summaryrefslogtreecommitdiff
diff options
context:
space:
mode:
-rw-r--r--.gitattributes3
-rw-r--r--29835-0.txt5127
-rw-r--r--29835-0.zipbin0 -> 141936 bytes
-rw-r--r--29835-8.txt5125
-rw-r--r--29835-8.zipbin0 -> 118460 bytes
-rw-r--r--LICENSE.txt11
-rw-r--r--README.md2
7 files changed, 10268 insertions, 0 deletions
diff --git a/.gitattributes b/.gitattributes
new file mode 100644
index 0000000..6833f05
--- /dev/null
+++ b/.gitattributes
@@ -0,0 +1,3 @@
+* text=auto
+*.txt text
+*.md text
diff --git a/29835-0.txt b/29835-0.txt
new file mode 100644
index 0000000..aaa7dd2
--- /dev/null
+++ b/29835-0.txt
@@ -0,0 +1,5127 @@
+The Project Gutenberg EBook of Peloponnesian war, by Thucydides
+
+This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with
+almost no restrictions whatsoever. You may copy it, give it away or
+re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included
+with this eBook or online at www.gutenberg.org
+
+
+Title: Peloponnesian war
+ Volume 3 (of 4)
+
+Author: Thucydides
+
+Translator: Ioannis Zervos
+
+Release Date: August 28, 2009 [EBook #29835]
+
+Language: Greek
+
+Character set encoding: UTF-8
+
+*** START OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK PELOPONNESIAN WAR ***
+
+
+
+
+Produced by Sophia Canoni. Book provided by Iason Konstnatinides
+
+
+
+
+Note: The tonic system has been changed from polytonic to monοtonic.
+The spelling of the book has not been changed otherwise. Footnotes
+have been converted to endnotes.
+
+Σημείωση: Ο τονισμός έχει αλλάξει από πολυτονικό σε μονοτονικό.
+Κατά τα άλλα έχει διατηρηθεί η ορθογραφία του βιβλίου. Οι
+υποσημειώσεις έχουν μεταφερθεί στο τέλος του βιβλίου.
+
+
+
+
+ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΦΕΞΗ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ
+
+
+
+ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ
+
+ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΙΑΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ
+
+
+
+ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ
+
+IΩΑΝ. ΖΕΡΒΟΎ
+
+ΤΟΜΟΣ ΤΡΙΤΟΣ
+
+
+ΤΕΥΧΟΣ ΤΡΙΤΟΝ
+
+ΒΙΒΛΙΟΝ Ε'. και ΣΤ'.
+
+ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ
+
+ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΙΑΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ
+
+
+
+ΒΙΒΛΙΟΝ Ε.
+
+
+
+1. Το επόμενον θέρος αι συνθήκαι αι οποίαι είχον συνομολογηθή δι' έν
+έτος επρόκειτο να διαλυθούν κατά την εορτήν των Πυθίων. Ενώ δε
+υφίστατο η ανακωχή οι Αθηναίοι έδιωξαν τους Δηλίους εκ της Δήλου,
+νομίζοντες ότι ούτοι έλαβον μέρος εις την τελετήν ενώ ήσαν ακόμη
+ακάθαρτοι από παλαιόν τι έγκλημα, και ότι αυτοί οι Αθηναίοι είχον
+παραλείψει τούτο κατά την κάθαρσιν, την οποίαν ανέφερα ανωτέρω, όταν
+μεταφέροντες τους τάφους των αποθαμμένων ενόμισαν ότι έπραξαν ορθώς.
+Και οι μεν Δήλιοι μετέβησαν εις το Ατραμύττιον της Ασίας, το οποίον
+τους έδωκεν ο Φαρνάκης, και εγκατεστάθησαν εκεί όσοι ήθελον εξ
+αυτών.
+
+2. Ο δε Κλέων πείσας τους Αθηναίους εξέπλευσε μετά την ανακωχήν εις
+τα μέρη της Θράκης έχων εκ μεν των Αθηναίων χιλίους διακοσίους
+οπλίτας και τριακοσίους ιππείς, εκ δε των συμμάχων περισσοτέρους και
+τριάκοντα πλοία. Και κατ' αρχάς μεν προσήγγισεν εις την Σκιώνην, της
+οποίας εξακολουθούσεν ακόμη η πολιορκία, και λαβών εκείθεν οπλίτας
+εκ των φρουρών κατέπλευσεν εις τον λιμένα των Κολοφωνίων, μη
+απέχοντα πολύ από της πόλεως των Τορωναίων· μαθών δε εκεί από
+κάποιους αυτομόλους ότι ούτε ο Βρασίδας εν τη Τορώνη ούτε οι εν αυτή
+ήσαν αξιόμαχοι, επροχώρησε μετά του στρατού διά ξηράς προς την πόλιν
+και έστειλε δέκα πλοία να περιπλέουν τον λιμένα. Και πρώτον έφθασε
+πλησίον του περιτειχίσματος, εντός του οποίου είχε περιλάβει την
+πόλιν ο Βρασίδας, ο οποίος θέλων να περικλείση το προάστειον εντός
+έρριψε μέρος του παλαιού τείχους και εσχημάτισεν εκ του όλου μίαν
+πόλιν.
+
+3. Ο Λακεδαιμόνιος άρχων Πασιτελίδας και η φρουρά πού ευρίσκετο εκεί
+έτρεξαν προς υπεράσπισιν του περιτειχίσματος και αντέστησαν εις τους
+Αθηναίους οι οποίοι ήρχισαν την επίθεσιν. Εν τούτοις, επειδή
+επιέζοντο και επειδή συγχρόνως τα πλοία τα πάμφθηνα υπό του Κλέωνος
+περιέπλεον εις τον λιμένα, ο Πασιτελίδας φοβηθείς μήπως τα πλοία
+προφθάσουν και καταλάβουν την πόλιν, η οποία ήτο έρημος, και μήπως,
+εάν εκυριεύετο το περιτείχισμα, συλληφθή και αυτός, εξήλθε και
+έτρεξε με βίαν προς την πόλιν. Αλλ' οι Αθηναίοι όσοι ήσαν εις τα
+πλοία τον προέλαβον καταλαβόντες την Τορώνην, ο δε πεζός στρατός,
+πιέζων εκ του πλησίον τους εχθρούς, ερρίφθη εις την πόλιν διά του
+κατεδαφισθέντος μέρους του παλαιού τείχους. Και μερικούς μεν εκ των
+Πελοποννησίων και Τορωναίων εφόνευσαν ευθύς εν τη συμπλοκή, άλλους
+δε συνέλαβαν ζώντας, μεταξύ των οποίων και τον άρχοντα Πασιτελίδαν.
+Ο δε Βρασίδας ήρχετο μεν προς βοήθειαν της Τορώνης, αλλά μαθών καθ'
+οδόν την άλωσιν αυτής επέστρεψεν· ευρισκόμενος μακράν εις απόστασιν
+τεσσαράκοντα σταδίους δεν ηδυνήθη να φθάση εγκαίρως. Ο δε Κλέων και
+οι Αθηναίοι έστησαν δύο τρόπαια, το μεν προς το μέρος του λιμένος,
+το δε πλησίον του προτειχίσματος, και τας μεν γυναίκας και τους
+παίδας των Τορωναίων έκαμαν δούλους, αυτούς δε και τους
+Πελοποννησίους και όσους εύρον Χαλκιδείς, εν όλω επτακοσίους, τους
+έστειλαν εις τας Αθήνας. Και οι μεν Πελοποννήσιοι επέστρεψαν όταν
+μετέπειτα έγινε συνθήκη, οι δε άλλοι αντηλλάγησαν ανήρ προς άνδρα
+και μετεφέρθησαν οπίσω υπό των Ολυνθίων. Περί την αυτήν εποχήν οι
+Βοιωτοί εκυρίευσαν διά προδοσίας το εις τα μεθόρια φρούριον των
+Αθηναίων Πάνακτον. Και ο μεν Κλέων εγκαταστήσας φρουράν εις την
+Τορώνην ανεχώρησε και έπλεε περί τον Άθωνα, διά να φθάση εις την
+Αμφίπολιν.
+
+4. Ο Φαίαξ δε ο Ερασιστράτου, σταλείς από τους Αθηναίους ως
+πρεσβευτής μετά δύο άλλων εις την Ιταλίαν και Σικελίαν, εξέπλευσε
+μετά δύο πλοίων κατά τον αυτόν περίπου καιρόν. Αφ' ότου οι Αθηναίοι
+είχον απέλθει εκ της Σικελίας μετά την σύμβασιν, οι Λεοντίνοι είχον
+εγγράψει πολλούς ως πολίτας των, και ο λαός εμελέτα διανομήν της
+γης. Αλλ' οι ισχυροί του τόπου, εννοήσαντες το σχέδιον, επροσκάλεσαν
+τους Συρακουσίους και έδιωξαν τον λαόν. Και οι μεν εξορισθέντες
+περιεπλανώντο εδώ κ' εκεί, οι δε ισχυροί συνθηκολογήσαντες μετά των
+Συρακουσίων εγκατέλιπον την πόλιν των και ερημώσαντες αυτήν
+κατώκησαν ως πολίται εις τας Συρακούσας. Ακολούθως μερικοί εξ αυτών,
+καταλιπόντες τας Συρακούσας ένεκα δυσαρεσκείας, κατέλαβαν μέρος τι
+της πόλεως των Λεοντίνων καλούμενον Φωκέας, και τας Βρικιννίας,
+φρούριον της χώρας των Λεοντίνων. Τότε δε πολλοί εκ των εξορίστων
+του λαού ήλθαν προς αυτούς και ενωθέντες επολέμουν εκ των τειχών.
+Ταύτα μαθόντες οι Αθηναίοι έστειλαν τον Φαίακα με τον σκοπόν να
+σώσουν τον δήμον των Λεοντίων αναγκάζοντες τους συμμάχους των χωρών
+εκείνων, και, ει δυνατόν, τους άλλους Σικελιώτας, να επιχειρήσουν
+κοινήν εκστρατείαν κατά των Συρακουσών. Ελθών δε ο Φαίαξ έπεισε τους
+Καμαριναίους και τους Ακραγαντίους, αλλ' ευρών αντίστασιν εις την
+Γέλαν δεν επροχώρησε προς τους άλλους, εννοήσας ότι δεν θα ηδύνατο
+να τους πείση. Επέστρεψε λοιπόν διά της χώρας των Σικελών εις την
+Κατάνην και εισελθών διαβατικός εις τας Βρικιννίας ενεθάρρυνε τους
+κατοίκους και απέπλευσε.
+
+5. Κατά το ταξίδιόν του προς την Σικελίαν και την εκείθεν επιστροφήν
+του προσεπάθησε να υποχρεώση πόλεις τινάς της Ιταλίας να εισέλθωσιν
+εις την συμμαχίαν των Αθηναίων. Συνήντησε τους Λοκρούς τους
+διωχθέντας εκ της Μεσσήνης, διά να αποικίσουν αλλαχού· η εξορία των
+έγινε μετά την ειρήνευσιν των Σικελιωτών, διότι κατ' εκείνην την
+εποχήν μία εκ των δύο μερίδων οπού εχώριζαν την Μεσσήνην είχε
+προσκαλέσει τους Λοκρούς, οι οποίοι έστειλαν αποικίαν εις την πόλιν
+ταύτην και έγιναν κύριοι αυτής επί τινα καιρόν. Τούτους λοιπόν
+συναντήσας ο Φαίαξ ενώ μετεφέροντο εκεί δεν τους έβλαψε, διότι οι
+Λοκροί είχαν συνομολογήσει δι' αυτού σύμβασιν μετά των Αθηναίων.
+Τωόντι μόνον αυτοί εκ των συμμάχων, ότε διηλλάγησαν οι Σικελιώται,
+δεν εσυνθηκολόγησαν μετά των Αθηναίων ακόμη δε και τότε δεν θα το
+έπρατταν, εάν δεν εβιάζοντο υπό του πολέμου προς τους Ιτωνείς και
+τους Μελαίους, ομόρους και αποίκους αυτών όντας, και ο μεν Φαίαξ
+επανήλθεν εις τας Αθήνας μετά τινα καιρόν.
+
+6. Ο δε Κλέων ο οποίος είχεν ήδη αναχωρήσει εκ της Τορώνης διά να
+έλθη εις την Αμφίπολιν, εξήλθεν εκ της Ηιόνος και προσέβαλε την
+Στάγειρον, αποικίαν των Ανδρίων, την οποίαν δεν ηδυνήθη να κυριεύση·
+κατέλαβεν όμως εξ εφόδου την Γαληψόν, αποικίαν των Θασίων. Και
+αποστείλας πρέσβεις προς τον Περδίκκαν, διά να τον προκαλέση να έλθη
+μετά του στρατού κατά τους όρους της συμμαχίας, και άλλους εις την
+Θράκην προς τον βασιλέα των Οδομάντων Πολλήν, διά να φέρη όσους
+ηδύνατο περισσοτέρους μισθωτούς Θράκας, αυτός έμενεν ήσυχος
+περιμένων εις την Ηιόνα. Μαθών ταύτα ο Βρασίδας εστρατοπέδευσε και
+αυτός απέναντι των Αθηναίων εις το Κερδύλιον· ανήκει δε η θέσις αύτη
+εις τους Αργιλίους και κείται πέραν του ποταμού επάνω εις ύψωμα πού
+δεν απέχει πολύ από της Αμφιπόλεως. Εκ του μέρους τούτου εφαίνοντο
+τα πάντα, εις τρόπον ώστε ο Κλέων δεν ηδύνατο απαρατήρητος να ορμήση
+μετά του στρατού εκ του μέρους το οποίον κατείχεν. Ο Βρασίδας είχε
+προϊδεί ότι ο εχθρός περιφρονών τον αριθμόν των Πελοποννησίων θα
+έκαμνε το κίνημα εκείνο και θα επροχώρει κατά της Αμφιπόλεως με όσας
+δυνάμεις είχε προχείρους. Συγχρόνως προητοίμασε χιλίους πεντακοσίους
+Θράκας μισθωτούς, προσεκάλεσεν όλους τους Ηδώνας, ακοντιστάς και
+ιππείς, και επρόσθεσε χιλίους ακοντιστάς Μυρκινίους και Χαλκιδείς
+εις εκείνους οίτινες ήσαν εις την Αμφίπολιν· όλος δε ο στρατός ούτος
+συνεποσώθη εις δισχιλίους πεζούς και τριακοσίους ιππείς Έλληνας. Απ'
+αυτούς έχων μαζί του μόνον χιλίους πεντακοσίους ο Βρασίδας έμενεν
+εις το Κερδύλιον, οι δε άλλοι ήσαν εις την Αμφίπολιν υπό τας
+διαταγάς του Κλεαρίδου.
+
+7. Ο Κλέων επί τινα μεν χρόνον έμεινεν ήσυχος, έπειτα όμως ηναγκάσθη
+να πράξη εκείνο το οποίον επερίμενεν ο Βρασίδας· διότι οι στρατιώται
+του, βαρυνθέντες διά την απραξίαν και αναλογιζόμενοι διά ποίου
+τρόπου έμελλε να τους οδηγήση, και προς πόσην εμπειρίαν και τόλμην
+έμελλε να αντιτάξη την μωρίαν του και την ανανδρίαν του, ενθυμούντο
+συγχρόνως ότι τον είχαν ακολουθήσει εξ Αθηνών μετά δυσαρεσκείας. Ο
+Κλέων, εννοήσας τα διατρέχοντα και μη θέλων οι στρατιώταί του να
+βαρύνωνται καθήμενοι εις το αυτό μέρος, εσήκωσε το στρατόπεδόν του
+και ήρχισε να προχωρή. Η τακτική του ήτο ομοία εκείνης, την οποίαν
+μετεχειρίσθη εις Πύλον και η οποία ένεκα της επιτυχούς εκβάσεώς της
+του ενέπνευσε πεποίθησιν ότι είχε στρατηγικήν ευφυίαν. Νομίζων ότι
+ουδείς ήθελεν επεξέλθει διά να τον προσβάλη, είπεν ότι μετέβαινεν
+εις το ύψωμα απλώς μόνον προς επισκόπησιν της χώρας, και ότι
+περιέμενε δυνάμεις μεγαλυτέρας ουχί διά να εξασφαλίση την υπεροχήν
+του εν περιπτώσει συμπλοκής, αλλά διά να περικυκλώση την πόλιν και
+κυριεύση αυτήν διά της βίας. Ελθών λοιπόν και σταματήσας το
+στράτευμα επί λόφου αποτόμου απέναντι της Αμφιπόλεως, έβλεπε προς
+την λίμνην την σχηματιζομένην υπό του Στρυμόνος και την θέσιν της
+πόλεως προς το μέρος της Θράκης, νομίζων ότι ηδύνατο, οπόταν ήθελε,
+να αναχωρήση αμαχητί. Και τωόντι ουδείς εφαίνετο επί του τείχους
+μήτε και εξήρχετο διά των πυλών αι οποίαι όλαι ήσαν κλεισμέναι· διά
+τούτο εκατηγορούσε τον εαυτόν του ότι έσφαλε μη κομίσας μαζί του
+μηχανάς, διά των οποίων θα ηδύνατο να κυριεύση την πόλιν διά την
+εγκατάλειψιν αυτής.
+
+8. Ο δε Βρασίδας, άμα είδε να κινούνται οι Αθηναίοι, καταβάς και
+αυτός από του Κερδυλίου εισήλθεν εις την Αμφίπολιν. Και έξοδον μεν
+δεν έκαμεν, ουδέ αντέταξε τον στρατόν του κατά των Αθηναίων, επειδή
+εδυσπίστει προς τας ιδίας του δυνάμεις και ενόμιζεν αυτάς
+υποδεεστέρας, ουχί κατά τον αριθμόν (διότι ήσαν περίπου αντίπαλοι),
+αλλά κατά την αξίαν (διότι ο στρατός ο εξελθών εκ των Αθηνών
+συνέκειτο αποκλειστικώς εξ Αθηναίων και εκ των κρατίστων Λημνίων και
+Ιμβρίων), παρεσκευάζετο όμως να επιτεθή διά στρατηγήματος έχων την
+πεποίθησιν ότι, εάν εδείκνυεν εις τους εχθρούς τον αριθμόν και τον
+άθλιων οπλισμόν των στρατιωτών του, η νίκη θα του ήτον ολιγώτερον
+εύκολος ή εάν απέκρυπτε ταύτα από τους οφθαλμούς των, διά να μη
+διεγείρη την καταφρόνησίν των η κατάστασις αύτη. Εκλέξας λοιπόν
+εκατόν πεντήκοντα οπλίτας, και αφήσας τους άλλους εις τον Κλεαρίδαν,
+εσκόπευε να επιτεθή αιφνιδίως κατά των Αθηναίων πριν αναχωρήσουν,
+διότι δεν ήλπιζεν ότι θα ηδύνατο και πάλιν να τους εύρη ούτως
+απομονωμένους, εάν ήρχοντο αι βοήθειαι, τας οποίας επερίμεναν.
+Συγκαλέσας λοιπόν όλους τους στρατιώτας και θέλων να τους ενθαρρύνη
+και να ανακοινώση εις αυτούς το σχέδιόν του, είπε ταύτα:
+
+9. «Ώ άνδρες Πελοποννήσιοι, ημπορούσα απλώς να σας υπομνήσω διά
+βραχέων από ποίαν χώραν ερχώμεθα, χώραν παντοτινά ελευθέραν εξ
+αιτίας της ανδρείας αυτής, και ότι Δωριείς όντες μέλλομεν να
+πολεμήσωμεν κατά Ιώνων, τους οποίους τοσάκις ενικήσαμεν. Αλλά θέλω
+να σας εξηγήσω πώς διανοούμαι να γίνη η επίθεσις, ίνα μη
+αποθαρρυνθήτε υπό της ιδέας ότι έχω άδικον διακινδυνεύων ολίγον
+μόνον μέρος των δυνάμεων μας. Βέβαια καταφρονούντες ημάς και
+ελπίζοντες, ότι ουδείς ήθελεν εξέλθει, διά να τους προσβάλη,
+ανέβησαν οι Αθηναίοι εις εκείνον τον λόφον, από του οποίου ατάκτως
+και αμερίμνως επισκοπούν την προ των οφθαλμών των χώραν. Όταν βλέπη
+τις τον εχθρόν εις τοιαύτα σφάλματα περιπίπτοντα και μετρών τας
+ιδίας του δυνάμεις επιχειρή την προσβολήν ουχί τόσον εκ του φανερού
+και εξ αντιπαρατάξεως, όσον σύμφωνα με το ωφέλιμον προς την παρούσαν
+περίστασιν, επιτυγχάνει συχνότατα. Αποβαίνουν πλέον δοξασμένα τα
+στρατηγήματα εκείνα, διά των οποίων απατών τις όσον δύναται τον
+εχθρόν ωφελεί μεγάλως τους φίλους. Ενόσω οι εχθροί μένουν
+απαράσκευοι και διατηρούν το θάρρος των και σκέπτονται, ως νομίζω,
+μάλλον να απέλθουν παρά να μείνουν, ενόσω ακόμη η σκέψις των είναι
+νωθρά και πριν αποφασίσουν τι σταθερόν, εγώ μεν έχων τους μετ'
+εμαυτού και προλαμβάνων αυτούς, ει δυνατόν, θα πέσω δρομαίος εις το
+μέσον του στρατεύματος των· συ δε, Κλεαρίδα, ύστερον, όταν με ιδής
+πιέζοντα και κατά πάσαν πιθανότητα εμπνέοντα φόβον εις αυτούς, τότε,
+έχων τους ιδικούς σου στρατιώτας, τους Αμφιπολίτας και τους άλλους
+συμμάχους, άνοιξε τας πύλας αιφνιδίως, τρέξε και προσπάθησε να
+συμπλακής προς αυτούς όσον το δυνατόν ταχύτερον· διά του τρόπου
+τούτου μεγίστη ελπίς υπάρχει ότι θα φοβηθούν, διότι οι νέοι εχθροί
+οι ερχόμενοι μετά την πρώτην συμπλοκήν είναι φοβερώτεροι των
+παρόντων και μαχομένων. Έσο γενναίος ως πρέπει, επειδή είσαι
+Σπαρτιάτης· σεις δε, ω άνδρες σύμμαχοι, ακολουθήσατε αυτόν ανδρείως
+και να έχετε πεποίθησιν ότι διά να πολεμή κανείς καλά, τρία τινά
+είναι αναγκαία, το να θέλη, το να έχη το αίσθημα της εντροπής και το
+να υπακούη εις τους ανωτέρους. Εάν σήμερον φανήτε ανδρείοι, δύνασθε
+και την ελευθερίαν σας να εξασφαλίσετε και σύμμαχοι των
+Λακεδαιμονίων να ονομάζεσθε· άλλως, δούλοι γινόμενοι των Αθηναίων,
+εάν έχετε την αρίστην τύχην και δεν καταντήσετε δούλοι ή θανατωθήτε,
+θα αισθανθήτε τον ζυγόν να σας πιέζη βαρύτερον ή άλλοτε και θα
+γίνετε εμπόδιον της ελευθερώσεως των άλλων Ελλήνων. Μη δείξετε
+λοιπόν αδυναμίαν και σκεφθήτε πόσον μέγας είναι ο παρών αγών, εγώ δε
+θα δείξω ότι όχι μόνον συμβουλάς ηξεύρω να δίδω εις τους άλλους,
+αλλά και να τας εκτελώ εγώ αυτός».
+
+10. Ο μεν Βρασίδας ταύτα ειπών παρεσκεύασε τα της εξόδου και έθεσε
+τους λοιπούς στρατιώτας μετά του Κλεαρίδου εις τας πύλας τας
+καλουμένας Θρακίας, διά να εξέλθουν ύστερ' απ' αυτόν, καθώς είχαν
+συμφωνήσει. Αλλ' ενώ κατέβαινεν εκ του Κερδυλίου, και ενώ εις την
+πόλιν, η οποία φαίνεται από όλα τα μέρη, εθυσίαζεν έξωθεν του ιερού
+της Αθηνάς και ενησχολείτο εις τας προετοιμασίας, τον είδον και
+ανήγγειλαν εις τον Κλέωνα (ο οποίος τότε είχε προχωρήσει προς
+επισκόπησιν) ότι διεκρίνοντο όλοι οι στρατιώται των εχθρών εν τη
+πόλει και εφαίνοντο υπό τας πύλας πολλοί πόδες ίππων και ανθρώπων
+ετοίμων να εξέλθουν. Άκουσας ταύτα ο Κλέων ανεχώρησε και βεβαιωθείς
+περί του πράγματος δεν ήθελε να συνάψη μάχην πριν έλθουν οι
+επίκουροι, αλλ' έδωκε το σημείον της αναχωρήσεως νομίζων ότι είχε
+τον απαιτούμενον καιρόν να αναχωρήση, συγχρόνως δε διέταξε το
+αριστερόν κέρας να υποχωρήση προς την Ηιόνα, το μόνον πού ήτο
+δυνατόν να γίνη. Αλλά νομίζων ότι η κίνησις αύτη ήτο πολύ βραδεία,
+διέταξε την στροφήν του δεξιού κέρατος και απήγαγε τον στρατόν
+αποκαλύψας τα πλευρά αυτού (ήτοι τα δεξιά, τα μη προφυλαττόμενα υπό
+της ασπίδος). Τότε ο Βρασίδας βλέπων ότι η στιγμή ήτο κατάλληλος και
+ότι εγίνετο κάποια διαταχθείσα κίνησις εις τον στρατόν των Αθηναίων,
+λέγει εις όσους ήσαν μαζί του και εις τους άλλους ότι «Οι άνδρες
+αυτοί δεν μας περιμένουν· τούτο γίνεται καταφανές εκ της κινήσεως
+των δοράτων και των κεφαλών, διότι εκείνοι εις τους οποίους
+συμβαίνει τούτο δεν συνηθίζουν να περιμένουν τους εχθρούς. Αλλ' ας
+μου ανοίξουν τας πύλας τας οποίας είπα, και ας εξέλθωμεν μετά
+θάρρους». Και ο μεν Βρασίδας εξήλθε διά των προς το χαράκωμα πυλών
+και διά των πρώτων του τότε υπάρχοντος μακρού τείχους, και ώρμησε
+τρέχων απ' ευθείας προς αποτομώτατον μέρος, όπου σήμερον υπάρχει
+στημένον τρόπαιον και προσβαλών κατά μέσον τους Αθηναίους,
+φοβισμένους διά την ιδίαν των αταξίαν και υποστάντας έκπληξιν διά
+την τόλμην αυτού, τρέπει αυτούς εις φυγήν. Και ο Κλεαρίδας, καθώς
+είχε συμφωνηθή, εξήλθε συγχρόνως διά των Θρακίων πυλών και επέπεσε
+μετά του υπ' αυτόν στρατού κατά των Αθηναίων. Η αιφνιδία και
+απροσδόκητος εκείνη διπλή επίθεσις κατεθορύβησε τους Αθηναίους· και
+το μεν αριστερόν αυτών κέρας, το προς την Ηιόνα, πού είχεν ήδη
+προχωρήσει, διεσπάσθη αμέσως και έφυγε. Και ο μεν Βρασίδας, αφήσας
+αυτό να φεύγη, επετέθη κατά του δεξιού κέρατος· αλλ' εκεί επληγώθη
+και έπεσε χωρίς να εννοήσουν τίποτε οι Αθηναίοι. Οι πλησίον
+ευρισκόμενοι τον εσήκωσαν και τον μετέφεραν εις την πόλιν. Το δε
+δεξιόν κέρας των Αθηναίων αντέστη περισσότερον. Και ο μεν Κλέων, ο
+οποίος ουδέ στιγμήν είχε σκεφθή να μείνη, έφυγεν ευθύς, αλλά
+καταληφθείς υπό πελταστού Μυρκινίου εφονεύθη· οι δε επί του λόφου
+συγκεντρωθέντες πελτασταί απέκρουσαν δις ή τρις την επίθεσιν του
+Κλεαρίδου και δεν ενέδωσαν ειμή όταν το ιππικόν και οι πελτασταί των
+Μυρκινίων και των Χαλκιδέων περικυκλώσαντες και ακοντίζοντες έτρεψαν
+αυτούς εις φυγήν. Τοιουτοτρόπως δε όλον το στράτευμα των Αθηναίων
+έφυγε μετά μεγάλης δυσκολίας και διεσκορπίσθη καθ' όλας τας
+διευθύνσεις διά των ορέων, και όσοι δεν εφονεύθησαν ή αμέσως εν τη
+συμπλοκή ή βραδύτερον υπό του Χαλκιδικού ιππικού και των πελταστών
+κατέφυγον εις την Ηιόνα. Εκείνοι δε οίτινες είχαν σηκώσει τον
+Βρασίδαν εκ του πεδίου της μάχης και οίτινες τον είχον θέσει εις
+μέρος ασφαλές, τον μετέφεραν εις την πόλιν αναπνέοντα ακόμη. Και
+έλαβε μεν καιρόν να μάθη ότι ενίκησεν ο στρατός του, αλλά μετ'
+ολίγον απέθανε. Και ο άλλος στρατός επανελθών μετά του Κλεαρίδου εκ
+της καταδιώξεως, και τους νεκρούς απεγύμνωσε και τρόπαιον έστησε.
+
+11. Μετά ταύτα τον Βρασίδαν όλοι οι σύμμαχοι παρακολουθούντες
+ένοπλοι έθαψαν δημοσία εντός της πόλεως εις το μέρος όπου είναι
+σήμερον η αγορά· και ακολούθως, οι Αμφιπολίται περιτειχίσαντες το
+μνημείον αυτού επροσέφεραν θυσίας ως εις ήρωα και εψήφισαν προς
+τιμήν του αγώνας και θυσίας ετησίας· τω αφιέρωσαν επίσης την
+αποικίαν ως εις οικιστήν, κατηδάφισαν τα οικοδομήματα του Άγνωνος,
+και εξηφάνισαν παν μνημείον δυνάμενον να ανακαλή την μνήμην της
+οικίσεώς του, νομίζοντες ότι ο Βρασίδας υπήρξε σωτήρ των. Τούτο
+άλλως ήτο φόρος προσφερόμενος εις τους Λακεδαιμονίους, των οποίων
+επεδίωκον να διατηρούν την συμμαχίαν διά τον φόβον των Αθηναίων,
+ένεκα δε του προς τους Αθηναίους μίσους των δεν είχον πλέον ούτε το
+αυτό συμφέρον ούτε την αυτήν ευχαρίστησιν να τιμούν τον Άγνωνα· εν
+τούτοις απέδωκαν τους νεκρούς εις τους Αθηναίους. Εφονεύθησαν δε εκ
+μεν των Αθηναίων εξακόσιοι περίπου, εκ δε των εναντίων επτά, διότι
+δεν έγεινε μάχη εκ παρατάξεως, αλλ' απλή συνάντησις και εκφοβισμός
+προ μάχης. Μετά δε την σύναξιν των νεκρών οι μεν Αθηναίοι απέπλευσαν
+εις τα ίδια, οι δε μετά του Κλεαρίδου έμειναν, διά να τακτοποιήσουν
+τα της Αμφιπόλεως.
+
+12. Κατά την αυτήν εποχήν, περί τα τέλη του θέρους, οι Λακεδαιμόνιοι
+Ραμφίας, Αυτοχαρίδας και Επικυδίδας έφερον εις τας πόλεις της Θράκης
+επικουρίαν εξ εννεακοσίων οπλιτών, και φθάσαντες εις την εν Τραχίνι
+Ηράκλειαν ενήργησαν όσας ενόμιζον απαραιτήτους μεταβολάς. Ενώ δε
+ούτοι έμεναν ακόμη εκεί, έγινεν η μάχη της Αμφιπόλεως και ετελείωσε
+το θέρος.
+
+13. Μόλις δε άρχισεν ο χειμών οι ευρισκόμενοι μετά του Ραμφία
+επροχώρησαν μέχρι του Πιερίου της Θεσσαλίας· αλλ' επειδή οι Θεσσαλοί
+αντέστησαν εις την διάβασίν των, και ο Βρασίδας, προς τον οποίον
+έφεραν τον στρατόν τούτον, είχεν αποθάνει, επέστρεψαν εις τα ίδια
+νομίζοντες ότι η αποστολή των καθίστατο περιττή μετά την ήτταν και
+την υποχώρησιν των Αθηναίων, και κρίνοντες ότι δεν ήσαν ικανοί να
+εξακολουθήσουν αυτοί μόνοι τα σχέδια του Βρασίδου. Προ πάντων όμως
+επέστρεψαν, διότι ενόησαν κατά την εκ της Λακεδαίμονος αναχώρησίν
+των ότι οι Λακεδαιμόνιοι έκλιναν μάλλον προς την ειρήνην.
+
+14. Αμέσως μετά την μάχην της Αμφιπόλεως και την αναχώρησιν του
+Ραμφίου εκ της Θεσσαλίας, τα δύο μέρη απέφυγον κάθε εχθροπραξίαν και
+έκλιναν προς την ειρήνην· οι μεν Αθηναίοι διότι είχαν νικηθή εις το
+Δήλιον και ευθύς μετ' ολίγον εις την Αμφίπολιν και διότι δεν είχαν
+πλέον εις την δύναμίν των την αυτήν εκείνην πεποίθησιν οπού είχον
+εις τας αρχάς, ότε απέρριπτον τας περί ειρήνης προτάσεις νομίζοντες
+ότι η παρούσα ευτυχία ήθελε μένει σταθερά· συγχρόνως δε εφοβούντο
+μήπως οι σύμμαχοι, ενθαρρυνόμενοι υπό των ατυχημάτων τούτων, γίνουν
+πλέον επιρρεπείς προς την αποστασίαν, και μετενόουν ήδη διατί δεν
+εσυμβιβάσθησαν μετά τα εν Πύλω συμβάντα, ότε παρουσιάσθη ευνοϊκή
+περίστασις. Αφ' ετέρου πάλιν οι Λακεδαιμόνιοι έβλεπον τον πόλεμον
+λαμβάνοντα τροπήν εναντίαν εις την επιθυμίαν την οποίαν είχαν, να
+καταλύσουν εντός ολίγων ετών την δύναμιν των Αθηναίων λεηλατούντες
+την χώραν των· αντί τούτου όμως έπαθαν εις την Σφακτηρίαν συμφοράν
+τοιαύτην, οίαν ουδέποτε ενθυμείτο να έπαθεν η Σπάρτη προηγουμένως·
+οι αγροί των εληστεύοντο υπό των πειρατών της Πύλου και των Κυθήρων·
+οι είλωτες ηυτομόλουν και πάντοτε υπήρχε φόβος μήπως οι μένοντες εν
+τω τόπω, πειθόμενοι εις τους έξω, αποστατήσουν όπως άλλοτε, ένεκα
+της παρούσης περιστάσεως. Συνέπεσεν επίσης να λήγη και η
+τριακονταετής συνθήκη η γενομένη μετά των Αργείων, αυτοί δε δεν
+ήθελαν να την ανανεώσουν εκτός εάν τους απεδίδετο η Κυνουρία· ώστε
+έβλεπαν ότι ήτο αδύνατον να πολεμήσουν συγχρόνως και κατά των
+Αργείων και κατά των Αθηναίων. Υπόπτευαν δε επίσης ότι τινές των εν
+Πελοποννήσω πόλεων ήσαν έτοιμοι να αποστατήσουν υπέρ των Αργείων, το
+οποίον και έγινε.
+
+15. Ταύτα αναλογιζόμενοι αμφότεροι ησθάνοντο την ανάγκην συμβάσεως,
+προ πάντων οι Λακεδαιμόνιοι, οι οποίοι επεθύμουν να ελευθερώσουν
+τους εν τη Σφακτηρία συλληφθέντας, εκ των οποίων πολλοί ήσαν
+πρώτιστοι Σπαρτιάται και συγγενείς των πρωτίστων. Και ήρχισαν μεν
+τας διαπραγματεύσεις ευθύς μετά την αιχμαλωσίαν αυτών, αλλ' οι
+Αθηναίοι ευτυχούντες ουδόλως ήθελον να συνθηκολογήσουν με ίσους
+όρους. Μετά δε την ατυχίαν του Δηλίου, βλέποντες αυτούς οι
+Λακεδαιμόνιοι διατεθειμένους προς την ειρήνην, έσπευσαν να
+συνομολογήσουν την ενιαυσίαν ανακωχήν, κατά την διάρκειαν της οποίας
+ώφειλαν να συνδιασκέπτωνται περί μακροχρονιωτέρας ειρήνης.
+
+16. Αλλά μετά την εν Αμφιπόλει ήτταν των Αθηναίων και τον θάνατον
+του Κλέωνος και του Βρασίδου, οίτινες τα μάλι ηναντιούντο προς την
+ειρήνην, ο μεν Βρασίδας διά την εν τω πολεμώ ευτυχίαν του και τας
+εντεύθεν τιμάς, ο δε Κλέων διότι ήξευρον ότι, όταν επανήρχετο η
+ησυχία, τα εγκλήματά του θα καθίσταντο καταφανέστερα και ολιγώτερον
+θα επιστεύοντο αι διαβολαί του, ευρέθησαν τότε εις τας Αθήνας και
+εις την Σπάρτην δύο άνδρες φλεγόμενοι υπό επιθυμίας να κατέχουν την
+αρχήν και πλειότερον των άλλων κλίνοντες προς την ειρήνην, ο
+βασιλεύς των Λακεδαιμονίων Πλειστοάναξ ο Παυσανίου, και Νικίας ο
+Νικηράτου είς των ευτυχεστάτων στρατηγών της εποχής εκείνης. Ο μεν
+Νικίας ήθελεν, ενόσω ακόμη δεν υπέστη ατύχημά τι και ετιμάτο, να
+διατηρήση την ευτυχίαν, να αναπαυθή πλέον εκ των κόπων του, να
+αναπαύση τους συμπολίτας του και να καταλίπη εις τας επερχομένας
+γενεάς φήμην ότι ουδέν δυστύχημα επροξένησεν εις την πολιτείαν· διά
+να κατορθωθή όμως το αποτέλεσμα τούτο, εφρόνει ότι έπρεπε να
+αποτρέψη τους κινδύνους, να μη εκτίθεται εις την φοράν της τύχης ως
+πρότερον, και τέλος ότι η ειρήνη παρέχει την ασφάλειαν· ο δε
+Πλειστοάναξ εσκέπτετο τα αυτά, διότι οι εχθροί κατηγόρουν την
+ανάκλησίν του και εις παν ατύχημα των Λακεδαιμονίων υπενθύμιζαν εις
+αυτούς ότι τούτο συνέβη ένεκα της παρανόμου ανακλήσεώς του. Τον
+κατηγόρουν ότι συνεννοηθείς μετά του αδελφού του Αριστοτέλους
+ηνάγκασε την Πυθίαν να αποκριθή εις τους Λακεδαιμονίους θεωρούς,
+οίτινες πολλάκις ήλθαν να ερωτήσουν το μαντείον, τα εξής : «Ότι
+έπρεπε να ανακαλέσουν εκ της ξένης γης εις την ιδικήν των το σπέρμα
+του ημιθέου υιού του Διός, ειδεμή ήθελον καλλιεργήσει την γην δι'
+αργυράς δικέλλης. Ο Πλειστοάναξ ούτος είχεν εξορισθή άλλοτε επί τη
+υποψία ότι είχε δωροδοκηθή και εκκενώσει την Αττικήν· καταφυγών δε
+εις το Λύκαιον όρος της Αρκαδίας κατώκει διά τον φόβον των
+Λακεδαιμονίων εις οικίαν συγκοινωνούσαν κατά το ήμισυ μετά του τότε
+ιερού του Διός. Μετά δεκαεννέα έτη, συμφώνως με τον χρησμόν,
+ανεκλήθη τέλος υπό των Λακεδαιμονίων, οι οποίοι επανηγύρισαν την
+κάθοδόν του διά των αυτών χορών και θυσιών, τας οποίας έκαμαν ότε
+κατά πρώτον έκτισαν την Λακεδαίμονα και εγκατέστησαν τους πρώτους
+αυτών βασιλείς.
+
+17. Λυπούμενος διά τας ύβρεις ταύτας και νομίζων ότι, όταν
+αποκαθίστατο η ειρήνη και ηλευθερώνοντο οι αιχμάλωτοι, θα έπαυαν οι
+εχθροί του κατηγορούντες αυτόν, ενώ εφ' όσον υπάρχει πόλεμος
+αναγκαίως οι αρχηγοί συκοφαντούνται εν περιπτώσει αποτυχίας,
+επεθύμει διακαώς την σύμβασιν. Καθ' όλον εκείνον τον χειμώνα και
+προς το έαρ αι συνεντεύξεις εξηκολούθουν. Συγχρόνως οι
+Λακεδαιμόνιοι, διά να καταστήσουν τους Αθηναίους μάλλον
+ευδιαλλάκτους, ηπείλησαν πολεμικάς παρασκευάς και διέσπειραν ανά τας
+πόλεις την φήμην ότι έμελλαν να εγείρουν φρούρια εις την Αττικήν.
+Επειδή δε εις τας συνεδριάσεις ταύτας πολλαί αξιώσεις επροτάθησαν
+εκατέρωθεν, συνεφώνησαν να κάμουν ειρήνην, αφού καθείς αποδώση όσα
+κατέκτησε και οι Αθηναίοι κρατήσουν την Νίσαιαν (διότι, ότε απήτησαν
+οι Αθηναίοι την απόδοσιν των Πλαταιών, οι Θηβαίοι άπεκρίθησαν ότι η
+Πλάταια παρεδόθη ουχί διά της βίας αλλά θεληματικώς των κατοίκων,
+οίτινες δεν επροδόθησαν· τούτου ένεκα λοιπόν ανταπήντησαν οι
+Αθηναίοι ότι κατείχον την Νίσαιαν διά του αυτού τρόπου)· τότε δε οι
+Λακεδαιμόνιοι συνεκάλεσαν τους συμμάχους των και όλοι, πλην των
+Κορινθίων, των Ηλείων και των Μεγαρέων (διότι εις αυτούς δεν ήρεσκαν
+τα πραττόμενα) εψήφισαν υπέρ της ειρήνης και κατά συνέπειαν δι'
+αμοιβαίων σπονδών και όρκων μεταξύ των Αθηναίων και των
+Λακεδαιμονίων έγινεν η εξής συνθήκη.
+
+18. «Οι Αθηναίοι, οι Λακεδαιμόνιοι και οι σύμμαχοι συνωμολόγησαν
+ειρήνην υπό τους ακολούθους όρους, των οποίων εκάστη πόλις ωρκίσθη
+την τήρησιν. Καθείς θα είναι ελεύθερος σύμφωνα με τα πατροπαράδοτα
+να προσφέρη θυσίας εις τα κοινά ιερά, να μεταβαίνη εις αυτά, να
+ερωτά τα μαντεία και να πέμπη θεωρούς διά ξηράς και διά θαλάσσης
+χωρίς να φοβήται τίποτε. Το ιερόν και ο ναός του εν Δελφοίς
+Απόλλωνος και οι Δελφοί να είναι αυτόνομοι, αφορολόγητοι και να
+κρίνωνται παρά των ιδίων των δικαστηρίων κατά τα πατροπαράδοτα. Η
+ειρήνη θέλει διαρκέσει πεντήκοντα έτη, άνευ δόλου και βλάβης, κατά
+ξηράν και κατά θάλασσαν, μεταξύ των Αθηναίων και των συμμάχων των
+Αθηναίων αφ' ενός, και των Λακεδαιμονίων και των συμμάχων των
+Λακεδαιμονίων αφ' ετέρου. Απαγορεύεται πάσα εχθροπραξία δι'
+οιουδήποτε μέσου ή τρόπου εκ μέρους των Λακεδαιμονίων και των
+συμμάχων εναντίον των Αθηναίων και των συμμάχων, καθώς και εκ μέρους
+των Αθηναίων και των συμμάχων εναντίον των Λακεδαιμονίων και των
+συμμάχων. Εάν δε προκύψη μεταξύ των καμμία διαφορά, να καταφεύγωσιν
+εις την δικαιοσύνην και τους όρκους και να συμμορφώνονται με τας
+συνθήκας, αι οποίαι θα συνομολογηθούν. Οι Λακεδαιμόνιοι και οι
+σύμμαχοι να αποδώσουν εις τους Αθηναίους την Αμφίπολιν, οι κάτοικοι
+δε των πόλεων τας οποίας θα παραδώσουν εις τους Αθηναίους οι
+Λακεδαιμόνιοι είναι ελεύθεροι να απέλθουν, εάν θέλουν, λαμβάνοντες
+μεθ' εαυτών τα πράγματα των. Αι πόλεις αύται θα κυβερνώνται διά των
+ιδίων των νόμων, πληρώνουσαι τον κατά την εποχήν του Αριστείδου
+ταχθέντα φόρον. Δεν επιτρέπεται εις τους Αθηναίους και τους
+συμμάχους των να φέρουν όπλα εναντίον των πόλεων τούτων με σκοπόν να
+τας βλάψουν, εάν εξακολουθήσουν πληρώνουσαι τον ειρημένον φόρον μετά
+την συνθήκην. Αι πόλεις αύται είναι η Άργιλος, η Στάγειρος, η
+Άκανθος, η Σκώλος, η Όλυνθος, η Σπάρτωλος. Να μη συμμαχήσουν αύται
+μήτε μετά των Λακεδαιμονίων μήτε μετά των Αθηναίων. Εάν όμως οι
+Αθηναίοι τας πείσουν, επιτρέπεται εις αυτούς να τας έχουν ως
+συμμάχους. Δύνανται οι Μηκυβερναίοι, οι Σαναίοι και οι Σιγγαίοι να
+κατοικούν τας πόλεις των καθώς οι Ολύνθιοι και οι Ακάνθιοι. Να
+αποδώσουν οι Λακεδαιμόνιοι και οι σύμμαχοι το Πάνακτον εις τους
+Αθηναίους, να αποδώσουν δε οι Αθηναίοι εις τους Λακεδαιμονίους το
+Κορυφάσιον, τα Κύθηρα, την Μεθώνην, τον Πτελεόν και την Αταλάντην.
+Να αποδώσουν επίσης όλους τους Λακεδαιμονίους, όσοι ευρίσκονται εις
+τας φύλακας των Αθηνών ή οιουδήποτε άλλου τόπου υπαγομένου εις την
+κυριαρχίαν των Αθηναίων. Να αφήσουν ελευθέρους τους πολιορκουμένους
+εις την Σκιώνην Πελοποννησίους, και όλους τους άλλους συμμάχους των
+Λακεδαιμονίων τους ευρισκομένους εις την Σκιώνην, και όλους όσους
+είχε διαβιβάσει ο Βρασίδας, και τέλος όλους τους συμμάχους των
+Λακεδαιμονίων, οίτινες ευρίσκοντο εις τας φυλακάς των Αθηνών ή εις
+οιονδήποτε άλλο μέρος υπαγόμενον εις την κυριαρχίαν των Αθηναίων. Να
+αποδώσουν δε και οι Λακεδαιμόνιοι και οι σύμμαχοι ομοίως όσους έχουν
+Αθηναίους και συμμάχους. Οι Αθηναίοι είναι ελεύθεροι να αποφασίσουν
+ό,τι θέλουν περί της Σκιώνης, της Τορώνης και των άλλων πόλεων των
+υπό την ηγεμονίαν αυτών. Οι Αθηναίοι υποχρεούνται να δώσουν όρκον
+προς τους Λακεδαιμονίους και προς έκαστον των συμμάχων χωριστά. Και
+από καθένα αμοιβαίως θέλει δοθή ο επιχώριος και μέγιστος όρκος
+εκάστης πόλεως· ο τύπος δε του όρκου τούτου θέλει είσθαι ο εξής: «Θα
+εμμείνω πιστός εις τας συνθήκας και τας σπονδάς ταύτας με πάσαν
+δικαιοσύνην και άνευ ουδενός δόλου». Οι Λακεδαιμόνιοι και οι
+σύμμαχοι των υποχρεούνται να ομόσουν τον αυτόν όρκον ενώπιον των
+Αθηναίων ο όρκος ούτος θέλει ανανεούσθαι κατ' έτος υπ' αμφοτέρων και
+θέλει χαραχθή επί στηλών, εις την Ολυμπίαν, εις τους Δελφούς, εις
+τον Ισθμόν, εις την ακρόπολιν των Αθηνών και εις το Αμύκλαιον της
+Λακεδαίμονος. Εάν λησμονηθή τι υπό του ενός ή του άλλου μέρους,
+επιτρέπεται εις τους Αθηναίους και τους Λακεδαιμονίους να
+τροποποιήσουν τας συνθήκας ως προς τούτο, αφού προηγουμένως
+συμφωνήσουν μεταξύ των».
+
+19. Η συνθήκη αυτή έγινε την τετάρτην ημέραν της τελευταίας δεκάδος
+του μηνός Αρτεμισίου, εφορεύοντος εν Σπάρτη του Πλειστόλα, εις δε
+τας Αθήνας την έκτην ημέραν της τελευταίας δεκάδος του μηνός
+Ελαφηβολιώνος επί άρχοντος Αλκαίου. Ωρκίσθησαν δε και έκαμαν σπονδάς
+οι ακόλουθοι· εκ μεν των Λακεδαιμονίων (ο Πλειστοάναξ, ο Άγις), ο
+Πλειστόλας, ο Δαμάγητος, ο Χίονις, ο Μεταγένης, ο Άκανθος, ο Δάιθος,
+ο Ισχαγόρας, ο Φιλοχαρίδας, ο Ζευξίδας, ο Άντιππος, ο Τέλλις, ο
+Αλκινίδας, ο Εμπεδίας, ο Μηνάς και ο Λάφιλος· εκ δε των Αθηναίων ο
+Λάμπων, ο Ισθμιόνικος, ο Νικίας, ο Λάχης, ο Ευθύδημος, ο Προκλής, ο
+Πυθόδωρος, ο Άγνων, ο Μυρτίλος, ο Θρασικλής, ο Θεαγένης, ο
+Αριστοκράτης, ο Ιώλκιος, ο Τιμοκράτης, ο Λέων, ο Λάμαχος και ο
+Δημοσθένης.
+
+20. Η ειρήνη αύτη εκλείσθη περί τα τέλη του χειμώνος και σχεδόν ενώ
+ήρχιζε το έαρ, αμέσως μετά τα εν τη πόλει τελούμενα Διονύσια, δέκα
+ολοκλήρων παρελθόντων ετών καί τινων ημερών από της πρώτης εις την
+Αττικήν εισβολής και της αρχής του πολέμου τούτου. Διά να πεισθή δε
+τις περί τούτου, ας παρατηρήση την χρονολογικήν τάξιν και ας μη
+βασισθή κατά προτίμησιν εις την απαρίθμησιν των αρχόντων ταύτης ή
+εκείνης της πόλεως ή των τιμητικών ονομάτων, τα οποία φανερώνουν τα
+παρελθόντα συμβεβηκότα, διότι ο τελευταίος αυτός τρόπος δεν είναι
+ακριβής και δεν φανερώνει αν γεγονός τι συνέβη κατά την αρχήν, κατά
+το μέσον ή κατά το τέλος της εξασκήσεως των ρηθέντων αξιωμάτων, αλλ'
+ας αριθμήση, ως έπραξα εγώ, κατά θέρη και κατά χειμώνας, και εύρη εν
+τη απαριθμήσει των δύο τούτων ωρών του έτους, αίτινες ομού
+απαρτίζουν τον ενιαυτόν, ότι ο πρώτος ούτος πόλεμος διήρκεσε δέκα
+θέρη και ίσους χειμώνας.
+
+21. Οι Λακεδαιμόνιοι (οι οποίοι ηναγκάσθησαν υπό του λαχνού να
+αποδώσουν πρώτοι όσα είχον) ηλευθέρωσαν αμέσως όλους τους
+αιχμαλώτους και έστειλαν ευθύς πρέσβεις εις τας πόλεις της Θράκης,
+τον Μηνάν και τον Φιλοχαρίδαν, διατάττοντες τον μεν Κλεαρίδαν να
+αποδώση εις τους Αθηναίους την Αμφίπολιν, τους δε άλλους να δεχθούν
+την ειρήνην καθώς είχε συμφωνηθή μεταξύ των. Αλλ' ούτε αυτοί την
+εδέχθησαν, νομίζοντες ότι δεν ήτο συμφέρουσα, ούτε ο Κλεαρίδας
+παρέδωκε την πόλιν χαριζόμενος εις τους Χαλκιδείς και λέγων ότι δεν
+ηδύνατο να τους αναγκάση να την παραδώσουν. Ελθών δε με σπουδήν μετά
+Χαλκιδέων πρέσβεων εις την Λακεδαίμονα, διά να απολογηθή εν
+περιπτώσει κατά την οποίαν ο Ισχαγόρας ήθελε τον κατηγορήσει επί
+απειθεία και συγχρόνως θέλων να μάθη αν ήτο δυνατόν να μεταβληθή η
+συνθήκη, και ευρών την συνθήκην ταύτην επισφραγισμένην, αυτός μεν
+ανεχώρησεν αμέσως σταλείς υπό των Λακεδαιμονίων, οι οποίοι τον
+διέταξαν ρητώς να παραδώση την πόλιν, ή τουλάχιστον να εξαγάγη όλους
+τους Πελοποννησίους όσοι ήσαν εντός.
+
+22. Ενώ δε οι σύμμαχοι ευρίσκοντο συναθροισμένοι εις την
+Λακεδαίμονα, οι Λακεδαιμόνιοι προσεκάλεσαν τους μη δεχθέντας την
+συνθήκην να την δεχθούν άνευ αναβολής. Ούτοι όμως υπό την αυτήν
+πρόφασιν, υπό την οποίαν είχαν απορρίψει την συνθήκην κατά την
+πρώτην φοράν, απεκρίθησαν και τώρα ότι δεν την εδέχοντο, εάν δεν
+εγίνετο υπό όρους δικαιοτέρους. Επειδή λοιπόν δεν ενέδιδον εις τας
+προτροπάς των Λακεδαιμονίων, ούτοι τους διέλυσαν και έκαμαν
+συμμαχίαν μετά των Αθηναίων, έχοντες πεποίθησιν ότι οι Αργείοι δεν
+θα ανενέουν τας μετ' αυτών σπονδάς, αφού ηρνήθησαν τούτο
+προηγουμένως, ότε ο Αμπελίδας και ο Λίχας είχαν μεταβή προς αυτούς,
+νομίζοντες ότι άνευ των Αθηναίων οι Λακεδαιμόνιοι δεν θα ήσαν
+επίφοβοι και ότι οι άλλοι Πελοποννήσιοι ήθελαν μείνει ησυχάζοντες,
+διότι, εάν ηδύναντο, θα ετάσσοντο με τους Αργείους. Ενώ ευρίσκοντο
+λοιπόν εις την Λακεδαίμονα πρέσβεις των Αθηναίων, ήλθον μετ' αυτών
+εις διαπραγματεύσεις και συνεφώνησαν μεθ' όρκων την ακόλουθον
+συμμαχίαν.
+
+23. «Οι Λακεδαιμόνιοι θα είναι σύμμαχοι των Αθηναίων επί πεντήκοντα
+έτη υπό τους ακολούθους όρους. Εάν εχθρός τις ήθελεν εισέλθει εις
+την χώραν των Λακεδαιμονίων και θελήση να βλάψη τους Λακεδαιμονίους,
+οι Αθηναίοι οφείλουν να βοηθήσουν τους Λακεδαιμονίους με παν
+οτιδήποτε μέσον ήθελον νομίσει συντελεστικώτερον. Εάν δε ο εχθρός
+αναχωρήση, αφού λεηλατήση την χώραν, τότε η πόλις του εχθρού τούτου
+να θεωρηθή υπό των Λακεδαιμονίων και των Αθηναίων ως εχθρική, να
+πολεμηθή υπ' αμφοτέρων και να καταστραφή από κοινού. Οι όροι αυτοί
+θέλουν τηρηθή μετά δικαιοσύνης, μετά προθυμίας και άνευ δόλου. Εάν
+δε επαναστατήσουν οι Είλωτες, οι Αθηναίοι θα βοηθήσουν τους
+Λακεδαιμονίους με όλας τας δυνάμεις των και δι' όλων των δυνατών
+μέσων. Τους όρους τούτους θέλουν ορκισθή εκατέρωθεν εκείνοι, οι
+οποίοι ωρκίσθησαν και τας προηγουμένας σπονδάς. Θα ανανεούνται δε
+κατ' έτος οι όρκοι ούτοι, και προς τον σκοπόν τούτον οι μεν
+Λακεδαιμόνιοι θα μεταβαίνουν κατά τα Διονύσια εις τας Αθήνας, οι δε
+Αθηναίοι εις την Λακεδαίμονα κατά τα Υακίνθια. Αμφότεροι οφείλουν να
+στήσουν ανά μίαν στήλην, την μεν εις την Λακεδαίμονα πλησίον του
+Αμυκλαίου Απόλλωνος, την δε εις την ακρόπολιν των Αθηνών πλησίον της
+Αθηνάς. Εάν οι Λακεδαιμόνιοι και οι Αθηναίοι νομίσουν ότι πρέπει να
+προσθέσουν ή να αφαιρέσουν κάτι από την παρούσαν συνθήκην, δύνανται
+να πράξουν τούτο, αρκεί να υπάρχη η συγκατάθεσις αμφοτέρων».
+
+24. Τον όρκον δε τούτον ωρκίσθησαν εκ μεν των Λακεδαιμονίων οι εξής·
+Πλειστοάναξ, Άγις, Πλειστόλας, Δαμάγητος, Χίονις, Μεταγένης,
+Άκανθος, Δάιθος, Ισχαγόρας, Φιλοχαρίδας, Ζευξίδας, Άντιππος,
+Αλκινίδας, Τέλλις, Εμπεδίας, Μηνάς, Δάφιλος· εκ δε των Αθηναίων οι
+εξής· Αάμπων, Ισθμιόνικος, Λάχης, Νικίας, Ευθύδημος, Προκλής,
+Πυθόδωρος, Άγνων, Μυρτίλος, Θρασυκλής, Θεαγένης, Αριστοκράτης,
+Ιώλκιος, Τιμοκράτης, Λέων, Λάμαχος, Δημοσθένης. Η συμμαχία αύτη
+έγινεν όχι πολύ ύστερον από τας κοινάς σπονδάς, και οι Αθηναίοι
+απέδωκαν εις τους Λακεδαιμονίους τους αιχμαλώτους της νήσου και το
+θέρος του ενδεκάτου έτους ήρχισεν. Ένταύθα δε τελειώνει η διήγησις
+του πρώτου πολέμου, ο οποίος διήρκεσε δέκα έτη άνευ διακοπής.
+
+25. Μετά τας σπονδάς και την συμμαχίαν των Λακεδαιμονίων και των
+Αθηναίων, αι οποίαι έγιναν μετά τον δεκαετή πόλεμον επί Πλειστόλα
+μεν εν Λακεδαίμονι εφόρου, επί Αλκαίου δε άρχοντος εν Αθήναις, έγινε
+ειρήνη μεταξύ των πόλεων όσαι είχαν δεχθή τας συμφωνίας ταύτας· αλλ'
+οι Κορίνθιοι καί τινες άλλαι πόλεις της Πελοποννήσου ηθέλησαν να
+ανατρέψουν τα πεπραγμένα και ευθύς ανεφύησαν νέαι δυσχέρειαι μεταξύ
+των Λακεδαιμονίων και των συμμάχων. Συγχρόνως δε, προϊόντος του
+χρόνου, οι Λακεδαιμόνιοι έγιναν ύποπτοι εις τους Αθηναίους, διότι
+δεν εξετέλουν τινά εκ των συμφωνημένων. Και επί έξ μεν έτη και μήνας
+δέκα απέσχον αμφότεροι πάσης εναντίον της χώρας αλλήλων εκστρατείας,
+ενώ διήρκει όμως η αβεβαία αυτή ανακωχή, έβλαπτον έξωθεν αλλήλους
+παραπολύ μέχρις ου τέλος ηναγκάσθησαν να λύσουν τας μετά τα δέκα έτη
+του πολέμου σπονδάς, και να αρχίσουν εκ νέου πόλεμον φανερόν.
+
+26. Ο αυτός Θουκυδίδης ο Αθηναίος έγραψε και τα συμβάντα ταύτα κατά
+την τάξιν που καθέν συνέβη, κατά θέρη και κατά χειμώνας, μέχρις ου
+και την ηγεμονίαν των Αθηναίων κατέλυσαν οι Λακεδαιμόνιοι και οι
+σύμμαχοι, και τα μακρά τείχη και τον Πειραιά κατέλαβον. Μέχρι δε της
+εποχής ταύτης ο πόλεμος διήρκεσεν εικοσιεπτά όλα έτη. Ο μη
+παραδεχόμενος ως πόλεμον το διάστημα της ανακωχής δεν κρίνει αληθώς
+και δικαίως, διότι αρκεί να θεωρήση τα πράγματα όπως εξετέθησαν και
+θα εύρη ότι δεν πρέπει να ονομασθή ειρήνη η κατάστασις εκείνη, κατά
+την οποίαν και οι μεν και οι δε ούτε έδωκαν ούτε έλαβαν όσα
+συνεφώνησαν, και εκτός τούτου κατά τον πόλεμον της Μαντινείας και
+της Επιδαύρου, και εις άλλας περιστάσεις ηγέρθησαν παράπονα από τα
+δύο μέρη. Οι σύμμαχοι της Θράκης ήσαν ουχ ήττον εχθροί, και οι
+Βοιωτοί δεν υπεσχέθησαν ειμή δεκαήμερον ανακωχήν. Ώστε εάν ενώση τις
+ομού τον πρώτον δεκαετή πόλεμον, την μετ' αυτόν αμφίβολον ανακωχήν
+και τον μετέπειτα πόλεμον, ευρίσκει, υπολογίζων την τάξιν των
+εποχών, ότι τα έτη είνε τοσαύτα, όσα ανέφερα, καί τινες ημέραι
+ακόμη, και δι' εκείνους οίτινες θέλουν να βεβαιώσουν το μέλλον διά
+χρησμών, η βεβαίωσις αύτη είνε η μόνη επαληθεύσασα· διότι εγώ
+ενθυμούμαι πάντοτε ότι, από της αρχής του πολέμου μέχρι του τέλους
+αυτού, πολλοί προείπον ότι έμελλε να διαρκέση τρις εννέα έτη.
+Επέζησα δε καθ' όλην την διάρκειαν αυτού, έχων πλήρεις τας
+διανοητικάς μου δυνάμεις και προσέχων να μανθάνω ακριβώς την
+αλήθειαν. Συνέβη δε να ζω εξόριστος εκ της πατρίδος μου επί είκοσιν
+έτη μετά την εις Αμφίπολιν στρατηγίαν μου· και επειδή παρευρέθην εις
+τα συμβάντα αμφοτέρων, προ πάντων εις όσα συνέβησαν εις τους
+Πελοποννησίους ένεκα της εξορίας μου, εγνώρισα μεθ' όλης της
+απαιτουμένης ησυχίας την αληθή κατάστασιν των πραγμάτων. Θέλω λοιπόν
+αναφέρει τα συμβάντα πού διεδέχθησαν τον πρώτον δεκαετή πόλεμον, την
+διάλυσιν της ανακωχής και την επανάληψιν των εχθροπραξιών.
+
+27. Μετά την συνομολόγησιν των πεντηκονταετών σπονδών και την
+μετέπειτα συμμαχίαν, οι πρέσβεις της Πελοποννήσου, οι ελθόντες
+επίτηδες εις την Λακεδαίμονα, ανεχώρησαν και επέστρεψαν εις τα ίδια.
+Οι Κορίνθιοι όμως μετέβησαν κατ' αρχάς εις το Άργος και
+συνομιλήσαντες μετά τινων των εκ των ευρισκομένων εις την εξουσίαν
+παρέστησαν εις αυτούς ότι, αφού οι Λακεδαιμόνιοι συνωμολόγησαν
+ειρήνην και συμμαχίαν μετά των Αθηναίων, οι οποίοι πρότερον ήσαν
+αμείλικτοι εχθροί των, ουχί επ' αγαθώ, αλλά προς υποδούλωσιν της
+Πελοποννήσου, καθήκον είχον οι Αργείοι να σκεφθούν πως να σώσουν την
+Πελοπόννησον και να ψηφίσουν ώστε πάσα πόλις ελληνίς η οποία είναι
+αυτόνομος και απολαύει ίσων δικαιωμάτων να δύναται ελευθέρως να
+συμμαχήση μετά των Αργείων και να συνομολογήση αμοιβαίαν βοήθειαν·
+να εκλέξουν δε προς τον σκοπόν τούτον ολίγους άνδρας έχοντας
+απόλυτον εξουσίαν και να μη συνδιαλέγωνται μετά του δήμου, διά να μη
+φωραθούν υπό των Λακεδαιμονίων οι μη πείθοντες το πλήθος. Προσέθηκαν
+δε ότι ένεκα μίσους εναντίον των Λακεδαιμονίων πολλαί πόλεις ήθελον
+εισέλθει εις την συμμαχίαν ταύτην. Και οι μεν Κορίνθιοι ταύτα
+συμβουλεύσαντες επέστρεψαν εις τα ίδια.
+
+28. Οι δε Αργείοι ακούσαντες ανεκοίνωσαν τα λεχθέντα εις τους
+άρχοντας και εις τον δήμο. Απεφασίσθη λοιπόν να εκλέξουν δώδεκα
+πολίτας μετά των οποίων όλοι οι Έλληνες ηδύναντο να κάμουν συμμαχίαν
+εκτός των Αθηναίων και των Λακεδαιμονίων, οίτινες δεν ηδύναντο να
+συνθηκολογήσουν ειμή απ' ευθείας μετά του δήμου. Τα μέτρα ταύτα
+παρεδέχθησαν οι Αργείοι τόσο μάλλον προθύμως, όσο έβλεπον ότι δεν
+έμελλε να βραδύνη ο κατά των Λακεδαιμονίων πόλεμος (διότι η συνθήκη
+την οποίαν είχαν με αυτούς επλησίαζε να λήξη) και συγχρόνως διότι
+ήλπιζαν να γίνουν ηγεμόνες της Πελοποννήσου. Κατ' εκείνον τον χρόνον
+η Λακεδαίμων πολλάς ύβρεις ήκουσε και εξουθενώσεις διά τας
+ταλαιπωρίας τας οποίας έπαθαν οι Ελληνες, ενώ εξ εναντίας οι Αργείοι
+ήσαν ακμαιότατοι, διότι δεν συνεπολέμησαν μετά των Λακεδαιμονίων
+κατά των Αθηναίων, αλλά μάλλον μένοντες φίλοι αμφοτέρων έδρεψαν τους
+καρπούς της ουδετερότητος ταύτης. Οι μεν Αργείοι λοιπόν εδέχθησαν
+τοιουτοτρόπως εις την συμμαχίαν των εκείνους εκ των Ελλήνων όσοι
+ηθέλησαν να συμμετάσχουν αυτής.
+
+29. Οι δε Μαντινείς και οι σύμμαχοι των, φοβούμενοι τους
+Λακεδαιμονίους, εισήλθαν πρώτοι εις την συμμαχίαν ταύτην.
+Υποδουλώσαντες, ενόσω ακόμη διήρκει ο κατά των Αθηναίων πόλεμος,
+μέρος τι της Αρκαδίας υπήκοον των Λακεδαιμονίων, εσκέπτοντο ότι οι
+Λακεδαιμόνιοι μη έχοντες πλέον ενασχόλησιν δεν θα παρέβλεπαν την
+κατάληψιν εκείνην. Διά τούτο άσμενοι απετάθησαν προς τους Αργείους
+ως προς πόλιν μεγάλην, η οποία ήτο πάντοτε εχθρά των Λακεδαιμονίων
+και εκυβερνάτο δημοκρατικώς όπως αυτοί. Ότε δε απεστάτησαν οι
+Μαντινείς, η άλλη Πελοπόννησος εθορύβησεν ότι έπρεπε να ακολουθήση
+το παράδειγμά των, νομίσασα ότι οι Μαντινείς, μεταβαλόντες
+συμμάχους, είχαν προς τούτο λόγους ισχυροτέρους· και συγχρόνως
+ηγανάκτει διά πολλούς λόγους και μεταξύ άλλων, διότι εις τας Αττικάς
+σπονδάς εγράφη ότι ήτο επιτετραμμένον εις τους Λακεδαιμονίους και
+τους Αθηναίους να προσθέσουν ή να αφαιρέσουν ό,τι ήθελε φανή εύλογον
+εις αυτούς. Τούτο προ πάντων το άρθρον εθορύβει την Πελοπόννησον και
+εγέννα την υποψίαν μήπως οι Λακεδαιμόνιοι μετά των Αθηναίων
+προτίθενται να υποδουλώσουν αυτήν· διότι η δικαιοσύνη απήτει ώστε η
+μεταβολή εκείνη εν τη συνθήκη να εφαρμόζεται εις όλους τους
+συμμάχους. Φοβούμενοι λοιπόν οι πολλοί έσπευσαν να συμμαχήσουν μετά
+των Αργείων.
+
+30. Οι Λακεδαιμόνιοι εννοήσαντες τον θόρυβον εκείνον ο οποίος
+υπήρχεν εις την Πελοπόννησον, και ότι οι Κορίνθιοι, οι οποίοι ήσαν
+οι υποκινηταί, επρόκειτο και αυτοί να συμμαχήσουν με τους Αργείους,
+έστειλαν πρέσβεις εις την Κόρινθον, διά να προλάβουν την συμμαχίαν,
+και εξέφεραν κατηγορίαν εναντίον των Κορινθίων ως πρωταιτίων όλων
+εκείνων των ταραχών και ως ετοίμων να εγκαταλίπουν την συμμαχίαν της
+Λακεδαίμονος διά να συμμαχήσουν με τους Αργείους, προσθέτοντες ότι η
+Κόρινθος παρεβίαζε τους όρκους της και ότι είχεν ήδη άδικον μη
+δεχομένη την συνθήκην των Αθηναίων, μολονότι υπήρχε ρητή συμφωνία
+ώστε πάσα απόφασις της πλειονοψηφίας των συμμάχων να είναι ισχυρά,
+εκτός εάν υπήρχε προς τούτο κανέν εμπόδιον προκύπτον από τους θεούς
+ή τους ήρωας. Οι Κορίνθιοι, παρόντων και των συμμάχων εκείνων
+οίτινες δεν είχαν δεχθή την συνθήκην (και τους οποίους είχαν
+προσκαλέση προηγουμένως να παρευρεθούν), αντέλεγαν εις τους
+Λακεδαιμονίους, και χωρίς να είπουν αναφανδόν τα παράπονά των ως
+προς την μη απόδοσιν του Σολλίου, και του Ανακτορίου παρά των
+Αθηναίων, ουδέ να υπαινιχθώσι καμμίαν εκ των άλλων αδικιών τας
+οποίας ενόμιζαν ότι υπέστησαν, επροφασίσθησανν ότι δεν ηδύναντο να
+προδώσουν τους συμμάχους της Θράκης, προς τους οποίους από της
+πρώτης μετά των Ποτειδαιατών αποστασίας είχαν κάμη όρκους
+ιδιαιτέρους και άλλους ύστερον. Έλεγαν λοιπόν ότι δεν παρεβίαζαν
+τους όρκους των συμμάχων μη εισερχόμενοι εις τας σπονδάς των
+Αθηναίων· διότι λαβόντες ως μάρτυρας τους θεούς, θα επιώρκουν εάν
+επρόδιδον αυτούς. Άλλως ήτο γραμμένον εις τας συνθήκας «εκτός εάν
+υπάρχη κανέν εμπόδιον προκύπτον από τους θεούς ή τους ήρωας», τούτο
+δε (ήτοι οι προηγούμενοι όρκοι) εθεωρείτο παρ' αυτών ως εμπόδιον
+θείον. Και περί μεν των παλαιών συνθηκών ταύτα είπον, περί δε της
+μετά των Αργείων συμμαχίας είπον ότι ήθελαν συσκεφθή μετά των φίλων
+των και πράξη ό,τι ήτο δίκαιον. Και οι μεν πρέσβεις των
+Λακεδαιμονίων επέστρεψαν εις τα ίδια. Έτυχον δε παρόντες εν Κορίνθω
+και πρέσβεις των Αργείων, οι οποίοι προέτρεπαν τους Κορινθίους να
+εισέλθουν άνευ αναβολής εις την συμμαχίαν των, αλλ' ούτοι τους
+προσεκάλεσαν να παρευρεθούν εις την προσεχή συνέλευσιν η οποία θα
+συνεκαλείτο εις την πόλιν των.
+
+31. Ήλθε δε κατά τον αυτόν καιρόν και πρεσβεία των Ηλείων και έκαμε
+πρώτον μεν συμμαχίαν με τους Κορινθίους, έπειτα δε απ' εκεί ελθόντες
+οι πρέσβεις εις το Άργος, καθώς προελέχθη, συνωμολόγησαν συμμαχίαν
+και με τους Αργείους. Διότι ευρίσκοντο εις διάστασιν με τους
+Λακεδαιμονίους περί του Λεπρέου. Καθόσον ότε ποτέ οι Λεπρεάται
+έκαμαν πόλεμον μέ τινας εκ των Αρκάδων και παρεκλήθησαν υπό των
+Λεπρεατών οι Ηλείοι να γίνουν σύμμαχοί των παραχωρούντες το ήμισυ
+της γης αυτών και (συνεπεία τούτου) ότε ετελείωσεν ο πόλεμος, οι
+Ηλείοι αφήσαντες εις τους Λεπρεάτας να νέμωνται όλην την γην των
+υπεχρέωσαν αυτούς μόνον να φέρουν ετησίως έν τάλαντον εις τον Δία
+τον εν Ολυμπία· και μέχρι της εποχής του Αττικού (Πελοποννησιακού)
+πολέμου οι Λεπρεάται επλήρωναν, έπειτα δε επειδή φέροντες πρόφασιν
+τον πόλεμον έπαυσαν, οι Ηλείοι τους υπεχρέωσαν αναγκαστικώς· εκείνοι
+δε απηυθύνθησαν προς τους Λακεδαιμονίους. Και επειδή οι
+Λακεδαιμόνιοι εδέχθησαν να δικάσουν την διαφοράν, προϋποθέσαντες οι
+Ηλείοι ότι δεν θα ελάμβαναν το δίκαιόν των, εκδιώξαντες την
+επιτροπήν των Λεπρεατών, ελεηλάτουν την χώραν τούτων. Οι δε
+Λακεδαιμόνιοι ουχ ήττον εξέδωκαν απόφασιν ότι οι Λεπρεάται είναι
+αυτόνομοι και ότι έχουν άδικον οι Ηλείοι· και επειδή ούτοι δεν
+συνεμορφώθησαν με την απόφασιν, απέστειλαν οι Λακεδαιμόνιοι φρουράν
+οπλιτών εις το Λέπρεον. Οι δε Ηλείοι εκφράζοντες την γνώμην ότι οι
+Λακεδαιμόνιοι απέδειξαν ούτως ότι η πόλις αυτών (των Ηλείων) δεν ήτο
+φιλική των και προβάλλοντες την συνθήκην εις την οποίαν ωρίζετο,
+καθείς ό,τι είχε πριν αρχίση ο Αττικός πόλεμος τούτο και να
+διατηρήση μετά την παύσιν του πολέμου, απεχωρίσθησαν των
+Λακεδαιμονίων ως μη απολαύοντες ισοδικίας και μετέβησαν προς τους
+Αργείους και ως προελέχθη συμμαχίαν μετ' αυτών συνωμολόγησαν και
+ούτοι. Έγιναν δε και οι Κορίνθιοι αμέσως έπειτα από εκείνους
+σύμμαχοι των Αργείων και προς τούτοις οι εν τη Χαλκιδική Θράκη. Οι
+Βοιωτοί δε και οι Μεγαρείς μολονότι λέγοντες ότι θα έκαμναν το
+ίδιον, έμεναν όμως ήσυχοι, παραμελούμενοι υπό των Λακεδαιμονίων,
+νομίζοντες όμως εν τούτοις ότι η δημοκρατία των Αργείων ήτο δι'
+αυτούς, πού είχαν ολιγαρχικόν πολίτευμα, ολιγώτερον συμφέρουσα παρ'
+ό,τι ο τρόπος του πολιτεύεσθαι των Λακεδαιμονίων.
+
+32. Περί την αυτήν εποχήν του θέρους τούτου οι Αθηναίοι
+εκπολιορκήσαντες τους Σκιωναίους, τους μεν εφήβους απέκτειναν, τους
+δε παίδας και τας γυναίκας έκαμαν δούλους και έδωκαν την χώραν να
+την νέμωνται οι Πλαταιείς· αποκατέστησαν πάλιν τους Δηλίους εις την
+Δήλον, ενθυμούμενοι τας συμφοράς τας οποίας υπέστησαν εις τας μάχας
+και συμμορφούμενοι με τον χρησμόν του εν Δελφοίς θεού. Οι Φωκείς και
+οι Λοκροί ήρχισαν τον πόλεμον. Οι Κορίνθιοι και οι Αργείοι, ήδη
+σύμμαχοι μεταξύ των, μετέβησαν εις την Τεγέαν διά να την αποσπάσουν
+από τους Λακεδαιμονίους· βλέποντες ότι η Τεγέα απετέλει μέγα μέρος
+της Πελοποννήσου, ενόμιζαν ότι λαμβάνοντες αυτήν με το μέρος των θα
+προσελάμβαναν όλην την Πελοπόννησον. Αλλ' επειδή οι Τεγεάται
+απεκρίθησαν ότι δεν είχαν διάθεσιν να πράξουν τίποτε εναντίον των
+Λακεδαιμονίων, οι Κορίνθιοι, οι οποίοι μέχρι της στιγμής εκείνης
+ενήργουν μετά πολλής προθυμίας, εχαλάρωσαν τον ζήλον των φοβηθέντες
+μήπως δεν ενωθή κανείς μετ' αυτών. Ελθόντες όμως εις τους Βοιωτούς
+παρεκάλουν αυτούς να γίνουν σύμμαχοι αυτών και των Αργείων, και να
+ενεργήσουν από κοινού· και επειδή υπήρχε μεταξύ των Αθηναίων και των
+Βοιωτών δεκαήμερος ανακωχή γενομένη ολίγον χρόνον μετά τας
+πεντηκονταετείς σπονδάς, οι Κορίνθιοι παρεκίνησαν τους Βοιωτούς να
+τους συνοδεύσουν εις τας Αθήνας και να επιτύχουν υπέρ αυτών ανακωχήν
+ομοίαν εκείνης οπού είχον αυτοί οι Βοιωτοί· εν περιπτώσει δε
+αρνήσεως εκ μέρους των Αθηναίων, οι Κορίνθιοι απήτουν να διαλύσουν
+οι Βοιωτοί την ανακωχήν και να μη διαπραγματεύωνται εις το εξής ειμή
+συνεννοούμενοι από κοινού. Εις τας αιτήσεις ταύτας των Κορινθίων, οι
+Βοιωτοί, διά μεν την μετά των Αργείων συμμαχίαν επρότειναν να την
+αναβάλουν, ελθόντες δε εις τας Αθήνας μετά των Κορινθίων δεν
+ηδυνήθησαν να κατορθώσουν υπέρ αυτών την δεκαήμερον ανακωχήν, καθότι
+οι Αθηναίοι απεκρίθησαν ότι υπήρχον σπονδαί μετά των Κορινθίων, αφού
+ούτοι ήσαν σύμμαχοι των Λακεδαιμονίων. Ουχ ήττον οι Βοιωτοί δεν
+διέλυσαν την δεκαήμερον ανακωχήν, με άλας τας παρακλήσεις και τας
+αιτήσεις των Κορινθίων να συμμαχήσουν μετ' αυτών· υφίστατο δε μεταξύ
+των Κορινθίων και των Αθηναίων ανακωχή αλλ' άνευ συνθήκης.
+
+33. Κατά το αυτό θέρος οι Λακεδαιμόνιοι, υπό την οδηγίαν του
+βασιλέως των Λακεδαιμονίων Πλειστοάνακτος του Παυσανίου, εισήλθαν
+εις την χώραν των Παρρασίων της Αρκαδίας, οι οποίοι ήσαν υπήκοοι των
+Μαντινέων. Προσκληθέντες εκεί υπό των μερίδων αι οποίαι εφιλονίκουν
+μεταξύ των, ήθελαν συγχρόνως να κατεδαφίσουν εάν ηδύναντο το εν
+Κυψέλοις τείχος, το οποίον κείμενον εις την Παρρασικήν πλησίον της
+Λακωνικής Σκιρίτιδος είχε κτισθή υπό των Μαντινέων και εφρουρείτο
+παρ' αυτών. Και οι μεν Λακεδαιμόνιοι ελεηλάτουν την χώραν των
+Παρρασίων, οι δε Μαντινείς, εμπιστευθέντες την πόλιν των εις φύλακας
+Αργείους, εφρούρουν αυτοί οι ίδιοι την χώραν των συμμάχων· αλλ'
+ιδόντες ότι ήτο αδύνατον να υπερασπίζουν συγχρόνως το εν Κυψέλοις
+φρούριον και τας πόλεις των Παρρασίων, ανεχώρησαν. Οι δε
+Λακεδαιμόνιοι και τους Παρρασίους αυτονόμους καταστήσαντες και το
+τείχος κατεδαφίσαντες επέστρεψαν εις τα ίδια.
+
+34. Κατά το αυτό θέρος, ότε οι στρατιώται οι μετά του Βρασίδου
+συνεκστρατεύσαντες ανεχώρησαν εκ της Θράκης και επέστρεψαν μετά τας
+σπονδάς εις την Λακεδαίμονα, οδηγούμενοι υπό του Κλεαρίδου, οι
+Λακεδαιμόνιοι εψήφισαν να μείνουν ελεύθεροι και να κατοικήσουν όπου
+ήθελαν οι Είλωτες οι μετά του Βρασίδου πολεμήσαντες, και μετ' ολίγον
+καιρόν πολεμούντες ήδη προς τους Ηλείους, αποκατέστησαν αυτούς μετά
+των νεοδαμωδών (νεωστί ελευθερωθέντων Ειλώτων) εις το Λέπρεον,
+κείμενον εις τα σύνορα της Λακωνικής και της Ηλείας. Διά δε τους εν
+τη Σφακτηρία αιχμαλώτους, οι οποίοι είχαν παραδώση τα όπλα,
+φοβηθέντες οι Λακεδαιμόνιοι μήπως ένεκα του δυστυχήματος αυτού
+νομίσουν εκείνοι ότι έχασαν την κοινήν υπόληψιν και ως εκ τούτου
+επιχειρήσουν πραξικόπημα τι εάν εξηκολούθουν διατηρούντες τα
+δικαιώματα των, τους εστέρησαν των δικαιωμάτων τούτων, μολονότι
+πολλοί εξ αυτών κατείχον αξιώματα. Η καθαίρεσις αύτη συνίστατο εις
+το να μη δύνανται ούτοι μήτε να γίνωνται άρχοντες μήτε να
+διαχειρίζωνται τα ιδικά των αγοράζοντες ή πωλούντες. Κατόπιν όμως
+ούτοι απέκτησαν πάλιν τα πολιτικά ταύτα δικαιώματα.
+
+35. Κατά το αυτό θέρος οι Δικτιδιείς εκυρίευσαν την εις την παραλίαν
+του Άθω Θύσσον, η οποία ήτο σύμμαχος των Αθηναίων. Καθ' όλον το
+θέρος τούτο συνεκοινώνουν μεν μεταξύ των οι Αθηναίοι και οι
+Πελοποννήσιοι, αλλ' αμέσως μετά τας σπονδάς υπώπτευαν αλλήλους και
+οι Αθηναίοι και οι Λακεδαιμόνιοι ένεκα της μη αποδόσεως εκατέρωθεν
+πόλεών τινων. Διότι οι Λακεδαιμόνιοι υποχρεωθέντες πρώτοι υπό του
+λαχνού να αποδώσουν την Αμφίπολιν και τα άλλα μέρη, ούτε αυτά
+απέδωκαν, ούτε ενήργησαν να δεχθούν την ειρήνην οι σύμμαχοι της
+Θράκης, οι Βοιωτοί και Κορίνθιοι, μολονότι υπέσχοντο πάντοτε ότι εν
+περιπτώσει αρνήσεως θα τους ηνάγκαζαν ενούμενοι μετά των Αθηναίων.
+Επροσδιώρισαν εν τούτοις άνευ γραπτής συμφωνίας τον χρόνον μετά την
+παρέλευσιν του οποίου, όσοι δεν ήθελαν εισέλθη εις την συμμαχίαν, θα
+ελογίζοντο ως εχθροί και των δύο. Βλέποντες λοιπόν οι Αθηναίοι ότι
+ουδεμία των υποσχέσεων τούτων εξεπληρούτο, ήρχισαν να υποπτεύουν
+τους Λακεδαιμονίους ότι δεν διενοούντο τίποτε δίκαιον. Διά τούτο και
+αυτοί όχι μόνον με όλας τας επανειλημμένας απαιτήσεις των
+Λακεδαιμονίων ηρνήθησαν να αποδώσουν την Πύλον, αλλά και μετενόουν
+διότι απέδωκαν τους αιχμαλώτους της νήσου· διατηρούντες δε τα άλλα
+μέρη απεφάσισαν να περιμείνουν έως ότου εκπληρώσουν οι Λακεδαιμόνιοι
+τας υποσχέσεις των. Οι δε Λακεδαιμόνιοι έλεγαν ότι έπραξαν παν ό,τι
+ηδύναντο, ότι απέδωκαν τους Αθηναίους αιχμαλώτους όσους είχον εις
+την χώραν αυτών, ότι έδωκαν διαταγήν να επιστρέψουν τα στρατεύματα,
+τα οποία είχον εις την Θράκην και εις άλλα μέρη πού εξουσιάζαν· αλλ'
+όσον αφορά εις την Αμφίπολιν, εβεβαίωσαν ότι δεν ήτο εις την
+εξουσίαν των να την παραδώσουν· ήθελον όμως προσπαθήση να εισέλθουν
+εις τας συνθήκας οι Βοιωτοί και οι Κορίνθιοι, να αποδοθή το Πάνακτον
+και να επιστραφούν οι υπάρχοντες εις τους Βοιωτούς αιχμάλωτοι
+Αθηναίοι· επέμεναν όμως να τους αποδοθή η Πύλος, ή να εξαγάγουν
+τουλάχιστον απ' αυτής οι Αθηναίοι τους Μεσσηνίους και τους Είλωτας,
+όπως και οι Λακεδαιμόνιοι είχαν ανακαλέση τους στρατιώτας των εκ της
+Θράκης· τους άφηναν δε ελευθέρους, εάν ήθελαν να θέσουν εκεί
+Αθηναίους φρουρούς. Μετά πολλάς δε διαπραγματεύσεις γενομένας καθ'
+όλον το θέρος, έπεισαν τους Αθηναίους να εξαγάγουν εκ της Πύλου τους
+Μεσσηνίους και τους άλλους Είλωτας, οίτινες είχαν αποδράση εκ της
+Λακωνικής, και τους αποκατέστησαν εις τα Κράνια της Κεφαλληνίας.
+Παρήλθε λοιπόν το θέρος εκείνο ήσυχα και χωρίς να διακοπούν αι
+μεταξύ Αθηναίων και Λακεδαιμονίων σχέσεις.
+
+36. Κατά τον ακόλουθον χειμώνα (έτυχαν δε να έχουν την αρχήν άλλοι
+έφοροι παρ' εκείνοι επί των οποίων εγένετο η συνθήκη, καί τινες
+μάλιστα εξ αυτών ήσαν εναντίοι της γενομένης συνθήκης) ήλθαν εις την
+Λακεδαίμονα πρεσβείαι από τας συμμάχους πόλεις· παρευρίσκοντο δε
+εκεί και Αθηναίοι και Βοιωτοί και Κορίνθιοι. Αφού δε πολλοί λόγοι
+αντηλλάγησαν μεταξύ των και εις ουδέν συμπέρασμα κατέληξαν,
+ητοιμάζοντο να αναχωρήσουν, ότε ο Κλεόβουλος και ο Ξενάρης, εκείνοι
+εκ των εφόρων οίτινες προ πάντων ήθελαν να διαλυθούν αι σπονδαί,
+έρχονται εις ιδιαιτέρας συνεννοήσεις με τους Βοιωτούς και τους
+Κορινθίους συμβουλεύοντες αυτούς επιμόνως να ομονοήσουν και
+προτρέποντες τους Βοιωτούς να εισέλθουν πρώτοι εις την συμμαχίαν των
+Αργείων και να προσπαθήσουν ακολούθως να καταστήσουν συμμάχους των
+Λακεδαιμονίων τους Αργείους ηνωμένους μετά των Βοιωτών·
+τοιουτοτρόπως δεν θα ηναγκάζοντο οι Βοιωτοί να εισέλθουν εις την
+αττικήν συμμαχίαν, οι δε Λακεδαιμόνιοι ολιγώτερον εφοβούντο την
+διάλυσιν των μετά των Αθηναίων συνθηκών, παρά το να έλθουν εις
+έριδας με το Άργος· διότι πάντοτε είχαν ως αρχήν να επιζητούν την
+φιλίαν της πόλεως ταύτης νομίζοντες ότι διά του μέσου τούτου ο έξω
+της Πελοποννήσου πόλεμος ήθελεν είσθαι μάλλον εύκολος. Εν τούτοις
+παρεκάλεσαν τους Βοιωτούς να παραδώσουν εις αυτούς το Πάνακτον, ίνα
+ανταλλάσσοντες αυτό, εάν το κατόρθωναν, με την Πύλον, καταστήσουν
+ούτως ευχερέστερον τον προς τους Αθηναίους πόλεμον.
+
+37. Και οι μεν Βοιωτοί και οι Κορίνθιοι λαβόντες τας οδηγίας ταύτας
+παρά του Ξενάρους και του Κλεοβούλου και όλων των Λακεδαιμονίων όσοι
+ήσαν φίλοι των, διά να τας ανακοινώσουν εις τας βουλάς της πατρίδος
+του έκαστος, ανεχώρησαν. Δύο όμως Αργείοι κατέχοντες τα πρώτιστα
+αξιώματα παρεμόνευσαν αυτούς καθ' οδόν, ενώ επέστρεφαν, και
+συναντήσαντες τους ηρώτησαν εάν οι Βοιωτοί ήθελαν να γίνουν σύμμαχοι
+των, ως οι Κορίνθιοι, οι Ηλείοι και οι Μαντινείς, και τοις
+παρέστησαν ότι, εάν εγίνετο η συμμαχία αυτή, θα ήτο εύκολον εις τους
+Βοιωτούς, κοινώς συνεννοουμένους, και να πολεμήσουν και να
+ειρηνεύσουν, είτε μετά των Λακεδαιμονίων εάν ήθελαν, είτε μεθ'
+οιουδήποτε ήθελεν επιστή ανάγκη. Οι Βοιωτοί πρέσβεις μετ'
+ευχαριστήσεως ήκουσαν τας προτάσεις ταύτας, διότι κατά σύμπτωσιν
+τοις εζήτουν αυτό ακριβώς, το οποίον τους εσυστήθη παρά των εις την
+Λακεδαίμονα φίλων. Οι δύο λοιπόν Αργείοι, ιδόντες αυτούς δεχομένους
+ευνοϊκώς τους λόγους εκείνους, τους είπαν, ότι ήθελαν πέμψη πρέσβεις
+εις Βοιωτίαν, και απήλθον. Επιστρέψαντες οι Βοιωτοί ανήγγειλαν εις
+τους βοιωτάρχας και τας των Λακεδαιμονίων προτάσεις και τας των
+Αργείων τους οποίους συνήντησαν. Τότε οι βοιωτάρχαι ευχαριστήθησαν
+και ο ζήλος των ηύξησεν όταν είδαν ότι αμφοτέρωθεν οι μεν φίλοι τους
+οποίους είχαν εις την Λακεδαίμονα απέτειναν εις αυτούς τας ομοίας
+αιτήσεις, οι δε Αργείοι συνέτρεχαν προς τον αυτόν σκοπόν. Ύστερον δε
+απ' ολίγον ήλθαν εις την Βοιωτίαν πρέσβεις των Αργείων διά να
+ζητήσουν την εκτέλεσιν εκείνων τα οποία είχαν συμφωνηθή· και οι
+βοιωτάρχαι τους έστειλαν οπίσω αφού εδέχθησαν τας προτάσεις των και
+υπεσχέθησαν να στείλουν πρέσβεις εις το Άργος διά να
+διαπραγματευθούν την συμμαχίαν.
+
+38. Εν τούτοις οι βοιωτάρχαι, οι Κορίνθιοι, οι Μεγαρείς και οι
+πρέσβεις της Θράκης ενόμισαν πρέπον να υποχρεωθούν προ παντός άλλου
+δι' αμοιβαίων όρκων να δώσουν προσωρινήν βοήθειαν εις οποιονδήποτε
+ήθελε λάβη ανάγκην αυτής και να μη κάμουν πόλεμον ή ειρήνην ειμή
+μετά προηγουμένην κοινήν συνεννόησιν. Υπό τους όρους τούτους οι
+Βοιωτοί και οι Μεγαρείς, οι οποίοι ενήργουν εκ συμφώνου, υπέσχοντο
+να συμμαχήσουν με τους Αργείους. Πριν όμως δοθούν οι όρκοι, οι
+βοιωτάρχαι ανεκοίνωσαν τας αποφάσεις ταύτας εις τας τεσσάρας βουλάς
+των Βοιωτών, αι οποίαι έχουν την υπερτάτην εξουσίαν, και εζήτησαν
+παρ' αυτών να υποχρεωθούν επισήμως μεθ' όλων των πόλεων όσαι ήθελον
+να συνασπισθούν προς κοινήν υπεράσπισιν. Αλλ' αι βουλαί δεν
+εδέχθησαν την πρότασιν ταύτην επί τω φόβω μήπως ενεργήσουν εναντίον
+των συμφερόντων των Λακεδαιμονίων συνδεόμενοι με κοινόν συμμαχίας
+όρκον μετά των Κορινθίων, οίτινες είχαν αποσπασθή από αυτούς· διότι
+οι βοιωτάρχαι δεν είχαν ανακοινώσει εις τας βουλάς τα εν Λακεδαίμονι
+συμβάντα, δηλαδή ότι οι έφοροι Κλεόβουλος, Ξενάρης και οι φίλοι των
+Βοιωτών τους συνεβούλευσαν να γίνουν πρώτον σύμμαχοι των Αργείων και
+των Κορινθίων, διά να τους ελκύσουν ακολούθως εις την συμμαχίαν των
+Λακεδαιμονίων· οι βοιωτάρχαι είχαν νομίση ότι η βουλή αύτη, και εις
+περίστασιν, κατά την οποίαν δεν ήθελαν είπη εις αυτήν όλας ταύτας
+τας λεπτομερείας, δεν ήθελε ψηφίση άλλα ειμή όσα είχαν αποφασισθή
+κατά προηγουμένην συνεννόησιν. Επειδή λοιπόν το πράγμα έλαβε τροπήν
+εναντίαν, οι μεν Κορίνθιοι και οι από Θράκης πρέσβεις απήλθον
+άπρακτοι, οι δε βοιωτάρχαι, οι οποίοι ώφειλαν πρώτον, εάν
+επετύγχαναν εις την υπόθεσιν ταύτην, να προσπαθήσουν και κάμουν
+συμμαχίαν προς τους Αργείους, δεν έκαμαν πλέον εις τας βουλάς άλλην
+πρότασιν αφορώσαν εις τους Αργείους και δεν έπεμψαν εις το Άργος
+τους πρέσβεις τους οποίους υπεσχέθησαν. Τα πάντα λοιπόν αμελήθησαν
+και ανεβλήθησαν επ' αόριστον.
+
+39. Κατά τον αυτόν χειμώνα οι Ολύνθιοι προσέβαλαν αιφνιδίως την
+Μηκύβερναν, την οποίαν εφύλατταν οι Αθηναίοι, και την εκυρίευσαν.
+Μετά δε ταύτα (διότι μεταξύ των Αθηναίων και των Λακεδαιμονίων
+εξηκολούθουν αι φιλονικίαι περί των αμοιβαίων αποδόσεων) οι
+Λακεδαιμόνιοι, ελπίζοντες ότι, εάν το Πάνακτον αποδοθή υπό των
+Βοιωτών εις τους Αθηναίους, αυτοί θα ελάμβαναν οπίσω (από τους
+Αθηναίους) την Πύλον, έστειλαν πρεσβείαν εις τους Βοιωτούς και
+παρεκάλουν να τους παραδώσουν το Πάνακτον και τους Αθηναίους
+δεσμώτας, διά να λάβουν αντ' αυτών την Πύλον. Αλλ' οι Βοιωτοί
+απεκρίθησαν ότι δεν τα απέδιδαν πριν οι Λακεδαιμόνιοι συνομολογήσουν
+και μετ' αυτών ιδιαιτέραν συμμαχίαν, καθώς συνωμολόγησαν μετά των
+Αθηναίων. Οι δε Λακεδαιμόνιοι ηξεύροντες μεν ότι θα ηδίκουν τους
+Αθηναίους (καθότι ήτο συμφωνημένον μήτε πόλεμον μήτε ειρήνην να
+κάμουν άνευ κοινής συνεννοήσεως), θέλοντες όμως να λάβουν το
+Πάνακτον, διά να το ανταλλάξουν με την Πύλον, και συγχρόνως επειδή
+οι υπέρ της διαλύσεως των συνθηκών εργαζόμενοι υπεστήριζαν ενθέρμως
+τους Βοιωτούς, έκλεισαν την συμμαχίαν κατά τα τέλη πλέον του
+χειμώνος και ενώ εκόντευεν η άνοιξις. Αμέσως το Πάνακτον κατεδαφίσθη
+και ούτως ετελείωσε το ενδέκατον έτος του πολέμου τούτου.
+
+40. Άμα δε ήλθεν η άνοιξις, κατά τας πρώτας ημέρας του επομένου
+θέρους (1) οι Αργείοι, μη βλέποντες ερχομένους τους πρέσβεις τους
+οποίους οι Βοιωτοί είχαν υποσχεθή να τους πέμψουν, και μαθόντες
+συγχρόνως ότι το Πάνακτον είχε κατεδαφισθή και ότι οι Βοιωτοί
+συνήψαν ιδιαιτέραν συμμαχίαν μετά των Λακεδαιμονίων, εφοβήθησαν
+μήπως απομονωθούν και όλοι οι σύμμαχοί των προσχωρήσουν εις τους
+Λακεδαιμονίους. Ενόμιζαν ότι οι Βοιωτοί είχαν αναγκασθή υπό των
+Λακεδαιμονίων να κατεδαφίσουν το Πάνακτον και να εισέλθουν εις την
+συμμαχίαν των Αθηναίων, και ότι οι Αθηναίοι ήσαν εν γνώσει τούτων
+εις τρόπον ώστε εφοβούντο ότι δεν θα ηδύναντο πλέον να συμμαχήσουν
+ουδέ με τους Αθηναίους· διότι κατ' αρχάς είχαν ελπίση ότι συνεπεία
+των διαφορών, εάν συνέβαινε να διαλυθή η μετά των Λακεδαιμονίων
+συνθήκη, θα ηδύναντο τουλάχιστον να συνδέσουν συμμαχίαν μετά των
+Αθηναίων. Ευρισκόμενοι λοιπόν εις αμηχανίαν οι Αργείοι και
+φοβούμενοι μήπως αναγκασθούν να πολεμήσουν κατά των Λακεδαιμονίων,
+των Τεγεατών, των Βοιωτών και των Αθηναίων συγχρόνως, αυτοί οίτινες
+πρότερον δεν εδέχθησαν την συνθήκην των Λακεδαιμονίων, αλλ'
+εκολακεύοντο εν τη υπερηφανεία των ότι ήθελαν γίνη ηγεμόνες της
+Πελοποννήσου, έστειλαν ως ηδύναντο τάχιστα πρέσβεις εις την
+Λακεδαίμονα, τον Εύστροφον και τον Αίσωνα, οίτινες ενομίζοντο ότι
+είχαν μεγίστην εύνοιαν από τους Λακεδαιμονίους, νομίζοντες ότι το
+καλλίτερον πού είχαν να κάμουν προς το παρόν ήτο να συνθηκολογήσουν
+μετά των Λακεδαιμονίων όπως ηδύναντο και να μένουν ησυχάζοντες.
+
+41. Άμα τη αφίξει των οι πρέσβεις ούτοι συνωμίλησαν με τους
+Λακεδαιμονίους περί των όρων υπό τους οποίους ηδύναντο να γίνουν αι
+σπονδαί. Και κατ' αρχάς μεν εζήτησαν οι Αργείοι να αναθέσουν εις την
+διαιτησίαν πόλεώς τινος ή ιδιώτου την διαφοράν την οποίαν είχαν
+αιωνίως περί της Κυνουρίας, χώρας μεθορίας, πού περικλείει τας
+πόλεις Θυρέαν και Ανθήνην και ανήκει εις τους Λακεδαιμονίους· έπειτα
+δε, επειδή οι Λακεδαιμόνιοι δεν επέτρεπαν να γίνεται μνεία περί της
+χώρας ταύτης, αλλ' έλεγαν ότι ήσαν έτοιμοι, εάν ήθελαν οι Αργείοι,
+να συνθηκολογήσουν ως πρότερον, οι πρέσβεις του Άργους, με όλην την
+άρνησιν ταύτην, τους έπεισαν να συγκατατεθούν εις τους εξής όρους·
+προς το παρόν να κάμουν σπονδάς πεντηκονταετείς, κατά το διάστημα
+των οποίων οι δύο λαοί ήθελαν, έχει το δικαίωμα, προηγουμένης
+διακηρύξεως και εκτός της περιπτώσεως λοιμού ή πολέμου εις την
+Λακεδαίμονα ή το Άργος, να διαμφισβητήσουν μεν διά των όπλων την
+κυριότητα της χώρας ταύτης, όπως τούτο είχε γίνη άλλοτε, ότε
+αμφότερα τα μέρη ηξίωσαν ότι ενίκησαν, να μη εκτείνουν δε την
+καταδίωξιν πέραν των ορίων του Άργους ή της Λακεδαίμονος. Αι
+προτάσεις αύται εφάνησαν κατ' αρχάς εις τους Λακεδαιμονίους μωραί,
+έπειτα όμως (επειδή επεθύμουν εξ ανάγκης να έχουν την φιλίαν του
+Άργους) συγκατετέθησαν και έδωκαν έγγραφον συνθήκην. Αλλά πριν την
+επικυρώσουν παρεκάλεσαν τους πρέσβεις να επιστρέψουν πρώτον εις το
+Άργος διά να την υποβάλουν εις το πλήθος, και εάν εγίνετο παρ' αυτού
+δεκτή, να επανέλθουν εις την εορτήν του Υακίνθου προς ανταλλαγήν των
+απαιτουμένων όρκων.
+
+
+42. Και οι μεν πρέσβεις ανεχώρησαν. Εις τον αυτόν δε καιρόν, πού οι
+Αργείοι διεπραγματεύοντο ταύτα, οι πρέσβεις των Λακεδαιμονίων
+Ανδρομέδης, Φαίδιμος και Αντιμενίδας, οι οποίοι έπρεπε να λάβουν
+παρά των Βοιωτών το Πάνακτον και τους αιχμαλώτους διά να τα
+αποδώσουν εις τους Αθηναίους, εύρον το μεν Πάνακτον παρ' αυτών των
+Βοιωτών κατεδαφισμένον, επί τη προφάσει ότι υπήρχαν παλαιοί όρκοι
+μεταξύ των Αθηναίων και των Βοιωτών γενόμενοι καθ' ον καιρόν
+ημφισβήτουν την θέσιν ταύτην, την οποίαν μήτε οι μεν μήτε οι δε
+έπρεπε να κατοικήσουν αλλά να έχουν την νομήν αυτής από κοινού. Τους
+δε άνδρας των Αθηναίων, τους οποίους είχον αιχμαλώτους οι Βοιωτοί,
+παραλαβόντες οι περί τον Ανδρομέδην έφεραν και τους απέδωκαν εις
+τους Αθηναίους. Ανήγγειλαν επίσης ότι το Πάνακτον είχε κατεδαφισθή,
+αξιούντες ότι απέδωκαν και τούτο, αφού ουδείς εχθρός των Αθηναίων
+ήθελε κατοίκηση εις αυτό. Εις τους λόγους τούτους οι Αθηναίοι
+ηγανάκτησαν, διότι ενόμιζαν ότι έγιναν θύματα της αδικίας των
+Λακεδαιμονίων διά της καθαιρέσεως του Πανάκτου, το οποίον έπρεπε να
+τοις παραδοθή ακέραιον, και διότι έμαθαν ότι οι Λακεδαιμόνιοι είχαν
+κάμη εκτός τούτου ιδιαιτέραν συμμαχίαν με τους Βοιωτούς, μολονότι
+είχαν υποσχεθή προηγουμένως να ενώσουν τας προσπαθείας των διά να
+αναγκάσουν εις ειρήνην τους αρνουμένους. Ηρεύνησαν συγχρόνως οι
+Αθηναίοι λεπτομερώς όλας τας άλλας παραβιάσεις της συνθήκης και
+εθεώρησαν εαυτούς ως εξαπατηθέντας· διά τούτο αποκριθέντες τραχέως
+προς τους πρέσβεις απέπεμψαν αυτούς.
+
+43. Ενώ οι Λακεδαιμόνιοι είχαν τας διαφοράς ταύτας προς τους
+Αθηναίους, οι εν Αθήναις επιθυμούντες την διάλυσιν των συνθηκών
+ήρχισαν αμέσως τας ενεργείας των. Μεταξύ αυτών ήτο και ο Αλκιβιάδης
+ο υιός του Κλεινίου, ο οποίος εις κάθε άλλην πόλιν κατ' εκείνην την
+εποχήν θα εθεωρείτο ως νεανίας, ο οποίος δε ετιμάτο διά την
+ευγένειαν των προγόνων του· ούτος είχε πλήρη την πεποίθησιν ότι ήτο
+προτιμότερον να ενωθούν με τους Αργείους· αλλ' η αντίστασίς του κατά
+των Λακεδαιμονίων επήγαζε προ πάντων εκ της προσβληθείσης
+υπερηφάνειας του, διότι οι Λακεδαιμόνιοι είχαν διαπραγματευθή την
+ειρήνην διά του Νικίου και του Λάχητος περιφρονούντες αυτόν διά την
+νεότητά του και μη τιμώντες διά την αρχαίαν προξενίαν από της οποίας
+είχε μεν παραιτηθή ο πάππος του, αλλ' ο Αλκιβιάδης διενοείτο να την
+ανανεώση προσφέρων τας υπηρεσίας του εις τους αιχμαλώτους της
+Σφακτηρίας. Νομίζων λοιπόν ότι προσεβλήθη υπό πάσαν έποψιν, πρώτον
+μεν αντέστη εις την ειρήνην λέγων ότι οι Λακεδαιμόνιοι δεν ήσαν
+ασφαλείς, και ότι έκαμαν την ειρήνην αποκλειστικώς και μόνον διά να
+στερήσουν τους Αθηναίους των Αργείων, συμμαχούντες μετ' αυτών και να
+επιτεθούν κατόπιν κατά των Αθηναίων απομονωμένων· έπειτα, όταν
+προέκυψεν η φιλονικία εκείνη έστειλεν αμέσως απεσταλμένους προς τους
+Αργείους αυθορμήτως διά να τους παραγγείλη επιμόνως να έλθουν ως
+τάχιστα μετά των Μαντινέων και των Ηλείων και ζητήσουν την συμμαχίαν
+των Αθηναίων, καθότι η στιγμή ήτο κατάλληλος, και ότι αυτός ήθελε
+συμπράξη όσον ηδύνατο.
+
+44. Εις την αγγελίαν ταύτην οι Αργείοι, οίτινες προ πάντων έμαθαν
+ότι η συμμαχία των Βοιωτών μετά των Λακεδαιμονίων έγινεν άνευ της
+συγκαταθέσεως των Αθηναίων και ότι είχεν εγερθή μεγάλη φιλονικία
+μεταξύ τούτων και των Λακεδαιμονίων, έδειξαν αδιαφορίαν πλέον διά
+τους πρέσβεις οίτινες είχαν αναχωρήση διά να διαπραγματευθούν την
+ειρήνην εις Λακεδαίμονα, και έστρεψαν όλην την προσοχήν των προς
+τους Αθηναίους νομίζοντες ότι εάν περιπλακούν εις πόλεμον ήθελον έχη
+ως σύμμαχον μίαν πόλιν, αρχαίαν αυτών φίλην, δημοκρατουμένην ως
+αυτοί, και μεγάλην έχουσαν την κατά θάλασσαν δύναμιν. Ευθύς λοιπόν
+έστειλαν πρέσβεις προς τους Αθηναίους διά να διαπραγματευθούν περί
+της συμμαχίας· συναπεστάλησαν δε και οι Ηλείοι και οι Μαντινείς.
+Αλλά και οι Λακεδαιμόνιοι έπεμψαν ταχέως πρέσβεις προς τους
+Αθηναίους εκείνους τους οποίους ενόμιζαν ότι ήσαν εις αυτούς
+ευνοϊκοί, ήτοι τον Φιλοχαρίδαν, τον Λέοντα και τον Ένδιον,
+φοβηθέντες μήπως οι Αθηναίοι εν τη οργή των συμμαχήσουν με τους
+Αργείους, και συγχρόνως θέλοντες να ζητήσουν την Πύλον αντί του
+Πανάκτου, και να δικαιολογήσουν την μετά των Βοιωτών συμμαχίαν των
+παριστώντες αυτήν ως αβλαβή διά τους Αθηναίους.
+
+45. Οι πρέσβεις λοιπόν ούτοι αναγγείλαντες εις την βουλήν το
+αντικείμενον της αποστολής των και ότι ήλθαν έχοντες πληρεξουσιότητα
+να συμβιβάσουν άλας τας διαφοράς, εφόβησαν τον Αλκιβιάδην μήπως, εάν
+έλεγαν τα αυτά και εις τον δήμον, καταπείσουν το πλήθος και ούτως
+απορριφθή η των Αργείων συμμαχία. Ιδού λοιπόν τι επενόησε κατ' αυτών
+ο Αλκιβιάδης· πείθει τους Λακεδαιμονίους, δίδων εις αυτούς
+διαβεβαιώσεις, ότι, εάν δεν ανήγγελλαν εις τον δήμον ότι είχαν έλθη
+εφωδιασμένοι με πάσαν πληρεξουσιότητα, θα απέδιδεν εις αυτούς την
+Πύλον ότι θα εύρισκε τρόπον να πείση τους Αθηναίους, όπως (πριν)
+τους είχε πείση να αντισταθούν μέχρι της στιγμής εκείνης, και ότι θα
+τους εβοήθει να τακτοποιήσουν τα επίλοιπα. Ενήργει δε ταύτα διότι
+ήθελε να αποσπάση τους Λακεδαιμονίους από τον Νικίαν και να διαβάλη
+αυτούς εις τον δήμον παριστών ότι ουδέν ειλικρινές είχαν κατά νουν
+και αντέφασκον, διά του τρόπου δε τούτου να καταστήση συμμάχους των
+Αθηναίων τους Ηλείους και τους Μαντινείς. Τούτο και εγένετο. Όταν οι
+πρέσβεις παρουσιάσθησαν ενώπιον του δήμου, και εις τας αποταθείσας
+προς αυτούς ερωτήσεις δεν απεκρίθησαν (ως εν τη βουλή) ότι είχαν
+έλθη με πληρεξουσιότητα, τότε οι Αθηναίοι έχασαν την υπομονήν των·
+και επειδή ο Αλκιβιάδης επετίθετο μετά πλειοτέρας σφοδρότητος ή
+πρότερον κατά των Λακεδαιμονίων, τον ήκουσαν και ήσαν έτοιμοι να
+εισαγάγουν τους Αργείους και τους μετ' αυτών και να συνομολογήσουν
+μετ' αυτών την συμμαχίαν αλλά, επειδή συνέβη σεισμός πριν γίνη
+ψηφοφορία, η εκκλησία εκείνη ανεβλήθη.
+
+46. Κατά την επομένην εκκλησίαν ο Νικίας, με όλην την απάτην εις την
+οποίαν είχαν περιπέση οι Λακεδαιμόνιοι και αυτός ο ίδιος, αναγκάσας
+αυτούς να μη ομολογήσουν ότι ήλθαν με πάσαν πληρεξουσιότητα,
+παρέστησεν ότι ήτο προτιμότερον να γίνουν φίλοι των Λακεδαιμονίων,
+να αναβάλουν τας μετά των Αργείων διαπραγματεύσεις και να στείλουν
+ακόμη πρέσβεις εις τους Λακεδαιμονίους διά να μάθουν τι διανοούνται,
+λέγων ότι ο πόλεμος ανεβλήθη προς το συμφέρον των Αθηναίων και
+ταπείνωσιν των Λακεδαιμονίων, ότι την ευδαιμονίαν εκείνην την οποίαν
+είχαν έπρεπε να την διατηρήσουν όσον το δυνατόν περισσότερον χρόνον,
+ενώ οι Λακεδαιμόνιοι, οι οποίοι ευρίσκοντο εις δυστυχίαν, είχαν
+μέγιστον συμφέρον να αρχίσουν τον αγώνα όσον το δυνατόν ταχύτερον.
+Τους έπεισε λοιπόν να στείλουν πρέσβεις, μεταξύ των οποίων ήτο και
+αυτός, διά να προσκαλέσουν τους Λακεδαιμονίους, εάν οι σκοποί των
+ήσαν ειλικρινείς, να αποδώσουν το Πάνακτον ανέπαφον, καθώς και την
+Αμφίπολιν, και να παραιτηθούν της μετά των Βοιωτών συμμαχίας (εκτός
+εάν ούτοι ήθελαν να μετάσχουν της κοινής συνθήκης) συμφώνως με τον
+όρον ο οποίος εις ουδένα επέτρεπε να συνάψη συμμαχίαν τινά άνευ της
+συγκαταθέσεως και των δύο. Οι πρέσβεις είχαν επίσης διαταγήν να
+είπουν ότι, εάν οι Αθηναίοι ήθελαν να φανούν άδικοι, θα παρελάμβαναν
+ήδη εις την συμμαχίαν των τους Αργείους, οι οποίοι είχαν έλθη προς
+αυτόν τον σκοπόν εις τας Αθήνας. Ο Νικίας λοιπόν και οι σταλέντες
+μετ' αυτού άλλοι πρέσβεις λαβόντες οδηγίας περί όλων των παραπόνων
+ανεχώρησαν και φθάσαντες εις την Λακεδαίμονα εγνωστοποίησαν την
+αποστολήν των και τέλος είπαν ότι, εάν οι Λακεδαιμόνιοι δεν
+παρητούντο της συμμαχίας των Βοιωτών, ενόσω οι τελευταίοι ούτοι
+έμεναν εκτός της κοινής συνθήκης, θα έκλειαν και οι Αθηναίοι
+συμμαχίαν με τους Αργείους και τους μετ' αυτών. Οι Λακεδαιμόνιοι
+ακούσαντες τους λόγους (υποστάντες την επίδρασιν) του εφόρου
+Ξενάρους και των συμμεριζομένων την γνώμην αυτού, απεκρίθησαν ότι
+δεν παρητούντο της συμμαχίας· εν τούτοις ανενέωσαν τους όρκους επί
+τη αιτήσει του Νικίου, ο οποίος εφοβείτο να αναχωρήση χωρίς να πράξη
+τίποτε και να κατηγορηθή, το οποίον και συνέβη, ότι ήτο αίτιος των
+μετά των Λακεδαιμονίων σπονδών. Μετά την αναχώρησιν αυτού, άμα
+έμαθαν οι Αθηναίοι ότι ουδέν επράχθη εις την Λακεδαίμονα, ευθύς
+ωργίσθησαν, και νομίσαντες ότι προσεβλήθησαν, έκαμαν μετά των
+Αργείων και των συμμάχων αυτών, οίτινες ευρίσκοντο εις τας Αθήνας
+και τους οποίους προσήγαγεν ο Αλκιβιάδης, την ακόλουθον ειρήνην και
+συμμαχίαν.
+
+47. «Οι Αθηναίοι, καθώς και οι Αργείοι, οι Μαντινείς και οι Ηλείοι,
+δι' εαυτούς και διά τους συμμάχους επί των οποίων άρχουσιν εκάτεροι,
+έκαμαν σπονδάς δι' εκατόν έτη κατά γην και κατά θάλασσαν χωρίς δόλον
+και χωρίς καμμίαν ζημίαν εκατέρωθεν. Δεν επιτρέπεται εις τους
+Αργείους, εις τους Ηλείους, εις τους Μαντινείς και εις τους
+συμμάχους των οιαδήποτε εχθροπραξία κατά των Αθηναίων και των
+συμμάχων επί των οποίων άρχουσιν οι Αθηναίοι· επίσης απαγορεύεται
+εις τους Αθηναίους και τους συμμάχους των πάσα, δι' οιουδήποτε μέσου
+και τρόπου, εχθροπραξία εναντίον των Αργείων, των Ηλείων, των
+Μαντινέων και των συμμάχων των. Επί τη βάσει ταύτη οι Αθηναίοι, οι
+Αργείοι, οι Ηλείοι και οι Μαντινείς θα είνε σύμμαχοι επί εκατόν έτη·
+και εάν εχθροί εισβάλουν εις την χώραν των Αθηναίων, οφείλουν οι
+Αργείοι, οι Ηλείοι και οι Μαντινείς να σπεύσουν, μόλις ήθελαν ζητήση
+τούτο οι Αθηναίοι, και να βοηθήσουν τας Αθήνας δι' όλης της δυνάμεως
+και διά παντός τρόπου· εάν δε οι εχθροί λεηλατήσαντες αναχωρήσουν,
+να θεωρήται η χώρα των ως εχθρά των Αργείων, των Μαντινέων, των
+Ηλείων και των Αθηναίων, και να πολεμηθή υπό όλων των πόλεων τούτων·
+εις ουδεμίαν δε εκ των πόλεων τούτων επιτρέπεται να παύση τον κατά
+της πόλεως εκείνης πόλεμον χωρίς την συγκατάθεσιν όλων. Επίσης
+οφείλουν οι Αθηναίοι να σπεύδουν εις βοήθειαν του Άργους, της
+Μαντινείας και της Ήλιδος, εάν εχθροί εισβάλουν εις την χώραν των
+Ηλείων, ή των Μαντινέων, ή των Αργείων, επί τη αιτήσει καθεμιάς εκ
+των πόλεων τούτων, δι' όλης των της δυνάμεως και διά παντός τρόπου·
+εάν δε οι εχθροί λεηλατήσαντες αναχωρήσουν, να θεωρήται η χώρα των
+ως εχθρά των Αθηναίων, των Αργείων, των Μαντινέων και των Ηλείων,
+και να πολεμηθή υπό όλων των πόλεων τούτων· εις ουδεμίαν δε εκ των
+πόλεων τούτων επιτρέπεται να παύση τον κατά της πόλεως εκείνης
+πόλεμον χωρίς την συγκατάθεσιν όλων. Δεν επιτρέπεται εις ενόπλους
+άνδρας να διέρχωνται διά της χώρας των μεταβαίνοντες εις πόλεμον
+μηδέ διά της χώρας των συμμάχων επί των οποίων άρχει εκάστη εκ των
+πόλεων τούτων· επίσης απαγορεύεται και το πέρασμα διά θαλάσσης,
+εκτός εάν ψηφίσουν τούτο όλαι αι πόλεις, η των Αθηναίων, η των
+Αργείων, η των Μαντινέων και η των Ηλείων. Η πόλις η οποία θέλει
+πέμψη επικουρίας, οφείλει να παρέχη και τρόφιμα επί τριάκοντα ημέρας
+από της στιγμής πού ο στρατός εισέλθη εις την χώραν της πόλεως
+εκείνης, η οποία ήθελε ζητήση την βοήθειαν, το αυτό δε και όταν ο
+στρατός αναχωρήση· εάν η διαμονή του στρατού παραταθή, η ζητήσασα
+αυτόν πόλις θέλει δίδη ως σιτηρέσιον, εις έκαστον μεν οπλίτην, και
+ψιλόν, και πελταστήν, τρεις οβολούς της Αιγίνης καθ' ημέραν, εις
+έκαστον δε ιππέα μίαν δραχμήν της Αιγίνης. Η πόλις η ζητήσασα
+βοήθειαν ας έχη την αρχηγίαν ενόσω ο πόλεμος γίνεται εντός της χώρας
+της· αλλ' εάν αι πόλεις ήθελαν κρίνη ότι πρέπει να εκστρατεύσουν από
+κοινού, ας έχη εκάστη ίσον μέρος εις την αρχηγίαν. Τας σπονδάς θα
+ορκισθούν οι Αθηναίοι δι' εαυτούς και διά τους συμμάχους των, οι δε
+Αργείοι, οι Μαντινείς, οι Ηλείοι και οι σύμμαχοι τούτων θέλουν
+ορκισθή κατά πόλεις. Καθείς θα ορκισθή τον μέγιστον επιχώριον όρκον
+θύων τέλεια θύματα. Ο δε όρκος θα είναι ο εξής: «Θέλω μείνη σταθερός
+εις την συμμαχίαν, η οποία συνεφωνήθη καθ' ολοκληρίαν δικαία, άνευ
+βλάβης και άνευ δόλου, και δεν θέλω παραβή αυτήν δι' ουδενός μέσου
+και κατ' ουδένα τρόπον.» Τον όρκον θα δώσουν εις τας Αθήνας ενώπιον
+των πρυτάνεων η βουλή και αι επιτόπιαι αρχαί· εις το Άργος η βουλή,
+οι ογδοήκοντα και οι αρμοσταί άρχοντες ενώπιον των ογδοήκοντα· εις
+Μαντίνειαν οι δημογέροντες, η βουλή και αι άλλαι αρχαί, ενώπιον των
+ιερατικών αρχόντων και των πολεμάρχων εις την Ήλιδα οι δημογέροντες,
+οι διαχειρισταί των δημοσίων προσόδων και οι εξακόσιοι, ενώπιον των
+διαρκών δημογερόντων και των νομοφυλάκων. Οι όρκοι θα ανανεούνται
+υπό των Αθηναίων μεταβαινόντων εις την Ήλιδα, εις την Μαντίνειαν και
+εις το Άργος, τριάκοντα ημέρας προ των Ολυμπιακών αγώνων, και υπό
+των Αργείων, των Ηλείων και των Μαντινέων μεταβαινόντων εις τας
+Αθήνας δέκα ημέρας προ των μεγάλων Παναθηναίων. Αι περί των σπονδών,
+των όρκων και της συμμαχίας συνθήκαι θα αναγραφούν υπό των Αθηναίων
+επί μαρμαρίνης στήλης της ακροπόλεως, υπό των Αργείων εις τον ναόν
+του Απόλλωνος εν τη αγορά, υπό των Μαντινέων εις τον ναόν του Διός
+εν τη αγορά· ωρίσθη να κατατεθή επίσης από κοινού χαλκή στήλη εις
+την Ολυμπίαν κατά τα προσεχώς τελεσθησόμενα Ολύμπια. Εάν αι πόλεις
+αύται νομίσουν ότι παρελείφθη τι καλόν, δύνανται να το προσθέσουν
+εις τους όρους τούτους· παν δε ό,τι ήθελε κριθή ως ωφέλιμον διά τας
+πόλεις αυτάς μετά συζήτησιν από κοινού, τούτο θέλει κυρωθή και έχη
+ισχύν.»
+
+48. Αι μεν σπονδαί και αι συμμαχίαι κατ' αυτόν τον τρόπον έγιναν
+εκείναι δε αι οποίαι υπήρχαν μεταξύ των Λακεδαιμονίων και των
+Αθηναίων, δεν διελύθησαν ένεκα τούτου ούτε παρά των μεν ούτε παρά
+των δε. Οι Κορίνθιοι, μολονότι όντες σύμμαχοι των Αργείων, δεν
+εισήλθαν εις αυτάς, και δεν έλαβαν μέρος ουδέ εις τας προηγουμένας
+διά των οποίων οι Ηλείοι, οι Αργείοι και οι Μαντινείς είχαν
+υποχρεωθή μήτε ειρήνην μήτε πόλεμον να κάμνουν άνευ κοινής
+συνεννοήσεως· αλλ' είπον ότι ηρκούντο εις την πρώτην γενομένην
+αμυντικήν συμμαχίαν, κατά την οποίαν ώφειλαν να βοηθώνται αμοιβαίως
+χωρίς να εκστρατεύσουν εναντίον κανενός από κοινού. Και οι μεν
+Κορίνθιοι τοιουτοτρόπως απεχωρίσθησαν από τους συμμάχους τούτους και
+έκλιναν εκ νέου προς τους Λακεδαιμονίους.
+
+49. Κατά το θέρος δε τούτο ετελέσθησαν τα Ολύμπια εις τα οποία ο
+Αρκάς Ανδροσθένης ενίκησε πρώτος εις το παγκράτιον· και η είσοδος
+εις τον ναόν απηγορεύθη εις τους Λακεδαιμονίους υπό των Ηλείων, εις
+τρόπον ώστε ούτοι δεν ηδύναντο πλέον μήτε να προσφέρουν θυσίας μήτε
+να αγωνίζωνται, διότι δεν επλήρωσαν εις τους Ηλείους το πρόστιμον
+εις το οποίον κατά τον Ολυμπιακόν νόμον είχαν καταδικασθή υπ' αυτών
+ως επιτεθέντες εναντίον του φρουρίου Φύρκου και πέμψαντες οπλίτας
+εις το Λέπρεον και τας Ολυμπιακάς σπονδάς. Η καταδίκη ήτο δισχίλιαι
+μναι, δύο μναι δι' έκαστον οπλίτην, συμφώνως με τον νόμον. Οι
+Λακεδαιμόνιοι πέμψαντες πρέσβεις αντέλεγον ότι η εις αυτούς
+επιβληθείσα καταδίκη δεν ήτο δικαία, επειδή αι σπονδαί δεν είχαν
+ακόμη αναγγελθή εις την Λακεδαίμονα ότε έπεμψαν τους οπλίτας. Οι
+Ηλείοι όμως απεκρίθησαν ότι η διακοπή των εχθροπραξιών (εκεχειρία)
+υπήρχεν ήδη παρά τοις Λακεδαιμονίοις, διότι πρώτον εις την
+Λακεδαίμονα ανήγγειλαν αυτήν και ενώ οι Ηλείοι ησύχαζαν ως εν καιρώ
+ανακωχής, οι Λακεδαιμόνιοι λαθραίως διέπραξαν την αδικίαν εκείνην.
+Οι Λακεδαιμόνιοι απήντησαν ότι οι Ηλείοι δεν θα ανήγγελλαν κατ'
+εκείνην την εποχήν την διακοπήν των εχθροπραξιών εις την Λακεδαίμονα
+εάν ενόμιζαν εαυτούς ως υποστάντας προσβολήν, αλλ' ότι ανήγγειλαν
+αυτήν μη νομίζοντες ότι είχαν υποστή προσβολήν, και ότι από της
+εποχής εκείνης οι Λακεδαιμόνιοι δεν εσήκωσαν τα όπλα εναντίον των
+ουδαμού. Αλλ' οι Ηλείοι επέμεναν λέγοντες ότι εις μάτην ισχυρίζοντο
+οι Λακεδαιμόνιοι ότι δεν έπραξαν την αδικίαν εκείνην αλλ' εάν ήθελαν
+να τους αποδώσουν το Λέπρεον, παρητούντο του μέρους το οποίον τους
+ανήκεν εκ του προστίμου και επλήρωναν αυτοί αντ' εκείνων το μέρος το
+οποίον ανήκεν εις τον θεόν.
+
+50. Επειδή όμως δεν τους εισήκουαν, επρότειναν εις αυτούς πάλιν να
+μη αποδώσουν το Λέπρεον, εάν δεν ήθελαν, αλλά να αναβούν επί του
+βωμού του Ολυμπίου Διός, επειδή έχουν επιθυμίαν να εισέρχωνται εις
+τον ναόν, και να ορκισθούν ενώπιον των Ελλήνων ότι βραδύτερον θα
+πληρώσουν το ποσόν εις το οποίον κατεδικάσθησαν. Αλλ' επειδή οι
+Λακεδαιμόνιοι δεν συγκατετέθησαν ουδέ εις τούτο, απεκλείσθησαν από
+το ιερόν, από τας θυσίας και από τους αγώνας και έκαμναν τας θυσίας
+εις τον τόπον των, οι δε άλλοι Ελληνες έλαβαν μέρος εις την εορτήν
+εκτός των Λεπρεατών. Φοβηθέντες όμως οι Ηλείοι μήπως οι
+Λακεδαιμόνιοι μεταχειρισθούν την βίαν διά να τελέσουν τας θυσίας εν
+τω ιερώ, έθεταν εκεί φρουράν εκ νέων ωπλισμένων· ήλθον δε προς
+αυτούς χίλιοι Αργείοι, χίλιοι Μαντινείς, και ιππείς Αθηναίοι,
+οίτινες περιέμεναν εις το Άργος την εορτήν. Μέγας φόβος τότε
+κατέλαβε τους εν τη εορτή μήπως οι Λακεδαιμόνιοι έλθουν ένοπλοι, προ
+πάντων αφού ο Λακεδαιμόνιος Λίχας ο Αρκεσιλάου έλαβε πληγάς εν τω
+αγώνι υπό των ραβδούχων. Οι δύο ίπποι του είχαν νικήση εις τον
+αγώνα, και επειδή δεν του ήτο επιτετραμμένον να συναγωνισθή, ο κήρυξ
+ανεκήρυξε νικητήν τον λαόν της Βοιωτίας. Τότε ο Λίχας προελθών εις
+τον αγώνα, εστεφάνωσε τον ηνίοχον, θέλων να δείξη ότι το άρμα ήτο
+ιδικόν του. Το συμβάν τούτο ηύξησε τον γενικόν φόβον και επερίμεναν
+να συμβή κανέν κίνημα· αλλ' οι Λακεδαιμόνιοι έμειναν ήσυχοι και
+ούτως η εορτή ετελείωσε χωρίς να διαταραχθή. Μετά την εορτήν των
+Ολυμπίων, οι Αργείοι και οι σύμμαχοι ήλθαν εις την Κόρινθον διά να
+παρακαλέσουν τους Κορινθίους να ενωθούν μαζί των· εκεί έτυχον και
+πρέσβεις εκ Λακεδαίμονος. Αφού δε αντηλλάγησαν πολλοί λόγοι, τέλος
+τίποτε δεν έγινε, διότι επειδή έγινε σεισμός, διελύθησαν και
+επέστρεψαν εις τα ίδια. Και το θέρος ετελείωσε.
+
+51. Κατά τον ακόλουθον χειμώνα οι εν Τραχίνι Ηρακλεώται επολέμησαν
+προς τους Αινιάνας, τους Δόλοπας, τους Μαλιείς καί τινας Θεσσαλούς.
+Τα έθνη εκείνα μετά φθόνου έβλεπαν την γειτονικήν αυτήν πόλιν, διότι
+η ίδρυσίς της μάλλον τας χώρας των ηπείλει παρά κάθε άλλην. Μόλις
+ιδρυθείσαν ήρχισαν να την παρενοχλούν και να την βλάπτουν όσον
+ηδύναντο περισσότερον. Κατ' εκείνην την περίστασιν ενίκησαν εν τη
+μάχη τους Ηρακλεώτας και εφόνευσαν τον Λακεδαιμόνιον στρατηγόν των
+Ξενάρην τον υιόν του Κνίδιος· πολλοί δε Ηρακλεώται έπεσαν ομοίως·
+και ο χειμών ετελείωσε καθώς και το δωδέκατον έτος του πολέμου
+τούτου.
+
+52. Άμα ήρχισε το ακόλουθον θέρος, οι Βοιωτοί κατέλαβαν την
+Ηράκλειαν, η οποία υπέστη πολλά δεινά μετά την μάχην ταύτην, και
+απέπεμψαν ένεκα της κακής διοικήσεώς του τον Λακεδαιμόνιον
+Ηγησιππίδαν. Κατέλαβαν δε την πόλιν ταύτην φοβηθέντες μήπως κάμουν
+κατοχήν αυτής οι Αθηναίοι καθ' ον καιρόν οι Λακεδαιμόνιοι ήσαν
+περιπλεγμένοι εις τας ταραχάς της Πελοποννήσου. Ουχ ήττον ωργίσθησαν
+κατ' αυτών οι Λακεδαιμόνιοι. Κατά το αυτό δε θέρος Αλκιβιάδης ο
+Κλεινίου, στρατηγός των Αθηναίων, συμπραττόντων των Αργείων και των
+συμμάχων των, εισήλθεν εις την Πελοπόννησον μετ' ολίγων οπλιτών και
+τοξοτών Αθηναίων, και παραλαβών τινάς εκ των αυτόθεν συμμάχων
+αποκατέστησε μετ' αυτών την τάξιν εις τας συμμαχικάς πόλεις.
+Διερχόμενος δε την Πελοπόννησον μετά στρατού, έπεισε τους Πατρείς να
+κτίσουν τείχη μέχρι της θαλάσσης, και αυτός συνέλαβε το σχέδιον να
+εγείρη άλλα εις το Τίον το Αχαϊκόν. Οι Κορίνθιοι όμως, οι Σικυώνιοι
+και εκείνοι οίτινες εβλάπτοντο διά της τειχίσεως ταύτης έτρεξαν και
+τους εμπόδισαν (τους Πατρείς).
+
+53. Κατά το αυτό θέρος έγινε πόλεμος μεταξύ Επιδαυρίων και Αργείων
+διά το θύμα το οποίον οι Επιδαύριοι ώφειλαν να φέρουν εις τον Πυθαέα
+Απόλλωνα διά τα Βουτόμια και το οποίον ημέλησαν να στείλουν (ήσαν δε
+οι Αργείοι απόλυτοι κύριοι του ιερού). Αλλά και άνευ της προφάσεως
+ταύτης, ο Αλκιβιάδης και οι Αργείοι ήθελαν να καταλάβουν ει δυνατόν
+την Επίδαυρον, διά να κρατούν εις ησυχίαν την Κόρινθον και διά να
+ανοίξουν εις τους Αθηναίους, τους μεταβαίνοντας εκ της Αιγίνης προς
+βοήθειαν των Αργείων, οδόν βραχυτέραν, και να μη αναγκάζωνται να
+περιπλέουν το Σκύλλαιον. Παρεσκευάζοντο λοιπόν οι Αργείοι να
+εισβάλουν εις την Επίδαυρον διά να απαιτήσουν την παράδοσιν του
+θύματος.
+
+54. Κατά την αυτήν εποχήν οι Λακεδαιμόνιοι, υπό την αρχηγίαν του
+βασιλέως αυτών Άγιδος του Αρχιδάμου, επροχώρησαν μέχρι των Λεύκτρων,
+τελευταίας πόλεως της χώρας των προς το Λύκαιον όρος· ουδείς
+εγίνωσκε διά ποίον μέρος εξεστράτευαν, ουδέ αύται αι πόλεις αίτινες
+παρέσχον τους στρατιώτας. Αλλ' επειδή αι θυσίαι των διά την διάβασιν
+των ορίων δεν απέβησαν ευνοϊκαί, επέστρεψαν εις τα ίδια, και
+παρήγγειλαν εις τους συμμάχους να είναι έτοιμοι μετά τον επόμενον
+μήνα (τον μήνα Καρνείον, κατά τον οποίον οι Δωριείς ετέλουν εορτήν)
+δι' άλλην εκστρατείαν. Οι δε Αργείοι, αφού αυτοί ανεχώρησαν,
+εξελθόντες της χώρας των την τετάρτην ημέραν της τελευταίας δεκάδος
+του μηνός του προηγουμένου του Καρνείου, μετεχειρίσθησαν όλην
+εκείνην την ημέραν εις το να οδοιπορούν και καθ' άλας τας
+υπολειπομένας έξ ημέρας εισέβαλαν εις την χώραν των Επιδαυρίων και
+ελεηλάτουν αυτήν. Οι Επιδαύριοι προσεκάλεσαν τους συμμάχους· αλλ' οι
+μεν εξ αυτών επροφασίσθησαν τας πανηγύρεις του μηνός, οι δε
+προχωρήσαντες μέχρι των ορίων της Επιδαυρίας έμεναν ήσυχοι.
+
+55. Ενώ οι Αργείοι ήσαν εις την Επίδαυρον, συνήλθαν εις την
+Μαντίνειαν πρεσβείαι από των πόλεων κατά πρόσκλησιν των Αθηναίων.
+Κατά τας συνδιαλέξεις αυτών ο Κορίνθιος Ευφαμίδας είπεν ότι τα έργα
+δεν ήσαν σύμφωνα με τους λόγους· διότι ενώ αυτοί συνήλθαν διά να
+ενασχοληθούν περί της ειρήνης, οι Επιδαύριοι, οι σύμμαχοι των, και
+οι Αργείοι ήσαν αντιπαραταγμένοι με τα όπλα εις τας χείρας· ότι
+έπρεπε πρώτον να διαλύσουν τα δύο στρατόπεδα και κατόπιν να
+ομιλήσουν περί ειρήνης. Επειδή δε έγινε δεκτή η πρότασις αυτή,
+ανεχώρησαν αμέσως και κατώρθωσαν να απομακρύνουν τους Αργείους από
+την Επιδαυρίαν. Κατόπιν συνηθροίσθησαν, αλλά δεν συνεφώνησαν τίποτε.
+Εν τούτοις οι Αργείοι εισέβαλαν πάλιν εις την Επιδαυρίαν και
+ελεηλάτουν αυτήν. Οι Λακεδαιμόνιοι εξεστράτευσαν μέχρι των Καρυών·
+αλλ' επειδή μηδέ ενταύθα αι θυσίαι υπήρξαν ευνοϊκαί, επέστρεψαν εις
+τα ίδια. Οι δε Αργείοι, λεηλατήσαντες το εν τρίτον περίπου της
+Επιδαυρίας χώρας, ανεχώρησαν. Χίλιοι οπλίται Αθηναίοι, διοικούμενοι
+υπό του Αλβιάδου, ήλθαν εις βοήθειαν των· αλλά μαθόντες ότι οι
+Λακεδαιμόνιοι ανεχώρησαν και ότι δεν ήτο πλέον αναγκαία η παρουσία
+των εις τους Αργείους, επέστρεψαν εις τα ίδια. Και ούτω διήλθε το
+θέρος.
+
+56. Κατά τον ακόλουθον χειμώνα οι Λακεδαιμόνιοι διαφυγόντες την
+προσοχήν των Αθηναίων έπεμψαν διά θαλάσσης εις την Επίδαυρον
+τριακοσίους φρουρούς υπό την αρχηγίαν του Αγησιππίδου. Ελθόντες δε
+οι Αργείοι εις τους Αθηναίους παρεπονέθησαν ότι επέτρεψαν να
+διέλθουν διά θαλάσσης τα στρατεύματα εκείνα, μολονότι ήτο γραμμένον
+εν ταις σπονδαίς να μη αφήνουν να διέρχωνται εχθροί διά της χώρας
+των, και επρόσθεσαν ότι οι Αθηναίοι θα έπραττον αδικίαν προς αυτούς
+εάν δεν έστελλαν εις Πύλον, εναντίον των Λακεδαιμονίων, τους
+Μεσσηνίους και τους Είλωτας. Οι Αθηναίοι, κατά πρότασιν του
+Αλκιβιάδου, έγραψαν κάτωθεν της Λακωνικής στήλης ότι οι
+Λακεδαιμόνιοι δεν έμειναν πιστοί εις τους όρκους των, και μετέφεραν
+τους Είλωτας εκ Κρανίων εις Πύλον διά να ληστεύουν την χώραν, κατά
+τα άλλα δε έμειναν ήσυχοι. Κατά τον χειμώνα τούτον, ότε επολέμουν οι
+Αργείοι και οι Επιδαύριοι, μάχη μεν εκ προετοιμασίας ουδεμία
+εγένετο, αλλά μόνον ενέδραι και επιδρομαί, εις τας οποίας εφονεύοντο
+τινές από τα δύο μέρη. Κατά το τέλος δε του χειμώνος και περί τας
+αρχάς του έαρος οι Αργείοι κλίμακας έχοντες ήλθαν εις την Επίδαυρον
+διά να καταλάβουν αυτήν εξ εφόδου υποθέτοντες αυτήν ανυπεράσπιστον
+ένεκα του πολέμου, αλλ' απήλθαν άπρακτοι. Και τοιουτοτρόπως
+ετελείωσεν ο χειμών και το δέκατον τρίτον έτος του πολέμου.
+
+57. Κατά τα μέσα του ακολούθου θέρους οι Λακεδαιμόνιοι βλέποντες ότι
+οι Επιδαύριοι σύμμαχοί των εκακοπάθουν και ότι εκ των άλλων λαών της
+Πελοποννήσου, οι μεν είχαν αποσπασθή από την συμμαχίαν των, οι δε
+ήσαν δυσηρεστημένοι κατ' αυτών, και νομίσαντες ότι, εάν δεν
+περιώριζαν το κακόν, όσον το δυνατόν ταχύτερον, θα ηύξανεν,
+εξεστράτευσαν πανδημεί, αυτοί και οι Είλωτες, κατά του Άργους υπό
+την αρχηγίαν του βασιλέως Άγιδος του Αρχιδάμου. Εξεστράτευσαν δε
+μαζί με αυτούς οι Τεγεάται και όσοι άλλοι Αρκάδες ήσαν σύμμαχοι των
+Λακεδαιμονίων. Οι εκ της άλλης Πελοποννήσου σύμμαχοι και οι έξωθεν
+συνηθροίσθησαν εις τον Φλιούντα. Και οι μεν Βοιωτοί είχαν στείλη
+πεντακισχιλίους οπλίτας, ισαρίθμους ψιλούς, πεντακοσίους ιππείς και
+ισαρίθμους πεζούς γυμνασμένους να πολεμούν και επί των ίππων
+(αμίππους), οι δε Κορίνθιοι δισχιλίους οπλίτας και οι άλλοι αναλόγως
+των δυνάμεων των. Οι Φλιάσιοι ήλθαν όλοι, καθότι η συγκέντρωσις
+εγίνετο επί της χώρας των.
+
+58. Οι δε Αργείοι προειδοποιηθέντες περί των ετοιμασιών των
+Λακεδαιμονίων και ότι επροχώρουν προς τον Φλιούντα θέλοντες να
+ενωθούν μετά των άλλων συμμάχων, εξεστράτευσαν τότε και αυτοί. Οι
+Μαντινείς μετά των ιδικών των συμμάχων ήλθαν εις βοήθειάν των καθώς
+και τρισχίλιοι οπλίται Ηλείοι. Προχωρούντες, συνήντησαν τους
+Λακεδαιμονίους εν Μεθυδρίω της Αρκαδίας. Τότε οι δύο στρατοί
+κατέλαβαν ανά ένα λόφον και οι μεν Αργείοι ητοιμάζοντο να ωφεληθούν
+εκ της απομονώσεως των Λακεδαιμονίων διά να τους καταπολεμήσουν·
+αλλ' ο Άγις εσήκωσεν εκείθεν τον στρατόν κατά την νύκτα και διαφυγών
+την προσοχήν των πολεμίων επορεύετο προς τον Φλιούντα διά να ενωθή
+με τους άλλους συμμάχους. Οι Αργείοι εννοήσαντες τούτο επροχώρησαν
+μόλις εξημέρωσε πρώτον μεν προς το Άργος, έπειτα δε προς την οδόν
+της Νεμέας, όπου υπέθεταν ότι οι Λακεδαιμόνιοι θα καταβούν μετά των
+συμμάχων των. Αλλ' ο Άγις αντί να ακολουθήση την οδόν αυτήν, ετράπη
+άλλην τραχυτέραν και κατέβη εις την πεδιάδα του Άργους επί κεφαλής
+των Λακεδαιμονίων, των Αρκάδων και των Επιδαυρίων. Οι Κορίνθιοι, οι
+Πελληνείς και οι Φλιάσιοι επορεύοντο δι' ομαλωτέρας οδού· εις δε
+τους Βοιωτούς, τους Μεγαρείς και τους Σικυωνίους εδόθη διαταγή να
+καταβούν διά της οδού της Νεμέας, όπου οι Αργείοι ήσαν
+εστρατοπεδευμένοι, ίνα, εάν οι Αργείοι επετίθεντο κατά των εν τη
+πεδιάδι Λακεδαιμονίων, καταδιώξουν αυτούς διά του ιππικού. Και ο μεν
+Άγις τοιαύτα διατάξας εισέβαλεν εις την πεδιάδα και ελεηλάτησε την
+Σάμινθον και άλλα χωρία.
+
+59. Οι δε Αργείοι εννοήσαντες ταύτα ανεχώρησαν εκ της Νεμέας ενώ ήτο
+πλέον ημέρα και συναντήσαντες το στρατόπεδον των Φλιασίων και
+Κορινθίων, εκ μεν των Φλιασίων ολίγους εφόνευσαν, υπό δε των
+Κορινθίων ολίγους και αυτοί απώλεσαν. Εν τούτοις οι Βοιωτοί, οι
+Μεγαρείς και οι Σικυώνιοι, συμφώνως με την διαταγήν πού είχαν λάβη,
+επροχώρουν προς την Νεμέαν, αλλά δεν εύρον πλέον εκεί τους Αργείους,
+διότι ούτοι είχαν καταβή, όταν είδαν να λεηλατούνται οι αγροί των,
+και είχαν παραταχθή εις μάχην. Αντιπαρεσκευάζοντο δε και οι
+Λακεδαιμόνιοι. Εις το μέσον δε περιεκλείσθησαν οι Αργείοι· διότι εκ
+μεν της πεδιάδος τούς εμπόδιζαν πάσαν μετά της πόλεως συγκοινωνίαν
+οι Λακεδαιμόνιοι και οι μετ' αυτών, άνωθεν ήσαν οι Κορίνθιοι, οι
+Φλιάσιοι, οι Πελληνείς, και προς την Νεμέαν οι Βοιωτοί, οι Σικυώνιοι
+και οι Μεγαρείς. Ιππικόν δεν είχαν, διότι μόνοι εκ των Συμμάχων οι
+Αθηναίοι δεν είχαν φθάση ακόμη. Οι Αργείοι και οι σύμμαχοι γενικώς
+επίστευαν ότι η θέσις των δεν ήτο τόσον κακή, ότι η μάχη ήθελεν
+αποβή υπέρ αυτών και ότι οι Λακεδαιμόνιοι περιεκλείσθησαν εν τω μέσω
+αυτών και πλησίον της πόλεώς των. Αλλ' ο Θράσυλλος, είς εκ των πέντε
+στρατηγών, και ο Αλκίφρων, πρόξενος των Λακεδαιμονίων, την στιγμήν
+πού οι δύο στρατοί έμελλον να συμπλακούν προσελθόντες εις τον Άγιν
+τον απέτρεψαν από του να πολεμήση, λέγοντες ότι οι Αργείοι ήσαν
+έτοιμοι να υποβάλουν εις διαιτησίαν τας μετά των Λακεδαιμονίων
+διαφοράς των και του λοιπού να διάγουν εν ειρήνη αφού κάμουν
+σπονδάς.
+
+60. Και οι μεν Αργείοι οι ταύτα ειπόντες ενήργουν αυτοβούλως και όχι
+τη συγκαταθέσει του στρατού· ο δε Άγις παραδεχθείς τους λόγους των,
+αυτός μόνος, και χωρίς να συμβουλευθή τους περισσοτέρους, αλλ'
+ανακοινώσας μόνον αυτούς εις ένα εκ των μετ' αυτού συνεκστρατευόντων
+αρχόντων, έκαμε σπονδάς διά τέσσαρας μήνας, εις το διάστημα των
+οποίων ώφειλον οι Αργείοι να εκτελέσουν τας υποσχέσεις των. Και
+ευθύς απήγαγε τον στρατόν, χωρίς να είπη τίποτε εις κανένα εκ των
+συμμάχων. Οι δε Λακεδαιμόνιοι και οι σύμμαχοι ηκολούθουν μεν τον
+Άγιν ως ηγεμόνα των, κατά τον νόμον, αλλά παρεπονούντο εναντίον
+αυτού πικρώς μεταξύ των λέγοντες ότι, ενώ τοιαύτη καλή ευκαιρία διά
+να πολεμήσουν τον εχθρόν περικυκλωμένον πανταχόθεν υπό των ιππέων
+και των πεζών παρουσιάσθη εις αυτούς, έφευγον χωρίς να κάμουν τίποτε
+άξιον των προπαρασκευών των· διότι τωόντι ο στρατός εκείνος ήτο ο
+κάλλιστος από όσους συνηθροίσθησαν εις την Ελλάδα μέχρι της εποχής
+εκείνης· εφάνη δε προ πάντων εις όλην την λαμπρότητά του ότε
+συνηθροίσθη εις την Νεμέαν, όπου ευρέθησαν οι Λακεδαιμόνιοι
+πανστρατιά, οι Αρκάδες, οι Βοιωτοί, οι Κορίνθιοι, οι Σικυώνιοι, οι
+Πελληνείς, οι Φλιάσιοι, οι Μεγαρείς, όλοι άνδρες εκλεκτοί από κάθε
+έθνος και οίτινες εφαίνοντο δυνάμενοι να αντιμετρηθούν όχι μόνον
+προς την συμμαχίαν του Άργους αλλά και προς πάσαν άλλην πού ήθελεν
+ενωθή με αυτήν. Ούτω λοιπόν ο στρατός, δυσηρεστημένος κατά του
+Άγιδος ανεχώρησε και επέστρεψε καθείς εις τα ίδια· οι δε Αργείοι
+ήσαν και αυτοί ακόμη περισσότερον δυσηρεστημένοι κατ' εκείνων
+οίτινες έκαμαν τας σπονδάς άνευ της συγκαταθέσεως του πλήθους,
+νομίζοντες ότι αφήσαντες τους Λακεδαιμονίους να φύγουν έχασαν την
+καλυτέραν περίστασιν ήτις ηδύνατό ποτε να παρουσιασθή εις αυτούς·
+διότι τωόντι ο αγών θα εγίνετο πλησίον της πόλεώς των και ενώ θα
+εβοήθουν σύμμαχοι πολλοί και γενναίοι. Κατά την επιστροφήν των δε
+ήρχισαν να λιθοβολούν τον Θράσυλλον εν τω χειμάρρω Χαράδρω, όπου,
+πριν εισέλθουν εις την πόλιν, δικάζουν τα στρατιωτικά εγκλήματα. Ο
+Θράσυλλος, καταφυγών εις τον βωμόν, εσώθη· αλλ' η περιουσία αυτού
+εδημεύθη.
+
+61. Μετά τούτο, ότε ήλθαν προς βοήθειαν χίλιοι Αθηναίοι, οπλίται και
+τριακόσιοι ιππείς υπό την αρχηγίαν του Λάχητος και του Νικοστράτου,
+οι Αργείοι, οι οποίοι εδίσταζαν να λύσουν τας μετά των Λακεδαιμονίων
+σπονδάς, τους προσεκάλεσαν να αναχωρήσουν και δεν τους επαρουσίασαν
+εις τον δήμον, μετά του οποίου οι Αθηναίοι ήθελαν να συνεννοηθούν,
+ειμή αφού ηναγκάσθησαν υπό των παρακλήσεων των Μαντινέων και των
+Ηλείων, οι οποίοι ευρίσκοντο εκεί ακόμη. Οι Αθηναίοι, διά του
+πρεσβευτού των Αλκιβιάδου, είπαν εις τους Αργείους και εις τους
+συμμάχους ταύτα, ότι αι σπονδαί δεν έγιναν ορθώς άνευ της συμμετοχής
+των άλλων πόλεων και ότι τόρα (αφού ήλθαν εγκαίρως) έπρεπε να
+αρχίσουν τον πόλεμον. Πείσαντες διά των λόγων των τους συμμάχους,
+ευθύς επροχώρησαν κατά του Αρκαδικού Ορχομενού πάντες πλην των
+Αργείων, οι οποίοι, μολονότι πεισθέντες, έμειναν κατ' αρχάς οπίσω,
+αλλ' ύστερον ήλθαν και αυτοί. Στρατοπεδεύσαντες δε έμπροσθεν του
+Ορχομενού, επολιόρκουν πάντες και έκαμναν εφόδους όχι μόνον διά να
+κυριεύσουν τον Ορχομενόν, αλλά και διότι ευρίσκοντο όμηροι εκ της
+Αρκαδίας κατατεθέντες εκεί υπό των Λακεδαιμονίων. Οι δε Ορχομένιοι,
+διότι το τείχος ήτο αδύνατον και διά το πλήθος των εχθρών φοβηθέντες
+μήπως εξολοθρευθούν πριν τους βοηθήσουν, εσυνθηκολόγησαν ώστε να
+είναι σύμμαχοι των πολιορκούντων, να δώσουν ομήρους εις τους
+Μαντινείς εκ των συμπολιτών των και να παραδώσουν εκείνους τους
+οποίους κατέθεσαν εκεί οι Λακεδαιμόνιοι.
+
+62. Μετά τούτο οι σύμμαχοι, κατέχοντες ήδη τον Ορχομενόν,
+διεσκέφθησαν κατά ποίας πόλεως, μεταξύ εκείνων αίτινες έμεναν,
+έπρεπε να προχωρήσουν κατά πρώτον. Και οι μεν Ηλείοι επρότειναν να
+προσβάλουν το Λέπρεον, οι δε Μαντινείς την Τεγέαν οι Αργείοι και οι
+Αθηναίοι προσετέθησαν με την γνώμην των Μαντινέων. Και οι μεν Ηλείοι
+οργισθέντες διότι δεν εψηφίσθη η προσβολή του Λεπρέου, ανεχώρησαν
+εις τα ίδια· οι δε άλλοι σύμμαχοι παρεσκευάζοντο εν τη Μαντινεία διά
+να οδεύσουν κατά της Τεγέας. Τινές μάλιστα Τεγεάται ήθελαν να
+παραδώσουν εις αυτούς την πόλιν.
+
+63. Οι Λακεδαιμόνιοι οι οποίοι είχαν αναχωρήσει εξ Άργους μετά την
+συνομολόγησιν της τετραμήνου ανακωχής, πικρώς παρεπονούντο εναντίον
+του Άγιδος, διότι δεν καθυπέταξε το Άργος, αφήσας ούτω να διαφύγη η
+καλυτέρα περίστασις πού ημπορούσε ποτέ να παρουσιασθή, ως ενόμιζαν
+αυτοί· διότι δεν ήτο εύκολον να εύρη τις συνηθροισμένους εις έν
+μέρος τοσούτους και τοιούτους συμμάχους. Επειδή δε διεδόθη η είδησις
+ότι εκυριεύθη ο Ορχομενός, ηγανάκτησαν πολύ περισσότερον και εν τη
+οργή των απεφάσισαν ευθύς, εναντίον της συνηθείας των, ότι έπρεπε να
+κατεδαφίσουν την οικίαν του και να τον καταδικάσουν εις πρόστιμον
+εκατόν χιλιάδων δραχμών. Εκείνος δε τους ικέτευσε να μη πράξουν
+τίποτε, βεβαιών ότι εις την πρώτην εκστρατείαν θα εξαγόραζε τας
+επιπλήξεις ταύτας διά λαμπρού κατορθώματος· εν εναντία περιπτώσει,
+θα ήσαν κύριοι να πράξουν ό,τι ήθελαν νομίση καλόν. Οι Λακεδαιμόνιοι
+ανέβαλαν το πρόστιμον και την κατεδάφισιν, αλλ' εξέδωκαν τότε νόμον,
+ο οποίος ουδέποτε άλλοτε υπήρξεν εις αυτούς· εξέλεξαν συμβούλιον εκ
+δέκα Σπαρτιατών, χωρίς την συγκατάθεσιν του οποίου να μη δύναται να
+οδηγή (ο βασιλεύς) στρατόν εκ της πόλεως (2).
+
+64. Εν τω μεταξύ τούτω οι Λακεδαιμόνιοι έμαθαν παρά των εν Τεγέα
+φίλων των ότι εάν δεν έσπευδαν να μεταβούν εκεί, η πόλις αύτη θα
+απεσπάτο απ' αυτών και θα ενώνετο μετά των Αργείων και των συμμάχων
+των, και ότι ήτο ήδη εις την ακμήν να αποστατήση. Αμέσως λοιπόν οι
+Λακεδαιμόνιοι και οι Είλωτες έδραμον πανδημεί μετά ταχύτητος
+απαραδειγματίστου μέχρι τότε, και επροχώρησαν προς το Ορέσθειον της
+Μαιναλίας· και τους μεν Αρκάδας οι οποίοι ήσαν σύμμαχοι των
+επροσκάλεσαν να τους ακολουθήσουν εις Τεγέαν, αυτοί δε φθάσαντες
+όλοι εις το Ορέσθειον, απέπεμψαν εις τα ίδια το έκτον μέρος του
+στρατού των, ήτοι τους πρεσβυτέρους και τους νεωτέρους, διά να
+φρουρή τον τόπον, και με τον επίλοιπον στρατόν έφθασαν εις την
+Τεγέαν. Μετ' ολίγον έφθασαν και οι Αρκάδες σύμμαχοι. Έστειλαν μήνυμα
+επίσης εις την Κόρινθον, εις τους Βοιωτούς, εις τους Φωκείς και εις
+τους Λοκρούς προσκαλούντες να σπεύσουν, βιαστικά εις την Μαντίνειαν.
+Αλλ' ούτοι έλαβαν την διαταγήν ταύτην πολύ εξ απροόπτου, και δεν
+τοις ήτο εύκολον να διέλθουν από την εχθρικήν χώραν χωρίς να
+βαδίσουν όλοι ομού και χωρίς να περιμείνουν ο ένας τον άλλον διότι
+ευρισκομένη εν τω μέσω η χώρα των εχθρών απέκλειεν αυτούς· εν
+τούτοις έσπευσαν. Οι δε Λακεδαιμόνιοι, λαβόντες τους παρόντας
+Αρκάδας συμμάχους, εισέβαλαν εις την Μαντινικήν, και
+στρατοπεδεύσαντες πλησίον του ναού του Ηρακλέους ελεηλάτουν την
+χώραν.
+
+65. Οι Αργείοι και οι σύμμαχοι άμα είδαν αυτούς, κατέλαβαν θέσιν
+τινά οχυράν και δύσβατον, και παρετάχθησαν εις μάχην. Αμέσως οι
+Λακεδαιμόνιοι επροχώρησαν κατ' αυτών. Είχαν δε προσεγγίση εις
+απόστασιν βολής λίθου ή ακοντίου, ότε γέρων τις, ιδών αυτούς
+διευθυνομένους εναντίον της οχυράς θέσεως, εβόησε προς τον Άγιν ότι
+διανοείται να θεραπεύση το έν κακόν δι' άλλου κακού, δηλών
+τοιουτοτρόπως ότι ο Άγις, διά της παρούσης ακαίρου προθυμίας, ήθελε
+να εξαλείψη την εναντίον του μομφήν διά την εξ Άργους υποχώρησιν, Ο
+δε Άγις είτε διά την κραυγήν του γέροντος, είτε διότι μετέβαλε
+γνώμην αιφνιδίως, απήγαγε βιαστικά τον στρατόν πριν αρχίση η μάχη.
+Και φθάσας εις την Τεγεάτιδα μετωχέτευσε προς την Μαντινικήν το ύδωρ
+περί του οποίου, ως προξενούντος παλλάς βλάβας όπου και αν επιπίπτη,
+πολεμούν οι Μαντινείς και οι Τεγεάται. Ήλπιζεν ότι εις την είδησιν
+ταύτην οι Αργείοι και οι σύμμαχοί των, οι οποίοι ήσαν επί του λόφου,
+ήθελαν καταβή εκ της θέσεώς των διά να εμποδίσουν την εκτροπήν του
+ύδατος και ούτως η μάχη ήθελε γίνη εις την πεδιάδα. Και ο μεν Άγις
+μείνας αυτού όλην την ημέραν εξέτρεπε το ύδωρ, οι δε Αργείοι και
+σύμμαχοι, εκπλαγέντες κατ' αρχάς διά την αιφνιδίαν αναχώρησιν των
+Λακεδαιμονίων, δεν ήξευραν τι να υποθέσουν· έπειτα όμως, όταν
+εκείνοι αναχωρήσαντες έγιναν άφαντοι χωρίς ούτοι να καταδιώξουν
+αυτούς, ήρχισαν πάλιν να μέμφωνται τους στρατηγούς των λέγοντες ότι
+και κατά την παρελθούσαν ευκαιρίαν αφήκαν να διαφύγουν οι
+περικυκλωμένοι πλησίον του Άργους Λακεδαιμόνιοι, και κατά την
+παρούσαν, ενώ έφευγαν, ουδείς καταδιώκει αυτούς, αλλ' εν ησυχία
+εκείνοι μεν σώζονται, οι δε Αργείοι προδίδονται. Και κατ' αρχάς μεν
+οι στρατηγοί εφοβήθησαν, ύστερον δε κατεβίβασαν τον στρατόν από του
+λόφου και προχωρήσαντες εις την πεδιάδα εστρατοπέδευσαν διά να
+προσβάλουν τους εχθρούς.
+
+66. Την επομένην ημέραν οι Αργείοι και οι σύμμαχοι παρετάχθησαν εις
+τρόπον ώστε να πολεμήσουν εάν συνήντων τον εχθρόν· οι δε
+Λακεδαιμόνιοι ενώ επανήρχοντο από τας όχθας του ύδατος προς το
+πλησίον του ναού του Ηρακλέους στρατόπεδόν των, είδαν αίφνης όλους
+τους εναντίους παραταγμένους ήδη, και από του λόφου προελθόντας.
+Κατ' εκείνην την στιγμήν οι Λακεδαιμόνιοι κατελήφθησαν υπό πανικού
+φόβου, οίον ουδέποτε άλλοτε ησθάνθησαν· μόλις ολίγας στιγμάς είχαν
+όπως προετοιμασθούν διά την μάχην, και κατέλαβαν αμέσως τας θέσεις
+των ενώ ο βασιλεύς Άγις έδιδεν όλας τας διαταγάς ως ορίζει ο νόμος.
+Διότι όταν ο βασιλεύς οδηγή τον στρατόν, όλοι γενικώς υπακούουν εις
+αυτόν· αυτός διατάττει τα δέοντα εις τους πολεμάρχους, ούτοι εις
+τους λοχαγούς, ούτοι εις τους πεντηκοντήρας, ούτοι εις τους
+ενωμοτάρχας και οι τελευταίοι ούτοι εις την ενωμοτίαν. Όλαι αι
+διαταγαί, καθ' όσον παρίσταται αυτών ανάγκη, διά των αρχηγών τούτων
+διαβιβάζονται και φθάνουν ταχέως· διότι, εκτός ολιγίστων εξαιρέσεων,
+ο στρατός των Λακεδαιμονίων σύγκειται από αρχηγούς αρχηγών, εις
+τρόπον ώστε η ευθύνη των πραττομένων διαμοιράζεται εις πολλούς.
+
+67. Κατ' εκείνην την ημέραν το αριστερόν κέρας των Λακεδαιμονίων
+κατείχον οι Σκιρίται, οι οποίοι πάντοτε κατέχουν την τάξιν ταύτην
+και μόνοι μεταξύ των Λακεδαιμονίων σχηματίζουν ιδιαίτερον σώμα·
+πλησίον αυτών ήσαν οι μετά του Βρασίδου εκστρατεύοντες εις την
+Θράκην και μετ' αυτών υπήρχον νεωστί απελευθερωθέντες δούλοι· έπειτα
+αμέσως ήρχοντο οι Λακεδαιμόνιοι τακτοποιημένοι κατά λόχους, και
+πλησίον αυτών οι Αρκάδες Ηραιείς, μετά δε τούτους οι Μαινάλιοι· εις
+το δεξιόν κέρας ήσαν οι Τεγεάται και ολίγοι εκ των Λακεδαιμονίων εις
+το έσχατον μέρος, το δε ιππικόν ήτο διανεμημένον και εις τα δύο
+κέρατα. Και οι μεν Λακεδαιμόνιοι ούτω παρετάχθησαν· εις δε το
+εχθρικόν στρατόπεδον, το μεν δεξιόν κέρας κατείχον οι Μαντινείς,
+καθότι η μάχη εδίδετο επί του εδάφους των, πλησίον δε αυτών ήσαν οι
+σύμμαχοι Αρκάδες, έπειτα οι χίλιοι λογάδες των Αργείων, εις τους
+οποίους η πόλις των παρείχε προ πολλού δι' εξόδων της τα μέσα να
+ασκώνται εις την πολεμικήν τέχνην, κατόπιν αυτών ήρχοντο οι άλλοι
+Αργείοι, και μετ' αυτούς οι σύμμαχοι των Κλεωναίοι και Ορνεάται,
+τελευταίοι δε ήρχοντο οι Αθηναίοι κατέχοντες το αριστερόν κέρας και
+έχοντες τους ιδικούς των ιππείς.
+
+68. Η τάξις και αι προετοιμασίαι από τα δύο μέρη τοιαύται ήσαν. Αλλ'
+ο στρατός των Λακεδαιμονίων εφάνη ανώτερος τον αριθμόν. Εν τούτοις
+δεν δύναμαι να είπω ακριβώς τας δυνάμεις εκατέρου ή και των δύο
+ομού, διότι ο μεν στρατός των Λακεδαιμονίων, διά την μυστικότητα,
+την οποίαν έχει ο πολιτικός οργανισμός των, ήτο άγνωστος, ο δε των
+εναντίων, ένεκα της αλαζονείας των ανθρώπων εις το να μεγαλοποιούν
+τους ιδικούς των αριθμούς, καθίστατο απίστευτος. Δυνάμεθα εν τούτοις
+εκ του εξής υπολογισμού να εύρωμεν κατά προσέγγισιν την αριθμητικήν
+δύναμιν του σπαρτιατικού στρατού. Επτά λόχοι εμάχοντο κατ' εκείνην
+την ημέραν άνευ των Σκιριτών οι οποίοι ήσαν εξακόσιοι· έκαστος λόχος
+είχε τεσσάρας πεντηκοστύας, και εκάστη πεντηκοστύς τεσσάρας
+ενωμοτίας. Και εις μεν τον πρώτον ζυγόν εκάστης ενωμοτίας εμάχοντο
+τέσσαρες άνδρες, δεν είχαν δε όλοι το αυτό βάθος, αλλ' όπως ήθελεν
+έκαστος λοχαγός. Εν γένει παρετάχθησαν επί οκτώ ζυγών κατά βάθος,
+όλη δε η πρώτη τάξις, πλην των Σκιριτών, απετελείτο εκ τετρακοσίων
+τεσσαράκοντα οκτώ ανδρών.
+
+69. Ολίγον προ της συμπλοκής οι στρατηγοί των δύο στρατοπέδων
+απέτειναν προς τους οικείους στρατιώτας τας εξής προτροπάς, προς μεν
+τους Μαντινείς παρέστησαν ότι η μάχη θα είναι όχι μόνον υπέρ
+πατρίδος, αλλά συγχρόνως και υπέρ της ηγεμονίας ή της δουλείας, να
+μη χάσουν την μεν αφού την εγνώρισαν και να μη περιπέσουν πάλιν εις
+την άλλην· προς δε τους Αργείους ότι ο αγών θα είναι υπέρ της
+αρχαίας αυτών ηγεμονίας, και διά να εκδικηθούν συγχρόνως απείρους
+ύβρεις εναντίον ανθρώπων εχθρών και γειτόνων· προς δε τους Αθηναίους
+ότι ήτο καλόν, ενώ μάχονται μετά πολλών και γενναίων συμμάχων, να μη
+υποχωρήσουν εις κανένα και ότι, νικώντες τους Λακεδαιμονίους εις την
+Πελοπόννησον, ήθελαν καταστήση την ηγεμονίαν των βεβαιοτέραν και
+μεγαλυτέραν, εις δε το μέλλον ουδείς θα ηδύνατο να εισβάλη εις την
+χώραν των. Τοιαύται ήσαν αι παραινέσεις αίτινες εδόθησαν εις τους
+Αργείους και εις τους συμμάχους· οι δε Λακεδαιμόνιοι, έκαστος
+ιδιαιτέρως και μετά των εμβατηρίων μελών, παρωτρύνοντο να ενθυμηθούν
+την αγωγήν την οποίαν είχαν λάβη. Εγνώριζαν ότι μακρά πρακτική
+άσκησις είναι καλύτερα εγγύησις της νίκης ή στιγμιαίαι προτροπαί
+ευγλώττως ειπωμέναι.
+
+70. Έπειτα οι δύο στρατοί εκινήθησαν· και οι μεν Αργείοι και οι
+σύμμαχοι εχώρουν ταχέως και ζωηρώς, οι δε Λακεδαιμόνιοι αργά και εις
+τον ήχον πολλών αυλητών ομού συνηγμένων· τούτο δε δεν είναι έθιμον
+ιερόν, αλλά τρόπος διά να κανονίζωνται τα βήματα των προς τον ρυθμόν
+της μουσικής και διά να μη διασπάται η τάξις των, ως συμβαίνει
+συνήθως εις τους μεγάλους στρατούς εις την στιγμήν της προσβολής.
+
+71. Ενώ οι δύο στρατοί επλησίαζαν αλλήλους, ο βασιλεύς Άγις επενόησε
+το εξής. Εις όλα τα στρατόπεδα συμβαίνει εν γένει κατά την ώραν της
+συμπλοκής να εκτείνουν περισσότερον το δεξιόν κέρας, εις τρόπον ώστε
+εκατέρου η δεξιά πτέρυξ να είναι ανωτέρα της του εναντίου αριστεράς.
+Τούτο προέρχεται διότι ο καθείς, υπό φόβου, προσπαθεί να προφυλάττη
+τα άοπλα μέρη του σώματος του όπισθεν της ασπίδος του προς τα δεξιά
+γείτονός του, και διότι νομίζουν ότι όσον μάλλον πυκνωμένοι είναι,
+τόσον μάλλον ασφαλείς· και είναι μεν η πρώτη αιτία της κλίσεως
+ταύτης ο δεξιός οδηγός, ο οποίος σπεύδει πάντοτε να προφυλάττη το
+δεξιόν μέρος του σώματός του από τας προσβολάς του εχθρού, τον
+μιμούνται δε και οι άλλοι στρατιώται διά τον αυτόν φόβον. Κατ'
+εκείνην την ημέραν το κέρας των Μαντινέων ήτο πολύ υπέρτερον του
+κέρατος των Σκιριτών, ενώ οι Λακεδαιμόνιοι και οι Τεγεάται, ένεκα
+της αριθμητικής υπεροχής των, ήσαν πολύ μάλλον υπέρτεροι του κέρατος
+των Αθηναίων. Φοβηθείς δε ο Άγις μήπως περικυκλωθή το αριστερόν
+κέρας και νομίσας ότι οι Μαντινείς εξετείνοντο πολύ, διέταξε τους
+Σκιρίτας και τους μετά του Βρασίδου συνεκστρατεύοντας να εξαπλώσουν
+μέρος των στρατευμάτων των και να εξισώσουν το κέρας των προς το των
+Μαντινέων· εις το κενόν δε το οποίον έμελλε να μείνη εις το μέσον
+διέταξε να προχωρήσουν και να παραταχθούν οι πολέμαρχοι Ιππονοΐδας
+και Αριστοκλής μετά δυο λόχων. Εσκέπτετο ότι τοιουτοτρόπως και το
+δεξιόν κέρας δεν θα εξησθενίζετο πολύ και το προς τους Μαντινείς
+αντιταγμένον ήθελε καταστή ασφαλέστερον.
+
+72. Συνέβη όμως ότι δοθείσης της διαταγής απροόπτως καθ' ην στιγμήν
+επρόκειτο να γίνη η προσβολή, ο Ιππονοΐδας και ο Αριστοκλής δεν
+ηθέλησαν να προχωρήσουν· ένεκα δε της αιτίας ταύτης εξωρίσθησαν
+κατόπιν από την Σπάρτην ως ένοχοι ανανδρίας. Τοιουτοτρόπως οι εχθροί
+επρόφθασαν να επιτεθούν και όταν ο Άγις, βλέπων ότι οι δύο λόχοι δεν
+ήρχοντο προς τους Σκιρίτας ανεκάλεσε τους τελευταίους τούτους εις
+τας τάξεις των, δεν ηδυνήθησαν ούτοι να τας επανακτήσουν ούτε και να
+συμπληρώσουν το κενόν. Αλλ' εάν, εις την περίστασιν εκείνην, οι
+Λακεδαιμόνιοι εφάνησαν κατά πάντα υποδεέστεροι εν εμπειρία, δεν
+εδείχθησαν όμως εν ανδρεία ολιγώτερον ή άλλοτε ανώτεροι. Καθ' ην
+στιγμήν συνεπλάκησαν με τους εναντίους, το μεν δεξιόν κέρας των
+Μαντινέων έτρεψεν εις φυγήν τους Σκιρίτας και τους Βρασιδείους· και
+επιπεσόντες οι Μαντινείς και οι σύμμαχοι αυτών και οι χίλιοι λογάδες
+των Αργείων εις το κενόν και μη συγκλεισθέν διάστημα, κατέκοψαν τους
+Λακεδαιμονίους και περικυκλώσαντες τους έτρεψαν εις φυγήν, τους
+εδίωξαν μέχρι των αμαξών και εφόνευσάν τινας εκ των φυλασσόντων τας
+αποσκευάς γερόντων· και εις τούτο το μέρος ενικήθησαν οι
+Λακεδαιμόνιοι. Ο επίλοιπος δε στρατός, και προ πάντων το κέντρον,
+όπου ευρίσκετο ο βασιλεύς Άγις και περί αυτόν οι ιππείς οι
+καλούμενοι τριακόσιοι, επιπεσών κατά των Αργείων γερόντων, των
+καλουμένων πεντελόχων, κατά των Κλεωναίων, κατά των Ορνεατών και
+κατά των πλησίον αυτών τεταγμένων Αθηναίων, έτρεψαν αυτούς εις
+φυγήν. Εκ τούτων πολλοί δεν υπέμειναν την επίθεσιν των
+Λακεδαιμονίων, αλλ' υπεχώρησαν αμέσως, καί τινες μάλιστα
+κατεπατήθησαν, μη δυνηθέντες να φύγουν εγκαίρως.
+
+73. Ότε υπεχώρησε το μέρος τούτο του στρατού των Αργείων και των
+συμμάχων, αι δύο αυτών πτέρυγες διεσπάσθησαν ομοίως, και συγχρόνως η
+δεξιά των Λακεδαιμονίων και των Τεγεατών ανεπτύχθη και κατέστησε
+δύσκολον την θέσιν των Αθηναίων, οι οποίοι ευρέθησαν εις κίνδυνον
+από τα δύο μέρη, ένθεν μεν περικυκλωμένοι, ένθεν δε ηττημένοι·
+ήθελαν δε πάθη πλειότερον του λοιπού στρατού εάν δεν εβοήθουν αυτούς
+οι ιππείς οι οποίοι τους συνώδευαν. Αλλ' ευτυχώς ο Άγις, μαθών την
+καταστροφήν του αριστερού κέρατος του παραταγμένου κατά των
+Μαντινέων και των χιλίων Αργείων, διέταξε τον στρατόν να χωρήση προς
+το ηττηθέν μέρος. Και ότε τούτο έγινεν, οι μεν Αθηναίοι, άμα ο
+στρατός των Λακεδαιμονίων επροχώρησε και εμακρύνθη, εσώθησαν ησύχως
+και μετ' αυτών οι ηττηθέντες Αργείοι. Οι δε Μαντινείς, οι σύμμαχοί
+των και οι λογάδες των Αργείων δεν εσκέφθησαν πλέον να αντισταθούν
+κατά των εναντίων, αλλ' ιδόντες την ήτταν των ιδικών των και την
+επίθεσιν των Λακεδαιμονίων, ετράπησαν εις φυγήν. Και εκ μεν των
+Μαντινέων έπεσαν πολλοί, εκ δε των Αργείων λογάδων εσώθησαν οι
+περισσότεροι. Η φυγή και η υποχώρησις μήτε εσπευσμέναι εγένοντο μήτε
+με ακεραίαν παράταξιν· διότι οι Λακεδαιμόνιοι, μέχρις ου αναγκάσουν
+τον εχθρόν να ενδώση, μάχονται επί πολύ και σταθερώς, αφού όμως
+τρέψουν αυτόν εις φυγήν δεν τον καταδιώκουν μήτε επί πολύ μήτε
+μακράν.
+
+74. Τοιαύτη υπήρξε περίπου η μάχη εκείνη, η αιματηροτάτη όλων όσαι
+εγένοντο από πολλού χρόνου μεταξύ Ελλήνων και εις την οποίαν
+ευρέθησαν συνηνωμέναι αι δυνάμεις των αξιολογωτάτων πόλεων. Οι δε
+Λακεδαιμόνιοι, παραταχθέντες έμπροσθεν των φονευθέντων εχθρών,
+έστησαν αμέσως τρόπαιον, απεγύμνωσαν τα πτώματα, εσύναξαν τους
+νεκρούς των, έφεραν αυτούς εις την Τεγέαν, όπου τους έθαψαν, και διά
+συνθήκης απέδωκαν τους των πολεμίων. Απέθαναν δε εκ μεν των Αργείων,
+των Ορνεατών και των Κλεωναίων επτακόσιοι, εκ δε των Μαντινέων
+διακόσιοι, εκ δε των Αθηναίων και Αιγινητών διακόσιοι και αμφότεροι
+οι στρατηγοί των Αθηναίων. Οι σύμμαχοι των Λακεδαιμονίων δεν έπαθαν
+τόσον, ώστε η απώλειά των να είναι αξία μνείας· ως προς δε τους
+Λακεδαιμονίους ιδίως δεν ήτο εύκολον να μάθω την αλήθειαν· ελέγετο
+εν τούτοις ότι εφονεύθησαν τριακόσιοι περίπου.
+
+75. Ολίγον προ της μάχης, ο έτερος βασιλεύς Πλειστοάναξ, έχων μεθ'
+εαυτού τους πρεσβυτέρους και τους νεωτέρους, έδραμεν εις βοήθειαν
+αλλά φθάσας εις την Τεγέαν και μαθών την νίκην ανεχώρησεν. Οι
+Λακεδαιμόνιοι έπεμψαν διά να αναστείλουν τους από της Κορίνθου και
+έξω του ισθμού ερχομένους συμμάχους. Άναχωρήσαντες δε και αυτοί οι
+ίδιοι και αποπέμψαντες τους συμμάχους (ένεκα της εορτής των Καρνείων
+τα οποία ετελούντο τότε) επανηγύρισαν. Δι' αυτού και μόνου του
+πολεμικού κατορθώματος, απέπλυναν την μομφήν διά χαυνότητα, δι'
+απερισκεψίαν και διά βραδύτητα την οποίαν επέρριπταν τότε κατ' αυτών
+οι Έλληνες διά την εν τη Σφακτηρία καταστροφήν. Τους έκαμε μεν η
+τύχη, ως εφαίνετο, να χάσουν το θάρρος των, αλλά κατά την ανδρείαν
+ήσαν πάντοτε οι αυτοί. Κατά την προτεραίαν της μάχης συνέβη να
+εισβάλουν οι Επιδαύριοι πανδημεί εις την χώραν των Αργείων,
+ανυπεράσπιστον ούσαν, και εφόνευσαν πολλούς φύλακας μείναντας μετά
+την αναχώρησιν των Αργείων. Αλλ' οι Μαντινείς, λαβόντες ενίσχυσιν
+τρισχιλίων οπλιτών Ηλείων και χιλίων Αθηναίων, εκτός εκείνων οι
+οποίοι είχαν έλθη πρότερον, εξεστράτευσαν ευθύς μεθ' όλων τούτων των
+ηνωμένων δυνάμεων κατά της Επιδαύρου, ενώ οι Λακεδαιμόνιοι εώρταζαν
+τα Κάρνεια, και διανεμηθέντες μεταξύ των τας εργασίας ήρχισαν να
+περιτειχίζουν την πόλιν. Και οι μεν άλλοι απέκαμαν, οι δε Αθηναίοι,
+όπως διετάχθησαν, ωχύρωσαν την άκραν, όπου ευρίσκεται ο ναός της
+Ήρας. Μετά το πέρας της εργασίας ταύτης αφήσαντες φρουράν εξ όλων
+των συμμαχικών στρατευμάτων, ανεχώρησαν εις τα ίδια, και το θέρος
+ετελείωσε.
+
+76. Ευθύς από των πρώτων ημερών του επομένου χειμώνος οι
+Λακεδαιμόνιοι, μετά την εορτήν των Καρνείων, εξεστράτευσαν, και
+φθάσαντες εις την Τεγέαν μετεβίβασαν εις το Άργος προτάσεις ειρήνης.
+Υπήρχαν ήδη εις την πόλιν ταύτην άνδρες οι οποίοι ήσαν αφωσιωμένοι
+εις αυτούς και οι οποίοι επεθύμουν να καταργήσουν το δημοκρατικόν
+πολίτευμα του Άργους. Η έκβασις της μάχης επέτρεπεν εις αυτούς να
+καταπείσουν ευκολώτερον τους περισσοτέρους εις συμβιβασμόν. Ήθελαν
+δε να κάμουν πρώτον σπονδάς μετά των Λακεδαιμονίων, έπειτα να
+κλείσουν συμμαχίαν, και ακολούθως να επιχειρήσουν την ανατροπήν της
+δημοκρατίας. Λίχας ο Αρκεσιλάου, πρόξενος των Αργείων, φθάνει εκ
+μέρους των Λακεδαιμονίων φέρων εις το Άργος δύο προτάσεις, την μεν
+εν περιπτώσει καθ' ην οι Αργείοι ήθελαν να πολεμήσουν, την δε εάν
+εδέχοντο να κλείσουν ειρήνην. Μετά πολλάς συζητήσεις (διότι και ο
+Αλκιβιάδης έτυχε παρών) οι οπαδοί των Λακεδαιμονίων, οι οποίοι ήδη
+ενήργουν αναφανδόν, έπεισαν τους Αργείους να παραδεχθούν την εξής
+συμβιβαστικήν πρότασιν.
+
+77. (3) «Απεφασίσθη υπό της εκκλησίας των Λακεδαιμονίων να
+συμβιβασθούν μετά των Αργείων υπό τους εξής όρους. Οι Αργείοι θα
+αποδώσουν εις τους Ορχομενίους τα τέκνα των, εις τους Μαιναλίους
+τους άνδρας τους οποίους είχαν συλλάβη αιχμαλώτους και εις τους
+Λακεδαιμονίους τους άνδρας τους οποίους είχαν συλλάβη εις την
+Μαντίνειαν, θα εξέλθουν εκ της Επιδαύρου και θα κατεδαφίσουν το
+τείχος το οποίον είχαν εγείρη. Εάν οι Αθηναίοι δεν θελήσουν να
+εξέλθουν της Επιδαύρου, θα θεωρηθούν ως εχθροί των Αργείων και των
+Λακεδαιμονίων καθώς και των συμμάχων των δύο τούτων λαών. Οι
+Λακεδαιμόνιοι θέλουν αποδώση εις όλας τας πόλεις τους παίδας όσους
+έλαβον ως ομήρους. Ως προς την θυσίαν την οφειλομένην εις τον θεόν,
+οι Αργείοι θα είναι ελεύθεροι να επιβάλουν τον όρκον, εις τους
+Επιδαυρίους ή να τον δώσουν αυτοί οι ίδιοι. Αι εν τη Πελοποννήσω
+κείμεναι πόλεις, μεγάλαι ή μικραί, θα είναι όλαι αυτόνομοι κατά τα
+πάτρια. Εάν λαός τις έξωθεν της Πελοποννήσου εισβάλη εις το
+πελοποννησιακόν έδαφος διά να το βλάψη, οι Λακεδαιμόνιοι και οι
+Αργείοι θα συνεννοηθούν πως να αποδιώξουν αυτόν διά του τρόπου πού
+ήθελε φανή δικαιότατος εις τους Πελοποννησίους. Όσοι σύμμαχοι των
+Λακεδαιμονίων ευρίσκονται εκτός της Πελοποννήσου, θα μείνουν εις την
+αυτήν κατάστασιν εις την οποίαν και οι εντός της Πελοποννήσου
+σύμμαχοι των Αργείων και των Λακεδαιμονίων, δηλαδή κύριοι των
+ιδιοκτησιών των. Οι Λακεδαιμόνιοι και οι Αργείοι θα ανακοινώσουν εις
+τους συμμάχους των τας συμφωνίας ταύτας διά να τας παραδεχθούν και
+αυτοί, εάν θέλουν· εάν δε οι σύμμαχοι ούτοι επιθυμήσουν να προστεθή
+τι, ας στείλουν πρέσβεις εις την Λακεδαίμονα.»
+
+78. Κατ' αρχάς οι Αργείοι παρεδέχθησαν την συνθήκην ταύτην και ο
+στρατός των Λακεδαιμονίων ανεχώρησεν εκ της Τεγέας εις τα ίδια· μετά
+τούτο ήρχισαν συνεννοούμενοι μεταξύ των, και μετ' ου πολύ οι αυτοί
+άνδρες έπεισαν πάλιν τους Αργείους να αφήσουν την μετά των
+Μαντινέων, Ηλείων και Αθηναίων συμμαχίαν και να κλείσουν μετά των
+Λακεδαιμονίων την ακόλουθον συνθήκην ειρήνης και συμμαχίας.
+
+79. (4) «Απεφασίσθη υπό των Λακεδαιμονίων και των Αργείων να γίνη
+ειρήνη και συμμαχία διά πεντήκοντα έτη υπό τους ακολούθους όρους· Θα
+κρίνωνται εν ισότητι κατά την συνήθειαν των πατέρων των. Αι άλλαι
+πόλεις της Πελοποννήσου δύνανται να συμπεριληφθούν εις τας σπονδάς
+και την συμμαχίαν ταύτην μένουσαι ελεύθεραι και αυτόνομοι και
+δικαζόμεναι με ισότητα κατά τας πατρογονικάς συνηθείας. Οι εκτός της
+Πελοποννήσου σύμμαχοι των Λακεδαιμονίων θα είναι ίσοι καθ' όλα με
+τους Αργείους και κύριοι της χώρας των. Εάν ποτε επιστή ανάγκη
+κοινής εκστρατείας, οι Λακεδαιμόνιοι και οι Αργείοι θα λαμβάνουν
+περί τούτου μέτρα δικαιότατα προς τους συμμάχους. Εάν προκύψη έρις
+τις μεταξύ των πόλεων της Πελοποννήσου, ή των εντός ή των εκτός,
+είτε περί των ορίων είτε περί άλλου τινός, η δικαιοσύνη θα επικρατή.
+Εάν προκύψη έρις τις μεταξύ δύο συμμάχων πόλεων, αμφότεραι θα
+υποβάλλωνται εις την διαιτησίαν άλλης πόλεως ουδετέρας την οποίον
+ήθελαν εκλέξη αμφότεραι. Οι πολίται θα δικάζωνται κατά τα πάτρια.»
+
+80. Τοιαύται υπήρξαν αι σπονδαί και η συμμαχία· απέδωκαν δε
+αμοιβαίως όσα είχαν κυριεύση και ετακτοποίησαν τας λοιπάς διαφοράς
+των. Διασκεπτόμενοι δε ήδη περί των υποθέσεων των από κοινού,
+εψήφισαν να μη δεχθούν μήτε κήρυκα μήτε πρεσβείαν εκ μέρους των
+Αθηναίων πριν ή ούτοι εξέλθουν της Πελοποννήσου εγκαταλείποντες τα
+τείχη και να μη κάμουν μετ' αυτών ειρήνην ή πόλεμον πριν αποφασίσουν
+από κοινού. Επιλαμβανόμενοι παντός πράγματος μετά ζήλου, έπεμψαν
+αμφότεροι πρέσβεις και εις τας πόλεις της Θράκης και προς τον
+Περδίκκαν πείσαντες αυτόν να εισέλθη εις την συμμαχίαν των. Ούτος εν
+τούτοις δεν διέλυσεν αμέσως την μετά των Αθηναίων συμμαχίαν,
+διενοείτο όμως να το πράξη βλέπων ότι το έπραττον και οι Αργείοι
+(διότι κατήγετο και αυτός εξ Άργους). Επί τέλους ανενέωσαν τους μετά
+των Χαλκιδέων αρχαίους όρκους των και προσέθεσαν νέους. Έπεμψαν δε
+οι Αργείοι πρέσβεις και προς τους Αθηναίους προσκαλούντες αυτούς να
+εκκενώσουν το τείχος της Επιδαύρου. Οι Αθηναίοι, βλέποντες ότι οι
+ιδικοί των φύλακες ήσαν πολύ κατώτεροι κατά τον αριθμόν από τους
+άλλους συμφύλακας, έπεμψαν τον Δημοσθένην να τους επαναφέρη. Φθάσας
+αυτός επροφασίσθη αγώνα γυμνικόν, τον οποίον εσύστησεν έξω του
+φρουρίου, και άμα εξήλθον οι άλλοι στρατιώται της φρουράς, αυτός
+έκλεισε τας πύλας. Ύστερον δε ανανεώσαντες οι Αθηναίοι τας μετά των
+Επιδαυρίων σπονδάς, απέδωκαν εις αυτούς το φρούριον εκείνο.
+
+81. Μετά την απομάκρυνσιν των Αργείων εκ της συμμαχίας των Αθηναίων,
+οι Μαντινείς εις την αρχήν μεν αντέστησαν, αλλ' έπειτα αισθανόμενοι
+ότι ήσαν αδύνατοι άνευ των Αργείων, συνεβιβάσθησαν και αυτοί με τους
+Λακεδαιμονίους και παρητήθησαν της ηγεμονίας των πόλεων. Οι
+Λακεδαιμόνιοι και οι Αργείοι συνεξεστράτευσαν, χίλιοι εξ εκατέρου
+μέρους. Και οι μεν Λακεδαιμόνιοι μετέβησαν μόνοι εις την Σικυώνα και
+κατέστησαν εκεί το ολιγαρχικόν πολίτευμα, κατόπιν δε κατήργησαν
+ενωθέντες το δημοκρατικόν πολίτευμα του Άργους και εγκαθίδρυσαν
+ολιγαρχίαν αφωσιωμένην εις τους Λακεδαιμονίους. Τα συμβάντα ταύτα
+εγένοντο περί τα τέλη του χειμώνος και τας αρχάς της ανοίξεως, και
+τοιουτοτρόπως παρήλθε το δέκατον τέταρτον έτος του πολέμου.
+
+82. Κατά δε το ακόλουθον θέρος (5) οι Διείς του Άθω απεσπάσθησαν από
+τους Αθηναίους, διά να ενωθούν με τους Χαλκιδείς, και οι
+Λακεδαιμόνιοι ετακτοποίησαν τα πράγματα της Αχαΐας, τα οποία
+πρότερον δεν ήσαν αρεστά εις αυτούς. Η δημοκρατική μερίς του Άργους,
+συνασπισθείσα ολίγον κατ' ολίγον, εσχημάτισε πάλιν καλάς ελπίδας και
+επετέθη κατά της ολιγαρχίας περιμείνασα προς τούτο τας ημέρας πού οι
+Λακεδαιμόνιοι εώρταζαν τας γυμνοπαιδίας. Και γενομένης μάχης εν τη
+πόλει υπερίσχυσεν ο δήμος, και άλλους μεν εκ των ολιγαρχικών
+εφόνευσεν, άλλους δε εδίωξεν. Οι δε Λακεδαιμόνιοι, αν και προ πολλού
+προσκαλούμενοι υπό των φίλων, δεν έσπευδον μολαταύτα να έλθουν· αλλά
+τέλος, αναβαλόντες τας γυμνοπαιδίας, έσπευσαν εις βοήθειαν. Μαθόντές
+δε εν Τεγέα, ότι ενικήθησαν οι ολιγαρχικοί, δεν ηθέλησαν να
+προχωρήσουν, μολονότι τους παρεκάλουν οι φυγάδες, αλλ' επιστρέψαντες
+εις τα ίδια εξηκολούθησαν τας γυμνοπαιδίας. Έπειτα ήλθαν προς αυτούς
+πρέσβεις και από των εν τη πόλει Αργείων και από των έξω, μετά
+πολλάς δε μεταξύ των συζητήσεις, γενομένας ενώπιον των συμμάχων, οι
+Λακεδαιμόνιοι απεφάνθησαν ότι οι ευρισκόμενοι εντός της πόλεως είχαν
+άδικον, και απεφάσισαν να εκστρατεύσουν εναντίον του Άργους· αλλά
+συνέβησαν πολλαί αναβολαί και αργοπορίαι. Εν τω μεταξύ δε τούτω ο
+δήμος των Αργείων φοβηθείς τους Λακεδαιμονίους και συνδέσας πάλιν
+μετά των Αθηναίων συμμαχίαν, εκ της οποίας ήλπιζε μεγάλην ωφέλειαν,
+έκτισε μακρά τείχη μέχρι της θαλάσσης, διά να δύναται να εισάγη
+τρόφιμα διά της συνδρομής των Αθηναίων εν περιπτώσει που ήθελεν
+αποκλεισθή η διά ξηράς μετακόμισις. Τον τειχισμόν τούτον εγνώριζαν
+και πολλαί των εν Πελοποννήσω πόλεων. Και οι μεν Αργείοι ειργάζοντο
+εις τούτο όλοι ανεξαιρέτως, άνδρες, γυναίκες και οικιακοί δούλοι,
+επίσης δε και εξ Αθηνών ήλθαν προς αυτούς ξυλουργοί και λιθοτόμοι.
+Και τοιουτοτρόπως ετελείωσε το θέρος.
+
+83. Κατά δε τον ακόλουθον χειμώνα οι Λακεδαιμόνιοι, άμα έμαθαν ότι
+οι Αργείοι έκτιζαν τείχη, εστράτευσαν κατά του Άργους, αυτοί και οι
+σύμμαχοι των, πλην των Κορινθίων· είχαν επίσης συνεννοήσεις τινάς
+και εν αυτώ τω Άργει. Αρχηγός δε της εκστρατείας ήτο ο βασιλεύς των
+Λακεδαιμονίων Άγις ο Αρχιδάμου. Και όσα μεν εφαίνοντο προετοιμασμένα
+εν τη πόλει υπέρ αυτών δεν επέτυχαν ακόμη· καταβαλόντες όμως και
+κατεδαφίσαντες τα οικοδομούμενα τείχη, και κυριεύσαντες το χωρίον
+του Άργους Υσιάς, και φονεύσαντες όλους τους ελευθέρους άνδρας όσους
+ηχμαλώτισαν, ανεχώρησαν και διελύθησαν κατά πόλεις. Μετά τούτο δε
+εστράτευσαν και οι Αργείοι κατά της Φλειασίας διά τον λόγον ότι εκεί
+εγίνοντο δεκτοί οι φυγάδες του Άργους, και λεηλατήσαντες την χώραν
+επέστρεψαν· τωόντι εκεί είχαν εύρει άσυλον οι πλείστοι των
+εξορίστων. Κατά τον αυτόν χειμώνα απέκλεισαν οι Αθηναίοι τους
+λιμένας της Μακεδονίας, επιρρίπτοντες εις τον Περδίκκαν κατηγορίαν
+ότι είχεν ενωθή μετά των Αργείων και των Λακεδαιμονίων, και ότι, ενώ
+οι Αθηναίοι είχαν προπαρασκευαστή να εκστρατεύσουν κατά των
+Χαλκιδέων της Θράκης και κατά της Αμφιπόλεως υπό τον στρατηγόν
+Νικίαν του Νικηράτου, αυτός εγκατέλιπε την συμμαχίαν και επροξένησεν
+ούτω διά της απομακρύνσεώς του την διάλυσιν του στρατού· ήτο λοιπόν
+εχθρός των. Και τοιουτοτρόπως παρήλθεν ο χειμών αυτός και το δέκατον
+πέμπτον έτος του πολέμου.
+
+84. Κατά δε το ακόλουθον θέρος ο Αλκιβιάδης έπλευσεν εις Άργος μετά
+είκοσι πλοίων και συνέλαβεν εκεί τριακοσίους άνδρας, οι οποίοι
+εθεωρούντο ακόμη ως ύποπτοι και ως φρονούντες τα των Λακεδαιμονίων·
+κατέθεσαν δε αυτούς οι Αθηναίοι εις τας πλησίον νήσους τας
+εξαρτωμένας απ' αυτούς. Οι Αθηναίοι εξεστράτευσαν επίσης και
+εναντίον της νήσου Μήλου μετά πλοίων ιδικών των μεν τριάκοντα, Χίων
+δε έξ, Λεσβίων δε δύο, και οπλιτών ιδικών των μεν χιλίων διακοσίων
+και τοξοτών τριακοσίων και ιπποτοξοτών είκοσι, των δε συμμάχων και
+νησιωτών χιλίων πεντακοσίων περίπου οπλιτών. Οι δε Μήλιοι είναι μεν
+άποικοι των Λακεδαιμονίων, δεν ήθελαν όμως να υπακούουν εις τους
+Αθηναίους καθώς οι άλλοι νησιώται, αλλά κατ' αρχάς μεν ετήρησαν
+ουδετερότητα και έμεναν ησυχάζοντες· κατόπιν όμως, αναγκασθέντες υπό
+των Αθηναίων, οι οποίοι ελεηλάτουν την νήσον των, ήρχισαν πόλεμον
+φανερόν. Στρατοπεδεύσαντες λοιπόν εις την χώραν των μετά του στρατού
+τούτου οι στρατηγοί Κλεομήδης ο Λυκομήδους και Τισίας ο Τισιμάχου,
+πριν αρχίσουν καμμίαν εχθροπραξίαν έπεμψαν πρέσβεις, διά να
+συνομιλήσουν μετ' αυτών. Τους πρέσβεις τούτους δεν παρουσίασαν οι
+Μήλιοι εις τον λαόν, αλλά τους προσεκάλεσαν να συνομιλήσουν μετά των
+αρχών και των πρώτων πολιτών περί του λόγου της αποστολής των. Οι δε
+πρέσβεις των Αθηναίων είπον τα εξής :
+
+85. Επειδή οι λόγοι δεν γίνονται προς το πλήθος, προς τον σκοπόν να
+μη απατηθούν οι πολλοί ακούοντες διά μιας τους δελεαστικούς και
+ανεξέλεγκτους διά την αδιάκοπον συνέχειαν λόγους μας (διότι
+εννοούμεν ότι τοιαύτη είναι η σκέψις σας με το να μας φέρετε ενώπιον
+μικρού αριθμού ακροατών), διά τούτο σεις οι συνελθόντες μαζί μας
+ασφαλισθήτε έτι μάλλον. Εγκαταλείποντες τον τρόπον της συνεχούς
+αγορεύσεως ας λέγετε και σεις ό,τι φρονείτε περί ενός εκάστου·
+οσάκις δε εκφέρομεν γνώμην τινά, εάν αύτη σας φαίνεται απαράδεκτος,
+αντικρούετε την αμέσως. Και πρώτον είπατε αν σας αρέσκει ο τρόπος
+ούτος της συνομιλίας».
+
+86. Οι δε σύνεδροι των Μηλίων απεκρίθησαν «Η μεν φιλική πρότασις του
+να συζητήσωμεν ησύχως δεν είναι αξία μομφής, αλλ' αι πολεμικαί
+προπαρασκευαί, αι παρούσαι και ουχί μέλλουσαι, μας φαίνονται να
+αντιφάσκουν προς αυτό. Διότι βλέπομεν ότι ήλθατε ως κριταί των όσα
+θα ειπωθούν και ότι διά του λόγου τούτου, εάν μεν υπερισχύσωμεν εις
+το δίκαιον ημών και ένεκα τούτου δεν υποχωρήσωμεν, θα προκαλέσωμεν
+πόλεμον καθ' ημών, εάν δε υποχωρήσωμεν, δουλείαν».
+
+87. ΑΘΗΝΑΙΟΙ. Εάν μεν, συνήλθατε, διά να υπολογίσετε τας δυσπιστίας
+σας περί του μέλλοντος ή διά παν άλλο να σκεφθήτε παρά περί της
+σωτηρίας της πόλεώς σας αναλόγως με τας παρούσας περιστάσεις και με
+όσα βλέπετε, ας παύσωμεν αν δε τουναντίον, ας ομιλήσωμεν.
+
+88. ΜΗΛΙΟΙ. Φυσικόν και συγγνωστόν είναι, άνθρωποι, εις τοιαύτην (ως
+την ιδικήν μας) κατάστασιν ευρισκόμενοι, να δίδουν πάσαν έκτασιν εις
+τους λόγους των και τας σκέψεις των. Αναγνωρίζομεν όμως ότι η
+συνέλευσις αύτη αντικείμενον έχει την σωτηρίαν ημών. Ας γίνη λοιπόν
+η συζήτησις, εάν ευαρεστήσθε, κατά τον τρόπον τον οποίον υπεδείξατε.
+
+89. ΑΘ. Ημείς λοιπόν δεν θα ζητήσωμεν λέξεις ευπρεπείς, ούτε θα
+επιχειρήσωμεν να αποδείξωμεν διά μακρών λόγων οι οποίοι δεν θα
+έπειθον κανένα ότι είναι δίκαιον να άρχωμεν καθό νικήσαντες τον
+Μήδον, ή ότι εκδικούμεθα σήμερον ως προσβληθέντες· και σας
+παρακαλούμεν επίσης να μη μας ειπήτε ότι, επειδή είσθε άποικοι των
+Λακεδαιμονίων, δεν εξεστρατεύσατε μαζί μας, ή ότι δεν μας ηδικήσατε
+εις τίποτε, μήτε να αξιώσετε διά τούτο να μας πείσετε· πράξατε μόνον
+ό,τι είναι δυνατόν να γίνη κατά τα αληθή φρονήματα εκατέρων· διότι
+γνωρίζομεν επίσης καλώς και οι μεν και οι δε ότι το δίκαιον κατά την
+κρίσιν των ανθρώπων λαμβάνεται υπ' όψιν μόνον όταν οι κρινόμενοι
+έχουν ίσην ισχύν, οι δε ισχυροί εξασκούν την δύναμίν των και οι
+ασθενείς υποχωρούν.
+
+90. ΜΗΛ. Καθώς νομίζομεν λοιπόν είναι ωφέλιμον να σας είπωμεν (είναι
+δε αναγκαίον τούτο, επειδή σεις επροβάλατε επιτακτικώς ως βάσιν το
+συμφέρον αντί του δικαίου) ότι δεν πρέπει να καταλύσετε την
+ελευθερίαν, το κοινόν τούτο αγαθόν, και ότι ο ευρισκόμενος πάντοτε
+εις κίνδυνον δύναται να επιτύχη διά της πειθούς ωφελήματα ανάλογα
+και δίκαια, ενίοτε δε και πέραν του αυστηρού δικαίου. Και τούτο σας
+συμφέρει πλειότερον παντός άλλου, τοσούτω μάλλον, όσω, εάν ποτε
+ατυχήσετε, θέλετε χρησιμεύσει εις τους άλλους ως παράδειγμα, διά να
+τιμωρηθήτε αυστηρώς.
+
+91. ΑΘ. Ημείς δε εξ εναντίας, εάν καταλυθή η ημετέρα ηγεμονία, δεν
+θα λυπηθώμεν· διότι οι άρχοντες άλλων, ως οι Λακεδαιμόνιοι, δεν
+είναι επίφοβοι εις τους ηττηθέντας (άλλως δεν πρόκειται ενταύθα περί
+των Λακεδαιμονίων), επίφοβοι όμως είναι οι υπήκοοι, όταν συμβή να
+προσβάλουν και να νικήσουν τους αρχαίους κυρίους των. Και περί μεν
+τούτου ας αφεθή εις ημάς (ας μείνη να εξετασθή μόνον από ημάς) ο
+κίνδυνος, όστις δύναται να προκύψη· ότι δε ήλθομεν ενταύθα
+μεριμνώντες περί της ημετέρας ηγεμονίας και της σωτηρίας της πόλεως
+σας, τούτο θέλομεν σας αποδείξει, θέλοντες να είμεθα άρχοντές σας
+ανεμποδίστως και να καταστήσωμεν την σωτηρίαν σας συμφέρουσαν και
+εις σας και εις ημάς.
+
+92. ΜΗΛ. Και πώς συμβαίνει να συμφέρη εις ημάς μεν να δουλεύωμεν,
+εις σας δε να ηγεμονεύετε;
+
+93. ΑΘ. Διότι σεις μεν, εάν υπακούσετε, δεν θα πάθετε τα έσχατα
+δεινά, ημείς δε, εάν δεν σας εξολοθρεύσωμεν, θα έχωμεν κέρδος.
+
+94. ΜΗΛ. Δεν δέχεσθε λοιπόν να μένωμεν ήσυχοι, όντες φίλοι μεν
+ιδικοί σας και όχι πολέμιοι, σύμμαχοι δε κανενός;
+
+95. ΑΘ. Όχι· διότι η έχθρα σας μας βλάπτει ολιγώτερον παρά η φιλία
+σας, η οποία διά τους υπηκόους μας ήθελε δεικνύει την αδυναμίαν
+ημών, ενώ η έχθρα σας ήθελε δεικνύει την δύναμιν ημών.
+
+96. ΜΗΛ. Λοιπόν οι υπήκοοί σας θέτονται εις την αυτήν κατηγορίαν με
+εκείνους, οι οποίοι κανένα δεν έχουν δεσμόν με σας και με τους
+αποίκους σας, εκ των οποίων τινές αποστατήσαντες υπετάχθησαν;
+
+97. ΑΘ. Οι υπήκοοι ημών σκέπτονται ότι δεν στερούνται δικαιολογίας
+μήτε οι μεν μήτε οι δε, αλλ' ότι ένεκα της ισχύος των οι μεν
+διαμένουν ελεύθεροι, ημείς δε διά φόβον δεν επερχόμεθα· ώστε
+υποτάσσοντες σας όχι μόνον θα αυξήσωμεν τον αριθμόν των υπηκόων μας,
+αλλ' ωσαύτως θα εξασφαλίσωμεν ημάς αυτούς· τοσούτω μάλλον, όσω
+νησιώται όντες και ασθενέστεροι όχι μόνον απέναντι θαλασσοκρατόρων,
+όπως είμεθα ημείς, αλλά και εναντίον άλλων δεν θέλετε δυνηθή να
+υπερισχύσετε.
+
+98. ΜΗΛ. Δεν νομίζετε ότι υπάρχει ασφάλεια εις αυτό το οποίον θα σας
+είπωμεν; (διότι καθώς απαγορεύοντες εις ημάς τους λόγους επί τη
+βάσει του δικαίου μας αναγκάζετε να συναρμοζώμεθα προς το συμφέρον
+σας, ούτω και ημείς υποδεικνύοντες εις σας τι είναι εις ημάς
+ωφέλιμον θα προσπαθήσωμεν να σας πείσωμεν, εάν η ωφέλεια αύτη είναι
+επίσης και ιδική σας.) Πώς να μη καταστήσετε εχθρούς σας εκείνους,
+οι οποίοι σήμερον είνε ουδέτεροι, όταν μάρτυρες της τοιαύτης
+διαγωγής, θα κρίνωσιν ότι ημέραν τινά θα επιτεθήτε επίσης και κατ'
+αυτών ; Εκ τούτου δε τι άλλο θέλει προκύψει ειμή να αυξήσουν οι
+υπάρχοντες εχθροί σας και να αναγκασθούν άλλοι να γίνουν εχθροί παρά
+την θέλησίν των;
+
+99. ΑΘ. Ουδόλως. Οι λαοί, τους οποίους φοβούμεθα περισσότερον, δεν
+είναι οι κάτοικοι της στερεάς, οι οποίοι δι' αυτό τούτο, ότι είναι
+ελεύθεροι, δεν θα σπεύσουν να μας προσβάλουν αλλ' είναι οι
+ανεξάρτητοι νησιώται, όπως σεις και εκείνοι οίτινες εξεγείρονται και
+εναντιώνονται εναντίον της ανάγκης να υποταχθούν αυτοί, χωρίς να
+μετρήσουν τας δυνάμεις των, δύνανται να επισύρουν και κατ' αυτών και
+καθ' ημών άφευκτον κίνδυνον.
+
+100. ΜΗΛ. Αφού οι μέγιστοι κίνδυνοι αψηφούνται από σας μεν ίνα
+διατηρήσετε την ηγεμονίαν, από δε τους υπό την δουλείαν ίνα
+απαλλαγούν αυτής, βεβαίως θα είχομεν μεγάλην μηδαμινότητα και
+δειλίαν, ημείς πού είμεθα ακόμη ελεύθεροι, αν δεν διεκινδυνεύομεν τα
+πάντα μάλλον παρά να υποδουλωθώμεν.
+
+101. ΑΘ. Όχι, εάν σκεφθήτε φρονίμως· διότι ενώπιον σας δεν πρόκειται
+αγών περί ανδραγαθίας προς ίσους, εις τον οποίον θα ήτο αισχύνη διά
+σας, εάν υπεκύπτετε, αλλά περί της σωτηρίας σας με το να μη
+αντισταθήτε κατά δυνάμεων πολύ ανωτέρων.
+
+102. ΜΗΛ. Αλλ' ηξεύρομεν ότι ο πόλεμος λαμβάνει πολλάκις ανελπίστους
+τροπάς και ότι η νίκη δεν συνοδεύει πάντοτε τους αριθμητικώς
+ανωτέρους· διά τούτο, αν μεν υποχωρήσωμεν αμέσως, ουδεμίαν ελπίδα
+σωτηρίας έχομεν, αν δε πολεμήσωμεν, υπάρχει ακόμη ελπίς να σωθώμεν.
+
+103. ΑΘ. Η ελπίς, πού παρηγορεί εις τους κινδύνους, βλάπτει μεν τους
+διακινδυνεύοντας τας περισσευούσας δυνάμεις των, δεν καταστρέφει
+όμως αυτούς όλως διόλου· αλλ' εις τους διακινδυνεύοντας το παν
+τίποτε δεν τους αφήνει (διότι είναι φύσει δαπανηρά), μόλις δε φανούν
+αι παγίδες, εις τας οποίας παρασύρει, και αμέσως βλέπει τις ότι
+τίποτε δεν του έμεινε, διά να προφυλαχθή εναντίον αυτών· τούτο σεις,
+ασθενείς όντες και εις κρίσιμον στιγμήν ευρισκόμενοι, προσέξατε μη
+πάθητε και ομοιάσητε με τους κοινούς των θνητών, οίτινες έχοντες
+ακόμη μέσα ανθρώπινα διά να σωθούν, όταν, εν τη απελπισία των, πάσα
+ελπίς ορατή τους εγκαταλείπη, καταφεύγουν εις τας αφανείς ελπίδας,
+εις την μαντικήν, εις τους χρησμούς και εις παν ό,τι δύναται ούτω
+ένωμένον με την παραπλάνησιν του νου (φρεναπάτην) να επιφέρη τον
+όλεθρόν των.
+
+104. ΜΗΛ. Μη αμφιβάλλετε ότι και ημείς επίσης αναγνωρίζομεν ότι
+είναι δύσκολον να αγωνισθώμεν προς την δύναμίν σας και την τύχην, αν
+δεν θα είναι ίση· πιστεύομεν όμως, ως προς μεν την τύχην, ότι
+προστατευόμενοι υπό του θείου δεν θα είμεθα κατώτεροι σας, διότι
+αγωνιζόμεθα όσιοι προς αδίκους· ως προς δε την έλλειψιν της
+δυνάμεως, ελπίζομεν ότι θα αναπληρωθή αύτη διά της συμμαχίας των
+Λακεδαιμονίων, η οποία συμμαχία τους υποχρεώνει να μας βοηθήσουν, αν
+όχι δι' άλλην αιτίαν, τουλάχιστον διά την συγγένειαν και από
+φιλοτιμίαν. Βλέπετε λοιπόν ότι δεν είναι όλως παράλογον το θάρρος
+μας.
+
+105. ΑΘ. Και ημείς μεν ωσαύτως νομίζομεν ότι δεν θα έχωμεν
+ολιγώτερον ευμενείς τους θεούς· διότι ουδέν επιθυμούμεν ή πράττομεν
+αντιβαίνον εις τας θρησκευτικάς πεποιθήσεις ή εις τας επιθυμίας των
+ανθρώπων. Νομίζομεν ότι και οι θεοί και οι άνθρωποι, κινούμενοι υπό
+ακαθέκτου φυσικής ορμής, τείνουν εις το να άρχουν, εκείνοι μεν εν τη
+τάξει των ιδεών, ούτοι δε εν τω κύκλω της πραγματικότητος. Ούτε
+εθέσαμεν ούτε μετεχειρίσθημεν ημείς πρώτοι τον νόμον τούτον· τον
+εύρομεν υπάρχοντα και ύστερον από ημάς θα υπάρχη αιωνίως. Κάμνομεν
+χρήσιν αυτού βέβαιοι ότι και σεις και πολλοί άλλοι ακόμη,
+περιερχόμενοι εις τοιαύτην δύναμιν ως την ημετέραν, θα επράττετε το
+αυτό. Ως προς τους θεούς λοιπόν, ουδεμίαν αιτίαν έχομεν να
+υποθέσωμεν ότι θέλομεν στερηθή της ευνοίας των· ως προς δε την από
+τους Λακεδαιμονίους ελπίδα σας, οι οποίοι, ως πιστεύετε, θα σας
+βοηθήσουν από εντροπήν, σας μακαρίζομεν διά την απλότητα σας και δεν
+ζηλεύομεν βέβαια την αφροσύνην σας. Οι Λακεδαιμόνιοι, διά τον εαυτόν
+τους μεν και τα εγχώρια έθιμά των ως επί το πλείστον προσφέρονται
+τιμίως και δικαίως· διά τους άλλους δε συντόμως ηδύνατο τις να είπη
+ότι, από όλους τους λαούς τους οποίους γνωρίζομεν, αυτοί είναι
+προφανέστατον ότι νομίζουν τα μεν ευάρεστα έντιμα, τα δε συμφέροντα
+δίκαια. Η τοιαύτη άρα σκέψις δεν ωφελεί την παράλογον ελπίδα, την
+οποίαν έχετε σήμερον περί της σωτηρίας σας.
+
+106. ΜΗΛ. Ημείς όμως νομίζομεν ότι ίσα ίσα διά το συμφέρον των δεν
+θα θελήσουν προδίδοντες τους Μηλίους, αποίκους αυτών όντας, να
+φανούν άπιστοι προς τους Έλληνας όσοι είναι φίλοι των και να γίνουν
+ωφέλιμοι εις τους εχθρούς των.
+
+107. ΑΘ. Δεν πιστεύετε λοιπόν ότι το μεν συμφέρον είναι συνδεμένον
+με την ασφάλειαν, το δε δίκαιον και το έντιμον είναι αχώριστα από
+τους κινδύνους, εις τους οποίους εις ελάχιστον βαθμόν εκτίθενται οι
+Λακεδαιμόνιοι.
+
+108. ΜΗΛ. Νομίζομεν εν τούτοις ότι δεν θα διστάσουν να κινδυνεύσουν
+υπέρ ημών, και ότι θα έχουν πλήρη και τελείαν πεποίθησιν εις ημάς·
+διότι διά μεν τας εν τη Πελοποννήσω επιχειρήσεις των Λακεδαιμονίων
+κείμεθα πλησίον αυτής ώστε να τους βοηθώμεν, ως προς δε το φρόνημα
+μας θα μας εύρωσι πιστοτέρους παρά κάθε άλλον, επειδή την αυτήν
+καταγωγήν έχομεν μετ' αυτών.
+
+109. ΑΘ. Εκείνοι δε, παρά των οποίων ζητεί τις βοήθειαν, δεν δίδουν
+αυτήν αποβλέποντες εις την εύνοιαν του ζητούντος αυτήν αλλ' εις την
+υπεροχήν των πραγματικών του δυνάμεων· τούτο λαμβάνουν υπ' όψιν
+πλέον απ' όλους τους άλλους οι Λακεδαιμόνιοι, οι οποίοι
+δυσπιστούντες εις τας ιδίας των δυνάμεις δεν επέρχονται κατά των
+άλλων ειμή αφού προσλάβουν πολλούς συμμάχους. Δεν είναι λοιπόν
+πιθανόν, ενώ ημείς κυριαρχούμεν κατά θάλασσαν, να μεταβιβασθούν εις
+νήσον.
+
+110. ΜΗΛ. Οι Λακεδαιμόνιοι όμως όχι μόνον ιδικήν των δύναμιν
+έχουσιν, αλλά και άλλους δύνανται να στείλουν· το Κρητικόν πέλαγος
+είναι ευρύ. Εκεί είναι δυσκολώτερον εις τους θαλασσοκράτορας να
+συλλάβουν τους εχθρούς των παρά εις τούτους να σωθώσιν, όταν θέλωσι
+να διαφύγωσι· και επί τη υποθέσει όμως ότι ήθελον αποτύχει εις
+τούτο, πάλιν ήθελον τραπή εναντίον της χώρας σας και κατ' εκείνων
+των συμμάχων, εις τους οποίους δεν μετέβη ο Βρασίδας· και τότε πλέον
+θα αναγκασθήτε να πολεμήσετε ουχί περί γης, η οποία διόλου δεν σας
+ανήκει, αλλά περί της ιδικής σας και της των συμμάχων σας.
+
+111. ΑΘ. Τοιαύτη απόπειρα έγινεν ήδη και γνωρίζετε ότι οι Αθηναίοι
+ουδέποτε εκ φόβου παρήτησαν πολιορκίαν τινά. Εν τούτοις παρατηρούμεν
+όμως ότι, ενώ ανηγγείλατε ότι η παρούσα διάσκεψις σκοπόν θα έχη την
+σωτηρίαν της πόλεώς σας, μολαταύτα καθ' όλην την μακράν ταύτην
+συνδιάλεξιν δεν είπετέ τι, εις το οποίον να δύναταί τις να βασίση
+ελπίδα τινά σωτηρίας. Τα ισχυρότερα υποστηρίγματα σας είναι
+μέλλουσαι ελπίδες, ενώ τα πραγματικά σας μέσα, παραβαλλόμενα προς τα
+εναντίον σας αντιταχθέντα, είναι ανεπαρκή διά να νικήσετε. Θα
+πράξετε μεγάλην ανοησίαν, εάν, αφού ημείς αποχωρήσωμεν, δεν σκεφθήτέ
+τι συνετώτερον· διότι βεβαίως δεν θα γίνετε παίγνια της φιλαυτίας, η
+οποία εις τους προφανείς και αδόξους κινδύνους φέρει τους ανθρώπους
+εις την καταστροφήν. Τωόντι, πόσοι άνθρωποι μολονότι προβλέποντες το
+μέγεθος του κινδύνου τον οποίον διέτρεχον, δελεαζόμενοι όμως υπό του
+δελεαστικού ονόματος της αισχύνης, δεν ηδυνήθησαν να αντισταθώσιν
+εις την δύναμιν μιας λέξεως, και πράγματι ενέπεσαν εκουσίως εις
+αθεράπευτα δυστυχήματα προσλαμβάνοντες αισχύνην αισχροτέραν διά την
+ανοησίαν των ή διά την τύχην. Φυλαχθήτε από το πάθημα τούτο, εάν
+είσθε φρόνιμοι. Και μη νομίσετε ότι είναι αισχρόν να υποταχθήτε εις
+μεγίστην πόλιν, όταν αύτη σας προτείνη επιεικείς προτάσεις, να
+γίνετε δηλαδή σύμμαχοί της και να διατηρήσετε την χώραν σας
+πληρώνοντες φόρον. Όντες ελεύθεροι να εκλέξετε μεταξύ ειρήνης και
+πολέμου μη προτιμήσετε εξ ισχυρογνωμοσύνης το χειρότερον. Όσοι προς
+μεν τους ίσους δεν ενδίδουν, προς δε τους ανωτέρους καλώς
+προσφέρονται, απέναντι δε των κατωτέρων είναι επιεικείς, αυτοί
+κατορθώνουν πολλά. Σκεφθήτε λοιπόν, αφού αποχωρήσωμεν ημείς, και
+λάβετε προ οφθαλμών πολλάκις ότι σκέπτεσθε περί της πατρίδος σας, η
+οποία είναι μία μόνη και της οποίας η τύχη εξαρτάται εκ μιας
+αποφάσεως καλής ή κακής.
+
+112. Και οι μεν Αθηναίοι απεχώρησαν εκ της συνεδριάσεως, οι δε
+Μήλιοι μείναντες μόνοι, αφού έσχημάτισαν την αυτήν απόφασιν,
+επέμειναν εις την άρνησίν των και απεκρίθησαν ως εξής: «Ω Αθηναίοι,
+ούτε μεταβάλλομεν την πρώτην απόφασιν μας, ούτε θα αφήσωμεν να μας
+αφαιρέσουν εις ολίγας στιγμάς την έλευθερίαν πόλεως από επτακοσίων
+ετών οικουμένης· αλλ' ελπίζοντες εις την θείαν προστασίαν, η οποία
+διεφύλαξεν αυτήν μέχρι της σήμερον, και εις την βοήθειαν των θεών
+και των ανθρώπων και των Λακεδαιμονίων θα προσπαθήσωμεν να την
+σώσωμεν. Ουχί εχθροί αλλά φίλοι και των δύο σας προσκαλούμεν να
+εξέλθετε της χώρας μας, αφού κάμετε σπονδάς συμφερούσας και εις σας
+και εις ημάς».
+
+113. Ταύτα είπον οι Μήλιοι· αλλ' οι Αθηναίοι διαλύοντες την
+συνεδρίασιν απεκρίθησαν, «Εκ της αποφάσεώς σας φαίνεται, ότι μόνοι
+μεταξύ των ανθρώπων θεωρείτε τα μέλλοντα ως σαφέστερα των
+βλεπομένων, και ότι τα αφανή παρίστανται εις τους οφθαλμούς σας ως
+υπάρχοντα ήδη, και τοιούτος (σύμφωνος προς αυτά) είναι ο πόθος σας.
+Τα πάντα εμπιστευόμενοι εις τους Λακεδαιμονίους, εις την τύχην, εις
+τας ελπίδας τα πάντα θα απολέσετε».
+
+114. Και οι μεν πρέσβεις των Αθηναίων επέστρεφαν εις το στρατόπεδον,
+οι δε στρατηγοί αυτών, βλέποντες την ανυποταξίαν των Μηλίων, ήρχισαν
+αμέσως να τους πολεμούν και διαιρέσαντες την εργασίαν εις τους
+στρατιώτας των διαφόρων πόλεων περιετείχισαν κύκλω τους Μηλίους.
+Έπειτα αφήσαντες οι Αθηναίοι κατά γην και κατά θάλασσαν φρουράν εξ
+ιδίων στρατιωτών και εκ συμμαχικών ανεχώρησαν μετά του περισσοτέρου
+στρατού, οι δε μείναντες εξηκολούθησαν την πολιορκίαν.
+
+115. Κατά τον αυτόν χρόνον και οι Αργείοι εισβαλόντες εις την
+Φλειασίαν και πεσόντες εις ενέδραν στημένην υπό των φυγάδων των και
+υπό των Φλειασίων απώλεσαν περί τους ογδοήκοντα άνδρας. Και οι εν τη
+Πύλω Αθηναίοι έλαβαν πολλά λάφυρα παρά των Λακεδαιμονίων, οι οποίοι
+διά την αιτίαν ταύτην δεν διέλυσαν μεν τας σπονδάς διά να τους
+πολεμήσουν, αλλά διεκήρυξαν ότι οι συμπολίταί των ήσαν ελεύθεροι να
+ληστεύουν τους Αθηναίους. Και οι Κορίνθιοι επολέμησαν επίσης τους
+Αθηναίους ένεκα ιδιαιτέρων διαφορών· οι δε άλλοι Πελοποννήσιοι
+έμεναν ήσυχοι. Και οι Μήλιοι, προσβαλόντες διά νυκτός το προς την
+αγοράν προτείχισμα των Αθηναίων, εκυρίευσαν αυτό και εφόνευσαν
+άνδρας τινάς· εισαγαγόντες δε τρόφιμα και όσα περισσότερα ηδυνήθησαν
+χρήσιμα επέστρεφαν και έμεναν ήσυχοι. Κατόπιν όμως οι Αθηναίοι
+προσείχον περισσότερον. Και το θέρος παρήλθεν.
+
+116. Κατά δε τον ακόλουθον χειμώνα οι Λακεδαιμόνιοι ητοιμάσθησαν να
+εκστρατεύσουν κατά της Αργολίδος· αλλ' επειδή αι θυσίαι αι οποίαι
+έγιναν προς διάβασιν των ορίων δεν εφάνησαν ευνοϊκαί, επέστρεψαν εις
+τα ίδια. Η τοιαύτη επίδειξις ενέβαλε τους Αργείους εις υπονοίας
+εναντίον τινών εκ των συμπολιτών των καί τινας μεν εξ αυτών
+συνέλαβον, οι δε άλλοι διέφυγαν.
+
+Κατά την αυτήν εποχήν οι Μήλιοι κατέλαβαν έτερον μέρος του
+περιτειχίσματος των Αθηναίων, εις το οποίον δεν ήσαν πολλοί φύλακες.
+Αλλ' ακολούθως, ελθόντος και άλλου στρατού εξ Αθηνών υπό την οδηγίαν
+Φιλοκράτους του Δημέου, επολιορκήθησαν ισχυρώς. Επειδή δε εξεδηλώθη
+και προδοσία εντός της πόλεως, οι Μήλιοι παρεδόθησαν άνευ όρων εις
+τους Αθηναίους· ούτοι δε όσους μεν εφήβους έλαβον εις την εξουσίαν
+των εφόνευσαν, τας δε γυναίκας και τους παίδας τους έκαμαν δούλους
+προς πώλησιν (ανδράποδα) και ύστερον πέμψαντες πεντακοσίους αποίκους
+κατοίκησαν την πάλιν αυτοί.
+
+ΒΙΒΛΙΟΝ ΣΤ'.
+
+ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ
+
+ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΙΑΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ
+
+
+
+ΒΙΒΛΙΟΝ ΣΤ'.
+
+
+
+1. Κατά δε τον αυτόν χειμώνα οι Αθηναίοι ηθέλησαν και πάλιν, μετά
+δυνάμεων μεγαλυτέρων εκείνων τας οποίας είχον ο Λάχης και ο
+Ευρυμέδων, να πλεύσουν εναντίον της Σικελίας, διά να την υποτάξουν,
+εάν ήθελον δυνηθή. Οι πλείστοι εξ αυτών ηγνόουν το μέγεθος της
+νήσου, ως και τον αριθμόν των κατοίκων της, Ελλήνων και βαρβάρων,
+και ότι ανελάμβανον να κάμουν πόλεμον σχεδόν επίσης σπουδαίον ως τον
+της Πελοποννήσου. Τωόντι ο περίπλους της Σικελίας είναι οκτώ περίπου
+ημερών διά πλοίον εμπορικόν, και μόνον εν διάστημα θαλάσσης είκοσι
+το πολύ σταδίων εμποδίζει την τοσούτον ευρείαν ταύτην νήσον να είναι
+χώρα της στερεάς γης.
+
+2. Ιδού δε πώς εκατοικήθη αύτη το πάλαι και πόσα έθνη εν όλω
+περιέχει. Λέγεται ότι οι αρχαιότατοι κάτοικοι ενός μέρους της νήσου
+υπήρξαν οι Κύκλωπες και οι Λαιστρυγόνες, των οποίων εγώ ούτε την
+καταγωγήν ηξεύρω, ούτε πόθεν ήλθαν, ούτε πού απεχώρησαν. Πρέπει εν
+τούτοις να αρκεσθώμεν εις όσα είπαν οι ποιηταί και εις τας διαφόρους
+γνώμας αίτινες εξηνέχθησαν περί αυτών. Μετ' αυτούς πρώτοι οικήτορες
+φαίνονται οι Σικανοί· και ούτοι μεν διατείνονται ότι είναι
+παλαιότεροι, καθότι είναι αυτόχθονες, αλλά το βέβαιον είναι ότι
+είναι Ίβηρες, διωχθέντες υπό των Λιγύων από τα παρόχθια μέρη του
+ποταμού Σικανού της Ιβηρίας. Εξ αυτών ωνομάσθη η νήσος Σικανία,
+πρότερον καλούμενη Τρινακρία, κατοικούν δε αυτοί και μέχρι της
+σήμερον τα δυτικά μέρη της Σικελίας. Μετά την άλωσιν δε του Ιλίου
+τινές των Τρώων, διαφυγόντες τους Έλληνας, φθάνουν διά θαλάσσης εις
+την Σικελίαν· και αποκατασταθέντες εις τα μεθόρια των Σικανών,
+ωνομάσθησαν μεν όλοι Έλυμοι, πόλεις δε αυτών ιδιαίτεραι ήσαν η Έρυξ
+και η Έγεστα. Εις την αποικίαν ταύτην προσετέθησαν καί τινες Φωκείς
+επανερχόμενοι εκ της Τροίας και ριφθέντες υπό της τρικυμίας πρώτον
+προς την Λιβύην και κατόπιν εις την Σικελίαν. Οι δε Σικελοί, εκ της
+Ιταλίας όπου κατώκουν, φεύγοντες τους Οπικούς, μετέβησαν πιθανώτατα
+εις την Σικελίαν επί σχεδίων αναμείναντες προς τούτο την στιγμήν πού
+ο άνεμος πνέει προς τον πορθμόν, ίσως όμως και δι' άλλου τινός
+τρόπου εισπλεύσαντες. Υπάρχουν δε και σήμερον ακόμη εις την Ιταλίαν
+Σικελοί· και η χώρα εκλήθη Ιταλία από του βασιλέως των Σικελών, ο
+οποίος εκαλείτο Ιταλός. Οι Σικελοί, ελθόντες εις την Σικελίαν μετά
+στρατού πολλού, ενίκησαν εις μάχην τους Σικανούς και απώθησαν αυτούς
+προς τα μεσημβρινά και τα δυτικά μέρη της νήσου και αντί Σικανίας
+επωνόμασαν αυτήν Σικελίαν. Αποκατασταθέντες δε εις τα πλέον εύφορα
+μέρη του τόπου κατείχον αυτά περί τα τριακόσια έτη από της
+μεταβάσεώς των μέχρι του ερχομού των Ελλήνων. Ακόμη δε και σήμερον
+κατέχουν τα μέσα και τα προς βορράν της νήσου. Κατώκησαν επίσης και
+Φοίνικες περί την Σικελίαν, καταλαβόντες ακρωτήρια και νησίδια
+παρακείμενα ένεκα της μετά των Σικελών εμπορίας των· αλλ' όταν οι
+Έλληνες ήρχισαν να έρχωνταί πολλοί διά θαλάσσης, οι Φοίνικες
+εγκατέλιπον τα πλείστα των μερών τούτων και συνοικίσθησαν εις την
+Μοτύην, τον Σολόεντα και την Πάνορμον πλησίον των Ελύμων. Διπλούν
+συμφέρον εύρισκαν εις τούτο· πρώτον την συμμαχίαν των λαών τούτων
+και δεύτερον ότι ήσαν πλησίον της Καρχηδόνος, η οποία εκ του μέρους
+τούτου χωρίζεται από της Σικελίας μόνον διά βραχυτάτου διαστήματος.
+Και οι μεν βάρβαροι τοσούτοι ήσαν και τοιουτοτρόπως κατοίκησαν την
+Σικελίαν.
+
+3. Μεταξύ δε των Ελλήνων πρώτοι οι Χαλκιδείς, πλεύσαντες εκ της
+Ευβοίας μετά του οικιστού Θουκλέους, κατοίκησαν την Νάξον και
+ήγειραν τον βωμόν του Αρχηγέτου Απόλλωνος, ο οποίος σήμερον είναι
+έξω της πόλεως· επί του βωμού τούτου οι θεωροί, όταν έρχωνται εκ της
+Σικελίας, κάμνουν τας πρώτας θυσίας. Τας δε Συρακούσας, κατά το
+επόμενον έτος, ο Αρχίας, είς των Ηρακλειδών, ελθών εκ της Κορίνθου,
+εκατοίκισεν, αφού πρώτον εδίωξε τους Σικελούς εκ της νήσου, όπου
+ευρίσκεται η εσωτερική πόλις, της οποίας η θάλασσα δεν βρέχει πλέον
+σήμερον τα τείχη· με τον καιρόν και η έξω πόλις προστειχισθείσα
+έγινε πολυάνθρωπος. Ο δε Θουκλής και οι Χαλκιδείς, ορμηθέντες εκ της
+Νάξου, κατά το πέμπτον έτος μετά την θεμελίωσιν των Συρακουσών, και
+διώξαντες διά των όπλων τους Σικελούς έκτισαν τους Λεοντίνους και
+μετ' αυτούς την Κατάνην. Αυτοί δε οι Καταναίοι εξέλεξαν ως οικιστήν
+των τον Εύαρχον.
+
+4. Κατά την αυτήν εποχήν ο Λάμις, φέροιν ωσαύτως αποικίαν εκ των
+Μεγάρων, έφθασεν εις την Σικελίαν και έκτισεν άνωθεν του ποταμού
+Πεντακίου πόλιν, την οποίαν ωνόμασε Τρώτιλον· ακολούθως την
+εγκατέλιπε, διά να συγκατοικήση με τους Χαλκιδείς των Λεοντίνων·
+αλλά διωχθείς υπ' αυτών και κτίσας την Θάψον, αυτός μεν αποθνήσκει,
+οι δε σύντροφοί του, διωχθέντες εκ της Θάψου και προσκληθέντες υπό
+του βασιλέως των Σικελών Ύβλωνος, ο οποίος παρέδωκεν εις αυτούς την
+χώραν, μετέβησαν και έκτισαν την πόλιν των Μεγαρέων των κληθέντων
+Υβλαίων. Και οικήσαντες εκεί επί έτη διακόσια τεσσαράκοντα πέντε
+εδιώχθησαν υπό του τυράννου των Συρακουσίων Γέλωνος εκ της πόλεως
+και της χώρας. Αλλά πριν διωχθούν και εκατόν έτη μετά την
+αποκατάστασίν των έπεμψαν διά να κτίση την Σελινούντα τον Πάμιλον, ο
+οποίος ήλθεν εκ των Μεγάρων, της μητροπόλεώς των, διά να σχηματίση
+την αποικίαν εκείνην. Ο εκ Ρόδου Αντίφημος και ο εκ Κρήτης Έντιμος,
+φέροντες μαζί των εποίκους, έκτισαν από κοινού την Γέλαν,
+τεσσαράκοντα πέντε έτη μετά την οίκισιν των Συρακουσών. Και η μεν
+πόλις ωνομάσθη από του ποταμού Γέλα, το δε μέρος, όπου υπάρχει
+σήμερον και το οποίον πρώτον εκυκλώθή διά τείχους, ονομάζεται
+Λίνδιοι και οι κάτοικοι αυτού παρέλαβον τους δωρικούς θεσμούς. Περί
+τα εκατόν οκτώ έτη μετά την οίκισίν των οι Γελοίοι εκατοίκησαν την
+πόλιν Ακράγαντα, αυτήν μεν από του ποταμού Ακράγαντος ονομάσαντες,
+οικιστάς δε λαβόντες τον Αριστόνουν και τον Πυστίλον, θεσμούς δε
+δεχθέντες τους των Γελώων. Η δε Ζάγκλη αρχήθεν μεν εκατοικήθη υπό
+ληστών ελθόντων εκ της εν Οπικία Χαλκιδικής πόλεως Κύμης, ύστερον δε
+πλήθος ανθρώπων ελθόντες εκ της Χαλκίδος και της λοιπής Ευβοίας
+διεμοιράσθησαν την γην και οικισταί αυτής έγιναν ο Περιήρης και ο
+Κραταιμένης, ο μεν από Κύμης, ο δε από Χαλκίδος. Το όνομα δε Ζάγκλη
+εδόθη κατά πρώτον εις την πόλιν υπό των Σικελών, διότι η τοποθεσία
+αυτής είναι δρεπανοειδής, το δε δρέπανον οι Σικελοί λέγουν ζάγκλον·
+ύστερον δε οι κάτοικοι αυτής εξώσθησαν υπό Σαμίων και άλλων Ιώνων,
+οι οποίοι φεύγοντες τους Μηδους προσήγγισαν εις την Σικελίαν. Αλλά
+και οι Σάμιοι εδιώχθησαν όχι μετά πολύν καιρόν υπό του τυράννου των
+Ρηγίνων Αναξίλα, ο οποίος συνήθροισεν εις την πόλιν πληθυσμόν
+σύμμικτον και την ωνόμασε Μεσσήνην από του ονόματος της αρχαίας
+αυτού πατρίδος.
+
+5. Η δε Ιμέρα, αποικία της Ζάγκλης, οικιστάς είχε τον Ευκλείδην, τον
+Σίμον και τον Σάκωνα. Και όσοι μεν ήλθαν εις την αποικίαν αυτήν ήσαν
+Χαλκιδείς· εν τούτοις εξόριστοί τινες των Συρακουσών, λεγόμενοι
+Μυλητίδαι, νικηθέντες είς τινα στάσιν, ηνώθησαν μετ' αυτών· και η
+μεν γλώσσα ήτο κράμα της Χαλκιδικής και της Δωρικής, αλλ' οι
+Χαλκιδικοί θεσμοί επεκράτησαν. Αι Άκραι και αι Κασμέναι
+εκατοικήθησαν υπό Συρακουσίων, αι μεν Άκραι εβδομήκοντα έτη μετά τας
+Συρακούσας, αι δε Κασμέναι είκοσι περίπου έτη μετά τας Άκρας. Και η
+Καμάρινα κατά πρώτον συνωκίσθη υπό Συρακουσίων, εκατόν τριάκοντα
+πέντε σχεδόν έτη μετά την κτίσιν των Συρακουσών· οικισταί δε αυτής
+υπήρξαν ο Δάσκων και ο Μενέκωλος. Αλλά κατά τινα πόλεμον, ο οποίος
+προήλθεν εξ αποστασίας, διωχθέντων των Καμαριναίων υπό των
+Συρακουσών, ο τύραννος της Γέλας Ιπποκράτης έλαβε την χώραν των
+Καμαριναίων αντί λύτρων διά τους Συρακουσίους αιχμαλώτους, και
+γενόμενος αυτός οικιστής εκατοίκισε την Καμάριναν. Και πάλιν ύστερον
+ερημωθείσα αυτή υπό του Γέλωνος εκατοικήθη εκ τρίτου υπό Γελώων.
+
+6. Τοσαύτα έθνη Ελλήνων και βαρβάρων κατώκουν την Σικελίαν και κατά
+τοιαύτης εκτεταμένης νήσου επεχείρησαν να εκστρατεύσουν οι Αθηναίοι.
+Και η μεν αληθής αιτία ήτο να γίνουν κύριοι όλης της νήσου· η
+πρόφασις δε με την οποίαν περιεκάλυπτον την επιχείρησιν ταύτην ήτο
+να βοηθήσουν τους έχοντας την αυτήν καταγωγήν λαούς και εκείνους οι
+οποίοι είχον γίνει πρότερον σύμμαχοι των. Προ πάντων όμως παρώτρυναν
+αυτούς οι πρέσβεις των Εγεσταίων, οι οποίοι ήσαν εις τας Αθήνας και
+οι οποίοι επεκαλούντο ζωηρώς την βοήθειαν των. Οι Εγεσταίοι,
+γείτονες όντες με τους Σελινουντίους, επολέμουν προς αυτούς διά τινα
+ζητήματα σχετικά με τας εκ γάμων σχέσεις αυτών και διά τα
+αμφισβητούμενα όρια της χώρας· και οι Σελινούντιοι προσκαλέσαντες
+εις βοήθειαν των τους συμμάχους των Συρακούσιους επίεζαν αυτούς
+ζωηρώς και κατά γην και κατά θάλασσαν. Οι Εγεσταίοι, υπενθυμίζοντες
+εις τους Αθηναίους την γενομένην επί Λάχητος συμμαχίαν και τον
+προηγούμενον πόλεμον των Λεοντίνων, παρεκάλουν να τους στείλουν
+πλοία προς βοήθειαν, προτάσσοντες μεταξύ άλλων επιχειρημάτων το
+ακόλουθον, ότι, εάν οι Συρακούσιοι, αφού έδιωξαν τους Λεοντίνους εκ
+της πόλεως των, έμεναν ατιμώρητοι, εάν, καταστρέφοντες τους
+υπολειπομένους ακόμη συμμάχους των Αθηναίων, κατελάμβαναν αυτοί
+μόνοι την όλην δύναμιν της Σικελίας, υπήρχε φόβος μήπως και οι
+Δωριείς έλθουν ποτέ μετά μεγάλων παρασκευών να βοηθήσουν τους
+Δωριείς της Πελοποννήσου, ως συγγενείς των και ως θεμελιωτάς, και
+καταλύσουν μετ' αυτών την ηγεμονίαν των Αθηναίων· ότι δε ήτο
+φρόνιμον να αντισταθούν εις τους Συρακουσίους μετά των υπολοίπων
+ακόμη συμμάχων· ότι άλλως και ως προς αυτούς ιδιαιτέρως ήθελον,
+δώσει εις τους Αθηναίους χρήματα ικανά διά τας δαπάνας του πολέμου.
+Επί των προτάσεων τούτων, αι οποίαι επανελήφθησαν συχνάκις εις τας
+δημοσίας συνεδριάσεις και υπό των Εγεσταίων και υπό των
+υπερασπιζόντων αυτούς, οι Αθηναίοι εψήφισαν να πέμψουν πρώτον
+πρέσβεις εις την Έγεσταν, διά να βεβαιωθούν αν, ως έλεγον οι
+Εγεσταίοι, υπήρχον αληθώς χρήματα εις το κοινόν ταμείον και εις τους
+ναούς, και συγχρόνως να πληροφορηθούν εις ποίον σημείον ήτο ο προς
+τους Σελινουντίους πόλεμος.
+
+7. Και οι μεν πρέσβεις των Αθηναίων απεστάλησαν εις την Σικελίαν. Οι
+δε Λακεδαιμόνιοι και οι σύμμαχοι, πλην των Κορινθίων, εξεστράτευσαν
+τον αυτόν χειμώνα κατά της Αργολίδος, ελεηλάτησαν μικρόν μέρος αυτής
+και επήραν σίτον επί τινων αμαξίων, τα οποία είχον φέρει μαζί των.
+Αποκαταστήσαντες δε, εις τας Ορνεάς τους φυγάδας των Αργείων άφησαν
+εις αυτούς μικρόν μέρος στρατού, και συνθηκολογήσαντες επί ωρισμένον
+χρόνον να μη λεηλατούν αμοιβαίως τας χώρας των οι Ορνεάται και οι
+Αργείοι, επέστρεψαν εις τα ίδια μετά του υπολοίπου στρατού. Επειδή
+όμως όχι μετά πολύν καιρόν ήλθον οι Αθηναίοι μετά τριάκοντα πλοίων
+και εξακοσίων οπλιτών, οι Αργείοι εξήλθον μετ' αυτών πανστρατιά και
+επολιόρκησαν επί μίαν ημέραν τας Ορνεάς· αλλά κατά την νύκτα, ενώ ο
+εχθρικός στρατός ήτο κατεσκηνωμένος μακράν, οι Ορνεάται διέφυγον·
+την επομένην δε ημέραν οι Αργείοι, εννοήσαντες τούτο, κατέσκαψαν την
+πόλιν και ανεχώρησαν, επίσης δε και οι Αθηναίοι επέστρεψαν ακολούθως
+μετά των πλοίων των εις τα ίδια. Μετέφεραν δε οι Αθηναίοι διά
+θαλάσσης και εις την Μεθώνην την γειτονικήν με την Μακεδονίαν ιππείς
+Αθηναίους και εξορίστους Μακεδόνας οι οποίοι είχον καταφύγει εις τας
+Αθήνας και ελεηλάτουν την χώραν του Περδίκκου. Οι δε Λακεδαιμόνιοι
+πέμψαντες πρέσβεις προς τους εν τη Θράκη Χαλκιδείς, οι οποίοι είχον
+μετά των Αθηναίων δέκα ημερών σπονδάς, τους προσεκάλεσαν να ενώσουν
+τας δυνάμεις των με τας του Περδίκκου· ούτοι όμως δεν ηθέλησαν, και
+με αυτά ετελείωσεν ο χειμών, και το δέκατον έκτον έτος του πολέμου
+τούτου, τον οποίον συνέγραψεν ο Θουκυδίδης.
+
+8. Κατά το ακόλουθον θέρος, άμα ήρχισεν η άνοιξις, οι των Αθηναίων
+πρέσβεις επέστρεψαν εκ της Σικελίας και μετ' αυτών οι των Εγεσταίων
+φέροντες μεθ' εαυτών εξήκοντα τάλαντα εις άργυρον διά μηνιαίον
+μισθόν εξήκοντα πλοίων, τα οποία έμελλαν να παρακαλέσουν τους
+Αθηναίους να τους στείλουν. Και οι Αθηναίοι συγκαλέσαντες εκκλησίαν
+και ακούσαντες τας επαγωγούς αλλά ψευδείς εκθέσεις των πρέσβεων των
+Εγεσταίων και των ιδικών των, οι οποίοι εβεβαίωναν ότι είδον πολλά
+χρήματα έτοιμα εις τους ναούς και εις τα δημόσια ταμεία, εψήφισαν να
+στείλουν εις την Σικελίαν εξήκοντα πλοία και στρατηγούς πάσαν
+εξουσίαν έχοντας Αλκιβιάδην τον Κλεινίου, Νικίαν τον Νικηράτου και
+Λάμαχον τον Ξενοφάνους με την διαταγήν να βοηθήσουν τους Εγεσταίους
+κατά των Σελινουντίων, να εγκαταστήσουν τους Λεοντίνους, εάν ο
+πόλεμος ελάμβανε στροφήν ευνοϊκήν, και να τακτοποιήσουν τα πάντα εις
+την Σικελίαν κατά τον τρόπον, όστις ήθελε τοις φανή ο μάλλον
+συμφέρων διά τους Αθηναίους. Μετά πέντε δε ημέρας συνεκάλεσαν πάλιν
+εκκλησίαν, διά να σκεφθούν περί των μέσων της ταχείας προετοιμασίας
+των πλοίων και διά να ψηφίσουν διά την αναχώρησιν των στρατηγών παν
+ό,τι ήθελε κριθή αναγκαίον. Και ο Νικίας, ο οποίος εξελέγη μεν
+ακουσίως στρατηγός, αλλ' εσκέπτετο ότι η πόλις κακήν έλαβεν απόφασιν
+συλλαβούσα το σχέδιον, υπό πρόφασιν εύσχημον και ευπρεπή, να
+κατακτήση όλην την Σικελίαν, ανέβη εις το βήμα και, διά ναποτρέψη
+τους Αθηναίους από την επιχείρησιν ταύτην, συνεβούλευσε τα εξής :
+
+9. Η μεν συνέλευσις αύτη συνεκλήθη όπως σκεφθώμεν περί των
+προετοιμασιών, και των μέσων πώς πρέπει να μεταβώμεν εις την
+Σικελίαν· εγώ όμως νομίζω ότι έπρεπεν ίσως να εξετάσωμεν ακόμη αν
+συμφέρει εις ημάς να στείλωμεν εκεί πλοία· ίσως δεν έπρεπε, μετά
+τόσον βραχείαν διάσκεψιν περί τοιούτων σοβαρών υποθέσεων,
+ναναδεχθώμεν, πειθόμενοι εις άνδρας αλλοφύλους, πόλεμον, ο οποίος
+διόλου δεν αφορά εις ημάς. Και όμως εγώ και τιμήν λαμβάνω εξ αιτίας
+μιας τοιαύτης επιχειρήσεως και ολιγώτερον παντός άλλου φοβούμαι· όχι
+διότι δεν θεωρώ ως επίσης καλόν πολίτην εκείνον, όστις φείδεται της
+ζωής του ή της περιουσίας του· διότι ούτος προ πάντων, διά το ίδιον
+αυτού συμφέρον, επιθυμεί την ευτυχίαν της πόλεως. Αλλ' ουδέποτε
+μέχρι της σήμερον, ωμίλησα εναντίον της συνειδήσεως μου, διά να τύχω
+περισσοτέρων τιμών, και σήμερον ακόμη δεν θα είπω παρά ό,τι νομίζω
+ωφέλιμον. Διά λαόν έχοντα τον χαρακτήρά σας ο λόγος μου θα απέβαινεν
+ασθενής, εάν σας παρώτρυνα να διατηρήσετε όσα έχετε και να μη
+διακινδυνεύσετε τα βέβαια χάριν των αβεβαίων, τα πραγματικά αντί των
+φανταστικών· διά τούτο θα περιορισθώ να σας διδάξω ότι η προθυμία
+σας είναι άκαιρος και ότι ο σκοπός, τον οποίον προτίθεσθε, δεν είναι
+εύκολος να πραγματοποιηθή.
+
+10. «Υποστηρίζω λοιπόν ότι σεις αφήνοντες εδώ τόσους εχθρούς και
+μεταβαίνοντες εις την Σικελίαν είναι ως να ηθέλετε να προσελκύσετε
+εναντίον σας και άλλους. Νομίζετε ίσως ότι έχουν κάτι σταθερόν αι
+γενόμεναι σπονδαί, αι οποίαι, ενόσω μεν μένετε ήσυχοι, θα υφίστανται
+ονομαστικώς (διότι μόνον προς τον σκοπόν τούτον έγιναν υπό τινων εκ
+των συμπολιτών μας και υπό των αντιπάλων μας), άμα όμως με τοιαύτας
+σημαντικάς δυνάμεις υποστήτε ατυχίαν τινά, οι εχθροί θα σπεύσουν να
+επιτεθούν εναντίον μας, πρώτον μεν διότι η σύμβασις έγινε κατ'
+ανάγκην εν ώρα δυσχερών περιστάσεων και μετά περισσοτέρας αισχύνης
+δι' αυτούς παρά δι' ημάς· έπειτα δε διότι εντός αυτής της ιδίας
+συμβάσεως έχομεν πολλά τα αμφισβητούμενα. Υπάρχουν μάλιστα τινές, οι
+οποίοι ούτε καν εδέχθησαν την σύμβασιν ταύτην, και δεν είναι ούτοι
+οι ασθενέστατοι· αλλ' άλλοι μεν μας πολεμούν αναφανδόν, άλλοι δε
+συγκρατούνται από την απραξίαν των Λακεδαιμονίων και υπό δεκαημέρων
+σπονδών. Ίσως δε μάλιστα, εάν εύρουν τας δυνάμεις μας διηρημένας (το
+οποίον τώρα σπεύδομεν να πράξωμεν), ενωθούν εναντίον μας, εκ
+συμφώνου μετά των Σικελιωτών, των οποίων την συμμαχίαν πολύ
+επεζήτουν άλλοτε. Τούτο πρέπει λοιπόν να σκεφθώμεν, και, ενώ η πόλις
+ημών ακόμη πλέει εις τανοικτά, να μη ζητώμεν τον κίνδυνον μήτε να
+θέλωμεν να επεκτείνωμεν την ηγεμονίαν μας πριν εξασφαλίσωμεν την
+υπάρχουσαν. Οι εν τη Θράκη Χαλκιδείς, αποσπασθέντες από την
+συμμαχίαν μας προ τοσούτων ετών, δεν υπετάγησαν ακόμη, και υπάρχουν
+άλλοι των πόλεων της στερεάς, οι οποίοι μας υπακούουν κάπως
+αμφίβολα. Εν τούτοις ημείς μεν σπεύδομεν να βοηθήσωμεν τους
+Εγεσταίους ως συμμάχους δήθεν αδικούμενους, βραδύνομεν δε να
+εκδικηθώμεν διά τας ύβρεις αυτών εκείνων, οι οποίοι απεστάτησαν προ
+πολλού χρόνου.
+
+11. »Και όμως, τους μεν, εάν ενικώμεν, θα ηδυνάμεθα και να τους
+κρατήσωμεν υπό την εξουσίαν μας, τους δε, και επί τη υποθέσει ότι
+ηθέλομεν τους νικήσει, δεν θα ηδυνάμεθα να τους κρατήσωμεν υπό την
+εξουσίαν μας, ένεκα της αποστάσεως και του αριθμού αυτών. Είναι
+λοιπόν ανόητον να εκστρατεύσωμεν εναντίον ανθρώπων, τους οποίους,
+και αν νικήσωμεν, δεν θα υποτάξωμεν, προ πάντων διότι, εν περιπτώσει
+αποτυχίας, δεν θα ευρεθώμεν εις την αυτήν κατάστασιν, εις την οποίαν
+είμεθα προ της επιχειρήσεως. Σήμερον δε οι Σικελιώται νομίζω ότι δεν
+είναι επίφοβοι δι' ημάς, θα είναι δε πολύ ολιγώτερον, εάν αποκτήσουν
+την επ' αυτών ηγεμονίαν οι Συρακούσιοι, και διά ταύτης προ πάντων
+της εικασίας ζητούν οι Εγεσταίοι να μας εκφοβίσουν. Εις την παρούσαν
+κατάστασιν των πραγμάτων ίσως έκαστος των λαών εκείνων έλθη εναντίον
+μας προς χάριν των Λακεδαιμονίων, εάν όμως υποτάξωσιν αυτούς οι
+Συρακούσιοι, δεν είναι πιθανόν να εκστρατεύση η μία ηγεμονία κατά
+της άλλης· διότι, όπως ενούμενοι μετά των Πελοποννησίων ήθελον
+καταλύσει την ημετέραν ηγεμονίαν, διά του αυτού τρόπου ήθελε
+καταλυθή και η ιδική των υπό των αυτών Πελοποννησίων. Δι' ημάς δε το
+καλλίτερον μέσον διά να φαινώμεθα φοβεροί εις τους εκεί Έλληνας,
+είναι να μένωμεν μακράν, ή, αφού δείξωμεν εις αυτούς τας δυνάμεις
+μας, να επιστρέφωμεν ταχέως οπίσω· άλλως, εις την πρώτην αποτυχίαν,
+ήθελον μας περιφρονήσει και ενωθή μετά των εχθρών, τους οποίους
+έχομεν εδώ. Πάντες γνωρίζομεν ότι θαυμάζονται τα πολύ μακράν
+ευρισκόμενα όντα και τα μη παράσχοντα ακόμη απόδειξιν της φήμης, την
+οποίαν έχουν. Πείραν τούτου ελάβετε, ω Αθηναίοι, εκ μέρους των
+Λακεδαιμονίων και των συμμάχων. Αφού εθριαμβεύσατε κατ' αυτών παρά
+τας προσδοκίας σας και τους πρώτους σας φόβους, τους περιεφρονήσατε,
+και τώρα ποθείτε την κατάκτησιν της Σικελίας. Εν τούτοις δεν πρέπει
+τις να επαίρεται διά τας δυστυχίας του εχθρού, αλλά κύριος της
+σκέψεως αυτού διαμένων να διατηρή πάντοτε το θάρρος του. Και ας μη
+νομίζωμεν άλλο τι παρά ότι οι Λακεδαιμόνιοι, αποβλέποντες εις την
+ταπείνωσιν την οποίαν έλαβαν, δεν σκέπτονται ειμή πως να μας
+περιπλέξουν ακόμη και σήμερον, εάν δύνανται, και να αποπλύνουν την
+ιδίαν των ατιμίαν· τοσούτω μάλλον όσω πλέον από κάθε άλλο και
+ανέκαθεν θηρεύουν φήμην ανδρείας. Ώστε, εάν είμεθα φρόνιμοι δεν
+πρέπει να ενασχοληθώμεν περί των εν Σικελία Εγεσταίων, ανδρών
+βαρβάρων, αλλά πώς να προφυλαχθώμεν ταχέως από τας επιβουλάς πόλεως
+ολιγαρχικώς διοικουμένης.
+
+12. »Και πρέπει να ενθυμούμεθα ότι μόλις απαλλαγέντες μεγάλης νόσου
+και πολέμου αναλαμβάνομεν τας δυνάμεις μας εις χρήματα και εις τον
+πληθυσμόν· ότι είναι δίκαιον να μεταχειρισθώμεν τα μέσα ταύτα μόνον
+διά τας ανάγκας μας, και όχι διά τους φυγάδας τούτους, οι οποίοι
+ζητούν επικουρίας και εις τους οποίους το να ψεύδεται κανείς
+επιτηδείως είναι χρήσιμον· μη έχοντες να καταβάλουν ειμή μόνον
+λόγους αφήνουν τον κίνδυνον εις τους άλλους· και εν περιπτώσει μεν
+επιτυχίας η ευγνωμοσύνη των δεν θα είναι ίση με την παρασχεθείσαν
+υπηρεσίαν, εν περιπτώσει δε αποτυχίας θα παρασύρουν εις την
+καταστροφήν τους φίλους των. Εάν τις, πλήρης χαράς διότι εξελέγη
+στρατηγός, μόνον τα ιδιαίτερά του συμφέροντα έχων υπ' όψει και ων
+πολύ νέος ακόμη διά να άρχη, σας παρακινήση να εκστρατεύσετε, διά να
+θαυμάσουν τους ίππους του και διά να ωφεληθή τι εκ της στρατηγίας,
+όπως επαρκέση εις τα μεγάλα έξοδα του, μη επιτρέψετε να αλαζονεύεται
+με κίνδυνον της πόλεως. Σκεφθήτε ότι τοιούτοι πολίται την μεν
+πολιτείαν βλάπτουν, τα δε ίδια σπαταλώσι· ότι το έργον τούτο είναι
+μέγα, και τοιούτον, ώστε δεν αρμόζει εις νεώτερον την ηλικίαν να
+σκέπτεται και να αναλαμβάνη βιαστικά την εκτέλεσιν αυτού.
+
+13. »Φοβούμαι τους ανθρώπους, οι οποίοι προσεκλήθησαν επί τούτω,
+βλέπων αυτούς καθημένους περί εκείνον τον άνδρα, και αντιπροσκαλώ
+τους πρεσβυτέρους, όσοι κάθηνται μεταξύ αυτών, να μη συσταλούν να
+δώσουν ψήφον κατά του πολέμου· μήτε να επιθυμήσουν μάταια, ως αυτοί
+οι άλλοι, απόντα πράγματα· ας σκεφθούν ότι ολίγιστα επιτυγχάνονται
+διά της επιθυμίας, πλείστα δε διά της προνοίας. Χάριν της πατρίδος,
+η οποία ουδέποτε διέτρεξε μεγαλυτέρους κινδύνους, υψώσατε την χείρα
+ως σημείον αντιστάσεως και ψηφίσατε, ότι οι μεν Σικελιώται θα
+διατηρήσουν τα όρια, τα οποία έχουν την σήμερον απέναντί σας και εις
+τα οποία πρέπει να αρκεσθούν, τον Ιόνιον κόλπον εις τον ακτοπλοούντα
+και τον Σικελικόν εις τον πλέοντα διά του πελάγους, και νεμόμενοι τα
+ιδικά των ας συμβιβάζωνται μεταξύ των όπως δύνανται· εις δε τους
+Εγεσταίους να είπητε ιδιαιτέρως ότι καθώς συνήψαν τον πρώτον κατά
+των Σελινουντίων πόλεμον άνευ των Αθηναίων, ούτως ας τον διεξαγάγουν
+και τώρα μόνοι, και εις το εξής ας μη δεχώμεθα, κατά την συνήθειάν
+μας, συμμάχους, τους οποίους να βοηθώμεν μεν, όταν ευρίσκωνται εις
+δυστυχίαν, να μη τους έχωμεν δε ωφελίμους διόλου, εάν λάβωμεν
+ανάγκην.
+
+14. »Συ δε, ω πρύτανι, εάν νομίζης ότι έχεις καθήκον να κήδεσαι περί
+της πόλεως και θέλης να είσαι πολίτης αγαθός, υπόβαλε το ζήτημα
+πάλιν εις συζήτησιν και νέαν ψηφοφορίαν. Εάν δειλιάς να πράξης
+τούτο, νομίζων ότι θα παραβής τους νόμους, πείσθητι ότι δεν θέλεις
+ενοχοποιηθή, αφού τόσοι αναγνωρίζοντες τούτο υπάρχουν. Σκέφθητι
+επίσης ότι θέλεις σώσει την πόλιν, αν και άπαξ απεφάσισε, και ότι
+καλός άρχων είναι ο ωφελών μεγάλως την πατρίδα του ή τουλάχιστον ο
+μηδόλως βλάπτων αυτήν εκουσίως».
+
+15. Ο μεν Νικίας ταύτα είπεν· οι πλείστοι δε των Αθηναίων
+παρελθόντες εις το μέσον συνεβούλευον να κάμουν την εκστρατείαν και
+να μη καταργήσουν τα προαποφασισθέντα, τινές δε αντέλεγον. Αλλ' ο
+Αλκιβιάδης ο υιός του Κλεινίου επέμενε θερμώς υπέρ της εκστρατείας·
+επειδή και αντίπαλος ήτο του Νικίου επί άλλων πολιτικών αντικειμένων
+και διότι εναντίον αυτού έκαμε τον προσβλητικόν υπαινιγμόν εκείνος,
+ήθελε νανταγωνισθή προς αυτόν, και προ πάντων επεθύμει την
+στρατηγίαν· διά του μέσου τούτου ήλπιζε να καταλάβη την Σικελίαν και
+την Καρχηδόνα, και συγχρόνως, βελτιών την ιδίαν του κατάστασιν, να
+πλουτήση και δοξασθή. Απολαύων της υπολήψεως των πολιτών είχεν
+επιθυμίας ανωτέρας της καταστάσεως του τόσον διά την διατήρησιν των
+ίππων του, όσον και διά τας άλλας δαπάνας· τούτο δε και συνετέλεσεν
+ύστερον όχι ολίγον εις την καταστροφήν των Αθηνών. Πολλοί,
+φοβούμενοι την απεριόριστον πολυτέλειαν της διαίτης του και την
+υπερηφάνειαν, την οποίαν είχεν εις πάσαν περίστασιν, τον εμίσουν και
+τον υπώπτευον ως επιθυμούντα την τυραννίδα. Και μολονότι ως
+στρατηγός διηύθυνε τα πάντα στρατηγικότατα, η ιδιωτική όμως διαγωγή
+του τοσούτον είχε δυσαρεστήσει όλους, ώστε η διεύθυνσις των κοινών
+ανετέθη εις άλλους, οι οποίοι επέσπευσαν την καταστροφήν της πόλεως.
+Τότε λοιπόν ελθών εις το μέσον της συνελεύσεως συνεβούλευσεν εις
+τους Αθηναίους τα ακόλουθα:
+
+16. Και εις εμέ αρμόζει η στρατηγία μάλλον παρά εις πάντα άλλον, ω
+Αθηναίοι (διότι είναι ανάγκη να αρχίσω εκ τούτου, αφού ο Νικίας με
+προσέβαλε), και συγχρόνως νομίζω ότι είμαι άξιος αυτής. Εκείνα, διά
+τα οποία είμαι διαβόητος, εις μεν τους προγόνους μου και εις εμέ
+φέρουν δόξαν, εις δε την πατρίδα ωφέλειαν. Τωόντι οι Ελληνες, οι
+οποίοι πρότερον ενόμιζον την πόλιν εξηντλημένην εκ του πολέμου,
+εσχημάτισαν περί της δυνάμεως της ιδέαν καλυτέραν βλέποντες την
+μεγαλοπρέπειάν μου εις τους Ολυμπιακούς αγώνας, διότι εις μεν τον
+αγώνα κατεβίβασα επτά άρματα, όσα ουδείς μέχρι τούδε ιδιώτης
+πρότερον, ενίκησα δε όχι μόνον πρώτος αλλά και δεύτερος και
+τέταρτος, και ανέπτυξα εις όλα μεγαλοπρέπειαν αξίαν της νίκης μου.
+Ταύτα κατά την συνήθειαν νομίζονται τιμή, και τοιαύται πράξεις
+μαρτυρούν δύναμιν. Δι' όσας πάλιν λαμπράς επιδείξεις κάμνω εις την
+πόλιν διά των χορηγιών μου και των άλλων δαπανών, οι μεν πολίται
+φύσει με φθονούν, αλλ' οι ξένοι δεν βλέπουν και εις τούτο ειμή
+δύναμιν. Δεν είναι λοιπόν ανωφελής η ανοησία εκείνου, ο οποίος
+δαπανών εξ ιδίων όχι μόνον εαυτόν του αλλά και την πόλιν ωφελεί· και
+ουδέ είναι άδικον να μη θεωρή κανείς τον εαυτόν του ίσον με τους
+άλλους, όταν αισθάνεται την υπεροχήν του, διότι και ο δυστυχών δεν
+μοιράζει την δυστυχίαν του με κανένα· και καθώς όταν δυστυχούμεν δεν
+μας υποδεξιούνται, ούτω πρέπει να ανεχώμεθα την υπεροψίαν των
+ευτυχούντων παρά να απαιτώμεν να προσφέρωνται προς ημάς εξ ίσου.
+Ηξεύρω εν τούτοις ότι οι τοιούτοι και όσοι διεκρίθησαν διά τινος
+λαμπρού κατορθώματος ζώντες μεν ήσαν οχληροί εις τους ομοίους των
+και ακόμη και εις εκείνους, οι οποίοι τους περιεστοίχιζον, μετά δε
+τον θάνατόν των κατέλιπον είς τινας των μεταγενεστέρων απαιτήσεις
+συγγενείας ενίοτε και ψευδείς, και η πατρίς των τους θεωρεί μεθ'
+υπερηφανείας, ουχί ως ξένους ή ως ανθρώπους κακής διαγωγής, αλλ' ως
+ίδια αυτής τέκνα και ένδοξα έργα πράξαντας.
+
+Τοιαύτην δόξαν ποθών και δυσφημούμενος κατά τα ιδιωτικά μου πράγματα
+παρατηρήσατε αν διαχειρίζομαι τα δημόσια χειρότερον άλλου τινός.
+Ενώσας τους δυνατωτάτους της Πελοποννήσου, άνευ μεγάλου κινδύνου και
+δαπάνης δι' ημάς, ηνάγκασα τους Λακεδαιμονίους να αγωνισθούν περί
+των όλων εις μίαν ημέραν εν Μαντινεία. Και μολονότι ενίκησαν εις την
+μάχην δεν ανέλαβαν και μέχρι της σήμερον ακόμη ασφαλές θάρρος.
+
+17. Και ταύτα εγώ, η ιδική μου νεότης και η νομιζομένη υπέρμετρος
+ανοησία επέφερεν εις τους Λακεδαιμονίους μεταχειριζομένη πρέποντας
+λόγους και μετά πολλού ζήλου και προθυμίας προκαλέσασα εις εαυτήν
+εμπιστοσύνην κατέπεισεν εκείνους· λοιπόν μη φοβήσθε τας ιδιότητας
+ταύτας, αλλ' ενόσω εγώ είμαι ακμαίος με αυτάς τας ιδιότητάς μου, και
+ο Νικίας νομίζεται τυχηρός, ωφεληθήτε όσον το δυνατόν περισσότερον
+παρ' ημών. Μη ακυρώσετε την κατά της Σικελίας εκστρατείαν νομίζοντες
+ότι μέλλετε να πολεμήσετε εναντίον μεγάλης δυνάμεως· διότι αι πόλεις
+αύται είναι μεν πολυάνθρωποι, σύγκεινται δε από στοιχεία ετερογενή
+και διά τούτο ευκόλως μεταβάλλουσι πολιτεύματα και πολιτογραφούσι
+ξένους και φυγάδας, Διά τούτο ουδείς μεριμνά ως θα εμερίμνα περί της
+ιδίας του πατρίδος, είτε διά να προμηθευθή όπλα διά το σώμα του είτε
+διά να κατασκευάση δημόσια κτίρια, αλλ' έκαστος φροντίζει διά της
+πειθούς ή διά της στάσεως να ωφεληθή τι· εάν δε αποτύχη, μεταβαίνει
+εις άλλον τόπον. Εύκολον λοιπόν είναι να συμπεράνη τις ότι τα
+τοιαύτα πλήθη ούτε ομονοούν ούτε κοινήν ενέργειαν έχουν, ταχέως δε
+οι μεν σήμερον, οι δε αύριον θα συνταχθώσι μεθ' ημών εις την πρώτην
+ευάρεστον συνομιλίαν, και δι' άλλους λόγους και μάλιστα εάν είναι
+διηρημένοι ως ακούομεν. Εκτός τούτου ούτε στρατόν έχουν τόσον, όσον
+διακηρύττουν με στόμφον ότι έχουν· το βέβαιον είναι ότι και παρ'
+αυτοίς συμβαίνει ό,τι συμβαίνει και με τους άλλους Έλληνας των
+οποίων αι πραγματικαί δυνάμεις ευρέθησαν πολύ κατώτεραι των
+αυθαιρέτων εκτιμήσεων, τας οποίας έκαστος χωριστά έκαμνεν· η Ελλάς,
+εις μεγίστην πλάνην διατελούσα επί του αντικειμένου τούτου, μόλις
+ηδυνήθη κατά τον παρόντα πόλεμον να συναθροίση τας απολύτως
+αναγκαίας δυνάμεις. Τοιαύτη είναι, εάν αι πληροφορίαι μου είναι
+ακριβείς, η κατάστασις της Σικελίας· θα μας είναι μάλιστα έτι μάλλον
+ευνοϊκή, διότι θα έχωμεν πολλούς βαρβάρους, οι οποίοι εκ μίσους προς
+τους Συρακουσίους θα επιτεθούν εναντίον αυτών μεθ' ημών, και ο εδώ
+πόλεμος δεν θέλει μας παρεμποδίσει, εάν λάβωμεν καλώς τα μέτρα μας.
+Οι πατέρες μας όχι μόνον άφησαν τους ιδίους αυτούς πολεμίους, τους
+οποίους τώρα λέγουν οι περί τον Νικίαν ότι ηθέλομεν αφήσει οπίσω αν
+αναχωρήσωμεν, αλλά και επρόκειτο να πολεμήσωσι κατά των Μήδων· τούτο
+όμως δεν τους ημπόδισε να θεμελιώσουν την ηγεμονίαν των, ουδέν άλλο
+στήριγμα έχοντες ή την υπεροχήν της ναυτικής των δυνάμεως. Και μέχρι
+τούδε ακόμη οι Πελοποννήσιοι ποτέ δεν συνέλαβαν ολιγωτέρας ελπίδας
+εναντίον μας. Αλλά και μεγίστην προθυμίαν αν έχουν, διά να εισβάλουν
+εις την χώραν μας, είναι ικανοί να το πράξουν, και εάν δεν
+εκπλεύσωμεν διά θαλάσσης όμως να μας βλάψουν είναι αδύνατον, διότι
+αφήνομεν εδώ ναυτικόν ισοδύναμον με εκείνο των Πελοποννησίων.
+
+18. » Ώστε τίνα πιθανόν λόγον λέγοντες ηθέλομεν διστάσει ή τίνα
+πιθανήν πρόφασιν προφασιζόμενοι ηθέλομεν αρνηθή να βοηθήσωμεν τους
+εκεί συμμάχους, αφού άπαξ, ως γνωστόν, δι' όρκων υπεχρεώθημεν να
+βοηθώμεν αυτούς χωρίς να προφασιζώμεθα ότι εκείνοι δεν θα μας
+βοηθήσουν; Προσελάβομεν αυτούς ως συμμάχους, ουχί διά να μας
+βοηθήσουν ενταύθα, αλλ' ίνα ενοχλούντες τους εν τη Σικελία εχθρούς
+μας εμποδίζουν αυτούς να έρχωνται εδώ. Και την ηγεμονίαν ημών
+τοιουτοτρόπως απεκτήσαμεν και ημείς όπως και πάντες όσοι απέκτησαν
+τοιαύτην, προθύμως πάντοτε βοηθούντες τους Έλληνας και τους
+βαρβάρους, οίτινες εζήτουν την βοήθειάν μας. Διότι, εάν εμέναμεν
+όλοι ησυχάζοντες ή ελεπτολογούμεν εξετάζοντες ποίας φυλής ήσαν οι
+ζητούντες βοήθειαν, ολίγον θα προσεθέτομεν εις την δύναμιν μας, ή
+μάλλον ηθέλομεν εκθέτει αυτήν ταύτην περισσότερον. Τωόντι δεν πρέπει
+τις μόνον να υπερασπίζη εαυτόν κατά του επερχομένου ισχυρού, αλλά
+και να προλαμβάνη την επίθεσιν αυτού. Δεν είμεθα ελεύθεροι να
+μεταχειριζώμεθα την δύναμιν ημών κατά βούλησιν, αλλ' ανάγκη, αφού
+ανήλθομεν εις το σημείον τούτο, τους μεν να απειλώμεν τους δε να
+συγκρατώμεν, διότι άλλως θα εκινδυνεύομεν να κυριαρχηθώμεν υπό
+άλλων, εάν επαύομεν να κυριαρχώμεν ημείς. Και δεν πρέπει να θεωρήτε
+την ησυχίαν ομοίως με τους άλλους εκτός εάν παραδεχθήτε και την
+πολιτικήν των άλλων. Πεποιθότες ότι η δύναμις ημών ακόμη
+περισσότερον θέλει αυξήσει, εάν εκστρατεύσωμεν κατά της Σικελίας, ας
+εισέλθωμεν εις τα πλοία, ίνα ταπεινώσωμεν την μεγαλοφροσύνην των
+Πελοποννησίων δεικνύοντες ότι, μη λαμβάνοντες καν υπ' όψιν την
+παρούσαν ησυχίαν, πλέομεν και κατ' αυτής της Σικελίας. Εκ τούτου έν
+από τα δύο θα προκύψη· ή θα γίνωμεν κύριοι της Σικελίας και κατά
+πάσαν πιθανότητα θα ηγεμονεύσωμεν εφ' όλης της Ελλάδος, ή
+τουλάχιστον θα προξενήσωμεν μεγίστην βλάβην εις τους Συρακουσίους,
+το οποίον επίσης θέλει ωφελήσει και ημάς και τους συμμάχους ημών.
+Την δε ασφάλειαν θα μας δώσουν τα πλοία, και να μείνωμεν, εάν τινες
+ενωθώσι με ημάς, και να απέλθωμεν, διότι το ναυτικόν μας θα είναι
+πάντοτε ανώτερον του ναυτικού όλων ομού των Σικελιωτών. Και ας μη
+σας αποτρέψη η εν τοις λόγοις του Νικίου συσταινομένη απραγμοσύνη
+και η διάκρισις των νέων από των πρεσβυτέρων, αλλά πιστοί εις την
+επικρατούσαν τάξιν και την συνήθειαν των πατέρων μας, οι οποίοι
+συσκεπτόμενοι νέοι μετά γερόντων ανύψωσαν την πατρίδα ημών εις το
+σημείον τούτο της δυνάμεως, προσπαθήσατε σήμερον να προαγάγετε την
+πόλιν διά του αυτού τρόπου. Σκεφθήτε ότι άνευ αλλήλων η νεότης και
+το γήρας ουδέν δύνανται, και ότι η απερισκεψία, η μεσότης και η άκρα
+σύνεσις, εάν συναναμιχθούν, αποτελούν την ισχύν· πεισθήτε ότι, εάν η
+πόλις ησυχάζη, θα κατατριβή αφ' εαυτής καθώς και οιονδήποτε άλλο
+πράγμα, και η γνώσις παντός επαγγέλματος θα φθαρή υπό του γήρατος,
+ενώ, εάν διηνεκώς αγωνίζεται, θα αποκτηση την χρειαστήν εμπειρίαν
+και θα συνηθίση όχι τόσον εις την διά του λόγου άμυναν, όσον εις την
+διά του έργου. Εν γένει δε φρονώ, κατά την γνώμην μου, ότι πόλις μη
+απράγμων καταστρέφεται ταχέως, εάν μεταβληθή εις απράγμονα, και ότι
+η σωτηρία των πολιτών ασφαλίζεται μόνον, όταν ούτοι διάγουν όσον το
+δυνατόν σύμφωνα προς τα υπάρχοντα ήθη και τους νόμους, έστω και αν
+είναι χειρότεροι άλλων».
+
+19. Ούτω μεν ωμίλησεν ο Αλκιβιάδης. Οι δε Αθηναίοι, ακούσαντες αυτού
+και των Εγεσταίων και Λεοντίνων φυγάδων, οι οποίοι παρελθόντες εις
+το μέσον της συνελεύσεως παρεκάλουν και ικέτευον να τους βοηθήσουν
+υπενθυμίζοντες τους αρχαίους όρκους διετέθησαν ευνοϊκώτερον ή
+πρότερον υπέρ της εκστρατείας. Ο Νικίας εννοήσας ότι δεν θα ηδύνατο
+πλέον διά της αυτής γλώσσης να τους αποτρέψη από την απόφασιν των,
+και νομίσας ότι ήθελε τους μεταπείσει διά του μεγέθους των
+προπαρασκευών, εάν εζήτει πολλάς, ανέβη εκ δευτέρου επί το βήμα και
+είπε ταύτα :
+
+20. «Επειδή σας βλέπω, ω Αθηναίοι, ότι έχετε απόφασιν να
+εκστρατεύσετε εξ άπαντος, εύχομαι μεν να αποβή εις καλόν η
+εκστρατεία, θα σας υποδείξω όμως όσα θεωρώ ωφέλιμα κατ' αυτήν την
+στιγμήν. Μέλλομεν να επιτεθώμεν κατά πόλεων, πού φημίζονται ως
+μεγάλαι, ανεξάρτητοι και μη έχουσαι ανάγκην πολιτικής μεταβολής, εις
+την οποίαν άλλαι καταφεύγουν μετά χαράς, διά να μεταβούν εκ της
+αναγκαστικής υποταγής εις ανετωτέραν κατάστασιν· κατά πόλεων τέλος,
+αι οποίαι, κατά πάσαν πιθανότητα, δεν θα θελήσουν νανταλλάξουν την
+ελευθερίαν των με την ηγεμονίαν μας. Άλλως μεταξύ των πόλεων τούτων
+ο αριθμός των Ελληνίδων είναι σημαντικός διά μίαν νήσον. Εκτός της
+Νάξου και της Κατάνης, αι οποίαι ελπίζω να προστεθούν εις ημάς διά
+την κοινήν μετά των Λεοντίνων καταγωγήν των, υπάρχουν επτά άλλαι
+πόλεις παρεσκευασμέναι καθ' όλα όσον το δυνατόν ομοίως με ημάς, και
+προ πάντων ο Σελινούς και αι Συράκουσαι, κατά των οποίων έχομεν
+σκοπόν να πλεύσωμεν. Οπλίται και τοξόται και ακοντισταί υπάρχουν
+πολλοί, καθώς και τριήρεις και άνθρωποι διά να καταρτίσουν τα
+πληρώματα των. Προσέτι έχουν χρήματα και ιδιωτικά και κοινά εις τα
+ιερά των Σελινουντίων· προς τούτοις οι Συρακούσιοι λαμβάνουν φόρον
+παρά τινων βαρβάρων λαών. Εκείνο δε, κατά το οποίον προ πάντων μας
+υπερτερούν, είναι ότι έχουν πολλούς ίππους και σίτον εγχώριον και
+όχι έξωθεν εισκομιζόμενον.
+
+21. »Κατά τοιαύτης λοιπόν δυνάμεως δεν μας αρκεί στρατός ναυτικός
+και μέτριος, αλλ' είναι ανάγκη να συμπλεύση μαζί μας και πεζικόν
+πολύ, εάν θέλωμεν να πράξωμέν τι άξιον των σχεδίων μας και να μη
+παρακωλυθή η εις την ξηράν απόβασίς μας υπό πολλών ιππέων, προ
+πάντων εάν εκ του προς ημάς φόβου συνενωθούν αι πόλεις και εάν,
+εκτός των Εγεσταίων, δεν έχωμεν άλλους, οι οποίοι γινόμενοι φίλοι
+μας δυνηθούν να μας προμηθεύσουν ιππικόν, διά του οποίου να
+υπερασπισθώμεν. Θα είναι δε αίσχος εις ημάς, εάν αναγκασθώμεν να
+απέλθωμεν ή να προσκαλέσωμεν κατόπιν και άλλο, επειδή εξ αρχής δεν
+είχομεν λάβει συνετά μέτρα. Πρέπει λοιπόν ναναχωρήσωμεν εντεύθεν
+εντελώς παρεσκευασμένοι και να σκεφθώμεν ότι μέλλομεν να πλεύσωμεν
+μακράν· ότι η εκστρατεία αύτη δεν ομοιάζει με τας άλλοτε, ότε
+εμεταβαίνατε εναντίον τινός ως σύμμαχοι των ενταύθα υπηκόων σας,
+οπόθεν εύκολοι ήσαν αι μετακομίσεις, προερχόμεναι εκ τόπου φιλικού,
+αλλ' ότι μεταβαίνομεν εις χώραν, η οποία όλη είναι ξένη και όπου
+ούτε αγγελιαφόρος δύναται να έλθη κατά τους τέσσαρας χειμερινούς
+μήνας.
+
+22. »Πρέπει λοιπόν, κατά την γνώμην μου, να έχωμεν πολλούς οπλίτας
+και εξ ημών αυτών και εκ των συμμάχων και εκ των υπηκόων και εξ
+αυτής της Πελοποννήσου, εάν δυνηθώμεν να επιτύχωμεν τοιούτους, είτε
+διά της πειθούς είτε διά μισθού. Έχομεν επίσης ανάγκην πολλών
+τοξοτών και σφενδονητών, όπως αντέχουν προς το εχθρικόν ιππικόν·
+πρέπει ωσαύτως να υπερτερώμεν παραπολύ κατά το ναυτικόν, διά να
+εισκομίζωμεν ευκόλως τα αναγκαιούντα τρόφιμα. Έχομεν ανάγκην ολκάδων
+διά να μεταφέρωμεν απ' εδώ τροφάς, σίτον και κριθάς οπτάς, και
+αρτοποιών εμμίσθων, τους οποίους να λάβωμεν διά της βίας αναλόγως
+των μυλώνων, διά να έχη ο στρατός τα αναγκαιούντα, εάν εμποδισθώμέν
+που υπό του κακού καιρού, διότι πάσα πόλις δεν θα είναι εις
+κατάστασιν να δέχεται στρατόν τόσον πολυάριθμον· πρέπει τέλος τα
+πάντα να προετοιμάσωμεν όσον είναι δυνατόν και να μη ελπίζωμεν εις
+άλλους. Προ πάντων ας λάβωμεν εντεύθεν πολλά χρήματα, διότι εκείνα
+τα οποία λέγουν οι Εγεσταίοι ότι υπάρχουν έτοιμα, πιστεύσατε, ότι
+μόνον με λόγους είναι έτοιμα.
+
+23. »Τωόντι, εάν αναχωρήσωμεν εντεύθεν ουχί μόνον έχοντες στρατόν
+αντίπαλον, ουχί μόνον έχοντες τους οπλίτας τους απαιτουμένους να
+παραταχθούν προς τους οπλίτας αυτών, αλλά και όντες υπερβαλλόντως
+παρεσκευασμένοι κατά πάντα, πάλιν δυσκόλως τους μεν θα δυνηθώμεν να
+νικήσωμεν, τους δε να διασώσωμεν. Πρέπει να λάβετε υπ' όψιν ότι
+απέρχεσθε να συνοικίσετε πόλιν μεταξύ αλλοφύλων και πολεμίων και ότι
+οφείλετε να καταστήτε κύριοι της γης, εις την οποίαν θα
+προσορμισθήτε, ειδεμή, τα πάντα θέλετε έχει εχθρικά. Τούτο εγώ
+φοβούμενος και σκεπτόμενος, ότι έχομεν ανάγκην πολλής μεν καλής
+σκέψεως, μεγαλυτέρας δε καλής τύχης (το οποίον είναι δύσκολον,
+επειδή είμεθα άνθρωποι), θέλω, αναχωρών, να εμπιστευθώ όσον το
+δυνατόν ολιγώτερον εις την τύχην και να εκπλεύσω όσον το δυνατόν
+ασφαλής. Ταύτα νομίζω ασφαλέστατα δι' όλην την πόλιν και σωτήρια δι'
+ημάς που θα εκστρατεύσωμεν. Εάν άλλος τις φρονή τα εναντία, παραχωρώ
+εις αυτόν την αρχήν.
+
+24. Και ο μεν Νικίας ταύτα είπε νομίζων ότι διά της μεγαλοποιήσεως
+των πραγμάτων ήθελεν αποτρέψει τους Αθηναίους από του μελετωμένου
+σχεδίου, ή, εάν ηναγκάζετο να εκστρατεύση, ναναχωρήση τουλάχιστον
+διά του τρόπου τούτου μεθ' όλης της ασφαλείας· οι δε Αθηναίοι μακράν
+του να παραιτήσουν την εκστρατείαν ταύτην διά την δύσκολον
+προμήθειαν των εξοπλισμών, ησθάνθησαν πολύ πλειοτέραν επιθυμίαν δι'
+αυτήν. Και η ελπίς του Νικίου διεψεύσθη διότι εύρον ότι έδωκεν
+αρίστας συμβουλάς και ότι από της στιγμής εκείνης δεν είχαν πλέον
+τίποτε να φοβηθούν. Όλοι ομοίως κατελήφθησαν υπό της επιθυμίας να
+αναχωρήσουν· οι γέροντες, με την ιδέαν να υποτάξουν την Σικελίαν, το
+οποίον ήτον ο σκοπός της εκστρατείας των, ή τουλάχιστον να μη πάθη
+καμμίαν ατυχίαν τοιούτος μέγας στρατός· οι άνδρες, με την επιθυμίαν
+να ίδουν χώραν μακρυνήν και με την πεποίθησιν ότι ήθελον διαφύγει
+τους κινδύνους· το δε πλήθος και οι στρατιώται, με την ελπίδα να
+κερδίσουν χρήματα προς το παρόν, και να επεκτείνουν την ηγεμονίαν
+της πόλεως, το οποίον ήθελεν είσθαι δι' αυτούς πηγή αστείρευτος
+μισθού. Ώστε βλέποντες την ακράτητον ταύτην επιθυμίαν των
+περισσοτέρων οι μη αρεσκόμενοι εις την εκστρατείαν ταύτην δεν
+ετόλμησαν να ειπούν τίποτε φοβηθέντες μήπως, εάν αρνηθούν την ψήφόν
+των, εκληφθούν ως κακά σκεπτόμενοι.
+
+25. Προχωρήσας τέλος Αθηναίος τις απετάθη προς τον Νικίαν και τω
+είπεν ότι δεν έπρεπε πλέον να προφασίζεται μήτε να αναβάλλη, αλλά να
+δηλώση αμέσως και παρουσία όλων, ποίας παρασκευάς ώφειλον οι
+Αθηναίοι να του ψηφίσουν. Ο δε Νικίας άκων απεκρίθη μεν ότι ήθελε
+συνομιλήσει περί του αντικειμένου τούτου μάλλον ανέτως μετά των
+συναρχόντων, ενόμιζεν όμως προς το παρόν ότι ώφειλον να πλεύσουν
+μετά τριηρών ουχί ολιγωτέρων των εκατόν· ότι τα οπλιταγωγά πλοία
+ώφειλον να προμηθευθούν κατ' αναλογίαν εν μέρει μεν υπό των
+Αθηναίων, εν μέρει δε υπό των συμμάχων, παρά των οποίων ήθελον
+ζητηθή τοιαύτα· ότι το όλον των οπλιτών τόσον των Αθηναίων, όσον και
+των συμμάχων, δεν έπρεπε να είναι ολιγώτερον των πεντακισχιλίων,
+μάλιστα δε, αν ήτο τούτο δυνατόν, περισσότερον ότι θα έκαμνον τας
+επίλοιπους προπαρασκευάς κατά την αυτήν αναλογίαν, τόσον εις τοξότας
+των Αθηνών και της Κρήτης, όσον εις σφενδονήτας και εν ενί λόγω
+έπρεπε να ετοιμασθή και τεθή εις την διάθεσίν των παν ό,τι ήθελε
+κριθή πρέπον.
+
+26. Ακούσαντες ταύτα οι Αθηναίοι εψήφισαν αμέσως ότι ως προς τον
+αριθμόν των στρατευμάτων και τα άλλα της εκστρατείας οι στρατηγοί
+έχουν πάσαν πληρεξουσιότητα να πράξουν ό,τι ήθελον κρίνει
+ώφελιμώτατον διά τους Αθηναίους. Και μετά ταύτα ενησχολήθησαν αμέσως
+εις τας προετοιμασίας πέμψαντες εις τους συμμάχους και
+στρατολογούντες εν τω τόπω των. Προ μικρού δε η πόλις είχεν αναλάβει
+εκ της νόσου και του συνεχούς πολέμου, ο πληθυσμός της ανεγεννάτο
+και είχε συναθροίσει χρήματα ένεκα της διακοπής των εχθροπραξιών.
+Και οι μεν Αθηναίοι ενησχολούντο εις τας προπαρασκευάς ταύτας.
+
+27. Κατά το διάστημα δε τούτο όσοι λίθινοι Ερμαί ήσαν εν τη πόλει
+των Αθηναίων (είναι δε ούτοι, κατά την επιχώριον συνήθειαν, αγάλματα
+τετράγωνα τοποθετημένα εις πολλά ιδιωτικά πρόθυρα και εις ναούς)
+ευρέθησαν εις μίαν νύκτα με ακρωτηριασμένα πρόσωπα. Ουδείς εγνώριζε
+τους πράξαντας τούτο, αλλ' ήρχισαν τας αναζητήσεις υποσχεθέντες
+αδράς αμοιβάς εις εκείνους, οίτινες ήθελον καταγγείλει τους ενόχους,
+και προσέτι εψήφισαν ότι εάν τις, είτε πολίτης, είτε ξένος, είτε
+δούλος, εγνώριζεν άλλο τι ασέβημα διαπραχθέν, να το καταγγείλη
+αφόβως. Και έδιδον εις το πράγμα μεγαλυτέραν σπουδαιότητα, διότι το
+ενόμιζον ως οιωνόν σχετικόν προς την εκστρατείαν και ως συνωμοσίαν
+οργανωθείσαν προς ανατροπήν των καθεστώτων και κατάλυσιν της
+δημοκρατίας.
+
+28. Και περί μεν των Ερμών ουδεμίαν καταγγελίαν έκαμαν οι μέτοικοι
+και οι υπηρέται, ανέφεραν όμως ότι άλλα αγάλματα είχον κολοβωθή
+προγενέστερον υπό νεανιών διασκεδαζόντων και μεθυόντων, και ότι, είς
+τινας οικίας, παρωδούντο τα μυστήρια. Δι' όλα ταύτα κατηγόρουν
+μεταξύ άλλων και τον Αλκιβιάδην· εκείνοι προ πάντων, οίτινες τον
+εμίσουν, επειδή τους ημπόδιζε να έχουν επί του πλήθους σημαντικήν
+επίδρασιν, επήραν με πολλήν προθυμίαν την πρόφασιν ταύτην.
+Ελπίζοντες δε ότι, εάν τον απεμάκρυνον, θα εγίνοντο πρώτοι εις τα
+πολιτικά πράγματα, παρέστησαν μεγαλοποιημένον το έγκλημα και εβόων
+ότι η βεβήλωσις των μυστηρίων και η κολόβωσις των Ερμών σκοπόν είχε
+την κατάλυσιν της δημοκρατίας και ότι ουδεμία των ιεροσυλιών εκείνων
+έγινε χωρίς την συνέργειαν εκείνου· προς απόδειξιν τούτου ανέφεραν
+την άλλην αυτού αντιδημοτικήν και παράνομον διαγωγήν.
+
+29. Ο δε Αλκιβιάδης εναντίον των κατηγοριών εκείνων απελογήθη αμέσως
+και είπεν ότι ήτο πρόθυμος πριν αναχωρήση να δικασθή περί όσων τον
+κατηγόρουν ότι έπραξε, και επειδή αι προπαρασκευαί είχον ήδη
+περατωθή, να τιμωρηθή μεν, εάν αποδειχθή ότι έπραξε τίποτε από αυτά,
+να διατηρήση δε το στρατηγικόν αξίωμα, εάν αθωωθή. Διεμαρτύρετο κατά
+των διαβολών, αίτινες ήθελον εκτοξευθή απόντος αυτού και εζήτει να
+τον θανατώσουν αμέσως, εάν ήτο ένοχος, λέγων ότι ήθελεν είσθαι
+φρονιμώτερον να μη τον στείλουν, διατελούντα υπό το βάρος τοιαύτης
+κατηγορίας, επί κεφαλής τοσούτου στρατού πριν τον δικάσουν. Αλλ' οι
+εχθροί του εφοβούντο, εάν εδίκαζον αυτόν αμέσως, μήπως ο στρατός
+κηρυχθή υπέρ αυτού και ο λαός συμπαθήση, διότι εις αυτόν εχρεώστει
+την συμμετοχήν των Αργείων καί τινων Μαντινέων εις την παρούσαν
+εκστρατείαν. Διά να αποτρέψουν λοιπόν και αναβάλουν την υπόθεσιν
+ταύτην, εισήγαγον άλλους ρήτορας, οίτινες προέτεινον να εκπλεύση μεν
+ο Αλκιβιάδης προς το παρόν και να μη αναβληθή η αναχώρησις του
+στόλου, κατά την επιστροφήν του δε να δικασθή εις ημέραν ωρισμένην
+από τούδε. Ήθελον, επιρρίπτοντες εναντίον αυτού κατηγορίαν
+μεγαλυτέραν, την οποίαν ευκολώτερον ήθελον επινοήσει κατά την
+απουσίαν του, να τον επαναφέρουν και να τον δικάσουν. Απεφασίσθη
+λοιπόν να εκπλεύση ο Αλκιβιάδης.
+
+30. Μετά ταύτα δε περί τα μέσα πλέον του θέρους ο στόλος έξέπλευσε
+διά την Σικελίαν. Είχε συμφωνηθή προηγουμένως ότι το πλείστον των
+συμμάχων, των σιταγωγών ολκάδων, των φορτηγών πλοίων και των άλλων
+επιτηδείων, όσα ακολουθούν μαζί με τα στρατεύματα, να συναθροισθούν
+εις Κέρκυραν, ίνα εκείθεν όλοι ομού διαπλεύσουν τον Ιόνιον κόλπον
+μέχρι της Ιαπυγίας άκρας. Αυτοί δε οι Αθηναίοι και όσοι σύμμαχοι
+παρευρίσκοντο καταβάντες εις τον Πειραιά κατά την ορισθείσαν ημέραν
+από πρωίας εισήλθον εις τα πλοία διά να εκπλεύσουν. Κατέβη δε μαζί,
+ούτως ειπείν, και όλος ο άλλος πληθυσμός ο εν τη πόλει, και οι ξένοι
+και οι πολίται. Οι εγχώριοι προέπεμπον τους ιδικούς των, οι μεν τους
+φίλους των, οι δε τους συγγενείς των, οι δε τους υιούς των· εβάδιζον
+κατεχόμενοι συγχρόνως υπό ελπίδος και λύπης, και σκεπτόμενοι αφ'
+ενός μεν τας μέλλουσας κατακτήσεις, αφ' έτερου δε την αβεβαιότητα
+του να επανίδουν αλλήλους και την απόστασιν, η οποία έμελλε να
+χωρίση αυτούς από της πατρίδος των.
+
+31. Κατά την στιγμήν εκείνην πού επρόκειτο να χωρισθούν απ' αλλήλων,
+όπως εκτεθούν εις τους κινδύνους, τα δεινά παρουσιάζοντο ζωηρότερα
+εις το πνεύμά των ή ότε εψήφιζον την εκστρατείαν· εν τούτοις αι
+μεγάλαι προπαρασκευαί, τας οποίας έβλεπον προ των οφθαλμών των, τοις
+έδιδαν θάρρος. Οι δε ξένοι και ο άλλος όχλος κατέβησαν διά να ίδουν
+το θέαμα εκείνο, το οποίον τους εφαίνετο μεγαλοπρεπές και
+απίστευτον. Τωόντι ουδέποτε μέχρι της εποχής εκείνης εξήλθεν εξ ενός
+και του αυτού λιμένος ελληνικός στρατός πολυτελέστερα και
+ευπρεπέστερα εφωδιασμένος. Ναι μεν ως προς τον αριθμόν των πλοίων
+και των οπλιτών ο εις την Επίδαυρον μεταβάς μετά του Περικλέους και
+κατόπιν εις την Ποτείδαιαν μετά του Άγνωνος δεν ήτο κατώτερος, διότι
+συνέκειτο εκ τετρακισχιλίων Αθηναίων οπλιτών, τριακοσίων ιππέων,
+εκατόν τριηρών, πεντήκοντα άλλων των Λεσβίων και των Χίων, και
+προσέτι συμμάχων πολλών συνεκπλευσάντων, αλλά και βραχύτερον
+διάστημα είχε να διανύση και ατελή εφόδια είχεν· ενταύθα εξ εναντίας
+τα εφόδια έπρεπε να γίνουν τοιαύτα, ώστε να διαρκέσουν πλειότερον
+χρόνον και να χρησιμεύσουν κατά δύο τρόπους, και επί της ξηράς και
+επί της θαλάσσης. Ο στόλος εξωπλίσθη δαπάναις των τριηράρχων και της
+πόλεως. Το δημόσιον ταμείον έδιδε καθ' ημέραν μίαν δραχμήν εις
+έκαστον ναύτην και παρείχε τριήρεις κενάς, εξήκοντα μεν ταχείας,
+τεσσαράκοντα δε οπλιταγωγούς και πληρώματα δι' αυτά εκλεκτά. Οι
+τριήραρχοι, εκτός του εκ του δημοσίου μισθού, έδιδον εις τους ναύτας
+τους καλουμένους θρανίτας και εις τους κωπηλάτας επιμίσθιόν τι.
+Είχαν στολίσει τας τριήρεις διά πολυτελών εμβλημάτων και παντοειδών
+κοσμημάτων, έκαστος δε εξ αυτών πάσαν προσπάθειαν κατέβαλεν, ίνα το
+πλοίον του διακριθή διά τον καλόν στολισμόν και την ταχύτητα. Ο
+πεζός στρατός εξελέγη με επιμέλειαν εκ των καταλόγων και μεγάλη
+υπήρχεν αντιζηλία ως προς τα όπλα και τας στολάς, ουχί δε μικροτέρα
+άμιλλα εις το να εκπληροί καθείς την επιβαλλομένην εις αυτόν
+εργασίαν. Ενόμιζέ τις ότι έβλεπε μάλλον επίδειξιν δυνάμεως και
+εξουσίας προωρισμένην να καταπλήξη τους άλλους Έλληνας ή εξοπλισμόν
+εναντίον των εχθρών. Τωόντι, εάν υπελόγιζέ τις όλην την δημοσίαν
+δαπάνην της πόλεως και την ιδιαιτέραν των πολεμιστών, τας ποσότητας,
+τας οποίας η πόλις είχεν ήδη δαπανήσει και εκείνας με τας οποίας
+εφοδιάσασα τους στρατηγούς απέστειλεν αυτούς, όσα καθένας ιδιώτης
+εδαπάνησε διά τον εαυτόν του και όσα καθ' ένας τριήραρχος εδαπάνησε
+και έμελλεν ακόμη να δαπανήση διά την τριήρη του, χωρίς να προσθέση
+όσα χρήματα καθένας, ανεξαρτήτως του μισθού, τον οποίον ελάμβανεν εκ
+του δημοσίου ταμείου, είχε προμηθευθή διά μακροχρόνιον εκστρατείαν,
+μήτε όσα στρατιώται και έμποροι είχον μεθ' εαυτών, διά να
+εμπορευθούν, θα εύρισκε πόση υπέρογκος χρηματική ποσότης εξήλθε τότε
+της πόλεως. Η εκστρατεία υπήρξε περιβόητος τόσον διά την
+καταπληκτικήν αυτής τόλμην και την λαμπρότητα της θέας της, όσον και
+διά την υπεροχήν του στρατού σχετικώς με εκείνους, εναντίον των
+οποίων μετέβαινον να πολεμήσουν· η άπειρος από της πατρίδος των
+απόστασις προσέθετε πλειότερον μεγαλείον εις επιχείρησιν παρέχουσαν
+μεγίστας ελπίδας λαμπρού μέλλοντος.
+
+32. Αφού δε τα πληρώματα εισήλθαν εις τα πλοία και επεβιβάσθησαν όλα
+τα εφόδια, μετά των οποίων έπρεπε να εκπλεύσουν, η σάλπιγξ εσήμανε
+το σιωπητήριον. Αι συνήθεις προ της αναχωρήσεως ευχαί δεν έγιναν
+ιδιαιτέρως επί εκάστου πλοίου αλλ' επί ολοκλήρου του στόλου διά της
+φωνής του κήρυκος. Εκέρασαν τον οίνον, εντός κρατήρων εις όλον τον
+στρατόν, οι δε στρατηγοί έκαμαν σπονδάς μετά ποτηρίων χρυσών και
+αργυρών. Εις τας ευχάς των ανεμιγνύοντο και αι ευχαί όλου του επί
+της παραλίας μείναντος πλήθους, συγκειμένου εκ πολιτών και φίλων.
+Αφού δε έψαλαν τον παιάνα και ετελείωσαν τας σπονδάς, εξέπλευσαν εις
+το πέλαγος. Και κατ' αρχάς μεν εξήλθον του λιμένος εις στοίχον, και
+μέχρι της Αιγίνης ημιλλώντο ως προς την ταχύτητα· έπειτα όμως
+έσπευσαν να φθάσουν εις Κέρκυραν, όπου συνηθροίζετο επίσης και ο
+επίλοιπος στρατός των συμμάχων. Η δε είδησις της εκστρατείας ταύτης
+ηγγέλλετο μεν πολλαχόθεν εις τας Συρακούσας, αλλ' επί πολύν χρόνον
+δεν επιστεύετο τίποτε. Εν τούτοις γενομένης συνελεύσεως του λαού
+ελέχθησαν οι εξής λόγοι, οι μεν υπό των πιστευόντων τα περί της
+εκστρατείας των Αθηναίων, οι δε υπό των αμφισβητούντων την είδησιν.
+Παρελθών δε εις το μέσον της συνελεύσεως Ερμοκράτης ο Έρμωνος, ο
+οποίος ενόμιζεν ότι ήτο καλώς πληροφορημένος, είπε και συνεβούλευσε
+ταύτα:
+
+33. «Θα φανώ μεν ίσως, ως και άλλοι τινές, απίστευτα λέγων περί της
+αληθείας της εκστρατείας. Hξεύρω επίσης ότι οι λέγοντες ή
+ανακοινούντες αγγελίας, τας οποίας παρ' άλλων έμαθον, ουδεμίαν
+εμπνέουν εμπιστοσύνην και νομίζονται μάλιστα ως άφρονες· αλλ' όμως
+δεν θα με κρατήση ο φόβος την στιγμήν που κινδυνεύει η πόλις, επειδή
+είμαι πεπεισμένος ότι ομιλώ μετά περισσοτέρας βεβαιότητας. Οι
+Αθηναίοι εκίνησαν εναντίον μας, και εκπλήττεσθε διά τούτο, μετά
+πολλού στρατού ναυτικού και πεζικού, λόγω μεν διά την συμμαχίαν των
+Εγεσταίων και διά να επαναφέρουν εις την προτέραν των κατοικίαν τους
+Λεοντίνους, έργω δε διότι επιθυμούν την Σικελίαν, και προ πάντων την
+ιδικήν μας πόλιν, νομίζοντες ότι, εάν ήθελον λάβει αυτήν, ευκόλως θα
+ελάμβανον και τα άλλα. Θεωρούντες λοιπόν αυτούς ως μέλλοντας να
+φθάσουν από στιγμής εις στιγμήν, σκεφθήτε πώς να αντιτάξετε με τα
+υπάρχοντα μέσα ανδρικωτάτην αντίστασιν, και πώς μήτε καταφρονήσαντες
+καταληφθήτε απαράσκευοι, μήτε απιστήσαντες αμελήσετε περί όλων.
+Όποιος όμως πεισθή ότι αληθή λέγω, ας μη φοβηθή την τόλμην των και
+τας δυνάμεις των, διότι ούτε θα δυνηθούν να μας βλάψουν περισσότερον
+παρ' όσον θα βλαφθούν αυτοί, ούτε θα είναι επικίνδυνοι εις ημάς
+ερχόμενοι μετά μεγάλου στόλου. Αι μετά των άλλων Σικελιωτών
+υποθέσεις μας θα ευρεθούν εις πολύ ευαρεστότερον σημείον, επειδή
+ούτοι, κυριευθέντες από φόβον, θα ζητήσουν να συμμαχήσουν μαζί μας·
+και εάν μάλιστα κατορθώσωμεν να τους νικήσωμεν ή τους αναγκάσωμεν να
+αναχωρήσουν άπρακτοι (διότι βεβαίως δεν φοβούμαι μήπως και επιτύχουν
+όσα διανοούνται), τούτο θέλει είσθαι κατόρθωμα λαμπρότατον, και δεν
+πιστεύω να είναι ανέλπιστον. Και τωόντι ολίγιστοι μεγάλοι στόλοι
+Ελλήνων ή βαρβάρων, απομακρυνθέντες πολύ από της πατρίδος των,
+επέτυχον· διότι ο αριθμός των δεν δύναται να υπερτερήση τους
+κατοίκους της χώρας, εναντίον της οποίας επέρχονται, ή των
+γειτονικών μερών, τους οποίους κοινός φόβος αναγκάζει να
+συνασπισθούν. Και εάν δι' έλλειψιν τροφών αποτύχουν εις την ξένην
+γην, μολονότι αι δυστυχίαι των προέρχονται εκ των ιδίων των
+σφαλμάτων, μολαταύτα η δόξα μένει εις εκείνους, εναντίον των οποίων
+επετέθησαν. Τοιουτοτρόπως και αυτοί ούτοι οι Αθηναίοι, με όλα τα
+άπειρα και απροσδόκητα σφάλματα, εις τα οποία περιέπεσεν ο Μήδος,
+οφείλουν την αύξησίν των εις μόνην την διαδοθείσαν φήμην ότι είχε
+σκοπόν ούτος να εκστρατεύση εναντίον αυτών.
+
+34. »Θαρρούντες λοιπόν και μη παύοντες τας ενταύθα προετοιμασίας ας
+πέμψωμεν προς τους Σικελούς, ίνα τους μεν υπηκόους βέβαιους φίλους
+ποιήσωμεν, τους δε αυτονόμους προσπαθήμεν να καταστήσωμεν φίλους και
+συμμάχους· ας πέμψωμεν ωσαύτως πρέσβεις και εις τους Σικελιώτας, διά
+να παραστήσωμεν ότι ο κίνδυνος είναι κοινός· ας πέμψωμεν και προς
+τους Ιταλιώτας, διά να τους πείσωμεν να συμμαχήσουν μαζί μας ή
+τουλάχιστον να μη δεχθούν τους Αθηναίους. Νομίζω μάλιστα ωφέλιμον να
+πέμψωμεν και εις την Καρχηδόνα, διότι η πόλις αύτη είναι ανήσυχος
+και φοβείται πάντοτε μήπως ημέραν τινά επέλθουν κατ' αυτής οι
+Αθηναίοι. Και ίσως οι Καρχηδόνιοι, αναλογιζόμενοι τα δεινά, τα οποία
+θέλουν πάθει, εάν αφήσουν να τους διαφύγη η ευκαιρία αύτη, θελήσουν
+να μας βοηθήσουν αναφανδόν ή κρυφίως ή τουλάχιστον κατ' άλλον τινά
+τρόπον. Περισσότερον παρά πάντα άλλον είναι δυνατοί να μας
+βοηθήσουν, αρκεί να θελήσουν, διότι έχουν πλείστον χρυσόν και
+άργυρον, μέσα, τα οποία μεγίστην έχουν δύναμιν και εν τω πολέμω και
+εις όλα τα άλλα. Ας πέμψωμεν επίσης προς τους Λακεδαιμονίους και
+τους Κορινθίους, παρακαλούντες αυτούς να σπεύσουν ενταύθα εις
+βοήθειάν μας και να ανακινήσουν τον εκεί πόλεμον. Αλλ' ό,τι νομίζω
+έτι μάλλον συντελεστικόν, το οποίον η συνήθης απάθειά σας θα σας
+εμποδίση να παραδεχθήτε αμέσως, είναι το εξής. Εάν όλοι οι
+Σικελιώται, ή τουλάχιστον οι πλείστοι εξ αυτών, θελήσουν να ενωθούν
+με ημάς, να καθελκύσουν εις την θάλασσαν, όλον το υπάρχον ναυτικόν
+με τροφάς δύο μηνών, και να απαντήσουν τους Αθηναίους εις τον
+Τάραντα και το ακρωτήριον Ιαπυγίαν καθιστώντες εις αυτούς φανερόν
+ότι δεν θα γίνη μάχη περί την Σικελίαν πριν ή γίνη μάχη προς
+διαπεραίωσιν του Ιονίου κόλπου, θέλομεν φοβήσει αυτούς μεγάλως. Θα
+ίδουν ότι εξερχόμεθα εκ φιλικής χώρας ως φύλακες της Σικελίας (διότι
+οι Ταραντίνοι θα μας υποδεχθούν), ότι έχουν να διανύσουν μεθ' όλης
+της αποσκευής των μέγα πέλαγος, και ότι είναι δύσκολον ένεκα του
+μακρού ταξιδιού να μείνουν εν τάξει· τούτου ένεκα ευκόλως θα
+δυνηθώμεν να επιτεθώμεν κατ' αυτών βραδέως και κατά μικράς μοίρας
+προχωρούντων. Ας υποθέσωμεν ότι ελαφρύνουν τα πλοία των και
+προχωρούν εναντίον ημών μετά των μάλλον ταχυπλόων εάν μεν
+μεταχειρισθούν τας κώπας, θα επιτεθώμεν κατ' αυτών, άμα τους ίδωμεν
+κουρασμένους, εάν δε δεν νομίσωμεν τούτο φρόνιμον, υποχωρούμεν εις
+τον Τάραντα. Αυτοί όμως ολίγα έχοντες εφόδια και πλέοντες με τον
+σκοπόν να ναυμαχήσουν θα ευρεθούν στερούμενοι τοιούτων εις τα έρημα
+παράλια. Και, εάν μεν μείνουν εκεί, θα πολιορκηθούν, εάν δε
+προσπαθήσουν να πλέουν κοντά εις τα παράλια, θα εγκαταλείψουν τας
+αποσκευάς των και μη όντες βέβαιοι αν θα τους υποδεχθούν αι πόλεις
+θα χάσουν το θάρρος των. Είμαι λοιπόν πεισμένος ότι εμποδιζόμενοι
+υπό της σκέψεως ταύτης ούτε καν θα αναχωρήσουν εκ της Κερκύρας, αλλά
+σκεπτόμενοι και κατασκοπεύοντες πόσοι και εις ποίον μέρος είμεθα, ή
+θα καταληφθούν υπό του χειμώνος ή καταπλαγέντες διά την απροσδόκητον
+εμφάνισιν ημών θα παραιτηθούν της εκστρατείας. Τούτο δε τοσούτω
+μάλλον είναι πιθανόν, όσω, καθώς ακούω, ο εμπειρότατος των στρατηγών
+των διοικεί χωρίς την θέλησίν του, και, εάν κάμωμεν σπουδαίαν τινά
+επίδειξιν, πρόθυμα θέλει λάβει τούτο ως πρόφασιν. Είμαι βέβαιος ότι
+αι παρασκευαί ημών θέλουν αναγγελθή μεγαλοποιημέναι εις τους
+Αθηναίους, αι δε γνώμαι των ανθρώπων ρυθμίζονται προς τα λεγόμενα.
+Οι πρώτοι επιτιθέμενοι ή τουλάχιστον εκείνοι, οίτινες προδηλώνουν
+ότι θα αντισταθούν κατά των επιτιθεμένων, είναι μάλλον φοβεροί,
+διότι φαίνονται ισόπαλοι. Τούτου πείραν, εάν πεισθήτε εις εμέ, θα
+λάβουν σήμερον οι Αθηναίοι, επειδή επέρχονται εναντίον μας με την
+ιδέαν ότι δεν θα αντισταθώμεν και έχουν δίκαιον τοιαύτην λαβόντες
+περί ημών ιδέαν, επειδή δεν ηνώθημεν με τους Λακεδαιμονίους, διά να
+τους εξολοθρεύσωμεν. Αλλά, εάν μας ιδούν παρά την προσδοκίαν των
+τολμηρούς, μάλλον θέλουν φοβηθή διά το απρόοπτον τούτο τόλμημα, παρά
+διά την πραγματικήν δύναμιν ημών. Πεισθήτε λοιπόν εις τας συμβουλάς
+μου· τολμήσατε προ πάντων να αντεπεξέλθετε κατά των Αθηναίων ειδεμή,
+ετοιμασθήτε προς πόλεμον όσον τάχιστα και σκεφθήτε πάντες ότι μόνον
+διά γενναίων έργων καταφρονεί τις τους εχθρούς· από τούδε δε
+ωφελιμώτατον είναι να αρχίσετε τας ενεργείας σας ως εάν επεκρέματο
+κίνδυνος, πειθόμενοι ότι αι μετά φόβου γινόμεναι παρασκευαι είναι
+ασφαλέσταται. Είμαι βέβαιος ότι οι Αθηναίοι και επέρχονται, και
+πλέουν ήδη, και εντός ολίγου θα είναι εδώ».
+
+35. Και ο μεν Ερμοκράτης ταύτα είπεν, ο δε δήμος των Συρακουσίων
+ήρχισε σφοδράν λογομαχίαν. Οι μεν έλεγαν ότι οι Αθηναίοι ουδόλως θα
+ήρχοντο και ότι αι διαβεβαιώσεις του Ερμοκράτους δεν ήσαν αληθείς,
+οι δε ότι, και αν ήρχοντο, τι κακόν θα έπραττον μεγαλύτερον εκείνου,
+το οποίον ήθελον πάθει; Και άλλοι τέλος μεγάλην περιφρόνησιν
+δεικνύοντες έστρεφαν το πράγμα επί το γελοιότερον. Ολίγιστοι ήσαν οι
+πιστεύοντες εις τον Ερμοκράτην και φοβούμενοι το μέλλον. Παρελθών δε
+εις το μέσον της συνελεύσεως ο Αθηναγόρας, ο οποίος ήτο αρχηγός της
+δημοκρατικής μερίδος και ρήτωρ ευφραδέστατος, είπε τα εξής:
+
+36. «Όστις δεν θέλει να πράξουν οι Αθηναίοι τοιαύτην ανοησίαν, ώστε
+να έλθουν ενταύθα και να πέσουν εις τας χείράς μας, είναι δειλός ή
+κακός πολίτης· με εκείνους δε, οίτινες διαδίδουν τας ειδήσεις ταύτας
+και θέλουν να σας φοβήσουν, δεν εκπλήττομαι τόσον διά την θρασύτητά
+των, όσον διά την ανοησίαν των, να νομίζουν δηλαδή ότι δεν είναι
+κατάδηλοι οι σκοποί των. Οι έχοντες ίδιον τινα φόβον, ζητούν να
+εμβάλουν εις φόβον το κοινόν, διά να αποκρύψουν το συμφέρον των.
+Τοιούτος ο σκοπός των ειδήσεων τούτων, αι οποίαι δεν είναι έργον της
+τύχης, αλλ' εκείνων, οι οποίοι αρέσκονται εις τας αιωνίας ταραχάς.
+Σεις όμως, εάν σκεφθήτε καλώς, δεν κρίνετε εκείνα τα οποία τα
+συμβούν εξ εκείνων τα οποία ούτοι διαδίδουν, αλλ' εξ εκείνων τα
+οποία δύνανται να πράξουν άνθρωποι συνετοί και εμπειρότατοι, οποίοι
+φρονώ ότι είναι οι Αθηναίοι· διότι δεν είναι πιθανόν να αφήσουν
+όπισθέν των τους Πελοποννησίους, και πριν τελειώσουν οριστικώς τον
+εκεί πόλεμον όχι ολιγώτερον σπουδαίον. Το κατ' εμέ φρονώ ότι πρέπει
+να είναι ευχαριστημένοι, διότι δεν επερχόμεθα εναντίον αυτών ημείς,
+των οποίων αι πόλεις είναι τοσαύται και τόσον ισχυραί.
+
+37. »Αλλά και αν πράγματι έλθουν, όπως λέγεται, νομίζω την Σικελίαν
+ικανωτέραν της Πελοποννήσου να υποστή τον πόλεμον, τοσούτω μάλλον,
+όσω είναι καλλίτερον κατά πάντα παρεσκευασμένη. Ναι, μόνη η ημετέρα
+πόλις είναι πολύ ισχυροτέρα του στρατού, όστις, ως λέγουν, επέρχεται
+τώρα, έστω και αν ούτος ήτο άλλος τόσος. Είμαι βέβαιος ότι δεν θα
+φέρουν μαζί τους ίππους, ουδέ θα δυνηθούν να προμηθευθούν ενταύθα
+ειμή ολίγους μόνον παρά των Εγεσταίων, και ότι οι οπλίται των δεν θα
+είναι ισοπληθείς με τους ημετέρους, επειδή θα έλθουν διά πλοίων.
+Μέγα πράγμα μάλιστα θα ήτο να διανύσουν τοσούτον διάστημα διά μόνων
+των ελαφρών πλοίων των και να προμηθευθούν την άλλην βαρείαν
+αποσκευήν, η οποία χρειάζεται εναντίον πόλεως τοσούτον ισχυράς. Πολύ
+καλά γνωρίζω ότι, εάν οι Αθηναίοι ήρχοντο, διά να ιδρύσουν ετέραν
+πόλιν γείτονα και μεγάλην, όση είναι η Συράκουσα, και ήρχιζαν να μας
+πολεμούν, μόλις ως φρονώ, ήθελον αποφύγει εντελή καταστροφήν· κατά
+μείζονα λόγον εν μέσω της Σικελίας πού όλη τους είναι εχθρική (διότι
+αύτη θα συνασπισθή εναντίον αυτών) μετά στρατού προ των πλοίων
+κατεσκηνωμένου, μικράς σκηνάς έχοντος και ανεπαρκή εφόδια, και μη
+δυναμένου να προχωρήση μακράν ένεκα των ημετέρων ιππέων καθόλου δε
+ειπείν, νομίζω ότι δεν θα δυνηθούν ουδέ εις την ξηράν να
+αποβιβασθούν· τόσον αι δυνάμεις ημών μου φαίνονται υπερτέραι.
+
+38. »Όλα όσα λέγω οι μεν Αθηναίοι τα ηξεύρουν και είμαι βέβαιος ότι
+προσπαθούν να διασώσουν τα ίδια υπάρχοντά των, οι δε ενταύθα άνδρες
+εφευρίσκουν ό,τι δεν υπάρχει και ό,τι δεν είναι δυνατόν να υπάρξη. Η
+τακτική των ανθρώπων τούτων δεν είναι νέα· πάντοτε τους είδα ή διά
+τοιούτων και επικινδυνοτέρων λόγων, ή και δι' έργων να εκφοβίζουν
+τον λαόν, διά να καταλάβουν την εξουσίαν αυτοί. Και μα την αλήθειαν,
+φοβούμαι μήπως μετά πολλάς προσπαθείας, επιτύχουν και δεν δυνηθώμεν
+ημείς υπό αδυναμίας, πριν πάθωμέν τι, να προφυλαχθώμεν και να τους
+τιμωρήσωμεν διά τα τεκταινόμενα. Τούτου ένεκα η πόλις ημών σπανίως
+ησυχάζει και επιχειρεί στάσεις πολλάς και αγώνας ουχί περισσοτέρους
+εναντίον των εχθρών παρ' όσους εναντίον εαυτής, και ενίοτε τυραννίας
+και δυναστείας αδίκους. Θα προσπαθήσω λοιπόν, εάν θέλετε να ακούσετε
+τας συμβουλάς μου, να μη συμβή τίποτε παρόμοιον επί των ημερών μας,
+προς σας μεν τους πολλούς μεταχειριζόμενος την πειθώ, κατά των
+μηχανωμένων δε τα τοιαύτα επιβάλλων τιμωρίας όχι μόνον οσάκις
+συλλαμβάνω αυτούς επ' αυτοφώρω (όπερ δυσκόλως επιτυγχάνεται), αλλά
+και διά τα εγκλήματα εκείνα, τα οποία θέλουν μεν να πράξουν, δεν
+δύνανται δε, διότι πρέπει να προφυλάττεταί τις από τον εχθρόν όχι
+μόνον ως προς τα έργα του, αλλά και ως προς τα διανοήματά του,
+επειδή, αν δεν προφυλαχθή, διατρέχει τον κίνδυνον να πάθη πρώτος.
+Τους ολιγαρχικούς λοιπόν άλλους θα ελέγχω, άλλους θα επιτηρώ και
+άλλους θα παραινώ. Τούτον τον τρόπον νομίζω συντελεστικώτατον, διά
+να τους αποτρέψωμεν από τους εγκληματικούς σκοπούς των. Άλλως τε και
+πολλάκις εσκέφθην τούτο, τι θέλετε σεις οι νεώτεροι; να πάρετε τώρα
+δημόσια υπουργήματα; Αλλ' ο νόμος το απαγορεύει, και ο νόμος ούτος
+έγινε μάλλον διότι σας έκρινεν ανικάνους παρά διότι σας εθεώρει
+ικανούς και ήθελε να σας στερήση της τιμής ταύτης. Θέλετε προνόμια;
+αλλά πώς είναι δίκαιον οι πολίται της αυτής πόλεως να μη έχουν όλοι
+τα αυτά δικαιώματα;
+
+39. »Θα είπη τις ίσως ότι η δημοκρατία ούτε συνετόν πράγμα είναι
+ούτε δίκαιον, και ότι μόνον οι έχοντες χρήματα είναι οι μάλλον
+ικανοί να κυβερνούν. Εγώ όμως λέγω πρώτον ότι ο λαός είναι το κράτος
+ολόκληρον, ενώ οι ολιγαρχικοί είναι μέρος μόνον αυτού· έπειτα ότι οι
+πλούσιοι είναι φύλακες άριστοι των χρημάτων, οι συνετοί άριστοι
+σύμβουλοι και το πλήθος άριστος κριτής των υποβαλλομένων εις αυτό
+ζητημάτων. Εις την δημοκρατίαν όλαι αύται αι τάξεις έχουν εντελή
+ισότητα, εκάστη κατά μέρος και όλαι κοινώς, ενώ η ολιγαρχία
+διαμοιράζουσα εις τον λαόν τους κινδύνους δεν ευχαριστείται να κρατή
+δι' εαυτήν τα πλείστα των κερδών, αλλά δημεύουσα τα πάντα έχει το
+όλον της ωφελείας. Ιδού τι επιδιώκουν μετά προθυμίας οι ισχυροί
+ανάμεσόν σας και οι νέοι, πράγμα αδύνατον να επιτύχη εις μεγάλην
+πόλιν.
+
+40. »Εν τούτοις και σήμερον ακόμη, ω πάντων ασυνετώτατοι, είσθε ή οι
+τυφλότεροι πάντων των γνωστών εις εμέ Ελλήνων μη εννοούντες το
+άνομον των σχεδίων σας, ή αδικώτατοι εννοούντες και επιμένοντες εις
+την τόλμην σας. Καλύτερα λοιπόν διδασκόμενοι ή παραιτούντες τους
+κακούς σκοπούς σας προσπαθήσατε να αυξήσετε το καλόν, της πόλεως και
+εις όλους ωφέλιμον, έχοντες την πεποίθησιν ότι οι ανάμεσόν σας
+αγαθοί άνδρες θα μετάσχουν ομοίως και μάλιστα περισσότερον του λαού.
+Εάν σκέπτεσθε άλλως, διακινδυνεύετε να στερηθήτε των πάντων. Παύσατε
+λοιπόν διαδίδοντες τοιαύτας αγγελίας προς ανθρώπους πού μαντεύουν τα
+σχέδιά σας και δεν θα τα ανεχθούν· διότι η πόλις, και επί τη
+υποθέσει ότι οι Αθηναίοι έρχονται, θα δυνηθή να τους αποκρούση αξίως
+αυτής, και έχομεν στρατηγούς, οίτινες θα φροντίσουν περί τούτου.
+Εάν, ως πιστεύω, δεν είναι αληθές τίποτε, η πόλις δεν θα δειλιάση
+υπό των αγγελιών σας ουδέ θα υποβληθή εις εκουσίαν δουλείαν
+εκλέγουσα σας ως αρχηγούς. Αυτή εαυτήν συμβουλευομένη και τους
+λόγους σας θα θεωρήση ως πραγματικάς αποπείρας και την υπάρχουσαν
+ελευθερίαν δεν θα την χάση ακούουσα σας, αλλά δι' έργων
+προφυλασσομένη και μη επιτρέπουσα τούτο, θα προσπαθήση να διασώση
+αυτήν».
+
+41. Ταύτα μεν είπεν ο Αθηναγόρας, είς δε εκ των στρατηγών αναστάς
+και μη αφήσας άλλον να προχωρήση διέλυσε την έριδα ειπών ταύτα :
+«Δεν είναι φρόνιμον ούτε διαβολάς να ρίπτωμεν κατ' αλλήλων ούτε να
+χειροκροτώμεν ακούοντες αυτάς, αλλά μάλλον κατά τα διαδιδόμενα να
+ίδωμεν πώς θα προετοιμασθώμεν καλώς καθένας ιδιαιτέρως και όλη η
+πόλις κοινώς, διά να αποκρούσωμεν τους επερχομένους. Και τούτο όμως
+εάν δεν είναι απαραίτητον, πάλιν δεν θεωρώ ως επιβλαβές να
+προμηθευθή η πόλις ίππους, όπλα και παν άλλο αναγκαίον εις τον
+πόλεμον. Ημείς θα φροντίσωμεν και θα προνοήσωμεν περί πάντων τούτων,
+ημείς θα πέμψωμεν εις τας πόλεις, διά να επισκοπήσωμεν και θα
+πράξωμεν παν το απαιτούμενον. Ήδη επρονοήσαμεν εν μέρει, και παν
+ό,τι μάθωμεν θα σας το αναφέρωμεν». Και οι μεν Συρακούσιοι, ότε είπε
+ταύτα ο στρατηγός, διέλυσαν την συνέλευσιν.
+
+42. Οι δε Αθηναίοι ήσαν ήδη εις Κέρκυραν, αυτοί και οι σύμμαχοι
+όλοι· και πρώτον μεν οι στρατηγοί έκαμαν νέαν επιθεώρησιν του
+στρατεύματος και εκανόνισαν την τάξιν, με την οποίαν ώφειλαν να
+προσορμίζωνται και να στρατοπεδεύουν· διαιρέσαντες δε τον στόλον εις
+τρεις μοίρας έλαβον καθένας μίαν εξ αυτών διά κλήρου, ίνα μη
+πλέοντες όλοι ομού στερηθούν ύδατος, λιμένων και τροφών εις τα μέρη
+όπου ήθελον προσεγγίζει και ίνα ο στρατός έχη περισσοτέραν τάξιν και
+ευπείθειαν, με το να έχη καθεμία μοίρα ένα στρατηγόν. Έπειτα δε
+προαπέστειλαν εις την Ιταλίαν και την Σικελίαν τρία πλοία, διά να
+μάθουν ποίαι πόλεις θα τους εδέχοντο, και διέταξαν αυτά να έλθουν
+εις συνάντησιν του στόλου μετά των αναγκαίων πληροφοριών.
+
+43. Μετά ταύτα δε οι Αθηναίοι μεθ' όλων των δυνάμεων των
+εκπλεύσαντες από την Κέρκυραν διηυθύνθησαν προς την Σικελίαν έχοντες
+εν συνόλω τριήρεις μεν εκατόν τριάκοντα τεσσάρας και δύο
+πεντηκοντόρους των Ροδίων (εκ τούτων Αττικαί μεν ήσαν εκατόν, εξ ων
+πάλιν αι μεν εξήκοντα ήσαν ταχείαι, αι δε άλλαι έφεραν στρατιώτας·
+το δε άλλο ναυτικόν συνέκειτο εκ Χίων και άλλων συμμάχων), οπλίτας
+δε εν όλω πεντακισχιλίους και εκατόν (και εκ τούτων χίλιοι
+πεντακόσιοι μεν ήσαν Αθηναίοι εκ των εγγεγραμμένων εις τους
+καταλόγους, επτακόσιοι δε θήτες στρατιώται του ναυτικού· οι δε
+επίλοιποι οπλίται συνέκειντο εκ συμμάχων υπηκόων, πεντακοσίων
+Αργείων και διακοσίων πεντήκοντα Μαντινέων και μισθοφόρων), τοξότας
+δε εν όλω τετρακοσίους ογδοήκοντα (εξ ων οι όγδοήκοντα ήσαν Κρήτες),
+σφενδονήτας Ροδίους επτακοσίους και τέλος εκατόν είκοσι φυγάδας των
+Μεγαρέων ψιλούς. Διά την μεταφοράν των ίππων έν μόνον πλοίον υπήρχε
+φέρον τριάκοντα ιππείς.
+
+44. Τοιαύτη η πρώτη πολεμική παρασκευή, η οποία εξεκίνησε διά τον
+πόλεμον τούτον. Ηκολουθείτο δε υπό τριάκοντα ολκάδων σιταγωγών, αι
+οποίαι είχαν τας τροφάς, τους αρτοποιούς, τους λιθοτόμους, τους
+τέκτονας και όλα τα απαιτούμενα οχυρωματικά εργαλεία, υπό εκατόν
+πλοιαρίων, τα οποία εξ ανάγκης συνέπλεον μετά των ολκάδων και υπό
+πολλών άλλων πλοιαρίων και ολκάδων χάριν εμπορίου συνοδευόντων τον
+στρατόν. Όλα ταύτα τα πλοία εξελθόντα τότε εκ Κερκύρας διεπέρασαν
+τον Ιόνιον κόλπον. Αφού δε έφθασαν τα μεν εις την Ιαπυγίαν άκραν, τα
+δε εις τον Τάραντα, και τα άλλα όπου αλλαχού ηδυνήθησαν, ήρχισαν να
+παραπλέουν την Ιταλίαν. Αι πόλεις δεν επέτρεπον να εισέρχωνται μήτε
+εις το άστυ μήτε εις την αγοράν, αλλά μόνον εις τους λιμένας, διά να
+προμηθεύωνται ύδωρ, το οποίον μάλιστα τους ηρνήθησαν ο Τάρας και οι
+Λοκροί. Τέλος έφθασαν εις το Ρήγιον ακρωτήριον της Ιταλίας και
+συνηθροίσθησαν εκεί· επειδή δε δεν τους εδέχθησαν εντός της πόλεως,
+έστησαν το στρατόπεδόν των έξω, εις το ιερόν της Αρτέμιδος, όπου
+τους εδόθη και αγορά. Ανελκύσαντες δε τα πλοία ησύχαζον και ήρχισαν
+διαπραγματεύσεις μετά των Ρηγίνων ζητούντες παρ' αυτών, επειδή ήσαν
+Χαλκιδείς, να βοηθήσουν τους Λεοντίνους, οι οποίοι ήσαν ωσαύτως
+Χαλκιδείς. Οι Ρηγίνοι όμως απεκρίθησαν ότι θα έμεναν ουδέτεροι και
+ότι θα ενήργουν συσκεπτόμενοι από κοινού μετά των Ιταλιωτών. Οι δε
+Αθηναίοι επεσκόπουν τα εν τη Σικελία πράγματα, διά να μεταχειρισθούν
+τα καλύτερα μέσα προς επιτυχίαν, και συγχρόνως επερίμεναν εκ της
+Εγέστης την επιστροφήν των προαποσταλέντων πλοίων, θέλοντες να
+μάθουν αν υπήρχον όλα τα χρήματα, όσα οι εις τας Αθήνας
+επιστρέψαντες πρέσβεις ανήγγειλαν.
+
+45. Εν τούτοις οι Συρακούσιοι ελάμβανον ήδη πολλαχόθεν και παρά των
+ιδίων κατασκόπων θετικάς ειδήσεις ότι τα πλοία των Αθηναίων ήσαν εις
+το Ρήγιον. Συνεπεία τούτου ήρχισαν να ετοιμάζωνται μετά μεγίστης
+δραστηριότητος και δεν είχαν πλέον απιστίαν περί της εκστρατείας.
+Έπεμψαν πανταχού προς τους Σικελούς, αλλού μεν φύλακας, αλλού δε
+πρέσβεις· έθεσαν φρουράς εις τα φρούρια της χώρας· επεθεώρησαν εν τη
+πόλει τα όπλα και τους ίππους και παρετήρησαν αν ήσαν όλα εντελή·
+και τέλος διέθεσαν τα πάντα καταλλήλως, ως εάν επέκειτο πόλεμος
+άφευκτος και σχεδόν αρχίσας.
+
+46. Τα δε τρία προαποσταλέντα πλοία επέστρεψαν εις το Ρήγιον, διά να
+αναγγείλουν εις τους Αθηναίους ότι εξ όλων των υποσχομένων χρημάτων
+δεν εφαίνοντο υπάρχοντα ειμή μόνον τριάκοντα τάλαντα. Αμέσως οι
+στρατηγοί περιήλθον εις αθυμίαν διά την πρώτην εκείνην αποτυχίαν και
+διά την άρνησιν των Ρηγίνων, προς τους οποίους απετάθησαν κατά
+πρώτον, ελπίζοντες ότι κατά πάσαν πιθανότητα ήθελον τους πείσει,
+ένεκα της μετά των Λεοντίνων συγγενείας των και της αρχαίας φιλίας
+των προς τους Αθηναίους. Και ο μεν Νικίας είχε προϊδεί τας εκ της
+Εγέστης ειδήσεις, αλλ' οι δύο άλλοι στρατηγοί εξεπλάγησαν. Οι δε
+Εγεσταίοι ιδού τι εσοφίσθησαν, ότε οι πρώτοι πρέσβεις των Αθηναίων
+ήλθαν προς αυτούς, διά να πληροφορηθούν περί των χρημάτων.
+Οδηγήσαντες αυτούς εις το εν τη Έρυκι ιερόν της Αφροδίτης επέδειξαν
+τα αναθήματα, τας φιάλας, τας οινοχόας, τα θυμιατήρια και τα άλλα
+όχι ολίγα αντικείμενα, τα οποία, αργυρά όντα, είχον όψιν πολύ
+ανωτέραν της μικράς των αξίας· οι δε ιδιώται προσκαλέσαντες εις τας
+οικίας των τους ναύτας των τριηρών και συλλέξαντες όσα υπήρχον εν
+Εγέστη χρυσά και αργυρά εκπώματα και δανεισθέντες τα των εγγύς
+Φοινικικών και Ελληνικών πόλεων, τα παρέθετον καθένας εις τα
+συμπόσια ως ιδικά των. Επειδή δε ως επί το πολύ όλοι μετεχειρίζοντο
+τα αυτά και επειδή πανταχού εφαίνοντο πολλά, οι Αθηναίοι των τριηρών
+περιήλθον εις μεγάλην έκπληξιν, και επιστρέψαντες εις τας Αθήνας
+διέδιδον ότι είδον πολλούς θησαυρούς. Απατηθέντες τοιουτοτρόπως οι
+άνθρωποι ούτοι μετέδωκαν την απάτην των και εις τους άλλους· αλλ'
+ότε εγνώσθη η αλήθεια ότι εις την Εγεσταν δεν υπήρχον οι θρυλούμενοι
+θησαυροί, βαρείας επιπλήξεις έλαβον παρά των στρατιωτών. Οι δε
+στρατηγοί συνεκρότησαν συμβούλιον περί του πρακτέου.
+
+47. Και του μεν Νικίου η γνώμη ήτο να πλεύσουν με όλον τον στρατόν
+κατά του Σελινούντος, διά το οποίον προ πάντων εστάλησαν· και εάν
+μεν οι Εγεσταίοι παρείχον εις όλον το στράτευμα χρήματα, τότε θα
+εσκέπτοντο τι ώφειλον να πράξουν· εάν δε δεν παρείχον, θα τους
+εζήτουν τροφάς διά τα αιτηθέντα εξήκοντα πλοία· να παραμείνουν εις
+Σελινούντα μέχρις ου συμφιλιώσουν τους κατοίκους αυτού μετά των
+Εγεσταίων, είτε διά της βίας είτε διά συμβάσεως· να παραπλεύσουν
+ακολούθως τας άλλας πόλεις, και, αφού επιδείξουν την δύναμιν της
+πόλεως των Αθηναίων και δείξουν την υπέρ των φίλων και των συμμάχων
+προθυμίαν των, ναποπλεύσουν εις την πατρίδα των (εκτός εάν δυνηθώσιν
+εντός ολίγου χρόνου και απροσδοκήτως να φανούν ωφέλιμοι εις τους
+Λεοντίνους ή να προσελκύσουν τινά εκ των άλλων πόλεων), και τέλος να
+μη διακινδυνεύσουν την πόλιν των δαπανώντες μόνον εκ των ιδικών των
+μέσων.
+
+48. Ο δε Αλκιβιάδης είπεν ότι δεν ήρμοζεν, αφού εξέπλευσαν μετά
+τοσαύτης δυνάμεως, να απέλθουν αισχρώς και απράκτως· αλλ' έπρεπε να
+στείλουν πρέσβεις εις όλας τας πόλεις, εκτός του Σελινούντος και των
+Συρακουσών, να κάμουν αποπείρας εις τους Σικελούς, ίνα άλλους μεν
+αποσπάσουν από τους Συρακουσίους, άλλους δε καταστήσουν φίλους και
+διά του τρόπου τούτου προμηθεύωνται σίτον και στρατόν· ότι κατά
+πρώτον έπρεπε να προσελκύσουν τους Μεσσηνίους, των οποίων η πόλις
+εκείτο επί της προς την Σικελίαν γραμμής και καθίστα εύκολον την εις
+αυτήν άφιξιν, παρέχουσα λιμένα και όρμον καταλληλοτάτους διά τον
+στρατόν· τέλος ότι, αφού κάμουν συμμαχίαν με τας πόλεις και
+γνωρίσουν μετά τίνων θα πολεμήσουν, να προχωρήσουν κατά των
+Συρακουσών και του Σελινούντος, εκτός εάν η μεν πόλις αύτη
+συμβιβασθή μετά των Εγεσταίων, εκείνη δε επιτρέψη ναποκατασταθούν οι
+Λεοντίνοι.
+
+49. Ο δε Λάμαχος τουναντίον απεφάνθη ότι έπρεπε να πλεύσουν κατά των
+Συρακουσών και να συγκροτήσουν μάχην τάχιστα πλησίον της πόλεως,
+ενόσω ακόμη οι εχθροί είναι απαράσκευοι και μάλιστα διετέλουν εις
+έκπληξιν, «Παν στράτευμα, είπεν, είναι κατ' αρχάς φοβερώτατον αλλά,
+εάν βραδύνη να εμφανισθή, ο εχθρός λαμβάνει θάρρος πριν το ιδή και
+το περιφρονεί ακόμη περισσότερον, αφού το ιδή. Εξ εναντία, η
+αιφνιδία επίθεσις μετά την πρώτην στιγμήν του τρόμου παρέχει συνήθως
+νίκην, είτε εκ του φόβου, ο οποίος αυξάνει τας δυνάμεις του
+επερχομένου, είτε εκ της προσδοκίας των επικειμένων λεηλασιών, είτε
+προ πάντων εκ του αφεύκτου κινδύνου της μάχης. Ως είναι επόμενον,
+πολλοί θα ευρεθούν εκτός της πόλεως εις τους αγρούς, μη πιστεύοντες
+την έλευσιν των Αθηναίων· άλλως δε οι Συρακούσιοι ματαίως θα
+εισεκομίζοντο, διότι ο στρατός δεν θα εστερείτο λαφύρων, εάν
+εστρατοπέδευε νικηφόρος πλησίον της πόλεως. Διά του τρόπου τούτου οι
+άλλοι Σικελιώται θα συμμαχήσουν μάλλον με τους Αθηναίους παρά με
+τους Συρακουσίους χωρίς να διστάσουν καραδοκούντες ποίοι ήθελον
+νικήσει». Ο Λάμαχος επρόσθεσεν ότι έπρεπε να επιστρέψουν εις τα
+Μέγαρα, να σταθμεύσουν εκεί και να καταστήσουν ορμητήριον την έρημον
+εκείνην θέσιν, η οποία ούτε διά ξηράς ούτε διά θαλάσσης απείχε πολύ
+των Συρακουσών.
+
+50. Ταύτα είπεν ο Λάμαχος, αλλά συνετάχθη με την γνώμην του
+Αλκιβιάδου, ο οποίος μετέβη ακολούθως μετά του πλοίου του εις
+Μεσσήνην και έκαμεν εις τους κατοίκους προτάσεις συμμαχίας, αι
+οποίαι δεν εγένοντο δεκταί· και επί τη αποκρίσει των ότι δεν θα
+εδέχοντο τον στρατόν εντός της πόλεως, αλλά θα του παρείχον αγοράν
+έξω της πόλεως, απέπλευσεν εις το Ρήγιον. Και εξοπλίσαντες ευθύς οι
+στρατηγοί εξήκοντα ναυς, τας οποίας εξέλεξαν εξ όλου του στόλου, και
+λαβόντες τροφάς παρέπλευσαν εις την Νάξον, καταλιπόντες εις το
+Ρήγιον το άλλο στράτευμα και ένα εκ των συστρατήγων των. Γενόμενοι
+δεκτοί εντός της πόλεως υπό των Ναξίων παρέπλευσαν μέχρι της
+Κατάνης. Και επειδή οι Καταναίοι δεν τους εδέχθησαν (διότι υπήρχαν
+εντός της πόλεως οπαδοί των Συρακουσίων) μετέβησαν προς τον Τηρίαν
+ποταμόν και διανυκτερεύσαντες εκεί έπλευσαν την επομένην προς τας
+Συρακούσας εν τάξει έχοντες τα άλλα πλοία· διότι είχαν προαποστείλει
+δέκα ναυς εις τον μέγαν λιμένα με την διαταγήν να μεταβούν εκεί, να
+κατασκοπεύσουν αν υπήρχον πλοία καθειλκυσμένα εις την θάλασσαν και
+πλησιάζοντες εις τα παράλια να κηρύξουν από των πλοίων ότι οι
+Αθηναίοι ήρχοντο, διά να αποκαταστήσουν τους Λεοντίνους εις την
+πόλιν των, ένεκα της συμμαχίας και της συγγενείας πού υπήρχε μεταξύ
+αυτών, και ότι επομένως ηδύναντο οι εν ταις Συρακούσαις ευρισκόμενοι
+Λεοντίνοι να μεταβούν αφόβως προς τους φίλους και ευεργέτας αυτών
+Αθηναίους. Αφού λοιπόν εκήρυξαν ταύτα και κατεσκόπευσαν την πόλιν,
+τους λιμένας και τα πέριξ, εξ ων ορμώμενοι ηδύναντο να επιχειρήσουν
+προσβολάς, επέστρεψαν εις την Κατάνην.
+
+51. Και συγκαλέσαντες εκκλησίαν οι Καταναίοι τον μεν στρατόν
+ηρνήθησαν να δεχθούν, εις δε τους στρατηγούς επέτρεψαν να εισέλθουν
+εις την πόλιν, διά να εκθέσουν όσα ήθελον. Ενώ δε ο Αλκιβιάδης
+ωμίλει και η προσοχή των κατοίκων ήτο εστραμμένη προς την
+συνέλευσιν, συντρίψαντες οι στρατιώται μίαν θυρίδα κακώς
+ωκοδομημένην και εισελθόντες απαρατήρητοι εις την πόλιν διεσπάρησαν
+εις την αγοράν. Ιδόντες δε αυτούς οι τα των Συρακουσίων φρονούντες
+Καταναίοι εγένοντο αμέσως περιδεείς και εδραπέτευσαν ολίγοι τινές·
+οι δε άλλοι Καταναίοι εψήφισαν υπέρ της συμμαχίας μετά των Αθηναίων
+και επέτρεψαν να έλθη εκ του Ρηγίου και το άλλο στράτευμα. Μετά
+ταύτα δε πλεύσαντες οι Αθηναίοι εις το Ρήγιον επέστρεψαν μεθ' όλου
+του στόλου εις την Κατάνην, όπου εστρατοπέδευσαν.
+
+52. Ήλθον δε προς αυτούς δύο αγγελίαι, η μεν εκ Καμαρίνης, ότι η
+πόλις αύτη θα παρεδίδετο εις αυτούς, εάν επροχώρουν, η δε ότι οι
+Συρακούσιοι έθετον ναύτας εις τα πλοία των. Πανστρατιά λοιπόν
+έπλευσαν πρώτον μεν εις τας Συρακούσας, όπου μη ευρόντες να
+καταρτίζεται ναυτικόν εξηκολούθησαν τον πλουν των μέχρι της
+Καμαρίνης, επλησίασαν εις τον αιγιαλόν και έστειλαν κήρυκα προς τους
+Καμαριναίους. Αλλ' ούτοι δεν τον εδέχθησαν προφασιζόμενοι ότι κατά
+τους όρκους, τους οποίους είχον, δεν ηδύναντο να δεχθούν τους
+Αθηναίους ειμή εάν ήρχοντο επί ενός μόνου πλοίου, εκτός εάν αυτοί οι
+ίδιοι εζήτουν περισσότερα. Επέστρεψαν λοιπόν οι Αθηναίοι άπρακτοι
+και απεβιβάσθησαν εις ακρωτήριόν τι της χώρας των Συρακουσίων, όπου
+έκαμαν αρπαγάς τινας· αλλ' επειδή έτρεξαν εκεί οι Συρακούσιοι ιππείς
+και εφόνευσαν διεσπαρμένους τινάς ψιλούς, επέστρεψαν εις την
+Κατάνην.
+
+53. Και εκεί εύρον την Σαλαμινίαν ναυν ελθούσαν εξ Αθηνών με
+διαταγήν να μεταφέρη τον Αλκιβιάδην, όπως απολογηθή δι' όσα τον
+κατηγόρει η πόλις, καί τινας των συστρατιωτών του κατηγορουμένους
+διά την βεβήλωσιν των μυστηρίων και των Ερμών. Τωόντι, μετά την
+αποχώρησιν του στρατού, οι Αθηναίοι ουδόλως εχαλάρωσαν τας ερεύνας
+των, διά να ανακαλύψουν τους διακωμωδήσαντας τα μυστήρια και
+ακρωτηριάσαντας τους Ερμάς, αλλά χωρίς να εξετάζουν το ποιόν των
+μηνυτών και υποπτευόμενοι τους πάντας εδέχοντο αδιακρίτως κάθε
+μαρτυρίαν και δίδοντες πίστιν εις ανθρώπους πονηρούς συνελάμβανον
+και εφυλάκιζον χρηστοτάτους ανθρώπους. Επροτίμων να ανακαλύψουν την
+αλήθειαν διά πάσης θυσίας παρά να αφήσουν ανθρώπους ακηλιδώτου
+υπολήψεως να διαφύγουν τας ερεύνας χάρις εις την ατιμίαν του
+μηνυτού. Ο λαός εγίνωσκεν εξ ακοής ότι η τυραννία του Πεισιστράτου
+και των παίδων αυτού κατήντησεν επί τέλους αφόρητος και ότι δεν
+κατελύθη ούτε υπό των Αθηναίων ούτε υπό του Αρμοδίου, αλλ' υπό των
+Λακεδαιμονίων διά τούτο εφοβείτο πάντοτε και εδυσπίστει προς όλους.
+
+54. Το τόλμημα του Αριστογείτονος και του Αρμοδίου επεχειρήθη δι'
+ερωτικήν αιτίαν, την οποίαν θέλω διηγηθή εν εκτάσει, διά να αποδείξω
+ότι ούτε οι ξένοι ούτε αυτοί οι Αθηναίοι είπαν τίποτε ακριβές περί
+των ιδίων των τυράννων και περί του γεγονότος τούτου. Αφού απέθανεν
+ο Πεισίστρατος, γέρων και διατηρών το αξίωμα του τυράννου, κατέλαβε
+την αρχήν, όχι, ως φρονούν οι πολλοί, ο Ίππαρχος, αλλ' ο Ιππίας, ο
+οποίος ήτο πρεσβύτερος. Κατ' εκείνην δε την εποχήν ο Αρμόδιος ήτο
+εις το άνθος της ηλικίας του και λαμπράς ωραιότητος, ο δε
+Αριστογείτων, πολίτης της μεσαίας τάξεως, ηράσθη αυτού και τον
+απήλαυσεν. Ίππαρχος ο υιός του Πεισιστράτου επεχείρησε και αυτός να
+τον δελεάση, αλλ' ο Αρμόδιος δεν επείσθη και τον κατήγγειλεν εις τον
+Αριστογείτονα. Ούτος, λυπηθείς ερωτικά υπερμέτρως και φοβηθείς μήπως
+ο Ίππαρχος κάμη χρήσιν της δυνάμεώς του, όπως προσελκύση τον
+Αρμόδιον διά της βίας, συνέλαβεν αμέσως το σχέδιον, εις τοιαύτην
+κατάστασιν διατελών, να καταλύση την τυραννίαν. Εν τούτοις ο
+Ίππαρχος, ο οποίος και εκ δευτέρου απεπειράθη και δεν έπεισε τον
+Αρμόδιον, ουδεμίαν μεν ηθέλησε να μεταχειρισθή βίαν, αλλά διενοήθη
+να τον προσβάλη εμμέσως, δι' άλλην δήθεν αιτίαν και όχι διότι δεν
+τον κατέπεισεν. Η εξουσία των τυράννων τούτων δεν ήτο επαχθής εις
+τους πολλούς, διότι επί πολύν χρόνον εκυβέρνων όχι αξιόμεμπτα, αλλά
+μετά μετριοπαθείας και φρονήσεως. Μη λαμβάνοντες παρά των Αθηναίων
+ειμή το εικοστόν των εισοδημάτων των, διεκόσμουν την πόλιν αυτών
+καλώς, διεξήγαν τους πολέμους και έθυον εις τα ιερά· καθ' όλα δε τα
+λοιπά η πόλις ενήργει αφ' εαυτής και σύμφωνα προς τους αρχαίους
+νόμους. Εφρόντιζαν εν τούτοις πάντοτε να κατέχουν τα ανώτατα
+αξιώματα διάφορα μέλη της οικογενείας των. Πολλοί εξ αυτών κατέλαβον
+την ενιαυσίαν αρχήν των Αθηνών καθώς και ο υιός του τυραννεύσαντος
+Ιππίου, ο έχων το όνομα του πάππου Πεισίστρατος, ο οποίος άρχων ων
+έκαμε τον εις την αγοράν κείμενον βωμόν των δώδεκα θεών και τον εν
+τη ιερά περιοχή του Πυθίου βωμόν του Απόλλωνος. Και του μεν εν τη
+αγορά βωμού επεκτείνας ύστερον ο δήμος των Αθηναίων την οικοδομήν
+ηφάνισε το επίγραμμα, του δε εν τω ναώ του Πυθίου το επίγραμμα
+φαίνεται ακόμη και σήμερον δι' αμυδρών γραμμάτων λέγον τα εξής:
+
+ «Το μνημείον τούτο της ιδικής του αρχής ο Πεισίστρατος, υιός του
+Ιπ-
+ πίου, ανέθηκεν εις το τέμενος του Πυθίου Απόλλωνος».
+
+55. Ότι δε ο Ιππίας έλαβε την αρχήν ως πρωτότοκος, τούτο δύναμαι να
+βεβαιώσω καθό γνωρίζων την παράδοσιν ακριβέστερον παντός άλλου·
+δύναταί τις όμως να πεισθή και εκ των ακολούθων παρατηρήσεων. Είναι
+βέβαιον ότι εκ των δύο τούτων γνησίων αδελφών ο ένας μόνον απέκτησε
+τέκνα, ως δεικνύει ο βωμός και η στηθείσα εν τη ακροπόλει των
+Αθηναίων στήλη προς ανάμνησιν της αδικίας των τυράννων. Ούτε του
+Θεσσαλού ούτε του Ιππάρχου υπάρχει τέκνον αναφερόμενον εις καμμίαν
+επιγραφήν, αλλά μόνον πέντε τέκνα του Ιππίου, τα οποία ούτος
+εγέννησεν εκ της Μυρρίνης θυγατρός Καλλίου του Υπερεχίδου· είναι
+λοιπόν φυσικόν ότι ο πρωτότοκος ενυμφεύθη πρώτος. Άλλως είναι
+εγγραμμένος επί της στήλης πρώτος μετά τον πατέρα του, το οποίον και
+είναι εύλογον, επειδή ως πρωτότοκος διεδέχθη τον πατέρα του εις την
+τυραννίαν. Εκτός τούτου νομίζω ότι ουδέ θα κατελάμβανεν ο Ιππίας
+αμέσως και ευκόλως την τυραννίδα, εάν ο μεν Ίππαρχος απέθνησκεν
+άρχων, αυτός δε τον διεδέχετο αυθημερόν. Αλλ' ο φόβος, τον οποίον
+προ πολλού χρόνου ενέπνευσεν εις τους πολίτας, και η ακριβής
+πειθαρχία των δορυφόρων του διετήρησαν την εξουσίαν του εις
+πληρεστάτην ασφάλειαν και δεν ησθάνθη τας δυσκολίας εκείνας, τας
+οποίας θα ησθάνετο, εάν ήτο νεώτερος του αδελφού του και κατά
+συνέπειαν είχεν ολιγωτέραν πείραν εις το να άρχη. Συνέβη λοιπόν ότι
+ο Ίππαρχος, γενόμενος, ονομαστός διά την επισυμβάσαν εις αυτόν
+δυστυχίαν, ενομίσθη κατόπιν ότι υπήρξε τύραννος.
+
+56. Εν τούτοις ο Ίππαρχος προσέβαλεν όπως διενοείτο τον αρνηθέντα
+την αποδοχήν των προτάσεων του (πείρασιν) Αρμόδιον, διότι μίαν
+αδελφήν αυτού, κόρην, ενώ προσέταξαν να έλθη βαστάζουσα κάνιστρον
+εις τελετήν τινα, εξεδίωξαν λέγοντες ότι δεν της ανέθεσαν τιμήν, της
+οποίας δεν ήτο αξία. Ο Αρμόδιος θανάσιμον ησθάνθη λύπην διά την
+προσβολήν εκείνην, και χάριν αυτού ακόμη περισσότερον εξωργίσθη ο
+Αριστογείτων. Αφού συνεφώνησαν μετά των συνεταίρων των τι έπρεπε να
+πράξουν, επερίμεναν τα μεγάλα Παναθήναια, μόνην ημέραν, καθ' ην η
+ένοπλος συνάθροισις των συνοδευόντων την τελετήν δεν ενέπνεε
+δυσπιστίαν· συνεφωνήθη αυτοί μεν να κάμουν αρχήν, οι δε συνωμόται να
+προστρέξουν αμέσως εις βοήθειάν των κατά των δορυφόρων. Ήσαν δε όχι
+πολλοί οι συνωμόται, χάριν ασφαλείας, διότι ήλπιζαν ότι και όσοι δεν
+ήσαν μεμυημένοι εις την συνωμοσίαν, έχοντες όπλα, εις το ελάχιστον
+κτύπημα θα έσπευδον να ενωθούν μετ' αυτών, διά να ανακτήσουν την
+ελευθερίαν των.
+
+57. Επελθούσης της εορτής ο μεν Ιππίας έξω της πόλεως, εις τον
+καλούμενον Κεραμεικόν, ενησχολείτο μετά των δορυφόρων κανονίζων τα
+της τελετής, ο δε Αρμόδιος και ο Αριστογείτων έχοντες ήδη τα
+εγχειρίδια επροχώρησαν, διά να τον κτυπήσουν αλλ' ιδόντες ένα των
+συνωμοτών συνδιαλεγόμενον κατά τρόπον οικείον μετά του Ιππίου (διότι
+ο Ιππίας ήτο καταδεκτικός εις όλους) εφοβήθησαν και ενόμισαν ότι
+κατηγγέλθησαν και μετ' ολίγον έμελλον να συλληφθούν. Ηθέλησαν λοιπόν
+να εκδικηθούν πρότερον, εάν ηδύναντο, εναντίον εκείνου πού τους
+επρόσβαλε και τους ηνάγκασε να ριψοκινδυνεύσουν την ζωήν των και
+καθώς ήσαν, εισέρχονται ταχέως εις την πόλιν και συναντήσαντες τον
+Ίππαρχον πλησίον εις το καλούμενον Λεωκόριον, επιπίπτουν κατ' αυτού·
+και έξω φρενών αμφότεροι, ο μεν υπό ζηλοτυπίας, ο δε διά την ύβριν,
+την οποίαν έλαβε, τον κτυπούν και τον φονεύουν. Και ο μεν
+Αριστογείτων, επειδή έτρεξεν εκεί ο όχλος, διέφυγε προς στιγμήν τους
+δορυφόρους, αλλ' ύστερον συλληφθείς ετιμωρήθη σκληρώς· ο δε Αρμόδιος
+εφονεύθη αμέσως.
+
+58. Ότε δε έμαθε την είδησιν ο Ιππίας εν τω Κεραμεικώ, διηυθύνθη
+ουχί εις τον τόπον της σκηνής, αλλά προς τους μεθ' όπλων
+συνοδεύοντας την πομπήν πριν ούτοι μάθουν τίποτε, διότι είχαν
+απομακρυνθή· και πλάσας το πρόσωπόν του ούτως, ώστε να κρύπτη την
+συμφοράν, διέταξεν αυτούς να μεταβούν εις μέρος τι, το οποίον τους
+υπέδειξε. Και ούτοι μεν μετέβησαν, νομίζοντες ότι ήθελε να τους είπη
+τι· αλλ' ο Ιππίας, διατάξας τους δορυφόρους του να τους αφοπλίσουν,
+εξεχώρισεν αμέσως εκείνους, τους οποίους ενομιζεν υπόπτους, και
+εκείνους, οι οποίοι ευρέθησαν έχοντες εγχειρίδια· διότι εις τας
+τελετάς η συνήθεια ήτο να φέρουν μόνον ασπίδα και δόρυ.
+
+59. Κατά τοιούτον μεν τρόπον ερωτική λύπη παρήγαγε το σχέδιον της
+συνωμοσίας και αιφνίδιος φόβος το παράτολμον κίνημα του Αρμοδίου και
+του Αριστογείτονος. Μετά το γεγονός τούτο η τυραννία κατέστη πλέον
+βαρεία εις τους Αθηναίους. Φοβούμενος περισσότερον ο Ιππίας εφόνευσε
+πολλούς πολίτας και συγχρόνως έστρεφε τα βλέμματα του προς τα έξω,
+διά να ίδη αν θα ηδύνατο, εν περιπτώσει επαναστάσεως, να εύρη κάπου
+ασφάλειαν. Έδωκε λοιπόν, μολονότι ήτον Αθηναίος, την θυγατέρα του
+Αρχεδίκην εις άνδρα Λαμψακηνόν, τον Αιαντίδην, υιόν του τυράννου της
+Λαμψάκου Ιππόκλου, επειδή εγνώριζεν ότι η οικογένεια αύτη μεγάλως
+ίσχυε πλησίον του βασιλέως Δαρείου. Και ο τάφος της Αρχεδίκης
+υπάρχει εις την Λάμψακον και φέρει το εξής επίγραμμα·
+
+«Ανδρός που επρώτευσεν εις την Ελλάδα μεταξύ των συγχρόνων του του
+Ιππίου θυγατέρα, την Αρχεδίκην, σκεπάζει η σκόνη αυτή, Πατέρα,
+σύζυγον, αδελφούς έχουσα ηγεμόνας και τέκνα ακόμη, όμως δεν ήτο
+ξιππασμένη από αλαζονείαν».
+
+Ο δε Ιππίας ετυράννευσεν εις τας Αθήνας επί τρία έτη ακόμη και κατά
+το τέταρτον τον έρριψαν από την αρχήν του οι Λακεδαιμόνιοι και οι
+εξόριστοι Αλκμεωνίδαι. Ανεχώρησε λοιπόν με σπονδάς πρώτον μεν εις το
+Σίγειον, έπειτα δε πλησίον του Αιαντίδου εις Λάμψακον και τελευταίον
+προς τον βασιλέα Δαρείον. Μετά είκοσιν έτη, γέρων ήδη ων συνώδευσε
+τους Μήδους εις τον Μαραθώνα.
+
+60. Ταύτα ενθυμούμενος ο λαός των Αθηναίων και αναμιμνησκόμενος όσα
+ήξευρεν εξ ακοής εδεικνύετο τότε δύστροπος και φιλύποπτος προς
+πάντας τους επί βεβηλώσει των μυστηρίων κατηγορουμένους. Ενόμιζεν
+ότι τα πάντα επράχθησαν υπό συνωμοσίας ολιγαρχικής και τυραννικής.
+Επειδή δε, ας εκ της εξεγέρσεως ταύτης των πνευμάτων, πολλοί και
+αξιόλογοι άνθρωποι ήσαν ήδη εις το δεσμωτήριον, και επειδή τα μέτρα
+ταύτα δεν εφαίνοντο προσεγγίζοντα εις τέλος τι, αλλ' από ημέρας εις
+ημέραν, γινόμενα αγριώτερα, επολλαπλασίαζον τας συλλήψεις, εις των
+φυλακισμένων τότε, ο οποίος εφαίνετο μάλλον ένοχος, κατεπείσθη υφ'
+ενός των συνδεσμωτών του να δώση πληροφορίας αληθείς ή ψευδείς (αι
+εικασίαι περί του αντικειμένου τούτου είναι διηρημέναι και ουδείς
+ούτε τότε ούτε ύστερον ηδυνήθη να είπη τι σαφές περί των
+διαπραξάντων το έγκλημα.) Ο συνδεσμώτης του, διά να τον πείση, του
+είπεν ότι έπρεπεν, έστω και αν δεν ήτο ένοχος, και αυτός να σωθή
+απαλλασσόμενος της ποινής και την πόλιν να λυτρώση από της
+επικρεμαμένης ανησυχίας· ότι πολύ περισσότερον θα εξησφάλιζε την
+σωτηρίαν του διά καταθέσεως συνεπαγούσης απόλυσιν ή δι' αρνήσεων,
+των οποίων το αποτέλεσμα ήθελεν είσθαι η εις δίκην εισαγωγή του. Και
+αυτός μεν κατηγόρησε τον εαυτόν του και άλλους διά την ακρωτηρίασιν
+των Ερμών· ο δε δήμος των Αθηναίων εδέχθη μετά χαράς εκείνο, το
+οποίον ενόμιζεν ως αλήθειαν. Αγανακτήσας διότι μέχρι της ημέρας
+εκείνης δεν είχε δυνηθή να ανακαλύψη την κατά της δημοκρατίας
+επιβουλήν εκείνην απέλυσεν αμέσως τον μηνυτήν και τους άλλους, όσους
+αυτός δεν είχε κατηγορήσει· εκείνους δε που κατήγγειλεν αυτός
+δικάσας, τους μεν συλληφθέντας απέκτεινε, τους δε διαφυγόντας
+κατεδίκασεν εις θάνατον και υπεσχέθη χρηματικήν αμοιβήν εις εκείνον,
+όστις ήθελε τους φονεύσει. Αγνοείται εν τούτοις αν οι παθόντες
+ετιμωρήθησαν αδίκως, αλλ' όλη η πόλις, εις την περίστασιν ταύτην,
+ησθάνθη προφανή ανακούφισιν.
+
+61. Ότε δε ο Αλκιβιάδης κατηγγέλθη υπό των ιδίων εχθρών, οίτινες
+επετέθησαν κατ' αυτού και προ της αναχωρήσεώς του, οι Αθηναίοι
+ωργίσθησαν σφόδρα εναντίον αυτού. Άμα ενόμισαν ότι αρκούντως
+διεφωτίσθησαν περί της υποθέσεως των Ερμών, επείσθησαν ότι κατά
+μεγαλύτερον λόγον και η των μυστηρίων, εις την οποίαν ήτο
+ενοχοποιημένος, επήγαζεν επίσης εκ συνωμοσίας εναντίον της
+δημοκρατίας. Κατά παράδοξον σύμπτωσιν, κατά τον αυτόν χρόνον που
+υπήρχον αι ταραχαί αύται, συνέβη, ώστε ολίγος στρατός Λακεδαιμονίων
+να προχωρήση μέχρι του ισθμού, κατόπιν συνεννοήσεώς τινος μετά των
+Βοιωτών. Επίστευσαν λοιπόν ότι ο Αλκιβιάδης δεν ήτο αμέτοχος εις το
+κίνημα εκείνο, ότι επρόκειτο ουχί περί της Βοιωτίας αλλά περί
+συνωμοσίας, της οποίας αυτός ήτο ο κύριος μοχλός, και ότι, αν δεν
+τον επρολάμβανον συλλαμβάνοντες τους συνωμότας, η πόλις ήθελε
+κυριευθή διά προδοσίας. Νύκτα τινά μάλιστα κατεκλίθησαν μετά των
+όπλων των εις τον ναόν του Θησέως, ο οποίος είναι εντός της πόλεως.
+Εις τον αυτόν καιρόν οι συνδεόμενοι διά φιλοξενίας με τον Αλκιβιάδην
+εις το Άργος έγιναν ύποπτοι ότι ήθελαν να επιτεθούν κατά του δήμου·
+ένεκα τούτου οι Αθηναίοι παρέδοσαν εις τον δήμον των Αργείων τους
+φυλαγμένους υπ' αυτών εις τας νήσους ομήρους των Αργείων, διά να
+τους αποκτείνη. Ούτω λοιπόν τα πάντα συνέτρεχαν εις το να κάμνουν
+τον Αλκιβιάδην ύποπτον. Θέλοντες δε οι Αθηναίοι να προσαγάγουν αυτόν
+εις δίκην και να τον θανατώσουν έστειλαν εις την Σικελίαν την
+Σαλαμινίαν ναυν, διά να μεταφέρη αυτόν και εκείνους, οίτινες
+περιείχοντο εις την καταγγελίαν. Διαταγή είχε δοθή να επιστρέψη μεν
+μετά του πλοίου εκείνου εις τας Αθήνας, διά ναπολογηθή, να μη
+συλληφθή δε. Και τούτο, διότι εφοβούντο μη εγερθή ταραχή τις μεταξύ
+των εις την Σικελίαν πεμφθέντων στρατιωτών και των εχθρών· ήθελον δε
+προ πάντων να κρατήσουν τους Μαντινείς και τους Αργείρυς, νομίζοντες
+ότι ούτοι εξ αιτίας του Αλκιβιάδου επείσθησαν να συνεκστρατεύσουν
+μετ' αυτών. Ο Αλκιβιάδης και οι συγκατηγορούμενοι εισελθόντες εις το
+πλοίον του απέπλευσαν εκ της Σικελίας συνοδευόμενοι υπό της
+Σαλαμινίας, ως εάν είχαν σκοπόν να μεταβούν εις τας Αθήνας. Αλλά,
+φθάσαντες εις τους Θουρίους έπαυσαν να την ακολουθούν και καταβάντες
+από του πλοίου έγιναν άφαντοι, φοβηθέντες να μεταβούν εις τας Αθήνας
+διά τοιαύτην κατηγορίαν και να δικασθούν. Οι δε εκ της Σαλαμινίας
+επί τινα μεν χρόνον εζήτουν τον Αλκιβιάδην και τους μετ' αυτού,
+ουδαμού δε βλέποντες αυτούς ανεχώρησαν. Ο Αλκιβιάδης, ο οποίος ούτως
+ήτο πλέον φυγάς, επεραιώθη μετ' ολίγον επί μικρού πλοίου εκ της
+Θουρίας εις την Πελοπόννησον οι δε Αθηναίοι, δικάσαντες αυτόν
+ερήμην, τον κατεδίκασαν μετά των συνεταίρων του εις θάνατον.
+
+62. Μετά ταύτα δε οι άλλοι στρατηγοί των Αθηναίων, οι οποίοι ήσαν
+εις την Σικελίαν, διαιρέσαντες το στράτευμα εις δύο μέρη, έκαστον
+των οποίων έλαβεν ένα καθένας από τους δύο με κλήρον διηυθύνθησαν
+μεθ' όλου του στόλου προς τον Σελινούντα και την Έγεσταν, διά να
+μάθουν αν οι Εγεσταίοι θα τους έδιδαν τα υποσχεθέντα χρήματα, να
+επιθεωρήσουν την κατάστασιν των Σελινουντίων και να μάθουν τας μετά
+των Εγεσταίων διαφοράς των. Παραπλέοντες την Σικελίαν αριστερά, το
+μέρος το προς τον Τυρρηνικόν κόλπον, προσήγγισαν εις την Ιμέραν, η
+οποία κατά το μέρος τούτο είναι η μόνη ελληνική πόλις της Σικελίας.
+Επειδή όμως δεν εδέχθησαν αυτούς, εξηκολούθησαν παραπλέοντες· και
+κατά τον πλουν πλησίον της παραλίας εκυρίευσαν τα Ύκκαρα, μικράν
+πόλιν Σικανικήν, εχθράν των Εγεσταίων και παραθαλασσίαν.
+Ανδραποδίσαντες δε τους κατοίκους παρέδωκαν την πόλιν εις τους
+Εγεσταίους, των οποίων οι ιππείς είχον φθάσει εκεί. Έπειτα το μεν
+πεζικόν επροχώρησε διά των Σικελών έως ου έφθασεν εις την Κατάνην,
+τα δε πλοία περιέπλευσαν έχοντα τους αιχμαλώτους. Ευθύς ο Νικίας
+παρέπλευσεν εκ των Υκκάρων εις την Έγεσταν και τακτοποιήσας τας εκεί
+υποθέσεις έλαβε τριάκοντα τάλαντα και επανήλθεν εις το στρατόπεδον
+πωλήσαντες δε τους αιχμαλώτους ωφελήθησαν εικοσιπέντε τάλαντα.
+Περιήλθον επίσης και τους συμμάχους τόπους των Σικελών ζητούντες
+παρ' αυτών να τους στείλουν στρατόν. Το ήμισυ του στρατού ώδευσε
+κατά της Ύβλας της Γελεάτιδος, την οποίαν δεν ηδυνήθη να κυριεύση.
+Και τοιουτοτρόπως έληξε το θέρος.
+
+63. Κατά δε τον ακόλουθον χειμώνα αφ' ενός μεν οι Αθηναίοι
+ητοιμάσθησαν να επιτεθούν άνευ αναβολής εναντίον των Συρακουσών, αφ'
+ετέρου δε οι Συρακούσιοι εμελέτων το αυτό. Επειδή ο στρατός των
+Αθηναίων δεν επετέθη κατ' αυτών αμέσως εις την πρώτην στιγμήν του
+φόβου και της προσδοκίας, ανελάμβανον πλειότερον θάρρος ημέραν με
+την ημέραν και όταν είδον τους Αθηναίους πλέοντας μακράν προς το
+αντιπέραν μέρος της Σικελίας· όταν τους είδον φθάσαντας εις την
+Ύβλαν και μετά ματαίαν απόπειραν μη δυνηθέντες να κυριεύσουν αυτήν
+διά της βίας, ακόμη περισσότερον τους περιεφρόνησαν· και, ως
+συνηθίζει να πράττη το αναλαμβάνον θάρρος πλήθος, εζήτησαν παρά των
+στρατηγών να τους οδηγήσουν εις την Κατάνην, αφού οι Αθηναίοι δεν
+ήρχοντο προς αυτούς. Ιππείς Συρακούσιοι ήλαυνον εμπρός διά να
+κατασκοπεύουν πάντοτε το στράτευμα των Αθηναίων, και μεταξύ άλλων
+σκωμμάτων τους ηρώτων αν ήλθον εις την ξένην γην μάλλον διά να
+κατοικήσουν μετ' αυτών παρά διά να επαναφέρουν τους Λεοντίνους εις
+την πατρίδα των.
+
+64. Ταύτα κατανοούντες οι στρατηγοί των Αθηναίων και θέλοντες να
+ελκύσουν τους Συρακούσιους πανδημεί όσον το δυνατόν μακράν της
+πόλεως, ενώ αυτοί κατά το διάστημα τούτο επροτίθεντο, παραπλέοντες
+την παραλίαν νύκτα μετά του στόλου, να καταλάβωσι θέσιν
+καταλληλοτέραν διά το στρατόπεδον, αισθανόμενοι ότι δεν θα είχον την
+αυτήν υπεροχήν, εάν απεβιβάζοντο ενώπιον προητοιμασμένου εχθρού ή
+εάν εφαίνοντο προχωρούντες διά ξηράς· διότι κατά μεν την πρώτην
+περίπτωσιν οι ψιλοί και το άλλο πλήθος, δι' έλλειψιν ίππων, θα
+υφίσταντο μεγάλας απωλείας εκ μέρους των Συρακουσίων ιππέων, πολλών
+όντων, ενώ κατά την άλλην θα κατελάμβανον θέσιν δυναμένην να τους
+προφυλάξη από το εχθρικόν ιππικόν. Οι δε ακολουθούντες αυτούς
+φυγάδες των Συρακουσίων τοις υπέδειξαν θέσιν τινά κειμένην πλησίον
+του Ολυμπιείου, την οποίαν και κατέλαβον. Ιδού δε τι μέσον
+μετεχειρίσθησαν οι στρατηγοί, διά να επιτύχουν του σκοπού των.
+Πέμπουν εις τας Συρακούσας άνθρωπον πιστόν μεν εις αυτούς, όχι
+ολιγώτερον δε κατά τα φαινόμενα πιστόν και εις τους στρατηγούς των
+Συρακουσίων· ο άνθρωπος εκείνος ήτο εκ Κατάνης και είπεν ότι ήρχετο
+εκ μέρους τινών Καταναίων, των οποίων οι Συρακούσιοι στρατηγοί
+εγνώριζαν τα ονόματα και ήξευραν ότι ήσαν εκ των εντός εκείνης της
+πόλεως απομεινάντων εις αυτούς φίλων· είπεν ότι οι Αθηναίοι
+διενυκτέρευαν εντός της πόλεως μακράν του στρατοπέδου· ότι, εάν οι
+Συρακούσιοι ήθελαν καθ' ωρισμένην ημέραν να προχωρήσουν άμα τη αυγή
+πανστρατιά κατά του εχθρικού στρατοπέδου, αυτοί μεν οι Καταναίοι
+ήθελαν κρατήσει τους ευρεθησομένους εν τη πάλει και ήθελαν
+πυρπολήσει τα πλοία, οι δε Συρακούσιοι, προσβάλλοντες τα χαρακώματα,
+ευκόλως ήθελαν κυριεύσει το στρατόπεδον· τέλος, ότι πολλοί Καταναίοι
+ήθελαν συμπράξει εις την επιχείρησιν ταύτην, ότι ήσαν ήδη
+προητοιμασμένοι και ότι ήλθεν εκ μέρους αυτών.
+
+65. Οι δε στρατηγοί των Συρακουσίων, οι οποίοι άλλως ήσαν πλήρεις
+εμπιστοσύνης και εσκέπτοντο μάλιστα, και άνευ αυτής της ειδήσεως, να
+παρασκευασθούν, διά να βαδίσουν εναντίον της Κατάνης, επίστευσαν
+πολύ απερισκέπτως εις τον άνθρωπον εκείνον και αμέσως συμφωνήσαντες
+διά την ημέραν, κατά την οποίαν ήθελαν φθάσει, τον απέπεμψαν. Επειδή
+δε οι Σελινούντιοι καί τινες άλλοι εκ των συμμάχων είχαν ήδη έλθει,
+οι στρατηγοί διέταξαν να εξέλθουν πανστρατιά όλοι οι Συρακούσιοι.
+Και αφού ητοιμάσθησαν τα πάντα και προσήγγισεν η συμφωνηθείσα ημέρα,
+οι Συρακούσιοι, κινήσαντες, διενυκτέρευσαν εις τας όχθας του ποταμού
+Συμαίθου, εις την χώραν των Λεοντίνων. Οι δε Αθηναίοι, άμα έμαθαν
+ότι επλησίαζαν, σηκώσαντες όλον το στρατόπεδόν των καθώς και τους
+Σικελούς και όλους όσοι είχαν έλθει να ενωθούν μετ' αυτών και
+επιβιβασθέντες εις τα πλοία και τα πλοιάρια έπλευσαν διά νυκτός προς
+τας Συρακούσας. Μόλις δε εξημέρωσεν οι Αθηναίοι απέβησαν εις την
+πλησίον του Ολυμπιείου θέσιν, διά να στήσουν το στρατόπεδόν των. Οι
+Συρακούσιοι ιππείς, προχωρήσαντες πρώτοι μέχρι της Κατάνης και
+παρατηρήσαντες ότι όλος ο στόλος είχεν αναχωρήσει επέστρεψαν, διά να
+φέρουν την είδησιν εις τους πεζούς· και όλοι αμέσως μεταστραφέντες
+έτρεξαν εις βοήθειαν της πόλεως των.
+
+66. Εν τούτοις, επειδή οι Συρακούσιοι είχαν μακρόν διάστημα να
+διατρέξουν, οι Αθηναίοι ηδυνήθησαν ανέτως να στήσουν το στρατόπεδόν
+των εις χώρον επιτήδειον, όπου και την μάχην θα ηδύναντο να
+αρχίσουν, όποτε ήθελε τοις φανή αναγκαίον, και οι ιππείς των
+Συρακουσίων δεν θα ηδύναντο να τους ανησυχήσουν ούτε κατά το έργον
+ούτε προ αυτού· διότι αφ' ενός μεν μικρά τείχη, οικίαι, δένδρα και
+λίμνη επροστάτευαν αυτούς, αφ' ετέρου δε κρημνοί. Κόψαντες δε τα
+πλησίον δένδρα και μετακόμισαντες αυτά εις το παράλιον εσχημάτισαν
+χαρακώματα κατά μήκος των πλοίων και ήγειραν μετά σπουδής οχύρωμα εκ
+λίθων εκλεκτών και ξύλων πλησίον του Δάσκωνος, εις το μέρος το
+μάλλον ευπρόσιτον εις τους πολεμίους· τέλος έκοψαν την γέφυραν του
+Ανάπου. Ενώ δε κατεγίνοντο εις ταύτα, εκ μεν της πόλεως ουδείς
+εξήλθε, διά να τους εμποδίση, πρώτοι δε οι ιππείς των Συρακουσίων
+έτρεξαν εις βοήθειαν, και μετ' ολίγον συνηθροίσθη όλος ο στρατός.
+Και κατ' αρχάς μεν επλησίασαν ούτοι εις το στρατόπεδον των Αθηναίων
+έπειτα όμως, επειδή οι Αθηναίοι δεν αντεπεξήρχοντο, ανεχώρησαν και
+διαβάντες την Ελωρινήν οδόν διενυκτέρευσαν εκεί.
+
+67. Κατά την ακόλουθον δε ημέραν οι Αθηναίοι και οι σύμμαχοι
+παρεσκευάσθησαν διά την μάχην και ετακτοποιήθησαν ως ακολούθως. Το
+μεν δεξιόν κέρας είχον οι Μαντινείς, το μέσον οι Αθηναίοι, το δε
+αριστερόν οι άλλοι σύμμαχοι. Και το μεν ήμισυ του στρατεύματος των
+παρετάχθη επί οκτώ κατά βάθος, το δε άλλο ήμισυ παρετάχθη
+τετραγωνικώς πλησίον των σκηνών επί οκτώ επίσης κατά βάθος, λαβόν
+διαταγήν να επιβλέπη και να προστρέχη οπουδήποτε κατεπονείτο το
+στράτευμα. Οι δε Συρακούσιοι παρέταξαν επί δεκαέξ κατά βάθος τους
+οπλίτας, οι οποίοι όλοι ήσαν Συρακούσιοι, και τους συμμάχους, όσοι
+έφθασαν κατ' εκείνην την στιγμήν. Οι Σελινούντιοι προ πάντων είχαν
+τρέξει εις βοήθειάν των, και έπειτα Γελώοι ιππείς, εν όλω διακόσιοι,
+και προσέτι είκοσι περίπου Καμαριναίοι ιππείς και πεντήκοντα ως
+έγγιστα τοξόται. Οι ιππείς, οι οποίοι δεν ήσαν περισσότεροι των
+χιλίων διακοσίων, ετάχθησαν εις το δεξιόν κέρας και πλησίον αυτών οι
+ακοντισταί. Καθ' ην στιγμήν δε οι Αθηναίοι επρόκειτο να αρχίσουν την
+μάχην, ο Νικίας, διατρέχων τα διάφορα σώματα του στρατού, απέτεινε
+προς όλον τον στρατόν την εξής προτροπήν:
+
+68. «Στρατιώται, προς τι να σας κάμω μακράν παραίνεσιν, αφού όλοι
+είμεθα ηναγκασμένοι να πολεμήσωμεν από κοινού; Η τοιαύτη
+προετοιμασία μου φαίνεται μάλλον ικανή να εμπνεύση το θάρρος παρά οι
+ευγλώττως εκφραζόμενοι λόγοι προς ασθενή στρατόν απευθυνόμενοι.
+Συνενωθέντες ενταύθα Αργείοι, Μαντινείς, Αθηναίοι και οι μάλλον
+ισχυροί των νησιωτών, πώς με τοσούτους και τοιούτους συμμάχους να μη
+έχη έκαστος ημών μεγίστην την ελπίδα της νίκης ; προ πάντων όταν
+μαχώμεθα κατ' ανθρώπων αμυνομένων αναμίξ και ουχί εκλεκτών, και
+προσέτι όταν ούτοι είναι Σικελιώται, οι οποίοι, μολονότι
+καταφρονούσιν ημάς, δεν θα δυνηθούν όμως να μας αντιταχθούν, διότι
+έχουν ολιγωτέραν εμπειρίαν παρά τόλμην. Ας λάβη δε έκαστος υπ' όψιν
+και τούτο, ότι είμεθα μακράν της ημετέρας πατρίδος και ότι δεν θα
+ευρεθή δι' ημάς γη φιλική εκτός εάν κατακτήσωμε αυτήν μαχόμενοι. Σας
+υπενθυμίζω το εναντίον εκείνου, το οποίον είμαι βέβαιος ότι οι
+εχθροί λέγουν προς αλλήλους, διά να ενθαρρυνθούν· διότι ούτοι μεν
+λέγουν ότι ο αγών είναι περί πατρίδος, εγώ δε λέγω ότι ο αγών θα
+είναι εις εχθρικήν χώραν, εκ της οποίας, εάν δεν νικήσωμεν, δεν θα
+δυνηθώμεν να αποχωρήσωμεν ευκόλως, διότι πολλοί ιππείς θα επιτεθούν
+εναντίον μας. Ενθυμούμενοι λοιπόν την αξίαν σας βαδίσατε θαρραλέως
+εναντίον του εχθρού και ενθυμηθήτε ότι η παρούσα ανάγκη και η
+αμηχανία είναι φοβερώτεραι απ' αυτόν (τον εχθρόν)».
+
+69. Ο μεν Νικίας ταύτα ειπών ωδήγησεν αμέσως τον στρατόν εις την
+μάχην, οι δε Συρακούσιοι διόλου δεν επερίμεναν ότι θα ήρχιζεν η μάχη
+τόσον ταχέως, καί τινες μάλιστα εξ αυτών, επειδή η πόλις ήτο
+πλησίον, απήλθον εις αυτήν· άλλοι, μολονότι σπεύδοντες να έλθουν εις
+βοήθειαν, έφθανον όμως βραδέως και ετοποθετούντο όπου έκαστος
+ηδύνατο να ενωθή με το πλήθος. Βεβαίως δεν εστερούντο ούτε
+προθυμίας, ούτε τόλμης, είτε εις αυτήν την μάχην είτε εις τας άλλας·
+αλλ' ίσοι κατά το θάρρος οσάκις τους υπεβοήθει η επιστήμη, ενέδιδον
+άκοντες τότε μόνον, όταν αύτη τους έλειπεν. Εν τούτοις μη νομίζοντες
+ότι οι Αθηναίοι ήθελον τους προσβάλει πρώτοι, και αναγκασθέντες να
+τεθούν εις άμυναν βιαστικά έλαβον τα όπλα και αντεπεξήλθαν ευθύς.
+Και πρώτον μεν οι λιθοβόλοι, οι σφενδονήται και οι τοξόται ήρχισαν
+την μάχην αμφοτέρωθεν· και καθώς συμβαίνει εις τους ψιλούς, πότε οι
+μεν, πότε οι δε ετρέποντο εις φυγήν έπειτα δε οι μάντεις έφεραν τα
+καθιερωμένα σφάγια και αι σάλπιγγες παρώτρυναν τους οπλίτας να
+συμπλακούν· οι δύο δε στρατοί εκινήθησαν συγχρόνως, οι μεν
+Συρακούσιοι, διά να πολεμήσουν υπέρ της πατρίδος των, με την ιδέαν
+καθένας της παρούσης σωτηρίας του και της μελλούσης ελευθερίας του,
+οι δε εναντίοι δι' άλλον λόγον· οι μεν Αθηναίοι, διά να
+οικειοποιηθούν ξένην χώραν χωρίς να βλάψουν την ιδικήν των, εάν
+ηττώντο· οι Αργείοι και οι αυτόνομοι σύμμαχοι, διά να μετάσχουν μετά
+των Αθηναίων εις τας κατακτήσεις, διά τας οποίας ήλθον, και διά να
+επανίδουν την πατρίδα των νικηταί· τέλος οι υπήκοοι σύμμαχοι με την
+ιδέαν ότι τότε μόνον θα εσώζοντο, εάν ενίκων, και ότι συντελούντες
+εις την υποδούλωσιν των άλλων θα ανεκούφιζον την ιδικήν των
+δουλείαν.
+
+70. Αφού δε συνεκροτήθη μάχη, αμφότερα τα μέρη αντείχον επί πολύ,
+ότε επήλθον βρονταί τίνες συνοδευόμεναι υπό αστραπών και βροχής
+πολλής, το οποίον συνετέλεσε πολύ εις το να εκφοβήση τους πρώτον ήδη
+μαχομένους και πολύ ολίγον εξοικιωμένους προς τον πόλεμον, ενώ οι
+μάλλον έμπειροι εθεώρουν μεν τα γινόμενα ως φυσικά διά την περί τα
+τέλη της ώραν του έτους, εξεπλήττοντο δε έτι μάλλον διά την
+παρατεινομένην αντίστασιν των πολεμίων. Ότε δε απώθησαν κατ' αρχάς
+οι Αργείοι το ευώνυμον κέρας των Συρακουσίων, και οι Αθηναίοι έπειτα
+το απέναντι αυτών, το επίλοιπον στράτευμα των Συρακουσίων διερράγη
+και ετράπη εις φυγήν. Οι Αθηναίοι δε κατεδίωξαν αυτούς επί πολύ,
+διότι ημποδίζοντο υπό των Συρακουσίων ιππέων, οίτινες πολλοί όντες
+και αήττητοι ώρμων κατά των Αθηναίων οπλιτών, ανέστελλον δε αυτούς
+οσάκις τους έβλεπον προχωρούντας εις την καταδίωξιν. Αφού δε όλοι
+ομού ηκολούθησαν τον εχθρόν όσον το δυνατόν ασφαλέστερον, απεχώρησαν
+και έστησαν τρόπαιον. Οι δε Συρακούσιοι συναθροισθέντες εις την
+Ελωρινήν οδόν και συνταχθέντες όσον ηδυνήθησαν καλλίτερον έπεμψαν έν
+απόσπασμα εις το Ολυμπιείον, φοβηθέντες μήπως οι Αθηναίοι διασπάσουν
+τα ευρισκόμενα εκεί χρήματα. Ο επίλοιπος στρατός επέστρεψεν εις την
+πόλιν.
+
+71. Οι δε Αθηναίοι εις μεν το ιερόν δεν ήλθον, συναθροίσαντες δε
+τους νεκρούς των και θέσαντες αυτούς επί πυράς διενυκτέρευσαν
+αυτόσε· την επιούσαν δε απέδοσαν διά συνθήκης εις τους Συρακουσίους
+τους νεκρούς (των οποίων ο αριθμός ανήρχετο εις διακοσίους
+πεντήκοντα, συμπεριλαμβανομένων και των συμμάχων), συνέλεξαν τα οστά
+των ιδικών των, των οποίων ο αριθμός ανήρχετο εις πεντήκοντα περίπου
+Αθηναίους και συμμάχους), και σκυλεύσαντες τους πολεμίους απέπλευσαν
+εις την Κατάνην. Επειδή δε ήτο χειμών, δεν τοις εφαίνετο δυνατόν να
+πολεμούν εκ του μέρους εκείνου πριν ζητήσουν να έλθουν εκ των Αθηνών
+ιππείς και προμηθευθούν τοιούτους εκ των συμμάχων της Σικελίας, διά
+να μη συγκρατούνται εντελώς υπό του εχθρικού ιππικού. Ήθελον επίσης
+να συνάξουν χρήματα εκ της Σικελίας, να φέρουν άλλα εξ Αθηνών και να
+προσελκύσουν πόλεις τινάς, τας οποίας ήλπιζαν ότι θα εύρισκον μάλλον
+διατεθειμένας προς υπακοήν μετά την μάχην· τέλος να προμηθευθούν
+τρόφιμα και παν άλλο αναγκαίον υλικόν, διά να επιχειρήσουν κατά την
+άνοιξιν την προσβολήν των Συρακουσών.
+
+72. Και οι μεν Αθηναίοι επί τω σκοπώ τούτω επέστρεψαν εις την Νάξον
+και την Κατάνην, διά να διέλθουν τον χειμώνα· οι δε Συρακούσιοι,
+θάψαντες τους νεκρούς των, συνεκάλεσαν εκκλησίαν. Και προελθών εις
+το μέσον Ερμοκράτης ο Έρμωνος, ανήρ ουδενός υποδεέστερος ως προς την
+σύνεσιν, πλείστην δε πολεμικήν εμπειρίαν έχων και επιφανής διά την
+ανδρείαν, ενεθάρρυνε και δεν άφηνε να καταβληθή το πνεύμά των υπό
+της πρώτης εκείνης αποτυχίας, λέγων ότι δεν ενικήθη το θάρρος των,
+ότι το κακόν προήρχετο εκ της αταξίας, ότι μολοντούτο δεν εδείχθησαν
+κατώτεροι του εχθρού παρ' όσον επερίμενέ τις πολεμήσαντες εναντίον
+των μάλλον εμπειροπολέμων μεταξύ των Ελλήνων, αυτοί ούτως ειπείν οι
+δόκιμοι και μαθητευόμενοι, εναντίον εχθρών πρώτων τεχνιτών ως προς
+τα πολεμικά έργα· ότι εκείνο, το οποίον τους έβλαψε προ πάντων, ήτο
+το πλήθος των στρατηγών και η πολυαρχία (διότι ήσαν μεταξύ αυτών
+δεκαπέντε στρατηγοί), η αταξία και η αναρχία του πλήθους. Αλλά, εάν
+περιώριζον τον αριθμόν των στρατηγών εις ολίγους εμπείρους, εάν κατά
+τον χειμώνα εκείνον παρεσκεύαζον οπλίτας, δίδοντες όπλα εις τους μη
+έχοντας, ίνα σχηματίσουν σώμα όσον το δυνατόν μάλλον πολυάριθμον,
+και ηνάγκαζαν αυτούς εις στρατιωτικά γυμνάσια, ήτο σχεδόν βέβαιον,
+έλεγαν, ότι θα υπερίσχυαν των εναντίων, διότι έχοντες ήδη την
+ανδρείαν θα προσέθετον και την πειθαρχίαν, προτερήματα τα οποία
+συναυξάνουν αμφότερα· η μεν πειθαρχία γυμναζομένη εν μέσω των
+κινδύνων, η δε ανδρεία αφ' εαυτής και ενθαρρυνομένη υπό της
+ασφαλείας, την οποίαν παρέχει η επιστήμη. Δεν έπρεπε να εκλέξουν
+ειμή ολίγους στρατηγούς έχοντας πάσαν πληρεξουσιότητα και να
+υποχρεωθούν προς αυτούς μεθ' όρκου ότι θα τους άφηναν να τους
+διοικούν όπως ήθελαν· τοιουτοτρόπως δε παν ό,τι έπρεπε να μείνη
+κρυπτόν θα έμενε κρυπτόν, και τα πάντα θα παρεσκευάζοντο μετά τάξεως
+και προθυμίας.
+
+73. Οι δε Συρακούσιοι, ακούσαντες όσα είπεν αυτός, έδοσαν την ψήφον
+των εις όσα μέτρα επρότεινε και εξέλεξαν ως στρατηγούς τον
+Ερμοκράτην, τον Λυσιμάχου Ηρακλείδην και τον Εξηκέστου Σικανόν, το
+όλον τρεις· έπεμψαν δε πρέσβεις εις την Κόρινθον και εις την
+Λακεδαίμονα, διά να ζητήσουν βοηθείας και διά να υποχρεώσουν τους
+Λακεδαιμονίους και κάμουν αναφανδόν πόλεμον ενεργητικώτερον κατά των
+Αθηναίων, ίνα ή από της Σικελίας αναγκάσουν αυτούς να αναχωρήσουν ή
+τουλάχιστον παρεμποδίσουν τας βοηθείας, αι οποίαι θα εστέλλοντο εις
+αυτούς.
+
+74. Το δε εν τη Κατάνη στράτευμα των Αθηναίων έπλευσεν αμέσως διά
+την Μεσσήνην επί τη ελπίδι ότι η πόλις ήθελε κυριευθή διά προδοσίας.
+Αλλ' αι ραδιουργίαι, τας οποίας ενήργουν εκεί αι Αθηναίοι, δεν
+επέτυχον· διότι ο Αλκιβιάδης, όταν αφήκε την Σικελίαν καθαιρεθείς
+της αρχής και ανακληθείς εις την πατρίδα του, γνωρίζων ότι έμελλε να
+εξορισθή, ανήγγειλεν εις τους εν Μεσσήνη φίλους των Συρακουσίων τα
+τεκταινόμενα· ούτοι δε και τους συνωμότας εφόνευσαν πριν έλθη ο
+εχθρικός στρατός, και μετά την έλευσίν του εστασίασαν και λαβόντες
+τα όπλα υπερίσχυσαν οι μη θέλοντες να δεχθούν τους Αθηναίους. Οι δε
+Αθηναίοι, διαμείναντες δεκατρείς σχεδόν ημέρας, πασχόντες εκ του
+χειμώνος, στερούμενοι τροφών και ουδέν μέσον επιτυχίας βλέποντες,
+επέστρεψαν εις την Νάξον και περιχαρακώσαντες το στρατόπεδον
+διεχείμαζον αυτού. Απέστειλαν επίσης τριήρη εις τας Αθήνας ζητούντες
+να τοις σταλούν μόλις ήρχετο η άνοιξις χρήματα και ιππείς.
+
+75. Οι δε Συρακούσιοι επωφελήθησαν εκ του χειμώνος, διά να ενώσουν
+τον Τεμενίτην μετά της πόλεως διά τείχους βλέποντος όλον το προς τας
+Επιπολάς μέρος, και διά να καταστήσουν δυσχερεστέραν την
+περικύκλωσιν της πόλεως εν περιπτώσει αποτυχίας· ήγειραν επίσης
+φρούριον εις τα Μέγαρα, και άλλο εις το Ολυμπιείον· περιεσταύρωσαν
+μάλιστα την παραλίαν πανταχού όπου υπήρχε φόβος αποβάσεως. Επειδή δε
+ήξευρον ότι οι Αθηναίοι διεχείμαζον εις την Νάξον, εστράτευσαν
+πανδημεί εναντίον της Κατάνης, ελεηλάτησαν μέρος της χώρας, έκαυσαν
+τας σκηνάς και το στρατόπεδον των Αθηναίων και επέστρεψαν εις τα
+ίδια. Πληροφορηθέντες ότι οι Αθηναίοι, κατά την επί Λάχητος
+γενομένην συμμαχίαν, είχαν πέμψει πρέσβεις εις την Καμάριναν, διά να
+προσελκύσουν, έπεμψαν και αυτοί πρεσβείαν, εφοβούντο μήπως οι
+Καμαριναίοι, οι οποίοι και κατά την πρώτην μάχην δεν έπεμψαν
+προθύμως όσα έπεμψαν, τους εγκαταλείψουν εντελώς, και μήπως,
+μάρτυρες γενόμενοι της νίκης των Αθηναίων ενωθούν μετ' αυτών
+παρασυρόμενοι υπό της αρχαίας φιλίας. Αφού λοιπόν ο μεν Ερμοκράτης
+εκ μέρους των Συρακουσίων, ο δε Εύφημος εκ μέρους των Αθηναίων,
+ήλθαν εις την Καμαρίναν έκαστος μετά των συμπρέσβεων, οι Καμαριναίοι
+συνεκρότησαν συμβούλιον, και ο Ερμοκράτης, θέλων να προδιαθέση τα
+πνεύματα κατά των Αθηναίων, είπε ταύτα:
+
+76. «Ω Καμαριναίοι, ήλθαμεν ενταύθα ως πρέσβεις, όχι διότι
+εφοβήθημεν μήπως σας πτοήση η παρουσία των Αθηναίων και αι δυνάμεις
+αυτών, αλλά μάλλον μήπως παρασυρθήτε από τους λόγους των πριν
+ακούσετε και ημάς. Οι Αθηναίοι ήλθον εις την Σικελίαν υπό την
+πρόφασιν, την οποίαν εμάθετε, με σκοπόν, δε, τον οποίον πάντες
+υπονοούμεν· ουδόλως πιστεύω ότι ήλθον, διά να αποκαταστήσουν τους
+Λεοντίνους, αλλά μάλλον διά να διώξουν ημάς, διότι δεν είναι λογικόν
+να ερημώνουν τας εν τη Ελλάδι πόλεις, διά να συνοικίζουν άλλας εις
+την Σικελίαν, να φροντίζουν τόσον περί των Λεοντίνων, που είναι
+Χαλκιδείς, ως εάν ήσαν συγγενείς των, και να αφήνουν εις την
+δουλείαν τους εν Ευβοία Χαλκιδείς, των οποίων οι Λεοντίνοι είναι
+άποικοι. Με τον αυτόν δε σκοπόν, ο οποίος ενέπνευσεν εις αυτούς τας
+εκεί κατακτητικάς ιδέας, τους φέρει σήμερον και εδώ. Γενόμενοι με
+την ελευθέραν συγκατάθεσιν των Ιώνων και όλων των αποίκων των
+αρχηγοί αυτών υπό την πρόφασιν να τιμωρήσουν τον Μήδον τους
+υπεδούλωσαν αλληλοδιαδόχως τους μεν ως μη παρασχόντας τους
+αναγκαίους στρατιώτας, τους δε διότι επολέμουν κατ' αλλήλων, και
+μεταχειριζόμενοι καθ' ενός εκάστου πρόφασίν τινα ευπρόσωπον τους
+υπεδούλωσαν όλους. Τούτο αποδεικνύει αρκούντως ότι εν τω κατά του
+Μήδου πολέμω ούτε οι Αθηναίοι εμάχοντο υπέρ της ελευθερίας των
+Ελλήνων ούτε αυτοί οι ίδιοι οι Ελληνες υπέρ της ανεξαρτησίας των,
+αλλ' οι μεν Αθηναίοι, διά να υποδουλωθώσιν οι Ελληνες εις αυτούς και
+όχι εις τον Μήδον, οι δε διά να μεταπέσουν υπό δεσπότην πονηρότερον
+και πανουργότερον.
+
+77. »Εν τούτοις δεν ήλθαμεν, διά να αποδείξωμεν την τόσον εύκολα
+δυναμένην να κατηγορηθή πόλιν των Αθηναίων ενώπιον γνωριζόντων, αλλά
+μάλλον διά να κατηγορήσωμεν ημάς αυτούς· διότι έχοντες τα
+παραδείγματα των εκεί Ελλήνων, οι οποίοι υπεδουλώθησαν, διότι δεν
+εβοήθησαν αλλήλους, και σήμερον ακόμη, με όλα τα σοφίσματα, τα οποία
+προβάλλουν, διά να μας απατήσουν, ως τας αποκαταστάσεις των
+Λεοντίνων ως συγγενών των, και τας βοηθείας τας παρεχομένας εις τους
+Εγεσταίους ως συμμάχους, αρνούμεθα εν τούτοις να συνασπισθώμεν μετά
+σπουδής και να δείξωμεν εις αυτούς ότι δεν έχουν να κάμουν ούτε με
+Ίωνας, ούτε με Ελλησποντίους, ούτε με νησιώτας, οι οποίοι
+αλλάσσοντες πάντοτε δεσπότην, είτε Μήδον είτε άλλον, μένουν πάντοτε
+δούλοι· αλλά με Δωριείς ελευθέρους, οι οποίοι κατάγονται από την
+αυτόνομον Πελοπόννησον και κατοικούν την Σικελίαν. Ή περιμένομεν να
+κυριευθώμεν ιδιαιτέρως καθένας εις την πόλιν του ; όταν ηξεύρωμεν
+ότι διά μόνου του μέσου τούτου δύνανται να μας υποδουλώσουν, όταν
+βλέπωμεν τους Αθηναίους ακολουθούντας το σύστημα τούτο της
+πολιτικής, ώστε τούτους μεν να διαιρούν διά των διαβολών των,
+τούτους δε να διεγείρουν διά του θελγήτρου της συμμαχίας των, και
+ζητούντας να μας βλάπτουν όσον δύνανται περισσότερον αποτείνοντες
+προς έκαστον ελκυστικούς λόγους. Και νομίζομεν ότι, όταν τυχόν
+καταστραφή ο μακράν διαμένων συμπατριώτης μας, ο κίνδυνος δεν θα
+εκταθή μέχρις ημών, αλλ' ότι ο πρώτος παθών θα είναι ο μόνος
+δυστυχής;
+
+78. »Εάν τις στοχάζεται ότι οι Αθηναίοι δεν είναι ιδικοί του αλλά
+των Συρακουσών εχθροί, και εάν νομίζη ότι είναι πολύ κοπιαστικόν να
+εκτεθή χάριν της πατρίδος μου, ας ενθυμηθή ότι μέλλει να πολεμήση
+εις την πατρίδα μου χάριν και της ιδικής του· ότι η θέσις του θα
+είναι ασφαλεστέρα κατά τούτο, ότι, εφ' όσον πρότερον δεν
+καταστραφώμεν ημείς (οι Συρακούσιοι), θέλει εύρει εις ημάς στήριγμα
+και δεν θα υποστή μόνος τον αγώνα· τέλος ότι οι Αθηναίοι δεν θέλουν
+να τιμωρήσουν την κατ' αυτών έχθραν των Συρακουσίων, αλλά μάλλον να
+μεταχειρισθούν την πατρίδα μου ως πρόφασιν, διά να εξασφαλίσουν εις
+εαυτούς την φιλίαν σας. Εάν τις από σας υπό φθόνου ή φόβου (διότι
+αμφότερα ταύτα επισύρει εναντίον του ο υψούμενος) επιθυμή να πάθουν
+μεν αι Συράκουσαι διά να σωφρονισθούν, να σωθούν δε χάριν της ιδικής
+του ασφαλείας, ελπίζει πράγμα υπερβαίνον τα όρια της ανθρωπίνης
+δυνάμεως, διότι είναι αδύνατον ο ίδιος ενταυτώ να γίνη κύριος κατ'
+ίσον λόγον και της επιθυμίας του και της τύχης. Και εάν αποτύχη εις
+ταύτην του την επιθυμίαν, αφού θρηνήση διά τας δυστυχίας του, θα
+ποθήση ίσως τον καιρόν, κατά τον οποίον εφθονούσε την ευτυχίαν μας·
+αλλά θα είναι αργά, εάν μας εγκαταλείψη και δεν συμμερισθή τους
+κοινούς κινδύνους προσηλούμενος εις τους λόγους και όχι εις τα έργα·
+διότι λόγω μεν θα σώση την ημετέραν δύναμιν, πράγματι δε εαυτόν. Εις
+σας ανήκει προ πάντων, ω Καμαριναίοι, οι οποίοι είσθε γείτονές μας
+και διατρέχετε ευθύς κατόπιν από ημάς τον αυτόν κίνδυνον, να
+προΐδετε πάντα ταύτα και να μη μας βοηθήτε τόσον απροθύμως καθώς
+μέχρι της σήμερον· σεις μάλλον έπρεπε να έλθετε προς ημάς· και καθώς
+θα εζητείτε την βοήθειάν μας, εάν οι Αθηναίοι ήρχοντο πρώτον
+εναντίον της Καμαρίνης, τοιουτοτρόπως έπρεπε να μας βοηθήσετε
+σήμερον, παροτρύνοντες ημάς να μη ενδώσωμεν. Ούτε όμως σεις ούτε οι
+άλλοι μέχρι τούδε εδείξατε τοιαύτην διάθεσιν.
+
+79. »Ίσως δε ένεκα υπερμέτρου περισκέψεως θέλετε να δείξετε προς
+ημάς και προς τους επελθόντας τον σεβασμόν σας προς το δίκαιον,
+λέγοντες ότι έχετε συμμαχίαν μετά των Αθηναίων. Αλλά την συμμαχίαν
+ταύτην βεβαίως συνωμολογήσατε, ουχί διά να πολεμήσετε τους φίλους
+σας, αλλά τους εχθρούς, οίτινες θα ήρχοντο να σας προσβάλουν· την
+συνήψατε όπως βοηθήτε τους Αθηναίους όταν αδικώνται παρ' άλλων, και
+όχι όταν αυτοί αδικούν τους άλλους, καθώς πράττουν σήμερον. Ιδέτε
+τους Ρηγίνους, οι οποίοι, μολονότι Χαλκιδείς, αρνούνται να
+εγκαταστήσουν τους Λεοντίνους, Χαλκιδείς όντας και αυτούς. Είναι
+οδυνηρόν να βλέπη τις τους μεν Ρηγίνους, υποπτεύοντας την αληθινήν
+αιτίαν της ευπρεπούς δικαιολογίας, να τηρούν παρά την λογικήν
+συνετήν διαγωγήν, σας δε, μολονότι έχετε εύλογον πρόφασιν, να
+ευνοήτε τους φυσικούς εχθρούς σας και να ζητήτε να βλάψετε μετά των
+αμειλίκτων τούτων εχθρών σας τους ακόμη πλέον φυσικούς συγγενείς.
+Τούτο όμως δεν είναι δίκαιον· οφείλετε μάλλον να μας βοηθήσετε,
+χωρίς να φοβηθήτε τας δυνάμεις, τας οποίας επιδεικνύουν· αι δυνάμεις
+αύται δεν θα είναι τρομεραί, εάν ενωθώμεν όλοι· θα είναι δε
+τοιαύται, εάν τουναντίον διαιρεθώμεν, το οποίον επιθυμούν οι
+Αθηναίοι. Απόδειξις τούτου είναι ότι, ότε ήλθον να μας προσβάλουν,
+ήμεθα μόνοι, και, μολονότι ενίκησαν, απέτυχον εις τα σχέδια των και
+ανεχώρησαν βιαστικά.
+
+80. »Εάν λοιπόν ενωθώμεν, δεν πρέπει να χάνωμεν το θάρρος μας· ας
+συμμαχήσωμεν μετά περισσοτέρας προθυμίας, τοσούτω μάλλον, όσω
+περιμένομεν εντός ολίγου βοήθειαν εκ Πελοποννησίων, οι οποίοι εις
+την στρατιωτικήν τέχνην είναι υπέρτεροι των Αθηναίων καθ' όλα. Μη
+νομίζετε ότι η υποτιθεμένη αύτη προφύλαξις του να μη βοηθήτε κανένα
+εξ ημών, επί τω λόγω ότι είσθε σύμμαχοι αμφοτέρων, είναι αδιάφορος
+δι' ημάς και ασφαλής διά σας· κατά δικαίωμα μεν τούτο είναι αληθές,
+πραγματικώς όμως όχι· διότι, εάν μη συμμαχούντες μεθ' ημών, οι
+Συρακούσιοι νικηθούν και οι Αθηναίοι νικήσουν, τι άλλο θα πράξετε
+διά της ουδετερότητάς σας ή να εμποδίσετε την σωτηρίαν των
+ηττηθέντων και να υποβοηθήσετε την απιστίαν των νικητών ; Βεβαίως
+προτιμότερον να ενωθήτε με τους αδικουμένους, οι οποίοι συγχρόνως
+είναι συγγενείς σας, διά να εξασφαλίσετε την σωτηρίαν όλης της
+Σικελίας και να σώσετε τους λεγομένους φίλους σας, τους Αθηναίους,
+από του να περιπέσουν εις σφάλμα. Με συντομίαν λέγομεν ημείς οι
+Συρακούσιοι, όχι θέλοντες να σας αναπτύξωμεν πράγματα γνωστά και εις
+σας και εις τους άλλους, ότι ήλθομεν ζητούντες την βοήθειάν σας· εάν
+δε αι παρακλήσεις μας αποβούν μάταιαι, διαμαρτυρόμεθα ότι υφιστάμεθα
+μεν επιβουλήν υπό των αιωνίων εχθρών μας Ιώνων, προδιδόμεθα δε υπό
+Δωριέων Δωριείς όντες· ότι, εάν υποτάξουν ημάς οι Αθηναίοι, αιτία
+του θριάμβου των θα είναι η θελησίς σας, ενώ το όνομά των μόνον θα
+τιμηθή και άθλον της νίκης των θέλει είναι η δουλεία των αιτίων της
+νίκης· εάν δ' εξεναντίας υπερισχύσωμεν ημείς, σεις πάλιν θα
+τιμωρηθήτε, διότι εγίνατε εις ημάς αίτιοι κινδύνων. Σκεφθήτε λοιπόν
+και εκλέξατε από τώρα ή την πάραυτα και άνευ κινδύνων δουλείαν, ή,
+νικώντες μεθ' ημών, να διαφύγετε την αισχράν δουλείαν των Αθηναίων
+και την έχθραν ημών, η οποία δεν είναι περιφρονητέα.
+
+81. Ταύτα είπεν ο Ερμοκράτης· μετ' αυτόν δε ο πρεσβευτής των
+Αθηναίων Εύφημος είπε τα εξής :
+
+82. «Ήλθαμεν μεν προς ανανέωσιν της παλαιάς συμμαχίας, αλλ' επειδή ο
+Συρακούσιος πρεσβευτής κατηγορεί ημάς, ανάγκη να είπωμεν ότι δικαίως
+έχομεν την αρχήν. Μεγίστην απόδειξιν τούτου έδωκεν αυτός ο ίδιος
+ειπών ότι οι Ίωνες είναι πάντοτε εχθροί των Δωριέων· και ούτως έχει
+το πράγμα. Ημείς όντες Ίωνες εσκέφθημεν διά τίνος μέσου θα ηδυνάμεθα
+να γίνωμεν εντελώς ανεξάρτητοι από τους Πελοποννησίους, οι οποίοι
+είναι Δωριείς και οι οποίοι, υπέρτεροι τον αριθμόν, κατοικούν
+πλησίον ημών. Μετά τον Μηδικόν πόλεμον, αποκτήσαντες πλοία,
+απηλλάγημεν της αρχής και της ηγεμονίας των Λακεδαιμονίων, επειδή
+δεν ήτο δίκαιον ούτε εκείνοι να δίδουν εις ημάς διαταγάς ούτε ημείς
+εις εκείνους, οι οποίοι τότε ήσαν ισχυρότεροι. Γενόμενοι ηγεμόνες
+των υπό τον βασιλέα διατελούντων πρότερον λαών αυτοκυβερνώμεθα εις
+την πόλιν μας, επειδή ενομίσαμεν ότι, έχοντες δυνάμεις ικανάς διά να
+υπερασπισθώμεν, δεν πρέπει να υποτασσώμεθα εις τους Πελοποννησίους.
+Και σύμφωνα με την ακρίβειαν ουδέ αδίκως υπετάξαμεν τους Ίωνας και
+τους νησιώτας, τους οποίους οι Συρακούσιοι μας επιπλήττουν ότι
+υπεδουλώσαμεν, μολονότι συγγενείς όντας· διότι ενωθέντες μετά του
+Μήδου ήλθον κατά των Αθηνών, της μητροπόλεως των, και δεν ετόλμησαν
+αποσπώμενοι απ' αυτού να καταστρέψουν τα υπάρχοντά των, όπως
+επράξαμεν ημείς, όταν εκενώσαμεν την πόλιν μας. Διατελούντες εκείνοι
+υπό δουλείαν ήθελον να επιβάλουν και εις ημάς το αυτό.
+
+83. »Τούτων ένεκα είμεθα άξιοι να άρχωμεν, άμα μεν διότι εις ημάς οι
+Έλληνες εύρον ναυτικόν πολυάριθμον και προθυμίαν απροφάσιστον, ενώ
+αυτοί ενεργούντες μετά της αυτής προθυμίας υπέρ του Μήδου έβλαπταν
+ημάς· άμα δε διότι ηθέλομεν να σχηματίσωμεν δύναμιν ικανήν να
+αντιταχθή προς τους Πελοποννησίους. Αλλ' ας αφήσωμεν τους ωραίους
+λόγους, διά των οποίων θα ηδυνάμεθα να αποδείξωμεν ότι αξίως
+άρχομεν, διότι ημείς μόνοι κατερρίψαμεν τον βάρβαρον και διετρέξαμεν
+πλειοτέρους κινδύνους διά την ελευθερίαν των Ιώνων τούτων ή διά την
+ελευθερίαν όλων των Ελλήνων και την ημετέραν· και ας περιορισθώμεν
+να είπωμεν ότι δεν είναι αξιόμεμπτος ο φροντίζων περί της ιδίας
+αυτού σωτηρίας. Περί αυτής δε της σωτηρίας ελθόντες σήμερον ενταύθα
+βλέπομεν ότι ήλθομεν και διά το ιδικόν σας επίσης συμφέρον. Τούτο
+αποδεικνύεται εκ των κατηγοριών, τας οποίας εκτοξεύουν οι
+Συρακούσιοι, και εκ των υπονοιών, αίτινες γεννώνται εις σας υπό του
+φόβου. Ηξεύρομεν ότι οι ένεκα φόβου καθιστάμενοι φιλύποπτοι
+αρέσκονται προς στιγμήν εις το θέλγητρον της ευγλωττίας· αλλ' έπειτα
+κατά την πράξιν οδηγός αυτών είναι το συμφέρον. Το είπομεν· ο φόβος
+μας παρεκίνησε να λάβωμεν την ηγεμονίαν της Ελλάδος, και η αυτή
+αιτία μας φέρει εις Σικελίαν, διά να τακτοποιήσωμεν τα εδώ ασφαλώς
+με την συνδρομήν σας· ήλθομεν, ουχί διά να υποδουλώσωμεν τους φίλους
+ημών, αλλά διά να προσπαθήσωμεν να μη πάθουν τούτο.
+
+84. »Κανείς δε ας μη νομίση ότι, χωρίς να έχωμεν συμφέρον τι,
+φροντίζομεν διά σας· μάθετε ότι ενόσω διατηρείτε πολιτικήν ύπαρξιν
+και ενόσω έχετε αρκούσας δυνάμεις, όπως αντέχετε εναντίον των
+Συρακουσίων, τα στρατεύματα, τα οποία θα στέλλουν εις τους
+Πελοποννησίους, δεν θα μας βλάπτουν πολύ· υπό την έποψιν λοιπόν
+ταύτην το συμφέρον μας συνδέεται στενώτατα με το ιδικόν σας. Διά τον
+αυτόν λόγον εργαζόμεθα να αποκαταστήσωμεν τους Λεοντίνους, ουχί ως
+υπηκόους, καθώς είναι οι εν τη Ευβοία συγγενείς αυτών, αλλ' ως
+δυνατωτάτους, ίνα γείτονες όντες των Συρακουσίων δύνανται εκ της
+χώρας των να μας ωφελούν βλάπτοντες αυτούς. Εν Ελλάδι αρκούμεν ημείς
+αυτοί εναντίον των εχθρών μας· και οι Χαλκιδείς, τους οποίους ο
+ρήτωρ μας επέπληξεν ότι υπεδουλώσαμεν άνευ αιτίας, ενώ ερχόμεθα να
+ελευθερώσωμεν τους εν Σικελία, μας είναι ωφέλιμοι, διότι γυμνοί από
+πολεμικήν προετοιμασίαν χρήματα μόνον παρέχουν. Ως προς δε τας εδώ
+υποθέσεις, και οι Λεοντίνοι και άλλοι ημών φίλοι δεν θα μας είναι
+ολιγώτερον ωφέλιμοι απολαύοντες εντελούς αυτονομίας.
+
+85. «Εις άνδρα δε τύραννον ή πόλιν ισχυράν τίποτε δεν είναι
+παράλογον πού είναι συμφέρον και τίποτε δεν είναι φιλικόν πού δεν
+είναι πιστόν· πρέπει δε καθείς να γίνεται προς εκάστους φίλος ή
+εχθρός αναλόγως των περιστάσεων. Το συμφέρον ημών δεν είναι να
+βλάψωμεν τους εδώ φίλους μας, αλλά να εξασθενίσωμεν τους εχθρούς διά
+της δυνάμεως των φίλων· δεν πρέπει δε να απιστήτε εις ημάς. Τους εις
+την Ελλάδα συμμάχους μας μεταχειριζόμεθα κατά την χρησιμότητα, την
+οποίαν καθείς των μας παρέχει· τους μεν Χίους και τους Μηθυμναίους
+παρέχοντας πλοία, αφήνομεν αυτονόμους, τους δε περισσοτέρους, διότι
+ζητούμεν παρ' αυτών αναγκαστικώς χρήματα· άλλους δε, μολονότι
+νησιώτας και ευαλώτους, έχομεν συμμάχους εντελώς ανεξαρτήτους, διότι
+κατέχουν μέρη επίκαιρα περί την Πελοπόννησον. Είναι εύλογον λοιπόν
+και ενταύθα να φροντίσωμεν περί του συμφέροντός μας και να
+καταστήσωμεν σας φόβητρον των Συρακουσίων, ως είπομεν· διότι οι
+Συρακούσιοι θέλουν να σας υποτάξουν και εκμεταλλευόμενοι τας υποψίας
+σας να σας συνασπίσουν εναντίον ημών· κατόπιν δε, αφού ημείς
+αναχωρήσωμεν άπρακτοι, να γίνουν κύριοι της Σικελίας είτε διά της
+βίας είτε διά την απομόνωσίν σας. Εξ ανάγκης δε θα γίνη τούτο, εάν
+ενωθήτε με αυτούς· διότι ούτε ημείς θα δυνηθώμεν να υπερισχύσωμεν
+κατά τοσούτων δυνάμεων συνενωμένων, ούτε οι Συρακούσιοι, όταν ημείς
+δεν θα είμεθα παρόντες, δεν θα είναι τόσον αδύνατοι, διά να σας
+υποτάξουν.
+
+86. «Όστις έχει εναντίαν γνώμην εξελέγχεται δι' αυτών των πραγμάτων,
+διότι πρότερον προσεκαλέσατε ημάς λέγοντες ότι, εάν σας αφήναμεν να
+σας υποτάξουν οι Συρακούσιοι, θα διετρέχομεν και ημείς τον ίδιον
+κίνδυνον· δεν είναι δίκαιον λοιπόν τώρα να δυσπιστήτε προς τους
+ιδίους σας λόγους, ούτε να υποπτεύεσθε ημάς, διότι ήλθαμεν με
+δυνάμεις ανωτέρας των Συρακουσίων, πολύ δε μάλλον πρέπει να
+δυσπιστήτε κατ' αυτών, διότι ημείς δεν δυνάμεθα να μένωμεν εδώ,
+διαρκώς χωρίς την βοήθειάν σας. Και εάν ακόμη ηθέλαμεν δειχθή κακοί,
+ώστε να υποτάξωμεν την Σικελίαν, πάλιν δεν θα ήμεθα ικανοί να
+διατηρήσωμεν αυτήν ένεκα της μακράς αποστάσεως και του μεγέθους των
+πόλεων της, αι οποίαι έχουν κατά ξηράν πολεμικάς προπαρασκευάς· ενώ
+οι Συρακούσιοι, οι οποίοι κατοικούν πλησίον ουχί εις στρατόπεδον,
+αλλ' εις πόλιν ισχυροτέραν της παρούσης ημών δυνάμεως, σας
+υποβλέπουν πάντοτε και ουδεμίαν θα παραμελήσουν περίστασιν, διά να
+σας βλάψουν. Πολλά μέχρι τούδε συμβάντα απέδειξαν τούτο, εσχάτως δε
+η προς τους Λεοντίνους διαγωγή των. Και σήμερον ακόμη, ως εάν ήσθε
+αναίσθητοι, τολμούν να σας ερεθίζουν κατ' εκείνων, οι οποίοι
+ανθίστανται εις τα σχέδια των, και μέχρι σήμερον δεν άφησαν την
+Σικελίαν να περιέλθη εις την εξουσίαν των. Ακούσατε λοιπόν συμβουλάς
+υπαγορευομένας υπό ειλικρινούς ενδιαφέροντος διά την σωτηρίαν σας
+και μη απορρίψετε τας ωφελείας της συμμαχίας μας. Σκεφθήτε ότι
+ισχυροί όντες οι Συρακούσιοι δεν έχουν ανάγκην συμμάχων, διά να σας
+προσβάλουν, και ότι η προς σας οδός είναι πάντοτε ανοικτή προς
+αυτούς, ενώ σεις δεν θα ευρίσκετε πολλάκις τοσαύτας επικουρίας, διά
+να υπερασπίζεσθε. Εάν, ένεκα των υποψιών σας, αφήσετε την παρούσαν
+δύναμιν να απέλθη άπρακτος ή νικημένη, θα έλθη καιρός να επιθυμήσετε
+έστω και το πολλοστημόριον αυτής, ότε η παρουσία της θα σας είναι
+ανωφελής.
+
+87. »Αλλ' όμως, ω Καμαριναίοι, δεν πρέπει μήτε σεις μήτε οι άλλοι
+σύμμαχοι να απατηθήτε υπό των συκοφαντιών των Συρακουσίων. Σας
+είπομεν δε όλην την αλήθειαν διά τας δυσπιστίας, των οποίων είμεθα
+αντικείμενον, κεφαλαιωδώς δε υπενθυμίζοντες θέλομεν προσπαθήσει να
+σας πείσωμεν. Σας λέγομεν λοιπόν ότι ηγεμονεύομεν της Ελλάδος, διά
+να μη υπακούωμεν εις άλλους· ότι θέλομεν να καταστήσωμεν ελευθέρους
+τους λαούς της Σικελίας ίνα μη πάσχωμεν υπ' αυτών ότι είμεθα
+αναγκασμένοι να πράξωμεν πολλά, διότι και από πολλά οφείλομεν να
+προφυλαττώμεθα· ότι σήμερον, ως και άλλοτε, ήλθαμεν ως σύμμαχοι
+προσκληθέντες υπό των αδικουμένων και ουχί απρόσκλητοι. Σεις, οι
+οποίοι δεν είσθε ούτε δικασταί ούτε επικριταί των πράξεων μας, μη
+προσπαθήσετε να μας αποτρέψετε του σκοπού τούτου, διότι θα ήτο
+δύσκολον· αλλά, εάν εις την πολυπραγμοσυνών ημών ή εις τον χαρακτήρα
+μας εύρετέ τι δυνάμενον να σας ωφελήση, τούτο αποχωρίσαντες των
+άλλων λάβετε. Πιστεύσατε ότι αι ιδιότητες ημών αύται, αντί να
+βλάπτουν όλους ομοίως, εξ εναντίας είναι ωφέλιμοι εις τους πλείστους
+των Ελλήνων. Εις κάθε τόπον, και εκεί ακόμη όπου δεν ευρισκόμεθα,
+όλοι ομοίως, και ο αδικούμενος και ο επιβουλεύων, κυριεύονται ο μεν
+υπό της ελπίδος ότι θέλομεν τον συνδράμει, ο δε υπό του φόβου ότι
+κατά την άφιξίν μας θα κινδυνεύση η ασφάλεια του· αμφότεροι λοιπόν
+αναγκάζονται ο μεν να σωφρονή άκων, ο δε να σώζεται χωρίς αγώνας. Μη
+απωθήσετε την σωτηρίαν ταύτην, η οποία σας προσφέρεται σήμερον καθώς
+και εις πάντα έχοντα ανάγκην· αλλ' ομοιωθέντες με τους άλλους, αντί
+να μένετε πάντοτε αμυνόμενοι κατά των Συρακουσίων, ενωθήτε με ημάς
+και αποδώσατε αυτοίς κακόν αντί κακού».
+
+88. Ταύτα είπε και ο Εύφημος, οι δε Καμαριναίοι δεν ήξευραν τι να
+αποφασίσουν. Φίλοι των Αθηναίων, μολονότι τους ενόμιζον ελθόντας με
+σκοπόν να κατακτήσουν την Σικελίαν, είχον πάντοτε διαφοράς μετά των
+Συρακουσίων ως γείτονές των, εν τούτοις, επειδή εφοβούντο μήπως οι
+Συρακούσιοι, εγγύς όντες, αναδειχθώσι νικηταί και άνευ της συνδρομής
+των, απέστειλαν κατ' αρχάς προς αυτούς ολίγους ιππείς αποφασίσαντες
+ίνα εις το μέλλον βοηθήσουν αυτούς αποτελεσματικώτερον, μεθ' όλης
+όμως της δυνατής προφυλάξεως· αλλ' εις την παρούσαν περίστασιν, διά
+να μη φανούν ολιγώτερον ευνοϊκοί προς τους Αθηναίους, οίτινες είχον
+νικήσει εις την εσχάτως γενομένην μάχην, ενόμισαν ότι ώφειλον να
+δώσουν ομοίαν απόκρισιν εις αμφοτέρους. Ούτω λοιπόν διασκεφθέντες
+απεκρίθησαν ότι, επειδή ήσαν φίλοι και των δύο πολεμούντων λαών,
+δίκαιον είναι να μη βοηθήσουν ούτε τους μεν ούτε τους δε. Και οι
+πρέσβεις εκατέρων απήλθον. Και οι μεν Συρακούσιοι κατεγίνοντο περί
+τας πολεμικάς ετοιμασίας των, οι δε Αθηναίοι στρατοπεδευμένοι εις
+την Νάξον διεπραγματεύοντο μετά των Σικελών, διά να προσελκύσουν
+όσον το δυνατόν περισσοτέρους με το μέρος των. Και οι μεν Σικελοί οι
+κατοικούντες εις την πεδιάδα, όντες οι πλείστοι υπήκοοι των
+Συρακουσίων, απεσπάσθησαν απ' αυτών οι δε κατοικούντες εις τα
+μεσόγεια, αυτόνομοι όντες πάντοτε, ηνώθησαν αμέσως μετά των
+Αθηναίων, εκτός ολίγων και έστειλαν εις το στράτευμα των Αθηναίων
+τροφάς, τινές δε μάλιστα και χρήματα. Εκστρατεύοντες δε οι Αθηναίοι
+κατά των απειθούντων τινάς μεν αναγκαστικώς υπεχρέωναν, τινάς δε
+εμπόδιζαν να ενωθούν με τους Συρακουσίους, οι οποίοι τους έστειλαν
+φρουράς και βοηθείας. Κατά την διάρκειαν του χειμώνος, μεταθέσαντες
+οι Αθηναίοι τον σταθμόν των εκ της Νάξου εις την Κατάνην ανεκαίνισαν
+το υπό των Συρακουσίων πυρποληθέν στρατόπεδόν των και διεχείμασαν
+εις τούτο το μέρος. Έπεμψαν τριήρη εις την Καρχηδόνα ζητούντες
+φιλίαν και, ει δυνατόν, βοηθείας· έπεμψαν επίσης και εις την
+Τυρρηνίαν, όπου πόλεις τινές τοις είχον υποσχεθή να συμπολεμήσουν
+μετ' αυτών. Αποστείλαντες δε αγγελιαφόρους πανταχού προς τους
+Σικελούς και τους Εγεσταίους εζήτουν να προμηθεύσουν εις αυτούς
+ούτοι ίππους όσον το δυνατόν περισσοτέρους. Ητοίμαζον δε συγχρόνως
+πλινθία και σίδηρον και πάντα τα αναγκαία διά τας πολιορκητικές
+εργασίας, ίνα, άμα ήρχετο η άνοιξις, αρχίσουν τον πόλεμον. Οι δε
+Συρακούσιοι πρέσβεις, οίτινες είχαν πεμφθή εις την Κόρινθον και την
+Λακεδαίμονα, προσεπάθουν καθ' οδόν να πείσουν τους Ιταλιώτας να
+προσέχουν εις τα υπό των Αθηναίων γινόμενα, διότι οι σκοποί των ήσαν
+και προς αυτούς ωσαύτως εχθρικοί. Φθάσαντες εις την Κόρινθον
+εξέθεσαν το αντικείμενον της αποστολής των και εζήτησαν, διά την
+συγγένειαν την οποίαν είχον μετ' αυτών, να στείλουν εις αυτούς
+βοηθείας. Και οι Κορίνθιοι, ευθύς ψηφίσαντες αυτοί πρώτοι να τους
+βοηθήσουν προθύμως, συναπέστειλαν εις την Λακεδαίμονα πρέσβεις, ίνα
+από κοινού πείσουν τους Λακεδαιμονίους να επαναλάβουν αναφανδόν τον
+κατά των Αθηναίων πόλεμον και στείλουν εις την Σικελίαν βοηθείας
+τινάς. Οι Κορίνθιοι πρέσβεις συνηντήθησαν εις την Λακεδαίμονα μετά
+του Αλκιβιάδου, ο οποίος αναχωρήσας μετά των συμφυγάδων επί φορτηγού
+πλοίου εκ της Θουρίας έφθασε πρώτον μεν εις την Κυλλήνην της Ηλείας,
+έπειτα δε εις την Λακεδαίμονα προσκληθείς υπό των Λακεδαιμονίων, οι
+οποίοι του υπεσχέθησαν ασφάλειαν ζωής· διότι τους εφοβείτο διά την
+ανάμιξίν του εις τα Μαντινιακά πράγματα. Συνέπεσε λοιπόν εις την
+εκκλησίαν των Λακεδαιμονίων να αποτείνουν τας αυτάς παρακλήσεις και
+οι Κορίνθιοι και οι Συρακούσιοι και ο Αλκιβιάδης προς τους
+Λακεδαιμονίους, διά να τους πείσουν να πολεμήσουν. Ενώ δε οι έφοροι
+εσκέπτοντο να στείλουν πρέσβεις εις τας Συρακούσας, διά να
+εμποδίσουν τον μετά των Αθηναίων συμβιβασμόν χωρίς όμως να έχουν
+σκοπόν να στείλουν βοηθείας, σηκωθείς ο Αλκιβιάδης παρώξυνε τους
+Λακεδαιμονίους και παρώρμησεν αυτούς λέγων ταύτα:
+
+89. «Είναι απαραίτητον να ομιλήσω προς σας πρώτον περί της εναντίον
+μου συκοφαντίας, ίνα μη η κατ' εμού δυσπιστία σάς αναγκάση να
+ακροασθήτε μετ' ολιγωτέρας προσοχής όσα θα σας ειπώ περί των
+συμφερόντων της πόλεως σας. Παραιτηθέντων των προγόνων μου από τον
+δεσμόν της προξενίας, τον οποίον είχαν με σας εξ αιτίας δυσαρεσκείας
+τινός, εγώ προσεπάθησα να επαναλάβω αυτήν με το να σας εξυπηρετήσω
+εις πολλάς περιστάσεις και ιδίως εις την συμφοράν την δυστυχή
+υπόθεσιν της Πύλου. Ενώ δε εγώ ήμην διά σας πλήρης ζήλου, σεις
+συνδιηλλάγητε μετά των Αθηναίων· και μετά των εχθρών μου
+διαπραγματευθέντες, εις αυτούς μεν προσήψατε τιμήν, εις εμέ δε
+ατιμίαν. Τούτου ένεκα δικαίως εβλάπτεσθε υπ' εμού, ο οποίος έστρεψα
+προς το μέρος των Μαντινέων και των Αργείων και αντέπραττα προς σάς
+εις πολλάς άλλας περιστάσεις. Εάν τις τότε ωργίσθη αδίκως εναντίον
+εμού, ότε έπασχεν, ας μεταβάλη γνώμην σκεπτόμενος συμφώνως με την
+αλήθειαν· ή εάν τις εσχημάτισε κακήν ιδέαν περί εμού διά την
+προσήλωσίν μου μάλλον εις την δημοκρατίαν, ας μη νομίση ορθήν την
+ιδέαν του ως προς τούτο. Εγώ και οι πρόγονοι μου πάντοτε υπήρξαμεν
+εχθροί των τυράννων, και επειδή παν ό,τι ανθίσταται εις τους
+δυναστεύοντας καλείται λαός, διά τούτο ένεκα της έχθρας εκείνης
+παρέμεινεν εις ημάς η προστασία του πλήθους. Άλλως, επειδή η πόλις
+ημών κυβερνάται δημοκρατικώς, ανάγκη να ακολουθή τις εις πολλάς
+περιστάσεις το επικρατούν σύστημα· και μολαταύτα επροσπαθούμεν εις
+την πολιτικήν μας να φαινώμεθα μετριώτεροι παρ' όσον απήτει η
+επικρατούσα ακολασία. Άλλοι ήσαν οι δημαγωγοί, οι οποίοι και κατά
+την εποχήν των προγόνων ημών και σήμερον έσπρωχναν τον όχλον προς τα
+πονηρά, και οι οποίοι εξώρισαν και εμέ. Ημείς δε οσάκις ευρέθημεν
+εις την κυβέρνησιν της όλης πόλεως ενομίσαμεν δίκαιον ότι έπρεπε να
+διατηρηθή το πολίτευμα εκείνο, το οποίον παρελάβομεν και το οποίον
+είχε καταστήσει την πόλιν μας τόσον ισχυράν και τόσον ελευθέραν. Εν
+τούτοις όσοι εξ ημών είχον ολίγην φρόνησιν ήξευραν τι είναι
+δημοκρατία· εγώ προ πάντων την εγνώριζα πλειότερον παντός άλλου,
+διότι πολλάς αφορμάς παραπόνων είχα κατ' αυτής. Αλλά περί
+ομολογουμένου παραλογισμού ουδέν νέον έχω να προσθέσω. Εν τούτοις
+δεν μας εφαίνετο ακίνδυνος η κατάργησις αυτής ενόσω πλησίον ημών
+είχαμεν σας πολεμίους.
+
+90. Και ταύτα μεν ήσαν τα αίτια των εναντίον εμού διαβολών τώρα δε,
+εάν ηξεύρω τι περισσότερον, θα σας οδηγήσω τι πρέπει να αποφασίσετε.
+Εις Σικελίαν μετέβημεν, πρώτον μεν διά να υποτάξωμεν, ει δυνατόν,
+τους Σικελιώτας, κατόπιν δ' εκείνων τους Ιταλιώτας, έπειτα διά να
+κάμωμεν απόπειραν κατά των επαρχιών της Καρχηδόνος και κατ' αυτής
+της ιδίας. Εάν τα σχέδια ταύτα επετύγχανον, ή όλα ή και μόνον τα
+περισσότερα, είχαμεν σκοπόν αμέσως να επιτεθώμεν κατά της
+Πελοποννήσου, μεταφέροντες όλας τας εκεί σχηματισθησομένας εξ
+Ελλήνων δυνάμεις, και μισθούντες πολλούς βαρβάρους, είτε Ίβηρας είτε
+άλλους εκ των εκεί γνωστών την σήμερον ως μαχιμωτάτων βαρβάρων. Προς
+τας υπαρχούσας τριήρεις ναυπηγούντες και άλλας πολλάς (διότι η
+Ιταλία έχει άφθονα ξύλα) θα επολιορκούμεν πέριξ δι' αυτών την
+Πελοπόννησον, και συγχρόνως δι' εφόδων, αι οποίαι θα εγίνοντο με το
+πεζικόν διά ξηράς, θα είχαμεν ελπίδα να καθυποτάξωμεν αυτήν ευκόλως,
+είτε κυριεύοντες τας πόλεις διά της βίας είτε περιτειχίζοντες αυτάς,
+και ακολούθως να κυριαρχήσωμεν όλης της Ελλάδος. Ως προς τα χρήματα
+δε και τα τρόφιμα, όσα ήσαν αναγκαία διά να διεξαχθή ευκολώτερον
+καθένα των σχεδίων μας, αυτοί οι κατακτηθέντες τόποι θα εξήρκουν εις
+τας ανάγκας μας, άνευ των εκ της Ελλάδος προσόδων.
+
+91. » Ταύτα μεν είχαμεν κατά νουν αποστέλλοντες εσχάτως τον στόλον
+εκεί, και πεισθήτε εις εμέ, ο οποίος είμαι εις θέσιν να γνωρίζω
+τούτο καλύτερα από κάθε άλλον· οι μένοντες δε στρατηγοί θα
+εκτελέσουν, εάν δυνηθούν, τα σχέδια ταύτα. Μάθετε τώρα ότι, εάν δεν
+στείλετε βοηθείας, η Σικελία δεν σώζεται. Οι Σικελιώται, μολονότι
+απειρότεροι, ενούμενοι όμως δύνανται και σήμερον ακόμη να
+υπερισχύσουν. Μόνοι όμως οι Συρακούσιοι, ηττημένοι ήδη και
+περιοριζόμενοι συγχρόνως υπό των πλοίων, δεν θα δυνηθούν να ανθέξουν
+κατά των δυνάμεων, τας οποίας οι Αθηναίοι έχουν συναθροίσει κατ'
+αυτήν την στιγμήν εκεί. Εάν δε κυριευθή η πόλις αύτη, εντός ολίγου
+κυριεύεται όλη η Σικελία και μετ' αυτήν η Ιταλία· εις την περίπτωσιν
+αυτήν ο κίνδυνος, τον οποίον σας προείπα, δεν θ' αργήση να επιπέση
+εναντίον σας. Ώστε μη νομίση τις ότι βουλεύεται μόνον περί της
+Σικελίας, αλλά και περί της Πελοποννήσου αυτής, η οποία θέλει
+διατρέξει τον έσχατον κίνδυνον, εάν δεν πράξετε ταύτα γρήγορα· να
+πέμψετε εκεί μετά στόλου στρατιώτας, οι οποίοι, αφού χρησιμεύσουν ως
+κωπηλάται, να πολεμήσουν κατόπιν ως οπλίται· εκείνο δε, το οποίον
+νομίζω ως ωφελιμώτερον και αυτού του στρατού, τον οποίον παραινώ,
+είναι να στείλετε άρχοντα Σπαρτιάτην, ο οποίος και την εν Σικελία
+υπάρχουσαν πρόχειρον δύναμιν να υποβάλη εις πειθαρχίαν, και τους μη
+θέλοντας να οπλισθούν να αναγκάση προς τούτο· τοιουτοτρόπως και οι
+υπάρχοντες φίλοι σας θα λάβουν πλειότερον θάρρος, και οι διστάζοντες
+θα προσέλθουν μάλλον αφόβως. Πρέπει επίσης να κινήσετε φοβερώτερον
+τον εδώ πόλεμον, ίνα οι Συρακούσιοι, βλέποντες ότι φροντίζετε περί
+αυτών αντέχουν ακόμη πλειότερον, και οι Αθηναίοι στέλλουν ολιγώτερον
+ευκόλως βοηθείας εις τον στρατόν των. Πρέπει επίσης να περιτειχίσετε
+την εν τη Αττική Δεκέλειαν, το οποίον προ παντός άλλου φοβούνται οι
+Αθηναίοι και νομίζουν ότι εκ των εν τω πολεμώ δεινών αυτό είναι το
+μόνον, το οποίον δεν εδοκίμασαν ακόμη. Το καλλίτερον μέσον να βλάπτη
+τις τους εχθρούς του είναι να μανθάνη το κύριον αίτιον του φόβου
+των, και, αφού το μάθη ακριβώς, να το μεταχειρίζεται ως όπλον
+εναντίον των· διότι καθείς είναι κάλλιστος κριτής των κινδύνων πού
+τον απειλούν. Όσας δε ωφελείας θα έχετε από την κατοχήν ταύτην και
+όσας ζημίας θα υποστώσιν οι εχθροί σας, παραλείπων πολλάς
+κεφαλαιωδώς θα σας απαριθμήσω. Όλα τα πλούτη της Αττικής θέλουν
+περιέλθει εις την εξουσίαν σας, τα μεν κτήματα λαμβανόμενα, οι δε
+φυλάσσοντες προσερχόμενοι αυθορμήτως, και οι Αθηναίοι θα χάσουν
+επίσης τας προσόδους των μεταλλείων του Λαυρείου, και παν ό,τι
+εισπράττουν σήμερον είτε εκ των γαιών των είτε εκ των δικαστηρίων·
+θα πάθουν προ πάντων ως εκ της ελαττώσεως της προσόδου της διηνεκώς
+παρεχομένης υπό των συμμάχων, οι οποίοι με την ιδέαν ότι ο πόλεμος
+πλέον ενεργείται από σας δραστηρίως θα αμελήσουν εις την καταβολήν
+των φόρων.
+
+92. »Η δε εν μέρει τουλάχιστον επιτυχία του σχεδίου τούτου από σας
+εξαρτάται, ω Λακεδαιμόνιοι, εάν φανήτε ταχείς και κάπως πρόθυμοι·
+διότι έχω πλήρη πεποίθησιν περί του δυνατού της εκτελέσεώς του και
+δεν φρονώ ότι απατώμαι. Μη συλλάβετε περί εμού κακήν ιδέαν, εάν,
+φημιζόμενος άλλοτε ως καλός πατριώτης, επέρχομαι σήμερον εναντίον
+της πατρίδος μου μετά σφοδρότητος, ενούμενος μετά των πολεμιωτάτων
+αυτής εχθρών, και μη νομίσετε ότι αυτά τα οποία λέγω προέρχονται εκ
+της προθυμίας κάθε φυγάδος· διότι είμαι μεν φυγάς από την πονηρίαν
+των εκδιωξάντων με, δεν αποφεύγω όμως και την περίστασιν να σας
+ωφελήσω εάν θελήσετε να με ακούσετε. Πολεμιώτεροι εχθροί μου δεν
+είναι εκείνοι, οι οποίοι έβλαψάν που τους αντιπάλους των, όπως σεις
+δηλαδή, αλλά μάλλον οι αναγκάσαντες τους φίλους να γίνουν εχθροί.
+Αγαπώ ως πατρίδα μου ουχί τον τόπον όπου ηδικήθην, αλλά τον τόπον
+όπου ως πολίτης έζησα εν ασφαλεία· ουδέ νομίζω ότι εκστρατεύω κατά
+της πατρίδος, την οποίαν έχω ακόμη, αλλά μάλλον ενεργώ, διά να
+ανακτήσω την μη υπάρχουσαν. Ο αληθής πατριώτης δεν είναι εκείνος,
+όστις, αφού απώλεσε την πατρίδα του αδίκως, δεν επέρχεται κατ'
+αυτής, αλλ' εκείνος, όστις αγαπών αυτήν προσπαθεί να την ανακτήση
+διά παντός μέσου. Δι' όλους τούτους τους λόγους, ω Λακεδαιμόνιοι,
+σας παρακαλώ να με μεταχειρισθήτε αφόβως εις πάντα κίνδυνον και εις
+πάσαν ταλαιπωρίαν, ενθυμούμενοι το κοινώς θρυλούμενον λόγιον ότι,
+εάν ως εχθρός σας έβλαψα πολύ, δύναμαι ως φίλος να σας ωφελήσω πολύ
+περισσότερον, τοσούτω μάλλον, όσω τας μεν υποθέσεις των Αθηναίων
+γνωρίζω καλώς, περί δε των ιδικών σας έχω σχηματίσει ακριβή ως
+έγγιστα ιδέαν. Σήμερον σεις, έχοντες υπ' όψει ότι σκέπτεσθε περί
+μεγίστων συμφερόντων, μη διστάσετε να εκστρατεύσετε κατά της
+Σικελίας και της Αττικής· διά του μέσου τούτου πέμποντες εις την
+Σικελίαν μικρόν μέρος της δυνάμεώς σας θα διασώσετε μεγάλα
+συμφέροντα, θα καταβάλετε την παρούσαν και την μέλλουσαν δύναμιν των
+Αθηναίων, θα ζήσετε μετά ταύτα ασφαλώς και θα άρξετε όλης της
+Ελλάδος, η οποία θα υποταγή εκουσίως, ουχί διά της βίας, αλλ' ένεκα
+ευγνωμοσύνης».
+
+93. Ο μεν Αλκιβιάδης ταύτα είπεν, οι δε Λακεδαιμόνιοι, οι οποίοι εξ
+αρχής είχον μεν διανοηθή και αυτοί να εκστρατεύσουν κατά των Αθηνών,
+αλλ' ανέβαλλαν ακόμη και εδίσταζαν, ενεθαρρύνθησαν τότε ακούσαντες
+τας δοθείσας λεπτομερείς διασαφήσεις υπό του Αλκιβιάδου, τον οποίον
+εθεώρουν ως άνθρωπον ακριβείς πληροφορίας έχοντα περί όλων· αμέσως
+λοιπόν ενησχολήθησαν να τειχίσουν την Δεκέλειαν και να στείλουν προς
+το παρόν βοηθείας τινάς εις τους εν τη Σικελία. Καταστήσαντες
+αρχηγόν των Συρακουσίων τον Γύλιππον τον Κλεανδρίδου τον διέταξαν να
+συνεννοηθή με τούτους και με τους Κορινθίους, ίνα, αναλόγως των
+μέσων, τα οποία ηδύναντο να παράσχουν, στείλουν τάχιστα βοηθείας
+τινάς εις την Σικελίαν. Ο δε Γύλιππος εζήτησε να του στείλουν εις
+Ασίνην οι Κορίνθιοι δύο ναυς προς το παρόν και να προετοιμάσουν όλας
+τας άλλας όσας διενοούντο να στείλουν, διά να είναι έτοιμοι προς
+απόπλουν άμα έλθη ο καιρός. Ταύτα συμφωνήσαντες οι πρέσβεις
+ανεχώρησαν εκ της Λακεδαίμονος. Εν τω αναμεταξύ έφθασεν εκ της
+Σικελίας η τριήρης των Αθηναίων, την οποίαν είχαν στείλει οι
+στρατηγοί, διά να ζητήση χρήματα και ιππείς. Ακούσαντες δε οι
+Αθηναίοι την αίτησιν να στείλουν τροφάς και ιππείς εις τον στρατόν
+των ενέκριναν ταύτην. Και τοιουτοτρόπως έληξεν ο χειμών και το
+δέκατον έβδομον έτος του πολέμου τούτου, τον οποίον συνέγραψεν ο
+Θουκυδίδης.
+
+94. Κατά δε το επόμενον θέρος εις την αρχήν της ανοίξεως οι εν τη
+Σικελία Αθηναίοι αναχωρήσαντες από την Κατάνην παρέπλευσαν μέχρι των
+εν τη Σικελία Μεγάρων, τους κατοίκους, των οποίων επί του τυράννου
+Γέλωνος, ως είπον ανωτέρω, έδιωξαν οι Συρακούσιοι και κατέλαβαν την
+χώραν αυτοί. Αποβιβασθέντες οι Αθηναίοι ελεηλάτησαν τους αγρούς, και
+ελθόντες πλησίον φρουρίου τινός των Συρακουσίων, αλλά μη δυνηθέντες
+να το κυριεύσουν ανεχώρησαν μετά του πεζού στρατού και των πλοίων
+και επλησίασαν εις τον Τηρίαν ποταμόν· προχωρήσαντες δε εις τα
+εσωτερικά της χώρας ελεηλάτησαν την πεδιάδα και έκαυσαν τον σίτον.
+Συναντήσαντες ολίγους Συρακουσίους εφόνευσαν μερικούς και στήσαντες
+τρόπαιον επέστρεψαν εις τα πλοία. Διαβάντες δε από την Κατάνην και
+λαβόντες εκείθεν τροφάς επροχώρησαν μεθ' όλου του στρατού εις
+Κεντόριπα, πόλιν των Σικελών, εγένοντο κύριοι αυτής διά συνθήκης και
+ανεχώρησαν καύσαντες συγχρόνως τον σίτον των Ινησσαίων και των
+Υβλαίων. Και φθάσαντες εις την Κατάνην ευρήκαν διακοσίους πεντήκοντα
+ιππείς ελθόντας εκ των Αθηνών μετά της αποσκευής των αλλ' άνευ ίππων
+επί τη ιδέα ότι ήθελαν εύρει τοιούτους εν τω τόπω. Ευρήκαν επίσης
+τριάκοντα ιπποτοξότας και τριακόσια τάλαντα εις άργυρον.
+
+95. Κατά το αυτό δε έαρ οι Λακεδαιμόνιοι εξεστράτευσαν εναντίον του
+Άργους και επροχώρησαν μέχρι των Κλεωνών· αλλ' επειδή συνέβη σεισμός
+απεχώρησαν. Μετά ταύτα οι Αργείοι, εισβαλόντες εις την Θυρεάτιν, η
+οποία ήτο γειτονική των, ήρπασαν από τους Λακεδαιμονίους πολλά
+λάφυρα, τα οποία επώλησαν αντί εικοσιπέντε περίπου ταλάντων. Ολίγον
+μετά ταύτα, κατά το αυτό θέρος, ο λαός των Θεσπιέων επιτεθείς
+εναντίον των αρχόντων δεν ηδυνήθη να υπερισχύση· ότε όμως τους
+εβοήθησαν οι Θηβαίοι, τινές μεν εκ των αρχόντων συνελήφθησαν, τινές
+δε κατέφυγαν εις τας Αθήνας.
+
+96. Κατά το αυτό θέρος και οι Συρακούσιοι, μαθόντες ότι ήλθαν ιππείς
+εις τους Αθηναίους και ότι ούτοι έμελλον μετ' ολίγον να βαδίσουν
+εναντίον των, ενόμισαν ότι, εάν οι Αθηναίοι δεν κατελάμβαναν τας
+Επιπολάς, μέρος απόκρημνον και κείμενον κατ' ευθείαν άνωθεν της
+πόλεως, οι Συρακούσιοι, και εν περιπτώσει ακόμη ήττης, δεν θα ήτο
+εύκολον να περικυκλωθούν διά τείχους· διενοήθησαν λοιπόν να φυλάξουν
+τα πέριξ, διά να μη δυνηθούν οι εχθροί να αναβούν κρυφίως, διότι ήτο
+αδύνατον να φθάσουν εκεί δι' άλλου μέρους. Τωόντι εξ όλων των άλλων
+μερών υπάρχουν λόφοι επικλινείς· μέχρι της πόλεως, εις τρόπον ώστε
+εντεύθεν βλέπει τις όλην την έκτασίν των. Οι Συρακούσιοι ωνόμασαν το
+μέρος τούτο Επιπολάς, διότι κείται υπεράνω της λοιπής χώρας. Εξήλθον
+λοιπόν πανστρατιά μόλις εξημέρωσε, διά να μεταβούν εις την πεδιάδα
+την παρά τον Άναπον ποταμόν, διότι ο Ερμοκράτης και οι άλλοι,
+στρατηγοί οι προ ολίγου παραλαβόντες την αρχήν ήσαν ήδη μετ αυτών,
+και επιθεωρήσαντες τους οπλίτας εξέλεξαν κατ' αρχάς εξακοσίους
+άνδρας διαλεκτούς, τους οποίους ωδήγει ο εξ Άνδρου φυγάς Διόμιλος
+και τους διέταξαν να φυλάττουν τας Επιπολάς και συσσωματωθέντες να
+βαδίζουν ταχέως όπου θα ήτο ανάγκη.
+
+97. Κατά δε την νύκτα, η οποία προηγήθη της ημέρας πού έγινεν η
+επιθεώρησις αυτή, οι Αθηναίοι ανεχώρησαν μεθ' όλου του στρατού από
+την Κατάνην και προσήγγισαν εις μέρος τι καλούμενον Λέοντα και έξ ή
+επτά σταδίους απέχον των Επιπολών. Αποβιβάσαντες εκεί τους πεζούς
+επροχώρησαν και προσωρμίσθησαν εις την Θάψον, η οποία είναι
+χερσόνησος, κείται επί ισθμού στενού, προχωρεί εις την θάλασσαν και
+ολίγον απέχει των Συρακουσών, είτε διά ξηράς είτε διά θαλάσσης. Και
+ο μεν ναυτικός στρατός των Αθηναίων ο εν τη Θάψω, διασταυρώσας τον
+ισθμόν, έμενεν ησυχάζων· ο δε πεζός ευθύς επροχώρησε τροχάδην προς
+τας Επιπολάς, όπου επρόφθασε να αναβή διά του Ευρυήλου πριν τον
+ίδουν οι Συρακούσιοι εκ του λειμώνος, όπου ενησχολούντο
+επιθεωρούντες τον στρατόν. Ούτοι προσέδραμαν μετά πάσης σπουδής,
+προηγουμένων των περί τον Διόμιλον εξακοσίων· αλλ' από του λειμώνος
+μέχρι του εχθρού είχαν να διατρέξουν διάστημα όχι ολιγώτερον των
+εικοσιπέντε σταδίων· διά τούτο οι Συρακούσιοι επιτεθέντες ατακτότερα
+ενικήθησαν εις τας Επιπολάς και απεχώρησαν εις την πόλιν. Ο Διόμιλος
+και τριακόσιοι περίπου άνδρες έπεσαν εις την μάχην ταύτην. Μετά
+τούτο οι Αθηναίοι έστησαν τρόπαιον και απέδοσαν τους νεκρούς εις
+τους Συρακουσίους διά συνθήκης· κατά δε την επομένην ημέραν
+κατέβησαν μέχρι των τειχών της πόλεως. Και επειδή ουδείς εξήρχετο
+εναντίον αυτών, απεχώρησαν και έκτισαν εις Λάβδαλον, επί της κορυφής
+των κρημνών των Επιπολών, φρούριον βλέπον προς τα Μέγαρα, το οποίον
+έμελλε να χρησιμεύση ως αποθήκη διά το υλικόν του πολέμου και διά τα
+χρήματα οσάκις επλησίαζαν εις τας Συρακούσας, είτε διά να πολεμήσουν
+είτε διά να εγείρουν φρούρια κατ' αυτών.
+
+98. Και μετ' ολίγον ήλθαν προς αυτούς τριακόσιοι ιππείς εκ της
+Εγέστης και εκατόν περίπου εκ των Σικελών, εκ των Ναξίων και εξ
+άλλων πόλεων. Οι εκ των Αθηνών ελθόντες διακόσιοι πεντήκοντα ιππείς
+επρομηθεύθησαν ίππους, άλλους παρά των Εγεσταίων, άλλους παρά των
+Καταναίων, και άλλους ηγόρασαν και τοιουτοτρόπως συνηθροίσθησαν το
+όλον εξακόσιοι πεντήκοντα ιππείς. Αφού δε έθεσαν φρουράν εις το
+Λάβδαλον, επροχώρησαν οι Αθηναίοι προς την Συκήν, εστρατοπέδευσαν
+εκεί, και πολύ βιαστικά ωχύρωσαν αυτήν διά κυκλοτερούς τείχους. Οι
+Συρακούσιοι μεγάλως εξεπλάγησαν διά την ταχύτητα της οικοδομής
+εκείνης, και ελθόντες εναντίον αυτών είχαν κατά νουν να επιχειρήσουν
+μάχην, διά να την διακόψουν. Ενώ δε τα στρατεύματα αντιπαρετάσσοντο
+προς άλληλα, οι στρατηγοί των Συρακουσίων, βλέποντες τον στρατόν των
+διεσκορπισμένον και μη δυνάμενον ευκόλως να τεθή εις τάξιν, τον
+επανέφεραν εις την πόλιν, εκτός μικρού μέρους ιππέων, οίτινες
+αντέστησαν και ημπόδισαν τους Αθηναίους να συνάξουν λίθους και να
+διασκορπισθούν μακράν. Μία φυλή Αθηναίων οπλιτών, υποστηριζομένη
+παρ' όλου του ιππικού, προσέβαλε και έτρεψεν εις φυγήν τους
+Συρακουσίους ιππείς, εφόνευσέ τινας εξ αυτών και έστησε τρόπαιον
+προς ανάμνησιν της ιππομαχίας ταύτης.
+
+99. Και την άλλην ημέραν άλλοι μεν των Αθηναίων ετείχιζαν το προς
+βορράν του κυκλοτερούς τείχους της Συκής μέρος, άλλοι δε εμάζευαν
+λίθους και ξύλα και τα απέθεταν εις το μέρος το καλούμενον Τρώγιλον,
+προχωρούντες πάντοτε εκεί όπου ολίγον μόνον διάστημα τοις έμενε να
+τειχίσωσιν, από του μεγάλου λιμένος μέχρι της άλλης θαλάσσης. Οι δε
+Συρακούσιοι, κατά συμβουλήν των στρατηγών και ιδίως του Ερμοκράτους,
+δεν ηθέλησαν πλέον να διακινδυνεύσουν εναντίον των Αθηναίων γενικάς
+μάχας· ενόμισαν δε προτιμότερον να εγείρουν αντιτείχισμα κάτωθεν του
+μέρους, όπου οι Αθηναίοι έμελλαν να διευθύνουν το ιδικόν των. Και,
+εάν μεν το σχέδιον τούτο επετύγχανεν, ο αποκλεισμός ήτο βέβαιος· εάν
+δε, διαρκούσης της εργασίας, ο εχθρός ήρχετο να τους προσβάλη,
+εσκόπευον να αντιτάξουν κατ' αυτού μέρος τι του στρατού των και να
+τον προλάβουν καταλαμβάνοντες τα πέριξ και περιχαρακούμενοι· διά του
+τρόπου τούτου ο εχθρός θα έπρεπε να παύση τας εργασίας του, διά να
+βαδίση πανστρατιά κατ' αυτών. Εξήλθον λοιπόν και ύψωναν τείχος,
+αρχίσαντες από της πόλεώς των, κάτωθεν του κύκλου των Αθηναίων και
+άγοντες αυτό εγκαρσίως· κόψαντες δε τας ελαίας του τεμένους ύψωσαν
+ξύλινους πύργους. Τα πλοία των Αθηναίων δεν είχαν φθάσει ακόμη εις
+τον μέγαν λιμένα παραπλέοντα την Θαψον· οι Συρακούσιοι ήσαν πάντοτε
+κύριοι της περί αυτούς θαλάσσης, και οι Αθηναίοι έφεραν τας τροφάς
+εκ της Θάψου διά ξηράς.
+
+100. Ότε δε ενόμισαν οι Συρακούσιοι ότι αρκούντως επροχώρησε το
+χαράκωμα και η οικοδομή του υποτειχίσματος, χωρίς να ενοχληθούν υπό
+των Αθηναίων, οι οποίοι εφοβούντο μήπως διαιρούμενοι θα έμεναν
+ευκολώτερα εκτεθειμένοι εις τας προσβολάς του εχθρού και οι οποίοι
+άλλως έσπευδαν να τελειώσουν την ιδικήν των περιτείχισιν, άφησαν
+μίαν φυλήν, διά να φυλάττη το οικοδόμημα, και επέστρεψαν εις την
+πόλιν των. Οι δε Αθηναίοι κατέστρεψαν τους υπογείους οχετούς, οι
+οποίοι έφερναν το ύδωρ εις την πόλιν· και παρατηρήσαντες ότι οι
+Συρακούσιοι απεσύροντο εις τας σκηνάς των κατά την μεσημβρίαν, ότι
+πολλοί μάλιστα απήρχοντο εις την πόλιν και ότι οι εις τα χαρακώματα
+μένοντες εφύλατταν αυτά αμελώς, έστειλαν τριακοσίους εκλεκτούς καί
+τινας διαλεκτούς και καλώς ωπλισμένους ψιλούς διατάξαντες αυτούς να
+τρέξουν αιφνιδίως προς το υποτείχισμα. Η επίλοιπος στρατιά διηρέθη
+εις δύο σώματα· και το μεν πρώτον, υπό τας διαταγάς του ενός εκ των
+δύο στρατηγών, επροχώρησε προς την πόλιν, διά να εμποδίση την έξοδον
+των πολιορκουμένων· το δε άλλο, μετά του ετέρου στρατηγού, μετέβη
+εις το παρά την πυλίδα διασταύρωμα, κατά του οποίου επιτεθέντες οι
+τριακόσιοι το εκυρίευσαν, διότι το εγκατέλειψαν οι φύλακες και
+κατέφυγαν εις το περί τον Τεμενίτην περιτείχισμα. Οι διώκοντες
+επέπεσαν εναντίον αυτών· αλλά μόλις έφθασαν εντός απεκρούσθησαν
+ισχυρώς. Ολίγοι Αργείοι καί τινες Αθηναίοι έπεσαν εκεί. Και
+αναχωρήσας πάλιν όλος ο στρατός κατηδάφισε την υποτείχισιν, ανέσπασε
+το διασταύρωμα, μετέφερε τους πασσάλους εις το στρατόπεδον και
+έστησε τρόπαιον.
+
+101. Την δε επομένην ημέραν οι Αθηναίοι αρχίζοντες από του κύκλου
+ετείχιζαν τον κρημνόν, ο οποίος κείται υπεράνω του έλους και ο
+οποίος, εκ του μέρους των Επιπολών, βλέπει προς τον μέγαν λιμένα·
+γινομένη κατά το μέρος της ομαλωτέρας οδού η περιτείχισις ώφειλε να
+ακολουθήση την κατωφέρειαν ταύτην και να φθάση εις τον λιμένα διά
+της πεδιάδος και του έλους. Κατ' αυτό το διάστημα εξήλθον και οι
+Συρακούσιοι και ήρχισαν να χαρακούνται από της πόλεως και διά μέσου
+του έλους· έσκαψαν επίσης τάφρον, διά να εμποδίσουν εις τους
+Αθηναίους την μέχρι της θαλάσσης αποτείχισιν. Ούτοι δε, άμα
+ετελείωσαν τας επί του κρημνού εργασίας, επεχείρησαν δευτέραν
+επίθεσιν κατά του χαρακώματος και της τάφρου των Συρακουσίων, τα μεν
+πλοία διατάξαντες να πλεύσουν εκ της Θάψου εις τον μέγαν λιμένα των
+Συρακουσίων, αυτοί δε, καταβάντες περί τα εξημερώματα εκ των
+Επιπολών εις την πεδιάδα, και διαβάντες το έλος τη βοηθεία θυρών και
+πλατέων ξύλων, τα οποία έρριπταν εις τα μάλλον πηλώδη και στερεώτερα
+μέρη, εκυρίευσαν άμα τη πρωία την τάφρον και το χαράκωμα, εκτός
+μικρού μέρους, το οποίον εκυρίευσαν ύστερον. Μάχη συνήφθη, κατά την
+οποίαν ενίκησαν οι Αθηναίοι· και εκ των Συρακουσίων οι μεν εις το
+δεξιόν κέρας ευρισκόμενοι κατέφυγαν εις την πόλιν, οι δε εις το
+αριστερόν προς τον ποταμόν. Τούτους θέλοντες να αποκλείσουν οι των
+Αθηναίων τριακόσιοι εκλεκτοί έτρεξαν μετά πάσης σπουδής προς την
+γέφυραν. Φοβηθέντες δε οι Συρακούσιοι (διότι ήσαν ενταύθα μεταξύ
+αυτών πολλοί ιππείς) ώρμησαν κατά των τριακοσίων τούτων, έτρεψαν
+αυτούς εις φυγήν και εισέβαλαν εις το δεξιόν κέρας των Αθηναίων· εις
+την έφοδον ταύτην η πρώτη φυλή του κέρατος τούτου κατελήφθη υπό
+φόβου. Ιδών τούτο ο Λάμαχος έσπευσεν εκ του αριστερού κέρατος προς
+βοήθειαν μετά τινων τοξοτών και ολίγων Αργείων, αλλά την στιγμήν πού
+διέβαινε τάφρον τινά και ευρίσκετο σχεδόν μόνος μετά τινων εκ των
+ακολουθούντων αυτόν ανδρών εφονεύθη αυτός και πέντε ή έξ εκ των μετ'
+αυτού. Και τούτους μεν οι Συρακούσιοι έσπευσαν να τους αρπάσουν και
+να τους φέρουν πέραν του ποταμού εις μέρος ασφαλές, αυτοί δε, επειδή
+επήρχετο ήδη ο επίλοιπος στρατός των Αθηναίων, απεχώρησαν.
+
+102. Εις το μεταξύ δε τούτο εκείνοι εκ των Συρακουσίων, οι οποίοι
+είχαν καταφύγει κατ' αρχάς εις την πόλιν, ιδόντες τα γινόμενα,
+ανέλαβαν θάρρος και εξήλθαν πάλιν εκ της πόλεως, διά να επιτεθούν
+κατά των εναντίον αυτών επιτεθέντων Αθηναίων· έπεμψαν επίσης μέρος
+του στρατού των, διά να κυριεύση τον πλησίον των Επιπολών κύκλον,
+νομίζοντες ότι θα τον εύρισκαν ανυπεράσπιστον. Και το μεν
+δεκάπλεθρον προτείχισμα αυτών κυριεύουν, αυτόν δε τον κύκλον τους
+ημπόδισε να κυριεύσουν ο Νικίας μένων εκεί ένεκα αδιαθεσίας. Ιδών
+ούτος ότι δι' έλλειψιν υπερασπιστών δεν υπήρχεν άλλο καταφύγιον
+διέταξε τους υπηρέτας να καύσουν τας μηχανάς και τα ξύλα όσα ήσαν
+κατατεθειμένα προ του τείχους. Το μέσον τούτο επέτυχεν· οι
+Συρακούσιοι δεν επλησίασαν περισσότερον ένεκα της πυρκαϊάς, αλλ'
+επέστρεψαν οπίσω, τοσούτω μάλλον, όσω ισχυρόν απόσπασμα των Αθηναίων
+ανέβη εκ της πεδιάδος εις τον κύκλον, διά να διώξη τον εκεί
+ευρισκόμενον εχθρόν, και συγχρόνως ο στόλος αναχωρήσας εκ της Θάψου,
+συμφώνως με τας δοθείσας διαταγάς, εισήρχετο ήδη εις τον μέγαν
+λιμένα. Ταύτα βλέποντες οι άνωθεν ευρισκόμενοι έσπευσαν να
+επιστρέψουν εις την πόλιν, καθώς και όλος ο στρατός των Συρακουσίων
+μη νομίζων δυνατόν με τας παρούσας αυτού δυνάμεις να εμποδίση την
+εξακολούθησιν του μέχρι της θαλάσσης τειχισμού.
+
+103. Μετά ταύτα δε οι Αθηναίοι έστησαν τρόπαιον, απέδοσαν εις τους
+Συρακουσίους τους νεκρούς των διά συνθήκης και έλαβαν τα σώματα του
+Λαμάχου και των μετ' αυτού φονευθέντων. Ευρισκομένων δε τότε
+συνηθροισμένων όλων των κατά ξηράν και θάλασσαν δυνάμεων των,
+ήρχισαν να περιτειχίζωσι τους Συρακουσίους διά διπλού τείχους από
+των Επιπολών και των κατωφερών μερών μέχρι της θαλάσσης. Τα τρόφιμα
+έφθαναν εις τον στρατόν εξ όλων των μερών της Ιταλίας· ήλθαν δε
+επίσης εις τους Αθηναίους πολλοί σύμμαχοι Σικελοί, οι οποίοι είχαν
+καθυστερήσει μέχρι τότε, καθώς και τρεις πεντηκόντοροι εκ της
+Τυρρηνίας· όλα τα λοιπά επήγαιναν αισίως. Οι Συρακούσιοι, ουδεμίαν
+βοήθειαν βλέποντες ερχομένην εκ της Πελοποννήσου ή αλλαχόθεν,
+ήρχισαν να απελπίζωνται ότι ήθελαν νικήσει· ωμίλουν μεταξύ των περί
+συμβιβασμού και επρότειναν μάλιστα αυτόν εις τον Νικίαν, διότι μετά
+τον θάνατον του Λαμάχου εις αυτόν και μόνον έμεινεν η αρχηγία του
+στρατού. Και κύρωσις μεν ουδεμία έγινεν, αλλά, όπως συμβαίνει εις
+ανθρώπους ευρισκομένους εις απελπισίαν και πάντοτε στενώτερον
+πολιορκουμένους, προτάσεις πολλαί απηυθύνοντο προς τον Νικίαν και
+εις την πόλιν ωμίλουν πολύ περισσότερον περί του αντικειμένου
+τούτου, διότι η δυστυχία είχεν ενσπείρει την δυσπιστίαν μεταξύ των
+Συρακουσίων. Καθαιρέσαντες τους πρώην στρατηγούς, διότι ενόμιζαν ότι
+έγιναν θύματα της ατυχίας των ή της απιστίας των, εξέλεξαν άλλους
+αντ' αυτών, τον Ηρακλείδην, τον Εύκλέα και τον Τελλίαν.
+
+104. Εν τούτοις ο Λακεδαιμόνιος Γύλιππος και τα αναχωρήσαντα εκ της
+Κορίνθου πλοία ήσαν ήδη περί την Λευκάδα, διά να σπεύσουν προς
+βοήθειαν της Σικελίας. Αλλ' επειδή αι κομισθείσαι αγγελίαι ήσαν
+δυσάρεστοι και όλαι ομοίως ψευδείς περί του εντελούς αποκλεισμού των
+Συρακουσών, ο Γύλιππος απέβαλε πλέον πάσαν ελπίδα περί της Σικελίας·
+θέλων όμως να προφυλάξη τουλάχιστον την Ιταλίαν διεπέρασε βιαστικά
+αυτός και ο Κορίνθιος Πυθήν, τον Ιόνιον κόλπον, διά να φθάση εις τον
+Τάραντα, μετά δύο πλοίων Λακωνικών και δύο Κορινθιακών.
+
+Οι Κορίνθιοι, ανεξαρτήτως των δέκα πλοίων, τα οποία τοις ανήκον,
+έβαλαν ναύτας ακόμη και εις δύο της Λευκάδος και τρία της Αμπρακίας,
+τα οποία έμελλαν να αποστείλουν κατόπιν. Και ο μεν Γύλιππος,
+αναχωρήσας εκ του Τάραντος, ήλθε πρώτον εις την Θουρίαν, διά να
+διαπραγματευθή μετά των κατοίκων αυτής, στηριζόμενος εις τα πολιτικά
+δικαιώματα, τα οποία είχεν άλλοτε ο πατήρ του εις την χώραν ταύτην·
+μη δυνηθείς όμως να πείση τους κατοίκους ανεχώρησε και παρέπλεε την
+Ιταλίαν. Αναρπασθείς κατά τον Τεριναίον κόλπον υπό βορείου ανέμου, ο
+οποίος πνέει βιαιότατα εις τα παράλια ταύτα, εφέρθη εις το πέλαγος
+και, αφού εβασανίσθη πολύ, προσήγγισε πάλιν εις τον Τάραντα και
+ανελκύσας εις την ξηράν τα παθόντα υπό της τρικυμίας πλοία
+επεσκεύαζεν αυτά. Ο δε Νικίας μαθών ότι επλησίαζεν ο Γύλιππος
+επεριφρόνησε τον μικρόν αριθμόν των πλοίων του (το οποίον έπραξαν
+και οι Θούριοι), και με την ιδέαν ότι οι εχθροί έπλεαν
+παρεσκευασμένοι ως πειραταί ουδεμίαν έλαβε κατ' αυτών προφύλαξιν.
+
+105. Κατά την αυτήν δε εποχήν του θέρους τούτου οι Λακεδαιμόνιοι και
+οι σύμμαχοι των εισέβαλαν εις το Άργος και ελεηλάτησαν πολύ μέρος
+της χώρας. Και οι Αθηναίοι έσπευσαν εις βοήθειαν των Αργείων με
+τριάκοντα πλοία, τούτο δε επροκάλεσε φανεράν ρήξιν μεταξύ των
+Αθηναίων και των Λακεδαιμονίων. Τωόντι, μέχρις εκείνης της στιγμής,
+οι Αθηναίοι εξήρχοντο εκ της Πύλου μόνον διά να ληστεύουν, και
+αποβαίνοντες μάλλον εις τα λοιπά μέρη της Πελοποννήσου ή εις την
+Λακωνικήν συνεπολέμουν μετά των Αργείων και των Μαντινέων. Πολλάκις
+μάλιστα, προσκαλούμενοι υπό των Αργείων να αποβούν μόνον εις την
+Λακωνικήν ένοπλοι και να αναχωρήσουν μετ' αυτών, αφού λεηλατήσουν
+ελάχιστον μέρος της χώρας, ηρνήθησαν. Αλλά κατά την περίστασιν
+ταύτην, υπό την αρχηγίαν του Πυθοδώρου, του Λαισποδίου και του
+Δημαράτου, αποβιβασθέντες εις Επίδαυρον την Λιμηράν, εις τας Πρασιάς
+και εις άλλα μέρη, ελεηλάτησαν την χώραν και έδωκαν τοιουτοτρόπως
+εις τους Λακεδαιμονίους αιτίαν παρέχουσαν πολύ πλέον εύλογον
+πρόφασιν εκδικήσεως. Ότε δε ανεχώρησαν εκ του Άργους οι Αθηναίοι
+μετά των πλοίων και οι Λακεδαιμόνιοι, οι Αργείοι εισέβαλαν εις την
+Φλιασίαν, ελεηλάτησαν την χώραν, εφόνευσαν κατοίκους τινάς και
+επέστρεψαν εις τα ίδια.
+
+ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΤΡΙΤΟΥ ΤΕΥΧΟΥΣ
+
+Η Σειρά των Αρχαίων Ελλήνων Συγγραφέων, των Εκδόσεων Φέξη, υπήρξεν
+ένας σταθμός στα ελληνικά χρονικά. Για πρώτη φορά προσφερόταν
+συστηματικά στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό, η αρχαία ελληνική σκέψη
+(ιστορία, φιλοσοφία, Ποίηση, δράμα, δικανικός και πολιτικός λόγος)
+σε δημιουργικές μεταφορές της, από τους άριστους μεταφραστές του
+τόπου, στην πιο σύγχρονη μορφή πού πήρε εξελισσόμενο το γλωσσικό της
+όργανο. Ο Όμηρος, οι Τραγικοί κι ο Αριστοφάνης, ο Ηρόδοτος, ο
+Θουκυδίδης, ο Πλάτων, ο Ξενοφών, ο Αριστοτέλης, ο Θεόκριτος, ο
+Θεόφραστος, ο Επίκτητος, ο Πλούταρχος, ο Λουκιανός κλπ, προσφέρονται
+και σήμερα, στις κλασικές πια μεταφράσεις του Πολυλά, Ραγκαβή,
+Μωραϊτίδη, Κονδυλάκη, Ποριώτη Γρυπάρη, Τανάγρα, Πολέμη, Καμπάνη,
+Καζαντζάκη, Βάρναλη, Αυγέρη, Βουτιερίδη, Ζερβού, Φιλαδελφέως,
+Τσοκόπουλου, Σιγούρου, Κ. Χρηστομάνου κλπ, σε μια σύγχρονη σειρά
+εκδόσεων βιβλίου τσέπης, πράγμα που επίσης γίνεται για πρώτη φορά,
+συστηματικά, στην Ελλάδα.
+
+Πελοποννησιακός πόλεμος είναι η θαυμασία ιστορία του εμφυλίου μακρού
+πολέμου των Ελλήνων, αποτέλεσμα του οποίου υπήρξεν η ανεπανόρθωτος
+εξασθένισις της Ελλάδος. Ανατρέχων εις τα απώτατα αίτια ο Θουκυδίδης
+εξηγεί τα της αναπτύξεως του Ελληνισμού από των αρχαιοτάτων χρόνων,
+περιγράφει την σύστασιν και την ζωήν των καθέκαστα πολιτειών,
+παρέχει δε συγχρόνως ούτως αρτίαν εικόνα της εθνικής των Ελλήνων
+ζωής.
+
+
+
+ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΩΛΗΣΙΣ
+
+ΛΑΔΙΑΣ ΚΑΙ Σια Ο.Ε.
+
+ΙΠΠΟΚΡΑΤΟΥΣ 22 ΤΗΛ. 614.686, 654.506
+
+ΤΙΜΑΤΑΙ ΔΡΧ. 10
+
+___________________________________
+1) Δωδέκατον έτος του πολέμου, 420 π. Χ.
+
+2) Το κείμενον είναι: «μη κύριον είναι απάγειν στρατόν εκ της
+πόλεως». Δια το ασαφές του κειμένου ο Haase επρότεινε την διόρθωσιν:
+«Μη κύριον είναι απάγειν στρατόν εκ της πολεμίας» ήτοι να μη έχη
+εξουσίαν να αποσύρη τον στρατόν από εχθρικήν χώραν.
+
+3) Το κείμενον της συνθήκης αυτής είναι δωρικόν και εις κάποια μέρη
+ασαφές.
+
+4) Το κείμενον της συνθήκης αυτής είναι εις δωρικήν διάλεκτον, έχει
+δε και αυτό ασαφείας.
+
+5) Δέκατον πέμπτον έτος του πολέμου, 417 π. Χ.
+
+
+
+
+
+
+
+End of the Project Gutenberg EBook of Peloponnesian war, by Thucydides
+
+*** END OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK PELOPONNESIAN WAR ***
+
+***** This file should be named 29835-0.txt or 29835-0.zip *****
+This and all associated files of various formats will be found in:
+ https://www.gutenberg.org/2/9/8/3/29835/
+
+Produced by Sophia Canoni. Book provided by Iason Konstnatinides
+
+Updated editions will replace the previous one--the old editions
+will be renamed.
+
+Creating the works from public domain print editions means that no
+one owns a United States copyright in these works, so the Foundation
+(and you!) can copy and distribute it in the United States without
+permission and without paying copyright royalties. Special rules,
+set forth in the General Terms of Use part of this license, apply to
+copying and distributing Project Gutenberg-tm electronic works to
+protect the PROJECT GUTENBERG-tm concept and trademark. Project
+Gutenberg is a registered trademark, and may not be used if you
+charge for the eBooks, unless you receive specific permission. If you
+do not charge anything for copies of this eBook, complying with the
+rules is very easy. You may use this eBook for nearly any purpose
+such as creation of derivative works, reports, performances and
+research. They may be modified and printed and given away--you may do
+practically ANYTHING with public domain eBooks. Redistribution is
+subject to the trademark license, especially commercial
+redistribution.
+
+
+
+*** START: FULL LICENSE ***
+
+THE FULL PROJECT GUTENBERG LICENSE
+PLEASE READ THIS BEFORE YOU DISTRIBUTE OR USE THIS WORK
+
+To protect the Project Gutenberg-tm mission of promoting the free
+distribution of electronic works, by using or distributing this work
+(or any other work associated in any way with the phrase "Project
+Gutenberg"), you agree to comply with all the terms of the Full Project
+Gutenberg-tm License (available with this file or online at
+https://gutenberg.org/license).
+
+
+Section 1. General Terms of Use and Redistributing Project Gutenberg-tm
+electronic works
+
+1.A. By reading or using any part of this Project Gutenberg-tm
+electronic work, you indicate that you have read, understand, agree to
+and accept all the terms of this license and intellectual property
+(trademark/copyright) agreement. If you do not agree to abide by all
+the terms of this agreement, you must cease using and return or destroy
+all copies of Project Gutenberg-tm electronic works in your possession.
+If you paid a fee for obtaining a copy of or access to a Project
+Gutenberg-tm electronic work and you do not agree to be bound by the
+terms of this agreement, you may obtain a refund from the person or
+entity to whom you paid the fee as set forth in paragraph 1.E.8.
+
+1.B. "Project Gutenberg" is a registered trademark. It may only be
+used on or associated in any way with an electronic work by people who
+agree to be bound by the terms of this agreement. There are a few
+things that you can do with most Project Gutenberg-tm electronic works
+even without complying with the full terms of this agreement. See
+paragraph 1.C below. There are a lot of things you can do with Project
+Gutenberg-tm electronic works if you follow the terms of this agreement
+and help preserve free future access to Project Gutenberg-tm electronic
+works. See paragraph 1.E below.
+
+1.C. The Project Gutenberg Literary Archive Foundation ("the Foundation"
+or PGLAF), owns a compilation copyright in the collection of Project
+Gutenberg-tm electronic works. Nearly all the individual works in the
+collection are in the public domain in the United States. If an
+individual work is in the public domain in the United States and you are
+located in the United States, we do not claim a right to prevent you from
+copying, distributing, performing, displaying or creating derivative
+works based on the work as long as all references to Project Gutenberg
+are removed. Of course, we hope that you will support the Project
+Gutenberg-tm mission of promoting free access to electronic works by
+freely sharing Project Gutenberg-tm works in compliance with the terms of
+this agreement for keeping the Project Gutenberg-tm name associated with
+the work. You can easily comply with the terms of this agreement by
+keeping this work in the same format with its attached full Project
+Gutenberg-tm License when you share it without charge with others.
+
+1.D. The copyright laws of the place where you are located also govern
+what you can do with this work. Copyright laws in most countries are in
+a constant state of change. If you are outside the United States, check
+the laws of your country in addition to the terms of this agreement
+before downloading, copying, displaying, performing, distributing or
+creating derivative works based on this work or any other Project
+Gutenberg-tm work. The Foundation makes no representations concerning
+the copyright status of any work in any country outside the United
+States.
+
+1.E. Unless you have removed all references to Project Gutenberg:
+
+1.E.1. The following sentence, with active links to, or other immediate
+access to, the full Project Gutenberg-tm License must appear prominently
+whenever any copy of a Project Gutenberg-tm work (any work on which the
+phrase "Project Gutenberg" appears, or with which the phrase "Project
+Gutenberg" is associated) is accessed, displayed, performed, viewed,
+copied or distributed:
+
+This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with
+almost no restrictions whatsoever. You may copy it, give it away or
+re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included
+with this eBook or online at www.gutenberg.org
+
+1.E.2. If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is derived
+from the public domain (does not contain a notice indicating that it is
+posted with permission of the copyright holder), the work can be copied
+and distributed to anyone in the United States without paying any fees
+or charges. If you are redistributing or providing access to a work
+with the phrase "Project Gutenberg" associated with or appearing on the
+work, you must comply either with the requirements of paragraphs 1.E.1
+through 1.E.7 or obtain permission for the use of the work and the
+Project Gutenberg-tm trademark as set forth in paragraphs 1.E.8 or
+1.E.9.
+
+1.E.3. If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is posted
+with the permission of the copyright holder, your use and distribution
+must comply with both paragraphs 1.E.1 through 1.E.7 and any additional
+terms imposed by the copyright holder. Additional terms will be linked
+to the Project Gutenberg-tm License for all works posted with the
+permission of the copyright holder found at the beginning of this work.
+
+1.E.4. Do not unlink or detach or remove the full Project Gutenberg-tm
+License terms from this work, or any files containing a part of this
+work or any other work associated with Project Gutenberg-tm.
+
+1.E.5. Do not copy, display, perform, distribute or redistribute this
+electronic work, or any part of this electronic work, without
+prominently displaying the sentence set forth in paragraph 1.E.1 with
+active links or immediate access to the full terms of the Project
+Gutenberg-tm License.
+
+1.E.6. You may convert to and distribute this work in any binary,
+compressed, marked up, nonproprietary or proprietary form, including any
+word processing or hypertext form. However, if you provide access to or
+distribute copies of a Project Gutenberg-tm work in a format other than
+"Plain Vanilla ASCII" or other format used in the official version
+posted on the official Project Gutenberg-tm web site (www.gutenberg.org),
+you must, at no additional cost, fee or expense to the user, provide a
+copy, a means of exporting a copy, or a means of obtaining a copy upon
+request, of the work in its original "Plain Vanilla ASCII" or other
+form. Any alternate format must include the full Project Gutenberg-tm
+License as specified in paragraph 1.E.1.
+
+1.E.7. Do not charge a fee for access to, viewing, displaying,
+performing, copying or distributing any Project Gutenberg-tm works
+unless you comply with paragraph 1.E.8 or 1.E.9.
+
+1.E.8. You may charge a reasonable fee for copies of or providing
+access to or distributing Project Gutenberg-tm electronic works provided
+that
+
+- You pay a royalty fee of 20% of the gross profits you derive from
+ the use of Project Gutenberg-tm works calculated using the method
+ you already use to calculate your applicable taxes. The fee is
+ owed to the owner of the Project Gutenberg-tm trademark, but he
+ has agreed to donate royalties under this paragraph to the
+ Project Gutenberg Literary Archive Foundation. Royalty payments
+ must be paid within 60 days following each date on which you
+ prepare (or are legally required to prepare) your periodic tax
+ returns. Royalty payments should be clearly marked as such and
+ sent to the Project Gutenberg Literary Archive Foundation at the
+ address specified in Section 4, "Information about donations to
+ the Project Gutenberg Literary Archive Foundation."
+
+- You provide a full refund of any money paid by a user who notifies
+ you in writing (or by e-mail) within 30 days of receipt that s/he
+ does not agree to the terms of the full Project Gutenberg-tm
+ License. You must require such a user to return or
+ destroy all copies of the works possessed in a physical medium
+ and discontinue all use of and all access to other copies of
+ Project Gutenberg-tm works.
+
+- You provide, in accordance with paragraph 1.F.3, a full refund of any
+ money paid for a work or a replacement copy, if a defect in the
+ electronic work is discovered and reported to you within 90 days
+ of receipt of the work.
+
+- You comply with all other terms of this agreement for free
+ distribution of Project Gutenberg-tm works.
+
+1.E.9. If you wish to charge a fee or distribute a Project Gutenberg-tm
+electronic work or group of works on different terms than are set
+forth in this agreement, you must obtain permission in writing from
+both the Project Gutenberg Literary Archive Foundation and Michael
+Hart, the owner of the Project Gutenberg-tm trademark. Contact the
+Foundation as set forth in Section 3 below.
+
+1.F.
+
+1.F.1. Project Gutenberg volunteers and employees expend considerable
+effort to identify, do copyright research on, transcribe and proofread
+public domain works in creating the Project Gutenberg-tm
+collection. Despite these efforts, Project Gutenberg-tm electronic
+works, and the medium on which they may be stored, may contain
+"Defects," such as, but not limited to, incomplete, inaccurate or
+corrupt data, transcription errors, a copyright or other intellectual
+property infringement, a defective or damaged disk or other medium, a
+computer virus, or computer codes that damage or cannot be read by
+your equipment.
+
+1.F.2. LIMITED WARRANTY, DISCLAIMER OF DAMAGES - Except for the "Right
+of Replacement or Refund" described in paragraph 1.F.3, the Project
+Gutenberg Literary Archive Foundation, the owner of the Project
+Gutenberg-tm trademark, and any other party distributing a Project
+Gutenberg-tm electronic work under this agreement, disclaim all
+liability to you for damages, costs and expenses, including legal
+fees. YOU AGREE THAT YOU HAVE NO REMEDIES FOR NEGLIGENCE, STRICT
+LIABILITY, BREACH OF WARRANTY OR BREACH OF CONTRACT EXCEPT THOSE
+PROVIDED IN PARAGRAPH F3. YOU AGREE THAT THE FOUNDATION, THE
+TRADEMARK OWNER, AND ANY DISTRIBUTOR UNDER THIS AGREEMENT WILL NOT BE
+LIABLE TO YOU FOR ACTUAL, DIRECT, INDIRECT, CONSEQUENTIAL, PUNITIVE OR
+INCIDENTAL DAMAGES EVEN IF YOU GIVE NOTICE OF THE POSSIBILITY OF SUCH
+DAMAGE.
+
+1.F.3. LIMITED RIGHT OF REPLACEMENT OR REFUND - If you discover a
+defect in this electronic work within 90 days of receiving it, you can
+receive a refund of the money (if any) you paid for it by sending a
+written explanation to the person you received the work from. If you
+received the work on a physical medium, you must return the medium with
+your written explanation. The person or entity that provided you with
+the defective work may elect to provide a replacement copy in lieu of a
+refund. If you received the work electronically, the person or entity
+providing it to you may choose to give you a second opportunity to
+receive the work electronically in lieu of a refund. If the second copy
+is also defective, you may demand a refund in writing without further
+opportunities to fix the problem.
+
+1.F.4. Except for the limited right of replacement or refund set forth
+in paragraph 1.F.3, this work is provided to you 'AS-IS' WITH NO OTHER
+WARRANTIES OF ANY KIND, EXPRESS OR IMPLIED, INCLUDING BUT NOT LIMITED TO
+WARRANTIES OF MERCHANTIBILITY OR FITNESS FOR ANY PURPOSE.
+
+1.F.5. Some states do not allow disclaimers of certain implied
+warranties or the exclusion or limitation of certain types of damages.
+If any disclaimer or limitation set forth in this agreement violates the
+law of the state applicable to this agreement, the agreement shall be
+interpreted to make the maximum disclaimer or limitation permitted by
+the applicable state law. The invalidity or unenforceability of any
+provision of this agreement shall not void the remaining provisions.
+
+1.F.6. INDEMNITY - You agree to indemnify and hold the Foundation, the
+trademark owner, any agent or employee of the Foundation, anyone
+providing copies of Project Gutenberg-tm electronic works in accordance
+with this agreement, and any volunteers associated with the production,
+promotion and distribution of Project Gutenberg-tm electronic works,
+harmless from all liability, costs and expenses, including legal fees,
+that arise directly or indirectly from any of the following which you do
+or cause to occur: (a) distribution of this or any Project Gutenberg-tm
+work, (b) alteration, modification, or additions or deletions to any
+Project Gutenberg-tm work, and (c) any Defect you cause.
+
+
+Section 2. Information about the Mission of Project Gutenberg-tm
+
+Project Gutenberg-tm is synonymous with the free distribution of
+electronic works in formats readable by the widest variety of computers
+including obsolete, old, middle-aged and new computers. It exists
+because of the efforts of hundreds of volunteers and donations from
+people in all walks of life.
+
+Volunteers and financial support to provide volunteers with the
+assistance they need are critical to reaching Project Gutenberg-tm's
+goals and ensuring that the Project Gutenberg-tm collection will
+remain freely available for generations to come. In 2001, the Project
+Gutenberg Literary Archive Foundation was created to provide a secure
+and permanent future for Project Gutenberg-tm and future generations.
+To learn more about the Project Gutenberg Literary Archive Foundation
+and how your efforts and donations can help, see Sections 3 and 4
+and the Foundation web page at https://www.pglaf.org.
+
+
+Section 3. Information about the Project Gutenberg Literary Archive
+Foundation
+
+The Project Gutenberg Literary Archive Foundation is a non profit
+501(c)(3) educational corporation organized under the laws of the
+state of Mississippi and granted tax exempt status by the Internal
+Revenue Service. The Foundation's EIN or federal tax identification
+number is 64-6221541. Its 501(c)(3) letter is posted at
+https://pglaf.org/fundraising. Contributions to the Project Gutenberg
+Literary Archive Foundation are tax deductible to the full extent
+permitted by U.S. federal laws and your state's laws.
+
+The Foundation's principal office is located at 4557 Melan Dr. S.
+Fairbanks, AK, 99712., but its volunteers and employees are scattered
+throughout numerous locations. Its business office is located at
+809 North 1500 West, Salt Lake City, UT 84116, (801) 596-1887, email
+business@pglaf.org. Email contact links and up to date contact
+information can be found at the Foundation's web site and official
+page at https://pglaf.org
+
+For additional contact information:
+ Dr. Gregory B. Newby
+ Chief Executive and Director
+ gbnewby@pglaf.org
+
+
+Section 4. Information about Donations to the Project Gutenberg
+Literary Archive Foundation
+
+Project Gutenberg-tm depends upon and cannot survive without wide
+spread public support and donations to carry out its mission of
+increasing the number of public domain and licensed works that can be
+freely distributed in machine readable form accessible by the widest
+array of equipment including outdated equipment. Many small donations
+($1 to $5,000) are particularly important to maintaining tax exempt
+status with the IRS.
+
+The Foundation is committed to complying with the laws regulating
+charities and charitable donations in all 50 states of the United
+States. Compliance requirements are not uniform and it takes a
+considerable effort, much paperwork and many fees to meet and keep up
+with these requirements. We do not solicit donations in locations
+where we have not received written confirmation of compliance. To
+SEND DONATIONS or determine the status of compliance for any
+particular state visit https://pglaf.org
+
+While we cannot and do not solicit contributions from states where we
+have not met the solicitation requirements, we know of no prohibition
+against accepting unsolicited donations from donors in such states who
+approach us with offers to donate.
+
+International donations are gratefully accepted, but we cannot make
+any statements concerning tax treatment of donations received from
+outside the United States. U.S. laws alone swamp our small staff.
+
+Please check the Project Gutenberg Web pages for current donation
+methods and addresses. Donations are accepted in a number of other
+ways including including checks, online payments and credit card
+donations. To donate, please visit: https://pglaf.org/donate
+
+
+Section 5. General Information About Project Gutenberg-tm electronic
+works.
+
+Professor Michael S. Hart was the originator of the Project Gutenberg-tm
+concept of a library of electronic works that could be freely shared
+with anyone. For thirty years, he produced and distributed Project
+Gutenberg-tm eBooks with only a loose network of volunteer support.
+
+
+Project Gutenberg-tm eBooks are often created from several printed
+editions, all of which are confirmed as Public Domain in the U.S.
+unless a copyright notice is included. Thus, we do not necessarily
+keep eBooks in compliance with any particular paper edition.
+
+
+Most people start at our Web site which has the main PG search facility:
+
+ https://www.gutenberg.org
+
+This Web site includes information about Project Gutenberg-tm,
+including how to make donations to the Project Gutenberg Literary
+Archive Foundation, how to help produce our new eBooks, and how to
+subscribe to our email newsletter to hear about new eBooks.
diff --git a/29835-0.zip b/29835-0.zip
new file mode 100644
index 0000000..69b1edb
--- /dev/null
+++ b/29835-0.zip
Binary files differ
diff --git a/29835-8.txt b/29835-8.txt
new file mode 100644
index 0000000..8e49634
--- /dev/null
+++ b/29835-8.txt
@@ -0,0 +1,5125 @@
+The Project Gutenberg EBook of Peloponnesian war, by Thucydides
+
+This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with
+almost no restrictions whatsoever. You may copy it, give it away or
+re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included
+with this eBook or online at www.gutenberg.org
+
+
+Title: Peloponnesian war
+ Volume 3 (of 4)
+
+Author: Thucydides
+
+Translator: Ioannis Zervos
+
+Release Date: August 28, 2009 [EBook #29835]
+
+Language: Greek
+
+Character set encoding: ISO-8859-7
+
+*** START OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK PELOPONNESIAN WAR ***
+
+
+
+
+Produced by Sophia Canoni. Book provided by Iason Konstnatinides
+
+
+
+
+Note: The tonic system has been changed from polytonic to montonic.
+The spelling of the book has not been changed otherwise. Footnotes
+have been converted to endnotes.
+
+: .
+ .
+ .
+
+
+
+
+
+
+
+
+
+
+
+
+
+
+
+
+I. Ͼ
+
+
+
+
+
+
+ '. '.
+
+
+
+
+
+
+
+ .
+
+
+
+1. '
+ .
+ ,
+
+ ,
+ , ,
+ .
+ ,
+ ,
+.
+
+2.
+
+ ,
+ . ' ,
+ ,
+ ,
+
+
+ ,
+ .
+ ,
+ ,
+
+.
+
+3.
+
+ . ,
+
+ ,
+ , , ,
+ , ,
+ . '
+ , ,
+ ,
+ .
+ ,
+ , .
+ , '
+
+ .
+ , ,
+ ,
+ ,
+ , ,
+ .
+ ,
+ .
+
+ .
+ ,
+.
+
+4. ,
+ ,
+ . '
+ ,
+ ,
+. ' , ,
+ .
+ ' ,
+
+ . ,
+ ,
+ , ,
+ .
+ .
+
+
+, , , ,
+ .
+ , '
+ ,
+ .
+
+ .
+
+5.
+
+ .
+ ,
+ , '
+
+ ,
+ .
+ ,
+ ' .
+ , ,
+
+,
+ , ,
+ .
+
+6.
+ ,
+, ,
+ , .
+ ,
+ ,
+ ,
+ ,
+ .
+
+
+ .
+ ,
+ .
+
+
+ .
+ , ,
+,
+
+ . '
+
+ ,
+ .
+
+7. ,
+
+,
+ ,
+ ,
+ .
+,
+ ,
+ . ,
+
+ .
+ ,
+ ,
+
+ ,
+ .
+ ,
+
+ , , ,
+ .
+
+
+,
+ .
+
+8. , ,
+ .
+ , ,
+
+, ( ),
+ (
+
+),
+ ,
+ ,
+ ,
+ .
+ , ,
+ ,
+
+, , .
+
+ , :
+
+9. ,
+ ,
+ ,
+ , .
+ ,
+
+ .
+, , ,
+ ,
+ .
+
+
+ ,
+, .
+ ,
+ .
+ , ,
+ ,
+ , '
+ , ,
+ , , ,
+ , ,
+ ,
+, ,
+
+ ,
+
+ . ,
+ , ,
+ ,
+ , ,
+ . ,
+
+ , ,
+ ,
+
+ .
+ ,
+ ,
+ .
+
+10.
+
+ , ' ' ,
+. ' ,
+, ,
+ ,
+ (
+)
+
+ .
+
+, '
+ ,
+ ,
+ . ,
+
+ ( ,
+ ).
+ ,
+
+
+ ,
+ . '
+ ,
+.
+ ,
+ ' ,
+ ,
+
+ , . ,
+ ,
+ ' .
+
+ , ,
+, . ,
+ , '
+ .
+ .
+ . ,
+ , ,
+
+
+
+
+ .
+ '
+ ,
+
+ .
+
+ , .
+ , '
+ .
+ , .
+
+11.
+
+ ܷ ,
+
+
+ , ,
+
+ , .
+ ,
+ ,
+
+
+ .
+ , ,
+ , '
+ .
+ , ,
+ .
+
+12. , ,
+,
+ ,
+ .
+ ,
+ .
+
+13.
+ '
+ , ,
+ , ,
+
+ ,
+ .
+,
+ .
+
+14.
+ ,
+
+ '
+
+ ,
+ ܷ
+ , ,
+ ,
+ ,
+. '
+ ,
+
+
+,
+
+
+ , , ,
+ .
+ ,
+
+
+ .
+ ,
+ .
+
+15. ,
+ ,
+ ,
+ .
+ , '
+
+. ,
+ ,
+ ,
+ .
+
+16.
+ ,
+,
+ , ,
+,
+ ,
+
+ ,
+ ,
+ .
+ , ,
+ , ,
+
+
+ ,
+ ,
+,
+ ,
+
+ .
+
+ ,
+ , :
+
+ , '
+ .
+
+
+
+ . , ,
+ ,
+ ,
+
+ .
+
+17. ,
+ ,
+ , '
+ ,
+ . '
+ .
+,
+,
+ .
+
+, ,
+ (,
+ ,
+ ,
+
+ )
+ ,
+, (
+ ) '
+
+ .
+
+18. ,
+ ,
+ .
+ , ,
+
+ .
+ ,
+ .
+ , ,
+ ,
+ ' ,
+ ' . '
+
+ ,
+
+. ,
+
+, .
+ ,
+
+ , ,
+' .
+ ,
+ .
+
+ ,
+ . , ,
+, , , .
+ .
+ ,
+. ,
+ .
+
+,
+, , , .
+ ,
+
+ .
+ ,
+ ,
+ ,
+,
+ .
+
+ .
+, ,
+ .
+ .
+
+ :
+
+ .
+
+ ' '
+ , , ,
+ ,
+. ,
+
+ ,
+ .
+
+19.
+ , ,
+
+ .
+ ( , ),
+, , , , , ,
+ , , , , ,
+, ,
+, , , , , ,
+, , , , ,
+, , , ,
+.
+
+20.
+ , ,
+
+ .
+ ,
+
+ ,
+ ,
+ ,
+ , '
+ , , ,
+ ,
+ ,
+ .
+
+21. (
+ )
+ ,
+ ,
+ ,
+ . '
+, ,
+
+ .
+ ,
+
+
+, ,
+ ,
+ ,
+ .
+
+22.
+,
+ .
+,
+ , ,
+ .
+ ,
+ ,
+ ' ,
+, ,
+
+ ,
+, , .
+ , '
+ '
+.
+
+23.
+ .
+ ,
+
+ .
+, ,
+ ,
+ ' .
+ , .
+ ,
+ '
+. ,
+ .
+' ,
+ ,
+ .
+ ,
+ ,
+.
+ ,
+ , .
+
+24.
+, , , , , ,
+, , , , , ,
+, , , ,
+ , , , , , ,
+, , , , , ,
+, , , , .
+ ,
+
+ .
+ , .
+
+25.
+,
+ , ,
+ '
+
+
+ . ,
+, ,
+ .
+ ,
+ ,
+
+ , .
+
+26.
+ , ,
+
+, .
+ .
+
+ ,
+ ,
+
+,
+ ,
+ . ,
+ .
+ , '
+ , ,
+, , ,
+, '
+,
+ ,
+, .
+ ' ,
+
+.
+
+ ,
+ , '
+ .
+ ,
+ .
+
+27.
+ , ,
+ , .
+ '
+
+ ,
+ ,
+ , ' ,
+,
+
+
+
+
+ ,
+ .
+
+ .
+ .
+
+28.
+ .
+
+ ,
+ ' .
+ ,
+ (
+ )
+ . '
+
+ ,
+ ,
+ ,
+ .
+
+ .
+
+29. ,
+, .
+, ,
+ ,
+
+ .
+ ,
+ .
+,
+ , ,
+,
+ ,
+
+ ,
+ .
+
+
+
+.
+ .
+
+30.
+ , ,
+ , ,
+ , ,
+
+
+ ,
+
+ ,
+ ,
+
+ . ,
+ (
+ ),
+,
+ ,
+,
+ ,
+ ,
+
+ .
+
+ ,
+ .
+ ,
+ ( ) '
+. ,
+
+ , .
+ .
+ ,
+ , '
+
+ .
+
+31.
+ , '
+ , ,
+ .
+ .
+
+
+ ( ) ,
+
+
+ ()
+ ,
+ ,
+ .
+ ,
+ ,
+ , .
+
+
+ ,
+ .
+ ( )
+ ,
+ ,
+ ,
+
+ '
+.
+ .
+
+, , ,
+ '
+, , '
+, .
+
+32.
+ , ,
+
+
+,
+ .
+ . ,
+ ,
+
+ ,
+ . '
+
+, ,
+ ,
+ ' .
+ ,
+
+
+ ,
+
+ ߷
+ ,
+
+ . ,
+,
+,
+ ,
+ ,
+ .
+ ,
+ '
+ ' .
+
+33. ,
+ ,
+ ,
+.
+ ,
+ ,
+
+' .
+, ,
+, '
+
+ , .
+
+ .
+
+34. ,
+
+ , ,
+
+ , '
+ ,
+ ( ) ,
+ .
+ , ,
+
+
+
+ , ,
+ .
+
+ .
+ .
+
+35.
+ , . '
+
+, '
+
+ .
+ ,
+,
+, ,
+ .
+
+ , ,
+ .
+ ,
+ .
+
+ ,
+
+
+ . ,
+,
+ , ,
+ '
+ ,
+
+ ,
+
+ ,
+ ' ,
+
+ ,
+ . '
+ ,
+ ,
+, .
+
+ .
+
+36. (
+ ' ,
+ )
+
+ .
+ ,
+ , ,
+ ,
+
+
+
+
+
+
+ ,
+ ,
+
+
+ .
+ ,
+ , , ,
+ .
+
+37.
+
+ ,
+ , .
+ ' , ,
+
+, , ,
+ , ,
+, ,
+, , '
+ . '
+ ,
+ ,
+ . ,
+ , ,
+ , .
+
+ .
+
+
+, .
+'
+ ޷
+
+
+ .
+
+38. , ,
+
+'
+
+ .
+ , ,
+ . ,
+
+ , ,
+' '
+ . '
+
+
+ ,
+
+, ,
+
+ ,
+ ,
+,
+ ,
+ .
+,
+, , ,
+ ,
+ ,
+
+ .
+ ' .
+
+39.
+, , .
+ (
+ )
+, ,
+ , (
+) ,
+
+, ' . '
+
+ ' ,
+.
+ (
+ ),
+, ,
+
+ ,
+ .
+ .
+
+40. ,
+ (1) ,
+ ,
+
+ ,
+
+.
+
+ ,
+
+ '
+ ,
+,
+.
+ ,
+ , ,
+ , '
+
+,
+, ,
+ ,
+
+ .
+
+41.
+
+. '
+
+ , ,
+
+,
+ , ' , ,
+ , ,
+ ,
+ ,
+ , ,
+
+ ,
+ , ,
+ ,
+ .
+ ' ,
+ (
+) .
+
+ , '
+,
+ .
+
+
+42. . ,
+ ,
+, ,
+
+ , '
+ ,
+ '
+ ,
+ .
+ , ,
+
+ . ,
+ ,
+ .
+,
+ ,
+ ,
+ ,
+
+ .
+
+
+ .
+
+43.
+,
+ .
+ , '
+ ,
+
+ '
+
+ ,
+
+
+ , '
+
+. ,
+
+,
+ , '
+ ,
+
+
+
+ , ,
+ .
+
+44. ,
+
+
+ ,
+
+ ,
+
+ , ,
+, .
+
+ .
+
+
+, , ,
+
+,
+,
+ .
+
+45.
+
+ , ,
+ ,
+ . '
+ ,
+, ,
+ ,
+ , ()
+ ,
+ .
+
+
+ ,
+ . .
+ ,
+ ( )
+ ,
+
+ ,
+ '
+' ,
+, .
+
+46. ,
+ ,
+ ,
+ ,
+
+ ,
+
+ ,
+ ,
+ , ,
+ .
+ ,
+, ,
+ , ,
+, (
+ )
+
+ .
+ , ,
+ ,
+ .
+'
+
+ ,
+ ,
+ ,
+ ' .
+ ( )
+ ,
+
+ ,
+ , ,
+ . ,
+ ,
+, ,
+ ,
+ ,
+.
+
+47. , , ,
+' ,
+ '
+ .
+, ,
+
+
+ , '
+ , , ,
+ . ,
+,
+ ,
+, ,
+ , '
+ ,
+ , ,
+ ,
+
+ .
+ ,
+ ,
+, , ,
+ , '
+ ,
+ , , ,
+
+
+ .
+
+
+ ,
+ , ,
+, .
+ ,
+
+, ,
+ ,
+ , ,
+, , ' ,
+ .
+
+ '
+, .
+ ' ,
+, ,
+ .
+ . :
+ , ' ,
+ , '
+ ' .
+ ߷ ,
+
+ , ,
+ ,
+ ,
+ .
+ ,
+ , ,
+ ,
+ . ,
+
+ ,
+ ,
+ ܷ
+ .
+ ,
+ ,
+ ,
+.
+
+48. '
+
+,
+ . , ,
+ ,
+ ,
+
+ '
+ ,
+ .
+
+ .
+
+49.
+
+ ,
+
+ ,
+ '
+
+ .
+, ' , .
+
+ ,
+ .
+ ()
+ ,
+
+, .
+ '
+
+ , '
+ ,
+
+. '
+ '
+ ,
+ '
+ .
+
+50. ,
+ , ,
+ ,
+ ,
+ . '
+ ,
+ ,
+ ,
+ .
+
+ ,
+ , , ,
+ .
+ ,
+
+ .
+, ,
+ .
+ , ,
+ .
+ '
+ .
+,
+
+ . ,
+ , ,
+ . .
+
+51.
+ , , .
+ ,
+ .
+
+ . '
+
+
+
+.
+
+52. ,
+, ,
+
+.
+ '
+ .
+' .
+, ,
+ , '
+ ,
+ ' .
+ ,
+ ,
+ . ,
+
+ ( ).
+
+53.
+
+ (
+ ).
+,
+ ,
+ ,
+ , ,
+ .
+
+.
+
+54. ,
+ , ,
+
+ ,
+ . '
+ , ,
+
+ ( , )
+' . , ,
+
+ ,
+ '
+
+ . '
+ ,
+ .
+
+55. ,
+ .
+
+
+ , , ,
+
+
+ . ,
+
+ . , .
+
+ .
+' ,
+ . ,
+ , . ,
+ ,
+
+ , .
+.
+
+56.
+
+ .
+
+ ,
+
+,
+ , ,
+ . ,
+,
+ ,
+ ,
+ . ,
+ ,
+, ,
+ .
+
+
+ , ' .
+ .
+
+57.
+
+, ,
+ ' , ,
+ , , ,
+ , ,
+ .
+
+.
+ .
+ , ,
+
+(),
+ . ,
+ .
+
+58.
+
+ , .
+
+ . ,
+ .
+
+
+'
+
+ .
+ ,
+ ,
+ . ' ,
+
+ , . ,
+ '
+ ,
+ ,
+, ,
+ , .
+
+ .
+
+59.
+
+, ,
+ . ,
+ , ,
+ , ,
+ , ,
+ .
+.
+
+ ' , ,
+, , ,
+ . ,
+ .
+ ,
+
+ . ' ,
+, , ,
+
+ ,
+
+
+.
+
+60.
+ ,
+ , , '
+ '
+, ,
+ .
+ ,
+.
+ , ,
+ ,
+
+ ,
+
+
+
+ ,
+, , , , ,
+, , ,
+
+
+ . ,
+
+ '
+ ,
+
+
+
+ .
+ , ,
+ , .
+, , '
+.
+
+61. , ,
+ ,
+ ,
+,
+ , ,
+
+, . ,
+ ,
+ ,
+ ( )
+ . ,
+
+, , , ' ,
+' .
+,
+ ,
+ . ,
+
+ ,
+ ,
+
+ .
+
+62. , ,
+ , ,
+ .
+ ,
+ .
+ ,
+
+ .
+ .
+
+63.
+ ,
+ , ,
+ ,
+ .
+ ,
+ , ,
+
+ .
+,
+ ,
+ , .
+ , ' ,
+
+ ,
+ ( ) (2).
+
+64.
+ ,
+ '
+, .
+
+ ,
+
+ ,
+ ,
+ , ,
+ ,
+. ' .
+ , ,
+ , .
+' ,
+
+
+
+ . ,
+ , ,
+
+.
+
+65. ,
+ , .
+ ' .
+ , ,
+ ,
+ ' ,
+ , ,
+ ,
+ ,
+ , .
+
+ , ,
+ .
+ , ,
+
+ .
+ ,
+, '
+, ,
+
+,
+
+ ,
+, , , '
+ , . '
+ ,
+
+ .
+
+66.
+
+
+ ,
+ , .
+'
+,
+ ,
+ .
+ ,
+ ,
+ , ,
+ .
+, ' ,
+ , ,
+ ,
+ .
+
+67. '
+ ,
+
+
+ '
+ ,
+ ,
+
+ ,
+.
+ , ,
+ ,
+ , ,
+ '
+ ,
+, ' ,
+
+ .
+
+68. . '
+ .
+
+, , ,
+ , ,
+,
+ , .
+
+ . '
+
+ ,
+.
+ , , '
+ . ,
+ , ,
+ .
+
+69.
+ ,
+
+, ,
+
+
+ ,
+
+ , ,
+ ,
+,
+,
+ .
+ ,
+ ,
+ .
+
+ .
+
+70.
+ ,
+
+,
+ ,
+ .
+
+71. ,
+ .
+ ,
+ .
+ , ,
+
+ , ,
+
+ ,
+ ,
+ . '
+
+ , ,
+ ,
+ .
+ ,
+
+
+
+
+ .
+
+ .
+
+72. '
+ ,
+
+ .
+ ,
+
+ ,
+ . ' , ,
+ ,
+ . '
+ ,
+
+
+ ,
+ ,
+
+
+. , ,
+
+ , ,
+ , ,
+ ,
+.
+, ' ,
+, .
+
+73.
+, ,
+
+ ,
+ , ,
+
+ . ' ,
+
+ ,
+ . , ,
+ ,
+ ' . ,
+
+ , '
+ , .
+ ,
+.
+ ,
+ , ,
+
+.
+
+74. ,
+
+ .
+, ,
+ , ,
+ , , ,
+ . ,
+ ,
+,
+ .
+,
+
+ .
+
+75. , , '
+ ,
+ .
+
+ .
+ (
+ ) . '
+ , , '
+ '
+ .
+, , ,
+ .
+ ,
+ ,
+ . ' ,
+ ,
+ , '
+ ,
+ ,
+ . , ,
+ , ,
+.
+ , ,
+.
+
+76.
+, , ,
+ .
+
+
+ .
+ .
+ ,
+ ,
+. , ,
+ ,
+ ' ,
+ . (
+ ) ,
+ ,
+ .
+
+77. (3)
+ .
+ ,
+
+
+,
+ .
+ ,
+ .
+
+ . ,
+ ,
+ .
+ , ,
+.
+ ,
+
+ .
+ ,
+
+ ,
+ .
+
+,
+, .
+
+78. '
+
+ , '
+
+,
+ .
+
+79. (4)
+
+ .
+
+
+ .
+ '
+ .
+ ,
+ .
+ , ,
+ , .
+ ,
+
+ . .
+
+80.
+
+. ,
+
+
+ '
+ . ,
+
+ .
+ ,
+
+( ).
+ .
+
+ . ,
+
+ , .
+ ,
+, ,
+ .
+ , .
+
+81. ,
+ , '
+ ,
+ .
+ ,
+.
+ ,
+
+ .
+ ,
+ .
+
+82. (5)
+ , ,
+ ,
+ . ,
+ ' ,
+
+ .
+ ,
+, . ,
+ ,
+, , .
+ , ,
+, , '
+ .
+ ,
+ , ,
+
+,
+ .
+
+ , ,
+ ,
+
+ .
+ .
+ , , ,
+ .
+ .
+
+83. ,
+ , ,
+ ,
+ .
+ .
+
+ ,
+ ,
+, .
+
+ ,
+
+.
+ ,
+ , ,
+
+
+ ,
+
+ .
+ .
+
+84.
+ ,
+
+
+ ' .
+ ,
+ , ,
+ ,
+ .
+ ,
+ , '
+ ,
+ , ,
+.
+ ,
+ ,
+ ' .
+ ,
+ .
+ :
+
+85. ,
+
+ (
+
+ ),
+ .
+ ,
+ , ,
+ .
+ .
+
+86.
+ , '
+, ,
+ .
+ ,
+ ,
+ ' , , .
+
+87. . , ,
+
+
+ , , .
+
+88. . , , (
+ ) ,
+ .
+ .
+ , , .
+
+89. . ,
+
+
+,
+ ,
+, ,
+ ,
+,
+
+ '
+ ,
+ .
+
+90. . (
+ ,
+ )
+, ,
+
+ , .
+ , , ,
+, ,
+ .
+
+91. . , ,
+ , ,
+ (
+ ), ,
+ .
+ ( )
+,
+
+, ,
+
+ .
+
+92. . ,
+ ;
+
+93. . , ,
+, , , .
+
+94. . ,
+ , ;
+
+95. .
+,
+, .
+
+96. .
+,
+ , ;
+
+97. .
+ , '
+ ,
+ ,
+' ,
+ ,
+ ,
+.
+
+98. .
+; (
+
+,
+ ,
+ .) ,
+ ,
+, '
+ ;
+
+ ;
+
+99. . . , ,
+ , ' ,
+, '
+ ,
+ ,
+ , '
+' .
+
+100. .
+ ,
+ ,
+, ,
+ .
+
+101. . ,
+ ,
+, ,
+ .
+
+102. . '
+
+ , ,
+ , , .
+
+103. . , ,
+ ,
+ '
+ ( ),
+ , ,
+ , ,
+ ,
+ ,
+ , , ,
+ , ,
+ , ,
+ ()
+ .
+
+104. .
+ ,
+ , ,
+ ,
+
+,
+, ,
+ ' ,
+.
+.
+
+105. .
+
+
+. ,
+ , ,
+ , .
+
+ .
+ ,
+ ,
+. ,
+
+ , , ,
+ ,
+ . ,
+
+
+, ,
+ ,
+. ,
+ .
+
+106. .
+ , ,
+
+ .
+
+107. .
+ ,
+ ,
+.
+
+108. .
+ ,
+
+ ,
+ ,
+ ' .
+
+109. . , ,
+ '
+ '
+ ' ,
+
+ .
+, ,
+.
+
+110. .
+,
+ .
+ ,
+
+, '
+ ,
+ ,
+, .
+
+111. .
+ .
+ ,
+ , '
+ ,
+ .
+ , ,
+ , .
+ , , ,
+ ,
+
+ . ,
+ ,
+ ,
+ ,
+
+ . ,
+ .
+ , ,
+
+ .
+ .
+ ,
+, ,
+ . , ,
+ ,
+
+ .
+
+112. ,
+ , ,
+ : ,
+ ,
+
+ ' ,
+ ,
+
+.
+ ,
+ .
+
+113. '
+ , ,
+
+,
+ , ( ) .
+ , ,
+ .
+
+114. ,
+ , ,
+
+ .
+
+
+, .
+
+115.
+
+ .
+ ,
+
+,
+ .
+
+ . ,
+ ,
+
+ .
+ . .
+
+116.
+ '
+ ,
+ .
+
+, .
+
+
+ , .
+' ,
+ , .
+ ,
+
+ ,
+ ()
+ .
+
+ '.
+
+
+
+
+
+
+
+ '.
+
+
+
+1. ,
+
+, , ,
+ .
+, , ,
+
+ .
+ ,
+
+ .
+
+2.
+.
+ ,
+ , , .
+
+ . '
+ ߷
+, ,
+ ,
+ . ,
+ ,
+ .
+ , ,
+ ,
+ ,
+ .
+
+ . ,
+ , ,
+
+ , '
+ .
+߷ ,
+ . ,
+ ,
+
+ .
+
+ .
+ .
+ ,
+ '
+ ,
+
+, .
+
+ ,
+ .
+
+.
+
+3. ,
+ ,
+ ,
+ ,
+, . ,
+ , , , ,
+, ,
+ ,
+
+ . ,
+, ,
+
+' .
+ .
+
+4. ,
+,
+ ,
+,
+ ' , ,
+ ,
+ ,
+,
+.
+
+ .
+ ,
+ , ,
+ . ,
+ , ,
+ .
+ , ,
+ ,
+ .
+
+ , ,
+ ,
+ .
+ ,
+
+
+, , .
+ ,
+ ,
+ ,
+ .
+
+ ,
+
+ .
+
+5. , , ,
+ .
+ ,
+, , '
+ , '
+ .
+ ,
+, .
+ ,
+
+ . ,
+ ,
+,
+ ,
+ .
+ .
+
+6.
+ .
+
+
+
+ .
+ ,
+ . ,
+ ,
+
+
+
+ . ,
+
+ ,
+ ,
+, , ,
+ , , ,
+ ,
+ ,
+
+ , ,
+ '
+
+ ,
+ .
+ ,
+
+ ,
+ , ,
+,
+,
+ .
+
+7. .
+ , ,
+ ,
+ , .
+ ,
+ ,
+
+, .
+
+ , '
+ ,
+ ,
+ , ,
+ ,
+ .
+
+
+ .
+ ,
+ ,
+ ,
+ ,
+, .
+
+8. , ,
+ '
+ '
+ ,
+ .
+
+ ,
+ ,
+
+ ,
+
+ , ,
+ ,
+ ,
+ .
+,
+
+, . ,
+ , '
+ , ,
+ , ,
+ , :
+
+9.
+,
+
+ ,
+ ,
+, , ,
+ .
+
+ ,
+ ,
+ , . '
+ , ,
+ , ,
+.
+,
+ ,
+
+ , ,
+ .
+
+10.
+
+ .
+ , , ,
+ (
+ ),
+ ,
+ , '
+
+' '
+ . ,
+ ,
+ ' ,
+
+. , (
+ ), ,
+ ,
+ . , ,
+ ,
+
+. ,
+ , ,
+ ,
+.
+ ,
+ ,
+ .
+
+11. , , ,
+ , ,
+ ,
+ , .
+ , ,
+ , , ,
+, ,
+ .
+ ' , ,
+ ' ,
+ .
+
+ ,
+,
+ ,
+ ,
+ . '
+ ,
+ , ,
+, , ,
+ ,
+ .
+ ,
+ . , ,
+ . '
+ , ,
+ .
+ ,
+ .
+ ,
+ ,
+ , ,
+
+ . ,
+ ,
+,
+ .
+
+12.
+
+
+ , ,
+
+
+
+
+,
+ . ,
+, '
+ , ,
+ ,
+ ,
+ .
+ ,
+, ,
+ .
+
+13. , ,
+ ,
+ , ,
+ ,
+ ,
+ , . ,
+ ,
+ ,
+ ,
+ ,
+ ,
+
+
+ ,
+ , ,
+, , ,
+, ,
+.
+
+14. , ,
+ ,
+ .
+, ,
+, .
+ , ,
+
+ .
+
+15.
+
+ , . '
+
+
+ ,
+ ,
+
+ , , ,
+ .
+
+ ,
+ . ,
+
+, ,
+ .
+ ,
+ ,
+ , .
+
+ :
+
+16. ,
+ ( ,
+), . ,
+ ,
+ , . ,
+ ,
+
+ ,
+ ,
+,
+, .
+ ,
+ . '
+ ,
+ , '
+. ,
+ ߷
+
+, ,
+
+ ,
+ .
+
+
+ , ,
+
+ , '
+, , '
+ .
+
+
+ .
+ ,
+ ' ,
+ .
+ .
+
+17. ,
+
+
+
+, ' ,
+ ,
+' .
+
+ ,
+
+ ,
+ ,
+ , '
+ ,
+ .
+ ,
+ , '
+ , '
+ . ,
+ '
+ ,
+
+ , ,
+ ,
+
+ . ,
+,
+, ,
+ ' ,
+ , .
+ ,
+
+,
+ ,
+ .
+
+ . ,
+ , ,
+ ,
+ .
+
+18.
+
+ , , , '
+
+; ,
+ , '
+ .
+
+,
+, . ,
+
+ , ,
+ .
+ ,
+ .
+ , ' ,
+ ,
+,
+, .
+
+ .
+ , ,
+ ,
+ , '
+ , ' .
+
+ ' ,
+ ,
+ .
+ , ,
+ , ,
+ .
+
+ ,
+ ,
+
+ ,
+ .
+ , ,
+, , ,
+ , '
+, ,
+, ,
+ ,
+ . , ,
+ , ,
+ ,
+ ,
+ .
+
+19. . ,
+ ,
+
+
+ .
+ ,
+
+, ,
+ :
+
+20. , ,
+ ,
+, '
+. ,
+, ,
+ ,
+ ,
+ , ,
+ .
+ .
+ ,
+ ,
+ ' ,
+ ,
+ .
+,
+ .
+
+ . ,
+,
+ .
+
+21.
+ , '
+,
+ ,
+ ,
+ , ,
+ ,
+. ,
+ ,
+ .
+
+ ,
+ ,
+ , ,
+' ,
+
+.
+
+22. , ,
+
+ , ,
+ .
+ ,
+ ,
+ .
+ ' , ,
+ ,
+ , ,
+ ,
+
+
+. ,
+ , ,
+ .
+
+23. ,
+,
+ ,
+ ,
+, . '
+
+ ,
+, , .
+ ,
+, ( ,
+ ), , ,
+
+. ' '
+ . ,
+ .
+
+24.
+
+, , ,
+ '
+
+ , '
+.
+
+ .
+ , ,
+ ,
+ ,
+
+ ,
+ ,
+ , '
+.
+
+ ,
+, .
+
+25.
+ ,
+ ,
+ .
+
+,
+
+ '
+, ,
+ ,
+ , ,
+ , ,
+ ,
+ ,
+ ,
+ .
+
+26.
+
+ ,
+ .
+
+ .
+ ,
+ .
+ .
+
+27.
+ ( , ,
+ )
+ .
+ , '
+ , ,
+ , , ,
+, ,
+. ,
+
+
+.
+
+28.
+ ,
+ , ,
+ , . '
+ ,
+,
+, .
+ , ,
+ ,
+
+
+
+ .
+
+29.
+
+ ,
+, , ,
+ , .
+ ,
+ , ,
+ ,
+, . '
+ , ,
+ ,
+
+.
+, ,
+
+,
+ . ,
+,
+ , .
+ .
+
+30.
+ .
+, ,
+, ,
+ ,
+ .
+
+ . ,
+ , ,
+ . ,
+ , ,
+ , '
+ , '
+ ,
+ .
+
+31. ' ,
+ ,
+
+ , ,
+ .
+ ,
+.
+
+ .
+
+ ,
+ , ,
+ , ,
+ ,
+
+ ,
+ ,
+ .
+. '
+ , ,
+ ' .
+, ,
+ .
+
+, ,
+ .
+
+ ,
+
+.
+
+ . ,
+ , ,
+
+ ,
+ '
+ ,
+ , ,
+ , ,
+ ' ,
+,
+ .
+ ,
+ ,
+
+
+ .
+
+32.
+ , ,
+ .
+ '
+ . ,
+,
+.
+ , .
+ ,
+ . ' ,
+
+ ,
+ .
+ , '
+ .
+ ,
+ , .
+ ,
+ ,
+:
+
+33. , ,
+ . H
+ , ' ,
+ '
+ ,
+ .
+ , ,
+ ,
+
+, ,
+ , , ,
+ .
+ ,
+ ,
+ , .
+ ,
+ ,
+' ,
+ .
+ ,
+, ,
+
+ (
+ ), ,
+ .
+ , ,
+
+ , ,
+ ,
+. '
+,
+, ,
+. ,
+ , ,
+
+ .
+
+34.
+ ,
+,
+ ,
+
+ ,
+ .
+ ,
+ '
+. , ,
+ , ,
+ '
+.
+, ,
+, ,
+ .
+ ,
+ . ' ,
+ ,
+ , .
+, ,
+ , ,
+ ,
+
+
+ , .
+ (
+ ), '
+ ,
+
+ '
+.
+
+ , ' ,
+, ,
+ .
+
+. , , ,
+ ,
+
+ .
+ ,
+ ,
+
+ .
+ , , ,
+ , ,
+, .
+
+, .
+ ,
+ , ,
+ . , ,
+ ,
+
+ , ,
+ . ,
+, ,
+ .
+ ,
+
+
+
+,
+. ,
+ , .
+
+35. ,
+ .
+ ,
+ , , ,
+ ;
+ .
+ .
+ ,
+ , :
+
+36. ,
+ ,
+ ,
+ ,
+, ,
+ . ,
+ , .
+ ,
+, ' , .
+ , ,
+ , '
+ ,
+
+ ,
+ . '
+ , ,
+ .
+
+37. , ,
+ , ,
+ . ,
+ , , ,
+, .
+ ,
+ ,
+ , .
+
+
+, .
+ , ,
+ , ,
+, ,
+ (
+ )
+, ,
+
+,
+ .
+
+38.
+ ,
+ , , .
+
+ , '
+ , . ,
+ ,
+ , ,
+ .
+
+ ' ,
+ . ,
+ , ,
+ ,
+
+ ' ( ),
+ , ,
+ ,
+ , ,
+, , .
+ ,
+ . ,
+ .
+ , ;
+ ; ' ,
+
+ . ;
+
+ ;
+
+39.
+ ,
+ .
+,
+ ,
+
+.
+, ,
+
+' ,
+ .
+ ,
+.
+
+40. , ,
+
+ ,
+ .
+ ,
+ ,
+ .
+ , .
+
+ ,
+ ,
+, , .
+, , ,
+
+ .
+
+ , '
+ ,
+.
+
+41. ,
+ :
+ '
+ ,
+
+ , .
+ ,
+ ,
+. ,
+ ,
+ . ,
+, . ,
+ , .
+
+42. ,
+
+ ,
+
+ ,
+ ,
+
+, .
+ ,
+ ,
+ .
+
+43. '
+
+
+ ( ,
+ ,
+ ),
+ (
+
+,
+ ,
+ ),
+ ( ),
+
+ .
+ .
+
+44. ,
+ . ,
+ , , ,
+ ,
+,
+
+.
+ . ,
+ , ,
+ .
+ , ,
+ ,
+.
+ ߷ ,
+ , ,
+ .
+ ' ,
+, ,
+.
+ .
+ ,
+ ,
+ ,
+ ,
+ .
+
+45.
+
+ .
+ .
+ , ,
+
+ ޷
+ ,
+ .
+
+46. ,
+
+ .
+
+ ,
+, ,
+
+ .
+ , ' .
+ ,
+ , .
+
+ , , ,
+ , , ,
+
+
+
+ ,
+ .
+ ,
+ ,
+ .
+ '
+
+, .
+ .
+
+47.
+ ,
+ ,
+ ,
+
+
+,
+ , ,
+
+ , (
+
+ ),
+
+.
+
+48. ,
+ , '
+ ,
+, ,
+ ,
+
+ ,
+
+ ,
+ ,
+ ,
+ ,
+ ,
+.
+
+49.
+ ,
+
+, , , ' ,
+ ,
+ , . ,
+
+, ,
+, ,
+ . ,
+ ,
+
+, ,
+ .
+
+
+.
+,
+ ,
+ .
+
+50. ,
+,
+ ,
+ ߷
+ ,
+ , .
+ , ,
+ ,
+ .
+
+. (
+ )
+
+
+ ,
+
+
+ ,
+ ,
+,
+
+. ,
+ ,
+, .
+
+51.
+ ,
+ , .
+
+,
+
+ .
+
+
+ .
+ '
+ , .
+
+52. , ,
+ , ,
+ .
+ ,
+
+,
+. '
+ , ,
+ ,
+ .
+ ,
+ '
+ ,
+.
+
+53.
+ , '
+ ,
+ . ,
+ ,
+,
+ ,
+
+
+ .
+
+
+.
+
+ , '
+ .
+
+54. '
+ , ,
+
+ .
+ , ,
+ , , , , ' ,
+ . '
+ ,
+, ,
+.
+ , '
+. ,
+ ,
+ , ,
+ , .
+,
+, ,
+ , '
+ .
+ , ,
+ .
+ ,
+, ܷ '
+ '
+.
+ .
+
+, ,
+
+ .
+
+ ,
+ ' :
+
+ ,
+-
+ , .
+
+55. ,
+
+ .
+
+,
+ .
+
+, ,
+
+ .
+ ,
+ ,
+.
+ ,
+, . ' ,
+ ,
+
+ ,
+ ,
+ .
+ , ,
+, .
+
+56.
+ () ,
+ , ,
+ , ,
+ .
+ ,
+.
+, , , '
+
+ ,
+ .
+ , ,
+ , ,
+ ' ,
+ .
+
+57. ,
+ ,
+ ,
+ , '
+ (
+ )
+ ' .
+ , ,
+
+ ,
+ , '
+ , , ,
+ , .
+, ,
+, '
+ .
+
+58. ,
+ , '
+ ,
+޷ ,
+, ,
+. ,
+ ' , ,
+ , ,
+,
+ .
+
+59.
+
+ .
+ .
+ ,
+ , ,
+. , ,
+ , ,
+ ,
+ .
+
+
+
+ , , , ,
+, ,
+ .
+
+
+
+ .
+,
+ . ,
+ .
+
+60.
+
+ .
+ .
+ , ,
+ ,
+ , '
+, , ,
+ , , '
+ (
+
+
+ .) , ,
+ , ,
+
+
+ ' ,
+ .
+
+ ,
+ .
+
+ ,
+
+, ,
+ ,
+ .
+ , ' , ,
+ .
+
+61. ,
+ ' ,
+ .
+ ,
+ ,
+,
+. ,
+ , ,
+ ,
+.
+ ,
+, , ,
+ ,
+ .
+ , .
+
+
+
+ ' ,
+ .
+ .
+
+ , ,
+ .
+ , ,
+ . ,
+
+ ,
+
+' .
+
+, . ,
+
+ ,
+ .
+ ' ,
+ . ,
+ , '
+ ,
+, .
+
+62. ,
+ , ,
+
+' ,
+ ,
+
+ . ,
+ , ,
+ .
+ ,
+ ,
+ , .
+
+, .
+ ,
+ .
+
+
+ .
+
+' .
+ , .
+ .
+
+63. '
+ , '
+ .
+ '
+ ,
+
+
+
+ , ,
+ ,
+ ,
+ .
+ ,
+
+ '
+ .
+
+64.
+
+, ,
+ ,
+ ,
+ ,
+
+ , ' ,
+ ,
+,
+ .
+
+ , .
+ , .
+ ,
+
+
+ ,
+
+
+ ,
+ '
+ ,
+
+ , , ,
+ ,
+ ,
+ .
+
+65. ,
+ , ,
+, ,
+
+ , , .
+ ,
+ .
+ ,
+ , ,
+, . ,
+ ,
+ '
+
+ .
+ , .
+ ,
+ ,
+
+ .
+
+66. ,
+,
+ ,
+, ,
+
+ ' , ,
+ , ' .
+
+
+ ,
+
+. ,
+, ,
+ , ' .
+ '
+ , ,
+ .
+
+67.
+ .
+ , ,
+ .
+ ,
+ ,
+
+.
+, , ,
+ ' .
+ , , ,
+
+ . ,
+ ,
+. '
+, , ,
+ :
+
+68. , ,
+ ;
+
+ .
+ , ,
+ ,
+ ;
+ ' ,
+ , ,
+ , ,
+ . '
+ ,
+ ' .
+ ,
+ ,
+ ,
+ , , ,
+ ,
+ .
+
+ ' ( ).
+
+69.
+,
+ , ,
+, ,
+,
+ .
+, ,
+' ,
+ , .
+ ,
+ .
+ ,
+ ,
+,
+
+ ,
+, ,
+ ,
+ ' ,
+ ,
+ ,
+ , ,
+ ߷
+ , ,
+
+.
+
+70. , ,
+
+,
+ ,
+
+ ,
+ . '
+ ,
+ ,
+ . ,
+ ,
+ ,
+ .
+ ,
+ .
+
+ ,
+ .
+.
+
+71. ,
+
+
+ (
+, ),
+ ,
+ ),
+ . ,
+
+ ,
+ .
+ ,
+ ,
+
+ ,
+ .
+
+72.
+ , ,
+ , .
+ ,
+,
+,
+ , ,
+ ,
+ '
+ ,
+ ,
+ , ,
+ (
+ ), . ,
+ ,
+ ,
+, ,
+ , ,
+, ,
+ ,
+
+, '
+, .
+
+ '
+ ,
+ ,
+ .
+
+73. , ,
+
+, ,
+
+,
+
+,
+ ,
+.
+
+74.
+ .
+' , ,
+ ,
+ ,
+,
+
+ ,
+ .
+, ,
+, ,
+
+ .
+ .
+
+75. ,
+
+ ,
+
+ ,
+ .
+ ,
+ , ,
+
+. ,
+ , ,
+, ,
+,
+ , , ,
+ '
+ .
+ , ,
+ ,
+ , ,
+ , :
+
+76. , ,
+
+,
+ .
+, , , ,
+ ,
+, ,
+ ,
+ , ,
+, ,
+ ,
+. ,
+ , .
+
+
+
+ , ' ,
+ '
+ .
+
+ ,
+' ,
+ ,
+ .
+
+77. ,
+ ,
+
+ , ,
+ , , ,
+, ,
+ ,
+ ,
+
+, , ,
+ , ,
+ ,
+ .
+ ;
+ ,
+
+, ,
+ ,
+
+ . ,
+ ,
+ , '
+;
+
+78.
+ ,
+ ,
+
+ , , '
+ ( ),
+
+ ' ,
+ ,
+ . (
+ )
+ ,
+ ,
+, '
+ .
+ , ,
+ ,
+ ,
+
+ , .
+ , ,
+ ,
+
+
+ ,
+ ,
+, .
+ .
+
+79.
+ ,
+ .
+ ,
+, ,
+ ' ,
+ , .
+ , , ,
+ , .
+ ,
+ ,
+ , , ,
+
+ .
+ ,
+ ,
+ ,
+, ,
+. , ,
+ , , ,
+ .
+
+80. ,
+ , ,
+ ,
+ ' .
+
+ , ,
+' ,
+ , ' ,
+ ,
+
+ ;
+ ,
+ ,
+ , ,
+ .
+,
+ ,
+ ,
+ ,
+ , ,
+ ,
+
+ ' ,
+, .
+ , ,
+ ' ,
+ , .
+
+81. '
+ :
+
+82. , '
+ ,
+ .
+
+ .
+ ,
+ , ,
+ . , ,
+ ,
+
+ , .
+
+ , ,
+, .
+
+ ,
+,
+ , ,
+ ' ,
+ , .
+ .
+
+83. ,
+ ,
+
+
+ . '
+,
+,
+
+
+
+ .
+ .
+ ,
+, ,
+.
+ '
+ .
+ ,
+ ,
+ ,
+, .
+
+84. , ,
+
+ ,
+, ,
+,
+ .
+ ,
+, , '
+,
+ .
+ ,
+ ,
+ , ,
+ .
+,
+ .
+
+85.
+
+
+ .
+ ,
+ .
+ ,
+
+ , , ,
+ ' ,
+ , ,
+ .
+
+ ,
+
+ ,
+ ,
+ . ,
+
+ , ,
+ , ,
+.
+
+86. ' ,
+ ,
+ ,
+
+ , ,
+ ,
+ ' , ,
+ . ,
+ ,
+
+ ,
+ , ,
+' ,
+ ,
+ . ,
+ . ,
+, ' ,
+ ,
+ .
+
+ .
+ ,
+,
+, ,
+ . , ,
+ ,
+ ,
+.
+
+87. ' , ,
+ .
+ ,
+,
+ . ,
+
+ '
+ ,
+ , ,
+ . ,
+ ,
+ ,
+ ,
+ ,
+ . ,
+ ,
+ . , ,
+ , ,
+ ,
+
+ , .
+ ,
+ ' ,
+ ,
+ .
+
+88. ,
+. ,
+ ,
+ , ,
+, ,
+, '
+ , '
+ ' ,
+ ,
+ ,
+ .
+ , ,
+ .
+ .
+ ,
+ ,
+ .
+ ,
+, '
+, ,
+,
+, .
+ ,
+ ,
+ . ,
+
+
+ .
+ , ,
+,
+' .
+
+ .
+
+, , , .
+ ,
+, '
+ ,
+ .
+ ,
+ ' ,
+. ,
+ , ,
+
+
+.
+ ,
+ ,
+ ,
+
+ .
+
+
+, .
+ ,
+
+ ,
+ :
+
+89.
+ , '
+ '
+ .
+ ,
+,
+
+ . ,
+
+, ,
+. ' ,
+
+ .
+, ,
+
+ ,
+ .
+ , ,
+ ,
+ . ,
+ ,
+
+ '
+ . ,
+
+, .
+
+ ,
+ .
+
+ ,
+ ' .
+ .
+
+ .
+
+90. ,
+ , .
+ , , ,
+ , ' ,
+ '
+ . ,
+,
+,
+ , ,
+ .
+ (
+ ) '
+, ' ,
+ , ,
+ ,
+ .
+ ,
+ ,
+ , .
+
+91.
+, ,
+
+, , . ,
+ , . ,
+,
+. ,
+ ,
+ , '
+ . ,
+ '
+ , , '
+ .
+, ,
+ ,
+ , ,
+, ,
+ , ,
+ ,
+ ,
+
+ ,
+ .
+ , ,
+ ,
+ .
+ ,
+
+, .
+
+, , ,
+
+ .
+ ,
+ .
+ , ,
+ ,
+ , ,
+
+
+ ,
+
+ .
+
+92.
+, ,
+
+ . , ,
+ ,
+ ,
+ ,
+
+ ,
+ .
+ , ,
+, .
+ ,
+
+ , , ,
+ . ,
+, , '
+, ' ,
+ . ' , ,
+
+ , ,
+ ,
+, ,
+ ,
+ . , '
+ ,
+
+
+,
+,
+, , , '
+.
+
+93. , ,
+ ,
+' ,
+ ,
+
+
+ .
+
+ , ,
+, ,
+ .
+
+ ,
+ .
+ .
+ ,
+, .
+
+ .
+ ,
+.
+
+94.
+
+ , ,
+, ,
+ . ,
+ ,
+
+
+ .
+
+ .
+ '
+, ,
+
+.
+ '
+ .
+ .
+
+95.
+ '
+. , ,
+ ,
+, .
+ , ,
+
+ , ,
+ .
+
+96. ,
+ '
+ , ,
+, '
+, , ,
+
+ , ,
+ ' .
+ ,
+ .
+ , .
+ ,
+ , ,
+ ,
+ '
+ ,
+
+ .
+
+97. ,
+ , '
+
+ .
+ ,
+, ,
+ , .
+ ,
+,
+ ,
+ ,
+ . ,
+ '
+
+
+ .
+ .
+
+
+ .
+ , ,
+ , ,
+
+ ,
+ ' .
+
+98. '
+ ,
+ .
+ , ,
+,
+ .
+, ,
+, .
+
+,
+, .
+ , ,
+ ,
+ , ,
+
+ . ,
+' ,
+ ,
+ .
+
+99.
+ ,
+ ,
+
+, .
+, ,
+
+
+, . ,
+ ,
+, , ,
+ '
+
+ ,
+ ' . ,
+ ,
+
+ .
+
+ ,
+ .
+
+100.
+ ,
+ ,
+
+ ,
+ , ,
+ . ,
+
+ ,
+
+ ,
+
+ .
+ ,
+ , ,
+ , ,
+ ,
+ ,
+ .
+
+. .
+ ,
+ ,
+ .
+
+101.
+ ,
+, ,
+
+
+ . '
+
+ ,
+ . ,
+ ,
+ ,
+
+, ,
+ ,
+ ,
+, ,
+ , . ,
+
+ ,
+ .
+
+. (
+ ) ,
+
+
+.
+ ,
+
+ '
+.
+ , ,
+ , .
+
+102. ,
+ ' , ,
+ ,
+
+ , ,
+ .
+ ,
+ .
+ '
+
+ .
+ , '
+ , ,
+ ,
+ , ,
+ ,
+.
+ ,
+
+ .
+
+103. ,
+
+ ' .
+ ,
+
+ .
+
+ ,
+ ,
+ . ,
+ ,
+
+ ,
+
+. , ,
+
+,
+
+,
+. ,
+ ,
+' , , .
+
+104.
+ ,
+ . '
+
+,
+
+ , ,
+, .
+
+ , , ,
+ ,
+ . ,
+ , ,
+ ,
+,
+
+. ,
+ ,
+, ,
+
+ .
+ (
+ ),
+ ' .
+
+105.
+
+ .
+ ,
+ . , ,
+ ,
+
+ .
+,
+ ' ,
+ , .
+, ,
+, ,
+ ,
+
+ .
+ ,
+, ,
+ .
+
+
+
+ , ,
+ .
+ ,
+(, , , , )
+ ,
+,
+. , , ,
+, , , , ,
+, , , ,
+ , , ,
+, , , , , ,
+, , , , , ,
+, , . ,
+ , ,
+, .
+
+
+ ,
+ .
+ ,
+ ,
+
+.
+
+
+
+
+
+ ..
+
+ 22 . 614.686, 654.506
+
+ . 10
+
+___________________________________
+1) , 420 . .
+
+2) :
+. Haase :
+
+ .
+
+3)
+.
+
+4) ,
+ .
+
+5) , 417 . .
+
+
+
+
+
+End of the Project Gutenberg EBook of Peloponnesian war, by Thucydides
+
+*** END OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK PELOPONNESIAN WAR ***
+
+***** This file should be named 29835-8.txt or 29835-8.zip *****
+This and all associated files of various formats will be found in:
+ https://www.gutenberg.org/2/9/8/3/29835/
+
+Produced by Sophia Canoni. Book provided by Iason Konstnatinides
+
+Updated editions will replace the previous one--the old editions
+will be renamed.
+
+Creating the works from public domain print editions means that no
+one owns a United States copyright in these works, so the Foundation
+(and you!) can copy and distribute it in the United States without
+permission and without paying copyright royalties. Special rules,
+set forth in the General Terms of Use part of this license, apply to
+copying and distributing Project Gutenberg-tm electronic works to
+protect the PROJECT GUTENBERG-tm concept and trademark. Project
+Gutenberg is a registered trademark, and may not be used if you
+charge for the eBooks, unless you receive specific permission. If you
+do not charge anything for copies of this eBook, complying with the
+rules is very easy. You may use this eBook for nearly any purpose
+such as creation of derivative works, reports, performances and
+research. They may be modified and printed and given away--you may do
+practically ANYTHING with public domain eBooks. Redistribution is
+subject to the trademark license, especially commercial
+redistribution.
+
+
+
+*** START: FULL LICENSE ***
+
+THE FULL PROJECT GUTENBERG LICENSE
+PLEASE READ THIS BEFORE YOU DISTRIBUTE OR USE THIS WORK
+
+To protect the Project Gutenberg-tm mission of promoting the free
+distribution of electronic works, by using or distributing this work
+(or any other work associated in any way with the phrase "Project
+Gutenberg"), you agree to comply with all the terms of the Full Project
+Gutenberg-tm License (available with this file or online at
+https://gutenberg.org/license).
+
+
+Section 1. General Terms of Use and Redistributing Project Gutenberg-tm
+electronic works
+
+1.A. By reading or using any part of this Project Gutenberg-tm
+electronic work, you indicate that you have read, understand, agree to
+and accept all the terms of this license and intellectual property
+(trademark/copyright) agreement. If you do not agree to abide by all
+the terms of this agreement, you must cease using and return or destroy
+all copies of Project Gutenberg-tm electronic works in your possession.
+If you paid a fee for obtaining a copy of or access to a Project
+Gutenberg-tm electronic work and you do not agree to be bound by the
+terms of this agreement, you may obtain a refund from the person or
+entity to whom you paid the fee as set forth in paragraph 1.E.8.
+
+1.B. "Project Gutenberg" is a registered trademark. It may only be
+used on or associated in any way with an electronic work by people who
+agree to be bound by the terms of this agreement. There are a few
+things that you can do with most Project Gutenberg-tm electronic works
+even without complying with the full terms of this agreement. See
+paragraph 1.C below. There are a lot of things you can do with Project
+Gutenberg-tm electronic works if you follow the terms of this agreement
+and help preserve free future access to Project Gutenberg-tm electronic
+works. See paragraph 1.E below.
+
+1.C. The Project Gutenberg Literary Archive Foundation ("the Foundation"
+or PGLAF), owns a compilation copyright in the collection of Project
+Gutenberg-tm electronic works. Nearly all the individual works in the
+collection are in the public domain in the United States. If an
+individual work is in the public domain in the United States and you are
+located in the United States, we do not claim a right to prevent you from
+copying, distributing, performing, displaying or creating derivative
+works based on the work as long as all references to Project Gutenberg
+are removed. Of course, we hope that you will support the Project
+Gutenberg-tm mission of promoting free access to electronic works by
+freely sharing Project Gutenberg-tm works in compliance with the terms of
+this agreement for keeping the Project Gutenberg-tm name associated with
+the work. You can easily comply with the terms of this agreement by
+keeping this work in the same format with its attached full Project
+Gutenberg-tm License when you share it without charge with others.
+
+1.D. The copyright laws of the place where you are located also govern
+what you can do with this work. Copyright laws in most countries are in
+a constant state of change. If you are outside the United States, check
+the laws of your country in addition to the terms of this agreement
+before downloading, copying, displaying, performing, distributing or
+creating derivative works based on this work or any other Project
+Gutenberg-tm work. The Foundation makes no representations concerning
+the copyright status of any work in any country outside the United
+States.
+
+1.E. Unless you have removed all references to Project Gutenberg:
+
+1.E.1. The following sentence, with active links to, or other immediate
+access to, the full Project Gutenberg-tm License must appear prominently
+whenever any copy of a Project Gutenberg-tm work (any work on which the
+phrase "Project Gutenberg" appears, or with which the phrase "Project
+Gutenberg" is associated) is accessed, displayed, performed, viewed,
+copied or distributed:
+
+This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with
+almost no restrictions whatsoever. You may copy it, give it away or
+re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included
+with this eBook or online at www.gutenberg.org
+
+1.E.2. If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is derived
+from the public domain (does not contain a notice indicating that it is
+posted with permission of the copyright holder), the work can be copied
+and distributed to anyone in the United States without paying any fees
+or charges. If you are redistributing or providing access to a work
+with the phrase "Project Gutenberg" associated with or appearing on the
+work, you must comply either with the requirements of paragraphs 1.E.1
+through 1.E.7 or obtain permission for the use of the work and the
+Project Gutenberg-tm trademark as set forth in paragraphs 1.E.8 or
+1.E.9.
+
+1.E.3. If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is posted
+with the permission of the copyright holder, your use and distribution
+must comply with both paragraphs 1.E.1 through 1.E.7 and any additional
+terms imposed by the copyright holder. Additional terms will be linked
+to the Project Gutenberg-tm License for all works posted with the
+permission of the copyright holder found at the beginning of this work.
+
+1.E.4. Do not unlink or detach or remove the full Project Gutenberg-tm
+License terms from this work, or any files containing a part of this
+work or any other work associated with Project Gutenberg-tm.
+
+1.E.5. Do not copy, display, perform, distribute or redistribute this
+electronic work, or any part of this electronic work, without
+prominently displaying the sentence set forth in paragraph 1.E.1 with
+active links or immediate access to the full terms of the Project
+Gutenberg-tm License.
+
+1.E.6. You may convert to and distribute this work in any binary,
+compressed, marked up, nonproprietary or proprietary form, including any
+word processing or hypertext form. However, if you provide access to or
+distribute copies of a Project Gutenberg-tm work in a format other than
+"Plain Vanilla ASCII" or other format used in the official version
+posted on the official Project Gutenberg-tm web site (www.gutenberg.org),
+you must, at no additional cost, fee or expense to the user, provide a
+copy, a means of exporting a copy, or a means of obtaining a copy upon
+request, of the work in its original "Plain Vanilla ASCII" or other
+form. Any alternate format must include the full Project Gutenberg-tm
+License as specified in paragraph 1.E.1.
+
+1.E.7. Do not charge a fee for access to, viewing, displaying,
+performing, copying or distributing any Project Gutenberg-tm works
+unless you comply with paragraph 1.E.8 or 1.E.9.
+
+1.E.8. You may charge a reasonable fee for copies of or providing
+access to or distributing Project Gutenberg-tm electronic works provided
+that
+
+- You pay a royalty fee of 20% of the gross profits you derive from
+ the use of Project Gutenberg-tm works calculated using the method
+ you already use to calculate your applicable taxes. The fee is
+ owed to the owner of the Project Gutenberg-tm trademark, but he
+ has agreed to donate royalties under this paragraph to the
+ Project Gutenberg Literary Archive Foundation. Royalty payments
+ must be paid within 60 days following each date on which you
+ prepare (or are legally required to prepare) your periodic tax
+ returns. Royalty payments should be clearly marked as such and
+ sent to the Project Gutenberg Literary Archive Foundation at the
+ address specified in Section 4, "Information about donations to
+ the Project Gutenberg Literary Archive Foundation."
+
+- You provide a full refund of any money paid by a user who notifies
+ you in writing (or by e-mail) within 30 days of receipt that s/he
+ does not agree to the terms of the full Project Gutenberg-tm
+ License. You must require such a user to return or
+ destroy all copies of the works possessed in a physical medium
+ and discontinue all use of and all access to other copies of
+ Project Gutenberg-tm works.
+
+- You provide, in accordance with paragraph 1.F.3, a full refund of any
+ money paid for a work or a replacement copy, if a defect in the
+ electronic work is discovered and reported to you within 90 days
+ of receipt of the work.
+
+- You comply with all other terms of this agreement for free
+ distribution of Project Gutenberg-tm works.
+
+1.E.9. If you wish to charge a fee or distribute a Project Gutenberg-tm
+electronic work or group of works on different terms than are set
+forth in this agreement, you must obtain permission in writing from
+both the Project Gutenberg Literary Archive Foundation and Michael
+Hart, the owner of the Project Gutenberg-tm trademark. Contact the
+Foundation as set forth in Section 3 below.
+
+1.F.
+
+1.F.1. Project Gutenberg volunteers and employees expend considerable
+effort to identify, do copyright research on, transcribe and proofread
+public domain works in creating the Project Gutenberg-tm
+collection. Despite these efforts, Project Gutenberg-tm electronic
+works, and the medium on which they may be stored, may contain
+"Defects," such as, but not limited to, incomplete, inaccurate or
+corrupt data, transcription errors, a copyright or other intellectual
+property infringement, a defective or damaged disk or other medium, a
+computer virus, or computer codes that damage or cannot be read by
+your equipment.
+
+1.F.2. LIMITED WARRANTY, DISCLAIMER OF DAMAGES - Except for the "Right
+of Replacement or Refund" described in paragraph 1.F.3, the Project
+Gutenberg Literary Archive Foundation, the owner of the Project
+Gutenberg-tm trademark, and any other party distributing a Project
+Gutenberg-tm electronic work under this agreement, disclaim all
+liability to you for damages, costs and expenses, including legal
+fees. YOU AGREE THAT YOU HAVE NO REMEDIES FOR NEGLIGENCE, STRICT
+LIABILITY, BREACH OF WARRANTY OR BREACH OF CONTRACT EXCEPT THOSE
+PROVIDED IN PARAGRAPH F3. YOU AGREE THAT THE FOUNDATION, THE
+TRADEMARK OWNER, AND ANY DISTRIBUTOR UNDER THIS AGREEMENT WILL NOT BE
+LIABLE TO YOU FOR ACTUAL, DIRECT, INDIRECT, CONSEQUENTIAL, PUNITIVE OR
+INCIDENTAL DAMAGES EVEN IF YOU GIVE NOTICE OF THE POSSIBILITY OF SUCH
+DAMAGE.
+
+1.F.3. LIMITED RIGHT OF REPLACEMENT OR REFUND - If you discover a
+defect in this electronic work within 90 days of receiving it, you can
+receive a refund of the money (if any) you paid for it by sending a
+written explanation to the person you received the work from. If you
+received the work on a physical medium, you must return the medium with
+your written explanation. The person or entity that provided you with
+the defective work may elect to provide a replacement copy in lieu of a
+refund. If you received the work electronically, the person or entity
+providing it to you may choose to give you a second opportunity to
+receive the work electronically in lieu of a refund. If the second copy
+is also defective, you may demand a refund in writing without further
+opportunities to fix the problem.
+
+1.F.4. Except for the limited right of replacement or refund set forth
+in paragraph 1.F.3, this work is provided to you 'AS-IS' WITH NO OTHER
+WARRANTIES OF ANY KIND, EXPRESS OR IMPLIED, INCLUDING BUT NOT LIMITED TO
+WARRANTIES OF MERCHANTIBILITY OR FITNESS FOR ANY PURPOSE.
+
+1.F.5. Some states do not allow disclaimers of certain implied
+warranties or the exclusion or limitation of certain types of damages.
+If any disclaimer or limitation set forth in this agreement violates the
+law of the state applicable to this agreement, the agreement shall be
+interpreted to make the maximum disclaimer or limitation permitted by
+the applicable state law. The invalidity or unenforceability of any
+provision of this agreement shall not void the remaining provisions.
+
+1.F.6. INDEMNITY - You agree to indemnify and hold the Foundation, the
+trademark owner, any agent or employee of the Foundation, anyone
+providing copies of Project Gutenberg-tm electronic works in accordance
+with this agreement, and any volunteers associated with the production,
+promotion and distribution of Project Gutenberg-tm electronic works,
+harmless from all liability, costs and expenses, including legal fees,
+that arise directly or indirectly from any of the following which you do
+or cause to occur: (a) distribution of this or any Project Gutenberg-tm
+work, (b) alteration, modification, or additions or deletions to any
+Project Gutenberg-tm work, and (c) any Defect you cause.
+
+
+Section 2. Information about the Mission of Project Gutenberg-tm
+
+Project Gutenberg-tm is synonymous with the free distribution of
+electronic works in formats readable by the widest variety of computers
+including obsolete, old, middle-aged and new computers. It exists
+because of the efforts of hundreds of volunteers and donations from
+people in all walks of life.
+
+Volunteers and financial support to provide volunteers with the
+assistance they need are critical to reaching Project Gutenberg-tm's
+goals and ensuring that the Project Gutenberg-tm collection will
+remain freely available for generations to come. In 2001, the Project
+Gutenberg Literary Archive Foundation was created to provide a secure
+and permanent future for Project Gutenberg-tm and future generations.
+To learn more about the Project Gutenberg Literary Archive Foundation
+and how your efforts and donations can help, see Sections 3 and 4
+and the Foundation web page at https://www.pglaf.org.
+
+
+Section 3. Information about the Project Gutenberg Literary Archive
+Foundation
+
+The Project Gutenberg Literary Archive Foundation is a non profit
+501(c)(3) educational corporation organized under the laws of the
+state of Mississippi and granted tax exempt status by the Internal
+Revenue Service. The Foundation's EIN or federal tax identification
+number is 64-6221541. Its 501(c)(3) letter is posted at
+https://pglaf.org/fundraising. Contributions to the Project Gutenberg
+Literary Archive Foundation are tax deductible to the full extent
+permitted by U.S. federal laws and your state's laws.
+
+The Foundation's principal office is located at 4557 Melan Dr. S.
+Fairbanks, AK, 99712., but its volunteers and employees are scattered
+throughout numerous locations. Its business office is located at
+809 North 1500 West, Salt Lake City, UT 84116, (801) 596-1887, email
+business@pglaf.org. Email contact links and up to date contact
+information can be found at the Foundation's web site and official
+page at https://pglaf.org
+
+For additional contact information:
+ Dr. Gregory B. Newby
+ Chief Executive and Director
+ gbnewby@pglaf.org
+
+
+Section 4. Information about Donations to the Project Gutenberg
+Literary Archive Foundation
+
+Project Gutenberg-tm depends upon and cannot survive without wide
+spread public support and donations to carry out its mission of
+increasing the number of public domain and licensed works that can be
+freely distributed in machine readable form accessible by the widest
+array of equipment including outdated equipment. Many small donations
+($1 to $5,000) are particularly important to maintaining tax exempt
+status with the IRS.
+
+The Foundation is committed to complying with the laws regulating
+charities and charitable donations in all 50 states of the United
+States. Compliance requirements are not uniform and it takes a
+considerable effort, much paperwork and many fees to meet and keep up
+with these requirements. We do not solicit donations in locations
+where we have not received written confirmation of compliance. To
+SEND DONATIONS or determine the status of compliance for any
+particular state visit https://pglaf.org
+
+While we cannot and do not solicit contributions from states where we
+have not met the solicitation requirements, we know of no prohibition
+against accepting unsolicited donations from donors in such states who
+approach us with offers to donate.
+
+International donations are gratefully accepted, but we cannot make
+any statements concerning tax treatment of donations received from
+outside the United States. U.S. laws alone swamp our small staff.
+
+Please check the Project Gutenberg Web pages for current donation
+methods and addresses. Donations are accepted in a number of other
+ways including including checks, online payments and credit card
+donations. To donate, please visit: https://pglaf.org/donate
+
+
+Section 5. General Information About Project Gutenberg-tm electronic
+works.
+
+Professor Michael S. Hart was the originator of the Project Gutenberg-tm
+concept of a library of electronic works that could be freely shared
+with anyone. For thirty years, he produced and distributed Project
+Gutenberg-tm eBooks with only a loose network of volunteer support.
+
+
+Project Gutenberg-tm eBooks are often created from several printed
+editions, all of which are confirmed as Public Domain in the U.S.
+unless a copyright notice is included. Thus, we do not necessarily
+keep eBooks in compliance with any particular paper edition.
+
+
+Most people start at our Web site which has the main PG search facility:
+
+ https://www.gutenberg.org
+
+This Web site includes information about Project Gutenberg-tm,
+including how to make donations to the Project Gutenberg Literary
+Archive Foundation, how to help produce our new eBooks, and how to
+subscribe to our email newsletter to hear about new eBooks.
diff --git a/29835-8.zip b/29835-8.zip
new file mode 100644
index 0000000..55c3757
--- /dev/null
+++ b/29835-8.zip
Binary files differ
diff --git a/LICENSE.txt b/LICENSE.txt
new file mode 100644
index 0000000..6312041
--- /dev/null
+++ b/LICENSE.txt
@@ -0,0 +1,11 @@
+This eBook, including all associated images, markup, improvements,
+metadata, and any other content or labor, has been confirmed to be
+in the PUBLIC DOMAIN IN THE UNITED STATES.
+
+Procedures for determining public domain status are described in
+the "Copyright How-To" at https://www.gutenberg.org.
+
+No investigation has been made concerning possible copyrights in
+jurisdictions other than the United States. Anyone seeking to utilize
+this eBook outside of the United States should confirm copyright
+status under the laws that apply to them.
diff --git a/README.md b/README.md
new file mode 100644
index 0000000..0b91502
--- /dev/null
+++ b/README.md
@@ -0,0 +1,2 @@
+Project Gutenberg (https://www.gutenberg.org) public repository for
+eBook #29835 (https://www.gutenberg.org/ebooks/29835)