κρετσίνσκης ίσταται εις το άλλο μέρος της + σκηνής μετά των κυριών. Κομίζουσι το τέιον. Σιγή)· + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ (λαμβάνει κυάθιον). + Υπηρετείτε εις τον στρατόν ή εις δημοσίαν υπηρεσίαν; + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ (λαμβάνων κυάθιον) + Εις δημοσ . . . εις δημ . . . . εις τον στρ . . . . εις δημοσίαν . . + μάλιστα, εις δημοσίαν . . . + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ (λίαν ευγενώς). + Και κατοικείται εις Μόσχαν ή εις το χωρίον; + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Εις την Μόσχαν, μάλιστα, εις την Μόσχαν, δηλαδή κάποτε . . . + περισσότερον όμως εις το χωριό. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Και εις ποιον κυβερνείον είνε τα κτήματά σας; + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Εις το Σιμπίρσκ, εις το Σιμπίρσκ. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Και εις ποίαν επαρχίαν; + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Εις ποίαν επαρχίαν! + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ (κατανεύων την κεφαλήν). + Μάλιστα. + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Πώς την λέγουν; (Κύπτει και σκέπτεται), αυτό . . . δηλαδή . . . + ωχ . . . πώς την λέγουν; . . . (Κατ' ιδίαν). Μέσα σ' αυτό εδώ + το παράμερο μέρος εγώ καμμιά επαρχία δε ξέρω. (Φανερά, κροτεί + τον δάκτυλον). Απάνω στη γλώσσα μου γυρίζει . . . Αχ, Θεέ + μου . . Μιχάηλο Βασίλειτς! Ποία είνε η επαρχία; + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Τι επαρχία; + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Καλέ η ιδική μας επαρχία. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Α! Αρδάτοφ. + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + + (κάμνει χειρονομίαν εις τον Μούρομσκην). + + Ναι αυτή! . . . + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Αρδάτοφ; + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + + (ροφά τα τέιον και νεύει την κεφαλήν επιβεβαιωτικώς). + + Κυβερνείον Σιμπίρσκ, επαρχία Αρδάτοφ. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Μα η επαρχία Αρδάτοφ είνε εις το κυβερνείον Νιζεγορόδ. + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ (φυσών εις το κυάθιον). + Εις το Νιζεγορόδ; Πώς εις το Νιζεγορόδ; χα-χα-χα-χα! . . . Μιχάηλο + Βασίλειτς! Μα τι είν' αυτό; Ο κύριος Μούρομσκης λέγει, ότι η + επαρχία Αρδάτοφ είνε εις το κυβερνείον Νιζεγορόδ . . . μα το ναι! + χα-χα-χα-χα! . . . + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ (ανυπομόνως). + Μα όχι! είνε δύο· η μία Αρδάτοφ εις το κυβερνείον Νιζεγορόδ, η + άλλη εις το Σιμπίρσκ. + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + + (κάμνει χειρονομίαν τω Μούρομσκη) + + Είδατε λοιπόν! . . . + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ (κάμνει χειρονομίαν). + Ναι, πράγματι: μία Αρδάτοφ εις το Νιζεγορόδ και άλλη εις το + Σιμπίρσκ. + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ (χειρονομεί επίσης). + Μία Αρδάτοφ εις το Νεζεγορόδ και άλλη εις το Σιμπίρσκ. + + (Συνέρχεται). + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Συγγνώμην, συγγνώμην, έχετε δίκαιον. (Σιγή). Και ποίον έχετε + πρόεδρον εκεί; + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Αι; (κατ' ιδίαν) Το βλάκα, με παραφορτώθηκε. Πού θα πάη αυτή η + δουλειά; (δυσφορεί) ωχ, αδελφέ! . . . (φανερά) Κούτσουροφ. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Πώς είπατε; + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Κούτσουροφ! + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Δεν τόνε ξεύρω . . . δεν έχω την τιμήν να τον γνωρίζω . . . + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ (κατ' ιδίαν). + Κι' εγώ νομίζω, πως δεν τον γνωρίζει. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Και είνε καλός άνθρωπος; + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Αξιόλογος άνθρωπος! ούτε της μύγας δε θέλει κακό. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Αυτό εις τας ημέρας μας είναι σπάνιον πράγμα. + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Χμ! Σπάνιον λέγει! Όχι, Πιοτρ Κωνσταντίνιτς, τέτοιοι άνθρωποι δεν + υπάρχουν πουθενά! + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Και μολαταύτα . . . + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ (μετά θέρμης) + Σας βεβαιώ δεν υπάρχουν. Ψάξετε! . . . + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ (μετά ενδιαφέροντος) + Καθώς φαίνεται, θα εδοκιμάσατε πολλάς πικρίας εις τον βίον σας από + τους ανθρώπους. + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Μάλιστα! (διορθόνων το φράκον του) Έχω δοκιμάσει στη ζωή μου + τόσαις πίκραις, που αν ήτον κανένας άλλος . . . δεν θα ημπορούσε + να ανθέξη και όμως εγώ, δόξασ' ο Θεός . . . + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ (στενάζων) + Πολλά συμβαίνουν εις την ζωήν του ανθρώπου . . . Και τι είδους + είναι αι γαίαι σας; + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Τι γαίαι;! καλούτσικαις. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Σεις εκεί πρέπει να έχετε μαυρόχωμα βέβαια, άλλως τε το κυβερνείον + του Σιμπίρσκ είνε όλο μαυρόχωμα. + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Ναι, ναι, ναι, βέβαια, μαυρόχωμα, — περίφημο μαυρόχωμα, δηλαδή + μαύρο, μαύρο . . να, τέτοιο δα! (δεικνύει το φόρεμά του). + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Και αι εσοδείαι βέβαια θα είν' εκεί εξαίρετοι. + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Εσοδείαι; μα σαυτό εδώ το παράμερο μέρος σιτάρι να συνάξω + (γελά) . . . μα το Θεό δε μπορώ. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Όχι δα! + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Αλήθεια δε μπορώ. Τι να' το κάμω; ούτε με μέλει γι' αυτό . . . + (γελά) + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ (γελών ωσαύτως) + Και οι γαιοκτήμονές σας τι λογής είνε; δεν μου λέτε, αλήθεια: το + άλεσμα πώς γίνεται σε σας; + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ (κατ' ιδίαν). + Μα αυτός το κάνει επίτηδες . . . (εγείρων τους οφθαλμούς). Χριστέ + μου, αυτό που θα καταντήση; . . (απομάσσει τον ιδρώτα του). Για το + άλεσμα δεν είμαι εις θέσιν να σας 'πώ τίποτε, γιατί . . . + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ (στρεφόμενος) + Μα, Πιοτρ Κωνσταντίνιτς! τι τον ερωτάτε; Αυτός εις τον κάμπο μόνο + με τα σκυλιά επήγαινε· αυτός από νυκοκυριό δεν νοιόθει τίποτε . . . + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Δεν μου λέτε, Μιχάηλο Βασίλειτς, το κτήμα σας είνε εις το + κυβερνείον του Σιμπίρσκ, και οι συγγενείς σας μένουν εις το + κυβερνείον του Μογιλιόφ. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗ + Εις το Σιμπίρσκ είνε τα κτήματα της μητέρας μου. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Α! καταλαμβάνω. Και ποίας οικογενείας είνε η μητέρα σας; + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ (παρατεταμένος) + Κολχόβσκη. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Α, αρχαία οικογένεια. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Ιδού η εικών του πάππου μου, δηλαδή του πατέρα της μητρός μου. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ (παρατηρεί την εικόνα). + Α, ναι. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Νά, ο Ιβάν Αντώνιτς τον εγνώριζε, διότι ήσαν γείτονες. (Κάμνει + νεύμα τω Ρασπλιούγεφ και εξέρχεται μετά των κυριών εκ της πλαγίας + θύρας). + + + +ΣΚΗΝΗ Δ'. + + + + Ρασπλιούγεφ και Μούροσκης. + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Α . . . ναι, ναι, βέβαια, πώς; ήμουνα μικρός . . . σαν να τον + βλέπω: ήτον αγαθός γέρων, σεβάσμιος, — και ήτον τέτοιος δα, + ξεύρετε — παχύς και απαράλλακτος όπως στο πορτρέτο του. (μετά + στεναγμού). Αχ, αχ, αχ . . . + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Είνε ποθαμένος; + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Καλέ τι λέτε! αυτός . . . (δεικνύων το πορτρέτον) ναι, αυτός προ + πολλού απέθανε. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ (μετά τινα σιγήν). + Α, όχι φίλε μου, δοκιμάσατε να κάμετε γεωργικάς εργασίας εις το + δικό μας το κυβερνείον, του Γιαρσολάβ, και θα ιδήτε ότι θα + ελαμβάνατε άλλην ιδέαν: έχομεν ανάγκην αγρονομίας, χωρίς + αγρονομίαν τίποτε δεν γίνεται. + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Έτσι αι; λοιπόν χωρίς αγρονομίαν τίποτε δεν γίνεται; + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Μα κρίνετε και σεις ο ίδιος: αι γαίαι μας, φίλε μου είνε άσπραι, + λεπταί, χωρίς κόπρισμα σιτάρι δεν παράγουν. + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ (μετ' ευχαριστήσεως). + Έτσι αι; ώστε λοιπόν σιτάρι δεν παράγουν; Μα γιατί; + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Μα νά, δεν δίνουν. Είσαι λοιπόν αναγκασμένος θέλεις δεν θέλεις να + μεταχειρισθής όλα τα μέσα διά να τας καλειτερεύσης· και έπειτα + βλέπεις εις τας εφημερίδας που γράφουν, πως οι άγγλοι έκαμαν + τέτοια εσοδεία. + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Οι άγγλοι! χε, χε, χε! Καλέ τι λέτε; Ποιος σας το είπε αυτό; Τι + αγρονομίαν έχουν αυτοί; Όλοι ψοφούν της πείνας με όλη την + αγρονομία τους. Το μισώ, κύριέ μου, αυτό το έθνος . . + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Όχι δα! + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Όταν ενθυμηθώ κάτι τι χαλά η καρδιά μου . . Κρίνετε ο ίδιος: κάθε + ένας απ' αυτούς είνε μαθημένος εις το μποξ. Και ξεύρετε κύριέ μου + τι εστί μποξ; + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Όχι δεν ηξεύρω. + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Εγώ όμως το ξεύρω . . Μάλιστα! αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν καμμιά + ηθική! καμμιά αγάπην προς τον πλησίον . . . χμ, χμ, δεν έχουν, + αφού από μικρά παιδιά μαθαίνουν αυτό (κάμνει χειρονομίαν), τέτοιον + πλησίον δε 'μπορείς ποτέ να τον αγαπήσης (διορθώνει το φράκον + του). Όχι, εδώ αγάπη δεν εισχωρεί· είνε όμως συχωρεμένοι· αυτοί + έγειναν τέτοιοι, βλέπεις, γιατί η χώρα των είνε στενή, δεν + 'μπορούν αδελφέ, ν' αναπνεύσουν, γην δεν έχουν, ούτε μια πήχυ στον + καθένα δεν πέφτει, ώστε θέλοντας και μη ξυλοφορτώνονται μεταξύ + τους. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Και όμως όλαι αι εφευρέσεις . . . τώρα έγειναν εργοστάσια, + μηχαναί, ατμόπλοια . . . + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Τι λέτε, καλέ! αυτό είναι πείνα, αυτό, κύριέ μου, είνε πείνα: η + πείνα τι δεν κάνει; . . Δεν κοπιάζετε να κλείσετε τον ανοητότερο + άνθρωπο μέσα σε άδειο κελάρι και να τον αφίσητε νηστικό — να ιδήτε + τι εφευρέσεις μπορεί να κάμη. Πιοτρ-Κωνσταντίνιτς! κυττάξετε και + σεις ο ίδιος, μα χωρίς πάθος, κύριέ μου, χωρίς πάθος. Αυτό που + τρώγουν η δικές μας αγελάδες, η βρώμη δηλαδή, αυτοί το κάνουν + σούπα . . . Μα το θεό! Τώρα αυτό . . . + + + +ΣΚΗΝΗ Ε'. + + + + Οι άνω και ο Νέλκην (λίαν τεταραγμένος, εισέρχεται ταχέως και + παρατηρεί). + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Α! Βλαδήμιρ Δμήτριτς, φίλε μου αγαπητέ. Επί τέλους! (Τω + Ρασπλιούγεφ) Λαμβάνω την τιμήν να σας παρουσιάσω: Βλαδήμιρος + Δμήτριτς Νέλκην, καλός γείτων και φίλος του σπιτιού μας. + (Στρεφόμενος προς τον Νέλκην) Ιβάν Αντώνιτς Ρασπλιούγεφ. + (Υποκλήσεις). + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Εγώ είχα πλέον την τιμήν . . . + +ΝΕΛΚΗΝ + Είχα κ' εγώ αυτήν την τιμήν . . + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Διατί, Βλαδήμιρ Δμήτριτς, ήλθατε τόσον αργά; + +ΝΕΛΚΗΝ + Κάποια υπόθεσις μ' εμπόδισε. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Μα τώρα! Στας οκτώ της νυκτός τι υπόθεσις ημπορεί να είνε;!. + +ΝΕΛΚΗΝ + Είνε μια υπόθεσις, Πιοτρ Κωνσταντίνιτς, που ανάβει (παρατηρεί) που + καίει — τέτοια υπόθεσις είνε! + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Ναι, το βλέπω, ο Βλαδήμιρος Δμήτριτς είνε δραστήριος άνθρωπος· και + ο δραστήριος άνθρωπος είνε το ίδιο σαν τον υδράργυρο. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Νακούσετε, Βλαδήμιρ Δμήτριτς, πώς λούζει τους Εγγλέζους ο Ιβάν + Αντώνιτς . . . + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Κακεντρεχές, κακεντρεχές έθνος, καμμία ευγένεια, καμμία . . + +ΝΕΛΚΗΝ + Σεις; σεις το νομίζετε; + +ΡΑΣΠΛΟΥΓΕΦ (φαιδρώς) + Το νομίζω, το πιστεύω. + +ΝΕΛΚΗΝ + Χα, χα, χα! + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Χα, χα, χα, χα! Σας βεβαιώ! . . . χα, χα, χα! + +ΝΕΛΚΗΝ + Πώς σας λέγουν; + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Ιβάν Αντώνιτς + +ΝΕΛΚΗΝ + Το επίθετόν σας; + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Ρασπλιούγεφ. + +ΝΕΛΚΗΝ + + (πλησιάζει προς αυτόν και τον λαμβάνει εκ του κομβίου) + + Πού δεν υπάρχει το κακόν, κύριε Ρασπλιούγεφ; πού δεν υπάρχει; + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Α, όχι! εγώ δεν είμαι αυτής της γνώμης· το κακόν πρέπει να + εκριζωθή, πρέπει, χωρίς άλλο πρέπει. + +ΝΕΛΚΗΝ (μη προσέχων) + Πού και ποίον κακόν ιδού το ζήτημα. Ιδού, παραδείγματος χάριν, η + φαυλότης και η αγυρτεία εις τα κατώτερα στρώματα της κοινωνίας δεν + είνε επικίνδυνοι τόσον όσον είνε φρικώδες όταν η φαυλότης είνε εις + εκείνους που φορούν φράκα . . . άσπρα γάντια . . . που χορταίνουν + με τα ξένα αγαθά . . . που τρέχουν με πολυτελή αμάξια, που έχουν + γνωριμίας εις την κοινωνίαν, που εμβαίνουν εις έντιμον σπίτι, που + καταστρέφουν άνευ αιτίας την τιμήν . . . την ησυχίαν!. . . τα + πάντα . . Αυτό είνε το φοβερόν! . . . + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Αμ' τι νομίζετε, Πιοτρ Κωνσταντίνιτς, πράγματι, αυτά που λέγει ο + κύριος είνε πολύ σωστά, σας βεβαιώ! Μπορώ μάλιστα, κύριέ μου, να + σας πω ένα παράδειγμα . . + +ΝΕΛΚΗΝ + Παραδείγματα είνε πολλά! Αυτό είνε το φοβερόν! Το να υπάρχη κάτω + από το σκουτί λερωμένο ποκάμισο, δεν είνε και τίποτε! μα κάτω από + το φράκο (δεικνύων το φράκον του Ρασπλιούγεφ) λερωμένο πουκάμισο . . + λάσπη . . + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ (κατ' ιδίαν). + Τι θέλει να πη αυτός; όλο με το φράκο τάχει . . . (διορθώνει το + φράκον τον μέ τινα ταραχήν.) . . . Αμ' τέτοιοι κατεργάριδες σαν + κι' αυτούς, μας έχουν κάμει κι' εμάς πολλά . . . Παληάνθρωπος + κύριε, φεύγει από την πατρίδα του και χωρίς να ξεύρωμεν από πού + βαστά η σκούφια του μας παρουσιάζεται, — και μας πουλεί φούμαρα + και κρατεί μια πόζα . . . + +ΝΕΛΚΗΝ (τον παρατηρεί εκστατικώς). + Κρατεί πόζα αι; + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Μάλιστα. + +ΝΕΛΚΗΝ (δακτυλοδεικτεί αυτόν). + Ο κατεργάρης κρατεί πόζα. Χα, χα, χα! (Ο Μούρομσκης γελά μετά + φαιδρότητος). + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ (προσπαθεί να γελάση). + Ναι, φαντασθήτε, κατεργάρης και να κρατή πόζα — είνε να γελά + κανείς, (κατ' ιδίαν, σφίγγων τα χείλη). Μούρχεται να τον σχίσω σαν + σαρδέλα . . . (ανατεινάσεται). + +ΝΕΛΚΗΝ (ομιλών βραδέως). + Ναι, λέγουν πως συμβαίνει τούτο. Και είνε ακόμη φοβερώτερον, Πιοτρ + Κωνσταντίνιτς, όταν μέσα στον τόπο μας αχρείοι, από τους δικούς + μας κλέπτουν και ληστεύουν αυτούς τους αδελφούς των ως να ήσαν + Τούρκοι . . . + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Αυτό είνε το ζήτημα! Μωρέ πώς τους λούζει τους εγγλέζους! + +ΝΕΛΚΗΝ (κατ' ιδίαν). + Μα τι έπαθε αυτός ο άνθρωπος; ετυφλώθη όλως διόλου! Τι να γείνη; + (Προς τον Μούρομσκην δι' αποφασιστικού ύφους). Πιοτρ + Κωνσταντίνιτς! Είνε ανάγκη να σας 'πώ δυο λέξεις. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ (εγείρεται). + Τι τρέχει, καλέ, τι τρέχει; (αποσύρεται κατά μέρος). + +ΝΕΛΚΗΝ + Πού ευρίσκεσθε; + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Τι ι-ί; δεν άκουσα καλά. + +ΝΕΛΚΗΝ + Σας ερωτώ — πού ευρίσκεσθε; + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Πώς — πού ευρίσκομαι; εδώ αι — να, εδώ. + +ΝΕΛΚΗΝ + Πού εδώ; + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ (θυμωθείς). + Διάβολε — αλήθεια! εδώ! Μα τι έπαθες, βρε αδελφέ, και δεν + ησυχάζεις; Δε ξέρεις τάχα, πως ευρισκόμεθα εις του Κρετσίνσκη, εις + του Μιχάηλο Βασίλειτς, εις το σπίτι του . . . λοιπόν; + +ΝΕΛΚΗΝ + Ευρίσκεσθε μέσα σε σπίτι κλεπτών! + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Ω, ω! τάχεις χαμένα . . . παρεφρόνησες! . . . + +ΝΕΛΚΗΝ + Εγώ δεν παρεφρόνησα, σεις ετυφλώθητε! . . . Σας κλέπτουν την κόρην + σας· δεν το βλέπετε — αι! . . . + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ (τον σύρει κατά μέρος). + Άκουσ' εδώ, Βλαδήμιρ Δμήτριτς, αυτά τα λόγια δεν πρέπει να τα + λέγης: περί του μέλλοντος γαμβρού μου τα λέγεις αυτά; Έλα στα + λογικά σου, φίλε μου! + +ΝΕΛΚΗΝ + Να έλθετε στα λογικά σας σεις! Ξεύρετε, ότι στέκεσθε εις το χείλος + της αβύσσου; ανοίξετε τα μάτια σας· σας απατούν! σας κλέπτουν την + κόρην σας! . . . εις την οικογένειάν σας, εις την έντιμον + οικογένειάν σας, σαν φείδι, γλυστρά ένας χαρτοπαίκτης, ένας + κατεστραμμένος δόλιος χαρτοπαίκτης και κλέπτης! . . + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ (ακροασθείς). + Δόλιος χαρτοπαίκτης και κλέπτης! μήπως λέει για μας; + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Ακούσατε, εν τούτοις, κύριε! Τι δικαίωμα έχετε σεις;. + +ΝΕΛΚΗΝ + Βεβαίως έχω . . . ακούσατέ μου . . . + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Τι; + +ΝΕΛΚΗΝ + Πού είνε το μονόπετρόν σας; + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Ποιο μονόπετρο; Η καρφίτσα της Λύδοτσκας; + +ΝΕΛΚΗΝ + Αυτή, μάλιστα. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Εκείνη την έχει. + +ΝΕΛΚΗΝ + Το ξεύρετε καλά; + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Μάλιστα. + +ΝΕΛΚΗΝ + Λοιπόν, η κόρη σας δεν την έχει. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Α! αυτό είνε ψευδέστατον. + +ΝΕΛΚΗΝ + Σταθήτε Πιοτρ Κωνσταντίνιτς, σταθήτε! σας λέγω, ότι το μονόπετρό + σας διαμάντι, δεν είνε εις το σπίτι σας, είνε εις άλλα χέρια. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Και πού είνε; + +ΝΕΛΚΗΝ + Εδόθη ως ενέχυρον! . . . + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Ανοησίαις . . . Τι λέγετε! . . . εγώ χθες ακόμη το είδα . . . + +ΝΕΛΚΗΝ + Χθες — όχι σήμερα. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Άκουσε, Βλαδήμιρ Δμήτριτς . . . + +ΝΕΛΚΗΝ (διακόπτων). + Κι' εγώ σας λέγω, πως το μονόπετρό σας το έβαλε ενέχυρον ο + Κρετσίνσκης! . . . + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ (ακροώμενος). + Άσχημα, άσχημα, πράματα! Να πάη να του το πη κανείς στ' αυτί . . . + (φεύγει). + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Και πώς έτυχε εις τα χέρια του Κρετσίνσκη; + +ΝΕΛΚΗΝ + Μα μήπως δεν ξεύρετε, ότι σήμερα το πρωί το επήρε; + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Το 'πήρε; . . . Πώς το 'πήρε; . . . + +ΝΕΛΚΗΝ + Να, αυτός (δεικνύων τον Ρασπλιούγεφ) επήγε και το 'πήρε. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Ποιος; ο Ρασπλιούγεφ; + +ΝΕΛΚΗΝ + Ναι, ο Ρασπλιούγεφ. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Πώς; + +ΝΕΛΚΗΝ + Σήμερα το πρωί που ήλθα στο σπίτι σας τον ευρήκα εκεί, που εκάθητο + με την Άννα Αντώνοβνα. Κυττάζω και βλέπω την Λυδίαν Πετρόβναν που + του το έδινε. Κάτι μυρίσθηκα . . Μπα! είπα, μήπως είν' εδώ καμμιά + κατεργαριά; ποια η ανάγκη να ζητήσουν ένα τέτοιο πράγμα; εμένα μου + φαίνεται πως ούτε στα χέρια μου δεν θα τώπιανα . . . Το πέρνει ο + καλός σου και καθίζει στ' αμάξι . . εγώ απ' οπίσω . . . απ' εδώ, + απ' εκεί . . εγύρισα όλην την πόλιν . . . έως αυτήν την στιγμή . . + . + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Αι, αι . . . λοιπόν; + +ΝΕΛΚΗΝ + Λοιπόν δεν σας το είπα; την έβαλε ενέχυρον εις του Μπεκ. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Αδύνατον κάτι άλλο θα συμβαίνει. + +ΝΕΛΚΗΝ + Μα εγώ τώρα μόλις ήμουν εκεί. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Εις του ενεχυροδανειστού; + +ΝΕΛΚΗΝ + Μάλιστα. Θέλετε να πάμε; θα μας τα ειπή όλα. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ (τεταραγμένος) + Μα τι είνε αυτό; . . . Θεέ μου! . . Τι είν' αυτό; Λύδα! Λύδα! + Λύδοτσκα! + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ + + (προστρέχει εκ του παρακειμένου δωματίου κρατούσα στέκαν + μπιλιάρδου). + + Α, μπαμπά, τι θέλετε; + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Έλα 'δώ! (ταπεινοφρώνως) Ειπέ μου, Λύδα, το μονόπετρό σου το + έχεις; αι; + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ + Το έχω, μπαμπά, το έχω. Α, μπαμπά, μα γίνεται αυτό; γιατί με + διεκόψατε από την παρτίδα. Εγώ παίζω με τον Μισσέλ και όλο τον + κερδίζω . . . Τι ωραία που είνε, τι ευχάριστα. + +ΝΕΛΚΗΝ + Λανθάνεσθε, Λύδια Πετρόβνα· είνε χαμένο! . . . + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ + Πώς χαμένο; + +ΝΕΛΚΗΝ + Δεν του το εδώσατε; . . + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ + Και τι με τούτο; (τον παρατηρεί έκπληκτος) Το πρωί, μπαμπά, το + έστειλα του Μισσέλ. Είχε βάλει στοίχημα. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Τι; Τι; + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ + Είχε βάλει στοίχημα με τον πρίγκηπα Βέλσκην, περί του πόσων + καρατιών είνε — δε ξεύρω τι. + +ΝΕΛΚΗΝ (τω Μούρομσκη). + Ψέματα! + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ + Θεέ μου! μα το έχει ο ίδιος· τώρα μου έλεγε, ότι το έχει ο + ίδιος . . . + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ (μετ' ανησυχίας). + Λοιπόν; + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ + Λοιπόν τι, μπαμπά; θα μου το δώση. + +ΝΕΛΚΗΝ + Χμ . . . δεν το πιστεύω . . . + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ (εν εξάψει). + Τι είν' αυτά που λέγετε; Πώς σεις, κύριε, ειμπορείτε . . . + +ΝΕΛΚΗΝ + Λυδία Πετρόβνα! Προς Θεού, μη οργίζεσθε εναντίον μου. Τι έπρεπε να + κάμω; πταίω εγώ; εγώ είμαι πρόθυμος ναποθάνω προς χάριν σας . . . + να υποστώ βασανιστήρια . . . οφείλω όμως, σας ορκίζομαι εις την + τιμήν μου, οφείλω! . . . + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ (έντρομος). + Θεέ μου! Τι συμβαίνει; Μπαμπάκα μου! εγώ τρομάζω! (Συσπειρούται + παρά τω Μούρομσκη). Μπαμπά, μπαμπάκα μου! + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Έννοιά σου, παιδί μου, έννοιά σου! Κι' εγώ δε ξεύρω τι συμβαίνει. + + + +ΣΚΗΝΗ ΣΤ'. + + + + Οι άνω, Ατούγεφ, κατόπιν Κρετσίνσκης και Ρασπλιούγεφ. + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Τι έχεις, παιδάκι μου; τι έχεις; τι τρέχει; (τω Νέλκην). Σεις + είσθε κύριε; Τι μπερδέματα έχετε πάλι; Τι εκαταφέρατε; Πάλι + μηχανορραφίαις και κακογλωσσιαίς; + + (Σιγή. Όλοι ταράσσονται αμηχανούντες. Ο Κρετσίνσκης παρατηρεί + όλους μετά προσοχής). + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ (διστακτικώς). + Παρακαλώ, Μιχάηλο Βασίλειτς — δηλαδή . . . θέλομεν να ομιλήσωμεν + οικογενειακώς, μίαν στιγμήν. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Οικογενειακώς; Τι τάχα; ορίστε: εγώ δεν είμαι ξένος. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Αυτό, βέβαια· αλλά εγώ θα σας παρακαλούσα . . . + +ΝΕΛΚΗΝ + Μα τι είν' αυτά, Πιοτρ Κωνσταντίνιτς! 'πήτε το καθαρά και ξάστερα: + αξιότιμε κύριε! ομιλούμεν διά το μονόπετρον διαμάντι. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Διά ποίον μονόπετρον, Πιοτρ Κωνσταντίνιτς; + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Καλέ διά το μονόπετρο εκείνο, που μας μετεσχηματίσατε εις + καρφίτσαν . . . το επήρατε σήμερα από την κόρην μου; + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Το επήρα. Μα δεν σας το είπε, ότι το επήρα; + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Λοιπόν το έχετε αυτό τώρα ή όχι; + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Α! . . . αυτό λοιπόν; . . . (προσβλέπει πάντας και παρατηρεί + διαρκώς τον Νέλκην, ακολούθως στρέφεται προς τον Μούρομσκην). Αυτό + είνε λοιπόν! Ειπήτε μου, με ποίους είμαι και πού είμαι; . . Ειπήτε + μου, ποίος βλαξ, ποιος ψεύστης . . ή ποίος αχρείος . . . (θόρυβος) + είχε την τόλμην . . . + + (Ο Νέλκην θέλει να ορμήση κατά του Κρετσίνσκη. Η Ατούγεφ τον + αναχαιτίζει). + + Μακράν, σας λέγω, — θα σας βγάλω το λαρύγγι . . . + +ΝΕΛΚΗΝ (κραυγάζων). + Όχι, εγώ θα σου το βγάλω . . . + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + + (κάμνει ταχείαν κίνησιν προς τον Νέλκην και αίφνης αναχαιτίζεται· + τρέμει η φωνή του). + + Πιοτρ Κωνσταντίνιτς . . . το μονόπετρον της Λυδίας το έχω εγώ . . . + καταλαμβάνετε; το έχω έ-ε-γώ! . . . + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Μα εγώ ποτέ δεν αμφέβαλλα. Ήλθε όμως αυτός και μου λέγει, ότι + πνίγω την κόρη μου, ότι σεις μας απατάτε, ότι το διαμάντι το + επήρατε σεις και το εβάλατε ενέχυρον . . . λοιπόν κρίνατε και σεις + ο ίδιος . . . + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Α! . . . τώρα καταλαμβάνω . . . Και αν λέγη ψεύματα . . τότε; και + αν αυτός σαν αχρ . . . συγγνώμην . . . εψεύσθη αναιδώς;! . . + τότε; . . (Ο Μούρομσκης κινεί τας χείρας του, τεταραγμένος) . . . + τότε: θέλω . . . ακούετε; θέλω! . . . να τον διώξητε με ταις + κλωτσαίς από το σπίτι . . . μου δίδετε τον λόγον σας δι' αυτό; . . + αι; . . . Λάβετέ την λοιπόν, (λαμβάνει εκ του γραφείου την καρφίδα) + λάβετέ την! (δίδει την καρφίδα εις την Λύδοτσκα και τείνει την + άλλην χείρα προς τον Μούρομσκην) Πιοτρ Κωνσταντίνιτς, τώρα τον + λόγον σας. + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ (απωθεί την καρφίδα). + Όχι, . . . όχι εις εμέ . . . + + (Την καρφίδα την λαμβάνει η Ατούγεφ. Όλοι πλησιάζουν διά να + παρατηρήσουν. Γενικός ψίθυρος, θόρυβος. Πάντες ομιλούν σχεδόν + ταυτοχρόνως). + +ΝΕΛΚΗΝ + Τι σημαίνει τούτο; είνε αδύνατον! σας λέγω, είν' αδύνατον! + +ΑΤΟΥΓΕΦ + + (δεικνύουσα την καρφίδα εις τον Νέλκην). + + Νά τηνε! Βλέπετε, κύριε; νά την! . . . + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Πιοτρ Κωνσταντίνιτς! τον λόγον σας είπα· το απαιτώ, το θέλω! . . . + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + + (συγκεχυμένως, ανοίγει τας χείρας του). + + Σας τον δίδω! (τω Νέλκην) Να, κύριε, τι κάμουν τα ψεύματα! + (παρατηρεί την καρφίδα) δεν υπάρχει αμφιβολία: αυτή είνε! + +ΝΕΛΚΗΝ (ως να συνήλθε). + Θεέ μου! πού ευρίσκομαι; Τι μου παίζουν; (πλησιάζει προς την + Λύδοτσκαν και την λαμβάνει εκ της περιχειρίδος). Λυδία Πετρόβνα! + ακούσατε! + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Μη! (τινάζει την εσθήτα της Λύδοτσκας) την λερώνεις! . . . + +ΝΕΛΚΗΝ (αρπάζει την κεφαλήν του). + Θεέ μου! τι είνε τούτο; Θεέ μου! . . . + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ (τω Νέλκην). + Μα ποιος σας είπε αυτάς τας ανοησίας; πού τας ακούσατε . . . + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ (τον διακόπτει). + Παρακαλώ, παρακαλώ! Τώρα πλέον αι ερωτήσεις δεν έχουν τον τόπον + των. Κάθε ομιλία ετελείωσε. Εδώ, κύριέ μου, δεν πρόκειται περί + λόγων αλλά περί έργων . . . είνε ιδικόν σας το κόσμημα αυτό; + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ (γοργώς) + Δικό μου. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ (δεικνύει την θύραν εις τον Νέλκην) + Έξω! . . . + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ (τω Νέλκην) + Τι δουλειά έχετε πλέον εδώ; Φύγετ' απ' εδώ. + +ΝΕΛΚΗΝ + + (λαμβάνει τον πίλον του και πλησιάζει τον Κρετσίνσκην). + + Είμαι εις τας διαταγάς σας . . . + + (ο Κρετσίνσκης δεικνύει την θύραν. Ο Νέλκην πλησιάζει αυτόν + εγγύτερον και κραυγάζει)· + + «Αμέσως . . . και μέχρι θανάτου! . . .» + + (Θόρυβος. Ο Μούρομσκης, η Λύδοτσκα, η Ατούγεφ, ο Ρασπλιούγεφ + περιστοιχίζουσι τον Κρετσίνσκην. Ο Νέλκην ίσταται μόνος. Ομιλούσι + σχεδόν μαζύ). + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ + Όχι, όχι, ποτέ! δεν το θέλω. (τω Νέλκη) Πηγαίνετε, πηγαίνετε! + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Πηγαίνετε, κύριε, πηγαίνετε, ο Θεός μαζύ σας. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Αφήσατε, κύριοι, σας παρακαλώ! + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + (εξέρχεται του ομίλου) Τι-ι-ί; (σταυρόνων τας χείρας του). Έτσι + λοιπόν! . . Ικανοποίησιν . . . Τι ικανοποίησιν; Διά τι; σας + ερωτώ . . . θέλετε να κτυπηθήτε μαζύ μου . . . χα-χα-χα-χα . . . + Σεις με προσεβάλατε και θέλετε και να με φονεύσετε; . . . αλλ' ας + είνε, με μίαν όμως συμφωνίαν εις κάθε σας πυροβολισμόν εγώ θα σας + πτύω εις το πρόσωπον. Ιδού οι όροι μου. Αν θέλετε αύριον — έστω· + σήμερον όμως . . . έι! ποίος είνε εκεί; + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Έι! ποίος είν' εκεί; αυτό είνε το καλείτερο. + + (εισέρχεται ο Θόδωρος και είτα δύο υπηρέται) + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Πάρετέ τον από τις πλάταις και γρεμήσετέ τον έξω! + +ΝΕΛΚΗΝ + Θεέ μου! ονειρεύομαι; είμαι ζωντανός; (ψαύει το σώμα του, μετά + πικρίας). Αλήθεια, αλήθεια! πού είνε η δύναμίς σου; (έξαλλος + εξέρχεται). + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + + (κλείων όπισθεν του Νέλκην την θύραν). + + Αντιέ!! χι-χι-χι! είδες τον τι εγύρεψε (αποσύρεται κατά μέρος). + Ακούς εκεί! Αμ' έτσι δα, φίλε μου, ψοφάς της πείνας! Αμέ ναύρης + τώρα την αλήθεια· νέος είσαι ακόμη, φίλε μου, ψάξε να την εύρης! + + (Σιγή. Ο Μούρομσκης είνε τεθορυβημένος· η Λύδοτσκα ίσταται + ακίνητος· η Ατούγεφ παρατηρεί τον Μούρομσκην οργίλως). + + + +ΣΚΗΝΗ Ζ'. + + + + Οι άνω εκτός του Νέλκην + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ (κατόπιν μικράς σιωπής.) + Αι, είσθε ευχαριστημένος, Πιοτρ Κωνσταντίνιτς; + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Καθ' όλα, καθ' όλα ευχαριστημένος. Ακούτ' εκεί, καλέ! 'πήγα να + χάσω τον νου μου. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Λοιπόν κι' εγώ είμ' ευχαριστημένος, Αι, τι λέγετε — δεν + τελειόνομεν τώρα και 'μείς; + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ (διαπορών). + Πώς να τελειόσωμεν; + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Όπως τελειόνουν. Μεταξύ μας συνέβησαν αρκετά σκανδαλώδη πράγματα. + Εγώ θεωρώ τον εαυτόν μου εκ μέρους σας προσβεβλημμένον. Με αυτήν + την κηλίδα τι σύζυγος είμ' εγώ της κόρης σας; Πιοτρ Κωνσταντίνιτς! + εγώ οφείλω να σας δώσ' οπίσω τον λόγον σας, εις σας δε, Λυδία + Πετρόβνα — την καρδίαν σας. Λάβετέ την, εστέ ευτυχείς και. . . + λησμονήσατέ με. + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ + Τι θέλετε να ειπήτε; . . . Μισσέλ! τι λέγετε; Δεν σας εννοώ. Η + καρδία οπίσω δεν δίδεται· η καρδία μου είνε ιδική σας . . . + Μπαμπάκα! γιατί σιωπάτε; προς Θεού! γιατί σιωπάτε; πταίομεν ημείς! + (εν απελπισία). Μπαμπάκα, ημείς πταίομεν! . . . + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ (γοργώς). + Ναι, εγώ . . Μιχάηλο Βασίλειτς, μα τι είν' αυτά; Εγώ ουδέποτε . . + αυτός είνε ένας ανόητος· αξίζει να δίνη κανείς προσοχήν εις τα + λόγιά του; + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Σεις όμως πώς φέρεσθε; αι; Αφού αυτός ο κακόγλωσσος ειμπόρεσε να + με προσβάλη, ξεύρετε πόσον και σεις ο ίδιος με προσεβάλατε; Αύριον + ειμπορεί να έλθουν να σας 'πούν, πως εγώ είμαι ένας χαρτοπαίκτης, + πως είμαι ένας απατεών, και σεις θα τον πιστεύσετε και θ' αρχίσετε + να ζητήτε πληροφορίας! + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Μιχάηλο Βασίλειτς! Μα τι λέγετε τώρα! + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Τις ξεύρω εγώ αυταίς τις χωριάτικες συνήθειαις. Αλλά μάθετε, ότι η + υπερηφάνειά μου αυτά δεν τα επιτρέπει. Εγώ ή έχω πεποίθησιν εις + ένα άνθρωπον ή δεν έχω· μέσος όρος δεν χωρεί. Εγώ ούτε το + μονόπετρόν σας, ούτε τα χρήματά σας έχω ανάγκην. Τα χρήματά σας + εγώ ειμπορώ να τα πετάξω εις τα μούτρα του καθενός. + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ (τον λαμβάνει της χειρός). + Μισσέλ! Δι όνομα Θεού! σας παρακαλώ, συγχωρήσατέ μου, συγχωρήσατέ + μου, σας παρακαλώ . . . + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ (διαλογίζεται, κατ' ιδίαν). + Αυτός θα έτρεξε τώρα εις του Μπεκ. + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ + Δεν ομιλείτε; προσεβλήθητε; Εγώ ξεύρω, μέσα εις την καρδιά σας δεν + υπάρχει ούτε συγγνώμη, ούτε οίκτος . . Τι θέλετε λοιπόν; είμεθα + εις όλα πρόθυμοι . . . + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ (λαμβάνει ζωηρώς την χείρα της). + Τι καρδίαν που την έχετε, Λυδία! τι χρυσή καρδιά! . . . Και είμαι + εγώ άξιος αυτής; . . . + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ + Μισσέλ! Πόσον αμαρτάνετε! . . . + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Έστω, Πιοτρ Κωνσταντίνιτς! δόσετε την χείρα σας. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Έτσι δα βέβαια! (τω θλίβει την χείρα). Έτσι δα λοιπόν. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Ακούσατε: να γίνη αύριον ο γάμος διά να λείψουν όλα αυτά τα + σκάνδαλα. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Ας είνε κι' αύριον. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Και αμέσως φεύγομεν εις το κτήμα. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Ναι, τωόντι, εις το κτήμα. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Τον Νέλκην με κανένα λόγον δεν πρέπει να τον δεχθήτε πλέον. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Ας πάη στην ευχήν του Θεού! τι να τον κάμω τώρα; + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Τον λόγον σας, μου το ορκίζεσθε; + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Είμαι σύμφωνος εις ό,τι θέλετε. Έγεινε τέτοιο το κεφάλι μου + (διαγράφει περί την κεφαλήν του κύκλον). Ένα μονάχα . . . εκείνη . . + (με ηλλοιωμένην φωνήν), ήθελα μονάχα . . . + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ (παρατηρήσας το ωρολόγιον) + Εν τούτοις είνε δέκα η ώρα: καιρός να επιστρέψετε εις το σπίτι σας + (προς την Λύδοτσκαν). Λυδία, είσθε ταραγμένη! + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ + Δεν πειράζει (λαμβάνει την χείρα του). Τα ελησμονήσατε όλα . . . + αι; 'πήτε μου — ναι; + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ (κρατών της χείρα της) + Ναι, εκατό φοράς ναι. Όλα τα ελησμόνησα . . . ένα μόνον ενθυμούμαι + — ότι μου ανήκετε· αύριον θα είσθε ιδική μου . . . κτήμα μου! . . . + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ + Ναι, ιδική σας. Μισσέλ ιδική σας! Πήτε μου ακόμη μια φορά ότι με + αγαπάτε! + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ (παρατηρών αυτήν) + Δεν πιστεύετε; + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ + Δεν πρόκειται περί τούτου· θέλω ν' ακούσω ακόμη μίαν φοράν αυτήν + την λέξιν εις την λέξιν αυτήν υπάρχει κάτι τι ιδιαίτερον! . . . + δεν ηξεύρω . . . κάποιος πόνος, κάποιος φόβος. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ (μετ' ανησυχίας) + Πόνος! . . . Και διατί; + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ + Μη φοβείσθε . . . αυτόν τον πόνον δεν τον αλλάζω εγώ με όλας τας + χαράς του κόσμου. Λοιπόν δεν μου λέτε: μ' αγαπάτε; . . . + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ (χαμηλοφώνως) + Σας αγαπώ . . . + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ + + (τον λαμβάνει της χειρός και διά της ετέρας καλύπτει τους + οφθαλμούς της). + + Ξεύρετε, Μισσέλ έχει παγώσει ολότελα η καρδιά μου . . . δεν κτυπά. + Πήτε μου: είνε έρως αυτό; + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Όχι, άγγελε μου, είνε το ήμισυ αυτού. + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ (μειδιώσα) + Το ήμισυ; . . . Τι απατεών που είσθε . . ενώ εγώ τώρα είμαι + έτοιμος να δώσω προς χάριν του τα πάντα . . (ο Κρετσίνσκης φιλεί + την χείρα της). Ναι, το παν, το παν . . . (χαμηλοφώνως) όλον τον + κόσμον. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + (αφού φιλήση την χείρα της Λύδοτσκας, τω Μούρομσκη). + + Αι, Πιοτρ Κωνσταντίνιτς! καιρός για το σπίτι. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Ναι, και τώρα μάλιστα. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Πηγαίνετε, πηγαίνετε, και σας παρακαλώ να βάλετε την Λύδοτσκα να + πλαγιάση έχει ανάγκην αναπαύσεως. Λυδία, αύριον θα είσθε δροσερά, + κόκκινη, ωραία, σαν νύμφη . . (σκεφθείς) Ή, όχι· καλείτερα να σας + συνοδεύσω ο ίδιος διά να επιστατήσω να γίνουν όλα. + + (Ο Μούρομσκης η Ατούγεφ και η Λύδοτσκα ετοιμάζονται). + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ (τω Κρετσίνσκη) + Αλήθεια, Μιχάηλο Βασίλειτς, καλείτερα να πάτε ο ίδιος. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + + (σύρει κατά μέρος τον Ρασπλιούγεφ). + + Κύτταξε συ, μείν' εδώ. Κι' αν τύχη και σου κουβαληθή εδώ αυτός ο + Νέλκην, δέξου τον και σπάσε του το κεφάλι . . . εννοείς; . . . Και + ως να επιστρέψω μην τον αφήσης να φύγη . . . κύτταξε! . . . + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Μείνατε ήσυχος, μείνατε ήσυχος, εγώ τόνε διορθόνω. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Τ' άλλα όλα είνε εις το χέρι μου. Εις του Μούρομσκη δεν τον + δέχονται. Αυτά θα τα τακτοποιήσω πλέον ο ίδιος· εκεί δεν εισχωρεί. + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Αι, Μιχάηλο Βασίλειτς, πάμε· έτοιμοι. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Πηγαίνομεν, πηγαίνομεν. (λαμβάνει ταχέως τον πίλον του. Βίαιος + κτύπος του κώδωνος· όλοι σταματούν κατάπληκτοι). Αι; τι είνε; αι; + (κραυγάζει) Αι, σεις! + + Ποιος είνε; Να μη δεχθήτε κανένα . . . ακούτε; + + (Θόρυβος, έτερος κτύπος του κώδωνος. Φωναί). + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + Αι; . . . (εισέρχεται υπηρέτης) Τι τρέχει; ποίος είνε; + +ΘΟΔΩΡΟΣ + Ο κύριος Νέλκην!!! είνε και κάποιος άλλος μαζύ του. Φωνάζει να του + ανοίξωμε την πόρτα. (Φωναί «Ανοίξετε την θύραν! ανοίξετε την + θύραν! . .» κτύποι τινες ακόμη του κώδωνος). + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ (με ορμήν) + Θέλει λοιπόν να τον αφήσω στον τόπο; (θραύει μίαν καθέκλαν και + λαμβάνει έν τεμάχιον. Ο Μούρομσκης και η Λύδοτσκα του κρατούν τας + χείρας). + +ΛΥΔΟΣΤΚΑ + Μισσέλ! Μισσέλ! + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Μιχάηλο Βασίλειτς, δι' όνομα Θεού, ησυχάσατε! Τι είν' αυτά! + + (Περιστοιχίζουν τον Κρετσίνσκην). + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ (τω Ρασπλιούγεφ) + Πήγαινε, διώξε τον με τις κλωτσιαίς! + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ (τρέχων προς την θύραν). + Αμέσως! (επιστρέφει εκ της θύρας προς τον Κρετσίνσκην). Μιχάηλο + Βασίλειτς! αυτός ίσως έχει κι' άλλους τέσσερις μαζύ του! θα είνε + ίσως πέντε νομάτοι. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ (ορμά κατ' αυτού) + Γκρεμήσου! 'πόθανε, αφού σε προστάζουν. + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + 'Πόθανε . . 'πόθανε! Μιχάηλο Βασίλειτς! Κύριε ελέησον! εύκολο + πράγμα είνε ν' αποθάνη κανείς; (Ο θόρυβος εξακολουθεί. Ακούονται + φωναί:) «Ανοίξατε την θύραν! σπάσετέ την!.» + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + + (αποσπώμενος του Μούρομσκη και της Λύδοτσκας, τρέχει προς την + θύραν). + + Αφήσατέ με: βλέπω πως χωρίς εμένα αυτό δεν θα τελειώση (σφίγγων + τους οδόντας) θα τον σκοτώσω σαν σκύλο! + +ΘΟΔΩΡΟΣ + Μιχάηλο Βασίλειτς! ο αστυνόμος μας διατάσσει ν' ανοίξωμε την + πόρτα. + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ (αφηρημένος) + Στάσου, μην ανοίξετε!! Ο πρώτος που θα κινηθή, θα του ανοίξω το + κεφάλι! (Κρατεί εις χείρας το ξύλον, σταματά) Η αστυνομία! (δι' + υποκώφου φωνής). Α! (Ρίπτει εις την γωνίαν τον πόδα της καθέκλας). + Ετελείωσε!!! (αποσύρεται κατά μέρος). Ανοίξατε . . . (Θόρυβος. + Ανοίγουσι την θύραν). + + + +ΣΚΗΝΗ Η'. + + + + Οι άνω και Νέλκην εισορμά και ρίπτεται προς την Λύδοτσκαν· ο Μπεκ + εισορμά κατόπιν του φορών γούναν, αναζητεί διά των οφθαλμών τον + Κρετσίνσκην, τρέχει προς αυτόν, και σταματά απέναντί του με + προτεταμένους τους βραχίονας. Εις την θύραν εμφανίζεται + αστυνομικός υπάλληλος. + +ΜΠΕΚ + Νά τος ο κακούργος! ο κακούργος! α, κακούργε! Γιαλί μου έδωκες δι' + ενέχυρον! διά το γιαλί μου πήρες τα χρήματα, ληστή! (Τρέχει. Ο + Κρετσίνσκης ίσταται μ' εσταυρωμένας χείρας). Συλλάβετέ τον, αυτός + είνε! συλλάβετέ τον, συλλάβετέ τον λοιπόν. + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ (βάλλουσα διάτορον κραυγήν). + Α!!! (Ο Νέλκην, ο Μούρομσκης και η Ατούγεφ ορμώσι προς αυτήν. Ο + Κρετσίνσκης πειράται να πλησιάση ωσαύτως). + +ΜΠΕΚ + Στάσου στάσου! Πού πας, ληστή; α, κακούργε! + + (Ο Ρασπλιούγεφ κρύπτεται όπισθεν του Κρετσίνσκη). + +ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ + Κύριε Μπεκ! ησυχάσατε, κάμετε μου την χάριν, ησυχάσατε! (τω + Κρετσίνσκη). Επιτρέψατε να μάθω το όνομα και τον επίθετόν σας. + +ΚΡΕΤΙΝΣΚΗΣ + Μιχάηλο Βασίλειτς Κρετσίνσκης. + +ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ (τω Ρασπλιούγεφ). + Το όνομα και το επίθετόν σας; + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ (εντελώς σαστισμένος). Μ . . . ι . . . χάηλο Βα . . . + τσ . . . αι; Μιχάηλο Βασίλειτς . . . αι; (Ο Κρετσίνσκης τον + παρατηρεί εις τους οφθαλμούς). Εγώ . . εγώ . . . εγώ δεν έχω . . . + δεν έχω επίθετον . . έτσι . . είμαι . . . χωρίς επίθετον . . . + +ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ + Σας ερωτώ: το όνομα και το επίθετόν σας . . + +ΡΑΣΠΛΙΟΥΓΕΦ + Μα . . . αφού δεν έχω . . . + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ (ησύχως) + Ονομάζεται Ιβάν Αντώνιτς Ρασπλιούγεφ. + + (Ο αστυνομικός υπάλληλος αποσύρεται προς τον έτερον όμιλον και + ομιλεί ταπεινοφώνως μετά του Μούρομσκη σχεδόν μέχρι τέλους της + πράξεως. Ο Κρετσίνσκης κάμνει κίνησιν). + +ΜΠΕΚ (κραυγάζει). + Στάσου, στάσου! Πιάσ' τον, πιάσ' τον Άι! Άι! πιάσ' τον! + + (ίσταται προ αυτού με ανοικτούς βραχίονας). + +ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ + Κύριε Μπεκ! σας παρακαλώ να ησυχάσετε! + +ΜΠΕΚ (κραυγάζει). + Μα ξεύρετε τι θηρίον είνε! είνε θηρίον! θα φύγη! Σύλλαβέ τον! Έξη + χιλιάδες μου 'πήρε για ένα γυαλί, για μια ψεύτικη καρφίτσα! . . . + Αυτό είνε απάτη! . . . Στη φυλακή βάλτε τον, στη φυλακή! . . . + +ΛΥΔΟΤΣΚΑ + + (αποχωρίζεται του ομίλου, διέρχεται όλην την σκηνήν και πλησιάζει + προς τον Μπεκ). + + Αξιότιμε κύριε! αφήσατέ τον! . . . ιδού η καρφίτσα, η οποία έπρεπε + να ενεχειριασθή! πάρετέ την . . . είχε (ένδακρυς) είχε γείνει + λάθος! + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ και ΑΤΟΥΓΕΦ + Λύδοτσκα, τι κάμνεις; Λύδοτσκα! + +ΜΠΕΚ + Πώς; τι, κυρία; (παρατηρεί την καρφίδα). Αυτή, αυτή είνε! αι; Θεέ + μου! Τι κόρη! ουρανία αγαθότης! αγγελική πραότης . . + + (Η Λύδοτσκα καλύπτει διά των χειρών το πρόσωπον και θρηνεί). + +ΚΡΕΤΣΙΝΣΚΗΣ + (κατ' ιδίαν προς το κοινόν). + + Αυτό είνε καλόν! (θέτει την χείρα εις το μέτωπόν του). Πάλιν η + γυναίκα! + +ΑΤΟΥΓΕΦ + Και τι θα κάμωμε 'μείς τώρα, Πιοτρ Κωνσταντίνιτς; + +ΜΟΥΡΟΜΣΚΗΣ + Δρόμο, κυρά μου, δρόμο! Σε τέτοιαις 'ντροπαίς ο κόσμος πέρνει + δρόμο! + +(Η Λύδοτσκα εξέρχεται με ορμήν, κατόπιν δ' αυτής ο Νέλκην, ο +Μούρομσκης και η Ατούγεφ). + +Καταπίπτει η αυλαία. + + + + + +ΠΑΝΤΡΟΛΟΓΗΜΑΤΑ + +(ΟΛΩΣ ΑΠIΘΑΝΟΝ ΣΥΜΒΑΝ) + +ΚΩΜΩΔΙΑ ΕΙΣ ΔΥΟ ΠΡΑΞΕΙΣ + + + +Π Ρ Ο Σ Ω Π Α + + + + ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ. + ΑΡΗΝΑ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΒΝΑ, θεία της. + ΦΕΚΛΑ ΙΒΑΝΟΒΝΑ, προξενήτρια. + ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ, αυλικός σύμβουλος, υπάλληλος. + ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ, φίλος του. + ΓΙΑΪΤΣΝΙΤΣΑ (ΣΦΟΓΓΑΤΟΣ). + ΑΝΟΥΤΣΚΗΝ, απόστρατος αξιωματικός του πεζικού. + ΖΕΒΑΚΗΝ, απόστρατος αξιωματικός του ναυτικού. + ΔΟΥΝΙΑΣΚΑ, παιδίσκη. + ΣΤΑΡΗΚΩΦ, έμπορος υφασμάτων. + ΣΤΕΠΑΝ, υπηρέτης του Ποτκαλιόσην. + + + +ΠΑΝΤΡΟΛΟΓΗΜΑΤΑ + +(ΟΛΩΣ ΑΠΙΘΑΝΟΝ ΣΥΜΒΑΝ) + + + + +ΠΡΑΞΙΣ ΠΡΩΤΗ + + + + +ΣΚΗΝΗ Α'. + + + +Θάλαμος αγάμου. Ο Ποτκαλιόσην μόνος, κεκλιμένος επί ανακλιντήρος +και κρατών πίπαν. + + Νά, όταν αρχίσης έτσι δα με την ησυχία σου να σκέπτεσαι, πείθεσαι + επί τέλους, ότι, πράγματι, πρέπει να πανδρευθής. Και τι, μα την + αλήθεια· ζη κανείς σ' αυτόν τον κόσμο και επιτέλους αηδιάζει τη + ζωή· άφησα πάλι και πέρασαν η αποκρηαίς. Μολαταύτα όλα είναι + έτοιμα. Τρεις μήνες πάνε τώρα που η προξενήτρα πάει κ' έρχεται. — + Αλήθεια· σαν πως αρχίζω πια να ντρέπομαι κ' εγώ ο ίδιος. Αι, + Στεπάν! + + + +ΣΚΗΝΗ Β'. + + + + Ποτκαλιόσην και Στεπάν. + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Ήλθε η προξενήτρα; + +ΣΤΕΠΑΝ + Όγεσκαι. + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Ήσουνα στο ράπτη; + +ΣΤΕΠΑΝ + Ήμουνα. + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Αι, το ράπτει το φράκο; + +ΣΤΕΠΑΝ + Το ράβει. + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Έχει πολύ ραμένο; + +ΣΤΕΠΑΝ + Κάμποσο έρραψε. Άρχισε πεια τις κουμπότρυπες. + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Τι λες; + +ΣΤΕΠΑΝ + Λέγω, πως ράβει τις κουμπότρυπες. + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Και δεν σ' ερώτησε, διατί τάχα το θέλει ο αφέντης σου το φράκο; + +ΣΤΕΠΑΝ + Όχι, δε μ' ερώτησε. + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Μήπως είπε: δεν σκοπεύει τάχα ο αφέντης σου να παντρευθή; + +ΣΤΕΠΑΝ + Όχι, τίποτε δεν είπε. + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Θα είδες βέβαια εκεί και άλλα φράκα. Θα ράπτει βέβαια και δι' + άλλους. + +ΣΤΕΠΑΝ + Ναίσκαι, πολλά φράκα είδα εκεί κρεμασμένα. + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Μου φαίνεται όμως, πως εκεινών η τσόχα δεν θα είναι σαν του ιδικού + μου. + +ΣΤΕΠΑΝ + Ναίσκαι, το 'δικό σας θα είνε πιο φανταχτερό. + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Τι λέγεις; + +ΣΤΕΠΑΝ + Λέγω, πως το δικό σας τάχατες είνε πιο φανταχτερό. + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Καλά. Μα δεν σ' ερώτησε, γιατί τάχα ο αφέντης κάμνει φράκον από + τέτοια λεπτή τσόχα; + +ΣΤΕΠΑΝ + Όγεσκαι + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Δεν είπε τίποτε, πως τάχα, μήπως παντρεύεται, 'σάν να 'πούμε, ο + αφέντης σου; + +ΣΤΕΠΑΝ + Όχι, δεν μου είπε τέτοιο πράγμα. + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Συ όμως δα του είπες τον βαθμόν μου πού υπηρετώ; + +ΣΤΕΠΑΝ + Τα είπα. + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Καλά, και εκείνος τι σου είπε, απάνω σ' αυτό; + +ΣΤΕΠΑΝ + Είπε πως θα βάλη όλα του τα δυνατά. + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Καλά, τώρα πήγαινε. + + (Ο Στεπάν φεύγει.) + + + +ΣΚΗΝΗ Γ'. + + + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ (μόνος) + Είμαι της ιδέας, ότι το μαύρο φράκο είνε κάπως σοβαρώτερον. Τα + χρωματιστά αρμόζουν μάλλον εις υπαλλήλους κατωτέρου βαθμού — είνε + κάπως παιδίστικα. Εκείνοι οι οποίοι έχουν ανωτέρους βαθμούς πρέπει + να φυλάττουν περισσότερον την . . . . πώς την λέγουν; την . . . + διάβολε, ελησμόνησα την λέξιν! Πόσον ωραία λέξις και να την + λησμονήσω! Ναι, φίλε μου, αλλά ό,τι και να πης ο τίτλος του + αυλικού συμβούλου αντιστοιχεί με βαθμόν συνταγματάρχου, μόνον που + η στολή δεν έχει επωμίδας. — Αι, Στεπάν! + + + +ΣΚΗΝΗ Δ'. + + + + Ποτκαλιόσην και Στεπάν + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Αγόρασες μπογιά των παπουτσιών; + +ΣΤΕΠΑΝ + Αγόρασα. + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Από πού την αγόρασες; από εκείνο το μαγαζάκι, που σου είπα, που + είνε εις την οδόν Βοζνιεσένσκη; + +ΣΤΕΠΑΝ + Ναίσκαι, από το ίδιο. + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Και είνε καλή; + +ΣΤΕΠΑΝ + Καλή είνε. + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Έβαψες με αυτήν τα υποδήματα; + +ΣΤΕΠΑΝ + Τα έβαψα. + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Αι, γυαλίζει; + +ΣΤΕΠΑΝ + Όσο για να γυαλίζει — καλά γυαλίζει. + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Και όταν σου έδιδε τη μπογιά δεν σ' ερώτησε, τι την θέλει τάχα ο + αφέντης σου τέτοια μπογιά; + +ΣΤΕΠΑΝ + Όγεσκαι. + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Μην τύχη και σ' ερώτησε, μήπως τάχα ο αφέντης σου έχει στο νου του + να παντρευτή; + +ΣΤΕΠΑΝ + Όγεσκαι, τίποτε δε μου 'πε. + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Καλά λοιπόν, πήγαινε στο καλό! + + + +ΣΚΗΝΗ Ε'. + + + +Ποτκαλιόσην, μόνος. + Τώρα τι είνε τα υποδήματα — τιποτένιο πράγμα, και μολαταύτα, αν + είνε κακορραμμένα και η μπογιά κοκκινωπή, μέσα εις μίαν καλήν + συναναστροφήν δεν σ' εκτιμά ο άλλος. Όπως και να είνε . . . . . + δεν πηγαίνει. Αμέ να έχης και κάλους — αηδέστατον!. Μπορώ να έχω + δεν ξεύρω τι, μα όχι κάλους — Αι Στεπάν! + + + +ΣΚΗΝΗ ΣΤ'. + + + + Ποτκαλιόσην και Στεπάν + +ΣΤΕΠΑΝ + Τι ορίζετε; + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Είπες του Τσαγκάρη να μη μου κάμη κάλους; + +ΣΤΕΠΑΝ + Το είπα. + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Κ' εκείνος τι σου είπε; + +ΣΤΕΠΑΝ + Καλά — λέγει. + + (Ο Στεπάν φεύγει). + + + +ΣΚΗΝΗ Ζ'. + + + +Ποτκαλιόσην, είτα Στεπάν + Διάβολε, ωστόσο πολλαίς φροντίδες έχει η παντρειά! Και τούτο, κ' + εκείνο, κι' αυτό, και όλα πρέπει να είνε εν τάξει. Το πήρ' ο + διάβολος! δεν είνε τόσο εύκολο πράγμα όπως έχουν να πουν. Αι, + Στεπάν! (Ο Στεπάν εισέρχεται): Ήθελα να σου ειπώ ακόμη κάτι + τι . . . . . + +ΣΤΕΠΑΝ + Η γρηά ήλθε. + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Α, ήλθε; 'πέ της να έλθη εδώ (Ο Στεπάν φεύγει). Μάλιστα, είνε . . . + δύσκολον . . . δύσκολον . . . πολύ δύσκολον πράγμα. + + + +ΣΚΗΝΗ Η'. + + + Ποτκαλιόσην και Φέκλα. + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Ω, καλημέρα, Φέκλα Ιβάνοβνα! Αι, λοιπόν, τι; πώς; Πάρε κάθισμα, + κάθισε και λέγε. Αι, λοιπόν, πώς; λέγε λοιπόν, τι κάμνει η . . . + πώς την λέγουν; η Μελάνια! . . . . + +ΦΕΚΛΑ + Η Αγάφια Τύχωνοβνα; + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Ναι, ναι, η Αγάφια Τύχωνοβνα· χωρίς άλλο θα είνε κανένα + σαρανταχρονιάρικο κοριτσάκι, αι; + +ΦΕΚΛΑ + Με συγχωρείτε, όχι· δηλαδή, όταν θα τήνε παντρευθήτε θα ιδήτε πως + κάθε μέρα δα μ' εγκωμιάζετε και θα μ' ευγνωμονήτε. + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Θαρρώ πως λέγεις ψεύματα, Φέκλα Ιβάνοβνα! + +ΦΕΚΛΑ + Είμαι γρηά γυναίκα και ψέματα δεν λέγω· ο εξαπεδώ μονάχα λέγει τα + ψέμματα! + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Και η προίκα, η προίκα; Για ξαναπέμου τα. + +ΦΕΚΛΑ + Η προίκα της είνε: σπίτι πέτρινο με δύο πατώματα με αρκετά + στρογγυλό εισόδημα: ένας αλευράς της δίνει επτακόσια ρούβλια για + το μαγαζί· η μπυραρία — το υπόγειο, δεν αδειάζει από το πρωί ως το + βράδυ: δύο ξύλινα σπίτια μες την αυλή — το ένα όλο από ξύλο, και + το άλλο με πέτρινα θεμέλια, και το καθένα της δίνει εισόδημα από + τετρακόσια ρούβλια, έχει ακόμη και ένα λαχανόκηπο προς το μέρος + του Βύμπορου· τρία τώρα χρόνια είνε που το νοικιάζει σ' ένα μανάβη + που το φυτεύει λάχανο, ένας μανάβης και τι μανάβης, το κρασί ποτέ + στο στόμα δεν το βάζει· έχει και τρεις γιους — τους δύο τους + επάντρεψε, ο τρίτος, — είνε νέος, λέει, ακόμη, ας καθίση στο + μαγαζί, για να βοηθή τον πατέρα του σ' το εμπόριο· είμαι ποια + γέρος, λέει, και ας καθίση ο γιος μου να με ξελαφρόνη λιγάκι. + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Και πώς είνε; εύμορφη είνε; + +ΦΕΚΛΑ + Άγγελος! Άσπρη, κόκκινη, σαν το αίμα με το γάλα. . . . Γλυκειά, — + που δεν 'μπορώ να σας πω! θα ευχαριστηθήτε ως εδώ. . . . (δεικνύει + τον λαιμόν της), δηλαδή θα μου 'πής: «Μωρέ μπράβο σου, Φέκλα + Ιβάνοβνα»! + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Ναι, αλλά βλέπεις αυτή δεν είνε κόρη ανωτέρου αξιωματικού. + +ΦΕΚΛΑ + Είνε κόρη εμπόρου τρίτης τάξεως. Αλλά αυτή ειμπορεί να κάμη τιμή + και σε στρατηγό ακόμη. Πραματευτή δεν θέλει ούτε να τον ακούση· + εγώ, λέγει, θέλω να πάρω άνδρα ευγενή, και ας μην είνε και τόσο + ώμορφος. Είδες λεπτότη που σου την έχει! Και σαν φορέση την + Κυριακή το μεταξωτό της φουστάνι, να, μα το Χριστό, φέξε ήλιε! Μια + πριγκηπέσσα! + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Μα για τούτο εγώ σ' ερώτησα — γιατί εγώ είμαι, ξέρεις, αυλικός + σύμβουλος, λοιπόν . . . καταλαμβάνεις; + +ΦΕΚΛΑ + Αμ' και βέβαια, καταλαβαίνω. Μας την εζήτησε και ένας αυλικός + σύμβουλος αλλά δεν εδεχθήκαμε· δεν της άρεσε· είχε κι' αυτός, ο + ευλογημένος ένα παράξενο φυσικό, που δεν έλεγε ποτέ αλήθεια· και + ήτανε τι παρουσιαστικός άνθρωπος. Τι να σου κάμη κι' αυτός, έτσι + τον έκαμε η φύσις· κι' αυτός δεν το ήθελε, αλλά δεν ημπορούσε να + πη αλήθεια· ήτον από Θεού. + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Και καμμία άλλη εκτός αυτής δεν υπάρχει; + +ΦΕΚΛΑ + Και τι να την κάμετε την άλλην; αυτή είνε η ποιο καλλίτερη. + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Να είνε τάχα, λες, καλλίτερη; + +ΦΕΚΛΑ + Στη γη στην οικουμένη 'σάν αυτήν δεν βρίσκεται. + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Θα σκεφθούμεν, θα σκεφθούμεν, κυρά μου. Έλα μεθαύριον και πάλιν τα + ξαναλέμε, εγώ έτσι δα πλαγιαστός και συ θα μου τα διηγήσαι . . + +ΦΕΚΛΑ + Καλέ τι κάθεσαι και λες; πάνε τώρα τρεις μήνες που πάγω κι' + έρχομαι, κι' ακόμη τίποτε βέβαιο δεν άκουσα από το στόμα σου! + Κάθετ' εκεί τυλιγμένος μες τη ρόμπα του και δος του και καπνίζει + με την πίπα του! + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Αμ' πως, ενόμισες, ότι ο γάμος είνε το ίδιο, σαν να φωνάξης «Αι + Στεπάν, δόσε μου τα παπούτσια», να τα περάσης εις τα πόδια σου και + να πάρης δρόμο; Αυτό, κυρά μου, πρέπει να το καλοσκεφθής, πρέπει + να το καλομελετήσης . . . να το παρατηρήσης . . + +ΦΕΚΛΑ + Και τι τάχα; αφού θες να παρατηρήσης γιατί δεν πηγαίνης να την + ιδής; Το πράμα που θα πάρη κανείς, βέβαια, πρέπει και να το ιδή. + Πρόσταξε να σου δώσουν το ρούχο σου και πήγαινε τώρα. Η καλή + δουλειά γίνεται το πρωί. + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Τώρα; Δεν βλέπεις που συννέφιασε; Πάω, κ' έξαφνα με πειάνει η + βροχή . . . . . + +ΦΕΚΛΑ + Τόσο το χειρότερο για σένα. Νά, άρχισαν πια ν' ασπρίζουν τα μαλλιά + σου, και γλήγορα δεν θ' αξίζεις πια για παντρειά! Μεγάλο πράμα + τάχατες αυλικός σύμβουλος! Μπορούμε 'μείς να διαλέξωμε τέτοιους + γαμβρούς, που εσένα ούτε γυρίζουμε να σε ιδούμε. + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Τι κουταμάρες κάθεσαι και λες; Πού τα είδες τα άσπρα μαλλιά; + + (ψηλαφεί την κόμην του). + +ΦΕΚΛΑ + Ένας άνθρωπος που ζη σ' τον κόσμο δε μπορεί παρά ν' ασπρίσουν και + τα μαλλιά του. Άκουσε που σου λέγω· αν αυτή δεν σου αρέση, καμμία + δεν θα σ' αρέση. Έχω εγώ στο μάτι ένα κάποιο πλοίαρχο, που συ ούτε + σ' τον ώμο του δεν τόνε φθάνεις· κ' έχει μια φωνή σαν μιλή, που + νομίζεις πως είνε σάλπιγγα· έχει θέσι σ' το ναυαρχείο. + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Ψεύτρα! θα κυττάξω σ' τον καθρέπτη, — που σ' το διάβολο τα ηύρε τα + άσπρα μαλλιά! Αι, Στεπάν, φέρε τον καθρέπτη! Ή όχι, στάσου, + πηγαίνω ο ίδιος. Ακούς εκεί! Ο Θεός να φυλάξη! τούτο είνε + χειρότερο από 'βλογιά (απέρχεται εις το παρακείμενον δωμάτιον). + + + +ΣΚΗΝΗ Θ'. + + + + Φέκλα και Κοτσκαριώφ. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Αι, Ποτκαλιόσην! . . . (βλέπων την Φέκλαν). Συ, εδώ; Μπα, που να + σε . . . Γιατί διάβολο μ' επάντρεψες; αι; + +ΦΕΚΛΑ + Και τι κακό βρίσκεις σ' αυτό; Νόμιμο πράμα! + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Νόμιμο, πράγμα! τάχα, πήρα γυναίκα! Μήπως και χωρίς αυτήν δεν + ημπορούσα να κάμω! + +ΦΕΚΛΑ + Και καλά, συ ο ίδιος δεν μ' εφορτονόσουσα: πάντρεψέ με, κυρά, + πάντρεψέ με κυρά! + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Α, γρηά ποντίκα! . . . Καλά, αμ' εδώ τι θέλεις; Μήπως ο + Ποτκαλιόσην σκοπεύει να . . . + +ΦΕΚΛΑ + Και τι τάχα; η ώρα η καλή. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Όχι δα! Βρε τον παληάνθρωπο, και να μη μου ειπή τίποτε. Τι + άνθρωπος! είδες τον, μυστικά τάχει! + + + +ΣΚΗΝΗ Ι'. + + + + Οι αυτοί και ο Ποτκαλιόσην, κρατών καθρέπτην εν ώ κατοπτρίζεται + μετά πολλής προσοχής. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + (Κρύπτεται όπισθεν αυτού και τον τρομάζει) + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + (Αναφωνεί και ρίπτει τον καθρέπτην) Δαιμονισμένε! τι είνε αυτά. + γιατί . . . τι ανοησίαι είν' αυταί! Μ' ετρόμαξες αλήθεια, έσπασε η + χολή μου! + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Δεν πειράζει, εχωράτεψα. + +ΠΟΤΑΚΛΙΟΣΗΝ + Τι αστεία είνε αυτά! ακόμη δεν ειμπορώ να συνέλθω από τον τρόμον. + Νά, έσπασα και τον καθρέπτη! εγώ χάρισμα δεν τον επήρα: τον + αγόρασα από το Αγγλικό μαγαζί. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ. + Έλα τώρα, μεγάλη δουλειά! εγώ σου πέρνω άλλον καθρέπτη. + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Ναι, θα μου πάρης· τέτοιον καθρέπτην δεν τον βρίσκεις. Ξεύρω εγώ + αυτούς τους άλλους καθρέπτας, που σε κάνουν δέκα ολόκληρα χρόνια + πιο γέρο και με μια μούρη τόση δα, σαν καλαπόδι. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Άκουσ' εδώ, εγώ πρέπει να είμαι περισσότερο θυμωμένος εναντίον + σου: συ, από εμένα, τον φίλον σου κρύπτεις τα πάντα. Σκοπεύεις να + παντρευθής. + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Κουταμάραις! ούτε το εσκέφθηκα! + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Νά και η απόδειξις (Δεικνύει την Φέκλαν) Νά την, που στέκετ' εκεί, + γνωστή — σαν κάλπικος παράς. Ας είνε, δεν πειράζει: εδώ ας πούμε + δεν είνε και τίποτε κακό — πράξις χριστιανική και μάλιστα αναγκαία + διά την πατρίδα. Ορίστε λοιπόν, ορίστε, εγώ τα πέρνω επάνω μου + όλα. (τη Φέκλα) Λοιπόν, λέγε, συ, πως και τι και τα λοιπά — είνε + κόρη ευγενούς, υπαλλήλου, ή ανήκει εις την τάξιν των εμπόρων και + πώς είνε τώνομά της; + +ΦΕΚΛΑ + Αγάφια Τύχωνοβνα. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Αγάφια Τύχωνοβνα Βρανδαχλίστοφ; + +ΦΕΚΛΑ + Όχι, όχι — Κουπεργγιάγην. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Πού κατοικεί — στα προάστεια; + +ΦΕΚΛΑ + Με συγχωρείς, κάθεται εδώ κοντά, στα σαπουνάδικα. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Ναι, στα σαπουνάδικα, δίπλα στο μαγαζάκι, ένα ξύλινο σπίτι; + +ΦΕΚΛΑ + Με συγχωρείς, δεν είνε δίπλα στο μαγαζάκι, αλλά στην μπυραρία. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Πώς δίπλα σ' τη μπυραρία, αυτό δεν το ξεύρω. + +ΦΕΚΛΑ + Ναι, άμα γυρίσης το δρόμο, θα ιδής αντίκρυ μια παράγκα και άμα + περάσης την παράγκα γυρίζεις ζερβά, και θα ιδής 'μπρός στα μάτια + σου, δηλαδή νά, έτσι, μπρος στα 'μμάτια σου ένα ξύλινο σπίτι που + κάθεται μια ράφτρα, αμέσως όμως θα ιδής δεύτερο σπίτι πέτρινο και + αυτό το σπίτι είνε το δικό της, δηλαδή εις αυτό το οποίον κάθεται + η Αγάφια Τύχωνοβνα, η νύφη. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Καλά, καλά, τώρα εγώ όλα αυτά τα διορθώνω· συ τώρα πήγαινε, + περισσότερο δε σ' έχομε ανάγκη. + +ΦΕΚΛΑ + Πώς; Μήπως μόνος σου θέλεις να κάμης το γάμο; + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Μόνος μου, μόνος μου, συ μοναχά μην ανακατεύεσαι. + +ΦΕΚΛΑ + Αχ, αδιάντροπε! Και είνε δουλειά των αντρών αυτή; Μην ανακατευθής, + αφέντη, αλήθεια. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Πήγαινε, πήγαινε! σε δουλειά που δεν καταλαβαίνεις, μη + ανακατεύεσαι. Κάθε κατεργάρης στο μπάγκο του. Μαρς! + +ΦΕΚΛΑ + Μόνο για να κόβετε το ψωμί των ανθρώπωνε, αθεόφοβε! εγώ φταίω που + ανακατεύθηκα με τέτοιαις βρώμαις. Αν ηύξευρα, δεν θα έλεγα τίποτε! + (Φεύγει αγανακτισμένη). + + + +ΣΚΗΝΗ ΙΑ'. + + + + Ποτκαλιόσην και Κοτσκαριώφ. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Αι, φίλε μου, αυτή η δουλειά δεν επιδέχεται αναβολήν, πηγαίνομεν. + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Μα εγώ τίποτε ακόμη δεν απεφάσισα· εσκέφθηκα μοναχά πως . . + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Δεν πειράζει, δεν πειράζει! Μόνο να μη σου κακοφανή! εγώ θα σε + παντρέψω έτσι, που ούτε είδησι θα το πάρης. Θα πάμε τώρα αμέσως + εις της νύμφης, και θα ιδής τι έξαφνα . . Το γοργό και χάριν έχει! + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Αυτό μας έλειπε . . . να πάμε και αμέσως. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Και γιατί τάχα, όχι αμέσως. Δεν βλέπω τι σ' εμποδίζει . . Κύτταξε + και συ ο ίδιος· τι κερδίζεις που δεν είσαι παντρευμένος; Κύτταξε + την κάμαρά σου: Κατάστασις είνε αυτή; Νά, εκεί στέκει ένα + ακαθάριστο υπόδημα, νά η λεκάνη του νυπτήρος, νά ένας ολόκληρος + σωρός καπνού επάνω στο τραπέζι. Και συ πλαγιασμένος εκεί 'σάν + φασκιωμένο μωρό, όλη μέρα δίπλα. + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Αυτό είν' αλήθεια . . . το ξέρω κ' εγώ πως δεν έχω καμμία τάξι. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Λοιπόν, όταν πάρης γυναίκα θα ιδής, πως ούτε τον εαυτό σου ούτε + τίποτε θα αναγνωρίζης· εδώ θα τεθή ένας καναπές, θα έχετε ένα + σκυλάκι, κανένα καναράκι σ' το κλωβί, εργόχειρα . . Και φαντάσου, + να κάθεσαι σ' τον καναπέ και έξαφνα να έρχεται να καθίζει κοντά + σου η γυναικούλα σου, μία ομορφούλα . . . και με το χεράκι + της . . . + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Διάβολε, αλήθεια να φαντασθή κανείς, πως υπάρχουν πράγματι, κάτι + χεράκια, μα βρε αδελφέ, σαν το γάλα! + +ΚΟΤΣΚΑΡΩΦ + Και που να ιδής ακόμη! Μήπως μονάχα τα χεράκια τους είνε; . έχουν + φίλε μου, αυταίς . . . και πού να σου τα λέγω; . . έχουν . . . και + τι δεν έχουν! . . . + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Να σου 'πώ την αλήθεια, πολύ, μ' αρέσει όταν έχω σιμά μου έμορφη + γυναίκα. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Το βλέπεις λοιπόν, πως επιάσθηκες μοναχός; Τώρα δεν μένει άλλο + παρά να τα καταφέρωμεν . . Εσένα μη σε μέλει διά τίποτε. Το γεύμα + του γάμου και τα λοιπά άφησε τα επάνω μου . . Σαμπάνια, βέβαια, + όχι ολιγώτερον από μία ντουζίνα, φίλε μου, σ' αρέσει δεν σ' + αρέσει! Μαδέρα — μισή ντουζίνα χωρίς άλλο. Η νύμφη θα έχει βέβαια + ένα σωρό θειαίς και κουμπάραις, και ξεύρεις αυταίς δεν χορατεύουν! + Αμέ άσπρο του Ρήνου; σ' το διάβολο, δεν χρειάζεται, αι, τι λες; + Όσο δε διά το γεύμα, έχω εγώ, φίλε μου. ένα εργολάβο, που είνε + ικανός, — το σκυλί να σε κάμη να μη 'μπορής να σηκωθής από το + τραπέζι. + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Μα, βρε αδελφέ, εσύ το πέρνης τόσο ζεστά το πράγμα, που θαρρείς + πως ευθύς πια κι' ο γάμος. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Και γιατί όχι; Γιατί ν' αναβάλωμεν; μήπως δεν είσαι σύμφωνος; + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Ποιος εγώ; όχι δα, εγώ καλά-καλά ακόμη δεν είμαι σύμφωνος. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Νά τα μας! Και καλά, τώρα ακόμη δε εδήλωσες πως θέλεις; + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Εγώ είπα μοναχά πως δεν θα ήτον άσχημα! + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Τι λες, βρε αδελφέ; Μα εμείς δεν τα είχαμε τώρα τελειωμένα όλως + διόλου; . . . Μα τι — μήπως δεν σ' αρέσει τάχα η συζυγική ζωή; + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Όχι, μου αρέσει. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Αι, λοιπόν, γιατί έμεινεν η δουλειά; + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Η δουλειά, ας πούμε, δεν έμεινε, αλλά νά, ξεύρω κ' εγώ, μου + φαίνεται σαν παράξενο . . . + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Και τι σου φαίνεται παράξενο; + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Πώς να μην μου φανή, αδελφέ, παράξενον, ίσα με τώρα να είμαι + ανύπανδρος και να βρεθώ έξαφνα παντρεμένος. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Έλα, έλα, σαν δεν εντρέπεσαι να τα λέγης! Όχι, εγώ βλέπω ότι + πρέπει να σου μιλήσω σοβαρά. Θα σου ομιλήσω λοιπόν ειλικρινώς ως + πατέρας προς το παιδί του. Παρατήρησε, παρατήρησε τον εαυτό σου με + προσοχήν. Νά, παραδείγματος χάριν, έτσι, όπως κυττάζεις εμένα + τώρα. Τι νομίζεις πως είσαι; ένα κούτσουρο εκεί, χωρίς καμμία + σημασία. Και δε μου λες, γιατί, γιατί ζης σ' τον κόσμο. Κύτταξε σ' + τον καθρέπτη να ιδής τα μούτρα σου — τι βλέπεις εκεί μέσα; ένα + βλάκικο μούτρο και τίποτε περισσότερο. Φαντάσου τώρα να κάμης + παιδάκια και όχι δύο και τρία αλλά πέντε και έξη και να είνε + απαράλλακτα με σένα όλα· είσαι τώρα μόνος και είσαι αυλικός + σύμβουλος διεκπεραιωτής ή τμηματάρχης ποιος ξεύρει τελοσπάντων τι + διάβολο είσαι; Τότε όμως φαντάσου, θα έχης τόσα διεκπεραιωτάκια, + τόσα, μικρά τμηματαρχάκια και κανένας μάλιστα απ' αυτά + μπερμπαντάκος θ' απλώνη τα χεράκια του και θα σου τραβά τις + φαβορίταις σου και συ θα κάμνης μονάχα σαν το σκυλί: γαβ, γαβ, + γαβ! Αι, υπάρχει άλλο ωραιότερο απ' αυτό; Πε και συ ο ίδιος. + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Τι άτακτα όμως, τα βρώμικα που θα είνε: όλα τα πράγματα θα μου τα + χαλούν, θα μου σκορπίζουν τα χαρτιά . . . + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Ας ατακτούν όσο θέλουν, αλλά έλα δα πάλιν που θα σου 'μοιάζουν + όλα! αυτό να ιδής. + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Πράγματι, είνε αστείο να πάρη ο διάβολος, μια πομπή εκεί, ένα + κουταβάκι — και να σου 'μοιάζη! + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Πώς δεν είν' αστείο, βέβαια είνε αστείο· πάμε λοιπόν! + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Ας πάμε. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Αι, Στεπάν! βοήθησε γλήγορα τον αφέντη σου να φορέση τα ρούχα του. + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + (Ενδυόμενος προ του καθρέπτου). Εγώ νομίζω, ότι δεν δα ήτον άσχημα + να φορέσω το άσπρο μου γελέκο. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Δεν βαρύνεσαι . . . το ίδιον είνε! + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + (Φορών την τραχηλιάν). Η αναθεματισμένη η πλύστρα άσχημα μου + εσιδέρωσε το κολάρο και δεν στέκει καλά. Να της ειπής, Στεπάν, της + ανόητης, πως άλλοτε αν μου τα σιδερώση έτσι άσχημα, θα την αλλάξω. + Φαίνεται πως της επήραν τα μυαλά οι αγαπητικοί και δεν έχει τον + νουν της εις το σιδέρωμα. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Αι, κάμε δα, αδελφέ, πειο γρήγορα. Πώς αγαπάς να πασπατεύης! + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Τώρα αμέσως! (φορεί το φράκο και κάθηται) Άκουσε, Κοτσκαριώφ, + ξεύρεις τι; δεν πηγαίνεις καλλίτερα μοναχός σου; + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Άλλο τούτο πάλιν! Μήπως ετρελλάθης; εγώ να πάγω; Και ποιος θα + παντρευθή συ ή εγώ; + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Να σου πω την αλήθεια, σαν να μην έχω διάθεσιν. Δεν αφίνομε + καλλίτερα αύριον; + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Κ' έχεις ένα σπυρί μυαλό σ' το κεφάλι σου; Τι χωριάτης άνθρωπος + είσαι συ! ετοιμάσθη καλά, — καλά κ' έξαφνα, λέει, δεν έχω + διάθεσιν! Πε μου σ' το Θεό σου, ύστερ' απ' αυτά δεν είσαι ένας + χοίρος, ένας μασκαράς; + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Μα τι με 'βρίζεις βρε αδελφέ; Γιατί; Τι σου έκαμα; + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Ηλίθιε, κουτέντιε, ανόητε, ανοητότατε, ας είσαι και διεκπεραιωτής. + Και για ποιόν εγώ φροντίζω; Για σένα! Για το συμφέρον σου! Από το + στόμα σου θα σου το πάρουν το καμμάτι. Όλο και ξάπλα, + κακοχρονονάχη! Μα 'πέ μου σε παρακαλώ σαν τι 'μοιάζεις; Ου να μου + χαθής, τιποτένιε, γομάρι· θα σου λεγα εγώ ακόμη ένα λόγο, αλλά + είνε ντροπή να τον ειπώ. Μια μπαμπόγρηα εκεί, χειρότερος κι' από + γρηά! + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ (χαμηλοφώνως). + Έννοια σου και συ δεν είσαι καλλίτερος! (δυνατά). Δεν είσαι με τα + καλά σου! Κάθεται κ' 'βρίζει εμπρός εις τον υπηρέτην και ακόμη με + συχαμένα λόγια. Δεν ηύρες άλλο μέρος; . . . + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Πώς θέλεις να μη σε 'βρίσω: Πε μου, σ' τον Θεό σου — ποιος αντέχει + να μη σε βρίση; Απεφάσισε να παντρευτή σαν καθώς πρέπει άνθρωπος, + ηκολούθησε την φωνήν της φρονήσεως, κ' έξαφνα, το κούτσουρο, + θαρρείς πως τον εκαβαλλίκεψε ο διάβολος . . . + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Αι, καλά, βρε αδελφέ, πηγαίνω, που μ' εξεκούφανες με τις φωναίς + σου! + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Πηγαίνω! Και βέβαια, τι άλλο 'μπορείς να κάμης παρά να πας! (τω + Σεπτάν) Δος του το καπέλλο και το επανοφόρι του. + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ (παρά την θύραν). + Τι περίεργος άνθρωπος. Δύσκολα ξεμπερδεύεις μαζύ του· σε 'βρίζει + εκεί διά το τίποτε και κανένα καλό τρόπο δεν ηξεύρει. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Τώρα ετελείωσε: δε 'βρίζω πια (αμφότεροι εξέρχονται). + + + +ΣΚΗΝΗ ΙΒ'. + + + + Θάλαμος εν τη οικία της Αγάφιας Τύχωνοβνας. + + Η Αγάφια Τύχωνοβνα απλώνει παιγνιόχαρτα επί της τραπέζης· όπισθεν + αυτής βλέπει η θεία Αρήνα Παντελεημόνοβνα. + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Και πάλιν δρόμος θεία! Ενδιαφέρεται κάποιος ρήγας καρρό, δάκρυα, + ερωτική επιστολή. Αριστερά ο ρήγας σπαθί ενδιαφέρεται πολύ, αλλά + κάποια κακούργα τον εμποδίζει. + +ΑΡΗΝΑ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΒΝΑ + Και σαν ποιος να ήνε, λέει, ο ρήγας σπαθί; + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Ποιος ξεύρει. + +ΑΡΗΝΑ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΒΝΑ + Εγώ όμως τόνε ξεύρω. + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Ποίος είνε; + +ΑΡΗΝΑ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΒΝΑ + Εκείνος ο καλός πραματευτής, που είνε στα τσοχαντζίδικα, ο Αλεξέι + Δμήτριεβιτζ Σταρηκώφ. + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Είμαι βεβαία, πως δεν είν' αυτός. Στοιχηματίζω, πως δεν είν' + αυτός! + +ΑΡΗΝΑ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΒΝΑ + Μη φιλονικείς, Αγάφια Τύχωνοβνα, είν' εκείνος με τα ξανθά μαλλιά, + άλλος από τον ρήγα σπαθί δεν είνε. + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Και μολαταύτα δεν είνε· ο ρήγας σπαθί εδώ, εννοεί ευγενή. Του + εμπόρου δεν του τεριάζει ο ρήγας σπαθί. + +ΑΡΗΝΑ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΒΝΑ + Αι, Αγάφια Τύχωνοβνα, αν εζούσεν ο μακαρίτης ο πατέρας σου, ο + Τύχων Παντελεημόνοβιτζ δεν θα τάλεγες αυτά. Καμμιά φορά σαν + εκτυπούσε με το γρόθο του το τραπέζι κ' έκοβε την φωνή: «να φτύσω» + λέει «εκείνον που 'ντρέπεται να είνε πραματευτής, και δεν θα δώσω» + λέει «την κόρη μου και σε συνταγματάρχη. Ας τους κάμουν γαμπρούς + οι άλλοι! Και τον γυό μου, λέει, δεν θέλω να τον κάμω στρατιωτικό. + Τι; λέει, μήπως ο πραματευτής δεν δουλεύει τον βασιλέα όπως κάθε + ένας;» Και δος του, να κτυπά με το γρόθο του το τραπέζι. Κ' είχε κ' + ένα γρόθο ο μακαρίτης σαν ένα κουβά μεγάλο — φόβος και τρόμος! Να + πούμε όμως και τη μαύρη αλήθεια, εκείνος έστειλε και τη μητέρα σου + σ' τον άλλο κόσμο· διαφορετικά θα εζούσε περισσότερο! + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Νά η ώρα να πάρω κ' εγώ ένα τέτοιον άνδρα! Να ξεύρω και τι, δεν + πέρνω έμπορον! + +ΑΡΗΝΑ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΒΝΑ + Ο Αλεξέι Δμήτριεβιτζ όμως δεν είνε τέτοιος. + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Δεν τόνε θέλω, δεν τόνε θέλω! έχει γένεια ό,τι τρώγει θα πέφτει + απάνω, όχι, όχι, δεν τόνε θέλω! + +ΑΡΗΝΑ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΒΝΑ + Και πού θα εύρης ευγενή καλό; Μες στο δρόμο δε θα τον εύρης. + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Η Φέκλα Ιβάνοβνα θα τον εύρη. Αυτή μου υπεσχέθη πως θ' αύρη τον + καλλίτερο. + +ΑΡΗΝΑ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΒΝΑ + Μη την πιστεύεις μμάτια μου, αυτή είνε ψεύτρα. + + + +ΣΚΗΝΗ ΙΓ'. + + + + Αι άνω και Φέκλα Ιβάνοβνα. + +ΦΕΚΛΑ ΙΒΑΝΟΒΝΑ + Όχι, Αρήνα Παντελεημόνοβνα, κρίμα είνε να με συκοφαντής άδικα. + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Α! Η Φέκλα Ιβάνοβνα! Αι, για λέγε: αι, βρήκες; + +ΦΕΚΛΑ ΙΒΑΝΟΒΝΑ + Βρήκα, βρήκα· στάσου πρώτα να πάρω την αναπνοή μου — έκαμα τόσον + κόπο! Κατά την παραγγελία που μου 'δωσες, δεν άφησα ούτε γραφείο, + ούτε υπουργείο, ούτε φυλακείο . . . Ξεύρεις, παιδί μου, κόντεψα να + φάγω και ξύλο, μα τον Θεό! Με ηύρε εκείνη η γρηά, που έκαμε τον + γάμο του Αφέρωφ και τόσο με φορτώθηκε που και τι δεν μου 'ψαλλε: + Πείσα-δείξα, μου λέγει, μόνο για να μου κόβης το ψωμί είσαι. Να + πας στη γειτονιά σου λέει. Μα εγώ της είπα ορθά κοφτά πως εγώ για + την κυρία μου, και μη προς βάρος σου, είμαι έτοιμη να θυσιασθώ. + Για τούτο δα και σου επρομήθεψα τους πειο διαλεκτούς γαμπρούς. + Δηλαδή στη γη στην οικουμένη ούτε βρεθήκανε ποτέ τέτοιοι ούτε θα + γείνουν. Σήμερα θα έλθουν μερικοί. Επέρασα απ' εδώ επίτηδες να σε + προειδοποιήσω. + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Πώς, σήμερα; Φέκλα Ιβάνοβνα, ψυχή μου, εγώ φοβούμαι. + +ΦΕΚΛΑ ΙΒΑΝΟΒΝΑ + Μην τρομάζεις μάνα μου; πράματα του κόσμου! θα έρθουν, θα ιδούν, + και τίποτε άλλο, θα τους ιδής και συ· αν δεν σου αρέσουν, — + φεύγουν. + +ΑΡΗΝΑ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΒΝΑ + Και θα ηύρες καλούς, βέβαια! + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Και πόσοι είνε, — πολλοί; + +ΦΕΚΛΑ ΙΒΑΝΟΒΝΑ + Έξ τους έχω πια! + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ (αναφωνεί). + Α! + +ΦΕΚΛΑ ΙΒΑΝΟΒΝΑ + Γιατί παιδί μου ξαφνίστηκες έτσι; Καλλίτερα να διαλέξης· αν δεν σ' + αρέση ο ένας θα σ' αρέση ο άλλος. + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Και τι είνε — ευγενείς; + +ΦΕΚΛΑ ΙΒΑΝΟΒΝΑ + Όλοι διαλεκτοί — ένας κ' ένας· τέτοιοι ευγενείς, δεν εμεταγίνηκαν. + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Πώς είνε λοιπόν, πώς; + +ΦΕΚΛΑ ΙΒΑΝΟΒΝΑ + Καλοί, ώμορφοι, όλοι καθώς πρέπει. Ο πρώτος, ο Βαλταζάρ + Βαλταζάροβιτζ Ζεβάκην: είνε τόσο καλός, . . . υπηρετεί στο ναυτικό + — σου τεροιάζει μια χαρά! λέγει πως θέλει τη νύφη να είνε + σαρκωμένη, η ξηρακινές, λέει, δεν του αρέσουν. Ο Ιβάν Παύλοβιτς + πάλι είνε πρωτοκολλητής και τόσο σοβαρός άνθρωπος που δεν ημπορείς + να τον πλησιάσης. Παρουσιαστικός, παχύς, και σαν μου βάλη τη φωνή + «Μη μου λέγεις άρες-μάρες, πως η νύφη είνε τέτοια και τέτοια· να + μου πης καθαρά και ξάστερα, πόσα είνε τα κινητά και τα ακίνητά + της;» — τόσα και τόσα αφέντη μου! «Ψέμματα λες, διαβόλου κόρη!» + Κι' ακόμη, μάνα μου, μου ξεφούρνησε μια τέτοια λογάρα, που είνε + 'ντροπή και να σου την ξεστομίσω· εγώ αμέσως εκατάλαβα πως αυτός + πρέπει νάνε σπουδαίος άνθρωπος! + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Άλλος ποιος είν' ακόμη; + +ΦΕΚΛΑ ΙΒΑΝΟΒΝΑ + Είνε ο Νικανώρ Ιβάνοβιτς Ανούτσκην, ένας ευγενέστατος άνθρωπος, να + ιδής τα χείλη του, μάτια μου, βύσινο, καθ' εαυτό βύσινο — λαμπρός + άνθρωπος! «εγώ», λέει, «θέλω τη νύφη να ήνε ωραία, να ήνε μορφωμένη + και να ξεύρη να μιλή και γαλλικά». Ναι, λεπτής ανατροφής άνθρωπος, + γερμανομαθημένος, κ' έχει κάτι ποδαράκια λεπτά — λεπτά! + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Α! όχι, να σου ειπώ, αυτοί οι λεπτοκαμωμένοι κάπως δεν μου + έρχονται δεν ηξεύρω, αλλά δεν τους βρίσκω τίποτε. + +ΦΕΚΛΑ ΙΒΑΝΟΒΝΑ + Αν θέλης δυνατώτερο, τότε πάρε τον Ιβάν Παύλοβιτς. Καλλίτερο από + αυτόν δεν θα βρης· εκείνος, δεν μπορείς να πης τίποτε, είνε καθ' + εαυτό αφεντάνθρωπος: χωρεί δεν χωρεί απ' αυτήν εδώ την πόρτα! + λαμπρός άνθρωπος. + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Και ποίας ηλικίας είνε; + +ΦΕΚΛΑ ΙΒΑΝΟΒΝΑ + Νέος είν' ακόμη: τα πενήντα τάχει δεν τάχει. + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Και πώς είνε το επίθετόν του; + +ΦΕΚΛΑ ΙΒΑΝΟΒΝΑ + Το παράνομά του; Ιβάν Παύλοβιτς Σφογγάτος. + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Αυτό είνε το επίθετόν του; + +ΦΕΚΛΑ ΙΒΑΝΟΒΝΑ + Το επίθετό του! + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Ω, Θεέ μου, τι επίθετον! άκουσε, Φέκλα μου, δε μου λες, σε + παρακαλώ, αν τύχη και πάρω άνδρα αυτόν θα με λέγουν: Κυρίαν + Σφογγάτου; Τι πράγμα είνε αυτό! . . . + +ΦΕΚΛΑ ΙΒΑΝΟΒΝΑ + Αι μάννα μου, ακούει κανείς εδώ τέτοια παρανόματα, που να τ' + ακούσης — σου έρχεται να φτύσης και να σταυροκοπηθής! Αφού όμως + δεν σου αρέσει το παράνομα, πάρε τότε τον Βαλταζάρ Βαλταζάροβιτς + Ζεβάκην — περίφημος γαμβρός! + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Και τι μαλλιά έχει αυτός; + +ΦΕΚΛΑ ΙΒΑΝΟΒΝΑ + Ωραία μαλλιά! + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Αμ' η μύτη του; + +ΦΕΚΛΑ ΙΒΑΝΟΒΝΑ + Αι . . . . . . και η μύτη του καλή είνε· — όλα τάχει στη θέσι + τους, και είνε και καλός άνθρωπος. Αλλά μη προς βάρος σου, στο + σπίτι του άλλο πράγμα δεν έχει από την πίπα του· ούτε το παραμικρό + έπιπλο. + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Άλλος ποιος είνε; + +ΦΕΚΛΑ ΙΒΑΝΟΒΝΑ + Είνε ο Ακίνφ Στεπάνοβιτς Παντελέγεφ, υπάλληλος, επίτιμος + σύμβουλος· ψευδίζει λιγάκι αλλά είνε πολύ σεμνός άνθρωπος. + +ΑΡΗΝΑ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΒΝΑ + Εβαρέθηκα πια ν' ακούω όλο υπαλλήλους και υπαλλήλους. Δεν μας + είπες όμως και το ουσιωδέστερο. Τάχα αυτός ο υπάλληλος δεν αγαπά + νά το τσούζη; αυτό να μας ειπής! + +ΦΕΚΛΑ ΙΒΑΝΟΒΝΑ + Το τσούζει, δεν σου λέγω, το τσούζει, αλλά τι να κάμης που είνε + βλέπεις, επίτιμος σύμβουλος! Είνε όμως μαλακός άνθρωπος και τον + κάνεις όπως τον θες. + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Α, όχι, εγώ δεν θέλω να είνε ο άνδρας μου μέθυσος. + +ΦΕΚΛΑ + Όπως θέλεις, μάννα μου! Δεν θέλεις τον ένα — πάρε τον άλλον. + Έπειτα τι πειράζει αν καμμιά φορά πιή κανένα παραπάνω; Όλη δα την + εβδομάδα δεν θα ήνε μεθυσμένος, θα βρεθή και καμμιά μέρα να είνε + νηστικός. + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Άλλος ποιος είνε; + +ΦΕΚΛΑ ΙΒΑΝΟΒΝΑ + Είνε ακόμη ένας, αλλά αυτός . . . ας πάη στο καλό· αυτοί είνε οι + καλλίτεροι. + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Ποίος είνε αυτός; + +ΦΕΚΛΑ ΙΒΑΝΟΒΝΑ + Δεν ήθελα να σου τον αναφέρω· είνε να 'πώ την αλήθεια αυλικός + σύμβουλος, κ' έχει και παράσημο, αλλά είνε πολύ βαρύς άνθρωπος· με + δυσκολία τον εβγάζεις από το σπίτι. + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Ακόμη ποίος είνε; είνε άλλος; συ μόνον πέντε μου ανέφερες, ενώ + είπες ότι είνε έξ. + +ΦΕΚΛΑ ΙΒΑΝΟΒΝΑ + Μήπως είνε λίγοι αυτοί; είδες πώς εξεθάρρεψες; Και στην αρχή, + μολαταύτα, είχες τρομάξει. + +ΑΡΗΝΑ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΒΝΑ + Και τι είνε αυτοί οι ευγενείς σου; Όλοι τους και οι έξ δεν αξίζουν + όσον αξίζει ένας πραματευτής. + +ΦΕΚΛΑ ΙΒΑΝΟΒΝΑ + Α, όχι, Αρήνα Παντελεημόνοβνα, ο ευγενής είνε ποιο σεβάσμιος. + +ΑΡΗΝΑ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΒΝΑ + Τι να τον κάμης το σεβασμό; Να ο Αλεξέι Δμήτριεβιτς μ' εκείνο το + καλπάκι από γούνα, που σαν βγη με το έλκυθρο . . . + +ΦΕΚΛΑ ΙΒΑΝΟΒΝΑ + Και ο ευγενής με τες σπαλέταις του θα περάση και θα του ειπή: «Αι, + συ πραματευτάκο, παραμέρισε να περάσω!» ή «δείξε μου, πραματευτάκο + το καλλίτερό σου βελούδο!» και ο πραματευτής: «ορίστε, αφέντη!» + «Βγάλε το καπέλλο σου, χωριάτη!» Να τι θα του ειπή ο ευγενής. + +ΑΡΗΝΑ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΒΝΑ + Και ο πραματευτής, σαν δεν θέλει πάλι, δεν του δίνει τσόχα, και ο + ευγενής σου θα μείνη γυμνός και δεν θα έχη τι να φορέση. + +ΦΕΚΛΑ ΙΒΑΝΟΒΝΑ + Και ο ευγενής θα κόψη με το σπαθί του τον πραγματευτήν. + +ΑΡΗΝΑ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΒΝΑ + Και ο πραματευτής θ' αναφερθή σ' την αστυνομία. + +ΦΕΚΛΑ ΙΒΑΝΟΒΝΑ + Κι' ο ευγενής θ' αναφερθή σ' τον Άρειο Πάγο. + +ΑΡΗΝΑ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΒΝΑ + Και ο πραγματευτής στο Νομάρχη. + +ΦΕΚΛΑ ΙΒΑΝΟΒΝΑ + Κι' ο ευγενής . . . + +ΑΡΗΝΑ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΒΝΑ + Έχεις λάθος, έχεις λάθος! Ο Νομάρχης, είνε ανώτερος από τον + Αρειοπαγίτην. Εδαιμονίστηκες με τον ευγενή σου! Κι' ο ευγενής εις + άλλη περίστασι βγάζει το καπέλλο του . . . (ακούεται ο κώδων της + θύρας) Κάποιος κτυπά. + +ΦΕΚΛΑ ΙΒΑΝΟΒΝΑ + Αχ, θαρρώ πως είν' εκείνοι! + +ΑΡΗΝΑ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΒΝΑ + Ποιοι; + +ΦΕΚΛΑ ΙΒΑΝΟΒΝΑ + Εκείνοι, καλέ . . . κανένας από τους γαμπρούς. + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ (αναφωνεί). + Α! + +ΑΡΗΝΑ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΒΝΑ + Άγιοι μάρτυρες, ελεήσατέ μας τους αμαρτωλούς! Η κάμαρα είνε + ασυγύριστη (αρπάζει ό,τι υπάρχει επί της τραπέζης και τρέχει εντός + του θαλάμου). Η πετσέτα, η πετσέτα απάνω στο τραπέζι καταλερωμένη. + Δουνιάσκα, Δουνιάσκα! (εισέρχεται η Δουνιάσκα). Γλήγορα καθαρή + πετσέτα (Σύρει το χειρόμακτρον και περιτρέχει το δωμάτιον). + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Αχ, θεία μου, πώς να κάμω; είμαι σχεδόν γυμνή! + +ΦΕΚΛΑ ΙΒΑΝΟΒΝΑ + Αχ, μάννα μου, τρέξε να ενδυθής ογλήγορα (τρέχει ωσαύτως εντός του + θαλάμου. Η Δουνιάσκα φέρει χειρόμακτρον· αντηχεί εκ νέου ο κώδων) + πήγαινε, τρέξε, φώναξε «αμέσως» (η Δουνιάσκα κραυγάζει μακρόθεν + «αμέσως»). + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Θεία, το φόρεμά μου δεν είνε σιδερωμένο. + +ΑΡΗΝΑ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΒΝΑ + Αχ, θεέ μου μεγαλοδύναμε, σώσε μας! Βάλε άλλο! + +ΦΕΚΛΑ ΙΒΑΝΟΒΝΑ (προσπεύδουσα). + Τι βλέπετε; Αγάφια Τύχωνοβνα, κάνε ποιο γρήγορα, κυρά μου! + (ακούεται ο κώδων) Βοή μου! Κ' εκείνος κάθεται και περιμένει! + +ΑΡΗΝΑ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΒΝΑ + Δουνιάσκα, φέρε τον εδώ και παρακάλεσέ τον να περιμένη. (η + Δουνιάσκα τρέχει εις τον προθάλαμον και ανοίγει την θύραν· + ακούονται φωναί· «εδώ είνε; — εδώ, ορίστε μέσα». (άπασαι μετά + περιεργείας προσπαθούσι να παρατηρήσωσι διά της οπής του + κλείθρου). + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Πώ, πω! Τι χονδρός! + +ΦΕΚΛΑ ΙΒΑΝΟΒΝΑ + Έρχεται· έρχεται! (άπασαι τρέχουσιν εν αταξία). + + + +ΣΚΗΝΗ ΙΔ'. + + + + Ιβάν Παύλοβιτς, Σφογγάτος και Δουνιάσκα. + +ΔΟΥΝΙΑΣΚΑ + Περιμείνετε εδώ (φεύγει). + +ΣΦΟΓΓΑΤΟΣ + Να περιμείνωμεν, έστω, ας περιμείνωμεν αρκεί να μην αργήσω μόνον. + Απουσίασα, άλλως τε, διά μίαν στιγμήν από το Υπουργείον. Και αν + έξαφνα ερωτήση ο προϊστάμενος: «Και πού υπήγεν ο πρωτοκολλητής;» + Επήγε να ιδή την νύφη. . . . Να μην ψάλλει το αναβαλλόμενον της + νύφης . . . . Και όμως, ας παρατηρήσω μια φορά ακόμη την + σημείωσιν. (αναγινώσκει) λιθίνη διώροφος οικία (ανατείνει τους + οφθαλμούς και περιεργάζεται τον θάλαμον). Μάλιστα! (εξακολουθεί + αναγινώσκων). + + «Δύο οικίσκοι — παραρτήματα: οικίσκος με πέτρινα θεμέλια, οικίσκος + ξύλινος . . . Ο ξύλινος δεν είνε και τίποτε ξεχωριστόν· άμαξα, + έλκυθρον με γλυφάς, διά δύο άλογα· με δύο καλλύματα — μικρό και + μεγάλο· θα είνε τέτοια, που μόνο για τη φωτιά θ' αξίζουν. Η γρηά + μόλα ταύτα βεβαιοί, ότι είνε πρώτης ποιότητος· καλά, ας είνε και + πρώτης ποιότητος. «Δύο δωδεκάδες αργυρά χουλιάρια . . . .» Βέβαια + τα ασημένια κουτάλια χρειάζονται στο σπίτι «δύο γούνες από + αλουπόδερμα . .» Χμ! «τέσσαρα στρώματα μεγάλα με πούπουλο και δύο + μικρά» (σφίγγει εμφαντικώς τα χείλη). «Έξ φορέματα μεταξωτά και έξ + τσιτένια, δύο νυκτικά καπότα, δύο . .» Αυτά είνε τιποτένια + πράγματα! «ασπρόρρουχα, πετσέταις . .» απ' αυτά ας έχει όσα θέλει! + αυτά όμως πρέπει και να τα επαληθεύσωμεν. Τώρα που υπόσχονται + πολλά, και σπίτι και αμάξια, όταν όμως πανδρευθής, δεν βρίσκεις + άλλο από στρώμματα και μαξιλάρια (ακούεται ο κώδων. Η Δουνιάσκα + τρέχει ακροποδητί διά του θαλάμου και ανοίγει την θύραν ακούονται + φωναί: εδώ είνε; — εδώ;) + + + +ΣΚΗΝΗ ΙΕ'. + + + + Ο άνω και Ανούτσκην. + +ΔΟΥΝΙΑΣΚΑ + Περιμείνετε εδώ, τώρα έρχονται (εξέρχεται. Ο Ανούτσκην χαιρετίζει + τον Σφογγάτον και αντιχαιρετίζεται). + +ΣΦΟΓΓΑΤΟΣ + Τα σεβάσματά μου! + +ΑΝΟΥΤΣΚΗΝ + Έχω ίσως την τιμήν να ομιλώ μετά του πατρός της ωραίας + οικοδεσποίνης; + +ΣΦΟΓΓΑΤΟΣ + Καθόλου, κύριε! εγώ δεν είμαι πατέρας. Εγώ μάλιστα δεν απέκτησα + ακόμη τέκνα + +ΑΝΟΥΤΣΚΗΝ + Α! Συγγνώμην, συγγνώμην! + +ΣΦΟΓΓΑΤΟΣ (Κατ' ιδίαν). + Η μούρη του ανθρώπου αυτού μου φαίνεται κάπως ύποπτος. Δεν είνε + παράδοξον να ήλθε κι' αυτός διά την ιδίαν ως κι' εγώ υπόθεσιν! + (Δυνατά) έχετε ίσως καμμίαν υπόθεσιν με την οικοδέσποιναν; + +ΑΝΟΥΤΣΚΗΝ + Όχι . . καμμίαν υπόθεσιν· ήμην εις τον περίπατον κι' επέρασα απ' + εδώ έτσι . . . + +ΣΦΟΓΓΑΤΟΣ (κατ' ιδίαν). Ψέμματα, ψέμματα λέγει! . . . στον + περίπατον! παντρειά θέλει ο μασκαράς! (ακούεται ο κώδων· η + Δουνιάσκα τρέχει πάλιν ν' ανοίγη την θύραν. Εις τον προθάλαμον + ακούονται αι λέξεις: εδώ είνε; — εδώ). + + + +ΣΚΗΝΗ ΙΣΤ'. + + + + Οι άνω και Ζεβάκην συνοδευόμενος υπό της Δουνιάσκας. + +ΖΕΒΑΚΗΝ (προς την Δουνιάσκαν). + Σε παρακαλώ, μικρά μου, καθάρισέ με· έξω έχει σκόνη που είνε + φρίκη! Βγάλε, σε παρακαλώ, εκείνην εκεί την αράχνην. (Στρέφεται) + Αξιόλογα! ευχαριστώ, ψυχίτσα μου. Κύτταξε ακόμη εκεί, περιπατεί, + νομίζω μία αράχνη. Τα τακούνιά μου, κύτταξε, δεν έχουν τίποτε; + ευχαριστώ, παιδί μου! Να εδώ, νομίζω, έχει ακόμη κάτι τι. + (Καθαρίζει διά της χειρός την περιχειρίδα του φράκου του και + προσβλέπει τον Ανούτσκην και Σφογγάτον). Τσόχα αγγλική, βλέπεις! + την αγόρασα εις τα 95, όταν η ναυτική μοίρα μας ήτον εις Σικελίαν + τότε ήμην ακόμη δόκιμος και την έρραψα στολήν· Εις τα 801 επί + αυτοκράτορος Παύλου Πετρόβιτς, επροβιβάσθην εις υποπλοίαρχον· η + τσόχα ήτον όλως διόλου καινούργια. Κατά το 814 έκαμα την + περιήγησιν της γης, και μόνον αι ραφαί ετρίφθησαν ολίγον. Εις τα + 815 επήρα την αποστρατείαν μου, αλλά την εγύρισα μέσα έξω· από + τότε επέρασαν δέκα χρόνια, που την φορώ κι' είνε ακόμη σχεδόν + καινούργια. Ευχαριστώ, κορίτσι μου . . . (την χαιρετά διά της + χειρός και πλησιάζων προς τον καθρέπτην αναμοχλεύει ελαφρώς την + κόμην του). + +ΑΝΟΥΤΣΚΗΝ + Πώς είπατε; επιτρέψατε να μάθωμεν . . . Σικελία . . . είπατε, + νομίζω περί Σικελίας; είνε ωραίος τόπος η Σικελία; + +ΖΕΒΑΚΗΝ + Ω, ωραιότατος! εμείναμεν εκεί τριαντατέσσαρας ημέρας. Θέα, να σας + ορίσω θαυμασία! εκείνα τα βουνά, εκείναις η ροδιαίς με τα ρόδα (1). + Και παντού ιταλίδες σαν τα κρύα νερά 'που σου έρχεται να τας + φιλήσης. + +ΑΝΟΥΤΣΚΗΝ + Και είνε μορφωμέναι; + +ΖΕΒΑΚΗΝ + Εξαίρετα! τέτοιαν μόρφωσιν μόνον αι ιδικαί μας κόμησσαι την έχουν. + Ετύχαινε στο δρόμο, αι, ρώσσος υποπλοίαρχος! φυσικά, εδώ επωμίδες + (δεικνύει επί των ώμων) χρυσά κεντήματα, και βλέπεις πλέον ταις + ωραίαις μαυρομάταις. — Σε κάθε σπίτι έχουν, βλέπετε, και εξώστην + και τα πατώματα είνε νά, σαν αυτό εδώ — χαμηλά, — κυττάζεις να + ιδής λοιπόν και εις κάθε εξώστη βλέπεις και ένα τριανταφυλλάκι . . + λοιπόν, φυσικά, διά να μη θεωρηθής αγροίκος . . . (χαιρετά και + κινεί την χείρα) κι' εκείναις κάμνουν όλο έτσι . . . (κάμνει + κίνησιν διά της χειρός) φυσικά, φορεί εδώ κανένα μεταξωτό μανδύλι, + κανένα κορδόνι, διάφορα γυναικεία κοσμήματα . . με ένα λόγον, + ορεκτικό κομματάκι. + +ΑΝΟΥΤΣΚΗΝ + Και εις ποίαν, επιτρέψατε να σας κάμωμεν μίαν ερώτησιν, εις ποίαν + διάλεκτον συνεννοούνται εις Σικελίαν; + +ΖΕΒΑΚΗΝ + Ω, φυσικά — όλοι εις την γαλλικήν. + +ΑΝΟΥΤΣΚΗΝ + Εν γένει όλαι αι δεσποινίδες ομιλούσι την γαλλικήν; + +ΖΕΒΑΚΗΝ + Όλαι γενικώς. Ίσως μάλιστα δεν θα πιστεύσετε, ό,τι θα σας ορίσω: + εμείναμεν εκεί τριαντατέσσαρας ημέρας, και καθ' όλον αυτό το + διάστημα, δεν ήκουσα από το στόμα των ούτε μίαν λέξιν ρωσσικήν. + +ΑΝΟΥΤΣΚΗΝ + Ούτε μίαν λέξιν; + +ΖΕΒΑΚΗΝ + Ούτε μίαν! Δεν λέγω πλέον περί των ευγενών και λοιπών σινιόρων, + δηλαδή περί των διαφόρων αξιωματικών των· λάβετε όμως ως + παράδειγμα ένα από τους εντοπίους απλούς χωρικούς, ο οποίος + σηκόνει εις την ράχην του κάθε είδους ακαθαρσίας, δοκιμάσατε και + ειπέτε του: Δόσε μου, αδελφέ, ψωμί — δεν θα σε εννοήση, μα τον + Θεόν, δεν θα σ' εννοήση, είπε του γαλλικά: «Dateci del pane» ή + «portate vino» — αμέσως σ' εννοεί και τρέχει πράγματι να σου φέρη! + +ΣΦΟΓΓΑΤΟΣ + Περίεργος τόπος μολαταύτα, ως βλέπω, θα είνε αυτή η Σικελία. Είπατε + νομίζω περί χωρικών; πώς είνε εκεί οι χωρικοί; ομοιάζουν με τους + ρώσσους χωρικούς, είνε εύρωστοι; καλλιεργούν ή όχι την γην; + +ΖΕΒΑΚΗΝ + Δεν ειμπορώ να σας ειπώ: δεν παρετήρησα αν καλλιεργούν την γην ή + όχι· να σας ειπώ όμως όσον αφορά τον ταμβάκον, και σας ορίζω, πως + εκεί, όχι μόνον όλοι τον τραβούν, αλλά και τον μασούν. Ή μεταφορά + εντός της πόλεως επίσης είνε πολύ ευθυνής εκεί σχεδόν είνε παντού + νερά και γόνδολαι . . . φυσικά, κάθεται μέσα και μία τέτοια + ιταλίς, σαν το τριαντάφυλλο, και φορεί καμμιά τραχηλιά ή κανένα + μανδυλάκι! . . Ήσαν μαζύ μας και άγγλοι αξιωματικοί, αλλά και + αυτοί, ως και οι ιδικοί μας, — του ναυτικού . . . . Και κατ' αρχάς + ήτον πολύ περίεργον, δεν ημπορούσαμε να συνεννοηθούμεν· ύστερα + όμως, όταν εγνωρίσθημεν καλά, αρχίσαμεν να εννοούμεν ελεύθερα. Του + έδειχνες, παραδείγματος χάριν, μποτίλια ή ποτήρι, κ' εννοούσε + παρευθύς, ότι τούτο θα ειπή να πιούμεν· έφερες έτσι τον γρόνθον + σου εις το στόμα κ' έκαμνες μόνον με τα χείλη σου: παφ, παφ κ' + εννοούσε την πίπαν. Εν γένει να σας ορίσω, γλώσσα πολύ εύκολος, οι + ναύται μας, εις ένα διάστημα όχι περισσότερον των τριών ημερών + ήρχησαν πλέον να καταλαμβάνουν ο ένας τον άλλον. + +ΣΦΟΓΓΑΤΟΣ + Πολύ ενδιαφέρουσα θα είνε η ζωή, ως βλέπω εις τα ξένα μέρη. + Μεγάλως θα ηυχαριστούμην αν είχον σχέσεις με άνθρωπον + κσσμογυρισμένον. Επιτρέψατέ μοι να μάθω: με ποίον έχω την τιμήν να + ομιλώ. + +ΖΕΒΑΚΗΝ + Ζεβάκην — απόστρατος υποπλοίαρχος. Επιτρέψατέ μοι ωσαύτως να + ερωτήσω: προς ποίον έχω την τιμήν να συνομιλώ; + +ΣΦΟΓΓΑΤΟΣ + Ανώτερος υπάλληλος, Ιβάν Παύλοβιτς Σφογγάτος! + +ΖΕΡΒΑΚΗΝ (Μη ακούσας καλώς) + Σφογγάτο; Ναι, κ' εγώ έφαγα κάτι τι! τους δρόμους βλέπετε τους + ξεύρω, έχω να κάμω ακόμη πολύ δρόμο, κάμνει και ολίγον ψύχος, + λοιπόν επήρα ένα μεζεδάκι μίαν σαρδέλαν με ψωμάκι . . . + +ΣΦΟΓΓΑΤΟΣ + Όχι, νομίζω δεν εννοήσατε καλά: το επίθετόν μου είνε Σφογγάτος! + +ΖΕΒΑΚΗΝ (υποκλινόμενος) + Α, με συγχωρείται, βαρυακούω ολίγον! εγώ αληθινά ενόμισα ότι + είπατε πως εφάγατε σφογγάτο. + +ΣΦΟΓΓΑΤΟΣ + Τι να κάμης! εγώ ήθελα να παρακαλέσω τον προϊστάμενον, να μου + επιτρέψη να μετονομασθώ Σφογγύλης, αλλά δεν με άφισαν οι φίλοι· + λέγουν ότι τότε θα μοιάζω με γογγύλην! + +ΖΕΒΑΚΗΝ + Αυτό συμβαίνει· εις την Μοίραν μας, όλοι οι αξιωματικοί και + ναύται, όλοι είχον παραδοξότατα επίθετα: ήκουες λόγου χάριν + επίθετα: Νεροπλυματάς, Αφρισμένος, και Πυρωμένος υποπλοίαρχος. + Ενός δε δοκίμου, και καλού δοκίμου, το επίθετον είναι απλώς, + Τρύπα. Και ο πλοίαρχος καμμιά φορά: «Τρύπα, έλα εδώ!» και πολλαίς + φοραίς εχοράτευε μαζύ του, «μα είσαι μία Τρύπα!» του έλεγε + (ακούεται εις τον προθάλαμον ο κώδων. Η Φέκλα διά του Θαλάμου + τρέχει ν' ανοίξη) + +ΣΦΟΓΓΑΤΟΣ + Α! καλημέρα κυρά. + +ΖΕΒΑΚΗΝ + Καλημέρα, τι κάμνεις είσαι καλά, ψυχή μου; + +ΑΝΟΥΤΣΚΗΝ + Καλημέρα, κυρά Φέκλα Ιβάνοβνα! + +ΦΕΚΛΑ (τρέχουσα ακροποδητεί) + Σας ευχαριστώ, αφεντάδες, καλά είμαι (ανοίγει την θύραν· εις τον + προθάλαμον ακούονται φωναί: «Εδώ είναι; — εδώ» είτα λέξεις τινές + μόλις ακουόμεναι; εις ας η Φέκλα αποκρίνεται μετ' αγανακτήσεως; + Καλέ τον είδες εκεί!) + + + +ΣΚΗΝΗ ΙΖ'. + + + + Οι άνω, Κοτσκαριώφ, Ποτκαλιόσην και Φέκλα. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ (Τω Ποτκαλιόσην) + Ενθυμού τους λόγους μου, θάρρος, θάρρος, και τίποτε περισσότερον. + (Παρατηρεί και χαιρετίζων με έκπληξίν τινά κατ' ιδίαν). Τι θέλει + εδώ τόσος κόσμος! τι σημαίνει τούτο; μήπως είναι γαμβροί; (ωθεί + την Φέκλαν και λέγει αυτή ταπεινοφώνως). Από ποιο κονάκι ήρθαν οι + κοράκοι; πού τους βρήκες; αι; + +ΦΕΚΛΑ (χαμηλοφώνως) + Δεν είναι κοράκοι είναι όλοι τίμιοι άνθρωποι. + +ΚΟΤΣΑΡΙΩΦ (Τη Φέκλα) + Είναι πολλοί οι ξένοι, μα είνε μαδημένοι. + +ΦΕΚΛΑ + Να κυττάξης τα δικά σου και να μην παινεύεσαι που δεν έχεις τι να + φας κι' όλο κοκορεύεσαι. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Έννοια σου κ' οι δικοί σου οι πλούσιοι έχουν τσέπαις τρυπυμέναις. + (δυνατά) Τι κάμνει λοιπόν τώρα μέσα; Η πόρτα αυτή, βέβαια δα + πηγαίνη στην κάμμαρή της; (Πλησιάζει προς την θύραν). + +ΦΕΚΛΑ ΙΒΑΝΟΒΝΑ + Αδιάντροπε! σου λένε ντύνεται ακόμη! + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Μωρέ δουλειά! Και τι πειράζει εγώ μονάχα δα κυττάξω, και τίποτε + άλλο. (Παρατηρεί διά της οπής του κλείθρου). + +ΖΕΒΑΚΗΝ + Επιτρέψατε, παρακαλώ, να παρατηρήσω κ' εγώ + +ΣΦΟΓΓΑΤΟΣ + Επιτρέψατε και εις εμέ να παρατηρήσω μόνο μια φορά. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ (εξακολουθεί παρατηρών). + Μα τίποτε δεν φαίνεται, κύριοι! Κάτι ασπρίζει — μα γυναίκα είνε, + δεν διακρίνεται (πάντες μολαταύτα συνωστίζονται προς την θύραν και + προσπαθούν να παρατηρήσωσι). + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Αι, αι, . . κάποιος έρχεται (πάντες αποσκιρτώσι). + + + +ΣΚΗΝΗ ΙΗ'. + + + + Οι άνω Αρήνα Παντελεημόνοβιτς και Αγάφια Τύχωνοβνα + + (πάντες υποκλίνονται). + +ΑΡΗΝΑ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΒΝΑ + Και ποία αφορμή σας έκαμε να μας τιμήσητε με την παρουσίαν σας. + +ΣΦΟΓΓΑΤΟΣ + Εγώ, κυρία, έμαθον από τας εφημερίδας, ότι επιθυμείτε ν' αναλάβητε + την εργολαβίαν της προμηθείας καυσοξύλων, και επειδή είμαι + υπάλληλος εις το υπουργείον, ήλθα να μάθω το είδος των ξύλων, το + ποσόν και την εποχήν που ειμπορείτε να τα παραδώσητε. + +ΑΡΗΝΑ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΒΝΑ + Αν και δεν κάμνομεν ποτέ εργολαβίαις χαίρομεν όμως διά τον ερχομόν + σας. Το επίθετό σας παρακαλώ; + +ΣΦΟΓΓΑΤΟΣ + Κολλεγιακός πάρεδρος (2), Ιβάν Παύλοβιτς Σφογγάτος. + +ΑΡΗΝΑ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΒΝΑ + Καθίσατε παρακαλώ (αποτείνεται προς τον Ζεβάκην και παρατηρεί + αυτόν) επιτρέψατε παρακαλώ . . . + +ΖΕΒΑΚΗΝ + Κ' εγώ επίσης ξεύρετε βλέπω μίαν ειδοποίησιν διά κάτι; Ας υπάγω, + είπα· ο καιρός μου εφάνη ωραίος εις τους δρόμους χορταράκι . . . + +ΑΡΗΝΑ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΒΝΑ + Και το επίθετόν σας; + +ΖΕΒΑΚΗΝ + Απόστρατος υποπλοίαρχος Βαλταζάρ-Βαλταζάροβιτς Ζεβάκην, δεύτερος. + Είχομεν κ' ένα άλλον Ζεβάκην, αλλ' εκείνος ετέθη πριν από εμέ εις + αποστρατείαν. Είχε πληγωθεί, κυρά μου, κάτω από το γόνατον και με + ένα τέτοιον παράδοξον τρόπον· η σφαίρα του ετρύπησε το πόδι πέρα + πέρα, έτσι που το γόνατον μεν δεν το έβλαψε, αλλά του ετρύπησε το + νεύρο σαν βελόνα και συμβαίνει τώρα όταν στέκεσαι κοντά του να + νομίζης πως θέλει να σε κτυπήση από πίσω με το γόνατο. + +ΑΡΗΝΑ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΒΝΑ + Σας παρακαλώ πολύ καθίσατε, (αποτείνεται προς τον Ανούτσην). + Επιτρέψατε, παρακαλώ, να μάθωμεν την αφορμήν της επισκέψεώς σας; + +ΑΝΟΥΤΣΚΗΝ + Από γειτωνικόν χρέος κυρία . . . . . Κατοικώ τόσον πλησίον . . . . + +ΑΡΗΝΑ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΒΝΑ + Δεν κατοικείτε, νομίζω, εις το σπίτι εκείνης της γυναικός του + εμπόρου Τουλούμπωφ εδώ αντικρύ; + +ΑΝΟΥΤΣΚΗΝ + Όχι, προς το παρόν κατοικώ ακόμη εις την συνοικίαν Πεσκή, σκοπεύω + όμως και αυτάς να περάσω εδώ κοντά εις αυτήν την γειτονιά. + +ΑΡΗΝΑ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΒΝΑ + Καθίσατε παρακαλώ (αποτείνεται προς τον Κοτσκαριώφ). Επιτρέψατε να + μάθω. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Είνε δυνατόν να μη με γνωρίζετε; (Προς την Αγάφιαν). Και σεις + επίσης κυρία; + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Αν δεν απατώμαι, μου φαίνεται, ότι ποτέ δεν σας είδα. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Και όμως προσπαθήσατε να ενθυμηθήτε κάπου με έχετε ιδεί. + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Αληθινά, δεν ηξεύρω. Μήπως εκ της Βεριούσκην; + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Ακριβώς εκεί. + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Αχ, δεν ηξεύρετε τι έπαθεν η καϋμένη . . . + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Το γνωρίζω, — υπανδρεύθη. + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Όχι, τούτο δα δεν είνε και άσχημον πράγμα, αλλά έπεσε κ' έσπασε το + πόδι της. + +ΑΡΗΝΑ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΒΝΑ + Και το έσπασε πολύ άσχημα: επέστρεφε πολύ αργά εις το σπίτι ο + αμαξάς ήτον μεθυσμένος, και την αναποδογύρισε από το αμάξι. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Μάλιστα, νομίζω ότι ενθυμούμαι ένα τέτοιο πράγμα, ή πως έσπασε το + πόδι της. + +ΑΡΗΝΑ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΒΝΑ + Και το επίθετόν σας; . . . . . + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Πώς;. . . . Ηλίας Φωμίτζ Κοτσκαριώφ, έχομεν μάλιστα και κάποια + συγγένειαν, η σύζυγός μου δεν παύει να μου λέγη ότι . . . . + παρακαλώ, παρακαλώ, (λαμβάνει της χειρός τον Ποτκαλιόσην και τον + παρουσιάζει) ο φίλος μου Ποτκαλιόσην Ιβάν Κουσμίτζ, αυλικός + σύμβουλος, διεκπεραιωτής, μόνος του εκτελεί όλην την υπηρεσίαν, + και ετελειοποίησεν αξιόλογα το τμήμα του. + +ΑΡΗΝΑ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΒΝΑ + Και το επίθετόν του . . . . , + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Ποτκαλιόσην Ιβάν Κουσμίτζ, Ποτκαλιόσην, ο τμηματάρχης είνε μόνον + διά τ' όνομα, αλλά όλας τας υπηρεσίας τας εκτελεί αυτός ο Ιβάν + Κουσμίτζ Ποτκαλιόσην. + +ΑΡΗΝΑ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΒΝΑ + Μάλιστα, λοιπόν καθίσατε, παρακαλώ. + + + +ΣΚΗΝΗ ΙΘ'. + + + + Οι άνω και Σταρηκώφ. + +ΣΤΑΡΗΚΩΦ + + (υποκλίνων μετά ταχύτητος και ζωηρότητος). + + Καλημέρα κυρά Αρήνα Παντελεημόνοβνα! άκουσα από τα παιδιά στα + πραματευτάδικα πως πουλείτε μαλλιά! + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + + (αποστρέφει το πρόσωπον μετά περιφρονήσεως και λέγει χαμηλοφώνως + μεν αλλ' ούτως ώστε ν' ακουσθή παρ' αυτού). + + Εδώ δεν είνε πραματευτάδικο. + +ΣΤΑΡΗΚΩΦ + Νάτην! θαρρώ πως δεν ήρθαμε στην ώρα και χωρίς εμάς ταχουν πια + ψημένα. + +ΑΡΗΝΑ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΒΝΑ + Παρακαλώ, παρακαλώ, Αλεξέι Δμήτριεβιτς· αν και δεν πωλούμεν + μαλλιά, χαίρομεν όμως διά τον ερχομόν σας. Καθίσατε σας παρακαλώ + + (Κάθηνται πάντες. Σιωπή). + +ΣΦΟΓΓΑΤΟΣ + Τι αλλόκοτος καιρός σήμερα: Το πρωί ενόμιζε κανείς πως θα βρέξη + και τώρα σαν να εκαθάρισε ο ουρανός. + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Μάλιστα, αλλόκοτος καιρός: πότε καθαρός ουρανός και πότε όλως + διόλου βροχερός. Πολύ δυσάρεστον πράγμα. + +ΖΕΒΑΚΗΝ + Εις την Σικελίαν, κυρία, είμεθα με την Μοίραν εν καιρώ ανοίξεως, + σαν να ειπούμεν τον Φεβρουάριον καθ' ημάς. Βγαίνεις λοιπόν, καμμιά + φορά από το σπίτι με λιακάδα, έπειτα βλέπεις πως αρχίζει να βρέχη + και είνε πραγματικώς βροχή. + +ΣΦΟΓΓΑΤΟΣ + Το μάλλον δυσάρεστον — να είνε κανείς μόνος με αυτόν τον καιρόν. + Διά τους παντρεμένους όμως αλλάζει τα πράγμα· αυτοί δεν + στενοχωρούνται . . . όταν όμως είνε κανείς μόνος είνε φοβερόν! . . . + +ΖΕΒΑΚΗΝ + Ω, είνε φοβερόν, φοβερόν! + +ΑΝΟΥΤΣΚΗΝ + Μάλιστα ειμπορεί κάνεις να . . . + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Τι λέγεις, αδελφέ! Φρίκη! Βαρύνεται κάνεις την ζωήν του. Ο Θεός να + με φυλάξη από τέτοιο κακό. + +ΣΦΟΓΓΑΤΟΣ + Δεν μου λέγετε, δεσποσύνη, άν ποτε εσκέπτεσθε να εκλέξετε συζύγον, + — επιτρέψατε να μάθωμεν το γούστο σας. Συγγνώμην, διότι σας ερωτώ + χωρίς περιστροφάς: ποία υπηρεσία θα ενομίζατε ότι θα ήτον + ευπρεπεστέρα διά τον σύζυγόν σας; + +ΖΕΒΑΚΗΝ + Θέλετε, δεσποσύνη να λάβετε σύζυγον άνδρα δοκιμασμένον εις τας + τρικυμίας του πελάγους; + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Όχι, όχι ο καλλίτερος κατά την γνώμην μου σύζυγος είνε . . . ιδού + ανήρ ο όποιος μόνος διευθύνει ολόκληρον τμήμα του υπουργείου. + +ΑΝΟΥΤΣΚΗΝ + Διατί προλαμβάνεται; διατί θέλετε να δείξετε περιφρόνησιν προς + άνδρα, ο οποίος γνωρίζει επίσης τους τρόπους της ανωτέρας + κοινωνίας; + +ΣΦΟΓΓΤΑΟΣ + Δεσποσύνη, αποφασίσατε σεις. + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ (Σιωπά) + +ΦΕΚΛΑ + Αποκρίσου, μάννα μου, ειπέ τους κάτι τι. + +ΣΦΟΓΓΑΤΟΣ + Λοιπόν, δεσποσύνη; + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Ποίας γνώμης είσθε, Αγάφια Τύχωνοβνα; + +ΦΕΚΛΑ (ταπεινοφώνως προς αυτήν) + Μίλησε λοιπόν, μίλησε, 'πέ τους «ευχαριστώ» τάχα, «με μεγάλη + ευχαρίστησι» . . δεν είνε καλό να κάθεσαι έτσι δα! + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Εντρέπομαι αληθινά, εντρέπομαι· θα φύγω αλήθεια θα φύγω, θεία, + μείνατε σεις, εγώ θα φύγω. + +ΦΕΚΛΑ + Αχ μη κάμης αυτή την 'ντροπή μη φύγης, θα ντροπιασθής όλως διόλου. + Ποιος ηξεύρει τι θα υποθέσουν; + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ (ταπεινοφώνως) + Όχι, αληθινά, θα φύγω, θα φύγω. θα φύγω! (φεύγει, η Φέκλα και η + Αρήνα Παντελεημόνοβνα την ακολουθούν). + + + +ΣΚΗΝΗ Κ'. + + + + Οι άνω εκτός των απελθόντων. + +ΣΦΟΓΓΑΤΟΣ + Νά τα! έφυγαν όλαις! . . . Τι θα ειπή αυτό; + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Κάτι θα συνέβη, χωρίς άλλο. + +ΖΕΒΑΚΗΝ + Ίσως επήγε να συμπληρώση τον καλλωπισμόν της . . . Να επιδιορθώση + την τραχηλιάν της . . . ή κάτι να καρφώση . . . (εισέρχεται η + Φέκλα. Πάντες τρέχουν εις προϋπάντησίν της, ερωτώντες): «τι, τι + συνέβη;» + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Συνέβη τίποτε; + +ΦΕΚΛΑ + Καλέ τι θα συμβή; Μα τον Θεό, τίποτε δεν συνέβη. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Τότε λοιπόν γιατί έφυγε; + +ΦΕΚΛΑ + Να, γιατί την εντροπιάσατε· για τούτο έφυγε· τόσο πολύ την + εντροπιάσατε, που δεν μπορούσε πια να καθήση στη θέσι της. + Παρακαλεί να τήνε συχωρέσετε, και το βράδυ, τάχατες, να κοπιάσετε + 'στο τσάι (φεύγει). + +ΣΦΟΓΓΑΤΟΣ (Κατ' ιδίαν) + Ω, να μην βλαστημήσω τώρα και το τσάι και την ώρα του! Να γιατί + δεν αγαπώ εγώ αυταίς της προξενειαίς· γιατί μπαίνει κανείς σε + σκοτούρες· σήμερα δεν γίνεται και κοπιάστε αύριον, και ακόμη + ορίστε μεθαύριον 'στο τσάι, και ακόμη πρέπει να σκεφθούμεν. Και + είναι μια τιποτένια δουλειά αυτή, δεν θέλει και πολλή σκέψι! Στο + διάβολο! εγώ είμαι άνθρωπος της υπηρεσίας, δεν έχω καιρό! + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ (τω Ποτκαλιόσην) + Δεν σου φαίνεται νοστιμούλα η νοικοκυρά, αι; + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Δεν είνε άσχημη. + +ΖΕΒΑΚΗΝ + Ωραία είνε η οικοδέσποινα! + +ΚΟΤΣΚΑΛΙΩΦ (κατ' ιδίαν) + Αι, το πήρε ο διάβολος! αυτός ο βλάκας ερωτεύθηκε πια. Δεν είνε + παράξενο να μας κάμη χαλάστραις. (δυνατά) Εγώ να σας πω δεν την + ευρίσκω εύμορφη, άσχημη είνε. + +ΣΦΟΓΓΑΤΟΣ + Η μύτη της είνε μεγάλη. + +ΖΕΒΑΚΗΝ + Α! όχι δα! εγώ δεν παρετήρησα την μύτην της. Καλέ τέτοιο + τριανταφυλλάκι! + +ΑΝΟΥΤΣΚΗΝ + Κ' εγώ είμαι της ιδίας γνώμης. Όχι, δεν είν' αυτό, δεν είνε + αυτό . . . εγώ μάλιστα είμαι της ιδέας πως δεν γνωρίζει τους + τρόπους της ανωτέρας κοινωνίας. Και να ιδούμεν ακόμη — ομιλεί + άρα γε γαλικά; + +ΖΕΒΑΚΗΝ + Και διατί — αν μου επιτρέπετε να ερωτήσω — δεν εδοκιμάσατε; Διατί + δεν ωμιλήσατε μαζύ της γαλλικά; Πιθανόν να γνωρίζη. + +ΑΝΟΥΤΣΚΗΝ + Νομίζετε, πως εγώ γνωρίζω γαλλικά; όχι· δυστυχώς δεν έλαβα + τοιαύτην μόρφωσιν. Ο πατήρ μου ήτο αλλόκοτος άνθρωπος· με κανένα + τρόπον δεν ήθελε να μάθω γαλλικά. Ήμην τότε ακόμη μικρός και + ημπορούσα εύκολα να μάθω· ήρκει να μου τις έβρεχαν κάποτε και θα + εμάνθανα: χωρίς άλλο θα εμάνθανα . . + +ΖΕΒΑΚΗΝ + Και τώρα αφού σεις δεν τα ομιλείτε τι σας ωφελεί αν αυτή . . . + +ΑΝΟΥΤΣΚΗΝ + Α, όχι, δα, διά την γυναίκα διαφέρει το πράγμα· είνε ανάγκη να + γνωρίζη· χωρίς αυτό . . . τι να σας 'πώ . . . (χειρονομεί) κάτι + της λείπει. + +ΣΦΟΓΓΑΤΟΣ + Περί τούτου, ας φροντίσουν άλλοι. Εγώ δε πηγαίνω τώρα να + παρατηρήσω το σπίτι και από το μέρος της αυλής. Αν ήνε όλα όπως + πρέπει, τότε απόψε έρχομαι και τα διορθώνομε. Αυτά τα γαμβρουδάκια + εγώ δεν τα φοβούμαι — μου φαίνονται 'σάν πολύ νερουλιασμένα, και η + νύφαις τέτοιους γαμβρούς δεν τους κάμνουν γούστο. + +ΖΕΒΑΚΗΝ + Ας πάω κ' εγώ έξω να καπνίσω . . . (προς τον Ανούτσκην). Και πού + κατοικείτε, αν επιτρέπεται η ερώτησις, μήπως έχομεν τον ίδιον + δρόμον; + +ΑΝΟΥΤΣΚΗΝ + Εγώ κατοικώ εις την συνοικίαν Πεσκή, οδός Πέτρου. + +ΖΕΒΑΚΗΝ + Βέβαια σεις θα πάρετε άλλον δρόμον εγώ κατοικώ εις το νησί, σειρά + 18, εν τούτοις ας σας συνοδεύσω. + +ΣΤΑΡΗΚΩΦ + Όχι, εδώ κάτι μαγειρεύεται. Να μας θυμηθής ύστερα και μας, Αγάφια + Τύχωνοβνα. Τα σεβάσματά μου, Κύριοι! (χαιρετά και φεύγει). + + + +ΣΚΗΝΗ ΚΙ'. + + + + Ποτκαλιόσην και Κοτσκαριώφ. + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Και μεις τι περιμένομεν; + +ΚΟΤΣΚΑΡΩΙΦ + Λοιπόν, πώς σου φάνηκε η νοικοκυρά — δεν είνε νόστιμη; + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Α — μπα! εμένα, σου ομολογώ, δεν μου αρέσει. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Νά τα! τι 'ν' αυτά πάλι; Μα καλά συ ο ίδιος δεν είπες πως είνε + ωραία! + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Μα να, έτσι, κάπως δεν είνε . . . και μακρυά μύτη έχει και γαλλικά + δεν ομιλεί. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Άλλο τούτο πάλι! Και τι να τα κάμης εσύ τα γαλλικά; + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Αι, όπως δήποτε μια κόρη πρέπει να γνωρίζη γαλλικά. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Και γιατί; + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Μα νά, γιατί . . . Δεν ξεύρω γιατί, αλλά μου φαίνεται, ότι της + λείπει κάτι! . . . + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Ορίστε βλάκας, επειδή τώρα το είπε ένας, αυτός τώδεσε σε ψιλό + μανδύλι. Είνε καλλονή, μωρέ, καλλονή! Με το κερί να την ζητής + τέτοια νύφη πουθενά δεν την ευρίσκεις. + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Και 'μένα κατ' αρχάς, να σου ειπώ την αλήθεια μου ήρεσε, έπειτα + όμως, άμα άρχισαν να λέγουν πως έχει μεγάλη μύτη, μεγάλη μύτη, + τότε εκαλοπαρατήρησα κι' εγώ, και είδα, πράγματι, ότι είχε μεγάλη + μύτη. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Τα μυαλά σου και μια λύρα! . . . Εκείνοι σου τα έλεγαν επίτηδες + για να σε απομακρύνουν: κι' εγώ — δεν είδες; επίτηδες δεν την + επαινούσα: έτσι κάμνει ο κόσμος. Είνε αυτή φίλε μου μια κόρη! . . . + Εσύ κύτταξε μονάχα τα μάτιά της: τι μάτια είν' εκείνα; 'μιλούν, + τα διαβολεμένα, αναπνέουν· μύτη — ούτ' εγώ ξέρω, τι μύτη είνε· + λευκότης — αλάβραστος! και κάτι παραπάνω. Παρατήρησέ την και συ ο + ίδιος καλλίτερα. + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Νά, τώρα πάλιν βλέπω, πως πράγματι είνε ωραία. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Εννοείται, είνε ωραία. Άκουσε! τώρα που έφυγαν όλοι οι άλλοι έλα + να πάμε να εξηγηθούμε να τελειώνη. + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Αι, όχι δα, αυτό εγώ δεν το κάμνω. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Και γιατί; + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Τούτο δα είνε εκ μέρους μας αδιακρισία! Είμεθα τόσοι· ας εκλέξη η + ιδία. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Τι σε μέλει εσένα γι' αυτούς; θέλεις εγώ όλους να τους διώξω, στη + στιγμή; + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Και πώς θα τους διώξης; + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Τούτο είνε ιδική μου δουλειά! Δόσε μου συ το λόγο σου πως ύστερον + δεν θ' αρνηθής. + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Γιατί να μη σου τον δώσω; ορίστε, εγώ δεν αρνούμαι. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Το χέρι σου! + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ (δίδων την χείρα). + Ορίστε! + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Αυτό με φθάνει. (απέρχονται). + + + + + +ΠΡΑΞΙΣ ΔΕΥΤΕΡΑ + + + + +ΣΚΗΝΗ Α'. + + + + Αγάφια Τύχωνοβνα μόνη, είτα Κοτσκαριώφ. + + Τι δύσκολον πράγμα είνε, αλήθεια, η εκλογή. Και να είνε ακόμη + ένας, δύο άνδρες. . . . αλλά τέσσαρες — όπως θέλεις διάλεξε. Ο + Νικανώρ Ιβάνοβιτς, αν και ντελικάτος, όμως δεν είνε άσχημος· ο + Ιβάν Κουζμίτς, κι' αυτός δεν είνε άσχημος. Να 'πή όμως κανείς και + την αλήθεια και ο Ιβάν Παύλοβιτς, αν και χονδρός, είνε όμως πολύ + παρουσιαστικός άνθρωπος. Σας παρακαλώ τώρα τι να κάμω; Ο Βαλταζάρ + — Βαλταζάροβιτς είνε άνθρωπος αξιοπρεπής. Αχ, πόσον είνε δύσκολον + ν' αποφασίση κανείς, δεν ημπορείτε να φαντασθήτε πόσο δύσκολον + πράγμα είνε! Αν κολλήσωμε τα χείλη του Νικανώρ Ιβάνοβιτς στη μύτη + του Ιβάν Κουζμίτς, και πάρομε λίγη αφέλεια από τον Βαλταζάρ — + Βαλταζάροβιτς, προσθέσωμεν δε έπειτα εις αυτήν και ολίγον πάχος + από τον Ιβάν Παύλοβιτς, τότε να ιδής πώς θ' απεφάσιζα αμέσως. Τώρα + όμως σπάζε όσον θέλεις το κεφάλι σου. Και άρχισε πια να μου πονεί. + Εγώ νομίζω, πως δεν θα κάμω άσχημα να βάλλω κλήρους, και να τ' + αφίσω πλέον εις το θέλημα του Θεού. Εκείνος που θαύγη — θα γείνη + άνδρας μου· θα τους γράψω όλους σε χαρτάκια, θα τα στρίψω εις + κυλίνδρους, και ας γείνη ό,τι γείνη. (πλησιάζει προς την τράπεζαν, + εξάγει εκείθεν ψαλλίδα και χάρτην, κόπτει τετράγωνα τεμάχια, + γράφει, και συστρέφουσα τους κλήρους εξακολουθεί λέγουσα:) Πόσον + δυσάρεστος είνε η θέσις μιας κόρης και μάλιστα ερωτευμένης! Κανείς + από τους άνδρας δεν ειμπορεί να υποφέρη αυτά και μάλιστα οι άνδρες + ούτε θέλουν νά το εννοήσουν. Ιδού οι κλήροι είνε έτοιμοι. Πρέπει + τώρα να τους ρίψω μέσα εις τη σακκουλίτσα να κλείσω τα μάτια και + ας γείνη ό,τι γείνη (ρίπτει τους κλήρους εντός σακκιδίου και τους + ανακατεύει διά της χειρός) Φοβερόν! . . . . . Αχ, αν έδιδε ο θεός + να ήτον ο Νικανώρ Ιβάνοβιτς! όχι, και γιατί αυτός; Καλλίτερα ο + Ιβάν Κουζμίτς. Αλλά μήπως οι άλλοι είνε χειρότεροι; . . . . . όχι, + όχι, δεν θέλω. Εκείνον που θα πιάσω, εκείνος θα είνε. (περιστρέφει + την χείρα εντός του δοχείου, και εξάγει αντί ενός πάντας). Ω, + όλοι, όλοι εβγήκαν! Και η καρδιά μου πόσον κτυπά! όχι, ένα, ένα, + χωρίς άλλο ένα! (ρίπτει τους κλήρους εις το σακκίδιον και ταράττει + αυτούς. Ταυτοχρόνως εισέρχεται κρυφίως ο Κοτσκαριώφ και ίσταται + όπισθέν της) Αν έβγαινε ο Βαλταζάρ . . . . Τι λέγω! ήθελα να ειπώ + ο Νικανώρ Ιβάνοβιτς . . . . όχι, όχι, όχι, δεν θέλω, ας ιδούμεν + την τύχην! + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Πάρετε τον Ιβάν Κουζμίτς, είνε ο καλλίτερος απ' όλους. + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + + (αναφωνεί και κρύπτει το πρόσωπον διά των παλαμών, φοβουμένη να + παρατηρήση όπισθέν της). + + Α! + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Γιατί ετρομάξατε; Μην τρομάζετε, είμ' εγώ! αληθινά, πάρετε τον + Ιβάν Κουζμίτς. + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Καλέ τι 'ντροπή με ηκούσατε! + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Δεν πειράζει, δεν πειράζει! Μήπως εγώ είμαι ξένος; είμαι συγγενής· + εμπρός μου δεν υπάρχει λόγος να 'ντρέπεσθε. Έλα ξεσκεπάσατε το + προσωπάκι σας. + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ (ημιαποκαλυπτομένη). + Αληθινά! ντρέπομαι . . . + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Πάρετε λοιπόν τον Ιβάν Κουζμίτς. + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Α! (αναφωνεί και καλύπτεται εκ νέου). + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Αληθινά, αξιόλογος άνθρωπος, ετελειοποίησε το τμήμα του . . σας + βεβαιώ αξιολάτρευτος άνθρωπος! + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ (μικρόν κατά μικρόν αποκαλυπτομένη). + Καλά, μα ο άλλος, ο Νικανώρ Ιβάνοβιτς, — άσχημος είνε; + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Καλέ τι λέτε; αυτός είνε σκύβαλον εμπρός στον Ιβάν Κουζμίτς. + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Και γιατί; + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Φως φανερόν ο Ιβάν Κουζμίτς είνε άνθρωπος . . . άνθρωπος σπάνιος. + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Και ο Ιβάν Παύλοβιτς; + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Και αυτός και όλοι οι άλλο είνε σκύβαλα εμπρός εις εκείνον . . . + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Είνε δυνατόν όλοι; . . . + +ΚΟΤΣΑΡΙΩΦ + Σκεφθήτε μοναχά και συγκρίνατε: πάρετε όποιον θέλετε απ' αυτούς: + τον Ιβάν Παύλοβιτς; τον Νικανώρ Ιβάνοβιτς; ένας και ο αυτός + διάβολος! + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Και μολαταύτα φαίνονται τόσον . . . ήσυχοι. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Αυτοί ήσυχοι; ο Θεός να σας φυλάξη από τα χεράκια τους. Όρεξιν + έχετε να φάτε ξύλο την επομένην του γάμου σας! + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Θεέ μου! Χειροτέρα δυστυχία από αυτήν δεν ειμπορεί να υπάρξη. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Και βέβαια! χειρότερο απ' αυτό δεν ειμπορείς να φαντασθής! + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Λοιπόν με συμβουλεύετε να προτιμήσω τον Ιβάν Κουζμίτς; + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Τον Ιβάν Κουζμίτς, φυσικά τον Ιβάν Κουζμίτς (κατ' ιδίαν). Η + δουλειά μου φαίνεται πως πηγαίνει καλά. Ο Ποτκαλιόσην, κάθεται εις + το ζαχαροπλαστείον, πάγω γλήγορα-γλήγορα να τον φέρω. + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Και λοιπόν, σεις λέγεται, τον Ιβάν Κουζμίτς; + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Χωρίς άλλο, τον Ιβάν Κουζμίτς. + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Και ν' αρνηθώ μήπως εις τους άλλους; + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Βέβαια ν' αρνηθήτε! + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝ + Αλλά πώς να γείνη αυτό το πράγμα; Σαν ντροπή είνε. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Γιατί είνε ντροπή; ειπέτε τους πως είσθε ακόμη νέα και πως δεν + θέλετε να 'πανδρευθήτε. + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Μα αυτοί δεν θα το πιστεύσουν, θα αρχίσουν να ερωτούν: πώς; και + διατί; + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Λοιπόν αν θέλετε να τελειώσητε άπαξ διά παντός, μ' αυτούς ειπήτε + τους ορθά-κοφτά «Γκρεμισθήτε απ' εδώ, βλακέντιοι!» + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Πώς είνε δυνατόν να τα ειπώ αυτά; + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Μα δοκιμάσατε, και σας βεβαιώ ότι ύστερα απ' αυτό όλοι θα φύγουν. + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Μα αυτό είνε σχεδόν ύβρις. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Και μήπως σεις θα τους ξαναϊδήτε; δεν είνε το ίδιον; + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Σαν να μη μου έρχεται . . . θα θυμώσουν. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Είδες εκεί καϋμός και αν θυμώσουν! Αν ήτον για να πάθετε τίποτε — + αλλάζει το πράγμα. Το πολύ πολύ που ειμπορείτε να πάθετε είνε να + σας φτύση κανείς απ' αυτούς 'σ τα μούτρα, άλλο τίποτε. + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Νά, βλέπετε λοιπόν; + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Μεγάλη δουλειά! Άλλους κι άλλους, μα τον Θεό τους έχουν φτύσει + τόσες φορές! Εγώ ξεύρω έναν πολύ ωραίον κύριον, με κόκκινα + μάγουλα, που πόσο πολύ εστενοχώρησε τον προϊστάμενόν του — και + καλά και σώνει να του αυξήση τον μισθόν, ώστε εκείνος έχασε πια + την υπομονήν του και τον έφτυσε μες στα μούτρα, σας βεβαιώ! «Νά + αύξησιν του μισθού σου, του λέγει και ξεφορτώσου με, σατανά!» Κ' + μόλα ταύτα του αύξησε τον μισθόν του. Τι τάχα βλάπτει που τον + έφτυσε; αν δεν είχε μανδύλι, αι, αλλάζει· αφού όμως το είχε, μαζύ + του, το πήρε κ' εσκουπίσθη· (ακούεται κώδων εις τον προθάλαμον) + Κτυπούν: κανένας απ' αυτούς θα είνε βέβαια. Καλόν θα ήτον να μη μ' + έβλεπαν. Δεν έχετε άλλην έξοδον; + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Πώς; — τη σκάλα της υπηρεσίας . . . Θεέ μου, πώς τρέμω όλη. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Δεν είνε τίποτε· ολίγην μόνον παρουσίαν πνεύματος· χαίρετε! (Κατ' + ιδίαν) ας τρέξω να φέρω γλήγορα τον Ποτκαλιόσην. + + + +ΣΚΗΝΗ Β'. + + + + Αγάφια Τυχώνοβνα και Σφογγάτος + +ΣΦΟΓΓΑΤΟΣ + Ήλθα επίτηδες, δεσποσύνη, ολίγον ενωρίτερα διά να συνομιλήσωμεν + κατά μόνας και με την ησυχίαν μας· λοιπόν, δεσποσύνη, όσον αφορά + τον βαθμόν μου, συμπεραίνω ήδη ότι τον γνωρίζετε: είμαι + κολλεγιακός πάρεδρος, αγαπώμαι από τους ανωτέρους μου, εισακούομαι + υπό των υποδεεστέρων μου . . . και μόνον ενός στερούμαι: συντρόφου + του βίου μου! + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Μάλιστα. + +ΣΦΟΓΓΑΤΟΣ + Τώρα ευρίσκω και τον σύντροφον του βίου μου, και ο σύντροφος αυτός + είσθε υμείς. Ειπέτε μου λοιπόν καθαρά: ναι ή όχι (παρατηρεί τον + ώμον της. Κατ' ιδίαν) Αυτή βλέπω δεν είνε 'σάν κάποιαις αδύναταις + γερμανίδες — έχει σάρκα απάνω της . . . + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Είμαι; κύριε, πολύ νέα . . . και δεν προτίθεμαι να υπανδρευθώ + ακόμη. + +ΣΦΟΓΓΑΤΟΣ + Περίεργον, τότε διατί λοιπόν χαλά τον κόσμον η προξενήτρια; Αλλ' + ίσως θέλετε να ειπήτε τίποτε άλλο; — εξηγηθήτε . . . (ακούεται ο + κώδων) Να πάρη ο διάβολος, δεν μας δίδουν ησυχίαν να κυττάξωμεν τη + δουλειά μας! + + + +ΣΚΗΝΗ Γ'. + + + Οι άνω και Ζεβάκην. + + +ΖΕΒΑΚΗΝ + Συγγνώμην, δεσποσύνη, διότι ήλθον ίσως πολύ ενωρίς. (Στραφείς + βλέπει τον Σφογγάτον) Α! βλέπω κι' άλλος . . . Ιβάν Παύλοβιτς τα + σεβάσματά μου. + +ΣΦΟΓΓΑΤΟΣ (κατ' ιδίαν) + Στο διάβολο να πας και συ και τα σεβάσματά σου (γεγωνυία τη φωνή) + λοιπόν, δεσποσύνη, ειπέτε μίαν μόνην λέξιν: ναι, ή όχι; . . + (ακούεται ο κώδων· ο Σφογγάτος εν αγανακτήσει). Πάλιν το κουδούνι! + + + +ΣΚΗΝΗ Δ'. + + + + Οι αυτοί και Ανούτσκην. + +ΑΝΟΥΤΣΚΗΝ + Ίσως δεσποσύνη, ήλθον ενωρίτερα του δέοντος παρ' ό,τι απαιτεί και + υπαγορεύει η ευπρέπεια . . . (Βλέπων τους παρισταμένους αναφωνεί + και υποκλίνεται). Α! Τα σεβάσματά μου. + +ΣΦΟΓΓΑΤΟΣ (κατ' ιδίαν) + Έχετα μόνος τα σεβάσματά σου! ο διάβολος σ' έφερε κι' εσένα, που + νάχε σπάση το ποδαράκι σου! (γεγωνυία τη φωνή) λοιπόν, + αποφασίσατε, δεσποσύνη, είμαι άνθρωπος της υπηρεσίας, και δεν έχω + πολύν καιρόν εις την διάθεσιν μου· ναι ή όχι; + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Δεν χρειάζεται . . . δεν χρειάζεται! (κατ' ιδίαν) Δεν καταλαμβάνω + τι λέγω. + +ΣΦΟΓΓΑΤΟΣ + Πώς δεν χρειάζεται; τι εννοείτε με τούτο; + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Τίποτε, τίποτε . . . εγώ δεν . . . (συνερχομένη) Γκρεμισθήτε! + (κατ' ιδίαν, κροτούσα τας παλάμας) ω Θεέ μου! τι είν' αυτό 'που + είπα; . . + +ΣΦΟΓΓΑΤΟΣ + Πώς, «γκρεμισθήτε;» τι σημαίνει τούτο; «γκρεμισθήτε;» επιτρέψατε + να μάθωμεν τι εννοείτε με τούτο; (βαίνει προς αυτήν απειλητικώς). + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΟΝΟΒΝΑ + + (Παρατηρεί αυτόν εις το πρόσωπον και αναφωνεί) + + Ω! θα με δείρη, θα με δείρη! (τρέπεται εις φυγήν. Ο Σφογγάτος + ίσταται κεχηνώς· εισέρχεται δρομαίως η Αρήνα Παντελεημόνοβνα, + παρατηρεί αυτόν εις το πρόσωπον και αναφωνεί:) Ω! θα με δείρη, θα + με δείρη! (και φεύγει δρομαίως). + +ΣΦΟΓΓΑΤΟΣ + Τι τρόπος είν' αυτός; Νά αληθινά μια ιστορία! (εις τον προθάλαμον + κρούεται ο κώδων και ακούονται ακολούθως αι φωναί:) + +Φωνή Κοτσκαριώφ. + Έμπαινε, έμπαινε, λοιπόν τι εστάθηκες; + +Φωνή Ποτκαλιόσην. + Πήγαινε συ εμπρός, μια στιγμή να διορθωθώ, εξεκουμπώθη η στάφα + μου. + +Φωνή Κοτσκαριώφ. + Θα μου ξεγλυστρήσης πάλι. + +Φωνή Ποτκαλιόσκην. + Όχι, δε ξεγλυστρώ, μα το Θεό, δε ξεγλυστρώ! + + + +ΣΚΗΝΗ Ε'. + + + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Μεγάλη ανάγκη ήτον να κουμβώσης την στάφαν σου. + +ΣΦΟΓΓΑΤΟΣ (προς τον Κοτσκαριώφ) + Δε μου λέτε, παρακαλώ, τρελλή είναι η νύμφη; + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Τι τρέχει; μήπως συνέβη τίποτε; + +ΣΦΟΓΓΑΤΟΣ + Ακατανόητα καμώματα· επήρε δρόμο και άρχισε να φωνάζη «θα με + δείρη, θα με δείρη!» Ποιος διάβολος ξεύρει τι έχει! + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Μάλιστα, μάλιστα· αυτό της συμβαίνει· είνε τρελλή. + +ΣΦΟΓΓΑΤΟΣ + Δεν μου λέτε, σεις είσθε, νομίζω συγγενής της; + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Βέβαια, συγγενής. + +ΣΦΟΓΓΑΤΟΣ + Τι συγγένειαν έχετε, δεν μου λέτε; + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Μα την αλήθεια δεν ηξεύρω, θαρρώ όμως πως η θεία της μητέρας μου + είνε κάτι με τον πατέρα της ή ο πατέρας της είνε κάτι με την θεία + μου. Αυτά τα πράγματα τα γνωρίζει καλά η γυναίκα μου είνε + γυναικείες δουλειαίς. + +ΣΦΟΓΓΑΤΟΣ + Και προ πολλού το έχει πάθει αυτό; + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Ω, από μικρά! + +ΣΦΟΓΓΑΤΟΣ + Βέβαια θα ήτο καλλίτερον αν ήτο πιο γνωστική, αλλά και τρελλή όπως + είνε καλή είνε, αν τα συμπληρωματικά άρθρα της περιουσίας της ήσαν + εις καλήν κατάστασιν. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Μα αυτή δεν έχει τίποτε. + +ΣΦΟΓΓΑΤΟΣ + Πώς; Και το πέτρινο σπίτι; + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Μόνον το όνομα. Αν ηξεύρετε όμως πώς είνε κτισμένο· οι τοίχοι είνε + καμωμένοι μ' ένα τούβλο και μέσα στη μέση, τι θέλεις και δεν έχει, + σκουπίδια ροκανίδια και πελεκούδια. + +ΣΦΟΓΓΑΤΟΣ + Στο Θεό σου! + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Εννοείται! Σαν να μη ξεύρετε πώς κτίζουν σήμερα τα σπίτια; Τα + κτίζουν όπως όπως και τα υποθηκεύουν. + +ΣΦΟΓΓΑΤΟΣ + Νομίζω όμως ότι το σπίτι αυτό δεν είναι υποθηκευμένον. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Ποιος σας το είπε; Και να ιδήτε ακόμη ότι όχι μόνον υποθηκευμένον + είναι, αλλά και δυο ετών τόκοι δεν είνε πληρωμένοι. Έχει μάλιστα η + νέα ένα αδελφόν που υπηρετεί εις τον Άρειον Πάγον, ο οποίος έχει + το μμάτι του σ' αυτό το σπίτι, ένας στρεψόδικος, φιλόδικος που δεν + έκαμεν η φύσις, είνε άξιος να βγάλη το τελευταίο 'ποκάμισο της + μάνας του ο αθεόφοβος! + +ΣΦΟΓΓΑΤΟΣ + Μα πώς διάβολο η γρηά αυτή η προξενήτρια. . . . α! το κτήνος, το + έκτρωμα της φύσ . . . . (κατ' ιδίαν). Ίσως όμως κι' αυτός να λέγη + ψέματα! Υπό αυστηράν ανάκρισιν η γραία, και αν είνε αλήθεια . . . + θα την κάμω εγώ να φωνάξη φωτιά! + +ΑΝΟΥΤΣΚΗΝ + Επιτρέψατε να σας ανησυχήσω με μίαν ωσαύτως ερώτησιν· ομολογώ, μη + γνωρίζων την γαλλικήν ότι είνε πολύ δύσκολον να κρίνω ο ίδιος αν η + γυναίκα ομιλή ή δεν ομιλεί την γαλλικήν· λοιπόν ειπέ τε μου, σας + παρακαλώ, η οικοδέσποινα γνωρίζει . . . . + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Ούτε γρυ! + +ΑΝΟΥΤΣΚΗΝ + Καλέ τι λέγετε;! + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Και βέβαια. Αυτό το γνωρίζω πολύ καλά! Ήτον συμμαθήτρια της + γυναικός μου εσωτερική εις το παρθεναγωγείον και ήτο πλέον γνωστή + διά την οκνηρίαν της. Αιωνίως τιμωρημένη εφορούσε το σκουφάκι των + μωρών. Και μάλιστα έχει φάγει ξύλο από τον διδάσκαλον της + γαλλικής . . . . + +ΑΝΟΥΤΣΚΗΝ + Φαντασθήτε, κύριοι, ότι εκ πρώτης όψεως ακόμη είχον την + προαίσθησιν, ότι δεν ήξευρε γαλλικά. + +ΣΦΟΓΓΑΤΟΣ + Ας τα πάρη ο διάβολος επί τέλους αυτά τα γαλλικά! Μα πώς αυτή η + αναθεματισμένη η προξενήτρια . . . α το κτήνος, η στρίγλα. . . . + Μα αν την ηκούετε με ποίας λέξεις μου τα περιέγραφε· ζωγράφος, + καθ' εαυτό ζωγράφος! «Σπίτι, παράρτημα» λέγει «με θεμέλια», + ασημένια κουτάλια, άμαξα, να καθίσης και να πας όπου θες! μ' ένα + λόγον και εις μυθιστόρημα σπανίως απαντάς τοιαύτην σελίδα. Αχ + παληοπάπουτσο κ' αν μου πέσης 'σ τα χέρια . . . . + + + +ΣΚΗΝΗ ΣΤ'. + + + + Οι άνω και Φέκλα (Πάντες αποτείνονται προς αυτήν ως ακολούθως) + +ΣΦΟΓΓΑΤΟΣ + Α! Νά την! Κόπιασ' εδώ, γρηά ξελογιάστρα! Κόπιασ' εδώ! + +ΑΝΟΥΤΣΚΗΝ + Με ηπατήσατε λοιπόν, Φέκλα Ιβάνοβνα; + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Έμπα τώρα, κυρά Μαριώρα, στο χορό! + +ΦΕΚΛΑ + Ούτε λόγο δεν καταλαβαίνω· σεις μ' εξεκουφάνατε ολότελα! + +ΣΦΟΓΓΑΤΟΣ + Το σπίτι είνε κτισμένο με ένα τούβλο παληοσιόλα και μ' εγέλασες. + Και με κουφάλαις κι' ο διάβολος ξεύρει με τι. + +ΦΕΚΛΑ + Και τι ηξεύρω εγώ, η κακομοίρα, μήπως εγώ τώχτισα; Ίσως έπρεπε να + γίνη μ' ένα τούβλο, για τούτο και το έφκιασαν έτσι. + +ΣΦΟΓΓΑΤΟΣ + Και είνε και υποθηκευμένο ακόμη! που να σε πνίξουν οι διαβόλοι, + στρίγλα, καταραμένη! (χτυπά διά του ποδός το έδαφος). + +ΦΕΚΛΑ + Καλέ κύτταξέ τον εκεί! Με βρίζει ακόμη, αντί να μ' ευχαριστήση που + φροντίζω γι' αυτόν. + +ΑΝΟΥΤΣΚΗΝ + Ναι, Φέκλα Ιβάνοβνα, και εις εμέ εμέ είπες επίσης ότι γνωρίζει + γαλλικά. + +ΦΕΚΛΑ + Ξέρει παιδί μου, όλα τα γνωρίζει, και γερμανικά, και κάθε λογής· + ό,τι τρόπους θέλεις, όλα τα ξέρει. + +ΑΝΟΥΤΣΚΗΝ + Α, όχι μόνον ρωσσικά ομιλεί. + +ΦΕΚΛΑ + Και τι άσχημο βρίσκετε σ' αυτό; Τα ρωσσικά καταλαβαίνονται + ευκολώτερα για τούτο και τα μιλεί· αν ήξευρε Τούρκικα τόσον το + χειρότερο ακόμη, γιατί δεν θα την εννοούσες. Όσο δε για τα ρωσσικά + δεν έχει να πης κανείς τίποτε είνε γνωστόν όλοι οι άγιοι ομιλούσαν + ρωσσικά. + +ΣΦΟΓΓΑΤΟΣ + Έλα εδώ κοντά αναθεματισμένη, έλα κοντά μου! + +ΦΕΚΛΑ (βαίνουσα προς την έξοδον) + Ο Θεός φυλάξοι! Σε ξέρω 'γώ τι χονδρός άνθρωπος είσαι! Δεν τώχεις + τίποτε να με δείρης. + +ΣΦΟΓΓΑΤΟΣ + Έννοια σου και δε θα σου τ' αφίσω εγώ έτσι να περάση· άμα σε + καλέσω εις την αστυνομίαν, θα σε μάθω εγώ πώς ν' απατάς τους + τιμίους ανθρώπους! θα ιδής! Να ειπής δε και της νύμφης, πως είνε + μια χαμένη! ακούεις; χωρίς άλλο να της τα ειπής! (φεύγει). + +ΦΕΚΛΑ + Καλέ είδες εσύ θυμό! Πως είνε χονδρός, θαρρεί πως δεν είνε άλλος + 'σάν κι' αυτόν. Και εγώ να σου πω, πως εσύ είσαι ένας χαμένος, νά! + +ΑΝΟΥΤΣΚΗΝ + Ομολογώ, φιλτάτη μου, ότι δεν ήλπιζα ποτέ να με απατήσης. Αν + ήξευρα πως η μόρφωσις της νύμφης ήτο τέτοια, ω, ούτε θα επατούσα + το πόδι μου εδώ . . . . Μάλιστα! (φεύγει). + +ΦΕΚΛΑ + Χαμένα τάχουν ή μεθυσμένοι είνε; που τους ηύραμεν τους + διαλεχτάδες! Ανάθεμά τα για γράμματα, ξετρελλαίνουν τους + ανθρώπους! + + + +ΣΚΗΝΗ Ζ'. + + + + Φέκλα Ιβάνοβνα, Κοτσκαριώφ και Ζεβάκην. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + + (Γελά ηχηρώς δεικνύων διά του δαχτύλου την Φέκλαν). + +ΦΕΚΛΑ (μετ' αγανακτήσεως) + Συ πάλι τι ξεσχίζεις τον λαιμό σου; + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + + (Εξακολουθεί γελών). + +ΦΕΚΛΑ + Επήρε δρόμο! + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Προξενήτρα! προξενήτρα! Μαστόρισσα για να παντρεύη. Ξεύρει πως να + τα καταφέρη (εξακολουθεί γελών). + +ΦΕΚΛΑ + Καλέ κύτταξε γέλοια! Αν τώξευρε η μάνα σου τι κανακάρη θα έκανε, + θάχανε το νου της τη στιγμή που σ' εγεννούσε! (φεύγει + αγανακτησμένη). + + + +ΣΚΗΝΗ Η'. + + + + Κοτσκαριώφ και Ζεβάκην + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ (εξακολουθεί γελών) + Ωχ, δε μπορώ, αληθινά δε μπορώ, αισθάνομαι πως θα σκάσω από τα + γέλοια ωχ, δεν κρατιέμαι! (γελά). + +ΖΕΒΑΚΗΝ (παρατηρών αυτόν αρχίζει να γελά ωσαύτως). + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ (απηυδημένος, ρίπτεται επί καθέδρας). + Ωχ, αληθινά παρέλυσα! αισθάνομαι, ότι αν γελάσω ακόμη θα σκάσω! + +ΖΕΒΑΚΗΝ + Μου αρέσει το εύθυμον του χαρακτήρος σας. Εις την Μοίραν μας, + ξεύρετε, ο πλοίαρχος Βολδιριώφ είχε ένα δόκιμον, τον Πετουχώφ· + ήτον κ' εκείνος εύθυμος, όπως και σεις· ενίοτε του έδειχνες μα + όχι πολύ τον δάκτυλόν σου — και έξαφνα ήρχιζε να γελά και δεν + είχε τελειωμόν, έως το βράδυ· και συ τον έβλεπες και σου ήρχετο να + γελάσης και ήρχιζες πράγματι να γελάς και συ. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ (ασθμαίνων) + Ω θεέ μου, ελέησόν μας τους αμαρτωλούς! Πώς της ήλθε σ' το νου της + ανόητης να θέλη να κάμη παντρειαίς. Και είνε αυτή ικανή να κάμη + παντρειαίς; Νά εγώ ξέρω και παντρεύω όχι αυτή! + +ΖΕΒΑΚΗΝ + Όχι δα! αληθινά ειμπορείτε σεις και παντρεύετε; + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Και βέβαια! όποιον θέλεις και με όποιαν θέλεις. + +ΖΕΒΑΚΗΝ + Αφού είν' έτσι 'παντρεύσατέ με εμένα με την οικοδέσποιναν αυτήν. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Σας; Και τι την θέλετε σεις την παντρειά; + +ΖΕΒΑΚΗΝ + Πώς τι την θέλω; Συγγνώμην να σας παρατηρήσω, ότι η ερώτησίς σας + είνε ολίγον παράδοξος· είνε γνωστόν διατί υπανδρεύεται ο κόσμος. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Ναι, αλλά δεν ηκούσατε πως αυτή δεν έχει καθόλου προίκα; + +ΖΕΒΑΚΗΝ + Αφού δεν έχει τι να γείνη· εν τούτοις με τοιαύτην αξιαγάπητον + κόρην, έχουσαν τόσον καλούς τρόπους ειμπορεί κανείς να ζήση και + χωρίς προίκα. Ένα μικρόν δωμάτιον, (δεικνύει το μέγεθος διά των + χειρών), εδώ ένας μικρός προθάλαμος, ένα μικρόν παραβάν ή ένα + είδος κιγκλιδώματος . . . + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Μα τι της βρίσκετε και σας αρέσει τόσο; + +ΖΕΒΑΚΗΝ + Να σας ειπώ την αλήθειαν, μου ήρεσε διότι είναι παχουλή γυναίκα. + Εμένα μου αρέσουν φοβερά αι εύσαρκοι γυναίκες. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ (Παρατηρών αυτόν λοξώς λέγει κατ' ιδίαν) + Και να πη κανείς πως αξίζει κι' αυτός ο ίδιος που μοιάζει σαν + άδεια καπνοσακούλα! (γεγωνυία τη φωνή)· όχι, σεις διά κανένα λόγον + δεν πρέπει να 'πανδρευθήτε! + +ΖΕΒΑΚΗΝ + Διατί; + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Έτσι. Κύτταξε φιγούρα που την έχει! Μεταξύ μας αυτό που θα πω . . . + ένας πετεινοπόδαρος . . + +ΖΕΒΑΚΗΝ + Πετεινοπόδαρος; + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Και βέβαια, τι εξωτερικόν είνε αυτό; + +ΖΕΒΑΚΗΝ + Δηλαδή, πως, τάχα, πετεινοπόδαρος; + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Απλούστατα με πόδια πετεινού. + +ΖΕΒΑΚΗΝ + Νομίζω όμως, ότι τούτο είνε προσωπική προσβολή . . . + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Μα εγώ σου το λέγω, γιατί γνωρίζω ότι είσαι με κρίσιν άνθρωπος· + εγώ εις άλλον δεν θα το έλεγα. Μ' όλα ταύτα αφού το θέλετε μπορώ + να σας παντρέψω, αλλά με άλλην. + +ΖΕΒΑΚΗΝ + Όχι, εγώ θα σας παρεκάλουν να μη με παντρέψετε με άλλην αλλά με + αυτήν και θα σας ευγνωμονώ διά βίου. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Πολύ καλά, σας παντρεύω, αλλά με μίαν συμφωνίαν, δηλαδή σεις να μη + ανακατευθήτε εις τίποτε, και ούτε μάλιστα να παρουσιασθήτε εις την + νύμφη. Εγώ θα τα τελειώσω χωρίς εσάς. + +ΖΕΒΑΚΗΝ + Και πώς γίνεται χωρίς εμέ; όπως δήποτε πρέπει για τα μάτια να + είμαι κι' εγώ παρών. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Διόλου δεν χρειάζεται. Πηγαίνετε τώρα εις το σπίτι σας και + περιμένετε· απόψε όλα θα τελειώσουν. + +ΖΕΒΑΚΗΝ (τρίβων τας χείρας) + Τι λαμπρά! τι ωραία. Μήπως χρειάζονται τίποτε συστατικά; η άφεσίς + μου λόγου χάριν; ίσως έχει την περιέργειαν να τα παρατηρήση. Να + τρέξω μίαν στιγμήν εις το σπίτι να τα φέρω; + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Δεν χρειάζεται τίποτε· σεις πηγαίνετε σπίτι, κι' εγώ σήμερον θα + σας ειδοποιήσω· (Τον συνοδεύει μέχρι της θύρας). Περίμενε και συ! + Αλλά πού 'στο διάβολο είνε λοιπόν ο Ποτκαλιόσην και δεν έρχεται; + Αυτό είνε παράδοξον! ακόμη δεν εκούμπωσε τη στάφα του; Ας πάγω να + τον εύρω. + + + +ΣΚΗΝΗ Θ'. + + + + Κοτσκαριώφ και Αγάφια Τύχωνοβνα. + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ (παρατηρεί). + Τι; έφυγαν; Δεν είνε κανείς; + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Έφυγαν, έφυγαν κανείς δεν είνε. + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Ω, αν ηξεύρατε πώς έτρεμα όλη! αυτό το πράγμα ποτέ δεν μου συνέβη. + Αλλά τι φοβερός άνθρωπος, καλέ, εκείνος ο Σφογγάτος τι κακός + τύραννος θα είνε διά την γυναίκα του. Εγώ, σαν να μου φαίνεται πως + θα ξαναγυρίση πάλιν. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Ω, μη σε μέλει και δεν ξαναέρχεται. Στοιχηματίζω πως κανείς από + εκείνους τους δύο δεν θα δείξη την μύτην του εδώ. + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Και ο τρίτος; + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Ποιος τρίτος; + +ΖΕΒΑΚΗΝ + + (εκβάλλει την κεφαλήν διά του ανοίγματος της θύρας). + + Επιθυμούσα φοβερά ν' ακούσω από το στοματάκι της τι θα ειπή δι' + εμένα. Τριανταφυλλάκι μου! + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Ο Βαλταζάρ Βαλταζάροβιτς. + +ΖΕΒΑΚΗΝ + Νά το! νά το! (τρίβει τας χείρας του). + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Διάβολε! κ' εγώ έλεγα: ποιον εννοεί; . . . Και υπάρχει ανοητότερος + άνθρωπος απ' αυτόν 'σ τον κόσμον; + +ΖΕΒΑΚΗΝ + Τούτο τι είνε πάλιν; ομολογώ ότι τίποτε δεν καταλαμβάνω. + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Και εν τούτοις φαίνεται καλός άνθρωπος. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Ποιος, αυτός; Είνε μέθυσος. + +ΖΕΒΑΚΗΝ + Μα τον Θεόν, τίποτε δεν εννοώ. + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Ω, και μέθυσος ακόμη; + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Και βέβαια! ένας παληάνθρωπος! + +ΖΕΒΑΚΗΝ (γεγωνυία τη φωνή). + Όχι, με συγχωρείτε, κύριε, εγώ δεν σας παρεκάλεσα να ειπήτε τέτοια + πράγματα. Αν ελέγετε τίποτε προς όφελός μου ή να με επαινέσετε, + αλλάζει το πράγμα, αλλά με αυτόν τον τρόπον και με αυτάς τας + λέξεις, ειμπορείτε να τα ειπήτε διά κανένα άλλον! Δούλος σας + ταπεινός! + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ (κατ' ιδίαν). + Τι διάβολο ήθελε κ' εγύρισε πίσω; (τη Αγ. Τύχ. χαμηλοφώνως). + Κυττάξετε, κυττάξετε δεν ειμπορεί να βασταχθή στα πόδια του. + Τούτο, τι νομίζετε; του συμβαίνει κάθε ημέραν. Διώξετέ τον κ' + ετελείωσε! (Κατ' ιδίαν). Και ο Ποτκαλιόσην μ' όλα ταύτα δεν ήλθε. + Τον παληάνθρωπο! έννοια του! εγώ τον διορθώνω! (φεύγει). + + + +ΣΚΗΝΗ Ι'. + + + + Αγάφια Τύχωνοβνα και Ζεβάκην. + +ΖΕΒΑΚΗΝ (κατ' ιδίαν). + Αντί, ως υπεσχέθη, να με επαινέση, τουναντίον με ύβρισε! Περίεργος + άνθρωπος· (γεγωνυία τη φωνή). Δεσποσύνη μη πιστεύετε. . . . + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Με συγχωρείτε, δεν αισθάνομαι τόσον καλά. . . . μου πονεί η κεφαλή + μου. . . . (θέλει να φύγη). + +ΖΕΒΑΚΗΝ + Αδύνατον, φαίνεται ότι κάτι τι αφ' ό,τι έχω δεν σας αρέσει + (δεικνύων την κεφαλήν του). Μη βλέπετε ότι έχω εδώ ολίγην + φαλάκραν: είνε διότι υπέφερα από πυρετούς, αλλά ογλήγορα θα + φυτρώσουν και πάλιν τρίχες. + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Δεν ενδιαφέρομαι δι' ό,τι και αν έχητε. + +ΖΕΒΑΚΗΝ + Εγώ, δεσποσύνη . . . . αν φορέσω το μαύρον μου φράκον θα ιδήτε ότι + το πρόσωπόν μου θα γίνη λευκότερον. + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Τόσον το καλλίτερον διά σας. Χαίρετε! (φεύγει). + + + +ΣΚΗΝΗ ΙΑ'. + + + + Ζεβάκην μόνος αποτείνεται προς αυτήν αναχωρούσαν. + + Δεσποσύνη, παρακαλώ . . . . ποία είνε η αφορμή; Διατί; Πώς; Ή + μήπως έχω καμμίαν ουσιώδη έλλειψιν επάνω μου; . . . . έφυγε! . . . . + Περιεργότατον! Είνε η δεκάτη εβδόμη ίσως φορά τώρα που παθαίνω + σχεδόν τα αυτά και πάντοτε με τον ίδιον τρόπον: Κατ' αρχάς + φαίνεται ότι όλα πηγαίνουν καλά και όταν η υπόθεσις φθάσει εις την + λύσιν της, έξαφνα — άρνησις· (περιφέρεται σύννους). Ναι, αυτή, αν + δεν απατώμαι, είνε η δεκάτη εβδόμη χυλόπητα. Μα επί τέλους — τι + θέλει; δηλαδή τι θέλει (σκέπτεται) ακατανόητον, εντελώς + ακατανόητον. Και αν ήμην πια άσχημος — στο διάβολο (περιεργάζεται + εαυτόν) αλλά, δόξα σοι ο Θεός, νομίζω τίποτε δεν μου λείπει! + Ακατανόητον! Να υπάγω τάχα 'στο σπίτι να ψάξω 'στο σεντούκι μου· + έχω εγώ εκεί μέσα κάτι στίχους, που καμμία δεν ειμπορεί ν' ανθέξη + στην δύναμίν των . . . . Μα τον Θεόν δεν το χωρεί ο νους μου, Κατ' + αρχάς ενόμιζε κανείς πως: ε — ε τελειώνει τώρα . . . . Τι να γείνη + πρέπει να ποδίσωμεν. Κρίμα, μα τον Θεόν, κρίμα! (φεύγει). + + + +ΣΚΗΝΗ ΙΒ'. + + + + Ποτκαλιόσην και Κοτσκαριώφ εισέρχονται παρατηρούντες όπισθεν. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Δεν μας παρετήρησε. Είδες πως είχε τα μούτρα κατεβασμένα; + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Τι και εις αυτόν ηρνήθησαν όπως και εις τους άλλους; + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Ορθά κοφτά! + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Διάβολε! μεγάλη προσβολή πρέπει να είνε να σου αρνηθούν! + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Ακούς εκεί! + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Εγώ δεν ειμπορώ ακόμη να πιστεύσω ότι με προτιμά από όλους. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Τι λέγεις — προτιμά. Κοντεύει να χάση το νου της για σένα! φοβερός + έρως! Τα ονόματα μόνον ν' ακούσης που σου δίνει, θα χάσης τα μυαλά + σου! Φωτιά έγινε! + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ (γελών αυταρέσκως) + Και πράγματι η γυναίκα σαν θέλη σου λέγει τέτοια λόγια που ποτέ + δεν ειμπορείς να τα φαντασθής· μουτράκι, κατσαριδάκι, + μαυρελάκι . . . . + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Και πού είδες ακόμη! όταν θα παντρευτής, θα ιδής τους δύο πρώτους + μήνας, τι λόγια θα σου λέγει, που μπορούν να σε κάμνουν, μα τον + Θεόν, να λυόσης στα πόδια σου. + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ (μειδιών) + Αλήθεια· αι; + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Λόγον τιμής! Τώρα άκουσε όμως, — εις έργον! εξηγήσου προς αυτήν, + άνοιξέ της αμέσως την καρδιά σου και ζήτησέ της το χέρι της. + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Αλλά πώς — αμέσως; έλα και συ· το παρακάμνεις! + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Χωρίς άλλο αμέσως!. . . . να την και η ιδία. + + + +ΣΚΗΝΗ ΙΓ'. + + + + Οι άνω και Αγάφια Τύχωνοβνα. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Σας έφερον, δεσποσύνη τον ευτυχή τούτον θνητόν τον οποίον βλέπετε. + Ούτε υπήρξε ούτε θα υπάρξη άνθρωπος ερωτευμένος 'σάν αυτόν! ο Θεός + ούτε του σκυλιού μου να το δώση! . . . + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ (Ωθών αυτόν από την χείρα. Ταπεινοφώνως). + Ω, αδελφέ . . το παράκαμες! + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ (Τω Ποτκαλ.) + Δεν πειράζει! (τη Αγ. Τύχ. ταπεινοφώνως) λάβετε περισσότερον + θάρρος προς αυτόν, είνε ήσυχος σαν αρνάκι. Προσπαθήσετε να είσθε + πιο ελεύθερη όσον ειμπορείτε. Σηκώσατε έτσι λίγο τα φρύδια σας ή + νά, χαμηλώσετε τα μάτια σας κ' έτσι έξαφνα να τον σφάξετε τον + κακούργον ή δείξατέ του λιγάκι τον ώμον σας, ας τον ιδή ο αχρείος! + Κακά εκάματε όμως που δεν εφορέσατε εκείνο το φόρεμα με τα κοντά + μανήκια· αλλ' ας είνε, καλό είνε και τούτο· (γεγωνυία τη φωνή), + λοιπόν εγώ σας αφίνω ευχάριστα συντροφευμένους! Εγώ για μία στιγμή + θα ρίξω μια ματιά στην τραπεζαρία και στο μαγειρείο· πρέπει να + δώσω μερικάς διαταγάς, διότι θα έλθη ο υπάλληλος 'που παρηγγέλθη + το δείπνον ίσως έφεραν και τα κρασιά. . . . χαίρετε! (Τω + Ποτκαλιόσην) Να είσαι τολμηρότερος! τολμηρότερος! (φεύγει). + + + +ΣΚΗΝΗ ΙΔ'. + + + + Ποτκαλιόσην, Αγάφια Τύχωνοβνα + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Καθίσατε σας παρακαλώ, (κάθηνται και σιωπώσι). + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Σας αρέσει, δεσποσύνη, ο περίπατος; + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Πώς ο περίπατος; + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Εις την εξοχήν το θέρος είνε πολύ ευχάριστον με την βάρκα . . + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Μάλιστα κάποτε διασκεδάζομεν με τους φίλους. + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Πώς θα είνε άρα γε φέτος το καλοκαίρι· ποιος ξεύρει; + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Θα ήτο ευχάριστον αν ήτο καλόν, (αμφότεροι σιωπώσι). + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Ποίον άνθος, δεσποσύνη αγαπάτε περισσότερον; + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Εκείνο που έχει δυνατώτερη μυρωδιά· το γαρύφαλον. + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Εις τας κυρίας πηγαίνουν πολύ τα άνθη. + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Ναι, είνε ευχάριστος ενασχόλησις (σιωπή). Εις ποίαν εκκλησίαν + είσθε την περασμένην Κυριακήν; + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Εις της Αναλήψεως, προ μιας όμως εβδομάδος ήμην εις την μητρόπολιν + του Καζάν. Αλλά είνε το ίδιον, εις όποιαν εκκλησία και αν + προσευχηθή κανείς, (Σιωπώσιν· ο Ποτκαλιόσην κτυπά διά των δακτύλων + επί της τραπέζης). Μετ' ολίγας ημέρας θα έχωμεν την δημοσίαν, + πανήγυριν του Αικατεριγγώφ. + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Μάλιστα, μετά ένα μήνα, νομίζω. + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Μάλιστα ούτε τόσον; + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Φαίνεται που θα είνε πολύ ωραία. + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Σήμερον έχομεν οκτώ του μηνός; (μετρεί επί των δακτύλων) εννέα, + δέκα, ένδεκα . . . ναι, μετά είκοσι δύο ημέρας. + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Φαντασθήτε, πόσον ογλήγορα! + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Μάλιστα δεν μετρώ και την σημερινήν. (σιωπή) Τι τολμηροί άνθρωποι + που είνε οι ρώσσοι! + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Πώς; + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Διά τους εργάτας λέγω. Στέκονται επάνω επάνω εις την κορυφήν . . + Επερνούσα από ένα σπίτι, λοιπόν ο ασβεστωτής ασβέστωνε και δεν + εφοβείτο διόλου! + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Μάλιστα . . . Και εις ποίον μέρος; + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Νά εις τον δρόμον μου, από εκεί όπου πηγαίνω καθημερινώς εις το + υπουργείον. Ξεύρετε εγώ κάθε πρωί πηγαίνω εις την υπηρεσίαν μου. + + (Σιωπή. Ο Ποτκαλιόσην άρχεται πάλιν τυμπανίζων επί της τραπέζης, + επί τέλους λαμβάνει τον πίλον του και υποκλίνεται). + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Πώς θέλετε πλέον να . . . + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Μάλιστα, συγγνώμην αν ίσως σας ηνώχλησα. + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Τι λόγος! απ' εναντίας οφείλω να σας ευχαριστήσω διότι επέρασα την + ώραν μου τόσον ευχάριστα μαζύ σας. + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Εγώ αληθινά νομίζω ότι σας ηνώχλησα. + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Σας βεβαιώ καθόλου. + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Τότε αφού δεν σας ηνώχλησα θα μου επιτρέψετε να σας επισκεφθώ και + άλλοτε κανένα βράδυ. + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Μετά πάσης χαράς (ο Ποτκαλιόσην υποκλίνεται και εξέρχεται). + + + +ΣΚΗΝΗ ΙΕ'. + + + +Αγάφια Τυχώνοβνα μόνη. + Τι αξιοπρεπής άνθρωπος! Μόλις τώρα ακόμη ημπόρεσα να τον γνωρίσω + καλά, καλά. Αλήθεια δεν ημπορείς να μην τον αγαπήσης; ταπεινός και + με κρίσιν άνθρωπος. Είχε δίκηο προ ολίγου ο φίλος του. Κρίμα μόνον + που έφυγε έτσι γρήγορα εγώ επεθύμουν να τον ακούσω. Πόσον είνε + ευχάριστον να ομιλή κανείς μαζύ του. Και ακριβώς έχει αυτό το + καλό, που δεν λέγει ανοησίαις. Ήθελα κι' εγώ να του ειπώ δύο + λογάκια, αλλά ομολογώ εδειλίασα και τόσον άρχισε να κτυπά η καρδιά + μου . . . Τι εξαίρετος άνθρωπος! Πηγαίνω να τα ειπώ της θείας, + (φεύγει)· + + + +ΣΚΗΝΗ ΙΣΤ'. + + + + Εισέρχονται ο Ποτκαλιόσην και ο Κοτσκαριώφ. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Μα τι θα κάμης στο σπίτι; τι ανοησία! Γιατί θα πας 'στο σπίτι; + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Και τι θα κάμω εδώ; εγώ είπα πλέον ό,τι εχρειάζετο να ειπώ . . . + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Ώστε της άνοιξες πλέον την καρδιά σου; + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Αι, να, δηλαδή . . . αυτό μονάχα, την καρδιά μου ακόμη δεν της + άνοιξα. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Ακούς εκεί πράγματα! Και γιατί να μην την ανοίξης; + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Μα πώς θέλεις, αδελφέ, απλώς και ως έτυχε, χωρίς να την + προδιαθέσω, να της 'πώ έξαφνα ορθά-κοφτά «Κυρία έλα να + 'παντρευθούμεν!» + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Μα τότε λοιπόν τι ανοησίαις ελέγετε τώρα μισή ώρα; + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Ωμιλήσαμεν περί όλων, και σε βεβαιώ είμαι πολύ ευχαριστημένος. + Επέρασα πολύ ευχάριστα την ώραν μου. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Μα καλά, αδελφέ, δε μου λες σε παρακαλώ, πότε θα τα προφθάσωμεν + όλα αυτά; Μετά μίαν ώραν πρέπει να είμεθα εις την εκκλησίαν. + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Τι λες αδελφέ; ετρελλάθης; εγώ να στεφανωθώ σήμερον; + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Και γιατί όχι; + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Να στεφανωθώ σήμερον; + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Και καλά συ ο ίδιος δεν μου έδωσες τον λόγον σου; δεν είπες, πως + άμα ως δεχθούν οι άλλοι γαμβροί θα είσαι έτοιμος να στεφανωθής + αμέσως; + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Εγώ και τώρα δεν αθετώ τον λόγον μου, αλλ' όχι αμέσως και ο γάμος! + μετά ένα μήνα τουλάχιστον διά να λάβω καιρόν να αναπνεύσω, αδελφέ + λιγάκι. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Ένα μήνα; + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Και βέβαια! + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Καλέ μην είσαι τρελλός; + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Ποτέ ενωρίτερον από ένα μήνα! + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Και καλά εγώ διέταξα πλέον δείπνον, α κούτσουρο! άκουσε να σου + ειπώ, Ιβάν Κουζμίτς, άφησε τα πείσματα, ψυχή μου κι' έλα τώρα να + παντρευθής. + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Τι λέγεις αδελφέ; Τώρα να παντρευθώ; + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Ιβάν Κουζμίτς, σε παρακαλώ, σε ικετεύω . . . Αν δεν θέλης νά το + κάμης διά τον εαυτόν σου, κάμετο τουλάχιστον για μένα. + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Αληθινά, δεν ειμπορώ! + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Έλα 'μπορείς, 'μπορείς· σε παρακαλώ, άφησε τες δυστροπίαις τώρα! + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Σου λέγω δεν ειμπορώ, δεν μου έρχεται, διόλου, δε μου έρχεται! + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Μα τι δεν σου έρχεται; ποιος σου το είπε αυτό; Συ είσαι φρόνιμος + άνθρωπος και κρίνε και ο ίδιος, εγώ δεν το λέγω αυτό τάχα για να + σε κολακεύσω, διότι είσαι τάχα διεκπεραιωτής, το κάμνω απλώς διότι + σ' αγαπώ. Έλα λοιπόν, τώρα φθάνει πια, κάμε την απόφασιν κύτταξε + τα πράγματα με ορθοφροσύνην + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Αν ήτο δυνατόν εγώ θα . . . + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Ιβάν Κουζμίτς, 'μμάτια μου, φως μου! Νά, θέλεις πέφτω εις τα + γόνατα εμπρός σου; . . + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Μα γιατί; . . . + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ (γονυπετεί) + Νά, σε παρακαλώ γονυπετής· νά, βλέπεις και συ. Σε βεβαιώ ότι ποτέ + δεν θα λησμονήσω αυτήν την χάριν. Μη επιμένεις λοιπόν! + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Αδύνατον, φίλε μου, αδύνατον! + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ (εγείρεται με θυμόν) + Τότε λοιπόν είσαι ένας χοίρος! + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Δεν πας να βρίζης! + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Ένας ηλίθιος εκεί, που δεν εματαστάθηκε! + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Βρίζε, βρίζε + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Και για ποιόν εγώ εφρόντιζα; για ποιόν εγώ εκοπίαζα; Για το + συμφέρο το δικό σου, βλάκα. Τι με μέλει έμενα; εγώ σε παραιτώ. Τι + κάθομαι και πονοκεφαλιάζω. + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Και ποιος σε παρεκάλεσε; Παραίτησέ με επί τέλους! + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Σε αφίνω μα θα χαθής χωρίς εμένα, αν εγώ δεν σε παντρεύσω, εις τον + αιώνα θα είσαι βλάκας! + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Εσένα τι σε κόφτει; + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Για σένα ξεροκέφαλο, για σένα φροντίζω. + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Ας μου λείπουν αι φροντίδες σου. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Αι, πήγαινε λοιπόν 'σ το διάβολο! + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Καλά, πηγαίνω! + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Εκεί είνε ο δρόμος σου. + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Αι, και τι μαθές; πηγαίνω. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Πήγαινε, πήγαινε, και να σπάσης το ποδαράκι σου. Σου εύχομαι και + μέσ' από την καρδιά μου να σου τύχη και μεθυσμένος αμαξάς να σου + χώση ως το λαιμό το τιμόνι της καρότσας. Υπάλληλος είσαι συ ή + πατσαβούρα! Σου ορκίζομαι πως από τώρα και εις το εξής μεταξύ μας + όλα ετελείωσαν· ούτε να σε ιδούν τα 'μμάτια μου. + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Καλά ας μη με ιδούν (φεύγει). + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Να πας 'στο διάβολο, που είναι παληός σου φίλος (ανοίγει την θύραν + και αναφωνεί όπισθεν προς τον φεύγοντα) Βλάκα! + + + +ΣΚΗΝΗ ΙΖ'. + + + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ (μόνος βαδίζει, ζωηρώς κινούμενος εμπρός-οπίσω) + Εγεννήθη ποτέ 'στον κόσμον παρόμοιος άνθρωπος; Τέτοιος βλάκας; Αν + πούμε όμως και την μαύρη αλήθεια, κ' εγώ δεν πηγαίν' οπίσω. Μα δε + μου λέτε παρακαλώ, εσάς ερωτώ, δεν είμαι βλαξ, δεν είμαι ηλίθιος; + Γιατί κοπιάζω φωνάζω και ξεραίνω το λαιμό μου; Πέτε μου, τι μου + είνε; συγγενής; και τι του είμ' εγώ; παραμάνα, θεια, πεθερά, ή + κουμπάρα; Γιατί διάβολο λοιπόν εγώ να φροντίζω γι' αυτόν, να μην + έχω ησυχία, που να τον πάρη ο εξαποδώ αλήθεια κι' απ' αλήθεια! Και + γιατί; ποιος διάβολος ξέρει! Πήγαινε να μάθης! Τέτοιος μασκαράς, + τέτοιο αντιπαθητικό, αχρείο μούτρο! Να τον πιάση κανείς το τέρας + και να του δώση στη μύτη, και στ' αυτιά και στο στόμα, και στα + δόντια και παντού! (κάμνει χειρονομίας εις τον αέρα μετ' + αγανακτήσεως) Και εκείνο που σε κάμνει να σκάζης είνε, ότι, ενώ + εσύ γίνεσαι έξω φρενών, εκείνος ούτε ιδρώνει τ' αυτί του! Για + αυτόν, σαν να μη συνέβη τίποτε! αυτό είνε που σε κάμνει έξω + φρενών! Τώρα θα πάγη 'στο σπίτι του θα πλαγιάση και θα καπνίση την + πίπαν του. Αντιπαθητικό πράγμα! υπάρχουν και άλλα αντιπαθητικά + μούτρα, μα σαν αυτουνού — ποτέ! Μα τον Θεόν χειρότερο μούτρο απ' + αυτό δεν απαντά εις τον κόσμον! Μα έννοια σου κ' εγώ δεν θα τον + αφίσω, θα 'πάγω και θα τον γυρίσω πίσω επίτηδες τον αχρείον, δεν + θα τον αφίσω να μου γλυστρήση θα υπάγω να τον φέρω τον παληάνθρωπο + (φεύγει δρομαίως) + + + +ΣΚΗΝΗ ΙΗ'. + + + +Αγάφια Τύχωνοβνα (εισέρχεται). + Τόσο κτυπά αληθινά η καρδιά μου, που είνε δύσκολον να το εξηγήσω. + Παντού, όπου και αν στρέψω, βλέπω εμπρός μου τον Ιβάν Κουζμίτς. + Είνε πράγματι αληθινόν, ότι το πεπρωμένον αδύνατον να το αποφύγη + κανείς. Προ ολίγου ακόμη εδοκίμασα ν' απασχολήσω εις άλλο + αντικείμενον τον νουν μου, εδοκίμασα να κουβαριάσω νήμα, έρραψα + ένα σακκίδιον. Μολαταύτα ο Ιβάν Κουζμίτς όλο και επάνω 'στα χέρια + μου ανέβαινε. (Μετά τινα σιωπήν). Και τέλος πάντων, ιδού με + αναμένει αλλαγή καταστάσεως! Θα με πάρουν, θα με φέρουν, εις την + εκκλησίαν . . . . έπειτα θα με αφίσουν μόνην με άνδρα — ουφ; ρίγος + με κυριεύει! Χαίρετε, νεανικοί, παρθενικοί μου χρόνοι! (Κλαίει). + Επέρασα τόσα χρονιά ήσυχος . . . . έζησα. . . . έζησα και τώρα + ήλθεν η ώρα να παντρευθώ! Ω, πόσαι, Θεέ μου, φροντίδες: Παιδιά, + αγοράκια, σκανδαλιάρικα, έπειτα θα γεννηθούν και κοριτσάκια, θα + μεγαλώσουν έπειτα η φροντίδα να τ' αποκαταστήσω . . . . Και καλά + ακόμη αν τύχουν καλούς άνδρας, μα αν είνε τίποτε μέθυσοι ή τέτοιοι + που χάνουν ό,τι κι' αν έχουν 'στα χαρτιά;! (Άρχεται πάλιν ολίγον + κατ' ολίγον να θρηνή). Δεν μου ήτο γραφτό να χαρώ την ζωήν μου ως + κόρη! Ούτε εικοσιεπτά χρόνια ειμπόρεσα να απολαύσω αυτήν την ζωήν + (μεταβάλλουσα φωνήν). Αλλά διατί να βραδύνη ο Ιβάν Κουζμίτς; + + + +ΣΚΗΝΗ ΙΘ'. + + + + Αγάφια Τύχωνοβνα και Ποτκαλιόσην, ωθούμενος επί της σκηνής εκ της + θύρας δι' αμφοτέρων των χειρών υπό του Κοτσκαριώφ. + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Ήλθα, δεσποσύνη, να σας ομιλήσω διά μίαν μικράν υπόθεσιν. . . . + αλλά ήθελα πρώτον πάντων να μάθω αν δεν θα σας φανή + παράδοξον; . . . . + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ (ταπεινούσα τους οφθαλμούς). + Περί τίνος πρόκειται; + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Ειπέτε μου πρώτον δεν θα σας φανή παράδοξον; + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Δεν ειμπορώ. . . . τι συμβαίνει; + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Ομολογήσατε λοιπόν: αληθώς θα σας φανή παράδοξον; ό,τι θα σας + είπω. + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Καλέ τι λέγετε; πώς είνε δυνατόν να μου φανή παράδοξον; Από σας + πάντοτε ευχάριστα πράγματα ακούει κανείς . . . . + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Τούτο όμως ουδέποτε το ηκούσατε. (Η Αγ. Τύχ. έτι μάλλον ταπεινοί + τους οφθαλμούς. Ταυτοχρόνως εισέρχεται κρυφίως ο Κοτσκαριώφ και + ίσταται όπισθεν του Ποτκαλιόσην). Ιδού λοιπόν περί τίνος + πρόκειται . . . . αλλ' ας αφίσωμεν να σας το είπω καλείτερα άλλοτε. + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Μα τι συμβαίνει λοιπόν; + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Ήθελα . . . . σας βεβαιώ, ήθελα να σας το ειπώ τώρα, αλλά κάπως + διστάζω . . . + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ (κατ' ιδίαν σταυρώνων τας χείρας). + Θεέ μου τι άνθρωπος είνε αυτός! Μία γρηά εκεί, μία γελοιογραφία + ανθρώπου, ειρωνεία! + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Και διατί διστάζετε; + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Ξεύρω κ' εγώ, νά, έχω κάποιους δισταγμούς. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ (γεγωνυία τη φωνή). + Τι ανοησίαι, τι ανοησίαι! Βλέπετε δεσποσύνη· ο κύριος απ' εδώ + ζητεί την χείρα σας, επιθυμεί να σας ειπή ότι χωρίς εσάς δεν + ειμπορεί να ζήση δεν ειμπορεί να υπάρξη, και ερωτά· θέλετε να τον + καταστήσετε ευτυχή; + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Τι κάμνεις; βρε αδελφέ και συ; + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Λοιπόν, δεσποσύνη, αποφασίζετε να τον κάμετε τον θνητόν αυτόν! + ευτυχή; + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Δεν έχω το θάρρος να φαντασθώ ότι θα ειμπορέσω να κάμω άνθρωπον + ευτυχή . . . άλλως εγώ είμαι σύμφωνος. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Φυσικά, φυσικά, αυτό έπρεπε να γείνη προ πολλού! Δόσετε λοιπόν τας + χείρας σας! + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + + (Ζητεί να τω είπη τι κρυφίως. Ο Κοτσκαριώφ τω δεικνύη τον γρόνθον + του και συσπά τας οφρείς. Δίδει την χείρα). + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ (ενόνων τας χείρας) + Λοιπόν, ο Θεός να σας ευλογήση! είμαι σύμφωνος και εγκρίνω το + συνοικέσιόν σας. Ο γάμος είνε . . . ο γάμος δεν είνε, όπως ας + υποθέσωμεν, πέρνω ένα αμάξι και πηγαίνω όπου θέλω, η υποχρέωσις + αυτή είνε εντελώς άλλου είδους· είνε υποχρέωσις . . αλλά τώρα δεν + έχω καιρόν, και θα σου ειπώ άλλοτε τι είδους υποχρέωσις είνε· + λοιπόν Ιβάν Κουζμίτς, φίλησε την μνηστήν σου, τώρα ειμπορείς να το + κάμης αυτό· τώρα οφείλεις να το κάμης. (Η Αγάφια Τύχωνοβνα + ταπεινώνει τους οφθαλμούς). Δεν πειράζει, δεν πειράζει δεσποσύνη, + έτσι πρέπει, ας σε φιλήση. + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Όχι, κυρία, επιτρέψατε πλέον τώρα, τώρα πλέον επιτρέψατε. (Την + ασπάζεται και λαμβάνει την χείρα της)· Τι ωραίο χεράκι! Διατί + δεσποσύνη, έχετε τόσον ωραίο χεράκι; . . . επιτρέψατε να σας ειπώ, + κυρία, ότι θέλω να γείνη αμέσως η στεφάνωσις· χωρίς άλλο να γείνη + αμέσως. + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Πώς αμέσως; ίσως δα είνε πολύ γρήγορα; + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Δεν θέλω ούτε να τ' ακούσω! θέλω ακόμη συντομώτερα, αυτήν την + στιγμήν, να γείνη ο γάμος. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Μπράβο! λαμπρά! Ευγενέστατος άνθρωπος! Σε βεβαιώ ότι πάντοτε + ήλπιζα πολλά από σένα εις το μέλλον! Σεις, δεσποσύνη, δεν θα + κάμετε άσχημα να τρέξετε αμέσως να ενδυθήτε· εγώ να σας ειπώ την + αλήθεια έστειλα πλέον να φέρουν άμαξαν και προσεκάλεσα τους + φίλους, οι οποίοι θα είνε τώρα πλέον εις την εκκλησίαν. Είμαι + βέβαιος ότι το νυμφικόν σας φόρεμα θα έχετε προ πολλού έτοιμον. + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Βέβαια προ πολλού μάλιστα. Εγώ στη στιγμή ενδύομαι. + + + +ΣΚΗΝΗ Κ'. + + + + Κοτσκαριώφ και Ποτκαλιόσην. + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Αδελφέ μου, σου είμαι ευγνώμων. Τώρα βλέπω τω όντι το καλόν που + μου έκαμες. Και αυτός ο πατέρας μου δεν θα έκαμνε ό,τι μου έκαμες + συ! Βλέπω ότι ενέργησες ως φίλος. Ευχαριστώ αδελφέ! ποτέ δεν θα + λησμονήσω τας εκδουλεύσεις σου (συγκεκινημένος). Διά τούτο λοιπόν + κι' εγώ την προσεχή άνοιξιν χωρίς άλλο θα υπάγω να επισκεφθώ τον + τάφον του πατέρα σου! + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Α μπα! Γιατί να πειράζεσαι! Κ' εγώ χαίρω; Πλησίασε λοιπόν να σε + φιλήσω (ασπάζεται αυτόν επί της μιας, είτα επί της άλλης παρειάς). + Ο Θεός να δώση να ζήσης ευτυχής (ασπάζονται) ν' αποκτήσης του + Αβραάμ και Ισαάκ τα καλά και να κάμετε ένα σωρό παιδιά! . . . . + +ΠΟΤΚΑΛΙΟΣΗΝ + Ευχαριστώ αδελφέ, πραγματικώς μόνον τώρα έμαθα τι εστί πράγματι + ζωή. Τώρα απεκαλύφθη ενώπιόν μου όλος νέος κόσμος. Νά, τώρα βλέπω + ότι το παν κινείται, ζη· αισθάνεσαι ότι αναζωογονείσαι, ότι σαν να + εξατμίζεσαι, σαν να . . . έτσι . . . . και συ ο ίδιος δεν ηξεύρεις + τι σου συμβαίνει. Πρωτήτερα, τίποτε από αυτά ούτε έβλεπα ούτε + εννοούσα· δηλαδή ήμην άνθρωπος που δεν είχα καμμίαν ιδέαν ούτε + κρίσιν, δεν ενεβάθυνα κ' εζούσα νά, όπως ζη κάθε άλλος άνθρωπος. + Χαίρω, χαίρω πολύ! Τώρα εγώ πηγαίνω να παρατηρήσω πώς έστρωσαν το + τραπέζι και στη στιγμήν επιστρέφω. (κατ' ιδίαν) Ας του πάρω όπως + δήποτε το καπέλλον διά κάθε ενδεχόμενον (λαμβάνει μεθ' εαυτού τον + πίλον και φεύγει). + + + +ΣΚΗΝΗ ΚΑ'. + + + +Ποτκαλιόσην μόνος. + Και τω όντι, τι ήμην μέχρι τούδε, είχα καμμίαν ιδέαν περί της + ζωής; Δεν εγνώριζα, τίποτε δεν εγνώριζα! ποίος δε υπήρξεν ο μέχρι + σήμερον άγαμος βίος μου; Ποίαν είχε σημασίαν; Τι έκαμνα; εζούσα, + εζούσα, υπηρέτουν, επήγαινα εις το υπουργείον, εγευμάτιζα, + εκοιμώμην, με ένα λόγον, ήμην εις τον κόσμον ο μηδαμινώτερος και ο + συνειθέστερος άνθρωπος· τώρα μόνον βλέπει, κανείς πόσον είνε μωροί + εκείνοι που δεν παντρεύονται και αν καλοπαρατηρήση κανείς θα ιδή + πόσοι και πόσοι ευρίσκονται εις αυτήν την τυφλότητα. Αν ήμην + πουθενά βασιλεύς, μα την πίστιν μου, θα έδιδα διαταγήν να + παντρεύονται όλοι, μηδενός εξαιρουμένου, εις τρόπον ώστε, να μην + ευρίσκεται ούτε ένας άγαμος εις το κράτος μου. Αληθινά, να σκεφθή + μολαταύτα κανείς, ότι μετ' ολίγα λεπτά της ώρας θα είσαι + παντρευμένος! ότι θα δοκιμάσης έξαφνα την ευδαιμονίαν την οποίαν + δεν ειμπορείς να εκφράσης και δεν ευρίσκεις λόγους να την + εξηγήσης. (Μετά τινα σιγήν). Εν τούτοις, όπως και να το ειπής, + είνε φοβερόν όταν το καλοσυλλογισθή κανείς. Εις όλην σου την ζωήν, + εις αιώνα τον άπαντα, όπως κ' αν είνε, να δεθής και έπειτα πλέον + ούτε προφάσεις πλέον, ούτε μεταμέλεια τίποτε, τίποτε όλα + ετελείωσαν, όλα έγειναν. Μάλιστα νά, και τώρα ακόμη, με κανένα + τρόπον δεν ειμπορώ να οπισθοχωρήσω. Μετ' ολίγον γίνεται η στέψις + και να φύγω μάλιστα δεν είνε δυνατόν. Εκεί έξω περιμένει πλέον η + άμαξα και όλα είνε έτοιμα. Και μήπως τάχα, πράγματι, δεν είνε + δυνατόν να φύγω; Πώς; φυσικά είνε αδύνατον. Εκεί εις την θύραν και + παντού στέκονται άνθρωποι· θα ερωτήσουν — γιατί; όχι δεν κάμνει. + Νά το παράθυρον είνε ανοικτόν· να φύγη κανείς από το παράθυρο;. . . . + Α μπα! δεν γίνεται. Έπειτα είνε και απρεπές αλλά και πολύ + ψηλά. (πλησιάζει προς το παράθυρον) αι, δεν είνε δα και τόσον πολύ + ψηλά, μόνον η βάσις είνε, αλλά κ' εκείνη ασήμαντος. Α, όχι, πώς + είνε δυνατόν;! Δεν έχω μάλιστα και το καπέλλο μου! Και πώς θα φύγω + χωρίς καπέλλο; Δεν πάει! Και τάχα, δεν ειμπορεί να φύγη κανείς και + χωρίς καπέλλο; Και τι βλάπτει αν δοκιμάσω αι; Αι, τι λέτε να + δοκιμάσω; (αναβαίνει επί του παραθύρου και ειπών)· Κύριε ελέησον! + (πίπτει επί της οδού, ακούεται όπισθεν της σκηνής στενάζων) ωχ! + Κάμποσο ήτον ψηλά! Αι, αμαξά! + +Φωνή αμαξηλάτου. + Θέλετε αμάξι; + +Φωνή Ποτκαλιόσην + Εις την Κανάβκα, κοντά 'στο γεφύρι του Συμεών. + +Φωνή αμαξηλάτου. + Δέκα καπήκια! + +Φωνή Ποτκαλιόσην, + Καλά! έλα, δρόμον! (ακούεται κρότος απομακρυνομένης αμάξης). + + + +ΣΚΗΝΗ ΚΒ'. + + + + Αγάφια Τύχωνοβνα εισέρχεται ενδεδυμένη νυμφικήν εσθήτα, δειλή και + με ταπεινωμένην κεφαλήν, είτα Φέκλα. + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Κ' εγώ δεν ηξεύρω τι συμβαίνει μαζύ μου! Ήρχισα πάλιν να + εντρέπωμαι και να τρέμω. Αχ, αν ήτο δυνατόν να μην ευρίσκετο εδώ + διά μίαν στιγμήν εκείνος, ή, αν έβγαινεν έξω (παρατηρεί περιδεώς). + Και πού είνε λοιπόν; Κανείς δεν είνε! Πού να επήγε; (ανοίγει την + προς τον προθάλαμον θύραν) Φέκλα, πού επήγεν ο Ιβάν Κουζμίτς; + +Φωνή Φέκλας + Εκεί πρέπει να ήνε! + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Πού εκεί; + +ΦΕΚΛΑ (εισερχόμενη) + Μα νά, εδώ μέσα εκαθότανε. + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Δεν είνε εδώ νά, δεν βλέπεις; + +ΦΕΚΛΑ + Ναι, αλλά κι' απ' εδώ δεν εβγήκε· εγώ εκαθόμουνα εκεί έξω. + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Μα πού είνε λοιπόν; + +ΦΕΚΛΑ + Εγώ πώς ημπορώ να ξεύρω! Μήπως εβγήκε από την άλλην είσοδο, από τη + σκάλα της υπηρεσίας· ή μήπως κάθεται εις το δωμάτιον της Αρήνας + Παντελεημόνοβνας; + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Θεία, Θεία! + + + +ΣΚΗΝΗ ΚΓ'. + + + + Αι άνω και Αρήνα Παντελεημόνοβνα. + +ΑΡΗΝΑ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΒΝΑ (εισέρχεται στολισμένη) + Τι τρέχει; + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Μέσα είνε ο Ιβάν Κουζμίτς; + +ΑΡΗΝΑ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΒΝΑ + Όχι· εδώ πρέπει να είνε· μέσα δεν ήλθε. + +ΦΕΚΛΑ + Αι, και όξω δεν ήτανε· εγώ εκαθόμουνα εκεί + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Αλλά κι' εδώ, ως βλέπετε, δεν είνε. + + + +ΣΚΗΝΗ ΚΔ'. + + + + Αι άνω και Κοτσκαριώφ. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Τι τρέχει; + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Ο Ιβάν Κουζμίτς δεν είν' εδώ; + +ΚΟΤΣΚΑΡΩΦ + Πώς δεν είν' εδώ; έφυγε; + +ΑΓΑΦΙΑ ΤΥΧΩΝΟΒΝΑ + Όχι· ούτε έφυγε ούτ' εδώ είνε. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Τι θα ειπή δεν είν' εδώ, και δεν έφυγε; + +ΦΕΚΛΑ + Πού ειμπορούσε να κρυφθή δεν το χωρεί ο νους μου, εγώ δεν εσάλεψα + από τον προθάλαμο. + +ΑΡΗΝΑ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΒΝΑ + Και από την πόρτα της υπηρεσίας πάλι δεν ειμπορούσε να φύγη. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Μα τι διάβολο — και να χαθή πάλιν, χωρίς να έβγη απ' εδώ μέσα δεν + είνε δυνατόν. Μήπως εκρύφθη πουθενά . . Ιβάν Κουζμίτς; πού είσαι; + έλα, μη κάμνεις ανοησίαις, έβγα γλήγορα! Τι αστεία είνε πάλιν + αυτά; είνε ώρα να πάμε στην εκκλησία! (παρατηρεί όπισθεν της + ιματιοθήκης και λοξώς υπό τας καθέδρας) Ακατανόητον! αλλ' όχι δεν + ειμπορούσε να φύγη· είν' εδώ· το καπέλλο του είνε εις το άλλο + δωμάτιον εγώ επίτηδες το έκρυψα εκεί. + +ΑΡΗΝΑ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΒΝΑ + Δεν ερωτούμεν την Δουνιάσκαν, αυτή εις όλον αυτό το διάστημα ήτον + έξω 'στον δρόμο· μήπως αυτή γνωρίζει τίποτε; . . . Δουνιάσκα! . . . + Δουνιάσκα! . . . + + + +ΣΚΗΝΗ ΚΕ'. + + + + Οι αυτοί και Δουνιάσκα. + +ΑΡΗΝΑ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΒΝΑ + Πού είνε ο Ιβάν Κουζμίτς, δεν τον είδες; + +ΔΟΥΝΙΑΣΚΑ + Εκείνος επήδησεν από το παράθυρο! (η Αγάφια Τύχωνοβνα αναφωνεί + κρατούσα τας παλάμας). + +ΚΑΙ ΟΙ ΤΡΕΙΣ + Από το παράθυρο; + +ΔΟΥΝΙΑΣΚΑ + Ναι, έπειτα αφού επήδησε επήρε έν αμάξι κι' έφυγε. + +ΑΡΗΝΑ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΒΝΑ + Αλήθεια λες; + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Ψέματα λες, αδύνατον! + +ΔΟΥΝΙΑΣΚΑ + Μα το Θεό, επήδησε, νά, κι' ο αντικρυνός πραμματευτής τον είδε, + εσυμφώνησε τον αμαξά δέκα καπήκια κι' έφυγε. + +ΑΡΗΝΑ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΒΝΑ (βαίνουσα προς τον Κοτσκαριώφ). + Δε μου λέτε, περίγελο, κύριε μας εκάματε; να μας ρεζιλέψετε + γυρεύετε; Τι σου εχρεωστούσαμε να μας μασκαρέψης κατ' αυτόν τον + τρόπον; Είμ' εξήντα χρονών γυναίκα, τέτοια 'ντροπή ακόμη δεν την + έπαθα. Ύστερ' απ' αυτό πρέπει να σε φτύσω στα μούτρα, αφού λέγεις + πως είσαι τίμιος άνθρωπος! Ακούς εκεί να 'ντροπιάση σ' όλον τον + κόσμο το κορίτσι! εγώ είμαι χωριάτισσα γυναίκα και πάλι δεν τα + κάμνω αυτά τα πράγματα, όχι εσύ που είσαι και ευγενής! φαίνεται + πως μονάχα σταις βρωμοδουλειαίς και τας αγυρτίαις είνε η ευγένεια + σας! (φεύγει αγανακτισμένη συμπεριλαμβάνουσα και την νύμφην. Ο + Κοτσκαριώφ ίσταται ενεός). + +ΦΕΚΛΑ + Αι; καλός είσαι; Νάτος εκείνος που ξέρει να κατορθώνη τη δουλειά! + που μπορεί να παντρολογάη χωρίς προξενήτρα! Ας είνε οι γαμπροί οι + δικοί μου μαδημένοι και ξέρω 'γώ τι; τέτοιους όμως γαμπρούς που να + πηδούν από το παράθυρο εγώ δεν έχω· και να με συμπαθάς. + +ΚΟΤΣΚΑΡΙΩΦ + Αυτά είνε κουταμάραις! Δεν είν' έτσι· εγώ τώρα πηγαίνω να τον φέρω + αμέσως πίσω (φεύγει). + +ΦΕΚΛΑ + Ναι, πήγαινε να τον φέρης! άλλη μια φορά! . . . Δεν ξέρεις εσύ από + παντρολογήματα· αν έφευγε ακόμη από την πόρτα αλλάζει το πράμα, + αφού όμως ο γαμβρός για να φύγη πηδά από το παράθυρο . . . έχε + γεια κ' εγλύστρησα. + + + +ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΜΑΡΑΣΛΗ + + + +ΤΕΥΧΗ ΕΚΔΟΘΕΝΤΑ ΤΩ 1887 — 1900 + + Κουρτίου Ελληνική Ιστορία κατά μετάφρασιν Σπυρ. Π. Λάμπρου, + τόμοι 5. τεύχη 21. Τιμή δρ .................................. 34.50 + Μακώλεϋ Ιστορία της Αγγλίας κατά μετάφρασιν Ε. Ροΐδου, τόμοι + 3, τεύχη 9. Τιμή δρ......................................... 13.50 + Όθωνος Ρίββεκ Ιστορία της Ρωμαϊκής ποιήσεως κατά μετάφρασιν + Σ. Κ. Σακελλαροπούλου, τόμοι 3, τεύχη 9. Τιμή δρ............ 13.50 + Δρόυσεν Ιστορία των Διαδόχων κατά μετάφρασιν Ι. Πανταζίδου, + τεύχη 4. Τιμή δρ. ............................................ 6.— + Γουστάβου Γίλβερτ Εγχειρίδιον Αρχαιολογίας του δημοσίου βίου των + Ελλήνων κατά μετάφρ. Ν. Γ. Πολίτου, τεύχη 3. Τιμή δρ ........ 4.50 + Κρουμβάχερ Ιστορία της Βυζαντηνής λογοτεχνίας κατά μετάφρασιν + Γ. Σωτηριάδου, τόμοι 2, τεύχη 8, τόμου Γ'. τεύχος 1. Τιμή δρ. 13.50 + Σαιμμάρκου Γιραρδίνου Μαθήματα δραματολογίας κατά μετάφρασιν + Αγγέλ. Βλάχου, τόμοι 4, τεύχη 11. Τιμή δρ.....................16.50 + Whitney και Jolly Αναγνώσματα περί των γενικών αρχών της + συγκριτ. γλωσσικής κατά μετάφρασιν Ρ. Ν. Χατζιδάκι, τεύχη + 4. Τιμή δρ. ................................................. 6.— + Head Ιστορία των Νομισμάτων κατά μετάφρασιν Ι. Ν. Σβορώνου, + τόμοι 2, οι δύο τόμοι μετά των πινάκων....................... 25.— + Valéry Mayet τα Βλαπτικά Έντομα των Αμπέλων κατά μετάφρασιν Ν. + Κ. Γερμανού, τεύχη 2. Τιμή δρ. ............................... 3.— + Αλεξάνδρου Σεργιάδου Πούσκην, Ευγένιος Ονέγην, Έπος κατά + μετάφρασιν Χαραλ. I. Βουλοδήμου, Τιμή δρ...................... 1.50 + Δρόυσεν Ιστορία του Μεγάλου Αλεξάνδρου, κατά μετάφρασιν I. + Πανταζίδου, τεύχη 4. Τιμή δρ.................................. 6.— + V. V. Podwissozky Παθολογία κατά μετάφρασιν Νικολάου I. + Κορδέλλη ιατρού, τεύχη 8. Τιμή δρ. .......................... 12.50 + Ν. Γ. Πολίτου Μελέται περί του Βίου και της Γλώσσης του Ελληνικού + λαού, Παροιμίαι, τόμοι 2. Τιμή δρ............................ 16.— + Σαίξπηρ Χάμλετ, τραγωδία εις πράξεις πέντε κατά μετάφρασιν Μιχαήλ + Ν. Δαμιράλη. Τιμή δρ. ........................................ 2.50 + Α. Μ. Ιδρωμένου, Ιωάννης Καποδίστριας Κυβερνήτης της Ελλάδος. + Τιμή δρ....................................................... 1.50 + Στεφάνου Αθ. Κουμανούδη. Συναγωγή Νέων Λέξεων υπό των λογίων + πλασθεισών, τόμοι 2. Τιμή δρ................................. 13.— + W. Christ Ιστορία της Ελληνικής Λογοτεχνίας κατά μετάφρασιν + Λυσάνδρου Γ. Χ. Κώνστα, Τόμος Α', τεύχη 5. Τιμή δρ ........... 7.50 + Καίσαρος Καντού Ιστορία τριάκοντα ετών (1848-1878) κατά μετάφρασιν + Ιωάννου Περβάνογλου, τεύχος πρώτον............................ 1.50 + + + +ΤΕΥΧΗ ΕΚΔΟΘΕΝΤΑ ΤΩ 1901 + + + + Αριθ. 117. Καίσαρος Καντού Ιστορία τριάκοντα ετών (1848-1878) + κατά μετάφρασιν Ιωάννου Περβάνογλου τεύχ. δεύτερον ......... 1.50 + Αριθ. 118. » τεύχ. τρίτον............ 1.50 + Αριθ. 119. Στρατής Καλοπίχειρος υπό Στεφάνου ΑΘ. Κουμανούδη... 2.50 + Αριθ. 120. Κρουμβάχερ Ιστορία της Βυζαντηνής λογοτεχνίας κατά + μετάφρασιν Γεωργίου Σωτηριάδου τόμ. Γ'. τεύχ. δεύτερον ....... 1.50 + Αριθ. 121. » τόμ. Γ'. τεύχ. τρίτον.......... 1.50 + Αριθ. 122. Καίσαρος Καντού Ιστορία τριάκοντα ετών (1848-1878) + κατά μετάφρασιν Ιωάννον Περβάνογλου τεύχ. τέταρτον ........... 1.50 + Αριθ. 123-124. Αγγέλου Βλάχου Ανάλεκτα τόμος πρώτος........... 4.— + Αριθ. 125-128. Ιστορία της Ιταλικής Παλιγγενεσίας υπό Φραγκίσκου + Βερτολίνη κατά μετάφρασιν Κ. Αννίνου τόμος Α. τεύχη 4. + Τιμή δρ....................................................... 6.— + Αριθ. 129-130. Αγγέλου Βλάχου Ανάλεκτα τόμος δεύτερος......... 4.— + Αριθ. 131-134. Ιστορία της Ιταλικής Παλιγγενεσίας υπό Φραγκίσκου + Βερτολίνη κατά μετάφρασιν Χ. Αννίνου τόμος Β'. τεύχη 4, + Τιμή δρ. ..................................................... 6.— + Αριθ. 135. Leopold Smhmidt η Ηθική των Αρχαίων Ελλήνων μεταφράσθη + εκ του γερμανικού υπό Δημ. Ιωαννίδου Ολυμπίου, τόμος Α. τεύχος + πρώτον........................................................ 1.50 + Αριθ. 136. Leopold Smhmidt η Ηθική των Αρχαίων Ελλήνων μετεφράσθη + εκ του γερμανικού υπό Δημ. Ιωαννίδη Ολυμπίου, τόμος Α. τεύχος + δεύτερον ..................................................... 1.50 + + + +Τιμάται δρα . . . . . 1.50. + + +1) Δεν κάμνει διάκρισιν περί ροιών και ροδών. Το κείμενον λέγει: +«εκείνα τα γρανικώδη δενδρύλλια» και εννοεί τας ροιάς — η ροιά δε +ρωσσιστί: γρανάτοβογιε — δέρεβο. Ο Ζεβάκην τα ονομάζει +γρανίτοβογιε δέρεβο — δηλαδή, γρανιτώδες δένδρον, — Σ. Μ. + +2) Τίτλος 8ου βαθμού, μη μεταφραζόμενος εις την Ελληνικήν + + + + + + + + + + +End of the Project Gutenberg EBook of Krechinsky's Wedding Comedy in three +acts--Marriage comedy in two acts, by Alexander Suhovo-Kobylin and Nikolai Vasilievich Gogol + +*** END OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK KRECHINSKY'S WEDDING COMEDY *** + +***** This file should be named 37721-0.txt or 37721-0.zip ***** +This and all associated files of various formats will be found in: + http://www.gutenberg.org/3/7/7/2/37721/ + +Produced by Sophia Canoni + +Updated editions will replace the previous one--the old editions +will be renamed. + +Creating the works from public domain print editions means that no +one owns a United States copyright in these works, so the Foundation +(and you!) can copy and distribute it in the United States without +permission and without paying copyright royalties. Special rules, +set forth in the General Terms of Use part of this license, apply to +copying and distributing Project Gutenberg-tm electronic works to +protect the PROJECT GUTENBERG-tm concept and trademark. Project +Gutenberg is a registered trademark, and may not be used if you +charge for the eBooks, unless you receive specific permission. If you +do not charge anything for copies of this eBook, complying with the +rules is very easy. You may use this eBook for nearly any purpose +such as creation of derivative works, reports, performances and +research. They may be modified and printed and given away--you may do +practically ANYTHING with public domain eBooks. Redistribution is +subject to the trademark license, especially commercial +redistribution. + + + +*** START: FULL LICENSE *** + +THE FULL PROJECT GUTENBERG LICENSE +PLEASE READ THIS BEFORE YOU DISTRIBUTE OR USE THIS WORK + +To protect the Project Gutenberg-tm mission of promoting the free +distribution of electronic works, by using or distributing this work +(or any other work associated in any way with the phrase "Project +Gutenberg"), you agree to comply with all the terms of the Full Project +Gutenberg-tm License (available with this file or online at +http://gutenberg.net/license). + + +Section 1. General Terms of Use and Redistributing Project Gutenberg-tm +electronic works + +1.A. By reading or using any part of this Project Gutenberg-tm +electronic work, you indicate that you have read, understand, agree to +and accept all the terms of this license and intellectual property +(trademark/copyright) agreement. If you do not agree to abide by all +the terms of this agreement, you must cease using and return or destroy +all copies of Project Gutenberg-tm electronic works in your possession. +If you paid a fee for obtaining a copy of or access to a Project +Gutenberg-tm electronic work and you do not agree to be bound by the +terms of this agreement, you may obtain a refund from the person or +entity to whom you paid the fee as set forth in paragraph 1.E.8. + +1.B. "Project Gutenberg" is a registered trademark. It may only be +used on or associated in any way with an electronic work by people who +agree to be bound by the terms of this agreement. There are a few +things that you can do with most Project Gutenberg-tm electronic works +even without complying with the full terms of this agreement. See +paragraph 1.C below. There are a lot of things you can do with Project +Gutenberg-tm electronic works if you follow the terms of this agreement +and help preserve free future access to Project Gutenberg-tm electronic +works. See paragraph 1.E below. + +1.C. The Project Gutenberg Literary Archive Foundation ("the Foundation" +or PGLAF), owns a compilation copyright in the collection of Project +Gutenberg-tm electronic works. Nearly all the individual works in the +collection are in the public domain in the United States. If an +individual work is in the public domain in the United States and you are +located in the United States, we do not claim a right to prevent you from +copying, distributing, performing, displaying or creating derivative +works based on the work as long as all references to Project Gutenberg +are removed. Of course, we hope that you will support the Project +Gutenberg-tm mission of promoting free access to electronic works by +freely sharing Project Gutenberg-tm works in compliance with the terms of +this agreement for keeping the Project Gutenberg-tm name associated with +the work. You can easily comply with the terms of this agreement by +keeping this work in the same format with its attached full Project +Gutenberg-tm License when you share it without charge with others. + +1.D. The copyright laws of the place where you are located also govern +what you can do with this work. Copyright laws in most countries are in +a constant state of change. If you are outside the United States, check +the laws of your country in addition to the terms of this agreement +before downloading, copying, displaying, performing, distributing or +creating derivative works based on this work or any other Project +Gutenberg-tm work. The Foundation makes no representations concerning +the copyright status of any work in any country outside the United +States. + +1.E. Unless you have removed all references to Project Gutenberg: + +1.E.1. The following sentence, with active links to, or other immediate +access to, the full Project Gutenberg-tm License must appear prominently +whenever any copy of a Project Gutenberg-tm work (any work on which the +phrase "Project Gutenberg" appears, or with which the phrase "Project +Gutenberg" is associated) is accessed, displayed, performed, viewed, +copied or distributed: + +This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with +almost no restrictions whatsoever. You may copy it, give it away or +re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included +with this eBook or online at www.gutenberg.net + +1.E.2. If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is derived +from the public domain (does not contain a notice indicating that it is +posted with permission of the copyright holder), the work can be copied +and distributed to anyone in the United States without paying any fees +or charges. If you are redistributing or providing access to a work +with the phrase "Project Gutenberg" associated with or appearing on the +work, you must comply either with the requirements of paragraphs 1.E.1 +through 1.E.7 or obtain permission for the use of the work and the +Project Gutenberg-tm trademark as set forth in paragraphs 1.E.8 or +1.E.9. + +1.E.3. If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is posted +with the permission of the copyright holder, your use and distribution +must comply with both paragraphs 1.E.1 through 1.E.7 and any additional +terms imposed by the copyright holder. Additional terms will be linked +to the Project Gutenberg-tm License for all works posted with the +permission of the copyright holder found at the beginning of this work. + +1.E.4. Do not unlink or detach or remove the full Project Gutenberg-tm +License terms from this work, or any files containing a part of this +work or any other work associated with Project Gutenberg-tm. + +1.E.5. Do not copy, display, perform, distribute or redistribute this +electronic work, or any part of this electronic work, without +prominently displaying the sentence set forth in paragraph 1.E.1 with +active links or immediate access to the full terms of the Project +Gutenberg-tm License. + +1.E.6. You may convert to and distribute this work in any binary, +compressed, marked up, nonproprietary or proprietary form, including any +word processing or hypertext form. However, if you provide access to or +distribute copies of a Project Gutenberg-tm work in a format other than +"Plain Vanilla ASCII" or other format used in the official version +posted on the official Project Gutenberg-tm web site (www.gutenberg.net), +you must, at no additional cost, fee or expense to the user, provide a +copy, a means of exporting a copy, or a means of obtaining a copy upon +request, of the work in its original "Plain Vanilla ASCII" or other +form. Any alternate format must include the full Project Gutenberg-tm +License as specified in paragraph 1.E.1. + +1.E.7. Do not charge a fee for access to, viewing, displaying, +performing, copying or distributing any Project Gutenberg-tm works +unless you comply with paragraph 1.E.8 or 1.E.9. + +1.E.8. You may charge a reasonable fee for copies of or providing +access to or distributing Project Gutenberg-tm electronic works provided +that + +- You pay a royalty fee of 20% of the gross profits you derive from + the use of Project Gutenberg-tm works calculated using the method + you already use to calculate your applicable taxes. The fee is + owed to the owner of the Project Gutenberg-tm trademark, but he + has agreed to donate royalties under this paragraph to the + Project Gutenberg Literary Archive Foundation. Royalty payments + must be paid within 60 days following each date on which you + prepare (or are legally required to prepare) your periodic tax + returns. Royalty payments should be clearly marked as such and + sent to the Project Gutenberg Literary Archive Foundation at the + address specified in Section 4, "Information about donations to + the Project Gutenberg Literary Archive Foundation." + +- You provide a full refund of any money paid by a user who notifies + you in writing (or by e-mail) within 30 days of receipt that s/he + does not agree to the terms of the full Project Gutenberg-tm + License. You must require such a user to return or + destroy all copies of the works possessed in a physical medium + and discontinue all use of and all access to other copies of + Project Gutenberg-tm works. + +- You provide, in accordance with paragraph 1.F.3, a full refund of any + money paid for a work or a replacement copy, if a defect in the + electronic work is discovered and reported to you within 90 days + of receipt of the work. + +- You comply with all other terms of this agreement for free + distribution of Project Gutenberg-tm works. + +1.E.9. If you wish to charge a fee or distribute a Project Gutenberg-tm +electronic work or group of works on different terms than are set +forth in this agreement, you must obtain permission in writing from +both the Project Gutenberg Literary Archive Foundation and Michael +Hart, the owner of the Project Gutenberg-tm trademark. Contact the +Foundation as set forth in Section 3 below. + +1.F. + +1.F.1. Project Gutenberg volunteers and employees expend considerable +effort to identify, do copyright research on, transcribe and proofread +public domain works in creating the Project Gutenberg-tm +collection. Despite these efforts, Project Gutenberg-tm electronic +works, and the medium on which they may be stored, may contain +"Defects," such as, but not limited to, incomplete, inaccurate or +corrupt data, transcription errors, a copyright or other intellectual +property infringement, a defective or damaged disk or other medium, a +computer virus, or computer codes that damage or cannot be read by +your equipment. + +1.F.2. LIMITED WARRANTY, DISCLAIMER OF DAMAGES - Except for the "Right +of Replacement or Refund" described in paragraph 1.F.3, the Project +Gutenberg Literary Archive Foundation, the owner of the Project +Gutenberg-tm trademark, and any other party distributing a Project +Gutenberg-tm electronic work under this agreement, disclaim all +liability to you for damages, costs and expenses, including legal +fees. YOU AGREE THAT YOU HAVE NO REMEDIES FOR NEGLIGENCE, STRICT +LIABILITY, BREACH OF WARRANTY OR BREACH OF CONTRACT EXCEPT THOSE +PROVIDED IN PARAGRAPH 1.F.3. YOU AGREE THAT THE FOUNDATION, THE +TRADEMARK OWNER, AND ANY DISTRIBUTOR UNDER THIS AGREEMENT WILL NOT BE +LIABLE TO YOU FOR ACTUAL, DIRECT, INDIRECT, CONSEQUENTIAL, PUNITIVE OR +INCIDENTAL DAMAGES EVEN IF YOU GIVE NOTICE OF THE POSSIBILITY OF SUCH +DAMAGE. + +1.F.3. LIMITED RIGHT OF REPLACEMENT OR REFUND - If you discover a +defect in this electronic work within 90 days of receiving it, you can +receive a refund of the money (if any) you paid for it by sending a +written explanation to the person you received the work from. If you +received the work on a physical medium, you must return the medium with +your written explanation. The person or entity that provided you with +the defective work may elect to provide a replacement copy in lieu of a +refund. If you received the work electronically, the person or entity +providing it to you may choose to give you a second opportunity to +receive the work electronically in lieu of a refund. If the second copy +is also defective, you may demand a refund in writing without further +opportunities to fix the problem. + +1.F.4. Except for the limited right of replacement or refund set forth +in paragraph 1.F.3, this work is provided to you 'AS-IS' WITH NO OTHER +WARRANTIES OF ANY KIND, EXPRESS OR IMPLIED, INCLUDING BUT NOT LIMITED TO +WARRANTIES OF MERCHANTIBILITY OR FITNESS FOR ANY PURPOSE. + +1.F.5. Some states do not allow disclaimers of certain implied +warranties or the exclusion or limitation of certain types of damages. +If any disclaimer or limitation set forth in this agreement violates the +law of the state applicable to this agreement, the agreement shall be +interpreted to make the maximum disclaimer or limitation permitted by +the applicable state law. The invalidity or unenforceability of any +provision of this agreement shall not void the remaining provisions. + +1.F.6. INDEMNITY - You agree to indemnify and hold the Foundation, the +trademark owner, any agent or employee of the Foundation, anyone +providing copies of Project Gutenberg-tm electronic works in accordance +with this agreement, and any volunteers associated with the production, +promotion and distribution of Project Gutenberg-tm electronic works, +harmless from all liability, costs and expenses, including legal fees, +that arise directly or indirectly from any of the following which you do +or cause to occur: (a) distribution of this or any Project Gutenberg-tm +work, (b) alteration, modification, or additions or deletions to any +Project Gutenberg-tm work, and (c) any Defect you cause. + + +Section 2. Information about the Mission of Project Gutenberg-tm + +Project Gutenberg-tm is synonymous with the free distribution of +electronic works in formats readable by the widest variety of computers +including obsolete, old, middle-aged and new computers. It exists +because of the efforts of hundreds of volunteers and donations from +people in all walks of life. + +Volunteers and financial support to provide volunteers with the +assistance they need are critical to reaching Project Gutenberg-tm's +goals and ensuring that the Project Gutenberg-tm collection will +remain freely available for generations to come. In 2001, the Project +Gutenberg Literary Archive Foundation was created to provide a secure +and permanent future for Project Gutenberg-tm and future generations. +To learn more about the Project Gutenberg Literary Archive Foundation +and how your efforts and donations can help, see Sections 3 and 4 +and the Foundation web page at http://www.pglaf.org. + + +Section 3. Information about the Project Gutenberg Literary Archive +Foundation + +The Project Gutenberg Literary Archive Foundation is a non profit +501(c)(3) educational corporation organized under the laws of the +state of Mississippi and granted tax exempt status by the Internal +Revenue Service. The Foundation's EIN or federal tax identification +number is 64-6221541. Its 501(c)(3) letter is posted at +http://pglaf.org/fundraising. Contributions to the Project Gutenberg +Literary Archive Foundation are tax deductible to the full extent +permitted by U.S. federal laws and your state's laws. + +The Foundation's principal office is located at 4557 Melan Dr. S. +Fairbanks, AK, 99712., but its volunteers and employees are scattered +throughout numerous locations. Its business office is located at +809 North 1500 West, Salt Lake City, UT 84116, (801) 596-1887, email +business@pglaf.org. Email contact links and up to date contact +information can be found at the Foundation's web site and official +page at http://pglaf.org + +For additional contact information: + Dr. Gregory B. Newby + Chief Executive and Director + gbnewby@pglaf.org + + +Section 4. Information about Donations to the Project Gutenberg +Literary Archive Foundation + +Project Gutenberg-tm depends upon and cannot survive without wide +spread public support and donations to carry out its mission of +increasing the number of public domain and licensed works that can be +freely distributed in machine readable form accessible by the widest +array of equipment including outdated equipment. Many small donations +($1 to $5,000) are particularly important to maintaining tax exempt +status with the IRS. + +The Foundation is committed to complying with the laws regulating +charities and charitable donations in all 50 states of the United +States. Compliance requirements are not uniform and it takes a +considerable effort, much paperwork and many fees to meet and keep up +with these requirements. We do not solicit donations in locations +where we have not received written confirmation of compliance. To +SEND DONATIONS or determine the status of compliance for any +particular state visit http://pglaf.org + +While we cannot and do not solicit contributions from states where we +have not met the solicitation requirements, we know of no prohibition +against accepting unsolicited donations from donors in such states who +approach us with offers to donate. + +International donations are gratefully accepted, but we cannot make +any statements concerning tax treatment of donations received from +outside the United States. U.S. laws alone swamp our small staff. + +Please check the Project Gutenberg Web pages for current donation +methods and addresses. Donations are accepted in a number of other +ways including including checks, online payments and credit card +donations. To donate, please visit: http://pglaf.org/donate + + +Section 5. General Information About Project Gutenberg-tm electronic +works. + +Professor Michael S. Hart is the originator of the Project Gutenberg-tm +concept of a library of electronic works that could be freely shared +with anyone. For thirty years, he produced and distributed Project +Gutenberg-tm eBooks with only a loose network of volunteer support. + + +Project Gutenberg-tm eBooks are often created from several printed +editions, all of which are confirmed as Public Domain in the U.S. +unless a copyright notice is included. Thus, we do not necessarily +keep eBooks in compliance with any particular paper edition. + + +Most people start at our Web site which has the main PG search facility: + + http://www.gutenberg.net + +This Web site includes information about Project Gutenberg-tm, +including how to make donations to the Project Gutenberg Literary +Archive Foundation, how to help produce our new eBooks, and how to +subscribe to our email newsletter to hear about new eBooks. diff --git a/old/20111011-37721-0.zip b/old/20111011-37721-0.zip Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..02927a4 --- /dev/null +++ b/old/20111011-37721-0.zip |