276 files changed, 15874 insertions, 0 deletions

diff --git a/.gitattributes b/.gitattributes
new file mode 100644
index 0000000..6833f05
--- /dev/null
+++ b/.gitattributes
@@ -0,0 +1,3 @@
+* text=auto
+*.txt text
+*.md text
diff --git a/26143-8.txt b/26143-8.txt
new file mode 100644
index 0000000..522b5b8
--- /dev/null
+++ b/26143-8.txt
@@ -0,0 +1,7783 @@
+The Project Gutenberg EBook of Cesar Cascabel, by Jules Verne
+
+This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with
+almost no restrictions whatsoever.  You may copy it, give it away or
+re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included
+with this eBook or online at www.gutenberg.org
+
+
+Title: Cesar Cascabel, Deel 1
+
+Author: Jules Verne
+
+Release Date: July 28, 2008 [EBook #26143]
+
+Language: Dutch
+
+Character set encoding: ISO-8859-1
+
+*** START OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK CESAR CASCABEL ***
+
+
+
+
+Produced by Jeroen Hellingman and the Online Distributed
+Proofreading Team at https://www.pgdp.net/
+
+
+
+
+
+
+
+
+                         WONDERREIZEN.
+
+                          JULES VERNE
+
+
+                         CESAR CASCABEL
+
+                     "DE SCHOONE ZWERFSTER"
+
+
+                           AMSTERDAM
+                UITGEVERS-MAATSCHAPPY "ELSEVIER"
+
+
+
+
+
+
+
+INHOUD.
+
+
+
+    I.     Een man van fortuin
+    II.    De familie Cascabel
+    III.   De Sierra Nevada
+    IV.    Een gewichtig besluit
+    V.     Op reis
+    VI.    Vervolg van de reis
+    VII.   Dwars door Caribou
+    VIII.  Het "Schurkendorp"
+    IX.    Niemand passeert hier
+    X.     Kayette
+    XI.    Sitka
+    XII.   Van Sitka tot het Fort Youkon
+    XIII.  Een inval van Cornelia Cascabel
+    XIV.   Van Fort Youkon naar Port-Clarence
+    XV.    Port-Clarence
+    XVI.   Vaarwel aan de Nieuwe Wereld
+
+
+
+
+
+
+
+
+I.
+
+EEN MAN VAN FORTUIN.
+
+
+--Heeft er niemand geld meer bij zich? Komaan kinderen, zoekt eens
+in uwe zakken!
+
+--Hier heb ik nog wat, vader, antwoordde het meisje.
+
+Uit haar zak bracht zij een groen papiertje te voorschijn, vierkant,
+vet en beduimeld. De woorden _United States fractional currency_
+die er op gedrukt stonden als randschrift rondom het borstbeeld van
+een heer in burgerkleeding, met het cijfer 10 zesmaal herhaald in de
+hoeken, waren nauwelijks meer te lezen. Dit beteekende dat het tien
+Amerikaansche centen, of ongeveer een hollandsch kwartje waard was.
+
+--Hoe komt ge daaraan? vroeg de moeder.
+
+--Dat heb ik den laatsten keer opgehaald, was het antwoord van
+Napoleona.
+
+--Hebt gij niets meer, Sander?
+
+--Niemendal vader.
+
+--En Jan?
+
+--Geen cent.
+
+--Hoeveel moet ge dan nog hebben Cesar? vroeg Cornelia aan haar man.
+
+--Als wij eene ronde som hebben willen, komen er twee centen te kort,
+verklaarde mijnheer Cascabel.
+
+--Hier zijn ze, patroon, kwam Kruidnagel vertellen terwijl hij een stuk
+kopergeld, dat hij uit de diepte van een zijner zakken had opgedoken,
+door de lucht liet vliegen.
+
+--Mooi zoo, Nageltje! riep de kleine meid.
+
+--Mooi, nu zijn wij er! liet Cascabel volgen.
+
+Inderdaad: »hij was er«, om de woorden van den braven kunstenmaker
+te gebruiken. In het geheel had hij twee duizend dollars bijeen,
+dat is ten naasten bij vijf duizend gulden.
+
+Vijf duizend gulden, door eigen talent en vlijt aan de goedgeefschheid
+van jan en alleman afgedwongen, is dat niet een fortuintje?
+
+Cornelia gaf haar man een zoen en al de kinderen volgden een voor
+een haar voorbeeld.
+
+--Nu moeten wij ons eene brandkast aanschaffen, hernam Cascabel,
+een mooie brandkast met een geheim slot, om onzen schat te bewaren.
+
+--Is dat werkelijk noodig? vroeg Cornelia, altijd een weinig bang
+voor buitensporige uitgaven.
+
+--Cornelia, wij kunnen er niet buiten.
+
+--Zou een geldtrommel niet voldoende zijn?
+
+--Dat is nu weer zoo'n vrouwenpraatje! riep Cascabel. Een trommel,
+dat is goed om oorringen en armbanden in te bewaren. Voor baar geld
+is eene brandkast noodig of op zijn minst een geldkist, vooral omdat
+wij met onze vijfduizend gulden eene lange reis hebben te maken.
+
+--Nu, koop dan een geldkist, maar denk er aan dat ge
+afdingt! waarschuwde de zuinige Cornelia.
+
+Het hoofd des gezins opende de deur, die toegang gaf tot het »prachtige
+en sterke rijtuig«, dat de reizende familie tot woning diende. Hij
+stapte de ijzeren trede af die vóór de deur hing en sloeg eene der
+straten in welke naar het hart der stad Sacramento voerden.
+
+Het kan in de maand Februari koud zijn in den staat Californië,
+ofschoon die op gelijke aardrijkskundige breedte ligt als Spanje. Maar
+gewikkeld in zijn wijden mantel met nagemaakt marterbont gevoerd
+en met zijne pelsmuts over de ooren, kon mijnheer Cascabel de koude
+weinig deren en stapte hij vroolijk voort. Een geldkist, eindelijk een
+geldkist te bezitten, was iets waar hij zijn leven lang van gedroomd
+had. Die droom stond op het punt werkelijkheid te worden!
+
+Hetgeen wij bezig zijn te vertellen viel voor in de tweede maand van
+het jaar 1867.
+
+Negentien jaren vóór dat tijdstip was de plek waar tegenwoordig de
+stad Sacramento staat, nog niets dan eene groote, ledige vlakte met
+een fortje in het midden, een soort van versterkt blokhuis, dat door
+de _Settlers_ en de eerste reizende kooplieden gebouwd was om tegen
+de aanvallen der West-Amerikaansche Indianen beveiligd te zijn. Maar
+nadat de Amerikanen het land van de Mexicanen afgenomen hadden,
+die te zwak waren om het naar behooren te verdedigen, was er in den
+toestand van Californië spoedig verandering gekomen. Het fortje had
+plaats gemaakt voor eene stad en die was na nog geen twintig jaren
+eene van de aanzienlijkste steden in de Vereenigde Staten geworden,
+zonder dat herhaalde branden en overstroomingen in staat waren geweest
+dien snel wassenden omvang te stuiten.
+
+In 1869 had mijnheer Cascabel dus niets meer te vreezen van vijandige
+Indiaansche stammen. Ook werd de publieke weg niet langer onveilig
+gemaakt door roofzuchtige vagebonden uit alle landen der aarde, die in
+1849 Californië kwamen overstroomen. In dat jaar werden de goudmijnen
+ontdekt, die een weinig meer naar het noordwesten, op de vlakte
+van Grass-Valley gelegen zijn en onder welke de beroemde mijn van
+Allison-Ranch, waarvan het gesteente gemiddeld een halven gulden aan
+goud op iedere kilogram erts bevatte, het meest vermaard is geworden.
+
+Die tijd, met zijne ongehoorde fortuinmakerij, vaak gevolgd door een
+nog sneller ondergang, gepaard met de diepste armoede, was thans
+voorbij. Geen goudzoeker was er meer te vinden, zelfs niet in het
+district Caribou, een gedeelte van engelsch Columbia, noordelijk
+van het Washington-territorium, waar nog in 1863 de mijnwerkers
+bij duizenden werden aangetroffen. Geen gevaar dus dat Cascabel's
+spaarduitje, in den letterlijken zin van het woord door hem in het
+zweet zijns aanschijns bijeengebracht en nu met zorg in de zakken
+van zijnen mantel geborgen, hem onderweg ontstolen kon worden. Om
+de waarheid te zeggen was het aanschaffen van eene geldkist dan ook
+voor het veilige bewaren van zijnen schat niet zóó onontbeerlijk
+als hij voorgaf. Maar hij hechtte er aan omdat hij voornemens was
+eene groote reis te ondernemen door de weinig bezochte streken van
+het verre Westen, waar het misschien minder veilig zou zijn dan in
+Californië. Het doel dier reis was naar Europa terug te keeren.
+
+Onbekommerd vervolgde mijnheer Cascabel dus zijnen weg door de breede
+en nette straten van Sacramento. Hij ging over statige vierkante
+pleinen, in den zomer beschaduwd door zware boomen die nu hun
+bladerenkroon misten, omringd van weelderige hôtels en particuliere
+huizen, sierlijk en geriefelijk gebouwd, van openbare gebouwen in
+nieuw-engelschen stijl, van monumentale kerken vooral, door welk
+een en ander de hoofdplaats van Californië geheel het voorkomen van
+eene groote stad heeft. De straten waren vol bedrijvige menschen,
+kooplieden, reeders, fabrikanten, sommige het hoofd vol van de
+scheepsladingen die over de breede rivier of naar den Stillen Oceaan
+op reis waren, andere op weg naar den Folson-spoorweg, die de kortste
+gemeenschap met het hart der Vereenigde Staten vormt.
+
+Onder het fluiten van een franschen militairen marsch richtte
+Cascabel zijne schreden naar de High-Street. Daar had zijn vorschend
+oog eenen winkel opgemerkt waar een mededinger van de beroemdste
+brandkastenmakers der wereld zijne waren te koop bood. Wat in het
+magazijn van William J. Morlan verkocht werd, had den naam van goed
+en niet duur te zijn, in betrekkelijken zin altijd en in aanmerking
+genomen den hoogen prijs van alle fabrieks-artikelen in de Vereenigde
+Staten van Noord-Amerika.
+
+William J. Morlan bevond zich in zijn magazijn toen Cascabel daar
+binnentrad.
+
+--Uw dienaar, mijnheer Morlan, begon hij. Ik zou mij wel eene geldkist
+willen aanschaffen.
+
+William Morlan kende Cascabel, even als ieder in Sacramento hem
+kende. Was hij niet sedert drie weken de beste straatkunstenaar die
+zich in de stad bevond! Heel beleefd antwoordde de fabrikant dus:
+
+--Eene geldkist mijnheer Cascabel? nu, daar wensch ik u van harte
+geluk mede.
+
+--Hoe bedoelt gij dat?
+
+--Wel, omdat iemand die eene geldkist komt koopen, wel eenige zakken
+dollars te bewaren moet hebben.
+
+--Dat zal wel waar zijn, mijnheer Morlan.
+
+--Welnu neem dan deze, antwoordde de winkelier, terwijl hij op eene
+manshooge brandkast wees, die goed op hare plaats geweest zou zijn
+in het kantoor van de gebroeders Rothschild of van andere bankiers,
+die in den regel goed van geld voorzien zijn.
+
+--Bedaard wat! hernam Cascabel. Die zou groot genoeg zijn om er mijn
+geheele gezin in te bergen. Nu is dat wel mijne kostbaarste bezitting,
+maar die behoef ik niet achter slot te bewaren. Zeg eens, mijnheer
+Morlan, hoeveel geld zou er wel in die verbazende kast gaan?
+
+--Eenige millioenen goudgeld.
+
+--Eenige millioenen zegt gij? Dan zal ik later wel eens terugkomen
+als ik die heb. Wat ik zoek is een kleine stevige kist, die ik onder
+mijn arm nemen en achter in mijn wagen zetten kan als wij op reis zijn.
+
+--Die heb ik ook voor u, mijnheer Cascabel.
+
+De fabrikant haalde eene geldkist met een veiligheidsslot voor den
+dag. Het gewicht er van was niet meer dan een pond of twintig. Van
+binnen was de kist in laden en loketten verdeeld, evenals de kasten
+waar geld en geldswaardig papier in de banken in bewaard wordt.
+
+--Bovendien is zij tegen het vuur bestand, waar wij bij den verkoop
+voor instaan, voegde Morlan er bij.
+
+--Uitstekend, uitstekend! hernam Cascabel. Indien gij ook voor de
+deugdelijkheid van het slot instaat, wil ik die kist wel hebben.
+
+--Het is een slot met geheime sluiting, hernam de koopman, Het bestaat
+uit vier letters, waarvan uit vier alfabetten een woord gekozen kan
+worden, zoodat er bijna vier maal honderd duizend samenvoegingen te
+bedenken zijn. In den tijd dien een dief noodig zou hebben om het
+woord te vinden, zou hij een millioen keeren in de gevangenis gezet
+kunnen worden.
+
+--Een millioen keeren, zegt gij, mijnheer Morlan? Dat is waarlijk
+verbazend! Maar wat is de prijs er van? Gij begrijpt dat een geldkist
+te duur betaald zou zijn wanneer zij meer kostte dan hetgeen iemand
+er in te bergen heeft.
+
+--Volkomen juist, mijnheer Cascabel. Ik vraag er dan ook niet meer
+dan zes en een halven dollar voor.
+
+--Zes en een halven dollar? hernam Cascabel. Dat staat mij maar half
+aan, die zes en een halve dollar. Komaan mijnheer Morlan, om zaken
+te doen moet men wat toegeven. Zullen wij voor vijf dollars den
+koop sluiten?
+
+--Nu dan, omdat gij het zijt, mijnheer Cascabel.
+
+Met eenen handslag werd de koop bezegeld. Toen vroeg de fabrikant of
+hij de kist naar de rollende woning van den kunstenmaker wilde laten
+brengen, aangezien het niet te pas kwam dat de eigenaar zelf er mede
+onder den arm liep.
+
+--Hoe heb ik het nu met u, mijnheer Morlan? Een man als ik, die met
+gewichten van veertig pond speelt alsof het noten waren!
+
+--Word maar niet boos. Onder ons gezegd en gebleven, hoeveel wegen
+eigenlijk uwe gewichten van veertig pond?
+
+--Precies vijftien pond, maar vertel het aan niemand anders! antwoordde
+Cascabel.
+
+Lachende en als een paar goede vrienden namen de fabrikant en de
+kunstenmaker van elkander afscheid.
+
+Een half uur later hield de gelukkige bezitter van de geldkist
+zijnen intocht op het pleintje waar zijn wagen stond. Met niet weinig
+zelfvoldoening zette hij »de kas van de firma Cascabel« op hare plaats.
+
+Wat was het jonge volkje trotsch op het nieuwe meubel! Hoe blijde
+waren zij er mede! Zij werden niet moede de kist open te maken en
+weer te sluiten. De kleine Sander had er wel in willen kruipen om
+verstoppertje te spelen. Maar dat kon niet want Sander was te lang
+en om er krom in te liggen was de kist niet breed genoeg!
+
+Kruidnagel verklaarde nooit zoo iets moois gezien te hebben, zelfs
+niet in zijne droomen.
+
+--Wat een moeite moet het kosten om dat ding open te maken, zeide
+hij. Ten minste als het goed sluit, want anders moet het heel
+makkelijk gaan.
+
+--Dat is eene waarheid als eene koe, antwoordde de patroon. Op
+eenen toon van gezag waar niets op te antwoorden viel en met een
+veelbeteekenend gebaar, waarvan de bedoeling voor niemand twijfelachtig
+kon zijn, liet hij toen volgen:
+
+--Komaan kinderen, neemt uwe beenen op en gaat het een en ander halen
+waar wij als koningen van smullen kunnen! Hier is een dollar waar gij
+voor koopen moogt wat gij wilt. Ik ben de man die van daag trakteert!
+
+Alsof de brave kerel niet iederen dag »trakteerde«! Maar dat was
+een van de grappen die hij het liefst uithaalde en waar hij zelf het
+hartelijkst om lachte.
+
+In een oogenblik waren Jan, Sander en Napoleona uit zicht, gevolgd
+door Kruidnagel met eene groote mand onder zijn arm om alles wat zij
+gingen aanschaffen te dragen.
+
+--Nu zijn wij alleen Cornelia, begon Cascabel. Laat ons nu een
+oogenblik praten.
+
+--Waarover Cesar?
+
+--Waarover? Wel over het woord dat wij kiezen moeten om het
+slot van onze geldkist toe te maken. Niet dat ik de kinderen niet
+vertrouw. Lieve hemel dat zijn engelen, en evenmin om dien onnoozelen
+Kruidnagel, want die is de eerlijkheid in persoon. Maar zulke woorden
+moeten toch geheim gehouden worden.
+
+--Neem maar een woord dat u het beste voorkomt, antwoordde
+Cornelia. Wat gij wilt, vind ik goed.
+
+--Hebt gij in 't geheel geene keus?
+
+--Och neen.
+
+--Ik voor mij zou liefst den naam van iemand nemen.
+
+--Ja, ja ..., dat is goed. Den Uwen, Cesar.
+
+--Dat kan niet want die is te lang! Het moet een naam zijn van niet
+meer dan vier letters.
+
+--Laat dan eene letter van den uwen weg. Cesar is even goed zonder R,
+zou ik denken! Wij kunnen immers precies doen wat wij willen?
+
+--Bravo, Cornelia! Dat is een goede inval, een van die invallen zooals
+gij er dikwijls hebt. Maar als wij het er over eens zijn dat wij eene
+letter uit eenen naam kunnen nemen, zie ik niet in waarom wij er geen
+vier zouden weglaten en dan uit den uwen.
+
+--Uit mijn naam?
+
+--Wel zeker! De laatste vier letters er van: E L I A. Dat klinkt
+zelfs nog mooier, vind ik.
+
+--Hoe bedenkt ge het, Cesar?
+
+--Zult ge het niet pleizierig vinden als uw naam de sluiting van onze
+geldkist wordt?
+
+--Zeker, vooral omdat hij in uw hart reeds geschreven staat, antwoordde
+Cornelia innig en vol geestdrift.
+
+Met ongehuichelde verrukking zoende zij haar braven man dat het klapte.
+
+Zoodoende gebeurde het dat wie ter wereld het woord ELIA niet kende,
+er nimmer in slagen zou de geldkist van de familie Cascabel open
+te krijgen.
+
+Na een half uur kwamen de kinderen terug met mondkost beladen. Het
+waren heerlijke sneden ham en pekelvleesch, en van die verbazende
+groenten zooals de vruchtbare grond van Californië ze voortbrengt,
+koolen met stronken als boomen, aardappelen als meloenen, wortelen ter
+lengte van een halven meter, die met geen andere te vergelijken zijn,
+was Cascabel gewoon te zeggen, dan met die welke men onderweg uit den
+grond trekt zonder de moeite te hebben van ze eerst te planten. Voor
+de dranken is er in Californië eene rijke keus uit alles wat eene
+amerikaansche keel kan streelen. Op het feestmaal der Cascabel's had
+ieder een groot glas schuimend bier tot zijne beschikking en aan het
+dessert eene fijne flesch sherry voor allen.
+
+Cornelia had niet veel tijd noodig om, door Kruidnagel, haar gewonen
+koksknecht, geholpen, het maal te bereiden. De tafel werd gedekt
+in de tweede afdeeling van den reiswagen, gewoonlijk de woonkamer
+genoemd, waarin eene aangename warmte heerschte tengevolge van het
+in de aangrenzende ruimte brandende keukenfornuis. De eetlust van
+vader, moeder en kinderen, die nooit te wenschen overliet, was dezen
+dag buitengewoon. De omstandigheden in aanmerking genomen, was dat
+geen wonder.
+
+Toen het eten afgeloopen was, richtte mijnheer Cascabel tot allen het
+woord, waarbij hij den plechtigen toon aansloeg waarmede hij gewoon
+was het »geëerde publiek« toe te spreken.
+
+--Morgen, kinderen, zeide hij, verlaten wij Sacramento, die nobele
+stad, met hare nobele ingezetenen, over wie wij niet anders dan roemen
+kunnen, onverschillig of hunne huid blank, rood of zwart ziet. Maar
+Sacramento ligt in Californië; Californië is een stuk van Amerika en
+Amerika is Europa niet. Een mensch heeft maar één vaderland. Europa,
+dat is Frankrijk en het is waarlijk niet te vroeg wanneer wij naar
+Frankrijk terug verlangen na er zoovele jaren van gescheiden te zijn
+geweest. Hebben wij in dien tijd fortuin gemaakt? Om de waarheid te
+zeggen: neen! Intusschen zijn wij eigenaars van een zeker aantal
+dollars, die in onze geldkist een goed figuur zullen maken nadat
+wij ze in fransch goud- of zilvergeld ingewisseld zullen hebben. Een
+deel van dat bedrag zullen wij besteden om den Atlantischen Oceaan
+over te steken op een der snelvarende stoomschepen van wier top de
+driekleur wappert die onze Napoleon weleer in de hoofdsteden aller
+landen geplant heeft. Cornelia, ik drink op uwe gezondheid!
+
+Moeder Cascabel knikte vriendelijk met het hoofd, in antwoord op deze
+beleefdheid die haar man haar dikwijls bewees, als wilde hij zijne
+dankbaarheid toonen voor de moeite die zij zich gegeven had om hem in
+de personen zijner kinderen de evenbeelden van Hercules en Achilles
+te schenken.
+
+Toen sprak hij weder:
+
+--Ook drink ik op onze behouden reis! Mogen gunstige winden onze
+zeilen doen zwellen!
+
+Hij zweeg teneinde gelegenheid te hebben allen voor het laatst uit
+de heerlijke sherry-flesch nog eens in te schenken.
+
+--Intusschen, mijn vriend Kruidnagel, zult gij misschien de opmerking
+maken dat er na het betalen van onze passage niets meer in de geldkist
+over zal zijn?
+
+--Daar ben ik niet bang voor patroon..... ten minste als de plaatskaart
+op de booten, gevoegd bij die op de spoorwegen niet zóóveel kost.......
+
+--Wat praat ge van spoorwegen, van _rail-roads_, zooals de Yankees
+zeggen, riep Cascabel. Maar onnoozel schepsel, onbekwaam tot eenige
+redeneering, daar reizen wij niet mede! Van Sacramento tot New-York
+reken ik dat het vervoer ons niets kosten zal, want daar gebruiken wij
+ons huis op wielen voor. Een honderd of wat mijlen rijdens, daar zal,
+vermoed ik, de familie Cascabel zich niet door laten afschrikken,
+zij die nooit anders gewoon is geweest dan de wereld door te rollen!
+
+--Dat spreekt van zelf, bevestigde Jan.
+
+--Wat eene vreugde zal het voor ons zijn, Frankrijk terug te
+zien! zeide moeder Cascabel.
+
+--Frankrijk, kinderen, begon haar man weder, dat gij geen van allen
+kent, want gij zijt in Amerika geboren; het schoone Frankrijk dat gij
+eindelijk zult aanschouwen. Welk een geluk, Cornelia, voor u die uit
+Provence, en voor mij die uit Normandië ben, er weder heen te gaan
+na eene afwezigheid van twintig jaren!
+
+--Ja, Cesar, wat een geluk!
+
+--Zie Cornelia, al werd mij nu eene plaats aangeboden in den
+kunstenmakerstroep van Barnum, ik zou er voor bedanken. Niets is langer
+in staat mij hier te houden. Ik wil naar mijn land terug, al moest ik
+er op mijne handen naar toe loopen. Ik voel dat ik het heimwee heb,
+en dat is niet anders te genezen dan door naar het vaderland terug
+te gaan. Dus moeten wij er zonder uitstel heen!
+
+Wat Cesar Cascabel zeide, was de waarheid. Hij en zijne vrouw dachten
+aan niets anders meer dan aan hunnen terugkeer naar Frankrijk. Welk
+eene zelfvoldoening was het voor beiden, het geld er voor eindelijk
+bijeen te hebben!
+
+--Morgen gaan wij op marsch, zeide Cascabel.
+
+--Zou dat misschien onze laatste reis niet kunnen zijn? vroeg Cornelia.
+
+--Vrouw, antwoordde haar man met waardigheid, ik ken maar ééne laatste
+reis, dat is die waarvoor er van onzen Lieven Heer geen retourbiljet
+te krijgen is.
+
+--Nu ja, Cesar, maar zullen wij niet, vóór dat wij die reis ondernemen,
+fortuin gemaakt hebben en van het werken kunnen uitrusten?
+
+--Rusten, Cornelia? Nooit. Ik wil geen fortuin maken indien het gevolg
+daarvan moet zijn dat ik stil moet gaan zitten. Gelooft gij dat ge het
+recht hebt de talenten ongebruikt te laten waarmede de natuur u zoo
+mild begiftigd heeft? Denkt gij dat ik met mijne armen over elkaar
+zal gaan loopen, op gevaar af dat mijne gewrichten hunne lenigheid
+verliezen zullen? Kunt gij het u voorstellen dat Jan zijne kunsten
+als equilibrist verzaken zal; dat Napoleona zal ophouden te dansen
+op het gespannen koord, met of zonder balanceerstok; dat Sander niet
+langer gezien zal worden als het toppunt der menschen-piramide, en dat
+zelfs Kruidnagel niet meer zijn half dozijn muilperen in de minuut zal
+waarnemen, tot groote verlustiging van het geëerde publiek? Neen, mijne
+Cornelia! Zeg mij dat de zon zal worden uitgedoofd door den regen, dat
+de oceaan verdwijnen zal in de maag der visschen, maar zeg mij niet dat
+er een oogenblik komen zal waarop de familie Cascabel rust zal nemen!
+
+Zij hadden nu niets anders meer te doen dan alles gereed te maken
+voor de reis, teneinde den volgenden ochtend, zoodra de zon boven
+Sacramento zou opgaan, den tocht te aanvaarden.
+
+De namiddag werd daartoe besteed. Onnoodig te zeggen dat de vermaarde
+geldkist op eene veilige plek in de achterste afdeeling van den wagen
+neergezet was.
+
+--Op deze manier, merkte Cascabel op, kunnen wij dag en nacht het
+oog er op houden.
+
+--Ik begin hoe langer hoe meer in te zien dat het eene goede gedachte
+van u geweest is, Cesar, antwoordde Cornelia. Ik heb geen spijt van
+het geld dat wij er voor betaald hebben.
+
+--De kist is alleen misschien wat klein, vrouw. Maar als onze »sok«
+grooter wordt, kunnen wij er altijd eene ruimere aanschaffen.
+
+
+
+
+
+II.
+
+DE FAMILIE CASCABEL.
+
+
+Cascabel! Die naam was bekend, ja vermaard in alle vijf
+werelddeelen,--»en in andere plaatsen«, was de man gewoon te zeggen
+die de eer had hem te dragen.
+
+Cesar Cascabel was afkomstig uit Pontorson in het hart van Normandië,
+en al de gauwigheid, al de slimme streken, door welke het Normandische
+ras beroemd is, waren hem eigen. Maar zoo geslepen en gevat als hij
+zijn mocht, hij was altijd een eerlijk man gebleven, en niemand had
+het recht hem te tellen onder de schurftige schapen van de zwervende
+kudde der straatkunstenmakers. Hij was een oppassend huisvader, die
+door zijne goede eigenschappen als mensch ruimschoots goed maakte
+wat zijne nederige afkomst en zijn ongeregeld beroep hem misschien
+te kort mochten doen komen.
+
+Hij was op het tijdstip waarop wij hem leeren kennen, vijf-en-veertig
+jaren oud en zag er ook uit als een man van dien leeftijd. Onder den
+blooten hemel geboren, in letterlijken zin, was de mand, die zijn vader
+op den rug droeg en waarmede hij de dorpskermissen en jaarmarkten in
+Normandië afreisde, zijne wieg geweest. Zijne moeder was kort na zijne
+geboorte gestorven, eenige jaren later verloor hij ook zijnen vader en
+toen had een rondreizende kunstenmakerstroep, die juist voorbijtrok,
+hem tot zich genomen. Zoo had hij zijne kinderjaren doorgebracht met
+op zijn hoofd te staan, op zijne handen te loopen en sprongen in
+de lucht te maken. Hij werd achtereenvolgens paljas, kunstenmaker
+in alle vakken en verdiende met de vlugheid zijner ledematen en de
+kracht zijner spieren voor zichzelf den kost, tot op het oogenblik
+toen hij kennis maakte met de tegenwoordige mevrouw Cascabel, van
+haarzelve Cornelia Vadarasse genaamd, uit Martigues in Provence
+geboortig, die hem achtereenvolgens drie kinderen schonk. Zoo was
+hij zelf de bestuurder van eenen troep geworden, waarvan zijn gezin
+de sujetten leverde.
+
+Hij was schrander en vernuftig, sterk en lenig, meer dan de meeste
+andere menschen; maar zijne zedelijke eigenschappen deden niet onder
+voor die van zijn lichaam en verstand. Het is wel waar dat een rollende
+steen geen blijvende plaats bekomt, maar onder het schuren tegen de
+andere steenen en de distelen van den weg wordt hij ten minste glad
+en glimmend en slijten de scherpe hoeken er af. In de vijf-en-veertig
+jaren dat hij aan 't rollen was, had Cesar Cascabel zooveel geleerd
+en ondervonden, dat hij van het leven alles wist wat iemand er van
+te weten kan komen. Hij verwonderde zich over niets meer en niets
+was meer in staat hem van zijn stuk te brengen. Al zwervende van
+de eene kermis naar de andere in alle landen van Europa, in Amerika
+zoowel als in de nederlandsche en spaansche koloniën, had hij bijna
+alle talen leeren verstaan en wist hij er zich ten naastenbij ook in
+verstaanbaar te maken, »zelfs in die welke hij niet sprak« was hij
+gewoon te beweren. Want als de taal hem in den steek liet, had hij
+altijd zijne zeer sprekende gebaren tot zijne beschikking.
+
+Cesar Cascabel was iets meer dan middelmatig van lengte, krachtig van
+lichaamsbouw, goed geëvenredigd van ledematen. Zijn onderkaak stak
+een weinig naar voren, hetgeen een teeken van geestkracht is; hij had
+een stevigen kop, dicht bezet met een dichten haarbos; zijn gelaat was
+door de zon verbrand en door den wind verweerd; onder zijn grooten neus
+droeg hij een knevel zonder punten en aan zijne gebruinde wangen een
+paar heele korte bakkebaarden; zijne oogen waren blauw, levendig en
+doordringend en hadden eene goedaardige uitdrukking; in zijnen mond
+ontbrak nog maar één van de drie-en-dertig tanden en kiezen die er
+in behoorden. Tegenover het »geëerde publiek« was hij niet zuinig met
+geweldige gebaren, theatrale houdingen en bluffende volzinnen; maar in
+het gewone leven was hij de eenvoud en de natuurlijkheid zelve. Geen
+huisvader overtrof hem in hartelijke liefde voor zijn gezin.
+
+Van een ijzersterk gestel, bezat hij thans de noodige lenigheid niet
+meer voor het dansen op de koord of voor de kunsten aan den rekstok;
+maar waar het op spierkracht aankwam behoorde hij altijd nog onder
+de besten in zijn beroep. Buitendien was hij een meester in de edele
+kunst van buikspreken, eene soort van kermisvertooning welke reeds
+van overouden tijd dagteekent, want de kerkvader Eustachius verzekert
+dat de priesteres van Endor, die voor Saul waarzegde, niets anders
+was dan eene buikspreekster. Als Cesar het goedvond, zakten zijne
+stembanden tot ver beneden zijne maag. Of hij met zichzelf een duo
+had kunnen zingen, had hij nog nooit beproefd; maar wie weet of hij
+er niet toe in staat ware geweest!
+
+Om zijne beeltenis volledig te maken moeten wij hier nog bijvoegen
+dat Cesar Cascabel een zwak had voor beroemde krijgshelden en vooral
+voor Napoleon I. Zoo hoog als hij dien veroveraar vereerde, zoo
+diep verachtte hij diens beulen, de Engelschen, die hij allen voor
+nakomelingen van den gemeenen Hudson Lowe, Napoleon's gevangenbewaarder
+op Sint Helena, hield. Hij had dan ook nooit verkozen te »werken«
+voor de koningin van Engeland, verzekerde hij, »niettegenstaande
+die vorstin hem door haren opperhofmeester persoonlijk had doen
+uitnoodigen.« Dit laatste had hij zoo dikwijls verteld, dat hij
+eindelijk zelf geloofde dat het waar was.
+
+Met dat al had Cascabel het nog niet kunnen brengen tot de
+waardigheid van directeur van een groot paardenspel, zooals een
+Franconi, een Carré of een Myers, met heel hunnen stoet van rijders
+en rijderessen, van clowns en goochelaars. Hij was niets meer dan
+een gewone kermisreiziger, die als het mooi weer was op de pleinen
+en markten in de open lucht, en als het regende onder eene tent zijne
+kunsten vertoonde. Met dit beroep, dat hij met zeer afwisselend geluk
+gedurende het vierde eener eeuw had uitgeoefend, had hij zooals wij
+verteld hebben het spaarduitje bijeengegaard dat thans in de kist
+met het letterslot bewaard lag.
+
+Hoeveel arbeid, hoeveel vermoeienis, hoeveel ellende zelfs,
+vertegenwoordigde dat beetje geld! Nu echter was het ergste achter
+den rug. De familie Cascabel maakte zich gereed naar Europa terug
+te keeren. Na de Vereenigde Staten over bijna hunne geheele breedte
+doorgetrokken te zijn, zouden zij plaats nemen op eene fransche of
+amerikaansche pakketboot. Van eene engelsche mocht natuurlijk geen
+sprake zijn.
+
+Cascabel was iemand die op alles raad wist. Hinderpalen kende hij
+niet; hij beschouwde die op zijn hoogst als moeielijkheden die
+overwonnen moesten worden. Zijnen weg door het leven te vinden,
+beschouwde hij als zijne bestemming. Even als de hertog van Dantzig,
+een der maarschalken van zijn keizerlijken held, had hij kunnen zeggen:
+»Waar een gaatje te vinden is, zal ik er doorheen kruipen«.
+
+Door hoeveel gaten was hij dan ook in zijn leven niet reeds gekropen!
+
+»Mevrouw Cascabel, geboren Cornelia Vadarasse, provençaalsche van het
+zuiverste bloed, zonder wedergade in het voorspellen van de toekomst,
+_clairvoyante_ en _somnambule_, de koningin aller electrische vrouwen,
+gesierd door alle bekoorlijkheden harer sekse, bezitster aller deugden
+die de kroon uitmaken eener huismoeder, met den krans der overwinning
+uit den grooten vrouwen-worstelstrijd te Chicago gekomen, waar de
+beroemdste vrouwelijke athleten der wereld waren saamgestroomd!«
+
+Dit waren de bewoordingen waarmede mijnheer Cascabel gewoon was zijne
+echtgenoote aan het publiek voor te stellen. Nu twintig jaar geleden
+was hij te New-York met haar in het huwelijk getreden. Of hij er aan
+gedacht had de toestemming van zijnen vader te vragen vóór dat hij tot
+dien stap overging? Geen oogenblik, vooreerst, zeide hij, dewijl zijn
+vader ook hem niet geraadpleegd had toen hij in het huwelijk trad,
+en in de tweede plaats dewijl die brave man niet meer leefde. Het
+geval was doodeenvoudig in zijn werk gegaan, met minder omslag dan in
+het achterlijke Europa, waar twee wezens die bestemd schijnen om met
+elkander vereenigd te worden, door een aantal formaliteiten daarin
+belemmerd worden.
+
+Op een goeden avond als toeschouwer in het Barnum-theater te New-York
+zijnde, was Cesar Cascabel levendig getroffen geworden door de
+bevalligheid, de lenigheid en de kracht, door eene jeugdige fransche
+kunstenmaakster, mejuffrouw Cornelia Vadarasse, aan den rekstok ten
+toon gespreid. Dit bekoorlijke vrouwspersoon aan zich te verbinden,
+hun beider levens tot één te maken, in de toekomst eene reeks van
+kleine Cascabels te voorschijn te roepen, die hunne ouders in alles
+waardig zouden zijn, dat scheen den gemoedelijken straatkunstenaar
+eene zaak die als van zelve sprak. Gedurende eene pauze snelde hij
+het tooneel op, liet zich aan Cornelia Vadarasse voorstellen en
+gaf haar terstond te verstaan dat zij beiden als franschen bestemd
+waren, elkander hart en hand te schenken. Onder de toeschouwers
+bevond zich een geestelijke; deze werd naar de gezelschapszaal der
+artisten getroond en daar werd hem gevraagd op eenen band, die zoo
+in alle opzichten in den hemel gelegd scheen te zijn, het zegel
+der kerk te drukken. In het vrije en gelukkige Amerika bestaat daar
+geenerlei bezwaar tegen en het geschiedde alzoo. Zijn zulke met stoom
+gesloten huwelijken er minder goed om? Dit moge zijn zooals het wil,
+dat van Cesar Cascabel en Cornelia Vadarasse was eene der gelukkigste
+echtverbintenissen, ooit op dit ondermaansche gesloten.
+
+De eerstgeborene uit dit huwelijk van twee straatkunstenmakers was Jan,
+thans negentien jaar oud. Het was alsof hij aan zijne afkomst ontrouw
+was geworden wat betreft de sterkte der spieren en den aanleg voor
+koorddansen, gymnastische toeren of paljas-aardigheden. Daarentegen
+was hij uiterst behendig in de handen en had hij eene gave van scherp
+opmerken, door welke eigenschappen hij het ver gebracht had in alle
+kunsten waar handigheid en vlugheid bij te pas kwamen, zonder dat hij
+zich op dit talent het minste liet voorstaan. Het was een zachtaardige,
+stille jongen, bruin van gelaatskleur als zijne moeder, doch met blauwe
+oogen. Hij had veel pleizier in lezen en maakte van alle voorkomende
+gelegenheden gebruik om iets te leeren. Zonder dat hij zich over het
+beroep zijner ouders schaamde, geloofde hij toch dat er iets beters
+voor hem te doen was dan kunsten voor de menschen te maken en in het
+geheim koesterde hij de hoop, zoodra hij in Frankrijk teruggekeerd
+mocht wezen, zijn tegenwoordig bedrijf te laten varen. Hij hield echter
+te veel van zijne ouders om zich over dit onderwerp anders dan met
+de grootste omzichtigheid uit te laten; trouwens op welke manier hem
+eene gelegenheid geopend zou kunnen worden om op eene andere wijze
+door de wereld te komen, wist hij in de verte niet te zeggen.
+
+In leeftijd volgde op den oudste de tweede zoon. Deze was in den
+volsten zin van het woord een spruit van vader en moeder Cascabel
+en voor kunstenmaken in de wieg gelegd. Hij was twaalf jaar oud, zoo
+lenig als eene kat, zoo vlug als een aap, en zoo glad als een aal. Hij
+was nog maar drie voet zes duim lang en niet groot dus voor zijnen
+leeftijd, maar hij was naar het zeggen van zijnen vader met éénen
+luchtsprong in de wereld gekomen en nu reeds een echte clown, daarbij
+een straatjongen vol grappen en streken, maar met een goed hart. Een
+pak slaag verdiende hij af en toe, maar hij nam dat al lachende aan,
+want de klappen kwamen zelden hard aan en waren nooit valsch gemeend.
+
+Wij hebben reeds gezegd dat de oudste van Cascabel's kinderen Jan
+heette. Dien naam had zijne moeder hem gegeven als eene herinnering
+aan eenen oud-oom te Marseille, Jan Vadarasse, een zeeman die door
+menschen-eters heette opgegeten te zijn, iets waar zijne achternicht
+niet weinig trotsch op was. Jan's vader, die zichzelf in den naam Cesar
+verheugen mocht, had voor zijn oudsten zoon zeker iets anders verlangd,
+iets meer in overeenstemming met de bewondering die hij voor beroemde
+krijgshelden koesterde, maar hij had bij het kiezen van eenen naam voor
+hunnen eerstgeborene zijne vrouw niet willen tegenspreken. Daarom had
+hij er in toegestemd dat de jongen eenvoudig Jan zou heeten, maar met
+het stille voornemen om indien hun meer spruiten geschonken werden,
+zich voor zijne inschikkelijkheid schadeloos te stellen.
+
+Dit gebeurde ook zoodra hem een tweede zoon geboren werd. Na eenigen
+tijd geaarzeld te hebben tusschen Hamilcar, Attila of Hannibal,
+eindigde Cesar met hem Alexander te doen doopen. Bij verkorting werd
+hij gewoonlijk Sander genoemd.
+
+Op de twee jongens volgde mettertijd een meisje. Moeder Cascabel
+had deze Hersilia willen noemen, maar haar man stond er op dat zij
+Napoleona zou heeten als eene hulde aan den martelaar van Sint Helena.
+
+Napoleona was nu acht jaar oud. Het was een lief kind dat een mooi
+meisje beloofde te worden. Zij was blond en had eene frissche kleur,
+met een gelaat vol uitdrukking en leven. Bevallig in al hare bewegingen
+en goed van aanleg, bracht zij het in de edele kunst van koorddansen
+spoedig tot eene aanmerkelijke hoogte. Zooals zij met hare welgevormde
+voetjes over den stijf gespannen metalen draad zweefde, huppelend en
+sierlijke passen makend, was het alsof het schepseltje vleugels had
+om zich recht te houden.
+
+Ieder begrijpt dat Napoleona het liefste kind van het gezin was. Zij
+was aller oogappel en toch geen bedorven kind in den slechten zin van
+het woord. Hare moeder koesterde de stille hoop dat haar dochtertje
+eenmaal een voornaam huwelijk zou doen. Dat is immers een van die
+dingen welke in het wisselvallige leven van straatkunstenaars af en
+toe voorkomen. Waarom zou Napoleona, volwassen en eene knappe jonge
+dochter geworden, niet eenen prins of baron kunnen ontmoeten die op
+haar verlieven en haar trouwen zou?
+
+--Dat gebeurt alleen in sprookjes, meende Cesar, die de zaken kalmer
+opnam dan zijne vrouw.
+
+--Neen Cesar, het gebeurt ook in het werkelijke leven.
+
+--Helaas, mijn goede Cornelia, de tijd is voorbij toen koningen
+herderinnen tot vrouw namen. Trouwens, zooals de zaken tegenwoordig
+gesteld zijn, weet ik niet of iedere herderin wel met eenen koning
+zou willen trouwen.
+
+Dit was dus de familie Cascabel, vader, moeder en drie kinderen. Met
+het oog op de vereischten voor de vertooning eener menschen-pyramide,
+waarbij de artisten twee aan twee op elkanders schouders gaan staan,
+ware het misschien wenschelijk geweest dat er nog een vierde kind
+bij was gekomen. Maar nummer vier verkoos niet te komen.
+
+Gelukkig hadden zij Kruidnagel. Deze was altijd beschikbaar om bij
+buitengewone gelegenheden in de bres te springen.
+
+Kruidnagel was inderdaad een onmisbaar aanhangsel van de Cascabels
+en maakte de familie voltallig niettegenstaande hij een amerikaan
+van geboorte was. Hij was een dier arme drommels die hunne ouders
+nooit gekend hebben; die te nauwernood de plek weten waar zij geboren
+zijn; die door de liefdadigheid van vreemden groot worden gebracht
+en te eten krijgen voor zoover er iets voor hen overblijft; die tot
+oppassende menschen kunnen opgroeien wanneer hunne inborst goed is,
+zoodat zij weerstand weten te bieden aan de slechte voorbeelden en aan
+de booze inblazingen, waar de armoede maar al te gul mede is. Zulke
+verwaarloosde schepsels gaan meestal den verkeerden kant op en komen
+slecht terecht; maar is er geen reden om medelijden met hen te hebben?
+
+Met Ned Harley, die van mijnheer Cascabel den bijnaam Kruidnagel
+gekregen had, was het goed afgeloopen. Dien bijnaam had hij te danken
+aan zijn figuur, want hij was zoo mager als een spijker. Zij hadden
+hem dus even goed Draadnagel kunnen noemen, maar Kruidnagel klonk
+meer uitheemsch en kreeg de voorkeur omdat onwillekeurig de gedachte
+aan eene afkomst uit de Specery-eilanden er zich aan verbond.
+
+Het was nu twee jaar geleden dat Cascabel op zijne reis door de
+Vereenigde Staten den armen vondeling ontmoet had. Ned Harley had op
+dat tijdstip letterlijk niet meer te eten. De troep kunstenmakers waar
+hij aan verbonden was, ging uit elkander nadat de directeur er van op
+den loop gegaan was. Ned speelde er voor »minstreel«, zooals het in
+de engelsch sprekende kunstenmakerswereld heet. Dat is een treurig
+bestaan, al verdient men er ook ten naaste bij den kost mede. Zich
+insmeeren met schoensmeer, zich tot een »neger« maken, zich in een
+zwarten rok en broek, een wit vest en eene witte das steken, om zoo
+toegetakeld de malste liedjes te zingen en op eene akelige viool
+te krassen, vergezeld en begeleid door nog vier of vijf van zulke
+hansworsten, welk eene maatschappelijke bestemming! Deze bestemming
+was het echter, die Ned Harley tot zijne bittere droefheid kwijt was
+op het oogenblik toen hij zoo gelukkig was een reddenden engel te
+ontmoeten in den persoon van Cesar Cascabel.
+
+Deze had juist eenen helper weggestuurd die bij de voorstellingen in
+den regel voor paljas speelde. Wat dat voor een bedrieger was, kan
+iemand zich nauwelijks voorstellen. Verbeeld u dat hij zich voor een
+amerikaan had uitgegeven terwijl hij een geboren engelschman was! Een
+landgenoot van John Bull in eenen troep fransche kunstenmakers! Een
+afstammeling van dien beul, die Napoleon..... Wij behoeven er niets
+bij te voegen om te doen begrijpen hoe Cascabel zich voelde op den
+dag toen hij te weten kwam wat voor een landsman zijn paljas was.
+
+--Mijn goede mijnheer Warburton, voegde hij hem toe, aangezien gij
+een engelschman zijt, verzoek ik u in den kortst mogelijken tijd uwe
+biezen te pakken, indien gij niet wilt dat ik u, in uw paljassenpak
+zooals gij daar staat, de deur uitsmijt.
+
+Mijnheer Warburton maakte dat hij uit de voeten kwam, want hij had
+anders op het breedste gedeelte van zijne paljassenbroek eenen schop
+gekregen die hem het wegloopen al te gemakkelijk gemaakt zou hebben.
+
+Kruidnagel kwam dus in zijne plaats. Hij werd aangenomen om van
+alles te doen, paljasdienst zoowel als het werk van stalknecht bij de
+paarden of van keukenjongen als Cornelia hulp noodig had. Natuurlijk
+sprak hij fransch, maar met een sterken uitheemschen tongval.
+
+Ofschoon reeds om en bij de vijf-en-dertig jaren was het toch nog een
+onnoozele knaap, uitgelaten genoeg als hij met zijne potsen het publiek
+bezig hield, maar in het gewone leven eer droefgeestig van aard. Hij
+bezag de meeste dingen van den donkeren kant en goed beschouwd was dat
+geen wonder, want hij had geene reden om zich onder de troetelkinderen
+der fortuin te tellen. Hij was een wonderlijk schepsel, met zijn
+puntig toeloopend hoofd, zijne geelachtige haren, zijne ronde, domme
+oogen, zijn vervaarlijk langen neus, waar hij een half dozijn brillen
+op wist te zetten hetgeen altijd een groot gelach onder het publiek
+deed opgaan, zijne wijd uitstaande ooren, zijn ooievaarshals en zijn
+mageren romp op een paar spillebeenen. Toch hoorde niemand hem klagen,
+ten minste--dit voorbehoud maakte hij gewoonlijk--als het hem niet zóó
+erg tegenliep dat hij wel klagen moest. Van het oogenblik af dat hij
+aan den troep van Cascabel verbonden was geworden, was hij begonnen
+zich aan het gezin te hechten en zij hadden het op dit oogenblik
+nauwelijks meer zonder Kruidnagel kunnen stellen.
+
+Hiermede hebben wij, als het geoorloofd is dit te zeggen, alles wat
+er menschelijks was in den kunstenmakerstroep aan onze lezers te
+zien gegeven.
+
+Er waren echter ook dierlijke bestanddeelen. In de eerste plaats een
+patrijshond van het echte ras, goed op de jacht, maar onmisbaar om
+op de rollende woning te passen. Vervolgens een poedel, een aardig
+en vernuftig dier, die zeker, zoodra er eene academie van geleerde
+honden gesticht mocht worden, daarin eene plaats zal krijgen.
+
+Behalve de beide honden moeten wij nog melding maken van een aap, die
+als het op potsen maken aankwam alle recht had om met Kruidnagel op
+ééne lijn gesteld te worden, zóó zelfs dat de toeschouwers niet zelden
+aarzelden aan wien van de twee zij de voorkeur moesten geven. Dan
+was er een Javaansche papegaai, antwoordende op den naam Jako, die
+door zijnen vriend Sander vlijtig onderricht werd en dank zij diens
+lessen, tien uren van de twaalf snaterde, zong of floot. Eindelijk
+nog twee paarden, een paar goede beesten, vrij hoog op jaren, die
+den kermiswagen voorttrokken. Zij hadden er sedert lang de heugenis
+van verloren hoeveel honderden mijlen zij met hunne gaandeweg stijf
+geworden beenen den wagen reeds over allerlei gebaande of ongebaande
+wegen hadden voortgezeuld.
+
+Is iemand er op gesteld de namen dezer kostelijke dieren te weten? Zij
+heetten Vermout en Gladiator, naar twee beroemde raspaarden, die
+op wedrennen te Parijs op engelsche mededingers den prijs behaald
+hebben. Maar eenige andere overeenkomst met deze wereldvermaarde
+rossen dan die van den naam, vertoonden de geduldige viervoeters,
+die den wagen der Cascabel's trokken, niet.
+
+Van de twee honden antwoordde de poedel op den naam Marengo en de
+patrijshond op dien van Wagram. Niemand behoeft te vragen hoe het
+kwam dat zij naar deze historische plaatsen vernoemd waren.
+
+De aap heette John Bull, welke onderscheiding hij aan zijne
+buitengewone leelijkheid te danken had.
+
+Hieraan kunnen wij niets veranderen; het was een zwak van Cesar
+Cascabel dat voortsproot uit een loffelijk gevoel van vaderlandsliefde,
+al erkennen wij dat zulke gevoelens van haat tegen personen van
+anderen landaard in onzen tijd eigenlijk niet meer te pas komen.
+
+--Hoe is het mogelijk, zeide hij wel eens, dat iemand geen afgod
+maakt van dien grooten man, die onder eene hagelbui van kogels zijne
+soldaten toeriep: »Volgt de witte pluim op mijnen helm; gij vindt
+hem altijd in het midden der vijanden!«
+
+Iemand had hem eens doen opmerken dat het Hendrik de Vierde en niet
+Napoleon geweest was, die deze woorden gebruikt had.
+
+--Wel mogelijk, antwoordde hij. Maar Napoleon was er de man naar om
+hetzelfde te zeggen!
+
+
+
+
+
+III.
+
+DE SIERRA NEVADA.
+
+
+Hoevelen hebben niet wel eens verlangd eene reis te doen in een huis op
+wielen, op de manier van reizende kunstenmakers! Geen zorgen te hebben
+over logement of herberg, over het bed waar men nooit te voren zeker
+van kan zijn en over het middagmaal waar men nog minder op rekenen
+kan, ten minste wanneer de reis gaat door een land waar de dorpen
+en gehuchten dun gezaaid zijn. Er zijn wel enkele pleizier-reizigers
+die iets dergelijks doen aan boord van hunne eigen jachten, waar zij
+al de geriefelijkheden eener woning op medenemen, maar zeldzaam zijn
+zij die met een eigen reis-rijtuig een eenigszins aanmerkelijk eind
+weegs afleggen. Toch is zulk een reiswagen inderdaad een huis dat
+zich beweegt. Hoe komt het dan dat het genoegen van »eene zeereis op
+vasten wal« tot kermiskunstenaars beperkt blijft?
+
+De wagen van zulk een zwerver is inderdaad eene volledige woning,
+in vertrekken afgedeeld en van meubelen voorzien, een rollend dag-
+en nachtverblijf. Die van Cesar Cascabel bevatte alle gemakken die
+voor zijn zwervend bestaan onontbeerlijk waren.
+
+De wagen had eenen naam, _De schoone Zwerfster_, even alsof het een
+schip was, en de verschillende tochten door onderscheidene deelen
+der nieuwe wereld, die zij reeds had helpen doen, rechtvaardigden die
+dichterlijke benaming. Drie jaar geleden was het rijtuig nieuw gekocht
+van de spaarpenningen die het echtpaar toen had overgegaard. Het had
+gediend om de oude kar te vervangen, waar zij tot dien tijd zich mede
+hadden beholpen, een ruw en hortend ding zonder veeren, alleen maar
+met een lap geteerd zeildoek overdekt, waaronder het gezin de nachten
+doorbracht. Met dit gebrekkige vervoermiddel hadden de Cascabels
+twintig jaren lang de kermissen en jaarmarkten in de amerikaansche
+Unie afgereisd. Het spreekt dus van zelf dat hun nieuwe rijtuig van
+amerikaansch maaksel was.
+
+De _Schoone Zwerfster_ was een wagen op vier wielen, rustende op
+beste stalen veeren, licht en toch stevig van bouw. Zij werd met
+zorg onderhouden, op haar tijd gewasschen, gepoetst en gepolijst,
+zoodat de met schitterende kleuren, goudgeel en cochenille-rood,
+beschilderde wanden in het zonnelicht blonken. Daarop prijkten met
+groote letters de woorden: _Familie Cesar Cascabel_. Zij was even
+lang als de groote reis- en goederenwagens, die gebruikt worden voor
+tochten door de prairieën in het verre westen, waar de spoorwegen,
+die in de richting van San Francisco de beide oceanen verbinden, nog
+niet met hunne vertakkingen zijn doorgedrongen. Twee paarden konden
+niet anders dan in den stap het zware voertuig voortkrijgen. De last
+dien zij te trekken hadden, was niet gering. Behalve de reizigers,
+een zeildoeksche tent met palen, touwen, en toebehooren, die boven op
+den wagen geborgen werd, en daar beneden, tusschen de wielen, een kleed
+van zeildoek, dat onder het rijden heen en weder slingerde en waarin
+allerlei geborgen werd, de turksche trom en de roffeltrom, de klephoorn
+en de trompet, en al de andere benoodigdheden die voor de vertooningen
+van kunstenmakers vereischt worden. Daartoe behoorden ook de kostuums
+voor eene vermaarde pantomime, genaamd: _De roovers van het Zwarte
+Woud_, welke sedert lang den roem der familie Cascabel uitmaakte.
+
+Het binnenste van den wagen was zeer doelmatig ingericht en zoo netjes
+en zindelijk als eene hollandsche boerenwoning, want Cornelia verstond,
+waar het op orde en reinheid aankwam, geen gekscheren.
+
+Achterin, van de buitenlucht gescheiden door eene glazen schuifdeur,
+bevond zich de afdeeling voor keuken bestemd, waar het fornuis
+stond te branden. Dan kwam het huisvertrek, tevens eetkamer, waar
+ook de lieden werden ontvangen die zich de toekomst wilden doen
+voorspellen. Vervolgens een slaapvertrek, waar de slaapplaatsen
+twee aan twee tegenover en boven elkaar getimmerd waren even als
+de kooien in een schip. Daar sliepen aan den linkerkant de twee
+jongens en aan de overzijde, door een gordijn van hen gescheiden,
+hun zusje. Voorin eindelijk was de slaapkamer van Cascabel en zijne
+vrouw, wier beddegoed bestond uit een mooie matras en een veelkleurige
+gestikte deken. Daar had ook de lang begeerde geldkist nu eene plaats
+gekregen. In alle hoeken waren plankjes getimmerd, die opgeslagen en
+neergelaten konden worden teneinde als tafeltjes te dienen, en kleine
+kasten tot berging van de kleederen, de pruiken, de valsche baarden en
+wat verder bij de pantomime te pas kwam. Aan de zoldering hingen twee
+petroleumlampen, die evenals scheepslampen al de bewegingen van het
+rijtuig op de hobbelige wegen mede maakten. Bij dag drong het licht
+naar binnen door een half dozijn in de wanden gemaakte openingen,
+met in lood gevatte glasruiten gesloten, waar dunne gordijntjes voor
+hingen die door gekleurde linten werden opgehouden. Het geheel geleek
+van binnen op de roef eener oud-hollandsche trekschuit.
+
+Kruidnagel was voor zijn persoon met weinig tevreden. Gewoonlijk sliep
+hij in de keuken, waar hij des avonds aan twee in de wanden geslagen
+haken zijne hangmat ophing, die 's morgens bij het krieken van den
+ochtend weder door hem opgerold werd.
+
+De twee honden, Wagram en Marengo, die 's nachts de wacht te houden
+hadden, sliepen in het dekkleed onder den wagen. De aap John Bull hield
+hen daar gezelschap en maakte het hun, met zijne ongepaste aardigheden,
+wel eens lastiger dan noodig was. Jako de papegaai eindelijk hing in
+eene kooi aan de zoldering van het woonvertrek.
+
+De paarden, Gladiator en Vermout, werden gewoonlijk in de nabijheid
+van de _Schoone Zwerfster_ in vrijheid aan het grazen gelaten. Zelden
+was het noodig ze vast te binden. In de uitgestrekte prairieën vonden
+zij voedsel in overvloed, en na zich den buik volgegeten te hebben,
+behoefden zij maar te gaan liggen om het even goed te hebben als in
+eenen stal.
+
+Aldus toegerust, met geweren en revolvers onder het bereik der
+slapenden en met de twee honden als schildwachten, was de _Schoone
+Zwerfster_ een even veilig als geriefelijk nachtverblijf.
+
+Er waren reeds ontelbare mijlen mede afgereisd in de drie jaren dat zij
+dienst had gedaan. Van New-York naar Albany, van Niagara naar Buffalo,
+naar Saint Louis, naar Philadelphia, naar Boston, naar Washington,
+langs de Mississippi naar Nieuw-Orleans, langs de spoorweglijn van de
+Great-Trunk tot het hart van het Rotsachtige Gebergte, in het land
+der Mormonen en tot achter in Californië! Het scheen wel voor eene
+gezondheidsreis te mogen doorgaan, want niemand van den troep was ooit
+een oogenblik ziek geweest, alleen de gulzige John Bull uitgezonderd,
+die nooit eene gelegenheid verzuimde om zich de maag te overladen en
+daar dan ook de gevolgen van ondervond.
+
+Zij stelden zich er heel wat van voor, de _Schoone Zwerfster_ naar
+Europa te brengen en met dit voertuig over de straatwegen van het
+vaderland te rijden. Wat een bekijks zouden zij hebben in geheel
+Frankrijk, vooral onder de landelijke bevolking. Cesar Cascabel dacht
+aan niets anders dan aan zijn geliefd geboorteland, zijn Normandië,
+dat hij zijn leven lang gehoopt had terug te zien en dat hij nu
+werkelijk in zijne verbeelding reeds vóór zich had.
+
+Te New-York aankomende, waren zij voornemens den reiswagen uit
+elkaar te nemen en in te pakken en hem vervolgens als vrachtgoed
+met de stoomboot naar Hâvre mede te nemen. Daar kon hij weer op de
+wielen gezet worden en hoopten zij er de reis door Frankrijk mede
+te aanvaarden.
+
+Het geheele gezin, man, vrouw en kinderen had slechts éénen wensch:
+den tocht te beginnen. Het was alsof hunne viervoetige vrienden hun
+ongeduld deelden. Den 15den Februari, des ochtends heel in de vroegte
+braken zij dus gezamenlijk van het pleintje te Sacramento op, sommigen
+te voet, anderen in den wagen, ieder zooals het hem goed dacht.
+
+Het weder was zeer koel, maar mooi. Onnoodig te zeggen dat er gezorgd
+was voor den noodigen leeftocht, bestaande in ingelegd vleesch en
+groenten. Zij rekenden er echter op dat de voorraad in steden en
+dorpen, welke zij door moesten trekken, aangevuld zou kunnen worden,
+en bovendien is er in deze streken overvloed van allerlei wild, bisons,
+herten, hazen en patrijzen. Jan was een geoefend schutter en zou zijn
+geweer niet laten roesten, terwijl hij voor geene jacht-akte behoefde
+te zorgen want in de uitgestrekte prairieën van het verre Westen is
+er geen koddebeier of veldwachter die u daar naar vraagt. De poedel
+Marengo deugde voor dit soort van werk niet, maar de patrijshond
+Wagram was zoo goed afgericht als de beste jachthond en nooit beter
+in zijn schik dan wanneer hij een stuk wild achterna mocht zitten.
+
+Buiten Sacramento gekomen, reed de _Schoone Zwerfster_ in de richting
+van het Noord-Oosten. Zij wilden langs den kortsten weg de grens over
+en het gebergte der Sierra Nevada doortrekken. Dit was ongeveer een
+paar honderd kilometers, tot waar de Sonora-pas tusschen de bergen
+doorgaat en in de onafzienbare vlakte aan de oostzijde uitkomt.
+
+Deze streek was eigenlijk nog niet wat men het verre Westen noemt. Dáár
+zijn de dorpen en gehuchten zeldzamer. Het was ook niet de prairie,
+met haar onbegrensden gezichteinder, haar eindeloos grasveld,
+bewoond door zwervende Indiaansche stammen, die naarmate de beschaving
+voortschrijdt, meer naar de minst bevolkte gewesten van Noord-Amerika
+worden teruggedrongen. Bijna dadelijk nadat zij Sacramento achter
+zich hadden, begon de grond reeds te rijzen. Dit waren de eerste
+golvingen der Sierra Nevada, die het rijke Californië omringt met eene
+aaneengeschakelde reeks bergen, door donkere dennenwouden overdekt,
+waarboven hier en daar toppen uitsteken van een vijfduizend meters
+hoogte. Het is alsof de natuur dit land, waar zij zoovele schatten
+verborgen heeft die thans reeds door de op buit beluste hand der
+menschen geroofd zijn, achter een zwaar gordijn van eeuwig groen
+heeft willen verbergen. In de richting welke de _Schoone Zwerfster_
+was ingeslagen, kwamen zij langs verscheidene steden van beteekenis,
+zooals Jackson, Mocquelenne, Placerville, voorposten als het ware
+van het goudland en van het district Calavaras. Maar de familie
+Cascabel hield alleen op waar zij inkoopen had te doen of waar zij
+eenen rustigen nacht wilde doorbrengen. Cesar maakte haast om den
+Nevada-bergketen, vervolgens de woeste streek van het Groote Zoutmeer
+en daarna de hooge passen van het Rotsachtige Gebergte door te
+komen. Gedurende dit gedeelte van den tocht moest er van het rijtuig
+en de paarden het meeste gevergd worden. Eenmaal in de nabijheid van
+Erie of Ontario gekomen, hadden zij slechts de vlakte door te trekken
+waar de wielsporen van andere voertuigen en de door de hoeven van
+andere paarden platgetreden paden hun van zelf den weg zouden wijzen.
+
+Niet dan langzaam kwamen zij in deze bergachtige streek vooruit. Ook
+hadden zij vrij wat last van koude want de laatste weken van den
+winter deden zich terdege voelen, al bevonden zij zich pas op den
+acht-en-dertigsten breedtegraad, dat is op gelijke aardrijkskundige
+hoogte als Sicilië en Spanje in Europa. Zooals bekend is ondervindt
+Amerika de werking niet van den Golfstroom, dien warmen zee-arm, die
+uit de Golf van Mexico komende, zich in oostelijke richting dwars door
+den oceaan naar Europa wendt. Hierdoor is het amerikaansche klimaat,
+op gelijke breedte, veel kouder dan dat der europeesche landen. Dit
+zou echter nog slechts eenige weken duren. Dan was de winter voorbij
+en de vruchtbare bodem van Californië zou zich weder vertoonen in
+al zijnen rijkdom, als het land waar het graan een honderdvoudigen
+oogst brengt, waar alle voortbrengselen der heete zoowel als der
+gematigde luchtstreek in weelderigen overvloed tieren, suikerriet,
+rijst, tabak, oranjeappelen, olijven, citroenen, ananassen, bananen
+en andere vruchten. Niet het goud maakt Californië rijk, maar de
+ongeëvenaarde vruchtbaarheid zijner uitgestrekte landouwen.
+
+--Wij zullen nog wel eens aan dit heerlijke land denken, merkte
+Cornelia op, die voor eene welvoorziene keuken lang niet onverschillig
+was.
+
+--Snoepster die gij zijt! antwoordde Cesar.
+
+--Ik zeg het niet voor mij, maar voor de kinderen.
+
+Menige dag ging voorbij terwijl zij langs den rand der wouden en dwars
+door de groene vlakten hunnen weg zochten. Ontelbaar waren de troepen
+vee die zij in het wild tegenkwamen, en die hier overvloed van voedsel
+vinden zonder dat op eenige plek het weelderige grastapijt een spoor
+vertoont van afgegraasd te zijn. Den onuitputtelijken plantengroei van
+Californië, die zich zonder ophouden telkens vernieuwt, kan niemand
+zich voorstellen die hem niet aanschouwd heeft. Het is de korenschuur
+van het land langs den stillen Oceaan; alle handelsvloten, zoo die
+vereenigd werden om de oogsten er van weg te voeren, zouden niet in
+staat zijn de opbrengst uit te putten. De _Schoone Zwerfster_ schreed
+voort met dezelfde snelheid waarmede zij in den regel hare reizen
+maakte, dat was eene mijl of zes, zeven daags, zelden meer. Zoo was
+zij met haar levenden last reeds in alle staten der Unie geweest en
+had zij den troep van Cascabel overal bekend gemaakt, van de monden
+der Mississippi tot in Nieuw-Engeland. Maar op hare vroegere tochten
+werd er in iedere stad halt gehouden teneinde er voorstellingen te
+geven en geld op te halen. Thans ging het in eene rechte lijn van het
+Westen naar het Oosten, zonder dat er moeite gedaan werd om op eenige
+manier de aandacht der bewoners te trekken. Geene kunstreis deden zij
+ditmaal, maar het was in de eerste plaats om het oude Europa te doen
+en daarna om de vriendelijke dorpen van het goede Normandië.
+
+Het was dan ook een vroolijke tocht en menig stevig gebouwd huis,
+dat zij tegenkwamen, had den goeden geest die in de voorbijtrekkende
+woning op wielen heerschte, kunnen benijden. Er werd heel wat
+gelachen, gezongen en gekheid gemaakt, ook maakte Sander nu en dan
+met zijn klephoorn de vogels aan het schrikken, wier onbezorgdheid
+voor het overige veel overeenkomst had met de gemoedsstemming van
+het zwervende gezin.
+
+Dit alles nam echter niet weg dat de dagen, gedurende welke zij op
+reis waren, niet in ledigheid mochten worden doorgebracht.
+
+--Kinderen, zeide Cascabel telkens, wij moeten oppassen dat wij
+niet verroesten!
+
+Zoo dikwijls er halt gemaakt werd om de paarden te laten rusten, was
+het dus met de rust der reizigers gedaan. Niet zelden gebeurde het
+dat er Indianen nieuwsgierig kwamen kijken, terwijl Jan zich in het
+balanceeren oefende, de kleine Napoleona eenige nieuwe danspassen en
+toeren probeerde en Sander zijne ledematen uitrekte en boog alsof ze
+van guttapercha waren. Dan toonde ook Cornelia de kracht harer spieren
+en liet haar man de zeldzaamste geluiden uit zijne buik komen, terwijl
+Jako zat te snateren in zijne kooi, de twee honden samen allerlei
+kunsten uitvoerden en John Bull, door het voorbeeld aangestoken,
+zijne malste grimassen vertoonde.
+
+Hierbij moeten wij echter niet verzuimen te vertellen dat Jan ook op
+andere wijze den tijd niet ongebruikt voorbij liet gaan. De enkele
+boeken die hij in de _Schoone Zwerfster_ bergen kon, werd hij niet
+moede te lezen en te herlezen. Het waren nieuwe leerboeken voor
+aardrijkskunde en cijferkunst, benevens eenige reisbeschrijvingen. Ook
+hield hij wat op eene zeereis het »Scheepsjournaal« genoemd zou worden
+en menig reisavontuur werd op onderhoudende manier daarin verhaald.
+
+--Ge zult nog veel te knap worden, zei zijn vader wel eens. Maar ge
+moogt doen wat ge goed vindt.
+
+Het kwam bij Cascabel niet op den leerlust van zijn eerstgeborene
+tegentegaan. Hij en zijne vrouw waren er in den grond van hun hart
+niet weinig trotsch op dat een hunner spruiten een »geleerde« scheen
+te willen worden.
+
+In den namiddag van den 27sten Februari bereikte de _Schoone Zwerfster_
+den ingang van een der passen door de Sierra Nevada. Daar doorheen
+te komen was een vermoeiend vooruitzicht en zou wel een dag of vier
+duren. Menschen en dieren moesten tot halfweg de hoogte van den berg
+onafgebroken klimmen. Om den wagen naar boven te krijgen langs het
+nauwe pad, dat zich zigzagsgewijs om de wanden van den berg slingerde,
+moesten de reizigers telkens de handen aan de wielen slaan. Daarbij
+kwam dat naarmate zij hooger kwamen, het weer minder gunstig dreigde te
+worden, al begonnen zij reeds den invloed van de vroegtijdig invallende
+Californische lente te gevoelen. Geweldige regens, hagelbuien en
+sneeuwstormen maken deze bergpassen dikwijls onveilig, vooral op
+plaatsen waar de weg, plotseling eenen scherpen hoek makende tusschen
+hooge rotsen, als in eenen trechter doordringt. Het hoogste punt der
+passen ligt boven de grens der nimmer smeltende sneeuw, en eerst na
+ruim een paar duizend meters op deze hoogte te zijn voortgeschreden,
+begint de reiziger in het land der Mormonen langzaam te dalen.
+
+Cascabel was echter voornemens te werk te gaan zooals hij bij
+dergelijke gelegenheden gewoon was te doen en hulp-paarden te
+huren. Die kon hij gewoonlijk in het eene of andere gehucht aan den
+voet der bergen wel krijgen, evenals een paar mannen, hetzij Indianen
+of Amerikanen, om als voerlieden dienst te doen. Dit kostte wel eenig
+geld, maar het was onvermijdelijk indien hij zijn eigen tweespan niet
+wilde bederven.
+
+Des avonds van den 27sten bevonden zij zich bij den ingang van den
+Sonora-pas. De valleien welke zij tot dusver doorgetrokken waren,
+hadden geen bijzondere moeilijkheden opgeleverd en het was dus nog niet
+noodig geweest de taak van Vermout en Gladiator te verlichten. Maar
+al ware het geheele gezelschap hen te hulp gekomen, dan waren hunne
+vereende krachten nog niet toereikend geweest voor hetgeen hun thans
+te doen stond.
+
+Op korten afstand van een klein gehucht, verloren te midden der
+eenzaamheid van het gebergte, werd halt gehouden. Het waren slechts
+enkele huizen, en op een paar geweerschoten afstands stond eene
+landhoeve, waarheen Cascabel plan maakte zich dienzelfden avond te
+begeven, teneinde te zien of hij voor den volgenden dag daar paarden
+kon bekomen om de zijne te helpen.
+
+Eerst moesten er echter de noodige maatregelen genomen worden om hier
+den nacht door te brengen.
+
+Nadat alles gereed gemaakt was zooals zij het gewoon waren, gingen
+er een paar op uit om in het gehucht een en ander te koopen, spijs
+voor de menschen en voeder voor het vee.
+
+Dien avond was er geen sprake van oefeningen of toeren te maken, want
+allen waren moede. Het was een zware dag geweest; een groot gedeelte
+van den weg hadden zij te voet moeten afleggen teneinde den last voor
+de paarden te verlichten. Cascabel bepaalde dus dat ieder rust moest
+houden en tevens dat daarin geen verandering zou komen zoo lang zij
+in de Sierra aan het stijgen waren.
+
+Cesar wierp een laatsten blik op de toebereidselen voor den nacht en
+overtuigde zich dat alles in orde was. Toen vertrouwde hij de _Schoone
+Zwerfster_ aan de waakzaamheid van zijne vrouw en kinderen, en sloeg
+hij met Kruidnagel den weg in naar de hoeve, uit wier schoorsteenen
+blauwe rookwolken tusschen de boomen naar boven stegen.
+
+De boerderij bleek bewoond te worden door een Californisch gezin, dat
+de vreemdelingen vriendschappelijk ontving. De eigenaar beloofde drie
+paarden met twee geleiders te zullen leveren. De beide mannen zouden
+tevens als wegwijzers dienen tot aan de plek waar de helling van het
+gebergte naar den oostkant eenen aanvang neemt. Van daar af had de
+_Schoone Zwerfster_ geene hulp meer noodig en de mannen zouden dan de
+paarden terugbrengen, maar het een en ander zou vrij wat geld kosten.
+
+Cesar Cascabel dong en pingelde als een man die er niet van houdt om
+zijn geld weg te gooien. In het eind werden zij het eens tot eenen
+prijs, die de som niet te boven ging welke hij voor dit gedeelte der
+reis had bestemd.
+
+Den volgenden ochtend te zes uren waren de mannen met de drie paarden
+op het appèl. De dieren werden vóór Vermout en Gladiator aangespannen
+en spoedig was de _Schoone Zwerfster_ in een nauwen bergpas, waarvan
+de wanden aan weerszijden met dichte bosschen overdekt waren. Een
+paar uren verder maakte de weg een scherpen hoek en de weelderige
+landouwen van Californië, die onze reizigers niet zonder een gevoel
+van spijt vaarwel zeiden, verdwenen achter de geweldige berggevaarten
+der Sierra Nevada.
+
+De drie paarden van den Californischen boer waren stevige beesten,
+op wier trekkracht zij staat konden maken, maar of hunne geleiders
+even goed te vertrouwen waren, scheen tamelijk twijfelachtig.
+
+Het waren een paar sterke kerels van gemengd bloed, half Indianen en
+half Engelschen. Had Cascabel dat geweten, hij had hen zeker zonder
+verder vragen naar huis gestuurd.
+
+Cornelia vond ten minste dat zij er alles behalve eerlijk uitzagen,
+Jan was het met zijne moeder eens en Kruidnagel stemde met hen
+in. Cesar scheen het ditmaal niet gelukkig getroffen te hebben,
+maar in het ergste geval waren zij toch maar met hun tweeën en als
+zij iets kwaads in den zin mochten hebben zouden zij ondervinden dat
+zij niet met weerlooze lieden te doen hadden.
+
+Op het ontmoeten van slecht volk bestond in de Sierra niet veel kans,
+want de wegen stonden als veilig bekend. De tijd was voorbij toen de
+ruwe Californische mijnwerkers, die destijds _loafers_ en _rowdies_
+bijgenaamd werden, met allerlei zwervend gespuis, uit alle deelen
+der wereld derwaarts gekomen, samenspanden om reizigers en eenzaam
+wonende lieden te plunderen. De goedgezinde bevolking had zoo dikwijls
+de lynch-wet op hen toegepast, dat er een einde was gekomen aan deze
+straatrooverijen.
+
+Intusschen was Cascabel een te voorzichtig man om tegenover de twee
+vreemden niet op zijne hoede te wezen.
+
+Dit viel niet tegen te spreken, dat het een paar flinke karrevoerders
+waren. De dag liep dan ook zonder eenig ongeval ten einde en dit
+was toch maar de hoofdzaak. Hadden zij het ongeluk gehad een wiel
+te verliezen of eene as te breken, dan zouden de bewoners van de
+_Schoonste Zwerfster_, op zulk eenen afstand van iedere menschelijke
+woning en zonder gereedschap om eenige avarij van beteekenis te
+herstellen, in de grootste verlegenheid geraakt zijn.
+
+De bergpas was uitermate wild en woest. Aan weerszijden niets dan
+dennenstammen, bijna zwart van kleur, waartusschen de steenachtige
+grond met een dik tapijt van mos bekleed was. Verbazende rotsklompen
+lagen telkens in den weg en moesten omgetrokken worden. Vooral was dit
+het geval langs een der zijtakken van de Walkner-rivier, die zelve
+haren oorsprong neemt in het meer van dien naam en wier wateren met
+geweldige sprongen hunnen weg nemen naar diepe afgronden. In de verte,
+hoog tusschen de wolken, schemerde de Castle-piek, een puntige rots,
+van lagere spitsen omgeven die in de grilligste fatsoenen uit diepe
+ravijnen oprijzen.
+
+Tegen vijf uur des namiddags begon het in den door hooge bergwanden
+ingesloten bergpas reeds donker te worden. De weg maakte hier weder
+een scherpen hoek en de helling was zoo steil dat een gedeelte der
+lading van den wagen moest genomen worden om hem te verlichten. Het
+onderaan hangende dekkleed met al wat er in was en bijna de geheele
+bovenlast werden voorloopig achtergelaten.
+
+Ieder stak zijne handen uit om te helpen en het moest erkend worden
+dat de twee karrevoerders zich niet lui toonden, waardoor Cascabel en
+de zijnen eenigszins terugkwamen van den ongunstigen indruk, dien de
+mannen aanvankelijk op hen gemaakt hadden. De tocht door de bergpas
+zou trouwens nog slechts twee dagen duren, dan zouden zij het hoogste
+punt bereiken en konden de hulppaarden met hunne geleiders weder naar
+de hoeve terugkeeren.
+
+Toen er eene geschikte plaats gevonden was om des nachts verblijf
+te houden, gingen de karrevoerders ook eene plek zoeken om hunne
+paarden vast te binden. Terwijl zij hierop uit waren, ging Cascabel
+met zijne twee zonen en Kruidnagel terug naar het punt van den weg,
+waar de afgeladen voorwerpen zoo lang waren neergelegd.
+
+Na den vermoeienden dag smaakte het avond-eten dubbel. Niemand talmde
+lang om te gaan slapen.
+
+Cascabel bood de twee vreemden eene slaapplaats aan in eene der
+afdeelingen van de _Schoone Zwerfster_, maar daarvan wilden zij niet
+gediend zijn. Zij zeiden dat zij onder de boomen een beter onderkomen
+konden vinden om in hunne dikke dekens gewikkeld tevens de paarden
+goed onder hun bereik te hebben.
+
+Korten tijd nadat dit aldus geregeld was, lag niemand in het kampement
+meer met open oogen.
+
+Zoodra het den volgenden ochtend licht begon te worden waren groot
+en klein weder op de been.
+
+Cascabel met Jan en Kruidnagel kwamen het eerst uit de _Schoone
+Zwerfster_ voor den dag en gingen den kant op waar Gladiator en
+Vermout den vorigen avond vastgezet waren.
+
+Hunne paarden waren daar ook, maar die van den boer waren nergens
+te zien.
+
+Zij konden echter niet ver afgedwaald wezen en Jan keerde naar den
+wagen terug om de karrevoerders te gelasten hunne beesten weder op
+te zoeken. Maar ook de twee mannen waren niet bij de hand.
+
+--Waar zouden zij zitten? vroeg Jan.
+
+--Ik denk, zeide Cesar, dat zij er reeds op uit zijn om hunne paarden
+terug te halen.
+
+--Ohé!... Ohé!... riep Kruidnagel met zijne schelle stem, die ver in
+den bergpas teruggekaatst werd.
+
+Er kwam geen antwoord.
+
+Nu begonnen Jan en zijn vader samen te schreeuwen zoo hard zij konden,
+ook gingen zij een eind naar beide kanten den weg op, heen en weer
+terug.
+
+De twee karrevoerders kwamen niet te voorschijn.
+
+--Zouden wij nu toch gelijk gehad hebben toen hun tronie ons zoo
+weinig aanstond? zeide Cascabel.
+
+--Maar wat voor reden zouden zij hebben om ons in den steek te
+laten? merkte Jan op.
+
+--Zeker om ons eene leelijke poets te bakken.
+
+--Maar wat hebben zij er aan om van ons van daan te loopen?
+
+--Ja, wat hebben zij daar aan?... Wacht eens, misschien kunnen wij
+er gemakkelijk genoeg achter komen!
+
+Door Jan en Kruidnagel gevolgd, snelde Cascabel zoo hard hij loopen
+kon naar den reiswagen.
+
+De trede opvliegen, de deur openstooten, alle vertrekken doorrennen
+om in het achterste te gaan kijken of de goedbewaakte geldkist nog
+op hare plaats stond, was het werk van een oogenblik. Eene seconde
+later kwam Cesar weder voor den dag, met den uitroep:
+
+--Wij zijn bestolen!
+
+--De geldkist? vroeg Cornelia.
+
+--De schoeljes hebben die meegepakt!
+
+
+
+
+
+IV.
+
+EEN GEWICHTIG BESLUIT.
+
+
+Zulke schavuiten!
+
+Zij verdienden met alle recht dien naam. De familie Cascabel was
+helaas het slachtoffer van hunne schurkerij.
+
+Elken avond was Cesar gewoon zich te overtuigen of de geldkist nog
+op hare plaats stond... Maar nu herinnerde hij zich dat hij den
+vorigen avond, doodmoede van den zwaren tocht en bijna niet meer
+kunnende zien van slaperigheid, van die gewoonte was afgeweken. Het
+was duidelijk dat de twee karrevoerders, gebruik makende van het
+oogenblik dat Jan en Sander met hun vader, vergezeld van Kruidnagel,
+waren teruggeloopen om het goed te halen dat op een lager gedeelte van
+den weg was achtergelaten, in het achterste gedeelte van den reiswagen
+waren doorgedrongen zonder dat iemand dit had opgemerkt. Daar hadden
+zij zich van de geldkist meester gemaakt en die tusschen de struiken
+langs den weg verborgen. Dat was de reden geweest waarom zij den nacht
+niet binnen de _Schoone Zwerfster_ hadden willen doorbrengen. Zij
+hadden gewacht tot alle leden van het gezin in slaap waren en zich
+toen met de hulp-paarden uit de voeten gemaakt.
+
+Van de spaarpenningen van den troep was geen cent meer over. Alleen had
+Cascabel zelf nog eenige dollars bij zich. Het was nog een geluk dat de
+roovers de paarden, Vermout en Gladiator, ook niet medegevoerd hadden.
+
+De honden, reeds sedert een etmaal gewend de twee kerels te zien
+komen en gaan, hadden niet aangeslagen. De diefstal was dus zonder
+eenige moeite gepleegd.
+
+Waar nu de gauwdieven terug te vinden, nu zij zich over de hun bekende
+bergpaden van de Sierra Nevada uit de voeten gemaakt hadden? Hoe
+het geld terug te bekomen? En hoe de reis naar Europa terug te doen,
+zonder geld om den overtocht te betalen?
+
+Allen waren wanhopig, de een barstte in tranen, de ander in
+verwenschingen los. Cesar Cascabel was bijna razend van woede en het
+kostte zijne vrouw en zijne kinderen niet weinig moeite hem tot bedaren
+te brengen. Maar toen deze eerste opwelling voorbij was, kreeg hij
+spoedig zijne tegenwoordigheid van geest terug als een man die niet
+gewoon was met nuttelooze verwenschingen zijnen tijd te verspillen.
+
+--Die ellendige geldkist! kon Cornelia niet nalaten te zeggen.
+
+--Ja, als wij dat ding niet gehad hadden, voegde Jan er bij, zou
+ons geld.......
+
+--Het is waarachtig een mooie inval van mij geweest, riep Cascabel uit,
+die satansche kist te koopen. Nu zie ik pas in dat het voorzichtiger
+is, als men eene geldkist heeft, er niets in te bewaren! Wat geeft
+het of zoo'n ding tegen het vuur bestand is, zooals die winkelier in
+Sacramento mij verzekerd heeft, als het toch door den eersten dief
+den beste weggekaapt kan worden!
+
+Ieder begrijpt welk een harde slag dit voor onze reizigers was en
+niemand zal er zich over verwonderen dat zij in de eerste oogenblikken
+er als door versuft waren. Met zooveel moeite tweeduizend dollars
+bij elkaar te hebben en ze dan op die manier te moeten kwijtraken!
+
+--Wat moeten wij beginnen? vroeg Jan.
+
+--Ja, wat moeten wij beginnen? herhaalde Cascabel, terwijl de woorden
+met moeite tusschen zijne saamgeklemde tanden doorkwamen, alsof hij
+ze kauwde. Het is maar al te duidelijk wat wij beginnen moeten; het
+is zelfs zóó eenvoudig dat er niets tegen in te brengen is. Zonder
+hulp-paarden kunnen wij den berg niet over. Wij kunnen dus niet
+anders dan naar de boerderij terug. Misschien vinden wij daar onze
+twee schobbejakken ook!
+
+--Waarschijnlijk zijn zij daar niet heengegaan, merkte Kruidnagel in
+zijnen eenvoud op.
+
+Dat was inderdaad alles behalve waarschijnlijk. Maar er zat niet
+anders op, Cesar had het terstond begrepen, dan terug te gaan. Want
+den tocht bergopwaarts konden zij niet voortzetten.
+
+Vermout en Gladiator werden dus ingespannen en de terugrit door den
+bergpas naar beneden nam eenen aanvang.
+
+Dat ging maar al te gemakkelijk, helaas! Van eene helling af te komen
+kost niet veel moeite; maar het was een treurige tocht in alle stilte,
+die slechts van tijd tot tijd werd afgebroken als Cesar in eenen
+stroom van verwenschingen zijn gemoed lucht gaf.
+
+Tegen den middag kwam de _Schoone Zwerfster_ aan de hoeve, waar
+niemand iets van de dieven wist. De eigenaar was woedend toen hij het
+geval vernam, maar sloeg weinig acht op hetgeen de familie Cascabel
+overkomen was. Dat zij bestolen was kon hem niet veel schelen;
+hijzelf was zijne drie paarden kwijt! De booswichten waren zeker een
+eind het gebergte ingevlucht en nu reeds aan de andere zijde van den
+pas. Hen na te zetten was niet doenlijk. Het had er iets van alsof de
+boer zelfs Cascabel nog aansprakelijk wilde stellen voor het stelen
+zijner paarden.
+
+--Neen maar, die is goed! riep Cesar uit. Waarom hebt ge zoo'n paar
+schoeljes in dienst, en verhuurt gij ze aan menschen die hen meenen
+te kunnen vertrouwen?
+
+--Hoe kon ik dat weten? antwoordde de boer. Ik had nooit reden van
+klagen over hen gehad. Zij kwamen uit engelsch Columbia....
+
+--Wat, waren het engelschen?
+
+--Zeker!
+
+--In zoo'n geval, mijnheer, waarschuwt men de menschen, schreeuwde
+Cascabel. Voor zoo iets had ik gewaarschuwd moeten worden!
+
+Dit mocht zijn zooals het wilde, de diefstal was in elk geval gepleegd.
+
+Moeder Cascabel was volkomen ontroostbaar, maar haar echtgenoot die
+meer filozoof geworden was op zijne veeljarige omzwervingen, kreeg
+betrekkelijk spoedig zijne kalmte terug.
+
+Alle leden van het gezin kwamen in de _Schoone Zwerfster_ bijeen
+teneinde te overleggen wat hun te doen stond. Uit die beraadslaging,
+zeide mijnheer Cascabel met eene deftigheid die bewees dat hij reeds
+de oude weder geworden was, kon niet anders dan »eene allergewichtigste
+beslissing« voortvloeien.
+
+--Kinderen, zeide hij, er komen in het leven omstandigheden voor waarin
+een verstandig man moet weten wat hem te doen staat, en ik heb ook
+opgemerkt dat dit in den regel onaangename omstandigheden zijn. Dat is
+ook het geval met die waarin wij ons op het oogenblik bevinden door de
+schuld van die gemeene smeerlappen van engelschen... _Englishmen_,
+zooals ze zich noemen!... Hierover lang te praten baat echter
+niets, vooral niet omdat er maar één plan overblijft dat wij kunnen
+uitvoeren,... en dat zullen we ook uitvoeren!
+
+--Wat is dat dan? vroeg Sander.
+
+--Ik zal er terstond toe overgaan u op de hoogte te brengen van hetgeen
+ik in mijn hoofd heb, antwoordde zijn vader. Maar om te weten of het
+uitvoerbaar is, moet Jan beginnen met dat ding voor den dag te halen
+waar de kaarten in zijn.
+
+--Mijn atlas bedoelt gij?
+
+--Jawel, jawel, uw atlas. Van aardrijkskunde moet ge meer weten dan
+een van ons allen. Voor den dag dus met uw atlas.
+
+--Ik zal hem krijgen vader.
+
+De atlas werd gehaald en op de tafel opengelegd. Toen hervatte papa
+Cascabel:
+
+--Het spreekt van zelf, kinderen, dat ofschoon die fielten van
+engelschen--dat ik niet aan hun boeventronies gezien heb dat het
+engelschen waren!--met onze geldkist op den loop zijn--dat ik ook
+op het denkbeeld komen moest om er eene geldkist op na te willen
+houden!--het spreekt van zelf, herhaal ik, dat wij desniettemin ons
+plan niet opgeven om naar Europa terugtekeeren....
+
+--Het opgeven?... Dat nooit! bevestigde zijne vrouw.
+
+--Goed geantwoord, Cornelia. Wij willen naar Europa en wij zullen
+er komen! Wij willen Frankrijk terugzien en wij zullen het! Dat zoo
+'n paar bandieten ons bestolen hebben, is geen reden.... Ik tenminste
+moet naar mijn land terug of ik ga dood....
+
+--Gij moogt niet dood gaan, Cesar! Wij zijn eenmaal op weg naar Europa
+en wij keeren niet weer terug...
+
+--Alles goed en wel, vroeg Jan, maar hoe? Op welke manier zullen wij
+er komen?
+
+--Ja, op welke manier, dat is de vraag... hernam Cascabel, terwijl hij
+zich achter het oor krabde. Wij kunnen wel, met onderweg voorstellingen
+te geven, dagelijks zooveel verdienen als noodig is om te New-York
+te komen; maar eenmaal met onze _Schoone Zwerfster_ dáár aangeland,
+hebben wij geen geld om onze plaatsen op de stoomboot te betalen.... En
+zonder stoomboot zie ik geen kans om aan den overkant te komen,
+of het moest zijn door zwemmen. Dit nu lijkt mij nog al bezwaarlijk....
+
+--Dat is inderdaad heel moeielijk, patroon, bevestigde
+Kruidnagel,... of wij moesten zwemvliezen hebben....
+
+--Welnu, heb jij die?
+
+--Zoover ik weet, niet....
+
+--Houd dan je mond en luister.
+
+Daarop richtte hij het woord meer rechtstreeks tot zijn oudsten zoon.
+
+--Maak open die atlas, Jan! Laat ons op de kaart zien waar wij zijn!
+
+Jan zocht de kaart van Noord-Amerika op en spreidde die
+uit. Nieuwsgierig keken de anderen, toen hij met den vinger op een
+punt in de Sierra Nevada wees, een klein eind oostelijk van Sacramento.
+
+--Hier is de plek, zeide hij.
+
+--Best, hernam Cesar. Wanneer wij dus onzen tocht over het gebergte
+hadden voortgezet, zouden wij het geheele grondgebied der Vereenigde
+Staten tot New-York toe hebben moeten doortrekken?
+
+--Natuurlijk, vader.
+
+--Hoeveel mijlen is dat?
+
+--Ongeveer dertienhonderd.
+
+--Onthoud dat! Vervolgens hadden wij den Oceaan over moeten varen?
+
+--Dat kon niet anders.
+
+--Hoeveel mijlen varens is dat weer?
+
+--Ten naasten bij negenhonderd, tot aan het vasteland van Europa.
+
+--En eenmaal in Frankrijk, zouden wij zoo goed als in Normandië
+geweest zijn, niet waar?
+
+--Op eene kleinigheid na.
+
+--Hoeveel is dat nu samen?
+
+--Tweeëntwintighonderd! riep Napoleona, die het al op hare vingers
+had uitgerekend.
+
+--Kijk zoo'n kleuter! zeide mijnheer Cascabel. Dat kan ook al
+cijferen..... Is het zoo, twee duizend twee honderd mijlen?
+
+--Ten naasten bij vader, bevestigde Jan, en dan rekenen wij
+ruimschoots.
+
+--Welnu kinderen, dat eind zouden wij met onze wakkere _Schoone
+Zwerfster_ wel kunnen afleggen, als er maar geene zee lag tusschen
+Amerika en Europa, een eeuwig groote waterplas dien wij over
+moeten. Zonder geld, dat wil zeggen zonder stoomboot, komen wij niet
+aan den overkant....
+
+--Of wij moesten zwemvliezen hebben, viel Kruidnagel in de rede.
+
+--Daar heb je hem weer met zijn zwemvliezen! zei Cascabel, terwijl
+hij zijne schouders ophaalde.
+
+--Dus is het duidelijk, merkte Jan op, dat wij den kant van het Oosten
+onmogelijk op kunnen.
+
+--Onmogelijk mijn jongen, ten eenenmale onmogelijk! Maar zouden wij
+er in westelijke richting niet kunnen komen?
+
+--In westelijke richting? vroeg Jan verbaasd.
+
+--Ja zeker! Kijk eens na waar wij terecht zullen komen als wij den
+kant van het Westen opgaan?
+
+--Dan zouden wij eerst Californië en Oregon, en vervolgens het
+territorium Washington door moeten tot aan de noordelijke grens van
+de Vereenigde Staten.
+
+--En vervolgens?
+
+--Vervolgens door Engelsch Columbia.....
+
+--Bah! zeide Cascabel met een vies gezicht. Zit er niets anders op
+dan dat wij door dat stuk van Engeland trekken?
+
+--Onmogelijk, vader.
+
+--In 's hemels naam dan. En verder!
+
+--Achter de noordelijke grens van Columbia ligt de provincie Alaska....
+
+--Is die ook al van de engelschen?
+
+--Neen, van de russen--ten minste op het oogenblik nog, want er is
+sprake van haar intelijven.
+
+--Bij Engeland?
+
+--Neen, bij de Vereenigde Staten.
+
+--Dat doet mij pleizier! Wat komt er achter Alaska?
+
+--Daar ligt de Behringstraat, die het vasteland van Amerika van dat
+van Azië scheidt.
+
+--Hoeveel mijlen is dat, van de plek waar wij ons thans bevinden tot
+aan die Behringstraat?
+
+--Elfhonderd mijlen.
+
+--Onthoud dat, Napoleona. Straks moogt ge weder optellen.
+
+--En wat moet ik doen? vroeg Sander.
+
+--Je moogt het natellen.
+
+--Vertel mij nu eens, Jan, hoe breed de Behringstraat wel zijn kan?
+
+--Nagenoeg twintig mijlen, vader.
+
+--Twintig mijlen! merkte moeder Cascabel op.
+
+--'t Is maar een sloot, Cornelia, niet veel meer ten minste.
+
+--Nu ja, een sloot, maar dan toch een breede.
+
+--Een sloot, zeg ik. Bovendien Jan, vriest die Behringstraat in den
+winter niet dicht?
+
+--Heelemaal vader. Gedurende vier of vijf maanden is het niets dan
+een groot ijsveld.
+
+--Prachtig! over het ijs te trekken is geen bezwaar.
+
+--Wel neen, dat wordt ieder jaar gedaan.
+
+--Dat is nog eens een pleizierige straat!
+
+--Maar als wij daar overheen zijn, vroeg Cornelia, komt er dan in
+'t geheel geen zee meer?
+
+--Neen, moeder. Van de Behringstraat af tot aan het Russische gebied
+in Europa, ligt niets dan land.
+
+--Laat ons dat eens op de kaart zien, Jan.
+
+Jan zocht nu in den atlas de algemeene kaart van Azië op en Cascabel
+bekeek die met aandacht.
+
+--Dat ziet er niet kwaad uit, merkte hij op. Er zijn geloof ik niet
+veel onbewoonde landen daar in Azië?
+
+--Niet heel veel, vader.
+
+--Maar waar ligt nu Europa?
+
+--Hier, antwoordde Jan, terwijl hij met zijnen vinger op het
+Oeralgebergte wees.
+
+--Hoe ver is het wel van die straat.... hoe heet ze ook weer? ... van
+die Behringsloot tot aan de Europeesche grens van Rusland?
+
+--Dat schat ik op zestienhonderd mijlen.
+
+--En van daar tot in Frankrijk?
+
+--Nagenoeg zeshonderd.
+
+--Hoeveel is nu het totaal van Sacramento af?
+
+--Drieduizend driehonderd en twintig mijlen! riepen Sander en Napoleona
+allebei te gelijk.
+
+--Knap gecijferd kinderen, zeide hun vader tevreden. Derhalve naar
+het Oosten tweeëntwintig honderd mijlen?
+
+--Juist vader.
+
+--En naar het Westen ongeveer drieëndertig honderd?
+
+--Dat maakt elfhonderd mijlen verschil.....
+
+--Zooveel is de westelijke weg langer, stemde Cascabel toe, maar dan
+ligt er geene zee tusschen beide. Als men den eenen kant niet op kan,
+kinderen, en er zijn er maar twee, dan kiest men den anderen. Ik stel
+dood eenvoudig voor dat te doen!
+
+--Kijk, dan reizen wij achterste voren, riep Sander.
+
+--Niet achterste voren, maar den omgekeerden kant uit.
+
+--Heel goed, vader, antwoordde Jan. Maar ik moet u doen opmerken
+dat als wij den kant van het Westen opgaan, het niet mogelijk is die
+zooveel langere reis nog dit jaar afteleggen, en wij dus eerst later
+in Frankrijk kunnen komen.
+
+--Dat zie ik nog niet in.
+
+--Wel, elfhonderd mijlen is geen kleinigheid. De _Schoone Zwerfster_
+zal het wel uithouden, maar onze paarden?
+
+--Welnu kinderen, als wij dit jaar niet in Europa komen, dan komen
+wij een jaar later, ziedaar alles! En nu ik er aan denk, zie ik er
+nog iets beters in. Als wij Rusland doortrekken komen wij te Perm, te
+Kasan, te Nisjni en op andere plaatsen, waar ik dikwijls van gehoord
+heb. Daar zijn overal groote kermissen, wij kunnen er voorstellingen
+geven en ik sta er voor in dat de familie Cascabel een goed figuur
+zal maken en er niet met ledige beurs van daan zal komen!
+
+Iemand die op alles een antwoord heeft, is door geen tegenspraak van
+zijn denkbeeld terug te brengen.
+
+Het gaat met een karakter even als met ijzer. Als het hard geslagen
+wordt, trekt het zich samen, het wordt vaster, taaier en steviger. Met
+onze wakkere kermiskunstenaars ging het niet anders. Jaren achtereen
+hadden zij een moeielijk bestaan geleid en allerlei lotgevallen
+ondervonden; ontelbaar waren de bezwaren die zij overwonnen hadden,
+maar nooit hadden zij zulk eene bittere teleurstelling gehad als thans,
+nu al hunne spaarpenningen in handen van roovers waren gevallen en de
+terugreis naar hun land, langs den voorgenomen weg, eene onmogelijkheid
+geworden was. Maar die laatste harde slag van het noodlot was zoo
+ter dege aangekomen, dat zij zich nu ook sterk genoeg voelden om het
+ergste wat hun nog overkomen kon, te trotseeren.
+
+Cornelia Cascabel en de kinderen maakten dus niet het minste bezwaar
+tegen het plan van het hoofd der familie. Toch was er moeielijk iets
+buitensporigers te bedenken, en Cascabel zou zelf aan zoo iets bijna
+onuitvoerbaars geen oogenblik gedacht hebben indien zijne begeerte om
+naar Europa terug te keeren niet om zoo te zeggen een stuk van zijn
+leven geweest ware. Daarom zag hij tegen niets meer op. Wat kon het
+hem schelen of hij heel het Westen van Amerika en vervolgens Siberië
+van het eene eind tot het andere door moest, nu dat de eenige weg
+was die hem openstond om in Frankrijk te komen!
+
+--Bravo, bravo! riep Napoleona in de handen klappende uit.
+
+--Bis, bis! voegde Sander er bij, die geen ander woord kende om den
+hoogsten graad van ingenomenheid uit te drukken.
+
+--Zeg eens, vader, vroeg de kleine meid, zullen wij nu ook den czaar
+van Rusland zien?
+
+--Zeker kind. Tenminste als Zijne Majesteit naar de kermis te
+Nisjni-Novogorod komt kijken.
+
+--En zullen wij voor hem mogen werken?
+
+--Dat kan wel gebeuren, als hij er pleizier in heeft.
+
+--Dan krijgt hij van mij een zoen op zijn twee wangen.
+
+--Misschien geeft hij er u maar één te zoenen, meidlief. Maar pas
+dan op, als je hem beetpakt, dat je zijne kroon niet vuil maakt.
+
+Kruidnagel--om van hem niet geheel te zwijgen--dacht bij zichzelf
+dat er geen grooter genie op de wereld kon zijn dan zijn patroon.
+
+De weg was dus duidelijk aangewezen. De _Schoone Zwerfster_ moest
+Californië, Oregon en het Washington-territorium door tot aan de
+grens die het amerikaansche van het engelsche gebied scheidt. Zij
+hadden nog een vijftigtal dollars in kas, het eenige losse geld dat
+gelukkig niet in de rampzalige geldkist geborgen was. Met dit sommetje
+konden de dagelijksche uitgaven op reis niet lang bestreden worden,
+en er werd dus bepaald dat de troep op ieder dorp en in elke stad,
+waar zij doortrokken, eene voorstelling geven zou. Hiermede ging
+eenige tijd verloren, maar dit kwam er niet op aan want zij moesten
+in elk geval wachten tot de Behringstraat over hare geheele breedte
+toegevroren zou wezen om met den reiswagen er over te kunnen. Dat
+zou niet het geval zijn vóórdat zij zeven of acht maanden verder waren.
+
+--De drommel moge mij halen, zeide Cascabel om de beraadslaging te
+sluiten, als wij nog niet een aardigen stuiver ophalen vóór dat wij
+aan het andere eind van Amerika zijn!
+
+Het scheen wel min of meer twijfelachtig of er in de bovenste streken
+van Alaska, waar niet veel andere bevolking gevonden wordt dan eenige
+zwervende Indianen-stammen, veel »stuivers op te halen" zouden
+zijn. Maar tot aan de westelijke grens der Vereenigde Staten, een
+land waar de troep van Cascabel nog nooit zijne kunsten vertoond had,
+zou het publiek stellig komen toestroomen, alleen reeds aangetrokken
+door hun beroemden naam. De kas zou dus niet ongevuld blijven.
+
+Eenmaal die grens over zijnde, lag echter het engelsche grondgebied
+vóór hen. Daar waren steden genoeg, maar Cascabel zou liever honger
+geleden hebben dan zich zóó diep te vernederen dat hij engelsche
+schellingen of stuivers had moeten aannemen. Het hinderde hem al
+genoeg, ja hij vond het bijna onverdragelijk dat de _Schoone Zwerfster_
+en hare passagiers over eenen afstand van meer dan tweehonderd mijlen
+eene britsche kolonie door moesten.
+
+Op het vaste land van Azië, in Siberië, waar onafzienbare vlakten
+zonder bewoners zich uitstrekken, konden zij niet veel anders ontmoeten
+dan eenige zwervende benden Samojeden en Tchouktchis, die niet dan bij
+uitzondering zich buiten hun onherbergzaam geboorteland vertoonen. De
+kas zou daar dus zeker geen goede zaken maken, maar daar viel eenmaal
+niets aan te doen.
+
+Nadat alles afgesproken was, bepaalde Cesar dat de _Schoone Zwerfster_
+reeds den volgenden ochtend vroeg haren tocht hervatten zou.
+
+Intusschen was het tijd geworden voor het avond-eten. Cornelia ging
+met haar gewonen ijver aan den arbeid en terwijl zij aan het bakken
+en braden was, zeide zij tegen Kruidnagel, die weder als koksknecht
+dienst deed:
+
+--Dat is toch knap bedacht van mijnheer Cascabel, om langs dien
+anderen weg in Europa te komen!
+
+--Of het, juffrouw. Maar al wat de patroon in zijne braadpan... ik
+wil zeggen in zijne hersenkas klaar maakt is knap!
+
+--Denk eens aan, Nageltje, nu wij de zee niet over moeten, kunnen
+wij ook niet zeeziek worden....
+
+--Ten minste als het ijs in de Behringstraat niet op en neer gaat....
+
+--Houd je mond, Nagel, of kraak geen kwade noten!
+
+In dien tusschentijd voerde Sander eenige luchtsprongen uit tot groote
+tevredenheid van zijnen vader, en maakte Napoleona een sierlijken
+danspas, waarbij de honden haar op hunne achterpooten gezelschap
+hielden. Er was reden om met nieuwen ijver aan het leeren te gaan,
+want de voorstellingen moesten nu weer beginnen.
+
+Op eens kwam Sander op eenen inval.
+
+--Kijk, nù hebben wij niet eens gevraagd wat de paarden van die groote
+reis denken.
+
+Hij liep op eenen draf naar Vermout, en zeide:
+
+--Zeg eens oude heer, wat denk je van zoo'n rit van een duizend mijl
+of drie?
+
+Vervolgens richtte hij tot Gladiator het woord:
+
+--Wat zeg jij er van, met je stramme beenen?
+
+De twee paarden begonnen allebei te hinniken, hetgeen beschouwd kon
+worden als een bewijs dat zij het heel pleizierig vonden.
+
+Nu was de beurt aan de honden:
+
+--Wagram en Marengo, mijne goede vrienden, er is eene aardige wandeling
+voor u in het verschiet.
+
+Kwispelstaartend en blaffend sprong het tweetal tegen den knaap op. Er
+viel geen oogenblik aan te twijfelen: die twee zouden meê loopen,
+al was het tot het einde der aarde.
+
+De aap mocht evenmin vergeten worden.
+
+--Komaan mijnheer John Bull, geen vieze gezichten! Je zult vreemde
+landen te zien krijgen, oude jongen! Als je het te koud krijgt,
+zullen we je een pelsjas aantrekken. Kun je nog leelijke tronies
+trekken? Pas op dat je dat niet afleert!
+
+John Bull toonde op hetzelfde oogenblik dat hij die kunst nog verstond,
+hetgeen de algemeene vroolijkheid nog vermeerderde.
+
+Nu bleef alleen de papegaai nog over.
+
+--Geachte Jako, begon Sander, je hebt nog geen woord gezegd. Je hebt
+toch je tong niet verloren? Wij gaan een mooie reis doen Jako! Wat
+zegt UEdele daarvan?
+
+Uit de diepte van Jako's hoornigen snavel kwamen een aantal
+raadselachtige geluiden, waarin de r's ratelden alsof ze door Cesar
+Cascabel's machtige longen werden voortgebracht.
+
+--Bravo! riep Sander, Jako geeft zijne tevredenheid te kennen! Hij
+heeft duidelijk ja gezegd.
+
+Met een aantal lucht- en duikelsprongen bekrachtigde Sander deze
+verzekering, en zijn vader liet niet na hem daarover zijne tevredenheid
+te betuigen.
+
+Op dit oogenblik hoorden zij Cornelia roepen dat de tafel in den
+wagen gedekt was.
+
+Allen snelden toe; de eetlust had onder het gebeurde in het geheel
+niet geleden en spoedig was er geen kruimel meer over.
+
+Het was alsof zij geen van allen meer aan het ongeluk dachten, toen
+Kruidnagel op eens zeide:
+
+--Daar bedenk ik iets, patroon. Die twee schavuiten zullen leelijk
+staan te kijken!
+
+--Hoe zoo? vroeg Jan.
+
+--Wel, zij weten het woord niet Waarmede het letterslot gesloten is
+en kunnen dus de geldkist niet open krijgen.
+
+--Daarom houd ik het er ook stellig voor dat zij het ding weer terug
+zullen komen brengen, zeide Cascabel met een gullen lach.
+
+Een wonderlijke kerel! Hij had het hoofd zoo vol met zijne nieuwe
+plannen dat hij den diefstal bijna weer vergeten was.
+
+
+
+
+
+V.
+
+OP REIS!
+
+
+Ja, zij waren op reis naar Europa, maar langs een weinig gebruikelijken
+weg, die zeker niet aan te bevelen is voor reizigers die haast hebben.
+
+--Toch hebben wij ook haast, merkte Cascabel op, maar om weer geld
+te gaan verdienen!
+
+Des ochtends van den 2den Maart werden Vermout en Gladiator voor de
+_Schoone Zwerfster_ gespannen. Moeder Cascabel en haar dochtertje
+gingen binnen, haar man en de twee knapen volgden te voet, Kruidnagel
+mende, John Bull zat boven op den wagen en de honden liepen reeds
+heen en weer. Voort ging het.
+
+Het was heerlijk weder. De vroege lente deed de knoppen aan de heesters
+openspringen. Het was alsof het voorspel reeds begonnen was van het
+verrukkelijke schouwspel, dat het voorjaar in dit gezegende land
+te zien geeft. Tusschen de twijgen van die boomen welke ook in den
+winter hun groen niet verliezen, zaten vogels te zingen. Dat waren
+steen-eiken, witte eiken en dennen, wier spitse uiteinden zich wiegden
+boven het eerste loof der heesters. Hier en daar stonden ook groepjes
+kleine kastanjeboomen en enkele manzanilles, waarvan de vrucht op
+appelen lijkt, waar de Indianen dan ook eene soort appelwijn van maken.
+
+Aan Jan was de taak opgedragen om op de kaart den weg te zoeken dien
+zij aflegden. Maar bovendien rustte op hem in 't bijzonder de zorg voor
+de provisiekamer, in dien zin dat hij maken moest dat er nooit gebrek
+aan wild was. Marengo deed het zijne om te zorgen dat zijn baas dit
+niet vergat. Dit was trouwens niet noodig, want waar iets te schieten
+valt, zal geen echte jager noch zijn hond het wild met rust laten. Het
+was dan ook eene uitzondering wanneer er voor moeder Cascabel niet
+het een of ander te braden viel, een haas of eene kuif-patrijs,
+een korhoen of een koppel van die bergkwakkels, wier schoone veêren
+het oog bekoren, maar wier sappig vleesch nog streelender is voor
+het verhemelte. Bleef het met de jacht zóó voordeelig gaan, ook op
+de steppen van Alaska tot aan de Behringstraat toe, dan zouden zij
+niet veel geld behoeven uittegeven om in hun dagelijksch onderhoud te
+voorzien. Eenmaal in Azië gekomen, zouden zij misschien zooveel wild
+niet meer ontmoeten, maar daar, in de onafzienbare vlakten van het
+land der Tchouktchis, zouden zij op andere manieren aan den noodigen
+leeftocht zien te komen.
+
+Voorloopig ging alles dus naar wensch. Cascabel was er de man niet
+naar om van de gunstige gelegenheid, die weer en wind op het oogenblik
+aanboden, geen gebruik te maken. Zoo snel als de paarden wilden, ging
+het vooruit. In dezen tijd van het jaar waren de wegen goed, maar
+na eenige maanden zouden de harde regens in den herfst ze moeilijk
+begaanbaar maken. Gemiddeld maakten zij zeven of acht mijlen in het
+etmaal, met eene poos rust op het midden van den dag om te eten,
+terwijl er te zes uur des avonds werd uitgespannen en alles voor den
+nacht in gereedheid werd gebracht. Men moet niet gelooven dat dit land
+weinig bewoond is. Op de akkers waren de landbouwers reeds aan het werk
+om den vruchtbaren grond gereed te maken voor den najaars-oogst die
+hier rijker vruchten afwerpt dan in eenig land ter wereld. Ook trokken
+zij door een aantal gehuchten, dorpen en kleinere of grootere steden
+hetgeen vooral het geval was naarmate de _Schoone Zwerfster_ dichter
+in de nabijheid bleef van den linker oever der Sacramento-rivier. Dáár
+toch is de streek, die vroeger als het goudland bij uitnemendheid
+bekend stond en die nu nog den veelbeteekenenden naam Eldorado draagt.
+
+Overeenkomstig hetgeen Cascabel, als aanvoerder van den troep, bepaald
+had, werden er overal waar de gelegenheid zich daartoe aanbood,
+voorstellingen gegeven. Zij hadden dit gedeelte van Californië nog
+nooit bezocht en kijkgrage menschen zijn er in den afgelegensten
+achterhoek te vinden. Te Placerville, te Aübüry, te Marysville, te
+Tchama en op andere plaatsen van meer of minder beteekenis, vonden zij
+eenen bijval die zich uitte in eenen regen van Amerikaansche centen,
+welke langzamerhand aangroeiden tot een dozijn of wat dollars. Het
+publiek begon juist genoeg te krijgen van het onveranderlijke
+»Amerikaansche paardenspel" waardoor deze streken aanhoudend
+afgereisd werden. Napoleona met hare aanvallige vlugheid, Sander
+met zijne buigzame ledematen, Jan's bedrevenheid in het balanceeren,
+Kruidnagel's komieke vergissingen en domme streken, dat alles werd
+door de liefhebbers naar waarde geschat. Ook in de honden en den
+aap, John Bull, had ieder pleizier. De oudste leden van den troep,
+het echtpaar Cascabel, lieten zich bewonderen, Cesar om zijne groote
+spierkracht, Cornelia in het worstelen met alle liefhebbers die zich
+daartoe genegen toonden, waarbij wel te verstaan alleen de vlakke
+hand als wapen gebruikt mocht worden.
+
+Den 12den Maart kwam de _Schoone Zwerfster_ aan in het stadje Shasta,
+gelegen aan den voet van eenen berg van denzelfden naam die zich tot
+eene hoogte van veertienduizend voet boven de vlakte verheft. In
+het Westen vertoonde zich als een verward gevaarte het gebergte
+der Coast-Range, dat zij gelukkig niet over behoefden te trekken
+om in den Staat Oregon te komen. Het land was echter heuvelachtig
+genoeg. Tusschen een grillig net van uitloopers van het gebergte, op
+te nauwernood gebaande wegen welke niet dan met moeite op de kaart
+te vinden waren, kwam de reiswagen uiterst langzaam vooruit. Hier
+waren ook de dorpen dun gezaaid. De reis zou zeker gemakkelijker
+geweest zijn indien zij de kuststreek gevolgd hadden waar het terrein
+veel minder ongelijk is, maar om dat te doen zouden zij eerst de
+Coast-Range achter zich moeten hebben en over dit gebergte leidt
+bijna geen begaanbare weg. Het was dus beter nog een eind noordwaarts
+op te gaan en de laatste golvingen van den bergketen omtetrekken,
+en zoo in Oregon te komen.
+
+Aldus luidde het advies van Jan, die in zaken van aardrijkskunde het
+meest te vertellen had. Zijn raad werd dan ook gevolgd.
+
+Den 19den Maart trokken zij voorbij het fort Jones en dienzelfden
+dag kwam de _Schoone Zwerfster_ in het stadje Yrika. Zij vonden daar
+een goed onthaal en veel bijval, waardoor de kas weder eenige dollars
+rijker werd. Het was de eerste maal dat deze streek door een franschen
+kunstenmakerstroep bezocht werd en in al die afgelegen gewesten van
+Amerika worden franschen met open armen ontvangen. Het volk mag hen
+lijden en is zeker vriendelijker tegen hen gezind dan sommige van
+Frankrijk's naaste buren in Europa.
+
+In dit plaatsje hadden zij verder gelegenheid tegen een matigen prijs
+de noodige hulppaarden te huren, zonder welke Vermout en Gladiator het
+zware werk, dat zij hier te doen hadden, niet af konden. De _Schoone
+Zwerfster_ kwam dus zonder ongeval over het noordelijkste uiteinde
+van den bergketen, ditmaal zonder door gidsen bestolen te worden.
+
+--Natuurlijk! merkte Cascabel op. Het waren immers geen
+engelschen! Daarvan had ik mij wel overtuigd!
+
+Men moet hieruit nu niet opmaken dat alles even gemakkelijk en de
+wagen over eenen zandweg ging. Maar dank zij de genomen voorzorgen,
+liep het zonder ongelukken af.
+
+Den 27sten Maart eindelijk, na eenen afstand van ongeveer vier
+honderd kilometer afgelegd te hebben van de Sierra Nevada af, ging
+de _Schoone Zwerfster_ de grens van Oregon over. In het Oosten werd
+de gezichteinder hier begrensd door den kalen berg Pitt, welke als
+een stijl op eenen zonnewijzer zijne schaduw in de vlakte werpt.
+
+Menschen en dieren hadden het hard te verantwoorden gehad, zoodat zij
+onvermijdelijk te Jacksonville eene poos rust moesten nemen. Daarna
+lieten zij zich de Roques-rivier overzetten en volgden van toen af
+de bochten der kustvlakte, die zich zoo ver zij zien konden naar het
+Noorden uitstrekte.
+
+Dit is een bergachtig, maar vruchtbaar land, dat alweder veel voor
+den landbouw belooft. Weilanden en bosschen wisselen elkaâr af; het
+landschap gelijkt in zijne hoofdtrekken op het Californische. Nu en
+dan kwamen zij troepen Sastès- of Umpaquas-indianen tegen, doch het
+waren vreedzame lieden, van wie zij niets te vreezen hadden.
+
+In deze streek gekomen vond echter Jan, die geen uur verloren liet
+gaan dat hij met lezen kon doorbrengen, het noodig eene waarschuwing
+tot de anderen te richten, die hij in zijne boeken gevonden had.
+
+Zij waren nu eenige mijlen voorbij Jacksonville, te midden van dichte
+bosschen waartusschen het fort Lane, op eenen heuvel van een paar
+duizend voet hoogte, verscholen ligt.
+
+--Hier moeten wij oppassen, merkte Jan op, want het krioelt in dit
+land van slangen.
+
+--Wat zegt ge, slangen! riep Napoleona verschrikt uit. Dan moeten
+wij maken dat wij hier van daan komen.
+
+--Zacht wat kindlief, antwoordde haar vader. Wij moeten alleen een
+weinig voorzichtig zijn.
+
+--Zijn dat gevaarlijke beesten? vroeg Cornelia.
+
+--Erg gevaarlijk, moeder, zeide Jan. Het is eene soort van
+ratelslangen, die onder de kwaadaardigste van haar geslacht gerekend
+worden. Zij vallen niemand aan die niet met haar in aanraking komt;
+maar zoodra ze bij ongeluk gestooten of getrapt worden, springen zij
+overeind en bijten, hetgeen in de meeste gevallen doodelijk is.
+
+--Waar houden zij zich meestal op? vroeg Sander.
+
+--Gewoonlijk onder droge bladeren, waar ze niet licht in het oog
+vallen, hernam Jan. Daarentegen verraden zij zich door dat ze met
+de ringen, die aan haar staart geplaatst zijn, een ratelend geluid
+maken als van eene krekel. Zoodra ge dat hoort, is het zaak te maken
+dat ge uit den weg komt.
+
+--Opgepast dus! zeide Cesar. Ieder moet goed vóór zich kijken en
+allen moeten wij luisteren.
+
+Niet zonder reden had Jan hen hier opmerkzaam op gemaakt, want in alle
+streken van westelijk Amerika worden slangen in menigte gevonden. Maar
+niet alleen slangen, ook tarantula-spinnen, wier steek niet veel
+minder gevaarlijk is.
+
+Behoedzaam vervolgden zij dus hunnen weg en op ieder verdacht geluid
+werd acht geslagen. Zij moesten bovendien goed op de paarden passen,
+want voor deze zijn slangen en ander ongedierte evenzeer te vreezen
+als voor menschen.
+
+Jan had er nog bijgevoegd dat die venijnige beesten niet alleen langs
+den weg kruipen, maar ook dikwijls in de huizen dringen, zoodat hun
+wagen er allerminst veilig voor was. In dit opzicht mochten zij zich
+dus op de _Schoone Zwerfster_ niet verlaten.
+
+Des avonds werd er met grooten ijver onder de bedden en in alle
+hoeken naar de onwelkome gasten gezocht. Napoleona gilde het uit van
+angst zoodra zij iets meende te zien dat haar verdacht voorkwam. Een
+opgeschoten eind touw zag zij voor eene ratelslang aan, al lag het
+ook doodstil en al zat er geen driehoekige kop aan. Met eenen schrik
+sprong zij dikwijls op als zij, half slapende, hier of daar eene
+krekel meende te hooren. Wij moeten er echter bijvoegen dat Cornelia
+zich niet veel geruster toonde dan de kleine meid.
+
+--Voor den drommel, riep haar man eindelijk uit nadat zij hem een keer
+of wat aan 't schrikken gemaakt hadden, gij vrouwen zijt met uwen angst
+voor slangen haast even lastig als de slangen zelve! Uw overgrootmoeder
+Eva was er zoo bang niet voor. Die praatte er zelfs mêe.
+
+--Ja maar dat was in het paradijs, antwoordde Napoleona.
+
+--Bovendien had zij beter gedaan met dat achterwege te laten, voegde
+moeder Cascabel er bij.
+
+Kruidnagel moest des nachts de wacht houden. Eerst had hij voorgesteld
+een groot vuur aan te steken ten einde daarmede de slangen op eenen
+afstand te houden; maar hier bracht Jan tegen in dat hierdoor de
+slangen wel afgeschrikt, maar de tarantula-spinnen daarentegen
+aangetrokken zouden worden.
+
+Dit alles maakte dat onze reizigers zich alleen op hun gemak
+voelden wanneer zij in het eene of andere dorp nachtverblijf konden
+houden. Daar was het gevaar voor onaangename verrassingen veel minder.
+
+Zij trokken nogal eenige kleine plaatsjes door, zooals Canonville aan
+de Cow-kreek, Roseburg, Rochester, Youcalla enz. Daar brachten hunne
+voorstellingen telkens weder eenig geld in het laadje. Als Cesar zijne
+rekening opmaakte, kostte de reis hem niets want hij verdiende meer
+dan hij uitgaf. Gras vonden de paarden in de vlakte, wild was er in
+overvloed in het woud, en in de riviertjes werd menige heerlijke visch
+gevangen. De kas begon weder langzamerhand aantegroeien, maar het
+was er nog verre van daan, dat er uitzicht bestond om de tweeduizend
+dollars terug te verdienen die hun daar ginds in de Sierra Nevada
+ontstolen waren.
+
+Gelukkig bleven zij allen voor beten of steken van slangen en
+tarantula's bewaard, maar daarentegen werden zij na verloop van eenige
+dagen door iets anders geplaagd. Dat gaat zoo in de natuur. Die is
+wel mild, maar zij bezit ook ontelbare manieren om de menschen het
+leven onaangenaam te maken.
+
+Dit gebeurde nadat onze karavaan, altijd haren weg vervolgende over
+het Oregon-gebied, de stad Eugène-city doorgetrokken was. Die naam
+met zulk een franschen klank had hen allen veel pleizier gedaan en
+mijnheer Cascabel had dien landgenoot wel willen kennen, die zeker
+een van de stichters der stad geweest was en haar zijnen naam gegeven
+had. Dat kon niet anders dan een brave man zijn, en al heette hij ook
+niet zooals een van de fransche koningen, Charles, Louis, François,
+Henri, Philippe of zelfs Napoleon, een franschman moest het toch zijn,
+dat stond als een paal boven water.
+
+Achtereenvolgens hadden zij zich opgehouden te Harrisburg, te Albany en
+te Jefferson. Thans liet de _Schoone Zwerfster_ »haar anker vallen"
+voor Salem, eene stad van eenigen omvang, de hoofdplaats van den
+staat Oregon, gelegen aan een der armen van de Villamette-rivier.
+
+Dit was op den 3den April.
+
+Cascabel bepaalde dat er hier een dag rust gehouden zou worden;
+dat wil zeggen dat zij niet verder trekken zouden, want op de markt
+der stad werd weder eene voorstelling gegeven en over de opbrengst
+daarvan hadden zij alle reden van tevredenheid.
+
+Toen dit afgeloopen was besloten Jan en Sander in de rivier, die zeer
+vischrijk heette te zijn, op de vangst uit te gaan.
+
+Maar den daarop volgenden nacht kregen vader, moeder en kinderen op
+eens zoo'n ondragelijke jeuk over het geheele lichaam, dat zij een
+oogenblik niet anders dachten of een hunner had de anderen eene poets
+gebakken, zooals onder kermisklanten wel eens meer gebruikelijk is.
+
+Des ochtends toen het licht geworden was, keken zij elkander echter
+stom van verbazing aan.
+
+--Ik zie zoo rood als eene vrouw van de indiaansche Roodhuiden,
+riep Cornelia uit.
+
+--Mijn gezicht is een en al blaâr! klaagde Napoleona.
+
+--Kijk eens, ik zit van het hoofd tot de voeten vol bulten! kwam
+Kruidnagel vertellen.
+
+--Wat beteekent dat nu? vroeg Cesar. Zou er in dit land de pest
+heerschen?
+
+--Ik geloof dat ik wel weet wat het is, zeide Jan, nadat hij met
+aandacht de roode vlekken, waarmede zijne armen bedekt waren,
+had opgenomen.
+
+--Nu, wat is het dan?
+
+--Wij zijn door de _Yèdre_ gestoken, zooals de Amerikanen het noemen.
+
+--Loop naar de maan met uw _Yèdre_! vertel me liever wat dat is.
+
+--De _Yèdre_, vader, is eene plant, die men maar even heeft aan
+te raken, te ruiken, ja zelfs te zien zooals verteld wordt, om er
+onaangename gevolgen van te ondervinden. Zij vergiftigt op eenen
+afstand.
+
+--Wat zegt ge daar? riep Cornelia verschrikt uit. Zijn we vergiftigd?
+
+--Nu, het is zoo erg niet, haastte Jan zich er bij te voegen. Met
+wat jeuk en misschien een beetje koorts zijn we er af.
+
+Dit was inderdaad het geval. De _Yèdre_ is eene ongezonde en venijnige
+plant. Het uiterst lichte zaad van dezen heester wordt door den wind
+voortgedreven en zoodra het in aanraking komt met de menschelijke huid,
+wordt die rood en komen er jeukende puisten op. Hoogst waarschijnlijk
+was de reiswagen, terwijl zij door de bosschen in den omtrek van Salem
+trokken, door zulk eenen met _Yèdre_-zaad bezwangerden luchtstroom
+gegaan. Gelukkig duurde deze huid-uitslag, waarvan zij geen van allen
+verschoond bleven, niet langer dan vierentwintig uren. Dien tijd
+brachten zij echter door met zich aanhoudend te krabben, zoodat zij
+allen iets van John Bull kregen, die in gewone omstandigheden zich met
+dit bij de apen zoo geliefkoosde tijdverdrijf pleegde bezig te houden.
+
+Den 5den April schudden de passagiers van de _Schoone Zwerfster_
+het Salemsche stof weder van hunne voeten, niet zonder eene jeukende
+herinnering aan hunnen tocht door het bosch langs de Villamette-rivier,
+hetgeen echter niet weg kon nemen dat zij dit een mooien naam, vooral
+voor fransche ooren vonden.
+
+Over Fairfield, Canemah, Oregon-City en Portland, altemaal steden
+van vrij wat beteekenis, naderde de karavaan den 7den April de
+Columbia-rivier, de grensscheiding van Oregon, in welken Staat zij
+weder eenen afstand van honderdvijftien mijlen hadden afgelegd.
+
+Naar het noorden strekte zich nu het gebied uit, dat toen nog als
+het Washington territorium bekend stond, maar sedert onder de Staten
+der Unie opgenomen is geworden. Het meest bergachtige gedeelte dezer
+streek liet de _Schoone Zwerfster_ op haren verderen tocht links
+liggen, dat is in het Oosten. Hier liggen de uitloopers van een
+gebergte genaamd Cascade-Ranges, waaronder toppen gevonden worden
+als die van Sint Helena, van Baker en van Bainer, de eerstgenoemde
+negenduizend zevenhonderd, de twee anderen ongeveer elfduizend
+voet hoog. Het is alsof de natuur, na zich een tijdlang rust en aan
+uitgestrekte vlakten het aanzijn gegeven te hebben, nog eens hare
+krachten heeft willen toonen door in het Westen der Nieuwe Wereld
+eene reeks geweldige hoogten te doen verrijzen. Als men de geheele
+landstreek bij eene zee wilde vergelijken, zou men kunnen zeggen,
+dat die aan den eenen kant zoo effen ligt als een meer, maar aan den
+anderen kant door een nimmer ophoudenden stormwind bewogen wordt,
+waarbij dan de bergruggen de kruinen der golven zouden wezen.
+
+Jan maakte inderdaad deze vergelijking en zijn vader had daar niet
+weinig schik in.
+
+--Juist zoo, zeide hij. Eerst hebben we mooi weer gehad en nu komt
+er storm. Maar onze _Schoone Zwerfster_ is een kloek zeilschip en
+gaat niet licht naar den kelder. Komaan, kinderen! Aan boord en het
+anker gelicht!
+
+Ieder maakte zich op en de bewegelijke woning ging weder aan 't
+»varen" over de onstuimige zee. Gaandeweg--om bij de vergelijking te
+blijven--werden de golven echter kleiner en dank zij de goede zorgen
+harer bemanning, kwam de ark der Cascabels behouden over de ergste
+plekken. Wel ging de reis niet altijd even snel, maar het schip liep
+toch op geen enkele klip of zandbank.
+
+Ook vonden zij nog overal een goed onthaal, in de kleine stadjes als
+Kalmera en Monticello zoowel als in de forten, waar bijna geen andere
+bewoners gevonden werden als de manschappen van het garnizoen. De
+wallen van deze versterkingen bestaan uit niets dan staketsels van
+zware palen, en de bezettingen zijn niet talrijk, maar beide zijn
+voldoende om de zwervende Indianen-stammen die het land doorkruisen
+in bedwang te houden.
+
+Noch de Chinoux, noch de Nesquallys, welke stammen het land Walla-Walla
+voornamelijk in bezit hebben, deden dus de _Schoone Zwerfster_ eenig
+kwaad. Tegen den avond kwamen de Indianen dikwijls op den stilstaanden
+reiswagen af, die hunne nieuwsgierigheid gaande maakte, maar zonder
+booze bedoelingen. Het meest stonden zij verbaasd over John Bull
+en over de malle gezichten die hij trok, want in dit gedeelte van
+Amerika zijn in 't geheel geen apen en sommigen dachten niet anders
+of het beest was een der leden van het gezin.
+
+Dat vond Sander eene goede gelegenheid om weder eens eene grap te
+hebben en hij verzekerde hun plechtig dat John Bull zijn jongste
+broertje was, maar zijne moeder kwam daar met groote verontwaardiging
+tegen op.
+
+Eindelijk kwamen zij te Olympia, de hoofdstad van het
+Washington-territorium, en daar werd »op vereerend verlangen" de
+allerlaatste voorstelling gegeven, die de troep voornemens was op
+het grondgebied der Vereenigde Staten te vertoonen.
+
+Niet ver van daar ligt de grens der Vereenigde Staten in het
+noordwesten van Noord-Amerika.
+
+Van hier af liep de weg langs de kust van den Stillen Oceaan, of om
+juister te spreken, zij moesten de talrijke inhammen en zeeboezems
+volgen, Sounds genaamd, waar Van Couvereiland en het eiland
+Queen-Charlotte door worden ingesloten.
+
+Voorbij het stadje Steklakoom moesten zij, om te beginnen, de
+Pagget-Sounds omtrekken. Zoo kwamen zij aan het fort Bettingham,
+dicht bij de zeeëngte, door welke de eilanden van het vasteland
+gescheiden worden.
+
+Vervolgens kwam het vlek Whatcome, waar de berg Baker als een reus in
+de verte boven de wolken uitsteekt en een weinig verder Srimiahmoo,
+een plaatsje aan den mond van de Georgia-straat.
+
+Den 27sten April eindelijk, na ongeveer driehonderdvijftig mijlen
+sedert Sacramento afgelegd te hebben, bereikte de _Schoone Zwerfster_
+de grensscheiding, welke bij het tractaat van 1847 tusschen de
+republiek der Vereenigde Staten en Britsch-Columbia is vastgesteld.
+
+
+
+
+
+VI.
+
+VERVOLG VAN DE REIS.
+
+
+Voor de eerste maal in zijn leven zette Cesar Cascabel, de natuurlijke
+en onverzoenlijke vijand van Groot-Brittannië, den voet op engelschen
+bodem! Nog nooit had het stof van dezen grond, dien hij instinktmatig
+haatte, aan zijne zolen gekleefd. Onze lezers moeten niet denken dat
+wij deze overdreven uitdrukkingen billijken, maar op eene andere wijze
+kunnen wij geen denkbeeld geven van de vrij belachelijke voorstelling,
+welke onze kermiskunstenaar zich maakte van de gevoelens die ieder
+goed franschman koesteren moet tegenover den zoogenaamden erfvijand
+van zijn land. Dit was een dwaas vooroordeel en in 't geheel niet
+in overeenstemming met de begrippen van onzen tijd, maar de man was
+eenmaal niet anders.
+
+Hij zag daarbij nog over 't hoofd dat Columbia geen europeesch
+land is en dus geen deel uitmaakt van het echte Groot-Brittannië,
+bestaande uit Engeland, Schotland en Ierland, waartegen in vroeger
+tijd de volkshaat der franschen gericht was. Voor Cesar Cascabel was
+het genoeg dat de britsche vlag er wapperde, evenals zij bijvoorbeeld
+wappert boven de Indiën, Australië of Nieuw-Zeeland.
+
+Britsch-Columbia is eene provincie van Nieuw-Brittannia, waaronder
+eene van de belangrijkste koloniale bezittingen der engelschen
+verstaan wordt, want de geheele Canada-Dominion, dat is Boven- en
+Beneden-Canada, alsmede de onmetelijke uitgestrektheden lands die
+aan de Hudsonsbaai-compagnie zijn afgestaan, behooren ertoe. Twee
+oceanen, de Stille en de Atlantische, begrenzen het aan den West-
+en den Oostkant. De Zuidergrens vormen de Vereenigde Staten en deze
+loopt van het Washington-territorium in het Oosten tot den Staat
+Maine in het Westen.
+
+Er was dus geen mogelijkheid voor onze karavaan om op haren tocht
+naar het Noorden deze engelsche bezitting te ontwijken. Wel waren
+het maar een paar honderd mijlen, want zoo lang is de kortste lijn
+tot aan de zuidelijke grens van Alaska, waar het russische gebied
+in westelijk Amerika eenen aanvang neemt. Maar twee honderd mijlen
+mochten eene kleinigheid wezen voor de _Schoone Zwerfster_, die wel
+andere reizen achter den rug had, het was toch precies tweehonderd
+maal meer dan Cesar Cascabel pleizierig vond in zulk een «vervloekt
+land" te vertoeven. Hij deed dus wat hij kon om het oponthoud zoo
+kort mogelijk te doen zijn.
+
+Er zou dus nergens halt gehouden worden als alleen om te eten en te
+rusten. Ook van kunstenmaken, koorddansen of worstelen mocht niets
+inkomen. De familie Cascabel zou geen paarlen voor de zwijnen werpen en
+geen engelsche oogen op hare toeren vergasten. Voor muntstukken met het
+borstbeeld van koningin Victoria koesterde zij niets dan minachting
+en een papieren dollar was haar meer waard, dan een zilveren kroon
+of een gouden pond sterling.
+
+Met deze voornemens bezield, kozen de passagiers der _Schoone
+Zwerfster_ hunnen weg zoover mogelijk buiten de steden of dorpen. Als
+zij onder weg gelegenheid vonden om door de jacht aan leeftocht te
+komen, behoefden zij hunne beurs niet open te maken en de winkeliers
+in dit verafschuwde land geen voordeel van hunne reis te doen hebben.
+
+Niemand verbeelde zich dat dit eene soort van aanstellerij van Cesar
+Cascabel was, het ging bij hem inderdaad van harte. Kalm als een
+wijsgeer had hij zich geschikt in de grievende teleurstelling welke
+hij ondervonden had; weinige uren waren voldoende geweest om hem na
+den schandelijken diefstal zijne opgeruimdheid te doen herkrijgen;
+maar van het oogenblik af dat hij de grens van Nieuw-Brittannië
+overtrok, was hij kregelig en uit zijn humeur. Met een zuur gezicht,
+het hoofd voorover en zijnen hoed over de ooren liep hij voort,
+terwijl hij met stuursche blikken de onschuldige voetgangers, die hij
+tegenkwam, monsterde. Hij was niet goed-lachs meer zooals anders en
+dat ondervond Sander bij eene grap die hij zich veroorloofde, maar
+die met een onverwachten uitbrander beloond werd.
+
+Op een mooien dag ging die kwajongen opeens achteruit loopen, wel
+een kwartier lang, waarbij hij de gekste bokkensprongen en grimassen
+maakte.
+
+Knorrig vroeg zijn vader wat het beduidde om zich op die manier veel
+meer te vermoeien dan noodzakelijk of nuttig was.
+
+--Wel, wij reizen immers den verkeerden kant uit! was Sander's
+antwoord.
+
+Al de anderen schoten in eenen lach, zelfs Kruidnagel, die het een
+heel geestig gezegde vond... als het tenminste niet uiterst flauw was.
+
+--Sander, klonk het echter op strengen toon uit den mond van het hoofd
+des gezins, als je weer van die aardigheden verkoopt op oogenblikken
+dat het in 't geheel niet te pas komt, zal ik zoodanig aan je ooren
+trekken dat ze op je hielen komen te hangen!
+
+--Maar vader.....
+
+--Mond gehouden! zoo lang wij in dit land van engelschen zijn, wordt
+er geen gekheid gemaakt.
+
+Van dit oogenblik af waagde niemand meer eene grap in tegenwoordigheid
+van den geweldigen Albion-hater, al voelden de anderen ook niet zoo
+'n heftigen afkeer van engelschen.
+
+Dit gedeelte van Britsch-Columbia, dat zich uitstrekt tot aan
+de kust van den Stillen Oceaan, is zeer ongelijk van bodem. In
+het Oosten vormt het Rotsige Gebergte een hoogen scheidsmuur,
+die zijne vertakkingen tot in de poollanden uitzendt, en naar
+het Westen wordt de kust van Bute, die door een aantal _fjords_,
+even als de Noorweegsche kust, wordt ingesneden, beheerscht door
+schilderachtige en hooge rotsgevaarten. Zulke steilten worden nergens
+in Europa aangetroffen, zelfs niet in het land der Alpen, terwijl
+de gletschers in uitgestrektheid en diepte de Zwitschersche verre
+overtreffen. Zoo is bij voorbeeld de berg Hocker niet minder dan
+vijf duizend achthonderd meter hoog, dat is duizend meter meer dan de
+Mont Blanc, en is de berg Brun, ofschoon lager dan de eerstgenoemde,
+toch weder hooger dan de reus der Alpen.
+
+Gelukkig voor onze karavaan ligt er tusschen de gebergten van het
+Oosten en het Westen eene breede en vruchtbare vallei, waar open
+vlakten en trotsche wouden elkander afwisselen. Langs den straatweg,
+die door dit dal loopt, stroomt eene belangrijke rivier, de Frazer,
+die over eene lengte van ongeveer honderd mijlen van Zuid naar Noord
+stroomt, en zich uitstort in den nauwen zeearm, welke ingesloten
+wordt door de kust van Bute, Vancouver-eiland en eene ontelbare
+menigte kleine eilandjes.
+
+Vancouver-eiland is tweehonderd vijftig geografische mijlen
+lang en drieenzeventig mijlen breed. De portugeezen hebben er
+zich eerst meester van gemaakt, maar later zijn deze verdrongen
+door de Spanjaarden, die er in 1789 bij tractaat bezitters van
+werden. Vancouver heeft het eiland driemaal bezocht in den tijd toen
+het door de inboorlingen nog Noutka geheeten werd; het heeft een
+tijdlang den naam van dien engelschen ontdekker en tevens dien van den
+spaanschen kapitein Quadra gedragen, maar in de laatste jaren van de
+achttiende eeuw is het voorgoed in handen van de engelschen overgegaan.
+
+De hoofdplaats van het eiland is Victoria, maar Nanaimo is de grootste
+stad. Vertegenwoordigers van de Hudsonsbaai-compagnie hebben het
+eerst de rijke kolenmijnen ontgonnen, die tegenwoordig onder de
+belangrijkste afvoerbronnen behooren, welke de drukke scheepvaart
+tusschen San Francisco en de verschillende punten der Westkust van
+Noord-Amerika voeden.
+
+Een weinig noordelijker dan Vancouver-eiland ligt
+Queen-Charlotte-eiland, het grootste der eilandengroep van dien naam
+die mede behoort tot Engelands uitgestrekte bezittingen in dit gedeelte
+van den Stillen Oceaan.
+
+Ieder begrijpt, dat Cascabel er even weinig aan dacht de steden op
+deze eilanden te gaan bezoeken als hij den voet had willen zetten
+in Adelaïde of Melbourne in Australië, of in Madras of Calcutta in
+Britsch-Indië. Zoo snel zijne paarden voortwilden trok hij de vallei
+der Frazer-rivier door en hij zorgde met geen andere bewoners in
+aanraking te komen dan met de lieden van het indiaansche ras.
+
+Zoolang de reizigers zich in dit dal bevonden, hadden zij geene moeite
+om aan het noodige wild te komen, dat in de dagelijksche behoefte
+der tafel ruimschoots voorzag. Aan herten, hazen en patrijzen was
+geen gebrek, en die brave beesten--merkte Cesar op--die zijn oudste
+zoon met zelden falende hand het lood in het lijf joeg, dienden op
+die manier ten minste tot voedsel voor eerlijke lieden. Zij zelven
+hadden geen droppel engelsch bloed in hunne aderen en ze konden door
+een franschman opgegeten worden zonder dat hun vleesch hem walgde!
+
+Even voorbij fort Langley reed de reiswagen de diepe kloof der
+Frazer-vallei binnen. Een eigenlijke rijweg was hier niet; de grond
+lag als aan zichzelf overgelaten; op den rechteroever der rivier
+strekten groote grasvelden zich uit, in het westen begrensd door
+dichte wouden, waarboven ver naar achteren de hooge bergen tegen de
+meestal grijsachtig gekleurde lucht afstaken.
+
+Niet ver van New-Westminster, eene van de voornaamste steden in het
+kustland van Bute, aan de monding der Frazer-rivier gelegen, was
+de wagen, op raad van Jan, op eene daar liggende veerpont naar den
+anderen oever overgezet. Dit was eene goede voorzorg, want de _Schoone
+Zwerfster_ had nu slechts de rivier te volgen om langs den kortsten
+en den gemakkelijksten weg een gedeelte van het russische gebied van
+Alaska te bereiken, dat een eind over de grens van Columbia uitsteekt.
+
+Bovendien was het toeval Cascabel gunstig geweest en had hij eenen
+gids ontmoet, die zich bereid verklaard had hem den weg tot aan de
+russische grens te wijzen. Dit was een brave indiaan en zij hadden
+geen reden om spijt te hebben over het vertrouwen dat zij in hem
+stelden. Natuurlijk kostte het weder eenig geld, maar het was beter
+een dollar of wat meer uit te geven dan zuinig te zijn ten koste van
+de veiligheid en den spoed.
+
+De gids heette Ro-No en behoorde tot een der stammen wier _tyhis_,
+dat wil zeggen wier opperhoofden, in levendig verkeer met europeanen
+zijn. Dit is een geheel ander soort van indianen dan de Tchilicotten,
+die tot een valsch, wreedaardig, woest en trouweloos menschenras
+behooren, en voor wie de reizigers in het noordwesten van Amerika
+niet genoeg op hunne hoede kunnen zijn. Nog in 1864 hebben deze
+straatroovers het geheele personeel, dat bezig was met opmetingen
+voor het aanleggen van eenen spoorweg op de kust van Bute, helpen
+vermoorden. Ook de ingenieur Wadington, wiens dood in de geheele
+kolonie betreurd werd, was in hunne handen gevallen en ellendig
+omgebracht. In dien tijd, werd er verhaald, hadden de Tchilicotten
+het hart van een hunner slachtoffers uit zijn lichaam gescheurd
+en verslonden, zoodat zij toen nog op ééne lijn stonden met de
+menscheneters op de afgelegen eilanden in Polynesië.
+
+Jan had eene beschrijving van deze wreedheden gelezen in het verhaal
+der reis van Frederick Whymper door Noord-Amerika en zijnen vader
+gewaarschuwd voor eene mogelijke ontmoeting met de Tchilicotten;
+maar zij hadden samen afgesproken daar niets van aan de anderen te
+vertellen, ten einde hen niet noodeloos ongerust te maken. Bovendien
+waren deze Roodhuiden sedert deze gebeurtenissen voorgevallen waren,
+voorzichtig op eenen afstand gebleven, want eenige hunner, van wie
+bewezen was dat zij de meeste schuld aan deze euveldaden hadden,
+waren door beulshanden opgeknoopt. Dit had een heilzamen schrik
+teweeggebracht en de gids Ro-No verzekerde ten stelligste dat de
+karavaan op haren verderen tocht door Britsch-Columbia niets te
+vreezen had.
+
+Het weder bleef bij voortduring gunstig en des middags tusschen
+twaalven en tweeën begon het reeds ter dege warm te worden. Aan alle
+takken prijkten de berstende en met sappen gevulde knoppen; nog een
+korten tijd en de eerste bladeren en bloemen zouden het woud met de
+teedere kleuren der lente sieren.
+
+Het landschap vertoonde nu de eigenaardige karaktertrekken aan
+noordelijke landen eigen. De Frazer-vallei wordt ingesloten door
+wouden, waarin de boomsoorten van het Noorden de bovenhand hebben. Dit
+zijn ceders en dennen, en eene pijnboomsoort, Douglas genaamd,
+waaronder stammen gevonden worden van vijftien meters omtrek op den
+grond en van meer dan honderd voet hoogte. In bosschen en beemden
+wemelde het van wild en Jan behoefde niet ver af te dwalen om dagelijks
+in de behoeften der keuken te voorzien.
+
+Het land was voor het overige niet woest of verlaten. Dikwijls trokken
+zij dorpen voorbij waar de Indianen het vrij goed met de engelsche
+ambtenaren schenen te kunnen vinden. In de rivier vertoonden zich
+heele vloten van cederhouten vaartuigen die zich lieten afdrijven op
+den stroom of er tegen opvoeren met kracht van pagaaien en zeilen.
+
+Dikwijls kwamen zij ook troepen Indianen op weg naar het Zuiden
+tegen. Zij liepen in hunne witte wollen mantels gewikkeld en
+wisselden gewoonlijk eenige woorden met mijnheer Cascabel, die hen
+reeds eenigszins begon te verstaan, want zij spraken een zonderling
+mengelmoes van talen, samengesteld uit woorden van franschen en
+engelschen oorsprong, ofschoon de inlandsche taal er natuurlijk de
+grondstof van uitmaakte.
+
+--Mooi zoo! riep Cascabel uit. Nu spreek ik al Chinouk! Dat is alweder
+eene taal, die ik versta, zonder haar ooit geleerd te hebben.
+
+Alle volksstammen in het hooge Westen van Amerika, deelde Ro-No hun
+mede, spreken de Chinouktaal, die tot in de landen van Alaska verstaan
+en gesproken wordt.
+
+Onnoodig te zeggen, dat, dank zij de vroege warmte, die dit jaar
+was ingevallen, de sneeuw overal gesmolten was. Anders blijft zij
+somtijds nog in het begin van April liggen. Alles werkte dus samen om
+hunne reis voorspoedig te maken. Cesar ontzag zooveel als noodig was
+zijne paarden, maar zette er toch den meest mogelijken haast achter,
+ten einde zoo spoedig mogelijk het grondgebied van Columbia achter
+den rug te hebben. Het werd voortdurend warmer en dit konden zij ook
+merken aan het steeds toenemende aantal muggen, die eindelijk bijna
+onverdragelijk werden. Het was niet mogelijk de _Schoone Zwerfster_
+voor deze beesten gesloten te houden, ook al werd er zoodra het donker
+begon te worden, in het geheel geen licht meer opgestoken.
+
+--Die satansche beesten! riep Cascabel op eenen avond uit, nadat hij
+zich te vergeefs in het zweet gewerkt had om ze weg te jagen.
+
+--Ik zou wel eens willen weten waar die ellendige muggen toe dienen,
+zeide Sander.
+
+--Zij dienen... om ons opteëten, antwoordde Kruidnagel.
+
+--Maar ook om de engelschen hier in Columbia te verslinden, voegde
+Cascabel er bloeddorstig bij. Daarom, kinderen, mag er geene mug meer
+doodgemaakt worden. Die engelschen kunnen er nooit genoeg last van
+hebben en dat is het eenige wat mij eenigszins troost.
+
+Met de jacht bleef het steeds voorspoedig gaan. Het wild was zoo
+overvloedig, dat de herten in het gezicht van den wagen buiten den
+zoom van het woud in de vlakte kwamen om in de rivier hunnen dorst te
+lesschen. Door Wagram trouw bijgestaan, schoot Jan er verscheidene,
+zonder zich verder van den wagen te verwijderen dan de voorzichtigheid
+toeliet, want zijne moeder was altijd angstig als hij lang uit zicht
+bleef. Ook Sander ging somtijds mede op de jacht en werd door zijn
+ouderen broeder in de eerste beginselen daarvan onderwezen. Het was
+dikwijls moeilijk uit te maken wie het vlugst was, de jongste der
+beide Nimrods of hun jachthond.
+
+Het duurde echter lang eer Jan grooter wild wist te bemachtigen dan
+herten, maar eindelijk kreeg hij een bison onder schot. Dit was geen
+gemakkelijke prooi. Bij het eerste schot werd het dier alleen gewond;
+het kwam woedend op hem af en ofschoon hij het nog een tweeden kogel
+in den kop joeg, bleef het doorloopen totdat het vlak bij hem was en
+de hoorns hem bijna raakten. Toen eerst viel het neder. Natuurlijk
+vertelde hij aan de anderen niets van het gevaar dat hij geloopen had,
+maar het groote beest, dat met zijn dikke manen veel van een leeuw
+had en op eenige honderd schreden van de Frazer-rivier gevallen was,
+woog zoo zwaar dat zij de paarden van den wagen moesten spannen om
+het weg te sleepen.
+
+De bison is een herkauwend dier, dat door de Indianen op verschillende
+manieren benuttigd wordt en dat zij met de lans en met pijlen te
+lijf gaan. De huid gebruiken zij om op te slapen of als deken, of zij
+verkoopen die voor een twintigtal piasters. Het vleesch wordt in de
+zon gedroogd en daarna in lange repen gesneden, in welken staat het
+maanden lang bewaard kan blijven om in tijden van schaarschte tot
+voedsel te dienen.
+
+Europeanen lusten in den regel van de bison alleen de tong, maar
+dit is dan ook eene bijzonder fijne lekkernij. Onze reizigers lieten
+het echter niet bij de tong. Cornelia wist het vleesch op allerlei
+manieren te koken, te braden, te roosteren en te stoven, en zoodoende
+kon het voor verscheidene maaltijden dienen en was ieder er over uit,
+dat het best smaakte. Van de tong was er voor allen maar een klein
+stukje, maar dat werd zoo lekker gevonden, dat allen betuigden nog
+nooit iets fijners geproefd te hebben.
+
+Gedurende de eerste veertien dagen van den tocht door Columbia
+gebeurde er niets anders, dat de moeite waard is vermeld te worden,
+alleen begon er reeds verandering in het weer te komen. Het zou niet
+lang meer duren, of hun tocht naar het Noorden zou door de zware
+regens zoo niet belet, dan toch bemoeilijkt worden.
+
+Onder deze omstandigheden stond het te vreezen dat de Frazer-rivier
+tengevolge van den aanhoudenden was buiten hare oevers treden zou,
+hetgeen voor de _Schoone Zwerfster_ eene ernstige, ja misschien eene
+onoverkomelijke hinderpaal had kunnen worden.
+
+Gelukkig echter rees het water in de rivier tengevolge van den
+geweldigen regen wel hoog, maar niet ver boven de oevers, zoodat de
+vlakte, welke anders ondergeloopen zou zijn tot aan den zoom van het
+woud dat evenwijdig aan de rivier liep, grootendeels droog bleef. Niet
+dan langzaam kwam de wagen vooruit, want de wielen kleefden vast
+aan den doorweekten grond; maar onder het waterdichte dak vonden
+de reizigers eene veilige schuilplaats tegen regen en wind. Het was
+trouwens niet de eerste maal dat zij onder soortgelijke omstandigheden
+de goede eigenschappen van de _Schoone Zwerfster_ op prijs hadden
+leeren stellen.
+
+
+
+
+
+VII.
+
+DWARS DOOR CARIBOU.
+
+
+Hoe jammer, dat onze brave Cascabel niet eenige jaren vroeger het
+gedeelte van Britsch-Columbia bezocht had, dat zich thans voor
+hem uitstrekte! Hoe jammer dat zijn zwervend gelukzoekersleven hem
+niet derwaarts gevoerd had in eenen tijd, toen de bodem met goud als
+bedekt lag en de menschen het slechts hadden opterapen! Waarom was het
+tafereel, dat Jan zijnen vader schetste van dien verwonderlijken tijd,
+een beeld van hetgeen geweest was en niet van het tegenwoordige?
+
+--Hier hebben wij nu Caribou, vader, zeide Jan. Maar misschien weet
+gij niet wat Caribou is?
+
+--Ik heb er niet het minste vermoeden van, was Cesar's antwoord. Is
+het een beest op twee of op vier pooten?
+
+--Wat, een beest? riep Napoleona. Toch geen verscheurend dier? Is
+het groot en bijt het?
+
+--Het is in 't geheel geen beest, hernam Jan; het is eenvoudig
+een land dat zoo genoemd wordt, en wel het goudland, Columbisch
+Eldorado. Hoeveel schatten er verborgen lagen en hoeveel lieden er
+rijk geworden zijn....
+
+--En hoeveel anderen er dood-arm werden, viel zijn vader hem in
+de rede.
+
+--Dat is waar, vader, en ik moet er bijvoegen dat dit met de meesten
+het geval was.  Maar er waren toch ook mijnwerkersvereenigingen die
+een gewicht van een paar duizend marken aan goud iederen dag uit den
+grond haalden. In eene der Caribou-valleien, Williams-creek genaamd,
+vonden zij het bij handenvol tegelijk!
+
+Hoe overvloedig echter het edele metaal in dit goudland opgehoopt lag,
+de toeloop van menschen om het te plunderen was nog grooter. Door
+deze opeenhooping, waaronder zich allerlei gemeen gespuis bevond,
+werd het leven er uiterst bezwaarlijk en de prijs van alles verbazend
+hoog. Eten en drinken waren bijna niet te betalen, een pond brood
+kostte een dollar. Te midden der dichte menschenmassa ontstonden
+allerlei besmettelijke ziekten. Kortom, de meesten die naar Caribou
+gestroomd waren, vonden er niets dan ellende en dood. Dat is echter
+het geval in al die goudlanden, in Californië en Australië zoo goed
+als hier.
+
+--Het zou toch wel aardig zijn, vader, zeide Napoleona, zoo'n bonk
+goud op den weg te vinden.
+
+--Wat zou je daar meê doen, kleuter?
+
+--Wat zij er mêe doen zou? vroeg Cornelia. Zij zou het aan haar
+moedertje geven, die er wel een zak mooie blinkende goudstukken voor
+zou weten te krijgen.
+
+--Wij moeten maar goed zoeken, zeide Kruidnagel, dan vinden wij
+stellig iets, of het moest zijn....
+
+--Of het moest zijn dat wij niets vonden, wilt ge zeker zeggen? viel
+Jan hem in de rede. Dat is het juist wat er gebeuren zal, want de
+kas is zoo ledig als eene kas maar bij mogelijkheid zijn kan.
+
+--Nu, nu, zeide Sander nog, men kan toch nooit weten!
+
+--Heiwat kinderen! begon nu vader Cascabel met zijne meest
+indrukwekkende stem. Ik verbied u allen op die manier rijk te
+worden. Geen goud afkomstig uit een engelschen grond! Foei! Laat
+ons snel maken dat wij voortkomen en ons niet ophouden om eene klomp
+opterapen, al was zij zoo groot als Kruidnagel zijn hoofd! Eenmaal
+aan de grens, kinderen, al staat daar ook geen bord met het opschrift:
+»Voeten vegen s. v. p.," zullen wij het stof van onze schoenen kloppen,
+teneinde geen korrel van den Columbiaanschen grond mêe te dragen.
+
+Die Cesar Cascabel bleef in dit opzicht altijd dezelfde! Maar de
+goede man had ditmaal mooi praten, want er bestond heel weinig kans
+dat iemand meer een klompje goud op den weg zou tegenkomen.
+
+Dit nam echter niet weg dat er ondanks het strenge verbod nog dikwijls,
+zoo lang zij in deze streek waren, met onderzoekende blikken naar den
+grond gekeken werd. Er lag geen keisteen langs den weg af Napoleona,
+maar vooral Sander, dacht dat het een brok goud was. Waarom zou dat
+niet kunnen? Is Amerika niet van alle landen ter wereld het rijkste
+aan edel metaal, rijker dan Australië, Rusland, Venezuela of China?
+
+Intusschen was de regentijd ingetreden. Geen dag ging er voorbij of
+het stortregende. Natuurlijk werden de wegen daar niet beter op en
+ging het rijden hoe langer hoe bezwaarlijker.
+
+De indiaansche gids drong er op aan dat zij spoed zouden maken
+want hij vreesde dat de kleine riviertjes of beken, die zich in
+de Frazer-rivier storten en die in den zomer bijna droog loopen,
+tengevolge van den regen ondoorwaadbaar zouden worden. Gebeurde dit,
+hoe moesten zij er dan over komen? Er bestond in dat geval veel kans
+dat de _Schoone Zwerfster_ gedurende al de weken dat de regen aanhield,
+aan ééne plaats gekluisterd zou blijven. Iedere dag dat zij eerder
+buiten de Frazer-vallei kwamen, was dus als winst te beschouwen.
+
+Zooals wij reeds verteld hebben had de karavaan van de indiaansche
+stammen, sedert de roofzuchtige Tchilicotten naar het Oosten
+teruggedrongen waren, niets meer te vreezen. Dit was eene reden tot
+gerustheid, maar daarentegen waren er nog wilde beesten, onder anderen
+beren, die in eene afgelegene vallei, aan verschillende zijden door
+water omringd, als zij door honger gekweld werden, voor reizigers
+lastig konden wezen.
+
+Zoo iets ondervond Sander bij zekere gelegenheid, toen hij bijna het
+slachtoffer werd van zijne ongehoorzaamheid aan zijnen vader.
+
+Dit gebeurde in den namiddag van den 17den Mei. Zij hadden den wagen
+doen stil houden op een vijftig schreden van een riviertje dat zij
+bijna droogvoets waren overgekomen. Het lag tusschen hooge oevers
+ingesloten en zou dus een onoverkomelijk beletsel geweest zijn indien
+het door een plotselingen was tot eenen stroom was aangezwollen.
+
+Zij zouden daar een paar uren rust houden. Jan ging dus vooruit om te
+zien of hij niet wat schieten kon. Sander kreeg last bij den wagen
+te blijven, maar hij stoorde zich daar niet aan, ging de beek weder
+over zonder dat iemand het merkte en wandelde den kant op dien zij
+afgekomen waren, met niets bij zich dan een touw van een voet of
+twaalf lengte, dat hij als een gordel om zijn middel gewonden had.
+
+De knaap had een plannetje gemaakt. Onder weg had hij eenen vogel
+met schitterende veeren zien zitten. Dien wilde hij weder trachten te
+vinden om zijn nest uittehalen. Het touw had hij medegenomen teneinde
+het te gebruiken om als het noodig was in eenen boom te kunnen klimmen.
+
+Dit was lang niet voorzichtig, te meer dewijl het weder er alles
+behalve gunstig uitzag. Donkere wolken kwamen van alle kanten opzetten
+en er was blijkbaar een onweder in aantocht. Maar houd eens een jongen
+tegen die een vogelnestje wil gaan uithalen!
+
+Al voortloopende geraakte Sander spoedig midden in het dichte woud,
+waarvan de voorste boomen tot aan den linkeroever der beek stonden. Hij
+had zijnen vogel weder in het oog gekregen, maar het dier fladderde
+van den eenen tak naar den anderen, als wilde het hem steeds verder
+van den weg lokken.
+
+Sander dacht aan niets dan zijne prooi en vergat dat de _Schoone
+Zwerfster_ reeds over twee uren weder op weg moest. Twintig minuten
+nadat hij het riviertje overgegaan was, bevond hij zich reeds een
+goede halve mijl in het bosch. Hier was geen spoor van eenen weg meer;
+tenauwernood een pad tusschen de dennen- en cederboomen, telkens door
+kreupelhout versperd.
+
+De vogel vloog, luid zingende, tusschen de boomen rond en Sander liep
+hem na zoo hard hij kon, springende als een jonge kat. Het baatte
+echter niets. Eindelijk verloor hij den vogel tusschen het dichte
+groen uit het oog.
+
+--Loop naar de maan! riep hij, ziende dat het nutteloos was zijnen
+tocht voort te zetten.
+
+Nu bemerkte hij eerst dat de lucht geheel met zware wolken overdekt
+was geworden. Reeds lichtte het van tijd tot tijd te midden van het
+dichte groen.
+
+Dat was de flikkering der eerste bliksemstralen, die spoedig door
+het gerommel van den donder gevolgd werden.
+
+--Ik moet maken dat ik wegkom; dacht de knaap; maar wat zal vader
+wel zeggen?
+
+Op dit oogenblik werd zijne aandacht getrokken door eenen steen van
+zonderlingen vorm, zoo groot ongeveer als een pijnappel, waar zich
+hier en daar metaalachtige stippen op vertoonden.
+
+Dat was genoeg om Sander te doen denken dat het een klomp goud kon
+zijn, die de goudgravers hier hadden laten liggen. Met eenen kreet
+van vreugde raapte hij den steen op, bekeek hem van alle kanten en
+stak hem in zijn zak, met het stellige voornemen echter om er niemand
+iets van te vertellen.
+
+--Wij zullen later wel eens zien wat zij zeggen zullen, dacht hij,
+als ik er klinkende munt voor in de plaats heb gekregen!
+
+Nauwelijks had hij zijne kostbare vondst bij zich gestoken of het
+onweder barstte in volle hevigheid los. Op eens liet zich tusschen
+het rommelen der donderslagen, dat van alle zijden door de bergen
+weerkaatst werd, een hevig gebrul hooren.
+
+Een twintigtal schreden van Sander af vertoonde zich buiten een
+kreupelboschje een groote beer, van de soort die in Noord-Amerika
+_grizzly_-beer genoemd worden.
+
+Sander was niet bang van aard, maar nu zette hij het toch zoo hard
+hij kon op een loopen, den kant van het riviertje op. De beer hem
+na. Gelukte het den knaap bijtijds aan de beek te komen en den anderen
+oever te halen, dan was hij in veiligheid. De anderen zouden den beer
+wel aan den kant van het riviertje op eenen afstand houden, of indien
+zij er kans toe zagen hem neerschieten. Zijne huid was geld waard.
+
+Maar het stortregende, de bliksemstralen volgden elkander op, de donder
+was geen oogenblik van de lucht. Sander was reeds tot op het lijf toe
+nat, zijne doorweekte kleederen maakten het loopen hem moeielijk,
+ieder oogenblik dreigde hij op den glibberigen grond uitteglijden,
+en indien hij viel, was de beer hem dadelijk op het lijf. Gelukkig
+gebeurde dit echter niet. Na bijna een kwartier loopens kwam hij
+ademloos aan den oever der beek.
+
+Hier echter kon hij niet verder. Het riviertje was in een woesten
+stroom veranderd, het water tot aan den oeverrand gerezen, rotsblokken,
+boomtakken, heele stammen werden in woeste vaart er in medegesleurd. In
+dien draaikolk te springen, was een wissen dood te gemoet gaan. Op
+redding bestond niet de minste kans.
+
+Terugkeeren dorst Sander niet. De beer was hem dicht op de hielen. De
+reizigers en de _Schoone Zwerfster_, die hij tusschen de boomen
+ternauwernood zien kon, kon hij niet te hulp roepen.
+
+De zucht tot lijfsbehoud deed hem, bijna zonder er over te denken, het
+eenige middel aangrijpen waardoor hij misschien behouden kon blijven.
+
+Een pas of vijf van hem vandaan stond een groote cederboom, waarvan
+de onderste takken over de beek heen hingen.
+
+De knaap vloog naar den stam, die gelukkig niet al te dik was. Hij
+sloeg zijne armen er om heen, trok zich aan de uitstekende punten in
+de schors naar boven en kwam zoodoende tot het punt waar de stam zich
+splitste. Vandaar klom hij tusschen de takken verder naar boven. Een
+aap zou het hem niet verbeterd hebben, maar men moet bedenken dat
+onze jonge kunstenmaker aan zulke lichaamsoefeningen gewoon was. Nu
+geloofde hij zich in veiligheid.
+
+Daarin vergiste hij zich echter. De beer was eerst eene poos bij
+den boom blijven staan, maar maakte zich nu ook gereed er in te
+klimmen. Hem te ontkomen was moeielijk, want eenmaal aan 't klauteren,
+kon het beest evengoed als Sander tusschen de bovenste takken komen.
+
+Maar Sander behield zijne tegenwoordigheid van geest. Niet voor niets
+was hij de zoon van den vermaarden Cascabel en gewend zich uit allerlei
+moeilijkheden te redden.
+
+Hij moest zien dat hij weer uit den boom en de beek overkwam. Maar
+hoe? De regen bleef bij stroomen neervallen, ieder oogenblik wies
+het water, reeds stond het hooger dan de tegenover liggende oever en
+stroomde het den kant uit waar de wagen was blijven staan.
+
+Om hulp roepen kon hem niet baten, want er was geen mogelijkheid dat
+zijne kreten te midden van het geweld van storm, regen en stroom
+gehoord werden. Bovendien, wanneer Cascabel, Jan of Kruidnagel op
+de gedachten mochten zijn gekomen om den afwezige te gaan zoeken,
+dan moesten zij den anderen kant opgegaan zijn, maar zouden zij zeker
+niet de richting der beek gevolgd hebben, welke zij niet konden weten
+dat Sander weer overgegaan was.
+
+Intusschen was de beer reeds aan 't klimmen, wel langzaam, maar
+hij kwam toch vooruit. Reeds was hij bijna aan de splitsing van den
+stam. Sander trok zich op naar de hoogere takken.
+
+Op eens kreeg de knaap eenen inval. Enkele takken van den cederboom
+hingen tot op eenen afstand van een voet of tien boven de beek. Haastig
+rolde hij het touw los dat hij om zijn middel gebonden had, maakte
+daar eene lus in en wierp die om het uiteinde van een der overhangende
+takken. De lus hield en hij trok den tak naar zich toe, zoodanig dat
+die overeind kwam te staan.
+
+Dat alles gebeurde in weinige oogenblikken, behendig en met slim
+overleg.
+
+Hij had geen tijd te verliezen. Reeds was de beer boven de benedenste
+takken, reeds klauterde hij van den eenen tak op den anderen.
+
+Toen klemde Sander zich stevig vast aan het uiteinde van den
+overeindstaanden tak en liet dien daarna terugspringen alsof het
+een veer was. Als een steen, die uit een katapult geslingerd wordt,
+vloog hij over de beek heen. Hij maakte nog eenen luchtsprong en kwam
+op den rechteroever te land, terwijl de beer, heelemaal overbluft,
+zijne prooi die hem door de lucht ontsnapte nastaarde.
+
+--Zoo'n straatjongen!
+
+Met deze woorden verwelkomde hem vader Cascabel, die den
+onvoorzichtigen knaap in alle richtingen tevergeefs gezocht had
+en juist op dit oogenblik met Jan en Kruidnagel aan den oever der
+beek kwam.
+
+--Kwajongen, herhaalde hij, wat een angst hebben wij uitgestaan!
+
+--Ja vader, ik heb een pak slaag verdiend, antwoordde Sander. Sla er
+maar op!
+
+Maar Cascabel dacht niet aan slaag. Hij pakte den jongen op en omhelsde
+hem, terwijl hij zeide:
+
+--Pas op dat je het niet weer doet, want dan.....
+
+--Dan geeft u me toch wéér een zoen! zei Sander, terwijl hij zelf
+zijnen vader om den hals pakte.
+
+Op eens riep hij:
+
+--Kijk dien beer eens! Hij staat te kijken of hij van Lotje getikt is,
+zoo'n lummel!
+
+Jan had wel lust gehad het beest, dat zich langzaam verwijderde,
+eenen kogel achterna te sturen, maar er viel niet aan te denken om
+het te vervolgen. Het water bleef steeds wassen, zij hadden niets
+beters te doen dan te maken dat zij wegkwamen en allen keerden dus
+naar de _Schoone Zwerfster_ terug.
+
+
+
+
+
+VIII.
+
+HET "SCHURKENDORP".
+
+
+Acht dagen later, den 26den Mei, kwam de reiswagen in de nabijheid
+der bronnen van de Frazer. Het was dag en nacht blijven doorregenen,
+maar nu, meende de gids te kunnen verzekeren, kon het niet lang meer
+duren of er moest verandering van weer komen.
+
+Zij trokken de rivier bij haren oversprong over, waar het terrein
+weder in hooge mate golvend was. Daarna gingen zij met de _Schoone
+Zwerfster_ recht den kant van het Westen op.
+
+Nog een dag of wat rijdens en de karavaan zou aan de grens van
+Alaska komen.
+
+Sedert eene week hadden zij geen dorp of gehucht meer op hunnen weg
+ontmoet. Over de diensten van den indiaan Ro-No konden zij niet anders
+dan tevreden zijn; hij kende het land op een prik.
+
+Dien dag waarschuwde de gids Cascabel, dat het misschien niet kwaad
+zou zijn een etmaal rust te houden in een nabijgelegen dorp, want
+dat de paarden zichtbaar moede waren en het dus wel noodig hadden.
+
+--Wat is dat voor een dorp? vroeg Cascabel, die alles wat in
+Britsch-Columbia was nog altijd wantrouwde.
+
+--Het heet Schurkendorp, antwoordde de gids.
+
+--Wat zeg je, Schurkendorp?
+
+--Ja, bevestigde Jan, die naam staat ook op de kaart. Ik denk dat het
+de verbasterde naam is van een indiaanschen stam, waarvan de klank
+min of meer op »schurk" leek.
+
+--Voor mijn part is het een mooie naam, bromde Cascabel. Als er
+engelschen wonen, al waren het er maar een half dozijn, is er zeker
+geen betere te bedenken.
+
+Denzelfden avond hield de _Schoone Zwerfster_ dus stil bij de
+eerste huisjes van het dorp. Nog maar drie dagen en de grens tusschen
+Britsch-Columbia en de russische bezittingen zou door hen overschreden
+worden.
+
+Dan zou dus ook Cesar zijne opgeruimdheid terugkrijgen, die hij gemist
+had zoo lang hij op het gebied Harer britsche Majesteit vertoefde.
+
+Schurkendorp was oorspronkelijk alleen door indianen bewoond
+geweest. Er bevonden zich echter eenige engelschen, jagers uit
+liefhebberij of om den broode, die er slechts gedurende de maanden
+van het jachtseizoen verblijf hielden.
+
+Onder hen waren ook eenige officieren van het garnizoen te
+Victoria. Een hunner, een baronet, Sir Edward Turner, was een trotsch,
+aanmatigend man, een twistzoeker van natuur en bovendien een van die
+engelschen, die denken dat hun alles geoorloofd is omdat zij engelschen
+zijn. Het spreekt van zelf, dat hij aan franschen voor het minst een
+even grooten hekel had als Cesar Cascabel aan engelschen. Die twee
+maakten dus samen een mooi span!
+
+Denzelfden avond toen zij in het dorp gekomen waren, terwijl Jan,
+Sander en Kruidnagel er op uit waren om inkoopen te doen, hadden
+de honden van den edelen baronet niet ver van de _Schoone Zwerfster_
+eene ontmoeting met Wagram en Marengo, die opgevoed waren in denzelfden
+volkshaat welken hun meester koesterde.
+
+Tusschen den poedel en den patrijshond aan den eenen, en de
+_pointers_ aan den anderen kant bestond dus reeds dadelijk eene
+gespannen verhouding. Het kwam tot blaffen, de tanden laten zien,
+elkander bijten, totdat eindelijk de wederzijdsche eigenaars op het
+lawaai afkwamen.
+
+Sir Edward Turner woonde in een huis aan het begin van het dorp. Met
+opgeheven zweep schoot hij op de twee honden van Cascabel toe.
+
+Dit was genoeg voor dezen om tegen den baronet partij te trekken voor
+zijne viervoetige reisgenooten.
+
+Sir Edward Turner, die zeer netjes fransch sprak, zag terstond met
+wien hij te doen had. Onbeschaamd als hij ten allen tijde was, vond
+hij niet de minste reden om den kunstenmaker en diens landgenooten
+in het algemeen niet »echt engelsch", uit de hoogte te behandelen.
+
+Ieder kan begrijpen hoe Cascabel geneigd was, dat op te nemen. Maar
+hij wilde zich geen onaangenaamheden op den hals halen, vooral niet
+op engelsch grondgebied, en geen gevaar loopen vertraging in zijne
+reis te ondervinden. Hij hield zich dus in en antwoordde op eenen
+toon waar niets op aan te merken viel:
+
+--Uwe honden zijn begonnen met de mijne aan te vallen, mijnheer.
+
+--Uw honden? antwoordde de edelman, koorddansershonden! Die verdienen
+niets anders dan een knauw of een pak ransel!
+
+--Ik moet u doen opmerken, hernam Cesar, onwillekeurig driftig
+wordende, dat hetgeen gij daar zegt niet te pas komt voor een
+_gentleman_.
+
+--Voor een kerel als jij heb ik toch geen ander antwoord.
+
+--Mijnheer, ik wil beleefd blijven, maar gij zijt een vlegel!
+
+--Weet je wel met wien je te doen hebt? Ik heet Sir Edward Turner,
+baronet!
+
+Cascabel was nu zijne drift niet langer meester. Bleek, met fonkelende
+oogen en dreigende vuisten kwam hij op den baronet af, toen Napoleona
+hem kwam roepen.
+
+--Vader, riep zij, moeder vraagt naar u!
+
+Cornelia had haar dochtertje gestuurd omdat zij wilde dat haar man
+naar den wagen terugkeerde.
+
+--Ik kom dadelijk, antwoordde hij. Napoleona, zeg aan uwe moeder dat
+ik eerst een praatje met dien heer heb te houden.
+
+Toen hij dien naam hoorde, begon de engelschman verachtelijk te lachen.
+
+--Napoleona! zeide hij. Een mooie naam voor zoo'n meid! Die
+schavuit.....
+
+Dat was meer dan Cascabel verdragen kon. Met over de borst gekruiste
+armen stapte hij vooruit tot vlak bij den engelschman.
+
+--Gij beleedigt mij! begon hij.
+
+--Zoo, beleedig ik u?
+
+--Dat niet alleen, maar gij beleedigt een groot man, die uw heele
+eiland ingepakt zou hebben als hij goedgevonden had er heen te gaan.
+
+--Ei, ei!
+
+--Hij zou het ingeslikt hebben als een oester!
+
+--Onbeschaamde praatjesmaker!
+
+De engelschman was een weinig teruggegaan en stelde zich in postuur
+als een bokser, gereed om van zich afteslaan.
+
+--Mijnheer de baronet, gij hebt mij beleedigd en zult mij daar
+rekenschap van geven!
+
+--Rekenschap geven aan een kunstenmaker!
+
+--Door hem te beleedigen zijt gij zijns gelijke geworden. Wij zullen
+vechten zooals gij verkiest, met den degen, het pistool, den sabel
+of de vuist.
+
+--Waarom niet met een paar varkensblazen, spotte de baron, als
+paljassen voor eene tent!
+
+--Verdedig u!
+
+--Wie gaat er nu vechten met een kermisklant?
+
+--Ja zeker, schreeuwde Cascabel, buiten zichzelven van woede, met zoo'n
+kermisklant zal je vechten,... of je krijgt van hem een pak slaag!
+
+Zonder er aan te denken dat de engelschman hem wel eens de baas kon
+zijn in het boksen, waar deze soort van heeren zich van hunne jeugd
+af in oefenen, zou Cesar hem te lijf gegaan zijn, ware niet Cornelia
+in persoon komen toesnellen om hem tegen te houden.
+
+Op hetzelfde oogenblik kwamen eenige officieren, wapenbroeders en
+jachtgezellen van sir Edward Turner, op het standje af. Zij wilden
+niet toelaten dat iemand van zijnen stand zijne handen vuil zou
+maken aan zoo'n »kerel" en scholden de geheele familie Cascabel uit
+voor al wat leelijk is. Van die scheldwoorden trok de vastberadene
+Cornelia zich echter niets aan--ten minste zij deed alsof zij ze niet
+hoorde. Alleen wierp zij sir Edward Turner eenen blik toe, die dezen,
+indien hij haar beter gekend had, niet bijzonder gerust zou hebben
+doen zijn over den afloop van het geval.
+
+Intusschen waren ook Jan, Kruidnagel en Sander komen aanloopen en
+er scheen kans te bestaan op eene algemeene kloppartij, maar ook dit
+voorkwam moeder Cascabel, door op bevelenden toon te zeggen:
+
+--Kom meê, Cesar, en jullie allemaal marsch! Naar de
+_Zwerfster_! Niemand heeft hier iets te maken!
+
+Niet een kreeg het in zijn hart om een woord tegen te spreken.
+
+Hoe Cascabel dien avond in zijn humeur was, behoeven wij niet te
+zeggen. Dat hij persoonlijk beleedigd was, kwam er minder op aan,
+maar dat zoo'n engelschman het gewaagd had zijn grootsten held
+te bespotten! Hij wilde hem te lijf, hij zou hem op zijn gezicht
+slaan, hem en al zijne kameraads, al de schurkachtige bewoners van
+Schurkendorp. De jongens wilden niets liever dan met hun vader meê van
+leer te trekken. En Kruidnagel, die zwoer dat hij den engelschman zijn
+neus zou afbijten..... of als het niet anders kon, dan maar een oor!
+
+Cornelia had vrij wat moeite om al die driftkoppen tot bedaren te
+brengen. Te meer dewijl zij erkennen moest dat het ongelijk geheel
+aan den kant van sir Edward Turner was en dat zoowel haar man als de
+geheele troep behandeld was op eene manier zooals de ergste vagebonden
+het elkander niet doen zouden.
+
+Maar Cornelia vond dat hun toestand al zorgelijk genoeg was en zij
+niet noodig hadden dien nog erger te maken. Toen haar man er op staan
+bleef dat hij den baronet eene rammeling moest gaan toedienen, beet
+zij hem eindelijk toe:
+
+--Dat zul je laten Cesar! Ik verkies het niet!
+
+Daar was Cascabel niet tegen opgewassen. Als zijne vrouw op dien toon
+sprak, gaf hij haar altijd gelijk.
+
+Cornelia had rust noch duur zoo lang zij het verwenschte dorp
+niet achter den rug hadden. Waren zij eerst maar een mijl of wat
+noordelijker, dan kon zij weder gerust ademhalen. Teneinde overtuigd
+te zijn dat niemand gedurende den nacht buiten den wagen kwam, sloot
+zij niet alleen zelve de deur aan den binnenkant, maar bleef zij den
+geheelen nacht buiten de _Schoone Zwerfster_ de wacht houden.
+
+Den volgenden ochtend, dat was den 27sten Mei, maakte Cornelia te
+drie uur den geheelen troep wakker. Uit overmaat van voorzichtigheid
+wilde zij vóór het aanbreken van den dag op weg, zoodat geen mensch,
+geen engelschman, geen indiaan, iets van hun vertrek kon merken. Dat
+was zeker het beste middel om alle verdere onaangenaamheden te
+voorkomen, maar zelfs toen maakte de anders zoo bedaarde vrouw een
+haast onbegrijpelijken spoed. Zij verkeerde in eenen toestand van
+zeldzame opgewondenheid, keek aanhoudend met onderzoekende blikken
+rond, was overal bij en kon geen woorden genoeg vinden om haren man,
+hare zonen en Kruidnagel, die geen van allen haast genoeg naar haren
+zin maakten, hunne langzaamheid te verwijten.
+
+--Hoeveel dagen hebben wij nog noodig om over de grens te komen? vroeg
+zij hunnen gids.
+
+--Een dag of drie, antwoordde Ro-No.
+
+--Opgepakt dan! hernam Cornelia. Vóór alles is het noodig, dat wij
+niet meer gezien worden.
+
+Intusschen moet niemand zich verbeelden, dat Cesar de beleediging van
+den vorigen dag vergeten had. Deze plek te verlaten, zonder dat hij
+den baronet zijne onbeschoftheid betaald had gezet, was een hard gelag
+voor onzen vurigen franschman, die daarenboven nog al de koppigheid
+van een echten normandiër bezat.
+
+--Dat komt er van, schold hij, als men eenmaal den voet zet in zoo'n
+smeerlappenland!
+
+Meer dan eens voelde hij nog lust den kant van het dorp uittegaan,
+in de hoop, dat het toeval hem sir Edward Turner weder zou doen
+ontmoeten. Hij keek met vurige blikken naar de gesloten vensterblinden
+van het huis waar de baronet woonde, maar hij dorst zich niet te
+verwijderen buiten de oogen der waakzame Cornelia, die hem geen
+oogenblik aan zichzelf overliet.
+
+--Waar ga je naar toe, Cesar?... Blijf bij mij, Cesar! Ik verkies
+niet dat je van den wagen afkomt, Cesar!
+
+Zoo ging het aanhoudend door. Nog nooit, zoolang hij getrouwd geweest
+was, had Cascabel zich met zulke onverbrekelijke boeien aan zijne
+dierbare wederhelft vastgeklonken gevoeld.
+
+Dank zij al dit drijven en jagen werd er meer dan gewoonlijk haast
+gemaakt en stonden de paarden spoedig voor den wagen. Te vier uur
+'s nachts zat al wat leven had, de honden, de aap en de papegaai,
+het hoofd van het gezin met zijne zonen en zijn dochtertje, binnen
+in de _Schoone Zwerfster_ opgesloten. Cornelia ging zelve op den bok
+zitten, Kruidnagel en de gids vatten de paarden bij den teugel en
+voort ging het.
+
+Een kwartier later was er van Schurkendorp niets meer te zien te
+midden van het dichte groen der boomen, die het aan alle zijden
+omringden. Het begon pas eenigszins licht te worden; alles was
+doodstil. Op de onafzienbare vlakte, die zich vóór hen naar het
+Noorden uitstrekte, was geen levend wezen te bespeuren.
+
+Toen eerst, toen zij niet de geringste vrees meer behoefde te koesteren
+dat iemand in het dorp iets van hunnen aftocht bemerkt had, en toen
+Cornelia er gerust op meende te mogen rekenen dat geen indiaan of
+engelschman haar iets in den weg zou kunnen leggen, begon zij weder
+haar gewone vriendelijke gezicht te toonen. Dat maakte haren man in
+den grond van zijn hart een weinig gemelijk.
+
+--Voor dat volk daar ginder moet ge dan toch al heel erg bang geweest
+zijn, Cornelia, merkte hij op.
+
+--Erg bang, was al wat zijne vrouw antwoordde.
+
+In de drie dagen, die volgden, gebeurde er niets bijzonders. Toen
+eindelijk, zooals de gids voorspeld had, kwamen zij op de uiterste
+grens van Britsch-Columbia.
+
+De _Schoone Zwerfster_ reed tot aan gene zijde der grenslijn. Daar
+hield zij op het grondgebied van Alaska stil.
+
+Zij hadden nu niets anders meer te doen dan afterekenen met Ro-No,
+die hen ijverig en trouw gediend had. Hij werd bedankt voor zijne
+diensten en nam toen van het reisgezelschap afscheid, na hun den
+laatsten weg gewezen te hebben in de richting van Sitka, de hoofdstad
+der russische bezittingen in Noord-Amerika.
+
+Nu hij eindelijk niet meer onder het britsche gezag ademde, zou
+men misschien denken dat Cesar Cascabel zijn goede humeur dadelijk
+terugkreeg. Het had er echter niets van. Drie dagen waren er reeds
+voorbij sedert hij in Schurkendorp de ontmoeting met den engelschman
+gehad had, maar nog altijd brandde de ondervonden beleediging hem op
+het hart. Hij kon dan ook niet nalaten tot Cornelia te zeggen:
+
+--Dat ge mij ook niet hebt laten gaan om dien lord zijne bekomst
+te geven!
+
+--Dat was al gebeurd Cesar, zeide moeder Cascabel op den eenvoudigsten
+toon ter wereld.
+
+Het was werkelijk gebeurd, en goed ook!
+
+Laat in den avond, toen allen in den wagen gerust lagen te slapen en
+de deur zorgvuldig op het slot was, had Cornelia zich naar de woning
+van den baronet begeven. Juist stapte hij de deur uit om naar de plek,
+waar de jagers samen moesten komen, te gaan. Zij volgde hem een tijd
+lang in het eenzame bosch. Toen had zij hem ingehaald en daar, met
+niemand tot getuige dan de zwijgende boomen, had «de eerste worstelares
+van den prijskamp te Chicago" den edelman een pak ransel toegediend,
+waar hij in eerste uren niet van kon opstaan. Eerst den volgenden
+ochtend kwam sir Edward Turner weer op de been, maar met pijn in al
+zijne ledematen. Nog een heelen tijd droeg zijn lichaam de sporen
+van zijne ontmoeting met deze beminnelijke vrouw.
+
+--O Cornelia! riep haar man, toen hij dit uit haren mond vernam,
+u dank ik het dat mijne eer gewroken is! Niemand is waardiger den
+naam Cascabel te dragen dan gij!
+
+
+
+
+
+IX.
+
+NIEMAND PASSEERT HIER!
+
+
+Alaska is het verste uiteinde van het noordwestelijke deel van
+Noord-Amerika. Het strekt zich uit van den tweeënvijftigsten tot den
+tweeënzeventigsten graad noorderbreedte en wordt dus in de dwarste
+doorsneden door den Noordpoolcirkel, welke ook over de Behringstraat
+heen ligt.
+
+Wie de kaart van dit gedeelte der nieuwe wereld voor zich neemt,
+bespeurt spoedig dat de kust eenigszins den vorm heeft van een scherp
+geteekend menschengezicht. Tusschen kaap Lisburne en Barrow-punt ligt
+het voorhoofd; de oogholte wordt gevormd door de baai van Kotzebue;
+het naar den prins van Wales genoemde schiereiland is de neus,
+Nortonbaai de mond en het schiereiland Alaska strekt zich uit als
+een eerwaardige baard, verlengd door de tot ver in den Stillen Oceaan
+uitgestrooide eilanden van den Aleoeten-archipel. Het hoofd loopt uit
+in den bergketen der Coast-Range, waarvan de buitenste rijen door de
+IJszee bespoeld worden.
+
+In dit land had de _Schoone Zwerfster_ eenen afstand van ongeveer
+zeshonderd mijlen af te leggen.
+
+Wij behoeven niet te zeggen dat Jan op zijne kaart den geheelen weg,
+dien zij volgen moesten, had nagegaan, met alle bergen, waterloopen
+en andere bijzonderheden van het terrein. Van dit alles had hij de
+anderen ook op de hoogte gebracht, waartoe zij op een bepaald uur
+bijeen gekomen waren en waarin alles, wat hij verhaalde, met groote
+belangstelling aangehoord werd.
+
+Hierdoor wist nu iedereen, zelfs Kruidnagel daaronder begrepen,
+dat deze noordwestelijke uithoek van Amerika het eerst bezocht was
+door de russen, vervolgens door den franschman Lapérouse en den
+engelschman Van Couver, en het laatst door den amerikaan Mac Clure,
+toen deze was uitgegaan om sir John Franklin op te zoeken.
+
+Het land was nu, voor een deel althans, bekend en in kaart gebracht,
+dank zij de tochten van Frederick Whymper en van kolonel Bulkley
+in 1865 toen er sprake was van het leggen van een onderzeeschen
+telegraafkabel tusschen de oude en de nieuwe wereld, onder de
+Behringstraat door. Vóór dat tijdstip was Alaska bijna niet anders
+bereisd geworden dan door de vertegenwoordigers van handelshuizen,
+die er huiden en pelterijen kwamen koopen.
+
+In dat jaar was er in de internationale politiek weder herhaaldelijk
+sprake geweest van de bekende Munroe-leer, welke hierop neerkomt dat in
+Amerika niemand anders iets te zeggen mag hebben, dan Amerikanen. Aan
+inlijving der britsche koloniën, Columbia namelijk en Canada, viel
+in den eersten tijd nog niet te denken; maar misschien bestond er
+mogelijkheid dat Rusland geneigd bevonden zou worden Alaska, dat wil
+zeggen een land van vijfenveertigduizend vierkante mijlen oppervlakte,
+aan de republiek aftestaan. Hierover werden ernstige onderhandelingen
+met de russische regeering geopend.
+
+In de Vereenigde Staten werd aanvankelijk de draak gestoken met den
+Staatssecretaris Steward, toen deze voor den dag kwam met zijn plan
+om Walrussia, dat wil zeggen »robbenland", in bezit te krijgen. Wat
+moesten de Vereenigde Staten daarmede aanvangen? Maar de minister
+Steward hield met al de hardnekkigheid van eenen yankee aan zijn
+denkbeeld vast, en in 1867 scheen het niet veel te schelen of de zaak
+kreeg haar beslag. Er was nog wel geen verdrag tusschen Amerika en
+Rusland tot stand gekomen, maar dit kon toch ieder oogenblik gebeuren.
+
+Des avonds van den 31sten Mei had de familie Cascabel dichtbij de
+grens haar kwartier opgeslagen onder het lommer van eenige zware
+boomen. De _Schoone Zwerfster_ bevond zich nu wel en deugdelijk op het
+gebied van Alaska, onder het gezag van den Keizer aller Russen. Met
+Britsch-Columbia had zij niet het geringste meer te maken, daar kon
+Cascabel gerust op zijn.
+
+Hij was dan nu ook weder opgeruimd gestemd, zóó opgeruimd dat zijn
+goede luim zich aan het geheele gezelschap mededeelde. Zij behoefden
+thans geen oogenblik meer het russische grondgebied te verlaten
+om aan de westelijke grens van dit ontzaglijke rijk in Europa
+te komen. Alaska, Siberië of Europeesch Rusland, het maakte geen
+onderscheid, alles stond onder den schepter van den Czaar.
+
+De avonddisch was vroolijk en gezellig. Jan had een vetten haas
+geschoten dien Wagram tusschen het kreupelhout had opgejaagd. En wat
+nog pleizieriger was, het was een onvervalschte russische haas!
+
+--Nu trekken wij ook eens een lekkere flesch open, zeide Cascabel. Op
+mijn woord, het is mij of ik ruimer ademhaal nu ik over de grens
+ben. Ruikt ge het niet kinderen, het is hier amerikaansche lucht,
+alleen met een kleinigheid van Rusland er in! Steekt er dus je
+neus maar in, en jij ook Kruidnagel, al is die van jou ook een el
+lang! Bah! Vijf weken lang heb ik het benauwd gehad in dat ellendige
+Columbia!
+
+Toen het avondeten op en de lekkere flesch leeg was, ging ieder
+spoedig naar binnen en naar bed. Des nachts gebeurde er niets
+bijzonders. Geen verscheurende dieren of zwervende indianen lieten
+zich zien. Toen het dag werd, zagen de honden en paarden er ook weer
+frisch en opgewekt uit.
+
+Zoodra het licht geworden was braken zij op en werd alles gereed
+gemaakt voor den verderen tocht in het gastvrije Rusland, »Frankrijks
+zuster," zooals Cascabel goedvond te zeggen. De klok had nog geen
+zes geslagen toen de _Schoone Zwerfster_ in noordelijke richting
+verder trok, naar de Simpson-rivier die zij in de veerpont hoopten
+over te steken.
+
+Het grondgebied van Alaska loopt hier in eene punt naar het
+Zuiden, welk uiteinde den naam Thlinkiten draagt. De westkust
+wordt omgeven door een aantal afzonderlijke eilanden of groepen,
+zooals de Prince-of-Wales, de Croozer-, de Kuju-, de Sitka-, de
+Baranow-eilanden enz.
+
+Te Sitka of Nieuw-Archangel, de hoofdplaats van Russisch-Amerika,
+was Cascabel voornemens zich eenige dagen optehouden, teneinde eene
+poos uitterusten en tevens de noodige toebereidselen te maken voor
+het afleggen van hetgeen er nog overbleef van het eerste gedeelte
+hunner reis. Aan gene zijde van de Behringstraat moest het tweede
+gedeelte beginnen.
+
+Hun weg voerde hen langs de grillig uitgeholde kust, over eene strook
+laag land die door het gebergte begrensd wordt.
+
+De karavaan ging dus op marsch, maar had nog geene mijl afgelegd toen
+er iets in den weg kwam. Dat was een hinderpaal die al den schijn
+had van onoverkomelijk te zullen wezen.
+
+Het gastvrije Rusland, Frankrijk's zuster, toonde zich in het geheel
+niet gezind om zijne fransche bloedverwanten, die zich Cascabel
+noemden, gastvrij te ontvangen.
+
+Het vertoonde zich namelijk in de gedaante van drie beambten der
+grenspolitie, forsche kerels, met groote hoofden, lange baarden,
+wipneuzen en kalmukken-gezichten. Zij droegen de donkere uniform der
+moskovieten en hun schedel werd bedekt door de welbekende platte pet,
+voor welke een aantal millioenen menschen een onbegrensden eerbied
+koesteren.
+
+Een der agenten stak zijne hand op, de _Schoone Zwerfster_ bleef stil
+staan, Kruidnagel, die mende, riep zijnen patroon.
+
+Mijnheer Cascabel, gevolgd door zijne vrouw en kinderen, vertoonde
+zich in de deur van den wagen. Min of meer ongerust op het zien der
+uniformen, kwamen allen het trapje af.
+
+--Waar zijn uwe paspoorten? begon de agent in het russisch, welke
+taal Cascabel bij deze gelegenheid maar al te goed bleek te verstaan.
+
+--Paspoorten? vroeg hij.
+
+--Ja zeker! Zonder paspoort komt er geen mensch op het grondgebied
+van den Czaar.
+
+--Maar mijn goede mijnheer, zei Cascabel zoo onderdanig mogelijk,
+die hebben wij niet.
+
+--Dan wordt gij hier ook niet toegelaten.
+
+Dat was zoo duidelijk en onverbiddelijk alsof er eene deur voor hun
+neus werd toegeslagen.
+
+Cascabel trok een leelijk gezicht. Hij wist dat er met de bevelen
+der machthebbenden in Rusland niet te spotten viel en had weinig hoop
+om het op een akkoordje te kunnen gooien. Dat hij die agenten juist
+ontmoeten moest op het oogenblik nu hij met de _Schoone Zwerfster_
+de grens overschreed, was het ergste wat hem overkomen kon.
+
+Cornelia en Jan waren even weinig op hun gemak. In angstige spanning
+wachtten zij af waar het gesprek op uit zou loopen.
+
+--Brave dienaren van den Czaar, begon Cesar weder op eenen toon
+vol nadruk en met welsprekende gebaren, om aan zijne woorden meer
+kracht bijtezetten,--wij zijn franschen en reizen niet alleen voor
+ons genoegen maar ook voor dat van anderen, in het bijzonder van de
+edele russen die ons de eer willen aandoen onze vertooningen met hunne
+aanwezigheid opteluisteren. Wij hebben gedacht dat het eene onnoodige
+moeite was ons van papieren te voorzien, nu wij ons op het grondgebied
+van zijne majesteit den keizer aller Russen gingen begeven.....
+
+--Niemand komt zonder bijzondere vergunning over de grens, werd hem
+geantwoord. Dat is nog nooit gebeurd en zal nimmer gebeuren.
+
+--Zou het voor dezen keer niet mogen? vroeg Cascabel met zijne
+vriendelijkste stem. Gij kunt er op rekenen dat wij nooit weer
+terugkomen.
+
+--Er komt niets van in, antwoordde de politieman zoo beslist
+mogelijk. Geen praatjes dus en de grens weer over!
+
+--Maar, hernam de ander, hoe kom ik aan paspoorten?
+
+--Dat is uwe zaak.
+
+--Indien gij ons vergunnen wilt naar Sitka te gaan, zullen wij door
+tusschenkomst van den franschen consul.....
+
+--Er is geen fransche consul te Sitka. Maar waar komt gij eigenlijk
+van daan?
+
+--Van Sacramento.
+
+--Dan hadt gij u te Sacramento van paspoorten moeten voorzien. Het
+is niet noodig er verder op aan te dringen.
+
+--Dat is integendeel hoogst noodig, want wij zijn op onze terugreis
+naar Europa.....
+
+--Naar Europa? Gaat gij dan dezen kant op?
+
+Cascabel begreep dat hij een onvoorzichtig antwoord gegeven had,
+want de weg dien hij volgde was zeker niet de meest gewone om in
+Europa te komen.
+
+--Ja, hernam hij, tengevolge van bijzondere omstandigheden zijn wij
+genoodzaakt eenen omweg te maken.....
+
+--Het kan mij niets schelen, viel de agent hem in de rede. Niemand
+reist op russisch grondgebied zonder een paspoort.
+
+--Als het alleen te doen is om het eene of andere inkomende recht
+te betalen, kunnen wij misschien wel tot eene schikking komen, zeide
+Cascabel, terwijl hij den agent eenen oogwenk vol beteekenis toewierp.
+
+Maar ook op die manier schenen de russen niet tot andere gedachten
+te brengen.
+
+--Geachte vrienden, hernam Cesar, die niet meer wist wat hij zeggen
+moest, gij hebt toch zeker wel eens hooren spreken van de familie
+Cascabel.
+
+Dit zeide hij op eenen toon alsof Cascabel een naam was, in Rusland
+zoo bekend als die der Romanoff's.
+
+Het een hielp even weinig als het ander. Er viel niets aan te doen,
+zij moesten terug. Zelfs dreven de politiemannen hunne gestrengheid zoo
+ver dat zij zelven de _Schoone Zwerfster_ tot aan de grens brachten,
+onder streng verbod dat niemand van de reizigers het in zijn hart
+mocht krijgen om er weder over te komen. Het treurige gevolg daarvan
+was dat Cesar Cascabel, geheel uit het veld geslagen, binnen weinige
+oogenblikken weder op engelschen grond kwam te zitten.
+
+Ieder begrijpt hoe onaangenaam hem dit was, maar hun toestand was
+bovendien hoogst zorgelijk. Al hunne plannen waren nu verijdeld. De
+richting welke zij met zooveel moed waren ingeslagen, bracht hen niet
+waar zij wezen wilden. Zonder paspoorten was de weg naar het Westen,
+door Aziatisch Rusland heen naar Europa, voor hen afgesneden. Zij
+konden nu wel dwars door het verre Westen heen met den reiswagen tot
+New-York komen, maar eenmaal daar, konden zij den Atlantischen Oceaan
+niet anders over dan per stoomboot, en daarop zouden zij niet worden
+toegelaten indien zij geen geld hadden om den overtocht te betalen.
+
+Ook viel er niet aan te denken om onder weg op hunne voorstellingen
+zulk eene som bij elkaar te krijgen, al namen zij den tijd er nog zoo
+ruim voor. Zij konden zich niet ontveinzen dat de troep van Cascabel in
+de Vereenigde Staten een weinig afgezaagd begon te worden. Sedert een
+jaar of twintig zwierven zij er rond, geen stad of dorp in den omtrek
+van den grooten trunk-spoorweg of zij waren er geweest. Zooveel dollars
+als zij vroeger ophaalden, zooveel centen zouden er nu tenauwernood
+in de kas vloeien. Gingen zij dus den oostkant weder op, dan was
+er geen einde aan de reis te zien en zouden er misschien jaren mede
+gemoeid gaan vóór dat zij de middelen bijeen hadden om naar Europa
+scheep te gaan. Tot elken prijs moest er een plan bedacht worden
+om met de _Schoone Zwerfster_ althans te Sitka te komen. Dit was de
+slotsom waar alle redeneeringen der reisgenooten toe voerden, nadat
+de russische politiedienaren hen aan hun lot hadden overgelaten.
+
+--'t Is een mooie uithoek waar wij hier zitten! merkte Cornelia
+hoofdschuddende op.
+
+--Was het nog maar een uithoek! antwoordde haar man. Maar wij kunnen
+er niet uit. Het is een slop!
+
+Zou de oude worstelaar die zooveel hinderpalen en tegenstanders
+op zijnen weg ter aarde had geworpen, hier het hoofd stooten? Zou
+ditmaal het noodlot sterker zijn dan zijn gespierde vuist? Zou zulk
+een kunstenmaker als hij hier geen gat vinden om door te kruipen? Zou
+zijn vruchtbare hersenkas hem geen middel aan de hand doen, om ondanks
+alle kwade kansen toch te komen waar hij wilde?
+
+--Cesar, hervatte Cornelia, met die ellendige kerels van agenten valt
+niets aantevangen. Maar misschien, als wij ons tot hun chef wenden.....
+
+--Hun chef, viel Cascabel haar in de rede. Een mooi ding, zoo'n
+chef! Dat is zeker een russische kolonel, nog veel taaier dan zijne
+ondergeschikten. Die zal zeggen dat wij naar den duivel mogen loopen.
+
+--Bovendien bevindt hij zich zeker te Sitka, meende Jan, en zij
+verkiezen juist niet dat wij daarheen gaan.
+
+--Misschien, bracht Kruidnagel vrij snugger in het midden, misschien
+zouden die grensbeambten er niets tegen hebben dat iemand van ons
+zich onder hun geleide naar den gouverneur begaf.
+
+--Dat is zoo kwaad niet bedacht, antwoordde Cascabel. Het zou te
+probeeren zijn....
+
+--Wanneer ik het ten minste niet heelemaal mis heb, voegde Kruidnagel
+er met zijne gewone bescheidenheid bij.
+
+--Vóór dat wij op onze schreden terugkeeren, moeten wij het beproeven,
+zeide Jan. Als gij het goed vindt vader, zal ik....
+
+--Neen, het is beter dat ik zelf ga, hernam Cesar. Hoe ver is het
+van de grens tot Sitka?
+
+--Ongeveer honderd mijlen.
+
+--Welnu, dan kan ik binnen een dag of tien heen en terug wezen. Wij
+zullen tot morgen wachten en dan zien of het gaan wil.
+
+Zoodra de dag aanbrak, ging Cesar er dus op uit om de politieagenten
+weder op te zoeken. Dat kostte hem weinig moeite, want zij waren niet
+ver van de _Schoone Zwerfster_ in hinderlaag blijven liggen.
+
+--Zijt gij daar weer? werd hem op barschen toon toegeroepen.
+
+--Om u te dienen, antwoordde onze vriend, met het vriendelijkste
+gezicht dat hij trekken kon.
+
+Met eenen vloed van mooie en onderdanige woorden gaf hij nu aan de
+heeren grensbewakers te kennen, dat hij bij zijne excellentie den
+gouverneur van Alaska wenschte toegelaten te worden. Gaarne wilde
+hij de reis- en verblijfkosten betalen voor den »achtenswaardigen
+dienaar van den gerechte", die hem vergezellen zou, en ook toonde
+hij zich niet afkeerig van het betalen eener groote fooi aan dien
+achtenswaardigen en welwillenden man.... enzoovoorts enzoovoorts.
+
+Het was echter praten in den wind en het vooruitzicht op eene fooi had
+zelfs eene geheel tegenovergestelde uitwerking, want de politiemannen,
+uit hunnen aard achterdochtig, begonnen nu te vermoeden dat er heel
+iets bijzonders stak achter het verlangen van een kermiskunstenaar
+om tot elken prijs over de grens van Alaska te komen. Hun aanvoerder
+sloeg dan ook nu een anderen toon aan. Hij herhaalde het bevel om
+terstond weder terug te gaan en voegde er dreigend bij:
+
+--Als gij het nog eens wagen durft om eenen voet op ons gebied te
+zetten, brengen wij u niet naar Sitka, maar naar het naastbijgelegene
+russische fort. En wie daar eenmaal in zit, kan nooit weten hoe of
+wanneer hij er weder uitkomen zal!
+
+Op alles behalve vriendelijke wijze werd mijnheer Cascabel dus naar
+de _Schoone Zwerfster_ teruggebracht. Aan zijn bedrukt gezicht was
+duidelijk genoeg te merken dat hij geen wil van zijnen tocht gehad had.
+
+Het begon er nu uit te zien alsof de rollende woning der Cascabels
+in eene vaste verblijfplaats veranderen zou. Tot op de grens tusschen
+Columbia en Alaska had het vaartuig, dat Cesar en zijne fortuin droeg,
+hen gebracht; maar hier scheen het te zullen stranden als een schip
+dat door den oceaan, bij het terugloopen der ebbe, tusschen de rotsen
+droog wordt gelaten.
+
+Verscheidene dagen gingen er voorbij, waarin het teleurgestelde gezin
+niet tot een besluit wist te komen. Niemand behoeft te vragen of dat
+treurige dagen waren.
+
+Een geluk was het dat zij geen gebrek aan leeftocht hadden. Er was
+nog een goede voorraad ingelegde groenten en andere voedingsmiddelen,
+dien zij te Sitka weder hoopten aan te vullen, maar bovendien was er
+in de streek, waar zij zich bevonden, overvloed van wild. Alleen droeg
+Jan zorg dat hij noch zijn hond zich aan gene zijde van de russische
+grens waagde, want bij het in beslag nemen van zijn jachtgeweer en
+het opleggen eener zware boete ten behoeve der schatkist van het
+Czarenrijk, zou het niet eens gebleven zijn.
+
+Dit nam echter niet weg dat Cascabel en zijne huisgenooten niets op
+hun gemak waren en het was zelfs alsof de dieren in den wagen hunne
+bedruktheid deelden. Jako babbelde niet zoo druk als naar gewoonte, de
+honden liepen druipstaartende rond en lieten af en toe een mistroostig
+gehuil hooren. John Bull vertrok geen gezicht en rekte zich zelfs van
+verveling nauwelijks meer uit. De eenigen die zich in het geval goed
+konden schikken, waren de paarden, Vermout en Gladiator. Die hadden
+het gras voor het eten en geen voet te verzetten.
+
+--Wij moeten toch tot een besluit komen! mompelde Cascabel dikwijls,
+terwijl hij met over de borst gekruiste armen heen en weer liep.
+
+Dat was gemakkelijk gezegd en eigenlijk ook gemakkelijk te doen,
+want hij had in het geheel niet te kiezen. De weg voorwaarts was
+hem afgesneden; wat kon hij dus anders doen dan rechtsomkeert
+maken? De moedig ondernomen tocht naar het Westen moest hier een
+einde nemen. Die verwenschte rit door Britsch-Columbia moest van voren
+af aan hervat worden, daarna zouden de eindelooze prairieën van het
+verre Westen zich voor hen openen en ten laatste zouden zij aan de
+kust van den Atlantischen Oceaan terecht komen! Eenmaal te New-York,
+wat dan? Afwachten of er misschien medelijdende menschen te vinden
+zouden zijn, die eene inschrijving zouden willen openen om de fransche
+zwervers naar hun vaderland terug te helpen? Welk eene vernedering
+voor zulke wakkere en hooghartige lieden, die altijd eerlijk hun brood
+verdiend en nooit de hand voor eene aalmoes uitgestoken hadden! O
+die schurken, die hen in den bergpas der Sierra Nevada laaghartig
+beroofd hadden van het beetje geld dat zij bezaten!
+
+--Als die fielten in Amerika niet opgehangen, of in Spanje
+niet gewurgd, in Turkije niet gespietst, of in Frankrijk niet
+geguillotineerd worden, zeide Cesar, terwijl hij ieder dier
+strafoefeningen met een afzonderlijk gebaar aanduidde, mag ik lijden
+dat er nooit meer een schurk zijn gerechte straf oploopt!
+
+Eindelijk kwam hij tot een besluit.
+
+--Morgen, bepaalde hij des avonds van den 4den Juni, gaan wij weder
+op marsch. Wij trekken terug naar Sacramento en vervolgens.....
+
+Hij voegde er geen woord meer bij. Te Sacramento zouden zij verder
+zien. Toebereidselen voor hunnen aftocht hadden zij niet te maken,
+als de paarden waren ingespannen, behoefden zij hunne koppen maar
+naar het Zuiden toe te draaien.
+
+Dit was de mistroostigste avond dien zij nog op de grens van Alaska
+hadden doorgebracht. Ieder zat in eenen hoek, niemand sprak een
+woord. Het was een donkere nacht, de lucht vol grauwe wolken, her- en
+derwaarts drijvende, als ijsschotsen, die door den wind met vaart naar
+het Oosten gejaagd werden. Geen ster was er te zien; de dunne schijf
+der wassende maan was achter de hooge bergen, die den gezichteinder
+vormden, vroeg in den avond verdwenen.
+
+Te ongeveer negen uur gaf Cascabel last dat ieder naar bed moest gaan,
+met het plan den volgenden dag, zoodra het licht werd, de reis te
+aanvaarden. Denzelfden weg dien de _Schoone Zwerfster_ van Sacramento
+af gevolgd had, zouden zij weder inslaan; zij hadden geenen gids
+noodig om dien te vinden. Eerst zouden zij de richting volgen naar
+de bronnen van de Frazer-rivier, en deze zou hen van zelve geleiden
+tot op het territorium van Washington.
+
+Kruidnagel had juist de honden vastgelegd en was bezig de buitendeur
+te sluiten, toen er op korten afstand een geweerschot viel.
+
+--Wat heeft dat te beteekenen? riep Cascabel.
+
+--Daar wordt geschoten! zeide Jan.
+
+--Zeker een jager, meende Cornelia.
+
+--Een jager? In zulk een donkeren nacht en zoo laat? hernam Jan. Dat
+lijkt mij niet waarschijnlijk.
+
+Op hetzelfde oogenblik viel er een tweede schot en hoorden zij tegelijk
+om hulp roepen.
+
+
+
+
+
+X.
+
+KAYETTE.
+
+
+Zonder zich lang te bedenken liepen Jan en Sander met hun vader en
+Kruidnagel den wagen uit.
+
+--In die richting moet het zijn! riep Jan, terwijl hij naar den zoom
+van het woud wees dat zich langs de grens uitstrekte.
+
+--Laat ons nog een oogenblik luisteren, zeide Cascabel.
+
+Er volgde echter niets meer. Het scheen bij die twee schoten te
+zullen blijven, en of er werkelijk om hulp geroepen was hadden zij
+niet stellig gehoord.
+
+--Zou er een ongeluk gebeurd zijn? vroeg Sander,
+
+--In elk geval, meende Jan, zou er niet geroepen zijn wanneer de
+persoon die riep zich niet in gevaar bevonden had.
+
+--Dan moeten wij hem gaan helpen, zeide Cornelia.
+
+--Ja kinderen, hernam Cascabel, maar laat ons wapenen medenemen.
+
+Er kon even goed een ongeluk gebeurd zijn als dat de eene of andere
+reiziger in deze eenzame streek met kwaad volk te doen gehad had. Er
+bestond dus alle reden tot voorzichtigheid, zoowel om zichzelf te
+verdedigen als wanneer zij de partij van anderen wilden opnemen.
+
+Spoedig kwamen Cascabel en Jan met hunne geweren, Sander en
+Kruidnagel met revolvers gewapend weder uit de _Schoone Zwerfster_
+te voorschijn. Cornelia met de twee honden bleef achter om op den
+wagen te passen.
+
+Zij liepen eenige minuten voort, den zoom van het woud langs. Nu en
+dan bleven zij staan om te luisteren, maar er werd geen geluid meer
+gehoord. Toch hadden zij duidelijk genoeg in die richting en op geen
+grooten afstand de schoten hooren vallen.
+
+--Het is toch niet mogelijk dat wij ons vergist hebben? vroeg Cascabel.
+
+--Neen vader, antwoordde Jan, daar ben ik zeker van. Maar luister! Hoor
+ik daar niet iets?
+
+Ditmaal was het duidelijk genoeg. Er werd om hulp geroepen, niet door
+eenen man zooals de eerste keer, maar door eene vrouw of door een kind.
+
+Het was een donkere nacht en tusschen de boomen konden zij
+nauwelijks eenige ellen voor zich uitzien. Kruidnagel had een van
+de rijtuiglantarens mede willen nemen, maar Cascabel meende dat het
+voorzichtiger was dit niet te doen. Het was beter dat zij niet gezien
+konden worden.
+
+Zij hoorden andermaal roepen en ditmaal zoo duidelijk dat zij er
+gemakkelijk hunne schreden naar konden richten. Ook scheen het geluid
+niet uit het dichtste gedeelte van het bosch te komen.
+
+Een minuut of vijf verder kwamen zij met hun vieren bij eene open
+plek in het woud. Daar vonden zij twee mannen op den grond liggen en
+bij hen eene vrouw, die op hare knieën liggende, het hoofd van den
+een met hare armen ondersteunde.
+
+Het hulpgeroep dat zij het laatst gehoord hadden, was van deze vrouw
+afkomstig. In de Indiaansche Chinouk-taal, die Cascabel reeds ten
+naastenbij verstond, riep zij nu weder:
+
+--Kom hierheen!.... Zij hebben hem vermoord!
+
+Jan snelde naar haar toe. Uit de borst van den gewonde stroomde het
+bloed, dat de geknielde vrouw tevergeefs trachtte te stelpen.
+
+--Hij haalt nog adem! riep Jan.
+
+--Maar de ander? vroeg zijn vader.
+
+--Dat weet ik niet, antwoordde Sander die ook naderbij gekomen was.
+
+Cascabel boog zich over den verslagene heen en onderzocht of hij nog
+ademhaalde, of eenig ander teeken van leven gaf.
+
+--Ik geloof dat hij dood is, zeide hij.
+
+Zoo was het inderdaad. Een geweerkogel had hem in het hoofd getroffen
+en ontzield doen nederstorten.
+
+Wie was deze vrouw, wier taal verraadde dat zij tot het Indiaansche
+ras behoorde? Of zij oud of jong was konden zij niet onderscheiden,
+want haar gelaat was onder eene kap gedeeltelijk verborgen. Dat zou
+echter later wel opgehelderd worden als zij vertellen kon waar zij
+van daan kwam en wat er gebeurd was. Voor het oogenblik kwam het er
+op aan den man, die nog adem haalde, in veiligheid te brengen en door
+spoedige hulp te trachten zijn leven te redden. Het lijk van zijnen
+reisgenoot konden zij den volgenden dag op dezelfde plaats begraven.
+
+Door Jan geholpen, nam Cascabel den gewonde bij de schouders op,
+terwijl Sander en Kruidnagel zijne beenen optilden. Toen wendde Cesar
+zich tot de vrouw en wenkte haar dat zij hen moest volgen.
+
+Zonder te aarzelen voegde zij zich bij hen. Met eene doek trachtte
+zij voortdurend, terwijl zij naast hen liep, het bloed uit de wonde
+tegen te houden.
+
+Niet dan langzaam kwamen zij vooruit, want de gekwetste was
+een zware man en zij deden hun best om hem niet te veel te doen
+schudden. Cascabel wilde alles doen wat hij konde om hem levend in
+de _Schoone Zwerfster_ te brengen.
+
+Zij hadden dus wel twintig minuten werk om daar te komen. Onderweg
+bespeurden zij niets verdachts.
+
+Cornelia en Napoleona verkeerden in doodelijke ongerustheid, want
+zij wisten niet wat er gebeurd was en vreesden voor een ongeluk.
+
+--Maak voort, Cornelia, riep Cascabel zoodra hij haar zag. Breng wat
+water en een paar linnen zwachtels om het bloed te stelpen. Anders
+loopen wij gevaar den ongelukkige in onze armen te zien sterven.
+
+--Jawel, jawel, antwoordde zijne vrouw, ik weet wel wat er noodig is
+Cesar. Laat mij maar begaan en maak geen overbodige drukte!
+
+Cornelia had verstand genoeg van wonden, want zij had op hunne
+zwerftochten meer dan eens een verband moeten leggen.
+
+De gewonde werd neergelegd op eene matras, die Kruidnagel in
+het achterste gedeelte van den wagen spreidde. De lamp die aan de
+zoldering hing, verspreidde een flauw licht over het doodsbleeke
+gelaat van den vreemdeling en over de Indiaansche vrouw die weder
+naast hem neergeknield was.
+
+Dit bleek een jong meisje te zijn, niet ouder dan vijftien of zestien
+jaren.
+
+--Wat is dat voor een meisje? vroeg Cornelia.
+
+--Zij bevond zich bij den gewonde en wij hoorden haar om hulp roepen,
+antwoordde Jan.
+
+De gekwetste mocht een man van een jaar of vijfenveertig wezen. Zijne
+haren en baard begonnen reeds te grijzen, hij had een gespierd lichaam
+en was van meer dan middelbare lengte. Zijne gelaatstrekken waren
+innemend en vastberaden, niettegenstaande de doodelijke bleekheid
+die zijn gelaat overdekte. Zijne oogen hield hij gesloten als een
+stervende, een zucht ontsnapte van tijd tot tijd aan zijne lippen,
+maar hij liet geen woord hooren waaruit zij hadden kunnen opmaken
+uit welk land hij afkomstig was.
+
+Toen zijne kleederen losgemaakt waren, bevond Cornelia dat hij tusschen
+de derde en vierde ribbe eenen stoot met een dolkmes bekomen had. Of
+de wond doodelijk was had alleen een geneeskundige kunnen zeggen, maar
+dat zij hoogst ernstig was, daaraan viel geen oogenblik te twijfelen.
+
+Geneeskundige hulp was echter onder deze omstandigheden niet
+te krijgen. Zij moesten zich dus tevreden stellen met hetgeen de
+bedrevene hand van Cornelia doen kon en met de geneesmiddelen die in
+de reis-apotheek, welke zij bij zich hadden, voorhanden waren.
+
+Het noodige werd terstond gedaan om verder bloedverlies te voorkomen,
+waardoor het leven van den gewonde in gevaar gebracht kon worden. Later
+zouden zij zien of het mogelijk was den onbekende, in den staat van
+volkomen uitputting waarin hij verkeerde, naar de naastbijzijnde
+bewoonde plaats over te brengen. In dit geval kon het Cascabel weinig
+schelen of de bewoners engelschen of russen waren.
+
+Cornelia waschte eerst de wond met koud water en legde er toen
+compressen van arnica op. Het bloedverlies werd hierdoor tot staan
+gebracht, doch de man had sedert het oogenblik waarop hij gewond was
+tot dat waarop hij verbonden kon worden, reeds veel bloed verloren.
+
+--Wat moeten wij nu verder beginnen, Cornelia? vroeg Cascabel.
+
+--Wij moeten den lijder op ons eigen bed leggen, antwoordde zijne
+vrouw, en ik zal bij hem waken teneinde de compressen zoo dikwijls
+te vernieuwen als noodig is.
+
+--Wij zullen elkander met waken aflossen, zeide Jan. Wij zouden
+toch niet kunnen slapen en bovendien is het noodig dat wij op alles
+voorbereid blijven, want de moordenaars zwerven misschien hier in
+den omtrek.
+
+De patiënt werd nu door Cascabel, Jan en Kruidnagel opgetild en naar
+het voorste gedeelte van den wagen gebracht, waar zij hem op hun
+bed legden.
+
+Cornelia bleef de eerste uren waken, zonder dat de onbekende man
+eenig teeken van bewustzijn gaf. In dien tusschentijd verhaalde
+het Indiaansche meisje hare geschiedenis, die Cascabel zonder veel
+moeite verstond.
+
+Zij behoorde tot een der volksstammen die het schiereiland Alaska
+oorspronkelijk bewoond hebben. Ten Noorden en ten Zuiden van de rivier
+de Youkon, die dit land van het Oosten naar het Westen doorloopt,
+worden nog verschillende van die stammen aangetroffen, in zwervenden
+of in gevestigden staat. Het zijn de Co-Yoûkons, de talrijkste en
+misschien de meest barbaarsche van allen, de Newi-cargoûts, de Tananas,
+de Kotcho-a-Koutchens, en meer in den omtrek van den mond der rivier,
+de Pastoliks, de Haveacks, de Primskes, de Mélomûts en de Indgelètes.
+
+De jonge Indiaansche behoorde tot den laatstgenoemden stam. Zij
+heette Kayette.
+
+Kayette was eene wees, ook bezat zij geene andere bloedverwanten. Het
+komt meer voor onder de inboorlingen van Alaska, niet alleen dat er
+geslachten uitsterven, maar dat er van geheele stammen eindelijk geen
+enkel lid meer overblijft.
+
+Dat is onder anderen het geval geweest met een van de voornaamste
+stammen, die vroeger ten Noorden van de Youkon zijne woonplaats had.
+
+Kayette, geheel alleen op de wereld achtergebleven, was op reis getogen
+naar het Zuiden, door eene streek welke zij goed kende dewijl zij er
+op de zwerftochten van haren stam meermalen was doorgetrokken. Zij was
+voornemens zich naar de hoofdstad Sitka te begeven en daar bij een van
+de russische ambtenaren eenen dienst te zoeken. Haar eerlijk, zacht en
+innemend voorkomen was wel in staat haar eene vriendelijke ontvangst te
+verzekeren. Zij zag er goed uit; haar gelaatskleur was te nauwernood
+lichtbruin; hare zwarte oogen, door lange wimpers omlijst, hadden
+eene zachte uitdrukking; hare weelderige bruine lokken kwamen nu en
+dan te voorschijn onder de kap van bont, die zij op haar hoofd droeg.
+
+Zij was middelmatig van lengte, maar lenig en bevallig in hare
+bewegingen, zelfs in den wijden pelsrok waarin zij gekleed was en
+die met draagbanden boven hare schouders vastgemaakt was.
+
+Het is eene eigenaardigheid der noord-amerikaansche indianenrassen dat
+de jongens en meisjes vroeg volwassen en levendig en vroolijk van aard
+zijn. Op hun tiende jaar hanteeren de knapen den bijl en het geweer
+reeds met behendigheid. Op haar vijftiende jaar trouwen de meisjes
+en nemen zij hare moederlijke plichten onberispelijk waar. Kayette
+was dus ernstiger en bedachtzamer dan haar leeftijd medebracht, en de
+groote reis welke zij ondernomen had, bewees dat zij karakter had. Zij
+was reeds eene maand onder weg in zuidwestelijke richting en had nu de
+smalle kuststreek bereikt in wier nabijheid de eilanden liggen waarop
+de hoofdstad van Alaska gelegen is. Den zoom van het woud volgende,
+had zij op eenige honderden schreden afstands twee schoten hooren
+vallen en daarna een angstig geroep om hulp vernomen.
+
+Ditzelfde hadden ook onze reizigers in de _Schoone Zwerfster_ gehoord.
+
+Zonder zich door vrees te laten weerhouden, was Kayette op het geluid
+afgekomen.
+
+Er viel niet aan te twijfelen of hare nadering had de moordenaars op
+de vlucht gejaagd, want zij had nog even twee mannen tusschen het
+kreupelhout zien verdwijnen. De booswichten hadden echter spoedig
+gemerkt dat zij zich schrik aan hadden laten jagen door een kind. Zij
+kwamen reeds naar de plek terug waar zij hunne misdaad gepleegd
+hadden, met het voornemen hunne slachtoffers te plunderen, toen de
+komst van Cascabel en de zijnen hen opnieuw had doen afdeinzen en
+ditmaal voorgoed.
+
+Zoodra Kayette de twee mannen op den grond had vinden liggen, waarvan
+de een reeds een lijk was, doch de ander nog teekenen van leven gaf,
+was zij om hulp gaan roepen. Wat er verder gebeurd was, hebben wij
+reeds gezien. De eerste kreten, die de Cascabels vernomen hadden,
+waren door de aangevallen reizigers geuit. Wat zij later hoorden,
+was het hulpgeschrei der Indiaansche.
+
+De nacht ging verder ongestoord voorbij. De moordenaars hadden
+waarschijnlijk hunne biezen gepakt, althans in de nabijheid van de
+_Schoone Zwerfster_ vertoonden zij zich niet meer.
+
+Den volgenden ochtend was er nog geene verandering bij den gekwetste
+te bespeuren. Zijn toestand scheen even verontrustend.
+
+Kayette toonde nu hare schranderheid door eenige kruiden te gaan
+zoeken, waarvan zij de heilzame werking op verwondingen kende. Zij
+liet die aftrekken en er werden zwachtels in het aftreksel gedoopt,
+welke vervolgens op de wond gelegd werden. Er kwam volstrekt geen
+bloed meer uit te voorschijn.
+
+In den loop van den voormiddag werd het duidelijk dat de lijder
+gemakkelijker begon adem te halen. Intusschen deed hij nog niets
+dan zuchten of zacht kreunen. Geen woord kwam over zijne lippen en
+zij bleven dus in het onzekere wie hij zijn kon, waar hij van daan
+kwam of heenging, waarom hij zich hier op de grens van Alaska bevond,
+wie hem overvallen hadden of wat voor redenen zijne aanranders hadden
+kunnen hebben om hem en zijnen reisgenoot van kant te maken.
+
+Indien echter het doel der moordenaars was geweest den reiziger te
+bestelen, dan was hun, toen zij bij de nadering van het Indiaansche
+meisje het op een loopen zetten, een schoone buit ontgaan, zooals
+zij in deze schaars bezochte streek er zeker niet licht een tweeden
+zouden aantreffen.
+
+Dit bleek toen Cascabel de kleederen van den onbekende uittrok. In een
+lederen gordel, die om zijn middel bevestigd was, werden een aantal
+amerikaansche en russische gouden muntstukken gevonden, een en ander
+tot een bedrag van ongeveer vijftienduizend franken. Dit geld werd
+dadelijk op eene veilige plaats geborgen om het den eigenaar zoodra
+mogelijk terug te geven. Papieren werden er echter niet aangetroffen,
+met uitzondering van een klein zakboekje met aanteekeningen, deels
+in het russisch deels in het fransch. Er waren dus geene gegevens om
+te kunnen raden wie de vreemdeling zijn kon.
+
+Tegen negen uur 's ochtends kwam Jan zijnen vader herinneren dat zij
+nog eenen plicht te vervullen hadden ten opzichte van het lichaam
+van den verslagene, dat onbegraven in het bosch was blijven liggen.
+
+--Dat is goed Jan, was het antwoord, laat ons dadelijk op weg
+gaan. Misschien vinden wij ook nog papieren bij hem, waar wij het
+een en ander uit te weten kunnen komen. Kruidnagel moet ook mee en
+laat hem eene schop en eene spade medenemen.
+
+Zij voorzagen zich bovendien van wapenen en gingen met hun drieën
+denzelfden kant als den vorigen dag op, langs den zoom van het woud.
+
+Weinige minuten waren voldoende om hen op de plaats te doen komen
+waar de moord bedreven was.
+
+Het bleek duidelijk dat de twee reizigers het voornemen gehad hadden
+op deze plek den nacht door te brengen. Het vuur waarbij zij gerust
+hadden, rookte zelfs nog. Aan den voet van een zwaren denneboom hadden
+zij een hoop droog gras bijeengezocht om er op te liggen. Misschien
+waren zij zelfs in hunnen slaap overvallen.
+
+Het lijk van den vermoorde had reeds de stijfheid, die het kenmerk
+van den dood is.
+
+Het was gemakkelijk te zien dat de overledene een dienstbode geweest
+was van den anderen reiziger. Zijne gelaatskleur was donker, zijne
+handen waren ruw, zijne kleeding van grove stof. Hij kon een jaar of
+dertig oud zijn.
+
+Jan zocht in zijne zakken, maar vond geene papieren of geld. In
+zijnen gordel stak eene amerikaansche revolver, nog met zes kogels
+geladen. De ongelukkige had geen tijd gehad die af te schieten.
+
+De aanslag kon dus niet anders dan onverwachts en verraderlijk geschied
+zijn. Beide slachtoffers waren op hetzelfde oogenblik gevallen.
+
+In den omtrek van de plek in het woud was geen mensch of dier te
+bekennen, waar Jan zich opzettelijk van ging overtuigen. Ook waren
+de moordenaars zeker niet meer op de plaats hunner misdaad geweest,
+want in dat geval zouden zij het lichaam wel van de kleederen beroofd,
+of voor het minst de revolver uit den gordel genomen hebben.
+
+Intusschen had Kruidnagel eenen kuil gegraven van zoodanige diepte
+dat de dieren van het woud niet in staat konden zijn het lijk
+optegraven. Het lichaam werd daar in gelegd en vervolgens de kuil
+zorgvuldig met aarde dichtgeworpen.
+
+Zonder dralen keerde Cascabel met Jan en Kruidnagel naar de _Schoone
+Zwerfster_ terug. Terwijl Kayette de zorg voor den gewonde een
+oogenblik op zich nam, beraadslaagden Jan en zijne ouders over hetgeen
+hun verder te doen stond.
+
+--Het schijnt buiten twijfel, begon Cesar, dat als wij de terugreis
+naar Californië ondernemen, onze gewonde niet levend daar komen zal,
+want het is een rit van eenige honderden mijlen. Het beste zou dus
+wezen naar Sitka te gaan, waar wij binnen een dag of vier kunnen komen;
+maar die Satansche grensbewakers verkiezen niet dat wij een voet in
+hun land zetten.
+
+--Het is toch noodig, zeide Cornelia op vasten toon, dat wij naar
+Sitka koers zetten, en naar Sitka zullen wij gaan ook!
+
+--Maar hoe? Vóór dat wij eene mijl ver zijn, zullen zij ons
+tegenhouden.
+
+--Dat kan mij niets schelen, Cesar! Wij moeten opbreken en niet talmen
+ook! Komen wij de agenten weer tegen, dan zullen wij hun vertellen
+wat er gebeurd is, en misschien vergunnen zij dien armen man wel
+hetgeen zij niet verkozen hebben ons toetestaan.
+
+Mijnheer Cascabel schudde twijfelachtig het hoofd.
+
+--Ik ben het met moeder eens, zeide Jan. Wij moeten te Sitka zien
+te komen en geen moeite doen om toestemming van de politie te
+bekomen, want die zullen zij ons toch niet geven. Dat zou dus maar
+tijdverlies zijn. Bovendien zullen zij misschien denken dat wij reeds
+naar Sacramento terug zijn gekeerd en verder zijn gegaan. Sedert
+vierentwintig uren hebben wij niets van hun gemerkt en zelfs op het
+schieten van gisteren avond zijn zij niet afgekomen.
+
+--Dat is waar, stemde Cascabel toe, en het is dus best mogelijk dat
+zij er niet meer zijn.....
+
+--Ten minste..... viel Kruidnagel, die zich bij de anderen gevoegd
+had hem in de rede.
+
+--Jawel, als het ten minste niet precies andersom is. Dat weten wij
+al van ouds!
+
+Hetzij Jan gelijk had of niet, de kans diende in elk geval gewaagd
+te worden.
+
+Binnen een kwartier stonden Vermout en Gladiator voor den wagen. Zij
+waren terdege uitgerust en konden op den eersten dag een heel eind
+afleggen. De _Schoone Zwerfster_ werd dus in beweging gezet. Niet
+weinig verheugd was Cascabel, dat hij het gebied van Britsch-Columbia
+weder vaarwel mocht zeggen.
+
+--Kinderen, zeide hij, uitkijken en oppassen is de boodschap! Geen
+schot mag er gedaan worden, Jan, want het is minst genomen onnoodig
+dat iemand iets van ons merkt.
+
+--Voor de keuken hebben wij trouwens voorraad genoeg, voegde Cornelia
+er bij.
+
+Het terrein is hier ten Noorden van Columbia wel tamelijk heuvelachtig,
+maar toch niet moeilijk begaanbaar. Zij volgden de talrijke bochten die
+het strand maakt, terwijl in de zee langs de kust een aantal eilanden
+verspreid liggen. Ver aan den gezichteinder vertoonden zich eenige
+hooge bergen. Op groote afstanden zagen zij nu en dan eene eenzame
+landhoeve liggen van welke de karavaan voorzichtig een goed eind weg
+bleef. Jan had de kaart van het land nauwkeurig geraadpleegd en hoopte
+ook zonder wegwijzer geene moeite te hebben om te Sitka te komen.
+
+Het voornaamste was echter dat zij niemand van de politie tegenkwamen,
+zoo min in de onmiddellijke nabijheid der grens als meer het land
+in. Dien eersten dag was het alsof niemand de _Schoone Zwerfster_
+iets in den weg verkoos te leggen en zij rijden kon waarheen zij
+goed vond. Cascabel verbaasde zich hierover wel, maar het deed hem
+nog meer pleizier.
+
+Cornelia schreef dit toe aan eene bijzondere bescherming der
+Voorzienigheid en haar man dacht er ongeveer even zoo over. Jan
+hield het er echter voor dat de russische politiebeambten om de eene
+of andere onbekende reden hare waakzaamheid langs de grens hadden
+opgegeven.
+
+Den 6den en 7den Juni werd de tocht ongestoord voortgezet, zij kwamen
+reeds in de nabijheid van Sittin en misschien waren zij er reeds
+geweest indien Cornelia niet, om de gekwetste het te harde schokken te
+besparen, op voorzichtig rijden had aangedrongen. Met Kayette bleef
+zij den lijder verplegen. Eene moeder of eene dochter had hem niet
+zorgvuldiger op kunnen passen. Beiden waren even bezorgd dat hij het
+doel der reis niet zou kunnen bereiken. Zijn toestand was zeker niet
+erger geworden, maar ongelukkig viel er ook niet op veel beterschap
+te roemen. De schraal voorziene reis-apotheek en de zorgen die de
+twee vrouwen aan den lijder konden besteden, waren niet voldoende om,
+bij zulk eene ernstige verwonding het gemis van eenen geneeskundige
+goed te maken. Goede verpleging kan veel doen, maar niet alles en dat
+was jammer genoeg, want de twee vrouwen waren zorgzaam als een paar
+zusters van liefdadigheid. Het goede hart en het doorzicht van het
+jonge Indiaansche meisje toonde zich bij iedere gelegenheid. Het was
+ook alsof zij reeds een lid der familie geworden was en alsof er voor
+moeder Cascabel eene tweede dochter uit den hemel was komen vallen.
+
+In den namiddag van den 7den trokken zij met de _Schoone Zwerfster_
+op eene doorwaadbare plaats door de Stekin-rivier, die uitloopt in
+een der nauwe zee-armen welke tusschen het vasteland en het eiland
+Baranow doorstroomen, op weinige mijlen afstand van Sitka.
+
+Dienzelfden avond hoorden zij den gewonde voor het eerst eenige
+woorden stamelen.
+
+--Mijn vader! mompelde hij.... Ginds zal ik hem weerzien!
+
+Dit werd in het russisch gezegd en Cesar Cascabel verstond het
+duidelijk.
+
+Ook noemde de vreemdeling eenen naam, Iwan, dien hij verscheidene
+malen herhaalde.
+
+Daarmede bedoelde hij ongetwijfeld den dienstbode, dien zij bij zijnen
+meester ontzield hadden vinden liggen.
+
+Hieruit viel met vrij veel zekerheid op te maken dat beiden russen
+waren.
+
+Dit zou spoedig opgehelderd worden nu de lijder zijne spraak en zijn
+bewustzijn teruggekregen had. Hij zou zijne redders wel dadelijk op
+de hoogte brengen van hetgeen er gebeurd was.
+
+Dien dag kwam de _Schoone Zwerfster_ aan deze zijde van het nauwe
+vaarwater dat zij over moesten om op het eiland Baranow te komen. Zij
+moesten dus naar eenen schipper omzien, teneinde den overtocht te
+bewerkstelligen. Dit kon echter moeilijk gebeuren zonder dat zij
+vertelden waar zij van daan kwamen en Cascabel was niet weinig bevreesd
+dat er weder dadelijk naar zijne paspoorten gevraagd zou worden.
+
+--Welnu, zeide hij, dit moge zijn zoo als het wil, onze russische
+vriend zal dan alvast te Sitka wezen. Noodzaakt de politie ons weder
+de grens over te gaan, dan zullen zij hunnen landsman toch wel bij
+zich houden. Wij hebben hem het leven gered en het is hunne zaak hem
+verder te genezen.
+
+Daar viel zeker veel voor te zeggen, maar hunne ongerustheid
+over hetgeen er met henzelven gebeuren zou, werd er niet door
+weggenomen. Eenmaal te Sitka gekomen, zou het nog harder voor hen
+wezen den tocht naar New-York te moeten hervatten.
+
+Terwijl de wagen aan den waterkant stond te wachten, ging Jan er op
+uit om de veerschippers te zoeken teneinde zonder uitstel scheep te
+kunnen gaan.
+
+--Onze zieke is weder geheel bij kennis, waarschuwde Cornelia. Hij
+heeft weer gesproken, Cesar. Gij moet maar eens komen hooren wat hij
+te vertellen heeft.
+
+De rus lag met open oogen en staarde verwonderd om zich heen. Blijkbaar
+begreep hij volstrekt niet waar hij zich bevond. Van tijd tot tijd
+liet hij eenige onsamenhangende woorden hooren.
+
+Op zwakken toon, zoodat het nauwelijks te verstaan was, vroeg hij
+naar Iwan, zijnen bediende.
+
+--Mijnheer, zeide Cascabel, uw bediende is hier niet, maar zeg ons
+wat gij hebben wilt.
+
+Dit werd in het fransch gezegd. De vreemdeling antwoordde terstond
+in dezelfde taal.
+
+--Waar ben ik?
+
+--Gij zijt bij lieden die u tot dusver verpleegd hebben.
+
+--Maar in welk land?
+
+--In een land waar gij niets te vreezen kunt hebben, indien gij
+tenminste een rus zijt.......
+
+--Jawel, ik ben een rus.
+
+--Welnu gij bevindt u in de provincie Alaska, eenige mijlen van de
+hoofdstad......
+
+--In Alaska.... fluisterde de gewonde.
+
+Het was alsof die naam hem eenigszins angstig maakte.
+
+--In eene russische kolonie, hernam hij.
+
+--Neen, in eene amerikaansche bezitting, viel Jan hem in de rede,
+die juist was binnengekomen.
+
+Om zijne woorden te bevestigen, maakte Jan een van de raampjes in de
+_Schoone Zwerfster_ open en wees hij met de hand naar de amerikaansche
+vlag, die boven eenen wachtpost aan het strand wapperde.
+
+Het was zooals hij zeide. Sedert luttele dagen was Alaska geen russisch
+gewest meer. Drie dagen geleden was het tractaat geteekend waarbij het
+geheele land aan de Vereenigde Staten werd afgestaan. Daaruit volgde
+natuurlijk dat de familie Cascabel van geen russische politie iets
+meer te vreezen had. Zij bevond zich weder op amerikaansch grondgebied.
+
+
+
+
+
+XI.
+
+SITKA.
+
+
+Sitka, of Nieuw-Archangel, ligt op het eiland Baranow op de westkust
+van Amerika. Het is niet alleen de hoofdplaats van dit eiland,
+maar de hoofdstad der geheele provincie welke nu aan de regeering
+der Vereenigde Staten afgestaan was. Het is tevens de eenige stad
+van eenigen omvang in dit gewest, waar voor het overige niets dan
+vlekken, of onbeduidende dorpen, op grooten afstand van elkander
+worden aangetroffen. Eigenlijk zouden deze nederzettingen beter
+factorijen of posten genoemd worden, want het zijn meerendeels
+kantoren van amerikaansche handelsvennootschappen of van de engelsche
+Hudsonsbaai-compagnie. Het is dus licht te begrijpen dat de middelen
+van gemeenschap tusschen deze posten veel te wenschen overlaten, vooral
+in den winter wanneer Alaska door hevige stormen geteisterd wordt.
+
+Eenige jaren geleden was ook Sitka nog eene weinig bezochte
+handelsplaats, waar eene russisch-amerikaansche handelsvereeniging
+zich van bontwerk en pelterijen voorzag. Langzamerhand is echter de
+geheele provincie meer bekend geworden bij de reizigers, die hunne
+onderzoekingen uitstrekken tot in de poolstreek, waar het land aan
+grenst. Onder haar tegenwoordig bestuur zal de stad ongetwijfeld
+spoedig eene eervolle plaats gaan innemen onder de hoofdsteden van
+de Staten der amerikaansche Unie.
+
+Toenmaals vond men te Sitka reeds eenige gebouwen, die eene plaats
+het karakter van eene stad geven. Er was eene luthersche kerk, een
+eenvoudig gebouw, maar dat uitwendig toch eenige vertooning maakte;
+eene grieksche kerk met een koepeldak, dat eenigszins zonderling
+afstak tegen de grauwe wolken die gewoonlijk het zwerk bedekten,
+geheel andere dan in het Oosten waar deze gebouwen thuis behooren;
+verder eene club en eene openbare wandelplaats, waar inwoners en
+vreemdelingen tevens koffiehuis hielden, verschillende hotels en
+gaarkeukens, kegelbanen en andere plaatsen van bijeenkomst, nog eene
+club voor ongetrouwde heeren alleen, eene school en een hospitaal,
+benevens verscheidene aanzienlijke huizen en buitenplaatsen die op
+en tusschen de heuvels in den omtrek verstrooid lagen. De stad wordt
+omsloten door een woud van denneboomen, waarin zij als tusschen een
+kleed van altijd durend groen verscholen ligt. In de verte steken de
+spitsen van hooge bergen daarboven uit. De meest bekende is de berg
+Edgecumbe op het eiland Crouze, noordelijk van Baranow, waarvan de
+kruin zich ongeveer achtduizend voeten boven het vlak der zee verheft.
+
+De weersgesteldheid is te Sitka niet bijzonder ruw. De thermometer
+daalt er zelden beneden de zeven of acht graden Celsius, hetgeen
+zeker niet koud is als men in aanmerking neemt dat de stad op 56
+graden noorderbreedte ligt. Daarentegen zou zij gevoegelijk eene
+»waterstad" genoemd kunnen worden, want het regent er bijna altijd,
+alleen afgewisseld door sneeuw. Het was dus niets bijzonders dat
+onze karavaan, na met paarden en al in de veerpont te zijn overgezet,
+onder eene slagregen haren intocht te Sitka hield. Daarover klaagde
+Cascabel echter niet. Hij was veel te blijde dat hij, na zoo lang in
+de nabijheid van het beloofde land te zijn opgehouden, er nu zonder
+paspoort of formaliteit in mocht.
+
+--Ik heb al meer dan eens in mijn leven een buitenkansje gehad, zeide
+hij; maar zoo iets buitengewoons is mij nog nooit overkomen. Daar
+stonden wij voor eene deur die wij niet open konden krijgen, en zie,
+op eens heeft zij zich van zelve voor ons geopend!
+
+Het was zeker wel toevallig dat het tractaat, waarbij Alaska in andere
+handen was overgegaan, juist op het geschikte oogenblik geteekend
+was om de _Schoone Zwerfster_ toe te laten, ongehinderd over de
+grens te komen. Aan deze zijde daarvan vond zij nu niet meer van die
+onhandelbare ambtenaren of zulk eenen overvloed van formaliteiten,
+door welke de russische overheid berucht is.
+
+Het zou nu het eenvoudigste zijn den gewonden rus naar het hospitaal
+ter verdere verpleging te vervoeren of naar een logement, waar hij
+geneeskundige hulp had kunnen krijgen. Maar toen Cascabel hem dit
+voorstelde, had hij er geen zin in.
+
+--Ik voel mij volmaakt wel, mijn vriend, zeide hij. Als ik u dus geen
+overlast aandoe.....
+
+--Overlast? vroeg Cornelia, wat bedoelt gij daarmede, mijnheer?
+
+--Gij zijt bij ons zoo goed als of gij thuis waart, voegde haar man
+er bij, en als gij meent.....
+
+--Wel, ik ben van meening dat het voor mij het beste is te blijven
+bij de lieden aan wier zorgen ik mijn leven te danken heb.....
+
+--Spreek daar niet van, mijnheer, hernam Cascabel. Maar het zou toch
+wenschelijk zijn dat er spoedig een dokter naar u kwam kijken.....
+
+--Zou die niet hier kunnen komen?
+
+--Wel zeker. Ik zal er terstond op uitgaan om te vernemen, wie de
+knapste dokter in de stad is.
+
+De _Schoone Zwerfster_ had dicht bij de eerste huizen van Sitka, aan
+het einde eener met boomen beplante wandelplaats die uitloopt op een
+uitgestrekt woud, halt gehouden. Daar kwam dokter Harry, dien Cesar
+als de voornaamste in de stad had hooren noemen, den rus bezoeken.
+
+Na de wond nauwkeurig onderzocht te hebben, zeide de arts dat zij
+niet bijzonder gevaarlijk was geweest, daar het dolkmes op eene
+ribbe was afgestuit zoodat er geen van de voornaamste levensorganen
+getroffen was. Dank zij de compressen met koud water en de kruiden
+die het Indiaansche meisje had doen trekken, had het litteeken zich
+goed gevormd en zou de genezing spoedig zoo ver gevorderd wezen dat
+de lijder na eenige dagen weder zou mogen opstaan. Zijn toestand
+was dus zoo gunstig mogelijk. Reeds nu begonnen zijne krachten, door
+het versterkende voedsel dat hij gebruikte, weder aan te komen. Maar
+dit nam niet weg dat als Kayette hem niet had vinden liggen en moeder
+Cascabel door hare goede zorgen het verdere bloedverlies niet voorkomen
+had, hij binnen weinige uren nadat de aanslag op hem gepleegd was,
+den geest gegeven zou hebben.
+
+Dokter Harry hield het er voor dat deze moord het werk moest wezen van
+booswichten, behoorende tot de rooverbende van Karnof of van Karnof
+zelven, die in het oostelijke gedeelte der provincie rondzwierf. Dit
+was een boosdoener uit Rusland, of juister uit Siberië afkomstig,
+die over eenen troep deserteurs het bevel voerde, zooals er overal in
+de russische bezittingen in Azië en Amerika worden aangetroffen. De
+politie had te vergeefs hare beste speurhonden op hen afgestuurd
+en groote belooningen uitgeloofd voor ieder die de benden wist
+te vatten. De vermetele schurken waren het nog altijd ontkomen
+en verspreidden door de diefstallen en moorden die zij pleegden,
+schrik in het geheele land, voornamelijk op de zuidelijke grens der
+provincie. De veiligheid van het verkeer, de ruilhandel in pelterijen,
+alles werd door deze roovers gestoord en aan hen moest zonder twijfel
+ook de aanslag op de beide reizigers worden toegeschreven.
+
+Het bezoek van den arts gaf dus aan de familie Cascabel alle reden
+tot tevredenheid over den toestand van haar zieken gast.
+
+Cascabel was altijd van plan geweest te Sitka eenige dagen rust te
+nemen, want de karavaan had daar, na eenen tocht van bijna zevenhonderd
+mijlen van de Sierra Nevada af, groote behoefte aan. Bovendien hoopte
+hij in deze stad een twee- of drietal vertooningen te geven, waarvan
+de opbrengst hem weder goed te stade zou komen.
+
+--Wij zijn nu niet meer in Engeland, zeide hij, maar in Amerika. Voor
+Amerikanen, kinderen, mogen wij weer toonen wat wij kunnen.
+
+Mijnheer Cascabel twijfelde geen oogenblik of de roem van zijnen naam
+moest tot de bevolking van Alaska doorgedrongen zijn. Ieder te Sitka
+had zeker reeds tot zijnen buurman gezegd:
+
+--De familie Cascabel bevindt zich in ons midden!
+
+In deze plannen werd echter eenige verandering gebracht tengevolge
+van een gesprek dat Cascabel twee dagen later met den vreemdeling
+voerde. Eenige dagen rust bleven, na de vermoeiende reis die zij achter
+den rug hadden, onontbeerlijk. De russische heer, die in de oogen van
+Cornelia voor niets minder dan een prins doorging, had nu vernomen dat
+de brave lieden, wien hij het behoud van zijn leven verschuldigd was,
+slechts arme kermisreizigers waren. Alle leden van het gezin waren
+aan hem voorgesteld, evenals Kayette, de Indiaansche, zijne redster.
+
+Op eenen avond toen de geheele familie bijeen was, vertelde hij hun
+van zijne levensgeschiedenis zooveel als voor het oogenblik noodig
+was dat zij wisten. Hij drukte zich met veel gemak in het fransch
+uit, bijna alsof het zijne moedertaal was, alleen liet hij zijne r's
+een weinig vallen, hetgeen aan het fransch, zooals het door russen
+gesproken wordt, iets krachtigs en nadrukkelijks geeft waardoor het
+oor niet onaangenaam wordt aangedaan.
+
+Wat hij te verhalen had, was zeer eenvoudig en er liep weinig
+avontuurlijks of van romanesken aard onder.
+
+De naam van den rus was Sergius Wassiolowitch, en voortaan noemden
+allen hem, met zijne toestemming, Mijnheer Sergius. Hij had geen
+andere bloedverwanten dan zijn vader, die in het gouvernement Perm,
+niet ver van de stad van dien naam, woonachtig was. Gedreven door
+reislust en door liefhebberij voor aardrijkskundige ontdekkingen en
+onderzoekingen, had mijnheer Sergius drie jaar geleden zijn vaderland
+verlaten. Hij had de landen in den omtrek der Hudsonsbaai doorreisd
+en was thans voornemens eenen tocht door Alaska te doen, langs de
+Youkon-rivier tot aan de Poolzee. De omstandigheden onder welke hij
+door roovers overvallen werd, waren de volgende.
+
+Hij en zijn knecht Iwan hadden des avonds van den 4den Juni een
+nachtkwartier bij de grens gezocht, toen zij in hun eersten slaap
+door moordenaars overvallen werden. Twee mannen wierpen zich op hen;
+zij ontwaakten, sprongen overeind en poogden zich te verdedigen,
+maar de ongelukkige Iwan stortte bijna terstond ter aarde, door eenen
+kogel in het hoofd getroffen.
+
+--Het was een trouwe en eerlijke bediende, voegde mijnheer Sergius
+er bij. Sedert tien jaren leefden wij te samen, hij hield veel van
+mij en ik betreur in hem een oprechten vriend.
+
+Mijnheer Sergius deed geene moeite om zijne aandoening te verbergen
+en zoo dikwijls hij over Iwan sprak, kon men aan zijne vochtige oogen
+zien dat zijne smart niet voorbijgaand van aard was.
+
+Hij verhaalde verder dat hij zelf in de borst verwond geworden en zijn
+bewustzijn kwijt geraakt was. Van hetgeen er verder gebeurd was, wist
+hij niets tot op het oogenblik toen hij, weder bij kennis komende,
+niet had kunnen begrijpen waar hij zich bevond, maar alleen dat hij
+met vriendelijke en medelijdende menschen te doen had.
+
+Cascabel verhaalde hem dat de aanslag voor het werk gehouden werd
+van Karnof of van een paar kerels zijner bende. Dit achtte mijnheer
+Sergius ook waarschijnlijk, want hij had reeds vroeger hooren zeggen
+dat die roovers de grensstreek onveilig maakten.
+
+--Zooals gij ziet, dus eindigde hij, is er niet veel bijzonders
+aan mijne lotgevallen en zeker minder dan aan de uwe. Na mijne
+onderzoekingsreis door Alaska volbracht te hebben, was ik voornemens
+naar Rusland en mijnen vader terug te keeren en het ouderlijke huis
+nooit meer te verlaten. Maar vertel mij nu ook eens iets van uwe
+geschiedenis, en in de eerste plaats hoe het komt dat een gezelschap
+fransche reizigers hier in dit afgelegen gedeelte van Amerika komt
+te zwerven?
+
+--Kermiskunstenaars, mijnheer Sergius, trekken immers overal heen,
+antwoordde Cascabel.
+
+--Ja, dit weet ik wel, maar ik ben er toch over verbaasd dat ik u
+hier aan het andere einde der wereld aantref!
+
+--Jan, hervatte Cascabel, vertel gij maar eens aan mijnheer Sergius
+hoe het komt dat wij hier zijn en hoe wij ons reisplan naar Europa
+gemaakt hebben.
+
+Jan verhaalde nu alles wat aan de bewoners der _Schoone Zwerfster_
+overkomen was sedert hun vertrek uit Sacramento. Teneinde ook door
+Kayette verstaan te worden, sprak hij Engelsch, dat mijnheer Sergius
+zooveel noodig aanvulde met eenige woorden in de Chinouksche taal. Het
+indiaansche meisje luisterde met de meeste aandacht. Zij kwam nu
+te weten wie de familie Cascabel was, aan welke zij zich reeds zeer
+gehecht voelde. Jan verhaalde hoe de reizigers van al hun geld bestolen
+waren in een der bergpassen van de Sierra Nevada, dien zij doortrokken
+om naar de kuststreek van den Atlantischen Oceaan koers te zetten. Hoe
+zij, de middelen niet meer hebbende om hunne plannen ten uitvoer te
+brengen, besloten hadden in de richting naar het Oosten denzelfden
+tocht te doen, dien zij naar het Westen hadden willen volbrengen. Hoe
+zij den voorkant hunner rollende woning naar het Oosten gewend
+hadden en den Staat Californië, Oregon, het Washington-territorium en
+Britsch-Columbia doorgetrokken, maar op de grens van Alaska, tot staan
+gebracht waren. Hoe de russische grensbewakers hun onverbiddelijk
+den toegang geweigerd hadden, hetgeen echter door de uitkomst eene
+gelukkige omstandigheid gebleken was, dewijl zij tengevolge van
+dit oponthoud in de gelegenheid geweest waren mijnheer Sergius te
+hulp te komen. Hoe het dus kwam dat fransche kermisreizigers, en wel
+Normandiërs, indien men hen naar het hoofd van het gezin mocht noemen,
+zich nu te Sitka bevonden, waar alleen de inlijving van Alaska bij
+de Vereenigde Staten het hun mogelijk gemaakt had te komen.
+
+Mijnheer Sergius vernam met groote belangstelling alles wat hem
+verteld werd, maar hij kon zijne verwondering niet verbergen toen
+hij te weten kwam dat zij plan hadden met de Karavaan geheel Siberië
+door te trekken, teneinde langs dien weg in het Oosten van Europa aan
+te landen. De anderen begrepen echter niet waarom hij zich daarover
+verbaasde.
+
+--Alzoo, mijne vrienden, begon hij, toen Jan uitgesproken had, is het
+uwe bedoeling, als gij Sitka verlaat, uwen weg naar de Behringstraat
+te nemen?
+
+--Gewis mijnheer Sergius, antwoordde Jan, en zoodra die zeeëngte
+toegevroren zal zijn, trekken wij haar over.
+
+--Dat is een lange en bezwaarlijke tocht dien gij ondernemen gaat,
+mijnheer Cascabel.
+
+--Lang is hij zeker, mijnheer Sergius, en bezwaarlijk zal hij
+ook wel wezen. Maar wat zullen wij doen? Wij hebben geen keus. Wij
+kunstenmakers geven voor het overige niet om wat moeite en zijn gewoon
+in de geheele wereld rond te zweven.
+
+--Ik vermoed, dat gij er niet op rekent om op die manier dit jaar
+nog in Rusland te komen?
+
+--Dat kan niet, antwoordde Jan, want de Behringstraat kunnen wij niet
+over vóór de eerste dagen van October.
+
+--In elk geval, hernam Sergius, is het een avontuurlijk en stoutmoedig
+plan.
+
+--Dat is mogelijk, zeide Cascabel, maar er was geen ander te
+bedenken. Gij moet weten, mijnheer Sergius, dat wij allen aan heimwee
+lijden. Wij willen en zullen naar Frankrijk terug! Onze weg voert
+langs Nisjni en langs Perm, in den tijd dat daar kermis gehouden wordt,
+en wij zullen ons best doen om er geen kwaad figuur te maken.
+
+--Maar welke middelen hebt gij tot uwe beschikking?
+
+--Wij hebben op weg hierheen reeds iets verdiend en hier te Sitka,
+waar wij eenige voorstellingen hopen te geven, denken wij onze spaarpot
+weder te zien aangroeien. Er is juist feest ter eere van de inlijving
+bij Amerika en ik houd het er voor, dat het geëerde publiek over de
+familie Cascabel te vreden zal zijn.
+
+--Gaarne zoude ik mijne beurs met u deelen, antwoordde de rus,
+wanneer ik ook niet bestolen was...
+
+--Maar dat zijt ge niet, mijnheer Sergius, viel Cornelia hem in
+de rede.
+
+--Zij hebben u geen halven roebel afgenomen, voegde Cesar er bij.
+
+Hij verwijderde zich een oogenblik en kwam terug met den gordel,
+waarin al het geld was dat de gewonde bij zich had gehad.
+
+--Nu het zoo gelegen is, mijne vrienden, wilt gij toch wel eenig geld
+van mij wilt aannemen.....
+
+--In geenen deele, mijnheer Sergius, antwoordde Cascabel. Ik wil
+volstrekt niet, dat gij ons helpt ten koste misschien van u zelven.
+
+--Verkiest gij dus niet met mij te deelen?
+
+--Zoo stellig mogelijk: neen!
+
+--Gij zijt echte Franschen! zeide Sergius, terwijl hij hen hartelijk
+de hand drukte.
+
+--Leve Rusland! riep de kleine Sander.
+
+--En leve Frankrijk! antwoordde Sergius.
+
+Het was zeker voor het eerst, dat die dubbele uitroep in dit afgelegen
+gedeelte van Amerika vernomen werd.
+
+--Maar nu hebt gij genoeg gepraat, kwam Cornelia tusschen
+beide. Mijnheer Sergius, de dokter heeft u bevolen u kalm en rustig
+te houden en een zieke mag nooit verzuimen te doen wat zijn geneesheer
+zegt.
+
+Ik wil mij gaarne aan u onderwerpen; mevrouw Cascabel, antwoordde de
+rus. Maar ééne vraag, of liever één verzoek heb ik nog te doen.
+
+--Zeg ons wat gij verlangt, mijnheer Sergius.
+
+--Ik heb u zelfs eene gunst te vragen....
+
+--Welke gunst?
+
+--Gij begeeft u dus naar de Behringstraat. Wilt gij mij vergunnen u
+tot daar te vergezellen?
+
+--Verlangt gij met ons te reizen?
+
+--Ja, ik was immers voornemens geheel Alaska in oostelijke richting
+door te trekken.
+
+--Nu wij kunnen niet anders zeggen, dan dat het ons groot genoegen
+zal doen, mijnheer Sergius, antwoordde Cascabel.
+
+--Op ééne voorwaarde echter, zeide Cornelia.
+
+--Wat is dat?
+
+--Dat gij alles doen zult om heelemaal beter te worden, en zonder
+tegen te spartelen.
+
+--Ook ik heb nog eene voorwaarde, namelijk, dat als ik met u mede ga,
+ik ook mijn deel in de reiskosten zal betalen.
+
+--Daarmede kunt gij doen zooals gij verkiest, mijnheer Sergius,
+antwoordde Cascabel.
+
+Alles was nu tot wederzijdsch genoegen geschikt, maar het hoofd van
+den troep meende niet af te mogen zien van zijn voornemen om op de
+groote markt te Sitka eenige voorstellingen te geven. Hij hoopte
+daarmede eer en voordeel te behalen, want in de geheele provincie
+heerschte eene feestelijke stemming, tengevolge der inlijving en de
+_Schoone Zwerfster_ had op geen gunstiger oogenblik in de hoofdstad
+kunnen komen.
+
+Zooals van zelf sprak, had Cascabel van den moord-aanslag op den rus
+en diens bediende aangifte bij de politie gedaan. Het gevolg hiervan
+was dat er terstond bevelen gegeven werden om de bende van Karnof op
+de grens van Britsch-Columbia nog ijveriger te vervolgen.
+
+Den zeventienden Juni mocht Sergius voor de eerste maal uit. Hij
+voelde zich veel beter en dank zij de zorgen van dokter Harry was
+zijne wond zoo goed als genezen.
+
+Hij maakte nu ook kennis met de andere leden van het gezelschap, met de
+honden die vroolijk tegen hem opsprongen, met Jako, wien Sander geleerd
+had: »Hoe vaart mijnheer Sergius?» te zeggen, en met John Bull, die
+zijn vriendelijksten grijns tegen hem trok. Ook de twee trouwe oude
+paarden, Vermout en Gladiator, hinnikten van pleizier toen hij ze
+op een stuk suiker trakteerde. Sergius was nu voorgoed in het gezin
+opgenomen even als Kayette. Hij had reeds het degelijke karakter,
+het goede verstand en het streven naar kundigheden boven zijnen stand
+opgemerkt, waar de oudste zoon zich door onderscheidde. Sander en
+Napoleona had hij lief om hunne vroolijkheid. Kruidnagel, goedhartig
+en dom als die was, mocht hij gaarne lijden. Voor mijnheer Cascabel
+en zijne vrouw koesterde hij eene oprechte hoogachting, want hij had
+hen als brave lieden leeren kennen.
+
+Intusschen hielden zij zich ijverig bezig met de toebereidselen voor
+hun aanstaand vertrek. Er mocht niets verzuimd worden om den goeden
+uitslag van hunne reis, over eene uitgestrektheid van vijfhonderd
+mijlen tot aan de Behringstraat, te verzekeren. Het land, ofschoon
+weinig bekend, was niet onveilig. Wilde beesten of kwaadwillige
+Indianen, hetzij zwervende of vast gevestigde, werden er niet
+gevonden. Zonder eenig bezwaar konden zij in de verschillende
+factorijen, waar de beambten der pelterij-compagnieën verblijf
+hielden, de noodige rust nemen. Het voornaamste was dat zij zich
+van alle noodzakelijke levensbehoeften voorzagen op eene reis door
+een land waar zoo goed als niets te krijgen was, behalve hetgeen de
+jacht hen opleverde.
+
+Over al deze punten werd dus op zekeren dag, in tegenwoordigheid van
+Sergius, beraadslaagd.
+
+--In de eerste plaats, begon Cascabel, hebben wij in aanmerking te
+nemen dat wij niet gedurende het ruwste gedeelte van het jaar onzen
+tocht ondernemen.
+
+--Dat is gelukkig ook, merkte Sergius op, want hier in Alaska, zoo
+dicht bij den poolcirkel, zijn de winters niet om mede te spotten.
+
+--Bovendien gaan wij niet blindelings op weg, zeide Jan, vooral niet
+nu wij zulk een bekwaam aardrijkskundige als mijnheer Sergius bij
+ons hebben.
+
+--Nu, wat dat betreft, antwoordde Sergius, een aardrijkskundige is
+niet slimmer dan een ander mensch, wanneer hij zijnen weg heeft te
+zoeken in een land waar hij niet bekend is. Met ons beiden echter,
+Jan, en met behulp van uwe kaarten, waar gij zoo goed thuis op zijt,
+zullen wij ons wel redden. Bovendien heb ik nog een plan waar ik u
+later wel eens over zal spreken....
+
+Als Sergius een plan had, kon het niet anders dan goed wezen. Daarvan
+hielden allen zich overtuigd en zij lieten hem dus met rust om er op
+zijn gemak over te kunnen denken.
+
+Zij hadden nu geld genoeg bijeen en Cascabel deed een goeden voorraad
+op van meel, reuzel, rijst, tabak en vooral thee, welke in Alaska
+in verbazende hoeveelheid gebruikt wordt. Ook kocht hij hammen,
+vleesch in blikken, beschuit en eenige potten ingelegd vleesch van
+eene russisch-amerikaansche maatschappij. Aan water behoefden zij geen
+gebrek te hebben als zij de Youkon-rivier en hare zijtakken volgden,
+maar om het smakelijker te maken voorzagen zij zich van suiker en
+cognac, of eigenlijk _Vodka_, eene soort van brandewijn dien de
+russen drinken en die bij hen voor eene lekkernij doorgaat. In de
+bossen konden zij brandhout genoeg vinden, maar toch werd de _Schoone
+Zwerfster_ beladen met eene ton beste Vancouver-kolen. Meer dan
+eene ton mocht niet, want het was zaak den wagen niet al te zwaar
+te belasten.
+
+Intusschen hadden zij in het tweede vertrek van het rijtuig eene
+tijdelijke slaapplaats ingericht, waar Sergius gebruik van zou maken,
+met goed beddegoed er in. Er werden ook de noodige dekens gekocht
+even als hazenvellen, die de Indianen des winters gebruiken om zich te
+verwarmen. Voor het geval dat zij onderweg nog in de noodzakelijkheid
+mochten komen om het een en ander aan te koopen, nam Sergius een
+kleinen voorraad glazen sieraden, katoenen stoffen en goedkoope
+messen en scharen meê, waar de ruilhandel met de inboorlingen mede
+gedreven wordt.
+
+Voor de jacht was het vooruitzicht gunstig, want er is in dit land
+overvloed van grof wild, zooals herten en rendieren, en van kleiner,
+zooals hazen, korhoenders, patrijzen en wilde ganzen. Kruit en lood
+werden dus naar behoefte ingeslagen en Sergius kocht bovendien nog
+twee geweren en eene karabijn, waarmede het arsenaal van de _Schoone
+Zwerfster_ verrijkt werd. Hij zelf was een ervaren schutter en stelde
+er zich veel van voor, gezamenlijk met zijnen vriend Jan op de jacht
+te kunnen gaan.
+
+Dit was te meer nuttig dewijl in den omtrek van Sitka het land
+misschien onveilig werd gemaakt door de bende van Karnof en het dus
+te pas kon komen dat zij in staat waren die roovers naar verdienste
+te onthalen.
+
+--Als die schavuiten, wier voornaamste eigenschap het niet is
+bescheiden te zijn, ons het een of ander komen vragen, merkte Cascabel
+op, weet ik geen beter antwoord dan een kogel in hun ribbenkast....
+
+--Of het moest zijn in hun hersenpan, voegde Kruidnagel er zeer
+bedachtzaam bij.
+
+Om kort te gaan, onze reizigers waren in de gelegenheid in de hoofdstad
+van Alaska, waar een drukke handel gedreven werd met verschillende
+steden in Columbia en met de zeehavens aan den Stillen Oceaan, zich
+van alles te voorzien wat zij voor eene langdurige reis in een schaars
+bewoond land noodig konden hebben, en dat wel zonder buitensporige
+prijzen te betalen.
+
+Eerst in de voorlaatste week van juni waren al deze toebereidselen
+afgeloopen. Het vertrek werd bepaald op den 26sten. Vóórdat de
+Behringstraat geheel toegevroren lag, kon er aan geen overtocht gedacht
+worden, zoodat zij al den tijd hadden om de reis te ondernemen. Maar
+er moest ook gerekend worden op onvoorziene hinderpalen en oorzaken
+van oponthoud, zoodat het beter was een weinig te vroeg op te breken
+dan te laat. Te Port-Clarence, gelegen aan het strand der zeeëngte,
+konden zij desnoods rust houden en het geschikte oogenblik afwachten
+om naar de Aziatische kust over te steken.
+
+Wat voerde intusschen het Indiaansche meisje uit? Dat is spoedig
+genoeg te vertellen: zij hielp met overleg moeder Cascabel bij alles
+wat zij voor den tocht in orde te brengen had. De brave vrouw had voor
+de vreemdelinge eene genegenheid opgevat alsof zij hare dochter was;
+zij hield bijna even veel van haar als van Napoleona en voelde iederen
+dag hare gehechtheid sterker worden. Zij hadden trouwens allen Kayette
+hartelijk lief en dit goede kind smaakte zonder twijfel een geluk
+dat zij nooit gekend had zoolang zij met haren stam rondzwierf. Het
+oogenblik dat zij van de familie Cascabel gescheiden zou worden,
+werd dus door ieder met leedwezen tegemoet gezien. Toch kon dat niet
+anders. Zij stond alleen op de wereld en was naar Sitka gekomen met
+het plan daar eene plaats als dienstbode te zoeken om, misschien
+onder treurige omstandigheden, haar brood te verdienen.
+
+--Daarom, zeide Cascabel nu en dan, heb ik mij wel eens afgevraagd
+of onze Kayette,--ik zou haar wel mijn vogeltje willen noemen--als
+zij lust en aanleg had om dansen te leeren, niet wat beters kon
+beginnen. Wat zou zij eene knappe balletdanseres kunnen worden! Of
+indien zij smaak had in paardrijden, wat zou zij een goed figuur
+maken in een paardenspel! Ik ben zeker dat zij te paard zou zitten
+als een Centaurus!
+
+Mijnheer Cascabel geloofde in allen ernst dat de centaurussen mannen
+te paard waren geweest en niemand had hem dat uit zijn hoofd kunnen
+praten.
+
+Maar Jan schudde het hoofd als hij zijnen vader zoo hoorde praten en
+Sergius begreep wel dat de bedachtzame en stille knaap heel anders
+dan zijn vader dacht over de genoegens en voordeelen van koorddansen,
+paardrijden en andere kermiskunsten.
+
+Er werd dus veel over Kayette gedacht en gesproken, over hare toekomst
+en over hetgeen haar te Sitka te wachten stond. Dit baarde hen allen
+veel zorg, maar den avond vóór hun vertrek kwam Sergius, met het
+Indiaansche meisje aan de hand, in den kring van het gezin.
+
+--Mijne vrienden, zeide hij, ik heb geene kinderen, maar nu bezit
+ik tenminste eene aangenomen dochter. Kayette heeft er niets tegen,
+mij als haar vader te beschouwen en ik kom voor haar een plaatsje
+vragen in de _Schoone Zwerfster_.
+
+Met vreugdekreten werd dit nieuws begroet en het »vogeltje" werd met
+liefkozingen overladen. Het meisje had met dankbaarheid het aanbod
+van Sergius aangenomen, en mijnheer Cascabel kon niet nalaten,
+terwijl zijne stem van ontroering trilde, te zeggen:
+
+--Mijnheer Sergius, dat is braaf van u!
+
+--Wat is er voor bijzonders aan? vroeg de rus. Gij hebt toch niet
+vergeten hoeveel verplichting ik aan Kayette heb? Zonder haar was
+ik niet meer in leven; wat is dus natuurlijker dan dat ik haar als
+kind aanneem?
+
+--Welnu, hernam Cascabel, laat ons dan samen deelen. Wees gij haar
+vader mijnheer Sergius; maar ik ben haar oom!
+
+
+
+
+
+XII.
+
+VAN SITKA TOT HET FORT YOUKON.
+
+
+Den 26sten Juni met het aanbreken van den dag »lichtte de zegekar der
+Cascabels haar anker." Dit was eene soort van valsche beeldspraak waar
+haar aanvoerder zich niet zelden aan te buiten ging. In denzelfden
+trant had hij er nog bij kunnen voegen dat de wagen nu misschien »ging
+varen op eenen vulkaan." En dit zou niet eens heelemaal onjuist geweest
+zijn, want niet alleen beloofde de weg moeilijk te zullen worden,
+maar ook zijn uitgedoofde of nog in werking zijnde vuurspuwende bergen
+aan de zuidkust van de Behringzee niet zeldzaam.
+
+De _Schoone Zwerfster_ liet de hoofdstad van Alaska achter
+zich, vergezeld van talrijke wenschen voor hare behouden reis en
+aankomst. Want zij had zich vele vrienden verworven, die niet karig
+waren geweest met hunne roebels en hunne toejuichingen zoolang de
+troep voor de poorten van Sitka verblijf had gehouden.
+
+Dit woord »poorten" is juister dan men oppervlakkig denken zou. De
+geheele stad is omringd door een stevig rasterwerk van palen,
+waarbinnen slechts enkele openingen toegang geven, die iemand niet
+gemakkelijk zou doorkomen als het hem belet werd.
+
+De russen hebben zich door deze voorzorgen moeten beveiligen tegen
+den aanhoudenden toevloed van Kaluche-Indianen, die gewoonlijk in
+de nabijheid van Nieuw-Archangel, tusschen de rivieren Stekine en
+Tchilcot, hunne legerplaats opslaan. Daar bouwen zij hunne hutten, die
+zoo eenvoudig mogelijk zijn ingericht. Eene lage deur geeft toegang
+tot een cirkelvormig vertrek, dat somtijds in twee afdeelingen
+gescheiden is, en alleen licht ontvangt door eene opening in het
+dak, welke tevens de rook uit de stookplaats gelegenheid geeft te
+ontsnappen. Deze buurt van Indiaansche hutten vormt eene soort van
+voorstad van Sitka, binnen welke stad geen enkele inboorling na
+zonsondergang verblijf mag houden. Dit verbod vindt zijnen grond in
+de somtijds alles behalve vriendschappelijke verhouding tusschen de
+Roodhuiden en de Bleekgezichten.
+
+Buiten Sitka moest de _Schoone Zwerfster_ beginnen met eenige nauwe
+zeearmen in daartoe ingerichte ponten overtesteken alvorens zij eene
+uitstekende punt aan een bochtigen zeeboezem, Lyan-baai genaamd,
+bereikten.
+
+Hier bevonden zij zich weder op het vasteland.
+
+Het reisplan en de te volgen weg waren met zorg door Sergius en
+Jan vastgesteld op de uitvoerige kaarten welke zij zich zonder veel
+moeite in de club te Sitka hadden aangeschaft. Kayette, die met het
+land goed bekend was, vroegen zij bij deze gelegenheid om raad. Vlug
+van begrip als zij was, had zij spoedig genoeg wijs leeren worden
+uit de kaarten die zij haar te zien hadden gegeven. Zij sprak de
+inlandsche taal met Russisch vermengd, en veel van hetgeen zij wist
+te vertellen kwam bij het maken van de plannen goed te pas. Het was
+zaak niet uitsluitend den kortsten, maar ook den gemakkelijksten weg te
+zoeken om naar Port Clarence, dat op de oostkust van de Straat gelegen
+is, te komen. Zij kwamen daarom overeen dat de _Schoone Zwerfster_
+dadelijk op de groote Youkon-rivier aan zou houden, ter plaatse waar
+het fort gelegen is dat naar dien breeden stroom genoemd wordt. Dit
+was ongeveer halfweg, met andere woorden nagenoeg tweehonderdvijftig
+mijlen van Sitka af. Op deze manier ontweken zij de moeilijkheden welke
+zij ontmoet zouden hebben indien zij de kust dichter gevolgd hadden,
+dewijl deze voor een gedeelte met bergen bedekt is. Daarentegen loopt
+de Youkon-vallei in eene breede vlakte, tusschen eene verwarde reeks
+van bergketenen in het Westen en het Rotsachtige gebergte door, welk
+laatste de scheiding vormt tusschen Alaska en de Mackenzie-vallei
+eener- en Nieuw-Brittannië anderzijds.
+
+Eenige dagen na hun vertrek verloren de reizigers in het zuidwesten
+de puntige bergspitsen aan de kust uit het oog. Het langst bleven de
+hooge bergen Fairweather en Elias in het zicht.
+
+De eenmaal zorgvuldig vastgestelde indeeling der uren waarin gereden
+en die waarop gerust moest worden, werd streng in acht genomen. Er
+was niet ééne reden om haast te maken ten einde spoedig aan de
+Behringstraat te komen, en langzaam maar zeker mocht dus hunne leuze
+zijn. Vóór alles kwam het er op aan hunne paarden te ontzien, want
+kwamen die te bezwijken dan konden ze niet dan gebrekkig misschien
+vervangen worden door een span rendieren. Dat moest dus tot elken
+prijs voorkomen worden. Daarom werd er iederen middag, nadat zij
+te zes uur 's morgens op weg gegaan waren, twee uren halt gehouden;
+vervolgens reden zij weder zes uren en daarna werd er den geheelen
+nacht gerust. Op die manier legden zij iederen dag gemiddeld vijf of
+zes mijlen af.
+
+Hadden zij in den nacht willen doorreizen, dan ware hun dit gemakkelijk
+gevallen, want, zeide Cascabel, in Alaska bleef de zon niet langer
+dan noodig was in haar bed.
+
+--Nauwelijks is zij ondergegaan of zij komt weer op, vervolgde
+hij. Drie en twintig uren in een etmaal is het hier licht en dat kost
+u niemendal!
+
+Op deze hooge breedte namelijk en gedurende het tijdvak van den
+zonnestilstand of daaromtrent verdwijnt de zon des avonds te elf uur
+zeventien minuten en komt ze te elf uur negen en veertig minuten weder
+voor den dag, zoodat zij slechts gedurende twee en dertig minuten
+onzichtbaar blijft. De schemering na den zonsondergang vermengt zich
+dan ook zonder dat het duister wordt met die welke den zonsopgang
+voorafgaat.
+
+De temperatuur was daarbij warm, dikwijls zelfs broeiig en in deze
+omstandigheden zou het erger dan onvoorzichtig geweest zijn indien
+zij gedurende de uren der grootste middaghitte niet halt gehouden
+hadden. Menschen en dieren hadden veel van deze geduchte warmte
+te lijden. Het is bijna niet te gelooven dat zoo dicht bij den
+poolcirkel, de thermometer somtijds tot dertig graden boven nul van
+de honderddeelige schaal rijst. Toch is dat het geval.
+
+De reis vorderde dus geregeld en zonder bezwaren, maar Cornelia, die
+veel hinder van de brandende hitte had, klaagde daarover niet weinig.
+
+--Geduld, vermaande haar Sergius. Er zal spoedig een tijd komen dat
+gij terugverlangt naar hetgeen u nu zoo hindert.
+
+--Naar zulk eene warmte? vroeg zij. Dat nooit!
+
+--Gij zult toch nog meer te lijden hebben van de koude, moeder,
+zeide Jan, als wij de Behringstraat over zijn en door de uitgestrekte
+vlakten van Siberië trekken.
+
+--Ik twijfel niet aan hetgeen mijnheer Sergius zegt, hernam Cascabel,
+maar tegen de warmte valt hoegenaamd niets aan te vangen en tegen de
+koude kan men zich ten minste met vuur en warme kleederen wapenen.
+
+--Dit is zoo mijn vriend, was het antwoord, en dat is gelukkig ook,
+want over weinige maanden zult gij het ondervinden hoe bitter koud
+het daar ginds is. Reken daar maar op!
+
+Na een tijdlang haren weg vervolgd te hebben in de _Canons_, dat
+zijn passen welke met grillige bochten tusschen de heuvels van
+middelmatige hoogte, die het land bedekken, doorloopen, kreeg de
+_Schoone Zwerfster_ eene onafzienbare vlakte tegenover zich, hier en
+daar alleen afgewisseld door bosschen van matigen omvang.
+
+Dit was de 3de Juli. Dien dag trokken zij langs het kleine Dease-meer,
+waar de Lewis, een der hoofdtakken van de Youkon, in ontspringt.
+
+Kayette was hier meer geweest en zeide:
+
+--Jawel, dit is de Cargout, die in onze groote rivier uitkomt.
+
+Zij legde aan Jan uit dat _Cargout_ in de Alaskische taal wil zeggen
+»kleine rivier."
+
+Niemand moet denken dat de leden van den troep van Cascabel op dit
+gedeelte hunner reis, dat evenmin vermoeiend als bezwaarlijk was,
+verzuimden de lenigheid hunner ledematen, de kracht hunner spieren
+en de geoefendheid hunner handen door voortdurende oefeningen te
+onderhouden. Zoo dikwijls de hitte het niet geheel onmogelijk maakte,
+werd iederen avond hunne legerplaats veranderd in eene kermistent,
+waarin Sergius en Kayette de eenige toeschouwers waren. Zij sloegen
+beide de kunsten van het werkzame gezin belangstellend gade, Kayette
+niet zonder eenige verwondering, Sergius vriendelijk als altijd.
+
+Cascabel en zijne vrouw oefenden zich beurtelings in het oplichten
+van gewichten en in het werken met de halters; Sander wrong zijn
+lichaam in allerlei bochten, eene kunst waarvoor hij vermaard was;
+Napoleona huppelde over het tusschen twee bokken gespannen koord en
+probeerde nieuwe passen; Kruidnagel verkocht al zijne grappen aan
+een publiek dat alleen in zijne verbeelding bestond.
+
+Jan zou zeker liever bij zijn boeken gebleven zijn, of gepraat hebben
+met Sergius, van wien hij veel leeren kon, of Kayette eene les gegeven
+hebben in het fransch waarin zij snelle vorderingen maakte. Maar
+zijn vader stond er op dat hij zijne behendigheid als equilibrist
+niet mocht verliezen en om zijnentwil werkte hij dus met glazen,
+ringen, ballen, messen en stokjes, zoodat er niets op aan te merken
+viel. Maar in zijn hart dacht hij aan heel andere dingen.
+
+Intusschen deed het hem genoegen dat er niets kon komen van de
+plannen zijns vaders om Kayette tot kunstenmaakster opteleiden. Nu
+het meisje als dochter aangenomen was door Sergius, een vermogend en
+beschaafd man die tot den deftigen stand behoorde, was hare toekomst
+verzekerd en behoefde zij niet te werken voor haar brood. Dat maakte
+den goeden Jan in zijn hart gelukkig, al kon hij er niet zonder smart
+aan denken dat Kayette nu ook, als zij aan de Behringstraat gekomen
+waren, afscheid van hen zou moeten nemen. Had zij deel van den troep
+uitgemaakt als balletdanseres, dan zou dit niet noodig geweest zijn.
+
+Maar Jan hield te veel van haar om niet blijde te wezen dat Sergius
+zich met de zorg voor het meisje belast had. Hijzelf voelde immers
+ook eene levendige begeerte om van beroep te kunnen veranderen. Vol
+verlangen naar eene edeler bestemming, achtte hij zich weinig geschikt
+voor het beroep van kunstenmaker en niet zelden was het hem gebeurd
+dat hij zich inwendig schaamde over de toejuichingen, die hem op
+pleinen en markten om zijne groote behendigheid ten deel vielen.
+
+Op zekeren avond met Sergius wandelende, maakte hij dezen deelgenoot
+van al zijne wenschen en van zijn heimelijk verdriet. Hij kwam er
+voor uit dat hij eene, naar het hem voorkwam, rechtmatige eerzucht
+koesterde om vooruit komen. Misschien zouden zijne ouders er in slagen,
+door de kermissen af te reizen en hun beroep van kunstenmakers te
+blijven uitoefenen, nog eenige clowns en andere sujetten aan zich
+te verbinden en mettertijd een klein fortuin te verzamelen. Maar als
+dat gebeuren mocht, zou het voor hem toch te laat wezen om eene meer
+eervolle loopbaan te zoeken.
+
+--Ik schaam mij niet over mijne ouders, mijnheer Sergius. Ik zou
+ondankbaar zijn als dat het geval was. Zij zijn goed voor hunne
+kinderen en wat zij in de mogelijkheid waren voor mij te doen, hebben
+zij gedaan. Maar ik voel dat ik aanleg genoeg heb om eene fatsoenlijke
+betrekking met eer te vervullen, en ik zie geen kans iets anders te
+worden dan een arme kunstenmaker.
+
+--Mijn vriend, antwoordde Sergius, ik begrijp volkomen uwe
+bedoeling. Laat mij u echter zeggen dat onverschillig welk beroep
+iemand uitoefent, het altijd lof verdient, als hij op eerlijke manier
+door de wereld komt. Kunt gij u braver lieden voorstellen dan uw
+vader en uwe moeder zijn?
+
+--Zeker niet, mijnheer Sergius.
+
+--Welnu, blijf hen dan hoogachten even als ik het doe. Het strekt u
+tot eer dat gij zulk eene loffelijke eerzucht koestert en wie weet
+wat er in de toekomst nog voor u kan zijn weggelegd. Houd moed mijn
+jongen en reken er op dat ik voor u doen zal wat ik kan. Gij kunt er
+van verzekerd zijn dat ik nimmer vergeten zal wat uwe ouders voor
+mij gedaan hebben. Indien ik er ooit toe in staat ben, dan zal ik
+ongetwijfeld..........
+
+Terwijl Sergius zoo sprak, bemerkte Jan dat er als eene wolk over zijn
+gelaat trok en dat zijne stem eenigszins haperde. Het was alsof hijzelf
+niet gerust was over zijne toekomst. Beiden zwegen een oogenblik;
+toen hervatte Jan het gesprek.
+
+--Nu wij toch samen den tocht naar Port-Clarence doen, mijnheer
+Sergius, begrijp ik niet waarom gij niet verder met ons medegaat? Gij
+hebt ons immers gezegd dat gij voornemens zijt naar Rusland en naar
+uwen vader terugtekeeren?
+
+--Dat kan niet Jan, antwoordde Sergius. De onderzoekingen die ik
+in het verre Westen van Amerika heb aangevangen, zijn nog niet ten
+einde gebracht.
+
+--En blijft Kayette dan bij u? vroeg de ander.
+
+Dit zeide hij op zulk een treurigen toon dat Sergius er onwillekeurig
+door getroffen werd.
+
+--Nu ik eenmaal de zorg voor hare toekomst op mij genomen heb, zeide
+hij, dient zij ook in mijne nabijheid te blijven.
+
+--Als gij met ons medegingt, behoefde zij u niet te verlaten en
+eenmaal in uw vaderland......
+
+--Mijne plannen zijn nog niet voorgoed vastgesteld. Meer kan ik u
+er op het oogenblik niet van zeggen. Te Port-Clarence zullen wij
+nader overleggen. Het is niet onmogelijk dat ik dan uw vader iets
+anders zal voorstellen en van zijn antwoord zal het afhangen wat er
+verder gebeurt.
+
+Opnieuw bespeurde Jan dezelfde aarzeling in de woorden van den
+Rus. Hij wilde niet verder aandringen dewijl hij begreep dat hij dan
+onbescheiden zou worden, maar na dit gesprek ontstond er tusschen
+hen beiden eene nog vriendschappelijker verhouding. Sergius had het
+oprechte, degelijke en in alle opzichten voortreffelijke karakter van
+den flinken jongen op prijs leeren stellen. Hij spaarde dus geen moeite
+om hem te helpen in zijne studiën en hem den weg te wijzen dien de
+jonge man zoo gaarne op wilde. Wat vader en moeder Cascabel betreft,
+zij zagen met groote voldoening dat een man als Sergius hunnen zoon
+zooveel belangstelling waardig keurde.
+
+Te midden van dit alles liet Jan het jagersbedrijf echter niet
+rusten. Sergius was een hartstochtelijk liefhebber en vergezelde
+hem gewoonlijk op zijne tochten. Dit gaf hun gelegenheid tot menig
+ernstig en leerzaam gesprek. Aan wild was in deze streek geen gebrek
+en er liepen hazen genoeg rond om tien karavanen als de hunne van
+het noodige te voorzien. Bovendien was dit wild niet alleen nuttig
+voor de keuken, maar ook in andere opzichten had het waarde.
+
+--Kijk eens, zeide Cascabel, zulk een beest geeft ons een lekkeren
+schotel, maar bovendien loopt het rond met een bonten mantel, een mof,
+een boa of een deken aan zijn lijf.
+
+--Daar hebt gij groot gelijk in, mijn vriend, antwoordde Sergius, want
+nadat zij eenmaal hun dienst aan onze maag bewezen hebben, kunnen zij
+met even veel voordeel in de kleerenkast gebruikt worden. Voor eene
+koude zooals gij in Siberië zult ondervinden kunt gij geen voorzorgen
+genoeg nemen.
+
+De hazenvellen werden dus zorgvuldig bewaard en het vleesch, dat niet
+dadelijk verbruikt kon worden, werd ingezouten om te dienen in den
+winter, als het wild door de koude uit de poollanden wordt verjaagd.
+
+Gebeurde het echter eene enkele maal dat de jagers geen haas of
+patrijs thuis brachten, dan ontzag Cornelia zich niet, op de manier
+der Indianen een kraai of een raaf in den ketel te doen. Zulk eene
+soep smaakte niet minder goed.
+
+Nu en dan kwam Jan of Sergius ook wel van de jacht terug met een
+prachtig koppel korhoenders. Bij zulk eene gelegenheid maakten zij
+goede sier en werd er een waar feestmaal aangericht.
+
+Er bestond dus niet het minste gevaar dat onze karavaan van honger zou
+omkomen, maar het was ook nog slechts het minst moeielijke gedeelte
+van de gevaarvolle reis welke zij ondernomen hadden, waar zij op het
+oogenblik aan bezig waren.
+
+Een van de ongemakken die zij te verduren hadden, en dat wel een
+van de ergste soort, waren de steken der muskieten. Nu hij zich niet
+meer op engelschen grond bevond, verwenschte Cascabel dit hinderlijke
+gedierte uit den grond van zijn hart. De plaag zou inderdaad niet te
+verduren geweest zijn indien de zwaluwen niet zulk eene geweldige
+hoeveelheid muskieten verslonden hadden. Maar de zwaluwen zouden
+spoedig naar zuidelijker gelegen landen verhuizen, want in den omtrek
+der poollanden vertoeven zij slechts korten tijd.
+
+Den 9den Juli kwam de _Schoone Zwerfster_ aan de samenvloeiing van
+twee rivieren, waarvan de eene zich in de andere stort. Dit is de
+Lewis-rivier, wier linkeroever eerst eene wijde bocht beschrijft en
+vervolgens geheel in de Youkon overgaat. Kayette maakte hen opmerkzaam
+dat het bovengedeelte dezer rivier ook onder den naam van Pelly-rivier
+bekend is. Voorbij de plek waar de Lewis zich met haar vereenigt,
+keert de stroom zich recht naar het noordwesten. Een eind verder
+wordt zijne richting westelijk, waarna hij spoedig zijne wateren in
+een ruimen inham van de Behringzee uitstort.
+
+Bij de samenvloeiing van de Lewis en de Youkon ligt weder eene factory,
+het fort Selkirk, dat echter van minder beteekenis is dan het fort
+Youkon. Dit laatste ligt ongeveer honderd mijlen verder naar beneden,
+op den rechteroever der rivier.
+
+De jonge Indiaansche had aan de karavaan na het vertrek van Sitka
+goede diensten bewezen en zich bij menige gelegenheid een vertrouwbare
+gids getoond. Vroeger met haren stam in deze streek rondtrekkende,
+had zij aan de oevers van de grootste rivier in Alaska geruimen tijd
+doorgebracht. Sergius verlangde in bijzonderheden alles te weten
+wat op hare kindsheid betrekking had. Dit was grootendeels eene ware
+lijdensgeschiedenis, een leven vol ontbering en gevaar, terwijl de
+stam der Indgeletés eerst her en derwaarts trok, steeds kleiner werd
+en eindelijk geheel wegsmolt, zoodat er van haar familie ten laatste
+niemand meer overbleef. Het eenige wat zij toen nog kon beproeven,
+was zich als dienstbode te gaan verhuren bij den een of anderen
+ambtenaar of koopman te Sitka. Meer dan eens hoorde Jan haar dit
+treurige verhaal doen en telkens voelde hij het diepste medelijden
+met de arme verlatene.
+
+In de nabijheid van het fort Selkirk, aan den oever van
+de Youkon-rivier, ontmoetten zij eenige zwervende Indianen,
+behoorende tot den stam der Birch-, of zooals Kayette het vertaalde,
+der Berk-indianen. Behalve de pijnboomen, de Douglas-dennen en de
+ahornboomen, worden er namelijk in het binnenland van Alaska ook vele
+berkenboomen gevonden, naar welke deze inboorlingen hunnen naam dragen.
+
+Het fort Selkirk wordt bewoond door eenige beambten van de
+russisch-amerikaansche handelmaatschappij. Het is eigenlijk niets
+dan eene stapelplaats van bont en pelterijen, waar de kooplieden der
+kuststreek op vaste tijden hunne inkoopen komen doen.
+
+Deze lieden waren blijde dat er eenige afwisseling in hun eentonig
+bestaan kwam en haalden dus de _Schoone Zwerfster_ met groote
+ingenomenheid in. Cascabel was daarom te eerder geneigd hier een
+etmaal te vertoeven.
+
+Zij besloten echter op dit punt den reiswagen naar de overzijde der
+rivier te doen brengen, dewijl anders de overtocht misschien op eene
+andere plek onder minder gunstige omstandigheden had moeten plaats
+hebben. De stroom wordt namelijk breeder en sneller naarmate hij eene
+meer westelijke richting neemt en dichter bij de monding komt.
+
+Dit geschiedde op raad van Sergius, die den loop der Youkon op de
+kaart nagegaan en bevonden had dat zij op dit punt van hunne reis
+nog tweehonderd mijlen van Port Clarence verwijderd waren.
+
+De _Schoone Zwerfster_ werd dus met eene pont naar den rechteroever
+overgezet. Daarbij verleenden niet alleen de bewoners van het fort
+hunne hulp, maar ook de in den omtrek gelegerde Indianen die zich
+met de vischvangst op de rivier bezig houden.
+
+De komst der karavaan was voor hen eene heugelijke gebeurtenis,
+want in ruil voor hunne hulp bij het overvaren, waren de reizigers
+in staat den Indiaanschen stam een gewichtigen dienst te bewijzen,
+waar zij niet weinig dankbaar voor waren.
+
+Hun opperhoofd lag op dat oogenblik gevaarlijk ziek, ten minste het
+had er allen schijn van. Hij had echter geen andere geneeskundige
+hulp en geen medicijnen onder zijn bereik dan de geestenbezweerder
+van den stam en de middelen die bij deze soort van lieden sedert
+onheugelijke tijden in gebruik zijn. Sedert eenige dagen hadden zij
+het opperhoofd midden op het dorpsplein nedergelegd, waar dag en nacht
+een groot vuur brandende gehouden werd. De Indianen zaten in eenen
+kring rondom hem en zongen in koor een smeekgebed aan den grooten
+Manitou, hun oppersten god, terwijl de geestenbezweerder al zijne
+kunsten in het werk stelde om den boozen geest, die in het lichaam
+van den lijder gevaren was, daaruit te verjagen. Teneinde zekerder
+van zijne zaak te zijn, beproefde hij zelfs dien geest in zijn eigen
+lichaam te doen overgaan, maar het bleek een koppige geest te zijn,
+die zijne verblijfplaats niet verkoos te verlaten.
+
+Gelukkig bezat Sergius eenige kennis van de geneeskunde. Door zijn
+hulp kwamen zij in het bezit van doeltreffende middelen om den zieke
+beter te maken.
+
+Nadat Sergius den lijder onderzocht had, kwam hij er spoedig achter
+wat hem schortte. Uit de reisapotheek der _Schoone Zwerfster_ haalde
+hij een krachtig braakmiddel, dat beter werkte dan al de bezweringen
+van een geestenbanner ooit hadden kunnen doen.
+
+De waarheid was dat het Indiaansche opperhoofd zijne maag overladen
+had. De thee, die hij sedert twee dagen bij kommen vol inzwolg,
+was niet in staat geweest dit te verhelpen.
+
+Tot groote voldoening van zijnen stam, schoot hij er dus het leven
+niet bij in. Dit beroofde de familie Cascabel van het schouwspel
+der plechtigheden, waarmede de begrafenis van een Indiaanschen
+potentaat vergezeld gaat. Het woord begrafenis is hier echter niet
+juist gekozen, want de Indianen zijn niet gewoon de lijken onder den
+grond te verbergen; maar hangen ze eenige voeten boven de aarde in de
+vrije lucht op. Teneinde hun hiernamaals van dienst te kunnen zijn,
+leggen zij in de doodkist de pijp van den overledene, zijnen boog,
+zijne pijlen, zijne sneeuwschoenen en de bonte kleedingstukken van
+meer of minder waarde die hij des winters gewoon was te dragen. Aldus
+toegerust wordt hij door den wind, gelijk een kind in zijne wieg,
+in den eeuwigen slaap heen en weder geschommeld.
+
+Na een verblijf van vier-en-twintig uren te Selkirk namen de Cascabels
+weder afscheid van de bewoners en de Indianen. Hun eerste oponthoud
+aan den oever der rivier had hun niet kwaad bevallen. Zij moesten nu
+de Pelly-rivier langs trekken over eenen hobbeligen oever die het
+de paarden soms lastig genoeg maakte. Eindelijk den 27sten Juli,
+zeventien dagen na hun vertrek van fort Selkirk, kwam de _Schoone
+Zwerfster_ in het fort Youkon aan.
+
+
+
+
+
+XIII.
+
+EEN INVAL VAN CORNELIA CASCABEL.
+
+
+Dit gedeelte der reis tusschen de forten Selkirk en Youkon had de
+_Schoone Zwerfster_ op den rechteroever der rivier afgelegd. Zij waren
+echter op ongelijken afstand van den waterkant gebleven, teneinde
+niet al de talrijke bochten, welke de rivier maakt en die soms door
+onbegaanbare moerassen omgeven worden, te moeten omtrekken. Dit laatste
+is alleen het geval aan deze zijde, want op den linkeroever verheffen
+zich eenige heuvelrijen van matige hoogte, die naar het noordwesten
+uitloopen. In een anderen tijd van het jaar hadden zij moeite kunnen
+hebben om sommige zijtakken van de Youkon over te komen, zooals de
+Stewart-rivier, waar geen overzetveer op onderhouden wordt. Maar in
+den zomer staat er op de droogste plekken zoo weinig water dat deze
+kleine stroomen doorwaad kunnen worden. Toch zouden zij nog dikwijls
+in verlegenheid verkeerd hebben als zij Kayette niet bij zich gehad
+hadden, die in de vallei goed thuis was en hun de doorwaadbare plaatsen
+aan wist te wijzen.
+
+Het was dus waarlijk gelukkig voor hen dat het Indiaansche meisje
+als gids dienst kon doen. Zij was zelve blijde als zij hare vrienden
+op de eene of andere wijze nuttig kon zijn; zij voelde zich tevreden
+te midden dier lieden die als het ware hare bloedverwanten vervangen
+hadden, en boven alles was de moederlijke zorg, die Cornelia haar
+toonde en die het arme meisje zoo lang gemist had, haar onuitsprekelijk
+veel waard.
+
+Het land was hier en daar nog met bosschen bedekt en op verschillende
+plaatsen heuvelachtig. Maar over het algemeen vertoonde het landschap
+zich reeds anders dan in den omtrek van Sitka.
+
+De weersgesteldheid, die gedurende acht maanden van het jaar met den
+winter der poollanden gelijk staat, is oorzaak dat de plantengroei
+hier niet tot groote ontwikkeling komen kan. Behalve hier en
+daar eenige populieren, waarvan de toppen boogvormig gekromd zijn,
+behooren er in deze landstreek geene andere soorten van boomen thuis
+dan dennen en berken. Wat er voor het overige nog gevonden wordt,
+zijn armoedige wilgeboomen, schraal van loof en fletsch van kleur,
+die door de scherpe winden, welke over de IJszee komen aangieren,
+vroegtijdig van hunne bladeren beroofd worden.
+
+Op de reis van fort Selkirk naar fort Youkon had de jacht voortdurend
+zooveel opgeleverd dat het niet noodig was geweest den voorraad
+ingemaakte voedingsmiddelen aan te roeren om dagelijks de tafel van
+het noodige te voorzien. Er werden zooveel hazen geschoten dat onze
+reizigers er eindelijk bijna beu van werden, al werd de hazenpeper,
+de hazensoep, de gebraden haas en de hazenpastei ook nu en dan
+afgewisseld door eenden en ganzen, en door de eieren dier vogels,
+welke Sander en Napoleona goed slag hadden om uit de holten, waarin ze
+verstopt lagen, te voorschijn te halen. Cornelia was eene volleerde
+keukenprinses in het op verschillende wijze klaarmaken van eieren en
+andere dagelijks voorkomende spijzen, en liet zich daarop heel wat
+voorstaan. Aan eetlust was bovendien nooit gebrek.
+
+--Dit is nu toch eens een goed land om in te leven! riep Kruidnagel
+bij zekere gelegenheid uit, toen hij aan het afkluiven van eene
+overheerlijke ganzenbout was. Jammer dat het niet meer in het midden
+van Europa of Amerika ligt.
+
+--Lag het tusschen bewoonde landen, merkte Sergius op, dan zou er
+vermoedelijk zooveel wild niet zijn.
+
+--Ten minste.... wilde Kruidnagel antwoorden.
+
+Een blik van Cesar legde hem het zwijgen op en deed hem begrijpen
+dat hetgeen hij zeggen ging, onzin was.
+
+Was het land wildrijk, in de beken en riviertjes die zich in de
+Youkon uitstortten, wemelde het van visschen. Sander en Kruidnagel
+hengelden ijverig en brachten menig heerlijk zoodje thuis, vooral
+snoeken van de beste soort. Zij mochten vrij den hengel uitwerpen waar
+zij goedvonden, want naar eene visch-akte kwam niemand hen vragen,
+zoodat het hen niets kostte dan de moeite van het vangen.
+
+Voor kosten maken was trouwens de kleine Sander minder bevreesd dan
+iemand anders. Hij hield zich overtuigd dat, dank zij hem, de toekomst
+der familie Cascabel voor altijd verzekerd was. Hij bezat immers
+dien geweldigen klomp goud, dien hij in de Caribou-vallei opgeraapt
+en zorgvuldig in eenen hoek van den wagen verstopt had, verzekerd
+als hij was dat het een steen was van onschatbare waarde. Hij had
+zijn geheim zorgvuldig bewaard en wachtte geduldig het oogenblik af
+waarop hij zijnen schat in klinkende munt zou kunnen omwisselen. Wat
+een vreugde zou dat geven als hij plotseling zóó rijk werd! Niet voor
+zichzelf: de goedhartige knaap dacht er niet aan, het geld voor zich
+te houden. Zijnen vader en zijne moeder wilde hij er gelukkig mede
+maken en hen op die manier ruimschoots schadeloos stellen voor den
+laaghartigen diefstal, waar zij de slachtoffers van waren.
+
+Toen de _Schoone Zwerfster_ na ettelijke smoorheete dagen eindelijk te
+Youkon aankwam, waren al de reizigers uitgeput van vermoeienis. Er werd
+dus besloten dat zij hier niet minder dan eene week vertoeven zouden.
+
+--Gij kunt dat te geruster doen, zeide Sergius, dewijl dit fort slechts
+op een paar honderd mijlen afstands van Port-Clarence ligt. Het is
+van daag eerst de 27ste Juli, en niet dan over twee of misschien
+drie maanden kan het ijs in de Behringstraat sterk genoeg wezen om
+den wagen te dragen.
+
+--Dat is zoo klaar als de dag, stemde Cascabel toe. Wij hebben dus
+den tijd om eene poos uit te blazen.
+
+Dit was een welkom bericht, zoowel voor het tweehandige als voor het
+viervoetige personeel der _Schoone Zwerfster_.
+
+Het fort Youkon is in het jaar 1847 opgericht. Het is de meest
+westelijke vestiging van de Hudsonsbaai-compagnie en ligt bijna op den
+poolcirkel. Dewijl het fort tot het grondgebied van Alaska behoort, is
+de Hudsonsbaai-compagnie verplicht jaarlijks eene schadeloosstelling te
+betalen aan de concurreerende vennootschap, de Russisch-Amerikaansche
+handelsvereeniging.
+
+Niet vóór 1864 werden de gebouwen gezet waar de vestiging thans uit
+bestaat. Zij werden met eene palissadeering omringd en waren juist
+gereed gekomen toen de troep van Cascabel in het fort aankwam, met
+het voornemen er eenige dagen te vertoeven.
+
+De beambten boden hun gastvrij een verblijf binnen het fort aan, want
+in de loodsen en pakhuizen was plaats genoeg om hen te herbergen;
+maar Cascabel bedankte met eenige sierlijke en klinkende volzinnen
+voor hunne uitnoodiging. Hij was aan de geriefelijkheden van de
+_Schoone Zwerfster_ gewend en wilde die niet missen.
+
+De bevolking van het fort bestond uit een twintigtal beambten der
+compagnie, meerendeels amerikanen, met eenige indiaansche bedienden. In
+de nabijheid van het fort waren echter ettelijke honderden inboorlingen
+gelegerd.
+
+De oorzaak daarvan was dat het fort Youkon de voornaamste
+verzamelplaats in Alaska is voor den handel in bontwerk en
+pelterijen. Daar komen al de inlandsche stammen van het gewest bijeen,
+de Kotch-à-Koutchins, de An-Koutchins, de Tatantchoks, de Tananas
+en voornamelijk de talrijkste aller stammen, de Co-Youkons, die het
+meest in de nabijheid der groote rivier gevestigd zijn.
+
+Het fort is bijzonder gunstig voor dezen ruilhandel gelegen, want het
+is gebouwd in eenen hoek, dien de Youkon bij hare samenvloeiing met
+de Porcupine maakt. De rivier splitst zich op deze hoogte in vijf
+armen, langs welke de handelaars gemakkelijk tot in het binnenland
+kunnen doordringen en zelfs over de Mackenzie-rivier met de Eskimo's
+in aanraking kunnen komen om met deze handel te drijven.
+
+Dit net van waterwegen is dan ook vol vaartuigen die zich voor den
+stroom laten afdrijven of er tegen oproeien. Dit zijn vooral de
+zoogenaamde _baïdarres_, lichte sloepjes van geöliede beestenvellen
+gemaakt, die op de naden met vet worden bestreken om ze beter
+waterdicht te maken. Met deze broze vaartuigen zien de Indianen niet
+tegen groote watertochten op, terwijl zij hunne schuitjes uit het
+water nemen en op hunnen rug verder dragen zoodra het varen door
+stroomversnellingen of watervallen onmogelijk wordt gemaakt.
+
+Intusschen is het vervoer te water slechts gedurende drie maanden van
+het jaar open, want al de overige maanden liggen de wateren met eene
+dikke ijskorst bedekt. De _baïdarre_ verandert dan van bestemming en
+wordt eene slede. Het voertuig, van voren uitloopend in eene omgebogen
+punt als de voorsteven eener schuit, wordt met riemen van elandenvel
+bijeengehouden; een span honden of rendieren trekt het en het vliegt
+met groote snelheid voort. Voetgangers met hunne lange sneeuwschoenen
+aan de voeten, komen echter nog vlugger vooruit.
+
+Cesar Cascabel mocht weder van geluk spreken! Hij kwam juist op het
+geschikte tijdstip te fort Youkon, terwijl de pelterijenhandel het
+levendigst was. De Indianen hadden bij honderden in den omtrek der
+factory hun kamp opgeslagen.
+
+--De drommel moge mij halen, riep Cesar uit, als wij daar niet een
+voordeeltje van hebben. Het is hier eene echte kermis; wij zijn
+kermiskunstenaars; wat is dus natuurlijker dan dat wij onze kunsten
+eens vertoonen? Wat zegt gij er van, mijnheer Sergius?
+
+--Ik heb er niets tegen mijn vriend, maar ik twijfel of de opbrengst
+veel te beteekenen zal nebben.
+
+--In elk geval maken wij toch onze kosten goed, want die bedragen
+niemendal.
+
+--Dat moge waar zijn, antwoordde Sergius, maar ik zou toch wel eens
+van u willen hooren hoe die eenvoudige inlanders hunne plaats moeten
+betalen, want zij hebben evenmin Amerikaansch als Russisch geld.
+
+--Welnu dan betalen zij met muskusrattenvellen, met beverhuiden,
+weet ik het, met alles wat zij hebben! In het ergste geval zullen
+deze vertooningen het goede gevolg hebben dat wij er onze spieren
+weder eens mede uitrekken, want ik ben altijd maar bang dat onze
+ledematen door gebrek aan oefening zullen achteruitgaan. Wij moeten
+nog voorstellingen geven, te Perm, te Nisjni en op andere plaatsen en
+ik verkies geen dwaas figuur met mijnen troep te maken als wij op uw
+geboortegrond komen werken. Zoo iets zou ik niet overleven mijnheer
+Sergius, ik verzeker u dat ik er dood van zou gaan!
+
+Het fort Youkon is de voornaamste nederzetting in deze streek en op
+een ruim terrein aan den rechteroever der rivier gelegen. Het heeft de
+gedaante van een langwerpigen vierhoek, op de hoeken versterkt door
+vierkante torens, die vrij veel overeenkomst hebben met de molens op
+een bewegelijk bovenstuk, zooals die in het Noorden van Europa worden
+aangetroffen. Binnen het fort staan verscheidene gebouwen, dienende
+tot woonplaatsen voor de beambten der compagnie en hunne gezinnen;
+verder twee groote afgesloten loodsen, die als bergplaatsen dienen
+voor pelterijen en waar altijd een voorraad huiden van marters,
+bevers en zwarte of zilvergrijze vossen gevonden wordt, benevens
+verschillende vellen van minder waarde.
+
+Het is niet alleen een eentonig, maar ook een treurig leven dat door
+de bewoners van het fort geleid wordt. Hun voornaamste voedsel is
+elandenvleesch, gebraden, geroosterd, gekookt of gestoofd, eene enkele
+maal afgewisseld door rendierenvleesch. Alle andere benoodigdheden
+moeten zij doen komen uit de factorij York, aan de Hudsonsbaai,
+op zes of zevenhonderd mijlen afstands gelegen. Het spreekt dus van
+zelf dat de gemeenschap met die afgelegen plaats niet druk is.
+
+In den namiddag nadat zij de _Schoone Zwerfster_ onder dak gebracht
+hadden, ging Cascabel met zijn gezin een bezoek brengen aan de tusschen
+de Youkon en de Porcupine gelegerde Indianen.
+
+De tijdelijke woningen waarin deze inboorlingen verblijf hielden,
+verschilden naarmate van den stam waartoe zij behoorden. Het waren
+hutten van boomschors of van dierenvellen, steunende op palen en
+met bladeren overdekt; of tenten van eene katoenen stof die door de
+Indianen geweven wordt; of ook planken loodsen die in en uit elkaar
+genomen kunnen worden naarmate het noodig is.
+
+Wat eene vermakelijke verscheidenheid ook in de kleederen! Sommigen
+droegen ze van dierenvellen, anderen van lijnwaad; als hoofddeksel
+gebruikten zij allen eenen krans van bladeren, tevens een
+voorbehoedmiddel tegen de muggenbeten. De vrouwen droegen eene wijde
+jurk en sieraden van schelpen aan neus, lippen en ooren. De mannen
+pronkten met eene soort van nestels, waarvan de naalden dienden om des
+winters hun lange overjas van elandenvel, met het bont binnenwaarts
+gekeerd, vast te maken. Mannen en vrouwen waren bovendien niet weinig
+trotsch op hunne snoeren valsche paarlen, die meer op prijs gesteld
+worden naarmate ze grooter zijn. Onder de verschillende stammen
+waren de Tananas gemakkelijk te onderscheiden aan hunne met allerlei
+kleuren beschilderde gezichten, en aan de vederen die zij op hun hoofd
+droegen en die met stukken roode klei overeind gehouden werden. Zij
+hadden een lederen vest en een broek van rendierenvel aan, waren met
+vuursteengeweren gewapend en voorzien van kruithoorns, die zij met
+veel smaak weten uit te snijden en te versieren.
+
+Bij wijze van geld gebruiken deze Indianen schelpen van eene soort,
+_dentalium_ geheeten, die ook bij de stammen op Vancouver-eiland in
+gebruik zijn. Zij dragen die bevestigd aan het kraakbeen van hun neus
+en nemen er zooveel af als noodig is als zij iets te betalen hebben.
+
+--Dat is een goedkoope portemonnaie, merkte Cornelia op, en zij loopen
+geen gevaar die te verliezen.
+
+--Ten minste als hun neus niet afvalt, meende de snuggere Kruidnagel.
+
+--Als het 's winters erg koud is, kon dat wel eens gebeuren,
+antwoordde Cascabel.
+
+De legerplaats der Indianen gaf een zonderling en woelig tafereel
+te zien.
+
+Onnoodig te zeggen dat Cascabel spoedig een gesprek met eenige
+inboorlingen had aangeknoopt. Hunne taal, die veel overeenkomst met
+het chinouk heeft, verstond hij ten naastenbij en Sergius die russisch
+met hen sprak, diende voor zooveel noodig als tolk.
+
+De eerste dagen werd er tusschen de inlandsche kooplieden en de
+beambten der russische compagnie druk handel gedreven, en de troep
+van Cascabel vond toen geene gelegenheid om eene voorstelling voor
+het publiek te geven.
+
+De Indianen waren intusschen te weten gekomen dat zij eenen troep
+fransche kunstenmakers in hun midden hadden, die een grooten naam
+hadden wegens hunne vlugheid en hunne behendigheid in het koorddansen
+en duikelen. Iederen avond kwamen zij in grooten getale de _Schoone
+Zwerfster_ aangapen. Nog nooit hadden zij zulk een prachtig beschilderd
+rijtuig onder de oogen gehad. Wat zij er vooral aardig aan vonden,
+was dat het zulk eene gemakkelijk verplaatsbare verblijfplaats was,
+want bij het nomadenleven dat zij leidden, moest hun dit bijzonder
+geriefelijk voorkomen. Wie weet of ook de Indianen nog niet eens op
+de gedachte zullen komen om hunne hutten op wielen te zetten. Dat
+zullen dan geen rollende woningen, maar rijdende dorpen wezen!
+
+Onder deze omstandigheden voelde Cascabel zich hoe langer hoe meer
+geprikkeld om eene buitengewone voorstelling te geven. Er werd dus
+afgesproken dat de vertooning zou plaats hebben »op algemeen en
+vereerend verlangen der Indianen van het fort Youkon"!
+
+Een van de inboorlingen waarmede Cascabel terstond na zijne aankomst
+kennis gemaakt had, was een _tyhi_, dat wil zeggen het opperhoofd van
+eenen stam. Dit was een man met een knap uiterlijk, een jaar of vijftig
+oud, snugger en zelfs met iets geslepens in zijne trekken. Meermalen
+was hij in de _Schoone Zwerfster_ te gast geweest en telkens had
+hij te kennen gegeven dat de lieden van zijnen stam uiterst benieuwd
+waren om den franschen troep aan het werk te zien.
+
+Gewoonlijk had de _tyhi_ een Indiaan van een dertig jaren bij zich,
+Fir-Fu genaamd, met een fijn en innemend gelaat. Dit was de toovenaar
+van den stam, een behendig goochelaar, die overal in den omtrek van
+de Youkon wegens deze eigenschappen bekend was.
+
+--Dat is dus een broeder in de kunst, zeide Cascabel toen de _tyhi_
+hem zijnen vriend voorstelde.
+
+Zij bezegelden hunne kennismaking met een hartelijken dronk en rookten
+toen met hun drieën de vriendschapspijp.
+
+Na verschillende gesprekken waarin de _tyhi_ telkens er op aangedrongen
+had dat de Cascabels eene voorstelling zouden geven, werd die bepaald
+op den 3den Augustus. Zij spraken ook af dat de Indianen daarbij zouden
+medewerken, want deze waren er op gesteld te doen zien dat zij voor
+geen europeanen in sterkte, behendigheid en vlugheid onderdeden.
+
+Dit is licht te begrijpen wanneer men weet dat de Indianen in
+Alaska en overal in het verre Westen groote liefhebbers zijn van
+lichaamsoefeningen en van kunstenmaken, waarbij zij allerlei grappen
+en potsen verkoopen.
+
+Op den bepaalden dag en uur was er een talrijk publiek saamgestroomd
+en kwamen er ook een half dozijn Indianen voor den dag, die groote
+houten maskers met afschuwelijke monstergezichten voor hadden. Mond
+en oogen dier maskers konden door middel van draden bewogen worden,
+zoodat het was alsof de leelijke tronies leefden. De meeste gezichten
+liepen uit in eene punt als de snavel van eenen vogel en men kan
+zich nauwelijks voorstellen hoe ontzettend zij grijnsden. John Bull,
+de aap, had bij hen in de leer kunnen gaan.
+
+Het spreekt van zelf dat vader en moeder Cascabel, Jan, Sander,
+Napoleona en Kruidnagel voor deze plechtige gelegenheid zich in hunne
+kermispakken gestoken hadden.
+
+De plaats der voorstelling was een groot weiland, met boomen
+omringd en de _Schoone Zwerfster_ op den achtergrond, alsof er eene
+tooneelvertooning gegeven moest worden. Op de voorste plaatsen zaten de
+europeesche beambten van het fort met hunne vrouwen en kinderen. Aan
+weerszijden waren eenige honderden Indiaansche mannen en vrouwen in
+een halven kring geschaard. Er werd menige pijp gerookt in afwachting
+dat de voorstelling beginnen zou.
+
+De gemaskerde inboorlingen, die ook hunne kunst zouden vertoonen,
+stonden op eenigen afstand.
+
+Toen het oogenblik daar was, vertoonde Kruidnagel zich op het plat
+van den reiswagen en hield zijne gebruikelijke aanspraak tot het
+»geëerd publiek".
+
+--Mijneheeren Indianen en Indiaansche dames, nu zult gij komen te
+zien wat er te kijken is....
+
+Maar Kruidnagel sprak de taal der Indianen niet, zoodat er alle
+waarschijnlijkheid bestond dat zijne welsprekendheid te eenenmale
+hare werking miste.
+
+Wat echter ieder begreep, dat waren de muilperen die hij als naar
+gewoonte van zijnen patroon opliep en de schoppen tegen zijn achterste
+welke hij, mede als naar gewoonte, in ontvangst nam met de gelatenheid
+van een hansworst, wiens bestemming het is zich daarvoor te laten
+gebruiken.
+
+Toen Kruidnagel uitgesproken had, nam Cesar het woord.
+
+Hij maakte eene buiging voor het publiek en gaf het kommando: De
+beesten op het appèl!
+
+De twee honden, Wagram en Marengo, werden op de opene plaats vóór
+den wagen gebracht en vertoonden hunne kunsten, tot groot vermaak der
+Indianen die nog nooit zulke proeven van dressuur gezien hadden. Daarna
+kwam John Bull, de aap, over den rug van den windhond en den poedel
+buitelen, wat hij zoo vlug en met zulke malle bewegingen deed, dat
+het ernstige Indiaansche publiek schudde van lachen.
+
+Al dien tijd blies Sander met de volle kracht zijner longen in de
+klephoorn, roffelde Cornelia op de kleine en Kruidnagel op de groote
+trom. Als de inboorlingen door deze muziek geen juist denkbeeld
+gekregen hebben van een europeesch orkest, heeft het alleen aan hun
+muzikaal gehoor gelegen.
+
+De gemaskerde Indianen zagen dit alles aan zonder een vin te
+verroeren. Klaarblijkelijk achtten zij het oogenblik nog niet gekomen
+om handelend op te treden en bewaarden zij hunne krachten.
+
+--De jongejuffrouw Napoleona op de gespannen koord! riep Kruidnagel
+door eenen roeper.
+
+Door haren vader begeleid, maakte de kleine meid een sierlijk
+compliment voor de menigte.
+
+Eerst danste zij op den grond, bevallig en vlug, tot groote
+tevredenheid der toeschouwers, die echter hunnen bijval niet toonden
+door in de handen te klappen maar door telkens goedkeurend met hunne
+hoofden te knikken. Dit verminderde niet toen zij op het koord sprong
+dat tusschen de twee bokken gespannen was en zij daarover huppelde,
+sprong en danste met eene lichtheid, die voornamelijk de bewondering
+der Indiaansche vrouwen opwekte.
+
+--Nu is het mijne beurt! riep Sander toen zijn zusje gedaan had. Daar
+kwam hij aan, maakte eene buiging, buitelde over zijn hoofd, liep
+op zijne handen, duikelde weder, wrong zijne ledematen in allerlei
+bochten, zoodat nu eens zijne armen als beenen en dan weder zijne
+voeten als handen dienst deden, of zijn hoofd onder zijn bovenlijf
+door kwam kijken. Met een vervaarlijken luchtsprong bekroonde hij
+zijne vertooning.
+
+Ook Sander vond bijval, zooals trouwens altijd het geval was. Maar
+hij had tenauwernood tijd gehad om het publiek te bedanken door
+zijn voorhoofd tot op den grond te doen nederbuigen, of daar kwam
+een Indiaansche knaap, van Sander's leeftijd, uit het zestal te
+voorschijn. Zijn masker had hij afgezet.
+
+Al de kunsten die de jonge Cascabel verricht had, deed de wilde hem
+na en dat met zulk eene vlugheid en zoo gemakkelijk dat de beste
+acrobaat het niet had kunnen verbeteren. Misschien deed hij het niet
+zoo bevallig als Sander, maar in geoefendheid stond hij zeker niet
+bij dezen achter. De toekijkende Indianen knikten dan ook met nog
+grooter ingenomenheid hunnen landsman toe.
+
+Natuurlijk waren alle leden van den troep van Cascabel beleefd genoeg
+om hunne toejuichingen aan die van het publiek te paren. Maar hun
+aanvoerder wilde niet dat zij het onderspit zouden delven. Daarom gaf
+hij Jan een teeken om zijne kunsten te vertoonen waarin hij meende
+dat niemand hem kon overtreffen.
+
+Jan begreep dat hij de eer der familie op te houden had. Aangemoedigd
+door een goedkeurend gebaar van Sergius en een vriendelijk knikje van
+Kayette, bracht hij achtereenvolgens zijne flesschen, borden, ballen,
+messen, schijven en stokjes op het tapijt. Door eerzucht geprikkeld,
+overtrof hij bij deze gelegenheid zichzelf.
+
+Vader Cascabel kon niet nalaten de gemaskerde Indianen een uitdagenden
+en zelfvoldanen blik toe te werpen, als wilde hij hun toeroepen:
+
+--Welnu, wat zegt ge daarvan? Doet dat eens na als ge kunt!"
+
+Blijkbaar namen de gemaskerden het ook zoo op, want nadat de _tyhi_ een
+teeken gegeven had, trad een hunner naar voren en wierp zijn masker af.
+
+Dit was Fir-Fu, de toovenaar van den stam. Ook hij had zijnen naam
+op te houden en tevens de eer van het Indiaansche ras te handhaven.
+
+Al de voorwerpen waarmede Jan gewerkt had, nam de Indiaan
+achtereenvolgens ter hand. De een na de ander deed hij al de kunsten
+van den jongen Cascabel na. Messen en flesschen, schijven en ringen,
+ballen en stokken, hij liet ze allen over en door elkaar buitelen dat
+het een lust was en het moest erkend worden dat hij het niet minder
+sierlijk, vlug en onberispelijk deed als Jan.
+
+Kruidnagel, die niet gewoon was iemand anders te zien werken dan de
+leden der familie Cascabel, stond beteuterd. Wijd spalkte hij zijne
+oogen open en zijn mond bleef eindelijk geopend staan van verbazing.
+
+Ditmaal was het alleen uit beleefdheid en om zich goed te houden,
+dat Cascabel hielp toejuichen.
+
+--'t Is wat moois, mompelde hij, met die Roodhuiden. Wie had dat ooit
+kunnen denken! Waar hebben de kerels het geleerd? Maar wij mogen ons
+niet laten overbluffen!
+
+In den grond van zijn hart zat hij deerlijk in de klem. Hier waar hij
+als een wonder dacht aangegaapt te zullen worden, vond hij mededingers
+die tegen hem opgewassen waren. En wat voor mededingers? Inboorlingen
+van Alaska, niet veel beter dan wilden! Wat eene vernedering voor
+zijne kunstenaars-ijdelheid! Men is kunstenmaker met hart en ziel,
+of men is het in het geheel niet!
+
+--Komaan kinderen, riep hij met eene stentorstem, vooruit met de
+menschen-pyramide.
+
+In een oogwenk stormden zij allen naar hem toe en klommen tegen
+hem op. Hij had zijne voeten stevig op den grond gezet, wijdbeens,
+de lendenen strak, de borstkas zoo wijd mogelijk uitgezet. Vlug
+als een eekhoorn was Jan op zijnen rechterschouder gesprongen. Daar
+gaf hij de hand aan Kruidnagel, die op den linkerschouder post had
+gevat. Sander stond op het hoofd van zijnen vader en boven op Sander
+was Napoleona geklommen, die van deze verhevene standplaats kushanden
+aan de menigte toewierp.
+
+Maar de fransche pyramide stond te nauwernood, of tegenover haar
+verrees de Indiaansche. Zonder hunne maskers af te leggen hadden de
+inboorlingen eenen toren van menschen gevormd, niet van vijf maar
+van zeven geledingen, zoodat zij met eene verdieping boven die der
+Cascabels uitstak. De eene pyramide tegenover de andere!
+
+Ditmaal konden de toeschouwers zich niet inhouden, maar barstten zij
+in daverende toejuichingen ter eere hunner landslieden los. Het oude
+Europa was overwonnen door het jonge Amerika! En nog wel een jong
+Amerika van Co-Youkons, van Tananas en van Tatanchoks!
+
+Cesar Cascabel zonk bijna door den grond van ergernis. Het scheelde
+weinig of eene onhandige beweging, die hij niet inhouden kon, had
+zijn geheelen menschenlast tegen den grond doen tuimelen.
+
+--Die beroerde kerels! mompelde hij, nadat zijne pyramide weder
+afgetuigd was.
+
+Tevergeefs poogde Sergius hem te troosten, door op te merken dat het
+de moeite niet waard was om het zich aan te trekken.
+
+--De moeite niet waard? Ik kan wel merken dat gij geen kunstenaar zijt.
+
+Toen wendde hij zich tot zijne vrouw.
+
+--Komaan Cornelia, riep hij, laat hun eens zien wat voor klappen met
+de vlakke hand gij geven kunt! Het zal mij toch benieuwen of er onder
+die wilden een is die de »overwinnares van Chicago" aandurft.
+
+Maar moeder Cascabel kwam niet van hare plaats.
+
+--Welnu Cornelia?
+
+--Neen Cesar!
+
+--Wat, wilt gij die apen geen lesje geven en meteen de eer van onze
+familie weder herstellen?
+
+--Die zal ik herstellen, antwoordde Cornelia bedaard. Laat mij maar
+begaan. Ik heb mijn plan in mijn hoofd.
+
+Nu was het zoo gesteld, dat als deze buitengewone vrouw een plan had,
+men het best deed met zich daarmede in het geheel niet te bemoeien en
+alles stil aan haar over te laten. Het ergerde haar niet minder dan
+haar man dat de Indianen hen de baas waren, en als zij er kans toe
+zag zou zij zeker niet nalaten hen op hare manier dat in te peperen.
+
+Zonder iets meer te zeggen was Cornelia in den reiswagen
+verdwenen. Ongerust en niet wetende wat hij er van denken moest,
+hoeveel vertrouwen hij ook in zijne vrouw stelde, oogde Cascabel
+haar na.
+
+Na een oogenblik oponthoud kwam moeder Cascabel weer voor den dag. Zij
+plaatste zich tegenover de Indiaansche kunstenmakers, die zich in
+eene groep om haar heen schaarden.
+
+Toen verzocht zij den voornaamsten beambte van het fort, hetgeen zij
+te zeggen had aan de inboorlingen te vertolken.
+
+Ziehier hetgeen zij woord voor woord liet overbrengen in onberispelijke
+Alaska'sche taal:
+
+--Indiaansche mannen en vrouwen, in de lichaamsoefeningen die kracht
+en vlugheid vereischen, hebt gij talenten aan den dag gelegd die niet
+onbeloond mogen blijven. Ik kom u uwe belooning aanbieden....
+
+Het publiek luisterde met onverdeelde aandacht.
+
+--Ziet hier mijne handen, vervolgde Cornelia. De hoogstgeplaatste
+personen in Europa hebben die meermalen gedrukt! Ziet hier mijne
+wangen. De machtigste souvereinen van de oude wereld hebben het zich
+eene eer gerekend die te mogen kussen! Welnu, deze handen, deze wangen,
+ik bied ze u aan! Indianen van Amerika, drukt en kust ze!
+
+De inlanders lieten zich niet lang bidden. Eene gelegenheid als deze,
+om eene hand en eenen zoen te krijgen van zulk eene kranige vrouw,
+werd hun niet iederen dag geboden.
+
+Een hunner, een knappe kerel van den Tanana-stam, wilde de hand,
+die Cornelia hem toestak, grijpen. Maar op dat oogenblik ontving
+hij eenen schok, die hem deed opspringen als eene veer. Hij gaf een
+schreeuw van ontzetting en deinsde terug.
+
+--O Cornelia! riep Cascabel uit. Nu begrijp ik alles. Hoe kan ik u
+genoeg bewonderen!
+
+Sergius, Jan, Sander, Napoleona en Kruidnagel hielden zich den buik
+vast van het lachen over het koopje dat de slimme vrouw de wilden
+leverde.
+
+--Komaan, hernam zij, terwijl zij hare armen weder uitgestrekt
+hield. Wie heeft er lust?
+
+Maar de Indianen waren bang geworden. Zij geloofden dat er eene
+bovennatuurlijke macht in het spel was.
+
+Na eene poos vatte echter de _tyhi_ moed. Langzaam stapte hij op
+Cornelia toe, bleef op twee passen van haar af staan en nam hare
+indrukwekkende persoonlijkheid op met oogen, die van niets minder
+dan gerustheid getuigenis gaven.
+
+--Komaan oude! riep Cesar Cascabel. Wees niet bang! Geef mijne vrouw
+een zoen! Ik verzeker u dat het niet moeilijk, maar heel pleizierig is!
+
+De _tyhi_ stak schuchter de hand uit en raakte even eenen vinger van
+de schoone Europeesche aan.
+
+Ook hij kreeg een schok en viel bijna onderste boven. Hij brulde van
+schrik en het geheele publiek stond verbaasd. Indien het zoo gevaarlijk
+was de hand van Cornelia te beroeren, wat zou er dan niet gebeuren
+als iemand probeerde hare wangen aan te raken, »die de machtigste
+potentaten van Europa gekust hadden!"
+
+Het duurde eene poos, maar eindelijk kwam er toch een die het
+wilde wagen. Dat was de toovenaar Fir-Fu. Als er iemand was die
+zich boven duivelskunstenarijen verheven mocht achten, dan was
+hij het. Onbeschroomd ging hij vlak tegenover Cornelia staan. Hij
+beschreef eenen kring om haar heen, liet zich door het geschreeuw der
+inboorlingen moed inspreken, vatte haar toen met zijne armen aan en
+gaf haar tegelijk midden op haar gelaat een zoen die klapte.
+
+Maar ditmaal was het niet een, maar eene reeks buitelingen die de
+waaghals maakte. De toovenaar veranderde opeens in een acrobaat! Zonder
+er iets tegen te kunnen doen maakte hij een paar luchtsprongen en
+kwam te midden zijner ontzette landslieden terecht.
+
+Dien raadselachtigen invloed oefende Cornelia op den toovenaar en
+op degenen, die hem voorgegaan waren, eenvoudig uit door op het
+knopje te drukken van eene kleine draagbare electrische batterij,
+die zij in hare zak verborgen had, en met behulp waarvan zij anders
+de »electrische vrouw" vertoonde.
+
+--Vrouw, vrouw! riep haar man uit, terwijl hij voor de oogen der
+verbaasde Indianen haar in zijne armen sloot zonder dat het hem iets
+deerde. Hoe slim bedacht! Hoe....
+
+--Even slim als electrisch! zeide Sergius.
+
+De inboorlingen konden niet anders denken dan dat dit wonderdadige
+vrouwspersoon de macht had om den donder te doen gehoorzamen aan
+haren wil. Wie haar maar even aanraakte, werd immers tegen den grond
+geslagen! Blijkbaar kon zij niemand minder wezen dan de gemalin van
+den Grooten Geest, die zich verwaardigd had op de aarde af te dalen
+en mijnheer Cascabel voor tweeden man te nemen.
+
+
+
+
+
+XIV.
+
+VAN FORT YOUKON NAAR PORT-CLARENCE.
+
+
+Dien avond, terwijl het geheele gezin bijeen was, werd er na
+eenige beraadslaging besloten dat de karavaan twee dagen na deze
+gedenkwaardige voorstelling, van fort Youkon zou opbreken.
+
+Het was duidelijk--dit was de slotsom van eenige zeer verstandige
+opmerkingen van mijnheer Cascabel--dat indien het hem te doen ware
+geweest om nieuwe leden voor zijnen troep aan te werven, hij die
+onder de inboorlingen van Alaska voor het kiezen zou gehad hebben. Al
+kostte het hem eenige moeite het te erkennen, hij moest toegeven dat
+deze Indianen een buitengewonen aanleg voor het vak van kunstenmaker
+aan den dag legden. In het turnen, in de oefeningen op het koord,
+als goochelaars of als equilibristen, onverschillig op welk deel
+der kunst zij zich toe wilden leggen, zij zouden het er altijd ver
+in kunnen brengen. Men mocht veronderstellen dat hunne verkregene
+behendigheid voor een goed deel de vrucht van oefening was; maar de
+natuur had toch nog meer voor hen gedaan, want zij waren van hunne
+geboorte af gespierd, lenig en vlug. Hij kon zonder onbillijk te zijn
+niet ontkennen dat zij zich op gelijken voet met de familie Cascabel
+hadden gemeten. Het was een geluk dat de laatstgenoemde het veld had
+kunnen behouden, dank zij de vindingrijkheid van »de koningin aller
+electrische vrouwen."
+
+Wij mogen niet verzwijgen dat de beambten van het fort, voor het
+meerendeel weinig ontwikkelde lieden die nooit iets van de wereld
+gezien hadden, even verbaasd als de inboorlingen hadden gestaan
+over hetgeen er onder hunne oogen was voorgevallen. Maar er werd na
+overleg besloten dat ook hun het geheim niet geopenbaard zou worden,
+teneinde den geheimzinnigen stralenkrans van Cornelia's verborgen
+talenten niet te doen verflauwen. Het gevolg daarvan was dat de
+bewoners van het fort den volgenden dag, toen zij als naar gewoonte
+een praatje kwamen maken in de _Schoone Zwerfster_, zich niet al te
+dicht dorsten te wagen in de nabijheid der vrouw, die iemand aan zulke
+schokken bloot kon stellen, niettegenstaande zij hen thans met haar
+innemendsten glimlach ontving. Niet zonder eenige aarzeling staken
+zij haar de hand toe. Ook de _tyhi_ en de toovenaar kwamen weder
+schuchter te voorschijn. Dolgraag hadden zij willen weten wat er
+eigenlijk achter stak, want met dit geheim hadden zij hun voordeel
+kunnen doen en hun aanzien onder de lieden van hunnen stam zou er
+niet weinig door verhoogd zijn. Maar het werd hun niet geopenbaard.
+
+Alle toebereidselen voor de afreis waren nu afgeloopen. Des ochtends
+van den 6den Augustus namen de Cascabels van hunne gastheeren afscheid
+en de karavaan, terdege van de vermoeienissen der reis uitgerust,
+hervatte haren tocht langs den rechteroever der rivier in de richting
+van het Westen.
+
+De kaart van het terrein was door Sergius en Jan zorgvuldig
+geraadpleegd, waarbij Kayette hun weder eenige nuttige inlichtingen
+gaf. De meeste dorpen, waar zij door moesten, had zij vroeger bezocht
+en zij verzekerde hun dat er niet eene rivier van eenige beteekenis
+op hunnen weg lag.
+
+In den eersten tijd behoefden zij er nog niet aan te denken om de
+Youkon-vallei te verlaten. Den rechteroever der rivier volgende
+tot aan den post Nelu, zouden zij eerst aan het dorp Nuclakayette
+komen. Van daar tot het fort Noulato hadden zij nog ongeveer tachtig
+mijlen af te leggen. Daar zouden zij de Youkon-rivier verlaten en in
+recht Westelijke richting verder gaan.
+
+De tijd van het jaar was nog altijd gunstig, de warmte over dag
+dragelijk, maar des nachts werd het merkbaar koeler. Kwam er niets in
+den weg, dan mocht Cascabel er zeker van zijn dat hij te Port-Clarence
+kon wezen vóór dat de winter hem het voorttrekken onmogelijk maakte.
+
+Het zal misschien iemand verwonderen dat de geheele reis tot dusver
+zoo zonder onoverkomelijke moeielijkheden werd afgelegd. Maar men
+dient in aanmerking te nemen dat de tocht ging door een tamelijk
+vlak land, in het goede seizoen, terwijl de dagen op hun langst
+waren en het weer niets te wenschen overliet. Naderhand, aan gene
+zijde van de Behringstraat, als de onafzienbare vlakten van Siberië,
+door stormen geteisterd en diep met sneeuw bedekt, vóór hen zouden
+liggen, stond hun heel wat anders te wachten. Over al deze gevaren,
+die zij te gemoet gingen, liep op zekeren avond hun gesprek.
+
+--Ik ben er niet bang voor, zeide Cascabel, die nooit den moed
+verloor. Wij zullen er ons wel doorheen slaan.
+
+--Ik help het u wenschen, antwoordde Sergius. Maar ik raad u,
+zoodra gij den voet op den Siberischen grond gezet hebt, terstond in
+zuid-westelijke richting verder te trekken, zóó dat gij spoedig op
+zuidelijker breedte komt waar gij met de _Schoone Zwerfster_ minder
+van de koude te lijden zult hebben.
+
+--Dat was ook ons voornemen, mijnheer Sergius, stemde Jan toe.
+
+--Gij kunt dat te veiliger doen, dewijl gij van de Siberische bevolking
+niets te duchten hebt, ten minste--zou Kruidnagel zeggen--indien
+gij niet te midden der meer noordelijk rondzwervende stammen terecht
+komt. Uw ergste vijand zal de koude zijn.
+
+--Wij zullen op onze hoede wezen, zeide Cascabel en ik twijfel niet
+of wij zullen het er goed afbrengen. Alleen spijt het ons, mijnheer
+Sergius, dat gij de verdere reis niet met ons medemaakt.
+
+--Ja, zeker spijt ons dat! voegde Jan er met eenen zucht bij.
+
+Sergius merkte niet zonder ontroering op hoe zij allen aan hem gehecht
+waren en omgekeerd was dit met hem niet minder het geval. Naarmate
+zij langer in elkanders gezelschap verkeerden, werd de vriendschap
+tusschen hen inniger. Voor allen zou de scheiding smartelijk wezen,
+en wie weet of het hun gegeven zou zijn, bij eene zoo uiteenloopende
+bestemming als de hunne, elkander ooit terug te zien? Daar kwam nog
+bij dat Sergius Kayette zou medenemen en het was hem niet ontgaan
+dat Jan's broederlijke genegenheid voor het jonge meisje eigenlijk
+een anderen naam verdiende. Of Cascabel reeds iets gemerkt had van
+hetgeen er in het gemoed van zijnen zoon omging, wist Sergius niet,
+maar wat Cornelia betreft, aangezien deze verstandige vrouw het niet
+dienstig oordeelde er iets van te zeggen, wilde ook hij er niet over
+beginnen. Eene verklaring zou trouwens tot niets hebben kunnen leiden,
+want als de aangenomen dochter van Sergius ging het meisje eene andere
+toekomst tegemoet en Jan gaf zich dus over aan verwachtingen die toch
+niet verwezenlijkt schenen te kunnen worden.
+
+Zonder ernstige hinderpalen en zonder overgroote vermoeienis, werd de
+reis voortgezet. Vóór dat het ijs in de Behringstraat zich vastgezet
+had zou de _Schoone Zwerfster_ te Port Clarence zijn. Daar zou zij
+stellig nog verscheidene weken hebben te wachten en er was dus niet
+de minste reden om van menschen of paarden buitengewone inspanning
+te vorderen.
+
+Intusschen kon alles van eene onvoorziene kleinigheid afhangen. Werd
+een van de paarden ziek of gewond, of brak er een wiel, dan zouden
+zij zich in groote moeielijkheid bevinden. De grootste voorzichtigheid
+bleef dus wenschelijk.
+
+De eerste drie dagen volgden zij eenvoudig den loop der rivier,
+recht westelijk; maar toen de Youkon eene richting naar het Zuiden
+begon te nemen, vonden zij het geraden niet van den vijfenzestigsten
+breedtegraad af te wijken [1].
+
+De rivier maakt hier vele bochten door eene steeds nauwer wordende
+vallei, tusschen eenige rijen heuvelen van matige hoogte, welke
+op de kaart »wallen" genoemd worden dewijl ze in hunnen vorm veel
+overeenkomst met borstweringen hebben.
+
+Het ging niet heel gemakkelijk om door dit heuvelachtige terrein heen
+te komen, te meer dewijl zij alle voorzorgen moesten gebruiken om
+geen ongeluk aan hun voertuig te krijgen. Waar de weg te steil was,
+werd de wagen voor een gedeelte afgeladen en hielpen zij allen de
+wielen voortduwen, hetgeen te meer raadzaam was, merkte Cascabel op,
+»dewijl waarschijnlijk niemand in dit land iets van een wagenmaker
+vernomen had."
+
+Zij hadden ook enkele riviertjes door te trekken, zooals de
+Nocolocargout, de Shetehaut en de Klakencot. Gelukkig stond er in
+dezen tijd van het jaar niet veel water en het viel hun nergens
+moeilijk eene doorwaadbare plek te vinden.
+
+Indianen worden er tegenwoordig weinig meer aangetroffen in dit
+gedeelte van het land, dat vroeger nog doorkruist werd door eenige
+stammen, die thans bijna geheel uitgestorven zijn. Nu en dan kwamen
+zij een enkel troepje tegen dat op weg was naar de kuststreek in het
+zuidwesten, om daar in het najaar op de visscherij uit te gaan.
+
+Ook ontmoetten zij eenige handelaars die van de monding der
+Youkon-rivier kwamen en naar de verschillende nederzettingen der
+russisch-amerikaansche handelsvereeniging bestemd waren. Niet zonder
+verwondering staarden deze reizigers het helbeschilderde rijtuig en
+zijne passagiers aan. Er werd een groet en een »goede reis!" gewisseld
+en daarna ging ieder zijns weegs.
+
+Den 13den Augustus kwam de _Schoone Zwerfster_ in het fort
+Nuclakayette, op honderd-twintig mijlen afstands van fort Youkon. Dit
+is niets dan een kantoor voor den pelterijenhandel; de beambten komen
+er zelden buiten. Uit verschillende punten van Aziatisch-Rusland
+en van het noordelijk deel van Amerika komen zij daar bijeen en
+drijven er handel ten spijt van hunne concurrenten, de lieden van
+de Hudsonsbaai-compagnie.
+
+Nuclakayette is dus ook voor de inboorlingen eene verzamelplaats waar
+zij de pelterijen, die zij gedurende den winter machtig hebben weten
+te worden, afgeven.
+
+Nadat zij een eindweegs de rivier op zijde hadden laten liggen teneinde
+niet al hare bochten te moeten medemaken, waren zij nu den stroom
+weder genaderd, ter plaatse waar dit dorp vriendelijk te midden van
+lage heuvels en groene boschjes gelegen is. Het fort is omringd van
+eene omrastering en daar buiten staan eenige houten hutten. Door het
+malsche weiland stroomden murmelende beekjes en een drietal vaartuigen
+lagen in de Youkon aan den oever vastgemaakt. Het geheel bood een
+aangenaam tafereel aan, dat tot rust scheen uit te noodigen. De hier
+verblijf houdende Indianen behoorden tot den Tanana-stam. Dat is,
+zegt men, het mooiste inboorlingen-type van noordelijk Alaska.
+
+Zoo uitlokkend als het er echter uitzag, de _Schoone Zwerfster_
+vertoefde er toch niet langer dan een etmaal, want de paarden hadden
+geen behoefte aan meer rust. Cascabel was voornemens zich langer op
+te houden te Noulato, wat eene vrij aanzienlijke plaats is en waar
+meer gelegenheid bestond om nog het een en ander aan te schaffen dat
+zij voor hunne reis door Siberië noodig zouden hebben.
+
+Natuurlijk werd intusschen de jacht niet door Sergius en Jan
+verzuimd. Soms namen zij Sander op hunne tochten mede. Het groote wild
+bestond nog altijd uit elanden en rendieren, die onbeschroomd over de
+vlakten draafden, of zich in de boschjes en boomgroepen, welke tamelijk
+schaars hier aangetroffen worden, ophielden. Op de moerassige plekken
+hadden zij gelegenheid tot menig mooi schot op ganzen, watersnippen,
+langstaart-eenden, gewone wilde eenden en maakten zij ook enkele
+reigers buit, die echter om te eten niet veel waarde hebben.
+
+Toch beweerde Kayette dat de Indianen veel van reigervleesch houden,
+voornamelijk echter wanneer zij niets anders op schotel hebben. Den
+13den Augustus werd daarmede de proef genomen aan het ontbijt, maar
+al de ervaring en het talent van Cornelia waren niet in staat te
+beletten dat het een taai en droog eten gevonden werd. Alleen Wagram
+en Marengo hadden er vrede meê en die knaagden dan ook het laatste
+vezeltje van het karkas af.
+
+In tijden van gebrek worden trouwens ook uilen, valken en zelfs
+marters niet door de Indianen versmaad. Maar zij nemen daartoe toch
+alleen hunne toevlucht wanneer zij niets anders hebben.
+
+Den 14den Augustus moest de _Schoone Zwerfster_ door eene bochtige
+kloof tusschen steile heuvelen, die den oever der rivier vormen,
+heengeholpen worden. Ditmaal was het pad zoo ongebaand en hobbelig
+alsof het de uitgedroogde bedding eener beek was, en ondanks alle
+genomen voorzorgen gebeurde er een klein ongeval. Gelukkig brak er
+alleen een van de lamoenen van den wagen en geen wiel, zoodat de
+breuk met touwen tijdelijk weder te heelen was en zij geen langdurig
+oponthoud ondervonden.
+
+Nadat zij achtereenvolgens de dorpen Suquongilla en Newicargout,
+aan het riviertje van dien naam, voorbijgetrokken waren, werd de weg
+verder op minder bezwaarlijk. Zij hadden nu de heuvels achter den
+rug en zoo ver het oog reikte zagen zij niets dan eene vlakte vóór
+zich. Een viertal kleine rivieren liepen er doorheen, doch in dezen
+tijd des jaars waren hare beddingen geheel droog. In het seizoen der
+stortregens en sneeuwstormen had de karavaan onmogelijk deze richting
+kunnen volgen.
+
+Toen zij een dezer kreekjes, de Milo-cargout, waar nauwelijks een
+voet water stond, doorwaadden, merkte Cascabel op dat er een dam
+dwars door de rivier gelegd was.
+
+--Kijk, zeide hij, nu er toch een dam in dit water gebouwd werd,
+hadden zij ook even goed eene brug er over kunnen leggen, hetgeen
+met hoog water gemakkelijker wezen zou.
+
+--Dat is zeker vader, antwoordde Jan, maar de werklieden die dezen dam
+gemaakt hebben, zouden niet in staat zijn geweest eene brug te bouwen.
+
+--Waarom niet?
+
+--Omdat het werklieden zijn op vier pooten, anders gezegd bevers.
+
+Jan's vermoeden was juist en zij hadden gelegenheid het vernuft
+dezer nijvere dieren te bewonderen, die bij het leggen hunner dammen
+zorgvuldig rekening houden met de richting van den stroom, en ze tevens
+hoog genoeg maken om boven den hoogsten waterstand uit te steken. Ook
+de helling der zijden van zulk eenen dam wordt nauwkeurig zóó gemaakt
+dat die het best aan de persing van het water weerstand kunnen bieden.
+
+--Dat hebben die bevers toch niet op school kunnen leeren! riep
+Sander uit.
+
+--Zij behoefden er ook niet voor school te gaan, antwoordde
+Sergius. Schoolgeleerdheid, die het niet altijd bij het rechte
+eind heeft, is niet noodig om te leeren wat men door instinct weet,
+en dit vergist zich nimmer. De bevers hebben dezen dam opgeworpen
+zoo als de mieren hunne nesten, zooals de spinnen hunne webben en
+zooals de bijen de cellen in hunne woningen maken. Ook de boomen en
+kruiden brengen hunne bloesems en vruchten voort bij instinct. Zij
+maken nooit eene fout, maar gaan ook nooit vooruit en in het werk,
+dat zij te verrichten hebben, is ook geen vooruitgang mogelijk. De
+bever bouwt in onzen tijd even zorgvuldig als de eerste bever die ooit
+op den aardbol gezien werd. Ontwikkeling ligt niet in de bestemming
+der dieren; deze is den mensch voorbehouden en hij alleen is in staat,
+van trap tot trap zich te verheffen, zoowel waar het de kunst, als de
+nijverheid of de wetenschap betreft. Het bewonderenswaardige instinct
+der dieren, dat hen in staat stelt zoo vernuftig te werk te gaan,
+perst ons rechtmatige bewondering af, maar wij mogen uit die wonderen
+der natuur geen gevolg trekken voor hetgeen ons menschen te doen staat.
+
+--Ik begrijp volkomen uwe bedoeling, mijnheer Sergius, antwoordde
+Jan. Dat is het onderscheid tusschen instinct en rede. Al staat de
+rede bloot aan dwalingen, toch moet zij op hooger prijs geschat worden.
+
+--Dat valt niet tegen te spreken, zeide Sergius. Al onze dwalingen,
+die wij mettertijd leeren inzien en verbeteren, vormen den weg van
+den vooruitgang.
+
+--Maar in elk geval, hield Sander vol, blijf ik bij hetgeen ik gezegd
+heb. Die bevers hebben niet school behoeven te gaan.
+
+--Zeker niet, maar menschen die geen onderwijs genoten hebben, zijn
+ook niets meer dan beesten, was Sergius antwoord.
+
+--Maar nu wat anders, kwam Cornelia tusschenbeide, die altijd een
+oog had op den practischen kant der dingen. Kan men die bevers eten?
+
+--Zonder twijfel, antwoordde Kayette.
+
+--Ik heb zelfs ergens gelezen, voegde Jan er bij, dat een beverstaart
+een lekkere schotel is.
+
+Zij waren niet in de gelegenheid zich daarvan te overtuigen, want op
+dit oogenblik waren er geen bevers in de kreek te zien.
+
+Na de Milo-cargout te zijn overgetrokken, hield de _Schoone Zwerfster_
+op het dorp Sacherteloutain, een van de voornaamste vestigingen der
+Co-Youkon-Indianen aan. Op raad van Kayette namen zij eenige voorzorgen
+tegen deze van nature zeer diefachtige wilden. Zij kwamen nieuwsgierig
+naar den wagen kijken, maar er werd goed opgepast dat niet een er
+in kwam. Uit vrije beweging werden er echter eenige kralen en andere
+snuisterijen aan de voornaamsten van den stam ten geschenke gegeven,
+hetgeen een goeden indruk maakte zoodat beide partijen in vrede van
+elkaar scheidden.
+
+Langs den smallen voet der walachtige heuvels gaande, werd hun tocht
+weder een weinig moeilijker, maar zij konden geen anderen weg kiezen
+zonder op een nog bergachtiger terrein te komen.
+
+Het ging dus nu langzamer vooruit en toch begon het zaak te worden om
+niet onnoodig te talmen. Hoewel het overdag nog altijd zacht bleef,
+werd het des nachts hoe langer hoe kouder. Zij konden trouwens niets
+anders verwachten, want zij bevonden zich nu reeds op korten afstand
+van de Poolstreek.
+
+De karavaan was hier op eene plek gekomen waar de Youkon-rivier met
+eenen vrij scherpen hoek zich naar het Noorden keert. Zij moesten
+nog den oever houden tot waar de Co-Youkon, die zich in twee bochtige
+armen splitst, hare wateren in de Youkon uitstort en zij hadden bijna
+eenen dag noodig om eene doorwaadbare plaats te vinden, want Kayette
+was niet in staat, dewijl het water reeds merkbaar gerezen was,
+die terstond aantewijzen.
+
+Voorbij deze laatste hindernis konden zij met de _Schoone Zwerfster_
+recht Zuid op, totdat zij door een weder tamelijk heuvelachtige streek
+in het fort Noulato aankwamen.
+
+Dit is voor de russisch-amerikaansche handelsvereeniging eene
+belangrijke nederzetting. Het is de noordelijkste factorij in het
+Westen van Amerika. Volgens de waarnemingen van den reiziger Frederick
+Whymper, ligt zij op 64° 42' noorderbreedte en 155° 36' westerlengte.
+
+Toch zou niemand op het eerste gezicht vermoed hebben dat hij zich
+in dit gedeelte van Alaska zoo dicht bij het pool-ijs bevond.
+
+De bodem is hier ontegenzeggelijk vruchtbaarder dan in den omtrek
+van fort Youkon. Overal ziet men hoog opgaande boomen, overal malsche
+groene weilanden, zonder nog te spreken van de uitgestrekte vlakten
+die voor den landbouw groote waarde zouden hebben, want er ligt eene
+dikke laag teelaarde op den vetten kleibodem. Aan water is ook geen
+gebrek: de Noulato loopt met een aantal bochten in zuidwestelijke
+richting en een geheel net van kreeken, of _Cargout's_, stroomt naar
+het noordoosten. De plantengroei bepaalt zich echter, behalve de
+straks bedoelde boomen, tot eenige heestergewassen, die wilde bessen
+voortbrengen en aan de natuur overgelaten blijven.
+
+Het fort Noulato bestaat weder uit verscheidene gebouwen, ingesloten
+door eene omrastering, versterkt met twee torens. De Indianen mogen
+des nachts in het geheel niet en over dag nooit in grooten getale
+binnenkomen. Binnen het omrasterde gedeelte staan hutten, loodsen en
+houten pakhuizen; in plaats van glasruiten zijn de vensters voorzien
+van robbenblazen. Al deze afgelegen posten in het verre Westen van
+Amerika zijn zoo eenvoudig en armoedig mogelijk.
+
+Cascabel en zijn gezin werden er dan ook met vreugde
+ontvangen. Verloren in eene eenzame wildernis en van alle geregelde
+gemeenschap met de buitenwereld verstoken, is het voor de bewoners
+niet alleen eene welkome afleiding maar een waar feest als er eens
+bezoekers komen. Zoo lang kunnen zij niet onder weg geweest zijn,
+of het nieuws dat zij medebrengen is altijd versch.
+
+De ingezetenen van het fort Noulato waren een twintigtal russische
+of amerikaansche beambten. Zij verklaarden zich terstond bereid
+de reizigers alles te bezorgen wat zij noodig konden hebben. De
+handelsvereeniging voorziet hen van alle levensbehoeften,
+maar bovendien gaan zij in den zomer druk op de elanden- en de
+rendierenjacht en visschen zij geregeld in de Youkon. Deze is tamelijk
+vischrijk, vooral wordt er ééne soort veel gevangen, die _naliena_
+genaamd en in den regel als voedsel aan de honden gegeven wordt. De
+_naliena_-lever wordt echter voor degenen die er aan gewend zijn,
+voor een goed eten gehouden. Het spreekt van zelf dat de bewoners van
+Noulato vreemd stonden te kijken toen zij de _Schoone Zwerfster_ zagen
+aankomen. Nog meer verbaasd waren zij echter toen zij van Cascabel's
+voornemen hoorden om door Siberië naar Europa te trekken. Van zoo iets
+hadden zij nog nooit gehoord. Dat konden alleen franschen bedenken! Zij
+bevestigden echter dat het gedeelte der reis tot Port-Clarence geen
+bezwaar zou opleveren en dat de reizigers dit achter den rug konden
+hebben vóór dat de grond in Alaska met de langdurige sneeuw van den
+winter bedekt zou zijn.
+
+Op raad van Sergius werd er overgegaan tot het aankoopen van
+verschillende benoodigdheden voor den tocht over de steppen. In de
+eerste plaats eenige brillen die onmisbaar zijn voor een langen tocht
+over sneeuwvelden. De Indianen stonden hen voor eenige kralen een
+dozijn van die toestellen af. Het waren houten brillen zonder glazen,
+of eigenlijk oogkleppen die het geheele oog bedekken, met eene nauwe
+spleet om doorheen te zien. Dit weinige is genoeg om zooveel gewaar
+te worden als men noodig heeft om te zien waar men loopt; ware het
+oog onbedekt of de spleet wijder, dan zou de felle weerkaatsing der
+sneeuw onvermijdelijk eene ontsteking te weeg brengen. Alle leden
+van ons reisgezelschap moesten die oogkleppen aanpassen, en het bleek
+dat zij er spoedig aan gewennen zouden.
+
+Na aldus het gezicht beveiligd te hebben, moest er ook aan hunne
+voeten gedacht worden. Want met gelakte schoenen of zelfs met gewone
+laarzen is het niet mogelijk in den winter over de siberische steppen
+te trekken.
+
+In het pakhuis te Noulato was een voorraad laarzen van robbenvel
+voorhanden. Dezen worden ingesmeerd met eene laag vet en zijn dan
+volkomen waterdicht, zoodat ze voor eene lange voetreis over sneeuw
+en ijs het best geschikt zijn.
+
+Cascabel maakte bij deze gelegenheid weder eene zeer verstandige
+opmerking.
+
+--Het is altijd het doelmatigst, zich te kleeden op de manier van de
+dieren in het land waar men zich bevindt. In Siberië hooren robben
+thuis; niets natuurlijker dus dan dat wij ons als robben toetakelen.
+
+--Als robben met brillen op! kwam Sander vertellen en deze bijvoeging
+droeg de hooge goedkeuring van zijnen vader weg.
+
+Twee dagen vertoefde de karavaan te Noulato en dit was voldoende om
+het trouwe span paarden te doen uitrusten. Zij hadden haast om te
+Port-Clarence te komen. Den 21sten Augustus in de ochtendschemering
+ging de _Schoone Zwerfster_ weder op marsch. Van nu af lieten zij
+den rechteroever der Youkon voorgoed achter zich liggen.
+
+Deze groote rivier buigt zich namelijk op dit punt naar het zuidwesten
+om zich een eind verder in de Norton-golf uit te storten. Met den oever
+verder te volgen zouden zij zonder eenig nut hunne reis langer gemaakt
+hebben, want de riviermonding is beneden de Behringstraat gelegen. Zij
+zouden dus van daar verder noordwaarts op Port-Clarence hebben moeten
+trekken, over een strand vol kreeken, inhammen en moerassen, dat voor
+de paarden hoogst vermoeiend geweest zou zijn.
+
+Het begon nu reeds fijn koud te worden. De zonnestralen vallen hier in
+zeer schuinsche richting op de aarde en geven veel licht maar weinig
+warmte. Veeltijds hingen er groote grijze wolken, die er uitzagen alsof
+zij spoedig als sneeuw zouden neerkomen. Er werd niet veel klein wild
+meer gezien en de trekvogels begonnen reeds een milder verblijf in
+zuidelijker streken op te zoeken.
+
+Tot dusverre mocht ons reisgezelschap van geluk spreken dewijl
+het nog zoo weinig hinder van de vermoeienissen der reis gehad
+had. Dit hadden zij echter zeker ook te danken aan hunne ijzersterke
+gestellen, een gevolg van hun leven in de open lucht onder de meest
+verschillende klimaten, en van de gehardheid die zij door aanhoudende
+lichaamsoefening gekregen hadden. Zij mochten dus de verwachting
+koesteren dat zij behouden en wel te Port-Clarence zouden komen.
+
+Dit gebeurde dan ook op den 5den September. Zij hadden toen ruim
+vijfhonderd mijlen afgelegd sedert Sitka en ruim elfhonderd van de
+Sacramento tot daar, in het geheel dus ongeveer zeventien honderd
+mijlen. Zij hadden daar zeven maanden over gedaan en waren nu het
+Westen van Amerika in zijne volle lengte doorgetrokken.
+
+
+
+
+
+XV.
+
+PORT-CLARENCE.
+
+
+Port-Clarence is het meest noordwestelijk gelegen punt dat door
+de Vereenigde Staten aan de Behringstraat bezeten wordt. Het ligt
+ten Zuiden van Kaap Prins-van-Wales, in een kleinen inham op dat
+gedeelte der kust, dat den neus vormt van het menschengezicht
+waar de geheele strandlijn van Alaska op lijkt. De haven heeft een
+uitmuntenden ankergrond en wordt daarom op hoogen prijs gesteld door
+de scheepsgezagvoerders, voornamelijk door die der walvischvaarders
+die in de Noordelijke IJszee hunne prooi komen achtervolgen.
+
+Voor de _Schoone Zwerfster_ werd een kwartier uitgezocht nabij de
+binnenzijde der haven, niet ver van de plek waar een riviertje
+uitwatert, beschut door hooge rotsen, op wier top eenige magere
+berken hunne wortels in den harden steengrond hebben weten te doen
+dringen. Hier zouden zij het langste oponthoud der geheele reis
+hebben, want zij moesten er vertoeven zoo lang de Behringstraat nog
+niet geheel toegevroren en het ijs over de geheele breedte nog niet
+dik genoeg was om den wagen te dragen.
+
+Er kon geen sprake van zijn om den reiswagen met een der vaartuigen,
+die tusschen Port-Clarence en de overzijde heen en weer varen,
+over te zetten, want dit zijn slechts visscherschuiten van geringen
+diepgang. Er was dus geen ander middel om op de kust van Azië te
+komen dan te wachten tot de geheele zeeëngte in een onafzienbaar
+ijsveld veranderd zou zijn.
+
+De lange rust die zij gedwongen waren te nemen, kwam hun goed te pas
+nu zij op het punt stonden aan het tweede gedeelte hunner reis te
+beginnen, waar de groote moeielijkheden eerst recht eenen aanvang
+zouden nemen en waar zij met felle koude en zware sneeuwstormen
+te kampen zouden krijgen, althans zoo lang de _Schoone Zwerfster_
+niet in het mildere klimaat van Zuidelijk Siberië aangekomen zou
+zijn. Vóór dat zij daar konden zijn, moesten zij eenige zeer moeilijke
+weken, misschien maanden doorworstelen en zij mochten het als een
+geluk beschouwen dat hun de noodige tijd gelaten werd om aan de
+toebereidselen voor dien zwaren tocht de laatste hand te leggen. Wel
+hadden zij het een en ander aangeschaft bij de Indianen in het fort
+Noulato, maar er ontbraken toch nog verschillende zaken die Cascabel
+bij de handelaars te Port-Clarence of bij de inboorlingen hoopte te
+kunnen krijgen.
+
+Het was dus voor ieder een aangenaam oogenblik toen hun aanvoerder
+het gebruikelijke commando hooren liet:
+
+--Op de plaats: rust!
+
+Dit bevel, dat ook door soldaten op marsch of bij militaire manoeuvres
+het liefst gehoord wordt, liet Sander altijd volgen door den uitroep:
+
+--Verbreekt de gelederen!
+
+Zij wachtten dan ook geen oogenblik langer om her- en derwaarts te
+gaan kijken wat er op de plaats te zien was.
+
+Natuurlijk had ook de _Schoone Zwerfster_ te Port-Clarence bij hare
+nadering niet weinig de aandacht getrokken. Nog nooit had zulk
+eene rollende woning zich zoo ver, tot aan de uiterste spits van
+Noord-Amerika, gewaagd. Voor de eerste maal kregen de verbaasde
+inboorlingen eenen troep fransche kunstenmakers te zien.
+
+Op dat oogenblik bevonden zich te Port-Clarence, behalve de gewone
+bevolking van Eskimo's en kooplieden, eenige russische ambtenaren. Deze
+hadden tot dusver in Alaska dienst gedaan maar tengevolge der inlijving
+bij de Vereenigde Staten last gekregen naar het schiereiland der
+Tchouktchis op de aziatische kust of naar Petropavlovk, de hoofdstad
+van Kamschatka, te vertrekken. Deze ambtenaren bleven bij de andere
+bewoners niet achter om de _Schoone Zwerfster_ welkom te heeten, maar
+vooral de Eskimo's ontvingen de reizigers met groote ingenomenheid.
+
+Dit waren dezelfde Eskimo's welke de beroemde zeevaarder Nordenskjöld
+twaalf jaren later in deze streken ontmoette, toen hij zijn vermaarden
+tocht deed waarbij hij den noordoostelijken doortocht tusschen Azië
+en Amerika ontdekte. Bij die gelegenheid vond hij sommige dier
+inboorlingen reeds gewapend met revolvers en achterlaadgeweren,
+de eerste vruchten der van elders ingevoerde beschaving.
+
+Aangezien de zomer pas ternauwernood geëindigd was, hadden ook
+de inboorlingen te Port-Clarence hunne winterkwartieren nog niet
+betrokken. Zij hielden verblijf onder kleine, sierlijke tenten,
+vervaardigd van zware katoenen stof in verschillende kleuren, welke
+met gevlochten stroo aaneengehecht was. Allerlei keukengereedschap
+van kokosnoten vervaardigd, werd in die tenten gebruikt.
+
+Dit maakte dat Kruidnagel, toen hij die voorwerpen voor het eerst
+zag, uitriep:
+
+--Er groeien dus kokosboomen in de bosschen van dit Eskimo-land!
+
+--Ten minste.... verbeterde Sergius, als die noten niet met
+walvischvaarders uit de Stille Zuidzee-eilanden zijn aangevoerd en
+hier te Port-Clarence in betaling gegeven.
+
+Dit was inderdaad het geval. Er bestond op dit tijdstip reeds een
+levendig verkeer tusschen de amerikanen en de inboorlingen, waarvan
+de invloed op de manieren der Eskimo's duidelijk merkbaar was.
+
+Het is hier de plaats om op te merken, hetgeen ook later blijken zal,
+dat er niet de geringste overeenkomst in uiterlijk of in zeden bestaat
+tusschen de Eskimo's van de amerikaansche kust en de inboorlingen van
+Siberië. Zelfs verstaan de stammen in Alaska de taal niet, welke aan
+de westzijde van de Behringstraat gesproken wordt. Hunne eigen taal
+is vol engelsche en russische uitdrukkingen, zoodat het niet moeilijk
+viel hen te verstaan.
+
+Reeds in de eerste dagen nadat zij te Port-Clarence hunnen intrek
+genomen hadden, geraakten de Cascabels in kennis met de inboorlingen
+dier plaats. Zij werden gastvrij door deze lieden in hunne tenten
+ontvangen en maakten dan ook geen zwarigheid hen in de _Schoone
+Zwerfster_ toe te laten, waarvan zij geen oogenblik spijt behoefden
+te hebben.
+
+Deze Eskimo's zijn over het algemeen veel beschaafder dan men
+gewoonlijk denkt. Veelal stelt men zich voor dat het eene soort
+van pratende robben zijn, half visch half vleesch, maar met
+menschengezichten, en deze verkeerde voorstelling wordt in de hand
+gewerkt door de kleederen die zij dragen, vooral in den winter. Maar
+het heeft er niets van. Te Port-Clarence zien de lieden van den
+Eskimo-stam er uit als gewone menschen en kan men zeer goed met hen
+omgaan. Er zijn er zelfs die zoo op het navolgen der Europeesche
+dracht gesteld zijn, dat zij naar de laatste mode gekleed gaan. Allen
+hebben echter eene zekere mate van behaagzucht, hetgeen te merken is
+aan de manier waarop zij hunne kleederen van rendieren- en robbenvel,
+of van marmotten-bont dragen, en aan het tatoueeren van hun gezicht,
+dat gedaan wordt door eenige lichte lijnen in den omtrek der kin te
+trekken. De mannen hebben niet veel baard. Aan de hoeken der lippen
+hebben zij kunstig drie gaatjes geboord, waarin zij ringetjes van
+uitgesneden been dragen. Ook het neusbeentje versieren zij daarmede.
+
+De Eskimo's met welke onze reizigers kennis maakten, hadden geen
+ongunstig uiterlijk, heel anders dan de meeste Samojeden en andere
+inboorlingen van de aziatische noordkust. De jonge meisjes droegen
+paarlsnoertjes in hare ooren en armbanden van koper of ijzer, die
+met vrij veel kunstvaardigheid bewerkt waren.
+
+Ook mag hier bijgevoegd worden dat het eerlijke lieden waren,
+trouwhartig in het doen van zaken, ofschoon zij geweldig overvroegen en
+lieten afdingen. Maar men zou niet met andere kooplieden bekend moeten
+zijn, indien men dit deze bewoners der poolstreek kwalijk wilde nemen.
+
+Onder de Eskimo's bestaat de meest volkomen gelijkheid. Zij hebben
+zelfs geene stamhoofden. Het zijn heidenen; zij vereeren bij wijze van
+afgoden houten palen met gebeeldhouwde en rood beschilderde koppen,
+welke vogels voorstellen, die hunne vleugels waaiervormig achter
+zich uitspreiden. Hunne zeden zijn zuiver; het familieleven is bij
+hen zeer hartelijk, zij hebben grooten eerbied voor hunne ouders,
+houden veel van hunne kinderen, en vereeren zorgvuldig hunne dooden,
+die in de open lucht te kijk worden gelegd, gekleed in feestgewaad
+en met hunne wapenen bij zich.
+
+De dagelijksche bezoeken die de Cascabels bij de inboorlingen aflegden,
+waren voor hen eene bron van veel genoegen. Ook gingen zij dikwijls
+in eene oude traankokerij, door amerikanen opgericht, welke destijds
+nog in werking was, een kijkje nemen.
+
+Het land is niet geheel van boomen ontbloot en de plantengroei is
+veel weelderiger dan die welke op het Tchouktchi-schiereiland, aan
+de overzijde der straat, wordt aangetroffen. Dit komt doordien de
+amerikaansche kust bespoeld wordt door een warmen stroom, welke uit
+de zuidelijke streken der Stille Zuidzee derwaarts loopt. Langs het
+Siberische strand daarentegen vloeit alleen het koude water dat uit
+de noordelijke poolzee aangevoerd wordt.
+
+Het behoeft nauwelijks gezegd te worden dat Cascabel er niet aan dacht
+om te Port-Clarence zijne kunsten te vertoonen. Hij was niet zonder
+reden bevreesd dat hij misschien hier even als bij de Youkon-Indianen
+weer duikelaars, springers en acrobaten zou aantreffen, die van hem
+niets te leeren zouden hebben. Den goeden naam van zijnen troep wilde
+hij dus niet voor de tweede maal aan eene nederlaag wagen.
+
+Intusschen verliep de eene dag na den anderen en zij hadden reeds
+langer gerust dan noodig ware geweest. Na een oponthoud van eene
+week te Port-Clarence behoefden zij zekerlijk niet meer tegen de
+vermoeienissen van eenen tocht door Siberië op te zien.
+
+Maar de _Schoone Zwerfster_ kon de Behringstraat nog niet
+over. Zij waren nu in de laatste dagen van September en ofschoon de
+thermometer thans, even als altijd omstreeks dezen tijd en op die
+aardrijkskundige breedte, voortdurend beneden het vriespunt wees,
+lag de zee-arm die Amerika van Azië scheidt, nog niet dicht. De zee
+was echter reeds vol ijsschotsen, die buiten de straat in het ruime
+sop van de Behringzee gevormd worden en die langs de kust van Alaska,
+voortgestuwd door den uit den Stillen Oceaan komenden stroom, naar het
+Noorden drijven. Wachten bleef voor alsnog de boodschap, wachten tot
+al die schotsen samengesmolten zouden zijn tot één ontzaglijk ijsveld,
+onbewegelijk en sterk genoeg om eene berijdbare oppervlakte tusschen
+de beide werelddeelen te vormen.
+
+Heeft deze ijsvlakte zich eenmaal gezet, dan neemt zij binnen korten
+tijd zoodanig in dikte toe dat zij desnoods eenen geschuttrein zou
+kunnen dragen. Geen nood dus dat de _Schoone Zwerfster_ en hare
+passagiers het geringste gevaar zouden loopen van door het ijs te
+zakken. De geheele ijsmassa op het smalste gedeelte van den zeearm
+tusschen Kaap Prins-van-Wales, even beneden Port-Clarence, en de
+kleine haven van Numana op de Siberische kust, is voor het overige
+niet meer dan een twintigtal mijlen lang.
+
+--Weet ge wat jammer is? zeide Cascabel op zekeren dag. Dat de
+amerikanen hier geene brug gelegd hebben.
+
+--Eene brug van twintig mijlen? vroeg Sander.
+
+--Waarom niet? meende Jan. In het midden van de straat ligt het
+eilandje Diomedes, waar de brug op zou kunnen rusten.
+
+--Onmogelijk zou het niet zijn, zeide Sergius, en wij mogen aannemen
+dat het ook eenmaal gebeuren zal want het menschelijke vernuft deinst
+voor niets terug.
+
+--Er wordt immers ook wel over gedacht om eene brug over het engelsche
+kanaal te leggen, hernam Jan.
+
+--Daar is inderdaad sprake van, stemde Sergius toe. Maar het valt
+niet te ontkennen dat eene brug over de Behringstraat minder nuttig
+zou wezen dan eene van Dover naar Calais, en dat zij stellig hare
+kosten niet goed zou maken.
+
+--Al was zij dan ook niet nuttig voor het reizigersverkeer in 't
+algemeen, meende Cornelia, zou zij ons ten minste nu van dienst wezen.
+
+--Eigenlijk hebben wij er toch ook geen behoefte aan, zeide
+Cascabel. Gedurende acht maanden van het jaar ligt er immers eene
+brug, eene van ijs, zoo sterk als eene brug van ijzer of steen bij
+mogelijkheid gemaakt kan worden. Moeder natuur bouwt die ieder jaar
+weder op en heft niet eens tol!
+
+Vader Cascabel was gewoon de dingen van den besten kant op te nemen
+en in den grond der zaak had hij dikwijls gelijk. Waartoe eene brug
+die millioenen kosten zou, wanneer zij slechts op het geschikte
+tijdstip behoefden te wachten om den overtocht, te voet of per as,
+naar verkiezing te kunnen doen?
+
+Het kon nu niet heel lang meer duren. Hun geduld zou op geen al te
+lange proef gesteld worden.
+
+Den 7den October behoefden zij er niet meer aan te twijfelen of de
+winter was, op deze hooge breedte, voorgoed ingetreden. Alle spoor van
+plantengroei was verdwenen, het sneeuwde dikwijls, de enkele boomen
+langs de kust waren met ijzel overdekt. Van de schrale planten die
+in de poollanden nog tieren willen, en van de harstachtige gewassen
+die in het Noorden van Scandinavië aangetroffen worden en zich tot
+den poolcirkel voortzetten, was nu niets meer te zien.
+
+Nog altijd werden de ijsschotsen door den snellen stroom de zeeëngte
+doorgejaagd, maar zij begonnen breeder en dikker te worden. Evenals
+eene korte, maar felle hitte voldoende is om metalen aan elkaar te
+smelten, zoo was hier nog slechts eene geweldige koude noodig om van
+de ijsklompen een ijsveld te maken. Zij konden er staat op maken dat
+het den eenen of anderen dag gebeuren zou.
+
+Zoo vurig onze reizigers echter naar het oogenblik wenschten
+dat de zee begaanbaar zou worden, zoo verlangend zij waren om
+Port-Clarence te verlaten en den voet op de Oude Wereld te zetten,
+toch had dat aangename vooruitzicht ook zijne keerzijde. Dan immers,
+zou ook het oogenblik van scheiden daar zijn. Wel zouden zij Alaska
+den rug toekeeren, maar Sergius zou daar achter blijven, want er
+was geen sprake van dat hij zijne reis verder naar het Westen zou
+voortzetten. Na het einde van den winter was hij voornemens zijne
+onderzoekingstochten in dit gedeelte van Amerika te hervatten, en
+wilde hij de landstreek ten Noorden van de Youkon en aan genen kant
+der bergen gaan opnemen.
+
+Het vooruitzicht dier scheiding was voor allen even smartelijk. De
+genegenheid die zij in korten tijd voor elkander hadden opgevat,
+was tot eene oprechte en hartelijke vriendschap aangegroeid.
+
+Wie het zich het meest aantrok, was Jan. Hij kon er nauwelijks aan
+denken dat Sergius ook Kayette zou medenemen. Het was immers in het
+belang van het meisje zelve, dat haar aangenomen vader de zorg voor
+hare toekomst geheel op zich nam. Zij kon aan geen betere handen dan
+die van Sergius worden toevertrouwd; deze zou haar medenemen naar
+Europa, waar hij haar eene zorgvuldige opvoeding zou doen geven en
+haar in eenen stand zou inleiden, oneindig beter dan die van arme
+kermiskunstenmakers. Waar zulke voordeelen voor het grijpen lagen,
+viel er niet te aarzelen. Jan kon dat niet ontkennen en was de eerste
+om het in te zien. Maar hij dacht er niettemin aan met eene steeds
+toenemende beklemdheid, welke hij niet bij machte was van zich af te
+zetten. Het was om allen moed te verliezen wanneer hij er aan dacht
+dat hij van Kayette zou moeten scheiden en haar nimmer terug zou
+zien. In zedelijken en in stoffelijken zin zou er tusschen hen beiden
+een afgrond zich openen wanneer zij in den kring der bloedverwanten
+van Sergius werd opgenomen. Het was hun beiden tot eene aangename
+gewoonte geworden samen te praten, samen te werken en altijd bij
+elkander te wezen. Hetgeen Jan voor Kayette voelde was eene oprechte
+liefde, welke zich uitte in eene bezorgdheid voor haar, die zich geen
+oogenblik verloochende, en in zijne ontroering wanneer hij met haar
+sprak. En misschien beantwoordde Kayette die liefde reeds, al gaf zij
+zich zelve daar nog geen rekenschap van. Dat alles moest dan verbroken
+worden door eene scheiding welke naar alle waarschijnlijkheid voor
+altijd zou wezen!
+
+Jan voelde zich dus inderdaad ongelukkig, maar ook zijne ouders,
+zijn broeder en zijne zuster hielden veel van Kayette, konden zich
+niet gewennen aan het denkbeeld dat zij haar moesten verliezen, en
+dachten ook niet zonder smart aan het oogenblik dat zij van Sergius
+afscheid zouden moeten nemen. Zij zouden er heel wat voor over hebben,
+betuigde Cascabel meer dan eens, wanneer Sergius voorloopig slechts
+wilde toestemmen om met hen de reis voort te zetten. Eenige maanden
+duurde hun tocht nog; daarna konden zij altijd nog zien wat hun te
+doen stond.
+
+Wij hebben reeds gezegd dat de bewoners van Port-Clarence onze
+reizigers een goed hart toedroegen. Niet zonder bezorgdheid zagen zij
+het oogenblik naderen waarop de karavaan zich in de Siberische steppen
+zou gaan wagen, waar haar ernstige gevaren te wachten stonden. Die in
+eenzaamheid levende lieden stelden belang in deze vreemdelingen die van
+zoo verre kwamen en nog zulk een verren tocht vóór zich hadden. Maar
+met geheel andere oogen sloegen de russische ambtenaren, die eerst
+sedert kort hier aan het strand verblijf hielden, het reisgezelschap
+gade. Vooral op Sergius hadden zij hunne bijzondere aandacht gevestigd.
+
+Wij hebben verhaald dat deze ambtenaren, die zich op dat tijdstip te
+Port-Clarence bevonden, in Alaska dienst gedaan hadden en tengevolge
+der inlijving van dat gewest verplicht waren naar Siberië terug
+te keeren.
+
+Onder hen bevonden zich twee politie-beambten, die in de gewezen
+russische bezitting met eene bijzondere opdracht belast waren
+geweest. Zij hadden namelijk tot taak gehad het oog te houden op de
+politieke vluchtelingen, die in Nieuw-Brittannië eene schuilplaats
+vonden, maar somtijds poogden over de grens van Alaska weder op
+russisch grondgebied te komen. Nu had Sergius, als een rus, die zich
+bij eenen troep fransche kunstenmakers bevond en die juist op eene
+plaats, waar de grenzen van het Czarenrijk eenen aanvang namen,
+niet verder verkoos te reizen, terstond hunne achterdocht gaande
+gemaakt. Zij hielden dus het oog op hem, maar voorzichtig en met
+beleid, zóódat niemand het merkte.
+
+Sergius kon dus ook niet vermoeden dat hij den argwaan der
+politiebeambten had opgewekt. Hij dacht, evenals de Cascabels, alleen
+aan hunne ophanden zijnde scheiding. Het was alsof hij geslingerd
+werd tusschen het vooruitzicht om zijne reis door westelijk Amerika
+te hervatten, en zijnen lust om daarvan aftezien en den tocht naar
+Europa mede te maken. Wat er eigenlijk bij hem omging kon niemand met
+zekerheid zeggen, maar Cascabel besloot, dewijl hij hem dikwijls in
+gepeins verzonken zag, op eene verklaring aan te dringen.
+
+Des avonds van den 11den October, nadat het avondeten afgeloopen was,
+sprak Cascabel hem dus aan alsof er plotseling eene gedachte bij
+hem opkwam.
+
+--Wat ik zeggen wilde, mijnheer Sergius, het zal nu niet lang meer
+duren of wij gaan op weg naar uw land.
+
+--Zeker mijn vriend, dat is afgesproken.
+
+--Ja, wij gaan dus naar Rusland. Wij komen dan ook te Perm, waar,
+als ik mij wel herinner, uw vader woont.
+
+--Dat is zoo, en ik wil wel bekennen dat ik u niet zie heengaan zonder
+grooten lust om u te vergezellen.
+
+--Maar mijnheer Sergius, vroeg Cornelia, denkt gij nog lang in Amerika
+te blijven?
+
+--Lang? Dat weet ik nog niet.
+
+--En op welke manier zijt gij voornemens naar Europa terug te keeren?
+
+--Dwars door het verre Westen. In die richting hervat ik mijne reis
+en hoop zoodoende eindelijk te New-York te komen, waar ik scheep zal
+gaan en Kayette medenemen.
+
+--Met Kayette dus? vroeg Jan zacht, terwijl hij het meisje aanzag
+dat de oogen neersloeg.
+
+Allen zwegen eenige oogenblikken. Toen vervolgde Cascabel, terwijl
+zijne stem eenigszins haperde:
+
+--Kijk eens mijnheer Sergius, ik wilde u met uw verlof wel eens iets
+voorstellen. Ik weet heel goed dat het eene bezwaarlijke onderneming
+is, Siberië van het eene eind tot het andere door te trekken. Maar
+met moed en eenen vasten wil hopen wij toch.....
+
+--Mijn waarde vriend, viel Sergius hem in de rede, wees overtuigd
+dat noch het gevaarlijke, noch het vermoeiende der reis mij af zou
+schrikken. Gaarne zoude ik dat alles met u deelen, maar...
+
+--Maar wat belet u dan samen met ons onzen tocht voort te zetten? vroeg
+Cornelia.
+
+--Dat zou aardig zijn! voegde Sander er bij.
+
+--Als gij het doet krijgt ge een zoen van mij, riep Napoleona uit.
+
+Jan noch Kayette hadden een woord gezegd, maar het was hun aan te
+zien dat zij in angstige spanning verkeerden.
+
+--Mijn waarde Cascabel, zeide Sergius na eenige oogenblikken nagedacht
+te hebben, ik zou met u en uwe vrouw gaarne eens willen praten.
+
+--Wij zijn tot uwen dienst, terstond zoo gij wilt.
+
+--Neen, liever morgen ochtend!
+
+Er werd toen verder niet over gesproken en spoedig gingen allen,
+benieuwd naar hetgeen er gebeuren zou, naar bed.
+
+Wat was de bedoeling van Sergius met dit gesprek? Was hij besloten
+verandering in zijne plannen te brengen, of wilde hij alleen aan
+Cascabel de middelen verschaffen om in gunstiger omstandigheden de
+reis te doen, door hem opnieuw geld aantebieden?
+
+Kayette en Jan waren het meest in spanning. Zij deden geen van beiden
+dien nacht een oog toe.
+
+Den daarop volgenden ochtend had het onderhoud plaats. Niet omdat hij
+de kinderen niet vertrouwde, maar dewijl hij vreesde beluisterd te
+worden door de inboorlingen en andere bezoekers die af en aan liepen,
+wenschte Sergius dat Cascabel en zijne vrouw zich met hem op eenigen
+afstand van den wagen zouden verwijderen. Hetgeen hij hun te zeggen
+had was van groot belang, en hij wilde het voor anderen zorgvuldig
+geheim houden.
+
+Zij wandelden dus met hun drieën het strand op, den kant uit van de
+traankokerij. Onder de hand leidde Sergius het gesprek in.
+
+--Mijne vrienden, zeide hij, luistert goed en denkt rijpelijk na
+vóór dat gij antwoordt op hetgeen ik u ga voorstellen. Ik heb uwe
+goedhartigheid op prijs leeren stellen en ondervonden wat gij voor
+uwe vrienden overhebt. Maar vóór dat gij een gewichtig besluit gaat
+nemen, moet gij eerst weten wie ik ben.
+
+--Wie gij zijt? vroeg Cascabel. Wel voor den drommel, gij zijt een
+braaf man, dat is al wat ik noodig heb te weten.
+
+--Nu ja, een braaf man, antwoordde Sergius, maar juist omdat ik dat
+ben, past het mij niet de ernstige gevaren, die gij in Siberië zult
+gaan loopen, nog te vermeerderen.
+
+--Waarom zou uwe tegenwoordigheid voor ons een gevaar kunnen opleveren,
+mijnheer Sergius? vroeg Cornelia.
+
+--Omdat mijn ware naam is: graaf Sergius Narkine en ik een staatkundige
+banneling ben.
+
+Hij vertelde hen nu in korte bewoordingen zijne geschiedenis.
+
+Graaf Sergius Narkine was uit een vermogend geslacht in het
+gouvernement Perm gesproten. Bezield met warme belangstelling voor
+wetenschappelijke en aardrijkskundige onderzoekingen, bracht hij de
+jaren zijner jeugd grootendeels door met het doen van reizen in alle
+deelen der wereld.
+
+Die reizen hadden hem een beroemd man kunnen maken, maar ongelukkig
+bepaalde hij zich niet daartoe. Hij raakte in staatkundige beroeringen
+verwikkeld en werd in 1857 lid van een geheim genootschap, waar
+zijne vrienden hem toe overhaalden. Niet lang daarna werden alle
+leden dezer vereeniging gevangen genomen en met al de gestrengheid,
+waarvoor de russische regeering berucht is, vervolgd en gestraft. De
+meesten werden veroordeeld tot levenslange ballingschap in Siberië.
+
+Dit was ook het lot van graaf Sergius Narkine, wien de stad Jakoutsk
+tot verblijfplaats werd aangewezen. De eenige bloedverwant dien hij
+verplicht was achter te laten, was zijn vader, prins Wassili Narkine,
+thans een tachtigjarige grijsaard. Deze bleef op zijne landgoederen
+te Walska, nabij Perm, verblijf houden.
+
+Na vijf jaren te Jakoutsk gesleten te hebben, gelukte het den
+veroordeelde naar Okhotsk, aan den zeeboezem van dien naam, te
+ontkomen. Daar vond hij een schip dat zeilreê lag en hem medenam naar
+eene haven in Californië. Sedert dien tijd had graaf Sergius Narkine
+zeven jaren lang in de Vereenigde Staten of in Nieuw-Engeland geleefd,
+altijd in de nabijheid der grenzen van Alaska, waar hij heen hoopte
+te gaan zoodra het gewest bij de Vereenigde Staten werd ingelijfd. In
+het geheim koesterde hij de hoop door Siberië heen naar Europa terug
+te keeren en dus juist te doen wat Cascabel ondernomen had. Het
+is licht te begrijpen met welk eene ontroering hij dus vernam dat
+dezelfde lieden, wien hij het behoud van zijn leven verschuldigd was,
+voornemens waren de Behringstraat over en Siberië door te trekken.
+
+Natuurlijk zou hij niets liever gewild hebben dan hen te vergezellen,
+maar hij zag er tegen op zijne vrienden aan den toorn der onbarmhartige
+russische regeering bloot te stellen. Wat zouden de gevolgen zijn als
+het ontdekt werd dat zij een staatkundig veroordeelde weder over de
+russische grenzen hadden helpen komen? Toch zou hij zijn hoogbejaarden
+vader zoo gaarne willen terugzien....
+
+--Als ik u was, mijnheer Sergius, ging ik eenvoudig met ons mede,
+zeide Cornelia hartelijk.
+
+--Maar mijne goede vrienden, als het uitkomt is uwe vrijheid, ja
+misschien uw leven er mede gemoeid.
+
+--Wat komt dat er op aan, mijnheer Sergius? zeide Cascabel. Van ieder
+mensch wordt hiernamaals de rekening opgemaakt van hetgeen hij goeds
+en kwaads in zijn leven gedaan heeft. Dus is het zaak er zooveel
+mogelijk goede posten op te brengen, om tegen de kwade optewegen!
+
+--Mijn waarde Cascabel, bedenk....
+
+--Bovendien mijnheer Sergius, zal niemand u immers herkennen? Wij
+zijn bij de hand genoeg, wees daar zeker van en de drommel moge
+mij halen als wij met ons allen niet in staat zijn de russische
+politie-speurhonden bij den neus te hebben!
+
+--Evenwel ... drong Sergius weder aan.
+
+--Als het niet anders kan, steekt gij u desnoods in een
+kunstenmakerspak, wanneer gij ten minste u daar niet voor schaamt....
+
+--Hoe kunt gij zoo iets denken, mijn vriend?
+
+--Wie zal dan ooit op het denkbeeld komen dat er een graaf Narkine
+in den troep van Cascabel verscholen zit?
+
+--Nu dan, mijne vrienden, ik neem het aan en weest overtuigd dat ik
+er u dankbaar voor ben....
+
+--Jawel, jawel, viel Cascabel hem in de rede, laat dat maar
+blijven. Hadt gij er dan aan getwijfeld dat wij iets voor u over
+zouden hebben? Derhalve, mijnheer de graaf....
+
+--Noem mij niet bij mijnen titel of naam. Voor ieder blijf ik eenvoudig
+Sergius, zelfs voor de kinderen....
+
+--Ja, het is beter dat zij er niets van weten. Het blijft dus
+afgesproken, mijnheer Sergius, dat wij u medenemen. Ik mag geen Cesar
+Cascabel heeten als ik u niet behouden en wel te Perm breng. Gelukte
+mij dat niet, dan zou ik voor het eerst iets dat ik op mij genomen
+heb in den steek laten, en dan was ik voorgoed mijn goeden naam als
+artist kwijt!
+
+Met welke vreugdekreten Sergius begroet werd toen hij in de _Schoone
+Zwerfster_ terugkwam en Jan, Kayette, Sander, Napoleona en Kruidnagel
+te weten kwamen dat hij met hen naar Europa ging, kan ieder gemakkelijk
+raden. Daarvan vertellen wij dus niets.
+
+
+
+
+
+XVI.
+
+VAARWEL AAN DE NIEUWE WERELD.
+
+
+Het kwam er dus nu alleen op aan, het ontworpen plan om naar Europa
+terugtekeeren uittevoeren.
+
+Alles goed beschouwd, stonden de kansen van slagen niet kwaad. Het
+wisselvallige kunstenmakersleven bracht de Cascabels er nu eenmaal
+toe dat zij door Rusland moesten trekken en wel door het gouvernement
+Perm. Wat kon graaf Narkine dus veiliger doen dan zich, indien hij
+ook daarheen wilde, bij hen aansluiten? Niemand kon immers vermoeden
+dat de politieke veroordeelde, die indertijd uit Jakoutsk gevlucht
+was, zich bij eenen kunstenmakerstroep bevond? Werd het geheim
+niet verraden, dan moest het plan stellig gelukken, en eenmaal te
+Perm gekomen, kon de graaf, nadat hij zijnen vader teruggezien had,
+handelen zooals hem het best toescheen. Hij zou Azië dan achter den
+rug en nergens een spoor van zijn verblijf achtergelaten hebben,
+zoodat hij naar de omstandigheden te werk zou kunnen gaan.
+
+Daar stond wel tegenover dat indien hij, tegen alle waarschijnlijkheid
+in, op hunnen tocht door Siberië ontdekt werd, zulks zeer ernstige
+gevolgen hebben kon, niet alleen voor hem maar ook voor degenen die
+hem vergezelden. Hierover verkozen echter Cascabel en zijne vrouw
+zich niet ongerust te maken, en zeker is het dat indien zij hunne
+kinderen hadden kunnen raadplegen, deze het volkomen met hen eens
+geweest zouden zijn. Maar het was zaak het geheim van graaf Narkine
+zorgvuldig te bewaren. Niemand mocht dus iets anders vermoeden dan
+dat hun reisgenoot eenvoudig Sergius heette.
+
+Wel nam graaf Narkine zich stellig voor om later de edelmoedige
+toewijding dezer brave lieden naar verdienste te beloonen, maar
+Cascabel rekende op geene andere belooning dan dat hij zijnen vriend
+eenen dienst mocht bewijzen en tegelijkertijd de russische politie
+eene kool stoven.
+
+Ongelukkig was er iets dat zij geen van beiden konden vermoeden,
+namelijk dat hun voornemen van den aanvang af gevaar liep te
+mislukken. Zoodra zij de zeeëngte over zouden zijn, hadden zij
+groote kans terstond door de russische politie in Siberië te worden
+aangehouden.
+
+Men moet weten dat den dag nadat hunne afspraak gemaakt was, twee
+mannen op eene afgelegene plek aan de haven, waar niemand hen
+beluisteren kon, in druk gesprek heen en weer liepen.
+
+Dat waren de twee politiebeambten van wie wij reeds gesproken hebben,
+wier aandacht door de aanwezigheid van Sergius onder de passagiers
+van de _Schoone Zwerfster_ zoo bijzonder getrokken was.
+
+Gedurende een aantal jaren te Sitka geplaatst en belast met de
+staatkundige politie in het gouvernement Alaska, was het hunne taak
+geweest, zooals onze lezers zich herinneren zullen, bijzonder het
+oog te houden op het doen en laten der vluchtelingen die zich op de
+grens van Columbia ophielden, den gouverneur daarvan te onderrichten
+en allen die het waagden op russisch grondgebied te komen, te doen
+aanhouden. Wat nu het geval bedenkelijk maakte, was dat zij graaf
+Narkine wel niet persoonlijk kenden, maar toch in het bezit van
+zijn signalement waren, dat overal was heengezonden toen hij uit
+de vesting Jakoutsk gevlucht was. Zoodra de troep van Cascabel te
+Port-Clarence aankwam, viel het hun bijzonder op dat zij eenen rus
+bij zich hadden die noch de manieren noch het uiterlijk van eenen
+kunstenmaker had. Hoe kwam het dat deze zich bij een gezelschap bevond,
+dat zulk een wonderlijken weg gebruikte om van Sacramento naar Europa
+terug te keeren?
+
+Zoodra hunne achterdocht eenmaal gewekt was, gingen zij op den loer
+liggen en aan 't afluisteren, maar zoo voorzichtig dat niemand het
+bemerkte. Zij vergeleken het signalement van graaf Narkine met Sergius
+en kregen zoodoende spoedig zekerheid dat hij het was.
+
+--Het is niemand anders dan graaf Narkine, zeide de een. Stellig heeft
+hij al eene poos op de grens van Alaska gezworven in afwachting dat het
+land ingelijfd zou worden; toen heeft hij zeker dien koorddanserstroep
+ontmoet die hem waarschijnlijk den een of anderen dienst heeft bewezen,
+en zoo komt het dat hij nu met hen naar Siberië wil oversteken.
+
+Dit alles was juist zooals zij dachten. Wel was Sergius aanvankelijk
+niet voornemens geweest verder te gaan dan Port-Clarence, maar het
+verwonderde de agenten volstrekt niet toen zij te weten kwamen dat
+hij het plan had opgevat met de _Schoone Zwerfster_ naar den overkant
+te gaan.
+
+--Dat is een buitenkansje voor ons, zeide de eene agent. Ware de graaf
+hier op amerikaanschen bodem gebleven, dan hadden wij het recht niet
+gehad hem aan te houden.
+
+--Daarentegen, antwoordde de eerste, is hij over de russische grens
+zoodra hij aan de overzijde der Behringstraat komt. Daar zal hij ons
+niet ontsnappen, want wij zullen hem behoorlijk opwachten!
+
+--Met zulk eene vangst kunnen wij eer inleggen en goed wat verdienen,
+hernam de ander. Het is een mooi ding om mee te beginnen. Maar hoe
+leggen wij het aan?
+
+--Eenvoudig genoeg. De Cascabels zullen wel spoedig vertrekken en zeker
+langs den kortsten weg, dat is recht naar Numana aan den overkant. Wij
+hebben dus slechts te zorgen dat wij tegelijk of even vóór hen daar
+zijn, en dan kunnen wij graaf Narkine terstond te pakken krijgen.
+
+--Het lijkt mij nog beter toe als wij eenigen tijd vóór hen te Numana
+kunnen wezen en de politie daar van het geval onderrichten, zoodat
+die ons zoo noodig helpen kan.
+
+--Als dat mogelijk is zullen wij het zeker doen, was het antwoord. De
+Cascabels moeten in elk geval wachten tot het ijs zoo sterk is dat
+zij er met hunnen wagen over kunnen, maar wij kunnen heel gemakkelijk
+vroeger gaan. Wij moeten dus voorloopig hier te Port-Clarence blijven
+en graaf Narkine in het oog houden zonder dat hij er iets van merken
+mag, want misschien begrijpt hij wel dat hij op zijne hoede moet
+zijn tegenover de russische ambtenaren die uit Alaska terugkeeren,
+maar hij moet niet kunnen vermoeden dat wij weten wie hij is. Hij
+moet dus zonder achterdocht van hier gaan, wij zullen hem te Numana
+aanhouden en dan brengen wij hem onder goed geleide naar Jakoutsk of
+naar Petropavlovk.
+
+--Maar als die kunstenmakers zich daar eens tegen verzetten, bracht
+de andere politieman in het midden.
+
+--Dan zullen zij ondervinden wat het zeggen wil, dat zij een politieken
+banneling in Rusland helpen terugkeeren!
+
+Dit plan, zoo eenvoudig als het was, had alle kans van slagen,
+want graaf Narkine kon niet weten dat iemand hem herkend had en de
+Cascabels vermoedden niet dat er bijzonder op hen gelet werd. De reis,
+die onder zulke goede vooruitzichten ondernomen scheen te worden,
+kon dus heel slecht voor Sergius en zijne vrienden afloopen.
+
+Terwijl er achter hunnen rug zulke booze plannen tegen hen gesmeed
+werden, verheugden zij zich in het vooruitzicht van niet van elkander
+gescheiden te zullen worden en gezamenlijk naar Rusland te mogen
+trekken. Vooral Jan en Kayette waren in de wolken van blijdschap.
+
+De twee agenten hadden het geheim, waar zij achter gekomen waren,
+zorgvuldig voor zich gehouden, en niemand te Port Clarence koesterde
+het minste vermoeden dat er onder de passagiers van de _Schoone
+Zwerfster_ zulk een gewichtig persoon zich bevond als graaf Sergius
+Narkine.
+
+Intusschen was de dag van vertrek nog niet vast bepaald kunnen
+worden. Met ongeduld sloegen zij de wisselvallige aanwijzingen van
+den thermometer gade. Het was zooals Cascabel zeide: nog nooit hadden
+zij zoo vurig gewenscht dat het zou gaan vriezen dat het kraakte.
+
+Het was voor hen hoogst wenschelijk dat zij aan den overkant kwamen
+vóór dat de winter in zijne volle strengheid ingetreden zou zijn. Dit
+kon eerst het geval wezen in de eerste weken van November en de
+_Schoone Zwerfster_ zou dus den tijd hebben om in het zuidelijke
+gedeelte van Siberië te komen, waar zij op de eene of andere bewoonde
+plaats het gunstige jaargetijde konden afwachten om den tocht in de
+richting van het Oeralgebergte te ondernemen.
+
+Als het niet tegenliep konden zij met hun tweespan, Vermout en
+Gladiator, zonder al te groote inspanning, de Siberische steppen
+doorkomen, en kon de karavaan bij tijds te Perm wezen om aan de kermis
+aldaar, in Juli van het volgende jaar, te kunnen deelnemen.
+
+Maar nog altijd bleven de ijsschotsen, voortgejaagd door den warmen
+stroom uit den Stillen Oceaan, naar het Noorden voorbijdrijven. Nog
+altijd hielden zij het gezicht op bewegelijke ijsklompen die zich maar
+niet verkozen vast te zetten tot een onbewegelijk en stevig ijsveld.
+
+Den 13den October was het echter alsof het drijfijs langzamer voorbij
+begon te trekken. Waarschijnlijk had het zich in het Noorden ergens
+vastgezet, zoodat de stroom daar gestuit werd. Aan den gezichteinder
+vertoonde zich eene doorloopende reeks witte bergspitsen, een bewijs
+dat de Poolzee reeds in eene ijsvlakte herschapen was. Ook liet zich
+in de lucht de heldergrauwe weerschijn eener onafzienbare ijsmassa
+zien. Het kon nu niet lang meer duren of de geheele zeeëngte zou
+toevriezen.
+
+Van tijd tot tijd raadpleegden Sergius en Jan de visschers te
+Port-Clarence. Zij beiden hadden reeds meer dan eens gedacht dat
+de overtocht wel te doen was, maar de ervaren zeelieden raadden het
+hun af.
+
+--Overhaast u niet, waarschuwden zij, en wacht totdat de vorst haar
+werk gedaan heeft. Het heeft nog niet hard genoeg gevroren om een goed
+ijsveld te maken. En al lag alles ook toe aan dezen kant van de kust,
+dan volgt daar nog niet uit dat hetzelfde het geval zal wezen aan de
+overzijde, vooral niet in den omtrek van het eilandje Diomedes.
+
+Dit was een verstandige raad.
+
+--Het is toch dit jaar geen vroege winter, zeide Sergius tegen een
+der oudste visschers.
+
+--Ja, het is later dan gewoonlijk, antwoordde deze. Dat is eene
+reden te meer om u niet op het ijs te wagen vóór dat gij zekerheid
+hebt dat het sterk genoeg is. Ook moet gij in aanmerking nemen dat uw
+reiswagen zwaarder weegt dan een voetganger en dus dikker ijs noodig
+heeft. Wacht eerst tot er een goed pak sneeuw gevallen is, waardoor
+de oneffenheden tusschen de ijsschotsen opgevuld zullen worden. Dan
+kunt gij er over rijden alsof het een straatweg is en zult gij spoedig
+den tijd, dien gij hier wachtende doorbrengt, ingehaald hebben zonder
+dat gij gevaar loopt midden in de straat te blijven steken.
+
+Deze raad van lieden die met de ervaring vertrouwd waren, mocht
+niet in den wind geslagen worden en Sergius deed dan ook al wat hij
+kon om Cascabel, die het ongeduldigst van den troep was, geduld te
+doen oefenen. Het verkeerdste wat zij doen konden, was door eene
+onbedachtzame handeling hunne veiligheid in de waagschaal te stellen
+en hunne reis te doen mislukken.
+
+--Houd u een weinig bedaard, vermaande hij. De _Schoone Zwerfster_
+is geene boot; als zij in eene scheur in het ijs blijft steken, zinkt
+zij als een steen. Het zou eene al te mooie reclame voor den troep
+van Cascabel zijn, als hij met heel zijn toebehooren in de diepte
+van de Behringstraat verdween.
+
+--Toch zou het onzen naam vereeuwigen! antwoordde de roemzuchtige
+Cesar.
+
+Cornelia kwam echter spoedig tusschenbeide en verklaarde dat zij niet
+op roekelooze ondernemingen gesteld was.
+
+--Ik wil haast maken, mijnheer Sergius, maar meest om uwentwil,
+zeide Cascabel.
+
+--Dat is goed en wel, antwoordde de graaf, maar ik wil geen
+onbedachtzame haast, en wel om uwentwil.
+
+Allen waren ongeduldig, maar Jan en Kayette vonden niet dat de dagen
+lang duurden. Jan gaf haar geregeld les en zij maakte daar zoo goed
+gebruik van dat zij reeds vlot Fransch sprak en alles in die taal
+verstond. Zij beiden hadden van het begin af geen moeite gehad om
+elkander te begrijpen. Bovendien voelde Kayette zich gelukkig in den
+schoot van het gezin en gestreeld door de zorgvuldigheid, waarmede
+Jan op al hare wenschen lette. Cascabel en zijne vrouw hadden met
+blindheid geslagen moeten zijn indien zij niet opgemerkt hadden wat
+er tusschen hunnen zoon en het Indiaansche meisje gaande was, en zij
+begonnen er zich eenigszins ongerust over te maken. Zij alleen wisten
+wie Sergius eigenlijk was en dus welke toekomst Kayette wachtte. Zij
+was nu geen verlaten kind van een inlandschen stam, die te Sitka eene
+plaats als dienstbode wilde gaan zoeken, maar zij was de aangenomen
+dochter van graaf Narkine. Indien Jan het oog op haar vallen liet,
+kon daar niets dan teleurstelling voor hem op volgen.
+
+--Wat gaat het ons echter aan? zeide Cascabel. Mijnheer Sergius ziet
+alles wat er voorvalt; hij is schrander genoeg om te begrijpen wat
+het geval is. Indien hij er dus niets van zegt, Cornelia, kunnen wij
+gerust zwijgen.
+
+Op eenen avond vroeg Jan:
+
+--Doet het u pleizier, Kayette, om naar Europa te gaan?
+
+--Naar Europa? Zeker, maar ik zou het nog pleizieriger vinden om naar
+Frankrijk te gaan.
+
+--Daar hebt ge wel gelijk in, want het is een mooi en een goed
+land. Mocht het ooit uw vaderland worden, zou het er u stellig goed
+bevallen.
+
+--Het zal mij overal bevallen, Jan, waar uwe familie is en ik wensch
+niets liever dan u allen nooit te verlaten.
+
+--Dat is lief van u, Kayette.
+
+--Is Frankrijk heel ver hier van daan?
+
+--Alles is ver, Kayette, als iemand haast heeft om er te komen. Maar
+wij zullen er wel komen,..... vroeger misschien dan ons lief is.....
+
+--Hoe zoo, Jan?
+
+--Omdat gij met mijnheer Sergius in Rusland achterblijft. Al blijven
+wij voor het oogenblik nog bij elkaar, daar ginds zullen wij toch
+afscheid moeten nemen. Mijnheer Sergius zal u bij zich houden,
+Kayettelief, hij zal eene jonge dame van u willen maken en ons zult
+gij nimmer terugzien.
+
+--Hoe kunt gij dat weten, Jan? Mijnheer Sergius is een goed mensch
+en zeker niet ondankbaar. Niet ik heb zijn leven gered, maar gij met
+de anderen, want wanneer ik het geluk niet gehad had u te ontmoeten,
+wat had ik dan voor hem kunnen doen? Dat hij dus leeft, dankt hij
+uwe moeder en u allen. Denkt gij dat mijnheer Sergius dat ooit zal
+vergeten? Wat voor reden hebt gij om te gelooven dat wij niet alleen
+gescheiden zullen worden, maar voor altoos?
+
+--Ik wilde wel dat ik het niet behoefde te gelooven, Kayettelief,
+antwoordde Jan die zijne ontroering niet meer meester was. Maar ik
+ben er bang voor! Zie Kayette, als ik u niet meer zien mocht, weet
+ik niet wat er van mij worden zou! Maar ik zou u niet alleen willen
+zien.... Waarom zou ons gezin de plaats niet kunnen innemen van uwe
+bloedverwanten die gij verloren hebt? Vader en moeder houden zooveel
+van u....
+
+--Zij kunnen niet meer van mij houden, Jan, dan ik van hen houd.
+
+--En mijn broer en mijn zusje ook! Ik zou zoo graag willen dat zij
+u als eene zuster mochten beschouwen....
+
+--Zij zijn het reeds Jan. Maar hoe is het met u zelf?
+
+--Ik, Kayettelief? Zeker wil ik uw broeder zijn, maar een die veel
+meer, veel inniger van u houdt.....
+
+Jan bleef in zijne woorden steken. Hij had de hand van Kayette gevat
+en drukte die teeder. Toen stond hij plotseling op, als vond hij het
+beter niets meer te zeggen. Kayette voelde haar hart kloppen van eene
+ontroering waar zij zich geen rekenschap van wist te geven. Een traan
+blonk in haar oog.
+
+Den 15den October kwamen de visscherlieden en zeelui te Port-Clarence
+Sergius waarschuwen dat de karavaan zich gereed kon maken tot
+het vertrek. Sedert eenige dagen was het veel kouder geworden en
+het kwik in den thermometer bleef thans gemiddeld beneden de tien
+graden onder het vriespunt van de honderddeelige schaal. Het ijsveld
+lag onbewegelijk zoo ver men zien kon. Het eigenaardige kraken,
+dat vernomen wordt zoo lang de geheele massa nog niet volkomen één
+geworden is, liet zich niet meer hooren.
+
+Waarschijnlijk zou het nu niet lang meer duren of van den overkant
+zouden er inboorlingen uit Siberië aankomen. Dezen trekken in den
+winter de zeeëngte somtijds over en drijven op die manier een kleinen
+handel tusschen Numana en Port-Clarence, welke plaatsen dientengevolge
+een vrij levendig verkeer met elkander hebben. Niet zelden komen er
+sleden, met honden of rendieren bespannen, van het eene werelddeel naar
+het andere. De twintig mijlen afstands tusschen de twee dichtst bij
+elkander gelegen punten van de kust aan weerszijden der Behringstraat
+leggen zij in twee of drie dagen af. Dit is dus een door de natuur
+gelegde weg, welke langer dan zes maanden des jaars open blijft,
+van het begin van den winter tot het aanbreken van den zomer. Maar
+het is niet raadzaam den overtocht te vroeg of te laat in het seizoen
+te ondernemen, want indien de ijsvlakte op de eene of andere plaats
+plotseling los raakte, zouden de reizigers gevaar loopen ellendig om
+te komen.
+
+Teneinde behoorlijk uitgerust te zijn voor eene reis door de
+onbewoonde streken van Siberië tot aan de eene of andere plaats waar
+de _Schoone Zwerfster_ kon overwinteren, had Sergius te Port-Clarence
+verschillende voorwerpen doen aanschaffen die in de felle koude te pas
+konden komen. Daartoe behoorden ook eenige paren sneeuwschoenen, die
+de inboorlingen bij wijze van schaatsen aan hunne voeten bevestigen
+en met behulp waarvan zij in korten tijd groote afstanden over het
+ijs en de sneeuw afleggen. Onnoodig te zeggen dat onze kunstenmakers
+niet veel tijd noodig hadden om daarmede te leeren omgaan. Na eenige
+dagen oefenens op de toegevroren waterplassen langs de kust, hadden
+Jan en Sander met de vlugste sneeuwschoenen-loopers eenen wedloop
+kunnen houden.
+
+Ook had Sergius den voorraad pelsjassen en ander bont, dien zij in
+het fort Youkon aangekocht hadden, nog aanmerkelijk uitgebreid. Zij
+moesten niet alleen goed tegen de koude gewapend zijn wat hun lichaam
+betreft, maar de _Schoone Zwerfster_ moest van binnen geheel met bont
+bekleed worden. Alle slaapplaatsen werden van bonten dekens voorzien,
+de deuren en vensters werden met strooken bont dicht gemaakt en de
+vloeren er mede belegd, teneinde de kachelwarmte zooveel mogelijk
+binnen de vertrekjes te houden. Het plan van Cascabel was echter,
+zooals wij reeds opgemerkt hebben en ook zeer noodzakelijk was, eerst
+de zeeëngte over te trekken en vervolgens de strengste wintermaanden
+te gaan doorbrengen in eene der vele bewoonde plaatsen welke men meer
+in het Zuiden van Siberië aantreft.
+
+Het vertrek werd eindelijk bepaald op den 21sten October. Nadat
+er gedurende twee etmalen een zware mist gehangen had, was deze in
+sneeuw overgegaan die in weinige uren de uitgestrekte ijsvlakte in
+een sneeuwveld herschiep. Te Port-Clarence verzekerden de visschers
+dat het ijs nu van den eenen tot den ander oever ontwijfelbaar vast
+en dik genoeg moest wezen.
+
+Zij kregen daarvan spoedig zekerheid toen er eenige kooplieden uit
+het tegenoverliggende zeestadje Numana aankwamen, die bevestigden
+dat de overtocht zonder eenige moeite of hindernis te doen was.
+
+Den 19den had Sergius ook reeds vernomen dat twee van de russische
+ambtenaren, die zich te Port-Clarence bevonden, niet langer
+hadden verkozen te wachten en reeds naar de Siberische kust waren
+overgestoken. Dien morgen waren zij op weg gegaan, met het plan op
+het eilandje Diomedes eene poos te rusten en den tweeden dag daarna
+te Numana aan te komen.
+
+Toen Cascabel dit hoorde, verwonderde het hem zeer.
+
+--Die twee lui, zeide hij, schijnen nog meer haast dan wij gehad te
+hebben! Wat drommel, waarom hebben zij niet op ons gewacht? Het ware
+wel zoo gezellig geweest samen te reizen.
+
+Bij nader inzien kwam hij echter tot de slotsom dat de twee russen
+zeker bang geweest waren onder weg vertraging te ondervinden, want
+de _Schoone Zwerfster_ kon niet dan langzaam op het sneeuwveld
+vooruit komen.
+
+Vermout en Gladiator waren voor den rit over het ijs van gescherpte
+hoeven voorzien. Dit nam echter niet weg dat de zware reiswagen
+noodzakelijk, met inbegrip van den verplichten rusttijd op het eiland
+Diomedes, verscheidene dagen over den tocht van den eenen oever naar
+den anderen werk moest hebben.
+
+Onze lezers kunnen licht vermoeden waarom de twee russische
+politieagenten er op gesteld waren vroeger aan te komen. Zij wilden
+alle maatregelen nemen om graaf Narkine dadelijk bij zijne komst te
+kunnen aanhouden.
+
+Met het aanbreken van den dag was er afgesproken dat onze karavaan
+vertrekken zou. De weinige uren van den dag, waarin de zon nog licht
+verspreidde, moesten benuttigd worden. Nog zes weken en het tijdstip
+van zonnestilstand, de 21ste December, was daar. Van dien dag af zou
+de lange nacht, die de Poollanden maanden achtereen in duisternis hult,
+eenen aanvang nemen.
+
+Den dag vóór hun vertrek bood Cascabel met zijne vrouw aan de
+ingezetenen van Port-Clarence, de ambtenaren en visschers, alsmede
+aan eenige Eskimo-gezinnen van welke onze reizigers vriendelijkheid
+genoten hadden, eene theepartij aan in eene voor dit feest ingerichte
+loods. Het was een vroolijke partij en Kruidnagel gaf eenige van zijne
+grappigste liedjes ten beste. Cornelia had eene kom met gloeiende punch
+gereed gemaakt, waarin zij met de suiker zuinig, maar met den rum en
+den brandewijn mild geweest was. De gasten hadden zich daaraan zooveel
+te meer te goed gedaan, dewijl zij wisten, als het feest afgeloopen
+en het uur van naar huis gaan geslagen was, in eene felle koude te
+zullen komen. Het was een van die winternachten waarin het is alsof
+de koude uit de hoogste streken van den ijzigen hemel komt nederdalen.
+
+De amerikanen stelden eenen feestdronk in op de franschen en de
+franschen deden hetzelfde op de amerikanen. Daarna namen zij afscheid
+van elkander met tal van hartelijke handdrukken, die bewezen dat de
+Cascabels bij de lieden te Port-Clarence in een goed blaadje stonden.
+
+Te acht uur van den volgenden ochtend werden de beide paarden voor den
+wagen gespannen. John Bull, de aap, zat reeds in het dekkleed, tot
+boven zijn neus in het bont bedolven. Wagram en Marengo, de honden,
+sprongen vroolijk in het rond. Binnen de _Schoone Zwerfster_, die
+zorgvuldig gesloten was, waren Cornelia, Napoleona en Kayette aan
+hare gewone huiselijke bezigheden, zooals den wagen schoonmaken, den
+pot koken, het vuur aanhouden enz. Sergius en Cascabel, Jan, Sander
+en Kruidnagel liepen vooruit of leidden de paarden bij den teugel,
+teneinde voor alles wat er gebeuren mocht bij de hand te zijn en de
+moeilijkste plekken zooveel mogelijk te vermijden.
+
+Eindelijk werd het teeken om te vertrekken gegeven. Op hetzelfde
+oogenblik weerklonk er een hoera, dat de ingezetenen van Port-Clarence
+hen ten afscheid nazonden.
+
+Nog een paar minuten en de harde sneeuwlaag die het gladde ijsveld
+overdekte, kraakte onder de wielen van de _Schoone Zwerfster_.
+
+Sergius en de familie Cascabel hadden het vasteland van Amerika
+voorgoed achter zich.
+
+
+
+
+
+AANTEEKENING
+
+
+[1] Dit is dezelfde breedte als Drontheim in Noorwegen.
+
+
+
+
+
+End of the Project Gutenberg EBook of Cesar Cascabel, by Jules Verne
+
+*** END OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK CESAR CASCABEL ***
+
+***** This file should be named 26143-8.txt or 26143-8.zip *****
+This and all associated files of various formats will be found in:
+        https://www.gutenberg.org/2/6/1/4/26143/
+
+Produced by Jeroen Hellingman and the Online Distributed
+Proofreading Team at https://www.pgdp.net/
+
+
+Updated editions will replace the previous one--the old editions
+will be renamed.
+
+Creating the works from public domain print editions means that no
+one owns a United States copyright in these works, so the Foundation
+(and you!) can copy and distribute it in the United States without
+permission and without paying copyright royalties.  Special rules,
+set forth in the General Terms of Use part of this license, apply to
+copying and distributing Project Gutenberg-tm electronic works to
+protect the PROJECT GUTENBERG-tm concept and trademark.  Project
+Gutenberg is a registered trademark, and may not be used if you
+charge for the eBooks, unless you receive specific permission.  If you
+do not charge anything for copies of this eBook, complying with the
+rules is very easy.  You may use this eBook for nearly any purpose
+such as creation of derivative works, reports, performances and
+research.  They may be modified and printed and given away--you may do
+practically ANYTHING with public domain eBooks.  Redistribution is
+subject to the trademark license, especially commercial
+redistribution.
+
+
+
+*** START: FULL LICENSE ***
+
+THE FULL PROJECT GUTENBERG LICENSE
+PLEASE READ THIS BEFORE YOU DISTRIBUTE OR USE THIS WORK
+
+To protect the Project Gutenberg-tm mission of promoting the free
+distribution of electronic works, by using or distributing this work
+(or any other work associated in any way with the phrase "Project
+Gutenberg"), you agree to comply with all the terms of the Full Project
+Gutenberg-tm License (available with this file or online at
+https://gutenberg.org/license).
+
+
+Section 1.  General Terms of Use and Redistributing Project Gutenberg-tm
+electronic works
+
+1.A.  By reading or using any part of this Project Gutenberg-tm
+electronic work, you indicate that you have read, understand, agree to
+and accept all the terms of this license and intellectual property
+(trademark/copyright) agreement.  If you do not agree to abide by all
+the terms of this agreement, you must cease using and return or destroy
+all copies of Project Gutenberg-tm electronic works in your possession.
+If you paid a fee for obtaining a copy of or access to a Project
+Gutenberg-tm electronic work and you do not agree to be bound by the
+terms of this agreement, you may obtain a refund from the person or
+entity to whom you paid the fee as set forth in paragraph 1.E.8.
+
+1.B.  "Project Gutenberg" is a registered trademark.  It may only be
+used on or associated in any way with an electronic work by people who
+agree to be bound by the terms of this agreement.  There are a few
+things that you can do with most Project Gutenberg-tm electronic works
+even without complying with the full terms of this agreement.  See
+paragraph 1.C below.  There are a lot of things you can do with Project
+Gutenberg-tm electronic works if you follow the terms of this agreement
+and help preserve free future access to Project Gutenberg-tm electronic
+works.  See paragraph 1.E below.
+
+1.C.  The Project Gutenberg Literary Archive Foundation ("the Foundation"
+or PGLAF), owns a compilation copyright in the collection of Project
+Gutenberg-tm electronic works.  Nearly all the individual works in the
+collection are in the public domain in the United States.  If an
+individual work is in the public domain in the United States and you are
+located in the United States, we do not claim a right to prevent you from
+copying, distributing, performing, displaying or creating derivative
+works based on the work as long as all references to Project Gutenberg
+are removed.  Of course, we hope that you will support the Project
+Gutenberg-tm mission of promoting free access to electronic works by
+freely sharing Project Gutenberg-tm works in compliance with the terms of
+this agreement for keeping the Project Gutenberg-tm name associated with
+the work.  You can easily comply with the terms of this agreement by
+keeping this work in the same format with its attached full Project
+Gutenberg-tm License when you share it without charge with others.
+
+1.D.  The copyright laws of the place where you are located also govern
+what you can do with this work.  Copyright laws in most countries are in
+a constant state of change.  If you are outside the United States, check
+the laws of your country in addition to the terms of this agreement
+before downloading, copying, displaying, performing, distributing or
+creating derivative works based on this work or any other Project
+Gutenberg-tm work.  The Foundation makes no representations concerning
+the copyright status of any work in any country outside the United
+States.
+
+1.E.  Unless you have removed all references to Project Gutenberg:
+
+1.E.1.  The following sentence, with active links to, or other immediate
+access to, the full Project Gutenberg-tm License must appear prominently
+whenever any copy of a Project Gutenberg-tm work (any work on which the
+phrase "Project Gutenberg" appears, or with which the phrase "Project
+Gutenberg" is associated) is accessed, displayed, performed, viewed,
+copied or distributed:
+
+This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with
+almost no restrictions whatsoever.  You may copy it, give it away or
+re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included
+with this eBook or online at www.gutenberg.org
+
+1.E.2.  If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is derived
+from the public domain (does not contain a notice indicating that it is
+posted with permission of the copyright holder), the work can be copied
+and distributed to anyone in the United States without paying any fees
+or charges.  If you are redistributing or providing access to a work
+with the phrase "Project Gutenberg" associated with or appearing on the
+work, you must comply either with the requirements of paragraphs 1.E.1
+through 1.E.7 or obtain permission for the use of the work and the
+Project Gutenberg-tm trademark as set forth in paragraphs 1.E.8 or
+1.E.9.
+
+1.E.3.  If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is posted
+with the permission of the copyright holder, your use and distribution
+must comply with both paragraphs 1.E.1 through 1.E.7 and any additional
+terms imposed by the copyright holder.  Additional terms will be linked
+to the Project Gutenberg-tm License for all works posted with the
+permission of the copyright holder found at the beginning of this work.
+
+1.E.4.  Do not unlink or detach or remove the full Project Gutenberg-tm
+License terms from this work, or any files containing a part of this
+work or any other work associated with Project Gutenberg-tm.
+
+1.E.5.  Do not copy, display, perform, distribute or redistribute this
+electronic work, or any part of this electronic work, without
+prominently displaying the sentence set forth in paragraph 1.E.1 with
+active links or immediate access to the full terms of the Project
+Gutenberg-tm License.
+
+1.E.6.  You may convert to and distribute this work in any binary,
+compressed, marked up, nonproprietary or proprietary form, including any
+word processing or hypertext form.  However, if you provide access to or
+distribute copies of a Project Gutenberg-tm work in a format other than
+"Plain Vanilla ASCII" or other format used in the official version
+posted on the official Project Gutenberg-tm web site (www.gutenberg.org),
+you must, at no additional cost, fee or expense to the user, provide a
+copy, a means of exporting a copy, or a means of obtaining a copy upon
+request, of the work in its original "Plain Vanilla ASCII" or other
+form.  Any alternate format must include the full Project Gutenberg-tm
+License as specified in paragraph 1.E.1.
+
+1.E.7.  Do not charge a fee for access to, viewing, displaying,
+performing, copying or distributing any Project Gutenberg-tm works
+unless you comply with paragraph 1.E.8 or 1.E.9.
+
+1.E.8.  You may charge a reasonable fee for copies of or providing
+access to or distributing Project Gutenberg-tm electronic works provided
+that
+
+- You pay a royalty fee of 20% of the gross profits you derive from
+     the use of Project Gutenberg-tm works calculated using the method
+     you already use to calculate your applicable taxes.  The fee is
+     owed to the owner of the Project Gutenberg-tm trademark, but he
+     has agreed to donate royalties under this paragraph to the
+     Project Gutenberg Literary Archive Foundation.  Royalty payments
+     must be paid within 60 days following each date on which you
+     prepare (or are legally required to prepare) your periodic tax
+     returns.  Royalty payments should be clearly marked as such and
+     sent to the Project Gutenberg Literary Archive Foundation at the
+     address specified in Section 4, "Information about donations to
+     the Project Gutenberg Literary Archive Foundation."
+
+- You provide a full refund of any money paid by a user who notifies
+     you in writing (or by e-mail) within 30 days of receipt that s/he
+     does not agree to the terms of the full Project Gutenberg-tm
+     License.  You must require such a user to return or
+     destroy all copies of the works possessed in a physical medium
+     and discontinue all use of and all access to other copies of
+     Project Gutenberg-tm works.
+
+- You provide, in accordance with paragraph 1.F.3, a full refund of any
+     money paid for a work or a replacement copy, if a defect in the
+     electronic work is discovered and reported to you within 90 days
+     of receipt of the work.
+
+- You comply with all other terms of this agreement for free
+     distribution of Project Gutenberg-tm works.
+
+1.E.9.  If you wish to charge a fee or distribute a Project Gutenberg-tm
+electronic work or group of works on different terms than are set
+forth in this agreement, you must obtain permission in writing from
+both the Project Gutenberg Literary Archive Foundation and Michael
+Hart, the owner of the Project Gutenberg-tm trademark.  Contact the
+Foundation as set forth in Section 3 below.
+
+1.F.
+
+1.F.1.  Project Gutenberg volunteers and employees expend considerable
+effort to identify, do copyright research on, transcribe and proofread
+public domain works in creating the Project Gutenberg-tm
+collection.  Despite these efforts, Project Gutenberg-tm electronic
+works, and the medium on which they may be stored, may contain
+"Defects," such as, but not limited to, incomplete, inaccurate or
+corrupt data, transcription errors, a copyright or other intellectual
+property infringement, a defective or damaged disk or other medium, a
+computer virus, or computer codes that damage or cannot be read by
+your equipment.
+
+1.F.2.  LIMITED WARRANTY, DISCLAIMER OF DAMAGES - Except for the "Right
+of Replacement or Refund" described in paragraph 1.F.3, the Project
+Gutenberg Literary Archive Foundation, the owner of the Project
+Gutenberg-tm trademark, and any other party distributing a Project
+Gutenberg-tm electronic work under this agreement, disclaim all
+liability to you for damages, costs and expenses, including legal
+fees.  YOU AGREE THAT YOU HAVE NO REMEDIES FOR NEGLIGENCE, STRICT
+LIABILITY, BREACH OF WARRANTY OR BREACH OF CONTRACT EXCEPT THOSE
+PROVIDED IN PARAGRAPH F3.  YOU AGREE THAT THE FOUNDATION, THE
+TRADEMARK OWNER, AND ANY DISTRIBUTOR UNDER THIS AGREEMENT WILL NOT BE
+LIABLE TO YOU FOR ACTUAL, DIRECT, INDIRECT, CONSEQUENTIAL, PUNITIVE OR
+INCIDENTAL DAMAGES EVEN IF YOU GIVE NOTICE OF THE POSSIBILITY OF SUCH
+DAMAGE.
+
+1.F.3.  LIMITED RIGHT OF REPLACEMENT OR REFUND - If you discover a
+defect in this electronic work within 90 days of receiving it, you can
+receive a refund of the money (if any) you paid for it by sending a
+written explanation to the person you received the work from.  If you
+received the work on a physical medium, you must return the medium with
+your written explanation.  The person or entity that provided you with
+the defective work may elect to provide a replacement copy in lieu of a
+refund.  If you received the work electronically, the person or entity
+providing it to you may choose to give you a second opportunity to
+receive the work electronically in lieu of a refund.  If the second copy
+is also defective, you may demand a refund in writing without further
+opportunities to fix the problem.
+
+1.F.4.  Except for the limited right of replacement or refund set forth
+in paragraph 1.F.3, this work is provided to you 'AS-IS' WITH NO OTHER
+WARRANTIES OF ANY KIND, EXPRESS OR IMPLIED, INCLUDING BUT NOT LIMITED TO
+WARRANTIES OF MERCHANTIBILITY OR FITNESS FOR ANY PURPOSE.
+
+1.F.5.  Some states do not allow disclaimers of certain implied
+warranties or the exclusion or limitation of certain types of damages.
+If any disclaimer or limitation set forth in this agreement violates the
+law of the state applicable to this agreement, the agreement shall be
+interpreted to make the maximum disclaimer or limitation permitted by
+the applicable state law.  The invalidity or unenforceability of any
+provision of this agreement shall not void the remaining provisions.
+
+1.F.6.  INDEMNITY - You agree to indemnify and hold the Foundation, the
+trademark owner, any agent or employee of the Foundation, anyone
+providing copies of Project Gutenberg-tm electronic works in accordance
+with this agreement, and any volunteers associated with the production,
+promotion and distribution of Project Gutenberg-tm electronic works,
+harmless from all liability, costs and expenses, including legal fees,
+that arise directly or indirectly from any of the following which you do
+or cause to occur: (a) distribution of this or any Project Gutenberg-tm
+work, (b) alteration, modification, or additions or deletions to any
+Project Gutenberg-tm work, and (c) any Defect you cause.
+
+
+Section  2.  Information about the Mission of Project Gutenberg-tm
+
+Project Gutenberg-tm is synonymous with the free distribution of
+electronic works in formats readable by the widest variety of computers
+including obsolete, old, middle-aged and new computers.  It exists
+because of the efforts of hundreds of volunteers and donations from
+people in all walks of life.
+
+Volunteers and financial support to provide volunteers with the
+assistance they need, is critical to reaching Project Gutenberg-tm's
+goals and ensuring that the Project Gutenberg-tm collection will
+remain freely available for generations to come.  In 2001, the Project
+Gutenberg Literary Archive Foundation was created to provide a secure
+and permanent future for Project Gutenberg-tm and future generations.
+To learn more about the Project Gutenberg Literary Archive Foundation
+and how your efforts and donations can help, see Sections 3 and 4
+and the Foundation web page at https://www.pglaf.org.
+
+
+Section 3.  Information about the Project Gutenberg Literary Archive
+Foundation
+
+The Project Gutenberg Literary Archive Foundation is a non profit
+501(c)(3) educational corporation organized under the laws of the
+state of Mississippi and granted tax exempt status by the Internal
+Revenue Service.  The Foundation's EIN or federal tax identification
+number is 64-6221541.  Its 501(c)(3) letter is posted at
+https://pglaf.org/fundraising.  Contributions to the Project Gutenberg
+Literary Archive Foundation are tax deductible to the full extent
+permitted by U.S. federal laws and your state's laws.
+
+The Foundation's principal office is located at 4557 Melan Dr. S.
+Fairbanks, AK, 99712., but its volunteers and employees are scattered
+throughout numerous locations.  Its business office is located at
+809 North 1500 West, Salt Lake City, UT 84116, (801) 596-1887, email
+business@pglaf.org.  Email contact links and up to date contact
+information can be found at the Foundation's web site and official
+page at https://pglaf.org
+
+For additional contact information:
+     Dr. Gregory B. Newby
+     Chief Executive and Director
+     gbnewby@pglaf.org
+
+
+Section 4.  Information about Donations to the Project Gutenberg
+Literary Archive Foundation
+
+Project Gutenberg-tm depends upon and cannot survive without wide
+spread public support and donations to carry out its mission of
+increasing the number of public domain and licensed works that can be
+freely distributed in machine readable form accessible by the widest
+array of equipment including outdated equipment.  Many small donations
+($1 to $5,000) are particularly important to maintaining tax exempt
+status with the IRS.
+
+The Foundation is committed to complying with the laws regulating
+charities and charitable donations in all 50 states of the United
+States.  Compliance requirements are not uniform and it takes a
+considerable effort, much paperwork and many fees to meet and keep up
+with these requirements.  We do not solicit donations in locations
+where we have not received written confirmation of compliance.  To
+SEND DONATIONS or determine the status of compliance for any
+particular state visit https://pglaf.org
+
+While we cannot and do not solicit contributions from states where we
+have not met the solicitation requirements, we know of no prohibition
+against accepting unsolicited donations from donors in such states who
+approach us with offers to donate.
+
+International donations are gratefully accepted, but we cannot make
+any statements concerning tax treatment of donations received from
+outside the United States.  U.S. laws alone swamp our small staff.
+
+Please check the Project Gutenberg Web pages for current donation
+methods and addresses.  Donations are accepted in a number of other
+ways including including checks, online payments and credit card
+donations.  To donate, please visit: https://pglaf.org/donate
+
+
+Section 5.  General Information About Project Gutenberg-tm electronic
+works.
+
+Professor Michael S. Hart was the originator of the Project Gutenberg-tm
+concept of a library of electronic works that could be freely shared
+with anyone.  For thirty years, he produced and distributed Project
+Gutenberg-tm eBooks with only a loose network of volunteer support.
+
+
+Project Gutenberg-tm eBooks are often created from several printed
+editions, all of which are confirmed as Public Domain in the U.S.
+unless a copyright notice is included.  Thus, we do not necessarily
+keep eBooks in compliance with any particular paper edition.
+
+
+Most people start at our Web site which has the main PG search facility:
+
+     https://www.gutenberg.org
+
+This Web site includes information about Project Gutenberg-tm,
+including how to make donations to the Project Gutenberg Literary
+Archive Foundation, how to help produce our new eBooks, and how to
+subscribe to our email newsletter to hear about new eBooks.
diff --git a/26143-8.zip b/26143-8.zip
new file mode 100644
index 0000000..5292d34
--- /dev/null
+++ b/26143-8.zip
diff --git a/26143-h.zip b/26143-h.zip
new file mode 100644
index 0000000..82d7859
--- /dev/null
+++ b/26143-h.zip
diff --git a/26143-h/26143-h.htm b/26143-h/26143-h.htm
new file mode 100644
index 0000000..72f04ae
--- /dev/null
+++ b/26143-h/26143-h.htm
@@ -0,0 +1,8075 @@
+
+<!DOCTYPE html
+PUBLIC "-//W3C//DTD HTML 4.01 Transitional//EN" "http://www.w3.org/TR/html4/loose.dtd">
+
+<!-- This HTML file has been automatically generated from an XML source, using XSLT. If you find any mistakes, please edit the XML source. -->
+<html lang="nl-1900">
+<head>
+<meta http-equiv="Content-Type" content="text/html; charset=ISO-8859-1">
+
+<title>Cesar Cascabel: &#8220;De Schoone Zwerfster&#8221;</title>
+<link rel="schema.DC" href="http://dublincore.org/documents/1998/09/dces/">
+<meta name="author" content="Jules Verne">
+<meta name="DC.Creator" content="Jules Verne">
+<meta name="DC.Title" content="Cesar Cascabel: &#8220;De Schoone Zwerfster&#8221;">
+<meta name="DC.Date" content="#####">
+<meta name="DC.Language" content="nl-1900"><style type="text/css">
+/* Standard CSS stylesheet */
+
+
+
+body
+{
+font: 100%/1.2em "Times New Roman", Times, serif;
+margin: 1.58em 16%;
+text-align: left;
+}
+
+.titlePage
+{
+border: #DDDDDD 2px solid;
+margin: 3em 0% 7em 0%;
+padding: 5em 10% 6em 10%;
+}
+
+h1.docTitle
+{
+font-size:1.6em;
+line-height:2em;
+}
+
+h2.byline
+{
+font-size:1.1em;
+font-weight:normal;
+line-height:1.44em;
+}
+
+span.docAuthor
+{
+font-size:1.2em;
+font-weight:bold;
+}
+
+h2.docImprint
+{
+font-size:1.2em;
+font-weight:normal;
+}
+
+.transcribernote
+{
+background-color:#DDE;
+border:black 1px dotted;
+color:#000;
+font-family:sans-serif;
+font-size:80%;
+margin:2em 5%;
+padding:1em;
+}
+
+.div0
+{
+padding-top: 5.6em;
+}
+
+.div1
+{
+padding-top: 4.8em;
+}
+
+.index
+{
+font-size: 80%;
+}
+
+.div2
+{
+padding-top: 3.6em;
+}
+
+.div3, .div4, .div5
+{
+padding-top: 2.4em;
+}
+
+.footnotes .body,
+.footnotes .div1
+{
+padding: 0;
+}
+
+h1, h2, h3, h4, h5, h6, .pseudoh1, .pseudoh2, .pseudoh3, pseudoh4
+{
+clear: both;
+font-style: normal;
+text-transform: none;
+}
+
+h3, .pseudoh3
+{
+font-size:1.2em;
+line-height:1.2em;
+}
+
+h3.label
+{
+font-size:1em;
+line-height:1.2em;
+margin-bottom:0;
+}
+
+h4, pseudoh4
+{
+font-size:1em;
+line-height:1.2em;
+}
+
+h4.lghead
+{
+margin-left:10%;
+margin-right:10%;
+
+}
+
+.alignleft
+{
+text-align:left;
+}
+
+.alignright
+{
+text-align:right;
+}
+
+.alignblock
+{
+text-align:justify;
+}
+
+p.tb, hr.tb
+{
+margin-top: 1.6em;
+margin-bottom: 1.6em;
+margin-left: auto;
+margin-right: auto;
+text-align: center;
+}
+
+p.poetry
+{
+margin:0 10% 1.58em;
+}
+
+span.hemistich /* invisible text to achieve visual effect of hemistich indentation. */
+{
+color: white;
+}
+
+p.line
+{
+margin:0 10%;
+}
+
+p.argument, p.note, p.tocArgument
+{
+font-size:0.9em;
+line-height:1.2em;
+text-indent:0;
+}
+
+p.argument, p.tocArgument
+{
+margin:1.58em 10%;
+}
+
+p.tocChapter
+{
+margin:1.58em 0%;
+}
+
+p.tocSection
+{
+margin:0.7em 5%;
+}
+
+
+div.epigraph
+{
+font-size:0.9em;
+line-height:1.2em;
+width: 60%;
+margin-left: auto;
+}
+
+.epigraph .bibl
+{
+text-align: right;
+}
+
+.epigraph .poem
+{
+margin-left: 0;
+}
+
+.epigraph .line
+{
+margin-left: 0;
+text-indent: 0;
+}
+
+.trailer
+{
+clear: both;
+padding-top: 2.4em;
+padding-bottom: 1.6em;
+}
+
+.floatLeft
+{
+float:left;
+margin:10px 10px 10px 0;
+}
+
+.floatRight
+{
+float:right;
+margin:10px 0 10px 10px;
+}
+
+p.figureHead
+{
+font-size:100%;
+text-align:center;
+}
+
+.figure p
+{
+font-size:80%;
+margin-top:0;
+text-align:center;
+}
+
+p.smallprint,li.smallprint
+{
+color:#666666;
+font-size:80%;
+}
+
+span.parnum
+{
+font-weight: bold;
+}
+
+.leftnote
+{
+font-size:0.8em;
+height:0;
+left:1%;
+line-height:1.2em;
+position:absolute;
+text-indent:0;
+width:14%;
+}
+
+.pagenum
+{
+display:inline;
+font-size:70%;
+font-style:normal;
+margin:0;
+padding:0;
+position:absolute;
+right:1%;
+text-align:right;
+}
+
+a.noteref
+{
+font-size: 80%;
+text-decoration: none;
+vertical-align: 0.25em;
+}
+
+
+.red
+{
+color: red;
+}
+
+.displayfootnote
+{
+display: none;
+}
+
+div.footnotes
+{
+margin-top: 1em;
+padding: 0;
+}
+
+hr.fnsep
+{
+margin-left: 0;
+margin-right: 0;
+text-align: left;
+width: 25%;
+}
+
+p.footnote
+{
+font-size: 80%;
+margin-bottom: 0.5em;
+margin-top: 0.5em;
+}
+
+p.footnote .label
+{
+float: left;
+text-align:left;
+width:2em;
+}
+
+.footnotes td, .footnotes th, .footnotes .tablecaption
+{
+font-size: 80%;
+}
+
+.centertable
+{
+/* center the table */
+margin: 0px auto;
+}
+
+.poem
+{
+margin-left:5%;
+position:relative;
+text-align:left;
+width:90%;
+}
+
+.poem h4
+{
+font-weight:normal;
+margin-left:5em;
+}
+
+.poem .linenum
+{
+color:#777;
+font-size:90%;
+left:-2.5em;
+margin:0;
+position:absolute;
+text-align:center;
+text-indent:0;
+top:auto;
+width:1.75em;
+}
+
+.versenum
+{
+font-weight:bold;
+}
+
+/* right aligned page number in table of contents */
+.tocPagenum, .flushright
+{
+position: absolute;
+right: 16%;
+top: auto;
+}
+
+.footnotes .line
+{
+font-size:80%;
+margin:0 5%;
+}
+
+.poem .i0
+{
+display:block;
+margin-left:2em;
+}
+
+.poem .i1
+{
+display:block;
+margin-left:3em;
+}
+
+.poem .i2
+{
+display:block;
+margin-left:4em;
+}
+
+.poem .i3
+{
+display:block;
+margin-left:5em;
+}
+
+.poem .i4
+{
+display:block;
+margin-left:6em;
+}
+
+.poem .i5
+{
+display:block;
+margin-left:7em;
+}
+
+.poem .i6
+{
+display:block;
+margin-left:8em;
+}
+
+.poem .i7
+{
+display:block;
+margin-left:9em;
+}
+
+.poem .i8
+{
+display:block;
+margin-left:10em;
+}
+
+.poem .i9
+{
+display:block;
+margin-left:11em;
+}
+
+span.corr
+{
+border-bottom:1px dotted red;
+}
+
+span.abbr
+{
+border-bottom:1px dotted gray;
+}
+
+span.measure
+{
+border-bottom:1px dotted green;
+}
+
+.letterspaced
+{
+letter-spacing:0.2em;
+}
+
+.smallcaps
+{
+font-variant:small-caps;
+}
+
+
+.caps
+{
+text-transform:uppercase;
+}
+
+.fraktur
+{
+font-family: 'Walbaum-Fraktur';
+}
+
+hr
+{
+clear:both;
+height:1px;
+margin-left:auto;
+margin-right:auto;
+margin-top:1em;
+text-align:center;
+width:45%;
+}
+
+h2.docImprint,h1.docTitle,h2.byline,h2.docTitle,.aligncenter,div.figure
+{
+text-align:center;
+}
+
+h1,h2
+{
+font-size:1.44em;
+line-height:1.5em;
+}
+
+h1.label,h2.label
+{
+font-size:1.2em;
+line-height:1.2em;
+margin-bottom:0;
+}
+
+h5,h6
+{
+font-size:1em;
+font-style:italic;
+line-height:1em;
+}
+
+p,p.initial
+{
+text-indent:0;
+}
+
+p.firstlinecaps:first-line
+{
+text-transform: uppercase;
+}
+
+p.dropcap:first-letter
+{
+float: left;
+clear: left;
+margin: 0em 0.05em 0 0;
+padding: 0px;
+line-height: 0.8em;
+font-size: 420%;
+vertical-align:super;
+}
+
+.poem
+{
+padding: .5em 0% .5em 0%;
+}
+
+p.quote,div.blockquote,div.argument
+{
+font-size:0.9em;
+line-height:1.2em;
+margin:1.58em 5%;
+}
+
+.pagenum a, a.noteref:hover, a.hidden:hover, a.hidden
+{
+text-decoration:none;
+}
+
+
+ul { list-style-type: disc; }
+ol { list-style-type: decimal; }
+ol.AL { list-style-type: lower-alpha; }
+ol.AU { list-style-type: upper-alpha; }
+ol.RU { list-style-type: upper-roman; }
+ol.RL { list-style-type: lower-roman; }
+.lsoff { list-style-type: none; }
+
+.castlist, .castitem { list-style-type: none; }
+
+
+
+
+
+/* Supplement CSS stylesheet "style/arctic.css.xml
+" */
+
+
+
+body
+{
+background: #FFFFFF;
+font-family: "Times New Roman", Times, serif;
+}
+
+body, a.hidden
+{
+color: black;
+}
+
+h1, h2, h3, h4, h5, h6, .pseudoh1, .pseudoh2, .pseudoh3, .pseudoh4
+{
+color: #001FA4;
+font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif;
+}
+
+p.byline
+{
+font-style: italic;
+margin-bottom: 2em;
+}
+
+.figureHead, .noteref, span.leftnote, p.legend, .versenum, .stage
+{
+color: #001FA4;
+}
+
+.rightnote, .pagenum, .linenum, .pagenum a
+{
+color: #AAAAAA;
+}
+
+a.hidden:hover, a.noteref:hover
+{
+color: red;
+}
+
+p.dropcap:first-letter
+{
+color: #001FA4;
+font-weight: bold;
+}
+
+
+
+</style></head>
+<body>
+
+
+<pre>
+
+The Project Gutenberg EBook of Cesar Cascabel, by Jules Verne
+
+This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with
+almost no restrictions whatsoever.  You may copy it, give it away or
+re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included
+with this eBook or online at www.gutenberg.org
+
+
+Title: Cesar Cascabel, Deel 1
+
+Author: Jules Verne
+
+Release Date: July 28, 2008 [EBook #26143]
+
+Language: Dutch
+
+Character set encoding: ISO-8859-1
+
+*** START OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK CESAR CASCABEL ***
+
+
+
+
+Produced by Jeroen Hellingman and the Online Distributed
+Proofreading Team at https://www.pgdp.net/
+
+
+
+
+
+
+</pre>
+
+
+<div class="front">
+<div class="div1"><span class="pagenum">
+[<a href="#toc">Inhoud</a>]
+</span><p class="aligncenter">Cesar Cascabel.
+
+
+</p>
+</div>
+<div class="div1"><span class="pagenum">
+[<a href="#toc">Inhoud</a>]
+</span><p></p>
+<div class="figure"><img border="0" src="images/titlepage.gif" alt="Oorspronkelijke titelpagina." width="461" height="720"></div><p>
+
+<span class="pagenum">[<a id="xd0e94" href="#xd0e94">4</a>]</span></p>
+</div>
+<div class="titlePage">
+<h1 class="docTitle">Wonderreizen.</h1>
+<h2 class="byline"><span class="docAuthor">Jules Verne</span></h2>
+<h1 class="docTitle">Cesar Cascabel</h1>
+<h2 class="docTitle">&#8220;De Schoone Zwerfster&#8221;</h2>
+<div class="figure"><img border="0" src="images/logo.gif" alt="Uitgeverslogo." width="192" height="216"></div>
+<h2 class="docImprint">Amsterdam<br>
+Uitgevers-Maatschappy &#8220;Elsevier&#8221;
+</h2>
+</div><div id="toc" class="div1"><span class="pagenum">
+[<a href="#toc">Inhoud</a>]
+</span><h2 class="normal">Inhoud.</h2>
+<ol class="lsoff">
+<li>&nbsp; <span class="tocPagenum">Bladz.</span>
+
+
+</li>
+<li>I. <a href="#ch1">Een man van fortuin</a> <span class="tocPagenum">1.</span>
+
+</li>
+<li>II. <a href="#ch2">De familie Cascabel</a> <span class="tocPagenum">14.</span>
+
+</li>
+<li>III. <a href="#ch3">De Sierra Nevada</a> <span class="tocPagenum">26.</span>
+
+</li>
+<li>IV. <a href="#ch4">Een gewichtig besluit</a> <span class="tocPagenum">39.</span>
+
+</li>
+<li>V. <a href="#ch5">Op reis</a> <span class="tocPagenum">53.</span>
+
+</li>
+<li>VI. <a href="#ch6">Vervolg van de reis</a> <span class="tocPagenum">64.</span>
+
+</li>
+<li>VII. <a href="#ch7">Dwars door Caribou</a> <span class="tocPagenum">74.</span>
+
+</li>
+<li>VIII. <a href="#ch8">Het &#8220;Schurkendorp&#8221;</a> <span class="tocPagenum">83.</span>
+
+</li>
+<li>IX. <a href="#ch9">Niemand passeert hier</a> <span class="tocPagenum">92.</span>
+
+</li>
+<li>X. <a href="#ch10">Kayette</a> <span class="tocPagenum">103.</span>
+
+</li>
+<li>XI. <a href="#ch11">Sitka</a> <span class="tocPagenum">119.</span>
+
+</li>
+<li>XII. <a href="#ch12">Van Sitka tot het Fort Youkon</a> <span class="tocPagenum">132.</span>
+
+</li>
+<li>XIII. <a href="#ch13">Een inval van Cornelia Cascabel</a> <span class="tocPagenum">146.</span>
+
+</li>
+<li>XIV. <a href="#ch14">Van Fort Youkon naar Port-Clarence</a> <span class="tocPagenum">162.</span>
+
+</li>
+<li>XV. <a href="#ch15">Port-Clarence</a> <span class="tocPagenum">177.</span>
+
+</li>
+<li>XVI. <a href="#ch16">Vaarwel aan de Nieuwe Wereld</a> <span class="tocPagenum">191.</span></li>
+</ol>
+</div>
+</div>
+<div class="body"><span class="pagenum">[<a id="pb1" href="#pb1">1</a>]</span><div id="ch1" class="div1"><span class="pagenum">
+[<a href="#toc">Inhoud</a>]
+</span><h2 class="label">I.</h2>
+<h2 class="normal">Een man van fortuin.</h2>
+<p>&#8212;Heeft er niemand geld meer bij zich? Komaan kinderen, zoekt eens in uwe zakken!
+
+</p>
+<p>&#8212;Hier heb ik nog wat, vader, antwoordde het meisje.
+
+</p>
+<p>Uit haar zak bracht zij een groen papiertje te voorschijn, vierkant, vet en beduimeld. De woorden <i lang="en">United States fractional currency</i> die er op gedrukt stonden als randschrift rondom het borstbeeld van een heer in burgerkleeding, met het cijfer 10 zesmaal
+herhaald in de hoeken, waren nauwelijks meer te lezen. Dit beteekende dat het tien Amerikaansche centen, of ongeveer een hollandsch
+kwartje waard was.
+
+</p>
+<p>&#8212;Hoe komt ge daaraan? vroeg de moeder.
+
+</p>
+<p>&#8212;Dat heb ik den laatsten keer opgehaald, was het antwoord van Napoleona.
+
+</p>
+<p>&#8212;Hebt gij niets meer, Sander?
+
+</p>
+<p>&#8212;Niemendal vader.
+
+</p>
+<p>&#8212;En Jan?
+
+</p>
+<p>&#8212;Geen cent.
+
+</p>
+<p>&#8212;Hoeveel moet ge dan nog hebben Cesar? vroeg Cornelia aan haar man.
+
+</p>
+<p>&#8212;Als wij eene ronde som hebben willen, komen er twee centen te kort, verklaarde mijnheer Cascabel.
+<span class="pagenum">[<a id="pb2" href="#pb2">2</a>]</span></p>
+<p>&#8212;Hier zijn ze, patroon, kwam Kruidnagel vertellen terwijl hij een stuk kopergeld, dat hij uit de diepte van een zijner zakken
+had opgedoken, door de lucht liet vliegen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Mooi zoo, Nageltje! riep de kleine meid.
+
+</p>
+<p>&#8212;Mooi, nu zijn wij er! liet Cascabel volgen.
+
+</p>
+<p>Inderdaad: &raquo;hij was er&laquo;, om de woorden van den braven kunstenmaker te gebruiken. In het geheel had hij twee duizend dollars
+bijeen, dat is ten naasten bij vijf duizend gulden.
+
+</p>
+<p>Vijf duizend gulden, door eigen talent en vlijt aan de goedgeefschheid van jan en alleman afgedwongen, is dat niet een fortuintje?
+
+</p>
+<p>Cornelia gaf haar man een zoen en al de kinderen volgden een voor een haar voorbeeld.
+
+</p>
+<p>&#8212;Nu moeten wij ons eene brandkast aanschaffen, hernam Cascabel, een mooie brandkast met een geheim slot, om onzen schat te
+bewaren.
+
+</p>
+<p>&#8212;Is dat werkelijk noodig? vroeg Cornelia, altijd een weinig bang voor buitensporige uitgaven.
+
+</p>
+<p>&#8212;Cornelia, wij kunnen er niet buiten.
+
+</p>
+<p>&#8212;Zou een geldtrommel niet voldoende zijn?
+
+</p>
+<p>&#8212;Dat is nu weer zoo&#8217;n vrouwenpraatje! riep Cascabel. Een trommel, dat is goed om oorringen en armbanden in te bewaren. Voor
+baar geld is eene brandkast noodig of op zijn minst een geldkist, vooral omdat wij met onze vijfduizend gulden eene lange
+reis hebben te maken.
+
+</p>
+<p>&#8212;Nu, koop dan een geldkist, maar denk er aan dat ge afdingt! waarschuwde de zuinige Cornelia.
+
+</p>
+<p>Het hoofd des gezins opende de deur, die toegang gaf tot het &raquo;prachtige en sterke rijtuig&laquo;, dat de reizende familie tot woning
+diende. Hij stapte de ijzeren trede af die v&oacute;&oacute;r de deur hing en sloeg eene der straten in welke naar het hart der stad Sacramento
+voerden.
+
+</p>
+<p>Het kan in de maand Februari koud zijn in den staat Californi&euml;, ofschoon die op gelijke aardrijkskundige breedte ligt als
+Spanje. Maar gewikkeld in zijn wijden mantel met nagemaakt marterbont gevoerd en met zijne pelsmuts over de ooren, kon mijnheer
+Cascabel de koude weinig deren en stapte hij vroolijk voort. Een geldkist, eindelijk een geldkist te bezitten, was iets waar
+hij zijn leven lang van gedroomd had. Die droom stond op het punt werkelijkheid te worden!
+
+</p>
+<p>Hetgeen wij bezig zijn te vertellen viel voor in de tweede maand van het jaar 1867.
+
+</p>
+<p>Negentien jaren v&oacute;&oacute;r dat tijdstip was de plek waar tegenwoordig de stad Sacramento staat, nog niets dan eene groote, ledige
+vlakte met een fortje in het midden, een soort van versterkt blokhuis, dat <span class="pagenum">[<a id="pb3" href="#pb3">3</a>]</span>door de <i lang="en">Settlers</i> en de eerste reizende kooplieden gebouwd was om tegen de aanvallen der West-Amerikaansche Indianen beveiligd te zijn. Maar
+nadat de Amerikanen het land van de Mexicanen afgenomen hadden, die te zwak waren om het naar behooren te verdedigen, was
+er in den toestand van Californi&euml; spoedig verandering gekomen. Het fortje had plaats gemaakt voor eene stad en die was na
+nog geen twintig jaren eene van de aanzienlijkste steden in de Vereenigde Staten geworden, zonder dat herhaalde branden en
+overstroomingen in staat waren geweest dien snel wassenden omvang te stuiten.
+
+</p>
+<p>In 1869 had mijnheer Cascabel dus niets meer te vreezen van vijandige Indiaansche stammen. Ook werd de publieke weg niet langer
+onveilig gemaakt door roofzuchtige vagebonden uit alle landen der aarde, die in 1849 Californi&euml; kwamen overstroomen. In dat
+jaar werden de goudmijnen ontdekt, die een weinig meer naar het noordwesten, op de vlakte van Grass-Valley gelegen zijn en
+onder welke de beroemde mijn van Allison-Ranch, waarvan het gesteente gemiddeld een halven gulden aan goud op iedere kilogram
+erts bevatte, het meest vermaard is geworden.
+
+</p>
+<p>Die tijd, met zijne ongehoorde fortuinmakerij, vaak gevolgd door een nog sneller ondergang, gepaard met de diepste armoede,
+was thans voorbij. Geen goudzoeker was er meer te vinden, zelfs niet in het district Caribou, een gedeelte van engelsch Columbia,
+noordelijk van het Washington-territorium, waar nog in 1863 de mijnwerkers bij duizenden werden aangetroffen. Geen gevaar
+dus dat Cascabel&#8217;s spaarduitje, in den letterlijken zin van het woord door hem in het zweet zijns aanschijns bijeengebracht
+en nu met zorg in de zakken van zijnen mantel geborgen, hem onderweg ontstolen kon worden. Om de waarheid te zeggen was het
+aanschaffen van eene geldkist dan ook voor het veilige bewaren van zijnen schat niet z&oacute;&oacute; onontbeerlijk als hij voorgaf. Maar
+hij hechtte er aan omdat hij voornemens was eene groote reis te ondernemen door de weinig bezochte streken van het verre Westen,
+waar het misschien minder veilig zou zijn dan in Californi&euml;. Het doel dier reis was naar Europa terug te keeren.
+
+</p>
+<p>Onbekommerd vervolgde mijnheer Cascabel dus zijnen weg door de breede en nette straten van Sacramento. Hij ging over statige
+vierkante pleinen, in den zomer beschaduwd door zware boomen die nu hun bladerenkroon misten, omringd van weelderige h&ocirc;tels
+en particuliere huizen, sierlijk en geriefelijk gebouwd, van openbare gebouwen in nieuw-engelschen stijl, van monumentale
+kerken vooral, door welk een en ander de hoofdplaats van Californi&euml; geheel het <span class="pagenum">[<a id="pb4" href="#pb4">4</a>]</span>voorkomen van eene groote stad heeft. De straten waren vol bedrijvige menschen, kooplieden, reeders, fabrikanten, sommige
+het hoofd vol van de scheepsladingen die over de breede rivier of naar den Stillen Oceaan op reis waren, andere op weg naar
+den Folson-spoorweg, die de kortste gemeenschap met het hart der Vereenigde Staten vormt.
+
+</p>
+<p>Onder het fluiten van een franschen militairen marsch richtte Cascabel zijne schreden naar de High-Street. Daar had zijn vorschend
+oog eenen winkel opgemerkt waar een mededinger van de beroemdste brandkastenmakers der wereld zijne waren te koop bood. Wat
+in het magazijn van William J. Morlan verkocht werd, had den naam van goed en niet duur te zijn, in betrekkelijken zin altijd
+en in aanmerking genomen den hoogen prijs van alle fabrieks-artikelen in de Vereenigde Staten van Noord-Amerika.
+
+</p>
+<p>William J. Morlan bevond zich in zijn magazijn toen Cascabel daar binnentrad.
+
+</p>
+<p>&#8212;Uw dienaar, mijnheer Morlan, begon hij. Ik zou mij wel eene geldkist willen aanschaffen.
+
+</p>
+<p>William Morlan kende Cascabel, even als ieder in Sacramento hem kende. Was hij niet sedert drie weken de beste straatkunstenaar
+die zich in de stad bevond! Heel beleefd antwoordde de fabrikant dus:
+
+</p>
+<p>&#8212;Eene geldkist mijnheer Cascabel? nu, daar wensch ik u van harte geluk mede.
+
+</p>
+<p>&#8212;Hoe bedoelt gij dat?
+
+</p>
+<p>&#8212;Wel, omdat iemand die eene geldkist komt koopen, wel eenige zakken dollars te bewaren moet hebben.
+
+</p>
+<p>&#8212;Dat zal wel waar zijn, mijnheer Morlan.
+
+</p>
+<p>&#8212;Welnu neem dan deze, antwoordde de winkelier, terwijl hij op eene manshooge brandkast wees, die goed op hare plaats geweest
+zou zijn in het kantoor van de gebroeders Rothschild of van andere bankiers, die in den regel goed van geld voorzien zijn.
+
+</p>
+<p>&#8212;Bedaard wat! hernam Cascabel. Die zou groot genoeg zijn om er mijn geheele gezin in te bergen. Nu is dat wel mijne kostbaarste
+bezitting, maar die behoef ik niet achter slot te bewaren. Zeg eens, mijnheer Morlan, hoeveel geld zou er wel in die verbazende
+kast gaan?
+
+</p>
+<p>&#8212;Eenige millioenen goudgeld.
+
+</p>
+<p>&#8212;Eenige millioenen zegt gij? Dan zal ik later wel eens terugkomen als ik die heb. Wat ik zoek is een kleine stevige kist,
+die ik onder mijn arm nemen en achter in mijn wagen zetten kan als wij op reis zijn.
+
+</p>
+<p>&#8212;Die heb ik ook voor u, mijnheer Cascabel.
+
+<span class="pagenum">[<a id="pb5" href="#pb5">5</a>]</span></p>
+<p></p>
+<div class="figure"><img border="0" src="images/p005.jpg" alt="Uitstekend, die kist wil ik wel hebben. (Zie bladz. 6.)" width="508" height="720"><p class="figureHead">Uitstekend, die kist wil ik wel hebben. (<span class="corr" id="xd0e360" title="Bron: zie">Zie</span> bladz. <a href="#pb6" class="pageref">6</a>.)
+</p>
+</div><p>
+
+<span class="pagenum">[<a id="pb6" href="#pb6">6</a>]</span></p>
+<p>De fabrikant haalde eene geldkist met een veiligheidsslot voor den dag. Het gewicht er van was niet meer dan een pond of twintig.
+Van binnen was de kist in laden en loketten verdeeld, evenals de kasten waar geld en geldswaardig papier in de banken in bewaard
+wordt.
+
+</p>
+<p>&#8212;Bovendien is zij tegen het vuur bestand, waar wij bij den verkoop voor instaan, voegde Morlan er bij.
+
+</p>
+<p>&#8212;Uitstekend, uitstekend! hernam Cascabel. Indien gij ook voor de deugdelijkheid van het slot instaat, wil ik die kist wel
+hebben.
+
+</p>
+<p>&#8212;Het is een slot met geheime sluiting, hernam de koopman, Het bestaat uit vier letters, waarvan uit vier alfabetten een woord
+gekozen kan worden, zoodat er bijna vier maal honderd duizend samenvoegingen te bedenken zijn. In den tijd dien een dief noodig
+zou hebben om het woord te vinden, zou hij een millioen keeren in de gevangenis gezet kunnen worden.
+
+</p>
+<p>&#8212;Een millioen keeren, zegt gij, mijnheer Morlan? Dat is waarlijk verbazend! Maar wat is de prijs er van? Gij begrijpt dat
+een geldkist te duur betaald zou zijn wanneer zij meer kostte dan hetgeen iemand er in te bergen heeft.
+
+</p>
+<p>&#8212;Volkomen juist, mijnheer Cascabel. Ik vraag er dan ook niet meer dan zes en een halven dollar voor.
+
+</p>
+<p>&#8212;Zes en een halven dollar? hernam Cascabel. Dat staat mij maar half aan, die zes en een halve dollar. Komaan mijnheer Morlan,
+om zaken te doen moet men wat toegeven. Zullen wij voor vijf dollars den koop sluiten?
+
+</p>
+<p>&#8212;Nu dan, omdat gij het zijt, mijnheer Cascabel.
+
+</p>
+<p>Met eenen handslag werd de koop bezegeld. Toen vroeg de fabrikant of hij de kist naar de rollende woning van den kunstenmaker
+wilde laten brengen, aangezien het niet te pas kwam dat de eigenaar zelf er mede onder den arm liep.
+
+</p>
+<p>&#8212;Hoe heb ik het nu met u, mijnheer Morlan? Een man als ik, die met gewichten van veertig pond speelt alsof het noten waren!
+
+</p>
+<p>&#8212;Word maar niet boos. Onder ons gezegd en gebleven, hoeveel wegen eigenlijk uwe gewichten van veertig pond?
+
+</p>
+<p>&#8212;Precies vijftien pond, maar vertel het aan niemand anders! antwoordde Cascabel.
+
+</p>
+<p>Lachende en als een paar goede vrienden namen de fabrikant en de kunstenmaker van elkander afscheid<span class="corr" id="xd0e394" title="Niet in bron">.</span>
+
+</p>
+<p>Een half uur later hield de gelukkige bezitter van de geldkist zijnen intocht op het pleintje waar zijn wagen stond. Met niet
+weinig zelfvoldoening zette hij &raquo;de kas van de firma Cascabel&laquo; op hare plaats.
+
+<span class="pagenum">[<a id="pb7" href="#pb7">7</a>]</span></p>
+<p></p>
+<div class="figure"><img border="0" src="images/p007.jpg" alt="Cesar Cascabel." width="489" height="720"><p class="figureHead"><span class="corr" id="xd0e403" title="Bron: C&eacute;sar">Cesar</span> Cascabel.
+</p>
+</div><p>
+
+<span class="pagenum">[<a id="pb8" href="#pb8">8</a>]</span></p>
+<p>Wat was het jonge volkje trotsch op het nieuwe meubel! Hoe blijde waren zij er mede! Zij werden niet moede de kist open te
+maken en weer te sluiten. De kleine Sander had er wel in willen kruipen om verstoppertje te spelen. Maar dat kon niet want
+Sander was te lang en om er krom in te liggen was de kist niet breed genoeg!
+
+</p>
+<p>Kruidnagel verklaarde nooit zoo iets moois gezien te hebben, zelfs niet in zijne droomen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Wat een moeite moet het kosten om dat ding open te maken, zeide hij. Ten minste als het goed sluit, want anders moet het
+heel makkelijk gaan.
+
+</p>
+<p>&#8212;Dat is eene waarheid als eene koe, antwoordde de patroon. Op eenen toon van gezag waar niets op te antwoorden viel en met
+een <span class="corr" id="xd0e416" title="Bron: veelbeteekend">veelbeteekenend</span> gebaar, waarvan de bedoeling voor niemand twijfelachtig kon zijn, liet hij toen volgen:
+
+</p>
+<p>&#8212;Komaan kinderen, neemt uwe beenen op en gaat het een en ander halen waar wij als koningen van smullen kunnen! Hier is een
+dollar waar gij voor koopen moogt wat gij wilt. Ik ben de man die van daag trakteert!
+
+</p>
+<p>Alsof de brave kerel niet iederen dag &raquo;trakteerde&laquo;! Maar dat was een van de grappen die hij het liefst uithaalde en waar hij
+zelf het hartelijkst om lachte.
+
+</p>
+<p>In een oogenblik waren Jan, Sander en Napoleona uit zicht, gevolgd door Kruidnagel met eene groote mand onder zijn arm om
+alles wat zij gingen aanschaffen te dragen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Nu zijn wij alleen Cornelia, begon Cascabel. Laat ons nu een oogenblik praten.
+
+</p>
+<p>&#8212;Waarover Cesar?
+
+</p>
+<p>&#8212;Waarover? Wel over het woord dat wij kiezen moeten om het slot van onze geldkist toe te maken. Niet dat ik de kinderen niet
+vertrouw. Lieve hemel dat zijn engelen, en evenmin om dien onnoozelen Kruidnagel, want die is de eerlijkheid in persoon. Maar
+zulke woorden moeten toch geheim gehouden worden.
+
+</p>
+<p>&#8212;Neem maar een woord dat u het beste voorkomt, antwoordde Cornelia. Wat gij wilt, vind ik goed.
+
+</p>
+<p>&#8212;Hebt gij in &#8217;t geheel geene keus?
+
+</p>
+<p>&#8212;Och neen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ik voor mij zou liefst den naam van iemand nemen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja, ja ..., dat is goed. Den Uwen, Cesar.
+
+</p>
+<p>&#8212;Dat kan niet want die is te lang! Het moet een naam zijn van niet meer dan vier letters.
+
+</p>
+<p>&#8212;Laat dan eene letter van den uwen weg. Cesar is even goed zonder R, zou ik denken! Wij kunnen immers precies doen wat wij
+willen?
+
+<span class="pagenum">[<a id="pb9" href="#pb9">9</a>]</span></p>
+<p></p>
+<div class="figure"><img border="0" src="images/p009.jpg" alt="Laat ons nu een oogenblik praten, Cornelia. (Zie bladz. 8.)" width="519" height="720"><p class="figureHead">Laat ons nu een oogenblik praten, Cornelia. (<span class="corr" id="xd0e450" title="Bron: zie">Zie</span> bladz. <a href="#pb8" class="pageref">8</a>.<span class="corr" id="xd0e456" title="Niet in bron">)</span></p>
+</div><p>
+
+<span class="pagenum">[<a id="pb10" href="#pb10">10</a>]</span></p>
+<p>&#8212;Bravo, Cornelia! Dat is een goede inval, een van die invallen zooals gij er dikwijls hebt. Maar als wij het er over eens
+zijn dat wij eene letter uit eenen naam kunnen nemen, zie ik niet in waarom wij er geen vier zouden weglaten en dan uit den
+uwen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Uit mijn naam?
+
+</p>
+<p>&#8212;Wel zeker! De laatste vier letters er van: E L I A. Dat klinkt zelfs nog mooier, vind ik.
+
+</p>
+<p>&#8212;Hoe bedenkt ge het, Cesar?
+
+</p>
+<p>&#8212;Zult ge het niet pleizierig vinden als uw naam de sluiting van onze geldkist wordt?
+
+</p>
+<p>&#8212;Zeker, vooral omdat hij in uw hart reeds geschreven staat, antwoordde Cornelia innig en vol geestdrift.
+
+</p>
+<p>Met ongehuichelde verrukking zoende zij haar braven man dat het klapte.
+
+</p>
+<p>Zoodoende gebeurde het dat wie ter wereld het woord ELIA niet kende, er nimmer in slagen zou de geldkist van de familie Cascabel
+open te krijgen.
+
+</p>
+<p>Na een half uur kwamen de kinderen terug met mondkost beladen. Het waren heerlijke sneden ham en pekelvleesch, en van die
+verbazende groenten zooals de vruchtbare grond van Californi&euml; ze voortbrengt, koolen met stronken als boomen, aardappelen
+als meloenen, wortelen ter lengte van een halven meter, die met geen andere te vergelijken zijn, was Cascabel gewoon te zeggen,
+dan met die welke men onderweg uit den grond trekt zonder de moeite te hebben van ze eerst te planten. Voor de dranken is
+er in Californi&euml; eene rijke keus uit alles wat eene amerikaansche keel kan streelen. Op het feestmaal der Cascabel&#8217;s had ieder
+een groot glas schuimend bier tot zijne beschikking en aan het dessert eene fijne flesch sherry voor allen.
+
+</p>
+<p>Cornelia had niet veel tijd noodig om, door Kruidnagel, haar gewonen koksknecht, geholpen, het maal te bereiden. De tafel
+werd gedekt in de tweede afdeeling van den reiswagen, gewoonlijk de woonkamer genoemd, waarin eene aangename warmte heerschte
+tengevolge van het in de aangrenzende ruimte brandende keukenfornuis. De eetlust van vader, moeder en kinderen, die nooit
+te wenschen overliet, was dezen dag buitengewoon. De omstandigheden in aanmerking genomen, was dat geen wonder.
+
+</p>
+<p>Toen het eten afgeloopen was, richtte mijnheer Cascabel tot allen het woord, waarbij hij den plechtigen toon aansloeg waarmede
+hij gewoon was het &raquo;ge&euml;erde publiek&laquo; toe te spreken.
+
+</p>
+<p>&#8212;Morgen, kinderen, zeide hij, verlaten wij Sacramento, die nobele stad, met hare nobele ingezetenen, over wie wij niet anders
+dan <span class="pagenum">[<a id="pb11" href="#pb11">11</a>]</span>roemen kunnen, onverschillig of hunne huid blank, rood of zwart ziet. Maar Sacramento ligt in Californi&euml;; Californi&euml; is een
+stuk van Amerika en Amerika is Europa niet. Een mensch heeft maar &eacute;&eacute;n vaderland. Europa, dat is Frankrijk en het is waarlijk
+niet te vroeg wanneer wij naar Frankrijk terug verlangen na er zoovele jaren van gescheiden te zijn geweest. Hebben wij in
+dien tijd fortuin gemaakt? Om de waarheid te zeggen: neen! Intusschen zijn wij eigenaars van een zeker aantal dollars, die
+in onze geldkist een goed figuur zullen maken nadat wij ze in fransch goud- of zilvergeld ingewisseld zullen hebben. Een deel
+van dat bedrag zullen wij besteden om den Atlantischen Oceaan over te steken op een der snelvarende stoomschepen van wier
+top de driekleur wappert die onze Napoleon weleer in de hoofdsteden aller landen geplant heeft. Cornelia, ik drink op uwe
+gezondheid!
+
+</p>
+<p>Moeder Cascabel knikte vriendelijk met het hoofd, in antwoord op deze beleefdheid die haar man haar dikwijls bewees, als wilde
+hij zijne dankbaarheid toonen voor de moeite die zij zich gegeven had om hem in de personen zijner kinderen de evenbeelden
+van Hercules en Achilles te schenken.
+
+</p>
+<p>Toen sprak hij weder:
+
+</p>
+<p>&#8212;Ook drink ik op onze behouden reis! Mogen gunstige winden onze zeilen doen zwellen!
+
+</p>
+<p>Hij zweeg teneinde gelegenheid te hebben allen voor het laatst uit de heerlijke sherry-flesch nog eens in te schenken.
+
+</p>
+<p>&#8212;Intusschen, mijn vriend Kruidnagel, zult gij misschien de opmerking maken dat er na het betalen van onze passage niets meer
+in de geldkist over zal zijn?
+
+</p>
+<p>&#8212;Daar ben ik niet bang voor patroon..... ten minste als de plaatskaart op de booten, gevoegd bij die op de spoorwegen niet
+z&oacute;&oacute;veel kost.......
+
+</p>
+<p>&#8212;Wat praat ge van spoorwegen, van <i>rail-roads</i>, zooals de Yankees zeggen, riep Cascabel. Maar onnoozel schepsel, onbekwaam tot eenige redeneering, daar reizen wij niet
+mede! Van Sacramento tot New-York reken ik dat het vervoer ons niets kosten zal, want daar gebruiken wij ons huis op wielen
+voor. Een honderd of wat mijlen rijdens, daar zal, vermoed ik, de familie Cascabel zich niet door laten afschrikken, zij die
+nooit anders gewoon is geweest dan de wereld door te rollen!
+
+</p>
+<p>&#8212;Dat spreekt van zelf, bevestigde Jan.
+
+</p>
+<p>&#8212;Wat eene vreugde zal het voor ons zijn, Frankrijk terug te zien! zeide moeder Cascabel.
+
+</p>
+<p>&#8212;Frankrijk, kinderen, begon haar man weder, dat gij geen van <span class="pagenum">[<a id="pb12" href="#pb12">12</a>]</span>allen kent, want gij zijt in Amerika geboren; het schoone Frankrijk dat gij eindelijk zult aanschouwen. Welk een geluk, Cornelia,
+voor u die uit Provence, en voor mij die uit Normandi&euml; ben, er weder heen te gaan na eene afwezigheid van twintig jaren!
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja, Cesar, wat een geluk!
+
+</p>
+<p>&#8212;Zie Cornelia, al werd mij nu eene plaats aangeboden in den kunstenmakerstroep van Barnum, ik zou er voor bedanken. Niets
+is langer in staat mij hier te houden. Ik wil naar mijn land terug, al moest ik er op mijne handen naar toe loopen. Ik voel
+dat ik het heimwee heb, en dat is niet anders te genezen dan door naar het vaderland terug te gaan. Dus moeten wij er zonder
+uitstel heen!
+
+</p>
+<p>Wat Cesar Cascabel zeide, was de waarheid. Hij en zijne vrouw dachten aan niets anders meer dan aan hunnen terugkeer naar
+Frankrijk. Welk eene zelfvoldoening was het voor beiden, het geld er voor eindelijk bijeen te hebben!
+
+</p>
+<p>&#8212;Morgen gaan wij op marsch, zeide Cascabel.
+
+</p>
+<p>&#8212;Zou dat misschien onze laatste reis niet kunnen zijn? vroeg Cornelia.
+
+</p>
+<p>&#8212;Vrouw, antwoordde haar man met waardigheid, ik ken maar &eacute;&eacute;ne laatste reis, dat is die waarvoor er van onzen Lieven Heer geen
+retourbiljet te krijgen is.
+
+</p>
+<p>&#8212;Nu ja, Cesar, maar zullen wij niet, v&oacute;&oacute;r dat wij die reis ondernemen, fortuin gemaakt hebben en van het werken kunnen uitrusten?
+
+</p>
+<p>&#8212;Rusten, Cornelia? Nooit. Ik wil geen fortuin maken indien het gevolg daarvan moet zijn dat ik stil moet gaan zitten. Gelooft
+gij dat ge het recht hebt de talenten ongebruikt te laten waarmede de natuur u zoo mild begiftigd heeft? Denkt gij dat ik
+met mijne armen over elkaar zal gaan loopen, op gevaar af dat mijne gewrichten hunne lenigheid verliezen zullen? Kunt gij
+het u voorstellen dat Jan zijne kunsten als equilibrist verzaken zal; dat Napoleona zal ophouden te dansen op het gespannen
+koord, met of zonder balanceerstok; dat Sander niet langer gezien zal worden als het toppunt der menschen-piramide, en dat
+zelfs Kruidnagel niet meer zijn half dozijn muilperen in de minuut zal waarnemen, tot groote verlustiging van het ge&euml;erde
+publiek? Neen, mijne Cornelia! Zeg mij dat de zon zal worden uitgedoofd door den regen, dat de oceaan verdwijnen zal in de
+maag der visschen, maar zeg mij niet dat er een oogenblik komen zal waarop de familie Cascabel rust zal nemen!
+
+</p>
+<p>Zij hadden nu niets anders meer te doen dan alles gereed te maken voor de reis, teneinde den volgenden ochtend, zoodra de
+zon boven Sacramento zou opgaan, den tocht te aanvaarden.
+<span class="pagenum">[<a id="pb13" href="#pb13">13</a>]</span></p>
+<p>De namiddag werd daartoe besteed. Onnoodig te zeggen dat de vermaarde geldkist op eene veilige plek in de achterste afdeeling
+van den wagen neergezet was.
+
+</p>
+<p>&#8212;Op deze manier, merkte Cascabel op, kunnen wij dag en nacht het oog er op houden.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ik begin hoe langer hoe meer in te zien dat het eene goede gedachte van u geweest is, Cesar, antwoordde Cornelia. Ik heb
+geen spijt van het geld dat wij er voor betaald hebben.
+
+</p>
+<p>&#8212;De kist is alleen misschien wat klein, vrouw. Maar als onze &raquo;sok&laquo; grooter wordt, kunnen wij er altijd eene ruimere aanschaffen.
+
+
+
+<span class="pagenum">[<a id="pb14" href="#pb14">14</a>]</span></p>
+</div>
+<div id="ch2" class="div1"><span class="pagenum">
+[<a href="#toc">Inhoud</a>]
+</span><h2 class="label">II.</h2>
+<h2 class="normal">De familie Cascabel.</h2>
+<p>Cascabel! Die naam was bekend, ja vermaard in alle vijf werelddeelen,&#8212;&raquo;en in andere plaatsen&laquo;, was de man gewoon te zeggen
+die de eer had hem te dragen.
+
+</p>
+<p>Cesar Cascabel was afkomstig uit Pontorson in het hart van Normandi&euml;, en al de gauwigheid, al de slimme streken, door welke
+het Normandische ras beroemd is, waren hem eigen. Maar zoo geslepen en gevat als hij zijn mocht, hij was altijd een eerlijk
+man gebleven, en niemand had het recht hem te tellen onder de schurftige schapen van de zwervende kudde der straatkunstenmakers.
+Hij was een oppassend huisvader, die door zijne goede eigenschappen als mensch ruimschoots goed maakte wat zijne nederige
+afkomst en zijn ongeregeld beroep hem misschien te kort mochten doen komen.
+
+</p>
+<p>Hij was op het tijdstip waarop wij hem leeren kennen, vijf-en-veertig jaren oud en zag er ook uit als een man van dien leeftijd.
+Onder den blooten hemel geboren, in letterlijken zin, was de mand, die zijn vader op den rug droeg en waarmede hij de dorpskermissen
+en jaarmarkten in Normandi&euml; afreisde, zijne wieg geweest. Zijne moeder was kort na zijne geboorte gestorven, eenige jaren
+later verloor hij ook zijnen vader en toen had een rondreizende kunstenmakerstroep, die juist voorbijtrok, hem tot zich genomen.
+Zoo had hij zijne kinderjaren doorgebracht met op zijn hoofd te staan, op <span class="pagenum">[<a id="pb15" href="#pb15">15</a>]</span>zijne handen te loopen en sprongen in de lucht te maken. Hij werd achtereenvolgens paljas, kunstenmaker in alle vakken en
+verdiende met de vlugheid zijner ledematen en de kracht zijner spieren voor zichzelf den kost, tot op het oogenblik toen hij
+kennis maakte met de tegenwoordige mevrouw Cascabel, van haarzelve Cornelia Vadarasse genaamd, uit Martigues in Provence geboortig,
+die hem achtereenvolgens drie kinderen schonk. Zoo was hij zelf de bestuurder van eenen troep geworden, waarvan zijn gezin
+de sujetten leverde.
+
+</p>
+<p>Hij was schrander en vernuftig, sterk en lenig, meer dan de meeste andere menschen; maar zijne zedelijke eigenschappen deden
+niet onder voor die van zijn lichaam en verstand. Het is wel waar dat een rollende steen geen blijvende plaats bekomt, maar
+onder het schuren tegen de andere steenen en de distelen van den weg wordt hij ten minste glad en glimmend en slijten de scherpe
+hoeken er af. In de vijf-en-veertig jaren dat hij aan &#8217;t rollen was, had Cesar Cascabel zooveel geleerd en ondervonden, dat
+hij van het leven alles wist wat iemand er van te weten kan komen. Hij verwonderde zich over niets meer en niets was meer
+in staat hem van zijn stuk te brengen. Al zwervende van de eene kermis naar de andere in alle landen van Europa, in Amerika
+zoowel als in de nederlandsche en spaansche koloni&euml;n, had hij bijna alle talen leeren verstaan en wist hij er zich ten naastenbij
+ook in verstaanbaar te maken, &raquo;zelfs in die welke hij niet sprak&laquo; was hij gewoon te beweren. Want als de taal hem in den steek
+liet, had hij altijd zijne zeer sprekende gebaren tot zijne beschikking.
+
+</p>
+<p>Cesar Cascabel was iets meer dan middelmatig van lengte, krachtig van lichaamsbouw, goed ge&euml;venredigd van ledematen. Zijn
+onderkaak stak een weinig naar voren, hetgeen een teeken van geestkracht is; hij had een stevigen kop, dicht bezet met een
+dichten haarbos; zijn gelaat was door de zon verbrand en door den wind verweerd; onder zijn grooten neus droeg hij een knevel
+zonder punten en aan zijne gebruinde wangen een paar heele korte bakkebaarden; zijne oogen waren blauw, levendig en doordringend
+en hadden eene goedaardige uitdrukking; in zijnen mond ontbrak nog maar &eacute;&eacute;n van de drie-en-dertig tanden en kiezen die er
+in behoorden. Tegenover het &raquo;ge&euml;erde publiek&laquo; was hij niet zuinig met geweldige gebaren, theatrale houdingen en bluffende
+volzinnen; maar in het gewone leven was hij de eenvoud en de natuurlijkheid zelve. Geen huisvader overtrof hem in hartelijke
+liefde voor zijn gezin.
+
+</p>
+<p>Van een ijzersterk gestel, bezat hij thans de noodige lenigheid niet meer voor het dansen op de koord of voor de kunsten aan
+den rekstok; maar waar het op spierkracht aankwam behoorde hij altijd <span class="pagenum">[<a id="pb16" href="#pb16">16</a>]</span>nog onder de besten in zijn beroep. Buitendien was hij een meester in de edele kunst van buikspreken, eene soort van kermisvertooning
+welke reeds van overouden tijd dagteekent, want de kerkvader Eustachius verzekert dat de priesteres van Endor, die voor Saul
+waarzegde, niets anders was dan eene buikspreekster. Als Cesar het goedvond, zakten zijne stembanden tot ver beneden zijne
+maag. Of hij met zichzelf een duo had kunnen zingen, had hij nog nooit beproefd; maar wie weet of hij er niet toe in staat
+ware geweest!
+
+</p>
+<p>Om zijne beeltenis volledig te maken moeten wij hier nog bijvoegen dat Cesar Cascabel een zwak had voor beroemde krijgshelden
+en vooral voor Napoleon I. Zoo hoog als hij dien veroveraar vereerde, zoo diep verachtte hij diens beulen, de Engelschen,
+die hij allen voor nakomelingen van den gemeenen Hudson Lowe, Napoleon&#8217;s gevangenbewaarder op Sint Helena, hield. Hij had
+dan ook nooit verkozen te &raquo;werken&laquo; voor de koningin van Engeland, verzekerde hij, &raquo;niettegenstaande die vorstin hem door haren
+opperhofmeester persoonlijk had doen uitnoodigen.&laquo; Dit laatste had hij zoo dikwijls verteld, dat hij eindelijk zelf geloofde
+dat het waar was.
+
+</p>
+<p>Met dat al had Cascabel het nog niet kunnen brengen tot de waardigheid van directeur van een groot paardenspel, zooals een
+Franconi, een Carr&eacute; of een Myers, met heel hunnen stoet van rijders en rijderessen, van clowns en goochelaars. Hij was niets
+meer dan een gewone kermisreiziger, die als het mooi weer was op de pleinen en markten in de open lucht, en als het regende
+onder eene tent zijne kunsten vertoonde. Met dit beroep, dat hij met zeer afwisselend geluk gedurende het vierde eener eeuw
+had uitgeoefend, had hij zooals wij verteld hebben het spaarduitje bijeengegaard dat thans in de kist met het letterslot bewaard
+lag.
+
+</p>
+<p>Hoeveel arbeid, hoeveel vermoeienis, hoeveel ellende zelfs, vertegenwoordigde dat beetje geld! Nu echter was het ergste achter
+den rug. De familie Cascabel maakte zich gereed naar Europa terug te keeren. Na de Vereenigde Staten over bijna hunne geheele
+breedte doorgetrokken te zijn, zouden zij plaats nemen op eene fransche of amerikaansche pakketboot. Van eene engelsche mocht
+natuurlijk geen sprake zijn.
+
+</p>
+<p>Cascabel was iemand die op alles raad wist. Hinderpalen kende hij niet; hij beschouwde die op zijn hoogst als moeielijkheden
+die overwonnen moesten worden. Zijnen weg door het leven te vinden, beschouwde hij als zijne bestemming. Even als de hertog
+van Dantzig, een der maarschalken van zijn keizerlijken held, had hij kunnen zeggen: &raquo;Waar een gaatje te vinden is, zal ik
+er doorheen kruipen&laquo;.
+<span class="pagenum">[<a id="pb17" href="#pb17">17</a>]</span></p>
+<p>Door hoeveel gaten was hij dan ook in zijn leven niet reeds gekropen!
+
+</p>
+<p>&raquo;Mevrouw Cascabel, geboren Cornelia Vadarasse, proven&ccedil;aalsche van het zuiverste bloed, zonder wedergade in het voorspellen
+van de toekomst, <i>clairvoyante</i> en <i>somnambule</i>, de koningin aller electrische vrouwen, gesierd door alle bekoorlijkheden harer sekse, bezitster aller deugden die de kroon
+uitmaken eener huismoeder, met den krans der overwinning uit den grooten vrouwen-worstelstrijd te Chicago gekomen, waar de
+beroemdste vrouwelijke athleten der wereld waren saamgestroomd!&laquo;
+
+</p>
+<p>Dit waren de bewoordingen waarmede mijnheer Cascabel gewoon was zijne echtgenoote aan het publiek voor te stellen. Nu twintig
+jaar geleden was hij te New-York met haar in het huwelijk getreden. Of hij er aan gedacht had de toestemming van zijnen vader
+te vragen v&oacute;&oacute;r dat hij tot dien stap overging? Geen oogenblik, vooreerst, zeide hij, dewijl zijn vader ook hem niet geraadpleegd
+had toen hij in het huwelijk trad, en in de tweede plaats dewijl die brave man niet meer leefde. Het geval was doodeenvoudig
+in zijn werk gegaan, met minder omslag dan in het achterlijke Europa, waar twee wezens die bestemd schijnen om met elkander
+vereenigd te worden, door een aantal formaliteiten daarin belemmerd worden.
+
+</p>
+<p>Op een goeden avond als toeschouwer in het Barnum-theater te New-York zijnde, was Cesar Cascabel levendig getroffen geworden
+door de bevalligheid, de lenigheid en de kracht, door eene jeugdige fransche kunstenmaakster, mejuffrouw Cornelia Vadarasse,
+aan den rekstok ten toon gespreid. Dit bekoorlijke vrouwspersoon aan zich te verbinden, hun beider levens tot &eacute;&eacute;n te maken,
+in de toekomst eene reeks van kleine Cascabels te voorschijn te roepen, die hunne ouders in alles waardig zouden zijn, dat
+scheen den gemoedelijken straatkunstenaar eene zaak die als van zelve sprak. Gedurende eene pauze snelde hij het tooneel op,
+liet zich aan Cornelia Vadarasse voorstellen en gaf haar terstond te verstaan dat zij beiden als franschen bestemd waren,
+elkander hart en hand te schenken. Onder de toeschouwers bevond zich een geestelijke; deze werd naar de gezelschapszaal der
+artisten getroond en daar werd hem gevraagd op eenen band, die zoo in alle opzichten in den hemel gelegd scheen te zijn, het
+zegel der kerk te drukken. In het vrije en gelukkige Amerika bestaat daar geenerlei bezwaar tegen en het geschiedde alzoo.
+Zijn zulke met stoom gesloten huwelijken er minder goed om? Dit moge zijn zooals het wil, dat van Cesar Cascabel en Cornelia
+Vadarasse was eene der gelukkigste echtverbintenissen, ooit op dit ondermaansche gesloten.
+
+<span class="pagenum">[<a id="pb18" href="#pb18">18</a>]</span>
+</p>
+<div class="figure"><img border="0" src="images/p018.jpg" alt="Jan Cascabel." width="504" height="720"><p class="figureHead">Jan Cascabel.</p>
+</div><p>
+
+<span class="pagenum">[<a id="pb19" href="#pb19">19</a>]</span></p>
+<p>De eerstgeborene uit dit huwelijk van twee straatkunstenmakers was Jan, thans negentien jaar oud. Het was alsof hij aan zijne
+afkomst ontrouw was geworden wat betreft de sterkte der spieren en den aanleg voor koorddansen, gymnastische toeren of paljas-aardigheden.
+Daarentegen was hij uiterst behendig in de handen en had hij eene gave van scherp opmerken, door welke eigenschappen hij het
+ver gebracht had in alle kunsten waar handigheid en vlugheid bij te pas kwamen, zonder dat hij zich op dit talent het minste
+liet voorstaan. Het was een zachtaardige, stille jongen, bruin van gelaatskleur als zijne moeder, doch met blauwe oogen. Hij
+had veel pleizier in lezen en maakte van alle voorkomende gelegenheden gebruik om iets te leeren. Zonder dat hij zich over
+het beroep zijner ouders schaamde, geloofde hij toch dat er iets beters voor hem te doen was dan kunsten voor de menschen
+te maken en in het geheim koesterde hij de hoop, zoodra hij in Frankrijk teruggekeerd mocht wezen, zijn tegenwoordig bedrijf
+te laten varen. Hij hield echter te veel van zijne ouders om zich over dit onderwerp anders dan met de grootste omzichtigheid
+uit te laten; trouwens op welke manier hem eene gelegenheid geopend zou kunnen worden om op eene andere wijze door de wereld
+te komen, wist hij in de verte niet te zeggen.
+
+</p>
+<p>In leeftijd volgde op den oudste de tweede zoon. Deze was in den volsten zin van het woord een spruit van vader en moeder
+Cascabel en voor kunstenmaken in de wieg gelegd. Hij was twaalf jaar oud, zoo lenig als eene kat, zoo vlug als een aap, en
+zoo glad als een aal. Hij was nog maar drie voet zes duim lang en niet groot dus voor zijnen leeftijd, maar hij was naar het
+zeggen van zijnen vader met &eacute;&eacute;nen luchtsprong in de wereld gekomen en nu reeds een echte clown, daarbij een straatjongen vol
+grappen en streken, maar met een goed hart. Een pak slaag verdiende hij af en toe, maar hij nam dat al lachende aan, want
+de klappen kwamen zelden hard aan en waren nooit valsch gemeend.
+
+</p>
+<p>Wij hebben reeds gezegd dat de oudste van Cascabel&#8217;s kinderen Jan heette. Dien naam had zijne moeder hem gegeven als eene
+herinnering aan eenen oud-oom te Marseille, Jan Vadarasse, een zeeman die door menschen-eters heette opgegeten te zijn, iets
+waar zijne achternicht niet weinig trotsch op was. Jan&#8217;s vader, die zichzelf in den naam Cesar verheugen mocht, had voor zijn
+oudsten zoon zeker iets anders verlangd, iets meer in overeenstemming met de bewondering die hij voor beroemde krijgshelden
+koesterde, maar hij had bij het kiezen van eenen naam voor hunnen eerstgeborene zijne vrouw niet willen tegenspreken. Daarom
+had hij er in toegestemd <span class="pagenum">[<a id="pb20" href="#pb20">20</a>]</span>dat de jongen eenvoudig Jan zou heeten, maar met het stille voornemen om indien hun meer spruiten geschonken werden, zich
+voor zijne inschikkelijkheid schadeloos te stellen.
+
+</p>
+<p>Dit gebeurde ook zoodra hem een tweede zoon geboren werd. Na eenigen tijd geaarzeld te hebben tusschen Hamilcar, Attila of
+Hannibal, eindigde Cesar met hem Alexander te doen doopen. Bij verkorting werd hij gewoonlijk Sander genoemd.
+
+</p>
+<p>Op de twee jongens volgde mettertijd een meisje. Moeder Cascabel had deze Hersilia willen noemen, maar haar man stond er op
+dat zij Napoleona zou heeten als eene hulde aan den martelaar van Sint Helena.
+
+</p>
+<p>Napoleona was nu acht jaar oud. Het was een lief kind dat een mooi meisje beloofde te worden. Zij was blond en had eene frissche
+kleur, met een gelaat vol uitdrukking en leven. Bevallig in al hare bewegingen en goed van aanleg, bracht zij het in de edele
+kunst van koorddansen spoedig tot eene aanmerkelijke hoogte. Zooals zij met hare welgevormde voetjes over den stijf gespannen
+metalen draad zweefde, huppelend en sierlijke passen makend, was het alsof het schepseltje vleugels had om zich recht te houden.
+
+</p>
+<p>Ieder begrijpt dat Napoleona het liefste kind van het gezin was. Zij was aller oogappel en toch geen bedorven kind in den
+slechten zin van het woord. Hare moeder koesterde de stille hoop dat haar dochtertje eenmaal een voornaam huwelijk zou doen.
+Dat is immers een van die dingen welke in het wisselvallige leven van straatkunstenaars af en toe voorkomen. Waarom zou Napoleona,
+volwassen en eene knappe jonge dochter geworden, niet eenen prins of baron kunnen ontmoeten die op haar verlieven en haar
+trouwen zou?
+
+</p>
+<p>&#8212;Dat gebeurt alleen in sprookjes, meende Cesar, die de zaken kalmer opnam dan zijne vrouw.
+
+</p>
+<p>&#8212;Neen Cesar, het gebeurt ook in het werkelijke leven.
+
+</p>
+<p>&#8212;Helaas, mijn goede Cornelia, de tijd is voorbij toen koningen herderinnen tot vrouw namen. Trouwens, zooals de zaken tegenwoordig
+gesteld zijn, weet ik niet of iedere herderin wel met eenen koning zou willen trouwen.
+
+</p>
+<p>Dit was dus de familie Cascabel, vader, moeder en drie kinderen. Met het oog op de vereischten voor de vertooning eener menschen-pyramide,
+waarbij de artisten twee aan twee op elkanders schouders gaan staan, ware het misschien wenschelijk geweest dat er nog een
+vierde kind bij was gekomen. Maar nummer vier verkoos niet te komen.
+
+</p>
+<p>Gelukkig hadden zij Kruidnagel. Deze was altijd beschikbaar om bij buitengewone gelegenheden in de bres te springen.
+
+<span class="pagenum">[<a id="pb21" href="#pb21">21</a>]</span>
+</p>
+<div class="figure"><img border="0" src="images/p021.jpg" alt="Kruidnagel en Napoleona. (Zie bladz. 20)." width="506" height="720"><p class="figureHead">Kruidnagel en Napoleona. (Zie bladz. <a href="#pb20" class="pageref">20</a>).
+</p>
+</div><p>
+
+<span class="pagenum">[<a id="pb22" href="#pb22">22</a>]</span></p>
+<p>Kruidnagel was inderdaad een onmisbaar aanhangsel van de Cascabels en maakte de familie voltallig niettegenstaande hij een
+amerikaan van geboorte was. Hij was een dier arme drommels die hunne ouders nooit gekend hebben; die te nauwernood de plek
+weten waar zij geboren zijn; die door de liefdadigheid van vreemden groot worden gebracht en te eten krijgen voor zoover er
+iets voor hen overblijft; die tot oppassende menschen kunnen opgroeien wanneer hunne inborst goed is, zoodat zij weerstand
+weten te bieden aan de slechte voorbeelden en aan de booze inblazingen, waar de armoede maar al te gul mede is. Zulke verwaarloosde
+schepsels gaan meestal den verkeerden kant op en komen slecht terecht; maar is er geen reden om medelijden met hen te hebben?
+
+</p>
+<p>Met Ned Harley, die van mijnheer Cascabel den bijnaam Kruidnagel gekregen had, was het goed afgeloopen. Dien bijnaam had hij
+te danken aan zijn figuur, want hij was zoo mager als een spijker. Zij hadden hem dus even goed Draadnagel kunnen noemen,
+maar Kruidnagel klonk meer uitheemsch en kreeg de voorkeur omdat onwillekeurig de gedachte aan eene afkomst uit de Specery-eilanden
+er zich aan verbond.
+
+</p>
+<p>Het was nu twee jaar geleden dat Cascabel op zijne reis door de Vereenigde Staten den armen vondeling ontmoet had. Ned Harley
+had op dat tijdstip letterlijk niet meer te eten. De troep kunstenmakers waar hij aan verbonden was, ging uit elkander nadat
+de directeur er van op den loop gegaan was. Ned speelde er voor &raquo;minstreel&laquo;, zooals het in de engelsch sprekende kunstenmakerswereld
+heet. Dat is een treurig bestaan, al verdient men er ook ten naaste bij den kost mede. Zich insmeeren met schoensmeer, zich
+tot een &raquo;neger&laquo; maken, zich in een zwarten rok en broek, een wit vest en eene witte das steken, om zoo toegetakeld de malste
+liedjes te zingen en op eene akelige viool te krassen, vergezeld en begeleid door nog vier of vijf van zulke hansworsten,
+welk eene maatschappelijke bestemming! Deze bestemming was het echter, die Ned Harley tot zijne bittere droefheid kwijt was
+op het oogenblik toen hij zoo gelukkig was een reddenden engel te ontmoeten in den persoon van Cesar Cascabel.
+
+</p>
+<p>Deze had juist eenen helper weggestuurd die bij de voorstellingen in den regel voor paljas speelde. Wat dat voor een bedrieger
+was, kan iemand zich nauwelijks voorstellen. Verbeeld u dat hij zich voor een amerikaan had uitgegeven terwijl hij een geboren
+engelschman was! Een landgenoot van John Bull in eenen troep fransche kunstenmakers! Een afstammeling van dien beul, die Napoleon.....
+Wij behoeven er niets bij te voegen om te doen <span class="pagenum">[<a id="pb23" href="#pb23">23</a>]</span>begrijpen hoe Cascabel zich voelde op den dag toen hij te weten kwam wat voor een landsman zijn paljas was.
+
+</p>
+<p>&#8212;Mijn goede mijnheer Warburton, voegde hij hem toe, aangezien gij een engelschman zijt, verzoek ik u in den kortst mogelijken
+tijd uwe biezen te pakken, indien gij niet wilt dat ik u, in uw paljassenpak zooals gij daar staat, de deur uitsmijt.
+
+</p>
+<p>Mijnheer Warburton maakte dat hij uit de voeten kwam, want hij had anders op het breedste gedeelte van zijne paljassenbroek
+eenen schop gekregen die hem het wegloopen al te gemakkelijk gemaakt zou hebben.
+
+</p>
+<p>Kruidnagel kwam dus in zijne plaats. Hij werd aangenomen om van alles te doen, paljasdienst zoowel als het werk van stalknecht
+bij de paarden of van keukenjongen als Cornelia hulp noodig had. Natuurlijk sprak hij fransch, maar met een sterken uitheemschen
+tongval.
+
+</p>
+<p>Ofschoon reeds om en bij de vijf-en-dertig jaren was het toch nog een onnoozele knaap, uitgelaten genoeg als hij met zijne
+potsen het publiek bezig hield, maar in het gewone leven eer droefgeestig van aard. Hij bezag de meeste dingen van den donkeren
+kant en goed beschouwd was dat geen wonder, want hij had geene reden om zich onder de troetelkinderen der fortuin te tellen.
+Hij was een wonderlijk schepsel, met zijn puntig toeloopend hoofd, zijne geelachtige haren, zijne ronde, domme oogen, zijn
+vervaarlijk langen neus, waar hij een half dozijn brillen op wist te zetten hetgeen altijd een groot gelach onder het publiek
+deed opgaan, zijne wijd uitstaande ooren, zijn ooievaarshals en zijn mageren romp op een paar spillebeenen. Toch hoorde niemand
+hem klagen, ten minste&#8212;dit voorbehoud maakte hij gewoonlijk&#8212;als het hem niet z&oacute;&oacute; erg tegenliep dat hij wel klagen moest. Van
+het oogenblik af dat hij aan den troep van Cascabel verbonden was geworden, was hij begonnen zich aan het gezin te hechten
+en zij hadden het op dit oogenblik nauwelijks meer zonder Kruidnagel kunnen stellen.
+
+</p>
+<p>Hiermede hebben wij, als het geoorloofd is dit te zeggen, alles wat er menschelijks was in den kunstenmakerstroep aan onze
+lezers te zien gegeven.
+
+</p>
+<p>Er waren echter ook dierlijke bestanddeelen. In de eerste plaats een patrijshond van het echte ras, goed op de jacht, maar
+onmisbaar om op de rollende woning te passen. Vervolgens een poedel, een aardig en vernuftig dier, die zeker, zoodra er eene
+academie van geleerde honden gesticht mocht worden, daarin eene plaats zal krijgen.
+
+</p>
+<p>Behalve de beide honden moeten wij nog melding maken van <span class="pagenum">[<a id="pb24" href="#pb24">24</a>]</span>een aap, die als het op potsen maken aankwam alle recht had om met Kruidnagel op &eacute;&eacute;ne lijn gesteld te worden, z&oacute;&oacute; zelfs dat
+de toeschouwers niet zelden aarzelden aan wien van de twee zij de voorkeur moesten geven. Dan was er een Javaansche papegaai,
+antwoordende op den naam Jako, die door zijnen vriend Sander vlijtig onderricht werd en dank zij diens lessen, tien uren van
+de twaalf snaterde, zong of floot. Eindelijk nog twee paarden, een paar goede beesten, vrij hoog op jaren, die den kermiswagen
+voorttrokken. Zij hadden er sedert lang de heugenis van verloren hoeveel honderden mijlen zij met hunne gaandeweg stijf geworden
+beenen den wagen reeds over allerlei gebaande of ongebaande wegen hadden voortgezeuld.
+
+</p>
+<p>Is iemand er op gesteld de namen dezer kostelijke dieren te weten? Zij heetten Vermout en Gladiator, naar twee beroemde raspaarden,
+die op wedrennen te Parijs op engelsche mededingers den prijs behaald hebben. Maar eenige andere overeenkomst met deze wereldvermaarde
+rossen dan die van den naam, vertoonden de geduldige viervoeters, die den wagen der Cascabel&#8217;s trokken, niet.
+
+</p>
+<p>Van de twee honden antwoordde de poedel op den naam Marengo en de patrijshond op dien van Wagram. Niemand behoeft te vragen
+hoe het kwam dat zij naar deze historische plaatsen vernoemd waren.
+
+</p>
+<p>De aap heette John Bull, welke onderscheiding hij aan zijne buitengewone leelijkheid te danken had.
+
+</p>
+<p>Hieraan kunnen wij niets veranderen; het was een zwak van Cesar Cascabel dat voortsproot uit een loffelijk gevoel van vaderlandsliefde,
+al erkennen wij dat zulke gevoelens van haat tegen personen van anderen landaard in onzen tijd eigenlijk niet meer te pas
+komen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Hoe is het mogelijk, zeide hij wel eens, dat iemand geen afgod maakt van dien grooten man, die onder eene hagelbui van kogels
+zijne soldaten toeriep: &raquo;Volgt de witte pluim op mijnen helm; gij vindt hem altijd in het midden der vijanden!&laquo;
+
+</p>
+<p>Iemand had hem eens doen opmerken dat het Hendrik de Vierde en niet Napoleon geweest was, die deze woorden gebruikt had.
+
+</p>
+<p>&#8212;Wel mogelijk, antwoordde hij. Maar Napoleon was er de man naar om hetzelfde te zeggen!
+
+<span class="pagenum">[<a id="pb25" href="#pb25">25</a>]</span></p>
+<p></p>
+<div class="figure"><img border="0" src="images/p025.jpg" alt="Marengo de poedel en John Bull de aap. (Zie bladz. 24)." width="503" height="720"><p class="figureHead">Marengo de poedel en John Bull de aap. (Zie bladz. <a href="#pb24" class="pageref">24</a>).
+</p>
+</div><p>
+
+
+
+<span class="pagenum">[<a id="pb26" href="#pb26">26</a>]</span></p>
+</div>
+<div id="ch3" class="div1"><span class="pagenum">
+[<a href="#toc">Inhoud</a>]
+</span><h2 class="label">III.</h2>
+<h2 class="normal">De Sierra Nevada.</h2>
+<p>Hoevelen hebben niet wel eens verlangd eene reis te doen in een huis op wielen, op de manier van reizende kunstenmakers! Geen
+zorgen te hebben over logement of herberg, over het bed waar men nooit te voren zeker van <span class="corr" id="xd0e683" title="Niet in bron">kan </span>zijn en over het middagmaal waar men nog minder op rekenen kan, ten minste wanneer de reis gaat door een land waar de dorpen
+en gehuchten dun gezaaid zijn. Er zijn wel enkele pleizier-reizigers die iets dergelijks doen aan boord van hunne eigen jachten,
+waar zij al de geriefelijkheden eener woning op medenemen, maar zeldzaam zijn zij die met een eigen reis-rijtuig een eenigszins
+aanmerkelijk eind weegs afleggen. Toch is zulk een reiswagen inderdaad een huis dat zich beweegt. Hoe komt het dan dat het
+genoegen van &raquo;eene zeereis op vasten wal&laquo; tot kermiskunstenaars beperkt blijft?
+
+</p>
+<p>De wagen van zulk een zwerver is inderdaad eene volledige woning, in vertrekken afgedeeld en van meubelen voorzien, een rollend
+dag- en nachtverblijf. Die van Cesar Cascabel bevatte alle gemakken die voor zijn zwervend bestaan onontbeerlijk waren.
+
+</p>
+<p>De wagen had eenen naam, <i>De schoone Zwerfster</i>, even alsof het een schip was, en de verschillende tochten door onderscheidene deelen der nieuwe wereld, die zij reeds had
+helpen doen, rechtvaardigden die dichterlijke benaming. Drie jaar geleden was het rijtuig nieuw gekocht van de spaarpenningen
+die het echtpaar toen <span class="pagenum">[<a id="pb27" href="#pb27">27</a>]</span>had overgegaard. Het had gediend om de oude kar te vervangen, waar zij tot dien tijd zich mede hadden beholpen, een ruw en
+hortend ding zonder veeren, alleen maar met een lap geteerd zeildoek overdekt, waaronder het gezin de nachten doorbracht.
+Met dit gebrekkige vervoermiddel hadden de Cascabels twintig jaren lang de kermissen en jaarmarkten in de amerikaansche Unie
+afgereisd. Het spreekt dus van zelf dat hun nieuwe rijtuig van amerikaansch maaksel was.
+
+</p>
+<p>De <i>Schoone Zwerfster</i> was een wagen op vier wielen, rustende op beste stalen veeren, licht en toch stevig van bouw. Zij werd met zorg onderhouden,
+op haar tijd gewasschen, gepoetst en gepolijst, zoodat de met schitterende kleuren, goudgeel en cochenille-rood, beschilderde
+wanden in het zonnelicht blonken. Daarop prijkten met groote letters de woorden: <i>Familie Cesar Cascabel</i>. Zij was even lang als de groote reis- en goederenwagens, die gebruikt worden voor tochten door de prairie&euml;n in het verre
+westen, waar de spoorwegen, die in de richting van San Francisco de beide oceanen verbinden, nog niet met hunne vertakkingen
+zijn doorgedrongen. Twee paarden konden niet anders dan in den stap het zware voertuig voortkrijgen. De last dien zij te trekken
+hadden, was niet gering. Behalve de reizigers, een zeildoeksche tent met palen, touwen, en toebehooren, die boven op den wagen
+geborgen werd, en daar beneden, tusschen de wielen, een kleed van zeildoek, dat onder het rijden heen en weder slingerde en
+waarin allerlei geborgen werd, de turksche trom en de roffeltrom, de klephoorn en de trompet, en al de andere benoodigdheden
+die voor de vertooningen van kunstenmakers vereischt worden. Daartoe behoorden ook de kostuums voor eene vermaarde pantomime,
+genaamd: <i>De roovers van het Zwarte Woud</i>, welke sedert lang den roem der familie Cascabel uitmaakte.
+
+</p>
+<p>Het binnenste van den wagen was zeer doelmatig ingericht en zoo netjes en zindelijk als eene hollandsche boerenwoning, want
+Cornelia verstond, waar het op orde en reinheid aankwam, geen gekscheren.
+
+</p>
+<p>Achterin, van de buitenlucht gescheiden door eene glazen schuifdeur, bevond zich de afdeeling voor keuken bestemd, waar het
+fornuis stond te branden. Dan kwam het huisvertrek, tevens eetkamer, waar ook de lieden werden ontvangen die zich de toekomst
+wilden doen voorspellen. Vervolgens een slaapvertrek, waar de slaapplaatsen twee aan twee tegenover en boven elkaar getimmerd
+waren even als de kooien in een schip. Daar sliepen aan den linkerkant de twee jongens en aan de overzijde, door een gordijn
+van <span class="pagenum">[<a id="pb28" href="#pb28">28</a>]</span>hen gescheiden, hun zusje. Voorin eindelijk was de slaapkamer van Cascabel en zijne vrouw, wier beddegoed bestond uit een
+mooie matras en een veelkleurige gestikte deken. Daar had ook de lang begeerde geldkist nu eene plaats gekregen. In alle hoeken
+waren plankjes getimmerd, die opgeslagen en neergelaten konden worden teneinde als tafeltjes te dienen, en kleine kasten tot
+berging van de kleederen, de pruiken, de valsche baarden en wat verder bij de pantomime te pas kwam. Aan de zoldering hingen
+twee petroleumlampen, die evenals scheepslampen al de bewegingen van het rijtuig op de hobbelige wegen mede maakten. Bij dag
+drong het licht naar binnen door een half dozijn in de wanden gemaakte openingen, met in lood gevatte glasruiten gesloten,
+waar dunne gordijntjes voor hingen die door gekleurde linten werden opgehouden. Het geheel geleek van binnen op de roef eener
+oud-hollandsche trekschuit.
+
+</p>
+<p>Kruidnagel was voor zijn persoon met weinig tevreden. Gewoonlijk sliep hij in de keuken, waar hij des avonds aan twee in de
+wanden geslagen haken zijne hangmat ophing, die &#8217;s morgens bij het krieken van den ochtend weder door hem opgerold werd.
+
+</p>
+<p>De twee honden, Wagram en Marengo, die &#8217;s nachts de wacht te houden hadden, sliepen in het dekkleed onder den wagen. De aap
+John Bull hield hen daar gezelschap en maakte het hun, met zijne ongepaste aardigheden, wel eens lastiger dan noodig was.
+Jako de papegaai eindelijk hing in eene kooi aan de zoldering van het woonvertrek.
+
+</p>
+<p>De paarden, Gladiator en Vermout, werden gewoonlijk in de nabijheid van de <i>Schoone Zwerfster</i> in vrijheid aan het grazen gelaten. Zelden was het noodig ze vast te binden. In de uitgestrekte prairie&euml;n vonden zij voedsel
+in overvloed, en na zich den buik volgegeten te hebben, behoefden zij maar te gaan liggen om het even goed te hebben als in
+eenen stal.
+
+</p>
+<p>Aldus toegerust, met geweren en revolvers onder het bereik der slapenden en met de twee honden als schildwachten, was de <i>Schoone Zwerfster</i> een even veilig als geriefelijk nachtverblijf.
+
+</p>
+<p>Er waren reeds ontelbare mijlen mede afgereisd in de drie jaren dat zij dienst had gedaan. Van New-York naar Albany, van Niagara
+naar Buffalo, naar Saint Louis, naar Philadelphia, naar Boston, naar Washington, langs de Mississippi naar Nieuw-Orleans,
+langs de spoorweglijn van de Great-Trunk tot het hart van het Rotsachtige Gebergte, in het land der Mormonen en tot achter
+in Californi&euml;! Het scheen wel voor eene gezondheidsreis te mogen doorgaan, want niemand van den troep was ooit een oogenblik
+ziek geweest, alleen de gulzige John Bull uitgezonderd, die nooit eene <span class="pagenum">[<a id="pb29" href="#pb29">29</a>]</span>gelegenheid verzuimde om zich de maag te overladen en daar dan ook de gevolgen van ondervond.
+
+</p>
+<p>Zij stelden zich er heel wat van voor, de <i>Schoone Zwerfster</i> naar Europa te brengen en met dit voertuig over de straatwegen van het vaderland te rijden. Wat een bekijks zouden zij hebben
+in geheel Frankrijk, vooral onder de landelijke bevolking. Cesar Cascabel dacht aan niets anders dan aan zijn geliefd geboorteland,
+zijn Normandi&euml;, dat hij zijn leven lang gehoopt had terug te zien en dat hij nu werkelijk in zijne verbeelding reeds v&oacute;&oacute;r
+zich had.
+
+</p>
+<p>Te New-York aankomende, waren zij voornemens den reiswagen uit elkaar te nemen en in te pakken en hem vervolgens als vrachtgoed
+met de stoomboot naar H&acirc;vre mede te nemen. Daar kon hij weer op de wielen gezet worden en hoopten zij er de reis door Frankrijk
+mede te aanvaarden.
+
+</p>
+<p>Het geheele gezin, man, vrouw en kinderen had slechts &eacute;&eacute;nen wensch: den tocht te beginnen. Het was alsof hunne viervoetige
+vrienden hun ongeduld deelden. Den 15<sup>den</sup> Februari, des ochtends heel in de vroegte braken zij dus gezamenlijk van het pleintje te Sacramento op, sommigen te voet,
+anderen in den wagen, ieder zooals het hem goed dacht.
+
+</p>
+<p>Het weder was zeer koel, maar mooi. Onnoodig te zeggen dat er gezorgd was voor den noodigen leeftocht, bestaande in ingelegd
+vleesch en groenten. Zij rekenden er echter op dat de voorraad in steden en dorpen, welke zij door moesten trekken, aangevuld
+zou kunnen worden, en bovendien is er in deze streken overvloed van allerlei wild, bisons, herten, hazen en patrijzen. Jan
+was een geoefend schutter en zou zijn geweer niet laten roesten, terwijl hij voor geene jacht-akte <span class="corr" id="xd0e744" title="Bron: behoefte">behoefde</span> te zorgen want in de uitgestrekte prairie&euml;n van het verre Westen is er geen koddebeier of veldwachter die u daar naar vraagt.
+De poedel Marengo deugde voor dit soort van werk niet, maar de patrijshond Wagram was zoo goed afgericht als de beste jachthond
+en nooit beter in zijn schik dan wanneer hij een stuk wild achterna mocht zitten.
+
+</p>
+<p>Buiten Sacramento gekomen, reed de <i>Schoone Zwerfster</i> in de richting van het Noord-Oosten. Zij wilden langs den kortsten weg de grens over en het gebergte der Sierra Nevada doortrekken.
+Dit was ongeveer een paar honderd kilometers, tot waar de Sonora-pas tusschen de bergen doorgaat en in de onafzienbare vlakte
+aan de oostzijde uitkomt.
+
+</p>
+<p>Deze streek was eigenlijk nog niet wat men het verre Westen noemt. D&aacute;&aacute;r zijn de dorpen en gehuchten zeldzamer. Het was ook
+niet de prairie, met haar onbegrensden gezichteinder, haar eindeloos <span class="pagenum">[<a id="pb30" href="#pb30">30</a>]</span>grasveld, bewoond door zwervende Indiaansche stammen, die naarmate de beschaving voortschrijdt, meer naar de minst bevolkte
+gewesten van Noord-Amerika worden teruggedrongen. Bijna dadelijk nadat zij Sacramento achter zich hadden, begon de grond reeds
+te rijzen. Dit waren de eerste golvingen der Sierra Nevada, die het rijke Californi&euml; omringt met eene aaneengeschakelde reeks
+bergen, door donkere dennenwouden overdekt, waarboven hier en daar toppen uitsteken van een vijfduizend meters hoogte. Het
+is alsof de natuur dit land, waar zij zoovele schatten verborgen heeft die thans reeds door de op buit beluste hand der menschen
+geroofd zijn, achter een zwaar gordijn van eeuwig groen heeft willen verbergen. In de richting welke de <i>Schoone Zwerfster</i> was ingeslagen, kwamen zij langs verscheidene steden van beteekenis, zooals Jackson, Mocquelenne, Placerville, voorposten
+als het ware van het goudland en van het district Calavaras. Maar de familie Cascabel hield alleen op waar zij inkoopen had
+te doen of waar zij eenen rustigen nacht wilde doorbrengen. Cesar maakte haast om den Nevada-bergketen, vervolgens de woeste
+streek van het Groote Zoutmeer en daarna de hooge passen van het Rotsachtige Gebergte door te komen. Gedurende dit gedeelte
+van den tocht moest er van het rijtuig en de paarden het meeste gevergd worden. Eenmaal in de nabijheid van Erie of Ontario
+gekomen, hadden zij slechts de vlakte door te trekken waar de wielsporen van andere voertuigen en de door de hoeven van andere
+paarden platgetreden paden hun van zelf den weg zouden wijzen.
+
+</p>
+<p>Niet dan langzaam kwamen zij in deze bergachtige streek vooruit. Ook hadden zij vrij wat last van koude want de laatste weken
+van den winter deden zich terdege voelen, al bevonden zij zich pas op den acht-en-dertigsten breedtegraad, dat is op gelijke
+aardrijkskundige hoogte als Sicili&euml; en Spanje in Europa. Zooals bekend is ondervindt Amerika de werking niet van den Golfstroom,
+dien warmen zee-arm, die uit de Golf van Mexico komende, zich in oostelijke richting dwars door den oceaan naar Europa wendt.
+Hierdoor is het amerikaansche klimaat, op gelijke breedte, veel kouder dan dat der europeesche landen. Dit zou echter nog
+slechts eenige weken duren. Dan was de winter voorbij en de vruchtbare bodem van Californi&euml; zou zich weder vertoonen in al
+zijnen rijkdom, als het land waar het graan een honderdvoudigen oogst brengt, waar alle voortbrengselen der heete zoowel als
+der gematigde luchtstreek in weelderigen overvloed tieren, suikerriet, rijst, tabak, oranjeappelen, olijven, citroenen, ananassen,
+bananen en andere vruchten. Niet het goud maakt Californi&euml; rijk, maar de onge&euml;venaarde vruchtbaarheid zijner uitgestrekte
+landouwen.
+
+<span class="pagenum">[<a id="pb31" href="#pb31">31</a>]</span></p>
+<p></p>
+<div class="figure"><img border="0" src="images/p031.jpg" alt="In de Sierra Nevada. (Zie bladz. 30)." width="506" height="720"><p class="figureHead">In de Sierra Nevada. <span class="corr" id="xd0e766" title="Niet in bron">(</span>Zie bladz. <a href="#pb30" class="pageref">30</a>).
+</p>
+</div><p>
+
+<span class="pagenum">[<a id="pb32" href="#pb32">32</a>]</span></p>
+<p>&#8212;Wij zullen nog wel eens aan dit heerlijke land denken, merkte Cornelia op, die voor eene welvoorziene keuken lang niet onverschillig
+was.
+
+</p>
+<p>&#8212;Snoepster die gij zijt! antwoordde Cesar.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ik zeg het niet voor mij, maar voor de kinderen.
+
+</p>
+<p>Menige dag ging voorbij terwijl zij langs den rand der wouden en dwars door de groene vlakten hunnen weg zochten. Ontelbaar
+waren de troepen vee die zij in het wild tegenkwamen, en die hier overvloed van voedsel vinden zonder dat op eenige plek het
+weelderige grastapijt een spoor vertoont van afgegraasd te zijn. Den onuitputtelijken plantengroei van Californi&euml;, die zich
+zonder ophouden telkens vernieuwt, kan niemand zich voorstellen die hem niet aanschouwd heeft. Het is de korenschuur van het
+land langs den stillen Oceaan; alle handelsvloten, zoo die vereenigd werden om de oogsten er van weg te voeren, zouden niet
+in staat zijn de opbrengst uit te putten. De <i>Schoone Zwerfster</i> schreed voort met dezelfde snelheid waarmede zij in den regel hare reizen maakte, dat was eene mijl of zes, zeven daags,
+zelden meer. Zoo was zij met haar levenden last reeds in alle staten der Unie geweest en had zij den troep van Cascabel overal
+bekend gemaakt, van de monden der Mississippi tot in Nieuw-Engeland. Maar op hare vroegere tochten werd er in iedere stad
+halt gehouden teneinde er voorstellingen te geven en geld op te halen. Thans ging het in eene rechte lijn van het Westen naar
+het Oosten, zonder dat er moeite gedaan werd om op eenige manier de aandacht der bewoners te trekken. Geene kunstreis deden
+zij ditmaal, maar het was in de eerste plaats om het oude Europa te doen en daarna om de vriendelijke dorpen van het goede
+Normandi&euml;.
+
+</p>
+<p>Het was dan ook een vroolijke tocht en menig stevig gebouwd huis, dat zij tegenkwamen, had den goeden geest die in de voorbijtrekkende
+woning op wielen heerschte, kunnen benijden. Er werd heel wat gelachen, gezongen en gekheid gemaakt, ook maakte Sander nu
+en dan met zijn klephoorn de vogels aan het schrikken, wier onbezorgdheid voor het overige veel overeenkomst had met de gemoedsstemming
+van het zwervende gezin.
+
+</p>
+<p>Dit alles nam echter niet weg dat de dagen, gedurende welke zij op reis waren, niet in ledigheid mochten worden doorgebracht.
+
+</p>
+<p>&#8212;Kinderen, zeide Cascabel telkens, wij moeten oppassen dat wij niet verroesten!
+
+</p>
+<p>Zoo dikwijls er halt gemaakt werd om de paarden te laten rusten, was het dus met de rust der reizigers gedaan. Niet zelden
+gebeurde het dat er Indianen nieuwsgierig kwamen kijken, terwijl <span class="pagenum">[<a id="pb33" href="#pb33">33</a>]</span>Jan zich in het balanceeren oefende, de kleine Napoleona eenige nieuwe danspassen en toeren probeerde en Sander zijne ledematen
+uitrekte en boog alsof ze van guttapercha waren. Dan toonde ook Cornelia de kracht harer spieren en liet haar man de zeldzaamste
+geluiden uit zijne buik komen, terwijl Jako zat te snateren in zijne kooi, de twee honden samen allerlei kunsten uitvoerden
+en John Bull, door het voorbeeld aangestoken, zijne malste grimassen vertoonde.
+
+</p>
+<p>Hierbij moeten wij echter niet verzuimen te vertellen dat Jan ook op andere wijze den tijd niet ongebruikt voorbij liet gaan.
+De enkele boeken die hij in de <i>Schoone Zwerfster</i> bergen kon, werd hij niet moede te lezen en te herlezen. Het waren nieuwe leerboeken voor aardrijkskunde en cijferkunst,
+benevens eenige reisbeschrijvingen. Ook hield hij wat op eene zeereis het &raquo;Scheepsjournaal&laquo; genoemd zou worden en menig reisavontuur
+werd op onderhoudende manier daarin verhaald.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ge zult nog veel te knap worden, zei zijn vader wel eens. Maar ge moogt doen wat ge goed vindt.
+
+</p>
+<p>Het kwam bij Cascabel niet op den leerlust van zijn eerstgeborene tegentegaan. Hij en zijne vrouw waren er in den grond van
+hun hart niet weinig trotsch op dat een hunner spruiten een &raquo;geleerde&laquo; scheen te willen worden.
+
+</p>
+<p>In den namiddag van den 27<sup>sten</sup> Februari bereikte de <i>Schoone Zwerfster</i> den ingang van een der passen door de Sierra Nevada. Daar doorheen te komen was een vermoeiend vooruitzicht en zou wel een
+dag of vier duren. Menschen en dieren moesten tot halfweg de hoogte van den berg onafgebroken klimmen. Om den wagen naar boven
+te krijgen langs het nauwe pad, dat zich zigzagsgewijs om de wanden van den berg slingerde, moesten de reizigers telkens de
+handen aan de wielen slaan. Daarbij kwam dat naarmate zij hooger kwamen, het weer minder gunstig dreigde te worden, al begonnen
+zij reeds den invloed van de vroegtijdig invallende Californische lente te gevoelen. Geweldige regens, hagelbuien en sneeuwstormen
+maken deze bergpassen dikwijls onveilig, vooral op plaatsen waar de weg, plotseling eenen scherpen hoek makende tusschen hooge
+rotsen, als in eenen trechter doordringt. Het hoogste punt der passen ligt boven de grens der nimmer smeltende sneeuw, en
+eerst na ruim een paar duizend meters op deze hoogte te zijn voortgeschreden, begint de reiziger in het land der Mormonen
+langzaam te dalen.
+
+</p>
+<p>Cascabel was echter voornemens te werk te gaan zooals hij bij dergelijke gelegenheden gewoon was te doen en hulp-paarden te
+huren. Die kon hij gewoonlijk in het eene of andere gehucht aan <span class="pagenum">[<a id="pb34" href="#pb34">34</a>]</span>den voet der bergen wel krijgen, evenals een paar mannen, hetzij Indianen of Amerikanen, om als voerlieden dienst te doen.
+Dit kostte wel eenig geld, maar het was onvermijdelijk indien hij zijn eigen tweespan niet wilde bederven.
+
+</p>
+<p>Des avonds van den 27<sup>sten</sup> bevonden zij zich bij den ingang van den Sonora-pas. De valleien welke zij tot dusver doorgetrokken waren, hadden geen bijzondere
+moeilijkheden opgeleverd en het was dus nog niet noodig geweest de taak van Vermout en Gladiator te verlichten. Maar al ware
+het geheele gezelschap hen te hulp gekomen, dan waren hunne vereende krachten nog niet toereikend geweest voor hetgeen hun
+thans te doen stond.
+
+</p>
+<p>Op korten afstand van een klein gehucht, verloren te midden der eenzaamheid van het gebergte, werd halt gehouden. Het waren
+slechts enkele huizen, en op een paar geweerschoten afstands stond eene landhoeve, waarheen Cascabel plan maakte zich dienzelfden
+avond te begeven, teneinde te zien of hij voor den volgenden dag daar paarden kon bekomen om de zijne te helpen.
+
+</p>
+<p>Eerst moesten er echter de noodige maatregelen genomen worden om hier den nacht door te brengen.
+
+</p>
+<p>Nadat alles gereed gemaakt was zooals zij het gewoon waren, gingen er een paar op uit om in het gehucht een en ander te koopen,
+spijs voor de menschen en voeder voor het vee.
+
+</p>
+<p>Dien avond was er geen sprake van oefeningen of toeren te maken, want allen waren moede. Het was een zware dag geweest; een
+groot gedeelte van den weg hadden zij te voet moeten afleggen teneinde den last voor de paarden te verlichten. Cascabel bepaalde
+dus dat ieder rust moest houden en tevens dat daarin geen verandering zou komen zoo lang zij in de Sierra aan het stijgen
+waren.
+
+</p>
+<p>Cesar wierp een laatsten blik op de toebereidselen voor den nacht en overtuigde zich dat alles in orde was. Toen vertrouwde
+hij de <i>Schoone Zwerfster</i> aan de waakzaamheid van zijne vrouw en kinderen, en sloeg hij met Kruidnagel den weg in naar de hoeve, uit wier schoorsteenen
+blauwe rookwolken tusschen de boomen naar boven stegen.
+
+</p>
+<p>De boerderij bleek bewoond te worden door een Californisch gezin, dat de vreemdelingen vriendschappelijk ontving. De eigenaar
+beloofde drie paarden met twee geleiders te zullen leveren. De beide mannen zouden tevens als wegwijzers dienen tot aan de
+plek waar de helling van het gebergte naar den oostkant eenen aanvang neemt. Van daar af had de <i>Schoone Zwerfster</i> geene hulp meer noodig en de mannen zouden dan de paarden terugbrengen, maar het een en ander zou vrij wat geld kosten.
+<span class="pagenum">[<a id="pb35" href="#pb35">35</a>]</span></p>
+<p>Cesar <span class="corr" id="xd0e842" title="Bron: Cascabal">Cascabel</span> dong en pingelde als een man die er niet van houdt om zijn geld weg te gooien. In het eind werden zij het eens tot eenen
+prijs, die de som niet te boven ging welke hij voor dit gedeelte der reis had bestemd.
+
+</p>
+<p>Den volgenden ochtend te zes uren waren de mannen met de drie paarden op het app&egrave;l. De dieren werden v&oacute;&oacute;r Vermout en Gladiator
+aangespannen en spoedig was de <i>Schoone Zwerfster</i> in een nauwen bergpas, waarvan de wanden aan weerszijden met dichte bosschen overdekt waren. Een paar uren verder maakte
+de weg een scherpen hoek en de weelderige landouwen van Californi&euml;, die onze reizigers niet zonder een gevoel van spijt vaarwel
+zeiden, verdwenen achter de geweldige berggevaarten der Sierra Nevada.
+
+</p>
+<p>De drie paarden van den Californischen boer waren stevige beesten, op wier trekkracht zij staat konden maken, maar of hunne
+geleiders even goed te vertrouwen waren, scheen tamelijk twijfelachtig.
+
+</p>
+<p>Het waren een paar sterke kerels van gemengd bloed, half Indianen en half Engelschen. Had Cascabel dat geweten, hij had hen
+zeker zonder verder vragen naar huis gestuurd.
+
+</p>
+<p>Cornelia vond ten minste dat zij er alles behalve eerlijk uitzagen, Jan was het met zijne moeder eens en Kruidnagel stemde
+met hen in. Cesar scheen het ditmaal niet gelukkig getroffen te hebben, maar in het ergste geval waren zij toch maar met hun
+twee&euml;n en als zij iets kwaads in den zin mochten hebben zouden zij ondervinden dat zij niet met weerlooze lieden te doen hadden.
+
+</p>
+<p>Op het ontmoeten van slecht volk bestond in de Sierra niet veel kans, want de wegen stonden als veilig bekend. De tijd was
+voorbij toen de ruwe Californische mijnwerkers, die destijds <i>loafers</i> en <i>rowdies</i> bijgenaamd werden, met allerlei zwervend gespuis, uit alle deelen der wereld derwaarts gekomen, samenspanden om reizigers
+en eenzaam wonende lieden te plunderen. De goedgezinde bevolking had zoo dikwijls de lynch-wet op hen toegepast, dat er een
+einde was gekomen aan deze straatrooverijen.
+
+</p>
+<p>Intusschen was Cascabel een te voorzichtig man om tegenover de twee vreemden niet op zijne hoede te wezen.
+
+</p>
+<p>Dit viel niet tegen te spreken, dat het een paar flinke karrevoerders waren. De dag liep dan ook zonder eenig ongeval ten
+einde en dit was toch maar de hoofdzaak. Hadden zij het ongeluk gehad een wiel te verliezen of eene as te breken, dan zouden
+de bewoners van de <i>Schoonste Zwerfster</i>, op zulk eenen afstand van iedere menschelijke woning en zonder gereedschap om eenige avarij van beteekenis <span class="pagenum">[<a id="pb36" href="#pb36">36</a>]</span>te herstellen, in de grootste verlegenheid geraakt zijn.
+
+</p>
+<p>De bergpas was uitermate wild en woest. Aan weerszijden niets dan dennenstammen, bijna zwart van kleur, waartusschen de steenachtige
+grond met een dik tapijt van mos bekleed was. Verbazende rotsklompen lagen telkens in den weg en moesten omgetrokken worden.
+Vooral was dit het geval langs een der zijtakken van de Walkner-rivier, die zelve haren oorsprong neemt in het meer van dien
+naam en wier wateren met geweldige sprongen hunnen weg nemen naar diepe afgronden. In de verte, hoog tusschen de wolken, schemerde
+de Castle-piek, een puntige rots, van lagere spitsen omgeven die in de grilligste fatsoenen uit diepe ravijnen oprijzen.
+
+</p>
+<p>Tegen vijf uur des namiddags begon het in den door hooge bergwanden ingesloten bergpas reeds donker te worden. De weg maakte
+hier weder een scherpen hoek en de helling was zoo steil dat een gedeelte der lading van den wagen moest genomen worden om
+hem te verlichten. Het onderaan hangende dekkleed met al wat er in was en bijna de geheele bovenlast werden voorloopig achtergelaten.
+
+</p>
+<p>Ieder stak zijne handen uit om te helpen en het moest erkend worden dat de twee karrevoerders zich niet lui toonden, waardoor
+Cascabel en de zijnen eenigszins terugkwamen van den ongunstigen indruk, dien de mannen aanvankelijk op hen gemaakt hadden.
+De tocht door de bergpas zou trouwens nog slechts twee dagen duren, dan zouden zij het hoogste punt bereiken en konden de
+hulppaarden met hunne geleiders weder naar de hoeve terugkeeren.
+
+</p>
+<p>Toen er eene geschikte plaats gevonden was om des nachts verblijf te houden, gingen de karrevoerders ook eene plek zoeken
+om hunne paarden vast te binden. Terwijl zij hierop uit waren, ging Cascabel met zijne twee zonen en Kruidnagel terug naar
+het punt van den weg, waar de afgeladen voorwerpen zoo lang waren neergelegd.
+
+</p>
+<p>Na den vermoeienden dag smaakte het avond-eten dubbel. Niemand talmde lang om te gaan slapen.
+
+</p>
+<p>Cascabel bood de twee vreemden eene slaapplaats aan in eene der afdeelingen van de <i>Schoone Zwerfster</i>, maar daarvan wilden zij niet gediend zijn. Zij zeiden dat zij onder de boomen een beter onderkomen konden vinden om in hunne
+dikke dekens gewikkeld tevens de paarden goed onder hun bereik te hebben.
+
+</p>
+<p>Korten tijd nadat dit aldus geregeld was, lag niemand in het kampement meer met open oogen.
+
+</p>
+<p>Zoodra het den volgenden ochtend licht begon te worden waren groot en klein weder op de been.
+
+<span class="pagenum">[<a id="pb37" href="#pb37">37</a>]</span></p>
+<p></p>
+<div class="figure"><img border="0" src="images/p037.jpg" alt="Wij zijn bestolen. (Zie bladz. 38)." width="502" height="720"><p class="figureHead">Wij zijn bestolen. <span class="corr" id="xd0e897" title="Niet in bron">(</span>Zie bladz. <a href="#pb38" class="pageref">38</a>).
+</p>
+</div><p>
+
+<span class="pagenum">[<a id="pb38" href="#pb38">38</a>]</span></p>
+<p>Cascabel met Jan en Kruidnagel kwamen het eerst uit de <i>Schoone Zwerfster</i> voor den dag en gingen den kant op waar Gladiator en Vermout den vorigen avond vastgezet waren.
+
+</p>
+<p>Hunne paarden waren daar ook, maar die van den boer waren nergens te zien.
+
+</p>
+<p>Zij konden echter niet ver afgedwaald wezen en Jan keerde naar den wagen terug om de karrevoerders te gelasten hunne beesten
+weder op te zoeken. Maar ook de twee mannen waren niet bij de hand.
+
+</p>
+<p>&#8212;Waar zouden zij zitten? vroeg Jan.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ik denk, zeide Cesar, dat zij er reeds op uit zijn om hunne paarden terug te halen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Oh&eacute;!... Oh&eacute;!... riep Kruidnagel met zijne schelle stem, die ver in den bergpas teruggekaatst werd.
+
+</p>
+<p>Er kwam geen antwoord.
+
+</p>
+<p>Nu begonnen Jan en zijn vader samen te schreeuwen zoo hard zij konden, ook gingen zij een eind naar beide kanten den weg op,
+heen en weer terug.
+
+</p>
+<p>De twee karrevoerders kwamen niet te voorschijn.
+
+</p>
+<p>&#8212;Zouden wij nu toch gelijk gehad hebben toen hun tronie ons zoo weinig aanstond? zeide Cascabel.
+
+</p>
+<p>&#8212;Maar wat voor reden zouden zij hebben om ons in den steek te laten? merkte Jan op.
+
+</p>
+<p>&#8212;Zeker om ons eene leelijke poets te bakken.
+
+</p>
+<p>&#8212;Maar wat hebben zij er aan om van ons van daan te loopen?
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja, wat hebben zij daar aan?... Wacht eens, misschien kunnen wij er gemakkelijk genoeg achter komen!
+
+</p>
+<p>Door Jan en Kruidnagel gevolgd, snelde Cascabel zoo hard hij loopen kon naar den reiswagen.
+
+</p>
+<p>De trede opvliegen, de deur openstooten, alle vertrekken doorrennen om in het achterste te gaan kijken of de goedbewaakte
+geldkist nog op hare plaats stond, was het werk van een oogenblik. Eene seconde later kwam Cesar weder voor den dag, met den
+uitroep:
+
+</p>
+<p>&#8212;Wij zijn bestolen!
+
+</p>
+<p>&#8212;De geldkist? vroeg Cornelia.
+
+</p>
+<p>&#8212;De schoeljes hebben die meegepakt!
+
+
+
+<span class="pagenum">[<a id="pb39" href="#pb39">39</a>]</span></p>
+</div>
+<div id="ch4" class="div1"><span class="pagenum">
+[<a href="#toc">Inhoud</a>]
+</span><h2 class="label">IV.</h2>
+<h2 class="normal">Een gewichtig besluit.</h2>
+<p>Zulke schavuiten!
+
+</p>
+<p>Zij verdienden met alle recht dien naam. De familie Cascabel was helaas het slachtoffer van hunne schurkerij.
+
+</p>
+<p>Elken avond was Cesar gewoon zich te overtuigen of de geldkist nog op hare plaats stond... Maar nu herinnerde hij zich dat
+hij den vorigen avond, doodmoede van den zwaren tocht en bijna niet meer kunnende zien van slaperigheid, van die gewoonte
+was afgeweken. Het was duidelijk dat de twee karrevoerders, gebruik makende van het oogenblik dat Jan en Sander met hun vader,
+vergezeld van Kruidnagel, waren teruggeloopen om het goed te halen dat op een lager gedeelte van den weg was achtergelaten,
+in het achterste gedeelte van den reiswagen waren doorgedrongen zonder dat iemand dit had opgemerkt. Daar hadden zij zich
+van de geldkist meester gemaakt en die tusschen de struiken langs den weg verborgen. Dat was de reden geweest waarom zij den
+nacht niet binnen de <i>Schoone Zwerfster</i> hadden willen doorbrengen. Zij hadden gewacht tot alle leden van het gezin in slaap waren en zich toen met de hulp-paarden
+uit de voeten gemaakt.
+
+</p>
+<p>Van de spaarpenningen van den troep was geen cent meer over. Alleen had Cascabel zelf nog eenige dollars bij zich. Het was
+nog een geluk dat de roovers de paarden, Vermout en Gladiator, ook niet medegevoerd hadden.
+<span class="pagenum">[<a id="pb40" href="#pb40">40</a>]</span></p>
+<p>De honden, reeds sedert een etmaal gewend de twee kerels te zien komen en gaan, hadden niet aangeslagen. De diefstal was dus
+zonder eenige moeite gepleegd.
+
+</p>
+<p>Waar nu de gauwdieven terug te vinden, nu zij zich over de hun bekende bergpaden van de Sierra Nevada uit de voeten gemaakt
+hadden? Hoe het geld terug te bekomen? En hoe de reis naar Europa terug te doen, zonder geld om den overtocht te betalen?
+
+</p>
+<p>Allen waren wanhopig, de een barstte in tranen, de ander in verwenschingen los. Cesar Cascabel was bijna razend van woede
+en het kostte zijne vrouw en zijne kinderen niet weinig moeite hem tot bedaren te brengen. Maar toen deze eerste opwelling
+voorbij was, kreeg hij spoedig zijne tegenwoordigheid van geest terug als een man die niet gewoon was met nuttelooze verwenschingen
+zijnen tijd te verspillen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Die ellendige geldkist! kon Cornelia niet nalaten te zeggen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja, als wij dat ding niet gehad hadden, voegde Jan er bij, zou ons geld.......
+
+</p>
+<p>&#8212;Het is waarachtig een mooie inval van mij geweest, riep Cascabel uit, die satansche kist te koopen. Nu zie ik pas in dat
+het voorzichtiger is, als men eene geldkist heeft, er niets in te bewaren! Wat geeft het of zoo&#8217;n ding tegen het vuur bestand
+is, zooals die winkelier in Sacramento mij verzekerd heeft, als het toch door den eersten dief den beste weggekaapt kan worden!
+
+</p>
+<p>Ieder begrijpt welk een harde slag dit voor onze reizigers was en niemand zal er zich over verwonderen dat zij in de eerste
+oogenblikken er als door versuft waren. Met zooveel moeite tweeduizend dollars bij elkaar te hebben en ze dan op die manier
+te moeten kwijtraken!
+
+</p>
+<p>&#8212;Wat moeten wij beginnen? vroeg Jan.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja, wat moeten wij beginnen? herhaalde Cascabel, terwijl de woorden met moeite tusschen zijne saamgeklemde tanden doorkwamen,
+alsof hij ze kauwde. Het is maar al te duidelijk wat wij beginnen moeten; het is zelfs z&oacute;&oacute; eenvoudig dat er niets tegen in
+te brengen is. Zonder hulp-paarden kunnen wij den berg niet over. Wij kunnen dus niet anders dan naar de boerderij terug.
+Misschien vinden wij daar onze twee schobbejakken ook!
+
+</p>
+<p>&#8212;Waarschijnlijk zijn zij daar niet heengegaan, merkte Kruidnagel in zijnen eenvoud op.
+
+</p>
+<p>Dat was inderdaad alles behalve waarschijnlijk. Maar er zat niet anders op, Cesar had het terstond begrepen, dan terug te
+gaan. Want den tocht bergopwaarts konden zij niet voortzetten.
+<span class="pagenum">[<a id="pb41" href="#pb41">41</a>]</span></p>
+<p>Vermout en Gladiator werden dus ingespannen en de terugrit door den bergpas naar beneden nam eenen aanvang.
+
+</p>
+<p>Dat ging maar al te gemakkelijk, helaas! Van eene helling af te komen kost niet veel moeite; maar het was een treurige tocht
+in alle stilte, die slechts van tijd tot tijd werd afgebroken als Cesar in eenen stroom van verwenschingen zijn gemoed lucht
+gaf.
+
+</p>
+<p>Tegen den middag kwam de <i>Schoone Zwerfster</i> aan de hoeve, waar niemand iets van de dieven wist. De eigenaar was woedend toen hij het geval vernam, maar sloeg weinig
+acht op hetgeen de familie Cascabel overkomen was. Dat zij bestolen was kon hem niet veel schelen; hijzelf was zijne drie
+paarden kwijt! De booswichten waren zeker een eind het gebergte ingevlucht en nu reeds aan de andere zijde van den pas. Hen
+na te zetten was niet doenlijk. Het had er iets van alsof de boer zelfs Cascabel nog aansprakelijk wilde stellen voor het
+stelen zijner paarden.
+
+</p>
+<p>&#8212;Neen maar, die is goed! riep Cesar uit. Waarom hebt ge zoo&#8217;n paar schoeljes in dienst, en verhuurt gij ze aan menschen die
+hen meenen te kunnen vertrouwen?
+
+</p>
+<p>&#8212;Hoe kon ik dat weten? antwoordde de boer. Ik had nooit reden van klagen over hen gehad. Zij kwamen uit engelsch Columbia....
+
+</p>
+<p>&#8212;Wat, waren het engelschen?
+
+</p>
+<p>&#8212;Zeker!
+
+</p>
+<p>&#8212;In zoo&#8217;n geval, mijnheer, waarschuwt men de menschen, schreeuwde Cascabel. Voor zoo iets had ik gewaarschuwd moeten worden!
+
+</p>
+<p>Dit mocht zijn zooals het wilde, de diefstal was in elk geval gepleegd.
+
+</p>
+<p>Moeder Cascabel was volkomen ontroostbaar, maar haar echtgenoot die meer filozoof geworden was op zijne veeljarige omzwervingen,
+kreeg betrekkelijk spoedig zijne kalmte terug.
+
+</p>
+<p>Alle leden van het gezin kwamen in de <i>Schoone Zwerfster</i> bijeen teneinde te overleggen wat hun te doen stond. Uit die beraadslaging, zeide mijnheer Cascabel met eene deftigheid die
+bewees dat hij reeds de oude weder geworden was, kon niet anders dan &raquo;eene allergewichtigste beslissing&laquo; voortvloeien.
+
+</p>
+<p>&#8212;Kinderen, zeide hij, er komen in het leven omstandigheden voor waarin een verstandig man moet weten wat hem te doen staat,
+en ik heb ook opgemerkt dat dit in den regel onaangename omstandigheden zijn. Dat is ook het geval met die waarin wij ons
+op het oogenblik bevinden door de schuld van die gemeene smeerlappen van engelschen... <i lang="en">Englishmen</i>, zooals ze zich <span class="pagenum">[<a id="pb43" href="#pb43">43</a>]</span>noemen!... Hierover lang te praten baat echter niets, vooral niet omdat er maar &eacute;&eacute;n plan overblijft dat wij kunnen uitvoeren,...
+en dat zullen we ook uitvoeren!
+
+
+</p>
+<p></p>
+<div class="figure"><img border="0" src="images/p042.jpg" alt="De terugtocht door den bergpas naar beneden nam een aanvang. (Zie bl. 41)." width="488" height="720"><p class="figureHead">De terugtocht door den bergpas naar beneden nam een aanvang. <span class="corr" id="xd0e1026" title="Niet in bron">(</span>Zie bl. <a href="#pb41" class="pageref">41</a>).
+</p>
+</div><p>
+
+
+</p>
+<p>&#8212;Wat is dat dan? vroeg Sander.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ik zal er terstond toe overgaan u op de hoogte te brengen van hetgeen ik in mijn hoofd heb, antwoordde zijn vader. Maar om
+te weten of het uitvoerbaar is, moet Jan beginnen met dat ding voor den dag te halen waar de kaarten in zijn.
+
+</p>
+<p>&#8212;Mijn atlas bedoelt gij?
+
+</p>
+<p>&#8212;Jawel, jawel, uw atlas. Van aardrijkskunde moet ge meer weten dan een van ons allen. Voor den dag dus met uw atlas.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ik zal hem krijgen vader.
+
+</p>
+<p>De atlas werd gehaald en op de tafel opengelegd. Toen hervatte papa Cascabel:
+
+</p>
+<p>&#8212;Het spreekt van zelf, kinderen, dat ofschoon die fielten van engelschen&#8212;dat ik niet aan hun boeventronies gezien heb dat
+het engelschen waren!&#8212;met onze geldkist op den loop zijn&#8212;dat ik ook op het denkbeeld komen moest om er eene geldkist op na
+te willen houden!&#8212;het spreekt van zelf, herhaal ik, dat wij desniettemin ons plan niet opgeven om naar Europa terugtekeeren....
+
+</p>
+<p>&#8212;Het opgeven?... Dat nooit! bevestigde zijne vrouw.
+
+</p>
+<p>&#8212;Goed geantwoord, Cornelia. Wij willen naar Europa en wij zullen er komen! Wij willen Frankrijk terugzien en wij zullen het!
+Dat zoo &#8217;n paar bandieten ons bestolen hebben, is geen reden.... Ik tenminste moet naar mijn land terug of ik ga dood....
+
+</p>
+<p>&#8212;Gij moogt niet dood gaan, Cesar! Wij zijn eenmaal op weg naar Europa en wij keeren niet weer terug...
+
+</p>
+<p>&#8212;Alles goed en wel, vroeg Jan, maar hoe? Op welke manier zullen wij er komen?
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja, op welke manier, dat is de vraag... hernam Cascabel, terwijl hij zich achter het oor krabde. Wij kunnen wel, met onderweg
+voorstellingen te geven, dagelijks zooveel verdienen als noodig is om te New-York te komen; maar eenmaal met onze <i>Schoone Zwerfster</i> d&aacute;&aacute;r aangeland, hebben wij geen geld om onze plaatsen op de stoomboot te betalen.... En zonder stoomboot zie ik geen kans
+om aan den overkant te komen, of het moest zijn door zwemmen. Dit nu lijkt mij nog al bezwaarlijk....
+
+</p>
+<p>&#8212;Dat is inderdaad heel moeielijk, patroon, bevestigde Kruidnagel,... of wij moesten zwemvliezen hebben....
+
+</p>
+<p>&#8212;Welnu, heb jij die?
+
+</p>
+<p>&#8212;Zoover ik weet, niet....
+
+</p>
+<p>&#8212;Houd dan je mond en luister.
+<span class="pagenum">[<a id="pb44" href="#pb44">44</a>]</span></p>
+<p>Daarop richtte hij het woord meer rechtstreeks tot zijn oudsten zoon.
+
+</p>
+<p>&#8212;Maak open die atlas, Jan! Laat ons op de kaart zien waar wij zijn!
+
+</p>
+<p>Jan zocht de kaart van Noord-Amerika op en spreidde die uit. Nieuwsgierig keken de anderen, toen hij met den vinger op een
+punt in de Sierra Nevada wees, een klein eind oostelijk van Sacramento.
+
+</p>
+<p>&#8212;Hier is de plek, zeide hij.
+
+</p>
+<p>&#8212;Best, hernam Cesar. Wanneer wij dus onzen tocht over het gebergte hadden voortgezet, zouden wij het geheele grondgebied der
+Vereenigde Staten tot New-York toe hebben moeten doortrekken?
+
+</p>
+<p>&#8212;Natuurlijk, vader.
+
+</p>
+<p>&#8212;Hoeveel mijlen is dat?
+
+</p>
+<p>&#8212;Ongeveer dertienhonderd.
+
+</p>
+<p>&#8212;Onthoud dat! Vervolgens hadden wij den Oceaan over moeten varen?
+
+</p>
+<p>&#8212;Dat kon niet anders.
+
+</p>
+<p>&#8212;Hoeveel mijlen varens is dat weer?
+
+</p>
+<p>&#8212;Ten naasten bij negenhonderd, tot aan het vasteland van Europa.
+
+</p>
+<p>&#8212;En eenmaal in Frankrijk, zouden wij zoo goed als in Normandi&euml; geweest zijn, niet waar?
+
+</p>
+<p>&#8212;Op eene kleinigheid na.
+
+</p>
+<p>&#8212;Hoeveel is dat nu samen?
+
+</p>
+<p>&#8212;Twee&euml;ntwintighonderd! riep Napoleona, die het al op hare vingers had uitgerekend.
+
+</p>
+<p>&#8212;Kijk zoo&#8217;n kleuter! zeide mijnheer Cascabel. Dat kan ook al cijferen..... Is het zoo, twee duizend twee honderd mijlen?
+
+</p>
+<p>&#8212;Ten naasten bij vader, bevestigde Jan, en dan rekenen wij ruimschoots.
+
+</p>
+<p>&#8212;Welnu kinderen, dat eind zouden wij met onze wakkere <i>Schoone Zwerfster</i> wel kunnen afleggen, als er maar geene zee lag tusschen Amerika en Europa, een eeuwig groote waterplas dien wij over moeten.
+Zonder geld, dat wil zeggen zonder stoomboot, komen wij niet aan den overkant....
+
+</p>
+<p>&#8212;Of wij moesten zwemvliezen hebben, viel Kruidnagel in de rede.
+
+</p>
+<p>&#8212;Daar heb je hem weer met zijn zwemvliezen! zei Cascabel, terwijl hij zijne schouders ophaalde.
+
+</p>
+<p>&#8212;Dus is het duidelijk, merkte Jan op, dat wij den kant van het Oosten onmogelijk op kunnen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Onmogelijk mijn jongen, ten eenenmale onmogelijk! Maar zouden wij er in westelijke richting niet kunnen komen?
+
+
+<span class="pagenum">[<a id="pb45" href="#pb45">45</a>]</span></p>
+<p></p>
+<div class="figure"><img border="0" src="images/p045.jpg" alt="Jan, laat ons op de kaart zien waar wij zijn. (Zie bladz. 44)." width="507" height="720"><p class="figureHead">Jan, laat ons op de kaart zien waar wij zijn. (Zie bladz. <a href="#pb44" class="pageref">44</a>).
+</p>
+</div><p>
+
+<span class="pagenum">[<a id="pb46" href="#pb46">46</a>]</span></p>
+<p>&#8212;In westelijke richting? vroeg Jan verbaasd.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja zeker! Kijk eens na waar wij terecht zullen komen als wij den kant van het Westen opgaan?
+
+</p>
+<p>&#8212;Dan zouden wij eerst Californi&euml; en Oregon, en vervolgens het territorium Washington door moeten tot aan de noordelijke grens
+van de Vereenigde Staten.
+
+</p>
+<p>&#8212;En vervolgens?
+
+</p>
+<p>&#8212;Vervolgens door Engelsch Columbia.....
+
+</p>
+<p>&#8212;Bah! zeide Cascabel met een vies gezicht. Zit er niets anders op dan dat wij door dat stuk van Engeland trekken?
+
+</p>
+<p>&#8212;Onmogelijk, vader.
+
+</p>
+<p>&#8212;In <span class="corr" id="xd0e1144" title="Bron: &#8217;shemels">&#8217;s hemels</span> naam dan. En verder!
+
+</p>
+<p>&#8212;Achter de noordelijke grens van Columbia ligt de provincie Alaska....
+
+</p>
+<p>&#8212;Is die ook al van de engelschen?
+
+</p>
+<p>&#8212;Neen, van de russen&#8212;ten minste op het oogenblik nog, want er is sprake van haar intelijven.
+
+</p>
+<p>&#8212;Bij Engeland?
+
+</p>
+<p>&#8212;Neen, bij de Vereenigde Staten.
+
+</p>
+<p>&#8212;Dat doet mij pleizier! Wat komt er achter Alaska?
+
+</p>
+<p>&#8212;Daar ligt de Behringstraat, die het vasteland van Amerika van dat van Azi&euml; scheidt.
+
+</p>
+<p>&#8212;Hoeveel mijlen is dat, van de plek waar wij ons thans bevinden tot aan die Behringstraat?
+
+</p>
+<p>&#8212;Elfhonderd mijlen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Onthoud dat, Napoleona. Straks moogt ge weder optellen.
+
+</p>
+<p>&#8212;En wat moet ik doen? vroeg Sander.
+
+</p>
+<p>&#8212;Je moogt het natellen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Vertel mij nu eens, Jan, hoe breed de Behringstraat wel zijn kan?
+
+</p>
+<p>&#8212;Nagenoeg twintig mijlen, vader.
+
+</p>
+<p>&#8212;Twintig mijlen! merkte moeder Cascabel op.
+
+</p>
+<p>&#8212;&#8217;t Is maar een sloot, Cornelia, niet veel meer ten minste.
+
+</p>
+<p>&#8212;Nu ja, een sloot, maar dan toch een breede.
+
+</p>
+<p>&#8212;Een sloot, zeg ik. Bovendien Jan, vriest die Behringstraat in den winter niet dicht?
+
+</p>
+<p>&#8212;Heelemaal vader. Gedurende vier of vijf maanden is het niets dan een groot ijsveld.
+
+</p>
+<p>&#8212;Prachtig! over het ijs te trekken is geen bezwaar.
+
+</p>
+<p>&#8212;Wel neen, dat wordt ieder jaar gedaan.
+
+</p>
+<p>&#8212;Dat is nog eens een pleizierige straat!
+
+</p>
+<p>&#8212;Maar als wij daar overheen zijn, vroeg Cornelia, komt er dan in &#8217;t geheel geen zee meer?
+<span class="pagenum">[<a id="pb47" href="#pb47">47</a>]</span></p>
+<p>&#8212;Neen, moeder. Van de Behringstraat af tot aan het Russische gebied in Europa, ligt niets dan land.
+
+</p>
+<p>&#8212;Laat ons dat eens op de kaart zien, Jan.
+
+</p>
+<p>Jan zocht nu in den atlas de algemeene kaart van Azi&euml; op en Cascabel bekeek die met aandacht.
+
+</p>
+<p>&#8212;Dat ziet er niet kwaad uit, merkte hij op. Er zijn geloof ik niet veel onbewoonde landen daar in Azi&euml;?
+
+</p>
+<p>&#8212;Niet heel veel, vader.
+
+</p>
+<p>&#8212;Maar waar ligt nu Europa?
+
+</p>
+<p>&#8212;Hier, antwoordde Jan, terwijl hij met zijnen vinger op het Oeralgebergte wees<span class="corr" id="xd0e1208" title="Niet in bron">.</span>
+
+</p>
+<p>&#8212;Hoe ver is het wel van die straat.... hoe heet ze ook weer? ... van die Behringsloot tot aan de Europeesche grens van Rusland?
+
+</p>
+<p>&#8212;Dat schat ik op zestienhonderd mijlen.
+
+</p>
+<p>&#8212;En van daar tot in Frankrijk?
+
+</p>
+<p>&#8212;Nagenoeg zeshonderd.
+
+</p>
+<p>&#8212;Hoeveel is nu het totaal van Sacramento af?
+
+</p>
+<p>&#8212;Drieduizend driehonderd en twintig mijlen! riepen Sander en Napoleona allebei te gelijk.
+
+</p>
+<p>&#8212;Knap gecijferd kinderen, zeide hun vader tevreden. Derhalve naar het Oosten twee&euml;ntwintig honderd mijlen?
+
+</p>
+<p>&#8212;Juist vader.
+
+</p>
+<p>&#8212;En naar het Westen ongeveer drie&euml;ndertig honderd?
+
+</p>
+<p>&#8212;Dat maakt elfhonderd mijlen verschil.....
+
+</p>
+<p>&#8212;Zooveel is de westelijke weg langer, stemde Cascabel toe, maar dan ligt er geene zee tusschen beide. Als men den eenen kant
+niet op kan, kinderen, en er zijn er maar twee, dan kiest men den anderen. Ik stel dood eenvoudig voor dat te doen!
+
+</p>
+<p>&#8212;Kijk, dan reizen wij achterste voren, riep Sander.
+
+</p>
+<p>&#8212;Niet achterste voren, maar den omgekeerden kant uit.
+
+</p>
+<p>&#8212;Heel goed, vader, antwoordde Jan. Maar ik moet u doen opmerken dat als wij den kant van het Westen opgaan, het niet mogelijk
+is die zooveel langere reis nog dit jaar afteleggen, en wij dus eerst later in Frankrijk kunnen komen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Dat zie ik nog niet in.
+
+</p>
+<p>&#8212;Wel, elfhonderd mijlen is geen kleinigheid. De <i>Schoone Zwerfster</i> zal het wel uithouden, maar onze paarden?
+
+</p>
+<p>&#8212;Welnu kinderen, als wij dit jaar niet in Europa komen, dan komen wij een jaar later, ziedaar alles! En nu ik er aan denk,
+zie ik er nog iets beters in. Als wij Rusland doortrekken komen wij te Perm, te Kasan, te Nisjni en op andere plaatsen, waar
+ik dikwijls van gehoord heb. Daar zijn overal groote kermissen, <span class="pagenum">[<a id="pb48" href="#pb48">48</a>]</span>wij kunnen er voorstellingen geven en ik sta er voor in dat de <span class="corr" id="xd0e1250" title="Bron: famillie">familie</span> Cascabel een goed figuur zal maken en er niet met ledige beurs van daan zal komen!
+
+</p>
+<p>Iemand die op alles een antwoord heeft, is door geen tegenspraak van zijn denkbeeld terug te brengen.
+
+</p>
+<p>Het gaat met een karakter even als met ijzer. Als het hard geslagen wordt, trekt het zich samen, het wordt vaster, taaier
+en steviger. Met onze wakkere kermiskunstenaars ging het niet anders. Jaren achtereen hadden zij een moeielijk bestaan geleid
+en allerlei lotgevallen ondervonden; ontelbaar waren de bezwaren die zij overwonnen hadden, maar nooit hadden zij zulk eene
+bittere teleurstelling gehad als thans, nu al hunne spaarpenningen in handen van roovers waren gevallen en de terugreis naar
+hun land, langs den voorgenomen weg, eene onmogelijkheid geworden was. Maar die laatste harde slag van het noodlot was zoo
+ter dege aangekomen, dat zij zich nu ook sterk genoeg voelden om het ergste wat hun nog overkomen kon, te trotseeren.
+
+</p>
+<p>Cornelia Cascabel en de kinderen maakten dus niet het minste bezwaar tegen het plan van het hoofd der familie. Toch was er
+moeielijk iets buitensporigers te bedenken, en Cascabel zou zelf aan zoo iets bijna onuitvoerbaars geen oogenblik gedacht
+hebben indien zijne begeerte om naar Europa terug te keeren niet om zoo te zeggen een stuk van zijn leven geweest ware. Daarom
+zag hij tegen niets meer op. Wat kon het hem schelen of hij heel het Westen van Amerika en vervolgens Siberi&euml; van het eene
+eind tot het andere door moest, nu dat de eenige weg was die hem openstond om in Frankrijk te komen!
+
+</p>
+<p>&#8212;Bravo, bravo! riep Napoleona in de handen klappende uit.
+
+</p>
+<p>&#8212;Bis, bis! voegde Sander er bij, die geen ander woord kende om den hoogsten graad van ingenomenheid uit te drukken.
+
+</p>
+<p>&#8212;Zeg eens, vader, vroeg de kleine meid, zullen wij nu ook den czaar van Rusland zien?
+
+</p>
+<p>&#8212;Zeker kind. Tenminste als Zijne Majesteit naar de kermis te Nisjni-Novogorod komt kijken.
+
+</p>
+<p>&#8212;En zullen wij voor hem mogen werken?
+
+</p>
+<p>&#8212;Dat kan wel gebeuren, als hij er pleizier in heeft.
+
+</p>
+<p>&#8212;Dan krijgt hij van mij een zoen op zijn twee wangen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Misschien geeft hij er u maar &eacute;&eacute;n te zoenen, meidlief. Maar pas dan op, als je hem beetpakt, dat je zijne kroon niet vuil
+maakt.
+
+</p>
+<p>Kruidnagel&#8212;om van hem niet geheel te zwijgen&#8212;dacht bij zichzelf dat er geen grooter genie op de wereld kon zijn dan zijn patroon.
+<span class="pagenum">[<a id="pb49" href="#pb49">49</a>]</span></p>
+<p>De weg was dus duidelijk aangewezen. De <i>Schoone Zwerfster</i> moest Californi&euml;, Oregon en het Washington-territorium door tot aan de grens die het amerikaansche van het engelsche gebied
+scheidt. Zij hadden nog een vijftigtal dollars in kas, het eenige losse geld dat gelukkig niet in de rampzalige geldkist geborgen
+was. Met dit sommetje konden de dagelijksche uitgaven op reis niet lang bestreden worden, en er werd dus bepaald dat de troep
+op ieder dorp en in elke stad, waar zij doortrokken, eene voorstelling geven zou. Hiermede ging eenige tijd verloren, maar
+dit kwam er niet op aan want zij moesten in elk geval wachten tot de Behringstraat over hare geheele breedte toegevroren zou
+wezen om met den reiswagen er over te kunnen. Dat zou niet het geval zijn v&oacute;&oacute;rdat zij zeven of acht maanden verder waren.
+
+</p>
+<p>&#8212;De drommel moge mij halen, zeide Cascabel om de beraadslaging te sluiten, als wij nog niet een aardigen stuiver ophalen v&oacute;&oacute;r
+dat wij aan het andere eind van Amerika zijn!
+
+</p>
+<p>Het scheen wel min of meer twijfelachtig of er in de bovenste streken van Alaska, waar niet veel andere bevolking gevonden
+wordt dan eenige zwervende Indianen-stammen, veel &raquo;stuivers op te halen&#8221; zouden zijn. Maar tot aan de westelijke grens der
+Vereenigde Staten, een land waar de troep van Cascabel nog nooit zijne kunsten vertoond had, zou het publiek stellig komen
+toestroomen, alleen reeds aangetrokken door hun beroemden naam. De kas zou dus niet ongevuld blijven.
+
+</p>
+<p>Eenmaal die grens over zijnde, lag echter het engelsche grondgebied v&oacute;&oacute;r hen. Daar waren steden genoeg, maar Cascabel zou
+liever honger geleden hebben dan zich z&oacute;&oacute; diep te vernederen dat hij engelsche schellingen of stuivers had moeten aannemen.
+Het hinderde hem al genoeg, ja hij vond het bijna onverdragelijk dat de <i>Schoone Zwerfster</i> en hare passagiers over eenen afstand van meer dan tweehonderd mijlen eene britsche kolonie door moesten.
+
+</p>
+<p>Op het vaste land van Azi&euml;, in Siberi&euml;, waar onafzienbare vlakten zonder bewoners zich uitstrekken, konden zij niet veel anders
+ontmoeten dan eenige zwervende benden Samojeden en Tchouktchis, die niet dan bij uitzondering zich buiten hun onherbergzaam
+geboorteland vertoonen. De kas zou daar dus zeker geen goede zaken maken, maar daar viel eenmaal niets aan te doen.
+
+</p>
+<p>Nadat alles afgesproken was, bepaalde Cesar dat de <i>Schoone Zwerfster</i> reeds den volgenden ochtend vroeg haren tocht hervatten zou.
+
+</p>
+<p>Intusschen was het tijd geworden voor het avond-eten. Cornelia ging met haar gewonen ijver aan den arbeid en terwijl zij aan
+het <span class="pagenum">[<a id="pb50" href="#pb50">50</a>]</span>bakken en braden was, zeide zij tegen Kruidnagel, die weder als koksknecht dienst deed:
+
+</p>
+<p>&#8212;Dat is toch knap bedacht van mijnheer Cascabel, om langs dien anderen weg in Europa te komen!
+
+</p>
+<p>&#8212;Of het, juffrouw. Maar al wat de patroon in zijne braadpan... ik wil zeggen in zijne hersenkas klaar maakt is knap!
+
+</p>
+<p>&#8212;Denk eens aan, Nageltje, nu wij de zee niet over moeten, kunnen wij ook niet zeeziek worden....
+
+</p>
+<p>&#8212;Ten minste als het ijs in de Behringstraat niet op en neer gaat....
+
+</p>
+<p>&#8212;Houd je mond, Nagel, of kraak geen kwade noten!
+
+</p>
+<p>In dien tusschentijd voerde Sander eenige luchtsprongen uit tot groote tevredenheid van zijnen vader, en maakte Napoleona
+een sierlijken danspas, waarbij de honden haar op hunne achterpooten gezelschap hielden. Er was reden om met nieuwen ijver
+aan het leeren te gaan, want de voorstellingen moesten nu weer beginnen.
+
+</p>
+<p>Op eens kwam Sander op eenen inval.
+
+</p>
+<p>&#8212;Kijk, n&ugrave; hebben wij niet eens gevraagd wat de paarden van die groote reis denken.
+
+</p>
+<p>Hij liep op eenen draf naar Vermout, en zeide:
+
+</p>
+<p>&#8212;Zeg eens oude heer, wat denk je van zoo&#8217;n rit van een duizend mijl of drie?
+
+</p>
+<p>Vervolgens richtte hij tot Gladiator het woord:
+
+</p>
+<p>&#8212;Wat zeg jij er van, met je stramme beenen?
+
+</p>
+<p>De twee paarden begonnen allebei te hinniken, hetgeen beschouwd kon worden als een bewijs dat zij het heel pleizierig vonden.
+
+</p>
+<p>Nu was de beurt aan de honden:
+
+</p>
+<p>&#8212;Wagram en Marengo, mijne goede vrienden, er is eene aardige wandeling voor u in het verschiet.
+
+</p>
+<p>Kwispelstaartend en blaffend sprong het tweetal tegen den knaap op. Er viel geen <span class="corr" id="xd0e1335" title="Bron: oogenbliik">oogenblik</span> aan te twijfelen: die twee zouden me&ecirc; loopen, al was het tot het einde der aarde.
+
+</p>
+<p>De aap mocht evenmin vergeten worden.
+
+</p>
+<p>&#8212;Komaan mijnheer John Bull, geen vieze gezichten! Je zult vreemde landen te zien krijgen, oude jongen! Als je het te koud
+krijgt, zullen we je een pelsjas aantrekken. Kun je nog leelijke tronies trekken? Pas op dat je dat niet afleert!
+
+</p>
+<p>John Bull toonde op hetzelfde oogenblik dat hij die kunst nog verstond, hetgeen de algemeene vroolijkheid nog vermeerderde.
+
+</p>
+<p>Nu bleef alleen de papegaai nog over.
+
+
+</p>
+<p></p>
+<div class="figure"><img border="0" src="images/p051.jpg" alt="Cornelia en Kruidnagel in de keuken. (Zie bladz. 50)." width="500" height="720"><p class="figureHead">Cornelia en Kruidnagel in de keuken. (Zie bladz. <a href="#pb50" class="pageref">50</a>).
+</p>
+</div><p>
+
+
+</p>
+<p>&#8212;Geachte Jako, begon Sander, je hebt nog geen woord gezegd. <span class="pagenum">[<a id="pb52" href="#pb52">52</a>]</span>Je hebt toch je tong niet verloren? Wij gaan een mooie reis doen Jako! Wat zegt UEdele daarvan?
+
+</p>
+<p>Uit de diepte van Jako&#8217;s hoornigen snavel kwamen een aantal raadselachtige geluiden, waarin de r&#8217;s ratelden alsof ze door
+Cesar Cascabel&#8217;s machtige longen werden voortgebracht.
+
+</p>
+<p>&#8212;Bravo! riep Sander, Jako geeft zijne tevredenheid te kennen! Hij heeft duidelijk ja gezegd.
+
+</p>
+<p>Met een aantal lucht- en duikelsprongen bekrachtigde Sander deze verzekering, en zijn vader liet niet na hem daarover zijne
+tevredenheid te betuigen.
+
+</p>
+<p>Op dit oogenblik hoorden zij Cornelia roepen dat de tafel in den wagen gedekt was.
+
+</p>
+<p>Allen snelden toe; de eetlust had onder het gebeurde in het geheel niet geleden en spoedig was er geen kruimel meer over.
+
+</p>
+<p>Het was alsof zij geen van allen meer aan het ongeluk dachten, toen Kruidnagel op eens zeide:
+
+</p>
+<p>&#8212;Daar bedenk ik iets, patroon. Die twee schavuiten zullen leelijk staan te kijken!
+
+</p>
+<p>&#8212;Hoe zoo? vroeg Jan.
+
+</p>
+<p>&#8212;Wel, zij weten het woord niet Waarmede het letterslot gesloten is en kunnen dus de geldkist niet open krijgen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Daarom houd ik het er ook stellig voor dat zij het ding weer terug zullen komen brengen, zeide Cascabel met een gullen lach.
+
+</p>
+<p>Een wonderlijke kerel! Hij had het hoofd zoo vol met zijne nieuwe plannen dat hij den diefstal bijna weer vergeten was.
+
+
+
+<span class="pagenum">[<a id="pb53" href="#pb53">53</a>]</span></p>
+</div>
+<div id="ch5" class="div1"><span class="pagenum">
+[<a href="#toc">Inhoud</a>]
+</span><h2 class="label">V.</h2>
+<h2 class="normal">Op reis!</h2>
+<p>Ja, zij waren op reis naar Europa, maar langs een weinig gebruikelijken weg, die zeker niet aan te bevelen is voor reizigers
+die haast hebben.
+
+</p>
+<p>&#8212;Toch hebben wij ook haast, merkte Cascabel op, maar om weer geld te gaan verdienen!
+
+</p>
+<p>Des ochtends van den 2<sup>den</sup> Maart werden Vermout en Gladiator voor de <i>Schoone Zwerfster</i> gespannen. Moeder Cascabel en haar dochtertje gingen binnen, haar man en de twee knapen volgden te voet, Kruidnagel mende,
+John Bull zat boven op den wagen en de honden liepen reeds heen en weer. Voort ging het.
+
+</p>
+<p>Het was heerlijk weder. De vroege lente deed de knoppen aan de heesters openspringen. Het was alsof het voorspel reeds begonnen
+was van het verrukkelijke schouwspel, dat het voorjaar in dit gezegende land te zien geeft. Tusschen de twijgen van die boomen
+welke ook in den winter hun groen niet verliezen, zaten vogels te zingen. Dat waren steen-eiken, witte eiken en dennen, wier
+spitse uiteinden zich wiegden boven het eerste loof der heesters. Hier en daar stonden ook groepjes kleine kastanjeboomen
+en enkele manzanilles, waarvan de vrucht op appelen lijkt, waar de Indianen dan ook eene soort appelwijn van maken.
+
+</p>
+<p>Aan Jan was de taak opgedragen om op de kaart den weg te zoeken dien zij aflegden. Maar bovendien rustte op hem in &#8217;t bijzonder
+de zorg voor de provisiekamer, in dien zin dat hij maken <span class="pagenum">[<a id="pb54" href="#pb54">54</a>]</span>moest dat er nooit gebrek aan wild was. Marengo deed het zijne om te zorgen dat zijn baas dit niet vergat. Dit was trouwens
+niet noodig, want waar iets te schieten valt, zal geen echte jager noch zijn hond het wild met rust laten. Het was dan ook
+eene uitzondering wanneer er voor moeder Cascabel niet het een of ander te braden viel, een haas of eene kuif-patrijs, een
+korhoen of een koppel van die bergkwakkels, wier schoone ve&ecirc;ren het oog bekoren, maar wier sappig vleesch nog streelender
+is voor het verhemelte. Bleef het met de jacht z&oacute;&oacute; voordeelig gaan, ook op de steppen van Alaska tot aan de Behringstraat
+toe, dan zouden zij niet veel geld behoeven uittegeven om in hun dagelijksch onderhoud te voorzien. Eenmaal in Azi&euml; gekomen,
+zouden zij misschien zooveel wild niet meer ontmoeten, maar daar, in de onafzienbare vlakten van het land der Tchouktchis,
+zouden zij op andere manieren aan den noodigen leeftocht zien te komen.
+
+</p>
+<p>Voorloopig ging alles dus naar wensch. Cascabel was er de man niet naar om van de gunstige gelegenheid, die weer en wind op
+het oogenblik aanboden, geen gebruik te maken. Zoo snel als de paarden wilden, ging het vooruit. In dezen tijd van het jaar
+waren de wegen goed, maar na eenige maanden zouden de harde regens in den herfst ze moeilijk begaanbaar maken. Gemiddeld maakten
+zij zeven of acht mijlen in het etmaal, met eene poos rust op het midden van den dag om te eten, terwijl er te zes uur des
+avonds werd uitgespannen en alles voor den nacht in gereedheid werd gebracht. Men moet niet gelooven dat dit land weinig bewoond
+is. Op de akkers waren de landbouwers reeds aan het werk om den vruchtbaren grond gereed te maken voor den najaars-oogst die
+hier rijker vruchten afwerpt dan in eenig land ter wereld. Ook trokken zij door een aantal gehuchten, dorpen en kleinere of
+grootere steden hetgeen vooral het geval was naarmate de <i>Schoone Zwerfster</i> dichter in de nabijheid bleef van den linker oever der Sacramento-rivier. D&aacute;&aacute;r toch is de streek, die vroeger als het goudland
+bij uitnemendheid bekend stond en die nu nog den veelbeteekenenden naam Eldorado draagt.
+
+</p>
+<p>Overeenkomstig hetgeen Cascabel, als aanvoerder van den troep, bepaald had, werden er overal waar de gelegenheid zich daartoe
+aanbood, voorstellingen gegeven. Zij hadden dit gedeelte van Californi&euml; nog nooit bezocht en kijkgrage menschen zijn er in
+den afgelegensten achterhoek te vinden. Te Placerville, te A&uuml;b&uuml;ry, te Marysville, te Tchama en op andere plaatsen van meer of minder beteekenis, vonden zij eenen bijval die zich uitte in
+eenen regen van Amerikaansche centen, welke langzamerhand aangroeiden <span class="pagenum">[<a id="pb55" href="#pb55">55</a>]</span>tot een dozijn of wat dollars. Het publiek begon juist genoeg te krijgen van het onveranderlijke &raquo;Amerikaansche paardenspel&#8221;
+waardoor deze streken aanhoudend afgereisd werden. Napoleona met hare aanvallige vlugheid, Sander met zijne buigzame ledematen,
+Jan&#8217;s bedrevenheid in het balanceeren, Kruidnagel&#8217;s komieke vergissingen en domme streken, dat alles werd door de liefhebbers
+naar waarde geschat. Ook in de honden en den aap, John Bull, had ieder pleizier. De oudste leden van den troep, het echtpaar
+Cascabel, lieten zich bewonderen, Cesar om zijne groote spierkracht, Cornelia in het worstelen met alle liefhebbers die zich
+daartoe genegen toonden, waarbij wel te verstaan alleen de vlakke hand als wapen gebruikt mocht worden.
+
+</p>
+<p>Den 12<sup>den</sup> Maart kwam de <i>Schoone Zwerfster</i> aan in het stadje Shasta, gelegen aan den voet van eenen berg van denzelfden naam die zich tot eene hoogte van veertienduizend
+voet boven de vlakte verheft. In het Westen vertoonde zich als een verward gevaarte het gebergte der Coast-Range, dat zij
+gelukkig niet over behoefden te trekken om in den Staat Oregon te komen. Het land was echter heuvelachtig genoeg. Tusschen
+een grillig net van uitloopers van het gebergte, op te nauwernood gebaande wegen welke niet dan met moeite op de kaart te
+vinden waren, kwam de reiswagen uiterst langzaam vooruit. Hier waren ook de dorpen dun gezaaid. De reis zou zeker gemakkelijker
+geweest zijn indien zij de kuststreek gevolgd hadden waar het terrein veel minder ongelijk is, maar om dat te doen zouden
+zij eerst de Coast-Range achter zich moeten hebben en over dit gebergte leidt bijna geen begaanbare weg. Het was dus beter
+nog een eind noordwaarts op te gaan en de laatste golvingen van den bergketen omtetrekken, en zoo in Oregon te komen.
+
+</p>
+<p>Aldus luidde het advies van Jan, die in zaken van aardrijkskunde het meest te vertellen had. Zijn raad werd dan ook gevolgd.
+
+</p>
+<p>Den 19<sup>den</sup> Maart trokken zij voorbij het fort Jones en dienzelfden dag kwam de <i>Schoone Zwerfster</i> in het stadje Yrika. Zij vonden daar een goed onthaal en veel bijval, waardoor de kas weder eenige dollars rijker werd. Het
+was de eerste maal dat deze streek door een franschen kunstenmakerstroep bezocht <span class="corr" id="xd0e1434" title="Bron: werdt">werd</span> en in al die afgelegen gewesten van Amerika worden franschen met open armen ontvangen. Het volk mag hen lijden en is zeker
+vriendelijker tegen hen gezind dan sommige van Frankrijk&#8217;s naaste buren in Europa.
+
+</p>
+<p>In dit plaatsje hadden zij verder gelegenheid tegen een matigen prijs de noodige hulppaarden te huren, zonder welke Vermout
+en <span class="pagenum">[<a id="pb56" href="#pb56">56</a>]</span>Gladiator het zware werk, dat zij hier te doen hadden, niet af konden. De <i>Schoone Zwerfster</i> kwam dus zonder ongeval over het noordelijkste uiteinde van den bergketen, ditmaal zonder door gidsen bestolen te worden.
+
+</p>
+<p>&#8212;Natuurlijk! merkte Cascabel op. Het waren immers geen engelschen! Daarvan had ik mij wel overtuigd!
+
+</p>
+<p>Men moet hieruit nu niet opmaken dat alles even gemakkelijk en de wagen over eenen zandweg ging. Maar dank zij de genomen
+voorzorgen, liep het zonder ongelukken af.
+
+</p>
+<p>Den 27<sup>sten</sup> Maart eindelijk, na eenen afstand van ongeveer vier honderd kilometer afgelegd te hebben van de Sierra Nevada af, ging de
+<i>Schoone Zwerfster</i> de grens van Oregon over. In het Oosten werd de gezichteinder hier begrensd door den kalen berg Pitt, welke als een stijl
+op eenen zonnewijzer zijne schaduw in de vlakte werpt.
+
+</p>
+<p>Menschen en dieren hadden het hard te verantwoorden gehad, zoodat zij onvermijdelijk te Jacksonville eene poos rust moesten
+nemen. Daarna lieten zij zich de Roques-rivier overzetten en volgden van toen af de bochten der kustvlakte, die zich zoo ver
+zij zien konden naar het Noorden uitstrekte.
+
+</p>
+<p>Dit is een bergachtig, maar vruchtbaar land, dat alweder veel voor den landbouw belooft. Weilanden en bosschen wisselen elka&acirc;r
+af; het landschap gelijkt in zijne hoofdtrekken op het Californische. Nu en dan kwamen zij troepen Sast&egrave;s- of Umpaquas-indianen
+tegen, doch het waren vreedzame lieden, van wie zij niets te vreezen hadden.
+
+</p>
+<p>In deze streek gekomen vond echter Jan, die geen uur verloren liet gaan dat hij met lezen kon doorbrengen, het noodig eene
+waarschuwing tot de anderen te richten, die hij in zijne boeken gevonden had.
+
+</p>
+<p>Zij waren nu eenige mijlen voorbij Jacksonville, te midden van dichte bosschen waartusschen het fort Lane, op eenen heuvel
+van een paar duizend voet hoogte, verscholen ligt.
+
+</p>
+<p>&#8212;Hier moeten wij oppassen, merkte Jan op, want het krioelt in dit land van slangen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Wat zegt ge, slangen! riep Napoleona verschrikt uit. Dan moeten wij maken dat wij hier van daan komen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Zacht wat kindlief, antwoordde haar vader. Wij moeten alleen een weinig voorzichtig zijn.
+
+</p>
+<p>&#8212;Zijn dat gevaarlijke beesten? vroeg Cornelia.
+
+</p>
+<p>&#8212;Erg gevaarlijk, moeder, zeide Jan. Het is eene soort van ratelslangen, die onder de kwaadaardigste van haar geslacht gerekend
+worden. Zij vallen niemand aan die niet met haar in aanraking <span class="pagenum">[<a id="pb57" href="#pb57">57</a>]</span>komt; maar zoodra ze bij ongeluk gestooten of getrapt worden, springen zij overeind en bijten, hetgeen in de meeste gevallen
+doodelijk is.
+
+</p>
+<p>&#8212;Waar houden zij zich meestal op? vroeg Sander.
+
+</p>
+<p>&#8212;Gewoonlijk onder droge bladeren, waar ze niet licht in het oog vallen, hernam Jan. Daarentegen verraden zij zich door dat
+ze met de ringen, die aan haar staart geplaatst zijn, een ratelend geluid maken als van eene krekel. Zoodra ge dat hoort,
+is het zaak te maken dat ge uit den weg komt.
+
+</p>
+<p>&#8212;Opgepast dus! zeide Cesar. Ieder moet goed v&oacute;&oacute;r zich kijken en allen moeten wij luisteren.
+
+</p>
+<p>Niet zonder reden had Jan hen hier opmerkzaam op gemaakt, want in alle streken van westelijk Amerika worden slangen in menigte
+gevonden. Maar niet alleen slangen, ook tarantula-spinnen, wier steek niet veel minder gevaarlijk is.
+
+</p>
+<p>Behoedzaam vervolgden zij dus hunnen weg en op ieder verdacht geluid werd acht geslagen. Zij moesten bovendien goed op de
+paarden passen, want voor deze zijn slangen en ander ongedierte evenzeer te vreezen als voor menschen.
+
+</p>
+<p>Jan had er nog bijgevoegd dat die venijnige beesten niet alleen langs den weg kruipen, maar ook dikwijls in de huizen dringen,
+zoodat hun wagen er allerminst veilig voor was. In dit opzicht mochten zij zich dus op de <i>Schoone Zwerfster</i> niet verlaten.
+
+</p>
+<p>Des avonds werd er met grooten ijver onder de bedden en in alle hoeken naar de onwelkome gasten gezocht. Napoleona gilde het
+uit van angst zoodra zij iets meende te zien dat haar verdacht voorkwam. Een opgeschoten eind touw zag zij voor eene ratelslang
+aan, al lag het ook doodstil en al zat er geen driehoekige kop aan. Met eenen schrik sprong zij dikwijls op als zij, half
+slapende, hier of daar eene krekel meende te hooren. Wij moeten er echter bijvoegen dat Cornelia zich niet veel geruster toonde
+dan de kleine meid.
+
+</p>
+<p>&#8212;Voor den drommel, riep haar man eindelijk uit nadat zij hem een keer of wat aan &#8217;t schrikken gemaakt hadden, gij vrouwen
+zijt met uwen angst voor slangen haast even lastig als de slangen zelve! Uw overgrootmoeder Eva was er zoo bang niet voor.
+Die praatte er zelfs m&ecirc;e.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja maar dat was in het paradijs, antwoordde Napoleona.
+
+</p>
+<p>&#8212;Bovendien had zij beter gedaan met dat achterwege te laten, voegde moeder Cascabel er bij.
+
+
+</p>
+<div class="figure"><img border="0" src="images/p058.jpg" alt="In de riviertjes werd menige heerlijke visch gevangen. (Zie bladz. 59)." width="504" height="720"><p class="figureHead">In de riviertjes werd menige heerlijke visch gevangen. (Zie bladz. <a href="#pb59" class="pageref">59</a>).
+</p>
+</div><p>
+
+
+</p>
+<p>Kruidnagel moest des nachts de wacht houden. Eerst had hij voorgesteld een groot vuur aan te steken ten einde daarmede de
+<span class="pagenum">[<a id="pb59" href="#pb59">59</a>]</span>slangen op eenen afstand te houden; maar hier bracht Jan tegen in dat hierdoor de slangen wel afgeschrikt, maar de tarantula-spinnen
+daarentegen aangetrokken zouden worden.
+
+</p>
+<p>Dit alles maakte dat onze reizigers zich alleen op hun gemak voelden wanneer zij in het eene of andere dorp nachtverblijf
+konden houden. Daar was het gevaar voor onaangename verrassingen veel minder.
+
+</p>
+<p>Zij trokken nogal eenige kleine plaatsjes door, zooals Canonville aan de Cow-kreek, Roseburg, Rochester, Youcalla enz. Daar
+brachten hunne voorstellingen telkens weder eenig geld in het laadje. Als Cesar zijne rekening opmaakte, kostte de reis hem
+niets want hij verdiende meer dan hij uitgaf. Gras vonden de paarden in de vlakte, wild was er in overvloed in het woud, en
+in de riviertjes werd menige heerlijke visch gevangen. De kas begon weder langzamerhand aantegroeien, maar het was <span class="corr" id="xd0e1514" title="Bron: er er">er</span> nog verre van daan, dat er uitzicht bestond om de tweeduizend dollars terug te verdienen die hun daar ginds in de Sierra
+Nevada ontstolen waren.
+
+</p>
+<p>Gelukkig bleven zij allen voor beten of steken van slangen en tarantula&#8217;s bewaard, maar daarentegen werden zij na verloop
+van eenige dagen door iets anders geplaagd. Dat gaat zoo in de natuur. Die is wel mild, maar zij bezit ook ontelbare manieren
+om de menschen het leven onaangenaam te maken.
+
+</p>
+<p>Dit gebeurde nadat onze karavaan, altijd haren weg vervolgende over het Oregon-gebied, de stad Eug&egrave;ne-city doorgetrokken was.
+Die naam met zulk een franschen klank had hen allen veel pleizier gedaan en mijnheer Cascabel had dien landgenoot wel willen
+kennen, die zeker een van de stichters der stad geweest was en haar zijnen naam gegeven had. Dat kon niet anders dan een brave
+man zijn, en al heette hij ook niet zooals een van de fransche koningen, Charles, Louis, Fran&ccedil;ois, Henri, Philippe of zelfs
+Napoleon, een franschman moest het toch zijn, dat stond als een paal boven water.
+
+</p>
+<p>Achtereenvolgens hadden zij zich opgehouden te Harrisburg, te Albany en te Jefferson. Thans liet de <i><span class="corr" id="xd0e1524" title="Bron: Sehoone">Schoone</span> Zwerfster</i> &raquo;haar anker vallen&#8221; voor Salem, eene stad van eenigen omvang, de hoofdplaats van den staat Oregon, gelegen aan een der armen
+van de Villamette-rivier.
+
+</p>
+<p>Dit was op den 3<sup>den</sup> April.
+
+</p>
+<p>Cascabel bepaalde dat er hier een dag rust gehouden zou worden; dat wil zeggen dat zij niet verder trekken zouden, want op
+de markt der stad werd weder eene voorstelling gegeven en over de opbrengst daarvan hadden zij alle reden van tevredenheid.
+<span class="pagenum">[<a id="pb60" href="#pb60">60</a>]</span></p>
+<p>Toen dit afgeloopen was besloten Jan en Sander in de rivier, die zeer vischrijk heette te zijn, op de vangst uit te gaan.
+
+</p>
+<p>Maar den daarop volgenden nacht kregen vader, moeder en kinderen op eens zoo&#8217;n ondragelijke jeuk over het geheele lichaam,
+dat zij een oogenblik niet anders dachten of een hunner had de anderen eene poets gebakken, zooals onder kermisklanten wel
+eens meer gebruikelijk is.
+
+</p>
+<p>Des ochtends toen het licht geworden was, keken zij elkander echter stom van verbazing aan.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ik zie zoo rood als eene vrouw van de indiaansche Roodhuiden<span class="corr" id="xd0e1544" title="Niet in bron">,</span> riep Cornelia uit.
+
+</p>
+<p>&#8212;Mijn gezicht is een en al bla&acirc;r! klaagde Napoleona.
+
+</p>
+<p>&#8212;Kijk eens, ik zit van het hoofd tot de voeten vol bulten! kwam Kruidnagel vertellen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Wat beteekent dat nu? vroeg Cesar. Zou er in dit land de pest heerschen?
+
+</p>
+<p>&#8212;Ik geloof dat ik wel weet wat het is, zeide Jan, nadat hij met aandacht de roode vlekken, waarmede zijne armen bedekt waren,
+had opgenomen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Nu, wat is het dan?
+
+</p>
+<p>&#8212;Wij zijn door de <i>Y&egrave;dre</i> gestoken, zooals de Amerikanen het noemen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Loop naar de maan met uw <i>Y&egrave;dre</i>! vertel me liever wat dat is.
+
+</p>
+<p>&#8212;De <i>Y&egrave;dre</i>, vader, is eene plant, die men maar even heeft aan te raken, te ruiken, ja zelfs te zien zooals verteld wordt, om er onaangename
+gevolgen van te ondervinden. Zij vergiftigt op eenen afstand.
+
+</p>
+<p>&#8212;Wat zegt ge daar? riep Cornelia verschrikt uit. Zijn we vergiftigd?
+
+</p>
+<p>&#8212;Nu, het is zoo erg niet, haastte Jan zich er bij te voegen. Met wat jeuk en misschien een beetje koorts zijn we er af.
+
+</p>
+<p>Dit was inderdaad het geval. De <i>Y&egrave;dre</i> is eene ongezonde en venijnige plant. Het uiterst lichte zaad van dezen heester wordt door den wind voortgedreven en zoodra
+het in aanraking komt met de menschelijke huid, wordt die rood en komen er jeukende puisten op. Hoogst waarschijnlijk was
+de reiswagen, terwijl zij door de bosschen in den omtrek van Salem trokken, door zulk eenen met <i>Y&egrave;dre</i>-zaad bezwangerden luchtstroom gegaan. Gelukkig duurde deze huid-uitslag, waarvan zij geen van allen verschoond bleven, niet
+langer dan vierentwintig uren. Dien tijd brachten zij echter door met zich aanhoudend te krabben, zoodat zij allen iets van
+John Bull kregen, die in gewone omstandigheden zich met dit bij <span class="pagenum">[<a id="pb61" href="#pb61">61</a>]</span>de apen zoo geliefkoosde tijdverdrijf pleegde bezig te houden.
+
+</p>
+<p>Den 5<sup>den</sup> April schudden de passagiers van de <i>Schoone Zwerfster</i> het Salemsche stof weder van hunne voeten, niet zonder eene jeukende herinnering aan hunnen tocht door het bosch langs de
+Villamette-rivier, hetgeen echter niet weg kon nemen dat zij dit een mooien naam, vooral voor fransche ooren vonden.
+
+</p>
+<p>Over Fairfield, Canemah, Oregon-City en Portland, altemaal steden van vrij wat beteekenis, naderde de karavaan den 7<sup>den</sup> April de Columbia-rivier, de grensscheiding van Oregon, in welken Staat zij weder eenen afstand van honderdvijftien mijlen
+hadden afgelegd.
+
+</p>
+<p>Naar het noorden strekte zich nu het gebied uit, dat toen nog als het Washington territorium bekend stond, maar sedert onder
+de Staten der Unie opgenomen is geworden. Het meest bergachtige gedeelte dezer streek liet de <i>Schoone Zwerfster</i> op haren verderen tocht links liggen, dat is in het Oosten. Hier liggen de uitloopers van een gebergte genaamd Cascade-Ranges,
+waaronder toppen gevonden <span class="corr" id="xd0e1604" title="Niet in bron">worden </span>als die van Sint Helena, van Baker en van Bainer, de eerstgenoemde negenduizend zevenhonderd, de twee anderen ongeveer elfduizend
+voet hoog. Het is alsof de natuur, na zich een tijdlang rust en aan uitgestrekte vlakten het aanzijn gegeven te hebben, nog
+eens hare krachten heeft willen toonen door in het Westen der Nieuwe Wereld eene reeks geweldige hoogten te doen verrijzen.
+Als men de geheele landstreek bij eene zee wilde vergelijken, zou men kunnen zeggen, dat die aan den eenen kant zoo effen
+ligt als een meer, maar aan den anderen kant door een nimmer ophoudenden stormwind bewogen wordt, waarbij dan de bergruggen
+de kruinen der golven zouden wezen.
+
+</p>
+<p>Jan maakte inderdaad deze vergelijking en zijn vader had daar niet weinig schik in.
+
+</p>
+<p>&#8212;Juist zoo, zeide hij. Eerst hebben we mooi weer gehad en nu komt er storm. Maar onze <i>Schoone Zwerfster</i> is een kloek zeilschip en gaat niet <span class="corr" id="xd0e1614" title="Bron: ligt">licht</span> naar den kelder. Komaan, kinderen! Aan boord en het anker gelicht!
+
+</p>
+<p>Ieder maakte zich op en de bewegelijke woning ging weder aan &#8217;t &raquo;varen&#8221; over de onstuimige zee. Gaandeweg&#8212;om bij de vergelijking
+te blijven&#8212;werden de golven echter kleiner en dank zij de goede zorgen harer bemanning, kwam de ark der Cascabels behouden
+over de ergste plekken. Wel ging de reis niet altijd even snel, maar het schip liep toch op geen enkele klip of zandbank.
+
+</p>
+<p>Ook vonden zij nog overal een goed onthaal, in de kleine stadjes als Kalmera en Monticello zoowel als in de forten, waar bijna
+geen andere bewoners gevonden werden als de manschappen van het <span class="pagenum">[<a id="pb62" href="#pb62">62</a>]</span>garnizoen. De wallen van deze versterkingen bestaan uit niets dan staketsels van zware palen, en de bezettingen zijn niet
+talrijk, maar beide zijn voldoende om de zwervende Indianen-stammen die het land doorkruisen in bedwang te houden.
+
+</p>
+<p>Noch de Chinoux, noch de Nesquallys, welke stammen het land Walla-Walla voornamelijk in bezit hebben, deden dus de <i>Schoone Zwerfster</i> eenig kwaad. Tegen den avond kwamen de Indianen dikwijls op den stilstaanden reiswagen af, die hunne nieuwsgierigheid gaande
+maakte, maar zonder booze bedoelingen. Het meest stonden zij verbaasd over John Bull en over de malle gezichten die hij trok,
+want in dit gedeelte van Amerika zijn in &#8217;t geheel geen apen en sommigen dachten niet anders of het beest was een der leden
+van het gezin.
+
+</p>
+<p>Dat vond Sander eene goede gelegenheid om weder eens eene grap te hebben en hij verzekerde hun plechtig dat John Bull zijn
+jongste broertje was, maar zijne moeder kwam daar met groote verontwaardiging tegen op.
+
+</p>
+<p>Eindelijk kwamen zij te Olympia, de hoofdstad van het Washington-territorium, en daar werd &raquo;op vereerend verlangen&#8221; de allerlaatste
+voorstelling gegeven, die de troep voornemens was op het grondgebied der Vereenigde Staten te vertoonen.
+
+</p>
+<p>Niet ver van daar ligt de grens der Vereenigde Staten in het noordwesten van Noord-Amerika.
+
+</p>
+<p>Van hier af liep de weg langs de kust van den Stillen Oceaan, of om juister te spreken, zij moesten de talrijke inhammen en
+zeeboezems volgen, Sounds genaamd, waar Van Couvereiland en het eiland Queen-Charlotte door worden ingesloten.
+
+</p>
+<p>Voorbij het stadje Steklakoom moesten zij, om te beginnen, de Pagget-Sounds omtrekken. Zoo kwamen zij aan het fort Bettingham,
+dicht bij de zee&euml;ngte, door welke de eilanden van het vasteland gescheiden worden.
+
+</p>
+<p>Vervolgens kwam het vlek Whatcome, waar de berg Baker als een reus in de verte boven de wolken uitsteekt en een weinig verder
+Srimiahmoo, een plaatsje aan den mond van de Georgia-straat.
+
+</p>
+<p>Den 27<sup>sten</sup> April eindelijk, na ongeveer driehonderdvijftig mijlen sedert Sacramento afgelegd te hebben, bereikte de <i>Schoone Zwerfster</i> de grensscheiding, welke bij het tractaat van 1847 tusschen de republiek der Vereenigde Staten en Britsch-Columbia is vastgesteld.
+<span class="pagenum">[<a id="pb63" href="#pb63">63</a>]</span>
+
+
+</p>
+<div class="figure"><img border="0" src="images/p063.jpg" alt="Over de Frazer-rivier. (Zie bladz. 67)." width="503" height="720"><p class="figureHead">Over de Frazer-rivier. (Zie bladz. <a href="#pb67" class="pageref">67</a>).
+</p>
+</div><p>
+
+
+<span class="pagenum">[<a id="pb64" href="#pb64">64</a>]</span></p>
+</div>
+<div id="ch6" class="div1"><span class="pagenum">
+[<a href="#toc">Inhoud</a>]
+</span><h2 class="label">VI<span class="corr" id="xd0e1661" title="Niet in bron">.</span></h2>
+<h2 class="normal">Vervolg van de reis.</h2>
+<p>Voor de eerste maal in zijn leven zette Cesar Cascabel, de natuurlijke en onverzoenlijke vijand van Groot-Brittanni&euml;, den
+voet op engelschen bodem! Nog nooit had het stof van dezen grond, dien hij instinktmatig haatte, aan zijne zolen gekleefd.
+Onze lezers moeten niet denken dat wij deze overdreven uitdrukkingen billijken, maar op eene andere wijze kunnen wij geen
+denkbeeld geven van de vrij belachelijke voorstelling, welke onze kermiskunstenaar zich maakte van de gevoelens die ieder
+goed franschman koesteren moet tegenover den zoogenaamden erfvijand van zijn land. Dit was een dwaas vooroordeel en in &#8217;t
+geheel niet in overeenstemming met de begrippen van onzen tijd, maar de man was eenmaal niet anders.
+
+</p>
+<p>Hij zag daarbij nog over &#8217;t hoofd dat Columbia geen europeesch land is en dus geen deel uitmaakt van het echte Groot-Brittanni&euml;,
+bestaande uit Engeland, Schotland en Ierland, waartegen in vroeger tijd de volkshaat der franschen gericht was. Voor Cesar
+Cascabel was het genoeg dat de britsche vlag er wapperde, evenals zij bijvoorbeeld wappert boven de Indi&euml;n, Australi&euml; of Nieuw-Zeeland.
+
+</p>
+<p>Britsch-Columbia is eene provincie van Nieuw-Brittannia, waaronder eene van de belangrijkste koloniale bezittingen der engelschen
+verstaan wordt, want de geheele Canada-Dominion, dat is Boven- en Beneden-Canada, alsmede de onmetelijke uitgestrektheden
+lands <span class="pagenum">[<a id="pb65" href="#pb65">65</a>]</span>die aan de Hudsonsbaai-compagnie zijn afgestaan, behooren ertoe. Twee oceanen, de Stille en de Atlantische, begrenzen het
+aan den West- en den Oostkant. De Zuidergrens vormen de Vereenigde Staten en deze loopt van het Washington-territorium in
+het Oosten tot den Staat Maine in het Westen.
+
+</p>
+<p>Er was dus geen mogelijkheid voor onze karavaan om op haren tocht naar het Noorden deze engelsche bezitting te ontwijken.
+Wel waren het maar een paar honderd mijlen, want zoo lang is de kortste lijn tot aan de zuidelijke grens van Alaska, waar
+het russische gebied in westelijk Amerika eenen aanvang neemt. Maar twee honderd mijlen mochten eene kleinigheid wezen voor
+de <i>Schoone Zwerfster</i>, die wel andere reizen achter den rug had, het was toch precies tweehonderd maal meer dan Cesar Cascabel pleizierig vond
+in zulk een &laquo;vervloekt land&#8221; te vertoeven. Hij deed dus wat hij kon om het oponthoud zoo kort mogelijk te doen zijn.
+
+</p>
+<p>Er zou dus nergens halt gehouden worden als alleen om te eten en te rusten. Ook van kunstenmaken, koorddansen of worstelen
+mocht niets inkomen. De familie Cascabel zou geen paarlen voor de zwijnen werpen en geen engelsche oogen op hare toeren vergasten<span class="corr" id="xd0e1680" title="Bron: ,">.</span> Voor muntstukken met het borstbeeld van koningin Victoria koesterde zij niets dan minachting en een papieren dollar was haar
+meer waard, dan een zilveren kroon of een gouden pond sterling.
+
+</p>
+<p>Met deze voornemens bezield, kozen de passagiers der <i>Schoone Zwerfster</i> hunnen weg zoover mogelijk buiten de steden of dorpen. Als zij onder weg gelegenheid vonden om door de jacht aan leeftocht
+te komen, behoefden zij hunne beurs niet open te maken en de winkeliers in dit verafschuwde land geen voordeel van hunne reis
+te doen hebben.
+
+</p>
+<p>Niemand verbeelde zich dat dit eene soort van aanstellerij van Cesar Cascabel was, het ging bij hem inderdaad van harte. Kalm
+als een wijsgeer had hij zich geschikt in de grievende teleurstelling welke hij ondervonden had; weinige uren waren voldoende
+geweest om hem na den schandelijken diefstal zijne opgeruimdheid te doen herkrijgen; maar van het oogenblik af dat hij de
+grens van Nieuw-Brittanni&euml; overtrok, was hij kregelig en uit zijn humeur. Met een zuur gezicht, het hoofd voorover en zijnen
+hoed over de ooren liep hij voort, terwijl hij met stuursche blikken de onschuldige voetgangers, die hij tegenkwam, monsterde.
+Hij was niet goed-lachs meer zooals anders en dat ondervond Sander bij eene grap die hij zich veroorloofde, maar die met een
+onverwachten uitbrander beloond werd.
+
+</p>
+<p>Op een mooien dag ging die kwajongen opeens achteruit loopen, <span class="pagenum">[<a id="pb66" href="#pb66">66</a>]</span>wel een kwartier lang, waarbij hij de gekste bokkensprongen en grimassen maakte.
+
+</p>
+<p>Knorrig vroeg zijn vader wat het beduidde om zich op die manier veel meer te vermoeien dan noodzakelijk of nuttig was.
+
+</p>
+<p>&#8212;Wel, wij reizen immers den verkeerden kant uit! was Sander&#8217;s antwoord.
+
+</p>
+<p>Al de anderen schoten in eenen lach, zelfs Kruidnagel, die het een heel geestig gezegde vond... als het tenminste niet uiterst
+flauw was.
+
+</p>
+<p>&#8212;Sander, klonk het echter op strengen toon uit den mond van het hoofd des gezins, als je weer van die aardigheden verkoopt
+op oogenblikken dat het in &#8217;t geheel niet te pas komt, zal ik zoodanig aan je ooren trekken dat ze op je hielen komen te hangen!
+
+</p>
+<p>&#8212;Maar vader.....
+
+</p>
+<p>&#8212;Mond gehouden! zoo lang wij in dit land van engelschen zijn, wordt er geen gekheid gemaakt.
+
+</p>
+<p>Van dit oogenblik af waagde niemand meer eene grap in tegenwoordigheid van den geweldigen Albion-hater, al voelden de anderen
+ook niet zoo &#8217;n heftigen afkeer van engelschen.
+
+</p>
+<p>Dit gedeelte van Britsch-Columbia, dat zich uitstrekt tot aan de kust van den Stillen Oceaan, is zeer ongelijk van bodem.
+In het Oosten vormt het Rotsige Gebergte een hoogen scheidsmuur, die zijne vertakkingen tot in de poollanden uitzendt, en
+naar het Westen wordt de kust van Bute, die door een aantal <i>fjords</i>, even als de Noorweegsche kust, wordt ingesneden, beheerscht door schilderachtige en hooge rotsgevaarten. Zulke steilten
+worden nergens in Europa aangetroffen, zelfs niet in het land der Alpen, terwijl de gletschers in uitgestrektheid en diepte
+de Zwitschersche verre overtreffen. Zoo is bij voorbeeld de berg Hocker niet minder dan vijf duizend achthonderd meter hoog,
+dat is duizend meter meer dan de Mont Blanc, en is de berg Brun, ofschoon lager dan de eerstgenoemde, toch weder hooger dan
+de reus der Alpen.
+
+</p>
+<p>Gelukkig voor onze karavaan ligt er tusschen de gebergten van het Oosten en het Westen eene breede en vruchtbare vallei, waar
+open vlakten en trotsche wouden elkander afwisselen. Langs den straatweg, die door dit dal loopt, stroomt eene belangrijke
+rivier, de Frazer, die over eene lengte van ongeveer honderd mijlen van Zuid naar Noord stroomt, en zich uitstort in den nauwen
+zeearm, welke ingesloten wordt door de kust van Bute, Vancouver-eiland en eene ontelbare menigte kleine eilandjes.
+
+</p>
+<p>Vancouver-eiland is tweehonderd vijftig geografische mijlen lang en drieenzeventig mijlen breed. De portugeezen hebben er
+zich <span class="pagenum">[<a id="pb67" href="#pb67">67</a>]</span>eerst meester van gemaakt, maar later zijn deze verdrongen door de Spanjaarden, die er in 1789 bij tractaat bezitters van
+werden. Vancouver heeft het eiland driemaal bezocht in den tijd toen het door de inboorlingen nog Noutka geheeten werd; het
+heeft een tijdlang den naam van dien engelschen ontdekker en tevens dien van den spaanschen kapitein Quadra gedragen, maar
+in de laatste jaren van de achttiende eeuw is het voorgoed in handen van de engelschen overgegaan.
+
+</p>
+<p>De hoofdplaats van het eiland is Victoria, maar Nanaimo is de grootste stad. Vertegenwoordigers van de Hudsonsbaai-compagnie
+hebben het eerst de rijke kolenmijnen ontgonnen, die tegenwoordig onder de belangrijkste afvoerbronnen behooren, welke de
+drukke scheepvaart tusschen San Francisco en de verschillende punten der Westkust van Noord-Amerika voeden.
+
+</p>
+<p>Een weinig noordelijker dan <span class="corr" id="xd0e1723" title="Bron: Vaucouver">Vancouver</span>-eiland ligt Queen-Charlotte-eiland, het grootste der eilandengroep van dien naam die mede behoort tot Engelands uitgestrekte
+bezittingen in dit gedeelte van den Stillen Oceaan.
+
+</p>
+<p>Ieder begrijpt, dat Cascabel er even weinig aan dacht de steden op deze eilanden te gaan bezoeken als hij den voet had willen
+zetten in Adela&iuml;de of Melbourne in Australi&euml;, of in Madras of Calcutta in Britsch-Indi&euml;. Zoo snel zijne paarden voortwilden
+trok hij de vallei der Frazer-rivier door en hij zorgde met geen andere bewoners in aanraking te komen dan met de lieden van
+het indiaansche ras.
+
+</p>
+<p>Zoolang de reizigers zich in dit dal bevonden, hadden zij geene moeite om aan het noodige wild te komen, dat in de dagelijksche
+behoefte der tafel ruimschoots voorzag. Aan herten, hazen en patrijzen was geen gebrek, en die brave beesten&#8212;merkte Cesar
+op&#8212;die zijn oudste zoon met zelden falende hand het lood in het lijf joeg, dienden op die manier ten minste tot voedsel voor
+eerlijke lieden. Zij zelven hadden geen droppel engelsch bloed in hunne aderen en ze konden door een franschman opgegeten
+worden zonder dat hun vleesch hem walgde!
+
+</p>
+<p>Even voorbij fort Langley reed de reiswagen de diepe kloof der Frazer-vallei binnen. Een eigenlijke rijweg was hier niet;
+de grond lag als aan zichzelf overgelaten; op den rechteroever der rivier strekten groote grasvelden zich uit, in het westen
+begrensd door dichte wouden, waarboven ver naar achteren de hooge bergen tegen de meestal grijsachtig gekleurde lucht afstaken.
+
+</p>
+<p>Niet ver van New-Westminster, eene van de voornaamste steden in het kustland van Bute, aan de monding der Frazer-rivier gelegen,
+<span class="pagenum">[<a id="pb68" href="#pb68">68</a>]</span>was de wagen, op raad van Jan, op eene daar liggende veerpont naar den anderen oever overgezet. Dit was eene goede voorzorg,
+want de <i>Schoone Zwerfster</i> had nu slechts de rivier te volgen om langs den kortsten en den gemakkelijksten weg een gedeelte van het russische gebied
+van Alaska te bereiken, dat een eind over de grens van Columbia uitsteekt.
+
+</p>
+<p>Bovendien was het toeval Cascabel gunstig geweest en had hij eenen gids ontmoet, die zich bereid verklaard had hem den weg
+tot aan de russische grens te wijzen. Dit was een brave indiaan en zij hadden geen reden om spijt te hebben over het vertrouwen
+dat zij in hem stelden. Natuurlijk kostte het weder eenig geld, maar het was beter een dollar of wat meer uit te geven dan
+zuinig te zijn ten koste van de veiligheid en den spoed.
+
+</p>
+<p>De gids heette Ro-No en behoorde tot een der stammen wier <i>tyhis</i>, dat wil zeggen wier opperhoofden, in levendig verkeer met europeanen zijn. Dit is een geheel ander soort van indianen dan
+de Tchilicotten, die tot een valsch, wreedaardig, woest en trouweloos menschenras behooren, en voor wie de reizigers in het
+noordwesten van Amerika niet genoeg op hunne hoede kunnen zijn. Nog in 1864 hebben deze straatroovers het geheele personeel,
+dat bezig was met opmetingen voor het aanleggen van eenen spoorweg op de kust van Bute, helpen vermoorden. Ook de ingenieur
+Wadington, wiens dood in de geheele kolonie betreurd werd, was in hunne handen gevallen en ellendig omgebracht. In dien tijd,
+werd er verhaald, hadden de Tchilicotten het hart van een hunner slachtoffers uit zijn lichaam gescheurd en verslonden, zoodat
+zij toen nog op &eacute;&eacute;ne lijn stonden met de menscheneters op de afgelegen eilanden in Polynesi&euml;.
+
+</p>
+<p>Jan had eene beschrijving van deze wreedheden gelezen in het verhaal der reis van Frederick Whymper door Noord-Amerika en
+zijnen vader gewaarschuwd voor eene mogelijke ontmoeting met de Tchilicotten; maar zij hadden samen afgesproken daar niets
+van aan de anderen te vertellen, ten einde hen niet noodeloos ongerust te maken. Bovendien waren deze Roodhuiden sedert deze
+gebeurtenissen voorgevallen waren, voorzichtig op eenen afstand gebleven, want eenige hunner, van wie bewezen was dat zij
+de meeste schuld aan deze euveldaden hadden, waren door beulshanden opgeknoopt. Dit had een heilzamen schrik teweeggebracht
+en de gids Ro-No verzekerde ten stelligste dat de karavaan op haren verderen tocht door Britsch-Columbia niets te vreezen
+had.
+
+
+</p>
+<p></p>
+<div class="figure"><img border="0" src="images/p069.jpg" alt="Ro-No, de gids. (Zie bladz. 68)." width="499" height="720"><p class="figureHead">Ro-No, de gids. (Zie bladz. <a href="#pb68" class="pageref">68</a>).
+</p>
+</div><p>
+
+
+</p>
+<p>Het weder bleef bij voortduring gunstig en des middags tusschen twaalven en twee&euml;n begon het reeds ter dege warm te worden.
+<span class="pagenum">[<a id="pb70" href="#pb70">70</a>]</span>Aan alle takken prijkten de berstende en met sappen gevulde knoppen; nog een korten tijd en de eerste bladeren en bloemen
+zouden het woud met de teedere kleuren der lente sieren.
+
+</p>
+<p>Het landschap vertoonde nu de eigenaardige karaktertrekken aan noordelijke landen eigen. De Frazer-vallei wordt ingesloten
+door wouden, waarin de boomsoorten van het Noorden de bovenhand hebben. Dit zijn ceders en dennen, en eene pijnboomsoort,
+Douglas genaamd, waaronder stammen gevonden worden van vijftien meters omtrek op den grond en van meer dan honderd voet hoogte.
+In bosschen en beemden wemelde het van wild en Jan behoefde niet ver af te dwalen om dagelijks in de behoeften der keuken
+te voorzien.
+
+</p>
+<p>Het land was voor het overige niet woest of verlaten. Dikwijls trokken zij dorpen voorbij waar de Indianen het vrij goed met
+de engelsche ambtenaren schenen te kunnen vinden. In de rivier vertoonden zich heele vloten van cederhouten vaartuigen die
+zich lieten afdrijven op den stroom of er tegen opvoeren met kracht van pagaaien en zeilen.
+
+</p>
+<p>Dikwijls kwamen zij ook troepen Indianen op weg naar het Zuiden tegen. Zij liepen in hunne witte wollen mantels gewikkeld
+en wisselden gewoonlijk eenige woorden met mijnheer Cascabel, die hen reeds eenigszins begon te verstaan, want zij spraken
+een zonderling mengelmoes van talen, samengesteld uit woorden van franschen en engelschen oorsprong, ofschoon de inlandsche
+taal er natuurlijk de grondstof van uitmaakte.
+
+</p>
+<p>&#8212;Mooi zoo! riep Cascabel uit. Nu spreek ik al Chinouk! Dat is alweder eene taal, die ik versta, zonder haar ooit geleerd te
+hebben.
+
+</p>
+<p>Alle volksstammen in het hooge Westen van Amerika, deelde Ro-No hun mede, spreken de Chinouktaal, die tot in de landen van
+Alaska verstaan en gesproken wordt.
+
+</p>
+<p>Onnoodig te zeggen, dat, dank zij de vroege warmte, die dit jaar was ingevallen, de sneeuw overal gesmolten was. Anders blijft
+zij somtijds nog in het begin van April liggen. Alles werkte dus samen om hunne reis voorspoedig te maken. Cesar ontzag zooveel
+als noodig was zijne paarden, maar zette er toch den meest mogelijken haast achter, ten einde zoo spoedig mogelijk het grondgebied
+van Columbia achter den rug te hebben. Het werd voortdurend warmer en dit konden zij ook merken aan het steeds toenemende
+aantal muggen, die eindelijk bijna onverdragelijk werden. Het was niet mogelijk de <i>Schoone Zwerfster</i> voor deze beesten gesloten te houden, ook al werd er zoodra het donker begon te worden, in het geheel geen licht meer opgestoken.
+<span class="pagenum">[<a id="pb71" href="#pb71">71</a>]</span></p>
+<p>&#8212;Die satansche beesten! riep Cascabel op eenen avond uit, nadat hij zich te vergeefs in het zweet gewerkt had om ze weg te
+jagen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ik zou wel eens willen weten waar die ellendige muggen toe dienen, zeide Sander.
+
+</p>
+<p>&#8212;Zij dienen... om ons opte&euml;ten, antwoordde Kruidnagel.
+
+</p>
+<p>&#8212;Maar ook om de engelschen hier in Columbia te verslinden, voegde Cascabel er bloeddorstig bij. Daarom, kinderen, mag er geene
+mug meer doodgemaakt worden. Die engelschen kunnen er nooit genoeg last van hebben en dat is het eenige wat mij eenigszins
+troost.
+
+</p>
+<p>Met de jacht bleef het steeds voorspoedig gaan. Het wild was zoo overvloedig, dat de herten in het gezicht van den wagen buiten
+den zoom van het woud in de vlakte kwamen om in de rivier hunnen dorst te lesschen<span class="corr" id="xd0e1786" title="Niet in bron">.</span> Door Wagram trouw bijgestaan, schoot Jan er verscheidene, zonder zich verder van den wagen te verwijderen dan de voorzichtigheid
+toeliet, want zijne moeder was altijd angstig als hij lang uit zicht bleef. Ook Sander ging somtijds mede op de jacht en werd
+door zijn ouderen broeder in de eerste beginselen daarvan onderwezen. Het was dikwijls moeilijk uit te maken wie het vlugst
+was, de jongste der beide Nimrods of hun jachthond.
+
+</p>
+<p>Het duurde echter lang eer Jan grooter wild wist te bemachtigen dan herten, maar eindelijk kreeg hij een bison onder schot.
+Dit was geen gemakkelijke prooi. Bij het eerste schot werd het dier alleen gewond; het kwam woedend op hem af en ofschoon
+hij het nog een tweeden kogel in den kop joeg, bleef het doorloopen totdat het vlak bij hem was en de hoorns hem bijna raakten.
+Toen eerst viel het neder. Natuurlijk vertelde hij aan de anderen niets van het gevaar dat hij geloopen had, maar het groote
+beest, dat met zijn dikke manen veel van een leeuw had en op eenige honderd schreden van de Frazer-rivier gevallen was, woog
+zoo zwaar dat zij de paarden van den wagen moesten spannen om het weg te sleepen.
+
+</p>
+<p>De bison is een herkauwend dier, dat door de Indianen op verschillende manieren benuttigd wordt en dat zij met de lans en
+met pijlen te lijf gaan. De huid gebruiken zij om op te slapen of als deken, of zij verkoopen die voor een twintigtal piasters.
+Het vleesch wordt in de zon gedroogd en daarna in lange repen gesneden, in welken staat het maanden lang bewaard kan blijven
+om in tijden van schaarschte tot voedsel te dienen<span class="corr" id="xd0e1793" title="Niet in bron">.</span>
+
+
+</p>
+<p></p>
+<div class="figure"><img border="0" src="images/p072.jpg" alt="Het dier kwam woedend op hem af. (Zie bladz. 71)." width="486" height="720"><p class="figureHead">Het dier kwam woedend op hem af. <span class="corr" id="xd0e1800" title="Niet in bron">(</span>Zie bladz. <a href="#pb71" class="pageref">71</a>)<span class="corr" id="xd0e1806" title="Niet in bron">.</span></p>
+</div><p>
+
+
+</p>
+<p>Europeanen lusten in den regel van de bison alleen de tong, maar dit is dan ook eene bijzonder fijne lekkernij. Onze reizigers
+lieten het echter niet bij de tong. Cornelia wist het vleesch op allerlei <span class="pagenum">[<a id="pb73" href="#pb73">73</a>]</span>manieren te koken, te braden, te roosteren en te stoven, en zoodoende kon het voor verscheidene maaltijden dienen en was ieder
+er over uit, dat het best smaakte. Van de tong was er voor allen maar een klein stukje, maar dat werd zoo lekker gevonden,
+dat allen betuigden nog nooit iets fijners geproefd te hebben.
+
+</p>
+<p>Gedurende de eerste veertien dagen van den tocht door Columbia gebeurde er niets anders, dat de moeite waard is vermeld te
+worden, alleen begon er reeds verandering in het weer te komen. Het zou niet lang meer duren, of hun tocht naar het Noorden
+zou door de zware regens zoo niet belet, dan toch bemoeilijkt worden.
+
+</p>
+<p>Onder deze omstandigheden stond het te vreezen dat de Frazer-rivier tengevolge van den aanhoudenden was buiten hare oevers
+treden zou, hetgeen voor de <i>Schoone Zwerfster</i> eene ernstige, ja misschien eene onoverkomelijke hinderpaal had kunnen worden.
+
+</p>
+<p>Gelukkig echter rees het water in de rivier tengevolge van den geweldigen regen wel hoog, maar niet ver boven de oevers, zoodat
+de vlakte, welke anders ondergeloopen zou zijn tot aan den zoom van het woud dat evenwijdig aan de rivier liep, grootendeels
+droog bleef. Niet dan langzaam kwam de wagen vooruit, want de wielen kleefden vast aan den doorweekten grond; maar onder het
+waterdichte dak vonden de reizigers eene veilige schuilplaats tegen regen en wind. Het was trouwens niet de eerste maal dat
+zij onder soortgelijke omstandigheden de goede eigenschappen van de <i>Schoone Zwerfster</i> op prijs hadden leeren stellen.
+
+
+
+<span class="pagenum">[<a id="pb74" href="#pb74">74</a>]</span></p>
+</div>
+<div id="ch7" class="div1"><span class="pagenum">
+[<a href="#toc">Inhoud</a>]
+</span><h2 class="label">VII.</h2>
+<h2 class="normal">Dwars door Caribou.</h2>
+<p>Hoe jammer, dat onze brave Cascabel niet eenige jaren vroeger het gedeelte van Britsch-Columbia bezocht had, dat zich thans
+voor hem uitstrekte! Hoe jammer dat zijn zwervend gelukzoekersleven hem niet derwaarts gevoerd had in eenen tijd, toen de
+bodem met goud als bedekt lag en de menschen het slechts hadden opterapen! Waarom was het tafereel, dat Jan zijnen vader schetste
+van dien verwonderlijken tijd, een beeld van hetgeen geweest was en niet van het tegenwoordige?
+
+</p>
+<p>&#8212;Hier hebben wij nu Caribou, vader, zeide Jan. Maar misschien weet gij niet wat Caribou is?
+
+</p>
+<p>&#8212;Ik heb er niet het minste vermoeden van, was Cesar&#8217;s antwoord. Is het een beest op twee of op vier pooten?
+
+</p>
+<p>&#8212;Wat, een beest? riep Napoleona. Toch geen verscheurend dier? Is het groot en bijt het?
+
+</p>
+<p>&#8212;Het is in &#8217;t geheel geen beest, hernam Jan; het is eenvoudig een land dat zoo genoemd wordt, en wel het goudland, Columbisch
+Eldorado. Hoeveel schatten er verborgen lagen en hoeveel lieden er rijk geworden zijn....
+
+</p>
+<p>&#8212;En hoeveel anderen er dood-arm werden, viel zijn vader hem in de rede.
+
+</p>
+<p>&#8212;Dat is waar, vader, en ik moet er bijvoegen dat dit met de meesten het geval was. Maar er waren toch ook mijnwerkersvereenigingen
+<span class="pagenum">[<a id="pb75" href="#pb75">75</a>]</span>die een gewicht van een paar duizend marken aan goud iederen dag uit den grond haalden. In eene der Caribou-valleien, Williams-creek
+genaamd, vonden zij het bij handenvol tegelijk!
+
+</p>
+<p>Hoe overvloedig echter het edele metaal in dit goudland opgehoopt lag, de toeloop van menschen om het te plunderen was nog
+grooter. Door deze opeenhooping, waaronder zich allerlei gemeen gespuis bevond, werd het leven er uiterst bezwaarlijk en de
+prijs van alles verbazend hoog. Eten en drinken waren bijna niet te betalen, een pond brood kostte een dollar. Te midden der
+dichte menschenmassa ontstonden allerlei besmettelijke ziekten. Kortom, de meesten die naar Caribou gestroomd waren, vonden
+er niets dan ellende en dood. Dat is echter het geval in al die goudlanden, in Californi&euml; en Australi&euml; zoo goed als hier.
+
+</p>
+<p>&#8212;Het zou toch wel aardig zijn, vader, zeide Napoleona, zoo&#8217;n bonk goud op den weg te vinden.
+
+</p>
+<p>&#8212;Wat zou je daar me&ecirc; doen, kleuter?
+
+</p>
+<p>&#8212;Wat zij er m&ecirc;e doen zou? vroeg Cornelia. Zij zou het aan haar moedertje geven, die er wel een zak mooie blinkende goudstukken
+voor zou weten te krijgen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Wij moeten maar goed zoeken, zeide Kruidnagel, dan vinden wij stellig iets, of het moest zijn....
+
+</p>
+<p>&#8212;Of het moest zijn dat wij niets vonden, wilt ge zeker zeggen? viel Jan hem in de rede. Dat is het juist wat er gebeuren zal,
+want de kas is zoo ledig als eene kas maar bij mogelijkheid zijn kan.
+
+</p>
+<p>&#8212;Nu, nu, zeide Sander nog, men kan toch nooit weten!
+
+</p>
+<p>&#8212;Heiwat kinderen! begon nu vader Cascabel met zijne meest indrukwekkende stem. Ik verbied u allen op die manier rijk te worden.
+Geen goud afkomstig uit een engelschen grond! Foei! Laat ons snel maken dat wij voortkomen en ons niet ophouden om eene klomp
+opterapen, al was zij zoo groot als Kruidnagel zijn hoofd! Eenmaal aan de grens, kinderen, al staat daar ook geen bord met
+het opschrift: &raquo;Voeten vegen s. v. p.,&#8221; zullen wij het stof van onze schoenen kloppen, teneinde geen korrel van den Columbiaanschen
+grond m&ecirc;e te dragen.
+
+</p>
+<p>Die Cesar Cascabel bleef in dit opzicht altijd dezelfde! Maar de goede man had ditmaal mooi praten, want er bestond heel weinig
+kans dat iemand meer een klompje goud op den weg zou tegenkomen.
+
+</p>
+<p>Dit nam echter niet weg dat er ondanks het strenge verbod nog dikwijls, zoo lang zij in deze streek waren, met onderzoekende
+blikken naar den grond gekeken werd. Er lag geen keisteen langs den weg af Napoleona, maar vooral Sander, dacht dat het een
+<span class="pagenum">[<a id="pb76" href="#pb76">76</a>]</span>brok goud was. Waarom zou dat niet kunnen? Is Amerika niet van alle landen ter wereld het rijkste aan edel metaal, rijker
+dan Australi&euml;, Rusland, Venezuela of China?
+
+</p>
+<p>Intusschen was de regentijd ingetreden. Geen dag ging er voorbij of het stortregende. Natuurlijk werden de wegen daar niet
+beter op en ging het rijden hoe langer hoe bezwaarlijker.
+
+</p>
+<p>De indiaansche gids drong er op aan dat zij spoed zouden maken want hij vreesde dat de kleine riviertjes of beken, die zich
+in de Frazer-rivier storten en die in den zomer bijna droog loopen, tengevolge van den regen ondoorwaadbaar zouden worden.
+Gebeurde dit, hoe moesten zij er dan over komen? Er bestond in dat geval veel kans dat de <i>Schoone Zwerfster</i> gedurende al de weken dat de regen aanhield, aan &eacute;&eacute;ne plaats gekluisterd zou blijven. Iedere dag dat zij eerder buiten de
+Frazer-vallei kwamen, was dus als winst te beschouwen.
+
+</p>
+<p>Zooals wij reeds verteld hebben had de karavaan van de indiaansche stammen, sedert de roofzuchtige Tchilicotten naar het Oosten
+teruggedrongen waren, niets meer te vreezen. Dit was eene reden tot gerustheid, maar daarentegen waren er nog wilde beesten,
+onder anderen beren, die in eene afgelegene vallei, aan verschillende zijden door water omringd, als zij door honger gekweld
+werden, voor reizigers lastig konden wezen.
+
+</p>
+<p>Zoo iets ondervond Sander bij zekere gelegenheid, toen hij bijna het slachtoffer werd van zijne ongehoorzaamheid aan zijnen
+vader.
+
+</p>
+<p>Dit gebeurde in den namiddag van den 17<sup>den</sup> Mei. Zij hadden den wagen doen stil houden op een vijftig schreden van een riviertje dat zij bijna droogvoets waren overgekomen.
+Het lag tusschen hooge oevers ingesloten en zou dus een onoverkomelijk beletsel geweest zijn indien het door een plotselingen
+was tot eenen stroom was aangezwollen.
+
+</p>
+<p>Zij zouden daar een paar uren rust houden. Jan ging dus vooruit om te zien of hij niet wat schieten kon. Sander kreeg last
+bij den wagen te blijven, maar hij stoorde zich daar niet aan, ging de beek weder over zonder dat iemand het merkte en wandelde
+den kant op dien zij afgekomen waren, met niets bij zich dan een touw van een voet of twaalf lengte, dat hij als een gordel
+om zijn middel gewonden had.
+
+</p>
+<p>De knaap had een plannetje gemaakt. Onder weg had hij eenen vogel met schitterende veeren zien zitten. Dien wilde hij weder
+trachten te vinden om zijn nest uittehalen. Het touw had hij medegenomen teneinde het te gebruiken om als het noodig was in
+eenen boom te kunnen klimmen.
+<span class="pagenum">[<a id="pb77" href="#pb77">77</a>]</span></p>
+<p>Dit was lang niet voorzichtig, te meer dewijl het weder er alles behalve gunstig uitzag. Donkere wolken kwamen van alle kanten
+opzetten en er was blijkbaar een onweder in aantocht. Maar houd eens een jongen tegen die een vogelnestje wil gaan uithalen!
+
+</p>
+<p>Al voortloopende geraakte Sander spoedig midden in het dichte woud, waarvan de voorste boomen tot aan den linkeroever der
+beek stonden. Hij had zijnen vogel weder in het oog gekregen, maar het dier fladderde van den eenen tak naar den anderen,
+als wilde het hem steeds verder van den weg lokken.
+
+</p>
+<p>Sander dacht aan niets dan zijne prooi en vergat dat de <i>Schoone Zwerfster</i> reeds over twee uren weder op weg moest. Twintig minuten nadat hij het riviertje <span class="corr" id="xd0e1899" title="Bron: overgegaaan">overgegaan</span> was, bevond hij zich reeds een goede halve mijl in het bosch. Hier was geen spoor van eenen weg meer; tenauwernood een pad
+tusschen de dennen- en cederboomen, telkens door kreupelhout versperd.
+
+</p>
+<p>De vogel vloog, luid zingende, tusschen de boomen rond en Sander liep hem na zoo hard hij kon, springende als een jonge kat.
+Het baatte echter niets. Eindelijk verloor hij den vogel tusschen het dichte groen uit het oog.
+
+</p>
+<p>&#8212;Loop naar de maan! riep hij, ziende dat het nutteloos was zijnen tocht voort te zetten.
+
+</p>
+<p>Nu bemerkte hij eerst dat de lucht geheel met zware wolken overdekt was geworden. Reeds lichtte het van tijd tot tijd te midden
+van het dichte groen.
+
+</p>
+<p>Dat was de flikkering der eerste bliksemstralen, die spoedig door het gerommel van den donder gevolgd werden.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ik moet maken dat ik wegkom; dacht de knaap; maar wat zal vader wel zeggen?
+
+</p>
+<p>Op dit oogenblik werd zijne aandacht getrokken door eenen steen van zonderlingen vorm, zoo groot ongeveer als een pijnappel,
+waar zich hier en daar metaalachtige stippen op vertoonden.
+
+</p>
+<p>Dat was genoeg om Sander te doen denken dat het een klomp goud kon zijn, die de goudgravers hier hadden laten liggen. Met
+eenen kreet van vreugde raapte hij den steen op, bekeek hem van alle kanten en stak hem in zijn zak, met het stellige voornemen
+echter om er niemand iets van te vertellen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Wij zullen later wel eens zien wat zij zeggen zullen, dacht hij, als ik er klinkende munt voor in de plaats heb gekregen!
+
+</p>
+<p>Nauwelijks had hij zijne kostbare vondst bij zich gestoken of het onweder barstte in volle hevigheid los. Op eens liet zich
+tusschen het rommelen der donderslagen, dat van alle zijden door de bergen weerkaatst werd, een hevig gebrul hooren.
+
+<span class="pagenum">[<a id="pb78" href="#pb78">78</a>]</span></p>
+<p></p>
+<div class="figure"><img border="0" src="images/p078.jpg" alt="De vogel fladderde van den eenen tak naar den anderen. (Zie bl. 77)." width="503" height="720"><p class="figureHead">De vogel fladderde van den eenen tak naar den anderen. (Zie bl. <a href="#pb77" class="pageref">77</a>).
+</p>
+</div><p>
+
+<span class="pagenum">[<a id="pb79" href="#pb79">79</a>]</span></p>
+<p>Een twintigtal schreden van Sander af vertoonde zich buiten een kreupelboschje een groote beer, van de soort die in Noord-Amerika
+<i>grizzly</i>-beer genoemd worden.
+
+</p>
+<p>Sander was niet bang van aard, maar nu zette hij het toch zoo hard hij kon op een loopen, den kant van het riviertje op. De
+beer hem na. Gelukte het den knaap bijtijds aan de beek te komen en den anderen oever te halen, dan was hij in veiligheid.
+De anderen zouden den beer wel aan den kant van het riviertje op eenen afstand houden, of indien zij er kans toe zagen hem
+neerschieten. Zijne huid was geld waard.
+
+</p>
+<p>Maar het stortregende, de bliksemstralen volgden elkander op, de donder was geen oogenblik van de lucht. Sander was reeds
+tot op het lijf toe nat, zijne doorweekte kleederen maakten het loopen hem moeielijk, ieder oogenblik dreigde hij op den glibberigen
+grond uitteglijden, en indien hij viel, was de beer hem dadelijk op het lijf. Gelukkig gebeurde dit echter niet. Na bijna
+een kwartier loopens kwam hij ademloos aan den oever der beek.
+
+</p>
+<p>Hier echter kon hij niet verder. Het riviertje was in een woesten stroom veranderd, het water tot aan den oeverrand gerezen,
+rotsblokken, boomtakken, heele stammen werden in woeste vaart er in medegesleurd. In dien draaikolk te springen, was een wissen
+dood te gemoet gaan. Op redding bestond niet de minste kans<span class="corr" id="xd0e1941" title="Niet in bron">.</span>
+
+</p>
+<p>Terugkeeren dorst Sander niet. De beer was hem dicht op de hielen. De reizigers en de <i>Schoone Zwerfster</i>, die hij tusschen de boomen ternauwernood zien kon, kon hij niet te hulp roepen.
+
+</p>
+<p>De zucht tot lijfsbehoud deed hem, bijna zonder er over te denken, het eenige middel aangrijpen waardoor hij misschien behouden
+kon blijven.
+
+</p>
+<p>Een pas of vijf van hem vandaan stond een groote cederboom, waarvan de onderste takken over de beek heen hingen.
+
+</p>
+<p>De knaap vloog naar den stam, die gelukkig niet al te dik was. Hij sloeg zijne armen er om heen, trok zich aan de uitstekende
+punten in de schors naar boven en kwam zoodoende tot het punt waar de stam zich splitste. Vandaar klom hij tusschen de takken
+verder naar boven. Een aap zou het hem niet verbeterd hebben, maar men moet bedenken dat onze jonge kunstenmaker aan zulke
+lichaamsoefeningen gewoon was. Nu geloofde hij zich in veiligheid.
+
+</p>
+<p>Daarin vergiste hij zich echter. De beer was eerst eene poos bij den boom blijven staan, maar maakte zich nu ook gereed er
+in te klimmen. Hem te ontkomen was moeielijk, want eenmaal aan &#8217;t klauteren, kon het beest evengoed als Sander tusschen de
+bovenste takken komen.
+
+
+<span class="pagenum">[<a id="pb80" href="#pb80">80</a>]</span>
+</p>
+<div class="figure"><img border="0" src="images/p080.jpg" alt="een twintigtal schreden van Sander af, vertoonde zich een groote beer. (Zie bladz. 79)" width="504" height="720"><p class="figureHead">een twintigtal schreden van Sander af, vertoonde zich een groote beer. (Zie bladz. <a href="#pb79" class="pageref">79</a>)
+</p>
+</div><p>
+
+<span class="pagenum">[<a id="pb81" href="#pb81">81</a>]</span></p>
+<p>Maar Sander behield zijne tegenwoordigheid van geest. Niet voor niets was hij de zoon van den vermaarden Cascabel en gewend
+zich uit allerlei moeilijkheden te redden.
+
+</p>
+<p>Hij moest zien dat hij weer uit den boom en de beek overkwam. Maar hoe? De regen bleef bij stroomen neervallen, ieder oogenblik
+wies het water, reeds stond het hooger dan de tegenover liggende oever en stroomde het den kant uit waar de wagen was blijven
+staan.
+
+</p>
+<p>Om hulp roepen kon hem niet baten, want er was geen mogelijkheid dat zijne kreten te midden van het geweld van storm, regen
+en stroom gehoord werden. Bovendien, wanneer Cascabel, Jan of Kruidnagel op de gedachten mochten zijn gekomen om den afwezige
+te gaan zoeken, dan moesten zij den anderen kant opgegaan zijn, maar zouden zij zeker niet de richting der beek gevolgd hebben,
+welke zij niet konden weten dat Sander weer overgegaan was.
+
+</p>
+<p>Intusschen was de beer reeds aan &#8217;t klimmen, wel langzaam, maar hij kwam toch vooruit. Reeds was hij bijna aan de splitsing
+van den stam. Sander trok zich op naar de hoogere takken.
+
+</p>
+<p>Op eens kreeg de knaap eenen inval. Enkele takken van den cederboom hingen tot op eenen afstand van een voet of tien boven
+de beek. Haastig rolde hij het touw los dat hij om zijn middel gebonden had, maakte daar eene lus in en wierp die om het uiteinde
+van een der overhangende takken. De lus hield en hij trok den tak naar zich toe, zoodanig dat die overeind kwam te staan.
+
+</p>
+<p>Dat alles gebeurde in weinige oogenblikken, behendig en met slim overleg.
+
+</p>
+<p>Hij had geen tijd te verliezen. Reeds was de beer boven de benedenste takken, reeds klauterde hij van den eenen tak op den
+anderen.
+
+</p>
+<p>Toen klemde Sander zich stevig vast aan het uiteinde van den overeindstaanden tak en liet dien daarna terugspringen alsof
+het een veer was. Als een steen, die uit een katapult geslingerd wordt, vloog hij over de beek heen. Hij maakte nog eenen
+luchtsprong en kwam op den rechteroever te land, terwijl de beer, heelemaal overbluft, zijne prooi die hem door de lucht ontsnapte
+nastaarde.
+
+</p>
+<p>&#8212;Zoo&#8217;n straatjongen!
+
+</p>
+<p>Met deze woorden verwelkomde hem vader Cascabel, die den onvoorzichtigen knaap in alle richtingen tevergeefs gezocht had en
+juist op dit oogenblik met Jan en Kruidnagel aan den oever der beek kwam.
+
+</p>
+<p>&#8212;Kwajongen, herhaalde hij, wat een angst hebben wij uitgestaan!
+<span class="pagenum">[<a id="pb82" href="#pb82">82</a>]</span></p>
+<p>&#8212;Ja vader, ik heb een pak slaag verdiend, antwoordde Sander. Sla er maar op!
+
+</p>
+<p>Maar Cascabel dacht niet aan slaag. Hij pakte den jongen op en omhelsde hem, terwijl hij zeide:
+
+</p>
+<p>&#8212;Pas op dat je het niet weer doet, want dan.....
+
+</p>
+<p>&#8212;Dan geeft u me toch w&eacute;&eacute;r een zoen! zei Sander, terwijl hij zelf zijnen vader om den hals pakte.
+
+</p>
+<p>Op eens riep hij:
+
+</p>
+<p>&#8212;Kijk dien beer eens! Hij staat te kijken of hij van Lotje getikt is, zoo&#8217;n lummel!
+
+</p>
+<p>Jan had wel lust gehad het beest, dat zich langzaam verwijderde, eenen kogel achterna te sturen, maar er viel niet aan te
+denken om het te vervolgen. Het water bleef steeds wassen, zij hadden niets beters te doen dan te maken dat zij wegkwamen
+en allen keerden dus naar de <i>Schoone Zwerfster</i> terug.
+
+
+
+<span class="pagenum">[<a id="pb83" href="#pb83">83</a>]</span></p>
+</div>
+<div id="ch8" class="div1"><span class="pagenum">
+[<a href="#toc">Inhoud</a>]
+</span><h2 class="label">VIII.</h2>
+<h2 class="normal">Het &#8220;Schurkendorp&#8221;.</h2>
+<p>Acht dagen later, den 26<sup>den</sup> Mei, kwam de reiswagen in de nabijheid der bronnen van de Frazer. Het was dag en nacht blijven doorregenen, maar nu, meende
+de gids te kunnen verzekeren, kon het niet lang meer duren of er moest verandering van weer komen.
+
+</p>
+<p>Zij trokken de rivier bij haren oversprong over, waar het terrein weder in hooge mate golvend was. Daarna gingen zij met de
+<i>Schoone Zwerfster</i> recht den kant van het Westen op.
+
+</p>
+<p>Nog een dag of wat rijdens en de karavaan zou aan de grens van Alaska komen.
+
+</p>
+<p>Sedert eene week hadden zij geen dorp of gehucht meer op hunnen weg ontmoet. Over de diensten van den indiaan Ro-No konden
+zij niet anders dan tevreden zijn; hij kende het land op een prik.
+
+</p>
+<p>Dien dag waarschuwde de gids Cascabel, dat het misschien niet kwaad zou zijn een etmaal rust te houden in een nabijgelegen
+dorp, want dat de paarden zichtbaar moede waren en het dus wel noodig hadden.
+
+</p>
+<p>&#8212;Wat is dat voor een dorp? vroeg Cascabel, die alles wat in Britsch-Columbia was nog altijd wantrouwde.
+
+</p>
+<p>&#8212;Het heet Schurkendorp, antwoordde de gids.
+
+</p>
+<p>&#8212;Wat zeg je, Schurkendorp?
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja, bevestigde Jan, die naam staat ook op de kaart. Ik denk dat het de verbasterde naam is van een indiaanschen stam, waarvan
+de klank min of meer op &raquo;schurk&#8221; leek.
+<span class="pagenum">[<a id="pb84" href="#pb84">84</a>]</span></p>
+<p>&#8212;Voor mijn part is het een mooie naam, bromde Cascabel. Als er engelschen wonen, al waren het er maar een half dozijn, is
+er zeker geen betere te bedenken.
+
+</p>
+<p>Denzelfden avond hield de <i>Schoone Zwerfster</i> dus stil bij de eerste huisjes van het dorp. Nog maar drie dagen en de grens tusschen Britsch-Columbia en de russische bezittingen
+zou door hen overschreden worden.
+
+</p>
+<p>Dan zou dus ook Cesar zijne opgeruimdheid terugkrijgen, die hij gemist had zoo lang hij op het gebied Harer britsche Majesteit
+vertoefde.
+
+</p>
+<p>Schurkendorp was oorspronkelijk alleen door indianen bewoond geweest. Er bevonden zich echter eenige engelschen, jagers uit
+liefhebberij of om den broode, die er slechts gedurende de maanden van het jachtseizoen verblijf hielden.
+
+</p>
+<p>Onder hen waren ook eenige officieren van het garnizoen te Victoria. Een hunner, een baronet, Sir Edward Turner, was een trotsch,
+aanmatigend man, een twistzoeker van natuur en bovendien een van die engelschen, die denken dat hun alles geoorloofd is omdat
+zij engelschen zijn. Het spreekt van zelf, dat hij aan franschen voor het minst een even grooten hekel had als Cesar Cascabel
+aan engelschen. Die twee maakten dus samen een mooi span!
+
+</p>
+<p>Denzelfden avond toen zij in het dorp gekomen waren, terwijl Jan, Sander en Kruidnagel er op uit waren om inkoopen te doen,
+hadden de honden van den edelen baronet niet ver van de <i>Schoone Zwerfster</i> eene ontmoeting met Wagram en Marengo, die opgevoed waren in denzelfden volkshaat welken hun meester koesterde.
+
+</p>
+<p>Tusschen den poedel en den patrijshond aan den eenen, en de <i>pointers</i> aan den anderen kant bestond dus reeds dadelijk eene gespannen verhouding. Het kwam tot blaffen, de tanden laten zien, elkander
+bijten, totdat eindelijk de wederzijdsche eigenaars op het lawaai afkwamen.
+
+</p>
+<p>Sir Edward Turner woonde in een huis aan het begin van het dorp. Met opgeheven zweep schoot hij op de twee honden van Cascabel
+toe.
+
+</p>
+<p>Dit was genoeg voor dezen om tegen den baronet partij te trekken voor zijne viervoetige reisgenooten.
+
+</p>
+<p>Sir Edward Turner, die zeer netjes fransch sprak, zag terstond met wien hij te doen had. Onbeschaamd als hij ten allen tijde
+was, vond hij niet de minste reden om den kunstenmaker en diens landgenooten in het algemeen niet &raquo;echt engelsch&#8221;, uit de
+hoogte te behandelen.
+
+
+</p>
+<p></p>
+<div class="figure"><img border="0" src="images/p085.jpg" alt="Wagram en Marengo raakten aan het vechten met de jachthonden van den baronet. (Zie bladz. 84)." width="504" height="720"><p class="figureHead">Wagram en Marengo raakten aan het vechten met de jachthonden van den baronet. (Zie bladz. <a href="#pb84" class="pageref">84</a>).
+</p>
+</div><p>
+
+
+</p>
+<p>Ieder kan begrijpen hoe Cascabel geneigd was, dat op te nemen. <span class="pagenum">[<a id="pb86" href="#pb86">86</a>]</span>Maar hij wilde zich geen onaangenaamheden op den hals halen, vooral niet op engelsch grondgebied, en geen gevaar loopen vertraging
+in zijne reis te ondervinden. Hij hield zich dus in en antwoordde op eenen toon waar niets op aan te merken viel:
+
+</p>
+<p>&#8212;Uwe honden zijn begonnen met de mijne aan te vallen, mijnheer.
+
+</p>
+<p>&#8212;Uw honden? antwoordde de edelman, koorddansershonden! Die verdienen niets anders dan een knauw of een pak ransel!
+
+</p>
+<p>&#8212;Ik moet u doen opmerken, hernam Cesar, onwillekeurig driftig wordende, dat hetgeen gij daar zegt niet te pas komt voor een
+<i>gentleman</i>.
+
+</p>
+<p>&#8212;Voor een kerel als jij heb ik toch geen ander antwoord.
+
+</p>
+<p>&#8212;Mijnheer, ik wil beleefd blijven, maar gij zijt een vlegel!
+
+</p>
+<p>&#8212;Weet je wel met wien je te doen hebt? Ik heet Sir Edward Turner, baronet!
+
+</p>
+<p>Cascabel was nu zijne drift niet langer meester. Bleek, met fonkelende oogen en dreigende vuisten kwam hij op den baronet
+af, toen Napoleona hem kwam roepen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Vader, riep zij, moeder vraagt naar u!
+
+</p>
+<p>Cornelia had haar dochtertje gestuurd omdat zij wilde dat haar man naar den wagen terugkeerde.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ik kom dadelijk, antwoordde hij. Napoleona, zeg aan uwe moeder dat ik eerst een praatje met dien heer heb te houden.
+
+</p>
+<p>Toen hij dien naam hoorde, begon de engelschman verachtelijk te lachen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Napoleona! zeide hij. Een mooie naam voor zoo&#8217;n meid! Die schavuit.....
+
+</p>
+<p>Dat was meer dan Cascabel verdragen kon. Met over de borst gekruiste armen stapte hij vooruit tot vlak bij den engelschman.
+
+</p>
+<p>&#8212;Gij beleedigt mij! begon hij.
+
+</p>
+<p>&#8212;Zoo, beleedig ik u?
+
+</p>
+<p>&#8212;Dat niet alleen, maar gij beleedigt een groot man, die uw heele eiland ingepakt zou hebben als hij goedgevonden had er heen
+te gaan.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ei, ei!
+
+</p>
+<p>&#8212;Hij zou het ingeslikt hebben als een oester!
+
+</p>
+<p>&#8212;Onbeschaamde praatjesmaker!
+
+</p>
+<p>De engelschman was een weinig teruggegaan en stelde zich in postuur als een bokser, gereed om van zich afteslaan.
+
+</p>
+<p>&#8212;Mijnheer de baronet, gij hebt mij beleedigd en zult mij daar rekenschap van geven!
+<span class="pagenum">[<a id="pb87" href="#pb87">87</a>]</span></p>
+<p>&#8212;Rekenschap geven aan een kunstenmaker!
+
+</p>
+<p>&#8212;Door hem te beleedigen zijt gij zijns gelijke geworden. Wij zullen vechten zooals gij verkiest, met den degen, het pistool,
+den sabel of de vuist.
+
+</p>
+<p>&#8212;Waarom niet met een paar varkensblazen, spotte de baron, als paljassen voor eene tent!
+
+</p>
+<p>&#8212;Verdedig u!
+
+</p>
+<p>&#8212;Wie gaat er nu vechten met een kermisklant?
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja zeker, schreeuwde Cascabel, buiten zichzelven van woede, met zoo&#8217;n kermisklant zal je vechten,... of je krijgt van hem
+een pak slaag!
+
+</p>
+<p>Zonder er aan te denken dat de engelschman hem wel eens de baas kon zijn in het boksen, waar deze soort van heeren zich van
+hunne jeugd af in oefenen, zou Cesar hem te lijf gegaan zijn, ware niet Cornelia in persoon komen toesnellen om hem tegen
+te houden.
+
+</p>
+<p>Op hetzelfde oogenblik kwamen eenige officieren, wapenbroeders en jachtgezellen van sir Edward Turner, op het standje af.
+Zij wilden niet toelaten dat iemand van zijnen stand zijne handen vuil zou maken aan zoo&#8217;n &raquo;kerel&#8221; en scholden de geheele
+familie Cascabel uit voor al wat leelijk is. Van die scheldwoorden trok de vastberadene Cornelia zich echter niets aan&#8212;ten
+minste zij deed alsof zij ze niet hoorde. Alleen wierp zij sir Edward Turner eenen blik toe, die dezen, indien hij haar beter
+gekend had, niet bijzonder gerust zou hebben doen zijn over den afloop van het geval.
+
+</p>
+<p>Intusschen waren ook Jan, Kruidnagel en Sander komen aanloopen en er scheen kans te bestaan op eene algemeene kloppartij,
+maar ook dit voorkwam moeder Cascabel, door op bevelenden toon te zeggen:
+
+</p>
+<p>&#8212;Kom me&ecirc;, Cesar, en jullie allemaal marsch! Naar de <i>Zwerfster</i>! Niemand heeft hier iets te maken!
+
+</p>
+<p>Niet een kreeg het in zijn hart om een woord tegen te spreken.
+
+</p>
+<p>Hoe Cascabel dien avond in zijn humeur was, behoeven wij niet te zeggen. Dat hij persoonlijk beleedigd was, kwam er minder
+op aan, maar dat zoo&#8217;n engelschman het gewaagd had zijn grootsten held te bespotten! Hij wilde hem te lijf, hij zou hem op
+zijn gezicht slaan, hem en al zijne kameraads, al de schurkachtige bewoners van Schurkendorp. De jongens wilden niets liever
+dan met hun vader me&ecirc; van leer te trekken. En Kruidnagel, die zwoer dat hij den engelschman zijn neus zou afbijten..... of
+als het niet anders kon, dan maar een oor!
+
+
+</p>
+<p></p>
+<div class="figure"><img border="0" src="images/p088.jpg" alt="Cornelia had vrij wat moeite om al de driftkoppen tot bedaren te brengen. (Zie bladz. 87)." width="505" height="720"><p class="figureHead">Cornelia had vrij wat moeite om al de driftkoppen tot bedaren <span class="corr" id="xd0e2156" title="Niet in bron">te </span>brengen. (Zie bladz. <a href="#pb87" class="pageref">87</a>).
+</p>
+</div><p>
+
+
+</p>
+<p>Cornelia had vrij wat moeite om al die driftkoppen tot bedaren te brengen. Te meer dewijl zij erkennen moest dat het ongelijk
+geheel <span class="pagenum">[<a id="pb89" href="#pb89">89</a>]</span>aan den kant van sir Edward Turner was en dat zoowel haar man als de geheele troep behandeld was op eene manier zooals de
+ergste vagebonden het elkander niet doen zouden.
+
+</p>
+<p>Maar Cornelia vond dat hun toestand al zorgelijk genoeg was en zij niet noodig hadden dien nog erger te maken. Toen haar man
+er op staan bleef dat hij den baronet eene rammeling moest gaan toedienen, beet zij hem eindelijk toe:
+
+</p>
+<p>&#8212;Dat zul je laten Cesar! Ik verkies het niet!
+
+</p>
+<p>Daar was Cascabel niet tegen opgewassen. Als zijne vrouw op dien toon sprak, gaf hij haar altijd gelijk.
+
+</p>
+<p>Cornelia had rust noch duur zoo lang zij het verwenschte dorp niet achter den rug hadden. Waren zij eerst maar een mijl of
+wat noordelijker, dan kon zij weder gerust ademhalen. Teneinde overtuigd te zijn dat niemand gedurende den nacht buiten den
+wagen kwam, sloot zij niet alleen zelve de deur aan den binnenkant, maar bleef zij den geheelen nacht buiten de <i>Schoone Zwerfster</i> de wacht houden.
+
+</p>
+<p>Den volgenden ochtend, dat was den 27<sup>sten</sup> Mei, maakte Cornelia te drie uur den geheelen troep wakker. Uit overmaat van voorzichtigheid wilde zij v&oacute;&oacute;r het aanbreken
+van den dag op weg, zoodat geen mensch, geen engelschman, geen indiaan, iets van hun vertrek kon merken. Dat was zeker het
+beste middel om alle verdere onaangenaamheden te voorkomen, maar zelfs toen maakte de anders zoo bedaarde vrouw een haast
+onbegrijpelijken spoed. Zij verkeerde in eenen toestand van zeldzame opgewondenheid, keek aanhoudend met onderzoekende blikken
+rond, was overal bij en kon geen woorden genoeg vinden om haren man, hare zonen en Kruidnagel, die geen van allen haast genoeg
+naar haren zin maakten, hunne langzaamheid te verwijten.
+
+</p>
+<p>&#8212;Hoeveel dagen hebben wij nog noodig om over de grens te komen? vroeg zij hunnen gids.
+
+</p>
+<p>&#8212;Een dag of drie, antwoordde Ro-No.
+
+</p>
+<p>&#8212;Opgepakt dan! hernam Cornelia. V&oacute;&oacute;r alles is het noodig, dat wij niet meer gezien worden.
+
+</p>
+<p>Intusschen moet niemand zich verbeelden, dat Cesar de beleediging van den vorigen dag vergeten had. Deze plek te verlaten,
+zonder dat hij den baronet zijne onbeschoftheid betaald had gezet, was een hard gelag voor onzen vurigen franschman, die daarenboven
+nog al de koppigheid van een echten normandi&euml;r bezat.
+
+</p>
+<p>&#8212;Dat komt er van, schold hij, als men eenmaal den voet zet in zoo&#8217;n smeerlappenland!
+
+</p>
+<p>Meer dan eens voelde hij nog lust den kant van het dorp uittegaan, in de hoop, dat het toeval hem sir Edward Turner weder
+<span class="pagenum">[<a id="pb90" href="#pb90">90</a>]</span>zou doen ontmoeten. Hij keek met vurige blikken naar de gesloten vensterblinden van het huis waar de baronet woonde, maar
+hij dorst zich niet te verwijderen buiten de oogen der waakzame Cornelia, die hem geen oogenblik aan zichzelf overliet.
+
+</p>
+<p>&#8212;Waar ga je naar toe, Cesar?... Blijf bij mij, Cesar! Ik verkies niet dat je van den wagen afkomt, Cesar!
+
+</p>
+<p>Zoo ging het aanhoudend door. Nog nooit, zoolang hij getrouwd geweest was, had Cascabel zich met zulke onverbrekelijke boeien
+aan zijne dierbare wederhelft vastgeklonken gevoeld.
+
+</p>
+<p>Dank zij al dit drijven en jagen werd er meer dan gewoonlijk haast gemaakt en stonden de paarden spoedig voor den wagen. Te
+vier uur &#8217;s nachts zat al wat leven had, de honden, de aap en de papegaai, het hoofd van het gezin met zijne zonen en zijn
+dochtertje, binnen in de <i>Schoone Zwerfster</i> opgesloten. Cornelia ging zelve op den bok zitten, Kruidnagel en de gids vatten de paarden bij den teugel en voort ging het.
+
+</p>
+<p>Een kwartier later was er van Schurkendorp niets meer te zien te midden van het dichte groen der boomen, die het aan alle
+zijden omringden. Het begon pas eenigszins licht te worden; alles was doodstil. Op de onafzienbare vlakte, die zich v&oacute;&oacute;r hen
+naar het Noorden uitstrekte, was geen levend wezen te bespeuren.
+
+</p>
+<p>Toen eerst, toen zij niet de geringste vrees meer behoefde te koesteren dat iemand in het dorp iets van hunnen aftocht bemerkt
+had, en toen Cornelia er gerust op meende te mogen rekenen dat geen indiaan of engelschman haar iets in den weg zou kunnen
+leggen, begon zij weder haar gewone vriendelijke gezicht te toonen. Dat maakte haren man in den grond van zijn hart een weinig
+gemelijk.
+
+</p>
+<p>&#8212;Voor dat volk daar ginder moet ge dan toch al heel erg bang geweest zijn, Cornelia, merkte hij op.
+
+</p>
+<p>&#8212;Erg bang, was al wat zijne vrouw antwoordde.
+
+</p>
+<p>In de drie dagen, die volgden, gebeurde er niets bijzonders. Toen eindelijk, zooals de gids voorspeld had, kwamen zij op de
+uiterste grens van Britsch-Columbia.
+
+</p>
+<p>De <i>Schoone Zwerfster</i> reed tot aan gene zijde der grenslijn. Daar hield zij op het grondgebied van Alaska stil.
+
+</p>
+<p>Zij hadden nu niets anders meer te doen dan afterekenen met Ro-No, die hen ijverig en trouw gediend had. Hij werd bedankt
+voor zijne diensten en nam toen van het reisgezelschap afscheid, na hun den laatsten weg gewezen te hebben in de richting
+van Sitka, de hoofdstad der russische bezittingen in Noord-Amerika.
+
+</p>
+<p>Nu hij eindelijk niet meer onder het britsche gezag ademde, <span class="pagenum">[<a id="pb91" href="#pb91">91</a>]</span>zou men misschien denken dat Cesar Cascabel zijn goede humeur dadelijk terugkreeg. Het had er echter niets van. Drie dagen
+waren er reeds voorbij sedert hij in Schurkendorp de ontmoeting met den engelschman gehad had, maar nog altijd brandde de
+ondervonden beleediging hem op het hart. Hij kon dan ook niet nalaten tot Cornelia te zeggen:
+
+</p>
+<p>&#8212;Dat ge mij ook niet hebt laten gaan om dien lord zijne bekomst te geven!
+
+</p>
+<p>&#8212;Dat was al gebeurd Cesar, zeide moeder Cascabel op den eenvoudigsten toon ter wereld.
+
+</p>
+<p>Het was werkelijk gebeurd, en goed ook!
+
+</p>
+<p>Laat in den avond, toen allen in den wagen gerust lagen te slapen en de deur zorgvuldig op het slot was, had Cornelia zich
+naar de woning van den baronet begeven. Juist stapte hij de deur uit om naar de plek, waar de jagers samen moesten komen,
+te gaan. Zij volgde hem een tijd lang in het eenzame bosch. Toen had zij hem ingehaald en daar, met niemand tot getuige dan
+de zwijgende boomen, had &laquo;de eerste worstelares van den prijskamp te Chicago&#8221; den edelman een pak ransel toegediend, waar
+hij in eerste uren niet van kon opstaan. Eerst den volgenden ochtend kwam sir Edward Turner weer op de been, maar met pijn
+in al zijne ledematen. Nog een heelen tijd droeg zijn lichaam de sporen van zijne ontmoeting met deze beminnelijke vrouw.
+
+</p>
+<p>&#8212;O Cornelia! riep haar man, toen hij dit uit haren mond vernam, u dank ik het dat mijne eer gewroken is! Niemand is waardiger
+den naam Cascabel te dragen dan gij!
+
+
+
+<span class="pagenum">[<a id="pb92" href="#pb92">92</a>]</span></p>
+</div>
+<div id="ch9" class="div1"><span class="pagenum">
+[<a href="#toc">Inhoud</a>]
+</span><h2 class="label">IX.</h2>
+<h2 class="normal">Niemand passeert hier!</h2>
+<p>Alaska is het verste uiteinde van het noordwestelijke deel van Noord-Amerika. Het strekt zich uit van den twee&euml;nvijftigsten
+tot den twee&euml;nzeventigsten graad noorderbreedte en wordt dus in de dwarste doorsneden door den Noordpoolcirkel, welke ook
+over de Behringstraat heen ligt.
+
+</p>
+<p>Wie de kaart van dit gedeelte der nieuwe wereld voor zich neemt, bespeurt spoedig dat de kust <span class="corr" id="xd0e2247" title="Bron: eeniszins">eenigszins</span> den vorm heeft van een scherp geteekend menschengezicht. Tusschen kaap Lisburne en Barrow-punt ligt het voorhoofd; de oogholte
+wordt gevormd door de baai van Kotzebue; het naar den prins van Wales genoemde schiereiland is de neus, Nortonbaai de mond
+en het schiereiland Alaska strekt zich uit als een eerwaardige baard, verlengd door de tot ver in den Stillen Oceaan uitgestrooide
+eilanden van den Aleoeten-archipel. Het hoofd loopt uit in den bergketen der Coast-Range, waarvan de buitenste rijen door
+de IJszee bespoeld worden.
+
+</p>
+<p>In dit land had de <i>Schoone Zwerfster</i> eenen afstand van ongeveer zeshonderd mijlen af te leggen.
+
+</p>
+<p>Wij behoeven niet te zeggen dat Jan op zijne kaart den geheelen weg, dien zij volgen moesten, had nagegaan, met alle bergen,
+waterloopen en andere bijzonderheden van het terrein. Van dit alles had hij de anderen ook op de hoogte gebracht, waartoe
+zij op een bepaald uur bijeen gekomen waren en waarin alles, wat hij verhaalde, met groote belangstelling aangehoord werd.
+<span class="pagenum">[<a id="pb93" href="#pb93">93</a>]</span></p>
+<p>Hierdoor wist nu iedereen, zelfs Kruidnagel daaronder begrepen, dat deze noordwestelijke uithoek van Amerika het eerst bezocht
+was door de russen, vervolgens door den franschman Lap&eacute;rouse en den engelschman Van Couver, en het laatst door den amerikaan
+Mac Clure, toen deze was uitgegaan om sir John Franklin op te zoeken.
+
+</p>
+<p>Het land was nu, voor een deel althans, bekend en in kaart gebracht, dank zij de tochten van Frederick Whymper en van kolonel
+<span class="corr" id="xd0e2262" title="Bron: Bulxby">Bulkley</span> in 1865 toen er sprake was van het leggen van een onderzeeschen telegraafkabel tusschen de oude en de nieuwe wereld, onder
+de Behringstraat door. V&oacute;&oacute;r dat tijdstip was Alaska bijna niet anders bereisd geworden dan door de vertegenwoordigers van
+handelshuizen, die er huiden en pelterijen kwamen koopen.
+
+</p>
+<p>In dat jaar was er in de internationale politiek weder herhaaldelijk sprake geweest van de bekende Munroe-leer, welke hierop
+neerkomt dat in Amerika niemand anders iets te zeggen mag hebben, dan Amerikanen. Aan inlijving der britsche koloni&euml;n, Columbia
+namelijk en Canada, viel in den eersten tijd nog niet te denken; maar misschien bestond er mogelijkheid dat Rusland geneigd
+bevonden zou worden Alaska, dat wil zeggen een land van vijfenveertigduizend vierkante mijlen oppervlakte, aan de republiek
+aftestaan. Hierover werden ernstige onderhandelingen met de russische regeering geopend.
+
+</p>
+<p>In de Vereenigde Staten werd aanvankelijk de draak gestoken met den Staatssecretaris Steward, toen deze voor den dag kwam
+met zijn plan om Walrussia, dat wil zeggen &raquo;robbenland&#8221;, in bezit te krijgen. Wat moesten de Vereenigde Staten daarmede aanvangen?
+Maar de minister Steward hield met al de hardnekkigheid van eenen yankee aan zijn denkbeeld vast, en in 1867 scheen het niet
+veel te schelen of de zaak kreeg haar beslag. Er was nog wel geen verdrag tusschen Amerika en Rusland tot stand gekomen, maar
+dit kon toch ieder oogenblik gebeuren.
+
+</p>
+<p>Des avonds van den 31<sup>sten</sup> Mei had de familie Cascabel dichtbij de grens haar kwartier opgeslagen onder het lommer van eenige zware boomen. De <i>Schoone Zwerfster</i> bevond zich nu wel en deugdelijk op het gebied van Alaska, onder het gezag van den Keizer aller Russen. Met Britsch-Columbia
+had zij niet het geringste meer te maken, daar kon Cascabel gerust op zijn.
+
+</p>
+<p>Hij was dan nu ook weder opgeruimd gestemd, z&oacute;&oacute; opgeruimd dat zijn goede luim zich aan het geheele gezelschap mededeelde.
+Zij behoefden thans geen oogenblik meer het russische grondgebied te verlaten om aan de westelijke grens van dit ontzaglijke
+rijk in <span class="pagenum">[<a id="pb94" href="#pb94">94</a>]</span>Europa te komen. Alaska, Siberi&euml; of Europeesch Rusland, het maakte geen onderscheid, alles stond onder den schepter van den
+Czaar.
+
+</p>
+<p>De avonddisch was vroolijk en gezellig. Jan had een vetten haas geschoten dien Wagram tusschen het kreupelhout had opgejaagd.
+En wat nog pleizieriger was, het was een onvervalschte russische haas!
+
+</p>
+<p>&#8212;Nu trekken wij ook eens een lekkere flesch open, zeide Cascabel. Op mijn woord, het is mij of ik ruimer ademhaal nu ik over
+de grens ben. Ruikt ge het niet kinderen, het is hier amerikaansche lucht, alleen met een kleinigheid van Rusland er in! Steekt
+er dus je neus maar in, en jij ook Kruidnagel, al is die van jou ook een el lang! Bah! Vijf weken lang heb ik het benauwd
+gehad in dat ellendige Columbia!
+
+</p>
+<p>Toen het avondeten op en de lekkere flesch leeg was, ging ieder spoedig naar binnen en naar bed. Des nachts gebeurde er niets
+bijzonders. Geen verscheurende dieren of zwervende indianen lieten zich zien. Toen het dag werd, zagen de honden en paarden
+er ook weer frisch en opgewekt uit.
+
+</p>
+<p>Zoodra het licht geworden was braken zij op en werd alles gereed gemaakt voor den verderen tocht in het gastvrije Rusland,
+&raquo;Frankrijks zuster,&#8221; zooals Cascabel goedvond te zeggen. De klok had nog geen zes geslagen toen de <i>Schoone Zwerfster</i> in noordelijke richting verder trok, naar de Simpson-rivier die zij in de veerpont hoopten over te steken.
+
+</p>
+<p>Het grondgebied van Alaska loopt hier in eene punt naar het Zuiden, welk uiteinde den naam Thlinkiten draagt. De westkust
+wordt omgeven door een aantal afzonderlijke eilanden of groepen, zooals de Prince-of-Wales, de Croozer-, de Kuju-, de Sitka-,
+de Baranow-eilanden enz.
+
+</p>
+<p>Te Sitka of Nieuw-Archangel, de hoofdplaats van Russisch-Amerika, was Cascabel voornemens zich eenige dagen optehouden, teneinde
+eene poos uitterusten en tevens de noodige toebereidselen te maken voor het afleggen van hetgeen er nog overbleef van het
+eerste gedeelte hunner reis. Aan gene zijde van de Behringstraat moest het tweede gedeelte beginnen.
+
+</p>
+<p>Hun weg voerde hen langs de grillig uitgeholde kust, over eene strook laag land die door het gebergte begrensd wordt.
+
+</p>
+<p>De karavaan ging dus op marsch, maar had nog geene mijl afgelegd toen er iets in den weg kwam. Dat was een hinderpaal die
+al den schijn had van onoverkomelijk te zullen wezen.
+
+</p>
+<p>Het gastvrije Rusland, Frankrijk&#8217;s zuster, toonde zich in het geheel <span class="pagenum">[<a id="pb95" href="#pb95">95</a>]</span>niet gezind om zijne fransche bloedverwanten, die zich Cascabel noemden, gastvrij te ontvangen.
+
+</p>
+<p>Het vertoonde zich namelijk in de gedaante van drie beambten der grenspolitie, forsche kerels, met groote hoofden, lange baarden,
+wipneuzen en kalmukken-gezichten. Zij droegen de donkere uniform der moskovieten en hun schedel werd bedekt door de welbekende
+platte pet, voor welke een aantal millioenen menschen een onbegrensden eerbied koesteren.
+
+</p>
+<p>Een der agenten stak zijne hand op, de <i>Schoone Zwerfster</i> bleef stil staan, Kruidnagel, die mende, riep zijnen patroon.
+
+</p>
+<p>Mijnheer Cascabel, gevolgd door zijne vrouw en kinderen, vertoonde zich in de deur van den wagen. Min of meer ongerust op
+het zien der uniformen, kwamen allen het trapje af.
+
+</p>
+<p>&#8212;Waar zijn uwe paspoorten? begon de agent in het russisch, welke taal Cascabel bij deze gelegenheid maar al te goed bleek
+te verstaan.
+
+</p>
+<p>&#8212;Paspoorten? vroeg hij.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja zeker! Zonder paspoort komt er geen mensch op het grondgebied van den Czaar.
+
+</p>
+<p>&#8212;Maar mijn goede mijnheer, zei Cascabel zoo onderdanig mogelijk, die hebben wij niet.
+
+</p>
+<p>&#8212;Dan wordt gij hier ook niet toegelaten.
+
+</p>
+<p>Dat was zoo duidelijk en onverbiddelijk alsof er eene deur voor hun neus werd toegeslagen.
+
+</p>
+<p>Cascabel trok een leelijk gezicht. Hij wist dat er met de bevelen der machthebbenden in Rusland niet te spotten viel en had
+weinig hoop om het op een akkoordje te kunnen gooien. Dat hij die agenten juist ontmoeten moest op het oogenblik nu hij met
+de <i>Schoone Zwerfster</i> de grens overschreed, was het ergste wat hem overkomen kon.
+
+</p>
+<p>Cornelia en Jan waren even weinig op hun gemak. In angstige spanning wachtten zij af waar het gesprek op uit zou loopen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Brave dienaren van den Czaar, begon Cesar weder op eenen toon vol nadruk en met welsprekende gebaren, om aan zijne woorden
+meer kracht bijtezetten,&#8212;wij zijn franschen en reizen niet alleen voor ons genoegen maar ook voor dat van anderen, in het
+bijzonder van de edele russen die ons de eer willen aandoen onze vertooningen met hunne aanwezigheid opteluisteren. Wij hebben
+gedacht dat het eene onnoodige moeite was ons van papieren te voorzien, nu wij ons op het grondgebied van zijne majesteit
+den keizer aller Russen gingen begeven.....
+
+<span class="pagenum">[<a id="pb96" href="#pb96">96</a>]</span></p>
+<p></p>
+<div class="figure"><img border="0" src="images/p096.jpg" alt="Zonder paspoort komt er geen mensch op het grondgebied van den Czaar! (Zie bladz. 95)." width="501" height="720"><p class="figureHead">Zonder paspoort komt er geen mensch op het grondgebied van den Czaar! (Zie bladz. <a href="#pb95" class="pageref">95</a>).
+</p>
+</div><p>
+
+
+</p>
+<p>&#8212;Niemand komt zonder bijzondere vergunning over de grens, <span class="pagenum">[<a id="pb97" href="#pb97">97</a>]</span>werd hem geantwoord. Dat is nog nooit gebeurd en zal nimmer gebeuren.
+
+</p>
+<p>&#8212;Zou het voor dezen keer niet mogen? vroeg Cascabel met zijne vriendelijkste stem. Gij kunt er op rekenen dat wij nooit weer
+terugkomen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Er komt niets van in, antwoordde de politieman zoo beslist mogelijk. Geen praatjes dus en de grens weer over!
+
+</p>
+<p>&#8212;Maar, hernam de ander, hoe kom ik aan paspoorten?
+
+</p>
+<p>&#8212;Dat is uwe zaak.
+
+</p>
+<p>&#8212;Indien gij ons vergunnen wilt naar Sitka te gaan, zullen wij door tusschenkomst van den franschen consul.....
+
+</p>
+<p>&#8212;Er is geen fransche consul te Sitka. Maar waar komt gij eigenlijk van daan?
+
+</p>
+<p>&#8212;Van Sacramento.
+
+</p>
+<p>&#8212;Dan hadt gij u te Sacramento van paspoorten moeten voorzien. Het is niet noodig er verder op aan te dringen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Dat is integendeel hoogst noodig, want wij zijn op onze terugreis naar Europa.....
+
+</p>
+<p>&#8212;Naar Europa? Gaat gij dan dezen kant op?
+
+</p>
+<p>Cascabel begreep dat hij een onvoorzichtig antwoord gegeven had, want de weg dien hij volgde was zeker niet de meest gewone
+om in Europa te komen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja, hernam hij, tengevolge van bijzondere omstandigheden zijn wij genoodzaakt eenen omweg te maken.....
+
+</p>
+<p>&#8212;Het kan mij niets schelen, viel de agent hem in de rede. Niemand reist op russisch grondgebied zonder een paspoort.
+
+</p>
+<p>&#8212;Als het alleen te doen is om het eene of andere inkomende recht te betalen, kunnen wij misschien wel tot eene schikking komen,
+zeide Cascabel, terwijl hij den agent eenen oogwenk vol beteekenis toewierp.
+
+</p>
+<p>Maar ook op die manier schenen de russen niet tot andere gedachten te brengen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Geachte vrienden, hernam Cesar, die niet meer wist wat hij zeggen moest, gij hebt toch zeker wel eens hooren spreken van
+de familie Cascabel.
+
+</p>
+<p>Dit zeide hij op eenen toon alsof Cascabel een naam was, in Rusland zoo bekend als die der Romanoff&#8217;s.
+
+</p>
+<p>Het een hielp even weinig als het ander. Er viel niets aan te doen, zij moesten terug. Zelfs dreven de politiemannen hunne
+gestrengheid zoo ver dat zij zelven de <i>Schoone Zwerfster</i> tot aan de grens brachten, onder streng verbod dat niemand van de reizigers het in zijn hart mocht krijgen om er weder over
+te komen. Het <span class="pagenum">[<a id="pb98" href="#pb98">98</a>]</span>treurige gevolg daarvan was dat Cesar Cascabel, geheel uit het veld geslagen, binnen weinige oogenblikken weder op engelschen
+grond kwam te zitten.
+
+</p>
+<p>Ieder begrijpt hoe onaangenaam hem dit was, maar hun toestand was bovendien hoogst zorgelijk. Al hunne plannen waren nu verijdeld.
+De richting welke zij met zooveel moed waren ingeslagen, bracht hen niet waar zij wezen wilden. Zonder paspoorten was de weg
+naar het Westen, door Aziatisch Rusland heen naar Europa, voor hen afgesneden. Zij konden nu wel dwars door het verre Westen
+heen met den reiswagen tot New-York komen, maar eenmaal daar, konden zij den Atlantischen Oceaan niet anders over dan per
+stoomboot, en daarop zouden zij niet worden toegelaten indien zij geen geld hadden om den overtocht te betalen.
+
+</p>
+<p>Ook viel er niet aan te denken om onder weg op hunne voorstellingen zulk eene som bij elkaar te krijgen, al namen zij den
+tijd er nog zoo ruim voor. Zij konden zich niet ontveinzen dat de troep van Cascabel in de Vereenigde Staten een weinig afgezaagd
+begon te worden. Sedert een jaar of twintig zwierven zij er rond, geen stad of dorp in den omtrek van den grooten trunk-spoorweg
+of zij waren er geweest. Zooveel dollars als zij vroeger ophaalden, zooveel centen zouden er nu <span class="corr" id="xd0e2392" title="Bron: tenauwenood">tenauwernood</span> in de kas vloeien. Gingen zij dus den oostkant weder op, dan was er geen einde aan de reis te zien en zouden er misschien
+jaren mede gemoeid gaan v&oacute;&oacute;r dat zij de middelen bijeen hadden om naar Europa scheep te gaan. Tot elken prijs moest er een
+plan bedacht worden om met de <i>Schoone Zwerfster</i> althans te Sitka te komen. Dit was de slotsom waar alle redeneeringen der reisgenooten toe voerden, nadat de russische politiedienaren
+hen aan hun lot hadden overgelaten.
+
+</p>
+<p>&#8212;&#8217;t Is een mooie uithoek waar wij hier zitten! merkte Cornelia hoofdschuddende op.
+
+</p>
+<p>&#8212;Was het nog maar een uithoek! antwoordde haar man. Maar wij kunnen er niet uit. Het is een slop!
+
+</p>
+<p>Zou de oude worstelaar die zooveel hinderpalen en tegenstanders op zijnen weg ter aarde had geworpen, hier het hoofd stooten?
+Zou ditmaal het noodlot sterker zijn dan zijn gespierde vuist? Zou zulk een kunstenmaker als hij hier geen gat vinden om door
+te kruipen? Zou zijn vruchtbare hersenkas hem geen middel aan de hand doen, om ondanks alle kwade kansen toch te komen waar
+hij wilde?
+
+</p>
+<p>&#8212;Cesar, hervatte Cornelia, met die ellendige kerels van agenten valt niets aantevangen. Maar misschien, als wij ons tot hun
+chef wenden.....
+<span class="pagenum">[<a id="pb99" href="#pb99">99</a>]</span></p>
+<p>&#8212;Hun chef, viel Cascabel haar in de rede. Een mooi ding, zoo&#8217;n chef! Dat is zeker een russische kolonel, nog veel taaier dan
+zijne ondergeschikten. Die zal zeggen dat wij naar den duivel mogen loopen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Bovendien bevindt hij zich zeker te Sitka, meende Jan, en zij verkiezen juist niet dat wij daarheen gaan.
+
+</p>
+<p>&#8212;Misschien, bracht Kruidnagel vrij snugger in het midden, misschien zouden die grensbeambten er niets tegen hebben dat iemand
+van ons zich onder hun geleide naar den gouverneur begaf.
+
+</p>
+<p>&#8212;Dat is zoo kwaad niet bedacht, antwoordde Cascabel. Het zou te probeeren zijn....
+
+</p>
+<p>&#8212;Wanneer ik het ten minste niet heelemaal mis heb, voegde Kruidnagel er met zijne gewone bescheidenheid bij.
+
+</p>
+<p>&#8212;V&oacute;&oacute;r dat wij op onze schreden terugkeeren, moeten wij het beproeven, zeide Jan. Als gij het goed vindt vader, zal ik....
+
+</p>
+<p>&#8212;Neen, het is beter dat ik zelf ga, hernam Cesar. Hoe ver is het van de grens tot Sitka?
+
+</p>
+<p>&#8212;Ongeveer honderd mijlen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Welnu, dan kan ik binnen een dag of tien heen en terug wezen. Wij zullen tot morgen wachten en dan zien of het gaan wil.
+
+</p>
+<p>Zoodra de dag aanbrak, ging Cesar er dus op uit om de politieagenten weder op te zoeken. Dat kostte hem weinig moeite, want
+zij waren niet ver van de <i>Schoone Zwerfster</i> in hinderlaag blijven liggen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Zijt gij daar weer? werd hem op barschen toon toegeroepen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Om u te dienen, antwoordde onze vriend, met het vriendelijkste gezicht dat hij trekken kon.
+
+</p>
+<p>Met eenen vloed van mooie en onderdanige woorden gaf hij nu aan de heeren grensbewakers te kennen, dat hij bij zijne excellentie
+den gouverneur van Alaska wenschte toegelaten te worden. Gaarne wilde hij de reis- en verblijfkosten betalen voor den &raquo;achtenswaardigen
+dienaar van den gerechte&#8221;, die hem vergezellen zou, en ook toonde hij zich niet afkeerig van het betalen eener groote fooi
+aan dien achtenswaardigen en welwillenden man.... enzoovoorts enzoovoorts.
+
+</p>
+<p>Het was echter praten in den wind en het vooruitzicht op eene fooi had zelfs eene geheel tegenovergestelde uitwerking, want
+de politiemannen, uit hunnen aard achterdochtig, begonnen nu te vermoeden dat er heel iets bijzonders stak achter het verlangen
+van een kermiskunstenaar om tot elken prijs over de grens van Alaska te komen. Hun aanvoerder sloeg dan ook nu een anderen
+toon <span class="pagenum">[<a id="pb100" href="#pb100">100</a>]</span>aan. Hij herhaalde het bevel om terstond weder terug te gaan en voegde er dreigend bij:
+
+</p>
+<p>&#8212;Als gij het nog eens wagen durft om eenen voet op ons gebied te zetten, brengen wij u niet naar Sitka, maar naar het naastbijgelegene
+russische fort. En wie daar eenmaal in zit, kan nooit weten hoe of wanneer hij er weder uitkomen zal!
+
+</p>
+<p>Op alles behalve vriendelijke wijze werd mijnheer Cascabel dus naar de <i>Schoone Zwerfster</i> teruggebracht. Aan zijn bedrukt gezicht was duidelijk genoeg te merken dat hij geen wil van zijnen tocht gehad had.
+
+</p>
+<p>Het begon er nu uit te zien alsof de rollende woning der Cascabels in eene vaste verblijfplaats veranderen zou. Tot op de
+grens tusschen Columbia en Alaska had het vaartuig, dat Cesar en zijne fortuin droeg, hen gebracht; maar hier scheen het te
+zullen stranden als een schip dat door den oceaan, bij het terugloopen der ebbe, tusschen de rotsen droog wordt gelaten.
+
+</p>
+<p>Verscheidene dagen gingen er voorbij, waarin het teleurgestelde gezin niet tot een besluit wist te komen. Niemand behoeft
+te vragen of dat treurige dagen waren.
+
+</p>
+<p>Een geluk was het dat zij geen gebrek aan leeftocht hadden. Er was nog een goede voorraad ingelegde groenten en andere voedingsmiddelen,
+dien zij te Sitka weder hoopten aan te vullen, maar bovendien was er in de streek, waar zij zich bevonden, overvloed van wild.
+Alleen droeg Jan zorg dat hij noch zijn hond zich aan gene zijde van de russische grens waagde, want bij het in beslag nemen
+van zijn jachtgeweer en het opleggen eener zware boete ten behoeve der schatkist van het Czarenrijk, zou het niet eens gebleven
+zijn.
+
+</p>
+<p>Dit nam echter niet weg dat Cascabel en zijne huisgenooten niets op hun gemak waren en het was zelfs alsof de dieren in den
+wagen hunne bedruktheid deelden. Jako babbelde niet zoo druk als naar gewoonte, de honden liepen druipstaartende rond en lieten
+af en toe een mistroostig gehuil hooren. John Bull vertrok geen gezicht en rekte zich zelfs van verveling nauwelijks meer
+uit. De eenigen die zich in het geval goed konden schikken, waren de paarden, Vermout en Gladiator. Die hadden het gras voor
+het eten en geen voet te verzetten.
+
+</p>
+<p>&#8212;Wij moeten toch tot een besluit komen! mompelde Cascabel dikwijls, terwijl hij met over de borst gekruiste armen heen en
+weer liep.
+
+</p>
+<p>Dat was gemakkelijk gezegd en eigenlijk ook gemakkelijk te doen, want hij had in het geheel niet te kiezen. De weg voorwaarts
+was <span class="pagenum">[<a id="pb101" href="#pb101">101</a>]</span>hem afgesneden; wat kon hij dus anders doen dan rechtsomkeert maken? De moedig ondernomen tocht naar het Westen moest hier
+een einde nemen. Die verwenschte rit door Britsch-Columbia moest van voren af aan hervat worden, daarna zouden de eindelooze
+prairie&euml;n van het verre Westen zich voor hen openen en ten laatste zouden zij aan de kust van den Atlantischen Oceaan terecht
+komen! Eenmaal te New-York, wat dan? Afwachten of er misschien medelijdende menschen te vinden zouden zijn, die eene inschrijving
+zouden willen openen om de fransche zwervers naar hun vaderland terug te helpen? Welk eene vernedering voor zulke wakkere
+en hooghartige lieden, die altijd eerlijk hun brood verdiend en nooit de hand voor eene aalmoes uitgestoken hadden! O die
+schurken, die hen in den bergpas der Sierra Nevada laaghartig beroofd hadden van het beetje geld dat zij bezaten!
+
+</p>
+<p>&#8212;Als die fielten in Amerika niet opgehangen, of in Spanje niet gewurgd, in Turkije niet gespietst, of in Frankrijk niet geguillotineerd
+worden, zeide Cesar, terwijl hij ieder dier strafoefeningen met een afzonderlijk gebaar aanduidde, mag ik lijden dat er nooit
+meer een schurk zijn gerechte straf oploopt!
+
+</p>
+<p>Eindelijk kwam hij tot een besluit.
+
+</p>
+<p>&#8212;Morgen, bepaalde hij des avonds van den 4<sup>den</sup> Juni, gaan wij weder op marsch. Wij trekken terug naar Sacramento en vervolgens.....
+
+</p>
+<p>Hij voegde er geen woord meer bij. Te Sacramento zouden zij verder zien. Toebereidselen voor hunnen aftocht hadden zij niet
+te maken, als de paarden waren ingespannen, behoefden zij hunne koppen maar naar het Zuiden toe te draaien.
+
+</p>
+<p>Dit was de mistroostigste avond dien zij nog op de grens van Alaska hadden doorgebracht. Ieder zat in eenen hoek, niemand
+sprak een woord. Het was een donkere nacht, de lucht vol grauwe wolken, her- en derwaarts drijvende, als ijsschotsen, die
+door den wind met vaart naar het Oosten gejaagd werden. Geen ster was er te zien; de dunne schijf der wassende maan was achter
+de hooge bergen, die den gezichteinder vormden, vroeg in den avond verdwenen.
+
+</p>
+<p>Te ongeveer negen uur gaf Cascabel last dat ieder naar bed moest gaan, met het plan den volgenden dag, zoodra het licht werd,
+de reis te aanvaarden. Denzelfden weg dien de <i>Schoone Zwerfster</i> van Sacramento af gevolgd had, zouden zij weder inslaan; zij hadden geenen gids noodig om dien te vinden. Eerst zouden zij
+de richting volgen naar de bronnen van de Frazer-rivier, en deze zou hen van zelve geleiden tot op het territorium van Washington.
+<span class="pagenum">[<a id="pb102" href="#pb102">102</a>]</span></p>
+<p>Kruidnagel had juist de honden vastgelegd en was bezig de buitendeur te sluiten, toen er op korten afstand een geweerschot
+viel.
+
+</p>
+<p>&#8212;Wat heeft dat te beteekenen? riep Cascabel.
+
+</p>
+<p>&#8212;Daar wordt geschoten! zeide Jan.
+
+</p>
+<p>&#8212;Zeker een jager, meende Cornelia.
+
+</p>
+<p>&#8212;Een jager? In zulk een donkeren nacht en zoo laat? hernam Jan. Dat lijkt mij niet waarschijnlijk.
+
+</p>
+<p>Op hetzelfde oogenblik viel er een tweede schot en hoorden zij tegelijk om hulp roepen.
+
+
+
+<span class="pagenum">[<a id="pb103" href="#pb103">103</a>]</span></p>
+</div>
+<div id="ch10" class="div1"><span class="pagenum">
+[<a href="#toc">Inhoud</a>]
+</span><h2 class="label">X.</h2>
+<h2 class="normal">Kayette.</h2>
+<p>Zonder zich lang te bedenken liepen Jan en Sander met hun vader en Kruidnagel den wagen uit.
+
+</p>
+<p>&#8212;In die richting moet het zijn! riep Jan, terwijl hij naar den zoom van het woud wees dat zich langs de grens uitstrekte.
+
+</p>
+<p>&#8212;Laat ons nog een oogenblik luisteren, zeide Cascabel.
+
+</p>
+<p>Er volgde echter niets meer. Het scheen bij die twee schoten te zullen blijven, en of er werkelijk om hulp geroepen was hadden
+zij niet stellig gehoord.
+
+</p>
+<p>&#8212;Zou er een ongeluk gebeurd zijn? vroeg Sander,
+
+</p>
+<p>&#8212;In elk geval, meende Jan, zou er niet geroepen zijn wanneer de persoon die riep zich niet in gevaar bevonden had.
+
+</p>
+<p>&#8212;Dan moeten wij hem gaan helpen, zeide Cornelia.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja kinderen, hernam Cascabel, maar laat ons wapenen medenemen.
+
+</p>
+<p>Er kon even goed een ongeluk gebeurd zijn als dat de eene of andere reiziger in deze eenzame streek met kwaad volk te doen
+gehad had. Er bestond dus alle reden tot voorzichtigheid, zoowel om zichzelf te verdedigen als wanneer zij de partij van anderen
+wilden opnemen.
+
+</p>
+<p>Spoedig kwamen Cascabel en Jan met hunne geweren, Sander en Kruidnagel met revolvers gewapend weder uit de <i>Schoone Zwerfster</i> te voorschijn. Cornelia met de twee honden bleef achter om op den wagen te passen.
+<span class="pagenum">[<a id="pb104" href="#pb104">104</a>]</span></p>
+<p>Zij liepen eenige minuten voort, den zoom van het woud langs. Nu en dan bleven zij staan om te luisteren, maar er werd geen
+geluid meer gehoord. Toch hadden zij duidelijk genoeg in die richting en op geen grooten afstand de schoten hooren vallen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Het is toch niet mogelijk dat wij ons vergist hebben? vroeg Cascabel.
+
+</p>
+<p>&#8212;Neen vader, antwoordde Jan, daar ben ik zeker van. Maar luister! Hoor ik daar niet iets?
+
+</p>
+<p>Ditmaal was het duidelijk genoeg. Er werd om hulp geroepen, niet door eenen man zooals de eerste keer, maar door eene vrouw
+of door een kind.
+
+</p>
+<p>Het was een donkere nacht en tusschen de boomen konden zij nauwelijks eenige ellen voor zich uitzien. Kruidnagel had een van
+de rijtuiglantarens mede willen nemen, maar Cascabel meende dat het voorzichtiger was dit niet te doen. Het was beter dat
+zij niet gezien konden worden.
+
+</p>
+<p>Zij hoorden andermaal roepen en ditmaal zoo duidelijk dat zij er gemakkelijk hunne schreden naar konden richten. Ook scheen
+het geluid niet uit het dichtste gedeelte van het bosch te komen.
+
+</p>
+<p>Een minuut of vijf verder kwamen zij met hun vieren bij eene open plek in het woud. Daar vonden zij twee mannen op den grond
+liggen en bij hen eene vrouw, die op hare knie&euml;n liggende, het hoofd van den een met hare armen ondersteunde.
+
+</p>
+<p>Het hulpgeroep dat zij het laatst gehoord hadden, was van deze vrouw afkomstig. In de Indiaansche Chinouk-taal, die Cascabel
+reeds ten naastenbij verstond, riep zij nu weder:
+
+</p>
+<p>&#8212;Kom hierheen!.... Zij hebben hem vermoord!
+
+</p>
+<p>Jan snelde naar haar toe. Uit de borst van den gewonde stroomde het bloed, dat de geknielde vrouw tevergeefs trachtte te stelpen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Hij haalt nog adem! riep Jan.
+
+</p>
+<p>&#8212;Maar de ander? vroeg zijn vader.
+
+</p>
+<p>&#8212;Dat weet ik niet, antwoordde Sander die ook naderbij gekomen was.
+
+</p>
+<p>Cascabel boog zich over den verslagene heen en onderzocht of hij nog ademhaalde, of eenig ander teeken van leven gaf.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ik geloof dat hij dood is, zeide hij.
+
+</p>
+<p>Zoo was het inderdaad. Een geweerkogel had hem in het hoofd getroffen en ontzield doen nederstorten.
+
+
+</p>
+<p></p>
+<div class="figure"><img border="0" src="images/p105.jpg" alt="Eene vrouw ondersteunde het hoofd van den gewonde. (Zie bladz. 104)." width="502" height="720"><p class="figureHead">Eene vrouw ondersteunde het hoofd van den gewonde. (Zie bladz. <a href="#pb104" class="pageref">104</a><span class="corr" id="xd0e2560" title="Niet in bron">).</span></p>
+</div><p>
+
+
+</p>
+<p>Wie was deze vrouw, wier taal verraadde dat zij tot het Indiaansche ras behoorde? Of zij oud of jong was konden zij niet onderscheiden,
+want haar gelaat was onder eene kap gedeeltelijk verborgen. Dat zou echter later wel opgehelderd worden als zij vertellen
+<span class="pagenum">[<a id="pb106" href="#pb106">106</a>]</span>kon waar zij van daan kwam en wat er gebeurd was. Voor het oogenblik kwam het er op aan den man, die nog adem haalde, in veiligheid
+te brengen en door spoedige hulp te trachten zijn leven te redden. Het lijk van zijnen reisgenoot konden zij den volgenden
+dag op dezelfde plaats begraven.
+
+</p>
+<p>Door Jan geholpen, nam Cascabel den gewonde bij de schouders op, terwijl Sander en Kruidnagel zijne beenen optilden. Toen
+wendde Cesar zich tot de vrouw en wenkte haar dat zij hen moest volgen.
+
+</p>
+<p>Zonder te aarzelen voegde zij zich bij hen. Met eene doek trachtte zij voortdurend, terwijl zij naast hen liep, het bloed
+uit de wonde tegen te houden.
+
+</p>
+<p>Niet dan langzaam kwamen zij vooruit, want de gekwetste was een zware man en zij deden hun best om hem niet te veel te doen
+schudden. Cascabel wilde alles doen wat hij konde om hem levend in de <i>Schoone Zwerfster</i> te brengen.
+
+</p>
+<p>Zij hadden dus wel twintig minuten werk om daar te komen. Onderweg bespeurden zij niets verdachts.
+
+</p>
+<p>Cornelia en Napoleona verkeerden in doodelijke ongerustheid, want zij wisten niet wat er gebeurd was en vreesden voor een
+ongeluk.
+
+</p>
+<p>&#8212;Maak voort, Cornelia, riep Cascabel zoodra hij haar zag. Breng wat water en een paar linnen zwachtels om het bloed te stelpen.
+Anders loopen wij gevaar den ongelukkige in onze armen te zien sterven.
+
+</p>
+<p>&#8212;Jawel, jawel, antwoordde zijne vrouw, ik weet wel wat er noodig is Cesar. Laat mij maar begaan en maak geen overbodige drukte!
+
+</p>
+<p>Cornelia had verstand genoeg van wonden, want zij had op hunne zwerftochten meer dan eens een verband moeten leggen.
+
+</p>
+<p>De gewonde werd neergelegd op eene matras, die Kruidnagel in het achterste gedeelte van den wagen spreidde. De lamp die aan
+de zoldering hing, verspreidde een flauw licht over het doodsbleeke gelaat van den vreemdeling en over de Indiaansche vrouw
+die weder naast hem neergeknield was.
+
+</p>
+<p>Dit bleek een jong meisje te zijn, niet ouder dan vijftien of zestien jaren.
+
+</p>
+<p>&#8212;Wat is dat voor een meisje? vroeg Cornelia.
+
+</p>
+<p>&#8212;Zij bevond zich bij den gewonde en wij hoorden haar om hulp roepen, antwoordde Jan.
+
+</p>
+<p>De gekwetste mocht een man van een jaar of vijfenveertig wezen. Zijne haren en baard begonnen reeds te grijzen, hij had een
+gespierd <span class="pagenum">[<a id="pb107" href="#pb107">107</a>]</span>lichaam en was van meer dan middelbare lengte. Zijne gelaatstrekken waren innemend en vastberaden, niettegenstaande de doodelijke
+bleekheid die zijn gelaat overdekte. Zijne oogen hield hij gesloten als een stervende, een zucht ontsnapte van tijd tot <span class="corr" id="xd0e2598" title="Bron: tot">tijd</span> aan zijne lippen, maar hij liet geen woord hooren waaruit zij hadden kunnen opmaken uit welk land hij afkomstig was.
+
+</p>
+<p>Toen zijne kleederen losgemaakt waren, bevond Cornelia dat hij tusschen de derde en vierde ribbe eenen stoot met een dolkmes
+bekomen had. Of de wond doodelijk was had alleen een geneeskundige kunnen zeggen, maar dat zij hoogst ernstig was, daaraan
+viel geen oogenblik te twijfelen.
+
+</p>
+<p>Geneeskundige hulp was echter onder deze omstandigheden niet te krijgen. Zij moesten zich dus tevreden stellen met hetgeen
+de bedrevene hand van Cornelia doen kon en met de geneesmiddelen die in de reis-apotheek, welke zij bij zich hadden, voorhanden
+waren.
+
+</p>
+<p>Het noodige werd terstond gedaan om verder bloedverlies te voorkomen, waardoor het leven van den gewonde in gevaar gebracht
+kon worden. Later zouden zij zien of het mogelijk was den onbekende, in den staat van volkomen uitputting waarin hij verkeerde,
+naar de naastbijzijnde bewoonde plaats over te brengen. In dit geval kon het Cascabel weinig schelen of de bewoners engelschen
+of russen waren.
+
+</p>
+<p>Cornelia waschte eerst de wond met koud water en legde er toen compressen van arnica op. Het bloedverlies werd hierdoor tot
+staan gebracht, doch de man had sedert het oogenblik waarop hij gewond was tot dat waarop hij verbonden kon worden, reeds
+veel bloed verloren.
+
+</p>
+<p>&#8212;Wat moeten wij nu verder beginnen, Cornelia? vroeg Cascabel.
+
+</p>
+<p>&#8212;Wij moeten den lijder op ons eigen bed leggen, antwoordde zijne vrouw, en ik zal bij hem waken teneinde de compressen zoo
+dikwijls te vernieuwen als noodig is.
+
+</p>
+<p>&#8212;Wij zullen elkander met waken aflossen, zeide Jan. Wij zouden toch niet kunnen slapen en bovendien is het noodig dat wij
+op alles voorbereid blijven, want de moordenaars zwerven misschien hier in den omtrek.
+
+</p>
+<p>De pati&euml;nt werd nu door Cascabel, Jan en Kruidnagel opgetild en naar het voorste gedeelte van den wagen gebracht, waar zij
+hem op hun bed legden.
+
+</p>
+<p>Cornelia bleef de eerste uren waken, zonder dat de onbekende man eenig teeken van bewustzijn gaf. In dien tusschentijd verhaalde
+het Indiaansche meisje hare geschiedenis, die Cascabel zonder veel moeite verstond.
+<span class="pagenum">[<a id="pb108" href="#pb108">108</a>]</span></p>
+<p>Zij behoorde tot een der volksstammen die het schiereiland Alaska oorspronkelijk bewoond hebben. Ten Noorden en ten Zuiden
+van de rivier de Youkon, die dit land van het Oosten naar het Westen doorloopt, worden nog verschillende van die stammen aangetroffen,
+in zwervenden of in gevestigden staat. Het zijn de Co-Yo&ucirc;kons, de talrijkste en misschien de meest barbaarsche van allen,
+de Newi-cargo&ucirc;ts, de Tananas, de Kotcho-a-Koutchens, en meer in den omtrek van den mond der rivier, de Pastoliks, de Haveacks,
+de Primskes, de M&eacute;lom&ucirc;ts en de Indgel&egrave;tes.
+
+</p>
+<p>De jonge Indiaansche behoorde tot den laatstgenoemden stam. Zij heette Kayette.
+
+</p>
+<p>Kayette was eene wees, ook bezat zij geene andere bloedverwanten. Het komt meer voor onder de inboorlingen van Alaska, niet
+alleen dat er geslachten uitsterven, maar dat er van geheele stammen eindelijk geen enkel lid meer overblijft.
+
+</p>
+<p>Dat is onder anderen het geval geweest met een van de voornaamste stammen, die vroeger ten Noorden van de Youkon zijne woonplaats
+had.
+
+</p>
+<p>Kayette, geheel alleen op de wereld achtergebleven, was op reis getogen naar het Zuiden, door eene streek welke zij goed kende
+dewijl zij er op de zwerftochten van haren stam meermalen was doorgetrokken. Zij was voornemens zich naar de hoofdstad Sitka
+te begeven en daar bij een van de russische ambtenaren eenen dienst te zoeken. Haar eerlijk, zacht en innemend voorkomen was
+wel in staat haar eene vriendelijke ontvangst te verzekeren. Zij zag er goed uit; haar gelaatskleur was te nauwernood lichtbruin;
+hare zwarte oogen, door lange wimpers omlijst, hadden eene zachte uitdrukking; hare weelderige bruine lokken kwamen nu en
+dan te voorschijn onder de kap van bont, die zij op haar hoofd droeg.
+
+</p>
+<p>Zij was middelmatig van lengte, maar lenig en bevallig in hare bewegingen, zelfs in den wijden pelsrok waarin zij gekleed
+was en die met draagbanden boven hare schouders vastgemaakt was.
+
+</p>
+<p>Het is eene eigenaardigheid der noord-amerikaansche indianenrassen dat de jongens en meisjes vroeg volwassen en levendig en
+vroolijk van aard zijn. Op hun tiende jaar hanteeren de knapen den bijl en het geweer reeds met behendigheid. Op haar vijftiende
+jaar trouwen de meisjes en nemen zij hare moederlijke plichten onberispelijk waar. Kayette was dus ernstiger en bedachtzamer
+dan haar leeftijd medebracht, en de groote reis welke zij ondernomen had, bewees dat zij karakter had. Zij was reeds eene
+maand onder weg in zuidwestelijke richting en had nu de smalle kuststreek bereikt in wier nabijheid de eilanden liggen waarop
+de hoofdstad van Alaska <span class="pagenum">[<a id="pb110" href="#pb110">110</a>]</span>gelegen is. Den zoom van het woud volgende, had zij op eenige honderden schreden afstands twee schoten hooren vallen en daarna
+een angstig geroep om hulp vernomen.
+
+
+</p>
+<p></p>
+<div class="figure"><img border="0" src="images/p109.jpg" alt="Kayette. (Zie bladz. 108)." width="503" height="720"><p class="figureHead">Kayette. (Zie bladz. <a href="#pb108" class="pageref">108</a>).
+</p>
+</div><p>
+
+
+</p>
+<p>Ditzelfde hadden ook onze reizigers in de <i>Schoone Zwerfster</i> gehoord.
+
+</p>
+<p>Zonder zich door vrees te laten weerhouden, was Kayette op het geluid afgekomen.
+
+</p>
+<p>Er viel niet aan te twijfelen of hare nadering had de moordenaars op de vlucht gejaagd, want zij had nog even twee mannen
+tusschen het kreupelhout zien verdwijnen. De booswichten hadden echter spoedig gemerkt dat zij zich schrik aan hadden laten
+jagen door een kind. Zij kwamen reeds naar de plek terug waar zij hunne misdaad gepleegd hadden, met het voornemen hunne slachtoffers
+te plunderen, toen de komst van Cascabel en de zijnen hen opnieuw had doen afdeinzen en ditmaal voorgoed.
+
+</p>
+<p>Zoodra Kayette de twee mannen op den grond had vinden liggen, waarvan de een reeds een lijk was, doch de ander nog teekenen
+van leven gaf, was zij om hulp gaan roepen. Wat er verder gebeurd was, hebben wij reeds gezien. De eerste kreten, die de Cascabels
+vernomen hadden, waren door de aangevallen reizigers geuit. Wat zij later hoorden, was het hulpgeschrei der Indiaansche.
+
+</p>
+<p>De nacht ging verder ongestoord voorbij. De moordenaars hadden waarschijnlijk hunne biezen gepakt, althans in de nabijheid
+van de <i>Schoone Zwerfster</i> vertoonden zij zich niet meer.
+
+</p>
+<p>Den volgenden ochtend was er nog geene verandering bij den gekwetste te bespeuren. Zijn toestand scheen even verontrustend.
+
+</p>
+<p>Kayette toonde nu hare schranderheid door eenige kruiden te gaan zoeken, waarvan zij de heilzame werking op verwondingen kende.
+Zij liet die aftrekken en er werden zwachtels in het aftreksel gedoopt, welke vervolgens op de wond gelegd werden. Er kwam
+volstrekt geen bloed meer uit te voorschijn.
+
+</p>
+<p>In den loop van den voormiddag werd het duidelijk dat de lijder gemakkelijker begon adem te halen. Intusschen deed hij nog
+niets dan zuchten of zacht kreunen. Geen woord kwam over zijne lippen en zij bleven dus in het onzekere wie hij zijn kon,
+waar hij van daan kwam of heenging, waarom hij zich hier op de grens van Alaska bevond, wie hem overvallen hadden of wat voor
+redenen zijne aanranders hadden kunnen hebben om hem en zijnen reisgenoot van kant te maken.
+
+</p>
+<p>Indien echter het doel der moordenaars was geweest den reiziger te bestelen, dan was hun, toen zij bij de nadering van het
+Indiaansche meisje het op een loopen zetten, een schoone buit ontgaan, <span class="pagenum">[<a id="pb111" href="#pb111">111</a>]</span>zooals zij in deze schaars bezochte streek er zeker niet licht een tweeden zouden aantreffen.
+
+</p>
+<p>Dit bleek toen Cascabel de kleederen van den onbekende uittrok. In een lederen gordel, die om zijn middel bevestigd was, werden
+een aantal amerikaansche en russische gouden muntstukken gevonden, een en ander tot een bedrag van ongeveer vijftienduizend
+franken. Dit geld werd dadelijk op eene veilige plaats geborgen om het den eigenaar zoodra mogelijk terug te geven. Papieren
+werden er echter niet aangetroffen, met uitzondering van een klein zakboekje met aanteekeningen, deels in het russisch deels
+in het fransch. Er waren dus geene gegevens om te kunnen raden wie de vreemdeling zijn kon.
+
+</p>
+<p>Tegen negen uur &#8217;s ochtends kwam Jan zijnen vader herinneren dat zij nog eenen plicht te vervullen hadden ten opzichte van
+het lichaam van den verslagene, dat onbegraven in het bosch was blijven liggen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Dat is goed Jan, was het antwoord, laat ons dadelijk op weg gaan. Misschien vinden wij ook nog papieren bij hem, waar wij
+het een en ander uit te weten kunnen komen. Kruidnagel moet ook mee en laat hem eene schop en eene spade medenemen.
+
+</p>
+<p>Zij voorzagen zich bovendien van wapenen en gingen met hun drie&euml;n denzelfden kant als den vorigen dag op, langs den zoom van
+het woud.
+
+</p>
+<p>Weinige minuten waren voldoende om hen op de plaats te doen komen waar de moord bedreven was.
+
+</p>
+<p>Het bleek duidelijk dat de twee reizigers het voornemen gehad hadden op deze plek den nacht door te brengen. Het vuur waarbij
+zij gerust hadden, rookte zelfs nog. Aan den voet van een zwaren denneboom hadden zij een hoop droog gras bijeengezocht om
+er op te liggen. Misschien waren zij zelfs in hunnen slaap overvallen.
+
+</p>
+<p>Het lijk van den vermoorde had reeds de stijfheid, die het kenmerk van den dood is.
+
+</p>
+<p>Het was gemakkelijk te zien dat de overledene een dienstbode geweest was van den anderen reiziger. Zijne gelaatskleur was
+donker, zijne handen waren ruw, zijne kleeding van grove stof. Hij kon een jaar of dertig oud zijn.
+
+</p>
+<p>Jan zocht in zijne zakken, maar vond geene papieren of geld. In zijnen gordel stak eene amerikaansche revolver, nog met zes
+kogels geladen. De ongelukkige had geen tijd gehad die af te schieten.
+
+</p>
+<p>De aanslag kon dus niet anders dan onverwachts en verraderlijk geschied zijn. Beide slachtoffers waren op hetzelfde oogenblik
+gevallen.
+
+<span class="pagenum">[<a id="pb112" href="#pb112">112</a>]</span></p>
+<p></p>
+<div class="figure"><img border="0" src="images/p112.jpg" alt="Het lijk werd in den kuil gelegd en deze met aarde dichtgeworpen. (Zie bladz. 113)." width="502" height="720"><p class="figureHead">Het lijk werd in den kuil gelegd en deze met aarde dichtgeworpen<span class="corr" id="xd0e2695" title="Niet in bron">.</span> <span class="corr" id="xd0e2698" title="Niet in bron">(</span>Zie bladz. <a href="#pb113" class="pageref">113</a>).
+</p>
+</div><p>
+
+<span class="pagenum">[<a id="pb113" href="#pb113">113</a>]</span></p>
+<p>In den omtrek van de plek in het woud was geen mensch of dier te bekennen, waar Jan zich opzettelijk van ging overtuigen.
+Ook waren de moordenaars zeker niet meer op de plaats hunner misdaad geweest, want in dat geval zouden zij het lichaam wel
+van de kleederen beroofd, of voor het minst de revolver uit den gordel genomen hebben.
+
+</p>
+<p>Intusschen had Kruidnagel eenen kuil gegraven van zoodanige diepte dat de dieren van het woud niet in staat konden zijn het
+lijk optegraven. Het lichaam werd daar in gelegd en vervolgens de kuil zorgvuldig met aarde dichtgeworpen.
+
+</p>
+<p>Zonder dralen keerde Cascabel met Jan en Kruidnagel naar de <i>Schoone Zwerfster</i> terug. Terwijl Kayette de zorg voor den gewonde een oogenblik op zich nam, beraadslaagden Jan en zijne ouders over hetgeen
+hun verder te doen stond.
+
+</p>
+<p>&#8212;Het schijnt buiten twijfel, begon Cesar, dat als wij de terugreis naar Californi&euml; ondernemen, onze gewonde niet levend daar
+komen zal, want het is een rit van eenige honderden mijlen. Het beste zou dus wezen naar Sitka te gaan, waar wij binnen een
+dag of vier kunnen komen; maar die Satansche grensbewakers verkiezen niet dat wij een voet in hun land zetten.
+
+</p>
+<p>&#8212;Het is toch noodig, zeide Cornelia op vasten toon, dat wij naar Sitka koers zetten, en naar Sitka zullen wij gaan ook!
+
+</p>
+<p>&#8212;Maar hoe? V&oacute;&oacute;r dat wij eene mijl ver zijn, zullen zij ons tegenhouden.
+
+</p>
+<p>&#8212;Dat kan mij niets schelen, Cesar! Wij moeten opbreken en niet talmen ook! Komen wij de agenten weer tegen, dan zullen wij
+hun vertellen wat er gebeurd is, en misschien vergunnen zij dien armen man wel hetgeen zij niet verkozen hebben ons toetestaan.
+
+</p>
+<p>Mijnheer Cascabel schudde twijfelachtig het hoofd.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ik ben het met moeder eens, zeide Jan. Wij moeten te Sitka zien te komen en geen moeite doen om toestemming van de politie
+te bekomen, want die zullen zij ons toch niet geven. Dat zou dus maar tijdverlies zijn. Bovendien zullen zij misschien denken
+dat wij reeds naar Sacramento terug zijn gekeerd en verder zijn gegaan. Sedert vierentwintig uren hebben wij niets van hun
+gemerkt en zelfs op het schieten van gisteren avond zijn zij niet afgekomen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Dat is waar, stemde Cascabel toe, en het is dus best mogelijk dat zij er niet meer zijn.....
+
+</p>
+<p>&#8212;Ten minste..... viel Kruidnagel, die zich bij de anderen gevoegd had hem in de rede.
+
+</p>
+<p>&#8212;Jawel, als het ten minste niet precies andersom is. Dat weten wij al van ouds!
+<span class="pagenum">[<a id="pb114" href="#pb114">114</a>]</span></p>
+<p>Hetzij Jan gelijk had of niet, de kans diende in elk geval gewaagd te worden.
+
+</p>
+<p>Binnen een kwartier stonden Vermout en Gladiator voor den wagen. Zij waren terdege uitgerust en konden op den eersten dag
+een heel eind afleggen. De <i>Schoone Zwerfster</i> werd dus in beweging gezet. Niet weinig verheugd was Cascabel, dat hij het gebied van Britsch-Columbia weder vaarwel mocht
+zeggen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Kinderen, zeide hij, uitkijken en oppassen is de boodschap! Geen schot mag er gedaan worden, Jan, want het is minst genomen
+onnoodig dat iemand iets van ons merkt.
+
+</p>
+<p>&#8212;Voor de keuken hebben wij trouwens voorraad genoeg, voegde Cornelia er bij.
+
+</p>
+<p>Het terrein is hier ten Noorden van Columbia wel tamelijk heuvelachtig, maar toch niet moeilijk begaanbaar. Zij volgden de
+talrijke bochten die het strand maakt, terwijl in de zee langs de kust een aantal eilanden verspreid liggen. Ver aan den gezichteinder
+vertoonden zich eenige hooge bergen. Op groote afstanden zagen zij nu en dan eene eenzame landhoeve liggen van welke de karavaan
+voorzichtig een goed eind weg bleef. Jan had de kaart van het land nauwkeurig geraadpleegd en hoopte ook zonder wegwijzer
+geene moeite te hebben om te Sitka te komen.
+
+</p>
+<p>Het voornaamste was echter dat zij niemand van de politie tegenkwamen, zoo min in de onmiddellijke nabijheid der grens als
+meer het land in. Dien eersten dag was het alsof niemand de <i>Schoone Zwerfster</i> iets in den weg verkoos te leggen en zij rijden kon waarheen zij goed vond. Cascabel verbaasde zich hierover wel, maar het
+deed hem nog meer pleizier.
+
+</p>
+<p>Cornelia schreef dit toe aan eene bijzondere bescherming der Voorzienigheid en haar man dacht er ongeveer even zoo over. Jan
+hield het er echter voor dat de russische politiebeambten om de eene of andere onbekende reden hare waakzaamheid langs de
+grens hadden opgegeven.
+
+</p>
+<p>Den 6<sup>den</sup> en 7<sup>den</sup> Juni werd de tocht ongestoord voortgezet, zij kwamen reeds in de nabijheid van Sittin en misschien waren zij er reeds geweest
+indien Cornelia niet, om de gekwetste het te harde schokken te besparen, op voorzichtig rijden had aangedrongen. Met Kayette
+bleef zij den lijder verplegen. Eene moeder of eene dochter had hem niet zorgvuldiger op kunnen passen. Beiden waren even
+bezorgd dat hij het doel der reis niet zou kunnen bereiken. Zijn toestand was zeker niet erger geworden, maar ongelukkig viel
+er ook niet op veel beterschap te roemen. De schraal voorziene reis-apotheek en de zorgen die de twee vrouwen aan den lijder
+<span class="pagenum">[<a id="pb115" href="#pb115">115</a>]</span>konden besteden, waren niet voldoende om, bij zulk eene ernstige verwonding het gemis van eenen geneeskundige goed te maken.
+Goede verpleging kan veel doen, maar niet alles en dat was jammer genoeg, want de twee vrouwen waren zorgzaam als een paar
+zusters van liefdadigheid. Het goede hart en het doorzicht van het jonge Indiaansche meisje toonde zich bij iedere gelegenheid.
+Het was ook alsof zij reeds een lid der familie geworden was en alsof er voor moeder Cascabel eene tweede dochter uit den
+hemel was komen vallen.
+
+</p>
+<p>In den namiddag van den 7<sup>den</sup> trokken zij met de <i>Schoone Zwerfster</i> op eene doorwaadbare plaats door de Stekin-rivier, die uitloopt in een der nauwe zee-armen welke tusschen het vasteland en
+het eiland Baranow doorstroomen, op weinige mijlen afstand van Sitka.
+
+</p>
+<p>Dienzelfden avond hoorden zij den gewonde voor het eerst eenige woorden stamelen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Mijn vader! mompelde hij.... Ginds zal ik hem weerzien!
+
+</p>
+<p>Dit werd in het russisch gezegd en Cesar Cascabel verstond het duidelijk.
+
+</p>
+<p>Ook noemde de vreemdeling eenen naam, Iwan, dien hij verscheidene malen herhaalde.
+
+</p>
+<p>Daarmede bedoelde hij ongetwijfeld den dienstbode, dien zij bij zijnen meester ontzield hadden vinden liggen.
+
+</p>
+<p>Hieruit viel met vrij veel zekerheid op te maken dat beiden russen waren.
+
+</p>
+<p>Dit zou spoedig opgehelderd worden nu de lijder zijne spraak en zijn bewustzijn teruggekregen had. Hij zou zijne redders wel
+dadelijk op de hoogte brengen van hetgeen er gebeurd was.
+
+</p>
+<p>Dien dag kwam de <i>Schoone Zwerfster</i> aan deze zijde van het nauwe vaarwater dat zij over moesten om op het eiland Baranow te komen. Zij moesten dus naar eenen
+schipper omzien, teneinde den overtocht te bewerkstelligen. Dit kon echter moeilijk gebeuren zonder dat zij vertelden waar
+zij van daan kwamen en Cascabel was niet weinig bevreesd dat er weder dadelijk naar zijne paspoorten gevraagd zou worden.
+
+</p>
+<p>&#8212;Welnu, zeide hij, dit moge zijn zoo als het wil, onze russische vriend zal dan alvast te Sitka wezen. Noodzaakt de politie
+ons weder de grens over te gaan, dan zullen zij hunnen landsman toch wel bij zich houden. Wij hebben hem het leven gered en
+het is hunne zaak hem verder te genezen.
+
+
+</p>
+<p></p>
+<div class="figure"><img border="0" src="images/p116.jpg" alt="De rus staarde verwonderd om zich heen. (Zie bladz. 117)." width="502" height="720"><p class="figureHead">De rus staarde verwonderd om zich heen. (Zie bladz<span class="corr" id="xd0e2797" title="Niet in bron">.</span> <a href="#pb117" class="pageref">117</a>).
+</p>
+</div><p>
+
+
+</p>
+<p>Daar viel zeker veel voor te zeggen, maar hunne ongerustheid over hetgeen er met henzelven gebeuren zou, werd er niet door
+<span class="pagenum">[<a id="pb117" href="#pb117">117</a>]</span>weggenomen. Eenmaal te Sitka gekomen, zou het nog harder voor hen wezen den tocht naar New-York te moeten hervatten.
+
+</p>
+<p>Terwijl de wagen aan den waterkant stond te wachten, ging Jan er op uit om de veerschippers te zoeken teneinde zonder uitstel
+scheep te kunnen gaan.
+
+</p>
+<p>&#8212;Onze zieke is weder geheel bij kennis, waarschuwde Cornelia. Hij heeft weer gesproken, Cesar. Gij moet maar eens komen hooren
+wat hij te vertellen heeft.
+
+</p>
+<p>De rus lag met open oogen en staarde verwonderd om zich heen. Blijkbaar begreep hij volstrekt niet waar hij zich bevond. Van
+tijd tot tijd liet hij eenige onsamenhangende woorden hooren.
+
+</p>
+<p>Op zwakken toon, zoodat het nauwelijks te verstaan was, vroeg hij naar Iwan, zijnen bediende.
+
+</p>
+<p>&#8212;Mijnheer, zeide Cascabel, uw bediende is hier niet, maar zeg ons wat gij hebben wilt.
+
+</p>
+<p>Dit werd in het fransch gezegd. De vreemdeling antwoordde terstond in dezelfde taal.
+
+</p>
+<p>&#8212;Waar ben ik?
+
+</p>
+<p>&#8212;Gij zijt bij lieden die u tot dusver verpleegd hebben.
+
+</p>
+<p>&#8212;Maar in welk land?
+
+</p>
+<p>&#8212;In een land waar gij niets te vreezen kunt hebben, indien gij tenminste een rus zijt.......
+
+</p>
+<p>&#8212;Jawel, ik ben een rus.
+
+</p>
+<p>&#8212;Welnu gij bevindt u in de provincie Alaska, eenige mijlen van de hoofdstad......
+
+</p>
+<p>&#8212;In Alaska.... fluisterde de gewonde.
+
+</p>
+<p>Het was alsof die naam hem eenigszins angstig maakte.
+
+</p>
+<p>&#8212;In eene russische kolonie, hernam hij.
+
+</p>
+<p>&#8212;Neen, in eene amerikaansche bezitting, viel Jan hem in de rede, die juist was binnengekomen.
+
+</p>
+<p>Om zijne woorden te bevestigen, <span class="corr" id="xd0e2842" title="Bron: maakt">maakte</span> Jan een van de raampjes in de <i>Schoone Zwerfster</i> open en wees hij met de hand naar de amerikaansche vlag, die boven eenen wachtpost aan het strand wapperde.
+
+</p>
+<p>Het was zooals hij zeide. Sedert luttele dagen was Alaska geen russisch gewest meer. Drie dagen geleden was het tractaat geteekend
+waarbij het geheele land aan de Vereenigde Staten werd afgestaan. Daaruit volgde natuurlijk dat de familie Cascabel van geen
+russische politie iets meer te vreezen had. Zij bevond zich weder op amerikaansch grondgebied.
+
+<span class="pagenum">[<a id="pb118" href="#pb118">118</a>]</span></p>
+<p></p>
+<div class="figure"><img border="0" src="images/p117.jpg" alt="Jan wees naar de amerikaansche vlag, die boven eenen wachtpost aan het strand wapperde. (Zie bladz. 117)." width="502" height="720"><p class="figureHead">Jan wees naar de <span class="corr" id="xd0e2855" title="Bron: amerikaansghe">amerikaansche</span> vlag, die boven eenen wachtpost aan het strand wapperde. (Zie bladz. <a href="#pb117" class="pageref">117</a>).
+</p>
+</div><p>
+
+
+<span class="pagenum">[<a id="pb119" href="#pb119">119</a>]</span></p>
+</div>
+<div id="ch11" class="div1"><span class="pagenum">
+[<a href="#toc">Inhoud</a>]
+</span><h2 class="label">XI.</h2>
+<h2 class="normal">Sitka.</h2>
+<p>Sitka, of Nieuw-Archangel, ligt op het eiland Baranow op de westkust van Amerika. Het is niet alleen de hoofdplaats van dit
+eiland, maar de hoofdstad der geheele provincie welke nu aan de regeering der Vereenigde Staten afgestaan was. Het is tevens
+de eenige stad van eenigen omvang in dit gewest, waar voor het overige niets dan vlekken, of onbeduidende dorpen, op grooten
+afstand van elkander worden aangetroffen. Eigenlijk zouden deze nederzettingen beter factorijen of posten genoemd worden,
+want het zijn meerendeels kantoren van amerikaansche handelsvennootschappen of van de engelsche Hudsonsbaai-compagnie. Het
+is dus licht te begrijpen dat de middelen van gemeenschap tusschen deze posten veel te wenschen overlaten, vooral in den winter
+wanneer Alaska door hevige stormen geteisterd wordt.
+
+</p>
+<p>Eenige jaren geleden was ook Sitka nog eene weinig bezochte handelsplaats, waar eene russisch-amerikaansche handelsvereeniging
+zich van bontwerk en pelterijen voorzag. Langzamerhand is echter de geheele provincie meer bekend geworden bij de reizigers,
+die hunne onderzoekingen uitstrekken tot in de poolstreek, waar het land aan grenst. Onder haar tegenwoordig bestuur zal de
+stad ongetwijfeld spoedig eene eervolle plaats gaan innemen onder de hoofdsteden van de Staten der amerikaansche Unie.
+
+</p>
+<p>Toenmaals vond men te Sitka reeds eenige gebouwen, die eene plaats <span class="pagenum">[<a id="pb120" href="#pb120">120</a>]</span>het karakter van eene stad geven. Er was eene luthersche kerk, een eenvoudig gebouw, maar dat uitwendig toch eenige vertooning
+maakte; eene grieksche kerk met een koepeldak, dat eenigszins zonderling afstak tegen de grauwe wolken die gewoonlijk het
+zwerk bedekten, geheel andere dan in het Oosten waar deze gebouwen thuis behooren; verder eene club en eene openbare wandelplaats,
+waar inwoners en vreemdelingen tevens koffiehuis hielden, verschillende hotels en gaarkeukens, kegelbanen en andere plaatsen
+van bijeenkomst, nog eene club voor ongetrouwde heeren alleen, eene school en een hospitaal, benevens verscheidene aanzienlijke
+huizen en buitenplaatsen die op en tusschen de heuvels in den omtrek verstrooid lagen. De stad wordt omsloten door een woud
+van denneboomen, waarin zij als tusschen een kleed van altijd durend groen verscholen ligt. In de verte steken de spitsen
+van hooge bergen daarboven uit. De meest bekende is de berg Edgecumbe op het eiland Crouze, noordelijk van Baranow, waarvan
+de kruin zich ongeveer achtduizend voeten boven het vlak der zee verheft.
+
+</p>
+<p>De weersgesteldheid is te Sitka niet bijzonder ruw. De thermometer daalt er zelden beneden de zeven of acht graden Celsius,
+hetgeen zeker niet koud is als men in aanmerking neemt dat de stad op 56 graden noorderbreedte ligt. Daarentegen zou zij gevoegelijk
+eene &raquo;waterstad&#8221; genoemd kunnen worden, want het regent er bijna altijd, alleen afgewisseld door sneeuw. Het was dus niets
+bijzonders dat onze karavaan, na met paarden en al in de veerpont te zijn overgezet, onder eene slagregen haren intocht te
+Sitka hield. Daarover klaagde Cascabel echter niet. Hij was veel te blijde dat hij, na zoo lang in de nabijheid van het beloofde
+land te zijn opgehouden, er nu zonder paspoort of formaliteit in mocht.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ik heb al meer dan eens in mijn leven een buitenkansje gehad, zeide hij; maar zoo iets buitengewoons is mij nog nooit overkomen.
+Daar stonden wij voor eene deur die wij niet open konden krijgen, en zie, op eens heeft zij zich van zelve voor ons geopend!
+
+</p>
+<p>Het was zeker wel toevallig dat het tractaat, waarbij Alaska in andere handen was overgegaan, juist op het geschikte oogenblik
+geteekend was om de <i>Schoone Zwerfster</i> toe te laten, ongehinderd over de grens te komen. Aan deze zijde daarvan vond zij nu niet meer van die onhandelbare ambtenaren
+of zulk eenen overvloed van formaliteiten, door welke de russische overheid berucht is.
+
+</p>
+<p>Het zou nu het eenvoudigste zijn den gewonden rus naar het hospitaal ter verdere verpleging te vervoeren of naar een logement,
+<span class="pagenum">[<a id="pb121" href="#pb121">121</a>]</span>waar hij geneeskundige hulp had kunnen krijgen. Maar toen Cascabel hem dit voorstelde, had hij er geen zin in.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ik voel mij volmaakt wel, mijn vriend, zeide hij. Als ik u dus geen overlast aandoe.....
+
+</p>
+<p>&#8212;Overlast? vroeg Cornelia, wat bedoelt gij daarmede, mijnheer?
+
+</p>
+<p>&#8212;Gij zijt bij ons zoo goed als of gij thuis waart, voegde haar man er bij, en als gij meent.....
+
+</p>
+<p>&#8212;Wel, ik ben van meening dat het voor mij het beste is te blijven bij de lieden aan wier zorgen ik mijn leven te danken heb.....
+
+</p>
+<p>&#8212;Spreek daar niet van, mijnheer, hernam Cascabel. Maar het zou toch wenschelijk zijn dat er spoedig een dokter naar u kwam
+kijken.....
+
+</p>
+<p>&#8212;Zou die niet hier kunnen komen?
+
+</p>
+<p>&#8212;Wel zeker. Ik zal er terstond op uitgaan om te vernemen, wie de knapste dokter in de stad is.
+
+</p>
+<p>De <i>Schoone Zwerfster</i> had dicht bij de eerste huizen van Sitka, aan het einde eener met boomen beplante wandelplaats die uitloopt op een uitgestrekt
+woud, halt gehouden. Daar kwam dokter Harry, dien Cesar als de voornaamste in de stad had hooren noemen, den rus bezoeken.
+
+</p>
+<p>Na de wond nauwkeurig onderzocht te hebben, zeide de arts dat zij niet bijzonder gevaarlijk was geweest, daar het dolkmes
+op eene ribbe was afgestuit zoodat er geen van de voornaamste levensorganen getroffen was. Dank zij de compressen met koud
+water en de kruiden die het Indiaansche meisje had doen trekken, had het litteeken zich goed gevormd en zou de genezing spoedig
+zoo ver gevorderd wezen dat de lijder na eenige dagen weder zou mogen opstaan. Zijn toestand was dus zoo gunstig mogelijk.
+Reeds nu begonnen zijne krachten, door het versterkende voedsel dat hij gebruikte, weder aan te komen. Maar dit nam niet weg
+dat als Kayette hem niet had vinden liggen en moeder Cascabel door hare goede zorgen het verdere bloedverlies niet voorkomen
+had, hij binnen weinige uren nadat de aanslag op hem gepleegd was, den geest gegeven zou hebben.
+
+</p>
+<p>Dokter Harry hield het er voor dat deze moord het werk moest wezen van booswichten, behoorende tot de rooverbende van Karnof
+of van Karnof zelven, die in het oostelijke gedeelte der provincie rondzwierf. Dit was een boosdoener uit Rusland, of juister
+uit Siberi&euml; afkomstig, die over eenen troep deserteurs het bevel voerde, zooals er overal in de russische bezittingen in Azi&euml;
+en Amerika worden aangetroffen. De politie had te vergeefs hare beste speurhonden op hen afgestuurd en groote belooningen
+uitgeloofd voor <span class="pagenum">[<a id="pb122" href="#pb122">122</a>]</span>ieder die de benden wist te vatten. De vermetele schurken waren het nog altijd ontkomen en verspreidden door de diefstallen
+en moorden die zij pleegden, schrik in het geheele land, voornamelijk op de zuidelijke grens der provincie. De veiligheid
+van het verkeer, de ruilhandel in pelterijen, alles werd door deze roovers gestoord en <span class="corr" id="xd0e2914" title="Bron: ook "></span>aan hen moest zonder twijfel ook de aanslag op de beide reizigers worden toegeschreven.
+
+</p>
+<p>Het bezoek van den arts gaf dus aan de familie Cascabel alle reden tot tevredenheid over den toestand van haar zieken gast.
+
+</p>
+<p>Cascabel was altijd van plan geweest te Sitka eenige dagen rust te nemen, want de karavaan had daar, na eenen tocht van bijna
+zevenhonderd mijlen van de Sierra Nevada af, groote behoefte aan. Bovendien hoopte hij in deze stad een twee- of drietal vertooningen
+te geven, waarvan de opbrengst hem weder goed te stade zou komen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Wij zijn nu niet meer in Engeland, zeide hij, maar in Amerika. Voor Amerikanen, kinderen, mogen wij weer toonen wat wij kunnen.
+
+</p>
+<p>Mijnheer Cascabel twijfelde geen oogenblik of de roem van zijnen naam moest tot de bevolking van Alaska doorgedrongen zijn.
+Ieder te Sitka had zeker reeds tot zijnen buurman gezegd:
+
+</p>
+<p>&#8212;De familie Cascabel bevindt zich in ons midden!
+
+</p>
+<p>In deze plannen werd echter eenige verandering gebracht tengevolge van een gesprek dat Cascabel twee dagen later met den vreemdeling
+voerde. Eenige dagen rust bleven, na de vermoeiende reis die zij achter den rug hadden, onontbeerlijk. De russische heer,
+die in de oogen van Cornelia voor niets minder dan een prins doorging, had nu vernomen dat de brave lieden, wien hij het behoud
+van zijn leven verschuldigd was, slechts arme kermisreizigers waren. Alle leden van het gezin waren aan hem voorgesteld, evenals
+Kayette, de Indiaansche, zijne redster.
+
+</p>
+<p>Op eenen avond toen de geheele familie bijeen was, vertelde hij hun van zijne levensgeschiedenis zooveel als voor het oogenblik
+noodig was dat zij wisten. Hij drukte zich met veel gemak in het fransch uit, bijna alsof het zijne moedertaal was, alleen
+liet hij zijne r&#8217;s een weinig vallen, hetgeen aan het fransch, zooals het door russen gesproken wordt, iets krachtigs en nadrukkelijks
+geeft waardoor het oor niet onaangenaam wordt aangedaan.
+
+</p>
+<p>Wat hij te verhalen had, was zeer eenvoudig en er liep weinig avontuurlijks of van romanesken aard onder.
+
+</p>
+<p>De naam van den rus was Sergius Wassiolowitch, en voortaan noemden allen hem, met zijne toestemming, Mijnheer Sergius. Hij
+had geen andere bloedverwanten dan zijn vader, die in het gouvernement <span class="pagenum">[<a id="pb123" href="#pb123">123</a>]</span>Perm, niet ver van de stad van dien naam, woonachtig was. Gedreven door reislust en door liefhebberij voor aardrijkskundige
+ontdekkingen en onderzoekingen, had mijnheer Sergius drie jaar geleden zijn vaderland verlaten. Hij had de landen in den omtrek
+der Hudsonsbaai doorreisd en was thans voornemens eenen tocht door Alaska te doen, langs de Youkon-rivier tot aan de Poolzee.
+De omstandigheden onder welke hij door roovers overvallen werd, waren de volgende.
+
+</p>
+<p>Hij en zijn knecht Iwan hadden des avonds van den 4<sup>den</sup> Juni een nachtkwartier bij de grens gezocht, toen zij in hun eersten slaap door moordenaars overvallen werden. Twee mannen
+wierpen zich op hen; zij ontwaakten, sprongen overeind en poogden zich te verdedigen, maar de ongelukkige Iwan stortte bijna
+terstond ter aarde, door eenen kogel in het hoofd getroffen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Het was een trouwe en eerlijke bediende, voegde mijnheer Sergius er bij. Sedert tien jaren leefden wij te samen, hij hield
+veel van mij en ik betreur in hem een oprechten vriend.
+
+</p>
+<p>Mijnheer Sergius deed geene moeite om zijne aandoening te verbergen en zoo dikwijls hij over Iwan sprak, kon men aan zijne
+vochtige oogen zien dat zijne smart niet voorbijgaand van aard was.
+
+</p>
+<p>Hij verhaalde verder dat hij zelf in de borst verwond geworden en zijn bewustzijn kwijt geraakt was. Van hetgeen er verder
+gebeurd was, wist hij niets tot op het oogenblik toen hij, weder bij kennis komende, niet had kunnen begrijpen waar hij zich
+bevond, maar alleen dat hij met vriendelijke en medelijdende menschen te doen had.
+
+</p>
+<p>Cascabel verhaalde hem dat de aanslag voor het werk gehouden werd van Karnof of van een paar kerels zijner bende. Dit achtte
+mijnheer Sergius ook waarschijnlijk, want hij had reeds vroeger hooren zeggen dat die roovers de grensstreek onveilig maakten.
+
+</p>
+<p>&#8212;Zooals gij ziet, dus eindigde hij, is er niet veel bijzonders aan mijne lotgevallen en zeker minder dan aan de uwe. <span class="corr" id="xd0e2951" title="Bron: Naar">Na</span> mijne onderzoekingsreis door Alaska volbracht te hebben, was ik voornemens naar Rusland en mijnen vader terug te keeren en
+het ouderlijke huis nooit meer te verlaten. Maar vertel mij nu ook eens iets van uwe geschiedenis, en in de eerste plaats
+hoe het komt dat een gezelschap fransche reizigers hier in dit afgelegen gedeelte van Amerika komt te zwerven?
+
+</p>
+<p>&#8212;Kermiskunstenaars, mijnheer Sergius, trekken immers overal heen, antwoordde Cascabel.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja, dit weet ik wel, maar ik ben er toch over verbaasd dat ik u hier aan het andere einde der wereld aantref!
+<span class="pagenum">[<a id="pb124" href="#pb124">124</a>]</span></p>
+<p>&#8212;Jan, hervatte Cascabel, vertel gij maar eens aan mijnheer Sergius hoe het komt dat wij hier zijn en hoe wij ons reisplan
+naar Europa gemaakt hebben.
+
+</p>
+<p>Jan verhaalde nu alles wat aan de bewoners der <i>Schoone Zwerfster</i> overkomen was sedert hun vertrek uit Sacramento. Teneinde ook door Kayette verstaan te worden, sprak hij Engelsch, dat mijnheer
+Sergius zooveel noodig aanvulde met eenige woorden in de Chinouksche taal. Het indiaansche meisje luisterde met de meeste
+aandacht. Zij kwam nu te weten wie de familie Cascabel was, aan welke zij zich reeds zeer gehecht voelde. Jan verhaalde hoe
+de reizigers van al hun geld bestolen waren in een der bergpassen van de Sierra Nevada, dien zij doortrokken om naar de kuststreek
+van den Atlantischen Oceaan koers te zetten. Hoe zij, de middelen niet meer hebbende om hunne plannen ten uitvoer te brengen,
+besloten hadden in de richting naar het Oosten denzelfden tocht te doen, dien zij naar het Westen hadden willen volbrengen.
+Hoe zij den voorkant hunner rollende woning naar het Oosten gewend hadden en den Staat Californi&euml;, Oregon, het Washington-territorium
+en Britsch-Columbia doorgetrokken, maar op de grens van Alaska, tot staan gebracht waren. Hoe de russische grensbewakers hun
+onverbiddelijk den toegang geweigerd hadden, hetgeen echter door de uitkomst eene gelukkige omstandigheid gebleken was, dewijl
+zij tengevolge van dit oponthoud in de gelegenheid geweest waren mijnheer Sergius te hulp te komen. Hoe het dus kwam dat fransche
+kermisreizigers, en wel Normandi&euml;rs, indien men hen naar het hoofd van het gezin mocht noemen, zich nu te Sitka bevonden,
+waar alleen de inlijving van Alaska bij de Vereenigde Staten het hun mogelijk gemaakt had te komen.
+
+</p>
+<p>Mijnheer Sergius vernam met groote belangstelling alles wat hem verteld werd, maar hij kon zijne verwondering niet verbergen
+toen hij te weten kwam dat zij plan hadden met de Karavaan geheel Siberi&euml; door te trekken, teneinde langs dien weg in het
+Oosten van Europa aan te landen. De anderen begrepen echter niet waarom hij zich daarover verbaasde.
+
+</p>
+<p>&#8212;Alzoo, mijne vrienden, begon hij, toen Jan uitgesproken had, is het uwe bedoeling, als gij Sitka verlaat, uwen weg naar de
+Behringstraat te nemen?
+
+</p>
+<p>&#8212;Gewis mijnheer Sergius, antwoordde Jan, en zoodra die zee&euml;ngte toegevroren zal zijn, trekken wij haar over.
+
+</p>
+<p>&#8212;Dat is een lange en bezwaarlijke tocht dien gij ondernemen gaat, mijnheer Cascabel.
+
+</p>
+<p>&#8212;Lang is hij zeker, mijnheer Sergius, en bezwaarlijk zal hij <span class="pagenum">[<a id="pb125" href="#pb125">125</a>]</span>ook wel wezen. Maar wat zullen wij doen? Wij hebben geen keus. Wij kunstenmakers geven voor het overige niet om wat moeite
+en zijn gewoon in de geheele wereld rond te zweven.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ik vermoed, dat gij er niet op rekent om op die manier dit jaar nog in Rusland te komen?
+
+</p>
+<p>&#8212;Dat kan niet, antwoordde Jan, want de Behringstraat kunnen wij niet over v&oacute;&oacute;r de eerste dagen van October.
+
+</p>
+<p>&#8212;In elk geval, hernam Sergius, is het een avontuurlijk en stoutmoedig plan.
+
+</p>
+<p>&#8212;Dat is mogelijk, zeide Cascabel, maar er was geen ander te bedenken. Gij moet weten, mijnheer Sergius, dat wij allen aan
+heimwee lijden. Wij willen en zullen naar Frankrijk terug! Onze weg voert langs <span class="corr" id="xd0e2986" title="Bron: Nisjini">Nisjni</span> en langs Perm, in den tijd dat daar kermis gehouden wordt, en wij zullen ons best doen om er geen kwaad figuur te maken.
+
+</p>
+<p>&#8212;Maar welke middelen hebt gij tot uwe beschikking?
+
+</p>
+<p>&#8212;Wij hebben op weg hierheen reeds iets verdiend en hier te Sitka, waar wij eenige voorstellingen hopen te geven, denken wij
+onze spaarpot weder te zien aangroeien. Er is juist feest ter eere van de inlijving bij Amerika en ik houd het er voor, dat
+het ge&euml;erde publiek over de familie Cascabel te vreden zal zijn.
+
+</p>
+<p>&#8212;Gaarne zoude ik mijne beurs met u deelen, antwoordde de rus, wanneer ik ook niet bestolen was...
+
+</p>
+<p>&#8212;Maar dat zijt ge niet, mijnheer Sergius, viel Cornelia hem in de rede.
+
+</p>
+<p>&#8212;Zij hebben u geen halven roebel afgenomen, voegde Cesar er bij.
+
+</p>
+<p>Hij verwijderde zich een oogenblik en kwam terug met den gordel, waarin al het geld was dat de gewonde bij zich had gehad.
+
+</p>
+<p>&#8212;Nu het zoo gelegen is, mijne vrienden, wilt gij toch wel eenig geld van mij wilt aannemen.....
+
+</p>
+<p>&#8212;In geenen deele, mijnheer Sergius, antwoordde Cascabel. Ik wil volstrekt niet, dat gij ons helpt ten koste misschien van
+u zelven.
+
+</p>
+<p>&#8212;Verkiest gij dus niet met mij te deelen?
+
+</p>
+<p>&#8212;Zoo stellig mogelijk: neen!
+
+</p>
+<p>&#8212;Gij zijt echte Franschen! zeide Sergius, terwijl hij hen hartelijk de hand drukte.
+
+</p>
+<p>&#8212;Leve Rusland! riep de kleine Sander.
+
+</p>
+<p>&#8212;En leve Frankrijk! antwoordde Sergius.
+
+</p>
+<p>Het was zeker voor het eerst, dat die dubbele uitroep in dit afgelegen gedeelte van Amerika vernomen werd.
+<span class="pagenum">[<a id="pb126" href="#pb126">126</a>]</span></p>
+<p>&#8212;Maar nu hebt gij genoeg gepraat, kwam Cornelia tusschen beide. Mijnheer Sergius, de dokter heeft u bevolen u kalm en rustig
+te houden en een zieke mag nooit verzuimen te doen wat zijn geneesheer zegt.
+
+</p>
+<p>Ik wil mij gaarne aan u onderwerpen; mevrouw Cascabel, antwoordde de rus. Maar &eacute;&eacute;ne vraag, of liever &eacute;&eacute;n verzoek heb ik nog
+te doen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Zeg ons wat gij verlangt, mijnheer Sergius.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ik heb u zelfs eene gunst te vragen....
+
+</p>
+<p>&#8212;Welke gunst?
+
+</p>
+<p>&#8212;Gij begeeft u dus naar de Behringstraat. Wilt gij mij vergunnen u tot daar te vergezellen?
+
+</p>
+<p>&#8212;Verlangt gij met ons te reizen?
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja, ik was immers voornemens geheel Alaska in oostelijke richting door te trekken.
+
+</p>
+<p>&#8212;Nu wij kunnen niet anders zeggen, dan dat het ons groot genoegen zal doen, mijnheer Sergius, antwoordde Cascabel.
+
+</p>
+<p>&#8212;Op &eacute;&eacute;ne voorwaarde echter, zeide Cornelia.
+
+</p>
+<p>&#8212;Wat is dat?
+
+</p>
+<p>&#8212;Dat gij alles doen zult om heelemaal beter te worden, en zonder tegen te spartelen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ook ik heb nog eene voorwaarde, namelijk, dat als ik met u mede ga, ik ook mijn deel in de reiskosten zal betalen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Daarmede kunt gij doen zooals gij verkiest, mijnheer Sergius, <span class="corr" id="xd0e3046" title="Bron: antwoorde">antwoordde</span> Cascabel.
+
+</p>
+<p>Alles was nu tot wederzijdsch genoegen geschikt, maar het hoofd van den troep meende niet af te mogen zien van zijn voornemen
+om op de groote markt te Sitka eenige voorstellingen te geven. Hij hoopte daarmede eer en voordeel te behalen, want in de
+geheele provincie heerschte eene feestelijke stemming, tengevolge der inlijving en de <i>Schoone Zwerfster</i> had op geen gunstiger oogenblik in de hoofdstad kunnen komen.
+
+</p>
+<p>Zooals van zelf sprak, had Cascabel van den moord-aanslag op den rus en diens bediende aangifte bij de politie gedaan. Het
+gevolg hiervan was dat er terstond bevelen gegeven werden om de bende van Karnof op de grens van <span class="corr" id="xd0e3056" title="Bron: Britisch Columbia">Britsch-Columbia</span> nog ijveriger te vervolgen.
+
+</p>
+<p>Den zeventienden Juni mocht Sergius voor de eerste maal uit. Hij voelde zich veel beter en dank zij de zorgen van dokter Harry
+was zijne wond zoo goed als genezen.
+
+
+</p>
+<p></p>
+<div class="figure"><img border="0" src="images/p127.jpg" alt="Den zeventienden Juni mocht Sergius voor het eerst uit. (Zie bladz. 126)." width="504" height="720"><p class="figureHead">Den zeventienden Juni mocht Sergius voor het eerst uit. (Zie bladz. <a href="#pb126" class="pageref">126</a>).
+</p>
+</div><p>
+
+
+</p>
+<p>Hij maakte nu ook kennis met de andere leden van het gezelschap, met de honden die vroolijk tegen hem opsprongen, met <span class="pagenum">[<a id="pb128" href="#pb128">128</a>]</span>Jako, wien Sander geleerd had: &raquo;Hoe vaart mijnheer Sergius?&raquo; te zeggen, en met John Bull, die zijn vriendelijksten grijns
+tegen hem trok. Ook de twee trouwe oude paarden, Vermout en Gladiator, hinnikten van pleizier toen hij ze op een stuk suiker
+trakteerde. Sergius was nu voorgoed in het gezin opgenomen even als <span class="corr" id="xd0e3073" title="Bron: Kaijette">Kayette</span>. Hij had reeds het degelijke karakter, het goede verstand en het streven naar kundigheden boven zijnen stand opgemerkt, waar
+de oudste zoon zich door onderscheidde. Sander en Napoleona had hij lief om hunne vroolijkheid. Kruidnagel, goedhartig en
+dom als die was, mocht hij gaarne lijden. Voor mijnheer Cascabel en zijne vrouw koesterde hij eene oprechte hoogachting, want
+hij had hen als brave lieden leeren kennen.
+
+</p>
+<p>Intusschen hielden zij zich ijverig bezig met de toebereidselen voor hun aanstaand vertrek. Er mocht niets verzuimd worden
+om den goeden uitslag van hunne reis, over eene uitgestrektheid van vijfhonderd mijlen tot aan de Behringstraat, te verzekeren.
+Het land, ofschoon weinig bekend, was niet onveilig. Wilde beesten of kwaadwillige Indianen, hetzij zwervende of vast gevestigde,
+werden er niet gevonden. Zonder eenig bezwaar konden zij in de verschillende factorijen, waar de beambten der pelterij-compagnie&euml;n
+verblijf hielden, de noodige rust nemen. Het voornaamste was dat zij zich van alle noodzakelijke levensbehoeften voorzagen
+op eene reis door een land waar zoo goed als niets te krijgen was, behalve hetgeen de jacht hen opleverde.
+
+</p>
+<p>Over al deze punten werd dus op zekeren dag, in tegenwoordigheid van Sergius, beraadslaagd.
+
+</p>
+<p>&#8212;In de eerste plaats, begon Cascabel, hebben wij in aanmerking te nemen dat wij niet gedurende het ruwste gedeelte van het
+jaar onzen tocht ondernemen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Dat is gelukkig ook, merkte Sergius op, want hier in Alaska, zoo dicht bij den poolcirkel, zijn de winters niet om mede te
+spotten.
+
+</p>
+<p>&#8212;Bovendien gaan wij niet blindelings op weg, zeide Jan, vooral niet nu wij zulk een bekwaam aardrijkskundige als mijnheer
+Sergius bij ons hebben.
+
+</p>
+<p>&#8212;Nu, wat dat betreft, antwoordde Sergius, een aardrijkskundige is niet slimmer dan een ander mensch, wanneer hij zijnen weg
+heeft te zoeken in een land waar hij niet bekend is. Met ons beiden echter, Jan, en met behulp van uwe kaarten, waar gij zoo
+goed thuis op zijt, zullen wij ons wel redden. Bovendien heb ik nog een plan waar ik u later wel eens over zal spreken....
+
+</p>
+<p>Als Sergius een plan had, kon het niet anders dan goed wezen. <span class="pagenum">[<a id="pb129" href="#pb129">129</a>]</span>Daarvan hielden allen zich overtuigd en zij lieten hem dus met rust om er op zijn gemak over te kunnen denken.
+
+</p>
+<p>Zij hadden nu geld genoeg bijeen en Cascabel deed een goeden voorraad op van meel, reuzel, rijst, tabak en vooral thee, welke
+in Alaska in verbazende hoeveelheid gebruikt wordt. Ook kocht hij hammen, vleesch in blikken, beschuit en eenige potten ingelegd
+vleesch van eene russisch-amerikaansche maatschappij. Aan water behoefden zij geen gebrek te hebben als zij de Youkon-rivier
+en hare zijtakken volgden, maar om het smakelijker te maken voorzagen zij zich van suiker en cognac, of eigenlijk <i>Vodka</i>, eene soort van brandewijn dien de russen drinken en die bij hen voor eene lekkernij doorgaat. In de bossen konden zij brandhout
+genoeg vinden, maar toch werd de <i>Schoone Zwerfster</i> beladen met eene ton beste Vancouver-kolen. Meer dan eene ton mocht niet, want het was zaak den wagen niet al te zwaar te
+belasten.
+
+</p>
+<p>Intusschen hadden zij in het tweede vertrek van het rijtuig eene tijdelijke slaapplaats ingericht, waar Sergius gebruik van
+zou maken, met goed beddegoed er in. Er werden ook de noodige dekens gekocht even als hazenvellen, die de Indianen des winters
+gebruiken om zich te verwarmen. Voor het geval dat zij onderweg nog in de noodzakelijkheid mochten komen om het een en ander
+aan te koopen, nam Sergius een kleinen voorraad glazen sieraden, katoenen stoffen en goedkoope messen en scharen me&ecirc;, waar
+de ruilhandel met de inboorlingen mede gedreven wordt.
+
+</p>
+<p>Voor de jacht was het vooruitzicht gunstig, want er is in dit land overvloed van grof wild, zooals herten en rendieren, en
+van kleiner, zooals hazen, korhoenders, patrijzen en wilde ganzen. Kruit en lood werden dus naar behoefte ingeslagen en Sergius
+kocht bovendien nog twee geweren en eene karabijn, waarmede het arsenaal van de <i>Schoone Zwerfster</i> verrijkt werd. Hij zelf was een ervaren schutter en stelde er zich veel van voor, gezamenlijk met zijnen vriend Jan op de
+jacht te kunnen gaan.
+
+</p>
+<p>Dit was te meer nuttig dewijl in den omtrek van Sitka het land misschien onveilig werd gemaakt door de bende van Karnof en
+het dus te pas kon komen dat zij in staat waren die roovers naar verdienste te onthalen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Als die schavuiten, wier voornaamste eigenschap het niet is bescheiden te zijn, ons het een of ander komen vragen, merkte
+Cascabel op, weet ik geen beter antwoord dan een kogel in hun ribbenkast....
+
+</p>
+<p>&#8212;Of het moest zijn in hun hersenpan, voegde Kruidnagel er zeer bedachtzaam bij.
+<span class="pagenum">[<a id="pb130" href="#pb130">130</a>]</span></p>
+<p>Om kort te gaan, onze reizigers waren in de gelegenheid in de hoofdstad van Alaska, waar een drukke handel gedreven werd met
+verschillende steden in Columbia en met de zeehavens aan den Stillen Oceaan, zich van alles te voorzien wat zij voor eene
+langdurige reis in een schaars bewoond land noodig konden hebben, en dat wel zonder buitensporige prijzen te betalen.
+
+</p>
+<p>Eerst in de voorlaatste week van juni waren al deze toebereidselen afgeloopen. Het vertrek werd bepaald op den 26<sup>sten</sup>. V&oacute;&oacute;rdat de Behringstraat geheel toegevroren lag, kon er aan geen overtocht gedacht worden, zoodat zij al den tijd hadden
+om de reis te ondernemen. Maar er moest ook gerekend worden op onvoorziene hinderpalen en oorzaken van oponthoud, zoodat het
+beter was een weinig te vroeg op te breken dan te laat. Te Port-Clarence, gelegen aan het strand der zee&euml;ngte, konden zij
+desnoods rust houden en het geschikte oogenblik afwachten om naar de Aziatische kust over te steken.
+
+</p>
+<p>Wat voerde intusschen het Indiaansche meisje uit? Dat is spoedig genoeg te vertellen: zij hielp met overleg moeder Cascabel
+bij alles wat zij voor den tocht in orde te brengen had. De brave vrouw had voor de vreemdelinge eene genegenheid opgevat
+alsof zij hare dochter was; zij hield bijna even veel van haar als van Napoleona en voelde iederen dag hare gehechtheid sterker
+worden. Zij hadden trouwens allen Kayette hartelijk lief en dit goede kind smaakte zonder twijfel een geluk dat zij nooit
+gekend had zoolang zij met haren stam rondzwierf. Het oogenblik dat zij van de familie Cascabel gescheiden zou worden, werd
+dus door ieder met leedwezen tegemoet gezien. Toch kon dat niet anders. Zij stond alleen op de wereld en was naar Sitka gekomen
+met het plan daar eene plaats als dienstbode te zoeken om, misschien onder treurige omstandigheden, haar brood te verdienen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Daarom, zeide Cascabel nu en dan, heb ik mij wel eens afgevraagd of onze Kayette,&#8212;ik zou haar wel mijn vogeltje willen noemen&#8212;als
+zij lust en aanleg had om dansen te leeren, niet wat beters kon beginnen. Wat zou zij eene knappe balletdanseres kunnen worden!
+Of indien zij smaak had in paardrijden, wat zou zij een goed figuur maken in een paardenspel! Ik ben zeker dat zij te paard
+zou zitten als een Centaurus!
+
+</p>
+<p>Mijnheer Cascabel geloofde in allen ernst dat de centaurussen mannen te paard waren geweest en niemand had hem dat uit zijn
+hoofd kunnen praten.
+
+</p>
+<p>Maar Jan schudde het hoofd als hij zijnen vader zoo hoorde praten en Sergius begreep wel dat de bedachtzame en stille knaap
+<span class="pagenum">[<a id="pb131" href="#pb131">131</a>]</span>heel anders dan zijn vader dacht over de genoegens en voordeelen van koorddansen, paardrijden en andere kermiskunsten.
+
+</p>
+<p>Er werd dus veel over Kayette gedacht en gesproken, over hare toekomst en over hetgeen haar te Sitka te wachten stond. Dit
+baarde hen allen veel zorg, maar den avond v&oacute;&oacute;r hun vertrek kwam Sergius, met het Indiaansche meisje aan de hand, in den kring
+van het gezin.
+
+</p>
+<p>&#8212;Mijne vrienden, zeide hij, ik heb geene kinderen, maar nu bezit ik tenminste eene aangenomen dochter. Kayette heeft er niets
+tegen, mij als haar vader te beschouwen en ik kom voor haar een plaatsje vragen in de <i>Schoone Zwerfster</i>.
+
+</p>
+<p>Met vreugdekreten werd dit nieuws begroet en het &raquo;vogeltje&#8221; werd met liefkozingen overladen. Het meisje had met dankbaarheid
+het aanbod van Sergius aangenomen, en mijnheer Cascabel kon niet nalaten, terwijl zijne stem van ontroering trilde, te zeggen:
+
+</p>
+<p>&#8212;Mijnheer Sergius, dat is braaf van u!
+
+</p>
+<p>&#8212;Wat is er voor bijzonders aan? vroeg de rus. Gij hebt toch niet vergeten hoeveel verplichting ik aan Kayette heb? Zonder
+haar was ik niet meer in leven; wat is dus natuurlijker dan dat ik haar als kind aanneem?
+
+</p>
+<p>&#8212;Welnu, hernam Cascabel, laat ons dan samen deelen. Wees gij haar vader mijnheer Sergius; maar ik ben haar oom!
+
+
+
+<span class="pagenum">[<a id="pb132" href="#pb132">132</a>]</span></p>
+</div>
+<div id="ch12" class="div1"><span class="pagenum">
+[<a href="#toc">Inhoud</a>]
+</span><h2 class="label">XII.</h2>
+<h2 class="normal">Van Sitka tot het Fort Youkon.</h2>
+<p>Den 26<sup>sten</sup> Juni met het aanbreken van den dag &raquo;lichtte de zegekar der Cascabels haar anker.&#8221; Dit was eene soort van valsche beeldspraak
+waar haar aanvoerder zich niet zelden aan te buiten ging. In denzelfden trant had hij er nog bij kunnen voegen dat de wagen
+nu misschien &raquo;ging varen op eenen vulkaan.&#8221; En dit zou niet eens heelemaal onjuist geweest zijn, want niet alleen beloofde
+de weg moeilijk te zullen worden, maar ook zijn uitgedoofde of nog in werking zijnde vuurspuwende bergen aan de zuidkust van
+de Behringzee niet zeldzaam.
+
+</p>
+<p>De <i>Schoone Zwerfster</i> liet de hoofdstad van Alaska achter zich, vergezeld van talrijke wenschen voor hare behouden reis en aankomst. Want zij had
+zich vele vrienden verworven, die niet karig waren geweest met hunne roebels en hunne toejuichingen zoolang de troep voor
+de poorten van Sitka verblijf had gehouden.
+
+</p>
+<p>Dit woord &raquo;poorten&#8221; is juister dan men oppervlakkig denken zou. De geheele stad is omringd door een stevig rasterwerk van
+palen, waarbinnen slechts enkele openingen toegang geven, die iemand niet gemakkelijk zou doorkomen als het hem belet werd.
+
+</p>
+<p>De russen hebben zich door deze voorzorgen moeten beveiligen tegen den aanhoudenden toevloed van Kaluche-Indianen, die gewoonlijk
+in de nabijheid van Nieuw-Archangel, tusschen de rivieren Stekine en Tchilcot, hunne legerplaats opslaan. Daar bouwen zij
+<span class="pagenum">[<a id="pb133" href="#pb133">133</a>]</span>hunne hutten, die zoo eenvoudig mogelijk zijn ingericht. Eene lage deur geeft toegang tot een cirkelvormig vertrek, dat somtijds
+in twee afdeelingen gescheiden is, en alleen licht ontvangt door eene opening in het dak, welke tevens de rook uit de stookplaats
+gelegenheid geeft te ontsnappen. Deze buurt van Indiaansche hutten vormt eene soort van voorstad van Sitka, binnen welke stad
+geen enkele inboorling na zonsondergang verblijf mag houden. Dit verbod vindt zijnen grond in de somtijds alles behalve vriendschappelijke
+verhouding tusschen de Roodhuiden en de Bleekgezichten.
+
+</p>
+<p>Buiten Sitka moest de <i>Schoone Zwerfster</i> beginnen met eenige nauwe zeearmen in daartoe ingerichte ponten overtesteken alvorens zij eene uitstekende punt aan een bochtigen
+zeeboezem, Lyan-baai genaamd, bereikten.
+
+</p>
+<p>Hier bevonden zij zich weder op het vasteland.
+
+</p>
+<p>Het reisplan en de te volgen weg waren met zorg door Sergius en Jan vastgesteld op de uitvoerige kaarten welke zij zich zonder
+veel moeite in de club te Sitka hadden aangeschaft. Kayette, die met het land goed bekend was, vroegen zij bij deze gelegenheid
+om raad. Vlug van begrip als zij was, had zij spoedig genoeg wijs leeren worden uit de kaarten die zij haar te zien hadden
+gegeven. Zij sprak de inlandsche taal met Russisch vermengd, en veel van hetgeen zij wist te vertellen kwam bij het maken
+van de plannen goed te pas. Het was zaak niet uitsluitend den kortsten, maar ook den gemakkelijksten weg te zoeken om naar
+Port Clarence, dat op de oostkust van de Straat gelegen is, te komen. Zij kwamen daarom overeen dat de <i>Schoone Zwerfster</i> dadelijk op de groote Youkon-rivier aan zou houden, ter plaatse waar het fort gelegen is dat naar dien breeden stroom genoemd
+wordt. Dit was ongeveer halfweg, met andere woorden nagenoeg tweehonderdvijftig mijlen van Sitka af. Op deze manier ontweken
+zij de moeilijkheden welke zij ontmoet zouden hebben indien zij de kust dichter gevolgd hadden, dewijl deze voor een gedeelte
+met bergen bedekt is. Daarentegen loopt de Youkon-vallei in eene breede vlakte, tusschen eene verwarde reeks van bergketenen
+in het Westen en het Rotsachtige gebergte door, welk laatste de scheiding vormt <span class="corr" id="xd0e3180" title="Bron: tussschen">tusschen</span> Alaska en de Mackenzie-vallei eener- en Nieuw-Brittanni&euml; anderzijds.
+
+</p>
+<p>Eenige dagen na hun vertrek verloren de reizigers in het zuidwesten de puntige bergspitsen aan de kust uit het oog. Het langst
+bleven de hooge bergen Fairweather en Elias in het zicht.
+
+
+</p>
+<p></p>
+<div class="figure"><img border="0" src="images/p134.jpg" alt="Buiten Sitka moest de Schoone Zwerfster eenige malen in ponten worden overgezet. (bladz. 133)" width="503" height="720"><p class="figureHead">Buiten Sitka moest de <i>Schoone Zwerfster</i> eenige malen in ponten worden overgezet. (bladz. <a href="#pb133" class="pageref">133</a>)
+</p>
+</div><p>
+
+
+</p>
+<p>De eenmaal zorgvuldig vastgestelde indeeling der uren waarin gereden en die waarop gerust moest worden, werd streng in acht
+genomen. Er was niet &eacute;&eacute;ne reden om haast te maken ten einde <span class="pagenum">[<a id="pb135" href="#pb135">135</a>]</span>spoedig aan de Behringstraat te komen, en langzaam maar zeker mocht dus hunne leuze zijn. V&oacute;&oacute;r alles kwam het er op aan hunne
+paarden te ontzien, want kwamen die te bezwijken dan konden ze niet dan gebrekkig misschien vervangen worden door een span
+rendieren. Dat moest dus tot elken prijs voorkomen worden. Daarom werd er iederen middag, nadat zij te zes uur &#8217;s morgens
+op weg gegaan waren, twee uren halt gehouden; vervolgens reden zij weder zes uren en daarna werd er den geheelen nacht gerust.
+Op die manier legden zij iederen dag gemiddeld vijf of zes mijlen af.
+
+</p>
+<p>Hadden zij in den nacht willen doorreizen, dan ware hun dit gemakkelijk gevallen, want, zeide Cascabel, in Alaska bleef de
+zon niet langer dan noodig was in haar bed.
+
+</p>
+<p>&#8212;Nauwelijks is zij ondergegaan of zij komt weer op, vervolgde hij. Drie en twintig uren in een etmaal is het hier licht en
+dat kost u niemendal!
+
+</p>
+<p>Op deze hooge breedte namelijk en gedurende het tijdvak van den zonnestilstand of daaromtrent verdwijnt de zon des avonds
+te elf uur zeventien minuten en komt ze te elf uur negen en veertig minuten weder voor den dag, zoodat zij slechts gedurende
+twee en dertig minuten onzichtbaar blijft. De schemering na den zonsondergang vermengt zich dan ook zonder dat het duister
+wordt met die welke den zonsopgang voorafgaat.
+
+</p>
+<p>De temperatuur was daarbij warm, dikwijls zelfs broeiig en in deze omstandigheden zou het erger dan onvoorzichtig geweest
+zijn indien zij gedurende de uren der grootste middaghitte niet halt gehouden hadden. Menschen en dieren hadden veel van deze
+geduchte warmte te lijden. Het is bijna niet te gelooven dat zoo dicht bij den poolcirkel, de thermometer somtijds tot dertig
+graden boven nul van de honderddeelige schaal rijst. Toch is dat het geval.
+
+</p>
+<p>De reis vorderde dus geregeld en zonder bezwaren, maar Cornelia, die veel hinder van de brandende hitte had, klaagde daarover
+niet weinig.
+
+</p>
+<p>&#8212;Geduld, vermaande haar Sergius. Er zal spoedig een tijd komen dat gij terugverlangt naar hetgeen u nu zoo hindert.
+
+</p>
+<p>&#8212;Naar zulk eene warmte? vroeg zij. Dat nooit!
+
+</p>
+<p>&#8212;Gij zult toch nog meer te lijden hebben van de koude, moeder, zeide Jan, als wij de Behringstraat over zijn en door de uitgestrekte
+vlakten van Siberi&euml; trekken.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ik twijfel niet aan hetgeen mijnheer Sergius zegt, hernam Cascabel, maar tegen de warmte valt hoegenaamd niets aan te vangen
+en tegen de koude kan men zich ten minste met vuur en warme kleederen wapenen.
+<span class="pagenum">[<a id="pb136" href="#pb136">136</a>]</span></p>
+<p>&#8212;Dit is zoo mijn vriend, was het antwoord, en dat is gelukkig ook, want over weinige maanden zult gij het ondervinden hoe
+bitter koud het daar ginds is. Reken daar maar op!
+
+</p>
+<p>Na een tijdlang haren weg vervolgd te hebben in de <i>Canons</i>, dat zijn passen welke met grillige bochten tusschen de heuvels van middelmatige hoogte, die het land bedekken, doorloopen,
+kreeg de <i>Schoone Zwerfster</i> eene onafzienbare vlakte tegenover zich, hier en daar alleen afgewisseld door bosschen van matigen omvang.
+
+</p>
+<p>Dit was de 3<sup>de</sup> Juli. Dien dag trokken zij langs het kleine Dease-meer, waar de Lewis, een der hoofdtakken van de Youkon, in ontspringt.
+
+</p>
+<p>Kayette was hier meer geweest en zeide:
+
+</p>
+<p>&#8212;Jawel, dit is de Cargout, die in onze groote rivier uitkomt.
+
+</p>
+<p>Zij legde aan Jan uit dat <i>Cargout</i> in de Alaskische taal wil zeggen &raquo;kleine rivier.&#8221;
+
+</p>
+<p>Niemand moet denken dat de leden van den troep van Cascabel op dit gedeelte hunner reis, dat evenmin vermoeiend als bezwaarlijk
+was, verzuimden de lenigheid hunner ledematen, de kracht hunner spieren en de geoefendheid hunner handen door voortdurende
+oefeningen te onderhouden. Zoo dikwijls de hitte het niet geheel onmogelijk maakte, werd iederen avond hunne legerplaats veranderd
+in eene kermistent, waarin Sergius en Kayette de eenige toeschouwers waren. Zij sloegen beide de kunsten van het werkzame
+gezin belangstellend gade, Kayette niet zonder eenige verwondering, Sergius vriendelijk als altijd.
+
+</p>
+<p>Cascabel en zijne vrouw oefenden zich beurtelings in het oplichten van gewichten en in het werken met de halters; Sander wrong
+zijn lichaam in allerlei bochten, eene kunst waarvoor hij vermaard was; Napoleona huppelde over het tusschen twee bokken gespannen
+koord en probeerde nieuwe passen; Kruidnagel verkocht al zijne grappen aan een publiek dat alleen in zijne verbeelding bestond.
+
+</p>
+<p>Jan zou zeker liever bij zijn boeken gebleven zijn, of gepraat hebben met Sergius, van wien hij veel leeren kon, of Kayette
+eene les gegeven hebben in het fransch waarin zij snelle vorderingen maakte. Maar zijn vader stond er op dat hij zijne behendigheid
+als equilibrist niet mocht verliezen en om zijnentwil werkte hij dus met glazen, ringen, ballen, messen en stokjes, zoodat
+er niets op aan te merken viel. Maar in zijn hart dacht hij aan heel andere dingen.
+
+</p>
+<p>Intusschen deed het hem genoegen dat er niets kon komen van de plannen zijns vaders om Kayette tot kunstenmaakster opteleiden.
+Nu het meisje als dochter aangenomen was door Sergius, een vermogend en beschaafd man die tot den deftigen stand behoorde,
+<span class="pagenum">[<a id="pb137" href="#pb137">137</a>]</span>was hare toekomst verzekerd en behoefde zij niet te werken voor haar brood. Dat maakte den goeden Jan in zijn hart gelukkig,
+al kon hij er niet zonder smart aan denken dat Kayette nu ook, als zij aan de Behringstraat gekomen waren, afscheid van hen
+zou moeten nemen. Had zij deel van den troep uitgemaakt als balletdanseres, dan zou dit niet noodig geweest zijn.
+
+</p>
+<p>Maar Jan hield te veel van haar om niet blijde te wezen dat Sergius zich met de zorg voor het meisje belast had. Hijzelf voelde
+immers ook eene levendige begeerte om van beroep te kunnen veranderen. Vol verlangen naar eene edeler bestemming, achtte hij
+zich weinig geschikt voor het beroep van kunstenmaker en niet zelden was het hem gebeurd dat hij zich inwendig schaamde over
+de toejuichingen, die hem op pleinen en markten om zijne groote behendigheid ten deel vielen.
+
+</p>
+<p>Op zekeren avond met Sergius wandelende, maakte hij dezen deelgenoot van al zijne wenschen en van zijn heimelijk verdriet.
+Hij kwam er voor uit dat hij eene, naar het hem voorkwam, rechtmatige eerzucht koesterde om vooruit komen. Misschien zouden
+zijne ouders er in slagen, door de kermissen af te reizen en hun beroep van kunstenmakers te blijven uitoefenen, nog eenige
+clowns en andere sujetten aan zich te verbinden en mettertijd een klein fortuin te verzamelen. Maar als dat gebeuren mocht,
+zou het voor hem toch te laat wezen om eene meer eervolle loopbaan te zoeken.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ik schaam mij niet over mijne ouders, mijnheer Sergius. Ik zou ondankbaar zijn als dat het geval was. Zij zijn goed voor
+hunne kinderen en wat zij in de mogelijkheid waren voor mij te doen, hebben zij gedaan. Maar ik voel dat ik aanleg genoeg
+heb om eene fatsoenlijke betrekking met eer te vervullen, en ik zie geen kans iets anders te worden dan een arme kunstenmaker.
+
+</p>
+<p>&#8212;Mijn vriend, antwoordde Sergius, ik begrijp volkomen uwe bedoeling. Laat mij u echter zeggen dat onverschillig welk beroep
+iemand uitoefent, het altijd lof verdient, als hij op eerlijke manier door de wereld komt. Kunt gij u braver lieden voorstellen
+dan uw vader en uwe moeder zijn?
+
+</p>
+<p>&#8212;Zeker niet, mijnheer Sergius.
+
+</p>
+<p>&#8212;Welnu, blijf hen dan hoogachten even als ik het doe. Het strekt u tot eer dat gij zulk eene loffelijke eerzucht koestert
+en wie weet wat er in de toekomst nog voor u kan zijn weggelegd. Houd moed mijn jongen en reken er op dat ik voor u doen zal
+wat ik kan. Gij kunt er van verzekerd zijn dat ik nimmer vergeten zal wat uwe ouders voor mij gedaan hebben. Indien ik er
+ooit toe in staat ben, dan zal ik ongetwijfeld..........
+
+<span class="pagenum">[<a id="pb138" href="#pb138">138</a>]</span></p>
+<p></p>
+<div class="figure"><img border="0" src="images/p138.jpg" alt="Houd moed mijn jongen! (bladz. 137.)" width="505" height="720"><p class="figureHead">Houd moed mijn jongen! (bladz. <a href="#pb137" class="pageref">137</a>.)
+</p>
+</div><p>
+
+<span class="pagenum">[<a id="pb139" href="#pb139">139</a>]</span></p>
+<p>Terwijl Sergius zoo sprak, bemerkte Jan dat er als eene wolk over zijn gelaat trok en dat zijne stem eenigszins haperde. Het
+was alsof hijzelf niet gerust was over zijne toekomst. Beiden zwegen een oogenblik; toen hervatte Jan het gesprek.
+
+</p>
+<p>&#8212;Nu wij toch samen den tocht naar Port-Clarence doen, mijnheer Sergius, begrijp ik niet waarom gij niet verder met ons medegaat?
+Gij hebt ons immers gezegd dat gij voornemens zijt naar Rusland en naar uwen vader terugtekeeren?
+
+</p>
+<p>&#8212;Dat kan niet Jan, antwoordde Sergius. De onderzoekingen die ik in het verre Westen van Amerika heb aangevangen, zijn nog
+niet ten einde gebracht.
+
+</p>
+<p>&#8212;En blijft Kayette dan bij u? vroeg de ander.
+
+</p>
+<p>Dit zeide hij op zulk een treurigen toon dat Sergius er onwillekeurig door getroffen werd.
+
+</p>
+<p>&#8212;Nu ik eenmaal de zorg voor hare toekomst op mij genomen heb, zeide hij, dient zij ook in mijne nabijheid te blijven.
+
+</p>
+<p>&#8212;Als gij met ons medegingt, behoefde zij u niet te verlaten en eenmaal in uw vaderland......
+
+</p>
+<p>&#8212;Mijne plannen zijn nog niet voorgoed vastgesteld. Meer kan ik u er op het oogenblik niet van zeggen. Te Port-Clarence zullen
+wij nader overleggen. Het is niet onmogelijk dat ik dan uw vader iets anders zal voorstellen en van zijn antwoord zal het
+afhangen wat er verder gebeurt.
+
+</p>
+<p>Opnieuw bespeurde Jan dezelfde aarzeling in de woorden van den Rus. Hij wilde niet verder aandringen dewijl hij begreep dat
+hij dan onbescheiden zou worden, maar na dit gesprek ontstond er tusschen hen beiden eene nog vriendschappelijker verhouding.
+Sergius had het oprechte, degelijke en in alle opzichten voortreffelijke karakter van den flinken jongen op prijs leeren stellen.
+Hij spaarde dus geen moeite om hem te helpen in zijne studi&euml;n en hem den weg te wijzen dien de jonge man zoo gaarne op wilde.
+Wat vader en moeder Cascabel betreft, zij zagen met groote voldoening dat een man als Sergius hunnen zoon zooveel belangstelling
+waardig keurde.
+
+</p>
+<p>Te midden van dit alles liet Jan het jagersbedrijf echter niet rusten. Sergius was een hartstochtelijk liefhebber en vergezelde
+hem gewoonlijk op zijne tochten. Dit gaf hun gelegenheid tot menig ernstig en leerzaam gesprek. Aan wild was in deze streek
+geen gebrek en er liepen hazen genoeg rond om tien karavanen als de hunne van het noodige te voorzien. Bovendien was dit wild
+niet alleen nuttig voor de keuken, maar ook in andere opzichten had het waarde.
+
+</p>
+<p>&#8212;Kijk eens, zeide Cascabel, zulk een beest geeft ons een lekkeren <span class="pagenum">[<a id="pb140" href="#pb140">140</a>]</span>schotel, maar bovendien loopt het rond met een bonten mantel, een mof, een boa of een deken aan zijn lijf.
+
+</p>
+<p>&#8212;Daar hebt gij groot gelijk in, mijn vriend, antwoordde Sergius, want nadat zij eenmaal hun dienst aan onze maag bewezen hebben,
+kunnen zij met even veel voordeel in de kleerenkast gebruikt worden. Voor eene koude zooals gij in Siberi&euml; zult ondervinden
+kunt gij geen voorzorgen genoeg nemen.
+
+</p>
+<p>De hazenvellen werden dus zorgvuldig bewaard en het vleesch, dat niet dadelijk verbruikt kon worden, werd ingezouten om te
+dienen in den winter, als het wild door de koude uit de poollanden wordt verjaagd.
+
+</p>
+<p>Gebeurde het echter eene enkele maal dat de jagers geen haas of patrijs thuis brachten, dan ontzag Cornelia zich niet, op
+de manier der Indianen een kraai of een raaf in den ketel te doen. Zulk eene soep smaakte niet minder goed.
+
+</p>
+<p>Nu en dan kwam Jan of Sergius ook wel van de jacht terug met een prachtig koppel korhoenders. Bij zulk eene gelegenheid maakten
+zij goede sier en werd er een waar feestmaal aangericht.
+
+</p>
+<p>Er bestond dus niet het minste gevaar dat onze karavaan van honger zou omkomen, maar het was ook nog slechts het minst moeielijke
+gedeelte van de gevaarvolle reis welke zij ondernomen hadden, waar zij op het oogenblik aan bezig waren.
+
+</p>
+<p>Een van de ongemakken die zij te verduren hadden, en dat wel een van de ergste soort, waren de steken der muskieten. Nu hij
+zich niet meer op engelschen grond bevond, verwenschte Cascabel dit hinderlijke gedierte uit den grond van zijn hart. De plaag
+zou inderdaad niet te verduren geweest zijn indien de zwaluwen niet zulk eene geweldige hoeveelheid muskieten verslonden hadden.
+Maar de zwaluwen zouden spoedig naar zuidelijker gelegen landen verhuizen, want in den omtrek der poollanden vertoeven zij
+slechts korten tijd.
+
+</p>
+<p>Den 9<sup>den</sup> Juli kwam de <i>Schoone Zwerfster</i> aan de samenvloeiing van twee rivieren, waarvan de eene zich in de andere stort. Dit is de Lewis-rivier, wier linkeroever
+eerst eene wijde bocht beschrijft en vervolgens geheel in de Youkon overgaat. Kayette maakte hen opmerkzaam dat het bovengedeelte
+dezer rivier ook onder den naam van Pelly-rivier bekend is. Voorbij de plek waar de Lewis zich met haar vereenigt, keert de
+stroom zich recht naar het noordwesten. Een eind verder wordt zijne richting westelijk, waarna hij spoedig zijne wateren in
+een ruimen inham van de Behringzee uitstort.
+
+
+</p>
+<p></p>
+<div class="figure"><img border="0" src="images/p141.jpg" alt="Fort Selkirk. (bladz. 142)." width="501" height="720"><p class="figureHead">Fort Selkirk<span class="corr" id="xd0e3323" title="Niet in bron">.</span> (bladz. <a href="#pb142" class="pageref">142</a>)<span class="corr" id="xd0e3329" title="Niet in bron">.</span></p>
+</div><p>
+
+
+
+</p>
+<p>Bij de samenvloeiing van de Lewis en de Youkon ligt weder <span class="pagenum">[<a id="pb142" href="#pb142">142</a>]</span>eene factory, het fort Selkirk, dat echter van minder beteekenis is dan het fort Youkon. Dit laatste ligt ongeveer honderd
+mijlen verder naar beneden, op den rechteroever der rivier.
+
+</p>
+<p>De jonge Indiaansche had aan de karavaan na het vertrek van Sitka goede diensten bewezen en zich bij menige gelegenheid een
+vertrouwbare gids getoond. Vroeger met haren stam in deze streek rondtrekkende, had zij aan de oevers van de grootste rivier
+in Alaska geruimen tijd doorgebracht. Sergius verlangde in bijzonderheden alles te weten wat op hare kindsheid betrekking
+had. Dit was grootendeels eene ware lijdensgeschiedenis, een leven vol ontbering en gevaar, terwijl de stam der Indgelet&eacute;s
+eerst her en derwaarts trok, steeds kleiner werd en eindelijk geheel wegsmolt, zoodat er van haar familie ten laatste niemand
+meer overbleef. Het eenige wat zij toen nog kon beproeven, was zich als dienstbode te gaan verhuren bij den een of anderen
+ambtenaar of koopman te Sitka. Meer dan eens hoorde Jan haar dit treurige verhaal doen en telkens voelde hij het diepste medelijden
+met de arme verlatene.
+
+</p>
+<p>In de nabijheid van het fort Selkirk, aan den oever van de Youkon-rivier, ontmoetten zij eenige zwervende Indianen, behoorende
+tot den stam der Birch-, of zooals Kayette het vertaalde, der Berk-indianen. Behalve de pijnboomen, de Douglas-dennen en de
+ahornboomen, worden er namelijk in het binnenland van Alaska ook vele berkenboomen gevonden, naar welke deze inboorlingen
+hunnen naam dragen.
+
+</p>
+<p>Het fort Selkirk wordt bewoond door eenige beambten van de russisch-amerikaansche handelmaatschappij. Het is eigenlijk niets
+dan eene stapelplaats van bont en pelterijen, waar de kooplieden der kuststreek op vaste tijden hunne inkoopen komen doen.
+
+</p>
+<p>Deze lieden waren blijde dat er eenige afwisseling in hun eentonig bestaan kwam en haalden dus de <i>Schoone Zwerfster</i> met groote ingenomenheid in. Cascabel was daarom te eerder geneigd hier een etmaal te vertoeven.
+
+</p>
+<p>Zij besloten echter op dit punt den reiswagen naar de overzijde der rivier te doen brengen, dewijl anders de overtocht misschien
+op eene andere plek onder minder gunstige omstandigheden had moeten plaats hebben. De stroom wordt namelijk breeder en sneller
+naarmate hij eene meer westelijke richting neemt en dichter bij de monding komt.
+
+</p>
+<p>Dit geschiedde op raad van Sergius, die den loop der Youkon op de kaart nagegaan en bevonden had dat zij op dit punt van hunne
+reis nog tweehonderd mijlen van Port Clarence verwijderd waren.
+
+</p>
+<p>De <i>Schoone Zwerfster</i> werd dus met eene pont naar den rechteroever <span class="pagenum">[<a id="pb143" href="#pb143">143</a>]</span>overgezet. Daarbij verleenden niet alleen de bewoners van het fort hunne hulp, maar ook de in den omtrek gelegerde Indianen
+die zich met de vischvangst op de rivier bezig houden.
+
+</p>
+<p>De komst der karavaan was voor hen eene heugelijke gebeurtenis, want in ruil voor hunne hulp bij het overvaren, waren de reizigers
+in staat den Indiaanschen stam een gewichtigen dienst te bewijzen, waar zij niet weinig dankbaar voor waren.
+
+</p>
+<p>Hun opperhoofd lag op dat oogenblik gevaarlijk ziek, ten minste het had er allen schijn van. Hij had echter geen andere geneeskundige
+hulp en geen medicijnen onder zijn bereik dan de geestenbezweerder van den stam en de middelen die bij deze soort van lieden
+sedert onheugelijke tijden in gebruik zijn. Sedert eenige dagen hadden zij het opperhoofd midden op het dorpsplein nedergelegd,
+waar dag en nacht een groot vuur brandende gehouden werd. De Indianen zaten in eenen kring rondom hem en zongen in koor een
+smeekgebed aan den grooten Manitou, hun oppersten god, terwijl de geestenbezweerder al zijne kunsten in het werk stelde om
+den boozen geest, die in het lichaam van den lijder gevaren was, daaruit te verjagen. Teneinde zekerder van zijne zaak te
+zijn, beproefde hij zelfs dien geest in zijn eigen lichaam te doen overgaan, maar het bleek een koppige geest te zijn, die
+zijne verblijfplaats niet verkoos te verlaten.
+
+</p>
+<p>Gelukkig bezat Sergius eenige kennis van de geneeskunde. Door zijn hulp kwamen zij in het bezit van doeltreffende middelen
+om den zieke beter te maken.
+
+</p>
+<p>Nadat Sergius den lijder onderzocht had, kwam hij er spoedig achter wat hem schortte. Uit de reisapotheek der <i>Schoone Zwerfster</i> haalde hij een krachtig braakmiddel, dat beter werkte dan al de bezweringen van een geestenbanner ooit hadden kunnen doen.
+
+</p>
+<p>De waarheid was dat het Indiaansche opperhoofd zijne maag overladen had. De thee, die hij sedert twee dagen bij kommen vol
+inzwolg, was niet in staat geweest dit te verhelpen.
+
+</p>
+<p>Tot groote voldoening van zijnen stam, schoot hij er dus het leven niet bij in. Dit beroofde de familie Cascabel van het schouwspel
+der plechtigheden, waarmede de begrafenis van een Indiaanschen potentaat vergezeld gaat. Het woord begrafenis is hier echter
+niet juist gekozen, want de Indianen zijn niet gewoon de lijken onder den grond te verbergen; maar hangen ze eenige voeten
+boven de aarde in de vrije lucht op. Teneinde hun hiernamaals van dienst te kunnen zijn, leggen zij in de doodkist de pijp
+van den overledene, zijnen boog, zijne pijlen, zijne sneeuwschoenen en de bonte kleedingstukken van meer of minder waarde
+die hij des winters gewoon <span class="pagenum">[<a id="pb145" href="#pb145">145</a>]</span>was te dragen. Aldus toegerust wordt hij door den wind, gelijk een kind in zijne wieg, in den eeuwigen slaap heen en weder
+geschommeld.
+
+
+</p>
+<p></p>
+<div class="figure"><img border="0" src="images/p144.jpg" alt="Zij hadden het zieke opperhoofd op het dorpsplein nedergelegd waar dag en nacht een groot vuur brandende gehouden werd. (bladz. 143.)" width="508" height="720"><p class="figureHead">Zij hadden het zieke opperhoofd op het dorpsplein nedergelegd waar dag en nacht een groot vuur brandende gehouden werd. (bladz.
+<a href="#pb143" class="pageref">143</a>.)
+</p>
+</div><p>
+
+
+</p>
+<p>Na een verblijf van vier-en-twintig uren te Selkirk namen de Cascabels weder afscheid van de bewoners en de Indianen. Hun
+eerste oponthoud aan den oever der rivier had hun niet kwaad bevallen. Zij moesten nu de Pelly-rivier langs trekken over eenen
+hobbeligen oever die het de paarden soms lastig genoeg maakte. Eindelijk den 27<sup>sten</sup> Juli, zeventien dagen na hun vertrek van fort Selkirk, kwam de <i>Schoone Zwerfster</i> in het fort Youkon aan.
+
+
+<span class="pagenum">[<a id="pb146" href="#pb146">146</a>]</span></p>
+</div>
+<div id="ch13" class="div1"><span class="pagenum">
+[<a href="#toc">Inhoud</a>]
+</span><h2 class="label">XIII.</h2>
+<h2 class="normal">Een inval van Cornelia Cascabel.</h2>
+<p>Dit gedeelte der reis tusschen de forten Selkirk en Youkon had de <i>Schoone Zwerfster</i> op den rechteroever der rivier afgelegd. Zij waren echter op ongelijken afstand van den waterkant gebleven, teneinde niet
+al de talrijke bochten, welke de rivier maakt en die soms door onbegaanbare moerassen omgeven worden, te moeten omtrekken.
+Dit laatste is alleen het geval aan deze zijde, want op den linkeroever verheffen zich eenige <span class="corr" id="xd0e3402" title="Bron: heuvelreien">heuvelrijen</span> van matige hoogte, die naar het noordwesten uitloopen. In een anderen tijd van het jaar hadden zij moeite kunnen hebben om
+sommige zijtakken van de Youkon over te komen, zooals de Stewart-rivier, waar geen overzetveer op onderhouden wordt. Maar
+in den zomer staat er op de droogste plekken zoo weinig water dat deze kleine stroomen doorwaad kunnen worden. Toch zouden
+zij nog dikwijls in verlegenheid verkeerd hebben als zij Kayette niet bij zich gehad hadden, die in de vallei goed thuis was
+en hun de doorwaadbare plaatsen aan wist te wijzen.
+
+</p>
+<p>Het was dus waarlijk gelukkig voor hen dat het Indiaansche meisje als gids dienst kon doen. Zij was zelve blijde als zij hare
+vrienden op de eene of andere wijze nuttig kon zijn; zij voelde zich tevreden te midden dier lieden die als het ware hare
+bloedverwanten vervangen hadden, en boven alles was de moederlijke zorg, die Cornelia haar toonde en die het arme meisje zoo
+lang gemist had, haar onuitsprekelijk veel waard.
+<span class="pagenum">[<a id="pb147" href="#pb147">147</a>]</span></p>
+<p>Het land was hier en daar nog met bosschen bedekt en op verschillende plaatsen heuvelachtig. Maar over het algemeen vertoonde
+het landschap zich reeds anders dan in den omtrek van Sitka.
+
+</p>
+<p>De weersgesteldheid, die gedurende acht maanden van het jaar met den winter der poollanden gelijk staat, is oorzaak dat de
+plantengroei hier niet tot groote ontwikkeling komen kan. Behalve hier en daar eenige populieren, waarvan de toppen boogvormig
+gekromd zijn, behooren er in deze landstreek geene andere soorten van boomen thuis dan dennen en berken. Wat er voor het overige
+nog gevonden wordt, zijn armoedige wilgeboomen, schraal van loof en fletsch van kleur, die door de scherpe winden, welke over
+de IJszee komen aangieren, vroegtijdig van hunne bladeren beroofd worden.
+
+</p>
+<p>Op de reis van fort Selkirk naar fort Youkon had de jacht voortdurend zooveel opgeleverd dat het niet noodig was geweest den
+voorraad ingemaakte voedingsmiddelen aan te roeren om dagelijks de tafel van het noodige te voorzien. Er werden zooveel hazen
+geschoten dat onze reizigers er eindelijk bijna beu van werden, al werd de hazenpeper, de hazensoep, de gebraden haas en de
+hazenpastei ook nu en dan afgewisseld door eenden en ganzen, en door de eieren dier vogels, welke Sander en Napoleona goed
+slag hadden om uit de holten, waarin ze verstopt lagen, te voorschijn te halen. Cornelia was eene volleerde keukenprinses
+in het op verschillende wijze klaarmaken van eieren en andere dagelijks voorkomende spijzen, en liet zich daarop heel wat
+voorstaan. Aan eetlust was bovendien nooit gebrek.
+
+</p>
+<p>&#8212;Dit is nu toch eens een goed land om in te leven! riep Kruidnagel bij zekere gelegenheid uit, toen hij aan het afkluiven
+van eene overheerlijke ganzenbout was. Jammer dat het niet meer in het midden van Europa of Amerika ligt.
+
+</p>
+<p>&#8212;Lag het tusschen bewoonde landen, merkte Sergius op, dan zou er vermoedelijk zooveel wild niet zijn.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ten minste.... wilde Kruidnagel antwoorden.
+
+</p>
+<p>Een blik van Cesar legde hem het zwijgen op en deed hem begrijpen dat hetgeen hij zeggen ging, onzin was.
+
+</p>
+<p>Was het land wildrijk, in de beken en riviertjes die zich in de Youkon uitstortten, wemelde het van visschen. Sander en Kruidnagel
+hengelden ijverig en brachten menig heerlijk zoodje thuis, vooral snoeken van de beste soort. Zij mochten vrij den hengel
+uitwerpen waar zij goedvonden, want naar eene visch-akte kwam niemand hen vragen, zoodat het hen niets kostte dan de moeite
+van het vangen.
+<span class="pagenum">[<a id="pb148" href="#pb148">148</a>]</span></p>
+<p>Voor kosten maken was trouwens de kleine Sander minder bevreesd dan iemand anders. Hij hield zich overtuigd dat, dank zij
+hem, de toekomst der familie Cascabel voor altijd verzekerd was. Hij bezat immers dien geweldigen klomp goud, dien hij in
+de Caribou-vallei opgeraapt en zorgvuldig in eenen hoek van den wagen verstopt had, verzekerd als hij was dat het een steen
+was van onschatbare waarde. Hij had zijn geheim zorgvuldig bewaard en wachtte geduldig het oogenblik af waarop hij zijnen
+schat in klinkende munt zou kunnen omwisselen. Wat een vreugde zou dat geven als hij plotseling z&oacute;&oacute; rijk werd! Niet voor zichzelf:
+de goedhartige knaap dacht er niet aan, het geld voor zich te houden. Zijnen vader en zijne moeder wilde hij er gelukkig mede
+maken en hen op die manier ruimschoots schadeloos stellen voor den laaghartigen diefstal, waar zij de slachtoffers van waren.
+
+</p>
+<p>Toen de <i>Schoone Zwerfster</i> na ettelijke smoorheete dagen eindelijk te Youkon aankwam, waren al de reizigers uitgeput van vermoeienis. Er werd dus besloten
+dat zij hier niet minder dan eene week vertoeven zouden.
+
+</p>
+<p>&#8212;Gij kunt dat te geruster doen, zeide Sergius, dewijl dit fort slechts op een paar honderd mijlen afstands van Port-Clarence
+ligt. Het is van daag eerst de 27<sup>ste</sup> Juli, en niet dan over twee of misschien drie maanden kan het ijs in de Behringstraat sterk genoeg wezen om den wagen te
+dragen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Dat is zoo klaar als de dag, stemde Cascabel toe. Wij hebben dus den tijd om eene poos uit te blazen.
+
+</p>
+<p>Dit was een welkom bericht, zoowel voor het tweehandige als voor het viervoetige personeel der <i>Schoone Zwerfster</i>.
+
+</p>
+<p>Het fort Youkon is in het jaar 1847 opgericht. Het is de meest westelijke vestiging van de Hudsonsbaai-compagnie en ligt bijna
+op den poolcirkel. Dewijl het fort tot het grondgebied van Alaska behoort, is de Hudsonsbaai-compagnie verplicht jaarlijks
+eene schadeloosstelling te betalen aan de concurreerende vennootschap, de Russisch-Amerikaansche handelsvereeniging.
+
+</p>
+<p>Niet v&oacute;&oacute;r 1864 werden de gebouwen gezet waar de vestiging thans uit bestaat. Zij werden met eene palissadeering omringd en
+waren juist gereed gekomen toen de troep van Cascabel in het fort aankwam, met het voornemen er eenige dagen te vertoeven.
+
+</p>
+<p>De beambten boden hun gastvrij een verblijf binnen het fort aan, want in de loodsen en pakhuizen was plaats genoeg om hen
+te herbergen; maar Cascabel bedankte met eenige sierlijke en klinkende volzinnen voor hunne uitnoodiging. Hij was aan de geriefelijkheden
+van de <i>Schoone Zwerfster</i> gewend en wilde die niet missen.
+<span class="pagenum">[<a id="pb149" href="#pb149">149</a>]</span></p>
+<p>De bevolking van het fort bestond uit een twintigtal beambten der compagnie, meerendeels amerikanen, met eenige indiaansche
+bedienden. In de nabijheid van het fort waren echter ettelijke honderden inboorlingen gelegerd.
+
+</p>
+<p>De oorzaak daarvan was dat het fort Youkon de voornaamste verzamelplaats in Alaska is voor den handel in bontwerk en pelterijen.
+Daar komen al de inlandsche stammen van het gewest bijeen, de Kotch-&agrave;-Koutchins, de An-Koutchins, de Tatantchoks, de Tananas
+en voornamelijk de talrijkste aller stammen, de Co-Youkons, die het meest in de nabijheid der groote rivier gevestigd zijn.
+
+</p>
+<p>Het fort is bijzonder gunstig voor dezen ruilhandel gelegen, want het is gebouwd in eenen hoek, dien de <span class="corr" id="xd0e3460" title="Bron: Youcon">Youkon</span> bij hare samenvloeiing met de Porcupine maakt. De rivier splitst zich op deze hoogte in vijf armen, langs welke de handelaars
+gemakkelijk tot in het binnenland kunnen doordringen en zelfs over de Mackenzie-rivier met de Eskimo&#8217;s in aanraking kunnen
+komen om met deze handel te drijven.
+
+</p>
+<p>Dit net van waterwegen is dan ook vol vaartuigen die zich voor den stroom laten afdrijven of er tegen oproeien. Dit zijn vooral
+de zoogenaamde <i>ba&iuml;darres</i>, lichte sloepjes van ge&ouml;liede beestenvellen gemaakt, die op de naden met vet worden bestreken om ze beter waterdicht te maken.
+Met deze broze vaartuigen zien de Indianen niet tegen groote watertochten op, terwijl zij hunne schuitjes uit het water nemen
+en op hunnen rug verder dragen zoodra het varen door stroomversnellingen of watervallen onmogelijk wordt gemaakt.
+
+</p>
+<p>Intusschen is het vervoer te water slechts gedurende drie maanden van het jaar open, want al de overige maanden liggen de
+wateren met eene dikke ijskorst bedekt. De <i>ba&iuml;darre</i> verandert dan van bestemming en wordt eene slede. Het voertuig, van voren uitloopend in eene omgebogen punt als de voorsteven
+eener schuit, wordt met riemen van elandenvel bijeengehouden; een span honden of rendieren trekt het en het vliegt met groote
+snelheid voort. Voetgangers met hunne lange sneeuwschoenen aan de voeten, komen echter nog vlugger vooruit.
+
+</p>
+<p>Cesar Cascabel mocht weder van geluk spreken! Hij kwam juist op het geschikte tijdstip te fort Youkon, terwijl de pelterijenhandel
+het levendigst was. De Indianen hadden bij honderden in den omtrek der factory hun kamp opgeslagen.
+
+</p>
+<p>&#8212;De drommel moge mij halen, riep Cesar uit, als wij daar niet een voordeeltje van hebben. Het is hier eene echte kermis; wij
+zijn kermiskunstenaars; wat is dus natuurlijker dan dat wij onze kunsten eens vertoonen? Wat zegt gij er van, mijnheer Sergius?
+
+<span class="pagenum">[<a id="pb150" href="#pb150">150</a>]</span></p>
+<p></p>
+<div class="figure"><img border="0" src="images/p150.jpg" alt="Eene ba&iuml;darre, of sloep van geoliede beestenvellen. Zie bl. 149." width="505" height="720"><p class="figureHead">Eene ba&iuml;darre, of sloep van geoliede beestenvellen. Zie bl. <a href="#pb149" class="pageref">149</a>.
+</p>
+</div><p>
+
+<span class="pagenum">[<a id="pb151" href="#pb151">151</a>]</span></p>
+<p>&#8212;Ik heb er niets tegen mijn vriend, maar ik twijfel of de opbrengst veel te beteekenen zal nebben.
+
+</p>
+<p>&#8212;In elk geval maken wij toch onze kosten goed, want die bedragen niemendal.
+
+</p>
+<p>&#8212;Dat moge waar zijn, antwoordde Sergius, maar ik zou toch wel eens van u willen hooren hoe die eenvoudige inlanders hunne
+plaats moeten betalen, want zij hebben evenmin Amerikaansch als Russisch geld.
+
+</p>
+<p>&#8212;Welnu dan betalen zij met muskusrattenvellen, met beverhuiden, weet ik het, met alles wat zij hebben! In het ergste geval
+zullen deze vertooningen het goede gevolg hebben dat wij er onze spieren weder eens mede uitrekken, want ik ben altijd maar
+bang dat onze ledematen door gebrek aan oefening zullen achteruitgaan. Wij moeten nog voorstellingen geven, te Perm, te <span class="corr" id="xd0e3495" title="Bron: Nischni">Nisjni</span> en op andere plaatsen en ik verkies geen dwaas figuur met mijnen troep te maken als wij op uw geboortegrond komen werken.
+Zoo iets zou ik niet overleven mijnheer Sergius, ik verzeker u dat ik er dood van zou gaan!
+
+</p>
+<p>Het fort Youkon is de voornaamste nederzetting in deze streek en op een ruim terrein aan den rechteroever der rivier gelegen.
+Het heeft de gedaante van een langwerpigen vierhoek, op de hoeken versterkt door vierkante torens, die vrij veel overeenkomst
+hebben met de molens op een bewegelijk bovenstuk, zooals die in het Noorden van Europa worden aangetroffen. Binnen het fort
+staan verscheidene gebouwen, dienende tot woonplaatsen voor de beambten der compagnie en hunne gezinnen; verder twee groote
+afgesloten loodsen, die als bergplaatsen dienen voor pelterijen en waar altijd een voorraad huiden van marters, bevers en
+zwarte of zilvergrijze vossen gevonden wordt, benevens verschillende vellen van minder waarde.
+
+</p>
+<p>Het is niet alleen een eentonig, maar ook een treurig leven dat door de bewoners van het fort geleid wordt. Hun voornaamste
+voedsel is elandenvleesch, gebraden, geroosterd, gekookt of gestoofd, eene enkele maal afgewisseld door rendierenvleesch.
+Alle andere benoodigdheden moeten zij doen komen uit de factorij York, aan de Hudsonsbaai, op zes of zevenhonderd mijlen afstands
+gelegen. Het spreekt dus van zelf dat de gemeenschap met die afgelegen plaats niet druk is.
+
+</p>
+<p>In den namiddag nadat zij de <i>Schoone Zwerfster</i> onder dak gebracht hadden, ging Cascabel met zijn gezin een bezoek brengen aan de tusschen de Youkon en de Porcupine gelegerde
+Indianen.
+
+</p>
+<p>De tijdelijke woningen waarin deze inboorlingen verblijf hielden, <span class="pagenum">[<a id="pb152" href="#pb152">152</a>]</span>verschilden naarmate van den stam waartoe zij behoorden. Het waren hutten van boomschors of van dierenvellen, steunende op
+palen en met bladeren overdekt; of tenten van eene katoenen stof die door de Indianen geweven wordt; of ook planken loodsen
+die in en uit elkaar genomen kunnen worden naarmate het noodig is.
+
+</p>
+<p>Wat eene vermakelijke verscheidenheid ook in de kleederen! Sommigen droegen ze van dierenvellen, anderen van lijnwaad; als
+hoofddeksel gebruikten zij allen eenen krans van bladeren, tevens een voorbehoedmiddel tegen de muggenbeten. De vrouwen droegen
+eene wijde jurk en sieraden van schelpen aan neus, lippen en ooren. De mannen pronkten met eene soort van nestels, waarvan
+de naalden dienden om des winters hun lange overjas van elandenvel, met het bont binnenwaarts gekeerd, vast te maken. Mannen
+en vrouwen waren bovendien niet weinig trotsch op hunne snoeren valsche paarlen, die meer op prijs gesteld worden naarmate
+ze grooter zijn. Onder de verschillende stammen waren de Tananas gemakkelijk te onderscheiden aan hunne met allerlei kleuren
+beschilderde gezichten, en aan de vederen die zij op hun hoofd droegen en die met stukken roode klei overeind gehouden werden.
+Zij hadden een lederen vest en een broek van rendierenvel aan, waren met vuursteengeweren gewapend en voorzien van kruithoorns,
+die zij met veel smaak weten uit te snijden en te versieren.
+
+</p>
+<p>Bij wijze van geld gebruiken deze Indianen schelpen van eene soort, <i>dentalium</i> geheeten, die ook bij de stammen op Vancouver-eiland in gebruik zijn. Zij dragen die bevestigd aan het kraakbeen van hun
+neus en nemen er zooveel af als noodig is als zij iets te betalen hebben.
+
+</p>
+<p>&#8212;Dat is een goedkoope portemonnaie, merkte Cornelia op, en zij loopen geen gevaar die te verliezen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ten minste als hun neus niet afvalt, meende de snuggere Kruidnagel.
+
+</p>
+<p>&#8212;Als het &#8217;s winters erg koud is, kon dat wel eens gebeuren, antwoordde Cascabel.
+
+</p>
+<p>De legerplaats der Indianen gaf een zonderling en woelig tafereel te zien.
+
+</p>
+<p>Onnoodig te zeggen dat Cascabel spoedig een gesprek met eenige inboorlingen had aangeknoopt. Hunne taal, die veel overeenkomst
+met het chinouk heeft, verstond hij ten naastenbij en Sergius die russisch met hen sprak, diende voor zooveel noodig als tolk.
+
+</p>
+<p>De eerste dagen werd er tusschen de inlandsche kooplieden en de beambten der russische compagnie druk handel gedreven, en
+de troep van Cascabel vond toen geene gelegenheid om eene voorstelling voor het publiek te geven.
+<span class="pagenum">[<a id="pb153" href="#pb153">153</a>]</span></p>
+<p>De Indianen waren intusschen te weten gekomen dat zij eenen troep fransche kunstenmakers in hun midden hadden, die een grooten
+naam hadden wegens hunne vlugheid en hunne behendigheid in het koorddansen en duikelen. Iederen avond kwamen zij in grooten
+getale de <i>Schoone Zwerfster</i> aangapen. Nog nooit hadden zij zulk een prachtig beschilderd rijtuig onder de oogen gehad. Wat zij er vooral aardig aan vonden,
+was dat het zulk eene gemakkelijk verplaatsbare verblijfplaats was, want bij het nomadenleven dat zij leidden, moest hun dit
+bijzonder geriefelijk voorkomen. Wie weet of ook de Indianen nog niet eens op de gedachte zullen komen om hunne hutten op
+wielen te zetten. Dat zullen dan geen rollende woningen, maar rijdende dorpen wezen!
+
+</p>
+<p>Onder deze omstandigheden voelde Cascabel zich hoe langer hoe meer geprikkeld om eene buitengewone voorstelling te geven.
+Er werd dus afgesproken dat de vertooning zou plaats hebben &raquo;op algemeen en vereerend verlangen der Indianen van het fort
+Youkon&#8221;!
+
+</p>
+<p>Een van de inboorlingen waarmede Cascabel terstond na zijne aankomst kennis gemaakt had, was een <i>tyhi</i>, dat wil zeggen het opperhoofd van eenen stam. Dit was een man met een knap uiterlijk, een jaar of vijftig oud, snugger en
+zelfs met iets geslepens in zijne trekken. Meermalen was hij in de <i>Schoone Zwerfster</i> te gast geweest en telkens had hij te kennen gegeven dat de lieden van zijnen stam uiterst benieuwd waren om den franschen
+troep aan het werk te zien.
+
+</p>
+<p>Gewoonlijk had de <i>tyhi</i> een Indiaan van een dertig jaren bij zich, Fir-Fu genaamd, met een fijn en innemend gelaat. Dit was de toovenaar van den
+stam, een behendig goochelaar, die overal in den omtrek van de Youkon wegens deze eigenschappen bekend was.
+
+</p>
+<p>&#8212;Dat is dus een broeder in de kunst, zeide Cascabel toen de <i>tyhi</i> hem zijnen vriend voorstelde.
+
+</p>
+<p>Zij bezegelden hunne kennismaking met een hartelijken dronk en rookten toen met hun drie&euml;n de vriendschapspijp.
+
+</p>
+<p>Na verschillende gesprekken waarin de <i>tyhi</i> telkens er op aangedrongen had dat de Cascabels eene voorstelling zouden geven, werd die bepaald op den 3<sup>den</sup> Augustus. Zij spraken ook af dat de Indianen daarbij zouden medewerken, want deze waren er op gesteld te doen zien dat zij
+voor geen europeanen in sterkte, behendigheid en vlugheid onderdeden.
+
+</p>
+<p>Dit is licht te begrijpen wanneer men weet dat de Indianen in Alaska en overal in het verre Westen groote liefhebbers zijn
+van lichaamsoefeningen en van kunstenmaken, waarbij zij allerlei grappen en potsen verkoopen.
+<span class="pagenum">[<a id="pb154" href="#pb154">154</a>]</span></p>
+<p>Op den bepaalden dag en uur was er een talrijk publiek saamgestroomd en kwamen er ook een half dozijn Indianen voor den dag,
+die groote houten maskers met afschuwelijke monstergezichten voor hadden. Mond en oogen dier maskers konden door middel van
+draden bewogen worden, zoodat het was alsof de leelijke tronies leefden. De meeste gezichten liepen uit in eene punt als de
+snavel van eenen vogel en men kan zich nauwelijks voorstellen hoe ontzettend zij grijnsden. John Bull, de aap, had bij hen
+in de leer kunnen gaan.
+
+</p>
+<p>Het spreekt van zelf dat vader en moeder Cascabel, Jan, Sander, Napoleona en Kruidnagel voor deze plechtige gelegenheid zich
+in hunne kermispakken gestoken hadden.
+
+</p>
+<p>De plaats der voorstelling was een groot weiland, met boomen omringd en de <i>Schoone Zwerfster</i> op den achtergrond, alsof er eene tooneelvertooning gegeven moest worden. Op de voorste plaatsen zaten de europeesche beambten
+van het fort met hunne vrouwen en kinderen. Aan weerszijden waren eenige honderden Indiaansche mannen en vrouwen in een halven
+kring geschaard. Er werd menige pijp gerookt in afwachting dat de voorstelling beginnen zou.
+
+</p>
+<p>De gemaskerde inboorlingen, die ook hunne kunst zouden vertoonen, stonden op eenigen afstand.
+
+</p>
+<p>Toen het oogenblik daar was, vertoonde Kruidnagel zich op het plat van den reiswagen en hield zijne gebruikelijke aanspraak
+tot het &raquo;ge&euml;erd publiek&#8221;.
+
+</p>
+<p>&#8212;Mijneheeren Indianen en Indiaansche dames, nu zult gij komen te zien wat er te kijken is....
+
+</p>
+<p>Maar Kruidnagel sprak de taal der Indianen niet, zoodat er alle waarschijnlijkheid bestond dat zijne welsprekendheid te eenenmale
+hare werking miste.
+
+</p>
+<p>Wat echter ieder begreep, dat waren de muilperen die hij als naar gewoonte van zijnen patroon opliep en de schoppen tegen
+zijn achterste welke hij, mede als naar gewoonte, in ontvangst nam met de gelatenheid van een hansworst, wiens bestemming
+het is zich daarvoor te laten gebruiken.
+
+</p>
+<p>Toen Kruidnagel uitgesproken had, nam Cesar het woord.
+
+</p>
+<p>Hij maakte eene buiging voor het publiek en gaf het kommando: De beesten op het app&egrave;l!
+
+</p>
+<p>De twee honden, Wagram en Marengo, werden op de opene plaats v&oacute;&oacute;r den wagen gebracht en vertoonden hunne kunsten, tot groot
+vermaak der Indianen die nog nooit zulke proeven van dressuur gezien hadden. Daarna kwam John Bull, de aap, over den rug van
+den windhond en den poedel buitelen, wat hij zoo vlug en met <span class="pagenum">[<a id="pb155" href="#pb155">155</a>]</span>zulke malle bewegingen deed, dat het ernstige Indiaansche publiek schudde van lachen.
+
+</p>
+<p>Al dien tijd blies Sander met de volle kracht zijner longen in de klephoorn, roffelde Cornelia op de kleine en Kruidnagel
+op de groote trom. Als de inboorlingen door deze muziek geen juist denkbeeld gekregen hebben van een europeesch orkest, heeft
+het alleen aan hun muzikaal gehoor gelegen.
+
+</p>
+<p>De gemaskerde Indianen zagen dit alles aan zonder een vin te verroeren. Klaarblijkelijk achtten zij het oogenblik nog niet
+gekomen om handelend op te treden en bewaarden zij hunne krachten.
+
+</p>
+<p>&#8212;De jongejuffrouw Napoleona op de gespannen koord! riep Kruidnagel door eenen roeper.
+
+</p>
+<p>Door haren vader begeleid, maakte de kleine meid een sierlijk compliment voor de menigte.
+
+</p>
+<p>Eerst danste zij op den grond, bevallig en vlug, tot groote tevredenheid der toeschouwers, die echter hunnen bijval niet toonden
+door in de handen te klappen maar door telkens goedkeurend met hunne hoofden te knikken. Dit verminderde niet toen zij op
+het koord sprong dat tusschen de twee bokken gespannen was en zij daarover huppelde, sprong en danste met eene lichtheid,
+die voornamelijk de bewondering der Indiaansche vrouwen opwekte.
+
+</p>
+<p>&#8212;Nu is het mijne beurt! riep Sander toen zijn zusje gedaan had. Daar kwam hij aan, maakte eene buiging, buitelde over zijn
+hoofd, liep op zijne handen, duikelde weder, wrong zijne ledematen in allerlei bochten, zoodat nu eens zijne armen als beenen
+en dan weder zijne voeten als handen dienst deden, of zijn hoofd onder zijn bovenlijf door kwam kijken. Met een vervaarlijken
+luchtsprong bekroonde hij zijne vertooning.
+
+</p>
+<p>Ook Sander vond bijval, zooals trouwens altijd het geval was. Maar hij had tenauwernood tijd gehad om het publiek te bedanken
+door zijn voorhoofd tot op den grond te doen nederbuigen, of daar kwam een Indiaansche knaap, van Sander&#8217;s leeftijd, uit het
+zestal te voorschijn. Zijn masker had hij afgezet.
+
+</p>
+<p>Al de kunsten die de jonge Cascabel verricht had, deed de wilde hem na en dat met zulk eene vlugheid en zoo gemakkelijk dat
+de beste acrobaat het niet had kunnen verbeteren. Misschien deed hij het niet zoo bevallig als Sander, maar in geoefendheid
+stond hij zeker niet bij dezen achter. De toekijkende Indianen knikten dan ook met nog grooter ingenomenheid hunnen landsman
+toe.
+
+</p>
+<p>Natuurlijk waren alle leden van den troep van Cascabel beleefd genoeg om hunne toejuichingen aan die van het publiek te paren.
+Maar hun aanvoerder wilde niet dat zij het onderspit zouden delven. <span class="pagenum">[<a id="pb156" href="#pb156">156</a>]</span>Daarom gaf hij Jan een teeken om zijne kunsten te vertoonen waarin hij meende dat niemand hem kon overtreffen.
+
+</p>
+<p>Jan begreep dat hij de eer der familie op te houden had. Aangemoedigd door een goedkeurend gebaar van Sergius en een vriendelijk
+knikje van Kayette, bracht hij achtereenvolgens zijne flesschen, borden, ballen, messen, schijven en stokjes op het tapijt.
+Door eerzucht geprikkeld, overtrof hij bij deze gelegenheid zichzelf.
+
+</p>
+<p>Vader Cascabel kon niet nalaten de gemaskerde Indianen een uitdagenden en zelfvoldanen blik toe te werpen, als wilde hij hun
+toeroepen:
+
+</p>
+<p>&#8212;Welnu, wat zegt ge daarvan? Doet dat eens na als ge kunt!&#8221;
+
+</p>
+<p>Blijkbaar namen de gemaskerden het ook zoo op, want nadat de <i>tyhi</i> een teeken gegeven had, trad een hunner naar voren en wierp zijn masker af.
+
+</p>
+<p>Dit was Fir-Fu, de toovenaar van den stam. Ook hij had zijnen naam op te houden en tevens de eer van het Indiaansche ras te
+handhaven.
+
+</p>
+<p>Al de voorwerpen waarmede Jan gewerkt had, nam de Indiaan achtereenvolgens ter hand. De een na de ander deed hij al de kunsten
+van den jongen Cascabel na. Messen en flesschen, schijven en ringen, ballen en stokken, hij liet ze allen over en door elkaar
+buitelen dat het een lust was en het moest erkend worden dat hij het niet minder sierlijk, vlug en onberispelijk deed als
+Jan.
+
+</p>
+<p>Kruidnagel, die niet gewoon was iemand anders te zien werken dan de leden der familie Cascabel, stond beteuterd. Wijd spalkte
+hij zijne oogen open en zijn mond bleef eindelijk geopend staan van verbazing.
+
+</p>
+<p>Ditmaal was het alleen uit beleefdheid en om zich goed te houden, dat Cascabel hielp toejuichen.
+
+</p>
+<p>&#8212;&#8217;t Is wat moois, mompelde hij, met die Roodhuiden. Wie had dat ooit kunnen denken! Waar hebben de kerels het geleerd? Maar
+wij mogen ons niet laten overbluffen!
+
+</p>
+<p>In den grond van zijn hart zat hij deerlijk in de klem. Hier waar hij als een wonder dacht aangegaapt te zullen worden, vond
+hij mededingers die tegen hem opgewassen waren. En wat voor mededingers? Inboorlingen van Alaska, niet veel beter dan wilden!
+Wat eene vernedering voor zijne kunstenaars-ijdelheid! Men is kunstenmaker met hart en ziel, of men is het in het geheel niet!
+
+</p>
+<p>&#8212;Komaan kinderen, riep hij met eene stentorstem, vooruit met de menschen-pyramide.
+
+
+</p>
+<p></p>
+<div class="figure"><img border="0" src="images/p157.jpg" alt="Fir-Fu, de Indiaansche kunstenmaker. Zie bl. 156." width="502" height="720"><p class="figureHead">Fir-Fu, de Indiaansche kunstenmaker. Zie bl. <a href="#pb156" class="pageref">156</a>.
+</p>
+</div><p>
+
+
+</p>
+<p>In een oogwenk stormden zij allen naar hem toe en klommen tegen hem op. Hij had zijne voeten stevig op den grond gezet, <span class="pagenum">[<a id="pb158" href="#pb158">158</a>]</span>wijdbeens, de lendenen strak, de borstkas zoo wijd mogelijk uitgezet. Vlug als een eekhoorn was Jan op zijnen rechterschouder
+gesprongen. Daar gaf hij de hand aan Kruidnagel, die op den linkerschouder post had gevat. Sander stond op het hoofd van zijnen
+vader en boven op Sander was Napoleona geklommen, die van deze verhevene standplaats kushanden aan de menigte toewierp.
+
+</p>
+<p>Maar de fransche pyramide stond te nauwernood, of tegenover haar verrees de Indiaansche. Zonder hunne maskers af te leggen
+hadden de inboorlingen eenen toren van menschen gevormd, niet van vijf maar van zeven geledingen, zoodat zij met eene verdieping
+boven die der Cascabels uitstak. De eene pyramide tegenover de andere!
+
+</p>
+<p>Ditmaal konden de toeschouwers zich niet inhouden, maar barstten zij in daverende toejuichingen ter eere hunner landslieden
+los. Het oude Europa was overwonnen door het jonge Amerika! En nog wel een jong Amerika van Co-Youkons, van Tananas en van
+Tatanchoks!
+
+</p>
+<p>Cesar Cascabel zonk bijna door den grond van ergernis. Het scheelde weinig of eene onhandige beweging, die hij niet inhouden
+kon, had zijn geheelen menschenlast tegen den grond doen tuimelen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Die beroerde kerels! mompelde hij, nadat zijne pyramide weder afgetuigd was.
+
+</p>
+<p>Tevergeefs poogde Sergius hem te troosten, door op te merken dat het de moeite niet waard was om het zich aan te trekken.
+
+</p>
+<p>&#8212;De moeite niet waard? Ik kan wel merken dat gij geen kunstenaar zijt.
+
+</p>
+<p>Toen wendde hij zich tot zijne vrouw.
+
+</p>
+<p>&#8212;Komaan Cornelia, riep hij, laat hun eens zien wat voor klappen met de vlakke hand gij geven kunt! Het zal mij toch benieuwen
+of er onder die wilden een is die de &raquo;overwinnares van Chicago&#8221; aandurft.
+
+</p>
+<p>Maar moeder Cascabel kwam niet van hare plaats.
+
+</p>
+<p>&#8212;Welnu Cornelia?
+
+</p>
+<p>&#8212;Neen Cesar!
+
+</p>
+<p>&#8212;Wat, wilt gij die apen geen lesje geven en meteen de eer van onze familie weder herstellen?
+
+</p>
+<p>&#8212;Die zal ik herstellen, antwoordde Cornelia bedaard. Laat mij maar begaan. Ik heb mijn plan in mijn hoofd.
+
+</p>
+<p>Nu was het zoo gesteld, dat als deze buitengewone vrouw een plan had, men het best deed met zich daarmede in het geheel niet
+te bemoeien en alles stil aan haar over te laten. Het ergerde haar niet minder dan haar man dat de Indianen hen de baas waren,
+<span class="pagenum">[<a id="pb160" href="#pb160">160</a>]</span>en als zij er kans toe zag zou zij zeker niet nalaten hen op hare manier dat in te peperen.
+
+
+</p>
+<p></p>
+<div class="figure"><img border="0" src="images/p159.jpg" alt="De fransche en de indiaansche pyramide. Zie bl. 158." width="500" height="720"><p class="figureHead">De fransche en de indiaansche pyramide. Zie bl. <a href="#pb158" class="pageref">158</a>.
+</p>
+</div><p>
+
+
+</p>
+<p>Zonder iets meer te zeggen was Cornelia in den reiswagen verdwenen. Ongerust en niet wetende wat hij er van denken moest,
+hoeveel vertrouwen hij ook in zijne vrouw stelde, oogde Cascabel haar na.
+
+</p>
+<p>Na een oogenblik oponthoud kwam moeder Cascabel weer voor den dag. Zij plaatste zich tegenover de Indiaansche kunstenmakers,
+die zich in eene groep om haar heen schaarden.
+
+</p>
+<p>Toen verzocht zij den voornaamsten beambte van het fort, hetgeen zij te zeggen had aan de inboorlingen te vertolken.
+
+</p>
+<p>Ziehier hetgeen zij woord voor woord liet overbrengen in onberispelijke Alaska&#8217;sche taal:
+
+</p>
+<p>&#8212;Indiaansche mannen en vrouwen, in de lichaamsoefeningen die kracht en vlugheid vereischen, hebt gij talenten aan den dag
+gelegd die niet onbeloond mogen blijven. Ik kom u uwe belooning aanbieden....
+
+</p>
+<p>Het publiek luisterde met onverdeelde aandacht.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ziet hier mijne handen, vervolgde Cornelia. De hoogstgeplaatste personen in Europa hebben die meermalen gedrukt! Ziet hier
+mijne wangen. De machtigste souvereinen van de oude wereld hebben het zich eene eer gerekend die te mogen kussen! Welnu, deze
+handen, deze wangen, ik bied ze u aan! Indianen van Amerika, drukt en kust ze!
+
+</p>
+<p>De inlanders lieten zich niet lang bidden. Eene gelegenheid als deze, om eene hand en eenen zoen te krijgen van zulk eene
+kranige vrouw, werd hun niet iederen dag geboden.
+
+</p>
+<p>Een hunner, een knappe kerel van den Tanana-stam, wilde de hand, die Cornelia hem toestak, grijpen. Maar op dat oogenblik
+ontving hij eenen schok, die hem deed opspringen als eene veer. Hij gaf een schreeuw van ontzetting en deinsde terug.
+
+</p>
+<p>&#8212;O Cornelia! riep Cascabel uit. Nu begrijp ik alles. Hoe kan ik u genoeg bewonderen!
+
+</p>
+<p>Sergius, Jan, Sander, Napoleona en Kruidnagel hielden zich den buik vast van het lachen over het koopje dat de slimme vrouw
+de wilden leverde.
+
+</p>
+<p>&#8212;Komaan, hernam zij, terwijl zij hare armen weder uitgestrekt hield. Wie heeft er lust?
+
+</p>
+<p>Maar de Indianen waren bang geworden. Zij geloofden dat er eene bovennatuurlijke macht in het spel was.
+
+</p>
+<p>Na eene poos vatte echter de <i>tyhi</i> moed. Langzaam stapte hij op Cornelia toe, bleef op twee passen van haar af staan en nam hare indrukwekkende persoonlijkheid
+op met oogen, die van niets minder dan gerustheid getuigenis gaven.
+<span class="pagenum">[<a id="pb161" href="#pb161">161</a>]</span></p>
+<p>&#8212;Komaan oude! riep Cesar Cascabel. Wees niet bang! Geef mijne vrouw een zoen! Ik verzeker u dat het niet moeilijk, maar heel
+pleizierig is!
+
+</p>
+<p>De <i>tyhi</i> stak schuchter de hand uit en raakte even eenen vinger van de schoone Europeesche aan.
+
+</p>
+<p>Ook hij kreeg een schok en viel bijna onderste boven. Hij brulde van schrik en het geheele publiek stond verbaasd. Indien
+het zoo gevaarlijk was de hand van Cornelia te beroeren, wat zou er dan niet gebeuren als iemand probeerde hare wangen aan
+te raken, &raquo;die de machtigste potentaten van Europa gekust hadden!&#8221;
+
+</p>
+<p>Het duurde eene poos, maar eindelijk kwam er toch een die het wilde wagen. Dat was de toovenaar Fir-Fu. Als er iemand was
+die zich boven duivelskunstenarijen verheven mocht achten, dan was hij het. Onbeschroomd ging hij vlak tegenover Cornelia
+staan. Hij beschreef eenen kring om haar heen, liet zich door het geschreeuw der inboorlingen moed inspreken, vatte haar toen
+met zijne armen aan en gaf haar tegelijk midden op haar gelaat een zoen die klapte.
+
+</p>
+<p>Maar ditmaal was het niet een, maar eene reeks buitelingen die de waaghals maakte. De toovenaar veranderde opeens in een acrobaat!
+Zonder er iets tegen te kunnen doen maakte hij een paar luchtsprongen en kwam te midden zijner ontzette landslieden terecht.
+
+</p>
+<p>Dien raadselachtigen invloed oefende Cornelia op den toovenaar en op degenen, die hem voorgegaan waren, eenvoudig uit door
+op het knopje te drukken van eene kleine draagbare electrische batterij, die zij in hare zak verborgen had, en met behulp
+waarvan zij anders de &raquo;electrische vrouw&#8221; vertoonde.
+
+</p>
+<p>&#8212;Vrouw, vrouw! riep haar man uit, terwijl hij voor de oogen der verbaasde Indianen haar in zijne armen sloot zonder dat het
+hem iets deerde. Hoe slim bedacht! Hoe....
+
+</p>
+<p>&#8212;Even slim als electrisch! zeide Sergius.
+
+</p>
+<p>De inboorlingen konden niet anders denken dan dat dit wonderdadige vrouwspersoon de macht had om den donder te doen gehoorzamen
+aan haren wil. Wie haar maar even aanraakte, werd immers tegen den grond geslagen! Blijkbaar kon zij niemand minder wezen
+dan de gemalin van den Grooten Geest, die zich verwaardigd had op de aarde af te dalen en mijnheer Cascabel voor tweeden man
+te nemen.
+
+
+
+<span class="pagenum">[<a id="pb162" href="#pb162">162</a>]</span></p>
+</div>
+<div id="ch14" class="div1"><span class="pagenum">
+[<a href="#toc">Inhoud</a>]
+</span><h2 class="label">XIV.</h2>
+<h2 class="normal">Van Fort Youkon naar Port-Clarence.</h2>
+<p>Dien avond, terwijl het geheele gezin bijeen was, werd er na eenige beraadslaging besloten dat de karavaan twee dagen na deze
+gedenkwaardige voorstelling, van fort Youkon zou opbreken.
+
+</p>
+<p>Het was duidelijk&#8212;dit was de slotsom van eenige zeer verstandige opmerkingen van mijnheer Cascabel&#8212;dat indien het hem te doen
+ware geweest om nieuwe leden voor zijnen troep aan te werven, hij die onder de inboorlingen van Alaska voor het kiezen zou
+gehad hebben. Al kostte het hem eenige moeite het te erkennen, hij moest toegeven dat deze Indianen een buitengewonen aanleg
+voor het vak van kunstenmaker aan den dag legden. In het turnen, in de oefeningen op het koord, als goochelaars of als equilibristen,
+onverschillig op welk deel der kunst zij zich toe wilden leggen, zij zouden het er altijd ver in kunnen brengen. Men mocht
+veronderstellen dat hunne verkregene behendigheid voor een goed deel de vrucht van oefening was; maar de natuur had toch nog
+meer voor hen gedaan, want zij waren van hunne geboorte af gespierd, lenig en vlug. Hij kon zonder onbillijk te zijn niet
+ontkennen dat zij zich op gelijken voet met de familie Cascabel hadden gemeten. Het was een geluk dat de laatstgenoemde het
+veld had kunnen behouden, dank zij de vindingrijkheid van &raquo;de koningin aller electrische vrouwen.&#8221;
+
+</p>
+<p>Wij mogen niet verzwijgen dat de beambten van het fort, voor het meerendeel weinig ontwikkelde lieden die nooit iets van de
+<span class="pagenum">[<a id="pb163" href="#pb163">163</a>]</span>wereld gezien hadden, even verbaasd als de inboorlingen hadden gestaan over hetgeen er onder hunne oogen was voorgevallen.
+Maar er werd na overleg besloten dat ook hun het geheim niet geopenbaard zou worden, teneinde den geheimzinnigen stralenkrans
+van Cornelia&#8217;s verborgen talenten niet te doen verflauwen. Het gevolg daarvan was dat de bewoners van het fort den volgenden
+dag, toen zij als naar gewoonte een praatje kwamen maken in de <i>Schoone Zwerfster</i>, zich niet al te dicht dorsten te wagen in de nabijheid der vrouw, die iemand aan zulke schokken bloot kon stellen, niettegenstaande
+zij hen thans met haar innemendsten glimlach ontving. Niet zonder eenige aarzeling staken zij haar de hand toe. Ook de <i><span class="corr" id="xd0e3762" title="Bron: tihy">tyhi</span></i> en de toovenaar kwamen weder schuchter te voorschijn. Dolgraag hadden zij willen weten wat er eigenlijk achter stak, want
+met dit geheim hadden zij hun voordeel kunnen doen en hun aanzien onder de lieden van hunnen stam zou er niet weinig door
+verhoogd zijn. Maar het werd hun niet geopenbaard.
+
+</p>
+<p>Alle toebereidselen voor de afreis waren nu afgeloopen. Des ochtends van den 6<sup>den</sup> Augustus namen de Cascabels van hunne gastheeren afscheid en de karavaan, terdege van de vermoeienissen der reis uitgerust,
+hervatte haren tocht langs den rechteroever der rivier in de richting van het Westen.
+
+</p>
+<p>De kaart van het terrein was door Sergius en Jan zorgvuldig geraadpleegd, waarbij Kayette hun weder eenige nuttige inlichtingen
+gaf. De meeste dorpen, waar zij door moesten, had zij vroeger bezocht en zij verzekerde hun dat er niet eene rivier van eenige
+beteekenis op hunnen weg lag.
+
+</p>
+<p>In den eersten tijd behoefden zij er nog niet aan te denken om de Youkon-vallei te verlaten. Den rechteroever der rivier volgende
+tot aan den post Nelu, zouden zij eerst aan het dorp Nuclakayette komen. Van daar tot het fort Noulato hadden zij nog ongeveer
+tachtig mijlen af te leggen. Daar zouden zij de Youkon-rivier verlaten en in recht Westelijke richting verder gaan.
+
+</p>
+<p>De tijd van het jaar was nog altijd gunstig, de warmte over dag dragelijk, maar des nachts werd het merkbaar koeler. Kwam
+er niets in den weg, dan mocht Cascabel er zeker van zijn dat hij te Port-Clarence kon wezen v&oacute;&oacute;r dat de winter hem het voorttrekken
+onmogelijk maakte.
+
+</p>
+<p>Het zal misschien iemand verwonderen dat de geheele reis tot dusver zoo zonder onoverkomelijke moeielijkheden werd afgelegd.
+Maar men dient in aanmerking te nemen dat de tocht ging door een tamelijk vlak land, in het goede seizoen, terwijl de dagen
+op hun langst waren en het weer niets te wenschen overliet. Naderhand, <span class="pagenum">[<a id="pb164" href="#pb164">164</a>]</span>aan gene zijde van de Behringstraat, als de onafzienbare vlakten van Siberi&euml;, door stormen geteisterd en diep met sneeuw bedekt,
+v&oacute;&oacute;r hen zouden liggen, stond hun heel wat anders te wachten. Over al deze gevaren, die zij te gemoet gingen, liep op zekeren
+avond hun gesprek.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ik ben er niet bang voor, zeide Cascabel, die nooit den moed verloor. Wij zullen er ons wel doorheen slaan.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ik help het u wenschen, antwoordde Sergius. Maar ik raad u, zoodra gij den voet op den Siberischen grond gezet hebt, terstond
+in zuid-westelijke richting verder te trekken, z&oacute;&oacute; dat gij spoedig op zuidelijker breedte komt waar gij met de <i>Schoone Zwerfster</i> minder van de koude te lijden zult hebben.
+
+</p>
+<p>&#8212;Dat was ook ons voornemen, mijnheer Sergius, stemde Jan toe.
+
+</p>
+<p>&#8212;Gij kunt dat te veiliger doen, dewijl gij van de Siberische bevolking niets te duchten hebt, ten minste&#8212;zou Kruidnagel zeggen&#8212;indien
+gij niet te midden der meer noordelijk rondzwervende stammen terecht komt. Uw ergste vijand zal de koude zijn.
+
+</p>
+<p>&#8212;Wij zullen op onze hoede wezen, zeide Cascabel en ik twijfel niet of wij zullen het er goed afbrengen. Alleen spijt het ons,
+mijnheer Sergius, dat gij de verdere reis niet met ons medemaakt.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja, zeker spijt ons dat! voegde Jan er met eenen zucht bij.
+
+</p>
+<p>Sergius merkte niet zonder ontroering op hoe zij allen aan hem gehecht waren en omgekeerd was dit met hem niet minder het
+geval. Naarmate zij langer in elkanders gezelschap verkeerden, werd de vriendschap tusschen hen inniger. Voor allen zou de
+scheiding smartelijk wezen, en wie weet of het hun gegeven zou zijn, bij eene zoo uiteenloopende bestemming als de hunne,
+elkander ooit terug te zien? Daar kwam nog bij dat Sergius Kayette zou medenemen en het was hem niet ontgaan dat Jan&#8217;s broederlijke
+genegenheid voor het jonge meisje eigenlijk een anderen naam verdiende. Of Cascabel reeds iets gemerkt had van hetgeen er
+in het gemoed van zijnen zoon omging, wist Sergius niet, maar wat Cornelia betreft, aangezien deze verstandige vrouw het niet
+dienstig oordeelde er iets van te zeggen, wilde ook hij er niet over beginnen. Eene verklaring zou trouwens tot niets hebben
+kunnen leiden, want als de aangenomen dochter van Sergius ging het meisje eene andere toekomst tegemoet en Jan gaf zich dus
+over aan verwachtingen die toch niet verwezenlijkt schenen te kunnen worden.
+
+</p>
+<p>Zonder ernstige hinderpalen en zonder overgroote vermoeienis, werd de reis voortgezet. V&oacute;&oacute;r dat het ijs in de Behringstraat
+zich vastgezet had zou de <i>Schoone Zwerfster</i> te Port Clarence zijn. Daar zou zij stellig nog verscheidene weken hebben te wachten en <span class="pagenum">[<a id="pb165" href="#pb165">165</a>]</span>er was dus niet de minste reden om van menschen of paarden buitengewone inspanning te vorderen.
+
+</p>
+<p>Intusschen kon alles van eene onvoorziene kleinigheid afhangen. Werd een van de paarden ziek of gewond, of brak er een wiel,
+dan zouden zij zich in groote moeielijkheid bevinden. De grootste voorzichtigheid bleef dus wenschelijk.
+
+</p>
+<p>De eerste drie dagen volgden zij eenvoudig den loop der rivier, recht westelijk; maar toen de Youkon eene richting naar het
+Zuiden begon te nemen, vonden zij het geraden niet van den vijfenzestigsten breedtegraad af te wijken<a class="noteref" id="xd0e3808src" href="#xd0e3808">1</a>.
+
+</p>
+<p>De rivier maakt hier vele bochten door eene steeds nauwer wordende vallei, tusschen eenige rijen heuvelen van matige hoogte,
+welke op de kaart &raquo;wallen&#8221; genoemd worden dewijl ze in hunnen vorm veel overeenkomst met borstweringen hebben.
+
+</p>
+<p>Het ging niet heel gemakkelijk om door dit heuvelachtige terrein heen te komen, te meer dewijl zij alle voorzorgen moesten
+gebruiken om geen ongeluk aan hun voertuig te krijgen. Waar de weg te steil was, werd de wagen voor een gedeelte afgeladen
+en hielpen zij allen de wielen voortduwen, hetgeen te meer raadzaam was, merkte Cascabel op, &raquo;dewijl waarschijnlijk niemand
+in dit land iets van een wagenmaker vernomen had.&#8221;
+
+</p>
+<p>Zij hadden ook enkele riviertjes door te trekken, zooals de Nocolocargout, de Shetehaut en de Klakencot. Gelukkig stond er
+in dezen tijd van het jaar niet veel water en het viel hun nergens moeilijk eene doorwaadbare plek te vinden.
+
+</p>
+<p>Indianen worden er tegenwoordig weinig meer aangetroffen in dit gedeelte van het land, dat vroeger nog doorkruist werd door
+eenige stammen, die thans bijna geheel uitgestorven zijn. Nu en dan kwamen zij een enkel troepje tegen dat op weg was naar
+de kuststreek in het zuidwesten, om daar in het najaar op de visscherij uit te gaan.
+
+</p>
+<p>Ook ontmoetten zij eenige handelaars die van de monding der Youkon-rivier kwamen en naar de verschillende nederzettingen der
+russisch-amerikaansche handelsvereeniging bestemd waren. Niet zonder verwondering staarden deze reizigers het helbeschilderde
+rijtuig en zijne passagiers aan. Er werd een groet en een &raquo;goede reis!&#8221; gewisseld en daarna ging ieder zijns weegs.
+
+</p>
+<p>Den 13<sup>den</sup> Augustus kwam de <i>Schoone Zwerfster</i> in het fort Nuclakayette, op honderd-twintig mijlen afstands van fort Youkon. Dit is niets dan een kantoor voor den pelterijenhandel;
+de beambten komen er zelden buiten. Uit verschillende punten van Aziatisch-Rusland <span class="pagenum">[<a id="pb167" href="#pb167">167</a>]</span>en van het noordelijk deel van Amerika komen zij daar bijeen en drijven er handel ten spijt van hunne concurrenten, de lieden
+van de Hudsonsbaai-compagnie.
+
+
+</p>
+<p></p>
+<div class="figure"><img border="0" src="images/p166.jpg" alt="Intusschen werd de jacht niet door Sergius en Jan verzuimd. Zie bl. 167." width="504" height="720"><p class="figureHead">Intusschen werd de jacht niet door Sergius en Jan verzuimd. Zie bl. <a href="#pb167" class="pageref">167</a>.
+</p>
+</div><p>
+
+
+</p>
+<p>Nuclakayette is dus ook voor de inboorlingen eene verzamelplaats waar zij de pelterijen, die zij gedurende den winter machtig
+hebben weten te worden, afgeven.
+
+</p>
+<p>Nadat zij een eindweegs de rivier op zijde hadden laten liggen teneinde niet al hare bochten te moeten medemaken, waren zij
+nu den stroom weder genaderd, ter plaatse waar dit dorp vriendelijk te midden van lage heuvels en groene boschjes gelegen
+is. Het fort is omringd van eene omrastering en daar buiten staan eenige houten hutten. Door het malsche weiland stroomden
+murmelende beekjes en een drietal vaartuigen lagen in de Youkon aan den oever vastgemaakt. Het geheel bood een aangenaam tafereel
+aan, dat tot rust scheen uit te noodigen. De hier verblijf houdende Indianen behoorden tot den Tanana-stam. Dat is, zegt men,
+het mooiste inboorlingen-type van noordelijk Alaska.
+
+</p>
+<p>Zoo uitlokkend als het er echter uitzag, de <i>Schoone Zwerfster</i> vertoefde er toch niet langer dan een etmaal, want de paarden hadden geen behoefte aan meer rust. Cascabel was voornemens
+zich langer op te houden te Noulato, wat eene vrij aanzienlijke plaats is en waar meer gelegenheid bestond om nog het een
+en ander aan te schaffen dat zij voor hunne reis door Siberi&euml; noodig zouden hebben.
+
+</p>
+<p>Natuurlijk werd intusschen de jacht niet door Sergius en Jan verzuimd. Soms namen zij Sander op hunne tochten mede. Het groote
+wild bestond nog altijd uit elanden en rendieren, die onbeschroomd over de vlakten draafden, of zich in de boschjes en boomgroepen,
+welke tamelijk schaars hier aangetroffen worden, ophielden. Op de moerassige plekken hadden zij gelegenheid tot menig mooi
+schot op ganzen, watersnippen, langstaart-eenden, gewone wilde eenden en maakten zij ook enkele reigers buit, die echter om
+te eten niet veel waarde hebben.
+
+</p>
+<p>Toch beweerde Kayette dat de Indianen veel van reigervleesch houden, voornamelijk echter wanneer zij niets anders op schotel
+hebben. Den 13<sup>den</sup> Augustus werd daarmede de proef genomen aan het ontbijt, maar al de ervaring en het talent van Cornelia waren niet in staat
+te beletten dat het een taai en droog eten gevonden werd. Alleen Wagram en Marengo hadden er vrede me&ecirc; en die knaagden dan
+ook het laatste vezeltje van het karkas af.
+
+
+</p>
+<p></p>
+<div class="figure"><img border="0" src="images/p168.jpg" alt="Soms namen zij Sander mee. (Zie bl. 167)." width="501" height="720"><p class="figureHead">Soms namen zij Sander mee. (Zie bl. <a href="#pb167" class="pageref">167</a>).
+</p>
+</div><p>
+
+
+</p>
+<p>In tijden van gebrek worden trouwens ook uilen, valken en zelfs marters niet door de Indianen versmaad. Maar zij nemen <span class="pagenum">[<a id="pb169" href="#pb169">169</a>]</span>daartoe toch alleen hunne toevlucht wanneer zij niets anders hebben.
+
+</p>
+<p>Den 14<sup>den</sup> Augustus moest de <i>Schoone Zwerfster</i> door eene bochtige kloof tusschen steile heuvelen, die den oever der rivier vormen, heengeholpen worden. Ditmaal was het
+pad zoo ongebaand en hobbelig alsof het de uitgedroogde bedding eener beek was, en ondanks alle genomen voorzorgen gebeurde
+er een klein ongeval. Gelukkig brak er alleen een van de lamoenen van den wagen en geen wiel, zoodat de breuk met touwen tijdelijk
+weder te heelen was en zij geen langdurig oponthoud ondervonden.
+
+</p>
+<p>Nadat zij achtereenvolgens de dorpen Suquongilla en Newicargout, aan het riviertje van dien naam, voorbijgetrokken waren,
+werd de weg verder op minder bezwaarlijk. Zij hadden nu de heuvels achter den rug en zoo ver het oog reikte zagen zij niets
+dan eene vlakte v&oacute;&oacute;r zich. Een viertal kleine rivieren liepen er doorheen, doch in dezen tijd des jaars waren hare beddingen
+geheel droog. In het seizoen der stortregens en sneeuwstormen had de karavaan onmogelijk deze richting kunnen volgen.
+
+</p>
+<p>Toen zij een dezer kreekjes, de Milo-cargout, waar nauwelijks een voet water stond, doorwaadden, merkte Cascabel op dat er
+een dam dwars door de rivier gelegd was.
+
+</p>
+<p>&#8212;Kijk, zeide hij, nu er toch een dam in dit water gebouwd werd, hadden zij ook even goed eene brug er over kunnen leggen,
+hetgeen met hoog water gemakkelijker wezen zou.
+
+</p>
+<p>&#8212;Dat is zeker vader, antwoordde Jan, maar de werklieden die dezen dam gemaakt hebben, zouden niet in staat zijn geweest eene
+brug te bouwen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Waarom niet?
+
+</p>
+<p>&#8212;Omdat het werklieden zijn op vier pooten, anders gezegd bevers.
+
+</p>
+<p>Jan&#8217;s vermoeden was juist en zij hadden gelegenheid het vernuft dezer nijvere dieren te bewonderen, die bij het leggen hunner
+dammen zorgvuldig rekening houden met de richting van den stroom, en ze tevens hoog genoeg maken om boven den hoogsten waterstand
+uit te steken. Ook de helling der zijden van zulk eenen dam wordt nauwkeurig z&oacute;&oacute; gemaakt dat die het best aan de persing van
+het water weerstand kunnen bieden.
+
+</p>
+<p>&#8212;Dat hebben die bevers toch niet op school kunnen leeren! riep Sander uit.
+
+
+</p>
+<div class="figure"><img border="0" src="images/p170.jpg" alt="Door eene bochtige kloof tusschen steile heuvelen. (Zie bl. 169.)" width="510" height="720"><p class="figureHead">Door eene bochtige kloof tusschen steile heuvelen<span class="corr" id="xd0e3894" title="Niet in bron">.</span> (Zie bl. <a href="#pb169" class="pageref">169</a>.)
+</p>
+</div><p>
+
+
+</p>
+<p>&#8212;Zij behoefden er ook niet voor school te gaan, antwoordde Sergius. Schoolgeleerdheid, die het niet altijd bij het rechte
+eind heeft, is niet noodig om te leeren wat men door instinct weet, en dit vergist zich nimmer. De bevers hebben dezen dam
+opgeworpen zoo als de mieren hunne nesten, zooals de spinnen hunne webben en <span class="pagenum">[<a id="pb171" href="#pb171">171</a>]</span>zooals de bijen de cellen in hunne woningen maken. Ook de boomen en kruiden brengen hunne bloesems en vruchten voort bij instinct.
+Zij maken nooit eene fout, maar gaan ook nooit vooruit en in het werk, dat zij te verrichten hebben, is ook geen vooruitgang
+mogelijk. De bever bouwt in onzen tijd even zorgvuldig als de eerste bever die ooit op den aardbol gezien werd. Ontwikkeling
+ligt niet in de bestemming der dieren; deze is den mensch voorbehouden en hij alleen is in staat, van trap tot trap zich te
+verheffen, zoowel waar het de kunst, als de nijverheid of de wetenschap betreft. Het bewonderenswaardige instinct der dieren,
+dat hen in staat stelt zoo vernuftig te werk te gaan, perst ons rechtmatige bewondering af, maar wij mogen uit die wonderen
+der natuur geen gevolg trekken voor hetgeen ons menschen te doen staat.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ik begrijp volkomen uwe bedoeling, mijnheer Sergius, antwoordde Jan. Dat is het onderscheid tusschen instinct en rede. Al
+staat de rede bloot aan dwalingen, toch moet zij op hooger prijs geschat worden.
+
+</p>
+<p>&#8212;Dat valt niet tegen te spreken, zeide Sergius. Al onze dwalingen, die wij mettertijd leeren inzien en verbeteren, vormen
+den weg van den vooruitgang.
+
+</p>
+<p>&#8212;Maar in elk geval, hield Sander vol, blijf ik bij hetgeen ik gezegd heb. Die bevers hebben niet school behoeven te gaan.
+
+</p>
+<p>&#8212;Zeker niet, maar menschen die geen onderwijs genoten hebben, zijn ook niets meer dan beesten, was Sergius antwoord.
+
+</p>
+<p>&#8212;Maar nu wat anders, kwam Cornelia tusschenbeide, die altijd een oog had op den practischen kant der dingen. Kan men die bevers
+eten?
+
+</p>
+<p>&#8212;Zonder twijfel, antwoordde Kayette.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ik heb zelfs ergens gelezen, voegde Jan er bij, dat een beverstaart een lekkere schotel is.
+
+</p>
+<p>Zij waren niet in de gelegenheid zich daarvan te overtuigen, want op dit oogenblik waren er geen bevers in de kreek te zien.
+
+</p>
+<p>Na de Milo-cargout te zijn overgetrokken, hield de <i>Schoone Zwerfster</i> op het dorp Sacherteloutain, een van de voornaamste vestigingen der Co-Youkon-Indianen aan. Op raad van Kayette namen zij
+eenige voorzorgen tegen deze van nature zeer diefachtige wilden. Zij kwamen nieuwsgierig naar den wagen kijken, maar er werd
+goed opgepast dat niet een er in kwam. Uit vrije beweging werden er echter eenige kralen en andere snuisterijen aan de voornaamsten
+van den stam ten geschenke gegeven, hetgeen een goeden indruk maakte zoodat beide partijen in vrede van elkaar scheidden.
+
+
+</p>
+<p></p>
+<div class="figure"><img border="0" src="images/p134.jpg" alt="Na de Milo-cargout te zijn overgetrokken. (Zie bl. 171)." width="503" height="720"><p class="figureHead">Na de Milo-cargout te zijn overgetrokken. (Zie bl. <a href="#pb171" class="pageref">171</a>).
+</p>
+</div><p>
+
+
+</p>
+<p>Langs den smallen voet der walachtige heuvels gaande, werd <span class="pagenum">[<a id="pb173" href="#pb173">173</a>]</span>hun tocht weder een weinig moeilijker, maar zij konden geen anderen weg kiezen zonder op een nog bergachtiger terrein te komen.
+
+</p>
+<p>Het ging dus nu langzamer vooruit en toch begon het zaak te worden om niet onnoodig te talmen. Hoewel het overdag nog altijd
+zacht bleef, werd het des nachts hoe langer hoe kouder. Zij konden trouwens niets anders verwachten, want zij bevonden zich
+nu reeds op korten afstand van de Poolstreek.
+
+</p>
+<p>De karavaan was hier op eene plek gekomen waar de Youkon-rivier met eenen vrij scherpen hoek zich naar het Noorden keert.
+Zij moesten nog den oever houden tot waar de Co-Youkon, die zich in twee bochtige armen splitst, hare wateren in de Youkon
+uitstort en zij hadden bijna eenen dag noodig om eene doorwaadbare plaats te vinden, want Kayette was niet in staat, dewijl
+het water reeds merkbaar gerezen was, die terstond aantewijzen.
+
+</p>
+<p>Voorbij deze laatste hindernis konden zij met de <i>Schoone Zwerfster</i> recht Zuid op, totdat zij door een weder tamelijk heuvelachtige streek in het fort Noulato aankwamen.
+
+</p>
+<p>Dit is voor de <span class="corr" id="xd0e3949" title="Bron: russsisch">russisch</span>-amerikaansche handelsvereeniging eene belangrijke nederzetting. Het is de noordelijkste factorij in het Westen van Amerika.
+Volgens de waarnemingen van den reiziger <span class="corr" id="xd0e3952" title="Bron: Frederik">Frederick</span> Whymper, ligt zij op 64&deg; 42&#8242; noorderbreedte en 155&deg; 36&#8242; <span class="corr" id="xd0e3955" title="Bron: -lengte">westerlengte</span>.
+
+</p>
+<p>Toch zou niemand op het eerste gezicht vermoed hebben dat hij zich in dit gedeelte van Alaska zoo dicht bij het pool-ijs bevond.
+
+</p>
+<p>De bodem is hier ontegenzeggelijk vruchtbaarder dan in den omtrek van fort Youkon. Overal ziet men hoog opgaande boomen, overal
+malsche groene weilanden, zonder nog te spreken van de uitgestrekte vlakten die voor den landbouw groote waarde zouden hebben,
+want er ligt eene dikke laag teelaarde op den vetten kleibodem. Aan water is ook geen gebrek: de Noulato loopt met een aantal
+bochten in zuidwestelijke richting en een geheel net van kreeken, of <i>Cargout&#8217;s</i>, stroomt naar het noordoosten. De plantengroei bepaalt zich echter, behalve de straks bedoelde boomen, tot eenige heestergewassen,
+die wilde bessen voortbrengen en aan de natuur overgelaten blijven.
+
+</p>
+<p>Het fort Noulato bestaat weder uit verscheidene gebouwen, ingesloten door eene omrastering, versterkt met twee torens. De
+Indianen mogen des nachts in het geheel niet en over dag nooit in grooten getale binnenkomen. Binnen het omrasterde gedeelte
+staan hutten, loodsen en houten pakhuizen; in plaats van glasruiten zijn de vensters voorzien van robbenblazen. Al deze afgelegen
+posten in <span class="pagenum">[<a id="pb174" href="#pb174">174</a>]</span>het verre Westen van Amerika zijn zoo eenvoudig en armoedig mogelijk.
+
+</p>
+<p>Cascabel en zijn gezin werden er dan ook met vreugde ontvangen. Verloren in eene eenzame wildernis en van alle geregelde gemeenschap
+met de buitenwereld verstoken, is het voor de bewoners niet alleen eene welkome afleiding maar een waar feest als er eens
+bezoekers komen. Zoo lang kunnen zij niet onder weg geweest zijn, of het nieuws dat zij medebrengen is altijd versch.
+
+</p>
+<p>De ingezetenen van het fort Noulato waren een twintigtal russische of amerikaansche beambten. Zij verklaarden zich terstond
+bereid de reizigers alles te bezorgen wat zij noodig konden hebben. De handelsvereeniging voorziet hen van alle levensbehoeften,
+maar bovendien gaan zij in den zomer druk op de elanden- en de rendierenjacht en visschen zij geregeld in de Youkon. Deze
+is tamelijk vischrijk, vooral wordt er &eacute;&eacute;ne soort veel gevangen, die <i>naliena</i> genaamd en in den regel als voedsel aan de honden gegeven wordt. De <i>naliena</i>-lever wordt echter voor degenen die er aan gewend zijn, voor een goed eten gehouden. Het spreekt van zelf dat de bewoners
+van Noulato vreemd stonden te kijken toen zij de <i>Schoone Zwerfster</i> zagen aankomen. Nog meer verbaasd waren zij echter toen zij van Cascabel&#8217;s voornemen hoorden om door Siberi&euml; naar Europa
+te trekken. Van zoo iets hadden zij nog nooit gehoord. Dat konden alleen franschen bedenken! Zij bevestigden echter dat het
+gedeelte der reis tot Port-Clarence geen bezwaar zou opleveren en dat de reizigers dit achter den rug konden hebben v&oacute;&oacute;r dat
+de grond in Alaska met de langdurige sneeuw van den winter bedekt zou zijn.
+
+</p>
+<p>Op raad van Sergius werd er overgegaan tot het aankoopen van verschillende benoodigdheden voor den tocht over de steppen.
+In de eerste plaats eenige brillen die onmisbaar zijn voor een langen tocht over sneeuwvelden. De Indianen stonden hen voor
+eenige kralen een dozijn van die toestellen af. Het waren houten brillen zonder glazen, of eigenlijk oogkleppen die het geheele
+oog bedekken, met eene nauwe spleet om doorheen te zien. Dit weinige is genoeg om zooveel gewaar te worden als men noodig
+heeft om te zien waar men loopt; ware het oog onbedekt of de spleet wijder, dan zou de felle weerkaatsing der sneeuw onvermijdelijk
+eene ontsteking te weeg brengen. Alle leden van ons reisgezelschap moesten die oogkleppen aanpassen, en het bleek dat zij
+er spoedig aan gewennen zouden.
+
+</p>
+<p>Na aldus het gezicht beveiligd te hebben, moest er ook aan hunne voeten gedacht worden. Want met gelakte schoenen of zelfs
+<span class="pagenum">[<a id="pb175" href="#pb175">175</a>]</span>met gewone laarzen is het niet mogelijk in den winter over de siberische steppen te trekken.
+
+</p>
+<p>In het pakhuis te Noulato was een voorraad laarzen van robbenvel voorhanden. Dezen worden ingesmeerd met eene laag vet en
+zijn dan volkomen waterdicht, zoodat ze voor eene lange voetreis over sneeuw en ijs het best geschikt zijn.
+
+</p>
+<p>Cascabel maakte bij deze gelegenheid weder eene zeer verstandige opmerking.
+
+</p>
+<p>&#8212;Het is altijd het doelmatigst, zich te kleeden op de manier van de dieren in het land waar men zich bevindt. In Siberi&euml; hooren
+robben thuis; niets natuurlijker dus dan dat wij ons als robben toetakelen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Als robben met brillen op! kwam Sander vertellen en deze bijvoeging droeg de hooge goedkeuring van zijnen vader weg.
+
+</p>
+<p>Twee dagen vertoefde de karavaan te Noulato en dit was voldoende om het trouwe span paarden te doen uitrusten. Zij hadden
+haast om te Port-Clarence te komen. Den 21<sup>sten</sup> Augustus in de ochtendschemering ging de <i>Schoone Zwerfster</i> weder op marsch. Van nu af lieten zij den rechteroever der Youkon voorgoed achter zich liggen.
+
+</p>
+<p>Deze groote rivier buigt zich namelijk op dit punt naar het zuidwesten om zich een eind verder in de Norton-golf uit te storten.
+Met den oever verder te volgen zouden zij zonder eenig nut hunne reis langer gemaakt hebben, want de riviermonding is beneden
+de Behringstraat gelegen. Zij zouden dus van daar verder noordwaarts op Port-Clarence hebben moeten trekken, over een strand
+vol kreeken, inhammen en moerassen, dat voor de paarden hoogst vermoeiend geweest zou zijn<span class="corr" id="xd0e4006" title="Niet in bron">.</span>
+
+</p>
+<p>Het begon nu reeds fijn koud te worden. De zonnestralen vallen hier in zeer schuinsche richting op de aarde en geven veel
+licht maar weinig warmte. Veeltijds hingen er groote grijze wolken, die er uitzagen alsof zij spoedig als sneeuw zouden neerkomen.
+Er werd niet veel klein wild meer gezien en de trekvogels begonnen reeds een milder verblijf in zuidelijker streken op te
+zoeken.
+
+</p>
+<p>Tot dusverre mocht ons reisgezelschap van geluk spreken dewijl het nog zoo weinig hinder van de vermoeienissen der reis gehad
+had. Dit hadden zij echter zeker ook te danken aan hunne ijzersterke gestellen, een gevolg van hun leven in de open lucht
+onder de meest verschillende klimaten, en van de gehardheid die zij door aanhoudende lichaamsoefening gekregen hadden. Zij
+mochten dus de verwachting koesteren dat zij behouden en wel te Port-Clarence zouden komen.
+<span class="pagenum">[<a id="pb176" href="#pb176">176</a>]</span></p>
+<p>Dit gebeurde dan ook op den 5<sup>den</sup> September. Zij hadden toen ruim vijfhonderd mijlen afgelegd sedert Sitka en ruim elfhonderd van de Sacramento tot daar, in
+het geheel dus ongeveer zeventien honderd mijlen. Zij hadden daar zeven maanden over gedaan en waren nu het Westen van Amerika
+in zijne volle lengte doorgetrokken.
+
+
+
+<span class="pagenum">[<a id="pb177" href="#pb177">177</a>]</span></p>
+<div class="footnotes">
+<hr class="fnsep">
+<p class="footnote"><span class="label"><a class="noteref" href="#xd0e3808src" id="xd0e3808">1</a></span> Dit is dezelfde breedte als Drontheim in Noorwegen.
+</p>
+</div>
+</div>
+<div id="ch15" class="div1"><span class="pagenum">
+[<a href="#toc">Inhoud</a>]
+</span><h2 class="label">XV.</h2>
+<h2 class="normal">Port-Clarence.</h2>
+<p>Port-Clarence is het meest noordwestelijk gelegen punt dat door de Vereenigde Staten aan de Behringstraat bezeten wordt. Het
+ligt ten Zuiden van Kaap Prins-van-Wales, in een kleinen inham op dat gedeelte der kust, dat den neus vormt van het menschengezicht
+waar de geheele strandlijn van Alaska op lijkt. De haven heeft een uitmuntenden ankergrond en wordt daarom op hoogen prijs
+gesteld door de scheepsgezagvoerders, voornamelijk door die der walvischvaarders die in de Noordelijke IJszee hunne prooi
+komen achtervolgen.
+
+</p>
+<p>Voor de <i>Schoone Zwerfster</i> werd een kwartier uitgezocht nabij de binnenzijde der haven, niet ver van de plek waar een riviertje uitwatert, beschut door
+hooge rotsen, op wier top eenige magere berken hunne wortels in den harden steengrond hebben weten te doen dringen. Hier zouden
+zij het langste oponthoud der geheele reis hebben, want zij moesten er vertoeven zoo lang de Behringstraat nog niet geheel
+toegevroren en het ijs over de geheele breedte nog niet dik genoeg was om den wagen te dragen.
+
+</p>
+<p>Er kon geen sprake van zijn om den reiswagen met een der vaartuigen, die tusschen Port-Clarence en de overzijde heen en weer
+varen, over te zetten, want dit zijn slechts visscherschuiten van geringen diepgang. Er was dus geen ander middel om op de
+kust van <span class="corr" id="xd0e4034" title="Bron: Azie">Azi&euml;</span> te komen dan te wachten tot de geheele zee&euml;ngte in een onafzienbaar ijsveld veranderd zou zijn.
+<span class="pagenum">[<a id="pb178" href="#pb178">178</a>]</span></p>
+<p>De lange rust die zij gedwongen waren te nemen, kwam hun goed te pas nu zij op het punt stonden aan het tweede gedeelte hunner
+reis te beginnen, waar de groote moeielijkheden eerst recht eenen aanvang zouden nemen en waar zij met felle koude en zware
+sneeuwstormen te kampen zouden krijgen, althans zoo lang de <i>Schoone Zwerfster</i> niet in het mildere klimaat van Zuidelijk Siberi&euml; aangekomen zou zijn. V&oacute;&oacute;r dat zij daar konden zijn, moesten zij eenige
+zeer moeilijke weken, misschien maanden doorworstelen en zij mochten het als een geluk beschouwen dat hun de noodige tijd
+gelaten werd om aan de toebereidselen voor dien zwaren tocht de laatste hand te leggen. Wel hadden zij het een en ander aangeschaft
+bij de Indianen in het fort Noulato, maar er ontbraken toch nog verschillende zaken die Cascabel bij de handelaars te Port-Clarence
+of bij de inboorlingen hoopte te kunnen krijgen.
+
+</p>
+<p>Het was dus voor ieder een aangenaam oogenblik toen hun aanvoerder het gebruikelijke commando hooren liet:
+
+</p>
+<p>&#8212;Op de plaats: rust!
+
+</p>
+<p>Dit bevel, dat ook door soldaten op marsch of bij militaire manoeuvres het liefst gehoord wordt, liet Sander altijd volgen
+door den uitroep:
+
+</p>
+<p>&#8212;Verbreekt de gelederen!
+
+</p>
+<p>Zij wachtten dan ook geen oogenblik langer om her- en derwaarts te gaan kijken wat er op de plaats te zien was.
+
+</p>
+<p>Natuurlijk had ook de <i>Schoone Zwerfster</i> te Port-Clarence bij hare nadering niet weinig de aandacht getrokken. Nog nooit had zulk eene rollende woning zich zoo ver,
+tot aan de uiterste spits van Noord-Amerika, gewaagd. Voor de eerste maal kregen de verbaasde inboorlingen eenen troep fransche
+kunstenmakers te zien.
+
+</p>
+<p>Op dat oogenblik bevonden zich te Port-Clarence, behalve de gewone bevolking van Eskimo&#8217;s en kooplieden, eenige russische
+ambtenaren. Deze hadden tot dusver in Alaska dienst gedaan maar tengevolge der inlijving bij de Vereenigde Staten last gekregen
+naar het schiereiland der Tchouktchis op de aziatische kust of naar Petropavlovk, de hoofdstad van Kamschatka, te vertrekken.
+Deze ambtenaren bleven bij de andere bewoners niet achter om de <i>Schoone Zwerfster</i> welkom te heeten, maar vooral de Eskimo&#8217;s ontvingen de reizigers met groote ingenomenheid.
+
+</p>
+<p>Dit waren dezelfde Eskimo&#8217;s welke de beroemde zeevaarder Nordenskj&ouml;ld twaalf jaren later in deze streken ontmoette, toen hij
+zijn vermaarden tocht deed waarbij hij den noordoostelijken doortocht tusschen Azi&euml; en Amerika ontdekte. Bij die gelegenheid
+vond hij sommige dier inboorlingen reeds gewapend met revolvers en achterlaadgeweren, <span class="pagenum">[<a id="pb179" href="#pb179">179</a>]</span>de eerste vruchten der van elders ingevoerde beschaving.
+
+</p>
+<p>Aangezien de zomer pas ternauwernood ge&euml;indigd was, hadden ook de inboorlingen te Port-Clarence hunne winterkwartieren nog
+niet betrokken. Zij hielden verblijf onder kleine, sierlijke tenten, vervaardigd van zware katoenen stof in verschillende
+kleuren, welke met gevlochten stroo aaneengehecht was. Allerlei keukengereedschap van kokosnoten vervaardigd, werd in die
+tenten gebruikt.
+
+</p>
+<p>Dit maakte dat Kruidnagel, toen hij die voorwerpen voor het eerst zag, uitriep:
+
+</p>
+<p>&#8212;Er groeien dus kokosboomen in de bosschen van dit Eskimo-land!
+
+</p>
+<p>&#8212;Ten minste.... verbeterde Sergius, als die noten niet met walvischvaarders uit de Stille Zuidzee-eilanden zijn aangevoerd
+en hier te Port-Clarence in betaling gegeven.
+
+</p>
+<p>Dit was inderdaad het geval. Er bestond op dit tijdstip reeds een levendig verkeer tusschen de amerikanen en de inboorlingen,
+waarvan de invloed op de manieren der Eskimo&#8217;s duidelijk merkbaar was.
+
+</p>
+<p>Het is hier de plaats om op te merken, hetgeen ook later blijken zal, dat er niet de geringste overeenkomst in uiterlijk of
+in zeden bestaat tusschen de Eskimo&#8217;s van de amerikaansche kust en de inboorlingen van Siberi&euml;. Zelfs verstaan de stammen
+in Alaska de taal niet, welke aan de westzijde van de Behringstraat gesproken wordt. Hunne eigen taal is vol engelsche en
+russische uitdrukkingen, zoodat het niet moeilijk viel hen te verstaan.
+
+</p>
+<p>Reeds in de eerste dagen nadat zij te Port-Clarence hunnen intrek genomen hadden, geraakten de Cascabels in kennis met de
+inboorlingen dier plaats. Zij werden gastvrij door deze lieden in hunne tenten ontvangen en maakten dan ook geen zwarigheid
+hen in de <i>Schoone Zwerfster</i> toe te laten, waarvan zij geen oogenblik spijt behoefden te hebben.
+
+</p>
+<p>Deze Eskimo&#8217;s zijn over het algemeen veel beschaafder dan men gewoonlijk denkt. Veelal stelt men zich voor dat het eene soort
+van pratende robben zijn, half visch half vleesch, maar met menschengezichten, en deze verkeerde voorstelling wordt in de
+hand gewerkt door de kleederen die zij dragen, vooral in den winter. Maar het heeft er niets van. Te Port-Clarence zien de
+lieden van den Eskimo-stam er uit als gewone menschen en kan men zeer goed met hen omgaan. Er zijn er zelfs die zoo op het
+navolgen der Europeesche dracht gesteld zijn, dat zij naar de laatste mode gekleed gaan. Allen hebben echter eene zekere mate
+van behaagzucht, hetgeen te merken is aan de manier waarop zij hunne kleederen van rendieren- en robbenvel, of van marmotten-bont
+dragen, en aan <span class="pagenum">[<a id="pb181" href="#pb181">181</a>]</span>het tatoueeren van hun gezicht, dat gedaan wordt door eenige lichte lijnen in den omtrek der kin te trekken. De mannen hebben
+niet veel baard. Aan de hoeken der lippen hebben zij kunstig drie gaatjes geboord, waarin zij ringetjes van uitgesneden been
+dragen. Ook het neusbeentje versieren zij daarmede.
+
+
+</p>
+<p></p>
+<div class="figure"><img border="0" src="images/p180.jpg" alt="Zij werden gastvrij door de Eskimo&#8217;s ontvangen. Zie bl. 179." width="502" height="720"><p class="figureHead">Zij werden gastvrij door de Eskimo&#8217;s ontvangen. Zie bl. <a href="#pb179" class="pageref">179</a>.
+</p>
+</div><p>
+
+
+</p>
+<p>De Eskimo&#8217;s met welke onze reizigers kennis maakten, hadden geen ongunstig uiterlijk, heel anders dan de meeste Samojeden
+en andere inboorlingen van de aziatische noordkust. De jonge meisjes droegen paarlsnoertjes in hare ooren en armbanden van
+koper of ijzer, die met vrij veel kunstvaardigheid bewerkt waren.
+
+</p>
+<p>Ook mag hier bijgevoegd worden dat het eerlijke lieden waren, trouwhartig in het doen van zaken, ofschoon zij geweldig overvroegen
+en lieten afdingen. Maar men zou niet met andere kooplieden bekend moeten zijn, indien men dit deze bewoners der poolstreek
+kwalijk wilde nemen.
+
+</p>
+<p>Onder de Eskimo&#8217;s bestaat de meest volkomen gelijkheid. Zij hebben zelfs geene stamhoofden. Het zijn heidenen; zij vereeren
+bij wijze van afgoden houten palen met gebeeldhouwde en rood beschilderde koppen, welke vogels voorstellen, die hunne vleugels
+waaiervormig achter zich uitspreiden. Hunne zeden zijn zuiver; het familieleven is bij hen zeer hartelijk, zij hebben grooten
+eerbied voor hunne ouders, houden veel van hunne kinderen, en vereeren zorgvuldig hunne dooden, die in de open lucht te kijk
+worden gelegd, gekleed in feestgewaad en met hunne wapenen bij zich.
+
+</p>
+<p>De dagelijksche bezoeken die de Cascabels bij de inboorlingen aflegden, waren voor hen eene bron van veel genoegen. Ook gingen
+zij dikwijls in eene oude traankokerij, door amerikanen opgericht, welke destijds nog in werking was, een kijkje nemen.
+
+</p>
+<p>Het land is niet geheel van boomen ontbloot en de plantengroei is veel weelderiger dan die welke op het Tchouktchi-schiereiland,
+aan de overzijde der straat, wordt aangetroffen. Dit komt doordien de amerikaansche kust bespoeld wordt door een warmen stroom,
+welke uit de zuidelijke streken der Stille Zuidzee derwaarts loopt. Langs het Siberische strand daarentegen vloeit alleen
+het koude water dat uit de noordelijke poolzee aangevoerd wordt.
+
+</p>
+<p>Het behoeft nauwelijks gezegd te worden dat Cascabel er niet aan dacht om te Port-Clarence zijne kunsten te vertoonen. Hij
+was niet zonder reden bevreesd dat hij misschien hier even als bij de Youkon-Indianen weer duikelaars, springers en acrobaten
+zou aantreffen, die van hem niets te leeren zouden hebben. Den goeden naam van zijnen troep wilde hij dus niet voor de tweede
+maal aan eene nederlaag wagen.
+<span class="pagenum">[<a id="pb182" href="#pb182">182</a>]</span></p>
+<p>Intusschen verliep de eene dag na den anderen en zij hadden reeds langer gerust dan noodig ware geweest. Na een oponthoud
+van eene week te Port-Clarence behoefden zij zekerlijk niet meer tegen de vermoeienissen van eenen tocht door Siberi&euml; op te
+zien.
+
+</p>
+<p>Maar de <i>Schoone Zwerfster</i> kon de Behringstraat nog niet over. Zij waren nu in de laatste dagen van September en ofschoon de thermometer thans, even
+als altijd omstreeks dezen tijd en op die aardrijkskundige breedte, voortdurend beneden het vriespunt wees, lag de zee-arm
+die Amerika van Azi&euml; scheidt, nog niet dicht. De zee was echter reeds vol ijsschotsen, die buiten de straat in het ruime sop
+van de Behringzee gevormd worden en die langs de kust van Alaska, voortgestuwd door den uit den Stillen Oceaan komenden stroom,
+naar het Noorden drijven. Wachten bleef voor alsnog de boodschap, wachten tot al die schotsen samengesmolten zouden zijn tot
+&eacute;&eacute;n ontzaglijk ijsveld, onbewegelijk en sterk genoeg om eene berijdbare oppervlakte tusschen de beide werelddeelen te vormen.
+
+</p>
+<p>Heeft deze ijsvlakte zich eenmaal gezet, dan neemt zij binnen korten tijd zoodanig in dikte toe dat zij desnoods eenen geschuttrein
+zou kunnen dragen. Geen nood dus dat de <i>Schoone Zwerfster</i> en hare passagiers het geringste gevaar zouden loopen van door het ijs te zakken. De geheele ijsmassa op het smalste gedeelte
+van den zeearm tusschen Kaap Prins-van-Wales, even beneden Port-Clarence, en de kleine haven van Numana op de Siberische kust,
+is voor het overige niet meer dan een twintigtal mijlen lang.
+
+</p>
+<p>&#8212;Weet ge wat jammer is? zeide Cascabel op zekeren dag. Dat de amerikanen hier geene brug gelegd hebben.
+
+</p>
+<p>&#8212;Eene brug van twintig mijlen? vroeg Sander.
+
+</p>
+<p>&#8212;Waarom niet? meende Jan. In het midden van de straat ligt het eilandje Diomedes, waar de brug op zou kunnen rusten.
+
+</p>
+<p>&#8212;Onmogelijk zou het niet zijn, zeide Sergius, en wij mogen aannemen dat het ook eenmaal gebeuren zal want het menschelijke
+vernuft deinst voor niets terug.
+
+</p>
+<p>&#8212;Er wordt immers ook wel over gedacht om eene brug over het engelsche kanaal te leggen, hernam Jan.
+
+</p>
+<p>&#8212;Daar is inderdaad sprake van, stemde Sergius toe. Maar het valt niet te ontkennen dat eene brug over de Behringstraat minder
+nuttig zou wezen dan eene van Dover naar Calais, en dat zij stellig hare kosten niet goed zou maken.
+
+</p>
+<p>&#8212;Al was zij dan ook niet nuttig voor het reizigersverkeer in &#8217;t algemeen, meende Cornelia, zou zij ons ten minste nu van dienst
+wezen.
+<span class="pagenum">[<a id="pb183" href="#pb183">183</a>]</span></p>
+<p>&#8212;Eigenlijk hebben wij er toch ook geen behoefte aan, zeide Cascabel. Gedurende acht maanden van het jaar ligt er immers eene
+brug, eene van ijs, zoo sterk als eene brug van ijzer of steen bij mogelijkheid gemaakt kan worden. Moeder natuur bouwt die
+ieder jaar weder op en heft niet eens tol!
+
+</p>
+<p>Vader Cascabel was gewoon de dingen van den besten kant op te nemen en in den grond der zaak had hij dikwijls gelijk. Waartoe
+eene brug die millioenen kosten zou, wanneer zij slechts op het geschikte tijdstip behoefden te wachten om den overtocht,
+te voet of per as, naar verkiezing te kunnen doen?
+
+</p>
+<p>Het kon nu niet heel lang meer duren. Hun geduld zou op geen al te lange proef gesteld worden.
+
+</p>
+<p>Den 7<sup>den</sup> October behoefden zij er niet meer aan te twijfelen of de winter was, op deze hooge breedte, voorgoed ingetreden. Alle spoor
+van plantengroei was verdwenen, het sneeuwde dikwijls, de enkele boomen langs de kust waren met ijzel overdekt. Van de schrale
+planten die in de poollanden nog tieren willen, en van de harstachtige gewassen die in het Noorden van Scandinavi&euml; aangetroffen
+worden en zich tot den poolcirkel voortzetten, was nu niets meer te zien.
+
+</p>
+<p>Nog altijd werden de ijsschotsen door den snellen stroom de <span class="corr" id="xd0e4149" title="Bron: zeeengte">zee&euml;ngte</span> doorgejaagd, maar zij begonnen breeder en dikker te worden. Evenals eene korte, maar felle hitte voldoende is om metalen
+aan elkaar te smelten, zoo was hier nog slechts eene geweldige koude noodig om van de ijsklompen een ijsveld te maken. Zij
+konden er staat op maken dat het den eenen of anderen dag gebeuren zou.
+
+</p>
+<p>Zoo vurig onze reizigers echter naar het oogenblik wenschten dat de zee begaanbaar zou worden, zoo verlangend zij waren om
+Port-Clarence te verlaten en den voet op de Oude Wereld te zetten, toch had dat aangename vooruitzicht ook zijne keerzijde.
+Dan immers, zou ook het oogenblik van scheiden daar zijn. Wel zouden zij Alaska den rug toekeeren, maar Sergius zou daar achter
+blijven, want er was geen sprake van dat hij zijne reis verder naar het Westen zou voortzetten. Na het einde van den winter
+was hij voornemens zijne onderzoekingstochten in dit gedeelte van Amerika te hervatten, en wilde hij de landstreek ten Noorden
+van de Youkon en aan genen kant der bergen gaan opnemen.
+
+</p>
+<p>Het vooruitzicht dier scheiding was voor allen even smartelijk. De genegenheid die zij in korten tijd voor elkander hadden
+opgevat, was tot eene oprechte en hartelijke vriendschap aangegroeid.
+
+</p>
+<p>Wie het zich het meest aantrok, was Jan. Hij kon er nauwelijks <span class="pagenum">[<a id="pb184" href="#pb184">184</a>]</span>aan denken dat Sergius ook Kayette zou medenemen. Het was immers in het belang van het meisje zelve, dat haar aangenomen vader
+de zorg voor hare toekomst geheel op zich nam. Zij kon aan geen betere handen dan die van Sergius worden toevertrouwd; deze
+zou haar medenemen naar Europa, waar hij haar eene zorgvuldige opvoeding zou doen geven en haar in eenen stand zou inleiden,
+oneindig beter dan die van arme kermiskunstenmakers. Waar zulke voordeelen voor het grijpen lagen, viel er niet te aarzelen.
+Jan kon dat niet ontkennen en was de eerste om het in te zien. Maar hij dacht er niettemin aan met eene steeds toenemende
+beklemdheid, welke hij niet bij machte was van zich af te zetten. Het was om allen moed te verliezen wanneer hij er aan dacht
+dat hij van Kayette zou moeten scheiden en haar nimmer terug zou zien. In zedelijken en in stoffelijken zin zou er tusschen
+hen beiden een afgrond zich openen wanneer zij in den kring der bloedverwanten van Sergius werd opgenomen. Het was hun beiden
+tot eene aangename gewoonte geworden samen te praten, samen te werken en altijd bij elkander te wezen. Hetgeen Jan voor Kayette
+voelde was eene oprechte liefde, welke zich uitte in eene bezorgdheid voor haar, die zich geen oogenblik verloochende, en
+in zijne ontroering wanneer hij met haar sprak. En misschien beantwoordde Kayette die liefde reeds, al gaf zij zich zelve
+daar nog geen rekenschap van. Dat alles moest dan verbroken worden door eene scheiding welke naar alle waarschijnlijkheid
+voor altijd zou wezen!
+
+</p>
+<p>Jan voelde zich dus inderdaad ongelukkig, maar ook zijne ouders, zijn broeder en zijne zuster hielden veel van Kayette, konden
+zich niet gewennen aan het denkbeeld dat zij haar moesten verliezen, en dachten ook niet zonder smart aan het oogenblik dat
+zij van Sergius afscheid zouden moeten nemen. Zij zouden er heel wat voor over hebben, betuigde Cascabel meer dan eens, wanneer
+Sergius voorloopig slechts wilde toestemmen om met hen de reis voort te zetten. Eenige maanden duurde hun tocht nog; daarna
+konden zij altijd nog zien wat hun te doen stond.
+
+</p>
+<p>Wij hebben reeds gezegd dat de bewoners van Port-Clarence onze reizigers een goed hart toedroegen. Niet zonder bezorgdheid
+zagen zij het oogenblik naderen waarop de karavaan zich in de Siberische steppen zou gaan wagen, waar haar ernstige gevaren
+te wachten stonden. Die in eenzaamheid levende lieden stelden belang in deze vreemdelingen die van zoo verre kwamen en nog
+zulk een verren tocht v&oacute;&oacute;r zich hadden. Maar met geheel andere oogen sloegen de russische ambtenaren, die eerst sedert kort
+hier aan het strand verblijf hielden, het reisgezelschap gade. Vooral <span class="pagenum">[<a id="pb185" href="#pb185">185</a>]</span>op Sergius hadden zij hunne bijzondere aandacht gevestigd.
+
+</p>
+<p>Wij hebben verhaald dat deze ambtenaren, die zich op dat tijdstip te Port-Clarence bevonden, in Alaska dienst gedaan hadden
+en tengevolge der inlijving van dat gewest verplicht waren naar Siberi&euml; terug te keeren.
+
+</p>
+<p>Onder hen bevonden zich twee politie-beambten, die in de gewezen russische bezitting met eene bijzondere opdracht belast waren
+geweest. Zij hadden namelijk tot taak gehad het oog te houden op de politieke vluchtelingen, die in Nieuw-Brittanni&euml; eene
+schuilplaats vonden, maar somtijds poogden over de grens van Alaska weder op russisch grondgebied te komen. Nu had Sergius,
+als een rus, die zich bij eenen troep fransche kunstenmakers bevond en die juist op eene plaats, waar de grenzen van het Czarenrijk
+eenen aanvang namen, niet verder verkoos te reizen, terstond hunne achterdocht gaande gemaakt. Zij hielden dus het oog op
+hem, maar voorzichtig en met beleid, z&oacute;&oacute;dat niemand het merkte.
+
+</p>
+<p>Sergius kon dus ook niet vermoeden dat hij den argwaan der politiebeambten had opgewekt. Hij dacht, evenals de Cascabels,
+alleen aan hunne ophanden zijnde scheiding. Het was alsof hij geslingerd werd tusschen het vooruitzicht om zijne reis door
+westelijk Amerika te hervatten, en zijnen lust om daarvan aftezien en den tocht naar Europa mede te maken. Wat er eigenlijk
+bij hem omging kon niemand met zekerheid zeggen, maar Cascabel besloot, dewijl hij hem dikwijls in gepeins verzonken zag,
+op eene verklaring aan te dringen.
+
+</p>
+<p>Des avonds van den 11<sup>den</sup> October, nadat het avondeten afgeloopen was, sprak Cascabel hem dus aan alsof er plotseling eene gedachte bij hem opkwam.
+
+</p>
+<p>&#8212;Wat ik zeggen wilde, mijnheer Sergius, het zal nu niet lang meer duren of wij gaan op weg naar uw land.
+
+</p>
+<p>&#8212;Zeker mijn vriend, dat is afgesproken.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja, wij gaan dus naar Rusland. Wij komen dan ook te Perm, waar, als ik mij wel herinner, uw vader woont.
+
+</p>
+<p>&#8212;Dat is zoo, en ik wil wel bekennen dat ik u niet zie heengaan zonder grooten lust om u te vergezellen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Maar mijnheer Sergius, vroeg Cornelia, denkt gij nog lang in Amerika te blijven?
+
+</p>
+<p>&#8212;Lang? Dat weet ik nog niet.
+
+</p>
+<p>&#8212;En op welke manier zijt gij voornemens naar Europa terug te keeren?
+
+</p>
+<p>&#8212;Dwars door het verre Westen. In die richting hervat ik mijne reis en hoop zoodoende eindelijk te New-York te <span class="pagenum">[<a id="pb186" href="#pb186">186</a>]</span>komen, waar ik scheep zal gaan en Kayette medenemen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Met Kayette dus? vroeg Jan zacht, terwijl hij het meisje aanzag dat de oogen neersloeg.
+
+</p>
+<p>Allen zwegen eenige oogenblikken. Toen vervolgde Cascabel, terwijl zijne stem eenigszins haperde:
+
+</p>
+<p>&#8212;Kijk eens mijnheer Sergius, ik wilde u met uw verlof wel eens iets voorstellen. Ik weet heel goed dat het eene bezwaarlijke
+onderneming is, Siberi&euml; van het eene eind tot het andere door te trekken. Maar met moed en eenen vasten wil hopen wij toch.....
+
+</p>
+<p>&#8212;Mijn waarde vriend, viel Sergius hem in de rede, wees overtuigd dat noch het gevaarlijke, noch het vermoeiende der reis mij
+af zou schrikken. Gaarne zoude ik dat alles met u deelen, maar...
+
+</p>
+<p>&#8212;Maar wat belet u dan samen met ons onzen tocht voort te zetten? vroeg Cornelia.
+
+</p>
+<p>&#8212;Dat zou aardig zijn! voegde Sander er bij.
+
+</p>
+<p>&#8212;Als gij het doet krijgt ge een zoen van mij, riep Napoleona uit.
+
+</p>
+<p>Jan noch Kayette hadden een woord gezegd, maar het was hun aan te zien dat zij in angstige spanning verkeerden.
+
+</p>
+<p>&#8212;Mijn waarde Cascabel, zeide Sergius na eenige oogenblikken nagedacht te hebben, ik zou met u en uwe vrouw gaarne eens willen
+praten.
+
+</p>
+<p>&#8212;Wij zijn tot uwen dienst, terstond zoo gij wilt.
+
+</p>
+<p>&#8212;Neen, liever morgen ochtend!
+
+</p>
+<p>Er werd toen verder niet over gesproken en spoedig gingen allen, benieuwd naar hetgeen er gebeuren zou, naar bed.
+
+</p>
+<p>Wat was de bedoeling van Sergius met dit gesprek? Was hij besloten verandering in zijne plannen te brengen, of wilde hij alleen
+aan Cascabel de middelen verschaffen om in gunstiger omstandigheden de reis te doen, door hem opnieuw geld aantebieden?
+
+</p>
+<p>Kayette en Jan waren het meest in spanning. Zij deden geen van beiden dien nacht een oog toe.
+
+</p>
+<p>Den daarop volgenden ochtend had het onderhoud plaats. Niet omdat hij de kinderen niet vertrouwde, maar dewijl hij vreesde
+beluisterd te worden door de inboorlingen en andere bezoekers die af en aan liepen, wenschte Sergius dat Cascabel en zijne
+vrouw zich met hem op eenigen afstand van den wagen zouden verwijderen. Hetgeen hij hun te zeggen had was van groot belang,
+en hij wilde het voor anderen zorgvuldig geheim houden.
+
+</p>
+<p>Zij wandelden dus met hun drie&euml;n het strand op, den kant uit van de traankokerij. Onder de hand leidde Sergius het gesprek
+in.
+<span class="pagenum">[<a id="pb187" href="#pb187">187</a>]</span></p>
+<p>&#8212;Mijne vrienden, zeide hij, luistert goed en denkt rijpelijk na v&oacute;&oacute;r dat gij antwoordt op hetgeen ik u ga voorstellen. Ik
+heb uwe goedhartigheid op prijs leeren stellen en ondervonden wat gij voor uwe vrienden overhebt. Maar v&oacute;&oacute;r dat gij een gewichtig
+besluit gaat nemen, moet gij eerst weten wie ik ben.
+
+</p>
+<p>&#8212;Wie gij zijt? vroeg Cascabel. Wel voor den drommel, gij zijt een braaf man, dat is al wat ik noodig heb te weten.
+
+</p>
+<p>&#8212;Nu ja, een braaf man, antwoordde Sergius, maar juist omdat ik dat ben, past het mij niet de ernstige gevaren, die gij in
+Siberi&euml; zult gaan loopen, nog te vermeerderen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Waarom zou uwe tegenwoordigheid voor ons een gevaar kunnen opleveren, mijnheer Sergius? vroeg Cornelia.
+
+</p>
+<p>&#8212;Omdat mijn ware naam is: graaf Sergius Narkine en ik een staatkundige banneling ben.
+
+</p>
+<p>Hij vertelde hen nu in korte bewoordingen zijne geschiedenis.
+
+</p>
+<p>Graaf Sergius Narkine was uit een vermogend geslacht in het gouvernement Perm gesproten. Bezield met warme belangstelling
+voor wetenschappelijke en aardrijkskundige onderzoekingen, bracht hij de jaren zijner jeugd grootendeels door met het doen
+van reizen in alle deelen der wereld.
+
+</p>
+<p>Die reizen hadden hem een beroemd man kunnen maken, maar ongelukkig bepaalde hij zich niet daartoe. Hij raakte in staatkundige
+beroeringen verwikkeld en werd in 1857 lid van een geheim genootschap, waar zijne vrienden hem toe overhaalden. Niet lang
+daarna werden alle leden dezer vereeniging gevangen genomen en met al de gestrengheid, waarvoor de russische regeering berucht
+is, vervolgd en gestraft. De meesten werden veroordeeld tot levenslange ballingschap in Siberi&euml;.
+
+</p>
+<p>Dit was ook het lot van graaf Sergius Narkine, wien de stad Jakoutsk tot verblijfplaats werd aangewezen. De eenige bloedverwant
+dien hij verplicht was achter te laten, was zijn vader, prins Wassili Narkine, thans een tachtigjarige grijsaard. Deze bleef
+op zijne landgoederen te Walska, nabij Perm, verblijf houden.
+
+</p>
+<p>Na vijf jaren te Jakoutsk gesleten te hebben, gelukte het den veroordeelde naar Okhotsk, aan den zeeboezem van dien naam,
+te ontkomen. Daar vond hij een schip dat zeilre&ecirc; lag en hem medenam naar eene haven in Californi&euml;. Sedert dien tijd had graaf
+Sergius Narkine zeven jaren lang in de Vereenigde Staten of in Nieuw-Engeland geleefd, altijd in de nabijheid der grenzen
+van Alaska, waar hij heen hoopte te gaan zoodra het gewest bij de Vereenigde Staten werd ingelijfd. In het geheim koesterde
+hij de hoop door Siberi&euml; heen naar Europa terug te keeren en dus juist te doen wat <span class="pagenum">[<a id="pb189" href="#pb189">189</a>]</span>Cascabel ondernomen had. Het is licht te begrijpen met welk eene ontroering hij dus vernam dat dezelfde lieden, wien hij het
+behoud van zijn leven verschuldigd was, voornemens waren de Behringstraat over en Siberi&euml; door te trekken.
+
+
+</p>
+<p></p>
+<div class="figure"><img border="0" src="images/p188.jpg" alt="Mijn ware naam is: Graaf Sergius Narkine. (Zie bl. 187)." width="504" height="720"><p class="figureHead">Mijn ware naam is: Graaf Sergius Narkine. (Zie bl. <a href="#pb187" class="pageref">187</a>).
+</p>
+</div><p>
+
+
+</p>
+<p>Natuurlijk zou hij niets liever gewild hebben dan hen te vergezellen, maar hij zag er tegen op zijne vrienden aan den toorn
+der onbarmhartige russische regeering bloot te stellen. Wat zouden de gevolgen zijn als het ontdekt werd dat zij een staatkundig
+veroordeelde weder over de russische grenzen hadden helpen komen? Toch zou hij zijn hoogbejaarden vader zoo gaarne willen
+terugzien....
+
+</p>
+<p>&#8212;Als ik u was, mijnheer Sergius, ging ik eenvoudig met ons mede, zeide Cornelia hartelijk.
+
+</p>
+<p>&#8212;Maar mijne goede vrienden, als het uitkomt is uwe vrijheid, ja misschien uw leven er mede gemoeid.
+
+</p>
+<p>&#8212;Wat komt dat er op aan, mijnheer Sergius? zeide Cascabel. Van ieder mensch wordt hiernamaals de rekening opgemaakt van hetgeen
+hij goeds en kwaads in zijn leven gedaan heeft. Dus is het zaak er zooveel mogelijk goede posten op te brengen, om tegen de
+kwade optewegen!
+
+</p>
+<p>&#8212;Mijn waarde Cascabel, bedenk....
+
+</p>
+<p>&#8212;Bovendien mijnheer Sergius, zal niemand u immers herkennen? Wij zijn bij de hand genoeg, wees daar zeker van en de drommel
+moge mij halen als wij met ons allen niet in staat zijn de russische politie-speurhonden bij den neus te hebben!
+
+</p>
+<p>&#8212;Evenwel ... drong Sergius weder aan.
+
+</p>
+<p>&#8212;Als het niet anders kan, steekt gij u desnoods in een kunstenmakerspak, wanneer gij ten minste u daar niet voor schaamt....
+
+</p>
+<p>&#8212;Hoe kunt gij zoo iets denken, mijn vriend?
+
+</p>
+<p>&#8212;Wie zal dan ooit op het denkbeeld komen dat er een graaf Narkine in den troep van Cascabel verscholen zit?
+
+</p>
+<p>&#8212;Nu dan, mijne vrienden, ik neem het aan en weest overtuigd dat ik er u dankbaar voor ben....
+
+</p>
+<p>&#8212;Jawel, jawel, viel Cascabel hem in de rede, laat dat maar blijven. Hadt gij er dan aan getwijfeld dat wij iets voor u over
+zouden hebben? Derhalve, mijnheer de graaf....
+
+</p>
+<p>&#8212;Noem mij niet bij mijnen titel of naam. Voor ieder blijf ik eenvoudig Sergius, zelfs voor de kinderen....
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja, het is beter dat zij er niets van weten. Het blijft dus afgesproken, mijnheer Sergius, dat wij u medenemen. Ik mag geen
+Cesar Cascabel heeten als ik u niet behouden en wel te Perm breng. Gelukte mij dat niet, dan zou ik voor het eerst iets dat
+ik op mij <span class="pagenum">[<a id="pb190" href="#pb190">190</a>]</span>genomen heb in den steek laten, en dan was ik voorgoed mijn goeden naam als artist kwijt!
+
+</p>
+<p>Met welke vreugdekreten Sergius begroet werd toen hij in de <i>Schoone Zwerfster</i> terugkwam en Jan, Kayette, Sander, Napoleona en Kruidnagel te weten kwamen dat hij met hen naar Europa ging, kan ieder gemakkelijk
+raden. Daarvan vertellen wij dus niets.
+
+
+<span class="pagenum">[<a id="pb191" href="#pb191">191</a>]</span></p>
+</div>
+<div id="ch16" class="div1"><span class="pagenum">
+[<a href="#toc">Inhoud</a>]
+</span><h2 class="label">XVI.</h2>
+<h2 class="normal">Vaarwel aan de Nieuwe Wereld.</h2>
+<p>Het kwam er dus nu alleen op aan, het ontworpen plan om naar Europa terugtekeeren uittevoeren.
+
+</p>
+<p>Alles goed beschouwd, stonden de kansen van slagen niet kwaad. Het wisselvallige kunstenmakersleven bracht de Cascabels er
+nu eenmaal toe dat zij door Rusland moesten trekken en wel door het gouvernement Perm. Wat kon graaf Narkine dus veiliger
+doen dan zich, indien hij ook daarheen wilde, bij hen aansluiten? Niemand kon immers vermoeden dat de politieke veroordeelde,
+die indertijd uit Jakoutsk gevlucht was, zich bij eenen kunstenmakerstroep bevond? Werd het geheim niet verraden, dan moest
+het plan stellig gelukken, en eenmaal te Perm gekomen, kon de graaf, nadat hij zijnen vader teruggezien had, handelen zooals
+hem het best toescheen. Hij zou Azi&euml; dan achter den rug en nergens een spoor van zijn verblijf achtergelaten hebben, zoodat
+hij naar de omstandigheden te werk zou kunnen gaan.
+
+</p>
+<p>Daar stond wel tegenover dat indien hij, tegen alle waarschijnlijkheid in, op hunnen tocht door Siberi&euml; ontdekt werd, zulks
+zeer ernstige gevolgen hebben kon, niet alleen voor hem maar ook voor degenen die hem vergezelden. Hierover verkozen echter
+Cascabel en zijne vrouw zich niet ongerust te maken, en zeker is het dat indien zij hunne kinderen hadden kunnen raadplegen,
+deze het volkomen met hen eens geweest zouden zijn. Maar het was zaak het geheim van graaf Narkine zorgvuldig te bewaren.
+Niemand <span class="pagenum">[<a id="pb192" href="#pb192">192</a>]</span>mocht dus iets anders vermoeden dan dat hun reisgenoot eenvoudig Sergius heette.
+
+</p>
+<p>Wel nam graaf Narkine zich stellig voor om later de edelmoedige toewijding dezer brave lieden naar verdienste te beloonen,
+maar Cascabel rekende op geene andere belooning dan dat hij zijnen vriend eenen dienst mocht bewijzen en tegelijkertijd de
+russische politie eene kool stoven.
+
+</p>
+<p>Ongelukkig was er iets dat zij geen van beiden konden vermoeden, namelijk dat hun voornemen van den aanvang af gevaar liep
+te mislukken. Zoodra zij de zee&euml;ngte over zouden zijn, hadden zij groote kans terstond door de russische politie in Siberi&euml;
+te worden aangehouden.
+
+</p>
+<p>Men moet weten dat den dag nadat hunne afspraak gemaakt was, twee mannen op eene afgelegene plek aan de haven, waar niemand
+hen beluisteren kon, in druk gesprek heen en weer liepen.
+
+</p>
+<p>Dat waren de twee politiebeambten van wie wij reeds gesproken hebben, wier aandacht door de aanwezigheid van Sergius onder
+de passagiers van de <i>Schoone Zwerfster</i> zoo bijzonder getrokken was.
+
+</p>
+<p>Gedurende een aantal jaren te Sitka geplaatst en belast met de staatkundige politie in het gouvernement Alaska, was het hunne
+taak geweest, zooals onze lezers zich herinneren zullen, bijzonder het oog te houden op het doen en laten der vluchtelingen
+die zich op de grens van Columbia ophielden, den gouverneur daarvan te onderrichten en allen die het waagden op russisch grondgebied
+te komen, te doen aanhouden. Wat nu het geval bedenkelijk maakte, was dat zij graaf Narkine wel niet persoonlijk kenden, maar
+toch in het bezit van zijn signalement waren, dat overal was heengezonden toen hij uit de vesting Jakoutsk gevlucht was. Zoodra
+de troep van Cascabel te Port-Clarence aankwam, viel het hun bijzonder op dat zij eenen rus bij zich hadden die noch de manieren
+noch het uiterlijk van eenen kunstenmaker had. Hoe kwam het dat deze zich bij een gezelschap bevond, dat zulk een wonderlijken
+weg gebruikte om van Sacramento naar Europa terug te keeren?
+
+</p>
+<p>Zoodra hunne achterdocht eenmaal gewekt was, gingen zij op den loer liggen en aan &#8217;t afluisteren, maar zoo voorzichtig dat
+niemand het bemerkte. Zij vergeleken het signalement van graaf Narkine met Sergius en kregen zoodoende spoedig zekerheid dat
+hij het was.
+
+</p>
+<p>&#8212;Het is niemand anders dan graaf Narkine, zeide de een. Stellig heeft hij al eene poos op de grens van Alaska gezworven in
+afwachting dat het land ingelijfd zou worden; toen heeft hij zeker <span class="pagenum">[<a id="pb193" href="#pb193">193</a>]</span>dien koorddanserstroep ontmoet die hem waarschijnlijk den een of anderen dienst heeft bewezen, en zoo komt het dat hij nu
+met hen naar Siberi&euml; wil oversteken.
+
+</p>
+<p>Dit alles was juist zooals zij dachten. Wel was Sergius aanvankelijk niet voornemens geweest verder te gaan dan Port-Clarence,
+maar het verwonderde de agenten volstrekt niet toen zij te weten kwamen dat hij het plan had opgevat met de <i>Schoone Zwerfster</i> naar den overkant te gaan.
+
+</p>
+<p>&#8212;Dat is een buitenkansje voor ons, zeide de eene agent. Ware de graaf hier op amerikaanschen bodem gebleven, dan hadden wij
+het recht niet gehad hem aan te houden.
+
+</p>
+<p>&#8212;Daarentegen, antwoordde de eerste, is hij over de russische grens zoodra hij aan de overzijde der Behringstraat komt. Daar
+zal hij ons niet ontsnappen, want wij zullen hem behoorlijk opwachten!
+
+</p>
+<p>&#8212;Met zulk eene vangst kunnen wij eer inleggen en goed wat verdienen, hernam de ander. Het is een mooi ding om mee te beginnen.
+Maar hoe leggen wij het aan?
+
+</p>
+<p>&#8212;Eenvoudig genoeg. De Cascabels zullen wel spoedig vertrekken en zeker langs den kortsten weg, dat is recht naar Numana aan
+den overkant. Wij hebben dus slechts te zorgen dat wij tegelijk of even v&oacute;&oacute;r hen daar zijn, en dan kunnen wij graaf Narkine
+terstond te pakken krijgen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Het lijkt mij nog beter toe als wij eenigen tijd v&oacute;&oacute;r hen te Numana kunnen wezen en de politie daar van het geval onderrichten,
+zoodat die ons zoo noodig helpen kan.
+
+</p>
+<p>&#8212;Als dat mogelijk is zullen wij het zeker doen, was het antwoord. De Cascabels moeten in elk geval wachten tot het ijs zoo
+sterk is dat zij er met hunnen wagen over kunnen, maar wij kunnen heel gemakkelijk vroeger gaan. Wij moeten dus voorloopig
+hier te Port-Clarence blijven en graaf Narkine in het oog houden zonder dat hij er iets van merken mag, want misschien begrijpt
+hij wel dat hij op zijne hoede moet zijn tegenover de russische ambtenaren die uit Alaska terugkeeren, maar hij moet niet
+kunnen vermoeden dat wij weten wie hij is. Hij moet dus zonder achterdocht van hier gaan, wij zullen hem te Numana aanhouden
+en dan brengen wij hem onder goed geleide naar Jakoutsk of naar Petropavlovk.
+
+</p>
+<p>&#8212;Maar als die kunstenmakers zich daar eens tegen verzetten, bracht de andere politieman in het midden.
+
+</p>
+<p>&#8212;Dan zullen zij ondervinden wat het zeggen wil, dat zij een politieken banneling in Rusland helpen terugkeeren!
+
+
+</p>
+<p></p>
+<div class="figure"><img border="0" src="images/p195.jpg" alt="Aan de overzijde is hij over de russische grens. (Zie bl. 192)" width="499" height="720"><p class="figureHead">Aan de overzijde is hij over de russische grens. (Zie bl. <a href="#pb192" class="pageref">192</a>)
+</p>
+</div><p>
+
+
+</p>
+<p>Dit plan, zoo eenvoudig als het was, had alle kans van slagen, <span class="pagenum">[<a id="pb195" href="#pb195">195</a>]</span>want graaf Narkine kon niet weten dat iemand hem herkend had en de Cascabels vermoedden niet dat er bijzonder op hen gelet
+werd. De reis, die onder zulke goede vooruitzichten ondernomen scheen te worden, kon dus heel slecht voor Sergius en zijne
+vrienden afloopen.
+
+</p>
+<p>Terwijl er achter hunnen rug zulke booze plannen tegen hen gesmeed werden, verheugden zij zich in het vooruitzicht van niet
+van elkander gescheiden te zullen worden en gezamenlijk naar Rusland te mogen trekken. Vooral Jan en Kayette waren in de wolken
+van blijdschap.
+
+</p>
+<p>De twee agenten hadden het geheim, waar zij achter gekomen waren, zorgvuldig voor zich gehouden, en niemand te Port Clarence
+koesterde het minste vermoeden dat er onder de passagiers van de <i>Schoone Zwerfster</i> zulk een gewichtig persoon zich bevond als graaf Sergius Narkine.
+
+</p>
+<p>Intusschen was de dag van vertrek nog niet vast bepaald kunnen worden. Met ongeduld sloegen zij de wisselvallige aanwijzingen
+van den thermometer gade. Het was zooals Cascabel zeide: nog nooit hadden zij zoo vurig gewenscht dat het zou gaan vriezen
+dat het kraakte.
+
+</p>
+<p>Het was voor hen hoogst wenschelijk dat zij aan den overkant kwamen v&oacute;&oacute;r dat de winter in zijne volle strengheid ingetreden
+zou zijn. Dit kon eerst het geval wezen in de eerste weken van November en de <i>Schoone Zwerfster</i> zou dus den tijd hebben om in het zuidelijke gedeelte van Siberi&euml; te komen, waar zij op de eene of andere bewoonde plaats
+het gunstige jaargetijde konden afwachten om den tocht in de richting van het Oeralgebergte te ondernemen.
+
+</p>
+<p>Als het niet tegenliep konden zij met hun tweespan, Vermout en Gladiator, zonder al te groote inspanning, de Siberische steppen
+doorkomen, en kon de karavaan bij tijds te Perm wezen om aan de kermis aldaar, in Juli van het volgende jaar, te kunnen deelnemen.
+
+</p>
+<p>Maar nog altijd bleven de ijsschotsen, voortgejaagd door den warmen stroom uit den Stillen Oceaan, naar het Noorden voorbijdrijven.
+Nog altijd hielden zij het gezicht op bewegelijke ijsklompen die zich maar niet verkozen vast te zetten tot een onbewegelijk
+en stevig ijsveld.
+
+</p>
+<p>Den 13<sup>den</sup> October was het echter alsof het drijfijs langzamer voorbij begon te trekken. Waarschijnlijk had het zich in het Noorden
+ergens vastgezet, zoodat de stroom daar gestuit werd. Aan den gezichteinder vertoonde zich eene doorloopende reeks witte bergspitsen,
+een bewijs dat de Poolzee reeds in eene ijsvlakte herschapen was. Ook liet zich in de lucht de heldergrauwe weerschijn eener
+onafzienbare <span class="pagenum">[<a id="pb196" href="#pb196">196</a>]</span>ijsmassa zien. Het kon nu niet lang meer duren of de geheele zee&euml;ngte zou toevriezen.
+
+</p>
+<p>Van tijd tot tijd raadpleegden Sergius en Jan de visschers te <span class="corr" id="xd0e4386" title="Bron: Port Clarence">Port-Clarence</span>. Zij beiden hadden reeds meer dan eens gedacht dat de overtocht wel te doen was, maar de ervaren zeelieden raadden het hun
+af.
+
+</p>
+<p>&#8212;Overhaast u niet, waarschuwden zij, en wacht totdat de vorst haar werk gedaan heeft. Het heeft nog niet hard genoeg gevroren
+om een goed ijsveld te maken. En al lag alles ook toe aan dezen kant van de kust, dan volgt daar nog niet uit dat hetzelfde
+het geval zal wezen aan de overzijde, vooral niet in den omtrek van het eilandje Diomedes.
+
+</p>
+<p>Dit was een verstandige raad.
+
+</p>
+<p>&#8212;Het is toch dit jaar geen vroege winter, zeide Sergius tegen een der oudste visschers.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ja, het is later dan gewoonlijk, antwoordde deze. Dat is eene reden te meer om u niet op het ijs te wagen v&oacute;&oacute;r dat gij zekerheid
+hebt dat het sterk genoeg is. Ook moet gij in aanmerking nemen dat uw reiswagen zwaarder weegt dan een voetganger en dus dikker
+ijs noodig heeft. Wacht eerst tot er een goed pak sneeuw gevallen is, waardoor de oneffenheden tusschen de ijsschotsen opgevuld
+zullen worden. Dan kunt gij er over rijden alsof het een straatweg is en zult gij spoedig den tijd, dien gij hier wachtende
+doorbrengt, ingehaald hebben zonder dat gij gevaar loopt midden in de straat te blijven steken.
+
+</p>
+<p>Deze raad van lieden die met de ervaring vertrouwd waren, mocht niet in den wind geslagen worden en Sergius deed dan ook al
+wat hij kon om Cascabel, die het ongeduldigst van den troep was, geduld te doen oefenen. Het verkeerdste wat zij doen konden,
+was door eene onbedachtzame handeling hunne veiligheid in de waagschaal te stellen en hunne reis te doen mislukken.
+
+</p>
+<p>&#8212;Houd u een weinig bedaard, vermaande hij. De <i>Schoone Zwerfster</i> is geene boot; als zij in eene scheur in het ijs blijft steken, zinkt zij als een steen. Het zou eene al te mooie reclame
+voor den troep van Cascabel zijn, als hij met heel zijn toebehooren in de diepte van de Behringstraat verdween.
+
+</p>
+<p>&#8212;Toch zou het onzen naam vereeuwigen! antwoordde de roemzuchtige Cesar.
+
+</p>
+<p>Cornelia kwam echter spoedig tusschenbeide en verklaarde dat zij niet op roekelooze ondernemingen gesteld was.
+
+</p>
+<p>&#8212;Ik wil haast maken, mijnheer Sergius, maar meest om uwentwil, zeide Cascabel.
+<span class="pagenum">[<a id="pb197" href="#pb197">197</a>]</span></p>
+<p>&#8212;Dat is goed en wel, antwoordde de graaf, maar ik wil geen onbedachtzame haast, en wel om uwentwil.
+
+</p>
+<p>Allen waren ongeduldig, maar Jan en Kayette vonden niet dat de dagen lang duurden. Jan gaf haar geregeld les en zij maakte
+daar zoo goed gebruik van dat zij reeds vlot Fransch sprak en alles in die taal verstond. Zij beiden hadden van het begin
+af geen moeite gehad om elkander te begrijpen. Bovendien voelde Kayette zich gelukkig in den schoot van het gezin en gestreeld
+door de zorgvuldigheid, waarmede Jan op al hare wenschen lette. Cascabel en zijne vrouw hadden met blindheid geslagen moeten
+zijn indien zij niet opgemerkt hadden wat er tusschen hunnen zoon en het Indiaansche meisje gaande was, en zij begonnen er
+zich eenigszins ongerust over te maken. Zij alleen wisten wie Sergius eigenlijk was en dus welke toekomst Kayette wachtte.
+Zij was nu geen verlaten kind van een inlandschen stam, die te Sitka eene plaats als dienstbode wilde gaan zoeken, maar zij
+was de aangenomen dochter van graaf Narkine. Indien Jan het oog op haar vallen liet, kon daar niets dan teleurstelling voor
+hem op volgen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Wat gaat het ons echter aan? zeide Cascabel. Mijnheer Sergius ziet alles wat er voorvalt; hij is schrander genoeg om te begrijpen
+wat het geval is. Indien hij er dus niets van zegt, Cornelia, kunnen wij gerust zwijgen.
+
+</p>
+<p>Op eenen avond vroeg Jan:
+
+</p>
+<p>&#8212;Doet het u pleizier, Kayette, om naar Europa te gaan?
+
+</p>
+<p>&#8212;Naar Europa? Zeker, maar ik zou het nog pleizieriger vinden om naar Frankrijk te gaan.
+
+</p>
+<p>&#8212;Daar hebt ge wel gelijk in, want het is een mooi en een goed land. Mocht het ooit uw vaderland worden, zou het er u stellig
+goed bevallen.
+
+</p>
+<p>&#8212;Het zal mij overal bevallen, Jan, waar uwe familie is en ik wensch niets liever dan u allen nooit te verlaten.
+
+</p>
+<p>&#8212;Dat is lief van u, Kayette.
+
+</p>
+<p>&#8212;Is Frankrijk heel ver hier van daan?
+
+</p>
+<p>&#8212;Alles is ver, Kayette, als iemand haast heeft om er te komen. Maar wij zullen er wel komen,..... vroeger misschien dan ons
+lief is.....
+
+</p>
+<p>&#8212;Hoe zoo, Jan?
+
+</p>
+<p>&#8212;Omdat gij met mijnheer Sergius in Rusland achterblijft. Al blijven wij voor het oogenblik nog bij elkaar, daar ginds zullen
+wij toch afscheid moeten nemen. Mijnheer Sergius zal u bij zich houden, Kayettelief, hij zal eene jonge dame van u willen
+maken en ons zult gij nimmer terugzien.
+<span class="pagenum">[<a id="pb198" href="#pb198">198</a>]</span></p>
+<p>&#8212;Hoe kunt gij dat weten, Jan? Mijnheer Sergius is een goed mensch en zeker niet ondankbaar. Niet ik heb zijn leven gered,
+maar gij met de anderen, want wanneer ik het geluk niet gehad had u te ontmoeten, wat had ik dan voor hem kunnen doen? Dat
+hij dus leeft, dankt hij uwe moeder en u allen. Denkt gij dat mijnheer Sergius dat ooit zal vergeten? Wat voor reden hebt
+gij om te gelooven dat wij niet alleen gescheiden zullen worden, maar voor altoos?
+
+</p>
+<p>&#8212;Ik wilde wel dat ik het niet behoefde te gelooven, Kayettelief, antwoordde Jan die zijne ontroering niet meer meester was.
+Maar ik ben er bang voor! Zie Kayette, als ik u niet meer zien mocht, weet ik niet wat er van mij worden zou! Maar ik zou
+u niet alleen willen zien.... Waarom zou ons gezin de plaats niet kunnen innemen van uwe bloedverwanten die gij verloren hebt?
+Vader en moeder houden zooveel van u....
+
+</p>
+<p>&#8212;Zij kunnen niet meer van mij houden, Jan, dan ik van hen houd.
+
+</p>
+<p>&#8212;En mijn broer en mijn zusje ook! Ik zou zoo graag willen dat zij u als eene zuster mochten beschouwen....
+
+</p>
+<p>&#8212;Zij zijn het reeds Jan. Maar hoe is het met u zelf?
+
+</p>
+<p>&#8212;Ik, Kayettelief? Zeker wil ik uw broeder zijn, maar een die veel meer, veel inniger van u houdt.....
+
+</p>
+<p>Jan bleef in zijne woorden steken. Hij had de hand van Kayette gevat en drukte die teeder. Toen stond hij plotseling op, als
+vond hij het beter niets meer te zeggen. Kayette voelde haar hart kloppen van eene ontroering waar zij zich geen rekenschap
+van wist te geven. Een traan blonk in haar oog.
+
+</p>
+<p>Den 15<sup>den</sup> October kwamen de visscherlieden en zeelui te Port-Clarence Sergius waarschuwen dat de karavaan zich gereed kon maken tot
+het vertrek. Sedert eenige dagen was het veel kouder geworden en het kwik in den thermometer bleef thans gemiddeld beneden
+de tien graden onder het vriespunt van de honderddeelige schaal. Het ijsveld lag onbewegelijk zoo ver men zien kon. Het eigenaardige
+kraken, dat vernomen wordt zoo lang de geheele massa nog niet volkomen &eacute;&eacute;n geworden is, liet zich niet meer hooren.
+
+
+</p>
+<p></p>
+<div class="figure"><img border="0" src="images/p199.jpg" alt="Jan had de hand van Kayette gevat. (Zie bl. 198.)" width="503" height="720"><p class="figureHead">Jan had de hand van Kayette gevat. (Zie bl. <a href="#pb198" class="pageref">198</a>.)
+</p>
+</div><p>
+
+
+</p>
+<p>Waarschijnlijk zou het nu niet lang meer duren of van den overkant zouden er inboorlingen uit Siberi&euml; aankomen. Dezen trekken
+in den winter de zee&euml;ngte somtijds over en drijven op die manier een kleinen handel tusschen Numana en Port-Clarence, welke
+plaatsen dientengevolge een vrij levendig verkeer met elkander hebben. Niet zelden komen er sleden, met honden of rendieren
+bespannen, van het eene werelddeel naar het andere. De twintig mijlen <span class="pagenum">[<a id="pb200" href="#pb200">200</a>]</span>afstands tusschen de twee dichtst bij elkander gelegen punten van de kust aan weerszijden der Behringstraat leggen zij in
+twee of drie dagen af. Dit is dus een door de natuur gelegde weg, welke langer dan zes maanden des jaars open blijft, van
+het begin van den winter tot het aanbreken van den zomer. Maar het is niet raadzaam den overtocht te vroeg of te laat in het
+seizoen te ondernemen, want indien de ijsvlakte op de eene of andere plaats plotseling los raakte, zouden de reizigers gevaar
+loopen ellendig om te komen.
+
+</p>
+<p>Teneinde behoorlijk uitgerust te zijn voor eene reis door de onbewoonde streken van Siberi&euml; tot aan de eene of andere plaats
+waar de <i>Schoone Zwerfster</i> kon overwinteren, had Sergius te Port-Clarence verschillende voorwerpen doen aanschaffen die in de felle koude te pas konden
+komen. Daartoe behoorden ook eenige paren sneeuwschoenen, die de inboorlingen bij wijze van schaatsen aan hunne voeten bevestigen
+en met behulp waarvan zij in korten tijd groote afstanden over het ijs en de sneeuw afleggen. Onnoodig te zeggen dat onze
+kunstenmakers niet veel tijd noodig hadden om daarmede te leeren omgaan. Na eenige dagen oefenens op de toegevroren waterplassen
+langs de kust, hadden Jan en Sander met de vlugste sneeuwschoenen-loopers eenen wedloop kunnen houden.
+
+</p>
+<p>Ook had Sergius den voorraad pelsjassen en ander bont, dien zij in het fort Youkon aangekocht hadden, nog aanmerkelijk uitgebreid.
+Zij moesten niet alleen goed tegen de koude gewapend zijn wat hun lichaam betreft, maar de <i>Schoone Zwerfster</i> moest van binnen geheel met bont bekleed worden. Alle slaapplaatsen werden van bonten dekens voorzien, de deuren en vensters
+werden met strooken bont dicht gemaakt en de vloeren er mede belegd, teneinde de kachelwarmte zooveel mogelijk binnen de vertrekjes
+te houden. Het plan van Cascabel was echter, zooals wij reeds opgemerkt hebben en ook zeer noodzakelijk was, eerst de zee&euml;ngte
+over te trekken en vervolgens de strengste wintermaanden te gaan doorbrengen in eene der vele bewoonde plaatsen welke men
+meer in het Zuiden van Siberi&euml; aantreft.
+
+</p>
+<p>Het vertrek werd eindelijk bepaald op den 21<sup>sten</sup> October. Nadat er gedurende twee etmalen een zware mist gehangen had, was deze in sneeuw overgegaan die in weinige uren de
+uitgestrekte ijsvlakte in een sneeuwveld herschiep. Te Port-Clarence verzekerden de visschers dat het ijs nu van den eenen
+tot den ander oever ontwijfelbaar vast en dik genoeg moest wezen.
+
+</p>
+<p>Zij kregen daarvan spoedig zekerheid toen er eenige kooplieden uit het tegenoverliggende zeestadje Numana aankwamen, die bevestigden
+<span class="pagenum">[<a id="pb201" href="#pb201">201</a>]</span>dat de overtocht zonder eenige moeite of hindernis te doen was.
+
+</p>
+<p>Den 19<sup>den</sup> had Sergius ook reeds vernomen dat twee van de russische ambtenaren, die zich te Port-Clarence bevonden, niet langer hadden
+verkozen te wachten en reeds naar de Siberische kust waren overgestoken. Dien morgen waren zij op weg gegaan, met het plan
+op het eilandje Diomedes eene poos te rusten en den tweeden dag daarna te Numana aan te komen.
+
+</p>
+<p>Toen Cascabel dit hoorde, verwonderde het hem zeer.
+
+</p>
+<p>&#8212;Die twee lui, zeide hij, schijnen nog meer haast dan wij gehad te hebben! Wat drommel, waarom hebben zij niet op ons gewacht?
+Het ware wel zoo gezellig geweest samen te reizen.
+
+</p>
+<p>Bij nader inzien kwam hij echter tot de slotsom dat de twee russen zeker bang geweest waren onder weg vertraging te ondervinden,
+want de <i>Schoone Zwerfster</i> kon niet dan langzaam op het sneeuwveld vooruit komen.
+
+</p>
+<p>Vermout en Gladiator waren voor den rit over het ijs van gescherpte hoeven voorzien. Dit nam echter niet weg dat de zware
+reiswagen noodzakelijk, met inbegrip van den verplichten rusttijd op het eiland Diomedes, verscheidene dagen over den tocht
+van den eenen oever naar den anderen werk moest hebben.
+
+</p>
+<p>Onze lezers kunnen licht vermoeden waarom de twee russische politieagenten er op gesteld waren vroeger aan te komen. Zij wilden
+alle maatregelen nemen om graaf <span class="corr" id="xd0e4506" title="Bron: Markine">Narkine</span> dadelijk bij zijne komst te kunnen aanhouden.
+
+</p>
+<p>Met het aanbreken van den dag was er afgesproken dat onze karavaan vertrekken zou. De weinige uren van den dag, waarin de
+zon nog licht verspreidde, moesten benuttigd worden. Nog zes weken en het tijdstip van zonnestilstand, de 21<sup>ste</sup> December, was daar. Van dien dag af zou de lange nacht, die de Poollanden maanden achtereen in duisternis hult, eenen aanvang
+nemen.
+
+</p>
+<p>Den dag v&oacute;&oacute;r hun vertrek bood Cascabel met zijne vrouw aan de ingezetenen van Port-Clarence, de ambtenaren en visschers, alsmede
+aan eenige Eskimo-gezinnen van welke onze reizigers vriendelijkheid genoten hadden, eene theepartij aan in eene voor dit feest
+ingerichte loods. Het was een vroolijke partij en Kruidnagel gaf eenige van zijne grappigste liedjes ten beste. Cornelia had
+eene kom met gloeiende punch gereed gemaakt, waarin zij met de suiker zuinig, maar met den rum en den brandewijn mild geweest
+was. De gasten hadden zich daaraan zooveel te meer te goed gedaan, dewijl zij wisten, als het feest afgeloopen en het uur
+van naar huis gaan geslagen was, in eene felle koude te zullen komen. Het was een van die winternachten <span class="pagenum">[<a id="pb203" href="#pb203">203</a>]</span>waarin het is alsof de koude uit de hoogste streken van den ijzigen hemel komt nederdalen.
+
+
+</p>
+<p></p>
+<div class="figure"><img border="0" src="images/p202.jpg" alt="Nog een paar minuten en de sneeuwlaag kraakte onder de wielen. (Bl. 203.)" width="505" height="720"><p class="figureHead">Nog een paar minuten en de sneeuwlaag kraakte onder de wielen. (Bl. <a href="#pb203" class="pageref">203</a>.)
+</p>
+</div><p>
+
+
+</p>
+<p>De amerikanen stelden eenen feestdronk in op de franschen en de franschen deden hetzelfde op de amerikanen. Daarna namen zij
+afscheid van elkander met tal van hartelijke handdrukken, die bewezen dat de Cascabels bij de lieden te Port-Clarence in een
+goed blaadje stonden.
+
+</p>
+<p>Te acht uur van den volgenden ochtend werden de beide paarden voor den wagen gespannen. John Bull, de aap, zat reeds in het
+dekkleed, tot boven zijn neus in het bont bedolven. Wagram en Marengo, de honden, sprongen vroolijk in het rond. Binnen de
+<i>Schoone Zwerfster</i>, die zorgvuldig gesloten was, waren Cornelia, Napoleona en Kayette aan hare gewone huiselijke bezigheden, zooals den wagen
+schoonmaken, den pot koken, het vuur aanhouden enz. Sergius en Cascabel, Jan, Sander en Kruidnagel liepen vooruit of leidden
+de paarden bij den teugel, teneinde voor alles wat er gebeuren mocht bij de hand te zijn en de moeilijkste plekken zooveel
+mogelijk te vermijden.
+
+</p>
+<p>Eindelijk werd het teeken om te vertrekken gegeven. Op hetzelfde oogenblik weerklonk er een hoera, dat de ingezetenen van
+Port-Clarence hen ten afscheid nazonden.
+
+</p>
+<p>Nog een paar minuten en de harde sneeuwlaag die het gladde ijsveld overdekte, kraakte onder de wielen van de <i>Schoone Zwerfster</i>.
+
+</p>
+<p>Sergius en de familie Cascabel hadden het vasteland van Amerika voorgoed achter zich.
+
+<span class="pagenum">[<a id="pb204" href="#pb204">204</a>]</span></p>
+<p></p>
+<div class="figure"><img border="0" src="images/map.jpg" alt="Reis van Cesar Cascabel" width="458" height="720"><p class="figureHead">Reis van Cesar Cascabel</p>
+<p>1<sup>ste</sup> kaart.
+</p>
+</div><p>
+
+
+
+
+</p>
+</div>
+</div>
+<div class="back">
+<div class="transcribernote">
+<h2>Colofon</h2>
+<h3>Beschikbaarheid</h3>
+<p>Dit eBoek is voor kosteloos gebruik door iedereen overal, met vrijwel geen beperkingen van welke soort dan ook. U mag het
+kopi&euml;ren, weggeven of hergebruiken onder de voorwaarden van de Project Gutenberg Licentie bij dit eBoek of on-line op <a href="https://www.gutenberg.org/">www.gutenberg.org</a>.
+
+</p>
+<p>Dit eBoek is geproduceerd door Jeroen Hellingman en het on-line gedistribueerd correctie team op <a href="https://www.pgdp.net/">www.pgdp.net</a>.
+
+</p>
+<p lang="en">This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with almost no restrictions whatsoever. You may copy it, give
+it away or re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included with this eBook or online at <a href="https://www.gutenberg.org/">www.gutenberg.org</a>.
+
+</p>
+<p lang="en">This eBook is produced by Jeroen Hellingman and the Online Distributed Proofreading Team at <a href="https://www.pgdp.net/">www.pgdp.net</a>.
+
+</p>
+<h3>Codering</h3>
+<p>Dit bestand is in een verouderde spelling. Er is geen poging gedaan de tekst te moderniseren. Afgebroken woorden aan het einde
+van de regel zijn stilzwijgend hersteld. Kennelijke zetfouten in het origineel zijn gecorrigeerd. Dergelijke correcties zijn
+gemarkeerd met het corr-element.
+
+</p>
+<p>Hoewel in het origineel laag liggende aanhalingstekens openen gebruikt, zijn deze in dit bestand gecodeerd met &#8220;. Geneste
+dubbele aanhalingstekens zijn stilzwijgend veranderd in enkele aanhalingstekens.
+
+</p>
+<p>De advertenties aan het begin en einde van dit boek zijn weggelaten. Zij zullen verschijnen bij het tweede deel van Cesar
+Cascabel, waarin dezelfde advertenties nogmaals zijn opgenomen.
+
+</p>
+<h3>Documentgeschiedenis</h3>
+<ol class="lsoff">
+<li>2008-07-25 Begonnen.
+
+</li>
+</ol>
+<h3>Externe Referenties</h3>
+<p>Dit Project Gutenberg eBoek bevat externe referenties. Het kan zijn dat deze links voor u niet werken.</p>
+<h3>Verbeteringen</h3>
+<p>De volgende verbeteringen zijn aangebracht in de tekst:</p>
+<table width="75%">
+<tr>
+<th>Plaats</th>
+<th>Bron</th>
+<th>Verbetering</th>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#xd0e360">Bladzijde 4</a></td>
+<td width="40%">zie</td>
+<td width="40%">Zie</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#xd0e394">Bladzijde 6</a></td>
+<td width="40%">
+[<i>Niet in bron</i>]
+
+</td>
+<td width="40%">.</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#xd0e403">Bladzijde 6</a></td>
+<td width="40%">C&eacute;sar</td>
+<td width="40%">Cesar</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#xd0e416">Bladzijde 8</a></td>
+<td width="40%">veelbeteekend</td>
+<td width="40%">veelbeteekenend</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#xd0e450">Bladzijde 8</a></td>
+<td width="40%">zie</td>
+<td width="40%">Zie</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#xd0e456">Bladzijde 8</a></td>
+<td width="40%">
+[<i>Niet in bron</i>]
+
+</td>
+<td width="40%">)</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#xd0e683">Bladzijde 26</a></td>
+<td width="40%">
+[<i>Niet in bron</i>]
+
+</td>
+<td width="40%">kan </td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#xd0e744">Bladzijde 29</a></td>
+<td width="40%">behoefte</td>
+<td width="40%">behoefde</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#xd0e766">Bladzijde 30</a></td>
+<td width="40%">
+[<i>Niet in bron</i>]
+
+</td>
+<td width="40%">(</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#xd0e842">Bladzijde 35</a></td>
+<td width="40%">Cascabal</td>
+<td width="40%">Cascabel</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#xd0e897">Bladzijde 36</a></td>
+<td width="40%">
+[<i>Niet in bron</i>]
+
+</td>
+<td width="40%">(</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#xd0e1026">Bladzijde 43</a></td>
+<td width="40%">
+[<i>Niet in bron</i>]
+
+</td>
+<td width="40%">(</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#xd0e1144">Bladzijde 46</a></td>
+<td width="40%">&#8217;shemels</td>
+<td width="40%">&#8217;s hemels</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#xd0e1208">Bladzijde 47</a></td>
+<td width="40%">
+[<i>Niet in bron</i>]
+
+</td>
+<td width="40%">.</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#xd0e1250">Bladzijde 48</a></td>
+<td width="40%">famillie</td>
+<td width="40%">familie</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#xd0e1335">Bladzijde 50</a></td>
+<td width="40%">oogenbliik</td>
+<td width="40%">oogenblik</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#xd0e1434">Bladzijde 55</a></td>
+<td width="40%">werdt</td>
+<td width="40%">werd</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#xd0e1514">Bladzijde 59</a></td>
+<td width="40%">er er</td>
+<td width="40%">er</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#xd0e1524">Bladzijde 59</a></td>
+<td width="40%">Sehoone</td>
+<td width="40%">Schoone</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#xd0e1544">Bladzijde 60</a></td>
+<td width="40%">
+[<i>Niet in bron</i>]
+
+</td>
+<td width="40%">,</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#xd0e1604">Bladzijde 61</a></td>
+<td width="40%">
+[<i>Niet in bron</i>]
+
+</td>
+<td width="40%">worden </td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#xd0e1614">Bladzijde 61</a></td>
+<td width="40%">ligt</td>
+<td width="40%">licht</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#xd0e1661">Bladzijde 64</a></td>
+<td width="40%">
+[<i>Niet in bron</i>]
+
+</td>
+<td width="40%">.</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#xd0e1680">Bladzijde 65</a></td>
+<td width="40%">,</td>
+<td width="40%">.</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#xd0e1723">Bladzijde 67</a></td>
+<td width="40%">Vaucouver</td>
+<td width="40%">Vancouver</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#xd0e1786">Bladzijde 71</a></td>
+<td width="40%">
+[<i>Niet in bron</i>]
+
+</td>
+<td width="40%">.</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#xd0e1793">Bladzijde 71</a></td>
+<td width="40%">
+[<i>Niet in bron</i>]
+
+</td>
+<td width="40%">.</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#xd0e1800">Bladzijde 71</a></td>
+<td width="40%">
+[<i>Niet in bron</i>]
+
+</td>
+<td width="40%">(</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#xd0e1806">Bladzijde 71</a></td>
+<td width="40%">
+[<i>Niet in bron</i>]
+
+</td>
+<td width="40%">.</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#xd0e1899">Bladzijde 77</a></td>
+<td width="40%">overgegaaan</td>
+<td width="40%">overgegaan</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#xd0e1941">Bladzijde 79</a></td>
+<td width="40%">
+[<i>Niet in bron</i>]
+
+</td>
+<td width="40%">.</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#xd0e2156">Bladzijde 87</a></td>
+<td width="40%">
+[<i>Niet in bron</i>]
+
+</td>
+<td width="40%">te </td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#xd0e2247">Bladzijde 92</a></td>
+<td width="40%">eeniszins</td>
+<td width="40%">eenigszins</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#xd0e2262">Bladzijde 93</a></td>
+<td width="40%">Bulxby</td>
+<td width="40%">Bulkley</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#xd0e2392">Bladzijde 98</a></td>
+<td width="40%">tenauwenood</td>
+<td width="40%">tenauwernood</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#xd0e2560">Bladzijde 104</a></td>
+<td width="40%">
+[<i>Niet in bron</i>]
+
+</td>
+<td width="40%">).</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#xd0e2598">Bladzijde 107</a></td>
+<td width="40%">tot</td>
+<td width="40%">tijd</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#xd0e2695">Bladzijde 111</a></td>
+<td width="40%">
+[<i>Niet in bron</i>]
+
+</td>
+<td width="40%">.</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#xd0e2698">Bladzijde 111</a></td>
+<td width="40%">
+[<i>Niet in bron</i>]
+
+</td>
+<td width="40%">(</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#xd0e2797">Bladzijde 115</a></td>
+<td width="40%">
+[<i>Niet in bron</i>]
+
+</td>
+<td width="40%">.</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#xd0e2842">Bladzijde 117</a></td>
+<td width="40%">maakt</td>
+<td width="40%">maakte</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#xd0e2855">Bladzijde 117</a></td>
+<td width="40%">amerikaansghe</td>
+<td width="40%">amerikaansche</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#xd0e2914">Bladzijde 122</a></td>
+<td width="40%">ook </td>
+<td width="40%">
+[<i>Verwijderd</i>]
+
+</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#xd0e2951">Bladzijde 123</a></td>
+<td width="40%">Naar</td>
+<td width="40%">Na</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#xd0e2986">Bladzijde 125</a></td>
+<td width="40%">Nisjini</td>
+<td width="40%">Nisjni</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#xd0e3046">Bladzijde 126</a></td>
+<td width="40%">antwoorde</td>
+<td width="40%">antwoordde</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#xd0e3056">Bladzijde 126</a></td>
+<td width="40%">Britisch Columbia</td>
+<td width="40%">Britsch-Columbia</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#xd0e3073">Bladzijde 128</a></td>
+<td width="40%">Kaijette</td>
+<td width="40%">Kayette</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#xd0e3180">Bladzijde 133</a></td>
+<td width="40%">tussschen</td>
+<td width="40%">tusschen</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#xd0e3323">Bladzijde 140</a></td>
+<td width="40%">
+[<i>Niet in bron</i>]
+
+</td>
+<td width="40%">.</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#xd0e3329">Bladzijde 140</a></td>
+<td width="40%">
+[<i>Niet in bron</i>]
+
+</td>
+<td width="40%">.</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#xd0e3402">Bladzijde 146</a></td>
+<td width="40%">heuvelreien</td>
+<td width="40%">heuvelrijen</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#xd0e3460">Bladzijde 149</a></td>
+<td width="40%">Youcon</td>
+<td width="40%">Youkon</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#xd0e3495">Bladzijde 151</a></td>
+<td width="40%">Nischni</td>
+<td width="40%">Nisjni</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#xd0e3762">Bladzijde 163</a></td>
+<td width="40%">tihy</td>
+<td width="40%">tyhi</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#xd0e3894">Bladzijde 169</a></td>
+<td width="40%">
+[<i>Niet in bron</i>]
+
+</td>
+<td width="40%">.</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#xd0e3949">Bladzijde 173</a></td>
+<td width="40%">russsisch</td>
+<td width="40%">russisch</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#xd0e3952">Bladzijde 173</a></td>
+<td width="40%">Frederik</td>
+<td width="40%">Frederick</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#xd0e3955">Bladzijde 173</a></td>
+<td width="40%">-lengte</td>
+<td width="40%">westerlengte</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#xd0e4006">Bladzijde 175</a></td>
+<td width="40%">
+[<i>Niet in bron</i>]
+
+</td>
+<td width="40%">.</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#xd0e4034">Bladzijde 177</a></td>
+<td width="40%">Azie</td>
+<td width="40%">Azi&euml;</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#xd0e4149">Bladzijde 183</a></td>
+<td width="40%">zeeengte</td>
+<td width="40%">zee&euml;ngte</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#xd0e4386">Bladzijde 196</a></td>
+<td width="40%">Port Clarence</td>
+<td width="40%">Port-Clarence</td>
+</tr>
+<tr>
+<td width="20%"><a href="#xd0e4506">Bladzijde 201</a></td>
+<td width="40%">Markine</td>
+<td width="40%">Narkine</td>
+</tr>
+</table>
+</div>
+</div>
+
+
+
+
+
+
+
+<pre>
+
+
+
+
+
+End of the Project Gutenberg EBook of Cesar Cascabel, by Jules Verne
+
+*** END OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK CESAR CASCABEL ***
+
+***** This file should be named 26143-h.htm or 26143-h.zip *****
+This and all associated files of various formats will be found in:
+        https://www.gutenberg.org/2/6/1/4/26143/
+
+Produced by Jeroen Hellingman and the Online Distributed
+Proofreading Team at https://www.pgdp.net/
+
+
+Updated editions will replace the previous one--the old editions
+will be renamed.
+
+Creating the works from public domain print editions means that no
+one owns a United States copyright in these works, so the Foundation
+(and you!) can copy and distribute it in the United States without
+permission and without paying copyright royalties.  Special rules,
+set forth in the General Terms of Use part of this license, apply to
+copying and distributing Project Gutenberg-tm electronic works to
+protect the PROJECT GUTENBERG-tm concept and trademark.  Project
+Gutenberg is a registered trademark, and may not be used if you
+charge for the eBooks, unless you receive specific permission.  If you
+do not charge anything for copies of this eBook, complying with the
+rules is very easy.  You may use this eBook for nearly any purpose
+such as creation of derivative works, reports, performances and
+research.  They may be modified and printed and given away--you may do
+practically ANYTHING with public domain eBooks.  Redistribution is
+subject to the trademark license, especially commercial
+redistribution.
+
+
+
+*** START: FULL LICENSE ***
+
+THE FULL PROJECT GUTENBERG LICENSE
+PLEASE READ THIS BEFORE YOU DISTRIBUTE OR USE THIS WORK
+
+To protect the Project Gutenberg-tm mission of promoting the free
+distribution of electronic works, by using or distributing this work
+(or any other work associated in any way with the phrase "Project
+Gutenberg"), you agree to comply with all the terms of the Full Project
+Gutenberg-tm License (available with this file or online at
+https://gutenberg.org/license).
+
+
+Section 1.  General Terms of Use and Redistributing Project Gutenberg-tm
+electronic works
+
+1.A.  By reading or using any part of this Project Gutenberg-tm
+electronic work, you indicate that you have read, understand, agree to
+and accept all the terms of this license and intellectual property
+(trademark/copyright) agreement.  If you do not agree to abide by all
+the terms of this agreement, you must cease using and return or destroy
+all copies of Project Gutenberg-tm electronic works in your possession.
+If you paid a fee for obtaining a copy of or access to a Project
+Gutenberg-tm electronic work and you do not agree to be bound by the
+terms of this agreement, you may obtain a refund from the person or
+entity to whom you paid the fee as set forth in paragraph 1.E.8.
+
+1.B.  "Project Gutenberg" is a registered trademark.  It may only be
+used on or associated in any way with an electronic work by people who
+agree to be bound by the terms of this agreement.  There are a few
+things that you can do with most Project Gutenberg-tm electronic works
+even without complying with the full terms of this agreement.  See
+paragraph 1.C below.  There are a lot of things you can do with Project
+Gutenberg-tm electronic works if you follow the terms of this agreement
+and help preserve free future access to Project Gutenberg-tm electronic
+works.  See paragraph 1.E below.
+
+1.C.  The Project Gutenberg Literary Archive Foundation ("the Foundation"
+or PGLAF), owns a compilation copyright in the collection of Project
+Gutenberg-tm electronic works.  Nearly all the individual works in the
+collection are in the public domain in the United States.  If an
+individual work is in the public domain in the United States and you are
+located in the United States, we do not claim a right to prevent you from
+copying, distributing, performing, displaying or creating derivative
+works based on the work as long as all references to Project Gutenberg
+are removed.  Of course, we hope that you will support the Project
+Gutenberg-tm mission of promoting free access to electronic works by
+freely sharing Project Gutenberg-tm works in compliance with the terms of
+this agreement for keeping the Project Gutenberg-tm name associated with
+the work.  You can easily comply with the terms of this agreement by
+keeping this work in the same format with its attached full Project
+Gutenberg-tm License when you share it without charge with others.
+
+1.D.  The copyright laws of the place where you are located also govern
+what you can do with this work.  Copyright laws in most countries are in
+a constant state of change.  If you are outside the United States, check
+the laws of your country in addition to the terms of this agreement
+before downloading, copying, displaying, performing, distributing or
+creating derivative works based on this work or any other Project
+Gutenberg-tm work.  The Foundation makes no representations concerning
+the copyright status of any work in any country outside the United
+States.
+
+1.E.  Unless you have removed all references to Project Gutenberg:
+
+1.E.1.  The following sentence, with active links to, or other immediate
+access to, the full Project Gutenberg-tm License must appear prominently
+whenever any copy of a Project Gutenberg-tm work (any work on which the
+phrase "Project Gutenberg" appears, or with which the phrase "Project
+Gutenberg" is associated) is accessed, displayed, performed, viewed,
+copied or distributed:
+
+This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with
+almost no restrictions whatsoever.  You may copy it, give it away or
+re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included
+with this eBook or online at www.gutenberg.org
+
+1.E.2.  If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is derived
+from the public domain (does not contain a notice indicating that it is
+posted with permission of the copyright holder), the work can be copied
+and distributed to anyone in the United States without paying any fees
+or charges.  If you are redistributing or providing access to a work
+with the phrase "Project Gutenberg" associated with or appearing on the
+work, you must comply either with the requirements of paragraphs 1.E.1
+through 1.E.7 or obtain permission for the use of the work and the
+Project Gutenberg-tm trademark as set forth in paragraphs 1.E.8 or
+1.E.9.
+
+1.E.3.  If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is posted
+with the permission of the copyright holder, your use and distribution
+must comply with both paragraphs 1.E.1 through 1.E.7 and any additional
+terms imposed by the copyright holder.  Additional terms will be linked
+to the Project Gutenberg-tm License for all works posted with the
+permission of the copyright holder found at the beginning of this work.
+
+1.E.4.  Do not unlink or detach or remove the full Project Gutenberg-tm
+License terms from this work, or any files containing a part of this
+work or any other work associated with Project Gutenberg-tm.
+
+1.E.5.  Do not copy, display, perform, distribute or redistribute this
+electronic work, or any part of this electronic work, without
+prominently displaying the sentence set forth in paragraph 1.E.1 with
+active links or immediate access to the full terms of the Project
+Gutenberg-tm License.
+
+1.E.6.  You may convert to and distribute this work in any binary,
+compressed, marked up, nonproprietary or proprietary form, including any
+word processing or hypertext form.  However, if you provide access to or
+distribute copies of a Project Gutenberg-tm work in a format other than
+"Plain Vanilla ASCII" or other format used in the official version
+posted on the official Project Gutenberg-tm web site (www.gutenberg.org),
+you must, at no additional cost, fee or expense to the user, provide a
+copy, a means of exporting a copy, or a means of obtaining a copy upon
+request, of the work in its original "Plain Vanilla ASCII" or other
+form.  Any alternate format must include the full Project Gutenberg-tm
+License as specified in paragraph 1.E.1.
+
+1.E.7.  Do not charge a fee for access to, viewing, displaying,
+performing, copying or distributing any Project Gutenberg-tm works
+unless you comply with paragraph 1.E.8 or 1.E.9.
+
+1.E.8.  You may charge a reasonable fee for copies of or providing
+access to or distributing Project Gutenberg-tm electronic works provided
+that
+
+- You pay a royalty fee of 20% of the gross profits you derive from
+     the use of Project Gutenberg-tm works calculated using the method
+     you already use to calculate your applicable taxes.  The fee is
+     owed to the owner of the Project Gutenberg-tm trademark, but he
+     has agreed to donate royalties under this paragraph to the
+     Project Gutenberg Literary Archive Foundation.  Royalty payments
+     must be paid within 60 days following each date on which you
+     prepare (or are legally required to prepare) your periodic tax
+     returns.  Royalty payments should be clearly marked as such and
+     sent to the Project Gutenberg Literary Archive Foundation at the
+     address specified in Section 4, "Information about donations to
+     the Project Gutenberg Literary Archive Foundation."
+
+- You provide a full refund of any money paid by a user who notifies
+     you in writing (or by e-mail) within 30 days of receipt that s/he
+     does not agree to the terms of the full Project Gutenberg-tm
+     License.  You must require such a user to return or
+     destroy all copies of the works possessed in a physical medium
+     and discontinue all use of and all access to other copies of
+     Project Gutenberg-tm works.
+
+- You provide, in accordance with paragraph 1.F.3, a full refund of any
+     money paid for a work or a replacement copy, if a defect in the
+     electronic work is discovered and reported to you within 90 days
+     of receipt of the work.
+
+- You comply with all other terms of this agreement for free
+     distribution of Project Gutenberg-tm works.
+
+1.E.9.  If you wish to charge a fee or distribute a Project Gutenberg-tm
+electronic work or group of works on different terms than are set
+forth in this agreement, you must obtain permission in writing from
+both the Project Gutenberg Literary Archive Foundation and Michael
+Hart, the owner of the Project Gutenberg-tm trademark.  Contact the
+Foundation as set forth in Section 3 below.
+
+1.F.
+
+1.F.1.  Project Gutenberg volunteers and employees expend considerable
+effort to identify, do copyright research on, transcribe and proofread
+public domain works in creating the Project Gutenberg-tm
+collection.  Despite these efforts, Project Gutenberg-tm electronic
+works, and the medium on which they may be stored, may contain
+"Defects," such as, but not limited to, incomplete, inaccurate or
+corrupt data, transcription errors, a copyright or other intellectual
+property infringement, a defective or damaged disk or other medium, a
+computer virus, or computer codes that damage or cannot be read by
+your equipment.
+
+1.F.2.  LIMITED WARRANTY, DISCLAIMER OF DAMAGES - Except for the "Right
+of Replacement or Refund" described in paragraph 1.F.3, the Project
+Gutenberg Literary Archive Foundation, the owner of the Project
+Gutenberg-tm trademark, and any other party distributing a Project
+Gutenberg-tm electronic work under this agreement, disclaim all
+liability to you for damages, costs and expenses, including legal
+fees.  YOU AGREE THAT YOU HAVE NO REMEDIES FOR NEGLIGENCE, STRICT
+LIABILITY, BREACH OF WARRANTY OR BREACH OF CONTRACT EXCEPT THOSE
+PROVIDED IN PARAGRAPH F3.  YOU AGREE THAT THE FOUNDATION, THE
+TRADEMARK OWNER, AND ANY DISTRIBUTOR UNDER THIS AGREEMENT WILL NOT BE
+LIABLE TO YOU FOR ACTUAL, DIRECT, INDIRECT, CONSEQUENTIAL, PUNITIVE OR
+INCIDENTAL DAMAGES EVEN IF YOU GIVE NOTICE OF THE POSSIBILITY OF SUCH
+DAMAGE.
+
+1.F.3.  LIMITED RIGHT OF REPLACEMENT OR REFUND - If you discover a
+defect in this electronic work within 90 days of receiving it, you can
+receive a refund of the money (if any) you paid for it by sending a
+written explanation to the person you received the work from.  If you
+received the work on a physical medium, you must return the medium with
+your written explanation.  The person or entity that provided you with
+the defective work may elect to provide a replacement copy in lieu of a
+refund.  If you received the work electronically, the person or entity
+providing it to you may choose to give you a second opportunity to
+receive the work electronically in lieu of a refund.  If the second copy
+is also defective, you may demand a refund in writing without further
+opportunities to fix the problem.
+
+1.F.4.  Except for the limited right of replacement or refund set forth
+in paragraph 1.F.3, this work is provided to you 'AS-IS' WITH NO OTHER
+WARRANTIES OF ANY KIND, EXPRESS OR IMPLIED, INCLUDING BUT NOT LIMITED TO
+WARRANTIES OF MERCHANTIBILITY OR FITNESS FOR ANY PURPOSE.
+
+1.F.5.  Some states do not allow disclaimers of certain implied
+warranties or the exclusion or limitation of certain types of damages.
+If any disclaimer or limitation set forth in this agreement violates the
+law of the state applicable to this agreement, the agreement shall be
+interpreted to make the maximum disclaimer or limitation permitted by
+the applicable state law.  The invalidity or unenforceability of any
+provision of this agreement shall not void the remaining provisions.
+
+1.F.6.  INDEMNITY - You agree to indemnify and hold the Foundation, the
+trademark owner, any agent or employee of the Foundation, anyone
+providing copies of Project Gutenberg-tm electronic works in accordance
+with this agreement, and any volunteers associated with the production,
+promotion and distribution of Project Gutenberg-tm electronic works,
+harmless from all liability, costs and expenses, including legal fees,
+that arise directly or indirectly from any of the following which you do
+or cause to occur: (a) distribution of this or any Project Gutenberg-tm
+work, (b) alteration, modification, or additions or deletions to any
+Project Gutenberg-tm work, and (c) any Defect you cause.
+
+
+Section  2.  Information about the Mission of Project Gutenberg-tm
+
+Project Gutenberg-tm is synonymous with the free distribution of
+electronic works in formats readable by the widest variety of computers
+including obsolete, old, middle-aged and new computers.  It exists
+because of the efforts of hundreds of volunteers and donations from
+people in all walks of life.
+
+Volunteers and financial support to provide volunteers with the
+assistance they need, is critical to reaching Project Gutenberg-tm's
+goals and ensuring that the Project Gutenberg-tm collection will
+remain freely available for generations to come.  In 2001, the Project
+Gutenberg Literary Archive Foundation was created to provide a secure
+and permanent future for Project Gutenberg-tm and future generations.
+To learn more about the Project Gutenberg Literary Archive Foundation
+and how your efforts and donations can help, see Sections 3 and 4
+and the Foundation web page at https://www.pglaf.org.
+
+
+Section 3.  Information about the Project Gutenberg Literary Archive
+Foundation
+
+The Project Gutenberg Literary Archive Foundation is a non profit
+501(c)(3) educational corporation organized under the laws of the
+state of Mississippi and granted tax exempt status by the Internal
+Revenue Service.  The Foundation's EIN or federal tax identification
+number is 64-6221541.  Its 501(c)(3) letter is posted at
+https://pglaf.org/fundraising.  Contributions to the Project Gutenberg
+Literary Archive Foundation are tax deductible to the full extent
+permitted by U.S. federal laws and your state's laws.
+
+The Foundation's principal office is located at 4557 Melan Dr. S.
+Fairbanks, AK, 99712., but its volunteers and employees are scattered
+throughout numerous locations.  Its business office is located at
+809 North 1500 West, Salt Lake City, UT 84116, (801) 596-1887, email
+business@pglaf.org.  Email contact links and up to date contact
+information can be found at the Foundation's web site and official
+page at https://pglaf.org
+
+For additional contact information:
+     Dr. Gregory B. Newby
+     Chief Executive and Director
+     gbnewby@pglaf.org
+
+
+Section 4.  Information about Donations to the Project Gutenberg
+Literary Archive Foundation
+
+Project Gutenberg-tm depends upon and cannot survive without wide
+spread public support and donations to carry out its mission of
+increasing the number of public domain and licensed works that can be
+freely distributed in machine readable form accessible by the widest
+array of equipment including outdated equipment.  Many small donations
+($1 to $5,000) are particularly important to maintaining tax exempt
+status with the IRS.
+
+The Foundation is committed to complying with the laws regulating
+charities and charitable donations in all 50 states of the United
+States.  Compliance requirements are not uniform and it takes a
+considerable effort, much paperwork and many fees to meet and keep up
+with these requirements.  We do not solicit donations in locations
+where we have not received written confirmation of compliance.  To
+SEND DONATIONS or determine the status of compliance for any
+particular state visit https://pglaf.org
+
+While we cannot and do not solicit contributions from states where we
+have not met the solicitation requirements, we know of no prohibition
+against accepting unsolicited donations from donors in such states who
+approach us with offers to donate.
+
+International donations are gratefully accepted, but we cannot make
+any statements concerning tax treatment of donations received from
+outside the United States.  U.S. laws alone swamp our small staff.
+
+Please check the Project Gutenberg Web pages for current donation
+methods and addresses.  Donations are accepted in a number of other
+ways including including checks, online payments and credit card
+donations.  To donate, please visit: https://pglaf.org/donate
+
+
+Section 5.  General Information About Project Gutenberg-tm electronic
+works.
+
+Professor Michael S. Hart was the originator of the Project Gutenberg-tm
+concept of a library of electronic works that could be freely shared
+with anyone.  For thirty years, he produced and distributed Project
+Gutenberg-tm eBooks with only a loose network of volunteer support.
+
+
+Project Gutenberg-tm eBooks are often created from several printed
+editions, all of which are confirmed as Public Domain in the U.S.
+unless a copyright notice is included.  Thus, we do not necessarily
+keep eBooks in compliance with any particular paper edition.
+
+
+Most people start at our Web site which has the main PG search facility:
+
+     https://www.gutenberg.org
+
+This Web site includes information about Project Gutenberg-tm,
+including how to make donations to the Project Gutenberg Literary
+Archive Foundation, how to help produce our new eBooks, and how to
+subscribe to our email newsletter to hear about new eBooks.
+
+
+</pre>
+
+</body>
+</html>
diff --git a/26143-h/images/logo.gif b/26143-h/images/logo.gif
new file mode 100644
index 0000000..23b49ff
--- /dev/null
+++ b/26143-h/images/logo.gif
diff --git a/26143-h/images/map.jpg b/26143-h/images/map.jpg
new file mode 100644
index 0000000..cca0e63
--- /dev/null
+++ b/26143-h/images/map.jpg
diff --git a/26143-h/images/p005.jpg b/26143-h/images/p005.jpg
new file mode 100644
index 0000000..822cb50
--- /dev/null
+++ b/26143-h/images/p005.jpg
diff --git a/26143-h/images/p007.jpg b/26143-h/images/p007.jpg
new file mode 100644
index 0000000..dc27e97
--- /dev/null
+++ b/26143-h/images/p007.jpg
diff --git a/26143-h/images/p009.jpg b/26143-h/images/p009.jpg
new file mode 100644
index 0000000..79817cb
--- /dev/null
+++ b/26143-h/images/p009.jpg
diff --git a/26143-h/images/p018.jpg b/26143-h/images/p018.jpg
new file mode 100644
index 0000000..6a9019e
--- /dev/null
+++ b/26143-h/images/p018.jpg
diff --git a/26143-h/images/p021.jpg b/26143-h/images/p021.jpg
new file mode 100644
index 0000000..fe83594
--- /dev/null
+++ b/26143-h/images/p021.jpg
diff --git a/26143-h/images/p025.jpg b/26143-h/images/p025.jpg
new file mode 100644
index 0000000..4e34acc
--- /dev/null
+++ b/26143-h/images/p025.jpg
diff --git a/26143-h/images/p031.jpg b/26143-h/images/p031.jpg
new file mode 100644
index 0000000..dd13c4c
--- /dev/null
+++ b/26143-h/images/p031.jpg
diff --git a/26143-h/images/p037.jpg b/26143-h/images/p037.jpg
new file mode 100644
index 0000000..6ff237c
--- /dev/null
+++ b/26143-h/images/p037.jpg
diff --git a/26143-h/images/p042.jpg b/26143-h/images/p042.jpg
new file mode 100644
index 0000000..67dc937
--- /dev/null
+++ b/26143-h/images/p042.jpg
diff --git a/26143-h/images/p045.jpg b/26143-h/images/p045.jpg
new file mode 100644
index 0000000..c19954f
--- /dev/null
+++ b/26143-h/images/p045.jpg
diff --git a/26143-h/images/p051.jpg b/26143-h/images/p051.jpg
new file mode 100644
index 0000000..52fb088
--- /dev/null
+++ b/26143-h/images/p051.jpg
diff --git a/26143-h/images/p058.jpg b/26143-h/images/p058.jpg
new file mode 100644
index 0000000..31026b3
--- /dev/null
+++ b/26143-h/images/p058.jpg
diff --git a/26143-h/images/p063.jpg b/26143-h/images/p063.jpg
new file mode 100644
index 0000000..f7619a3
--- /dev/null
+++ b/26143-h/images/p063.jpg
diff --git a/26143-h/images/p069.jpg b/26143-h/images/p069.jpg
new file mode 100644
index 0000000..20d7657
--- /dev/null
+++ b/26143-h/images/p069.jpg
diff --git a/26143-h/images/p072.jpg b/26143-h/images/p072.jpg
new file mode 100644
index 0000000..9cd0ce2
--- /dev/null
+++ b/26143-h/images/p072.jpg
diff --git a/26143-h/images/p078.jpg b/26143-h/images/p078.jpg
new file mode 100644
index 0000000..5e7dda2
--- /dev/null
+++ b/26143-h/images/p078.jpg
diff --git a/26143-h/images/p080.jpg b/26143-h/images/p080.jpg
new file mode 100644
index 0000000..0968d1d
--- /dev/null
+++ b/26143-h/images/p080.jpg
diff --git a/26143-h/images/p085.jpg b/26143-h/images/p085.jpg
new file mode 100644
index 0000000..d159548
--- /dev/null
+++ b/26143-h/images/p085.jpg
diff --git a/26143-h/images/p088.jpg b/26143-h/images/p088.jpg
new file mode 100644
index 0000000..ed30f69
--- /dev/null
+++ b/26143-h/images/p088.jpg
diff --git a/26143-h/images/p096.jpg b/26143-h/images/p096.jpg
new file mode 100644
index 0000000..62b950c
--- /dev/null
+++ b/26143-h/images/p096.jpg
diff --git a/26143-h/images/p105.jpg b/26143-h/images/p105.jpg
new file mode 100644
index 0000000..c9ff8d6
--- /dev/null
+++ b/26143-h/images/p105.jpg
diff --git a/26143-h/images/p109.jpg b/26143-h/images/p109.jpg
new file mode 100644
index 0000000..1a9d898
--- /dev/null
+++ b/26143-h/images/p109.jpg
diff --git a/26143-h/images/p112.jpg b/26143-h/images/p112.jpg
new file mode 100644
index 0000000..f980261
--- /dev/null
+++ b/26143-h/images/p112.jpg
diff --git a/26143-h/images/p116.jpg b/26143-h/images/p116.jpg
new file mode 100644
index 0000000..639e96b
--- /dev/null
+++ b/26143-h/images/p116.jpg
diff --git a/26143-h/images/p117.jpg b/26143-h/images/p117.jpg
new file mode 100644
index 0000000..9aad597
--- /dev/null
+++ b/26143-h/images/p117.jpg
diff --git a/26143-h/images/p127.jpg b/26143-h/images/p127.jpg
new file mode 100644
index 0000000..e6fb17a
--- /dev/null
+++ b/26143-h/images/p127.jpg
diff --git a/26143-h/images/p134.jpg b/26143-h/images/p134.jpg
new file mode 100644
index 0000000..220a94d
--- /dev/null
+++ b/26143-h/images/p134.jpg
diff --git a/26143-h/images/p138.jpg b/26143-h/images/p138.jpg
new file mode 100644
index 0000000..687d5f6
--- /dev/null
+++ b/26143-h/images/p138.jpg
diff --git a/26143-h/images/p141.jpg b/26143-h/images/p141.jpg
new file mode 100644
index 0000000..6c84582
--- /dev/null
+++ b/26143-h/images/p141.jpg
diff --git a/26143-h/images/p144.jpg b/26143-h/images/p144.jpg
new file mode 100644
index 0000000..fa07ac5
--- /dev/null
+++ b/26143-h/images/p144.jpg
diff --git a/26143-h/images/p150.jpg b/26143-h/images/p150.jpg
new file mode 100644
index 0000000..9ba551a
--- /dev/null
+++ b/26143-h/images/p150.jpg
diff --git a/26143-h/images/p157.jpg b/26143-h/images/p157.jpg
new file mode 100644
index 0000000..aa80d8f
--- /dev/null
+++ b/26143-h/images/p157.jpg
diff --git a/26143-h/images/p159.jpg b/26143-h/images/p159.jpg
new file mode 100644
index 0000000..3f5101e
--- /dev/null
+++ b/26143-h/images/p159.jpg
diff --git a/26143-h/images/p166.jpg b/26143-h/images/p166.jpg
new file mode 100644
index 0000000..b96ecba
--- /dev/null
+++ b/26143-h/images/p166.jpg
diff --git a/26143-h/images/p168.jpg b/26143-h/images/p168.jpg
new file mode 100644
index 0000000..8b0a753
--- /dev/null
+++ b/26143-h/images/p168.jpg
diff --git a/26143-h/images/p170.jpg b/26143-h/images/p170.jpg
new file mode 100644
index 0000000..3f7cf2c
--- /dev/null
+++ b/26143-h/images/p170.jpg
diff --git a/26143-h/images/p180.jpg b/26143-h/images/p180.jpg
new file mode 100644
index 0000000..3f05bd9
--- /dev/null
+++ b/26143-h/images/p180.jpg
diff --git a/26143-h/images/p188.jpg b/26143-h/images/p188.jpg
new file mode 100644
index 0000000..700f0aa
--- /dev/null
+++ b/26143-h/images/p188.jpg
diff --git a/26143-h/images/p195.jpg b/26143-h/images/p195.jpg
new file mode 100644
index 0000000..cd920d4
--- /dev/null
+++ b/26143-h/images/p195.jpg
diff --git a/26143-h/images/p199.jpg b/26143-h/images/p199.jpg
new file mode 100644
index 0000000..61facac
--- /dev/null
+++ b/26143-h/images/p199.jpg
diff --git a/26143-h/images/p202.jpg b/26143-h/images/p202.jpg
new file mode 100644
index 0000000..12307a3
--- /dev/null
+++ b/26143-h/images/p202.jpg
diff --git a/26143-h/images/titlepage.gif b/26143-h/images/titlepage.gif
new file mode 100644
index 0000000..6e2817a
--- /dev/null
+++ b/26143-h/images/titlepage.gif
diff --git a/26143-page-images/f0001.png b/26143-page-images/f0001.png
new file mode 100644
index 0000000..6c2d1f0
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/f0001.png
diff --git a/26143-page-images/f0002.png b/26143-page-images/f0002.png
new file mode 100644
index 0000000..a2dcd3a
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/f0002.png
diff --git a/26143-page-images/f0003.png b/26143-page-images/f0003.png
new file mode 100644
index 0000000..6a5eb06
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/f0003.png
diff --git a/26143-page-images/f0004.png b/26143-page-images/f0004.png
new file mode 100644
index 0000000..a24ab8b
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/f0004.png
diff --git a/26143-page-images/f0005.png b/26143-page-images/f0005.png
new file mode 100644
index 0000000..52b72b0
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/f0005.png
diff --git a/26143-page-images/p0001.png b/26143-page-images/p0001.png
new file mode 100644
index 0000000..d3146cc
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0001.png
diff --git a/26143-page-images/p0002.png b/26143-page-images/p0002.png
new file mode 100644
index 0000000..0833beb
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0002.png
diff --git a/26143-page-images/p0003.png b/26143-page-images/p0003.png
new file mode 100644
index 0000000..3d879bc
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0003.png
diff --git a/26143-page-images/p0004.png b/26143-page-images/p0004.png
new file mode 100644
index 0000000..cd3c24e
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0004.png
diff --git a/26143-page-images/p0005.png b/26143-page-images/p0005.png
new file mode 100644
index 0000000..e05337c
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0005.png
diff --git a/26143-page-images/p0006.png b/26143-page-images/p0006.png
new file mode 100644
index 0000000..67ec72a
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0006.png
diff --git a/26143-page-images/p0007.png b/26143-page-images/p0007.png
new file mode 100644
index 0000000..0b95051
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0007.png
diff --git a/26143-page-images/p0008.png b/26143-page-images/p0008.png
new file mode 100644
index 0000000..b002866
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0008.png
diff --git a/26143-page-images/p0009.png b/26143-page-images/p0009.png
new file mode 100644
index 0000000..b7cac76
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0009.png
diff --git a/26143-page-images/p0010.png b/26143-page-images/p0010.png
new file mode 100644
index 0000000..45d6093
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0010.png
diff --git a/26143-page-images/p0011.png b/26143-page-images/p0011.png
new file mode 100644
index 0000000..f945164
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0011.png
diff --git a/26143-page-images/p0012.png b/26143-page-images/p0012.png
new file mode 100644
index 0000000..311ac98
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0012.png
diff --git a/26143-page-images/p0013.png b/26143-page-images/p0013.png
new file mode 100644
index 0000000..1f3fedc
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0013.png
diff --git a/26143-page-images/p0014.png b/26143-page-images/p0014.png
new file mode 100644
index 0000000..aa6ce81
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0014.png
diff --git a/26143-page-images/p0015.png b/26143-page-images/p0015.png
new file mode 100644
index 0000000..e3cb784
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0015.png
diff --git a/26143-page-images/p0016.png b/26143-page-images/p0016.png
new file mode 100644
index 0000000..37006f2
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0016.png
diff --git a/26143-page-images/p0017.png b/26143-page-images/p0017.png
new file mode 100644
index 0000000..5d908a9
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0017.png
diff --git a/26143-page-images/p0018.png b/26143-page-images/p0018.png
new file mode 100644
index 0000000..211248c
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0018.png
diff --git a/26143-page-images/p0019.png b/26143-page-images/p0019.png
new file mode 100644
index 0000000..94fab1d
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0019.png
diff --git a/26143-page-images/p0020.png b/26143-page-images/p0020.png
new file mode 100644
index 0000000..4edd9c2
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0020.png
diff --git a/26143-page-images/p0021.png b/26143-page-images/p0021.png
new file mode 100644
index 0000000..1fa6623
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0021.png
diff --git a/26143-page-images/p0022.png b/26143-page-images/p0022.png
new file mode 100644
index 0000000..e82d177
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0022.png
diff --git a/26143-page-images/p0023.png b/26143-page-images/p0023.png
new file mode 100644
index 0000000..37f8998
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0023.png
diff --git a/26143-page-images/p0024.png b/26143-page-images/p0024.png
new file mode 100644
index 0000000..db364d6
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0024.png
diff --git a/26143-page-images/p0025.png b/26143-page-images/p0025.png
new file mode 100644
index 0000000..b07fbd2
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0025.png
diff --git a/26143-page-images/p0026.png b/26143-page-images/p0026.png
new file mode 100644
index 0000000..0dba4db
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0026.png
diff --git a/26143-page-images/p0027.png b/26143-page-images/p0027.png
new file mode 100644
index 0000000..6637a78
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0027.png
diff --git a/26143-page-images/p0028.png b/26143-page-images/p0028.png
new file mode 100644
index 0000000..cc42e40
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0028.png
diff --git a/26143-page-images/p0029.png b/26143-page-images/p0029.png
new file mode 100644
index 0000000..9aba668
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0029.png
diff --git a/26143-page-images/p0030.png b/26143-page-images/p0030.png
new file mode 100644
index 0000000..b03cdee
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0030.png
diff --git a/26143-page-images/p0031.png b/26143-page-images/p0031.png
new file mode 100644
index 0000000..2dd930b
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0031.png
diff --git a/26143-page-images/p0032.png b/26143-page-images/p0032.png
new file mode 100644
index 0000000..a20eb19
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0032.png
diff --git a/26143-page-images/p0033.png b/26143-page-images/p0033.png
new file mode 100644
index 0000000..9eb2c59
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0033.png
diff --git a/26143-page-images/p0034.png b/26143-page-images/p0034.png
new file mode 100644
index 0000000..3e3bc24
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0034.png
diff --git a/26143-page-images/p0035.png b/26143-page-images/p0035.png
new file mode 100644
index 0000000..4e6aa64
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0035.png
diff --git a/26143-page-images/p0036.png b/26143-page-images/p0036.png
new file mode 100644
index 0000000..08b4bdc
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0036.png
diff --git a/26143-page-images/p0037.png b/26143-page-images/p0037.png
new file mode 100644
index 0000000..c422069
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0037.png
diff --git a/26143-page-images/p0038.png b/26143-page-images/p0038.png
new file mode 100644
index 0000000..b4ae281
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0038.png
diff --git a/26143-page-images/p0039.png b/26143-page-images/p0039.png
new file mode 100644
index 0000000..fcb984b
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0039.png
diff --git a/26143-page-images/p0040.png b/26143-page-images/p0040.png
new file mode 100644
index 0000000..3430a2a
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0040.png
diff --git a/26143-page-images/p0041.png b/26143-page-images/p0041.png
new file mode 100644
index 0000000..569e057
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0041.png
diff --git a/26143-page-images/p0042.png b/26143-page-images/p0042.png
new file mode 100644
index 0000000..7092b1e
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0042.png
diff --git a/26143-page-images/p0043.png b/26143-page-images/p0043.png
new file mode 100644
index 0000000..9a4d27d
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0043.png
diff --git a/26143-page-images/p0044.png b/26143-page-images/p0044.png
new file mode 100644
index 0000000..921c8e2
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0044.png
diff --git a/26143-page-images/p0045.png b/26143-page-images/p0045.png
new file mode 100644
index 0000000..04fb360
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0045.png
diff --git a/26143-page-images/p0046.png b/26143-page-images/p0046.png
new file mode 100644
index 0000000..a988e44
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0046.png
diff --git a/26143-page-images/p0047.png b/26143-page-images/p0047.png
new file mode 100644
index 0000000..76ed1a4
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0047.png
diff --git a/26143-page-images/p0048.png b/26143-page-images/p0048.png
new file mode 100644
index 0000000..a6ee5b0
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0048.png
diff --git a/26143-page-images/p0049.png b/26143-page-images/p0049.png
new file mode 100644
index 0000000..cf22983
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0049.png
diff --git a/26143-page-images/p0050.png b/26143-page-images/p0050.png
new file mode 100644
index 0000000..7980354
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0050.png
diff --git a/26143-page-images/p0051.png b/26143-page-images/p0051.png
new file mode 100644
index 0000000..ed18c26
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0051.png
diff --git a/26143-page-images/p0052.png b/26143-page-images/p0052.png
new file mode 100644
index 0000000..5832c47
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0052.png
diff --git a/26143-page-images/p0053.png b/26143-page-images/p0053.png
new file mode 100644
index 0000000..5b9156f
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0053.png
diff --git a/26143-page-images/p0054.png b/26143-page-images/p0054.png
new file mode 100644
index 0000000..9942464
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0054.png
diff --git a/26143-page-images/p0055.png b/26143-page-images/p0055.png
new file mode 100644
index 0000000..3779c5f
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0055.png
diff --git a/26143-page-images/p0056.png b/26143-page-images/p0056.png
new file mode 100644
index 0000000..a877f50
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0056.png
diff --git a/26143-page-images/p0057.png b/26143-page-images/p0057.png
new file mode 100644
index 0000000..b8c03fa
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0057.png
diff --git a/26143-page-images/p0058.png b/26143-page-images/p0058.png
new file mode 100644
index 0000000..a1ab7fb
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0058.png
diff --git a/26143-page-images/p0059.png b/26143-page-images/p0059.png
new file mode 100644
index 0000000..8ffa890
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0059.png
diff --git a/26143-page-images/p0060.png b/26143-page-images/p0060.png
new file mode 100644
index 0000000..aea07c0
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0060.png
diff --git a/26143-page-images/p0061.png b/26143-page-images/p0061.png
new file mode 100644
index 0000000..c605bb7
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0061.png
diff --git a/26143-page-images/p0062.png b/26143-page-images/p0062.png
new file mode 100644
index 0000000..b8dffa5
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0062.png
diff --git a/26143-page-images/p0063.png b/26143-page-images/p0063.png
new file mode 100644
index 0000000..309418e
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0063.png
diff --git a/26143-page-images/p0064.png b/26143-page-images/p0064.png
new file mode 100644
index 0000000..53f9214
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0064.png
diff --git a/26143-page-images/p0065.png b/26143-page-images/p0065.png
new file mode 100644
index 0000000..8e6cf9d
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0065.png
diff --git a/26143-page-images/p0066.png b/26143-page-images/p0066.png
new file mode 100644
index 0000000..f4558c2
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0066.png
diff --git a/26143-page-images/p0067.png b/26143-page-images/p0067.png
new file mode 100644
index 0000000..20baa46
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0067.png
diff --git a/26143-page-images/p0068.png b/26143-page-images/p0068.png
new file mode 100644
index 0000000..1c2149e
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0068.png
diff --git a/26143-page-images/p0069.png b/26143-page-images/p0069.png
new file mode 100644
index 0000000..a0d8e4e
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0069.png
diff --git a/26143-page-images/p0070.png b/26143-page-images/p0070.png
new file mode 100644
index 0000000..091b5f5
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0070.png
diff --git a/26143-page-images/p0071.png b/26143-page-images/p0071.png
new file mode 100644
index 0000000..ff4728c
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0071.png
diff --git a/26143-page-images/p0072.png b/26143-page-images/p0072.png
new file mode 100644
index 0000000..84a2cf1
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0072.png
diff --git a/26143-page-images/p0073.png b/26143-page-images/p0073.png
new file mode 100644
index 0000000..6bfeb9f
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0073.png
diff --git a/26143-page-images/p0074.png b/26143-page-images/p0074.png
new file mode 100644
index 0000000..ad7ff5d
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0074.png
diff --git a/26143-page-images/p0075.png b/26143-page-images/p0075.png
new file mode 100644
index 0000000..6ca1335
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0075.png
diff --git a/26143-page-images/p0076.png b/26143-page-images/p0076.png
new file mode 100644
index 0000000..4039160
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0076.png
diff --git a/26143-page-images/p0077.png b/26143-page-images/p0077.png
new file mode 100644
index 0000000..15450bb
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0077.png
diff --git a/26143-page-images/p0078.png b/26143-page-images/p0078.png
new file mode 100644
index 0000000..aae970d
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0078.png
diff --git a/26143-page-images/p0079.png b/26143-page-images/p0079.png
new file mode 100644
index 0000000..92fca20
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0079.png
diff --git a/26143-page-images/p0080.png b/26143-page-images/p0080.png
new file mode 100644
index 0000000..ba0b688
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0080.png
diff --git a/26143-page-images/p0081.png b/26143-page-images/p0081.png
new file mode 100644
index 0000000..a79e3d3
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0081.png
diff --git a/26143-page-images/p0082.png b/26143-page-images/p0082.png
new file mode 100644
index 0000000..4d0dbc8
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0082.png
diff --git a/26143-page-images/p0083.png b/26143-page-images/p0083.png
new file mode 100644
index 0000000..1e4b417
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0083.png
diff --git a/26143-page-images/p0084.png b/26143-page-images/p0084.png
new file mode 100644
index 0000000..acd542e
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0084.png
diff --git a/26143-page-images/p0085.png b/26143-page-images/p0085.png
new file mode 100644
index 0000000..aa8667e
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0085.png
diff --git a/26143-page-images/p0086.png b/26143-page-images/p0086.png
new file mode 100644
index 0000000..1c276d6
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0086.png
diff --git a/26143-page-images/p0087.png b/26143-page-images/p0087.png
new file mode 100644
index 0000000..ba69e25
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0087.png
diff --git a/26143-page-images/p0088.png b/26143-page-images/p0088.png
new file mode 100644
index 0000000..ca64885
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0088.png
diff --git a/26143-page-images/p0089.png b/26143-page-images/p0089.png
new file mode 100644
index 0000000..1497462
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0089.png
diff --git a/26143-page-images/p0090.png b/26143-page-images/p0090.png
new file mode 100644
index 0000000..45cbc52
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0090.png
diff --git a/26143-page-images/p0091.png b/26143-page-images/p0091.png
new file mode 100644
index 0000000..8d1b375
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0091.png
diff --git a/26143-page-images/p0092.png b/26143-page-images/p0092.png
new file mode 100644
index 0000000..72a3e8d
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0092.png
diff --git a/26143-page-images/p0093.png b/26143-page-images/p0093.png
new file mode 100644
index 0000000..27f774d
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0093.png
diff --git a/26143-page-images/p0094.png b/26143-page-images/p0094.png
new file mode 100644
index 0000000..3ea02ce
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0094.png
diff --git a/26143-page-images/p0095.png b/26143-page-images/p0095.png
new file mode 100644
index 0000000..0a4d1c8
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0095.png
diff --git a/26143-page-images/p0096.png b/26143-page-images/p0096.png
new file mode 100644
index 0000000..20f3104
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0096.png
diff --git a/26143-page-images/p0097.png b/26143-page-images/p0097.png
new file mode 100644
index 0000000..1c34bf4
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0097.png
diff --git a/26143-page-images/p0098.png b/26143-page-images/p0098.png
new file mode 100644
index 0000000..5cca69b
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0098.png
diff --git a/26143-page-images/p0099.png b/26143-page-images/p0099.png
new file mode 100644
index 0000000..e9050b3
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0099.png
diff --git a/26143-page-images/p0100.png b/26143-page-images/p0100.png
new file mode 100644
index 0000000..cd2e217
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0100.png
diff --git a/26143-page-images/p0101.png b/26143-page-images/p0101.png
new file mode 100644
index 0000000..398d085
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0101.png
diff --git a/26143-page-images/p0102.png b/26143-page-images/p0102.png
new file mode 100644
index 0000000..427fa95
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0102.png
diff --git a/26143-page-images/p0103.png b/26143-page-images/p0103.png
new file mode 100644
index 0000000..2090f7c
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0103.png
diff --git a/26143-page-images/p0104.png b/26143-page-images/p0104.png
new file mode 100644
index 0000000..bad1850
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0104.png
diff --git a/26143-page-images/p0105.png b/26143-page-images/p0105.png
new file mode 100644
index 0000000..c4a687a
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0105.png
diff --git a/26143-page-images/p0106.png b/26143-page-images/p0106.png
new file mode 100644
index 0000000..7b8b981
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0106.png
diff --git a/26143-page-images/p0107.png b/26143-page-images/p0107.png
new file mode 100644
index 0000000..073070e
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0107.png
diff --git a/26143-page-images/p0108.png b/26143-page-images/p0108.png
new file mode 100644
index 0000000..5d2dd47
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0108.png
diff --git a/26143-page-images/p0109.png b/26143-page-images/p0109.png
new file mode 100644
index 0000000..6be3218
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0109.png
diff --git a/26143-page-images/p0110.png b/26143-page-images/p0110.png
new file mode 100644
index 0000000..1aca160
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0110.png
diff --git a/26143-page-images/p0111.png b/26143-page-images/p0111.png
new file mode 100644
index 0000000..2ae997c
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0111.png
diff --git a/26143-page-images/p0112.png b/26143-page-images/p0112.png
new file mode 100644
index 0000000..8838d33
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0112.png
diff --git a/26143-page-images/p0113.png b/26143-page-images/p0113.png
new file mode 100644
index 0000000..20843b9
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0113.png
diff --git a/26143-page-images/p0114.png b/26143-page-images/p0114.png
new file mode 100644
index 0000000..76001b3
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0114.png
diff --git a/26143-page-images/p0115.png b/26143-page-images/p0115.png
new file mode 100644
index 0000000..0a442f0
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0115.png
diff --git a/26143-page-images/p0116.png b/26143-page-images/p0116.png
new file mode 100644
index 0000000..5a8148b
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0116.png
diff --git a/26143-page-images/p0117.png b/26143-page-images/p0117.png
new file mode 100644
index 0000000..6ce1edf
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0117.png
diff --git a/26143-page-images/p0118.png b/26143-page-images/p0118.png
new file mode 100644
index 0000000..8bddc75
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0118.png
diff --git a/26143-page-images/p0119.png b/26143-page-images/p0119.png
new file mode 100644
index 0000000..411ead8
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0119.png
diff --git a/26143-page-images/p0120.png b/26143-page-images/p0120.png
new file mode 100644
index 0000000..925d32e
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0120.png
diff --git a/26143-page-images/p0121.png b/26143-page-images/p0121.png
new file mode 100644
index 0000000..9fa5749
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0121.png
diff --git a/26143-page-images/p0122.png b/26143-page-images/p0122.png
new file mode 100644
index 0000000..50d3526
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0122.png
diff --git a/26143-page-images/p0123.png b/26143-page-images/p0123.png
new file mode 100644
index 0000000..6c562f9
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0123.png
diff --git a/26143-page-images/p0124.png b/26143-page-images/p0124.png
new file mode 100644
index 0000000..2e7a445
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0124.png
diff --git a/26143-page-images/p0125.png b/26143-page-images/p0125.png
new file mode 100644
index 0000000..ebc98b8
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0125.png
diff --git a/26143-page-images/p0126.png b/26143-page-images/p0126.png
new file mode 100644
index 0000000..ea071dc
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0126.png
diff --git a/26143-page-images/p0127.png b/26143-page-images/p0127.png
new file mode 100644
index 0000000..0b2e5ba
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0127.png
diff --git a/26143-page-images/p0128.png b/26143-page-images/p0128.png
new file mode 100644
index 0000000..0615531
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0128.png
diff --git a/26143-page-images/p0129.png b/26143-page-images/p0129.png
new file mode 100644
index 0000000..da457d9
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0129.png
diff --git a/26143-page-images/p0130.png b/26143-page-images/p0130.png
new file mode 100644
index 0000000..9af3fa7
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0130.png
diff --git a/26143-page-images/p0131.png b/26143-page-images/p0131.png
new file mode 100644
index 0000000..50324a6
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0131.png
diff --git a/26143-page-images/p0132.png b/26143-page-images/p0132.png
new file mode 100644
index 0000000..7f49865
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0132.png
diff --git a/26143-page-images/p0133.png b/26143-page-images/p0133.png
new file mode 100644
index 0000000..75cb496
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0133.png
diff --git a/26143-page-images/p0134.png b/26143-page-images/p0134.png
new file mode 100644
index 0000000..5bf4c73
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0134.png
diff --git a/26143-page-images/p0135.png b/26143-page-images/p0135.png
new file mode 100644
index 0000000..cb78a09
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0135.png
diff --git a/26143-page-images/p0136.png b/26143-page-images/p0136.png
new file mode 100644
index 0000000..d7948e6
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0136.png
diff --git a/26143-page-images/p0137.png b/26143-page-images/p0137.png
new file mode 100644
index 0000000..38c17ad
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0137.png
diff --git a/26143-page-images/p0138.png b/26143-page-images/p0138.png
new file mode 100644
index 0000000..db2b221
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0138.png
diff --git a/26143-page-images/p0139.png b/26143-page-images/p0139.png
new file mode 100644
index 0000000..e0b3929
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0139.png
diff --git a/26143-page-images/p0140.png b/26143-page-images/p0140.png
new file mode 100644
index 0000000..db9b0e6
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0140.png
diff --git a/26143-page-images/p0141.png b/26143-page-images/p0141.png
new file mode 100644
index 0000000..fb9df0b
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0141.png
diff --git a/26143-page-images/p0142.png b/26143-page-images/p0142.png
new file mode 100644
index 0000000..4bbb039
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0142.png
diff --git a/26143-page-images/p0143.png b/26143-page-images/p0143.png
new file mode 100644
index 0000000..1db7b41
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0143.png
diff --git a/26143-page-images/p0144.png b/26143-page-images/p0144.png
new file mode 100644
index 0000000..dfed6f9
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0144.png
diff --git a/26143-page-images/p0145.png b/26143-page-images/p0145.png
new file mode 100644
index 0000000..11838eb
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0145.png
diff --git a/26143-page-images/p0146.png b/26143-page-images/p0146.png
new file mode 100644
index 0000000..d06ea17
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0146.png
diff --git a/26143-page-images/p0147.png b/26143-page-images/p0147.png
new file mode 100644
index 0000000..5c83341
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0147.png
diff --git a/26143-page-images/p0148.png b/26143-page-images/p0148.png
new file mode 100644
index 0000000..072b1a3
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0148.png
diff --git a/26143-page-images/p0149.png b/26143-page-images/p0149.png
new file mode 100644
index 0000000..acc5629
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0149.png
diff --git a/26143-page-images/p0150.png b/26143-page-images/p0150.png
new file mode 100644
index 0000000..da6cd8c
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0150.png
diff --git a/26143-page-images/p0151.png b/26143-page-images/p0151.png
new file mode 100644
index 0000000..cca1cef
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0151.png
diff --git a/26143-page-images/p0152.png b/26143-page-images/p0152.png
new file mode 100644
index 0000000..42f00e7
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0152.png
diff --git a/26143-page-images/p0153.png b/26143-page-images/p0153.png
new file mode 100644
index 0000000..c143ad3
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0153.png
diff --git a/26143-page-images/p0154.png b/26143-page-images/p0154.png
new file mode 100644
index 0000000..ff2c051
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0154.png
diff --git a/26143-page-images/p0155.png b/26143-page-images/p0155.png
new file mode 100644
index 0000000..06b4618
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0155.png
diff --git a/26143-page-images/p0156.png b/26143-page-images/p0156.png
new file mode 100644
index 0000000..f89311a
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0156.png
diff --git a/26143-page-images/p0157.png b/26143-page-images/p0157.png
new file mode 100644
index 0000000..8441acd
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0157.png
diff --git a/26143-page-images/p0158.png b/26143-page-images/p0158.png
new file mode 100644
index 0000000..3046800
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0158.png
diff --git a/26143-page-images/p0159.png b/26143-page-images/p0159.png
new file mode 100644
index 0000000..0415705
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0159.png
diff --git a/26143-page-images/p0160.png b/26143-page-images/p0160.png
new file mode 100644
index 0000000..28c60c4
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0160.png
diff --git a/26143-page-images/p0161.png b/26143-page-images/p0161.png
new file mode 100644
index 0000000..376f859
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0161.png
diff --git a/26143-page-images/p0162.png b/26143-page-images/p0162.png
new file mode 100644
index 0000000..bb7c49c
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0162.png
diff --git a/26143-page-images/p0163.png b/26143-page-images/p0163.png
new file mode 100644
index 0000000..8ea2e76
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0163.png
diff --git a/26143-page-images/p0164.png b/26143-page-images/p0164.png
new file mode 100644
index 0000000..5f1adc8
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0164.png
diff --git a/26143-page-images/p0165.png b/26143-page-images/p0165.png
new file mode 100644
index 0000000..bd77b18
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0165.png
diff --git a/26143-page-images/p0166.png b/26143-page-images/p0166.png
new file mode 100644
index 0000000..3124633
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0166.png
diff --git a/26143-page-images/p0167.png b/26143-page-images/p0167.png
new file mode 100644
index 0000000..ef707e9
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0167.png
diff --git a/26143-page-images/p0168.png b/26143-page-images/p0168.png
new file mode 100644
index 0000000..63796dd
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0168.png
diff --git a/26143-page-images/p0169.png b/26143-page-images/p0169.png
new file mode 100644
index 0000000..56b7478
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0169.png
diff --git a/26143-page-images/p0170.png b/26143-page-images/p0170.png
new file mode 100644
index 0000000..bd7e940
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0170.png
diff --git a/26143-page-images/p0171.png b/26143-page-images/p0171.png
new file mode 100644
index 0000000..1aa3f88
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0171.png
diff --git a/26143-page-images/p0172.png b/26143-page-images/p0172.png
new file mode 100644
index 0000000..6dfef49
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0172.png
diff --git a/26143-page-images/p0173.png b/26143-page-images/p0173.png
new file mode 100644
index 0000000..1121bee
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0173.png
diff --git a/26143-page-images/p0174.png b/26143-page-images/p0174.png
new file mode 100644
index 0000000..0d7c0f0
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0174.png
diff --git a/26143-page-images/p0175.png b/26143-page-images/p0175.png
new file mode 100644
index 0000000..7c31328
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0175.png
diff --git a/26143-page-images/p0176.png b/26143-page-images/p0176.png
new file mode 100644
index 0000000..3c4f995
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0176.png
diff --git a/26143-page-images/p0177.png b/26143-page-images/p0177.png
new file mode 100644
index 0000000..3f21430
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0177.png
diff --git a/26143-page-images/p0178.png b/26143-page-images/p0178.png
new file mode 100644
index 0000000..b9ba7ed
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0178.png
diff --git a/26143-page-images/p0179.png b/26143-page-images/p0179.png
new file mode 100644
index 0000000..adec503
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0179.png
diff --git a/26143-page-images/p0180.png b/26143-page-images/p0180.png
new file mode 100644
index 0000000..45ac0df
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0180.png
diff --git a/26143-page-images/p0181.png b/26143-page-images/p0181.png
new file mode 100644
index 0000000..877b6cc
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0181.png
diff --git a/26143-page-images/p0182.png b/26143-page-images/p0182.png
new file mode 100644
index 0000000..ce802c3
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0182.png
diff --git a/26143-page-images/p0183.png b/26143-page-images/p0183.png
new file mode 100644
index 0000000..d77edbc
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0183.png
diff --git a/26143-page-images/p0184.png b/26143-page-images/p0184.png
new file mode 100644
index 0000000..494d372
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0184.png
diff --git a/26143-page-images/p0185.png b/26143-page-images/p0185.png
new file mode 100644
index 0000000..c84fafc
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0185.png
diff --git a/26143-page-images/p0186.png b/26143-page-images/p0186.png
new file mode 100644
index 0000000..f0dc78c
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0186.png
diff --git a/26143-page-images/p0187.png b/26143-page-images/p0187.png
new file mode 100644
index 0000000..9b712d6
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0187.png
diff --git a/26143-page-images/p0188.png b/26143-page-images/p0188.png
new file mode 100644
index 0000000..9d362d1
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0188.png
diff --git a/26143-page-images/p0189.png b/26143-page-images/p0189.png
new file mode 100644
index 0000000..fa1bd1b
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0189.png
diff --git a/26143-page-images/p0190.png b/26143-page-images/p0190.png
new file mode 100644
index 0000000..8f52008
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0190.png
diff --git a/26143-page-images/p0191.png b/26143-page-images/p0191.png
new file mode 100644
index 0000000..7e76dc0
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0191.png
diff --git a/26143-page-images/p0192.png b/26143-page-images/p0192.png
new file mode 100644
index 0000000..9f81f81
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0192.png
diff --git a/26143-page-images/p0193.png b/26143-page-images/p0193.png
new file mode 100644
index 0000000..5308801
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0193.png
diff --git a/26143-page-images/p0194.png b/26143-page-images/p0194.png
new file mode 100644
index 0000000..e0b7700
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0194.png
diff --git a/26143-page-images/p0195.png b/26143-page-images/p0195.png
new file mode 100644
index 0000000..5689edf
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0195.png
diff --git a/26143-page-images/p0196.png b/26143-page-images/p0196.png
new file mode 100644
index 0000000..0c925aa
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0196.png
diff --git a/26143-page-images/p0197.png b/26143-page-images/p0197.png
new file mode 100644
index 0000000..af0dd27
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0197.png
diff --git a/26143-page-images/p0198.png b/26143-page-images/p0198.png
new file mode 100644
index 0000000..45de779
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0198.png
diff --git a/26143-page-images/p0199.png b/26143-page-images/p0199.png
new file mode 100644
index 0000000..6acf66c
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0199.png
diff --git a/26143-page-images/p0200.png b/26143-page-images/p0200.png
new file mode 100644
index 0000000..111215e
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0200.png
diff --git a/26143-page-images/p0201.png b/26143-page-images/p0201.png
new file mode 100644
index 0000000..b0398d9
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0201.png
diff --git a/26143-page-images/p0202.png b/26143-page-images/p0202.png
new file mode 100644
index 0000000..a4e33c7
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0202.png
diff --git a/26143-page-images/p0203.png b/26143-page-images/p0203.png
new file mode 100644
index 0000000..ed67f14
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/p0203.png
diff --git a/26143-page-images/q0001.png b/26143-page-images/q0001.png
new file mode 100644
index 0000000..68a1f67
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/q0001.png
diff --git a/26143-page-images/r0001.png b/26143-page-images/r0001.png
new file mode 100644
index 0000000..55d6422
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/r0001.png
diff --git a/26143-page-images/r0002.png b/26143-page-images/r0002.png
new file mode 100644
index 0000000..098adc6
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/r0002.png
diff --git a/26143-page-images/r0003.png b/26143-page-images/r0003.png
new file mode 100644
index 0000000..942f538
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/r0003.png
diff --git a/26143-page-images/r0004.png b/26143-page-images/r0004.png
new file mode 100644
index 0000000..57a2a5f
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/r0004.png
diff --git a/26143-page-images/r0005.png b/26143-page-images/r0005.png
new file mode 100644
index 0000000..a6fb906
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/r0005.png
diff --git a/26143-page-images/r0006.png b/26143-page-images/r0006.png
new file mode 100644
index 0000000..918f329
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/r0006.png
diff --git a/26143-page-images/r0007.png b/26143-page-images/r0007.png
new file mode 100644
index 0000000..2284982
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/r0007.png
diff --git a/26143-page-images/r0008.png b/26143-page-images/r0008.png
new file mode 100644
index 0000000..802fbef
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/r0008.png
diff --git a/26143-page-images/r0009.png b/26143-page-images/r0009.png
new file mode 100644
index 0000000..5dcba00
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/r0009.png
diff --git a/26143-page-images/r0010.png b/26143-page-images/r0010.png
new file mode 100644
index 0000000..e442f4a
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/r0010.png
diff --git a/26143-page-images/r0011.png b/26143-page-images/r0011.png
new file mode 100644
index 0000000..fd28919
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/r0011.png
diff --git a/26143-page-images/r0012.png b/26143-page-images/r0012.png
new file mode 100644
index 0000000..0c27411
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/r0012.png
diff --git a/26143-page-images/r0013.png b/26143-page-images/r0013.png
new file mode 100644
index 0000000..7f5fe3a
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/r0013.png
diff --git a/26143-page-images/r0014.png b/26143-page-images/r0014.png
new file mode 100644
index 0000000..7ea4991
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/r0014.png
diff --git a/26143-page-images/r0015.png b/26143-page-images/r0015.png
new file mode 100644
index 0000000..165159c
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/r0015.png
diff --git a/26143-page-images/r0016.png b/26143-page-images/r0016.png
new file mode 100644
index 0000000..6aa44a5
--- /dev/null
+++ b/26143-page-images/r0016.png
diff --git a/LICENSE.txt b/LICENSE.txt
new file mode 100644
index 0000000..6312041
--- /dev/null
+++ b/LICENSE.txt
@@ -0,0 +1,11 @@
+This eBook, including all associated images, markup, improvements,
+metadata, and any other content or labor, has been confirmed to be
+in the PUBLIC DOMAIN IN THE UNITED STATES.
+
+Procedures for determining public domain status are described in
+the "Copyright How-To" at https://www.gutenberg.org.
+
+No investigation has been made concerning possible copyrights in
+jurisdictions other than the United States. Anyone seeking to utilize
+this eBook outside of the United States should confirm copyright
+status under the laws that apply to them.
diff --git a/README.md b/README.md
new file mode 100644
index 0000000..88b5980
--- /dev/null
+++ b/README.md
@@ -0,0 +1,2 @@
+Project Gutenberg (https://www.gutenberg.org) public repository for
+eBook #26143 (https://www.gutenberg.org/ebooks/26143)