diff options
| -rw-r--r-- | .gitattributes | 3 | ||||
| -rw-r--r-- | 31853-0.txt | 2252 | ||||
| -rw-r--r-- | 31853-0.zip | bin | 0 -> 39093 bytes | |||
| -rw-r--r-- | LICENSE.txt | 11 | ||||
| -rw-r--r-- | README.md | 2 |
5 files changed, 2268 insertions, 0 deletions
diff --git a/.gitattributes b/.gitattributes new file mode 100644 index 0000000..6833f05 --- /dev/null +++ b/.gitattributes @@ -0,0 +1,3 @@ +* text=auto +*.txt text +*.md text diff --git a/31853-0.txt b/31853-0.txt new file mode 100644 index 0000000..a51f8cf --- /dev/null +++ b/31853-0.txt @@ -0,0 +1,2252 @@ +Project Gutenberg's Poems Second Volume - Unpublished, by Georgios Souris + +This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with +almost no restrictions whatsoever. You may copy it, give it away or +re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included +with this eBook or online at www.gutenberg.org + + +Title: Poems Second Volume - Unpublished + +Author: Georgios Souris + +Release Date: April 1, 2010 [EBook #31853] + +Language: Greek + +Character set encoding: UTF-8 + +*** START OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK POEMS SECOND VOLUME - UNPUBLISHED *** + + + + +Produced by Sophia Canoni + + + + +Note: Bold words have been included in &&. The tonic system +has been changed from polytonic to monotonic. The spelling of +the book has not been changed otherwise. + +Σημείωση: Έντονοι χαρακτήρες περικλείονται σε &&. Το τονικό +σύστημα έχει αλλάξει από πολυτονικό σε μονοτονικό. Κατά τα άλλα +έχει διατηρηθεί η ορθογραφία του βιβλίου. + + + +ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΟΥΡΗ + + +Π Ο Ι Η Μ Α Τ Α + +ΤΟΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΣ +ΑΝΕΚΔΟΤΑ + +ΕΚΔΟΣΙΣ ΔΕΥΤΕΡΑ + + + +ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ +ΕΚ ΤΟΥ ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΩΝ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΩΝ +ΑΝΕΣΤΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΟΥ +1892 + + +ΠΟΙΗΜΑΤΑ + + +ΤΟΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΣ +ΑΝΕΚΔΟΤΑ + +ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ +ΕΚ ΤΟΥ ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΩΝ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΩΝ +ΑΝΕΣΤΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΟΥ +1892 + + +ΑΝΕΚΔΟΤΑ + + +ΕΓΩ - ΕΙΣ ΡΩΣΣΙΑΝ + + + +Α'. + +Ω! πόσον μεταβάλλονται αι τύχαι των θνητών! + πρώτοι ξυπνούν οι έσχατοι και έσχατοι οι πρώτοι· +γι' αυτό κι' εγώ, το κόσμημα των τόσων ποιητών, + ήμουν υπάλληλος ποτέ σιταρεμπόρου Χιώτη. + +Πώς σ' ενθυμούμαι, ω Αζόφ και Τάναϊ, ακόμη! + κάθε ημέρα κίνησις και νέο πανηγύρι· +από σιτάρι κι' άχυρο εστρώνοντο οι δρόμοι, + και έτρεχαν οι έμποροι, και έτρεχαν κι' οι χοίροι. +Από καράβια φαίνεται ο ποταμός κλεισμένος, + κι' αν κάπου κάπου έξαφνα παφλάζη με ορμή, +βλέπεις εκεί να λούζεται ξανθόκομος παρθένος, + και να πηδά μες 'στους αφρούς αφρόπλαστο κορμί. +Τι θαυμαστή αφέλεια!.. . απ' το ποτάμι βγαίνει + εμπρός 'στα μάτια των ανδρών και γλυκοτραγουδεί· +αλλά οι άνδρες φαίνονται σε τέτοια μαθημένοι, και δεν +γυρίζει κύριος κανένας να την 'δη. + +Μα και αν στρέψουν να την 'δούν, γι' αυτό δεν την πειράζει.. + δεν είν' εδώ αναίδεια του κάλλους η γυμνότης· +ούτε μ' αράχνης ύφασμα το σώμα της σκεπάζει, + κι' ούτε τους άλλους 'ντρέπεται, ή καν τον εαυτό της. +Πού είσθε, κόραι τρυφεραί της ποθητής πατρίδος, + που με 'ντροπή σκεπάζεσθε κι' εμπρός εις τον καθρέ- + [φτη, +που τόσον αποστρέφεσθε τα ήθη της Ρωσσίδος, + κι' ούτε το χέρι σας γυμνό αφίνετε να πέφτη; +Κι' αυτή η Εύα του Αδάμ, η σεβαστή προμάμμη, + δεν ήλθε κάτω εις την γην με γυμνωμένον κάλλος, +ενώ 'μπορούσε και γυμνή περίπατον να κάμη, + αφού 'στον κόσμον άνθρωπος δεν έζη τότε άλλος. + +Γυναίκες κι' άνδρες τριγυρνούν 'στους δρόμους αγκαλιά, + καπνίζει με το άσχημον και το ωραίον φύλον, +τα χείλη σμίγουν κάποτε με πύρινα φιλιά, + και παριστάνουν θέαμα περιπλοκών ποικίλων. +Ιδού Ρωσσίδες απ' εδώ, και απ' εκεί μουζίκοι + με δυνατή γιαμάικα και βότκα μεθυσμένοι. .. +Ερώτων άντρον γίνεται και η σιταποθήκη, + και όλοι είναι έμποροι κι' ερωτοκτυπημένοι. +Τρέχουν, βομβούν, εργάζονται, φορτόνονται, ανάβουν, + δεν τρέφεται με σχέδια ο ήσυχός των νους· +εδώ μετρούν, εκεί σακκιά για το σιτάρι ράβουν, + μόνον εγώ ο ποιητής πετώ 'στους ουρανούς. + +Β'. + +Δυο μήνας όλους της Αζόφ μ' εξένιζεν η κώμη, + 'μέρα και νύκτα ήκουα τους Ρούσσους και της Ρούσ- + [σαις, +και πέντε λέξεις Ρούσσικαις δεν έμαθα ακόμη· + μήπως μια ώρα ήσυχο με άφιναν η Μούσαις; +Ο έμπορός μου ήθελε να κλέβω 'στο κοιλό, + το χέρι μου μακρύτερο και γρήγορο να γίνη, +μα τόσο έμαθα καλά τους Ρώσσους να γελώ, + οπού εμπρός 'στα μάτια μου με έκλεβαν εκείνοι. +Τι έξυπνος! τι πονηρός! σαν νέος της Αθήνας . . . + αν ήσαν κι' οι υπάλληλοι οι άλλοι σαν κι' εμένα, +ο έμπορος επλούτιζε εις ένα δύο μήνας, + κι' αμπάρια και κατάστιχα θα τάφινε κλεισμένα. +Είξευρα στίχους να μετρώ και όχι σιτηρά· + και όμως πόσον αγαθός ο έμπορός μου ήτο! +κακό δεν εξεστόμισε για 'μένα μια φορά, + με χαμογέλοιο μ' έβλεπε και εσταυροκοπείτο. +Μια 'μέρα μ' είπε «κάμε μου, αν αγαπάς, τη χάρι + να μείνης μια στιγμή εδώ εις την σιταποθήκη, +και πρόσεξε να μη σου φαν οι χοίροι το σιτάρι...» +Για φαντασθήτε τι 'ντροπή για με, τι καταδίκη! +Και έμεινα λοιπόν εκεί. . αλλοίμονο 'στο χοίρο, + που κι' ένα κόκκο σιταριού θα ήθελε να πάρη! +κι' ενώ με μάτια τέσσερα εκύτταζα τριγύρω, + αγέλη χοίρων ώρμησε απάνω 'στο σιτάρι. + +Θυμόνω, τους πετροβολώ, τους στρώνω 'στο κυνήγι, + τρέχουν κι' εκείνοι, πόλεμος ανοίγεται μεγάλος, +αλλά οι τρισκατάρατοι δεν ήσαν και ολίγοι, + μόλις τον ένα έδιωχνα και ήρχετο ο άλλος. +Τους βλέπεις από μια στιγμή εις άλλη να πληθαίνουν, + και λες πως χοίρους έχουνε μες το σιτάρι σπείρει . . +όσοι σοφοί και λόγιοι εις την Ελλάδα βγαίνουν, + τόσοι βλαστάνουν βάρβαροι εις την Σκυθίαν χοίροι. +Δεν έπαυσα να μάχωμαι και να τους κυνηγώ, + μα τι να κάμω μόνος μου εμπρός σε τόσο πλήθος; +ως που από το τρέξιμο 'κουράσθηκα κ' εγώ, + και σ' ένα σάκκο έπεσα με γογγυτό 'στο στήθος. +Και τότε, τότε άρχισα βαρειά να βλασφημώ, + τότε εκύτταξα καλά πώς είχα καταντήσει, +και παρ' ολίγο θάπεφτα εκεί 'στον ποταμό, + αν σκέψις μια δεν 'πρόφθανε να με αναχαιτίση. +Γιατί, εσκέφθην, να πονώ και να παραπονούμαι, + αφού και ένας ισχυρός μονάρχης της Αγγλίας, + — το σεβαστόν του όνομα καλά, δεν ενθυμούμαι, + πηγαίνετε και λάβετε αλλού πληροφορίας, — +Όταν κι' εκείνος έπεσε από τον θρόνο κάτω, + και το 'ψηλό κεφάλι του δεν είχε πού να κλίνη, +σαν ψωμοζήτης άθλιος 'στον κόσμο επλανάτο, + ως ότου πια κατήντησε χοιροβοσκός να γίνη; + +Μ' αυτά κι' αυτά η θέσις μου σαν πιο καλή μ' εφάνη, + του βασιληά το πάθημα πολύ μ' επαρηγόρει, +μα έξαφνα — ω έκστασις! ω φαντασίας πλάνη! — + νεκροί και ζώντες ποιηταί προβάλλουν δαφνηφόροι· +Ο Όμηρος, ο Μπάυρων, ο Δάντης, ο Σαιξσπήρος, + ο Κάλδερων, ο Σχίλλερος, ο Βίκτωρ Ούγος κι' άλλοι, +κι' ακούω σοβαράν φωνήν «Κλεινέ της Μούσης ήρως, + τι κάθεσαι εις το σακκί και σκύβεις το κεφάλι; +Σήκω απάνω, τίναξε του σιταριού τη σκόνη, + πώς έτσι έγινες εδώ συ ο κλεινός Σουρής; +κατάστιχα και σιτηρά φροντίς σου νάναι μόνη, + και ως ο Άσωτος υιός τους χοίρους να φρουρής; + +«Και αν ο Άσωτος υιός εξέπεσε 'στους χοίρους, + την πατρική κληρονομιά την είχε φαγωμένη +'στο τέρσο τίρο, 'στο κρασί και εις τους ποδογύρους, + και πάλι δεν υπέφερε χοιροβοσκός να μένη. +Μα συ, χωρίς τα χρήματα να φάγης κανενός, + χωρίς κανένα θέλγητρον του κόσμου ν' απολαύσης, +πώς έγινες αναίσθητος, τραχύς κι' ελεεινός; + Φασκέλωσε τα χρήματα, προτού πικρά να κλαύσης.» + +Κι' ενώ αυτά μου έψαλλαν οι ποιηταί τριγύρω, + οι χοίροι ηύρανε καιρό και πέφτουν 'στο σιτάρι, +κι' εγώ τους έβλεπα, χωρίς μια πέτρα να τους σύρω. .. + οι ποιηταί μου έδεσαν και χέρι και ποδάρι. + +Προφθάνει και ο έμπορος με άμαξαν αχύρων· + ω! τι θυμός θα έσεισε τα άμουσά του στήθη +σαν είδε την επάρατον επιδρομήν των χοίρων! + και όμως . .. πάλι 'γέλασε και εσταυροκοπήθη. + +Μαζί μου διεσκέδαζαν οι σύντροφοί μου όλοι, + κι' όταν ορθός απήγγελλον χωρία του Ομήρου, +'γελούσαν και οι Έλληνες, 'γελούσαν κι' οι χαχόλοι. + και ήκουα τα σκώμματα βαναύσου ποδογύρου. +Εις ό,τι και αν ήθελα ωραίον να ειπώ, + τα βέλη με ετόξευαν της ειρωνείας όλων, +με άλλους λόγους δηλαδή, χωρίς να εντραπώ, + σας λέγω ότι έπαιζα Αγαθοπούλου ρόλον. +Για 'με ωμίλουν κι' εις μικράς και εις μεγάλας σφαίρας, + εγέννα ιλαρότητα η θέα μου και μόνη, +ήμουν εγώ το ζήτημα κι' ο ήρως της ημέρας, + αλλά με τας ιδέας μου κανείς δεν εσυμφώνει. + +Ένας και μόνος σύντροφος, υπάλληλος πτωχός, + εις των λαμπρών μου ιδεών τα σύννεφα υψώθη, +με ηκολούθει πάντοτε εκείνος μοναχός, + πλην ποία αμοιβή γι' αυτό 'στον φίλον μου εδόθη! +Μόλις κι' εκείνου ήρχισε η γλώσσα να προφέρη + τας νέας θεωρίας μου, θεότρελλος εφάνη. +και τα παπούτσια τούδωσε ο έμπορος 'στο χέρι, + και δίχως ναύλο έφυγε, θαρρώ, 'στο Ταϋγάνι. + +Γ'. + +Κι' έμεινα μόνος, μεταξύ των Ρώσσων και των χοίρων, + εγώ ο λάτρις των Μουσών, των Αθηνών δημότης! +εμπρός μου επτερύγιζε ο Δον Ζουάν κι' ο Βύρων, + κι' εδίψα έρωτας θερμούς η πρώτη μου νεότης. +Πώς ήθελα το πρόσωπον του Δον Ζουάν να παίξω, + ωσάν πιστός Κισλάραγας χαρέμια να φρουρώ, +εις παραδείσους έρωτος και ηδονής να τρέξω, + και σαν τον Σαρδανάπαλο φουστάνια να φορώ. + +Χανούμισσαι του Δον Ζουάν, βασίλισσαι μεγάλαι, + φανήτε ως τας τρεις θεάς αχίτωνες εμπρός μου· +όπου κι' αν ήσαι, Μούσα μου, γυναίκας πάντα ψάλλε, + ιδού οι μόνοι άγγελοι κι' αυτού και τάλλου κόσμου· +Δεν είναι άλλα πιο καλά 'στο κόσμο προϊόντα, + αυταί ποτίζουν τους θνητούς σταγόνας αμβροσίας, +και αν θαυμάζουν ως σοφόν πολλοί τον Σολομώντα, + εγώ για τας χιλίας του τον 'θαύμασα κυρίας. + +Κι' ο Δον Ζουάν εις των Σκυθών τα χώματα επάτει, + μα ήτο ευνοούμενος σοφής Αυτοκρατείρας, +εχόρταινε τον έρωτα 'στης Μόσχας το παλάτι, + και της Αικατερίνης του εφόρει τας πορφύρας. + +Ω! πόσον, φίλε Δον Ζουάν, την τύχη σου ζηλεύω! + ας εύρω έρωτας κι' εγώ σ' αυτή την ερημιά. . . +είπα και άρχισα παντού γυναίκας να γυρεύω, + και μετά χίλια βάσανα τα έψησα με μια. +Βεβαίως Αυτοκράτειρα δεν ήτο και εκείνη! + αμμ' τι να κάμω; 'στην Αζόφ δεν εύρισκα παλάτι· +τουλάχιστον ελέγετο κι' αυτή Αικατερίνη, + και ήτο του εμπόρου μου μαγείρισσα αφράτη. + +Πώς έπεσα 'στο μαγειριό από τας βασιλίσσας; + ω! μη γελάσετε γι' αυτό, των Αθηνών ιππόται· +η δύναμις της ωμορφιάς τας κάμνει όλας ίσας, + κι' όπου ανθίζει ωμορφιά, εκεί και θιασώται. +Κι' εφαίνετο βασίλισσα 'στα θέλγητρα κι' αυτή, + χαριτωμένη, κόκκινη, ξανθομαλλούσα Ρώσσα... +και τώρα θα μου 'πήτε σεις κρυφά κρυφά 'στ' αυτί: + μα πώς, αφού δεν είξευρα του τόπου της την γλώσσα, +'μπορούσα με την φίλην μου να συνεννοηθώ; + Αν έπρεπε ως έμπορος τα Ρούσσικα να ξέρω, +μήπως αυτά μ' εμπόδιζαν και να ερωτευθώ; + ηγάπησα, χωρίς ποτέ μια λέξι να προφέρω. + +Θαρρείτε πως η φίλη σας αν έτυχε Ρωμηά, + και σεις αν εγεννήθητε Κινέζος ή Ιάπων, +στιγμή συνεννοήσεως δεν θα 'βρεθή καμμιά; + ω! πόσοι δεν ηγάπησαν καθώς κι' εγώ ηγάπων. + +Μονάχα εις τον έρωτα δεν απαιτείται γλώσσα· + κι' ακόμη αν κωφάλαλον το φίλον ζεύγος τύχη, +ο έρως θα φανερωθή από σημάδια τόσα, + του έρωτος των μάρτυρες θα γίνουν και οι τοίχοι. + +Ηγάπησα περιπαθώς την προσφιλή Ρωσσίδα, + κι' εκείνην ο ανίκητος την παραπήρε έρως, +μου έκρυβε την πιο καλή του φαγητού μερίδα, + κι' επέτρεπε 'στο μαγειριό να μπαίνω ελευθέρως. +Πόσαις φοραίς μ' ενέπνευσε η άσπρη της ποδιά, + όταν αυτή τα κάρβουνα εις τη φουβού εφύσα! +κι' ενώ μου κατεφλόγιζε ο έρως την καρδιά, + ερέθιζε τη μύτη μου του μαγειριού η κνίσσα. +Εις τι εκστάσεις έπλεα, σαν νάπινα χασίς. + πότε του πάθους έρμαιον και άλλοτε της κνίσσας . . . +Αν ποικιλίαν θέλετε 'στον έρωτα και σεις, + να ρίχνετε καμμιά ματιά και εις τας μαγειρίσσας. + +'Μετρούσε εις την μάχη της τριάντα καλοκαίρια, + κι' ακόμη δεν εξέμαθε τα πρώτα της παιχνίδια· +ωσάν το χιόνι άσπριζαν τα παχουλά της χέρια. + αν και συχνά — με το pardon — εμύριζαν κρομμύδια, +Κι' ήτον ο έρως μου απλούς, αθώος, παιδικός· + ένα και μόνο φίλημα 'στο εύοσμο της χέρι, +και τίποτ' άλλο . . . ήμουνα πολύ Πλατωνικός. . . + και μήπως ηδονής σπασμούς κι' ένα φιλί δεν φέρη; + +Δ'. + +Κι' εδιάβαινε με έρωτας η ώρα κι' η ημέρα, + πλην φευ! την ευτυχίαν μου εφθόνησεν η μοίρα, +και εξ Ελλάδος έφθασε μ' ελληνικόν αέρα + μία πολίτις Συριανή και μαυρομμάτα χήρα. +Αφήκε την πατρίδα της, και ήρχετο να γίνη + 'στο σπήτι του εμπόρου μου κυρία οικονόμος· +καθώς κι' εγώ εξόριστος εστέναζε κι' εκείνη, + και την εκούραζε πολύ της ξενιτειάς ο δρόμος. + +Την είδα.. . ω! τι μάγουλα! τι μάτια λιγωμένα! + μ' ενθύμησε της ωμορφιαίς της κλασικής πατρίδος· +τόσον καιρό με πρόσωπα εσυγκινούμην ξένα, + και επεθύμησα μορφήν γνησίας Ελληνίδος. +Επόθουν κάλλος φλογερόν μεσημβρινού ηλίου + με χείλη ολοπόρφυρα και μάτια φωτεινά, +ήθελε θέρμην η αυγή του νεαρού μου βίου, + και όχι κρύο Ρούσσικο, που κρύσταλλα γεννά. +Κι' εγώ εκεί 'στ' αγαπητό της Σύρας ξερονήσι + είδα το φώς κι' ανέπνευσα την δρόσον του αέρος· +κι' αυτό το λέγω, επειδή δεν θέλω να τιμήση + η ένδοξος μου γέννησις κανένα άλλο μέρος. + +Με πόση ήκουσε χαρά η πικραμένη χήρα + πως θάχη κι' ένα Συριανό 'στη μαύρη ξενιτειά της! +αδιάκοπα λογάριαζε μαζί μου για τη Σύρα, + της έλεγα τα πάθη μου, κι' εκείνη τα 'δικά της. +Δεκάξη χρόνων έχασε το πρώτο της το ταίρι, + επήρε άνδρα δεύτερο, απέθανε κι' αυτός, +και τρίτον ετοιμάζετο να βάλη εις το χέρι, + οπού περνούσε &ζέντλεμαν& 'στη Σύρα ζηλευτός. +Το είδωλον της χήρας μου ελέγετο Μανώλης, + πρώτα σε μία εκκλησιά πτωχός κανδυλανάπτης, +κατόπιν σπίρτων έμπορος, κατόπιν καπνοπώλης, + υπαστυνόμος ύστερα, και τέλος φραγκορράπτης. + +Κι' εγώ 'θαρρούσα πως αυτή δεν αγαπά κανένα, + κι' από την χήραν ήλπιζα τρελλά ν' αγαπηθώ, +εγώ γι' αυτή, κι' αυτή για 'με να ζήσουμε 'στα ξένα, + και ήμουν έτοιμος ευθύς τη Ρώσσα ν' αρνηθώ. +Κι' από τη φρίκη φαίνεται ακόμη πιο φρικτό, + συ από έρωτα αγνόν και άγιον ν' ανάπτης, +να έχης εις αισθήματα το στήθος ανοικτό, + κι' ως σκώληκα να σε πατή χυδαίος φραγκορράπτης. +Η χήρα όπου έστεκε και όπου επερπάτει, + ενόμιζε πως έβλεπε τον ίσκιο του φιλτάτου, +κι' εθόλωνε με δάκρυα το καστανό της μάτι, + όσαις φοραίς εψέλλιζε τ' ωραίον όνομά του. + +Κι' εμέ — ω φρίκη! — μ' έτρωγε ο μαρασμός κι' η ζήλεια, + από 'δικούς μου η Αζόφ αντήχει στεναγμούς, +κατάραις εψιθύριζαν τα κίτρινά μου χείλια, + και ήκουα τριγύρω μου εχίδνης συριγμούς. +Ω χήρα μου, της έλεγα, μη φαίνεσαι σκληρά, + για κύτταξε πώς μας γελούν του ουρανού οι θόλοι, +για κύτταξε του ποταμού τακίνητα νερά.. . + 'μπορείς, αν θέλης, ν' αγαπάς κι' εμέ και τον Μανώλη. +Για έλα να καθίσουμε 'στην άκρη του γιαλού, + το πρώτο γλυκοχάραγμα να 'δούμε της ημέρας, +ν' ακούσωμε κελάδημα γλυκό κορυδαλού, + και να ιππεύσωμεν μαζί, τους γαλανούς αιθέρας. + +Όμως αυτή ενόμιζε πως της παραλαλώ, + κι' ένα ποτήρι μ' έχυνε νερό εις το κεφάλι, +και φαίνεται το βρέξιμο πως μ' έκανε καλό, + γιατί ευθύς με έπαυε η θέρμη και η ζάλη. +Έστεκε κρύον άγαλμα 'στο πάθος μου εκείνη· + εγώ επύρασσα κι' αυτή εκύτταζε τους τοίχους, +και μάλιστα ετόλμησε και μια φορά η Φρύνη + να μου ειπή του φίλου της να γράψω 'λίγους στίχους. +Ω λύσσα! τον αντίζηλον εγώ να εξυμνήσω; + εγώ εις ξένον αίσθημα την λαύραν μου να βγάλω; +ω! ποιο καλά 'στην λύραν μου χορδήν να μην αφήσω, + παρά αυτόν τον πρόστυχον αντεραστήν να ψάλλω. + +Κι' η οικονόμος έτρεχε να με παρακαλή + για τον πιστόν Ρωμαίον της δυο στίχους να της κάμω, +ως ότου μ' εμαλάκωσαν οι λόγοι της πολύ, + και τέλος απεφάσισα την χήραν να συνδράμω. +Ναι, είπα, πρέπει να φερθώ και τώρα ως ιππότης, + ας μείνω ως παράδειγμα κι' εγώ ηρωισμού! +κι' αφού της χήρας έτυχε να ήμαι πατριώτης, + κι' ο έρως θύρα ας γενή του πατριωτισμού. + +Είπα, και θεία έμπνευσις για στίχους μου κατέβη . . . + κι' ενώ σακκιά εζύγιζαν οι σύντροφοι μου όλοι, +κι' ο έμπορος εγύριζε παντού να με γυρεύη, + ακροστιχίδα έγραφα εγώ για τον Μανώλη. + +Ε'· + +Είδε η Ρώσσα τας πολλάς εκείνας διαχύσεις, + και την καρδιά της άρχισε η ζήλεια να κεντά, +και λέξεις εψιθύριζε θυμού κι' αγρίας λύσσης, + αν κατά τύχη μ' έβλεπε 'στη Συριανή κοντά. +Αλλά μια 'μέρα και αυτή αληθινά θυμόνει, + και μόλις εις το χέρι της εσίμωσα τα χείλη, +'ξετίναξε 'στη ράχη μου της σκούπας της τη σκόνη, + τουτέστι ευληπτότερον, μ' εξύλισεν η φίλη. + +Εις την Ρωσσίαν 'διάβαζα, νομίζω, μια φορά, + πως τας κυρίας πάντοτε οι κύριοι κτυπούν, +κι' όταν μεγάλαι δέσποιναι ξυλίζωνται γερά, + σημαίνει πως οι κύριοι τας υπεραγαπούν. +Πώς η συνήθεια αυτή για 'με δεν εσεβάσθη; + γιατί εγώ να ξυλισθώ από γυναίκα μόνος; +εκείνος όπου αγαθός εκ φύσεως επλάσθη, + αποτελεί εξαίρεσιν του γενικού κανόνος. + +Και δεν της έφθασε εμέ μονάχα να ξυλίση, + αλλά επιάσθη έξαφνα και με τη Συριανή . . . +ορμά κι' η χήρα με σκοπό να την καταξεσχίση, + κι' ετάραξε το μαγειριό αλλόκοτη σκηνή. +Ω! τι καλά να δέρνεται των γυναικών το φύλον! + και τι εξαίρετος τιμή να δέρνεται για 'μένα! +της ευγενούς των έριδος ήμουν εγώ το μήλον, + για 'με εξερριζώνοντο μαλλιά βοστρυχωμένα. + +Με όσην λύσσαν μάχονται αλεκτρυόνων ζεύγη, + και καρτερούν οι θεαταί μετά παλμών και φρίκης +τις εκ των δυο νικητής αγέρωχος θα έβγη, + κι' ακούονται διθύραμβοι Πινδαρικοί της νίκης, +και αποσπούν οι όνυχες τεμάχια κρεάτων, + και χύνονται εγκέφαλοι, εντόσθια και μάτια, +κι' οι πολεμούντες κολυμβούν εις χείμαρρον αιμάτων, + ως να κοπή ο νικηθείς εις χίλια δυο κομμάτια, +με τόσην ώρμησαν κι' αυταί η μια κατά της άλλης, + της συμπλοκής των θεατής εγώ ευρέθην μόνος, +και με παλμούς επρόσμενα κατάπαυσιν της πάλης, + να 'δώ εις ποίαν θα δοθή το γέρας του αγώνος. + +Η χήρα εις τα μάγουλα της Ρώσσας μου εμπήγει + τους σουβλερούς της όνυχας, κι' αυτή μ' αφρούς 'στο στό- + [μα +τους λεπτοτάτους ρώθωνας της Συριανής ανοίγει + τότε κι' η χήρα πιο πολύ αγρίεψε ακόμα, +και πιο σφικτά συμπλέκονται, κι' οι κόλποι των φουσκό- + [νουν + καθώς ο πόντος εις πνοάς ορμητικών κλυδώνων, +μ' αίμα θερμόν των παρειών τα ρόδα πορφυρόνουν, + και σχηματίζουν σύμπλεγμα μαχίμων Αμαζόνων. +Μ' οδόντας σχίζονται οξείς, και σπρώχνονται 'στους τοί- + [χους + η μια την άλλη μ' όλη της την δύναμι σκουντά· +τέλος η χήρα έσυρε της Ρώσσας τους βοστρύχους, + κι' η Ρώσσα μ' ένα μούγκρισμα 'στο πάτωμα βροντά. + +Η χήρα εθριάμβευσε, η Ρώσσα ενικήθη, + και κατά γης εκοίτετο ως μαραμμένον κρίνον +η τροπαιούχος Συριανή κι' εμέ εξεδικήθη, + κι' ετίμησε εις την Αζόφ το έθνος των Ελλήνων. +Όπου Ελλάς, εκεί ισχύς και πυραμίδες νίκης, + Έλλην να ήσαι, και παντού θα έβγης νικητής... +ω Δόξα, μόνον εις εμάς τους Έλληνας ανήκεις, + και εις τα ξένα χώματα ποτέ σου δεν πατείς. + +Η φήμη μυριόστομος σαλπίζει δυνατά + τον θρίαμβον της Συριανής εις της Αζόφ την κώμην, +και ήρχισαν τα σχόλια και τόσα χωρατά, + και ο καθείς επρότεινε και την σοφήν του γνώμην. +Κ' εγώ με φόβο έλεγα πως κάτι θα μου γίνη, + πως τώρα πια ο έμπορος καλά θα μου της βρέξη, +μα πάλι — τι υπομονή και πόση καλοσύνη! — + τα τρόπαιά μου έμαθε, και δεν μου είπε λέξι. + +ΣΤ'· + +Και από τότε άφησα τας νύμφας της κουζίνας, + κι' η Ρώσσα δεν μου ήρεσε, αλλ' ούτε και η χήρα· +εζήτησα ρωμαντικάς να εύρω δεσποσύνας, + παρθένα δάση, ρεμβασμούς, χειρόκτια και μύρα. +Ήτο καιρός να αναβώ και 'λίγο υψηλά, + να αποπλύνω έπρεπε του μαγειριού τους ρύπους, +καιρός να ψαύσω δάκτυλα παρθένου ροδαλά, + κι' εις μυροβόλα δώματα να έμβω και εις κήπους. + +Και έτυχες 'στον δρόμον μου, εσύ, ξανθή μου Βέρα, + συ έγινες το ίνδαλμα των τόσων μου ονείρων, +και άμα 'στο παράθυρο σε είδα μια ημέρα, + Τότε κι' εγώ εζήλευσα την λάμψιν των ταλλήρων. +Μ' εφαίνεσο ως όασις εν μέσω της ερήμου, + συ ήσουν μόνο στόλισμα 'στην ασχημιά της κώμης, +κι' από μακρηά μ' εμάγευες, κι' ετρύφα η ψυχή μου + 'στους θησαυρούς του κάλλους σου και της χρυσής σου + [κόμης. + +Και συ καθώς μ' αντίκρυζες από το παραθύρι, + με ελαφρό χαμόγελο εχώριζες το στόμα, +και το παιδί της Κύπριδος κατέβαινε να σπείρη + την ραδινήν του άνοιξιν 'στο κάτασπρό σου χρώμα. +Εάν σας φαίνεται αυτή η φράσις τολμηρά, + σκεφθήτε πως η ποίησις τα πάντα επιτρέπει· +και από άλλον ποιητήν εγράφη μια φορά: + «ο έρως σπείρει άνεμον και τρικυμίας δρέπει.» + +Πλην τι μ' ωφέλει, Βέρα μου, ο άπειρος σου έρως; + τι μ' ωφελούσαν στεναγμοί και βλέμματα γλυκά, +αφού εγώ ο αμαθής, κι' αν εγινόμουν γέρος, + ποτέ δεν θα κατώρθωνα να μάθω Ρωσσικά; +Ω! αν εις την μαγείρισσα δεν μ' έμελε για γλώσσα, + για 'σένα ελαχτάριζα τα Ρούσσικα να ξέρω . . . +μ' αισθήματα το στήθος μου να ξεχειλίζη τόσα, + και ούτε λέξι να 'μπορώ αγάπης να προφέρω; +Πώς να μην ήναι, έλεγα, όλη η γη Ελλάς; + ή καν εγώ να ήξευρα όλας της γης τας γλώσσας, +τι κατακτήσεις καρδιών θα έκαμνα πολλάς, + τι Ρούσσικα αισθήματα θα έλεγα της Ρώσσας! + +Τι ωφελεί να σ' αγαπά Κνιδία Αφροδίτη, + και άφωνος ο έρως της να ήναι και κουφός; . . . +κι' εγώ της Βέρας έβλεπα από μακρηά το σπήτι, + και με του παραθύρου της ερέμβαζα το φως, +καθώς και ένας Ισπανός ανώνυμος ιππότης, + όπου ηγάπα εμμανώς παρθένον Ισπανίδα, +τριάντα χρόνους έστεκε εις το παράθυρο της, + και έβλεπε τον ίσκιο της από την χαραμίδα, +Κι' εκείνος απαράλλακτος θα ήτο σαν κι' εμένα, + κι' εκείνος δεν θα 'μίλησε της φίλης του ποτέ . . . +θα ήναι νόμος, φαίνεται, να τάχουν σαν χαμένα + αυτοί οι Ερωτόκριτοι καθώς κι' οι ποιηταί. + +Κατάμονος ως ασκητής εις σκότη επλανώμην, + κι' ωμοίαζα ως φάντασμα, ως Κέρβερος φρικτός, +μ' εκείνην την ποιητικήν και άφθονόν μου κόμην, + σκοτεινοτέραν και αυτού του πέπλου της νυκτός. +Ο δυστυχής! . . . ακούρευτος αφήκα την πατρίδα, + και δεν υπήρχε πουθενά εις την Αζόφ κουρείον, +ένας και μόνος έτρεχε με μια χονδροψαλλίδα, + και μες 'στους δρόμους το τυχόν εκούρευε κρανίον. + +Κι' εγώ ποτέ δεν ήθελα να κύψω τον αυχένα + εις ένα τέτοιο βάναυσο και άτεχνο ψαλλίδι, +κι' εφούντωνε της κεφαλής το δάσος ολοένα, + και ήτο μόνος πλούτος μου η κόμη και στολίδι. +Πόσην κι' η κόμη καλλονήν 'στην ποίησιν προσθέτει! + με τι ρωμαντικότητα το μέτωπον λαμπρύνει! +επάνω εις τους ώμους μου απλώνετο ως χαίτη, + κι' εχώρει όλων των Μουσών κρησφύγετον να γίνη. + +Κι' ενόμιζα πως έβλεπα ωραίας κόρης φάσμα + από 'ψηλό παράθυρο να κατεβαίνη κάτω· +δεν ήτο τίποτε, ψευδές της φαντασίας πλάσμα . . . + ύπνον βαθύν η Βέρα μου ησύχως εκοιμάτο, +Και να μην ξέρω ένα καν τραγούδι Ρωσσικό, + να ξιππασθή 'στον ύπνο της με ήχους πατινάδας, +και με αφρώδες ένδυμα να έβγη νυκτικό, + καθώς εκείνας τας λευκάς των μύθων Ναϊάδας; + +Ω! ναι! τραγούδια έπρεπε να μάθω Ρωσσικά + και με θυσίαν του λεπτού εις τόνους λάρυγγός μου, +ο έρως μου εις κύματα να τρέξη μουσικά, + να μ' εννοήση ο ξανθός εκείνος άγγελος μου. +Και τι χαρά! . . . 'συνείθισε τ' αυτί με τον καιρό, + και Ρώσσος έγινα Ορφεύς και όλος αρμονία... +μη τούτο το κατόρθωμα θαρρήτε σοβαρό, + τα πάντα κατεργάζεται ο έρως κι' η πενία. + +Ω! πώς ποτέ δεν λησμονώ εκείνη την βραδηά, + που 'πέταξα 'στης Βέρας μου να κάμω πατινάδα! +εσκίρτα από έρωτα η νέα μου καρδιά, + και με Σειρήνος άρχισα να κελαϊδώ γλυκάδα. +πλην τίποτε, ούτε φωνή, ούτε της Βέρας φάσμα, + κι' είδα την στέγην έρημον παντού και σκοτεινήν... +ω! αν εξύπνα η Ρωσσίς μ' εκείνο μου το άσμα, + θα έπιπτε λιπόθυμος από την ηδονήν. + +Γιατί δεν εφωτίζετο της Βέρας μου το δώμα; + πώς της γλυκείας μου φωνής δεν ήκουε τους ήχους; +ίσως κοιμάται, έλεγα, 'στο απαλό της στρώμα, + κι' εκτύπων οι οδόντες μου εξ έρωτος και ψύχους. +Και έψαλλαν και έψαλλαν τα χείλη μου τα κρύα, + κι' εχάνοντο εις το κενόν οι φλογεροί μου πόθοι, +ως ότου πια του τραγουδιού η τόση αρμονία + εκόλλησε 'στο στόμα μου και απεκρυσταλλώθη. + +Ακόμη επερίμενα, μα θόρυβος κανείς, + και έσβυνε 'στον ουρανό το ύστερο αστέρι, +και γύρω γύρω έβλεπα ωσάν μονομανής . . . + τι αναμνήσεις αλγεινάς αυτή η νυξ με φέρει! +Το άρμα ακτινοβολεί του Φοίβου 'στον αιθέρα, + κι' ακόμη το παράθυρο εκείνο δεν ανοίγει . . . +ω συμφορά ανέλπιστος! . . . η λατρευτή μου Βέρα + είχε προ δύο ημερών εις την Ροστόβην φύγει! + +Ζ' + +Ναι, έφυγες, ερατεινή και εξαισία κόρη, + και μ' άφησες ενθύμησιν καταρροήν της μύτης· +πόσα καλά, αν έμενε, θα με εφιλοδώρει! + και ίσως μ' επεσκέπτετο κι' ο Ρούσσικος πλευρίτης. +Για σε ακόμη έχασκα εις της Αζόφ την κώμην, + κι' όχι μ' ελπίδα πως 'μπορώ εκεί να θησαυρίσω ... +αν δεν σ' εξύμνησα ποτέ, ω Βέρα μου, συγγνώμην + έπρεπε πριν για Ρούσσικα τραγούδια να φροντίσω. +Ας έμενες εις την Αζόφ κι' ας είχα και συνάχι, + κι' ως Κάιν ας 'τουρτούριζα εις παγετών στιβάδας· +συ, Βέρα, ήσουν έμπνευσις, συ Μούσα μου μονάχη, + και την φυγήν σου έκλαυσα με Ιερεμιάδας. + +Και ήκουα των ποιητών και πάλιν τας φωνάς: + «Πώς τον καιρό σου, μ' έλεγαν, εδώ αδίκως χάνεις; +τι κάθεσαι, ταλαίπωρε, κι' αέρα κοπανάς; + συ εγεννήθης ποιητής, για έμπορος δεν κάνεις. +Σκέψου ο χρόνος πως περνά και ο χειμών πλακόνει. + θα 'δής τ' αμάξια να κυλούν απάνω 'στο ποτάμι, +σπήτια, κοιλάδες και βουνά θα σκεπασθούν με χιόνι, + και συ εις το ξεπάγιασμα θα τρέμης σαν καλάμι. +Και αν με γούναις τυλιχθής, 'στους πάγους δεν θανθέξης, + και ίσως την απώλειαν της μύτης σου θρηνήσης· +με δάκρυ την ανάμνησιν των Αθηνών θα βρέξης, + και — ποία φρίκη! — αν εδώ τα κόκκαλα αφήσης. + +«Θυμήσου εις την Αττικήν ο ήλιος πώς λάμπει, + πώς μ' αιωνίαν άνοιξιν η φύσις λουλουδίζει, +πώς πρασινίζουν τα βουνά τριγύρω της κι' οι κάμποι... + καίει ο ήλιος εκεί, όταν εδώ χιονίζη. +Χαιρέτησε τον έμπορον, χαιρέτησε τους χοίρους, + και πέταξε επί πτερών ανέμου 'στην Ελλάδα, +να βλέπης πάντα ουρανόν με κυανούς σαπφείρους, + και να σφαλούν τα μάτια σου απ' την πολλή 'λιακάδα. +Εις τα Χαυτεία του καφφέ το νέκταρ να ροφάς, + να σε ευφραίνη θόρυβος του ναργιλέ γλυκύς, +να τεττιγίζης εις χορούς και συναναστροφάς, + να λέγης και την γνώμην σου περί πολιτικής». + +Κάθε στιγμή οι ποιηταί μου έβαζαν φιτύλια, + δεν ήθελαν οι φθονεροί ομογενής να γίνω· +κι' εμένα πολύ εύκολα μ' ανάβαν τα καντύλια, + και εις τας αποφάσεις μου καθόλου δεν βραδύνω. +Ω πλούτε, σ' αποστρέφομαι. . . γιατί λοιπόν να κλαίω; + γιατί 'στα ξένα έρημος τους πόνους μου να πνίγω; +γιατί εις την ατμόσφαιραν των χοίρων ν' αναπνέω; + αφού κι' η Βέρα έφυγε, κι' εγώ λοιπόν ας φύγω. +Εκεί εις τας Αθήνας μου θα εύρω την γαλήνην, + ας ρίξω πέτρα 'πίσω μου χωρίς αναβολήν . . . +είπα και του εμπόρου μου την σκέψιν μου εκείνην, + κι' εκείνος μ' ενθουσιασμόν την ήκουσε πολύν. + +Κι' αμέσως από στόματος εις στόμα εσαλπίσθη + του πασιγνώστου ποιητού η μέλλουσα φυγή, +κι' εις πένθος και κατήφειαν η κώμη εβυθίσθη, + ωσάν να την εμάστιζε του Φαραώ πληγή. +Καλέ θα φύγη, έλεγαν, ο ποιητής αλήθεια; + θα φύγη ο Μπερτόδουλος και ο Ανεμοκτύπης, +οπού μας διεσκέδαζε με τόσα παραμύθια; + και μόνο που δεν έκλαιαν εκ της πολλής των λύπης. + +Και άμα πια εσήμανε του χωρισμού η ώρα, + εκλείδωσαν τ' αμπάρια των και Έλληνες και Ρώσσοι, +και όλη με συνώδευσε ως το γιαλό η χώρα, + και χοίροι ηκουλούθησαν προς χάριν μου καμπόσοι. +Και αν πασών των Ρωσσιών ο Αυτοκράτωρ ήμην, + ποτέ δεν θα μ' εγίνετο μια τέτοια τελετή· +όταν κανένας αποκτά την ιδικήν μου φήμην, + και Τσάρους εις την δόξαν του υποτελείς κρατεί. + +Πηδώ 'στη βάρκα γελαστός. . . τι χαλασμός και κρότοι! + από ουρά και ορυγμούς ο ποταμός αντήχει· +τόσην βοήν κι' αλαλαγμόν δεν θάκαμαν κι' οι Σκώτοι, + οπόταν του Τελ - Ελ - Κιμπίρ ανέβησαν τα τείχη. +Κι' εγώ εν μέσω μυκηθμών και κτύπων παραφόρων + επέβην πλοίου Ρωσσικού με τόσας συγκινήσεις, +και έφυγα καθώς ο Λωτ τας φλόγας των Γομόρων, + χωρίς καν χαίρε ύστατον να 'πω της μαγειρίσσης. + +Η'. + +Και τώρα δεν προσμένετε βεβαίως να σας 'πώ + τα όσα 'στο ταξείδι μου ετράβηξα και είδα, +ούτ' έχω, όπως μερικοί φιλόδοξοι, σκοπό + να ξεφυλλίσω κάθε μια του βίου μου σελίδα. +Αυτός, που επιτάφιον ποτέ θα μ' εκφωνήση, + τας φάσεις όλας ας ειπή ζωής ευτυχισμένης +αλλά ποτέ δεν θα δεχθώ να με βιογραφήση + εις την &Ποικίλην& του &Στοάν& ο κύριος Αρσένης. + +Εγώ μονάχα θα σας 'πω πως ήλθα 'στην Αθήνα + ξεσκούφωτος ... πιστεύσετε πως δεν σας λέγω ψεύμα· +την ώρα όπου έψαλλα στροφάς 'στην Σαλαμίνα, + επήρε το καπέλο μου σφοδρόν αέρος ρεύμα. +'Στην τόσην ευτυχίαν μου εβάρυνε κι' εκείνο, + και το πατρώον έδαφος ξεσκούφωτος 'φιλούσα . . . +αν ήλθα Πτωχοπρόδρομος, κι' αν τέτοιος απομείνω, + ας όψεται ο κύριος Απόλλων και η Μούσα. + + + +ΔΥΟ ΨΥΧΑΙΣ + + + +'Στον τόπο του κοινού Καθαρτηρίου + εμάλλωναν με πείσμα μια ημέρα +μία ψυχή πτωχού και μια πλουσίου + κι' ο κόσμος εχαλούσε εκεί πέρα. + +Και είπε η πτωχή εις την πλουσία: + «Παράδεισο ποτέ σου μην ελπίσης, +κι' αν έως την δευτέρα παρουσία + εδώ 'στο Πουργατόριο σαπίσης, + +«Καλά να παστρευθής δεν θα 'μπορέσης + απ' όλα της ζωής σου τ' αμαρτήματα· +θα κολασθής, 'στα Τάρταρα θα πέσης, + εδώ δεν έχουν πέρασι τα χρήματα.» + +Και είπε η πλουσία 'στην πτωχή: + « Αν κι' ήναι απρεπές να σ' απαντήσω, +αφού δεν είσαι άρχοντος ψυχή, + αλλά με αναγκάζεις να 'μιλήσω. + +« Και πώς εσύ πιστεύεις πως θα πας + 'στου Αβραάμ τους κόλπους να το στρώσης, +αφού δεν σ' εμνημόνευσε παπάς, + γιατί λεπτό δεν έχεις να του δώσης; + +«Πού κόλλυβα για σένα και παπάδες; + πού είναι προσφοραίς και θυμιάματα, +πολύφωτοι λαμπτήρες και λαμπάδες, + ευχαίς και λειτουργίαις και τρεχάματα; + +« Εμένα κάθε 'λίγο θα με ψάλλη + όχι παπάς, αλλά Μητροπολίτης· +κι' όποιος φορεί την μίτρα 'στο κεφάλι, + είναι του Πλάστου άμεσος μεσίτης. + +« Όσο σε μνημονεύει πιο τρανός, + τόσο και η ψυχή σου ελαφρόνει, +και τόσο της Εδέμ ο ουρανός + σιγά σιγά για σένα χαμηλόνει. + +«Σε ψάλλει Πατριάρχης;. . . ολοΐσα + θα τρέξης εις τας χώρας των μακάρων, +κι' αν προτιμάς εσύ την μαύρη πίσσα, + οι άγγελοι σε πέρνουν άρον άρον. + +«Γι' αυτά και άλλα βέβαια ελπίζω + το έλεος του Πλάστου και τη χάρι, +ενώ για σε, πτωχέ, στοιχηματίζω + πως ούτ' ο Σατανάς δεν θα σε πάρη.» + + + +ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ + + + +Α’. + +Επίστευα ως τώρα πως στίχους βγάζω μόνο, + αλλά ποτέ δεν μ' ήλθε ιδέα 'στο κεφάλι +πως ειμπορώ κι' ανθρώπους να κάμω όπως άλλοι... + Τι θαύματα αρχίζω κι' εγώ να κατορθώνω! + +Και άμα εις τον κόσμο εβγήκε το μωρό, + εφώναξα απάνω εις την συγκίνησίν μου: +Κι' εγώ λοιπόν, ω Πλάστα, να πλάσω ειμπορώ + ανθρώπους κατ' εικόνα και καθ' ομοίωσίν μου; + +Σαν να μη φθάνη τόση Ελλήνων πλησμονή, + ιδού! και άλλος Έλλην γεννάται από 'μένα... +καλέ αυτός ο κόσμος τι έχει να γενή, + εάν καρπούς ο έρως παράγη ολοένα; + +Ευθύς 'στο μοναστήρι σεις, νέαι δεσποσύναι, + ας μην αυξάνη πλέον αυτή η ανθρωπότης· +μα και 'στα μοναστήρια νομίζω ότι είναι + προς βλάστησιν ανθρώπων μεγάλη γονιμότης. + +Λοιπόν πού να σας στείλω;... όπου και αν κλεισθήτε, + ο παντεπόπτης έρως θα έρχεται κρυφά, +παντού καρπούς γενναίους και αύξησιν θα' δήτε, + κι' εις έμψυχα ο έρως και άψυχα τρυφά. + +Β'. + +Ω τέκνον μου, του είπα, οπόταν μεγαλώσης, + τα έργα του πατρός σου ποτέ μη μιμηθής, +αν θέλης την ζωήν σου με λούλουδα να στρώσης, + κι' ως άλλη εκλαμπρότης και συ να τιμηθής. + +Η γλώσσα σου για όλους να στάζη πάντα μέλι, + τα κράσπεδα των τόσων κυρίων να φιλής, +ποιοί κλέβουν, ποιοί δεν κλέβουν, γι' αυτό να μη σε μέ- + [λη, +ολίγα να ακούης, πολλά να ομιλής. + +Κι' αν θέλης την ζωήν σου, υιέ μου, ν' ασφαλίσης. + 'στη μέση σου το ξίφος να ζώσης σε προτρέπω· +σε βεβαιώ ποτέ σου πως δεν θα πολεμήσης, + και πώς θα καμαρώνω κι' εγώ που θα σε βλέπω! + +Όλων τας γνώμας λέγε σπουδαίας και σοφάς, + την προσωπίδα σχίζε παντού της αρετής, +κι' αν θέλης του μπαμπά σου το ξύλο να μη φας, + ποτέ μη σου καπνίση να γίνης ποιητής. + +Μα όλ' αυτά που είπα επήγαν 'στα χαμένα· + το πλάσμα μου ανήκεν εις το ωραίον φύλον . . . +Ω κόρη μου, και τώρα τι να ειπώ για σένα; + σ' εύχομαι πλούτον κάλλους κι' εκατοντάδα φίλων. + +Βεβαίως θα μαντεύης πως δεν θα σε προικίσω, + μαντεύεις ο μπαμπάς σου πως είναι ποιητής, +και στίχους ποιος θα θέλη γαμβρός να του μετρήσω, + και μάλιστα αν τύχη κομψός υφηγητής; + +Εις τους κυρίους γέλα με βλέμματα γλυκά, + μήπως γελάσης κάποιον, μονάκριβη μου κόρη, +ούτε στιγμή μη λείπης απ' τα εμπορικά, + κλέβε και κάπου κάπου κανέν επανωφόρι. + +Κι' είθε και συ εν μέσω των άλλων δεσποινίδων + ν' αστράπτης μια ημέρα εις όλους τους χορούς, +να γίνεσαι το θέμα και συ εφημερίδων, + και να στριφογυρίζης εις ευγενών σωρούς. + +Γ'. + +Έλα, καλή μου κόρη, και μες 'στην αγκαλιά μου, + τα, πρώτα σου τα χάδια εγώ ας τάχω όλα· +ω! τράβα μου τα γένεια και σέρνε τα μαλλιά μου, + και κάμε με να χαίρω, μικρούλα μου μαργιόλα. + +Πώς την καρδιά μ' ανοίγει το γέλοιο του παιδιού μου, + και της ζωής ξεχάνω την πίκρα και τον πόνο! +να μου γελά το βλέπω και λέγω μες 'στον νου μου: + πώς έτσι να γελούμε 'στα πρώτα χρόνια μόνο; + +Ω! πώς σε καμαρόνω, γιατί δεν αμφιβάλλω +πως θα φανής 'δικό μου εις όποιον κι' αν σε 'δή..· +και τώρα θεωρείται κατόρθωμα μεγάλο +νάχη κανείς 'δικό του μονάκριβο παιδί. + + + + +ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ + + + +Να ζη κάνεις ή να μη ζη; ο Σαίξπηρ ερωτά· + λοιπόν to be or not to be; κι' εγώ τον ερωτώ· +δεν μου αρέσει τίποτε κι' από τα δυο αυτά, + κακό ψυχρό μου φαίνεται κι' εκείνο και αυτό. +Είναι, μη είναι; σας 'ρωτώ . . . ήγουν εν άλλοις λόγοις, +να ομιλής, να μη 'μιλής; να τρώγης, να μην τρώγης; + +Να ζης! τουτέστι να γελάς, να κλαις, να φλυαρής, + να ήσαι λόγιος, κλητήρ, κτηνίατρος, παπάς, +για μια δραχμή να κόβεσαι και να δικηγορής, + και νηστικός των υπουργών της πόρταις να κτυπάς. +Να κάνης και συνδυασμό με τον Κατσικαπή, +και για του έθνους να 'μιλής την τόση προκοπή! + +Τι κόσμος αποτρόπαιος! . . κανείς καλά δεν ξέρει +γιατί κοιμάται και ξυπνά, γιατί γελά και χαίρει + σε κάθε αλλαγή καιρού . . . +ψέμμα και πλάνη τα κακά, καθώς και τα καλά, +ο άνθρωπος τον άνθρωπον αιώνια γελά, + και ζούμε έτσι κουτουρού. + +Ω! να! μια μυίγα κάθεται εις τη χυτή μου μύτη. . . + σε τίνων μύτες αρά γε ως τώρα να επήγες; +λοιπόν κι' η μυίγα του Θεού το πάνσοφον κηρύττει; + δεν φθάνει όπου ζω εγώ, αλλά να ζουν κι' η μυίγες; +Ποιος ξέρει τούτη τη στιγμή, που τόσας σκέψεις κάνω, +αν και αυτή φιλοσοφή 'στη μύτη μου επάνω! + +Αυτός μετρά 'στα δάκτυλα τ' αστέρια τουρανού, + εκείνος με τα έντερα λεπτολογεί των ψύλλων, +κι' άλλος σκοτίζει και χαλά τον έξοχο του νου, + να μας ειπή οι άγγελοι σε ποιο ανήκουν φύλον. +Πλην δεν μας είπε ο σοφός ακόμη πώς τους θέλει· +μα κι' αρσενικοθήλυκοι αν ήναι, τι μας μέλει; + +Τι κόσμος ακατάστατος, ανούσιος, μωρός! + ως πότε ο αθάνατος με τους θνητούς θα παίζη; +αλλά ενώ φιλοσοφώ για όλα σοβαρός, + φωνάζει η κυρία μου: «Ορίστε 'στο τραπέζι.» +Λοιπόν και πάλι την κοιλιά ανάγκη να γεμίσω; +Ω! βάστα με, γυναίκα μου, να μην αυτοκτονήσω. + +θα φάγω πάλι, θα μασσώ, θα ξεροκαταπίνω . . . +Ούτε μια 'μέρα νηστικός να μη 'μπορώ να μείνω; + Τι σιχαμένα φαγητά! +Να σπάσω όλα μ' έρχεται του τραπεζιού τα πιάτα, +μα πάλι λέγω μόνος μου: « Ω χέρι μου, σταμάτα, + κι' ας λείψουν τέτοια χωρατά.» + +Έφαγα, δόξα τω θεώ, και τώρα ας φουμάρω, +κι' ας έβγω τον αέρα μου 'στο Σύνταγμα να πάρω . . . + Ω! Ω! τι κόσμος σοβαρός! +Ο ένας κι' άλλος με γελά, κι' εγώ μ' αυτούς γελώ, +ψέμματα όλοι μου πουλούν, και ψέμματα πουλώ, + κι' έτσι διαβαίνει ο καιρός. + +Πάλι 'στο σπήτι μου γυρνώ, ζεσταίνομαι, κρυόνω, +και πάλι με χασμήματα 'στο στρώμα μου 'ξαπλόνω, + κι' αρχίζω το ρουχαλητό .. . +Ω! η ζωή κατάντησε μαρτύριο για 'μένα, +έγινα Χάμλετ, όλα πια τα 'βρίσκω σιχαμένα, + και μόνο θάνατον ζητώ. + +Μα πάλι να μη ζη κανείς, ποτέ να μην πεινά, + και άσπλαγχνα να τρώγεται υπό την κρύαν πλάκα, +να μη γνωρίζη τις και πώς το έθνος κυβερνά, + και ποιος θα έλθη βουλευτής από την Καλαμπάκα; +Εν όσω είσαι ζωντανός, ναι μεν θα υποφέρης, +μα της ζωής την ανοστιά τουλάχιστον την ξέρεις. + +Άλλ' όταν πέσης μια φορά αναίσθητος 'στο χώμα + και απομείνης σκέλεθρο, ω! τότε θ' αγνοής +το τι αξίζει η ζωή κι' ο θάνατος ακόμα, + κι' αν ήναι προτιμότερος ο τάφος της ζωής. +Ω! τι φρικώδης ύπαρξις! τι χάρος σκοτεινός! +κι' αποθαμμένος μαρτυρείς καθώς και ζωντανός. + +Να ζη κανείς ή να μη ζη; ο Σαίξπηρ ερωτά· + λοιπόν to be or not to be; κι' εγώ τον ερωτώ· +δεν μου αρέσει τίποτε κι' από τα δυο αυτά, + κακό ψυχρό μου φαίνεται κι' εκείνο και αυτό. +Μα η φιλοσοφία μου κατήφορο επήρε +και . . . γαίαν έχεις ελαφράν, συνάδελφε Σαιξπήρε + + + +ΣΤΟ ΦΑΛΗΡΟ + + + +Ω! Φάληρο μου χαριτωμένο, + και συ πώς ήσουν εις άλλα χρόνια +'φτηνό ακόμη και ξεπεσμένο, + χωρίς πλουσίους, χωρίς σαλόνια. + +Δεν είχες τότε καμμία χάρι, + δεν είχες λούσα αρχοντικά, +εφωτιζόσουν με το φεγγάρι, + κι' όχι με φώτα ηλεκτρικά. + +Πώς ήσαν όλα απλά και σκέτα! + ούτ' η Αυλή μας ποτέ σ' ετίμα, +Λασσάλ δεν είχες και οπερέτα . . . + για μουσική μας ήτο το κύμα. + +Τι ησυχία και τι ψαράδες! + κ' ήμουν ακόμη παιδί τρελλό, +ήτο χαρά μου η αχιβάδες, + κι' επερπατούσα γιαλό γιαλό. + +Κι' ήτον ο κόσμος απλούς, χωριάτης, + έτρωγ' επάνω 'στην αμμουδιά, +δεν ήτο διόλου αριστοκράτης, + αλλ' απαντούσες και μια καρδιά. + + + +ΥΛΗ + + + +Άρες μάρες πια, Μούσα, μην ψάλλης, + καιρός είναι τα μέτρα ν' αφήσης, +έλα γνώσι ολίγη να βάλλης, + και με κόσμο και ύλη να ζήσης. + +Κύττα, Μούσα, τριγύρω παλάτια, + μα και πόσα ακόμη θα γίνουν! +όλοι άνοιξαν τώρα τα μάτια, + και οικόπεδα πέρνουν και δίνουν. + +Κύττα, κύττα . . . κι' εδώ κι' εκεί πέρα + όλοι κτίζουν, και συ — συμφορά σου! — +κτίζεις σπήτια, μα πού; . . . 'στον αέρα· + αλλ' αυτά πάρτα συ, χάρισμά σου. + +Κύττα έναν που πάει 'μπροστά. . + μήπως είναι κανείς τραπεζίτης; +κύτταξέ τον τι πόζα βαστά . . . + κι' όμως ξέρεις τι είναι; . . . μεσίτης. + +Με αμάξι 'στους δρόμους γυρνά. + έως κάτω κι' αυτόν προσκυνούν, +με μεγάλους μεγάλος περνά + και καυχάται πως έχει και νουν. + +Με μεσίτας γεμίζουν οι δρόμοι, + ποία φύσις τριγύρω πεζή! +Μα συ μόνο δεν νοιόθεις ακόμη, + πως με στίχους ο κόσμος δεν ζη; + +Γιατί δίχως φροντίδα κοιμάσαι, + και για κλέφτες πεντάρα δεν δίνεις; +πιο καλά απ' αυτούς να φοβάσαι, + παρά 'ξένοιαστη τόσο να μείνης. + +Εμπρός, Μούσα, βαπτίσου μεσίτρα, + καρακάξα, κυράτσα, γλωσσού, +οικοπέδων, σπητιών προξενήτρα, + για ν' ανέβης εις σφαίρας χρυσού. + +Εμπρός, μέτρα και συ τα κουπόνια + και 'στο διάβολο στείλε το στίχο, +πριν σε πάρουν, καϋμένη, τα χρόνια, + και κτυπάς το ξερό σου 'στον τοίχο. + +Πάψε, Μούσα, να ήσαι σκαρτάδα, + έλα 'λίγο και συ εις την πράξι· +συλλογίσου πως ζης 'στην Ελλάδα, + κι' εδώ είναι ποιος πρώτος θ' αρπάξη. + + + +ΡΩΜΑΝΤΣΟ + + + +Πετάξετε, ονείρατα των ποιητών τρελλά, + απάνω 'στης φτερούγες σας σηκώσετε κι' εμένα, +και φέρετέ με 'γρήγορα 'ψηλά, πολύ ψηλά, + ως ότου να μη βλέπω γη και άνθρωπο κανένα. + +Ω! ας ιδώ αόρατα μυστηριώδη κάλλη, + ας με θαμβώνουν άγνωστοι εκστάσεις κι' οπτασίαι, +και έξαφνα ας χάνωνται η μια μετά την άλλη, + καθώς των πολικών χωρών αι φαντασμαγορίαι. + +Ας μουρμουρίζη ελαφρά κρυστάλλινο νερό, + αρώματα και μουσική η αύρα ας μου φέρη, +κι' αλλόκοτα τριγύρω μου λουλούδια ας θωρώ, + όπου κανείς βοτανικός της γης να μην τα ξέρη. + +Κρασί μοσχάτο ας πηδά εκεί όπου θα ψάλλω, + μα νάναι πιο καλλίτερο κι' από κρασί Μαδέρας· +να ήναι νέκταρ, ούτ' αυτό.. . να ήναι κάτι άλλο, + που ούτ' εδώ να πίνεται, αλλ' ούτε 'στους αστέρας. + +Από παντού να λάμπουνε καθρέπτες μαγικοί, + και από μέσα άυλοι παρθένοι να περνούν, +από αυτάς που ύμνησαν και οι ρωμαντικοί, + που δεν εφάνησαν ποτέ, αλλ' ούτε θα φανούν. + +Να ήναι κάτι πλάσματα αιθέρια, μυθώδη, + να ήναι όντα άγνωστα ενός αγνώστου κόσμου, +και μόλις εις το χέρι των εγγίζω ή το πόδι, + με αστραπής ταχύτητα να φεύγουν απ' εμπρός μου. + +Δέντρα πυκνά κι' ανύπαρκτα να καταπρασινίζουν, + κι' αντί καρπών να κρέμωνται μετζήτια 'στα κλαδιά, +να τα κουνώ σιγά σιγά, οι κλώνοι να λυγίζουν, + και να κυλούν τα τάλληρα σε ανοικτή ποδιά. + +Και με της δύο φούχτες μου να ρίχνω απ' αυτά + κι' εις τους απόρους Έλληνας καθώς κι' εις τους ευπό- + [ρους, +να παύσουν να σκοτώνωνται για, δυο ψωρολεφτά, + και του κυρίου Καλλιγά να δέχωνται τους φόρους. + +Με άρματα Φαέθοντος να σχίζω τον αιθέρα, + ο νους μου να εξίσταται, ν' αλλοφρονή, να φρίττη, +και τέλος από τα 'ψηλά να πέσω μια ημέρα + σαν ένας αερόλιθος . . . μες 'στου Δρομοκαΐτη. + + + +Η ΕΛΕΝΙΩ + + + +Η τρελλοκόρη Ελενιώ, + της γειτονιάς της το καμάρι, +κλείνει το μάτι σ' ένα νειο, + και σ' ένα γέρο ξεκουτιάρη. + +Ο νειός της δείχνει αγκαλιά + με ρόδα, νειάτα και γλυκάδες, +κι' ο γέρος κάτασπρα μαλλιά, + μα και πολλούς πολλούς παράδες. + +Κι' αυτή το νέο μια θωρεί, + και μια το γέρο ξεκουτιάρη, +μα και τους δυο τους λαχταρεί, + και θέλει και τους δυο να πάρη. + +Κι' έτσι το γέρο μια φορά + παντρεύεται η Ελενιώ· +πέρνει του γέρου τον παρά, + μα δεν αφίνει και το νειο. + + + +ΣΤΟΝ ΚΑΦΦΕ + + + +Ω βαρύ γλυκέ καφφέ μου, +και σαν ήμαι με παρέα, +και σαν έχω μοναξιά, +κάθε μια σου ρουφιξιά +είναι μια 'ψηλή ιδέα. + + + +ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΓΕΡΟΥΣ + + +Όταν καμμιά γερόντισσα ή γέρος + με άσπρα ρόδα γάμου στεφανώνεται, +'στη νυμφική παστάδα των ο έρως + με τη σκιά του Χάρου ανταμόνεται. + + + +Ο ΔΑΣΚΑΛΟΣ + + + +Ενός σοφού δασκάλου η κυρά, + που ήτο κι' από κόρη μαθημένη +εις έρωτας και χάδια τρυφερά, + τα ήθελε και τώρα 'παντρεμμένη . . . + η καϋμένη! + +Και του δασκάλου 'ζάλιζε τ' αυτιά + για τα παιχνίδια, τούλεγε, πεθαίνω . . . +όμως αυτός, δεν ένοιωθε φωτιά, + τα λεξικά τον είχαν κρυωμένο . . . + τον καϋμένο! + +Δεν έβγαζ' ένα λόγο τρυφερό, + τα ρήματα, αι πτώσεις και τα γένη +δεν τάφιναν για έρωτα καιρό, + κι' εκείνη σπαρταρούσε λιγωμένη . . . + η καϋμένη! + +Μα είδε δα κι' αυτή πως χωρατά + σε δάσκαλο δεν πάνε σαστισμένο, +κι' έπαυσε χάδια πια να του ζητά, + και μόνο του τον άφινε κλεισμένο . . . + τον καϋμένο! + +Με τον καιρό φρονίμεψε πολύ, + και ήσυχος ο δάσκαλος της μένει. +για έρωτας ποτέ δεν του 'μιλεί, + και μόνη 'στον περίπατο πηγαίνει . . . + η καϋμένη! + +Αλλά κανείς τα γέλοια δεν κρατεί + σαν φαίνεται αυτός ο παντρεμμένος· +κι' αυτός, χωρίς να ξέρη το γιατί, + γελά με τους πολλούς καμαρωμένος. . . + ο καϋμένος! + + + +ΠΛΑΚΑ + + + +Ω! χαίρετε, Πλακιώται, +πανάρχαιοι ιππόται + και Έλληνες σωστοί· +ω! χαίρετε σεις μόνοι +Κυδαθηναίων γόνοι + και ευγενών βλαστοί. + +Η Πλάκα πάλαι ήτον +εστία των χαρίτων + και των ευπατριδών· +'στην Πλάκα μόνον είναι +αι αληθείς Αθήναι + των Πεισιτρατιδών. + +Εδώ η ανθηρότης, +εδώ η κλασικότης + των χρόνων των κλεινών· +εδώ ο νους υψούται, +κι' επάνω της ορθούται + ο γίγας Παρθενών. + +Σε κάποιο μονοπάτι +θαρρώ πως του Σωκράτη + υπήρχε η Σχολή .. . +εδώ βεβαίως πάλαι +Σχολαί θα ήσαν κι' άλλαι, + και λόγιοι πολλοί. + +Μα τώρα ποιος το ξέρει, +αν των σοφών τα μέρη + δεν ήναι καπηλειά, +κι' οι βλάμηδες με γέλοια +αδειάζουνε βαρέλια, + και παίζουνε βιολιά; + +Πνοαί &Χρυσών Αιώνων& +φυσούν και Παρθενώνων + εις όλαις της μεριαίς· +αλλά μαζί μ' εκείναις +μυρίζουν και ρετσίναις, + κρασιά, μουσταλευριαίς. + +Κι' αν Πήγασο ζητήση +κάνεις για να πηδήση + 'στης Μούσης το βουνό, +σε σας και μόνο 'ξεύρει +πως Πήγασο θα εύρη + θρεμμένο και φτηνό. + +Αν φράκα δεν φορήτε, +αν τίτλους δεν κρατήτε + λαμπράς καταγωγής· +κι' αν για τιμή σας φθάνη +πιστοί του Μακρυγιάννη + να μένετ' εκλογείς, + +Σεις είσθε &Φαναριώται&. . . +κι' άλλος κανείς, Πλακιώται, + δεν έχει τέτοια χάρι, +αφού 'δικό σας μένει +κι' αυτό του Διογένη + το ξακουστό &Φανάρι&. + + + +ΝΥΚΤΑ + + + +Α'· + +Μαύρη Νύκτα, φύγε . . . σε τρομάζω, + δεν μ' αρέσει διόλου το σκοτάδι, +πάντα ήλιο θέλω να κυττάζω, + πάντα 'μέρα νάναι, ποτέ βράδυ. + +Όταν συ απλώνης τα φτερά, + πιο πολύ ρεμβάζει ο καθείς, +πιο πολύ θρηνεί κι' η συμφορά, + κι' είν' ο κόσμος γρίφος πιο βαθύς. + +Πιο πολύ ο νους μας σκοτινιάζει, + πιο βαρύ το έγκλημα γεννάται, +πιο πολύ ο χάρος μάς τρομάζει, + πιο πολύ ο άρρωστος φοβάται. + +Μα κι' οι τάφοι μένουν αδειανοί, + κάθε μακαρίτης έξω βγαίνει.. +άμα κοιμηθούν οι ζωντανοί, + τότε εξυπνούν οι πεθαμμένοι. + +Σιωπή και φρίκη βασιλεύει! + τώρα κλαιν τους άνδρας των η χήραις, +κάθε λωποδύτης τώρα κλέβει, + τώρα ρουχαλίζουν κι' οι κλητήρες. + +Ω! πώς τρέμω τώρα και ριγώ + έως εις τα βάθη των κοκκάλων ... +τέτοια ώρα μόνος μου κι' εγώ + σκέπτομαι και γράφω άλλ' άντ' άλλων. + +Β'. + +Μα κι' η Νύκτα έχει τα καλά της, + κι' αυτή κρύβει θέλγητρα γλυκά +μας πλανούν τα τόσα όνειρά της, + και κρεββάτια στρώνει νυμφικά. + +Πόσοι να νυκτώση καρτερούν, + να μεθύσουν μ' έρωτος φιλιά! +πόσαις νύφαις τώρα σπαρταρούν + σε γαμβρών δροσάτη αγκαλιά! + +'Στο σκοτάδι έρως μας καλεί, + ουρανός και γη κρυφά φιλιούνται, +κι' αν πεθαίνουν τώρα πιο πολλοί, + μα και πόσοι τώρα δεν γεννειούνται! + +Παύει και ο κόπος κι' η δουλειά, + παύουν τόσαι σκέψεις και φροντίδες, +πού και πού γαυγίζουν τα σκυλιά, + δεν ακούς βοή κι' εφημερίδες. + +Ησυχάζει τόνα κι' άλλο κόμμα, + φλύαρος κανένας δεν 'μιλεί, +ο Μορφεύς βουβαίνει κάθε στόμα + δεν συνεδριάζει κι' η βουλή. + +Ω! με πόσα όνειρα τρελλά + αρμενίζουν άπειροι θνητοί! +Πόσοι ζουν 'στον ύπνο πιο καλά, + παρά όταν ήναι ξυπνητοί! + +Μα κι' εμένα πόσα δεν γελούν! + τι ονείρων κόσμος με μαγεύει +μα του κάκου. .. τι με ωφελούν, + αφού ένα καν δεν αληθεύει; + + + +Η ΓΛΩΣΣΟΥ + + + +Ξέρω τα κρυφά κι' εκείνου + και αυτού του σαλονιού. +και του κάθε καπελίνου + και του κάθε φουστανιού. +Ξέρω τούτος ποια ζητεί, + ξέρω τούτη ποιον γελά, +τίνος γάμος και γιατί + έτσι έξαφνα χαλά. + +Ξέρω πράγματα . .. πω! πω! + που καθένας θα τρομάξη· +μα δεν θέλω να τα 'πω, + ο θεός να με φυλάξη! + +Ξέρω δα κι' αφεντικά + της 'ψηλής κοκεταρίας, +που φιλούν τα δουλικά, + για γεινάτι της κυρίας. + +Αλλά ξέρω και κυράδες. + που 'στο πείσμα του αφέντη +με κυρίους αμαξάδες + πότε πότε κάνουν γλέντι. + +Ξέρω πράγματα ... πω! πω! + που καθένας θα τρομάξη· +μα δεν θέλω να τα 'πω, + ο θεός να με φυλάξη! + +Ξέρω τούτο το αγόρι + πως ενός μπαμπά δεν 'μοιάζει, +ποια μητέρα με την κόρη + αγαπητικούς μοιράζει. +Ξέρω κάτι σπαθοφόροι + με τι &Πουφ& περνούν της ώραις, +ποιοι πατέρες θεοφόροι + ανατρέφουν ψυχοκόραις. + +Ξέρω πράγματα .. . πω! πω! + που καθένας θα τρομάξη· +μα δεν θέλω να τα 'πω, + ο θεός να με φυλάξη! + +Ξέρω όλη την Αθήνα, + και τρυπόνω η μαργιόλα +'στο σαλόνι, 'στην κουζίνα, + σ' όλους, σ' όλαις, και εις όλα, +για να μάθω κάθε σχέσι, + κάθε μια ξετσιπωσιά, +αν και διόλου δεν μ' αρέση + η πολλή κακογλωσσιά. + +Ξέρω πράγματα . . . πω! πω! + που καθένας θα τρομάξη· +μα δεν θέλω να τα 'πω, + ο θεός να με φυλάξη! + + + +ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑΝ ΤΗΣ ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ + + + +Συ της σοφίας η θεά, συ του Διός η κόρη, + και της Ακαδημίας μας πολύτιμος στολή, +ω! κτύπα την ασπίδα σου με το μακρύ σου δόρυ, + κι' ο ήλιος 'στο χρυσάφι σου ας ακτινοβολή. +Σε βλέπω και σε χαιρετώ, θεά χαριτωμένη, +αν και κατάντησες και συ σαν όλα ξεπεσμένη. + +Πέρασ' εκείνος ο καιρός, που έχαιρες τιμή, + και έδεναν λουκάνικα 'στων σκύλων την ουρά· +τώρα σοφία μπόλικη πουλειέται σαν ψωμί + και μέσα 'στο μπακάλικο του Παναγιωταρά. +Και 'στο καπέλο το 'ψηλό, καθώς και 'στο καστόρι + σοφία κρύβεται βαθειά, του Εριγδούπου κόρη. + +Πώς σε λυπούμαι, ω θεά!. . . σε τούτον τον αιώνα + μου φαίνεσαι 'στην πίστι μου σαν την &κυρά Δασκάλα&, +κι' όταν σε βλέπω κάποτε 'ψηλά εις την κολώνα, + δεν ξέρω πώς μου έρχεται να πάρω μία σκάλα, +ν' ανέβω εις το ύψος σου και να σε κατεβάσω, + και το μακρύ κοντάρι σου απάνω σου να σπάσω. + +Τι χάσκεις από τα 'ψηλά, γλαυκώπις, σαν ζευζέκα, + και βλέπεις τον Απόλλωνα γυμνό από τα πλάγια; +Αν συ νομίζης πως περνάς για πάνσοφη γυναίκα, + για 'μάς δεν είσαι τίποτα παρά μια κουκουβάγια. +Κι' αν εγγαστρώθη άλλοτε θεού μυαλό μ' εσένα, + τώρα 'μπορεί να γεννηθής ακόμη κι' από μένα. + +Αν δεν ακούεται φωνή μες 'στην Ακαδημία, + αν μες 'σ' αυτή δεν έρχεται κανένας να διδάξη, +ω! μη θαρρής πως έπεσε καμμιά επιδημία, + ή πως μας έλειψαν σοφοί. .. πα! πα! θεός φυλάξοι! +Εμείς για λούσο θέλουμε να ήναι 'στας Αθήνας, +για λούσο μας την έκτισε κι' ο μακαρίτης Σίνας. + +Αλλ' αν 'στ' Αναβρυτήριο ντελάληδες φωνάξουν: + «Ποιος Έλλην θέλει να γενή Ακαδημαϊκός;» +ω! τότε όλ' οι Έλληνες εμπρός σου θα πετάξουν, + και εις τας έδρας πόλεμος θ' ανάψη φονικός. +Κι' εγώ θα τρέξω, Αθηνά . . . παντού σοφίας γνώσις, + κι' αν θέλης να σου δώσουμε, και όχι να μας δώσης. + + + +Η ΔΙΑΘΗΚΗ ΜΟΥ + + + +Α'. + +Αν και δεν πιστεύω πως θε να 'πεθάνω, + αν και μες 'στο άνθος ήμαι της ζωής μου, +διαθήκη όμως σκέπτομαι να κάνω, + για να μη με τύπτη η συνείδησίς μου. + +Ποιος γνωρίζει τάχα τι του ξημερόνει! + ενώ πας 'στο δρόμο 'ξένοιαστος . . . τι φρίκη! +άμαξα ή κάρο σε καταπλακόνει, + κι' έτσι ξεμπερδεύεις δίχως διαθήκη. + +Β'. + +Πένα 'στη θανή μου ύμνους να μη γράψη, + ούτε δάκρυ θέλω να χυθή κανένα, +κι' ούτ' αυτός ακόμη θέλω να με κλάψη, + που ελπίζει ψήφο νάχη κι' από 'μένα. + +Εις το Ουεστμίνστερ θέλω να με θάψουν, + αλλ' αφού βεβαίως τούτο δεν θα γίνη, +όπου σας αρέσει, τάφο ας μου σκάψουν, + κι' όλη μου η δόξα κτήμα σας ας μείνη + +Γύρω μου να στέκουν μούτρα χαρωπά, + όχι σκέπαις, μαύρα, και κραυγαί οδύνης, +να μην έλθη ράσο και για 'με παπά, + κι' ούτ' ο Αναγνώστης της Αγιάς Ειρήνης. + +Να με παν οι φίλοι έξω 'στα θυμάρια + με κρασί και μπύρα όλοι των κουρούνα, +και αντί παπάδων θλιβερά τροπάρια + την &Μασκότ& να ψάλλουν και την &Παπαρούνα&. + +Κανείς φίλος λόγο να μη μ' απαγγείλη, + κι' αν 'στο νου του τέτοιο έγκλημα περάση, +να τον σακατέψουν 'στης σβερκιαίς οι φίλοι, + κι' είθε τη 'μιλιά του 'στη στιγμή να χάση. + +Γ'. + +Και τ' ακίνητά μου και τα κινητά + τα χαρίζω όλα 'στην καλή πατρίδα, +όχι για να κάμη πόλεμο μ' αυτά, + αλλά ν' αγοράση 'λίγη δαμαλίδα. + +Τούτη μου την κόμη την ποιητική + από τώρα δίνω για κληρονομιά +εις τον Λεονάρδο και εις τον Ψιακή . . . + δεν θα 'βρούν βαμμένη ούτε τρίχα μια. + +Τέλος το κεφάλι το ποιητικό + 'στους κρανιοσκόπους μποναμάς ας μένη, +να το ψάχνουν μέσα κι' έξω με φακό, + για' να 'βρούν ποια βίδα είναι χαλασμένη. + + + +ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΦΑΝΤΑΡΟΥ + + + +Μες 'στο Παλάτι γίνεται χορός, +κι' εγώ απ' έξω στέκομαι φρουρός. + +Μια ώρα τριγυρίζω εδώ πέρα, +κι' εγώ θαρρώ πως είμαι όλη 'μέρα. + + +Για σας οπού πηδάτε 'στο χορό, +περνούνε και η ώραις 'στο φτερό. + +Για το φτωχό φαντάρο που φυλάγει, +θαρρείς πως και η ώρα 'πίσω 'πάγει. + + +'Στον πόλεμο να ήσαι και να κρυώνης, +καθόλου δεν σε μέλει, δεν θυμόνεις. + +Μα να χορεύη όλη η Ελλάς, +και συ με τόσο κρύο να φυλάς; + + +Όρσε λοιπόν εις όλο το ντουνιά, +τον άδικο, τον ψεύτη, το φονιά. + +Άλλος να τρώη κόταις και καπόνια, +και νάχη κάθε 'λίγο και γαλόνια, + + +Και άλλος μες 'στη νύκτα να παγώνη, +χωρίς να πιή κρασί μισό &γαλόνι!& + +Ας ήμουν δυνατός σαν τον Σαψώνα, +ν' αγκάλιαζα εκείνη την κολώνα! + + +Να γκρεμισθούν κορώναις και παλάτια, +κι' ευθύς ας εγινόμουνα κομμάτια. + +Χορεύετε και πίνετε και τρώτε, +κομψοί μου γαλονάδες και ιππόται. + + +Καθόλου τα καλά σας δεν ζηλεύω, +και ούτε νύφαις πλούσιαις γυρεύω. + +Εγώ μια μόνο έχω συλλογή, +πότε θε να φωνάξω — Αλλ . . . αγή! + + + +ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ + + + +Ελλάς πατρίς μου, δεν σ' αγαπώ, + για σε δεν καίω κι' εγώ λιβάνι, +πάντα για σένα κακά θα 'πω, + κι' ούτε σου πλέκω ποτέ στεφάνι. + +Όμως συγχώρει τον μισητόν, + πατρίς γλυκεία και τροφοδότις, +κι' εις τόσο πλήθος πατριωτών + ας ήναι κι' ένας μη πατριώτης. + + + +ΠΟΙΟΣ ΝΑΝΑΙ; + + + +Τώρα κοντά ένας μακρύς +και με 'ψηλό καπέλο +με χαμογέλοιο με κυττά, +κι' όπου με 'δη με χαιρετά, +χωρίς εγώ να θέλω. + +Ποιος νάναι; λέγω, και μ' αυτόν +τη μνήμη μου σκοτίζω· +και με κυττά και τον κυττώ, +και χαιρετά και χαιρετώ, +χωρίς να τον γνωρίζω. + +Μην ήναι μύωψ· σαν κι' εμέ +κι' ευρίσκεται σ' απάτη; +μην ήμαστε συμμαθηταί; +μήπως εφάγαμε ποτέ +μαζί ψωμί κι' αλάτι; + +Μου είπαν όμως απ' αυτόν +πως χαιρετούνται κι' άλλοι· +και αν κι' εμένα χαιρετά, +κάλπη ο φίλος μελετά +για &Δήμαρχος& να βάλλη. + + + +Ο ΜΕΘΥΣΤΑΚΑΣ + + + +Τα μάτια σας ανοίξετε, +'Στον τάφο να μη ρίξετε +κι εμένα ζωντανό· +γιατί κι' αν σας φανώ + 'στ' αλήθεια πεθαμμένος, +θα ήναι χωρατά. . . +εγώ από πιοτά + θα ήμαι . . .μεθυσμένος. + + + +ΚΑΫΜΟΣ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΥ + + + +Κι' εγώ για νύφη λαχταρώ, +μα ναύρω νύφη δεν 'μπορώ + του γούστου μου ακόμα. + +Και δος του κι' αρχαιολογώ, +κι' αρχαίαις νύφαις κυνηγώ, + να εύρω μες 'το χώμα. + +Μα τέτοιαις νύφαις δεν 'μιλούν, +ούτε το μάτι μου σφαλούν, + κι' ούτε γαμπρό γυρεύουν. + +Αχ! τι τα θέλω όλ' αυτά +τ' αγάλματα τα λατρευτά, + αφού δεν ζωντανεύουν; + +Ω! ας μπορούσε απ' αυταίς +της νύφαις της καμαρωταίς + καμμιά να ζωντανέψη! + +Να παύσω ν' αρχαιολογώ. +νύφη αυτή, γαμπρός εγώ . . . + και ποιος δεν θα ζηλέψη; + +Σαν την Γαλάτεια κι' αυτή +να γίνη νύφη ζηλευτή, + μα νάναι και με προίκα. + +Κι' όλοι τη νύφη να κυττούν, +και να μην παύουν να 'ρωτούν + που διάβολο τη 'βρήκα! + + + +Η ΖΩΓΡΑΦΙΑ ΜΟΥ + + + +Μπόι δυο πήχες, + κόψι κακή, +γένεια με τρίχες +εδώ κι' εκεί + +Κούτελο θείο + 'λίγο πλατύ, +τρανό σημείο + του ποιητή. + +Δυο μάτια μαύρα, + χωρίς κακία, +γεμάτα λαύρα, + μα και βλακεία. + +Μακρύ ρουθούνι, + πολύ σχιστό, +κι' ένα πηγούνι + σαν το Χριστό. + +Πηγάδι στόμα, + μαλλιά χυτά . . . +γεμίζεις στρώμα + μόνο μ' αυτά. + +Μούρη αγρία + και ζαρωμένη, +χλωμή και κρύα + σαν πεθαμμένη + +Χρώμα κανένα + δεν της ταιριάζει +και ολοένα + βαφή αλλάζει + +Δόντια φαφούτη, + όλο σχισμάδες, +ύφος τσιφούτη + για μαστραπάδες. + + + +ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΠΕΤΗΡΙΔΑ ΤΩΝ ΓΑΜΩΝ ΜΟΥ + + + +Εμπρός, η λύρα σήμερα ας δώση και ας πάρη . . . + σαν σήμερα, κυρία μου, μ' επήρες και σ' επήρα, +σαν σήμερα εγίναμε αγαπητό ζευγάρι, + κι' ενώθηκε η μοίρα σου με τη 'δική μου μοίρα. +Σαν σήμερα ενοιώσαμε της αγκαλιάς της γλύκες, +κι' ένας 'στον άλλον είπαμε: πού σ' ηύρα, πού με βρήκες! + +Θυμάσαι; . . . τότε η Ελλάς για πόλεμο ελύσσα, + από παντού μας ήρχοντο τορπιλλοφόρα σκάφη, +αέρας τη σημαία μας πολεμικός εφύσα, + και θούρια η ποίησις δεν έπαυε να γράφη. +'Σ' όλων το χέρι άρματα, 'σ' όλων τη ράχη βάρος, +κι' ήμουν κι' εγώ επίστρατος, κι' ήμουν κι' εγώ φαντάρος. + +Πόσαις φοραίς ακουμπιστός απάνω 'στο τουφέκι, + ωσάν ακοίμητος φρουρός πολεμικής ειρήνης, +πότε 'μπροστά μου έβλεπα τον Πόλεμο να στέκη, + και άλλοτε τον Έρωτα με πρόσωπο γαλήνης. + +Ωνειρευόμουν αίματα, ωνειρευόμουν γάμους, +κρεββάτια μες' στης λαγκαδιαίς και νυμφικούς θαλάμους. + +Μα δίχως καν το χώμα μας να κηλιδώση αίμα, + ειρήνης γλυκόχάραγμα 'στο έθνος μας εφάνη, +και μόλις έβγαλα κι' εγώ το τουρκομάχον στέμμα, + ευθύς εστεφανώθηκα με νυμφικό στεφάνι. +Επέταξα τα όπλα μου, σπαθί, σκελέα, σάκκο, +και σαν τρικούβερτος γαμπρός εφόρεσα το φράκο. + +Θυμάσαι τότε τι χαρά!. .. αντί μαχών και κρότων + το &Ησαΐα χόρευε&, κουφέτα και ραχάτι, +αντί θουρίων φλογερών τραγούδια των ερώτων, + κι' αντί φαράγγων και κρημνών ζεστό ζεστό κρεββάτι. +Ω σύννεφα ροδόχρυσα παρθενικής ειρήνης! +ω πούπουλα κι' αρώματα της μαλακής μου κλίνης! + +Θυμάσαι τα παιχνίδια μας και της καρδιάς τους κτύπους! + Θυμάσαι τι ξεφάντωμα και πόση φασαρία!... +κι' εγώ του γάμου ακριβώς εφύλαξα τους τύπους, +και μόνο που δεν 'πήγαμε κι' εμείς 'στην Εσπερία. +Γλυκά γλυκά 'περάσαμε του μέλιτος τον μήνα +στ' αγαπημένο σπήτι μας, 'στη γαλανή Αθήνα. + +Σαν σήμερα, κυρία ρου, τελειόνει ένας χρόνος, + κι' ακόμη μ' έρωτος θερμού πυρώνουμε ακτίνας, +κι' οι μήνες του καλοκαιριού κι' οι μήνες του χειμώνος + για 'μάς καθώς του μέλιτος διαβαίνουνε τους μήνας. +Κι' έτσι, νομίζω, δείχνουμε 'στον κόσμο και 'στη φύσι, + πως και ο γάμος δεν 'μπορεί τον έρωτα να σβύση,. + +Και παντρεμμένος, έρωτα, για σε ας λαχταρώ . . . + ω! αν μας έλειπε κι' αυτός ο γυιός της Αφροδίτης, +και πάντοτε και μάλιστα σε τούτο τον καιρό, + που πρέπει το ελάχιστον να ήσαι τραπεζίτης, +γυναίκα δεν θα έβλεπαν 'στο μάτι των ποτέ +οι αμελείς φιλόσοφοι καθώς κι' οι ποιηταί. + +Ω! ναι, τρελλέ μου έρωτα, μαζί μας πάντα γλέντα, + και διαδόχων γενεαί ας γίνουν δεκατρείς, +και καίε μας, και σπρώχνε μας, και τόξευε, και κέντα ... + θέλει φαντάρους κι' από 'μάς η φίλη μας πατρίς. +Εμπρός, και αν ασπρίσουνε τα μαύρα μας μαλλιά, +βοήθα να περάσουμε κι' αυτόν τον βασιλιά. + + + +ΕΙΣ ΧΑΡΤΟΠΑΙΚΤΗΝ + + + +Δεν τούμεινε πιο άλλη καταντιά, + μονάχα η γυναίκα του τού μένει· +αλλά και πριν τη χάση 'στα χαρτιά, +την έχει ο κακόμοιρος &χαμένη&. + + + +ΕΙΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟΝ ΜΟΥ + + + +Έλα, εαυτέ μου, μια φορά και συ + ώμορφη να εύρης τούτη μας τη σφαίρα· +κόσμοι εμπροστά σου ας φανούν χρυσοί, + και αυτή τη νύκτα βλέπε για ημέρα. + +Δες και συ τον κόσμο μια φορά καλό, + μες 'στη μαύρη λύπη σκόρπισε χαρά, +ήσυχο εμπρός σου κύτταξε γιαλό, + άνοιξι, λουλούδια, κι' όχι συμφορά. + +Τους πενθίμους στίχους ξέσχισε και κάψε, + άρχισε να πίνης κι' όλο να γελάς, +πετακτά τραγούδια και αλέγρα γράψε, + πες και συ πως πάει πρίμα η Ελλάς. + +Μ' ευτυχίαις όλων μάγευε τ' αυτιά ... + μη, καϋμένε, ήσαι τόσο σιχαμένος! +φθάνει κι' η μουρμούρα κι' η τσαναμπετιά, + πέρασε μια ώρα ευχαριστημένος. + +Πότε τέλος πάντων θε να ξεθυμάνης; + πότε πια τη γρίνια θα την βαρεθής; +την ψυχρή σου γλώσσα πότε θα ζεστάνης;... + Φα την επί τέλους, πριν να φαγωθής. + + + +'ΣΤΟΥΣ ΣΤΙΧΟΥΣ ΜΟΥ + + + +Εμπρός, πεζοί μου στίχοι, φανήτε τυπωμένοι, + ας σας διαβάζουν όλοι και ας σας τραγουδούν . . . +αλλ' όμως ποιος γνωρίζει τι τύχη σας προσμένει, + τι χέρια θα σας πιάσουν, τι μάτια θα σας 'δούν! + +Εις ένα κι' άλλο μέρος με στόμφο θα σας κρίνουν, + εδώ θα σας τρομάζουν, θα σας πετούν εκεί, +τι σχόλια και κρίσεις επάνω σας θα γίνουν, + και τι δεν θα σας ψάλουν καμπόσοι κριτικοί. + +Θα τους ακούς να λένε: — Τι ποίησις χυδαία! + τι στίχοι τετριμμένοι! τι πνεύμα χλιαρό! +πού έξαρσις; πού μία πρωτότυπος ιδέα; + τουλάχιστον να είχαν χαρτί γυαλιστερό! — . + +Κι' ίσως για σας κανένας φιλάργυρος φανή, + και καταθυμωμένος την ώρα βλασφημήση, +οπού συνδρομτής σας του ήλθε να γενή, + και μ' όλη την καρδιά του τα φράγκα του θρηνήση. + +Ίσως ποτέ κανένας πατέρας αυστηρός, + αν πέσετε 'στα χέρια της κόρης του 'ντραπή, +κι' ευθύς σας παραδώση 'στας φλόγας του πυρός, + και 'στη σεμνή του κόρη αυτά τα λόγια 'πή: + + — Και συ τους κακοήθεις διαβάζεις ποιητάς; + 'ντροπή αυτοί οι στίχοι ν' αρέσουν και 'στης κόραις· +κατάρα 'στων ακάκων ψυχών τους στρεβλωτάς! + διαφθορά εις όλα. . . ô tempora! ô mores! + +Αλλ' αν σας 'δή και δούλος κανένας του Υψίστου, + πολύ φοβούμαι μήπως του φέρετε σπασμούς, +μη 'στην οργή σας στείλη του μαύρου Αντιχρίστου, + κι' από το στόμα βγάλη βαρείς αφορισμούς. + +Μα ίσως και κανένας γενναίος πατριώτης + από θυμό αφρίση και σκούξη δυνατά: + — Οποίος της πατρίδος ανίερος προδότης + τα όσια του έθνους θαρρεί για χωρατά. + + — Τι άπατρις, τι κρύα, τι κομπορρήμων Μούσα! + πώς βλέπουν ένα τέτοιον προδότην αναιδή; +δεν ψάλλει τα τσαπράζια, την λεβεντιά του Τούσα, + το παν εξευτελίζει, τα πάντα παρωδεί. — + +Αυτά θ' ακούτε κι' άλλα, ω στίχοι μου καϋμένοι. . . + θα σας υμνή εκείνος, αυτός θα σας οικτείρη· +ίσως ποτέ η δόξα με άνθη θα σας ραίνη, + μα ίσως και τυλίξουν με σας. . . τουλουμοτύρι. + + + +ΠΙΝΑΞ ΤΩΝ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ +Εγώ — Εις Ρωσσίαν.................................... Σελίς 5 +Δύο ψυχαίς.............................................. » 33 +Το Παιδί μου............................................ » 36 +Φιλοσοφία............................................... » 41 +'Στο Φάληρο............................................. » 45 +Ύλη..................................................... » 47 +Ρωμάντσο................................................ » 50 +Η Ελενιώ................................................ » 53 +'Στον καφέ.............................................. » 55 +Για τους γέρους......................................... » 55 +Ο Δάσκαλος.............................................. » 56 +Πλάκα................................................... » 58 +Νύχτα................................................... » 61 +Η Γλωσσού............................................... » 65 +Εις την Αθηνάν της Ακαδημίας............................ » 68 +Η Διαθήκη μου........................................... » 70 +Παράπονα Φαντάρου....................................... » 74 +Εις την Πατρίδα......................................... » 76 +Ποιος νάναι; ........................................... » 77 +Ο Μεθύστακας............................................ » 79 +Καϋμός Αρχαιολόγου...................................... » 80 +Η Ζωγραφιά μου.......................................... » 82 +Εις την Επετηρίδα των γάμων μου......................... » 85 +Εις Χαρτοπαίχτην........................................ » 88 +Εις τον Εαυτόν μου...................................... » 89 +'Στους Στίχους μου....................................., » 91 + + + +ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ +ΕΚ ΤΟΥ ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΩΝ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΩΝ +ΑΝΕΣΤΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΟΥ +ΚΑΤΑ ΜΗΝΑ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΝ ΤΟΥ 1892 +ΑΡΙΘ 2970 + + + + + + +End of the Project Gutenberg EBook of Poems Second Volume - Unpublished, by +Georgios Souris + +*** END OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK POEMS SECOND VOLUME - UNPUBLISHED *** + +***** This file should be named 31853-0.txt or 31853-0.zip ***** +This and all associated files of various formats will be found in: + http://www.gutenberg.org/3/1/8/5/31853/ + +Produced by Sophia Canoni + +Updated editions will replace the previous one--the old editions +will be renamed. + +Creating the works from public domain print editions means that no +one owns a United States copyright in these works, so the Foundation +(and you!) can copy and distribute it in the United States without +permission and without paying copyright royalties. Special rules, +set forth in the General Terms of Use part of this license, apply to +copying and distributing Project Gutenberg-tm electronic works to +protect the PROJECT GUTENBERG-tm concept and trademark. Project +Gutenberg is a registered trademark, and may not be used if you +charge for the eBooks, unless you receive specific permission. If you +do not charge anything for copies of this eBook, complying with the +rules is very easy. You may use this eBook for nearly any purpose +such as creation of derivative works, reports, performances and +research. They may be modified and printed and given away--you may do +practically ANYTHING with public domain eBooks. Redistribution is +subject to the trademark license, especially commercial +redistribution. + + + +*** START: FULL LICENSE *** + +THE FULL PROJECT GUTENBERG LICENSE +PLEASE READ THIS BEFORE YOU DISTRIBUTE OR USE THIS WORK + +To protect the Project Gutenberg-tm mission of promoting the free +distribution of electronic works, by using or distributing this work +(or any other work associated in any way with the phrase "Project +Gutenberg"), you agree to comply with all the terms of the Full Project +Gutenberg-tm License (available with this file or online at +http://gutenberg.org/license). + + +Section 1. General Terms of Use and Redistributing Project Gutenberg-tm +electronic works + +1.A. By reading or using any part of this Project Gutenberg-tm +electronic work, you indicate that you have read, understand, agree to +and accept all the terms of this license and intellectual property +(trademark/copyright) agreement. If you do not agree to abide by all +the terms of this agreement, you must cease using and return or destroy +all copies of Project Gutenberg-tm electronic works in your possession. +If you paid a fee for obtaining a copy of or access to a Project +Gutenberg-tm electronic work and you do not agree to be bound by the +terms of this agreement, you may obtain a refund from the person or +entity to whom you paid the fee as set forth in paragraph 1.E.8. + +1.B. "Project Gutenberg" is a registered trademark. It may only be +used on or associated in any way with an electronic work by people who +agree to be bound by the terms of this agreement. There are a few +things that you can do with most Project Gutenberg-tm electronic works +even without complying with the full terms of this agreement. See +paragraph 1.C below. There are a lot of things you can do with Project +Gutenberg-tm electronic works if you follow the terms of this agreement +and help preserve free future access to Project Gutenberg-tm electronic +works. See paragraph 1.E below. + +1.C. The Project Gutenberg Literary Archive Foundation ("the Foundation" +or PGLAF), owns a compilation copyright in the collection of Project +Gutenberg-tm electronic works. Nearly all the individual works in the +collection are in the public domain in the United States. If an +individual work is in the public domain in the United States and you are +located in the United States, we do not claim a right to prevent you from +copying, distributing, performing, displaying or creating derivative +works based on the work as long as all references to Project Gutenberg +are removed. Of course, we hope that you will support the Project +Gutenberg-tm mission of promoting free access to electronic works by +freely sharing Project Gutenberg-tm works in compliance with the terms of +this agreement for keeping the Project Gutenberg-tm name associated with +the work. You can easily comply with the terms of this agreement by +keeping this work in the same format with its attached full Project +Gutenberg-tm License when you share it without charge with others. + +1.D. The copyright laws of the place where you are located also govern +what you can do with this work. Copyright laws in most countries are in +a constant state of change. If you are outside the United States, check +the laws of your country in addition to the terms of this agreement +before downloading, copying, displaying, performing, distributing or +creating derivative works based on this work or any other Project +Gutenberg-tm work. The Foundation makes no representations concerning +the copyright status of any work in any country outside the United +States. + +1.E. Unless you have removed all references to Project Gutenberg: + +1.E.1. The following sentence, with active links to, or other immediate +access to, the full Project Gutenberg-tm License must appear prominently +whenever any copy of a Project Gutenberg-tm work (any work on which the +phrase "Project Gutenberg" appears, or with which the phrase "Project +Gutenberg" is associated) is accessed, displayed, performed, viewed, +copied or distributed: + +This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with +almost no restrictions whatsoever. You may copy it, give it away or +re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included +with this eBook or online at www.gutenberg.org + +1.E.2. If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is derived +from the public domain (does not contain a notice indicating that it is +posted with permission of the copyright holder), the work can be copied +and distributed to anyone in the United States without paying any fees +or charges. If you are redistributing or providing access to a work +with the phrase "Project Gutenberg" associated with or appearing on the +work, you must comply either with the requirements of paragraphs 1.E.1 +through 1.E.7 or obtain permission for the use of the work and the +Project Gutenberg-tm trademark as set forth in paragraphs 1.E.8 or +1.E.9. + +1.E.3. If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is posted +with the permission of the copyright holder, your use and distribution +must comply with both paragraphs 1.E.1 through 1.E.7 and any additional +terms imposed by the copyright holder. Additional terms will be linked +to the Project Gutenberg-tm License for all works posted with the +permission of the copyright holder found at the beginning of this work. + +1.E.4. Do not unlink or detach or remove the full Project Gutenberg-tm +License terms from this work, or any files containing a part of this +work or any other work associated with Project Gutenberg-tm. + +1.E.5. Do not copy, display, perform, distribute or redistribute this +electronic work, or any part of this electronic work, without +prominently displaying the sentence set forth in paragraph 1.E.1 with +active links or immediate access to the full terms of the Project +Gutenberg-tm License. + +1.E.6. You may convert to and distribute this work in any binary, +compressed, marked up, nonproprietary or proprietary form, including any +word processing or hypertext form. However, if you provide access to or +distribute copies of a Project Gutenberg-tm work in a format other than +"Plain Vanilla ASCII" or other format used in the official version +posted on the official Project Gutenberg-tm web site (www.gutenberg.org), +you must, at no additional cost, fee or expense to the user, provide a +copy, a means of exporting a copy, or a means of obtaining a copy upon +request, of the work in its original "Plain Vanilla ASCII" or other +form. Any alternate format must include the full Project Gutenberg-tm +License as specified in paragraph 1.E.1. + +1.E.7. Do not charge a fee for access to, viewing, displaying, +performing, copying or distributing any Project Gutenberg-tm works +unless you comply with paragraph 1.E.8 or 1.E.9. + +1.E.8. You may charge a reasonable fee for copies of or providing +access to or distributing Project Gutenberg-tm electronic works provided +that + +- You pay a royalty fee of 20% of the gross profits you derive from + the use of Project Gutenberg-tm works calculated using the method + you already use to calculate your applicable taxes. The fee is + owed to the owner of the Project Gutenberg-tm trademark, but he + has agreed to donate royalties under this paragraph to the + Project Gutenberg Literary Archive Foundation. Royalty payments + must be paid within 60 days following each date on which you + prepare (or are legally required to prepare) your periodic tax + returns. Royalty payments should be clearly marked as such and + sent to the Project Gutenberg Literary Archive Foundation at the + address specified in Section 4, "Information about donations to + the Project Gutenberg Literary Archive Foundation." + +- You provide a full refund of any money paid by a user who notifies + you in writing (or by e-mail) within 30 days of receipt that s/he + does not agree to the terms of the full Project Gutenberg-tm + License. You must require such a user to return or + destroy all copies of the works possessed in a physical medium + and discontinue all use of and all access to other copies of + Project Gutenberg-tm works. + +- You provide, in accordance with paragraph 1.F.3, a full refund of any + money paid for a work or a replacement copy, if a defect in the + electronic work is discovered and reported to you within 90 days + of receipt of the work. + +- You comply with all other terms of this agreement for free + distribution of Project Gutenberg-tm works. + +1.E.9. If you wish to charge a fee or distribute a Project Gutenberg-tm +electronic work or group of works on different terms than are set +forth in this agreement, you must obtain permission in writing from +both the Project Gutenberg Literary Archive Foundation and Michael +Hart, the owner of the Project Gutenberg-tm trademark. Contact the +Foundation as set forth in Section 3 below. + +1.F. + +1.F.1. Project Gutenberg volunteers and employees expend considerable +effort to identify, do copyright research on, transcribe and proofread +public domain works in creating the Project Gutenberg-tm +collection. Despite these efforts, Project Gutenberg-tm electronic +works, and the medium on which they may be stored, may contain +"Defects," such as, but not limited to, incomplete, inaccurate or +corrupt data, transcription errors, a copyright or other intellectual +property infringement, a defective or damaged disk or other medium, a +computer virus, or computer codes that damage or cannot be read by +your equipment. + +1.F.2. LIMITED WARRANTY, DISCLAIMER OF DAMAGES - Except for the "Right +of Replacement or Refund" described in paragraph 1.F.3, the Project +Gutenberg Literary Archive Foundation, the owner of the Project +Gutenberg-tm trademark, and any other party distributing a Project +Gutenberg-tm electronic work under this agreement, disclaim all +liability to you for damages, costs and expenses, including legal +fees. YOU AGREE THAT YOU HAVE NO REMEDIES FOR NEGLIGENCE, STRICT +LIABILITY, BREACH OF WARRANTY OR BREACH OF CONTRACT EXCEPT THOSE +PROVIDED IN PARAGRAPH F3. YOU AGREE THAT THE FOUNDATION, THE +TRADEMARK OWNER, AND ANY DISTRIBUTOR UNDER THIS AGREEMENT WILL NOT BE +LIABLE TO YOU FOR ACTUAL, DIRECT, INDIRECT, CONSEQUENTIAL, PUNITIVE OR +INCIDENTAL DAMAGES EVEN IF YOU GIVE NOTICE OF THE POSSIBILITY OF SUCH +DAMAGE. + +1.F.3. LIMITED RIGHT OF REPLACEMENT OR REFUND - If you discover a +defect in this electronic work within 90 days of receiving it, you can +receive a refund of the money (if any) you paid for it by sending a +written explanation to the person you received the work from. If you +received the work on a physical medium, you must return the medium with +your written explanation. The person or entity that provided you with +the defective work may elect to provide a replacement copy in lieu of a +refund. If you received the work electronically, the person or entity +providing it to you may choose to give you a second opportunity to +receive the work electronically in lieu of a refund. If the second copy +is also defective, you may demand a refund in writing without further +opportunities to fix the problem. + +1.F.4. Except for the limited right of replacement or refund set forth +in paragraph 1.F.3, this work is provided to you 'AS-IS' WITH NO OTHER +WARRANTIES OF ANY KIND, EXPRESS OR IMPLIED, INCLUDING BUT NOT LIMITED TO +WARRANTIES OF MERCHANTIBILITY OR FITNESS FOR ANY PURPOSE. + +1.F.5. Some states do not allow disclaimers of certain implied +warranties or the exclusion or limitation of certain types of damages. +If any disclaimer or limitation set forth in this agreement violates the +law of the state applicable to this agreement, the agreement shall be +interpreted to make the maximum disclaimer or limitation permitted by +the applicable state law. The invalidity or unenforceability of any +provision of this agreement shall not void the remaining provisions. + +1.F.6. INDEMNITY - You agree to indemnify and hold the Foundation, the +trademark owner, any agent or employee of the Foundation, anyone +providing copies of Project Gutenberg-tm electronic works in accordance +with this agreement, and any volunteers associated with the production, +promotion and distribution of Project Gutenberg-tm electronic works, +harmless from all liability, costs and expenses, including legal fees, +that arise directly or indirectly from any of the following which you do +or cause to occur: (a) distribution of this or any Project Gutenberg-tm +work, (b) alteration, modification, or additions or deletions to any +Project Gutenberg-tm work, and (c) any Defect you cause. + + +Section 2. Information about the Mission of Project Gutenberg-tm + +Project Gutenberg-tm is synonymous with the free distribution of +electronic works in formats readable by the widest variety of computers +including obsolete, old, middle-aged and new computers. It exists +because of the efforts of hundreds of volunteers and donations from +people in all walks of life. + +Volunteers and financial support to provide volunteers with the +assistance they need, are critical to reaching Project Gutenberg-tm's +goals and ensuring that the Project Gutenberg-tm collection will +remain freely available for generations to come. In 2001, the Project +Gutenberg Literary Archive Foundation was created to provide a secure +and permanent future for Project Gutenberg-tm and future generations. +To learn more about the Project Gutenberg Literary Archive Foundation +and how your efforts and donations can help, see Sections 3 and 4 +and the Foundation web page at http://www.pglaf.org. + + +Section 3. Information about the Project Gutenberg Literary Archive +Foundation + +The Project Gutenberg Literary Archive Foundation is a non profit +501(c)(3) educational corporation organized under the laws of the +state of Mississippi and granted tax exempt status by the Internal +Revenue Service. The Foundation's EIN or federal tax identification +number is 64-6221541. Its 501(c)(3) letter is posted at +http://pglaf.org/fundraising. Contributions to the Project Gutenberg +Literary Archive Foundation are tax deductible to the full extent +permitted by U.S. federal laws and your state's laws. + +The Foundation's principal office is located at 4557 Melan Dr. S. +Fairbanks, AK, 99712., but its volunteers and employees are scattered +throughout numerous locations. Its business office is located at +809 North 1500 West, Salt Lake City, UT 84116, (801) 596-1887, email +business@pglaf.org. Email contact links and up to date contact +information can be found at the Foundation's web site and official +page at http://pglaf.org + +For additional contact information: + Dr. Gregory B. Newby + Chief Executive and Director + gbnewby@pglaf.org + + +Section 4. Information about Donations to the Project Gutenberg +Literary Archive Foundation + +Project Gutenberg-tm depends upon and cannot survive without wide +spread public support and donations to carry out its mission of +increasing the number of public domain and licensed works that can be +freely distributed in machine readable form accessible by the widest +array of equipment including outdated equipment. Many small donations +($1 to $5,000) are particularly important to maintaining tax exempt +status with the IRS. + +The Foundation is committed to complying with the laws regulating +charities and charitable donations in all 50 states of the United +States. Compliance requirements are not uniform and it takes a +considerable effort, much paperwork and many fees to meet and keep up +with these requirements. We do not solicit donations in locations +where we have not received written confirmation of compliance. To +SEND DONATIONS or determine the status of compliance for any +particular state visit http://pglaf.org + +While we cannot and do not solicit contributions from states where we +have not met the solicitation requirements, we know of no prohibition +against accepting unsolicited donations from donors in such states who +approach us with offers to donate. + +International donations are gratefully accepted, but we cannot make +any statements concerning tax treatment of donations received from +outside the United States. U.S. laws alone swamp our small staff. + +Please check the Project Gutenberg Web pages for current donation +methods and addresses. Donations are accepted in a number of other +ways including checks, online payments and credit card donations. +To donate, please visit: http://pglaf.org/donate + + +Section 5. General Information About Project Gutenberg-tm electronic +works. + +Professor Michael S. Hart is the originator of the Project Gutenberg-tm +concept of a library of electronic works that could be freely shared +with anyone. For thirty years, he produced and distributed Project +Gutenberg-tm eBooks with only a loose network of volunteer support. + + +Project Gutenberg-tm eBooks are often created from several printed +editions, all of which are confirmed as Public Domain in the U.S. +unless a copyright notice is included. Thus, we do not necessarily +keep eBooks in compliance with any particular paper edition. + + +Most people start at our Web site which has the main PG search facility: + + http://www.gutenberg.org + +This Web site includes information about Project Gutenberg-tm, +including how to make donations to the Project Gutenberg Literary +Archive Foundation, how to help produce our new eBooks, and how to +subscribe to our email newsletter to hear about new eBooks. diff --git a/31853-0.zip b/31853-0.zip Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..6a329f8 --- /dev/null +++ b/31853-0.zip diff --git a/LICENSE.txt b/LICENSE.txt new file mode 100644 index 0000000..6312041 --- /dev/null +++ b/LICENSE.txt @@ -0,0 +1,11 @@ +This eBook, including all associated images, markup, improvements, +metadata, and any other content or labor, has been confirmed to be +in the PUBLIC DOMAIN IN THE UNITED STATES. + +Procedures for determining public domain status are described in +the "Copyright How-To" at https://www.gutenberg.org. + +No investigation has been made concerning possible copyrights in +jurisdictions other than the United States. Anyone seeking to utilize +this eBook outside of the United States should confirm copyright +status under the laws that apply to them. diff --git a/README.md b/README.md new file mode 100644 index 0000000..4d15268 --- /dev/null +++ b/README.md @@ -0,0 +1,2 @@ +Project Gutenberg (https://www.gutenberg.org) public repository for +eBook #31853 (https://www.gutenberg.org/ebooks/31853) |