48 files changed, 22807 insertions, 0 deletions

diff --git a/.gitattributes b/.gitattributes
new file mode 100644
index 0000000..6833f05
--- /dev/null
+++ b/.gitattributes
@@ -0,0 +1,3 @@
+* text=auto
+*.txt text
+*.md text
diff --git a/19091-8.txt b/19091-8.txt
new file mode 100644
index 0000000..5408a01
--- /dev/null
+++ b/19091-8.txt
@@ -0,0 +1,11491 @@
+The Project Gutenberg EBook of Robur de Veroveraar, by Jules Verne
+
+This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with
+almost no restrictions whatsoever.  You may copy it, give it away or
+re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included
+with this eBook or online at www.gutenberg.org
+
+
+Title: Robur de Veroveraar
+
+Author: Jules Verne
+
+Release Date: August 21, 2006 [EBook #19091]
+
+Language: Dutch
+
+Character set encoding: ISO-8859-1
+
+*** START OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK ROBUR DE VEROVERAAR ***
+
+
+
+
+Produced by Jeroen Hellingman and the Online Distributed
+Proofreading Team at http://www.pgdp.net/
+
+
+
+
+
+
+
+
+                         WONDERREIZEN.
+
+
+                          JULES VERNE
+
+
+
+                             ROBUR
+                         DE VEROVERAAR
+
+
+
+                           AMSTERDAM
+                UITGEVERS-MAATSCHAPPY "ELSEVIER"
+                              1915
+
+
+
+
+
+
+
+
+
+
+I.
+
+WAARIN DE GELEERDEN EN OOK DE DOMKOPPEN MET DE HANDEN IN HET HAAR
+ZITTEN.
+
+
+"Pang!...."
+
+"Pang!...."
+
+De twee pistoolschoten gingen als het ware tegelijkertijd af. Eene
+koe, die op een afstand van vijftig passen ongeveer rustig graasde,
+kreeg een der kogels in de bovenrugwervels. Toch, dat moet erkend
+worden, had zij aan het geheele geval hoegenaamd geene schuld. De
+onschuldigen boeten in den regel voor de schuldigen.
+
+Geen der beide vechtenden was geraakt geworden. Zoo gaat het gewoonlijk
+in de wereld.
+
+Wie waren die twee heeren, die daar op elkander geschoten, die naar
+elkanders leven getracht hadden?
+
+Wij weten het niet. En toch was, dunkt ons, de gelegenheid schoon,
+om hunne namen aan de vergetelheid te ontrukken, om die namen voor
+het verre nageslacht te bewaren. Alles wat hier evenwel medegedeeld
+kan worden is, dat de eene, de oudste, Engelschman, en de andere,
+de jongste, Amerikaan was.
+
+Vraagt men of wij de plek kunnen aanduiden, waar de doodonschuldige
+herkauwster haar laatste bosje gras gegraasd had? Niets gemakkelijker
+dan dat. Dat viel voor op den rechteroever van de Niagara, niet heel
+ver van die hangende brug, welke de verbinding daarstelt van den
+Amerikaanschen met den Canadaschen oever, op ongeveer drie mijlen
+beneden de beide watervallen.
+
+De Engelschman trad toen met vasten tred op zijn tegenstander den
+Amerikaan toe:
+
+"En toch, in weerwil van alles, houd ik steeds vol, dat het de _Rule
+Britannia_! was," zeide hij.
+
+"Neen, gij vergist u. Het was de _Yankee Doodle_; ik verzeker het u,"
+hernam de andere.
+
+De twist zou waarlijk weer losgebroken zijn, toen een der
+getuigen--waarschijnlijk in het belang van het grazend vee--meende
+tusschenbeiden te moeten komen.
+
+"Kom, kom," zeide hij, "laten wij aannemen, dat het de _Rule Britannia_
+en de _Yankee Doodle_ was, dan hebt gij beiden gelijk, en dan kunnen
+wij ten minste gaan ontbijten, niet waar? Vindt gij dat geen prachtig
+voorstel?"
+
+Dat compromis tusschen de beide vaderlandlievende volksgezangen van
+Noord-Amerika en van Groot-Brittannië werd tot aller tevredenheid
+door beide partijen aangenomen.
+
+Amerikanen en Engelschen gingen stroomopwaarts langs de Niagara en
+namen plaats aan de gastvrije tafel van het Goat-Island-hôtel, hetwelk
+op eene strook neutraal grondgebied tusschen de beide watervallen
+opgetrokken was.
+
+Nu zij eenmaal voor hunne gekookte eieren, voor hunne traditioneele
+ham, voor hun koud roastbeef, dat met brandverwekkende mixed pickles
+smakelijk gemaakt werd, voor hunne thee, die bij stroomen vloot, om
+de beroemde watervallen jaloersch te maken, gezeten waren, nu zullen
+wij hen met rust laten. Wie weet daarenboven, of er over die mannen
+nog in dit verhaal zal gehandeld worden.
+
+Wij voor ons gelooven aan die waarschijnlijkheid wel het allerminst.
+
+Maar, wie had nu gelijk? De Engelschman, of de Amerikaan?
+
+Dat was zeer moeielijk uit te maken. In ieder geval was dit tweegevecht
+een bewijs te meer, hoe hartstochtelijk opgewonden de gemoederen niet
+alleen in de Nieuwe maar ook in de Oude Wereld waren ter zake van
+een onverklaarbaar verschijnsel, hetwelk sedert een maand ongeveer,
+al de hersenen in de war bracht.
+
+
+
+    .... _Os sublime dedit coelumque tueri_
+
+
+
+zegt Ovidius Naso ergens in zijne onvergetelijke gedichten ter
+verheerlijking van het menschelijk schepsel.
+
+Inderdaad, nimmer had men, sedert de mensch op den aardbol verschenen
+was, zooveel en zoo bestendig naar den hemel gekeken als in deze
+laatste dagen.
+
+Nu had juist gedurende den voorafgaanden nacht nog, eene luchttrompet
+hare schrille koperklanken door het luchtruim laten weergalmen, vlak
+boven dat gedeelte van Canada, hetwelk tusschen het meer Ontario
+en het meer Erie gelegen is. De een had duidelijk het _Yankee
+Doodle_ gehoord, de andere het _Rule Britannia_. Vandaar die twist
+tusschen Anglo-Saksers, die met een stevig ontbijt te Goat-Island
+eindigde. Misschien hadden zij, alles wel beschouwd, niets van die
+vaderlandlievende gezangen gehoord, maar, wat door niemand betwijfeld
+werd, was dat dit vreemde geschetter zeer zonderling uit den hemel
+naar de aarde scheen neder te dalen.
+
+Moest er aan een hemelsche trompet gedacht worden, die door een engel
+of een aartsengel bespeeld werd?.... Had men niet eerder te denken aan
+vroolijke en opgeruimde luchtreizigers, die dit klankrijke instrument,
+waarvan de Faam een zoo luidruchtig gebruik maakt, bespeelden?
+
+Neen, waarlijk niet. Men kon kijken en turen, zooveel men
+maar wilde. Er was geen ballon, en er waren bijgevolg ook geen
+luchtreizigers te bespeuren. Een buitengewoon natuurverschijnsel deed
+zich in de hoogere luchtlagen vernemen.
+
+Dat was een luchtverschijnsel, waarvan men noch den aard noch den
+oorsprong wist aan te wijzen.
+
+Heden werd het boven Amerika vernomen en acht-en-veertig uren later
+boven Europa, acht dagen later in Azië boven het Hemelsche Keizerrijk.
+
+Maar als nu die trompet, welker toon zeer duidelijk vernomen werd,
+niet die van het laatste oordeel was, welk soort van blaasinstrument
+was het dan?....
+
+Dat natuurverschijnsel veroorzaakte in alle landen en streken van
+het aardrijk, in de verschillende keizerrijken, koninkrijken of
+gemeenebesten eene zekere mate van onrust, die bestreden moest worden.
+
+Wanneer gij in uw huis vreemde en onverklaarbare geruchten zoudt
+vernemen, zoudt gij dan niet zoo spoedig mogelijk den aard van die
+geruchten willen leeren kennen? En als die nasporingen mislukten, zoudt
+gij dan uw huis niet verlaten, om een ander, meer rustig, te betrekken?
+
+Ongetwijfeld, niet waar? Zoo zou ieder verstandig redelijk wezen
+handelen.
+
+Maar in het onderhavige geval gold het niet uw huis, maar den geheelen
+aardbol.
+
+Men kan dien bol maar niet zoo verlaten, om naar de Maan, naar
+Mars, naar Venus, naar Jupiter of naar eene andere planeet van ons
+zonnestelsel te verhuizen.
+
+Men moest dus opsporen wat er omging, niet in de onmetelijke
+luchtledige ruimte, die onzen aardbol omgeeft, maar in de atmosferische
+lagen, welke zich tusschen die ruimte en den bol bevonden.
+
+En, inderdaad, zonder lucht, geen geluid. En daar er toch geluid
+vernomen werd van die trompet, zoo moest het natuurverschijnsel
+plaats vinden te midden van de luchtlaag, welker dichtheid afnemende
+en verminderende is, zoodat zij zich op niet verder dan twee uren
+gaans van ons aardrijk uitstrekt.
+
+Natuurlijk bespraken duizenden dagbladen, weekbladen en tijdschriften
+de zaak en behandelden haar en bekeken haar van alle kanten. Poogden
+zij het natuurverschijnsel toe te lichten, zoo benevelden en
+verduisterden zij het ook vaak. Zij verkondigden valsche of ware
+berichten, stelden hunne lezers gerust of beangstigden hen, naarmate
+dat in hun kraam en in het belang van de grootte hunner oplage te pas
+kwam, en prikkelden de menigte, die toch al niet erg op haar gemak
+was, hartstochtelijk.
+
+Waarachtig, de staatkunde leed er door, hoewel de zaken over het
+algemeen niet minder gedreven werden en noch handelsman, noch
+nijverheidsman redenen van ontevredenheid hadden.
+
+Maar, in Godsnaam, wat had er dan toch in dat luchtruim plaats?
+
+Men raadpleegde de sterrenwachten van de geheele wereld. Van Parijs,
+van Greenwich, van Berlijn, van Rome, van Leiden.... in een woord
+allen. En toen die wetenschappelijke inrichtingen het antwoord
+schuldig bleven, vroeg men zich af, waartoe die sterrenwachten,
+die zooveel geld kostten, toch wel dienden.
+
+Wanneer sterrenkundigen in staat zijn om sterren in dubbelsterren, in
+drievuldige sterren, op duizenden, op honderd-duizenden uren afstand
+te ontleden, waarom konden zij den aard en den oorsprong van een
+eenvoudig kosmisch natuurverschijnsel niet verklaren, dat toch maar
+plaats kon hebben binnen een straal van slechts weinige kilometers?
+
+Waarlijk, de vraag kan gegrond heeten: waartoe dienen die
+sterrenkundigen?
+
+Wat er dan ook maar op een telescoop, op een verrekijker, op een bril,
+op een neusknijpertje, op een tooneelkijker geleek, werd opgeduikeld om
+naar den hemel te turen, zelfs de _monocles_, de eenoogige brillen zou
+men ze kunnen noemen, waarvan de fatten zich zoo bevallig bedienen,
+werden gebruikt om gedurende die fraaie zomernachten het uitspansel
+te bespieden. Allen, die maar oogen en een brilleglas ter beschikking
+hadden, waren in de weer, en inderdaad hun getal was ontelbaar. Zonder
+overdrijving kon hun aantal, die gezichthelpende instrumenten van
+alle lengten en alle dikten bezigden, gerust op honderdduizend, ja
+op veel meer begroot worden. Er waren meer waarnemers dan sterren
+die aan de hemelsche transen met het bloote oog te zien waren.
+
+Neen! nimmer was aan eene zons- of maansverduistering, die toch
+in het belang der wetenschap van alle punten van de beschaafde en
+onbeschaafde landen van het geheele aardrijk bespied wordt, zulk
+eene eer, zulk eene waarneming ten deel gevallen. Het was, alsof alle
+sterrenkundigen, ja alle natuurkundigen het hoofd verloren hadden.
+
+Eindelijk kwam er antwoord van de sterrenwachten. Maar het was er
+ook naar.
+
+Het was trouwens te voorzien. Zet twee geleerden bij elkander, dan
+kibbelen zij. Breng er drie bij elkander, dan twisten zij; zijn
+er vier bijeen, dan vechten zij. Bij groote bijeenkomsten worden
+geregelde veldslagen geleverd.
+
+Iedere sterrenwacht diende een antwoord in; maar die antwoorden
+klopten volstrekt niet met elkander. Ieder gaf zijne meening ten
+beste; maar ieders meening verschilde hemelsbreed met die van zijn
+collegialen buurman.
+
+Natuurlijk werd daaruit een binnenlandsche oorlog tusschen de geleerden
+geboren, die van de laatste weken van April tot in de eerste weken
+van Mei duurde en met de meeste hartstochtelijkheid gevoerd werd.
+
+De sterrenwacht van Parijs nam eene zeer gereserveerde houding
+aan. Geen harer sectiën leverde eene bepaalde uitspraak. In den
+diensttak der wiskunstige sterrenkunde had men hooghartig nagelaten uit
+te kijken en waarnemingen te doen; in dien van de meridiaanwaarnemingen
+had men niets bijzonders opgemerkt; in dien van de natuurkundige
+waarnemingen had men niets gezien; in den geodesischen diensttak had
+men niets vernomen; in den meteorologischen had men zelfs niets gegist,
+en eindelijk in dien der berekenaars had men zich--ongeloofelijk,
+niet waar?--in de eenvoudigste formulen vergist. De bekentenis was
+openhartig ten minste, dat moet erkend worden.
+
+Diezelfde openhartigheid werd ook door de sterrenwacht te Montsouris en
+door den magnetischen waarnemingspost te Saint-Maur betracht. Dezelfde
+hulde werd aan de waarheid gebracht door het Bureau des Longitudes.
+
+Waarachtig: Fransch stamt af van Frank. En frank beteekent: vrijmoedig,
+waarheidlievend.
+
+In de departementen week men eenigszins van dat openhartigheidsstelsel
+af.
+
+Misschien was er in dien nacht van den 6den op den 7den Mei een
+lichtstraal gezien, die als een electrisch verschijnsel, hetwelk
+hoogstens twintig seconden mag geduurd hebben, kon opgenomen worden.
+
+Op den Pic du Midi, een der hoogste toppen van het Pyreneeëngebergte,
+was die lichtstraal des avonds tusschen negen en tien uur waargenomen
+geworden.
+
+Op den meteorologischen waarnemingspost van Puy de Dôme, een der
+toppen van het Hoogland van Auvergne, was dat licht na middernacht
+tusschen een en twee uur gezien geworden.
+
+Op den Mont-Ventoux, niet ver van Avignon in de Provence, was dat
+licht des ochtends tusschen twee en drie uren ontwaard.
+
+Te Nizza, aan de Middellandsche zee, had die lichtstraal zich tusschen
+drie en vier uren vertoond.
+
+Eindelijk op den Semnoz-Alp, tusschen Annecy, le Bourget en het meer
+van Genève gelegen, had men dat licht bespeurd, toen de dageraad
+reeds de kim verlichtte.
+
+Klaarblijkelijk konden die verschillende waarnemingen niet verworpen
+worden.
+
+Ongetwijfeld was dat licht achtereenvolgens in de tijdruimte van
+weinige uren op al die waarnemingsposten gezien geworden. Dus, òf die
+lichtstraal was door verscheidene lichtbronnen veroorzaakt geworden,
+die zich door de bovenste luchtlagen bewogen; òf slechts door eene
+eenige. Maar als zij aan eene eenige lichtbron toegeschreven moest
+worden, dan moest deze eene snelheid van voortbeweging bezeten hebben,
+die de tweehonderd kilometers per uur zeer nabij bereikte.
+
+Maar had men bij daglicht iets abnormaals in den dampkring ontwaard?
+
+Neen! Dat was nimmer geschied.
+
+Had men ten minste de trompet bij daglicht in de bovenste luchtlagen
+vernomen?
+
+Ook dat niet, dat moest een ieder, zelfs de meest nauwkeurige
+waarnemer bekennen.
+
+Nimmer had dat trompetgeschal tusschen zonsopgang en ondergang
+weerklonken.
+
+Men was in het Vereenigde Koninkrijk zeer overstuur. De sterrenwachten
+daar konden maar tot geene overeenstemming komen. Greenwich twistte
+met Oxford, hoewel beiden beweerden en stokstijf staande hielden,
+"dat er niets was." Zelfs die twistende overeenkomst was merkwaardig.
+
+"Een optisch bedrog!" zei de eene en klampte zich daaraan halsstarrig
+vast.
+
+"Een akoustisch bedrog!" antwoordde de andere en was in zijne meening
+niet minder hardnekkig.
+
+Vandaar de twist! Vandaar het dispuut! Hoewel beiden erkenden,
+dat er zinsbedrog bestond. Of het nu de oogen of de ooren waren,
+die het bedrog pleegden? Ziet, dat moest uitgemaakt worden.
+
+De Nederlandsche sterrenwachten te Utrecht en te Leiden behandelden
+de quaestie leuker. Daar had men eenvoudig hoegenaamd niets
+waargenomen. Men hield zich als neutrale mogendheid buiten den twist.
+
+Tusschen de sterrenwachten te Berlijn en te Weenen dreigde de quaestie
+tot internationale verwikkelingen aanleiding te geven. Wat zij evenwel
+waargenomen hadden, was zoo Duitsch geleerd, zoo Duitsch verward, zoo
+nevelachtig, dat zij zelve er geen touw aan vastmaken konden. Maar
+de directeur van de Russische sterrenwacht te Poultawa bewees hen
+toch, dat zij beiden gelijk hadden. Het gold alleen volgens hem het
+standpunt, hetwelk ieder hunner tegenover het natuurverschijnsel
+innam. In theorie was dat natuurverschijnsel onmogelijk aan te nemen;
+in de praktijk was het evenwel mogelijk en bestaanbaar.
+
+In Zwitserland, namelijk op de sterrenwachten van Bern, van Genève en
+van Zurich, op de waarnemingsposten op den Santis, op den Gaebris in
+het kanton Appenzeil, op den Rigi, in het kanton Lucern, op den Sint
+Gothard, op den Sint Bernard, op den Julier-top, op den Simplon, op den
+Sombliek in de Tyrolsche Alpen, nam men eene groote terughoudendheid
+in acht omtrent dat natuurverschijnsel, hetwelk niemand nog had kunnen
+waarnemen of bevestigen.
+
+En ieder nadenkend wezen zal moeten erkennen, dat zulk eene
+terughoudendheid wezenlijk verstandig was.
+
+In Italië daarentegen, aarzelden de wachters op de meteorologische
+waarnemingsposten op den Vesuvius, op den Etna, deze laatste
+ingericht in de oude Casa Inglese, op den Monte Cavo, niet, om de
+daadwerkelijkheid van het natuurverschijnsel aan te nemen. En de
+geleerden hadden op een helderen dag iets waargenomen, dat veel
+weg had van een gekruld, dicht opeengerold wolkje, en gedurende
+een helderen nacht iets, wat veel geleek op eene vallende ster. Een
+hunner had zelfs bij die gelegenheid, waarschijnlijk om zijn Fransch
+te luchten, uitgeroepen:
+
+
+    _Encore une étoile, qui file, qui file et disparaît,_
+
+
+en daardoor bewijzen gegeven, dat hij zijn Béranger niet vergeten had.
+
+Wat die Italiaansche geleerden eigenlijk gezien hadden; ja, zij
+moesten erkennen, dat zij het niet wisten.
+
+Waarlijk, dat geheimzinnige natuurverschijnsel begon den geleerden
+de keel uit te hangen, en zij zouden het hunne geëerde aandacht
+onwaardig verklaard hebben,--hunne gewone taktiek, wanneer zij
+tegenover onverklaarbare feiten gesteld worden,--wanneer niet de
+nederigen en onwetenden, die steeds de overgroote meerderheid van het
+menschelijk geslacht uitgemaakt hebben, die nog uitmaken en steeds
+zullen uitmaken, wat volgens onze bescheiden meening een zeer wijze
+natuurwet is, niet hartstochtelijk opgewonden en beangst geworden
+waren. Nu moest men er wel eenige aandacht aan blijven wijden.
+
+Maar toen bekoelde de ijver der sterrenkundigen en der meteorologen in
+zooverre, dat zij besloten de oplossing van het vraagstuk als hopeloos
+op te geven, toen in den nacht van den 26sten op den 27sten op de
+sterrenwacht te Kautokeino in de Noorweegsche provincie Finmarken,
+en in den nacht van den 28sten op den 29sten op die van Isfjord op
+Spitsbergen, de Noorwegers op het eene punt en de Zweden op het andere,
+geheel en al overeenkomstig met elkander waargenomen hadden, dat te
+midden van een prachtig noorderlicht een groote vogel, een soort van
+luchtmonster verschenen was. Het is waar, men had den vorm, de soort,
+de familie en het geslacht van dit monster niet kunnen bepalen, door
+zijne snelheid van verschijnen en verdwijnen; maar daarin kwam men toch
+overeen, dat het kleine lichaampjes uitgeworpen had, die met een knal
+uit elkander gesprongen waren, alsof men met bommen te doen had gehad.
+
+Gelukkig voor die brave Noordsche geleerden, was men zoo welwillend
+in het overige geleerde Europa, om hunne verklaring niet te
+betwijfelen. Wat evenwel daarbij hoogst opmerkenswaardig was, dat was
+dat Zweden en Noorwegers in eenig punt tot eene overeenkomst hadden
+kunnen geraken. Zoo iets was nog nimmer geschied, zoolang de aarde
+bestond en zoolang daarop Scandinaviërs geleefd hadden.
+
+Maar die Europeesche welwillendheid werd door de overige geleerden
+niet betracht. Men lachte over die vermeende waarneming op alle
+sterrenwachten van Zuid-Amerika, bij voorbeeld op die van Brazilië,
+van Peru, van La Plata. Men lachte ook op de sterrenwachten van
+Australië, op die van Sydney, van Port-Adelaïde, van Melbourne. En
+het Australische lachen is aanstekelijk evenals eene bacteriën-ziekte.
+
+Om kort te gaan, in Azië was slechts een enkele chef van een
+meteorologischen waarnemingspost die behoorlijk een eigen meening
+omtrent dat natuurverschijnsel had, en die, in weerwil van al de
+veelvuldige scherpe hatelijkheden, welke als puntige pijlen allerwege
+afgeschoten waren, had durven verkondigen. Dat was de Chinees Chang Kwa
+Ong, directeur van de sterrenwacht Zi Ka Way, welke te midden van eene
+uitgestrekte vlakte, op meer dan tien mijlen van de zee gelegen was,
+en het voordeel genoot van een onmetelijken horizon en een heldere
+en zuivere dampkringslucht te bezitten. Waarlijk, die Chinees Chang
+Kwa Ong beschaamde de geheele geleerde wereld!
+
+"Het is toch mogelijk," had deze zoon van het Hemelsche Rijk gezegd,
+"dat het zooveel besproken natuurverschijnsel toch niets anders
+ware dan een zwevend toestel, eene vliegende machine, in een woord
+een luchtschip."
+
+"Wat een uil! Welk een bespottelijke grap!" riep men van alle
+kanten uit.
+
+Intusschen, als het twisten in de Oude Wereld hevig was en de meeningen
+daar zeer verdeeld waren, dan was het nog een graad erger in de
+Nieuwe Wereld gesteld. En daaronder konden de Vereenigde Staten,
+die de grootste oppervlakte van Amerika besloegen, meetellen. Het
+was waarlijk, alsof men daar dol was!
+
+Men weet, dat een Yankee gewoonlijk recht op zijn doel afgaat. In ieder
+geval kiest hij niet den langsten weg, om dat doel te bereiken. Hij
+doet dat wel eens wat ruw en onbehouwen; maar hij komt er, en
+dat is het voornaamste. De geleerden, aan de sterrenwachten van
+het Amerikaansche Bondgenootschap verbonden, aarzelden dan ook
+geen oogenblik, om elkander duchtig de waarheid te zeggen. Dat zij
+elkander hunne argumenten niet naar het hoofd wierpen, had alleen tot
+oorzaak, dat zij die argumenten wilden bewaren, om ze op het juiste
+en beslissende oogenblik te kunnen aanwenden. Nog al niet dom van
+die Amerikanen, niet waar?
+
+Bij dit zoo heftig betwiste vraagstuk kibbelden de sterrenwachten te
+Washington in den Staat Columbia, en te Cambridge in den Staat Duna,
+met die van Darmouth-College in den Staat Connecticut en van Ann-Arbor
+in den Staat Michigan. Het onderwerp van den twist betrof niet den
+aard van het lichaam, hetwelk in denzelfden nacht, in hetzelfde uur,
+in dezelfde minuut en in dezelfde seconde door die sterrenwachten
+was waargenomen, hoewel de baan, die door het geheimzinnige en
+bewegelijke natuurverschijnsel was afgelegd, zich slechts op eene
+geringe hoogte boven den gezichteinder verhief. Maar de afstand van
+den Staat Connecticut tot dien van Michigan, en van den Staat Duna
+tot dien van Columbia, was groot genoeg om die dubbele waarneming,
+op hetzelfde oogenblik gedaan, zoo niet onder de onmogelijkheden,
+dan toch onder de onwaarschijnlijkheden te doen sorteeren.
+
+Dudley te Albany in den Staat New-York, en West-Point, de Amerikaansche
+Militaire Akademie, stelden hunne collega's in het ongelijk, door
+middel van eene nota, waarin de rechte opklimming en de trapsgewijze
+daling van het waargenomen lichaam op het nauwkeurigst uitgerekend
+werd.
+
+Later werd evenwel uitgemaakt, dat die waarnemers zich omtrent het
+waargenomen lichaam vergist hadden.
+
+Ontegenzeggelijk was hetgeen zij gezien hadden, niets anders dan een
+bolied, een luchtsteen geweest, die onzen dampkring ter halver hoogte
+doorsneden had. Dus de gevolgtrekking lag voor de hand: die bolied
+kon onmogelijk het onderwerpelijk zooveel besproken lichaam zijn.
+
+Daarenboven, hoe zou een bolied een trompet hebben kunnen bespelen? Het
+was om te lachen?
+
+Wat die trompet aangaat, ja, men poogde wel hare schetterende fanfaar
+onder de rubriek: akoustisch bedrog te rangschikken. Maar daarin
+slaagden de geleerden volstrekt niet. In dit geval waren de ooren
+beter te vertrouwen geweest dan de oogen. Men meende iets gezien te
+hebben; maar men had zeker iets gehoord.
+
+O, dat kon, dat mocht niet betwijfeld worden! Door niemand! Neen,
+door niemand!
+
+In den nacht van den 12den op den 13den Mei--een zeer sombere nacht,
+tusschen twee haakjes gezegd--hadden de waarnemers van Yale-College,
+de wetenschappelijke school van Sheffield, zelfs eenige maten kunnen
+opschrijven van eene muzikalische melodie in ré majeur en in de
+vierkwarts maat, die noot voor noot het refrein van het _Chant du
+Départ_ weergaf.
+
+"Mooi!" riepen de Amerikaansche grappenmakers, "het is een Fransch
+orkest, dat daar boven in de hoogste luchtlagen speelt. Nu hebben
+wij le _Chant du Départ_, straks krijgen wij _la Reine Hortense_!"
+
+Maar spotten is niet redeneeren. Dat merkte een waarnemer van de
+sterrenwacht te Boston op, welke inrichting door de _Atlantic Iron
+Works Society_ gesticht werd. De meeningen van die Society op het
+gebied van sterrenkunde en meteorologie begonnen kracht van wet in
+de geleerde wereld te verkrijgen.
+
+Toen kwam de sterrenwacht van Cincinnati tusschenbeiden, die in 1870
+opgericht werd op den berg Lookout, dank zij der onbekrompenheid
+van den heer Kilgoor, die door zijne micrometrische metingen der
+dubbelsterren zooveel naam in de geleerde wereld verworven heeft. De
+directeur van die inrichting verklaarde met de meest mogelijke goede
+trouw, dat er zeker iets bestaan moest, hetgeen als onomstootbaar
+moest aangenomen worden; dat een bewegelijk lichaam zich nu en dan en
+binnen betrekkelijk korte tijdperken op verschillende punten in den
+dampkring vertoond had; maar dat het onmogelijk was omtrent den aard,
+de afmetingen, de snelheid van voortbeweging, de loopbaan van bedoeld
+lichaam eene uitspraak te doen.
+
+Zoo stond het vraagstuk, toen een dagblad, welks verspreiding
+onmetelijk te noemen is: de _New-York Herald_, van een zijner
+geabonneerden de navolgende niet onderteekende mededeeling ontving:
+
+"Men heeft voorzeker niet vergeten de ijverzucht, welke de twee
+erfgenamen van de Begam van Ragginahra bezielde, namelijk dien
+Franschen dokter Sarrasin, die te Franceville verblijf hield, en den
+Duitschen werktuigkundige Herr Schultze, die te Stahlstadt woonde. Die
+beide steden lagen, zooals men zich nog wel herinneren zal, in het
+zuidelijke gedeelte van den Staat Orégon, die deel uitmaakt van de
+Vereenigde Staten van Noord-Amerika.
+
+"Men zal voorzeker evenmin vergeten hebben, dat Herr Schultze,
+zwanger van het denkbeeld, om Franceville te verwoesten, een vreeselijk
+projectiel afschoot, met het doel om dat op de Fransche stad te werpen,
+ten einde haar met één slag in een puinhoop te verkeeren.
+
+"En nog veel minder zal men vergeten hebben, dat dit projectiel waarvan
+de aanvankelijke snelheid bij het verlaten van de monding van het
+monsterkanon onnauwkeurig berekend was; door eene kracht zestienmaal
+grooter dan die der gewone projectielen voortgestuwd werd,--ongeveer
+honderd-vijftig geographische mijlen in het uur,--die het buiten onzen
+dampkring voerde, zoodat het niet meer op onze aarde teruggevallen is;
+maar dat het thans als een bolied rondom die aarde draait en daarom
+in alle eeuwigheid moet blijven draaien.
+
+"En na de herinnering deswege opgewekt te hebben, zal het voorzeker
+veroorloofd zijn te vragen, waarom het lichaam, waarover zooveel
+rumoer gemaakt wordt en welks bestaan niet geloochend kan worden,
+die bolied niet zou zijn?"
+
+Zeer geestig gevonden van dien geabonneerde van den _New-York Herald,_
+niet waar?
+
+Maar de trompet dan?.... Hoe die te verklaren?
+
+Er was wel springlading, maar geene trompet in het projectiel van
+Herr Schultze!
+
+Dus, al die twisten, al die uitleggingen leidden tot niets. Het moest
+erkend worden: al die waarnemers namen al zeer slecht waar. Dat kon
+niet ontkend worden.
+
+Bleef dus de hypothese van mijnheer Chang Kwa Ong, den directeur van
+Zi Ka Way over.
+
+Maar,.... mocht men wetenschappelijke waarde hechten aan de meening
+van een Chinees?....
+
+De oordeelvellingen waren natuurlijk alweer verdeeld. Een nieuwe
+oorzaak tot twisten was gevonden.
+
+O, die geleerden! Wie zal de aarde er van verlossen?
+
+De lezer moet nu niet gelooven, dat het publiek zoowel van de
+Oude als van de Nieuwe Wereld beu werd van het onderwerp. O, lang
+niet! Het gekibbel ging zijn gang, het getwist nam toe, zonder dat
+men er in slaagde tot overeenstemming te geraken. Men scharrelde en
+schermutselde eindeloos.
+
+En toch had er een soort van wapenstilstand plaats. Het was alsof
+den geleerden gelegenheid gegeven werd om tot adem te komen.
+
+Een paar dagen gingen toch voorbij, zonder dat het bewuste lichaam,
+bolied of geen bolied, gezien, zonder dat eenig trompetgeschal in
+de lucht vernomen werd. Was dat vreemdsoortige lichaam dus op het
+een of ander punt van de aarde neergevallen en zou het onmogelijk
+geacht moeten worden het weer te vinden? Of lag het in de diepten
+van de Groote Stille Zuidzee, of van den Atlantischen Oceaan? Of was
+zijn verdwijnen van meer bescheiden aard? Lag het bijvoorbeeld in de
+Kaspische zee, of in een der groote meeren op Amerikaanschen bodem?
+
+Wie ter wereld zou dat kunnen uitmaken?
+
+Men zat daar nog over te tobben, toen zich in het tijdperk van den
+2den tot den 9den Juni eene nieuwe serie van feiten voordeed, waarvan
+de verklaring onmogelijk door het aannemen van een eenvoudig kosmisch
+natuurverschijnsel te geven was.
+
+In minder dan acht dagen hadden de Hamburgers op de spits van den
+Sint Michiels toren, de Turken op de hoogste minaret van de Sint
+Sophia kerk te Constantinopel, de Rouaaneezen aan het uiteinde der
+metaalspits hunner kathedraal, de Straatsburgers aan het uiteinde van
+hun Munster, de Noord-Amerikanen op het hoofd van het Vrijheidsbeeld,
+aan de monding der Hudson-rivier geplaatst, en op den top van het
+Washington monument te Boston, de Nederlanders aan de punt der
+Phrygische muts der Nederlandsche Maagd op het Plein 1813 te 's
+Gravenhage, en aan den Signaalmast van de bastionvormige sterrenwacht
+te Utrecht, de Chineezen aan de nok van den tempel aan de vijfhonderd
+Genieën te Canton gewijd, de Hindoes op den zestienden omgang van
+den piramidevormigen Boeddhatempel te Tanjoer, de Javanen aan den
+vlaggestok op den modernen koepel, gebouwd op het platform van den
+Boro Boedoer bij Magelang gelegen, de San Pietrini's aan het kruis
+van de Sint Pieters kerk te Rome, de Engelschen aan het kruis van de
+Sint Pauls kerk te Londen, de Egyptenaren aan den scherpen top van de
+Groote Piramide te Gizèh, de Parijzenaren aan den bliksem-afleider van
+de IJzeren Toren van de tentoonstelling, die in 1889 zal plaats hebben
+en drie honderd meters hoog is, een vlag zien wapperen, die, op elk
+dier moeilijk te genaken punten vastgehecht was en in den wind golfde.
+
+En die vlag bestond uit een zwart veld, dat met zilveren sterren
+bezaaid was, terwijl in het midden een groote gouden zon prijkte. Welke
+was die vlag? Niemand wist daarop een antwoord te geven.
+
+
+
+
+II.
+
+WAARIN DE LEDEN VAN WELDON-INSTITUTE MET ELKANDER KIBBELEN, ZONDER
+ER IN TE SLAGEN TOT OVEREENSTEMMING TE GERAKEN.
+
+
+"En, den eersten, die het tegendeel zal willen beweren, zal ik...."
+
+"Zoo, zoo!"
+
+"En wat zou dat dan?"
+
+"Dien zal ik...."
+
+"Welnu, ik zal het tegendeel beweren, wanneer daar aanleiding toe
+bestaat!"
+
+"En ik ook, en dat in weerwil van uwe dreigementen, waaraan ik mij
+niets hoegenaamd stoor!"
+
+"Pas op uwe woorden, Bat Fyn! Ik waarschuw u ernstig, hoor!"
+
+"En gij, past gij maar op de uwe, Uncle Prudent! Ik waarschuw u ook!"
+
+"Ik houd staande dat...."
+
+"Wat houdt gij staande?"
+
+"Dat de schroef niet aan het achtereinde moet geplaatst zijn! Dat's
+duidelijk, dunkt me!"
+
+"Wij ook!.... Wij ook!.... Wij houden dat ook staande!" schreeuwden
+een vijftigtal stemmen zoo valsch mogelijk, waarbij zij evenwel een
+volmaakt akkoord vormden.
+
+"Neen!.... De schroef moet aan den voorkant zijn!" riep Phil Evans uit.
+
+"Ja, aan den voorkant," riepen vijftig anderen met even valsch
+stemgeluid, maar met niet minder krachtige overeenstemming. "Ja,
+zeker, aan den voorkant!"
+
+"Neen, aan den achterkant!" protesteerden anderen niet minder krachtvol
+en niet minder luidruchtig.
+
+"Neen, noch voor, noch achter, maar in het midden!" riepen anderen
+even opgewonden.
+
+"Zoo zullen wij nooit tot overeenstemming geraken! Dat is duidelijk!"
+
+"Neen, nooit!.... Nooit...."
+
+"Waarom dan te redekavelen, waarom dan te kibbelen, waarom dan te
+twisten?"
+
+"Wij twisten niet."
+
+"Wat doen wij dan?"
+
+"Wij redetwisten! En, dat moet gij toch bekennen, dat is geheel
+verschillend!"
+
+Aan dien redetwist zou geen mensch geloofd hebben, die, meer kalm
+van aard, die tegenwerpingen, die scherpe woordspelingen, dat
+geschreeuw vernomen had, welke al te zamen de geheele zaal--en die
+was ruim--sedert een kwartieruurs vervulden.
+
+Ja, die zaal van Weldon-Institute was groot. Wellicht de grootste
+van de geheele stad, zooals Weldon-Institute zelf de grootste en
+meest beroemde club was van Philadelphia, de hoofdplaats van den
+Staat Pensylvanië, die op zijne beurt een onderdeel uitmaakt van de
+Vereenigde Staten van Noord-Amerika.
+
+Nu hadden er daags te voren in die stad, bij gelegenheid van de
+aanstelling van een gaslantaarn-ontsteker, publieke betoogingen en
+luidruchtige meetings plaats gehad, waarbij over en weer klappen en
+slagen gewisseld waren geworden.
+
+Vandaar die opgewondenheid, die nog niet geheel bedaard was. Vandaar
+dat onstuimige opbruisen, waarvan de leden van Weldon-Institute thans
+nog bewijzen gaven.
+
+En toch gold het hier slechts eene eenvoudige samenkomst van
+ballonnisten, die het, wel is waar zelfs in dat tijdstip, steeds
+netelige en opwekkende vraagstuk, van de bestuurbare luchtballons
+behandelden en trachtten op te lossen.
+
+Dat viel voor in eene stad der Vereenigde Staten van Noord-Amerika,
+welker spoedige ontwikkeling zelfs die van New-York, van Chicago, van
+Cincinnati en van San Francisco overtrof; in eene stad die evenwel
+noch havenplaats, noch middelpunt van het een of andere mijnstelsel
+van steenkolen-ontginning of van petroleum-bronnen was, die noch eene
+opeenhooping der nijverheids-producten daarstelde, noch eindelijk het
+eindstation van een der openbare spoorwegbanen was;--in eene stad,
+die grooter dan Berlijn, grooter dan Manchester, grooter dan Edinburg,
+grooter dan Liverpool, grooter dan Weenen, grooter dan Petersburg,
+grooter dan Dublin was;--in eene stad, die een park bezit, waarin de
+zeven parken van de hoofdplaats van Groot-Brittannië te zamen kunnen
+ronddraaien;--in eene stad eindelijk, die thans eene bevolking telt
+van ongeveer twaalf honderd duizend zielen en die er trotsch op is de
+vierde stad der wereld te zijn en dus na Londen, Parijs en New-York
+genoemd te worden.
+
+Men kan schier zeggen, dat Philadelphia met hare grootsche huizen en
+hare openbare gebouwen, die geene mededinging dulden, eene marmeren
+stad is. Het voornaamste en meest belangrijke van al de collegiën
+in de Nieuwe Wereld is dat van Girard en dat is te Philadelphia
+opgericht. De breedste brug van de geheele wereld is de brug,
+welke over de Schuylkill-rivier geworpen is, en deze bevindt zich
+te Philadelphia. De fraaiste Vrijmetselaars tempel bevindt zich in
+het loge-gebouw te Philadelphia. Eindelijk, de grootste club van de
+aanhangers der luchtvaart bevindt zich te Philadelphia.
+
+Ja, de grootste club ter wereld, en wanneer men haar op dien avond
+van den 12den Juni met ons wil bezoeken, dan gelooven wij, dat de
+lezer daar zeker eenig genoegen zal smaken.
+
+In die groote zaal bewogen zich een honderdtal ballonisten, die
+allen met den hoed op het hoofd, gebaren maakten, door elkander
+spraken, kibbelden, twistten, schertsten, en dat alles, onder het
+hooge voorzitterschap van een president, die bijgestaan werd door
+een secretaris en een penningmeester.
+
+Die ballonisten waren geene werktuigkundigen van professie. Neen,
+het waren slechts liefhebbers, die behagen schepten in alles wat de
+luchtscheepvaart betrof. Maar het waren aartsliefhebbers, die zich
+vooral vijandig toonden aan allen, die tegenover de luchtballons
+de werktuigen en toestellen plaatsten, die "zwaarder dan de lucht"
+waren, zooals vliegende machines, luchtschepen, enz. enz.
+
+Dat die brave lieden ooit eenigen invloed op het besturen van
+ballons zouden kunnen uitoefenen, is mogelijk, doch zeer weinig
+waarschijnlijk. Zooveel is zeker, dat hun voorzitter wel eenige moeite
+had, om hen zelven te besturen.
+
+Die voorzitter was te Philadelphia wel bekend. Het was de beruchte
+Uncle Prudent.--Prudent was zijn familienaam, en bijgevolg geen
+bijvoegelijk naamwoord, zooals men wellicht veronderstellen kan.
+
+Wat de qualificatie van dat woord Uncle: oom betreft, dat zou vooral in
+Amerika geene verwondering baren, waar men oom kan zijn zonder neven
+of nichten te bezitten. Men noemt daar iemand Uncle: oom of oompie,
+zooals men elders vader tegen personen zegt, die nimmer aanspraak op
+het vaderschap kunnen doen gelden.
+
+Uncle Prudent was een belangwekkend persoon, die in weerwil
+van zijn naam Prudent: voorzichtig, aangehaald werd voor zijne
+stoutmoedigheid. Hij was zeer rijk, hetgeen overal, maar vooral in
+de Vereenigde Staten van Noord-Amerika zeer gezien maakt. En hoe zou
+hij niet rijk geweest zijn? Hij bezat toch het grootste gedeelte der
+aandeelen van de Niagara-watervallen. In dat tijdstip had zich eene
+maatschappij van werktuigkundigen te Buffalo gevormd, om de kracht
+van die watervallen te exploiteeren.
+
+Dat was eene heerlijke zaak. Oordeelt er over.
+
+De zevenduizend vijfhonderd kubieke meters water, welke de
+Niagara per seconde voortstuwt, vertegenwoordigen een vermogen van
+zeven millioen paardekracht. Die onmetelijke kracht, behoorlijk
+verdeeld over al de fabrieken, welke binnen in een kring van vijf
+kilometers opgericht waren, leverde eene besparing jaarlijks van
+ongeveer vijftienhonderdmillioen francs, waarvan een goed deel in
+de brandkast van de maatschappij en vooral in de zakken van Uncle
+Prudent terechtkwam.
+
+Daarenboven, hij was ongetrouwd en leefde hoogst eenvoudig, hetgeen
+door de omstandigheid bewezen werd, dat hij slechts één knecht er
+op nahield, die Frycollin heette en die waarachtig niet waard was
+bij zoo'n stoutmoedigen meester in dienst te zijn, want die knecht
+verdiende den naam van lafaard ten volle.
+
+Maar men ziet zooveel van die vreemde dingen op dit ondermaansche.
+
+Dat Uncle Prudent vrienden had, zal wel niet behoeven gezegd te
+worden. Hij was, zooals opgemerkt werd, rijk, en dan heeft men altijd
+vrienden. Maar hij had ook vijanden, daar hij voorzitter van de
+club was. En onder die vijanden behoorden in de eerste plaats allen,
+die hem die voorzittersplaats benijdden.
+
+Onder de meest verbitterden van die vijanden behoort de secretaris
+van Weldon-Institute vermeld te worden.
+
+Die secretaris heette Phil Evans. Deze was ook zeer rijk, daar
+hij aan het hoofd stond van de _Walton Watch Company_. Dat is eene
+zeer belangrijke uurwerkfabriek, die per dag vijfhonderd mechanisch
+vervaardigde uurwerken voortbrengt, welke behoorlijk afgeleverd,
+de mededinging met de beste producten van Zwitserland glansrijk
+doorstaan kunnen, en dat wil op het gebied van uurwerkfabrikatie nog
+al wat zeggen.
+
+Phil Evans zou dus voor een der gelukkigste menschen van de
+Vereenigde Staten van Noord-Amerika, ja van de gansche wereld
+hebben kunnen doorgaan, ware de maatschappelijke toestand van Uncle
+Prudent hem geen doorn in het oog geweest. Hij was evenals deze
+vijf-en-veertig jaren oud, en had evenals deze een ijzeren lichaam
+en een ijzeren gezondheid. Evenals deze legde hij eene onbetwistbare
+stoutmoedigheid aan den dag, en ook hij was er weinig belust op, om
+de zekere voordeelen van het jonggezellenleven te verwisselen tegen
+de twijfelachtige geneugten van het huwelijksleven, waarin die twee,
+zooals de lezer wel bevroeden kan, zoo'n groot ongelijk niet hadden.
+
+In een woord, het waren twee mannen, die geschapen schenen om elkander
+te begrijpen en te verstaan, maar die elkander niet begrepen en
+elkander niet verstonden. Daarbij kwam nog, dat beiden zeer heftig van
+karakter waren; maar daarin toch van elkander verschilden, namelijk
+dat Uncle Prudent warmbloedig en Phil Evans koudbloedig heftig was.
+
+En waarvan had het nu inderdaad afgehangen, dat Phil Evans niet tot
+voorzitter van de club benoemd was?
+
+De stemmen hadden gestaakt, dat wil zeggen, dat evenveel leden voor
+hem als voor Uncle Prudent gestemd hadden. Meer dan twintig malen
+was men tot herstemming overgegaan, zonder te kunnen slagen, om de
+meerderheid, al was het ook maar van ééne stem, voor den eenen of
+den anderen te verwerven.
+
+Dat was een uiterst moeielijke toestand, die voorwaar langer dan het
+geheele leven der beide candidaten had kunnen duren.
+
+Toen stelde een der clubleden een ander middel voor, om tot den
+gewenschten uitslag, namelijk om tot eene onevenredige verdeeling der
+stemmen te geraken. Hij, die dat middel uitdacht was een sluwe vent,
+Jem Cip genaamd, die penningmeester van Weldon-Institute was. Jem
+Cip was een vegetariër uit overtuiging, met andere woorden: een van
+die groenten-verorberaars, die een eeuwigen haat aan ieder dierlijk
+voedsel, aan alle gegiste dranken gezworen hebben, zooals halve
+Brahmannen en halve Muzelmannen, en zich tot mededingers opwerpen
+van Nieuwmann, van Pitman, van Ward, van Daris en van meer andere
+beroemde volgers van de onschadelijke secte der getikten.
+
+In deze omstandigheid werd Jem Cip ondersteund door een ander clublid,
+namelijk door William T. Forbes, directeur van eene groote fabriek,
+waarin glucose, door de behandeling van lompen met zwavelzuur,
+vervaardigd werd. Door deze behandelingswijze werd eigenlijk gezegd
+suiker uit oude hemden en onderbroeken verkregen.
+
+Die William T. Forbes was een uitermate deftig man, daarenboven vader
+van twee bekoorlijke oude dochters, waarvan de oudste miss Dorothea,
+ook wel Doll, en de jongste miss Martha of verkort Mat, genoemd
+werd. Die twee oude vrijsters gaven den toon in de beschaafdste
+kringen van Philadelphia aan.
+
+Het voorstel van den vegetariër Jem Cip werd dus door den directeur
+William T. Forbes en door nog eenige andere clubleden ondersteund,
+zoodat men besloot de benoeming van den voorzitter te laten afhangen
+van het treffen van het middelpunt.
+
+Waarlijk, die verkiezingswijze zou kunnen toegepast worden in alle
+die gevallen, waarin het er op aankomt den waardigste te verkiezen,
+en een groot aantal zeer verstandige Amerikanen dachten er reeds aan,
+om dat stelsel te gebruiken bij de verkiezing van den president van
+de republiek der Vereenigde Staten.
+
+Hoe die verkiezing in zijn werk ging? Ziehier.
+
+Op twee wit geschilderde schoolborden en zonder eenig vlekje, was
+een zwarte lijn getrokken. De lengte dier twee lijnen was zuiver
+mathematisch aan elkander gelijk; want men had die met evenveel
+nauwkeurigheid bepaald, alsof zij de basis zouden uitmaken van den
+eersten driehoek eener geographische driehoeksmeting.
+
+Toen dat gedaan was, werden de beide schoolborden in het midden van de
+zittingszaal opgesteld, waarbij gezorgd werd, dat zij beide evenveel
+door het invallend licht begunstigd werden. De beide mededingers
+werden toen met eene uiterst fijne naald gewapend, waarna zij, ieder
+van zijn kant, op het schoolbord moesten aanstappen, dat hun door het
+lot aangewezen was. Hij, die zijne naald het dichtst nabij het midden
+der lijn in het hout plantte, zou tot voorzitter van Weldon-Institute
+uitgeroepen worden. Men ziet het, niets eenvoudiger dan dat, inderdaad.
+
+Het zal wel niet behoeven gezegd te worden, dat dit naaldplanten
+eensklaps, zonder mikken of meten, zonder aarzeling of tasten, maar
+alleen geleid door de scherpte van den blik moest geschieden.
+
+Hier kwam voorwaar de volksspreuk: een passer in het oog hebben,
+tot haar volle recht.
+
+Uncle Prudent plantte zijne naald in hetzelfde oogenblik, dat Phil
+Evans de zijne in het schoolbord stak.
+
+Daarna ging men aan het meten, om tot de ervaring te komen, wie der
+twee mededingers het middelpunt het meest nabij gekomen was. Die
+meting werd met de meest mogelijke nauwkeurigheid verricht.
+
+Maar.... o wonder! De naaldenprikkers waren met zulke juistheid te werk
+gegaan, dat de metingen geen waarneembaar verschil aantoonden. Het
+is waar, het wiskunstig middelpunt der lijn was niet bereikt; de
+afwijking daarvan evenwel, door de beide naalden aangegeven, was
+uitermate klein; maar wat het gekste was, die afwijking was voor
+de twee naalden even groot of beter gezegd even klein. De beide
+afwijkingen waren klaarblijkelijk aan elkander gelijk.
+
+Natuurlijk was de verslagenheid van de vergaderde clubleden uitermate
+groot.
+
+Gelukkig stond een der vergaderden, de geleerde Truk Milnor er op, dat
+de metingen andermaal zouden geschieden, maar dezen keer door middel
+van de gegradueerde liniaal van het micrometrisch instrument van den
+heer Peireaux, waarmede een vijftienhonderdste van een millimeter
+kan gemeten worden.
+
+Drommels, er moest toen getuurd worden! Met die liniaal, die de
+vijftienhonderdste gedeelten van een millimeter, welke met een fijn
+diamantsplintertje er op gekrast waren, aangaf, werden de metingen
+hervat, en nadat men de verdeelingen en onderverdeelingen met een
+mikroskoop nagegaan had, verkreeg men den navolgenden uitslag:
+
+Uncle Prudent had zijne naald op een afstand van zes vijftien
+honderdste gedeelten van een millimeter van het middelpunt geplant,
+en Phil Evans op een afstand van negen vijftien honderdste gedeelten
+van een millimeter.
+
+En, ziedaar hoe Phil Evans slechts secretaris van Weldon-Institute
+geworden was, terwijl Uncle Prudent tot voorzitter van die vermaarde
+club uitgeroepen werd.
+
+Eene afwijking van drie vijftien honderdsten van een millimeter, meer
+was niet noodig geweest, om Phil Evans het onderspit te doen delven,
+maar ook om hem een diepen haat, een stillen, maar daarom niet minder
+woesten haat tegen Uncle Prudent te doen opvatten.
+
+In dat tijdperk had het vraagstuk van de bestuurbare ballons, sedert
+de proefnemingen in het laatste vierendeel van deze negentiende eeuw
+gedaan, wel vorderingen gemaakt.
+
+De schuitjes, voorzien van voortstuwende schroefbladen, door de
+kapiteins van het Fransche leger Krebs en Renard gebezigd, hadden
+resultaten opgeleverd, die niet over het hoofd mogen gezien worden. Die
+officieren hadden den langwerpigen vorm van luchtballons, door Henri
+Giffard reeds in 1852 uitgevonden, in 1872 door Dupuy de Lôme en in
+1883 door de gebroeders Tissandier verbeterd en gewijzigd, behouden
+en als het ware volmaakt.
+
+Maar, al hadden die werktuigen, omgeven als zij waren door eene
+middelstof, welke zwaarder was dan zij zelven, zich ook al onder de
+voortstuwing eener schroefwenteling voorwaarts bewogen, al hadden
+zij ook al tegen den wind gekampt, en al waren zij dien ook te boven
+gekomen, om tot hun uitgangspunt terug te keeren, zoodat zij zich
+werkelijk bestuurbaar betoond hadden, zoo moest toch erkend worden,
+dat dit welslagen alleen te danken was aan buitengewoon gunstige
+omstandigheden. In uitgestrekte halls, die behoorlijk gesloten en
+omwand waren, ging dat natuurlijk uitstekend. In een kalmen dampkring
+ging dat ook nog zeer goed. Bij eene zachte bries van vijf of zes
+meters snelheid in de seconde, ging het ook nog! Maar verder was,
+alles wel beschouwd, niets practisch uitvoerbaar bereikt.
+
+Bij eene zoogenaamde molenbries--van acht meters snelheid in de
+seconde--zouden die werktuigen onbeweeglijk op dezelfde plaats
+gebleven zijn. Door eene frissche bries--tien meters snelheid in de
+seconde--zouden zij achteruit gedrongen zijn. Door een storm--vijf en
+twintig of dertig meters snelheid in de seconde--zouden zij als eene
+veer heengevoerd zijn. Te midden van een orkaan--vijf en veertig
+meters snelheid in de seconde--zouden zij gevaar geloopen hebben
+vernield te worden. En eindelijk, bij het heerschen van een cycloon,
+die eene snelheid van meer dan honderd meters in de seconde heeft,
+zou men er waarschijnlijk geen stuk van teruggevonden hebben.
+
+Het is dus onbetwistbaar, dat zelfs na de zooveel geruchtmakende
+proefnemingen van de twee kapiteins, Krebs en Renard, het gebleken is,
+dat al hebben de bestuurbare ballons ook al eenigszins in snelheid
+gewonnen, die verkregen snelheid ter nauwernood voldoende is, om
+onbeweeglijk te blijven tegen eene eenvoudige bries in.
+
+En zoolang de toestand zoo is, mag voorloopig gerust de onmogelijkheid
+van die soort luchtscheepvaart beweerd en aangenomen worden. Dat is
+duidelijk en onweerlegbaar.
+
+Maar wat er ook van aan moge zijn, naast het vraagstuk van de
+bestuurbaarheid der luchtballons, of beter naast het vraagstuk van de
+gebezigde middelen, om aan die luchtgevaarten een eigene snelheid,
+eene eigene beweging te verleenen, had het andere vraagstuk omtrent
+die beweegkracht zelve betrekkelijk veel grootere vorderingen gemaakt.
+
+De stoommachines van Henri Giffard en de aanwending van menschelijk
+spierkracht, door Dupuy de Lôme gebezigd, waren langzamerhand vervangen
+geworden door electrische motoren.
+
+De batterijen van de heeren gebroeders Tissandier, waarbij de
+electriciteit door middel van dubbel chroomzure potasch werd opgewekt,
+die elementen van groote spanning opleverden, bereikten eene snelheid
+van vier meters in de seconde. De dynamo-electrische werktuigen van
+de kapiteins Krebs en Renard, die een vermogen gelijkstaande aan dat
+van twaalf paardekracht konden ontwikkelen, bereikten eene snelheid
+van zes en een halven meter in de seconde.
+
+En toen eerst hadden werktuigkundigen en electriciteitskundigen, dat
+spoor volgende, gepoogd het doel, hetwelk als desideratum bepaald
+zoude kunnen worden, namelijk het vermogen van een paardekracht in
+eene horlogekast besloten, al meer en meer nabij te komen.
+
+Gaandeweg dan ook werden de verkregen uitkomsten door de batterij,
+waarvan de kapiteins Krebs en Renard het geheim zorgvuldig bewaard
+hadden, voorbijgestreefd, en na hen hadden de luchtscheepvaarders
+motoren weten te gebruiken, welker lichtheid aangroeide met hare
+kracht.
+
+Dat alles was wel geschikt om de adepten, die aan de mogelijkheid
+der bestuurbaarheid van de luchtballons geloofden, aan te moedigen,
+ja in vuur en vlam te zetten; en toch, hoeveel degelijke breinen
+waren er niet, die bepaald weigerden aan de bereiking van dat doel te
+gelooven! En inderdaad, al vindt de luchtballon ook al een steunpunt in
+de lucht, dan toch mag daartegenover niet uit het oog verloren worden,
+dat hij door die middenstof geheel en al omgeven wordt, en dat hij als
+het ware daartoe behoort en daarmede voortbewogen wordt. En hoe zou
+nu onder die omstandigheden zoo'n massa aan de dampkringsstroomingen
+kunnen weerstand bieden? Hoe zou zij den kamp kunnen aanvaarden, al
+was het ook maar met matige winden, hoe machtig hare voortstuwende
+schroefomwenteling ook mocht zijn?
+
+Dat was en bleef het groote vraagstuk van den dag. Men hoopte het
+evenwel op te lossen, door het bezigen van toestellen van zeer groote
+uitgebreidheid.
+
+Nu had zich een omstandigheid voorgedaan, dat Noord-Amerikanen, in dien
+wedstrijd van uitvinders, bij het zoeken naar eene machtige en lichte
+voortstuwende kracht, het zoozeer nagejaagde doel het meest nabij
+gekomen waren. En inderdaad, een dynamo-electrisch toestel, gegrond
+op het gebruik eener nieuw gevonden batterij, welker samenstel nog in
+een geheimzinnigen sluier gehuld was, was gekocht geworden van zijn
+uitvinder, een scheikundige van Boston, die tot op dat tijdstip geheel
+onbekend was gebleven. Berekeningen, met zeer veel zorg uitgevoerd,
+diagrammen, met de meest mogelijke nauwkeurigheid vervaardigd, hadden
+aangetoond, dat met dit toestel, hetwelk eene schroef van behoorlijke
+afmetingen in beweging bracht, eene snelheid of beter eene verplaatsing
+van achttien tot twintig meters in de seconde te verkrijgen was.
+
+Waarlijk, dat zou prachtig geweest zijn. Dat moet iedereen erkennen.
+
+"En de onkosten daarvan zijn niet hoog," had Uncle Prudent er aan
+toegevoegd, terwijl hij den uitvinder tegen kwitantie in behoorlijken
+vorm, het laatste pakje van honderdduizend dollars in bankpapier
+overhandigde, waarmede men hem zijne uitvinding betaalde.
+
+En dadelijk toog Weldon-Institute aan het werk. Er mocht geen oogenblik
+verloren gaan.
+
+Wanneer het eene proefneming geldt, die een degelijk practisch nut
+kan opleveren, dan hebben de Amerikanen, in tegenstelling met vele
+andere natiën van de beschaafde wereld, daar veel geld voor over. De
+fondsen stroomden dan ook toe, zonder dat het zelfs noodig was eene
+maatschappij met aandeelen op te richten.
+
+Drie maal honderdduizend dollars--hetgeen zoo ongeveer met zevenhonderd
+vijftigduizend guldens, Nederlandsche munt, overeenkomt--waren bij
+de eerste oproeping reeds in de kas van de club bijeengebracht.
+
+De werkzaamheden werden toen onmiddellijk begonnen onder de directie
+van den meest beroemden luchtvaartkundige van de Vereenigde Staten
+van Noord-Amerika, den heer Harry W. Tonder, die inderdaad de
+onsterfelijkheid verworven heeft door drie opstijgingen, merkwaardig
+onder duizenden.
+
+Bij de eerste daarvan steeg hij tot eene hoogte van twaalf duizend
+meters op, dus veel hooger dan Gay-Lussac, dan Coxwell, dan Sevel,
+dan Crocé Spinelli, dan Tissandier en dan Glaisher deden.
+
+Bij de tweede trok hij geheel Noord-Amerika, in zijne volle breedte,
+van New-York tot San Francisco door en overtrof daarbij de luchttochten
+van Nadar, van Godard en van zooveel anderen, met ettelijke honderd
+mijlen, zonder daarbij de reis te rekenen van John Wise, die een
+afstand van elf honderd en vijftig geographische mijlen had afgelegd
+van Saint Louis naar het graafschap Jefferson.
+
+Bij de derde eindelijk, had hij een gevaarlijken val gedaan van
+eene hoogte van vijftienhonderd meter, waarbij hij slechts eene
+ontwrichting van den rechterpols opliep, terwijl Pilâtre de Rosier,
+minder gelukkig, bij een val van eene hoogte van slechts zevenhonderd
+voeten, op de plaats dood bleef.
+
+Weldon-Institute had, zooals de lezer wel reeds zal gegist hebben,
+de zaken dus bij het begin van deze geschiedenis kranig aangepakt. In
+de Turner-werkplaatsen te Philadelphia kon reeds een luchtballon van
+langwerpigen vorm opgemerkt worden, welks stevigheid nog beproefd
+moest worden door samengeperste lucht onder eene groote drukking er
+in te brengen.
+
+Waarlijk, dat gevaarte verdiende ten volle den naam van monsterballon!
+
+En, inderdaad, hoeveel inhoud meette de _Gérant_ van Nadar? Slechts
+zesduizend kubieke meters.
+
+Hoeveel inhoud meette de luchtballon van John Wise? Slechts
+twintigduizend kubieke meters.
+
+Hoeveel meette de ballon van Henri Giffard, die op de
+wereldtentoonstelling van 1878 prijkte? Slechts vijf en twintigduizend
+kubieke meters bij een straal van achttien meters.
+
+Vergelijk nu eens die drie luchtballons met het gevaarte van
+Weldon-Institute, welks inhoud veertigduizend kubieke meters bedroeg;
+dan zal ten volle begrepen worden, dat Uncle Prudent en zijne medeleden
+wel eenigermate het recht hadden, evenals hun ballon opgeblazen van
+hoogmoed en trots te zijn.
+
+Die luchtballon was niet bestemd, om nasporingen in de hoogste
+luchtlagen van den dampkring te bewerkstelligen. Hij werd ook niet
+_Excelsior_ gedoopt, eene qualificatie, die maar al te zeer bij de
+burgers van Noord-Amerika gebruikelijk is. Neen! hij werd eenvoudig
+_Go ahead_ genoemd, hetgeen "Vooruit" beteekend. Dat gevaarte bleef
+dus niets anders over, dan onder de leiding van zijn gezagvoerder
+dien naam te rechtvaardigen.
+
+Men was toen op dat tijdstip reeds zoo ver gevorderd, dat het
+dynamo-electrische werktuig, hetwelk volgens eene uitvinding, waarvoor
+het octrooi door Weldon-Institute aangekocht was, vervaardigd werd,
+bijna geheel klaar was. Het was dus te voorzien, dat de _Go ahead_
+binnen zes weken zijn tocht door de hemelruimte zou kunnen beginnen.
+
+De lezers evenwel hebben reeds kunnen bemerken, dat alle moeielijkheden
+op het gebied van werktuigkunde niet opgelost waren. Zeer veel
+zittingen van Weldon-Institute waren gewijd, niet aan de bespreking
+van den vorm of van de afmetingen der schroef, maar aan het vraagstuk,
+waar die schroef geplaatst zoude worden, achter aan het toestel, zooals
+de gebroeders Tissandier gedaan hadden, of aan het voorgedeelte van
+het toestel, zooals de kapiteins Krebs en Renard te werk waren gegaan.
+
+Het zal onnoodig zijn er bij te zeggen, dat bij die discussie, de
+aanhangers der beide systemen slaags geraakt waren. De groep van hen,
+die de aanhechting der schroef aan het voorgedeelte voorstonden,
+was in getal aan de andere partij gelijk. Nu had Uncle Prudent,
+wiens stem in geval van staking beslissend had moeten wezen, zich als
+een echte leerling van de school van Buredon van stemming onthouden,
+omdat het voor en het tegen bij hem juist in evenwicht in zijn brein
+om den voorrang streden.
+
+Er bestond dus totale onmogelijkheid, om tot overeenstemming te
+geraken en derhalve totale onmogelijkheid, om de schroef op hare
+plaats te brengen. Dat zou zeer lang kunnen duren, wanneer namelijk
+het gouvernement niet tusschenbeiden trad. Maar men weet het, in de
+Vereenigde Staten van Noord-Amerika bemoeit zich het gouvernement zoo
+min mogelijk met de particuliere zaken der ingezetenen en heeft er een
+afschuw van zich te mengen in zaken, die het niet aangaan. En daarin
+heeft dat Amerikaansche gouvernement groot gelijk en onderscheidt
+het zich zeer gunstig van anderen, welke die gedragslijn niet volgen.
+
+Zoo was de stand van zaken, en de zitting van den 13den Juni dreigde
+geen einde te zullen nemen, of wel zij scheen een gruwelijk einde te
+zullen hebben. Want er werden beleedigingen geuit, die met vuistslagen
+beantwoord werden. Op die vuistslagen volgden stokslagen en op die
+stokslagen revolverschoten, toen, juist terwijl de klok acht uren en
+zeven en dertig minuten aanwees, eene afleiding wel te stade kwam.
+
+De portier van Weldon-Institute naderde koelbloedig en bedaard,
+als een politie-agent te midden van de stormachtige tooneelen eener
+democratische meeting, de tafel van den voorzitter. Hij reikte dezen
+een visitekaartje over en wachtte onverstoorbaar kalm de bevelen,
+welke Uncle Prudent hem geven zou.
+
+De voorzitter liet de stoomtrompet weerklinken, die dienst als
+voorzitters-hamer of voorzitters-bel moest doen. Want bij dergelijke
+vergadering zou de klok van het Moskouer Kremlin niet voldoende hare
+stem hebben kunnen laten hooren! Maar in weerwil van dat stoomgehuil,
+ging het spektakel voort, ja vermeerderde zelfs.
+
+Toen nam de voorzitter den hoed van het hoofd, waarop, dank zij dit
+laatste redmiddel, eene gedeeltelijke stilte intrad. Het was waarlijk
+tijd ook.
+
+"Eene mededeeling!" riep Uncle Prudent, terwijl hij een kolossalen
+greep deed in zijne snuifdoos, die hem nimmer verliet. "Eene
+mededeeling, leden van Weldon-Institute!"
+
+"Spreek! Spreek!" riepen negen en negentig stemmen uit, die bij toeval
+omtrent dit punt eenstemmig dachten.
+
+"Een vreemdeling, waarde collega's, wenscht in de zaal onzer
+vergaderingen toegelaten te worden."
+
+"Nooit!" riepen een groot aantal stemmen, die ook op dit punt
+eensgezind dachten.
+
+"Nooit!" riepen de anderen met niet minder geweld.
+
+Zoo iets was nog nooit geschied, dat al de leden van Weldon-Institute
+in eenig punt volmaakt overeenstemden.
+
+"Hij stelt voor ons te bewijzen," ging Uncle Prudent voort, "dat de
+meening omtrent de bestuurbaarheid der luchtballons het meest domme
+en belachelijke droombeeld is, wat in het brein van een sterveling
+kan opkomen."
+
+Een dreigend gebrom was het antwoord op die stoutmoedige verklaring.
+
+"Laat hem binnenkomen?.... Laat hem binnenkomen!"
+
+"Ja, laat hem binnenkomen!"
+
+Ook op dit punt heerschte de meest mogelijke eenstemmigheid, hoewel een
+oogenblik te voren met de meeste eenparigheid het: "nooit! nooit!" als
+protest tegen de toelating door de zaal gedonderd had. De meening
+der menigte kan nimmer als rotsvast aangemerkt worden.
+
+"Hoe heet die zonderling?" vroeg de heer Phil Evans, secretaris van
+Weldon-Institute.
+
+"Robur," antwoordde Uncle Prudent met duidelijk verstaanbare stem.
+
+"Hoe?" vroegen een aantal leden, die meenden niet goed verstaan
+te hebben.
+
+"Robur," herhaalde de voorzitter met nog duidelijker stem, als dit
+mogelijk geweest was.
+
+"Robur!.... Robur!.... Robur!" huilden een aantal stemmen met de
+hoogst mogelijke opgewondenheid.
+
+"Robur!.... Robur!.... Robur!...." herhaalden de anderen niet minder
+onstuimig en woest.
+
+Dat de eenstemmigheid bij het hooren van dien naam zoo eensklaps
+ingetreden was, kwam daarvandaan alleen, dat geheel Weldon-Institute
+hoopte haren wrevel te kunnen koelen op hem, die dien naam droeg.
+
+En inderdaad, die wrevel was ten toppunt gevoerd en kon vergeleken
+worden met een boordevollen beker, die door een enkelen droppel tot
+overloopen genoopt zoude worden.
+
+De storm was dus voor een oogenblik bedaard--in schijn althans.
+
+Wij zeggen in schijn, omdat een storm bij een volk, dat twee of drie
+stormen per maand, in den vorm van windvlagen naar Europa zendt,
+zoo maar niet in eens tot kalmte te brengen is.
+
+
+
+
+III.
+
+WAARIN EEN NIEUWE FIGUUR TEN TOONEELE VERSCHIJNT, DIE DEN LEZER NIET
+BEHOEFT VOORGESTELD TE WORDEN, OM DE EENVOUDIGE REDEN, DAT HIJ ZICH
+ZELVEN VOORSTELT.
+
+
+"Burgers van de Vereenigde Staten van Noord-Amerika, ik heet Robur,
+dat wil zeggen: Kracht. Ik ben dien naam volkomen waardig. Ik ben
+veertig jaren oud, hoewel ik er uitzie, alsof ik er slechts dertig
+ware. Mijne gezondheid is volmaakt en tegen iederen stoot bestand. Ik
+bezit eene buitengewoon groote spierkracht en een maag, die zelfs
+bij het struisvogelengeslacht onder een der besten gerekend zoude
+kunnen worden.
+
+"Ziedaar, wat het lichamelijk gedeelte van mijn persoon aangaat! Ik
+kan nu verder gaan."
+
+Men luisterde naar hem. Ja, zeker! De levenmakers van straks waren
+aanvankelijk uit het veld geslagen, door het onverwachte van die
+toespraak _pro facie suâ_, die zeer veel van eene lofuiting op zich
+zelf had.
+
+Was die man een krankzinnige, of eenvoudig een grappenmaker? Wie kan
+dat beantwoorden?
+
+Hoe het ook zij, die krankzinnige of die grappenmaker maakte indruk
+en verstond de kunst om de ooren in beslag te nemen. Geen zucht,
+geen geritsel werd meer in die vergadering vernomen, waarin weinige
+minuten vroeger een ware orkaan van hartstochten huilde. Dat was
+waarlijk de kalmte na den storm.
+
+Daarenboven merkte men wel op, dat Robur de man was, zooals hij
+zichzelven beschreef. Hij was van middelbare gestalte, maar zoo
+regelmatig en evenredig gevormd, dat zijn geheele persoon eene
+geometrische figuur mocht heeten, bij voorbeeld een regelmatig
+trapezium, waarvan de grootste der evenwijdige zijden, door de lijn der
+schouders gevormd werd. Op die lijn verhief zich een kolossaal groot
+spheroïdaal hoofd, dat met een breeden stevigen nek op die schouders
+geplant scheen. Met welk dierenhoofd zou dat menschenhoofd gelijk te
+stelling zijn geweest, om aan de theorie van de hartstochtsvergelijking
+eenigermate tegemoet te komen? Aan dat van een stier. Goed, maar
+dan toch van een stier met een verstandig uiterlijk. Dat hoofd bezat
+oogen, die bij den minsten weerstand, bij de geringste teleurstelling
+vuur schoten, en meer dan dat. Die oogen waren overwelfd door een
+paar wenkbrauwen, welke, voortdurend in beweging, aan den blik eene
+uitermate groote scherpte verleenden en dus van ontembare geestkracht
+getuigden. Dat hoofd was bedekt met korte haren, die eenigszins
+gekroesd waren en eene soort metaalglans bezaten, zooals een priktol,
+van ijzerdraad vervaardigd, zoude vertoonen. Een breede borst ging
+met de machtige beweging van een smids-blaasbalg onder dat hoofd
+op en neer. De armen, de handen, de heupen, de beenen, de voeten,
+dat alles was in volkomen evenredigheid met dat hoofd en die borstkas.
+
+De man droeg geen knevels en geen bakkebaarden, maar daarentegen een
+welgevulden kinbaard, zooals de Amerikaansche zeelieden gewoonlijk
+dragen. Daardoor waren de gewrichten van de kakebeenen waarneembaar,
+welker kauwspieren eene onmetelijke kracht moesten bezitten. Men heeft
+berekend,--wat berekent men toch al niet?--dat de drukking, door de
+bovenkaak tegen de onderkaak van een gewonen krokodil veroorzaakt,
+gelijkstaat met eene drukking van vier honderd atmosferen. Die van
+een grooten jachthond staat gelijk met honderd atmosferen. Daaruit
+heeft men de zonderlinge formule afgeleid, dat wanneer een kilogram
+hondskracht acht kilogrammen kauwspierkracht ontwikkelt, een kilogram
+krokodrillenkracht minstens twaalf kilogrammen kauwspierkracht zou
+vertegenwoordigen.
+
+Welnu, onze Robur zou volgens die formule minstens tien kilogrammen
+kauwspierkracht kunnen ontwikkelen.
+
+Zij stond dus zoo wat tusschen den jachthond en den krokodil.
+
+Waar kwam die merkwaardige type vandaan? Dat was moeielijk te zeggen.
+
+Zooveel is zeker, dat hij zich vlug en vloeiend in het Engelsch
+uitdrukte, zonder dien sleependen tongval te verraden, die de Yankees
+van Nieuw-Engeland algemeen kenmerkt.
+
+Na zijne lichamelijke persoonsbeschrijving vervolgde hij aldus:
+
+"Ik kan nu overgaan tot de zedelijke beschrijving van mijn persoon,
+niet waar, eerwaarde burgers? Welnu, gij ziet thans voor u een
+werktuigkundige, wiens zedelijke waarde niet beneden de lichamelijke
+staat. Ik ben bang voor niets en voor niemand. Ik heb eene wilskracht,
+die nog voor geen andere ter wereld gebogen of ondergedaan heeft. Als
+ik mij een doel gesteld heb, dan kan geheel Amerika, dan kan de geheele
+wereld, zelfs als zij een bondgenootschap met elkander aangingen, mij
+niet beletten het te bereiken. Als ik een denkbeeld heb, dan verg ik,
+dat men het deele en kan volstrekt geene tegenspraak dulden. Ik leg
+nadruk op die omstandigheden, eerwaarde burgers, omdat ik vind, dat
+het noodzakelijk is, dat gij mij geheel en al kent. Misschien vindt
+gij, dat ik een weinig te veel over mij zelf spreek? Daarin kunt gij
+gelijk hebben, maar uwe meening daaromtrent kan mij niet schelen. En
+nu, denkt goed na, alvorens mijne toespraak te onderbreken; want
+ik waarschuw u, dat ik u zaken te vertellen heb, die waarlijk niet
+geschikt zijn, om u te behagen."
+
+Een geluid als van eene branding werd vernomen, hetwelk zich langs
+de banken der vergadering verspreidde. Dat was een onfeilbaar teeken,
+dat die menschenzee weldra stormachtig zou worden.
+
+"Spreek, eerwaarde vreemdeling," vergenoegde zich Uncle Prudent,
+te zeggen, terwijl hij de meeste moeite had om bedaard te
+blijven. "Spreek; wij luisteren."
+
+En Robur ging voort met spreken in denzelfden trant, als hij gedaan
+had, zonder zich verder om zijne toehoorders te bekommeren.
+
+"Jawel, ik weet het! Na eene geheele eeuw doorgebracht te hebben
+met proefnemingen, die tot niets geleid hebben, met pogingen,
+die zonder uitslag bleven, bestaan er nog slechts in evenwicht
+verkeerende breinen, die koppig genoeg zijn, om aan de mogelijke
+bestuurbaarheid der luchtballons te blijven gelooven. Zij verbeelden
+zich, dat de een of andere voortstuwende kracht door de electriciteit
+of door iets anders voortgebracht, op hunne toestellen, die veel
+op kussensloopen gelijken, en die zooveel vat aan de atmosferische
+stroomingen verleenen, zoude kunnen worden toegepast. Zij verbeelden
+zich, dat er een tijd komen zal, dat men een luchtballon in den
+dampkring evenzeer in zijne macht zal kunnen hebben, als een vaartuig
+op de oppervlakte der zee. En waarom verbeelden zij zich dat?
+
+"Omdat eenige uitvinders er in geslaagd zijn bij kalm weer, hetzij
+laveerende, hetzij bij zeer zachte bries, tegen den wind in vooruit
+te komen.
+
+"En uit die zeer onvolledige proefnemingen maakt men nu
+als onomstootbaar vaststaande op, dat de bestuurbaarheid van
+luchtvaarttoestellen, die lichter dan de lucht zijn, onder alle
+omstandigheden mogelijk zou zijn! Zijn dat geen redeneeringen van
+krankzinnigen?
+
+"Ja, ik stel u die vraag in allen ernst, aan u, een honderdtal ongeveer
+hier bijeen, die aan de verwezenlijking dier droomen gelooft, aan u,
+die bezig zijt, duizenden en nog eens duizenden dollars niet in het
+water, maar in de lucht weg te werpen. Welnu, in weerwil van uw aantal,
+zeg ik u, dat dit het onmogelijke willen is!"
+
+Waarlijk, het moest als eene overgroote zeldzaamheid, ja schier als
+een wonder beschouwd worden, dat de leden van Weldon-Institute, bij
+het hooren van die stoutmoedige bewering, geen vin verroerden. Waren
+zij dan niet alleen geduldig, maar ook doof geworden?
+
+Of namen zij eene afwachtende houding aan, om te zien, hoe ver die
+roekelooze tegenspreker gaan zou?
+
+Robur vervolgde evenwel, in stembuiging en in houding van de meest
+mogelijke vastberadenheid getuigende:
+
+"Wat?.... Een luchtballon!.... ik vraag het u, hoe komt het in iemands
+brein op? Wanneer een kubieke meter gas noodig is, om een kilogram
+op te voeren!.... Wat?.... een luchtballon zou met behulp van zijne
+machines weerstand aan den wind kunnen bieden, wanneer de drukking
+van eene marszeilskoelte, uitgeoefend op het zeil van een schip,
+niet minder mag berekend worden dan op eene krachtsontwikkeling
+van vier honderd paarden; wanneer men den ramp met de Tay-brug
+gebeurd, nagaat, waarbij de orkaan een krachtdruk van vier honderd
+veertig kilogrammen op den vierkanten meter uitoefende! Wat?.... een
+luchtballon!.... wanneer men het onder de oogen heeft, dat de natuur
+geen enkel vliegend wezen naar dat systeem vervaardigd heeft.... zij
+het ook al met vleugels, als de vogels, of met vliesachtige vinnen
+of vlerken, zooals sommige visschen of sommige zoogdieren, bedeeld
+zijn...."
+
+"Zoogdieren?...." riep een der clubleden uit.
+
+"Ja, zoogdieren," antwoordde Robur. "Ik geloof u toch niets nieuws
+te vertellen, dat de vleermuis vliegt. Of weet mijn onderbreker niet,
+dat dit vliegend dier een zoogdier is? Of heeft hij ooit een pannekoek
+van vleermuizeneieren gegeten?"
+
+Die onderbreker had er dadelijk genoeg van. Hij staakte althans
+voorloopig zijne tegenwerpingen, en Robur kon daarna met dezelfde
+opgewondenheid voortgaan:
+
+"Die nu uit het voorafgaande zou willen afleiden, dat ik van
+meening zoude zijn, dat de mensch er van af zoude moeten zien, om
+het luchtgebied te veroveren, ten einde door dat bewonderenswaardig
+vervoermiddel de zedelijke en staatkundige omstandigheden van de
+beschaafde wereld geheel en al te wijzigen, zou het deerlijk mis
+hebben. Neen, ik ben van meening, dat de mensch moet heerschen! En
+zoowel als hij de zee beheerscht met zijne vaartuigen, hetzij
+die door roeiriem, door zeiltuig, door raderen of door schroeven
+voortbewogen worden, zoo zal hij ook de dampkringsruimte beheerschen
+door toestellen, die zwaarder dan de lucht zijn. Want alleen de
+zwaarderen zullen sterker dan de lucht wezen!"
+
+Ditmaal was er geen houden meer aan. Hoe de kreten te beschrijven,
+die ontsnapten aan al de kelen, aan al die monden, die op Robur gericht
+waren als zooveel geweerloopen, of als zooveel kanonmondingen? Hadden
+zij daar niet eene oorlogsverklaring vernomen, die als het ware in
+het kamp der ballonisten gesmeten werd? Was dat niet de strijd,
+die tusschen "lichter dan de lucht" en "zwaarder dan de lucht"
+aangebonden werd?
+
+Robur knipoogde zelfs niet. Hij stond daar met de armen over de
+borst gekruist en wachtte stoutmoedig af, dat weer stilte zoude
+ingetreden zijn.
+
+Uncle Prudent maakte een gebaar, waardoor hij aan het rollend vuur
+van hartstochtelijke uitroepingen een einde maakte. Een zoodanige
+onderworpenheid was op zich zelve reeds eene buitengewone gebeurtenis
+in Weldon-Institute.
+
+"Ja," hernam Robur met de meest mogelijke luchthartigheid. "Ja, de
+toekomst behoort aan de vlieg-machines. De lucht, als men haar maar
+weet te gebruiken, biedt een stevig steunpunt aan. Dat men slechts
+aan een kolom van die ijle vloeistof eene stijgende beweging wete
+mee te deelen van vijf en veertig meters in de seconde, dan zal een
+man zich op het bovenvlak van die kolom kunnen handhaven, wanneer
+de afmeting der oppervlakte zijner schoenzolen slechts een achtste
+gedeelte van een vierkanten meter bedraagt. En wanneer de snelheid
+van beweging dier kolom op negentig meters gebracht wordt, dan kan
+een man blootsvoets er op blijven."
+
+"Ho! ho!" riepen eenige stemmen ongeduldig uit. "Dat is inderdaad
+te sterk!"
+
+"Wanneer men nu," ging Robur onverstoorbaar voort, "eene luchtmassa
+door middel van de bladen eener schroef met die snelheid kan
+voortdrijven, dan zou men tot denzelfden uitslag geraken."
+
+Wat Robur daar verkondigde, was reeds vóór hem door al de voorstanders
+van het vliegen als een vogel verkondigd geworden. En de proefnemingen,
+door die mannen langzaam maar zeker verricht, zullen ongetwijfeld
+tot oplossing van het vraagstuk voeren. Eer aan de heeren de
+Ponton d'Amécourt, de la Landelle, Nadar, de Lazy, de Louvrié,
+Liais, Béléguie, Moreau, aan de gebroeders Richard, aan Babinet,
+Jobert, du Temple, Salives, Penaud, de Villeneuve, Gauchot en Tatin,
+Michel Loup, Edison, Planavergne en aan zooveel anderen, die deze zoo
+eenvoudige meeningen verkondigd hebben! Die meeningen, herhaaldelijk
+nu eens verlaten dan weer hervat, moesten op een gegeven oogenblik
+zegevieren. Aan de tegenstanders van de vogelvlucht, die beweerden,
+dat de vogel zich slechts in de dampkringslagen handhaaft, omdat hij
+de lucht verwarmt, waarmede hij zich opblaast, bleven de voorstanders
+het antwoord niet schuldig. Hadden deze laatsten niet afdoend bewezen,
+dat een arend, die vijf kilogrammen weegt, volgens dat stelsel met
+vijftig kubieke meters verwarmde lucht gevuld zou moeten zijn, om
+slechts zwevende in de dampkringslagen te kunnen blijven? Dat toonde
+Robur, hoewel een helsch leven zich allerwege verhief, met een niet
+te weerspreken logica aan.
+
+En, ziehier, welke eindconclusie hij die ballonisten naar het hoofd
+wierp.
+
+"Met uwe luchtballons kunt ge niets uitvoeren, zult gij tot geen
+resultaat geraken; ja, ik ga verder, gij zult er niets mee durven
+ondernemen! De stoutmoedigste uwer luchtschippers, John, die namelijk,
+hoewel hij reeds een afstand van twaalf duizend mijlen door de lucht,
+maar boven het Amerikaansche werelddeel had afgelegd, moest van zijn
+voornemen afzien, om den Atlantischen Oceaan over te steken. En
+sedert dien tijd is men geen pas, neen, geen enkelen pas op dien
+weg vooruitgekomen."
+
+"Mijnheer," zei toen de voorzitter van Weldon-Institute, die te
+vergeefs alle pogingen aanwendde om kalm te blijven, "gij vergeet wat
+onze onsterfelijke Franklin gezegd heeft, toen de eerste montgolfière
+verscheen, die de geboorte van den hedendaagschen ballon voorafging:
+'het is slechts een kind, maar het zal groeien.' En ziet het kind
+is gegroeid."
+
+"Mis president, mis! Het kind is niet gegroeid!... Het is slechts
+in dikte toegenomen.... En, gij zult moeten bekennen, dat dit niet
+hetzelfde is!"
+
+Dat was een rechtstreeksche aanval op de zoo dierbare plannen van
+geheel Weldon-Institute, welker leden besloten hadden, na langdurige
+en heftige beraadslagingen, een monster-ballon te doen vervaardigen en
+daartoe de noodige gelden beschikbaar hadden gesteld. De opgewondenheid
+steeg dan ook ten top en het was waarlijk niet te verwonderen,
+dat kreten, verwenschingen en voorstellen als de ondervolgende zich
+kruisten en allerwege gehoord werden:
+
+"Weg met dien indringeling!"
+
+"Weg met dien zotskop!"
+
+"Werp hem van het spreekgestoelte!"
+
+"Om hem te doen ondervinden, dat hij zwaarder dan de lucht is!"
+
+"En dat hij, in weerwil van zijne praatjes daarin niet zal kunnen
+opstijgen!"
+
+"Werp dien snoeshaan eenvoudig de deur uit!"
+
+"Wat hebben wij naar dien dwazen kerel te luisteren!"
+
+"Aan de deur met hem! Aan de deur!"
+
+En zoo ging het voort. Het was om hooren en zien te doen vergaan. Het
+tumult klom als de branding van den oceaan bij hevigen storm en bij
+hooggaanden vloed.
+
+Maar men schreeuwde nog maar en hield voorloopig de handen te
+huis. Robur bleef onwrikbaar als een rots op het spreekgestoelte staan,
+en vond eindelijk gelegenheid om nog uit te roepen:
+
+"Die luchtgevaarten hebben geene vorderingen gemaakt, burgers
+ballonisten! Maar de toekomst behoort aan de vlieg-werktuigen! De
+vogel vliegt, toch is het geen ballon maar wel degelijk een machine!"
+
+"Ja! hij vliegt!" riep de van woede kokende Bat. T. Fijn uit;
+"maar hij vliegt tegen alle wetten der werktuigkunde in! Dat zult
+gij moeten erkennen, als gij maar een greintje gezond verstand in uw
+dwaas hoofd hebt!"
+
+"Zoo, zou ik dat moeten erkennen!" antwoordde Robur, terwijl hij
+minachtend de schouders optrok.
+
+Daarop vervolgde hij:
+
+"Sedert men de vlucht der groote en kleine vliegende dieren bestudeerd
+heeft, heeft deze eenvoudige meening zich geheel en al op den voorgrond
+gedrongen, namelijk: dat om te slagen, men slechts de natuur na te
+volgen heeft, want die vergist zich nooit. Tusschen den albatros,
+die ter nauwernood tien vleugelslagen in de minuut volvoert...."
+
+"Negen en een halve!" riep eene spottende stem uit.
+
+"En den pelikaan, die er zeventig volvoert...."
+
+"Een en zeventig!"
+
+"En de bij, die haar vleugeltjes honderd twee en negentig malen in
+de seconde op en neer beweegt...."
+
+"Honderd drie en negentig malen!...." werd er hatelijk spottend
+geroepen.
+
+"En de gewone huisvlieg, die dat drie honderd en dertig malen
+verricht...."
+
+"Drie honderd dertig en een halven keer!...."
+
+"En de muskiet, die dat millioenen malen doet...."
+
+"Milliarden malen, wilt gij zeggen, niet waar?"
+
+Maar Robur liet zich niet van zijn stuk brengen, hoe dikwijls hij
+ook in de rede gevallen werd. Hij vervolgde dan ook onverstoorbaar
+zijn betoog:
+
+"Tusschen die verschillende afwijkingen...."
+
+"Behoort op de allergrootste afwijking, die van uwe hersenen gelet
+te worden!"
+
+".... bestaat de mogelijkheid, om eene practische oplossing te vinden."
+
+"Gekheid! Onverstand! Het scheelt den kerel in zijn bol!"
+
+"Toen de heer de Lucy afdoend bewees...."
+
+"Wat bewees?"
+
+"Dat de schalebijter, een insect, hetwelk, zooals de leden van
+Weldon-Institute wel weten zullen, slechts twee grammen weegt..."
+
+"Twee en een kwart!"
+
+"Nu dan, een insect dat twee en een kwart grammen weegt, een gewicht
+van vier honderd grammen kan optillen...."
+
+"Vier honderd en vijftig grammen."
+
+"Dus twee honderd malen zwaarder dan het zelf weegt, was het vraagstuk
+van de vliegkunst opgelost...."
+
+"De kerel is krankzinnig!"
+
+"Men heeft daarenboven aangetoond en bewezen, dat de afmeting van de
+oppervlakte van den vleugel betrekkelijk vermindert, naarmate de omvang
+en het gewicht van het dier verminderen. Daarop afgaande, heeft men
+de vervaardiging uitgedacht van meer dan zestig toestellen, die...."
+
+"Die nimmer hebben kunnen vliegen!" riep Phil Evans, de secretaris
+van Weldon-Institute uit.
+
+"Die gevlogen hebben of die vliegen zullen," ging Robur voort, zonder
+zich uit het veld te laten slaan. "En of men ze nu ook al streophoren,
+helicopteren of orthoptheren noemde, of dat men ze ook al vaartuig
+heette, het toestel bestaat dat den mensch tot heer en meester van
+de luchtruimte zal maken."
+
+"O, gij bedoelt de schroef," hernam Phil Evans sarcastisch. Maar geen
+vogel is in het bezit van eene schroef.... ten minste voor zoover
+wij weten."
+
+"Welnu, dan weet gij het niet goed. Zooals de heer Penaud degelijk
+bewezen heeft, is de geheele vogel eene schroef en is zijne vlucht
+aan die der helicopteren gelijk. De schroef is dan ook de motor van
+de toekomst...."
+
+
+
+    D'un pareil maléfice
+    Preservez nous, _Sainte Hélice_!
+
+
+
+neuriede een der aanwezigen, die bij toeval dat wijsje uit de _Zampa_
+van Herold onthouden had.
+
+Het geheele gezelschap viel daarop in koor in en herhaalde dat refrein
+met zulke oorverscheurende tonen, dat de Fransche componist voorzeker
+zich van afschuw in zijn graf heeft moeten omkeeren.
+
+Toen eindelijk de laatste tonen van die kattenmuziek zich in een
+vervaarlijk geschreeuw opgelost hadden, meende Uncle Prudent, die
+van eene zeer kortstondige verademing bij dat leven maken behendig
+gebruik maakte, te moeten zeggen:
+
+"Burger vreemdeling, men heeft u tot nog toe het woord laten voeren,
+zonder u in de rede te vallen...."
+
+Het scheen dat voor den voorzitter van Weldon-Institute, die toornige
+uitroepen, dat geschreeuw, de bedreigingen, die geuit waren, niet
+golden, maar dat die slechts beschouwd werden als eene eenvoudige
+wisseling van gedachten of van argumenten.
+
+"Intusschen meen ik u te moeten herinneren," ging de president voort,
+"dat de theorie der vliegkunst door het meerendeel der Amerikaansche
+werktuigkundigen en ook door anderen bij voorbaat veroordeeld en
+verworpen is. Dat systeem, hetwelk den dood van Sarrazin Volant
+te Constantinopel, dien van den monnik Voador te Lissabon, dien van
+Letur in 1852, van Groof in 1864 op zijne rekening heeft, zonder nog
+te tellen de slachtoffers, die ik vergeet, en waarbij de mythologische
+Icarus niet mag vergeten worden...."
+
+"Dat systeem," viel Robur den voorzitter in de rede, "is niet in
+meerdere mate te veroordeelen, dan dat welker martelaarslijst de namen
+van Pilatre des Roziers te Calais, van mevrouw Blanchard te Parijs,
+van Donaldsen en Greinwood, in het meer van Michigan verdronken,
+van Swel en van Crocé-Spinelli en van zooveel anderen bevat, die wel
+nimmer vergeten zullen worden."
+
+Dat was een degenstoot "á fond", zooals men in de schermzaal zou
+zeggen.
+
+"Daarenboven," hernam Robur, "met uw luchtballon, hoe volmaakt zij ook
+zijn moge, zult gij nimmer eene snelheid bereiken, die daadwerkelijk
+practisch bevonden zal worden. Gij zoudt drie jaren noodig hebben om
+de reis rondom de wereld te volvoeren, wat eene vliegmachine in acht
+dagen zal kunnen doen."
+
+Andermaal had er eene uitbarsting van verwenschingen plaats, die als
+protest moesten dienen, maar die in de eerste vijf minuten niet tot
+bedaren te brengen waren.
+
+Eindelijk toch gelukte het aan den secretaris Phil Evans, om aan het
+woord te komen.
+
+"Mijnheer de vliegkundige," vroeg hij, "gij die zoozeer de voordeelen
+der vliegkunst bij ons komt ophemelen, zeg mij: hebt gij ooit
+gevlogen?"
+
+"Bepaald!"
+
+"Dus gij hebt de lucht veroverd?"
+
+"Misschien, mijnheer de secretaris."
+
+"Hurrah! voor Robur den Veroveraar!" riep eene spottende stem
+snijdend uit.
+
+"Hurrah! voor Robur den Veroveraar!" herhaalden al de aanwezigen met
+vijandigen geestdrift.
+
+"Welnu, ja! Robur de Veroveraar!" hernam de spreker. "Dien naam neem
+ik aan, dien naam zal ik dragen; want ik heb er alle recht op!"
+
+"Gij zult ons veroorloven dat te betwijfelen!" riep Jem Cip met
+schrille stem uit.
+
+"Betwijfelen?"
+
+"Ja, zeker, betwijfelen! Hebt gij daar iets op tegen? Komaan, zeg
+het dan maar!"
+
+"Mijne heeren," hernam Robur, terwijl hij de wenkbrauwen fronste,
+"wanneer ik eene ernstige zaak op de meest ernstige wijze bij u kom
+bepleiten, dan wil ik niet, dat men mij voor leugenaar houdt. Mag ik
+den naam weten van hem, die mij het laatst in de rede gevallen is?"
+
+"Zijn naam?" vroeg Uncle Prudent.
+
+"Ja, zijn naam, mijnheer de voorzitter!"
+
+"Ik heet Jem Cip.... en ben vegetariër...."
+
+"Burger Jem Cip," hernam Robur, "ik wist reeds lang, dat de darmen
+van de vegetariërs langer zijn, dan die van andere menschen."
+
+"Wat heeft dat met de zaak te maken?" vroeg Jem Cip stoutmoedig bij
+die onverwachte wending van het gesprek.
+
+"Laat mij voortgaan. Die darmen zijn, wel is waar, slechts een voet
+langer dan die van anderen. Dat is reeds veel,--dat beken ik,--maar
+noodzaak mij nu niet, ze nog langer te doen worden, door u bij de
+ooren te trekken....!"
+
+"De deur uit met den kerel!"
+
+"Smijt hem de straat op!"
+
+"Verscheurt hem:"
+
+"Met vier paarden!"
+
+"De lynchwet!"
+
+"Hij moet aan de ooren getrokken worden!"
+
+"Neen, wij zullen hem als eene schroef draaien en wringen!...."
+
+"Dat heeft hij verdiend!"
+
+"En meer dan dat!"
+
+De woede der vereenigde ballonisten in Weldon-Institute was ten
+top gestegen.
+
+Zij waren van hunne stoelen opgevlogen en omringden thans gillend en
+schreeuwend het spreekgestoelte.
+
+Robur verdween als het ware in een woud van armen, die zich krampachtig
+bewogen, alsof zij door een hevigen stormwind heen en weer geschud
+werden.
+
+Te vergeefs gilde de stoomfluit van den voorzitter te midden van
+die menigte!
+
+Geheel Philadelphia moest dien avond wel gelooven, dat een hevige brand
+een der voornaamste stadskwartieren verwoestte, en dat al het water van
+de Schuylkill-rivier niet voldoende zoude zijn om dien te blusschen.
+
+Plotseling stoof de menigte achteruit. Robur had zijne handen uit
+zijne zakken gehaald en stak die plotseling naar de eerste rij van
+die verbitterden uit.
+
+In beide handen hield hij een van die Amerikaansche ploertendooders,
+die behoorlijk de vuist wapenen en haar als eene knots doen neerkomen,
+maar tegelijkertijd ook revolvers zijn, waarop de vingers slechts
+te drukken hebben, om de schoten te doen afgaan; in één woord:
+ware zak-mitrailleuses.
+
+En toen gebruik makende van het achteruitstuiven der aanvallers en
+ook van de stilte, die dien terugtocht vergezelde, zeide hij:
+
+"Inderdaad, het is niet Americus-Vespucius, die de Nieuwe Wereld heeft
+uitgevonden, maar Jocrisse. Gij zijt, bij mijne ziel, geen Amerikanen,
+maar ware Jocr...."
+
+In dit oogenblik knalden vier of vijf schoten, welker projectielen
+slechts gaten in den wand maakten en derhalve niemand kwetsten. De
+werktuigkundige verdween te midden van den kruitdamp, en toen die
+opgetrokken was, vond men geen spoor van dien zonderling.
+
+Robur de Veroveraar was weggevlogen, alsof een of andere vliegmachine
+hem door de lucht naar de bovenste dampkringslagen vervoerd had.
+
+
+
+
+IV.
+
+WAARIN DE SCHRIJVER, HANDELENDE OVER DEN KNECHT FRYCOLLIN, POOGT DE
+MAAN IN HARE EER TE HERSTELLEN.
+
+
+Ontegenzeggelijk hadden het geschreeuw en het spektakel, die
+in den regel het gevolg waren der stormachtige zittingen van
+Weldon-Institute, en door de leden bij het verlaten van het
+gebouw aangeheven en veroorzaakt werden, meer dan eens de rust
+van de bewoners van Walnut-street en van de aangrenzende wijken
+gestoord. Herhaaldelijk hadden die eerzame burgers terecht klachten
+ingebracht over die eindberaadslagingen in de open lucht, welke hen
+gewoonlijk in hunne vreedzame verblijven deden opschrikken. Meer
+dan eens hadden de politie-agenten hulp moeten verleenen om het
+openbaar verkeer open te houden voor de voorbijgangers, die voor het
+meerendeel zeer onverschillig waren voor de behandelde vraagstukken
+der luchtvaart. Maar tot heden had het straatrumoer nimmer zulke
+afmetingen aangenomen, als nu geschiedde. Nooit waren de klachten
+meer gebillijkt en nimmer was de tusschenkomst der politie-agenten
+meer noodzakelijk geweest.
+
+Toch waren, volgens onze zienswijze, de leden van Weldon-Institute
+wel eenigermate te verontschuldigen. Men was er toch niet voor
+teruggedeinsd, hen op hun eigen grondgebied te komen aanvallen. Tot
+die heethoofdige aanhangers van het stelsel: "lichter dan de lucht",
+had een niet minder heethoofdige aanhanger van het stelsel: "zwaarder
+dan de lucht" zeer onaangename dingen gezegd. Daarbij kwam nog,
+dat hij plotseling verdwenen was, toen men hem eene tuchtiging had
+willen toedienen, die hij, volgens aller meening, zoozeer verdiend had.
+
+Dat schreeuwde natuurlijk om wraak.
+
+Kon men zulke beleedigingen in gemoede ongestraft laten! Neen,
+dat kon niet! Men zou geen Amerikaansch bloed in de aderen moeten
+hebben! Nakomelingen van den roemrijken Americus Vespucius voor
+Jocrisse uit te schelden! Dat was eene beleediging, die onvergeeflijk
+was, daar zij toch eenigermate doel had getroffen.
+
+"Niets kwetst meer dan waarheid," zegt een oud spreekwoord.
+
+De leden van de Club verschenen dus in verscheidene groepen in
+Walnut-street en verspreidden zich van daar, steeds heftig opgewonden,
+in de naburige straten en van daar door het geheele stadskwartier. Door
+hun vreeselijk tumult wekten zij de bewoners uit hunnen zoeten
+slaap. Zij noodzaakten hen, om hunne huizen te laten doorzoeken en
+waren volstrekt niet ongenegen, om later schadevergoeding te betalen
+voor den overlast, dien zij veroorzaakt, en voor de inbreuk, die
+zij zich veroorloofd hadden op de onschendbaarheid van het private
+leven, die bij de volkeren van het Anglo-Saksische ras zoo zeer
+geëerbiedigd is.
+
+Al die nasporingen en die plagerijen waren evenwel te vergeefs. Robur
+werd nergens bespeurd.
+
+Geen enkel spoor was van hem achtergebleven. Als hij met de _Go ahead_,
+de luchtballon van Weldon-Institute vertrokken ware, zou hij niet
+meer onvindbaar geweest zijn.
+
+Na een vol uur met nasporingen zoek gebracht te hebben, moest men
+het opgeven. De Club-leden scheidden evenwel niet dan nadat zij bij
+plechtigen eed gezworen hadden, dat zij hunne nasporingen over het
+geheele grondgebied zouden uitstrekken, hetwelk zoowel tot Noord- als
+tot Zuid-Amerika behoort, en dat het Nieuwe Vasteland genoemd wordt.
+
+Het was intusschen reeds elf uur geworden, alvorens de rust in het
+stadskwartier hersteld was. Eindelijk dan toch konden de bewoners zich
+aan een diepen slaap overgeven, die slechts genoten wordt in steden,
+die niet met de nijverheid te doen hebben en waarin derhalve geene
+fabrieken met hunne geraasmakende machines en stank verspreidende
+schoorsteenen aangetroffen worden. De verschillende Club-leden begaven
+zich naar hunne respectieve woonhuizen. Zoo deed William T. Forbes,
+toen hij zijne schreden naar zijne lompen-suikerfabriek richtte,
+waar miss Doll en miss Matt hem met een kopje thee wachtten, die zij
+met zijn eigen lompen-glucose gesuikerd hadden. Zoo begaf zich Frank
+Milner ook naar de afgelegen voorstad, waar zijne fabriek gebouwd
+was, welker werktuigen nacht en dag door stoomden en stampten. Zoo
+ging ook Jem Cip, die in het openbaar beschuldigd was een voet meer
+darmen te bezitten dan een gewoon menschenkind, naar huis, waar hem
+als vegetariër een avondmaal van groenten en peulvruchten wachtte.
+
+Twee der voornaamste ballonisten--twee slechts--dachten er niet aan
+om hunne woonhuizen op te gaan zoeken. Zij maakten van de gelegenheid
+gebruik, om met nog meer verbittering dan gewoonlijk te kibbelen. Dat
+waren onze onverzoenbare bekenden, Uncle Prudent en Phil Evans,
+de president en de secretaris van Weldon-Institute.
+
+De knecht Frycollin wachtte Uncle Prudent, zijn meester, aan de deur
+van de Club.
+
+Hij volgde hem zonder zich om de redenen van den twist tusschen die
+twee te bekommeren.
+
+Hierboven werd van kibbelen gesproken. Dat geschiedde uit een gevoel
+van welwillendheid jegens die twee, om hun gedrag eenigermate
+te vergoelijken. Maar zij twistten inderdaad en nog wel met die
+geestkracht, die door hunne oude mededinging gevoed werd.
+
+"Neen, mijnheer, neen!" herhaalde Phil Evans. "Wanneer ik de eer had
+gehad voorzitter te zijn van Weldon-Institute, dan zou nooit, neen,
+nooit zoo'n schandaal plaats gegrepen hebben!"
+
+"En verondersteld, dat gij die eer gehad hadt, wat zoudt gij dan
+gedaan hebben?" vroeg Uncle Prudent.
+
+"Wat ik zou gedaan hebben?"
+
+"Ja, ik vraag u: wat gij in dat geval zoudt gedaan hebben?"
+
+"Ik zou dien openbaren beleediger het woord ontnomen hebben...."
+
+"Zoo?...."
+
+"Nog voordat hij tijd gehad zou hebben, om den mond te openen!"
+
+"Ei, ei! Maar om iemand het woord te ontnemen, moest men hem toch
+eerst laten spreken, dunkt me?"
+
+"Niet in Amerika, mijnheer! Niet in Amerika!"
+
+En terwijl zij elkander zoo schimpscheuten naar het hoofd wierpen,
+stapten zij de straten door, die hen al meer en meer van hunne woningen
+verwijderden. Zij doorsneden stadskwartieren, welker ligging hen tot
+aanmerkelijke omwegen noopte.
+
+Frycollin volgde hen steeds; maar hij gevoelde zich toch niet op
+zijn gemak, toen hij bespeurde, dat zijn meester zich naar zeer
+eenzame plaatsen begaf. En de bediende Frycollin hield niet van die
+plaatsen, vooral wanneer het middernachtuur nabij was. Inderdaad het
+was pikdonker en de maan, die wassende en nog maar als een zilveren
+sikkeltje aan den hemel verschenen was, had die duisternis maar zeer
+weinig verminderd. Daarenboven was zij op het punt van onder te gaan.
+
+Frycollin keek dan ook rechts en links, om te zien of geen verdachte
+schaduwen hen bespiedden. En, waarachtig, hij meende dat vijf of zes
+groote duivelengedaanten hen niet uit het oog verloren.
+
+De bange kerel naderde instinctmatig zijn meester; maar voor niets
+ter wereld zou hij dezen hebben durven in de rede vallen, vooral niet
+te midden van een zoo heftig gesprek, waarvan hij waarschijnlijk de
+onaangenaamheden in den vorm van klappen zou ondervinden.
+
+Om kort te gaan, het toeval alleen was schuld, dat de voorzitter en
+de secretaris van Weldon-Institute, geheel onbewust en al twisttende,
+hunne schreden naar Fairmont-Park richtten.
+
+Daar overschreden zij, terwijl zij onafgebroken voorttwistten,
+de Schuylkill-rivier langs de beroemde metaalbrug. Zij ontmoetten
+slechts eenige voorbijgangers, die zich verlaat hadden, en bevonden
+zich eindelijk op een onmetelijk terrein, waarvan het eene gedeelte
+uitgestrekte weilanden vormde, terwijl het andere gedeelte een
+overheerlijk park daarstelde, hetwelk door zijn hoog geboomte en
+zijn doelmatigen aanleg, als het fraaiste van de geheele wereld kan
+geroemd worden.
+
+Daar werden de schrik en de angst van den knecht Frycollin ten
+top gevoerd. En ditmaal niet zonder reden; want thans had hij heel
+duidelijk gezien en waargenomen, dat die vijf of zes spookachtige
+gedaanten hen tersluiks over de brug van de Schuylkill-rivier gevolgd
+waren. Zijn oogappels waren dan ook door den angst zoodanig uitgezet,
+dat zij zich zoo groot vertoonden als het geheele regenboogvlies
+zijner oogen. Maar ter zelfder tijd dat die oogappels zich uitzetten,
+kromp zijn lichaam als het ware in, alsof het bedeeld ware met die
+kracht van samentrekking, eigen aan de meeste weekdieren en aan
+sommige geleede dieren.
+
+Ja, inderdaad, de knecht Frycollin was een bange kerel. Een lafaard
+in een woord.
+
+Frycollin was een neger, in Zuid-Carolina geboren. Hij had een
+groot dom hoofd, hetwelk met een langen nek op een ellendig mageren
+romp geplant stond. Hij telde een en twintig jaren en was derhalve
+nimmer slaaf geweest, zelfs krachtens zijne geboorte niet. Maar
+of hij daardoor meer waarde als mensch had, kan gerust ontkend
+worden. Hij was een grappenmaker, die gewoonlijk leelijke gezichten
+trok, daarbij gulzig, lui en boven alle beschrijving laf was. Hij was
+sedert drie jaren in dienst bij Uncle Prudent. Deze was honderd malen
+op het punt geweest, om hem de deur uit te zetten; de vrees voor nog
+erger had hem weerhouden. Dat die lafhartigheid den armen drommel,
+wiens bestaan om zoo te zeggen innig met het leven van zijn meester,
+die steeds gereed stond aan de dolste en stoutmoedigste ondernemingen
+deel te nemen, saâmgeweven was, menig angstig oogenblik berokkende, zal
+wel niet behoeven gezegd te worden. Maar die oogenblikken van dollen
+angst hadden hunne tegenstellingen, werden door andere hoedanigheden
+voldoende opgewogen. Zoo liet men zijne gulzigheid nagenoeg den vrijen
+teugel en zoo ook zijne luiheid.
+
+Maar.... Maar.... O, arme Frycollin, als ge eens in de toekomst hadt
+kunnen lezen!
+
+Waarom was Frycollin niet te Boston gebleven, waar hij in dienst
+was van eene zekere familie Sneffel? Wel is waar, was die op het
+punt geweest, om eene reis naar Zwitserland te ondernemen. Dit had
+Frycollin minder aangestaan en daarom had hij toen op zijn ontslag
+aangedrongen. Toen de familie Sneffel van die reis afzag, bij het
+vernemen der aardstortingen, die in de Alpen plaats gehad hadden,
+was het te laat. En toch zou de dienst bij dat vreedzame gezin hem
+beter geleken hebben, dan bij Uncle Prudent, die de stoutmoedigheid
+en de waaghalzerij in eigen persoon was.
+
+Er viel niet veel meer aan te doen. Frycollin was in dienst van
+den voorzitter van Weldon-Institute en deze was er zelfs mede
+geëindigd, zijne gebreken over het hoofd te zien. En die gebreken,
+wij weten het reeds, waren velen. Maar tegenover die gebreken stond
+eene goede hoedanigheid. Hoewel hij neger van oorsprong was, sprak
+hij geen neger-engelsch. En dat was te waardeeren; want er bestaat
+niets afschuwelijkers dan die platte taal, waarin de bezittelijke
+voornaamwoorden en de onbepaalde wijs voor de werkwoorden tot in het
+oneindige voorkomen.
+
+Het is dus als onwraakbaar bewezen aan te nemen, dat Frycollin laf was,
+"laf als de maan", zoo als een volksgezegde zich uitdrukt.
+
+Tegen die volksuitdrukking, die zoo beleedigend mogelijk is voor de
+blonde Phoebé, de zachte Selena, de kuische Diana, de zuster van den
+schitterenden Apollo, valt onzes inziens protest aan te teekenen. Welk
+recht heeft men om dien trouwen wachter, die, zoolang als de aarde
+bestaat, haar steeds het aangezicht, maar nimmer hare keerzijde
+vertoond heeft, van lafhartigheid te beschuldigen?
+
+Maar die quaestie daargelaten, zooveel is zeker, dat thans, op dat
+middernachtuur, de sikkel van de "bleeke belasterde" op het punt
+was in het westen, achter de loofkruinen van het hooge geboomte te
+verdwijnen. Hare stralen gleden als het ware tusschen de takken door
+en teekenden op den grond grillige lichtbeelden, die de duisternis
+er naast nog zwarter maakten.
+
+In weerwil daarvan keek Frycollin steeds scherp uit. Het was alsof
+hij de eigenschap der katten en der uilen bezat, namelijk in het
+donker te kunnen zien.
+
+"Br!" zei hij bij zich zelven. "Die schoften volgen ons steeds! En
+inderdaad zijn zij reeds meer nabij gekomen."
+
+Eindelijk kon hij het niet meer uithouden. Hij naderde zijn baas.
+
+"Master Uncle," zei hij.
+
+Zoo noemde hij zijn meester en zoo wilde de voorzitter van
+Weldon-Institute aangesproken worden.
+
+In dit oogenblik was de twist tusschen de beide mededingers tot zijn
+hoogsten graad van opgewondenheid gestegen. En daar zij elkander
+hartelijk naar den duivel wenschten, werd Frycollin barweg verzocht
+de reis ook derwaarts te ondernemen. De arme neger was zeer beangst
+voor Beëlzebub en durfde derhalve den mond niet meer open doen.
+
+Maar terwijl die twee Yankees zoo twistten en elkander afsnauwden,
+stapten zij al verder en verder de eenzame weilanden, die Fairmont
+Park begrenzen, door, waarbij zij zich steeds verder van de
+Schuylkill-rivier verwijderden, en dus ook van de brug, die haar
+overspande en het eenige toegangspunt was, om de stad weer binnen
+te komen.
+
+Ons drietal bevond zich eindelijk te midden van een groep hoog opgaande
+boomen, welker boventakken nog slechts door het zwakke maanlicht
+beschenen werden. Op de grens van die boomgroep was eene uitgestrekte
+vlakte, die een ovalen vorm had en een prachtige gelegenheid aanbood
+voor een wedstrijd van velocipedisten of van cricketspelers of voor
+een wedloop van renpaarden. Geen enkele terreinplooi zou menschen of
+paarden den minsten hinderpaal in den weg gelegd hebben. Geen enkele
+boom of struik zou den blik der toeschouwers over een oppervlakte
+van verscheidene mijlen begrensd hebben.
+
+En toch, wanneer de aandacht van Uncle Prudent en van Phil Evans
+niet zoo door hun twisten in beslag genomen was, wanneer zij met
+eenige aandacht rond gekeken hadden, dan zou het hun niet ontgaan
+zijn, dat die vlakte haar gewoon uiterlijk niet meer had. Het was
+alsof daar inderdaad een gevaarte stond, waarboven schroefvormige
+windschepraderen, die evenwel thans stilstonden, in het halfduister
+scherp tegen de lucht afstaken.
+
+Maar noch de voorzitter, noch de secretaris van Weldon-Institute
+merkte die vreemdsoortige verandering in het uiterlijk voorkomen dat
+het landschap van Fairmont-Park ondergaan had, op. Frycollin zag
+er ook niets van. Hij had alleen oog en ooren voor de gedaanten,
+die hij meende opgemerkt te hebben. Het scheen hem toe, dat die
+geheimzinnige wezens naderden, dat zij hun kring nauwer toesloten,
+alsof zij een misdadigen aanslag op het oog hadden. Hij kreeg bijna
+stuipen van angst; zijne ledematen waren schier verstijfd, terwijl
+zijne haren op zijn hoofd rechtop rezen. In één woord, de schrik was
+bij hem ten top gestegen.
+
+Toch had hij, terwijl zijne knieën knikten, de geestkracht nog om
+met bezwijmende stem te roepen:
+
+"Master Uncle!.... Master Uncle!"
+
+Hij verkreeg evenwel geen gehoor. Uncle Prudent en Phil Evans twistten
+maar voort.
+
+"Master Uncle!.... Master Uncle!...." kreet de rampzalige Frycollin
+voor de laatste maal.
+
+"Maar, voor den duivel! wat is er dan toch?" vroeg Uncle Prudent ten
+hoogste ongeduldig.
+
+Wellicht zoude hij en ook Phil Evans niet rouwig geweest zijn, hun
+toorn jegens elkander op de schouders van den rampzaligen Frycollin te
+ontlasten. Handen en vuisten waren reeds opgeheven. Het zou klappen
+en vuistslagen regenen. Gelukkig evenwel, dat er geen tijd was,
+voor de eene partij om die klappen uit te deelen, voor de andere om
+ze te ontvangen.
+
+Een stoot, door een scherp fluitje teweeggebracht, werd in het bosch
+vernomen. En, alsof dat een sein ware, verscheen te midden van het
+open gedeelte van het park eene soort van electrische ster.
+
+Wat dat te beduiden had? Onze beide nachtelijke wandelaars konden
+dat zelfs niet gissen. Instinctmatig evenwel begrepen zij dat dit
+gefluit en die verlichting het sein waren tot het plegen van de een
+of andere gewelddaad.
+
+In minder tijd dan noodig was om den toestand te overzien, ja
+bliksemsnel, sprongen zes mannen uit het bosch, waarvan twee zich
+op Uncle Prudent wierpen, twee op Phil Evans en twee op den knecht
+Frycollin. Blijkbaar waren die twee laatste te veel; want de neger
+was buiten staat zich te verdedigen.
+
+Hoewel de voorzitter en de secretaris van Weldon-Institute bij dien
+aanval geheel onvoorbereid overvallen waren, zoo poogden zij toch ten
+krachtigste weerstand te bieden. Zij hadden er echter noch den tijd,
+noch de kracht toe.
+
+In minder tijd dan noodig is om dien overval te verhalen, was hun een
+prop in den mond gestoken, die hun belette om hulp te schreeuwen,
+had men hen de oogen geblinddoekt, en waren zij stevig gekneveld,
+zoodat zij onmogelijk zich verder verzetten konden. Toen zij zoo
+onschadelijk gemaakt waren, droeg men hen zoo snel mogelijk naar het
+open gedeelte van het park.
+
+Wat viel er bij zoo'n overval anders te denken, dan dat zij met
+lieden te doen hadden, wier geweten zoo ruim en zoo rekbaar was,
+dat zij er niets misdadigs in zagen de lieden, die zich bij hunne
+wandelingen in het bosch waagden, uit te kleeden en te berooven.
+
+Eigenaardig evenwel, men raakte niet aan hunne zakken, men betastte
+hen zelfs niet, hoewel Uncle Prudent, volgens zijne gewoonte, een
+duizend dollars in banknoten bij zich had.
+
+Om kort te gaan, een minuut na de volbrenging van dien overval,
+waarbij geen woord tusschen de aanvallers gewisseld was geworden,
+voelden Uncle Prudent, Phil Evans en Frycollin dat men hen neerlegde,
+niet op de graszoden van het park, maar op een soort planken vloer,
+die eenigermate onder hun gewicht kraakte. Daar werden zij netjes naast
+elkander uitgestrekt. Zij hoorden eene deur achter zich dichtslaan,
+terwijl het schuiven van een grendelbout in het daarvoor bestemde
+ijzeren oog, hen vrij duidelijk aankondigde, dat zij gevangen waren.
+
+Toen vernamen zij een soort van onafgebroken geritsel, dat wel met
+eene trilling kon vergeleken worden. Het was een eindelooze toon
+of beter een gevoel van frrrr of trrrr, dat hun geheele lichaam
+doortrilde, zonder dat eenig ander geluid in dien zoo kalmen nacht
+waarneembaar was.
+
+Welke schrik heerschte er den volgenden ochtend in Philadelphia! Dat
+laat zich begrijpen.
+
+Al zeer vroeg wist iedereen reeds, wat des avonds te voren in de
+vergaderíng van de leden van Weldon-Institute voorgevallen was. Men
+had vernomen,--hoe en door wien, dat kon niemand verklaren,--dat een
+geheimzinnig persoon, een zekere werktuigkundige, Robur genaamd,--Robur
+de Veroveraar!--verschenen was en dat hij een wedstrijd had willen
+aangaan met de ballonisten; maar dat hij toen op eene onverklaarbare
+wijze verdwenen was, zonder dat men er in had kunnen slagen, hem weer
+op te sporen. Dat alles had de bevolking ten zeerste verwonderd.
+
+Maar de verwondering sloeg tot schrik over, toen de geheele stad
+vernam, dat de voorzitter en de secretaris van Weldon-Institute
+ook gedurende den nacht van den 13den Juni geheimzinnig verdwenen
+waren. Dat was inderdaad eene ontzettende gebeurtenis.
+
+Het zou onmogelijk zijn, al de nasporingen mede te deelen, die
+zoowel in de stad zelve als in de omstreken gedaan werden. Zij
+waren evenwel totaal vruchteloos. De dagbladen van Philadelphia,
+daarna die van Pennsylvanië, en eindelijk die van geheel Amerika,
+namen die raadselachtige verdwijning onder hunne berichten op en
+wijdden geheele kolommen aan de bespreking daarvan, waarbij zij de
+toedracht op honderderlei verschillende wijzen verhaalden, zonder de
+waarheid ook maar nabij te komen.
+
+Door middel van advertentiën en van aanplakbiljetten werden belangrijke
+sommen uitgeloofd, niet alleen aan hem, die de vermisten terugvond,
+maar ook aan een ieder, die de een of andere degelijke aanwijzing
+kon doen, geschikt om hen op het spoor te komen.
+
+Niets evenwel hielp. Niets! Niets!
+
+Als de bodem opengescheurd ware, om den voorzitter en den secretaris
+van Weldon-Institute te verzwelgen, dan zouden zij niet spoorloozer
+van de oppervlakte der aarde verdwenen kunnen zijn.
+
+De dagbladen van de gouvernementspartij drongen er op aan, dat
+aan het personeel der politie op ruime schaal uitbreiding gegeven
+werd. Zij wezen ernstig op de noodzakelijkheid van dien maatregel,
+daar dergelijke aanslagen op een paar van de beste burgers van de
+Vereenigde Staten van Noord-Amerika volvoerd konden worden. En daarin
+moest iedereen hun gelijk geven, niet waar?
+
+Het is waar, dat de oppositiebladen de ontbinding der politiemacht
+eischten. Zij beweerden, dat die macht geheel nutteloos was, daar
+zulke aanslagen ongehinderd volvoerd konden worden, zonder dat de
+euveldaders gesnapt of ook maar bekend waren geworden.--En daarin
+moest iedereen ook dezen gelijk geven, niet waar?
+
+De uitslag van dat twistgeschrijf was, dat de politie bleef hetgeen
+zij was en hetgeen zij steeds zijn zal op onze aarde, die, in weerwil
+dat zij niet volmaakt is en ook niet zijn kan, de beste aller werelden
+genoemd moet worden.
+
+
+
+
+
+V.
+
+WAARIN EEN SCHORSING VAN VIJANDELIJKHEDEN TUSSCHEN DEN VOORZITTER
+EN DEN SECRETARIS VAN WELDON-INSTITUTE INGEWILLIGD WORDT.
+
+
+Het was een rare toestand, waarin Uncle Prudent, Phil Evans en de
+knecht Frycollin zich bevonden.
+
+Zij hadden een band voor de oogen, en een prop in den mond. Vandaar
+dus eene totale onmogelijkheid, om te kunnen zien, om te kunnen hooren.
+
+Hunne handen en voeten waren met stevige touwen gebonden. Vandaar
+dus eene totale onmogelijkheid, om van de plaats te kunnen komen of
+zichzelven te kunnen bevrijden.
+
+Dat alles was niet geschikt om den toestand van ons drietal prettig
+of zelfs maar dragelijk te maken.
+
+Daarenboven niet te weten, welke de uitvoerders van zoo'n oplichting
+waren; onbekend te zijn met de plaats, waarin zij gesmeten waren,
+alsof het ijlgoed in een goederenwagen van een sneltrein ware; geen
+denkbeeld te hebben noch van de plek op Gods lieve aarde, waar zij
+zich bevonden, noch van het lot, hetwelk hen beschoren kon zijn;
+dat alles was wel geschikt om zelfs wezens, tot het schapengeslacht
+behoorende, buiten hun humeur te brengen. En de lezers weten dat de
+leden van Weldon-Institute, wat het geduld betreft, nu niet precies
+voor schapen konden doorgaan.
+
+Als men de heftigheid van karakter van Uncle Prudent in aanmerking
+neemt, dan valt licht te beseffen, wat er in diens ziel moest omgaan.
+
+Maar wat er ook van aan zij, zooveel is zeker, dat hij en Phil Evans
+tot de overtuiging kwamen dat het moeielijk zou zijn, om den volgenden
+avond op de vergadering van de club tegenwoordig te zijn.
+
+Wat Frycollin betrof, die lag daar met gesloten oogen en met gesloten
+mond. Het was hem onmogelijk zijne bovendien reeds zoo schrale
+gedachten op iets te vestigen. Hij was eer dood dan levend.
+
+De toestand der gevangenen onderging gedurende het eerste uur van
+hunne inhechtenisneming geene wijziging. Niemand kwam hen opzoeken
+en niemand kwam hun het gebruik van hunne armen, oogen en mond
+weergeven. Toch snakten zij daar zeer naar.
+
+Alles, waartoe zij zich bepalen konden, was het slaken van zuchten,
+het kreunen van een erbarmelijk "helaas!" voor zooveel de prop in hun
+mond zulks toeliet, of het volvoeren van sprongen, niet ongelijk aan
+jammerlijke karpers, die op het droge liggen te gapen. De lezer zal
+begrijpen, hoeveel innerlijke, of beter: gebonden toorn en woede daar
+opgevreten werd. Eindelijk, na eene reeks van vruchtelooze pogingen,
+om zich te bevrijden, bleven zij als machteloos liggen. Maar toen
+poogden zij, daar het zintuig van het gezicht hun ontnomen was,
+door het gehoor te vernemen of te raden, in welken onrustbarenden
+toestand zij zich bevonden. Ook dat was geheel en al vergeefs, want
+zij vernamen geen ander geluid dan het eindeloos en onverklaarbaar
+"frrr", dat hen als met een trillenden dampkring omgaf.
+
+Evenwel gebeurde het, dat de secretaris Phil Evans, die niet zoo heet
+gebakerd was als Uncle Prudent, en derhalve met meer kalmte te werk
+ging, er in slaagde het koord, dat zijn polsgewrichten samenbond,
+los te maken. Eindelijk knelde de knoop niet meer zoo sterk, zijne
+vingers gleden over elkander en weldra had hij het gebruik zijner
+handen herkregen.
+
+Hij wreef zich de gewrichten met kracht, ten einde den bloedsomloop
+te herstellen, die door dat binden gestremd geweest was. Een
+oogenblik later had de secretaris Phil Evans den band afgerukt,
+die hem blinddoekte, den prop uitgehaald, die hem den mond snoerde,
+en met behulp van het scherpe lemmet van zijn bowie-knife de touwen
+doorgesneden, die hem handen en voeten gekneveld hadden. Een echte
+Amerikaan verlaat zijne woning niet, zonder zijn bowie-knife op zak;
+zonder dit zou hij geen Amerikaan genoemd kunnen worden.
+
+Maar al kon de secretaris Phil Evans zich nu ook bewegen en spreken,
+dan was dat toch alles, wat hij met zijne pogingen verworven had. Van
+zijne oogen kon hij in dit oogenblik ten minste geen nuttig gebruik
+maken; want het was pikdonker in de cel of het hok, waarin zij zich
+bevonden. Toch sijpelde als het ware een zwakke lichtstraal door een
+soort schietgat, hetwelk in den wand op eene hoogte van ongeveer zes
+of zeven voet boven hen aangebracht was.
+
+In weerwil van den plaats gehad hebbenden twist, aarzelde de
+secretaris Phil Evans geen enkel oogenblik, om zijn mededinger te
+verlossen. Eenige bewegingen met zijn bowie-knife waren voldoende, om
+de touwen door te snijden, die de handen en voeten van Uncle Prudent
+knevelden. Onze voorzitter richtte zich, half razend van woede, op
+de knieën overeind en rukte den doek van zijne oogen en den prop uit
+zijn mond.
+
+Daarop zei hij met eene stem, alsof hij op het punt was van te stikken:
+
+"Dankje!"
+
+"Neen, dat niet."
+
+"Wat niet?"
+
+"Je behoeft mij niet te bedanken."
+
+"Phil Evans?...."
+
+"Uncle Prudent?...."
+
+"Hier bestaat geen voorzitter meer van Weldon-Institute!"
+
+"En geen secretaris meer van de club!"
+
+"Dus geen mededingers meer!"
+
+"Juist gezien!"
+
+"Gij hebt gelijk." ging Phil Evans voort.
+
+"Ik heb altijd gelijk!" bevestigde Uncle Prudent.
+
+"Er zijn hier slechts twee mannen aanwezig, die zich wreken willen
+en wreken zullen...."
+
+"Op wien?"
+
+"Op een derde, wiens aanslag weergaloos te noemen is!"
+
+"Ja, weergaloos en die de strengste weerwraak eischt."
+
+"En die derde is?...."
+
+"Dat is Robur!...."
+
+"Ja, dat is Robur!...."
+
+Dat was dus een punt, waaromtrent de gewezen mededingers het eens
+waren. Hierover was geen twist te vreezen.
+
+"En uw knecht," merkte de secretaris op, terwijl hij op den neger
+Frycollin wees, die als een bruinvisch blies, "moeten wij hem ook
+losmaken?"
+
+"Nog niet," antwoordde Uncle Prudent.
+
+"Waarom nog niet?" vroeg Phil Evans.
+
+"Omdat de kerel ons meer dan half dol zou maken met zijne
+klaagliederen."
+
+"Dat's juist."
+
+"En wij hebben wel wat anders te doen, dan naar klaagliederen te
+luisteren."
+
+"Wat dan, Uncle Prudent?"
+
+"Vraagt gij dat nog, Phil Evans?"
+
+"Het schijnt zoo."
+
+"Wel, wij moeten er aan denken, om te ontvluchten, als het mogelijk
+is."
+
+"Dat's waar ook! En wij moeten ontvluchten, zelfs wanneer het
+onmogelijk is!"
+
+"Gij hebt gelijk, Phil Evans. Zelfs wanneer het onmogelijk is!"
+
+Overigens twijfelden zij er geen oogenblik aan, dat die oplichting van
+hunne personen door dien vreemdsoortigen kerel, die zich Robur noemde,
+gepleegd was. Iets anders kwam hun niet in het brein op, kon er ook
+niet in opkomen. Eenvoudige en eerlijke dieven zouden hen van hunne
+uurwerken, hunne juweelen, hunne portefeuilles en hunne porte-monnaies
+ontlast en hunne lijken, na een flinken dolksteek in de keel, in de
+diepte van de Schuylkill-rivier geworpen hebben, in stede van hen
+zonder poging tot stelen levend op te sluiten in.... Ja, waarin?....
+
+Dat was inderdaad een belangrijk vraagstuk, dat noodzakelijk opgelost
+moest worden.
+
+Ja, waarin zaten zij opgesloten? Dat moesten zij weten, alvorens
+zij eene poging tot ontsnapping, met eenige hoop op welslagen,
+konden ondernemen.
+
+"Phil Evans," hernam Uncle Prudent, "in stede van bij het verlaten der
+vergadering zulke zoete bitterheden of bittere zoetigheden te wisselen,
+zooals wij gedaan hebben en waarop dus niet meer teruggekomen kan
+worden, hadden wij beter gedaan van minder vertoornd te zijn en beter
+rondom ons te kijken...."
+
+"Dat's waar, Uncle Prudent, zeer waar!" antwoordde de secretaris
+Phil Evans.
+
+"Wanneer wij in de straten van Philadelphia gebleven waren," ging de
+voorzitter voort, "dan zou van dat alles niets gebeurd zijn. Dunkt
+u dat ook niet!"
+
+"Zeer waar," herhaalde de secretaris Phil Evans, "zeer waar, Uncle
+Prudent!"
+
+"Klaarblijkelijk heeft die Robur met veel snuggerheid gegist, wat er
+in de club gebeuren zou. Hij heeft voorzien, tot welken toorn en welke
+woede zijne tartende houding en gesprekken aanleiding zouden geven...."
+
+"Zeer waar, Uncle Prudent, zeer waar!"
+
+"Waarschijnlijk stonden eenige zijner bandieten bij de deur op post,
+om hem, als de nood aan den man kwam, te hulp te schieten. Zoo dunkt
+mij ten minste...."
+
+"Mij ook," betuigde Phil Evans goedkeurend knikkend.
+
+"Toen wij de Walnutstreet verlieten, hebben die bandieten ons gevolgd
+en bespied...."
+
+"Zeer waar, Uncle Prudent, zeer waar!"
+
+"En toen zij zagen, dat wij zoo onvoorzichtig de donkere lanen
+insloegen van het eenzame Fairmont-Park, toen was de zaak klaar en
+de volvoering van den aanslag gemakkelijk gemaakt."
+
+"Waar, zeer waar, Uncle Prudent," herhaalde de secretaris Phil
+Evans. "Ja, wij hebben zeker groot ongelijk gehad, dat wij na de
+zitting niet dadelijk naar huis zijn gegaan. Groot ongelijk!"
+
+"Men heeft altijd ongelijk, wanneer men geen gelijk heeft," betuigde
+Uncle Prudent heel snedig.
+
+"Inderdaad!" beaamde de secretaris.
+
+In dit oogenblik weerklonk een lange zucht in het donkerste gedeelte
+van de cel, waarin zij opgesloten waren.
+
+"Wat is dat?" vroeg Phil Evans.
+
+"Wat?"
+
+"Hoordet gij dien zucht niet?"
+
+"Och loop.... dat's Frycollin, die droomt."
+
+"Meent ge?"
+
+"Ik ben er zeker van," antwoordde Uncle Prudent.
+
+Daarna hernam hij:
+
+"Tusschen het oogenblik, waarin wij op weinige passen van de open
+plek in het park gegrepen zijn geworden, en dat, waarin wij in dit
+hok gesmeten zijn, zijn hoogstens twee minuten verloopen...."
+
+"Ja, hoogstens!" beaamde Phil Evans.
+
+"Het is dan buiten kijf, dat die lieden ons niet buiten het
+Fairmont-Park gebracht hebben. Zijt gij dat niet met mij eens,
+Phil Evans?"
+
+"Voorzeker, Uncle Prudent; want volgens mij, wanneer zij ons buiten
+het Park gebracht hadden; dan zouden wij de beweging van het vervoer
+moeten ontwaard hebben."
+
+"Zeer juist!" antwoordde Uncle Prudent. "Het is dus aan geen twijfel
+onderhevig, dat wij in een compartiment van een voertuig opgesloten
+zitten; misschien wel in een van die lange karren, in de Prairiën in
+gebruik, of in een wagen van heidenen of kermispotsenmakers."
+
+"Dat gevoelen deel ik geheel en al," zei Phil Evans. "Wanneer wij toch
+aan boord van een vaartuig gebracht waren, dat aan een der oevers van
+de Schuylkill-rivier vastgemeerd gelegen had, zouden wij dat door de
+schommelingen van de schuit bemerkt hebben bij het aan boord brengen,
+ook door die, veroorzaakt door den snellen stroom der rivier."
+
+"Juist, steeds zeer juist!" herhaalde Uncle Prudent. "Daaruit
+maak ik twee stellingen op. De eerste is, dat wij de open plek van
+Fairmont-Park nog niet verlaten hebben. En de tweede daaruit afgeleide
+is, dat het nu of nooit het oogenblik is om te vluchten."
+
+"En Robur dan?"
+
+"O, die zullen wij later wel terugvinden! Wees gerust. Dat neem ik
+op mij!"
+
+"Ja, hem weervinden, om hem betaald te zetten...."
+
+"Dubbel betaald te zetten, Phil Evans. Gij weet het heilig woord:
+Die zaait zal dubbel maaien!"
+
+"Om hem duur betaald te zetten dien aanslag, dien hij zich op de
+vrijheid van twee burgers van de Vereenigde Staten van Noord-Amerika
+veroorloofd heeft!"
+
+"Juist.... duur.... zeer duur betaald zetten!"
+
+"Maar,.... wie is die man?"
+
+"Dat weet ik niet, Uncle Prudent."
+
+"Vanwaar komt hij?"
+
+"Dat weet ik ook niet."
+
+"Is het een Engelschman, een Duitscher, een Franschman, een...."
+
+"Dat weet ik evenmin," viel Phil Evans den voorzitter in de rede. "Maar
+wat ik weet...."
+
+"Welnu, wat weet gij?"
+
+"Dat het een ellendeling is! En dat is genoeg, dunkt mij."
+
+"Mij ook."
+
+"En nu aan het werk!"
+
+"Aan het werk!"
+
+Beiden staken nu de handen met uit elkander gespreide vingers voor
+zich uit en betastten de omwanding van het hok, waarin zij opgesloten
+waren, om een naad of een voeg te ontdekken. Maar niets, niets. Ook
+niet bij de deur. Die sloot volkomen hermetisch en het zou onmogelijk
+geacht moeten worden het slot te doen springen. Zij moesten dus een
+gat maken om daardoor te ontsnappen.
+
+Het was nu evenwel zaak om te onderzoeken, of hunne bowie-knifes die
+omwanding zouden kunnen aantasten, of de lemmeten bij dat werk niet
+geschaard zouden worden of wel zouden breken.
+
+"Maar waar vandaan zou die trilling toch komen, die geen oogenblik
+ophoudt?" vroeg Phil Evans, die verbaasd was over dat onafgebroken
+"frrr, frrr".
+
+"Dat is ongetwijfeld de wind," antwoordde Uncle Prudent.
+
+"De wind?.... Maar ik dacht, dat tot middernacht volkomen stilte in
+de atmosfeer geheerscht had?"
+
+"Volkomen juist, Phil Evans; maar als het de wind niet is, wat zou
+het volgens u dan kunnen zijn?"
+
+Phil Evans antwoordde niet, maar opende het beste lemmet van zijn
+bowie-knife en poogde de omwanding in de nabijheid van de deur aan
+te tasten. Misschien was het voldoende een klein gat te maken, om
+de deur te kunnen openen, wanneer die door een eenvoudigen grendel
+gesloten was, of dat men aan de buitenzijde den sleutel in het slot
+had laten steken.
+
+Na eenige minuten hard gearbeid te hebben, had de secretaris van
+Weldon-Institute geen ander resultaat verkregen, dan dat al de lemmeten
+van zijn bowie-knife zoodanig geschaard waren, dat zij veel geleken
+op eene duizendtandige zaag, en dat de punten er van gebroken waren.
+
+"Slaagt gij?" vroeg Uncle Prudent.
+
+"Neen!"
+
+"Zou de omwanding van deze cel ook van plaatijzer vervaardigd kunnen
+zijn?"
+
+"Neen, Uncle Prudent. Wanneer men op die omwanding klopt, dan geeft
+zij geen metaalklank."
+
+"Dan is zij van ijzerhout vervaardigd misschien?"
+
+"Ook niet. Zij is noch van ijzer noch van hout."
+
+"Maar waaruit bestaat zij dan?"
+
+"Dat kan ik niet zeggen. Maar in elk geval uit eene stof of substantie,
+waarop het scherpste staal geen vat heeft."
+
+Uncle Prudent kreeg een aanval van hevige woede. Hij vloekte en stampte
+met den voet op den holklinkenden vloer, terwijl hij met beide handen
+het gebaar maakte, alsof hij een denkbeeldigen Robur worgde.
+
+"Kalmte, Uncle Prudent!" vermaande de secretaris Phil Evans. "Kalmte
+en probeer gij op uwe beurt ook eens."
+
+Uncle Prudent ging aan den gang; maar zijn bowie-knife kon de omwanding
+evenmin ergens aanraken. Het lukte hem zelfs niet met zijn beste
+lemmet een kras er op te maken. Het was waarlijk, alsof die omwanding
+van bergkristal was.
+
+Dus iedere vlucht werd daardoor onmogelijk, hierbij van de
+veronderstelling uitgaande, dat zij uitvoerbaar ware, wanneer zij er in
+geslaagd waren de deur te openen, of een gat in de omwanding te maken.
+
+Zij moesten zich, althans voor het oogenblik, aan hun noodlot
+onderwerpen, hetgeen met hunne Yankee-geaardheid volstrekt niet
+overeenkwam. Zij moesten alles aan het toeval overlaten, iets wat
+iederen practischen man tegen de borst stuit. Maar die onderwerping,
+die gelatenheid geschiedde niet zonder pruttelen, zonder groote
+woorden, zonder heftige uitingen, aan het adres van dien Robur
+gericht, die de man er niet naar was, om zich daarvan veel aan te
+trekken, wanneer hij althans in het gewone dagelijksche leven dezelfde
+geaardheid aan den dag legde, waarvan hij te midden van de vergaderde
+leden van Weldon-Institute had doen blijken.
+
+Frycollin begon intusschen zulke teekenen van onpasselijkheid te
+geven, dat omtrent hare beteekenis geen twijfel bestond. Hij boog en
+krimpte zoo pijnlijk mogelijk, alsof hij aan maagkrampen of wel aan
+zenuwtrekkingen in alle lichaamsdeelen leed.
+
+Uncle Prudent meende, dat het tijd was, om aan die acrobatische
+bewegingen een einde te maken; althans hij sneed de touwen door,
+die de handen en voeten van den neger knevelden.
+
+Wie weet, of hij er geen berouw over gevoelen zou? Want al dadelijk
+barstte eene eindelooze reeks van klaagliederen los, waarbij kreten
+van pijn zich afwisselden met gekerm van honger.
+
+Frycollin was niet alleen in het brein, maar ook in de maag
+aangetast. Het zou zeer moeielijk geweest zijn, uit te maken, aan
+welke dier beide lichaamsdeelen het akelige gevoel moest toegeschreven
+worden, hetwelk de arme neger beving.
+
+"Frycollin!" riep Uncle Prudent.
+
+"Master Uncle!... Master Uncle!..." antwoordde de bediende tusschen
+twee akelige jammerkreten.
+
+"Het is mogelijk, dat wij veroordeeld zijn, om in deze gevangenis
+van honger te sterven..."
+
+De neger rilde van angst over zijn geheele lichaam, van het hoofd
+tot de voeten.
+
+"Maar," ging Uncle Prudent met indrukwekkende stem voort, "wij zijn
+vast besloten, om tot het uiterste vol te houden en om niet het
+onderspit te delven, dan wanneer wij alle aanwezige voedingsmiddelen
+zullen verorberd hebben, die geschikt zullen bevonden worden, om ons
+bestaan te rekken..."
+
+"Gij wilt mij opeten?" riep Frycollin ten uiterste ontsteld en
+handenwringend uit.
+
+"Zooals men steeds met een neger in dergelijke omstandigheden
+doet!...."
+
+"Master Uncle!... Master Uncle!"
+
+"Zorg er dan voor, dat wij je vergeten, dat wij je niet gewaar worden,
+Frycollin!"
+
+"Anders zullen wij je fricasseeren!" voegde de secretaris Phil Evans
+er bij.
+
+"Master Uncle!... Master Uncle!"
+
+En waarachtig, de onnoozele Frycollin was ernstig beangst, dat hij met
+zijn lichaam zou moeten dienen, om die twee levens, die klaarblijkelijk
+veel kostbaarder waren dan het zijne, te verlengen. Hij bepaalde er
+zich dan ook toe, om slechts in petto te zuchten.
+
+De tijd vlood middelerwijl voorbij, en iedere poging om de deur met
+geweld te openen, of om een gat in de omwanding der cel te maken,
+was vruchteloos gebleven.
+
+Waaruit bestond de bouwstof toch van die omwanding? Waarlijk, dat
+was onmogelijk te zeggen.
+
+Het was geen metaal, het was geen hout, het was geen steen. Dat was
+alles, wat er van te vertellen viel.
+
+De vloer daarenboven van de cel scheen van hetzelfde materiaal
+vervaardigd te zijn. Wanneer men met den voet trapte, dan veroorzaakte
+dit een eigenaardigen toon, dien Uncle Prudent onmogelijk onder de
+bestaande en bekende geluiden kon rangschikken.
+
+Een andere bijzonderheid werd opgemerkt, namelijk dat het onder
+den vloer hol klonk, alsof hij niet op den bodem van Fairmont-Park
+rustte. Ja, als men goed luisterde, was het alsof dat onverklaarbare
+"frrr, frrr" langs den buitenkant van dien vloer scheerde.
+
+Dat alles was voor ons drietal niets geruststellend.
+
+"Uncle Prudent?" zei Phil Evans.
+
+"Phil Evans?" antwoordde Uncle Prudent.
+
+"Denkt gij, dat onze cel van plaats veranderd heeft?"
+
+"Hoegenaamd niet!"
+
+"Denkt ge?"
+
+"Daar ben ik zeker van."
+
+"Toch kreeg ik, op het oogenblik dat wij in dit hok opgesloten werden,
+de frissche lucht van het gras en den harsachtigen geur van de boomen
+in Fairmont-Park in den neus..."
+
+"Ik ook."
+
+"Maar nu mag ik de lucht zooveel opsnuiven als ik wil, daarvan ruik
+ik thans volstrekt niets meer."
+
+"Inderdaad, gij hebt gelijk."
+
+"Ja, maar hoe is dat te verklaren?"
+
+"Verklaar het op de wijze als gij wilt, Phil Evans, mits gij maar de
+veronderstelling niet oppert, dat onze gevangenis van plaats veranderd
+kan hebben. Ik herhaal het, wanneer wij ons in een wagen bevinden,
+die voortgetrokken wordt, of in een vaartuig, dat op de oppervlakte
+van het water glijdt, zouden wij het moeten voelen."
+
+Frycollin liet toen een akelig langgerekt gesteen hooren, dat er wel
+wat van weg had, of het zijn laatste ademtocht was. Geruststellend
+was het echter, dat het door verscheidene zware zuchten gevolgd werd.
+
+"Ik houd het er voor, dat die Robur ons weldra voor zich zal doen
+verschijnen," hernam Phil Evans.
+
+"Ik hoop het," riep Uncle Prudent uit. "Dan zal ik hem zeggen...."
+
+"Wat?"
+
+"Vraagt ge wat, Phil Evans?"
+
+"Ja, Uncle Prudent, dat vraag ik."
+
+"Wel, ik zal hem zeggen, dat hij begonnen is als een onbeschofte
+kerel en dat hij geëindigd is als een gemeene kerel te handelen."
+
+"Juist, Uncle Prudent. Dat zal raak zijn."
+
+Phil Evans bemerkte thans, dat de dag aanbrak. Een nog ijle en
+onduidelijke lichtstraal gleed door het nauwe schietgat, hetwelk in het
+bovenste gedeelte van de omwanding vlak tegenover de deur aangebracht
+was. Het moest toen ongeveer vier uren in den ochtend zijn, daar de
+dageraad op de breedte van Philadelphia in de maand Juni op dat uur
+begint aan te breken. Daar viel niets tegen in te brengen.
+
+Uncle Prudent haalde evenwel zijn repetitie-uurwerk, een meesterstuk,
+door de fabriek van zijn lotgenoot voortgebracht, uit den zak en liet
+het slaan. Het duidde aan, dat het kwart vóór drieën was. Toch was
+het niet blijven stilstaan, daarvan waren beiden verzekerd.
+
+"Dat's vreemd!" zei de secretaris Phil Evans. "Om kwart vóór drieën
+moest het nog nacht zijn."
+
+"Of de gang van het uurwerk moet vertraagd zijn..." antwoordde Uncle
+Prudent.
+
+"Een uurwerk van de _Walton Watch Company_!!!" riep de secretaris
+Phil Evans uit. "Onmogelijk!"
+
+Hoe het ook zij, zooveel was onbetwistbaar zeker, dat het wel degelijk
+de dag was, die aanbrak. Langzamerhand teekende zich het schietgat
+scherp wit af in de diepe duisternis der cel.
+
+Hoewel de dageraad nu vroeger verschenen was dan wel veroorloofd
+mocht heeten op den veertigsten breedtegraad, waarop Philadelphia
+gelegen is, zoo brak het daglicht toch met die snelheid niet door,
+welke aan lage breedte eigen is.
+
+Dat lokte andermaal eene bemerking van Uncle Prudent uit, die
+daarop dan ook wees als op een vreemdsoortig en onverklaarbaar
+natuurverschijnsel.
+
+Phil Evans en Uncle Prudent zagen toe, maar konden er zich geen
+rekenschap van geven. Daarenboven, het schemerdaglicht vorderde
+slechts langzaam in de cel, waarin zij opgesloten zaten.
+
+"Wij kunnen niet uitkijken," merkte de voorzitter van Weldon-Institute
+op.
+
+"Uitkijken, waarnaar?"
+
+"Wel uitkijken, om waar te nemen, waar wij zijn," vulde Uncle
+Prudent aan.
+
+"Dat zouden wij kunnen doen," antwoordde de secretaris Phil Evans.
+
+"Hoe zoo?"
+
+"Wel door ons tot bij dat schietgat op te hijschen. Dat is waarlijk
+zoo moeielijk niet."
+
+"Daar zegt ge zoo iets!" riep Uncle Prudent opgewonden en opgetogen
+uit.
+
+"Dat zal wel gaan, dunkt mij."
+
+"Mij ook!" bevestigde de voorzitter van Weldon-Institute.
+
+En zich tot zijn knecht Frycollin wendende:
+
+"Kom Fry!" zeide hij. "Kom, op! En vlug ter been!"
+
+De neger stond met loome bewegingen op.
+
+"Steun je rug tegen dien wand daar," beval hem Uncle Prudent.
+
+Frycollin voldeed aan die lastgeving.
+
+"En gij, Phil Evans," ging de voorzitter van Weldon-Institute voort,
+"en gij, Phil Evans, klim thans op de schouders van dien lummel...."
+
+"Zal Frycollin sterk genoeg wezen, om mijn last te dragen?" vroeg de
+secretaris Phil Evans.
+
+"Om u te dragen? Hij is sterk als een os! Daarenboven, ik zal hem
+schoren en steunen. Wees gerust, Phil Evans, gij zult niet vallen. Dat
+verzeker ik u."
+
+"Welnu, dan klim ik."
+
+Een oogenblik later stond de secretaris van Weldon-Institute op de
+schouders van Frycollin. In dien stand kwamen zijne oogen ter hoogte
+van het bedoelde schietgat.
+
+Dit schietgat was gesloten niet door een lensvormig glas, zooals
+dat bij de patrijspoortjes van zeeschepen aangetroffen wordt, maar
+door eene eenvoudige ruit. Hoewel zij niet zeer dik van glas was,
+hinderde zij toch het gezichtsvermogen van den secretaris Phil Evans,
+wiens gezichtsveld zeer begrensd was. Hij merkte dat al grommende op.
+
+"Welnu," zeide Uncle Prudent, "sla die ruit stuk, dan zult gij beter
+kunnen zien, dunkt me."
+
+De raad was goed en werd dus opgevolgd. Phil Evans gaf een hevigen slag
+met de greep van zijn bowie-knife op de ruit, die een zilverachtigen
+toon liet vernemen.
+
+"Te drommel!" zeide de secretaris, "dat is sterk glas. Maar ik zal
+nog eens probeeren."
+
+Bom!... Een nieuwe slag nog harder dan de eerste, maar met even
+ongunstig resultaat.
+
+"Mooi!" hernam Phil Evans. "Het is niet alleen sterk, maar totaal
+onbreekbaar glas!"
+
+Inderdaad, die ruit moest vervaardigd zijn van een soort glas, te
+zaam gesteld volgens de uitvinding van Siemens, daar het, in weerwil
+van de hevige slagen en stooten, die Phil Evans daarop uitvoerde,
+onaangetast bleef.
+
+Toch was de ruimte bij het vorderen van het daglicht nu genoeg
+verlicht om den blik te veroorloven iets waar te nemen van hetgeen
+in het beperkte gezichtsveld van de omlijsting van het schietgat te
+zien zoude zijn.
+
+"Wat ziet ge?" vroeg Uncle Prudent, trappelend van ongeduld. "Nu,
+wat ziet ge, Phil Evans?"
+
+"Niets, Uncle Prudent," antwoordde de secretaris bedaard.
+
+"Wat, niets?"
+
+"Neen."
+
+"Ziet gij dan geen boomen, geen bosch?"
+
+"Neen."
+
+"Dan toch het bovenste gedeelte der takken?"
+
+"Ook dat niet."
+
+"Wij zijn dan niet meer in de open ruimte?"
+
+"Neen."
+
+"Niet meer in het Fairmont-Park?"
+
+"Neen."
+
+"Ontwaart gij dan geen daken van huizen?"
+
+"Neen."
+
+"Geen nokken van monumenten?" vroeg Uncle Prudent, wiens
+teleurstelling, gepaard aan woede, iedere seconde vermeerderde.
+
+"Ook geen nokken van monumenten," antwoordde Phil Evans. "Niets,
+niets!"
+
+"Wat! Zelfs geen scheepsmast, geen vlaggestok, geen kerktoren?"
+
+"Neen."
+
+"Geen fabrieksschoorsteen?"
+
+"Neen."
+
+"Wat ziet ge dan?"
+
+"Niets! Niets dan de ijle ruimte!"
+
+In dit oogenblik ging de deur der cel open en een man verscheen op
+den drempel.
+
+Het was Robur.
+
+"Eervolle en hooggeachte ballonisten," zeide hij met ernstige stem,
+"gij zijt thans vrij, geheel vrij om te gaan en te komen, zooals gij
+zulks zult verlangen...."
+
+"Vrij en frank?" vroeg Uncle Prudent.
+
+"Ja, zeker,.... althans binnen de grenzen van den _Albatros_!"
+
+Uncle Prudent en zijn secretaris Phil Evans stormden de cel uit.
+
+Op twaalf- of dertienhonderd meters onder hen ontwaarden zij de
+oppervlakte van eene landstreek, die zij, hoe zij ook tuurden,
+tevergeefs poogden te herkennen.
+
+
+
+
+VI.
+
+DAT DE INGENIEURS, DE WERKTUIGKUNDIGEN EN ANDERE GELEERDEN GEVOEGELIJK
+ZOUDEN KUNNEN OVERSLAAN.
+
+
+Wanneer zal de mensch toch ophouden op dit tranendal rond te kruipen,
+om eindelijk te gaan leven in het azuurblauw en den vrede des hemels?
+
+Op die vraag van Camille Flammarion is het antwoord gemakkelijk
+te geven.
+
+Dat zal gebeuren wanneer de vorderingen der werktuigen veroorloven
+zullen het vraagstuk van de vliegkunst op te lossen. En, zooals
+reeds sedert eenige jaren te voorzien was, zou eene meer practische
+aanwending van de electriciteit de oplossing van dat vraagstuk meer
+nabij brengen.
+
+Reeds in 1783, dus vóórdat de gebroeders Montgolfier het eerste toestel
+uitdachten, hetwelk hun naam voerde en Montgolfière heette, en vóórdat
+de natuurkundige Charles zijn eersten ballon vervaardigde, waren
+eenige stoutmoedige breinen er op bedacht geweest om de verovering
+der luchtruimte door middel van werktuigkundige toestellen te
+volvoeren. Die eerste uitvinders hadden dus niet gedacht aan toestellen
+lichter dan de lucht, hetgeen door de trap, waarop de wetenschap
+toenmaals stond, totaal onmogelijk geweest ware. Zij vroegen dus de
+oplossing van het vraagstuk der beweging in de bovenste luchtlagen aan
+toestellen, die zwaarder dan de lucht waren, aan vliegende machines,
+die de bewegingen van den vogel nabootsten.
+
+Dat was juist, wat die dwaze Icarus, de zoon van Daedalus, gedaan
+had. Hij had evenwel de penvederen zijner vleugels met was vastgehecht,
+en die was smolt, toen de stoutmoedige jongeling de zon te nabij kwam.
+
+Maar zonder nog tot de mythologische tijdperken op te klimmen, zonder
+te spreken van den geleerden Archytos van Tarente, kunnen wij reeds
+wijzen op de werken van Dantes van Perussa, van Leonard de Vinci en
+van Guidotti. Daarin wordt reeds de kiem aangetroffen van werktuigen,
+die bestemd waren, om zich in de luchtlagen te bewegen.
+
+Twee en een halve eeuw later werden de uitvinders op dat gebied
+talrijker.
+
+In 1742 werd door den markies de Bacqueville een systeem van vleugels
+vervaardigd, waarmede hij poogde boven de Seine te vliegen. Hij viel
+en brak een arm.
+
+In 1768 dacht Paucton een toestel met twee schroeven uit, waarvan de
+eene een opvoerende en de andere een voortdrijvende kracht bezat. Of
+hij daarmee proeven nam, weet men niet.
+
+In 1781 vervaardigde Meerwein, de architect van den keurvorst van
+Baden, een werktuig met orthopterische beweging, en teekende protest
+aan tegen de mogelijkheid van de bestuurbaarheid der ballons, die
+toen uitgevonden waren.
+
+In 1784 lieten Launoy en Bienvenu een helicopterisch werktuig
+manoeuvreeren, dat door stalen veeren werd in beweging gebracht.
+
+In 1808 beproefde de Oostenrijker Jakobus Degen te vliegen.
+
+In 1810 verscheen eene brochure, door Denian van Nantes geschreven,
+waarin de grondbeginselen van de stelling: _"zwaarder dan de lucht"_
+uiteengezet werden.
+
+In het tijdperk van 1811 tot 1840 volgden de studiën en uitvindingen
+van Berblingen, van Vigual, van Sarti, van Dubochet, van Cagniar en
+van Latour.
+
+In 1842 trad de Engelschman Henson op met zijn systeem van hellende
+vlakken en van schroeven, die door stoom bewogen werden.
+
+In 1845 vervaardigde Cossus een toestel met opdrijvende schroeven.
+
+In 1847 kwam Camille Vert op het denkbeeld, zijnen helicopteer van
+veêren vleugels te voorzien.
+
+In 1852 beweerde Letur een bestuurbaar valscherm te hebben
+uitgevonden. Bij eene proefneming met zijne uitvinding kwam hij
+jammerlijk om het leven.
+
+In hetzelfde jaar vertoonde Michel Loup een stelsel van een glijdend
+vlak, dat van vier draaiende wielen voorzien was.
+
+In 1853 verscheen Béléguie met zijn in de lucht zwevend toestel, dat
+door trekkingsschroeven voortbewogen werd; Vaussin Chardanne met zijnen
+vrijen maar bestuurbaren vlieger; Georges Cauley met zijne plannen
+van vliegende machines, die een gasmotor tot beweegkracht hadden.
+
+Van 1854 tot 1863 traden vele uitvinders op, waaronder Joseph Gline,
+die voor verschillende systemen van luchtvaart octrooien ontving,
+Breant, Carlingfort, Le Bres, Du Temple, Bright, wiens opdrijvende
+schroeven ook achteruit slaan konden, Smythies, Panafieu, Crosnier
+enz. enz.
+
+Eindelijk werd onder den invloed van Nadar in 1863 de maatschappij
+_"Zwaarder dan de lucht"_ te Parijs opgericht. Daar lieten toen
+verscheidene uitvinders hunne werktuigen beproeven en verwierven enkele
+octrooien, aanmoedigende getuigschriften, zooals: de Ponton d'Amecourt
+met zijn stoomhelicopteer, de la Landelle met zijn ingewikkeld stelsel
+van schroeven met hellende vlakken en met valschermen, de Louvrié
+met zijn vuurschip, d'Esterno met zijn kunstvogel, de Groof met zijn
+vliegtoestel, waarvan de vleugels door hefboomen bewogen werden.
+
+In één woord, de stoot was gegeven, en wij zijn nu het tijdperk
+ingetreden, waarin de uitvinders alles uitvinden en de wiskunstenaars
+alles berekenen kunnen, wat de luchtvaart van de droombeelden der
+theorie tot de daadwerkelijke uitvoering in de praktijk zal moeten
+voeren.
+
+Bourcaft, Le Bris, Kaufmann, Smyth, Shingfellow, Prigent, Danjard,
+Powés, de la Pauze, Moy, Penaud, Jobert, Hureau de Villeneuve,
+Achenbach, Garapon, Duchesne, Danduran, Pauzel, Dieuaide, Melkirff,
+Forlanini, Brearey, Tatin, Dandrieux, Edison zijn de mannen, die zich
+beijveren de zaak tot oplossing te brengen, de eene met vleugels of
+met schroefbladeren, de andere met hellende vlakken. Die vernuften
+scheppen, fabriceeren, volmaken en verbeteren hunne vliegmachines,
+die op het gewilde oogenblik gereed zullen zijn, namelijk op den dag,
+wanneer de een of andere uitvinder een motor van aanzienlijke kracht,
+gepaard aan eene buitengewone lichtheid, zal weten toe te passen.
+
+Dat de lezer ons die lange lijst van namen vergeve. Maar was zij niet
+noodzakelijk om al de sporten der ladder van de luchtvaart, op welker
+hoogste punt Robur de Veroveraar aangekomen was, aan te toonen? Zou
+die werktuigkundige, zonder de proeven, zonder de mistastingen zijner
+voorgangers, ooit een toestel hebben kunnen uitdenken, dat zoo volmaakt
+was als het zijne? Immers neen!
+
+En al sprak hij ook al kleinachtend van hen, die zich nog steeds
+onledig hielden met het vraagstuk der bestuurbaarheid van de
+luchtballons, zoo waardeerde hij daartegenover ten volle de aanhangers
+van het _Zwaarder dan de lucht_. Hij was in de leer geweest bij
+Engelschen, bij Amerikanen, bij Italianen, bij Oostenrijkers, bij
+Franschen,--ja vooral bij Franschen. Hij had de toestellen zijner
+meesters vervolledigd en verbeterd, en was er zoo toe gekomen, om
+die vliegmachine te vervaardigen, waarmede hij thans door de hoogere
+luchtlagen trok en dien hij _Albatros_ noemde.
+
+"De duif vliegt!" had een van de hardnekkigste en vurigste aanhangers
+van de vliegkunst uitgeroepen.
+
+"Men zal op het gegeven oogenblik de lucht betreden, zooals men den
+grond betreedt," had daarop een niet minder geestdriftvolle aanhanger
+geantwoord.
+
+"Tegenover de locomotief stellen wij de aéromotief!" had de meest
+opgewondene uitgeroepen met eene stem, die schetterde als een trompet,
+en wel geschikt was om de echo's der publiciteit, zoowel in de Oude
+als in de Nieuwe Wereld op te wekken.
+
+Niets is toch inderdaad meer door proefneming en door berekening
+bevestigd, dan dat de lucht een zeer stevig steunpunt aanbiedt. Eene
+oppervlakte van een meter doorsnede, welke een valscherm vormt,
+kan niet alleen de beweging van een vallend lichaam vertragen,
+maar ook isochronisch werken, d.w.z. zulke paracentrische lijnen
+beschrijven, volgens welke een lichaam, door eene zekere kracht
+gedreven, een gegeven punt in gelijke tijden kan naderen of zich
+daarvan verwijderen. Ziedaar, wat men wist.
+
+Men wist ook dat, wanneer de snelheid van overbrenging groot is,
+de arbeid van de zwaartekracht vermindert in omgekeerde reden van
+het kwadraat dier snelheid en dat zij dan bijna onbeduidend wordt.
+
+Men wist ook dat, hoe meer het gewicht van het vliegend dier toeneemt,
+de vergrooting van het vleugelvlak, noodzakelijk om het geheele lichaam
+in de lucht te dragen, niet in diezelfde evenredigheid toeneemt,
+hoewel de bewegingen, die noodzakelijk gemaakt moeten worden, veel
+langzamer zijn.
+
+Een vliegtoestel moet dus zoodanig vervaardigd worden, dat het den
+vogel nabootst, wil men die natuurlijke wetten benuttigen. En de vogel
+is "de meest bewonderenswaardige type van de bestuurbare beweging der
+lucht" volgens de uitspraak van dokter Marey, lid van het Instituut
+van Frankrijk.
+
+Om kort te gaan, de toestellen, die het gestelde vraagstuk, omtrent
+de vliegkunst zullen kunnen oplossen, kunnen tot drie soorten
+teruggebracht worden, te weten:
+
+1ens. De helicopteren of spiraalvoerders. Dit zijn slechts schroeven
+met verticale assen.
+
+2dens. De orthopteren of toestellen, die de natuurlijke vogelvlucht
+pogen na te bootsen.
+
+En 3dens. De luchtzwevers, die eigenlijk niets anders zijn dan
+hellende vlakken, zooals de vlieger, maar gesleept of voortgestuurd
+worden door horizontale schroeven.
+
+Ieder dier stelsels had aanhangers gehad en had ze nog, koppige,
+onhandelbare aanhangers, die van geen toegeven aan anderer meeningen
+weten wilden.
+
+Evenwel, onze Robur had na vele overwegingen, na veel wikken en wegen,
+eindelijk de twee eerst aangehaalde stelsels, namelijk de helicopteren
+en de orthopteren, bepaald verworpen.
+
+Ongetwijfeld biedt de orthopteer, of de mechanische vogel, enkele
+voordeden aan. Daaromtrent is iedereen het eens. De geschriften en de
+proefnemingen van den heer Renaud, in 1884 geschreven en volvoerd,
+hebben het bewezen. Maar, zooals men het hem meer dan eens aan het
+verstand gebracht heeft: men moet de natuur niet slaafs navolgen. De
+locomotieven zijn geen kopieën van de hazen en de stoomvaartuigen niet
+van de visschen. Aan de eerste heeft men wielen verleend, die toch
+geen beenen genoemd kunnen worden. De tweeden hebben schroefbladen,
+die toch geen zwemvinnen zijn. En daarom bewegen zij zich niet slechter
+voort. Integendeel. Weet men daarenboven welke mechanische arbeid door
+een vogel, wanneer hij vliegt, verricht wordt? De bewegingen, door het
+dier daarbij verricht, zijn zeer samengesteld en ingewikkeld. Dokter
+Marey heeft toch de meening geopperd, dat de baarden der slagpennen
+zich gedurende de beweging van het terugbrengen van den vleugel,
+openden, om de lucht gelegenheid te geven te ontsnappen. En zou nu
+die zoo ingewikkelde beweging door eene kunstmatige machine na te
+bootsen wezen? Waarlijk, dat zou zeer moeielijk zijn.
+
+Van een anderen kant stond het als een paal boven water, dat de
+zoogenaamde luchtzwevers met hunne hellende vlakken ook zeer goede
+resultaten hadden opgeleverd, Wanneer toch bij de voortstuwende
+beweging der schroeven tegen de inwerking der luchtlaag een schuin
+vlak gesteld wordt, dan wordt daardoor een naar boven drijvende
+arbeid verkregen, en de proefnemingen, die men met kleine toestellen
+uitgevoerd heeft, hebben het bewijs geleverd, dat de ter beschikking
+staande zwaarte, dat wil zeggen een zeker gewicht, behalve dat van het
+toestel, in evenredigheid van de vierkanten der snelheid toeneemt. Dat
+zijn groote voordeelen, oneindig grooter dan die der luchtgevaarten,
+die aan eene overbrengingsbeweging onderworpen zijn.
+
+Intusschen had Robur de gezonde gedachte haren invloed laten
+uitoefenen, dat het eenvoudigste stelsel het beste is. De schroeven,
+"die heilige schroeven", die men hem in de vergadering van Weldon
+Institute zoo naar het hoofd gegooid, zoo vinnig verweten had, waren
+dan ook voldoende geweest, om in alle behoeften zijner vliegende
+machine te voorzien. De eene diende, om het toestel in de lucht
+zwevende te houden, de andere bewoog het onder bewonderenswaardige
+omstandigheden van snelheid en veiligheid voort.
+
+En inderdaad, volgens de theorie, kan "door middel van eene schroef met
+betrekkelijk korte bladen, maar van eene aanmerkelijke oppervlakte",
+luidens de verklaring van den heer Victor Tatin, "wanneer men de
+zaken tot het uiterste wil drijven, een onbepaald zwaar gewicht met
+de minst mogelijke kracht opgetild worden."
+
+De orthopteer, die evenals de vogels vleugelslagen volbrengt, verheft
+zich door eenvoudig op de luchtlagen te steunen. De helicopteer
+daarentegen verkrijgt zijn stijgende kracht, door schuins de luchtlagen
+met de bladen zijner schroef te zweepen en verkrijgt daarbij eene
+beweging, alsof hij tegen een hellend vlak opstijgt. In werkelijkheid
+zijn het schroefvormige vleugels in plaats van wieken met platboorden.
+
+De schroef beweegt zich noodzakelijk in de richting harer as
+voort. Staat die as rechtstandig, dan beweegt de schroef zich in
+verticale richting, staat zij horizontaal, dan ook geschiedt de
+beweging in horizontale richting.
+
+Het geheele vliegende toestel van den ingenieur Robur was op het
+benutten van die twee beweegkrachten gegrondvest.
+
+En wij laten hieronder eene nauwkeurige beschrijving van dat toestel
+volgen, hetwelk gevoegelijk in drie hoofddeelen verdeeld kan worden,
+namelijk: het platform of dek, de toestellen tot opheffing en
+voortstuwing, en eindelijk de machinerie.
+
+Het platform had eene oppervlakte van een honderd twintig vierkante
+meters en was lang dertig en breed vier meters. Het was in den volsten
+zin des woords een dek van een schip, welks voorsteven den vorm van
+een wig zoude hebben. Onder dat dek rondde een romp af, met stevige
+inhouten, welke bestemd was om de toestellen, die de mechanische
+kracht zouden voortbrengen, alsook de kruitkamer, de kaarten- en
+seinvlaggenkamer, het levensmiddelenruim, de bottelarij en de kisten
+voor den watervoorraad te bevatten. Rondom dat platform verhieven
+zich eenige lichte stutten daarboven, die door een traliewerk van
+stevig ijzerdraad verbonden waren, waardoor eene soort van reeling of
+verschansing gevormd was, welke door een stevigen raambalk gedekt werd,
+die een flink scheepsboord als het ware vormde. Op de oppervlakte
+van dat dek verhieven zich vier roeven, die tot verblijf dienden,
+de eerste der middenvakken voor het personeel, de anderen voor de
+werktuigen. In de middenroef was de machinerie daargesteld, die de
+opheffingstoestellen, in de voorste roef de machine, die de schroef
+van het voorschip, en in de achterste roef, die, welke de schroef
+van het achterschip in beweging brachten. Die drie werktuigen hadden
+ieder hun eigen beweegkracht en hun eigen toezicht. In de eerste roef
+bij den voorsteven was de hut van den hofmeester, de kombuis en het
+logies der bemanning. In de laatste roef bij den achtersteven waren
+verscheidene hutten aangebracht, onder anderen die voor den ingenieur,
+alsook een eetzaal. Daarboven verrees een glazen kooi of schuilplaats,
+waarin de roerganger stond, die het geheele gevaarte door middel
+van een krachtig stuurrad stuurde. Al die roeven en die hutten waren
+door middel van patrijspoortjes verlicht, die gesloten konden worden
+door vensters van gehard glas, hetwelk een weerstandsvermogen heeft
+tienmaal grooter dan gewoon glas.
+
+Onder den romp was een stelsel van buigzame veeren aangebracht, die
+bestemd waren om het stooten te verminderen of te verzachten, hoewel
+het aan land komen zeer zacht geschieden kon, omdat de werktuigkundige
+het gevaarte geheel en al in zijne macht had.
+
+Wat nu de toestellen tot opheffing en voortstuwing betreft, daaromtrent
+kan het volgende medegedeeld worden. Boven het bovengedeelte van het
+platform en loodrecht daarop waren zeven en dertig staken of beter
+assen aangebracht, waarvan vijftien langs elke zijde en zeven die
+hooger waren in het midden van het gevaarte. Men zou gezegd hebben
+een vaartuig met zeven en dertig masten, met dit onderscheid evenwel,
+dat die masten geen zeilen voerden, maar ieder twee horizontale
+schroeven van beknopte doorsnede, waaraan een buitengewoon groot
+omwentelingsvermogen kon verleend worden. Ieder van die assen had
+hare eigene beweging, geheel onafhankelijk van de anderen, terwijl
+zij twee aan twee eene tegenovergestelde omwenteling bezaten. Dit was
+noodzakelijk om te beletten, dat het geheele gevaarte eene draaiende
+beweging aannam. Zoodoende vormden de schroeven, hoewel zij allen
+het hunne er toe bijbrachten, om de stijgende beweging ten opzichte
+van de loodrechte luchtzuil te verkrijgen en te bevorderen, evenwicht
+tegen den horizontalen weerstand der lucht.
+
+Het toestel was bijgevolg voorzien van vier en zeventig schroeven,
+om de stijgkracht te bevorderen. De bladen van die schroeven werden
+langs den buitenrand weerhouden door een rand van metaal, die den
+arbeid van vliegwiel volvoerde en waardoor veel beweegkracht bespaard
+werd. Voor en achter werden door horizontale assen twee voortstuwende
+schroeven bewogen. Deze bezaten vier bladen met zeer zwak hellende
+schroefwenteling, die in verschillende richting draaiden en zoo de
+vooruitdrijvende kracht verleenden. De voortstuwingsschroeven hadden
+eene veel grootere doorsnede en afmeting dan de opheffingsschroeven,
+maar konden evenals dezen met eene buitengewoon groote snelheid
+wentelen.
+
+Alles wel beschouwd, behoorden die toestellen zoowel tot de stelsels
+welke door de heeren Cossus en de la Landelle, als tot die welke door
+den heer de Pouton d'Amécourt voorgestaan waren. Zij waren echter
+door den ingenieur Robur verbeterd, vervolledigd geworden en als het
+ware volmaakt. Maar ten opzichte van de toepassing der beweegkracht
+kwam dien grooten man de eer toe inderdaad als uitvinder beschouwd
+te mogen worden.
+
+Ten opzichte der machine kan hier medegedeeld worden, dat Robur
+noch aan stoom van water of van andere vloeistoffen, noch aan
+saamgeperste lucht of aan andere veerkrachtige gassen, noch aan
+ontplofbare mengsels, die eenig arbeidsvermogen kunnen leveren,
+de noodige kracht ontleend had, om zijn toestel te doen stijgen,
+zwevende te houden en voort te bewegen. Maar hij had de electriciteit
+te hulp geroepen, die kracht welke eens de ziel van de geheele
+nijvere wereld zal worden. Hij had evenwel geene machine gebezigd,
+om de electrische beweegkracht voort te brengen, maar daarentegen
+niets dan batterijen en accumulatoren. Welke evenwel de elementen of
+samenstellende deelen van die batterijen waren, welke de zuren waren,
+die haar in werking brachten, dat was het geheim van Robur. En zoo
+was het ook met die accumulatoren gesteld. Van welken aard waren de
+positieve en negatieve platen, waaruit zij bestonden? Of beter, uit
+welke grondstof waren zij vervaardigd? Dat wist niemand te zeggen. De
+ingenieur had zich, en om zeer gegronde redenen, wel gewacht om een
+oktrooi of een uitvindersbrevet aan te vragen.
+
+Alles bij elkander genomen, moest als onbetwistbaar resultaat
+aangenomen worden: batterijen van eene buitengewone kracht; zuren
+van eene voedende sterkte, daarenboven bijna volkomen bestand
+tegen verdamping en bevriezing; accumulatoren, die de zoo hoog
+geroemde Faure-Sellen-Volckmar-toestellen verre overtroffen;
+eindelijk stroomingen, welker ampères niet te berekenen waren of
+getallen opleverden, die tot nu toe niet bereikt waren. Daardoor
+werd een arbeidsvermogen verkregen, dat in stoom- of electrische
+paarden omgezet, om zoo te zeggen oneindig moest genoemd worden. Dat
+arbeidsvermogen werkte op de schroeven, die het geheele gevaarte
+eene stijgende, en op die, welke het eene voortstuwende beweging
+verleenden. En die stijgkracht en die voortstuwende kracht waren
+meer dan voldoende, om het gevaarte in alle mogelijke omstandigheden
+handelbaar te doen blijven.
+
+Maar, wij herhalen het, de uitvinding daarvan was het geheim van den
+ingenieur Robur. Zij was zijn eigendom en hij heeft daaromtrent een
+volmaakt stilzwijgen bewaard.
+
+Wanneer de voorzitter en de secretaris van Weldon-Institute er
+niet in zullen slagen, om dat geheim te ontdekken, dan zal het zeer
+waarschijnlijk voor het menschdom verloren gaan.
+
+Het zal wel niet behoeven gezegd te worden, dat aan het geheele
+gevaarte door de doelmatige plaatsing van het zwaartepunt eene
+voldoende stabiliteit verleend was. Er bestond derhalve hoegenaamd
+geen gevaar, dat het toestel onrustbarende hoeken met het horizontaal
+vlak zoude vormen, en dat dus geene vrees voor kantelen behoefde
+te ontstaan. Dat was ook het voornaamste, hetgeen in de gegeven
+omstandigheden nog al tot hoofdbreken aanleiding had gegeven.
+
+Er blijft ons nu nog over mede te deelen, welk materiaal de ingenieur
+Robur gebezigd had voor de vervaardiging van zijn luchtschip--eene zeer
+toepasselijke benaming voor de _Albatros_. Wat was dat toch voor stof,
+die zoo hard was, dat zij door het bowie-knife van den secretaris
+Phil Evans niet aangetast kon worden, en waarvan de president Uncle
+Prudent den aard niet wist aan te duiden? Ja, wat was dat?
+
+Eenvoudig papier.
+
+De papiervervaardiging had reeds sedert vele jaren eene buitengewone
+uitbreiding ondergaan. Vellen ongegomd of ongelijmd papier worden
+met dextrine en stijfsel gedrenkt en daarna onder een hydraulische
+pers gebracht. Door de ondervonden drukking wordt eene stof of
+beter eene vaste massa gevormd, die harder dan staal is. Men maakt
+er schijven tot hijschblokken of katrollen van, spoorwegrails,
+raderen voor spoorwegrijtuigen, en die voorwerpen zijn sterker dan
+wanneer zij van metaal vervaardigd worden, terwijl zij bovendien
+veel lichter zijn. Het was deze sterkte, gepaard aan die lichtheid,
+welke Robur voor zijn luchtschip had willen benutten. Alles, romp,
+inhouten, verschansing, hutwanden, potdeksels waren van stroopapier
+vervaardigd, dat door de ondergane onmetelijke drukking als het ware
+metaal was geworden, terwijl het daarenboven geheel onbrandbaar was,
+een voordeel of beter eene eigenschap, die voor een toestel, bestemd
+om op zulke aanzienlijke hoogte te zweven, waarachtig van onberekenbare
+waarde moest genoemd worden.
+
+Wat de organen betreft van de toestellen, die de stijg- en de
+voortstuwingskracht leverden, van de ronddeelen en bladen der
+schroeven, eene geleiachtige vezelstof, die tegelijkertijd stevig en
+buigzaam was, maakte er het grondbestanddeel van uit. Die stof leende
+zich volkomen tot het aannemen van alle vormen, was onoplosbaar in
+de meeste gassen en vloeistoffen, hetzij dat zuren of vluchtige oliën
+waren. Wordt hierbij nog vermeld, dat die geleiachtige vezelstof nog
+merkwaardige isoleerende eigenschappen bezat, dan moet erkend worden,
+dat hare toepassing bij de electrische machinerie van de _Albatros_
+van buitengewoon groote waarde was.
+
+Het personeel van het luchtschip bestond uit den ingenieur Robur,
+uit zijn tweeden officier Tom Turner, uit een werktuigkundige
+met twee helpers, uit twee stuurlieden en een kok. In het
+geheel dus acht koppen. Dat personeel was ruim voldoende, om
+de verschillende werkzaamheden, voor de luchtvaart vereischt,
+ten uitvoer te brengen. Jacht- en oorlogswapens, vischtuigen,
+electrische signaallantaarns, waarnemingsinstrumenten, kompassen
+en sextanten, om den koers en de lengte en breedte te bepalen, een
+thermometer om de temperatuur te weten, verschillende barometers,
+de eene om hoogtewaarnemingen te doen, en te bepalen welken afstand
+van de aardoppervlakte bereikt was, de andere om de wisselingen
+van den luchtdruk aan te geven, een "storm-glas" om nopens ernstige
+storingen in den dampkring bijtijds gewaarschuwd te worden, eene kleine
+boekerij, eene kleine draagbare drukpers, een achterlaadkanonstuk
+op draai-affuit, in het midden van het dek of platform opgesteld,
+waarmede een projectiel van zes centimeter kon voortgeschoten worden,
+een voorraad van buskruit, van kogels, van dynamietpatronen, eene
+kombuis wier vuren gevoed werden door de stroomingen der accumulatoren,
+een vrij aanzienlijke voorraad verduurzaamde levensmiddelen, als
+vleesch en groenten in blikken, die in een gedeelte van het ruim,
+daartoe ingericht, gerangschikt lagen, eenige vaten met whiskey, gin
+en brandewijn--in één woord: mondbehoeften, voldoende om maanden lang
+in de bovenluchtlagen te kunnen verwijlen, zonder noodig te hebben
+naar de aarde af te dalen;--ziedaar de complete inventaris van het
+luchtschip de _Albatros_, ongerekend natuurlijk de beruchte trompet.
+
+Bovendien bevond zich nog aan boord een licht vaartuig of sloep, van
+caoutchouc vervaardigd, die in het water niet omkantelen kon. Deze
+kon acht man op de oppervlakte van eene rivier, van een meer of van
+eene kalme zee voeren.
+
+Maar had Robur ten minste valschermen ter zijner beschikking, om die
+ingeval van een ramp te kunnen bezigen?
+
+Neen. Hij geloofde noch aan rampen, noch aan toevallen, die
+daaronder gerangschikt kunnen worden. De assen zijner schroeven waren
+onafhankelijk van elkander. Kwam er eene te breken of stil te staan,
+dan had dat geen invloed op de werking van de anderen. En de arbeid
+van de helft der aanwezige schroeven was voldoende, om de _Albatros_
+in de lucht, haar natuurlijk element, zwevende te houden.
+
+"En met dat luchtschip," zooals Robur de Veroveraar weldra gelegenheid
+had tot zijne gasten--gasten tegen wil en dank--te zeggen: "met dat
+luchtschip ben ik heer en meester van het zevende werelddeel, hetwelk
+grooter is, dan Australië, Oceanië, Azië, Amerika, Afrika en Europa
+te zamen zijn. Ik ben heer en meester van dat lucht-Icarië, hetwelk
+eens door duizenden en nog eens duizenden Icariërs bevolkt zal zijn."
+
+
+
+
+
+VII.
+
+WAARIN UNCLE PRUDENT EN PHIL EVANS NOGMAALS WEIGEREN ZICH TE LATEN
+OVERTUIGEN.
+
+
+De geachte voorzitter van Weldon-Institute was buiten zich zelven van
+verbazing, zijn secretaris en lotgenoot geheel buiten westen. Maar
+noch de een, noch de andere wilde iets laten blijken van de toch zoo
+natuurlijke gemoedsstemming, waarin zij zich bevonden.
+
+De bediende Frycollin bemantelde zijn schrik en angst niet, toen hij
+zich aan boord van zoo'n gevaarte door de ruimte heengevoerd zag. Hij
+zuchtte, kermde en ontzag zich niet tranen te storten en de handen te
+wringen; maar in weerwil van dat alles, draaiden de stijgingschroeven
+inmiddels met verbazende snelheid boven hunne hoofden. Maar, hoe
+aanmerkelijk die snelheid ook was, zij had kunnen verdriedubbeld
+worden, inderdaad, wanneer de _Albatros_ hoogere luchtlagen had
+willen bereiken.
+
+De voortstuwingsschroeven wentelden met vrij gematigden gang en
+verleenden aan het luchtschip slechts eene horizontale verplaatsing
+van niet meer dan twintig kilometers in het uur.
+
+Wanneer de passagiers van de _Albatros_ buiten boord beneden zich
+keken, dan konden zij een lang en bochtig maar vloeibaar lint ontwaren,
+dat als een eenvoudige beek kronkelde door een zeer geaccidenteerd
+terrein en te midden van de schitteringen van kleine meren en poelen,
+die door de schuine stralen der zon getroffen werden. Die beek was
+evenwel een stroom en nog wel een der meest belangrijke van die
+streken. Op den linker oever daarvan verhief zich een machtige
+bergketen, welker voortzetting zich bij den gezichteinder in de
+nevelen der lucht verloor.
+
+"En zult gij ons nu zeggen," begon Uncle Prudent met een van woede
+bevende stem. "Zult gij ons nu zeggen...."
+
+"Wat wenscht gij te weten?" vroeg Robur met een sarcastischen glimlach
+op de lippen.
+
+"Waar wij zijn?"
+
+"Dat zal ik u wel niet mede te deelen hebben, niet waar?" antwoordde
+de ingenieur.
+
+"Maar zult gij ons dan toch zeggen, waarheen wij gaan?" vroeg de
+secretaris Phil Evans op zijne beurt.
+
+"Wij gaan door de ruimte."
+
+"Zal ze lang duren, die reis door de ruimte?" vroeg Uncle Prudent.
+
+"Ja, zal ze lang duren?" herhaalde Phil Evans.
+
+"Net zoo lang als noodig zal zijn," was het antwoord van den
+gezagvoerder van de _Albatros_.
+
+"Als noodig zal zijn?...."
+
+"Zijt ge dan op reis, om de aarde rond te stevenen?" vroeg Phil
+Evans spotachtig.
+
+"O, meer dan dat," antwoordde Robur.
+
+"En als die reis ons niet aanstaat?...." vroeg de president Uncle
+Prudent.
+
+"Het mocht wat!" was het bijtende antwoord; "zij moet u wel aanstaan."
+
+Ziedaar een proefje, een voorsmaak als het ware, van den omgang,
+die tusschen den gezagvoerder van de _Albatros_ en zijne gasten, om
+ze niet zijne gevangenen te noemen, zoude bestaan. Maar blijkbaar
+wilde hij hen den noodigen tijd gunnen, om weer tot zich zelven
+te komen, om het kunstige toestel te kunnen bewonderen, dat hen
+door de lucht vervoerde en waarschijnlijk ook om den uitvinder te
+complimenteeren. Hij beijverde zich dan ook, hen alleen te laten,
+terwijl hij het dek op en neer stapte van het eene uiteinde naar
+het andere.
+
+Zij waren dus geheel en al vrij de machineriën te bezichtigen en de
+inrichting van het luchtschip te onderzoeken. Zij konden ook hunne
+aandacht wijden aan het landschap, hetwelk zich in zijne geheele
+schoonheid onder hen uitspreidde.
+
+"Uncle Prudent," zei de secretaris van Weldon-Institute.
+
+"Wat is er, Phil Evans?" hernam de voorzitter.
+
+"Ziet gij het niet?"
+
+"Wat, Phil Evans?"
+
+"Als ik mij niet vergis, Uncle Prudent, dan zweven wij thans boven
+het centraal gedeelte van het Canadeesche grondgebied."
+
+"Niet mogelijk, Phil Evans!"
+
+"Neen, ik vergis mij niet. Die stroom, dien wij daar in het noordwesten
+bespeuren, is de Sint Laurensrivier."
+
+"En die stad daar, die wij achter ons laten, Phil Evans?" vroeg
+Uncle Prudent.
+
+"Wel, dat is Québec."
+
+Inderdaad, dat was de oude stad van Champlain, wier blikken daken
+als zoovele spiegels de zonnestralen weerkaatsten.
+
+"Maar Québec ligt op den zes en veertigsten graad noorderbreedte,"
+bromde Uncle Prudent.
+
+Juist, de _Albatros_ heeft dus dien afstand van Philadelphia tot hier
+in weinige uren afgelegd, en dat verklaart ons het vroege dag-worden
+en den abnormalen duur van den dageraad."
+
+"Maar kan het wel mogelijk zijn?"
+
+"Of het mogelijk kan zijn, weet ik niet," antwoordde Phil Evans,
+"maar dat het zoo is, kan ik bevestigen. Ja, zeker is het Québec, die
+amphitheatersgewijze gebouwd is. Zie, daar is de heuvel, waarop hare
+citadel verrijst. Die citadel, die het Gibraltar van Noord-Amerika
+genoemd kan worden!"
+
+"En die torens daar, wat zijn dat?"
+
+"Dat zijn de Engelsche en Fransche kerken."
+
+"En dat gebouw daar, waarboven de Britsche vlag wappert?"
+
+"Dat is het kantoor van in- en uitgaande rechten, de 'Douane' genaamd."
+
+Uncle Prudent was nog niet geheel en al met zijne vragen en Phil
+Evans met zijne uitleggingen gereed, toen de hoofdstad van Canada
+reeds aan den horizon begon te verbleeken en zich minder duidelijk
+voordeed. Het luchtschip geraakte nu in eene bank van kleine wolken,
+die het gezicht van de aardoppervlakte langzamerhand sluierden.
+
+Robur meende toen te bemerken, dat de voorzitter en de secretaris
+van Weldon-Institute hunne aandacht weer op de uiterlijke bouworde
+van de _Albatros_ vestigden. Hij naderde derhalve en zeide:
+
+"Welnu, heeren, gelooft gij thans aan de mogelijkheid van de
+luchtvaart...?"
+
+Uncle Prudent en Phil Evans gromden iets binnensmonds, zonder zich
+evenwel begrijpelijk uit te drukken.
+
+"Aan de mogelijkheid der luchtvaart door middel van toestellen
+_zwaarder dan de lucht_?" ging Robur onverstoorbaar voort.
+
+Het zou moeielijk geweest zijn de feiten te loochenen, die zij onder
+de oogen hadden. Toch bleven Uncle Prudent en Phil Evans grommen
+en zwijgen.
+
+"Gij antwoordt niet?" vroeg Robur met een bijtenden glimlach op
+de lippen.
+
+Geen geluid werd vernomen.
+
+"Misschien belet u de honger te spreken?" vervolgde de ingenieur. "Heb
+ik het geraden?.... Welnu, al heb ik mij tot taak gesteld, u door
+de lucht te laten reizen, zoo heb ik toch niet op mij genomen, u
+met die weinig voedzame stof te laten maaltijden. Kom, volgt mij,
+uw ontbijt wacht u."
+
+Daar Uncle Prudent en Phil Evans een knagenden honger gevoelden,
+begrepen zij, dat het nu het oogenblik niet was om complimenten te
+maken of moeielijkheden op te werpen.
+
+"Daarenboven," dachten zij, "een maaltijd bindt ons tot niets. Als
+die Robur ons weer op aarde zal teruggebracht hebben, zullen wij onze
+vrijheid van handelen weten te hernemen."
+
+Beiden werden toen naar de achterroef geleid, waar zij een kleine
+"dining-room" binnentraden. Zij vonden daar een zindelijk gedekte
+tafel, waaraan zij gedurende de reis afzonderlijk zouden eten.
+
+De schotels bevatten verschillende verduurzaamde levensmiddelen en
+daaronder ook een soort brood, hetwelk uit gelijke deelen meel en
+tot poeder gestampt vleesch bestond en waarin eenig spek gebakken
+was. Dat brood, gekookt in water, gaf eene heerlijke soep. Vervolgens
+waren er sneden gebakken ham en bestond de drank uit thee.
+
+Ook was de knecht Frycollin niet vergeten. Ook hij had in het vooruit
+eene krachtige soep gevonden, van hetzelfde brood gemaakt. Maar het
+moet erkend worden, dat hij weinig eetlust had. En poogde hij ook al
+te eten, dan was dat, omdat hij toch honger gevoelde en zijn maag hem
+dwong. Maar met smaak ging het toch niet, daartoe klapperden zijne
+kakebeenen te zeer van angst.
+
+"Als het eens brak!.... Als het eens brak!...." herhaalde de
+ongelukkige neger voortdurend tusschen twee happen.
+
+En hij huiverde inderdaad bij die gedachte. En niet zonder
+redenen! Denk er toch eens om! Een val van eene hoogte van
+vijftienhonderd meters zou hem tot brij verpletterd hebben!
+
+Uncle Prudent en zijn secretaris Phil Evans verschenen een uur later
+weer op het dek. Maar Robur was er niet meer. Op het achterschip stond
+de roerganger in eene soort glazen kast, die hem tegen de guurheid van
+de atmosfeer moest beschutten, hield het oog op het kompas gevestigd
+en hield nauwkeurig en zonder de minste aarzeling het luchtschip in
+de stuurstreek die hem door den ingenieur aangegeven was.
+
+Het overige gedeelte van het personeel van het luchtgevaarte was
+beneden, waarschijnlijk bezig met ontbijten.
+
+Slechts een hulp-machinist, die de wacht bij de werktuigen had,
+wandelde onvermoeid het dek op en neer van de voorroef naar de
+achterroef.
+
+De beide gevangenen moesten erkennen, dat de snelheid van beweging van
+het luchtschip groot was, hoewel zij, in weerwil dat de _Albatros_
+buiten de wolkenstreek getreden was, en de oppervlakte der aarde
+op een afstand van vijftienhonderd meters onder hen zichtbaar was,
+zich van die snelheid slechts een onvolmaakt denkbeeld konden vormen.
+
+"Het is niet om er aan te gelooven," zei de secretaris Phil Evans
+hoofdschuddend.
+
+"Dat doe ik dan ook maar niet," antwoordde de voorzitter Uncle
+Prudent nurksch.
+
+Beiden stapten toen naar het voorschip en lieten hun blik langs den
+geheelen gezichteinder waren.
+
+"Kijk, daar doemt eene andere stad op!" zei Phil Evans.
+
+"Waar?" vroeg Uncle Prudent, terwijl hij ongeduldig den hals reikte
+en uitkeek.
+
+"Wel, daarginds!" antwoordde de secretaris, die den wijsvinger in
+zuidwestelijke richting uitstak.
+
+"Herkent gij haar?"
+
+"Wel zeker. Mij komt het voor dat het Montréal is."
+
+"Montréal, Phil Evans?"
+
+"Montréal, Uncle Prudent!"
+
+"Maar het is hoogstens twee uren geleden, dat wij over Québec
+heengevaren zijn!"
+
+"Welnu, dat bewijst...."
+
+"Wat?"
+
+"Dat dit gevaarte zich voortbeweegt met eene snelheid van minstens
+vijf en twintig uren gaans in het uur."
+
+En inderdaad, dat was de snelheid van het luchtschip. Het
+was merkwaardig, dat de passagiers daarvan den invloed niet
+ondervonden. Maar de reden daarvan was, dat de vaart in de richting
+van den wind geschiedde. Hadde er windstilte geheerscht, dan voorzeker
+zouden zij het wel gewaar zijn geworden, want de aangeduide snelheid
+was nagenoeg die van een sneltrein. Bij tegenwind zou het doorstaan
+van zulk snijden tot de onmogelijkheden moeten gerekend worden.
+
+De secretaris Phil Evans had zich inderdaad niet vergist. Onder de
+_Albatros_ verscheen Montréal, welke stad geheel herkenbaar was door de
+Victoria-Bridge, eene buisbrug, welke de Sint Laurensrivier, evenals
+de viaduct van den spoorweg te Venetië de lagune overspant. Daarna
+onderscheidde men de breede straten der stad, hare onmetelijke
+magazijnen, het paleis harer bankinrichtingen, hare kathedraal,
+eene basiliek of domkerk, die kort geleden naar het model der Sint
+Pieterskerk te Rome gebouwd is, eindelijk de Mont-Royal, een heuvel,
+die de geheele stad beheerscht en op welks top en hellingen men een
+overheerlijk park heeft aangelegd.
+
+Het was waarachtig gelukkig, dat de secretaris Phil Evans vroeger
+reeds de voornaamste steden van Canada bezocht had. Hij was daardoor
+in staat ettelijken harer te herkennen, zonder tot Robur behoeven
+zijne toevlucht te nemen, om inlichtingen in te winnen.
+
+Na Montréal zweefden zij zoo omstreeks tegen half twee in den namiddag
+over Ottawa in het oosten gelegen. De watervallen, in de nabijheid
+dier stad aanwezig, verschenen, als een overgroote ketel, die flink
+gestookt werd. Het deed zich voor, alsof de ziedende schuimmassa in
+breede golvingen overkookte en dit veroorzaakte een indrukwekkend
+schouwspel, van uit den hooge gezien.
+
+"Daar is het Parlements-paleis!" riep Phil Evans uit.
+
+En hij toonde een gebouwtje, dat veel had van een stuk speelgoed uit
+een Neurenberger doos, hetwelk door een kinderhand op een heuveltje
+geplaatst zoude zijn. Dat speelgoed met zijnen uiteenloopenden
+bouwtrant geleek evenveel op het Londensche Parliament-House als de
+kathedraal van Montréal op de Sint Pieterskerk van Rome zou gelijken,
+maar dat kon onze reizigers weinig schelen. Het voornaamste voor hen
+was, dat het onbetwistbaar was, dat die stad Ottawa was.
+
+Zij begon evenwel zich ook in den nevel te verliezen en vormde weldra
+niet meer dan een soort lichtgevend punt in de nabijheid van den
+gezichteinder op den grond.
+
+Het was twee uren ongeveer, toen Robur weer op het dek verscheen. Hij
+was thans vergezeld van Tom Turner, zijn eerste officier. Tot dezen
+sprak hij slechts drie woorden. Tom Turner bracht die bij de beide
+stuurlieden over, welke bij de voor- en achterroeren post gevat
+hadden. Op een enkelen wenk wijzigde de roerganger den koers van
+de _Albatros_ in dier voege, dat het luchtschip twee graden meer
+naar het zuidwesten afviel. Uncle Prudent en Phil Evans konden
+tegelijkertijd ontwaren, dat de voortstuwingsschroeven eene grootere
+kracht ontwikkelden en dus aan het luchtschip eene grootere snelheid
+verleenden.
+
+De snelheid had evenwel verdubbeld kunnen worden, waardoor zij
+alle werktuigen van voortbeweging, op den vasten bodem gebruikt,
+hoe volmaakt ook, in de schaduw zou gesteld hebben.
+
+Dat de lezer er over oordeele! De torpilleurs of torpedobooten
+kunnen vijf en twintig knoopen of veertig kilometers in het uur
+afleggen. De treinen op de Engelsche en Fransche spoorwegen bereiken
+honderd kilometers. De ijsschuiten of beter gezegd de schuiten op
+schaatsen, leggen op de bevrozen rivieren van de Vereenigde Staten
+van Noord-Amerika honderd vijftien kilometers af. Een locomotief met
+eene uiterst krachtige machine van kamraderen, in de werkplaatsen
+van Patterson te New-York vervaardigd, volbrengt honderd dertig
+kilometers in het uur op de spoorweglijn van het Erie-meer, en eene
+andere locomotief legde eens tusschen Trenton en Jersey honderd
+zeven-en-dertig af.
+
+Nu kon de _Albatros_, wanneer zij hare voortstuwingsschroeven met volle
+kracht liet werken eene snelheid bereiken van tweehonderd kilometers
+in het uur, hetgeen ongeveer vijftig meters in de seconde maakt.
+
+Welnu, dat is de snelheid van een orkaan, die boomen ontwortelt en
+huizen van hunne daken berooft. Bij een windstoot gedurende een onweder
+werd te Cahors in Frankrijk op den 21sten September 1881 eene snelheid
+van honderd vier en negentig kilometers gemeten. Dat is de gemiddelde
+snelheid van een reisduif, welker vlucht slechts voorbijgestreefd
+wordt door die van de gewone zwaluw, welke zeven en zestig meters,
+en door die van de gierzwaluw, welke negen en tachtig meters in de
+seconde bedraagt.
+
+In één woord, de _Albatros_ zou, zooals Robur beweerd had, wanneer
+zij hare schroeven met volle kracht liet werken, de reis rondom de
+wereld in tweehonderd uren, dat wil zeggen: in minder dan acht dagen
+kunnen volvoeren!
+
+Dat de aardbol op dat tijdstip ook al vierhonderd vijftig duizend
+strekkende kilometers aan spoorwegen bezat,--hetgeen tusschen twee
+haakjes gezegd, gelijk staat met elf malen den omtrek der aarde, bij
+den Evenaar gemeten,--kon natuurlijk bij de vliegende machine niet
+in aanmerking komen. Had zij niet het geheele luchtruim tot steunpunt!
+
+Hebben wij thans nog noodig er bij te voegen, dat het dit luchtgevaarte
+was, hetwelk de belangstelling der menigte van de twee halfronden der
+aarde in de hoogste mate had beziggehouden? Ja, het was het luchtschip
+van den ingenieur Robur, dat gezien was; en het was de trompet van
+Tom Turner, die hare schetterende fanfare had laten hooren. Die vlag,
+welke op de voornaamste gedenkteeken van Europa, Azië en Amerika
+geplant was geworden, was de banier van Robur de Veroveraar, die hij
+zoo fier op de _Albatros_ ontplooide.
+
+Het is waar, tot nu toe had de ingenieur eenige voorzorgen genomen,
+om niet herkend te worden en had hij bij voorkeur des nachts gereisd,
+waarbij hij zijn luchtschip dan electrisch verlicht had; terwijl hij
+overdag gewoonlijk achter eene wolkenbank schuil gegaan was. Maar dat
+tijdperk was thans voorbij. Hij scheen nu zijne uitvinding niet meer
+in een geheimzinnig waas te willen verbergen.
+
+Hij was nu te Philadelphia gekomen en in de zittingzaal van
+Weldon-Institute binnengedrongen, uitsluitend en alleen om van zijne
+uitvinding mededeeling te doen en om _ipso facto_ de meest-ongeloovigen
+te bekeeren en te overtuigen.
+
+Men weet hoe hij door het bestuur en de leden ontvangen was geworden
+en men zal zien welke weerwraak hij op den voorzitter en den secretaris
+van die club wenschte te nemen.
+
+Robur was intusschen zijn beide gevangenen genaderd. Deze namen het
+voorkomen aan, alsof zij zich volstrekt niet verwonderden over hetgeen
+zij zagen en over hetgeen zij ondervonden. Onder het schedelgewelf
+van die twee Anglo-Saksische dikkoppen bestond klaarblijkelijk eene
+stijfhoofdigheid, die moeielijk te ontwortelen zoude zijn.
+
+Van zijn kant wilde Robur zelfs niet laten blijken, dat hij dit
+bemerkte. Hij hernam dan ook, alsof hij een gewoon gesprek voortzette,
+hetwelk toch gedurende meer dan twee uren afgebroken was geweest:
+
+"Gij doet u zeker de vraag, heeren," zeide hij, "of dit toestel,
+hetwelk zoo uitnemend geschikt voor de luchtvaart is, eene grootere
+snelheid dan thans deelachtig kan zijn?"
+
+Geen der beide aangesprokenen bewoog ook maar de lippen. Zij waren
+stom als een visch.
+
+"Mijn luchtschip zou niet waardig zijn de ruimte te beheerschen,"
+ging Robur voort, "wanneer het niet in staat was, om als het ware
+die ruimte te verslinden. Ik heb gewild, dat de lucht voor mij een
+degelijk en vertrouwbaar steunpunt zoude zijn en, ziet, zij is het! Ik
+heb begrepen, dat om den strijd tegen den wind te kunnen voeren, ik
+eenvoudig sterker dan hij moest zijn, en ziet, ik ben sterker dan de
+wind. Ik heb geen zeilen noodig om mij heen te voeren; ik heb geen
+roeiriemen of raderen noodig om mij voort te bewegen, ook geen rails
+om mij een meer gemakkelijken weg te bereiden. Ik heb slechts lucht
+noodig, dat is alles. Slechts de lucht, die mij omringt, zooals het
+water het onderzeesche schip omgeeft, slechts de lucht, waarin ik
+mij met mijne voortstuwingsbladen inschroef als de schroeven van
+een stoomschip."
+
+De beide Philadelphiërs zwegen steeds.
+
+"Ziedaar," ging Robur voort, "hoe ik het vraagstuk der vliegkunst
+opgelost heb. Ziedaar, wat een ballon evenmin als ieder ander toestel,
+lichter dan de lucht, nimmer zal kunnen volvoeren."
+
+Bij deze laatste woorden keek de ingenieur zijn gevangenen uitdagend
+aan. Maar dezen volhardden in hun stilzwijgen, hetgeen den spreker
+niet van zijn stuk bracht. Hij vergenoegde zich even te glimlachen
+en ging toen op vragenden toon aldus voort:
+
+"Wellicht vraagt gij u nog af, of de _Albatros_ aan de kracht om zich
+horizontaal voort te kunnen bewegen, ook een gelijke kracht paart om
+zich in loodrechte richting te verplaatsen; met andere woorden: of mijn
+luchtschip, wanneer het de bovenluchtlagen wenscht op te zoeken, met
+een luchtballon zal kunnen wedijveren? Welnu, ik zou u niet aanraden
+om de _Go ahead_ in het strijdperk met de Albatros te laten treden."
+
+De beide clubgenooten hadden eenvoudig de schouders minachtend
+opgetrokken. Maar dat was het juist, wat de ingenieur verwachtte.
+
+Hij gaf een teeken. De voortstuwingsschroeven stonden oogenblikkelijk
+stil. Vervolgens bleef de Albatros, na nog over eene uitgestrektheid
+van eene mijl door zijne vaart voortgedreven te zijn, onbeweeglijk
+zweven.
+
+Op een tweede gebaar van Robur bewogen de opstuwingsschroeven zich
+met zulk eene snelheid, dat men haar met die der sirenen, in de
+gehoorkundige proeven gebezigd, zoude hebben kunnen vergelijken. Hun
+frrrgeluid steeg ongeveer eene octaaf in de toonladder, hoewel de
+omvang van het geluid verminderde door de toenemende ijlheid der
+lucht. Het toestel steeg toen loodrecht naar boven, evenals een
+leewerik, die zijn welluidend gezang door de ruimte laat weerklinken.
+
+"Baas!.... Meester!...." riep Frycollin ten toppunt van angst uit. "Als
+de boel maar niet breekt!"
+
+Een minachtende glimlach was het eenige antwoord van Robur.
+
+Binnen weinige minuten had de _Albatros_ een hoogte van twee duizend
+zeven honderd meters bereikt, hetgeen den gezichtskring op een omtrek
+van zeventig mijlen uitbreidde. Daarop steeg het luchtschip tot vier
+duizend meters, hetgeen door den barometer aangewezen werd, die op
+vier honderd tachtig millimeters viel.
+
+Toen die proef genomen was, daalde de _Albatros_ weer. De vermindering
+van luchtdruk in de bovenste atmospherische lagen heeft eene
+vermindering van zuurstof in de lucht en bijgevolg ook in het bloed
+ten gevolge. Daarin bestaat de oorzaak der ernstige ongevallen,
+die sommigen luchtvaarders getroffen hebben. Robur vermeende, dat
+het onnoodig was, zich aan dat gevaar bloot te stellen.
+
+De _Albatros_ daalde dus tot op de hoogte, die zij bij voorkeur scheen
+te willen houden. Toen hare voortstuwingsschroeven in beweging gesteld
+waren, hernam zij hare snelle vaart in zuidwestelijke richting.
+
+"Welnu, heeren," sprak Robur met ietwat spotachtigs in zijne stem,
+"als gij u die vraag inderdaad gesteld hebt, dan zult gij haar nu
+wel kunnen beantwoorden."
+
+Daarop boog hij voorover, leunde met het bovenlijf op de verschansing
+en verdiepte zich in de beschouwing van het verrukkelijke schouwspel,
+hetwelk de aarde onder zijne voeten ontrolde.
+
+Toen hij een poos later het hoofd weer ophief, stonden de voorzitter
+en de secretaris van Weldon-Institute vlak voor hem.
+
+"Ingenieur Robur," sprak Uncle Prudent, die te vergeefs trachtte
+zijne zelfbeheersching te bewaren, "ingenieur Robur, wij hebben ons
+geene zoodanige vragen gesteld, als gij schijnt te gelooven. Maar wij
+wenschen u een vraag te doen, en wij rekenen er op, dat gij haar zult
+willen beantwoorden."
+
+"Spreek!"
+
+"Krachtens welk recht hebt gij ons in Fairmont Park te Philadelphia
+aangevallen? Krachtens welk recht hebt gij ons hier in eene cel
+opgesloten? Krachtens welk recht vervoert gij ons tegen onzen
+wil,--versta mij goed: tegen onzen wil--aan boord van dit vliegende
+werktuig?"
+
+"En krachtens welk recht, heeren ballonisten," vroeg Robur op zijne
+beurt, "hebt gij mij in uwe Club beleedigd, uitgejouwd, bedreigd,
+en wel zoodanig, dat het mij verwondert, dat ik levend buiten uwe
+vergaderzaal geraakt ben?"
+
+"Ondervragen is niet antwoorden," hernam Phil Evans gebelgd.
+
+"Dat is eene onbetwistbare waarheid; maar...."
+
+"Kom, kom, geen praatjes!" viel de driftige secretaris in. "Gij
+hebt slechts te antwoorden op de vraag: krachtens welk recht hebt
+gij gehandeld?"
+
+"Wilt gij dat weten?"
+
+"Als je blieft."
+
+"Welnu, krachtens het recht van den sterkste."
+
+"Dat is hondsch!"
+
+"Toegegeven; maar het is zoo!"
+
+"En hoelang, burger ingenieur," vroeg Uncle Prudent, die ten lange
+laatste losbarstte, "en hoelang zult gij de vermetelheid hebben,
+om dat recht van den sterkste uit te oefenen?"
+
+"Maar, mijne heeren," antwoordde Robur ironisch, "hoe kunt gij mij
+toch zulke vraag doen, wanneer gij slechts uwen blik naar beneden te
+wenden hebt, om een schouwspel te genieten, dat zijns gelijken op de
+geheele wereld niet heeft?"
+
+"Gij spot, mijnheer!" kreet de voorzitter van Weldon-Institute verwoed.
+
+"Volstrekt niet. Kijk slechts!"
+
+De _Albatros_ spiegelde zich toen in de onmetelijke oppervlakte
+van het meer Ontario. Zij was over de streken gezweefd, die door
+Fenimore Cooper zoo dichterlijk beschreven zijn. Daarna volgde het
+luchtschip den zuidelijken oever van dat uitgestrekte zoetwaterbekken
+en richtte zijn koers naar de beroemde rivier, die hem het water van
+het Erie-meer toevoert en die ter halve wege tusschen de beide meren,
+den prachtigsten waterval der geheele wereld vormt.
+
+Gedurende een oogenblik steeg een plechtig geluid, een gegrom als van
+een verwijderd onweder naar het luchtschip op. De atmospheer koelde
+zeer merkbaar af. Het was alsof een kille vochtige neveldamp zich in
+de lucht uitspreidde.
+
+Onder de _Albatros_ stortten zich vloeibare massa's in den vorm van een
+hoefijzer naar beneden in de diepte. Men zou gemeend hebben een stroom
+van gesmolten kristal te zien, te midden van duizenden regenbogen,
+die door de weerkaatsing, welke de zonnestralen ontleedden, gevormd
+werden. Dat was inderdaad een verheven schouwspel.
+
+Voor den waterval verbond een loopbruggetje, dat, van uit de hoogte
+gezien, zich als een gespannen draad voordeed, den eenen oever
+met den anderen. Een weinig verder op een afstand van drie mijlen
+benedenstrooms, was eene hangbrug gespannen, waarop toen juist een
+spoortrein voort scheen te kruipen, die van den Canadaschen oever
+naar den Amerikaanschen stoomde.
+
+"De Niagara-waterval!" riep de secretaris Phil Evans bewonderend uit.
+
+Die kreet ontsnapte hem, terwijl de voorzitter Uncle Prudent hem met
+een verwijtend oog aankeek en voor zich zelven alle moeite deed om
+niets van die wonderen te bewonderen.
+
+De _Albatros_ had eene minuut later de rivier overschreden, die de
+grensscheiding uitmaakt tusschen de Vereenigde Staten van Noord-Amerika
+en de Britsche kolonie Canada, en zweefde thans boven het uitgebreide
+grondgebied van de onmetelijke Republiek.
+
+
+
+
+
+VIII.
+
+WAARIN BESPEURD ZAL WORDEN, DAT ROBUR EINDELIJK BESLUIT, ANTWOORD TE
+VERLEENEN OP DE GEWICHTIGE VRAAG, DIE HEM GESTELD IS.
+
+
+In een van de hutten van de achterroef hadden Uncle Prudent en zijn
+secretaris Phil Evans twee heerlijke kooien of couchetten aangetroffen,
+alsmede linnengoed en verdere kleedingstukken in voldoenden voorraad,
+zoo ook mantels en de noodige reisdekens. Een Transatlantische stoomer
+zou hun niet meer gemakken hebben kunnen aanbieden. Als zij niet goed
+sliepen, dan had dit tot reden: òf minder goede wil van hun kant,
+òf werkelijke onrust, die hun nachtrust kwam storen.
+
+In welk avontuur waren zij toch in Godsnaam verward geraakt?
+
+Van welke reeks van proefnemingen waren zij genoodzaakt deel uit te
+maken, als deze woordspeling geoorloofd is?
+
+Wat zou het einde van dat avontuur zijn, en wat wilde de ingenieur
+Robur eigenlijk toch?
+
+Al die vragen gaven inderdaad aanleiding tot veel hoofdbreken.
+
+Wat Frycollin betreft, die logeerde vooruit in eene hut, welke aan
+die van den kok van de _Albatros_ grensde. Die nabuurschap was hem
+niet onaangenaam. Hij hield er van, om met de machtigen der aarde
+om te gaan. En in zijn oog was hij, die over de keuken heerschte,
+een zeer machtig persoon. Toch moet erkend worden, dat wanneer hij
+insliep, hij slechts droomde van vallen, van voortgeslingerd te
+worden, en dit veroorzaakte voortdurend bij den armen drommel eene
+afschuwelijke nachtmerrie.
+
+En toch was er niets kalmers uit te denken, dan die reis te midden
+van een atmosfeer, welker stroomingen bij het vallen van den avond
+als het ware ingesluimerd waren. Buiten het frr frr en gedruisch
+der schroefbladen, was geen enkel gerucht in deze bovenluchtlagen
+waarneembaar. Soms werd een schel gefluit van eene locomotief, welke
+zich langs een of andere spoorbaan voortbewoog, vernomen, soms ook het
+gehuil van huisdieren, zooals honden en katten. Zonderling instinct
+bij die dieren! Zij voelden als het ware de vliegende machine over
+zich heen zweven en schreeuwden van angst bij haren overgang.
+
+Den volgenden morgen--14den Juni--wandelden de voorzitter Uncle Prudent
+en Phil Evans om vijf uur reeds op het platform of beter gezegd op het
+dek van het luchtschip. Niets was sedert den vorigen dag veranderd:
+vooruit stond een man op uitkijk, achteruit stond de roerganger.
+
+Waarom toch een man op uitkijk?
+
+Was er dan eene botsing met een toestel van dezelfde soort te vreezen?
+
+Klaarblijkelijk neen; want Robur had nog geen navolgers gevonden.
+
+En wat de aanvaring met een luchtballon betreft, die in de ruimte
+zou zweven, de kans daartoe was zoo gering, dat die gerust buiten
+rekening mocht blijven.
+
+In ieder geval zou dat des te erger voor den ballon zijn--de strijd van
+den ijzeren met den aarden pot. De _Albatros_ zou van zulke aanvaring
+niets te duchten hebben.
+
+Maar zou een ander gevaar kunnen voorkomen?
+
+Ja, het was niet onmogelijk, dat de _Albatros_ strandde als een gewoon
+schip, wanneer een berg, dien zij niet had kunnen omtrekken of daarvoor
+had kunnen uitwijken, haar den weg afsloot. Dat waren de luchtklippen,
+die ontweken moesten worden, zooals het schip de zeeklippen ontwijkt.
+
+De ingenieur had, wel is waar, den koers opgegeven, zooals een
+gezagvoerder doet, en had daarbij rekening gehouden met de noodige
+hoogte, om de uitstekende toppen van de landstreek te kunnen
+vermijden. Maar daar het luchtschip nu weldra boven een bergachtig
+land zoude zweven, was uitkijken toch de boodschap, vooral voor het
+geval, dat het luchtschip eenigszins van den weg afdwaalde.
+
+Toen zij de landstreek beschouwden, die onder hen als het ware
+voorbijdreef, ontwaarden Uncle Prudent en zijn secretaris Phil
+Evans een uitgestrekt meer, waarvan de _Albatros_ de uiterste punt,
+naar het zuiden gekeerd, ging bereiken. Zij maakten daaruit op, dat
+zij gedurende den nacht over het geheele Erie-meer in zijne volle
+lengte gezweefd hadden. Dus, daar het luchtschip nu meer rechtstreeks
+westwaarts aanhield, zou men weldra het uiteinde van het meer Michigan
+bereiken.
+
+"Er is geen twijfel meer mogelijk, Uncle Prudent!" riep Phil Evans
+eensklaps uit.
+
+"Waaromtrent is geen twijfel mogelijk, Master Phil Evans?" vroeg de
+voorzitter van Weldon-Institute steeds nurksch.
+
+"Wel die verzameling van daken, dat is...."
+
+"Welnu, dat is?"
+
+"Chicago!"
+
+"Och, kom! Waar dan toch?"
+
+"Daar! daar! In westelijke richting!"
+
+En, inderdaad, de secretaris Phil Evans vergiste zich niet. Dat was
+daar wel de stad, waarheen zeventien spoorwegen voeren, als zoovele
+stralen naar een centrum. Ja, dat was de koningin van het Westen, de
+groote vergaarbak van de landbouw- en nijverheidsvoortbrengselen van
+de Staten Indiana, Ohio, Wisconsin, Missouri en van al de gewesten,
+die het westelijk gedeelte van de Vereenigde Staten van Noord-Amerika
+uitmaken.
+
+Uncle Prudent, voorzien van een uitnemenden scheepskijker, dien hij
+in zijne hut aangetroffen had, herkende gemakkelijk de voornaamste
+gebouwen en monumenten der stad. Zijn lotgenoot was in staat hem de
+kerken, de openbare gebouwen aan te duiden, als ook de voornaamste der
+talrijke "elevators" of beter gezegd mechanische graanzolders. Hij
+toonde hem het onmetelijk hôtel Sherman, hetwelk zich eigenaardig
+genoeg als een grooten dobbelsteen voordeed, waarop de vensters
+honderden oogen op ieder der zichtbare vlakken vormden.
+
+"Welnu, daar het dan toch Chicago zijn moet," zei Uncle Prudent,
+"zoo ligt daarin het bewijs, dat wij te veel westwaarts heengevoerd
+zijn, om...."
+
+"Om wat?" vroeg de secretaris.
+
+"Wel, om tot ons uitgangspunt terug te komen. Gij blijft toch steeds
+onbevattelijk, Phil Evans."
+
+Deze keek boos; maar zweeg tegen zijne gewoonte in. Waarschijnlijk
+rekende hij, dat een gekibbel tusschen voorzitter en secretaris thans
+minder passend zoude zijn.
+
+De opmerking van Uncle Prudent, hoewel barsch geuit, was toch volkomen
+juist. De _Albatros_ verwijderde zich in rechte lijn van de hoofdstad
+van Pensylvanië.
+
+Wanneer het evenwel Uncle Prudent's voornemen was geweest, van den
+ingenieur Robur te vergen, dat hij zijne gevangenen naar Philadelphia,
+dus in oostelijke richting, terug zou voeren, dan zou hem daartoe
+de gelegenheid ontnomen zijn, althans voor het oogenblik. Want de
+gezagvoerder van de _Albatros_ scheen dien morgen volstrekt niet
+gehaast te zijn, om zijn kajuit te verlaten; hetzij dat hij zich
+met eenige werkzaamheden bezighield, hetzij dat hij nog sliep. De
+beide leden van Weldon-Institute waren derhalve genoodzaakt te gaan
+ontbijten, zonder hem gezien te hebben.
+
+De snelheid van beweging was sedert den vorigen dag niet gewijzigd. Bij
+de doorstaande richting van den wind, die uit het oosten blies, was
+die snelheid geenszins hinderlijk, en daar de thermometer slechts één
+graad per honderd zeventig meters stijging daalt, was de temperatuur
+volkomen dragelijk. Onze voorzitter Uncle Prudent en onze secretaris
+Phil Evans wandelden dan ook, nadenkende en koutende, alsof zij
+straks niet verstoord op elkander geweest waren, en in afwachting
+dat de ingenieur Robur zoude verschijnen, het dek op en neer onder
+hetgeen men de schaduw zou kunnen noemen der schroefbladen, die
+toen in eene zoodanige draaiende beweging gebracht waren, dat hunne
+rondzwiepende uitstraling in een beeld versmolt, hetwelk den vorm
+eener half doorzichtige schijf aannam.
+
+De Staat Illinois werd zoo langs zijne noordelijke grens in minder
+dan twee en een half uur voorbijgestevend of beter overzweefd. Men
+overschreed den Vader der Wateren, de Mississippi, waarop de
+stoombooten met hare twee verdiepingen, van uit die hoogte gezien,
+zich niet grooter voordeden dan als eenvoudige sloepen.
+
+Daarna kwam de _Albatros_ boven den Staat Jowa te zweven, en kreeg
+tegen elf uur in den morgen Jowa-City in het gezicht.
+
+Eenige heuvel-ketens, in die streken "bluffs" genoemd, slingerden door
+het grondgebied van den Staat, zich in hoofdzaak van het zuid-oosten
+naar het noord-westen uitstrekkende en door de aardrijkskundigen
+als Prairiën-Plateau aangeduid. De mindere hoogte van die heuvels
+maakte geene stijging voor het luchtschip noodzakelijk. Die bluffs
+daarenboven zouden weldra verdwijnen, om plaats te maken voor de
+onmetelijke vlakten van Jowa, die zich over het geheele westelijke
+gedeelte van dat grondgebied en over den Staat Nebraska tot aan den
+voet van het Rotsgebergte in de Staten Wyoming en Colorado uitstrekken.
+
+Hier en daar werden rio's ontwaard, toevoerrivieren van de Missouri,
+die zelf eene nevenrivier van de Mississippi is en daarin bij Sint
+Louis uitmondt. Langs de oevers van die nevenrivieren ontwaarden de
+passagiers der _Albatros_ steden en dorpen, die evenwel al zeldzamer
+en zeldzamer werden, naarmate het luchtschip het Far West naderde.
+
+Niets bijzonders deed zich dien dag voor. Uncle Prudent
+en zijn secretaris Phil Evans bleven geheel aan zich zelven
+overgelaten. Ternauwernood zagen zij Frycollin, op het voorschip,
+lui uitgestrekt, die daarbij nog de oogen sloot om maar niets te
+zien. En toch moet erkend worden, dat de neger volstrekt niet aan
+duizeligheid onderhevig was, zooals men soms mocht meenen. Daarenboven,
+die duizeligheid zou zich door gebrek aan gezichtssteunpunten niet
+hebben kunnen openbaren, zooals dat op den top van een hoog gebouw,
+bij voorbeeld een toren geschiedt. De afgrond trekt niet aan, wanneer
+men hem van uit een schuitje van een ballon of van het dek van een
+luchtschip beheerscht. Of beter uitgedrukt, het is geen afgrond,
+die zich onder den luchtreiziger uitholt, het is integendeel de
+gezichteinder, die stijgt en hem van alle kanten omgeeft.
+
+Tegen twee uur stevende de _Albatros_ boven Omaha op de grenzen van
+Jowa en Nebraska. Omaha-City kan als middelpunt gelden van den Stille
+Zuidzee-Spoorweg, die eene lange aaneengeschakelde baan van rails van
+vijftien honderd uren gaans vormt, getraceerd tusschen New-York aan
+den Atlantischen Oceaan en San-Francisco aan de Groote Stille Zuidzee.
+
+Men kon voor een oogenblik de gele wateren van de Missouri-rivier
+ontwaren; daarna kreeg men de stad in het gezicht met hare houten
+geraamten met baksteenen aangevuld. Zij verscheen in dat rijke
+bekken als eene gesp aan den ijzeren gordel, die Noord-Amerika om
+het midden omsluit.
+
+Terwijl de passagiers van de _Albatros_ al die bijzonderheden
+opmerkten, moesten de bewoners van Omaha-City buiten allen twijfel ook
+het luchtschip, dat vreemdsoortige gevaarte opmerken, en voorzeker
+waren zij niet meer verbaasd bij dien aanblik dan de voorzitter en
+de secretaris van Weldon-Institute verwonderd waren over hunne eigene
+tegenwoordigheid aan boord.
+
+In ieder geval zweefde daar eene onbetwistbare daadwerkelijkheid,
+die ongetwijfeld door de dagbladen van de geheele Vereenigde Staten
+besproken en gecommenteerd zoude worden.
+
+Men zou thans de opheldering krijgen van het tot nu toe onverklaarbare,
+waarmede de geheele wereld zich bezig hield en waarin zij ten zeerste
+belang stelde.
+
+De _Albatros_ had een uur later Omaha-City overschreden.
+
+Het bleek toen evenwel overtuigend, dat het vaartuig meer oostwaarts
+aanhield en zich daarbij van de Platte-rivier verwijderde, door
+welker dal de Pacific-Railway in de Prairie kronkelt. Zoo iets was
+niet geschikt, om den voorzitter Uncle Prudent en zijn secretaris
+Phil Evans genoegen te doen.
+
+"Het schijnt dus ernstig te zijn," zei de een.
+
+"Wat?" vroeg de andere.
+
+"Dat plan om ons naar het land der tegenvoeters te voeren!"
+
+"En dat tegen onzen wil!"
+
+"Juist, tegen onzen wil!"
+
+"O! dat die Robur oppasse!...."
+
+"Ja, dat hij oppasse!"
+
+"Want ik ben de man er niet naar," zei Uncle Prudent ziedend van toorn,
+"om hem zoo maar zijn gang te laten gaan. Neen, waarachtig niet!"
+
+"En ik ook niet!" zei de secretaris. "Maar geloof mij, Uncle
+Prudent...."
+
+"Wat moet ik gelooven, Phil Evans?"
+
+"Tracht u te bedwingen."
+
+"Mij te bedwingen!.... Duivels!...."
+
+"Bewaar uwen toorn, tot het oogenblik, dat hij nuttig zal te voorschijn
+kunnen treden, dan zal zijne losbarsting effect sorteeren."
+
+Tegen vijf uur zweefde de _Albatros_, na het Zwarte Gebergte,
+hetwelk met dennen en met ceders getooid is, overschreden te hebben,
+boven dat grondgebied, hetwelk men zoo terecht de Slechte Gronden
+van den Staat Nebraska genoemd heeft. Die Slechte Gronden bestaan
+uit een mengelmoes, een ware chaos van heuvels, die eene okerkleur
+vertoonen, van brokstukken van bergen, die men van boven zou hebben
+laten vallen en die zich bij hunnen val verbrijzeld zouden hebben. Van
+verre gezien, namen die blokken de grilligste vormen aan. Hier en
+daar, ontwaarde men nu eens alsof het een overgroot bikkelspel was,
+dan weer of het bouwvallen van groote steden uit de middeleeuwen
+waren, met kasteeltorens, met burchten voorzien van machicoulis en
+peperbusvormige bastions. Maar in werkelijkheid zijn die Slechte
+Gronden slechts een groot kerkhof, een onmetelijk knekelveld, waar
+de overblijfselen van dikhuidigen, van dieren, die tot de familie der
+zeeschildpadden behooren en, zooals beweerd wordt, zelfs van fossilen
+of voorwereldlijke menschengeslachten, die daar door de een of andere
+natuurkracht der eerste tijden verzameld werden, liggen te bleeken.
+
+Toen de avond viel, was dat geheele bekken van de Platte-rivier
+overschreden. Nu spreidde zich de vlakte tot aan de uiterste
+grenzen van den gezichteinder uit. En die grenzen lagen ver, zeer
+ver verwijderd, nu de _Albatros_ langzamerhand in hoogere luchtlagen
+gestegen was.
+
+Gedurende den nacht werd geen scherp gegil der locomotieven of geen
+dieper geraas der stoomfluiten van de stoomvaartuigen vernomen, om
+de stilte en de kalmte van het firmament, waarin myriaden sterren
+flonkerden, te storen. Soms steeg een langgerekt geloei tot bij het
+luchtschip op. Dat werd veroorzaakt door geheele kudden bisons,
+die de prairiën doorkruisten om beken en weilanden op te sporen,
+ten einde hunnen dorst te lesschen en hunnen honger te stillen. En
+wanneer dat geloei zweeg, dan toch kon het geritsel der grasstengels
+onder hunne pooten vernomen worden, dat een dof geluid veroorzaakte,
+niet ongelijk aan het sombere gerol eener overstrooming, en zeer
+verschillend van het onophoudelijk frrr frrr der schroeven.
+
+Ook werd van tijd tot tijd het gehuil van een wolf, van een vos,
+van een wilde kat, of van eene cojote vernomen. Deze laatstgenoemde
+is de _canis latrans_ der geleerden en verdient zijn naam door zijn
+schel geblaf ten volle.
+
+En ook de doordringende geuren der kruizemunt, der pepermunt, der
+absinth-planten, der saliestruiken, vermengd met de nog krachtiger
+geuren der nagelboomen, stegen door de zuivere nachtelijke luchtlagen
+op.
+
+Eindelijk werd ook nog tusschen al die aardsche kreten soms een akelig
+geluid vernomen, dat ditmaal niet door cojoten veroorzaakt werd. Dat
+was de gil van den Roodhuid, waardoor een pionier niet misleid zou
+worden en derhalve ook niet door dezen voor het geschreeuw van wilde
+beesten genomen zoude zijn.
+
+Den volgenden morgen, den 15den Juni, verliet Phil Evans tegen vijf
+uren in den morgen zijne hut. Misschien zou hij dien dag den ingenieur
+Robur ontmoeten.
+
+In ieder geval dreef hem zijne nieuwsgierigheid er toe om zich tot
+den eersten officier Tom Turner te wenden, ten einde te weten, waarom
+Robur den vorigen dag niet verschenen was.
+
+Tom Turner, een Engelschman van geboorte, was ongeveer vijf en veertig
+jaren oud. Hij had een breede borstkas en stevige ledematen, die
+als door een ijzeren geraamte gestut werden. Daarenboven had hij een
+zeer groot en karakteristiek hoofd, à la Hogarth, zooals die schilder
+van alle mogelijke leelijke Angel-Saksische gelaatstrekken met zijn
+penseel bij dozijnen vermenigvuldigd heeft. Wanneer men de vierde
+plaat van zijn Harlots Progress wil inzien, dan zal men het hoofd van
+Tom Turner op den romp van den gevangenbewaarder aantreffen, en dan
+zal men moeten erkennen, dat diens gelaatstrekken niets vriendelijks
+en niets aanmoedigends konden aanbieden.
+
+"Zullen wij heden den ingenieur Robur te zien krijgen?" vroeg Phil
+Evans.
+
+"Dat weet ik niet," antwoordde Tom Turner.
+
+"Ik vraag u niet, of hij uitgegaan is."
+
+"Dat zou toch wel kunnen zijn."
+
+"Wanneer zal hij terugkomen?"
+
+"Klaarblijkelijk, wanneer hij zijne boodschappen verricht zal hebben."
+
+Na dat antwoord stapte Tom Turner zijne roef binnen.
+
+Phil Evans moest zich met dat loopje, hetwelk met hem genomen werd,
+tevreden stellen. Het antwoord was te minder geruststellend, daar
+een blik op het kompas aangaf, dat de _Albatros_ in noordwestelijke
+richting afhield.
+
+Welk contrast kon toen waargenomen worden, tusschen de onvruchtbare
+streek der Slechte Gronden, die men in den loop van den vorigen nacht
+verliet, met het landschap, dat zich nu op de oppervlakte der aarde
+uitspreidde.
+
+Het luchtschip bevond zich thans, na ongeveer duizend kilometers
+van Omaha af afgelegd te hebben, boven eene streek, die Phil Evans
+onmogelijk kon herkennen, om de eenvoudige reden, dat hij haar nimmer
+bezocht had. Eenige forten, die tot bestemming hadden om de Indianen in
+bedwang te houden, bekroonden met hunne geometrische lijnen en hoeken,
+die meer door palissaden of paalwerk dan door muren gevormd werden,
+de bluffs. Weinig dorpen werden ontwaard, en weinig inwoners. Hierin
+verschilde dit land veel met het goudhoudend grondgebied van Colorado,
+hetwelk eenige graden meer zuidwaarts gelegen was.
+
+Heel ver, bij den horizon, begon men, evenwel nog zeer onduidelijk,
+eene opeenvolging van bergtoppen te ontwaren, die door de opkomende
+zon als met een vurig boord omzoomd werden.
+
+Dat was het Rotsgebergte.
+
+Al dadelijk ondervonden Uncle Prudent en Phil Evans dien ochtend een
+scherpe koude. Deze temperatuursverlaging kon niet toegeschreven worden
+aan eene wijziging van het weder, want de zon scheen met volle pracht.
+
+"Dat wordt veroorzaakt, doordat de _Albatros_ hooger in de lucht
+gestegen is," zei Phil Evans.
+
+Inderdaad de barometer, die buiten de deur der middenroef geplaatst
+was, werd bevonden op vijfhonderd veertig millimeter gevallen te
+zijn,--hetgeen op een hoogte van drieduizend meters ongeveer wees. Het
+luchtschip bleef zich dus op eene vrij aanzienlijke hoogte bewegen en
+werd daartoe door de afwisselingen van het terrein genoodzaakt. Een
+uur vroeger toch, had het de hoogte van vierduizend meters moeten
+overschrijden, want achter het gevaarte verrezen bergen, die door
+eeuwigdurende sneeuw bedekt waren.
+
+Uncle Prudent noch zijn lotgenoot konden zich herinneren welk land het
+was, waarboven zij zweefden. De _Albatros_ had gedurende den nacht
+afwijkingen van den koers met eene buitengewone snelheid naar noord
+of zuid kunnen maken, en dat was voldoende om hen het spoor bijster
+te maken.
+
+Nadat zij evenwel de verschillende minder of meer aanneembare
+vooronderstellingen bepleit hadden, kwamen zij daarin overeen:
+dat deze streek, omlijst door een kring van bergen, de plek was,
+die door eene congres-acte in Maart 1872 tot nationaal park van de
+Vereenigde Staten verklaard was.
+
+Dat was inderdaad een zonderlinge en belangwekkende streek. Zij
+verdiende werkelijk den naam van park--een park met bergen in de
+plaats van heuvelen, met meren in de plaats van vijvers, met rivieren
+in de plaats van beken, met uitgestrekte bosschen tot wandelplaatsen
+en labyrinthen, en eindelijk met geyzers van eene bewonderenswaardige
+kracht, in de plaats van fonteinen en waterwerken.
+
+Weinige minuten later gleed de _Albatros_ hoog bovenover de
+Yellowstone-River, liet den Stevenson-berg ter rechterzijde en kwam
+boven het groote meer te zweven, dat den naam van dien waterstroom
+voert. Welke afwisseling in den oeverrand van dit waterbekken,
+waarvan de strandvlakten met obsediaan-brokken bezaaid waren en
+met kleine kristallen, welker duizenden facetten de zonnestralen
+weerkaatsten! Welke grilligheid in het daarstellen der eilanden,
+die aan de wateroppervlakte verschenen! Welke azuren weerschijn toch
+door dien onmetelijken spiegel veroorzaakt! En rondom dat meer, een
+der hoogst gelegenen van den aardbol, welke zwermen, welke wolken
+van gevogelte, van pelikanen, van zwanen, van meeuwen, van ganzen,
+van duikeleendjes! Sommige gedeelten der oevers, die zeer steil
+uit het water oprezen, waren bedekt met groene boomen als dennen,
+pijnboomen en lorkeboomen, en aan den voet van die steile hoogten
+rookten ontelbare witte fumarolen. De waterdamp ontsnapte uit dien
+bodem als uit een onmetelijken vergaarbak, waarin het water door
+onderaardsche vuren steeds ziedend gehouden werd.
+
+Hier ware voor den kok en hofmeester uitmuntende gelegenheid geweest,
+om een grooten voorraad forellen op te doen, de eenige vischsoort, die
+in ontelbare menigte in het Yellowstone-meer aangetroffen wordt. Maar
+de _Albatros_ bleef steeds op zulke hoogte, dat er niet aan eene
+vischvangst te denken viel, die anders wel tot de wonderbaarlijke
+zoude behoord hebben.
+
+Daarenboven het meer werd in minder dan drie kwartieruurs overschreden
+en een weinig verder de streek der geyzers bereikt, die met de fraaiste
+van IJsland kunnen wedijveren. Uncle Prudent en Phil Evans lagen over
+het verschansingsboord gebogen en beschouwden de vloeibare kolommen,
+die opstegen, alsof zij aan het luchtschip een nieuw element wilden
+verschaffen. Daar was eerst "de Waaier", die zijne uitstralende
+waterstralen uitspoot; "het Sterke Kasteel", dat zich als met geschut
+scheen te verdedigen; "de Oude Getrouwe", met zijne waterzuilen,
+die zich met regenbogen kroonden; "de Reus", die met zoo'n kracht
+een loodrechten waterstraal, welke een omvang heeft van twintig voet,
+loodrecht opwerpt, dat hij eene hoogte van tweehonderd voeten bereikt.
+
+Robur kende voorzeker dat onvergelijkelijk schouwspel, hetwelk eenig
+op de wereld bestaat; want hij verscheen niet op het dek. Had hij
+dus alleen voor het genoegen zijner gasten het luchtschip boven
+dat nationale domein gebracht? Hoe het ook zij, hij onthield zich
+een bedankje te komen vragen. Hij verscheen zelfs niet bij den
+stoutmoedigen overtocht van het Rotsgebergte, die tegen zeven uur in
+den ochtend aanvaard werd.
+
+Men weet, dat deze orographische schikking zich als een onmetelijke
+ruggegraat uitstrekt van de lendenen af tot aan den hals van
+Noord-Amerika om zich in de Mexicaansche Andes voort te zetten. Dat is
+eene ontwikkeling van drie duizend vijfhonderd kilometer, waarboven
+de James-piek uitsteekt, welker top eene hoogte van bijna twaalf
+duizend voeten bereikt.
+
+Voorzeker zou de _Albatros_, wanneer zij hare vleugelslagen verdubbeld
+had, evenals een vogel met breeden wiekslag, de hoogste toppen
+van die bergketen hebben kunnen overschrijden, om dan als het ware
+met één sprong in den Staat Oregon of Utah neer te dalen. Maar die
+stijging was zelfs niet noodig. Er bestaan bergpassen, die gedogen de
+keten te overschrijden, zonder den kam te bestijgen. Er worden zelfs
+verscheidene van die "canons", zooals die smalle bergspleten genoemd
+worden, aangetroffen, waardoor de _Albatros_ glijden kon. Door de
+eene, de Bridger genaamd, is de Pacific Railway aangelegd, om op het
+grondgebied der Mormonen te geraken. De anderen openen zich meer noord-
+of zuidwaarts.
+
+Het was door een van deze canons, dat de _Albatros_ den doortocht
+volvoerde. Zij matigde evenwel daarbij hare snelheid, om niet tegen de
+rotswanden van de bergengte te stooten. De roerganger manoeuvreerde
+met behendige hand het luchtschip, dat uiterst gevoelig aan het roer
+gehoorzaamde, zooals hij zou gedaan hebben met een vaartuig eerste
+klas bij een wedstrijd van de Royal Thames Club. Dat was werkelijk
+merkwaardig. En hoeveel spijt de beide vijanden van het "zwaarder dan
+de lucht" ook gevoelden, zoo stonden, zij toch verrukt van bewondering
+over de volmaaktheid, waarmede dit vaartuig zich door de lucht bewoog.
+
+Binnen den tijd van twee en een half uur was de doortocht door de
+groote bergketen volbracht en hernam de _Albatros_ hare snelheid van
+honderd kilometers in het uur. Het vaartuig legde toen zuidwest voor,
+zoodanig dat het, terwijl het langzaam naar de aardoppervlakte daalde,
+het grondgebied van den Staat Utah in schuine richting doorsneed. Het
+was eindelijk zelfs zoodanig gedaald, dat het zich nog slechts op
+eene hoogte van ongeveer tweehonderd meters bevond, toen eenige
+fluitstooten de aandacht van Uncle Prudent en van Phil Evans trokken.
+
+Het was een trein van den Pacific Railway, die zich naar de Groote
+Zoutmeerstad richtte.
+
+In dit oogenblik daalde de _Albatros_, die aan een geheim bevel
+scheen te gehoorzamen, nog lager en wel zoo, dat zij den trein,
+die met volle kracht voortstoomde, volgde. Het luchtschip werd
+dadelijk opgemerkt. Vele hoofden vertoonden zich aan de ramen van de
+rijtuigen. Daarop verdrong zich eene menigte reizigers op de balcons,
+waarvan de Amerikaansche spoorwegrijtuigen voorzien zijn. Eenigen
+hunner aarzelden niet om op de kap der rijtuigen te klimmen, ten
+einde die vliegende machine des te beter te kunnen zien. Hip, hip,
+hoerah! werd er oorverdoovend geschreeuwd; maar dat miste toch de
+uitwerking, om Robur te voorschijn te doen treden.
+
+De _Albatros_ remde nog meer de werking van hare opstijgingsschroeven,
+waardoor zij nog meer daalde, en matigde daarbij hare vaart, om den
+trein niet achter te laten. Zij zweefde daarboven als een onmetelijke
+tor van het geslacht der schalebijters, die ook wel een reusachtige
+roofvogel kon zijn. Het luchtschip hield nu eens rechts of links af,
+schoot dan vooruit, keerde terug, alsof het den kruipenden trein
+goedertieren wilde inwachten. Fier wapperde daarbij zijn zwarte vlag,
+met gouden zon in het veld, in den wind, waarop de hoofdconducteur van
+den trein met den standaard van de Noord-Amerikaansche Vereenigde
+Staten met zijn zeven en dertig sterren bij wijze van saluut
+antwoordde.
+
+Tevergeefs wilden de gevangenen van de gelegenheid gebruik maken,
+om te doen weten, wat van hen geworden was. Tevergeefs brulde de
+voorzitter van Weldon-Institute, met vervaarlijke stem:
+
+"Ik ben Uncle Prudent van Philadelphia!"
+
+En gilde zijn secretaris Phil Evans, met akelig fausset:
+
+"Ik ben Phil Evans, zijn collega!"
+
+Hun geschreeuw ging te midden van de duizenden hoerahs, waarmede de
+reizigers hunnen voorbijtocht begroetten, verloren.
+
+Intusschen waren drie of vier der opvarenden van het luchtschip op het
+dek verschenen. Een hunner greep een eind touw, en stak dat, zooals de
+zeelieden plagenderwijs doen, wanneer zij een schip voorbijstevenen,
+dat minder snel vaart dan het hunne, achteruit, alsof hij den trein
+op sleeptouw wilde nemen.
+
+De _Albatros_ hernam daarop hare vaart, en een half uur later had
+zij dien sneltrein zoover achter zich gelaten, dat zijn stoompluim
+ternauwernood nog te ontwaren was en die ook weldra verdween.
+
+Tegen een uur in den namiddag verscheen eene overgroote schijf, die
+de zonnestralen weerkaatste, zooals een weerscherm van spiegelglas
+zoude gedaan hebben.
+
+"Dat moet Salt-Lake-City, de hoofdstad der Mormonen zijn," zei Uncle
+Prudent.
+
+Het was inderdaad de Groote Zoutmeerstad, en die schijf, welke
+daarginds schitterde, was het ronde dak van het Tabernakel, waarin
+tienduizend Heiligen gemakkelijk plaats kunnen nemen. Dat dak spreidde
+evenals een bolgeslepen spiegel de zonnestralen naar alle kanten uit.
+
+Daar was de groote stad gelegen aan den voet van het Wasatch-gebergte,
+hetwelk ter halver hoogte van de hellingen met ceder- en denneboomen
+begroeid was. De stad strekte zich langs den Jordaan uit, zooals de
+rivier genoemd wordt, waarlangs zich de wateren van het Utahmeer in
+het Groote Zoutmeer uitstorten.
+
+Onder het luchtschip ontwikkelde zich de stad evenals een dambord
+en was in regelmatigen aanleg aan de meeste Amerikaansche steden
+gelijk. Maar wat haar van hare zustersteden onderscheidt, is het
+groote aantal vrouwen, die er verblijf houden. Dit vindt zijne reden
+in de veelwijverij, die bij de Mormonen geoorloofd is.
+
+Rondom de stad is de landstreek goed bebouwd en overdekt met een
+rijkdom van vezelplanten. Overigens waren er ook vele weilanden,
+waarin de kudden schapen bij duizenden konden geteld worden.
+
+Maar ook Great-Salt-Lake-City verdween langzamerhand in den nevel
+en stevende de _Albatros_ met grootere snelheid in zuidwestelijke
+richting voort. Die vermeerderde snelheid was zeer merkbaar, daar
+zij grooter was dan die van den heerschenden wind.
+
+"Waarachtig," zei Phil Evans, "ik geloof...."
+
+"Welnu, ga voort," vroeg Uncle Prudent. "Waarom aarzelt gij? Wat
+gelooft gij?"
+
+"Wel, dat wij San Francisco nog vóór het invallen van den nacht
+zullen zien!"
+
+"Welnu, wat zou dat?" antwoordde de voorzitter van Weldon-Institute
+onverschillig.
+
+Het was ongeveer zes uur des avonds, toen de Sierra Nevada, door den
+bergpas Truckie, waardoor ook de spoorbaan aangelegd is, overschreden
+werd. Er bleven toen nog maar driehonderd kilometer af te leggen om,
+zoo niet San Francisco, dan toch Sacramento, de hoofdplaats van den
+Staat Californië, te bereiken.
+
+De snelheid, die de _Albatros_ toen ontwikkelde, was zoo groot,
+dat het koepeldak van het Kapitool vóór acht uur bij den westelijken
+gezichteinder verscheen, om niet lang daarna aan den oostelijken weer
+te verdwijnen.
+
+In dit oogenblik verscheen Robur op het dek. De beide leden van
+Weldon-Institute traden op hem toe.
+
+"Ingenieur Robur," sprak Uncle Prudent, "wij zijn nu bij de uiterste
+grenzen van West-Amerika aangekomen. Ik hoop, dat dit gekscheren nu
+een einde zal nemen."
+
+"Ik gekscheer nimmer, heeren," antwoordde Robur.
+
+Hij gaf een teeken. De _Albatros_ stevende in allerijl naar den grond;
+maar terzelfder tijd ontwikkelde zij zulk eene snelheid, dat het op
+het dek niet was om uit te houden en iedereen eene toevlucht in de
+roeven moest nemen.
+
+Nauwelijks was de deur achter de beide gevangenen gesloten:
+
+"Als het nog wat geduurd had, zou ik hem geworgd hebben," zei Uncle
+Prudent.
+
+"Dat zou niet voorzichtig handelen zijn."
+
+"Toch had ik het gedaan."
+
+"Wij moeten trachten te vluchten," zei Phil Evans.
+
+"Ja, vluchten!.... Het koste, wat het wil!"
+
+Een diep geluid drong toen tot hen door.
+
+Het was de zee, die op de rotsen van de kuststrook brak.
+
+Dat was de Groote Stille Zuidzee! De koers was toen Noordwest.
+
+
+
+
+
+IX.
+
+WAARIN DE ALBATROS ONGEVEER TIENDUIZEND KILOMETER AFLEGT EN DEN TOCHT
+MET EEN WONDERBAARLIJKEN SPRONG EINDIGT.
+
+
+Uncle Prudent en zijn secretaris Phil Evans waren dus vast besloten
+om te vluchten.
+
+Wanneer er geen gevaar bestaan had, met de acht zeer stevige kerels,
+die de bemanning van het luchtschip uitmaakten, te doen te krijgen,
+dan zouden zij voorzeker hun toevlucht tot geweld genomen hebben. Een
+moedig doortasten zou hen dan voor een oogenblik meester van het
+luchtschip gemaakt hebben; zij konden dan op het een of andere punt
+der Vereenigde Staten nederdalen. Maar.... met hun tweeën,--want
+Frycollin zou in zoo'n geval slechts als eene te veronachtzamen waarde
+te rekenen zijn--kon aan zoo'n ondernemen niet gedacht worden. Daar
+dus geweld niet gebezigd kon worden, zou list wellicht kunnen baten,
+namelijk wanneer de _Albatros_ naar de aardoppervlakte afsteeg en ten
+anker kwam. Phil Evans poogde dit aan zijn kitteloorigen lotgenoot
+te doen begrijpen, van wien hij steeds vreesde, dat hij het een of
+ander zou ten uitvoer brengen, dat den toestand verergeren kon.
+
+In allen geval was thans het oogenblik van handelen niet gekomen.
+
+Het luchtschip stevende thans met volle snelheid boven den Noordelijken
+Stillen Oceaan. Den volgenden ochtend--16en Juni--ontwaarde men niets
+meer van de kust. En daar de Amerikaansche kuststrook inbuigt van
+het eiland Van Couver af tot aan de groep der Aleutische eilanden,
+of beter tot aan de landstreek, die vroeger tot Amerikaansch Rusland
+behoorde, maar in 1867 door dat rijk aan de Vereenigde Staten werd
+afgestaan, zou de _Albatros_, wanneer haar koers niet gewijzigd werd,
+die kuststrook waarschijnlijk bij hare uiterste ombuiging snijden.
+
+Wat schenen de nachten lang te zijn voor de beide gevangenen. Zij
+haastten zich dan ook steeds, om hunne hut te verlaten. Toen zij dien
+morgen op het dek kwamen, was evenwel de dageraad reeds sedert eenige
+uren aan de oosterkim verschenen. Men naderde den zomerzonnestilstand,
+den langsten dag in het noordelijk halfrond, en onder den zestigsten
+breedtegraad, waaronder de _Albatros_ zich bevond, werd het bijna
+geen nacht.
+
+De ingenieur Robur haastte zich niet, volgens gewoonte, of wel met
+een zeker doel, om zijne hut te verlaten. Toen hij dien dag evenwel
+op dek kwam, vergenoegde hij zich zijne beide gasten te groeten,
+terwijl hij hen op het achterschip voorbijstapte.
+
+Frycollin, met roode oogen veroorzaakt door de slapelooze nachten,
+welke hij doorgebracht had, met dommen blik en wankelenden gang,
+was er toe overgegaan, om zich buiten zijne hut te wagen. Hij liep
+als een man, die voelde dat het terrein onder zijne voeten niet
+stevig was. Zijn eerste blik was gericht op het opstuwingstoestel,
+dat met eene regelmatigheid werkte, welke gerustheid inboezemde,
+vooral omdat de vliegwielen niet te snel ronddraaiden.
+
+Daarna ging de neger steeds met wankelenden tred naar de verschansing,
+greep het boord daarvan, om zijn evenwicht te herstellen. Blijkbaar
+wenschte hij een kijkje te werpen op de streek, waarboven de _Albatros_
+ter hoogte van ternauwernood tweehonderd meter zweefde.
+
+Frycollin had veel moed moeten ontwikkelen om zoo'n poging te
+durven ondernemen. Ja, van hem werd daartoe eene zekere mate van
+stoutmoedigheid gevorderd. Eerst had de neger, bij de verschansing
+aangekomen, zijn lichaam achterover gebogen, daarna schudde hij
+haar, om hare stevigheid te beproeven. Toen richtte hij zich op,
+boog het lichaam voorover en bracht het hoofd buiten boord. Het zal
+wel onnoodig zijn daarbij te vertellen, dat hij bij al die bewegingen
+de oogen gesloten hield. Eindelijk opende hij ze.
+
+Welk een gil stiet hij uit! En hoe stoof hij achteruit! En hoe trok
+hij het hoofd tusschen de schouders terug!
+
+Daar onder, op den bodem van den afgrond, had hij den onmetelijken
+Oceaan bespeurd. Wanneer zijn haren niet gekroesd geweest waren,
+dan zouden zij rechtop op zijn hoofd verrezen zijn.
+
+"De zee!... De zee!..." riep hij uit.
+
+En Frycollin zou op het dek neergestort zijn, wanneer de kok hem niet
+in zijne armen had opgevangen.
+
+Die kok was een Franschman, misschien wel een Gasconjer, hoewel hij
+François Tapage heette, hetwelk in goed Hollandsch door Franciscus
+de Levenmaker kan vertaald worden. Maar al was hij geen Gasconjer,
+zoo had hij toch in zijne jeugd de briesjes, die over de Garonne
+waaien, moeten inademen. Hoe kwam die François Tapage in dienst van
+den ingenieur Robur? Door welke opeenvolging van toevallen was hij
+onder de equipage van de _Albatros_ geraakt? Dat wist niemand. In
+ieder geval sprak die oolijkerd de Engelsche taal als een Yankee.
+
+"Nou, rechtop! zeg ik je!" riep hij, terwijl hij den neger met zijn
+knie een duw in de lendenen gaf.
+
+"Master Tapage!...." riep de arme drommel, terwijl hij wanhopige
+blikken op de schroeven wierp.
+
+"Wat is er, Frycollin?"
+
+"Gaat dat wel eens kapot?"
+
+"Neen, maar het zal toch eindigen moeten, met kapot te gaan."
+
+"Waarom?...."
+
+"Omdat alles op dit ondermaansche vroeg of laat kapot moet gaan."
+
+"En de zee, die daar onder ons is!...."
+
+"Welnu, als het kapot gaat, dan is het beter in zee te vallen."
+
+"Ja, maar daar verdrinkt men in!...."
+
+"Dat is zoo, maar . be . ter . te . ver . drin . ken, dan . te . plet
+. ter . te . val. len," antwoordde François, die iedere lettergreep
+afzonderlijk uitsprak, alsof hij een hexameter scandeerde.
+
+Een oogenblik later was Frycollin, kruipende als een slang, in zijn
+hut teruggekomen.
+
+Den dag van den 16den Juni had het luchtschip slechts eene matige
+snelheid ontwikkeld. Het scheen over de oppervlakte van die zoo
+kalme zee, die als met zonlicht doortrokken was, en waarboven het
+zich nauwelijks honderd voeten verhief, te scheren.
+
+Uncle Prudent en zijn lotgenoot waren op hunne beurt in hunne roef
+gebleven, om Robur niet te ontmoeten, die, hetzij alleen, hetzij
+in gezelschap van zijn eersten officier Tom Turner, met een sigaar
+in den mond, het dek op en neer wandelde. Slechts de helft der
+opstuwingsschroeven was in beweging en die waren voldoende om het
+luchtgevaarte in de lagere luchtlagen zwevende te houden.
+
+Onder die omstandigheden zouden de opvarenden van de _Albatros_ zich
+aan het vermaak der vischvangst hebben kunnen overgeven, waardoor zij
+eenige afwisseling in hun gewonen scheepskost hadden kunnen brengen,
+wanneer de wateren van den Stillen Oceaan namelijk vischrijk geweest
+waren. Maar aan zijne oppervlakte werden slechts eenige walvisschen
+bespeurd, van die soort met gelen buik, welke eene lengte van vijf en
+twintig meters bereiken. Dat zijn de vreeselijkste cetaceën, die in
+de Noordelijke zeeën aangetroffen worden. De ervaren walvischvaarders
+wachten zich wel die soort aan te vallen, want zij weten dat hunne
+kracht buitengewoon groot is. Evenwel zou zulk eene vischvangst, hetzij
+met den gewonen harpoen, hetzij met den Fichter-vuurpijl, hetzij met
+den speerboom, van welke vischtuigen men een voorraad aan boord van
+de _Albatros_ had, zonder gevaar kunnen geschieden. Waarschijnlijk om
+aan de beide leden van Weldon-Institute te doen zien, waartoe zijn
+luchtschip in staat was, besloot Robur op een dier monsterachtige
+walvisschen jacht te maken.
+
+Toen de kreet: "een walvisch!" weerklonk, kwamen Uncle Prudent en
+Phil Evans hunne hut uit. Wellicht was een walvischvaarder in het
+gezicht.... In dat geval waren zij in staat, om aan hunnen vliegenden
+kerker te ontsnappen, zich in zee te storten, waarbij zij op de kans
+rekenden, door eene sloep opgevischt te worden. Het geheele personeel
+der _Albatros_ stond reeds op het dek gereed en wachtte.
+
+"Wij gaan er dus op los, master Robur?" vroeg Tom Turner.
+
+"Ja, Tom," antwoordde de ingenieur.
+
+In de machinekamer stonden de machinist en zijne beide helpers op
+hun post, gereed om de bewegingen uit te voeren, die hen met gebaren
+zouden gegeven worden. Er was geen enkel schip in het gezicht,--daarvan
+konden de gevangenen zich overtuigen,--ook geen land, waarheen zij
+zouden kunnen zwemmen, altijd in de veronderstelling, dat Robur geene
+pogingen zou aanwenden om hen weer op te vatten.
+
+De nabijheid van verschillende walvisschen werd aangekondigd door de
+waterstralen, die zij door hunne kieuwgaten hoog opspoten, wanneer
+zij aan de wateroppervlakte kwamen, om adem te halen.
+
+Tom Turner, bijgestaan door een man van de equipage, had bij den
+voorsteven post gevat. Onder zijn bereik lag een speerboom, van
+Californisch maaksel, die met een vuurroer voortgeworpen werd. Hij
+bestond uit een metalen cylinder, aan welks einde een cilindervormige
+bom vast zat, die met een scherpe van weerhaken voorziene punt
+gewapend was.
+
+Van de brug, waarop hij gestegen was, bestuurde Robur het gevaarte. Met
+de rechterhand gaf hij teekens aan de machinisten, met de linker aan
+den roerganger. Zij begrepen zijne wenken volkomen. Zoo was hij in
+staat het luchtschip iedere vereischte wending, zoowel horizontale
+als verticale, te laten volvoeren. Het was ongeloofelijk met welke
+snelheid en met welke nauwkeurigheid het gevaarte zijne bevelen
+gehoorzaamde. Men zou het hebben kunnen aanzien voor een bewerktuigd
+wezen, waarvan de ingenieur Robur de ziel was.
+
+"Een walvisch!... Een walvisch!..." riep Tom Turner andermaal.
+
+Inderdaad, de rug van zoo'n monster stak op vier kabellengten van den
+boeg van de _Albatros_ boven het water uit. Het luchtschip stuurde er
+heen en, toen het op een afstand van ongeveer zestig voeten genaderd
+was, hield het stil. Tom Turner had zijn vuurroer, dat op een vork, in
+de verschansing vastgemaakt, steunde, tegen den schouder gebracht. Het
+schot ging af, en het projectiel, waaraan een lang touw vastzat, dat
+zich ontrolde en welks uiteinde aan het dek vastzat, trof het lichaam
+van den walvisch. De bom, die met eene ontplofbare stof gevuld was,
+sprong en dreef daarbij een kleinen tweearmigen harpoen voort, die
+diep in het dikke vleesch van het dier drong.
+
+"Opgepast!" riep Torn Turner.
+
+Hoe kwaad gemutst Uncle Prudent en Phil Evans ook waren, zoo stelden
+zij toch belang in dit tafereel.
+
+De zwaar gewonde walvisch gaf met zijn staart zoo'n slag op het
+zeeoppervlak, dat het water tot op het voorschip van de _Albatros_
+spatte. Daarna dook het dier op eene onmetelijke diepte, terwijl men
+het touw liet vieren, dat opgeschoten lag in eene balie of tobbe,
+welke met water gevuld was, opdat zij door de hevige wrijving geen
+vuur zou vatten. Toen de walvisch aan de oppervlakte weerkeerde,
+vluchtte hij met de meest mogelijke snelheid in noordelijke richting.
+
+Men kan zich verbeelden, met welke snelheid de _Albatros_ door het
+monster gesleept werd. De voortstuwingsschroeven stonden stil en men
+liet het dier zijn eigen gang gaan. Men zorgde alleen met den boeg in
+zijne richting te blijven. Tom Turner stond met eene bijl gereed om
+het touw door te kappen, wanneer de walvisch, door opnieuw te duiken,
+het luchtschip in gevaar kon brengen.
+
+Gedurende een half uur, waarin ongeveer zes mijlen werden afgelegd,
+werd de _Albatros_ zoo voortgesleept. Men gevoelde evenwel dat het
+dier vermoeid geraakte.
+
+Toen lieten de machinisten, op een wenk van Robur, de schroeven
+achteruit slaan. De propellors begonnen eenigen tegenstand te stellen
+aan de vlucht van den walvisch, die het luchtschip langzamerhand
+nabij kwam. Weldra zweefde de _Albatros_ op vijf en twintig voet
+boven het ondier. Met zijn staart zweepte het 't water met groot
+geweld. Door zich van den buik op den rug te wentelen, veroorzaakte
+het gevaarlijke kolken.
+
+Plotseling dook het onder en wel met zulke snelheid, dat Tom Turner
+bijna geen tijd had om het ingepalmde touw te laten vieren. Het
+luchtschip werd met een ruk tot op de oppervlakte van het water
+gesleept. Een onmetelijke draaikolk had zich gevormd op de plek waar
+het dier verdwenen was. Eene zee sloeg aan boord, zooals wel eens
+gebeurt, wanneer een schip scherp bij den wind tegen den golfslag
+inloopt.
+
+Gelukkig kapte Tom Turner met een slag het touw door, waardoor
+de _Albatros_, van dien sleeptros bevrijd, onder den krachtigen
+aandrang van hare opstuwingsschroeven, op tweehonderd meters boven
+de oppervlakte der zee steeg. Wat Robur betrof, die had het gevaarte
+bestuurd, zonder dat zijne koelbloedigheid hem ook maar ééne seconde
+begeven had. De walvisch kwam weinige minuten later boven, maar was
+dood. Van alle kanten schoten zeevogels toe, om zich op dien buit te
+werpen en stieten daarbij kreten uit om een geheel congres doof te
+doen worden.
+
+Daar men niets wist aan te vangen met dat kreng, werd het
+aan de roofvogels overgelaten en hervatte de _Albatros_ haren
+noord-westelijken koers.
+
+Den volgenden morgen--17 Juni--doemde tegen zes uur eene kust aan
+den horizon op. Dat was het schiereiland Alaska en de lange rij van
+rotsblokken van verbrijzeld land, die de Aleutische eilanden vormden.
+
+De _Albatros_ wipte over die zeeafsluiting, waarachter de pelszeehonden
+verwijlen, waarop de bewoners der Aleutische eilanden voor rekening
+eener Russisch-Amerikaansche maatschappij vlijtig jacht maken. Die
+maatschappij doet daarbij goede zaken want die tweeslachtige dieren
+zijn zes of zeven voet lang, vertoonen eene fraaie bruine roestkleur
+en wegen van driehonderd tot vijfhonderd pond. Onafzienbare rijen van
+die robben worden daar aangetroffen, die zich daarbij in een breed
+front uitspreiden en soms meerdere duizenden tellen. Dat zij zich
+niet verontrustten bij den overgang van de _Albatros_, was geheel aan
+hunne kalme geaardheid toe te schrijven. Anders was het gesteld met
+de duikereenden, de kuifmeeuwen, de zilvermeeuwen, de eiderganzen, die
+hieven een schril geschreeuw aan, alsof zij in doodsgevaar verkeerden,
+en verdwenen ten spoedigste onder de wateroppervlakte, verschrikt als
+zij waren, door de verschijning van dat boven hen zwevende gevaarte.
+
+De tweeduizend kilometers van de Behring-zee, gerekend van de eerste
+Aleutische eilanden af tot aan de uiterste punt van Kamschatka,
+werden in vier-en-twintig uren afgelegd. Voor Uncle Prudent en Phil
+Evans bood zich waarachtig geene te beste gelegenheid aan om te
+ontvluchten. Noch op de eenzame kusten van dien uithoek van Azië,
+noch in de omstreken van de zee van Ochotsk kon eene ontvluchting
+kans van slagen aanbieden. Klaarblijkelijk naderde de _Albatros_
+de Japansche en Chineesche streken. Daar zouden de beide collega's
+misschien, hoewel het niet voorzichtig zoude zijn zich aan de genade of
+ongenade der Chineezen of Japanners over te geven, gelegenheid vinden
+en waren zij vast besloten die te benutten, wanneer het luchtschip
+op het een of ander punt van die beide rijken nederdaalde.
+
+Maar zou de _Albatros_ daar neerdalen en gemeenschap met de
+aardoppervlakte hebben? Het was met haar niet gesteld als met den
+vogel, die eindigt met vermoeid te geraken, of als met een ballon,
+die bij gebrek aan gas genoodzaakt is te dalen. Het luchtschip had
+nog voorraad voor vele weken en zijne organen waren zoo stevig,
+dat zij van geen zwakheid of van geen vermoeidheid last hadden.
+
+Toen wipte de _Albatros_ over het schiereiland Kamschatka, waarvan de
+nederzetting Petropaulowsk en de vulkaan Koutschew gedurende den dag
+van den 18den Juni ter nauwernood ontwaard werden. Toen een oversteek
+over de zee van Ochotsk ter hoogte van de Kurillische eilanden,
+die als eene afdamming vormen, die door eene menigte kleine kanalen
+doorsneden zoude zijn, en zoo bereikte het luchtschip in den morgen
+van den 19den Juni de zeeëngte La Perouse, die besloten is tusschen de
+noordelijke punt van Japan en het eiland Saghalien. In die zeestraat,
+die eenigszins met de Hoofden te vergelijken is, stort zich de Amoer,
+een der groote Siberische rivieren, uit.
+
+Toen kwam er een dikke mist op, dien het luchtschip beneden zich moest
+laten. Niet dat het door die neveldampen belet werd koers te zetten. Op
+die hoogte en die breedte, waarop het zich bevond, was geen hinderpaal
+te vreezen, geen hooge monumenten, waartegen het kon stooten, geen
+bergen, waartegen het gevaar liep zich te verbrijzelen. Het land
+was slechts weinig heuvelachtig. Maar toch waren die nevelen zeer
+onaangenaam, want alles was kletsnat aan boord. Er bleef niets anders
+over dan te stijgen tot boven die nevelbank, welker dikte van drie-
+tot vierhonderd meters bedroeg. De schroeven werden tot snellere
+omwenteling aangezet en weldra bevond de _Albatros_ zich weer in eene
+heldere atmosfeer, waar de zon met helderen glans boven het luchtschip
+scheen, terwijl daaronder zich eene wolkenbank uitstrekte, die voor
+het oog ondoordringbaar was.
+
+Uncle Prudent en Phil Evans zouden onder die omstandigheden hunne
+plannen tot ontsnapping moeielijk hebben kunnen ten uitvoer leggen,
+altijd in de veronderstelling, dat zij er in geslaagd zouden zijn,
+het luchtschip te verlaten.
+
+Dien dag bleef Robur, toen hij hen bij zijne wandeling op het dek
+passeerde, een oogenblik staan en, zonder den schijn aan te nemen er
+bijzonder belang in te stellen, zeide hij:
+
+"Mijne heeren, wanneer een zeil- of stoomschip allerwege door nevelen
+omgeven is, dan is het in zijne bewegingen zeer belemmerd en verkeert
+in nauwe zeeëngten met een druk scheepsverkeer in groot gevaar. Het
+kan niet voorbijstevenen dan met behulp van de stoomfluit of van
+den misthoorn. Het moet zijne vaart breidelen, en toch behoort,
+in weerwil van al die voorzorgsmaatregelen, eene aanvaring tot de
+mogelijkheden en is derhalve zeer te duchten. De _Albatros_ heeft
+zoo iets niet te vreezen. Wat deert haar de mist? In een oogwenk is
+zij er uit. De ruimte, de geheele ruimte is haar domein!"
+
+Na die woorden vervolgde Robur bedaard zijne wandeling, zonder een
+antwoord af te wachten, dat hij daarenboven niet wenschte uit te
+lokken en blies onverstoorbaar de tabakswolken zijner pijp uit,
+die zich in het azuur des hemels verloren.
+
+"Uncle Prudent," zei Phil Evans, "het schijnt dat die
+bewonderenswaardige _Albatros_ nimmer iets te vreezen heeft."
+
+"Dat staat nog te bezien!" antwoordde de voorzitter van
+Weldon-Institute.
+
+Die mist bleef gedurende drie dagen, den 19den, 20sten en 21sten Juni,
+met eene betreurenswaardige hardnekkigheid heerschen. Men had moeten
+stijgen om de Japansche bergen van Fouzi Zama te vermijden. Maar toen
+die nevelgordijn scheurde, ontwaarde men eene onmetelijke stad met hare
+paleizen, villas, chalets, tuinen en parken. Zelfs zonder haar te zien,
+zou Robur haar herkend hebben aan het geblaf van hare duizenden honden,
+aan het geschreeuw harer roofvogels, maar vooral aan de lijkenlucht,
+die door de lichamen der gevonnisden in den dampkring verspreid wordt.
+
+De beide collega's waren op het dek, toen de ingenieur dat
+verkenningspunt waarnam en op zijn bestek uitzette, voor het geval
+hij genoodzaakt zoude zijn bij dergelijken mist zijn weg te vervolgen.
+
+"Ik heb geen enkele reden, heeren," zeide hij, "om voor u verborgen
+te houden, dat die stad, welke gij daar ziet, Jedo, de hoofdplaats
+van Japan is."
+
+Uncle Prudent antwoordde niet. Wanneer hij zich in de nabijheid van
+den ingenieur bevond, dan was het alsof hij stikte, alsof de lucht
+aan zijne longen ontbrak.
+
+"Dat gezicht op Jedo," hernam Robur, "is inderdaad belangwekkend."
+
+"Hoe belangwekkend ook...." begon Phil Evans.
+
+"Haalt het niets bij dat van Peking," viel hem de ingenieur in de
+rede. "Waarlijk, dat is ook mijn oordeel en gij zult er weldra over
+kunnen oordeelen."
+
+Het was onmogelijk om zich meer wellevend te toonen.
+
+De _Albatros_, die zuid-oost voorlag, veranderde toen vier streken
+hare richting en stevende zuiver oost op. De mist trok gedurende
+den nacht geheel op. Er deden zich kenteekenen voor dat een
+typhon op handen was. De barometer daalde snel, de dampkring werd
+merkwaardig doorzichtig, groote ellipsoïdale wolken vormden zich op een
+koperachtigen achtergrond, terwijl zich aan de tegenovergestelde zijde
+van het hemelgewelf lange karmijnstreepen vertoonden, die als op een
+leikleurigen achtergrond getrokken schenen. In het noorden vertoonde
+zich een breede sektor van het uitspansel helder en onberispelijk
+zuiver, daaronder de zee effen en kalm, hoewel hare wateren bij het
+ondergaan der zon eene sombere scharlaken, schier bloedkleur aannamen.
+
+Gelukkig ontketende die typhon zich meer zuidelijk en had geen ander
+gevolg dan de dampen en nevelen, die sedert drie dagen de atmosfeer
+bezwangerd hadden, weg te vagen.
+
+In een uur tijd had men de tweehonderd kilometers van de zeeëngte
+van Corea overschreden, waarna het oversteken van de uiterste punt
+van het schiereiland eene kleinigheid was. Terwijl de typhon boven
+de zuid-oostelijke kusten van China woedde, stevende de _Albatros_
+boven de Gele Zee en gedurende den 22sten en 23sten boven de Golf van
+Petchely. Den 24sten stevende het luchtschip de vallei van de Pei-Ho
+op en zweefde eindelijk boven de hoofdplaats van het Hemelsche Rijk.
+
+Over de verschansing van het luchtschip gebogen, konden de beide
+gevangenen, zooals de ingenieur hun aangekondigd had, zeer duidelijk
+die onmetelijke stad bespeuren. Zij ontwaarden den muur, die haar in
+twee deelen splitst--de Mandchourysche en de Chineesche stad. Zij
+telden de twaalf voorsteden, die haar omgeven; zij zagen de breede
+boulevards, die als stralen zich naar een middenpunt richtten; zij
+bewonderden de tempels, welker gele en groene daken als met zonlicht
+gedrenkt waren; zij peilden de parken, die de woningen der mandarynen
+omgaven. Vervolgens verschenen te midden der Mandchourysche stad de
+zes honderd acht en zestig hectaren oppervlakte van de Gele stad,
+met hare pagoden, hare keizerlijke tuinen, hare kunstmatige meren,
+haren berg van houtskool, die de geheele hoofdplaats beheerscht. En
+eindelijk ontwaarden de luchtreizigers in het centrum van de Gele stad
+als een vierkant van Chineesche notenkrakers, besloten in een ander,
+de Roode stad, d. w. z. het Keizerlijk paleis met al de grilligheid
+van zijne onmogelijke of beter van zijne onwaarschijnlijke bouworde.
+
+Onder de _Albatros_ weerklonk in dit oogenblik een zonderling
+geluid. Men zou gemeend hebben, een concert van Eolische harpen te
+hooren. In de lucht zweefden honderden vliegers van verschillenden
+vorm, vervaardigd van palmbladeren, van pandanus-bladeren, die aan hun
+bovenste gedeelte voorzien waren van een soort boog van licht hout,
+die onderspannen was door een dunnen reep bamboe. Onder den adem des
+winds weerklonken al die reepen in een verschillenden toon als die
+van een harmonica, en lieten een welluidend gemurmel vernemen van een
+inderdaad weemoedig effect. Het was alsof men in dit midden muzikale
+zuurstof inademde.
+
+Robur gaf toen gevolg aan een gril, namelijk om dat luchtorkest te
+willen naderen, en langzamerhand dompelde de _Albatros_ als het ware
+in de harmonische luchtgolvingen, welke door de Chineesche vliegers
+opgewekt werden.
+
+Maar dadelijk veroorzaakte die nadering een buitengewoon effect
+op de ontelbare bevolking van die streken. Er werd vreeselijk op
+de tam-tams, op de gongs en op andere muziekinstrumenten van het
+Chineesche orkest geslagen. Duizenden geweerschoten werden gelost,
+honderden bommen werden geworpen, in één woord: alles werd in het
+werk gesteld om het luchtschip te noodzaken zich te verwijderen. Al
+hadden de Chineesche sterrenkundigen ook al eene verklaring voor de
+verschijning van het luchtgevaarte op hun eigen hand, zoo geloofde de
+groote menigte toch aan het optreden van een apocalyptisch monster,
+dat van uit den Boudha-hemel verschenen was.
+
+Aan boord van de _Albatros_ nam men weinig notitie van dat
+spectakel. Men gevoelde zich volkomen veilig. Maar de touwen der
+vliegers werden doorgesneden of haastig ingepalmd, en die lichte
+speeltuigen verdwenen uit de lucht, alsof zij weggetooverd waren,
+terwijl zij als een stervende vogel nog een laatsten kreet lieten
+weerklinken.
+
+Toen stiet de trompet van Tom Turner eene machtige fanfare uit, die
+zich over de Chineesche hoofdstad uitstortte en de laatste harmonische
+tonen der vliegers deed verstommen. Maar daarom werd het schieten niet
+gestaakt. Daarmede gingen de Chineezen volijverig voort. Eindelijk
+sprong eene bom op een twintig voeten boven het dek van de _Albatros_,
+zoodat Robur het toch raadzaam begon te achten, hoogere luchtlagen,
+waar hij onbereikbaar zoude zijn, te gaan opzoeken.
+
+Wat viel er gedurende de weinige dagen, die nu volgden, voor? Geen
+enkele gebeurtenis deed zich voor, waarvan de gevangenen gebruik
+hadden kunnen maken om te ontsnappen. Welke richting volgde het
+luchtschip? Steeds stevende het om de zuidwest, hetgeen op het
+voornemen duidde, Hindostan te willen naderen. Het was zichtbaar
+daarenboven, dat de bodem, die voortdurend rees, de _Albatros_
+noodzaakte evenwijdig die oneffenheden te volgen. Ongeveer tien uren
+nadat men Peking verlaten had, hadden Uncle Prudent en Phil Evans
+een kijkje gehad op een gedeelte van den Grooten Muur op de grenzen
+van Chew-Si. Daarna passeerde het luchtschip, na het Loung-gebergte
+vermeden te hebben, de vallei Wang-Ho en verliet het Chineesche rijk,
+om boven Thibet te stevenen.
+
+Thibet vormt eene hoogvlakte zonder plantenbedekking. Hier en daar
+verheffen zich met sneeuw overdekte toppen, elders worden woeste
+uitgedroogde ravijnen ontwaard, terwijl er wilde bergstroomen worden
+aangetroffen, die door de gletschers en ijsvelden gevoed worden. In
+de laaglanden bevinden zich uitgestrekte vlakten, met een laag zout
+overdekt, en meeren, die in groene wouden als in eene lijst gevat
+schijnen. Maar over dat alles heerscht veelal een ijzige wind.
+
+De barometer, die tot 450 millimeters teruggegaan was, duidde aan dat
+de _Albatros_ zich op eene hoogte van vierduizend meters boven de
+oppervlakte der zee bevond. Op die hoogte rees de kwikthermometer,
+hoewel men in de warmste maanden van het noordelijk halfrond was,
+niet boven nul. Die afkoeling, gepaard aan de snelle vaart van de
+_Albatros_, bracht er niet toe bij om den toestand dragelijk te
+maken. Hoewel de beide gevangenen ruimschoots van warme reisdekens
+voorzien waren, verkozen zij toch binnen hun roef beschutting op
+te zoeken.
+
+Het zal wel niet behoeven gezegd te worden, dat aan de opstijgende
+drijfwielen eene buitengewone snelheid verleend was, om het vaartuig
+in de reeds zoo ijle luchtlagen zwevende te houden. Maar die schroeven
+werkten volmaakt eendrachtig, en het was dan ook, alsof men door de
+trilling harer vleugelen gewiegd werd.
+
+Dien dag zou men te Garlok, eene stad in westelijk Thibet gelegen
+en hoofdplaats van de provincie Guari-Khorsow, de _Albatros_ hebben
+kunnen zien voortzweven, terwijl het vaartuig zich niet grooter
+vertoonde dan eene reisduif.
+
+Den 27sten Juni bespeurden Uncle Prudent en Phil Evans als een
+onmetelijken slagboom, die door eenige toppen beheerscht werd,
+welke met eeuwigdurende sneeuw overdekt waren. Die slagboom sloot
+den gezichteinder als het ware af.
+
+De beide gevangenen stonden stevig geleund tegen de roef, om weerstand
+te kunnen bieden aan den luchtstroom, veroorzaakt door de snelheid
+der verplaatsing, en bekeken die kolossale massa's, die het luchtschip
+schenen tegemoet te ijlen.
+
+"Dat is voorzeker het Himalaya-gebergte," zei Phil Evans, "en
+waarschijnlijk zal Robur het noordelijk grondvlak daarvan langs
+stevenen, zonder te beproeven in Engelsch-Indië te dringen."
+
+"Dat zou des te erger zijn," antwoordde Uncle Prudent; "want op dat
+onmetelijk grondgebied zouden wij...."
+
+"Tenzij hij de keten omstevent door Birmanië ten oosten, of door de
+Nepaul-landen ten westen."
+
+"In ieder geval, ik wed dat hij er niet over heen durft!"
+
+"Zoo, waarlijk!" sprak eene stem.
+
+Den volgenden dag, den 28sten Juni bevond de _Albatros_ zich in de
+provincie Zzang, vlak tegenover de reusachtige bergmassa. Aan den
+anderen kant van het Himalaya-gebergte lagen de Nepaulstreken.
+
+Drie bergketenen sluiten inderdaad den weg naar Indië af, althans
+wanneer men van het noorden komt. De twee eersten, waartusschen de
+_Albatros_ als een vaartuig tusschen onmetelijke klippen gegleden was,
+zijn als het ware de eerste trappen van den slagboom van Centraal
+Azië. De eerste die Kowen-Lown heet en de tweede Karakoroum, vormen
+het lengte- en paralleldal van het Himalaya-gebergte. Dit dal vormt
+in zijn bovengedeelte de grens van de waterbekkens van den Indus in
+het westen en van de Brahmapoetra in het oosten.
+
+Welk prachtig bergstelsel! Meer dan tweehonderd toppen van die
+bergmassa zijn reeds gemeten en zeventien daarvan rijzen hooger dan
+vijf-en-twintigduizend voeten! Vlak vóór de _Albatros_ verhief zich
+de Everest-berg op achtduizend-achthonderd meters. Rechts lag de
+Dwalaghiri, ter hoogte van achtduizend-tweehonderd meters. Links de
+Kinchanjunga, ter hoogte van achtduizend-vijfhonderd-twee-en-negentig
+meters. Deze laatste is naar den tweeden rang verdrongen, sedert de
+laatste metingen van den Everest.
+
+Klaarblijkelijk scheen Robur weinig genegen, met den top dier reuzen
+in aanraking te komen; maar ongetwijfeld was hij bekend met de
+verschillende bergengten van de Himalaya, onder anderen met die van
+Ibi-Gamin, welke de gebroeders Slagintweit in 1856 op eene hoogte
+van zesduizend-achthonderd meter doorworsteld hebben. Hij stevende
+er stoutmoedig in.
+
+Er werden daar ettelijke moeielijke, ja pijnlijke uren
+doorgebracht. Toch, hoewel het buitengewoon koud was, werd de
+lucht niet zoo ijl, dat men zijne toevlucht moest nemen tot de
+daarvoor bestemde toestellen om de zuurstof in de roeven en hutten
+te vernieuwen.
+
+Robur stond op de voorplecht en had zijn mannelijk gelaat bedekt met
+de kap van zijn mantel. Vandaar gaf hij zijne bevelen tot besturing
+van het luchtschip. Tom Turner had het stuurrad ter hand genomen. De
+machinist wijdde zijne volle aandacht aan zijne batterijen, wier zuren
+gelukkig niets van bevriezen te duchten hadden. De schroeven, waaraan
+de grootst mogelijke snelheid van omwenteling verleend was, trilden
+met scherpe geluiden, wier intensiteit, in weerwil van de mindere
+dichtheid der lucht, buitengewoon groot was. De barometer daalde tot
+290 millimeters, hetgeen eene hoogte van zevenduizend meters aanduidde.
+
+Die chaos van bergen leverde een prachtig uitzicht op. Overal
+vertoonden zich sneeuwwitte toppen. Geene meren werden ontwaard,
+maar wel ijsvelden, die tot op tienduizend voeten van het grondvlak
+afdaalden. Geen grassprietje was te bespeuren, maar wel ettelijke
+zeldzame phanegoramen, die nog op de grenzen van het plantenleven
+voorkwamen. Geen van die bewonderenswaardige pijnboomen of ceders,
+die zich in prachtige bosschen op de benedenhellingen van de meeste
+bergstelsels groepeeren. Geen van die reusachtige heideplanten,
+geen van die eindelooze slingerplanten, echte parasieten, die van den
+eenen stam tot den anderen gespannen zijn, zooals in de bosschen van
+het laagland. Geen enkel dier; noch wilde paarden, noch yaks, noch
+Thibetsche runderen. Een enkelen keer verscheen er een verdwaalde
+gazel op die hoogten. Geen enkele vogel, tenzij eenige paren kouwen,
+die er niet tegen opzien tot bij de laatste inadembare luchtlagen op
+te stijgen.
+
+Toen die bergengte eindelijk doorgestevend was, begon de _Albatros_
+weer te dalen. Bij het uitkomen van den bergpas buiten den woudgordel,
+zagen de reizigers slechts een onmetelijke vlakte, die zich over een
+overgrooten sector uitstrekte.
+
+Robur trad toen op zijne gedwongen gasten toe, en zei met eene
+vriendelijke stem:
+
+"Indië, heeren!"
+
+
+
+
+
+X.
+
+WAARIN MEN ZIEN ZAL, HOE EN WAAROM DE KNECHT FRYCOLLIN OP SLEEPTOUW
+GENOMEN WORDT.
+
+
+De ingenieur Robur had geen plan om zijn luchtschip over die
+wonderlijke streken van Hindostan rond te voeren. Hij was over het
+Himalaya-gebergte gestevend om te toonen, welk bewonderenswaardig
+toestel, tot reizen geschikt, hij bezat. Hij verlangde hen te bekeeren,
+die niet bekeerd wilden zijn. Iets anders beoogde hij ongetwijfeld
+niet.
+
+Volgt daar nu uit, dat de _Albatros_ volmaakt zoude zijn? De
+volmaaktheid is toch niet van deze wereld.
+
+Wij zullen later wel zien.
+
+In ieder geval, al waren Uncle Prudent en zijn medegevangene
+genoodzaakt de macht en de bestuurbaarheid van dat toestel
+tot luchtvaart te bewonderen, zoo lieten zij daarvan toch niets
+blijken. Zij zagen slechts uit naar eene gelegenheid om te kunnen
+ontvluchten. Zij bewonderden zelfs het prachtige schouwspel niet,
+hetwelk zich voor hun oog uitspreidde, terwijl de _Albatros_ langs
+de grenzen van Pendjaub stevende.
+
+Aan den voet van het Himalaya-gebergte bestaat een breede strook
+moerasgrond, waaruit ongezonde dampen opstijgen. In die streken
+bestaat de moeraskoorts in endemischen toestand. Maar zoo iets was
+niet in staat om de bewegingen van de _Albatros_ te verlammen, of om
+den gezondheidstoestand van haar personeel in gevaar te brengen.
+
+Het luchtschip steeg en verwijderde zich, zonder haast te maken,
+in de richting van den hoek, dien Hindostan met hare aanraking met
+Turkestan en China maakt. Den 29sten Juni opende zich bij het krieken
+van den dag voor de opvarenden van de _Albatros_ het onvergelijkelijke
+dal van Cachemir.
+
+Ja, die vallei mag onvergelijkelijk heeten. Zij ligt tusschen het
+groot en klein Himalaya-gebergte, wordt doorsneden door honderden
+voorgebergten, welke de middenketen tot in het waterbekken van
+den Hydaspes uitzendt, en die daar als het ware in de vlakte
+uitsterven. Die vallei wordt toch besproeid door de grillige
+kronkelingen van den stroom, die het samentreffen van de legers van
+Porus aanschouwde, dat wil zeggen van de legers van Indië en van
+Griekenland, die te midden van Centraal-Azië handgemeen raakten.
+
+Die Hydaspes is nog altijd daar; maar de beide steden, door den
+Macedoniër ter herinnering aan zijne overwinningen gesticht, zijn
+zoodanig verdwenen, dat de plaats, waar zij gestaan hebben, niet meer
+aan te wijzen is.
+
+De _Albatros_ stevende dien ochtend boven Szinagar, meer bekend onder
+den naam van Cachemir. Uncle Prudent en zijn makker zagen eene trotsche
+stad welke zich langs de beide oevers der rivier uitstrekte en waarbij
+hare houten bruggen, die den stroom overspanden, zich als spinrag
+vertoonden. Zij ontwaarden hare chalets, met balcons van houtsnijwerk
+versierd, hare wandelplaats door hooge populieren belommerd, hare met
+zoden bedekte daken, die wel eenigermate het uiterlijk van molshoopen
+hadden, hare veelvuldige kanalen, waarop de schuitjes als notendoppen
+en de voerders als mieren schenen, hare paleizen, hare tempels,
+hare kiosken, hare moskeeën, hare bungalows bij het binnenkomen der
+voorsteden. En dat alles spiegelde in het water en vertoonde alzoo een
+dubbel beeld. Daarna verscheen hare oude Citadel van Hari Parvata,
+op den nok van een heuvel gelegen, alsof zij even belangrijk ware
+als de Mont-Valerien, het belangrijkste der forten rondom Parijs.
+
+"Dat zou Venetië kunnen zijn," zei Phil Evans, "wanneer wij in
+Europa waren!"
+
+"Wanneer wij in Europa waren," antwoordde Uncle Prudent, "dan zouden
+wij den weg naar Noord-Amerika wel weten te vinden!"
+
+De _Albatros_ vertraagde hare vaart niet boven het meer, waardoor de
+rivier stroomt; maar hernam haren tocht door het dal der Hydaspes.
+
+Gedurende een half uur ternauwernood bleef het vaartuig, slechts op een
+afstand van tien meters van de oppervlakte der rivier, onbeweeglijk
+stil. Daarvan maakte Tom Turner gebruik, om door middel van eene
+getah-pertjah buis, die naar beneden gelaten werd, de watervaten van
+het vaartuig te vullen. De vloeistof werd opgezogen door eene pomp,
+die door den stroom der accumulatoren in beweging gebracht werd.
+
+Uncle Prudent en Phil Evans hadden een blik met elkander gewisseld. Een
+zelfde gedachte was hun door het brein gevaren. Zij waren slechts
+op weinig meters boven de oppervlakte van den Hydaspes verwijderd,
+en de oevers waren binnen hun bereik. Want beiden waren goede
+zwemmers. Een kopje-onder kon hen de vrijheid hergeven, en hoe zou
+Robur hen weer vatten, wanneer zij onder water verdwenen waren. Was
+hij niet verplicht, ten einde zijne voortstuwingswieken alle vrijheid
+van omwenteling te kunnen geven, om zich op minstens twee meter boven
+de wateroppervlakte te houden?
+
+In een ondeelbaar oogenblik had zich het voor en tegen in hun geest
+ontwikkeld en hadden zij het overwogen. Eindelijk wilden zij over de
+verschansing springen, toen verscheidene handenparen hen grepen.
+
+Men hield hen in het oog. Zij werden in de onmogelijkheid gesteld om
+te kunnen ontvluchten.
+
+Maar ditmaal gaven zij zich niet zonder tegenstand te bieden over. Zij
+wilden hen, die hen vasthielden, terugstooten. Maar het waren stevige
+kerels, die mannen van de _Albatros_!
+
+"Heeren," vergenoegde de ingenieur zich tot hen te zeggen, "wanneer men
+het pleizier smaakt te reizen in gezelschap van Robur den Veroveraar,
+zooals gij hem terecht genoemd hebt, en dat nog wel aan boord van zijne
+bewonderenswaardige _Albatros_, dan verlaat men hem zoo niet.... met
+de Noorderzon! Ik voeg er zelfs bij, dat men hem dan in het geheel
+niet meer verlaat!"
+
+De secretaris Phil Evans voerde zijn verbolgen lotgenoot heen, die
+op het punt stond zich aan betreurenswaardige daden van geweld over
+te geven.
+
+Toen beiden in de roef teruggekeerd waren, vormden zij het onwrikbare
+besluit om te vluchten, om het even waar, om het even of de poging
+hun het leven zou kosten.
+
+De _Albatros_ had haren tocht in westwaartsche richting hervat.
+
+Gedurende dien dag had zij het grondgebied van Kaboulistan, waarvan
+men gedurende een oogenblik de hoofdstad had kunnen ontwaren, bij
+matige snelheid overgestevend. Daarna werd de grens van het koninkrijk
+Herat, op een afstand van elfhonderd kilometer van Cachemir gelegen,
+overschreden.
+
+In die streken, welke nog steeds zoo betwist worden, als de open
+toegangsweg voor de Russen tot de Engelsche bezittingen in Indië,
+werd men eene groote opeengepakte menigte van volk gewaar. Men zag
+er kolonnes, convooien, in één woord alles, wat het personeel en
+het materieel van een leger op marsch te zamenstelt. Men hoorde ook
+kanonschoten en het geknetter van geweervuur.
+
+Maar de ingenieur Robur mengde zich nooit in de zaken van anderen,
+vooral wanneer de gerezen kwestiën zich voor hem niet als vraagstukken,
+de eer en humaniteit rakende, voordeden.
+
+Hij stevende voort.
+
+Al was Herat ook al de sleutel tot centraal Azië, zooals men beweert,
+dan kon hem dat bitter weinig schelen, of die sleutel in handen der
+Britten of der Moscovieten was.
+
+De aardsche belangen konden den stoutmoedige, die van het luchtruim
+zijn domein gemaakt had, niet meer bekoren. En zoo iets was wel
+begrijpelijk.
+
+Daarenboven, de streek zou weldra verdwijnen in een orkaan van zand,
+zooals er in die gewesten zoo vaak ontstaan. Zoo'n orkaan wordt
+"tebbad" genoemd. Deze vervoert de koortskiemen tegelijkertijd met
+de onvoelbare en de onweegbare stofwolken, die hij op zijn doortocht
+allerwege doet opstuiven.
+
+En hoeveel karavanen komen niet in die zandstormen om, en vinden
+daarin niet een rampzalig uiteinde!
+
+De _Albatros_ steeg, om aan die stofwolken te ontkomen, die de
+fijnheid van bewerking zijner kamraderen en zijner cilindervormige
+drijfassen hadden kunnen bederven, tot ongeveer tweeduizend meters,
+om een zuiverder dampkring op te zoeken.
+
+Daarna verdwenen de grenzen van Perzië met zijne uitgestrekte vlakten,
+die voor onze reizigers onzichtbaar bleven. De vaart was zeer gematigd,
+hoewel geen enkele klip, geen enkel gevaar te vreezen was.
+
+En inderdaad, geeft de topographische kaart des lands ook al eenige
+terreinverheffing aan, dan bedraagt die niet veel en blijft zij geheel
+en al binnen de grenzen der middelmatigheid.
+
+Maar toen men de hoofdstad naderde, moest men er op bedacht zijn,
+het Damavend-gebergte te mijden, welks top, met sneeuw en ijs bedekt,
+zich op zesduizend-zeshonderd meters verheft. Daarna diende men de
+Elbrous-bergketen te mijden, aan welker voet Teheran gebouwd is.
+
+Bij het aanbreken van den dag op den 2den Juli, kwam eindelijk dat
+Damavend-gebergte in het gezicht, dat als uit een orkaan van zand te
+voorschijn trad.
+
+De _Albatros_ regelde haren koers zoodanig, dat zij over de stad,
+die door den heerschenden wind in een wolk van fijn stof gehuld werd,
+heenstevende.
+
+Evenwel omstreeks tien uur in den voormiddag, begon men de breede
+grachten te ontwaren, die den omheiningswal omgeven. En te midden
+daarvan bespeurde men het paleis van den Shah, welks muren met tegels
+van gebakken aardewerk bekleed waren. Men kreeg de badplaatsen te
+zien, die zich voordeden, alsof zij in onmetelijke groote turkooizen
+van een schitterend blauwe kleur uitgehold waren.
+
+Dat was slechts als een droomgezicht. Als een zeer schoon droomgezicht,
+wel is waar.
+
+Van dat verkenningspunt wijzigde de _Albatros_ haren koers en
+stevende toen bijna zuiver noord. Eenige uren later bevond zij zich
+boven eene kleine stad, in een der noordelijk uitspringende hoeken
+van de Perzische grens aangelegd, op de boorden van eene groote
+wateruitgestrektheid, waarvan men noch in het noorden, noch in het
+oosten de oevers vermocht te bepalen.
+
+Die stad was de havenplaats Ashourada, het meest vooruitgeschoven
+Russische station in zuidelijke richting.
+
+Die wateruitgestrektheid was eene zee. Het was de Kaspische zee.
+
+Toen werden geene stofwolken meer waargenomen. Men had nu een
+gezicht op een samenraapsel van huizen, volgens den Europeeschen
+stijl gebouwd, welke langs een laag voorgebergte geschaard stonden
+en door een klokketoren beheerscht werden.
+
+De _Albatros_ daalde tot bijna rakelings op de oppervlakte dier zee
+neder, welker waterpas op driehonderd voeten beneden dat van de Zwarte-
+en van de Middellandsche zee gelegen is.
+
+Het luchtschip stevende tegen het vallen van den avond langs die kust,
+welke vroeger tot Turkestan behoorde, maar thans Russisch is en zich
+naar de Balkangolf ombuigt.
+
+Daags daarna--den 3den Juli--zweefde het op honderd meters ongeveer
+boven den spiegel der Kaspische zee.
+
+Geen wal was in het gezicht, noch aan den kant van Azië, noch aan
+dien van Europa. Op de oppervlakte der zee werden eenige witte
+zeilen ontwaard, die door de bries bevallig gezwollen waren. Dat
+waren inlandsche vaartuigen, die gemakkelijk aan hunnen vorm te
+herkennen waren, zooals "keseby's" met twee masten, "kaijuks",
+oude zeerooversvaartuigen met een mast, of "teimils", eenvoudige
+visscherssloepen. Hier en daar stegen rookwolken op, die de _Albatros_
+bereikten. Zij werden uitgebraakt door de schoorsteenpijpen van de
+stoombooten van Ashourada, welke door Rusland, ter uitoefening van de
+politie in de Turkomansche wateren, op de Kaspische zee onderhouden
+werden.
+
+Dien ochtend stond de eerste officier van de _Albatros_, Tom Turner,
+met François Tapage, den kok van boord, te praten en antwoordde op
+eene vraag van dezen het navolgende:
+
+"Ja, zeker; wij zullen gedurende ongeveer acht en veertig uren boven
+de Kaspische zee blijven stevenen."
+
+"Dat is overheerlijk," antwoordde de kok, zich vergenoegd in de
+handen wrijvende.
+
+"Mag ik u vragen, wat overheerlijk is, master Tapage?" vroeg Tom
+Turner deftig.
+
+"Wel, dat wij zoolang boven die zee blijven."
+
+"En waarom is dat overheerlijk? Ik begrijp niet...."
+
+"Wel, dan zal ons wel verlof gegeven worden om te visschen," zei de
+kok. "Zou het niet, master Turner?"
+
+Deze knikte bevestigend.
+
+"Daar zegt ge zoo iets," hernam hij. "Ik zal alles in gereedheid
+doen brengen."
+
+En inderdaad, daar men ongeveer veertig uren noodig had, om
+de uitgestrektheid van zes honderd vijf en twintig mijlen af te
+leggen, welke deze zee, die twee honderd mijlen breed is, over hare
+lengte-as meet, mochten daarbij nog wel eenige uren gevoegd worden
+ter vischvangst, gedurende welke de snelheid van vaart der _Albatros_
+zeer gematigd, ja zelfs nul zou kunnen genoemd worden.
+
+Het antwoord van Tom Turner was door den secretaris van
+Weldon-Institute, die zich in dit oogenblik vooruit bevond, gehoord
+geworden. Dat gaf hem eene welkome afleiding.
+
+Hij werd toch in dit oogenblik door den knecht Frycollin bestormd
+met eindelooze klaagliederen over zijn verblijf aan boord en met
+hartverscheurende smeekbeden, om toch zijn tusschenkomst te verleenen
+bij Uncle Prudent, opdat deze mocht toestaan, dat zijn neger ergens
+"aan wal" gezet werd.
+
+Zonder op dat zotte gekakel van den zwartkop te antwoorden, greep
+Phil Evans de gelegenheid aan en spoedde zich naar het achterschip,
+om den voorzitter van Weldon-Institute op te zoeken. Daar maakte hij,
+na alle voorzorgsmaatregelen genomen te hebben, ten einde niet gehoord
+te worden, dezen bekend met de woordenwisseling tusschen den eersten
+officier Tom Turner en den kok François Tapage.
+
+"En wat denkt gij er van?" vroeg hij ten slotte aan Uncle Prudent.
+
+"Wat ik er van denk?..." antwoordde deze. "Wel, dat wij ons geene
+droombeelden te scheppen hebben omtrent de gedragslijn van dien
+ellendeling ten onzen opzichte!"
+
+"Neen, waarlijk niet," hernam Phil Evans. "Hij zal ons eerst wanneer
+hem dat zal behagen de vrijheid weergeven.... als hij ze ons ooit
+weergeeft!"
+
+"Dus in ieder geval moeten wij alles beproeven, om de _Albatros_
+te ontvluchten!"
+
+"Het is toch een bewonderenswaardig toestel...."
+
+"Wat?.... Wat is bewonderenswaardig?" vroeg Uncle Prudent onstuimig
+en verwoed.
+
+"Die _Albatros_.... Ja, zij is bewonderenswaardig, dat moet erkend
+worden, niet waar?"
+
+"Dat is mogelijk!" riep Uncle Prudent grimmig uit. "Maar die _Albatros_
+is het eigendom van een schavuit, die ons wederrechtelijk gevangen
+houdt. En van die zijde beschouwd, levert dit luchtvaartuig een
+voortdurend gevaar op voor ons en onze vrienden. En als wij er niet
+in slagen om het te vernietigen...."
+
+"Laten wij beginnen met te vluchten!...." antwoordde de secretaris
+Phil Evans. "Later kunnen wij zien...."
+
+"Ja.... het zij zoo!" hernam Uncle Prudent, "....en laten wij iedere
+gelegenheid benutten, die zich zal voordoen."
+
+"Goed, dat zullen wij."
+
+"De _Albatros_" ging de voorzitter van Weldon-Institute voort,
+"zal blijkbaar de Kaspische zee overstevenen, en daarna boven Europa,
+hetzij in het noorden boven Rusland, hetzij in het westen boven mildere
+landstreken zweven. Welnu, waar wij ook voet aan wal zullen zetten,
+zullen wij wel terechtkomen en onzen weg wel weten te vinden. Wij
+moeten dus ieder oogenblik van den dag of den nacht gereed zijn."
+
+"Maar...." wilde Phil Evans vragen.
+
+"Maar, wat?"
+
+"Hoe zullen wij vluchten?"
+
+"Luister," zei Uncle Prudent, met den meest mogelijken ernst en
+deftigheid.
+
+"Ik ben geheel gehoor," antwoordde zijn secretaris.
+
+"Het gebeurt vaak, dat de _Albatros_ gedurende den nacht slechts op
+weinige honderd voeten boven den grond zweeft. Nu bevinden zich aan
+boord kabeltouwen genoeg van die lengte...."
+
+"Jawel, maar...."
+
+"Shutt!.... Met een weinig stoutmoedigheid zou men zich misschien
+naar beneden kunnen laten glijden...."
+
+"Ja," hernam Phil Evans. "Als het geval zich zou voordoen, zou ik
+geenszins aarzelen...."
+
+"Ik ook niet," betuigde Uncle Prudent. "Maar, luister verder..."
+
+"Tot uw dienst, master Prudent."
+
+"Ik knoop aan die mededeeling vast, dat des nachts, behalve de
+roerganger, die op het achterschip staat, niemand de wacht houdt. En
+toevallig ligt juist een der door mij bedoelde kabels vooruit. Mij
+dunkt, dat het niet onmogelijk zal zijn om dien, zonder gezien of
+gehoord te worden, buiten boord te brengen."
+
+"Opperbest!" zeide Phil Evans. "Ik zie met genoegen, Uncle Prudent,
+dat gij kalmer zijt. Dat is noodig, om te kunnen handelen. Maar op dit
+oogenblik zweven wij boven de Kaspische zee. Talrijke vaartuigen zijn
+in het gezicht. De _Albatros_ gaat dalen om te visschen.... Wellicht
+zouden wij van de gelegenheid kunnen gebruik maken om...."
+
+"Maar, men bewaakt ons, zelfs wanneer wij meenen niet bespied te
+worden," antwoordde Uncle Prudent.
+
+"Meent gij?"
+
+"Dat hebt gij wel bespeurd, toen wij in de Hydaspes wilden springen,
+niet waar?"
+
+"Ja, dat is waar," antwoordde Phil Evans. "En wie verzekert ons,
+dat wij ook niet des nachts bewaakt worden?"
+
+"Om het even! Wij moeten er een eind aan maken!" riep Uncle Prudent
+uit. "En als het kan: een eind aan de _Albatros_! Maar vooral een
+eind aan haren gezagvoerder!"
+
+Zooals men ziet, waren de beide gevangenen--vooral Uncle Prudent--in
+eene gemoedsstemming, die hen in staat zou kunnen stellen, om de meest
+roekelooze daden te verrichten, daden, die hunne eigene veiligheid
+zeer in gevaar zouden kunnen brengen.
+
+Het gevoel hunner onmacht, de versmadende kleinachting, die
+op bespotting geleek, waarmede Robur hen behandelde, de brutale
+antwoorden, welke hij hun gaf, dat alles bracht het zijne bij om den
+toestand, die reeds gespannen was, met den dag ondragelijker te maken.
+
+Dienzelfden dag zou een nieuw voorval het gevaar voor een zeer
+betreurenswaardigen twist tusschen Robur en zijne twee gevangenen nog
+vermeerderen. De arme Frycollin was er verre van om te gissen dat hij
+er de aanleidende oorzaak, de uittarter als het ware, van zoude wezen.
+
+Toen deze zich boven de zee zonder grenzen zag, begon hij weer, als
+een echte lafaard, angst te gevoelen. Evenals een kind begon hij te
+grijnen, te janken, te protesteeren, te huilen, te schreeuwen en zich
+in duizend bochten te wringen, terwijl hij daarbij de afschuwelijkste
+gezichten trok.
+
+"Ik wil weg!..." gilde hij. "Ik wil heengaan!... Ik ben geen
+vogel!... Ik ben niet gemaakt om te vliegen!... Ik wil dat men mij
+aan wal brenge!... En dat wel dadelijk!..."
+
+Wij behoeven er niet bij te vertellen, dat Uncle Prudent hoegenaamd
+geene pogingen aanwendde, om den schreeuwer tot bedaren te
+brengen. Integendeel. Dat gehuil begon evenwel Robur zeer te vervelen.
+
+Alvorens Tom Turner zich met zijne varensgezellen onledig zoude
+houden met de visscherij-benoodigdheden in gereedheid te brengen,
+gaf hij order, ten einde zich van Frycollin te ontdoen, dat deze in
+zijne roef zoude opgesloten worden. Maar daar ging de neger als een
+uitgelatene te werk; hij schopte en klopte tegen en op de omwandingen,
+en schreeuwde en gilde daarbij nog erger dan te voren.
+
+Het was ongeveer middag.
+
+De _Albatros_ zweefde toen op een afstand van ongeveer vijf of zes
+meters boven de oppervlakte der zee. Eenige der daarop stevenende
+vaartuigen hadden verschrikt de vlucht genomen. Weldra was dit gedeelte
+van de Kaspische zee geheel verlaten.
+
+Zooals men wel denken kan, waren de beide gevangenen in die
+omstandigheden, waarin zij slechts over boord hadden te springen om te
+kunnen vluchten, het voorwerp van een bijzonder toezicht. Al nam men
+zelfs aan, dat zij er in geslaagd zouden zijn kopje-onder te spelen,
+dan nog zouden zij door de sloep van de _Albatros_ spoedig opgevischt
+zijn. Die sloep, van caoutchouc vervaardigd, was licht als een veer
+en vloog over het water.
+
+Dus gedurende die vischvangst kon aan geene ontvluchting gedacht
+worden. Toch wenschte Phil Evans haar bij te wonen, terwijl Uncle
+Prudent, in een voortdurenden toestand van woede en razernij, zich
+in zijne hut terugtrok.
+
+Men weet, dat het bekken der Kaspische zee eene vulkanische depressie
+is van den bodem. In dat bekken wateren groote stroomen en rivieren
+uit, zooals: de Wolga, de Oeral, de Kour, de Roema, de Jemba en
+tal van anderen. Zonder de dagelijksche verdamping, die als het
+ware het te veel verslindt, zou die zee, welke eene oppervlakte van
+zeventienduizend vierkante mijlen heeft, bij eene gemiddelde diepte
+van tweehonderd-zeven-en-negentig voeten, de noordelijke en oostelijke
+oeverstreken, die laag en moerassig zijn, overstroomen. Hoewel dat
+bekken geene gemeenschap heeft met de Zwarte zee of met het meer
+Aral, welks waterpas verre boven dat der Kaspische zee verheven
+ligt, bezit deze laatste toch een grooten rijkdom aan visschen--van
+die soorten evenwel die gewoon zijn aan de bitterheid harer wateren,
+eene eigenschap, welke aan de naphta toegeschreven wordt, die haar uit
+verscheidene bronnen, in haar zuidelijk gedeelte gelegen, toevloeit.
+
+Bij de gedachte aan de afwisseling, welke die vischvangst in het
+dagelijksch menu zoude brengen, kon de bemanning van het luchtschip
+haar genoegen niet bemantelen.
+
+"Opgepast!" riep Tom Turner, die met vaste hand een grooten visch
+geharpoend had, die veel op een haai geleek.
+
+Het was een prachtige steur van zeven voet lengte, van die soort,
+door de Russen Belonga genaamd, welks kuiteieren met zout, azijn en
+witten wijn gemengd, de kaviaar vormen. Misschien smaken de steuren,
+die in de rivieren gevangen worden, beter dan de zeesteuren; maar
+deze soort was toch zeer welkom aan boord van de _Albatros_.
+
+Wat evenwel die vischvangst tot eene zeer overvloedige maakte, was
+een driehoekig zakvormig net, hetwelk door het luchtschip gesleept
+werd en waarin door elkander krioelden karpers, brasems, zalmen,
+zoutwatersnoeken, en vooral eene groote menigte sterletten van
+matige lengte, die de vermogende lekkerbekken levend van Astrakan
+naar Moskou en naar Sint Petersburg laten overbrengen. Deze, welke
+men thans gevangen had, zouden onmiddellijk van uit hun natuurlijk
+element zonder onkosten van vervoer in de ketels der kombuis van het
+luchtschip overgaan.
+
+De bemanning der _Albatros_ haalde met vreugde de netten in, nadat
+het luchtschip ze over de uitgestrektheid van eenige mijlen gesleept
+had. De Casconjer, François Tapage, brulde als het ware van plezier
+en deed zijn naam wel eer aan. Die vischvangst, welke slechts een uur
+geduurd had, was voldoende om de wannen van het luchtschip behoorlijk
+te vullen. Daarna werd koers naar het noorden gezet.
+
+Frycollin was gedurende dat oponthoud steeds voortgegaan met schreeuwen
+en met op de wanden zijner hut te kloppen en te trappen, in één woord:
+een onverdragelijk spektakel te maken.
+
+"Zal die vervloekte neger dan niet zwijgen!" zei Robur, wien het
+geduld begon te ontbreken.
+
+"Mij dunkt, mijnheer de ingenieur," meende Phil Evans, "dat hij
+recht heeft...."
+
+"Welk recht heeft hij hier aan boord?" vroeg Robur driftig.
+
+"Het recht om zich te beklagen."
+
+"Ja, zooals ik het recht heb, om mijn ooren die marteling te besparen."
+
+"Ingenieur Robur!..." zei Uncle Prudent, die op dit oogenblik op het
+dek verscheen.
+
+"President van Weldon-Institute!"
+
+Beiden traden op elkander toe. Beiden keken elkander vlak in de oogen.
+
+Daarna zei Robur, terwijl hij de schouders optrok:
+
+"Geef hem een eindje, Tom."
+
+Torn Turner begreep die weinige woorden. Frycollin werd uit zijn
+hut gehaald.
+
+Of de neger ook al schreeuwde, alsof hij geslacht werd, daaraan
+stoorde zich niemand. De manschappen van Tom Turner grepen hem en
+bonden hem in eene balie, eene soort tobbe, die zij aan het uiteinde
+van een kabel vastmaakten.
+
+Dat was juist een dier kabels, waarvan de president Uncle Prudent,
+zooals men weet, gebruik had willen maken.
+
+De neger dacht eerst, dat men hem wilde hangen, namelijk om den
+hals. Dat was minder juist. Wel werd hij gehangen, maar op eene
+andere wijze.
+
+En inderdaad, de kabel werd ontrold en naar buiten over eene lengte van
+ongeveer honderd voeten gevierd, zoodat Frycollin in de ruimte zweefde.
+
+Thans kon hij naar hartelust en zonder hinderlijk te zijn, schreeuwen
+zooveel hij wilde. Maar de angst schroefde hem de keel dicht en hij
+bleef stom als een visch.
+
+Uncle Prudent en Phil Evans hadden zich tegen die handeling, of volgens
+hen mishandeling verzet, maar zij werden krachtdadig teruggedrongen.
+
+"Dat is infaam!" zei Phil Evans.
+
+"Dat is lafhartig!" gilde Uncle Prudent, die buiten zichzelven van
+woede was.
+
+"Waarlijk?" vroeg Robur hoonend.
+
+"Dat is misbruik van macht maken en daartegen zal ik op andere wijze
+protesteeren dan enkel met woorden."
+
+"Protesteert! Wat kan mij dat schelen!"
+
+"Ik zal mij wreken, ingenieur Robur!"
+
+"Welnu, wreekt u, president van Weldon Institute!"
+
+"Ik zal mij wreken op u en op al de uwen!"
+
+De mannen van het personeel van de _Albatros_ waren nader getreden
+en legden geene al te teerhartige neigingen aan den dag. Robur gebood
+hen evenwel met een gebaar, om zich te verwijderen.
+
+"Ja, ik zal mij wreken!"
+
+"Zooals gij wilt!"
+
+"Op u en op al de uwen!" schreeuwde Uncle Prudent, dien zijn makker
+tevergeefs poogde te kalmeeren.
+
+"Wanneer het u believen zal!" antwoordde de ingenieur.
+
+"En met alle mogelijke middelen!"
+
+"Zoo, zoo!"
+
+"Ja, met alle mogelijke middelen."
+
+"Genoeg!" zei Robur toen op dreigenden toon. "Genoeg! Er zijn nog
+andere kabels aan boord. Zwijgt nu, of de baas ondergaat dezelfde
+straf als de knecht!"
+
+Uncle Prudent zweeg, niet uit vrees, maar hij stikte bijna van woede,
+en wel zoodanig, dat Phil Evans hem naar zijne hut moest geleiden.
+
+Intusschen was sedert een uur het weder aanmerkelijk gewijzigd
+geworden. Er deden zich voorteekenen voor, waaromtrent zich niet te
+vergissen viel. Een onweder was op til. De electrische oververzadiging
+van den dampkring was tot zulk eene hoogte gestegen, dat Robur tegen
+twee uur getuige was van een natuurverschijnsel zooals hij vroeger
+nimmer waargenomen had.
+
+In het noorden, van welken kant het onweder aankwam, stegen
+dampkrullen omhoog, die als het ware lichtgevend waren, hetgeen
+voorzeker veroorzaakt werd door het uiteenloopende van de
+electriciteits-spanning, die tusschen de verschillende wolkenlagen
+bestond.
+
+De weerschijn van die lichtgevende wolkjes, deed op de zee
+duizenden en honderdduizenden schitterende vonkjes verschijnen,
+welker uitstralend vermogen des te scherper waargenomen kon worden,
+naarmate het uitspansel al donkerder en donkerder werd.
+
+Het zou niet lang duren, of de _Albatros_ zou het natuurverschijnsel
+ontmoeten, en dat des te spoediger, daar zij elkander te gemoet kwamen.
+
+En wat gebeurde er intusschen met den neger Frycollin?
+
+Welnu, Frycollin werd steeds door de _Albatros_ op sleeptouw gehouden.
+
+Ja, op sleeptouw gehouden, dat is het ware woord. Want de sleeptros of
+de kabel vormde door de snelheid van honderd kilometers, waarmede het
+luchtgevaarte zich toen bewoog, en waardoor de balie, waarin de neger
+zich bevond, achteraan kwam, een vrij stompen hoek met het gangboord
+der verschansing, waaraan de kabel vastgemaakt was.
+
+Men kan over den angst en de ontzetting van den neger oordeelen,
+wanneer men verneemt dat de bliksemstralen rondom hem de luchtruimte
+doorkliefden en de donderslagen ratelden, alsof zij de onmetelijkheid
+der hemelen hadden willen doen splijten.
+
+Het geheele personeel aan boord sloeg in de gegeven omstandigheden
+de handen aan het werk, hetzij om boven het onweder te stijgen,
+hetzij om het door dolsnelle vaart te midden der beneden-luchtlagen
+te ontvluchten.
+
+De _Albatros_ bevond zich toen op hare gemiddelde hoogte--zoo omstreeks
+op duizend meters boven de oppervlakte der zee, toen plotseling
+een bliksemstraal met verschrikkelijk geweld knetterde. De rafelbui
+verdubbelde in woede, en binnen weinige seconden stortten zich vurige
+wolken over het luchtschip uit.
+
+Phil Evans kwam toen bij den ingenieur Robur, om een goed woord voor
+Frycollin te doen en droeg het verzoek voor, dat de arme drommel
+binnen boord gehaald zoude worden.
+
+Maar Robur had die tusschenkomst niet afgewacht. Hij had zijne bevelen
+reeds gegeven en men was begonnen met het inpalmen van den tros,
+waaraan de neger bengelde, toen zich plotseling eene onverklaarbare
+vertraging in de omwentelingen der schijven van de opstijgende
+schroeven deed gevoelen.
+
+Wat zou dat zijn?
+
+Robur ijlde, ja vloog naar de centrale schroef.
+
+"Volle kracht!.... Volle kracht!...." riep hij den machinist
+toe. "Volle kracht!.... Wij moeten zoo spoedig mogelijk boven de
+onweerswolk stijgen!"
+
+"Onmogelijk, master!" zeide deze.
+
+"Wat onmogelijk?"
+
+"Ja, onmogelijk!"
+
+"Wat is er dan?"
+
+"De stroomingen zijn verstoord!...."
+
+"Mijn God!"
+
+"En er doen zich daarin tusschenpoozen voor!"
+
+En inderdaad, de _Albatros_ daalde merkbaar.
+
+Zooals het wel eens gedurende onweders met den stroom door de
+telegraafdraden gebeurt, zoo geschiedde het ook thans op het
+luchtschip, namelijk de electrische stroom der accumulatoren werkte
+slechts zeer onvolkomen. Maar, wat slechts eene wederwaardigheid kan
+genoemd worden, wanneer het telegrammen of berichten geldt, was hier
+een schrikkelijk gevaar. Dat stond hier gelijk met een neerploffen in
+de zee, zonder dat er iets te doen was, om het gevaar te kunnen keeren.
+
+"Laat naar beneden gaan!" riep Robur. "Laat naar beneden gaan, om
+buiten de werking der electrische zone te geraken! Kom, jongens,
+de handen uit de mouwen en koelbloedigheid!"
+
+De ingenieur was op de gezagvoerders-brug gestegen.
+
+De manschappen stonden op hunne posten, gereed om zijne bevelen uit
+te voeren.
+
+Hoewel de _Albatros_ reeds ettelijke honderd voeten gedaald was,
+zoo was zij toch nog door de onweêrswolk omgeven. Zij bevond zich
+te midden der bliksemstralen, die zich rondom haar kruisten als de
+schitterende vonken van een prachtig vuurwerk. Het was een verheven
+gezicht; toch wekte het een angstig gevoel op, want het gevaar was
+groot, om door den bliksem getroffen te worden.
+
+Helaas, de schroeven vertraagden hare omwentelingen nog meer, en wat
+tot nu toe slechts op eene ietwat snelle nederdaling geleken had,
+dreigde thans een val te worden.
+
+Om kort te gaan, het stond bij een ieder vast, dat het vaartuig
+binnen eene minuut de oppervlakte der zee zoude bereikt hebben. En
+eenmaal daarin neergeplompt, zou geene macht in staat zijn, het uit
+dien afgrond te voorschijn te halen.
+
+Eensklaps verscheen de electrische wolk boven het gevaarte.
+
+De _Albatros_ was toen nog slechts op zestig voeten van den kam der
+golven verwijderd. Binnen een paar seconden zou zij ondergedompeld
+zijn.
+
+Maar Robur, gebruik makende van het gunstige oogenblik, stormde
+naar de centraalroef, greep de hefboomen, die het werk in beweging
+moesten stellen, en gaf den vollen stroom, die niet meer door de
+electrische spanning van den omringenden dampkring geneutraliseerd
+werd, gelegenheid zich te ontwikkelen.... De schroeven hadden dadelijk
+hunne normale snelheid van omwenteling herkregen.... de _Albatros_
+hield op met vallen en was weldra, door hare voortstuwingsschroeven
+voortgezweept, en terwijl zij op geringe hoogte zwevende bleef,
+verre verwijderd van het onweder, dat zij voorbij gestevend was.
+
+Het zal wel onnoodig zijn te verhalen, dat Frycollin gedurende
+die bedrijven een onvrijwillig bad--al was het ook maar gedurende
+weinige seconden--genomen had. Toen hij aan boord opgeheschen was,
+was hij kletsnat en wel dermate, alsof hij tot op den bodem der zee
+ondergedompeld was.
+
+Het zal niet ongeloofelijk voorkomen, wanneer hier verhaald wordt,
+dat hij voortaan niet meer schreeuwde.
+
+Daags daarna, den 4den Juli, had de _Albatros_ de noordelijke grens
+van de Kaspische zee overschreden.
+
+
+
+
+
+XI.
+
+WAARIN DE TOORN VAN UNCLE PRUDENT, VOORZITTER VAN WELDON-INSTITUTE,
+AANGROEIT ALS DE VIERKANTEN VAN SNELHEID VAN DE ALBATROS.
+
+
+Als ooit de voorzitter Uncle Prudent en zijn secretaris Phil Evans
+de hoop voelden tanen, om te kunnen ontvluchten, dan geschiedde
+dat zeker gedurende de eerste vijftig uren, die nu volgden. Duchtte
+Robur, dat de bewaking zijner gevangenen veel minder gemakkelijk zoude
+zijn gedurende dien overtocht over Europa? Dat is mogelijk. Hij wist
+evenwel en was er innig van overtuigd, dat zij vastbesloten waren,
+alles te ondernemen, alles te wagen om te ontvluchten.
+
+Maar, hoe het ook zij, iedere poging zou thans met zelfmoord gelijk
+staan. Men kan uit een sneltrein, ja zelfs uit den Vliegenden
+Hollander [1], of uit een bliksemtrein, die met eene snelheid van
+honderd kilometers in het uur voortijlt, springen, dat is alles
+wel beschouwd slechts het leven op het spel zetten; maar uit een
+vervoermiddel springen, dat tweehonderd kilometers in het uur aflegt,
+dat is de dood willen.
+
+Nu was het die snelheid,--de grootste die zij kon erlangen,--welke aan
+de _Albatros_ medegedeeld was. Zij overtrof de vlucht van de zwaluw,
+die honderd tachtig kilometers in het uur bedraagt.
+
+Aan boord van het luchtschip had men moeten opmerken en ook
+inderdaad opgemerkt, dat de noordoosten wind bestendig was blijven
+doorstaan. Dat was voor den koers zeer gunstig geweest, daar deze
+steeds in dezelfde richting, namelijk westwaarts, was geweest. Maar
+die wind begon te vallen en weldra werd het onmogelijk om op het
+dek van het luchtvaartuig te verwijlen, omdat de snelheid van vaart
+de ademhaling belette, ja, als het ware afsneed. De beide gevangenen
+zouden zelfs op een gegeven oogenblik over boord zijn geworpen, wanneer
+zij niet door de luchtdrukking tegen hunne roef geplakt waren geworden.
+
+Gelukkig bespeurde de roerganger door de traliën van zijn hok, in welk
+gevaar zij verkeerden. Hij drukte op een knop, die eene electrische
+schel in het logies der manschappen deed weerklinken.
+
+Vier hunner slopen of beter gleden toen al kruipende over het dek
+naar het achterschip.
+
+Dat zij, die zich gedurende een storm op een zeeschip bevonden hebben,
+hetwelk met den wind op den kop bijgedraaid lag, hun geheugen eens
+raadplegen, dan zullen zij eerst begrijpen het geweldige van zoo'n
+drukking. Hier echter was het niet de storm, maar de _Albatros_ zelve,
+die haar door hare onvergelijkelijke snelheid deed ontstaan.
+
+Om kort te gaan, de vaart moest verminderd worden, hetgeen aan Uncle
+Prudent en aan zijn secretaris Phil Evans veroorloofde om hunne hutten
+te gaan opzoeken.
+
+De _Albatros_ vervoerde in het innerlijke harer roeven, zooals de
+ingenieur Robur terecht verzekerd had, eene in allen deele bruikbare
+lucht.
+
+Maar welke stevigheid bezat toch dat toestel, dat het aan de drukking
+bij eene dusdanige plaatsverandering weerstand kon bieden? Die was
+buitengewoon!
+
+Wat de voortstuwingsschroeven aan het voor- en het achterschip betreft,
+die bezaten eene zoodanige snelheid van omwenteling, dat men ze zelfs
+niet meer kon zien draaien. Met eene onmetelijke kracht van indringing
+schroefden zij zich als het ware in de luchtlaag.
+
+De laatste stad, die men van boord waargenomen had, was Astrakan
+geweest, welke op een korten afstand van den noordelijken oever der
+Kaspische zee gelegen is.
+
+De Ster der Woestijn--zooals haar een Russisch dichter genoemd
+heeft--is van den eersten rang, dien zij weleer innam, tot den vijfden
+of zesden afgedaald. Die eenvoudige hoofdplaats eener provincie had
+een oogenblik hare oude walmuren, bekroond met nuttelooze schietgaten,
+hare vervallen torens, te midden der stad gelegen, hare moskeeën, die
+aan meer moderne kerken grensden, hare kathedraal met vijf koepeldaken,
+die verguld en met blauwe sterren bezaaid waren, alsof zij uit een
+stuk van het firmament geknipt waren, in de verte vertoond; en dat
+alles was voorgekomen, alsof het in dezelfde waterpas gelegen was van
+de monding der Wolga, die daar ter plaatse eene breedte van ruim twee
+kilometers bedraagt.
+
+Daarna, van dit punt af was de vlucht der _Albatros_ als het ware
+niets anders dan een overijlden rit door de hoogere luchtlagen van
+den dampkring, alsof zij bespannen ware geweest met die fabelachtige
+hippogriffen of gevleugelde paarden, die met een enkelen wiekslag
+een uur gaans aflegden.
+
+Het was tien uur des voormiddags van den 4den Juli, toen de _Albatros_
+noordwestwaarts opstevende en nagenoeg het dal der Wolga volgde.
+
+Aan beide zijden konden de steppen der Don en der Ural, die
+voorbijschoven, ontwaard worden.
+
+Wanneer het mogelijk geweest ware een blik te werpen op dat
+uitgestrekte grondgebied, dan zou men ternauwernood tijd gehad hebben,
+om de steden en de dorpen te kunnen tellen.
+
+Toen eindelijk de avond gekomen was, passeerde het luchtschip Moskou,
+zonder evenwel de vlag, die op het Kremlin woei, te salueeren. In
+tien uren tijds had de _Albatros_ de tweeduizend kilometers afgelegd,
+die Astrakan van de oude hoofdplaats van het groote Russische rijk
+scheiden.
+
+De spoorbaan van Moskou naar Petersburg wordt gerekend twaalfhonderd
+kilometers lang te zijn. Dat was dus een reisje van een halven dag. De
+_Albatros_, nauwgezet als een sneltrein, bereikte dan ook Petersburg
+en de boorden der Newa tegen twee uur in den morgen. De helderheid
+van den nacht onder deze hooge breedte, waar de Juni-zon zoo vroeg
+opkomt en zoo laat ondergaat, veroorloofde gedurende een oogenblik
+van den aanblik dier hoofdstad te genieten.
+
+Daarna volgden de Finlandsche Golf, de Abo-eilandengroep, de
+Oostzee, Zweden ter breedte van Stockholm, Noorwegen, ter breedte
+van Christiania.
+
+Tien uren slechts voor deze twee duizend kilometers!
+
+Waarlijk, men zou kunnen gelooven, dat voortaan geen menschelijke
+macht in staat ware om der snelheid van de _Albatros_ paal en perk
+te stellen. Het was alsof zij ten gevolge der resultante van hare
+voortstuwingskracht met de aantrekkingskracht der aarde in eene
+onveranderlijke baan rondom den aardbol bevestigd was. Het luchtschip
+hield evenwel halt juist boven den beroemden waterval, de Rjukanfoss
+in Noorwegen. De Gousta-berg, welks top de bekoorlijke streken van
+het Telemarksche beheerscht, stond daar als een grenspaal, die niet
+overschreden zoude worden.
+
+De _Albatros_ koerste dan ook van dit punt af zuiver zuidwaarts,
+zonder evenwel hare snelheid te matigen.
+
+En wat voerde Frycollin gedurende dien merkwaardigen tocht uit?
+
+Frycollin bleef in zijne kajuit en hield zich stil als een muis. Hij
+trachtte den geheelen dag te slapen en maakte daarop slechts op de
+tijdstippen der maaltijden eene loffelijke uitzondering.
+
+Dan hield hem François Tapage, onze bekende kok aan boord, gezelschap
+en maakte gaarne van de gelegenheid gebruik, om met zijne angsten
+den spot te drijven.
+
+"Waarlijk, mijn jongen," zei hij, "je schreeuwt dus niet meer?"
+
+De neger bromde iets tusschen de tanden.
+
+"Je moet je anders niet geneeren. Je weet, met een paar uren in
+die balie aan een lang touw, ben je er af!... Kan je dat niet
+bekoren?.... Niet?"
+
+Frycollin zette een gezicht, alsof hij kiespijn had.
+
+"Met de snelheid, die wij bezitten, moet zoo'n luchtbad een uitstekend
+middel voor de rheumatiek wezen! Lijd je aan rheumatiek?"
+
+Frycollin knikte neen.
+
+"Hoe jammer, niet waar? Je zoudt dadelijk genezen worden."
+
+"Mij dunkt, dat bij die snelheid alles uit zijne voegen gerukt wordt,"
+jammerde Frycollin.
+
+"Dat is best mogelijk, mijn goede Fry. Maar weet je wat nogal
+geruststellend is?"
+
+"Wat dan, master Tapage?"
+
+"Dat is, dat wij zoo snel vliegen, dat, al ging de boel uit elkaar,
+wij toch niet vallen kunnen."
+
+"Meent gij?"
+
+"Op mijn woord van Gasconjer!"
+
+Dat was het stopwoord van den luidruchtigen Franschman en daartegen
+was niets in te brengen.
+
+Om evenwel de waarheid te zeggen en zonder in de overdrijving van
+François Tapage te vervallen, dient toch vermeld te worden, dat,
+dank zij die overgroote snelheid, de arbeid der opstuwende schroeven
+veel gemakkelijker was. De _Albatros_ gleed over de luchtlaag, die
+haar droeg, als ware zij een Congrevische vuurpijl.
+
+"En zal dat lang duren?" vroeg Frycollin.
+
+"Alles hangt af van hetgeen gij door lang verstaat."
+
+"Lang, wat men lang duren noemt!"
+
+"Och neen," antwoordde de snaaksche kok. "Eenvoudig gedurende het
+geheele leven!"
+
+"O wee!...." riep de neger uit, die met zijne jammerklachten weer
+begon.
+
+"Pas op, Fry, pas op!" zei Tapage, terwijl hij den vinger waarschuwend
+ophief.
+
+De neger keek hem aan zonder met jammeren op te houden.
+
+"Ja, pas op," vervolgde François Tapage; "want de baas zou, zooals men
+in mijn land zegt, je wel weer eens op dien schommel kunnen zetten!"
+
+Daarop slikte Frycollin met de dubbele portie vleesch, die hij in
+den mond stak, zijne zuchten in.
+
+Intusschen hadden de voorzitter Uncle Prudent en zijn secretaris
+Phil Evans, dat waarachtig geen mannen waren, om zich bij nuttelooze
+jammerklachten te bepalen, eene beslissing genomen.
+
+Het was buiten kijf, dat eene ontvluchting tot de onmogelijkheden
+behoorde. Maar.... was het niet doenlijk om den voet op den aardbol
+te kunnen zetten, zoo rees de vraag: of men aan zijne bewoners de
+wederwaardigheden kon laten weten, die den voorzitter en den secretaris
+van Weldon-Institute getroffen hadden sedert hunne verdwijning, zoo
+ook wie hen ontvoerd had en aan boord van welke vliegende machine
+zij gevangen gehouden werden, om daardoor wellicht eene stoutmoedige
+poging hunner vrienden uit te lokken, ten einde hen uit de handen
+van dien Robur te bevrijden? Maar, groote God! op welke wijze moest
+die poging ten uitvoer gelegd worden?
+
+Gemeenschap aanknoopen? Maar hoe en door welk middel?
+
+Zou het voldoende zijn de in nood verkeerende zeelieden na te volgen,
+die een brief, waarin de plek der schipbreuk bekend gesteld is,
+in eene flesch sluiten en die in zee werpen?
+
+Maar hier was de atmospheer de zee. Daarop zou die flesch
+niet drijven. Slagen was hier niet denkbaar, tenzij de flesch
+op een voorbijganger viel, op gevaar af hem de hersenpan te
+verbrijzelen. Neen, zoo'n flesch zou waarschijnlijk niet gevonden
+worden.
+
+En toch hadden de beide gevangenen slechts dit middel ter hunner
+beschikking, en zij waren op het punt daartoe eene flesch uit
+den scheepsvoorraad te bezigen, toen Uncle Prudent een anderen
+inval had. Hij snuifde, zooals men weet. En hoewel dat geene fraaie
+gewoonte is, zoo kan hem die toch als Amerikaan, die zich aan erger
+kon schuldig maken, vergeven worden. In zijne hoedanigheid van snuiver
+bezat hij natuurlijk eene snuifdoos,--die op dit oogenblik ledig
+was. Die snuifdoos was van aluminium vervaardigd. Wanneer die naar
+beneden geworpen was en zij werd door een eerlijk man gevonden, dan
+zou hij haar oprapen en haar naar een politie-bureau brengen. Daar zou
+men van den daarin besloten brief kennis nemen, die bestemd was om den
+toestand der beide slachtoffers van Robur den Veroveraar te onthullen.
+
+Dat werd ten uitvoer gebracht.
+
+De brief was kort, maar deelde toch alles mede, en gaf het adres van
+Weldon-Institute op, met het verzoek om hem daarheen te zenden.
+
+Toen de voorzitter Uncle Prudent dat schrijven in de snuifdoos besloten
+had, omwikkelde hij deze met een stevigen linnen lap, zoowel om haar
+te beletten gedurende den val open te gaan, als om te voorkomen,
+dat zij door den schok verbrijzeld zoude worden.
+
+Er bleef thans niets meer over, dan op eene gunstige gelegenheid
+te wachten.
+
+En inderdaad, het moeielijkste van de onderneming was, om gedurende
+die dolle vlucht over Europa, uit de roef te komen, over het dek te
+kruipen, op gevaar af door den snijdenden luchtstroom medegevoerd te
+worden. En dat alles moest in het geheim geschieden.
+
+Van eene andere zijde moest gezorgd worden, dat die snuifdoos
+niet in eenige zee, meer of ander water viel. In dat geval zou zij
+onherroepelijk verloren gaan.
+
+Toch bestond de mogelijkheid voor de twee gevangenen, om door dit
+middel gemeenschap met de bewoonde wereld te verkrijgen. Dus het
+moest beproefd worden.
+
+Maar het was thans dag. Het was beter den nacht af te wachten, om
+dan, hetzij eene vermindering van snelheid, hetzij eene kortstondige
+halt te benuttigen, ten einde buiten de roef te kunnen komen. Dan
+zou wellicht de verschansing ongemerkt bereikt kunnen worden, om de
+kostbare snuifdoos boven eene stad--niet anders dan boven eene stad
+te laten vallen.
+
+Maar al waren alle die omstandigheden aanwezig geweest, dan nog zou
+het voornemen, althans dien dag--niet uitvoerbaar geweest zijn.
+
+Toen de _Albatros_ toch ter hoogte van den Gousta-berg het Noorweegsche
+vasteland den rug of beter den achtersteven toegekeerd had, had
+zij nagenoeg zuid gekoerst. Even buiten de kust gekomen, had zij
+den lengtegraad van Parijs gevolgd. Het luchtvaartuig stevende dus
+over de Noordzee langs hare geheele lengte-as, en veroorzaakte de
+grootste verbazing aan boord van de duizenden vaartuigen, die de
+kustvaart tusschen Engeland, Schotland, Noorwegen, Zweden, Rusland,
+Duitschland, Denemarken, Nederland, België en Frankrijk uitoefenden.
+
+Wanneer de snuifdoos niet op het dek zelf van een van die vaartuigen
+viel, dan zou zij ongetwijfeld zinken.
+
+Uncle Prudent en Phil Evans waren dus verplicht een gunstiger oogenblik
+af te wachten. Daarenboven zou zich weldra eene voortreffelijke
+gelegenheid voordoen.
+
+Het was ongeveer tien uur in den avond, toen de Albatros de kusten
+van Frankrijk ter hoogte van Duinkerken bereikte. De avond was vrij
+somber. Gedurende een oogenblik kon men de electrische stralen van
+den vuurtoren op Griz-nez zich zien kruisen met die van den vuurtoren
+van Dover, welker beide lichttoestellen de geheele breedte van het
+Pas-de-Calais verlichten.
+
+Daarna stevende de _Albatros_ boven het Fransche grondgebied, terwijl
+zij zich op eene hoogte van duizend meters boven de oppervlakte van
+den grond hield.
+
+Hare vaart was niet getemperd geworden. Het luchtschip snorde als een
+bom boven de zoo talrijke steden, dorpen en gehuchten in die rijke
+departementen van noordelijk Frankrijk. Steeds langs den meridiaan
+van Parijs voortijlende, waren het nu Duinkerken, Doulens, Amiens,
+Creil, Saint Denis, die als het ware daaronder voorbijschoten. Niets
+deed de _Albatros_ van hare lijnrechte vaart afwijken. Het was
+ongeveer middernacht toen zij boven de Licht-Stad kwam, een naam,
+dien Parijs ten volle verdient, zelfs wanneer hare bewoners te bed
+zijn of zijn moesten.
+
+Welke gril bracht den ingenieur Robur er toe om boven die wereldstad
+stil te houden? Wie zal dat ooit kunnen ontraadselen? Zooveel is
+zeker, dat de _Albatros_ daalde, totdat zij de stad slechts op weinige
+honderden voeten naderde.
+
+Robur trad toen buiten zijne kajuit en de geheele bemanning kwam
+toen op het dek en rondom de verschansing, zoowel om het heerlijke
+panorama te genieten, als om weer eens kalme lucht in te ademen.
+
+Uncle Prudent en Phil Evans wachtten zich wel om de gelegenheid, die
+zich aanbood, te laten ontsnappen, zonder haar te benutten. Beiden
+zochten, na hunne roef verlaten te hebben, een eenzaam plekje op,
+om het meest gunstige oogenblik af te wachten. Vooral moesten zij
+vermijden, dat zij gezien werden.
+
+De _Albatros_, aan eene reusachtige tor gelijk, gleed zacht over
+de groote stad. Zij doorliep de lijn der boulevards, welke toen zoo
+prachtig verlicht waren met de electrische toestellen van Edison. Het
+geraas der rijtuigen, die nog in de straten rondreden, steeg tot
+bij het luchtschip op, alsook het gerol en geratel der treinen op de
+talrijke spoorwegen, die zich als stralen naar Parijs richten.
+
+Daarna kwam het gevaarte ter hoogte van de hoogste monumenten zweven,
+alsof het tegen den kogel, die het Pantheon bekroont, of tegen het
+kruis der Invaliden had willen stooten. Daarna fladderde het van
+de twee minarets van het Trocadero tot aan den metalen toren op het
+Champ de Mars, welks overgroote reflector de geheele hoofdstad met
+electrisch licht overstroomde.
+
+Die luchtwandeling, dat nachtelijk flaneeren duurde ongeveer een
+uur. Het was als een rustpunt in den dampkring, alvorens de eindelooze
+reis te hervatten.
+
+En waarachtig, de ingenieur Robur wilde waarschijnlijk aan de
+Parijzenaars het schouwspel van een hemellichaam verschaffen, dat niet
+door hunne sterrenkundigen voorspeld was. De verlichtingstoestellen
+der _Albatros_ werden in werking gebracht en twee schitterende
+stralenbundels stortten zich uit over de pleinen, de squares,
+de tuinen, de paleizen, over de zestigduizend huizen der stad en
+verlichtten den gezichteinder van de eene kim tot de andere.
+
+En de _Albatros_ was ditmaal gezien geworden,--maar niet alleen gezien,
+ook gehoord; want Tom Turner had zijne trompet aan de lippen gebracht
+en overstelpte de stad met eene schetterende fanfare.
+
+Uncle Prudent boog zich in dat oogenblik over het boord der
+verschansing heen, opende de hand en liet de snuifdoos vallen.
+
+Bijna gelijktijdig steeg de _Albatros_ in het luchtruim op.
+
+Maar haar vergezelde in dien Parijschen hemel een oorverdoovend hoerah
+der menigte, die nog talrijk was op de boulevards.--Het was een hoerah
+van verbazing, hetwelk den grilligen meteoor gold.
+
+Plotseling werden de verlichtingstoestellen van de _Albatros_ buiten
+werking gesteld. Het duister heerschte wederom rondom het luchtschip
+evenals de vorige doodsche stilte. Toen werd weer vooruit gestevend
+met eene snelheid van tweehonderd kilometers in het uur.
+
+Dat was alles wat men van Frankrijks hoofdstad te zien kreeg. Inderdaad
+niet veel.
+
+Tegen vier uur in den ochtend had de _Albatros_ het geheele Fransche
+grondgebied in schuine lijn overgestoken. Daarbij had zij, om geen
+tijd te verliezen met het overstijgen der Pyreneeën of der Alpen,
+koers over de Provence gezet tot bij de uiterste punt van Kaap Antibes.
+
+Tegen negen uur stonden de San Pietrini verzameld op het terras van
+de Sint-Pieterskerk te Rome en waren onthutst, toen zij het luchtschip
+over de Eeuwige Stad zagen heenstevenen.
+
+Twee uren later wiegelde het een oogenblik, terwijl het de baai
+van Napels beheerschte, te midden der krullen van de rookwolken van
+den Vesuvius.
+
+Eindelijk na de Middellandsche zee in schuinen koers overgestevend
+te zijn, werd de _Albatros_ door de kustwachters van de Goulet op de
+Tunische kust geseind.
+
+Na Amerika had het luchtschip Azië bezocht. Na Azië, Europa. Dat waren
+meer dan dertigduizend kilometers, die door het bewonderenswaardige
+luchtgevaarte in minder dan drie-en-twintig dagen afgelegd waren.
+
+En nu, nu was het op het punt om de reis boven de bekende en onbekende
+streken van het Afrikaansche vasteland te ondernemen.
+
+Misschien verlangt de lezer te weten, wat er van de beruchte snuifdoos
+geworden is, nadat ze door Uncle Prudent buiten boord geworpen was?
+
+Die snuifdoos was in de Rivoli-straat vlak voor het huis, dat nummer
+210 voert, neergekomen. Die straat was toen geheel verlaten. Den
+volgenden morgen werd die doos door eene eerlijke straatveegster
+opgeraapt, die haar naar de Prefektuur van Politie bracht.
+
+Daar werd zij aanvankelijk als eene kleine helsche machine beschouwd,
+met ontplofbare stoffen gevuld. Zij werd eerst uiterst voorzichtig
+uit den linnen lap, die haar omwikkelde, ontrold, en toen met nog
+meer voorzichtigheid geopend.
+
+Ja, eene soort uitbarsting had plaats.... De Chef der algemeene
+veiligheid, met die opening belast, had een vreeselijk niezen niet
+kunnen weerhouden.
+
+Maar, daarna werd de brief uit de snuifdoos te voorschijn gehaald en
+tot algemeene verbazing las men het navolgende:
+
+
+    "Uncle Prudent en Phil Evans, de voorzitter en de secretaris
+    van Weldon-Institute te Philadelphia zijn geschaakt en ontvoerd
+    door het luchtschip van den ingenieur Robur.
+
+    Doet daarvan mededeeling aan de vrienden en bekenden!
+
+    (w.g.) _Uncle Prudent_ en _Phil Evans_."
+
+
+Thans was het onverklaarbaar luchtverschijnsel eindelijk aan de
+bewoners der Beide Halfronden verklaard. Daardoor werd de rust en
+de kalmte aan de geleerden der talrijke Sterrenwachten, die over de
+geheele aarde verspreid zijn, weergegeven.
+
+
+
+
+
+XII.
+
+WAARIN DE INGENIEUR ROBUR TE WERK GAAT, ALSOF HIJ WIL MEDEDINGEN NAAR
+DEN MONTHYON-PRIJS.
+
+
+Op dit punt van de rondvliegreis der _Albatros_ gekomen, zal het
+zeker wel geoorloofd zijn de navolgende vraagpunten te stellen:
+
+Wie was die Robur toch, wiens naam alleen men tot nog toe vernam?
+
+Bracht hij zijn leven in de boven luchtlagen door? Rustte zijn
+luchtvaartuig nooit?
+
+Bezat hij geen toevluchtsplaats in den een of anderen ontoegankelijken
+Staat, alwaar hij aanleggen kon, al was het dan niet om uit te rusten,
+dan toch om zijn mondvoorraad en andere benoodigdheden voor zijn
+luchtschip te vernieuwen?
+
+Het zou vreemd genoemd moeten worden, wanneer het niet zoo was. De
+vliegende dieren, met den krachtigsten wiekslag bedeeld, hebben toch
+ergens eene schuilplaats, hebben toch ergens een nest.
+
+Maar, wat dacht de ingenieur Robur met zijne twee gevangenen te
+doen, die wel is waar hinderlijk, maar toch voor hem slechts bijzaak
+waren? Was hij van plan ze in zijne macht te houden en hen zoo tot
+eene eeuwigdurende vliegreis te doemen?
+
+Of wel zou hij hen, na ze over centraal-Afrika, over Zuid-Amerika,
+over Australië, over den Indischen Oceaan, over den Atlantischen
+Oceaan, over de Groote Stille Zuidzee rondgevoerd te hebben, om
+hen ondanks hen zelven te overtuigen omtrent de mogelijkheid van
+uitvoering der luchtvaart, de vrijheid weergeven en zich vergenoegen
+met hen te zeggen:
+
+"En nu, heeren, hoop ik, dat gij in de toekomst wat minder ongeloof
+zult toonen met betrekking tot het 'zwaarder dan de lucht.' Gaat nu
+in vrede en zondigt voortaan niet meer door eenvoudige ontkenning."
+
+Het is ons vooralsnog onmogelijk op die vragen te antwoorden. Dat is
+het geheim der toekomst. Wellicht zal dat eenmaal ontsluierd worden.
+
+In ieder geval, al bestond dat nest, dat toevluchtsoord, die
+ververschingsplaats, zoo beijverde Robur zich niet die op de noordkust
+van Afrika te zoeken. Hij vergenoegde zich met het einde van dien dag
+te besteden aan het overstevenen van het Regentschap Tunis, van Kaap
+Bon of Raz Addar af tot Kaap Karthago, nu eens grillig fladderende,
+dan weer nauwelijks zwevende. Een weinig later werd zuidwaarts gestuurd
+en volgde de _Albatros_ het bewonderenswaardige dal der Medjerda,
+waarbij zij het geelachtig water van die rivier, hetwelk te midden
+van cactus- en laurierroos-struiken kronkelde, in het oog hield.
+
+Overal deed zij honderden parkieten opvliegen, die op de
+telegraafdraden rustten en daar de berichten schenen af te wachten,
+om ze onder hare vleugelen mede te nemen.
+
+Toen de nacht inviel, zweefde de _Albatros_ boven de grenzen van
+Kroumerijë, en bevond zich toen nog een enkele Kroumir buiten,
+dan bleef die voorzeker niet in gebreke om ter aarde te vallen, het
+aangezicht in het stof te verbergen en Allah om bijstand te bidden
+bij het verschijnen van dien reusachtigen adelaar.
+
+Den volgenden morgen ontwaarde men Bone en de bevallige heuvels in de
+omstreken van die stad gelegen. Daarna verscheen Philippeville, thans
+reeds Klein Algiers genoemd, met hare nieuwe boogvormige kaden, hare
+bewonderenswaardige wijngaarden, welker groene twijgen het geheele
+landschap overdekken, hetwelk daardoor het uiterlijk verkrijgt,
+alsof het uit de Bordeaux- of Bourgogne-streken geknipt ware.
+
+Die tocht van vijfhonderd kilometers over Groot en Klein Kabylië
+bereikte tegen het middaguur zijn eindpunt ter hoogte van de Kasbah
+van Algiers.
+
+Welk schouwspel toen voor de passagiers van het zwevende luchtvaartuig!
+
+Die reede, welke zich tusschen Kaap Matifou en Pescadospunt opende;
+die kuststrook, welke bezaaid was met paleizen, met marabouts en met
+villa's; die grillige dalen, welke met wijnstokken als met mantels
+bekleed waren; die Middellandsche zee, zoo blauw van water, waarop
+de paketbooten stevenden en waarvan de grootsten, de Transatlantische
+niet veel grooter dan eenvoudige stoombarkassen schenen!
+
+Zoo bereikte men Oran, de schilderachtige, welker bewoners, die zich
+in hunne tuinen verlaat mochten hebben, de _Albatros_ te midden van
+een schitterenden sterrenhemel konden ontwaren.
+
+Uncle Prudent en Phil Evans vroegen zich af, aan welke gril
+de ingenieur Robur gehoorzaamde, toen hij hunne zwevende of
+beter vliegende gevangenis zoo liet zweven boven het Algerijnsche
+grondgebied, dat als eene voortzetting van Frankrijk aan de overzijde
+van die zee, welke terecht den naam van Fransch meer draagt, kan
+beschouwd worden. Wanneer het een gril was, dan was die gril twee
+uren na zonsondergang waarschijnlijk bevredigd. Want toen richtte de
+roerganger met eene enkele beweging van het stuurrad de _Albatros_
+zuidwestwaarts, en den volgenden ochtend, toen het luchtschip het
+Tell-gebergte overschreden had, zagen de passagiers de zon boven de
+Sahara, die uitgestrekte zandwoestijn, opgaan.
+
+Ziehier, welke koers den dag van den 8sten Juli genomen werd.
+
+Vooreerst kreeg men uitzicht op Geryville, een klein gehucht,
+hetwelk evenals Laghouat op de grenzen der woestijn gesticht werd,
+tot vergemakkelijking der gemeenschap bij de latere verovering van
+Kabylië. Daarna trok men den bergpas van Stillen door. Dit ging met
+eenige moeielijkheid gepaard, daar de wind, die hevig doorstond,
+tegen was. Vervolgens stevende men over de woestijn, nu eens langzaam
+zwevende over de groene oasen of ksarren, dan weer voortijlende met
+een stoute vaart, die de gypaëten in hunne vlucht voorbij-ijlde. Men
+moest zelfs verscheidene malen vuur geven op die vreeselijke vogels,
+die er niet voor terugdeinsden zich bij troepen van twaalf tot
+vijftien stuks op het luchtschip te werpen, tot grooten schrik van
+den armen Frycollin.
+
+Maar, konden de gypaëten slechts met vervaarlijke kreten die
+geweerschoten beantwoorden of met hunne scherpe bekken en gierenklauwen
+dreigen, de menschelijke inboorlingen van het land, niet minder woest
+dan het gedierte, grepen hunne geweren en spaarden hunne kogels niet,
+vooral toen het luchtschip den Zoutberg voorbijkwam, welks groen en
+violetachtig geraamte door zijn witten sneeuwmantel heenscheen.
+
+Men beheerschte toen de Groote Sahara.
+
+Daar kon men nog de overblijfselen van de bivouacs van Abd-el-Kader
+bespeuren.
+
+Daar is de streek steeds gevaarlijk voor den Europeeschen reiziger,
+vooral wanneer hij verzeild raakt op het grondgebied van het
+bondgenootschap der Beni-Mzal.
+
+De _Albatros_ moest toen in hooger luchtlagen stijgen, om aan
+een doorkomen van den simoun, dien gevaarlijken woestijnwind, te
+ontsnappen. De stormvlaag joeg toch golven van roodachtig zand over
+den bodem voort, zooals de vloed bij het doorstaan het schuim van
+den Oceaan bij het naderen van ondiepe stranden opjaagt.
+
+Later verschenen de treurige hoogvlakten van Chebka, alwaar zich
+geheele velden van een zwartachtigen lavatrachiet tot aan het groene
+en schoone dal van Ain-Massin uitstrekten.
+
+Men kan zich moeielijk de verscheidenheid voorstellen dier streken,
+die door den blik in haar geheel omvat werden.
+
+Op de heuvelrijen, met groen geboomte en struiken bedekt, volgden
+lange grijsachtige terreinplooien, die zich als een arabische burnou
+uitstrekten en welker prachtige plooiwrongen den bodem tot een zeer
+geaccidenteerd terrein maakten.
+
+In de verte werden "oueds", die bergstroomen met hare woelige wateren
+ontwaard, daarbij palmboombosschen, groepen hutten, geschaard op eene
+heuvelverheffing, die zich daar, bij den horizon rondom hunne moskeeën
+geschaard, voordeden als gebakjes, op den bodem rondom een tulband
+uitgespreid. Zoo kreeg men gezicht op Metlifi, waar een godsdienstig
+opperhoofd, de groote Marabout Sidi Chiek verblijf houdt.
+
+Verscheiden honderd kilometers werden, voordat de nacht inviel, boven
+een uitgestrekt grondgebied, hetwelk door groote duinen doorsneden
+was, afgelegd.
+
+Wanneer de _Albatros_ had willen aanleggen, dan had zij voorzeker het
+anker geworpen in de laagvlakte der oase van Ouargla, welke in een
+onmetelijk woud van palmboomen verscholen ligt. De stad vertoonde
+zich zeer duidelijk met hare drie afzonderlijke kwartieren, met
+het paleis van den Sultan, eene soort van versterkte Kasbah, met
+hare huizen, opgetrokken in bouwsteenen, welke in de zonnewarmte
+gebakken waren, en met hare artesische bronnen, die in den dalbodem
+geboord waren, en waaruit het luchtschip zijn voorraad water had
+kunnen vernieuwen. Maar de afgelegde reis was met zulk eene snelheid
+volvoerd, dat het Hydaspes-water, in de vallei van Cachemir opgepompt,
+nog zoo overvloedig in de waterketels van de _Albatros_ aanwezig was,
+dat aan geen water-innemen daar te midden van de woestijnen van Afrika
+gedacht werd.
+
+Werd de _Albatros_ door de Arabieren, door de Mozabiten, door
+de Touaregs, door de negers, die de oase van Ouargla bewonen,
+bespeurd? Voorzeker, daar zij met honderden geweerschoten begroet werd,
+welker kogels machteloos naar beneden vielen, zonder het gevaarte te
+hebben kunnen bereiken.
+
+Daarna viel de nacht in, die stille nacht in de woestijn, welks
+geheimen door Felicien David zoo dichterlijk in welluidende klanken
+als muziek vertolkt zijn.
+
+Gedurende de volgende uren werd zuidwestwaarts gestuurd en sneed men
+den weg naar El Golea, die in 1859 door den onverschrokken Franschman
+Duveyrier verkend was.
+
+De duisternis was zwart en dik. Men kon nog niets ontwaren van de
+Transsaharasche spoorbaan, die volgens het project Duponchel ontworpen
+is. Dat zal een lange ijzeren band zijn, die Algiers langs Laghouat
+en Gardaia met Tombouctou in verbinding moet brengen en bestemd is,
+om later aan de Bocht van Guinea aan te sluiten.
+
+De _Albatros_ kwam nu in de equatoriaalstreken aan en overschreed
+den Kreeftskeerkring.
+
+Op een afstand van duizend kilometers van de noordelijke Saharagrens
+bereikte zij den weg, alwaar de majoor Laing in 1846 den dood
+gevonden heeft.
+
+Zij sneed het pad, hetwelk door de karavanen van Marokko naar Soudan
+gevolgd wordt, en zweefde over dat gedeelte der woestijn, hetwelk
+door de Touaregs afgeschuimd wordt. De passagiers van het luchtschip
+hoorden het "zandgezang", een soort van zacht en klagend gemurmel,
+hetwelk aan den bodem schijnt te ontsnappen.
+
+Een enkel voorval deed zich voor. Eene wolk van sprinkhanen steeg
+uit de vlakte in de ruimte op, en er viel eene zoodanige menigte van
+aan boord van het luchtvaartuig, dat het gevaar liep om "te gronde
+te gaan". Maar men haastte zich, dat overwicht over boord te werpen,
+behalve een paar honderdtallen, die door François Tapage uitgezocht en
+verzameld werden. Hij bereidde ze op zoo smakelijke wijze, dat toen
+Frycollin ze proefde, deze zijne gewone angsten voor een oogenblik
+vergat.
+
+"Drommels, die zijn even lekker als garnalen," zei de neger.
+
+Men bevond zich toen op een afstand van achttien kilometers van de
+oase Ovaryla, en naderde de noordergrens van het onmetelijke rijk,
+dat Soudan genoemd wordt.
+
+Tegen twee uur in den namiddag verscheen dan ook eene stad, die aan
+de bocht, welke door een grooten stroom gevormd wordt, gelegen is.
+
+Die stroom was de Niger.
+
+Die stad was Tombouctou.
+
+Tot heden was dat Afrikaansche Mekka slechts door reizigers,
+afkomstig van het Oude Wereldrond, bezocht geworden. Daaronder telde
+men mannen als: Bazouta, Khazan, Imbert, Mungo Park, Adam, Laing,
+Caillé, Barth, Lenz, enz. enz. Maar dien dag voerde het grootste
+toeval twee Amerikanen derwaarts, die alsnu bij hun terugkeer in hun
+vaderland,--wanneer zij daar ooit wederkeerden,--over die stad _de
+visu_, _de auditu_ en zelfs _de olfactu_ zouden kunnen getuigen.
+
+_De visu_:--omdat hun blik kon waren over al de punten van den
+driehoek, metende vijf of zes kilometers oppervlakte, die de stad
+vormt.
+
+_De auditu_:--omdat het dien dag groote marktdag was en er een
+verschrikkelijk groot spektakel gemaakt werd.
+
+_De olfactu_:--omdat de reukzenuw meer dan onaangenaam aangedaan
+werd door de geuren, die opstegen van het plein Youboe-Kamo, alwaar
+de vleeschhal zich dicht bij het paleis der oude koningen So-Maïs
+verhief, en er van hygiënisch staatstoezicht geen sprake was.
+
+Maar, al getuigde ook het meerendeel der zintuigen voor het aanwezen
+der Afrikaansche hoofdstad, zoo meende toch de ingenieur Robur,
+dat het zijn plicht was, om den voorzitter en den secretaris van
+Weldon-Institute in kennis te stellen, dat zij het buitengewone
+voorrecht genoten de Koningin van Soudan, die thans in de macht der
+Touaregs van Taganet is, te aanschouwen.
+
+"Tombouctou, heeren!" zei hij hen op denzelfden toon, als hij twaalf
+dagen vroeger: "Indië, heeren", aangekondigd had.
+
+Daarna vervolgde hij:
+
+"Tombouctou ligt op den 18den graad noorderbreedte en op 5°56'
+westerlengte van den meridiaan van Parijs. De stad wordt gerekend zich
+op tweehonderd vijf en veertig meters boven den gemiddelden stand der
+zeeoppervlakte te verheffen. Zij is niet zonder belangrijkheid, want
+zij telt twaalf of dertien duizend inwoners en was vroeger beroemd
+door de kunsten en wetenschappen, die er beoefend werden.--Misschien
+gevoelt gij aanvechting om er te ontschepen en er eenige dagen door
+te brengen?"
+
+Een zoodanig voorstel kon niet anders dan spottenderwijze door den
+ingenieur Robur gedaan zijn. En dat was ook zoo; want dadelijk daarop
+hernam hij dan ook:
+
+"Maar, volgens mij, zou het voor vreemdelingen uiterst gevaarlijk zijn,
+te midden van die Negers, die Berberen, die Foullanen, die Touaregs,
+enz. enz. die de landstreek bewonen, te verschijnen. En ik voeg er
+bij, dat het des te gevaarlijker zou zijn, nu wij met een luchtschip
+in hunne oase zouden nederdalen. Dat zou hun wantrouwen voorzeker in
+groote mate opwekken."
+
+"Mijnheer Robur," antwoordde de secretaris Phil Evans op bitsen toon,
+"om het genoegen te smaken u te kunnen verlaten, zouden wij het er wel
+op willen wagen, door die inboorlingen minder welwillend te worden
+onthaald. Wanneer wij tusschen twee gevangenissen te kiezen hadden,
+dan zou onze keuze gauw uitgesproken zijn: Liever Tombouctou dan
+de _Albatros_!"
+
+"Dat hangt van den smaak af," hernam de ingenieur. "Ik zal in ieder
+geval mij wel wachten de proef te nemen, want ik ben verantwoordelijk
+voor de veiligheid der gasten, die mij de eer aandoen met mij te
+reizen..."
+
+"Dus, ingenieur Robur," zei de voorzitter Uncle Prudent, die van
+verontwaardiging trilde en zich niet meer bedwingen kon, "dus gij
+vergenoegt u niet met de rol van gevangenbewaarder, die gij zoo
+waardig vervult. Bij de misdaad, op onze personen gepleegd, voegt
+gij ook nog het beleedigen uwer slachtoffers?..."
+
+"O, mijnheer Prudent, beleedigen!... Welk een woord!... hoogstens
+ietwat bespotten."
+
+"Bij den hemel, mijnheer! Pas op!"
+
+"Ik antwoord u zoo kalm mogelijk."
+
+"Zijn er dan geen wapens aan boord?"
+
+"O, wat dat betreft, een geheel arsenaal. De _Albatros_ is goed
+voorzien."
+
+"Twee revolvers zouden voldoende zijn!"
+
+"Twee revolvers?... Voldoende... voor wat?"
+
+"Als ik de eene in de hand had en gij de andere, dan..."
+
+"Oh, oh! een duel!" riep Robur uit.
+
+"Ja, zeker, een duel!" krijschte Uncle Prudent meer dan hij sprak.
+
+"Een duel, dat een van ons beiden het leven zou kunnen kosten?"...
+
+"Neen, niet zou kunnen, maar zeer zeker zou kosten!" bulderde Uncle
+Prudent in den hoogsten graad van verwoedheid.
+
+"Welnu, geachte voorzitter van Weldon-Institute, dat weiger ik."
+
+"Gij weigert?..."
+
+"Ja, ik weiger!"
+
+"Gij weigert te duelleeren?..."
+
+"Zeker, ik geef er natuurlijk de voorkeur aan, om u levend bij mij
+te houden!"
+
+"En zelf geen gevaar te loopen, niet waar? Dat is voorzichtig en
+uiterst verstandig!"
+
+"Of ik verstandig of niet handel, zijn uwe zaken niet. Hier aan
+boord handel ik, zooals ik dat goedvind. Het staat aan u om er over
+te denken zooals gij verkiest..."
+
+"Ja, dat geeft ons wat?"
+
+"En, als u dat niet bevalt, dient dan uwe klachten in..."
+
+"Onze klachten?"
+
+"Ja, als gij kunt!"
+
+"Als wij kunnen?... Wel, dat is reeds geschied."
+
+"Waarlijk?"
+
+"Ja, waarlijk. Was het dan toch zoo moeielijk, een brief te laten
+vallen, terwijl wij boven het bewoonde gedeelte van Europa stevenden?"
+
+"Hebt gij dat gedaan?" riep Robur, die zich door een onweerstaanbare
+opwelling van toorn liet vervoeren.
+
+"En als wij dat gedaan hadden?"
+
+"Als gij dat gedaan hadt, dan zoudt gij verdienen..."
+
+"Wat dan, heer ingenieur?"
+
+"Dat gij uwen brief over boord nagezonden wordt!"
+
+"Welnu, werp ons dan over boord; want..."
+
+"Want?..."
+
+"Want wij hebben het gedaan!" riep Uncle Prudent uit.
+
+Robur trad met gebalde vuisten op de beide Amerikanen toe.
+
+Op een enkel zijner gebaren was Tom Turner aan het hoofd van eenigen
+der bemanning toegeschoten. Waarachtig, de ingenieur voelde eene
+machtige aanvechting bij zich opkomen om zijne bedreiging ten uitvoer
+te leggen, en... ongetwijfeld was hij bevreesd om aan die opwelling
+gehoor te geven; want... hij keerde zich eensklaps om en verdween
+met rassche schreden in zijne roef.
+
+"Mooi!" zei Phil Evans kortaf.
+
+"Ja, hij is bang," antwoordde de voorzitter Uncle Prudent; "maar bij
+den hemel! wat hij niet heeft gedurfd, zal ik durven. Ja! waarachtig,
+ik zal het doen!"
+
+De bevolking van Tombouctou verzamelde zich in dat oogenblik
+op de pleinen, in de straten, op de terrassen der woningen, die
+amphitheatersgewijs gebouwd waren. In de voornaamste en rijkste
+kwartieren van Sankore en Sarahama, zoowel als in de conisch-vormige
+hutten van het kwartier Raguidi, gilden de priesters van boven
+de omgangen der minarets hunne heftigste vervloekingen uit jegens
+dat luchtmonster, hetwelk daar aan de hemeltransen verscheen. Die
+vervloekingen waren trouwens onschuldig genoeg en minder gevaarlijk
+dan geweerkogels.
+
+Tot in de havenplaats Kahara, welke in eene kromming van den
+Niger gelegen is, was alles in rep en roer. Waarachtig, als hier
+de _Albatros_ geland ware, dan zou zij uit elkander gescheurd,
+dan zou zij vernietigd zijn geworden. Maar het luchtschip stevende
+voort, en gedurende ettelijke kilometers begeleidden haar geheele
+troepen ooievaars, francolynen en ibissen, allen steltvogels, die
+met het vaartuig in spoed poogden te wedijveren. Maar de snelheid
+van de _Albatros_ was zoo groot, dat zij de luchtbewoners spoedig op
+aanmerkelijken afstand achtergelaten had.
+
+Tegen het vallen van den avond steeg een machtig geloei op van
+geheele kudden olifanten en buffels, die in deze landstreek, welker
+vruchtbaarheid bewonderenswaardig is, tehuis zijn.
+
+Gedurende de volgende vier en twintig uren ontrolde zich voor den blik
+van de opvarenden van de _Albatros_, die geheele landstreek, welke
+tusschen den Parijzer meridiaan en den tweeden graad westerlengte ligt,
+in de bocht, welke de Niger daar vormt.
+
+Waarlijk, wanneer de een of andere aardrijkskundige zoo'n
+luchtvaartuig ter zijner beschikking had, met welk gemak zou hij
+de topografische opname van dat land niet kunnen verrichten! Met
+welk eene nauwkeurigheid zou hij de terreinverheffingen kunnen in
+kaart brengen, den loop der stroomen en van hunne schatplichtige
+nevenrivieren kunnen aangeven, de juiste ligging der steden en dorpen
+kunnen vaststellen! Dan zou men niet meer van die ledige plekken op
+de kaarten van midden-Afrika aantreffen; dan zou men niet meer van
+die plekken met bleeke kleuren of door gestippelde lijnen aangegeven
+ontwaren; niet meer van die onzekere aanduidingen, welke den kartograaf
+wanhopig maken!
+
+De _Albatros_ passeerde in den ochtend van den 11den de bergen van
+Noordelijk Guinea. Deze landstreek is gelegen tusschen Soudan en de
+golf, die naar haar de Bocht van Guinea genoemd wordt.
+
+Bij den gezichteinder bemerkte men de scherpe omtrekken van het
+Kong-gebergte, die in het Koninkrijk Dahomey gelegen zijn.
+
+Uncle Prudent en Phil Evans hadden zich kunnen overtuigen, dat de
+richting van de _Albatros_ sedert het vertrek van Tombouctou zuiver
+zuid geweest was. Daaruit hadden zij de gevolgtrekking gemaakt,
+dat, wanneer de koers niet gewijzigd werd, zij zes graden verder,
+de Evenachtslijn zouden bereiken.
+
+Waar zou de _Albatros_ thans weer het vasteland gaan verlaten,
+om nu niet eene Behringstraat, eene Kaspische zee, eene Noordzee,
+of eene Middellandsche zee over te steken, maar om zich ditmaal over
+den Atlantischen Oceaan, een der groote wereldzeeën te gaan wagen?
+
+Dat vooruitzicht was niet bemoedigend voor de beide gevangenen;
+want de kansen om te ontvluchten zouden dan hopeloos, ja geheel en
+al nul worden.
+
+De _Albatros_ stevende zeer langzaam vooruit. Het was, alsof het
+vaartuig aarzelde het Afrikaansche werelddeel te verlaten.
+
+Zou de ingenieur Robur er aan denken, om op zijne schreden terug
+te keeren?
+
+Neen, dat niet! Maar zijn geheele aandacht was op het land gevestigd,
+hetwelk hij op dit oogenblik overzweefde.
+
+De lezer weet,--en onze Robur wist het ook,--dat het koninkrijk Dahomey
+een der machtigste staten is op de Westkust van Afrika. Hoewel het
+machtig genoeg was om met zijn buurman het koninkrijk der Ashantis te
+kunnen beoorlogen, zijn zijne grenzen toch vrij beperkt, daar zijne
+uitgestrektheid van Noord naar Zuid slechts honderd twintig uren gaans
+bedraagt en zijne breedte van Oost naar West slechts zestig. Maar zijne
+bevolking wordt op achtmaal honderdduizend zielen berekend, sedert
+de onafhankelijke Staten van Ardrah en Wijdah er bij ingelijfd werden.
+
+Maar, al is het koninkrijk Dahomey niet groot, toch heeft het dikwijls
+van zich doen spreken.
+
+Het is berucht door de verschrikkelijke wreedheden, welke zijne
+jaarlijksche festiviteiten kenmerken, door zijne menschenoffers,
+door zijne vreeselijke hekatomben, die bestemd zijn om ter eere van
+den beheerscher, die op den troon komt, te vallen.
+
+Het is zelfs een beleefdheidsvorm van den koning van Dahomey, dat
+wanneer hij bezoek van eenig hoog personage of van een vreemden
+ambassadeur ontvangt, dezen met de verrassing van een geschenk
+van een dozijn menschenhoofden, ter zijner eere versch afgehouwen,
+te verwelkomen.
+
+En die eer geldt voor des te grooter, wanneer het de Minister van
+Justitie, de "mingham" zelf is, die de onthoofding verricht heeft,
+en die bij dat baantje van beul dan ook zeer handig te werk gaat.
+
+Toen nu de _Albatros_ op het punt stond de grenzen van het koninkrijk
+Dahomey te overzweven, was de souverein Bahadon juist gestorven en de
+geheele bevolking was bij elkander gekomen, om tot de verkiezing van
+een opvolger over te gaan. Vandaar dat er eene zeer groote beweging
+in het land waar te nemen was, eene beweging, die Robur niet ontgaan
+kon en hem ook niet ontgaan was.
+
+Inderdaad, geheele gelederen van Dahomeysche landlieden richtten hunne
+schreden naar Abomey, de hoofdplaats des lands. Goed onderhouden wegen,
+die tusschen uitgestrekte vlakten, met reuzengras overdekt, tusschen
+onmetelijke maniokvelden, prachtvolle bosschen van palmboomen, van
+kokosboomen, van betelboomen, van mimosa's, van oranjeboomen, van
+mangaboomen, enz. enz. kronkelden; ziedaar het land, dat zich voor
+den opgetogen blik van de opvarenden van het luchtschip ontwikkelde,
+en waaruit de welriekende geuren der keerkringsgewassen tot bij die
+bewonderaars opstegen, terwijl zij parkieten en kardinaalvogeltjes
+in zwermen van duizenden, in het dichte loof van die wouden konden
+zien rondvliegen en ronddartelen.
+
+De ingenieur Robur lag over de verschansing gebogen en scheen in zijne
+overpeinzingen verzonken te zijn. Hij wisselde slechts van tijd tot
+tijd eenige woorden met zijn eersten officier, zijne rechterhand,
+Tom Turner.
+
+Het scheen daarenboven niet dat de _Albatros_ de eer genoot de
+aandacht van die saamgepakte menigte op te wekken. Dat was daaraan
+toe te schrijven, eensdeels dat die inboorlingen soms geheel onder
+het ondoordringbaar loofdak verscholen waren, anderdeels omdat het
+luchtschip op eene vrij aanzienlijke hoogte zweefde, waar het zich
+te midden van een licht wolkendak bewoog.
+
+Maar tegen elf uur in den voormiddag, verscheen de hoofdplaats met
+haren gordel van walmuren, die door een aaneengeschakeld stelsel van
+voorgelegen grachten, welke een omtrek van twaalf mijlen omgaven,
+verdedigd werden. De waarnemers konden breede straten opmerken, die
+regelmatig aangelegd waren, waartoe zich de effen grond uitstekend
+geleend had. Aan de noordzij der stad was het paleis des konings
+gelegen.
+
+Het uitgestrekte geheel van dat paleis met zijne bijgebouwen wordt
+beheerscht door een terras, in welks nabijheid de hut der offeranden
+gelegen is.
+
+Van de hoogte van dit terras worden gedurende de dagen der
+festiviteiten gevangenen, die in teenen manden gebonden zijn, aan
+het volk toegeworpen. Moeielijk is het, zich een begrip te maken van
+de wreedheid en de verwoedheid, waarmede deze rampzaligen in stukken
+gescheurd worden.
+
+Op een gedeelte der pleinen, die de onderdeelen van het paleis des
+souvereins van elkander afscheiden, zijn vierduizend strijdhaftige
+vrouwen gehuisvest, die een der afdeelingen en waarlijk niet de minst
+moedige van het koninklijk leger uitmaken.
+
+Al kan ook betwist worden, dat er Amazonen langs de rivier van
+dien naam in Zuid-Amerika aangetroffen worden, in Dahomey bestaat
+daaromtrent niet de minste twijfel. De eenen dragen een blauw hemd met
+een blauwen of rooden sjerp, eene witte met blauw gestreepte pantalon,
+met eene patroontasch aan den buikgordel vastgehecht; de anderen als
+olifant-jageressen, zijn gewapend met een dolkmes met korte kling,
+en hebben het voorhoofd versierd met twee antilopen-hoorns, die
+met een ijzeren band om het hoofd vastgemaakt zijn. Weer anderen,
+die als artilleristen dienst doen, zijn gekleed met een wapenrok,
+die half blauw en halfrood is, en hebben tot verdedigingswapen
+een tromblongeweer, welks trechtervormige loop van gegoten ijzer
+vervaardigd is. Eindelijk nog het bataillon der maagden, met hare
+blauwe wapenrokken en hare witte pantalons; dit zijn ware vestalen,
+kuisch en rein als Diana, en evenals deze godin gewapend met boog
+en pijlen.
+
+Wanneer nu de lezer in gedachte bij deze afdeeling Amazonen eene
+andere afdeeling van vijf of zes duizend mannen in korte pantalons,
+met hemden van katoen en eene soort sjerp om het middel gebonden, zal
+gerekend hebben, dan zal hij zich een denkbeeld van het Dahomeysche
+leger kunnen vormen.
+
+De stad Abomey was dien dag geheel en al verlaten.
+
+De souverein, het koninklijk gezin en bedienden-personeel, het
+vrouwelijk en mannelijk leger, daarenboven de geheele bevolking hadden
+de woonplaats verlaten, om zich naar eene opene plek te begeven, die
+op eenige mijlen afstand te midden van prachtige bosschen gelegen was.
+
+Op die vlakte moest de erkenning en de huldiging van den nieuwen
+koning geschieden.
+
+Daar zouden ettelijke duizenden krijgsgevangenen, bij de laatste
+strooptochten buit gemaakt, ter eere van dien jongen vorst opgeofferd
+worden.
+
+Het was ongeveer twee uur in den namiddag, toen de _Albatros_ boven
+die vlakte aankwam en te midden van eenige dampen, die haar voor het
+oog der Dahomeyers verborg, begon te dalen.
+
+Minstens waren daar zestigduizend menschelijke wezens bij elkander,
+die van alle kanten van het rijk, van Widah, van Kerapaij, van Adrah,
+van Tombory en zelfs van de verst verwijderde dorpen gekomen waren.
+
+De nieuwe koning--een stevige kerel, Bon Nadi genaamd, en vijf en
+twintig jaren oud,--was gezeten op eene hoogte, die door wijdvertakte
+boomen overvloedig beschaduwd was. Vóór hem was zijne nieuwe
+hofhouding verzameld, alsook zijn mannelijk leger, zijne amazonen en
+het geheele volk.
+
+Aan den voet van de hoogte speelden een vijftigtal muzikanten op
+hunne barbaarsche instrumenten. Dat waren uitgeholde olifantstanden,
+die een vreemden en ruwen toon bezaten; dat waren trommen vervaardigd
+van uitgeholde boomstammen, van botervaatjes, van kalebassen, die
+met bokkenvellen overspannen waren; dat waren guitaren van holle
+houtblokken, die van een paar snaren voorzien waren; dat waren klokjes,
+die met een ijzeren tongstuk bespeeld werden; dat waren bamboe fluiten,
+welker scherpe toon boven alles uitklonk. En daartusschen werden ieder
+oogenblik geweer- en donderbusschoten vernomen, ook losbrandingen van
+kanonnen, die hunne gebrekkige affuiten deden opspringen, waardoor voor
+het vrouwelijke bedienings-personeel van die artillerie veel gevaar
+geboren werd om verpletterd te worden. Dat alles veroorzaakte zulk
+een spektakel, dat het voorzeker den hevigsten donder had overstemd
+en in het niet doen zinken.
+
+In een hoek van de vlakte lagen de gevangenen, bewaakt door eene sterke
+gewapende wacht soldaten. Dat waren de rampzaligen, wier lot het was
+den overleden koning in het leven hiernamaals te vergezellen. Die vorst
+mocht toch na den dood geen zijner koninklijke prerogatieven missen.
+
+Bij de begrafenisplechtigheden van Ghozo, vader van Bahadon, had deze
+hem als goede zoon eene lijfwacht van drieduizend man medegegeven. Bon
+Nadi kon niet minder voor zijn voorganger doen.
+
+Waren er niet talrijke boodschaploopers noodig om niet alleen de
+Geesten, maar al de bewoners van het hemelrijk uit te noodigen,
+ten einde aan den stoet van den vergoodden monarch deel te nemen?
+
+Een vol uur werd er besteed om redevoeringen, toespraken en palabers
+te houden, die afgewisseld werden door dansen, ten uitvoer gebracht
+niet alleen door in het vak doorkneedde bayadèren, maar ook door
+de amazonen, die daarbij eene zeer oorlogszuchtige bevalligheid ten
+toon spreidden.
+
+Maar het oogenblik der hekatombe naderde eindelijk.
+
+Robur, die de bloedige gebruiken van Dahomey kende, verloor de
+rampzalige gevangenen, die uit mannen, vrouwen en kinderen bestonden,
+en tot die slachting bestemd waren, niet uit het oog.
+
+De "mingham" stond aan den voet van de hoogte gereed. Hij zwaaide met
+zijn sabel, een waar beulswapen met kromme kling, voorzien van een
+metalen bol aan de punt, in den vorm van een vogel, waardoor eene soort
+van topzwaarte verkregen werd, die den slag onfeilbaar moest maken.
+
+Maar de mingham was ditmaal niet alleen. Hij zou het werk onmogelijk
+afkunnen.
+
+Bij hem stonden dan ook een honderdtal helpers, die als beulsknechten
+eene zekere mate van behendigheid in het afslaan van hoofden in één
+slag verkregen hadden.
+
+De _Albatros_ naderde intusschen in schuine richting en langzamerhand,
+door de omwentelingen zijner opstuwende en voortstuwende schroeven
+te matigen. Weldra trad het luchtgevaarte uit de wolkenlaag, die het
+tot op honderd meters afstand van de aard-oppervlakte omsluierde,
+te voorschijn, en verscheen plotseling voor het eerst.
+
+In tegenstelling van hetgeen bij zoo'n gelegenheid gewoonlijk gebeurde,
+verbeeldden die wreedaardige inboorlingen zich een hemelsch wezen te
+zien nederdalen met het bijzondere doel, om hulde aan hunnen overleden
+koning Bahadon te komen bewijzen.
+
+Toen barstte er eene onbeschrijfelijke geestdrift los. Het vaartuig
+werd onophoudelijk aangeroepen, en gebeden werden gericht tot dat
+bovennatuurlijke luchtpaard, een waar hippogrief, hetwelk voorzeker
+het lijk van den overleden souverein kwam opnemen, om het naar boven
+in den Dahomeyschen hemel over te brengen.
+
+In dit oogenblik flikkerde het zwaard van den mingham en vloog het
+eerste hoofd van een armen gevangene van den romp. Toen werden andere
+krijgsgevangenen bij honderdtallen tot hunne afgrijselijke beulen
+voorgebracht.
+
+Plotseling knalde een geweerschot van de _Albatros_.
+
+De minister van justitie viel dood en met het aangezicht ter aarde
+neer.
+
+"Goed gemikt, Tom!" zei Robur goedkeurend.
+
+"Ba!.... zoo in den dichten hoop! Dan is raken geen kunst," zei de
+eerste officier.
+
+De overige bemanning stond ook met geweren gewapend, gereed om op
+het eerste sein van den ingenieur vuur te geven.
+
+Maar in de meening van die verzamelde menigte was eene wijziging
+gekomen. Zij had het thans beter begrepen. Dat gevleugeld monster
+was geen goedgunstige Geest, maar dat was een geest met vijandige
+bedoelingen jegens dat goede volk van Dahomey bezield. Toen de mingham
+dan ook dood ter aarde viel, steeg een vreeselijk wraakgeschreeuw
+allerwege op, en een hevig geweervuur knetterde weldra over de vlakte.
+
+Die bedreigingen en dat schieten verhinderden de _Albatros_ niet,
+om stoutmoedig tot op honderd vijftig voeten van den grond te naderen.
+
+De voorzitter Uncle Prudent en zijn secretaris konden in weerwil van
+hunne vijandelijke gezindheid jegens Robur, niet anders doen dan den
+ingenieur bij zijn menschlievend streven ter zijde staan.
+
+"Ja, laten wij de gevangenen bevrijden!" riep Uncle Prudent uit.
+
+"Juist, laten wij de gevangenen bevrijden!" juichte Phil Evans.
+
+"Dat is mijn plan!" antwoordde de ingenieur.
+
+En de repeteergeweren van de _Albatros_, aan de beide Amerikanen
+in handen gegeven, knetterden even lustig als die der overige
+bemanning. Het was een ratelend geweervuur, dat iemand hooren en
+zien zou kunnen doen vergaan. Geen enkele kogel ging in die dicht
+opeengepakte menschenmassa verloren.
+
+En zelfs het kleine kanonstuk aan boord werd onder een zeer scherpen
+hoek gericht en zond ter gewilder tijd eenige kartetsbussen in die
+dichte groep, die wonderen verrichtten.
+
+De krijgsgevangenen, zonder evenwel eenig begrip te hebben van die
+hulp welke van boven kwam, verbraken dadelijk hunne banden, terwijl
+de soldaten, die hen bewaakten, geweerschoten met de bemanning van
+het luchtschip wisselden.
+
+De schade, die aan boord teweeggebracht werd, was uiterst gering. Een
+der wieken van de voorschroef werd door een schot doorboord; andere
+kogels troffen den romp.
+
+Zelfs Frycollin, die zich bij het eerste schot in zijne hut verstopt
+had, werd bijna getroffen door een projectiel, dat de omwanding der
+roef doorboord had.
+
+"O, zij willen er van proeven," riep Tom Turner uit. "Welnu, zij
+zullen er van lusten!"
+
+En meteen liet hij zich naar beneden, naar de kruitkamer glijden en
+kwam weldra terug met een dozijn dynamietpatronen, die hij aan de
+manschappen aan boord uitdeelde. Op een teeken van Robur werden deze
+patronen boven den heuvel naar beneden geworpen, alwaar zij door den
+schok op den grond ontploften.
+
+Toen vlood alles, ten prooi aan den hevigsten schrik en de grootste
+ontsteltenis. Koning, hofhouding, leger, amazonen, volk, alles, alles
+stoof heen, alsof hen de duivel op de hielen zat. Maar, eerlijk bekend,
+zoo'n bovennatuurlijke tusschenkomst gaf er wel reden toe!
+
+Allen hadden eene toevlucht onder de boomen gezocht, terwijl de
+krijgsgevangenen de vlucht namen, zonder dat iemand er aan dacht,
+hen te vervolgen.
+
+Zoo werden de festiviteiten gestoord, die ter eere van den nieuwen
+koning van Dahomey hadden moeten plaats hebben. Het was een ruwe
+stoornis, die evenwel hare goede zijde had.
+
+Uncle Prudent en Phil Evans moesten erkennen, dat het luchtschip,
+waarop zij zich bevonden, een machtig toestel was en dat het in staat
+was belangrijke diensten aan de menschheid te bewijzen.
+
+Eindelijk steeg de _Albatros_ weer tot hare gewone hoogte op, stevende
+in volle vaart over Wydah heen en had weldra die woeste kust, welke
+door de zuidwesten winden met eene ontoegankelijke branding omgeven
+wordt, uit het oog verloren.
+
+Het luchtschip zweefde boven den Atlantischen Oceaan.
+
+
+
+
+
+XIII.
+
+WAARIN UNCLE PRUDENT EN PHIL EVANS EEN GEHEELEN OCEAAN OVERSTEKEN,
+ZONDER ZEEZIEK TE WORDEN.
+
+
+Ja, de Atlantische Oceaan!
+
+De vrees van de beide Amerikaansche gevangenen was bewaarheid.
+
+Het scheen evenwel, dat Robur niet de minste ongerustheid koesterde
+om zich boven dien uitgestrekten oceaan te wagen. Zoo iets kon zijn
+geest en ook dien van zijne manschappen niet verontrusten; zij moesten
+immers aan dergelijke tochten gewoon zijn. Allen waren reeds bij het
+intreden van den nacht naar hunne hutten gegaan. Geen nachtmerrie
+zou hunnen slaap verstoren.
+
+Waar stevende de _Albatros_ heen?
+
+Zou zij, zooals de ingenieur Robur gezegd had, meer dan de reis rondom
+de wereld afleggen?
+
+In ieder geval zou die reis toch ergens moeten eindigen. Het was
+bepaald onaanneembaar, dat Robur zijn leven in de lucht aan boord van
+zijn luchtschip zou doorbrengen en dat hij nimmer aan wal zou komen.
+
+Hoe zou hij zijn voorraad levensmiddelen aanvullen? En zijne
+munitie? Zonder nog te spreken van de noodige grondstoffen tot
+het inwerkingbrengen van de machines? Hij moet toch ergens een
+toevluchtsoord, eene havenplaats als men wil, in een onbekend en
+onbezocht oord van den aardbol hebben, waar de _Albatros_ zich van
+het noodige kon voorzien.
+
+Dat de ingenieur Robur iedere gemeenschap met de bewoners der aarde
+afgebroken had, was mogelijk; maar dat hij geene gemeenschap met de
+oppervlakte der aarde hield, was onmogelijk!
+
+Wanneer echter die redeneering juist was, waar lag dan dat punt? Hoe
+was de ingenieur er toe gekomen om het te kiezen? Werd hij daar door
+eene kleine kolonie, welker opperhoofd hij was, verwacht?
+
+Kon hij daar een nieuw personeel voor zijn luchtschip aanwerven?
+
+En vooreerst, waarom hadden die lieden, welke van zoo verschillenden
+landaard waren, hunne toekomst aan zijn gesternte toevertrouwd?
+
+Dan, eene andere gedachte: over welke middelen beschikte de ingenieur,
+om een zoo kostbaar gevaarte, waarvan de samenstelling zoo geheim was
+gehouden, te hebben kunnen vervaardigen? Het is waar, het onderhoud
+scheen niet duur te zijn. Men leefde aan boord in een soort van
+gezellige gemeenzaamheid, een waar familieleven. Die lieden waren
+blijkbaar gelukkig en staken dat niet onder stoelen of banken.
+
+Maar, wie was dan toch eindelijk die Robur? Vanwaar kwam hij? Hoe
+was het met zijn verleden gesteld? Dat waren allemaal raadselen, die
+onmogelijk op te lossen waren; wanneer namelijk de betrokken persoon,
+die er het voorwerp van was, niet goedvond een tipje van het geheim
+op te tillen en zoo aanleiding tot ontdekking te geven. Maar zou hij
+dat doen? Voor onze gevangenen was dat zeer twijfelachtig.
+
+Niemand zal zich dus verwonderen, dat in de gegeven omstandigheden,
+die van onoplosbare vraagstukken aan elkander hingen, onze beide
+gedwongen reizigers in zeer opgewonden toestand verkeerden. Zoo in
+het onbekende voortgevoerd te worden, geen blik in de uitkomst van
+zulk een avontuur te kunnen werpen, er zelfs aan te moeten twijfelen
+of het ooit een einde zoude nemen, veroordeeld te zijn tot eene
+eeuwigdurende vliegvaart, waren dat allen te zamen geen redenen te
+over om den voorzitter en den secretaris van Weldon-Institute tot
+een verschrikkelijk uiterste te drijven?
+
+De _Albatros_ stevende intusschen sedert dien avond van den 11den
+Juli boven den Atlantischen Oceaan.
+
+Toen de zon den volgenden morgen opging, steeg zij boven die
+cirkelvormige lijn, welke op zee, daar waar het uitspansel en
+de watervlakte elkander schijnen te raken, eene onberispelijke
+kim vormt. Geen spoor van land was te bespeuren, en toch was
+de gezichtskring, die zich rondom het luchtvaartuig uitspreidde,
+onmetelijk groot. De Afrikaansche kusten waren aan den noordelijken
+gezichteinder verdwenen.
+
+Toen de neger Frycollin zich buiten zijne hut waagde en hij dien
+onmetelijken oceaan onder zich zag, greep hem de angst weer bliksemsnel
+aan. _Onder zich_, is niet de juiste uitdrukking, beter is: _rondom
+zich_; want voor een waarnemer, die zich in de hooge luchtlagen
+bevindt, omringt hem de afgrond overal en schijnt de gezichteinder,
+die tot zijn waterpas opgestegen is, achterwaarts te wijken, zonder
+dat het mogelijk is de grenzen daarvan ooit te berekenen. Frycollin
+kon zich natuurlijk dat verschijnsel niet op wetenschappelijke
+gronden verklaren; maar het maakte een geweldigen indruk op hem,
+en was voldoende om dat "_horror vacui_," dat afgrijzen van het
+ledige, hetwelk zich bij sommige naturen en zelfs bij zeer moedigen
+openbaart, bij hem op te wekken. Maar de neger achtte het uit een
+soort voorzichtigheidsgevoel toch minder raadzaam jammerklachten te
+laten vernemen. De tobbe, waarin hij boven de Kaspische zee gebengeld
+had, was hem nog niet uit het geheugen. En, zoo iets moest hem eens
+boven dien grooten oceaan overkomen! Het was om het te besterven! Met
+gesloten oogen en met vooruitgestoken tastende handen sloop hij naar
+zijne hut, waarin hij het vooruitzicht had, lang te kunnen verwijlen.
+
+Inderdaad, van de driehonderd vier en zeventig millioen, zeven en
+vijftig duizend negen honderd en twaalf vierkante kilometers, welke
+door de zeeën ingenomen worden op den aardbol, neemt de Atlantische
+Oceaan ruim een vierde gedeelte in [2]. En het bleek volstrekt niet,
+dat Robur gehaast was. Integendeel, want hij had geene bevelen
+verstrekt om het luchtschip met volle vaart te laten stevenen. Het
+was boemelen in den volsten zin des woords, zoo als de reis vervolgd
+werd. Daarenboven, de _Albatros_ zou dezelfde snelheid als die,
+waarmede zij over Europa gevlogen was, namelijk van tweehonderd
+kilometer in het uur, niet hebben kunnen verkrijgen. In deze streken,
+waar de zuid-westenwinden heerschen, had zij den wind tegen, en hoewel
+die wind nog zwak was, had hij toch vat op het groote vaartuig.
+
+In die intertropische luchtstreek, hebben de jongste verrichtingen van
+de weerkundigen, gesteund op een groot aantal waarnemingen, aangetoond,
+dat de passaatwinden eene groote baan van afwijking vertoonen, hetzij
+naar de Sahara, hetzij naar de golf van Mexiko. Rekent men de streek
+der windstilten niet mede, of beter uitgedrukt: buiten het gebied der
+windstilten, komen zij òf van het westen en waaien naar Afrika toe,
+òf wel van het oosten en waaien naar Amerika,--ten minste gedurende
+het warme seizoen.
+
+De _Albatros_ wendde dus geene pogingen aan, om tegen den ongunstigen
+wind te kampen. Zij had dat kunnen doen; maar dan had zij hare
+voortstuwende werktuigen met volle kracht moeten laten werken. Robur
+vergenoegde zich een gematigde vaart te onderhouden, die evenwel toch
+nog die der snelste transatlantische stoomers verre overtrof.
+
+Den 13den Juli sneed het luchtschip de evenachtslijn.
+
+Die heugelijke gebeurtenis werd aan het geheele personeel medegedeeld.
+
+Zoo vernamen de voorzitter Uncle Prudent en zijn secretaris Phil Evans,
+dat zij van het noordelijk in het zuidelijk halfrond waren overgegaan.
+
+Dat passeeren van de linie bracht geen der beproevingen, ceremoniën
+en feestelijkheden mede, zooals aan boord van vele oorlogs- en
+koopvaardijschepen gebruikelijk is.
+
+Alleen François Tapage vergenoegde zich een pint water in den nek
+van Frycollin te gieten; maar daar die doop onmiddellijk gevolgd
+werd door de verstrekking van eenige oorlammen jenever, stelde de
+neger zich bereid de linie te passeeren, zoo dikwijls men zoude
+verkiezen. Maar zeker niet op den rug van een kunstmatigen vogel,
+die hem volstrekt geen vertrouwen inboezemde. Neen, volstrekt niet!
+
+In den ochtend van den 15den Juli stevende de _Albatros_ tusschen de
+eilanden Ascencion en Sint Helena, maar bevond zich toch veel dichter
+bij het laatstgenoemde, waarvan de hoogste toppen gedurende eenige
+uren aan den zuidelijken gezichteinder konden bespeurd worden.
+
+Wanneer ten tijde, toen Keizer Napoleon I zich in de macht der
+Engelschen bevond, een luchtvaartuig bestaan had, zooals dat van den
+ingenieur Robur, dan zou Hudson Lowe, de Britsche cipier, gevaar
+hebben geloopen, in weerwil van zijne onkiesche en beleedigende
+voorzorgsmaatregelen, den beroemden gevangene in de lucht te hebben
+zien ontsnappen!
+
+Gedurende de avonden van den 16den en 17den Juli werd een
+zeer zonderling verschijnsel van avondschemerings-lichtstralen
+ontwaard. Wanneer de _Albatros_ zich op hooge breedten bevonden had,
+zou men aan het verschijnen van noorderlicht hebben kunnen gelooven. De
+zon schoot bij haren ondergang veelkleurige stralen, waarvan sommige
+levendig groen getint waren.
+
+Was het eene wolk van kosmische stof, welke de aarde op hare baan toen
+doortrok, en welke stofdeeltjes de laatste stralen der dagvorstin
+weerkaatsten? Eenige waarnemers hebben gepoogd dien uitleg aan die
+schitterende avondschemerings-stralen te verleenen. Maar die geleerden
+zouden hunne beweringen niet gehandhaafd hebben, wanneer zij zich
+aan boord van het luchtschip bevonden hadden.
+
+Na nauwkeurig voortgezet onderzoek toch werd bevonden, dat in de
+lucht heele kleine kristallen van augiet of pyroxeen, kleine glazen
+bolletjes, en zeer fijne deeltjes van magnetisch ijzer in suspensie
+rondzweefden. Die schier onvoelbare stof was niet ongelijk aan dat,
+hetwelk door sommige vuurspuwende bergen uitgeworpen wordt. Geen
+twijfel kon toen meer geopperd worden, of een vulcaan moest bij
+zijne uitbarsting, die stofdeeltjes uitgestooten hebben, welker
+kristalvormige lichaampjes het waargenomen natuurverschijnsel
+veroorzaakten [3]. Men bevond zich toen in een wolk van vulkanische
+stoffen, die, door de luchtstroomen vervoerd, boven den Atlantischen
+oceaan zweefden.
+
+Andere natuurverschijnselen werden bovendien gedurende dit gedeelte
+van de reis nog waargenomen.
+
+Het gebeurde bij voorbeeld vaak dat sommige wolken aan het geheele
+uitspansel door een zekere grijze tint een zeer bijzonder uiterlijk
+verleenden. Wanneer men dan die gordijn van dampen als het ware
+voorbij gestevend was, dan verscheen hare oppervlakte als bezaaid,
+als geheuveld door krulvormige wolkjes van eene schitterende witheid,
+die als het ware met kleine gestolde loovertjes overdekt waren,
+hetgeen onder andere breedten aan de vorming van hagel zou hebben
+doen denken. Misschien was het dat wel.
+
+In den nacht van den 17den op den 18den Juli verscheen een prachtige
+maan-regenboog, die eene groen-geelachtige tint vertoonde. Dit
+luchtverschijnsel werd veroorzaakt door den stand, welken het
+luchtschip innam tusschen de volle maan en eene dichte gordijn van
+zeer fijne regendroppels, die vervluchtigden en verdampten, alvorens
+zij de zee bereikt hadden.
+
+Moest uit al die verschillende natuurverschijnselen de gevolgtrekking
+gemaakt worden, dat er weersverandering op til was? Wie weet? Het
+was wel mogelijk.
+
+Wat er ook van aan mocht zijn, zooveel is zeker dat de wind, die,
+sedert het luchtschip Afrika's kust verlaten had, uit het zuidwesten
+geblazen had, bij het naderen van de evenachtslijn zeer afgenomen
+was. Het was dan ook zeer warm in die keerkringsstreken, reden waarom
+Robur besloot in hoogere luchtlagen frischheid en levenslust te
+gaan opzoeken. Toch moest men een beschutting tegen de zon zoeken,
+welker stralen, rechtstreeks neervallende, onverdragelijk konden
+genoemd worden.
+
+Die wijziging in de luchtstroomingen konden niet anders dan op
+veranderde klimatorische invloeden duiden, die zich aan de andere zijde
+der equinoxiaal-streken zouden doen gevoelen. Wij dienen daarbij de
+opmerking te maken, dat de maand Juli van het zuidelijk halfrond de
+maand Januari van het noordelijk halfrond vertegenwoordigt, dat wil
+dus zeggen: het hartje van den winter. Wanneer de _Albatros_ nog meer
+om de zuid zoude koersen, zou zij dat spoedig genoeg ondervinden.
+
+Op den 18den Juli, toen de steenbokskeerkring overschreden werd,
+deed zich een ander natuurverschijnsel voor, dat aan boord hevigen
+schrik en ontsteltenis veroorzaakte.
+
+Eene vreemdsoortige opeenvolging van lichtgevende golvingen werd op de
+oppervlakte van den oceaan waargenomen. Die golvingen plantten zich met
+eene zoodanige snelheid voort, dat men haar op minstens veertig mijlen
+in het uur kon schatten. Zij volgden elkander ongeveer op tachtig
+meter afstand op en veroorzaakten lange lichtgevende strepen. Daar
+de nacht begon in te vallen, werd een sterke weerschijn van dat licht
+tot op de _Albatros_ waargenomen.
+
+Ditmaal had het luchtschip voor de een of andere gloeiende bolide of
+luchtsteen kunnen gehouden worden. Nimmer nog had Robur de gelegenheid
+gehad om boven eene zee van vuur te zweven,--vuur zonder hitte, ja
+zonder warmte, hetwelk hem niet noodzaakte in hoogere luchtlagen een
+toevlucht te zoeken.
+
+De electriciteit moest de oorzaak van dat natuurverschijnsel zijn,
+want hier, te midden van den oceaan, was dat lichten niet aan de
+aanwezigheid van eene bank van vischkuit toe te schrijven of aan eene
+overgroote menigte van die mikroscopische diertjes, welker samenpakking
+het phosphoresceeren veroorzaakt.
+
+Het was dus te veronderstellen, dat de electrische spanning van
+de atmosfeer uiterst aanzienlijk moest zijn. En dat was dan ook
+inderdaad zoo.
+
+Want in den morgen van den 19den Juli zou een gewoon vaartuig, hetzij
+stoom-, hetzij zeilschip in zeer groot gevaar verkeerd hebben op die
+zee. Zeer waarschijnlijk zou het met man en muis vergaan zijn. Maar
+de _Albatros_, aan den machtigen vogel gelijk, welks naam zij droeg,
+spotte met wind en golven. Had zij geen lust om evenals de petrellen
+en de Kaapsche duiven langs de watervlakte te scheren, dan kon zij
+als de adelaar hooger stijgen en daarboven in de hoogere luchtlagen
+kalmte en zonlicht gaan zoeken.
+
+In dit etmaal werd de zeven-en-veertigste zuiderbreedte-graad
+gepasseerd.
+
+De dag duurde slechts zeven of acht uren. Hij zou al meer en meer
+korten, naarmate men de zuider poolstreken naderde.
+
+Tegen één uur in den namiddag was de _Albatros_ merkbaar gedaald,
+om een gunstiger luchtstroom op te zoeken. Zij stevende op minder
+dan honderd voeten boven de oppervlakte van den oceaan.
+
+Het weder was kalm. In sommige gedeelten van het uitspansel vertoonden
+zich zwartachtige wolken, die zich aan hun bovengedeelte heuvelachtig
+vertoonden; maar aan hun benedengedeelte door eene scherpe lijn,
+die zuiver horizontaal liep, als het ware afgesneden werden. Uit die
+wolken ontsnapten langwerpige vooruitstekende gedeelten, welker punt
+het water der zee aantrok, dat daaronder hevig scheen op te koken,
+en niet ongelijk aan een struikgewas van vocht opwerkte.
+
+Plotseling schoot dat water omhoog en nam den vorm van een
+onmetelijken, omgekeerden trechter aan.
+
+In een ondeelbaar oogenblik werd de _Albatros_ in de dwarlkolk
+opgenomen van eene onmetelijke luchthoos die, door een twintigtal
+anderen, zwart als inkt, werd vergezeld.
+
+Gelukkig had de wentelende beweging dier hoos plaats naar den
+tegenovergestelden kant van die der opstuwende schroeven van het
+luchtschip; anders zouden dezen geen werking meer hebben kunnen
+uitoefenen en het gevaarte zou in zee gestort zijn.
+
+Nu evenwel draaide het met eene verschrikkelijke snelheid op zich
+zelven rond.
+
+Het gevaar was intusschen ontzaglijk groot, en wat het ergste was,
+er was niets tegen te doen, daar de ingenieur Robur er niet in
+slaagde zich van die hoos te bevrijden, welker opzuigingskracht
+het vaartuig, in weerwil van zijne voortstuwingsschroeven, in hare
+omarmingen terughield.
+
+De manschappen werden door de middelpuntvliedende kracht naar de beide
+uiteinden van het dek geslingerd en moesten zich aan de reeling,
+aan de roeven, aan de potdeksels en aan andere uitstekende deelen
+vastklemmen, om niet over boord geslingerd te worden.
+
+Robur vermaande zijne omgeving slechts tot koelbloedigheid.
+
+Ja, die was inderdaad noodig; maar die niet alleen. Er moest ook
+geduld geoefend worden.
+
+De voorzitter Uncle Prudent en zijn secretaris Phil Evans, die hunne
+hut verlaten hadden, werden als balen katoen over het dek geslingerd
+en liepen groot gevaar buiten boord te geraken. Gelukkig, dat zij
+zich grijpen konden. Want onder zulke omstandigheden wilden zij de
+_Albatros_ niet verlaten.
+
+Maar, terwijl de _Albatros_ zoo om zich zelve wentelde, volgde zij
+tevens de verplaatsings-beweging van die hoozen, welke met eene
+snelheid ronddraaiden, waarop de schroeven jaloersch hadden kunnen
+zijn.
+
+Wanneer het vaartuig aan de eene draaikolk ontsnapte, dan verviel zij
+weer in de aantrekkingskracht van een andere, en liep het zoodoende
+groot gevaar uit het verband gerukt of in stukken gesleurd te worden.
+
+"Een kanonschot!..." riep de ingenieur uit.
+
+Dat bevel gold Tom Turner.
+
+De eerste officier had zich reeds vastgeklemd aan het kleine stuk
+geschut, hetwelk op het midden van het dek in batterij stond,
+alwaar de uitwerkselen van de middelpuntvliedende kracht zich het
+minst lieten gevoelen. De wakkere kerel begreep de gedachte van den
+gezagvoerder. In een ondeelbaar oogenblik had hij het sluitstuk van
+het kanon geopend, in welks kamer hij eene kardoes liet glijden,
+die hij uit een munitiekist, aan de affuit bevestigd, te voorschijn
+gehaald had. Het schot ging af en eensklaps stortten de hoozen in
+elkander en met haar viel het wolkendak, dat zij schenen te torsen.
+
+Het dreunen van de lucht was voldoende geweest, om dat
+natuurverschijnsel te vernietigen. De wolkenmassa loste zich in een
+plas regen op, die het uitspansel met loodrechte streepen teekende,
+welke zich als een onmetelijk netwerk van water van den hemel tot de
+zee uitbreidde.
+
+De _Albatros_, eindelijk vrij geworden, steeg zoo spoedig mogelijk
+eenige honderden meters.
+
+"Goddank!" was de verzuchting, die uit veler borst opwelde. "Goddank!"
+
+"Is er niets gebroken of beschadigd aan boord?" vroeg de ingenieur
+Robur.
+
+"Neen," antwoordde Tom Turner, "maar wij hebben daar rondgedraaid
+als een drijftol. Het zal geraden zijn, aan dat spelletje niet meer
+mee te doen."
+
+Inderdaad, gedurende tien minuten ongeveer had de _Albatros_
+in het grootste gevaar verkeerd van te vergaan. Ware zij niet zoo
+buitengewoon sterk gebouwd, dan ware zij voorzeker in de kolken dier
+hoozen verbrijzeld geworden.
+
+Hoe lang viel toch de tijd gedurende dien overtocht over den
+Atlantischen Oceaan, vooral wanneer geene natuurverschijnselen de
+eentonigheid daarvan kwamen verbreken! Daarenboven de dagen kortten
+al meer en meer en de koude deed zich vinnig gevoelen.
+
+Uncle Prudent en Phil Evans zagen thans den ingenieur Robur zeer
+weinig. Deze bleef in zijn hut opgesloten en hield zich onledig
+met zijn bestek op te maken, met den afgelegden weg en de gevolgde
+richting op zijne kaarten met puntlijnen aan te geven, met de hoogte
+op te nemen, zoo dikwijls zulks mogelijk was, om zoodoende steeds te
+weten waar hij zich bevond, met de aanwijzingen zijner barometers,
+thermometers, hygrometers, en chronometers op te teekenen en eindelijk
+met het invullen van zijn dagboek, waarin hij alle voorvallen, de
+reis betreffende, neerschreef.
+
+Wat zijn beide gevangenen betrof, die brachten het grootste gedeelte
+van hunnen tijd op het dek door, alwaar zij, behoorlijk door dikke
+kapmantels tegen de koude beschut, ijverig uitkeken om in zuidelijke
+richting eenig land te bespeuren.
+
+Frycollin van zijn kant trachtte, op nadrukkelijk aandringen van zijn
+baas Uncle Prudent, den kok François Tapage met betrekking tot den
+ingenieur Robur te polsen. Maar, hoe kon aan het gekakel en gezwets
+van dien Gasconjer eenig gewicht gehecht worden? Hoe kon het iemand
+in het hoofd komen, daarop staat te maken? Nu eens vertelde hij,
+dat Robur een gewezen Minister was van de Argentijnsche Republiek,
+dan weer dat hij een der hoofden van de Engelsche Admiraliteit was,
+later dat hij een gepensionneerde President der Vereenigde Staten
+van Noord-Amerika was, een Spaansch Generaal op non-activiteit,
+een Gouverneur-Generaal van Nederlandsch-Insulinde, een Onderkoning
+van Britsch-Indië, die eene nog hoogere positie in de luchtlagen was
+gaan zoeken.
+
+Nu eens bezat hij millioenen, die hij door middel van strooptochten
+met zijn luchtschip verkregen had, en stond daarom aan gerechtelijke
+vervolging bloot.
+
+Een anderen keer luidde het verhaal, dat Robur zijn geheele vermogen
+verslonden had met den bouw van zijn luchtschip en dat hij genoodzaakt
+zou zijn om in de groote steden openbare opstijgingen te gaan doen,
+om zoo te trachten zijn geld terug te krijgen.
+
+Op de vraag van Frycollin of Robur ergens halt hield, ergens ten anker
+kwam, had François Tapage een beslist "neen" geantwoord; maar daarbij
+medegedeeld, dat de ingenieur van plan was naar de maan te gaan,
+niet in figuurlijken, maar in daadwerkelijken zin, en dat wanneer
+hij daar eene plek vond, die hem beviel, hij zich daar wilde vestigen.
+
+"Wel, Fry.... ouwe jongen!.... dat zou je genoegen doen, niet
+waar?" had de kok gevraagd.
+
+"Wat?"
+
+"Eens te gaan kijken, wat daar al zoo boven omgaat!"
+
+"Neen, waarachtig niet!"
+
+"Wat, niet?"
+
+"Ik zal niet gaan.... Ik weiger bepaald!..." antwoordde de domkop,
+die al die dwaasheden voor goede munt opnam en niet begreep, dat de
+oolijke Gasconjer hem voor den gek hield.
+
+"Waarom, Fry, wil je niet gaan?"
+
+"Wel, omdat ik niet wil!"
+
+"We zouden je daar met een lief mooi meisje uithuwelijken, met een
+jeugdige bewoonster van de maan... en je zoudt daar stamvader worden
+van een troep elegante negertjes en negerinnetjes!"
+
+"Loop naar den drommel!" riep Frycollin getergd uit.
+
+"Zeg liever naar de maan, Fry lief, dan ga je meê."
+
+"Juist naar de maan! Loop naar de maan, maar alleen, hoor je!"
+
+En als dan Frycollin al die praatjes aan zijn baas Uncle Prudent
+overbracht, dan bemerkte deze laatste wel, dat hij omtrent Robur niets
+vernemen zou. Hij kwam er dan ook toe, om op niets anders bedacht te
+zijn dan zich te wreken.
+
+"Phil," sprak hij op zekeren ochtend geheimzinnig tot zijn secretaris.
+
+"Wat is er, Uncle Prudent?"
+
+"Ik geloof dat het thans vaststaat, dat de vlucht onmogelijk is."
+
+"Ja, onmogelijk."
+
+"Het zij zoo," hernam de voorzitter van Weldon-Institute met een zucht,
+"maar een man moet zich zelven steeds toebehooren. En als het moet,
+dan moet hij zijn leven weten te offeren..."
+
+"Nu, als dat offer gevergd wordt, dat het dan snel geschiede, ja
+zoo spoedig mogelijk!" antwoordde Phil Evans, die wel is waar een
+koelbloediger geaardheid bezat; maar toch in de gegeven omstandigheden
+ook tot de uiterste grenzen der gelatenheid genaderd was. "Ja, het
+is tijd, dat er een einde aan komt!"...
+
+"Dat is het, Phil."
+
+"Want, waar stevent de _Albatros_ heen? Thans steekt zij den
+Atlantischen Oceaan in schuine richting over, en blijft zij dien
+koers volgen, dan zal zij de kusten van Patagonië bereiken, daarna
+het grondgebied van Vuurland... En daarna? Zeg, Uncle Prudent, daarna?"
+
+"Ja, wie kan daarop antwoorden, Phil Evans?" hernam de voorzitter.
+
+"Zal het luchtschip zich boven de Stille Zuidzee begeven? Of zal het
+naar de onbekende continenten van de Zuidpool stevenen?"
+
+"Dat ware verschrikkelijk, Phil!"
+
+"Alles is met dien Robur mogelijk!"
+
+"Ja, alles!"
+
+"Wij zouden ons dan als verloren moeten rekenen... Hier bestaat dus een
+geval van wettigen tegenweer... en als wij dan toch moeten omkomen..."
+
+"Laat het dan niet zijn, zonder ons gewroken te hebben!" riep Uncle
+Prudent uit, "niet zonder ons gewroken te hebben, niet zonder dit
+gevaarte vernietigd te hebben en allen, die zich aan boord bevinden!"
+
+De beide gevangenen waren ten gevolge van onmachtige woede, van
+opgekropten toorn en razernij zoover gekomen, dat zulke plannen in
+hun brein opkwamen. Ja, daar het moest, zouden zij zich opofferen om
+den uitvinder tegelijkertijd met zijn geheim te verdelgen.
+
+Dat bewonderenswaardige luchtschip, welks voortreffelijkheid als
+luchtvaartmiddel zij genoodzaakt waren te erkennen, zou dus nog
+slechts weinige maanden mogen bestaan.
+
+Nu was dat fatale plan zoodanig in hun brein gedrongen, dat zij
+waarlijk aan niets anders meer dachten, dan het ten uitvoer te leggen,
+maar hoe? Wel, door te trachten in het bezit te geraken van een dier
+ontplofbare dynamietpatronen, die in de kruitkamer van het luchtschip
+opgeborgen waren en waarmede zij den geheelen boel uit elkander wilden
+doen springen. Maar, om die te bemachtigen, zouden zij eerst toegang
+tot de kruitkamer moeten kunnen verkrijgen.
+
+Gelukkig giste Frycollin hoegenaamd niets van die plannen. Alleen
+de gedachte dat de _Albatros_ te midden van de lucht in de lucht
+zou kunnen vliegen, zou hem er toe gebracht hebben, zijn meester
+te verklikken!
+
+Op den 23sten Juli kreeg men eindelijk in het zuidwesten weer land in
+het gezicht. Dat was zoo om en nabij de Maagdenkaap, aan den ingang van
+de Straat van Magelhaen. Daar op den vier-en-vijftigsten breedtegraad,
+duurde de nacht gedurende dit gedeelte van het jaar reeds bij de
+achttien uren en daalde het kwik van den Celsius-thermometer tot op
+zes graden onder nul, dus beneden het vriespunt.
+
+De _Albatros_ begon eerst, alvorens meer zuidwaarts te stevenen, de
+kronkelingen van die zeeëngte te volgen, alsof zij naar den Grooten
+Stillen Oceaan wilde stevenen. Na over de baai van Lomas gezweefd te
+zijn en den Gregory-top en het Breeknocks-gebergte in het westen ter
+zijde gelaten te hebben, werd Punta Arena, een klein Chilisch dorpje
+verkend, op het oogenblik dat de klok op den kerktoren uit alle macht
+geluid werd.
+
+Daarna werd eenige uren later de oude nederzetting, de
+Uithongerings-haven genaamd, ontwaard.
+
+De opvarenden van het luchtschip konden geen oordeel vellen over de
+bewering, dat de Patagoniërs, welker hutten in het gezicht waren,
+eene lengte van gestalte boven het gemiddelde zouden hebben, daar deze
+zich als dwergen voordeden voor den blik van hen, die daar boven in
+de wolken zweefden.
+
+Maar, al waren de dagen zeer kort, gedurende de uren dat het oog
+waarnemen kon, spreidde zich een indrukwekkend tafereel voor de
+luchtreizigers uit. Steile bergwanden, toppen met eeuwigdurende sneeuw
+bedekt, hellingen met dichte wouden getooid, binnenzeeën en baaien,
+gevormd tusschen de schiereilanden en de eilanden van dien archipel,
+die uit een mengelmoes van streken bestaat als: Clarence-Land,
+Dawson-Land, Desolation-eiland met eene schier ontelbare menigte van
+zeeëngten, kanalen en doorgangen, met hare vele kapen en voorgebergten,
+met dat geheele onuitwarbaar kluwen van land en zee, waarvan het ijs
+reeds eene vaste aaneengeschakelde massa gevormd had van Kaap Forward
+af, alwaar het Amerikaansche vasteland eindigt, tot aan Kaap Hoorn,
+de uiterste landspits van de Nieuwe Wereld.
+
+Toen men de Hongersnood-haven voorbij gestevend was, werd het duidelijk
+dat de _Albatros_ haren koers naar het zuiden ging voortzetten. Zij
+gleed tusschen den berg Tarn, op het schiereiland Brunswijk gelegen,
+en den Gravenberg door, en koerste recht op den Sarmientoberg aan,
+welks overgroote top, geheel met ijs bedekt, de Straat van Magelhaen
+beheerscht en eene hoogte van tweeduizend meters boven de oppervlakte
+der zee bereikt.
+
+Dat was het vaderland der Pecheraizen of der Vuurlanders, de
+inboorlingen, welke daar dien uitersten uithoek bevolken. Hoe
+bekoorlijk fraai zou dat land niet geweest zijn zes maanden vroeger of
+later, wanneer het volle zomer zou zijn, wanneer het daglicht vijftien
+of zestien uren lang zoude duren. Hoe vruchtbaar zou die streek zich
+dan niet aan den blik onzer reizigers voorgedaan hebben, vooral in
+haar zuidelijk gedeelte! Dan zou men overal valleien en weilanden
+ontwaard hebben, welke duizenden runderen en schapen zouden kunnen
+voeden; maagdelijke bosschen met reusachtige boomen, berken, beuken,
+esschen, cypressen, stamvarens; vlakten, weelderig met gras overdekt,
+waarin quarakken of Braziliaansche kalkoenen, Peruaansche schapen en
+struisvogels in geheele zwermen en kudden dan zouden dartelen. En
+in weerwil van de koude, was er toch nog heel veel wild aanwezig,
+zooals: pengouinen of vetganzen en ander gevogelte. Toen dan ook de
+_Albatros_ hare electrische verlichtingstoestellen in werking bracht,
+vlogen eenden, ganzen en duikerhoenders, verblind door dat scherpe
+licht, in zulk eene menigte aan boord, dat er gelegenheid was om de
+provisie-hutten van François Tapage meer dan overvloedig aan te vullen.
+
+Daardoor bekwam onze kok, die dat wild zoodanig wist toe te bereiden,
+dat de zoo walgelijke traansmaak niet meer te bespeuren was, een
+zoodanige vermeerdering van werk, dat Frycollin hem helpen moest om
+al dat gevogelte, dat bij vele dozijnen gevangen was, te plukken. En
+de neger deed dat gaarne, want als François Tapage in een goede luim
+was, dan was er steeds een oorlam in 't uitzicht, en Frycollin hield
+veel van een oorlam.
+
+Dien dag bespeurde men, op het oogenblik dat de zon onder zou gaan,
+dat wil zeggen tegen drie uren in den namiddag, een uitgestrekt
+meer, hetwelk door een zoom van prachtige bosschen op de meest
+schilderachtige wijze omlijst was. Dat meer was geheel en al bevroren,
+en eenige inboorlingen vermaakten zich er op met glijden, waartoe
+zij eene soort van lange raketten onder de voeten gebonden hadden.
+
+Toen die Vuurlanders het luchtschip in het oog kregen, sloeg hen de
+schrik om het hart en vloden zij in alle richtingen heen. En zij,
+die niet vluchten konden, verborgen zich, kropen in aardholen of
+drukten zich tegen den grond aan evenals de dieren.
+
+Intusschen stevende de _Albatros_ steeds zuidwaarts, zweefde
+over het Beagle-kanaal, dat niet ver gelegen is van het eiland
+Navarino, welks Grieksche naam wel ietwat vreemd klinkt te midden
+van de meer ruwe namen van die verafgelegen streken. Eindelijk werd
+Wollaston overschreden, het uiterste eiland van den Grooten Stillen
+Oceaan. Eindelijk, na zevenduizend vijfhonderd kilometers sedert het
+vertrek van de kusten van Dahomey afgelegd te hebben, passeerde het
+luchtschip de laatste eilandjes van den Magelhaen-Archipel en ten
+slotte het meest vooruitspringende van die groep naar het zuiden,
+welks punt door eene eeuwigdurende branding geteisterd wordt, namelijk
+de schrikkelijke kaap Hoorn.
+
+
+
+
+
+XIV.
+
+WAARIN DE ALBATROS VERRICHT, WAT WELLICHT WEL NIMMER UITVOERBAAR
+ZAL ZIJN.
+
+
+Den volgenden dag was het de 24ste Juli. Nu komt de 24ste Juli van
+het zuidelijk halfrond met den 24sten Januari van het noordelijk
+halfrond overeen. De zes en vijftigste graad zuiderbreedte was door
+het luchtschip achter zich gelaten. De daarmede overeenkomstige
+breedtegraad in het noorden van Europa snijdt Schotland ongeveer ter
+hoogte van Edinburg.
+
+De thermometer stond dan ook voortdurend gemiddeld beneden nul. Men
+was derhalve verplicht geweest eene kunstmatige warmte aan de
+daarvoor bestemde toestellen te ontleenen, om het verblijf binnen de
+roeven mogelijk te maken. Wel zal niet behoeven vermeld te worden,
+dat al lengden de dagen ook, sedert de zon op den 21sten Juni den
+winterzonnestilstand voor het zuidelijk halfrond verlaten had, de
+invloed dier verlenging al minder en minder ondervonden werd, naarmate
+de _Albatros_ meer en meer naar de zuidelijke poolstreken stevende.
+
+Bijgevolg kon men betrekkelijk zeer weinig genieten van het daglicht
+op dit gedeelte van de Groote Stille Zuidzee, die aan den zuidelijken
+poolcirkel grenst. Dus weinig uitzicht en daarbij, vooral des nachts,
+eene zeer vinnige koude. Om daaraan weerstand te kunnen bieden, was
+men verplicht zich te kleeden, zooals de Eskimo's of de Vuurlanders
+dat doen. En daar die kleedingstukken aan boord van de _Albatros_
+niet ontbraken, konden de beide lotgenooten, behoorlijk ingewikkeld,
+op het dek vertoeven, aan hunne plannen tot ontvluchting denken en
+naar de gelegenheid uitzien om ze ten uitvoer te leggen. Overigens
+zagen zij Robur zelden, en sedert de bedreigingen, die ter hoogte van
+Tombouctoe tusschen hen voorgevallen waren, spraken de ingenieur en
+de beide Amerikanen elkander niet meer.
+
+Wat Frycollin betreft, die kwam niet buiten de keuken, waarin François
+Tapage hem op de edelmoedigste wijze gastvrijheid verleende, evenwel
+op voorwaarde: dat hij het baantje van bijkok zou waarnemen. Dewijl
+daaraan verscheidene voordeelen verbonden waren, had de neger geen
+oogenblik geaarzeld om toe te slaan, natuurlijk na verlof van zijn
+baas bekomen te hebben. Daarenboven nu hij zich zoo opgesloten bevond,
+zag hij niets meer van hetgeen daarbuiten gebeurde en kon hij dus
+in de meening verkeeren, buiten gevaar te zijn. Hij had veel van
+den struisvogel, zoowel door zijn uiterlijk als door zijn maag,
+maar vooral door zijne ongeëvenaarde flauwhartigheid.
+
+Naar welk punt van den aardbol zou de _Albatros_ thans stevenen? Was
+het aanneembaar, dat zij zich in het midden van den winter boven
+de Zuidelijke IJszee zou durven wagen of boven het vasteland van
+de pool? Zou in dien ijzigen dampkring, aangenomen ook al, dat de
+scheikundige vochten, voor de electrische batterijen benoodigd,
+bij zoo eene strenge temperatuur niet zouden bevriezen, het geheele
+personeel aan boord den dood niet vinden, den schrikkelijken dood
+door de koude? Dat Robur pogen zoude de pool in het warme seizoen te
+bereiken, dat was aan te nemen; maar te midden van dien voortdurenden
+nacht, dat zou het werk van een krankzinnige zijn.
+
+Zoo redekavelden de voorzitter en de secretaris van Weldon-Institute,
+toen zij zich thans aan het uiteinde van het vasteland der Nieuwe
+Wereld vervoerd zagen. Dat was nog altijd Amerika, evenwel de
+Vereenigde Staten niet meer!
+
+Ja, wat zou die onhandelbare Robur thans uitrichten?
+
+En was het oogenblik niet daar om, door het vernietigen van het
+vaartuig, paal en perk aan de reis te stellen?
+
+Wat opgemerkt werd, dat was, dat de ingenieur Robur dikwerf gesprekken
+met zijn eersten officier had. Herhaaldelijk raadpleegden die beiden
+den barometer,--thans niet meer om de bereikte hoogte waar te nemen,
+maar om zijne aanduidingen met betrekking tot het weder te kunnen
+waarnemen. Voorzeker deden zich aanwijzingen voor, waarmede rekening
+gehouden moest worden.
+
+Uncle Prudent meende ook op te merken, dat Robur naging al wat nog
+aan boord voorradig was, zoowel de benoodigdheden tot onderhoud der
+opstuwende en voortdrijvende machines van het luchtschip, als die
+tot onderhoud der menschelijke werktuigen, welker arbeid aan boord
+ook verzekerd moest wezen.
+
+Dat alles scheen te duiden op plannen om terug te keeren, meende
+de voorzitter.
+
+"Om terug te keeren?...." vroeg Phil Evans. "Maar waarheen?"
+
+"Daar, waar Robur zijn voorraad kan aanvullen," antwoordde Uncle
+Prudent.
+
+"Dat moet dan zijn.... een eiland...."
+
+"Nu, ga voort!.... Een eiland?"
+
+"Een verloren eiland in de Groote Stille Zuidzee, bewoond door eene
+kolonie van schurken, die hun opperhoofd waardig zijn!"
+
+"Dat is mijne meening ook, Phil Evans."
+
+"Nog al gelukkig, Uncle Prudent."
+
+"Ik geloof," ging de voorzitter van Weldon-Institute voort, "dat hij
+westwaarts zal afhouden en met de snelheid, waarover hij beschikken
+kan, zal hij zijn doel spoedig bereiken."
+
+"Maar, als hij daar aankomt, zullen wij onze plannen niet meer ten
+uitvoer kunnen leggen."
+
+"Hij zal er niet aankomen, Phil Evans!"
+
+De beide lotgenooten hadden klaarblijkelijk de voornemens van den
+ingenieur gedeeltelijk geraden. Gedurende dien dag werd iedere
+twijfel opgeheven; want de _Albatros_, na eerst de grenzen der
+Zuidelijke IJszee genaderd te zijn, keerde bepaald om. Toen de vorst
+zich dermate in die streken van Kaap Hoorn deed gevoelen, overdekte
+zich het geheele benedengedeelte van de Groote Stille Zuidzee met
+ijsvelden en met ijsbergen.
+
+Het pakijs had dus een ondoordringbaren slagboom voor de stevigste
+schepen en voor de stoutmoedigste zeelieden daargesteld.
+
+Het is waar, de _Albatros_ zou met sneller wiekslag die ijsbergen,
+welke den oceaan bezaaiden, en de steenbergen welke op het land werden
+aangetroffen, namelijk wanneer daar bij de pool een kalotje van land op
+die zuiderpool aanwezig is, hebben kunnen overstevenen. Maar, zich te
+midden van den poolnacht, in een dampkring wagen, die tot zestig graden
+onder nul kan afkoelen, zou hij dit durven ondernemen? Ongetwijfeld
+neen!
+
+Na dan ook een honderd kilometers in zuidelijke richting gestevend
+te zijn, hield de _Albatros_ westwaarts af, klaarblijkelijk met het
+doel, om koers te zetten naar een of ander onbekend eiland van een
+der groepen in den Grooten Stillen Oceaan.
+
+Onder het schip strekte de vloeibare vlakte zich uit, die zoowel
+het Amerikaansche als het Aziatische vasteland bespoelt. In dit
+oogenblik had het water die zonderlinge kleur aangenomen, welke
+daaraan den naam van melkzee verleende. In de nevelachtige schaduw,
+welke de zwakke zonnestralen niet vermochten te verdrijven, scheen
+de geheele oppervlakte van den Grooten Stillen Oceaan melkachtig
+wit te zijn. Men zou gewaand hebben een onmetelijk groot sneeuwveld
+voor zich te zien, waarvan de golvingen, van die hoogte gezien, niet
+merkbaar waren. Wanneer dat gedeelte der zee door de koude bevroren
+was en zoo in een onmetelijk ijsveld veranderd ware, dan zou zij geen
+ander uitzicht gehad hebben.
+
+Men weet thans dat het myriaden van lichtende diertjes zijn,
+kleine phosphoresceerende lichaampjes, die dat natuurverschijnsel te
+voorschijn roepen. Wat verwondering kon opwekken, was dat die lichtende
+massa, welke nergens anders dan in den Indischen Oceaan ontmoet wordt,
+thans hier waargenomen werd.
+
+Plotseling viel de barometer, na gedurende de eerste uren van den
+dag vrij hoog gestaan te hebben, opmerkelijk snel. Er deden zich
+klaarblijkelijk aanduidingen voor, waarmede een zeeschip voorzeker
+rekening had moeten houden, maar die door het luchtschip over het hoofd
+gezien of verwaarloosd konden worden. Men kon evenwel veronderstellen,
+dat een zwaar onweder kort geleden de wateren van den Grooten Stillen
+Oceaan beroerd had.
+
+Het was één uur des namiddags, toen de eerste officier Tom Turner
+den ingenieur naderde en hem zeide:
+
+"Master Robur..."
+
+"Wat is er?"
+
+"Zie eens naar dat zwarte punt bij den gezichteinder!"
+
+"Waar, Tom?"
+
+"Daar in het noorden... daar... nu ziet gij het duidelijk... Dat kan
+toch geen rots zijn?"
+
+"Neen, Tom, aan dien kant is geen wal of geen ondiepte."
+
+"Dan moet het een schip, of minstens eene sloep zijn."
+
+"Wij zullen zien."
+
+Uncle Prudent en Phil Evans waren ook naar het voorschip gekomen en
+keken opmerkzaam naar het door Tom Turner aangeduide punt.
+
+Robur riep om zijn marinekijker en nam het aangeduide voorwerp
+nauwkeurig op.
+
+"Het is eene sloep!" riep hij eensklaps uit.
+
+"Is het mogelijk, hier?" vroeg Tom Turner.
+
+"En ik zou kunnen bevestigen, dat er menschen in zitten," vervolgde
+Robur.
+
+"Schipbreukelingen?" vroeg Tom.
+
+"Ja, schipbreukelingen, die genoodzaakt zullen geweest zijn, om
+hun vaartuig te verlaten," hernam de ingenieur. "Rampzaligen, die
+niet meer weten, waar den wal ligt, die waarschijnlijk door honger,
+dorst en koude omkomen? Welnu, er zal niet kunnen gezegd worden,
+dat de _Albatros_ niet alle pogingen zal aangewend hebben om hen te
+hulp te komen!"
+
+Bevelen werden aan den machinist en aan zijne beide helpers
+gegeven. Het luchtschip begon langzamerhand te dalen. Op honderd meters
+boven de oppervlakte der zee gekomen, hield het halt; terwijl zijne
+voortstuwingsschroeven het met snelheid in noordelijke richting dreven.
+
+Ja, het was inderdaad eene sloep. Haar zeil klepperde tegen den
+mast. Er was geen wind en derhalve kon niet gestuurd worden. En
+waarschijnlijk had niemand aan boord nog kracht genoeg om een roeiriem
+te kunnen hanteeren.
+
+Op den bodem van het vaartuigje lagen vijf mannen uitgestrekt,
+hetzij zij ingeslapen, hetzij zij bewegingloos door vermoeidheid,
+hetzij zij dood waren.
+
+Toen de _Albatros_ vlak boven hen gekomen was, daalde zij langzaam.
+
+Men kon toen op den achtersteven van die sloep den naam lezen van het
+schip, waartoe zij behoorde. Dat was de _Jeannette_ van Nantes, een
+Fransch vaartuig, hetwelk door zijne equipage was verlaten geworden.
+
+"Aoh!" riep Tom Turner.
+
+"Aoh!" herhaalde de bemanning der _Albatros_ met een eenstemmig gebrul.
+
+Dat moest gehoord worden; want de sloep dobberde slechts op ongeveer
+tachtig voet onder het luchtschip.
+
+Toch kwam er geen antwoord.
+
+"Los een geweerschot!" gelastte Robur.
+
+Dat bevel werd uitgevoerd en de knal rolde lang over de oppervlakte
+van het water.
+
+Men zag toen een der schipbreukelingen zich pijnlijk oprichten,
+met wildstaande oogen en de gelaatstrekken van een doode.
+
+Toen hij de _Albatros_ daar boven zich ontdekte, kon hij een gebaar
+van schrik en angst niet onderdrukken.
+
+"Vrees niets!" riep Robur in het Fransch. "Wij komen u helpen!... Wie
+zijt gij?"
+
+"Matrozen van de _Jeannette_, een driemastschip, waarop ik eerste
+stuurman was," antwoordde de man. "Veertien dagen geleden... hebben
+wij dien bodem verlaten... toen hij op het punt was... in de diepte weg
+te zinken!... Wij hebben geen water en geen levensmiddelen meer!..."
+
+De vier overige schipbreukelingen hadden zich ook langzamerhand
+opgericht. Zij zagen er bleek, haveloos en uitgeput uit. Zij waren
+verschrikkelijk mager en hieven de handen smeekend naar het luchtschip
+op.
+
+"Opgepast!" riep Robur.
+
+Een touw werd van het dek ontrold, waarmede een emmer met drinkwater
+in de sloep neergelaten werd. De ongelukkigen wierpen er zich op en
+dronken met eene gretigheid, die zeer deed om te zien.
+
+"Brood!... Brood!..." schreeuwden zij. "Geef ons brood!"
+
+Dadelijk werd een mand naar beneden gevierd, waarin levensmiddelen,
+eene flesch brandy, eenige pinten koffie. De eerste stuurman had
+veel moeite om hen bij het stillen van den honger tot bedaardheid
+aan te manen.
+
+Daarna vroegen de schipbreukelingen:
+
+"Waar bevinden wij ons?"
+
+"Op vijftig mijlen afstand van de kust van Chili en van den archipel
+der Chorus-eilanden," antwoordde Robur.
+
+"Maar, als wij windstilte houden, en?..."
+
+"Wij zullen u op sleeptouw nemen!"
+
+"Maar, in Godsnaam, wie zijt gij toch?"
+
+"Wij zijn lieden, die zich gelukkig gevoelen u te kunnen helpen,"
+antwoordde Robur op eenvoudigen toon.
+
+De eerste stuurman begreep, dat de gezagvoerder zijn naam niet
+wenschte mede te deelen. Hij eerbiedigde dat verlangen. Maar zou die
+vliegmachine kracht genoeg hebben om te kunnen sleepen?
+
+Ja, waarlijk, en de sloep, die aan het einde van eene kabel van ruim
+honderd voeten lang was vastgemaakt, werd door het machtige toestel
+in oostelijke richting voortgetrokken.
+
+Tegen tien uur was het land in het gezicht, of beter gezegd: men
+zag de vuren schitteren, die de ligging daarvan aanduidden. Die hulp
+des hemels was inderdaad ter goeder tijd voor de schipbreukelingen
+der _Jeannette_ verschenen, en waarlijk, zij waren wel in hun recht,
+toen zij beweerden, dat hunne redding een wonder was!
+
+Toen de _Albatros_ hen tot vlak bij den ingang van het toegangswater
+der Chonas-eilanden gesleept had, riep Robur hen toe den sleeptros
+los te gooien. Dat deden de schipbreukelingen, terwijl zij hunne
+redders zegenden en dankzeiden. Het luchtschip stevende daarop
+dadelijk zeewaarts.
+
+Waarachtig, in dat luchtvaartuig, hetwelk zoo schipbreukelingen
+in volle zee in nood te hulp kon komen, zat toch iets goeds! Welke
+luchtballon, hoe volmaakt overigens ook, zou geschikt geweest zijn,
+om zoodanige diensten te bewijzen? Ziet, dat moesten Uncle Prudent
+en Phil Evans toch erkennen, wanneer zij bij elkander zaten. Toch
+verkeerden zij nog altijd in een geestestoestand, die hen er toe
+brengen kon, om zelfs het klaarblijkelijkste te loochenen.
+
+De zee werd intusschen al woester en woester. De kenteekenen van
+weersverandering waren onrustbarend. De barometer, die al laag
+stond, viel nog eenige millimeters. Schrikkelijke windstooten
+deden zich voor, terwijl de wind overigens hevig woei en in de
+helicopterische werktuigen van de _Albatros_ als het ware huilde,
+maar ook oogenblikken had, dat er plotseling voor weinige seconden
+windstilte intrad. Onder zulke omstandigheden zou een zeilvaartuig
+onder gereefde marszeilen en gereefd fokzeil gestevend hebben. Alles
+duidde er op, dat de wind naar het noordwesten krimpen zou. Het vocht
+in de buis van het "stormglas" begon zeer troebel te worden. Dat
+alles was verre van geruststellend. Tegen een uur in den morgen begon
+de wind met buitengewone hevigheid te waaien. Evenwel, hoewel het
+luchtschip er vlak tegen in stevende, kon het, voortbewogen door
+zijne voortstuwingsschroeven, nog op hem winnen en legde nog vier
+of vijf kilometers per uur af. Maar meer mocht en kon er niet van
+gevergd worden.
+
+Klaarblijkelijk vormde zich een cycloon, hetgeen op deze breedte
+zeer zeldzaam voorkomt. Of men hem al Hurricane op den Atlantischen
+Oceaan noemt, of Typhon in de Chineesche zee, of Tornado op Afrika's
+westkust of Simoun in de Sahara, het is en blijft een wervelwind,
+een ronddwarrelende storm, die zeer te vreezen is. Ja, te vreezen
+voor ieder vaartuig, dat in de wentelende beweging geraakt, welke van
+den buitenomtrek naar het centrum in kracht toeneemt, en slechts een
+enkele plek kalm laat, namelijk het midden van dien lucht-maalstroom.
+
+Robur wist dat. Hij wist ook, dat het voorzichtig was een cycloon te
+ontvluchten, door zich, al stijgende tot in de hoogere luchtlagen,
+buiten de aantrekkingszone te begeven. Tot heden was hem dat altijd
+gelukt, maar er was geen uur, wellicht geen minuut meer te verliezen.
+
+Inderdaad de wind nam merkbaar in hevigheid toe. De golven, met schuim
+gekuifd, veroorzaakten onder de onweerstaanbare windvlagen als een
+wit poeder op de oppervlakte der zee. Het was klaarblijkelijk, dat de
+cycloon bij zijne verplaatsing, zich met eene vervaarlijke snelheid
+naar de poolstreken zoude spoeden.
+
+"Naar boven!" kommandeerde Robur.
+
+"Naar boven!" herhaalde Tom Turner.
+
+Toen werd eene buitengewone opstijgende kracht aan het luchtschip
+verleend en verhief zich het gevaarte in schuine richting, alsof
+het een scherp hellend vlak gevolgd had, hetwelk naar het zuidwesten
+gekeerd was.
+
+De barometer daalde in dit oogenblik nog,--geen daling, maar inderdaad
+een val van acht, daarna van twaalf millimeter, door de kwikkolom
+uitgevoerd.
+
+Eensklaps staakte de _Albatros_ hare stijgende beweging.
+
+Waaraan was die staking toe te schrijven? Klaarblijkelijk aan een
+windstoot, aan een geduchten luchtstroom, die zich van boven naar
+beneden bewoog en zoo den weerstand van het steunpunt van het
+luchtschip verminderde.
+
+Wanneer een stoomschip eene rivier opstevent, dan verricht de
+schroef een des te minder nuttigen arbeid, naarmate de stroom door
+zijne snelheid onder de schroefbladen door tracht te vlieten. Het
+deinzen of de teruggang is dan soms aanmerkelijk en kan zelfs gelijk
+aan de stroomsnelheid worden. In datzelfde geval verkeerde thans
+de _Albatros_.
+
+Maar Robur gaf den strijd niet op. Zijne vier en zeventig schroeven,
+die allen met eene volkomen gelijkmatigheid arbeidden, werden tot
+de grootst mogelijke snelheid van omwenteling aangezet. Maar het
+luchtschip, door den cycloon onweerstaanbaar aangetrokken, kon niet
+ontsnappen. Gedurende de korte oogenblikken, dat er eenige kalmte
+intrad, hernam het zijne opstijgende beweging; maar de zware winddruk
+hernam weldra weder zijne heerschappij en voerde het gevaarte heen,
+dat wel iets van een bodem had, die op het punt is van te zinken. En
+wel mocht het zinken genoemd worden, want de _Albatros_ zonk inderdaad
+in de luchtzee, en hare seinlichten, hoe krachtig ook de electrische
+stroom aangezet werd, konden slechts een zeer bescheiden sector
+verlichten.
+
+Het was helder als de dag, dat, wanneer de cycloon nog meer in
+hevigheid toenam, de _Albatros_ niet veel meer zou zijn dan een niet
+te besturen stroohalm, heengevoerd door een van die wervelwinden,
+die boomen ontwortelen, die daken der huizen afrukken en muurvakken
+omversmijten.
+
+Robur en Tom Turner spraken slechts door middel van gebaren met
+elkander.
+
+Uncle Prudent en Phil Evans klemden zich krampachtig aan de
+verschansing vast en vroegen zich af: of de cycloon niet in hunne
+kaart speelde, door het schip en met het schip den uitvinder en met
+den uitvinder het geheim zijner uitvinding te vernietigen?
+
+Maar, dewijl het scheen, dat de _Albatros_ er niet in slaagde, om
+door opstijging uit den wervelstroom te geraken, waarom volbracht zij
+niet de eenige beweging, die te doen overbleef, namelijk naar het
+centrum te stevenen, waar het betrekkelijk kalm zoude zijn en waar
+het schip weer meester van zijn manoeuvreeren zoude wezen? Ja, dat
+is goed en wel geredeneerd; maar om dat centrum te bereiken, moesten
+die rondijlende stroomingen, die het vaartuig in zijn buitenwervel
+geketend hielden, doorbroken worden. Zouden de werktuigen daartoe
+genoegzame kracht kunnen ontwikkelen?
+
+Eensklaps barstte het bovenste gedeelte der cycloonwolk. De dampen
+verdichtten zich en stortten als plasregen neder.
+
+Het was toen twee uur in den morgen, de barometer was toen na vele
+slingeringen, die afwijkingen van twaalf milimeter aanduidden, tot
+op 709 gevallen, een stand waarvan afgetrokken moest worden of beter
+bijgevoegd, de daling veroorzaakt door de bereikte hoogte van het
+luchtschip boven de oppervlakte der zee.
+
+Wat een zeer zeldzaam natuurverschijnsel genoemd kon worden, was,
+dat de cycloon ontstaan was buiten de gewesten, waar hij gewoonlijk
+voorkomt, dat wil zeggen tusschen den dertigsten graad noorder-
+en den zes en twintigsten zuiderbreedte. Misschien ligt daarin de
+verklaring, dat die wervel-orkaan plotseling in een rechtlijnigen
+storm veranderde. Maar welke winddruk ontstond toen! De stormvlaag,
+die op den 22sten Maart 1882 den Staat Connecticut teisterde, kon
+eenigermate als punt van vergelijking dienen. Toen was de snelheid
+honderd zestien meter in de seconde, hetgeen meer dan honderd uren
+gaans in het uur maakt.
+
+Het kwam er dus op aan, om voor den wind te lenzen, zoo als een schip
+bij storm zoude doen. Of beter de _Albatros_ was genoodzaakt zich
+door die strooming, waartegen niet op te werken en waar niet uit te
+geraken was, mede te laten voeren. Maar intusschen, ten gevolge van dat
+medegevoerd worden, vlood het luchtschip in zuidelijke richting, dat
+wil zeggen, naar die poolstreken, die Robur had willen mijden. Helaas,
+hij was niet meer meester over zijnen koers, en moest gaan werwaarts
+de storm hem voeren wilde!
+
+Torn Turner had het stuurrad ter hand genomen en hij had al zijne
+behendigheid noodig om het luchtschip voor kapzijzen te behoeden.
+
+Bij het eerste lichten van den dageraad,--als men zoo die flauwe tint
+mag noemen, die aan den gezichteinder ontwaard werd,--had de _Albatros_
+vijftien breedtegraden, dat wil zeggen meer dan vier honderd uren
+gaans afgelegd van Kaap Hoorn af en overschreed toen den poolcirkel.
+
+Daar duurt de nacht in de maand Juli nog negentien en een half uur. De
+zonneschijf verschijnt slechts boven den horizon om even spoedig weer
+te verdwijnen.
+
+Bij de pool duurt de nacht gedurende honderd negen en zeventig
+etmalen. Alles duidde aan, dat de _Albatros_ zich in dien nacht als
+ware het in eene afgrond zoude storten.
+
+Wanneer eene waarneming mogelijk geweest ware, dan zoude zij aangetoond
+hebben, dat men zich op 66° 40' zuiderbreedte bevond. Het luchtschip
+was dus nog slechts op veertien honderd mijlen van de zuidpool
+verwijderd.
+
+Het luchtschip, onweerstaanbaar naar dat ongenaakbaar punt van den
+aardbol gevoerd, "verslond", om het zoo uit te drukken, door zijne
+snelheid zijne zwaarte; hoewel deze ten gevolge van de afplatting
+der aarde bij de pool een weinig meer was dan elders. Het was, alsof
+het zijne opstuwingsschroeven niet meer noodig had. En weldra nam de
+storm zoodanig in hevigheid toe, dat Robur het raadzaam oordeelde om
+de snelheid der voortstuwingsschroeven tot een minimum van omwenteling
+te brengen, ten einde ernstige averij te voorkomen, en bij die geringe
+eigene snelheid toch stuur in het gevaarte te houden.
+
+De ingenieur Robur deelde te midden van die gevaren zijne bevelen
+met koelbloedigheid uit, en zijne bemanning gehoorzaamde hem, alsof
+zij door hem bezield werd.
+
+Uncle Prudent en Phil Evans hadden geen enkel oogenblik het dek van het
+luchtvaartuig verlaten. Men kon er bovendien zonder bezwaar blijven.
+
+De lucht veroorzaakte geen of slechts weinig tegenstand. Het luchtschip
+verkeerde in die oogenblikken in den toestand van een luchtballon,
+die met de middenstof, waarin hij zich gedompeld gevoelt, medegevoerd
+wordt.
+
+Het domein der zuidpool strekt zich uit, zooals beweerd wordt,
+over eene oppervlakte van vijfmaal honderdduizend vierkante
+meters. Bevindt zich daar een vastland? Of is het een archipel? Is
+het eene onmetelijke ijszee, die nimmer, zelfs niet gedurende den
+langsten zomer, ontdooit? Niemand weet dat.
+
+Maar, wat men wel weet, dat is, dat de zuidpool veel kouder is dan
+de noordpool, hetgeen daaraan moet toegeschreven worden, dat er in
+het zuidelijk-halfrond veel minder land aangetroffen wordt dan in
+het noordelijk, ook aan den stand der aarde op hare omwentelingsbaan
+gedurende de zuidpool-winters.
+
+Niets duidde intusschen aan, dat de storm gedurende dien dag zou
+afnemen. Het was bij den vijf-en-veertigsten westermeridiaan, dat
+de _Albatros_ den poolcirkel binnen trad. Waar zou zij dien weer
+verlaten,--bij de veronderstelling altijd, dat zij dien zou kunnen
+verlaten?
+
+In ieder geval, naarmate het vaartuig allengs naar het zuiden afzakte,
+kortte de dag al meer en meer. Het zou niet lang meer duren, of het
+zou in dien langdurigen nacht gedompeld zijn, die slechts door de
+maan verlicht wordt of door het bleeke schijnsel van het zuiderlicht.
+
+Maar het was toen nieuwe maan, en waarachtig de reisgenooten van
+Robur liepen gevaar niets of niet bijster veel te zien van die
+streken, welker geheim nog aan de menschelijke nieuwsgierigheid of
+weetgierigheid ontsnapt is.
+
+Zeer waarschijnlijk stevende de _Albatros_ over eenige reeds herkende
+punten, b.v. in het westen het land van Graham, hetwelk in de nabijheid
+van den poolcirkel gelegen is, en in 1832 door Biscoë ontdekt werd,
+en Lodewijk Philipsland, hetwelk in 1838 door Dumont d'Urville ontdekt
+werd, de bekende bereikte grenzen op dit onbekende vastland.
+
+Men leed aan boord van de _Albatros_ niet veel van de koude. De
+temperatuur was minder laag dan men wel kon vermoeden. Het scheen,
+dat die storm een lucht-golfstroom was, die eene zekere hoeveelheid
+warmte met zich voerde.
+
+Het was inderdaad zeer betreurenswaardig, dat die geheele streek in
+eene diepe duisternis gedompeld was. Hier dient evenwel opgemerkt
+te worden, dat, al had ook de maan hare lichtstralen verleend, de
+waarnemingen toch zeer weinig loonend zouden zijn uitgevallen. In
+dit gedeelte van het jaar toch bedekt een lijklaken van sneeuw, een
+harnas van ijs de geheele poolstreken. Men bespeurde er zelfs dien
+"blink" van het pakijs niet, welke eene witachtige tint bezit en aan
+die donkere gezichteinders ontbreekt.
+
+Hoe onder zulke omstandigheden den vorm van het land, de
+uitgestrektheid der zeeën, de ligging der eilanden waar te nemen
+en op te nemen? Hoe het hydrografisch netwerk van het land te
+onderscheiden? Hoe het bergstelsel te herkennen, nu de heuvelen en
+de bergen niet van het pakijs en de ijsbergen te onderscheiden waren?
+
+Iets vóór middernacht verlichtte een zuiderlicht de dikke
+duisternis. Met zijne zilveren franjes, met zijne stralen, die door het
+luchtruim schoten, vertoonde zich dat natuurverschijnsel in den vorm
+van een onmetelijken waaier, die over de eene helft van het uitspansel
+geopend zoude zijn. Zijne uiterste electrische uitstroomingen raakten
+het Zuiderkruis, welker vier sterren in het zenith schitterden. Het
+natuurverschijnsel was onvergelijkelijk schoon, en de helderheid,
+daardoor verspreid, was voldoende om een blik te kunnen werpen op
+die streek, welke in een wit lijkkleed gehuld scheen.
+
+Het zal wel niet behoeven verhaald te worden, dat boven die streken,
+zoo nabij de Zuidpool, de magneetnaald van het kompas, voortdurend
+van streek, geene te betrouwen aanwijzingen weergaf met betrekking
+tot den te volgen koers. Maar hare inclinatie was op een gegeven
+oogenblik van zoodanigen aard, dat Robur voor zeker kon houden,
+dat hij boven de magnetische pool passeerde, die ongeveer bij den
+acht-en-zeventigsten zuiderbreedte-graad gelegen zoude zijn.
+
+En later, toen hij tegen een uur in den morgen den hoek berekende,
+welke die naald met de loodlijn maakte, riep hij uit:
+
+"De Zuidpool is onder onze voeten!"
+
+Een wit kalotje werd ontwaard, maar liet niets gissen van hetgeen
+onder die dikke ijskorst verborgen was.
+
+Het zuiderlicht verdween een weinig later en dat denkbeeldige punt,
+waar alle meridianen van den aardbol te zamen komen, moet nog gevonden
+worden.
+
+Waarachtig, wanneer Uncle Prudent en Phil Evans het luchtschip en hen,
+die zich aan boord bevonden, in de meest geheimzinnige eenzaamheid
+wilden begraven, dan was de gelegenheid uiterst gunstig. En, als zij
+het niet deden, dan werd dit veroorzaakt, doordat hen nog het daartoe
+benoodigde middel ontbrak.
+
+De storm schreed steeds met onverminderde kracht voort en met zulke
+snelheid, dat, wanneer de _Albatros_ den een of anderen berg op hare
+baan ontmoet had, zij daarop verbrijzeld ware geworden evenals een
+schip, dat op eene rotsachtige kust zoude stranden.
+
+En inderdaad, het luchtschip kon zich niet alleen niet meer in
+horizontale richting dirigeeren, maar het was ook onmachtig om in de
+hoogte te stijgen.
+
+Daarbij kwam nog, dat eenige toppen op die zuidpoollanden aangetroffen
+werden. Het gevaar was dus groot. Ieder oogenblik was eene botsing
+te duchten, en die botsing zou de vernietiging van het luchtgevaarte
+ten gevolge hebben.
+
+Zoo'n ramp was te meer te vreezen, daar de wind, nadat de _Albatros_
+den meridiaan zero gepasseerd had, naar het oosten neigde. Twee
+lichtende punten werden toen op een afstand van ongeveer honderd
+kilometers van het luchtvaartuig ontwaard.
+
+Dat waren de twee vulkanen, de Erebus en de Terror, die tot het
+uitgestrekte bergstelsel van Ross behooren.
+
+Zou de _Albatros_, evenals een reusachtige vlinder, zich de vleugels
+gaan verbranden aan die vulkanische vlammen?
+
+Er werd een uur van pijnlijke spanning doorgebracht. Het was alsof
+een dier vuurspuwende bergen, de Erebus, zich op het luchtschip kwam
+storten, dat maar niet uit de zuiging van den storm kon geraken. De
+vlammen-bundels werden voor het oog ieder oogenblik grooter. Een
+slagboom van vuur sloot als het ware den weg af. Schitterende stralen
+verlichtten thans de ruimte. Alle voorwerpen aan boord hadden toen een
+rooden weerschijn aangenomen en gaven aan het vaartuig een waarlijk
+helsch uitzicht.
+
+Alle opvarenden zonder onderscheid stonden onbewegelijk, zonder eenig
+geluid te maken, zonder eenig gebaar te wagen, en wachtten in spanning
+de schrikkelijke minuut, gedurende welke die vreeselijke haard hen
+met zijne vlammen zou omgeven.
+
+Maar de storm, die de _Albatros_ medevoerde, redde haar van de
+schrikkelijke ramp.
+
+De vlammen van den Erebus werden door den stormwind ternedergedrukt
+en leverden zoo een doortocht aan het luchtschip. Te midden van een
+waren stortregen van vulkanische bestanddeelen, als lava-brokstukken,
+vulkanische asch en zand, die gelukkig door de middenpuntvliedende
+werking der opstuwingsschroeven afgewend werden, werd die in volle
+uitbarsting verkeerende krater overzweefd.
+
+Een uur later verdwenen die beide kolossale toortsen, welke
+het uiteinde der bekende wereld gedurende de lange poolnachten
+verlichten, voor den blik der opvarenden van de _Albatros_ achter
+den gezichteinder.
+
+Tegen twee uur in den morgen werd het eiland Ballery, op de uiterste
+punt van de Ontdekkings-kust gelegen, gepasseerd, zonder dat men
+het evenwel kon verkennen, daar het door een band van ijs aan de
+poollanden vastgeklonken en daarvan niet te onderscheiden was.
+
+Van den poolcirkel af, dien de _Albatros_ andermaal op den
+honderd-vijf-en-zeventigsten lengtegraad bewesten Parijs sneed, werd
+zij over het pakijs en over de ijsbergen heengevoerd, waartegen zij
+honderdmaal gevaar liep zich te verbrijzelen. Het luchtschip was niet
+meer in de hand van zijn stuurman, maar in de hand van God.... en
+God is een betrouwbare loods!
+
+De _Albatros_ volgde toen den meridiaan, die een hoek van honderd
+en vijf graden maakt met die middagslijn, waarop zij het poolgebied
+binnentrad.
+
+Toen zij eindelijk den zestigsten graad zuiderbreedte bereikt had,
+scheen de kracht van den storm te breken. Zijn geweld verminderde
+merkbaar. De _Albatros_ begon weer meester over hare bewegingen te
+worden. Eindelijk--en dat was een ware verademing--kwam zij weer
+binnen de verlichte streken van den aardbol en verscheen de dag weer
+tegen acht uur in den ochtend.
+
+Robur en zijne tochtgenooten, na aan den cycloon van kaap Hoorn
+ontsnapt te zijn, waren nu eindelijk van den storm bevrijd. Zij
+waren naar de Groote Stille Zuidzee teruggevoerd geworden, nadat zij
+zevenduizend kilometers in negentien uren afgelegd hadden. Dat was
+iets meer dan een uur gaans per minuut--eene snelheid die het dubbele
+was van die, welke de _Albatros_ onder gewone omstandigheden met hare
+voortstuwingsmachines kon ontwikkelen.
+
+Maar Robur wist niet meer waar hij was, ten gevolge van het onbruikbaar
+worden der kompasnaald in de nabijheid van de magnetische pool. Hij
+moest dus wachten tot de zon zich, onder gunstige omstandigheden tot
+het doen eener waarneming, zoude vertoonen.
+
+Ongelukkig was het uitspansel met dikke wolken bezwangerd en dien
+dag verscheen de zon niet.
+
+Dat was eene teleurstelling, die te eerder gevoeld werd, daar de
+beide voortstuwingsschroeven gedurende den storm nog al averij
+beloopen hadden.
+
+Robur, die zich door dat voorval niets op zijn gemak gevoelde, kon
+gedurende dien geheelen dag slechts met eene betrekkelijk matige
+snelheid vooruitstevenen. Toen hij over de tegenvoeters van Parijs
+heen toog, bedroeg zijn vaart slechts zes mijlen in het uur. Men moest
+vooral oppassen de averijen niet te verergeren. Wanneer zijne twee
+voortstuwingsschroeven buiten staat geraakten om te kunnen arbeiden,
+dan zou de toestand van het luchtschip boven die uitgestrekte
+wateroppervlakte van de Groote Stille Zuidzee zeer zorgwekkend worden.
+
+De ingenieur vroeg zich dan ook af, of het niet noodzakelijk ware, de
+herstellingen dadelijk en op de plaats zelve ten uitvoer te brengen,
+althans in zooverre, dat de reis vervolgd zou kunnen worden.
+
+Den volgenden morgen--27 Juli--werd tegen zeven uur in den ochtend
+land in het oosten geseind.
+
+Men herkende weldra dat het een eiland was. Een eiland! Ja, maar welk,
+onder die duizenden, waarmede de Groote Stille Zuidzee bezaaid is?
+
+Robur besloot toch daar stil te houden zonder te landen. Volgens
+hem zou die dag voldoende zijn, om de geleden averij te herstellen,
+zoodat hij des avonds de reis nog zou kunnen hervatten.
+
+De wind was geheel en al gevallen, hetgeen eene gunstige omstandigheid
+te noemen was voor de manoeuvres, welke uitgevoerd moesten worden. De
+_Albatros_ zou, daar zij zwevende zoude blijven, niet heengevoerd
+worden, de hemel weet waar!
+
+Een lange kabel van honderd vijftig voet, met een anker aan het
+uiteinde, werd over boord naar beneden gevierd. Toen het luchtschip
+bij den oever van het eiland aankwam, krabde het anker over de eerste
+rotsklippen en bleef tusschen twee overgroote steenklompen vast
+zitten. De kabel liep toen onder den invloed der opstuwingsschroeven
+strak en de _Albatros_ bleef onbeweeglijk als een vaartuig ten anker.
+
+Dat was de eerste maal sedert het vertrek van Philadelphia, dat er
+een materieel verbindingsmiddel tusschen het luchtschip en de aarde
+bestond.
+
+
+
+
+
+XV.
+
+WAARIN ZAKEN GEBEUREN, DIE INDERDAAD WAARD ZIJN VERHAALD TE WORDEN.
+
+
+Toen de _Albatros_ zich nog in hoogere luchtlagen bevond, had men
+kunnen bespeuren, dat dit eiland slechts van bescheiden omvang
+was. Neen, het was niet groot.
+
+Maar op welken breedtegraad was het gelegen? En op welken lengtegraad?
+
+Was het een eiland van de Groote Stille Zuidzee? Of behoorde het tot
+Australazië? Of tot den Indischien Archipel?
+
+Dat zou men eerst te weten komen, wanneer Robur zijn bestek opgemaakt
+zou hebben.
+
+Hoewel hij onmogelijk rekening had kunnen houden met de gebrekkige
+aanwijzingen van het kompas, zoo meende hij toch reden te hebben om
+te gelooven, dat hij zich boven de Groote Stille Zuidzee bevond.
+
+Zoodra de zon te voorschijn zou treden, zouden de omstandigheden
+voorzeker uitmuntend genoemd kunnen worden, om eene goede waarneming
+te doen.
+
+Van die hoogte gezien,--honderd vijftig voeten,--vertoonde zich
+het eiland, hetwelk een omtrek meette van ongeveer vijftien mijlen,
+als eene zeester met drie punten.
+
+Bij de zuidoostelijke punt verrees een klein eiland, dat voorafgegaan
+en omgeven werd door een doolhof van klippen. Op het strand en op die
+klippen werd geen verschijnsel van hoog en laag water waargenomen. Dit
+versterkte de meening van Robur omtrent de gegiste ligging, daar de
+invloed van eb en vloed in de Groote Stille Zuidzee bijna onmerkbaar
+is.
+
+Op de noordwestelijke punt verhief zich een kegelvormige berg,
+waarvan de hoogte gerust op twaalfhonderd voeten geschat kon worden.
+
+Men ontwaarde geen enkelen inboorling; maar misschien was de
+tegenovergestelde kust bewoond. In ieder geval, wanneer het luchtschip
+door de bewoners bespeurd was geworden, zou de angst en de schrik
+hen wel genoodzaakt hebben om te vluchten of zich te verbergen.
+
+De _Albatros_ was bij de zuidoostelijke punt aangekomen en was daar
+ten anker gegaan.
+
+Niet ver er van daan stroomde een kleine rio tusschen de rotsen en
+stortte zich in eene kleine kreek uit. Iets verder zag men eenige
+bochtige valleien, waarin veel geboomte van verschillende soort, nog
+al wild, als patrijzen en snippen, maar vooral trapganzen in groote
+hoeveelheid aangetroffen werden.
+
+Mocht het eiland niet bewoond zijn, dan was het voorzeker toch
+bewoonbaar.
+
+Ongetwijfeld zou Robur er op hebben kunnen landen, en dat hij daartoe
+niet overgegaan was, had zijne oorzaak alleen daarin, dat de bodem,
+die nog al afwisselend van gesteldheid was, hem geen geschikte
+plaats scheen aan te bieden om met het luchtschip op den grond neer
+te strijken.
+
+In afwachting dat hij in de gelegenheid zoude komen om zijn bestek te
+kunnen opmaken, deed de ingenieur een begin maken met de herstellingen,
+die hij bij het vallen van den avond hoopte te beëindigen.
+
+De opstuwingsschroeven waren in volmaakte orde. Deze hadden gedurende
+het geweld van den cycloon en van den storm, die hun arbeid eenigermate
+verlicht hadden, op bewonderenswaardige wijze gewerkt. Thans was de
+helft hunner slechts in beweging gesteld, hetgeen voldoende was om
+den kabel loodrecht op de kust gestrekt te houden.
+
+Maar de twee voortstuwingsschroeven hadden geleden en veel meer
+dan Robur zelf bevroed had. Hij deed de roeden der wieken, die
+verbogen waren, recht buigen, en liet de kamraderen nazien, die de
+omwentelingsbeweging moesten overbrengen.
+
+Het personeel hield zich, onder de leiding van Robur als ingenieur
+en van Tom Turner als eerste officier, het eerst onledig met de
+voorschipsschroef. Het was meer doelmatig het werk met haar te
+beginnen, voor het geval, dat de _Albatros_ om de een of andere
+reden genoodzaakt mocht worden te vertrekken, voordat de geheele
+herstelling beëindigd was. Met dien voortstuwer alleen kon men
+gemakkelijk koers zetten.
+
+Middelerwijl hadden Uncle Prudent en zijn lotgenoot Phil Evans,
+na gedurende geruimen tijd het dek op en neer gewandeld te hebben,
+op een paar vouwstoeltjes van het achterschip plaats genomen.
+
+Wat den neger Frycollin betreft, deze was bijzonder in zijn nopjes. En
+geen wonder, want het verschil was nog al groot. Vroeger zweefde hij
+op duizend meters en thans bevond hij zich nog slechts op honderd
+vijftig voeten boven den grond!
+
+De arbeid werd slechts gestaakt, toen de zon genoegzaam boven den
+horizon gestegen was, om een tijdhoek te nemen; later, wanneer de
+zon haar hoogste punt zoude bereiken, om het middaguur der plaats,
+waar men zich bevond, juist te bepalen.
+
+Het resultaat der beide waarnemingen, die met de grootste
+nauwkeurigheid verricht werden, was het navolgende:
+
+Lengte: 176° 17' ten oosten van den middagcirkel van Parijs.
+
+Breedte: 43° 37', natuurlijk ten zuiden.
+
+Dit punt op de kaart opgezocht, kwam met de ligging van het eiland
+Chatham en het daarbij gelegen eilandje Viff overeen, welke tot
+een eilanden-groep behooren, die gewoonlijk onder den naam van
+Broughton-eilanden bekend staan. Die groep bevindt zich op een afstand
+van vijftien graden ten oosten van Tawaï Pomanou, het grootste en het
+zuidelijkste eiland van Nieuw Zeeland, in het zuidelijk gedeelte van
+de Groote Stille Zuidzee gelegen.
+
+"Dat komt met mijne gissing overeen," zeide Robur tot Tom Turner.
+
+"En dus zijn wij?...."
+
+"Op een afstand van zes en veertig graden ten zuiden van het eiland X,
+hetgeen overeenkomt met twee duizend acht honderd mijlen. Waarlijk,
+nog een heele lap zee!"
+
+"Een reden te meer om onze voortstuwers te repareeren," antwoordde
+de eerste officier.
+
+"Van die meening ben ik ook."
+
+"Wij kunnen gedurende dien overtocht tegenwinden aantreffen."
+
+"Dat zou noodlottig zijn, als wij geen vaart genoeg konden zetten."
+
+"Zeker, want de voorraad levensmiddelen raakt op en het komt er op aan,
+ons eiland X zoo spoedig mogelijk te bereiken."
+
+"Ja, Tom, en ik hoop de reis gedurende dezen nacht te hervatten,
+al moest het met ééne schroef zijn?"
+
+"Met slechts ééne schroef?"
+
+"De andere zouden wij onderweg kunnen herstellen, niet waar?"
+
+"Voorzeker. Maar... master Robur... ik wilde u iets vragen..."
+
+"Vraag op, Tom."
+
+"En die twee heeren met hun knecht?" vroeg de eerste officier.
+
+"Tom Turner," was de wedervraag des ingenieurs, "zouden zij te
+beklagen zijn, wanneer zij ingezetenen, volkplanters van het eiland
+X werden? Zeg, op uw geweten, zouden zij te beklagen zijn?"
+
+"Neen..., maar...."
+
+"Geen maren, Tom, laat de zaak dier onverbeterlijke en koppige Yankees
+aan mij over."
+
+Maar, wat was dat voor een eiland, het eiland X?
+
+Een klein eiland, verloren in de onmetelijkheid van de Groote Stille
+Zuidzee, tusschen de evenachtslijn en den kreeftskeerkring. Een eiland,
+dat als geheel onbekend, op waardige wijze den algebraïschen naam
+droeg, daaraan door Robur gegeven.
+
+Het was gelegen in de zee der Markiezen-eilanden, buiten iederen
+gewonen koers in dien grooten oceaan.
+
+Daar had Robur eene kleine volkplanting opgericht; daar kwam de
+_Albatros_ uitrusten, wanneer zij vermoeid van haar vlucht was; daar
+vond zij ververschingen en benoodigdheden van allerlei aard voor hare
+lange reizen.
+
+Op dat eiland had Robur, die over groote geldmiddelen kon beschikken,
+eene werf opgericht, om zijn luchtschip te bouwen. Hij kon het daar
+repareeren, het zelfs verbouwen. Zijne magazijnen bevatten genoeg
+materialen en verduurzaamde levensmiddelen daarvoor, behalve nog
+het aanwezige tot onderhoud van een vijftigtal bewoners, de eenige
+bevolking van het eiland.
+
+Toen Robur eenige dagen te voren bij Kaap Hoorn aangekomen was,
+had hij reeds plan gehad om naar het eiland X te stevenen, en
+wilde te dien einde de Groote Stille Zuidzee in schuinsche richting
+oversteken. Maar de cycloon had de _Albatros_ in hare wervelkringen
+gegrepen. Na den cycloon, was de storm opgestoken en deze had het
+luchtschip over de zuider poolstreken heengevoerd. Om kort te gaan,
+Robur was nagenoeg op zijne oorspronkelijke koerslijn teruggekomen,
+en zonder de averij aan de voortstuwingsschroeven, zou de vertraging
+niet zeer belangrijk zijn geweest.
+
+Men zou dus naar het eiland X stevenen. Maar, zooals de eerste officier
+Tom Turner had gezegd: de afstand was lang. Zeer waarschijnlijk zou
+men met ongunstige winden te kampen hebben. Het luchtschip zou dan
+niet te veel hebben aan de volle kracht zijner machine, om binnen
+den gewilden tijd op zijne bestemmingsplaats te komen.
+
+Bij gewonen koers en zonder bijkomende ongevallen, zou die overtocht
+in drie of vier dagen te volvoeren zijn.
+
+Dat was de reden waarom Robur besloot op het eiland Chatham stil
+te houden. Daar bevond hij zich onder de gunstigste omstandigheden,
+om ten minste de schroef van het voorschip te herstellen.
+
+Hij duchtte dan niet meer, wanneer eene tegenbries mocht aanwakkeren,
+naar het zuiden medegevoerd te worden, wanneer hij noordwaarts
+wilde stevenen. Als de nacht zoude invallen, zou hij met zijne
+herstellingen gereed zijn. Hij zou dan manoeuvreeren om zijn anker
+te bevrijden. Mocht dat te stevig in de rotsen vastgeklemd zijn,
+welnu, dan zou hij eenvoudig den ankertros kappen en de reis naar
+den equator aanvaarden. Er waren ankers en kabels genoeg aan boord.
+
+Zooals men ziet, was die manier van handelen de eenvoudigste en
+derhalve ook de beste. Zij werd stipt opgevolgd.
+
+Het personeel van de _Albatros_, geheel bewust, dat er hoegenaamd
+geen tijd te verliezen was, sloeg flink de hand aan het werk, waardoor
+alles goed vorderde.
+
+Maar, terwijl ieder zich haastte, hadden de voorzitter Uncle Prudent en
+zijn secretaris Phil Evans een onderhoud, waarvan het gevolg bijzonder
+gewichtig zoude zijn.
+
+"Phil Evans...." begon de voorzitter.
+
+"Wat is er, Uncle Prudent."
+
+"Gij zijt evenals ik vast besloten, om het offer van uw leven te
+brengen?"
+
+"Zeker, evenals gij!"
+
+"Voor de laatste maal, wij hebben niets meer van dien Robur te
+verwachten, niet waar?"
+
+"Niets."
+
+Phil Evans onderscheidde zich in zijne gesprekken door eene
+Lacedemonische beknoptheid.
+
+"Welnu, Phil Evans, mijn voornemen staat vast!"
+
+"Welk voornemen, Uncle Prudent?"
+
+"Daar de _Albatros_ dezen avond nog moet vertrekken, zal de nacht
+niet voorbijgaan, zonder dat wij ons voornemen zullen kunnen ten
+uitvoer leggen. Wij zullen de vleugels van den vogel van den ingenieur
+verbrijzelen...."
+
+"Wat wilt gij doen?"
+
+"Dezen nacht zal dit gevloekte luchtschip uit elkander springen!"
+
+"Laat het springen!" zei Phil Evans.
+
+Zooals men ziet, waren de beide lotgenooten het op alle punten eens,
+zelfs op het punt om met onverschilligheid den verschrikkelijken dood,
+die hen wachtte, onder de oogen te zien.
+
+"Hebt ge al het benoodigde daartoe?...." vroeg Phil Evans na een poos.
+
+"Ja!"
+
+"Hoe zijt gij er aan gekomen?"
+
+"Verleden nacht, terwijl Robur en zijne bemanning slechts bedacht
+waren op de redding van het luchtschip, ben ik er in geslaagd in de
+kruitkamer te sluipen en daar eene dynamiet-patroon machtig te worden."
+
+"Is het mogelijk!"
+
+"Ja, hier is zij!"
+
+"Uncle Prudent, laten wij dadelijk aan den slag gaan."
+
+"Neen, Phil Evans!"
+
+"Niet, Uncle Prudent?"
+
+"Nu althans niet, maar straks, als de avond gevallen zal zijn."
+
+"Nog zoolang!" zuchtte Phil Evans, op den toon van iemand die de
+koorts had.
+
+"Wanneer het nacht zal zijn, zullen wij in onze roef wederkeeren."
+
+"En dan?"
+
+"Dan moet gij mij maar laten begaan. Gij zult alleen te waken hebben,
+dat ik niet overvallen kan worden!"
+
+De beide lotgenooten dineerden tegen zes uur als naar gewoonte. Twee
+uren later hadden zij zich naar hunne hut begeven, als menschen, die
+de schade van den vorigen slapeloos doorgebrachten nacht wenschten
+in te halen.
+
+Noch Robur, noch iemand der opvarenden kon gissen, welke
+verschrikkelijke ramp de _Albatros_ bedreigde.
+
+Ziehier, hoe Uncle Prudent dacht te werk te gaan.
+
+Zooals hij verhaald had, was hij er in geslaagd in de kruitkamer, die
+in een der afdeelingen van den romp van het luchtschip uitgespaard
+was, te dringen. Daar had hij zich weten meester te maken van eene
+zekere hoeveelheid buskruit en van eene patroon, in allen deele gelijk
+aan die, welke de ingenieur in Dahomey gebezigd had. Teruggekeerd
+in zijne hut, had hij die patroon zorgvuldig onder zijn beddegoed
+verborgen en was hij vast besloten de _Albatros_ gedurende den nacht,
+wanneer zij de reis hervat zoude hebben, te midden van den dampkring
+uit elkander te laten springen.
+
+Phil Evans onderzocht met groote nieuwsgierigheid de door zijn
+lotgenoot ontvreemde patroon.
+
+Het was eene huls, welker metalen cylinder met eene ontplofbare
+zelfstandigheid ter zwaarte van een kilogram gevuld was, die voldoende
+kon gerekend worden om het luchtschip in zijne gebinten te ontwrichten
+en zijne werktuigen te ontredderen. Wanneer de ontploffing niet
+voldoende was, om het luchtgevaarte met één slag te vernietigen,
+dan zou de val daaraan wel den genadeslag toebrengen. Nu was niets
+gemakkelijker dan die patroon in een hoek van de hut neer te leggen;
+zij zou dan het dek vernielen en den romp met zijne inhouten uit
+elkander doen vliegen.
+
+Maar, om de uitbarsting teweeg te brengen, moest men het
+aanvuringshoedje, met slagkwik gevuld, hetwelk aan de patroon
+bevestigd was, doen ontploffen. Dat was het moeielijkste gedeelte van
+de onderneming; want de ontbranding van dat slaghoedje mocht eerst
+na een tijdsverloop, dat met de meeste nauwkeurigheid berekend moest
+worden, plaats, hebben.
+
+En inderdaad, Uncle Prudent had met zijne gewone scherpzinnigheid
+dit bedacht:
+
+Zoodra de voortstuwer van het voorschip hersteld zoude zijn, zou het
+schip de reis in noordelijke richting hervatten. Maar, dan zouden
+Robur en zijne helpers zeer waarschijnlijk naar het achterschip komen,
+om met de herstelling van de achterschroef een begin te maken. Nu
+zou de tegenwoordigheid van het geheele personeel in de nabijheid
+van de hut, Uncle Prudent bij het nemen zijner maatregelen kunnen
+belemmeren. Daarom was hij besloten om gebruik te maken van eene lont,
+die door hare berekende lengte de ontploffing op het gewilde tijdstip
+zou teweeg brengen.
+
+Ziehier wat hij verder aan Phil Evans dienaangaande mededeelde:
+
+"Met die patroon heb ik ook eenig buskruit bemachtigd. Daarvan zal ik
+eene lont vervaardigen, welker lengte in verhouding tot den vereischten
+tijd voor hare verbranding zal zijn. Die lont zal met het innerlijke
+van het slaghoedje in verbinding staan."
+
+"Goed zoo!" sprak Phil Evans.
+
+"Mijn voornemen is, om die lont tegen middernacht te ontsteken,
+zoodat de ontploffing tusschen drie en vier uren in den morgen zal
+plaats hebben."
+
+"Goed beraamd!" betuigde Phil Evans andermaal.
+
+Zooals men ziet, waren de beide lotgenooten er toe gekomen om met de
+meest mogelijke koelbloedigheid de verschrikkelijke vernietiging,
+waarin ook zij moesten omkomen, te bespreken. En in hun hart was
+zooveel haat tegen Robur en zijn makkers opgehoopt, dat hun het offer
+van hun leven als het aangewezen middel voorkwam om, met de _Albatros_,
+allen, die zich aan boord bevonden, te vernietigen.
+
+Ja, die daad was verfoeielijk, was hatelijk; zij was die van
+waanzinnigen, dat is zoo! Maar toorn en woede, gedurende die vijf
+weken van opsluiting binnen de wanden van dat verwenschte luchtschip
+opgekropt, had hen in een toestand van razernij gebracht, die zich
+door alle middelen zocht te uiten.
+
+"En Frycollin?".... vroeg Phil Evans.
+
+"Wat is er met Frycollin?" knorde Uncle Prudent.
+
+"Hebben wij het recht zoo over zijn leven te beschikken?"
+
+"Wij offeren het onze wel op!"
+
+Het is zeer te betwijfelen, of Frycollin die reden voldoende zoude
+gevonden hebben.
+
+Uncle Prudent zette zich onmiddellijk aan het werk, terwijl Phil
+Evans in de nabijheid van de roef de wacht hield.
+
+De bemanning was steeds volijverig op het voorschip bezig. Eene
+verrassing van een hunner was dus niet te duchten.
+
+Uncle Prudent wreef eerst eene kleine hoeveelheid buskruit fijn en
+maakte er een zacht poeder van. Dit bevochtigde hij een weinig en
+besloot het in een linnen darm, die den vorm eener lange maar dunne
+worst verkreeg.
+
+Hij ontstak die lont en kreeg de verzekering dat een lengte van vijf
+centimeters in tien minuten verbrandde. Voor eene tijdruimte van drie
+en een half uur was dus eene lengte van een meter noodig. Daaromtrent
+voldoende op de hoogte gebracht, doofde de voorzitter van
+Weldon-Institute de lont uit, besloot haar in eene stevige scheede
+van gevlochten touw en bevestigde haar aan de dynamietpatroon.
+
+Die arbeid was, zonder eenige achterdocht opgewekt te hebben, tegen
+tien uur in den avond ten einde gebracht.
+
+Phil Evans kwam zich toen bij zijn lotgenoot in de hut vervoegen.
+
+De herstellingen van de voorschipsschroef waren dien dag vlijtig onder
+handen genomen; maar men had de bladen, welker roeden verbogen waren,
+naar binnen moeten halen, om hun den doelmatigen stand te hergeven.
+
+Wat de batterijen, of de accumulatoren, in één woord de toestellen
+betrof, die de levendmakende kracht aan de _Albatros_ verleenden,
+deze hadden niets van het geweld van den storm geleden. Men had nog
+scheikundige preparaten genoeg in voorraad, om hen gedurende vier of
+vijf dagen aan den gang te houden.
+
+De nacht was ingevallen, toen Robur met zijne manschappen hunnen
+arbeid eindigden. De bladen van de voorschipsschroef waren nog niet
+op hunne plaats gebracht. Er zou nog drie uren gearbeid moeten worden,
+alvorens die voortstuwer in staat zoude wezen zijn werk te verrichten.
+
+Na Tom Turner, zijn eersten officier, geraadpleegd te hebben,
+besloot de ingenieur zijne bemanning, die zeer vermoeid was, eenige
+rust te verleenen, en het verdere gedeelte van hetgeen er te doen
+overbleef, tot den volgenden morgen uit te stellen. Het daglicht was
+daarenboven bij dien uiterst fijnen arbeid van het nauwkeurig passen
+der machinedeelen, waarbij de verlichtingstoestellen slechts eene
+onvoldoende helderheid zouden verstrekt hebben, hoogst noodig.
+
+Maar die omstandigheid bleef voor Uncle Prudent en Phil Evans
+onbekend. Afgaande op hetgeen zij Robur hadden hooren beweren,
+gingen zij van de meening uit, dat de voorschroef voor het invallen
+van den nacht hersteld zoude zijn en dat de _Albatros_ onmiddellijk
+hare reis naar het noorden vervolgd zoude hebben. Zij meenden dus,
+dat zij reeds haar anker gelicht had, terwijl zij inderdaad nog aan
+het eiland vastgeketend was.
+
+Die omstandigheid zou de zaken anders doen verloopen, dan zij gerekend
+hadden.
+
+De nacht was somber en de maan was niet te bespeuren. Dikke wolken
+waren oorzaak, dat de duisternis nog grooter was. Men voelde, dat een
+lichte bries begon door te staan. Eenige zuchtjes uit het zuidwesten
+streken over het dek van het luchtschip, dat evenwel niet van de
+plaats kwam en voor anker bleef. De ankertros bleef loodrecht strak
+staan en verbond de _Albatros_ met het eiland.
+
+Uncle Prudent en zijn lotgenoot Phil Evans, bij elkander in hunne hut
+opgesloten, wisselden slechts weinige woorden. Zij vernamen slechts
+de trillingen van de opstuwingsschroeven, die alle overige geluiden
+aan boord overheerschten. De beide mannen wachtten tot het oogenblik
+van handelen zoude gekomen zijn.
+
+Een weinig vóór middernacht sprak Uncle Prudent:
+
+"Het is tijd!"
+
+Onder de kooien der hut was eene lade. In een dier laden legde Uncle
+Prudent de dynamietpatroon, welke aan haar ontstekingsmiddel bevestigd
+was. In die lade kon de lont branden, zonder zich door hare lucht of
+door haar knetteren te verraden. De voorzitter van Weldon-Institute
+ontstak haar aan haar uiteinde en schoof toen de lade onder de
+kooi dicht.
+
+"Nu naar het achterschip," sprak hij; "en dan zullen wij wachten!"
+
+Beiden traden naar buiten en waren zeer verwonderd, toen zij bemerkten,
+dat de roerganger zijne gewone plaats niet innam.
+
+Phil Evans boog zich over de verschansing en keek naar buiten.
+
+"De _Albatros_ is nog steeds op dezelfde plaats," fluisterde hij.
+
+"Inderdaad?"
+
+"De werkzaamheden zullen niet beëindigd zijn.... zoodat zij niet
+heeft kunnen vertrekken."
+
+Uncle Prudent maakte een gebaar van teleurstelling.
+
+"Wij zullen de lont moeten uitdooven," zeide hij.
+
+"Neen!... wij moeten de vlucht nemen!"... antwoordde Phil Evans.
+
+"De vlucht nemen?"
+
+"Ja, langs den ankertros..."
+
+"Kan dat?"
+
+"Ja zeker, nu het nacht is!... En eene daling van honderdvijftig
+voeten langs een gespannen touw is kinderwerk!"
+
+"Dat is het inderdaad, Phil Evans! En wij zouden wel dwaas zijn de
+aangeboden gelegenheid niet te benuttigen!"
+
+"Zoo is mijne meening ook," zei de secretaris van Weldon-Institute.
+
+Zij keerden evenwel eerst naar hunne hut terug en staken alles in hun
+zakken of verbergden onder hun kleeding, wat zij meê konden nemen,
+bij het vooruitzicht van korter of langer op het eiland Chatham te
+zullen moeten verblijven.
+
+Toen zij de deur zacht dichtgemaakt hadden, slopen zij zonder gerucht
+te maken naar het voorschip.
+
+Hun plan was om Frycollin te wekken en hem te noodzaken met hen
+te ontvluchten.
+
+De nacht was zwart. De wolken begonnen uit het zuidwesten op te
+komen. De bries was opgestoken en het luchtschip zwaaide voor zijn
+anker en deed den tros, die het aan den bodem vasthechtte, eenigermate
+van de loodlijn afwijken. Dat was evenwel niets; de afdaling zou
+slechts iets moeielijker zijn. Maar, wat was dat voor mannen, die
+niet geaarzeld hadden hun leven ten offer te brengen?
+
+Beiden slopen over het dek voort, hielden soms achter de beschotten
+der roeven stil, om te hooren of zij ook eenig geluid vernamen. Maar,
+overal heerschte de meest volkomen stilte. Geen enkel licht scheen
+door de dekglazen. Allen aan boord van het luchtschip waren in een
+diepen slaap gedompeld.
+
+Middelerwijl naderden Uncle Prudent en zijn secretaris de hut van
+Frycollin; toen bleef Phil Evans plotseling stilstaan en fluisterde:
+
+"De nachtwacht."
+
+Inderdaad, een man lag daar bij de roef uitgestrekt op den grond. Als
+hij sliep, dan kon dat maar zeer licht zijn. De vlucht werd onmogelijk,
+wanneer deze alarm maakte.
+
+In zijne nabijheid lagen een hoop touwwerk, stukken zeildoek en vlokken
+hennep, die gediend hadden bij de herstelling der voortstuwingsschroef.
+
+In een ondeelbaar oogenblik was die man gebonden en den mond gestopt
+met een flinken prop. Daarna werd hij zoodanig aan een der spijlen
+van de verschansing vastgebonden, dat hij geen vin verroeren of geen
+kreet slaken kon.
+
+Dat alles was, zonder bijna gerucht te maken, uitgevoerd.
+
+Uncle Prudent en Phil Evans spitsten toen scherp de ooren, maar niets
+liet zich hooren. Diepe stilte bleef heerschen. Alles sliep aan boord.
+
+De beide vluchtelingen--dien naam kan men hen reeds geven, niet
+waar?--bereikten eindelijk de hut van Frycollin. François Tapage,
+die in de nabijheid sliep, snurkte zoo geweldig, dat hij voorwaar
+zijn naam eer aandeed.
+
+Dat was nogal geruststellend.
+
+Maar tot zijne groote verwondering behoefde Uncle Prudent slechts zacht
+tegen de deur van Frycollin met de hand te drukken. Zij stond toch
+op een kier. Hij trad binnen, maar kwam even snel weer naar buiten.
+
+"Er is niemand!" sprak hij.
+
+"Niemand?" vroeg Phil Evans.
+
+"Neen, niemand!"
+
+"Waar mag de neger zijn?" was de fluisterende vraag.
+
+"Och, wat kan het ons, alles wel beschouwd, schelen?"
+
+Beiden slopen toen naar het voorschip, denkende dat Frycollin daar
+ergens in een hoek lag te slapen...
+
+Zij zochten, maar vonden niets!
+
+"Zou de kerel ons voorgekomen zijn?..." zei Uncle Prudent.
+
+"Dat schijnt zoo."
+
+"De drommel zal hem halen!"
+
+"Maar, of hij al of niet de plaat gepoetst heeft, om het even; wij
+kunnen niet langer wachten! Kom!"
+
+En zonder te aarzelen, klommen de beide vluchtelingen over de
+verschansing, grepen den kabel met beide handen, klemden er zich met
+de voeten aan vast, en lieten zich daarna afglijden.
+
+Zoo kwamen zij ongedeerd op den grond terecht.
+
+Wat een genot voor hen, den vasten bodem, die hen sedert zoo lang
+ontbroken had, weer onder de voeten te voelen! Wat een pret, om weer
+op stevigen grond te kunnen wandelen, en niet meer de speelbal des
+dampkrings te zijn!
+
+Zij maakten zich gereed, om langs het riviertje het binnenste gedeelte
+van het eiland te bereiken, toen een gedaante eensklaps voor hen
+verrees.
+
+Dat was Frycollin.
+
+Ja, de neger had hetzelfde denkbeeld van zijn meester gehad en had
+de stoutmoedigheid ontwikkeld, hem zonder voorafgaande waarschuwing
+vóór te gaan.
+
+Maar, het was thans het oogenblik niet, om zich daarover vertoornd
+te toonen, en Uncle Prudent wilde eene schuilplaats in een verwijderd
+gedeelte van het eiland gaan zoeken, toen Phil Evans hem weerhield.
+
+"Uncle Prudent," sprak hij, "luister naar mij."
+
+"Ik luister, Phil Evans."
+
+"Wij zijn dien Robur ontkomen," ging de secretaris voort. "Hem en zijn
+makkers is een schrikkelijk uiteinde bereid. Hij verdient het... dat
+is zoo. Maar als hij op zijn eerewoord wilde verklaren geen pogingen
+aan te wenden, om ons andermaal gevangen te nemen..."
+
+"Het eerewoord van zoo'n kerel!..."
+
+Uncle Prudent had den tijd niet om te eindigen. Een gerucht, eene
+soort beweging werd aan boord van de _Albatros_ waargenomen.
+
+Klaarblijkelijk werd alarm gemaakt en was de ontvluchting der beide
+Amerikanen ontdekt.
+
+"Hier!... Hier heen!..." werd geroepen.
+
+Dat was de wachthebbende, die er eindelijk in geslaagd was, zijn
+mond van den prop te ontdoen. Driftige stappen weerklonken op het dek
+van het luchtschip. En bijna terzelfder tijd schoten de electrische
+stralen der seintoestellen voort, om het eiland over een breeden
+sector te verlichten.
+
+"Daar zijn ze!.... Daar zijn ze!...." riep Tom Turner.
+
+De vluchtelingen waren gezien geworden.
+
+Op hetzelfde oogenblik werd, op bevel van Robur, dat met luider stem
+gegeven was, de snelheid der omwentelingen van de opstuwingsschroeven
+getemperd, en langs den ankertros, die aan boord ingepalmd werd,
+naderde de _Albatros_ de oppervlakte van het eiland.
+
+In dit oogenblik werd de stem van den secretaris Phil Evans duidelijk
+vernomen:
+
+"Ingenieur Robur," riep hij, "verbindt gij u op uw eerewoord, dat
+gij ons in vrijheid wilt laten?...."
+
+"In vrijheid?"
+
+"Ja, op dit eiland in vrijheid?"
+
+"Nooit!" schreeuwde Robur.
+
+En dat antwoord werd gevolgd door een geweerschot, waarvan de kogel
+den schouder van Phil Evans lichtelijk schampte.
+
+"O, wee!" riep deze.
+
+"O, die booswichten!" riep Uncle Prudent.
+
+En met zijn mes in de hand, stormde hij naar de rotsblokken toe,
+waartusschen de ankerlepel gevat had.
+
+Het luchtschip was toen op hoogstens vijftig voeten van den grond
+verwijderd.
+
+De kabel was al heel spoedig doorgesneden, en de bries, die intusschen
+merkbaar aangewakkerd was, greep de _Albatros_ dwars en voerde haar
+in noordoostelijke richting.
+
+Binnen weinige minuten bevond het luchtschip zich boven de Groote
+Stille Zuidzee.
+
+
+
+
+XVI.
+
+WAARIN DE LEZER IN EENE ONZEKERHEID GELATEN WORDT, DIE HIJ
+WAARSCHIJNLIJK BETREUREN ZAL.
+
+
+Het was toen twintig minuten na middernacht.
+
+Vijf of zes geweerschoten waren nog van het luchtschip gelost
+geworden. Uncle Prudent en Frycollin hadden Phil Evans onder den
+arm genomen en een beschermende toevlucht achter groote rotsblokken
+gezocht.
+
+Zij waren niet geraakt geworden en hadden voor het oogenblik niets
+te duchten.
+
+De _Albatros_ steeg, terwijl hij zich van het eiland verwijderde, al
+dadelijk tot eene hoogte van negen honderd meters op. Men had eene
+grootere opstijgingskracht moeten ontwikkelen, om te voorkomen dat
+het luchtschip in zee viel.
+
+Op het oogenblik, dat de wachthebbende man, van zijn mondprop bevrijd,
+zijn eersten kreet slaakte, waren Robur en zijn eerste officier Tom
+Turner naar hem toegeijld, hadden hem van het stuk zeildoek, dat
+hem het hoofd bedekte, bevrijd en zijne banden losgemaakt. Daarna
+hadden zij zich naar de hut van Uncle Prudent en Phil Evans gespoed,
+maar deze leeg bevonden.
+
+Van zijn kant had François Tapage Frycollins hut doorzocht. Ook daarin
+was niemand te vinden.
+
+Toen Robur vernam, dat zijne gevangenen ontsnapt waren, voelde hij
+een geweldig gevoel van toorn opwellen.
+
+Door de ontsnapping van Uncle Prudent en van Phil Evans zou toch
+zijn geheim, zijne verpersoonlijking aan iedereen geopenbaard
+worden. Had hij zich ook al niet erg bekommerd over het schrijven,
+door Uncle Prudent, bij het overstevenen van Frankrijks hoofdstad,
+naar buiten geworpen, dan vond dat zijne oorzaak in de gedachte,
+dat dit papier zeer veel kans had geloopen bij den val verloren te
+zijn geraakt.... Maar thans!....
+
+Hij hernam zijne bedaardheid evenwel:
+
+"Zij zijn ontvlucht...." zei hij .... "nu, mij wel!"
+
+"Denkt gij er zoo over?" vroeg Tom Turner.
+
+"Wel zeker. Zij zullen zoo gauw het eiland Chatham niet kunnen
+verlaten"....
+
+"Zij zullen er evenwel niet altijd blijven!"
+
+"Over een paar dagen zal ik er terugkeeren!.... Ik zal ze
+opsporen!.... Ik zal hen weer gevangen nemen!.... En dan"....
+
+"Ja dan!...." herhaalde Tom Turner, terwijl hij de vuist balde naar
+den kant van het eiland.
+
+De redding der vluchtelingen was inderdaad al zeer weinig
+verzekerd. Wanneer de _Albatros_ hare vrijheid van beweging en van
+sturen zou herkregen hebben, zou zij toch dadelijk naar het eiland
+Chatham, vanwaar de beide leden van Weldon-Institute zoo spoedig niet
+zouden kunnen vertrekken, weerkeeren. Binnen een half etmaal zouden
+zij weer in de macht van den ingenieur kunnen zijn.
+
+Binnen een half etmaal?.... Maar, vóórdat twee uren voorbijgesneld
+zouden zijn, zou de _Albatros_ vernietigd wezen. Was die
+dynamietpatroon voor haar niet als eene torpedo, die aan hare flanken
+gehecht was, en die het vernietigingswerk te midden van de lucht
+zoude volbrengen?
+
+Intusschen wakkerde de bries al meer en meer aan en werd het luchtschip
+in noordoostelijke richting heengevoerd. Hoewel de snelheid van het
+luchtschip zeer matig was, zou het toch bij zonsopgang het eiland
+Chatham uit het gezicht verloren hebben.
+
+Om tegen den wind in derwaarts terug te stevenen, was het een
+vereischte, dat de voortstuwers, althans die van het voorschip,
+in staat waren te werken.
+
+"Tom!" riep de ingenieur.
+
+"Master Robur?" antwoordde de eerste officier.
+
+"Laat de verlichtingstoestellen met volle kracht werken, zoodat wij
+goed kunnen zien."
+
+"Opperbest, master Robur!"
+
+"En iedereen aan den arbeid!"
+
+"Allen?"
+
+"Ja, allen."
+
+"Nu, daar zal ik voor zorgen."
+
+Er kon geen quaestie meer van zijn, om het werk tot den volgenden
+morgen uit te stellen. Er mocht thans geen sprake meer zijn van
+vermoeidheid. Alle mannen aan boord deelden de hartstochten van hun
+opperhoofd. Geen enkele hunner was er, die niet tot alles in staat was,
+om de vluchtelingen op te sporen.
+
+Zoodra de voorschroef hersteld en op hare plaats gebracht zoude zijn,
+zou men naar Chatham terugkeeren; men kon er weer ten anker gaan, men
+zou jacht op de vluchtelingen maken. Daarna zou men de herstelling der
+schroef van het achterschip beginnen en voltooien, en eindelijk zou het
+luchtschip volkomen veilig de reis naar het eiland X kunnen ondernemen.
+
+Het was evenwel van belang, dat de _Albatros_ niet te ver in
+noordoostelijke richting heengevoerd werd. Daarom kon het aanwakkeren
+der bries als eene betreurenswaardige omstandigheid beschouwd worden,
+omdat met de defecte machines er niet tegen ingewerkt en ook niet
+stil op de plaats gebleven kon worden.
+
+Zonder zijne voortstuwingsschroeven was het luchtschip aan een
+onbestuurbaren ballon gelijk.
+
+De vluchtelingen, die op de kust op uitkijk stonden, hadden de
+verzekering gekregen, dat de _Albatros_ in de duisternis verdwenen was,
+voordat de uitbarsting had plaats gehad.
+
+De bekende staat van zaken moest Robur met betrekking tot zijne
+plannen voor de toekomst wel eenigermate verontrusten. Was het bij
+voorbeeld wel zeker, dat hij zonder vertraging, zonder tijdverlies
+te ondervinden, het eiland Chatham weer zou kunnen bereiken? Hij
+besloot dan ook, terwijl de herstellingen met den meesten ijver werden
+voortgezet, naar de beneden luchtlagen af te dalen, in de hoop daar
+zwakkere windstroomingen aan te treffen. Wellicht was het mogelijk de
+_Albatros_ in deze streken te handhaven, totdat zij krachtig genoeg
+zoude zijn om tegen de bries in te stevenen.
+
+Die manoeuvre werd onmiddellijk ten uitvoer gelegd. Wanneer de
+bemanning van eenig zeeschip de bewegingen van dit gevaarte, hetwelk
+in zijn schitterende electrische lichtstralen gehuld was, had kunnen
+waarnemen, dan zouden voorzeker hun schrik en angst groot geweest zijn.
+
+Toen de _Albatros_ tot op een paar honderd voeten afstand van de
+oppervlakte der zee gedaald was, bleef zij zwevende.
+
+Ongelukkig bespeurde men, dat de bries in die benedenstreken nog
+sterker doorstond en dat derhalve het luchtschip zich met nog meer
+snelheid van het eiland Chatham verwijderde. Het gevaar bestond dus,
+zeer ver in noordoostelijke richting medegevoerd te worden, waardoor
+de terugkeer naar dat eiland al meer en meer vertraagd moest worden.
+
+Na die poging bleek het, dat het beter was in de bovenluchtlagen te
+verwijlen, waar de dampkring meer in evenwicht was. Daarom steeg de
+_Albatros_ tot eene hoogte van gemiddeld drie duizend meters op. Al
+bleef zij daar niet stil op de plaats, dan was er het afdrijven toch
+minder snel. De ingenieur kon dus de hoop koesteren, dat hij bij
+het aanbreken van den dag van die hoogte, het eiland, waarvan hij
+de ligging met de grootste nauwkeurigheid had opgenomen, nog in het
+gezicht zoude hebben.
+
+Wat de quaestie betrof, of de vluchtelingen een goed onthaal zouden
+gevonden hebben bij de inboorlingen, in het geval dat het eiland
+bewoond zoude zijn, daaromtrent bekreunde Robur zich in het geheel
+niet. Ook niet, wanneer die inboorlingen hun hulp verleenden. Dat
+kon hem niets schelen. Met de aanvals- en verdedigingsmiddelen van
+de _Albatros_ zoude men hen wel spoedig schrik aanjagen en hen op de
+vlucht drijven.
+
+De mogelijkheid van het opvatten der gevangenen was dus aan geen
+twijfel onderhevig, en eenmaal weer in zijne macht....
+
+"Men ontsnapt niet van het eiland X," mompelde Robur.
+
+Het was een uur na middernacht, toen de voortstuwer van het voorschip
+hersteld was. Het kwam er nu nog maar op aan, om hem weer op zijne
+plaats te brengen, hetgeen nog een uur werk zoude vereischen.
+
+Daarna zou de _Albatros_ weer koers zuidwest stevenen en zou men
+kunnen overgaan tot de herstelling van de schroef van het achterschip.
+
+En die lont, die in de hut der vluchtelingen brandde?
+
+Die lont, waarvan meer dan het derde gedeelte reeds door het vuur
+verteerd was!....
+
+En die noodlottige vonk, welke de dynamietpatroon al meer en meer
+naderde!....
+
+Voorzeker, wanneer de aandacht der bemanning niet zoo ingespannen
+bezig was gehouden, zou een hunner het zwakke geknetter vernomen
+hebben, dat in de roef gehoord werd.
+
+Misschien zou de reukzenuw van een hunner de lucht van verbrand kruit
+opgevangen en zou de man zich daarover verwonderd hebben. Hij zou
+den ingenieur Robur of den eersten officier Tom Turner gewaarschuwd
+hebben. Men zou dan nasporingen in het werk gesteld en in die kooilade
+het gevaarlijke toestel gevonden hebben...
+
+Het zou dan nog tijd geweest zijn, om die bewonderenswaardige _Albatros
+_ en met haar het leven van al de opvarenden te redden.
+
+Maar die mannen arbeidden thans op het voorschip, dat wil zeggen op
+ruim twintig meters afstand van de roef van de vluchtelingen. Niets
+gaf hen aanleiding, om naar dit gedeelte van het luchtschip te komen,
+en ook niets kon hen afleiding van hun arbeid bezorgen, die daarenboven
+hunne geheele aandacht vereischte.
+
+Robur bevond zich trouwens ook daar en verrichtte als behendig
+machinist, wat hij inderdaad was, in persoon handenarbeid. Hij
+drong op spoed aan, zonder evenwel iets te laten verwaarloozen;
+integendeel, hij zorgde dat alles met de meeste nauwgezetheid en zoo
+volmaakt mogelijk werd volvoerd. Was het niet een eerste vereischte,
+om zijn luchtschip weer volkomen in de hand te krijgen, dat alle
+deelen behoorlijk hersteld werden?
+
+Wanneer hij er niet in slaagde, om de vluchtelingen andermaal in zijne
+macht te krijgen, dan zouden die toch eindelijk in hun geboorteland
+wederkeeren.
+
+Dan zou men nasporingen verrichten en het eiland X zou waarschijnlijk
+daaraan niet ontsnappen. En dat zou het einde van dat bestaan
+zijn,--een bovennatuurlijk, verheven bestaan!--hetwelk die mannen
+van de _Albatros_ in het leven geroepen hadden.
+
+Tegen ongeveer kwartier na een uur trad Tom Turner op Robur toe
+en sprak:
+
+"Master Robur, het komt mij voor dat de bries verflauwt en naar het
+westen draait."
+
+"En wat doet de barometer?" vroeg Robur, na een blik van onderzoek
+op het uitspansel geworpen te hebben.
+
+"Die daalt of rijst niet," antwoordde de eerste officier. "Maar,
+mij dunkt...."
+
+"Spreek op, waarom aarzelt ge?"
+
+"Mij dunkt dat de wolken beneden het luchtschip zakken, master Robur."
+
+"Inderdaad, Tom Turner, en in dat geval zou het niet onmogelijk zijn,
+dat het op de oppervlakte der zee regende. Maar, om het even; als wij
+maar boven de regenzone blijven. Wij zullen dan niet in onzen arbeid
+gehinderd worden."
+
+"Als het inderdaad regent, dan zal het slechts een fijne motregen
+zijn."
+
+"Dunkt u?"
+
+"Ik maak dat uit den vorm der wolken op--en het is zeer waarschijnlijk,
+dat de bries beneden geheel zal vallen."
+
+"Dat denk ik ook, Tom," antwoordde Robur. "Toch geloof ik, dat het
+verkieslijk is hier nog in de hoogere luchtlagen te blijven."
+
+"Zooals gij wilt, master Robur."
+
+"Laten wij de herstelling van onze averij beëindigen, dan kunnen wij
+naar eisch, en werwaarts wij willen, koers stellen. Is dat ook niet
+uw oordeel?"
+
+"Voorzeker, master."
+
+Omstreeks twee uur was het eerste gedeelte van den arbeid uitgevoerd.
+
+De voorschroef was op haar plaats gebracht. De electrische batterijen
+werden in werking gebracht, eerst matig, daarna sterker. Langzamerhand
+nam de _Albatros_ in snelheid toe en na behoorlijk gewend te hebben,
+stevende zij met vrij vlugge vaart in zuidwestelijke richting, om
+het eiland Chatham op te zoeken.
+
+"Tom," sprak Robur, "wij hebben gedurende twee en een half uur
+ongeveer noord-oost afgehouden. De wind is, zooals ik mij zoo-even
+bij het kompas overtuigd heb, niets of weinig veranderd. Ik denk dus
+binnen een uur hoogstens het eiland weer opgespoord te hebben."
+
+"Dat denk ik ook, master Robur," antwoordde de eerste officier,
+"want wij leggen thans ongeveer twaalf meters in de seconde af. De
+_Albatros_ zal dus tusschen drie en vier uur in den ochtend op haar
+uitgangspunt terug kunnen zijn."
+
+"Des te beter, Tom. Wij hebben er belang bij, om des nachts aan te
+komen en te landen zonder gezien te worden...."
+
+"Dat is waar."
+
+"De vluchtelingen, die in de meening zullen verkeeren, dat wij ons ver,
+zeer ver noordoostwaarts zullen bevinden, zullen minder waakzaamheid
+betrachten. Wanneer de _Albatros_ bijna op de oppervlakte van den
+bodem zal aangekomen zijn, zullen wij pogen haar achter eenige hooge
+rotsen van het eiland te verbergen. Dat kan niet moeilijk zijn."
+
+"Dat is ook mijne meening."
+
+"Vervolgens, al moesten wij ook eenige dagen te Chatham verwijlen...."
+
+"O, die zullen ook wel door te brengen zijn, master Robur, en zelfs
+als wij genoodzaakt zullen zijn tegen een geheel leger van inboorlingen
+te vechten...."
+
+"Zullen we vechten, Tom, vechten voor onze _Albatros_!"
+
+"Juist, master Robur."
+
+De ingenieur keerde zich toen naar zijne manschappen, die op nieuwe
+bevelen wachtten.
+
+"Vrienden," sprak hij, "het oogenblik om rust te nemen, is nog niet
+gekomen."
+
+Allen knikten ten teeken van instemming met die uitspraak.
+
+"Wij zullen moeten werken totdat de dag aanbreekt."
+
+Allen waren bereid.
+
+Het gold thans de achterschroef dezelfde herstellingen te laten
+ondergaan als de voorschroef. Die had dezelfde averij bekomen, die
+door dezelfde oorzaak teweeggebracht was, dat wil zeggen: door het
+geweld van den storm gedurende den overtocht over het Zuider poolland.
+
+Maar om die schroef binnen boord te kunnen halen, was het raadzaam de
+vaart van het luchtschip te remmen, ja het gedurende eenige minuten
+te laten deinzen.
+
+Op bevel van Robur liet de machinist-leerling dan ook het werktuig
+achteruitslaan door de omwenteling van de voorschroef in de
+tegenovergestelde richting te laten volbrengen. Het luchtschip
+begon dus langzamerhand voor den wind af te vallen, zooals de
+zeemans-uitdrukking luidt.
+
+Allen waren op het punt, om zich naar het achterschip te begeven,
+toen Tom Turner een vreemde lucht in den neus kreeg.
+
+Dat waren de gassen der lont, thans in de kooilade opgehoopt, die
+langs de reten van de hut der vluchtelingen ontsnapten.
+
+"He, wat ruik ik?" riep de eerste officier, terwijl hij die lucht
+sterk opsnoof,
+
+"Wat is er?" vroeg Robur.
+
+"Ruikt ge niets, master?...."
+
+"Inderdaad."
+
+"Het is, alsof er buskruit verbrand is."
+
+"Waarachtig, Tom, ge hebt gelijk."
+
+"Maar.... van waar komt die lucht?"
+
+"Ja, van waar?"
+
+De beide mannen roken met den neus in de lucht rond.
+
+"Van daar!".... zei Tom Turner, terwijl hij den vinger naar het
+achterschip uitstrekte.
+
+"Van waar?"
+
+"Van de achterroef."
+
+"Dat meen ik ook."
+
+"Ja, van de hut der vluchtelingen."
+
+"Zouden die ellendelingen gepoogd hebben brand te stichten?"
+
+"O, als het maar brand was!...." riep Robur uit.
+
+"Maar, wat dan in Gods naam?"
+
+"Trap de deur open, Tom! Trap de deur open!"
+
+Maar ternauwernood had de eerste officier een pas gedaan, om aan dat
+bevel te gehoorzamen, toen eene vreeselijke uitbarsting de _Albatros_
+tot in hare gebinten deed schudden. De roeven vlogen aan flarden
+uit elkander. De verlichtingstoestellen werden uitgebluscht, want de
+electrische stroom was verbroken, en een zwartdonkere nacht omgaf het
+ontredderde luchtvaartuig. Maar, hoewel het meerendeel der opstuwende
+schroeven verbogen en verbrijzeld waren, zoo bleven toch eenigen op
+het voorschip voortwentelen.
+
+Plotseling barstte de romp van het luchtschip een weinig achterwaarts
+van de eerste roef. Het achtergedeelte verdween in de ruimte. De
+accumulatoren van het voorschip deden de voortstuwende schroef van
+het voorschip nog werken.
+
+Maar bijna terzelfdertijd bleven de laatste opstuwende schroeven
+stilstaan en werd de _Albatros_ in den afgrond gestort.
+
+Dat was voor die acht mannen, die zich als schipbreukelingen aan dat
+wrak vastklemden, een val van drie duizend meters!
+
+Daarenboven zou die val nog sneller, nog schrikkelijker worden, daar
+de voorstuwer van het voorschip, na zich loodrecht opgericht te hebben,
+nog werkte.
+
+Toen liet Robur zich met eene buitengewone koelbloedigheid tot bij
+de ontredderde machineroef afglijden, greep den hefboom, die het
+werktuig in beweging moest brengen, en veranderde de richting van de
+omwentelingen der schroef, die toen van voortstuwend, opstuwend werd.
+
+Hierdoor werd de val voorzeker vertraagd, hoewel niet veel. Maar het
+wrak viel niet meer met die aangroeiende snelheid, door de zwaarte
+en de aantrekkingskracht der aarde op vallende lichamen teweeggebracht.
+
+Het was nog altijd de dood voor de bemanning der _Albatros_, daar zij
+in zee gestort werd; maar het was de vreeselijke dood door verstikking
+niet meer te midden van een dampkring, die door de snelheid van den
+val, niet meer tot inademing geschikt zoude zijn.
+
+Tachtig seconden na de uitbarsting was alles, wat van de _Albatros_
+overbleef, in de golven van de Groote Stille Zuidzee verdwenen.
+
+
+
+
+XVII.
+
+WAARIN DE GESCHIEDENIS VAN HET GEBEURDE EEN SPRONG VAN TWEE MAANDEN
+ACHTERUIT EN DAARNA EEN SPRONG VAN NEGEN MAANDEN VOORUIT MAAKT.
+
+
+Eenige weken vroeger, den 13den Juni, dus daags na die zitting van
+Weldon-Institute, die zoo stormachtig geweest was, heerschte er onder
+alle klassen van de bevolking van Philadelphia, hetzij zij zwart of
+blank waren, eene opgewondenheid, die gemakkelijker te constateeren
+dan te beschrijven is.
+
+Reeds bij het krieken van den dag, was het onverwachte en
+schandelijke gebeurde van den vorigen dag schering en inslag van alle
+gesprekken. Wat! een indringer, die beweerde werktuigkundige te zijn,
+een werktuigkundige, die beweerde den onwaarschijnlijken naam van
+Robur--van Robur den Veroveraar--te voeren, een persoon van onbekende
+afkomst, van twijfelachtige nationaliteit, was eensklaps in de zaal
+der zittingen van Weldon-Institute verschenen, had de ballonnisten
+ergerlijk beleedigd, had de wonderen der toestellen "zwaarder dan de
+lucht" hoog opgevijzeld, had, te midden van een schrikkelijk spektakel,
+uitjouwingen verwekt, had bedreigingen uitgelokt, die hij in ruime
+mate zijn tegenstanders naar het hoofd terug geslingerd had! Hij was
+eindelijk, nadat hij het spreekgestoelte te midden van het grootste
+tumult, te midden van het geknetter van revolverschoten, verlaten
+had, verdwenen en, in weerwil van de meest nauwkeurige nasporingen,
+was men er niet in geslaagd hem op het spoor te komen.
+
+Men had niet meer over hem hooren gewagen.
+
+Inderdaad, zoo iets was wel geschikt, om alle tongen in rep en roer
+te brengen, om alle hoofden op te winden.
+
+Dat geschiedde dan ook in ruime mate te Philadelphia, zoowel als in de
+zes en dertig overige Staten van de groote Amerikaansche Republiek. En,
+om der waarheid getrouw te blijven, moeten wij er bijvoegen, dat
+hetzelfde ook in het oostelijk halfrond gebeurde.
+
+Maar, hoe vermeerderde die opgewondenheid, die spanning nog, toen
+het in den avond van den 13den Juni bleek, dat noch de voorzitter,
+noch de secretaris van Weldon-Institute in hunne woningen wedergekeerd
+waren. Zij stonden toch bekend als degelijke, verstandige en eervolle
+lieden, die zich tot geen verkeerde sprongen zouden hebben laten
+overhalen.
+
+Den avond te voren hadden zij het zittingslokaal verlaten als rustige
+burgers, die er slechts aan dachten, om stil en bedaard naar huis te
+gaan, als ongehuwden, die bij hunne tehuiskomst geen zuur en betrokken
+gezicht van de gade te duchten hadden.
+
+Zouden zij door een toeval genoodzaakt kunnen zijn, om uithuizig
+te zijn?
+
+Neen, zeker niet. Althans geen woord was hen ontvallen, dat zoo
+iets kon doen gissen. Zelfs was er afspraak gemaakt, dat zij den
+volgenden dag weer in de club zouden verschijnen, de een om zijn
+zetel als voorzitter, de ander om dien van secretaris in te nemen,
+in het vooruitzicht, dat in de vergadering het voorgevallene van den
+vorigen avond zou behandeld en heftig bediscussiëerd worden.
+
+Maar, niet alleen waren die twee zoo belangrijke personen van den Staat
+Pensylvanië spoorloos verdwenen, men was ook zonder berichten omtrent
+den knecht Frycollin. Evenmin als zijn meester kon men hem op het spoor
+komen. Neen, nimmer had een neger, sedert de geschiedkundige personen
+van Toussaint-Louverture, Soulouque en Dessaline, zooveel van zich
+doen spreken. Hij zou eene belangrijke plaats innemen, niet alleen
+onder de vermaardsten zijner collega's van den dienstbaren stand,
+maar ook onder de zonderlingen van iederen maatschappelijken stand
+of huidkleur, die zich door de een of andere excentriciteit in het
+zoo fraaie land van Amerika weten op den voorgrond te dringen.
+
+Den volgenden dag alweer geen tijdingen!
+
+Noch de beide clubgenooten, noch de neger Frycollin waren voor den
+dag gekomen.
+
+Toen werd men ongerust.... Toen werd men zenuwachtig.... En
+eene dicht opeengepakte menigte vatte post in de nabijheid van de
+Post-and-Telegraph-Offices, om het eerst bij de hand te zijn, wanneer
+er tijdingen mochten aankomen.
+
+Maar, niets, niets!
+
+En toch had men ze beiden gezien, toen zij te zamen Weldon-Institute
+verlieten.
+
+Men had ze tot elkander met luider stem hooren praten. Men had hen
+Frycollin hooren roepen. Daarna had men hen langs Walnutstreet zien
+voortstappen, om zich naar den kant van Fairmont-Park te begeven.
+
+Jem Cip, de fabrikant van verduurzaamde groenten, had den voorzitter
+zelfs de hand gedrukt en hem gezegd:
+
+"Tot morgen!"
+
+En William T. Forbes, de fabrikant van suiker uit lompen, had een
+hartelijken handdruk van den secretaris Phil Evans gekregen, die tot
+twee malen tot hem gezegd had:
+
+"Tot ziens!... Tot ziens!..."
+
+Miss Doll en miss Mat Forbes, die door banden der reinste vriendschap
+zoo innig aan Uncle Prudent verknocht waren, konden zich onmogelijk bij
+die verdwijning neerleggen en beijverden zich, om toch maar tijdingen
+van den afwezige te erlangen, nog meer te babbelen dan gewoonlijk.
+
+Drie, vier, vijf, zes dagen gingen zoo in eene onbeschrijfelijke
+spanning en angst voorbij. Daarna werd het eene week... twee
+weken... en niets, niets!... Geen enkele aanwijzing, die op het spoor
+der drie verdwenen personen kon brengen. Dat was inderdaad om tureluurs
+te worden!
+
+Men had de meest nauwkeurige nasporingen in het kwartier
+verricht... maar, niets!
+
+Ook in de straten, die naar de haven voerden;... maar, niets, niets!
+
+In Fairmont-Park, onder de boomgroepen, in het dichtste gedeelte van
+het struikgewas... Maar, niets! Steeds niets!
+
+Op de groote open plek bevond men evenwel, dat het gras kort
+geleden was platgetrapt, hetgeen vooral verdacht voorkwam, omdat het
+onverklaarbaar was. Bij den rand van het bosch, hetwelk die open plek
+omgaf, werden sporen ontdekt van eene worsteling.
+
+Zou eene bende boosdoeners de beide club-leden op dit late nachtelijk
+uur ontmoet en te midden van dat eenzame park aangevallen hebben?
+
+Zoo iets was inderdaad mogelijk.
+
+De politie nam dan ook de verdere taak op zich, om een geregeld
+en met de wettelijke langzaamheid overeenkomend onderzoek in te
+stellen. Men doorzocht de Schuijlkill-rivier, men dregde haar
+bodemvlak, men reinigde hare oevers van de wildgroeiende biezen en
+watergrassoorten. Was dat ook al nutteloos voor het beoogde doel,
+zoo had die reiniging toch hare goede zijde; want, waarachtig, de
+Schuijlkill had het wel noodig, dat zij eens terdege onder handen
+genomen werd. Men ging er bij deze gelegenheid toe over, waardoor de
+stedelijke bestuursleden van Philadelphia toonden uiterst practische
+lieden te zijn.
+
+Toen riep men de publiciteit der dagbladen te hulp.
+
+Advertentiën en reclame-artikelen werden aan alle democratische en
+republikeinsche bladen van de Unie zonder onderscheid van partij
+of kleur gezonden. De _Daily negro_, het speciale orgaan voor het
+zwarte ras, publiceerde een portret van Frycollin, naar het laatste
+photographische beeld van den neger genomen.
+
+Belooningen werden uitgeloofd, premiën aangeboden aan ieder, die
+eenige tijding van de drie afwezigen zou leveren, en zelfs aan hen,
+die eenige aanwijzingen konden doen, welke op hun spoor kon brengen.
+
+"Vijf duizend dollars!... Vijf duizend dollars!... Voor ieder
+ingezetene, die..."
+
+Het mocht niets baten!
+
+De thesaurier van Weldon-Institute kwam niet in de gelegenheid,
+om die vijf duizend dollars uit te geven.
+
+Onnaspoorlijk! Onnaspoorlijk!! Onnaspoorlijk!!!
+
+Uncle Prudent en Phil Evans, beiden van Philadelphia, waren niet weer
+te vinden!
+
+Het zal wel niet behoeven verteld te worden, dat de club, door
+die onverklaarbare verdwijning van haren voorzitter en van haren
+secretaris, geheel in de war was. Al dadelijk werd een maatregel
+getroffen, om de werkzaamheden met betrekking tot de constructie van
+den ballon _Go a head_ te staken, hoe gevorderd die ook waren. En dat
+terecht. Want, hoe zou men bij afwezigheid van hen, die tot dien bouw
+aangezet, die daaraan een gedeelte van hun vermogen gewijd hadden,
+hun vermogen zoowel in tijd als in geld, dien arbeid hebben kunnen
+voortzetten? Hoe zou men hem kunnen beëindigen, nu zij er niet meer
+waren, die de noodige inlichtingen moesten verstrekken? Neen, men
+moest wachten, men zou wachten. En juist werd er weer gewag gemaakt
+van het vreemdsoortige natuurverschijnsel, hetwelk weinige weken te
+voren de gemoederen zoo opgewonden had.
+
+Inderdaad, het geheimzinnige voorwerp was andermaal bij verschillende
+gelegenheden in de hoogere luchtlagen gezien of beter vluchtig
+ontwaard geworden. Intusschen kwam het bij niemand op, eenig verband
+te zoeken tusschen die zoo zonderlinge wederverschijning en de
+niet minder onverklaarbare verdwijning van den voorzitter en den
+secretaris van Weldon-Institute. Hij, die in die twee feiten eenige
+overeenstemming zocht, moest waarlijk met eene buitengewoon groote
+dosis verbeeldingskracht begaafd zijn.
+
+Hoe het ook zij, de asteroïde, de bolied, het luchtmonster, of hoe
+men het ook zal gelieven te noemen, was weer gezien geworden en
+wel onder omstandigheden, die veroorloofden om een beter oordeel te
+verkrijgen omtrent zijne afmetingen en vorm. Eerst boven Canada, boven
+dat grondgebied, hetwelk zich van Ottawa naar Québec uitstrekt, en dat
+wel denzelfden ochtend na de verdwijning van de twee clubleden. Daarna
+boven de vlakten van het Far-West, toen dat raadselachtig lichaam in
+snelheid wedijverde met een trein van den grooten Pacific-Spoorweg.
+
+Van dien dag af waren de meeningen der geleerden gevestigd.
+
+Dat lichaam was geen voortbrengsel der natuur, het was een vliegend
+toestel, vervaardigd met de practische toepassing van de wetten van
+het "zwaarder dan de lucht". En als de schepper, de meester van dat
+luchtschip voor zijn persoon nog onbekend wenschte te blijven, dan
+scheen hij aan die onbekendheid voor zijne uitvinding niet meer te
+hechten, daar hij haar op dat grondgebied van het Far-West van zoo
+nabij had laten bespeuren.
+
+Wat de werktuigkundige kracht aangaat, waarover hij beschikte, of de
+natuur der toestellen, die de beweging moest overbrengen, daaromtrent
+kon men zich natuurlijk nog geen begrip vormen.
+
+Wat in ieder geval geen schaduw van twijfel overliet, was dat dit
+luchtgevaarte met een buitengewoon gemakkelijk verplaatsings-vermogen
+begaafd was. Inderdaad, weinige dagen later was het boven het
+Chineesche rijk bespeurd geworden, daarna boven het noordelijk gedeelte
+van Hindoestan, vervolgens boven de Kaspische zee en later boven de
+onmetelijke steppen van Rusland.
+
+Wie was toch die stoutmoedige mechanicus, die over een zoodanig
+verplaatsings-vermogen beschikte, voor wien de Rijken geen grenzen,
+de Oceanen geen uitgebreidheid hadden, die over den dampkring den
+baas speelde, alsof die zijn eigendom, zijn domein ware?
+
+Kon er aan gedacht worden, dat het diezelfde Robur was, die zijne
+theorieën zoo tartend in de vergadering van Weldon-Institute had doen
+klinken, die zoo openlijk en ruw die utopie der bestuurbare ballons
+in bres gelegd had. Misschien kiemde die gedachte wel in een enkel
+scherpzinnig brein. Maar,--en dat was toch wel zeer zonderling te
+noemen,--bij niemand kwam de veronderstelling op, dat die Robur eenige
+betrekking op de verdwijning van den voorzitter en den secretaris
+van Weldon-Institute kon hebben.
+
+Om kort te gaan, dat zou wellicht steeds verborgen gebleven zijn,
+wanneer niet een telegraphisch bericht van Frankrijk, van Parijs,
+langs den onderzeeschen kabel van New-York op den dag van 6 Juli te
+elf uur en zeven-en-dertig minuten te Philadelphia ontvangen was.
+
+Het was de overseining van het te Parijs in een snuifdoos gevonden
+briefje, hetwelk licht verspreidde over het verdwijnen der twee
+personen, waarover de Vereenigde Staten op het punt waren den rouw
+aan te nemen.
+
+Dus Robur was de bedrijver van die schaking! Robur, de ingenieur, die
+met het bepaalde doel naar Philadelphia gekomen was, om de theorieën
+der ballonnisten in het ei te smoren!
+
+Hij was het, die op het luchtschip de _Albatros_ bevel voerde! Hij
+was het, die bij wijze van weerwraak Uncle Prudent, Phil Evans,
+en op den koop toe ook den neger Frycollin ontvoerd had!
+
+En men moest dat drietal als onherroepelijk verloren achten, tenzij
+hunne aardsche vrienden er in slagen mochten, door het een of andere
+middel, door bijvoorbeeld een werktuig te vervaardigen, hetwelk met
+het machtige luchtgevaarte zou kunnen wedijveren, hen aan hunnen
+gevangenbewaarder te gaan ontrukken en op aarde terug te brengen.
+
+Welke aandoening! Welke vernietigende schrik! Het Parijzer telegram
+was aan het adres van Weldon-Institute gericht. Het werd onmiddellijk
+aan alle clubleden medegedeeld. Tien minuten later was de tijding door
+middel van het telephoonnet over geheel Philadelphia verspreid. In
+minder dan een uur was geheel Amerika op de hoogte van het nieuws, dat
+zich langs de ontelbare electrische draden over het nieuwe continent
+voortgeplant had.
+
+Men wilde er niet aan gelooven, en toch was niets meer zeker dan
+dat! Het was eene mystificatie van een minder geestige grappenmaker,
+beweerde de een; een ergerlijk boerenbedrog van het meest verdachte
+allooi, zeide de ander. Hoe zou zulk eene schaking te Philadelphia
+hebben kunnen volbracht worden en dat nog wel zoo geheimzinnig? Hoe
+zou die _Albatros_ in Fairmont Park hebben kunnen landen, zonder dat
+hare verschijning in den Staat Pensylvanië geseind was?
+
+Dat alles klonk vrij goed, en die argumenten konden voor goede
+munt opgenomen worden. De ongeloovigen hadden nog recht om te
+twijfelen. Maar zeven dagen na de ontvangst van dat telegrafisch
+bericht bezaten zij dat recht niet meer. Toen konden en mochten zij
+niet meer twijfelen.
+
+Den 15den Juli toch was de Fransche paketboot _Normandie_ in de
+wateren van de Hudsonrivier ten anker gekomen en deze had de beruchte
+snuifdoos medegebracht.
+
+Per spoortrein werd zij van New-York naar Philadelphia gezonden.
+
+Ja, dat was wel degelijk de snuifdoos van den voorzitter van
+Weldon-Institute. Jem Cip zou voorwaar voorzichtig gehandeld hebben,
+wanneer hij dien dag een meer krachtig en hartversterkend voedsel
+verorberd had dan zijne groenten; want hij viel schier in onmacht,
+toen hij die snuifdoos herkende. Hoe dikwijls had hij daaruit niet
+een vriendschappelijk snuifje geput!
+
+Ook miss Doll en miss Mat herkenden die snuifdoos, welke zij zoo
+dikwijls met een blik van hoop en begeerte begluurd hadden, om ze
+toch eens in haar bezit te krijgen, en er hare lange magere knokkelige
+ouwe-juffrouwen-vingers in te kunnen steken!
+
+Vervolgens kwam hun vader William T. Forbes en ook Truk Milnor,
+Bat. T. Fyn en nog anderen van Weldon-Institute. En die allen herkenden
+de snuifdoos als om strijd. Zij hadden haar honderd keeren tusschen
+de vingers van hunnen geachten voorzitter zien open en dicht gaan.
+
+Om kort te gaan, die snuifdoos werd herkend door al de vrienden,
+die Uncle Prudent telde, en de goede stad Philadelphia, wier naam er
+op duidt, zooals men weet, dat hare bewoners elkander als broeders
+liefhebben, bezat er vele van die vrienden.
+
+Er bleef dus geen schaduw van twijfel over.
+
+Niet alleen de snuifdoos van den voorzitter, maar ook zijn handschrift,
+voorkomende op het briefje, verbood aan de ongeloovigen om met het
+hoofd op ontkennende wijs te schudden. Toen begonnen de jammerklachten,
+toen werden wanhopige handen ten hemel geheven. Wat! Uncle Prudent en
+zijn lotgenoot Phil Evans waren geschaakt door een vliegend toestel,
+en er bestond in het minst geen hoop om hen te kunnen bevrijden!
+
+De Maatschappij der Niagara Falls, waarvan Uncle Prudent de meest
+invloedrijke aandeelhouder was, was op het punt om hare zaken en
+daarmede ook den waterval te staken.
+
+De _Walton Watch Company_ was er op bedacht, haar uurwerkfabriek te
+liquideeren, nu zij haren directeur Phil Evans verloren had.
+
+Ja, het was een algemeene rouw, en het bezigen van het woord rouw
+is geen overdrijving; want eenige dolkoppen, zooals er ook in de
+Vereenigde Staten van Noord-Amerika voorkomen, uitgezonderd, was er
+niemand, die nog hoopte die beide eervolle burgers weer te zien.
+
+Intusschen hoorde men niet meer van de _Albatros_ spreken, sedert
+zij Parijs gepasseerd was. Eenige uren later kwam nog een bericht,
+dat zij boven Rome gezien was; maar dat was alles.
+
+Als men zich de snelheid herinnert, waarmede het luchtschip Europa
+van het noorden naar het zuiden en de Middellandsche zee van het
+westen naar het oosten overgestevend had, dan behoeft men zich
+daarover niet te verwonderen. Tengevolge van die snelheid had geen
+enkele verrekijker het luchtgevaarte op een enkel punt zijner baan
+kunnen waarnemen, hoewel alle sterrenwachten haar personeel nacht
+en dag op uitkijk gesteld hadden. De vliegende machine van Robur
+den Veroveraar, was zoo ver gestevend, of zoo hoog gestevend volgens
+sommigen, dat er aan gewanhoopt moest worden, of er wel ooit een spoor
+van weergevonden zoude worden. Anderen beweerden dat het luchtschip
+naar het denkbeeldige Ikarië, dus nog verder, gegaan was.
+
+Wij achten ons verplicht mede te deelen dat, indien ook al de snelheid
+van het luchtschip boven de kuststreek van Afrika meer gematigd was,
+men het toch niet in de bovenluchtlagen van Algiers ging zoeken,
+omdat het briefje van Uncle Prudent toen nog niet bekend was.
+
+Het luchtschip werd wel is waar boven Tombouctoe bespeurd; maar de
+sterrenwacht van die beroemde stad--als er namelijk eene is--had
+den tijd nog niet gehad, om den uitslag harer waarnemingen naar
+Europa te zenden. Wat den koning van Dahomey betreft, die zou eerder
+twintigduizend zijner onderdanen, en daaronder al zijne ministers,
+het hoofd hebben doen afslaan dan te bekennen, dat hij het onderspit
+gedolven had in zijn gevecht met een luchtschip. Dat was geheel en
+al eene quaestie van eigenliefde.
+
+Na Afrika was Robur den Atlantischen Oceaan overgestevend. Daarna
+had hij Vuurland bereikt en vervolgens Kaap Hoorn.
+
+Van daar was hij naar de zuidelijke zeeën gestevend, en verder naar
+het onmetelijke domein der Zuidpool, dat hij een weinig tegen wil en
+dank passeerde.
+
+Zooals wel begrepen zal worden, kon van die streken geen bericht
+ingewonnen worden.
+
+Juli liep ten einde, en geen enkel oog kon er zich op beroemen,
+het luchtschip ontwaard te hebben.
+
+Ook de laatste dagen van Augustus verliepen, zonder dat de onzekerheid
+omtrent het lot der gevangenen van Robur ook maar voor een weinig
+verdreven werd. Men vroeg zich angstig af, of de ingenieur het
+voorbeeld van Icarus, den oudst bekenden werktuigkundige in de
+geschiedenis, gevolgd had en als slachtoffer van zijne stoutmoedigheid
+omgekomen was.
+
+De zeven-en-twintig eerste dagen van September spoedden ook om,
+zonder tijding hoegenaamd.
+
+Zeker, men gewent langzamerhand aan alles in dit ondermaansche. Het
+ligt in de menschelijke natuur, verhard, verstompt te worden door
+geleden leed. Men vergeet, omdat vergeten in onze geaardheid ligt,
+omdat vergeten noodzakelijk is. Maar hier dient toch ter eere van
+het publiek gezegd te worden, dat het ditmaal niet vergat.
+
+Neen, het werd niet onverschillig omtrent het lot dier beide blanken
+en van dien zwarte, die evenals de profeet Elias ontvoerd waren; maar
+welker terugkeer door het Heilige Boek niet beloofd of voorspeld was.
+
+En die standvastigheid van gevoelens bij de menigte was te Philadelphia
+meer merkbaar dan overal elders. Er kwamen daar nog personeele
+angsten bij.
+
+Robur had natuurlijk uit een gevoel van weerwraak den voorzitter
+Uncle Prudent en zijn secretaris Phil Evans aan hunnen geboortegrond
+ontvoerd. Hij had zich derhalve goed gewroken, hoewel die weerwraak
+geheel en al als wederrechtelijk te beschouwen was. Maar, zou daardoor
+zijn wraakzuchtig gemoed volkomen voldoening genoten hebben? Of zou hij
+dat nog verder willen koelen op eenige collega's van den voorzitter en
+van den secretaris van Weldon-Institute? En wie kon dan in 's hemels
+naam verzekeren, dat hij voor de aanslagen van dien meester van de
+lucht beveiligd was?
+
+Inderdaad, zulke angsten waren wel geschikt, om het gebeurde in
+levendige herinnering te houden.
+
+Maar gelukkig, den 28sten September verbreidde zich bliksemsnel de
+tijding door de geheele stad, dat Uncle Prudent en zijn lotgenoot
+Phil Evans in den namiddag in de woning van den voorzitter van
+Weldon-Institute teruggekeerd waren.
+
+En wat het meest merkwaardige van dat bericht genoemd kon worden,
+was dat het waar was; hoewel sommige verstandige lieden er niet aan
+gelooven wilden.
+
+Zij moesten evenwel aan de werkelijkheid toegeven. De beide verdwenenen
+waren in vleesch en been terug. Het waren hunne geesten niet...! Zelfs
+Frycollin, de neger Frycollin was terug!
+
+De clubleden, daarna hunne vrienden, eindelijk de geheele volksmenigte
+verdrongen zich voor de deur van Uncle Prudent. Men juichte de twee
+martelaars toe en men gaf ze elkander te midden van oorverdoovende
+"hip, hip, hoera's!" van hand tot hand over!
+
+Jem Cip was daar; hij had in alle haast zijn ontbijt, bestaande uit
+een gebraad van gekookte kropsalade, gebruikt; ook William T. Forbes
+met zijne beide dochters, miss Doll en miss Mat. Dien dag zou Uncle
+Prudent, als hij gewild had, en als hij Mormoon geweest ware, ze alle
+twee hebben kunnen trouwen; maar dat was hij niet en hij gevoelde
+volstrekt geene aanvechting, om het te worden. Truk Milnor en Bat
+T. Fyn en al de andere clubleden waren er ook. Het blijft dan ook nog
+tot heden een onopgelost vraagstuk, hoe de voorzitter Uncle Prudent en
+de secretaris Phil Evans levend uit die armen, uit die handen, waar
+zij langs de geheele uitgestrektheid der stad tusschen door moesten,
+geraakt waren.
+
+Dienzelfden avond hield Weldon-Institute hare wekelijksche vergadering
+en men rekende er op, dat de voorzitter Uncle Prudent en de secretaris
+Phil Evans tegenwoordig zouden zijn.
+
+Daar zij tot nu toe nog niets van hunne avonturen verteld
+hadden,--misschien had men hen den tijd niet gelaten om te
+praten,--hoopte men, dat zij in die vergadering hunne reisindrukken
+tot in de kleinste bijzonderheden zouden mededeelen.
+
+En inderdaad, om de eene of andere reden hadden beiden een diep
+stilzwijgen bewaard. Zoo had ook Frycollin gedaan, die door zijne
+reisgenooten in hunne opgewonden blijdschap van het weerzien, bijna
+in stukken gescheurd was.
+
+Maar, wat de beide lotgenooten nog niet hadden verteld of niet hadden
+willen mededeelen, was het volgende:
+
+Er behoeft niet teruggekomen te worden op hetgeen men reeds van
+het gebeurde in den nacht van den 27sten op den 28sten Juli weet,
+namelijk op de stoutmoedige ontsnapping van den voorzitter en van den
+secretaris van Weldon-Institute, noch op hunne levendige ontroering,
+toen zij den eersten voet op de rotsen van het eiland Chatham zetten;
+noch op het geweerschot, op den armen Phil Evans gelost; noch op het
+doorsnijden van den ankertros, waardoor de ontredderde Albatros zonder
+voortstuwingskracht door de zuidwesten bries naar volle zee gevoerd
+werd, maar zich daarbij tot eene aanzienlijke hoogte verhief. Door
+zijne electrische seinlantaarns hadden de beide vluchtelingen haar
+gedurende geruimen tijd kunnen volgen. Maar daarna was het luchtschip
+in de ruimte verdwenen.
+
+Toen hadden de beide Amerikanen niets meer te duchten gehad; want
+hoe zou Robur naar het eiland hebben kunnen terugkeeren, daar zijne
+voortstuwingsschroeven gedurende ettelijke uren buiten staat waren
+om te werken.
+
+Maar, eer die tijdsruimte verstreken was, was de _Albatros_ voorzeker
+uit elkander gesprongen en dreef toen als een misvormd wrak op de
+oppervlakte der zee; terwijl de opvarenden met verscheurde ledematen
+in de diepte van den oceaan, die de lijken niet weergeven zoude,
+weggezonken waren.
+
+De wraak was dus in al hare ijselijkheid volbracht geworden.
+
+De voorzitter Uncle Prudent en de secretaris Phil Evans gingen van
+het denkbeeld uit, dat zij tot wettelijke zelfverdediging gehandeld
+hadden, en ondervonden derhalve hoegenaamd geene wroeging.
+
+Phil Evans was slechts licht gekwetst geworden door den geweerkogel
+van de _Albatros_. Niets verzette er zich dan ook tegen, dat zij zich
+op weg begaven, in de hoop eenige inboorlingen te ontmoeten.
+
+Die verwachting werd inderdaad niet bedrogen. Een vijftigtal
+inboorlingen, die hoofdzakelijk van de vischvangst leefden, bewoonden
+de westelijke kust van het eiland Chatham. Zij hadden het luchtschip op
+hun grond zien nederdalen en zij onthaalden die drie mannen, welke in
+hun oog bovennatuurlijke wezens waren, zoo goed mogelijk. Het scheelde
+niet veel, of Uncle Prudent, die de deftigste en dus in hun oog de
+voornaamste was, werd als een afgod aangebeden. Men huisvestte het
+drietal in de beste hut van het eiland. Maar nimmer zou Frycollin
+andermaal eene dergelijke gelegenheid zien geboren worden, om voor
+den god der zwarten door te gaan.
+
+Zooals zij voorzien hadden, zagen Uncle Prudent en Phil Evans het
+luchtschip niet terugkeeren. Zij moesten daaruit besluiten, dat het in
+de bovenluchtlagen uit elkander gesprongen was, en dat men nimmermeer
+van Robur zou hooren gewagen, ook niet van het bewonderenswaardige
+vaartuig, dat hij en zijne makkers bestegen hadden.
+
+Thans waren de drie vluchtelingen verplicht, eene gelegenheid af
+te wachten, om naar Amerika terug te keeren. Nu wordt het eiland
+Chatham zeer weinig door zeevarenden bezocht. Zoo ging de maand
+Augustus voorbij, en waarlijk de arme drommels begonnen zich de
+vraag te stellen, of zij eenvoudig niet van gevangenis verwisseld
+hadden. Een hunner evenwel was bovenmate tevreden, dat was Frycollin,
+die de aardsche gevangenis verre boven de luchtgevangenis verkoos.
+
+Eindelijk echter kwam er op den 3den September een schip bij de monding
+van de kleine rivier van het eiland ten anker, om water in te nemen.
+
+De lezer zal niet vergeten hebben, dat Uncle Prudent, toen hij te
+Philadelphia ontvoerd werd, eenige duizenden dollars in papieren geld
+bij zich had. Dat was meer dan voldoende, om zich naar Amerika te
+begeven. Nadat zij hunne aanbidders bedankt hadden, die zich in de
+meest eerbiedvolle betuigingen uitputten, scheepten Uncle Prudent,
+Phil Evans en Frycollin zich naar Auckland in.
+
+Zij verhaalden aan niemand iets van hun wedervaren, en kwamen twee
+dagen later in de hoofdstad van Nieuw-Zeeland aan.
+
+Daar gingen zij als passagiers op een der paketbooten van de Groote
+Stille Zuidzee over, en na een zeer voorspoedigen overtocht, kwamen
+zij op den 20sten September te San Francisco aan, alwaar zij dadelijk
+ontscheepten. Zij hadden aan niemand gezegd, wie zij waren en vanwaar
+zij kwamen; maar daar zij een goeden prijs voor hun overtocht betaald
+hadden, vroeg niemand en wel het allerminst de scheepsgezagvoerder,
+die een echte Amerikaan was, hen iets. Te San Francisco namen Uncle
+Prudent en zijn lotgenoot Phil Evans en de knecht Frycollin plaats
+in den eersten trein van den grooten Pacific-Spoorweg, en den 27sten
+September kwamen zij te Philadelphia aan.
+
+Ziedaar het beknopte verhaal van het gebeurde sedert de ontsnapping
+van de vluchtelingen uit het luchtschip en sedert hun vertrek van
+het eiland Chatham.
+
+En ziedaar, hoe het mogelijk was, dat de voorzitter Uncle Prudent en
+zijn secretaris Phil Evans dienzelfden avond zitting konden nemen
+in de vergadering van Weldon-Institute, die toen eene buitengewoon
+talrijke opkomst harer clubleden telde.
+
+Intusschen, nimmer was noch de een noch de ander zoo kalm geweest. Naar
+hun uiterlijk te oordeelen, scheen het niet, dat er iets abnormaals
+met hen gebeurd was sedert de gedenkwaardige zitting op den 12den
+Juni. Drie en een halve maand, die wezenlijk in hun bestaan niet
+schenen te rekenen!
+
+Na de eerste hoera's ontvangen te hebben, zonder dat hun gelaat de
+minste ontroering verried, zette Uncle Prudent als waardig voorzitter
+den hoed op en nam het woord na een flinken tik met den gezagshamer
+op de tafel gegeven te hebben.
+
+"Eervolle burgers", zei hij, "ik open deze zitting!"
+
+Stormachtige toejuichingen barstten los, en waarlijk, die waren
+verdiend! Want, was er ook al niets bijzonders in, dat deze zitting
+plaats had, zoo was het toch merkwaardig, dat zij geopend werd door
+Uncle Prudent, die daarbij door Phil Evans bijgestaan werd.
+
+De voorzitter, kalm en waardig, liet den storm van toejuichingen en
+handgeklap voorbijgaan en wegsterven, zonder dat hij ook maar een
+enkel gebaar maakte, om hem te bezweren of te matigen.
+
+Daarna hernam hij:
+
+"In onze laatste zitting, heeren, was de discussie buitengewoon
+levendig (_hoor_, _hoor_!) tusschen den voorstander van de schroef
+voor en van de schroef achter, voor onzen luchtballon de Go a head
+(_teekenen van verbazing_). Thans meenen wij het middel gevonden te
+hebben om de beide partijen, die van de voorschroef en die van de
+achterschroef, met elkander in overeenstemming te brengen; (_hoor_,
+_hoor_!) en dat middel is namelijk: om twee schroeven te bezigen,
+eene voor en eene achter. (_Volkomen stilte van verbazing_)."
+
+En dat was alles.
+
+Ja, inderdaad alles!
+
+Geen woord werd gerept over de ontvoering van den voorzitter en van
+den secretaris van Weldon-Institute. Geen enkel woord over de Albatros,
+of over den werktuigkundige Robur!
+
+Geen enkel woord over de reis of over de wijze, waarop de gevangenen
+hadden kunnen ontsnappen!
+
+Geen enkel woord eindelijk over hetgeen er van het luchtschip geworden
+was, of het nog door de ruimte stevende, of dat men nieuwe weerwraak
+jegens de clubleden te duchten had.
+
+Het verlangen ontbrak waarlijk aan die ballonnisten niet, om den
+voorzitter Uncle Prudent en Phil Evans te ondervragen; maar toen
+men hen zoo ernstig, zoo gesloten daar zag zitten, begreep men dat
+men hunne houding moest eerbiedigen. Men was toch overtuigd, dat
+zij spreken zouden, wanneer zij den tijd daartoe gekomen achtten,
+en dan zou men zich zeer vereerd gevoelen hen aan te hooren.
+
+En, alles wel beschouwd, lag er in dat stilzwijgen wellicht een geheim
+opgesloten, dat nog niet geopenbaard kon en mocht worden.
+
+En toen hernam Uncle Prudent het woord, te midden van eene stilte,
+die tot nu toe zoo ongewoon in de zittingen van Weldon-Institute
+geweest was.
+
+"Mijne heeren," zei hij, "er blijft ons niets anders over, dan den
+luchtballon _Go a head_ af te werken...."
+
+Uit aller boezem steeg een zucht van verlichting op.
+
+"Ja, van den _Go a head_, die voorbeschikt is, om de verovering van
+het luchtruim te volbrengen! Mijne heeren, de zitting is gesloten."
+
+
+
+
+
+XVIII.
+
+WAARIN DE WAARHEIDLIEVENDE GESCHIEDENIS DER ALBATROS AFGEBROKEN WORDT,
+ZONDER HAAR TE EINDIGEN.
+
+
+Den 29sten April van het volgende jaar, dus zeven maanden na den
+onvoorzienen terugkeer van den voorzitter Uncle Prudent en den
+secretaris Phil Evans, was geheel Philadelphia in rep en roer.
+
+Er was toen hoegenaamd geene staatkunde in het spel. Er was geen
+quaestie van meetings noch van verkiezingen.
+
+Neen, er was iets anders, wat de menigte in beweging bracht. De
+luchtballon _Go a head_ namelijk, die door de goede zorgen en
+bemoeiingen van Weldon-Institute afgewerkt was, zou eindelijk bezit
+nemen van de lucht, zijn natuurlijk element.
+
+De beroemde Harry W. Tinden, wiens naam bij het begin van dit
+verhaal vermeld werd, zou als welbekend luchtvaarder den luchtballon
+besturen. Een helper zou hem evenwel terzijde staan.
+
+De voorzitter en de secretaris van Weldon-Institute, onze
+bekenden Uncle Prudent en Phil Evans, zouden als passagiers de
+reis medemaken. Die eer verdienden zij ten volle. Aan hen was het,
+om in persoon te komen protesteeren tegen ieder toestel, dat op het
+grondbeginsel van "zwaarder dan de lucht" berustte. En zoo iets lieten
+de beide mannen zich niet uit de handen nemen.
+
+Intusschen, na die zeven maanden hadden zij nog niets van hunne
+avonturen verhaald. Zelfs Frycollin had, hoeveel lust hij ook tot
+praten gevoeld had, niets durven vertellen over Robur en zijne
+bewonderenswaardige machine.
+
+Zoolang niet bewezen was, dat de luchtballon, de _Go a head_, de
+eerste plaats onder de toestellen tot luchtvaart innam, wilden onze
+twee koppige Yankees niets aannemen of gelooven omtrent de uitvindingen
+der voorstanders van de vliegkunst.
+
+Zij geloofden nog en wilden nog steeds gelooven, dat de luchtballon
+het ware dampkringsvervoermiddel was en dat hem alleen de toekomst
+behoorde.
+
+Daarenboven, hij, op wien zij zich zoo schrikkelijk gewroken
+hadden--eene rechtvaardige wraak volgens hun oordeel,--bestond niet
+meer. Niemand van hen, die hem vergezelden, had hem kunnen overleven.
+
+Het geheim van het luchtschip de _Albatros_ was thans in de onmetelijke
+diepte van de Groote Stille Zuidzee verzwolgen.
+
+Dat de ingenieur Robur eene schuilplaats, een toevluchtsoord, een
+vluchthaven, een eiland, hetwelk hij kon aandoen, gevonden had, dat
+was slechts eene gissing, eene veronderstelling. Wat dat betreft,
+hadden de beide clubleden met elkander afgesproken, dat zij later
+beraadslagen zouden over de noodzakelijkheid, om dienaangaande eenige
+nasporingen in het werk te stellen.
+
+Men zou dus de groote proefneming, welke Weldon-Institute sedert
+zoolang en met zoo groote zorgen en nauwkeurigheid voorbereid had,
+wagen. De _Go a head_ was het meest volmaakte type van al hetgeen
+tot op dat tijdstip op luchtvaarkundig gebied uitgevonden was. Zoo
+iets onovertrefbaars, als een _Inflexible_ of een _Formidable_ in
+het scheepsbouwkundig vak.
+
+De Go a head bezat al de goede hoedanigheden, welke een goeden
+luchtballon eigen moeten zijn. Zijn omvang veroorloofde hem tot de
+uiterste grens van hoogte op te stijgen, die door een ballon te
+bereiken was. Zijne ondoordringbaarheid veroorloofde hem om zich
+onberekenbaar lang in de bovenste luchtlagen te handhaven. Zijne
+stevigheid kon weerstand bieden aan iedere gasuitzetting, alsook
+aan de invloeden van regen en wind. Door zijn inhoud bezat hij
+eene opstijgende kracht, belangrijk genoeg om, behalve de overige
+benoodigdheden, nog een electrisch werktuig te kunnen medevoeren,
+dat aan zijne voortstuwingsraderen eene beweegkracht kon verleenen,
+oneindig grooter dan de meest machtige tot heden daartoe gebezigd.
+
+De _Go a head_ had een langwerpigen vorm, die zijne horizontale
+beweging of verplaatsing zeer moest vergemakkelijken. Zijn schuitje,
+een soort langwerpig platform, niet ongelijk aan dat, door de
+kapiteins Krebs en Renard bij hun bestuurbaren ballon gebezigd,
+bevatte de noodige gereedschappen voor de luchtvaarders, zooals
+waarnemingsinstrumenten, kabels, trossen, ankers, kompas, enz.,
+daarenboven ook electrische batterijen, die de beweegkracht moesten
+verschaffen. Dat schuitje was aan zijn voorsteven voorzien van eene
+schroef en aan zijn achtersteven van eene tweede schroef, daarenboven
+nog van een roer.
+
+Maar of de werktuigen van den _Go a head_ zoo krachtig waren als die
+van de _Albatros_, mag met eenigen grond betwijfeld worden.
+
+De _Go a head_ was, nadat hij gevuld was, overgebracht geworden
+naar het open plein in het Fairmont-Park, op dezelfde plek, waar het
+luchtschip eenige uren gerust had.
+
+Het zal wel onnoodig zijn mede te deelen, dat zijne opstijgende
+kracht ontleend was aan het lichtste van alle gassoorten. Het gewone
+lichtgas bezit slechts eene opstijgende kracht van zevenhonderd grammen
+ongeveer per kubieken meter, hetgeen een onvoldoend verbreken van het
+evenwicht van den gewonen dampkring oplevert. Maar het hydrogenium of
+waterstofgas bezit eene opstijgingskracht, die op elfhonderd grammen
+per kubieken meter berekend kan worden. De kolossaal groote ballon werd
+met zuiver waterstofgas gevuld, hetwelk volgens de bereidingswijze
+en in de toestellen van den beroemden scheikundige Henri Giffard
+gewonnen was.
+
+Daar dus de inhoud van den _Go a head_ veertigduizend kubieke meters
+meette, was de opstijgende kracht van het waterstofgas, hetwelk den
+ballon vulde, veertigduizend vermenigvuldigd met elfhonderd, derhalve
+van vier-en-veertigduizend kilogrammen.
+
+Alles was in den morgen van dien hoogst gedenkwaardigen dag van den
+29sten April gereed.
+
+Het was elf uur in den ochtend, toen de kollossale ballon reeds op
+een afstand van eenige voeten boven den grond zweefde en gereed was
+om in de lucht op te stijgen.
+
+Het weer was zeer fraai en als besteld voor die belangrijke
+proefneming.
+
+Alles wel beschouwd, ware het beter geweest, dat er een windje
+geheerscht had, om de proefneming meer afdoende te doen zijn. Men
+heeft toch nimmer in twijfel getrokken, dat een luchtballon bij
+windstilte of bij zwakken wind bestuurbaar zou zijn. Maar te midden
+van een dampkring, die in beweging is, verandert de quaestie geheel
+en al. Dan is twijfel gerechtvaardigd, en om dien twijfel met vrucht
+te bekampen, moeten de proefnemingen onder doelmatige omstandigheden,
+dat wil zeggen bij flink doorstaanden wind, genomen worden.
+
+Maar, er was geen wind en er bestond geen vooruitzicht, dat hij
+doorkomen zou.
+
+Inderdaad, dien dag weerhield Amerika zich, om een van die geduchte
+stormen uit haren onuitputtelijken voorraad naar Europa over te zenden,
+die zoo herhaaldelijk door de weerkundige waarnemers telegrafisch
+aangekondigd worden.
+
+Nimmer had een gunstiger dag kunnen gekozen worden,--niet om eene
+afdoende proefneming te leveren, maar wel om op een welslagen van de
+ondernomen luchtreis te kunnen pochen.
+
+Behoeven wij te spreken over de onmetelijk dicht opeengepakte
+menigte die Fairmont-Park, hoe uitgestrekt ook, vulde? Talrijke
+treinen hadden een leger van nieuwsgierigen uit alle naburige Staten
+in de hoofdplaats van Pensylvanië bijeengebracht. Iedere handels- of
+nijverheids-beweging was als het ware verlamd en stond stil. Iedereen,
+patroons, geëmploieerden, bedienden, werklieden, dienstmeisjes, mannen,
+vrouwen, grijsaards, kinderen, Congresleden, vertegenwoordigers van
+het leger, magistraten, reporters, redacteurs, drukkersgezellen,
+blanke en witte inboorlingen wilden die opstijging bijwonen en waren
+in dit uitgestrekte park met zijne groote opene grasvlakte opeengepakt.
+
+Zullen wij de luidruchtige gemoedsbewegingen van die menigte moeten
+beschrijven? Er hadden daar onverklaarbare stroomingen plaats,
+plotseling opdringen en terugdringen, wat die massa zenuwachtig
+trillend maakte en haar aan eene holstaande zee gelijk deed zijn.
+
+Zullen wij eene opsomming leveren van al de hip! hip!! hoerahs!!! die
+van alle kanten als knetterende ontploffingen bij een vuurwerk
+losbarstten, toen de voorzitter Uncle Prudent en zijn secretaris
+Phil Evans op het platform verschenen, vlak onder den luchtballon,
+die luisterrijk met de vlag van de Vereenigde Staten van Noord-Amerika
+prijkte?
+
+Zullen wij moeten constateeren, dat het meerendeel van die
+nieuwsgierigen niet samengestroomd was om den _Go a head_ te zien
+opstijgen, maar om die beide merkwaardige mannen te zien, waaromtrent
+het Oude Halfrond en Nieuwe Halfrond jaloersch was?
+
+Waarom verschenen maar twee mannen op dat platform, en waarom geen
+drie?
+
+Waarom bevond zich Frycollin ook niet daar?
+
+Dat is gauw genoeg verklaard.
+
+Frycollin was van meening, dat de tocht met de _Albatros_ voldoende
+was om zijn roem voor eeuwig te vestigen. Hij had het aanzoek om zijn
+meester te vergezellen, zedig en bescheiden van de hand gewezen. Het
+treurigste gevolg van die gedragslijn was, dat de waardige neger zijn
+deel der doldriftige toejuichingen miste, die den voorzitter en den
+secretaris van Weldon-Institute ten deel vielen.
+
+Het is buiten kijf, dat geen enkele van al de leden der luisterrijke
+club ontbrak op de gereserveerde plaatsen, die door middel van touwen
+en piketpalen, te midden van de groote grasvlakte, eene afgezonderde
+cirkelvormige ruimte gevormd werden. Daar waren Truk Milnor,
+Bat. T. Fyn, William T. Forbes en zoovele anderen aanwezig. De
+laatstgenoemde had zijne beide dochters, miss Doll en miss Mat,
+aan den arm of beter aan de armen.
+
+En die allen waren daar aanwezig, om door hunne tegenwoordigheid
+te betuigen, dat zij ijverige aanhangers van het grondbeginsel
+"lichter dan de lucht" waren, en dat hen niets daar in zoude kunnen
+doen wankelen!
+
+Tegen kwartier na elven, kondigde een kanonschot aan, dat alle
+voorbereidingsmaatregelen getroffen waren.
+
+De _Go a head_ wachtte slechts op het sein om te vertrekken.
+
+Tien minuten later donderde een tweede kanonschot.
+
+De _Go a head_, door de touwen van zijn netwerk in bedwang gehouden,
+steeg een twintig meter boven de grasvlakte op. Toen beheerschte het
+platform de zoo diepbewogen menigte.
+
+Uncle Prudent en Phil Evans stonden op de voorplecht naast
+elkander. Zij legden toen de vlak uitgestrekte linkerhand op hun hart,
+hetgeen waarschijnlijk moest beteekenen, dat zij aan hunne landslieden
+innig verknocht waren.
+
+Daarna strekten zij de rechterhand hemelwaarts, naar het zenith,
+ten teeken dat de grootste der bekende luchtballons eindelijk bezit
+ging nemen van het bovenaardsche luchtruim.
+
+Honderdduizend linkerhanden volgden het gegeven voorbeeld en
+strekten zich op honderdduizend Yankee-harten uit, en honderdduizend
+rechterhanden verhieven zich plechtig en wezen hemelwaarts.
+
+Het was een aandoenlijk schouwspel, inderdaad wel geschikt om zelfs
+den hardvochtigste een traan te ontlokken.
+
+Toen het half twaalf was, donderde eindelijk het derde kanonschot.
+
+"Alles los!" riep Uncle Prudent met donderende stem. "Alles los!"
+
+Dat was het tooverwoord!
+
+De _Go a head_ steeg statig omhoog;
+
+Waarlijk, dat was een prachtig schouwspel! Het geleek als 't ware
+een schip hetwelk op de scheepstimmerwerf van stapel liep.
+
+En inderdaad, was het geen schip, hetwelk den luchtoceaan instevende?
+
+De _Go a head_ steeg zuiver loodrecht omhoog, hetgeen een bewijs was,
+dat er volkomen windstilte in den dampkring heerschte, en staakte
+zijne opstijgende beweging op eene hoogte van tweeduizend vijf honderd
+meters, alwaar hij zwevende bleef.
+
+Daar begonnen de bewegingen van de werktuigen, die de horizontale
+verplaatsing moesten veroorzaken.
+
+De _Go a head_, voortgestuwd door zijne twee schroeven, ging met eene
+vaart van ongeveer tien meters in de seconde de zon tegemoet. Dat is de
+snelheid van den walvisch te midden van de wateren van den oceaan. Het
+zal wel niet ongepast zijn, hopen wij, dien luchtballon met dien reus
+der noordelijke en zuidelijke ijszeeën te vergelijken, vooral niet,
+omdat hij nagenoeg de dikte en den vorm van die vischsoort had.
+
+Eene machtige en oorverdoovende toejuiching steeg van de aarde naar
+de wakkere luchtreizigers op.
+
+Toen volvoerde de _Go a head_ met behulp van zijn roer, dat door
+de hand van een behendigen stuurman beheerd werd, eene reeks van
+evolutiën, om zijne volkomene bestuurbaarheid te bewijzen. Hij wendde
+langs een cirkelomtrek van zeer beperkten straal; hij stevende voor-
+en achteruit; hij week rechts en links uit. In één woord, hij voldeed
+nu bij alle richtingen en wendingen; en het meest weerspannige gemoed
+moest wel ten opzichte van zijn bestuurbaarheid--namelijk wanneer
+dat gemoed er geweest was--tot de bekentenis van zijne dwaling komen.
+
+Gelukkig bestond zoo'n weerspannige niet.
+
+Gelukkig, zeggen wij; want de volksmenigte had hem in flarden
+gescheurd.
+
+Maar waarom ontbrak de wind bij die zoo fraaie proefneming? Ja,
+dat was voorzeker betreurenswaardig!
+
+Ongetwijfeld zou men dan den _Go a head_ zonder aarzeling hebben zien
+manoeuvreeren, nu eens om, evenals een schip dat scherp bij den wind
+zeilen moet, te laveeren, dan weer om, evenals een stoomvaartuig,
+vlak tegen de strooming van den wind in te stevenen.
+
+Plotseling steeg de luchtballon nog eenige honderd meters.
+
+Iedereen begreep die beweging. Uncle Prudent en zijne makkers poogden
+in de hoogere luchtlagen een windstroom op te zoeken, om dan hunne
+proefnemingen te kunnen voltooien.
+
+Dat stijgen ging gemakkelijk. Een stelsel van kleine ballons in het
+innerlijke van den _Go a head_, die den dienst moesten verrichten van
+de zwemblaas bij de visschen, en waarin men door middel van pompen
+lucht kon brengen, veroorloofde het reuzengevaarte zich gemakkelijk
+langs de loodlijn te bewegen.
+
+Daartoe behoefde geen ballast uitgeworpen, om te stijgen, of gas
+verloren te worden om te dalen. Hij was in staat onafhankelijk daarvan,
+om omhoog of omlaag te gaan, zooals de stuurman wilde.
+
+Hij was evenwel aan zijn bovenste halfrond van een veiligheidsklep of
+beter van een uitstroomingsbuis voorzien, voor het geval, dat hij tot
+eene bliksemsnelle daling genoodzaakt zoude zijn. Dat was trouwens de
+toepassing van de bekende stelsels, maar die tot den hoogsten graad
+van volmaking opgevoerd waren.
+
+De _Go a head_ steeg dus volgens eene loodlijn omhoog.
+
+Zijn kolossale omvang verminderde langzamerhand voor het oog, als
+door een optische werking. Dat was niet het minst merkwaardige voor
+de toeschouwers, die zich bij dat kijken naar de lucht de nekspieren
+verwrongen.
+
+De kolossale walvisch werd langzamerhand een potvisch, en verminderde
+al meer en meer, totdat hij niet meer dan een nietige grondeling
+vertoonde.
+
+Daar de _Go a head_ bij zijne stijging volhardde, bereikte hij eene
+hoogte van ruim vierduizend meter. Maar in die zuivere wolkenlooze
+lucht, waarin geen zweem van damp te bespeuren was, bleef de
+luchtballon steeds zichtbaar.
+
+Hij bleef evenwel vlak boven de grasvlakte zweven, alsof hij daarboven
+door uiteenloopende draden vastgehecht was. Wanneer hij onder eene
+onmetelijke klok had gevangen gezeten, had hij niet onbewegelijker
+kunnen stilstaan. Geen zuchtje wind deed zich daar in die hooge
+luchtlagen noch elders gevoelen.
+
+De luchtballon draaide om zijn as zonder evenwel eenigen weerstand in
+de lucht te ontmoeten. Hij scheen door de groote verwijdering zeer
+verkleind, alsof men hem door het kleine einde van een verrekijker
+zoude bekeken hebben.
+
+Daarboven evenwel zaten de beide clubgenooten hunne zegepraal te
+genieten. Toch was dat heerlijke gevoel niet geheel onvermengd. In hun
+binnenste zeide eene stem, dat, wat bestuurbaarheid en vlugheid van
+bewegingen betrof, de _Go a head_ niet in de schaduw der _Albatros_
+kon staan. Die gedachte pijnigde, en Uncle Prudent verzette er zich
+met alle macht tegen. Toen dan ook zijn secretaris Phil Evans eene
+lichte toespeling dienaangaande waagde, belette hij hem om voort te
+gaan en bulderde als het ware:
+
+"Weg met het 'zwaarder dan de lucht!' Aan den _Go a head_ behoort
+de toekomst!"
+
+Helaas, de val van den reusachtigen luchtballon was nabij.
+
+Eensklaps toch steeg een doordringende kreet uit de menigte op,
+een kreet, die onmiddellijk door honderdduizend anderen gevolgd
+werd. Aller armen strekten zich naar één punt van den gezichteinder
+uit. En dat punt lag in de richting van het noordwesten.
+
+Daar was in het donkere azuur een bewegelijk lichaam verschenen,
+dat merkbaar naderde en grooter werd.
+
+Was het een vogel, die met forschen wiekslag de bovenlagen der ruimte
+doorkliefde?
+
+Of was het een bolied, wiens schuine baan den dampkring der aarde
+doorsneed?
+
+Zooveel was zeker, dat dit lichaam met eene groote snelheid bedeeld
+was. Het kon niet lang meer duren, of het zou over de hoofden der
+menigte voorbijstevenen.
+
+Eene plotselinge gedachte, een argwaan, die zich als het ware met
+electrische snelheid aan alle breinen mededeelde, vloog over de
+geheele grasvlakte.
+
+Maar het scheen, dat de _Go a head_ dat vreemde en zonderlinge
+voorwerp ook gezien had. De luchtballon gevoelde voorzeker dat een
+gevaar hem dreigde; want hij vermeerderde zijne snelheid en trachtte
+in oostelijke richting te vluchten.
+
+Ja! de menigte had het goed begrepen!
+
+Een naam, door een der leden van Weldon-Institute uitgesproken,
+werd door die honderdduizend monden herhaald:
+
+"De _Albatros_!..."
+
+"De _Albatros_!..."
+
+Ja, het was inderdaad de _Albatros_!
+
+Het was Robur, die weer te midden van de ruimten der hemelen
+verscheen! Hij was het, die, aan een reusachtigen roofvogel gelijk,
+zich op den _Go a head_ ging storten!
+
+En toch, was dan niet negen maanden geleden het luchtschip door de
+ontploffing ontredderd? Waren zijne schroeven niet gebroken, zijn
+dek niet in tweeën gescheurd; was in één woord het geheele gevaarte
+niet vernietigd?
+
+Ja, zonder de buitengewone tegenwoordigheid van geest van den
+ingenieur, die in een ondeelbaar oogenblik de omwentelingsrichting van
+de voortstuwingsschroef van het voorschip wijzigde en haar daardoor
+in eene opstuwingsschroef veranderde, zou het geheele personeel van de
+_Albatros_ voorwaar door de snelheid zelve van den val verstikt zijn.
+
+Maar al waren zij ook aan dien verschrikkelijken dood door verstikking
+ontsnapt, hoe had het kunnen gebeuren, dat Robur en de zijnen niet
+in de wateren van de Groote Stille Zuidzee verdronken waren?
+
+Zie hier de verklaring van dat wonder.
+
+De brokstukken van het dek, de wieken van de voortstuwingsschroeven,
+de omwandingen van de roeven, in één woord, alles wat van de _Albatros_
+overbleef, vormde een vrij belangrijk wrak. Maar, al was de gekwetste
+vogel ook al in de golven gevallen, dan werd hij toch nog door zijne
+vleugels op de deining drijvende gehouden.
+
+Robur en zijne manschappen bleven gedurende de eerste uren op dat
+wrak. Daarna zochten zij eene toevlucht in de sloep van caoutchouk,
+die zij op den oceaan drijvende weervonden.
+
+De Voorzienigheid, volgens hen die aan eene tusschenkomst der Godheid
+in de menschelijke zaken gelooven, het toeval, volgens hen, die de
+zwakheid van geest betoonen van niet aan de Voorzienigheid te hechten,
+kwam de schipbreukelingen te hulp.
+
+Een vaartuig bespeurde hen, eenige uren na zonsopgang. Dat vaartuig
+zette eene sloep uit en nam niet alleen Robur en zijne makkers op,
+maar ook de drijvende overblijfselen van het luchtschip.
+
+De ingenieur wist er middel op, de verklaring voor goede munt te
+doen opnemen, dat zijn schip bij eene aanvaring omgekomen was. Hoe
+het ook zij, zijn geheim werd geëerbiedigd.
+
+Dat vaartuig was een Engelsche driemaster, de _Two Friends_, te huis
+behoorende te Liverpool. Het stevende naar Australië, naar Melbourne,
+alwaar het slechts weinige dagen later aankwam.
+
+De ingenieur Robur had uit de overblijfselen van de achterroef eene
+niet onaanzienlijke som gelds kunnen redden. Hij was derhalve in staat,
+om in al de benoodigdheden van zijne makkers te kunnen voorzien,
+zonder te behoeven iemands hulp in te roepen.
+
+Niet lang na zijne aankomst te Melbourne, kocht hij een klein vaartuig,
+eene goelet, ongeveer honderd tonnen metende, en kwam zoo in de
+gelegenheid naar het eiland X te kunnen vertrekken. Dat was geene
+moeielijkheid voor Robur, daar hij een bekwaam zeeman was.
+
+En van toen af had hij slechts ééne gedachte, die eene ware nachtmerrie
+voor hem werd, namelijk de gedachte om zich te wreken!
+
+Maar om zich te kunnen wreken, moest hij een andere _Albatros_
+vervaardigen.
+
+Dat was trouwens een gemakkelijk werk voor den maker van het eerste
+luchtschip.
+
+Men benuttigde alles, wat van het oude luchtgevaarte voor het nieuwe
+kon dienen, zijne voortstuwingsschroeven bij voorbeeld, die met al
+de andere overblijfselen van de verongelukte _Albatros_ aan boord
+van de goelet ingescheept waren.
+
+Men vervaardigde een nieuw werktuig, alsook nieuwe batterijen en
+nieuwe accumulatoren.
+
+Om kort te gaan, in minder dan acht maanden was die kolossale
+arbeid volbracht en was een nieuwe _Albatros_, geheel gelijk aan het
+luchtschip, hetwelk door de ontploffing der dynamietpatroon vernield
+was, even machtig, even snelstevenend, gereed om de reis door de
+lucht te aanvaarden.
+
+Zal het wel noodig zijn te verhalen, dat dezelfde bemanning aan boord
+ingescheept was? En zal het wel noodig zijn er bij te voegen, dat
+die bemanning ten hoogste verbitterd was tegen Uncle Prudent en Phil
+Evans in het bijzonder en tegen de geheele Weldon-Institute-club in
+het algemeen? Dat zal iedere lezer wel beseffen, zonder dat daarbij
+stilgestaan wordt.
+
+De _Albatros_ verliet het eiland X in de eerste dagen van April.
+
+Gedurende den overtocht wilde Robur niet, dat zijn luchtvaartuig
+ergens op aarde gezien werd. Hij steeg daarom dan ook zeer hoog en
+reisde slechts tusschen of achter de wolken.
+
+Toen het gevaarte boven Noord-Amerika was aangekomen, landde het in een
+woest en verlaten gedeelte van het Far-West. Daar ging de ingenieur aan
+wal, zorgde er natuurlijk voor, volkomen onbekend te blijven en vernam
+al spoedig een bericht, dat hem slechts genoegen kon doen, namelijk:
+dat Weldon-Institute op het punt was zijne proefnemingen te beginnen
+en dat de voorzitter Uncle Prudent en de secretaris Phil Evans met
+den _Go a head_ den 29sten April van Philadelphia zouden vertrekken.
+
+Welke kostelijke gelegenheid om aan dat gevoel van wraak te kunnen
+bot vieren, hetwelk Robur en al zijne makkers bezielde!
+
+Een schrikkelijke wraak, waaraan de _Go a head_ niet kon ontsnappen!
+
+Wraak, wraak in het openbaar, die tevens het bewijs zoude leveren
+van de voortreffelijkheid van het luchtschip boven den luchtballon
+of boven welk ander toestel van dien aard.
+
+En ziedaar de redenen, waarom dien dag het luchtschip zich boven
+Fairmont-Park als een roofvogel, als een wolk zich vertoonde, die
+van uit het hoogste gedeelte der lucht nederschiet.
+
+Ja! het was de _Albatros_, die zeer gemakkelijk te herkennen was,
+zelfs door hen, die hem nimmer gezien hadden!
+
+De _Go a head_ vluchtte steeds. Helaas! het hielp hem niet veel. De
+afstand tusschen de beide mededingers van het "lichter dan de lucht"
+en van het "zwaarder dan de lucht" verminderde al meer en meer. De
+luchtballon begreep al heel spoedig, dat het onmogelijk was in
+horizontale richting te ontkomen. Toen zou hij zijn heil in verticale
+vlucht zoeken, niet zooals men allicht denken zou, door naar de aarde
+af te dalen; want het luchtschip zou dan den tijd hebben om hem den
+weg af te snijden; maar door in de lucht op te stijgen, door in eene
+onmetelijke hoogte, waar hij wellicht niet zou kunnen gevolgd worden,
+redding te zoeken.
+
+Dat was een zeer stoutmoedig bedrijf, hoewel het zeer logisch te
+noemen was.
+
+Het was de tactiek volgen van de weerlooze duif tegenover den
+roofgierigen sperwer.
+
+Maar ook de _Albatros_ was beginnen te stijgen. Daar zij veel kleiner
+was, dan de reusachtige _Go a head_, geleek zij veel op een halfsnavel
+[4] bij een vervolging van den walvisch, dien hij met zijn wapen
+doorboort; op de beweegbare torpedo, die op een gepantserd schip
+inloopt, om het in de lucht te doen vliegen.
+
+De menigte keek dat schouwspel in de grootste spanning aan.
+
+De luchtballon had binnen weinige oogenblikken eene hoogte van
+vijfduizend meter bereikt.
+
+De _Albatros_ was hem bij zijne stijgende beweging gevolgd. Zij wendde
+en draaide langs zijne flanken heen. Zij omsloot hem als het ware
+in kringen, welker straal bij elken rondgang rondom den _Go a head_
+kleiner werden. Het luchtschip kon met een enkelen stoot zijn zoo
+zwakke huid doorboren. En gebeurde dat, dan zouden Uncle Prudent,
+Phil Evans en hunne tochtgenooten door een verschrikkelijken val
+vernietigd worden.
+
+Het publiek stond stom van ontzetting, met hijgenden adem dat tooneel
+aan te kijken. Iedereen was door die soort van angst aangegrepen,
+die de borst benauwt, de beenen hunne spierkracht ontneemt; iedereen
+was bevangen door dat gevoel, hetwelk men ondervindt, wanneer men
+iemand van eene groote hoogte naar beneden ziet tuimelen.
+
+Het was duidelijk, dat een luchtgevecht voorbereid werd,--een gevecht,
+hetwelk de reddingskansen van een zeegevecht niet aanbood. Dat
+luchtgevecht zou het eerste van dien aard zijn, maar niet het laatste
+ongetwijfeld, daar de vooruitgang een der wetten vormt, die de wereld
+regeeren.
+
+Natuurlijk voerde de _Go a head_ aan zijn equatoriaalcirkel de vlag van
+de Vereenigde Staten van Noord-Amerika, terwijl de _Albatros_ hare vlag
+liet wapperen, namelijk een blauwe baan met sterren bezaaid, te midden
+waarvan eene rijzende zon in goud. De zon van Robur de Veroveraar!
+
+Toen de _Go a head_ bespeurde, dat de _Albatros_ hem volgde, wilde
+hij zijne vijanden op grooteren afstand houden, door nog hooger te
+stijgen. Al de beschikbare ballast werd uitgeworpen. De luchtballon
+verhief zich, als het ware met een sprong, nog duizend meters
+hooger. De reusachtige ballon vertoonde zich toen als een nietig
+zwart punt te midden van het azuurblauw der lucht. Van de _Albatros_
+was niets meer te bespeuren, die was onzichtbaar.
+
+Plotseling steeg een kreet van angst en ontzetting uit de menigte op.
+
+De _Go a head_ vergrootte op onrustbarende wijze, terwijl het
+luchtschip ook weer te zien was, dat den ballon steeds omgaf met zijne
+kringen. Zij naderden bliksemsnel. Het was geen dalen, het was een val.
+
+Wat was daar boven in die hooge luchtlagen geschied?
+
+Het gas, te ver uitgezet, eendeels door de zonnestralen, welke de
+wanden van den ballon bovenmatig verwarmden, anderdeels ten gevolge
+van de meerdere ijlheid van de omringende lucht in die hoogere
+dampkringslagen, had het omhulsel doen barsten. De ballon was
+gedeeltelijk leeggestroomd en viel thans met steeds vermeerderende
+snelheid.
+
+Maar Robur wijzigde de omwentelingen van de opstuwingsschroeven van
+zijn luchtvaartuig en daalde daardoor met dezelfde snelheid als de
+_Go a head_.
+
+Het luchtschip haalde den vallenden ballon in, toen deze nog slechts
+op twaalfhonderd meters van de oppervlakte der aarde verwijderd was,
+en liep hem op zijde.
+
+Zou Robur het vernietigingswerk inderdaad willen voltooien?
+
+Neen!.... dat niet!.... Hij wilde helpen!.... Hij wilde de bemanning
+van den luchtballon redden!
+
+En hij wist met zooveel behendigheid zijne _Albatros_ te bestieren,
+dat de stuurman van den ballon met zijn helper op het dek van het
+luchtschip konden overspringen.
+
+Maar.... zouden de voorzitter Uncle Prudent en zijn secretaris Phil
+Evans onwillig de hulp van Robur van de hand wijzen, zouden zij
+weigeren door hem gered te worden?
+
+Die koppige kerels waren daartoe wel in staat!
+
+Zij hadden er evenwel niet veel genoegdoening van. De manschappen van
+de _Albatros_ enterden de _Go a head_, sprongen op zijn dek over,
+grepen de beide stijfhoofdigen en brachten hen met geweld op het
+reddende luchtschip over.
+
+Daarna liet de _Albatros_ de enterhaken los en bleef op eene hoogte
+zwevende; terwijl de ballon, die zijn gas geheel en al verloren had,
+op de boomen van Fairmont-Park neer kwam en als een reusachtig vod
+op de takken bleef hangen.
+
+De stilte, die onder de menigte van Philadelphia heerschte, was
+drukkend en benauwend.
+
+Het was, alsof het leven aan al die lichamen ontvloden was. Zeer vele
+oogleden hadden zich krampachtig gesloten, om niets van het uiteinde
+van de ramp te zien.
+
+De voorzitter Uncle Prudent en zijn secretaris Phil Evans waren dus
+weer de gevangenen van Robur.
+
+Zou hij, nu hij hen weer in zijne macht had, hen andermaal in de ruimte
+voortvoeren en wel daarheen, waar het onmogelijk was hen te volgen?
+
+Dat was wel waarschijnlijk.
+
+Intusschen volvoerde de _Albatros_ eene andere beweging, dan men
+dacht dat zij doen zoude. Zij daalde zachtkens in stede van te stijgen.
+
+Zou zij willen landen? Men hoopte het, en de menigte week uit elkander,
+om plaats voor het luchtschip op de grasvlakte te maken.
+
+De ontroering was bij die massa tot op haar hoogste punt gerezen.
+
+De _Albatros_ hield op een afstand van twee meters van den grond
+stil. Toen weerklonk, te midden van de diepe stilte welke heerschte,
+de stem van den ingenieur Robur:
+
+"Burgers der Vereenigde Staten van Noord-Amerika!" zei hij, "de
+voorzitter en de secretaris van Weldon-Institute zijn andermaal in
+mijne macht. Wanneer ik hen aan boord behield, dan voorzeker zou
+ik slechts van mijn recht van wedervergelding gebruik maken. Maar
+de hartstocht, die in hunne ziel door het slagen van de _Albatros_
+is opgewekt, heeft mij doen inzien, dat de geest nog niet gereed,
+nog niet rijp is, voor de belangrijke omwenteling, welke de verovering
+der lucht zal teweegbrengen...."
+
+Aller ooren hingen aan de lippen van den spreker. Allen waren ademloos
+van gespannen verwachting. Aller gedachten was: wat zal hier het
+einde van zijn?
+
+"En onder die omstandigheden," ging Robur kalm en bedaard voort,
+"zou het uitoefenen van dat recht van wedervergelding doelloos,
+nutteloos wezen. Ik zie er dus van af ... Uncle Prudent, Phil Evans,
+gij zijt vrij!"
+
+De voorzitter en de secretaris van Weldon-Institute, zoo ook de
+bestuurder van den luchtballon en zijn helper, behoefden slechts een
+sprong te doen, om op vasten grond te zijn.
+
+Dadelijk steeg de _Albatros_ een tiental meters.
+
+Toen vervolgde Robur aldus:
+
+"Burgers der Vereenigde Staten van Noord-Amerika! mijne proefneming
+is volbracht. Mijne overtuiging is evenwel thans gevestigd en
+die is namelijk: dat men niets, zelfs niet den vooruitgang, moet
+vooruitloopen. De wetenschap mag de zeden niet vooruitspoeden; zij
+moeten te zamen gelijken tred houden. Evolutiën, d.w.z. wendingen,
+zwenkingen, meegaande bewegingen, mogen gemaakt worden, maar geene
+revolutiën, geene omwentelingen! In één woord: alles, zelfs de
+kostbaarste uitvindingen moeten op hun tijd komen. Thans zou ik met
+mijne luchtvaart te vroeg komen, om ze in overeenstemming met de zoo
+strijdige, uiteenloopende belangen van het meerendeel uwer te kunnen
+brengen. De volkeren zijn nog niet rijp voor de eendracht!
+
+"En eendracht, volmaakte eendracht is noodig, om de luchtvaart tot
+weldaad der menschheid te kunnen doen strekken! Zonder haar zoude
+zij slechts een ramp te meer veroorzaken!
+
+"Ik vertrek dus en neem het geheim mijner uitvinding met mij mede. Zij
+zal evenwel voor het menschdom niet verloren zijn. Zij zal eenmaal
+den mensch toebehooren, wanneer hij onderwezen genoeg zal wezen,
+om er voordeel uit te trekken, en wijs genoeg, om er geen misbruik
+van te maken.
+
+"Burgers van de Vereenigde Staten van Noord-Amerika, ik groet u!"
+
+En op een teeken van hem werden de vier en zeventig schroeven in
+beweging gesteld en verwijderde zich de _Albatros_ door hare beide
+voortstuwingsschroeven, die met de grootste snelheid wentelden,
+voortgezweept met een onvergelijkelijken spoed in oostelijke richting,
+en verdween te midden van een onmetelijk koor van toejuichingen,
+die niets dan onverholen bewondering uitdrukten.
+
+De beide clubleden gevoelden zich, evenals het geheele
+Weldon-Institute, zeer vernederd. Zij waren evenwel verstandig en
+deden het eenige wat te doen was, namelijk: zij gingen naar huis,
+terwijl de menigte,--die zoo wufte en zoo veranderlijke menigte,--die
+als een handschoen omgekeerd was, hen bijtende spotternijen en scherpe
+toespelingen niet bespaarde. Het ergste van dat alles was, dat èn
+de voorzitter Uncle Prudent èn zijn secretaris Phil Evans innerlijk
+gevoelden, hoewel zij er niets van lieten blijken, dat zij dat alles
+ten volle verdiend hadden.
+
+En thans blijft nog steeds de vraag over: Wie was toch die Robur?
+
+Ja, wie? Zal men dat ooit weten?
+
+Wel zeker, men weet het nu reeds! Robur, een woord, hetwelk kracht
+beteekent, is de wetenschap der toekomst, misschien wel die van
+morgen. In ieder geval behoort zij aan onze nakomelingen.
+
+En wat de _Albatros_ betreft, op de vraag of zij nog door den dampkring
+onzer aarde stevent, of dat zij zich nog ophoudt te midden van dat
+uitgestrekte domein, hetwelk niemand haar ontrooven kan, antwoorden
+wij met een bestemd: ja.
+
+Robur de Veroveraar zal, zooals hij het aangekondigd heeft, den een
+of anderen dag te voorschijn treden.
+
+Ja, dan zal hij het geheim bekend maken zijner uitvinding, die de
+maatschappelijke en staatkundige toestanden van de wereld geheel en
+al zal wijzigen.
+
+Wat de toekomst der luchtvaart betreft, die behoort aan het luchtschip,
+niet aan den luchtballon.
+
+Gevaarten als de _Albatros_ zullen de verovering van den dampkring
+volvoeren!
+
+
+
+_Einde_.
+
+
+
+
+
+
+
+Inhoud.
+
+
+[ERROR: unhandled comment start] Bladz. -->
+
+I. Waarin de geleerden en ook de domkoppen met de handen in het haar
+zitten 1
+
+II. Waarin de leden van Weldon-Institute met elkander kibbelen,
+zonder er in te slagen tot overeenstemming te geraken. 14
+
+III. Waarin een nieuwe figuur ten tooneele verschijnt, die den lezer
+niet behoeft voorgesteld te worden, om de eenvoudige reden dat hij
+zich zelven voorstelt 29
+
+IV. Waarin de schrijver, handelende over den knecht Frycollin, poogt
+de maan in hare eer te herstellen 40
+
+V. Waarin een schorsing van vijandelijkheden tusschen den voorzitter
+en den secretaris van Weldon-Institute ingewilligd wordt. 50
+
+VI. Dat de ingenieurs, de werktuigkundigen en andere geleerden
+gevoegelijk zouden kunnen overslaan 62
+
+VII. Waarin Uncle Prudent en Phil Evans nogmaals weigeren zich te
+laten overtuigen 75
+
+VIII. Waarin bespeurd zal worden, dat Robur eindelijk besluit,
+antwoord te verleenen op de gewichtige vraag, die hem gesteld is. 87
+
+IX. Waarin de Albatros ongeveer tienduizend kilometer aflegt en den
+tocht met een wonderbaarlijken sprong eindigt 101
+
+X. Waarin men zien zal, hoe en waarom de knecht Frycollin op sleeptouw
+genomen wordt 115
+
+XI. Waarin de toorn van Uncle Prudent, voorzitter van Weldon-Institute,
+aangroeit als de vierkanten van snelheid van de Albatros 132
+
+XII. Waarin de ingenieur Robur te werk gaat, alsof hij wil mededingen
+naar den Monthyon-prijs 141
+
+XIII. Waarin Uncle Prudent en Phil Evans een geheelen oceaan
+oversteken, zonder zeeziek te worden 157
+
+XIV. Waarin de Albatros verricht, wat wellicht wel nimmer uitvoerbaar
+zal zijn 171
+
+XV. Waarin zaken gebeuren, die inderdaad waard zijn verhaald te
+worden 188
+
+XVI. Waarin de lezer in eene onzekerheid gelaten wordt, die hij
+waarschijnlijk betreuren zal 202
+
+XVII. Waarin de geschiedenis van het gebeurde een sprong van twee
+maanden achteruit en daarna een sprong van negen maanden vooruit
+maakt 211
+
+XVIII. Waarin de zeer waarheidlievende geschiedenis der Albatros
+afgebroken wordt, zonder haar te eindigen 226
+
+
+
+
+AANTEEKENINGEN
+
+
+[1] De Vliegende Hollander, zoo wordt genoemd een sneltrein tusschen
+Amsterdam en Rotterdam, vice-versa, die zonder eenige tusschenstations
+aan te doen, den afstand tusschen de beide koopsteden in een uur en
+tien minuten aflegt.
+
+[2] De oppervlakte van het land bedraagt: 136.051.371 vierkante
+kilometers.
+
+[3] Zoo iets is werkelijk na de hevige uitbarsting van Krakataoe in
+Nederland waargenomen.
+
+[4] Een halfsnavel is eene kleine soort zwaardvisch, Hemiramphus
+Brasilensis.
+
+
+
+
+
+
+JULES VERNE'S GEÏLLUSTREERDE WONDERREIZEN.
+
+
+Prijs per deel: 75 cts. ingen., f 1.- geb.
+
+
+1 DE REIS OM DE WERELD IN 80 DAGEN.
+
+2 DE REIS NAAR DE MAAN IN 28 DAGEN.
+
+3 DE KINDEREN VAN KAPITEIN GRANT. Zuid-Amerika.
+
+4 DE KINDEREN VAN KAPITEIN GRANT. Australië.
+
+5 DE KINDEREN VAN KAPITEIN GRANT. Stille Zuidzee.
+
+6 20.000 MIJLEN ONDER ZEE. Oostelijk Halfrond.
+
+7 20.000 MIJLEN ONDER ZEE. Westelijk Halfrond.
+
+8 VIJF WEKEN IN EEN LUCHTBALLON. Ontdekkingsreis in de Binnenlanden
+van Afrika.
+
+9 HET GEHEIMZINNIGE EILAND. De Luchtschipbreukelingen.
+
+10 HET GEHEIMZINNIGE EILAND. De Verlatene.
+
+11 NAAR HET MIDDELPUNT DER AARDE.
+
+12 MICHAEL STROGOFF, DE KOERIER VAN DEN CZAAR.
+
+13 HET ZWARTE GOUD.
+
+14 HECTOR SERVADAC. De Vulkaanbewoners.
+
+15 HECTOR SERVADAC. De Terugtocht naar de Aarde.
+
+16 AVONTUREN VAN DRIE RUSSEN EN DRIE ENGELSCHEN. Gevolgd door "De
+Blokkadebrekers."
+
+17 EEN KAPITEIN VAN 15 JAAR. De Walvischjagers.
+
+18 EEN KAPITEIN VAN 15 JAAR. In Slavernij.
+
+19 DE SCHIPBREUK VAN DE CHANCELLOR.
+
+20 WONDERLIJKE AVONTUREN VAN EEN CHINEES.
+
+21 ELDORADO EN HET MONSTERKANON VAN STAALSTAD. Gevolgd door "Meester
+Zacharias".
+
+22 HET LAND DER BUITENSTE DUISTERNIS. De Pelterijhandel.
+
+23 HET LAND DER BUITENSTE DUISTERNIS. Het drijvende Eiland.
+
+24 HET STOOMHUIS. De IJzeren Reus.
+
+25 HET STOOMHUIS. De Waanzinnige der Nerbudda.
+
+26 REIZEN EN LOTGEVALLEN VAN KAPITEIN HATTERAS. De Engelschen aan
+de Noordpool.
+
+27 REIZEN EN LOTGEVALLEN VAN KAPITEIN HATTERAS. De IJswoestijn.
+
+28 EENE VLOTREIS. 800 Mijlen op de Amazone.
+
+29 EENE VLOTREIS. Het Raadselschrift.
+
+30 EEN LEERSCHOOL VOOR ROBINSONS.
+
+31 DE WONDERSTRAAL.
+
+32 KERABAN DE STIJFHOOFDIGE. Een Hollander in de Klem.
+
+33 KERABAN DE STIJFHOOFDIGE. Schipbreuk en Redding.
+
+34 DE ZUIDSTER. Het Land der Diamanten.
+
+35 DE ARCHIPEL IN VUUR EN VLAM.
+
+36 DE VONDELING VAN HET FREGAT CYNTHIA.
+
+37 MATHIAS SANDORF. Een verijdelde Samenzwering.
+
+38 MATHIAS SANDORF. De Middellandsche Zee.
+
+39 MATHIAS SANDORF. Een Model-Volkplanting.
+
+40 HET LOTERIJBRIEFJE.
+
+41 ROBUR DE VEROVERAAR.
+
+42 DE STRIJD TUSSCHEN NOORD EN ZUID. Overrompeling eener Plantage.
+
+43 DE STRIJD TUSSCHEN NOORD EN ZUID. De Zwarte kreek van Texas.
+
+44 1792. OP WEG NAAR FRANKRIJK.
+
+45 TWEE JAAR VACANTIE. De mislukte Pleiziertocht.
+
+46 TWEE JAAR VACANTIE. Een Knapenkolonie.
+
+47 DE FAMILIE ZONDER NAAM. Het Verraad van Simon Morgaz.
+
+48 DE FAMILIE ZONDER NAAM. De Opstand van 1837.
+
+49 EEN SCHOT IN DE LUCHT.
+
+50 CESAR CASCABEL. De schoone Zwerfster.
+
+51 CESAR CASCABEL. Over het IJs en door de Steppen.
+
+
+
+
+
+
+
+Boek- en Kunstdrukkerij P. A. Geurts, Nijmegen.
+
+
+
+
+
+
+
+End of the Project Gutenberg EBook of Robur de Veroveraar, by Jules Verne
+
+*** END OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK ROBUR DE VEROVERAAR ***
+
+***** This file should be named 19091-8.txt or 19091-8.zip *****
+This and all associated files of various formats will be found in:
+        http://www.gutenberg.org/1/9/0/9/19091/
+
+Produced by Jeroen Hellingman and the Online Distributed
+Proofreading Team at http://www.pgdp.net/
+
+
+Updated editions will replace the previous one--the old editions
+will be renamed.
+
+Creating the works from public domain print editions means that no
+one owns a United States copyright in these works, so the Foundation
+(and you!) can copy and distribute it in the United States without
+permission and without paying copyright royalties.  Special rules,
+set forth in the General Terms of Use part of this license, apply to
+copying and distributing Project Gutenberg-tm electronic works to
+protect the PROJECT GUTENBERG-tm concept and trademark.  Project
+Gutenberg is a registered trademark, and may not be used if you
+charge for the eBooks, unless you receive specific permission.  If you
+do not charge anything for copies of this eBook, complying with the
+rules is very easy.  You may use this eBook for nearly any purpose
+such as creation of derivative works, reports, performances and
+research.  They may be modified and printed and given away--you may do
+practically ANYTHING with public domain eBooks.  Redistribution is
+subject to the trademark license, especially commercial
+redistribution.
+
+
+
+*** START: FULL LICENSE ***
+
+THE FULL PROJECT GUTENBERG LICENSE
+PLEASE READ THIS BEFORE YOU DISTRIBUTE OR USE THIS WORK
+
+To protect the Project Gutenberg-tm mission of promoting the free
+distribution of electronic works, by using or distributing this work
+(or any other work associated in any way with the phrase "Project
+Gutenberg"), you agree to comply with all the terms of the Full Project
+Gutenberg-tm License (available with this file or online at
+http://gutenberg.org/license).
+
+
+Section 1.  General Terms of Use and Redistributing Project Gutenberg-tm
+electronic works
+
+1.A.  By reading or using any part of this Project Gutenberg-tm
+electronic work, you indicate that you have read, understand, agree to
+and accept all the terms of this license and intellectual property
+(trademark/copyright) agreement.  If you do not agree to abide by all
+the terms of this agreement, you must cease using and return or destroy
+all copies of Project Gutenberg-tm electronic works in your possession.
+If you paid a fee for obtaining a copy of or access to a Project
+Gutenberg-tm electronic work and you do not agree to be bound by the
+terms of this agreement, you may obtain a refund from the person or
+entity to whom you paid the fee as set forth in paragraph 1.E.8.
+
+1.B.  "Project Gutenberg" is a registered trademark.  It may only be
+used on or associated in any way with an electronic work by people who
+agree to be bound by the terms of this agreement.  There are a few
+things that you can do with most Project Gutenberg-tm electronic works
+even without complying with the full terms of this agreement.  See
+paragraph 1.C below.  There are a lot of things you can do with Project
+Gutenberg-tm electronic works if you follow the terms of this agreement
+and help preserve free future access to Project Gutenberg-tm electronic
+works.  See paragraph 1.E below.
+
+1.C.  The Project Gutenberg Literary Archive Foundation ("the Foundation"
+or PGLAF), owns a compilation copyright in the collection of Project
+Gutenberg-tm electronic works.  Nearly all the individual works in the
+collection are in the public domain in the United States.  If an
+individual work is in the public domain in the United States and you are
+located in the United States, we do not claim a right to prevent you from
+copying, distributing, performing, displaying or creating derivative
+works based on the work as long as all references to Project Gutenberg
+are removed.  Of course, we hope that you will support the Project
+Gutenberg-tm mission of promoting free access to electronic works by
+freely sharing Project Gutenberg-tm works in compliance with the terms of
+this agreement for keeping the Project Gutenberg-tm name associated with
+the work.  You can easily comply with the terms of this agreement by
+keeping this work in the same format with its attached full Project
+Gutenberg-tm License when you share it without charge with others.
+
+1.D.  The copyright laws of the place where you are located also govern
+what you can do with this work.  Copyright laws in most countries are in
+a constant state of change.  If you are outside the United States, check
+the laws of your country in addition to the terms of this agreement
+before downloading, copying, displaying, performing, distributing or
+creating derivative works based on this work or any other Project
+Gutenberg-tm work.  The Foundation makes no representations concerning
+the copyright status of any work in any country outside the United
+States.
+
+1.E.  Unless you have removed all references to Project Gutenberg:
+
+1.E.1.  The following sentence, with active links to, or other immediate
+access to, the full Project Gutenberg-tm License must appear prominently
+whenever any copy of a Project Gutenberg-tm work (any work on which the
+phrase "Project Gutenberg" appears, or with which the phrase "Project
+Gutenberg" is associated) is accessed, displayed, performed, viewed,
+copied or distributed:
+
+This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with
+almost no restrictions whatsoever.  You may copy it, give it away or
+re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included
+with this eBook or online at www.gutenberg.org
+
+1.E.2.  If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is derived
+from the public domain (does not contain a notice indicating that it is
+posted with permission of the copyright holder), the work can be copied
+and distributed to anyone in the United States without paying any fees
+or charges.  If you are redistributing or providing access to a work
+with the phrase "Project Gutenberg" associated with or appearing on the
+work, you must comply either with the requirements of paragraphs 1.E.1
+through 1.E.7 or obtain permission for the use of the work and the
+Project Gutenberg-tm trademark as set forth in paragraphs 1.E.8 or
+1.E.9.
+
+1.E.3.  If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is posted
+with the permission of the copyright holder, your use and distribution
+must comply with both paragraphs 1.E.1 through 1.E.7 and any additional
+terms imposed by the copyright holder.  Additional terms will be linked
+to the Project Gutenberg-tm License for all works posted with the
+permission of the copyright holder found at the beginning of this work.
+
+1.E.4.  Do not unlink or detach or remove the full Project Gutenberg-tm
+License terms from this work, or any files containing a part of this
+work or any other work associated with Project Gutenberg-tm.
+
+1.E.5.  Do not copy, display, perform, distribute or redistribute this
+electronic work, or any part of this electronic work, without
+prominently displaying the sentence set forth in paragraph 1.E.1 with
+active links or immediate access to the full terms of the Project
+Gutenberg-tm License.
+
+1.E.6.  You may convert to and distribute this work in any binary,
+compressed, marked up, nonproprietary or proprietary form, including any
+word processing or hypertext form.  However, if you provide access to or
+distribute copies of a Project Gutenberg-tm work in a format other than
+"Plain Vanilla ASCII" or other format used in the official version
+posted on the official Project Gutenberg-tm web site (www.gutenberg.org),
+you must, at no additional cost, fee or expense to the user, provide a
+copy, a means of exporting a copy, or a means of obtaining a copy upon
+request, of the work in its original "Plain Vanilla ASCII" or other
+form.  Any alternate format must include the full Project Gutenberg-tm
+License as specified in paragraph 1.E.1.
+
+1.E.7.  Do not charge a fee for access to, viewing, displaying,
+performing, copying or distributing any Project Gutenberg-tm works
+unless you comply with paragraph 1.E.8 or 1.E.9.
+
+1.E.8.  You may charge a reasonable fee for copies of or providing
+access to or distributing Project Gutenberg-tm electronic works provided
+that
+
+- You pay a royalty fee of 20% of the gross profits you derive from
+     the use of Project Gutenberg-tm works calculated using the method
+     you already use to calculate your applicable taxes.  The fee is
+     owed to the owner of the Project Gutenberg-tm trademark, but he
+     has agreed to donate royalties under this paragraph to the
+     Project Gutenberg Literary Archive Foundation.  Royalty payments
+     must be paid within 60 days following each date on which you
+     prepare (or are legally required to prepare) your periodic tax
+     returns.  Royalty payments should be clearly marked as such and
+     sent to the Project Gutenberg Literary Archive Foundation at the
+     address specified in Section 4, "Information about donations to
+     the Project Gutenberg Literary Archive Foundation."
+
+- You provide a full refund of any money paid by a user who notifies
+     you in writing (or by e-mail) within 30 days of receipt that s/he
+     does not agree to the terms of the full Project Gutenberg-tm
+     License.  You must require such a user to return or
+     destroy all copies of the works possessed in a physical medium
+     and discontinue all use of and all access to other copies of
+     Project Gutenberg-tm works.
+
+- You provide, in accordance with paragraph 1.F.3, a full refund of any
+     money paid for a work or a replacement copy, if a defect in the
+     electronic work is discovered and reported to you within 90 days
+     of receipt of the work.
+
+- You comply with all other terms of this agreement for free
+     distribution of Project Gutenberg-tm works.
+
+1.E.9.  If you wish to charge a fee or distribute a Project Gutenberg-tm
+electronic work or group of works on different terms than are set
+forth in this agreement, you must obtain permission in writing from
+both the Project Gutenberg Literary Archive Foundation and Michael
+Hart, the owner of the Project Gutenberg-tm trademark.  Contact the
+Foundation as set forth in Section 3 below.
+
+1.F.
+
+1.F.1.  Project Gutenberg volunteers and employees expend considerable
+effort to identify, do copyright research on, transcribe and proofread
+public domain works in creating the Project Gutenberg-tm
+collection.  Despite these efforts, Project Gutenberg-tm electronic
+works, and the medium on which they may be stored, may contain
+"Defects," such as, but not limited to, incomplete, inaccurate or
+corrupt data, transcription errors, a copyright or other intellectual
+property infringement, a defective or damaged disk or other medium, a
+computer virus, or computer codes that damage or cannot be read by
+your equipment.
+
+1.F.2.  LIMITED WARRANTY, DISCLAIMER OF DAMAGES - Except for the "Right
+of Replacement or Refund" described in paragraph 1.F.3, the Project
+Gutenberg Literary Archive Foundation, the owner of the Project
+Gutenberg-tm trademark, and any other party distributing a Project
+Gutenberg-tm electronic work under this agreement, disclaim all
+liability to you for damages, costs and expenses, including legal
+fees.  YOU AGREE THAT YOU HAVE NO REMEDIES FOR NEGLIGENCE, STRICT
+LIABILITY, BREACH OF WARRANTY OR BREACH OF CONTRACT EXCEPT THOSE
+PROVIDED IN PARAGRAPH F3.  YOU AGREE THAT THE FOUNDATION, THE
+TRADEMARK OWNER, AND ANY DISTRIBUTOR UNDER THIS AGREEMENT WILL NOT BE
+LIABLE TO YOU FOR ACTUAL, DIRECT, INDIRECT, CONSEQUENTIAL, PUNITIVE OR
+INCIDENTAL DAMAGES EVEN IF YOU GIVE NOTICE OF THE POSSIBILITY OF SUCH
+DAMAGE.
+
+1.F.3.  LIMITED RIGHT OF REPLACEMENT OR REFUND - If you discover a
+defect in this electronic work within 90 days of receiving it, you can
+receive a refund of the money (if any) you paid for it by sending a
+written explanation to the person you received the work from.  If you
+received the work on a physical medium, you must return the medium with
+your written explanation.  The person or entity that provided you with
+the defective work may elect to provide a replacement copy in lieu of a
+refund.  If you received the work electronically, the person or entity
+providing it to you may choose to give you a second opportunity to
+receive the work electronically in lieu of a refund.  If the second copy
+is also defective, you may demand a refund in writing without further
+opportunities to fix the problem.
+
+1.F.4.  Except for the limited right of replacement or refund set forth
+in paragraph 1.F.3, this work is provided to you 'AS-IS' WITH NO OTHER
+WARRANTIES OF ANY KIND, EXPRESS OR IMPLIED, INCLUDING BUT NOT LIMITED TO
+WARRANTIES OF MERCHANTIBILITY OR FITNESS FOR ANY PURPOSE.
+
+1.F.5.  Some states do not allow disclaimers of certain implied
+warranties or the exclusion or limitation of certain types of damages.
+If any disclaimer or limitation set forth in this agreement violates the
+law of the state applicable to this agreement, the agreement shall be
+interpreted to make the maximum disclaimer or limitation permitted by
+the applicable state law.  The invalidity or unenforceability of any
+provision of this agreement shall not void the remaining provisions.
+
+1.F.6.  INDEMNITY - You agree to indemnify and hold the Foundation, the
+trademark owner, any agent or employee of the Foundation, anyone
+providing copies of Project Gutenberg-tm electronic works in accordance
+with this agreement, and any volunteers associated with the production,
+promotion and distribution of Project Gutenberg-tm electronic works,
+harmless from all liability, costs and expenses, including legal fees,
+that arise directly or indirectly from any of the following which you do
+or cause to occur: (a) distribution of this or any Project Gutenberg-tm
+work, (b) alteration, modification, or additions or deletions to any
+Project Gutenberg-tm work, and (c) any Defect you cause.
+
+
+Section  2.  Information about the Mission of Project Gutenberg-tm
+
+Project Gutenberg-tm is synonymous with the free distribution of
+electronic works in formats readable by the widest variety of computers
+including obsolete, old, middle-aged and new computers.  It exists
+because of the efforts of hundreds of volunteers and donations from
+people in all walks of life.
+
+Volunteers and financial support to provide volunteers with the
+assistance they need, is critical to reaching Project Gutenberg-tm's
+goals and ensuring that the Project Gutenberg-tm collection will
+remain freely available for generations to come.  In 2001, the Project
+Gutenberg Literary Archive Foundation was created to provide a secure
+and permanent future for Project Gutenberg-tm and future generations.
+To learn more about the Project Gutenberg Literary Archive Foundation
+and how your efforts and donations can help, see Sections 3 and 4
+and the Foundation web page at http://www.pglaf.org.
+
+
+Section 3.  Information about the Project Gutenberg Literary Archive
+Foundation
+
+The Project Gutenberg Literary Archive Foundation is a non profit
+501(c)(3) educational corporation organized under the laws of the
+state of Mississippi and granted tax exempt status by the Internal
+Revenue Service.  The Foundation's EIN or federal tax identification
+number is 64-6221541.  Its 501(c)(3) letter is posted at
+http://pglaf.org/fundraising.  Contributions to the Project Gutenberg
+Literary Archive Foundation are tax deductible to the full extent
+permitted by U.S. federal laws and your state's laws.
+
+The Foundation's principal office is located at 4557 Melan Dr. S.
+Fairbanks, AK, 99712., but its volunteers and employees are scattered
+throughout numerous locations.  Its business office is located at
+809 North 1500 West, Salt Lake City, UT 84116, (801) 596-1887, email
+business@pglaf.org.  Email contact links and up to date contact
+information can be found at the Foundation's web site and official
+page at http://pglaf.org
+
+For additional contact information:
+     Dr. Gregory B. Newby
+     Chief Executive and Director
+     gbnewby@pglaf.org
+
+
+Section 4.  Information about Donations to the Project Gutenberg
+Literary Archive Foundation
+
+Project Gutenberg-tm depends upon and cannot survive without wide
+spread public support and donations to carry out its mission of
+increasing the number of public domain and licensed works that can be
+freely distributed in machine readable form accessible by the widest
+array of equipment including outdated equipment.  Many small donations
+($1 to $5,000) are particularly important to maintaining tax exempt
+status with the IRS.
+
+The Foundation is committed to complying with the laws regulating
+charities and charitable donations in all 50 states of the United
+States.  Compliance requirements are not uniform and it takes a
+considerable effort, much paperwork and many fees to meet and keep up
+with these requirements.  We do not solicit donations in locations
+where we have not received written confirmation of compliance.  To
+SEND DONATIONS or determine the status of compliance for any
+particular state visit http://pglaf.org
+
+While we cannot and do not solicit contributions from states where we
+have not met the solicitation requirements, we know of no prohibition
+against accepting unsolicited donations from donors in such states who
+approach us with offers to donate.
+
+International donations are gratefully accepted, but we cannot make
+any statements concerning tax treatment of donations received from
+outside the United States.  U.S. laws alone swamp our small staff.
+
+Please check the Project Gutenberg Web pages for current donation
+methods and addresses.  Donations are accepted in a number of other
+ways including checks, online payments and credit card donations.
+To donate, please visit: http://pglaf.org/donate
+
+
+Section 5.  General Information About Project Gutenberg-tm electronic
+works.
+
+Professor Michael S. Hart is the originator of the Project Gutenberg-tm
+concept of a library of electronic works that could be freely shared
+with anyone.  For thirty years, he produced and distributed Project
+Gutenberg-tm eBooks with only a loose network of volunteer support.
+
+
+Project Gutenberg-tm eBooks are often created from several printed
+editions, all of which are confirmed as Public Domain in the U.S.
+unless a copyright notice is included.  Thus, we do not necessarily
+keep eBooks in compliance with any particular paper edition.
+
+
+Most people start at our Web site which has the main PG search facility:
+
+     http://www.gutenberg.org
+
+This Web site includes information about Project Gutenberg-tm,
+including how to make donations to the Project Gutenberg Literary
+Archive Foundation, how to help produce our new eBooks, and how to
+subscribe to our email newsletter to hear about new eBooks.
diff --git a/19091-8.zip b/19091-8.zip
new file mode 100644
index 0000000..af2dc15
--- /dev/null
+++ b/19091-8.zip
diff --git a/19091-h.zip b/19091-h.zip
new file mode 100644
index 0000000..010401a
--- /dev/null
+++ b/19091-h.zip
diff --git a/19091-h/19091-h.htm b/19091-h/19091-h.htm
new file mode 100644
index 0000000..1252722
--- /dev/null
+++ b/19091-h/19091-h.htm
@@ -0,0 +1,11300 @@
+
+<!DOCTYPE html
+PUBLIC "-//W3C//DTD HTML 4.01 Transitional//EN" "http://www.w3.org/TR/html4/loose.dtd">
+
+<!-- This HTML file has been automatically generated from an XML source, using XSLT. If you find any mistakes, please edit the XML source. -->
+<html lang="nl-1900">
+<head>
+<meta http-equiv="Content-Type" content="text/html; charset=ISO-8859-1">
+
+<title>Robur de Veroveraar</title>
+<link rel="schema.DC" href="http://dublincore.org/documents/1998/09/dces/">
+<meta name="author" content="Jules Verne">
+<meta name="DC.Creator" content="Jules Verne">
+<meta name="DC.Title" content="Robur de Veroveraar">
+<meta name="DC.Date" content="### 2006">
+<meta name="DC.Language" content="nl-1900"><style type="text/css">
+
+
+body
+{
+font: 100%/1.2em "Times	New	Roman",	Times, serif;
+margin:	1.58em 16% 1.58em 16%;
+text-align:	left;
+}
+
+/****** Title Page ******/
+
+h1.docTitle
+{
+font-size: 1.6em;
+line-height: 2em;
+}
+
+h2.docImprint, h1.docTitle,	h2.byline, h2.docTitle
+{
+text-align:	center;
+}
+
+h2.byline
+{
+font-size: 1.1em;
+line-height: 1.44em;
+font-weight: normal;
+}
+
+span.docAuthor
+{
+font-size: 1.2em;
+font-weight: bold;
+}
+
+h2.docImprint
+{
+font-size: 1.2em;
+font-weight: normal;
+}
+
+/******* Headers ******/
+
+.div0
+{
+padding-bottom: 1.6em;
+}
+
+.div1
+{
+padding-bottom: 1.44em;
+}
+
+.div2
+{
+padding-bottom: 1.2em;
+}
+
+.div3, .div4, .div5
+{
+padding-bottom: 1.0em;
+}
+
+h1,	h2,	h3,	h4,	h5, h6
+{
+font-style:	normal;
+text-transform:	none;
+clear: both;
+}
+
+h1
+{
+font-size: 1.44em;
+line-height: 1.5em;
+}
+
+h1.label
+{
+font-size: 1.2em;
+line-height: 1.2em;
+margin-bottom: 0;
+}
+
+h2
+{
+font-size: 1.44em;
+line-height: 1.5em;
+}
+
+h2.label
+{
+font-size: 1.2em;
+line-height: 1.2em;
+margin-bottom: 0;
+}
+
+h3
+{
+font-size: 1.2em;
+line-height: 1.2em;
+}
+
+h3.label
+{
+font-size: 1.0em;
+line-height: 1.2em;
+margin-bottom: 0;
+}
+
+h4
+{
+font-size: 1.0em;
+line-height: 1.2em;
+}
+
+h4.lghead
+{
+margin-left: 10%;
+margin-right: 10%;
+}
+
+h5
+{
+font-size: 1.0em;
+line-height: 1.0em;
+font-style:	italic;
+}
+
+h6
+{
+font-size: 1.0em;
+line-height: 1.0em;
+font-style:	italic;
+}
+
+/****** Paragraphs ******/
+
+p
+{
+text-indent: 0;
+}
+
+.alignleft
+{
+text-align:	left;
+}
+
+.aligncenter
+{
+text-align:	center;
+}
+
+.alignright
+{
+text-align:	right;
+}
+
+.alignblock
+{
+text-align:	justify;
+}
+
+p.poetry
+{
+margin:	0em	10%	1.58em 10%;
+}
+
+p.line
+{
+margin:	0 10% 0	10%;
+}
+
+p.beforeline, p.afterline
+{
+margin-top:	1em;
+}
+
+p.initial
+{
+text-indent: 0em;
+}
+
+p.argument,	p.note
+{
+font-size: 0.9em;
+line-height: 1.2em;
+text-indent: 0em;
+}
+
+p.argument
+{
+margin:	1.58em 10% 1.58em 10%;
+}
+
+p.quote
+{
+font-size: 0.9em;
+line-height: 1.2em;
+margin:	1.58em 5% 1.58em 5%;
+}
+
+div.blockquote
+{
+font-size: 0.9em;
+line-height: 1.2em;
+margin:	1.58em 5% 1.58em 5%;
+}
+
+
+/****** Figures ******/
+
+div.divFigure
+{
+text-align:	center;
+}
+
+.floatLeft
+{
+float: left;
+margin:	10px 10px 10px 0;
+}
+
+.floatRight
+{
+float: right;
+margin:	10px 0 10px	10px;
+}
+
+p.figureHead
+{
+text-align:	center;
+}
+
+p.figure, p.legend
+{
+font-size: 80%;
+margin-top:	0;
+text-align:	center;
+}
+
+p.smallprint, li.smallprint
+{
+font-size: 80%;
+color: #666666;
+}
+
+/* Special cases for Filipino Riddles */
+
+p.question
+{
+text-align:	left;
+margin-bottom: 0em;
+}
+
+p.answer
+{
+text-align:	right;
+margin-top:	0em;
+}
+
+p.explanation
+{
+margin-left: 0.9em;
+margin-right: 0.9em;
+font-size: smaller;
+}
+
+
+/****** Sidenotes ******/
+
+.leftnote
+{
+position:absolute;
+left:1%;
+height:0em;
+width:14%;
+font-size: 0.8em;
+text-indent: 0em;
+line-height: 1.2em;
+}
+
+/****** Page Numbers ******/
+
+.pagenum
+{
+display: inline;
+font-size: 70%;
+text-align: right;
+position: absolute; right: 1%;
+padding: 0 0 0 0;
+margin: 0 0 0 0;
+}
+
+.pagenum a
+{
+text-decoration: none;
+}
+
+
+/****** Footnotes ******/
+
+a.noteref:hover
+{
+text-decoration: none;
+}
+
+a.noteref
+{
+font-size: 80%;
+vertical-align:	0.25em;
+text-decoration: none;
+}
+
+div.footnotes
+{
+padding: 0 0 0 0;
+margin-top: 1em;
+}
+
+hr.fnsep
+{
+width: 25%;
+text-align: left;
+margin-left: 0;
+margin-right: 0;
+}
+
+p.footnote
+{
+font-size: 80%;
+margin-top: 0.5em;
+margin-bottom: 0.5em;
+}
+
+p.footnote .label
+{
+float: left;
+text-align: left;
+width: 2em;
+}
+
+/******	Poetry ******/
+
+div.poem
+{
+text-align:	left;
+margin-left: 5%;
+width: 90%;
+position: relative;
+}
+
+.poem h4
+{
+margin-left: 5em;
+font-weight: normal;
+text-decoration: underline;
+}
+
+.poem .stanza
+{
+margin-top:	1em;
+}
+
+.poem .linenum
+{
+position: absolute;
+top: auto;
+left: -2.5em;
+margin:	0;
+text-indent: 0;
+font-size: 90%;
+text-align:	center;
+width: 1.75em;
+color: #777;
+}
+
+.poem .i0 {	display: block;	margin-left: 2em; }
+.poem .i1 {	display: block;	margin-left: 3em; }
+.poem .i2 {	display: block;	margin-left: 4em; }
+.poem .i3 {	display: block;	margin-left: 5em; }
+.poem .i4 {	display: block;	margin-left: 6em; }
+.poem .i5 {	display: block;	margin-left: 7em; }
+.poem .i6 {	display: block;	margin-left: 8em; }
+.poem .i7 {	display: block;	margin-left: 9em; }
+.poem .i8 {	display: block;	margin-left: 10em; }
+.poem .i9 {	display: block;	margin-left: 11em; }
+
+
+
+/******	Annotations	******/
+
+span.corr
+{
+border-bottom: 1px dotted red;
+}
+
+span.abbr
+{
+border-bottom: 1px dotted gray;
+}
+
+span.measure
+{
+border-bottom: 1px dotted green;
+}
+
+.letterspaced
+{
+letter-spacing:	0.2em;
+}
+
+.smallcaps
+{
+font-variant: small-caps;
+}
+
+
+/****** Anchors ******/
+
+a.hidden:hover
+{
+text-decoration: none;
+}
+
+a.hidden
+{
+text-decoration: none;
+}
+
+hr
+{
+width: 45%;
+margin-top: 1em;
+margin-left: auto;
+margin-right: auto;
+clear: both;
+text-align: center;
+height: 1px;
+}
+
+
+
+
+
+body
+{
+background:	#FFFFFF;
+font-family: "Times	New	Roman",	Times, serif;
+}
+
+body, a.hidden
+{
+color: black;
+}
+
+h1,	h2,	h3,	h4,	h5,	h6
+{
+color: #001FA4;
+font-family: Verdana, Arial, Helvetica,	sans-serif;
+}
+
+.figureHead, .noteref, span.leftnote, p.legend
+{
+color: #001FA4;
+}
+
+.rightnote,	.pagenum, .linenum, .pagenum a
+{
+color: #AAAAAA;
+}
+
+a.hidden:hover,	a.noteref:hover
+{
+color: red;
+}
+
+
+</style></head>
+<body>
+
+
+<pre>
+
+The Project Gutenberg EBook of Robur de Veroveraar, by Jules Verne
+
+This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with
+almost no restrictions whatsoever.  You may copy it, give it away or
+re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included
+with this eBook or online at www.gutenberg.org
+
+
+Title: Robur de Veroveraar
+
+Author: Jules Verne
+
+Release Date: August 21, 2006 [EBook #19091]
+
+Language: Dutch
+
+Character set encoding: ISO-8859-1
+
+*** START OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK ROBUR DE VEROVERAAR ***
+
+
+
+
+Produced by Jeroen Hellingman and the Online Distributed
+Proofreading Team at http://www.pgdp.net/
+
+
+
+
+
+
+</pre>
+
+
+<div class="frontmatter">
+<p class="div1"><span class="pagenum">
+[<a href="#d0e7153">Inhoud</a>]
+</span></p>
+<p></p>
+<div class="divFigure">
+<p class="legend"><img border="0" src="images/frontcover.jpg" alt="Oorspronkelijke voorkant."></p>
+</div><p>
+
+</p>
+<h1 class="docTitle">Wonderreizen.</h1>
+<h2 class="byline"><span class="docAuthor">Jules Verne</span></h2>
+<h1 class="docTitle">Robur<br>
+De Veroveraar
+</h1>
+<div class="divFigure">
+<p class="legend"><img border="0" src="images/p000.jpg" alt="De Albatros."></p>
+</div>
+<h2 class="docImprint">Amsterdam<br>
+Uitgevers-Maatschappy &#8220;Elsevier&#8221;<br>
+1915
+</h2>
+</div><a id="d0e95"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e95">1</a>]</span><div class="bodytext">
+<p class="div1"><a id="d0e97"></a><span class="pagenum">
+[<a href="#d0e7153">Inhoud</a>]
+</span></p>
+<h2 class="label">I.</h2>
+<h2>Waarin de geleerden en ook de domkoppen met de handen in het haar zitten.</h2>
+<p>&#8220;Pang!....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Pang!....&#8221;
+
+</p>
+<p>De twee pistoolschoten gingen als het ware tegelijkertijd af. Eene koe, die op een afstand van vijftig passen ongeveer rustig
+graasde, kreeg een der kogels in de bovenrugwervels. Toch, dat moet erkend worden, had zij aan het geheele geval hoegenaamd
+geene schuld. De onschuldigen boeten in den regel voor de schuldigen.
+
+</p>
+<p>Geen der beide vechtenden was geraakt geworden. Zoo gaat het gewoonlijk in de wereld.
+
+</p>
+<p>Wie waren die twee heeren, die daar op elkander geschoten, die naar elkanders leven getracht hadden?
+
+</p>
+<p>Wij weten het niet. En toch was, dunkt ons, de gelegenheid schoon, om hunne namen aan de vergetelheid te ontrukken, om die
+namen voor het verre nageslacht te bewaren. Alles wat hier evenwel medegedeeld kan worden is, dat de eene, de oudste, Engelschman,
+en de andere, de jongste, Amerikaan was.
+
+</p>
+<p>Vraagt men of wij de plek kunnen aanduiden, waar de doodonschuldige herkauwster haar laatste bosje gras gegraasd had? Niets
+gemakkelijker dan dat. Dat viel voor op den rechteroever van de Niagara, niet heel ver van die hangende brug, welke de verbinding
+daarstelt van den Amerikaanschen met den Canadaschen oever, op ongeveer drie mijlen beneden de beide watervallen.
+
+</p>
+<p>De Engelschman trad toen met vasten tred op zijn tegenstander den Amerikaan toe:
+
+</p>
+<p>&#8220;En toch, in weerwil van alles, houd ik steeds vol, dat het de <i>Rule Britannia</i>! was,&#8221; zeide hij.
+
+</p>
+<p>&#8220;Neen, gij vergist u. Het was de <i>Yankee Doodle</i>; ik verzeker het u,&#8221; hernam de andere.
+
+</p>
+<p>De twist zou waarlijk weer losgebroken zijn, toen een der getuigen&#8212;waarschijnlijk in het belang van het grazend vee&#8212;meende
+tusschenbeiden te moeten komen.
+<a id="d0e130"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e130">2</a>]</span></p>
+<p>&#8220;Kom, kom,&#8221; zeide hij, &#8220;laten wij aannemen, dat het de <i>Rule Britannia</i> en de <i>Yankee Doodle</i> was, dan hebt gij beiden gelijk, en dan kunnen wij ten minste gaan ontbijten, niet waar? Vindt gij dat geen prachtig voorstel?&#8221;
+
+</p>
+<p>Dat compromis tusschen de beide vaderlandlievende volksgezangen van Noord-Amerika en van Groot-Brittanni&euml; werd tot aller tevredenheid
+door beide partijen aangenomen.
+
+</p>
+<p>Amerikanen en Engelschen gingen stroomopwaarts langs de Niagara en namen plaats aan de gastvrije tafel van het Goat-Island-h&ocirc;tel,
+hetwelk op eene strook neutraal grondgebied tusschen de beide watervallen opgetrokken was.
+
+</p>
+<p>Nu zij eenmaal voor hunne gekookte eieren, voor hunne traditioneele ham, voor hun koud roastbeef, dat met brandverwekkende
+mixed pickles smakelijk gemaakt werd, voor hunne thee, die bij stroomen vloot, om de beroemde watervallen jaloersch te maken,
+gezeten waren, nu zullen wij hen met rust laten. Wie weet daarenboven, of er over die mannen nog in dit verhaal zal gehandeld
+worden.
+
+</p>
+<p>Wij voor ons gelooven aan die waarschijnlijkheid wel het allerminst.
+
+</p>
+<p>Maar, wie had nu gelijk? De Engelschman, of de Amerikaan?
+
+</p>
+<p>Dat was zeer moeielijk uit te maken. In ieder geval was dit tweegevecht een bewijs te meer, hoe hartstochtelijk opgewonden
+de gemoederen niet alleen in de Nieuwe maar ook in de Oude Wereld waren ter zake van een onverklaarbaar verschijnsel, hetwelk
+sedert een maand ongeveer, al de hersenen in de war bracht.
+
+
+</p>
+<div class="poem">
+<div class="stanza">
+<p class="line" style=""><span class="poetryline">.... <i>Os sublime dedit coelumque tueri</i></span></p>
+</div>
+</div>
+<p>zegt Ovidius Naso ergens in zijne onvergetelijke gedichten ter verheerlijking van het menschelijk schepsel.
+
+</p>
+<p>Inderdaad, nimmer had men, sedert de mensch op den aardbol verschenen was, zooveel en zoo bestendig naar den hemel gekeken
+als in deze laatste dagen.
+
+</p>
+<p>Nu had juist gedurende den voorafgaanden nacht nog, eene luchttrompet hare schrille koperklanken door het luchtruim laten
+weergalmen, vlak boven dat gedeelte van Canada, hetwelk tusschen het meer Ontario en het meer Erie gelegen is. De een had
+duidelijk het <i>Yankee Doodle</i> gehoord, de andere het <i>Rule Britannia</i>. Vandaar die twist tusschen Anglo-Saksers, die met een stevig ontbijt te Goat-Island eindigde. Misschien hadden zij, alles
+wel beschouwd, niets van die vaderlandlievende gezangen gehoord, maar, wat door niemand betwijfeld werd, was dat dit vreemde
+geschetter zeer zonderling uit den hemel naar de aarde scheen neder te dalen.
+<a id="d0e168"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e168">3</a>]</span></p>
+<p>Moest er aan een hemelsche trompet gedacht worden, die door een engel of een aartsengel bespeeld werd?.... Had men niet eerder
+te denken aan vroolijke en opgeruimde luchtreizigers, die dit klankrijke instrument, waarvan de Faam een zoo luidruchtig gebruik
+maakt, bespeelden?
+
+</p>
+<p>Neen, waarlijk niet. Men kon kijken en turen, zooveel men maar wilde. Er was geen ballon, en er waren bijgevolg ook geen luchtreizigers
+te bespeuren. Een buitengewoon natuurverschijnsel deed zich in de hoogere luchtlagen vernemen.
+
+</p>
+<p>Dat was een luchtverschijnsel, waarvan men noch den aard noch den oorsprong wist aan te wijzen.
+
+</p>
+<p>Heden werd het boven Amerika vernomen en acht-en-veertig uren later boven Europa, acht dagen later in Azi&euml; boven het Hemelsche
+Keizerrijk.
+
+</p>
+<p>Maar als nu die trompet, welker toon zeer duidelijk vernomen werd, niet die van het laatste oordeel was, welk soort van blaasinstrument
+was het dan?....
+
+</p>
+<p>Dat natuurverschijnsel veroorzaakte in alle landen en streken van het aardrijk, in de verschillende keizerrijken, koninkrijken
+of gemeenebesten eene zekere mate van onrust, die bestreden moest worden.
+
+</p>
+<p>Wanneer gij in uw huis vreemde en onverklaarbare geruchten zoudt vernemen, zoudt gij dan niet zoo spoedig mogelijk den aard
+van die geruchten willen leeren kennen? En als die nasporingen mislukten, zoudt gij dan uw huis niet verlaten, om een ander,
+meer rustig, te betrekken?
+
+</p>
+<p>Ongetwijfeld, niet waar? Zoo zou ieder verstandig redelijk wezen handelen.
+
+</p>
+<p>Maar in het onderhavige geval gold het niet uw huis, maar den geheelen aardbol.
+
+</p>
+<p>Men kan dien bol maar niet zoo verlaten, om naar de Maan, naar Mars, naar Venus, naar Jupiter of naar eene andere planeet
+van ons zonnestelsel te verhuizen.
+
+</p>
+<p>Men moest dus opsporen wat er omging, niet in de onmetelijke luchtledige ruimte, die onzen aardbol omgeeft, maar in de atmosferische
+lagen, welke zich tusschen die ruimte en den bol bevonden.
+
+</p>
+<p>En, inderdaad, zonder lucht, geen geluid. En daar er toch geluid vernomen werd van die trompet, zoo moest het natuurverschijnsel
+plaats vinden te midden van de luchtlaag, welker dichtheid afnemende en verminderende is, zoodat zij zich op niet verder dan
+twee uren gaans van ons aardrijk uitstrekt.
+
+</p>
+<p>Natuurlijk bespraken duizenden dagbladen, weekbladen en tijdschriften de zaak en behandelden haar en bekeken haar van alle
+<a id="d0e195"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e195">4</a>]</span>kanten. Poogden zij het natuurverschijnsel toe te lichten, zoo benevelden en verduisterden zij het ook vaak. Zij verkondigden
+valsche of ware berichten, stelden hunne lezers gerust of <span class="corr" title="Bron: beanstigden">beangstigden</span> hen, naarmate dat in hun kraam en in het belang van de grootte hunner oplage te pas kwam, en prikkelden de menigte, die toch
+al niet erg op haar gemak was, hartstochtelijk.
+
+</p>
+<p>Waarachtig, de staatkunde leed er door, hoewel de zaken over het algemeen niet minder gedreven werden en noch handelsman,
+noch nijverheidsman redenen van ontevredenheid hadden.
+
+</p>
+<p>Maar, in Godsnaam, wat had er dan toch in dat luchtruim plaats?
+
+</p>
+<p>Men raadpleegde de sterrenwachten van de geheele wereld. Van Parijs, van Greenwich, van Berlijn, van Rome, van Leiden....
+in een woord allen. En toen die wetenschappelijke inrichtingen het antwoord schuldig bleven, vroeg men zich af, waartoe die
+sterrenwachten, die zooveel geld kostten, toch wel dienden.
+
+</p>
+<p>Wanneer sterrenkundigen in staat zijn om sterren in dubbelsterren, in drievuldige sterren, op duizenden, op honderd-duizenden
+uren afstand te ontleden, waarom konden zij den aard en den oorsprong van een eenvoudig kosmisch natuurverschijnsel niet verklaren,
+dat toch maar plaats kon hebben binnen een straal van slechts weinige kilometers?
+
+</p>
+<p>Waarlijk, de vraag kan gegrond heeten: waartoe dienen die sterrenkundigen?
+
+</p>
+<p>Wat er dan ook maar op een telescoop, op een verrekijker, op een bril, op een neusknijpertje, op een tooneelkijker geleek,
+werd opgeduikeld om naar den hemel te turen, zelfs de <i>monocles</i>, de eenoogige brillen zou men ze kunnen noemen, waarvan de fatten zich zoo bevallig bedienen, werden gebruikt om gedurende
+die fraaie zomernachten het uitspansel te bespieden. Allen, die maar oogen en een brilleglas ter beschikking hadden, waren
+in de weer, en inderdaad hun getal was ontelbaar. Zonder overdrijving kon hun aantal, die gezichthelpende instrumenten van
+alle lengten en alle dikten bezigden, gerust op honderdduizend, ja op veel meer begroot worden. Er waren meer waarnemers dan
+sterren die aan de hemelsche transen met het bloote oog te zien waren.
+
+</p>
+<p>Neen! nimmer was aan eene zons- of maansverduistering, die toch in het belang der wetenschap van alle punten van de beschaafde
+en onbeschaafde landen van het geheele aardrijk bespied wordt, zulk eene eer, zulk eene waarneming ten deel gevallen. Het
+was, alsof alle sterrenkundigen, ja alle natuurkundigen het hoofd verloren hadden.
+
+</p>
+<p>Eindelijk kwam er antwoord van de sterrenwachten. Maar het was er ook naar.
+
+<a id="d0e219"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e219">5</a>]</span></p>
+<p></p>
+<div class="divFigure">
+<p class="legend"><img border="0" src="images/p005.jpg" alt="De twee pistoolschoten gingen als het ware tegelijkertijd af (bladz. 1)."></p>
+<p class="figureHead">De twee pistoolschoten gingen als het ware tegelijkertijd af (bladz. <a href="#d0e95">1</a>).
+</p>
+</div><p>
+
+
+</p>
+<p>Het was trouwens te voorzien. Zet twee geleerden bij elkander, dan kibbelen zij. Breng er drie bij elkander, dan twisten zij;
+zijn <a id="d0e230"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e230">6</a>]</span>er vier bijeen, dan vechten zij. Bij groote bijeenkomsten worden geregelde veldslagen geleverd.
+
+</p>
+<p>Iedere sterrenwacht diende een antwoord in; maar die antwoorden klopten volstrekt niet met elkander. Ieder gaf zijne meening
+ten beste; maar ieders meening verschilde hemelsbreed met die van zijn collegialen buurman.
+
+</p>
+<p>Natuurlijk werd daaruit een binnenlandsche oorlog tusschen de geleerden geboren, die van de laatste weken van April tot in
+de eerste weken van Mei duurde en met de meeste hartstochtelijkheid gevoerd werd.
+
+</p>
+<p>De sterrenwacht van Parijs nam eene zeer gereserveerde houding aan. Geen harer secti&euml;n leverde eene bepaalde uitspraak. In
+den diensttak der wiskunstige sterrenkunde had men hooghartig nagelaten uit te kijken en waarnemingen te doen; in dien van
+de meridiaanwaarnemingen had men niets bijzonders opgemerkt; in dien van de natuurkundige waarnemingen had men niets gezien;
+in den geodesischen diensttak had men niets vernomen; in den meteorologischen had men zelfs niets gegist, en eindelijk in
+dien der berekenaars had men zich&#8212;ongeloofelijk, niet waar?&#8212;in de eenvoudigste formulen vergist. De bekentenis was openhartig
+ten minste, dat moet erkend worden.
+
+</p>
+<p>Diezelfde openhartigheid werd ook door de sterrenwacht te Montsouris en door den magnetischen waarnemingspost te Saint-Maur
+betracht. Dezelfde hulde werd aan de waarheid gebracht door het Bureau des Longitudes.
+
+</p>
+<p>Waarachtig: Fransch stamt af van Frank. En frank beteekent: vrijmoedig, waarheidlievend.
+
+</p>
+<p>In de departementen week men eenigszins van dat openhartigheidsstelsel af.
+
+</p>
+<p>Misschien was er in dien nacht van den 6<sup>den</sup> op den 7<sup>den</sup> Mei een lichtstraal gezien, die als een electrisch verschijnsel, hetwelk hoogstens twintig seconden mag geduurd hebben, kon
+opgenomen worden.
+
+</p>
+<p>Op den Pic du Midi, een der hoogste toppen van het Pyrenee&euml;ngebergte, was die lichtstraal des avonds tusschen negen en tien
+uur waargenomen geworden.
+
+</p>
+<p>Op den meteorologischen waarnemingspost van Puy de D&ocirc;me, een der toppen van het Hoogland van Auvergne, was dat licht na middernacht
+tusschen een en twee uur gezien geworden.
+
+</p>
+<p>Op den Mont-Ventoux, niet ver van Avignon in de Provence, was dat licht des ochtends tusschen twee en drie uren ontwaard.
+
+</p>
+<p>Te Nizza, aan de Middellandsche zee, had die lichtstraal zich tusschen drie en vier uren vertoond.
+
+</p>
+<p>Eindelijk op den Semnoz-Alp, tusschen Annecy, le Bourget en <a id="d0e262"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e262">7</a>]</span>het meer van Gen&egrave;ve gelegen, had men dat licht bespeurd, toen de dageraad reeds de kim verlichtte.
+
+</p>
+<p>Klaarblijkelijk konden die verschillende waarnemingen niet verworpen worden.
+
+</p>
+<p>Ongetwijfeld was dat licht achtereenvolgens in de tijdruimte van weinige uren op al die waarnemingsposten gezien geworden.
+Dus, &ograve;f die lichtstraal was door verscheidene lichtbronnen veroorzaakt geworden, die zich door de bovenste luchtlagen bewogen;
+&ograve;f slechts door eene eenige. Maar als zij aan eene eenige lichtbron toegeschreven moest worden, dan moest deze eene snelheid
+van voortbeweging bezeten hebben, die de tweehonderd kilometers per uur zeer nabij bereikte.
+
+</p>
+<p>Maar had men bij daglicht iets abnormaals in den dampkring ontwaard?
+
+</p>
+<p>Neen! Dat was nimmer geschied.
+
+</p>
+<p>Had men ten minste de trompet bij daglicht in de bovenste luchtlagen vernomen?
+
+</p>
+<p>Ook dat niet, dat moest een ieder, zelfs de meest nauwkeurige waarnemer bekennen.
+
+</p>
+<p>Nimmer had dat trompetgeschal tusschen zonsopgang en ondergang weerklonken.
+
+</p>
+<p>Men was in het Vereenigde Koninkrijk zeer overstuur. De sterrenwachten daar konden maar tot geene overeenstemming komen. Greenwich
+twistte met Oxford, hoewel beiden beweerden en stokstijf staande hielden, &#8220;dat er niets was.&#8221; Zelfs die twistende overeenkomst
+was merkwaardig.
+
+</p>
+<p>&#8220;Een optisch bedrog!&#8221; zei de eene en klampte zich daaraan halsstarrig vast.
+
+</p>
+<p>&#8220;Een akoustisch bedrog!&#8221; antwoordde de andere en was in zijne meening niet minder hardnekkig.
+
+</p>
+<p>Vandaar de twist! Vandaar het dispuut! Hoewel beiden erkenden, dat er zinsbedrog bestond. Of het nu de oogen of de ooren waren,
+die het bedrog pleegden? Ziet, dat moest uitgemaakt worden.
+
+</p>
+<p>De Nederlandsche sterrenwachten te Utrecht en te Leiden behandelden de quaestie leuker. Daar had men eenvoudig hoegenaamd
+niets waargenomen. Men hield zich als neutrale mogendheid buiten den twist.
+
+</p>
+<p>Tusschen de sterrenwachten te Berlijn en te Weenen dreigde de quaestie tot internationale verwikkelingen aanleiding te geven.
+Wat zij evenwel waargenomen hadden, was zoo Duitsch geleerd, zoo Duitsch verward, zoo nevelachtig, dat zij zelve er geen touw
+aan vastmaken konden. Maar de directeur van de Russische sterrenwacht te Poultawa bewees hen toch, dat zij beiden gelijk hadden.
+Het gold alleen volgens hem het standpunt, hetwelk ieder hunner <a id="d0e290"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e290">8</a>]</span>tegenover het natuurverschijnsel innam. In theorie was dat natuurverschijnsel onmogelijk aan te nemen; in de praktijk was
+het evenwel mogelijk en bestaanbaar.
+
+</p>
+<p>In Zwitserland, namelijk op de sterrenwachten van Bern, van Gen&egrave;ve en van Zurich, op de waarnemingsposten op den Santis, op
+den Gaebris in het kanton Appenzeil, op den Rigi, in het kanton Lucern, op den Sint Gothard, op den Sint Bernard, op den Julier-top,
+op den Simplon, op den Sombliek in de Tyrolsche Alpen, nam men eene groote terughoudendheid in acht omtrent dat natuurverschijnsel,
+hetwelk niemand nog had kunnen waarnemen of bevestigen.
+
+</p>
+<p>En ieder nadenkend wezen zal moeten erkennen, dat zulk eene terughoudendheid wezenlijk verstandig was.
+
+</p>
+<p>In Itali&euml; daarentegen, aarzelden de wachters op de meteorologische waarnemingsposten op den Vesuvius, op den Etna, deze laatste
+ingericht in de oude Casa Inglese, op den Monte Cavo, niet, om de daadwerkelijkheid van het natuurverschijnsel aan te nemen.
+En de geleerden hadden op een helderen dag iets waargenomen, dat veel weg had van een gekruld, dicht opeengerold wolkje, en
+gedurende een helderen nacht iets, wat veel geleek op eene vallende ster. Een hunner had zelfs bij die gelegenheid, waarschijnlijk
+om zijn Fransch te luchten, uitgeroepen:
+
+
+</p>
+<div class="poem">
+<div class="stanza">
+<p class="line" style=""><span class="poetryline"><i>Encore une &eacute;toile, qui file, qui file et dispara&icirc;t,</i></span></p>
+</div>
+</div>
+<p>en daardoor bewijzen gegeven, dat hij zijn B&eacute;ranger niet vergeten had.
+
+</p>
+<p>Wat die Italiaansche geleerden eigenlijk gezien hadden; ja, zij moesten erkennen, dat zij het niet wisten.
+
+</p>
+<p>Waarlijk, dat geheimzinnige natuurverschijnsel begon den geleerden de keel uit te hangen, en zij zouden het hunne ge&euml;erde
+aandacht onwaardig verklaard hebben,&#8212;hunne gewone taktiek, wanneer zij tegenover onverklaarbare feiten gesteld worden,&#8212;wanneer
+niet de nederigen en onwetenden, die steeds de overgroote meerderheid van het menschelijk geslacht uitgemaakt hebben, die
+nog uitmaken en steeds zullen uitmaken, wat volgens onze bescheiden meening een zeer wijze natuurwet is, niet hartstochtelijk
+opgewonden en beangst geworden waren. Nu moest men er wel eenige aandacht aan blijven wijden.
+
+
+</p>
+<p></p>
+<div class="divFigure">
+<p class="legend"><img border="0" src="images/p009.jpg" alt="Hij, die zijne naald het dichtst nabij het midden der lijn en het hout plantte.&#xA;(Bladz. 20)."></p>
+<p class="figureHead">Hij, die zijne naald het dichtst nabij het midden der lijn en het hout plantte.
+(Bladz. <a href="#d0e584">20</a>).
+</p>
+</div><p>
+
+
+</p>
+<p>Maar toen bekoelde de ijver der sterrenkundigen en der meteorologen in zooverre, dat zij besloten de oplossing van het vraagstuk
+als hopeloos op te geven, toen in den nacht van den 26<sup>sten</sup> op den 27<sup>sten</sup> op de sterrenwacht te <span class="corr" title="Bron: Kantokeino">Kautokeino</span> in de Noorweegsche provincie Finmarken, en in den nacht van den 28<sup>sten</sup> op den <a id="d0e330"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e330">9</a>]</span>29<sup>sten</sup> op die van Isfjord op Spitsbergen, de Noorwegers op het eene punt en de Zweden op het andere, geheel en al overeenkomstig
+<a id="d0e335"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e335">10</a>]</span>met elkander waargenomen hadden, dat te midden van een prachtig noorderlicht een groote vogel, een soort van luchtmonster
+verschenen was. Het is waar, men had den vorm, de soort, de familie en het geslacht van dit monster niet kunnen bepalen, door
+zijne snelheid van verschijnen en verdwijnen; maar daarin kwam men toch overeen, dat het kleine lichaampjes uitgeworpen had,
+die met een knal uit elkander gesprongen waren, alsof men met bommen te doen had gehad.
+
+</p>
+<p>Gelukkig voor die brave Noordsche geleerden, was men zoo welwillend in het overige geleerde Europa, om hunne verklaring niet
+te betwijfelen. Wat evenwel daarbij hoogst opmerkenswaardig was, dat was dat Zweden en Noorwegers in eenig punt tot eene overeenkomst
+hadden kunnen geraken. Zoo iets was nog nimmer geschied, zoolang de aarde bestond en zoolang daarop Scandinavi&euml;rs geleefd
+hadden.
+
+</p>
+<p>Maar die Europeesche welwillendheid werd door de overige geleerden niet betracht. Men lachte over die vermeende waarneming
+op alle sterrenwachten van Zuid-Amerika, bij voorbeeld op die van Brazili&euml;, van Peru, van La Plata. Men lachte ook op de sterrenwachten
+van Australi&euml;, op die van Sydney, van Port-Adela&iuml;de, van Melbourne. En het Australische lachen is aanstekelijk evenals eene
+bacteri&euml;n-ziekte.
+
+</p>
+<p>Om kort te gaan, in Azi&euml; was slechts een enkele chef van een meteorologischen waarnemingspost die behoorlijk een eigen meening
+omtrent dat natuurverschijnsel had, en die, in weerwil van al de veelvuldige scherpe hatelijkheden, welke als puntige pijlen
+allerwege afgeschoten waren, had durven verkondigen. Dat was de Chinees Chang Kwa Ong, directeur van de sterrenwacht Zi Ka
+Way, welke te midden van eene uitgestrekte vlakte, op meer dan tien mijlen van de zee gelegen was, en het voordeel genoot
+van een onmetelijken horizon en een heldere en zuivere dampkringslucht te bezitten. Waarlijk, die Chinees Chang Kwa Ong beschaamde
+de geheele geleerde wereld!
+
+</p>
+<p>&#8220;Het is toch mogelijk,&#8221; had deze zoon van het Hemelsche Rijk gezegd, &#8220;dat het zooveel besproken natuurverschijnsel toch niets
+anders ware dan een zwevend toestel, eene vliegende machine, in een woord een luchtschip.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Wat een uil! Welk een bespottelijke grap!&#8221; riep men van alle kanten uit.
+
+</p>
+<p>Intusschen, als het twisten in de Oude Wereld hevig was en de meeningen daar zeer verdeeld waren, dan was het nog een graad
+erger in de Nieuwe Wereld gesteld. En daaronder konden de <span class="corr" title="Bron: Vereenige">Vereenigde</span> Staten, die de grootste oppervlakte van Amerika besloegen, meetellen. Het was waarlijk, alsof men daar dol was!
+<a id="d0e352"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e352">11</a>]</span></p>
+<p>Men weet, dat een Yankee gewoonlijk recht op zijn doel afgaat. In ieder geval kiest hij niet den langsten weg, om dat doel
+te bereiken. Hij doet dat wel eens wat ruw en onbehouwen; maar hij komt er, en dat is het voornaamste. De geleerden, aan de
+sterrenwachten van het Amerikaansche Bondgenootschap verbonden, aarzelden dan ook geen oogenblik, om elkander duchtig de waarheid
+te zeggen. Dat zij elkander hunne argumenten niet naar het hoofd wierpen, had alleen tot oorzaak, dat zij die argumenten wilden
+bewaren, om ze op het juiste en beslissende oogenblik te kunnen aanwenden. Nog al niet dom van die Amerikanen, niet waar?
+
+</p>
+<p>Bij dit zoo heftig betwiste vraagstuk kibbelden de sterrenwachten te Washington in den Staat Columbia, en te Cambridge in
+den Staat Duna, met die van Darmouth-College in den Staat Connecticut en van <span class="corr" title="Bron: Aun-Arbor">Ann-Arbor</span> in den Staat Michigan. Het onderwerp van den twist betrof niet den aard van het lichaam, hetwelk in denzelfden nacht, in
+hetzelfde uur, in dezelfde minuut en in dezelfde seconde door die sterrenwachten was waargenomen, hoewel de baan, die door
+het geheimzinnige en bewegelijke natuurverschijnsel was afgelegd, zich slechts op eene geringe hoogte boven den gezichteinder
+verhief. Maar de afstand van den Staat Connecticut tot dien van Michigan, en van den Staat Duna tot dien van Columbia, was
+groot genoeg om die dubbele waarneming, op hetzelfde oogenblik gedaan, zoo niet onder de onmogelijkheden, dan toch onder de
+onwaarschijnlijkheden te doen sorteeren.
+
+</p>
+<p>Dudley te Albany in den Staat New-York, en West-Point, de Amerikaansche Militaire Akademie, stelden hunne collega&#8217;s in het
+ongelijk, door middel van eene nota, waarin de rechte opklimming en de trapsgewijze daling van het waargenomen lichaam op
+het nauwkeurigst uitgerekend werd.
+
+</p>
+<p>Later werd evenwel uitgemaakt, dat die waarnemers zich omtrent het waargenomen lichaam vergist hadden.
+
+</p>
+<p>Ontegenzeggelijk was hetgeen zij gezien hadden, niets anders dan een bolied, een luchtsteen geweest, die onzen dampkring ter
+halver hoogte doorsneden had. Dus de gevolgtrekking lag voor de hand: die bolied kon onmogelijk het onderwerpelijk zooveel
+besproken lichaam zijn.
+
+</p>
+<p>Daarenboven, hoe zou een bolied een trompet hebben kunnen bespelen? Het was om te lachen?
+
+</p>
+<p>Wat die trompet aangaat, ja, men poogde wel hare schetterende fanfaar onder de rubriek: akoustisch bedrog te rangschikken.
+Maar daarin slaagden de geleerden volstrekt niet. In dit geval waren de ooren beter te vertrouwen geweest dan de oogen. Men
+meende iets gezien te hebben; maar men had zeker iets gehoord.
+
+</p>
+<p>O, dat kon, dat mocht niet betwijfeld worden! Door niemand! Neen, door niemand!
+<a id="d0e372"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e372">12</a>]</span></p>
+<p>In den nacht van den 12<sup>den</sup> op den 13<sup>den</sup> Mei&#8212;een zeer sombere nacht, tusschen twee haakjes gezegd&#8212;hadden de waarnemers van Yale-College, de wetenschappelijke school
+van Sheffield, zelfs eenige maten kunnen opschrijven van eene muzikalische melodie in r&eacute; majeur en in de vierkwarts maat,
+die noot voor noot het refrein van het <i>Chant du D&eacute;part</i> weergaf.
+
+</p>
+<p>&#8220;Mooi!&#8221; riepen de Amerikaansche grappenmakers, &#8220;het is een Fransch orkest, dat daar boven in de hoogste luchtlagen speelt.
+Nu hebben wij le <i>Chant du D&eacute;part</i>, straks krijgen wij <i>la Reine Hortense</i>!&#8221;
+
+</p>
+<p>Maar spotten is niet redeneeren. Dat merkte een waarnemer van de sterrenwacht te Boston op, welke inrichting door de <i>Atlantic Iron Works Society</i> gesticht werd. De meeningen van die Society op het gebied van sterrenkunde en meteorologie begonnen kracht van wet in de
+geleerde wereld te verkrijgen.
+
+</p>
+<p>Toen kwam de sterrenwacht van Cincinnati tusschenbeiden, die in 1870 opgericht werd op den berg Lookout, dank zij der onbekrompenheid
+van den heer Kilgoor, die door zijne micrometrische metingen der dubbelsterren zooveel naam in de geleerde wereld verworven
+heeft. De directeur van die inrichting verklaarde met de meest mogelijke goede trouw, dat er zeker iets bestaan moest, hetgeen
+als onomstootbaar moest aangenomen worden; dat een bewegelijk lichaam zich nu en dan en binnen betrekkelijk korte tijdperken
+op verschillende punten in den dampkring vertoond had; maar dat het onmogelijk was omtrent den aard, de afmetingen, de snelheid
+van voortbeweging, de loopbaan van bedoeld lichaam eene uitspraak te doen.
+
+</p>
+<p>Zoo stond het vraagstuk, toen een dagblad, welks verspreiding onmetelijk te noemen is: de <i>New-York Herald</i>, van een zijner geabonneerden de navolgende niet onderteekende mededeeling ontving:
+
+</p>
+<p>&#8220;Men heeft voorzeker niet vergeten de ijverzucht, welke de twee erfgenamen van de Begam van Ragginahra bezielde, namelijk
+dien Franschen dokter Sarrasin, die te Franceville verblijf hield, en den Duitschen werktuigkundige Herr Schultze, die te
+Stahlstadt woonde. Die beide steden lagen, zooals men zich nog wel herinneren zal, in het zuidelijke gedeelte van den Staat
+Or&eacute;gon, die deel uitmaakt van de Vereenigde Staten van Noord-Amerika.
+
+</p>
+<p>&#8220;Men zal voorzeker evenmin vergeten hebben, dat Herr Schultze, zwanger van het denkbeeld, om Franceville te verwoesten, een
+vreeselijk projectiel afschoot, met het doel om dat op de Fransche stad te werpen, ten einde haar met &eacute;&eacute;n slag in een puinhoop
+te verkeeren.
+<a id="d0e408"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e408">13</a>]</span></p>
+<p>&#8220;En nog veel minder zal men vergeten hebben, dat dit projectiel waarvan de aanvankelijke snelheid bij het verlaten van de
+monding van het monsterkanon onnauwkeurig berekend was; door eene kracht zestienmaal grooter dan die der gewone projectielen
+voortgestuwd werd,&#8212;ongeveer honderd-vijftig geographische mijlen in het uur,&#8212;die het buiten onzen dampkring voerde, zoodat
+het niet meer op onze aarde teruggevallen is; maar dat het thans als een bolied rondom die aarde draait en daarom in alle
+eeuwigheid moet blijven draaien.
+
+</p>
+<p>&#8220;En na de herinnering deswege opgewekt te hebben, zal het voorzeker veroorloofd zijn te vragen, waarom het lichaam, waarover
+zooveel rumoer gemaakt wordt en welks bestaan niet geloochend kan worden, die bolied niet zou zijn?&#8221;
+
+</p>
+<p>Zeer geestig gevonden van dien geabonneerde van den <i>New-York Herald,</i> niet waar?
+
+</p>
+<p>Maar de trompet dan?.... Hoe die te verklaren?
+
+</p>
+<p>Er was wel springlading, maar geene trompet in het projectiel van Herr Schultze!
+
+</p>
+<p>Dus, al die twisten, al die uitleggingen leidden tot niets. Het moest erkend worden: al die waarnemers namen al zeer slecht
+waar. Dat kon niet ontkend worden.
+
+</p>
+<p>Bleef dus de hypothese van mijnheer Chang Kwa Ong, den directeur van Zi Ka Way over.
+
+</p>
+<p>Maar,.... mocht men wetenschappelijke waarde hechten aan de meening van een Chinees?....
+
+</p>
+<p>De oordeelvellingen waren natuurlijk alweer verdeeld. Een nieuwe oorzaak tot twisten was gevonden.
+
+</p>
+<p>O, die geleerden! Wie zal de aarde er van verlossen?
+
+</p>
+<p>De lezer moet nu niet gelooven, dat het publiek zoowel van de Oude als van de Nieuwe Wereld beu werd van het onderwerp. O,
+lang niet! Het gekibbel ging zijn gang, het getwist nam toe, zonder dat men er in slaagde tot overeenstemming te geraken.
+Men scharrelde en schermutselde eindeloos.
+
+</p>
+<p>En toch had er een soort van wapenstilstand plaats. Het was alsof den geleerden gelegenheid gegeven werd om tot adem te komen.
+
+</p>
+<p>Een paar dagen gingen toch voorbij, zonder dat het bewuste lichaam, bolied of geen bolied, gezien, zonder dat eenig trompetgeschal
+in de lucht vernomen werd. Was dat vreemdsoortige lichaam dus op het een of ander punt van de aarde neergevallen en zou het
+onmogelijk geacht moeten worden het weer te vinden? Of lag het in de diepten van de Groote Stille Zuidzee, of van den Atlantischen
+Oceaan? Of was zijn verdwijnen van meer bescheiden aard? Lag het bijvoorbeeld in de Kaspische zee, of in een der groote meeren
+op Amerikaanschen bodem?
+<a id="d0e438"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e438">14</a>]</span></p>
+<p>Wie ter wereld zou dat kunnen uitmaken?
+
+</p>
+<p>Men zat daar nog over te tobben, toen zich in het tijdperk van den 2<sup>den</sup> tot den 9<sup>den</sup> Juni eene nieuwe serie van feiten voordeed, waarvan de verklaring onmogelijk door het aannemen van een eenvoudig kosmisch
+natuurverschijnsel te geven was.
+
+</p>
+<p>In minder dan acht dagen hadden de Hamburgers op de spits van den Sint Michiels toren, de Turken op de hoogste minaret van
+de Sint Sophia kerk te Constantinopel, de Rouaaneezen aan het uiteinde der metaalspits hunner kathedraal, de Straatsburgers
+aan het uiteinde van hun Munster, de Noord-Amerikanen op het hoofd van het Vrijheidsbeeld, aan de monding der Hudson-rivier
+geplaatst, en op den top van het Washington monument te Boston, de Nederlanders aan de punt der Phrygische muts der Nederlandsche
+Maagd op het Plein 1813 te &#8217;s Gravenhage, en aan den Signaalmast van de bastionvormige sterrenwacht te Utrecht, de Chineezen
+aan de nok van den tempel aan de vijfhonderd Genie&euml;n te Canton gewijd, de Hindoes op den zestienden omgang van den <span class="corr" title="Bron: piramiedvormigen">piramidevormigen</span> Boeddhatempel te Tanjoer, de Javanen aan den vlaggestok op den modernen koepel, gebouwd op het platform van den Boro Boedoer
+bij Magelang gelegen, de San Pietrini&#8217;s aan het kruis van de Sint Pieters kerk te Rome, de Engelschen aan het kruis van de
+Sint Pauls kerk te Londen, de Egyptenaren aan den scherpen top van de Groote Piramide te Giz&egrave;h, de Parijzenaren aan den bliksem-afleider
+van de IJzeren Toren van de tentoonstelling, die in 1889 zal plaats hebben en drie honderd meters hoog is, een vlag zien wapperen,
+die, op elk dier moeilijk te genaken punten vastgehecht was en in den wind golfde.
+
+</p>
+<p>En die vlag bestond uit een zwart veld, dat met zilveren sterren bezaaid was, terwijl in het midden een groote gouden zon
+prijkte. Welke was die vlag? Niemand wist daarop een antwoord te geven.
+
+
+
+
+</p>
+<p class="div1"><a id="d0e456"></a><span class="pagenum">
+[<a href="#d0e7153">Inhoud</a>]
+</span></p>
+<h2 class="label">II.</h2>
+<h2>Waarin de leden van Weldon-Institute met elkander kibbelen, zonder er in te slagen tot overeenstemming te geraken.</h2>
+<p>&#8220;En, den eersten, die het tegendeel zal willen beweren, zal ik....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Zoo, zoo!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;En wat zou dat dan?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Dien zal ik....&#8221;
+<a id="d0e469"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e469">15</a>]</span></p>
+<p>&#8220;Welnu, ik zal het tegendeel beweren, wanneer daar aanleiding toe bestaat!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;En ik ook, en dat in weerwil van uwe dreigementen, waaraan ik mij niets hoegenaamd stoor!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Pas op uwe woorden, Bat Fyn! Ik waarschuw u ernstig, hoor!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;En gij, past gij maar op de uwe, Uncle Prudent! Ik waarschuw u ook!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Ik houd staande dat....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Wat houdt gij staande?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Dat de schroef niet aan het achtereinde moet geplaatst zijn! Dat&#8217;s duidelijk, dunkt me!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Wij ook!.... Wij ook!.... Wij houden dat ook staande!&#8221; schreeuwden een vijftigtal stemmen zoo valsch mogelijk, waarbij zij
+evenwel een volmaakt akkoord vormden.
+
+</p>
+<p>&#8220;Neen!.... De schroef moet aan den voorkant zijn!&#8221; riep Phil Evans uit.
+
+</p>
+<p>&#8220;Ja, aan den voorkant,&#8221; riepen vijftig anderen met even valsch stemgeluid, maar met niet minder krachtige overeenstemming.
+&#8220;Ja, zeker, aan den voorkant!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Neen, aan den achterkant!&#8221; protesteerden anderen niet minder krachtvol en niet minder luidruchtig.
+
+</p>
+<p>&#8220;Neen, noch voor, noch achter, maar in het midden!&#8221; riepen anderen even opgewonden.
+
+</p>
+<p>&#8220;Zoo zullen wij nooit tot overeenstemming geraken! Dat is duidelijk!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Neen, nooit!.... Nooit....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Waarom dan te redekavelen, waarom dan te kibbelen, waarom dan te twisten?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Wij twisten niet.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Wat doen wij dan?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Wij redetwisten! En, dat moet gij toch bekennen, dat is geheel verschillend!&#8221;
+
+</p>
+<p>Aan dien redetwist zou geen mensch geloofd hebben, die, meer kalm van aard, die tegenwerpingen, die scherpe woordspelingen,
+dat geschreeuw vernomen had, welke al te zamen de geheele zaal&#8212;en die was ruim&#8212;sedert een kwartieruurs vervulden.
+
+</p>
+<p>Ja, die zaal van Weldon-Institute was groot. Wellicht de grootste van de geheele stad, zooals Weldon-Institute zelf de grootste
+en meest beroemde club was van Philadelphia, de hoofdplaats van den Staat Pensylvani&euml;, die op zijne beurt een onderdeel uitmaakt
+van de Vereenigde Staten van Noord-Amerika.
+
+</p>
+<p>Nu hadden er daags te voren in die stad, bij gelegenheid van <a id="d0e512"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e512">16</a>]</span>de aanstelling van een gaslantaarn-ontsteker, publieke betoogingen en luidruchtige meetings plaats gehad, waarbij over en
+weer klappen en slagen gewisseld waren geworden.
+
+</p>
+<p>Vandaar die opgewondenheid, die nog niet geheel bedaard was. Vandaar dat onstuimige opbruisen, waarvan de leden van Weldon-Institute
+thans nog bewijzen gaven.
+
+</p>
+<p>En toch gold het hier slechts eene eenvoudige samenkomst van ballonnisten, die het, wel is waar zelfs in dat tijdstip, steeds
+netelige en opwekkende vraagstuk, van de bestuurbare luchtballons behandelden en trachtten op te lossen.
+
+</p>
+<p>Dat viel voor in eene stad der Vereenigde Staten van Noord-Amerika, welker spoedige ontwikkeling zelfs die van New-York, van
+Chicago, van Cincinnati en van San Francisco overtrof; in eene stad die evenwel noch havenplaats, noch middelpunt van het
+een of andere mijnstelsel van steenkolen-ontginning of van petroleum-bronnen was, die noch eene opeenhooping der nijverheids-producten
+daarstelde, noch eindelijk het eindstation van een der openbare spoorwegbanen was;&#8212;in eene stad, die grooter dan Berlijn,
+grooter dan Manchester, grooter dan Edinburg, grooter dan Liverpool, grooter dan Weenen, grooter dan Petersburg, grooter dan
+Dublin was;&#8212;in eene stad, die een park bezit, waarin de zeven parken van de hoofdplaats van Groot-Brittanni&euml; te zamen kunnen
+ronddraaien;&#8212;in eene stad eindelijk, die thans eene bevolking telt van ongeveer twaalf honderd duizend zielen en die er trotsch
+op is de vierde stad der wereld te zijn en dus na Londen, Parijs en New-York genoemd te worden.
+
+</p>
+<p>Men kan schier zeggen, dat Philadelphia met hare grootsche huizen en hare openbare gebouwen, die geene mededinging dulden,
+eene marmeren stad is. Het voornaamste en meest belangrijke van al de collegi&euml;n in de Nieuwe Wereld is dat van Girard en dat
+is te Philadelphia opgericht. De breedste brug van de geheele wereld is de brug, welke over de Schuylkill-rivier geworpen
+is, en deze bevindt zich te Philadelphia. De fraaiste Vrijmetselaars tempel bevindt zich in het loge-gebouw te Philadelphia.
+Eindelijk, de grootste club van de aanhangers der luchtvaart bevindt zich te Philadelphia.
+
+</p>
+<p>Ja, de grootste club ter wereld, en wanneer men haar op dien avond van den 12<sup>den</sup> Juni met ons wil bezoeken, dan gelooven wij, dat de lezer daar zeker eenig genoegen zal smaken.
+
+</p>
+<p>In die groote zaal bewogen zich een honderdtal ballonisten, die allen met den hoed op het hoofd, gebaren maakten, door elkander
+spraken, kibbelden, twistten, schertsten, en dat alles, onder het hooge voorzitterschap van een president, die bijgestaan
+werd door een secretaris en een penningmeester.
+
+<a id="d0e529"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e529">17</a>]</span></p>
+<p></p>
+<div class="divFigure">
+<p class="legend"><img border="0" src="images/p017.jpg" alt="Had hij een vervaarlijken val gedaan (bladz. 24)."></p>
+<p class="figureHead">Had hij een vervaarlijken val gedaan (bladz. <a href="#d0e654">24</a>).
+</p>
+</div><p>
+
+
+</p>
+<p>Die ballonisten waren geene werktuigkundigen van professie. Neen, het waren slechts liefhebbers, die behagen schepten in alles
+<a id="d0e540"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e540">18</a>]</span>wat de luchtscheepvaart betrof. Maar het waren aartsliefhebbers, die zich vooral vijandig toonden aan allen, die tegenover
+de luchtballons de werktuigen en toestellen plaatsten, die &#8220;zwaarder dan de lucht&#8221; waren, zooals vliegende machines, luchtschepen,
+enz. enz.
+
+</p>
+<p>Dat die brave lieden ooit eenigen invloed op het besturen van ballons zouden kunnen uitoefenen, is mogelijk, doch zeer weinig
+waarschijnlijk. Zooveel is zeker, dat hun voorzitter wel eenige moeite had, om hen zelven te besturen.
+
+</p>
+<p>Die voorzitter was te Philadelphia wel bekend. Het was de beruchte Uncle Prudent.&#8212;Prudent was zijn familienaam, en bijgevolg
+geen bijvoegelijk naamwoord, zooals men wellicht veronderstellen kan.
+
+</p>
+<p>Wat de qualificatie van dat woord Uncle: oom betreft, dat zou vooral in Amerika geene verwondering baren, waar men oom kan
+zijn zonder neven of nichten te bezitten. Men noemt daar iemand Uncle: oom of oompie, zooals men elders vader tegen personen
+zegt, die nimmer aanspraak op het vaderschap kunnen doen gelden.
+
+</p>
+<p>Uncle Prudent was een belangwekkend persoon, die in weerwil van zijn naam Prudent: voorzichtig, aangehaald werd voor zijne
+stoutmoedigheid. Hij was zeer rijk, hetgeen overal, maar vooral in de Vereenigde Staten van Noord-Amerika zeer gezien maakt.
+En hoe zou hij niet rijk geweest zijn? Hij bezat toch het grootste gedeelte der aandeelen van de Niagara-watervallen. In dat
+tijdstip had zich eene maatschappij van werktuigkundigen te Buffalo gevormd, om de kracht van die watervallen te exploiteeren.
+
+</p>
+<p>Dat was eene heerlijke zaak. Oordeelt er over.
+
+</p>
+<p>De zevenduizend vijfhonderd kubieke meters water, welke de Niagara per seconde voortstuwt, vertegenwoordigen een vermogen
+van zeven millioen paardekracht. Die onmetelijke kracht, behoorlijk verdeeld over al de fabrieken, welke binnen in een kring
+van vijf kilometers opgericht waren, leverde eene besparing jaarlijks van ongeveer vijftienhonderdmillioen francs, waarvan
+een goed deel in de brandkast van de maatschappij en vooral in de zakken van Uncle Prudent terechtkwam.
+
+</p>
+<p>Daarenboven, hij was ongetrouwd en leefde hoogst eenvoudig, hetgeen door de omstandigheid bewezen werd, dat hij slechts &eacute;&eacute;n
+knecht er op nahield, die <span class="corr" title="Bron: Frycollijn">Frycollin</span> heette en die waarachtig niet waard was bij zoo&#8217;n stoutmoedigen meester in dienst te zijn, want die knecht verdiende den
+naam van lafaard ten volle.
+
+</p>
+<p>Maar men ziet zooveel van die vreemde dingen op dit ondermaansche.
+
+</p>
+<p>Dat Uncle Prudent vrienden had, zal wel niet behoeven gezegd <a id="d0e563"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e563">19</a>]</span>te worden. Hij was, zooals opgemerkt werd, rijk, en dan heeft men altijd vrienden. Maar hij had ook vijanden, daar hij voorzitter
+van de club was. En onder die vijanden behoorden in de eerste plaats allen, die hem die voorzittersplaats benijdden.
+
+</p>
+<p>Onder de meest verbitterden van die vijanden behoort de secretaris van Weldon-Institute vermeld te worden.
+
+</p>
+<p>Die secretaris heette Phil Evans. Deze was ook zeer rijk, daar hij aan het hoofd stond van de <i>Walton Watch Company</i>. Dat is eene zeer belangrijke uurwerkfabriek, die per dag vijfhonderd mechanisch vervaardigde uurwerken voortbrengt, welke
+behoorlijk afgeleverd, de mededinging met de beste producten van Zwitserland glansrijk doorstaan kunnen, en dat wil op het
+gebied van uurwerkfabrikatie nog al wat zeggen.
+
+</p>
+<p>Phil Evans zou dus voor een der gelukkigste menschen van de Vereenigde Staten van Noord-Amerika, ja van de gansche wereld
+hebben kunnen doorgaan, ware de maatschappelijke toestand van Uncle Prudent hem geen doorn in het oog geweest. Hij was evenals
+deze vijf-en-veertig jaren oud, en had evenals deze een ijzeren lichaam en een ijzeren gezondheid. Evenals deze legde hij
+eene onbetwistbare stoutmoedigheid aan den dag, en ook hij was er weinig belust op, om de zekere voordeelen van het jonggezellenleven
+te verwisselen tegen de twijfelachtige geneugten van het huwelijksleven, waarin die twee, zooals de lezer wel bevroeden kan,
+zoo&#8217;n groot ongelijk niet hadden.
+
+</p>
+<p>In een woord, het waren twee mannen, die geschapen schenen om elkander te begrijpen en te verstaan, maar die elkander niet
+begrepen en elkander niet verstonden. Daarbij kwam nog, dat beiden zeer heftig van karakter waren; maar daarin toch van elkander
+verschilden, namelijk dat Uncle Prudent warmbloedig en Phil Evans koudbloedig heftig was.
+
+</p>
+<p>En waarvan had het nu inderdaad afgehangen, dat Phil Evans niet tot voorzitter van de club benoemd was?
+
+</p>
+<p>De stemmen hadden gestaakt, dat wil zeggen, dat evenveel leden voor hem als voor Uncle Prudent gestemd hadden. Meer dan twintig
+malen was men tot herstemming overgegaan, zonder te kunnen slagen, om de meerderheid, al was het ook maar van &eacute;&eacute;ne stem, voor
+den eenen of den anderen te verwerven.
+
+</p>
+<p>Dat was een uiterst moeielijke toestand, die voorwaar langer dan het geheele leven der beide candidaten had kunnen duren.
+
+</p>
+<p>Toen stelde een der clubleden een ander middel voor, om tot den gewenschten uitslag, namelijk om tot eene onevenredige verdeeling
+der stemmen te geraken. Hij, die dat middel uitdacht was een sluwe vent, Jem Cip genaamd, die penningmeester van Weldon-Institute
+was. Jem Cip was een vegetari&euml;r uit overtuiging, met <a id="d0e584"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e584">20</a>]</span>andere woorden: een van die groenten-verorberaars, die een eeuwigen haat aan ieder dierlijk voedsel, aan alle gegiste dranken
+gezworen hebben, zooals halve Brahmannen en halve Muzelmannen, en zich tot mededingers opwerpen van Nieuwmann, van Pitman,
+van Ward, van Daris en van meer andere beroemde volgers van de onschadelijke secte der getikten.
+
+</p>
+<p>In deze omstandigheid werd Jem Cip ondersteund door een ander clublid, namelijk door William T. Forbes, directeur van eene
+groote fabriek, waarin glucose, door de behandeling van lompen met zwavelzuur, vervaardigd werd. Door deze behandelingswijze
+werd eigenlijk gezegd suiker uit oude hemden en onderbroeken verkregen.
+
+</p>
+<p>Die William T. Forbes was een uitermate deftig man, daarenboven vader van twee bekoorlijke oude dochters, waarvan de oudste
+miss Dorothea, ook wel Doll, en de jongste miss Martha of verkort Mat, genoemd werd. Die twee oude vrijsters gaven den toon
+in de beschaafdste kringen van Philadelphia aan.
+
+</p>
+<p>Het voorstel van den vegetari&euml;r Jem Cip werd dus door den directeur William T. Forbes en door nog eenige andere clubleden
+ondersteund, zoodat men besloot de benoeming van den voorzitter te laten afhangen van het treffen van het middelpunt.
+
+</p>
+<p>Waarlijk, die verkiezingswijze zou kunnen toegepast worden in alle die gevallen, waarin het er op aankomt den waardigste te
+verkiezen, en een groot aantal zeer verstandige Amerikanen dachten er reeds aan, om dat stelsel te gebruiken bij de verkiezing
+van den president van de republiek der Vereenigde Staten.
+
+</p>
+<p>Hoe die verkiezing in zijn werk ging? Ziehier.
+
+</p>
+<p>Op twee wit geschilderde schoolborden en zonder eenig vlekje, was een zwarte lijn getrokken. De lengte dier twee lijnen was
+zuiver mathematisch aan elkander gelijk; want men had die met evenveel nauwkeurigheid bepaald, alsof zij de basis zouden uitmaken
+van den eersten driehoek eener geographische driehoeksmeting.
+
+</p>
+<p>Toen dat gedaan was, werden de beide schoolborden in het midden van de zittingszaal opgesteld, waarbij gezorgd werd, dat zij
+beide evenveel door het invallend licht begunstigd werden. De beide mededingers werden toen met eene uiterst fijne naald gewapend,
+waarna zij, ieder van zijn kant, op het schoolbord moesten aanstappen, dat hun door het lot aangewezen was. Hij, die zijne
+naald het dichtst nabij het midden der lijn in het hout plantte, zou tot voorzitter van Weldon-Institute uitgeroepen worden.
+Men ziet het, niets eenvoudiger dan dat, inderdaad.
+
+</p>
+<p>Het zal wel niet behoeven gezegd te worden, dat dit naaldplanten eensklaps, zonder mikken of meten, zonder aarzeling of tasten,
+maar alleen geleid door de scherpte van den blik moest geschieden.
+<a id="d0e602"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e602">21</a>]</span></p>
+<p>Hier kwam voorwaar de volksspreuk: een passer in het oog hebben, tot haar volle recht.
+
+</p>
+<p>Uncle Prudent plantte zijne naald in hetzelfde oogenblik, dat Phil Evans de zijne in het schoolbord stak.
+
+</p>
+<p>Daarna ging men aan het meten, om tot de ervaring te komen, wie der twee mededingers het middelpunt het meest nabij gekomen
+was. Die meting werd met de meest mogelijke nauwkeurigheid verricht.
+
+</p>
+<p>Maar.... o wonder! De naaldenprikkers waren met zulke juistheid te werk gegaan, dat de metingen geen waarneembaar verschil
+aantoonden. Het is waar, het wiskunstig middelpunt der lijn was niet bereikt; de afwijking daarvan evenwel, door de beide
+naalden aangegeven, was uitermate klein; maar wat het gekste was, die afwijking was voor de twee naalden even groot of beter
+gezegd even klein. De beide afwijkingen waren klaarblijkelijk aan elkander gelijk.
+
+</p>
+<p>Natuurlijk was de verslagenheid van de vergaderde clubleden uitermate groot.
+
+</p>
+<p>Gelukkig stond een der vergaderden, de geleerde Truk Milnor er op, dat de metingen andermaal zouden geschieden, maar dezen
+keer door middel van de gegradueerde liniaal van het micrometrisch instrument van den heer Peireaux, waarmede een vijftienhonderdste
+van een millimeter kan gemeten worden.
+
+</p>
+<p>Drommels, er moest toen getuurd worden! Met die liniaal, die de vijftienhonderdste gedeelten van een millimeter, welke met
+een fijn diamantsplintertje er op gekrast waren, aangaf, werden de metingen hervat, en nadat men de verdeelingen en onderverdeelingen
+met een mikroskoop nagegaan had, verkreeg men den navolgenden uitslag:
+
+</p>
+<p>Uncle Prudent had zijne naald op een afstand van zes vijftien honderdste gedeelten van een millimeter van het middelpunt geplant,
+en Phil Evans op een afstand van negen vijftien honderdste gedeelten van een millimeter.
+
+</p>
+<p>En, ziedaar hoe Phil Evans slechts secretaris van Weldon-Institute geworden was, terwijl Uncle Prudent tot voorzitter van
+die vermaarde club uitgeroepen werd.
+
+</p>
+<p>Eene afwijking van drie vijftien honderdsten van een millimeter, meer was niet noodig geweest, om Phil Evans het onderspit
+te doen delven, maar ook om hem een diepen haat, een stillen, maar daarom niet minder woesten haat tegen Uncle Prudent te
+doen opvatten.
+
+</p>
+<p>In dat tijdperk had het vraagstuk van de bestuurbare ballons, sedert de proefnemingen in het laatste vierendeel van deze negentiende
+eeuw gedaan, wel vorderingen gemaakt.
+<a id="d0e625"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e625">22</a>]</span></p>
+<p>De schuitjes, voorzien van voortstuwende schroefbladen, door de kapiteins van het Fransche leger Krebs en Renard gebezigd,
+hadden resultaten opgeleverd, die niet over het hoofd mogen gezien worden. Die officieren hadden den langwerpigen vorm van
+luchtballons, door Henri Giffard reeds in 1852 uitgevonden, in 1872 door Dupuy de L&ocirc;me en in 1883 door de gebroeders Tissandier
+verbeterd en gewijzigd, behouden en als het ware volmaakt.
+
+</p>
+<p>Maar, al hadden die werktuigen, omgeven als zij waren door eene middelstof, welke zwaarder was dan zij zelven, zich ook al
+onder de voortstuwing eener schroefwenteling voorwaarts bewogen, al hadden zij ook al tegen den wind gekampt, en al waren
+zij dien ook te boven gekomen, om tot hun uitgangspunt terug te keeren, zoodat zij zich werkelijk bestuurbaar betoond hadden,
+zoo moest toch erkend worden, dat dit welslagen alleen te danken was aan buitengewoon gunstige omstandigheden. In uitgestrekte
+halls, die behoorlijk gesloten en omwand waren, ging dat natuurlijk uitstekend. In een kalmen dampkring ging dat ook nog zeer
+goed. Bij eene zachte bries van vijf of zes meters snelheid in de seconde, ging het ook nog! Maar verder was, alles wel beschouwd,
+niets practisch uitvoerbaar bereikt.
+
+</p>
+<p>Bij eene zoogenaamde molenbries&#8212;van acht meters snelheid in de seconde&#8212;zouden die werktuigen onbeweeglijk op dezelfde plaats
+gebleven zijn. Door eene frissche bries&#8212;tien meters snelheid in de seconde&#8212;zouden zij achteruit gedrongen zijn. Door een storm&#8212;vijf
+en twintig of dertig meters snelheid in de seconde&#8212;zouden zij als eene veer heengevoerd zijn. Te midden van een orkaan&#8212;vijf
+en veertig meters snelheid in de seconde&#8212;zouden zij gevaar geloopen hebben vernield te worden. En eindelijk, bij het heerschen
+van een cycloon, die eene snelheid van meer dan honderd meters in de seconde heeft, zou men er waarschijnlijk geen stuk van
+teruggevonden hebben.
+
+</p>
+<p>Het is dus onbetwistbaar, dat zelfs na de zooveel geruchtmakende proefnemingen van de twee kapiteins, Krebs en Renard, het
+gebleken is, dat al hebben de bestuurbare ballons ook al eenigszins in snelheid gewonnen, die verkregen snelheid ter nauwernood
+voldoende is, om onbeweeglijk te blijven tegen eene eenvoudige bries in.
+
+</p>
+<p>En zoolang de toestand zoo is, mag voorloopig gerust de onmogelijkheid van die soort luchtscheepvaart beweerd en aangenomen
+worden. Dat is duidelijk en onweerlegbaar.
+
+</p>
+<p>Maar wat er ook van aan moge zijn, naast het vraagstuk van de bestuurbaarheid der luchtballons, of beter naast het vraagstuk
+van de gebezigde middelen, om aan die luchtgevaarten een eigene snelheid, eene eigene beweging te verleenen, had het andere
+vraagstuk <a id="d0e638"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e638">23</a>]</span>omtrent die beweegkracht zelve betrekkelijk veel grootere vorderingen gemaakt.
+
+</p>
+<p>De stoommachines van Henri Giffard en de aanwending van menschelijk spierkracht, door Dupuy de L&ocirc;me gebezigd, waren langzamerhand
+vervangen geworden door electrische motoren.
+
+</p>
+<p>De batterijen van de heeren gebroeders Tissandier, waarbij de electriciteit door middel van dubbel chroomzure potasch werd
+opgewekt, die elementen van groote spanning opleverden, bereikten eene snelheid van vier meters in de seconde. De dynamo-electrische
+werktuigen van de kapiteins Krebs en Renard, die een vermogen gelijkstaande aan dat van twaalf paardekracht konden ontwikkelen,
+bereikten eene snelheid van zes en een halven meter in de seconde.
+
+</p>
+<p>En toen eerst hadden werktuigkundigen en electriciteitskundigen, dat spoor volgende, gepoogd het doel, hetwelk als desideratum
+bepaald zoude kunnen worden, namelijk het vermogen van een paardekracht in eene horlogekast besloten, al meer en meer nabij
+te komen.
+
+</p>
+<p>Gaandeweg dan ook werden de verkregen uitkomsten door de batterij, waarvan de kapiteins Krebs en Renard het geheim zorgvuldig
+bewaard hadden, voorbijgestreefd, en na hen hadden de luchtscheepvaarders motoren weten te gebruiken, welker lichtheid aangroeide
+met hare kracht.
+
+</p>
+<p>Dat alles was wel geschikt om de adepten, die aan de mogelijkheid der bestuurbaarheid van de luchtballons geloofden, aan te
+moedigen, ja in vuur en vlam te zetten; en toch, hoeveel degelijke breinen waren er niet, die bepaald weigerden aan de bereiking
+van dat doel te gelooven! En inderdaad, al vindt de luchtballon ook al een steunpunt in de lucht, dan toch mag daartegenover
+niet uit het oog verloren worden, dat hij door die middenstof geheel en al omgeven wordt, en dat hij als het ware daartoe
+behoort en daarmede voortbewogen wordt. En hoe zou nu onder die omstandigheden zoo&#8217;n massa aan de dampkringsstroomingen kunnen
+weerstand bieden? Hoe zou zij den kamp kunnen aanvaarden, al was het ook maar met matige winden, hoe machtig hare voortstuwende
+schroefomwenteling ook mocht zijn?
+
+</p>
+<p>Dat was en bleef het groote vraagstuk van den dag. Men hoopte het evenwel op te lossen, door het bezigen van toestellen van
+zeer groote uitgebreidheid.
+
+</p>
+<p>Nu had zich een omstandigheid voorgedaan, dat Noord-Amerikanen, in dien wedstrijd van uitvinders, bij het zoeken naar eene
+machtige en lichte voortstuwende kracht, het zoozeer nagejaagde doel het meest nabij gekomen waren. En inderdaad, een dynamo-electrisch
+toestel, gegrond op het gebruik eener nieuw gevonden batterij, welker samenstel nog in een geheimzinnigen sluier gehuld was,
+<a id="d0e654"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e654">24</a>]</span>was gekocht geworden van zijn uitvinder, een scheikundige van Boston, die tot op dat tijdstip geheel onbekend was gebleven.
+Berekeningen, met zeer veel zorg uitgevoerd, diagrammen, met de meest mogelijke nauwkeurigheid vervaardigd, hadden aangetoond,
+dat met dit toestel, hetwelk eene schroef van behoorlijke afmetingen in beweging bracht, eene snelheid of beter eene verplaatsing
+van achttien tot twintig meters in de seconde te verkrijgen was.
+
+</p>
+<p>Waarlijk, dat zou prachtig geweest zijn. Dat moet iedereen erkennen.
+
+</p>
+<p>&#8220;En de onkosten daarvan zijn niet hoog,&#8221; had Uncle Prudent er aan toegevoegd, terwijl hij den uitvinder tegen kwitantie in
+behoorlijken vorm, het laatste pakje van honderdduizend dollars in bankpapier overhandigde, waarmede men hem zijne uitvinding
+betaalde.
+
+</p>
+<p>En dadelijk toog Weldon-Institute aan het werk. Er mocht geen oogenblik verloren gaan.
+
+</p>
+<p>Wanneer het eene proefneming geldt, die een degelijk practisch nut kan opleveren, dan hebben de Amerikanen, in tegenstelling
+met vele andere nati&euml;n van de beschaafde wereld, daar veel geld voor over. De fondsen stroomden dan ook toe, zonder dat het
+zelfs noodig was eene maatschappij met aandeelen op te richten.
+
+</p>
+<p>Drie maal honderdduizend dollars&#8212;hetgeen zoo ongeveer met zevenhonderd vijftigduizend guldens, Nederlandsche munt, overeenkomt&#8212;waren
+bij de eerste oproeping reeds in de kas van de club bijeengebracht.
+
+</p>
+<p>De werkzaamheden werden toen onmiddellijk begonnen onder de directie van den meest beroemden luchtvaartkundige van de Vereenigde
+Staten van Noord-Amerika, den heer Harry W. Tonder, die inderdaad de onsterfelijkheid verworven heeft door drie opstijgingen,
+merkwaardig onder duizenden.
+
+</p>
+<p>Bij de eerste daarvan steeg hij tot eene hoogte van twaalf duizend meters op, dus veel hooger dan Gay-Lussac, dan Coxwell,
+dan Sevel, dan Croc&eacute; Spinelli, dan Tissandier en dan Glaisher deden.
+
+</p>
+<p>Bij de tweede trok hij geheel Noord-Amerika, in zijne volle breedte, van New-York tot San Francisco door en overtrof daarbij
+de luchttochten van Nadar, van Godard en van zooveel anderen, met ettelijke honderd mijlen, zonder daarbij de reis te rekenen
+van John Wise, die een afstand van elf honderd en vijftig geographische mijlen had afgelegd van Saint Louis naar het graafschap
+Jefferson.
+
+
+</p>
+<p></p>
+<div class="divFigure">
+<p class="legend"><img border="0" src="images/p025.jpg" alt="&#8220;Burgers van de Vereenigde Staten, ik heet Robur!&#8221; (bladz. 29)."></p>
+<p class="figureHead">&#8220;Burgers van de Vereenigde Staten, ik heet Robur!&#8221; (bladz. <a href="#d0e777">29</a>).
+</p>
+</div><p>
+
+
+</p>
+<p>Bij de derde eindelijk, had hij een gevaarlijken val gedaan van <a id="d0e682"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e682">25</a>]</span>eene hoogte van vijftienhonderd meter, waarbij hij slechts eene ontwrichting van den rechterpols opliep, terwijl Pil&acirc;tre de
+Rosier, <a id="d0e684"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e684">26</a>]</span>minder gelukkig, bij een val van eene hoogte van slechts zevenhonderd voeten, op de plaats dood bleef.
+
+</p>
+<p>Weldon-Institute had, zooals de lezer wel reeds zal gegist hebben, de zaken dus bij het begin van deze geschiedenis kranig
+aangepakt. In de Turner-werkplaatsen te Philadelphia kon reeds een luchtballon van langwerpigen vorm opgemerkt worden, welks
+stevigheid nog beproefd moest worden door samengeperste lucht onder eene groote drukking er in te brengen.
+
+</p>
+<p>Waarlijk, dat gevaarte verdiende ten volle den naam van monsterballon!
+
+</p>
+<p>En, inderdaad, hoeveel inhoud meette de <i>G&eacute;rant</i> van Nadar? Slechts zesduizend kubieke meters.
+
+</p>
+<p>Hoeveel inhoud meette de luchtballon van John Wise? Slechts twintigduizend kubieke meters.
+
+</p>
+<p>Hoeveel meette de ballon van Henri Giffard, die op de wereldtentoonstelling van 1878 prijkte? Slechts vijf en twintigduizend
+kubieke meters bij een straal van achttien meters.
+
+</p>
+<p>Vergelijk nu eens die drie luchtballons met het gevaarte van Weldon-Institute, welks inhoud veertigduizend kubieke meters
+bedroeg; dan zal ten volle begrepen worden, dat Uncle Prudent en zijne medeleden wel eenigermate het recht hadden, evenals
+hun ballon opgeblazen van hoogmoed en trots te zijn.
+
+</p>
+<p>Die luchtballon was niet bestemd, om nasporingen in de hoogste luchtlagen van den dampkring te bewerkstelligen. Hij werd ook
+niet <i>Excelsior</i> gedoopt, eene qualificatie, die maar al te zeer bij de burgers van Noord-Amerika gebruikelijk is. Neen! hij werd eenvoudig
+<i>Go ahead</i> genoemd, hetgeen &#8220;Vooruit&#8221; beteekend. Dat gevaarte bleef dus niets anders over, dan onder de leiding van zijn gezagvoerder
+dien naam te rechtvaardigen.
+
+</p>
+<p>Men was toen op dat tijdstip reeds zoo ver gevorderd, dat het dynamo-electrische werktuig, hetwelk volgens eene uitvinding,
+waarvoor het octrooi door Weldon-Institute aangekocht was, vervaardigd werd, bijna geheel klaar was. Het was dus te voorzien,
+dat de <i>Go ahead</i> binnen zes weken zijn tocht door de hemelruimte zou kunnen beginnen.
+
+</p>
+<p>De lezers evenwel hebben reeds kunnen bemerken, dat alle moeielijkheden op het gebied van werktuigkunde niet opgelost waren.
+Zeer veel zittingen van Weldon-Institute waren gewijd, niet aan de bespreking van den vorm of van de afmetingen der schroef,
+maar aan het vraagstuk, waar die schroef geplaatst zoude worden, achter aan het toestel, zooals de gebroeders Tissandier gedaan
+hadden, of aan het voorgedeelte van het toestel, zooals de kapiteins Krebs en Renard te werk waren gegaan.
+<a id="d0e716"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e716">27</a>]</span></p>
+<p>Het zal onnoodig zijn er bij te zeggen, dat bij die discussie, de aanhangers der beide systemen slaags geraakt waren. De groep
+van hen, die de aanhechting der schroef aan het voorgedeelte voorstonden, was in getal aan de andere partij gelijk. Nu had
+Uncle Prudent, wiens stem in geval van staking beslissend had moeten wezen, zich als een echte leerling van de school van
+Buredon van stemming onthouden, omdat het voor en het tegen bij hem juist in evenwicht in zijn brein om den voorrang streden.
+
+</p>
+<p>Er bestond dus totale onmogelijkheid, om tot overeenstemming te geraken en derhalve totale onmogelijkheid, om de schroef op
+hare plaats te brengen. Dat zou zeer lang kunnen duren, wanneer namelijk het gouvernement niet tusschenbeiden trad. Maar men
+weet het, in de Vereenigde Staten van Noord-Amerika bemoeit zich het gouvernement zoo min mogelijk met de particuliere zaken
+der ingezetenen en heeft er een afschuw van zich te mengen in zaken, die het niet aangaan. En daarin heeft dat Amerikaansche
+gouvernement groot gelijk en onderscheidt het zich zeer gunstig van anderen, welke die gedragslijn niet volgen.
+
+</p>
+<p>Zoo was de stand van zaken, en de zitting van den 13<sup>den</sup> Juni dreigde geen einde te zullen nemen, of wel zij scheen een gruwelijk einde te zullen hebben. Want er werden beleedigingen
+geuit, die met vuistslagen beantwoord werden. Op die vuistslagen volgden stokslagen en op die stokslagen revolverschoten,
+toen, juist terwijl de klok acht uren en zeven en dertig minuten aanwees, eene afleiding wel te stade kwam.
+
+</p>
+<p>De portier van Weldon-Institute naderde koelbloedig en bedaard, als een politie-agent te midden van de stormachtige tooneelen
+eener democratische meeting, de tafel van den voorzitter. Hij reikte dezen een visitekaartje over en wachtte onverstoorbaar
+kalm de bevelen, welke Uncle Prudent hem geven zou.
+
+</p>
+<p>De voorzitter liet de stoomtrompet weerklinken, die dienst als voorzitters-hamer of voorzitters-bel moest doen. Want bij dergelijke
+vergadering zou de klok van het Moskouer Kremlin niet voldoende hare stem hebben kunnen laten hooren! Maar in weerwil van
+dat stoomgehuil, ging het spektakel voort, ja vermeerderde zelfs.
+
+</p>
+<p>Toen nam de voorzitter den hoed van het hoofd, waarop, dank zij dit laatste redmiddel, eene gedeeltelijke stilte intrad. Het
+was waarlijk tijd ook.
+
+</p>
+<p>&#8220;Eene mededeeling!&#8221; riep Uncle Prudent, terwijl hij een kolossalen greep deed in zijne snuifdoos, die hem nimmer verliet.
+&#8220;Eene mededeeling, leden van Weldon-Institute!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Spreek! Spreek!&#8221; riepen negen en negentig stemmen uit, die bij toeval omtrent dit punt eenstemmig dachten.
+<a id="d0e736"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e736">28</a>]</span></p>
+<p>&#8220;Een vreemdeling, waarde collega&#8217;s, wenscht in de zaal onzer vergaderingen toegelaten te worden.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Nooit!&#8221; riepen een groot aantal stemmen, die ook op dit punt eensgezind dachten.
+
+</p>
+<p>&#8220;Nooit!&#8221; riepen de anderen met niet minder geweld.
+
+</p>
+<p>Zoo iets was nog nooit geschied, dat al de leden van Weldon-Institute in eenig punt volmaakt overeenstemden.
+
+</p>
+<p>&#8220;Hij stelt voor ons te bewijzen,&#8221; ging Uncle Prudent voort, &#8220;dat de meening omtrent de bestuurbaarheid der luchtballons het
+meest domme en belachelijke droombeeld is, wat in het brein van een sterveling kan opkomen.&#8221;
+
+</p>
+<p>Een dreigend gebrom was het antwoord op die stoutmoedige verklaring.
+
+</p>
+<p>&#8220;Laat hem binnenkomen?.... Laat hem binnenkomen!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Ja, laat hem binnenkomen!&#8221;
+
+</p>
+<p>Ook op dit punt heerschte de meest mogelijke eenstemmigheid, hoewel een oogenblik te voren met de meeste eenparigheid het:
+&#8220;nooit! nooit!&#8221; als protest tegen de toelating door de zaal gedonderd had. De meening der menigte kan nimmer als rotsvast
+aangemerkt worden.
+
+</p>
+<p>&#8220;Hoe heet die zonderling?&#8221; vroeg de heer Phil Evans, secretaris van Weldon-Institute.
+
+</p>
+<p>&#8220;Robur,&#8221; antwoordde Uncle Prudent met duidelijk verstaanbare stem.
+
+</p>
+<p>&#8220;Hoe?&#8221; vroegen een aantal leden, die meenden niet goed verstaan te hebben.
+
+</p>
+<p>&#8220;Robur,&#8221; herhaalde de voorzitter met nog duidelijker stem, als dit mogelijk geweest was.
+
+</p>
+<p>&#8220;Robur!.... Robur!<span class="corr" title="Bron: &#8221;"></span>.... Robur!&#8221; huilden een aantal stemmen met de hoogst mogelijke opgewondenheid.
+
+</p>
+<p>&#8220;Robur!.... Robur!.... Robur!....&#8221; herhaalden de anderen niet minder onstuimig en woest.
+
+</p>
+<p>Dat de eenstemmigheid bij het hooren van dien naam zoo eensklaps ingetreden was, kwam daarvandaan alleen, dat geheel Weldon-Institute
+hoopte haren wrevel te kunnen koelen op hem, die dien naam droeg.
+
+</p>
+<p>En inderdaad, die wrevel was ten toppunt gevoerd en kon vergeleken worden met een boordevollen beker, die door een enkelen
+droppel tot overloopen genoopt zoude worden.
+
+</p>
+<p>De storm was dus voor een oogenblik bedaard&#8212;in schijn althans.
+
+</p>
+<p>Wij zeggen in schijn, omdat een storm bij een volk, dat twee of drie stormen per maand, in den vorm van windvlagen naar Europa
+zendt, zoo maar niet in eens tot kalmte te brengen is.
+
+
+
+<a id="d0e777"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e777">29</a>]</span></p>
+<p class="div1"><a id="d0e778"></a><span class="pagenum">
+[<a href="#d0e7153">Inhoud</a>]
+</span></p>
+<h2 class="label">III.</h2>
+<h2>Waarin een nieuwe figuur ten tooneele verschijnt, die den lezer niet behoeft voorgesteld te worden, om de eenvoudige reden,
+dat hij zich zelven voorstelt.
+</h2>
+<p>&#8220;Burgers van de Vereenigde Staten van Noord-Amerika, ik heet Robur, dat wil zeggen: Kracht. Ik ben dien naam volkomen waardig.
+Ik ben veertig jaren oud, hoewel ik er uitzie, alsof ik er slechts dertig ware. Mijne gezondheid is volmaakt en tegen iederen
+stoot bestand. Ik bezit eene buitengewoon groote spierkracht en een maag, die zelfs bij het struisvogelengeslacht onder een
+der besten gerekend zoude kunnen worden.
+
+</p>
+<p>&#8220;Ziedaar, wat het lichamelijk gedeelte van mijn persoon aangaat! Ik kan nu verder gaan.&#8221;
+
+</p>
+<p>Men luisterde naar hem. Ja, zeker! De levenmakers van straks waren aanvankelijk uit het veld geslagen, door het onverwachte
+van die toespraak <i>pro facie su&acirc;</i>, die zeer veel van eene lofuiting op zich zelf had.
+
+</p>
+<p>Was die man een krankzinnige, of eenvoudig een grappenmaker? Wie kan dat beantwoorden?
+
+</p>
+<p>Hoe het ook zij, die krankzinnige of die grappenmaker maakte indruk en verstond de kunst om de ooren in beslag te nemen. Geen
+zucht, geen geritsel werd meer in die vergadering vernomen, waarin weinige minuten vroeger een ware orkaan van hartstochten
+huilde. Dat was waarlijk de kalmte na den storm.
+
+</p>
+<p>Daarenboven merkte men wel op, dat Robur de man was, zooals hij zichzelven beschreef. Hij was van middelbare gestalte, maar
+zoo regelmatig en evenredig gevormd, dat zijn geheele persoon eene geometrische figuur mocht heeten, bij voorbeeld een regelmatig
+trapezium, waarvan de grootste der evenwijdige zijden, door de lijn der schouders gevormd werd. Op die lijn verhief zich een
+kolossaal groot sphero&iuml;daal hoofd, dat met een breeden stevigen nek op die schouders geplant scheen. Met welk dierenhoofd
+zou dat menschenhoofd gelijk te stelling zijn geweest, om aan de theorie van de hartstochtsvergelijking eenigermate tegemoet
+te komen? Aan dat van een stier. Goed, maar dan toch van een stier met een verstandig uiterlijk. Dat hoofd bezat oogen, die
+bij den minsten weerstand, bij de geringste teleurstelling vuur schoten, en meer dan dat. Die oogen waren overwelfd door een
+paar wenkbrauwen, welke, voortdurend in beweging, aan den blik eene uitermate groote scherpte verleenden en dus van ontembare
+<a id="d0e798"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e798">30</a>]</span>geestkracht getuigden. Dat hoofd was bedekt met korte haren, die eenigszins gekroesd waren en eene soort metaalglans bezaten,
+zooals een priktol, van ijzerdraad vervaardigd, zoude vertoonen. Een breede borst ging met de machtige beweging van een smids-blaasbalg
+onder dat hoofd op en neer. De armen, de handen, de heupen, de beenen, de voeten, dat alles was in volkomen evenredigheid
+met dat hoofd en die borstkas.
+
+</p>
+<p>De man droeg geen knevels en geen bakkebaarden, maar daarentegen een welgevulden kinbaard, zooals de Amerikaansche zeelieden
+gewoonlijk dragen. Daardoor waren de gewrichten van de kakebeenen waarneembaar, welker kauwspieren eene onmetelijke kracht
+moesten bezitten. Men heeft berekend,&#8212;wat berekent men toch al niet?&#8212;dat de drukking, door de bovenkaak tegen de onderkaak
+van een gewonen krokodil veroorzaakt, gelijkstaat met eene drukking van vier honderd atmosferen. Die van een grooten jachthond
+staat gelijk met honderd atmosferen. Daaruit heeft men de zonderlinge formule afgeleid, dat wanneer een kilogram hondskracht
+acht kilogrammen kauwspierkracht ontwikkelt, een kilogram krokodrillenkracht minstens twaalf kilogrammen kauwspierkracht zou
+vertegenwoordigen.
+
+</p>
+<p>Welnu, onze Robur zou volgens die formule minstens tien kilogrammen kauwspierkracht kunnen ontwikkelen.
+
+</p>
+<p>Zij stond dus zoo wat tusschen den jachthond en den krokodil.
+
+</p>
+<p>Waar kwam die merkwaardige type vandaan? Dat was moeielijk te zeggen.
+
+</p>
+<p>Zooveel is zeker, dat hij zich vlug en vloeiend in het Engelsch uitdrukte, zonder dien sleependen tongval te verraden, die
+de Yankees van Nieuw-Engeland algemeen kenmerkt.
+
+</p>
+<p>Na zijne lichamelijke persoonsbeschrijving vervolgde hij aldus:
+
+</p>
+<p>&#8220;Ik kan nu overgaan tot de zedelijke beschrijving van mijn persoon, niet waar, eerwaarde burgers? Welnu, gij ziet thans voor
+u een werktuigkundige, wiens zedelijke waarde niet beneden de lichamelijke staat. Ik ben bang voor niets en voor niemand.
+Ik heb eene wilskracht, die nog voor geen andere ter wereld gebogen of ondergedaan heeft. Als ik mij een doel gesteld heb,
+dan kan geheel Amerika, dan kan de geheele wereld, zelfs als zij een bondgenootschap met elkander aangingen, mij niet beletten
+het te bereiken. Als ik een denkbeeld heb, dan verg ik, dat men het deele en kan volstrekt geene tegenspraak dulden. Ik leg
+nadruk op die omstandigheden, eerwaarde burgers, omdat ik vind, dat het noodzakelijk is, dat gij mij geheel en al kent. Misschien
+vindt gij, dat ik een weinig te veel over mij zelf spreek? Daarin kunt gij gelijk hebben, maar uwe meening daaromtrent kan
+mij niet schelen. En nu, denkt goed na, alvorens mijne toespraak te onderbreken; want ik waarschuw <a id="d0e814"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e814">31</a>]</span>u, dat ik u zaken te vertellen heb, die waarlijk niet geschikt zijn, om u te behagen.&#8221;
+
+</p>
+<p>Een geluid als van eene branding werd vernomen, hetwelk zich langs de banken der vergadering verspreidde. Dat was een onfeilbaar
+teeken, dat die menschenzee weldra stormachtig zou worden.
+
+</p>
+<p>&#8220;Spreek, eerwaarde vreemdeling,&#8221; vergenoegde zich Uncle Prudent, te zeggen, terwijl hij de meeste moeite had om bedaard te
+blijven. &#8220;Spreek; wij luisteren.&#8221;
+
+</p>
+<p>En Robur ging voort met spreken in denzelfden trant, als hij gedaan had, zonder zich verder om zijne toehoorders te bekommeren.
+
+</p>
+<p>&#8220;Jawel, ik weet het! Na eene geheele eeuw doorgebracht te hebben met proefnemingen, die tot niets geleid hebben, met pogingen,
+die zonder uitslag bleven, bestaan er nog slechts in evenwicht verkeerende breinen, die koppig genoeg zijn, om aan de mogelijke
+bestuurbaarheid der luchtballons te blijven gelooven. Zij verbeelden zich, dat de een of andere voortstuwende kracht door
+de electriciteit of door iets anders voortgebracht, op hunne toestellen, die veel op kussensloopen gelijken, en die zooveel
+vat aan de atmosferische stroomingen verleenen, zoude kunnen worden toegepast. Zij verbeelden zich, dat er een tijd komen
+zal, dat men een luchtballon in den dampkring evenzeer in zijne macht zal kunnen hebben, als een vaartuig op de oppervlakte
+der zee. En waarom verbeelden zij zich dat?
+
+</p>
+<p>&#8220;Omdat eenige uitvinders er in geslaagd zijn bij kalm weer, hetzij laveerende, hetzij bij zeer zachte bries, tegen den wind
+in vooruit te komen.
+
+</p>
+<p>&#8220;En uit die zeer onvolledige proefnemingen maakt men nu als onomstootbaar vaststaande op, dat de bestuurbaarheid van luchtvaarttoestellen,
+die lichter dan de lucht zijn, onder alle omstandigheden mogelijk zou zijn! Zijn dat geen redeneeringen van krankzinnigen?
+
+</p>
+<p>&#8220;Ja, ik stel u die vraag in allen ernst, aan u, een honderdtal ongeveer hier bijeen, die aan de verwezenlijking dier droomen
+gelooft, aan u, die bezig zijt, duizenden en nog eens duizenden dollars niet in het water, maar in de lucht weg te werpen.
+Welnu, in weerwil van uw aantal, zeg ik u, dat dit het onmogelijke willen is!&#8221;
+
+</p>
+<p>Waarlijk, het moest als eene overgroote zeldzaamheid, ja schier als een wonder beschouwd worden, dat de leden van Weldon-Institute,
+bij het hooren van die stoutmoedige bewering, geen vin verroerden. Waren zij dan niet alleen geduldig, maar ook doof geworden?
+<a id="d0e832"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e832">32</a>]</span></p>
+<p>Of namen zij eene afwachtende houding aan, om te zien, hoe ver die roekelooze tegenspreker gaan zou?
+
+</p>
+<p>Robur vervolgde evenwel, in stembuiging en in houding van de meest mogelijke vastberadenheid getuigende:
+
+</p>
+<p>&#8220;Wat?.... Een luchtballon!.... ik vraag het u, hoe komt het in iemands brein op? Wanneer een kubieke meter gas noodig is,
+om een kilogram op te voeren!.... Wat?.... een luchtballon zou met behulp van zijne machines weerstand aan den wind kunnen
+bieden, wanneer de drukking van eene marszeilskoelte, uitgeoefend op het zeil van een schip, niet minder mag berekend worden
+dan op eene krachtsontwikkeling van vier honderd paarden; wanneer men den ramp met de Tay-brug gebeurd, nagaat, waarbij de
+orkaan een krachtdruk van vier honderd veertig kilogrammen op den vierkanten meter uitoefende! Wat?.... een luchtballon!....
+wanneer men het onder de oogen heeft, dat de natuur geen enkel vliegend wezen naar dat systeem vervaardigd heeft.... zij het
+ook al met vleugels, als de vogels, of met vliesachtige vinnen of vlerken, zooals sommige visschen of sommige zoogdieren,
+bedeeld zijn....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Zoogdieren?....&#8221; riep een der clubleden uit.
+
+</p>
+<p>&#8220;Ja, zoogdieren,&#8221; antwoordde Robur. &#8220;Ik geloof u toch niets nieuws te vertellen, dat de vleermuis vliegt. Of weet mijn onderbreker
+niet, dat dit vliegend dier een zoogdier is? Of heeft hij ooit een pannekoek van vleermuizeneieren gegeten?&#8221;
+
+</p>
+<p>Die onderbreker had er dadelijk genoeg van. Hij staakte althans voorloopig zijne tegenwerpingen, en Robur kon daarna met dezelfde
+opgewondenheid voortgaan:
+
+</p>
+<p>&#8220;Die nu uit het voorafgaande zou willen afleiden, dat ik van meening zoude zijn, dat de mensch er van af zoude moeten zien,
+om het luchtgebied te veroveren, ten einde door dat bewonderenswaardig vervoermiddel de zedelijke en staatkundige omstandigheden
+van de beschaafde wereld geheel en al te wijzigen, zou het deerlijk mis hebben. Neen, ik ben van meening, dat de mensch moet
+heerschen! En zoowel als hij de zee beheerscht met zijne vaartuigen, hetzij die door roeiriem, door zeiltuig, door raderen
+of door schroeven voortbewogen worden, zoo zal hij ook de dampkringsruimte beheerschen door toestellen, die zwaarder dan de
+lucht zijn. Want alleen de zwaarderen zullen sterker dan de lucht wezen!&#8221;
+
+</p>
+<p>Ditmaal was er geen houden meer aan. Hoe de kreten te beschrijven, die ontsnapten aan al de kelen, aan al die monden, die
+op Robur gericht waren als zooveel geweerloopen, of als zooveel kanonmondingen? Hadden zij daar niet eene oorlogsverklaring
+vernomen, die als het ware in het kamp der ballonisten gesmeten werd? Was dat niet de strijd, die tusschen &#8220;lichter dan de
+lucht&#8221; en &#8220;zwaarder dan de lucht&#8221; aangebonden werd?
+
+<a id="d0e849"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e849">33</a>]</span></p>
+<p></p>
+<div class="divFigure">
+<p class="legend"><img border="0" src="images/p033.jpg" alt="In dit oogenblik knalden vier of vijf schoten. Bladz. 40."></p>
+<p class="figureHead">In dit oogenblik knalden vier of vijf schoten. Bladz. <a href="#d0e1078">40</a>.
+</p>
+</div><p>
+
+
+</p>
+<p>Robur knipoogde zelfs niet. Hij stond daar met de armen over de borst gekruist en wachtte stoutmoedig af, dat weer stilte
+zoude ingetreden zijn.
+<a id="d0e860"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e860">34</a>]</span></p>
+<p>Uncle Prudent maakte een gebaar, waardoor hij aan het rollend vuur van hartstochtelijke uitroepingen een einde maakte. Een
+zoodanige onderworpenheid was op zich zelve reeds eene buitengewone gebeurtenis in Weldon-Institute.
+
+</p>
+<p>&#8220;Ja,&#8221; hernam Robur met de meest mogelijke luchthartigheid. &#8220;Ja, de toekomst behoort aan de vlieg-machines. De lucht, als men
+haar maar weet te gebruiken, biedt een stevig steunpunt aan. Dat men slechts aan een kolom van die ijle vloeistof eene stijgende
+beweging wete mee te deelen van vijf en veertig meters in de seconde, dan zal een man zich op het bovenvlak van die kolom
+kunnen handhaven, wanneer de afmeting der oppervlakte zijner schoenzolen slechts een achtste gedeelte van een vierkanten meter
+bedraagt. En wanneer de snelheid van beweging dier kolom op negentig meters gebracht wordt, dan kan een man blootsvoets er
+op blijven.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Ho! ho!&#8221; riepen eenige stemmen ongeduldig uit. &#8220;Dat is inderdaad te sterk!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Wanneer men nu,&#8221; ging Robur onverstoorbaar voort, &#8220;eene luchtmassa door middel van de bladen eener schroef met die snelheid
+kan voortdrijven, dan zou men tot denzelfden uitslag geraken.&#8221;
+
+</p>
+<p>Wat Robur daar verkondigde, was reeds v&oacute;&oacute;r hem door al de voorstanders van het vliegen als een vogel verkondigd geworden.
+En de proefnemingen, door die mannen langzaam maar zeker verricht, zullen ongetwijfeld tot oplossing van het vraagstuk voeren.
+Eer aan de heeren de Ponton d&#8217;Am&eacute;court, de la Landelle, Nadar, de Lazy, de Louvri&eacute;, Liais, B&eacute;l&eacute;guie, Moreau, aan de gebroeders
+Richard, aan Babinet, Jobert, du Temple, Salives, Penaud, de Villeneuve, Gauchot en Tatin, Michel Loup, Edison, Planavergne
+en aan zooveel anderen, die deze zoo eenvoudige meeningen verkondigd hebben! Die meeningen, herhaaldelijk nu eens verlaten
+dan weer hervat, moesten op een gegeven oogenblik zegevieren. Aan de tegenstanders van de vogelvlucht, die beweerden, dat
+de vogel zich slechts in de dampkringslagen handhaaft, omdat hij de lucht verwarmt, waarmede hij zich opblaast, bleven de
+voorstanders het antwoord niet schuldig. Hadden deze laatsten niet afdoend bewezen, dat een arend, die vijf kilogrammen weegt,
+volgens dat stelsel met vijftig kubieke meters verwarmde lucht gevuld zou moeten zijn, om slechts zwevende in de dampkringslagen
+te kunnen blijven? Dat toonde Robur, hoewel een helsch leven zich allerwege verhief, met een niet te weerspreken logica aan.
+
+</p>
+<p>En, ziehier, welke eindconclusie hij die ballonisten naar het hoofd wierp.
+
+</p>
+<p>&#8220;Met uwe luchtballons kunt ge niets uitvoeren, zult gij tot geen resultaat geraken; ja, ik ga verder, gij zult er niets mee
+durven <a id="d0e875"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e875">35</a>]</span>ondernemen! De stoutmoedigste uwer luchtschippers, John, die namelijk, hoewel hij reeds een afstand van twaalf duizend mijlen
+door de lucht, maar boven het Amerikaansche werelddeel had afgelegd, moest van zijn voornemen afzien, om den Atlantischen
+Oceaan over te steken. En sedert dien tijd is men geen pas, neen, geen enkelen pas op dien weg vooruitgekomen.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Mijnheer,&#8221; zei toen de voorzitter van Weldon-Institute, die te vergeefs alle pogingen aanwendde om kalm te blijven, &#8220;gij
+vergeet wat onze onsterfelijke Franklin gezegd heeft, toen de eerste montgolfi&egrave;re verscheen, die de geboorte van den hedendaagschen
+ballon voorafging: &#8216;het is slechts een kind, maar het zal groeien.&#8217; En ziet het kind is gegroeid.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Mis president, mis! Het kind is niet gegroeid!... Het is slechts in dikte toegenomen.... En, gij zult moeten bekennen, dat
+dit niet hetzelfde is!&#8221;
+
+</p>
+<p>Dat was een rechtstreeksche aanval op de zoo dierbare plannen van geheel Weldon-Institute, welker leden besloten hadden, na
+langdurige en heftige beraadslagingen, een monster-ballon te doen vervaardigen en daartoe de noodige gelden beschikbaar hadden
+gesteld. De opgewondenheid steeg dan ook ten top en het was waarlijk niet te verwonderen, dat kreten, verwenschingen en voorstellen
+als de ondervolgende zich kruisten en allerwege gehoord werden:
+
+</p>
+<p>&#8220;Weg met dien indringeling!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Weg met dien zotskop!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Werp hem van het spreekgestoelte!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Om hem te doen ondervinden, dat hij zwaarder dan de lucht is!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;En dat hij, in weerwil van zijne praatjes daarin niet zal kunnen opstijgen!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Werp dien snoeshaan eenvoudig de deur uit!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Wat hebben wij naar dien dwazen kerel te luisteren!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Aan de deur met hem! Aan de deur!&#8221;
+
+</p>
+<p>En zoo ging het voort. Het was om hooren en zien te doen vergaan. Het tumult klom als de branding van den oceaan bij hevigen
+storm en bij hooggaanden vloed.
+
+</p>
+<p>Maar men schreeuwde nog maar en hield voorloopig de handen te huis. Robur bleef onwrikbaar als een rots op het spreekgestoelte
+staan, en vond eindelijk gelegenheid om nog uit te roepen:
+
+</p>
+<p>&#8220;Die luchtgevaarten hebben geene vorderingen gemaakt, burgers ballonisten! Maar de toekomst behoort aan de vlieg-werktuigen!
+De vogel vliegt, toch is het geen ballon maar wel degelijk een machine!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Ja! hij vliegt!&#8221; riep de van woede kokende Bat. T. Fijn uit; &#8220;maar hij vliegt tegen alle wetten der werktuigkunde in! Dat
+zult gij moeten erkennen, als gij maar een greintje gezond verstand in uw dwaas hoofd hebt!&#8221;
+<a id="d0e907"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e907">36</a>]</span></p>
+<p>&#8220;Zoo, zou ik dat moeten erkennen!&#8221; antwoordde Robur, terwijl hij minachtend de schouders optrok.
+
+</p>
+<p>Daarop vervolgde hij:
+
+</p>
+<p>&#8220;Sedert men de vlucht der groote en kleine vliegende dieren bestudeerd heeft, heeft deze eenvoudige meening zich geheel en
+al op den voorgrond gedrongen, namelijk: dat om te slagen, men slechts de natuur na te volgen heeft, want die vergist zich
+nooit. Tusschen den albatros, die ter nauwernood tien vleugelslagen in de minuut volvoert....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Negen en een halve!&#8221; riep eene spottende stem uit.
+
+</p>
+<p>&#8220;En den pelikaan, die er zeventig volvoert....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Een en zeventig!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;En de bij, die haar vleugeltjes honderd twee en negentig malen in de seconde op en neer beweegt....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Honderd drie en negentig malen!....&#8221; werd er hatelijk spottend geroepen.
+
+</p>
+<p>&#8220;En de gewone huisvlieg, die dat drie honderd en dertig malen verricht....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Drie honderd dertig en een halven keer!....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;En de muskiet, die dat millioenen malen doet....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Milliarden malen, wilt gij zeggen, niet waar?&#8221;
+
+</p>
+<p>Maar Robur liet zich niet van zijn stuk brengen, hoe dikwijls hij ook in de rede gevallen werd. Hij vervolgde dan ook onverstoorbaar
+zijn betoog:
+
+</p>
+<p>&#8220;Tusschen die verschillende afwijkingen....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Behoort op de allergrootste afwijking, die van uwe hersenen gelet te worden!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;.... bestaat de mogelijkheid, om eene practische oplossing te vinden.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Gekheid! Onverstand! Het scheelt den kerel in zijn bol!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Toen de heer de Lucy afdoend bewees....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Wat bewees?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Dat de schalebijter, een insect, hetwelk, zooals de leden van Weldon-Institute wel weten zullen, slechts twee grammen weegt...&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Twee en een kwart!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Nu dan, een insect dat twee en een kwart grammen weegt, een gewicht van vier honderd grammen kan optillen....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Vier honderd en vijftig grammen.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Dus twee honderd malen zwaarder dan het zelf weegt, was het vraagstuk van de vliegkunst opgelost....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;De kerel is krankzinnig!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Men heeft daarenboven aangetoond en bewezen, dat de afmeting van de oppervlakte van den vleugel betrekkelijk vermindert,
+naarmate de omvang en het gewicht van het dier verminderen. Daarop <a id="d0e960"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e960">37</a>]</span>afgaande, heeft men de vervaardiging uitgedacht van meer dan zestig toestellen, die....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Die nimmer hebben kunnen vliegen!&#8221; riep Phil Evans, de secretaris van Weldon-Institute uit.
+
+</p>
+<p>&#8220;Die gevlogen hebben of die vliegen zullen,&#8221; ging Robur voort, zonder zich uit het veld te laten slaan. &#8220;En of men ze nu ook
+al streophoren, helicopteren of orthoptheren noemde, of dat men ze ook al vaartuig heette, het toestel bestaat dat den mensch
+tot heer en meester van de luchtruimte zal maken.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;O, gij bedoelt de schroef,&#8221; hernam Phil Evans sarcastisch. Maar geen vogel is in het bezit van eene schroef.... ten minste
+voor zoover wij weten.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Welnu, dan weet gij het niet goed. Zooals de heer Penaud degelijk bewezen heeft, is de geheele vogel eene schroef en is zijne
+vlucht aan die der helicopteren gelijk. De schroef is dan ook de motor van de toekomst....&#8221;
+
+
+</p>
+<div class="poem">
+<div class="stanza">
+<p class="line" style=""><span class="poetryline">D&#8217;un pareil mal&eacute;fice
+</span></p>
+<p class="line" style=""><span class="poetryline">Preservez nous, <i>Sainte H&eacute;lice</i>!</span></p>
+</div>
+</div>
+<p>neuriede een der aanwezigen, die bij toeval dat wijsje uit de <i>Zampa</i> van Herold onthouden had.
+
+</p>
+<p>Het geheele gezelschap viel daarop in koor in en herhaalde dat refrein met zulke oorverscheurende tonen, dat de Fransche componist
+voorzeker zich van afschuw in zijn graf heeft moeten omkeeren.
+
+</p>
+<p>Toen eindelijk de laatste tonen van die kattenmuziek zich in een vervaarlijk geschreeuw opgelost hadden, meende Uncle Prudent,
+die van eene zeer kortstondige verademing bij dat leven maken behendig gebruik maakte, te moeten zeggen:
+
+</p>
+<p>&#8220;Burger vreemdeling, men heeft u tot nog toe het woord laten voeren, zonder u in de rede te vallen....&#8221;
+
+</p>
+<p>Het scheen dat voor den voorzitter van Weldon-Institute, die toornige uitroepen, dat geschreeuw, de bedreigingen, die geuit
+waren, niet golden, maar dat die slechts beschouwd werden als eene eenvoudige wisseling van gedachten of van argumenten.
+
+</p>
+<p>&#8220;Intusschen meen ik u te moeten herinneren,&#8221; ging de president voort, &#8220;dat de theorie der vliegkunst door het meerendeel der
+Amerikaansche werktuigkundigen en ook door anderen bij voorbaat veroordeeld en verworpen is. Dat systeem, hetwelk den dood
+van Sarrazin Volant te Constantinopel, dien van den monnik Voador te Lissabon, dien van Letur in 1852, van Groof in 1864 op
+zijne rekening heeft, zonder nog te tellen de slachtoffers, die ik vergeet, en waarbij de mythologische Icarus niet mag vergeten
+worden....&#8221;
+<a id="d0e993"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e993">38</a>]</span></p>
+<p>&#8220;Dat systeem,&#8221; viel Robur den voorzitter in de rede, &#8220;is niet in meerdere mate te veroordeelen, dan dat welker martelaarslijst
+de namen van Pilatre des Roziers te Calais, van mevrouw Blanchard te Parijs, van Donaldsen en Greinwood, in het meer van Michigan
+verdronken, van Swel en van Croc&eacute;-Spinelli en van zooveel anderen bevat, die wel nimmer vergeten zullen worden.&#8221;
+
+</p>
+<p>Dat was een degenstoot &#8220;&aacute; fond&#8221;, zooals men in de schermzaal zou zeggen.
+
+</p>
+<p>&#8220;Daarenboven,&#8221; hernam Robur, &#8220;met uw luchtballon, hoe volmaakt zij ook zijn moge, zult gij nimmer eene snelheid bereiken,
+die daadwerkelijk practisch bevonden zal worden. Gij zoudt drie jaren noodig hebben om de reis rondom de wereld te volvoeren,
+wat eene vliegmachine in acht dagen zal kunnen doen.&#8221;
+
+</p>
+<p>Andermaal had er eene uitbarsting van verwenschingen plaats, die als protest moesten dienen, maar die in de eerste vijf minuten
+niet tot bedaren te brengen waren.
+
+</p>
+<p>Eindelijk toch gelukte het aan den secretaris Phil Evans, om aan het woord te komen.
+
+</p>
+<p>&#8220;Mijnheer de vliegkundige,&#8221; vroeg hij, &#8220;gij die zoozeer de voordeelen der vliegkunst bij ons komt ophemelen, zeg mij: hebt
+gij ooit gevlogen?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Bepaald!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Dus gij hebt de lucht veroverd?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Misschien, mijnheer de secretaris.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Hurrah! voor Robur den Veroveraar!&#8221; riep eene spottende stem snijdend uit.
+
+</p>
+<p>&#8220;Hurrah! voor Robur den Veroveraar!&#8221; herhaalden al de aanwezigen met vijandigen geestdrift.
+
+</p>
+<p>&#8220;Welnu, ja! Robur de Veroveraar!&#8221; hernam de spreker. &#8220;Dien naam neem ik aan, dien naam zal ik dragen; want ik heb er alle
+recht op!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Gij zult ons veroorloven dat te betwijfelen!&#8221; riep Jem Cip met schrille stem uit.
+
+</p>
+<p>&#8220;Betwijfelen?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Ja, zeker, betwijfelen! Hebt gij daar iets op tegen? Komaan, zeg het dan maar!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Mijne heeren,&#8221; hernam Robur, terwijl hij de wenkbrauwen fronste, &#8220;wanneer ik eene ernstige zaak op de meest ernstige wijze
+bij u kom bepleiten, dan wil ik niet, dat men mij voor leugenaar houdt. Mag ik den naam weten van hem, die mij het laatst
+in de rede gevallen is?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Zijn naam?&#8221; vroeg Uncle Prudent.
+
+</p>
+<p>&#8220;Ja, zijn naam, mijnheer de voorzitter!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Ik heet Jem Cip.... en ben vegetari&euml;r....&#8221;
+<a id="d0e1032"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1032">39</a>]</span></p>
+<p>&#8220;Burger Jem Cip,&#8221; hernam Robur, &#8220;ik wist reeds lang, dat de darmen van de vegetari&euml;rs langer zijn, dan die van andere menschen.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Wat heeft dat met de zaak te maken?&#8221; vroeg Jem Cip stoutmoedig bij die onverwachte wending van het gesprek.
+
+</p>
+<p>&#8220;Laat mij voortgaan. Die darmen zijn, wel is waar, slechts een voet langer dan die van anderen. Dat is reeds veel,&#8212;dat beken
+ik,&#8212;maar noodzaak mij nu niet, ze nog langer te doen worden, door u bij de ooren te trekken....!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;De deur uit met den kerel!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Smijt hem de straat op!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Verscheurt hem:&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Met vier paarden!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;De lynchwet!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Hij moet aan de ooren getrokken worden!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Neen, wij zullen hem als eene schroef draaien en wringen!....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Dat heeft hij verdiend!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;En meer dan dat!&#8221;
+
+</p>
+<p>De woede der vereenigde ballonisten in Weldon-Institute was ten top gestegen.
+
+</p>
+<p>Zij waren van hunne stoelen opgevlogen en omringden thans gillend en schreeuwend het spreekgestoelte.
+
+</p>
+<p>Robur verdween als het ware in een woud van armen, die zich krampachtig bewogen, alsof zij door een hevigen stormwind heen
+en weer geschud werden.
+
+</p>
+<p>Te vergeefs gilde de stoomfluit van den voorzitter te midden van die menigte!
+
+</p>
+<p>Geheel Philadelphia moest dien avond wel gelooven, dat een hevige brand een der voornaamste stadskwartieren verwoestte, en
+dat al het water van de Schuylkill-rivier niet voldoende zoude zijn om dien te blusschen.
+
+</p>
+<p>Plotseling stoof de menigte achteruit. Robur had zijne handen uit zijne zakken gehaald en stak <span class="corr" title="Bron: de">die</span> plotseling naar de eerste rij van die verbitterden uit.
+
+</p>
+<p>In beide handen hield hij een van die Amerikaansche ploertendooders, die behoorlijk de vuist wapenen en haar als eene knots
+doen neerkomen, maar tegelijkertijd ook revolvers zijn, waarop de vingers slechts te drukken hebben, om de schoten te doen
+afgaan; in &eacute;&eacute;n woord: ware zak-mitrailleuses.
+
+</p>
+<p>En toen gebruik makende van het achteruitstuiven der aanvallers en ook van de stilte, die dien terugtocht vergezelde, zeide
+hij:
+
+</p>
+<p>&#8220;Inderdaad, het is niet Americus-Vespucius, die de Nieuwe Wereld heeft uitgevonden, maar Jocrisse. Gij zijt, bij mijne ziel,
+geen Amerikanen, maar ware Jocr....&#8221;
+<a id="d0e1078"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1078">40</a>]</span></p>
+<p>In dit oogenblik knalden vier of vijf schoten, welker projectielen slechts gaten in den wand maakten en derhalve niemand kwetsten.
+De werktuigkundige verdween te midden van den kruitdamp, en toen die opgetrokken was, vond men geen spoor van dien zonderling.
+
+</p>
+<p>Robur de Veroveraar was weggevlogen, alsof een of andere vliegmachine hem door de lucht naar de bovenste dampkringslagen vervoerd
+had.
+
+
+
+
+</p>
+<p class="div1"><a id="d0e1083"></a><span class="pagenum">
+[<a href="#d0e7153">Inhoud</a>]
+</span></p>
+<h2 class="label">IV.</h2>
+<h2>Waarin de schrijver, handelende over den knecht Frycollin, poogt de Maan in hare eer te herstellen.</h2>
+<p>Ontegenzeggelijk hadden het geschreeuw en het spektakel, die in den regel het gevolg waren der stormachtige zittingen van
+Weldon-Institute, en door de leden bij het verlaten van het gebouw aangeheven en veroorzaakt werden, meer dan eens de rust
+van de bewoners van Walnut-street en van de aangrenzende wijken gestoord. Herhaaldelijk hadden die eerzame burgers terecht
+klachten ingebracht over die eindberaadslagingen in de open lucht, welke hen gewoonlijk in hunne vreedzame verblijven deden
+opschrikken. Meer dan eens hadden de politie-agenten hulp moeten verleenen om het openbaar verkeer open te houden voor de
+voorbijgangers, die voor het meerendeel zeer onverschillig waren voor de behandelde vraagstukken der luchtvaart. Maar tot
+heden had het straatrumoer nimmer zulke afmetingen aangenomen, als nu geschiedde. Nooit waren de klachten meer gebillijkt
+en nimmer was de tusschenkomst der politie-agenten meer noodzakelijk geweest.
+
+</p>
+<p>Toch waren, volgens onze zienswijze, de leden van Weldon-Institute wel eenigermate te verontschuldigen. Men was er toch niet
+voor teruggedeinsd, hen op hun eigen grondgebied te komen aanvallen. Tot die heethoofdige aanhangers van het stelsel: &#8220;lichter
+dan de lucht&#8221;, had een niet minder heethoofdige aanhanger van het stelsel: &#8220;zwaarder dan de lucht&#8221; zeer onaangename dingen
+gezegd. Daarbij kwam nog, dat hij plotseling verdwenen was, toen men hem eene tuchtiging had willen toedienen, die hij, volgens
+aller meening, zoozeer verdiend had.
+
+</p>
+<p>Dat schreeuwde natuurlijk om wraak.
+
+</p>
+<p>Kon men zulke beleedigingen in gemoede ongestraft laten! Neen, dat kon niet! Men zou geen Amerikaansch bloed in de aderen
+moeten hebben! Nakomelingen van den roemrijken Americus Vespucius <a id="d0e1096"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1096">41</a>]</span>voor Jocrisse uit te schelden! Dat was eene beleediging, die onvergeeflijk was, daar zij toch eenigermate doel had getroffen<span class="corr" title="Bron: ,">.</span>
+
+
+</p>
+<p></p>
+<div class="divFigure">
+<p class="legend"><img border="0" src="images/p041.jpg" alt="Niet in Amerika, mijnheer! Niet in Amerika! Bladz. 43."></p>
+<p class="figureHead">Niet in Amerika, mijnheer! Niet in Amerika! Bladz. <a href="#d0e1127">43</a>.
+</p>
+</div><p>
+
+<a id="d0e1109"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1109">42</a>]</span></p>
+<p>&#8220;Niets kwetst meer dan waarheid,&#8221; zegt een oud spreekwoord.
+
+</p>
+<p>De leden van de Club verschenen dus in verscheidene groepen in Walnut-street en verspreidden zich van daar, steeds heftig
+opgewonden, in de naburige straten en van daar door het geheele stadskwartier. Door hun vreeselijk tumult wekten zij de bewoners
+uit hunnen zoeten slaap. Zij noodzaakten hen, om hunne huizen te laten doorzoeken en waren volstrekt niet ongenegen, om later
+schadevergoeding te betalen voor den overlast, dien zij veroorzaakt, en voor de inbreuk, die zij zich veroorloofd hadden op
+de onschendbaarheid van het private leven, die bij de volkeren van het Anglo-Saksische ras zoo zeer ge&euml;erbiedigd is.
+
+</p>
+<p>Al die nasporingen en die plagerijen waren evenwel te vergeefs. Robur werd nergens bespeurd.
+
+</p>
+<p>Geen enkel spoor was van hem achtergebleven. Als hij met de <i>Go ahead</i>, de luchtballon van Weldon-Institute vertrokken ware, zou hij niet meer onvindbaar geweest zijn.
+
+</p>
+<p>Na een vol uur met nasporingen zoek gebracht te hebben, moest men het opgeven. De Club-leden scheidden evenwel niet dan nadat
+zij bij plechtigen eed gezworen hadden, dat zij hunne nasporingen over het geheele grondgebied zouden uitstrekken, hetwelk
+zoowel tot Noord- als tot Zuid-Amerika behoort, en dat het Nieuwe Vasteland genoemd wordt.
+
+</p>
+<p>Het was intusschen reeds elf uur geworden, alvorens de rust in het stadskwartier hersteld was. Eindelijk dan toch konden de
+bewoners zich aan een diepen slaap overgeven, die slechts genoten wordt in steden, die niet met de nijverheid te doen hebben
+en waarin derhalve geene fabrieken met hunne geraasmakende machines en stank verspreidende schoorsteenen aangetroffen worden.
+De verschillende Club-leden begaven zich naar hunne respectieve woonhuizen. Zoo deed William T. Forbes, toen hij zijne schreden
+naar zijne lompen-suikerfabriek richtte, waar miss Doll en miss Matt hem met een kopje thee wachtten, die zij met zijn eigen
+lompen-glucose gesuikerd hadden. Zoo begaf zich Frank Milner ook naar de afgelegen voorstad, waar zijne fabriek gebouwd was,
+welker werktuigen nacht en dag door stoomden en stampten. Zoo ging ook Jem Cip, die in het openbaar beschuldigd was een voet
+meer darmen te bezitten dan een gewoon menschenkind, naar huis, waar hem als vegetari&euml;r een avondmaal van groenten en peulvruchten
+wachtte.
+
+</p>
+<p>Twee der voornaamste ballonisten&#8212;twee slechts&#8212;dachten er niet aan om hunne woonhuizen op te gaan zoeken. Zij maakten van de
+gelegenheid gebruik, om met nog meer verbittering dan gewoonlijk te kibbelen. Dat waren onze onverzoenbare bekenden, Uncle
+Prudent en Phil Evans, de president en de secretaris van Weldon-Institute.
+<a id="d0e1127"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1127">43</a>]</span></p>
+<p>De knecht Frycollin wachtte Uncle Prudent, zijn meester, aan de deur van de Club.
+
+</p>
+<p>Hij volgde hem zonder zich om de redenen van den twist tusschen die twee te bekommeren.
+
+</p>
+<p>Hierboven werd van kibbelen gesproken. Dat geschiedde uit een gevoel van welwillendheid jegens die twee, om hun gedrag eenigermate
+te vergoelijken. Maar zij twistten inderdaad en nog wel met die geestkracht, die door hunne oude mededinging gevoed werd.
+
+</p>
+<p>&#8220;Neen, mijnheer, neen!&#8221; herhaalde Phil Evans. &#8220;Wanneer ik de eer had gehad voorzitter te zijn van Weldon-Institute, dan zou
+nooit, neen, nooit zoo&#8217;n schandaal plaats gegrepen hebben!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;En verondersteld, dat gij die eer gehad hadt, wat zoudt gij dan gedaan hebben?&#8221; vroeg Uncle Prudent.
+
+</p>
+<p>&#8220;Wat ik zou gedaan hebben?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Ja, ik vraag u: wat gij in dat geval zoudt gedaan hebben?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Ik zou dien openbaren beleediger het woord ontnomen hebben....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Zoo?....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Nog voordat hij tijd gehad zou hebben, om den mond te openen!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Ei, ei! Maar om iemand het woord te ontnemen, moest men hem toch eerst laten spreken, dunkt me?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Niet in Amerika, mijnheer! Niet in Amerika!&#8221;
+
+</p>
+<p>En terwijl zij elkander zoo schimpscheuten naar het hoofd wierpen, stapten zij de straten door, die hen al meer en meer van
+hunne woningen verwijderden. Zij doorsneden stadskwartieren, welker ligging hen tot aanmerkelijke omwegen noopte.
+
+</p>
+<p>Frycollin volgde hen steeds; maar hij gevoelde zich toch niet op zijn gemak, toen hij bespeurde, dat zijn meester zich naar
+zeer eenzame plaatsen begaf. En de bediende Frycollin hield niet van die plaatsen, vooral wanneer het middernachtuur nabij
+was. Inderdaad het was pikdonker en de maan, die wassende en nog maar als een zilveren sikkeltje aan den hemel verschenen
+was, had die duisternis maar zeer weinig verminderd. Daarenboven was zij op het punt van onder te gaan.
+
+</p>
+<p>Frycollin keek dan ook rechts en links, om te zien of geen verdachte schaduwen hen bespiedden. En, waarachtig, hij meende
+dat vijf of zes groote duivelengedaanten hen niet uit het oog verloren.
+
+</p>
+<p>De bange kerel naderde instinctmatig zijn meester; maar voor niets ter wereld zou hij dezen hebben durven in de rede vallen,
+vooral niet te midden van een zoo heftig gesprek, waarvan hij waarschijnlijk de onaangenaamheden in den vorm van klappen zou
+ondervinden.
+<a id="d0e1160"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1160">44</a>]</span></p>
+<p>Om kort te gaan, het toeval alleen was schuld, dat de voorzitter en de secretaris van Weldon-Institute, geheel onbewust en
+al twisttende, hunne schreden naar Fairmont-Park richtten.
+
+</p>
+<p>Daar overschreden zij, terwijl zij onafgebroken voorttwistten, de Schuylkill-rivier langs de beroemde metaalbrug. Zij ontmoetten
+slechts eenige voorbijgangers, die zich verlaat hadden, en bevonden zich eindelijk op een onmetelijk terrein, waarvan het
+eene gedeelte uitgestrekte weilanden vormde, terwijl het andere gedeelte een overheerlijk park daarstelde, hetwelk door zijn
+hoog geboomte en zijn doelmatigen aanleg, als het fraaiste van de geheele wereld kan geroemd worden.
+
+</p>
+<p>Daar werden de schrik en de angst van den knecht Frycollin ten top gevoerd. En ditmaal niet zonder reden; want thans had hij
+heel duidelijk gezien en waargenomen, dat die vijf of zes spookachtige gedaanten hen tersluiks over de brug van de Schuylkill-rivier
+gevolgd waren. Zijn oogappels waren dan ook door den angst zoodanig uitgezet, dat zij zich zoo groot vertoonden als het geheele
+regenboogvlies zijner oogen. Maar ter zelfder tijd dat die oogappels zich uitzetten, kromp zijn lichaam als het ware in, alsof
+het bedeeld ware met die kracht van samentrekking, eigen aan de meeste weekdieren en aan sommige geleede dieren.
+
+</p>
+<p>Ja, inderdaad, de knecht Frycollin was een bange kerel. Een lafaard in een woord.
+
+</p>
+<p>Frycollin was een neger, in Zuid-Carolina geboren. Hij had een groot dom hoofd, hetwelk met een langen nek op een ellendig
+mageren romp geplant stond. Hij telde een en twintig jaren en was derhalve nimmer slaaf geweest, zelfs krachtens zijne geboorte
+niet. Maar of hij daardoor meer waarde als mensch had, kan gerust ontkend worden. Hij was een grappenmaker, die gewoonlijk
+leelijke gezichten trok, daarbij gulzig, lui en boven alle beschrijving laf was. Hij was sedert drie jaren in dienst bij Uncle
+Prudent. Deze was honderd malen op het punt geweest, om hem de deur uit te zetten; de vrees voor nog erger had hem weerhouden.
+Dat die lafhartigheid den armen drommel, wiens bestaan om zoo te zeggen innig met het leven van zijn meester, die steeds gereed
+stond aan de dolste en stoutmoedigste ondernemingen deel te nemen, sa&acirc;mgeweven was, menig angstig oogenblik berokkende, zal
+wel niet behoeven gezegd te worden. Maar die oogenblikken van dollen angst hadden hunne tegenstellingen, werden door andere
+hoedanigheden voldoende opgewogen. Zoo liet men zijne gulzigheid nagenoeg den vrijen teugel en zoo ook zijne luiheid.
+
+</p>
+<p>Maar.... Maar.... O, arme Frycollin, als ge eens in de toekomst hadt kunnen lezen!
+
+</p>
+<p>Waarom was Frycollin niet te Boston gebleven, waar hij in dienst <a id="d0e1175"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1175">45</a>]</span>was van eene zekere familie Sneffel? Wel is waar, was die op het punt geweest, om eene reis naar Zwitserland te ondernemen.
+Dit had Frycollin minder aangestaan en daarom had hij toen op zijn ontslag aangedrongen. Toen de familie Sneffel van die reis
+afzag, bij het vernemen der aardstortingen, die in de Alpen plaats gehad hadden, was het te laat. En toch zou de dienst bij
+dat vreedzame gezin hem beter geleken hebben, dan bij Uncle Prudent, die de stoutmoedigheid en de waaghalzerij in eigen persoon
+was.
+
+</p>
+<p>Er viel niet veel meer aan te doen. Frycollin was in dienst van den voorzitter van Weldon-Institute en deze was er zelfs mede
+ge&euml;indigd, zijne gebreken over het hoofd te zien. En die gebreken, wij weten het reeds, waren velen. Maar tegenover die gebreken
+stond eene goede hoedanigheid. Hoewel hij neger van oorsprong was, sprak hij geen neger-engelsch. En dat was te waardeeren;
+want er bestaat niets afschuwelijkers dan die platte taal, waarin de bezittelijke voornaamwoorden en de onbepaalde wijs voor
+de werkwoorden tot in het oneindige voorkomen.
+
+</p>
+<p>Het is dus als onwraakbaar bewezen aan te nemen, dat Frycollin laf was, &#8220;laf als de maan&#8221;, zoo als een volksgezegde zich uitdrukt.
+
+</p>
+<p>Tegen die volksuitdrukking, die zoo beleedigend mogelijk is voor de blonde Phoeb&eacute;, de zachte Selena, de kuische Diana, de
+zuster van den schitterenden Apollo, valt onzes inziens protest aan te teekenen. Welk recht heeft men om dien trouwen wachter,
+die, zoolang als de aarde bestaat, haar steeds het aangezicht, maar nimmer hare keerzijde vertoond heeft, van lafhartigheid
+te beschuldigen?
+
+</p>
+<p>Maar die quaestie daargelaten, zooveel is zeker, dat thans, op dat middernachtuur, de sikkel van de &#8220;bleeke belasterde&#8221; op
+het punt was in het westen, achter de loofkruinen van het hooge geboomte te verdwijnen. Hare stralen gleden als het ware tusschen
+de takken door en teekenden op den grond grillige lichtbeelden, die de duisternis er naast nog zwarter maakten.
+
+</p>
+<p>In weerwil daarvan keek Frycollin steeds scherp uit. Het was alsof hij de eigenschap der katten en der uilen bezat, namelijk
+in het donker te kunnen zien.
+
+</p>
+<p>&#8220;Br!&#8221; zei hij bij zich zelven. &#8220;Die schoften volgen ons steeds! En inderdaad zijn zij reeds meer nabij gekomen.&#8221;
+
+</p>
+<p>Eindelijk kon hij het niet meer uithouden. Hij naderde zijn baas.
+
+</p>
+<p>&#8220;Master Uncle,&#8221; zei hij.
+
+</p>
+<p>Zoo noemde hij zijn meester en zoo wilde de voorzitter van Weldon-Institute aangesproken worden.
+
+</p>
+<p>In dit oogenblik was de twist tusschen de beide mededingers tot zijn hoogsten graad van opgewondenheid gestegen. En daar zij
+<a id="d0e1197"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1197">46</a>]</span>elkander hartelijk naar den duivel wenschten, werd Frycollin barweg verzocht de reis ook derwaarts te ondernemen. De arme
+neger was zeer beangst voor Be&euml;lzebub en durfde derhalve den mond niet meer open doen.
+
+</p>
+<p>Maar terwijl die twee Yankees zoo twistten en elkander afsnauwden, stapten zij al verder en verder de eenzame weilanden, die
+Fairmont Park begrenzen, door, waarbij zij zich steeds verder van de Schuylkill-rivier verwijderden, en dus ook van de brug,
+die haar overspande en het eenige toegangspunt was, om de stad weer binnen te komen.
+
+</p>
+<p>Ons drietal bevond zich eindelijk te midden van een groep hoog opgaande boomen, welker boventakken nog slechts door het zwakke
+maanlicht beschenen werden. Op de grens van die boomgroep was eene uitgestrekte vlakte, die een ovalen vorm had en een prachtige
+gelegenheid aanbood voor een wedstrijd van velocipedisten of van cricketspelers of voor een wedloop van renpaarden. Geen enkele
+terreinplooi zou menschen of paarden den minsten hinderpaal in den weg gelegd hebben. Geen enkele boom of struik zou den blik
+der toeschouwers over een oppervlakte van verscheidene mijlen begrensd hebben.
+
+</p>
+<p>En toch, wanneer de aandacht van Uncle Prudent en van Phil Evans niet zoo door hun twisten in beslag genomen was, wanneer
+zij met eenige aandacht rond gekeken hadden, dan zou het hun niet ontgaan zijn, dat die vlakte haar gewoon uiterlijk niet
+meer had. Het was alsof daar inderdaad een gevaarte stond, waarboven schroefvormige windschepraderen, die evenwel thans stilstonden,
+in het halfduister scherp tegen de lucht afstaken.
+
+</p>
+<p>Maar noch de voorzitter, noch de secretaris van Weldon-Institute merkte die vreemdsoortige verandering in het uiterlijk voorkomen
+dat het landschap van Fairmont-Park ondergaan had, op. Frycollin zag er ook niets van. Hij had alleen oog en ooren voor de
+gedaanten, die hij meende opgemerkt te hebben. Het scheen hem toe, dat die geheimzinnige wezens naderden, dat zij hun kring
+nauwer toesloten, alsof zij een misdadigen aanslag op het oog hadden. Hij kreeg bijna stuipen van angst; zijne ledematen waren
+schier verstijfd, terwijl zijne haren op zijn hoofd rechtop rezen. In &eacute;&eacute;n woord, de schrik was bij hem ten top gestegen.
+
+</p>
+<p>Toch had hij, terwijl zijne knie&euml;n knikten, de geestkracht nog om met bezwijmende stem te roepen:
+
+</p>
+<p>&#8220;Master Uncle!.... Master Uncle!&#8221;
+
+</p>
+<p>Hij verkreeg evenwel geen gehoor. Uncle Prudent en Phil Evans twistten maar voort.
+
+</p>
+<p>&#8220;Master Uncle!.... Master Uncle!....&#8221; kreet de rampzalige Frycollin voor de laatste maal.
+<a id="d0e1215"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1215">47</a>]</span></p>
+<p>&#8220;Maar, voor den duivel! wat is er dan toch?&#8221; vroeg Uncle Prudent ten hoogste ongeduldig.
+
+</p>
+<p>Wellicht zoude hij en ook Phil Evans niet rouwig geweest zijn, hun toorn jegens elkander op de schouders van den rampzaligen
+Frycollin te ontlasten. Handen en vuisten waren reeds opgeheven. Het zou klappen en vuistslagen regenen. Gelukkig evenwel,
+dat er geen tijd was, voor de eene partij om die klappen uit te deelen, voor de andere om ze te ontvangen.
+
+</p>
+<p>Een stoot, door een scherp fluitje teweeggebracht, werd in het bosch vernomen. En, alsof dat een sein ware, verscheen te midden
+van het open gedeelte van het park eene soort van electrische ster.
+
+</p>
+<p>Wat dat te beduiden had? Onze beide nachtelijke wandelaars konden dat zelfs niet gissen. Instinctmatig evenwel begrepen zij
+dat dit gefluit en die verlichting het sein waren tot het plegen van de een of andere gewelddaad.
+
+</p>
+<p>In minder tijd dan noodig was om den toestand te overzien, ja bliksemsnel, sprongen zes mannen uit het bosch, waarvan twee
+zich op Uncle Prudent wierpen, twee op Phil Evans en twee op den knecht Frycollin. Blijkbaar waren die twee laatste te veel;
+want de neger was buiten staat zich te verdedigen.
+
+</p>
+<p>Hoewel de voorzitter en de secretaris van Weldon-Institute bij dien aanval geheel onvoorbereid overvallen waren, zoo poogden
+zij toch ten krachtigste weerstand te bieden. Zij hadden er echter noch den tijd, noch de kracht toe.
+
+</p>
+<p>In minder tijd dan noodig is om dien overval te verhalen, was hun een prop in den mond gestoken, die hun belette om hulp te
+schreeuwen, had men hen de oogen geblinddoekt, en waren zij stevig gekneveld, zoodat zij onmogelijk zich verder verzetten
+konden. Toen zij zoo onschadelijk gemaakt waren, droeg men hen zoo snel mogelijk naar het open gedeelte van het park.
+
+</p>
+<p>Wat viel er bij zoo&#8217;n overval anders te denken, dan dat zij met lieden te doen hadden, wier geweten zoo ruim en zoo rekbaar
+was, dat zij er niets misdadigs in zagen de lieden, die zich bij hunne wandelingen in het bosch waagden, uit te kleeden en
+te berooven.
+
+</p>
+<p>Eigenaardig evenwel, men raakte niet aan hunne zakken, men betastte hen zelfs niet, hoewel Uncle Prudent, volgens zijne gewoonte,
+een duizend dollars in banknoten bij zich had.
+
+</p>
+<p>Om kort te gaan, een minuut na de volbrenging van dien overval, waarbij geen woord tusschen de aanvallers gewisseld was geworden,
+voelden Uncle Prudent, Phil Evans en Frycollin dat men hen neerlegde, niet op de graszoden van het park, maar op een soort
+planken vloer, die eenigermate onder hun gewicht kraakte. Daar werden zij netjes naast elkander uitgestrekt. Zij hoorden eene
+deur achter zich dichtslaan, terwijl het schuiven van een grendelbout <a id="d0e1236"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1236">48</a>]</span>in het daarvoor bestemde ijzeren oog, hen vrij duidelijk aankondigde, dat zij gevangen waren.
+
+</p>
+<p>Toen vernamen zij een soort van onafgebroken geritsel, dat wel met eene trilling kon vergeleken worden. Het was een eindelooze
+toon of beter een gevoel van frrrr of trrrr, dat hun geheele lichaam doortrilde, zonder dat eenig ander geluid in dien zoo
+kalmen nacht waarneembaar was.
+
+</p>
+<p>Welke schrik heerschte er den volgenden ochtend in Philadelphia! Dat laat zich begrijpen.
+
+</p>
+<p>Al zeer vroeg wist iedereen reeds, wat des avonds te voren in de vergader&iacute;ng van de leden van Weldon-Institute voorgevallen
+was. Men had vernomen,&#8212;hoe en door wien, dat kon niemand verklaren,&#8212;dat een geheimzinnig persoon, een zekere werktuigkundige,
+Robur genaamd,&#8212;Robur de Veroveraar!&#8212;verschenen was en dat hij een wedstrijd had willen aangaan met de ballonisten; maar dat
+hij toen op eene onverklaarbare wijze verdwenen was, zonder dat men er in had kunnen slagen, hem weer op te sporen. Dat alles
+had de bevolking ten zeerste verwonderd.
+
+</p>
+<p>Maar de verwondering sloeg tot schrik over, toen de geheele stad vernam, dat de voorzitter en de secretaris van Weldon-Institute
+ook gedurende den nacht van den 13<sup>den</sup> Juni geheimzinnig verdwenen waren. Dat was inderdaad eene ontzettende gebeurtenis.
+
+</p>
+<p>Het zou onmogelijk zijn, al de nasporingen mede te deelen, die zoowel in de stad zelve als in de omstreken gedaan werden.
+Zij waren evenwel totaal vruchteloos. De dagbladen van Philadelphia, daarna die van Pennsylvani&euml;, en eindelijk die van geheel
+Amerika, namen die raadselachtige verdwijning onder hunne berichten op en wijdden geheele kolommen aan de bespreking daarvan,
+waarbij zij de toedracht op honderderlei verschillende wijzen verhaalden, zonder de waarheid ook maar nabij te komen.
+
+</p>
+<p>Door middel van advertenti&euml;n en van aanplakbiljetten werden belangrijke sommen uitgeloofd, niet alleen aan hem, die de vermisten
+terugvond, maar ook aan een ieder, die de een of andere degelijke aanwijzing kon doen, geschikt om hen op het spoor te komen.
+
+</p>
+<p>Niets evenwel hielp. Niets! Niets!
+
+</p>
+<p>Als de bodem opengescheurd ware, om den voorzitter en den secretaris van Weldon-Institute te verzwelgen, dan zouden zij niet
+spoorloozer van de oppervlakte der aarde verdwenen kunnen zijn.
+
+</p>
+<p>De dagbladen van de gouvernementspartij drongen er op aan, dat aan het personeel der politie op ruime schaal uitbreiding gegeven
+werd. Zij wezen ernstig op de noodzakelijkheid van dien maatregel, daar dergelijke aanslagen op een paar van de beste <a id="d0e1259"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1259">49</a>]</span>burgers van de Vereenigde Staten van Noord-Amerika volvoerd konden worden. En daarin moest iedereen hun gelijk geven, niet
+waar?
+
+
+</p>
+<p></p>
+<div class="divFigure">
+<p class="legend"><img border="0" src="images/p049.jpg" alt="Dat die geheimzinnige wezens naderden. Bladz. 46."></p>
+<p class="figureHead">Dat die geheimzinnige wezens naderden. Bladz. <a href="#d0e1197">46</a>.
+</p>
+</div><p>
+
+<a id="d0e1269"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1269">50</a>]</span></p>
+<p>Het is waar, dat de oppositiebladen de ontbinding der politiemacht eischten. Zij beweerden, dat die macht geheel nutteloos
+was, daar zulke aanslagen ongehinderd volvoerd konden worden, zonder dat de euveldaders gesnapt of ook maar bekend waren geworden.&#8212;En
+daarin moest iedereen ook dezen gelijk geven, niet waar?
+
+</p>
+<p>De uitslag van dat twistgeschrijf was, dat de politie bleef hetgeen zij was en hetgeen zij steeds zijn zal op onze aarde,
+die, in weerwil dat zij niet volmaakt is en ook niet zijn kan, de beste aller werelden genoemd moet worden.
+
+
+
+
+</p>
+<p class="div1"><a id="d0e1274"></a><span class="pagenum">
+[<a href="#d0e7153">Inhoud</a>]
+</span></p>
+<h2 class="label">V.</h2>
+<h2>Waarin een schorsing van vijandelijkheden tusschen den voorzitter en den secretaris van Weldon-Institute ingewilligd wordt.</h2>
+<p>Het was een rare toestand, waarin Uncle Prudent, Phil Evans en de knecht Frycollin zich bevonden.
+
+</p>
+<p>Zij hadden een band voor de oogen, en een prop in den mond. Vandaar dus eene totale onmogelijkheid, om te kunnen zien, om
+te kunnen hooren.
+
+</p>
+<p>Hunne handen en voeten waren met stevige touwen gebonden. Vandaar dus eene totale onmogelijkheid, om van de plaats te kunnen
+komen of zichzelven te kunnen bevrijden.
+
+</p>
+<p>Dat alles was niet geschikt om den toestand van ons drietal prettig of zelfs maar dragelijk te maken.
+
+</p>
+<p>Daarenboven niet te weten, welke de uitvoerders van zoo&#8217;n oplichting waren; onbekend te zijn met de plaats, waarin zij gesmeten
+waren, alsof het ijlgoed in een goederenwagen van een sneltrein ware; geen denkbeeld te hebben noch van de plek op Gods lieve
+aarde, waar zij zich bevonden, noch van het lot, hetwelk hen beschoren kon zijn; dat alles was wel geschikt om zelfs wezens,
+tot het schapengeslacht behoorende, buiten hun humeur te brengen. En de lezers weten dat de leden van Weldon-Institute, wat
+het geduld betreft, nu niet precies voor schapen konden doorgaan.
+
+</p>
+<p>Als men de heftigheid van karakter van Uncle Prudent in aanmerking neemt, dan valt licht te beseffen, wat er in diens ziel
+moest omgaan.
+
+</p>
+<p>Maar wat er ook van aan zij, zooveel is zeker, dat hij en Phil Evans tot de overtuiging kwamen dat het moeielijk zou zijn,
+om den volgenden avond op de vergadering van de club tegenwoordig te zijn.
+
+</p>
+<p>Wat Frycollin betrof, die lag daar met gesloten oogen en met <a id="d0e1295"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1295">51</a>]</span>gesloten mond. Het was hem onmogelijk zijne bovendien reeds zoo schrale gedachten op iets te vestigen. Hij was eer dood dan
+levend.
+
+</p>
+<p>De toestand der gevangenen onderging gedurende het eerste uur van hunne inhechtenisneming geene wijziging. Niemand kwam hen
+opzoeken en niemand kwam hun het gebruik van hunne armen, oogen en mond weergeven. Toch snakten zij daar zeer naar.
+
+</p>
+<p>Alles, waartoe zij zich bepalen konden, was het slaken van zuchten, het kreunen van een erbarmelijk &#8220;helaas!&#8221; voor zooveel
+de prop in hun mond zulks toeliet, of het volvoeren van sprongen, niet ongelijk aan jammerlijke karpers, die op het droge
+liggen te gapen. De lezer zal begrijpen, hoeveel innerlijke, of beter: gebonden toorn en woede daar opgevreten werd. Eindelijk,
+na eene reeks van vruchtelooze pogingen, om zich te bevrijden, bleven zij als machteloos liggen. Maar toen poogden zij, daar
+het zintuig van het gezicht hun ontnomen was, door het gehoor te vernemen of te raden, in welken onrustbarenden toestand zij
+zich bevonden. Ook dat was geheel en al vergeefs, want zij vernamen geen ander geluid dan het eindeloos en onverklaarbaar
+&#8220;frrr&#8221;, dat hen als met een trillenden dampkring omgaf.
+
+</p>
+<p>Evenwel gebeurde het, dat de secretaris Phil Evans, die niet zoo heet gebakerd was als Uncle Prudent, en derhalve met meer
+kalmte te werk ging, er in slaagde het koord, dat zijn polsgewrichten samenbond, los te maken. Eindelijk knelde de knoop niet
+meer zoo sterk, zijne vingers gleden over elkander en weldra had hij het gebruik zijner handen herkregen.
+
+</p>
+<p>Hij wreef zich de gewrichten met kracht, ten einde den bloedsomloop te herstellen, die door dat binden gestremd geweest was.
+Een oogenblik later had de secretaris Phil Evans den band afgerukt, die hem blinddoekte, den prop uitgehaald, die hem den
+mond snoerde, en met behulp van het scherpe lemmet van zijn bowie-knife de touwen doorgesneden, die hem handen en voeten gekneveld
+hadden. Een echte Amerikaan verlaat zijne woning niet, zonder zijn bowie-knife op zak; zonder dit zou hij geen Amerikaan genoemd
+kunnen worden.
+
+</p>
+<p>Maar al kon de secretaris Phil Evans zich nu ook bewegen en spreken, dan was dat toch alles, wat hij met zijne pogingen verworven
+had. Van zijne oogen kon hij in dit oogenblik ten minste geen nuttig gebruik maken; want het was pikdonker in de cel of het
+hok, waarin zij zich bevonden. Toch sijpelde als het ware een zwakke lichtstraal door een soort schietgat, hetwelk in den
+wand op eene hoogte van ongeveer zes of zeven voet boven hen aangebracht was.
+
+</p>
+<p>In weerwil van den plaats gehad hebbenden twist, aarzelde de secretaris Phil Evans geen enkel oogenblik, om zijn mededinger
+<a id="d0e1309"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1309">52</a>]</span>te verlossen. Eenige bewegingen met zijn bowie-knife waren voldoende, om de touwen door te snijden, die de handen en voeten
+van Uncle Prudent knevelden. Onze voorzitter richtte zich, half razend van woede, op de knie&euml;n overeind en rukte den doek
+van zijne oogen en den prop uit zijn mond.
+
+</p>
+<p>Daarop zei hij met eene stem, alsof hij op het punt was van te stikken:
+
+</p>
+<p>&#8220;Dankje!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Neen, dat niet.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Wat niet?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Je behoeft mij niet te bedanken.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Phil Evans?....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Uncle Prudent?....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Hier bestaat geen voorzitter meer van Weldon-Institute!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;En geen secretaris meer van de club!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Dus geen mededingers meer!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Juist gezien!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Gij hebt gelijk.&#8221; ging Phil Evans voort.
+
+</p>
+<p>&#8220;Ik heb altijd gelijk!&#8221; bevestigde Uncle Prudent.
+
+</p>
+<p>&#8220;Er zijn hier slechts twee mannen aanwezig, die zich wreken willen en wreken zullen....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Op wien?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Op een derde, wiens aanslag weergaloos te noemen is!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Ja, weergaloos en die de strengste weerwraak eischt.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;En die derde is?....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Dat is Robur!....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Ja, dat is Robur!....&#8221;
+
+</p>
+<p>Dat was dus een punt, waaromtrent de gewezen mededingers het eens waren. Hierover was geen twist te vreezen.
+
+</p>
+<p>&#8220;En uw knecht,&#8221; merkte de secretaris op, terwijl hij op den neger Frycollin wees, die als een bruinvisch blies, &#8220;moeten wij
+hem ook losmaken?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Nog niet,&#8221; antwoordde Uncle Prudent.
+
+</p>
+<p>&#8220;Waarom nog niet?&#8221; vroeg Phil Evans.
+
+</p>
+<p>&#8220;Omdat de kerel ons meer dan half dol zou maken met zijne klaagliederen.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Dat&#8217;s juist.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;En wij hebben wel wat anders te doen, dan naar klaagliederen te luisteren.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Wat dan, Uncle Prudent?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Vraagt gij dat nog, Phil Evans?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Het schijnt zoo.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Wel, wij moeten er aan denken, om te ontvluchten, als het mogelijk is.&#8221;
+<a id="d0e1373"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1373">53</a>]</span></p>
+<p>&#8220;Dat&#8217;s waar ook! En wij moeten ontvluchten, zelfs wanneer het onmogelijk is!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Gij hebt gelijk, Phil Evans. Zelfs wanneer het onmogelijk is!&#8221;
+
+</p>
+<p>Overigens twijfelden zij er geen oogenblik aan, dat die oplichting van hunne personen door dien vreemdsoortigen kerel, die
+zich Robur noemde, gepleegd was. Iets anders kwam hun niet in het brein op, kon er ook niet in opkomen. Eenvoudige en eerlijke
+dieven zouden hen van hunne uurwerken, hunne juweelen, hunne portefeuilles en hunne porte-monnaies ontlast en hunne lijken,
+na een flinken dolksteek in de keel, in de diepte van de Schuylkill-rivier geworpen hebben, in stede van hen zonder poging
+tot stelen levend op te sluiten in.... Ja, waarin?....
+
+</p>
+<p>Dat was inderdaad een belangrijk vraagstuk, dat noodzakelijk opgelost moest worden.
+
+</p>
+<p>Ja, waarin zaten zij opgesloten? Dat moesten zij weten, alvorens zij eene poging tot ontsnapping, met eenige hoop op welslagen,
+konden ondernemen.
+
+</p>
+<p>&#8220;Phil Evans,&#8221; hernam Uncle Prudent, &#8220;in stede van bij het verlaten der vergadering zulke zoete bitterheden of bittere zoetigheden
+te wisselen, zooals wij gedaan hebben en waarop dus niet meer teruggekomen kan worden, hadden wij beter gedaan van minder
+vertoornd te zijn en beter rondom ons te kijken....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Dat&#8217;s waar, Uncle Prudent, zeer waar!&#8221; antwoordde de secretaris Phil Evans.
+
+</p>
+<p>&#8220;Wanneer wij in de straten van Philadelphia gebleven waren,&#8221; ging de voorzitter voort, &#8220;dan zou van dat alles niets gebeurd
+zijn. Dunkt u dat ook niet!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Zeer waar,&#8221; herhaalde de secretaris Phil Evans, &#8220;zeer waar, Uncle Prudent!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Klaarblijkelijk heeft die Robur met veel snuggerheid gegist, wat er in de club gebeuren zou. Hij heeft voorzien, tot welken
+toorn en welke woede zijne tartende houding en gesprekken aanleiding zouden geven....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Zeer waar, Uncle Prudent, zeer waar!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Waarschijnlijk stonden eenige zijner bandieten bij de deur op post, om hem, als de nood aan den man kwam, te hulp te schieten.
+Zoo dunkt mij ten minste....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Mij ook,&#8221; betuigde Phil Evans goedkeurend knikkend.
+
+</p>
+<p>&#8220;Toen wij de Walnutstreet verlieten, hebben die bandieten ons gevolgd en bespied....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Zeer waar, Uncle Prudent, zeer waar!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;En toen zij zagen, dat wij zoo onvoorzichtig de donkere lanen insloegen van het eenzame Fairmont-Park, toen was de zaak klaar
+en de volvoering van den aanslag gemakkelijk gemaakt.&#8221;
+<a id="d0e1406"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1406">54</a>]</span></p>
+<p>&#8220;Waar, zeer waar, Uncle Prudent,&#8221; herhaalde de secretaris Phil Evans. &#8220;Ja, wij hebben zeker groot ongelijk gehad, dat wij
+na de zitting niet dadelijk naar huis zijn gegaan. Groot ongelijk!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Men heeft altijd ongelijk, wanneer men geen gelijk heeft,&#8221; betuigde Uncle Prudent heel snedig.
+
+</p>
+<p>&#8220;Inderdaad!&#8221; beaamde de secretaris.
+
+</p>
+<p>In dit oogenblik weerklonk een lange zucht in het donkerste gedeelte van de cel, waarin zij opgesloten waren.
+
+</p>
+<p>&#8220;Wat is dat?&#8221; vroeg Phil Evans.
+
+</p>
+<p>&#8220;Wat?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Hoordet gij dien zucht niet?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Och loop.... dat&#8217;s Frycollin, die droomt.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Meent ge?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Ik ben er zeker van,&#8221; antwoordde Uncle Prudent.
+
+</p>
+<p>Daarna hernam hij:
+
+</p>
+<p>&#8220;Tusschen het oogenblik, waarin wij op weinige passen van de open plek in het park gegrepen zijn geworden, en dat, waarin
+wij in dit hok gesmeten zijn, zijn hoogstens twee minuten verloopen....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Ja, hoogstens!&#8221; beaamde Phil Evans.
+
+</p>
+<p>&#8220;Het is dan buiten kijf, dat die lieden ons niet buiten het Fairmont-Park gebracht hebben. Zijt gij dat niet met mij eens,
+Phil Evans?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Voorzeker, Uncle Prudent; want volgens mij, wanneer zij ons buiten het Park gebracht hadden; dan zouden wij de beweging van
+het vervoer moeten ontwaard hebben.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Zeer juist!&#8221; antwoordde Uncle Prudent. &#8220;Het is dus aan geen twijfel onderhevig, dat wij in een compartiment van een voertuig
+opgesloten zitten; misschien wel in een van die lange karren, in de Prairi&euml;n in gebruik, of in een wagen van heidenen of kermispotsenmakers.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Dat gevoelen deel ik geheel en al,&#8221; zei Phil Evans. &#8220;Wanneer wij toch aan boord van een vaartuig gebracht waren, dat aan
+een der oevers van de Schuylkill-rivier vastgemeerd gelegen had, zouden wij dat door de schommelingen van de schuit bemerkt
+hebben bij het aan boord brengen, ook door die, veroorzaakt door den snellen stroom der rivier.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Juist, steeds zeer juist!&#8221; herhaalde Uncle Prudent. &#8220;Daaruit maak ik twee stellingen op. De eerste is, dat wij de open plek
+van Fairmont-Park nog niet verlaten hebben. En de tweede daaruit afgeleide is, dat het nu of nooit het oogenblik is om te
+vluchten.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;En Robur dan?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;O, die zullen wij later wel terugvinden! Wees gerust. Dat neem ik op mij!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Ja, hem weervinden, om hem betaald te zetten....&#8221;
+<a id="d0e1449"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1449">55</a>]</span></p>
+<p>&#8220;Dubbel betaald te zetten, Phil Evans. Gij weet het heilig woord: Die zaait zal dubbel maaien!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Om hem duur betaald te zetten dien aanslag, dien hij zich op de vrijheid van twee burgers van de Vereenigde Staten van Noord-Amerika
+veroorloofd heeft!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Juist.... duur.... zeer duur betaald zetten!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Maar,.... wie is die man?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Dat weet ik niet, Uncle Prudent.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Vanwaar komt hij?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Dat weet ik ook niet.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Is het een Engelschman, een Duitscher, een Franschman, een....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Dat weet ik evenmin,&#8221; viel Phil Evans den voorzitter in de rede. &#8220;Maar wat ik weet....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Welnu, wat weet gij?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Dat het een ellendeling is! En dat is genoeg, dunkt mij.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Mij ook.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;En nu aan het werk!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Aan het werk!&#8221;
+
+</p>
+<p>Beiden staken nu de handen met uit elkander gespreide vingers voor zich uit en betastten de omwanding van het hok, waarin
+zij opgesloten waren, om een naad of een voeg te ontdekken. Maar niets, niets. Ook niet bij de deur. Die sloot volkomen hermetisch
+en het zou onmogelijk geacht moeten worden het slot te doen springen. Zij moesten dus een gat maken om daardoor te ontsnappen.
+
+</p>
+<p>Het was nu evenwel zaak om te onderzoeken, of hunne bowie-knifes die omwanding zouden kunnen aantasten, of de lemmeten bij
+dat werk niet geschaard zouden worden of wel zouden breken.
+
+</p>
+<p>&#8220;Maar waar vandaan zou die trilling toch komen, die geen oogenblik ophoudt?&#8221; vroeg Phil Evans, die verbaasd was over dat onafgebroken
+&#8220;frrr, frrr&#8221;.
+
+</p>
+<p>&#8220;Dat is ongetwijfeld de wind,&#8221; antwoordde Uncle Prudent.
+
+</p>
+<p>&#8220;De wind?.... Maar ik dacht, dat tot middernacht volkomen stilte in de atmosfeer geheerscht had?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Volkomen juist, Phil Evans; maar als het de wind niet is, wat zou het volgens u dan kunnen zijn?&#8221;
+
+</p>
+<p>Phil Evans antwoordde niet, maar opende het beste lemmet van zijn bowie-knife en poogde de omwanding in de nabijheid van de
+deur aan te tasten. Misschien was het voldoende een klein gat te maken, om de deur te kunnen openen, wanneer die door een
+eenvoudigen grendel gesloten was, of dat men aan de buitenzijde den sleutel in het slot had laten steken.
+
+</p>
+<p>Na eenige minuten hard gearbeid te hebben, had de secretaris van Weldon-Institute geen ander resultaat verkregen, dan dat
+al de <a id="d0e1494"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1494">56</a>]</span>lemmeten van zijn bowie-knife zoodanig geschaard waren, dat zij veel geleken op eene duizendtandige zaag, en dat de punten
+er van gebroken waren.
+
+</p>
+<p>&#8220;Slaagt gij?&#8221; vroeg Uncle Prudent.
+
+</p>
+<p>&#8220;Neen!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Zou de omwanding van deze cel ook van plaatijzer vervaardigd kunnen zijn?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Neen, Uncle Prudent. Wanneer men op die omwanding klopt, dan geeft zij geen metaalklank.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Dan is zij van ijzerhout vervaardigd misschien?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Ook niet. Zij is noch van ijzer noch van hout.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Maar waaruit bestaat zij dan?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Dat kan ik niet zeggen. Maar in elk geval uit eene stof of substantie, waarop het scherpste staal geen vat heeft.&#8221;
+
+</p>
+<p>Uncle Prudent kreeg een aanval van hevige woede. Hij vloekte en stampte met den voet op den holklinkenden vloer, terwijl hij
+met beide handen het gebaar maakte, alsof hij een denkbeeldigen Robur worgde.
+
+</p>
+<p>&#8220;Kalmte, Uncle Prudent!&#8221; vermaande de secretaris Phil Evans. &#8220;Kalmte en probeer gij op uwe beurt ook eens.&#8221;
+
+</p>
+<p>Uncle Prudent ging aan den gang; maar zijn bowie-knife kon de omwanding evenmin ergens aanraken. Het lukte hem zelfs niet
+met zijn beste lemmet een kras er op te maken. Het was waarlijk, alsof die omwanding van bergkristal was.
+
+</p>
+<p>Dus iedere vlucht werd daardoor onmogelijk, hierbij van de veronderstelling uitgaande, dat zij uitvoerbaar ware, wanneer zij
+er in geslaagd waren de deur te openen, of een gat in de omwanding te maken.
+
+</p>
+<p>Zij moesten zich, althans voor het oogenblik, aan hun noodlot onderwerpen, hetgeen met hunne Yankee-geaardheid volstrekt niet
+overeenkwam. Zij moesten alles aan het toeval overlaten, iets wat iederen practischen man tegen de borst stuit. Maar die onderwerping,
+die gelatenheid geschiedde niet zonder pruttelen, zonder groote woorden, zonder heftige uitingen, aan het adres van dien Robur
+gericht, die de man er niet naar was, om zich daarvan veel aan te trekken, wanneer hij althans in het gewone dagelijksche
+leven dezelfde geaardheid aan den dag legde, waarvan hij te midden van de vergaderde leden van Weldon-Institute had doen blijken.
+
+</p>
+<p>Frycollin begon intusschen zulke teekenen van onpasselijkheid te geven, dat omtrent hare beteekenis geen twijfel bestond.
+Hij boog en krimpte zoo pijnlijk mogelijk, alsof hij aan maagkrampen of wel aan zenuwtrekkingen in alle lichaamsdeelen leed.
+
+</p>
+<p>Uncle Prudent meende, dat het tijd was, om aan die acrobatische <a id="d0e1526"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1526">57</a>]</span>bewegingen een einde te maken; althans hij sneed de touwen door, die de handen en voeten van den neger knevelden.
+
+
+</p>
+<p></p>
+<div class="divFigure">
+<p class="legend"><img border="0" src="images/p057.jpg" alt="Een oogenblik later stond de secretaris op de schouders van Frycollin. (Bladz. 61)"></p>
+<p class="figureHead">Een oogenblik later stond de secretaris op de schouders van Frycollin. (Bladz. <a href="#d0e1670">61</a>)
+</p>
+</div><p>
+
+<a id="d0e1536"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1536">58</a>]</span></p>
+<p>Wie weet, of hij er geen berouw over gevoelen zou? Want al dadelijk barstte eene eindelooze reeks van klaagliederen los, waarbij
+kreten van pijn zich afwisselden met gekerm van honger.
+
+</p>
+<p>Frycollin was niet alleen in het brein, maar ook in de maag aangetast. Het zou zeer moeielijk geweest zijn, uit te maken,
+aan welke dier beide lichaamsdeelen het akelige gevoel moest toegeschreven worden, hetwelk de arme neger beving.
+
+</p>
+<p>&#8220;Frycollin!&#8221; riep Uncle Prudent.
+
+</p>
+<p>&#8220;Master Uncle!... Master Uncle!...&#8221; antwoordde de bediende tusschen twee akelige jammerkreten.
+
+</p>
+<p>&#8220;Het is mogelijk, dat wij veroordeeld zijn, om in deze gevangenis van honger te sterven...&#8221;
+
+</p>
+<p>De neger rilde van angst over zijn geheele lichaam, van het hoofd tot de voeten.
+
+</p>
+<p>&#8220;Maar,&#8221; ging Uncle Prudent met indrukwekkende stem voort, &#8220;wij zijn vast besloten, om tot het uiterste vol te houden en om
+niet het onderspit te delven, dan wanneer wij alle aanwezige voedingsmiddelen zullen verorberd hebben, die geschikt zullen
+bevonden worden, om ons bestaan te rekken...&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Gij wilt mij opeten?&#8221; riep Frycollin ten uiterste ontsteld en handenwringend uit.
+
+</p>
+<p>&#8220;Zooals men steeds met een neger in dergelijke omstandigheden doet!....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Master Uncle!... Master Uncle!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Zorg er dan voor, dat wij je vergeten, dat wij je niet gewaar worden, Frycollin!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Anders zullen wij je fricasseeren!&#8221; voegde de secretaris Phil Evans er bij.
+
+</p>
+<p>&#8220;Master Uncle!... Master Uncle!&#8221;
+
+</p>
+<p>En waarachtig, de onnoozele Frycollin was ernstig beangst, dat hij met zijn lichaam zou moeten dienen, om die twee levens,
+die klaarblijkelijk veel kostbaarder waren dan het zijne, te verlengen. Hij bepaalde er zich dan ook toe, om slechts in petto
+te zuchten.
+
+</p>
+<p>De tijd vlood middelerwijl voorbij, en iedere poging om de deur met geweld te openen, of om een gat in de omwanding der cel
+te maken, was vruchteloos gebleven.
+
+</p>
+<p>Waaruit bestond de bouwstof toch van die omwanding? Waarlijk, dat was onmogelijk te zeggen.
+
+</p>
+<p>Het was geen metaal, het was geen hout, het was geen steen. Dat was alles, wat er van te vertellen viel.
+
+</p>
+<p>De vloer daarenboven van de cel scheen van hetzelfde materiaal vervaardigd te zijn. Wanneer men met den voet trapte, dan veroorzaakte
+dit een eigenaardigen toon, dien Uncle Prudent onmogelijk onder de bestaande en bekende geluiden kon rangschikken.
+<a id="d0e1573"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1573">59</a>]</span></p>
+<p>Een andere bijzonderheid werd opgemerkt, namelijk dat het onder den vloer hol klonk, alsof hij niet op den bodem van Fairmont-Park
+rustte. Ja, als men goed luisterde, was het alsof dat onverklaarbare &#8220;frrr, frrr&#8221; langs den buitenkant van dien vloer scheerde.
+
+</p>
+<p>Dat alles was voor ons drietal niets geruststellend.
+
+</p>
+<p>&#8220;Uncle Prudent?&#8221; zei Phil Evans.
+
+</p>
+<p>&#8220;Phil Evans?&#8221; antwoordde Uncle Prudent.
+
+</p>
+<p>&#8220;Denkt gij, dat onze cel van plaats veranderd heeft?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Hoegenaamd niet!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Denkt ge?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Daar ben ik zeker van.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Toch kreeg ik, op het oogenblik dat wij in dit hok opgesloten werden, de frissche lucht van het gras en den harsachtigen
+geur van de boomen in Fairmont-Park in den neus...&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Ik ook.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Maar nu mag ik de lucht zooveel opsnuiven als ik wil, daarvan ruik ik thans volstrekt niets meer.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Inderdaad, gij hebt gelijk.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Ja, maar hoe is dat te verklaren?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Verklaar het op de wijze als gij wilt, Phil Evans, mits gij maar de veronderstelling niet oppert, dat onze gevangenis van
+plaats veranderd kan hebben. Ik herhaal het, wanneer wij ons in een wagen bevinden, die voortgetrokken wordt, of in een vaartuig,
+dat op de oppervlakte van het water glijdt, zouden wij het moeten voelen.&#8221;
+
+</p>
+<p>Frycollin liet toen een akelig langgerekt gesteen hooren, dat er wel wat van weg had, of het zijn laatste ademtocht was. Geruststellend
+was het echter, dat het door verscheidene zware zuchten gevolgd werd.
+
+</p>
+<p>&#8220;Ik houd het er voor, dat die Robur ons weldra voor zich zal doen verschijnen,&#8221; hernam Phil Evans.
+
+</p>
+<p>&#8220;Ik hoop het,&#8221; riep Uncle Prudent uit. &#8220;Dan zal ik hem zeggen....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Wat?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Vraagt ge wat, Phil Evans?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Ja, Uncle Prudent, dat vraag ik.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Wel, ik zal hem zeggen, dat hij begonnen is als een onbeschofte kerel en dat hij ge&euml;indigd is als een gemeene kerel te handelen.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Juist, Uncle Prudent. Dat zal raak zijn.&#8221;
+
+</p>
+<p>Phil Evans bemerkte thans, dat de dag aanbrak. Een nog ijle en onduidelijke lichtstraal gleed door het nauwe schietgat, hetwelk
+in het bovenste gedeelte van de omwanding vlak tegenover de deur aangebracht was. Het moest toen ongeveer vier uren in den
+ochtend zijn, daar de dageraad op de breedte van Philadelphia in de <a id="d0e1620"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1620">60</a>]</span>maand Juni op dat uur begint aan te breken. Daar viel niets tegen in te brengen.
+
+</p>
+<p>Uncle Prudent haalde evenwel zijn repetitie-uurwerk, een meesterstuk, door de fabriek van zijn lotgenoot voortgebracht, uit
+den zak en liet het slaan. Het duidde aan, dat het kwart v&oacute;&oacute;r drie&euml;n was. Toch was het niet blijven stilstaan, daarvan waren
+beiden verzekerd.
+
+</p>
+<p>&#8220;Dat&#8217;s vreemd!&#8221; zei de secretaris Phil Evans. &#8220;Om kwart v&oacute;&oacute;r <span class="corr" title="Bron: dri&euml;n">drie&euml;n</span> moest het nog nacht zijn.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Of de gang van het uurwerk moet vertraagd zijn...&#8221; antwoordde Uncle Prudent.
+
+</p>
+<p>&#8220;Een uurwerk van de <i>Walton Watch Company</i>!!!&#8221; riep de secretaris Phil Evans uit. &#8220;Onmogelijk!&#8221;
+
+</p>
+<p>Hoe het ook zij, zooveel was onbetwistbaar zeker, dat het wel degelijk de dag was, die aanbrak. Langzamerhand teekende zich
+het schietgat scherp wit af in de diepe duisternis der cel.
+
+</p>
+<p>Hoewel de dageraad nu vroeger verschenen was dan wel veroorloofd mocht heeten op den veertigsten breedtegraad, waarop Philadelphia
+gelegen is, zoo brak het daglicht toch met die snelheid niet door, welke aan lage breedte eigen is.
+
+</p>
+<p>Dat lokte andermaal eene bemerking van Uncle Prudent uit, die daarop dan ook wees als op een vreemdsoortig en onverklaarbaar
+natuurverschijnsel.
+
+</p>
+<p>Phil Evans en Uncle Prudent zagen toe, maar konden er zich geen rekenschap van geven. Daarenboven, het schemerdaglicht vorderde
+slechts langzaam in de cel, waarin zij opgesloten zaten.
+
+</p>
+<p>&#8220;Wij kunnen niet uitkijken,&#8221; merkte de voorzitter van Weldon-Institute op.
+
+</p>
+<p>&#8220;Uitkijken, waarnaar?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Wel uitkijken, om waar te nemen, waar wij zijn,&#8221; vulde Uncle Prudent aan.
+
+</p>
+<p>&#8220;Dat zouden wij kunnen doen,&#8221; antwoordde de secretaris Phil Evans.
+
+</p>
+<p>&#8220;Hoe zoo?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Wel door ons tot bij dat schietgat op te hijschen. Dat is waarlijk zoo moeielijk niet.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Daar zegt ge zoo iets!&#8221; riep Uncle Prudent opgewonden en opgetogen uit.
+
+</p>
+<p>&#8220;Dat zal wel gaan, dunkt mij.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Mij ook!&#8221; bevestigde de voorzitter van Weldon-Institute.
+
+</p>
+<p>En zich tot zijn knecht Frycollin wendende:
+
+</p>
+<p>&#8220;Kom Fry!&#8221; zeide hij. &#8220;Kom, op! En vlug ter been!&#8221;
+
+</p>
+<p>De neger stond met loome bewegingen op.
+
+</p>
+<p>&#8220;Steun je rug tegen dien wand daar,&#8221; beval hem Uncle Prudent.
+<a id="d0e1670"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1670">61</a>]</span></p>
+<p>Frycollin voldeed aan die lastgeving.
+
+</p>
+<p>&#8220;En gij, Phil Evans,&#8221; ging de voorzitter van Weldon-Institute voort, &#8220;en gij, Phil Evans, klim thans op de schouders van dien
+lummel....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Zal Frycollin sterk genoeg wezen, om mijn last te dragen?&#8221; vroeg de secretaris Phil Evans.
+
+</p>
+<p>&#8220;Om u te dragen? Hij is sterk als een os! Daarenboven, ik zal hem schoren en steunen. Wees gerust, Phil Evans, gij zult niet
+vallen. Dat verzeker ik u.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Welnu, dan klim ik.&#8221;
+
+</p>
+<p>Een oogenblik later stond de secretaris van Weldon-Institute op de schouders van Frycollin. In dien stand kwamen zijne oogen
+ter hoogte van het bedoelde schietgat.
+
+</p>
+<p>Dit schietgat was gesloten niet door een lensvormig glas, zooals dat bij de patrijspoortjes van zeeschepen aangetroffen wordt,
+maar door eene eenvoudige ruit. Hoewel zij niet zeer dik van glas was, hinderde zij toch het gezichtsvermogen van den secretaris
+Phil Evans, wiens gezichtsveld zeer begrensd was. Hij merkte dat al grommende op.
+
+</p>
+<p>&#8220;Welnu,&#8221; zeide Uncle Prudent, &#8220;sla die ruit stuk, dan zult gij beter kunnen zien, dunkt me.&#8221;
+
+</p>
+<p>De raad was goed en werd dus opgevolgd. Phil Evans gaf een hevigen slag met de greep van zijn bowie-knife op de ruit, die
+een zilverachtigen toon liet vernemen.
+
+</p>
+<p>&#8220;Te drommel!&#8221; zeide de secretaris, &#8220;dat is sterk glas. Maar ik zal nog eens probeeren.&#8221;
+
+</p>
+<p>Bom!... Een nieuwe slag nog harder dan de eerste, maar met even ongunstig resultaat.
+
+</p>
+<p>&#8220;Mooi!&#8221; hernam Phil Evans. &#8220;Het is niet alleen sterk, maar totaal onbreekbaar glas!&#8221;
+
+</p>
+<p>Inderdaad, die ruit moest vervaardigd zijn van een soort glas, te zaam gesteld volgens de uitvinding van Siemens, daar het,
+in weerwil van de hevige slagen en stooten, die Phil Evans daarop uitvoerde, onaangetast bleef.
+
+</p>
+<p>Toch was de ruimte bij het vorderen van het daglicht nu genoeg verlicht om den blik te veroorloven iets waar te nemen van
+hetgeen in het beperkte gezichtsveld van de omlijsting van het schietgat te zien zoude zijn.
+
+</p>
+<p>&#8220;Wat ziet ge?&#8221; vroeg Uncle Prudent, trappelend van ongeduld. &#8220;Nu, wat ziet ge, Phil Evans?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Niets, Uncle Prudent,&#8221; antwoordde de secretaris bedaard.
+
+</p>
+<p>&#8220;Wat, niets?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Neen.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Ziet gij dan geen boomen, geen bosch?&#8221;
+<a id="d0e1709"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1709">62</a>]</span></p>
+<p>&#8220;Neen.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Dan toch het bovenste gedeelte der takken?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Ook dat niet.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Wij zijn dan niet meer in de open ruimte?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Neen.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Niet meer in het Fairmont-Park?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Neen.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Ontwaart gij dan geen daken van huizen?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Neen.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Geen nokken van monumenten?&#8221; vroeg Uncle Prudent, wiens teleurstelling, gepaard aan woede, iedere seconde vermeerderde.
+
+</p>
+<p>&#8220;Ook geen nokken van monumenten,&#8221; antwoordde Phil Evans. &#8220;Niets, niets!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Wat! Zelfs geen scheepsmast, geen vlaggestok, geen kerktoren?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Neen.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Geen fabrieksschoorsteen?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Neen.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Wat ziet ge dan?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Niets! Niets dan de ijle ruimte!&#8221;
+
+</p>
+<p>In dit oogenblik ging de deur der cel open en een man verscheen op den drempel.
+
+</p>
+<p>Het was Robur.
+
+</p>
+<p>&#8220;Eervolle en hooggeachte ballonisten,&#8221; zeide hij met ernstige stem, &#8220;gij zijt thans vrij, geheel vrij om te gaan en te komen,
+zooals gij zulks zult verlangen....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Vrij en frank?&#8221; vroeg Uncle Prudent.
+
+</p>
+<p>&#8220;Ja, zeker,.... althans binnen de grenzen van den <i>Albatros</i>!&#8221;
+
+</p>
+<p>Uncle Prudent en zijn secretaris Phil Evans stormden de cel uit.
+
+</p>
+<p>Op twaalf- of dertienhonderd meters onder hen ontwaarden zij de oppervlakte van eene landstreek, die zij, hoe zij ook tuurden,
+tevergeefs poogden te herkennen.
+
+
+</p>
+<p class="div1"><a id="d0e1761"></a><span class="pagenum">
+[<a href="#d0e7153">Inhoud</a>]
+</span></p>
+<h2 class="label">VI.</h2>
+<h2>Dat de ingenieurs, de werktuigkundigen en andere geleerden gevoegelijk zouden kunnen overslaan.</h2>
+<p>Wanneer zal de mensch toch ophouden op dit tranendal rond te kruipen, om eindelijk te gaan leven in het azuurblauw en den
+vrede des hemels?
+
+</p>
+<p>Op die vraag van Camille <span class="corr" title="Bron: Flammerion">Flammarion</span> is het antwoord gemakkelijk te geven.
+
+</p>
+<p>Dat zal gebeuren wanneer de vorderingen der werktuigen veroorloven <a id="d0e1775"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1775">63</a>]</span>zullen het vraagstuk van de vliegkunst op te lossen. En, zooals reeds sedert eenige jaren te voorzien was, zou eene meer practische
+aanwending van de electriciteit de oplossing van dat vraagstuk meer nabij brengen.
+
+</p>
+<p>Reeds in 1783, dus v&oacute;&oacute;rdat de gebroeders Montgolfier het eerste toestel uitdachten, hetwelk hun naam voerde en Montgolfi&egrave;re
+heette, en v&oacute;&oacute;rdat de natuurkundige Charles zijn eersten ballon vervaardigde, waren eenige stoutmoedige breinen er op bedacht
+geweest om de verovering der luchtruimte door middel van werktuigkundige toestellen te volvoeren. Die eerste uitvinders hadden
+dus niet gedacht aan toestellen lichter dan de lucht, hetgeen door de trap, waarop de wetenschap toenmaals stond, totaal onmogelijk
+geweest ware. Zij vroegen dus de oplossing van het vraagstuk der beweging in de bovenste luchtlagen aan toestellen, die zwaarder
+dan de lucht waren, aan vliegende machines, die de bewegingen van den vogel nabootsten.
+
+</p>
+<p>Dat was juist, wat die dwaze Icarus, de zoon van Daedalus, gedaan had. Hij had evenwel de penvederen zijner vleugels met was
+vastgehecht, en die was smolt, toen de stoutmoedige jongeling de zon te nabij kwam.
+
+</p>
+<p>Maar zonder nog tot de mythologische tijdperken op te klimmen, zonder te spreken van den geleerden Archytos van Tarente, kunnen
+wij reeds wijzen op de werken van Dantes van Perussa, van Leonard de Vinci en van Guidotti. Daarin wordt reeds de kiem aangetroffen
+van werktuigen, die bestemd waren, om zich in de luchtlagen te bewegen.
+
+</p>
+<p>Twee en een halve eeuw later werden de uitvinders op dat gebied talrijker.
+
+</p>
+<p>In 1742 werd door den markies de Bacqueville een systeem van vleugels vervaardigd, waarmede hij poogde boven de Seine te vliegen.
+Hij viel en brak een arm.
+
+</p>
+<p>In 1768 dacht Paucton een toestel met twee schroeven uit, waarvan de eene een opvoerende en de andere een voortdrijvende kracht
+bezat. Of hij daarmee proeven nam, weet men niet.
+
+</p>
+<p>In 1781 vervaardigde Meerwein, de architect van den keurvorst van Baden, een werktuig met orthopterische beweging, en teekende
+protest aan tegen de mogelijkheid van de bestuurbaarheid der ballons, die toen uitgevonden waren.
+
+</p>
+<p>In 1784 lieten Launoy en Bienvenu een helicopterisch werktuig manoeuvreeren, dat door stalen veeren werd in beweging gebracht.
+
+</p>
+<p>In 1808 beproefde de Oostenrijker Jakobus Degen te vliegen.
+
+</p>
+<p>In 1810 verscheen eene brochure, door Denian van Nantes geschreven, waarin de grondbeginselen van de stelling: <i>&#8220;zwaarder dan de lucht&#8221;</i> uiteengezet werden.
+
+</p>
+<p>In het tijdperk van 1811 tot 1840 volgden de studi&euml;n en uitvindingen <a id="d0e1802"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1802">64</a>]</span>van Berblingen, van Vigual, van Sarti, van Dubochet, van Cagniar en van Latour.
+
+</p>
+<p>In 1842 trad de Engelschman Henson op met zijn systeem van hellende vlakken en van schroeven, die door stoom bewogen werden.
+
+</p>
+<p>In 1845 vervaardigde Cossus een toestel met opdrijvende schroeven.
+
+</p>
+<p>In 1847 kwam Camille Vert op het denkbeeld, zijnen helicopteer van ve&ecirc;ren vleugels te voorzien.
+
+</p>
+<p>In 1852 beweerde Letur een bestuurbaar valscherm te hebben uitgevonden. Bij eene proefneming met zijne uitvinding kwam hij
+jammerlijk om het leven.
+
+</p>
+<p>In hetzelfde jaar vertoonde Michel Loup een stelsel van een glijdend vlak, dat van vier draaiende wielen voorzien was.
+
+</p>
+<p>In 1853 verscheen B&eacute;l&eacute;guie met zijn in de lucht zwevend toestel, dat door trekkingsschroeven voortbewogen werd; Vaussin Chardanne
+met zijnen vrijen maar bestuurbaren vlieger; Georges Cauley met zijne plannen van vliegende machines, die een gasmotor tot
+beweegkracht hadden.
+
+</p>
+<p>Van 1854 tot 1863 traden vele uitvinders op, waaronder Joseph Gline, die voor verschillende systemen van luchtvaart octrooien
+ontving, Breant, Carlingfort, Le Bres, Du Temple, Bright, wiens opdrijvende schroeven ook achteruit slaan konden, Smythies,
+Panafieu, Crosnier enz. enz.
+
+</p>
+<p>Eindelijk werd onder den invloed van Nadar in 1863 de maatschappij <i>&#8220;Zwaarder dan de lucht&#8221;</i> te Parijs opgericht. Daar lieten toen verscheidene uitvinders hunne werktuigen beproeven en verwierven enkele octrooien,
+aanmoedigende getuigschriften, zooals: de Ponton d&#8217;Amecourt met zijn stoomhelicopteer, de la Landelle met zijn ingewikkeld
+stelsel van schroeven met hellende vlakken en met valschermen, de Louvri&eacute; met zijn vuurschip, d&#8217;Esterno met zijn kunstvogel,
+de Groof met zijn vliegtoestel, waarvan de vleugels door hefboomen bewogen werden.
+
+</p>
+<p>In &eacute;&eacute;n woord, de stoot was gegeven, en wij zijn nu het tijdperk ingetreden, waarin de uitvinders alles uitvinden en de wiskunstenaars
+alles berekenen kunnen, wat de luchtvaart van de droombeelden der theorie tot de daadwerkelijke uitvoering in de praktijk
+zal moeten voeren.
+
+</p>
+<p>Bourcaft, Le Bris, Kaufmann, Smyth, Shingfellow, Prigent, Danjard, Pow&eacute;s, de la Pauze, Moy, Penaud, Jobert, Hureau de Villeneuve,
+Achenbach, Garapon, Duchesne, Danduran, Pauzel, Dieuaide, Melkirff, Forlanini, Brearey, Tatin, Dandrieux, Edison zijn de mannen,
+die zich beijveren de zaak tot oplossing te brengen, de eene met vleugels of met schroefbladeren, de andere met hellende vlakken.
+Die vernuften scheppen, fabriceeren, volmaken en verbeteren hunne vliegmachines, die op het gewilde oogenblik gereed zullen
+<a id="d0e1827"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1827">65</a>]</span>zijn, namelijk op den dag, wanneer de een of andere uitvinder een <a id="d0e1829"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1829">66</a>]</span>motor van aanzienlijke kracht, gepaard aan eene buitengewone lichtheid, zal weten toe te passen.
+
+
+</p>
+<p></p>
+<div class="divFigure">
+<p class="legend"><img border="0" src="images/p065.jpg" alt="Ontwaarden zij eene landstreek, die zij te vergeefs poogden te herkennen (Bladz. 62)."></p>
+<p class="figureHead">Ontwaarden zij eene landstreek, die zij te vergeefs poogden te herkennen (Bladz. <a href="#d0e1709">62</a>).
+</p>
+</div><p>
+
+
+</p>
+<p>Dat de lezer ons die lange lijst van namen vergeve. Maar was zij niet noodzakelijk om al de sporten der ladder van de luchtvaart,
+op welker hoogste punt Robur de Veroveraar aangekomen was, aan te toonen? Zou die werktuigkundige, zonder de proeven, zonder
+de mistastingen zijner voorgangers, ooit een toestel hebben kunnen uitdenken, dat zoo volmaakt was als het zijne? Immers neen!
+
+</p>
+<p>En al sprak hij ook al kleinachtend van hen, die zich nog steeds onledig hielden met het vraagstuk der bestuurbaarheid van
+de luchtballons, zoo waardeerde hij daartegenover ten volle de aanhangers van het <i>Zwaarder dan de lucht</i>. Hij was in de leer geweest bij Engelschen, bij Amerikanen, bij Italianen, bij Oostenrijkers, bij Franschen,&#8212;ja vooral bij
+Franschen. Hij had de toestellen zijner meesters vervolledigd en verbeterd, en was er zoo toe gekomen, om die vliegmachine
+te vervaardigen, waarmede hij thans door de hoogere luchtlagen trok en dien hij <i>Albatros</i> noemde.
+
+</p>
+<p>&#8220;De duif vliegt!&#8221; had een van de hardnekkigste en vurigste aanhangers van de vliegkunst uitgeroepen.
+
+</p>
+<p>&#8220;Men zal op het gegeven oogenblik de lucht betreden, zooals men den grond betreedt,&#8221; had daarop een niet minder geestdriftvolle
+aanhanger geantwoord.
+
+</p>
+<p>&#8220;Tegenover de locomotief stellen wij de a&eacute;romotief!&#8221; had de meest opgewondene uitgeroepen met eene stem, die schetterde als
+een trompet, en wel geschikt was om de echo&#8217;s der publiciteit, zoowel in de Oude als in de Nieuwe Wereld op te wekken.
+
+</p>
+<p>Niets is toch inderdaad meer door proefneming en door berekening bevestigd, dan dat de lucht een zeer stevig steunpunt aanbiedt.
+Eene oppervlakte van een meter doorsnede, welke een valscherm vormt, kan niet alleen de beweging van een vallend lichaam vertragen,
+maar ook isochronisch werken, d.w.z. zulke paracentrische lijnen beschrijven, volgens welke een lichaam, door eene zekere
+kracht gedreven, een gegeven punt in gelijke tijden kan naderen of zich daarvan verwijderen. Ziedaar, wat men wist.
+
+</p>
+<p>Men wist ook dat, wanneer de snelheid van overbrenging groot is, de arbeid van de zwaartekracht vermindert in omgekeerde reden
+van het kwadraat dier snelheid en dat zij dan bijna onbeduidend wordt.
+
+</p>
+<p>Men wist ook dat, hoe meer het gewicht van het vliegend dier toeneemt, de vergrooting van het vleugelvlak, noodzakelijk om
+het geheele lichaam in de lucht te dragen, niet in diezelfde evenredigheid toeneemt, hoewel de bewegingen, die noodzakelijk
+gemaakt moeten worden, veel langzamer zijn.
+
+</p>
+<p>Een vliegtoestel moet dus zoodanig vervaardigd worden, dat het <a id="d0e1863"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1863">67</a>]</span>den vogel nabootst, wil men die natuurlijke wetten benuttigen. En de vogel is &#8220;de meest bewonderenswaardige type van de bestuurbare
+beweging der lucht&#8221; volgens de uitspraak van dokter Marey, lid van het Instituut van Frankrijk.
+
+</p>
+<p>Om kort te gaan, de toestellen, die het gestelde vraagstuk, omtrent de vliegkunst zullen kunnen oplossen, kunnen tot drie
+soorten teruggebracht worden, te weten:
+
+</p>
+<p>1<sup>ens</sup>. De helicopteren of spiraalvoerders. Dit zijn slechts schroeven met verticale assen.
+
+</p>
+<p>2<sup>dens</sup>. De orthopteren of toestellen, die de natuurlijke vogelvlucht pogen na te bootsen.
+
+</p>
+<p>En 3<sup>dens</sup>. De luchtzwevers, die eigenlijk niets anders zijn dan hellende vlakken, zooals de vlieger, maar gesleept of voortgestuurd
+worden door horizontale schroeven.
+
+</p>
+<p>Ieder dier stelsels had aanhangers gehad en had ze nog, koppige, onhandelbare aanhangers, die van geen toegeven aan anderer
+meeningen weten wilden.
+
+</p>
+<p>Evenwel, onze Robur had na vele overwegingen, na veel wikken en wegen, eindelijk de twee eerst aangehaalde stelsels, namelijk
+de helicopteren en de orthopteren, bepaald verworpen.
+
+</p>
+<p>Ongetwijfeld biedt de orthopteer, of de mechanische vogel, enkele voordeden aan. Daaromtrent is iedereen het eens. De geschriften
+en de proefnemingen van den heer Renaud, in 1884 geschreven en volvoerd, hebben het bewezen. Maar, zooals men het hem meer
+dan eens aan het verstand gebracht heeft: men moet de natuur niet slaafs navolgen. De locomotieven zijn geen kopie&euml;n van de
+hazen en de stoomvaartuigen niet van de visschen. Aan de eerste heeft men wielen verleend, die toch geen beenen genoemd kunnen
+worden. De tweeden hebben schroefbladen, die toch geen zwemvinnen zijn. En daarom bewegen zij zich niet slechter voort. Integendeel.
+Weet men daarenboven welke mechanische arbeid door een vogel, wanneer hij vliegt, verricht wordt? De bewegingen, door het
+dier daarbij verricht, zijn zeer samengesteld en ingewikkeld. Dokter Marey heeft toch de meening geopperd, dat de baarden
+der slagpennen zich gedurende de beweging van het terugbrengen van den vleugel, openden, om de lucht gelegenheid te geven
+te ontsnappen. En zou nu die zoo ingewikkelde beweging door eene kunstmatige machine na te bootsen wezen? Waarlijk, dat zou
+zeer moeielijk zijn.
+
+</p>
+<p>Van een anderen kant stond het als een paal boven water, dat de zoogenaamde luchtzwevers met hunne hellende vlakken ook zeer
+goede resultaten hadden opgeleverd, Wanneer toch bij de voortstuwende beweging der schroeven tegen de inwerking der luchtlaag
+een schuin vlak gesteld wordt, dan wordt daardoor een naar boven <a id="d0e1890"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1890">68</a>]</span>drijvende arbeid verkregen, en de proefnemingen, die men met kleine toestellen uitgevoerd heeft, hebben het bewijs geleverd,
+dat de ter beschikking staande zwaarte, dat wil zeggen een zeker gewicht, behalve dat van het toestel, in evenredigheid van
+de vierkanten der snelheid toeneemt. Dat zijn groote voordeelen, oneindig grooter dan die der luchtgevaarten, die aan eene
+overbrengingsbeweging onderworpen zijn.
+
+</p>
+<p>Intusschen had Robur de gezonde gedachte haren invloed laten uitoefenen, dat het eenvoudigste stelsel het beste is. De schroeven,
+&#8220;die heilige schroeven&#8221;, die men hem in de vergadering van Weldon Institute zoo naar het hoofd gegooid, zoo vinnig verweten
+had, waren dan ook voldoende geweest, om in alle behoeften zijner vliegende machine te voorzien. De eene diende, om het toestel
+in de lucht zwevende te houden, de andere bewoog het onder bewonderenswaardige omstandigheden van snelheid en veiligheid voort.
+
+</p>
+<p>En inderdaad, volgens de theorie, kan &#8220;door middel van eene schroef met betrekkelijk korte bladen, maar van eene aanmerkelijke
+oppervlakte&#8221;, luidens de verklaring van den heer Victor Tatin, &#8220;wanneer men de zaken tot het uiterste wil drijven, een onbepaald
+zwaar gewicht met de minst mogelijke kracht opgetild worden.&#8221;
+
+</p>
+<p>De orthopteer, die evenals de vogels vleugelslagen volbrengt, verheft zich door eenvoudig op de luchtlagen te steunen. De
+helicopteer daarentegen verkrijgt zijn stijgende kracht, door schuins de luchtlagen met de bladen zijner schroef te zweepen
+en verkrijgt daarbij eene beweging, alsof hij tegen een hellend vlak opstijgt. In werkelijkheid zijn het schroefvormige vleugels
+in plaats van wieken met platboorden.
+
+</p>
+<p>De schroef beweegt zich noodzakelijk in de richting harer as voort. Staat die as rechtstandig, dan beweegt de schroef zich
+in verticale richting, staat zij horizontaal, dan ook geschiedt de beweging in horizontale richting.
+
+</p>
+<p>Het geheele vliegende toestel van den ingenieur Robur was op het benutten van die twee beweegkrachten gegrondvest.
+
+</p>
+<p>En wij laten hieronder eene nauwkeurige beschrijving van dat toestel volgen, hetwelk gevoegelijk in drie hoofddeelen verdeeld
+kan worden, namelijk: het platform of dek, de toestellen tot opheffing en voortstuwing, en eindelijk de machinerie.
+
+</p>
+<p>Het platform had eene oppervlakte van een honderd twintig vierkante meters en was lang dertig en breed vier meters. Het was
+in den volsten zin des woords een dek van een schip, welks voorsteven den vorm van een wig zoude hebben. Onder dat dek rondde
+een romp af, met stevige inhouten, welke bestemd was om de toestellen, die de mechanische kracht zouden voortbrengen, alsook
+<a id="d0e1906"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1906">69</a>]</span>de kruitkamer, de kaarten- en seinvlaggenkamer, het levensmiddelenruim, de bottelarij en de kisten voor den watervoorraad
+te bevatten. Rondom dat platform verhieven zich eenige lichte stutten daarboven, die door een traliewerk van stevig ijzerdraad
+verbonden waren, waardoor eene soort van reeling of verschansing gevormd was, welke door een stevigen raambalk gedekt werd,
+die een flink scheepsboord als het ware vormde. Op de oppervlakte van dat dek verhieven zich vier roeven, die tot verblijf
+dienden, de eerste der middenvakken voor het personeel, de anderen voor de werktuigen. In de middenroef was de machinerie
+daargesteld, die de opheffingstoestellen, in de voorste roef de machine, die de schroef van het voorschip, en in de achterste
+roef, die, welke de schroef van het achterschip in beweging brachten. Die drie werktuigen hadden ieder hun eigen beweegkracht
+en hun eigen toezicht. In de eerste roef bij den voorsteven was de hut van den hofmeester, de kombuis en het logies der bemanning.
+In de laatste roef bij den achtersteven waren verscheidene hutten aangebracht, onder anderen die voor den ingenieur, alsook
+een eetzaal. Daarboven verrees een glazen kooi of schuilplaats, waarin de roerganger stond, die het geheele gevaarte door
+middel van een krachtig stuurrad stuurde. Al die roeven en die hutten waren door middel van patrijspoortjes verlicht, die
+gesloten konden worden door vensters van gehard glas, hetwelk een weerstandsvermogen heeft tienmaal grooter dan gewoon glas.
+
+</p>
+<p>Onder den romp was een stelsel van buigzame veeren aangebracht, die bestemd waren om het stooten te verminderen of te verzachten,
+hoewel het aan land komen zeer zacht geschieden kon, omdat de werktuigkundige het gevaarte geheel en al in zijne macht had.
+
+</p>
+<p>Wat nu de toestellen tot opheffing en voortstuwing betreft, daaromtrent kan het volgende medegedeeld worden. Boven het bovengedeelte
+van het platform en loodrecht daarop waren zeven en dertig staken of beter assen aangebracht, waarvan vijftien langs elke
+zijde en zeven die hooger waren in het midden van het gevaarte. Men zou gezegd hebben een vaartuig met zeven en dertig masten,
+met dit onderscheid evenwel, dat die masten geen zeilen voerden, maar ieder twee horizontale schroeven van beknopte doorsnede,
+waaraan een buitengewoon groot omwentelingsvermogen kon verleend worden. Ieder van die assen had hare eigene beweging, geheel
+onafhankelijk van de anderen, terwijl zij twee aan twee eene tegenovergestelde omwenteling bezaten. Dit was noodzakelijk om
+te beletten, dat het geheele gevaarte eene draaiende beweging aannam. Zoodoende vormden de schroeven, hoewel zij allen het
+hunne er toe bijbrachten, om de stijgende beweging ten opzichte van de loodrechte luchtzuil te verkrijgen en te bevorderen,
+evenwicht tegen den horizontalen weerstand der lucht.
+<a id="d0e1912"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1912">70</a>]</span></p>
+<p>Het toestel was bijgevolg voorzien van vier en zeventig schroeven, om de stijgkracht te bevorderen. De bladen van die schroeven
+werden langs den buitenrand weerhouden door een rand van metaal, die den arbeid van vliegwiel volvoerde en waardoor veel beweegkracht
+bespaard werd. Voor en achter werden door horizontale assen twee voortstuwende schroeven bewogen. Deze bezaten vier bladen
+met zeer zwak hellende schroefwenteling, die in verschillende richting draaiden en zoo de vooruitdrijvende kracht verleenden.
+De voortstuwingsschroeven hadden eene veel grootere doorsnede en afmeting dan de opheffingsschroeven, maar konden evenals
+dezen met eene buitengewoon groote snelheid wentelen.
+
+</p>
+<p>Alles wel beschouwd, behoorden die toestellen zoowel tot de stelsels welke door de heeren Cossus en de la Landelle, als tot
+die welke door den heer de Pouton d&#8217;Am&eacute;court voorgestaan waren. Zij waren echter door den ingenieur Robur verbeterd, vervolledigd
+geworden en als het ware volmaakt. Maar ten opzichte van de toepassing der beweegkracht kwam dien grooten man de eer toe inderdaad
+als uitvinder beschouwd te mogen worden.
+
+</p>
+<p>Ten opzichte der machine kan hier medegedeeld worden, dat Robur noch aan stoom van water of van andere vloeistoffen, noch
+aan saamgeperste lucht of aan andere veerkrachtige gassen, noch aan ontplofbare mengsels, die eenig arbeidsvermogen kunnen
+leveren, de noodige kracht ontleend had, om zijn toestel te doen stijgen, zwevende te houden en voort te bewegen. Maar hij
+had de electriciteit te hulp geroepen, die kracht welke eens de ziel van de geheele nijvere wereld zal worden. Hij had evenwel
+geene machine gebezigd, om de electrische beweegkracht voort te brengen, maar daarentegen niets dan batterijen en accumulatoren.
+Welke evenwel de elementen of samenstellende deelen van die batterijen waren, welke de zuren waren, die haar in werking brachten,
+dat was het geheim van Robur. En zoo was het ook met die accumulatoren gesteld. Van welken aard waren de positieve en negatieve
+platen, waaruit zij bestonden? Of beter, uit welke grondstof waren zij vervaardigd? Dat wist niemand te zeggen. De ingenieur
+had zich, en om zeer gegronde redenen, wel gewacht om een oktrooi of een uitvindersbrevet aan te vragen.
+
+</p>
+<p>Alles bij elkander genomen, moest als onbetwistbaar resultaat aangenomen worden: batterijen van eene buitengewone kracht;
+zuren van eene voedende sterkte, daarenboven bijna volkomen bestand tegen verdamping en bevriezing; accumulatoren, die de
+zoo hoog geroemde Faure-Sellen-Volckmar-toestellen verre overtroffen; eindelijk stroomingen, welker amp&egrave;res niet te berekenen
+waren of getallen opleverden, die tot nu toe niet bereikt waren. Daardoor werd een arbeidsvermogen verkregen, dat in stoom-
+of electrische <a id="d0e1921"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1921">71</a>]</span>paarden omgezet, om zoo te zeggen oneindig moest genoemd worden. Dat arbeidsvermogen werkte op de schroeven, die het geheele
+gevaarte eene stijgende, en op die, welke het eene voortstuwende beweging verleenden. En die stijgkracht en die voortstuwende
+kracht waren meer dan voldoende, om het gevaarte in alle mogelijke omstandigheden handelbaar te doen blijven.
+
+</p>
+<p>Maar, wij herhalen het, de uitvinding daarvan was het geheim van den ingenieur Robur. Zij was zijn eigendom en hij heeft daaromtrent
+een volmaakt stilzwijgen bewaard.
+
+</p>
+<p>Wanneer de voorzitter en de secretaris van Weldon-Institute er niet in zullen slagen, om dat geheim te ontdekken, dan zal
+het zeer waarschijnlijk voor het menschdom verloren gaan.
+
+</p>
+<p>Het zal wel niet behoeven gezegd te worden, dat aan het geheele gevaarte door de doelmatige plaatsing van het zwaartepunt
+eene voldoende stabiliteit verleend was. Er bestond derhalve hoegenaamd geen gevaar, dat het toestel onrustbarende hoeken
+met het horizontaal vlak zoude vormen, en dat dus geene vrees voor kantelen behoefde te ontstaan. Dat was ook het voornaamste,
+hetgeen in de gegeven omstandigheden nog al tot hoofdbreken aanleiding had gegeven.
+
+</p>
+<p>Er blijft ons nu nog over mede te deelen, welk materiaal de ingenieur Robur gebezigd had voor de vervaardiging van zijn luchtschip&#8212;eene
+zeer toepasselijke benaming voor de <i>Albatros</i>. Wat was dat toch voor stof, die zoo hard was, dat zij door het bowie-knife van den secretaris Phil Evans niet aangetast
+kon worden, en waarvan de president Uncle Prudent den aard niet wist aan te duiden? Ja, wat was dat?
+
+</p>
+<p>Eenvoudig papier.
+
+</p>
+<p>De papiervervaardiging had reeds sedert vele jaren eene buitengewone uitbreiding ondergaan. Vellen ongegomd of ongelijmd papier
+worden met dextrine en stijfsel gedrenkt en daarna onder een hydraulische pers gebracht. Door de ondervonden drukking wordt
+eene stof of beter eene vaste massa gevormd, die harder dan staal is. Men maakt er schijven tot hijschblokken of katrollen
+van, spoorwegrails, raderen voor spoorwegrijtuigen, en die voorwerpen zijn sterker dan wanneer zij van metaal vervaardigd
+worden, terwijl zij bovendien veel lichter zijn. Het was deze sterkte, gepaard aan die lichtheid, welke Robur voor zijn luchtschip
+had willen benutten. Alles, romp, inhouten, verschansing, hutwanden, potdeksels waren van stroopapier vervaardigd, dat door
+de ondergane onmetelijke drukking als het ware metaal was geworden, terwijl het daarenboven geheel onbrandbaar was, een voordeel
+of beter eene eigenschap, die voor een toestel, bestemd om op zulke aanzienlijke hoogte te zweven, waarachtig van onberekenbare
+waarde moest genoemd worden.
+
+<a id="d0e1938"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1938">72</a>]</span></p>
+<p></p>
+<div class="divFigure">
+<p class="legend"><img border="0" src="images/p072.jpg" alt="De Albatros. (Bladz. 68)."></p>
+<p class="figureHead">De Albatros. (Bladz. <a href="#d0e1890">68</a>).
+</p>
+</div><p>
+
+
+</p>
+<p>Wat de organen betreft van de toestellen, die de stijg- en de voortstuwingskracht leverden, van de ronddeelen en bladen der
+schroeven, <a id="d0e1949"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1949">73</a>]</span>eene geleiachtige vezelstof, die tegelijkertijd stevig en buigzaam was, maakte er het grondbestanddeel van uit. Die stof leende
+zich volkomen <a id="d0e1951"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1951">74</a>]</span>tot het aannemen van alle vormen, was onoplosbaar in de meeste gassen en vloeistoffen, hetzij dat zuren of vluchtige oli&euml;n
+waren. Wordt hierbij nog vermeld, dat die geleiachtige vezelstof nog merkwaardige isoleerende eigenschappen bezat, dan moet
+erkend worden, dat hare toepassing bij de electrische machinerie van de <i>Albatros</i> van buitengewoon groote waarde was.
+
+
+</p>
+<p></p>
+<div class="divFigure">
+<p class="legend"><img border="0" src="images/p073.jpg" alt="Men zou gezegd hebben een vaartuig met zeven en dertig masten... (Bladz. 69)."></p>
+<p class="figureHead">Men zou gezegd hebben een vaartuig met zeven en dertig masten... (Bladz. <a href="#d0e1906">69</a>).
+</p>
+</div><p>
+
+
+</p>
+<p>Het personeel van het luchtschip bestond uit den ingenieur Robur, uit zijn tweeden officier Tom Turner, uit een werktuigkundige
+met twee helpers, uit twee stuurlieden en een kok. In het geheel dus acht koppen. Dat personeel was ruim voldoende, om de
+verschillende werkzaamheden, voor de luchtvaart vereischt, ten uitvoer te brengen. Jacht- en oorlogswapens, vischtuigen, electrische
+signaallantaarns, waarnemingsinstrumenten, kompassen en sextanten, om den koers en de lengte en breedte te bepalen, een thermometer
+om de temperatuur te weten, verschillende barometers, de eene om hoogtewaarnemingen te doen, en te bepalen welken afstand
+van de aardoppervlakte bereikt was, de andere om de wisselingen van den luchtdruk aan te geven, een &#8220;storm-glas&#8221; om nopens
+ernstige storingen in den dampkring bijtijds gewaarschuwd te worden, eene kleine boekerij, eene kleine draagbare drukpers,
+een achterlaadkanonstuk op draai-affuit, in het midden van het dek of platform opgesteld, waarmede een projectiel van zes
+centimeter kon voortgeschoten worden, een voorraad van buskruit, van kogels, van dynamietpatronen, eene kombuis wier vuren
+gevoed werden door de stroomingen der accumulatoren, een vrij aanzienlijke voorraad verduurzaamde levensmiddelen, als vleesch
+en groenten in blikken, die in een gedeelte van het ruim, daartoe ingericht, gerangschikt lagen, eenige vaten met whiskey,
+gin en brandewijn&#8212;in &eacute;&eacute;n woord: mondbehoeften, voldoende om maanden lang in de bovenluchtlagen te kunnen verwijlen, zonder
+noodig te hebben naar de aarde af te dalen;&#8212;ziedaar de complete inventaris van het luchtschip de <i>Albatros</i>, ongerekend natuurlijk de beruchte trompet.
+
+</p>
+<p>Bovendien bevond zich nog aan boord een licht vaartuig of sloep, van caoutchouc vervaardigd, die in het water niet omkantelen
+kon. Deze kon acht man op de oppervlakte van eene rivier, van een meer of van eene kalme zee voeren.
+
+</p>
+<p>Maar had Robur ten minste valschermen ter zijner beschikking, om die ingeval van een ramp te kunnen bezigen?
+
+</p>
+<p>Neen. Hij geloofde noch aan rampen, noch aan toevallen, die daaronder gerangschikt kunnen worden. De assen zijner schroeven
+waren onafhankelijk van elkander. Kwam er eene te breken of stil te staan, dan had dat geen invloed op de werking van de anderen.
+En de arbeid van de helft der aanwezige schroeven was voldoende, om de <i>Albatros</i> in de lucht, haar natuurlijk element, zwevende te houden.
+<a id="d0e1978"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e1978">75</a>]</span></p>
+<p>&#8220;En met dat luchtschip,&#8221; zooals Robur de Veroveraar weldra gelegenheid had tot zijne gasten&#8212;gasten tegen wil en dank&#8212;te zeggen:
+&#8220;met dat luchtschip ben ik heer en meester van het zevende werelddeel, hetwelk grooter is, dan Australi&euml;, Oceani&euml;, Azi&euml;, Amerika,
+Afrika en Europa te zamen zijn. Ik ben heer en meester van dat lucht-Icari&euml;, hetwelk eens door duizenden en nog eens duizenden
+Icari&euml;rs bevolkt zal zijn.<span class="corr" title="Bron: ">&#8221;</span>
+
+
+
+
+</p>
+<p class="div1"><a id="d0e1984"></a><span class="pagenum">
+[<a href="#d0e7153">Inhoud</a>]
+</span></p>
+<h2 class="label">VII.</h2>
+<h2>Waarin Uncle Prudent en Phil Evans nogmaals weigeren zich te laten overtuigen.</h2>
+<p>De geachte voorzitter van Weldon-Institute was buiten zich zelven van verbazing, zijn secretaris en lotgenoot geheel buiten
+westen. Maar noch de een, noch de andere wilde iets laten blijken van de toch zoo natuurlijke gemoedsstemming, waarin zij
+zich bevonden.
+
+</p>
+<p>De bediende Frycollin bemantelde zijn schrik en angst niet, toen hij zich aan boord van zoo&#8217;n gevaarte door de ruimte heengevoerd
+zag. Hij zuchtte, kermde en ontzag zich niet tranen te storten en de handen te wringen; maar in weerwil van dat alles, draaiden
+de stijgingschroeven inmiddels met verbazende snelheid boven hunne hoofden. Maar, hoe aanmerkelijk die snelheid ook was, zij
+had kunnen verdriedubbeld worden, inderdaad, wanneer de <i>Albatros</i> hoogere luchtlagen had willen bereiken.
+
+</p>
+<p>De voortstuwingsschroeven wentelden met vrij gematigden gang en verleenden aan het luchtschip slechts eene horizontale verplaatsing
+van niet meer dan twintig kilometers in het uur.
+
+</p>
+<p>Wanneer de passagiers van de <i>Albatros</i> buiten boord beneden zich keken, dan konden zij een lang en bochtig maar vloeibaar lint ontwaren, dat als een eenvoudige
+beek kronkelde door een zeer geaccidenteerd terrein en te midden van de schitteringen van kleine meren en poelen, die door
+de schuine stralen der zon getroffen werden. Die beek was evenwel een stroom en nog wel een der meest belangrijke van die
+streken. Op den linker oever daarvan verhief zich een machtige bergketen, welker voortzetting zich bij den gezichteinder in
+de nevelen der lucht verloor.
+
+</p>
+<p>&#8220;En zult gij ons nu zeggen,&#8221; begon Uncle Prudent met een van woede bevende stem. &#8220;Zult gij ons nu zeggen....&#8221;
+<a id="d0e2005"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e2005">76</a>]</span></p>
+<p>&#8220;Wat wenscht gij te weten?&#8221; vroeg Robur met een sarcastischen glimlach op de lippen.
+
+</p>
+<p>&#8220;Waar wij zijn?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Dat zal ik u wel niet mede te deelen hebben, niet waar?&#8221; antwoordde de ingenieur.
+
+</p>
+<p>&#8220;Maar zult gij ons dan toch zeggen, waarheen wij gaan?&#8221; vroeg de secretaris Phil Evans op zijne beurt.
+
+</p>
+<p>&#8220;Wij gaan door de ruimte.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Zal ze lang duren, die reis door de ruimte?&#8221; vroeg Uncle Prudent.
+
+</p>
+<p>&#8220;Ja, zal ze lang duren?&#8221; herhaalde Phil Evans.
+
+</p>
+<p>&#8220;Net zoo lang als noodig zal zijn,&#8221; was het antwoord van den gezagvoerder van de <i>Albatros</i>.
+
+</p>
+<p>&#8220;Als noodig zal zijn?....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Zijt ge dan op reis, om de aarde rond te stevenen?&#8221; vroeg Phil Evans spotachtig.
+
+</p>
+<p>&#8220;O, meer dan dat,&#8221; antwoordde Robur.
+
+</p>
+<p>&#8220;En als die reis ons niet aanstaat?....&#8221; vroeg de president Uncle Prudent.
+
+</p>
+<p>&#8220;Het mocht wat!&#8221; was het bijtende antwoord; &#8220;zij moet u wel aanstaan.&#8221;
+
+</p>
+<p>Ziedaar een proefje, een voorsmaak als het ware, van den omgang, die tusschen den gezagvoerder van de <i>Albatros</i> en zijne gasten, om ze niet zijne gevangenen te noemen, zoude bestaan. Maar blijkbaar wilde hij hen den noodigen tijd gunnen,
+om weer tot zich zelven te komen, om het kunstige toestel te kunnen bewonderen, dat hen door de lucht vervoerde en waarschijnlijk
+ook om den uitvinder te complimenteeren. Hij beijverde zich dan ook, hen alleen te laten, terwijl hij het dek op en neer stapte
+van het eene uiteinde naar het andere.
+
+</p>
+<p>Zij waren dus geheel en al vrij de machineri&euml;n te bezichtigen en de inrichting van het luchtschip te onderzoeken. Zij konden
+ook hunne aandacht wijden aan het landschap, hetwelk zich in zijne geheele schoonheid onder hen uitspreidde.
+
+</p>
+<p>&#8220;Uncle Prudent,&#8221; zei de secretaris van Weldon-Institute.
+
+</p>
+<p>&#8220;Wat is er, Phil Evans?&#8221; hernam de voorzitter.
+
+</p>
+<p>&#8220;Ziet gij het niet?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Wat, Phil Evans?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Als ik mij niet vergis, Uncle Prudent, dan zweven wij thans boven het centraal gedeelte van het Canadeesche grondgebied.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Niet mogelijk, Phil Evans!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Neen, ik vergis mij niet. Die stroom, dien wij daar in het noordwesten bespeuren, is de Sint Laurensrivier.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;En die stad daar, die wij achter ons laten, Phil Evans?&#8221; vroeg Uncle Prudent.
+<a id="d0e2058"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e2058">77</a>]</span></p>
+<p>&#8220;Wel, dat is Qu&eacute;bec.&#8221;
+
+</p>
+<p>Inderdaad, dat was de oude stad van Champlain, wier blikken daken als zoovele spiegels de zonnestralen weerkaatsten.
+
+</p>
+<p>&#8220;Maar Qu&eacute;bec ligt op den zes en veertigsten graad noorderbreedte,&#8221; bromde Uncle Prudent.
+
+</p>
+<p>Juist, de <i>Albatros</i> heeft dus dien afstand van Philadelphia tot hier in weinige uren afgelegd, en dat verklaart ons het vroege dag-worden en
+den abnormalen duur van den dageraad.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Maar kan het wel mogelijk zijn?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Of het mogelijk kan zijn, weet ik niet,&#8221; antwoordde Phil Evans, &#8220;maar dat het zoo is, kan ik bevestigen. Ja, zeker is het
+Qu&eacute;bec, die amphitheatersgewijze gebouwd is. Zie, daar is de heuvel, waarop hare citadel verrijst. Die citadel, die het Gibraltar
+van Noord-Amerika genoemd kan worden!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;En die torens daar, wat zijn dat?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Dat zijn de Engelsche en Fransche kerken.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;En dat gebouw daar, waarboven de Britsche vlag wappert?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Dat is het kantoor van in- en uitgaande rechten, de &#8216;Douane&#8217; genaamd.&#8221;
+
+</p>
+<p>Uncle Prudent was nog niet geheel en al met zijne vragen en Phil Evans met zijne uitleggingen gereed, toen de hoofdstad van
+Canada reeds aan den horizon begon te verbleeken en zich minder duidelijk voordeed. Het luchtschip geraakte nu in eene bank
+van kleine wolken, die het gezicht van de aardoppervlakte langzamerhand sluierden.
+
+</p>
+<p>Robur meende toen te bemerken, dat de voorzitter en de secretaris van Weldon-Institute hunne aandacht weer op de uiterlijke
+bouworde van de <i>Albatros</i> vestigden. Hij naderde derhalve en zeide:
+
+</p>
+<p>&#8220;Welnu, heeren, gelooft gij thans aan de mogelijkheid van de luchtvaart...?&#8221;
+
+</p>
+<p>Uncle Prudent en Phil Evans gromden iets binnensmonds, zonder zich evenwel begrijpelijk uit te drukken.
+
+</p>
+<p>&#8220;Aan de mogelijkheid der luchtvaart door middel van toestellen <i>zwaarder dan de lucht</i>?&#8221; ging Robur onverstoorbaar voort.
+
+</p>
+<p>Het zou moeielijk geweest zijn de feiten te loochenen, die zij onder de oogen hadden. Toch bleven Uncle Prudent en Phil Evans
+grommen en zwijgen.
+
+</p>
+<p>&#8220;Gij antwoordt niet?&#8221; vroeg Robur met een bijtenden glimlach op de lippen.
+
+</p>
+<p>Geen geluid werd vernomen.
+
+</p>
+<p>&#8220;Misschien belet u de honger te spreken?&#8221; vervolgde de ingenieur. &#8220;Heb ik het geraden?.... Welnu, al heb ik mij tot taak gesteld,
+u door de lucht te laten reizen, zoo heb ik toch niet op <a id="d0e2106"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e2106">78</a>]</span>mij genomen, u met die weinig voedzame stof te laten maaltijden. Kom, volgt mij, uw ontbijt wacht u.&#8221;
+
+</p>
+<p>Daar Uncle Prudent en Phil Evans een knagenden honger gevoelden, begrepen zij, dat het nu het oogenblik niet was om complimenten
+te maken of moeielijkheden op te werpen.
+
+</p>
+<p>&#8220;Daarenboven,&#8221; dachten zij, &#8220;een maaltijd bindt ons tot niets. Als die Robur ons weer op aarde zal teruggebracht hebben, zullen
+wij onze vrijheid van handelen weten te hernemen.&#8221;
+
+</p>
+<p>Beiden werden toen naar de achterroef geleid, waar zij een kleine &#8220;dining-room&#8221; binnentraden. Zij vonden daar een zindelijk
+gedekte tafel, waaraan zij gedurende de reis afzonderlijk zouden eten.
+
+</p>
+<p>De schotels bevatten verschillende verduurzaamde levensmiddelen en daaronder ook een soort brood, hetwelk uit gelijke deelen
+meel en tot poeder gestampt vleesch bestond en waarin eenig spek gebakken was. Dat brood, gekookt in water, gaf eene heerlijke
+soep. Vervolgens waren er sneden gebakken ham en bestond de drank uit thee.
+
+</p>
+<p>Ook was de knecht Frycollin niet vergeten. Ook hij had in het vooruit eene krachtige soep gevonden, van hetzelfde brood gemaakt.
+Maar het moet erkend worden, dat hij weinig eetlust had. En poogde hij ook al te eten, dan was dat, omdat hij toch honger
+gevoelde en zijn maag hem dwong. Maar met smaak ging het toch niet, daartoe klapperden zijne kakebeenen te zeer van angst.
+
+</p>
+<p>&#8220;Als het eens brak!.... Als het eens brak!....&#8221; herhaalde de ongelukkige neger voortdurend tusschen twee happen.
+
+</p>
+<p>En hij huiverde inderdaad bij die gedachte. En niet zonder redenen! Denk er toch eens om! Een val van eene hoogte van vijftienhonderd
+meters zou hem tot brij verpletterd hebben!
+
+</p>
+<p>Uncle Prudent en zijn secretaris Phil Evans verschenen een uur later weer op het dek. Maar Robur was er niet meer. Op het
+achterschip stond de roerganger in eene soort glazen kast, die hem tegen de guurheid van de atmosfeer moest beschutten, hield
+het oog op het kompas gevestigd en hield nauwkeurig en zonder de minste aarzeling het luchtschip in de stuurstreek die hem
+door den ingenieur aangegeven was.
+
+</p>
+<p>Het overige gedeelte van het personeel van het luchtgevaarte was beneden, waarschijnlijk bezig met ontbijten.
+
+</p>
+<p>Slechts een hulp-machinist, die de wacht bij de werktuigen had, wandelde onvermoeid het dek op en neer van de voorroef naar
+de achterroef.
+
+</p>
+<p>De beide gevangenen moesten erkennen, dat de snelheid van beweging van het luchtschip groot was, hoewel zij, in weerwil dat
+de <i>Albatros</i> buiten de wolkenstreek getreden was, en de oppervlakte der aarde op een afstand van vijftienhonderd meters onder hen <a id="d0e2133"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e2133">79</a>]</span>zichtbaar was, zich van die snelheid slechts een onvolmaakt denkbeeld konden vormen.
+
+</p>
+<p>&#8220;Het is niet om er aan te gelooven,&#8221; zei de secretaris Phil Evans hoofdschuddend.
+
+</p>
+<p>&#8220;Dat doe ik dan ook maar niet,&#8221; antwoordde de voorzitter Uncle Prudent nurksch.
+
+</p>
+<p>Beiden stapten toen naar het voorschip en lieten hun blik langs den geheelen gezichteinder waren.
+
+</p>
+<p>&#8220;Kijk, daar doemt eene andere stad op!&#8221; zei Phil Evans.
+
+</p>
+<p>&#8220;Waar?&#8221; vroeg Uncle Prudent, terwijl hij ongeduldig den hals reikte en uitkeek.
+
+</p>
+<p>&#8220;Wel, daarginds!&#8221; antwoordde de secretaris, die den wijsvinger in zuidwestelijke richting uitstak.
+
+</p>
+<p>&#8220;Herkent gij haar?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Wel zeker. Mij komt het voor dat het Montr&eacute;al is.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Montr&eacute;al, Phil Evans?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Montr&eacute;al, Uncle Prudent!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Maar het is hoogstens twee uren geleden, dat wij over Qu&eacute;bec heengevaren zijn!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Welnu, dat bewijst....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Wat?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Dat dit gevaarte zich voortbeweegt met eene snelheid van minstens vijf en twintig uren gaans in het uur.&#8221;
+
+</p>
+<p>En inderdaad, dat was de snelheid van het luchtschip. Het was merkwaardig, dat de passagiers daarvan den invloed niet ondervonden.
+Maar de reden daarvan was, dat de vaart in de richting van den wind geschiedde. Hadde er windstilte geheerscht, dan voorzeker
+zouden zij het wel gewaar zijn geworden, want de aangeduide snelheid was nagenoeg die van een sneltrein. Bij tegenwind zou
+het doorstaan van zulk snijden tot de onmogelijkheden moeten gerekend worden.
+
+</p>
+<p>De secretaris Phil Evans had zich inderdaad niet vergist. Onder de <i>Albatros</i> verscheen Montr&eacute;al, welke stad geheel herkenbaar was door de Victoria-Bridge, eene buisbrug, welke de Sint Laurensrivier,
+evenals de viaduct van den spoorweg te Veneti&euml; de lagune overspant. Daarna onderscheidde men de breede straten der stad, hare
+onmetelijke magazijnen, het paleis harer bankinrichtingen, hare kathedraal, eene basiliek of domkerk, die kort geleden naar
+het model der Sint Pieterskerk te Rome gebouwd is, eindelijk de Mont-Royal, een heuvel, die de geheele stad beheerscht en
+op welks top en hellingen men een overheerlijk park heeft aangelegd.
+
+</p>
+<p>Het was waarachtig gelukkig, dat de secretaris Phil Evans vroeger reeds de voornaamste steden van Canada bezocht had. Hij
+was daardoor in staat ettelijken harer te herkennen, zonder tot Robur <a id="d0e2172"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e2172">80</a>]</span>behoeven zijne toevlucht te nemen, om inlichtingen in te winnen.
+
+</p>
+<p>Na Montr&eacute;al zweefden zij zoo omstreeks tegen half twee in den namiddag over Ottawa in het oosten gelegen. De watervallen,
+in de nabijheid dier stad aanwezig, verschenen, als een overgroote ketel, die flink gestookt werd. Het deed zich voor, alsof
+de ziedende schuimmassa in breede golvingen overkookte en dit veroorzaakte een indrukwekkend schouwspel, van uit den hooge
+gezien.
+
+</p>
+<p>&#8220;Daar is het Parlements-paleis!&#8221; riep Phil Evans uit.
+
+</p>
+<p>En hij toonde een gebouwtje, dat veel had van een stuk speelgoed uit een Neurenberger doos, hetwelk door een kinderhand op
+een heuveltje geplaatst zoude zijn. Dat speelgoed met zijnen uiteenloopenden bouwtrant geleek evenveel op het Londensche Parliament-House
+als de kathedraal van Montr&eacute;al op de Sint Pieterskerk van Rome zou gelijken, maar dat kon onze reizigers weinig schelen. Het
+voornaamste voor hen was, dat het onbetwistbaar was, dat die stad Ottawa was.
+
+</p>
+<p>Zij begon evenwel zich ook in den nevel te verliezen en vormde weldra niet meer dan een soort lichtgevend punt in de nabijheid
+van den gezichteinder op den grond.
+
+</p>
+<p>Het was twee uren ongeveer, toen Robur weer op het dek verscheen. Hij was thans vergezeld van Tom Turner, zijn eerste officier.
+Tot dezen sprak hij slechts drie woorden. Tom Turner bracht die bij de beide stuurlieden over, welke bij de voor- en achterroeren
+post gevat hadden. Op een enkelen wenk wijzigde de roerganger den koers van de <i>Albatros</i> in dier voege, dat het luchtschip twee graden meer naar het zuidwesten afviel. Uncle Prudent en Phil Evans konden tegelijkertijd
+ontwaren, dat de voortstuwingsschroeven eene grootere kracht ontwikkelden en dus aan het luchtschip eene grootere snelheid
+verleenden.
+
+</p>
+<p>De snelheid had evenwel verdubbeld kunnen worden, waardoor zij alle werktuigen van voortbeweging, op den vasten bodem gebruikt,
+hoe volmaakt ook, in de schaduw zou gesteld hebben.
+
+</p>
+<p>Dat de lezer er over oordeele! De torpilleurs of torpedobooten kunnen vijf en twintig knoopen of veertig kilometers in het
+uur afleggen. De treinen op de Engelsche en Fransche spoorwegen bereiken honderd kilometers. De ijsschuiten of beter gezegd
+de schuiten op schaatsen, leggen op de bevrozen rivieren van de Vereenigde Staten van Noord-Amerika honderd vijftien kilometers
+af. Een locomotief met eene uiterst krachtige machine van kamraderen, in de werkplaatsen van Patterson te New-York vervaardigd,
+volbrengt honderd dertig kilometers in het uur op de spoorweglijn van het Erie-meer, en eene andere locomotief legde eens
+tusschen Trenton en Jersey honderd zeven-en-dertig af.
+
+</p>
+<p>Nu kon de <i>Albatros</i>, wanneer zij hare voortstuwingsschroeven met <a id="d0e2196"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e2196">81</a>]</span>volle kracht liet werken eene snelheid bereiken van tweehonderd kilometers in het uur, hetgeen ongeveer vijftig meters in
+de seconde maakt.
+
+
+</p>
+<p></p>
+<div class="divFigure">
+<p class="legend"><img border="0" src="images/p081.jpg" alt="Zij vonden daar een zindelijk gedekte tafel. (Bladz. 78.)"></p>
+<p class="figureHead">Zij vonden daar een zindelijk gedekte tafel. (Bladz. <a href="#d0e2106">78</a>.)
+</p>
+</div><p>
+
+<a id="d0e2206"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e2206">82</a>]</span></p>
+<p>Welnu, dat is de snelheid van een orkaan, die boomen ontwortelt en huizen van hunne daken berooft. Bij een windstoot gedurende
+een onweder werd te Cahors in Frankrijk op den 21<sup>sten</sup> September 1881 eene snelheid van honderd vier en negentig kilometers gemeten. Dat is de gemiddelde snelheid van een reisduif,
+welker vlucht slechts voorbijgestreefd wordt door die van de gewone zwaluw, welke zeven en zestig meters, en door die van
+de gierzwaluw, welke negen en tachtig meters in de seconde bedraagt.
+
+</p>
+<p>In &eacute;&eacute;n woord, de <i>Albatros</i> zou, zooals Robur beweerd had, wanneer zij hare schroeven met volle kracht liet werken, de reis rondom de wereld in tweehonderd
+uren, dat wil zeggen: in minder dan acht dagen kunnen volvoeren!
+
+</p>
+<p>Dat de aardbol op dat tijdstip ook al vierhonderd vijftig duizend strekkende kilometers aan spoorwegen bezat,&#8212;hetgeen tusschen
+twee haakjes gezegd, gelijk staat met elf malen den omtrek der aarde, bij den Evenaar gemeten,&#8212;kon natuurlijk bij de vliegende
+machine niet in aanmerking komen. Had zij niet het geheele luchtruim tot steunpunt!
+
+</p>
+<p>Hebben wij thans nog noodig er bij te voegen, dat het dit luchtgevaarte was, hetwelk de belangstelling der menigte van de
+twee halfronden der aarde in de hoogste mate had beziggehouden? Ja, het was het luchtschip van den ingenieur Robur, dat gezien
+was; en het was de trompet van Tom Turner, die hare schetterende fanfare had laten hooren. Die vlag, welke op de voornaamste
+gedenkteeken van Europa, Azi&euml; en Amerika geplant was geworden, was de banier van Robur de Veroveraar, die hij zoo fier op
+de <i>Albatros</i> ontplooide.
+
+</p>
+<p>Het is waar, tot nu toe had de ingenieur eenige voorzorgen genomen, om niet herkend te worden en had hij bij voorkeur des
+nachts gereisd, waarbij hij zijn luchtschip dan electrisch verlicht had; terwijl hij overdag gewoonlijk achter eene wolkenbank
+schuil gegaan was. Maar dat tijdperk was thans voorbij. Hij scheen nu zijne uitvinding niet meer in een geheimzinnig waas
+te willen verbergen.
+
+</p>
+<p>Hij was nu te Philadelphia gekomen en in de zittingzaal van Weldon-Institute binnengedrongen, uitsluitend en alleen om van
+zijne uitvinding mededeeling te doen en om <i>ipso facto</i> de meest-ongeloovigen te bekeeren en te overtuigen.
+
+</p>
+<p>Men weet hoe hij door het bestuur en de leden ontvangen was geworden en men zal zien welke weerwraak hij op den voorzitter
+en den secretaris van die club wenschte te nemen.
+
+</p>
+<p>Robur was intusschen zijn beide gevangenen genaderd. Deze namen het voorkomen aan, alsof zij zich volstrekt niet verwonderden
+over hetgeen zij zagen en over hetgeen zij ondervonden. Onder het schedelgewelf van die twee Anglo-Saksische dikkoppen bestond
+<a id="d0e2235"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e2235">83</a>]</span>klaarblijkelijk eene stijfhoofdigheid, die moeielijk te ontwortelen zoude zijn.
+
+</p>
+<p>Van zijn kant wilde Robur zelfs niet laten blijken, dat hij dit bemerkte. Hij hernam dan ook, alsof hij een gewoon gesprek
+voortzette, hetwelk toch gedurende meer dan twee uren afgebroken was geweest:
+
+</p>
+<p>&#8220;Gij doet u zeker de vraag, heeren,&#8221; zeide hij, &#8220;of dit toestel, hetwelk zoo uitnemend geschikt voor de luchtvaart is, eene
+grootere snelheid dan thans deelachtig kan zijn?&#8221;
+
+</p>
+<p>Geen der beide aangesprokenen bewoog ook maar de lippen. Zij waren stom als een visch.
+
+</p>
+<p>&#8220;Mijn luchtschip zou niet waardig zijn de ruimte te beheerschen,&#8221; ging Robur voort, &#8220;wanneer het niet in staat was, om als
+het ware die ruimte te verslinden. Ik heb gewild, dat de lucht voor mij een degelijk en vertrouwbaar steunpunt zoude zijn
+en, ziet, zij is het! Ik heb begrepen, dat om den strijd tegen den wind te kunnen voeren, ik eenvoudig sterker dan hij moest
+zijn, en ziet, ik ben sterker dan de wind. Ik heb geen zeilen noodig om mij heen te voeren; ik heb geen roeiriemen of raderen
+noodig om mij voort te bewegen, ook geen rails om mij een meer gemakkelijken weg te bereiden. Ik heb slechts lucht noodig,
+dat is alles. Slechts de lucht, die mij omringt, zooals het water het onderzeesche schip omgeeft, slechts de lucht, waarin
+ik mij met mijne voortstuwingsbladen inschroef als de schroeven van een stoomschip.&#8221;
+
+</p>
+<p>De beide Philadelphi&euml;rs zwegen steeds.
+
+</p>
+<p>&#8220;Ziedaar,&#8221; ging Robur voort, &#8220;hoe ik het vraagstuk der vliegkunst opgelost heb. Ziedaar, wat een ballon evenmin als ieder
+ander toestel, lichter dan de lucht, nimmer zal kunnen volvoeren.&#8221;
+
+</p>
+<p>Bij deze laatste woorden keek de ingenieur zijn gevangenen uitdagend aan. Maar dezen volhardden in hun stilzwijgen, hetgeen
+den spreker niet van zijn stuk bracht. Hij vergenoegde zich even te glimlachen en ging toen op vragenden toon aldus voort:
+
+</p>
+<p>&#8220;Wellicht vraagt gij u nog af, of de <i>Albatros</i> aan de kracht om zich horizontaal voort te kunnen bewegen, ook een gelijke kracht paart om zich in loodrechte richting te
+verplaatsen; met andere woorden: of mijn luchtschip, wanneer het de bovenluchtlagen wenscht op te zoeken, met een luchtballon
+zal kunnen wedijveren? Welnu, ik zou u niet aanraden om de <i>Go ahead</i> in het strijdperk met de Albatros te laten treden.&#8221;
+
+</p>
+<p>De beide clubgenooten hadden eenvoudig de schouders <span class="corr" title="Bron: minachten">minachtend</span> opgetrokken. Maar dat was het juist, wat de ingenieur verwachtte.
+
+</p>
+<p>Hij gaf een teeken. De voortstuwingsschroeven stonden oogenblikkelijk stil. Vervolgens bleef de Albatros, na nog over eene
+uitgestrektheid <a id="d0e2266"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e2266">84</a>]</span>van eene mijl door zijne vaart voortgedreven te zijn, onbeweeglijk zweven.
+
+</p>
+<p>Op een tweede gebaar van Robur bewogen de opstuwingsschroeven zich met zulk eene snelheid, dat men haar met die der sirenen,
+in de gehoorkundige proeven gebezigd, zoude hebben kunnen vergelijken. Hun frrrgeluid steeg ongeveer eene octaaf in de toonladder,
+hoewel de omvang van het geluid verminderde door de toenemende ijlheid der lucht. Het toestel steeg toen loodrecht naar boven,
+evenals een leewerik, die zijn welluidend gezang door de ruimte laat weerklinken.
+
+</p>
+<p>&#8220;Baas!.... Meester!....&#8221; riep Frycollin ten toppunt van angst uit. &#8220;Als de boel maar niet breekt!&#8221;
+
+</p>
+<p>Een minachtende glimlach was het eenige antwoord van Robur.
+
+</p>
+<p>Binnen weinige minuten had de <i>Albatros</i> een hoogte van twee duizend zeven honderd meters bereikt, hetgeen den gezichtskring op een omtrek van zeventig mijlen uitbreidde.
+Daarop steeg het luchtschip tot vier duizend meters, hetgeen door den barometer aangewezen werd, die op vier honderd tachtig
+millimeters viel.
+
+</p>
+<p>Toen die proef genomen was, daalde de <i>Albatros</i> weer. De vermindering van luchtdruk in de bovenste atmospherische lagen heeft eene vermindering van zuurstof in de lucht
+en bijgevolg ook in het bloed ten gevolge. Daarin bestaat de oorzaak der ernstige ongevallen, die sommigen luchtvaarders getroffen
+hebben. Robur vermeende, dat het onnoodig was, zich aan dat gevaar bloot te stellen.
+
+</p>
+<p>De <i>Albatros</i> daalde dus tot op de hoogte, die zij bij voorkeur scheen te willen houden. Toen hare voortstuwingsschroeven in beweging gesteld
+waren, hernam zij hare snelle vaart in zuidwestelijke richting.
+
+</p>
+<p>&#8220;Welnu, heeren,&#8221; sprak Robur met ietwat spotachtigs in zijne stem, &#8220;als gij u die vraag inderdaad gesteld hebt, dan zult gij
+haar nu wel kunnen beantwoorden.&#8221;
+
+</p>
+<p>Daarop boog hij voorover, leunde met het bovenlijf op de verschansing en verdiepte zich in de beschouwing van het verrukkelijke
+schouwspel, hetwelk de aarde onder zijne voeten ontrolde.
+
+</p>
+<p>Toen hij een poos later het hoofd weer ophief, stonden de voorzitter en de secretaris van Weldon-Institute vlak voor hem.
+
+</p>
+<p>&#8220;Ingenieur Robur,&#8221; sprak Uncle Prudent, die te vergeefs trachtte zijne zelfbeheersching te bewaren, &#8220;ingenieur Robur, wij
+hebben ons geene zoodanige vragen gesteld, als gij schijnt te gelooven. Maar wij wenschen u een vraag te doen, en wij rekenen
+er op, dat gij haar zult willen beantwoorden.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Spreek!&#8221;
+
+
+</p>
+<p></p>
+<div class="divFigure">
+<p class="legend"><img border="0" src="images/p085.jpg" alt="Stond de roerganger in een soort glazen kast. (Bladz. 78)."></p>
+<p class="figureHead">Stond de roerganger in een soort glazen kast. (Bladz. <a href="#d0e2106">78</a>).
+</p>
+</div><p>
+
+
+</p>
+<p>&#8220;Krachtens welk recht hebt gij ons in Fairmont Park te Philadelphia <a id="d0e2309"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e2309">85</a>]</span>aangevallen? Krachtens welk recht hebt gij ons hier in eene cel opgesloten? Krachtens welk recht vervoert gij ons tegen onzen
+<a id="d0e2311"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e2311">86</a>]</span>wil,&#8212;versta mij goed: tegen onzen wil&#8212;aan boord van dit vliegende werktuig?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;En krachtens welk recht, heeren ballonisten,&#8221; vroeg Robur op zijne beurt, &#8220;hebt gij mij in uwe Club beleedigd, uitgejouwd,
+bedreigd, en wel zoodanig, dat het mij verwondert, dat ik levend buiten uwe vergaderzaal geraakt ben?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Ondervragen is niet antwoorden,&#8221; hernam Phil Evans gebelgd.
+
+</p>
+<p>&#8220;Dat is eene onbetwistbare waarheid; maar....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Kom, kom, geen praatjes!&#8221; viel de driftige secretaris in. &#8220;Gij hebt slechts te antwoorden op de vraag: krachtens welk recht
+hebt gij gehandeld?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Wilt gij dat weten?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Als je blieft.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Welnu, krachtens het recht van den sterkste.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Dat is hondsch!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Toegegeven; maar het is zoo!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;En hoelang, burger ingenieur,&#8221; vroeg Uncle Prudent, die ten lange laatste losbarstte, &#8220;en hoelang zult gij de vermetelheid
+hebben, om dat recht van den sterkste uit te oefenen?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Maar, mijne heeren,&#8221; antwoordde Robur ironisch, &#8220;hoe kunt gij mij toch zulke vraag doen, wanneer gij slechts uwen blik naar
+beneden te wenden hebt, om een schouwspel te genieten, dat zijns gelijken op de geheele wereld niet heeft?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Gij spot, mijnheer!&#8221; kreet de voorzitter van Weldon-Institute verwoed.
+
+</p>
+<p>&#8220;Volstrekt niet. Kijk slechts!&#8221;
+
+</p>
+<p>De <i>Albatros</i> spiegelde zich toen in de onmetelijke oppervlakte van het meer Ontario. Zij was over de streken gezweefd, die door Fenimore
+Cooper zoo dichterlijk beschreven zijn. Daarna volgde het luchtschip den zuidelijken oever van dat uitgestrekte zoetwaterbekken
+en richtte zijn koers naar de beroemde rivier, die hem het water van het Erie-meer toevoert en die ter halve wege tusschen
+de beide meren, den prachtigsten waterval der geheele wereld vormt.
+
+</p>
+<p>Gedurende een oogenblik steeg een plechtig geluid, een gegrom als van een verwijderd onweder naar het luchtschip op. De atmospheer
+koelde zeer merkbaar af. Het was alsof een kille vochtige neveldamp zich in de lucht uitspreidde.
+
+</p>
+<p>Onder de <i>Albatros</i> stortten zich vloeibare massa&#8217;s in den vorm van een hoefijzer naar beneden in de diepte. Men zou gemeend hebben een stroom
+van gesmolten kristal te zien, te midden van duizenden regenbogen, die door de weerkaatsing, welke de zonnestralen ontleedden,
+gevormd werden. Dat was inderdaad een verheven schouwspel.
+
+</p>
+<p>Voor den waterval verbond een loopbruggetje, dat, van uit de hoogte gezien, zich als een gespannen draad voordeed, den eenen
+<a id="d0e2353"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e2353">87</a>]</span>oever met den anderen. Een weinig verder op een afstand van drie mijlen benedenstrooms, was eene hangbrug gespannen, waarop
+toen juist een spoortrein voort scheen te kruipen, die van den Canadaschen oever naar den Amerikaanschen stoomde.
+
+</p>
+<p>&#8220;De Niagara-waterval!&#8221; riep de secretaris Phil Evans bewonderend uit.
+
+</p>
+<p>Die kreet ontsnapte hem, terwijl de voorzitter Uncle Prudent hem met een verwijtend oog aankeek en voor zich zelven alle moeite
+deed om niets van die wonderen te bewonderen.
+
+</p>
+<p>De <i>Albatros</i> had eene minuut later de rivier overschreden, die de grensscheiding uitmaakt tusschen de Vereenigde Staten van Noord-Amerika
+en de Britsche kolonie Canada, en zweefde thans boven het uitgebreide grondgebied van de onmetelijke Republiek.
+
+
+
+
+</p>
+<p class="div1"><a id="d0e2364"></a><span class="pagenum">
+[<a href="#d0e7153">Inhoud</a>]
+</span></p>
+<h2 class="label">VIII.</h2>
+<h2>Waarin bespeurd zal worden, dat Robur eindelijk besluit, antwoord te verleenen op de gewichtige vraag, die hem gesteld is.</h2>
+<p>In een van de hutten van de achterroef hadden Uncle Prudent en zijn secretaris Phil Evans twee heerlijke kooien of couchetten
+aangetroffen, alsmede linnengoed en verdere kleedingstukken in voldoenden voorraad, zoo ook mantels en de noodige reisdekens.
+Een Transatlantische stoomer zou hun niet meer gemakken hebben kunnen aanbieden. Als zij niet goed sliepen, dan had dit tot
+reden: &ograve;f minder goede wil van hun kant, &ograve;f werkelijke onrust, die hun nachtrust kwam storen.
+
+</p>
+<p>In welk avontuur waren zij toch in Godsnaam verward geraakt?
+
+</p>
+<p>Van welke reeks van proefnemingen waren zij genoodzaakt deel uit te maken, als deze woordspeling geoorloofd is?
+
+</p>
+<p>Wat zou het einde van dat avontuur zijn, en wat wilde de ingenieur Robur eigenlijk toch?
+
+</p>
+<p>Al die vragen gaven inderdaad aanleiding tot veel hoofdbreken.
+
+</p>
+<p>Wat Frycollin betreft, die logeerde vooruit in eene hut, welke aan die van den kok van de <i>Albatros</i> grensde. Die nabuurschap was hem niet onaangenaam. Hij hield er van, om met de machtigen der aarde om te gaan. En in zijn
+oog was hij, die over de keuken heerschte, een zeer machtig persoon. Toch moet erkend worden, dat wanneer hij insliep, hij
+slechts droomde van vallen, van voortgeslingerd te worden, en dit veroorzaakte voortdurend bij den armen drommel eene afschuwelijke
+nachtmerrie.
+
+</p>
+<p>En toch was er niets kalmers uit te denken, dan die reis te midden <a id="d0e2386"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e2386">88</a>]</span>van een atmosfeer, welker stroomingen bij het vallen van den avond als het ware ingesluimerd waren. Buiten het frr frr en
+gedruisch der schroefbladen, was geen enkel gerucht in deze bovenluchtlagen waarneembaar. Soms werd een schel gefluit van
+eene locomotief, welke zich langs een of andere spoorbaan voortbewoog, vernomen, soms ook het gehuil van huisdieren, zooals
+honden en katten. Zonderling instinct bij die dieren! Zij voelden als het ware de vliegende machine over zich heen zweven
+en schreeuwden van angst bij haren overgang.
+
+</p>
+<p>Den volgenden morgen&#8212;14<sup>den</sup> Juni&#8212;wandelden de voorzitter Uncle Prudent en Phil Evans om vijf uur reeds op het platform of beter gezegd op het dek van
+het luchtschip. Niets was sedert den vorigen dag veranderd: vooruit stond een man op uitkijk, achteruit stond de roerganger.
+
+</p>
+<p>Waarom toch een man op uitkijk?
+
+</p>
+<p>Was er dan eene botsing met een toestel van dezelfde soort te vreezen?
+
+</p>
+<p>Klaarblijkelijk neen; want Robur had nog geen navolgers gevonden.
+
+</p>
+<p>En wat de aanvaring met een luchtballon betreft, die in de ruimte zou zweven, de kans daartoe was zoo gering, dat die gerust
+buiten rekening mocht blijven.
+
+</p>
+<p>In ieder geval zou dat des te erger voor den ballon zijn&#8212;de strijd van den ijzeren met den aarden pot. De <i>Albatros</i> zou van zulke aanvaring niets te duchten hebben.
+
+</p>
+<p>Maar zou een ander gevaar kunnen voorkomen?
+
+</p>
+<p>Ja, het was niet onmogelijk, dat de <i>Albatros</i> strandde als een gewoon schip, wanneer een berg, dien zij niet had kunnen omtrekken of daarvoor had kunnen uitwijken, haar
+den weg afsloot. Dat waren de luchtklippen, die ontweken moesten worden, zooals het schip de zeeklippen ontwijkt.
+
+</p>
+<p>De ingenieur had, wel is waar, den koers opgegeven, zooals een gezagvoerder doet, en had daarbij rekening gehouden met de
+noodige hoogte, om de uitstekende toppen van de landstreek te kunnen vermijden. Maar daar het luchtschip nu weldra boven een
+bergachtig land zoude zweven, was uitkijken toch de boodschap, vooral voor het geval, dat het luchtschip eenigszins van den
+weg afdwaalde.
+
+</p>
+<p>Toen zij de landstreek beschouwden, die onder hen als het ware voorbijdreef, ontwaarden Uncle Prudent en zijn secretaris Phil
+Evans een uitgestrekt meer, waarvan de <i>Albatros</i> de uiterste punt, naar het zuiden gekeerd, ging bereiken. Zij maakten daaruit op, dat zij gedurende den nacht over het geheele
+Erie-meer in zijne volle lengte gezweefd hadden. Dus, daar het luchtschip nu meer rechtstreeks westwaarts aanhield, zou men
+weldra het uiteinde van het meer Michigan bereiken.
+
+<a id="d0e2420"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e2420">89</a>]</span></p>
+<p></p>
+<div class="divFigure">
+<p class="legend"><img border="0" src="images/p089.jpg" alt="Onder de Albatros stortten zich vloeibare massa&#8217;s in den vorm van een hoefijzer naar beneden. (Bladz. 86)."></p>
+<p class="figureHead">Onder de Albatros stortten zich vloeibare massa&#8217;s in den vorm van een hoefijzer naar beneden. (Bladz. <a href="#d0e2311">86</a>).
+</p>
+</div><p>
+
+
+</p>
+<p>&#8220;Er is geen twijfel meer mogelijk, Uncle Prudent!&#8221; riep Phil Evans eensklaps uit.
+<a id="d0e2431"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e2431">90</a>]</span></p>
+<p>&#8220;Waaromtrent is geen twijfel mogelijk, Master Phil Evans?&#8221; vroeg de voorzitter van Weldon-Institute steeds nurksch.
+
+</p>
+<p>&#8220;Wel die verzameling van daken, dat is....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Welnu, dat is?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Chicago!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Och, kom! Waar dan toch?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Daar! daar! In westelijke richting!&#8221;
+
+</p>
+<p>En, inderdaad, de secretaris Phil Evans vergiste zich niet. Dat was daar wel de stad, waarheen zeventien spoorwegen voeren,
+als zoovele stralen naar een centrum. Ja, dat was de koningin van het Westen, de groote vergaarbak van de landbouw- en nijverheidsvoortbrengselen
+van de Staten Indiana, Ohio, Wisconsin, Missouri en van al de gewesten, die het westelijk gedeelte van de Vereenigde Staten
+van Noord-Amerika uitmaken.
+
+</p>
+<p>Uncle Prudent, voorzien van een uitnemenden scheepskijker, dien hij in zijne hut aangetroffen had, herkende gemakkelijk de
+voornaamste gebouwen en monumenten der stad. Zijn lotgenoot was in staat hem de kerken, de openbare gebouwen aan te duiden,
+als ook de voornaamste der talrijke &#8220;elevators&#8221; of beter gezegd mechanische graanzolders. Hij toonde hem het onmetelijk h&ocirc;tel
+Sherman, hetwelk zich eigenaardig genoeg als een grooten dobbelsteen voordeed, waarop de vensters honderden oogen op ieder
+der zichtbare vlakken vormden.
+
+</p>
+<p>&#8220;Welnu, daar het dan toch Chicago zijn moet,&#8221; zei Uncle Prudent, &#8220;zoo ligt daarin het bewijs, dat wij te veel westwaarts heengevoerd
+zijn, om....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Om wat?&#8221; vroeg de secretaris.
+
+</p>
+<p>&#8220;Wel, om tot ons uitgangspunt terug te komen. Gij blijft toch steeds onbevattelijk, Phil Evans.&#8221;
+
+</p>
+<p>Deze keek boos; maar zweeg tegen zijne gewoonte in. Waarschijnlijk rekende hij, dat een gekibbel tusschen voorzitter en secretaris
+thans minder passend zoude zijn.
+
+</p>
+<p>De opmerking van Uncle Prudent, hoewel barsch geuit, was toch volkomen juist. De <i>Albatros</i> verwijderde zich in rechte lijn van de hoofdstad van Pensylvani&euml;.
+
+</p>
+<p>Wanneer het evenwel Uncle Prudent&#8217;s voornemen was geweest, van den ingenieur Robur te vergen, dat hij zijne gevangenen naar
+Philadelphia, dus in oostelijke richting, terug zou voeren, dan zou hem daartoe de gelegenheid ontnomen zijn, althans voor
+het oogenblik. Want de gezagvoerder van de <i>Albatros</i> scheen dien morgen volstrekt niet gehaast te zijn, om zijn kajuit te verlaten; hetzij dat hij zich met eenige werkzaamheden
+bezighield, hetzij dat hij nog sliep. De beide leden van Weldon-Institute waren derhalve genoodzaakt te gaan ontbijten, zonder
+hem gezien te hebben.
+<a id="d0e2466"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e2466">91</a>]</span></p>
+<p>De snelheid van beweging was sedert den vorigen dag niet gewijzigd. Bij de doorstaande richting van den wind, die uit het
+oosten blies, was die snelheid geenszins hinderlijk, en daar de thermometer slechts &eacute;&eacute;n graad per honderd zeventig meters
+stijging daalt, was de temperatuur volkomen dragelijk. Onze voorzitter Uncle Prudent en onze secretaris Phil Evans wandelden
+dan ook, nadenkende en koutende, alsof zij straks niet verstoord op elkander geweest waren, en in afwachting dat de ingenieur
+Robur zoude verschijnen, het dek op en neer onder hetgeen men de schaduw zou kunnen noemen der schroefbladen, die toen in
+eene zoodanige draaiende beweging gebracht waren, dat hunne rondzwiepende uitstraling in een beeld versmolt, hetwelk den vorm
+eener half doorzichtige schijf aannam.
+
+</p>
+<p>De Staat Illinois werd zoo langs zijne noordelijke grens in minder dan twee en een half uur voorbijgestevend of beter overzweefd.
+Men overschreed den Vader der Wateren, de Mississippi, waarop de stoombooten met hare twee verdiepingen, van uit die hoogte
+gezien, zich niet grooter voordeden dan als eenvoudige sloepen.
+
+</p>
+<p>Daarna kwam de <i>Albatros</i> boven den Staat Jowa te zweven, en kreeg tegen elf uur in den morgen Jowa-City in het gezicht.
+
+</p>
+<p>Eenige heuvel-ketens, in die streken &#8220;bluffs&#8221; genoemd, slingerden door het grondgebied van den Staat, zich in hoofdzaak van
+het zuid-oosten naar het noord-westen uitstrekkende en door de aardrijkskundigen als Prairi&euml;n-Plateau aangeduid. De mindere
+hoogte van die heuvels maakte geene stijging voor het luchtschip noodzakelijk. Die bluffs daarenboven zouden weldra verdwijnen,
+om plaats te maken voor de onmetelijke vlakten van Jowa, die zich over het geheele westelijke gedeelte van dat grondgebied
+en over den Staat Nebraska tot aan den voet van het Rotsgebergte in de Staten Wyoming en Colorado uitstrekken.
+
+</p>
+<p>Hier en daar werden rio&#8217;s ontwaard, toevoerrivieren van de Missouri, die zelf eene nevenrivier van de Mississippi is en daarin
+bij Sint Louis uitmondt. Langs de oevers van die nevenrivieren ontwaarden de passagiers der <i>Albatros</i> steden en dorpen, die evenwel al zeldzamer en zeldzamer werden, naarmate het luchtschip het Far West naderde.
+
+</p>
+<p>Niets bijzonders deed zich dien dag voor. Uncle Prudent en zijn secretaris Phil Evans bleven geheel aan zich zelven overgelaten.
+Ternauwernood zagen zij Frycollin, op het voorschip, lui uitgestrekt, die daarbij nog de oogen sloot om maar niets te zien.
+En toch moet erkend worden, dat de neger volstrekt niet aan duizeligheid onderhevig was, zooals men soms mocht meenen. Daarenboven,
+die duizeligheid zou zich door gebrek aan gezichtssteunpunten niet hebben kunnen openbaren, zooals dat op den top van een
+hoog <a id="d0e2485"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e2485">92</a>]</span>gebouw, bij voorbeeld een toren geschiedt. De afgrond trekt niet aan, wanneer men hem van uit een schuitje van een ballon
+of van het dek van een luchtschip beheerscht. Of beter uitgedrukt, het is geen afgrond, die zich onder den luchtreiziger uitholt,
+het is integendeel de gezichteinder, die stijgt en hem van alle kanten omgeeft.
+
+</p>
+<p>Tegen twee uur stevende de <i>Albatros</i> boven Omaha op de grenzen van Jowa en Nebraska. Omaha-City kan als middelpunt gelden van den Stille Zuidzee-Spoorweg, die
+eene lange aaneengeschakelde baan van rails van vijftien honderd uren gaans vormt, getraceerd tusschen New-York aan den Atlantischen
+Oceaan en San-Francisco aan de Groote Stille Zuidzee.
+
+</p>
+<p>Men kon voor een oogenblik de gele wateren van de Missouri-rivier ontwaren; daarna kreeg men de stad in het gezicht met hare
+houten geraamten met baksteenen aangevuld. Zij verscheen in dat rijke bekken als eene gesp aan den ijzeren gordel, die Noord-Amerika
+om het midden omsluit.
+
+</p>
+<p>Terwijl de passagiers van de <i>Albatros</i> al die bijzonderheden opmerkten, moesten de bewoners van Omaha-City buiten allen twijfel ook het luchtschip, dat vreemdsoortige
+gevaarte opmerken, en voorzeker waren zij niet meer verbaasd bij dien aanblik dan de voorzitter en de secretaris van Weldon-Institute
+verwonderd waren over hunne eigene tegenwoordigheid aan boord.
+
+</p>
+<p>In ieder geval zweefde daar eene onbetwistbare daadwerkelijkheid, die ongetwijfeld door de dagbladen van de geheele Vereenigde
+Staten besproken en gecommenteerd zoude worden.
+
+</p>
+<p>Men zou thans de opheldering krijgen van het tot nu toe onverklaarbare, waarmede de geheele wereld zich bezig hield en waarin
+zij ten zeerste belang stelde.
+
+</p>
+<p>De <i>Albatros</i> had een uur later Omaha-City overschreden.
+
+</p>
+<p>Het bleek toen evenwel overtuigend, dat het vaartuig meer oostwaarts aanhield en zich daarbij van de Platte-rivier verwijderde,
+door welker dal de Pacific-Railway in de Prairie kronkelt. Zoo iets was niet geschikt, om den voorzitter Uncle Prudent en
+zijn secretaris Phil Evans genoegen te doen.
+
+</p>
+<p>&#8220;Het schijnt dus ernstig te zijn,&#8221; zei de een.
+
+</p>
+<p>&#8220;Wat?&#8221; vroeg de andere.
+
+</p>
+<p>&#8220;Dat plan om ons naar het land der tegenvoeters te voeren!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;En dat tegen onzen wil!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Juist, tegen onzen wil!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;O! dat die Robur oppasse!....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Ja, dat hij oppasse!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Want ik ben de man er niet naar,&#8221; zei Uncle Prudent ziedend van toorn, &#8220;om hem zoo maar zijn gang te laten gaan. Neen, waarachtig
+niet!&#8221;
+<a id="d0e2526"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e2526">93</a>]</span></p>
+<p>&#8220;En ik ook niet!&#8221; zei de secretaris. &#8220;Maar geloof mij, Uncle Prudent....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Wat moet ik gelooven, Phil Evans?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Tracht u te bedwingen.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Mij te bedwingen!.... Duivels!....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Bewaar uwen toorn, tot het oogenblik, dat hij nuttig zal te voorschijn kunnen treden, dan zal zijne losbarsting effect sorteeren.&#8221;
+
+</p>
+<p>Tegen vijf uur zweefde de <i>Albatros</i>, na het Zwarte Gebergte, hetwelk met dennen en met ceders getooid is, overschreden te hebben, boven dat grondgebied, hetwelk
+men zoo terecht de Slechte Gronden van den Staat Nebraska genoemd heeft. Die Slechte Gronden bestaan uit een mengelmoes, een
+ware chaos van heuvels, die eene okerkleur vertoonen, van brokstukken van bergen, die men van boven zou hebben laten vallen
+en die zich bij hunnen val verbrijzeld zouden hebben. Van verre gezien, namen die blokken de grilligste vormen aan. Hier en
+daar, ontwaarde men nu eens alsof het een overgroot bikkelspel was, dan weer of het bouwvallen van groote steden uit de middeleeuwen
+waren, met kasteeltorens, met burchten voorzien van machicoulis en peperbusvormige bastions. Maar in werkelijkheid zijn die
+Slechte Gronden slechts een groot kerkhof, een onmetelijk knekelveld, waar de overblijfselen van dikhuidigen, van dieren,
+die tot de familie der zeeschildpadden behooren en, zooals beweerd wordt, zelfs van fossilen of voorwereldlijke menschengeslachten,
+die daar door de een of andere natuurkracht der eerste tijden verzameld werden, liggen te bleeken.
+
+</p>
+<p>Toen de avond viel, was dat geheele bekken van de Platte-rivier overschreden. Nu spreidde zich de vlakte tot aan de uiterste
+grenzen van den gezichteinder uit. En die grenzen lagen ver, zeer ver verwijderd, nu de <i>Albatros</i> langzamerhand in hoogere luchtlagen gestegen was.
+
+</p>
+<p>Gedurende den nacht werd geen scherp gegil der locomotieven of geen dieper geraas der stoomfluiten van de stoomvaartuigen
+vernomen, om de stilte en de kalmte van het firmament, waarin myriaden sterren flonkerden, te storen. Soms steeg een langgerekt
+geloei tot bij het luchtschip op. Dat werd veroorzaakt door geheele kudden bisons, die de prairi&euml;n doorkruisten om beken en
+weilanden op te sporen, ten einde hunnen dorst te lesschen en hunnen honger te stillen. En wanneer dat geloei zweeg, dan toch
+kon het geritsel der grasstengels onder hunne pooten vernomen worden, dat een dof geluid veroorzaakte, niet ongelijk aan het
+sombere gerol eener overstrooming, en zeer verschillend van het onophoudelijk frrr frrr der schroeven.
+
+</p>
+<p>Ook werd van tijd tot tijd het gehuil van een wolf, van een vos, van een wilde kat, of van eene cojote vernomen. Deze laatstgenoemde
+<a id="d0e2551"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e2551">94</a>]</span>is de <i>canis latrans</i> der geleerden en verdient zijn naam door zijn schel geblaf ten volle.
+
+</p>
+<p>En ook de doordringende geuren der kruizemunt, der pepermunt, der absinth-planten, der saliestruiken, vermengd met de nog
+krachtiger geuren der nagelboomen, stegen door de zuivere nachtelijke luchtlagen op.
+
+</p>
+<p>Eindelijk werd ook nog tusschen al die aardsche kreten soms een akelig geluid vernomen, dat ditmaal niet door cojoten veroorzaakt
+werd. Dat was de gil van den Roodhuid, waardoor een pionier niet misleid zou worden en derhalve ook niet door dezen voor het
+geschreeuw van wilde beesten genomen zoude zijn.
+
+</p>
+<p>Den volgenden morgen, den 15<sup>den</sup> Juni, verliet Phil Evans tegen vijf uren in den morgen zijne hut. Misschien zou hij dien dag den ingenieur Robur ontmoeten.
+
+</p>
+<p>In ieder geval dreef hem zijne nieuwsgierigheid er toe om zich tot den eersten officier Tom Turner te wenden, ten einde te
+weten, waarom Robur den vorigen dag niet verschenen was.
+
+</p>
+<p>Tom Turner, een Engelschman van geboorte, was ongeveer vijf en veertig jaren oud. Hij had een breede borstkas en stevige ledematen,
+die als door een ijzeren geraamte gestut werden. Daarenboven had hij een zeer groot en karakteristiek hoofd, &agrave; la Hogarth,
+zooals die schilder van alle mogelijke leelijke Angel-Saksische gelaatstrekken met zijn penseel bij dozijnen vermenigvuldigd
+heeft. Wanneer men de vierde plaat van zijn Harlots Progress wil inzien, dan zal men het hoofd van Tom Turner op den romp
+van den gevangenbewaarder aantreffen, en dan zal men moeten erkennen, dat diens gelaatstrekken niets vriendelijks en niets
+aanmoedigends konden aanbieden.
+
+</p>
+<p>&#8220;Zullen wij heden den ingenieur Robur te zien krijgen?&#8221; vroeg Phil Evans.
+
+</p>
+<p>&#8220;Dat weet ik niet,&#8221; antwoordde Tom Turner.
+
+</p>
+<p>&#8220;Ik vraag u niet, of hij uitgegaan is.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Dat zou toch wel kunnen zijn.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Wanneer zal hij terugkomen?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Klaarblijkelijk, wanneer hij zijne boodschappen verricht zal hebben.&#8221;
+
+</p>
+<p>Na dat antwoord stapte Tom Turner zijne roef binnen.
+
+</p>
+<p>Phil Evans moest zich met dat loopje, hetwelk met hem genomen werd, tevreden stellen. Het antwoord was te minder geruststellend,
+daar een blik op het kompas aangaf, dat de <i>Albatros</i> in noordwestelijke richting afhield.
+
+</p>
+<p>Welk contrast kon toen waargenomen worden, tusschen de onvruchtbare streek der Slechte Gronden, die men in den loop van den
+vorigen nacht verliet, met het landschap, dat zich nu op de oppervlakte der aarde uitspreidde.
+<a id="d0e2590"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e2590">95</a>]</span></p>
+<p>Het luchtschip bevond zich thans, na ongeveer duizend kilometers van Omaha af afgelegd te hebben, boven eene streek, die Phil
+Evans onmogelijk kon herkennen, om de eenvoudige reden, dat hij haar nimmer bezocht had. Eenige forten, die tot bestemming
+hadden om de Indianen in bedwang te houden, bekroonden met hunne geometrische lijnen en hoeken, die meer door palissaden of
+paalwerk dan door muren gevormd werden, de bluffs. Weinig dorpen werden ontwaard, en weinig inwoners. Hierin verschilde dit
+land veel met het goudhoudend grondgebied van Colorado, hetwelk eenige graden meer zuidwaarts gelegen was.
+
+</p>
+<p>Heel ver, bij den horizon, begon men, evenwel nog zeer onduidelijk, eene opeenvolging van bergtoppen te ontwaren, die door
+de opkomende zon als met een vurig boord omzoomd werden.
+
+</p>
+<p>Dat was het Rotsgebergte.
+
+</p>
+<p>Al dadelijk ondervonden Uncle Prudent en Phil Evans dien ochtend een scherpe koude. Deze temperatuursverlaging kon niet toegeschreven
+worden aan eene wijziging van het weder, want de zon scheen met volle pracht.
+
+</p>
+<p>&#8220;Dat wordt veroorzaakt, doordat de <i>Albatros</i> hooger in de lucht gestegen is,&#8221; zei Phil Evans.
+
+</p>
+<p>Inderdaad de barometer, die buiten de deur der middenroef geplaatst was, werd bevonden op vijfhonderd veertig millimeter gevallen
+te zijn,&#8212;hetgeen op een hoogte van drieduizend meters ongeveer wees. Het luchtschip bleef zich dus op eene vrij aanzienlijke
+hoogte bewegen en werd daartoe door de afwisselingen van het terrein genoodzaakt. Een uur vroeger toch, had het de hoogte
+van vierduizend meters moeten overschrijden, want achter het gevaarte verrezen bergen, die door eeuwigdurende sneeuw bedekt
+waren.
+
+</p>
+<p>Uncle Prudent noch zijn lotgenoot konden zich herinneren welk land het was, waarboven zij zweefden. De <i>Albatros</i> had gedurende den nacht afwijkingen van den koers met eene buitengewone snelheid naar noord of zuid kunnen maken, en dat
+was voldoende om hen het spoor bijster te maken.
+
+</p>
+<p>Nadat zij evenwel de verschillende minder of meer aanneembare vooronderstellingen bepleit hadden, kwamen zij daarin overeen:
+dat deze streek, omlijst door een kring van bergen, de plek was, die door eene congres-acte in Maart 1872 tot nationaal park
+van de Vereenigde Staten verklaard was.
+
+</p>
+<p>Dat was inderdaad een zonderlinge en belangwekkende streek. Zij verdiende werkelijk den naam van park&#8212;een park met bergen
+in de plaats van heuvelen, met meren in de plaats van vijvers, met rivieren in de plaats van beken, met uitgestrekte bosschen
+tot wandelplaatsen en labyrinthen, en eindelijk met geyzers <a id="d0e2615"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e2615">96</a>]</span>van eene bewonderenswaardige kracht, in de plaats van fonteinen en waterwerken.
+
+</p>
+<p>Weinige minuten later gleed de <i>Albatros</i> hoog bovenover de Yellowstone-River, liet den Stevenson-berg ter rechterzijde en kwam boven het groote meer te zweven, dat
+den naam van dien waterstroom voert. Welke afwisseling in den oeverrand van dit waterbekken, waarvan de strandvlakten met
+obsediaan-brokken bezaaid waren en met kleine kristallen, welker duizenden facetten de zonnestralen weerkaatsten! Welke grilligheid
+in het daarstellen der eilanden, die aan de wateroppervlakte verschenen! Welke azuren weerschijn toch door dien onmetelijken
+spiegel veroorzaakt! En rondom dat meer, een der hoogst gelegenen van den aardbol, welke zwermen, welke wolken van gevogelte,
+van pelikanen, van zwanen, van meeuwen, van ganzen, van duikeleendjes! Sommige gedeelten der oevers, die zeer steil uit het
+water oprezen, waren bedekt met groene boomen als dennen, pijnboomen en lorkeboomen, en aan den voet van die steile hoogten
+rookten ontelbare witte fumarolen. De waterdamp ontsnapte uit dien bodem als uit een onmetelijken vergaarbak, waarin het water
+door onderaardsche vuren steeds ziedend gehouden werd.
+
+</p>
+<p>Hier ware voor den kok en hofmeester uitmuntende gelegenheid geweest, om een grooten voorraad forellen op te doen, de eenige
+vischsoort, die in ontelbare menigte in het Yellowstone-meer aangetroffen wordt. Maar de <i>Albatros</i> bleef steeds op zulke hoogte, dat er niet aan eene vischvangst te denken viel, die anders wel tot de wonderbaarlijke zoude
+behoord hebben.
+
+</p>
+<p>Daarenboven het meer werd in minder dan drie kwartieruurs overschreden en een weinig verder de streek der geyzers bereikt,
+die met de fraaiste van IJsland kunnen wedijveren. Uncle Prudent en Phil Evans lagen over het verschansingsboord gebogen en
+beschouwden de vloeibare kolommen, die opstegen, alsof zij aan het luchtschip een nieuw element wilden verschaffen. Daar was
+eerst &#8220;de Waaier&#8221;, die zijne uitstralende waterstralen uitspoot; &#8220;het Sterke Kasteel&#8221;, dat zich als met geschut scheen te
+verdedigen; &#8220;de Oude Getrouwe&#8221;, met zijne waterzuilen, die zich met regenbogen kroonden; &#8220;de Reus&#8221;, die met zoo&#8217;n kracht een
+loodrechten waterstraal, welke een omvang heeft van twintig voet, loodrecht opwerpt, dat hij eene hoogte van tweehonderd voeten
+bereikt.
+
+</p>
+<p>Robur kende voorzeker dat onvergelijkelijk schouwspel, hetwelk eenig op de wereld bestaat; want hij verscheen niet op het
+dek. Had hij dus alleen voor het genoegen zijner gasten het luchtschip boven dat nationale domein gebracht? Hoe het ook zij,
+hij onthield zich een bedankje te komen vragen. Hij verscheen zelfs niet bij den stoutmoedigen overtocht van het Rotsgebergte,
+die tegen zeven uur in den ochtend aanvaard werd.
+
+<a id="d0e2631"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e2631">97</a>]</span></p>
+<p></p>
+<div class="divFigure">
+<p class="legend"><img border="0" src="images/p097.jpg" alt="Het was door eene van die canons, dat de Albatros den doortocht volvoerde. (Bladz. 98)."></p>
+<p class="figureHead">Het was door eene van die canons, dat de <i>Albatros</i> den doortocht volvoerde. (Bladz. <a href="#d0e2645">98</a>).
+</p>
+</div><p>
+
+
+</p>
+<p>Men weet, dat deze orographische schikking zich als een onmetelijke ruggegraat uitstrekt van de lendenen af tot aan den hals
+<a id="d0e2645"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e2645">98</a>]</span>van Noord-Amerika om zich in de Mexicaansche Andes voort te zetten. Dat is eene ontwikkeling van drie duizend vijfhonderd
+kilometer, waarboven de James-piek uitsteekt, welker top eene hoogte van bijna twaalf duizend voeten bereikt.
+
+</p>
+<p>Voorzeker zou de <i>Albatros</i>, wanneer zij hare vleugelslagen verdubbeld had, evenals een vogel met breeden wiekslag, de hoogste toppen van die bergketen
+hebben kunnen overschrijden, om dan als het ware met &eacute;&eacute;n sprong in den Staat Oregon of Utah neer te dalen. Maar die stijging
+was zelfs niet noodig. Er bestaan bergpassen, die gedogen de keten te overschrijden, zonder den kam te bestijgen. Er worden
+zelfs verscheidene van die &#8220;canons&#8221;, zooals die smalle bergspleten genoemd worden, aangetroffen, waardoor de <i>Albatros</i> glijden kon. Door de eene, de Bridger genaamd, is de Pacific Railway aangelegd, om op het grondgebied der Mormonen te geraken.
+De anderen openen zich meer noord- of zuidwaarts.
+
+</p>
+<p>Het was door een van deze canons, dat de <i>Albatros</i> den doortocht volvoerde. Zij matigde evenwel daarbij hare snelheid, om niet tegen de rotswanden van de bergengte te stooten.
+De roerganger manoeuvreerde met behendige hand het luchtschip, dat uiterst gevoelig aan het roer gehoorzaamde, zooals hij
+zou gedaan hebben met een vaartuig eerste klas bij een wedstrijd van de Royal Thames Club. Dat was werkelijk merkwaardig.
+En hoeveel spijt de beide vijanden van het &#8220;zwaarder dan de lucht&#8221; ook gevoelden, zoo stonden, zij toch verrukt van bewondering
+over de volmaaktheid, waarmede dit vaartuig zich door de lucht bewoog.
+
+</p>
+<p>Binnen den tijd van twee en een half uur was de doortocht door de groote bergketen volbracht en hernam de <i>Albatros</i> hare snelheid van honderd kilometers in het uur. Het vaartuig legde toen zuidwest voor, zoodanig dat het, terwijl het langzaam
+naar de aardoppervlakte daalde, het grondgebied van den Staat Utah in schuine richting doorsneed. Het was eindelijk zelfs
+zoodanig gedaald, dat het zich nog slechts op eene hoogte van ongeveer tweehonderd meters bevond, toen eenige fluitstooten
+de aandacht van Uncle Prudent en van Phil Evans trokken.
+
+</p>
+<p>Het was een trein van den Pacific Railway, die zich naar de Groote Zoutmeerstad richtte.
+
+</p>
+<p>In dit oogenblik daalde de <i>Albatros</i>, die aan een geheim bevel scheen te gehoorzamen, nog lager en wel zoo, dat zij den trein, die met volle kracht voortstoomde,
+volgde. Het luchtschip werd dadelijk opgemerkt. Vele hoofden vertoonden zich aan de ramen van de rijtuigen. Daarop verdrong
+zich eene menigte reizigers op de balcons, waarvan de Amerikaansche spoorwegrijtuigen voorzien zijn. Eenigen hunner aarzelden
+niet om op de kap der rijtuigen te klimmen, <a id="d0e2672"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e2672">99</a>]</span>ten einde die vliegende machine des te beter te kunnen zien. Hip, hip, hoerah! werd er oorverdoovend geschreeuwd; maar dat
+miste toch de uitwerking, om Robur te voorschijn te doen treden.
+
+</p>
+<p>De <i>Albatros</i> remde nog meer de werking van hare opstijgingsschroeven, waardoor zij nog meer daalde, en matigde daarbij hare vaart, om
+den trein niet achter te laten. Zij zweefde daarboven als een onmetelijke tor van het geslacht der schalebijters, die ook
+wel een reusachtige roofvogel kon zijn. Het luchtschip hield nu eens rechts of links af, schoot dan vooruit, keerde terug,
+alsof het den kruipenden trein goedertieren wilde inwachten. Fier wapperde daarbij zijn zwarte vlag, met gouden zon in het
+veld, in den wind, waarop de hoofdconducteur van den trein met den standaard van de Noord-Amerikaansche Vereenigde Staten
+met zijn zeven en dertig sterren bij wijze van saluut antwoordde.
+
+</p>
+<p>Tevergeefs wilden de gevangenen van de gelegenheid gebruik maken, om te doen weten, wat van hen geworden was. Tevergeefs brulde
+de voorzitter van Weldon-Institute, met vervaarlijke stem:
+
+</p>
+<p>&#8220;Ik ben Uncle Prudent van Philadelphia!&#8221;
+
+</p>
+<p>En gilde zijn secretaris Phil Evans, met akelig fausset:
+
+</p>
+<p>&#8220;Ik ben Phil Evans, zijn collega!&#8221;
+
+</p>
+<p>Hun geschreeuw ging te midden van de duizenden hoerahs, waarmede de reizigers hunnen voorbijtocht begroetten, verloren.
+
+</p>
+<p>Intusschen waren drie of vier der opvarenden van het luchtschip op het dek verschenen. Een hunner greep een eind touw, en
+stak dat, zooals de zeelieden plagenderwijs doen, wanneer zij een schip voorbijstevenen, dat minder snel vaart dan het hunne,
+achteruit, alsof hij den trein op sleeptouw wilde nemen.
+
+</p>
+<p>De <i>Albatros</i> hernam daarop hare vaart, en een half uur later had zij dien sneltrein zoover achter zich gelaten, dat zijn stoompluim ternauwernood
+nog te ontwaren was en die ook weldra verdween.
+
+</p>
+<p>Tegen een uur in den namiddag verscheen eene overgroote schijf, die de zonnestralen weerkaatste, zooals een weerscherm van
+spiegelglas zoude gedaan hebben.
+
+</p>
+<p>&#8220;Dat moet Salt-Lake-City, de hoofdstad der Mormonen zijn,&#8221; zei Uncle Prudent.
+
+</p>
+<p>Het was inderdaad de Groote Zoutmeerstad, en die schijf, welke daarginds schitterde, was het ronde dak van het Tabernakel,
+waarin tienduizend Heiligen gemakkelijk plaats kunnen nemen. Dat dak spreidde evenals een bolgeslepen spiegel de zonnestralen
+naar alle kanten uit.
+
+</p>
+<p>Daar was de groote stad gelegen aan den voet van het Wasatch-gebergte, hetwelk ter halver hoogte van de hellingen met ceder-
+en denneboomen begroeid was. De stad strekte zich langs den <a id="d0e2704"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e2704">100</a>]</span>Jordaan uit, zooals de rivier genoemd wordt, waarlangs zich de wateren van het Utahmeer in het Groote Zoutmeer uitstorten.
+
+</p>
+<p>Onder het luchtschip ontwikkelde zich de stad evenals een dambord en was in regelmatigen aanleg aan de meeste Amerikaansche
+steden gelijk. Maar wat haar van hare zustersteden onderscheidt, is het groote aantal vrouwen, die er verblijf houden. Dit
+vindt zijne reden in de veelwijverij, die bij de Mormonen geoorloofd is.
+
+</p>
+<p>Rondom de stad is de landstreek goed bebouwd en overdekt met een rijkdom van vezelplanten. Overigens waren er ook vele weilanden,
+waarin de kudden schapen bij duizenden konden geteld worden.
+
+</p>
+<p>Maar ook Great-Salt-Lake-City verdween langzamerhand in den nevel en stevende de <i>Albatros</i> met grootere snelheid in <span class="corr" title="Bron: zuidweslijke">zuidwestelijke</span> richting voort. Die vermeerderde snelheid was zeer merkbaar, daar zij grooter was dan die van den heerschenden wind.
+
+</p>
+<p>&#8220;Waarachtig,&#8221; zei Phil Evans, &#8220;ik geloof....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Welnu, ga voort,&#8221; vroeg Uncle Prudent. &#8220;Waarom aarzelt gij? Wat gelooft gij?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Wel, dat wij San Francisco nog v&oacute;&oacute;r het invallen van den nacht zullen zien!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Welnu, wat zou dat?&#8221; antwoordde de voorzitter van Weldon-Institute onverschillig.
+
+</p>
+<p>Het was ongeveer zes uur des avonds, toen de Sierra Nevada, door den bergpas Truckie, waardoor ook de spoorbaan aangelegd
+is, overschreden werd. Er bleven toen nog maar driehonderd kilometer af te leggen om, zoo niet San Francisco, dan toch Sacramento,
+de hoofdplaats van den Staat Californi&euml;, te bereiken.
+
+</p>
+<p>De snelheid, die de <i>Albatros</i> toen ontwikkelde, was zoo groot, dat het koepeldak van het Kapitool v&oacute;&oacute;r acht uur bij den westelijken gezichteinder verscheen,
+om niet lang daarna aan den oostelijken weer te verdwijnen.
+
+</p>
+<p>In dit oogenblik verscheen Robur op het dek. De beide leden van Weldon-Institute traden op hem toe.
+
+</p>
+<p>&#8220;Ingenieur Robur,&#8221; sprak Uncle Prudent, &#8220;wij zijn nu bij de uiterste grenzen van West-Amerika aangekomen. Ik hoop, dat dit
+gekscheren nu een einde zal nemen.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Ik gekscheer nimmer, heeren,&#8221; antwoordde Robur.
+
+</p>
+<p>Hij gaf een teeken. De <i>Albatros</i> stevende in allerijl naar den grond; maar terzelfder tijd ontwikkelde zij zulk eene snelheid, dat het op het dek niet was
+om uit te houden en iedereen eene toevlucht in de roeven moest nemen.
+
+</p>
+<p>Nauwelijks was de deur achter de beide gevangenen gesloten:
+
+</p>
+<p>&#8220;Als het nog wat geduurd had, zou ik hem geworgd hebben,&#8221; zei Uncle Prudent.
+<a id="d0e2748"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e2748">101</a>]</span></p>
+<p>&#8220;Dat zou niet voorzichtig handelen zijn.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Toch had ik het gedaan.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Wij moeten trachten te vluchten,&#8221; zei Phil Evans.
+
+</p>
+<p>&#8220;Ja, vluchten!.... Het koste, wat het wil!&#8221;
+
+</p>
+<p>Een diep geluid drong toen tot hen door.
+
+</p>
+<p>Het was de zee, die op de rotsen van de kuststrook brak.
+
+</p>
+<p>Dat was de Groote Stille Zuidzee! De koers was toen Noordwest.
+
+
+
+
+</p>
+<p class="div1"><a id="d0e2763"></a><span class="pagenum">
+[<a href="#d0e7153">Inhoud</a>]
+</span></p>
+<h2 class="label">IX.</h2>
+<h2>Waarin de Albatros ongeveer tienduizend kilometer aflegt en den tocht met een wonderbaarlijken sprong eindigt.</h2>
+<p>Uncle Prudent en zijn secretaris Phil Evans waren dus vast besloten om te vluchten.
+
+</p>
+<p>Wanneer er geen gevaar bestaan had, met de acht zeer stevige kerels, die de bemanning van het luchtschip uitmaakten, te doen
+te krijgen, dan zouden zij voorzeker hun toevlucht tot geweld genomen hebben. Een moedig doortasten zou hen dan voor een oogenblik
+meester van het luchtschip gemaakt hebben; zij konden dan op het een of andere punt der Vereenigde Staten nederdalen. Maar....
+met hun twee&euml;n,&#8212;want Frycollin zou in zoo&#8217;n geval slechts als eene te veronachtzamen waarde te rekenen zijn&#8212;kon aan zoo&#8217;n
+ondernemen niet gedacht worden. Daar dus geweld niet gebezigd kon worden, zou list wellicht kunnen baten, namelijk wanneer
+de <i>Albatros</i> naar de aardoppervlakte afsteeg en ten anker kwam. Phil Evans poogde dit aan zijn kitteloorigen lotgenoot te doen begrijpen,
+van wien hij steeds vreesde, dat hij het een of ander zou ten uitvoer brengen, dat den toestand verergeren kon.
+
+</p>
+<p>In allen geval was thans het oogenblik van handelen niet gekomen.
+
+</p>
+<p>Het luchtschip stevende thans met volle snelheid boven den Noordelijken Stillen Oceaan. Den volgenden ochtend&#8212;16<sup>en</sup> Juni&#8212;ontwaarde men niets meer van de kust. En daar de Amerikaansche kuststrook inbuigt van het eiland Van Couver af tot aan
+de groep der Aleutische eilanden, of beter tot aan de landstreek, die vroeger tot Amerikaansch Rusland behoorde, maar in 1867
+door dat rijk aan de Vereenigde Staten werd afgestaan, zou de <i>Albatros</i>, wanneer haar koers niet gewijzigd werd, die kuststrook waarschijnlijk bij hare uiterste ombuiging snijden.
+
+</p>
+<p>Wat schenen de nachten lang te zijn voor de beide gevangenen. <a id="d0e2787"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e2787">102</a>]</span>Zij haastten zich dan ook steeds, om hunne hut te verlaten. Toen zij dien morgen op het dek kwamen, was evenwel de dageraad
+reeds sedert eenige uren aan de oosterkim verschenen. Men naderde den zomerzonnestilstand, den langsten dag in het noordelijk
+halfrond, en onder den zestigsten breedtegraad, waaronder de <i>Albatros</i> zich bevond, werd het bijna geen nacht.
+
+</p>
+<p>De ingenieur Robur haastte zich niet, volgens gewoonte, of wel met een zeker doel, om zijne hut te verlaten. Toen hij dien
+dag evenwel op dek kwam, vergenoegde hij zich zijne beide gasten te groeten, terwijl hij hen op het achterschip voorbijstapte.
+
+</p>
+<p>Frycollin, met roode oogen veroorzaakt door de slapelooze nachten, welke hij doorgebracht had, met dommen blik en wankelenden
+gang, was er toe overgegaan, om zich buiten zijne hut te wagen. Hij liep als een man, die voelde dat het terrein onder zijne
+voeten niet stevig was. Zijn eerste blik was gericht op het opstuwingstoestel, dat met eene regelmatigheid werkte, welke gerustheid
+inboezemde, vooral omdat de vliegwielen niet te snel ronddraaiden.
+
+</p>
+<p>Daarna ging de neger steeds met wankelenden tred naar de verschansing, greep het boord daarvan, om zijn evenwicht te herstellen.
+Blijkbaar wenschte hij een kijkje te werpen op de streek, waarboven de <i>Albatros</i> ter hoogte van ternauwernood tweehonderd meter zweefde.
+
+</p>
+<p>Frycollin had veel moed moeten ontwikkelen om zoo&#8217;n poging te durven ondernemen. Ja, van hem werd daartoe eene zekere mate
+van stoutmoedigheid gevorderd. Eerst had de neger, bij de verschansing aangekomen, zijn lichaam achterover gebogen, daarna
+schudde hij haar, om hare stevigheid te beproeven. Toen richtte hij zich op, boog het lichaam voorover en bracht het hoofd
+buiten boord. Het zal wel onnoodig zijn daarbij te vertellen, dat hij bij al die bewegingen de oogen gesloten hield. Eindelijk
+opende hij ze.
+
+</p>
+<p>Welk een gil stiet hij uit! En hoe stoof hij achteruit! En hoe trok hij het hoofd tusschen de schouders terug!
+
+</p>
+<p>Daar onder, op den bodem van den afgrond, had hij den onmetelijken Oceaan bespeurd. Wanneer zijn haren niet gekroesd geweest
+waren, dan zouden zij rechtop op zijn hoofd verrezen zijn.
+
+</p>
+<p>&#8220;De zee!... De zee!...&#8221; riep hij uit.
+
+</p>
+<p>En Frycollin zou op het dek neergestort zijn, wanneer de kok hem niet in zijne armen had opgevangen.
+
+</p>
+<p>Die kok was een Franschman, misschien wel een Gasconjer, hoewel hij Fran&ccedil;ois Tapage heette, hetwelk in goed Hollandsch door
+Franciscus de Levenmaker kan vertaald worden. Maar al was hij geen Gasconjer, zoo had hij toch in zijne jeugd de briesjes,
+die over de Garonne waaien, moeten inademen. Hoe kwam die Fran&ccedil;ois Tapage in dienst van den ingenieur Robur? Door welke opeenvolging
+<a id="d0e2813"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e2813">103</a>]</span>van toevallen was hij onder de equipage van de <i>Albatros</i> geraakt? Dat wist niemand. In ieder geval sprak die oolijkerd de Engelsche taal als een Yankee.
+
+</p>
+<p>&#8220;Nou, rechtop! zeg ik je!&#8221; riep hij, terwijl hij den neger met zijn knie een duw in de lendenen gaf.
+
+</p>
+<p>&#8220;Master Tapage!....&#8221; riep de arme drommel, terwijl hij wanhopige blikken op de schroeven wierp.
+
+</p>
+<p>&#8220;Wat is er, Frycollin?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Gaat dat wel eens kapot?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Neen, maar het zal toch eindigen moeten, met kapot te gaan.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Waarom?....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Omdat alles op dit ondermaansche vroeg of laat kapot moet gaan.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;En de zee, die daar onder ons is!....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Welnu, als het kapot gaat, dan is het beter in zee te vallen.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Ja, maar daar verdrinkt men in!....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Dat is zoo, maar . be . ter . te . ver . drin . ken, dan . te . plet . ter . te . val. len,&#8221; antwoordde Fran&ccedil;ois, die iedere
+lettergreep afzonderlijk uitsprak, alsof hij een hexameter scandeerde.
+
+</p>
+<p>Een oogenblik later was Frycollin, kruipende als een slang, in zijn hut teruggekomen.
+
+</p>
+<p>Den dag van den 16<sup>den</sup> Juni had het luchtschip slechts eene matige snelheid ontwikkeld. Het scheen over de oppervlakte van die zoo kalme zee, die
+als met zonlicht doortrokken was, en waarboven het zich nauwelijks honderd voeten verhief, te scheren.
+
+</p>
+<p>Uncle Prudent en zijn lotgenoot waren op hunne beurt in hunne roef gebleven, om Robur niet te ontmoeten, die, hetzij alleen,
+hetzij in gezelschap van zijn eersten officier Tom Turner, met een sigaar in den mond, het dek op en neer wandelde. Slechts
+de helft der opstuwingsschroeven was in beweging en die waren voldoende om het luchtgevaarte in de lagere luchtlagen zwevende
+te houden.
+
+</p>
+<p>Onder die omstandigheden zouden de opvarenden van de <i>Albatros</i> zich aan het vermaak der vischvangst hebben kunnen overgeven, waardoor zij eenige afwisseling in hun gewonen scheepskost
+hadden kunnen brengen, wanneer de wateren van den Stillen Oceaan namelijk vischrijk geweest waren. Maar aan zijne oppervlakte
+werden slechts eenige walvisschen bespeurd, van die soort met gelen buik, welke eene lengte van vijf en twintig meters bereiken.
+Dat zijn de vreeselijkste cetace&euml;n, die in de Noordelijke zee&euml;n aangetroffen worden. De ervaren walvischvaarders wachten zich
+wel die soort aan te vallen, want zij weten dat hunne kracht buitengewoon groot is. Evenwel zou zulk eene vischvangst, hetzij
+met den gewonen harpoen, hetzij met den Fichter-vuurpijl, hetzij met den speerboom, van welke vischtuigen men een voorraad
+aan boord van de <i>Albatros</i> had, zonder gevaar kunnen geschieden. Waarschijnlijk om <a id="d0e2857"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e2857">104</a>]</span>aan de beide leden van Weldon-Institute te doen zien, waartoe zijn luchtschip in staat was, besloot Robur op een dier monsterachtige
+walvisschen jacht te maken.
+
+</p>
+<p>Toen de kreet: &#8220;een walvisch!&#8221; weerklonk, kwamen Uncle Prudent en Phil Evans hunne hut uit. Wellicht was een walvischvaarder
+in het gezicht.... In dat geval waren zij in staat, om aan hunnen vliegenden kerker te ontsnappen, zich in zee te storten,
+waarbij zij op de kans rekenden, door eene sloep opgevischt te worden. Het geheele personeel der <i>Albatros</i> stond reeds op het dek gereed en wachtte.
+
+</p>
+<p>&#8220;Wij gaan er dus op los, master Robur?&#8221; vroeg Tom Turner.
+
+</p>
+<p>&#8220;Ja, Tom,&#8221; antwoordde de ingenieur.
+
+</p>
+<p>In de machinekamer stonden de machinist en zijne beide helpers op hun post, gereed om de bewegingen uit te voeren, die hen
+met gebaren zouden gegeven worden. Er was geen enkel schip in het gezicht,&#8212;daarvan konden de gevangenen zich overtuigen,&#8212;ook
+geen land, waarheen zij zouden kunnen zwemmen, altijd in de veronderstelling, dat Robur geene pogingen zou aanwenden om hen
+weer op te vatten.
+
+</p>
+<p>De nabijheid van verschillende walvisschen werd aangekondigd door de waterstralen, die zij door hunne kieuwgaten hoog opspoten,
+wanneer zij aan de wateroppervlakte kwamen, om adem te halen.
+
+</p>
+<p>Tom Turner, bijgestaan door een man van de equipage, had bij den voorsteven post gevat. Onder zijn bereik lag een speerboom,
+van Californisch maaksel, die met een vuurroer voortgeworpen werd. Hij bestond uit een metalen cylinder, aan welks einde een
+cilindervormige bom vast zat, die met een scherpe van weerhaken voorziene punt gewapend was.
+
+</p>
+<p>Van de brug, waarop hij gestegen was, bestuurde Robur het gevaarte. Met de rechterhand gaf hij teekens aan de machinisten,
+met de linker aan den roerganger. Zij begrepen zijne wenken volkomen. Zoo was hij in staat het luchtschip iedere vereischte
+wending, zoowel horizontale als <span class="corr" title="Bron: vertikale">verticale</span>, te laten volvoeren. Het was ongeloofelijk met welke snelheid en met welke nauwkeurigheid het gevaarte zijne bevelen gehoorzaamde.
+Men zou het hebben kunnen aanzien voor een bewerktuigd wezen, waarvan de ingenieur Robur de ziel was.
+
+</p>
+<p>&#8220;Een walvisch!... Een walvisch!...&#8221; riep Tom Turner andermaal.
+
+</p>
+<p>Inderdaad, de rug van zoo&#8217;n monster stak op vier kabellengten van den boeg van de <i>Albatros</i> boven het water uit. Het luchtschip stuurde er heen en, toen het op een afstand van ongeveer zestig voeten genaderd was,
+hield het stil. Tom Turner had zijn vuurroer, dat op een vork, in de verschansing vastgemaakt, steunde, tegen den schouder
+gebracht. Het schot ging af, en het projectiel, <a id="d0e2886"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e2886">105</a>]</span>waaraan een lang touw vastzat, dat zich ontrolde en welks uiteinde aan het dek vastzat, trof het lichaam van den walvisch.
+De bom, <a id="d0e2888"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e2888">106</a>]</span>die met eene ontplofbare stof gevuld was, sprong en dreef daarbij een kleinen tweearmigen harpoen voort, die diep in het dikke
+vleesch van het dier drong.
+
+
+</p>
+<p></p>
+<div class="divFigure">
+<p class="legend"><img border="0" src="images/p105.jpg" alt="Alsof hij den trein op sleeptouw wilde nemen.(Bladz. 99)."></p>
+<p class="figureHead">Alsof hij den trein op sleeptouw wilde nemen.(Bladz. <a href="#d0e2672">99</a>).
+</p>
+</div><p>
+
+
+</p>
+<p>&#8220;Opgepast!&#8221; riep Torn Turner.
+
+</p>
+<p>Hoe kwaad gemutst Uncle Prudent en Phil Evans ook waren, zoo stelden zij toch belang in dit tafereel.
+
+</p>
+<p>De zwaar gewonde walvisch gaf met zijn staart zoo&#8217;n slag op het zeeoppervlak, dat het water tot op het voorschip van de <i>Albatros</i> spatte. Daarna dook het dier op eene onmetelijke diepte, terwijl men het touw liet vieren, dat opgeschoten lag in eene balie
+of tobbe, welke met water gevuld was, opdat zij door de hevige wrijving geen vuur zou vatten. Toen de walvisch aan de oppervlakte
+weerkeerde, vluchtte hij met de meest mogelijke snelheid in noordelijke richting.
+
+</p>
+<p>Men kan zich verbeelden, met welke snelheid de <i>Albatros</i> door het monster gesleept werd. De voortstuwingsschroeven stonden stil en men liet het dier zijn eigen gang gaan. Men zorgde
+alleen met den boeg in zijne richting te blijven. Tom Turner stond met eene bijl gereed om het touw door te kappen, wanneer
+de walvisch, door opnieuw te duiken, het luchtschip in gevaar kon brengen.
+
+</p>
+<p>Gedurende een half uur, waarin ongeveer zes mijlen werden afgelegd, werd de <i>Albatros</i> zoo voortgesleept. Men gevoelde evenwel dat het dier vermoeid geraakte.
+
+</p>
+<p>Toen lieten de machinisten, op een wenk van Robur, de schroeven achteruit slaan. De propellors begonnen eenigen tegenstand
+te stellen aan de vlucht van den walvisch, die het luchtschip langzamerhand nabij kwam. Weldra zweefde de <i>Albatros</i> op vijf en twintig voet boven het ondier. Met zijn staart zweepte het &#8217;t water met groot geweld. Door zich van den buik op
+den rug te wentelen, veroorzaakte het gevaarlijke kolken.
+
+</p>
+<p>Plotseling dook het onder en wel met zulke snelheid, dat Tom Turner bijna geen tijd had om het ingepalmde touw te laten vieren.
+Het luchtschip werd met een ruk tot op de oppervlakte van het water gesleept. Een onmetelijke draaikolk had zich gevormd op
+de plek waar het dier verdwenen was. Eene zee sloeg aan boord, zooals wel eens gebeurt, wanneer een schip scherp bij den wind
+tegen den golfslag inloopt.
+
+</p>
+<p>Gelukkig kapte Tom Turner met een slag het touw door, waardoor de <i>Albatros</i>, van dien sleeptros bevrijd, onder den krachtigen aandrang van hare opstuwingsschroeven, op tweehonderd meters boven de oppervlakte
+der zee steeg. Wat Robur betrof, die had het gevaarte bestuurd, zonder dat zijne koelbloedigheid hem ook maar &eacute;&eacute;ne seconde
+begeven had. De walvisch kwam weinige minuten later boven, maar was dood. Van alle kanten schoten <a id="d0e2929"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e2929">107</a>]</span>zeevogels toe, om zich op dien buit te werpen en stieten daarbij kreten uit om een geheel congres doof te doen worden.
+
+</p>
+<p>Daar men niets wist aan te vangen met dat kreng, werd het aan de roofvogels overgelaten en hervatte de <i>Albatros</i> haren noord-westelijken koers.
+
+</p>
+<p>Den volgenden morgen&#8212;17 Juni&#8212;doemde tegen zes uur eene kust aan den horizon op. Dat was het schiereiland Alaska en de lange
+rij van rotsblokken van verbrijzeld land, die de Aleutische eilanden vormden.
+
+</p>
+<p>De <i>Albatros</i> wipte over die zeeafsluiting, waarachter de pelszeehonden verwijlen, waarop de bewoners der Aleutische eilanden voor rekening
+eener Russisch-Amerikaansche maatschappij vlijtig jacht maken. Die maatschappij doet daarbij goede zaken want die tweeslachtige
+dieren zijn zes of zeven voet lang, vertoonen eene fraaie bruine roestkleur en wegen van driehonderd tot vijfhonderd pond.
+Onafzienbare rijen van die robben worden daar aangetroffen, die zich daarbij in een breed front uitspreiden en soms meerdere
+duizenden tellen. Dat zij zich niet verontrustten bij den overgang van de <i>Albatros</i>, was geheel aan hunne kalme geaardheid toe te schrijven. Anders was het gesteld met de duikereenden, de kuifmeeuwen, de zilvermeeuwen,
+de eiderganzen, die hieven een schril geschreeuw aan, alsof zij in doodsgevaar verkeerden, en verdwenen ten spoedigste onder
+de wateroppervlakte, verschrikt als zij waren, door de verschijning van dat boven hen zwevende gevaarte.
+
+</p>
+<p>De tweeduizend kilometers van de Behring-zee, gerekend van de eerste Aleutische eilanden af tot aan de uiterste punt van Kamschatka,
+werden in vier-en-twintig uren afgelegd. Voor Uncle Prudent en Phil Evans bood zich waarachtig geene te beste gelegenheid
+aan om te ontvluchten. Noch op de eenzame kusten van dien uithoek van Azi&euml;, noch in de omstreken van de zee van Ochotsk kon
+eene ontvluchting kans van slagen aanbieden. Klaarblijkelijk naderde de <i>Albatros</i> de Japansche en Chineesche streken. Daar zouden de beide collega&#8217;s misschien, hoewel het niet voorzichtig zoude zijn zich
+aan de genade of ongenade der Chineezen of Japanners over te geven, gelegenheid vinden en waren zij vast besloten die te benutten,
+wanneer het luchtschip op het een of ander punt van die beide rijken nederdaalde.
+
+</p>
+<p>Maar zou de <i>Albatros</i> daar neerdalen en gemeenschap met de aardoppervlakte hebben? Het was met haar niet gesteld als met den vogel, die eindigt
+met vermoeid te geraken, of als met een ballon, die bij gebrek aan gas genoodzaakt is te dalen. Het luchtschip had nog voorraad
+voor vele weken en zijne organen waren zoo stevig, dat zij van geen zwakheid of van geen vermoeidheid last hadden.
+<a id="d0e2956"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e2956">108</a>]</span></p>
+<p>Toen wipte de <i>Albatros</i> over het schiereiland Kamschatka, waarvan de nederzetting Petropaulowsk en de vulkaan Koutschew gedurende den dag van den
+18<sup>den</sup> Juni ter nauwernood ontwaard werden. Toen een oversteek over de zee van Ochotsk ter hoogte van de Kurillische eilanden, die
+als eene afdamming vormen, die door eene menigte kleine kanalen doorsneden zoude zijn, en zoo bereikte het luchtschip in den
+morgen van den 19<sup>den</sup> Juni de zee&euml;ngte La Perouse, die besloten is tusschen de noordelijke punt van Japan en het eiland Saghalien. In die zeestraat,
+die eenigszins met de Hoofden te vergelijken is, stort zich de Amoer, een der groote Siberische rivieren, uit.
+
+</p>
+<p>Toen kwam er een dikke mist op, dien het luchtschip beneden zich moest laten. Niet dat het door die neveldampen belet werd
+koers te zetten. Op die hoogte en die breedte, waarop het zich bevond, was geen hinderpaal te vreezen, geen hooge monumenten,
+waartegen het kon stooten, geen bergen, waartegen het gevaar liep zich te verbrijzelen. Het land was slechts weinig heuvelachtig.
+Maar toch waren die nevelen zeer onaangenaam, want alles was kletsnat aan boord. Er bleef niets anders over dan te stijgen
+tot boven die nevelbank, welker dikte van drie- tot vierhonderd meters bedroeg. De schroeven werden tot snellere omwenteling
+aangezet en weldra bevond de <i>Albatros</i> zich weer in eene heldere atmosfeer, waar de zon met helderen glans boven het luchtschip scheen, terwijl daaronder zich eene
+wolkenbank uitstrekte, die voor het oog ondoordringbaar was.
+
+</p>
+<p>Uncle Prudent en Phil Evans zouden onder die omstandigheden hunne plannen tot ontsnapping moeielijk hebben kunnen ten uitvoer
+leggen, altijd in de veronderstelling, dat zij er in geslaagd zouden zijn, het luchtschip te verlaten.
+
+</p>
+<p>Dien dag bleef Robur, toen hij hen bij zijne wandeling op het dek passeerde, een oogenblik staan en, zonder den schijn aan
+te nemen er bijzonder belang in te stellen, zeide hij:
+
+</p>
+<p>&#8220;Mijne heeren, wanneer een zeil- of stoomschip allerwege door nevelen omgeven is, dan is het in zijne bewegingen zeer belemmerd
+en verkeert in nauwe zee&euml;ngten met een druk scheepsverkeer in groot gevaar. Het kan niet voorbijstevenen dan met behulp van
+de stoomfluit of van den misthoorn. Het moet zijne vaart breidelen, en toch behoort, in weerwil van al die voorzorgsmaatregelen,
+eene aanvaring tot de mogelijkheden en is derhalve zeer te duchten. De <i>Albatros</i> heeft zoo iets niet te vreezen. Wat deert haar de mist? In een oogwenk is zij er uit. De ruimte, de geheele ruimte is haar
+domein!&#8221;
+
+</p>
+<p>Na die woorden vervolgde Robur bedaard zijne wandeling, zonder een antwoord af te wachten, dat hij daarenboven niet wenschte
+uit te <a id="d0e2984"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e2984">109</a>]</span>lokken en blies onverstoorbaar de tabakswolken zijner pijp uit, die zich in het azuur des hemels verloren.
+
+</p>
+<p>&#8220;Uncle Prudent,&#8221; zei Phil Evans, &#8220;het schijnt dat die bewonderenswaardige <i>Albatros</i> nimmer iets te vreezen heeft.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Dat staat nog te bezien!&#8221; antwoordde de voorzitter van Weldon-Institute.
+
+</p>
+<p>Die mist bleef gedurende drie dagen, den 19<sup>den</sup>, 20<sup>sten</sup> en 21<sup>sten</sup> Juni, met eene betreurenswaardige hardnekkigheid heerschen. Men had moeten stijgen om de Japansche bergen van Fouzi Zama
+te vermijden. Maar toen die nevelgordijn scheurde, ontwaarde men eene onmetelijke stad met hare paleizen, villas, chalets,
+tuinen en parken. Zelfs zonder haar te zien, zou Robur haar herkend hebben aan het geblaf van hare duizenden honden, aan het
+geschreeuw harer roofvogels, maar vooral aan de lijkenlucht, die door de lichamen der gevonnisden in den dampkring verspreid
+wordt.
+
+</p>
+<p>De beide collega&#8217;s waren op het dek, toen de ingenieur dat verkenningspunt waarnam en op zijn bestek uitzette, voor het geval
+hij genoodzaakt zoude zijn bij dergelijken mist zijn weg te vervolgen.
+
+</p>
+<p>&#8220;Ik heb geen enkele reden, heeren,&#8221; zeide hij, &#8220;om voor u verborgen te houden, dat die stad, welke gij daar ziet, Jedo, de
+hoofdplaats van Japan is.&#8221;
+
+</p>
+<p>Uncle Prudent antwoordde niet. Wanneer hij zich in de nabijheid van den ingenieur bevond, dan was het alsof hij stikte, alsof
+de lucht aan zijne longen ontbrak.
+
+</p>
+<p>&#8220;Dat gezicht op Jedo,&#8221; hernam Robur, &#8220;is inderdaad belangwekkend.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Hoe belangwekkend ook....&#8221; begon Phil Evans.
+
+</p>
+<p>&#8220;Haalt het niets bij dat van Peking,&#8221; viel hem de ingenieur in de rede. &#8220;Waarlijk, dat is ook mijn oordeel en gij zult er
+weldra over kunnen oordeelen.&#8221;
+
+</p>
+<p>Het was onmogelijk om zich meer wellevend te toonen.
+
+</p>
+<p>De <i>Albatros</i>, die zuid-oost voorlag, veranderde toen vier streken hare richting en stevende zuiver oost op. De mist trok gedurende den
+nacht geheel op. Er deden zich kenteekenen voor dat een typhon op handen was. De barometer daalde snel, de dampkring werd
+merkwaardig doorzichtig, groote ellipso&iuml;dale wolken vormden zich op een koperachtigen achtergrond, terwijl zich aan de tegenovergestelde
+zijde van het hemelgewelf lange karmijnstreepen vertoonden, die als op een leikleurigen achtergrond getrokken schenen. In
+het noorden vertoonde zich een breede sektor van het uitspansel helder en onberispelijk zuiver, daaronder de zee effen en
+kalm, hoewel hare wateren bij het ondergaan der zon eene sombere scharlaken, schier bloedkleur aannamen.
+<a id="d0e3023"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e3023">110</a>]</span></p>
+<p>Gelukkig ontketende die typhon zich meer zuidelijk en had geen ander gevolg dan de dampen en nevelen, die sedert drie dagen
+de atmosfeer bezwangerd hadden, weg te vagen.
+
+</p>
+<p>In een uur tijd had men de tweehonderd kilometers van de zee&euml;ngte van Corea overschreden, waarna het oversteken van de uiterste
+punt van het schiereiland eene kleinigheid was. Terwijl de typhon boven de zuid-oostelijke kusten van China woedde, stevende
+de <i>Albatros</i> boven de Gele Zee en gedurende den 22<sup>sten</sup> en 23<sup>sten</sup> boven de Golf van Petchely. Den 24<sup>sten</sup> stevende het luchtschip de vallei van de Pei-Ho op en zweefde eindelijk boven de hoofdplaats van het Hemelsche Rijk.
+
+</p>
+<p>Over de verschansing van het luchtschip gebogen, konden de beide gevangenen, zooals de ingenieur hun aangekondigd had, zeer
+duidelijk die onmetelijke stad bespeuren. Zij ontwaarden den muur, die haar in twee deelen splitst&#8212;de Mandchourysche en de
+Chineesche stad. Zij telden de twaalf voorsteden, die haar omgeven; zij zagen de breede boulevards, die als stralen zich naar
+een middenpunt richtten; zij bewonderden de tempels, welker gele en groene daken als met zonlicht gedrenkt waren; zij peilden
+de parken, die de woningen der mandarynen omgaven. Vervolgens verschenen te midden der Mandchourysche stad de zes honderd
+acht en zestig hectaren oppervlakte van de Gele stad, met hare pagoden, hare keizerlijke tuinen, hare kunstmatige meren, haren
+berg van houtskool, die de geheele hoofdplaats beheerscht. En eindelijk ontwaarden de luchtreizigers in het centrum van de
+Gele stad als een vierkant van Chineesche notenkrakers, besloten in een ander, de Roode stad, d. w. z. het Keizerlijk paleis
+met al de grilligheid van zijne onmogelijke of beter van zijne onwaarschijnlijke bouworde.
+
+</p>
+<p>Onder de <i>Albatros</i> weerklonk in dit oogenblik een zonderling geluid. Men zou gemeend hebben, een concert van Eolische harpen te hooren. In de
+lucht zweefden honderden vliegers van verschillenden vorm, vervaardigd van palmbladeren, van pandanus-bladeren, die aan hun
+bovenste gedeelte voorzien waren van een soort boog van licht hout, die onderspannen was door een dunnen reep bamboe. Onder
+den adem des winds weerklonken al die reepen in een verschillenden toon als die van een harmonica, en lieten een welluidend
+gemurmel vernemen van een inderdaad weemoedig effect. Het was alsof men in dit midden muzikale zuurstof inademde.
+
+</p>
+<p>Robur gaf toen gevolg aan een gril, namelijk om dat luchtorkest te willen naderen, en langzamerhand dompelde de <i>Albatros</i> als het ware in de harmonische luchtgolvingen, welke door de Chineesche vliegers opgewekt werden.
+
+</p>
+<p>Maar dadelijk veroorzaakte die nadering een buitengewoon effect <a id="d0e3054"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e3054">111</a>]</span>op de ontelbare bevolking van die streken. Er werd vreeselijk op de tam-tams, op de gongs en op andere muziekinstrumenten
+van het Chineesche orkest geslagen. Duizenden geweerschoten werden gelost, honderden bommen werden geworpen, in &eacute;&eacute;n woord:
+alles werd in het werk gesteld om het luchtschip te noodzaken zich te verwijderen. Al hadden de Chineesche sterrenkundigen
+ook al eene verklaring voor de verschijning van het luchtgevaarte op hun eigen hand, zoo geloofde de groote menigte toch aan
+het optreden van een apocalyptisch monster, dat van uit den Boudha-hemel verschenen was.
+
+</p>
+<p>Aan boord van de <i>Albatros</i> nam men weinig notitie van dat spectakel. Men gevoelde zich volkomen veilig. Maar de touwen der vliegers werden doorgesneden
+of haastig ingepalmd, en die lichte speeltuigen verdwenen uit de lucht, alsof zij weggetooverd waren, terwijl zij als een
+stervende vogel nog een laatsten kreet lieten weerklinken.
+
+</p>
+<p>Toen stiet de trompet van Tom Turner eene machtige fanfare uit, die zich over de Chineesche hoofdstad uitstortte en de laatste
+harmonische tonen der vliegers deed verstommen. Maar daarom werd het schieten niet gestaakt. Daarmede gingen de Chineezen
+volijverig voort. Eindelijk sprong eene bom op een twintig voeten boven het dek van de <i>Albatros</i>, zoodat Robur het toch raadzaam begon te achten, hoogere luchtlagen, waar hij onbereikbaar zoude zijn, te gaan opzoeken.
+
+</p>
+<p>Wat viel er gedurende de weinige dagen, die nu volgden, voor? Geen enkele gebeurtenis deed zich voor, waarvan de gevangenen
+gebruik hadden kunnen maken om te ontsnappen. Welke richting volgde het luchtschip? Steeds stevende het om de zuidwest, hetgeen
+op het voornemen duidde, Hindostan te willen naderen. Het was zichtbaar daarenboven, dat de bodem, die voortdurend rees, de
+<i>Albatros</i> noodzaakte evenwijdig die oneffenheden te volgen. Ongeveer tien uren nadat men Peking verlaten had, hadden Uncle Prudent
+en Phil Evans een kijkje gehad op een gedeelte van den Grooten Muur op de grenzen van Chew-Si. Daarna passeerde het luchtschip,
+na het Loung-gebergte vermeden te hebben, de vallei Wang-Ho en verliet het Chineesche rijk, om boven Thibet te stevenen.
+
+</p>
+<p>Thibet vormt eene hoogvlakte zonder plantenbedekking. Hier en daar verheffen zich met sneeuw overdekte toppen, elders worden
+woeste uitgedroogde ravijnen ontwaard, terwijl er wilde bergstroomen worden aangetroffen, die door de gletschers en ijsvelden
+gevoed worden. In de laaglanden bevinden zich uitgestrekte vlakten, met een laag zout overdekt, en meeren, die in groene wouden
+als in eene lijst gevat schijnen. Maar over dat alles heerscht veelal een ijzige wind.
+<a id="d0e3073"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e3073">112</a>]</span></p>
+<p>De barometer, die tot 450 millimeters teruggegaan was, duidde aan dat de <i>Albatros</i> zich op eene hoogte van vierduizend meters boven de oppervlakte der zee bevond. Op die hoogte rees de kwikthermometer, hoewel
+men in de warmste maanden van het noordelijk halfrond was, niet boven nul. Die afkoeling, gepaard aan de snelle vaart van
+de <i>Albatros</i>, bracht er niet toe bij om den toestand dragelijk te maken. Hoewel de beide gevangenen ruimschoots van warme reisdekens voorzien
+waren, verkozen zij toch binnen hun roef beschutting op te zoeken.
+
+</p>
+<p>Het zal wel niet behoeven gezegd te worden, dat aan de opstijgende drijfwielen eene buitengewone snelheid verleend was, om
+het vaartuig in de reeds zoo ijle luchtlagen zwevende te houden. Maar die schroeven werkten volmaakt eendrachtig, en het was
+dan ook, alsof men door de trilling harer vleugelen gewiegd werd.
+
+</p>
+<p>Dien dag zou men te Garlok, eene stad in westelijk Thibet gelegen en hoofdplaats van de provincie Guari-Khorsow, de <i>Albatros</i> hebben kunnen zien voortzweven, terwijl het vaartuig zich niet grooter vertoonde dan eene reisduif.
+
+</p>
+<p>Den 27<sup>sten</sup> Juni bespeurden Uncle Prudent en Phil Evans als een onmetelijken slagboom, die door eenige toppen beheerscht werd, welke
+met eeuwigdurende sneeuw overdekt waren. Die slagboom sloot den gezichteinder als het ware af.
+
+</p>
+<p>De beide gevangenen stonden stevig geleund tegen de roef, om weerstand te kunnen bieden aan den luchtstroom, veroorzaakt door
+de snelheid der verplaatsing, en bekeken die kolossale massa&#8217;s, die het luchtschip schenen tegemoet te ijlen.
+
+</p>
+<p>&#8220;Dat is voorzeker het Himalaya-gebergte,&#8221; zei Phil Evans, &#8220;en waarschijnlijk zal Robur het noordelijk grondvlak daarvan langs
+stevenen, zonder te beproeven in Engelsch-Indi&euml; te dringen.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Dat zou des te erger zijn,&#8221; antwoordde Uncle Prudent; &#8220;want op dat onmetelijk grondgebied zouden wij....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Tenzij hij de keten omstevent door Birmani&euml; ten oosten, of door de Nepaul-landen ten westen.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;In ieder geval, ik wed dat hij er niet over heen durft!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Zoo, waarlijk!&#8221; sprak eene stem.
+
+</p>
+<p>Den volgenden dag, den 28<sup>sten</sup> Juni bevond de <i>Albatros</i> zich in de provincie Zzang, vlak tegenover de reusachtige bergmassa. Aan den anderen kant van het Himalaya-gebergte lagen
+de Nepaulstreken.
+
+</p>
+<p>Drie bergketenen sluiten inderdaad den weg naar Indi&euml; af, althans wanneer men van het noorden komt. De twee eersten, waartusschen
+de <i>Albatros</i> als een vaartuig tusschen onmetelijke klippen gegleden was, zijn als het ware de eerste trappen van den slagboom van Centraal
+Azi&euml;. De eerste die Kowen-Lown heet en de tweede Karakoroum, vormen het lengte- en paralleldal van het <a id="d0e3119"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e3119">113</a>]</span>Himalaya-gebergte. Dit dal vormt in zijn bovengedeelte de grens van de waterbekkens van den Indus in het westen en van de
+Brahmapoetra in het oosten.
+
+
+</p>
+<p></p>
+<div class="divFigure">
+<p class="legend"><img border="0" src="images/p113.jpg" alt="Gelukkig kapte Tom Turner met &eacute;&eacute;n slag het touw door. (Bladz. 106)."></p>
+<p class="figureHead">Gelukkig kapte Tom Turner met &eacute;&eacute;n slag het touw door. (Bladz. <a href="#d0e2888">106</a>).
+</p>
+</div><p>
+
+<a id="d0e3129"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e3129">114</a>]</span></p>
+<p>Welk prachtig bergstelsel! Meer dan tweehonderd toppen van die bergmassa zijn reeds gemeten en zeventien daarvan rijzen hooger
+dan vijf-en-twintigduizend voeten! Vlak v&oacute;&oacute;r de <i>Albatros</i> verhief zich de Everest-berg op achtduizend-achthonderd meters. Rechts lag de Dwalaghiri, ter hoogte van achtduizend-tweehonderd
+meters. Links de Kinchanjunga, ter hoogte van achtduizend-vijfhonderd-twee-en-negentig meters. Deze laatste is naar den tweeden
+rang verdrongen, sedert de laatste metingen van den Everest.
+
+</p>
+<p>Klaarblijkelijk scheen Robur weinig genegen, met den top dier reuzen in aanraking te komen; maar ongetwijfeld was hij bekend
+met de verschillende bergengten van de Himalaya, onder anderen met die van Ibi-Gamin, welke de gebroeders Slagintweit in 1856
+op eene hoogte van zesduizend-achthonderd meter doorworsteld hebben. Hij stevende er stoutmoedig in.
+
+</p>
+<p>Er werden daar ettelijke moeielijke, ja pijnlijke uren doorgebracht. Toch, hoewel het buitengewoon koud was, werd de lucht
+niet zoo ijl, dat men zijne toevlucht moest nemen tot de daarvoor bestemde toestellen om de zuurstof in de roeven en hutten
+te vernieuwen.
+
+</p>
+<p>Robur stond op de voorplecht en had zijn mannelijk gelaat bedekt met de kap van zijn mantel. Vandaar gaf hij zijne bevelen
+tot besturing van het luchtschip. Tom Turner had het stuurrad ter hand genomen. De machinist wijdde zijne volle aandacht aan
+zijne batterijen, wier zuren gelukkig niets van bevriezen te duchten hadden. De schroeven, waaraan de grootst mogelijke snelheid
+van omwenteling verleend was, trilden met scherpe geluiden, wier intensiteit, in weerwil van de mindere dichtheid der lucht,
+buitengewoon groot was. De barometer daalde tot 290 millimeters, hetgeen eene hoogte van zevenduizend meters aanduidde.
+
+</p>
+<p>Die chaos van bergen leverde een prachtig uitzicht op. Overal vertoonden zich sneeuwwitte toppen. Geene meren werden ontwaard,
+maar wel ijsvelden, die tot op tienduizend voeten van het grondvlak afdaalden. Geen grassprietje was te bespeuren, maar wel
+ettelijke zeldzame phanegoramen, die nog op de grenzen van het plantenleven voorkwamen. Geen van die bewonderenswaardige pijnboomen
+of ceders, die zich in prachtige bosschen op de benedenhellingen van de meeste bergstelsels groepeeren. Geen van die reusachtige
+heideplanten, geen van die eindelooze slingerplanten, echte parasieten, die van den eenen stam tot den anderen gespannen zijn,
+zooals in de bosschen van het laagland. Geen enkel dier; noch wilde paarden, noch yaks, noch Thibetsche runderen. Een enkelen
+keer verscheen er een verdwaalde gazel op die hoogten. Geen enkele vogel, tenzij eenige paren kouwen, die er niet tegen opzien
+tot bij de laatste inadembare luchtlagen op te stijgen.
+
+</p>
+<p>Toen die bergengte eindelijk doorgestevend was, begon de <i>Albatros</i> <a id="d0e3148"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e3148">115</a>]</span>weer te dalen. Bij het uitkomen van den bergpas buiten den woudgordel, zagen de reizigers slechts een onmetelijke vlakte,
+die zich over een overgrooten sector uitstrekte.
+
+</p>
+<p>Robur trad toen op zijne gedwongen gasten toe, en zei met eene vriendelijke stem:
+
+</p>
+<p>&#8220;Indi&euml;, heeren!&#8221;
+
+
+
+
+</p>
+<p class="div1"><a id="d0e3154"></a><span class="pagenum">
+[<a href="#d0e7153">Inhoud</a>]
+</span></p>
+<h2 class="label">X.</h2>
+<h2>Waarin men zien zal, hoe en waarom de knecht Frycollin op sleeptouw genomen wordt.</h2>
+<p>De ingenieur Robur had geen plan om zijn luchtschip over die wonderlijke streken van Hindostan rond te voeren. Hij was over
+het Himalaya-gebergte gestevend om te toonen, welk bewonderenswaardig toestel, tot reizen geschikt, hij bezat. Hij verlangde
+hen te bekeeren, die niet bekeerd wilden zijn. Iets anders beoogde hij ongetwijfeld niet.
+
+</p>
+<p>Volgt daar nu uit, dat de <i>Albatros</i> volmaakt zoude zijn? De volmaaktheid is toch niet van deze wereld.
+
+</p>
+<p>Wij zullen later wel zien.
+
+</p>
+<p>In ieder geval, al waren Uncle Prudent en zijn medegevangene genoodzaakt de macht en de bestuurbaarheid van dat toestel tot
+luchtvaart te bewonderen, zoo lieten zij daarvan toch niets blijken. Zij zagen slechts uit naar eene gelegenheid om te kunnen
+ontvluchten. Zij bewonderden zelfs het prachtige schouwspel niet, hetwelk zich voor hun oog uitspreidde, terwijl de <i>Albatros</i> langs de grenzen van Pendjaub stevende.
+
+</p>
+<p>Aan den voet van het Himalaya-gebergte bestaat een breede strook moerasgrond, waaruit ongezonde dampen opstijgen. In die streken
+bestaat de moeraskoorts in endemischen toestand. Maar zoo iets was niet in staat om de bewegingen van de <i>Albatros</i> te verlammen, of om den gezondheidstoestand van haar personeel in gevaar te brengen.
+
+</p>
+<p>Het luchtschip steeg en verwijderde zich, zonder haast te maken, in de richting van den hoek, dien Hindostan met hare aanraking
+met Turkestan en China maakt. Den 29<sup>sten</sup> Juni opende zich bij het krieken van den dag voor de opvarenden van de <i>Albatros</i> het onvergelijkelijke dal van Cachemir.
+<a id="d0e3186"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e3186">116</a>]</span></p>
+<p>Ja, die vallei mag onvergelijkelijk heeten. Zij ligt tusschen het groot en klein Himalaya-gebergte, wordt doorsneden door
+honderden voorgebergten, welke de middenketen tot in het waterbekken van den Hydaspes uitzendt, en die daar als het ware in
+de vlakte uitsterven. Die vallei wordt toch besproeid door de grillige kronkelingen van den stroom, die het samentreffen van
+de legers van Porus aanschouwde, dat wil zeggen van de legers van Indi&euml; en van Griekenland, die te midden van Centraal-Azi&euml;
+handgemeen raakten.
+
+</p>
+<p>Die Hydaspes is nog altijd daar; maar de beide steden, door den Macedoni&euml;r ter herinnering aan zijne overwinningen gesticht,
+zijn zoodanig verdwenen, dat de plaats, waar zij gestaan hebben, niet meer aan te wijzen is.
+
+</p>
+<p>De <i>Albatros</i> stevende dien ochtend boven Szinagar, meer bekend onder den naam van Cachemir. Uncle Prudent en zijn makker zagen eene trotsche
+stad welke zich langs de beide oevers der rivier uitstrekte en waarbij hare houten bruggen, die den stroom overspanden, zich
+als spinrag vertoonden. Zij ontwaarden hare chalets, met balcons van houtsnijwerk versierd, hare wandelplaats door hooge populieren
+belommerd, hare met zoden bedekte daken, die wel eenigermate het uiterlijk van molshoopen hadden, hare veelvuldige kanalen,
+waarop de schuitjes als notendoppen en de voerders als mieren schenen, hare paleizen, hare tempels, hare kiosken, hare moskee&euml;n,
+hare bungalows bij het binnenkomen der voorsteden. En dat alles spiegelde in het water en vertoonde alzoo een dubbel beeld.
+Daarna verscheen hare oude Citadel van Hari Parvata, op den nok van een heuvel gelegen, alsof zij even belangrijk ware als
+de Mont-Valerien, het belangrijkste der forten <span class="corr" title="Bron: romdom">rondom</span> Parijs.
+
+</p>
+<p>&#8220;Dat zou Veneti&euml; kunnen zijn,&#8221; zei Phil Evans, &#8220;wanneer wij in Europa waren!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Wanneer wij in Europa waren,&#8221; antwoordde Uncle Prudent, &#8220;dan zouden wij den weg naar Noord-Amerika wel weten te vinden!&#8221;
+
+</p>
+<p>De <i>Albatros</i> vertraagde hare vaart niet boven het meer, waardoor de rivier stroomt; maar hernam haren tocht door het dal der Hydaspes.
+
+</p>
+<p>Gedurende een half uur ternauwernood bleef het vaartuig, slechts op een afstand van tien meters van de oppervlakte der rivier,
+onbeweeglijk stil. Daarvan maakte Tom Turner gebruik, om door middel van eene getah-pertjah buis, die naar beneden gelaten
+werd, de watervaten van het vaartuig te vullen. De vloeistof werd opgezogen door eene pomp, die door den stroom der accumulatoren
+in beweging gebracht werd.
+
+
+</p>
+<p></p>
+<div class="divFigure">
+<p class="legend"><img border="0" src="images/p117.jpg" alt="En zweefde eindelijk boven de hoofdplaats van het Hemelsche rijk. (Bladz. 110)."></p>
+<p class="figureHead">En zweefde eindelijk boven de hoofdplaats van het Hemelsche rijk. (Bladz. <a href="#d0e3023">110</a>).
+</p>
+</div><p>
+
+
+</p>
+<p>Uncle Prudent en Phil Evans hadden een blik met elkander gewisseld. <a id="d0e3220"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e3220">117</a>]</span>Een zelfde gedachte was hun door het brein gevaren. Zij waren slechts op weinig meters boven de oppervlakte van den Hydaspes
+<a id="d0e3222"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e3222">118</a>]</span>verwijderd, en de oevers waren binnen hun bereik. Want beiden waren goede zwemmers. Een kopje-onder kon hen de vrijheid hergeven,
+en hoe zou Robur hen weer vatten, wanneer zij onder water verdwenen waren. Was hij niet verplicht, ten einde zijne voortstuwingswieken
+alle vrijheid van omwenteling te kunnen geven, om zich op minstens twee meter boven de wateroppervlakte te houden?
+
+</p>
+<p>In een ondeelbaar oogenblik had zich het voor en tegen in hun geest ontwikkeld en hadden zij het overwogen. Eindelijk wilden
+zij over de verschansing springen, toen verscheidene handenparen hen grepen.
+
+</p>
+<p>Men hield hen in het oog. Zij werden in de onmogelijkheid gesteld om te kunnen ontvluchten.
+
+</p>
+<p>Maar ditmaal gaven zij zich niet zonder tegenstand te bieden over. Zij wilden hen, die hen vasthielden, terugstooten. Maar
+het waren stevige kerels, die mannen van de <i>Albatros</i>!
+
+</p>
+<p>&#8220;Heeren,&#8221; vergenoegde de ingenieur zich tot hen te zeggen, &#8220;wanneer men het pleizier smaakt te reizen in gezelschap van Robur
+den Veroveraar, zooals gij hem terecht genoemd hebt, en dat nog wel aan boord van zijne bewonderenswaardige <i>Albatros</i>, dan verlaat men hem zoo niet.... met de Noorderzon! Ik voeg er zelfs bij, dat men hem dan in het geheel niet meer verlaat!&#8221;
+
+</p>
+<p>De secretaris Phil Evans voerde zijn verbolgen lotgenoot heen, die op het punt stond zich aan betreurenswaardige daden van
+geweld over te geven.
+
+</p>
+<p>Toen beiden in de roef teruggekeerd waren, vormden zij het onwrikbare besluit om te vluchten, om het even waar, om het even
+of de poging hun het leven zou kosten.
+
+</p>
+<p>De <i>Albatros</i> had haren tocht in westwaartsche richting hervat.
+
+</p>
+<p>Gedurende dien dag had zij het grondgebied van Kaboulistan, waarvan men gedurende een oogenblik de hoofdstad had kunnen ontwaren,
+bij matige snelheid overgestevend. Daarna werd de grens van het koninkrijk Herat, op een afstand van elfhonderd kilometer
+van Cachemir gelegen, overschreden.
+
+</p>
+<p>In die streken, welke nog steeds zoo betwist worden, als de open toegangsweg voor de Russen tot de Engelsche bezittingen in
+Indi&euml;, werd men eene groote opeengepakte menigte van volk gewaar. Men zag er kolonnes, convooien, in &eacute;&eacute;n woord alles, wat
+het personeel en het materieel van een leger op marsch te zamenstelt. Men hoorde ook kanonschoten en het geknetter van geweervuur.
+
+</p>
+<p>Maar de ingenieur Robur mengde zich nooit in de zaken van anderen, vooral wanneer de gerezen kwesti&euml;n zich voor hem niet als
+vraagstukken, de eer en humaniteit rakende, voordeden.
+
+</p>
+<p>Hij stevende voort.
+<a id="d0e3255"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e3255">119</a>]</span></p>
+<p>Al was Herat ook al de sleutel tot centraal Azi&euml;, zooals men beweert, dan kon hem dat bitter weinig schelen, of die sleutel
+in handen der Britten of der Moscovieten was.
+
+</p>
+<p>De aardsche belangen konden den stoutmoedige, die van het luchtruim zijn domein gemaakt had, niet meer bekoren. En zoo iets
+was wel begrijpelijk.
+
+</p>
+<p>Daarenboven, de streek zou weldra verdwijnen in een orkaan van zand, zooals er in die gewesten zoo vaak ontstaan. Zoo&#8217;n orkaan
+wordt &#8220;tebbad&#8221; genoemd. Deze vervoert de koortskiemen tegelijkertijd met de onvoelbare en de onweegbare stofwolken, die hij
+op zijn doortocht allerwege doet opstuiven.
+
+</p>
+<p>En hoeveel karavanen komen niet in die zandstormen om, en vinden daarin niet een rampzalig uiteinde!
+
+</p>
+<p>De <i>Albatros</i> steeg, om aan die stofwolken te ontkomen, die de fijnheid van bewerking zijner kamraderen en zijner cilindervormige drijfassen
+hadden kunnen bederven, tot ongeveer tweeduizend meters, om een zuiverder dampkring op te zoeken.
+
+</p>
+<p>Daarna verdwenen de grenzen van Perzi&euml; met zijne uitgestrekte vlakten, die voor onze reizigers onzichtbaar bleven. De vaart
+was zeer gematigd, hoewel geen enkele klip, geen enkel gevaar te vreezen was.
+
+</p>
+<p>En inderdaad, geeft de topographische kaart des lands ook al eenige terreinverheffing aan, dan bedraagt die niet veel en blijft
+zij geheel en al binnen de grenzen der middelmatigheid.
+
+</p>
+<p>Maar toen men de hoofdstad naderde, moest men er op bedacht zijn, het Damavend-gebergte te mijden, welks top, met sneeuw en
+ijs bedekt, zich op zesduizend-zeshonderd meters verheft. Daarna diende men de Elbrous-bergketen te mijden, aan welker voet
+Teheran gebouwd is.
+
+</p>
+<p>Bij het aanbreken van den dag op den 2<sup>den</sup> Juli, kwam eindelijk dat Damavend-gebergte in het gezicht, dat als uit een orkaan van zand te voorschijn trad.
+
+</p>
+<p>De <i>Albatros</i> regelde haren koers zoodanig, dat zij over de stad, die door den heerschenden wind in een wolk van fijn stof gehuld werd,
+heenstevende.
+
+</p>
+<p>Evenwel omstreeks tien uur in den voormiddag, begon men de breede grachten te ontwaren, die den omheiningswal omgeven. En
+te midden daarvan bespeurde men het paleis van den Shah, welks muren met tegels van gebakken aardewerk bekleed waren. Men
+kreeg de badplaatsen te zien, die zich voordeden, alsof zij in onmetelijke groote turkooizen van een schitterend blauwe kleur
+uitgehold waren.
+
+</p>
+<p>Dat was slechts als een droomgezicht. Als een zeer schoon droomgezicht, wel is waar.
+
+</p>
+<p>Van dat verkenningspunt wijzigde de <i>Albatros</i> haren koers en <a id="d0e3294"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e3294">120</a>]</span>stevende toen bijna zuiver noord. Eenige uren later bevond zij zich boven eene kleine stad, in een der noordelijk uitspringende
+hoeken van de Perzische grens aangelegd, op de boorden van eene groote wateruitgestrektheid, waarvan men noch in het noorden,
+noch in het oosten de oevers vermocht te bepalen.
+
+</p>
+<p>Die stad was de havenplaats Ashourada, het meest vooruitgeschoven Russische station in zuidelijke richting.
+
+</p>
+<p>Die wateruitgestrektheid was eene zee. Het was de Kaspische zee.
+
+</p>
+<p>Toen werden geene stofwolken meer waargenomen. Men had nu een gezicht op een samenraapsel van huizen, volgens den Europeeschen
+stijl gebouwd, welke langs een laag voorgebergte geschaard stonden en door een klokketoren beheerscht werden.
+
+</p>
+<p>De <i>Albatros</i> daalde tot bijna rakelings op de oppervlakte dier zee neder, welker waterpas op driehonderd voeten beneden dat van de Zwarte-
+en van de Middellandsche zee gelegen is.
+
+</p>
+<p>Het luchtschip stevende tegen het vallen van den avond langs die kust, welke vroeger tot Turkestan behoorde, maar thans Russisch
+is en zich naar de Balkangolf ombuigt.
+
+</p>
+<p>Daags daarna&#8212;den 3<sup>den</sup> Juli&#8212;zweefde het op honderd meters ongeveer boven den spiegel der Kaspische zee.
+
+</p>
+<p>Geen wal was in het gezicht, noch aan den kant van Azi&euml;, noch aan dien van Europa. Op de oppervlakte der zee werden eenige
+witte zeilen ontwaard, die door de bries bevallig gezwollen waren. Dat waren inlandsche vaartuigen, die gemakkelijk aan hunnen
+vorm te herkennen waren, zooals &#8220;keseby&#8217;s&#8221; met twee masten, &#8220;kaijuks&#8221;, oude zeerooversvaartuigen met een mast, of &#8220;teimils&#8221;,
+eenvoudige visscherssloepen. Hier en daar stegen rookwolken op, die de <i>Albatros</i> bereikten. Zij werden uitgebraakt door de schoorsteenpijpen van de stoombooten van Ashourada, welke door Rusland, ter uitoefening
+van de politie in de Turkomansche wateren, op de Kaspische zee onderhouden werden.
+
+</p>
+<p>Dien ochtend stond de eerste officier van de <i>Albatros</i>, Tom Turner, met Fran&ccedil;ois Tapage, den kok van boord, te praten en antwoordde op eene vraag van dezen het navolgende:
+
+</p>
+<p>&#8220;Ja, zeker; wij zullen gedurende ongeveer acht en veertig uren boven de Kaspische zee blijven stevenen.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Dat is overheerlijk,&#8221; antwoordde de kok, zich vergenoegd in de handen wrijvende.
+
+</p>
+<p>&#8220;Mag ik u vragen, wat overheerlijk is, master Tapage?&#8221; vroeg Tom Turner deftig.
+
+</p>
+<p>&#8220;Wel, dat wij zoolang boven die zee blijven.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;En waarom is dat overheerlijk? Ik begrijp niet....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Wel, dan zal ons wel verlof gegeven worden om te visschen,&#8221; zei de kok. &#8220;Zou het niet, master Turner?&#8221;
+
+<a id="d0e3336"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e3336">121</a>]</span></p>
+<p></p>
+<div class="divFigure">
+<p class="legend"><img border="0" src="images/p121.jpg" alt="Wilden zij over de verschansing springen, toen verscheidene handen-paren hen grepen. (Bladz. 118)."></p>
+<p class="figureHead">Wilden zij over de verschansing springen, toen verscheidene handen-paren hen grepen. (Bladz. <a href="#d0e3222">118</a>).
+</p>
+</div><p>
+
+
+</p>
+<p>Deze knikte bevestigend.
+<a id="d0e3347"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e3347">122</a>]</span></p>
+<p>&#8220;Daar zegt ge zoo iets,&#8221; hernam hij. &#8220;Ik zal alles in gereedheid doen brengen.&#8221;
+
+</p>
+<p>En inderdaad, daar men ongeveer veertig uren noodig had, om de uitgestrektheid van zes honderd vijf en twintig mijlen af te
+leggen, welke deze zee, die twee honderd mijlen breed is, over hare lengte-as meet, mochten daarbij nog wel eenige uren gevoegd
+worden ter vischvangst, gedurende welke de snelheid van vaart der <i>Albatros</i> zeer gematigd, ja zelfs nul zou kunnen genoemd worden.
+
+</p>
+<p>Het antwoord van Tom Turner was door den secretaris van Weldon-Institute, die zich in dit oogenblik vooruit bevond, gehoord
+geworden. Dat gaf hem eene welkome afleiding.
+
+</p>
+<p>Hij werd toch in dit oogenblik door den knecht Frycollin bestormd met eindelooze klaagliederen over zijn verblijf aan boord
+en met hartverscheurende smeekbeden, om toch zijn tusschenkomst te verleenen bij Uncle Prudent, opdat deze mocht toestaan,
+dat zijn neger ergens &#8220;aan wal&#8221; gezet werd.
+
+</p>
+<p>Zonder op dat zotte gekakel van den zwartkop te antwoorden, greep Phil Evans de gelegenheid aan en spoedde zich naar het achterschip,
+om den voorzitter van Weldon-Institute op te zoeken. Daar maakte hij, na alle voorzorgsmaatregelen genomen te hebben, ten
+einde niet gehoord te worden, dezen bekend met de woordenwisseling tusschen den eersten officier Tom Turner en den kok Fran&ccedil;ois
+Tapage.
+
+</p>
+<p>&#8220;En wat denkt gij er van?&#8221; vroeg hij ten slotte aan Uncle Prudent.
+
+</p>
+<p>&#8220;Wat ik er van denk?...&#8221; antwoordde deze. &#8220;Wel, dat wij ons geene droombeelden te scheppen hebben omtrent de gedragslijn van
+dien ellendeling ten onzen opzichte!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Neen, waarlijk niet,&#8221; hernam Phil Evans. &#8220;Hij zal ons eerst wanneer hem dat zal behagen de vrijheid weergeven.... als hij
+ze ons ooit weergeeft!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Dus in ieder geval moeten wij alles beproeven, om de <i>Albatros</i> te ontvluchten!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Het is toch een bewonderenswaardig toestel....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Wat?.... Wat is bewonderenswaardig?&#8221; vroeg Uncle Prudent onstuimig en verwoed.
+
+</p>
+<p>&#8220;Die <i>Albatros</i>.... Ja, zij is bewonderenswaardig, dat moet erkend worden, niet waar?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Dat is mogelijk!&#8221; riep Uncle Prudent grimmig uit. &#8220;Maar die <i>Albatros</i> is het eigendom van een schavuit, die ons wederrechtelijk gevangen houdt. En van die zijde beschouwd, levert dit luchtvaartuig
+een voortdurend gevaar op voor ons en onze vrienden. En als wij er niet in slagen om het te vernietigen....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Laten wij beginnen met te vluchten!....&#8221; antwoordde de secretaris Phil Evans. &#8220;Later kunnen wij zien....&#8221;
+<a id="d0e3388"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e3388">123</a>]</span></p>
+<p>&#8220;Ja.... het zij zoo!&#8221; hernam Uncle Prudent, &#8220;....en laten wij iedere gelegenheid benutten, die zich zal voordoen.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Goed, dat zullen wij.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;De <i>Albatros</i>&#8221; ging de voorzitter van Weldon-Institute voort, &#8220;zal blijkbaar de Kaspische zee overstevenen, en daarna boven Europa, hetzij
+in het noorden boven Rusland, hetzij in het westen boven mildere landstreken zweven. Welnu, waar wij ook voet aan wal zullen
+zetten, zullen wij wel terechtkomen en onzen weg wel weten te vinden. Wij moeten dus ieder oogenblik van den dag of den nacht
+gereed zijn.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Maar....&#8221; wilde Phil Evans vragen.
+
+</p>
+<p>&#8220;Maar, wat?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Hoe zullen wij vluchten?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Luister,&#8221; zei Uncle Prudent, met den meest mogelijken ernst en deftigheid.
+
+</p>
+<p>&#8220;Ik ben geheel gehoor,&#8221; antwoordde zijn secretaris.
+
+</p>
+<p>&#8220;Het gebeurt vaak, dat de <i>Albatros</i> gedurende den nacht slechts op weinige honderd voeten boven den grond zweeft. Nu bevinden zich aan boord kabeltouwen genoeg
+van die lengte....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Jawel, maar....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Shutt!.... Met een weinig stoutmoedigheid zou men zich misschien naar beneden kunnen laten glijden....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Ja,&#8221; hernam Phil Evans. &#8220;Als het geval zich zou voordoen, zou ik geenszins aarzelen....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Ik ook niet,&#8221; betuigde Uncle Prudent. &#8220;Maar, luister verder...&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Tot uw dienst, master Prudent.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Ik knoop aan die mededeeling vast, dat des nachts, behalve de roerganger, die op het achterschip staat, niemand de wacht
+houdt. En toevallig ligt juist een der door mij bedoelde kabels vooruit. Mij dunkt, dat het niet onmogelijk zal zijn om dien,
+zonder gezien of gehoord te worden, buiten boord te brengen.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Opperbest!&#8221; zeide Phil Evans. &#8220;Ik zie met genoegen, Uncle Prudent, dat gij kalmer zijt. Dat is noodig, om te kunnen handelen.
+Maar op dit oogenblik zweven wij boven de <span class="corr" title="Bron: kaspische">Kaspische</span> zee. Talrijke vaartuigen zijn in het gezicht. De <i>Albatros</i> gaat dalen om te visschen.... Wellicht zouden wij van de gelegenheid kunnen gebruik maken om....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Maar, men bewaakt ons, zelfs wanneer wij meenen niet bespied te worden,&#8221; antwoordde Uncle Prudent.
+
+</p>
+<p>&#8220;Meent gij?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Dat hebt gij wel bespeurd, toen wij in de Hydaspes wilden springen, niet waar?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Ja, dat is waar,&#8221; antwoordde Phil Evans. &#8220;En wie verzekert ons, dat wij ook niet des nachts bewaakt worden?&#8221;
+<a id="d0e3441"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e3441">124</a>]</span></p>
+<p>&#8220;Om het even! Wij moeten er een eind aan maken!&#8221; riep Uncle Prudent uit. &#8220;En als het kan: een eind aan de <i>Albatros</i>! Maar vooral een eind aan haren gezagvoerder!&#8221;
+
+</p>
+<p>Zooals men ziet, waren de beide gevangenen&#8212;vooral Uncle Prudent&#8212;in eene gemoedsstemming, die hen in staat zou kunnen stellen,
+om de meest roekelooze daden te verrichten, daden, die hunne eigene veiligheid zeer in gevaar zouden kunnen brengen.
+
+</p>
+<p>Het gevoel hunner onmacht, de versmadende kleinachting, die op bespotting geleek, waarmede Robur hen behandelde, de brutale
+antwoorden, welke hij hun gaf, dat alles bracht het zijne bij om den toestand, die reeds gespannen was, met den dag ondragelijker
+te maken.
+
+</p>
+<p>Dienzelfden dag zou een nieuw voorval het gevaar voor een zeer betreurenswaardigen twist tusschen Robur en zijne twee gevangenen
+nog vermeerderen. De arme Frycollin was er verre van om te gissen dat hij er de aanleidende oorzaak, de uittarter als het
+ware, van zoude wezen.
+
+</p>
+<p>Toen deze zich boven de zee zonder grenzen zag, begon hij weer, als een echte lafaard, angst te gevoelen. Evenals een kind
+begon hij te grijnen, te janken, te protesteeren, te huilen, te schreeuwen en zich in duizend bochten te wringen, terwijl
+hij daarbij de afschuwelijkste gezichten trok.
+
+</p>
+<p>&#8220;Ik wil weg!...&#8221; gilde hij. &#8220;Ik wil heengaan!... Ik ben geen vogel!... Ik ben niet gemaakt om te vliegen!... Ik wil dat men
+mij aan wal brenge!... En dat wel dadelijk!...&#8221;
+
+</p>
+<p>Wij behoeven er niet bij te vertellen, dat Uncle Prudent hoegenaamd geene pogingen aanwendde, om den schreeuwer tot bedaren
+te brengen. Integendeel. Dat gehuil begon evenwel Robur zeer te vervelen.
+
+</p>
+<p>Alvorens Tom Turner zich met zijne varensgezellen onledig zoude houden met de visscherij-benoodigdheden in gereedheid te brengen,
+gaf hij order, ten einde zich van Frycollin te ontdoen, dat deze in zijne roef zoude opgesloten worden. Maar daar ging de
+neger als een uitgelatene te werk; hij schopte en klopte tegen en op de omwandingen, en schreeuwde en gilde daarbij nog erger
+dan te voren.
+
+</p>
+<p>Het was ongeveer middag.
+
+</p>
+<p>De <i>Albatros</i> zweefde toen op een afstand van ongeveer vijf of zes meters boven de oppervlakte der zee. Eenige der daarop stevenende vaartuigen
+hadden verschrikt de vlucht genomen. Weldra was dit gedeelte van de Kaspische zee geheel verlaten.
+
+</p>
+<p>Zooals men wel denken kan, waren de beide gevangenen in die omstandigheden, waarin zij slechts over boord hadden te springen
+om te kunnen vluchten, het voorwerp van een bijzonder toezicht. Al nam men zelfs aan, dat zij er in geslaagd zouden zijn kopje-onder
+<a id="d0e3470"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e3470">125</a>]</span>te spelen, dan nog zouden zij door de sloep van de <i>Albatros</i> <a id="d0e3475"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e3475">126</a>]</span>spoedig opgevischt zijn. Die sloep, van caoutchouc vervaardigd, was licht als een veer en vloog over het water.
+
+
+</p>
+<p></p>
+<div class="divFigure">
+<p class="legend"><img border="0" src="images/p125.jpg" alt="Wat die vischvangst tot eene zeer overvloedige maakte, was een driehoekig zakvormig net. (Bladz. 126)."></p>
+<p class="figureHead">Wat die vischvangst tot eene zeer overvloedige maakte, was een driehoekig zakvormig net. (Bladz. <a href="#d0e3475">126</a>).
+</p>
+</div><p>
+
+
+</p>
+<p>Dus gedurende die vischvangst kon aan geene ontvluchting gedacht worden. Toch wenschte Phil Evans haar bij te wonen, terwijl
+Uncle Prudent, in een voortdurenden toestand van woede en razernij, zich in zijne hut terugtrok.
+
+</p>
+<p>Men weet, dat het bekken der Kaspische zee eene vulkanische depressie is van den bodem. In dat bekken wateren groote stroomen
+en rivieren uit, zooals: de Wolga, de Oeral, de Kour, de Roema, de Jemba en tal van anderen. Zonder de dagelijksche verdamping,
+die als het ware het te veel verslindt, zou die zee, welke eene oppervlakte van zeventienduizend vierkante mijlen heeft, bij
+eene gemiddelde diepte van tweehonderd-zeven-en-negentig voeten, de noordelijke en oostelijke oeverstreken, die laag en moerassig
+zijn, overstroomen. Hoewel dat bekken geene gemeenschap heeft met de Zwarte zee of met het meer Aral, welks waterpas verre
+boven dat der Kaspische zee verheven ligt, bezit deze laatste toch een grooten rijkdom aan visschen&#8212;van die soorten evenwel
+die gewoon zijn aan de bitterheid harer wateren, eene eigenschap, welke aan de naphta toegeschreven wordt, die haar uit verscheidene
+bronnen, in haar zuidelijk gedeelte gelegen, toevloeit.
+
+</p>
+<p>Bij de gedachte aan de afwisseling, welke die vischvangst in het dagelijksch menu zoude brengen, kon de bemanning van het
+luchtschip haar genoegen niet bemantelen.
+
+</p>
+<p>&#8220;Opgepast!&#8221; riep Tom Turner, die met vaste hand een grooten visch geharpoend had, die veel op een haai geleek.
+
+</p>
+<p>Het was een prachtige steur van zeven voet lengte, van die soort, door de Russen Belonga genaamd, welks kuiteieren met zout,
+azijn en witten wijn gemengd, de kaviaar vormen. Misschien smaken de steuren, die in de rivieren gevangen worden, beter dan
+de zeesteuren; maar deze soort was toch zeer welkom aan boord van de <i>Albatros</i>.
+
+</p>
+<p>Wat evenwel die vischvangst tot eene zeer overvloedige maakte, was een driehoekig zakvormig net, hetwelk door het luchtschip
+gesleept werd en waarin door elkander krioelden karpers, brasems, zalmen, zoutwatersnoeken, en vooral eene groote menigte
+sterletten van matige lengte, die de vermogende lekkerbekken levend van Astrakan naar Moskou en naar Sint Petersburg laten
+overbrengen. Deze, welke men thans gevangen had, zouden onmiddellijk van uit hun natuurlijk element zonder onkosten van vervoer
+in de ketels der kombuis van het luchtschip overgaan.
+
+</p>
+<p>De bemanning der <i>Albatros</i> haalde met vreugde de netten in, nadat het luchtschip ze over de uitgestrektheid van eenige mijlen gesleept had. De Casconjer,
+Fran&ccedil;ois Tapage, brulde als het ware van <a id="d0e3505"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e3505">127</a>]</span>plezier en deed zijn naam wel eer aan. Die vischvangst, welke slechts een uur geduurd had, was voldoende om de wannen van
+het luchtschip behoorlijk te vullen. Daarna werd koers naar het noorden gezet.
+
+</p>
+<p>Frycollin was gedurende dat oponthoud steeds voortgegaan met schreeuwen en met op de wanden zijner hut te kloppen en te trappen,
+in &eacute;&eacute;n woord: een onverdragelijk spektakel te maken.
+
+</p>
+<p>&#8220;Zal die vervloekte neger dan niet zwijgen!&#8221; zei Robur, wien het geduld begon te ontbreken.
+
+</p>
+<p>&#8220;Mij dunkt, mijnheer de ingenieur,&#8221; meende Phil Evans, &#8220;dat hij recht heeft....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Welk recht heeft hij hier aan boord?&#8221; vroeg Robur driftig.
+
+</p>
+<p>&#8220;Het recht om zich te beklagen.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Ja, zooals ik het recht heb, om mijn ooren die marteling te besparen.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Ingenieur Robur!...&#8221; zei Uncle Prudent, die op dit oogenblik op het dek verscheen.
+
+</p>
+<p>&#8220;President van Weldon-Institute!&#8221;
+
+</p>
+<p>Beiden traden op elkander toe. Beiden keken elkander vlak in de oogen.
+
+</p>
+<p>Daarna zei Robur, terwijl hij de schouders optrok:
+
+</p>
+<p>&#8220;Geef hem een eindje, Tom.&#8221;
+
+</p>
+<p>Torn Turner begreep die weinige woorden. Frycollin werd uit zijn hut gehaald.
+
+</p>
+<p>Of de neger ook al schreeuwde, alsof hij geslacht werd, daaraan stoorde zich niemand. De manschappen van Tom Turner grepen
+hem en bonden hem in eene balie, eene soort tobbe, die zij aan het uiteinde van een kabel vastmaakten.
+
+</p>
+<p>Dat was juist een dier kabels, waarvan de president Uncle Prudent, zooals men weet, gebruik had willen maken.
+
+</p>
+<p>De neger dacht eerst, dat men hem wilde hangen, namelijk om den hals. Dat was minder juist. Wel werd hij gehangen, maar op
+eene andere wijze.
+
+</p>
+<p>En inderdaad, de kabel werd ontrold en naar buiten over eene lengte van ongeveer honderd voeten gevierd, zoodat Frycollin
+in de ruimte zweefde.
+
+</p>
+<p>Thans kon hij naar hartelust en zonder hinderlijk te zijn, schreeuwen zooveel hij wilde. Maar de angst schroefde hem de keel
+dicht en hij bleef stom als een visch.
+
+</p>
+<p>Uncle Prudent en Phil Evans hadden zich tegen die handeling, of volgens hen mishandeling verzet, maar zij werden krachtdadig
+teruggedrongen.
+
+</p>
+<p>&#8220;Dat is infaam!&#8221; zei Phil Evans.
+
+</p>
+<p>&#8220;Dat is lafhartig!&#8221; gilde Uncle Prudent, die buiten zichzelven van woede was.
+<a id="d0e3547"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e3547">128</a>]</span></p>
+<p>&#8220;Waarlijk?&#8221; vroeg Robur hoonend.
+
+</p>
+<p>&#8220;Dat is misbruik van macht maken en daartegen zal ik op andere wijze protesteeren dan enkel met woorden.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Protesteert! Wat kan mij dat schelen!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Ik zal mij wreken, ingenieur Robur!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Welnu, wreekt u, president van Weldon Institute!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Ik zal mij wreken op u en op al de uwen!&#8221;
+
+</p>
+<p>De mannen van het personeel van de <i>Albatros</i> waren nader getreden en legden geene al te teerhartige neigingen aan den dag. Robur gebood hen evenwel met een gebaar, om
+zich te verwijderen.
+
+</p>
+<p>&#8220;Ja, ik zal mij wreken!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Zooals gij wilt!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Op u en op al de uwen!&#8221; schreeuwde Uncle Prudent, dien zijn makker tevergeefs poogde te kalmeeren.
+
+</p>
+<p>&#8220;Wanneer het u believen zal!&#8221; antwoordde de ingenieur.
+
+</p>
+<p>&#8220;En met alle mogelijke middelen!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Zoo, zoo!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Ja, met alle mogelijke middelen.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Genoeg!&#8221; zei Robur toen op dreigenden toon. &#8220;Genoeg! Er zijn nog andere kabels aan boord. Zwijgt nu, of de baas ondergaat
+dezelfde straf als de knecht!&#8221;
+
+</p>
+<p>Uncle Prudent zweeg, niet uit vrees, maar hij stikte bijna van woede, en wel zoodanig, dat Phil Evans hem naar zijne hut moest
+geleiden.
+
+</p>
+<p>Intusschen was sedert een uur het weder aanmerkelijk gewijzigd geworden. Er deden zich voorteekenen voor, waaromtrent zich
+niet te vergissen viel. Een onweder was op til. De electrische oververzadiging van den dampkring was tot zulk eene hoogte
+gestegen, dat Robur tegen twee uur getuige was van een natuurverschijnsel zooals hij vroeger nimmer waargenomen had.
+
+</p>
+<p>In het noorden, van welken kant het onweder aankwam, stegen dampkrullen omhoog, die als het ware lichtgevend waren, hetgeen
+voorzeker veroorzaakt werd door het uiteenloopende van de electriciteits-spanning, die tusschen de verschillende wolkenlagen
+bestond.
+
+</p>
+<p>De weerschijn van die lichtgevende wolkjes, deed op de zee duizenden en honderdduizenden schitterende vonkjes verschijnen,
+welker uitstralend vermogen des te scherper waargenomen kon worden, naarmate het uitspansel al donkerder en donkerder werd.
+
+</p>
+<p>Het zou niet lang duren, of de <i>Albatros</i> zou het natuurverschijnsel ontmoeten, en dat des te spoediger, daar zij elkander te gemoet kwamen.
+
+</p>
+<p>En wat gebeurde er intusschen met den neger Frycollin?
+
+<a id="d0e3596"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e3596">129</a>]</span></p>
+<p></p>
+<div class="divFigure">
+<p class="legend"><img border="0" src="images/p129.jpg" alt="Frycollin werd steeds door de Albatros op sleeptouw gehouden. (Bladz. 129)."></p>
+<p class="figureHead">Frycollin werd steeds door de <i>Albatros</i> op sleeptouw gehouden. (Bladz. <a href="#d0e3596">129</a>).
+</p>
+</div><p>
+
+
+</p>
+<p>Welnu, Frycollin werd steeds door de <i>Albatros</i> op sleeptouw gehouden.
+<a id="d0e3613"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e3613">130</a>]</span></p>
+<p>Ja, op sleeptouw gehouden, dat is het ware woord. Want de sleeptros of de kabel vormde door de snelheid van honderd kilometers,
+waarmede het luchtgevaarte zich toen bewoog, en waardoor de balie, waarin de neger zich bevond, achteraan kwam, een vrij stompen
+hoek met het gangboord der verschansing, waaraan de kabel vastgemaakt was.
+
+</p>
+<p>Men kan over den angst en de ontzetting van den neger oordeelen, wanneer men verneemt dat de bliksemstralen rondom hem de
+luchtruimte doorkliefden en de donderslagen ratelden, alsof zij de onmetelijkheid der hemelen hadden willen doen splijten.
+
+</p>
+<p>Het geheele personeel aan boord sloeg in de gegeven omstandigheden de handen aan het werk, hetzij om boven het onweder te
+stijgen, hetzij om het door dolsnelle vaart te midden der beneden-luchtlagen te ontvluchten.
+
+</p>
+<p>De <i>Albatros</i> bevond zich toen op hare gemiddelde hoogte&#8212;zoo omstreeks op duizend meters boven de oppervlakte der zee, toen plotseling
+een bliksemstraal met verschrikkelijk geweld knetterde. De rafelbui verdubbelde in woede, en binnen weinige seconden stortten
+zich vurige wolken over het luchtschip uit.
+
+</p>
+<p>Phil Evans kwam toen bij den ingenieur Robur, om een goed woord voor Frycollin te doen en droeg het verzoek voor, dat de arme
+drommel binnen boord gehaald zoude worden.
+
+</p>
+<p>Maar Robur had die tusschenkomst niet afgewacht. Hij had zijne bevelen reeds gegeven en men was begonnen met het inpalmen
+van den tros, waaraan de neger bengelde, toen zich plotseling eene onverklaarbare vertraging in de omwentelingen der schijven
+van de opstijgende schroeven deed gevoelen.
+
+</p>
+<p>Wat zou dat zijn?
+
+</p>
+<p>Robur ijlde, ja vloog naar de centrale schroef.
+
+</p>
+<p>&#8220;Volle kracht!.... Volle kracht!....&#8221; riep hij den machinist toe. &#8220;Volle kracht!.... Wij moeten zoo spoedig mogelijk boven
+de onweerswolk stijgen!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Onmogelijk, master!&#8221; zeide deze.
+
+</p>
+<p>&#8220;Wat onmogelijk?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Ja, onmogelijk!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Wat is er dan?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;De stroomingen zijn verstoord!....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Mijn God!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;En er doen zich daarin tusschenpoozen voor!&#8221;
+
+</p>
+<p>En inderdaad, de <i>Albatros</i> daalde merkbaar.
+
+</p>
+<p>Zooals het wel eens gedurende onweders met den stroom door de telegraafdraden gebeurt, zoo geschiedde het ook thans op het
+luchtschip, namelijk de electrische stroom der accumulatoren werkte slechts zeer onvolkomen. Maar, wat slechts eene wederwaardigheid
+<a id="d0e3656"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e3656">131</a>]</span>kan genoemd worden, wanneer het telegrammen of berichten geldt, was hier een schrikkelijk gevaar. Dat stond hier gelijk met
+een neerploffen in de zee, zonder dat er iets te doen was, om het gevaar te kunnen keeren.
+
+</p>
+<p>&#8220;Laat naar beneden gaan!&#8221; riep Robur. &#8220;Laat naar beneden gaan, om buiten de werking der electrische zone te geraken! Kom,
+jongens, de handen uit de mouwen en koelbloedigheid!&#8221;
+
+</p>
+<p>De ingenieur was op de gezagvoerders-brug gestegen.
+
+</p>
+<p>De manschappen stonden op hunne posten, gereed om zijne bevelen uit te voeren.
+
+</p>
+<p>Hoewel de <i>Albatros</i> reeds ettelijke honderd voeten gedaald was, zoo was zij toch nog door de onwe&ecirc;rswolk omgeven. Zij bevond zich te midden der
+bliksemstralen, die zich rondom haar kruisten als de schitterende vonken van een prachtig vuurwerk. Het was een verheven gezicht;
+toch wekte het een angstig gevoel op, want het gevaar was groot, om door den bliksem getroffen te worden.
+
+</p>
+<p>Helaas, de schroeven vertraagden hare omwentelingen nog meer, en wat tot nu toe slechts op eene ietwat snelle nederdaling
+geleken had, dreigde thans een val te worden.
+
+</p>
+<p>Om kort te gaan, het stond bij een ieder vast, dat het vaartuig binnen eene minuut de oppervlakte der zee zoude bereikt hebben.
+En eenmaal daarin neergeplompt, zou geene macht in staat zijn, het uit dien afgrond te voorschijn te halen.
+
+</p>
+<p>Eensklaps verscheen de electrische wolk boven het gevaarte.
+
+</p>
+<p>De <i>Albatros</i> was toen nog slechts op zestig voeten van den kam der golven verwijderd. Binnen een paar seconden zou zij ondergedompeld
+zijn.
+
+</p>
+<p>Maar Robur, gebruik makende van het gunstige oogenblik, stormde naar de centraalroef, greep de hefboomen, die het werk in
+beweging moesten stellen, en gaf den vollen stroom, die niet meer door de electrische spanning van den omringenden dampkring
+geneutraliseerd werd, gelegenheid zich te ontwikkelen.... De schroeven hadden dadelijk hunne normale snelheid van omwenteling
+herkregen.... de <i>Albatros</i> hield op met vallen en was weldra, door hare voortstuwingsschroeven voortgezweept, en terwijl zij op geringe hoogte zwevende
+bleef, verre verwijderd van het onweder, dat zij voorbij gestevend was.
+
+</p>
+<p>Het zal wel onnoodig zijn te verhalen, dat Frycollin gedurende die bedrijven een onvrijwillig bad&#8212;al was het ook maar gedurende
+weinige seconden&#8212;genomen had. Toen hij aan boord opgeheschen was, was hij kletsnat en wel dermate, alsof hij tot op den bodem
+der zee ondergedompeld was.
+
+</p>
+<p>Het zal niet ongeloofelijk voorkomen, wanneer hier verhaald wordt, dat hij voortaan niet meer schreeuwde.
+<a id="d0e3689"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e3689">132</a>]</span></p>
+<p>Daags daarna, den 4<sup>den</sup> Juli, had de <i>Albatros</i> de noordelijke grens van de Kaspische zee overschreden.
+
+
+
+
+</p>
+<p class="div1"><a id="d0e3698"></a><span class="pagenum">
+[<a href="#d0e7153">Inhoud</a>]
+</span></p>
+<h2 class="label">XI.</h2>
+<h2>Waarin de toorn van Uncle Prudent, voorzitter van Weldon-Institute, aangroeit als de vierkanten van snelheid van de Albatros.</h2>
+<p>Als ooit de voorzitter Uncle Prudent en zijn secretaris Phil Evans de hoop voelden tanen, om te kunnen ontvluchten, dan geschiedde
+dat zeker gedurende de eerste vijftig uren, die nu volgden. Duchtte Robur, dat de bewaking zijner gevangenen veel minder gemakkelijk
+zoude zijn gedurende dien overtocht over Europa? Dat is mogelijk. Hij wist evenwel en was er innig van overtuigd, dat zij
+vastbesloten waren, alles te ondernemen, alles te wagen om te ontvluchten.
+
+</p>
+<p>Maar, hoe het ook zij, iedere poging zou thans met zelfmoord gelijk staan. Men kan uit een sneltrein, ja zelfs uit den Vliegenden
+Hollander<a id="d0e3707src" href="#d0e3707" class="noteref">1</a>, of uit een bliksemtrein, die met eene snelheid van honderd kilometers in het uur voortijlt, springen, dat is alles wel beschouwd
+slechts het leven op het spel zetten; maar uit een vervoermiddel springen, dat tweehonderd kilometers in het uur aflegt, dat
+is de dood willen.
+
+</p>
+<p>Nu was het die snelheid,&#8212;de grootste die zij kon erlangen,&#8212;welke aan de <i>Albatros</i> medegedeeld was. Zij overtrof de vlucht van de zwaluw, die honderd tachtig kilometers in het uur bedraagt.
+
+</p>
+<p>Aan boord van het luchtschip had men moeten opmerken en ook inderdaad opgemerkt, dat de noordoosten wind bestendig was blijven
+doorstaan. Dat was voor den koers zeer gunstig geweest, daar deze steeds in dezelfde richting, namelijk westwaarts, was geweest.
+Maar die wind begon te vallen en weldra werd het onmogelijk om op het dek van het luchtvaartuig te verwijlen, omdat de snelheid
+van vaart de ademhaling belette, ja, als het ware afsneed. De beide gevangenen zouden zelfs op een gegeven oogenblik over
+boord zijn geworpen, wanneer zij niet door de luchtdrukking tegen hunne roef geplakt waren geworden.
+<a id="d0e3717"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e3717">133</a>]</span></p>
+<p>Gelukkig bespeurde de roerganger door de trali&euml;n van zijn hok, in welk gevaar zij verkeerden. Hij drukte op een knop, die
+eene electrische schel in het logies der manschappen deed weerklinken.
+
+</p>
+<p>Vier hunner slopen of beter gleden toen al kruipende over het dek naar het achterschip.
+
+</p>
+<p>Dat zij, die zich gedurende een storm op een zeeschip bevonden hebben, hetwelk met den wind op den kop bijgedraaid lag, hun
+geheugen eens raadplegen, dan zullen zij eerst begrijpen het geweldige van zoo&#8217;n drukking. Hier echter was het niet de storm,
+maar de <i>Albatros</i> zelve, die haar door hare onvergelijkelijke snelheid deed ontstaan.
+
+</p>
+<p>Om kort te gaan, de vaart moest verminderd worden, hetgeen aan Uncle Prudent en aan zijn secretaris Phil Evans veroorloofde
+om hunne hutten te gaan opzoeken.
+
+</p>
+<p>De <i>Albatros</i> vervoerde in het innerlijke harer roeven, zooals de ingenieur Robur terecht verzekerd had, eene in allen deele bruikbare
+lucht.
+
+</p>
+<p>Maar welke stevigheid bezat toch dat toestel, dat het aan de drukking bij eene dusdanige plaatsverandering weerstand kon bieden?
+Die was buitengewoon!
+
+</p>
+<p>Wat de voortstuwingsschroeven aan het voor- en het achterschip betreft, die bezaten eene zoodanige snelheid van omwenteling,
+dat men ze zelfs niet meer kon zien draaien. Met eene onmetelijke kracht van indringing schroefden zij zich als het ware in
+de luchtlaag.
+
+</p>
+<p>De laatste stad, die men van boord waargenomen had, was Astrakan geweest, welke op een korten afstand van den noordelijken
+oever der Kaspische zee gelegen is.
+
+</p>
+<p>De Ster der Woestijn&#8212;zooals haar een Russisch dichter genoemd heeft&#8212;is van den eersten rang, dien zij weleer innam, tot den
+vijfden of zesden afgedaald. Die eenvoudige hoofdplaats eener provincie had een oogenblik hare oude walmuren, bekroond met
+nuttelooze schietgaten, hare vervallen torens, te midden der stad gelegen, hare moskee&euml;n, die aan meer moderne kerken grensden,
+hare kathedraal met vijf koepeldaken, die verguld en met blauwe sterren bezaaid waren, alsof zij uit een stuk van het firmament
+geknipt waren, in de verte vertoond; en dat alles was voorgekomen, alsof het in dezelfde waterpas gelegen was van de monding
+der Wolga, die daar ter plaatse eene breedte van ruim twee kilometers bedraagt.
+
+</p>
+<p>Daarna, van dit punt af was de vlucht der <i>Albatros</i> als het ware niets anders dan een overijlden rit door de hoogere luchtlagen van den dampkring, alsof zij bespannen ware geweest
+met die fabelachtige hippogriffen of gevleugelde paarden, die met een enkelen wiekslag een uur gaans aflegden.
+<a id="d0e3747"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e3747">134</a>]</span></p>
+<p>Het was tien uur des voormiddags van den 4<sup>den</sup> Juli, toen de <i>Albatros</i> noordwestwaarts opstevende en nagenoeg het dal der Wolga volgde.
+
+</p>
+<p>Aan beide zijden konden de steppen der Don en der Ural, die voorbijschoven, ontwaard worden.
+
+</p>
+<p>Wanneer het mogelijk geweest ware een blik te werpen op dat uitgestrekte grondgebied, dan zou men ternauwernood tijd gehad
+hebben, om de steden en de dorpen te kunnen tellen.
+
+</p>
+<p>Toen eindelijk de avond gekomen was, passeerde het luchtschip Moskou, zonder evenwel de vlag, die op het Kremlin woei, te
+salueeren. In tien uren tijds had de <i>Albatros</i> de tweeduizend kilometers afgelegd, die Astrakan van de oude hoofdplaats van het groote Russische rijk scheiden.
+
+</p>
+<p>De spoorbaan van Moskou naar Petersburg wordt gerekend twaalfhonderd kilometers lang te zijn. Dat was dus een reisje van een
+halven dag. De <i>Albatros</i>, nauwgezet als een sneltrein, bereikte dan ook Petersburg en de boorden der Newa tegen twee uur in den morgen. De helderheid
+van den nacht onder deze hooge breedte, waar de Juni-zon zoo vroeg opkomt en zoo laat ondergaat, veroorloofde gedurende een
+oogenblik van den aanblik dier hoofdstad te genieten.
+
+</p>
+<p>Daarna volgden de Finlandsche Golf, de Abo-eilandengroep, de Oostzee, Zweden ter breedte van Stockholm, Noorwegen, ter breedte
+van Christiania.
+
+</p>
+<p>Tien uren slechts voor deze twee duizend kilometers!
+
+</p>
+<p>Waarlijk, men zou kunnen gelooven, dat voortaan geen menschelijke macht in staat ware om der snelheid van de <i>Albatros</i> paal en perk te stellen. Het was alsof zij ten gevolge der resultante van hare voortstuwingskracht met de aantrekkingskracht
+der aarde in eene onveranderlijke baan rondom den aardbol bevestigd was. Het luchtschip hield evenwel halt juist boven den
+beroemden waterval, de Rjukanfoss in Noorwegen. De Gousta-berg, welks top de bekoorlijke streken van het Telemarksche beheerscht,
+stond daar als een grenspaal, die niet overschreden zoude worden.
+
+</p>
+<p>De <i>Albatros</i> koerste dan ook van dit punt af zuiver zuidwaarts, zonder evenwel hare snelheid te matigen.
+
+</p>
+<p>En wat voerde Frycollin gedurende dien merkwaardigen tocht uit?
+
+</p>
+<p>Frycollin bleef in zijne kajuit en hield zich stil als een muis. Hij trachtte den geheelen dag te slapen en maakte daarop
+slechts op de tijdstippen der maaltijden eene loffelijke uitzondering.
+
+</p>
+<p>Dan hield hem Fran&ccedil;ois Tapage, onze bekende kok aan boord, gezelschap en maakte gaarne van de gelegenheid gebruik, om met
+zijne angsten den spot te drijven.
+
+</p>
+<p>&#8220;Waarlijk, mijn jongen,&#8221; zei hij, &#8220;je schreeuwt dus niet meer?&#8221;
+
+</p>
+<p>De neger bromde iets tusschen de tanden.
+<a id="d0e3794"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e3794">135</a>]</span></p>
+<p>&#8220;Je moet je anders niet geneeren. Je weet, met een paar uren in die balie aan een lang touw, ben je er af!... Kan je dat niet
+bekoren?.... Niet?&#8221;
+
+</p>
+<p>Frycollin zette een gezicht, alsof hij kiespijn had.
+
+</p>
+<p>&#8220;Met de snelheid, die wij bezitten, moet zoo&#8217;n luchtbad een uitstekend middel voor de rheumatiek wezen! Lijd je aan rheumatiek?&#8221;
+
+</p>
+<p>Frycollin knikte neen.
+
+</p>
+<p>&#8220;Hoe jammer, niet waar? Je zoudt dadelijk genezen worden.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Mij dunkt, dat bij die snelheid alles uit zijne voegen gerukt wordt,&#8221; jammerde Frycollin.
+
+</p>
+<p>&#8220;Dat is best mogelijk, mijn goede Fry. Maar weet je wat nogal geruststellend is?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Wat dan, master Tapage?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Dat is, dat wij zoo snel vliegen, dat, al ging de boel uit elkaar, wij toch niet vallen kunnen.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Meent gij?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Op mijn woord van Gasconjer!&#8221;
+
+</p>
+<p>Dat was het stopwoord van den luidruchtigen Franschman en daartegen was niets in te brengen.
+
+</p>
+<p>Om evenwel de waarheid te zeggen en zonder in de overdrijving van Fran&ccedil;ois Tapage te vervallen, dient toch vermeld te worden,
+dat, dank zij die overgroote snelheid, de arbeid der opstuwende schroeven veel gemakkelijker was. De <i>Albatros</i> gleed over de luchtlaag, die haar droeg, als ware zij een Congrevische vuurpijl.
+
+</p>
+<p>&#8220;En zal dat lang duren?&#8221; vroeg Frycollin.
+
+</p>
+<p>&#8220;Alles hangt af van hetgeen gij door lang verstaat.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Lang, wat men lang duren noemt!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Och neen,&#8221; antwoordde de snaaksche kok. &#8220;Eenvoudig gedurende het geheele leven!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;O wee!....&#8221; riep de neger uit, die met zijne jammerklachten weer begon.
+
+</p>
+<p>&#8220;Pas op, Fry, pas op!&#8221; zei Tapage, terwijl hij den vinger waarschuwend ophief.
+
+</p>
+<p>De neger keek hem aan zonder met jammeren op te houden.
+
+</p>
+<p>&#8220;Ja, pas op,&#8221; vervolgde Fran&ccedil;ois Tapage; &#8220;want de baas zou, zooals men in mijn land zegt, je wel weer eens op dien schommel
+kunnen zetten!&#8221;
+
+</p>
+<p>Daarop slikte Frycollin met de dubbele portie vleesch, die hij in den mond stak, zijne zuchten in.
+
+</p>
+<p>Intusschen hadden de voorzitter Uncle Prudent en zijn secretaris Phil Evans, dat waarachtig geen mannen waren, om zich bij
+nuttelooze jammerklachten te bepalen, eene beslissing genomen.
+
+</p>
+<p>Het was buiten kijf, dat eene ontvluchting tot de onmogelijkheden behoorde. Maar.... was het niet doenlijk om den voet op
+den <a id="d0e3846"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e3846">136</a>]</span>aardbol te kunnen zetten, zoo rees de vraag: of men aan zijne bewoners de wederwaardigheden kon laten weten, die den voorzitter
+en den secretaris van Weldon-Institute getroffen hadden sedert hunne verdwijning, zoo ook wie hen ontvoerd had en aan boord
+van welke vliegende machine zij gevangen gehouden werden, om daardoor wellicht eene stoutmoedige poging hunner vrienden uit
+te lokken, ten einde hen uit de handen van dien Robur te bevrijden? Maar, groote God! op welke wijze moest die poging ten
+uitvoer gelegd worden?
+
+</p>
+<p>Gemeenschap aanknoopen? Maar hoe en door welk middel?
+
+</p>
+<p>Zou het voldoende zijn de in nood verkeerende zeelieden na te volgen, die een brief, waarin de plek der schipbreuk bekend
+gesteld is, in eene flesch sluiten en die in zee werpen?
+
+</p>
+<p>Maar hier was de atmospheer de zee. Daarop zou die flesch niet drijven. Slagen was hier niet denkbaar, tenzij de flesch op
+een voorbijganger viel, op gevaar af hem de hersenpan te verbrijzelen. Neen, zoo&#8217;n flesch zou waarschijnlijk niet gevonden
+worden.
+
+</p>
+<p>En toch hadden de beide gevangenen slechts dit middel ter hunner beschikking, en zij waren op het punt daartoe eene flesch
+uit den scheepsvoorraad te bezigen, toen Uncle Prudent een anderen inval had. Hij snuifde, zooals men weet. En hoewel dat
+geene fraaie gewoonte is, zoo kan hem die toch als Amerikaan, die zich aan erger kon schuldig maken, vergeven worden. In zijne
+hoedanigheid van snuiver bezat hij natuurlijk eene snuifdoos,&#8212;die op dit oogenblik ledig was. Die snuifdoos was van aluminium
+vervaardigd. Wanneer die naar beneden geworpen was en zij werd door een eerlijk man gevonden, dan zou hij haar oprapen en
+haar naar een politie-bureau brengen. Daar zou men van den daarin besloten brief kennis nemen, die bestemd was om den toestand
+der beide slachtoffers van Robur den Veroveraar te onthullen.
+
+</p>
+<p>Dat werd ten uitvoer gebracht.
+
+</p>
+<p>De brief was kort, maar deelde toch alles mede, en gaf het adres van Weldon-Institute op, met het verzoek om hem daarheen
+te zenden.
+
+</p>
+<p>Toen de voorzitter Uncle Prudent dat schrijven in de snuifdoos besloten had, omwikkelde hij deze met een stevigen linnen lap,
+zoowel om haar te beletten gedurende den val open te gaan, als om te voorkomen, dat zij door den schok verbrijzeld zoude worden.
+
+</p>
+<p>Er bleef thans niets meer over, dan op eene gunstige gelegenheid te wachten.
+
+</p>
+<p>En inderdaad, het moeielijkste van de onderneming was, om gedurende die dolle vlucht over Europa, uit de roef te komen, over
+het dek te kruipen, op gevaar af door den snijdenden luchtstroom medegevoerd te worden. En dat alles moest in het geheim geschieden.
+
+</p>
+<p>Van eene andere zijde moest gezorgd worden, dat die snuifdoos <a id="d0e3868"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e3868">137</a>]</span>niet in eenige zee, meer of ander water viel. In dat geval zou zij onherroepelijk verloren gaan.
+
+
+</p>
+<p></p>
+<div class="divFigure">
+<p class="legend"><img border="0" src="images/p137.jpg" alt="Uncle Prudent boog zich over het boord der verschansing heen. (Bladz. 139)."></p>
+<p class="figureHead">Uncle Prudent boog zich over het boord der verschansing heen. (Bladz. <a href="#d0e3906">139</a>).
+</p>
+</div><p>
+
+<a id="d0e3878"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e3878">138</a>]</span></p>
+<p>Toch bestond de mogelijkheid voor de twee gevangenen, om door dit middel gemeenschap met de bewoonde wereld te verkrijgen.
+Dus het moest beproefd worden.
+
+</p>
+<p>Maar het was thans dag. Het was beter den nacht af te wachten, om dan, hetzij eene vermindering van snelheid, hetzij eene
+kortstondige halt te benuttigen, ten einde buiten de roef te kunnen komen. Dan zou wellicht de verschansing ongemerkt bereikt
+kunnen worden, om de kostbare snuifdoos boven eene stad&#8212;niet anders dan boven eene stad te laten vallen.
+
+</p>
+<p>Maar al waren alle die omstandigheden aanwezig geweest, dan nog zou het voornemen, althans dien dag&#8212;niet uitvoerbaar geweest
+zijn.
+
+</p>
+<p>Toen de <i>Albatros</i> toch ter hoogte van den Gousta-berg het Noorweegsche vasteland den rug of beter den achtersteven toegekeerd had, had zij
+nagenoeg zuid gekoerst. Even buiten de kust gekomen, had zij den lengtegraad van Parijs gevolgd. Het luchtvaartuig stevende
+dus over de Noordzee langs hare geheele lengte-as, en veroorzaakte de grootste verbazing aan boord van de duizenden vaartuigen,
+die de kustvaart tusschen Engeland, Schotland, Noorwegen, Zweden, Rusland, Duitschland, Denemarken, Nederland, Belgi&euml; en Frankrijk
+uitoefenden.
+
+</p>
+<p>Wanneer de snuifdoos niet op het dek zelf van een van die vaartuigen viel, dan zou zij ongetwijfeld zinken.
+
+</p>
+<p>Uncle Prudent en Phil Evans waren dus verplicht een gunstiger oogenblik af te wachten. Daarenboven zou zich weldra eene voortreffelijke
+gelegenheid voordoen.
+
+</p>
+<p>Het was ongeveer tien uur in den avond, toen de Albatros de kusten van Frankrijk ter hoogte van Duinkerken bereikte. De avond
+was vrij somber. Gedurende een oogenblik kon men de electrische stralen van den vuurtoren op Griz-nez zich zien kruisen met
+die van den vuurtoren van Dover, welker beide lichttoestellen de geheele breedte van het Pas-de-Calais verlichten.
+
+</p>
+<p>Daarna stevende de <i>Albatros</i> boven het Fransche grondgebied, terwijl zij zich op eene hoogte van duizend meters boven de oppervlakte van den grond hield.
+
+</p>
+<p>Hare vaart was niet getemperd geworden. Het luchtschip snorde als een bom boven de zoo talrijke steden, dorpen en gehuchten
+in die rijke departementen van noordelijk Frankrijk. Steeds langs den meridiaan van Parijs voortijlende, waren het nu Duinkerken,
+Doulens, Amiens, Creil, Saint Denis, die als het ware daaronder voorbijschoten. Niets deed de <i>Albatros</i> van hare lijnrechte vaart afwijken. Het was ongeveer middernacht toen zij boven de Licht-Stad kwam, een naam, dien Parijs
+ten volle verdient, zelfs wanneer hare bewoners te bed zijn of zijn moesten.
+<a id="d0e3906"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e3906">139</a>]</span></p>
+<p>Welke gril bracht den ingenieur Robur er toe om boven die wereldstad stil te houden? Wie zal dat ooit kunnen ontraadselen?
+Zooveel is zeker, dat de <i>Albatros</i> daalde, totdat zij de stad slechts op weinige honderden voeten naderde.
+
+</p>
+<p>Robur trad toen buiten zijne kajuit en de geheele bemanning kwam toen op het dek en rondom de verschansing, zoowel om het
+heerlijke panorama te genieten, als om weer eens kalme lucht in te ademen.
+
+</p>
+<p>Uncle Prudent en Phil Evans wachtten zich wel om de gelegenheid, die zich aanbood, te laten ontsnappen, zonder haar te benutten.
+Beiden zochten, na hunne roef verlaten te hebben, een eenzaam plekje op, om het meest gunstige oogenblik af te wachten. Vooral
+moesten zij vermijden, dat zij gezien werden.
+
+</p>
+<p>De <i>Albatros</i>, aan eene reusachtige tor gelijk, gleed zacht over de groote stad. Zij doorliep de lijn der boulevards, welke toen zoo prachtig
+verlicht waren met de electrische toestellen van Edison. Het geraas der rijtuigen, die nog in de straten rondreden, steeg
+tot bij het luchtschip op, alsook het gerol en geratel der treinen op de talrijke spoorwegen, die zich als stralen naar Parijs
+richten.
+
+</p>
+<p>Daarna kwam het gevaarte ter hoogte van de hoogste monumenten zweven, alsof het tegen den kogel, die het Pantheon bekroont,
+of tegen het kruis der Invaliden had willen stooten. Daarna fladderde het van de twee minarets van het Trocadero tot aan den
+metalen toren op het Champ de Mars, welks overgroote reflector de geheele hoofdstad met electrisch licht overstroomde.
+
+</p>
+<p>Die luchtwandeling, dat nachtelijk flaneeren duurde ongeveer een uur. Het was als een rustpunt in den dampkring, alvorens
+de eindelooze reis te hervatten.
+
+</p>
+<p>En waarachtig, de ingenieur Robur wilde waarschijnlijk aan de Parijzenaars het schouwspel van een <span class="corr" title="Bron: hemellicham">hemellichaam</span> verschaffen, dat niet door hunne sterrenkundigen voorspeld was. De verlichtingstoestellen der <i>Albatros</i> werden in werking gebracht en twee schitterende stralenbundels stortten zich uit over de pleinen, de squares, de tuinen,
+de paleizen, over de zestigduizend huizen der stad en verlichtten den gezichteinder van de eene kim tot de andere.
+
+</p>
+<p>En de <i>Albatros</i> was ditmaal gezien geworden,&#8212;maar niet alleen gezien, ook gehoord; want Tom Turner had zijne trompet aan de lippen gebracht
+en overstelpte de stad met eene schetterende fanfare.
+
+</p>
+<p>Uncle Prudent boog zich in dat oogenblik over het boord der verschansing heen, opende de hand en liet de snuifdoos vallen.
+
+</p>
+<p>Bijna gelijktijdig steeg de <i>Albatros</i> in het luchtruim op.
+
+</p>
+<p>Maar haar vergezelde in dien Parijschen hemel een oorverdoovend hoerah der menigte, die nog talrijk was op de boulevards.&#8212;Het
+was een hoerah van verbazing, hetwelk den grilligen meteoor gold.
+<a id="d0e3947"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e3947">140</a>]</span></p>
+<p>Plotseling werden de verlichtingstoestellen van de <i>Albatros</i> buiten werking gesteld. Het duister heerschte wederom rondom het luchtschip evenals de vorige doodsche stilte. Toen werd
+weer vooruit gestevend met eene snelheid van tweehonderd kilometers in het uur.
+
+</p>
+<p>Dat was alles wat men van Frankrijks hoofdstad te zien kreeg. Inderdaad niet veel.
+
+</p>
+<p>Tegen vier uur in den ochtend had de <i>Albatros</i> het geheele Fransche grondgebied in schuine lijn overgestoken. Daarbij had zij, om geen tijd te verliezen met het overstijgen
+der Pyrenee&euml;n of der Alpen, koers over de Provence gezet tot bij de uiterste punt van Kaap Antibes.
+
+</p>
+<p>Tegen negen uur stonden de San Pietrini verzameld op het terras van de Sint-Pieterskerk te Rome en waren onthutst, toen zij
+het luchtschip over de Eeuwige Stad zagen heenstevenen.
+
+</p>
+<p>Twee uren later wiegelde het een oogenblik, terwijl het de baai van Napels beheerschte, te midden der krullen van de rookwolken
+van den Vesuvius.
+
+</p>
+<p>Eindelijk na de Middellandsche zee in schuinen koers overgestevend te zijn, werd de <i>Albatros</i> door de kustwachters van de Goulet op de Tunische kust geseind.
+
+</p>
+<p>Na Amerika had het luchtschip Azi&euml; bezocht. Na Azi&euml;, Europa. Dat waren meer dan dertigduizend kilometers, die door het bewonderenswaardige
+luchtgevaarte in minder dan drie-en-twintig dagen afgelegd waren.
+
+</p>
+<p>En nu, nu was het op het punt om de reis boven de bekende en onbekende streken van het Afrikaansche vasteland te ondernemen.
+
+</p>
+<p>Misschien verlangt de lezer te weten, wat er van de beruchte snuifdoos geworden is, nadat ze door Uncle Prudent buiten boord
+geworpen was?
+
+</p>
+<p>Die snuifdoos was in de Rivoli-straat vlak voor het huis, dat nummer 210 voert, neergekomen. Die straat was toen geheel verlaten.
+Den volgenden morgen werd die doos door eene eerlijke straatveegster opgeraapt, die haar naar de Prefektuur van Politie bracht.
+
+</p>
+<p>Daar werd zij aanvankelijk als eene kleine helsche machine beschouwd, met ontplofbare stoffen gevuld. Zij werd eerst uiterst
+voorzichtig uit den linnen lap, die haar omwikkelde, ontrold, en toen met nog meer voorzichtigheid geopend.
+
+</p>
+<p>Ja, eene soort uitbarsting had plaats.... De Chef der algemeene veiligheid, met die opening belast, had een vreeselijk niezen
+niet kunnen weerhouden.
+
+</p>
+<p>Maar, daarna werd de brief uit de snuifdoos te voorschijn gehaald en tot algemeene verbazing las men het navolgende:
+
+
+<a id="d0e3983"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e3983">141</a>]</span></p>
+<div class="blockquote">
+<p>&#8220;Uncle Prudent en Phil Evans, de voorzitter en de secretaris van Weldon-Institute te Philadelphia zijn geschaakt en ontvoerd
+door het luchtschip van den ingenieur Robur.
+
+Doet daarvan mededeeling aan de vrienden en bekenden!
+
+
+</p>
+<p class="alignright">(w.g.) <span class="smallcaps">Uncle Prudent</span> en <span class="smallcaps">Phil Evans</span>.&#8221;
+</p>
+</div><p>
+
+
+</p>
+<p>Thans was het onverklaarbaar luchtverschijnsel eindelijk aan de bewoners der Beide Halfronden verklaard. Daardoor werd de
+rust en de kalmte aan de geleerden der talrijke Sterrenwachten, die over de geheele aarde verspreid zijn, weergegeven.
+
+
+
+
+</p>
+<div class="footnotes">
+<hr class="fnsep">
+<p class="footnote"><span class="label"><a id="d0e3707" href="#d0e3707src" class="noteref">1</a></span> De Vliegende Hollander, zoo wordt genoemd een sneltrein tusschen Amsterdam en Rotterdam, vice-versa, die zonder eenige tusschenstations
+aan te doen, den afstand tusschen de beide koopsteden in een uur en tien minuten aflegt.
+</p>
+</div>
+<p class="div1"><a id="d0e3998"></a><span class="pagenum">
+[<a href="#d0e7153">Inhoud</a>]
+</span></p>
+<h2 class="label">XII.</h2>
+<h2>Waarin de ingenieur Robur te werk gaat, alsof hij wil mededingen naar den Monthyon-prijs.</h2>
+<p>Op dit punt van de rondvliegreis der <i>Albatros</i> gekomen, zal het zeker wel geoorloofd zijn de navolgende vraagpunten te stellen:
+
+</p>
+<p>Wie was die Robur toch, wiens naam alleen men tot nog toe vernam?
+
+</p>
+<p>Bracht hij zijn leven in de boven luchtlagen door? Rustte zijn luchtvaartuig nooit?
+
+</p>
+<p>Bezat hij geen toevluchtsplaats in den een of anderen ontoegankelijken Staat, alwaar hij aanleggen kon, al was het dan niet
+om uit te rusten, dan toch om zijn mondvoorraad en andere benoodigdheden voor zijn luchtschip te vernieuwen?
+
+</p>
+<p>Het zou vreemd genoemd moeten worden, wanneer het niet zoo was. De vliegende dieren, met den krachtigsten wiekslag bedeeld,
+hebben toch ergens eene schuilplaats, hebben toch ergens een nest.
+
+</p>
+<p>Maar, wat dacht de ingenieur Robur met zijne twee gevangenen te doen, die wel is waar hinderlijk, maar toch voor hem slechts
+bijzaak waren? Was hij van plan ze in zijne macht te houden en hen zoo tot eene eeuwigdurende vliegreis te doemen?
+
+</p>
+<p>Of wel zou hij hen, na ze over centraal-Afrika, over Zuid-Amerika, over Australi&euml;, over den Indischen Oceaan, over den Atlantischen
+Oceaan, over de Groote Stille Zuidzee rondgevoerd te hebben, om hen ondanks hen zelven te overtuigen omtrent de mogelijkheid
+van uitvoering der luchtvaart, de vrijheid weergeven en zich vergenoegen met hen te zeggen:
+
+</p>
+<p>&#8220;En nu, heeren, hoop ik, dat gij in de toekomst wat minder <a id="d0e4022"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e4022">142</a>]</span>ongeloof zult toonen met betrekking tot het &#8216;zwaarder dan de lucht.&#8217; Gaat nu in vrede en zondigt voortaan niet meer door eenvoudige
+ontkenning.&#8221;
+
+</p>
+<p>Het is ons vooralsnog onmogelijk op die vragen te antwoorden. Dat is het geheim der toekomst. Wellicht zal dat eenmaal ontsluierd
+worden.
+
+</p>
+<p>In ieder geval, al bestond dat nest, dat toevluchtsoord, die ververschingsplaats, zoo beijverde Robur zich niet die op de
+noordkust van Afrika te zoeken. Hij vergenoegde zich met het einde van dien dag te besteden aan het overstevenen van het Regentschap
+Tunis, van Kaap Bon of Raz Addar af tot Kaap Karthago, nu eens grillig fladderende, dan weer nauwelijks zwevende. Een weinig
+later werd zuidwaarts gestuurd en volgde de <i>Albatros</i> het bewonderenswaardige dal der Medjerda, waarbij zij het geelachtig water van die rivier, hetwelk te midden van cactus-
+en laurierroos-struiken kronkelde, in het oog hield.
+
+</p>
+<p>Overal deed zij honderden parkieten opvliegen, die op de telegraafdraden rustten en daar de berichten schenen af te wachten,
+om ze onder hare vleugelen mede te nemen.
+
+</p>
+<p>Toen de nacht inviel, zweefde de <i>Albatros</i> boven de grenzen van Kroumerij&euml;, en bevond zich toen nog een enkele Kroumir buiten, dan bleef die voorzeker niet in gebreke
+om ter aarde te vallen, het aangezicht in het stof te verbergen en Allah om bijstand te bidden bij het verschijnen van dien
+reusachtigen adelaar.
+
+</p>
+<p>Den volgenden morgen ontwaarde men Bone en de bevallige heuvels in de omstreken van die stad gelegen. Daarna verscheen Philippeville,
+thans reeds Klein Algiers genoemd, met hare nieuwe boogvormige kaden, hare bewonderenswaardige wijngaarden, welker groene
+twijgen het geheele landschap overdekken, hetwelk daardoor het uiterlijk verkrijgt, alsof het uit de Bordeaux- of Bourgogne-streken
+geknipt ware.
+
+</p>
+<p>Die tocht van vijfhonderd kilometers over Groot en Klein Kabyli&euml; bereikte tegen het middaguur zijn eindpunt ter hoogte van
+de Kasbah van Algiers.
+
+</p>
+<p>Welk schouwspel toen voor de passagiers van het zwevende luchtvaartuig!
+
+</p>
+<p>Die reede, welke zich tusschen Kaap Matifou en Pescadospunt opende; die kuststrook, welke bezaaid was met paleizen, met marabouts
+en met villa&#8217;s; die grillige dalen, welke met wijnstokken als met mantels bekleed waren; die Middellandsche zee, zoo blauw
+van water, waarop de paketbooten stevenden en waarvan de grootsten, de Transatlantische niet veel grooter dan eenvoudige stoombarkassen
+schenen!
+
+</p>
+<p>Zoo bereikte men Oran, de schilderachtige, welker bewoners, die <a id="d0e4048"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e4048">143</a>]</span>zich in hunne tuinen verlaat mochten hebben, de <i>Albatros</i> te midden van een schitterenden sterrenhemel konden ontwaren.
+
+</p>
+<p>Uncle Prudent en Phil Evans vroegen zich af, aan welke gril de ingenieur Robur gehoorzaamde, toen hij hunne zwevende of beter
+vliegende gevangenis zoo liet zweven boven het Algerijnsche grondgebied, dat als eene voortzetting van Frankrijk aan de overzijde
+van die zee, welke terecht den naam van Fransch meer draagt, kan beschouwd worden. Wanneer het een gril was, dan was die gril
+twee uren na zonsondergang waarschijnlijk bevredigd. Want toen richtte de roerganger met eene enkele beweging van het stuurrad
+de <i>Albatros</i> zuidwestwaarts, en den volgenden ochtend, toen het luchtschip het Tell-gebergte overschreden had, zagen de passagiers de
+zon boven de Sahara, die uitgestrekte zandwoestijn, opgaan.
+
+</p>
+<p>Ziehier, welke koers den dag van den 8<sup>sten</sup> Juli genomen werd.
+
+</p>
+<p>Vooreerst kreeg men uitzicht op Geryville, een klein gehucht, hetwelk evenals Laghouat op de grenzen der woestijn gesticht
+werd, tot vergemakkelijking der gemeenschap bij de latere verovering van Kabyli&euml;. Daarna trok men den bergpas van Stillen
+door. Dit ging met eenige moeielijkheid gepaard, daar de wind, die hevig doorstond, tegen was. Vervolgens stevende men over
+de woestijn, nu eens langzaam zwevende over de groene oasen of ksarren, dan weer voortijlende met een stoute vaart, die de
+gypa&euml;ten in hunne vlucht voorbij-ijlde. Men moest zelfs verscheidene malen vuur geven op die vreeselijke vogels, die er niet
+voor terugdeinsden zich bij troepen van twaalf tot vijftien stuks op het luchtschip te werpen, tot grooten schrik van den
+armen Frycollin.
+
+</p>
+<p>Maar, konden de gypa&euml;ten slechts met vervaarlijke kreten die geweerschoten beantwoorden of met hunne scherpe bekken en gierenklauwen
+dreigen, de menschelijke inboorlingen van het land, niet minder woest dan het gedierte, grepen hunne geweren en spaarden hunne
+kogels niet, vooral toen het luchtschip den Zoutberg voorbijkwam, welks groen en violetachtig geraamte door zijn witten sneeuwmantel
+heenscheen.
+
+</p>
+<p>Men beheerschte toen de Groote Sahara.
+
+</p>
+<p>Daar kon men nog de overblijfselen van de bivouacs van Abd-el-Kader bespeuren.
+
+</p>
+<p>Daar is de streek steeds gevaarlijk voor den Europeeschen reiziger, vooral wanneer hij verzeild raakt op het grondgebied van
+het bondgenootschap der Beni-Mzal.
+
+</p>
+<p>De <i>Albatros</i> moest toen in hooger luchtlagen stijgen, om aan een doorkomen van den simoun, dien gevaarlijken woestijnwind, te ontsnappen.
+De stormvlaag joeg toch golven van roodachtig zand over den bodem voort, zooals de vloed bij het doorstaan het schuim van
+den Oceaan bij het naderen van ondiepe stranden opjaagt.
+<a id="d0e4078"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e4078">144</a>]</span></p>
+<p>Later verschenen de treurige hoogvlakten van Chebka, alwaar zich geheele velden van een zwartachtigen lavatrachiet tot aan
+het groene en schoone dal van Ain-Massin uitstrekten.
+
+</p>
+<p>Men kan zich moeielijk de verscheidenheid voorstellen dier streken, die door den blik in haar geheel omvat werden.
+
+</p>
+<p>Op de heuvelrijen, met groen geboomte en struiken bedekt, volgden lange grijsachtige terreinplooien, die zich als een arabische
+burnou uitstrekten en welker prachtige plooiwrongen den bodem tot een zeer geaccidenteerd terrein maakten.
+
+</p>
+<p>In de verte werden &#8220;oueds&#8221;, die bergstroomen met hare woelige wateren ontwaard, daarbij palmboombosschen, groepen hutten,
+geschaard op eene heuvelverheffing, die zich daar, bij den horizon rondom hunne moskee&euml;n geschaard, voordeden als gebakjes,
+op den bodem rondom een tulband uitgespreid. Zoo kreeg men gezicht op Metlifi, waar een godsdienstig opperhoofd, de groote
+Marabout Sidi Chiek verblijf houdt.
+
+</p>
+<p>Verscheiden honderd kilometers werden, voordat de nacht inviel, boven een uitgestrekt grondgebied, hetwelk door groote duinen
+doorsneden was, afgelegd.
+
+</p>
+<p>Wanneer de <i>Albatros</i> had willen aanleggen, dan had zij voorzeker het anker geworpen in de laagvlakte der oase van Ouargla, welke in een onmetelijk
+woud van palmboomen verscholen ligt. De stad vertoonde zich zeer duidelijk met hare drie afzonderlijke kwartieren, met het
+paleis van den Sultan, eene soort van versterkte Kasbah, met hare huizen, opgetrokken in bouwsteenen, welke in de zonnewarmte
+gebakken waren, en met hare artesische bronnen, die in den dalbodem geboord waren, en waaruit het luchtschip zijn voorraad
+water had kunnen vernieuwen. Maar de afgelegde reis was met zulk eene snelheid volvoerd, dat het Hydaspes-water, in de vallei
+van Cachemir opgepompt, nog zoo overvloedig in de waterketels van de <i>Albatros</i> aanwezig was, dat aan geen water-innemen daar te midden van de woestijnen van Afrika gedacht werd.
+
+</p>
+<p>Werd de <i>Albatros</i> door de Arabieren, door de Mozabiten, door de Touaregs, door de negers, die de oase van Ouargla bewonen, bespeurd? Voorzeker,
+daar zij met honderden geweerschoten begroet werd, welker kogels machteloos naar beneden vielen, zonder het gevaarte te hebben
+kunnen bereiken.
+
+</p>
+<p>Daarna viel de nacht in, die stille nacht in de woestijn, welks geheimen door Felicien David zoo dichterlijk in welluidende
+klanken als muziek vertolkt zijn.
+
+</p>
+<p>Gedurende de volgende uren werd zuidwestwaarts gestuurd en sneed men den weg naar El Golea, die in 1859 door den onverschrokken
+Franschman Duveyrier verkend was.
+
+
+</p>
+<p></p>
+<div class="divFigure">
+<p class="legend"><img border="0" src="images/p145.jpg" alt="Steeg een machtig geloei op van geheele kudden olifanten en buffels. (Bladz. 149)."></p>
+<p class="figureHead">Steeg een machtig geloei op van geheele kudden olifanten en buffels. (Bladz. <a href="#d0e4258">149</a>).
+</p>
+</div><p>
+
+
+</p>
+<p>De duisternis was zwart en dik. Men kon nog niets ontwaren van <a id="d0e4116"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e4116">145</a>]</span>de Transsaharasche spoorbaan, die volgens het project Duponchel ontworpen is. Dat zal een lange ijzeren band zijn, die Algiers
+<a id="d0e4118"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e4118">146</a>]</span>langs Laghouat en Gardaia met Tombouctou in verbinding moet brengen en bestemd is, om later aan de Bocht van Guinea aan te
+sluiten.
+
+</p>
+<p>De <i>Albatros</i> kwam nu in de equatoriaalstreken aan en overschreed den Kreeftskeerkring.
+
+</p>
+<p>Op een afstand van duizend kilometers van de noordelijke Saharagrens bereikte zij den weg, alwaar de majoor Laing in 1846
+den dood gevonden heeft.
+
+</p>
+<p>Zij sneed het pad, hetwelk door de karavanen van Marokko naar Soudan gevolgd wordt, en zweefde over dat gedeelte der woestijn,
+hetwelk door de Touaregs afgeschuimd wordt. De passagiers van het luchtschip hoorden het &#8220;zandgezang&#8221;, een soort van zacht
+en klagend gemurmel, hetwelk aan den bodem schijnt te ontsnappen.
+
+</p>
+<p>Een enkel voorval deed zich voor. Eene wolk van sprinkhanen steeg uit de vlakte in de ruimte op, en er viel eene zoodanige
+menigte van aan boord van het luchtvaartuig, dat het gevaar liep om &#8220;te gronde te gaan&#8221;. Maar men haastte zich, dat overwicht
+over boord te werpen, behalve een paar honderdtallen, die door Fran&ccedil;ois Tapage uitgezocht en verzameld werden. Hij bereidde
+ze op zoo smakelijke wijze, dat toen Frycollin ze proefde, deze zijne gewone angsten voor een oogenblik vergat.
+
+</p>
+<p>&#8220;Drommels, die zijn even lekker als garnalen,&#8221; zei de neger.
+
+</p>
+<p>Men bevond zich toen op een afstand van achttien kilometers van de oase Ovaryla, en naderde de noordergrens van het onmetelijke
+rijk, dat Soudan genoemd wordt.
+
+</p>
+<p>Tegen twee uur in den namiddag verscheen dan ook eene stad, die aan de bocht, welke door een grooten stroom gevormd wordt,
+gelegen is.
+
+</p>
+<p>Die stroom was de Niger.
+
+</p>
+<p>Die stad was Tombouctou.
+
+</p>
+<p>Tot heden was dat Afrikaansche Mekka slechts door reizigers, afkomstig van het Oude Wereldrond, bezocht geworden. Daaronder
+telde men mannen als: Bazouta, Khazan, Imbert, Mungo Park, Adam, Laing, Caill&eacute;, Barth, Lenz, enz. enz. Maar dien dag voerde
+het grootste toeval twee Amerikanen derwaarts, die alsnu bij hun terugkeer in hun vaderland,&#8212;wanneer zij daar ooit wederkeerden,&#8212;over
+die stad <i>de visu</i>, <i>de auditu</i> en zelfs <i>de olfactu</i> zouden kunnen getuigen.
+
+</p>
+<p><i>De visu</i>:&#8212;omdat hun blik kon waren over al de punten van den driehoek, metende vijf of zes kilometers oppervlakte, die de stad vormt.
+
+</p>
+<p><i>De auditu</i>:&#8212;omdat het dien dag groote marktdag was en er een verschrikkelijk groot spektakel gemaakt werd.
+<a id="d0e4160"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e4160">147</a>]</span></p>
+<p><i>De olfactu</i>:&#8212;omdat de reukzenuw meer dan onaangenaam aangedaan werd door de geuren, die opstegen van het plein Youboe-Kamo, alwaar de
+vleeschhal zich dicht bij het paleis der oude koningen So-Ma&iuml;s verhief, en er van hygi&euml;nisch staatstoezicht geen sprake was.
+
+</p>
+<p>Maar, al getuigde ook het meerendeel der zintuigen voor het aanwezen der Afrikaansche hoofdstad, zoo meende toch de ingenieur
+Robur, dat het zijn plicht was, om den voorzitter en den secretaris van Weldon-Institute in kennis te stellen, dat zij het
+buitengewone voorrecht genoten de Koningin van Soudan, die thans in de macht der Touaregs van Taganet is, te aanschouwen.
+
+</p>
+<p>&#8220;Tombouctou, heeren!&#8221; zei hij hen op denzelfden toon, als hij twaalf dagen vroeger: &#8220;Indi&euml;, heeren&#8221;, aangekondigd had.
+
+</p>
+<p>Daarna vervolgde hij:
+
+</p>
+<p>&#8220;Tombouctou ligt op den 18<sup>den</sup> graad noorderbreedte en op 5&deg;56&#8217; westerlengte van den meridiaan van Parijs. De stad wordt gerekend zich op tweehonderd vijf
+en veertig meters boven den gemiddelden stand der zeeoppervlakte te verheffen. Zij is niet zonder belangrijkheid, want zij
+telt twaalf of dertien duizend inwoners en was vroeger beroemd door de kunsten en wetenschappen, die er beoefend werden.&#8212;Misschien
+gevoelt gij aanvechting om er te ontschepen en er eenige dagen door te brengen?&#8221;
+
+</p>
+<p>Een zoodanig voorstel kon niet anders dan spottenderwijze door den ingenieur Robur gedaan zijn. En dat was ook zoo; want dadelijk
+daarop hernam hij dan ook:
+
+</p>
+<p>&#8220;Maar, volgens mij, zou het voor vreemdelingen uiterst gevaarlijk zijn, te midden van die Negers, die Berberen, die Foullanen,
+die Touaregs, enz. enz. die de landstreek bewonen, te verschijnen. En ik voeg er bij, dat het des te gevaarlijker zou zijn,
+nu wij met een luchtschip in hunne oase zouden nederdalen. Dat zou hun wantrouwen voorzeker in groote mate opwekken.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Mijnheer Robur,&#8221; antwoordde de secretaris Phil Evans op bitsen toon, &#8220;om het genoegen te smaken u te kunnen verlaten, zouden
+wij het er wel op willen wagen, door die inboorlingen minder welwillend te worden onthaald. Wanneer wij tusschen twee gevangenissen
+te kiezen hadden, dan zou onze keuze gauw uitgesproken zijn: Liever Tombouctou dan de <i>Albatros</i>!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Dat hangt van den smaak af,&#8221; hernam de ingenieur. &#8220;Ik zal in ieder geval mij wel wachten de proef te nemen, want ik ben verantwoordelijk
+voor de veiligheid der gasten, die mij de eer aandoen met mij te reizen...&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Dus, ingenieur Robur,&#8221; zei de voorzitter Uncle Prudent, die van verontwaardiging trilde en zich niet meer bedwingen kon,
+&#8220;dus gij vergenoegt u niet met de rol van gevangenbewaarder, die gij zoo <a id="d0e4189"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e4189">148</a>]</span>waardig vervult. Bij de misdaad, op onze personen gepleegd, voegt gij ook nog het beleedigen uwer slachtoffers?...&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;O, mijnheer Prudent, beleedigen!... Welk een woord!... hoogstens ietwat bespotten.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Bij den hemel, mijnheer! Pas op!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Ik antwoord u zoo kalm mogelijk.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Zijn er dan geen wapens aan boord?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;O, wat dat betreft, een geheel arsenaal. De <i>Albatros</i> is goed voorzien.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Twee revolvers zouden voldoende zijn!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Twee revolvers?... Voldoende... voor wat?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Als ik de eene in de hand had en gij de andere, dan...&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Oh, oh! een duel!&#8221; riep Robur uit.
+
+</p>
+<p>&#8220;Ja, zeker, een duel!&#8221; krijschte Uncle Prudent meer dan hij sprak.
+
+</p>
+<p>&#8220;Een duel, dat een van ons beiden het leven zou kunnen kosten?&#8221;...
+
+</p>
+<p>&#8220;Neen, niet zou kunnen, maar zeer zeker zou kosten!&#8221; bulderde Uncle Prudent in den hoogsten graad van verwoedheid.
+
+</p>
+<p>&#8220;Welnu, geachte voorzitter van Weldon-Institute, dat weiger ik.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Gij weigert?...&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Ja, ik weiger!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Gij weigert te duelleeren?...&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Zeker, ik geef er natuurlijk de voorkeur aan, om u levend bij mij te houden!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;En zelf geen gevaar te loopen, niet waar? Dat is voorzichtig en uiterst verstandig!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Of ik verstandig of niet handel, zijn uwe zaken niet. Hier aan boord handel ik, zooals ik dat goedvind. Het staat aan u om
+er over te denken zooals gij verkiest...&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Ja, dat geeft ons wat?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;En, als u dat niet bevalt, dient dan uwe klachten in...&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Onze klachten?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Ja, als gij kunt!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Als wij kunnen?... Wel, dat is reeds geschied.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Waarlijk?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Ja, waarlijk. Was het dan toch zoo moeielijk, een brief te laten vallen, terwijl wij boven het bewoonde gedeelte van Europa
+stevenden?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Hebt gij dat gedaan?&#8221; riep Robur, die zich door een onweerstaanbare opwelling van toorn liet vervoeren.
+
+</p>
+<p>&#8220;En als wij dat gedaan hadden?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Als gij dat gedaan hadt, dan zoudt gij verdienen...&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Wat dan, heer ingenieur?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Dat gij uwen brief over boord nagezonden wordt!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Welnu, werp ons dan over boord; want...&#8221;
+<a id="d0e4258"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e4258">149</a>]</span></p>
+<p>&#8220;Want?...&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Want wij hebben het gedaan!&#8221; riep Uncle Prudent uit.
+
+</p>
+<p>Robur trad met gebalde vuisten op de beide Amerikanen toe.
+
+</p>
+<p>Op een enkel zijner gebaren was Tom Turner aan het hoofd van eenigen der bemanning toegeschoten. Waarachtig, de ingenieur
+voelde eene machtige aanvechting bij zich opkomen om zijne bedreiging ten uitvoer te leggen, en... ongetwijfeld was hij bevreesd
+om aan die opwelling gehoor te geven; want... hij keerde zich eensklaps om en verdween met rassche schreden in zijne roef.
+
+</p>
+<p>&#8220;Mooi!&#8221; zei Phil Evans kortaf.
+
+</p>
+<p>&#8220;Ja, hij is bang,&#8221; antwoordde de voorzitter Uncle Prudent; &#8220;maar bij den hemel! wat hij niet heeft gedurfd, zal ik durven.
+Ja! waarachtig, ik zal het doen!&#8221;
+
+</p>
+<p>De bevolking van Tombouctou verzamelde zich in dat oogenblik op de pleinen, in de straten, op de terrassen der woningen, die
+amphitheatersgewijs gebouwd waren. In de voornaamste en rijkste kwartieren van Sankore en Sarahama, zoowel als in de conisch-vormige
+hutten van het kwartier Raguidi, gilden de priesters van boven de omgangen der minarets hunne heftigste vervloekingen uit
+jegens dat luchtmonster, hetwelk daar aan de hemeltransen verscheen. Die vervloekingen waren trouwens onschuldig genoeg en
+minder gevaarlijk dan geweerkogels.
+
+</p>
+<p>Tot in de havenplaats Kahara, welke in eene kromming van den Niger gelegen is, was alles in rep en roer. Waarachtig, als hier
+de <i>Albatros</i> geland ware, dan zou zij uit elkander gescheurd, dan zou zij vernietigd zijn geworden. Maar het luchtschip stevende voort,
+en gedurende ettelijke kilometers begeleidden haar geheele troepen ooievaars, francolynen en ibissen, allen steltvogels, die
+met het vaartuig in spoed poogden te wedijveren. Maar de snelheid van de <i>Albatros</i> was zoo groot, dat zij de luchtbewoners spoedig op aanmerkelijken afstand achtergelaten had.
+
+</p>
+<p>Tegen het vallen van den avond steeg een machtig geloei op van geheele kudden olifanten en buffels, die in deze landstreek,
+welker vruchtbaarheid bewonderenswaardig is, tehuis zijn.
+
+</p>
+<p>Gedurende de volgende vier en twintig uren ontrolde zich voor den blik van de opvarenden van de <i>Albatros</i>, die geheele landstreek, welke tusschen den Parijzer meridiaan en den tweeden graad westerlengte ligt, in de bocht, welke
+de Niger daar vormt.
+
+</p>
+<p>Waarlijk, wanneer de een of andere aardrijkskundige zoo&#8217;n luchtvaartuig ter zijner beschikking had, met welk gemak zou hij
+de topografische opname van dat land niet kunnen verrichten! Met welk eene nauwkeurigheid zou hij de terreinverheffingen kunnen
+in kaart brengen, den loop der stroomen en van hunne schatplichtige nevenrivieren kunnen aangeven, de juiste ligging der steden
+en dorpen <a id="d0e4290"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e4290">150</a>]</span>kunnen vaststellen! Dan zou men niet meer van die ledige plekken op de kaarten van midden-Afrika aantreffen; dan zou men niet
+meer van die plekken met bleeke kleuren of door gestippelde lijnen aangegeven ontwaren; niet meer van die onzekere aanduidingen,
+welke den kartograaf wanhopig maken!
+
+</p>
+<p>De <i>Albatros</i> passeerde in den ochtend van den 11<sup>den</sup> de bergen van Noordelijk Guinea. Deze landstreek is gelegen tusschen Soudan en de golf, die naar haar de Bocht van Guinea
+genoemd wordt.
+
+</p>
+<p>Bij den gezichteinder bemerkte men de scherpe omtrekken van het Kong-gebergte, die in het Koninkrijk Dahomey gelegen zijn.
+
+</p>
+<p>Uncle Prudent en Phil Evans hadden zich kunnen overtuigen, dat de richting van de <i>Albatros</i> sedert het vertrek van Tombouctou zuiver zuid geweest was. Daaruit hadden zij de gevolgtrekking gemaakt, dat, wanneer de
+koers niet gewijzigd werd, zij zes graden verder, de Evenachtslijn zouden bereiken.
+
+</p>
+<p>Waar zou de <i>Albatros</i> thans weer het vasteland gaan verlaten, om nu niet eene Behringstraat, eene <span class="corr" title="Bron: Kapische">Kaspische</span> zee, eene Noordzee, of eene Middellandsche zee over te steken, maar om zich ditmaal over den Atlantischen Oceaan, een der
+groote wereldzee&euml;n te gaan wagen?
+
+</p>
+<p>Dat vooruitzicht was niet bemoedigend voor de beide gevangenen; want de kansen om te ontvluchten zouden dan hopeloos, ja geheel
+en al nul worden.
+
+</p>
+<p>De <i>Albatros</i> stevende zeer langzaam vooruit. Het was, alsof het vaartuig aarzelde het Afrikaansche werelddeel te verlaten.
+
+</p>
+<p>Zou de ingenieur Robur er aan denken, om op zijne schreden terug te keeren?
+
+</p>
+<p>Neen, dat niet! Maar zijn geheele aandacht was op het land gevestigd, hetwelk hij op dit oogenblik overzweefde.
+
+</p>
+<p>De lezer weet,&#8212;en onze Robur wist het ook,&#8212;dat het koninkrijk Dahomey een der machtigste staten is op de Westkust van Afrika.
+Hoewel het machtig genoeg was om met zijn buurman het koninkrijk der Ashantis te kunnen beoorlogen, zijn zijne grenzen toch
+vrij beperkt, daar zijne uitgestrektheid van Noord naar Zuid slechts honderd twintig uren gaans bedraagt en zijne breedte
+van Oost naar West slechts zestig. Maar zijne bevolking wordt op achtmaal honderdduizend zielen berekend, sedert de onafhankelijke
+Staten van Ardrah en Wijdah er bij ingelijfd werden.
+
+</p>
+<p>Maar, al is het koninkrijk Dahomey niet groot, toch heeft het dikwijls van zich doen spreken.
+
+</p>
+<p>Het is berucht door de verschrikkelijke wreedheden, welke zijne jaarlijksche festiviteiten kenmerken, door zijne menschenoffers,
+door zijne vreeselijke hekatomben, die bestemd zijn om ter eere van den beheerscher, die op den troon komt, te vallen.
+<a id="d0e4332"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e4332">151</a>]</span></p>
+<p>Het is zelfs een beleefdheidsvorm van den koning van Dahomey, dat wanneer hij bezoek van eenig hoog personage of van een vreemden
+ambassadeur ontvangt, dezen met de verrassing van een geschenk van een dozijn menschenhoofden, ter zijner eere versch afgehouwen,
+te verwelkomen.
+
+</p>
+<p>En die eer geldt voor des te grooter, wanneer het de Minister van Justitie, de &#8220;mingham&#8221; zelf is, die de onthoofding verricht
+heeft, en die bij dat baantje van beul dan ook zeer handig te werk gaat.
+
+</p>
+<p>Toen nu de <i>Albatros</i> op het punt stond de grenzen van het koninkrijk Dahomey te overzweven, was de souverein Bahadon juist gestorven en de geheele
+bevolking was bij elkander gekomen, om tot de verkiezing van een opvolger over te gaan. Vandaar dat er eene zeer groote beweging
+in het land waar te nemen was, eene beweging, die Robur niet ontgaan kon en hem ook niet ontgaan was.
+
+</p>
+<p>Inderdaad, geheele gelederen van Dahomeysche landlieden richtten hunne schreden naar Abomey, de hoofdplaats des lands. Goed
+onderhouden wegen, die tusschen uitgestrekte vlakten, met reuzengras overdekt, tusschen onmetelijke maniokvelden, prachtvolle
+bosschen van palmboomen, van kokosboomen, van betelboomen, van mimosa&#8217;s, van oranjeboomen, van mangaboomen, enz. enz. kronkelden;
+ziedaar het land, dat zich voor den opgetogen blik van de opvarenden van het luchtschip ontwikkelde, en waaruit de welriekende
+geuren der keerkringsgewassen tot bij die bewonderaars opstegen, terwijl zij parkieten en kardinaalvogeltjes in zwermen van
+duizenden, in het dichte loof van die wouden konden zien rondvliegen en ronddartelen.
+
+</p>
+<p>De ingenieur Robur lag over de verschansing gebogen en scheen in zijne overpeinzingen verzonken te zijn. Hij wisselde slechts
+van tijd tot tijd eenige woorden met zijn eersten officier, zijne rechterhand, Tom Turner.
+
+</p>
+<p>Het scheen daarenboven niet dat de <i>Albatros</i> de eer genoot de aandacht van die saamgepakte menigte op te wekken. Dat was daaraan toe te schrijven, eensdeels dat die inboorlingen
+soms geheel onder het ondoordringbaar loofdak verscholen waren, anderdeels omdat het luchtschip op eene vrij aanzienlijke
+hoogte zweefde, waar het zich te midden van een licht wolkendak bewoog.
+
+</p>
+<p>Maar tegen elf uur in den voormiddag, verscheen de hoofdplaats met haren gordel van walmuren, die door een aaneengeschakeld
+stelsel van voorgelegen grachten, welke een omtrek van twaalf mijlen omgaven, verdedigd werden. De waarnemers konden breede
+straten opmerken, die regelmatig aangelegd waren, waartoe zich de effen grond uitstekend geleend had. Aan de noordzij der
+stad was het paleis des konings gelegen.
+
+</p>
+<p>Het uitgestrekte geheel van dat paleis met zijne bijgebouwen <a id="d0e4355"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e4355">152</a>]</span>wordt beheerscht door een terras, in welks nabijheid de hut der offeranden gelegen is.
+
+</p>
+<p>Van de hoogte van dit terras worden gedurende de dagen der festiviteiten gevangenen, die in teenen manden gebonden zijn, aan
+het volk toegeworpen. Moeielijk is het, zich een begrip te maken van de wreedheid en de verwoedheid, waarmede deze rampzaligen
+in stukken gescheurd worden.
+
+</p>
+<p>Op een gedeelte der pleinen, die de onderdeelen van het paleis des souvereins van elkander afscheiden, zijn vierduizend strijdhaftige
+vrouwen gehuisvest, die een der afdeelingen en waarlijk niet de minst moedige van het koninklijk leger uitmaken.
+
+</p>
+<p>Al kan ook betwist worden, dat er Amazonen langs de rivier van dien naam in Zuid-Amerika aangetroffen worden, in Dahomey bestaat
+daaromtrent niet de minste twijfel. De eenen dragen een blauw hemd met een blauwen of rooden sjerp, eene witte met blauw gestreepte
+pantalon, met eene patroontasch aan den buikgordel vastgehecht; de anderen als olifant-jageressen, zijn gewapend met een dolkmes
+met korte kling, en hebben het voorhoofd versierd met twee antilopen-hoorns, die met een ijzeren band om het hoofd vastgemaakt
+zijn. Weer anderen, die als artilleristen dienst doen, zijn gekleed met een wapenrok, die half blauw en halfrood is, en hebben
+tot verdedigingswapen een tromblongeweer, welks trechtervormige loop van gegoten ijzer vervaardigd is. Eindelijk nog het bataillon
+der maagden, met hare blauwe wapenrokken en hare witte pantalons; dit zijn ware vestalen, kuisch en rein als Diana, en evenals
+deze godin gewapend met boog en pijlen.
+
+</p>
+<p>Wanneer nu de lezer in gedachte bij deze afdeeling Amazonen eene andere afdeeling van vijf of zes duizend mannen in korte
+pantalons, met hemden van katoen en eene soort sjerp om het middel gebonden, zal gerekend hebben, dan zal hij zich een denkbeeld
+van het Dahomeysche leger kunnen vormen.
+
+</p>
+<p>De stad Abomey was dien dag geheel en al verlaten.
+
+</p>
+<p>De souverein, het koninklijk gezin en bedienden-personeel, het vrouwelijk en mannelijk leger, daarenboven de geheele bevolking
+hadden de woonplaats verlaten, om zich naar eene opene plek te begeven, die op eenige mijlen afstand te midden van prachtige
+bosschen gelegen was.
+
+</p>
+<p>Op die vlakte moest de erkenning en de huldiging van den nieuwen koning geschieden.
+
+</p>
+<p>Daar zouden ettelijke duizenden krijgsgevangenen, bij de laatste strooptochten buit gemaakt, ter eere van dien jongen vorst
+opgeofferd worden.
+
+</p>
+<p>Het was ongeveer twee uur in den namiddag, toen de <i>Albatros</i> boven die vlakte aankwam en te midden van eenige dampen, die <a id="d0e4378"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e4378">153</a>]</span>haar voor het oog der Dahomeyers verborg, begon te dalen.
+
+
+</p>
+<p></p>
+<div class="divFigure">
+<p class="legend"><img border="0" src="images/p153.jpg" alt="Zelfs het kleine kanonstuk werd onder een zeer scherpen hoek gericht. (Blz. 156)."></p>
+<p class="figureHead">Zelfs het kleine kanonstuk werd onder een zeer scherpen hoek gericht. (Blz. <a href="#d0e4450">156</a>).
+</p>
+</div><p>
+
+
+</p>
+<p>Minstens waren daar zestigduizend menschelijke wezens bij elkander, <a id="d0e4390"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e4390">154</a>]</span>die van alle kanten van het rijk, van Widah, van Kerapaij, van Adrah, van Tombory en zelfs van de verst verwijderde dorpen
+gekomen waren.
+
+</p>
+<p>De nieuwe koning&#8212;een stevige kerel, Bon Nadi genaamd, en vijf en twintig jaren oud,&#8212;was gezeten op eene hoogte, die door wijdvertakte
+boomen overvloedig beschaduwd was. V&oacute;&oacute;r hem was zijne nieuwe hofhouding verzameld, alsook zijn mannelijk leger, zijne amazonen
+en het geheele volk.
+
+</p>
+<p>Aan den voet van de hoogte speelden een vijftigtal muzikanten op hunne barbaarsche instrumenten. Dat waren uitgeholde olifantstanden,
+die een vreemden en ruwen toon bezaten; dat waren trommen vervaardigd van uitgeholde boomstammen, van botervaatjes, van kalebassen,
+die met bokkenvellen overspannen waren; dat waren guitaren van holle houtblokken, die van een paar snaren voorzien waren;
+dat waren klokjes, die met een ijzeren tongstuk bespeeld werden; dat waren bamboe fluiten, welker scherpe toon boven alles
+uitklonk. En daartusschen werden ieder oogenblik geweer- en donderbusschoten vernomen, ook losbrandingen van kanonnen, die
+hunne gebrekkige affuiten deden opspringen, waardoor voor het vrouwelijke bedienings-personeel van die artillerie veel gevaar
+geboren werd om verpletterd te worden. Dat alles veroorzaakte zulk een spektakel, dat het voorzeker den hevigsten donder had
+overstemd en in het niet doen zinken.
+
+</p>
+<p>In een hoek van de vlakte lagen de gevangenen, bewaakt door eene sterke gewapende wacht soldaten. Dat waren de rampzaligen,
+wier lot het was den overleden koning in het leven hiernamaals te vergezellen. Die vorst mocht toch na den dood geen zijner
+koninklijke prerogatieven missen.
+
+</p>
+<p>Bij de begrafenisplechtigheden van Ghozo, vader van Bahadon, had deze hem als goede zoon eene lijfwacht van drieduizend man
+medegegeven. Bon Nadi kon niet minder voor zijn voorganger doen.
+
+</p>
+<p>Waren er niet talrijke boodschaploopers noodig om niet alleen de Geesten, maar al de bewoners van het hemelrijk uit te noodigen,
+ten einde aan den stoet van den vergoodden monarch deel te nemen?
+
+</p>
+<p>Een vol uur werd er besteed om redevoeringen, toespraken en palabers te houden, die afgewisseld werden door dansen, ten uitvoer
+gebracht niet alleen door in het vak doorkneedde bayad&egrave;ren, maar ook door de amazonen, die daarbij eene zeer oorlogszuchtige
+bevalligheid ten toon spreidden.
+
+</p>
+<p>Maar het oogenblik der hekatombe naderde eindelijk.
+
+</p>
+<p>Robur, die de bloedige gebruiken van Dahomey kende, verloor de rampzalige gevangenen, die uit mannen, vrouwen en kinderen
+bestonden, en tot die slachting bestemd waren, niet uit het oog.
+
+</p>
+<p>De &#8220;mingham&#8221; stond aan den voet van de hoogte gereed. Hij <a id="d0e4410"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e4410">155</a>]</span>zwaaide met zijn sabel, een waar beulswapen met kromme kling, voorzien van een metalen bol aan de punt, in den vorm van een
+vogel, waardoor eene soort van topzwaarte verkregen werd, die den slag onfeilbaar moest maken.
+
+</p>
+<p>Maar de mingham was ditmaal niet alleen. Hij zou het werk onmogelijk afkunnen.
+
+</p>
+<p>Bij hem stonden dan ook een honderdtal helpers, die als beulsknechten eene zekere mate van behendigheid in het afslaan van
+hoofden in &eacute;&eacute;n slag verkregen hadden.
+
+</p>
+<p>De <i>Albatros</i> naderde intusschen in schuine richting en langzamerhand, door de omwentelingen zijner opstuwende en voortstuwende schroeven
+te matigen. Weldra trad het luchtgevaarte uit de wolkenlaag, die het tot op honderd meters afstand van de aard-oppervlakte
+omsluierde, te voorschijn, en verscheen plotseling voor het eerst.
+
+</p>
+<p>In tegenstelling van hetgeen bij zoo&#8217;n gelegenheid gewoonlijk gebeurde, verbeeldden die wreedaardige inboorlingen zich een
+hemelsch wezen te zien nederdalen met het bijzondere doel, om hulde aan hunnen overleden koning Bahadon te komen bewijzen.
+
+</p>
+<p>Toen barstte er eene onbeschrijfelijke geestdrift los. Het vaartuig werd onophoudelijk aangeroepen, en gebeden werden gericht
+tot dat bovennatuurlijke luchtpaard, een waar hippogrief, hetwelk voorzeker het lijk van den overleden souverein kwam opnemen,
+om het naar boven in den Dahomeyschen hemel over te brengen.
+
+</p>
+<p>In dit oogenblik flikkerde het zwaard van den mingham en vloog het eerste hoofd van een armen gevangene van den romp. Toen
+werden andere krijgsgevangenen bij honderdtallen tot hunne afgrijselijke beulen voorgebracht.
+
+</p>
+<p>Plotseling knalde een geweerschot van de <i>Albatros</i>.
+
+</p>
+<p>De minister van justitie viel dood en met het aangezicht ter aarde neer.
+
+</p>
+<p>&#8220;Goed gemikt, Tom!&#8221; zei <span class="corr" title="Bron: Rober">Robur</span> goedkeurend.
+
+</p>
+<p>&#8220;Ba!.... zoo in den dichten hoop! Dan is raken geen kunst,&#8221; zei de eerste officier.
+
+</p>
+<p>De overige bemanning stond ook met geweren gewapend, gereed om op het eerste sein van den ingenieur vuur te geven.
+
+</p>
+<p>Maar in de meening van die verzamelde menigte was eene wijziging gekomen. Zij had het thans beter begrepen. Dat gevleugeld
+monster was geen goedgunstige Geest, maar dat was een geest met vijandige bedoelingen jegens dat goede volk van Dahomey bezield.
+Toen de mingham dan ook dood ter aarde viel, steeg een vreeselijk wraakgeschreeuw allerwege op, en een hevig geweervuur knetterde
+weldra over de vlakte.
+
+</p>
+<p>Die bedreigingen en dat schieten verhinderden de <i>Albatros</i> niet, om stoutmoedig tot op honderd vijftig voeten van den grond te naderen.
+<a id="d0e4450"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e4450">156</a>]</span></p>
+<p>De voorzitter Uncle Prudent en zijn secretaris konden in weerwil van hunne vijandelijke gezindheid jegens Robur, niet anders
+doen dan den ingenieur bij zijn menschlievend streven ter zijde staan.
+
+</p>
+<p>&#8220;Ja, laten wij de gevangenen bevrijden!&#8221; riep Uncle Prudent uit.
+
+</p>
+<p>&#8220;Juist, laten wij de gevangenen bevrijden!&#8221; juichte Phil Evans.
+
+</p>
+<p>&#8220;Dat is mijn plan!&#8221; antwoordde de ingenieur.
+
+</p>
+<p>En de repeteergeweren van de <i>Albatros</i>, aan de beide Amerikanen in handen gegeven, knetterden even lustig als die der overige bemanning. Het was een ratelend geweervuur,
+dat iemand hooren en zien zou kunnen doen vergaan. Geen enkele kogel ging in die dicht opeengepakte menschenmassa verloren.
+
+</p>
+<p>En zelfs het kleine kanonstuk aan boord werd onder een zeer scherpen hoek gericht en zond ter gewilder tijd eenige kartetsbussen
+in die dichte groep, die wonderen verrichtten.
+
+</p>
+<p>De krijgsgevangenen, zonder evenwel eenig begrip te hebben van die hulp welke van boven kwam, verbraken dadelijk hunne banden,
+terwijl de soldaten, die hen bewaakten, geweerschoten met de bemanning van het luchtschip wisselden.
+
+</p>
+<p>De schade, die aan boord teweeggebracht werd, was uiterst gering. Een der wieken van de voorschroef werd door een schot doorboord;
+andere kogels troffen den romp.
+
+</p>
+<p>Zelfs Frycollin, die zich bij het eerste schot in zijne hut verstopt had, werd bijna getroffen door een projectiel, dat de
+omwanding der roef doorboord had.
+
+</p>
+<p>&#8220;O, zij willen er van proeven,&#8221; riep Tom Turner uit. &#8220;Welnu, zij zullen er van lusten!&#8221;
+
+</p>
+<p>En meteen liet hij zich naar beneden, naar de kruitkamer glijden en kwam weldra terug met een dozijn dynamietpatronen, die
+hij aan de manschappen aan boord uitdeelde. Op een teeken van Robur werden deze patronen boven den heuvel naar beneden geworpen,
+alwaar zij door den schok op den grond ontploften.
+
+</p>
+<p>Toen vlood alles, ten prooi aan den hevigsten schrik en de grootste ontsteltenis. Koning, hofhouding, leger, amazonen, volk,
+alles, alles stoof heen, alsof hen de duivel op de hielen zat. Maar, eerlijk bekend, zoo&#8217;n bovennatuurlijke tusschenkomst
+gaf er wel reden toe!
+
+</p>
+<p>Allen hadden eene toevlucht onder de boomen gezocht, terwijl de krijgsgevangenen de vlucht namen, zonder dat iemand er aan
+dacht, hen te vervolgen.
+
+</p>
+<p>Zoo werden de festiviteiten gestoord, die ter eere van den nieuwen koning van Dahomey hadden moeten plaats hebben. Het was
+een ruwe stoornis, die evenwel hare goede zijde had.
+
+</p>
+<p>Uncle Prudent en Phil Evans moesten erkennen, dat het luchtschip, waarop zij zich bevonden, een machtig toestel was en dat
+het in staat was belangrijke diensten aan de menschheid te bewijzen.
+<a id="d0e4484"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e4484">157</a>]</span></p>
+<p>Eindelijk steeg de <i>Albatros</i> weer tot hare gewone hoogte op, stevende in volle vaart over Wydah heen en had weldra die woeste kust, welke door de zuidwesten
+winden met eene ontoegankelijke branding omgeven wordt, uit het oog verloren.
+
+</p>
+<p>Het luchtschip zweefde boven den Atlantischen Oceaan.
+
+
+
+
+</p>
+<p class="div1"><a id="d0e4492"></a><span class="pagenum">
+[<a href="#d0e7153">Inhoud</a>]
+</span></p>
+<h2 class="label">XIII.</h2>
+<h2>Waarin Uncle Prudent en Phil Evans een geheelen oceaan oversteken, zonder zeeziek te worden.</h2>
+<p>Ja, de Atlantische Oceaan!
+
+</p>
+<p>De vrees van de beide Amerikaansche gevangenen was bewaarheid.
+
+</p>
+<p>Het scheen evenwel, dat Robur niet de minste ongerustheid koesterde om zich boven dien uitgestrekten oceaan te wagen. Zoo
+iets kon zijn geest en ook dien van zijne manschappen niet verontrusten; zij moesten immers aan dergelijke tochten gewoon
+zijn. Allen waren reeds bij het intreden van den nacht naar hunne hutten gegaan. Geen nachtmerrie zou hunnen slaap verstoren.
+
+</p>
+<p>Waar stevende de <i>Albatros</i> heen?
+
+</p>
+<p>Zou zij, zooals de ingenieur Robur gezegd had, meer dan de reis rondom de wereld afleggen?
+
+</p>
+<p>In ieder geval zou die reis toch ergens moeten eindigen. Het was bepaald onaanneembaar, dat Robur zijn leven in de lucht aan
+boord van zijn luchtschip zou doorbrengen en dat hij nimmer aan wal zou komen.
+
+</p>
+<p>Hoe zou hij zijn voorraad levensmiddelen aanvullen? En zijne munitie? Zonder nog te spreken van de noodige grondstoffen tot
+het inwerkingbrengen van de machines? Hij moet toch ergens een toevluchtsoord, eene havenplaats als men wil, in een onbekend
+en onbezocht oord van den aardbol hebben, waar de <i>Albatros</i> zich van het noodige kon voorzien.
+
+</p>
+<p>Dat de ingenieur Robur iedere gemeenschap met de bewoners der aarde afgebroken had, was mogelijk; maar dat hij geene gemeenschap
+met de oppervlakte der aarde hield, was onmogelijk!
+
+</p>
+<p>Wanneer echter die redeneering juist was, waar lag dan dat punt? Hoe was de ingenieur er toe gekomen om het te kiezen? Werd
+hij daar door eene kleine kolonie, welker opperhoofd hij was, verwacht?
+
+</p>
+<p>Kon hij daar een nieuw personeel voor zijn luchtschip aanwerven?
+
+</p>
+<p>En vooreerst, waarom hadden die lieden, welke van zoo verschillenden landaard waren, hunne toekomst aan zijn gesternte toevertrouwd?
+<a id="d0e4525"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e4525">158</a>]</span></p>
+<p>Dan, eene andere gedachte: over welke middelen beschikte de ingenieur, om een zoo kostbaar gevaarte, waarvan de samenstelling
+zoo geheim was gehouden, te hebben kunnen vervaardigen? Het is waar, het onderhoud scheen niet duur te zijn. Men leefde aan
+boord in een soort van gezellige gemeenzaamheid, een waar familieleven. Die lieden waren blijkbaar gelukkig en staken dat
+niet onder stoelen of banken.
+
+</p>
+<p>Maar, wie was dan toch eindelijk die Robur? Vanwaar kwam hij? Hoe was het met zijn verleden gesteld? Dat waren allemaal raadselen,
+die onmogelijk op te lossen waren; wanneer namelijk de betrokken persoon, die er het voorwerp van was, niet goedvond een tipje
+van het geheim op te tillen en zoo aanleiding tot ontdekking te geven. Maar zou hij dat doen? Voor onze gevangenen was dat
+zeer twijfelachtig.
+
+</p>
+<p>Niemand zal zich dus verwonderen, dat in de gegeven omstandigheden, die van onoplosbare vraagstukken aan elkander hingen,
+onze beide gedwongen reizigers in zeer opgewonden toestand verkeerden. Zoo in het onbekende voortgevoerd te worden, geen blik
+in de uitkomst van zulk een avontuur te kunnen werpen, er zelfs aan te moeten twijfelen of het ooit een einde zoude nemen,
+veroordeeld te zijn tot eene eeuwigdurende vliegvaart, waren dat allen te zamen geen redenen te over om den voorzitter en
+den secretaris van Weldon-Institute tot een verschrikkelijk uiterste te drijven?
+
+</p>
+<p>De <i>Albatros</i> stevende intusschen sedert dien avond van den 11<sup>den</sup> Juli boven den Atlantischen Oceaan.
+
+</p>
+<p>Toen de zon den volgenden morgen opging, steeg zij boven die cirkelvormige lijn, welke op zee, daar waar het uitspansel en
+de watervlakte elkander schijnen te raken, eene onberispelijke kim vormt. Geen spoor van land was te bespeuren, en toch was
+de gezichtskring, die zich rondom het luchtvaartuig uitspreidde, onmetelijk groot. De Afrikaansche kusten waren aan den noordelijken
+gezichteinder verdwenen.
+
+</p>
+<p>Toen de neger Frycollin zich buiten zijne hut waagde en hij dien onmetelijken oceaan onder zich zag, greep hem de angst weer
+bliksemsnel aan. <i>Onder zich</i>, is niet de juiste uitdrukking, beter is: <i>rondom zich</i>; want voor een waarnemer, die zich in de hooge luchtlagen bevindt, omringt hem de afgrond overal en schijnt de gezichteinder,
+die tot zijn waterpas opgestegen is, achterwaarts te wijken, zonder dat het mogelijk is de grenzen daarvan ooit te berekenen.
+Frycollin kon zich natuurlijk dat verschijnsel niet op wetenschappelijke gronden verklaren; maar het maakte een geweldigen
+indruk op hem, en was voldoende om dat &#8220;<i>horror vacui</i>,&#8221; dat afgrijzen van het ledige, hetwelk zich bij sommige naturen en <a id="d0e4553"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e4553">159</a>]</span>zelfs bij zeer moedigen openbaart, bij hem op te wekken. Maar de neger achtte het uit een soort voorzichtigheidsgevoel toch
+minder raadzaam jammerklachten te laten vernemen. De tobbe, waarin hij boven de Kaspische zee gebengeld had, was hem nog niet
+uit het geheugen. En, zoo iets moest hem eens boven dien grooten oceaan overkomen! Het was om het te besterven! Met gesloten
+oogen en met vooruitgestoken tastende handen sloop hij naar zijne hut, waarin hij het vooruitzicht had, lang te kunnen verwijlen.
+
+</p>
+<p>Inderdaad, van de driehonderd vier en zeventig millioen, zeven en vijftig duizend negen honderd en twaalf vierkante kilometers,
+welke door de zee&euml;n ingenomen worden op den aardbol, neemt de Atlantische Oceaan ruim een vierde gedeelte in<a id="d0e4557src" href="#d0e4557" class="noteref">1</a>. En het bleek volstrekt niet, dat Robur gehaast was. Integendeel, want hij had geene bevelen verstrekt om het luchtschip
+met volle vaart te laten stevenen. Het was boemelen in den volsten zin des woords, zoo als de reis vervolgd werd. Daarenboven,
+de <i>Albatros</i> zou dezelfde snelheid als die, waarmede zij over Europa gevlogen was, namelijk van tweehonderd kilometer in het uur, niet
+hebben kunnen verkrijgen. In deze streken, waar de zuid-westenwinden heerschen, had zij den wind tegen, en hoewel die wind
+nog zwak was, had hij toch vat op het groote vaartuig.
+
+</p>
+<p>In die intertropische luchtstreek, hebben de jongste verrichtingen van de weerkundigen, gesteund op een groot aantal waarnemingen,
+aangetoond, dat de passaatwinden eene groote baan van afwijking vertoonen, hetzij naar de Sahara, hetzij naar de golf van
+Mexiko. Rekent men de streek der windstilten niet mede, of beter uitgedrukt: buiten het gebied der windstilten, komen zij
+&ograve;f van het westen en waaien naar Afrika toe, &ograve;f wel van het oosten en waaien naar Amerika,&#8212;ten minste gedurende het warme
+seizoen.
+
+</p>
+<p>De <i>Albatros</i> wendde dus geene pogingen aan, om tegen den ongunstigen wind te kampen. Zij had dat kunnen doen; maar dan had zij hare voortstuwende
+werktuigen met volle kracht moeten laten werken. Robur vergenoegde zich een gematigde vaart te onderhouden, die evenwel toch
+nog die der snelste transatlantische stoomers verre overtrof.
+
+</p>
+<p>Den 13<sup>den</sup> Juli sneed het luchtschip de evenachtslijn.
+
+</p>
+<p>Die heugelijke gebeurtenis werd aan het geheele personeel medegedeeld.
+
+</p>
+<p>Zoo vernamen de voorzitter Uncle Prudent en zijn secretaris <a id="d0e4579"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e4579">160</a>]</span>Phil Evans, dat zij van het noordelijk in het zuidelijk halfrond waren overgegaan.
+
+</p>
+<p>Dat passeeren van de linie bracht geen der beproevingen, ceremoni&euml;n en feestelijkheden mede, zooals aan boord van vele oorlogs-
+en koopvaardijschepen gebruikelijk is.
+
+</p>
+<p>Alleen Fran&ccedil;ois Tapage vergenoegde zich een pint water in den nek van Frycollin te gieten; maar daar die doop onmiddellijk
+gevolgd werd door de verstrekking van eenige oorlammen jenever, stelde de neger zich bereid de linie te passeeren, zoo dikwijls
+men zoude verkiezen. Maar zeker niet op den rug van een kunstmatigen vogel, die hem volstrekt geen vertrouwen inboezemde.
+Neen, volstrekt niet!
+
+</p>
+<p>In den ochtend van den 15<sup>den</sup> Juli stevende de <i>Albatros</i> tusschen de eilanden Ascencion en Sint Helena, maar bevond zich toch veel dichter bij het laatstgenoemde, waarvan de hoogste
+toppen gedurende eenige uren aan den zuidelijken gezichteinder konden bespeurd worden.
+
+</p>
+<p>Wanneer ten tijde, toen Keizer Napoleon I zich in de macht der Engelschen bevond, een luchtvaartuig bestaan had, zooals dat
+van den ingenieur Robur, dan zou Hudson Lowe, de Britsche cipier, gevaar hebben geloopen, in weerwil van zijne onkiesche en
+beleedigende voorzorgsmaatregelen, den beroemden gevangene in de lucht te hebben zien ontsnappen!
+
+</p>
+<p>Gedurende de avonden van den 16<sup>den</sup> en 17<sup>den</sup> Juli werd een zeer zonderling verschijnsel van avondschemerings-lichtstralen ontwaard. Wanneer de <i>Albatros</i> zich op hooge breedten bevonden had, zou men aan het verschijnen van noorderlicht hebben kunnen gelooven. De zon schoot bij
+haren ondergang veelkleurige stralen, waarvan sommige levendig groen getint waren.
+
+</p>
+<p>Was het eene wolk van kosmische stof, welke de aarde op hare baan toen doortrok, en welke stofdeeltjes de laatste stralen
+der dagvorstin weerkaatsten? Eenige waarnemers hebben gepoogd dien uitleg aan die schitterende avondschemerings-stralen te
+verleenen. Maar die geleerden zouden hunne beweringen niet gehandhaafd hebben, wanneer zij zich aan boord van het luchtschip
+bevonden hadden.
+
+</p>
+<p>Na nauwkeurig voortgezet onderzoek toch werd bevonden, dat in de lucht heele kleine kristallen van augiet of pyroxeen, kleine
+glazen bolletjes, en zeer fijne deeltjes van magnetisch ijzer in suspensie rondzweefden. Die schier onvoelbare stof was niet
+ongelijk aan dat, hetwelk door sommige vuurspuwende bergen uitgeworpen wordt. Geen twijfel kon toen meer geopperd worden,
+of een vulcaan moest bij zijne uitbarsting, die stofdeeltjes uitgestooten hebben, welker kristalvormige lichaampjes het waargenomen
+natuurverschijnsel <a id="d0e4610"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e4610">161</a>]</span>veroorzaakten<a id="d0e4612src" href="#d0e4612" class="noteref">2</a>. Men bevond zich toen in een wolk van <a id="d0e4615"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e4615">162</a>]</span>vulkanische stoffen, die, door de luchtstroomen vervoerd, boven den Atlantischen oceaan zweefden.
+
+
+</p>
+<p></p>
+<div class="divFigure">
+<p class="legend"><img border="0" src="images/p161.jpg" alt="Toen vlood alles, ten prooi aan den hevigsten schrik. (Bladz. 156)."></p>
+<p class="figureHead">Toen vlood alles, ten prooi aan den hevigsten schrik. (Bladz. <a href="#d0e4450">156</a>).
+</p>
+</div><p>
+
+
+</p>
+<p>Andere natuurverschijnselen werden bovendien gedurende dit gedeelte van de reis nog waargenomen.
+
+</p>
+<p>Het gebeurde bij voorbeeld vaak dat sommige wolken aan het geheele uitspansel door een zekere grijze tint een zeer bijzonder
+uiterlijk verleenden. Wanneer men dan die gordijn van dampen als het ware voorbij gestevend was, dan verscheen hare oppervlakte
+als bezaaid, als geheuveld door krulvormige wolkjes van eene schitterende witheid, die als het ware met kleine gestolde loovertjes
+overdekt waren, hetgeen onder andere breedten aan de vorming van hagel zou hebben doen denken. Misschien was het dat wel.
+
+</p>
+<p>In den nacht van den 17<sup>den</sup> op den 18<sup>den</sup> Juli verscheen een prachtige maan-regenboog, die eene groen-geelachtige tint vertoonde. Dit luchtverschijnsel werd veroorzaakt
+door den stand, welken het luchtschip innam tusschen de volle maan en eene dichte gordijn van zeer fijne regendroppels, die
+vervluchtigden en verdampten, alvorens zij de zee bereikt hadden.
+
+</p>
+<p>Moest uit al die verschillende natuurverschijnselen de gevolgtrekking gemaakt worden, dat er weersverandering op til was?
+Wie weet? Het was wel mogelijk.
+
+</p>
+<p>Wat er ook van aan mocht zijn, zooveel is zeker dat de wind, die, sedert het luchtschip Afrika&#8217;s kust verlaten had, uit het
+zuidwesten geblazen had, bij het naderen van de evenachtslijn zeer afgenomen was. Het was dan ook zeer warm in die keerkringsstreken,
+reden waarom Robur besloot in hoogere luchtlagen frischheid en levenslust te gaan opzoeken. Toch moest men een beschutting
+tegen de zon zoeken, welker stralen, rechtstreeks neervallende, onverdragelijk konden genoemd worden.
+
+</p>
+<p>Die wijziging in de luchtstroomingen konden niet anders dan op veranderde klimatorische invloeden duiden, die zich aan de
+andere zijde der equinoxiaal-streken zouden doen gevoelen. Wij dienen daarbij de opmerking te maken, dat de maand Juli van
+het zuidelijk halfrond de maand Januari van het noordelijk halfrond vertegenwoordigt, dat wil dus zeggen: het hartje van den
+winter. Wanneer de <i>Albatros</i> nog meer om de zuid zoude koersen, zou zij dat spoedig genoeg ondervinden.
+
+</p>
+<p>Op den 18<sup>den</sup> Juli, toen de steenbokskeerkring overschreden werd, deed zich een ander natuurverschijnsel voor, dat aan boord hevigen schrik
+en ontsteltenis veroorzaakte.
+
+</p>
+<p>Eene vreemdsoortige opeenvolging van lichtgevende golvingen werd op de oppervlakte van den oceaan waargenomen. Die golvingen
+plantten zich met eene zoodanige snelheid voort, dat men haar op minstens veertig mijlen in het uur kon schatten. Zij volgden
+<a id="d0e4653"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e4653">163</a>]</span>elkander ongeveer op tachtig meter afstand op en veroorzaakten lange lichtgevende strepen. Daar de nacht begon in te vallen,
+werd een sterke weerschijn van dat licht tot op de <i>Albatros</i> waargenomen.
+
+</p>
+<p>Ditmaal had het luchtschip voor de een of andere gloeiende bolide of luchtsteen kunnen gehouden worden. Nimmer nog had Robur
+de gelegenheid gehad om boven eene zee van vuur te zweven,&#8212;vuur zonder hitte, ja zonder warmte, hetwelk hem niet noodzaakte
+in hoogere luchtlagen een toevlucht te zoeken.
+
+</p>
+<p>De electriciteit moest de oorzaak van dat natuurverschijnsel zijn, want hier, te midden van den oceaan, was dat lichten niet
+aan de aanwezigheid van eene bank van vischkuit toe te schrijven of aan eene overgroote menigte van die mikroscopische diertjes,
+welker samenpakking het phosphoresceeren veroorzaakt.
+
+</p>
+<p>Het was dus te veronderstellen, dat de electrische spanning van de atmosfeer uiterst aanzienlijk moest zijn. En dat was dan
+ook inderdaad zoo.
+
+</p>
+<p>Want in den morgen van den 19<sup>den</sup> Juli zou een gewoon vaartuig, hetzij stoom-, hetzij zeilschip in zeer groot gevaar verkeerd hebben op die zee. Zeer waarschijnlijk
+zou het met man en muis vergaan zijn. Maar de <i>Albatros</i>, aan den machtigen vogel gelijk, welks naam zij droeg, spotte met wind en golven. Had zij geen lust om evenals de petrellen
+en de Kaapsche duiven langs de watervlakte te scheren, dan kon zij als de adelaar hooger stijgen en daarboven in de hoogere
+luchtlagen kalmte en zonlicht gaan zoeken.
+
+</p>
+<p>In dit etmaal werd de zeven-en-veertigste zuiderbreedte-graad gepasseerd.
+
+</p>
+<p>De dag duurde slechts zeven of acht uren. Hij zou al meer en meer korten, naarmate men de zuider poolstreken naderde.
+
+</p>
+<p>Tegen &eacute;&eacute;n uur in den namiddag was de <i>Albatros</i> merkbaar gedaald, om een gunstiger luchtstroom op te zoeken. Zij stevende op minder dan honderd voeten boven de oppervlakte
+van den oceaan.
+
+</p>
+<p>Het weder was kalm. In sommige gedeelten van het uitspansel vertoonden zich zwartachtige wolken, die zich aan hun bovengedeelte
+heuvelachtig vertoonden; maar aan hun benedengedeelte door eene scherpe lijn, die zuiver horizontaal liep, als het ware afgesneden
+werden. Uit die wolken ontsnapten langwerpige vooruitstekende gedeelten, welker punt het water der zee aantrok, dat daaronder
+hevig scheen op te koken, en niet ongelijk aan een struikgewas van vocht opwerkte.
+
+</p>
+<p>Plotseling schoot dat water omhoog en nam den vorm van een onmetelijken, omgekeerden trechter aan.
+
+</p>
+<p>In een ondeelbaar oogenblik werd de <i>Albatros</i> in de dwarlkolk <a id="d0e4690"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e4690">164</a>]</span>opgenomen van eene onmetelijke luchthoos die, door een twintigtal anderen, zwart als inkt, werd vergezeld.
+
+</p>
+<p>Gelukkig had de wentelende beweging dier hoos plaats naar den tegenovergestelden kant van die der opstuwende schroeven van
+het luchtschip; anders zouden dezen geen werking meer hebben kunnen uitoefenen en het gevaarte zou in zee gestort zijn.
+
+</p>
+<p>Nu evenwel draaide het met eene verschrikkelijke snelheid op zich zelven rond.
+
+</p>
+<p>Het gevaar was intusschen ontzaglijk groot, en wat het ergste was, er was niets tegen te doen, daar de ingenieur Robur er
+niet in slaagde zich van die hoos te bevrijden, welker opzuigingskracht het vaartuig, in weerwil van zijne voortstuwingsschroeven,
+in hare omarmingen terughield.
+
+</p>
+<p>De manschappen werden door de middelpuntvliedende kracht naar de beide uiteinden van het dek geslingerd en moesten zich aan
+de reeling, aan de roeven, aan de potdeksels en aan andere uitstekende deelen vastklemmen, om niet over boord geslingerd te
+worden.
+
+</p>
+<p>Robur vermaande zijne omgeving slechts tot koelbloedigheid.
+
+</p>
+<p>Ja, die was inderdaad noodig; maar die niet alleen. Er moest ook geduld geoefend worden.
+
+</p>
+<p>De voorzitter Uncle Prudent en zijn secretaris Phil Evans, die hunne hut verlaten hadden, werden als balen katoen over het
+dek geslingerd en liepen groot gevaar buiten boord te geraken. Gelukkig, dat zij zich grijpen konden. Want onder zulke omstandigheden
+wilden zij de <i>Albatros</i> niet verlaten.
+
+</p>
+<p>Maar, terwijl de <i>Albatros</i> zoo om zich zelve wentelde, volgde zij tevens de verplaatsings-beweging van die hoozen, welke met eene snelheid ronddraaiden,
+waarop de schroeven jaloersch hadden kunnen zijn.
+
+</p>
+<p>Wanneer het vaartuig aan de eene draaikolk ontsnapte, dan verviel zij weer in de aantrekkingskracht van een andere, en liep
+het zoodoende groot gevaar uit het verband gerukt of in stukken gesleurd te worden.
+
+</p>
+<p>&#8220;Een kanonschot!...&#8221; riep de ingenieur uit.
+
+</p>
+<p>Dat bevel gold Tom Turner.
+
+</p>
+<p>De eerste officier had zich reeds vastgeklemd aan het kleine stuk geschut, hetwelk op het midden van het dek in batterij stond,
+alwaar de uitwerkselen van de middelpuntvliedende kracht zich het minst lieten gevoelen. De wakkere kerel begreep de gedachte
+van den gezagvoerder. In een ondeelbaar oogenblik had hij het sluitstuk van het kanon geopend, in welks kamer hij eene kardoes
+liet glijden, die hij uit een munitiekist, aan de affuit bevestigd, te voorschijn gehaald had. Het schot ging af en eensklaps
+stortten de <a id="d0e4722"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e4722">165</a>]</span>hoozen in elkander en met haar viel het wolkendak, dat zij schenen te torsen.
+
+</p>
+<p>Het dreunen van de lucht was voldoende geweest, om dat natuurverschijnsel te vernietigen. De wolkenmassa loste zich in een
+plas regen op, die het uitspansel met loodrechte streepen teekende, welke zich als een onmetelijk netwerk van water van den
+hemel tot de zee uitbreidde.
+
+</p>
+<p>De <i>Albatros</i>, eindelijk vrij geworden, steeg zoo spoedig mogelijk eenige honderden meters.
+
+</p>
+<p>&#8220;Goddank!&#8221; was de verzuchting, die uit veler borst opwelde. &#8220;Goddank!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Is er niets gebroken of beschadigd aan boord?&#8221; vroeg de ingenieur Robur.
+
+</p>
+<p>&#8220;Neen,<span class="corr" title="Bron: ">&#8221;</span> antwoordde Tom Turner, &#8220;maar wij hebben daar rondgedraaid als een drijftol. Het zal geraden zijn, aan dat spelletje niet
+meer mee te doen.&#8221;
+
+</p>
+<p>Inderdaad, gedurende tien minuten ongeveer had de <i>Albatros</i> in het grootste gevaar verkeerd van te vergaan. Ware zij niet zoo buitengewoon sterk gebouwd, dan ware zij voorzeker in de
+kolken dier hoozen verbrijzeld geworden.
+
+</p>
+<p>Hoe lang viel toch de tijd gedurende dien overtocht over den Atlantischen Oceaan, vooral wanneer geene natuurverschijnselen
+de eentonigheid daarvan kwamen verbreken! Daarenboven de dagen kortten al meer en meer en de koude deed zich vinnig gevoelen.
+
+</p>
+<p>Uncle Prudent en Phil Evans zagen thans den ingenieur Robur zeer weinig. Deze bleef in zijn hut opgesloten en hield zich onledig
+met zijn bestek op te maken, met den afgelegden weg en de gevolgde richting op zijne kaarten met puntlijnen aan te geven,
+met de hoogte op te nemen, zoo dikwijls zulks mogelijk was, om zoodoende steeds te weten waar hij zich bevond, met de aanwijzingen
+zijner barometers, thermometers, hygrometers, en chronometers op te teekenen en eindelijk met het invullen van zijn dagboek,
+waarin hij alle voorvallen, de reis betreffende, neerschreef.
+
+</p>
+<p>Wat zijn beide gevangenen betrof, die brachten het grootste gedeelte van hunnen tijd op het dek door, alwaar zij, behoorlijk
+door dikke kapmantels tegen de koude beschut, ijverig uitkeken om in zuidelijke richting eenig land te bespeuren.
+
+</p>
+<p>Frycollin van zijn kant trachtte, op nadrukkelijk aandringen van zijn baas Uncle Prudent, den kok Fran&ccedil;ois Tapage met betrekking
+tot den ingenieur Robur te polsen. Maar, hoe kon aan het gekakel en gezwets van dien Gasconjer eenig gewicht gehecht worden?
+Hoe kon het iemand in het hoofd komen, daarop staat te maken? Nu eens vertelde hij, dat Robur een gewezen Minister was van
+de Argentijnsche Republiek, dan weer dat hij een der hoofden van de <a id="d0e4753"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e4753">166</a>]</span>Engelsche Admiraliteit was, later dat hij een gepensionneerde President der Vereenigde Staten van Noord-Amerika was, een Spaansch
+Generaal op non-activiteit, een Gouverneur-Generaal van Nederlandsch-Insulinde, een Onderkoning van Britsch-Indi&euml;, die eene
+nog hoogere positie in de luchtlagen was gaan zoeken.
+
+</p>
+<p>Nu eens bezat hij millioenen, die hij door middel van strooptochten met zijn luchtschip verkregen had, en stond daarom aan
+gerechtelijke vervolging bloot.
+
+</p>
+<p>Een anderen keer luidde het verhaal, dat Robur zijn geheele vermogen verslonden had met den bouw van zijn luchtschip en dat
+hij genoodzaakt zou zijn om in de groote steden openbare opstijgingen te gaan doen, om zoo te trachten zijn geld terug te
+krijgen.
+
+</p>
+<p>Op de vraag van Frycollin of Robur ergens halt hield, ergens ten anker kwam, had Fran&ccedil;ois Tapage een beslist &#8220;neen&#8221; geantwoord;
+maar daarbij medegedeeld, dat de ingenieur van plan was naar de maan te gaan, niet in figuurlijken, maar in daadwerkelijken
+zin, en dat wanneer hij daar eene plek vond, die hem beviel, hij zich daar wilde vestigen.
+
+</p>
+<p>&#8220;Wel, Fry.... ouwe jongen!.... dat zou je genoegen doen, niet waar?&#8221; had de kok gevraagd.
+
+</p>
+<p>&#8220;Wat?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Eens te gaan kijken, wat daar al zoo boven omgaat!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Neen, waarachtig niet!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Wat, niet?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Ik zal niet gaan.... Ik weiger bepaald!...&#8221; antwoordde de domkop, die al die dwaasheden voor goede munt opnam en niet begreep,
+dat de oolijke Gasconjer hem voor den gek hield.
+
+</p>
+<p>&#8220;Waarom, Fry, wil je niet gaan?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Wel, omdat ik niet wil!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;We zouden je daar met een lief mooi meisje uithuwelijken, met een jeugdige bewoonster van de maan... en je zoudt daar stamvader
+worden van een troep elegante negertjes en negerinnetjes!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Loop naar den drommel!&#8221; riep Frycollin getergd uit.
+
+</p>
+<p>&#8220;Zeg liever naar de maan, Fry lief, dan ga je me&ecirc;.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Juist naar de maan! Loop naar de maan, maar alleen, hoor je!&#8221;
+
+</p>
+<p>En als dan Frycollin al die praatjes aan zijn baas Uncle Prudent overbracht, dan bemerkte deze laatste wel, dat hij omtrent
+Robur niets vernemen zou. Hij kwam er dan ook toe, om op niets anders bedacht te zijn dan zich te wreken.
+
+</p>
+<p>&#8220;Phil,&#8221; sprak hij op zekeren ochtend geheimzinnig tot zijn secretaris.
+
+</p>
+<p>&#8220;Wat is er, Uncle Prudent?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Ik geloof dat het thans vaststaat, dat de vlucht onmogelijk is.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Ja, onmogelijk.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Het zij zoo,&#8221; hernam de voorzitter van Weldon-Institute met <a id="d0e4797"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e4797">167</a>]</span>een zucht, &#8220;maar een man moet zich zelven steeds toebehooren. En als het moet, dan moet hij zijn leven weten te offeren...&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Nu, als dat offer gevergd wordt, dat het dan snel geschiede, ja zoo spoedig mogelijk!&#8221; antwoordde Phil Evans, die wel is
+waar een koelbloediger geaardheid bezat; maar toch in de gegeven omstandigheden ook tot de uiterste grenzen der gelatenheid
+genaderd was. &#8220;Ja, het is tijd, dat er een einde aan komt!&#8221;...
+
+</p>
+<p>&#8220;Dat is het, Phil.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Want, waar stevent de <i>Albatros</i> heen? Thans steekt zij den Atlantischen Oceaan in schuine richting over, en blijft zij dien koers volgen, dan zal zij de
+kusten van Patagoni&euml; bereiken, daarna het grondgebied van Vuurland... En daarna? Zeg, Uncle Prudent, daarna?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Ja, wie kan daarop antwoorden, Phil Evans?&#8221; hernam de voorzitter.
+
+</p>
+<p>&#8220;Zal het luchtschip zich boven de Stille Zuidzee begeven? Of zal het naar de onbekende continenten van de Zuidpool stevenen?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Dat ware verschrikkelijk, Phil!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Alles is met dien Robur mogelijk!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Ja, alles!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Wij zouden ons dan als verloren moeten rekenen... Hier bestaat dus een geval van wettigen tegenweer... en als wij dan toch
+moeten omkomen...&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Laat het dan niet zijn, zonder ons gewroken te hebben!&#8221; riep Uncle Prudent uit, &#8220;niet zonder ons gewroken te hebben, niet
+zonder dit gevaarte vernietigd te hebben en allen, die zich aan boord bevinden!&#8221;
+
+</p>
+<p>De beide gevangenen waren ten gevolge van onmachtige woede, van opgekropten toorn en razernij zoover gekomen, dat zulke plannen
+in hun brein opkwamen. Ja, daar het moest, zouden zij zich opofferen om den uitvinder tegelijkertijd met zijn geheim te verdelgen.
+
+</p>
+<p>Dat bewonderenswaardige luchtschip, welks voortreffelijkheid als luchtvaartmiddel zij genoodzaakt waren te erkennen, zou dus
+nog slechts weinige maanden mogen bestaan.
+
+</p>
+<p>Nu was dat fatale plan zoodanig in hun brein gedrongen, dat zij waarlijk aan niets anders meer dachten, dan het ten uitvoer
+te leggen, maar hoe? Wel, door te trachten in het bezit te geraken van een dier ontplofbare dynamietpatronen, die in de kruitkamer
+van het luchtschip opgeborgen waren en waarmede zij den geheelen boel uit elkander wilden doen springen. Maar, om die te bemachtigen,
+zouden zij eerst toegang tot de kruitkamer moeten kunnen verkrijgen.
+
+</p>
+<p>Gelukkig giste Frycollin hoegenaamd niets van die plannen. <a id="d0e4830"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e4830">168</a>]</span>Alleen de gedachte dat de <i>Albatros</i> te midden van de lucht in de lucht zou kunnen vliegen, zou hem er toe gebracht hebben, zijn meester te verklikken!
+
+</p>
+<p>Op den 23<sup>sten</sup> Juli kreeg men eindelijk in het zuidwesten weer land in het gezicht. Dat was zoo om en nabij de Maagdenkaap, aan den ingang
+van de Straat van Magelhaen. Daar op den vier-en-vijftigsten breedtegraad, duurde de nacht gedurende dit gedeelte van het
+jaar reeds bij de achttien uren en daalde het kwik van den Celsius-thermometer tot op zes graden onder nul, dus beneden het
+vriespunt.
+
+</p>
+<p>De <i>Albatros</i> begon eerst, alvorens meer zuidwaarts te stevenen, de kronkelingen van die zee&euml;ngte te volgen, alsof zij naar den Grooten
+Stillen Oceaan wilde stevenen. Na over de baai van Lomas gezweefd te zijn en den Gregory-top en het Breeknocks-gebergte in
+het westen ter zijde gelaten te hebben, werd Punta Arena, een klein Chilisch dorpje verkend, op het oogenblik dat de klok
+op den kerktoren uit alle macht geluid werd.
+
+</p>
+<p>Daarna werd eenige uren later de oude nederzetting, de Uithongerings-haven genaamd, ontwaard.
+
+</p>
+<p>De opvarenden van het luchtschip konden geen oordeel vellen over de bewering, dat de Patagoni&euml;rs, welker hutten in het gezicht
+waren, eene lengte van gestalte boven het gemiddelde zouden hebben, daar deze zich als dwergen voordeden voor den blik van
+hen, die daar boven in de wolken zweefden.
+
+</p>
+<p>Maar, al waren de dagen zeer kort, gedurende de uren dat het oog waarnemen kon, spreidde zich een indrukwekkend tafereel voor
+de luchtreizigers uit. Steile bergwanden, toppen met eeuwigdurende sneeuw bedekt, hellingen met dichte wouden getooid, binnenzee&euml;n
+en baaien, gevormd tusschen de schiereilanden en de eilanden van dien archipel, die uit een mengelmoes van streken bestaat
+als: Clarence-Land, Dawson-Land, Desolation-eiland met eene schier ontelbare menigte van zee&euml;ngten, kanalen en doorgangen,
+met hare vele kapen en voorgebergten, met dat geheele onuitwarbaar kluwen van land en zee, waarvan het ijs reeds eene vaste
+aaneengeschakelde massa gevormd had van Kaap Forward af, alwaar het Amerikaansche vasteland eindigt, tot aan Kaap Hoorn, de
+uiterste landspits van de Nieuwe Wereld.
+
+</p>
+<p>Toen men de Hongersnood-haven voorbij gestevend was, werd het duidelijk dat de <i>Albatros</i> haren koers naar het zuiden ging voortzetten. Zij gleed tusschen den berg Tarn, op het schiereiland Brunswijk gelegen, en
+den Gravenberg door, en koerste recht op den Sarmientoberg aan, welks overgroote top, geheel met ijs bedekt, de Straat van
+Magelhaen beheerscht en eene hoogte van tweeduizend meters boven de oppervlakte der zee bereikt.
+
+<a id="d0e4856"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e4856">169</a>]</span></p>
+<p></p>
+<div class="divFigure">
+<p class="legend"><img border="0" src="images/p169.jpg" alt="De zon schoot bij haren ondergang veelkleurige stralen. (Blz. 160)."></p>
+<p class="figureHead">De zon schoot bij haren ondergang veelkleurige stralen. (Blz. <a href="#d0e4579">160</a>).
+</p>
+</div><p>
+
+
+</p>
+<p>Dat was het vaderland der Pecheraizen of der Vuurlanders, de inboorlingen, welke daar dien uitersten uithoek bevolken. Hoe
+bekoorlijk <a id="d0e4867"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e4867">170</a>]</span>fraai zou dat land niet geweest zijn zes maanden vroeger of later, wanneer het volle zomer zou zijn, wanneer het daglicht
+vijftien of zestien uren lang zoude duren. Hoe vruchtbaar zou die streek zich dan niet aan den blik onzer reizigers voorgedaan
+hebben, vooral in haar zuidelijk gedeelte! Dan zou men overal valleien en weilanden ontwaard hebben, welke duizenden runderen
+en schapen zouden kunnen voeden; maagdelijke bosschen met reusachtige boomen, berken, beuken, esschen, cypressen, stamvarens;
+vlakten, weelderig met gras overdekt, waarin quarakken of Braziliaansche kalkoenen, Peruaansche schapen en struisvogels in
+geheele zwermen en kudden dan zouden dartelen. En in weerwil van de koude, was er toch nog heel veel wild aanwezig, zooals:
+pengouinen of vetganzen en ander gevogelte. Toen dan ook de <i>Albatros</i> hare electrische verlichtingstoestellen in werking bracht, vlogen eenden, ganzen en duikerhoenders, verblind door dat scherpe
+licht, in zulk eene menigte aan boord, dat er gelegenheid was om de provisie-hutten van Fran&ccedil;ois Tapage meer dan overvloedig
+aan te vullen.
+
+</p>
+<p>Daardoor bekwam onze kok, die dat wild zoodanig wist toe te bereiden, dat de zoo walgelijke traansmaak niet meer te bespeuren
+was, een zoodanige vermeerdering van werk, dat Frycollin hem helpen moest om al dat gevogelte, dat bij vele dozijnen gevangen
+was, te plukken. En de neger deed dat gaarne, want als Fran&ccedil;ois Tapage in een goede luim was, dan was er steeds een oorlam
+in &#8217;t uitzicht, en Frycollin hield veel van een oorlam.
+
+</p>
+<p>Dien dag bespeurde men, op het oogenblik dat de zon onder zou gaan, dat wil zeggen tegen drie uren in den namiddag, een uitgestrekt
+meer, hetwelk door een zoom van prachtige bosschen op de meest schilderachtige wijze omlijst was. Dat meer was geheel en al
+bevroren, en eenige inboorlingen vermaakten zich er op met glijden, waartoe zij eene soort van lange raketten onder de voeten
+gebonden hadden.
+
+</p>
+<p>Toen die Vuurlanders het luchtschip in het oog kregen, sloeg hen de schrik om het hart en vloden zij in alle richtingen heen.
+En zij, die niet vluchten konden, verborgen zich, kropen in aardholen of drukten zich tegen den grond aan evenals de dieren.
+
+</p>
+<p>Intusschen stevende de <i>Albatros</i> steeds zuidwaarts, zweefde over het Beagle-kanaal, dat niet ver gelegen is van het eiland Navarino, welks Grieksche naam
+wel ietwat vreemd klinkt te midden van de meer ruwe namen van die verafgelegen streken. Eindelijk werd Wollaston overschreden,
+het uiterste eiland van den Grooten Stillen Oceaan. Eindelijk, na zevenduizend vijfhonderd kilometers sedert het vertrek van
+de kusten van Dahomey afgelegd te hebben, passeerde het luchtschip de laatste eilandjes van den Magelhaen-Archipel en ten
+slotte het meest vooruitspringende van die groep <a id="d0e4883"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e4883">171</a>]</span>naar het zuiden, welks punt door eene eeuwigdurende branding geteisterd wordt, namelijk de schrikkelijke kaap Hoorn.
+
+
+
+
+</p>
+<div class="footnotes">
+<hr class="fnsep">
+<p class="footnote"><span class="label"><a id="d0e4557" href="#d0e4557src" class="noteref">1</a></span> De oppervlakte van het land bedraagt: 136.051.371 vierkante kilometers.
+</p>
+<p class="footnote"><span class="label"><a id="d0e4612" href="#d0e4612src" class="noteref">2</a></span> Zoo iets is werkelijk na de hevige uitbarsting van Krakataoe in Nederland waargenomen.
+</p>
+</div>
+<p class="div1"><a id="d0e4885"></a><span class="pagenum">
+[<a href="#d0e7153">Inhoud</a>]
+</span></p>
+<h2 class="label">XIV.</h2>
+<h2>Waarin de Albatros verricht, wat wellicht wel nimmer uitvoerbaar zal zijn.</h2>
+<p>Den volgenden dag was het de 24<sup>ste</sup> Juli. Nu komt de 24<sup>ste</sup> Juli van het zuidelijk halfrond met den 24<sup>sten</sup> Januari van het noordelijk halfrond overeen. De zes en vijftigste graad zuiderbreedte was door het luchtschip achter zich
+gelaten. De daarmede overeenkomstige breedtegraad in het noorden van Europa snijdt Schotland ongeveer ter hoogte van Edinburg.
+
+</p>
+<p>De thermometer stond dan ook voortdurend gemiddeld beneden nul. Men was derhalve verplicht geweest eene kunstmatige warmte
+aan de daarvoor bestemde toestellen te ontleenen, om het verblijf binnen de roeven mogelijk te maken. Wel zal niet behoeven
+vermeld te worden, dat al lengden de dagen ook, sedert de zon op den 21<sup>sten</sup> Juni den winterzonnestilstand voor het zuidelijk halfrond verlaten had, de invloed dier verlenging al minder en minder ondervonden
+werd, naarmate de <i>Albatros</i> meer en meer naar de zuidelijke poolstreken stevende.
+
+</p>
+<p>Bijgevolg kon men betrekkelijk zeer weinig genieten van het daglicht op dit gedeelte van de Groote Stille Zuidzee, die aan
+den zuidelijken poolcirkel grenst. Dus weinig uitzicht en daarbij, vooral des nachts, eene zeer vinnige koude. Om daaraan
+weerstand te kunnen bieden, was men verplicht zich te kleeden, zooals de Eskimo&#8217;s of de Vuurlanders dat doen. En daar die
+kleedingstukken aan boord van de <i>Albatros</i> niet ontbraken, konden de beide lotgenooten, behoorlijk ingewikkeld, op het dek vertoeven, aan hunne plannen tot ontvluchting
+denken en naar de gelegenheid uitzien om ze ten uitvoer te leggen. Overigens zagen zij Robur zelden, en sedert de bedreigingen,
+die ter hoogte van Tombouctoe tusschen hen voorgevallen waren, spraken de ingenieur en de beide Amerikanen elkander niet meer.
+
+</p>
+<p>Wat Frycollin betreft, die kwam niet buiten de keuken, waarin Fran&ccedil;ois Tapage hem op de edelmoedigste wijze gastvrijheid verleende,
+evenwel op voorwaarde: dat hij het baantje van bijkok zou waarnemen. Dewijl daaraan verscheidene voordeelen verbonden waren,
+had de neger geen oogenblik geaarzeld om toe te slaan, natuurlijk na verlof van zijn baas bekomen te hebben. Daarenboven <a id="d0e4916"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e4916">172</a>]</span>nu hij zich zoo opgesloten bevond, zag hij niets meer van hetgeen daarbuiten gebeurde en kon hij dus in de meening verkeeren,
+buiten gevaar te zijn. Hij had veel van den struisvogel, zoowel door zijn uiterlijk als door zijn maag, maar vooral door zijne
+onge&euml;venaarde flauwhartigheid.
+
+</p>
+<p>Naar welk punt van den aardbol zou de <i>Albatros</i> thans stevenen? Was het aanneembaar, dat zij zich in het midden van den winter boven de Zuidelijke IJszee zou durven wagen
+of boven het vasteland van de pool? Zou in dien ijzigen dampkring, aangenomen ook al, dat de scheikundige vochten, voor de
+electrische batterijen benoodigd, bij zoo eene strenge temperatuur niet zouden bevriezen, het geheele personeel aan boord
+den dood niet vinden, den schrikkelijken dood door de koude? Dat Robur pogen zoude de pool in het warme seizoen te bereiken,
+dat was aan te nemen; maar te midden van dien voortdurenden nacht, dat zou het werk van een krankzinnige zijn.
+
+</p>
+<p>Zoo redekavelden de voorzitter en de secretaris van Weldon-Institute, toen zij zich thans aan het uiteinde van het vasteland
+der Nieuwe Wereld vervoerd zagen. Dat was nog altijd Amerika, evenwel de Vereenigde Staten niet meer!
+
+</p>
+<p>Ja, wat zou die onhandelbare Robur thans uitrichten?
+
+</p>
+<p>En was het oogenblik niet daar om, door het vernietigen van het vaartuig, paal en perk aan de reis te stellen?
+
+</p>
+<p>Wat opgemerkt werd, dat was, dat de ingenieur Robur dikwerf gesprekken met zijn eersten officier had. Herhaaldelijk raadpleegden
+die beiden den barometer,&#8212;thans niet meer om de bereikte hoogte waar te nemen, maar om zijne aanduidingen met betrekking tot
+het weder te kunnen waarnemen. Voorzeker deden zich aanwijzingen voor, waarmede rekening gehouden moest worden.
+
+</p>
+<p>Uncle Prudent meende ook op te merken, dat Robur naging al wat nog aan boord voorradig was, zoowel de benoodigdheden tot onderhoud
+der opstuwende en voortdrijvende machines van het luchtschip, als die tot onderhoud der menschelijke werktuigen, welker arbeid
+aan boord ook verzekerd moest wezen.
+
+</p>
+<p>Dat alles scheen te duiden op plannen om terug te keeren, meende de voorzitter.
+
+</p>
+<p>&#8220;Om terug te keeren?....&#8221; vroeg Phil Evans. &#8220;Maar waarheen?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Daar, waar Robur zijn voorraad kan aanvullen,&#8221; antwoordde Uncle Prudent.
+
+</p>
+<p>&#8220;Dat moet dan zijn.... een eiland....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Nu, ga voort!.... Een eiland?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Een verloren eiland in de Groote Stille Zuidzee, bewoond door eene kolonie van schurken, die hun opperhoofd waardig zijn!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Dat is mijne meening ook, Phil Evans.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Nog al gelukkig, Uncle Prudent.&#8221;
+
+<a id="d0e4949"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e4949">173</a>]</span></p>
+<p></p>
+<div class="divFigure">
+<p class="legend"><img border="0" src="images/p173.jpg" alt="In een ondeelbaar oogenblik werd de Albatros in de dwarlkolk opgenomen.&#xA;(Blz. 163)."></p>
+<p class="figureHead">In een ondeelbaar oogenblik werd de Albatros in de dwarlkolk opgenomen.
+(Blz. <a href="#d0e4653">163</a>).
+</p>
+</div><p>
+
+
+</p>
+<p>&#8220;Ik geloof,&#8221; ging de voorzitter van Weldon-Institute voort, &#8220;dat <a id="d0e4960"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e4960">174</a>]</span>hij westwaarts zal afhouden en met de snelheid, waarover hij beschikken kan, zal hij zijn doel spoedig bereiken.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Maar, als hij daar aankomt, zullen wij onze plannen niet meer ten uitvoer kunnen leggen.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Hij zal er niet aankomen, Phil Evans!&#8221;
+
+</p>
+<p>De beide lotgenooten hadden klaarblijkelijk de voornemens van den ingenieur gedeeltelijk geraden. Gedurende dien dag werd
+iedere twijfel opgeheven; want de <i>Albatros</i>, na eerst de grenzen der Zuidelijke IJszee genaderd te zijn, keerde bepaald om. Toen de vorst zich dermate in die streken
+van Kaap Hoorn deed gevoelen, overdekte zich het geheele benedengedeelte van de Groote Stille Zuidzee met ijsvelden en met
+ijsbergen.
+
+</p>
+<p>Het pakijs had dus een ondoordringbaren slagboom voor de stevigste schepen en voor de stoutmoedigste zeelieden daargesteld<span class="corr" title="Bron: ,">.</span>
+
+</p>
+<p>Het is waar, de <i>Albatros</i> zou met sneller wiekslag die ijsbergen, welke den oceaan bezaaiden, en de steenbergen welke op het land werden aangetroffen,
+namelijk wanneer daar bij de pool een kalotje van land op die zuiderpool aanwezig is, hebben kunnen overstevenen. Maar, zich
+te midden van den poolnacht, in een dampkring wagen, die tot zestig graden onder nul kan afkoelen, zou hij dit durven ondernemen?
+Ongetwijfeld neen!
+
+</p>
+<p>Na dan ook een honderd kilometers in zuidelijke richting gestevend te zijn, hield de <i>Albatros</i> westwaarts af, klaarblijkelijk met het doel, om koers te zetten naar een of ander onbekend eiland van een der groepen in
+den Grooten Stillen Oceaan.
+
+</p>
+<p>Onder het schip strekte de vloeibare vlakte zich uit, die zoowel het Amerikaansche als het Aziatische vasteland bespoelt.
+In dit oogenblik had het water die zonderlinge kleur aangenomen, welke daaraan den naam van melkzee verleende. In de nevelachtige
+schaduw, welke de zwakke zonnestralen niet vermochten te verdrijven, scheen de geheele oppervlakte van den Grooten Stillen
+Oceaan melkachtig wit te zijn. Men zou gewaand hebben een onmetelijk groot sneeuwveld voor zich te zien, waarvan de golvingen,
+van die hoogte gezien, niet merkbaar waren. Wanneer dat gedeelte der zee door de koude bevroren was en zoo in een onmetelijk
+ijsveld veranderd ware, dan zou zij geen ander uitzicht gehad hebben.
+
+</p>
+<p>Men weet thans dat het myriaden van lichtende diertjes zijn, kleine phosphoresceerende lichaampjes, die dat natuurverschijnsel
+te voorschijn roepen. Wat verwondering kon opwekken, was dat die lichtende massa, welke nergens anders dan in den Indischen
+Oceaan ontmoet wordt, thans hier waargenomen werd.
+
+</p>
+<p>Plotseling viel de barometer, na gedurende de eerste uren van den dag vrij hoog gestaan te hebben, opmerkelijk snel. Er deden
+zich klaarblijkelijk aanduidingen voor, waarmede een zeeschip voorzeker <a id="d0e4992"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e4992">175</a>]</span>rekening had moeten houden, maar die door het luchtschip over het hoofd gezien of verwaarloosd konden worden. Men kon evenwel
+veronderstellen, dat een zwaar onweder kort geleden de wateren van den Grooten Stillen Oceaan beroerd had.
+
+</p>
+<p>Het was &eacute;&eacute;n uur des namiddags, toen de eerste officier Tom Turner den ingenieur naderde en hem zeide:
+
+</p>
+<p>&#8220;Master Robur...&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Wat is er?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Zie eens naar dat zwarte punt bij den gezichteinder!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Waar, Tom?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Daar in het noorden... daar... nu ziet gij het duidelijk... Dat kan toch geen rots zijn?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Neen, Tom, aan dien kant is geen wal of geen ondiepte.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Dan moet het een schip, of minstens eene sloep zijn.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Wij zullen zien.<span class="corr" title="Bron: ">&#8221;</span>
+
+</p>
+<p>Uncle Prudent en Phil Evans waren ook naar het voorschip gekomen en keken opmerkzaam naar het door Tom Turner aangeduide punt.
+
+</p>
+<p>Robur riep om zijn marinekijker en nam het aangeduide voorwerp nauwkeurig op.
+
+</p>
+<p>&#8220;Het is eene sloep!&#8221; riep hij eensklaps uit.
+
+</p>
+<p>&#8220;Is het mogelijk, hier?&#8221; vroeg Tom Turner.
+
+</p>
+<p>&#8220;En ik zou kunnen bevestigen, dat er menschen in zitten,&#8221; vervolgde Robur.
+
+</p>
+<p>&#8220;Schipbreukelingen?&#8221; vroeg Tom.
+
+</p>
+<p>&#8220;Ja, schipbreukelingen, die genoodzaakt zullen geweest zijn, om hun vaartuig te verlaten,&#8221; hernam de ingenieur. &#8220;Rampzaligen,
+die niet meer weten, waar den wal ligt, die waarschijnlijk door honger, dorst en koude omkomen? Welnu, er zal niet kunnen
+gezegd worden, dat de <i>Albatros</i> niet alle pogingen zal aangewend hebben om hen te hulp te komen!&#8221;
+
+</p>
+<p>Bevelen werden aan den machinist en aan zijne beide helpers gegeven. Het luchtschip begon langzamerhand te dalen. Op honderd
+meters boven de oppervlakte der zee gekomen, hield het halt; terwijl zijne voortstuwingsschroeven het met snelheid in noordelijke
+richting dreven.
+
+</p>
+<p>Ja, het was inderdaad eene sloep. Haar zeil klepperde tegen den mast. Er was geen wind en derhalve kon niet gestuurd worden.
+En waarschijnlijk had niemand aan boord nog kracht genoeg om een roeiriem te kunnen hanteeren.
+
+</p>
+<p>Op den bodem van het vaartuigje lagen vijf mannen uitgestrekt, hetzij zij ingeslapen, hetzij zij bewegingloos door vermoeidheid,
+hetzij zij dood waren.
+
+</p>
+<p>Toen de <i>Albatros</i> vlak boven hen gekomen was, daalde zij langzaam.
+<a id="d0e5043"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e5043">176</a>]</span></p>
+<p>Men kon toen op den achtersteven van die sloep den naam lezen van het schip, waartoe zij behoorde. Dat was de <i>Jeannette</i> van Nantes, een Fransch vaartuig, hetwelk door zijne equipage was verlaten geworden.
+
+</p>
+<p>&#8220;Aoh!&#8221; riep Tom Turner.
+
+</p>
+<p>&#8220;Aoh!&#8221; herhaalde de bemanning der <i>Albatros</i> met een eenstemmig gebrul.
+
+</p>
+<p>Dat moest gehoord worden; want de sloep dobberde slechts op ongeveer tachtig voet onder het luchtschip.
+
+</p>
+<p>Toch kwam er geen antwoord.
+
+</p>
+<p>&#8220;Los een geweerschot!&#8221; gelastte Robur.
+
+</p>
+<p>Dat bevel werd uitgevoerd en de knal rolde lang over de oppervlakte van het water.
+
+</p>
+<p>Men zag toen een der schipbreukelingen zich pijnlijk oprichten, met wildstaande oogen en de gelaatstrekken van een doode.
+
+</p>
+<p>Toen hij de <i>Albatros</i> daar boven zich ontdekte, kon hij een gebaar van schrik en angst niet onderdrukken.
+
+</p>
+<p>&#8220;Vrees niets!&#8221; riep Robur in het Fransch. &#8220;Wij komen u helpen!... Wie zijt gij?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Matrozen van de <i>Jeannette</i>, een driemastschip, waarop ik eerste stuurman was,&#8221; antwoordde de man. &#8220;Veertien dagen geleden... hebben wij dien bodem verlaten...
+toen hij op het punt was... in de diepte weg te zinken!... Wij hebben geen water en geen levensmiddelen meer!...&#8221;
+
+</p>
+<p>De vier overige schipbreukelingen hadden zich ook langzamerhand opgericht. Zij zagen er bleek, haveloos en uitgeput uit. Zij
+waren verschrikkelijk mager en hieven de handen smeekend naar het luchtschip op.
+
+</p>
+<p>&#8220;Opgepast!&#8221; riep Robur.
+
+</p>
+<p>Een touw werd van het dek ontrold, waarmede een emmer met drinkwater in de sloep neergelaten werd. De ongelukkigen wierpen
+er zich op en dronken met eene gretigheid, die zeer deed om te zien.
+
+</p>
+<p>&#8220;Brood!... Brood!...&#8221; schreeuwden zij. &#8220;Geef ons brood!&#8221;
+
+</p>
+<p>Dadelijk werd een mand naar beneden gevierd, waarin levensmiddelen, eene flesch brandy, eenige pinten koffie. De eerste stuurman
+had veel moeite om hen bij het stillen van den honger tot bedaardheid aan te manen.
+
+</p>
+<p>Daarna vroegen de schipbreukelingen:
+
+</p>
+<p>&#8220;Waar bevinden wij ons?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Op vijftig mijlen afstand van de kust van Chili en van den archipel der Chorus-eilanden,&#8221; antwoordde Robur.
+
+</p>
+<p>&#8220;Maar, als wij windstilte houden, en?...&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Wij zullen u op sleeptouw nemen!&#8221;
+
+<a id="d0e5098"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e5098">177</a>]</span></p>
+<p></p>
+<div class="divFigure">
+<p class="legend"><img border="0" src="images/p177.jpg" alt="Vlogen eenden, ganzen en duikerhoenders in menigte aan boord. (Bladz. 170.)"></p>
+<p class="figureHead">Vlogen eenden, ganzen en duikerhoenders in menigte aan boord. (Bladz. <a href="#d0e4867">170</a>.)
+</p>
+</div><p>
+
+
+</p>
+<p>&#8220;Maar, in Godsnaam, wie zijt gij toch?&#8221;
+<a id="d0e5109"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e5109">178</a>]</span></p>
+<p>&#8220;Wij zijn lieden, die zich gelukkig gevoelen u te kunnen helpen,&#8221; antwoordde Robur op eenvoudigen toon.
+
+</p>
+<p>De eerste stuurman begreep, dat de gezagvoerder zijn naam niet wenschte mede te deelen. Hij eerbiedigde dat verlangen. Maar
+zou die vliegmachine kracht genoeg hebben om te kunnen sleepen?
+
+</p>
+<p>Ja, waarlijk, en de sloep, die aan het einde van eene kabel van ruim honderd voeten lang was vastgemaakt, werd door het machtige
+toestel in oostelijke richting voortgetrokken.
+
+</p>
+<p>Tegen tien uur was het land in het gezicht, of beter gezegd: men zag de vuren schitteren, die de ligging daarvan aanduidden.
+Die hulp des hemels was inderdaad ter goeder tijd voor de schipbreukelingen der <i>Jeannette</i> verschenen, en waarlijk, zij waren wel in hun recht, toen zij beweerden, dat hunne redding een wonder was!
+
+</p>
+<p>Toen de <i>Albatros</i> hen tot vlak bij den ingang van het toegangswater der Chonas-eilanden gesleept had, riep Robur hen toe den sleeptros los
+te gooien. Dat deden de schipbreukelingen, terwijl zij hunne redders zegenden en dankzeiden. Het luchtschip stevende daarop
+dadelijk zeewaarts.
+
+</p>
+<p>Waarachtig, in dat luchtvaartuig, hetwelk zoo schipbreukelingen in volle zee in nood te hulp kon komen, zat toch iets goeds!
+Welke luchtballon, hoe volmaakt overigens ook, zou geschikt geweest zijn, om zoodanige diensten te bewijzen? Ziet, dat moesten
+Uncle Prudent en Phil Evans toch erkennen, wanneer zij bij elkander zaten. Toch verkeerden zij nog altijd in een geestestoestand,
+die hen er toe brengen kon, om zelfs het klaarblijkelijkste te loochenen.
+
+</p>
+<p>De zee werd intusschen al woester en woester. De kenteekenen van weersverandering waren onrustbarend. De barometer, die al
+laag stond, viel nog eenige millimeters. Schrikkelijke windstooten deden zich voor, terwijl de wind overigens hevig woei en
+in de helicopterische werktuigen van de <i>Albatros</i> als het ware huilde, maar ook oogenblikken had, dat er plotseling voor weinige seconden windstilte intrad. Onder zulke omstandigheden
+zou een zeilvaartuig onder gereefde marszeilen en gereefd fokzeil gestevend hebben. Alles duidde er op, dat de wind naar het
+noordwesten krimpen zou. Het vocht in de buis van het &#8220;stormglas&#8221; begon zeer troebel te worden. Dat alles was verre van geruststellend.
+Tegen een uur in den morgen begon de wind met buitengewone hevigheid te waaien. Evenwel, hoewel het luchtschip er vlak tegen
+in stevende, kon het, voortbewogen door zijne voortstuwingsschroeven, nog op hem winnen en legde nog vier of vijf kilometers
+per uur af. Maar meer mocht en kon er niet van gevergd worden.
+
+</p>
+<p>Klaarblijkelijk vormde zich een cycloon, hetgeen op deze breedte zeer zeldzaam voorkomt. Of men hem al Hurricane op den Atlantischen
+Oceaan noemt, of Typhon in de Chineesche zee, of Tornado <a id="d0e5135"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e5135">179</a>]</span>op Afrika&#8217;s westkust of Simoun in de Sahara, het is en blijft een wervelwind, een ronddwarrelende storm, die zeer te vreezen
+is. Ja, te vreezen voor ieder vaartuig, dat in de wentelende beweging geraakt, welke van den buitenomtrek naar het centrum
+in kracht toeneemt, en slechts een enkele plek kalm laat, namelijk het midden van dien lucht-maalstroom.
+
+</p>
+<p>Robur wist dat. Hij wist ook, dat het voorzichtig was een cycloon te ontvluchten, door zich, al stijgende tot in de hoogere
+luchtlagen, buiten de aantrekkingszone te begeven. Tot heden was hem dat altijd gelukt, maar er was geen uur, wellicht geen
+minuut meer te verliezen.
+
+</p>
+<p>Inderdaad de wind nam merkbaar in hevigheid toe. De golven, met schuim gekuifd, veroorzaakten onder de onweerstaanbare windvlagen
+als een wit poeder op de oppervlakte der zee. Het was klaarblijkelijk, dat de cycloon bij zijne verplaatsing, zich met eene
+vervaarlijke snelheid naar de poolstreken zoude spoeden.
+
+</p>
+<p>&#8220;Naar boven!&#8221; kommandeerde Robur.
+
+</p>
+<p>&#8220;Naar boven!&#8221; herhaalde Tom Turner.
+
+</p>
+<p>Toen werd eene buitengewone opstijgende kracht aan het luchtschip verleend en verhief zich het gevaarte in schuine richting,
+alsof het een scherp hellend vlak gevolgd had, hetwelk naar het zuidwesten gekeerd was.
+
+</p>
+<p>De barometer daalde in dit oogenblik nog,&#8212;geen daling, maar inderdaad een val van acht, daarna van twaalf millimeter, door
+de kwikkolom uitgevoerd.
+
+</p>
+<p>Eensklaps staakte de <i>Albatros</i> hare stijgende beweging.
+
+</p>
+<p>Waaraan was die staking toe te schrijven? Klaarblijkelijk aan een windstoot, aan een geduchten luchtstroom, die zich van boven
+naar beneden bewoog en zoo den weerstand van het steunpunt van het luchtschip verminderde.
+
+</p>
+<p>Wanneer een stoomschip eene rivier opstevent, dan verricht de schroef een des te minder nuttigen arbeid, naarmate de stroom
+door zijne snelheid onder de schroefbladen door tracht te vlieten. Het deinzen of de teruggang is dan soms aanmerkelijk en
+kan zelfs gelijk aan de stroomsnelheid worden. In datzelfde geval verkeerde thans de <i>Albatros</i>.
+
+</p>
+<p>Maar Robur gaf den strijd niet op. Zijne vier en zeventig schroeven, die allen met eene volkomen gelijkmatigheid arbeidden,
+werden tot de grootst mogelijke snelheid van omwenteling aangezet. Maar het luchtschip, door den cycloon onweerstaanbaar aangetrokken,
+kon niet ontsnappen. Gedurende de korte oogenblikken, dat er eenige kalmte intrad, hernam het zijne opstijgende beweging;
+maar de zware winddruk hernam weldra weder zijne heerschappij en voerde het gevaarte heen, dat wel iets van een bodem had,
+die <a id="d0e5163"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e5163">180</a>]</span>op het punt is van te zinken. En wel mocht het zinken genoemd worden, want de <i>Albatros</i> zonk inderdaad in de luchtzee, en hare seinlichten, hoe krachtig ook de electrische stroom aangezet werd, konden slechts
+een zeer bescheiden sector verlichten.
+
+</p>
+<p>Het was helder als de dag, dat, wanneer de cycloon nog meer in hevigheid toenam, de <i>Albatros</i> niet veel meer zou zijn dan een niet te besturen stroohalm, heengevoerd door een van die wervelwinden, die boomen ontwortelen,
+die daken der huizen afrukken en muurvakken omversmijten.
+
+</p>
+<p>Robur en Tom Turner spraken slechts door middel van gebaren met elkander.
+
+</p>
+<p>Uncle Prudent en Phil Evans klemden zich krampachtig aan de verschansing vast en vroegen zich af: of de cycloon niet in hunne
+kaart speelde, door het schip en met het schip den uitvinder en met den uitvinder het geheim zijner uitvinding te vernietigen?
+
+</p>
+<p>Maar, dewijl het scheen, dat de <i>Albatros</i> er niet in slaagde, om door opstijging uit den wervelstroom te geraken, waarom volbracht zij niet de eenige beweging, die
+te doen overbleef, namelijk naar het centrum te stevenen, waar het betrekkelijk kalm zoude zijn en waar het schip weer meester
+van zijn manoeuvreeren zoude wezen? Ja, dat is goed en wel geredeneerd; maar om dat centrum te bereiken, moesten die rondijlende
+stroomingen, die het vaartuig in zijn buitenwervel geketend hielden, doorbroken worden. Zouden de werktuigen daartoe genoegzame
+kracht kunnen ontwikkelen?
+
+</p>
+<p>Eensklaps barstte het bovenste gedeelte der cycloonwolk. De dampen verdichtten zich en stortten als plasregen neder.
+
+</p>
+<p>Het was toen twee uur in den morgen, de barometer was toen na vele slingeringen, die afwijkingen van twaalf milimeter aanduidden,
+tot op 709 gevallen, een stand waarvan afgetrokken moest worden of beter bijgevoegd, de daling veroorzaakt door de bereikte
+hoogte van het luchtschip boven de oppervlakte der zee.
+
+</p>
+<p>Wat een zeer zeldzaam natuurverschijnsel genoemd kon worden, was, dat de cycloon ontstaan was buiten de gewesten, waar hij
+gewoonlijk voorkomt, dat wil zeggen tusschen den dertigsten graad noorder- en den zes en twintigsten zuiderbreedte. Misschien
+ligt daarin de verklaring, dat die wervel-orkaan plotseling in een rechtlijnigen storm veranderde. Maar welke winddruk ontstond
+toen! De stormvlaag, die op den 22<sup>sten</sup> Maart 1882 den Staat Connecticut teisterde, kon eenigermate als punt van vergelijking dienen. Toen was de snelheid honderd
+zestien meter in de seconde, hetgeen meer dan honderd uren gaans in het uur maakt.
+
+
+</p>
+<p></p>
+<div class="divFigure">
+<p class="legend"><img border="0" src="images/p181.jpg" alt="&#8220;Vrees niets!&#8221; riep Robur in het Fransch. (Bladz. 176)."></p>
+<p class="figureHead">&#8220;Vrees niets!&#8221; riep Robur in het Fransch. (Bladz. <a href="#d0e5043">176</a>).
+</p>
+</div><p>
+
+
+</p>
+<p>Het kwam er dus op aan, om voor den wind te lenzen, zoo als een schip bij storm zoude doen. Of beter de <i>Albatros</i> was genoodzaakt zich door die strooming, waartegen niet op te werken <a id="d0e5204"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e5204">181</a>]</span>en waar niet uit te geraken was, mede te laten voeren. Maar intusschen, ten gevolge van dat medegevoerd worden, vlood het
+<a id="d0e5206"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e5206">182</a>]</span>luchtschip in zuidelijke richting, dat wil zeggen, naar die poolstreken, die Robur had willen mijden. Helaas, hij was niet
+meer meester over zijnen koers, en moest gaan werwaarts de storm hem voeren wilde!
+
+</p>
+<p>Torn Turner had het stuurrad ter hand genomen en hij had al zijne behendigheid noodig om het luchtschip voor kapzijzen te
+behoeden.
+
+</p>
+<p>Bij het eerste lichten van den dageraad,&#8212;als men zoo die flauwe tint mag noemen, die aan den gezichteinder ontwaard werd,&#8212;had
+de <i>Albatros</i> vijftien breedtegraden, dat wil zeggen meer dan vier honderd uren gaans afgelegd van Kaap Hoorn af en overschreed toen den
+poolcirkel.
+
+</p>
+<p>Daar duurt de nacht in de maand Juli nog negentien en een half uur. De zonneschijf verschijnt slechts boven den horizon om
+even spoedig weer te verdwijnen.
+
+</p>
+<p>Bij de pool duurt de nacht gedurende honderd negen en zeventig etmalen. Alles duidde aan, dat de <i>Albatros</i> zich in dien nacht als ware het in eene afgrond zoude storten.
+
+</p>
+<p>Wanneer eene waarneming mogelijk geweest ware, dan zoude zij aangetoond hebben, dat men zich op 66&deg; 40&#8217; zuiderbreedte bevond.
+Het luchtschip was dus nog slechts op veertien honderd mijlen van de zuidpool verwijderd.
+
+</p>
+<p>Het luchtschip, onweerstaanbaar naar dat ongenaakbaar punt van den aardbol gevoerd, &#8220;verslond&#8221;, om het zoo uit te drukken,
+door zijne snelheid zijne zwaarte; hoewel deze ten gevolge van de afplatting der aarde bij de pool een weinig meer was dan
+elders. Het was, alsof het zijne opstuwingsschroeven niet meer noodig had. En weldra nam de storm zoodanig in hevigheid toe,
+dat Robur het raadzaam oordeelde om de snelheid der voortstuwingsschroeven tot een minimum van omwenteling te brengen, ten
+einde ernstige averij te voorkomen, en bij die geringe eigene snelheid toch stuur in het gevaarte te houden.
+
+</p>
+<p>De ingenieur Robur deelde te midden van die gevaren zijne bevelen met koelbloedigheid uit, en zijne bemanning gehoorzaamde
+hem, alsof zij door hem bezield werd.
+
+</p>
+<p>Uncle Prudent en Phil Evans hadden geen enkel oogenblik het dek van het luchtvaartuig verlaten. Men kon er bovendien zonder
+bezwaar blijven.
+
+</p>
+<p>De lucht veroorzaakte geen of slechts weinig tegenstand. Het luchtschip verkeerde in die oogenblikken in den toestand van
+een luchtballon, die met de middenstof, waarin hij zich gedompeld gevoelt, medegevoerd wordt.
+
+</p>
+<p>Het domein der zuidpool strekt zich uit, zooals beweerd wordt, over eene oppervlakte van vijfmaal honderdduizend vierkante
+meters. Bevindt zich daar een vastland? Of is het een archipel? Is het eene <a id="d0e5234"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e5234">183</a>]</span>onmetelijke ijszee, die nimmer, zelfs niet gedurende den langsten zomer, ontdooit? Niemand weet dat.
+
+</p>
+<p>Maar, wat men wel weet, dat is, dat de zuidpool veel kouder is dan de noordpool, hetgeen daaraan moet toegeschreven worden,
+dat er in het zuidelijk-halfrond veel minder land aangetroffen wordt dan in het noordelijk, ook aan den stand der aarde op
+hare omwentelingsbaan gedurende de zuidpool-winters.
+
+</p>
+<p>Niets duidde intusschen aan, dat de storm gedurende dien dag zou afnemen. Het was bij den vijf-en-veertigsten westermeridiaan,
+dat de <i>Albatros</i> den poolcirkel binnen trad. Waar zou zij dien weer verlaten,&#8212;bij de veronderstelling altijd, dat zij dien zou kunnen verlaten?
+
+</p>
+<p>In ieder geval, naarmate het vaartuig allengs naar het zuiden afzakte, kortte de dag al meer en meer. Het zou niet lang meer
+duren, of het zou in dien langdurigen nacht gedompeld zijn, die slechts door de maan verlicht wordt of door het bleeke schijnsel
+van het zuiderlicht.
+
+</p>
+<p>Maar het was toen nieuwe maan, en waarachtig de reisgenooten van Robur liepen gevaar niets of niet bijster veel te zien van
+die streken, welker geheim nog aan de menschelijke nieuwsgierigheid of weetgierigheid ontsnapt is.
+
+</p>
+<p>Zeer waarschijnlijk stevende de <i>Albatros</i> over eenige reeds herkende punten, b.v. in het westen het land van Graham, hetwelk in de nabijheid van den poolcirkel gelegen
+is, en in 1832 door Bisco&euml; ontdekt werd, en Lodewijk Philipsland, hetwelk in 1838 door Dumont d&#8217;Urville ontdekt werd, de bekende
+bereikte grenzen op dit onbekende vastland.
+
+</p>
+<p>Men leed aan boord van de <i>Albatros</i> niet veel van de koude. De temperatuur was minder laag dan men wel kon vermoeden. Het scheen, dat die storm een lucht-golfstroom
+was, die eene zekere hoeveelheid warmte met zich voerde.
+
+</p>
+<p>Het was inderdaad zeer betreurenswaardig, dat die geheele streek in eene diepe duisternis gedompeld was. Hier dient evenwel
+opgemerkt te worden, dat, al had ook de maan hare lichtstralen verleend, de waarnemingen toch zeer weinig loonend zouden zijn
+uitgevallen. In dit gedeelte van het jaar toch bedekt een lijklaken van sneeuw, een harnas van ijs de geheele poolstreken.
+Men bespeurde er zelfs dien &#8220;blink&#8221; van het pakijs niet, welke eene witachtige tint bezit en aan die donkere gezichteinders
+ontbreekt.
+
+</p>
+<p>Hoe onder zulke omstandigheden den vorm van het land, de uitgestrektheid der zee&euml;n, de ligging der eilanden waar te nemen
+en op te nemen? Hoe het hydrografisch netwerk van het land te onderscheiden? Hoe het bergstelsel te herkennen, nu de heuvelen
+en de bergen niet van het pakijs en de ijsbergen te onderscheiden waren?
+<a id="d0e5261"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e5261">184</a>]</span></p>
+<p>Iets v&oacute;&oacute;r middernacht verlichtte een zuiderlicht de dikke duisternis. Met zijne zilveren franjes, met zijne stralen, die door
+het luchtruim schoten, vertoonde zich dat natuurverschijnsel in den vorm van een onmetelijken waaier, die over de eene helft
+van het uitspansel geopend zoude zijn. Zijne uiterste electrische uitstroomingen raakten het Zuiderkruis, welker vier sterren
+in het zenith schitterden. Het natuurverschijnsel was onvergelijkelijk schoon, en de helderheid, daardoor verspreid, was voldoende
+om een blik te kunnen werpen op die streek, welke in een wit lijkkleed gehuld scheen.
+
+</p>
+<p>Het zal wel niet behoeven verhaald te worden, dat boven die streken, zoo nabij de Zuidpool, de magneetnaald van het kompas,
+voortdurend van streek, geene te betrouwen aanwijzingen weergaf met betrekking tot den te volgen koers. Maar hare inclinatie
+was op een gegeven oogenblik van zoodanigen aard, dat Robur voor zeker kon houden, dat hij boven de magnetische pool passeerde,
+die ongeveer bij den acht-en-zeventigsten zuiderbreedte-graad gelegen zoude zijn.
+
+</p>
+<p>En later, toen hij tegen een uur in den morgen den hoek berekende, welke die naald met de loodlijn maakte, riep hij uit:
+
+</p>
+<p>&#8220;De Zuidpool is onder onze voeten!&#8221;
+
+</p>
+<p>Een wit kalotje werd ontwaard, maar liet niets gissen van hetgeen onder die dikke ijskorst verborgen was.
+
+</p>
+<p>Het zuiderlicht verdween een weinig later en dat denkbeeldige punt, waar alle meridianen van den aardbol te zamen komen, moet
+nog gevonden worden.
+
+</p>
+<p>Waarachtig, wanneer Uncle Prudent en Phil Evans het luchtschip en hen, die zich aan boord bevonden, in de meest geheimzinnige
+eenzaamheid wilden begraven, dan was de gelegenheid uiterst gunstig. En, als zij het niet deden, dan werd dit veroorzaakt,
+doordat hen nog het daartoe benoodigde middel ontbrak.
+
+</p>
+<p>De storm schreed steeds met onverminderde kracht voort en met zulke snelheid, dat, wanneer de <i>Albatros</i> den een of anderen berg op hare baan ontmoet had, zij daarop verbrijzeld ware geworden evenals een schip, dat op eene rotsachtige
+kust zoude stranden.
+
+</p>
+<p>En inderdaad, het luchtschip kon zich niet alleen niet meer in horizontale richting dirigeeren, maar het was ook onmachtig
+om in de hoogte te stijgen.
+
+</p>
+<p>Daarbij kwam nog, dat eenige toppen op die zuidpoollanden aangetroffen werden. Het gevaar was dus groot. Ieder oogenblik was
+eene botsing te duchten, en die botsing zou de vernietiging van het luchtgevaarte ten gevolge hebben.
+
+
+</p>
+<p></p>
+<div class="divFigure">
+<p class="legend"><img border="0" src="images/p185.jpg" alt="Het gevaar was dus groot. Ieder oogenblik was eene botsing te duchten. (Bladz. 184)."></p>
+<p class="figureHead">Het gevaar was dus groot. Ieder oogenblik was eene botsing te duchten. (Bladz. <a href="#d0e5261">184</a>).
+</p>
+</div><p>
+
+
+</p>
+<p>Zoo&#8217;n ramp was te meer te vreezen, daar de wind, nadat de <i>Albatros</i> den meridiaan zero gepasseerd had, naar het oosten neigde. <a id="d0e5298"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e5298">185</a>]</span>Twee lichtende punten werden toen op een afstand van ongeveer honderd kilometers van het luchtvaartuig ontwaard.
+<a id="d0e5300"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e5300">186</a>]</span></p>
+<p>Dat waren de twee vulkanen, de Erebus en de Terror, die tot het uitgestrekte bergstelsel van Ross behooren.
+
+</p>
+<p>Zou de <i>Albatros</i>, evenals een reusachtige vlinder, zich de vleugels gaan verbranden aan die vulkanische vlammen?
+
+</p>
+<p>Er werd een uur van pijnlijke spanning doorgebracht. Het was alsof een dier vuurspuwende bergen, de Erebus, zich op het luchtschip
+kwam storten, dat maar niet uit de zuiging van den storm kon geraken. De vlammen-bundels werden voor het oog ieder oogenblik
+grooter. Een slagboom van vuur sloot als het ware den weg af. Schitterende stralen verlichtten thans de ruimte. Alle voorwerpen
+aan boord hadden toen een rooden weerschijn aangenomen en gaven aan het vaartuig een waarlijk helsch uitzicht.
+
+</p>
+<p>Alle opvarenden zonder onderscheid stonden onbewegelijk, zonder eenig geluid te maken, zonder eenig gebaar te wagen, en wachtten
+in spanning de schrikkelijke minuut, gedurende welke die vreeselijke haard hen met zijne vlammen zou omgeven.
+
+</p>
+<p>Maar de storm, die de <i>Albatros</i> medevoerde, redde haar van de schrikkelijke ramp.
+
+</p>
+<p>De vlammen van den Erebus werden door den stormwind ternedergedrukt en leverden zoo een doortocht aan het luchtschip. Te midden
+van een waren stortregen van vulkanische bestanddeelen, als lava-brokstukken, vulkanische asch en zand, die gelukkig door
+de middenpuntvliedende werking der opstuwingsschroeven afgewend werden, werd die in volle uitbarsting verkeerende krater overzweefd.
+
+</p>
+<p>Een uur later verdwenen die beide kolossale toortsen, welke het uiteinde der bekende wereld gedurende de lange poolnachten
+verlichten, voor den blik der opvarenden van de <i>Albatros</i> achter den gezichteinder.
+
+</p>
+<p>Tegen twee uur in den morgen werd het eiland Ballery, op de uiterste punt van de Ontdekkings-kust gelegen, gepasseerd, zonder
+dat men het evenwel kon verkennen, daar het door een band van ijs aan de poollanden vastgeklonken en daarvan niet te onderscheiden
+was.
+
+</p>
+<p>Van den poolcirkel af, dien de <i>Albatros</i> andermaal op den honderd-vijf-en-zeventigsten lengtegraad bewesten Parijs sneed, werd zij over het pakijs en over de ijsbergen
+heengevoerd, waartegen zij honderdmaal gevaar liep zich te verbrijzelen. Het luchtschip was niet meer in de hand van zijn
+stuurman, maar in de hand van God.... en God is een betrouwbare loods!
+
+</p>
+<p>De <i>Albatros</i> volgde toen den meridiaan, die een hoek van honderd en vijf graden maakt met die middagslijn, waarop zij het poolgebied binnentrad.
+
+</p>
+<p>Toen zij eindelijk den zestigsten graad zuiderbreedte bereikt had, scheen de kracht van den storm te breken. Zijn geweld verminderde
+<a id="d0e5338"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e5338">187</a>]</span>merkbaar. De <i>Albatros</i> begon weer meester over hare bewegingen te worden. Eindelijk&#8212;en dat was een ware verademing&#8212;kwam zij weer binnen de verlichte
+streken van den aardbol en verscheen de dag weer tegen acht uur in den ochtend.
+
+</p>
+<p>Robur en zijne tochtgenooten, na aan den cycloon van kaap Hoorn ontsnapt te zijn, waren nu eindelijk van den storm bevrijd.
+Zij waren naar de Groote Stille Zuidzee teruggevoerd geworden, nadat zij zevenduizend kilometers in negentien uren afgelegd
+hadden. Dat was iets meer dan een uur gaans per minuut&#8212;eene snelheid die het dubbele was van die, welke de <i>Albatros</i> onder gewone omstandigheden met hare voortstuwingsmachines kon ontwikkelen.
+
+</p>
+<p>Maar Robur wist niet meer waar hij was, ten gevolge van het onbruikbaar worden der kompasnaald in de nabijheid van de magnetische
+pool. Hij moest dus wachten tot de zon zich, onder gunstige omstandigheden tot het doen eener waarneming, zoude vertoonen.
+
+</p>
+<p>Ongelukkig was het uitspansel met dikke wolken bezwangerd en dien dag verscheen de zon niet.
+
+</p>
+<p>Dat was eene teleurstelling, die te eerder gevoeld werd, daar de beide voortstuwingsschroeven gedurende den storm nog al averij
+beloopen hadden.
+
+</p>
+<p>Robur, die zich door dat voorval niets op zijn gemak gevoelde, kon gedurende dien geheelen dag slechts met eene betrekkelijk
+matige snelheid vooruitstevenen. Toen hij over de tegenvoeters van Parijs heen toog, bedroeg zijn vaart slechts zes mijlen
+in het uur. Men moest vooral oppassen de averijen niet te verergeren. Wanneer zijne twee voortstuwingsschroeven buiten staat
+geraakten om te kunnen arbeiden, dan zou de toestand van het luchtschip boven die uitgestrekte wateroppervlakte van de Groote
+Stille Zuidzee zeer zorgwekkend worden.
+
+</p>
+<p>De ingenieur vroeg zich dan ook af, of het niet noodzakelijk ware, de herstellingen dadelijk en op de plaats zelve ten uitvoer
+te brengen, althans in zooverre, dat de reis vervolgd zou kunnen worden.
+
+</p>
+<p>Den volgenden morgen&#8212;27 Juli&#8212;werd tegen zeven uur in den ochtend land in het oosten geseind.
+
+</p>
+<p>Men herkende weldra dat het een eiland was. Een eiland! Ja, maar welk, onder die duizenden, waarmede de Groote Stille Zuidzee
+bezaaid is?
+
+</p>
+<p>Robur besloot toch daar stil te houden zonder te landen. Volgens hem zou die dag voldoende zijn, om de geleden averij te herstellen,
+zoodat hij des avonds de reis nog zou kunnen hervatten.
+
+</p>
+<p>De wind was geheel en al gevallen, hetgeen eene gunstige omstandigheid te noemen was voor de manoeuvres, welke uitgevoerd
+<a id="d0e5366"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e5366">188</a>]</span>moesten worden. De <i>Albatros</i> zou, daar zij zwevende zoude blijven, niet heengevoerd worden, de hemel weet waar!
+
+</p>
+<p>Een lange kabel van honderd vijftig voet, met een anker aan het uiteinde, werd over boord naar beneden gevierd. Toen het luchtschip
+bij den oever van het eiland aankwam, krabde het anker over de eerste rotsklippen en bleef tusschen twee overgroote steenklompen
+vast zitten. De kabel liep toen onder den invloed der opstuwingsschroeven strak en de <i>Albatros</i> bleef onbeweeglijk als een vaartuig ten anker.
+
+</p>
+<p>Dat was de eerste maal sedert het vertrek van Philadelphia, dat er een materieel verbindingsmiddel tusschen het luchtschip
+en de aarde bestond.
+
+
+
+
+</p>
+<p class="div1"><a id="d0e5378"></a><span class="pagenum">
+[<a href="#d0e7153">Inhoud</a>]
+</span></p>
+<h2 class="label">XV.</h2>
+<h2>Waarin zaken gebeuren, die inderdaad waard zijn verhaald te worden.</h2>
+<p>Toen de <i>Albatros</i> zich nog in hoogere luchtlagen bevond, had men kunnen bespeuren, dat dit eiland slechts van bescheiden omvang was. Neen,
+het was niet groot.
+
+</p>
+<p>Maar op welken breedtegraad was het gelegen? En op welken lengtegraad?
+
+</p>
+<p>Was het een eiland van de Groote Stille Zuidzee? Of behoorde het tot Australazi&euml;? Of tot den Indischien Archipel?
+
+</p>
+<p>Dat zou men eerst te weten komen, wanneer Robur zijn bestek opgemaakt zou hebben.
+
+</p>
+<p>Hoewel hij onmogelijk rekening had kunnen houden met de gebrekkige aanwijzingen van het kompas, zoo meende hij toch reden
+te hebben om te gelooven, dat hij zich boven de Groote Stille Zuidzee bevond.
+
+</p>
+<p>Zoodra de zon te voorschijn zou treden, zouden de omstandigheden voorzeker uitmuntend genoemd kunnen worden, om eene goede
+waarneming te doen.
+
+</p>
+<p>Van die hoogte gezien,&#8212;honderd vijftig voeten,&#8212;vertoonde zich het eiland, hetwelk een omtrek meette van ongeveer vijftien
+mijlen, als eene zeester met drie punten.
+
+</p>
+<p>Bij de zuidoostelijke punt verrees een klein eiland, dat voorafgegaan en omgeven werd door een doolhof van klippen. Op het
+strand en op die klippen werd geen verschijnsel van hoog en laag water waargenomen. Dit versterkte de meening van Robur <a id="d0e5402"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e5402">189</a>]</span>omtrent de gegiste ligging, daar de invloed van eb en vloed in de Groote Stille Zuidzee bijna onmerkbaar is.
+
+</p>
+<p>Op de noordwestelijke punt verhief zich een kegelvormige berg, waarvan de hoogte gerust op twaalfhonderd voeten geschat kon
+worden.
+
+</p>
+<p>Men ontwaarde geen enkelen inboorling; maar misschien was de tegenovergestelde kust bewoond. In ieder geval, wanneer het luchtschip
+door de bewoners bespeurd was geworden, zou de angst en de schrik hen wel genoodzaakt hebben om te vluchten of zich te verbergen.
+
+</p>
+<p>De <i>Albatros</i> was bij de zuidoostelijke punt aangekomen en was daar ten anker gegaan.
+
+</p>
+<p>Niet ver er van daan stroomde een kleine rio tusschen de rotsen en stortte zich in eene kleine kreek uit. Iets verder zag
+men eenige bochtige valleien, waarin veel geboomte van verschillende soort, nog al wild, als patrijzen en snippen, maar vooral
+trapganzen in groote hoeveelheid aangetroffen werden.
+
+</p>
+<p>Mocht het eiland niet bewoond zijn, dan was het voorzeker toch bewoonbaar.
+
+</p>
+<p>Ongetwijfeld zou Robur er op hebben kunnen landen, en dat hij daartoe niet overgegaan was, had zijne oorzaak alleen daarin,
+dat de bodem, die nog al afwisselend van gesteldheid was, hem geen geschikte plaats scheen aan te bieden om met het luchtschip
+op den grond neer te strijken.
+
+</p>
+<p>In afwachting dat hij in de gelegenheid zoude komen om zijn bestek te kunnen opmaken, deed de ingenieur een begin maken met
+de herstellingen, die hij bij het vallen van den avond hoopte te be&euml;indigen.
+
+</p>
+<p>De opstuwingsschroeven waren in volmaakte orde. Deze hadden gedurende het geweld van den cycloon en van den storm, die hun
+arbeid eenigermate verlicht hadden, op bewonderenswaardige wijze gewerkt. Thans was de helft hunner slechts in beweging gesteld,
+hetgeen voldoende was om den kabel loodrecht op de kust gestrekt te houden.
+
+</p>
+<p>Maar de twee voortstuwingsschroeven hadden geleden en veel meer dan Robur zelf bevroed had. Hij deed de roeden der wieken,
+die verbogen waren, recht buigen, en liet de kamraderen nazien, die de omwentelingsbeweging moesten overbrengen.
+
+</p>
+<p>Het personeel hield zich, onder de leiding van Robur als ingenieur en van Tom Turner als eerste officier, het eerst onledig
+met de voorschipsschroef. Het was meer doelmatig het werk met haar te beginnen, voor het geval, dat de <i>Albatros</i> om de een of andere reden genoodzaakt mocht worden te vertrekken, voordat de geheele herstelling be&euml;indigd was. Met dien
+voortstuwer alleen kon men gemakkelijk koers zetten.
+<a id="d0e5430"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e5430">190</a>]</span></p>
+<p>Middelerwijl hadden Uncle Prudent en zijn lotgenoot Phil Evans, na gedurende geruimen tijd het dek op en neer gewandeld te
+hebben, op een paar vouwstoeltjes van het achterschip plaats genomen.
+
+</p>
+<p>Wat den neger Frycollin betreft, deze was bijzonder in zijn nopjes. En geen wonder, want het verschil was nog al groot. Vroeger
+zweefde hij op duizend meters en thans bevond hij zich nog slechts op honderd vijftig voeten boven den grond!
+
+</p>
+<p>De arbeid werd slechts gestaakt, toen de zon genoegzaam boven den horizon gestegen was, om een tijdhoek te nemen; later, wanneer
+de zon haar hoogste punt zoude bereiken, om het middaguur der plaats, waar men zich bevond, juist te bepalen.
+
+</p>
+<p>Het resultaat der beide waarnemingen, die met de grootste nauwkeurigheid verricht werden, was het navolgende:
+
+</p>
+<p>Lengte: 176&deg; 17&#8217; ten oosten van den middagcirkel van Parijs.
+
+</p>
+<p>Breedte: 43&deg; 37&#8217;, natuurlijk ten zuiden.
+
+</p>
+<p>Dit punt op de kaart opgezocht, kwam met de ligging van het eiland Chatham en het daarbij gelegen eilandje Viff overeen, welke
+tot een eilanden-groep behooren, die gewoonlijk onder den naam van Broughton-eilanden bekend staan. Die groep bevindt zich
+op een afstand van vijftien graden ten oosten van Tawa&iuml; Pomanou, het grootste en het zuidelijkste eiland van Nieuw Zeeland,
+in het zuidelijk gedeelte van de Groote Stille Zuidzee gelegen.
+
+</p>
+<p>&#8220;Dat komt met mijne gissing overeen,&#8221; zeide Robur tot Tom Turner.
+
+</p>
+<p>&#8220;En dus zijn wij?....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Op een afstand van zes en veertig graden ten zuiden van het eiland X, hetgeen overeenkomt met twee duizend acht honderd mijlen.
+Waarlijk, nog een heele lap zee!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Een reden te meer om onze voortstuwers te repareeren,&#8221; antwoordde de eerste officier.
+
+</p>
+<p>&#8220;Van die meening ben ik ook.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Wij kunnen gedurende dien overtocht tegenwinden aantreffen.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Dat zou noodlottig zijn, als wij geen vaart genoeg konden zetten.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Zeker, want de voorraad levensmiddelen raakt op en het komt er op aan, ons eiland X zoo spoedig mogelijk te bereiken.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Ja, Tom, en ik hoop de reis gedurende dezen nacht te hervatten, al moest het met &eacute;&eacute;ne schroef zijn?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Met slechts &eacute;&eacute;ne schroef?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;De andere zouden wij onderweg kunnen herstellen, niet waar?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Voorzeker. Maar... master Robur... ik wilde u iets vragen...&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Vraag op, Tom.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;En die twee heeren met hun knecht?&#8221; vroeg de eerste officier.
+
+</p>
+<p>&#8220;Tom Turner,&#8221; was de wedervraag des ingenieurs, &#8220;zouden zij te beklagen zijn, wanneer zij ingezetenen, volkplanters van het
+eiland X werden? Zeg, op uw geweten, zouden zij te beklagen zijn?&#8221;
+<a id="d0e5475"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e5475">191</a>]</span></p>
+<p>&#8220;Neen..., maar....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Geen maren, Tom, laat de zaak dier onverbeterlijke en koppige Yankees aan mij over.&#8221;
+
+</p>
+<p>Maar, wat was dat voor een eiland, het eiland X?
+
+</p>
+<p>Een klein eiland, verloren in de onmetelijkheid van de Groote Stille Zuidzee, tusschen de evenachtslijn en den kreeftskeerkring.
+Een eiland, dat als geheel onbekend, op waardige wijze den algebra&iuml;schen naam droeg, daaraan door Robur gegeven.
+
+</p>
+<p>Het was gelegen in de zee der Markiezen-eilanden, buiten iederen gewonen koers in dien grooten oceaan.
+
+</p>
+<p>Daar had Robur eene kleine volkplanting opgericht; daar kwam de <i>Albatros</i> uitrusten, wanneer zij vermoeid van haar vlucht was; daar vond zij ververschingen en benoodigdheden van allerlei aard voor
+hare lange reizen.
+
+</p>
+<p>Op dat eiland had Robur, die over groote geldmiddelen kon beschikken, eene werf opgericht, om zijn luchtschip te bouwen. Hij
+kon het daar repareeren, het zelfs verbouwen. Zijne magazijnen bevatten genoeg materialen en verduurzaamde levensmiddelen
+daarvoor, behalve nog het aanwezige tot onderhoud van een vijftigtal bewoners, de eenige bevolking van het eiland.
+
+</p>
+<p>Toen Robur eenige dagen te voren bij Kaap Hoorn aangekomen was, had hij reeds plan gehad om naar het eiland X te stevenen,
+en wilde te dien einde de Groote Stille Zuidzee in schuinsche richting oversteken. Maar de cycloon had de <i>Albatros</i> in hare wervelkringen gegrepen. Na den cycloon, was de storm opgestoken en deze had het luchtschip over de zuider poolstreken
+heengevoerd. Om kort te gaan, Robur was nagenoeg op zijne oorspronkelijke koerslijn teruggekomen, en zonder de averij aan
+de voortstuwingsschroeven, zou de vertraging niet zeer belangrijk zijn geweest.
+
+</p>
+<p>Men zou dus naar het eiland X stevenen. Maar, zooals de eerste officier Tom Turner had gezegd: de afstand was lang. Zeer waarschijnlijk
+zou men met ongunstige winden te kampen hebben. Het luchtschip zou dan niet te veel hebben aan de volle kracht zijner machine,
+om binnen den gewilden tijd op zijne bestemmingsplaats te komen.
+
+</p>
+<p>Bij gewonen koers en zonder bijkomende ongevallen, zou die overtocht in drie of vier dagen te volvoeren zijn.
+
+</p>
+<p>Dat was de reden waarom Robur besloot op het eiland Chatham stil te houden. Daar bevond hij zich onder de gunstigste omstandigheden,
+om ten minste de schroef van het voorschip te herstellen.
+
+</p>
+<p>Hij duchtte dan niet meer, wanneer eene tegenbries mocht aanwakkeren, naar het zuiden medegevoerd te worden, wanneer hij noordwaarts
+wilde stevenen. Als de nacht zoude invallen, zou hij met <a id="d0e5506"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e5506">192</a>]</span>zijne herstellingen gereed zijn. Hij zou dan manoeuvreeren om zijn anker te bevrijden. Mocht dat te stevig in de rotsen vastgeklemd
+zijn, welnu, dan zou hij eenvoudig den ankertros kappen en de reis naar den equator aanvaarden. Er waren ankers en kabels
+genoeg aan boord.
+
+</p>
+<p>Zooals men ziet, was die manier van handelen de eenvoudigste en derhalve ook de beste. Zij werd stipt opgevolgd.
+
+</p>
+<p>Het personeel van de <i>Albatros</i>, geheel bewust, dat er hoegenaamd geen tijd te verliezen was, sloeg flink de hand aan het werk, waardoor alles goed vorderde.
+
+</p>
+<p>Maar, terwijl ieder zich haastte, hadden de voorzitter Uncle Prudent en zijn secretaris Phil Evans een onderhoud, waarvan
+het gevolg bijzonder gewichtig zoude zijn.
+
+</p>
+<p>&#8220;Phil Evans....&#8221; begon de voorzitter.
+
+</p>
+<p>&#8220;Wat is er, Uncle Prudent.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Gij zijt evenals ik vast besloten, om het offer van uw leven te brengen?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Zeker, evenals gij!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Voor de laatste maal, wij hebben niets meer van dien Robur te verwachten, niet waar?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Niets.&#8221;
+
+</p>
+<p>Phil Evans onderscheidde zich in zijne gesprekken door eene Lacedemonische beknoptheid.
+
+</p>
+<p>&#8220;Welnu, Phil Evans, mijn voornemen staat vast!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Welk voornemen, Uncle Prudent?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Daar de <i>Albatros</i> dezen avond nog moet vertrekken, zal de nacht niet voorbijgaan, zonder dat wij ons voornemen zullen kunnen ten uitvoer leggen.
+Wij zullen de vleugels van den vogel van den ingenieur verbrijzelen....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Wat wilt gij doen?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Dezen nacht zal dit gevloekte luchtschip uit elkander springen!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Laat het springen!&#8221; zei Phil Evans.
+
+</p>
+<p>Zooals men ziet, waren de beide lotgenooten het op alle punten eens, zelfs op het punt om met onverschilligheid den verschrikkelijken
+dood, die hen wachtte, onder de oogen te zien.
+
+</p>
+<p>&#8220;Hebt ge al het benoodigde daartoe?....&#8221; vroeg Phil Evans na een poos.
+
+</p>
+<p>&#8220;Ja!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Hoe zijt gij er aan gekomen?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Verleden nacht, terwijl Robur en zijne bemanning slechts bedacht waren op de redding van het luchtschip, ben ik er in geslaagd
+in de kruitkamer te sluipen en daar eene dynamiet-patroon machtig te worden.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Is het mogelijk!&#8221;
+
+<a id="d0e5558"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e5558">193</a>]</span></p>
+<p></p>
+<div class="divFigure">
+<p class="legend"><img border="0" src="images/p193.jpg" alt="De Albatros was bij de zuidoostelijke punt aangekomen en ten anker gegaan. (Bladz. 189)."></p>
+<p class="figureHead">De Albatros was bij de zuidoostelijke punt aangekomen en ten anker gegaan. (Bladz. <a href="#d0e5402">189</a>).
+</p>
+</div><p>
+
+
+</p>
+<p>&#8220;Ja, hier is zij!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Uncle Prudent, laten wij dadelijk aan den slag gaan.&#8221;
+<a id="d0e5571"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e5571">194</a>]</span></p>
+<p>&#8220;Neen, Phil Evans!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Niet, Uncle Prudent?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Nu althans niet, maar straks, als de avond gevallen zal zijn.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Nog zoolang!&#8221; zuchtte Phil Evans, op den toon van iemand die de koorts had.
+
+</p>
+<p>&#8220;Wanneer het nacht zal zijn, zullen wij in onze roef wederkeeren.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;En dan?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Dan moet gij mij maar laten begaan. Gij zult alleen te waken hebben, dat ik niet overvallen kan worden!&#8221;
+
+</p>
+<p>De beide lotgenooten dineerden tegen zes uur als naar gewoonte. Twee uren later hadden zij zich naar hunne hut begeven, als
+menschen, die de schade van den vorigen slapeloos doorgebrachten nacht wenschten in te halen.
+
+</p>
+<p>Noch Robur, noch iemand der opvarenden kon gissen, welke verschrikkelijke ramp de <i>Albatros</i> bedreigde.
+
+</p>
+<p>Ziehier, hoe Uncle Prudent dacht te werk te gaan.
+
+</p>
+<p>Zooals hij verhaald had, was hij er in geslaagd in de kruitkamer, die in een der afdeelingen van den romp van het luchtschip
+uitgespaard was, te dringen. Daar had hij zich weten meester te maken van eene zekere hoeveelheid buskruit en van eene patroon,
+in allen deele gelijk aan die, welke de ingenieur in Dahomey gebezigd had. Teruggekeerd in zijne hut, had hij die patroon
+zorgvuldig onder zijn beddegoed verborgen en was hij vast besloten de <i>Albatros</i> gedurende den nacht, wanneer zij de reis hervat zoude hebben, te midden van den dampkring uit elkander te laten springen.
+
+</p>
+<p>Phil Evans onderzocht met groote nieuwsgierigheid de door zijn lotgenoot ontvreemde patroon.
+
+</p>
+<p>Het was eene huls, welker metalen cylinder met eene ontplofbare zelfstandigheid ter zwaarte van een kilogram gevuld was, die
+voldoende kon gerekend worden om het luchtschip in zijne gebinten te ontwrichten en zijne werktuigen te ontredderen. Wanneer
+de ontploffing niet voldoende was, om het luchtgevaarte met &eacute;&eacute;n slag te vernietigen, dan zou de val daaraan wel den genadeslag
+toebrengen. Nu was niets gemakkelijker dan die patroon in een hoek van de hut neer te leggen; zij zou dan het dek vernielen
+en den romp met zijne inhouten uit elkander doen vliegen.
+
+</p>
+<p>Maar, om de uitbarsting teweeg te brengen, moest men het aanvuringshoedje, met slagkwik gevuld, hetwelk aan de patroon bevestigd
+was, doen ontploffen. Dat was het moeielijkste gedeelte van de onderneming; want de ontbranding van dat slaghoedje mocht eerst
+na een tijdsverloop, dat met de meeste nauwkeurigheid berekend moest worden, plaats, hebben.
+
+</p>
+<p>En inderdaad, Uncle Prudent had met zijne gewone scherpzinnigheid dit bedacht:
+<a id="d0e5608"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e5608">195</a>]</span></p>
+<p>Zoodra de voortstuwer van het voorschip hersteld zoude zijn, zou het schip de reis in noordelijke richting hervatten. Maar,
+dan zouden Robur en zijne helpers zeer waarschijnlijk naar het achterschip komen, om met de herstelling van de achterschroef
+een begin te maken. Nu zou de tegenwoordigheid van het geheele personeel in de nabijheid van de hut, Uncle Prudent bij het
+nemen zijner maatregelen kunnen belemmeren. Daarom was hij besloten om gebruik te maken van eene lont, die door hare berekende
+lengte de ontploffing op het gewilde tijdstip zou teweeg brengen.
+
+</p>
+<p>Ziehier wat hij verder aan Phil Evans dienaangaande mededeelde:
+
+</p>
+<p>&#8220;Met die patroon heb ik ook eenig buskruit bemachtigd. Daarvan zal ik eene lont vervaardigen, welker lengte in verhouding
+tot den vereischten tijd voor hare verbranding zal zijn. Die lont zal met het innerlijke van het slaghoedje in verbinding
+staan.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Goed zoo!&#8221; sprak Phil Evans.
+
+</p>
+<p>&#8220;Mijn voornemen is, om die lont tegen middernacht te ontsteken, zoodat de ontploffing tusschen drie en vier uren in den morgen
+zal plaats hebben.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Goed beraamd!&#8221; betuigde Phil Evans andermaal.
+
+</p>
+<p>Zooals men ziet, waren de beide lotgenooten er toe gekomen om met de meest mogelijke koelbloedigheid de verschrikkelijke vernietiging,
+waarin ook zij moesten omkomen, te bespreken. En in hun hart was zooveel haat tegen Robur en zijn makkers opgehoopt, dat hun
+het offer van hun leven als het aangewezen middel voorkwam om, met de <i>Albatros</i>, allen, die zich aan boord bevonden, te vernietigen.
+
+</p>
+<p>Ja, die daad was verfoeielijk, was hatelijk; zij was die van waanzinnigen, dat is zoo! Maar toorn en woede, gedurende die
+vijf weken van opsluiting binnen de wanden van dat verwenschte luchtschip opgekropt, had hen in een toestand van razernij
+gebracht, die zich door alle middelen zocht te uiten.
+
+</p>
+<p>&#8220;En Frycollin?&#8221;.... vroeg Phil Evans.
+
+</p>
+<p>&#8220;Wat is er met Frycollin?&#8221; knorde Uncle Prudent.
+
+</p>
+<p>&#8220;Hebben wij het recht zoo over zijn leven te beschikken?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Wij offeren het onze wel op!&#8221;
+
+</p>
+<p>Het is zeer te betwijfelen, of Frycollin die reden voldoende zoude gevonden hebben.
+
+</p>
+<p>Uncle Prudent zette zich onmiddellijk aan het werk, terwijl Phil Evans in de nabijheid van de roef de wacht hield.
+
+</p>
+<p>De bemanning was steeds volijverig op het voorschip bezig. Eene verrassing van een hunner was dus niet te duchten.
+
+</p>
+<p>Uncle Prudent wreef eerst eene kleine hoeveelheid buskruit fijn en maakte er een zacht poeder van. Dit bevochtigde hij een
+weinig <a id="d0e5644"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e5644">196</a>]</span>en besloot het in een linnen darm, die den vorm eener lange maar dunne worst verkreeg.
+
+</p>
+<p>Hij ontstak die lont en kreeg de verzekering dat een lengte van vijf centimeters in tien minuten verbrandde. Voor eene tijdruimte
+van drie en een half uur was dus eene lengte van een meter noodig. Daaromtrent voldoende op de hoogte gebracht, doofde de
+voorzitter van Weldon-Institute de lont uit, besloot haar in eene stevige scheede van gevlochten touw en bevestigde haar aan
+de dynamietpatroon.
+
+</p>
+<p>Die arbeid was, zonder eenige achterdocht opgewekt te hebben, tegen tien uur in den avond ten einde gebracht.
+
+</p>
+<p>Phil Evans kwam zich toen bij zijn lotgenoot in de hut vervoegen.
+
+</p>
+<p>De herstellingen van de voorschipsschroef waren dien dag vlijtig onder handen genomen; maar men had de bladen, welker roeden
+verbogen waren, naar binnen moeten halen, om hun den doelmatigen stand te hergeven.
+
+</p>
+<p>Wat de batterijen, of de accumulatoren, in &eacute;&eacute;n woord de toestellen betrof, die de levendmakende kracht aan de <i>Albatros</i> verleenden, deze hadden niets van het geweld van den storm geleden. Men had nog scheikundige preparaten genoeg in voorraad,
+om hen gedurende vier of vijf dagen aan den gang te houden.
+
+</p>
+<p>De nacht was ingevallen, toen Robur met zijne manschappen hunnen arbeid eindigden. De bladen van de voorschipsschroef waren
+nog niet op hunne plaats gebracht. Er zou nog drie uren gearbeid moeten worden, alvorens die voortstuwer in staat zoude wezen
+zijn werk te verrichten.
+
+</p>
+<p>Na Tom Turner, zijn eersten officier, geraadpleegd te hebben, besloot de ingenieur zijne bemanning, die zeer vermoeid was,
+eenige rust te verleenen, en het verdere gedeelte van hetgeen er te doen overbleef, tot den volgenden morgen uit te stellen.
+Het daglicht was daarenboven bij dien uiterst fijnen arbeid van het nauwkeurig passen der machinedeelen, waarbij de verlichtingstoestellen
+slechts eene onvoldoende helderheid zouden verstrekt hebben, hoogst noodig.
+
+</p>
+<p>Maar die omstandigheid bleef voor Uncle Prudent en Phil Evans onbekend. Afgaande op hetgeen zij Robur hadden hooren beweren,
+gingen zij van de meening uit, dat de voorschroef voor het invallen van den nacht hersteld zoude zijn en dat de <i>Albatros</i> onmiddellijk hare reis naar het noorden vervolgd zoude hebben. Zij meenden dus, dat zij reeds haar anker gelicht had, terwijl
+zij inderdaad nog aan het eiland vastgeketend was.
+
+</p>
+<p>Die omstandigheid zou de zaken anders doen verloopen, dan zij gerekend hadden.
+
+</p>
+<p>De nacht was somber en de maan was niet te bespeuren. Dikke <a id="d0e5672"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e5672">197</a>]</span>wolken waren oorzaak, dat de duisternis nog grooter was. Men voelde, dat een lichte bries begon door te staan. Eenige zuchtjes
+uit het zuidwesten streken over het dek van het luchtschip, dat evenwel niet van de plaats kwam en voor anker bleef. De ankertros
+bleef loodrecht strak staan en verbond de <i>Albatros</i> met het eiland.
+
+</p>
+<p>Uncle Prudent en zijn lotgenoot Phil Evans, bij elkander in hunne hut opgesloten, wisselden slechts weinige woorden. Zij vernamen
+slechts de trillingen van de opstuwingsschroeven, die alle overige geluiden aan boord overheerschten. De beide mannen wachtten
+tot het oogenblik van handelen zoude gekomen zijn.
+
+</p>
+<p>Een weinig v&oacute;&oacute;r middernacht sprak Uncle Prudent:
+
+</p>
+<p>&#8220;Het is tijd!&#8221;
+
+</p>
+<p>Onder de kooien der hut was eene lade. In een dier laden legde Uncle Prudent de dynamietpatroon, welke aan haar ontstekingsmiddel
+bevestigd was. In die lade kon de lont branden, zonder zich door hare lucht of door haar knetteren te verraden. De voorzitter
+van Weldon-Institute ontstak haar aan haar uiteinde en schoof toen de lade onder de kooi dicht.
+
+</p>
+<p>&#8220;Nu naar het achterschip,<span class="corr" title="Bron: ">&#8221;</span> sprak hij; &#8220;en dan zullen wij wachten!&#8221;
+
+</p>
+<p>Beiden traden naar buiten en waren zeer verwonderd, toen zij bemerkten, dat de roerganger zijne gewone plaats niet innam.
+
+</p>
+<p>Phil Evans boog zich over de verschansing en keek naar buiten.
+
+</p>
+<p>&#8220;De <i>Albatros</i> is nog steeds op dezelfde plaats,&#8221; fluisterde hij.
+
+</p>
+<p>&#8220;Inderdaad?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;De werkzaamheden zullen niet be&euml;indigd zijn.... zoodat zij niet heeft kunnen vertrekken.&#8221;
+
+</p>
+<p>Uncle Prudent maakte een gebaar van teleurstelling.
+
+</p>
+<p>&#8220;Wij zullen de lont moeten uitdooven,&#8221; zeide hij.
+
+</p>
+<p>&#8220;Neen!... wij moeten de vlucht nemen!&#8221;... antwoordde Phil Evans.
+
+</p>
+<p>&#8220;De vlucht nemen?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Ja, langs den ankertros...&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Kan dat?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Ja zeker, nu het nacht is!... En eene daling van honderdvijftig voeten langs een gespannen touw is kinderwerk!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Dat is het inderdaad, Phil Evans! En wij zouden wel dwaas zijn de aangeboden gelegenheid niet te benuttigen!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Zoo is mijne meening ook,&#8221; zei de secretaris van Weldon-Institute.
+
+</p>
+<p>Zij keerden evenwel eerst naar hunne hut terug en staken alles in hun zakken of verbergden onder hun kleeding, wat zij me&ecirc;
+konden nemen, bij het vooruitzicht van korter of langer op het eiland Chatham te zullen moeten verblijven.
+<a id="d0e5723"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e5723">198</a>]</span></p>
+<p>Toen zij de deur zacht dichtgemaakt hadden, slopen zij zonder gerucht te maken naar het voorschip.
+
+</p>
+<p>Hun plan was om Frycollin te wekken en hem te noodzaken met hen te ontvluchten.
+
+</p>
+<p>De nacht was zwart. De wolken begonnen uit het zuidwesten op te komen. De bries was opgestoken en het luchtschip zwaaide voor
+zijn anker en deed den tros, die het aan den bodem vasthechtte, eenigermate van de loodlijn afwijken. Dat was evenwel niets;
+de afdaling zou slechts iets moeielijker zijn. Maar, wat was dat voor mannen, die niet geaarzeld hadden hun leven ten offer
+te brengen?
+
+</p>
+<p>Beiden slopen over het dek voort, hielden soms achter de beschotten der roeven stil, om te hooren of zij ook eenig geluid
+vernamen. Maar, overal heerschte de meest volkomen stilte. Geen enkel licht scheen door de dekglazen. Allen aan boord van
+het luchtschip waren in een diepen slaap gedompeld.
+
+</p>
+<p>Middelerwijl naderden Uncle Prudent en zijn secretaris de hut van Frycollin; toen bleef Phil Evans plotseling stilstaan en
+fluisterde:
+
+</p>
+<p>&#8220;De nachtwacht.&#8221;
+
+</p>
+<p>Inderdaad, een man lag daar bij de roef uitgestrekt op den grond. Als hij sliep, dan kon dat maar zeer licht zijn. De vlucht
+werd onmogelijk, wanneer deze alarm maakte.
+
+</p>
+<p>In zijne nabijheid lagen een hoop touwwerk, stukken zeildoek en vlokken hennep, die gediend hadden bij de herstelling der
+voortstuwingsschroef.
+
+</p>
+<p>In een ondeelbaar oogenblik was die man gebonden en den mond gestopt met een flinken prop. Daarna werd hij zoodanig aan een
+der spijlen van de verschansing vastgebonden, dat hij geen vin verroeren of geen kreet slaken kon.
+
+</p>
+<p>Dat alles was, zonder bijna gerucht te maken, uitgevoerd.
+
+</p>
+<p>Uncle Prudent en Phil Evans spitsten toen scherp de ooren, maar niets liet zich hooren. Diepe stilte bleef heerschen. Alles
+sliep aan boord.
+
+</p>
+<p>De beide vluchtelingen&#8212;dien naam kan men hen reeds geven, niet waar?&#8212;bereikten eindelijk de hut van Frycollin. Fran&ccedil;ois Tapage,
+die in de nabijheid sliep, snurkte zoo geweldig, dat hij voorwaar zijn naam eer aandeed.
+
+</p>
+<p>Dat was nogal geruststellend.
+
+</p>
+<p>Maar tot zijne groote verwondering behoefde Uncle Prudent slechts zacht tegen de deur van Frycollin met de hand te drukken.
+Zij stond toch op een kier. Hij trad binnen, maar kwam even snel weer naar buiten.
+
+</p>
+<p>&#8220;Er is niemand!&#8221; sprak hij.
+
+</p>
+<p><span class="corr" title="Bron: ">&#8220;</span>Niemand?&#8221; vroeg Phil Evans.
+<a id="d0e5758"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e5758">199</a>]</span></p>
+<p>&#8220;Neen, niemand!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Waar mag de neger zijn?&#8221; was de fluisterende vraag.
+
+</p>
+<p>&#8220;Och, wat kan het ons, alles wel beschouwd, schelen?&#8221;
+
+</p>
+<p>Beiden slopen toen naar het voorschip, denkende dat Frycollin daar ergens in een hoek lag te slapen...
+
+</p>
+<p>Zij zochten, maar vonden niets!
+
+</p>
+<p>&#8220;Zou de kerel ons voorgekomen zijn?...&#8221; zei Uncle Prudent.
+
+</p>
+<p>&#8220;Dat schijnt zoo.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;De drommel zal hem halen!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Maar, of hij al of niet de plaat gepoetst heeft, om het even; wij kunnen niet langer wachten! Kom!&#8221;
+
+</p>
+<p>En zonder te aarzelen, klommen de beide vluchtelingen over de verschansing, grepen den kabel met beide handen, klemden er
+zich met de voeten aan vast, en lieten zich daarna afglijden.
+
+</p>
+<p>Zoo kwamen zij ongedeerd op den grond terecht.
+
+</p>
+<p>Wat een genot voor hen, den vasten bodem, die hen sedert zoo lang ontbroken had, weer onder de voeten te voelen! Wat een pret,
+om weer op stevigen grond te kunnen wandelen, en niet meer de speelbal des dampkrings te zijn!
+
+</p>
+<p>Zij maakten zich gereed, om langs het riviertje het binnenste gedeelte van het eiland te bereiken, toen een gedaante eensklaps
+voor hen verrees.
+
+</p>
+<p>Dat was Frycollin.
+
+</p>
+<p>Ja, de neger had hetzelfde denkbeeld van zijn meester gehad en had de stoutmoedigheid ontwikkeld, hem zonder voorafgaande
+waarschuwing v&oacute;&oacute;r te gaan.
+
+</p>
+<p>Maar, het was thans het oogenblik niet, om zich daarover vertoornd te toonen, en Uncle Prudent wilde eene schuilplaats in
+een verwijderd gedeelte van het eiland gaan zoeken, toen Phil Evans hem weerhield.
+
+</p>
+<p>&#8220;Uncle Prudent,&#8221; sprak hij, &#8220;luister naar mij.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Ik luister, Phil Evans.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Wij zijn dien Robur ontkomen,&#8221; ging de secretaris voort. &#8220;Hem en zijn makkers is een schrikkelijk uiteinde bereid. Hij verdient
+het... dat is zoo. Maar als hij op zijn eerewoord wilde verklaren geen pogingen aan te wenden, om ons andermaal gevangen te
+nemen...&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Het eerewoord van zoo&#8217;n kerel!...&#8221;
+
+</p>
+<p>Uncle Prudent had den tijd niet om te eindigen. Een gerucht, eene soort beweging werd aan boord van de <i>Albatros</i> waargenomen.
+
+</p>
+<p>Klaarblijkelijk werd alarm gemaakt en was de ontvluchting der beide Amerikanen ontdekt.
+
+</p>
+<p>&#8220;Hier!... Hier heen!...&#8221; werd geroepen.
+
+
+</p>
+<p></p>
+<div class="divFigure">
+<p class="legend"><img border="0" src="images/p200.jpg" alt="De voorzitter van Weldon-Institute ontstak haar aan haar uiteinde (Bladz. 197)."></p>
+<p class="figureHead">De voorzitter van Weldon-Institute ontstak haar aan haar uiteinde (Bladz. <a href="#d0e5672">197</a>).
+</p>
+</div><p>
+
+
+</p>
+<p>Dat was de wachthebbende, die er eindelijk in geslaagd was, <a id="d0e5818"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e5818">200</a>]</span>zijn mond van den prop te ontdoen. Driftige stappen weerklonken op het dek van het luchtschip. En bijna terzelfder tijd schoten
+<a id="d0e5820"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e5820">201</a>]</span>de electrische stralen der seintoestellen voort, om het eiland over een breeden sector te verlichten.
+
+
+</p>
+<p></p>
+<div class="divFigure">
+<p class="legend"><img border="0" src="images/p201.jpg" alt="Grepen den kabel met beide handen en lieten zich afglijden. (Bladz. 199)."></p>
+<p class="figureHead">Grepen den kabel met beide handen en lieten zich afglijden. (Bladz. <a href="#d0e5758">199</a>).
+</p>
+</div><p>
+
+<a id="d0e5830"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e5830">202</a>]</span></p>
+<p>&#8220;Daar zijn ze!.... Daar zijn ze!....&#8221; riep Tom Turner.
+
+</p>
+<p>De vluchtelingen waren gezien geworden.
+
+</p>
+<p>Op hetzelfde oogenblik werd, op bevel van Robur, dat met luider stem gegeven was, de snelheid der omwentelingen van de opstuwingsschroeven
+getemperd, en langs den ankertros, die aan boord ingepalmd werd, naderde de <i>Albatros</i> de oppervlakte van het eiland.
+
+</p>
+<p>In dit oogenblik werd de stem van den secretaris Phil Evans duidelijk vernomen:
+
+</p>
+<p>&#8220;Ingenieur Robur,&#8221; riep hij, &#8220;verbindt gij u op uw eerewoord, dat gij ons in vrijheid wilt laten?....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;In vrijheid?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Ja, op dit eiland in vrijheid?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Nooit!&#8221; schreeuwde Robur.
+
+</p>
+<p>En dat antwoord werd gevolgd door een geweerschot, waarvan de kogel den schouder van Phil Evans lichtelijk schampte.
+
+</p>
+<p>&#8220;O, wee!&#8221; riep deze.
+
+</p>
+<p>&#8220;O, die booswichten!&#8221; riep Uncle Prudent.
+
+</p>
+<p>En met zijn mes in de hand, stormde hij naar de rotsblokken toe, waartusschen de ankerlepel gevat had.
+
+</p>
+<p>Het luchtschip was toen op hoogstens vijftig voeten van den grond verwijderd.
+
+</p>
+<p>De kabel was al heel spoedig doorgesneden, en de bries, die intusschen merkbaar aangewakkerd was, greep de <i>Albatros</i> dwars en voerde haar in noordoostelijke richting.
+
+</p>
+<p>Binnen weinige minuten bevond het luchtschip zich boven de Groote Stille Zuidzee.
+
+
+
+
+</p>
+<p class="div1"><a id="d0e5867"></a><span class="pagenum">
+[<a href="#d0e7153">Inhoud</a>]
+</span></p>
+<h2 class="label">XVI.</h2>
+<h2>Waarin de lezer in eene onzekerheid gelaten wordt, die hij waarschijnlijk betreuren zal.</h2>
+<p>Het was toen twintig minuten na middernacht.
+
+</p>
+<p>Vijf of zes geweerschoten waren nog van het luchtschip gelost geworden. Uncle Prudent en Frycollin hadden Phil Evans onder
+den arm genomen en een beschermende toevlucht achter groote rotsblokken gezocht.
+
+</p>
+<p>Zij waren niet geraakt geworden en hadden voor het oogenblik niets te duchten.
+
+</p>
+<p>De <i>Albatros</i> steeg, terwijl hij zich van het eiland verwijderde, al <a id="d0e5883"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e5883">203</a>]</span>dadelijk tot eene hoogte van negen honderd meters op. Men had eene grootere opstijgingskracht moeten ontwikkelen, om te voorkomen
+dat het luchtschip in zee viel.
+
+</p>
+<p>Op het oogenblik, dat de wachthebbende man, van zijn mondprop bevrijd, zijn eersten kreet slaakte, waren Robur en zijn eerste
+officier Tom Turner naar hem toegeijld, hadden hem van het stuk zeildoek, dat hem het hoofd bedekte, bevrijd en zijne banden
+losgemaakt. Daarna hadden zij zich naar de hut van Uncle Prudent en Phil Evans gespoed, maar deze leeg bevonden.
+
+</p>
+<p>Van zijn kant had Fran&ccedil;ois Tapage Frycollins hut doorzocht. Ook daarin was niemand te vinden.
+
+</p>
+<p>Toen Robur vernam, dat zijne gevangenen ontsnapt waren, voelde hij een geweldig gevoel van toorn opwellen.
+
+</p>
+<p>Door de ontsnapping van Uncle Prudent en van Phil Evans zou toch zijn geheim, zijne verpersoonlijking aan iedereen geopenbaard
+worden. Had hij zich ook al niet erg bekommerd over het schrijven, door Uncle Prudent, bij het overstevenen van Frankrijks
+hoofdstad, naar buiten geworpen, dan vond dat zijne oorzaak in de gedachte, dat dit papier zeer veel kans had geloopen bij
+den val verloren te zijn geraakt.... Maar thans!....
+
+</p>
+<p>Hij hernam zijne bedaardheid evenwel:
+
+</p>
+<p>&#8220;Zij zijn ontvlucht....&#8221; zei hij .... &#8220;nu, mij wel!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Denkt gij er zoo over?&#8221; vroeg Tom Turner.
+
+</p>
+<p>&#8220;Wel zeker. Zij zullen zoo gauw het eiland Chatham niet kunnen verlaten&#8221;....
+
+</p>
+<p>&#8220;Zij zullen er evenwel niet altijd blijven!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Over een paar dagen zal ik er terugkeeren!.... Ik zal ze opsporen!.... Ik zal hen weer gevangen nemen!.... En dan&#8221;....
+
+</p>
+<p>&#8220;Ja dan!....&#8221; herhaalde Tom Turner, terwijl hij de vuist balde naar den kant van het eiland.
+
+</p>
+<p>De redding der vluchtelingen was inderdaad al zeer weinig verzekerd. Wanneer de <i>Albatros</i> hare vrijheid van beweging en van sturen zou herkregen hebben, zou zij toch dadelijk naar het eiland Chatham, vanwaar de
+beide leden van Weldon-Institute zoo spoedig niet zouden kunnen vertrekken, weerkeeren. Binnen een half etmaal zouden zij
+weer in de macht van den ingenieur kunnen zijn.
+
+</p>
+<p>Binnen een half etmaal?.... Maar, v&oacute;&oacute;rdat twee uren voorbijgesneld zouden zijn, zou de <i>Albatros</i> vernietigd wezen. Was die dynamietpatroon voor haar niet als eene torpedo, die aan hare flanken gehecht was, en die het vernietigingswerk
+te midden van de lucht zoude volbrengen?
+
+</p>
+<p>Intusschen wakkerde de bries al meer en meer aan en werd het luchtschip in noordoostelijke richting heengevoerd. Hoewel de
+snelheid van het luchtschip zeer matig was, zou het toch bij zonsopgang <a id="d0e5919"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e5919">204</a>]</span>het eiland Chatham uit het gezicht verloren hebben.
+
+</p>
+<p>Om tegen den wind in derwaarts terug te stevenen, was het een vereischte, dat de voortstuwers, althans die van het voorschip,
+in staat waren te werken.
+
+</p>
+<p>&#8220;Tom!&#8221; riep de ingenieur.
+
+</p>
+<p>&#8220;Master Robur?&#8221; antwoordde de eerste officier.
+
+</p>
+<p>&#8220;Laat de verlichtingstoestellen met volle kracht werken, zoodat wij goed kunnen zien.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Opperbest, master Robur!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;En iedereen aan den arbeid!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Allen?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Ja, allen.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Nu, daar zal ik voor zorgen.&#8221;
+
+</p>
+<p>Er kon geen quaestie meer van zijn, om het werk tot den volgenden morgen uit te stellen. Er mocht thans geen sprake meer zijn
+van vermoeidheid. Alle mannen aan boord deelden de hartstochten van hun opperhoofd. Geen enkele hunner was er, die niet tot
+alles in staat was, om de vluchtelingen op te sporen.
+
+</p>
+<p>Zoodra de voorschroef hersteld en op hare plaats gebracht zoude zijn, zou men naar Chatham terugkeeren; men kon er weer ten
+anker gaan, men zou jacht op de vluchtelingen maken. Daarna zou men de herstelling der schroef van het achterschip beginnen
+en voltooien, en eindelijk zou het luchtschip volkomen veilig de reis naar het eiland X kunnen ondernemen.
+
+</p>
+<p>Het was evenwel van belang, dat de <i>Albatros</i> niet te ver in noordoostelijke richting heengevoerd werd. Daarom kon het aanwakkeren der bries als eene betreurenswaardige
+omstandigheid beschouwd worden, omdat met de defecte machines er niet tegen ingewerkt en ook niet stil op de plaats gebleven
+kon worden.
+
+</p>
+<p>Zonder zijne voortstuwingsschroeven was het luchtschip aan een onbestuurbaren ballon gelijk.
+
+</p>
+<p>De vluchtelingen, die op de kust op uitkijk stonden, hadden de verzekering gekregen, dat de <i>Albatros</i> in de duisternis verdwenen was, voordat de uitbarsting had plaats gehad.
+
+</p>
+<p>De bekende staat van zaken moest Robur met betrekking tot zijne plannen voor de toekomst wel eenigermate verontrusten. Was
+het bij voorbeeld wel zeker, dat hij zonder vertraging, zonder tijdverlies te ondervinden, het eiland Chatham weer zou kunnen
+bereiken? Hij besloot dan ook, terwijl de herstellingen met den meesten ijver werden voortgezet, naar de beneden luchtlagen
+af te dalen, in de hoop daar zwakkere windstroomingen aan te treffen. Wellicht was het mogelijk de <i>Albatros</i> in deze streken te handhaven, totdat zij krachtig genoeg zoude zijn om tegen de bries in te stevenen.
+
+</p>
+<p>Die manoeuvre werd onmiddellijk ten uitvoer gelegd. Wanneer <a id="d0e5962"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e5962">205</a>]</span>de bemanning van eenig zeeschip de bewegingen van dit gevaarte, hetwelk in zijn schitterende electrische lichtstralen gehuld
+was, had kunnen waarnemen, dan zouden voorzeker hun schrik en angst groot geweest zijn.
+
+</p>
+<p>Toen de <i>Albatros</i> tot op een paar honderd voeten afstand van de oppervlakte der zee gedaald was, bleef zij zwevende.
+
+</p>
+<p>Ongelukkig bespeurde men, dat de bries in die benedenstreken nog sterker doorstond en dat derhalve het luchtschip zich met
+nog meer snelheid van het eiland Chatham verwijderde. Het gevaar bestond dus, zeer ver in noordoostelijke richting medegevoerd
+te worden, waardoor de terugkeer naar dat eiland al meer en meer vertraagd moest worden.
+
+</p>
+<p>Na die poging bleek het, dat het beter was in de bovenluchtlagen te verwijlen, waar de dampkring meer in evenwicht was. Daarom
+steeg de <i>Albatros</i> tot eene hoogte van gemiddeld drie duizend meters op. Al bleef zij daar niet stil op de plaats, dan was er het afdrijven
+toch minder snel. De ingenieur kon dus de hoop koesteren, dat hij bij het aanbreken van den dag van die hoogte, het eiland,
+waarvan hij de ligging met de grootste nauwkeurigheid had opgenomen, nog in het gezicht zoude hebben.
+
+</p>
+<p>Wat de quaestie betrof, of de vluchtelingen een goed onthaal zouden gevonden hebben bij de inboorlingen, in het geval dat
+het eiland bewoond zoude zijn, daaromtrent bekreunde Robur zich in het geheel niet. Ook niet, wanneer die inboorlingen hun
+hulp verleenden. Dat kon hem niets schelen. Met de aanvals- en verdedigingsmiddelen van de <i>Albatros</i> zoude men hen wel spoedig schrik aanjagen en hen op de vlucht drijven.
+
+</p>
+<p>De mogelijkheid van het opvatten der gevangenen was dus aan geen twijfel onderhevig, en eenmaal weer in zijne macht....
+
+</p>
+<p>&#8220;Men ontsnapt niet van het eiland X,&#8221; mompelde Robur.
+
+</p>
+<p>Het was een uur na middernacht, toen de voortstuwer van het voorschip hersteld was. Het kwam er nu nog maar op aan, om hem
+weer op zijne plaats te brengen, hetgeen nog een uur werk zoude vereischen.
+
+</p>
+<p>Daarna zou de <i>Albatros</i> weer koers zuidwest stevenen en zou men kunnen overgaan tot de herstelling van de schroef van het achterschip.
+
+</p>
+<p>En die lont, die in de hut der vluchtelingen brandde?
+
+</p>
+<p>Die lont, waarvan meer dan het derde gedeelte reeds door het vuur verteerd was!....
+
+</p>
+<p>En die noodlottige vonk, welke de dynamietpatroon al meer en meer naderde!....
+
+</p>
+<p>Voorzeker, wanneer de aandacht der bemanning niet zoo ingespannen bezig was gehouden, zou een hunner het zwakke geknetter
+vernomen hebben, dat in de roef gehoord werd.
+<a id="d0e6000"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e6000">206</a>]</span></p>
+<p>Misschien zou de reukzenuw van een hunner de lucht van verbrand kruit opgevangen en zou de man zich daarover verwonderd hebben.
+Hij zou den ingenieur Robur of den eersten officier Tom Turner gewaarschuwd hebben. Men zou dan nasporingen in het werk gesteld
+en in die kooilade het gevaarlijke toestel gevonden hebben...
+
+</p>
+<p>Het zou dan nog tijd geweest zijn, om die bewonderenswaardige <i>Albatros </i> en met haar het leven van al de opvarenden te redden.
+
+</p>
+<p>Maar die mannen arbeidden thans op het voorschip, dat wil zeggen op ruim twintig meters afstand van de roef van de vluchtelingen.
+Niets gaf hen aanleiding, om naar dit gedeelte van het luchtschip te komen, en ook niets kon hen afleiding van hun arbeid
+bezorgen, die daarenboven hunne geheele aandacht vereischte.
+
+</p>
+<p>Robur bevond zich trouwens ook daar en verrichtte als behendig machinist, wat hij inderdaad was, in persoon handenarbeid.
+Hij drong op spoed aan, zonder evenwel iets te laten verwaarloozen; integendeel, hij zorgde dat alles met de meeste nauwgezetheid
+en zoo volmaakt mogelijk werd volvoerd. Was het niet een eerste vereischte, om zijn luchtschip weer volkomen in de hand te
+krijgen, dat alle deelen behoorlijk hersteld werden?
+
+</p>
+<p>Wanneer hij er niet in slaagde, om de vluchtelingen andermaal in zijne macht te krijgen, dan zouden die toch eindelijk in
+hun geboorteland wederkeeren.
+
+</p>
+<p>Dan zou men nasporingen verrichten en het eiland X zou waarschijnlijk daaraan niet ontsnappen. En dat zou het einde van dat
+bestaan zijn,&#8212;een bovennatuurlijk, verheven bestaan!&#8212;hetwelk die mannen van de <i>Albatros</i> in het leven geroepen hadden.
+
+</p>
+<p>Tegen ongeveer kwartier na een uur trad Tom Turner op Robur toe en sprak:
+
+</p>
+<p>&#8220;Master Robur, het komt mij voor dat de bries verflauwt en naar het westen draait.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;En wat doet de barometer?&#8221; vroeg Robur, na een blik van onderzoek op het uitspansel geworpen te hebben.
+
+</p>
+<p>&#8220;Die daalt of rijst niet,&#8221; antwoordde de eerste officier. &#8220;Maar, mij dunkt....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Spreek op, waarom aarzelt ge?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Mij dunkt dat de wolken beneden het luchtschip zakken, master Robur.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Inderdaad, Tom Turner, en in dat geval zou het niet onmogelijk zijn, dat het op de oppervlakte der zee regende. Maar, om
+het even; als wij maar boven de regenzone blijven. Wij zullen dan niet in onzen arbeid gehinderd worden.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Als het inderdaad regent, dan zal het slechts een fijne motregen zijn.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Dunkt u?&#8221;
+<a id="d0e6037"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e6037">207</a>]</span></p>
+<p>&#8220;Ik maak dat uit den vorm der wolken op&#8212;en het is zeer waarschijnlijk, dat de bries beneden geheel zal vallen.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Dat denk ik ook, Tom,&#8221; antwoordde Robur. &#8220;Toch geloof ik, dat het verkieslijk is hier nog in de hoogere luchtlagen te blijven.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Zooals gij wilt, master Robur.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Laten wij de herstelling van onze averij be&euml;indigen, dan kunnen wij naar eisch, en werwaarts wij willen, koers stellen. Is
+dat ook niet uw oordeel?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Voorzeker, master.&#8221;
+
+</p>
+<p>Omstreeks twee uur was het eerste gedeelte van den arbeid uitgevoerd.
+
+</p>
+<p>De voorschroef was op haar plaats gebracht. De electrische batterijen werden in werking gebracht, eerst matig, daarna sterker.
+Langzamerhand nam de <i>Albatros</i> in snelheid toe en na behoorlijk gewend te hebben, stevende zij met vrij vlugge vaart in zuidwestelijke richting, om het
+eiland Chatham op te zoeken.
+
+</p>
+<p>&#8220;Tom,&#8221; sprak Robur, &#8220;wij hebben gedurende twee en een half uur ongeveer noord-oost afgehouden. De wind is, zooals ik mij zoo-even
+bij het kompas overtuigd heb, niets of weinig veranderd. Ik denk dus binnen een uur hoogstens het eiland weer opgespoord te
+hebben.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Dat denk ik ook, master Robur,&#8221; antwoordde de eerste officier, &#8220;want wij leggen thans ongeveer twaalf meters in de seconde
+af. De <i>Albatros</i> zal dus tusschen drie en vier uur in den ochtend op haar uitgangspunt terug kunnen zijn.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Des te beter, Tom. Wij hebben er belang bij, om des nachts aan te komen en te landen zonder gezien te worden....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Dat is waar.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;De vluchtelingen, die in de meening zullen verkeeren, dat wij ons ver, zeer ver noordoostwaarts zullen bevinden, zullen minder
+waakzaamheid betrachten. Wanneer de <i>Albatros</i> bijna op de oppervlakte van den bodem zal aangekomen zijn, zullen wij pogen haar achter eenige hooge rotsen van het eiland
+te verbergen. Dat kan niet moeilijk zijn.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Dat is ook mijne meening.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Vervolgens, al moesten wij ook eenige dagen te <span class="corr" title="Bron: Chattam">Chatham</span> verwijlen....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;O, die zullen ook wel door te brengen zijn, master Robur, en zelfs als wij genoodzaakt zullen zijn tegen een geheel leger
+van inboorlingen te vechten....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Zullen we vechten, Tom, vechten voor onze <i>Albatros</i>!&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Juist, master Robur.&#8221;
+
+</p>
+<p>De ingenieur keerde zich toen naar zijne manschappen, die op nieuwe bevelen wachtten.
+
+<a id="d0e6089"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e6089">208</a>]</span></p>
+<p></p>
+<div class="divFigure">
+<p class="legend"><img border="0" src="images/p208.jpg" alt="De kabel was al heel spoedig doorgesneden. (Bladz. 202)."></p>
+<p class="figureHead">De kabel was al heel spoedig doorgesneden. (Bladz. <a href="#d0e5830">202</a>).
+</p>
+</div><p>
+
+
+</p>
+<p>&#8220;Vrienden,&#8221; sprak hij, &#8220;het oogenblik om rust te nemen, is nog niet gekomen.&#8221;
+
+</p>
+<p>Allen knikten ten teeken van instemming met die uitspraak.
+
+<a id="d0e6102"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e6102">209</a>]</span></p>
+<p></p>
+<div class="divFigure">
+<p class="legend"><img border="0" src="images/p209.jpg" alt="Dat was voor die acht mannen een val van drie duizend meters! (Bladz. 210)."></p>
+<p class="figureHead">Dat was voor die acht mannen een val van drie duizend meters! (Bladz. <a href="#d0e6115">210</a>).
+</p>
+</div><p>
+
+
+</p>
+<p>&#8220;Wij zullen moeten werken totdat de dag aanbreekt.&#8221;
+
+</p>
+<p>Allen waren bereid.
+<a id="d0e6115"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e6115">210</a>]</span></p>
+<p>Het gold thans de achterschroef dezelfde herstellingen te laten ondergaan als de voorschroef. Die had dezelfde averij bekomen,
+die door dezelfde oorzaak teweeggebracht was, dat wil zeggen: door het geweld van den storm gedurende den overtocht over het
+Zuider poolland.
+
+</p>
+<p>Maar om die schroef binnen boord te kunnen halen, was het raadzaam de vaart van het luchtschip te remmen, ja het gedurende
+eenige minuten te laten deinzen.
+
+</p>
+<p>Op bevel van Robur liet de machinist-leerling dan ook het werktuig achteruitslaan door de omwenteling van de voorschroef in
+de tegenovergestelde richting te laten volbrengen. Het luchtschip begon dus langzamerhand voor den wind af te vallen, zooals
+de zeemans-uitdrukking luidt.
+
+</p>
+<p>Allen waren op het punt, om zich naar het achterschip te begeven, toen Tom Turner een vreemde lucht in den neus kreeg.
+
+</p>
+<p>Dat waren de gassen der lont, thans in de kooilade opgehoopt, die langs de reten van de hut der vluchtelingen ontsnapten.
+
+</p>
+<p>&#8220;He, wat ruik ik?&#8221; riep de eerste officier, terwijl hij die lucht sterk opsnoof,
+
+</p>
+<p>&#8220;Wat is er?&#8221; vroeg Robur.
+
+</p>
+<p>&#8220;Ruikt ge niets, master?....&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Inderdaad.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Het is, alsof er buskruit <span class="corr" title="Bron: verband">verbrand</span> is.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Waarachtig, Tom, ge hebt gelijk.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Maar.... van waar komt die lucht?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Ja, van waar?&#8221;
+
+</p>
+<p>De beide mannen roken met den neus in de lucht rond.
+
+</p>
+<p>&#8220;Van daar!&#8221;.... zei Tom Turner, terwijl hij den vinger naar het achterschip uitstrekte.
+
+</p>
+<p>&#8220;Van waar?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Van de achterroef.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Dat meen ik ook.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Ja, van de hut der vluchtelingen.&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Zouden die ellendelingen gepoogd hebben brand te stichten?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;O, als het maar brand was!....&#8221; riep Robur uit.
+
+</p>
+<p>&#8220;Maar, wat dan in Gods naam?&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;Trap de deur open, Tom! Trap de deur open!&#8221;
+
+</p>
+<p>Maar ternauwernood had de eerste officier een pas gedaan, om aan dat bevel te gehoorzamen, toen eene vreeselijke uitbarsting
+de <i>Albatros</i> tot in hare gebinten deed schudden. De roeven vlogen aan flarden uit elkander. De verlichtingstoestellen werden uitgebluscht,
+want de electrische stroom was verbroken, en een zwartdonkere nacht omgaf het ontredderde luchtvaartuig. Maar, hoewel het
+meerendeel der opstuwende schroeven verbogen en verbrijzeld <a id="d0e6170"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e6170">211</a>]</span>waren, zoo bleven toch eenigen op het voorschip voortwentelen.
+
+</p>
+<p>Plotseling barstte de romp van het luchtschip een weinig achterwaarts van de eerste roef. Het achtergedeelte verdween in de
+ruimte. De accumulatoren van het voorschip deden de voortstuwende schroef van het voorschip nog werken.
+
+</p>
+<p>Maar bijna terzelfdertijd bleven de laatste opstuwende schroeven stilstaan en werd de <i>Albatros</i> in den afgrond gestort.
+
+</p>
+<p>Dat was voor die acht mannen, die zich als schipbreukelingen aan dat wrak vastklemden, een val van drie duizend meters!
+
+</p>
+<p>Daarenboven zou die val nog sneller, nog schrikkelijker worden, daar de voorstuwer van het voorschip, na zich loodrecht opgericht
+te hebben, nog werkte.
+
+</p>
+<p>Toen liet Robur zich met eene buitengewone koelbloedigheid tot bij de ontredderde machineroef afglijden, greep den hefboom,
+die het werktuig in beweging moest brengen, en veranderde de richting van de omwentelingen der schroef, die toen van voortstuwend,
+opstuwend werd.
+
+</p>
+<p>Hierdoor werd de val voorzeker vertraagd, hoewel niet veel. Maar het wrak viel niet meer met die aangroeiende snelheid, door
+de zwaarte en de aantrekkingskracht der aarde op vallende lichamen teweeggebracht.
+
+</p>
+<p>Het was nog altijd de dood voor de bemanning der <i>Albatros</i>, daar zij in zee gestort werd; maar het was de vreeselijke dood door verstikking niet meer te midden van een dampkring, die
+door de snelheid van den val, niet meer tot inademing geschikt zoude zijn.
+
+</p>
+<p>Tachtig seconden na de uitbarsting was alles, wat van de <i>Albatros</i> overbleef, in de golven van de Groote Stille Zuidzee verdwenen.
+
+
+
+
+</p>
+<p class="div1"><a id="d0e6197"></a><span class="pagenum">
+[<a href="#d0e7153">Inhoud</a>]
+</span></p>
+<h2 class="label">XVII.</h2>
+<h2>Waarin de geschiedenis van het gebeurde een sprong van twee maanden achteruit en daarna een sprong van negen maanden vooruit
+maakt.
+</h2>
+<p>Eenige weken vroeger, den 13<sup>den</sup> Juni, dus daags na die zitting van Weldon-Institute, die zoo stormachtig geweest was, heerschte er onder alle klassen van
+de bevolking van Philadelphia, hetzij zij zwart of blank waren, eene opgewondenheid, die gemakkelijker te constateeren dan
+te beschrijven is.
+<a id="d0e6207"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e6207">212</a>]</span></p>
+<p>Reeds bij het krieken van den dag, was het onverwachte en schandelijke gebeurde van den vorigen dag schering en inslag van
+alle gesprekken. Wat! een indringer, die beweerde werktuigkundige te zijn, een werktuigkundige, die beweerde den onwaarschijnlijken
+naam van Robur&#8212;van Robur den Veroveraar&#8212;te voeren, een persoon van onbekende afkomst, van twijfelachtige nationaliteit, was
+eensklaps in de zaal der zittingen van Weldon-Institute verschenen, had de ballonnisten ergerlijk beleedigd, had de wonderen
+der toestellen &#8220;zwaarder dan de lucht&#8221; hoog opgevijzeld, had, te midden van een schrikkelijk spektakel, uitjouwingen verwekt,
+had bedreigingen uitgelokt, die hij in ruime mate zijn tegenstanders naar het hoofd terug geslingerd had! Hij was eindelijk,
+nadat hij het spreekgestoelte te midden van het grootste tumult, te midden van het geknetter van revolverschoten, verlaten
+had, verdwenen en, in weerwil van de meest nauwkeurige nasporingen, was men er niet in geslaagd hem op het spoor te komen.
+
+</p>
+<p>Men had niet meer over hem hooren gewagen.
+
+</p>
+<p>Inderdaad, zoo iets was wel geschikt, om alle tongen in rep en roer te brengen, om alle hoofden op te winden.
+
+</p>
+<p>Dat geschiedde dan ook in ruime mate te Philadelphia, zoowel als in de zes en dertig overige Staten van de groote Amerikaansche
+Republiek. En, om der waarheid getrouw te blijven, moeten wij er bijvoegen, dat hetzelfde ook in het oostelijk halfrond gebeurde.
+
+</p>
+<p>Maar, hoe vermeerderde die opgewondenheid, die spanning nog, toen het in den avond van den 13<sup>den</sup> Juni bleek, dat noch de voorzitter, noch de secretaris van Weldon-Institute in hunne woningen wedergekeerd waren. Zij stonden
+toch bekend als degelijke, verstandige en eervolle lieden, die zich tot geen verkeerde sprongen zouden hebben laten overhalen.
+
+</p>
+<p>Den avond te voren hadden zij het zittingslokaal verlaten als rustige burgers, die er slechts aan dachten, om stil en bedaard
+naar huis te gaan, als ongehuwden, die bij hunne tehuiskomst geen zuur en betrokken gezicht van de gade te duchten hadden.
+
+</p>
+<p>Zouden zij door een toeval genoodzaakt kunnen zijn, om uithuizig te zijn?
+
+</p>
+<p>Neen, zeker niet. Althans geen woord was hen ontvallen, dat zoo iets kon doen gissen. Zelfs was er afspraak gemaakt, dat zij
+den volgenden dag weer in de club zouden verschijnen, de een om zijn zetel als voorzitter, de ander om dien van secretaris
+in te nemen, in het vooruitzicht, dat in de vergadering het voorgevallene van den vorigen avond zou behandeld en heftig bediscussi&euml;erd
+worden.
+
+</p>
+<p>Maar, niet alleen waren die twee zoo belangrijke personen van den Staat Pensylvani&euml; spoorloos verdwenen, men was ook zonder
+<a id="d0e6229"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e6229">213</a>]</span>berichten omtrent den knecht Frycollin. Evenmin als zijn meester kon men hem op het spoor komen. Neen, nimmer had een neger,
+sedert de geschiedkundige personen van Toussaint-Louverture, Soulouque en Dessaline, zooveel van zich doen spreken. Hij zou
+eene belangrijke plaats innemen, niet alleen onder de vermaardsten zijner collega&#8217;s van den dienstbaren stand, maar ook onder
+de zonderlingen van iederen maatschappelijken stand of huidkleur, die zich door de een of andere excentriciteit in het zoo
+fraaie land van Amerika weten op den voorgrond te dringen.
+
+</p>
+<p>Den volgenden dag alweer geen tijdingen!
+
+</p>
+<p>Noch de beide clubgenooten, noch de neger Frycollin waren voor den dag gekomen.
+
+</p>
+<p>Toen werd men ongerust.... Toen werd men zenuwachtig.... En eene dicht opeengepakte menigte vatte post in de nabijheid van
+de Post-and-Telegraph-Offices, om het eerst bij de hand te zijn, wanneer er tijdingen mochten aankomen.
+
+</p>
+<p>Maar, niets, niets!
+
+</p>
+<p>En toch had men ze beiden gezien, toen zij te zamen Weldon-Institute verlieten.
+
+</p>
+<p>Men had ze tot elkander met luider stem hooren praten. Men had hen Frycollin hooren roepen. Daarna had men hen langs Walnutstreet
+zien voortstappen, om zich naar den kant van Fairmont-Park te begeven.
+
+</p>
+<p>Jem Cip, de fabrikant van verduurzaamde groenten, had den voorzitter zelfs de hand gedrukt en hem gezegd:
+
+</p>
+<p>&#8220;Tot morgen!&#8221;
+
+</p>
+<p>En William T. Forbes, de fabrikant van suiker uit lompen, had een hartelijken handdruk van den secretaris Phil Evans gekregen,
+die tot twee malen tot hem gezegd had:
+
+</p>
+<p>&#8220;Tot ziens!... Tot ziens!...&#8221;
+
+</p>
+<p>Miss Doll en miss Mat Forbes, die door banden der reinste vriendschap zoo innig aan Uncle Prudent verknocht waren, konden
+zich onmogelijk bij die verdwijning neerleggen en beijverden zich, om toch maar tijdingen van den afwezige te erlangen, nog
+meer te babbelen dan gewoonlijk.
+
+</p>
+<p>Drie, vier, vijf, zes dagen gingen zoo in eene onbeschrijfelijke spanning en angst voorbij. Daarna werd het eene week... twee
+weken... en niets, niets!... Geen enkele aanwijzing, die op het spoor der drie verdwenen personen kon brengen. Dat was inderdaad
+om tureluurs te worden!
+
+</p>
+<p>Men had de meest nauwkeurige nasporingen in het kwartier verricht... maar, niets!
+
+</p>
+<p>Ook in de straten, die naar de haven voerden;... maar, niets, niets!
+<a id="d0e6259"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e6259">214</a>]</span></p>
+<p>In Fairmont-Park, onder de boomgroepen, in het dichtste gedeelte van het struikgewas... Maar, niets! Steeds niets!
+
+</p>
+<p>Op de groote open plek bevond men evenwel, dat het gras kort geleden was platgetrapt, hetgeen vooral verdacht voorkwam, omdat
+het onverklaarbaar was. Bij den rand van het bosch, hetwelk die open plek omgaf, werden sporen ontdekt van eene worsteling.
+
+</p>
+<p>Zou eene bende boosdoeners de beide club-leden op dit late nachtelijk uur ontmoet en te midden van dat eenzame park aangevallen
+hebben?
+
+</p>
+<p>Zoo iets was inderdaad mogelijk.
+
+</p>
+<p>De politie nam dan ook de verdere taak op zich, om een geregeld en met de wettelijke langzaamheid overeenkomend onderzoek
+in te stellen. Men doorzocht de Schuijlkill-rivier, men dregde haar bodemvlak, men reinigde hare oevers van de wildgroeiende
+biezen en watergrassoorten. Was dat ook al nutteloos voor het beoogde doel, zoo had die reiniging toch hare goede zijde; want,
+waarachtig, de Schuijlkill had het wel noodig, dat zij eens terdege onder handen genomen werd. Men ging er bij deze gelegenheid
+toe over, waardoor de stedelijke bestuursleden van Philadelphia toonden uiterst practische lieden te zijn.
+
+</p>
+<p>Toen riep men de publiciteit der dagbladen te hulp.
+
+</p>
+<p>Advertenti&euml;n en reclame-artikelen werden aan alle democratische en republikeinsche bladen van de Unie zonder onderscheid van
+partij of kleur gezonden. De <i>Daily negro</i>, het speciale orgaan voor het zwarte ras, publiceerde een portret van Frycollin, naar het laatste photographische beeld van
+den neger genomen.
+
+</p>
+<p>Belooningen werden uitgeloofd, premi&euml;n aangeboden aan ieder, die eenige tijding van de drie afwezigen zou leveren, en zelfs
+aan hen, die eenige aanwijzingen konden doen, welke op hun spoor kon brengen.
+
+</p>
+<p>&#8220;Vijf duizend dollars!... Vijf duizend dollars!... Voor ieder ingezetene, die...&#8221;
+
+</p>
+<p>Het mocht niets baten!
+
+</p>
+<p>De thesaurier van Weldon-Institute kwam niet in de gelegenheid, om die vijf duizend dollars uit te geven.
+
+</p>
+<p>Onnaspoorlijk! Onnaspoorlijk!! Onnaspoorlijk!!!
+
+</p>
+<p>Uncle Prudent en Phil Evans, beiden van Philadelphia, waren niet weer te vinden!
+
+</p>
+<p>Het zal wel niet behoeven verteld te worden, dat de club, door die onverklaarbare verdwijning van haren voorzitter en van
+haren secretaris, geheel in de war was. Al dadelijk werd een maatregel getroffen, om de werkzaamheden met betrekking tot de
+constructie van den ballon <i>Go a head</i> te staken, hoe gevorderd die ook waren. En dat terecht. Want, hoe zou men bij afwezigheid van hen, die <a id="d0e6294"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e6294">215</a>]</span>tot dien bouw aangezet, die daaraan een gedeelte van hun vermogen gewijd hadden, hun vermogen zoowel in tijd als in geld,
+dien arbeid hebben kunnen voortzetten? Hoe zou men hem kunnen be&euml;indigen, nu zij er niet meer waren, die de noodige inlichtingen
+moesten verstrekken? Neen, men moest wachten, men zou wachten. En juist werd er weer gewag gemaakt van het vreemdsoortige
+natuurverschijnsel, hetwelk weinige weken te voren de gemoederen zoo opgewonden had.
+
+</p>
+<p>Inderdaad, het geheimzinnige voorwerp was andermaal bij verschillende gelegenheden in de hoogere luchtlagen gezien of beter
+vluchtig ontwaard geworden. Intusschen kwam het bij niemand op, eenig verband te zoeken tusschen die zoo zonderlinge wederverschijning
+en de niet minder onverklaarbare verdwijning van den voorzitter en den secretaris van Weldon-Institute. Hij, die in die twee
+feiten eenige overeenstemming zocht, moest waarlijk met eene buitengewoon groote dosis verbeeldingskracht begaafd zijn.
+
+</p>
+<p>Hoe het ook zij, de astero&iuml;de, de bolied, het luchtmonster, of hoe men het ook zal gelieven te noemen, was weer gezien geworden
+en wel onder omstandigheden, die veroorloofden om een beter oordeel te verkrijgen omtrent zijne afmetingen en vorm. Eerst
+boven Canada, boven dat grondgebied, hetwelk zich van Ottawa naar <span class="corr" title="Bron: Quebec">Qu&eacute;bec</span> uitstrekt, en dat wel denzelfden ochtend na de verdwijning van de twee clubleden. Daarna boven de vlakten van het Far-West,
+toen dat raadselachtig lichaam in snelheid wedijverde met een trein van den grooten Pacific-Spoorweg.
+
+</p>
+<p>Van dien dag af waren de meeningen der geleerden gevestigd.
+
+</p>
+<p>Dat lichaam was geen voortbrengsel der natuur, het was een vliegend toestel, vervaardigd met de practische toepassing van
+de wetten van het &#8220;zwaarder dan de lucht&#8221;. En als de schepper, de meester van dat luchtschip voor zijn persoon nog onbekend
+wenschte te blijven, dan scheen hij aan die onbekendheid voor zijne uitvinding niet meer te hechten, daar hij haar op dat
+grondgebied van het Far-West van zoo nabij had laten bespeuren.
+
+</p>
+<p>Wat de werktuigkundige kracht aangaat, waarover hij beschikte, of de natuur der toestellen, die de beweging moest overbrengen,
+daaromtrent kon men zich natuurlijk nog geen begrip vormen.
+
+</p>
+<p>Wat in ieder geval geen schaduw van twijfel overliet, was dat dit luchtgevaarte met een buitengewoon gemakkelijk verplaatsings-vermogen
+begaafd was. Inderdaad, weinige dagen later was het boven het Chineesche rijk bespeurd geworden, daarna boven het noordelijk
+gedeelte van Hindoestan, vervolgens boven de Kaspische zee en later boven de onmetelijke steppen van Rusland.
+
+</p>
+<p>Wie was toch die stoutmoedige mechanicus, die over een zoodanig verplaatsings-vermogen beschikte, voor wien de Rijken geen
+<a id="d0e6313"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e6313">216</a>]</span>grenzen, de Oceanen geen uitgebreidheid hadden, die over den dampkring den baas speelde, alsof die zijn eigendom, zijn domein
+ware?
+
+</p>
+<p>Kon er aan gedacht worden, dat het diezelfde Robur was, die zijne theorie&euml;n zoo tartend in de vergadering van Weldon-Institute
+had doen klinken, die zoo openlijk en ruw die utopie der bestuurbare ballons in bres gelegd had. Misschien kiemde die gedachte
+wel in een enkel scherpzinnig brein. Maar,&#8212;en dat was toch wel zeer zonderling te noemen,&#8212;bij niemand kwam de veronderstelling
+op, dat die Robur eenige betrekking op de verdwijning van den voorzitter en den secretaris van Weldon-Institute kon hebben.
+
+</p>
+<p>Om kort te gaan, dat zou wellicht steeds verborgen gebleven zijn, wanneer niet een telegraphisch bericht van Frankrijk, van
+Parijs, langs den onderzeeschen kabel van New-York op den dag van 6 Juli te elf uur en zeven-en-dertig minuten te Philadelphia
+ontvangen was.
+
+</p>
+<p>Het was de overseining van het te Parijs in een snuifdoos gevonden briefje, hetwelk licht verspreidde over het verdwijnen
+der twee personen, waarover de Vereenigde Staten op het punt waren den rouw aan te nemen.
+
+</p>
+<p>Dus Robur was de bedrijver van die schaking! Robur, de ingenieur, die met het bepaalde doel naar Philadelphia gekomen was,
+om de theorie&euml;n der ballonnisten in het ei te smoren!
+
+</p>
+<p>Hij was het, die op het luchtschip de <i>Albatros</i> bevel voerde! Hij was het, die bij wijze van weerwraak Uncle Prudent, Phil Evans, en op den koop toe ook den neger Frycollin
+ontvoerd had!
+
+</p>
+<p>En men moest dat drietal als onherroepelijk verloren achten, tenzij hunne aardsche vrienden er in slagen mochten, door het
+een of andere middel, door bijvoorbeeld een werktuig te vervaardigen, hetwelk met het machtige luchtgevaarte zou kunnen wedijveren,
+hen aan hunnen gevangenbewaarder te gaan ontrukken en op aarde terug te brengen.
+
+</p>
+<p>Welke aandoening! Welke vernietigende schrik! Het Parijzer telegram was aan het adres van Weldon-Institute gericht. Het werd
+onmiddellijk aan alle clubleden medegedeeld. Tien minuten later was de tijding door middel van het telephoonnet over geheel
+Philadelphia verspreid. In minder dan een uur was geheel Amerika op de hoogte van het nieuws, dat zich langs de ontelbare
+electrische draden over het nieuwe continent voortgeplant had.
+
+</p>
+<p>Men wilde er niet aan gelooven, en toch was niets meer zeker dan dat! Het was eene mystificatie van een minder geestige grappenmaker,
+beweerde de een; een ergerlijk boerenbedrog van het meest verdachte allooi, zeide de ander. Hoe zou zulk eene schaking te
+Philadelphia hebben kunnen volbracht worden en dat nog wel <a id="d0e6334"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e6334">217</a>]</span>zoo geheimzinnig? Hoe zou die <i>Albatros</i> in Fairmont Park hebben kunnen landen, zonder dat hare verschijning in den Staat Pensylvani&euml; geseind was?
+
+
+</p>
+<p></p>
+<div class="divFigure">
+<p class="legend"><img border="0" src="images/p217.jpg" alt="Bevond men evenwel, dat het gras was plat getrapt. (Bladz. 214)."></p>
+<p class="figureHead">Bevond men evenwel, dat het gras was plat getrapt. (Bladz. <a href="#d0e6259">214</a>).
+</p>
+</div><p>
+
+<a id="d0e6347"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e6347">218</a>]</span></p>
+<p>Dat alles klonk vrij goed, en die argumenten konden voor goede munt opgenomen worden. De ongeloovigen hadden nog recht om
+te twijfelen. Maar zeven dagen na de ontvangst van dat telegrafisch bericht bezaten zij dat recht niet meer. Toen konden en
+mochten zij niet meer twijfelen.
+
+</p>
+<p>Den 15<sup>den</sup> Juli toch was de Fransche paketboot <i>Normandie</i> in de wateren van de Hudsonrivier ten anker gekomen en deze had de beruchte snuifdoos medegebracht.
+
+</p>
+<p>Per spoortrein werd zij van New-York naar Philadelphia gezonden.
+
+</p>
+<p>Ja, dat was wel degelijk de snuifdoos van den voorzitter van Weldon-Institute. Jem Cip zou voorwaar voorzichtig gehandeld
+hebben, wanneer hij dien dag een meer krachtig en hartversterkend voedsel verorberd had dan zijne groenten; want hij viel
+schier in onmacht, toen hij die snuifdoos herkende. Hoe dikwijls had hij daaruit niet een vriendschappelijk snuifje geput!
+
+</p>
+<p>Ook miss Doll en miss Mat herkenden die snuifdoos, welke zij zoo dikwijls met een blik van hoop en begeerte begluurd hadden,
+om ze toch eens in haar bezit te krijgen, en er hare lange magere knokkelige ouwe-juffrouwen-vingers in te kunnen steken!
+
+</p>
+<p>Vervolgens kwam hun vader William T. Forbes en ook Truk Milnor, Bat. T. Fyn en nog anderen van Weldon-Institute. En die allen
+herkenden de snuifdoos als om strijd. Zij hadden haar honderd keeren tusschen de vingers van hunnen geachten voorzitter zien
+open en dicht gaan.
+
+</p>
+<p>Om kort te gaan, die snuifdoos werd herkend door al de vrienden, die Uncle Prudent telde, en de goede stad Philadelphia, wier
+naam er op duidt, zooals men weet, dat hare bewoners elkander als broeders liefhebben, bezat er vele van die vrienden.
+
+</p>
+<p>Er bleef dus geen schaduw van twijfel over.
+
+</p>
+<p>Niet alleen de snuifdoos van den voorzitter, maar ook zijn handschrift, voorkomende op het briefje, verbood aan de ongeloovigen
+om met het hoofd op ontkennende wijs te schudden. Toen begonnen de jammerklachten, toen werden wanhopige handen ten hemel
+geheven. Wat! Uncle Prudent en zijn lotgenoot Phil Evans waren geschaakt door een vliegend toestel, en er bestond in het minst
+geen hoop om hen te kunnen bevrijden!
+
+</p>
+<p>De Maatschappij der Niagara Falls, waarvan Uncle Prudent de meest invloedrijke aandeelhouder was, was op het punt om hare
+zaken en daarmede ook den waterval te staken.
+
+</p>
+<p>De <i>Walton Watch Company</i> was er op bedacht, haar uurwerkfabriek te liquideeren, nu zij haren directeur Phil Evans verloren had.
+
+</p>
+<p>Ja, het was een algemeene rouw, en het bezigen van het woord rouw is geen overdrijving; want eenige dolkoppen, zooals er ook
+in de Vereenigde Staten van Noord-Amerika voorkomen, uitgezonderd, <a id="d0e6381"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e6381">219</a>]</span>was er niemand, die nog hoopte die beide eervolle burgers weer te zien.
+
+</p>
+<p>Intusschen hoorde men niet meer van de <i>Albatros</i> spreken, sedert zij Parijs gepasseerd was. Eenige uren later kwam nog een bericht, dat zij boven Rome gezien was; maar dat
+was alles.
+
+</p>
+<p>Als men zich de snelheid herinnert, waarmede het luchtschip Europa van het noorden naar het zuiden en de Middellandsche zee
+van het westen naar het oosten overgestevend had, dan behoeft men zich daarover niet te verwonderen. Tengevolge van die snelheid
+had geen enkele verrekijker het luchtgevaarte op een enkel punt zijner baan kunnen waarnemen, hoewel alle sterrenwachten haar
+personeel nacht en dag op uitkijk gesteld hadden. De vliegende machine van Robur den Veroveraar, was zoo ver gestevend, of
+zoo hoog gestevend volgens sommigen, dat er aan gewanhoopt moest worden, of er wel ooit een spoor van weergevonden zoude worden.
+Anderen beweerden dat het luchtschip naar het denkbeeldige Ikari&euml;, dus nog verder, gegaan was.
+
+</p>
+<p>Wij achten ons verplicht mede te deelen dat, indien ook al de snelheid van het luchtschip boven de kuststreek van Afrika meer
+gematigd was, men het toch niet in de bovenluchtlagen van Algiers ging zoeken, omdat het briefje van Uncle Prudent toen nog
+niet bekend was.
+
+</p>
+<p>Het luchtschip werd wel is waar boven Tombouctoe bespeurd; maar de sterrenwacht van die beroemde stad&#8212;als er namelijk eene
+is&#8212;had den tijd nog niet gehad, om den uitslag harer waarnemingen naar Europa te zenden. Wat den koning van Dahomey betreft,
+die zou eerder twintigduizend zijner onderdanen, en daaronder al zijne ministers, het hoofd hebben doen afslaan dan te bekennen,
+dat hij het onderspit gedolven had in zijn gevecht met een luchtschip. Dat was geheel en al eene quaestie van eigenliefde.
+
+</p>
+<p>Na Afrika was Robur den Atlantischen Oceaan overgestevend. Daarna had hij Vuurland bereikt en vervolgens Kaap Hoorn.
+
+</p>
+<p>Van daar was hij naar de zuidelijke zee&euml;n gestevend, en verder naar het onmetelijke domein der Zuidpool, dat hij een weinig
+tegen wil en dank passeerde.
+
+</p>
+<p>Zooals wel begrepen zal worden, kon van die streken geen bericht ingewonnen worden.
+
+</p>
+<p>Juli liep ten einde, en geen enkel oog kon er zich op beroemen, het luchtschip ontwaard te hebben.
+
+</p>
+<p>Ook de laatste dagen van Augustus verliepen, zonder dat de onzekerheid omtrent het lot der gevangenen van Robur ook maar voor
+een weinig verdreven werd. Men vroeg zich angstig af, of de ingenieur het voorbeeld van Icarus, den oudst bekenden werktuigkundige
+in de geschiedenis, gevolgd had en als slachtoffer van zijne stoutmoedigheid omgekomen was.
+<a id="d0e6404"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e6404">220</a>]</span></p>
+<p>De zeven-en-twintig eerste dagen van September spoedden ook om, zonder tijding hoegenaamd.
+
+</p>
+<p>Zeker, men gewent langzamerhand aan alles in dit ondermaansche. Het ligt in de menschelijke natuur, verhard, verstompt te
+worden door geleden leed. Men vergeet, omdat vergeten in onze geaardheid ligt, omdat vergeten noodzakelijk is. Maar hier dient
+toch ter eere van het publiek gezegd te worden, dat het ditmaal niet vergat.
+
+</p>
+<p>Neen, het werd niet onverschillig omtrent het lot dier beide blanken en van dien zwarte, die evenals de profeet Elias ontvoerd
+waren; maar welker terugkeer door het Heilige Boek niet beloofd of voorspeld was.
+
+</p>
+<p>En die standvastigheid van gevoelens bij de menigte was te Philadelphia meer merkbaar dan overal elders. Er kwamen daar nog
+personeele angsten bij.
+
+</p>
+<p>Robur had natuurlijk uit een gevoel van weerwraak den voorzitter Uncle Prudent en zijn secretaris Phil Evans aan hunnen geboortegrond
+ontvoerd. Hij had zich derhalve goed gewroken, hoewel die weerwraak geheel en al als wederrechtelijk te beschouwen was. Maar,
+zou daardoor zijn wraakzuchtig gemoed volkomen voldoening genoten hebben? Of zou hij dat nog verder willen koelen op eenige
+collega&#8217;s van den voorzitter en van den secretaris van Weldon-Institute? En wie kon dan in &#8217;s hemels naam verzekeren, dat
+hij voor de aanslagen van dien meester van de lucht beveiligd was?
+
+</p>
+<p>Inderdaad, zulke angsten waren wel geschikt, om het gebeurde in levendige herinnering te houden.
+
+</p>
+<p>Maar gelukkig, den 28<sup>sten</sup> September verbreidde zich bliksemsnel de tijding door de geheele stad, dat Uncle Prudent en zijn lotgenoot Phil Evans in
+den namiddag in de woning van den voorzitter van Weldon-Institute teruggekeerd waren.
+
+</p>
+<p>En wat het meest merkwaardige van dat bericht genoemd kon worden, was dat het waar was; hoewel sommige verstandige lieden
+er niet aan gelooven wilden.
+
+</p>
+<p>Zij moesten evenwel aan de werkelijkheid toegeven. De beide verdwenenen waren in vleesch en been terug. Het waren hunne geesten
+niet...! Zelfs Frycollin, de neger Frycollin was terug!
+
+</p>
+<p>De clubleden, daarna hunne vrienden, eindelijk de geheele volksmenigte verdrongen zich voor de deur van Uncle Prudent. Men
+juichte de twee martelaars toe en men gaf ze elkander te midden van oorverdoovende &#8220;hip, hip, hoera&#8217;s!&#8221; van hand tot hand
+over!
+
+</p>
+<p>Jem Cip was daar; hij had in alle haast zijn ontbijt, bestaande uit een gebraad van gekookte kropsalade, gebruikt; ook William
+T. Forbes met zijne beide dochters, miss Doll en miss Mat. Dien dag zou Uncle Prudent, als hij gewild had, en als hij Mormoon
+<a id="d0e6430"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e6430">221</a>]</span>geweest ware, ze alle twee hebben kunnen trouwen; maar dat was hij niet en hij gevoelde volstrekt geene aanvechting, om het
+te worden. Truk Milnor en Bat T. Fyn en al de andere clubleden waren er ook. Het blijft dan ook nog tot heden een onopgelost
+vraagstuk, hoe de voorzitter Uncle Prudent en de secretaris Phil Evans levend uit die armen, uit die handen, waar zij langs
+de geheele uitgestrektheid der stad tusschen door moesten, geraakt waren.
+
+</p>
+<p>Dienzelfden avond hield Weldon-Institute hare wekelijksche vergadering en men rekende er op, dat de voorzitter Uncle Prudent
+en de secretaris Phil Evans tegenwoordig zouden zijn.
+
+</p>
+<p>Daar zij tot nu toe nog niets van hunne avonturen verteld hadden,&#8212;misschien had men hen den tijd niet gelaten om te praten,&#8212;hoopte
+men, dat zij in die vergadering hunne reisindrukken tot in de kleinste bijzonderheden zouden mededeelen.
+
+</p>
+<p>En inderdaad, om de eene of andere reden hadden beiden een diep stilzwijgen bewaard. Zoo had ook Frycollin gedaan, die door
+zijne reisgenooten in hunne opgewonden blijdschap van het weerzien, bijna in stukken gescheurd was.
+
+</p>
+<p>Maar, wat de beide lotgenooten nog niet hadden verteld of niet hadden willen mededeelen, was het volgende:
+
+</p>
+<p>Er behoeft niet teruggekomen te worden op hetgeen men reeds van het gebeurde in den nacht van den 27<sup>sten</sup> op den 28<sup>sten</sup> Juli weet, namelijk op de stoutmoedige ontsnapping van den voorzitter en van den secretaris van Weldon-Institute, noch op
+hunne levendige ontroering, toen zij den eersten voet op de rotsen van het eiland Chatham zetten; noch op het geweerschot,
+op den armen Phil Evans gelost; noch op het doorsnijden van den ankertros, waardoor de ontredderde Albatros zonder voortstuwingskracht
+door de zuidwesten bries naar volle zee gevoerd werd, maar zich daarbij tot eene aanzienlijke hoogte verhief. Door zijne electrische
+seinlantaarns hadden de beide vluchtelingen haar gedurende geruimen tijd kunnen volgen. Maar daarna was het luchtschip in
+de ruimte verdwenen.
+
+</p>
+<p>Toen hadden de beide Amerikanen niets meer te duchten gehad; want hoe zou Robur naar het eiland hebben kunnen terugkeeren,
+daar zijne voortstuwingsschroeven gedurende ettelijke uren buiten staat waren om te werken.
+
+</p>
+<p>Maar, eer die tijdsruimte verstreken was, was de <i>Albatros</i> voorzeker uit elkander gesprongen en dreef toen als een misvormd wrak op de oppervlakte der zee; terwijl de opvarenden met
+verscheurde ledematen in de diepte van den oceaan, die de lijken niet weergeven zoude, weggezonken waren.
+
+</p>
+<p>De wraak was dus in al hare ijselijkheid volbracht geworden.
+
+</p>
+<p>De voorzitter Uncle Prudent en de secretaris Phil Evans gingen <a id="d0e6459"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e6459">222</a>]</span>van het denkbeeld uit, dat zij tot wettelijke zelfverdediging gehandeld hadden, en ondervonden derhalve hoegenaamd geene wroeging.
+
+</p>
+<p>Phil Evans was slechts licht gekwetst geworden door den geweerkogel van de <i>Albatros</i>. Niets verzette er zich dan ook tegen, dat zij zich op weg begaven, in de hoop eenige inboorlingen te ontmoeten.
+
+</p>
+<p>Die verwachting werd inderdaad niet bedrogen. Een vijftigtal inboorlingen, die hoofdzakelijk van de vischvangst leefden, bewoonden
+de westelijke kust van het eiland Chatham. Zij hadden het luchtschip op hun grond zien nederdalen en zij onthaalden die drie
+mannen, welke in hun oog bovennatuurlijke wezens waren, zoo goed mogelijk. Het scheelde niet veel, of Uncle Prudent, die de
+deftigste en dus in hun oog de voornaamste was, werd als een afgod aangebeden. Men huisvestte het drietal in de beste hut
+van het eiland. Maar nimmer zou Frycollin andermaal eene dergelijke gelegenheid zien geboren worden, om voor den god der zwarten
+door te gaan.
+
+</p>
+<p>Zooals zij voorzien hadden, zagen Uncle Prudent en Phil Evans het luchtschip niet terugkeeren. Zij moesten daaruit besluiten,
+dat het in de bovenluchtlagen uit elkander gesprongen was, en dat men nimmermeer van Robur zou hooren gewagen, ook niet van
+het bewonderenswaardige vaartuig, dat hij en zijne makkers bestegen hadden.
+
+</p>
+<p>Thans waren de drie vluchtelingen verplicht, eene gelegenheid af te wachten, om naar Amerika terug te keeren. Nu wordt het
+eiland Chatham zeer weinig door zeevarenden bezocht. Zoo ging de maand Augustus voorbij, en waarlijk de arme drommels begonnen
+zich de vraag te stellen, of zij eenvoudig niet van gevangenis verwisseld hadden. Een hunner evenwel was bovenmate tevreden,
+dat was Frycollin, die de aardsche gevangenis verre boven de luchtgevangenis verkoos.
+
+</p>
+<p>Eindelijk echter kwam er op den 3<sup>den</sup> September een schip bij de monding van de kleine rivier van het eiland ten anker, om water in te nemen.
+
+</p>
+<p>De lezer zal niet vergeten hebben, dat Uncle Prudent, toen hij te Philadelphia ontvoerd werd, eenige duizenden dollars in
+papieren geld bij zich had. Dat was meer dan voldoende, om zich naar Amerika te begeven. Nadat zij hunne aanbidders bedankt
+hadden, die zich in de meest eerbiedvolle betuigingen uitputten, scheepten Uncle Prudent, Phil Evans en Frycollin zich naar
+Auckland in.
+
+</p>
+<p>Zij verhaalden aan niemand iets van hun wedervaren, en kwamen twee dagen later in de hoofdstad van Nieuw-Zeeland aan.
+
+</p>
+<p>Daar gingen zij als passagiers op een der paketbooten van de Groote Stille Zuidzee over, en na een zeer voorspoedigen overtocht,
+<a id="d0e6483"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e6483">223</a>]</span>kwamen zij op den 20<sup>sten</sup> September te San Francisco aan, alwaar zij dadelijk ontscheepten. Zij hadden aan niemand gezegd, wie zij waren en vanwaar
+zij kwamen; maar daar zij een goeden prijs voor hun overtocht betaald hadden, vroeg niemand en wel het allerminst de scheepsgezagvoerder,
+die een echte Amerikaan was, hen iets. Te San Francisco namen Uncle Prudent en zijn lotgenoot Phil Evans en de knecht Frycollin
+plaats in den eersten trein van den grooten Pacific-Spoorweg, en den 27<sup>sten</sup> September kwamen zij te Philadelphia aan.
+
+</p>
+<p>Ziedaar het beknopte verhaal van het gebeurde sedert de ontsnapping van de vluchtelingen uit het luchtschip en sedert hun
+vertrek van het eiland Chatham.
+
+</p>
+<p>En ziedaar, hoe het mogelijk was, dat de voorzitter Uncle Prudent en zijn secretaris Phil Evans dienzelfden avond zitting
+konden nemen in de vergadering van Weldon-Institute, die toen eene buitengewoon talrijke opkomst harer clubleden telde.
+
+</p>
+<p>Intusschen, nimmer was noch de een noch de ander zoo kalm geweest. Naar hun uiterlijk te oordeelen, scheen het niet, dat er
+iets abnormaals met hen gebeurd was sedert de gedenkwaardige zitting op den 12<sup>den</sup> Juni. Drie en een halve maand, die wezenlijk in hun bestaan niet schenen te rekenen!
+
+</p>
+<p>Na de eerste hoera&#8217;s ontvangen te hebben, zonder dat hun gelaat de minste ontroering verried, zette Uncle Prudent als waardig
+voorzitter den hoed op en nam het woord na een flinken tik met den gezagshamer op de tafel gegeven te hebben.
+
+</p>
+<p>&#8220;Eervolle burgers&#8221;, zei hij, &#8220;ik open deze zitting!&#8221;
+
+</p>
+<p>Stormachtige toejuichingen barstten los, en waarlijk, die waren verdiend! Want, was er ook al niets bijzonders in, dat deze
+zitting plaats had, zoo was het toch merkwaardig, dat zij geopend werd door Uncle Prudent, die daarbij door Phil Evans bijgestaan
+werd.
+
+</p>
+<p>De voorzitter, kalm en waardig, liet den storm van toejuichingen en handgeklap voorbijgaan en wegsterven, zonder dat hij ook
+maar een enkel gebaar maakte, om hem te bezweren of te matigen.
+
+</p>
+<p>Daarna hernam hij:
+
+</p>
+<p>&#8220;In onze laatste zitting, heeren, was de discussie buitengewoon levendig (<i>hoor</i>, <i>hoor</i>!) tusschen den voorstander van de schroef voor en van de schroef achter, voor onzen luchtballon de Go a head (<i>teekenen van verbazing</i>). Thans meenen wij het middel gevonden te hebben om de beide partijen, die van de voorschroef en die van de achterschroef,
+met elkander in overeenstemming te brengen; (<i>hoor</i>, <i>hoor</i>!) en dat middel is namelijk: om twee schroeven te bezigen, eene voor en eene achter. (<i>Volkomen stilte van verbazing</i>).<span class="corr" title="Bron: ">&#8221;</span>
+
+</p>
+<p>En dat was alles.
+
+</p>
+<p>Ja, inderdaad alles!
+
+<a id="d0e6537"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e6537">224</a>]</span></p>
+<p></p>
+<div class="divFigure">
+<p class="legend"><img border="0" src="images/p224.jpg" alt="Het scheelde niet veel, of Uncle Prudent werd als een afgod aangebeden. (Bladz. 222)."></p>
+<p class="figureHead">Het scheelde niet veel, of Uncle Prudent werd als een afgod aangebeden. (Bladz. <a href="#d0e6459">222</a>).
+</p>
+</div><p>
+
+
+</p>
+<p>Geen woord werd gerept over de ontvoering van den voorzitter en van den secretaris van Weldon-Institute. Geen enkel woord
+over de Albatros, of over den werktuigkundige Robur!
+
+<a id="d0e6548"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e6548">225</a>]</span></p>
+<p></p>
+<div class="divFigure">
+<p class="legend"><img border="0" src="images/p225.jpg" alt="Uncle Prudent en Phil Evans stonden op de voorplecht naast elkander. (Bladz. 230)."></p>
+<p class="figureHead">Uncle Prudent en Phil Evans stonden op de voorplecht naast elkander. (Bladz. <a href="#d0e6701">230</a>).
+</p>
+</div><p>
+
+
+</p>
+<p>Geen enkel woord over de reis of over de wijze, waarop de gevangenen hadden kunnen ontsnappen!
+<a id="d0e6559"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e6559">226</a>]</span></p>
+<p>Geen enkel woord eindelijk over hetgeen er van het luchtschip geworden was, of het nog door de ruimte stevende, of dat men
+nieuwe weerwraak jegens de clubleden te duchten had.
+
+</p>
+<p>Het verlangen ontbrak waarlijk aan die ballonnisten niet, om den voorzitter Uncle Prudent en Phil Evans te ondervragen; maar
+toen men hen zoo ernstig, zoo gesloten daar zag zitten, begreep men dat men hunne houding moest eerbiedigen. Men was toch
+overtuigd, dat zij spreken zouden, wanneer zij den tijd daartoe gekomen achtten, en dan zou men zich zeer vereerd gevoelen
+hen aan te hooren.
+
+</p>
+<p>En, alles wel beschouwd, lag er in dat stilzwijgen wellicht een geheim opgesloten, dat nog niet geopenbaard kon en mocht worden.
+
+</p>
+<p>En toen hernam Uncle Prudent het woord, te midden van eene stilte, die tot nu toe zoo ongewoon in de zittingen van Weldon-Institute
+geweest was.
+
+</p>
+<p>&#8220;Mijne heeren,&#8221; zei hij, &#8220;er blijft ons niets anders over, dan den luchtballon <i>Go a head</i> af te werken....&#8221;
+
+</p>
+<p>Uit aller boezem steeg een zucht van verlichting op.
+
+</p>
+<p>&#8220;Ja, van den <i>Go a head</i>, die voorbeschikt is, om de verovering van het luchtruim te volbrengen! Mijne heeren, de zitting is gesloten.&#8221;
+
+
+
+
+</p>
+<p class="div1"><a id="d0e6580"></a><span class="pagenum">
+[<a href="#d0e7153">Inhoud</a>]
+</span></p>
+<h2 class="label">XVIII.</h2>
+<h2>Waarin de waarheidlievende geschiedenis der Albatros afgebroken wordt, zonder haar te eindigen.</h2>
+<p>Den 29<sup>sten</sup> April van het volgende jaar, dus zeven maanden na den onvoorzienen terugkeer van den voorzitter Uncle Prudent en den secretaris
+Phil Evans, was geheel Philadelphia in rep en roer.
+
+</p>
+<p>Er was toen hoegenaamd geene staatkunde in het spel. Er was geen quaestie van meetings noch van verkiezingen.
+
+</p>
+<p>Neen, er was iets anders, wat de menigte in beweging bracht. De luchtballon <i>Go a head</i> namelijk, die door de goede zorgen en bemoeiingen van Weldon-Institute afgewerkt was, zou eindelijk bezit nemen van de lucht,
+zijn natuurlijk element.
+
+</p>
+<p>De beroemde Harry W. Tinden, wiens naam bij het begin van dit verhaal vermeld werd, zou als welbekend luchtvaarder den luchtballon
+besturen. Een helper zou hem evenwel terzijde staan.
+
+</p>
+<p>De voorzitter en de secretaris van Weldon-Institute, onze bekenden Uncle Prudent en Phil Evans, zouden als passagiers de reis
+<a id="d0e6601"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e6601">227</a>]</span>medemaken. Die eer verdienden zij ten volle. Aan hen was het, om in persoon te komen protesteeren tegen ieder toestel, dat
+op het grondbeginsel van &#8220;zwaarder dan de lucht&#8221; berustte. En zoo iets lieten de beide mannen zich niet uit de handen nemen.
+
+</p>
+<p>Intusschen, na die zeven maanden hadden zij nog niets van hunne avonturen verhaald. Zelfs Frycollin had, hoeveel lust hij
+ook tot praten gevoeld had, niets durven vertellen over Robur en zijne bewonderenswaardige machine.
+
+</p>
+<p>Zoolang niet bewezen was, dat de luchtballon, de <i>Go a head</i>, de eerste plaats onder de toestellen tot luchtvaart innam, wilden onze twee koppige Yankees niets aannemen of gelooven omtrent
+de uitvindingen der voorstanders van de vliegkunst.
+
+</p>
+<p>Zij geloofden nog en wilden nog steeds gelooven, dat de luchtballon het ware dampkringsvervoermiddel was en dat hem alleen
+de toekomst behoorde.
+
+</p>
+<p>Daarenboven, hij, op wien zij zich zoo schrikkelijk gewroken hadden&#8212;eene rechtvaardige wraak volgens hun oordeel,&#8212;bestond
+niet meer. Niemand van hen, die hem vergezelden, had hem kunnen overleven.
+
+</p>
+<p>Het geheim van het luchtschip de <i>Albatros</i> was thans in de onmetelijke diepte van de Groote Stille Zuidzee verzwolgen.
+
+</p>
+<p>Dat de ingenieur Robur eene schuilplaats, een toevluchtsoord, een vluchthaven, een eiland, hetwelk hij kon aandoen, gevonden
+had, dat was slechts eene gissing, eene veronderstelling. Wat dat betreft, hadden de beide clubleden met elkander afgesproken,
+dat zij later beraadslagen zouden over de noodzakelijkheid, om dienaangaande eenige nasporingen in het werk te stellen.
+
+</p>
+<p>Men zou dus de groote proefneming, welke Weldon-Institute sedert zoolang en met zoo groote zorgen en nauwkeurigheid voorbereid
+had, wagen. De <i>Go a head</i> was het meest volmaakte type van al hetgeen tot op dat tijdstip op luchtvaarkundig gebied uitgevonden was. Zoo iets onovertrefbaars,
+als een <i>Inflexible</i> of een <i>Formidable</i> in het scheepsbouwkundig vak.
+
+</p>
+<p>De Go a head bezat al de goede hoedanigheden, welke een goeden luchtballon eigen moeten zijn. Zijn omvang veroorloofde hem
+tot de uiterste grens van hoogte op te stijgen, die door een ballon te bereiken was. Zijne ondoordringbaarheid veroorloofde
+hem om zich onberekenbaar lang in de bovenste luchtlagen te handhaven. Zijne stevigheid kon weerstand bieden aan iedere gasuitzetting,
+alsook aan de invloeden van regen en wind. Door zijn inhoud bezat hij eene opstijgende kracht, belangrijk genoeg om, behalve
+de overige benoodigdheden, nog een electrisch werktuig te kunnen medevoeren, dat aan zijne voortstuwingsraderen eene beweegkracht
+kon verleenen, oneindig grooter dan de meest machtige tot heden daartoe gebezigd.
+<a id="d0e6634"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e6634">228</a>]</span></p>
+<p>De <i>Go a head</i> had een langwerpigen vorm, die zijne horizontale beweging of verplaatsing zeer moest vergemakkelijken. Zijn schuitje, een
+soort langwerpig platform, niet ongelijk aan dat, door de kapiteins Krebs en Renard bij hun bestuurbaren ballon gebezigd,
+bevatte de noodige gereedschappen voor de luchtvaarders, zooals waarnemingsinstrumenten, kabels, trossen, ankers, kompas,
+enz., daarenboven ook electrische batterijen, die de beweegkracht moesten verschaffen. Dat schuitje was aan zijn voorsteven
+voorzien van eene schroef en aan zijn achtersteven van eene tweede schroef, daarenboven nog van een roer.
+
+</p>
+<p>Maar of de werktuigen van den <i>Go a head</i> zoo krachtig waren als die van de <i>Albatros</i>, mag met eenigen grond betwijfeld worden.
+
+</p>
+<p>De <i>Go a head</i> was, nadat hij gevuld was, overgebracht geworden naar het open plein in het Fairmont-Park, op dezelfde plek, waar het luchtschip
+eenige uren gerust had.
+
+</p>
+<p>Het zal wel onnoodig zijn mede te deelen, dat zijne opstijgende kracht ontleend was aan het lichtste van alle gassoorten.
+Het gewone lichtgas bezit slechts eene opstijgende kracht van zevenhonderd grammen ongeveer per kubieken meter, hetgeen een
+onvoldoend verbreken van het evenwicht van den gewonen dampkring oplevert. Maar het hydrogenium of waterstofgas bezit eene
+opstijgingskracht, die op elfhonderd grammen per kubieken meter berekend kan worden. De kolossaal groote ballon werd met zuiver
+waterstofgas gevuld, hetwelk volgens de bereidingswijze en in de toestellen van den beroemden scheikundige Henri Giffard gewonnen
+was.
+
+</p>
+<p>Daar dus de inhoud van den <i>Go a head</i> veertigduizend kubieke meters meette, was de opstijgende kracht van het waterstofgas, hetwelk den ballon vulde, veertigduizend
+vermenigvuldigd met elfhonderd, derhalve van vier-en-veertigduizend kilogrammen.
+
+</p>
+<p>Alles was in den morgen van dien hoogst gedenkwaardigen dag van den 29<sup>sten</sup> April gereed.
+
+</p>
+<p>Het was elf uur in den ochtend, toen de kollossale ballon reeds op een afstand van eenige voeten boven den grond zweefde en
+gereed was om in de lucht op te stijgen.
+
+</p>
+<p>Het weer was zeer fraai en als besteld voor die belangrijke proefneming.
+
+</p>
+<p>Alles wel beschouwd, ware het beter geweest, dat er een windje geheerscht had, om de proefneming meer afdoende te doen zijn.
+Men heeft toch nimmer in twijfel getrokken, dat een luchtballon bij windstilte of bij zwakken wind bestuurbaar zou zijn. Maar
+te midden van een dampkring, die in beweging is, verandert de quaestie geheel en al. Dan is twijfel gerechtvaardigd, en om
+dien twijfel met vrucht te bekampen, moeten de proefnemingen onder <a id="d0e6671"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e6671">229</a>]</span>doelmatige omstandigheden, dat wil zeggen bij flink doorstaanden wind, genomen worden.
+
+</p>
+<p>Maar, er was geen wind en er bestond geen vooruitzicht, dat hij doorkomen zou.
+
+</p>
+<p>Inderdaad, dien dag weerhield Amerika zich, om een van die geduchte stormen uit haren onuitputtelijken voorraad naar Europa
+over te zenden, die zoo herhaaldelijk door de weerkundige waarnemers telegrafisch aangekondigd worden.
+
+</p>
+<p>Nimmer had een gunstiger dag kunnen gekozen worden,&#8212;niet om eene afdoende proefneming te leveren, maar wel om op een welslagen
+van de ondernomen luchtreis te kunnen pochen.
+
+</p>
+<p>Behoeven wij te spreken over de onmetelijk dicht opeengepakte menigte die Fairmont-Park, hoe uitgestrekt ook, vulde? Talrijke
+treinen hadden een leger van nieuwsgierigen uit alle naburige Staten in de hoofdplaats van Pensylvani&euml; bijeengebracht. Iedere
+handels- of nijverheids-beweging was als het ware verlamd en stond stil. Iedereen, patroons, ge&euml;mploieerden, bedienden, werklieden,
+dienstmeisjes, mannen, vrouwen, grijsaards, kinderen, Congresleden, vertegenwoordigers van het leger, magistraten, reporters,
+redacteurs, drukkersgezellen, blanke en witte inboorlingen wilden die opstijging bijwonen en waren in dit uitgestrekte park
+met zijne groote opene grasvlakte opeengepakt.
+
+</p>
+<p>Zullen wij de luidruchtige gemoedsbewegingen van die menigte moeten beschrijven? Er hadden daar onverklaarbare stroomingen
+plaats, plotseling opdringen en terugdringen, wat die massa zenuwachtig trillend maakte en haar aan eene holstaande zee gelijk
+deed zijn.
+
+</p>
+<p>Zullen wij eene opsomming leveren van al de hip! hip!! hoerahs!!! die van alle kanten als knetterende ontploffingen bij een
+vuurwerk losbarstten, toen de voorzitter Uncle Prudent en zijn secretaris Phil Evans op het platform verschenen, vlak onder
+den luchtballon, die luisterrijk met de vlag van de Vereenigde Staten van Noord-Amerika prijkte?
+
+</p>
+<p>Zullen wij moeten constateeren, dat het meerendeel van die nieuwsgierigen niet samengestroomd was om den <i>Go a head</i> te zien opstijgen, maar om die beide merkwaardige mannen te zien, waaromtrent het Oude Halfrond en Nieuwe Halfrond jaloersch
+was?
+
+</p>
+<p>Waarom verschenen maar twee mannen op dat platform, en waarom geen drie?
+
+</p>
+<p>Waarom bevond zich Frycollin ook niet daar?
+
+</p>
+<p>Dat is gauw genoeg verklaard.
+
+</p>
+<p>Frycollin was van meening, dat de tocht met de <i>Albatros</i> voldoende was om zijn roem voor eeuwig te vestigen. Hij had het aanzoek om zijn meester te vergezellen, zedig en bescheiden
+van <a id="d0e6701"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e6701">230</a>]</span>de hand gewezen. Het treurigste gevolg van die gedragslijn was, dat de waardige neger zijn deel der doldriftige toejuichingen
+miste, die den voorzitter en den secretaris van Weldon-Institute ten deel vielen.
+
+</p>
+<p>Het is buiten kijf, dat geen enkele van al de leden der luisterrijke club ontbrak op de gereserveerde plaatsen, die door middel
+van touwen en piketpalen, te midden van de groote grasvlakte, eene afgezonderde cirkelvormige ruimte gevormd werden. Daar
+waren Truk Milnor, Bat. T. Fyn, William T. Forbes en zoovele anderen aanwezig. De laatstgenoemde had zijne beide dochters,
+miss Doll en miss Mat, aan den arm of beter aan de armen.
+
+</p>
+<p>En die allen waren daar aanwezig, om door hunne tegenwoordigheid te betuigen, dat zij ijverige aanhangers van het grondbeginsel
+&#8220;lichter dan de lucht&#8221; waren, en dat hen niets daar in zoude kunnen doen wankelen!
+
+</p>
+<p>Tegen kwartier na elven, kondigde een kanonschot aan, dat alle voorbereidingsmaatregelen getroffen waren.
+
+</p>
+<p>De <i>Go a head</i> wachtte slechts op het sein om te vertrekken.
+
+</p>
+<p>Tien minuten later donderde een tweede kanonschot.
+
+</p>
+<p>De <i>Go a head</i>, door de touwen van zijn netwerk in bedwang gehouden, steeg een twintig meter boven de grasvlakte op. Toen beheerschte het
+platform de zoo diepbewogen menigte.
+
+</p>
+<p>Uncle Prudent en Phil Evans stonden op de voorplecht naast elkander. Zij legden toen de vlak uitgestrekte linkerhand op hun
+hart, hetgeen waarschijnlijk moest beteekenen, dat zij aan hunne landslieden innig verknocht waren.
+
+</p>
+<p>Daarna strekten zij de rechterhand hemelwaarts, naar het zenith, ten teeken dat de grootste der bekende luchtballons eindelijk
+bezit ging nemen van het bovenaardsche luchtruim.
+
+</p>
+<p>Honderdduizend linkerhanden volgden het gegeven voorbeeld en strekten zich op honderdduizend Yankee-harten uit, en honderdduizend
+rechterhanden verhieven zich plechtig en wezen hemelwaarts.
+
+</p>
+<p>Het was een aandoenlijk schouwspel, inderdaad wel geschikt om zelfs den hardvochtigste een traan te ontlokken.
+
+</p>
+<p>Toen het half twaalf was, donderde eindelijk het derde kanonschot.
+
+</p>
+<p>&#8220;Alles los!&#8221; riep Uncle Prudent met donderende stem. &#8220;Alles los!&#8221;
+
+</p>
+<p>Dat was het tooverwoord!
+
+</p>
+<p>De <i>Go a head</i> steeg statig omhoog;
+
+</p>
+<p>Waarlijk, dat was een prachtig schouwspel! Het geleek als &#8217;t ware een schip hetwelk op de scheepstimmerwerf van stapel liep.
+
+</p>
+<p>En inderdaad, was het geen schip, hetwelk den luchtoceaan instevende?
+<a id="d0e6744"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e6744">231</a>]</span></p>
+<p>De <i>Go a head</i> steeg zuiver loodrecht omhoog, hetgeen een bewijs was, dat er volkomen windstilte in den dampkring heerschte, en staakte
+zijne opstijgende beweging op eene hoogte van tweeduizend vijf honderd meters, alwaar hij zwevende bleef.
+
+</p>
+<p>Daar begonnen de bewegingen van de werktuigen, die de horizontale verplaatsing moesten veroorzaken.
+
+</p>
+<p>De <i>Go a head</i>, voortgestuwd door zijne twee schroeven, ging met eene vaart van ongeveer tien meters in de seconde de zon tegemoet. Dat
+is de snelheid van den walvisch te midden van de wateren van den oceaan. Het zal wel niet ongepast zijn, hopen wij, dien luchtballon
+met dien reus der noordelijke en zuidelijke ijszee&euml;n te vergelijken, vooral niet, omdat hij nagenoeg de dikte en den vorm
+van die vischsoort had.
+
+</p>
+<p>Eene machtige en oorverdoovende toejuiching steeg van de aarde naar de wakkere luchtreizigers op.
+
+</p>
+<p>Toen volvoerde de <i>Go a head</i> met behulp van zijn roer, dat door de hand van een behendigen stuurman beheerd werd, eene reeks van evoluti&euml;n, om zijne volkomene
+bestuurbaarheid te bewijzen. Hij wendde langs een cirkelomtrek van zeer beperkten straal; hij stevende voor- en achteruit;
+hij week rechts en links uit. In &eacute;&eacute;n woord, hij voldeed nu bij alle richtingen en wendingen; en het meest weerspannige gemoed
+moest wel ten opzichte van zijn bestuurbaarheid&#8212;namelijk wanneer dat gemoed er geweest was&#8212;tot de bekentenis van zijne dwaling
+komen.
+
+</p>
+<p>Gelukkig bestond zoo&#8217;n weerspannige niet.
+
+</p>
+<p>Gelukkig, zeggen wij; want de volksmenigte had hem in flarden gescheurd.
+
+</p>
+<p>Maar waarom ontbrak de wind bij die zoo fraaie proefneming? Ja, dat was voorzeker betreurenswaardig!
+
+</p>
+<p>Ongetwijfeld zou men dan den <i>Go a head</i> zonder aarzeling hebben zien manoeuvreeren, nu eens om, evenals een schip dat scherp bij den wind zeilen moet, te laveeren,
+dan weer om, evenals een stoomvaartuig, vlak tegen de strooming van den wind in te stevenen.
+
+</p>
+<p>Plotseling steeg de luchtballon nog eenige honderd meters.
+
+</p>
+<p>Iedereen begreep die beweging. Uncle Prudent en zijne makkers poogden in de hoogere luchtlagen een windstroom op te zoeken,
+om dan hunne proefnemingen te kunnen voltooien.
+
+</p>
+<p>Dat stijgen ging gemakkelijk. Een stelsel van kleine ballons in het innerlijke van den <i>Go a head</i>, die den dienst moesten verrichten van de zwemblaas bij de visschen, en waarin men door middel van pompen lucht kon brengen,
+veroorloofde het reuzengevaarte zich gemakkelijk langs de loodlijn te bewegen.
+
+</p>
+<p>Daartoe behoefde geen ballast uitgeworpen, om te stijgen, of gas verloren te worden om te dalen. Hij was in staat onafhankelijk
+<a id="d0e6786"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e6786">232</a>]</span>daarvan, om omhoog of omlaag te gaan, zooals de stuurman wilde.
+
+</p>
+<p>Hij was evenwel aan zijn bovenste halfrond van een veiligheidsklep of beter van een uitstroomingsbuis voorzien, voor het geval,
+dat hij tot eene bliksemsnelle daling genoodzaakt zoude zijn. Dat was trouwens de toepassing van de bekende stelsels, maar
+die tot den hoogsten graad van volmaking opgevoerd waren.
+
+</p>
+<p>De <i>Go a head</i> steeg dus volgens eene loodlijn omhoog.
+
+</p>
+<p>Zijn kolossale omvang verminderde langzamerhand voor het oog, als door een optische werking. Dat was niet het minst merkwaardige
+voor de toeschouwers, die zich bij dat kijken naar de lucht de nekspieren verwrongen.
+
+</p>
+<p>De kolossale walvisch werd langzamerhand een potvisch, en verminderde al meer en meer, totdat hij niet meer dan een nietige
+grondeling vertoonde.
+
+</p>
+<p>Daar de <i>Go a head</i> bij zijne stijging volhardde, bereikte hij eene hoogte van ruim vierduizend meter. Maar in die zuivere wolkenlooze lucht,
+waarin geen zweem van damp te bespeuren was, bleef de luchtballon steeds zichtbaar.
+
+</p>
+<p>Hij bleef evenwel vlak boven de grasvlakte zweven, alsof hij daarboven door uiteenloopende draden vastgehecht was. Wanneer
+hij onder eene onmetelijke klok had gevangen gezeten, had hij niet onbewegelijker kunnen stilstaan. Geen zuchtje wind deed
+zich daar in die hooge luchtlagen noch elders gevoelen.
+
+</p>
+<p>De luchtballon draaide om zijn as zonder evenwel eenigen weerstand in de lucht te ontmoeten. Hij scheen door de groote verwijdering
+zeer verkleind, alsof men hem door het kleine einde van een verrekijker zoude bekeken hebben.
+
+</p>
+<p>Daarboven evenwel zaten de beide clubgenooten hunne zegepraal te genieten. Toch was dat heerlijke gevoel niet geheel onvermengd.
+In hun binnenste zeide eene stem, dat, wat bestuurbaarheid en vlugheid van bewegingen betrof, de <i>Go a head</i> niet in de schaduw der <i>Albatros</i> kon staan. Die gedachte pijnigde, en Uncle Prudent verzette er zich met alle macht tegen. Toen dan ook zijn secretaris Phil
+Evans eene lichte toespeling dienaangaande waagde, belette hij hem om voort te gaan en bulderde als het ware:
+
+</p>
+<p>&#8220;Weg met het &#8216;zwaarder dan de lucht!&#8217; Aan den <i>Go a head</i> behoort de toekomst!&#8221;
+
+</p>
+<p>Helaas, de val van den reusachtigen luchtballon was nabij.
+
+</p>
+<p>Eensklaps toch steeg een doordringende kreet uit de menigte op, een kreet, die onmiddellijk door honderdduizend anderen gevolgd
+werd. Aller armen strekten zich naar &eacute;&eacute;n punt van den gezichteinder uit. En dat punt lag in de richting van het noordwesten.
+<a id="d0e6825"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e6825">233</a>]</span></p>
+<p>Daar was in het donkere azuur een bewegelijk lichaam verschenen, dat merkbaar naderde en grooter werd.
+
+</p>
+<p>Was het een vogel, die met forschen wiekslag de bovenlagen der ruimte doorkliefde?
+
+</p>
+<p>Of was het een bolied, wiens schuine baan den dampkring der aarde doorsneed?
+
+</p>
+<p>Zooveel was zeker, dat dit lichaam met eene groote snelheid bedeeld was. Het kon niet lang meer duren, of het zou over de
+hoofden der menigte voorbijstevenen.
+
+</p>
+<p>Eene plotselinge gedachte, een argwaan, die zich als het ware met electrische snelheid aan alle breinen mededeelde, vloog
+over de geheele grasvlakte.
+
+</p>
+<p>Maar het scheen, dat de <i>Go a head</i> dat vreemde en zonderlinge voorwerp ook gezien had. De luchtballon gevoelde voorzeker dat een gevaar hem dreigde; want hij
+vermeerderde zijne snelheid en trachtte in oostelijke richting te vluchten.
+
+</p>
+<p>Ja! de menigte had het goed begrepen!
+
+</p>
+<p>Een naam, door een der leden van Weldon-Institute uitgesproken, werd door die honderdduizend monden herhaald:
+
+</p>
+<p>&#8220;De <i>Albatros</i>!...&#8221;
+
+</p>
+<p>&#8220;De <i>Albatros</i>!...&#8221;
+
+</p>
+<p>Ja, het was inderdaad de <i>Albatros</i>!
+
+</p>
+<p>Het was Robur, die weer te midden van de ruimten der hemelen verscheen! Hij was het, die, aan een reusachtigen roofvogel gelijk,
+zich op den <i>Go a head</i> ging storten!
+
+</p>
+<p>En toch, was dan niet negen maanden geleden het luchtschip door de ontploffing ontredderd? Waren zijne schroeven niet gebroken,
+zijn dek niet in twee&euml;n gescheurd; was in &eacute;&eacute;n woord het geheele gevaarte niet vernietigd?
+
+</p>
+<p>Ja, zonder de buitengewone tegenwoordigheid van geest van den ingenieur, die in een ondeelbaar oogenblik de omwentelingsrichting
+van de voortstuwingsschroef van het voorschip wijzigde en haar daardoor in eene opstuwingsschroef veranderde, zou het geheele
+personeel van de <i>Albatros</i> voorwaar door de snelheid zelve van den val verstikt zijn.
+
+</p>
+<p>Maar al waren zij ook aan dien verschrikkelijken dood door verstikking ontsnapt, hoe had het kunnen gebeuren, dat Robur en
+de zijnen niet in de wateren van de Groote Stille Zuidzee verdronken waren?
+
+</p>
+<p>Zie hier de verklaring van dat wonder.
+
+</p>
+<p>De brokstukken van het dek, de wieken van de voortstuwingsschroeven, de omwandingen van de roeven, in &eacute;&eacute;n woord, alles wat
+van de <i>Albatros</i> overbleef, vormde een vrij belangrijk wrak. Maar, al was de gekwetste vogel ook al in de golven gevallen, dan werd <a id="d0e6881"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e6881">234</a>]</span>hij toch nog door zijne vleugels op de deining drijvende gehouden.
+
+</p>
+<p>Robur en zijne manschappen bleven gedurende de eerste uren op dat wrak. Daarna zochten zij eene toevlucht in de sloep van
+caoutchouk, die zij op den oceaan drijvende weervonden.
+
+</p>
+<p>De Voorzienigheid, volgens hen die aan eene tusschenkomst der Godheid in de menschelijke zaken gelooven, het toeval, volgens
+hen, die de zwakheid van geest betoonen van niet aan de Voorzienigheid te hechten, kwam de schipbreukelingen te hulp.
+
+</p>
+<p>Een vaartuig bespeurde hen, eenige uren na zonsopgang. Dat vaartuig zette eene sloep uit en nam niet alleen Robur en zijne
+makkers op, maar ook de drijvende overblijfselen van het luchtschip.
+
+</p>
+<p>De ingenieur wist er middel op, de verklaring voor goede munt te doen opnemen, dat zijn schip bij eene aanvaring omgekomen
+was. Hoe het ook zij, zijn geheim werd ge&euml;erbiedigd.
+
+</p>
+<p>Dat vaartuig was een Engelsche driemaster, de <i>Two Friends</i>, te huis behoorende te Liverpool. Het stevende naar Australi&euml;, naar Melbourne, alwaar het slechts weinige dagen later aankwam.
+
+</p>
+<p>De ingenieur Robur had uit de overblijfselen van de achterroef eene niet onaanzienlijke som gelds kunnen redden. Hij was derhalve
+in staat, om in al de benoodigdheden van zijne makkers te kunnen voorzien, zonder te behoeven iemands hulp in te roepen.
+
+</p>
+<p>Niet lang na zijne aankomst te Melbourne, kocht hij een klein vaartuig, eene goelet, ongeveer honderd tonnen metende, en kwam
+zoo in de gelegenheid naar het eiland X te kunnen vertrekken. Dat was geene moeielijkheid voor Robur, daar hij een bekwaam
+zeeman was.
+
+</p>
+<p>En van toen af had hij slechts &eacute;&eacute;ne gedachte, die eene ware nachtmerrie voor hem werd, namelijk de gedachte om zich te wreken!
+
+</p>
+<p>Maar om zich te kunnen wreken, moest hij een andere <i>Albatros</i> vervaardigen.
+
+</p>
+<p>Dat was trouwens een gemakkelijk werk voor den maker van het eerste luchtschip.
+
+</p>
+<p>Men benuttigde alles, wat van het oude luchtgevaarte voor het nieuwe kon dienen, zijne voortstuwingsschroeven bij voorbeeld,
+die met al de andere overblijfselen van de verongelukte <i>Albatros</i> aan boord van de goelet ingescheept waren.
+
+</p>
+<p>Men vervaardigde een nieuw werktuig, alsook nieuwe batterijen en nieuwe accumulatoren.
+
+</p>
+<p>Om kort te gaan, in minder dan acht maanden was die kolossale arbeid volbracht en was een nieuwe <i>Albatros</i>, geheel gelijk aan het luchtschip, hetwelk door de ontploffing der dynamietpatroon vernield was, even machtig, even snelstevenend,
+gereed om de reis door de lucht te aanvaarden.
+<a id="d0e6921"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e6921">235</a>]</span></p>
+<p>Zal het wel noodig zijn te verhalen, dat dezelfde bemanning aan boord ingescheept was? En zal het wel noodig zijn er bij te
+voegen, dat die bemanning ten hoogste verbitterd was tegen Uncle Prudent en Phil Evans in het bijzonder en tegen de geheele
+Weldon-Institute-club in het algemeen? Dat zal iedere lezer wel beseffen, zonder dat daarbij stilgestaan wordt.
+
+</p>
+<p>De <i>Albatros</i> verliet het eiland X in de eerste dagen van April.
+
+</p>
+<p>Gedurende den overtocht wilde Robur niet, dat zijn luchtvaartuig ergens op aarde gezien werd. Hij steeg daarom dan ook zeer
+hoog en reisde slechts tusschen of achter de wolken.
+
+</p>
+<p>Toen het gevaarte boven Noord-Amerika was aangekomen, landde het in een woest en verlaten gedeelte van het Far-West. Daar
+ging de ingenieur aan wal, zorgde er natuurlijk voor, volkomen onbekend te blijven en vernam al spoedig een bericht, dat hem
+slechts genoegen kon doen, namelijk: dat Weldon-Institute op het punt was zijne proefnemingen te beginnen en dat de voorzitter
+Uncle Prudent en de secretaris Phil Evans met den <i>Go a head</i> den 29<sup>sten</sup> April van Philadelphia zouden vertrekken.
+
+</p>
+<p>Welke kostelijke gelegenheid om aan dat gevoel van wraak te kunnen bot vieren, hetwelk Robur en al zijne makkers bezielde!
+
+</p>
+<p>Een schrikkelijke wraak, waaraan de <i>Go a head</i> niet kon ontsnappen!
+
+</p>
+<p>Wraak, wraak in het openbaar, die tevens het bewijs zoude leveren van de voortreffelijkheid van het luchtschip boven den luchtballon
+of boven welk ander toestel van dien aard.
+
+</p>
+<p>En ziedaar de redenen, waarom dien dag het luchtschip zich boven Fairmont-Park als een roofvogel, als een wolk zich vertoonde,
+die van uit het hoogste gedeelte der lucht nederschiet.
+
+</p>
+<p>Ja! het was de <i>Albatros</i>, die zeer gemakkelijk te herkennen was, zelfs door hen, die hem nimmer gezien hadden!
+
+</p>
+<p>De <i>Go a head</i> vluchtte steeds. Helaas! het hielp hem niet veel. De afstand tusschen de beide mededingers van het &#8220;lichter dan de lucht&#8221;
+en van het &#8220;zwaarder dan de lucht&#8221; verminderde al meer en meer. De luchtballon begreep al heel spoedig, dat het onmogelijk
+was in horizontale richting te ontkomen. Toen zou hij zijn heil in verticale vlucht zoeken, niet zooals men allicht denken
+zou, door naar de aarde af te dalen; want het luchtschip zou dan den tijd hebben om hem den weg af te snijden; maar door in
+de lucht op te stijgen, door in eene onmetelijke hoogte, waar hij wellicht niet zou kunnen gevolgd worden, redding te zoeken.
+
+</p>
+<p>Dat was een zeer stoutmoedig bedrijf, hoewel het zeer logisch te noemen was.
+
+</p>
+<p>Het was de tactiek volgen van de weerlooze duif tegenover den roofgierigen sperwer.
+<a id="d0e6964"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e6964">236</a>]</span></p>
+<p>Maar ook de <i>Albatros</i> was beginnen te stijgen. Daar zij veel kleiner was, dan de reusachtige <i>Go a head</i>, geleek zij veel op een halfsnavel<a id="d0e6973src" href="#d0e6973" class="noteref">1</a> bij een vervolging van den walvisch, dien hij met zijn wapen doorboort; op de beweegbare torpedo, die op een gepantserd schip
+inloopt, om het in de lucht te doen vliegen.
+
+</p>
+<p>De menigte keek dat schouwspel in de grootste spanning aan.
+
+</p>
+<p>De luchtballon had binnen weinige oogenblikken eene hoogte van vijfduizend meter bereikt.
+
+</p>
+<p>De <i>Albatros</i> was hem bij zijne stijgende beweging gevolgd. Zij wendde en draaide langs zijne flanken heen. Zij omsloot hem als het ware
+in kringen, welker straal bij elken rondgang rondom den <i>Go a head</i> kleiner werden. Het luchtschip kon met een enkelen stoot zijn zoo zwakke huid doorboren. En gebeurde dat, dan zouden Uncle
+Prudent, Phil Evans en hunne tochtgenooten door een verschrikkelijken val vernietigd worden.
+
+</p>
+<p>Het publiek stond stom van ontzetting, met hijgenden adem dat tooneel aan te kijken. Iedereen was door die soort van angst
+aangegrepen, die de borst benauwt, de beenen hunne spierkracht ontneemt; iedereen was bevangen door dat gevoel, hetwelk men
+ondervindt, wanneer men iemand van eene groote hoogte naar beneden ziet tuimelen.
+
+</p>
+<p>Het was duidelijk, dat een luchtgevecht voorbereid werd,&#8212;een gevecht, hetwelk de reddingskansen van een zeegevecht niet aanbood.
+Dat luchtgevecht zou het eerste van dien aard zijn, maar niet het laatste ongetwijfeld, daar de vooruitgang een der wetten
+vormt, die de wereld regeeren.
+
+</p>
+<p>Natuurlijk voerde de <i>Go a head</i> aan zijn equatoriaalcirkel de vlag van de Vereenigde Staten van Noord-Amerika, terwijl de <i>Albatros</i> hare vlag liet wapperen, namelijk een blauwe baan met sterren bezaaid, te midden waarvan eene rijzende zon in goud. De zon
+van Robur de Veroveraar!
+
+</p>
+<p>Toen de <i>Go a head</i> bespeurde, dat de <i>Albatros</i> hem volgde, wilde hij zijne vijanden op grooteren afstand houden, door nog hooger te stijgen. Al de beschikbare ballast werd
+uitgeworpen. De luchtballon verhief zich, als het ware met een sprong, nog duizend meters hooger. De reusachtige ballon vertoonde
+zich toen als een nietig zwart punt te midden van het azuurblauw der lucht. Van de <i>Albatros</i> was niets meer te bespeuren, die was onzichtbaar.
+
+</p>
+<p>Plotseling steeg een kreet van angst en ontzetting uit de menigte op.
+
+</p>
+<p>De <i>Go a head</i> vergrootte op onrustbarende wijze, terwijl het luchtschip ook weer te zien was, dat den ballon steeds omgaf met <a id="d0e7018"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e7018">237</a>]</span>zijne kringen. Zij naderden bliksemsnel. Het was geen dalen, het was een val.
+
+</p>
+<p>Wat was daar boven in die hooge luchtlagen geschied?
+
+</p>
+<p>Het gas, te ver uitgezet, eendeels door de zonnestralen, welke de wanden van den ballon bovenmatig verwarmden, anderdeels
+ten gevolge van de meerdere ijlheid van de omringende lucht in die hoogere dampkringslagen, had het omhulsel doen barsten.
+De ballon was gedeeltelijk leeggestroomd en viel thans met steeds vermeerderende snelheid.
+
+</p>
+<p>Maar Robur wijzigde de omwentelingen van de opstuwingsschroeven van zijn luchtvaartuig en daalde daardoor met dezelfde snelheid
+als de <i>Go a head</i>.
+
+</p>
+<p>Het luchtschip haalde den vallenden ballon in, toen deze nog slechts op twaalfhonderd meters van de oppervlakte der aarde
+verwijderd was, en liep hem op zijde.
+
+</p>
+<p>Zou Robur het vernietigingswerk inderdaad willen voltooien?
+
+</p>
+<p>Neen!.... dat niet!.... Hij wilde helpen!.... Hij wilde de bemanning van den luchtballon redden!
+
+</p>
+<p>En hij wist met zooveel behendigheid zijne <i>Albatros</i> te bestieren, dat de stuurman van den ballon met zijn helper op het dek van het luchtschip konden overspringen.
+
+</p>
+<p>Maar.... zouden de voorzitter Uncle Prudent en zijn secretaris Phil Evans onwillig de hulp van Robur van de hand wijzen, zouden
+zij weigeren door hem gered te worden?
+
+</p>
+<p>Die koppige kerels waren daartoe wel in staat!
+
+</p>
+<p>Zij hadden er evenwel niet veel genoegdoening van. De manschappen van de <i>Albatros</i> enterden de <i>Go a head</i>, sprongen op zijn dek over, grepen de beide stijfhoofdigen en brachten hen met geweld op het reddende luchtschip over.
+
+</p>
+<p>Daarna liet de <i>Albatros</i> de enterhaken los en bleef op eene hoogte zwevende; terwijl de ballon, die zijn gas geheel en al verloren had, op de boomen
+van Fairmont-Park neer kwam en als een reusachtig vod op de takken bleef hangen.
+
+</p>
+<p>De stilte, die onder de menigte van Philadelphia heerschte, was drukkend en benauwend.
+
+</p>
+<p>Het was, alsof het leven aan al die lichamen ontvloden was. Zeer vele oogleden hadden zich krampachtig gesloten, om niets
+van het uiteinde van de ramp te zien.
+
+</p>
+<p>De voorzitter Uncle Prudent en zijn secretaris Phil Evans waren dus weer de gevangenen van Robur.
+
+</p>
+<p>Zou hij, nu hij hen weer in zijne macht had, hen andermaal in de ruimte voortvoeren en wel daarheen, waar het onmogelijk was
+hen te volgen?
+
+</p>
+<p>Dat was wel waarschijnlijk.
+<a id="d0e7067"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e7067">238</a>]</span></p>
+<p>Intusschen volvoerde de <i>Albatros</i> eene andere beweging, dan men dacht dat zij doen zoude. Zij daalde zachtkens in stede van te stijgen.
+
+</p>
+<p>Zou zij willen landen? Men hoopte het, en de menigte week uit elkander, om plaats voor het luchtschip op de grasvlakte te
+maken.
+
+</p>
+<p>De ontroering was bij die massa tot op haar hoogste punt gerezen.
+
+</p>
+<p>De <i>Albatros</i> hield op een afstand van twee meters van den grond stil. Toen weerklonk, te midden van de diepe stilte welke heerschte, de
+stem van den ingenieur Robur:
+
+</p>
+<p>&#8220;Burgers der Vereenigde Staten van Noord-Amerika!&#8221; zei hij, &#8220;de voorzitter en de secretaris van Weldon-Institute zijn andermaal
+in mijne macht. Wanneer ik hen aan boord behield, dan voorzeker zou ik slechts van mijn recht van wedervergelding gebruik
+maken. Maar de hartstocht, die in hunne ziel door het slagen van de <i>Albatros</i> is opgewekt, heeft mij doen inzien, dat de geest nog niet gereed, nog niet rijp is, voor de belangrijke omwenteling, welke
+de verovering der lucht zal teweegbrengen....<span class="corr" title="Bron: ">&#8221;</span>
+
+</p>
+<p>Aller ooren hingen aan de lippen van den spreker. Allen waren ademloos van gespannen verwachting. Aller gedachten was: wat
+zal hier het einde van zijn?
+
+</p>
+<p>&#8220;En onder die omstandigheden,&#8221; ging Robur kalm en bedaard voort, &#8220;zou het uitoefenen van dat recht van wedervergelding doelloos,
+nutteloos wezen. Ik zie er dus van af ... Uncle Prudent, Phil Evans, gij zijt vrij!&#8221;
+
+</p>
+<p>De voorzitter en de secretaris van Weldon-Institute, zoo ook de bestuurder van den luchtballon en zijn helper, behoefden slechts
+een sprong te doen, om op vasten grond te zijn.
+
+</p>
+<p>Dadelijk steeg de <i>Albatros</i> een tiental meters.
+
+</p>
+<p>Toen vervolgde Robur aldus:
+
+</p>
+<p>&#8220;Burgers der Vereenigde Staten van Noord-Amerika! mijne proefneming is volbracht. Mijne overtuiging is evenwel thans gevestigd
+en die is namelijk<span class="corr" title="Bron: ;">:</span> dat men niets, zelfs niet den vooruitgang, moet vooruitloopen. De wetenschap mag de zeden niet vooruitspoeden; zij moeten
+te zamen gelijken tred houden. Evoluti&euml;n, d.w.z. wendingen, zwenkingen, meegaande bewegingen, mogen gemaakt worden, maar geene
+revoluti&euml;n, geene omwentelingen! In &eacute;&eacute;n woord: alles, zelfs de kostbaarste uitvindingen moeten op hun tijd komen. Thans zou
+ik met mijne luchtvaart te vroeg komen, om ze in overeenstemming met de zoo strijdige, uiteenloopende belangen van het meerendeel
+uwer te kunnen brengen. De volkeren zijn nog niet rijp voor de eendracht!
+
+</p>
+<p>&#8220;En eendracht, volmaakte eendracht is noodig, om de luchtvaart tot weldaad der menschheid te kunnen doen strekken! Zonder
+haar zoude zij slechts een ramp te meer veroorzaken!
+<a id="d0e7110"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e7110">239</a>]</span></p>
+<p>&#8220;Ik vertrek dus en neem het geheim mijner uitvinding met mij mede. Zij zal evenwel voor het menschdom niet verloren zijn.
+Zij zal eenmaal den mensch toebehooren, wanneer hij onderwezen genoeg zal wezen, om er voordeel uit te trekken, en wijs genoeg,
+om er geen misbruik van te maken.
+
+</p>
+<p>&#8220;Burgers van de Vereenigde Staten van Noord-Amerika, ik groet u!&#8221;
+
+</p>
+<p>En op een teeken van hem werden de vier en zeventig schroeven in beweging gesteld en verwijderde zich de <i>Albatros</i> door hare beide voortstuwingsschroeven, die met de grootste snelheid wentelden, voortgezweept met een onvergelijkelijken
+spoed in oostelijke richting, en verdween te midden van een onmetelijk koor van toejuichingen, die niets dan onverholen bewondering
+uitdrukten.
+
+</p>
+<p>De beide clubleden gevoelden zich, evenals het geheele Weldon-Institute, zeer vernederd. Zij waren evenwel verstandig en deden
+het eenige wat te doen was, namelijk: zij gingen naar huis, terwijl de menigte,&#8212;die zoo wufte en zoo veranderlijke menigte,&#8212;die
+als een handschoen omgekeerd was, hen bijtende spotternijen en scherpe toespelingen niet bespaarde. Het ergste van dat alles
+was, dat &egrave;n de voorzitter Uncle Prudent &egrave;n zijn secretaris Phil Evans innerlijk gevoelden, hoewel zij er niets van lieten
+blijken, dat zij dat alles ten volle verdiend hadden.
+
+</p>
+<p>En thans blijft nog steeds de vraag over: Wie was toch die Robur?
+
+</p>
+<p>Ja, wie? Zal men dat ooit weten?
+
+</p>
+<p>Wel zeker, men weet het nu reeds! Robur, een woord, hetwelk kracht beteekent, is de wetenschap der toekomst, misschien wel
+die van morgen. In ieder geval behoort zij aan onze nakomelingen.
+
+</p>
+<p>En wat de <i>Albatros</i> betreft, op de vraag of zij nog door den dampkring onzer aarde stevent, of dat zij zich nog ophoudt te midden van dat uitgestrekte
+domein, hetwelk niemand haar ontrooven kan, antwoorden wij met een bestemd: ja.
+
+</p>
+<p>Robur de Veroveraar zal, zooals hij het aangekondigd heeft, den een of anderen dag te voorschijn treden.
+
+</p>
+<p>Ja, dan zal hij het geheim bekend maken zijner uitvinding, die de maatschappelijke en staatkundige toestanden van de wereld
+geheel en al zal wijzigen.
+
+</p>
+<p>Wat de toekomst der luchtvaart betreft, die behoort aan het luchtschip, niet aan den luchtballon.
+
+</p>
+<p>Gevaarten als de <i>Albatros</i> zullen de verovering van den dampkring volvoeren!
+
+
+
+</p>
+<p class="aligncenter"><span class="smallcaps">Einde</span>.
+
+
+
+</p>
+<div class="footnotes">
+<hr class="fnsep">
+<p class="footnote"><span class="label"><a id="d0e6973" href="#d0e6973src" class="noteref">1</a></span> Een halfsnavel is eene kleine soort zwaardvisch, Hemiramphus Brasilensis.
+</p>
+</div>
+</div><a id="d0e7151"></a><span class="pagenum">[<a href="#d0e7151">240</a>]</span><div class="backmatter">
+<p class="div1"><a id="d0e7153"></a><span class="pagenum">
+[<a href="#d0e7153">Inhoud</a>]
+</span></p>
+<h2>Inhoud.</h2>
+<p><a href="#d0e97">I</a>. Waarin de geleerden en ook de domkoppen met de handen in het haar zitten 1
+
+</p>
+<p><a href="#d0e456">II</a>. Waarin de leden van Weldon-Institute met elkander kibbelen, zonder er in te slagen tot overeenstemming te geraken. 14
+
+</p>
+<p><a href="#d0e778">III</a>. Waarin een nieuwe figuur ten tooneele verschijnt, die den lezer niet behoeft voorgesteld te worden, om de eenvoudige reden
+dat hij zich zelven voorstelt 29
+
+</p>
+<p><a href="#d0e1083">IV</a>. Waarin de schrijver, handelende over den knecht Frycollin, poogt de maan in hare eer te herstellen 40
+
+</p>
+<p><a href="#d0e1274">V</a>. Waarin een schorsing van vijandelijkheden tusschen den voorzitter en den secretaris van Weldon-Institute ingewilligd wordt.
+50
+
+</p>
+<p><a href="#d0e1761">VI</a>. Dat de ingenieurs, de werktuigkundigen en andere geleerden gevoegelijk zouden kunnen overslaan 62
+
+</p>
+<p><a href="#d0e1984">VII</a>. Waarin Uncle Prudent en Phil Evans nogmaals weigeren zich te laten overtuigen 75
+
+</p>
+<p><a href="#d0e2364">VIII</a>. Waarin bespeurd zal worden, dat Robur eindelijk besluit, antwoord te verleenen op de gewichtige vraag, die hem gesteld is.
+87
+
+</p>
+<p><a href="#d0e2763">IX</a>. Waarin de Albatros ongeveer tienduizend kilometer aflegt en den tocht met een wonderbaarlijken sprong eindigt 101
+
+</p>
+<p><a href="#d0e3154">X</a>. Waarin men zien zal, hoe en waarom de knecht Frycollin op sleeptouw genomen wordt 115
+
+</p>
+<p><a href="#d0e3698">XI</a>. Waarin de toorn van Uncle Prudent, voorzitter van Weldon-Institute, aangroeit als de vierkanten van snelheid van de Albatros
+132
+
+</p>
+<p><a href="#d0e3998">XII</a>. Waarin de ingenieur Robur te werk gaat, alsof hij wil mededingen naar den Monthyon-prijs 141
+
+</p>
+<p><a href="#d0e4492">XIII</a>. Waarin Uncle Prudent en Phil Evans een geheelen oceaan oversteken, zonder zeeziek te worden 157
+
+</p>
+<p><a href="#d0e4885">XIV</a>. Waarin de Albatros verricht, wat wellicht wel nimmer uitvoerbaar zal zijn 171
+
+</p>
+<p><a href="#d0e5378">XV</a>. Waarin zaken gebeuren, die inderdaad waard zijn verhaald te worden 188
+
+</p>
+<p><a href="#d0e5867">XVI</a>. Waarin de lezer in eene onzekerheid gelaten wordt, die hij waarschijnlijk betreuren zal 202
+
+</p>
+<p><a href="#d0e6197">XVII</a>. Waarin de geschiedenis van het gebeurde een sprong van twee maanden achteruit en daarna een sprong van negen maanden vooruit
+maakt 211
+
+</p>
+<p><a href="#d0e6580">XVIII</a>. Waarin de zeer waarheidlievende geschiedenis der Albatros afgebroken wordt, zonder haar te eindigen 226
+
+
+
+
+
+</p>
+<p class="div1"><span class="pagenum">
+[<a href="#d0e7153">Inhoud</a>]
+</span></p>
+<h2>Jules Verne&#8217;s Ge&iuml;llustreerde Wonderreizen.</h2>
+<p>Prijs per deel: 75 cts. ingen., &#402; 1.&#8211; geb.
+
+
+</p>
+<p>1 DE REIS OM DE WERELD IN 80 DAGEN.
+
+</p>
+<p>2 DE REIS NAAR DE MAAN IN 28 DAGEN.
+
+</p>
+<p>3 DE KINDEREN VAN KAPITEIN GRANT. Zuid-Amerika.
+
+</p>
+<p>4 DE KINDEREN VAN KAPITEIN GRANT. Australi&euml;.
+
+</p>
+<p>5 DE KINDEREN VAN KAPITEIN GRANT. Stille Zuidzee.
+
+</p>
+<p>6 20.000 MIJLEN ONDER ZEE. Oostelijk Halfrond.
+
+</p>
+<p>7 20.000 MIJLEN ONDER ZEE. Westelijk Halfrond.
+
+</p>
+<p>8 VIJF WEKEN IN EEN LUCHTBALLON. Ontdekkingsreis in de Binnenlanden van Afrika.
+
+</p>
+<p>9 HET GEHEIMZINNIGE EILAND. De Luchtschipbreukelingen.
+
+</p>
+<p>10 HET GEHEIMZINNIGE EILAND. De Verlatene.
+
+</p>
+<p>11 NAAR HET MIDDELPUNT DER AARDE.
+
+</p>
+<p>12 MICHAEL STROGOFF, DE KOERIER VAN DEN CZAAR.
+
+</p>
+<p>13 HET ZWARTE GOUD.
+
+</p>
+<p>14 HECTOR SERVADAC. De Vulkaanbewoners.
+
+</p>
+<p>15 HECTOR SERVADAC. De Terugtocht naar de Aarde.
+
+</p>
+<p>16 AVONTUREN VAN DRIE RUSSEN EN DRIE ENGELSCHEN. Gevolgd door &#8220;De Blokkadebrekers.&#8221;
+
+</p>
+<p>17 EEN KAPITEIN VAN 15 JAAR. De Walvischjagers.
+
+</p>
+<p>18 EEN KAPITEIN VAN 15 JAAR. In Slavernij.
+
+</p>
+<p>19 DE SCHIPBREUK VAN DE CHANCELLOR.
+
+</p>
+<p>20 WONDERLIJKE AVONTUREN VAN EEN CHINEES.
+
+</p>
+<p>21 ELDORADO EN HET MONSTERKANON VAN STAALSTAD. Gevolgd door &#8220;Meester Zacharias&#8221;.
+
+</p>
+<p>22 HET LAND DER BUITENSTE DUISTERNIS. De Pelterijhandel.
+
+</p>
+<p>23 HET LAND DER BUITENSTE DUISTERNIS. Het drijvende Eiland.
+
+</p>
+<p>24 HET STOOMHUIS. De IJzeren Reus.
+
+</p>
+<p>25 HET STOOMHUIS. De Waanzinnige der Nerbudda.
+
+</p>
+<p>26 REIZEN EN LOTGEVALLEN VAN KAPITEIN HATTERAS. De Engelschen aan de Noordpool.
+
+</p>
+<p>27 REIZEN EN LOTGEVALLEN VAN KAPITEIN HATTERAS. De IJswoestijn.
+
+</p>
+<p>28 EENE VLOTREIS. 800 Mijlen op de Amazone.
+
+</p>
+<p>29 EENE VLOTREIS. Het Raadselschrift.
+
+</p>
+<p>30 EEN LEERSCHOOL VOOR ROBINSONS.
+
+</p>
+<p>31 DE WONDERSTRAAL.
+
+</p>
+<p>32 KERABAN DE STIJFHOOFDIGE. Een Hollander in de Klem.
+
+</p>
+<p>33 KERABAN DE STIJFHOOFDIGE. Schipbreuk en Redding.
+
+</p>
+<p>34 DE ZUIDSTER. Het Land der Diamanten.
+
+</p>
+<p>35 DE ARCHIPEL IN VUUR EN VLAM.
+
+</p>
+<p>36 DE VONDELING VAN HET FREGAT CYNTHIA.
+
+</p>
+<p>37 MATHIAS SANDORF. Een verijdelde Samenzwering.
+
+</p>
+<p>38 MATHIAS SANDORF. De Middellandsche Zee.
+
+</p>
+<p>39 MATHIAS SANDORF. Een Model-Volkplanting.
+
+</p>
+<p>40 HET LOTERIJBRIEFJE.
+
+</p>
+<p>41 ROBUR DE VEROVERAAR.
+
+</p>
+<p>42 DE STRIJD TUSSCHEN NOORD EN ZUID. Overrompeling eener Plantage.
+
+</p>
+<p>43 DE STRIJD TUSSCHEN NOORD EN ZUID. De Zwarte kreek van Texas.
+
+</p>
+<p>44 1792. OP WEG NAAR FRANKRIJK.
+
+</p>
+<p>45 TWEE JAAR VACANTIE. De mislukte Pleiziertocht.
+
+</p>
+<p>46 TWEE JAAR VACANTIE. Een Knapenkolonie.
+
+</p>
+<p>47 DE FAMILIE ZONDER NAAM. Het Verraad van Simon Morgaz.
+
+</p>
+<p>48 DE FAMILIE ZONDER NAAM. De Opstand van 1837.
+
+</p>
+<p>49 EEN SCHOT IN DE LUCHT.
+
+</p>
+<p>50 CESAR CASCABEL. De schoone Zwerfster.
+
+</p>
+<p>51 CESAR CASCABEL. Over het IJs en door de Steppen.
+
+
+
+
+</p>
+<p class="aligncenter">Boek- en Kunstdrukkerij P. A. Geurts, Nijmegen.
+
+
+</p>
+<p></p>
+<div class="divFigure">
+<p class="legend"><img border="0" src="images/backcover.jpg" alt="Oorspronkelijke achterkant."></p>
+</div><p>
+
+
+</p>
+</div>
+
+
+
+
+
+
+
+<pre>
+
+
+
+
+
+End of the Project Gutenberg EBook of Robur de Veroveraar, by Jules Verne
+
+*** END OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK ROBUR DE VEROVERAAR ***
+
+***** This file should be named 19091-h.htm or 19091-h.zip *****
+This and all associated files of various formats will be found in:
+        http://www.gutenberg.org/1/9/0/9/19091/
+
+Produced by Jeroen Hellingman and the Online Distributed
+Proofreading Team at http://www.pgdp.net/
+
+
+Updated editions will replace the previous one--the old editions
+will be renamed.
+
+Creating the works from public domain print editions means that no
+one owns a United States copyright in these works, so the Foundation
+(and you!) can copy and distribute it in the United States without
+permission and without paying copyright royalties.  Special rules,
+set forth in the General Terms of Use part of this license, apply to
+copying and distributing Project Gutenberg-tm electronic works to
+protect the PROJECT GUTENBERG-tm concept and trademark.  Project
+Gutenberg is a registered trademark, and may not be used if you
+charge for the eBooks, unless you receive specific permission.  If you
+do not charge anything for copies of this eBook, complying with the
+rules is very easy.  You may use this eBook for nearly any purpose
+such as creation of derivative works, reports, performances and
+research.  They may be modified and printed and given away--you may do
+practically ANYTHING with public domain eBooks.  Redistribution is
+subject to the trademark license, especially commercial
+redistribution.
+
+
+
+*** START: FULL LICENSE ***
+
+THE FULL PROJECT GUTENBERG LICENSE
+PLEASE READ THIS BEFORE YOU DISTRIBUTE OR USE THIS WORK
+
+To protect the Project Gutenberg-tm mission of promoting the free
+distribution of electronic works, by using or distributing this work
+(or any other work associated in any way with the phrase "Project
+Gutenberg"), you agree to comply with all the terms of the Full Project
+Gutenberg-tm License (available with this file or online at
+http://gutenberg.org/license).
+
+
+Section 1.  General Terms of Use and Redistributing Project Gutenberg-tm
+electronic works
+
+1.A.  By reading or using any part of this Project Gutenberg-tm
+electronic work, you indicate that you have read, understand, agree to
+and accept all the terms of this license and intellectual property
+(trademark/copyright) agreement.  If you do not agree to abide by all
+the terms of this agreement, you must cease using and return or destroy
+all copies of Project Gutenberg-tm electronic works in your possession.
+If you paid a fee for obtaining a copy of or access to a Project
+Gutenberg-tm electronic work and you do not agree to be bound by the
+terms of this agreement, you may obtain a refund from the person or
+entity to whom you paid the fee as set forth in paragraph 1.E.8.
+
+1.B.  "Project Gutenberg" is a registered trademark.  It may only be
+used on or associated in any way with an electronic work by people who
+agree to be bound by the terms of this agreement.  There are a few
+things that you can do with most Project Gutenberg-tm electronic works
+even without complying with the full terms of this agreement.  See
+paragraph 1.C below.  There are a lot of things you can do with Project
+Gutenberg-tm electronic works if you follow the terms of this agreement
+and help preserve free future access to Project Gutenberg-tm electronic
+works.  See paragraph 1.E below.
+
+1.C.  The Project Gutenberg Literary Archive Foundation ("the Foundation"
+or PGLAF), owns a compilation copyright in the collection of Project
+Gutenberg-tm electronic works.  Nearly all the individual works in the
+collection are in the public domain in the United States.  If an
+individual work is in the public domain in the United States and you are
+located in the United States, we do not claim a right to prevent you from
+copying, distributing, performing, displaying or creating derivative
+works based on the work as long as all references to Project Gutenberg
+are removed.  Of course, we hope that you will support the Project
+Gutenberg-tm mission of promoting free access to electronic works by
+freely sharing Project Gutenberg-tm works in compliance with the terms of
+this agreement for keeping the Project Gutenberg-tm name associated with
+the work.  You can easily comply with the terms of this agreement by
+keeping this work in the same format with its attached full Project
+Gutenberg-tm License when you share it without charge with others.
+
+1.D.  The copyright laws of the place where you are located also govern
+what you can do with this work.  Copyright laws in most countries are in
+a constant state of change.  If you are outside the United States, check
+the laws of your country in addition to the terms of this agreement
+before downloading, copying, displaying, performing, distributing or
+creating derivative works based on this work or any other Project
+Gutenberg-tm work.  The Foundation makes no representations concerning
+the copyright status of any work in any country outside the United
+States.
+
+1.E.  Unless you have removed all references to Project Gutenberg:
+
+1.E.1.  The following sentence, with active links to, or other immediate
+access to, the full Project Gutenberg-tm License must appear prominently
+whenever any copy of a Project Gutenberg-tm work (any work on which the
+phrase "Project Gutenberg" appears, or with which the phrase "Project
+Gutenberg" is associated) is accessed, displayed, performed, viewed,
+copied or distributed:
+
+This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with
+almost no restrictions whatsoever.  You may copy it, give it away or
+re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included
+with this eBook or online at www.gutenberg.org
+
+1.E.2.  If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is derived
+from the public domain (does not contain a notice indicating that it is
+posted with permission of the copyright holder), the work can be copied
+and distributed to anyone in the United States without paying any fees
+or charges.  If you are redistributing or providing access to a work
+with the phrase "Project Gutenberg" associated with or appearing on the
+work, you must comply either with the requirements of paragraphs 1.E.1
+through 1.E.7 or obtain permission for the use of the work and the
+Project Gutenberg-tm trademark as set forth in paragraphs 1.E.8 or
+1.E.9.
+
+1.E.3.  If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is posted
+with the permission of the copyright holder, your use and distribution
+must comply with both paragraphs 1.E.1 through 1.E.7 and any additional
+terms imposed by the copyright holder.  Additional terms will be linked
+to the Project Gutenberg-tm License for all works posted with the
+permission of the copyright holder found at the beginning of this work.
+
+1.E.4.  Do not unlink or detach or remove the full Project Gutenberg-tm
+License terms from this work, or any files containing a part of this
+work or any other work associated with Project Gutenberg-tm.
+
+1.E.5.  Do not copy, display, perform, distribute or redistribute this
+electronic work, or any part of this electronic work, without
+prominently displaying the sentence set forth in paragraph 1.E.1 with
+active links or immediate access to the full terms of the Project
+Gutenberg-tm License.
+
+1.E.6.  You may convert to and distribute this work in any binary,
+compressed, marked up, nonproprietary or proprietary form, including any
+word processing or hypertext form.  However, if you provide access to or
+distribute copies of a Project Gutenberg-tm work in a format other than
+"Plain Vanilla ASCII" or other format used in the official version
+posted on the official Project Gutenberg-tm web site (www.gutenberg.org),
+you must, at no additional cost, fee or expense to the user, provide a
+copy, a means of exporting a copy, or a means of obtaining a copy upon
+request, of the work in its original "Plain Vanilla ASCII" or other
+form.  Any alternate format must include the full Project Gutenberg-tm
+License as specified in paragraph 1.E.1.
+
+1.E.7.  Do not charge a fee for access to, viewing, displaying,
+performing, copying or distributing any Project Gutenberg-tm works
+unless you comply with paragraph 1.E.8 or 1.E.9.
+
+1.E.8.  You may charge a reasonable fee for copies of or providing
+access to or distributing Project Gutenberg-tm electronic works provided
+that
+
+- You pay a royalty fee of 20% of the gross profits you derive from
+     the use of Project Gutenberg-tm works calculated using the method
+     you already use to calculate your applicable taxes.  The fee is
+     owed to the owner of the Project Gutenberg-tm trademark, but he
+     has agreed to donate royalties under this paragraph to the
+     Project Gutenberg Literary Archive Foundation.  Royalty payments
+     must be paid within 60 days following each date on which you
+     prepare (or are legally required to prepare) your periodic tax
+     returns.  Royalty payments should be clearly marked as such and
+     sent to the Project Gutenberg Literary Archive Foundation at the
+     address specified in Section 4, "Information about donations to
+     the Project Gutenberg Literary Archive Foundation."
+
+- You provide a full refund of any money paid by a user who notifies
+     you in writing (or by e-mail) within 30 days of receipt that s/he
+     does not agree to the terms of the full Project Gutenberg-tm
+     License.  You must require such a user to return or
+     destroy all copies of the works possessed in a physical medium
+     and discontinue all use of and all access to other copies of
+     Project Gutenberg-tm works.
+
+- You provide, in accordance with paragraph 1.F.3, a full refund of any
+     money paid for a work or a replacement copy, if a defect in the
+     electronic work is discovered and reported to you within 90 days
+     of receipt of the work.
+
+- You comply with all other terms of this agreement for free
+     distribution of Project Gutenberg-tm works.
+
+1.E.9.  If you wish to charge a fee or distribute a Project Gutenberg-tm
+electronic work or group of works on different terms than are set
+forth in this agreement, you must obtain permission in writing from
+both the Project Gutenberg Literary Archive Foundation and Michael
+Hart, the owner of the Project Gutenberg-tm trademark.  Contact the
+Foundation as set forth in Section 3 below.
+
+1.F.
+
+1.F.1.  Project Gutenberg volunteers and employees expend considerable
+effort to identify, do copyright research on, transcribe and proofread
+public domain works in creating the Project Gutenberg-tm
+collection.  Despite these efforts, Project Gutenberg-tm electronic
+works, and the medium on which they may be stored, may contain
+"Defects," such as, but not limited to, incomplete, inaccurate or
+corrupt data, transcription errors, a copyright or other intellectual
+property infringement, a defective or damaged disk or other medium, a
+computer virus, or computer codes that damage or cannot be read by
+your equipment.
+
+1.F.2.  LIMITED WARRANTY, DISCLAIMER OF DAMAGES - Except for the "Right
+of Replacement or Refund" described in paragraph 1.F.3, the Project
+Gutenberg Literary Archive Foundation, the owner of the Project
+Gutenberg-tm trademark, and any other party distributing a Project
+Gutenberg-tm electronic work under this agreement, disclaim all
+liability to you for damages, costs and expenses, including legal
+fees.  YOU AGREE THAT YOU HAVE NO REMEDIES FOR NEGLIGENCE, STRICT
+LIABILITY, BREACH OF WARRANTY OR BREACH OF CONTRACT EXCEPT THOSE
+PROVIDED IN PARAGRAPH F3.  YOU AGREE THAT THE FOUNDATION, THE
+TRADEMARK OWNER, AND ANY DISTRIBUTOR UNDER THIS AGREEMENT WILL NOT BE
+LIABLE TO YOU FOR ACTUAL, DIRECT, INDIRECT, CONSEQUENTIAL, PUNITIVE OR
+INCIDENTAL DAMAGES EVEN IF YOU GIVE NOTICE OF THE POSSIBILITY OF SUCH
+DAMAGE.
+
+1.F.3.  LIMITED RIGHT OF REPLACEMENT OR REFUND - If you discover a
+defect in this electronic work within 90 days of receiving it, you can
+receive a refund of the money (if any) you paid for it by sending a
+written explanation to the person you received the work from.  If you
+received the work on a physical medium, you must return the medium with
+your written explanation.  The person or entity that provided you with
+the defective work may elect to provide a replacement copy in lieu of a
+refund.  If you received the work electronically, the person or entity
+providing it to you may choose to give you a second opportunity to
+receive the work electronically in lieu of a refund.  If the second copy
+is also defective, you may demand a refund in writing without further
+opportunities to fix the problem.
+
+1.F.4.  Except for the limited right of replacement or refund set forth
+in paragraph 1.F.3, this work is provided to you 'AS-IS' WITH NO OTHER
+WARRANTIES OF ANY KIND, EXPRESS OR IMPLIED, INCLUDING BUT NOT LIMITED TO
+WARRANTIES OF MERCHANTIBILITY OR FITNESS FOR ANY PURPOSE.
+
+1.F.5.  Some states do not allow disclaimers of certain implied
+warranties or the exclusion or limitation of certain types of damages.
+If any disclaimer or limitation set forth in this agreement violates the
+law of the state applicable to this agreement, the agreement shall be
+interpreted to make the maximum disclaimer or limitation permitted by
+the applicable state law.  The invalidity or unenforceability of any
+provision of this agreement shall not void the remaining provisions.
+
+1.F.6.  INDEMNITY - You agree to indemnify and hold the Foundation, the
+trademark owner, any agent or employee of the Foundation, anyone
+providing copies of Project Gutenberg-tm electronic works in accordance
+with this agreement, and any volunteers associated with the production,
+promotion and distribution of Project Gutenberg-tm electronic works,
+harmless from all liability, costs and expenses, including legal fees,
+that arise directly or indirectly from any of the following which you do
+or cause to occur: (a) distribution of this or any Project Gutenberg-tm
+work, (b) alteration, modification, or additions or deletions to any
+Project Gutenberg-tm work, and (c) any Defect you cause.
+
+
+Section  2.  Information about the Mission of Project Gutenberg-tm
+
+Project Gutenberg-tm is synonymous with the free distribution of
+electronic works in formats readable by the widest variety of computers
+including obsolete, old, middle-aged and new computers.  It exists
+because of the efforts of hundreds of volunteers and donations from
+people in all walks of life.
+
+Volunteers and financial support to provide volunteers with the
+assistance they need, is critical to reaching Project Gutenberg-tm's
+goals and ensuring that the Project Gutenberg-tm collection will
+remain freely available for generations to come.  In 2001, the Project
+Gutenberg Literary Archive Foundation was created to provide a secure
+and permanent future for Project Gutenberg-tm and future generations.
+To learn more about the Project Gutenberg Literary Archive Foundation
+and how your efforts and donations can help, see Sections 3 and 4
+and the Foundation web page at http://www.pglaf.org.
+
+
+Section 3.  Information about the Project Gutenberg Literary Archive
+Foundation
+
+The Project Gutenberg Literary Archive Foundation is a non profit
+501(c)(3) educational corporation organized under the laws of the
+state of Mississippi and granted tax exempt status by the Internal
+Revenue Service.  The Foundation's EIN or federal tax identification
+number is 64-6221541.  Its 501(c)(3) letter is posted at
+http://pglaf.org/fundraising.  Contributions to the Project Gutenberg
+Literary Archive Foundation are tax deductible to the full extent
+permitted by U.S. federal laws and your state's laws.
+
+The Foundation's principal office is located at 4557 Melan Dr. S.
+Fairbanks, AK, 99712., but its volunteers and employees are scattered
+throughout numerous locations.  Its business office is located at
+809 North 1500 West, Salt Lake City, UT 84116, (801) 596-1887, email
+business@pglaf.org.  Email contact links and up to date contact
+information can be found at the Foundation's web site and official
+page at http://pglaf.org
+
+For additional contact information:
+     Dr. Gregory B. Newby
+     Chief Executive and Director
+     gbnewby@pglaf.org
+
+
+Section 4.  Information about Donations to the Project Gutenberg
+Literary Archive Foundation
+
+Project Gutenberg-tm depends upon and cannot survive without wide
+spread public support and donations to carry out its mission of
+increasing the number of public domain and licensed works that can be
+freely distributed in machine readable form accessible by the widest
+array of equipment including outdated equipment.  Many small donations
+($1 to $5,000) are particularly important to maintaining tax exempt
+status with the IRS.
+
+The Foundation is committed to complying with the laws regulating
+charities and charitable donations in all 50 states of the United
+States.  Compliance requirements are not uniform and it takes a
+considerable effort, much paperwork and many fees to meet and keep up
+with these requirements.  We do not solicit donations in locations
+where we have not received written confirmation of compliance.  To
+SEND DONATIONS or determine the status of compliance for any
+particular state visit http://pglaf.org
+
+While we cannot and do not solicit contributions from states where we
+have not met the solicitation requirements, we know of no prohibition
+against accepting unsolicited donations from donors in such states who
+approach us with offers to donate.
+
+International donations are gratefully accepted, but we cannot make
+any statements concerning tax treatment of donations received from
+outside the United States.  U.S. laws alone swamp our small staff.
+
+Please check the Project Gutenberg Web pages for current donation
+methods and addresses.  Donations are accepted in a number of other
+ways including checks, online payments and credit card donations.
+To donate, please visit: http://pglaf.org/donate
+
+
+Section 5.  General Information About Project Gutenberg-tm electronic
+works.
+
+Professor Michael S. Hart is the originator of the Project Gutenberg-tm
+concept of a library of electronic works that could be freely shared
+with anyone.  For thirty years, he produced and distributed Project
+Gutenberg-tm eBooks with only a loose network of volunteer support.
+
+
+Project Gutenberg-tm eBooks are often created from several printed
+editions, all of which are confirmed as Public Domain in the U.S.
+unless a copyright notice is included.  Thus, we do not necessarily
+keep eBooks in compliance with any particular paper edition.
+
+
+Most people start at our Web site which has the main PG search facility:
+
+     http://www.gutenberg.org
+
+This Web site includes information about Project Gutenberg-tm,
+including how to make donations to the Project Gutenberg Literary
+Archive Foundation, how to help produce our new eBooks, and how to
+subscribe to our email newsletter to hear about new eBooks.
+
+
+</pre>
+
+</body>
+</html>
diff --git a/19091-h/images/backcover.jpg b/19091-h/images/backcover.jpg
new file mode 100644
index 0000000..f3dfc08
--- /dev/null
+++ b/19091-h/images/backcover.jpg
diff --git a/19091-h/images/frontcover.jpg b/19091-h/images/frontcover.jpg
new file mode 100644
index 0000000..45ac89a
--- /dev/null
+++ b/19091-h/images/frontcover.jpg
diff --git a/19091-h/images/p000.jpg b/19091-h/images/p000.jpg
new file mode 100644
index 0000000..c6977f6
--- /dev/null
+++ b/19091-h/images/p000.jpg
diff --git a/19091-h/images/p005.jpg b/19091-h/images/p005.jpg
new file mode 100644
index 0000000..223bdac
--- /dev/null
+++ b/19091-h/images/p005.jpg
diff --git a/19091-h/images/p009.jpg b/19091-h/images/p009.jpg
new file mode 100644
index 0000000..56c7699
--- /dev/null
+++ b/19091-h/images/p009.jpg
diff --git a/19091-h/images/p017.jpg b/19091-h/images/p017.jpg
new file mode 100644
index 0000000..01a2f68
--- /dev/null
+++ b/19091-h/images/p017.jpg
diff --git a/19091-h/images/p025.jpg b/19091-h/images/p025.jpg
new file mode 100644
index 0000000..1337b8e
--- /dev/null
+++ b/19091-h/images/p025.jpg
diff --git a/19091-h/images/p033.jpg b/19091-h/images/p033.jpg
new file mode 100644
index 0000000..f750690
--- /dev/null
+++ b/19091-h/images/p033.jpg
diff --git a/19091-h/images/p041.jpg b/19091-h/images/p041.jpg
new file mode 100644
index 0000000..b620a24
--- /dev/null
+++ b/19091-h/images/p041.jpg
diff --git a/19091-h/images/p049.jpg b/19091-h/images/p049.jpg
new file mode 100644
index 0000000..40e4834
--- /dev/null
+++ b/19091-h/images/p049.jpg
diff --git a/19091-h/images/p057.jpg b/19091-h/images/p057.jpg
new file mode 100644
index 0000000..8943a3f
--- /dev/null
+++ b/19091-h/images/p057.jpg
diff --git a/19091-h/images/p065.jpg b/19091-h/images/p065.jpg
new file mode 100644
index 0000000..bf98720
--- /dev/null
+++ b/19091-h/images/p065.jpg
diff --git a/19091-h/images/p072.jpg b/19091-h/images/p072.jpg
new file mode 100644
index 0000000..ea0d989
--- /dev/null
+++ b/19091-h/images/p072.jpg
diff --git a/19091-h/images/p073.jpg b/19091-h/images/p073.jpg
new file mode 100644
index 0000000..12f9d01
--- /dev/null
+++ b/19091-h/images/p073.jpg
diff --git a/19091-h/images/p081.jpg b/19091-h/images/p081.jpg
new file mode 100644
index 0000000..c266f7b
--- /dev/null
+++ b/19091-h/images/p081.jpg
diff --git a/19091-h/images/p085.jpg b/19091-h/images/p085.jpg
new file mode 100644
index 0000000..24efea1
--- /dev/null
+++ b/19091-h/images/p085.jpg
diff --git a/19091-h/images/p089.jpg b/19091-h/images/p089.jpg
new file mode 100644
index 0000000..0f6fa14
--- /dev/null
+++ b/19091-h/images/p089.jpg
diff --git a/19091-h/images/p097.jpg b/19091-h/images/p097.jpg
new file mode 100644
index 0000000..53c9c9f
--- /dev/null
+++ b/19091-h/images/p097.jpg
diff --git a/19091-h/images/p105.jpg b/19091-h/images/p105.jpg
new file mode 100644
index 0000000..721861d
--- /dev/null
+++ b/19091-h/images/p105.jpg
diff --git a/19091-h/images/p113.jpg b/19091-h/images/p113.jpg
new file mode 100644
index 0000000..4df08e8
--- /dev/null
+++ b/19091-h/images/p113.jpg
diff --git a/19091-h/images/p117.jpg b/19091-h/images/p117.jpg
new file mode 100644
index 0000000..b6bac80
--- /dev/null
+++ b/19091-h/images/p117.jpg
diff --git a/19091-h/images/p121.jpg b/19091-h/images/p121.jpg
new file mode 100644
index 0000000..510cc69
--- /dev/null
+++ b/19091-h/images/p121.jpg
diff --git a/19091-h/images/p125.jpg b/19091-h/images/p125.jpg
new file mode 100644
index 0000000..37b746b
--- /dev/null
+++ b/19091-h/images/p125.jpg
diff --git a/19091-h/images/p129.jpg b/19091-h/images/p129.jpg
new file mode 100644
index 0000000..edd1337
--- /dev/null
+++ b/19091-h/images/p129.jpg
diff --git a/19091-h/images/p137.jpg b/19091-h/images/p137.jpg
new file mode 100644
index 0000000..81c5899
--- /dev/null
+++ b/19091-h/images/p137.jpg
diff --git a/19091-h/images/p145.jpg b/19091-h/images/p145.jpg
new file mode 100644
index 0000000..b080fc7
--- /dev/null
+++ b/19091-h/images/p145.jpg
diff --git a/19091-h/images/p153.jpg b/19091-h/images/p153.jpg
new file mode 100644
index 0000000..7de6ee3
--- /dev/null
+++ b/19091-h/images/p153.jpg
diff --git a/19091-h/images/p161.jpg b/19091-h/images/p161.jpg
new file mode 100644
index 0000000..30c51d9
--- /dev/null
+++ b/19091-h/images/p161.jpg
diff --git a/19091-h/images/p169.jpg b/19091-h/images/p169.jpg
new file mode 100644
index 0000000..b4e5356
--- /dev/null
+++ b/19091-h/images/p169.jpg
diff --git a/19091-h/images/p173.jpg b/19091-h/images/p173.jpg
new file mode 100644
index 0000000..0b6c68c
--- /dev/null
+++ b/19091-h/images/p173.jpg
diff --git a/19091-h/images/p177.jpg b/19091-h/images/p177.jpg
new file mode 100644
index 0000000..ce4bf57
--- /dev/null
+++ b/19091-h/images/p177.jpg
diff --git a/19091-h/images/p181.jpg b/19091-h/images/p181.jpg
new file mode 100644
index 0000000..aaa2884
--- /dev/null
+++ b/19091-h/images/p181.jpg
diff --git a/19091-h/images/p185.jpg b/19091-h/images/p185.jpg
new file mode 100644
index 0000000..14516e7
--- /dev/null
+++ b/19091-h/images/p185.jpg
diff --git a/19091-h/images/p193.jpg b/19091-h/images/p193.jpg
new file mode 100644
index 0000000..5286b2f
--- /dev/null
+++ b/19091-h/images/p193.jpg
diff --git a/19091-h/images/p200.jpg b/19091-h/images/p200.jpg
new file mode 100644
index 0000000..b7b1010
--- /dev/null
+++ b/19091-h/images/p200.jpg
diff --git a/19091-h/images/p201.jpg b/19091-h/images/p201.jpg
new file mode 100644
index 0000000..d1e860e
--- /dev/null
+++ b/19091-h/images/p201.jpg
diff --git a/19091-h/images/p208.jpg b/19091-h/images/p208.jpg
new file mode 100644
index 0000000..6217c34
--- /dev/null
+++ b/19091-h/images/p208.jpg
diff --git a/19091-h/images/p209.jpg b/19091-h/images/p209.jpg
new file mode 100644
index 0000000..04b58b5
--- /dev/null
+++ b/19091-h/images/p209.jpg
diff --git a/19091-h/images/p217.jpg b/19091-h/images/p217.jpg
new file mode 100644
index 0000000..fd1eb14
--- /dev/null
+++ b/19091-h/images/p217.jpg
diff --git a/19091-h/images/p224.jpg b/19091-h/images/p224.jpg
new file mode 100644
index 0000000..bb724c3
--- /dev/null
+++ b/19091-h/images/p224.jpg
diff --git a/19091-h/images/p225.jpg b/19091-h/images/p225.jpg
new file mode 100644
index 0000000..c4d4086
--- /dev/null
+++ b/19091-h/images/p225.jpg
diff --git a/LICENSE.txt b/LICENSE.txt
new file mode 100644
index 0000000..6312041
--- /dev/null
+++ b/LICENSE.txt
@@ -0,0 +1,11 @@
+This eBook, including all associated images, markup, improvements,
+metadata, and any other content or labor, has been confirmed to be
+in the PUBLIC DOMAIN IN THE UNITED STATES.
+
+Procedures for determining public domain status are described in
+the "Copyright How-To" at https://www.gutenberg.org.
+
+No investigation has been made concerning possible copyrights in
+jurisdictions other than the United States. Anyone seeking to utilize
+this eBook outside of the United States should confirm copyright
+status under the laws that apply to them.
diff --git a/README.md b/README.md
new file mode 100644
index 0000000..2aa1d9f
--- /dev/null
+++ b/README.md
@@ -0,0 +1,2 @@
+Project Gutenberg (https://www.gutenberg.org) public repository for
+eBook #19091 (https://www.gutenberg.org/ebooks/19091)