summaryrefslogtreecommitdiff
path: root/17468-h
diff options
context:
space:
mode:
Diffstat (limited to '17468-h')
-rw-r--r--17468-h/17468-h.htm1698
-rw-r--r--17468-h/images/p1873-025.jpgbin0 -> 90561 bytes
-rw-r--r--17468-h/images/p1873-028.jpgbin0 -> 65223 bytes
-rw-r--r--17468-h/images/p1873-029.jpgbin0 -> 136136 bytes
-rw-r--r--17468-h/images/p1873-033.jpgbin0 -> 127393 bytes
-rw-r--r--17468-h/images/p1873-036.jpgbin0 -> 149396 bytes
-rw-r--r--17468-h/images/p1873-037.jpgbin0 -> 132083 bytes
-rw-r--r--17468-h/images/p1873-040.jpgbin0 -> 149148 bytes
8 files changed, 1698 insertions, 0 deletions
diff --git a/17468-h/17468-h.htm b/17468-h/17468-h.htm
new file mode 100644
index 0000000..0ee74df
--- /dev/null
+++ b/17468-h/17468-h.htm
@@ -0,0 +1,1698 @@
+
+<!DOCTYPE html
+PUBLIC "-//W3C//DTD HTML 4.01 Transitional//EN" "http://www.w3.org/TR/html4/loose.dtd">
+
+<!-- This HTML file has been automatically generated from an XML source, using XSLT. If you find any mistakes, please edit the XML source. -->
+<html lang="nl-1900">
+<head>
+<meta http-equiv="Content-Type" content="text/html; charset=ISO-8859-1">
+
+<title>Relikwie&euml;n uit onzen Heldentijd</title>
+<link rel="schema.DC" href="http://dublincore.org/documents/1998/09/dces/">
+<meta name="author" content="Anoniem">
+<meta name="DC.Creator" content="Anoniem">
+<meta name="DC.Title" content="Relikwie&euml;n uit onzen Heldentijd">
+<meta name="DC.Date" content="######">
+<meta name="DC.Language" content="nl-1900"><style type="text/css">
+
+
+body
+{
+font: 100%/1.2em "Times New Roman", Times, serif;;
+margin: 1.58em 16% 1.58em 16%;
+}
+
+/* title page headers */
+
+h1.docTitle
+{
+font-size: 1.6em;
+line-height: 2em;
+}
+
+h2.docImprint, h1.docTitle, h2.byline, h2.docTitle
+{
+text-align: center;
+}
+
+h2.byline
+{
+font-size: 1.1em;
+line-height: 1.44em;
+font-weight: normal;
+}
+
+span.docAuthor
+{
+font-size: 1.2em;
+font-weight: bold;
+}
+
+h2.docImprint
+{
+font-size: 1.2em;
+font-weight: normal;
+}
+
+/*
+
+h1..h5 headers
+
+class
+sub subtitle
+label label (e.g. chapter twelve)
+
+lghead head of embedded poem, etc.
+
+*/
+
+.div0 { padding-bottom: 1.6em; }
+.div1 { padding-bottom: 1.44em; }
+.div2 { padding-bottom: 1.2em; }
+.div3, .div4, .div5 { padding-bottom: 1.0em; }
+
+h1, h2, h3, h4, h5
+{
+font-style: normal;
+text-transform: none;
+}
+
+h1
+{
+font-size: 1.44em;
+line-height: 1.5em;
+}
+
+h1.label
+{
+font-size: 1.2em;
+line-height: 1.2em;
+margin-bottom: 0;
+}
+
+h2
+{
+font-size: 1.2em;
+line-height: 1.2em;
+}
+
+h2.label
+{
+font-size: 1.0em;
+margin-bottom: 0;
+}
+
+h3
+{
+font-size: 1.0em;
+line-height: 1.2em;
+}
+
+h3.lghead
+{
+margin-left: 10%;
+margin-right: 10%;
+}
+
+h4
+{
+font-size: 1.0em;
+line-height: 1.0em;
+}
+
+h5
+{
+font-size: 1.0em;
+line-height: 1.0em;
+font-style: italic;
+}
+
+
+/*
+p -- paragraph
+
+class
+initial initial paragraph of chapter, i.e. no indentation
+argument argument, the list of topics at the head of a chapter
+note footnote
+quote quoted material, like blockquote
+stb small thematic break
+mtb medium thematic break
+ltb large thematic break
+figure figure, plate, illustration
+legend legend with figure, plate, or other type of illustration
+*/
+
+p
+{
+text-indent: 0em;
+}
+
+.alignleft
+{
+text-align: left;
+}
+
+.aligncenter
+{
+text-align: center;
+}
+
+.alignright
+{
+text-align: right;
+}
+
+.alignblock
+{
+text-align: justify;
+}
+
+p.poetry
+{
+margin: 0em 10% 1.58em 10%;
+}
+
+p.line
+{
+margin: 0 10% 0 10%;
+}
+
+p.beforeline, p.afterline
+{
+margin-top: 1em;
+}
+
+p.initial
+{
+text-indent: 0em;
+}
+
+p.argument, p.note
+{
+font-size: 0.9em;
+line-height: 1.2em;
+text-indent: 0em;
+}
+
+p.argument
+{
+margin: 1.58em 10% 1.58em 10%;
+}
+
+p.quote
+{
+font-size: 0.9em;
+line-height: 1.2em;
+margin: 1.58em 5% 1.58em 5%;
+}
+
+div.blockquote
+{
+font-size: 0.9em;
+line-height: 1.2em;
+margin: 1.58em 5% 1.58em 5%;
+}
+
+div.notetext
+{
+font-size: 0.8em;
+line-height: 1.1em;
+}
+
+div.divFigure
+{
+text-align: center;
+}
+
+.floatLeft
+{
+float: left;
+margin: 10px 10px 10px 0;
+}
+
+.floatRight
+{
+float: right;
+margin: 10px 0 10px 10px;
+}
+
+p.figureHead
+{
+text-align: center;
+}
+
+p.figure, p.legend
+{
+font-size: 0.9em;
+margin-top: 0;
+text-align: center;
+}
+
+p.smallprint, li.smallprint
+{
+font-size: 0.8em;
+line-height: 1.1em;
+color: #666666;
+}
+
+/* Special cases for Filipino Riddles */
+
+p.question
+{
+text-align: left;
+margin-bottom: 0em;
+}
+
+p.answer
+{
+text-align: right;
+margin-top: 0em;
+}
+
+p.explanation
+{
+margin-left: 0.9em;
+margin-right: 0.9em;
+font-size: smaller;
+}
+
+
+/*
+// span -- used for special effects in formatting.
+//
+// class
+// leftnote note in the left margin
+// rightnote note in the right margin
+// pageno page number, inserted at location of original page break.
+//
+// Note that the positioning only works properly in IE 5/6
+*/
+
+span.leftnote
+{
+position:absolute;
+left:1%;
+height:0em;
+width:14%;
+font-size: 0.8em;
+text-indent: 0em;
+line-height: 1.2em;
+}
+
+span.rightnote, span.pageno
+{
+position:absolute;
+left:86%;
+height:0em;
+width:14%;
+text-align:right;
+text-indent: 0em;
+font-size: 0.8em;
+line-height: 1.2em;
+}
+
+span.lineno
+{
+position: absolute;
+left: 12%;
+height: 0em;
+width: 12%;
+text-align: right;
+text-indent: 0em;
+font-size: 0.6em;
+line-height: 1em;
+font-style: normal;
+}
+
+.Greek
+{
+font-family: Gentium, "Arial Unicode MS", serif;
+}
+
+.Arabic
+{
+font-family: "Arial Unicode MS", sans-serif;
+}
+
+.letterspaced
+{
+letter-spacing: 0.2em;
+}
+
+span.smallcaps
+{
+font-variant: small-caps;
+}
+
+/*
+a -- anchor
+
+class
+offsite
+gloss glossary entry; should be less visible
+noteref (foot) note reference.
+hidden
+
+*/
+
+a.hidden:hover
+{
+text-decoration: none;
+}
+
+a.noteref:hover
+{
+text-decoration: none;
+}
+
+a.noteref
+{
+font-size: 0.7em;
+vertical-align: super;
+text-decoration: none;
+}
+
+a.hidden
+{
+text-decoration: none;
+}
+
+hr
+{
+width: 100%;
+height: 1px;
+color: black;
+}
+
+hr.tb
+{
+margin-top: 10px;
+margin-bottom: 10px;
+width: 25%;
+height: 1px;
+text-align: center;
+}
+
+hr.noteseparator
+{
+width: 25%;
+height: 1px;
+text-align: left;
+}
+
+
+
+
+
+body
+{
+background: #FFFFFF;
+font-family: "Times New Roman", Times, serif;
+}
+
+body, a.hidden
+{
+color: black;
+}
+
+h1, h2, h3, h4, h5, h6
+{
+color: #001FA4;
+font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif;
+}
+
+.figureHead, .noteref, span.leftnote, p.legend
+{
+color: #001FA4;
+}
+
+span.rightnote, span.pageno, span.lineno
+{
+color: #AAAAAA;
+}
+
+a.hidden:hover, a.noteref:hover
+{
+color: red;
+}
+
+
+</style></head>
+<body>
+
+
+<pre>
+
+The Project Gutenberg EBook of Relikwieën uit onzen Heldentijd, by Anonymous
+
+This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with
+almost no restrictions whatsoever. You may copy it, give it away or
+re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included
+with this eBook or online at www.gutenberg.org
+
+
+Title: Relikwieën uit onzen Heldentijd
+ De Aarde en haar volken, 1873
+
+Author: Anonymous
+
+Release Date: January 5, 2006 [EBook #17468]
+
+Language: Dutch
+
+Character set encoding: ISO-8859-1
+
+*** START OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK RELIKWIEËN UIT ONZEN HELDENTIJD ***
+
+
+
+
+Produced by Jeroen Hellingman and the Online Distributed
+Proofreading Team at http://www.pgdp.net/
+
+
+
+
+
+
+</pre>
+
+<span class="pageno">
+[25]
+</span><p class="div1"></p>
+<h1>Relikwie&euml;n uit onzen Heldentijd.</h1>
+<p></p>
+<div class="divFigure">
+<p class="legend"><img border="0" src="images/p1873-025.jpg" alt="Jacob Heemskerck."></p>
+<p class="figureHead">Jacob Heemskerck.</p>
+</div><p>
+
+
+</p>
+<p class="div2"></p>
+<h2 class="label">I.</h2>
+<p>Kent ge de zoetvloeiende verzen van onzen dichterlijken landman Huibert Korneliszoon Poot:
+
+
+
+</p>
+<p class="beforeline"></p>
+<p class="line" style=""><span class="poetryline">O, wat brengt de rijke vre&ecirc;
+</span></p>
+<p class="line" style=""><span class="poetryline">Wenschelijke schatten me&ecirc;!
+</span></p>
+<p class="line" style="text-indent: 2em; "><span class="poetryline">Dat zijn zenuwen van Staten,
+</span></p>
+<p class="line" style="text-indent: 2em; "><span class="poetryline">Dat kan Koningrijken baten;
+</span></p>
+<p class="line" style=""><span class="poetryline">Hermes ro&ecirc;, die slangen draagt,
+</span></p>
+<p class="line" style=""><span class="poetryline">Troost de landen, daar men klaagt!
+</span></p>
+<p class="line" style="text-indent: 2em; "><span class="poetryline">De eedle Kunsten triomfeeren,
+</span></p>
+<p class="line" style="text-indent: 2em; "><span class="poetryline">En de eerwaarde Deugden keeren,
+</span></p>
+<p class="line" style=""><span class="poetryline">Kuisch en schoon en leliewit,
+</span></p>
+<p class="line" style=""><span class="poetryline">In haar korts geruimd bezit.
+</span></p>
+<p class="afterline"></p>
+<p>Die goede, brave Poot! Voorzeker hield hij zich in gemoede overtuigd, toen hij deze regels neerschreef, niet slechts iets
+fraais, maar ook iets zeer treffends en onbetwistbaar waars te hebben gezegd. De wenschelijke schatten van den rijken vrede!&#8212;wat
+een prachtig onderwerp voor een achttiende-eeuwsch dichterlijk landman, rustig in zijne boerderij gezeten, waar het leven
+zoo genoegelijk voortrolde; wat een prachtig onderwerp om daarop mooie verzen te maken; verzen bovendien, die door al zijne
+tijdgenooten met onverdeelde instemming en toejuiching zouden worden begroet. Men soesde en dommelde zoo genottelijk, te midden
+dier opgehoopte schatten, door den rijken vrede uitgestort, slechts nu en dan in zijne zoete droomen gestoord door het doffe
+gerucht van den in de verte woedenden oorlogsstorm. Men dommelde en droomde zoo recht genottelijk, droomde zelfs van een aanstaanden
+eeuwigen vrede.... Och ja, onze tegenwoordige Vredebonden kunnen niet eenmaal roemen op de nieuwheid hunner dwaze utopie&euml;n
+en ijdele hersenschimmen, voor wier verwezenlijking, stel dat zij mogelijk ware, de hemel ons moge behoeden!
+
+</p>
+<p>Want zie, hoe fraai en gemoedelijk Poot ook de zegeningen van den vrede en de uitnemendheid van dezen boven den oorlog mocht
+bezingen; hoe duizende malen, na hem, dit versleten thema ook moge zijn opgewarmd, nog eens behandeld, uitgesponnen, toegelicht;
+hoeveel men ook over dit onderwerp moge hebben gezongen, geredeneerd, gepreekt en&#8212;vergeef het woord&#8212;gewaweld: toch blijft
+het waar, dat de oorlog te allen tijde de ernstige oefenschool is geweest tot ontwikkeling van sommige der hoogste en edelste
+eigenschappen van den menschelijken geest; de strenge tuchtmeester tot vorming van karakter, wilskracht en zelfstandigheid;
+de geduchte vuurdoop tot loutering en reiniging en zedelijke wedergeboorte. Toch blijft het waar, dat er een vrede wezen kan,
+in aard en strekking en vrucht duizendmaal verderfelijker en noodlottiger dan de vreeselijkste oorlog; een vrede, die als
+een <span class="pageno">
+[26]
+</span>benauwde, lauwe, zwoele zomerdag, alle frischheid en spontane&iuml;teit des levens, alle energie en kracht tot handelen onderdrukt;
+die, met schrikbarende snelheid, de giftige kiemen van allerlei doodelijk onkruid weelderig doet opschieten; die den geestelijken
+dampkring met verpestende miasmen vult, en als een verterende kanker aan het innigst levensbeginsel der maatschappij knaagt;
+een vrede, die om den oorlog, als een zegen des hemels, zou leeren bidden!
+
+</p>
+<p>Doch, wat verdiepen wij ons in beschouwingen en redeneeringen: is de getuigenis der historie, onzer eigene historie, niet
+daar, om de waarheid onzer woorden te staven? Wanneer was ons volk grooter, krachtiger, gelukkiger: in die kalme, vreedzame
+achttiende eeuw, toen het rustig neerzat bij zijn opgehoopte schatten en Poot de zegeningen van den rijken vrede bezong: of
+toen, anderhalve eeuw vroeger, het oorlogsgerucht het gansche land vervulde, de krijgszang dreunend weergalmde over veld en
+heide, door dorp en stad; toen ieder man te ieder uur gereed moest staan het wapen aan te gorden, de zware musket ter hand
+te nemen, en heen te snellen naar de grenzen of naar de wallen der stad, om den vijand af te weren, die niet afliet van dreigen;
+toen iedere gewonnen spanne gronds met onverflauwde waakzaamheid en onvermoeide inspanning moest worden verdedigd, om niet
+weder verloren te gaan, en twee menschengeslachten opgroeiden en stierven onder het rusteloos wapengekletter? O, er was strijd
+in die dagen, heftige strijd op ieder gebied en alom: strijd te water en te land, van nabij en van verre; strijd van vorsten
+en volken, van beginselen, meeningen en belangen; strijd van oud en nieuw; strijd in kerk, in staat en maatschappij; en de
+oogenblikken van vrede en verpoozing waren weinig en vluchtig slechts. Maar die strijd liet ook niet toe, in trage zelfzuchtige
+rust te verzinken; hij riep en drong tot inspanning aller krachten, tot ontwikkeling en aanwending aller gaven en talenten;
+hij noopte tot krachtige, mannelijke daden; hij werkte opwekkend, sterkend, aanvurend op aller geest en gemoed, zette de perken
+des levens uit, verhoogde, verdubbelde de werkzaamheid in iedere sfeer. Want niet alleen leerden de handen zich vaardiger
+reppen en met vaster greep het zwaard omklemmen; niet alleen spande het vindingrijk vernuft zich rusteloos in tot het opsporen
+van nieuwe wapenen in den ernstigen strijd, het scheppen van nieuwe bronnen van welvaart en kracht: het jeugdige, frissche,
+zelfbewuste leven, niet met enkele verdediging tevreden, brak zich nieuwe banen, en stroomde uit naar alle zijden, in overstelpenden
+overvloed.
+
+</p>
+<p>Wat schitterend schouwspel bood zij aan, de jonge republiek der Vereenigde-Nederlanden, in de laatste jaren der zestiende
+en de eerste der zeventiende eeuw! Nog altijd duurde de worsteling, door haar met de machtigste mogendheid ter wereld aangebonden:
+en was het ook voor den nadenkenden opmerker niet meer twijfelachtig, aan welke zijde de eindelijke zegepraal wezen zou, toch
+kwamen daar nog menigmaal oogenblikken, waarin de kans hachelijk stond; toch mocht het zwaard nog niet uit de hand worden
+gelegd, noch het oog afgewend van den dreigenden, loerenden vijand, die steeds het gunstige oogenblik bespiedde om, zoo mogelijk,
+een doodelijken slag te slaan. Maar toch, te midden van deze geduchte worsteling op leven en dood, die wel de inspanning van
+alle krachten mocht eischen, werd daar nog kracht en moed en lust en tijd gevonden ter behartiging van zoovele andere belangen,
+die elk op zich zelf gewichtig genoeg schenen om de aanwending te vorderen van alle vermogens, de toewijding van alle talenten.
+Terwijl zij, nog van alle zijden geprangd, door ontrouwe of flauwhartige bondgenooten in den steek gelaten of kommerlijk geholpen, haar eng begrensd erf verdedigde tegen den aandringenden vijand,
+verhief de jonge republiek zich gaandeweg tot een wereldmarkt, waar de voortbrengselen van oost en west, van zuid en noord
+heenstroomden, om weder naar heinde en verre te worden verzonden; breidde zij haar handel naar alle zijden uit, en schiep
+zich eene koopvaardijvloot, die in menigte van schepen de koninkrijken van Engeland en Frankrijk zooverre te boven ging, dat,
+zegt de regeering van Amsterdam reeds in 1596, daarvan nauwelijks eenige vergelijking kan gemaakt worden. En daarmede nog
+niet tevreden, zond zij hare zonen uit om nieuwe wegen te openen, langs nog onbetreden paden zich den toegang tot de pas ontdekte
+werelden in oost en west te banen, ook daar den kamp met haar vijand te wagen, en hare vlag te planten op kusten, vroeger
+nimmer door Europeanen betreden. Haar genie deinsde niet terug voor het onbekende; haar moed bezweek niet voor de dreigendste
+gevaren, haar volharding schrikte niet terug voor de grievendste teleurstellingen; in de volle kracht der jeugd streefde zij
+voorwaarts, zich harer roeping bewust, hare heerlijke toekomst tegen, om straks, na de eindelijke zegepraal, voor een poos,
+daar te staan, het wonder van Europa, het voorwerp van aller eerbied; benijding en vrees; te staan aan de spits der volkeren,
+meesteresse van het lot der beschaafde wereld! Dat tijdperk duurde kort, en kon ook niet anders dan vluchtig voorbijgaande
+zijn: de levenskracht, door de weldadige in- en overspanning uitgeput, zonk welhaast al dieper en dieper, tot ze eindelijk
+nauw voldoende was om het trage bloed door de aderen te doen voortkruipen, en de smeulende vonk voor geheele uitblussching
+te bewaren. Zij had hare roeping vervuld, de fiere republiek; zij had een daad verricht, waarvan de gevolgen der gansche menschheid
+ten goede zoude komen; zij had een nieuw tijdperk in de wereldgeschiedenis geopend, zij had daaraan hare beste krachten, haar
+hartebloed, haar leven gewijd...... Wat wonder dat ook zij, als anderen van gelijke roeping voor en na haar, straks machteloos
+nederzeeg! Dit is onze roem, dat wij mede eene plaatse, eene hooge en eervolle plaatse, innemen onder de volken-martelaren:
+want ook onder de nati&euml;n zijn er, die niet voor zich zelf alleen, maar meer nog voor anderen, voor de wereld, lijden en strijden
+en ten offer gaan.
+<span class="pageno">
+[27]
+</span></p>
+<p>Nadat de nederlandsche gewesten reeds in vollen opstand tegen den koning waren gekomen, en terwijl de strijd van wederzijden
+met de grootste verbittering werd gevoerd, bleven, jaren achtereen, hunne handelsbetrekkingen met de overige deel en der spaansche
+monarchie onverlet. Nederlandsche en met name hollandsche schepen voeren naar de spaansche havens, en brachten daar zoowel
+de voortbrengselen van hun eigen land&#8212;kaas, boter, haring, lakens, wollen stoffen&#8212;als hout en koren, teer en huiden van de
+landen der Oostzee ter markt, om ze in te ruilen voor de geurige vruchten van het zuiden, voor wijn en zout en de kostbare
+specerijen der tropische gewesten. Zoo zag men, jaren lang, het zonderlinge schouwspel van een zeer levendig handelsverkeer
+tusschen twee oorlogvoerende partijen, die juist aan dien handel de middelen ontleenden om den woedenden krijg met des te
+meer kracht voort te zetten. Want kon Spanje, voor de uitrusting zijner legers en vloten, moeilijk de noordsche waren missen,
+die de hollandsche handel hem toevoerde, aan den anderen kant was het behoud en de uitbreiding van haar handel voor de jonge
+republiek eene levenskwestie. Ging deze, die voor verre het grootste gedeelte niet anders dan transitohandel was, in andere
+handen over, was eenmaal de wijde zee voor haar gesloten: vanwaar zou zij dan de middelen bekomen om de geduchte worsteling
+voort te zetten, zij, met haar binnen zoo enge grenzen omsloten, door de natuur zoo stiefmoederlijk bedeeld grondgebied? Niet
+geheel billijk, en ook niet vrij van baatzuchtige nevengedachten, was dan ook de verontwaardiging van Hollands bondgenooten,
+en vooral van koningin Elizabeth, die het den hollandschen handelaars maar niet konden vergeven, dat zij, zoo het heette,
+door lage winzucht gedreven, zelf den algemeenen vijand de middelen verschaften tot voortzetting van den krijg.
+
+</p>
+<p>Ook den koning van Spanje verdroot het, dat zijne oproerige onderdanen zoo groote winsten trokken uit den handel op zijne
+landen, doch de overtuiging dat hij niet buiten hen kon, hield hem langen tijd van het nemen van doortastende maatregelen
+terug. Wel werden nu en dan enkele schepen in beslag genomen, enkele schippers in &#8217;s konings dienst geprest of in de kerkers
+der inquisitie geworpen: maar daar bleef het ook bij; en onze kloeke kooplieden lieten zich door dergelijke verdrietelijkheden
+niet afschrikken, waar zoo schitterende winst de welgeslaagde onderneming bekroonde. Doch, in het eind, na de verovering van
+Portugal, na den val van Antwerpen, na den ondergang van de Armada, begon de koning, als wilde hij op zijn ouden dag door
+ondoordachte roekeloosheid vergoeden wat hij in jeugdiger leeftijd door besluiteloos dralen had verbeurd, tot krachtiger maatregelen
+over te gaan. Een en andermaal werden, op het onverwachtst, alle nederlandsche schepen, die in de havens van Spanje en Portugal
+lagen, in beslag genomen en verbeurd verklaard; gevangenschap en verlies van lijf en goed stonden den vermetele te wachten,
+die het nog waagde handel met &#8217;s konings trouwe onderdanen te drijven; en werd ook die handel nimmer geheel opgegeven, toch
+was hij nu met gevaren en moeilijkheden gepaard, die alle ontwikkeling in den weg stonden, en hem onvermijdelijk ten gronde
+moesten richten. Hadde Filips vroeger gedaan wat hij nu, tegen het einde zijner regeering, beproefde te doen; hadde hij, bij
+het begin van den opstand, in plaats van telkens en telkens op nieuw, met opoffering van onnoemelijke schatten, zijn legers
+naar de Nederlanden te zenden, waar ze als wegzonken in den drassigen bodem, zich beijverd, zijne tegenpartij met alle kracht
+op haar eigenlijk element te bevechten, en den oproerigen gewesten de zee versperd: hoogstwaarschijnlijk zou hij zijn doel
+bereikt, en den opstand, van zijn levensader afgesneden, bedwongen hebben. Nu was het daarvoor te laat. Sloot de koning de
+havens van zijn land voor de hollandsche schippers, dreigde hij met kerker en galei die zijn verbod trotseerden, welnu, dan
+zelf den weg gezocht naar die rijke wonderlanden van het Oosten, naar die onschatbare koloni&euml;n, voor ongeveer een eeuw door
+spaansche en portugeesche zeevaarders en avonturiers ontdekt en voor hun vaderland gewonnen, en waaruit nu nog de koning van
+Spanje de middelen putte, die zijne vast waggelende mogendheid moesten schragen.
+
+</p>
+<p>Het was een stout bestaan! Niet zoozeer om de moeilijkheden en bezwaren, aan de vaart zelf verbonden: de weg, die uit de zuidelijke
+havens van Europa naar Indi&euml; voerde, was bekend; de afstanden, de lengte en breedte der voornaamste punten, de richting van
+winden en stroomen, de gevaren van den tocht en de middelen om ze te boven te komen of te ontduiken, waren geen geheim. Bovendien,
+waarom zouden hollandsche zeevaarders angstvallig hebben opgezien tegen hetgeen Vasco de Gama en Magellaens, nu eene eeuw
+geleden, hadden gedaan, tegen hetgeen, nog voor weinige jaren, Drake en Cavendish met zoo schitterenden uitslag hadden volvoerd?
+Neen, wat men te overwinnen had, was iets geheel anders, was, zoo als later bleek, grootendeels een schijnbeeld, maar dat
+daarom met niet minder vermogen op de verbeelding werkte en de gemoederen met bekommering sloeg.
+
+</p>
+<p>De schitterende droom der spaansche wereldzee was, in menig opzicht, toen nog eene ernstige werkelijkheid, of gold althans
+als zoodanig. Spanje en Portugal, sedert 1580 onder &eacute;&eacute;n schepter vereenigd, hadden het Oosten en het Westen onder zich verdeeld:
+het laatste had de hand gelegd op de kusten en eilandengroepen van den Indischen oceaan, waarheen zijne onverschrokken zeevaarders
+den weg hadden gewezen het eerste had uit de handen van Columbus een nieuw werelddeel ontvangen, dat koene avonturiers, in
+weinige jaren, hadden veroverd. Geene andere europeesche mogendheid had nog aan deze kusten haar vlag geplant, geene het gewaagd,
+als mededinger op te treden om den Spanjaarden en Portugeezen hun alleenhandel op de beide Indi&euml;n te ontrukken. Was ook de
+macht van Portugal gedaald, waggelde het reusachtige gebouw harer koloniale grootheid op zijne grondvesten: toch was de herinnering
+aan dat grootsch verleden nog levendig, de aangrijpende voorstelling dier wereld-omspannende heerschappij nog ontzaggelijk
+genoeg, om zelfs de stoutmoedigsten een oogenblik <span class="pageno">
+[28]
+</span>te doen terugdeinzen, nu het er op aan kwam, met deze macht de worsteling aan te binden, haar aan te tasten in hare eigene,
+ongenaakbare veste.
+
+</p>
+<p>Evenwel het moest: de toekomst des vaderlands stond op het spel; en in dien tijd waren de Hollanders niet gewoon, zich door
+gevaren en moeilijkheden, door schijnbare onmogelijkheden zelfs, te laten afschrikken. Zoo zou dan de poging worden gewaagd.
+Doch, zoo mogelijk, zou men een anderen weg kiezen, dan dien de Portugeezen zich hadden gebaand en voorbehouden; met andere
+volken, dan waarover de Portugeezen hun schepter zwaaiden, betrekkingen aanknoopen. Langs het noorden van Azi&euml;, langs tot
+dusver onbetreden wegen, wilde men de landen van het uiterste Oosten bereiken, zonder den vijand te ontmoeten op de verre
+zee&euml;n, waar nog de schrik zijns naams heerschte.
+
+</p>
+<p></p>
+<div id="d0e127" class="divFigure">
+<p class="legend"><img border="0" src="images/p1873-028.jpg" alt="Koperen instrument, in de hut gevonden."></p>
+<p class="figureHead">Koperen instrument, in de hut gevonden.</p>
+</div><p>
+
+</p>
+<p>Ja, wel langs onbekende wegen! Immers, nog had niemand de zee&euml;n ten noorden van Rusland en Siberi&euml; onderzocht; nog had geen
+zeevaarder daar het anker uitgeworpen, of de kusten en eilanden opgemeten en in kaart gebracht. Deze streken waren in vollen
+nadruk eene <i>terra incognito</i>, waaromtrent men zich de zonderlingste voorstellingen vormde. Sommigen fabelden van een groot land, nabij de pool gelegen,
+waar een eeuwige zomer heerschte, en alle zegeningen des hemels op de gelukkige bewoners nederdaalden; anderen wisten daarentegen
+te verhalen van allerlei vreeselijke monsters, die in deze onherbergzame oorden huisden, en iederen vreemdeling met een onontkoombaren
+dood bedreigden. Maar hieromtrent waren allen, geleerden en zeevaarders, het eens, dat het mogelijk was, benoorden Rusland
+en Azi&euml; om, naar Indi&euml;, of, zooals men toen zeide, naar de koningrijken van China en Cathay, te komen. Het eenige, waarover
+verschil van gevoelen bestond, was de juiste richting, die men te volgen had, om den doortocht te vinden, aan welks bestaan
+niemand twijfelde. Was men slechts eenmaal de uiterste landspits, de zoogenaamde kaap Tabis, omgevaren, dan had men alleen
+de zuidoostwaarts afloopende kust te volgen, om in de Chineesche zee te komen.
+
+</p>
+<p>Holland zou het wagen, dien doortocht te zoeken, en dan, waar het niet minder op aankwam, zich het bezit daarvan verzekeren.
+Slaagde de poging, dan had men zich een weg naar Indi&euml; gebaand, die, naar men meende, wel een paar duizend mijlen korter was
+dan die om de Kaap, en waar geen mededinging van Spanjaarden of Portugeezen te duchten viel. Moedige mannen vatten het denkbeeld
+op, en rustten niet voor het tot uitvoering kwam. Onder hen komt de eerste plaats toe aan Balthasar de Moucheron, uit een
+edel normandisch geslacht gesproten, een dier vele en talentvolle Zuidnederlanders, die, na den terugkeer der belgische gewesten
+onder de heerschappij des konings, naar het noorden ontweken, en zoo krachtig bijdroegen tot den bloei en de verheffing der
+jonge republiek. Vol geestdrift voor zijn plan, wist hij ook andere invloedrijke mannen, Valck, Maelson, Plancius, den bekwamen
+amsterdamschen predikant-kosmograaf, straks ook Maurits en Oldenbarnevelt, te winnen; de Staten van Holland, door zijne schitterende
+voorstellingen medegesleept, zeiden hunne medewerking toe, en namen de kosten der uitrusting van twee schepen op zich, waarbij
+Amsterdam nog twee anderen voegde.
+
+
+</p>
+<p class="div2"></p>
+<h2 class="label">II.</h2>
+<p>Den 5<sup>den</sup> Juni 1594 lichtte de kleine vloot het anker en verliet de reede van Texel, om den tocht naar de <span class="pageno">
+[29]
+</span>onbekende poolzee&euml;n te ondernemen. Met de Statenschepen ging Linschoten, als commies van Holland, mede: dezelfde Jan Huygen
+Linschoten, die, als zeventienjarige knaap, gedreven door zijne begeerte om vreemde landen te zien, de ouderlijke woning verlaten,
+en vervolgens twaalf jaren lang door Indi&euml; omgezworven had; hij, die den rijken schat zijner waarnemingen en opmerkingen,
+ten nutte zijner landgenooten, zou nederleggen in een boek, dat misschien meer dan iets anders heeft medegewerkt, om den weg
+naar Indi&euml; voor de Hollanders te openen. De leiding der amsterdamsche schepen was toevertrouwd aan Willem Barentsz, stuurman
+en burger van Amsterdam: een dier mannen, die als de typen mogen gelden onzer kloeke burgerij uit de zestiende eeuw: nederig,
+eenvoudig, werkzaam, onverschrokken, rustig op het doel afgaande, vol vertrouwen op de goede uitkomst der zaak, waaraan zij
+hun leven hadden gewijd; met innige vroomheid in het hart, met een helder hoofd, en de hand steeds gereed om met alle macht
+het werk te doen, dat te verrichten viel.
+
+</p>
+<p></p>
+<div id="d0e149" class="divFigure">
+<p class="legend"><img border="0" src="images/p1873-029.jpg" alt="Voorwerpen, in de hut gevonden."></p>
+<p class="figureHead">Voorwerpen, in de hut gevonden.</p>
+</div><p>
+
+</p>
+<p>Linschoten en Barentsz zouden niet denzelfden weg volgen. Naar de aanwijzing van den enkhuizer pensionaris Maelson, zou Linschoten
+de zee&euml;ngte tusschen Nova-Zembla en de noordelijke kusten van Moscovi&euml; doorvaren; Barentsz daarentegen zou, overeenkomstig
+de meening van den amsterdamschen predikant Plancius, benoorden Nova-Zembla omzeilen: daar, nabij de pool, moest zich, volgens
+Plancius, eene open zee bevinden. Langs den eenen of den anderen weg moest de doortocht gevonden worden.
+
+</p>
+<p>De beide eskaders scheidden weldra van elkander, en gingen ieder zijns weegs. Linschoten voer de zee&euml;ngte door, waaraan hij
+den naam van straat van Nassau gaf, maar die nu algemeen onder den naam van straat Waigatz bekend is. Een eind weegs voorbij
+die straat, moest de tocht worden gestaakt: want de zee, die zich onafzienbaar ver voor hunne blikken uitstrekte, was door
+wilde stormen beroerd en met drijfijs bedekt; het jaargetijde was reeds ver gevorderd; de terugkeer mocht niet langer uitgesteld.
+Maar wat nood: was men niet boven verwachting geslaagd? Die ruime, onafzienbare, open zee, de zee van Tartarijen, zooals Linschoten
+haar noemde, reikte zij niet, zooals hij in geestdrift uitriep, &#8220;naar de uiterste en rijkste palen van Azi&euml; en de verre eilanden
+van den Oceaan?&#8221; De weg was gevonden:&#8212;men had dien slechts te volgen.
+
+</p>
+<p>Minder gelukkig was Barentsz geweest: hij was met zijn schip doorgedrongen tot den zeven-en-zeventigsten graad noorderbreedte,
+tot aan gene zijde van Nova-Zembla, waar zeker, v&oacute;&oacute;r hem, nog nimmer een schip, uit de havens van het christelijk Europa uitgegaan,
+het anker had geworpen. Hij had die onbekende kusten en eilanden opgenomen en in kaart gebracht, en ze gedoopt met de zoete
+namen, die aan het vaderland herinnerden. Maar ook hij had, door storm en ijsgang gedwongen, den verderen tocht moeten staken,
+zonder de open zee te hebben gevonden, waarvan Plancius had gewaagd.
+<span class="pageno">
+[30]
+</span></p>
+<p>De beide eskaders ontmoetten elkander weder op hunne terugreis, en liepen den 16<sup>den</sup> September de haven van Amsterdam binnen. Groot was de vreugde over de goede tijdingen, die zij medebrachten. Mocht ook de
+bedachtzame Barentsz de verkregen uitkomst niet zoo hoog aanslaan, en het groote vraagstuk nog niet volkomen opgelost rekenen:
+de geestdriftvolle verwachting, de welhaast tot zekerheid geworden hoop van Linschoten zegevierde over alle bedenkingen, en
+vervulde allen met dezelfde gewisheid die hem bezielde. Aan den uitslag viel niet meer te twijfelen. Het kwam er nu slechts
+op aan, in het volgend jaar, op grooter schaal, den tocht te hervatten, zoo vroeg mogelijk uit te zeilen, en dan, langs den
+gevonden weg, de havens van China en Cathay te bereiken. De Landsregeering, door de schitterende voorspellingen van Linschoten
+medegesleept, rustte zeven schepen uit, waaronder een jacht, dat zoodra de vloot kaap Tabis was omgevaren en de open zee,
+die naar het zuiden voerde, had bereikt, deze gelukkige tijding naar het vaderland moest overbrengen. De schepen kregen dubbele
+bemanning, en namen voor achttien maanden leeftocht mede; ook werden een aantal koopwaren aan boord der vaartuigen geborgen,
+om daarmede op de markten van China en Cathay handel te drijven. Linschoten zou, als eerste commies, den tocht mede maken;
+Willem Barentsz was opperstuurman over het geheele eskader; en Jacob Heemskerck bekleedde de gewichtige betrekking van schipper
+en supercargo op een der schepen. Met de grootste zorg, met de uiterste nauwkeurigheid, werden alle maatregelen beraamd, alles
+tot in de kleinste bijzonderheden geregeld en geschikt; zoo zelfs, dat de zomer reeds meer dan half verloopen was, eer de
+vloot in zee stak.
+
+</p>
+<p>Wat wenschen en gebeden, wat blijde verwachtingen vergezelden haar, toen zij den steven noordwaarts wendde, om, het spoor
+van Linschoten volgende, door de straat Waigatz naar de open zee te varen, die tot &#8220;de uiterste en rijkste palen van Azi&euml;
+en de verre eilanden van den Oceaan&#8221; reikte. Met welke slinger ringen van hoop en vrees werd de terugkomst van het jacht verbeid,
+dat de blijde heilmare der groote ontdekking naar het wachtende vaderland moest overbrengen. En hoe ruw werd aan alle die
+verwachtingen, aan alle die uitzichten de bodem ingeslagen, toen, op den 15<sup>den</sup> November 1595, vier maanden na haar vertrek, de vloot onverrichter zake terugkeerde en aan Tessels reede het anker uitwierp.
+
+</p>
+<p>Deze uitkomst was toch wel te voorzien geweest. Nauwelijks waren de schepen in de poolzee&euml;n aangekomen, of de geweldige stormen
+en de ontzaglijke, saamgepakte ijsmassa&#8217;s van den daar reeds in volle kracht heerschenden winter, maakten de voortzetting
+der reis onmogelijk. Men had met allerlei tegenspoeden te worstelen gehad: met tegenwind, met felle koude, met ziekten, met
+verdeeldheid tusschen de schippers en bootsgezellen onderling. De met zooveel ophef aangekondigde, met zoo ruime weelderigheid
+uitgeruste, met zoo schitterende verwachtingen aangevangen expeditie was jammerlijk mislukt; zelfs wat men ten vorigen jare
+meende gewonnen te hebben, was nu weder verloren; het vinden van den doortocht onzekerder dan ooit.
+
+</p>
+<p>Het was eene bittere, grievende teleurstelling. De regeering, thans overtuigd dat zij zich door al te lichtvaardige voorspiegelingen
+had laten vervoeren, trok zich terug, en wilde voortaan geene nieuwe poging wagen. Echter verklaarde zij zich bereid, eene
+belooning van vijf-en-twintigduizend pond te schenken aan hem, die het eerst om het noorden heen, China zou bereiken.
+
+</p>
+<p>Wat de regeering des lands niet meer meende te mogen doen, wilde Amsterdam nog eenmaal beproeven. De levensvolle, in macht
+en bloei snel wassende koopstad wilde ten derdenmale de kans wagen, om de ijzeren poorten van het noorden te breken, en dwars
+door de poolzee&euml;n heen, den weg naar het Oosten te openen, waar zoo rijke schatten haar wachtten. De vloot onder Linschoten
+had vergeefs gepoogd zich door de straat Waigatz heen te worstelen: nu nog eenmaal de proef genomen met dien anderen weg,
+door haar geleerden predikant Plancius gewezen, dien weg benoorden Nova-Zembla om. &#8217;t Is waar, in 1594 had Barentsz vergeefs
+beproefd, zich daar een pad door het ijs te openen: maar deze &eacute;&eacute;ne mislukking bewees de onmogelijkheid nog niet. Was zij wellicht
+niet te wijten aan het reeds te ver gevorderde jaargetijde? Had men zich misschien niet te dicht bij de kust van Nova-Zembla
+gehouden? Plancius en Barentsz zelf bleven nog altijd vast gelooven aan het bestaan der open poolzee, en dus aan de mogelijkheid
+om den doortocht te vinden. Betaamde het dan niet der regeering van het krachtig opluikende en vroolijk voorwaarts strevende
+Amsterdam, om, waar zoo groote uitkomst te bereiken viel, voor geene zwarigheden terug te deinzen, en nog eenmaal de stoute
+poging te wagen, die wellicht ditmaal gelukken zou?
+
+</p>
+<p>Zij rustte dan nogmaals twee schepen uit, waarmede de gevaarvolle tocht zou worden ondernomen. De bemanning bestond geheel
+uit vrijwilligers, die zich zelven hadden aangeboden: de ongehuwden hadden de voorkeur, omdat, naar men oordeelde, minder
+sterke banden hen aan het vaderland en eigen woning hechtten. Jacob Heemskerck was schipper en commies op het eene schip,
+waarop Barentsz opperstuurman was; Jan Cornelisz Rijp was met het gezag op het andere schip bekleed. Den 10<sup>den</sup> Mei 1596 verlieten de beide schepen de haven van Amsterdam, en begon die derde &#8220;zeylagie&#8221;, die in vermaardheid de beide vorigen
+ver achter zich zou laten, en waarvan het verhaal eene der aangrijpendste en, in meer dan &eacute;&eacute;n opzicht, eene der hartverheffendste
+bladzijden in onze vaderlandsche geschiedenis zou beslaan. Eene bladzijde, die getuigt van martelend lijden, met onbezweken
+moed gedragen; van schrikkelijke doodsgevaren, met onverschrokken kalmte getrotseerd; van trouwe plichtsvervulling, die van
+weifelen noch flauwen wist; van zelfvergeten en toewijding, tegen elke proef bestand. En dat alles niet voor een enkel oogenblik,
+niet in de bedwelmende opwinding van het woelige slagveld, niet ten aanschouwe van eene juichende schare:&#8212;neen, maar weken
+en maanden lang volgehouden, in <span class="pageno">
+[31]
+</span>kwellende en uitputtende eenvormigheid; maar met nuchtere somberheid en zonder een zweem van dichterlijke betoovering; maar
+alleen, ongezien en onbekend, in een vergeten hoek der wereld, in sneeuw en ijs begraven, te midden van eene ongenaakbare
+wildernis. Aan wie de hoogste lauwer: aan de moedige krijgers, die, bij het schetteren der trompetten en het donderen van
+het geschut, in vervoerende geestdrift ontvlamd, hun geliefden veldheer volgend, zich op &#8217;s vijands drommen werpen, en met
+onwederstaanbare vaart de overmacht voor zich doen wijken, om straks als overwinnaars te keeren; of aan die onverschrokken
+mannen, die, met zoo uiterst gebrekkige wapenen, maanden achtereen, dag aan dag, altijd op nieuw denzelfden kamp moesten voeren
+op leven en dood, den kamp tegen de ondenkbare verschrikkingen van een winter aan de pool; en die dat doen met zoo blijmoedige
+eenvoudigheid, met zoo volkomen gemis van allen ophef, als gold het de meest gewone zaak der wereld? Aan wie de hoogste lauwer?
+Wij beslissen niet: maar dit weten we wel, dat wij hem beklagen, wiens hart niet sneller klopt, wiens oog niet tintelt, wiens
+geest zich niet verkwikt en verheft bij het lezen van het onopgesmukte, na&iuml;ef-eenvoudige, bijkans zouden wij zeggen platte,
+verhaal van hun lijden en strijden; hem, wien de zin ontbreekt voor de waarachtige po&euml;zie, in dat nuchtere dagverhaal verborgen,
+meer dan in zoo menig hoogdravend gedicht.
+
+</p>
+<p>Wij zullen de twee schepen niet op hunne vaart vergezellen. Een nauwkeurige beschrijving dier vaart, op zich zelf reeds niet
+altijd gemakkelijk, is, zonder uitvoerige kaart der kusten en zee&euml;n, die zij bezochten, onverstaanbaar. En zelfs met zoodanige
+kaart voor zich, levert het volgen van den weg, zoo als die in het verhaal van Gerrit de Veer wordt omschreven, eigenaardige
+moeilijkheden op, omdat de oude hollandsche namen, waarmede hij kapen en inhammen, zee&euml;ngten en eilanden, aanwijst, allen
+verdwenen en door anderen vervangen zijn. Maar zulk eene uitvoerige beschrijving der reis is voor ons doel ook niet noodig:
+het is ons voldoende te weten, dat onze onverschrokken zeevaarders, na den 9<sup>den</sup> Juni, op 74&deg; 30&#8242; noorderbreedte, het Beren-eiland, thans Cherry-eiland, en eenige dagen later Spitsbergen, dat zij aanvankelijk
+meenden Groenland te zijn, ontdekt te hebben, omstreeks de helft van Juli, op de hoogte van Nova-Zembla kwamen. Doch toen
+waren de beide schepen reeds niet meer bij elkander. Tusschen Rijp en Heemskerck was verschil van gevoelen ontstaan over de
+richting, die men te volgen had: zij konden het niet eens worden, en gingen toen ieder zijns weegs. Rijp nam reeds spoedig
+daarop de terugreis naar het vaderland aan; maar Heemskerck en Barentsz. worstelden verder en verder, steeds pogende, als
+met geweld, den geheimzinnigen doortocht te openen, die eene bovenmenschelijke macht scheen gesloten te houden. Bange dagen volgden; dagen van wanhopigen strijd tegen den van alle kanten op hen aandringenden vijand, het ijs. In waarheid,
+het was een geweldige kamp, als van man tegen man, een kamp op leven en dood. Nu eens tusschen de reusachtige ijsschotsen
+vastgekneld, en krakend en knarsend opgetild, tot zij bijkans met haar spiegel hoog in de lucht, recht overeind stond; straks
+weder door de aandrijvende massa&#8217;s terug, altijd terug geduwd, tot er nauwelijks, te midden der met dof gedonder voortschuivende
+gevaarten, eene enge wijkplaats overbleef; dan een oogenblik adem scheppende, als het water om haar heen wat ruimer werd,
+om bijkans onmiddellijk daarop alle uitzicht, het naaste verschiet, te zien verzwolgen door den snerpenden sneeuwstorm, die
+de dwarrelende vlokken in dichte wolken voor zich uitjoeg;&#8212;zoo zwoegde en kampte en worstelde de broze kiel, in nevel en ijs
+verloren, dagen en nachten achtereen, als ware zij zelf met leven en bewustheid begaafd. Doch, helaas, de ongelijke strijd,
+hoewel met onbezweken heldenmoed volgehouden, moest eindelijk worden opgegeven. Aan het vinden van den doortocht was niet
+meer te denken; het eenige, wat nu nog overbleef, was zoo spoedig mogelijk naar het vaderland terug te keeren. Maar de geweldige,
+verraderlijke vijand liet de prooi niet los, die hij eenmaal gegrepen had. Al nauwer en nauwer trok hij zijne noodlottige
+kringen om het onwillig wijkende, nog altijd kampende schip; al dichter en dichter schoven de ijsmassa&#8217;s opeen; met onverpoosd
+geweld gierde de bulderende storm, de schotsen voor zich uit drijvende en de grauwe lucht met verblindende wolken van sneeuw
+vervullende; de hoog opgekruide schotsen en ijsbergen kraakten en spleten met donderend geloei van elkander; het schip dreigde
+ieder oogenblik te splijten en in den afgrond te zinken...
+
+</p>
+<p>&#8220;Het was soo schrikkelyck om te hooren ende te sien,&#8221; zegt Gerrit de Veer, &#8220;dat iemant de hairen te bergen stonden van dit
+afgryselyck schouwspel.&#8221;&#8212;
+
+</p>
+<p>Deze doodstrijd duurde kort. Op den 1<sup>sten</sup> September zat het schip voorgoed vastgevroren; het ijs was even onbewegelijk als het vaste land; het vaartuig zou dat jaar
+niet meer vlot worden. De vreeselijke waarheid, die men zich zoolang had gepoogd te ontveinzen, stond dan nu onloochenbaar
+voor ieders oogen: de kleine schare der schipbreukelingen moest hier, in eene onbekende haven der poolzee, den winter doorbrengen.
+Wat dit inhad, konden zij zich bezwaarlijk voorstellen, ook al waren de verschrikkingen dezer onherbergzame streek hun sinds
+lang niet onbekend. Maar &#8220;zij gaven &#8217;t Godt op, en verwachtten hulpe van Hem.&#8221; Met zwijgende, doch verre van lijdelijke onderwerping, togen zij dadelijk aan den arbeid, om zich een huis te bouwen, &#8220;om te beter voor de coude ende wilde beesten beschermd te blyven.&#8221; Gelukkig vonden zij op de kust eene groote menigte drijfhout, door den storm herwaarts aangevoerd; wat ontbrak moest het
+schip leveren. Zes weken lang duurde de arbeid, eer de nederige woning voltooid was: op den 25<sup>sten</sup> October sliep de geheele bemanning voor het eerst in het huis. Doch een hunner, de timmerman, sliep toen reeds sedert meer
+dan een maand in eene sleuf van het ijs, waar zij het lijk hadden nedergelegd, omdat het onmogelijk was, in den metaalharden
+grond een graf voor den gestorven makker te delven. Nu de <span class="pageno">
+[32]
+</span>woning voltooid was, werd het schip grootendeels ontladen, de proviand in het huis gehaald, en het uurwerk gesteld, dat nog
+voor een poos de trage vlucht des tijds zou aanwijzen, tot het eindelijk ook stil zou staan onder de verstijvende aanraking
+van de kille hand des winters, die nu met al zijne verschrikkingen en ijselijkheden naderde.
+
+</p>
+<p>Want de vreeselijke poolnacht stond voor de deur. Al meer en meer slonk de zonneschijf, al kleiner en kleiner werd de boog,
+dien zij aan den hemel beschreef; eindelijk, op den 3<sup>den</sup> November, zagen zij niet meer dan, voor een korte poos, den bovenrand der zon: toen ging zij onder, om gedurende vele weken
+niet meer boven de kimmen te rijzen. Hand over hand nam nu de koude toe; de kleederen der ballingen waren stijf bevroren,
+hunne schoenen als metaal; zoodat zij verplicht waren, zich van het hoofd tot de voeten in vossevellen te wikkelen. Niets
+was meer veilig voor de felle beet van den nijdigen winter: de klok stond stil, het bier verstijfde, de spaansche wijn bevroor
+en moest gesmolten worden. Het vuur verwarmde hen niet, al zengde het hunne kleederen, en al maakte de rook in de woning hen
+bijkans blind. Dagen en dagen achtereen daalde er als een zondvloed van sneeuw uit de zwarte wolken; het huis was tot aan
+den nok begraven; wilde men naar buiten gaan, dan moest men door de schouwe uitklimmen, of zich, met ongeloofelijke inspanning,
+een pad banen door de opgehoopte, vastgevroren sneeuw. En den vermetele, die het waagde, de woning te verlaten, hem grijnsde
+daar buiten de dood aan. Zoo schrikkelijk werd bijwijlen de koude, &#8220;dat,&#8221; schrijft de Veer, &#8220;wij malcanderen deerlyck aansaghen, vreesende soo &#8217;t alsoo voortaen noch couder soude worden, dat wij van de coude souden
+hebben moeten vergaen; want wat vier wij maecten, soo conden wij ons effenwel niet verwarmen.&#8221;&#8212;Om zich tegen dien vreeselijken vijand eenigermate te beschermen, hadden zij, in den avond van den 7<sup>den</sup> December, alle spleten en openingen in de woning en ook den schoorsteen dicht gestopt, en een steenkolenvuur aangelegd. Na
+zich aldus te goed te hebben gedaan, ging ieder in zijne kooi liggen, &#8220;welgemoet synde van de vercreghen warmte, ende langen tyt met malcanderen pratende.&#8221; Maar allengs werden allen door eene zonderlinge duizeligheid en bedwelming overvallen, en snakten zij naar lucht, zonder
+twijfel hadden allen deze verkwikking met den dood moeten bekoopen, indien niet een hunner de kracht en de tegenwoordigheid
+van geest had gehad, om de deur open te stooten. De man stortte bedwelmd op de sneeuw neder; maar de scherpe lucht, die binnendrong,
+redde zijn en aller leven.
+
+</p>
+<p>Zoo kroop, onder bijkans duldeloos lijden, de maand December voorbij, en begon het nieuwe jaar 1597, &#8220;met noch grooter peryckel, coude ende ongemack.&#8221; Sneeuwstormen en felle vorst maakten het uitgaan onmogelijk; toch werd, naar oud-hollandsch gebruik, de Driekoningen-avond
+feestelijk in de eenzame woning gevierd. Van den nog overgebleven wijn werd eene karige hoeveelheid voor den dag gehaald;
+van meel, eigenlijk bestemd om er kardoezen mede te pappen, werden koeken gebakken, en ieder man kreeg een harde scheepsbeschuit,
+om die in zijn pover rantsoen wijn te doopen. &#8220;Wy waren soo vrolyck,&#8221; zegt de Veer, &#8220;alsof wy t&#8217;huis een kostelycken maeltyt gehadt hadden.&#8221; De konstabel werd door het lot als koning aangewezen; en in blijmoedige eenvoudigheid des harten vierden allen feest, zooveel
+mogelijk hunne bittere ellende vergetende.
+
+</p>
+<p>Drie dagen later kon men, door het schemerlicht, bemerken, dat &#8220;de zon reeds in syn weeromkeeren was, nae ons toe, welcke gedachtenisse ons niet weynich verheuchde.&#8221; En inderdaad, den 24<sup>sten</sup> Januari zagen de Veer en Heemskerck, aan het strand wandelende, de zon boven de kimmen verschijnen. In blijde verrassing
+spoedden zij zich naar de woning, om dit heugelijk nieuws mede te deelen: maar Barentsz, &#8220;als een cloeck ervaren stuerman, wilde dat gheensints gelooven, als omtrent veertien dagen noch voor den tyt synde.&#8221; Twee mistige en stormachtige dagen volgden en maakten nieuwe waarnemingen onmogelijk; maar op den 27<sup>sten</sup> Januari, bij heldere lucht, werd de zon duidelijk door allen gezien. Wel kon niemand dit zonderling verschijnsel verklaren,
+en is daar ook na dien tijd veel over getwist: maar toch schijnt het feit, dat de Hollanders, op ruim 76&deg; nooderbreedte, den
+24<sup>sten</sup> Januari de zon weder boven den horizon hebben gezien, bezwaarlijk te loochenen. Wij zullen ons in deze kwestie niet verdiepen,
+maar, zooals de Veer zegt, daarover &#8220;denghenen laten disputeren, die haer professie daervan doen.&#8221;
+
+</p>
+<p>De terugkeer der zon bracht evenwel geene verlichting in hun lijden. Integendeel: de nijpende koude bleef met onverzwakte
+kracht heerschen; de vossen, waarvan zij er zoovelen in de uitgezette vallen gevangen hadden, verdwenen met den wijkenden
+poolnacht, om weder plaats te maken voor hunne onverzoenlijke, geduchte vijanden, de witte beren, met wie bijna dagelijks
+de kamp om het leven moest worden gestreden. Traag, somber en akelig kropen de dagen voort; de voorraad der levensmiddelen
+slonk; en nog was er geen uitzicht op vertrekken: de haven was geheel gevuld met hoogopgestapelde ijsbergen. Eindelijk, in
+de eerste dagen van Mei, toen er eenige opening in het ijs gekomen was, begonnen de manschappen onder elkander te overleggen,
+om aan Barentsz te vragen of &#8220;het niet meer dan tyt werd om van daer te komen; maer elck ontsach sich, den schipper dat te kennen te geven.&#8221;&#8212;Toen zij zich, een paar dagen later, vermanden hem daarover te spreken, antwoordde Barentsz, dat hij nog tot het einde
+der maand Mei wilde wachten; maar dat zij intusschen de twee booten gereed mochten maken, om daarmede, zoo er geen ander middel
+was, van het eiland te geraken.
+
+</p>
+<p>Met zwijgende onderwerping togen de manschappen aan den arbeid, om, met de uiterste inspanning van hunne uitgeputte krachten,
+de broze schuiten te timmeren, waarop nu hunne gansche verwachting was gebouwd. Weken gingen voorbij eer de booten zoover
+gereed waren, dat &#8220;de victualie ende het ander goet uyttet huys kon worden gesleept.&#8221; De schuiten werden langs een in het ijs gegraven of in de sneeuw <span class="pageno">
+[33]
+</span>gedolven pad naar het strand gesleept, en den 13<sup>den</sup> Juni in zee gelaten. Nu, &#8220;sich aen Godts genade overgevende&#8221;, verlieten de pelgrims het onherbergzame strand, waar zij langer dan zes maanden hadden vertoefd. Er waren twee zieken onder
+de bemanning: Barentsz zelf en zekere Claes Andriesz; in iedere boot werd er een opgenomen.
+
+</p>
+<p>Zoo begon, op den 14<sup>den</sup> Juni 1597, de &#8220;avontuerlycke ende gevaerlycke&#8221; reis, waarbij men zich wederom door het ijs moest heenworstelen, en in twee open booten de verschrikkingen trotseeren eener
+vaart dwars door de poolzee. Nog eene laatste, smartelijke beproeving was hun weggelegd. Op den 20<sup>sten</sup> Juni lag Willem Barentsz in de boot, de kaart naziende, die de Veer van de ontdekte landen en zee&euml;n had gemaakt. Doodkrank
+en uitgeput, had de kloeke held nog niets van zijne vrome blijmoedigheid verloren; nog altijd hoopte hij, met Gods hulp, zijne
+taak te zullen volbrengen. Op zijne volgende reize, zoo sprak hij, zou hij ten noordoosten van de Noordkaap omvaren, en aldus
+beproeven den doortocht te vinden. Terwijl hij dus met hen sprak, kwam de bootsman van het andere vaartuig bij hen aan boord,
+en bracht de tijding dat Claes Andriesz het niet lang meer maken zou.&#8212;&#8220;Mij dunkt, hernam Barentsz, dat het met mij ook niet
+lang meer duren zal.&#8221; Na eene korte pooze sprak hij tot de Veer: &#8220;Gerrit, geef mij wat te drinken.&#8221; Toen hij gedronken had,
+sloeg hij zijne oogen op de Veer: eene stuiptrekking overviel hem, en plotseling blies hij den adem uit.
+
+</p>
+<p></p>
+<div id="d0e284" class="divFigure">
+<p class="legend"><img border="0" src="images/p1873-033.jpg" alt="Voorwerpen, in de hut gevonden."></p>
+<p class="figureHead">Voorwerpen, in de hut gevonden.</p>
+</div><p>
+
+</p>
+<p>Geen wonder, dat zijn dood eene algemeene verslagenheid onder de schepelingen teweegbracht. Barentsz was inderdaad de ziel,
+het denkende hoofd de ware leider der gansche expeditie geweest; en deze nederige, kloeke, vrome, trouwe man, met onwankelbare
+volharding op zijn post blijvende tot het uiterste oogenblik, heeft het niet verdiend dat zijn beeld in de schaduw is getreden
+voor dat van Heemskerck, wiens heldhaftige dood misschien niet opweegt tegen de minder schitterende toewijding en zelfverloochening
+van Barentsz.
+
+</p>
+<p>Toch, hoe zwaar hen dit verlies van hun leidsman en gids, &#8220;op wien sy, naest Godt, het meest betrouwden&#8221;, ook treffen mocht, zetten zij den tocht voort, tot zij eindelijk, ondanks alle bezwaren en moeilijkheden, omstreeks half
+Augustus, de kust der Witte-zee bereikten. Hoe zij aldaar, van russische schippers, bericht ontvingen omtrent Rijp; hoe deze
+zelf straks tot hen kwam, hen van het noodige voorzag en aan boord van zijn schip nam; hoe zij den 6<sup>den</sup> October te Amsterdam aankwamen, en daar, in hunne opzienbarende kleederdracht van vossevel, voor burgemeesteren werden geleid,
+om verslag van hunne reize te doen:&#8212;dit alles is algemeen bekend.
+
+</p>
+<p>De stoute onderneming had ten derden male gefaald, en werd nu niet weder hervat. Reeds had eene hollandsche vloot, door amsterdamsche
+kooplieden uitgerust, onder leiding van de gebroeders Houtman, den bekenden weg om de kaap de Goede Hoop naar Indi&euml; ingeslagen,
+en was in de Indische-zee verschenen. Weldra zou daar de eerste schakel worden gelegd dier breede reeks van koloni&euml;n en nederzettingen,
+<span class="pageno">
+[34]
+</span>waarmede de oud-nederlandsche republiek, in de dagen harer macht, de wereld omspande, en waarvan de overblijfselen nog voor
+ons de levende gedenkteekenen zijn van de groote daden onzer vaderen. Het belang van den handel vorderde de gevaarlijke en
+onpraktische poolreizen niet langer; en de tijd was nog niet gekomen, dat men zulke expedities louter uit liefde tot de wetenschap
+zou ondernemen. Bovendien: men mag het betwijfelen of dat motief voor onze vaderen wel krachtig genoeg zou zijn geweest, om
+hen aan te sporen tot zoo volhardende pogingen, als zij zich ten behoeve van hun handel hebben getroost.
+
+
+</p>
+<p class="div2"></p>
+<h2 class="label">III.</h2>
+<p>V&oacute;&oacute;r de woning, waarin de ballingen zoo bitter lijden hadden doorworsteld, werd verlaten, had Barentsz &#8220;te voren een cleyn cedelken geschreven en in eene musketmate gedaen, ende &#8217;t selfde in den schoorsteen opgehangen, daerinne
+verhaelt stont hoe wij uyt Hollant daer gecomen waren, om te zeylen nae &#8217;t Coninckrijcke van China, ende wat ons aldaer op
+&#8217;t lant bejegent was, ende alle ons wedervaren, op avontuer offer yemant nae ons quame, dat die weten mocht wat ons bejegent
+was ende hoe &#8217;t ons gegaen hadde, hoe wij ter noot het huys gemaect ende daer thien maehden huys gehouden.&#8221;
+
+</p>
+<p>Op avontuur of er iemand na hen kwam! Maar er kwam niemand. Jaar aan jaar spreidde de sombere poolnacht zijn sluier uit over
+de onherbergzame wildernissen van Nowaja-Semlja&#8212;om het eiland bij zijn waren naam te noemen; jaren en jaren achtereen zond
+de onverbiddelijke winter zijne sneeuwstormen uit, en dekte de verlaten woning met eene akelige doodswade: er kwam niemand,
+om het droef verhaal hunner rampen, door Barentsz zelf te boek gesteld, te lezen. De tocht der Hollanders en hunne overwintering
+op Nova-Zembla, in het vaderland niet vergeten, was ook in de gewesten van het hooge noorden in de herinnering blijven voortleven,
+en daar bijkans tot eene legende geworden, eene dier vele wondervolle verhalen, die de eenzame zwervers op deze schaars bezochte
+zee&euml;n elkander mededeelen, als zij, in de eindelooze nachtwake, samenscholen rond het knappende vuur. Dat er ook nog andere,
+tastbare herinneringen van dit feit waren overgebleven, wie vermoedde het?
+
+</p>
+<p>En toch&#8212;het avontuur, door Barentsz voorzien, zou inderdaad plaats grijpen. In het najaar van 1871 zwierf de noorweegsche
+gezagvoerder Elling Carlsen, met zijn sloepschip Solid, van Hammerfest, ter walrusvangst uitgevaren, langs de kusten van Nowaja-Semlja.
+Den 19<sup>den</sup> September bevond hij zich nabij de plaats, waar de Hollanders den winter van 1596 op 1597 hadden doorgebracht. De booten
+werden uitgezet; kapitein Carlsen ging aan land, waar een half ingestort huis zijne aandacht getrokken had, en stond nu weldra
+op de plek, waar, na het vertrek van Barentsz en zijne lotgenooten, alzoo sedert ruim tweehonderd-vier-en-zeventig jaren,
+voor zoover wij weten, geen menschelijk wezen den voet had gezet. Wat de noorweegsche gezagvoerder daar vond, wordt uitvoerig
+medegedeeld in een artikel van het te Hammerfest verschijnende dagblad Finmarksposten, dat, in zijn nommer van 12 November
+1871, een verslag geeft van de reis van kapitein Carlsen, en omtrent zijne ontdekking van het winterverblijf der Hollanders
+het volgende meldt.
+
+</p>
+<p>&#8220;Het was op dezelfde plaats, waar Barentsz en zijne ongelukkige lotgenooten in 1596 aan wal waren gekomen, en bij de ru&iuml;nen
+van de door deze zeventien Hollanders tot eene eenvoudige winterwoning opgetrokken hut, dat kapitein Carlsen, op den 9<sup>den</sup> September 1871, stond. Hij onderzocht zoogoed mogelijk de plaats; maar hij verkeerde in omstandigheden, die het voor hem
+noodzakelijk maakten, van ieder geschikt oogenblik gebruik te maken om zijne reis te vervolgen, waarvan het einddoel, namelijk
+den terugweg door de Kara-zee langs de oostkust van Nowaja-Semlja te nemen, moeilijk te bereiken was, te meer daar het reeds
+laat in het najaar begon te worden. Om die reden moest hij reeds den 10<sup>den</sup> September, v&oacute;&oacute;r het onderzoek nog was afgeloopen, weder onder zeil gaan. Den 10<sup>den</sup> en 11<sup>den</sup> hield hij het kruisende; maar des avonds moest hij naar de IJshaven terugkeeren, waardoor hij den 12<sup>den</sup> September zijn onderzoek kon hervatten. Den 13<sup>den</sup> ging hij weder onder zeil; maar &#8217;s avonds moest hij wederkeeren en ankeren, zoodat op den 14<sup>den</sup> het onderzoek kon worden voltooid. Het huis, dat zoogoed als geheel was ingestort, was, om zoo te zeggen, bedekt en bijna
+hermetisch verborgen onder eene dikke laag ijs. Ook de voorwerpen, die in de woning gevonden werden, waren bijna geheel met
+eene ijskorst bedekt; en waarschijnlijk moet het juist aan deze bedekking met nimmer wegdooiend ijs worden toegeschreven,
+dat velen der gevonden voorwerpen nog zoo verbazend goed bewaard zijn gebleven, zoodat men geneigd zou zijn te onderstellen
+dat zij eerst kort geleden daar waren achtergelaten, veeleer dan dat zij gedurende bijna drie eeuwen daar onverzorgd hadden
+gelegen. Voor zoover kapitein Carlsen kon waarnemen, was het huis zestien ellen lang en tien ellen breed geweest, en in elkander
+gespijkerd van 1 a 1&frac12; duims dikke en 14 a 16 duims breede vuren of greenen planken. Gedeeltelijk waren voor het huis gebezigd
+overblijfselen van het verongelukte schip, waarvan nog aan het strand eenige inhouten van eikenhout werden gevonden. Het huis
+scheen vijf kooien of britsen te hebben bevat, die aan de bewoners tot slaapplaatsen hadden versterkt. Er werden vijf scheepskisten
+gevonden, die echter te veel vermolmd waren om te kunnen worden medegenomen. In twee kisten werden eenige werktuigen gevonden,
+zoo als eenige vijlen, een boorhandvat met boorijzer, twee passers, eenige kalfaatijzers, eenige prenten, eene fluit, stukken
+van instrumenten, waarschijnlijk voor de scheepvaart gebruikt; alsmede eenige boeken in de hollandsche taal: welke laatsten
+het wel ontwijfelbaar maken, dat de gevonden voorwerpen inderdaad overblijfselen zijn van Barentsz en zijne kameraden van
+het jaar 1597. Ongeveer in het midden van het huis, daar <span class="pageno">
+[35]
+</span>waar de stookplaats is geweest, stond een groote scheepsbrandvoet van ijzer, waarop nog twee koperen ketels stonden; een paar
+eetbakjes waren zoo vergaan, dat men alleen het koperen beslag daarvan kon medenemen. Verder werden er eenige kandelaars en
+drinkkannen van tin of compositie, een breekbijtel, een paar geweerloopen, een geweerslot, een slaguurwerk met bijbehoorende
+metalen klok en lood, eene groote ijzeren kist, een slijpsteen, een paar speren en een hellebaard, alsmede eenige kleine voorwerpen
+gevonden. Carlsen zegt dat er om en beneden het huis overblijfselen van eenige groote fusten werden gevonden, die van ijzeren
+hoepels waren voorzien geweest; maar de duigen, zoowel als de hoepels, waren zoo verteerd, dat niets daarvan kon worden medegenomen.
+Voor dat kapitein Carlsen de plek verliet, liet hij in de nabijheid van het huis een baak oprichten, waarop hij een balk plaatste
+van tien ellen lengte. In de baak werd eene flesch van dubbel blik nedergelegd, waarin een verslag van zijn verblijf aldaar
+op 13 September 1871, en dat hij nalatenschap van menschen had gevonden: die aldaar hadden overwinterd, waarschijnlijk van
+den hollandschen kapitein Barentsz. en zijne manschappen, in den winter van 1596&#8211;1597.&#8221;
+
+</p>
+<p>Tot dusverre de Finmarksposten.<a id="d0e344src" href="#d0e344" class="noteref">1</a> Kapitein Carlsen nam de in de hut gevonden voorwerpen, de nalatenschap van Barentsz en zijne tochtgenooten, zoo veel hem
+dat doenlijk was, mede, en kwam den 4<sup>den</sup> November behouden te Hammerfest aan. Daar bevond zich toen een engelsch toerist, met name Elis. C. Lister Kay. Deze had nauwelijks
+van de ontdekking van kapitein Carlsen gehoord, of hij wendde pogingen aan om de medegebrachte overblijfselen machtig te worden:
+en reeds den 14<sup>den</sup> November gingen al de gevonden voorwerpen in eigendom over aan den heer Lister Kay, die ze mede naar Engeland nam.
+
+</p>
+<p>In het begin van het jaar 1872 werd ook hier te lande door de dagbladen de tijding verspreid, dat men op Nova-Zembla, ter
+plaatse waar Barentsz overwinterd had, verschillende voorwerpen, en daaronder ook boekwerken in de hollandsche taal, had gevonden.
+
+</p>
+<p>Dit bericht had ook de aandacht getrokken der regeering, die weldra andere inlichtingen deed inwinnen, en straks met den nieuwen
+eigenaar der gevonden voorwerpen onderhandelingen aanknoopen, welke tot de meest gewenschte uitkomst leidden. De geheele verzameling
+werd, met de daarbij behoorende, de echtheid stavende documenten, door den heer Lister Kay, met groote edelmoedigheid, aan
+de nederlandsche regeering afgestaan, voor denzelfden prijs, waarvoor hij die van kapitein Carlsen had gekocht.
+
+</p>
+<p>Zoo werden, dankzij de tijdige tusschenkomst en waakzaamheid der regeering, deze relikwie&euml;n uit onzen heldentijd voor Nederland
+bewaard. Zij deed evenwel nog meer en beter dan deze voorwerpen aankoopen: zij droeg ook aan den bekwamen adjunct-archivaris
+des Rijks, Jhr. Mr. J. K. J. de Jonge, de taak op, een verslag uit te brengen over en eene beschrijving te maken van de op
+Nowaja-Semlja gevonden en aangekochte voorwerpen. Aan beter handen dan aan die van den zoon van den schrijver van Ne&ecirc;rlands
+Zeewezen, door hem zelf op nieuw verrijkt uitgegeven, van den geschiedschrijver der vestiging van ons gezag in Indi&euml;, kon
+deze taak wel niet worden opgedragen. Hoe hij haar heeft vervuld:&#8212;daarvan moge de algemeene belangstelling getuigen, waarmede
+zijn van zoo degelijke studie getuigend boekske<a id="d0e359src" href="#d0e359" class="noteref">2</a> door het publiek is ontvangen: eene belangstelling, zeker wel niet alleen het gevolg van de eigenaardige aantrekkelijkheid
+van het daarin behandelde onderwerp.
+
+</p>
+<p>Door de welwillende tusschenkomst van den heer de Jonge, waarvoor hem openlijk de dank worde gebracht, is ons de gelegenheid
+verschaft geworden, van de gevonden voorwerpen teekeningen te laten vervaardigen, welke wij den lezers der Aarde hiernevens
+aanbieden. Eene korte toelichting bij deze platen zal hun, vertrouwen wij, niet onwelkom zijn. Wij ontleenen die aan de beschrijving,
+door den heer de Jonge van deze voorwerpen gegeven.
+
+</p>
+<p>Het instrument, op <a href="#d0e127">bladz. 28</a> afgebeeld, is een koperen plaatje, waarop een schroefje is bevestigd, dat vroeger met de hand kon worden bewogen, maar nu
+is vastgeroest. Waarvoor dit instrument eigenlijk werd gebruikt, is moeilijk te bepalen; waarschijnlijk moest het dienen bij
+het onderzoek naar, of de bepaling van de miswijzing van het kompas. De heer de Jonge vermoedt dat dit het door Plancius,
+den leermeester van Barentsz, uitgedachte instrument is, om daarmede op het Astrolabium de lengte op zee af te meten en te
+berekenen.
+
+</p>
+<p>De groep voorwerpen, op <a href="#d0e149">bladz. 29</a> afgebeeld, behoeft ter nauwernood beschrijving. Wij zien hier een fraai bewerkten degengreep, de punt van een hellebaard,
+een paar kandelaars en drinkkannen, waarvan vooral een door sierlijken vorm uitmunt; voorts een fluit, eenige koperen musketmaten,
+die aan een bandelier over den schouder werden gedragen; een hang- of kogelslot; een medaillon met beeldwerk, vermoedelijk
+als koopmansgoed medegenomen.
+
+</p>
+<p>Op de plaat, <a href="#d0e284">bladz. 33</a>, trekt het eerst onze aandacht, het overschot van eene zeer geschonden ijzeren kist; met daarbij behoorend hengsel of handvat;
+en eenige andere losse ijzeren stukken. In de kist bevindt zich eene ijzeren doos, tot berging van geldswaarde. Voorts een
+ijzeren kooktoestel, zoogenaamde brandvoet, in het midden der woning gevonden; benevens een paar ketels, die op dat kooktoestel
+stonden. Eindelijk nog een slot en een paar schoenen.
+
+</p>
+<p><a href="#d0e394">Bladz. 36</a> geeft ons te aanschouwen wat er van het uurwerk is overgebleven. Bij dit rader-uurwerk of &#8220;orlogie&#8221;, zoo als de Veer het
+noemt, behoorden eenige gewichten, en ook een metalen klok, die mede bewaard <span class="pageno">
+[36]
+</span>is gebleven, en vermoedelijk op het uurwerk, dat tegen den wand hing, heeft gestaan.
+
+</p>
+<p>Onder de verdere voorwerpen verdienen vooral ook de aandacht drie boeken, een in folio, in lederen band met koperen sloten;
+een in kwarto, en een in klein octaaf, in perkamenten omslag. De foliant, die veel geleden heeft, bestaat uit twee deelen;
+het eerste, waarvan de titel is verloren gegaan, is &#8220;Die Cronycke van Hollant, Zeelant ende Vrieslant, tot den jare 1517 etc., tot Delft by Aelbert Hendricxz, woonende op &#8217;t Merctvelt,
+anno 1585&#8221;.&#8212;De bewaard gebleven titel van het tweede deel luidt aldus: &#8220;Kort waerachtig verhael van de regeringhe ende de gedenckweerdichste geschiedenissen, welcke, in de Gravelijckheyt van Hollant,
+Zeelant ende Vrieslant ende daaromtrent geschiet zijn, sedert den tijd dat die Hoochgeboren Carel van Bourgondi&euml;n, Philippi
+sone, vijfde Keyzer des Roomschen Rycx van dien name, door opdracht van den Welgheboren Hertoghe Georgii van Sassen gedaen,
+ende hoe hy in de voornoemde Gravelyckheden gheregeert heeft, ende voorts totten jare duysend vijfhondert vier en tachentich,
+met vlijt ende neerstichheit te samen gebracht by my Albert Hendricxz, woonende op &#8217;t Merctvelt, anno 1585.&#8221;
+
+</p>
+<p></p>
+<div id="d0e394" class="divFigure">
+<p class="legend"><img border="0" src="images/p1873-036.jpg" alt="Het uurwerk in de hut gevonden."></p>
+<p class="figureHead">Het uurwerk in de hut gevonden.</p>
+</div><p>
+
+</p>
+<p>De kwartijn heet: &#8220;Die zeevaart ofte conste van ter zee te varen, van den excellenten pilote Mr. Peetor de Medina, Spaignaert, enz; met noch
+een ander nieuwe onderwijsinghe op de principaelste puncten der navigatie, van Michel Coignet.&#8221; Dit boek is in het jaar 1580, bij Hendrick Hendricksen te Antwerpen gedrukt.
+
+</p>
+<p>Het kleinste boekje eindelijk, in vorm aan een zakboekje gelijk, is getiteld: &#8220;D&#8217;Historie ofte beschrijvinghe van het Groote Rijck van China, eerst in Spaensch beschreven door Mr. Jan Gonzales van Mendoza,
+monnik van d&#8217;oorde van St. Augustijn, ende nu uyt het Italiaensch nieuws in Nederlandsche tale overgebracht (door Cornelis
+Taemsz), ghedruckt by Jacob de M.... boekdrucker der stad Alcmaer, voor Cornelis Claesz, boekverkooper woonende op &#8217;t Noord......
+vergulden bijbel tot Hoorn, a&ordm;.....&#8221;&#8212;De heer de Jonge vermoedt, dat dit boekje in of omstreeks 1595 in het licht is verschenen.
+
+</p>
+<p>Even opmerkelijk is eene gansche collectie van prenten, afdrukken van kopergravuren. Blijkbaar zijn deze <span class="pageno">
+[37]
+</span>platen stijf op elkander bevroren geweest, en waarschijnlijk in dien toestand, door den val van een of ander hard voorwerp,
+gebroken, zoodat zij, bij daarop volgende ontdooiing, tot eene onafscheidbare massa zijn saamgeperst. Vermoedelijk zijn deze
+prenten als koopmansgoederen medegenomen.
+
+</p>
+<p>Een eigenaardigen indruk maken zij op u, deze onaanzienlijke, zeer alledaagsche voorwerpen, eenvormig grijs van kleur, en
+voor het meerendeel, wat althans de grooteren betreft, meer of minder geschonden. Relikwie&euml;n zijn het inderdaad: op zich zelf
+zonder waarde, maar al hunne waarde en al hunne beteekenis ontleenende aan hunne geschiedenis, aan de machtige, groote, aandoenlijke
+herinneringen, die zij opwekken. Voorwaar, wel moogt gij ze met eerbied aanstaren: met niet minder eerbied dan zoo menig wapen,
+in den strijd met vaste heldenhand gevoerd, zoo menige vlag, op het slagveld met kogels doorhageld of op den vijand veroverd.
+Ook deze voorwerpen zijn trofee&euml;n, tropee&euml;n van een ernstigen, geduchten, tot uitputtens en bezwijkens toe volgehouden, en
+toch, naar der menschen schatting, haast roemloozen strijd. Ook zij getuigen van de groote daden, van het lijden en strijden,
+het werken en worstelen en streven onzer vaderen, in den schoonsten tijd onzer historie. En daarom, ze met eerbiedige belangstelling
+begroet, die relikwie&euml;n uit onzen heldentijd, deze in hunne nederigheid zoo kostbare overblijfselen uit de krachtvolle, heerlijke
+jeugd onzes volks, waarvan het verhaal ons schier als nauw geloofbare mythe in de ooren klinkt, Och, of ze vermochten iets
+op te wekken van dien geest, die de vaderen tot deze dingen in staat stelde, maar van de kinderen welhaast geweken schijnt.......
+
+</p>
+<p></p>
+<div class="divFigure">
+<p class="legend"><img border="0" src="images/p1873-037.jpg" alt="De hut op Nova-Zembla. Facsimile van eene oude prent van 1598."></p>
+<p class="figureHead">De hut op Nova-Zembla. Facsimile van eene oude prent van 1598.</p>
+</div><p>
+
+</p>
+<p>Nog eene bede. Der regeering dank voor haar zorgzamen ijver in het verwerven van dezen schat, die voor immer verloren scheen.
+Maar nu dan ook dien schat niet weggestopt in een of ander onbekend en ongeschikt lokaal; nu gezorgd voor eene behoorlijke
+bewaarplaats. Men heeft toch niet afgezien van het zoozeer aanbevelenswaardige denkbeeld, om deze voorwerpen, die zeker wel
+het belangrijkste deel hebben uitgemaakt van het schamele ameublement der woning onzer kloeke ballingen, weder zooveel mogelijk
+in hunne natuurlijke omgeving te plaatsen, in de welbekende, zoo licht na te bootsen hut? Dan eerst zouden zij tot hun volle
+recht komen, en niet, als in een winkel, ordeloos op een hoop behoeven te staan. De vraag naar de kosten mag en kan toch hier
+geene vraag zijn. Worde dan het goed begonnen werk niet ten halve gedaan: maar toone Nederland&#8212;maar al te zeer het <span class="pageno">
+[38]
+</span> verwijt verdienend, dat het de schatten van zijn verleden veronachtzaamt en verloren laat gaan&#8212;althans ditmaal, dat het de
+gedenkteekenen zijner historie weet te waardeeren, door hun de plaats te bereiden, waarop zij aanspraak hebben.
+
+
+
+</p>
+<p></p>
+<hr class="noteseparator">
+<div class="notetext">
+<p class="notetext"><a id="d0e344" href="#d0e344src" class="noteref">1</a> Dit bericht is overgenomen uit het boekje van Jhr. Mr. J. K. J. de Jonge, waarop wij straks terugkomen.
+</p>
+</div>
+<div class="notetext">
+<p class="notetext"><a id="d0e359" href="#d0e359src" class="noteref">2</a> Nova-Zembla.&#8212;De voorwerpen door de nederlandsche zeevaarders na hunne overwintering aldaar in 1597 achtergelaten en in 1871
+door kapitein Carlsen teruggevonden, beschreven en toegelicht door Jhr. Mr. J. K. J. de Jonge, Adjunct-Rijksarchivaris.&#8212;Uitgegeven
+op last van Zijne Excellentie den Minister van Buitenlandsche Zaken, Baron Gericke van Herwijnen.&#8212;&#8217;s Gravenhage Martinus Nijhoff.
+1872.
+</p>
+</div>
+<p class="div1"></p>
+<h1>De Ru&iuml;ne van Allerheiligen.</h1>
+<p>Niet ver van het dorp Ottenh&ouml;fen, midden in een der schoonste berglandschappen van het schilderachtige Schwarzwald, verheffen
+zich, op eene romantische, eenzame plek, de ru&iuml;nen van de weleer zoo beroemde abdij van Allerheiligen. Een heerlijke weg,
+door prachtige, indrukwekkende bosschen, waar eeuwenheugende, koninklijke beukenstammen, fier en krachtig, als de zuilen van
+een gothischen dom, ten hemel rijzen; waar ge, beurtelings rijzende en dalende, voortwandelt in de koele schaduw dier breede
+forsche takken, die met hun dicht gebladerte als eene groene tente boven uw hoofd uitspannen, en u bijwijlen geheel omhullen
+met de geheimzinnige schaduwen van het ongeschonden woud;&#8212;zulk een onvergetelijke weg voert u naar de oude abdij.
+
+</p>
+<p>Hoe heerlijk ligt het daar, het nu verlaten heiligdom, in de frissche groene bergvallei, twee duizend voeten boven de zee,
+omringd door statige berghellingen, door prachtige rotsen, door een breeden gordel van eeuwenheugende wouden; terwijl in de
+nabijheid de kristallen bergstroom murmelt en ruischt en zijn melodisch lied zingt. Voorwaar, de mannen, die zich hier eene
+woonstede kozen, zij hadden een geopend hart om de po&euml;zie der natuur te verstaan en te gevoelen. Hoe stil en vredig is het
+hier, ver, ver van de onrustige wereld met haar luidruchtig, haar bedwelmend, haar verdoovend, hart en gemoed zoo vaak verstompend
+gewoel en gerucht. Hier ademt kalmte, heilige vredige kalmte, u tegen; hier zijt ge alleen, alleen met u zelf, alleen met
+God, wiens stemme bijna hoorbaar om u ruischt. O, hoe menig gewond, verstooten, onrustig, boetvaardig hart mag hier, in deze
+ernstige eenzaamheid der ongerepte natuur, in de plechtige stilte dier gewijde muren, rust en verademing gevonden hebben:
+rust en verademing, overal elders vergeefs gezocht. Hoe menige zwerveling op de hobbelige, moeilijke levensbaan mag hier eindelijk,
+zorgens en zwervens en strijdens moe, zijn neergezonken, met die &eacute;&eacute;ne bede op de lippen, uit het verbrijzelde, afgetobde hart opgeweld: vrede! vrede!&#8212;een vrede,
+lang vergeefs nagejaagd, in het eind gevonden. Konden ze spreken, die kloostermuren, konden ze verhalen van wat ze gezien
+en gehoord hebben: hoe menige roerende, hartaangrijpende geschiedenis zou daar worden onthuld, allen toch slechts episoden
+in het groote onsterfelijke drama van het lijdende, worstelende, hopende menschenhart.
+
+</p>
+<p>Eene niet onaardige legende hecht zich aan de stichting dezer abdij. De hertogin Uta van Schauenburg, de dochter van den rijken
+paltsgraaf Gottfried van Calw en de schoone Luitgarde van Z&auml;hringen, wenschte een klooster te bouwen voor de monniken der
+orde van den heiligen Norbert; maar hoe lang zij ook peinsde en met wien zij ook raadpleegde, zij kon het met zich zelf niet
+eens worden over de plaats, waar het godshuis verrijzen zou. Eindelijk besloot zij, de keuze dier plaats aan hooger macht
+over te laten. Zij liet eenige met geld gevulde zakken op een ezel laden, en beval dat men het dier geheel vrij zijn eigen
+weg zou laten gaan; waar hij stilhield, zou het klooster worden gebouwd. De ezel vertrok van den Schauenburg, het kasteel
+der hertogin, gevolgd door eenige bedienden; hij dwaalde nu in de eene vallei, dan in de andere, en had eindelijk den top
+van den Sohlberg bereikt. Daar, van de lange wandeling vermoeid en door dorst gekweld, sloeg het dier met zijnen poot op den
+grond: en oogenblikkelijk borrelde eene frissche, kristalheldere bron uit den rotsigen bodem op. Na zich verfrischt te hebben,
+vervolgde de ezel zijn weg, tot in eene hooge, van alle kanten door bergen ingesloten vallei. Daar wierp hij zijn vracht op
+den grond, en wentelde zich in het dichte, frissche, geurige gras.&#8212;In deze hooge, nog schaars door menschen betreden vallei
+verrezen nu weldra de gewijde kloostergebouwen, en beurde de kleine kerk hare slanke spits omhoog. De bouw, in 1192 aangevangen,
+was reeds twee jaren later geheel voltooid. Groot was het heilige huis aanvankelijk niet: het werd slechts bewoond door een
+prior en zes monniken van de orde der Premonstratensers. Maar door de milde gaven der geloovigen, won en wies het weldra in
+omvang en beteekenis, in rijkdom en aanzien; mettertijd werd het een der rijkste kloosters van geheel Zwabenland. Van de wereld
+afgezonderd, gedurende de helft van het jaar schier ontoegankelijk voor de bewoners der valleien, wisten de monniken zich
+toch bezig te houden en nuttig werkzaam te zijn. Ook dit klooster was, als zoo talloos vele anderen, een brandpunt van beschaving
+en ontwikkeling voor geheel de omliggende streek, vanwaar licht en leven en frissche opwekking naar alle zijden uitgingen,
+en waar de kostbare overblijfselen der aloude beschaving, kunst en wetenschap met godsdienstige eerbied werden bewaard. De
+abdij bezat niet alleen eene kostbare bibliotheek, maar ook eene beroemde school, waarop doorgaans ruim vijftig jongelieden
+hunne opleiding ontvingen.
+
+</p>
+<p>Het ruwe bergklimaat beviel echter maar half aan sommige priors, die het niet zeer aangenaam vonden, omstreeks twee duizend
+voet boven de zee te wonen, en zes maanden lang weinig anders te zien dan besneeuwde bergtoppen en naakte wouden. Een dezer
+weeke kluizenaars, die zelf bijna altijd in het klooster te Lauterbach, in het zachte zwoele Renchthal, woonde, wilde ook
+den zetel der broederschap derwaarts overbrengen. Maar de monniken kwamen daartegen in verzet: op eene vergadering van het
+kapittel, ten jare 1484 gehouden, werd bepaald dat de prior voortaan niet meer te Lauterbach zou mogen wonen, tenzij dan slechts
+voor korten tijd, omdat een langer verblijf lichtelijk oorzaak zou kunnen worden &#8220;dat de heilige plaats, waar de beenderen
+der stichteres en der weldoeners van het klooster begraven waren, zou worden verlaten: hetgeen de algemeene verontwaardiging
+zou opwekken, <span class="pageno">
+[39]
+</span>en den ondergang van het vrome gesticht na zich slepen.&#8221;
+
+</p>
+<p>Nog zouden er ruim drie eeuwen verloopen, eer de ure van den ondergang voor de eerwaardige abdij sloeg. In het begin dezer
+eeuw werden ook in Baden, als elders, ten gevolge der fransche omwenteling, de kerkelijke goederen door den staat verbeurd
+verklaard,&#8212;om aan den onverschoonlijken diefstal een glimp te geven, werd dit, met een uitheemsch woord, secularisatie genoemd;&#8212;en
+de geestelijke gestichten opgeheven. De laatste abt van Allerheiligen, Willem Fischer, vestigde zich te Lauterbach, en stierf
+in 1824 te Oberkirch, zijne geboortestad. Hij had zijn klooster vele jaren overleefd. Op den 6<sup>den</sup> Juni van het jaar 1803, het jaar volgende op dat der opheffing van de abdij, pakten zich donkere onweerswolken samen boven
+de enge vallei, waar zich, eenzaam en zwijgend nu, het verlaten gesticht verhief. Knetterend rolde de donder, door de echo&#8217;s
+der bergen weerkaatst; de rosse bliksem schoot door de zwarte lucht en trof het heiligdom: weldra gingen van alle kanten de
+wilde vlammen op, en door geen menschenhand gestuit, woedden zij voort in hare vratige drift: binnen weinige uren lag de eerwaardige
+abdij in puin. Bijna niets bleef er over, dan enkele muurbrokken, bogen en zuilen, met de bouwvallen van een paar torens. Het minst geteisterde gedeelte werd later hersteld
+en tot boschwachters woning ingericht. Deze woning is tegenwoordig een uitnemend logement, waar ge, midden in eene wildernis,
+alle gemakken en weelden der beschaving vindt.
+
+</p>
+<p>De aanblik der kloosterru&iuml;ne is indrukwekkend schoon, hoewel de gebouwen zelf, uit het oogpunt der kunst, geene bijzondere
+waarde hebben. De oude kloosterkerk werd in 1470 door brand vernield; de latere, waarvan ge hier de ru&iuml;nen ziet, dagteekent
+uit een tijd, toen de eigenlijke bloei der gothische architectuur reeds voorbij was. Maar deze muren, deze torens, spitsen,
+bogen en gewelven, die u, indien ze nog ongeschonden waren, waarschijnlijk tamelijk onverschillig zouden laten, ze trekken
+u nu aan met onweerstaanbare macht: want hunner is de weemoedige bekoorlijkheid van het wegkwijnend verval, de onuitsprekelijke
+po&euml;zie der ru&iuml;nen. Door de gaten en scheuren, door de gapende wanden, ziet ge overal den stralenden hemel en de donkere bosschen;
+gouden, rooskleurige wolken trekken langs de ledige vensternissen, als zwevende engelengestalten in lichtgewaad. Om de grauwe,
+geblakerde muren weven zich bloemfestoenen en slingerplanten; op een nog half overgebleven toren van het portaal verheffen
+zich eenige dwergachtige pijn- en berkeboomen, wier schraal gebladerte, door den avondwind bewogen, als een droevig klaaggezang
+hooren laat. Rondom in het gras liggen hier en daar grafsteenen verstrooid, waarvan de opschriften meerendeels zijn uitgewischt.
+Van enkelen kunt ge nog de namen lezen, onbekende namen van abten en priors en monniken: maar wie zal zeggen, welke geschiedenis
+achter ieder dezer namen ligt?
+
+</p>
+<p>In de groote zaal van het logement hangt eene met de pen geteekende afbeelding van de abdij, zooals zij zich ten tijde van
+haren bloei vertoonde. Zij besloeg toen eene aanzienlijke oppervlakte, en bestond uit een aantal groote en kleine gebouwen.
+Behalve de kerk, was er een kloosterhof met weide; een kapittelhuis; eene woning voor den abt; een collegie voor de scholieren;
+een ziekenzaal; werkplaatsen, waar allerlei zaken en voorwerpen van huiselijk gebruik vervaardigd werden: een slachthuis,
+een houtzolder, stallen, een zaagmolen en eene herberg of vreemdelingenhuis voor de bezoekers of de vermoeide reizigers, die
+in het gastvrije gesticht wenschten te overnachten. In &eacute;&eacute;n woord, ook deze abdij was, als zoo menige andere, eene stad in
+het klein, eene wereld op zich zelf; de monniken konden hare poorten sluiten en in al hunne behoeften voorzien, zonder iemands
+hulp van buiten te behoeven. De woning van den abt lag eenigszins afgezonderd tegenover de saamgesloten groep der andere gebouwen;
+zij was omringd door een kleinen tuin, met een hekje afgesloten, waarvan de overblijfselen nog zichtbaar zijn. Achter de werkplaatsen
+bevond zich de groote bloem- en moestuin, waarnaar men langs een breede trap afdaalde; aan den oever der beek, de Grindenbach, die hier een kleinen waterval vormt, staat een eenvoudige koepel. Welk
+een plekje om te mijmeren en te droomen!
+</p>
+<hr class="tb"><p>
+
+</p>
+<p>Ik keerde terug van eene wandeling naar de watervallen van Allerheiligen, wellicht de schoonste van het Schwarzwald, in de
+onmiddellijke nabijheid der abdij. Met langzame, onwillige schreden volgde ik, in gepeins verloren, mij ganschelijk overgevende
+aan den indruk der ernstige, verhevene, wonderschoone natuur om mij heen, het slingerend pad door de statige, zwijgende bosschen,
+thans in de diepe schaduwen van den avond gehuld, en als huiverende van heiligen eerbied. In droomen verzonken wandelde ik
+voort: uit het geheimzinnige woud en van de hooge bergtoppen, nog schemerende in het wegstervende zonnelicht, fluisterden
+mij stemmen toe, ruischten verhalen en heilige wondervolle woorden en tonen en klanken, waaraan ik vergeefs zou pogen naam
+en uitdrukking te geven. Daar rees de maan boven de omringende bergen, en wierp hare wemelende stralen tusschen de slanke
+stammen der dennen, door het geheimzinnige tooverachtig verlichte woud. Een fantastische tooverwereld omringde mij; ik wandelde
+voort, bijna zonder te weten waar ik was: daar opende zich plotseling de hooge vallei; daar straalden de lichten in het logement;
+maar daarnevens verhief zich, in het bleeke, matte schijnsel der maan, de weemoedige ru&iuml;ne der aloude abdij, eenzaam, zwijgend,
+als met een bovenaardschen nimbus omvloeid: schoon, schoon, schoon boven alle beschrijving. Getroffen stond ik stil; allerlei
+gedachten overstelpten mij; eene bonte reeks van beelden trok langs mij heen, opdoemende uit het wemelend verleden; en terwijl
+mijne oogen dien grijzen bouwval met verrukking aanstaarden, en de herinneringen aan het roemrijk verleden van dit godgeheiligd
+gesticht mij toefluisterden uit de plechtige stilte, herhaalde ik de woorden van onzen dichter:
+<span class="pageno">
+[40]
+</span>
+
+
+</p>
+<p class="beforeline"></p>
+<p class="line" style=""><span class="poetryline">En nu, het is voorbij! Zij, die hier vreugd genoten,
+</span></p>
+<p class="line" style=""><span class="poetryline">En zij, wier tranen hier, als &#8217;t murmlend beekjen vloten,
+</span></p>
+<p class="line" style="text-indent: 2em; "><span class="poetryline">Welk reisgewaad hun de aarde gaf&#8212;
+</span></p>
+<p class="afterline"></p>
+<p class="beforeline"></p>
+<p class="line" style=""><span class="poetryline">Hun voet heeft hier het pad ten einde toe betreden;
+</span></p>
+<p class="line" style=""><span class="poetryline">Hun lot is lang beslist, hun doodstrijd lang gestreden,
+</span></p>
+<p class="line" style="text-indent: 2em; "><span class="poetryline">En &#8217;t avondrood beschijnt hun graf.
+</span></p>
+<p class="afterline"></p>
+<p class="beforeline"></p>
+<p class="line" style=""><span class="poetryline">Maar Hij die &#8217;t al regeert, en bergen, rotsen, dalen,
+</span></p>
+<p class="line" style=""><span class="poetryline">De schitterende avondster, die ik omhoog zie pralen,
+</span></p>
+<p class="line" style="text-indent: 2em; "><span class="poetryline">Schiep in zijn grenzenlooze macht&#8212;
+</span></p>
+<p class="afterline"></p>
+<p class="beforeline"></p>
+<p class="line" style=""><span class="poetryline">Hij, Hij verandert niet; en eeuwig is de woning
+</span></p>
+<p class="line" style=""><span class="poetryline">Die, in het vast paleis van aller heemlen Koning,
+</span></p>
+<p class="line" style="text-indent: 2em; "><span class="poetryline">De ziele die gelooft, verwacht.
+</span></p>
+<p class="afterline"></p>
+<p></p>
+<div class="divFigure">
+<p class="legend"><img border="0" src="images/p1873-040.jpg" alt="Ru&iuml;nen van Allerheiligen."></p>
+<p class="figureHead">Ru&iuml;nen van Allerheiligen.</p>
+</div><p>
+
+</p>
+
+
+
+
+
+
+
+<pre>
+
+
+
+
+
+End of Project Gutenberg's Relikwieën uit onzen Heldentijd, by Anonymous
+
+*** END OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK RELIKWIEËN UIT ONZEN HELDENTIJD ***
+
+***** This file should be named 17468-h.htm or 17468-h.zip *****
+This and all associated files of various formats will be found in:
+ http://www.gutenberg.org/1/7/4/6/17468/
+
+Produced by Jeroen Hellingman and the Online Distributed
+Proofreading Team at http://www.pgdp.net/
+
+
+Updated editions will replace the previous one--the old editions
+will be renamed.
+
+Creating the works from public domain print editions means that no
+one owns a United States copyright in these works, so the Foundation
+(and you!) can copy and distribute it in the United States without
+permission and without paying copyright royalties. Special rules,
+set forth in the General Terms of Use part of this license, apply to
+copying and distributing Project Gutenberg-tm electronic works to
+protect the PROJECT GUTENBERG-tm concept and trademark. Project
+Gutenberg is a registered trademark, and may not be used if you
+charge for the eBooks, unless you receive specific permission. If you
+do not charge anything for copies of this eBook, complying with the
+rules is very easy. You may use this eBook for nearly any purpose
+such as creation of derivative works, reports, performances and
+research. They may be modified and printed and given away--you may do
+practically ANYTHING with public domain eBooks. Redistribution is
+subject to the trademark license, especially commercial
+redistribution.
+
+
+
+*** START: FULL LICENSE ***
+
+THE FULL PROJECT GUTENBERG LICENSE
+PLEASE READ THIS BEFORE YOU DISTRIBUTE OR USE THIS WORK
+
+To protect the Project Gutenberg-tm mission of promoting the free
+distribution of electronic works, by using or distributing this work
+(or any other work associated in any way with the phrase "Project
+Gutenberg"), you agree to comply with all the terms of the Full Project
+Gutenberg-tm License (available with this file or online at
+http://gutenberg.org/license).
+
+
+Section 1. General Terms of Use and Redistributing Project Gutenberg-tm
+electronic works
+
+1.A. By reading or using any part of this Project Gutenberg-tm
+electronic work, you indicate that you have read, understand, agree to
+and accept all the terms of this license and intellectual property
+(trademark/copyright) agreement. If you do not agree to abide by all
+the terms of this agreement, you must cease using and return or destroy
+all copies of Project Gutenberg-tm electronic works in your possession.
+If you paid a fee for obtaining a copy of or access to a Project
+Gutenberg-tm electronic work and you do not agree to be bound by the
+terms of this agreement, you may obtain a refund from the person or
+entity to whom you paid the fee as set forth in paragraph 1.E.8.
+
+1.B. "Project Gutenberg" is a registered trademark. It may only be
+used on or associated in any way with an electronic work by people who
+agree to be bound by the terms of this agreement. There are a few
+things that you can do with most Project Gutenberg-tm electronic works
+even without complying with the full terms of this agreement. See
+paragraph 1.C below. There are a lot of things you can do with Project
+Gutenberg-tm electronic works if you follow the terms of this agreement
+and help preserve free future access to Project Gutenberg-tm electronic
+works. See paragraph 1.E below.
+
+1.C. The Project Gutenberg Literary Archive Foundation ("the Foundation"
+or PGLAF), owns a compilation copyright in the collection of Project
+Gutenberg-tm electronic works. Nearly all the individual works in the
+collection are in the public domain in the United States. If an
+individual work is in the public domain in the United States and you are
+located in the United States, we do not claim a right to prevent you from
+copying, distributing, performing, displaying or creating derivative
+works based on the work as long as all references to Project Gutenberg
+are removed. Of course, we hope that you will support the Project
+Gutenberg-tm mission of promoting free access to electronic works by
+freely sharing Project Gutenberg-tm works in compliance with the terms of
+this agreement for keeping the Project Gutenberg-tm name associated with
+the work. You can easily comply with the terms of this agreement by
+keeping this work in the same format with its attached full Project
+Gutenberg-tm License when you share it without charge with others.
+
+1.D. The copyright laws of the place where you are located also govern
+what you can do with this work. Copyright laws in most countries are in
+a constant state of change. If you are outside the United States, check
+the laws of your country in addition to the terms of this agreement
+before downloading, copying, displaying, performing, distributing or
+creating derivative works based on this work or any other Project
+Gutenberg-tm work. The Foundation makes no representations concerning
+the copyright status of any work in any country outside the United
+States.
+
+1.E. Unless you have removed all references to Project Gutenberg:
+
+1.E.1. The following sentence, with active links to, or other immediate
+access to, the full Project Gutenberg-tm License must appear prominently
+whenever any copy of a Project Gutenberg-tm work (any work on which the
+phrase "Project Gutenberg" appears, or with which the phrase "Project
+Gutenberg" is associated) is accessed, displayed, performed, viewed,
+copied or distributed:
+
+This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with
+almost no restrictions whatsoever. You may copy it, give it away or
+re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included
+with this eBook or online at www.gutenberg.org
+
+1.E.2. If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is derived
+from the public domain (does not contain a notice indicating that it is
+posted with permission of the copyright holder), the work can be copied
+and distributed to anyone in the United States without paying any fees
+or charges. If you are redistributing or providing access to a work
+with the phrase "Project Gutenberg" associated with or appearing on the
+work, you must comply either with the requirements of paragraphs 1.E.1
+through 1.E.7 or obtain permission for the use of the work and the
+Project Gutenberg-tm trademark as set forth in paragraphs 1.E.8 or
+1.E.9.
+
+1.E.3. If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is posted
+with the permission of the copyright holder, your use and distribution
+must comply with both paragraphs 1.E.1 through 1.E.7 and any additional
+terms imposed by the copyright holder. Additional terms will be linked
+to the Project Gutenberg-tm License for all works posted with the
+permission of the copyright holder found at the beginning of this work.
+
+1.E.4. Do not unlink or detach or remove the full Project Gutenberg-tm
+License terms from this work, or any files containing a part of this
+work or any other work associated with Project Gutenberg-tm.
+
+1.E.5. Do not copy, display, perform, distribute or redistribute this
+electronic work, or any part of this electronic work, without
+prominently displaying the sentence set forth in paragraph 1.E.1 with
+active links or immediate access to the full terms of the Project
+Gutenberg-tm License.
+
+1.E.6. You may convert to and distribute this work in any binary,
+compressed, marked up, nonproprietary or proprietary form, including any
+word processing or hypertext form. However, if you provide access to or
+distribute copies of a Project Gutenberg-tm work in a format other than
+"Plain Vanilla ASCII" or other format used in the official version
+posted on the official Project Gutenberg-tm web site (www.gutenberg.org),
+you must, at no additional cost, fee or expense to the user, provide a
+copy, a means of exporting a copy, or a means of obtaining a copy upon
+request, of the work in its original "Plain Vanilla ASCII" or other
+form. Any alternate format must include the full Project Gutenberg-tm
+License as specified in paragraph 1.E.1.
+
+1.E.7. Do not charge a fee for access to, viewing, displaying,
+performing, copying or distributing any Project Gutenberg-tm works
+unless you comply with paragraph 1.E.8 or 1.E.9.
+
+1.E.8. You may charge a reasonable fee for copies of or providing
+access to or distributing Project Gutenberg-tm electronic works provided
+that
+
+- You pay a royalty fee of 20% of the gross profits you derive from
+ the use of Project Gutenberg-tm works calculated using the method
+ you already use to calculate your applicable taxes. The fee is
+ owed to the owner of the Project Gutenberg-tm trademark, but he
+ has agreed to donate royalties under this paragraph to the
+ Project Gutenberg Literary Archive Foundation. Royalty payments
+ must be paid within 60 days following each date on which you
+ prepare (or are legally required to prepare) your periodic tax
+ returns. Royalty payments should be clearly marked as such and
+ sent to the Project Gutenberg Literary Archive Foundation at the
+ address specified in Section 4, "Information about donations to
+ the Project Gutenberg Literary Archive Foundation."
+
+- You provide a full refund of any money paid by a user who notifies
+ you in writing (or by e-mail) within 30 days of receipt that s/he
+ does not agree to the terms of the full Project Gutenberg-tm
+ License. You must require such a user to return or
+ destroy all copies of the works possessed in a physical medium
+ and discontinue all use of and all access to other copies of
+ Project Gutenberg-tm works.
+
+- You provide, in accordance with paragraph 1.F.3, a full refund of any
+ money paid for a work or a replacement copy, if a defect in the
+ electronic work is discovered and reported to you within 90 days
+ of receipt of the work.
+
+- You comply with all other terms of this agreement for free
+ distribution of Project Gutenberg-tm works.
+
+1.E.9. If you wish to charge a fee or distribute a Project Gutenberg-tm
+electronic work or group of works on different terms than are set
+forth in this agreement, you must obtain permission in writing from
+both the Project Gutenberg Literary Archive Foundation and Michael
+Hart, the owner of the Project Gutenberg-tm trademark. Contact the
+Foundation as set forth in Section 3 below.
+
+1.F.
+
+1.F.1. Project Gutenberg volunteers and employees expend considerable
+effort to identify, do copyright research on, transcribe and proofread
+public domain works in creating the Project Gutenberg-tm
+collection. Despite these efforts, Project Gutenberg-tm electronic
+works, and the medium on which they may be stored, may contain
+"Defects," such as, but not limited to, incomplete, inaccurate or
+corrupt data, transcription errors, a copyright or other intellectual
+property infringement, a defective or damaged disk or other medium, a
+computer virus, or computer codes that damage or cannot be read by
+your equipment.
+
+1.F.2. LIMITED WARRANTY, DISCLAIMER OF DAMAGES - Except for the "Right
+of Replacement or Refund" described in paragraph 1.F.3, the Project
+Gutenberg Literary Archive Foundation, the owner of the Project
+Gutenberg-tm trademark, and any other party distributing a Project
+Gutenberg-tm electronic work under this agreement, disclaim all
+liability to you for damages, costs and expenses, including legal
+fees. YOU AGREE THAT YOU HAVE NO REMEDIES FOR NEGLIGENCE, STRICT
+LIABILITY, BREACH OF WARRANTY OR BREACH OF CONTRACT EXCEPT THOSE
+PROVIDED IN PARAGRAPH F3. YOU AGREE THAT THE FOUNDATION, THE
+TRADEMARK OWNER, AND ANY DISTRIBUTOR UNDER THIS AGREEMENT WILL NOT BE
+LIABLE TO YOU FOR ACTUAL, DIRECT, INDIRECT, CONSEQUENTIAL, PUNITIVE OR
+INCIDENTAL DAMAGES EVEN IF YOU GIVE NOTICE OF THE POSSIBILITY OF SUCH
+DAMAGE.
+
+1.F.3. LIMITED RIGHT OF REPLACEMENT OR REFUND - If you discover a
+defect in this electronic work within 90 days of receiving it, you can
+receive a refund of the money (if any) you paid for it by sending a
+written explanation to the person you received the work from. If you
+received the work on a physical medium, you must return the medium with
+your written explanation. The person or entity that provided you with
+the defective work may elect to provide a replacement copy in lieu of a
+refund. If you received the work electronically, the person or entity
+providing it to you may choose to give you a second opportunity to
+receive the work electronically in lieu of a refund. If the second copy
+is also defective, you may demand a refund in writing without further
+opportunities to fix the problem.
+
+1.F.4. Except for the limited right of replacement or refund set forth
+in paragraph 1.F.3, this work is provided to you 'AS-IS' WITH NO OTHER
+WARRANTIES OF ANY KIND, EXPRESS OR IMPLIED, INCLUDING BUT NOT LIMITED TO
+WARRANTIES OF MERCHANTIBILITY OR FITNESS FOR ANY PURPOSE.
+
+1.F.5. Some states do not allow disclaimers of certain implied
+warranties or the exclusion or limitation of certain types of damages.
+If any disclaimer or limitation set forth in this agreement violates the
+law of the state applicable to this agreement, the agreement shall be
+interpreted to make the maximum disclaimer or limitation permitted by
+the applicable state law. The invalidity or unenforceability of any
+provision of this agreement shall not void the remaining provisions.
+
+1.F.6. INDEMNITY - You agree to indemnify and hold the Foundation, the
+trademark owner, any agent or employee of the Foundation, anyone
+providing copies of Project Gutenberg-tm electronic works in accordance
+with this agreement, and any volunteers associated with the production,
+promotion and distribution of Project Gutenberg-tm electronic works,
+harmless from all liability, costs and expenses, including legal fees,
+that arise directly or indirectly from any of the following which you do
+or cause to occur: (a) distribution of this or any Project Gutenberg-tm
+work, (b) alteration, modification, or additions or deletions to any
+Project Gutenberg-tm work, and (c) any Defect you cause.
+
+
+Section 2. Information about the Mission of Project Gutenberg-tm
+
+Project Gutenberg-tm is synonymous with the free distribution of
+electronic works in formats readable by the widest variety of computers
+including obsolete, old, middle-aged and new computers. It exists
+because of the efforts of hundreds of volunteers and donations from
+people in all walks of life.
+
+Volunteers and financial support to provide volunteers with the
+assistance they need, is critical to reaching Project Gutenberg-tm's
+goals and ensuring that the Project Gutenberg-tm collection will
+remain freely available for generations to come. In 2001, the Project
+Gutenberg Literary Archive Foundation was created to provide a secure
+and permanent future for Project Gutenberg-tm and future generations.
+To learn more about the Project Gutenberg Literary Archive Foundation
+and how your efforts and donations can help, see Sections 3 and 4
+and the Foundation web page at http://www.pglaf.org.
+
+
+Section 3. Information about the Project Gutenberg Literary Archive
+Foundation
+
+The Project Gutenberg Literary Archive Foundation is a non profit
+501(c)(3) educational corporation organized under the laws of the
+state of Mississippi and granted tax exempt status by the Internal
+Revenue Service. The Foundation's EIN or federal tax identification
+number is 64-6221541. Its 501(c)(3) letter is posted at
+http://pglaf.org/fundraising. Contributions to the Project Gutenberg
+Literary Archive Foundation are tax deductible to the full extent
+permitted by U.S. federal laws and your state's laws.
+
+The Foundation's principal office is located at 4557 Melan Dr. S.
+Fairbanks, AK, 99712., but its volunteers and employees are scattered
+throughout numerous locations. Its business office is located at
+809 North 1500 West, Salt Lake City, UT 84116, (801) 596-1887, email
+business@pglaf.org. Email contact links and up to date contact
+information can be found at the Foundation's web site and official
+page at http://pglaf.org
+
+For additional contact information:
+ Dr. Gregory B. Newby
+ Chief Executive and Director
+ gbnewby@pglaf.org
+
+
+Section 4. Information about Donations to the Project Gutenberg
+Literary Archive Foundation
+
+Project Gutenberg-tm depends upon and cannot survive without wide
+spread public support and donations to carry out its mission of
+increasing the number of public domain and licensed works that can be
+freely distributed in machine readable form accessible by the widest
+array of equipment including outdated equipment. Many small donations
+($1 to $5,000) are particularly important to maintaining tax exempt
+status with the IRS.
+
+The Foundation is committed to complying with the laws regulating
+charities and charitable donations in all 50 states of the United
+States. Compliance requirements are not uniform and it takes a
+considerable effort, much paperwork and many fees to meet and keep up
+with these requirements. We do not solicit donations in locations
+where we have not received written confirmation of compliance. To
+SEND DONATIONS or determine the status of compliance for any
+particular state visit http://pglaf.org
+
+While we cannot and do not solicit contributions from states where we
+have not met the solicitation requirements, we know of no prohibition
+against accepting unsolicited donations from donors in such states who
+approach us with offers to donate.
+
+International donations are gratefully accepted, but we cannot make
+any statements concerning tax treatment of donations received from
+outside the United States. U.S. laws alone swamp our small staff.
+
+Please check the Project Gutenberg Web pages for current donation
+methods and addresses. Donations are accepted in a number of other
+ways including including checks, online payments and credit card
+donations. To donate, please visit: http://pglaf.org/donate
+
+
+Section 5. General Information About Project Gutenberg-tm electronic
+works.
+
+Professor Michael S. Hart is the originator of the Project Gutenberg-tm
+concept of a library of electronic works that could be freely shared
+with anyone. For thirty years, he produced and distributed Project
+Gutenberg-tm eBooks with only a loose network of volunteer support.
+
+
+Project Gutenberg-tm eBooks are often created from several printed
+editions, all of which are confirmed as Public Domain in the U.S.
+unless a copyright notice is included. Thus, we do not necessarily
+keep eBooks in compliance with any particular paper edition.
+
+
+Most people start at our Web site which has the main PG search facility:
+
+ http://www.gutenberg.org
+
+This Web site includes information about Project Gutenberg-tm,
+including how to make donations to the Project Gutenberg Literary
+Archive Foundation, how to help produce our new eBooks, and how to
+subscribe to our email newsletter to hear about new eBooks.
+
+
+</pre>
+
+</body>
+</html>
diff --git a/17468-h/images/p1873-025.jpg b/17468-h/images/p1873-025.jpg
new file mode 100644
index 0000000..1aabc73
--- /dev/null
+++ b/17468-h/images/p1873-025.jpg
Binary files differ
diff --git a/17468-h/images/p1873-028.jpg b/17468-h/images/p1873-028.jpg
new file mode 100644
index 0000000..5668758
--- /dev/null
+++ b/17468-h/images/p1873-028.jpg
Binary files differ
diff --git a/17468-h/images/p1873-029.jpg b/17468-h/images/p1873-029.jpg
new file mode 100644
index 0000000..723f7b8
--- /dev/null
+++ b/17468-h/images/p1873-029.jpg
Binary files differ
diff --git a/17468-h/images/p1873-033.jpg b/17468-h/images/p1873-033.jpg
new file mode 100644
index 0000000..1327243
--- /dev/null
+++ b/17468-h/images/p1873-033.jpg
Binary files differ
diff --git a/17468-h/images/p1873-036.jpg b/17468-h/images/p1873-036.jpg
new file mode 100644
index 0000000..1e43e7a
--- /dev/null
+++ b/17468-h/images/p1873-036.jpg
Binary files differ
diff --git a/17468-h/images/p1873-037.jpg b/17468-h/images/p1873-037.jpg
new file mode 100644
index 0000000..701abb6
--- /dev/null
+++ b/17468-h/images/p1873-037.jpg
Binary files differ
diff --git a/17468-h/images/p1873-040.jpg b/17468-h/images/p1873-040.jpg
new file mode 100644
index 0000000..34b802b
--- /dev/null
+++ b/17468-h/images/p1873-040.jpg
Binary files differ