diff options
| author | Roger Frank <rfrank@pglaf.org> | 2025-10-15 04:44:42 -0700 |
|---|---|---|
| committer | Roger Frank <rfrank@pglaf.org> | 2025-10-15 04:44:42 -0700 |
| commit | 289f391fc12d016439de462600226d2cee1aaa00 (patch) | |
| tree | 46c1dd71d45a8173bae0bf36daa55be84be8579a /14507-0.txt | |
Diffstat (limited to '14507-0.txt')
| -rw-r--r-- | 14507-0.txt | 3040 |
1 files changed, 3040 insertions, 0 deletions
diff --git a/14507-0.txt b/14507-0.txt new file mode 100644 index 0000000..0831cc2 --- /dev/null +++ b/14507-0.txt @@ -0,0 +1,3040 @@ +*** START OF THE PROJECT GUTENBERG EBOOK 14507 *** + +Het Vatikaan. + + + +I. + + +Reeds meermalen noodigde ik u uit, mij te vergezellen op mijne +wandelingen door Rome, de onvergetelijke, de onvergelijkelijke +stad. Wij doolden te zamen langs hare straten en pleinen, door +hare ruïnen en monumenten; wij bezochten hare kerken, kloosters +en paleizen; wij trachtten ons uit den overstelpenden rijkdom van +beelden en herinneringen, die zich hier bij elken voetstap verdringen, +althans de belangrijkste en treffendste voor den geest te roepen. Eene +geschiedenis van vijf-en-twintig eeuwen, eene geschiedenis als geene +andere stad ter wereld kan aanwijzen, ontrolt zich hier, in nog +leesbaar schrift, voor uwen blik: de oude wereld, in haar hoogsten +glans en verblindende heerlijkheid, in haar verval en ondergang ook; +en daarnevens volgt ge, met eerbiedige aandoening, met kinderlijke +ontroering, in haar wasdom, haar ontwikkeling, haar strijd, haar +zegepraal, die christelijke kerk, waarvan Rome, bijkans sinds den +aanvang, de hoofdstad, de metropolis, het aardsche middelpunt was, +en die, als wereldmacht, zonder en buiten Rome kwalijk denkbaar is. + +In het ons gestelde bestek was het niet mogelijk, u alles te laten +zien, deze geheel eenige wereld, welke Rome heet, u in al hare volheid, +in haar veelvoudigen rijkdom te openbaren. Geen volledige schilderij +gaven of beloofden wij u: slechts enkele schetsen. Mogen ze maar niet +te zeer beneden de majesteit van het onderwerp zijn gebleven; mogen +ze u slechts, nu en dan, als uit de verte hebben doen voorgevoelen, +doen gissen, wat den pelgrim wacht, die naar deze moederstad van het +christelijk Europa, naar deze voedster van kunst en wetenschap, zijne +schreden richt. Toch zou het ons niet van het hart kunnen, voorgoed van +Rome te scheiden, zonder u te hebben heengeleid naar die wereldberoemde +plek, het hart van het latere Rome, naar dat pauselijk paleis, waarvan +de naam, sinds eeuwen, op aller lippen zweeft, en ook nu weder door +duizenden bij duizenden, met zoo verschillende aandoeningen en op +zoo verschillende toon, wordt uitgesproken: naar het vatikaan. + +Ge schrikt toch niet op het hooren van dien naam? Stel u gerust: +wij zullen van ons bezoek aan de pauselijke residentie geen +voorwendsel maken om af te dalen in het strijdperk der staatkundige +en godsdienstige machten, van wier geduchte, wereldhistorische, +en toch pas aangevangen worsteling, wij de verre van onverschillige +toeschouwers zijn. Maar dit dan ook vragen wij van u, dat gij met +eerbied dezen drempel overschrijdt, met dien eerbied, dien ge behoort +te gevoelen voor al wat waarlijk groot is, wat gewijd is door de +onvergankelijke herinneringen der eeuwen, gewijd door de majesteit +der godsdienst, der kunst, der traditie. Zie, wien niet in zijn hart +dien eerbied voor het verleden, voor de traditie gevoelt, dien vromen +eerbied, dien ik zoo gaarne piëteit zou noemen, hij blijve verre +van het vatikaan, verre van Rome--althans van het Rome, zooals wij +het gekend hebben. Zoo ge u niet, wie ge overigens zijn moogt, met +brandende verontwaardiging, met walging, afkeert van de ondragelijke, +laaghartige, echt gemeene lasteringen en spotternijen en armzalige +geestigheden, waarin een zeker deel onzer dagbladpers niet kan nalaten +zich te vermeien, zoodra er sprake is van het pauselijk hof of van +de katholieke kerk;--sla dan deze bladzijden over: wij wenschen voor +u niet te schrijven. Maar kunt ge sympathie gevoelen voor hen--al +deelt ge hunne godsdienstige of staatkundige overtuiging niet--wier +harte treurt en rouw draagt over de vernedering der stad, van haar +hoogen rang als metropolis der christelijke wereld gevallen, om af +te dalen tot dien eener vulgaire hoofdstad van een modern koninkrijk, +waar de geestdoodende, verstompende arbeid der hedendaagsche industrie +de klassieke herinneringen en heilige overleveringen zullen verdringen +en uitwisschen, waar het geur- en kleurlooze moderne leven alles met +zijn eentonig grauwe tint zal overdekken; sympathie voor hen, wier +lippen niet dan met eerbied den naam uitspreken van dien grijsaard, +die, door geen rampen gebogen, standvastig blijft getuigen voor wat +naar zijne overtuiging waarheid is en recht, die met onwankelbare +trouw het hem overgeleverde pand bewaakt, en met koninklijke fierheid +weigert de knie te buigen voor de afgoden van den dag; den naam van +dien veelbeproefden paus Pius IX, wien ook zij, die, gelijk wij, niet +tot zijne kinderen behooren, wel gaarne de hulde hunner hoogachting +brengen,--wel dan, wees welkom, volg mij naar het vatikaan zelf, +eene stad in de stad, eene eigene wereld in de wereld van Rome. + + + +II. + + +Op een mijl afstands van het oude Rome in eene smalle vallei, +aan de eene zijde begrensd door de westelijke hellingen van den +Janiculus, aan de andere door eene lage heuvelreeks, ontsprong +weleer eene kristalheldere bron, waar de herders hunne kudden +heenleidden om te drinken, en wier wateren zich welhaast verloren +in de ruischende rietbosschen langs haar zoom. Onder de regeering +van keizer Valentinianus II, liet paus Damasus het water dier bron, +langs onderaardsche buizen, naar eene plek in de nabijheid der +basiliek van Sint-Pieter voeren: eene plek, die in den loop der +eeuwen herhaaldelijk van voorkomen is veranderd, maar die toch nog +altijd, door haar naam en haar fontein, de herinnering bewaart aan +Sint-Damasus, den opvolger van Liberius op den roomschen stoel, +den vriend van den heiligen Hieronymus. Het groote voorplein, dat +uit de kolonnade van Sint-Pieter naar die verzameling van paleizen +en museums voert, welke te zamen den naam van het vatikaan dragen, +heet nog altijd het plein van Sint-Damasus. + +Die fontein en die waterleiding--ziedaar de oudste sporen van eene +pauselijke woning in de onmiddellijke nabijheid der basiliek, die het +gebeente der apostelen Petrus en Paulus bevat. Het water van deze +fontein heeft Karel de Groote gedronken, toen hij als gast van Leo +III, in deze woning zijn intrek nam, eer hij het verlaten paleis der +Caesars op den Palentijn ging betrekken. Dat plein van Sint-Damasus, +door hoevele machtigen der aarde is het sedert betreden! + +Naar men zegt, heeft het vatikaan elfduizend kamers: niemand zal +ze wel hebben geteld, en zeker zal geen enkele paus ze ooit hebben +bezocht. Toch zult ge u van de uitgestrektheid van dit paleis, +dat heugenis heeft van zoovele eeuwen, waaraan Barmante, Raphaël, +Ligorio, Fontana, Maderna, Bernini en zoovele anderen gearbeid +hebben, een denkbeeld kunnen vormen, wanneer ik u zeg, dat deze +groep gebouwen niet minder dan twintig pleinen of binnenplaatsen +omvat, en dat er voor eene behoorlijke gemeenschap tweehonderd-acht +verschillende trappen noodig waren. De rechtervleugel van het plein +van Sint-Damasus wordt ingenomen door eene dubbele reeks gebouwen, +waarvan de bovenverdiepingen, tegenover het plein Rusticucci, +bewoond worden door de hoogste dignitarissen van den staat. Om bij +monseigneur De Mérode, den minister van oorlog, te komen, moest men +tweehonderd trappen opklimmen; de alvermogende staatssecretaris, +kardinaal Antonelli, woont niet veel lager. De verdieping onder +deze bevat de vertrekken van den heiligen vader zelf, die uit zijne +hooge woning over de gekanteelde muren van den Borgo heen ziet. In de +eerste jaren der regeering van den tegenwoordigen paus, placht, op den +feestdag van Sint-Pieter, het landvolk uit den omtrek van Rome zich +bij de Porta-Angelica te verzamelen, om daar, van zoo nabij mogelijk, +den toen zoo gevierden Opperpriester toe te juichen, als hij zich +voor de vensters van zijn paleis vertoonde. Ze zijn sedert verstomd, +die juichkreten.... + +De gebouwen, die het binnenplein omringen, zijn ontworpen naar +teekeningen van Raphaël. Hij schetste het plan dier ronde booggewelven, +dier dorische pilaren op de eerste, dier ionische op de tweede +verdieping, dier saamgestelde kolommen, die den architraaf dragen. Van +de drie vleugels voltooide hij echter slechts den grootste; Gregorius +XIII en zijne opvolgers zetten het werk voort en volgden daarbij het +oorspronkelijke plan. Slankheid en bevallige eenvoud kenmerken deze +galerijen; maar meer dan door het gebouw zelf werd vroeger de aandacht +van den bezoeker getrokken door de wereldberoemde schilderijen van +den meester, die van beneden tusschen de bogen zichtbaar waren. Sedert +eenige jaren is dat evenwel niet meer het geval. Iemand--men beweert +kardinaal Antonelli--is op de ongelukkige gedachte gekomen om de open +bogen der _Loggie_ met groote vensterramen te sluiten, waardoor deze +galerijen iets hebben gekregen van een _serre_ of modernen wintertuin, +en de edele eenvoudigheid van het gebouw totaal verloren is gegaan. Des +zomers is het in de dus gesloten bovengalerijen, waar de kostbaarste +kunstwerken zijn, schier ondragelijk heet: men zegt dat deze verhitte +broeikasten-temperatuur voor de schilderijen nog veel nadeeliger is +dan de invloed van wind en weer. + +Ter linkerhand voert een trap naar deze _Loggie_ (Loges), een galerij +van dertien bogen, vanwaar ge u naar de vertrekken kunt begeven der +voormalige pausen Nicolaas V, Sixtus IV, Alexander VI, Julius II, +Leo X, Clemens VII, enz. Deze vertrekken, tegenwoordig ontmeubeld, +getuigen nog van de heerlijkheid der pausen uit de huizen van La +Rovère en Medicis; zij worden thans alleen door kunstenaars en enkele +andere vreemdelingen bezocht, die ook wel iets anders willen zien, +dan waar het groote publiek prijs op stelt. Voor ditmaal zullen +wij niet verder gaan dan de eerste verdieping dezer gebouwen, +die voortdurend vergroot en uitgebreid zijn, sinds paus Celestinus +III ze in 1192 herbouwde, en sinds daar, na de terugkomst uit de +babylonische ballingschap van Avignon, voor de eerste maal, ten jare +1387, een conclave gehouden werd, waarin de Napolitaan Pignani werd +verkozen, die onder den naam van Urbanus VI den pauselijken stoel +beklom. Deze loges, waarvan het bevallige, sierlijke schilderwerk, +van de hand van Jan van Udine--bloemen, vruchten, vogels, arabesken, +enz.--onder de regeering van Pius IX zeer sterk is gerestaureerd, +voeren naar twee ruime, kostbaar versierde zalen, de _Sala Ducale_ +(Hertogszaal) en de _Sala Regia_ (Koningszaal). Beiden munten veelmeer +uit door pracht dan door smaak; zoowel de stijl als de decoratie +van beeld- en schilderwerk is zwaar, drukkend, onbevallig. Ons wacht +zooveel uitnemend schoons, dat wij ons in deze zalen, waarvan ge de +wedergade overal zoudt kunnen vinden, niet behoeven op te houden. + +Op zekeren dag dwaalde ik door de Sala Regia, zoekende naar +eene deur en een _custode_, om mij te begeven naar een weinig +bezocht heiligdom der oude kunst, vóór het schitterend tijdperk der +renaissance, door de twee groote mededingers, Michel Angelo en Raphaël, +beheerscht. Toevallig kwamen juist eenige franschen voorbij, begeleid +door een prelaat, die mij de poort van dit heiligdom ontsluiten +kon. Ik voegde mij bij hen, en volgde hen naar de _Appartementen +Borgia_, op last van Alexander VI, voor het grootste gedeelte door +Pinturicchio beschilderd. + +Bernardino Betti, bijgenaamd il Pinturicchio, is wel de merkwaardigste +van een groep kunstenaars, die, met en nevens Raphaël, de nieuwe +richting der Renaissance volgende, toch meer hebben overgehouden +van dat naïeve, romantische, en meer teedere dan edele, dat diep +gemoedelijke, dat de kunst der middeleeuwen in zoo hooge mate eigen +was. In de stille gebergten van Umbria, in het afgelegen Perugia, +zuiverder dan elders bewaard, vond deze oude traditie, waaraan +ook Raphaël zelf een niet gering deel van zijne ongeëvenaarde +bekoorlijkheid dankt, vooral ook hare uitdrukking in de werken van +Pinturicchio, den medearbeider van den grooten meester van Urbino, +door wiens machtig genie hij zelf werd bezield. Maar Pinturicchio +staat veel dichter bij den ouden tijd: toen Raphaël geboren werd, +was hij bereids negen-en-twintig jaar oud; zijn eerste meesters +behooren nog tot de voorgangers van Perugino, tot wiens leerling men +hem ten onrechte gerekend heeft, en die maar acht jaren ouder was +dan zijn gewaande leerling. Beiden hebben hunne vorming te danken aan +Benedetto Buonfigli; beiden hebben, hoezeer op verschillende wijze, +denzelfden weg gevolgd; maar terwijl Perugino, als door eene soort +van verbijstering aangegrepen, den moed verliest en ondergaat, blijft +zijn mededinger, wellicht tot minder schitterende hoogte opgeklommen, +toch voortdurend vooruitgaan, en staat daar eindelijk als de laatste en +eenige vertegenwoordiger der zuivere traditie van de umbrische school. + +Bernardino Betti heeft, op last van Alexander VI, in het vatikaan vier +zalen met de werken zijner hand versierd: werken, waarvan de eenigszins +schroomvallige liefelijkheid en de teedere frischheid van koloriet, +nog heden uwe aandacht trekken. Alvorens deze zalen te bereiken, +gaat ge door eenige vertrekken, die tot bibliotheek zijn ingericht, +en komt dan in eene zaal, die onder Leo X werd herbouwd en door Jan +van Udine en Perino del Vaga op nieuw gedecoreerd. In de volgende +zaal echter vindt ge het werk van Pinturicchio: tooneelen uit het +leven van den Zaligmaker en van de heilige maagd. De schilderijen, +waarvan vooral de aanbidding van het Kind door de heilige maagd en +Sint-Jozef uitmunt, komen voortreffelijk uit te midden der rijke +en eenigszins donkere, sombere decoratie der zaal. De volgende +zaal is nog prachtiger versierd: bas-reliefs wisselen hier het +schilderwerk af. De groote stukken dragen een eigenaardig kenmerk: +blijkbaar heeft de schilder er zich op toegelegd, om aan de gewijde +tafreelen een zooveel mogelijk behaaglijk karakter te geven:--het +is godsdienstige kunst voor het paleis van een groot geestelijk +heer. Op den achterwand, tegenover het venster, heeft de schilder +de legende van Sinte-Catherina van Alexandrië voorgesteld, die voor +keizer Maximianus verschijnt, en door hare geleerdheid eene gansche +vergadering van wijsgeeren beschaamt, opzettelijk bijeengeroepen om +met haar te redetwisten. Aan deze zegepraal dankt zij de eer, patrones +der scholen te zijn; maar terwijl de uit het veld geslagen wijsgeeren +naar den brandstapel werden gevoerd, onderging ook Sinte-Catherina +zelve den marteldood op het rad. In deze zelfde zaal ziet ge nog den +marteldood van Sinte-Juliana; Sinte-Barbara het huis haars vaders +ontvluchtende, eene allerliefst geteekende figuur, vol jeugd en +naïeve onschuld; eene Visitatie (het bezoek van Elisabeth bij Maria), +waarin de madonna, naar het schijnt, een portret is: eene profanatie, +die toen nog eene nieuwigheid was. Voorts eene afbeelding van de +kluizenaars Sint-Antonius en Sint-Paulus, het brood verdeelende, dat +een raaf hun aanbrengt, terwijl drie engelen en twee andere monniken +hen gadeslaan; eindelijk nog een Sint-Sebastiaan. Pinturicchio is +een der eersten, die zijne figuren op een wezenlijken achtergrond, +in de ruimte, heeft weten te plaatsen; zijne liefelijke landschappen, +de zachte, teedere, smeltende tonen zijner perspectieven geven aan +zijne schilderijen niet alleen een groote bekoorlijkheid, maar ook +eene hooge mate van waarheid. + +De decoratie der zaal, die nu volgt, is ontleend aan de oude +wijsbegeerte der scholastiek. Zeven groote schilderijen stellen de +attributen der goddelijke en menschelijke wetenschappen voor: zeven +allegorische figuren, op tronen gezeten, en omstuwd door de mannen, +die zich in al deze vakken bijzonder beroemd hebben gemaakt. Wat +aan deze, anders zoo dorre en op zich zelf zoo weinig aantrekkelijke +voorstellingen eene bijzondere bekoorlijkheid geeft, is de uitnemende +kunst en treffende waarheid, waarmede al deze personen levend en +handelend, ieder naar den aard van zijne bekwaamheid en beroep +werkzaam, zijn weergegeven. De figuren zijn uit het leven gegrepen, +en hebben niets van die onnatuurlijke stijfheid en gemaaktheid, +dat gedwongene en gekunstelde, dat maar al te te vaak aan latere +symbolische of allegorische voorstellingen eigen is. + +De volgende zalen zijn veel minder beteekenend, omdat Pinturicchio, +aan wien de versiering der kathedraal van Orvieto was opgedragen, zich +bij de beschildering dezer vertrekken door zijn ouden leermeester +Buonfigli liet vervangen. Toch vindt ge misschien nergens zoo +uitnemende gelegenheid om de eigenaardige traditie der umbrische +school, eene dochter der oud-florentijnsche, en vooral ook het talent +van een harer voortreffelijkste vertegenwoordigers, Bernardino Betti +genaamd il Pinturicchio, te bestudeeren, dan juist in de schilderijen, +die hij voor de woning der Borgia's vervaardigde. Juist daarom heb +ik eenigszins uitvoerig over deze bijkans onbekende en onopgemerkte +kunstwerken gesproken. + +Het was mij, te midden dezer gewijde, ernstig-liefelijke +voorstellingen, allen aan de gewijde historie of legende ontleend, +en zoo vromen, naïeven zin ademende, wonderlijk te moede, als ik +mij herinnerde, wie hier eenmaal hadden geleefd en bedacht wat deze +rijk versierde wanden konden hebben aanschouwd, en beluisterd; +van welke tooneelen deze stemmige vertrekken wellicht getuigen +waren geweest. Deze Borgia's hebben toch een weinig eervollen naam +achtergelaten; paus Alexander VI, Lucretia, Francesco, Cesar Borgia: +eene duistere schaduw hangt over aller beeld, een onuitwischbare +vlek kleeft op aller nagedachtenis. Wel trachtte de jonge, blonde, +uiterst beleefde _Monsignore_, die ons vergezelde, ons een beteren +dunk te geven van paus Alexander, door telkens te wijzen op de +stichtelijke schilderijen waarmede hij zijne vertrekken versierde: +maar deze rehabilitatie van een zoo befaamd personage vond zeer +weinig ingang; en onze monsignore, wel opgevoed en fijn beschaafd +als al zijne collega's, was te wellevend om te blijven aandringen, +waar hij zag dat men niet dan onwillig luisterde. En toch--heeft de +moderne kritiek niet uitgemaakt, dat althans de grove beschuldigingen +van Guicciardini tegen paus Alexander VI niet zoo voetstoots mogen +worden aangenomen? Misschien zal men er in slagen om ook dit monster +der legende in een mensch te herscheppen, dien wij althans begrijpen +kunnen; zeker zal het nooit gelukken in dezen man een waardig dienaar +van Christus, laat staan het hoofd zijner kerk te doen herkennen. Ik +heb hier zijn portret gezien: die ronde, zwaarlijvige, plompe figuur: +die verwrongen mond, die valkenblik, die krom gebogen neus, die +gele gelaatskleur: dit alles geeft u den indruk van eene zinnelijke, +wispelturige, onrustige, eigenzinnige, sluwe natuur; een indruk, nog +versterkt door een blik op die korte, vette handen met dikke vingers, +die zoo recht passen bij de gemeenheid der geheele verschijning. + + + +III. + + +De vatikaansche museums zijn zoo groot en zoo uitgestrekt, dat, zoo +ge niet in dien reusachtigen doolhof wilt verdwalen, het alleszins +wenschelijk is, bij uw bezoek met methode te werk te gaan, en niet in +het binnenste heiligdom den voet te zetten, voor ge u als het ware met +de voorhoven hebt vertrouwd gemaakt. Wij zullen een begin maken met +de LIBRERIA VATICANE.--Eene breede, ruime zaal, haast aan het schip +eener kerk gelijk, en midden in eene lange dwarsgalerij uitkomende, +werd op last van Sixtus V, door Dominico Pontana ingericht voor +de plaatsing van manuscripten; sedert 1840 is in de aangrenzende +vertrekken Borgia een groot gedeelte der gedrukte boeken geplaatst, +wier aantal tegenwoordig ruim honderd duizend-vijfhonderd bedraagt. + +De vatikaansche bibliotheek munt boven alle anderen uit door het +groote aantal en de kostbaarheid harer handschriften: zij bezit er +niet minder dan vijf-en-twintig-duizend vijfhonderd-zeven-en-zeventig, +waarvan sommigen tot de vijfde eeuw opklimmen. Alle eeuwen, alle +beschaafde en half-beschaafde volken van Europa en Azië hebben hunne +bijdragen geleverd tot verrijking van dezen schat. Het is jammer, dat +Plinius ons geen inventaris heeft nagelaten van de eerste bibliotheek +van het oude Rome, die door Asinius Pollio werd gesticht: wij zouden +anders in de gelegenheid zijn, zeer leerrijke vergelijkingen te maken. + +De inrichting is niet alleen grootsch en indrukwekkend, maar de aanblik +dezer zalen is betooverend: hier heerscht eene ideale pracht, waarvan +ge u moeilijk een denkbeeld maken kunt. Op het eerste gezicht zoudt +ge niet meenen in eene bibliotheek te zijn. Terwijl elders de boeken, +rij aan rij geschaard, u van alle zijden aanstaren, als wilden zij u +recht doen gevoelen hoe hopeloos een pogen het is, dezen oceaan van +letters te doorwaden, en hoe dwaas, nog maar steeds nieuwe boeken +te schrijven, alsof er nog niet genoeg waren:--bespeurt ge in de +vatikaansche _Libreria_ geen enkel boek, geen enkel manuscript. Al +deze schatten zijn zorgvuldig weggeborgen in gesloten kasten, +rijk verguld en met fantastische kleurenpracht beschilderd: een +feest voor de oogen. Daar worden de negenduizend handschriften van +Nicolaas V bewaard, en de rijke schatten, sedert daaraan toegevoegd, +als: de collectie van den geleerden Fulvio Orsini, die in zijn jeugd +liep te bedelen, en bij zijn dood een prachtig kabinet naliet; de +verzamelingen der Benedictijnen van Bobbio, zoo rijk aan palimpsesten; +die van het slot te Heidelherg, weleer door den keurvorst Maximiliaan +van Beijeren, het hoofd der katholieke ligue tijdens den dertigjarigen +oorlog, geroofd en sedert naar Rome gezonden; de collectiën uit de +boekerij der hertogen van Urbino, door Guid' Ubaldo de Montefeltro +bijeengebracht; de kostbare boekverzameling van koningin Christina +van Zweden; de _Libreria_ der Ottoboni, aangelegd door den ouden paus +Alexander VIII, die zijn onstuimigen ijver om zijne bloedverwanten te +verrijken, verontschuldigde met een beroep op zijn hoogen leeftijd, +zeggende: _"Son' già le venti-tre e mezzo"_; de collectie Capponi, +in 1746 aan de vatikaansche bibliotheek vermaakt door den markies +Alexander, die, in zijne hoedanigheid van _Foriere maggiore_, door +Clemens XII werd belast met de inrichting van het kapitolijnsche +museum; het rijke kabinet van den kardinaal Zelada; eindelijk de +grieksche manuscripten van het klooster Grotta-Ferrata, en die van +den kardinaal Maï, door Pius IX aangekocht.--Er zijn hier achttien +handschriften in het slavisch; tien, die uit China afkomstig zijn, +twee-en-twintig uit Indië, dertien uit Armenië, twee uit het land der +oude Iberiërs; tachtig in het koptisch, en een in het samaritaansch; +voorts een-en-zeventig uit Ethiopië, vijfhonderd-negentig van +hebreeuwschen oorsprong, en vierhonderd-negen-en-vijftig van syrischen +oorsprong; vier-en-zestig uit Turkije, zevenhonderd-zeven-en-tachtig +uit Arabië, en vijf-en-zestig uit Perzië, versierd met keurig +uitgevoerde miniaturen, waarin ge de fantastische figuren der +oostersche tooversprookjes, op hunne zwarte arabische paarden gezeten, +omfladderd door hun met goud gestikt zwierend gewaad, als in een droom, +voorbij ziet zweven. + +Indien ge zoo gelukkig zijt vermogende voorspraak te hebben, dan zullen +nog andere schatten voor u aan het licht worden gebracht: de _Bijbel_ +van den heiligen Gregorius den Groote, het romeinsche handschrift +van Terentius, en de oude palimpsest, waarop de kardinaal Angelo Maï +onuitgegeven fragmenten heeft ontcijferd van Cicero's redevoeringen +_Pro Scauro_, _In Clodium_, _Pro Flacco_, en van zijne verhandeling _De +Republica_, welke fragmenten hij in 1814 en 1822 heeft uitgegeven. Den +beroemden _Codex Vaticanus_, dat overoude handschrift der Evangeliën, +krijgt ge niet te zien; ge weet, dat zelfs de geleerde prefect der +Libreria niet dan met groote moeite de vergunning kon verwerven, +dezen kostbaren Codex te commentariëeren;--maar, onder de minder oude +_codici_ zult ge er toch nog genoeg vinden, die uwe aandacht trekken, +en die men u zonder bezwaar in handen geeft. Ziehier bij voorbeeld: +"DE HANDHAVING DER ZEVEN SACRAMENTEN _tegen Maarten Luther, door +den onoverwinnelijken Koning van Engeland en Frankrijk en Heer van +Ierland, Hendrik, de achtste van dien naam."_ Dit in het latijn +geschreven boek, dat in 1521 bij Pynson te Londen gedrukt werd, +heeft op de laatste bladzijde de volgende opdracht aan den paus, +door Hendrik VIII eigenhandig geschreven: _"Anglorum rex Henricus +Leoni Xo_, mittit hoc opus ad fideï testem et amicitae." De tegen +Luther gerichte _Assertio_ vewierf dezen strijder voor de katholieke +eenheid den titel van _Defensor fidei_, Verdediger des geloofs: een +titel, hem door den paus geschonken, en sedert door de schismatieke +souvereinen van Groot-Brittanje, door Hendrik VIII zelf in de eerste +plaats, als wapen tegen den paus gebruikt. Alle volgende koningen +van Engeland hebben--dwaas genoeg--tot heden dien titel, die toch +geen zin meer heeft, gevoerd. + +Zal ik melding maken van de handschriften met miniaturen: van +de _Homeliën van Sint-Gregorius_, de _Dogmatica panoplia_, den +_Monoloog van Basilius II_ (elfde eeuw); van het _Boek van Josua_ +(zevende eeuw); van den _Dante_, het _Missaal_ van Matthias Corvinus, +koning van Bohemen en Hongarije, meesterstukken uit de vijftiende eeuw; +van de overheerlijke pauselijke _Antiphonariën_, door de uitnemendste +geniën der onvergelijkelijke, diepzinnig-mystische school van Umbrië +geïllustreerd; van het _Jachtboek_ van keizer Frederik II; van den +_Virgilius_ uit de twaalfde eeuw, den _Terentius_ uit de negende; +van nog een anderen _Virgilius_, naar men zegt uit den tijd van paus +Pelagius.... Maar een boekdeel ware te vullen met de enkele opnoeming +dezer ongeëvenaarde kunstschatten, dezer historische schatten, hier +in zoo kwistigen overvloed bijeenverzameld. + +Nog veel minder waag ik mij aan ook maar eene bloote vermelding van +het vatikaansche archief, in afzonderlijke zalen bewaard. Als men +zich ook slechts een enkel oogenblik voor den geest roept, welke +rol het pauselijk hof in Europa heeft gespeeld, en hoe, eeuwen en +eeuwen achtereen, alle draden van de geschiedenis der halve wereld +hier samenliepen:--dan zal men zich eenigermate kunnen voorstellen, +welke beteekenis deze archiven voor de geschiedenis, niet maar van +een of ander land of bijzonder tijdperk, maar voor de algemeene +geschiedenis der menschheid, hebben. + +Doch al deze schatten, wier bewaking aan een gepurperden _Custode_ is +opgedragen, zijn uiterst moeilijk te genaken. In de bibliotheek is wel +eene kleine leeskamer, waar ge kopiïsten vindt voor zes verschillende +talen; maar deze zaal sluit om twaalf uren op den middag, en uithoofde +van de menigvuldige feesten, wordt zij stellig op honderd ochtenden +van het jaar niet ontsloten. Naar men zegt, bestaan er wel geschreven +catalogussen, maar ge krijgt die niet in handen, met uitzondering +van den inventaris der oostersche Codices, de eenige die tot dusver +gedrukt is. Eindelijk moet ge voor elk nieuw boek dat ge wenscht +te gebruiken, eene nieuwe vergunning hebben, en is die niet te +verkrijgen zonder tusschenkomst van een gezant. Ziedaar, voorwaar, +hinderpalen genoeg! En toch, daar blijft het nog niet bij. Eene met +eindeloos veel moeite verkregen vergunning wordt somwijlen, onder +het nietigste voorwendsel, eensklaps weder ingetrokken. Bovendien +kunt ge, zelfs met een vergunning gewapend, geen enkel manuscript +in handen krijgen, tenzij ge het met zijn nommer aanwijst: nu zijn, +van sommige afdeelingen, die nommers niet te vinden dan ten koste van +eindelooze en vervelende nasporingen in sommige oude en dikwijls nog +onvolledige compilatoren. Alles is er op aangelegd, om het gebruik +dezer bibliografische schatten zoogoed als onmogelijk te maken. Dit +is zeer kleingeestig en bekrompen; bovendien heeft deze onredelijke +gestrengheid dit nadeelig gevolg, dat daardoor eene gansche schaar +van geleerden en oudheidminnaars, die dit nutteloos begraven van +vijf-en-twintigduizend handschriften maar niet vergeven kunnen, +worden aangezet om mede hunne stem te voegen bij de vele stemmen der +aanklagers van de pauselijke regeering. + +Maar zoo deze schatten hier als begraven zijn: het moet worden +toegegeven, dat men zich bezwaarlijk een prachtiger tombe +denken kan. Uit het bureau der afschrijvers treedt ge door eene +kleine ijzeren deur in de groote, onder Sixtus V gebouwde zaal: +en onwillekeurig verrast, staat ge een oogenblik als verbijsterd +stil. Daar ligt zij voor u, de reusachtige zaal, vijftig voeten breed, +en tweehonderd-twintig voet lang, in al hare wondervolle, fantastische +pracht: stralende van goud en kleuren, met schilderwerk overdekt, +schitterend versierd, prachtig gemeubeld. Zeven zware pilaren, met +kasten betimmerd, waarvan de paneelen met miniaturen zijn beschilderd, +deelen haar in twee schepen; op de lagere kasten langs de pilaren +prijkt eene collectie etrurische vazen. Viviani, Salviati van Florence, +Cesare di Nebbia, Salimbeni van Siëna, Guidotti, hebben de wanden, +de friezen, het gewelf der zalen met fraaie, levendig gekleurde, deels +zinrijke fresko's bedekt. Ge ziet hier, onder meer, eene gansche reeks +voorstellingen uit het leven van Sixtus V, den bouwheer dezer zaal; +tegen de pilaren zijn de afbeeldingen van de mythische uitvinders van +de verschillende alphabetten; op de kroonlijst boven ieder beeld zijn +de letterteekenen van het door hem uitgevonden alphabet aangebracht. + +Aan het einde der zaal, waar zij zich aan de groote galerij aansluit, +staan twee kolossale, fraai bewerkte porseleinen kandelabres. Op +dit punt vooral is de aanblik van het geheel, van de rijke weelderig +versierde zaal achter u, en van de niet minder prachtige, in bonte +kleurenpracht stralende, geheel beschilderde galerij, die zich aan uwe +rechter- en linkerhand uitstrekt, inderdaad tooverachtig schoon. Ge +hebt moeite te gelooven, dat ge u in eene bibliotheek, en niet in +een of ander paleis uit de Duizend-en-eene-nacht bevindt. + +Evenals op vele andere plaatsen, is ook hier de bibliotheek vereenigd +met een museum van zeldzaamheden en een kabinet van gesneden steenen, +cameeën en dergelijke kostbaarheden; maar terwijl elders, zooals ook te +Londen en te Parijs, deze verschillende zaken van elkander gescheiden +zijn, is hier alles in hetzelfde lokaal bijeen. Om echter de orde te +bewaren en verwarring te voorkomen, heeft men een eenvoudig middel +bedacht; in plaats van de zaal door houten beschotten te verdeelen en +het perspectief te bederven, heeft men de verschillende afdeelingen +door lage hekjes, zonder eenig versiersel, om de aandacht niet af +te leiden, afgescheiden; vrij en onbelemmerd dwaalt nu de blik, +langs de bibliotheek, aan de eene zijde tot in het kabinet, waar de +overblijfselen van de trireme van Tiberius worden bewaard, en aan de +andere tot in het museum van gewijde kunst. + +In den rechtervleugel der groote galerij, wederom van boven tot +beneden met schilderwerk bedekt, vindt ge onder anderen, antieke +gebeeldhouwde zuilen van porfier; een antieke sarkophaag, in 1777 +bij de Capeensche poort opgedolven, en waarin men het geheele kapsel +eener romeinsche dame gevonden heeft; eenige fraaie niëllo's in zilver: +de _Dood van Medusa_, de _Verslagen Titans_, wellicht van de hand van +Benvenuto Cellini; voorts eenige fijne mozaïeken uit de villa Adriana, +en vier beroemde borstbeelden: Nero, Balbinus, Septimius-Severus +en Octavius-Augustus, benevens een prachtige bronzen buste van een +jong meisje. + +De linkervleugel brengt ons naar het museum van gewijde kunst, dat +zijn oorsprong dankt aan Benediktus XIV. Deze paus, de kostbare +verzameling gezien hebbende, met veel moeite en inspanning en na +jarenlangen arbeid, door Francesco Vettori bijeengebracht, kwam op den +gelukkigen inval om dien geleerde tot conservator van het vatikaansche +museum te benoemen. Toen de professor in 1770 stierf, liet hij zijne +verzameling natuurlijk aan het door hem beheerde museum na. Hij had +dus wel de eer verdiend, om, evenals de kardinalen-bibliothekarissen, +in buste te prijken op een der acht kasten, waarin zijne collectie +wordt bewaard: eene collectie, laatstelijk verrijkt door eene menigte +kleine voorwerpen, die in betrekking staan tot de christelijke +eeredienst der eerste eeuwen, en in zes groote platte glazen kasten, +op even zooveel tafels geplaatst, zijn ten toon gesteld. Men vindt +hier bisschopsringen, ivoren diptyken uit de achtste en negende eeuw; +lijkbussen; zoogenoemde _Lacrymae_, glazen flesschen, waarin, naar +men zegt, het bloed der martelaren werd bewaard; antieke lampen van +gebakken aarde, waarop de symbolen van het christelijk geloof zijn +afgebeeld; en een aantal kleine paneeltjes, even merkwaardig als +zeldzaam, van de mystieke meesters uit den byzantijnschen tijd. Deze +uitnemende verzameling sluit zich geleidelijk aan bij eene collectie +oude schilderstukken, door Gregorius XVI in eene der volgende +afdeelingen van de galerij bijeengebracht, en waar ge kostbare en +zeldzame werken vindt van Margariton d'Arezzo, van Cimabue, van Guido, +van Duccio van Siëna, van Giotto, van Massaccio, van Lorenzo Monaco +en van den eenigen Giovanni da Fiesole. Bij de keus dezer stukken is +men met groote zorgvuldigheid te werk gegaan: alleen wat zich door +werkelijke verdienste aanbeval, of uit een archaeologisch oogpunt +merkwaardig was, mocht hier eene plaats vinden. + +Niet verre van daar is een kabinet, waar Pius VII de stempels van +gebakken aarde heeft doen rangschikken, die tijdens het romeinsche +rijk werden gebezigd om de pannen, de steenen en andere bouwmaterialen +te merken. De grondslag tot deze collectie werd gelegd door dien abt +Gaëtano Marini, die zoo ijverig de vatikaansche schatten tegen de +fransche roofzucht verdedigde, en die door Napoleon gedwongen werd +zijn verblijf in Frankrijk te vestigen, en daar de hand te leenen +tot het rangschikken van hetgeen uit het vatikaan was geroofd. Hij +stierf te Parijs, kort vóór den slag van Waterloo. De gedachte om eene +verzameling van zulke fabriekmerken aan te leggen, moest zeker in de +eerste plaats bij den oudheidkenner opkomen, die aan de beschrijving +van deze voorwerpen een gansch boekdeel heeft gewijd. Toch moet ge +niet, met een voornamen glimlach, de schouders ophalen, noch den +ijver geringschatten, dien de Paus tot uitbreiding en volmaking dezer +verzameling besteedde: deze stempels toch wijzen de juiste tijdperken +aan, waarop de thans in puin gestortte gebouwen zijn gesticht: eene +aanwijzing die te meer van belang is, daar de meeste antieke gebouwen +bij herhaling gedeeltelijk zijn gerestaureerd of herbouwd. In ditzelfde +kabinet bevinden zich ook enkele schilderijen, en daaronder een oud +portret van Karel den Groote, met een langen baard en de kroon op +het hoofd; men geeft u dit portret als echt: toch is dit ziellooze +gelaat met die starende oogen zeker niet ouder dan de twaalfde eeuw. + +Het kabinet der papyrussen is een der rijksten: door den schitterenden +overvloed van porfier en verguldsel en kostbare steenen; door de +prachtige fresko van Raphaël Mengs, de Muze der historie voorstellende, +die hare rollen beschrijft, op de schouders van den voor haar +gebogen Tijd uitgespreid. Daar bewonderde ik de beroemde _Charters_ +van Ravenna, origineele stukken uit de negende tot de twaalfde eeuw +afkomstig en op papyrus geschreven. Gaëtano Marini heeft ze in 1805 +uitgegeven, in zijne PAPYRI DIPLOMATICI, _descritti ed illustrati_: +eene verzameling van honderd-zeven-en-vijftig stukken (bullen, diplomen +der vorsten, verschillende overeenkomsten en contracten), waarvan +het oudste tot het jaar 444 opklimt. Dit is het oudst bekende charter. + +In het kabinet der antieke fresko's bevindt zich een der merkwaardigste +overblijfselen van oude schilderkunst, waarvan zoo weinig tot ons +gekomen is. Ten jare 1606 werd, op den Esquilijn, dicht bij den +_Arco di Galliano_, eene oude fresko-schilderij ontdekt, die sedert +algemeen bekend en beroemd werd onder den naam van de _Aldobrandinische +Bruiloft._ De kardinaal Aldobrandini, aan wiens familie dat kostbaar +gedenkstuk der antieke kunst behoorde en ook zijn naam ontleende, +verkocht het aan Pius VII voor 30.000 francs. Voor de opgravingen te +Herculanum en Pompeï bezat men geen enkel ongeschonden overblijfsel +der antieke schilderkunst, dan deze Bruiloft; en schoon in de +woningen der aanzienlijken, in de beide uit haar graf verrezen +steden, voortreffelijker werken der oude schilders zijn gevonden, +behoort toch de Aldobrandinische Bruiloft buiten kijf nog altijd tot +het opmerkelijkste en belangrijkste wat op dit gebied bestaat. De +geleerden hebben er lang en breed over getwist, of deze schilderij het +huwelijk van Thetis met Peleus, of wel van Bacchus met Cora, of van +de Julia van Catullus met Manlius, voorstelde. Hoogstwaarschijnlijk +heeft de schilder niets anders bedoeld, dan een familietafereel: +eene voorstelling van de bruiloft van den heer des huizes, in wiens +woning dit kostbaar monument gevonden werd. Ook nog andere fragmenten +van antieke schilderkunst zijn hier op de meest smaakvolle wijze +gerangschikt: vooral merkwaardig zijn daaronder enkele groote, zeer +licht geschilderde landschappen, met kleine figuren gestoffeerd, +eenige tooneelen uit de Odyssee voorstellende; zij werden opgegraven +in een krypt in de wijk der _Monti_. Het kost inderdaad moeite en +zelfverloochening, van een museum te scheiden, zoo rijk aan zeldzame +kunstwerken, zoo bevallig en boeiend door schikking en versiering: maar +de _Custode_ zorgt er wel voor, dat gij uw tijd niet verbeuzelt. Toch +kon ik, toen wij op onze schreden terugkeerden, niet nalaten nogmaals +stil te blijven staan voor de glazen kasten van het gewijde museum, +door Benediktus XIV gesticht, en waar zoovele, grootendeels nog +onbekende en onwaardeerbare schatten verborgen liggen. Daar ontdekte +ik, te midden van andere merkwaardigheden uit de christelijke oudheid, +ook een langwerpig medaillon, met de portretten van de Apostelen +Petrus en Paulus. Wanneer ik zeg de portretten, dan meen ik daartoe +recht te hebben. Immers, naar het oordeel der meest bevoegde rechters, +is dit medaillon uit het laatst der eerste of het begin der tweede +eeuw afkomstig; en bovendien dragen deze beide koppen onmiskenbaar +den stempel van naar het leven te zijn geteekend. Petrus heeft zwaar +kroezig haar, een gekrulden baard, en eenigszins grove trekken, +die echter zeergoed samengaan met de bewegelijkheid van een zielvol +gelaat; ge herkent in hem de type van den semiet, van den man uit +het volk, van den man ook der kloeke, snelle daad. Paulus vertoont +meer den denker, den geleerde, den redenaar: het gewelfde voorhoofd, +de diepliggende oogen, de gebogen neus, het peinzende gelaat, met eene +zekere uitdrukking van vermoeidheid: dit alles teekent den wijsgeer, +voor wien de wereld der hooge gedachten zijn waar vaderland is. Dit +kostbaar medaillon is ook daarom zoo hoogst merkwaardig, omdat wij +hier den oorsprong vinden der typen, die de beide apostelen sedert +in de christelijke kunst voortdurend hebben gedragen. Er bestaat dus +alle reden om aan te nemen dat deze typen, althans wat de hoofdtrekken +betreft, inderdaad aan de natuur zelf zijn ontleend. + +Meer zal ik van de vatikaansche bibliotheek niet zeggen: het was mij +natuurlijk slechts te doen om u eenig denkbeeld van de uiterlijke +verschijning, van de inrichting en versiering der lokalen te geven, +niet om de bibliografische en andere schatten zelf aan te wijzen, +die hier opgehoopt liggen. Uitgezonderd eenige papyrussen, en hier +en daar een opschrift bij de schilderijen, had ik in die bibliotheek +geen regel schrift, geen enkel boek gezien! Het ware wel te wenschen, +dat de diplomatie eene wijziging trachtte te verkrijgen van de strenge +en bijkans onzinnige bepalingen, die het gebruik dezer boekerij zoo +uiterst moeilijk maken. Maar heel gemakkelijk zal dat niet gaan. Men +herinnert zich te Rome nog zeergoed de plunderingen, die de franschen, +tijdens de revolutie-oorlogen; hier op groote schaal hebben bedreven; +en de gebeurtenissen van den allerjongsten tijd zijn ook niet bij +uitnemendheid geschikt, om het pauselijk hof ten deze tot toegevendheid +te stemmen. + + + +IV. + + +Nu ik gereed sta, verder te gaan, gevoel ik steeds meer de zwaarte +van de taak, die ik op mij genomen heb, toen ik u uitnoodigde mij te +volgen naar het vatikaan. Was het niet al te vermetel, mij zelf de rol +van gids toe te bedeelen? Doch nu ik eenmaal die taak op mij genomen +heb, mag ik niet teruggaan: wat mij aan krachten ontbreekt, moge de +liefde voor mijn onderwerp zooveel mogelijk vergoeden!--Hoe meer ik +het vatikaan bezocht, des te beter kon ik begrijpen, dat bijna alle +mijne voorgangers er voor waren teruggedeinsd, om hunne lezers door +dezen onmetelijken doolhof rond te leiden, en hen bekend te maken met +al de schatten, hier in den loop der eeuwen bijeengebracht. Eer wij +den tooverkring der oude wereld binnentreden, waarvan wij niet zoo +spoedig kunnen scheiden, noodig ik u uit, nog een uitstapje te maken +naar eene kleine verzameling van schilderstukken, weinig in aantal, +maar bijna allen meesterstukken. + +Deze galerij, in het jaar 1857 uit de appartementen Borgia naar de +bovenverdieping der loges overgebracht, bestaat uit niet veelmeer +dan omstreeks veertig stukken, maar allen van de grootste meesters +afkomstig. + +Pius VII, die haar aanlegde, liet daar in 1816 de schilderijen +plaatsen, die door de franschen waren geroofd en na den val van het +keizerrijk weder werden teruggenomen; de opvolgende pausen hebben +deze verzameling eenigermate uitgebreid; meer dan eene parel dankt +zij aan de milddadigheid van Pius IX. Wij mogen deze galerij niet +met stilzwijgen voorbijgaan, zij verdient alleszins de aandacht, +niet enkel om de waarde der schilderstukken die zij bevat, maar ook +om hare beteekenis uit een historisch en archaeologisch oogpunt, +wat de studie van het kostuum en dergelijke aangaat. In de eerste +der vier zalen hangen slechts stukken van kleiner afmeting; +Raphaël, Beato Angelico, Leonard da Vinci, Garofalo; Crivelli, +Mantegna, Perugino, schitteren in deze zaal, waar, nevens hunne +fijne en zorgvuldig uitgewerkte paneeltjes, drie heerlijke doeken +van Murillo een zeer eigenaardigen indruk maken. Deze twee kleine +schilderijtjes, tooneelen uit het leven van Sint-Nicolaas van Bari, +bisschop van Myrra, zijn van de hand van fra Angelico, den engel van +Fiesole; ook zij werden mede naar Frankrijk gevoerd, en in den Louvre +opgehangen, waar ze waarschijnlijk louter als curiositeiten uit een +half-barbaarschen tijd werden beschouwd.--De fraaie predella der +_Wonderen van Sint-Hyacinthus_, vol van rijke kostumes, van sierlijke +gebouwen, van leven en beweging, wordt gezegd afkomstig te zijn +van Benozzo Gozzoli, den leerling van fra Angelico; het komt mij +waarschijnlijker voor, dat het stuk vervaardigd is door Francesco +di Giorgio, een bij ons onbekend schilder uit de school van Siëna, +die in 1524 stierf, en van wien men te Siëna nog enkele stukken +ziet.--Zie hier een _dooden Christus_ van Crivelli, den Venetiaan +uit de middeleeuwen; ook hij reeds uitmuntende door zijn koloriet, +maar te zeer op beweging gesteld in een tijd, toen men te Venetië nog +niet goed kon teekenen.--Welk een onderscheid tusschen deze naïeve +voorstellingen, waar de diep gevoelde uitdrukking dikwerf zondigt +door overdrijving, en deze _grisailles_, zoo zuiver van stijl, zoo +vol bevalligheid, waarin Raphaël de christelijke deugden symbolisch +heeft afgebeeld; deze meesterstukjes zijn door de gravure tamelijk +algemeen bekend. Vergeten wij ook niet, in deze zaal een oogenblik +te toeven voor een _Sint-Hieronymus_, niet meer dan eene vluchtige +schets, maar van de hand van Leonard da Vinci, wiens werk ge zoo +zelden het geluk hebt te zien. Omtrent deze schilderij verhaalt men +eene zonderlinge anecdote. De kardinaal Fesch, de oom van Napoleon I, +zou de onderste helft van dit paneel, dat blijkbaar in twee stukken +is gebroken, onder een hoop oude vodden hebben gevonden. Eenige +jaren later ontdekte hij toevallig de wederhelft van het paneel, +waarop het hoofd en het bovenlijf waren geteekend: de schoenmaker +van den kardinaal had die plank onder aan een zitbankje gespijkerd; +de beide stukken pasten juist op elkander. + +Wij gaan een paar doeken voorbij, waarop wij nader terugkomen en +spoeden ons naar de derde zaal, waar onze aandacht wel in de eerste +plaats getrokken wordt door een prachtig portret van Titiaan, een doge +voorstellende. Vlak daarbij hangt een ander voortreffelijk stuk, dat +in der tijd mede naar Parijs werd gevoerd en in 1816 teruggegeven: de +_Opstanding_, van Perugino. In den jongsten der wachthoudende soldaten, +die bij het graf in slaap zijn gevallen, herkent ge het portret van +den jeugdigen Raphaël, 's meesters leerling: eene bijzonderheid, die, +ten onrechte trouwens, tot het vermoeden aanleiding heeft gegeven, +dat Raphaël zelf aan deze schilderij had medegearbeid. Het stuk is, +in meer dan een opzicht, zeer belangwekkend. Een der soldaten die +getuigen zijn van de Verrijzenis des Heeren, stelt den schilder zelf +voor: merkwaardig is de uitdrukking van dat strakke, onheilspellende +gelaat, van den duisteren, wantrouwenden blik, onafgewend op den +zegepralenden Christus gericht: uit die trekken, uit dien blik spreekt +twijfel, bijkans een verwijt.... Men weet, dat de groote kunstenaar, +na den droevigen dood van zijn vriend Savonarola, tot eene sombere +twijfelmoedigheid, welhaast tot een soort van stomme wanhoop verviel. + +De nauwe verwantschap van Raphaël, bepaaldelijk in het begin zijner +loopbaan, met zijn leermeester, blijkt treffend in de _Kroning der +Madonna_, die Raphaël, in 1592, voor de Benediktijnen van Perugia +schilderde. Het is een Perugino, maar zonder dorheid; het is dezelfde +naïeveteit, maar hier veredeld door een instinktmatig gevoel voor +stijl; reeds in dit jongelingswerk herkent gij een streven, dat hooger +reikt dan waarvan Perugino zich bewust was. Dit neemt niet weg, dat +de schilderij van dezen laatste, de _heilige maagd op den troon_ +omringd door vier biddende heiligen, met meer recht aanspraak mag +maken op den naam van meesterstuk: hier ziet ge voor u het werk van +den tot rijpheid gekomen man, die over alle hem ten dienste staande +middelen beschikt, om zijne gedachte volledig weer te geven. Dit +stuk, een der beste werken van Perugino, is misschien het schoonste +en volkomenste gewrocht der kunst, vóór het schitterend tijdvak van +de twee groote meesters der Renaissance. + +Hoe triviaal schijnt, nevens deze naïeve mystieke scheppingen, die +_Piëta_ van Caravaggio; hoe koud en dood en onharmonisch van kleur, +die _marteldood van Sint Erasmus_, een van de kolossale vergissingen +van Poussin, wiens talent wel het minst voor de behandeling van +dergelijke onderwerpen geschikt was.--Merkwaardig, vooral uit +een historisch oogpunt, is de fresko van Melozzo van Forli, die +door Leo XII uit de bibliotheek naar de loges en vervolgens van +den muur op doek werd overgebracht. Het stuk stelt Sixtus IV voor, +zijn bibliothekaris platina ontvangende; het geeft ons de origineele +portretten van Girolamo Riario, heer van Porli van Jan De la Rovère, +van Bartolommeo Sacchi, bijgenaamd Platina, den schrijver van de +_Geschiedenis der Pausen_; van paus Sixtus IV, en van diens beide +neven, de kardinalen Pieter Riario en Juliaan De la Rovère: de eerste +bekend wegens zijne verkwistende levenswijze en jong gestorven; de +tweede, beroemd als paus Julius II. Deze figuren zijn met meesterhand +geteekend; ge herkent daarin het talent van een kunstenaar, dien +Raphaël Maffei een eerste plaats onder de portretschilders van zijn +tijd toekende. Wij mogen dus op de gelijkenis vertrouwen: en dan is +het inderdaad treffend, dit portret van Julius II te vergelijken +met latere. Hier zien wij een slank jonkman voor ons, bruinachtig +van kleur, eenigszins schuw en zedig van voorkomen; de uitdrukking +van zijn gansch niet onbevallig gelaat teekent verstand en vernuft; +Juliaan De la Rovère is hier voorgesteld zonder knevel of baard. Als +men deze beeltenis vergelijkt met het portret van paus Julius II door +Raphaël, waarvan het oorspronkelijke zich te Londen bevindt en eene +kopie in het paleis Pitti hangt, wordt men onwillekeurig getroffen door +de zeldzame verandering, die de ouderdom en de zorgen der regeering +in het gelaat van dezen krijgshaftigen opperpriester hebben gewrocht. + +Met opzet heb ik tot dusver gezwegen van twee schilderijen, die, +naar het zeggen van alle cicerones en ook naar het oordeel van +zoovele kunstrechters, de kroon spannen boven alle anderen, en den +hoogsten roem van dit uitnemend museum uitmaken: de _Transfiguratie_ +van Raphaël, en de _Communie van Sint-Hieronymus_ van Domenichino. Deze +beide schilderijen zijn tegenover elkander in dezelfde zaal geplaatst, +waar zich, op den achtergrond, ook nog een derde stuk bevindt, +de _Madonna van Foligno,_ mede van Raphaël, dat echter door de +meeste toeristen ternauwernood werd opgemerkt. En toch staat deze +Madonna, in hare aanbiddelijke reinheid, hare ideale naïeviteit, haar +onbeschrijfelijk teeder-harmonisch koloriet, naar mijne schatting +zeerveel hooger dan de zoo wijd beroemde Verheerlijking op den berg. + +Buiten twijfel is de Transfiguratie eene voortreffelijke schilderij, +rijk aan overschoone détails, die de meesterhand verraden;--de +opmerking heeft eigenlijk geen pas, waar het een werk van Raphaël +geldt. Maar hoe menigmalen ik dit stuk ook heb gezien en bestudeerd, +steeds heeft het mij onbevredigd gelaten. Dit is wel in de eerste +plaats het gevolg van de samenkoppeling in eene zelfde schilderij van +twee episoden, die met elkander in geen verband staan. Het bovenste +gedeelte is geheel gedacht en uitgevoerd in dien mystieken, idealen +zin, dien Raphaël van de oude florentijnsche school had overgeërfd, +en die in hem zelf zijn hoogste en volkomenste uitdrukking vond. Die, +te midden der hemelsche heerlijkheid, in een lichtgloed zwevende figuur +van Christus, ter wederzijde omgeven door de bovenaardsche beelden +van Mozes en Elia; de apostelen, verzonken in de aanschouwing van +huns Heeren heerlijkheid; die knielende figuren van Sint-Laurens, +en Sint-Juliaan, de beschermheiligen van den kardinaal Giulio de +Medicis (later paus Clemens VII); voor wien Raphaël deze schilderij +vervaardigde: deze geheele voorstelling verplaatst u zoo volkomen in +eene hoogere ideale wereld, dat het u bijkans te moede is als zaagt +ge plotseling een der verheven visioenen van Dante in lichamelijke +werkelijkheid voor u.--Maar nu, daar vlak onder, aan den voet des +bergs waarop de hemel is nedergedaald, aanschouwt ge een gansch +ander tooneel: een groep mannen en vrouwen rondom een knaap, aan +heftige stuiptrekkingen ten prooi. Het is het bekende verhaal van den +bezeten knaap, dien de apostelen niet konden genezen. Nu is reeds, naar +mijne bescheiden meening, de samenvoeging, de nevens of liever boven +elkander plaatsing van twee zoo gansch verschillende voorstellingen +een kwalijk te verdedigen waagstuk, waardoor de eenheid van het +kunstwerk noodzakelijk moet verloren gaan. Doch het contrast wordt +hier nog scherper, omdat dit gedeelte der schilderij--na Raphaëls +dood door Giulio Romano afgewerkt--in een geheel anderen geest, +onder den invloed van geheel andere denkbeelden, is geschilderd. Niet +enkel verraadt zich in de teekening der figuren en in het koloriet +een realisme, dat hemelsbreed verschilt van de ideale opvatting der +eigenlijke Transfiguratie: maar er is iets ergers. In dit aardsche +gedeelte der schilderij geen spoor van dat verheven, naïeve gevoel, +dat zich alleen om de voorstelling zelf, om de uitdrukking bekommert, +en niet denkt aan de toeschouwers, aan het publiek. Integendeel, dit +geheele tooneel is blijkbaar aangelegd voor de toeschouwers; het is +gearrangeerd en in de eerste plaats op effect berekend. Ge bewondert +zonder twijfel het talent van Raphaël, zijn volkomen meesterschap +over de techniek der kunst: maar zijn ideaal dichterlijk gemoed, +zijne hooge ziel spreekt hier niet meer tot u. De sterksprekende, +welhaast melodramatische houdingen en standen en groepeeringen van al +deze figuren zijn opzettelijk aldus gekomen om indruk op u te maken; +al deze personen vervullen eene bijzondere rol, als de beelden in een +kunstig gerangschikt _tableau vivant_. Deze methode zal steeds meer en +meer de heerschende worden, en de andere, de naïeve, geheel verdringen; +de schilders der latere eeuwen zullen altijd in de eerste plaats +vragen, welk effect hun schilderij zal maken: en de kunst zal daarbij +die roerend teedere maagdelijkheid, die argelooze onbevangenheid +(vergeef het eenigszins vreemde woord; schreef ik voor Duitschers, ik +zou zeggen, _Unmittelbarkeit_) inboeten, die haar in vroeger eeuwen +eigen was. Maar bij Raphaël is men dit niet gewoon; en de bovenste +helft der schilderij is ook daarvan geheel vrij. Juist dit is het +stuitende in dit kunstwerk, dat eene mystiek-middeleeuwsche en eene +modern-realistische schilderij in hetzelfde kader zijn samengevoegd: +twee elementen, die elkander uitsluiten. Ter verklaring van deze +anomalie heeft men gewezen op de omstandigheid, dat de kardinaal +Giulio de Medicis, tegelijk met de Transfiguratie aan Raphaël, aan +Sebastiaan del Piombo een ander werk had opgedragen, de Opwekking +van Lazarus. Sebastiaan del Piombo nu was de beschermeling van Michel +Angelo, onder wiens leiding en in wiens geest hij arbeidde. Raphaël, +wel wetende wie zijn eigenlijke mededinger zou zijn, heeft nu naar +men meent, de eene helft zijner schilderij opzettelijk in dien zin +opgevat en uitgewerkt, om daardoor te toonen dat hij, ook op diens +eigen terrein, met Michel Angelo kon wedijveren. De gissing is +misschien gegrond, maar is toch eigenlijk geene verontschuldiging. + +Dezelfde kunstrechters, die de _Transfiguratie_ als het beste +werk van Raphaël en de volmaaktste schilderij ter wereld hebben +geprezen, zijn ook onuitputtelijk geweest in den lof der _Communie +van Sint-Hieronymus_, het eenige stuk, dat, huns erachtens, met de +Verheerlijking vergelijkbaar was. Toch is deze reputatie, uit het +oogpunt der hoogste kunst, en voor wie vrij van vooroordeelen en +gemaakte traditiën oordeelt, niet gerechtvaardigd. Deze schilderij +mist leven, en laat u koel. Hare voornaamste bekoorlijkheid ontleent +zij aan haar schitterend koloriet, aan het prachtig schoone landschap, +dat den achtergrond uitmaakt. Maar hoe jammerlijk is de hoofdpersoon +mislukt! Dat blauwachtig vale lichaam van den stervende, niet zuiver +geteekend, met die kenteekenen van een conventioneelen ouderdom; +dat gelaat zonder uitdrukking en zonder aureool, waarop zelfs geen +schijn van bewustheid is te vinden van de heilige handeling die +voltrokken wordt, en evenmin in den adel der lijnen, een spoor van +hetgeen Sint-Hieronymus eenmaal was; de goedhartige, welmeenend vrome +uitdrukking op het gelaat van Sint-Ephrem, die met het sakrament +komt aandragen, als een ziekenoppasser met een drankje; die Arabier, +zoo koud en onverschillig, die, naar men zegt, het Oosten moet +voorstellen:--met één woord en om alles te zeggen, dit volstrekte gemis +van aandoening, van overtuiging, van waarachtig geloof in de gewijde +mysteriën, aan wier voorstelling men zich waagt:--dit alles laat u, +zoodra ge eenmaal den theatralen indruk der schitterende verschijning +overwonnen hebt, onverschillig en koel. Welk een onmetelijk verschil +tusschen stukken als dit, zoo blijkbaar vervaardigd zonder dat +het onderwerp zelf voor den kunstenaar eenige andere beteekenis +dan eene zuiver aesthethische had;--en de zielvolle, roerende, +mystieke scheppingen van een fra Angelico, gebeden in lijnen en +kleuren, lofzangen op doek of paneel! In waarheid, ware mij uit de +drie stukken dezer zaal de keuze gegeven: zonder aarzelen koos ik +die heerlijke Madonna van Foligno, de aanbiddelijke Moeder-maagd, +spelende met haar goddelijk Kind. + + + +V. + + +Gorden wij ons thans aan tot een bezoek in de talrijke galerijen, +waar de meesterstukken der antieke kunst worden bewaard, en +beginnen wij die lange reis, naar chronologische volgorde, met +de oudste tijden. Gregorius XVI heeft het vatikaan verrijkt met +twee verzamelingen, die ons lange reeksen van eeuwen terugvoeren, +verder zelfs dan den tijd, waarvan de historie heugenis heeft tot den +oorsprong der kunst in het verre Oosten en in het alaude Latium. Ik +bedoel het egyptische museum en het etrurische museum, beiden door +dezen geleerden en kunstlievenden paus gesticht. + +Wij begeven ons eerst naar de egyptische verzameling. + +Ik weet niet, of het vatikaansche museum, evenals dat van den +onderkoning van Egypte te Boulak, afbeeldingen bezit uit den tijd van +Chephren, den Pharao van de vierde dynastie, die de tweede pyramide +heeft gebouwd, en wiens peinzend gelaat heugenis heeft van misschien +vijftig eeuwen. Maar het museum bezit toch enkele monumenten van +het zoogenaamde nieuwe rijk, te beginnen met Amasis, den stichter +van de achttiende dynastie; dat wil zeggen omstreeks 1700 jaren +vóór Christus. Tot dit tijdvak behoort de voortreffelijk bewaarde +mummie--al te goed bewaard, want haar aanblik is afschuwelijk--van +een priester van Ammon, op wiens borst de naam Amosis geschreven +staat. In de groote zaal vindt men een standbeeld van graniet, +dat, naar men zegt, de moeder voorstelt van dien beroemden held en +veroveraar der negentiende dynastie, van dien Ramses II, dien de +Grieken Sesostris noemden, en wiens zoon Menephtha getuige was van +den uittocht der Israëlieten. Dit beeld is opgegraven in de tuinen +van Sallustius; het merkwaardige kapsel, met den sperwer versierd, +en de fijne bearbeiding prenten de herinnering aan dit kunstwerk +in uw geheugen. De kolossale sarkophagen in den vestibule zijn +misschien niet ouder dan het begin der acht-en-twintigste dynastie, +toen Egypte, voor eene korte poos van het perzische juk ontslagen, +onder den eersten Nectanebos zijne onafhankelijkheid herwon: uit dezen +tijd zijn een aantal fraaie sarkophagen bekend. Een daarvan is echter +stellig ouder, die namelijk van een priester, Neith-Mah genoemd, die +ten tijde van Psammetichus leefde, toen, volgens Herodotus, de stad +Saïs het middelpunt werd eener nieuwe beschaving, die zich niet langer +stelselmatig van alle aanraking met vreemden afsloot. De Egyptenaren +knoopten betrekkingen aan met de Grieken; ook is de helleensche +invloed, reeds lang vóór het macedonische tijdperk, in hunne kunst +zeer merkbaar. Uit de laatste tijden van het dusgenaamde nieuwe rijk, +dus nog altijd vóór de perzische verovering, dagteekenen waarschijnlijk +de twee fraaie leeuwen die langen tijd de fontein van _Acqua-Felice_ +hebben versierd, en in 1443 nabij het Pantheon werden opgegraven. Tot +dienzelfden tijd behooren waarschijnlijk twee vrouwenbeelden, in halve +grootte; de eene is gehuld in een fijn en nauwsluitend gazen gewaad, +hare trekken hebben eene zonderlinge, geheimzinnige uitdrukking: +het is of hare lippen zich zullen openen, om u een of ander geheim +toe te fluisteren. De andere, met een sluier om het hoofd, en in een +soort van _peplum_ gedrapeerd, draagt een hoorn des overvloeds in hare +hand; ook in dit beeld is het egyptische karakter niet te miskennen, +maar toch veel minder sterk uitkomende. + +Van de Papyrussen heb ik alleen te spreken om de voortreffelijke +schikking van deze collectie te roemen, en om uwe aandacht te +vestigen op een menigte kleinere voorwerpen, in de zalen, die naar de +Papyrussen voeren. Daar vindt ge, emailwerk, bronzen versierselen, +beeldjes van hout en gebakken aarde, afgodsbeelden, dieren, vazen, +huisraad, enkele mummies van katten, en dergelijke meer. Ik herinner +mij vooral een grooten kever van jaspis, gedagteekend uit het twaalfde +jaar der regeering van Amenophis III, uit de achttiende dynastie; uit +het opschrift op dezen kever blijkt, dat te dier tijde (omstreeks 1600 +jaar vóór Christus) het rijk zich uitstrekte van Mesopotamië tot aan +het land van Karo, bij het tegenwoordige Abessinië. Het egyptische +museum van het Vatikaan kan, bij voorbeeld, met dat in den Louvre +niet op eene lijn worden gesteld, vooral wat betreft de monumenten +van zeer ouden tijd; maar het munt uit door grooter verscheidenheid +en vergunt u beter, een blik te werpen op het intieme leven van dit +merkwaardige en geheimzinnige volk. Ook is de schikking der voorwerpen +minder streng wetenschappelijk misschien, maar zeker veel bevalliger +en uitlokkender. Zelfs hij, die uit bloote nieuwsgierigheid deze zalen +doorwandelt, zal zich toch telkens door het een of ander aangetrokken +gevoelen. + +Gregorius XVI heeft de zeer gelukkige gedachte gehad, de egyptische +_pastiches_, dat wil zeggen de navolgingen van egyptische kunst, +die tijdens het keizerrijk en vooral onder Hadrianus, zeer in de +mode waren, in eene afzonderlijke afdeeling bijeen te brengen. Eene +vergelijking tusschen deze gewrochten en de monumenten van echte +oud-egyptische kunst is uiterst leerzaam. Al deze beelden hebben eene +zaak gemeen: zij missen dat onbedriegelijke _cachet_, dat alleen ware, +oorspronkelijke kunst eigen is, evenals de geur der natuurlijke bloem +niet kan worden nagebootst. Deze beelden zijn stom en dood, en wekken +geene enkele gedachte bij u op; hun gelaat, hunne houding, alles +verraadt toeleg en berekening. Deze beelden zijn niet waar. Gezwegen +nog van de verschillende wijzen van bewerking, waaraan men meestal +niet denkt en die toch van zoo overwegenden invloed zijn op het geheele +karakter van het kunstwerk, moeten wij niet vergeten dat deze Osiris- +Ptah- en Horusbeelden van Hadrianus niet meer de type teruggeven +van een bepaald ras; hetgeen de oude Egyptenaars, zelfs onbewust, +wel deden. Het zijn dus niet veelmeer dan poppen, fraai bewerkt +somwijlen, zonder twijfel, maar wier waarde toch eigenlijk afhankelijk +is van de kostbaarheid der stof en de moeilijkheden van uitvoering, +die de kunstenaar te overwinnen had. Eigenlijk behooren zij tot de +rubriek der voorwerpen van de industriëele kunst, de dienares van +mode en smaak, wier werken met deze voorbijgaan. Maar hebben wij, +bij een blik op onze eigene kunstwerken, wel het recht zoo laag op +deze pastiches neer te zien? + + + +Na een vluchtig bezoek aan het egyptische museum, waar wij de +overblijfselen voor ons hebben eener kunst, ten deele ouder dan +de geschreven overleveringen en historische berichten, willen +wij een blik werpen op de monumenten der etrurische kunst, weinig +minder merkwaardig. Ook dit volk der Etruriërs of Etrusken is voor +ons--eigenlijk nog veelmeer dan de Egyptenaars--in ondoordringbaar +duister gehuld. Wij weten weinig van zijne herkomst, vermoedelijk +uit aziatisch Griekenland; bijna niets van zijne geschiedenis, +dan alleen waar zij in aanraking komt met die der Romeinen, die +de Etrusken onderwierpen; niets van hunne taal, waarvan ons geen +andere gedenkstukken zijn overgebleven, dan enkele kleine, nog niet +ontcijferde opschriften. Alleen weten wij dat de Etrusken, voor de +historische tijden, in het tegenwoordige Toskane en een deel van +het oude Latium waren gevestigd; dat zij een betrekkelijk hoogen +trap van beschaving, blijkbaar door grieksche invloeden beheerscht, +moeten hebben bereikt; en dat hunne kunst ook bij de Romeinen in eere +is gebleven, tot zij door de hoogere grieksche verdrongen werd. + +Op onzen weg van het egyptische naar het etrurische museum kunnen wij +reeds een blik werpen op de grieksche wereld, hier zoo schitterend +vertegenwoordigd. Hoe gehaast ge ook zijn moogt, het zal u wel +onmogelijk wezen niet eenige oogenblikken te toeven in eene zaal, die +als het ware een vestibule vormt, aan bijna alle kanten open is; en +met een prachtige driedubbele trap prijkt, die naar de bovengalerijen +voert. Naar welke zijde ge hier uwe blikken richt, overal schemeren u +wonderen tegen. Maar ik dien u wel eene meer volledige beschrijving +van deze zaal--bij uitnemendheid schoon onder de vele verwonderlijk +schoone zalen van het vatikaan--te geven. + +De zaal heeft den vorm van een grieksch kruis, waaraan zij ook haar +naam ontleend: het is een dier meesterstukken van bouwkunst, zooals +de achttiende eeuw ze bijwijlen wist te scheppen, en die volkomen +beantwoorden aan de voorstelling, die wij ons van de antieke paleizen +vormen. De veelkleurige mozaïek in het midden; de kolommen van koralijn +en groen porfier, die het gewelf en de zijwanden der marmeren trappen +dragen; de bas-reliefs ter wederzijde van den middelsten boog; de groen +granieten vaas op den architraaf, die de hoogere gewelven zoo goed doet +uitkomen; de eenvoudig smaakvolle versiering van de fries; de sphinxen +aan den voet der trappen; die gelukkige verdeeling en inrichting, die +u vergunt, onder verschillend licht, drie verdiepingen wedijverende +in pracht met een enkelen blik te omvatten; die veelkleurige, met +zoo juisten takt aangebrachte marmers; de wondervolle harmonie en +rustige beweging van het geheel, waar alle deelen samenstemmen: dit +alles maakt een onbeschrijfelijken indruk. Ge kunt u hier inderdaad +in eene klassieke godenwoning, een voorhof van den Olympus, denken: +en het zou u bijna niet verwonderen, indien eene of andere grieksche +gestalte, een Alcibiades of eene Phryne, u tegentrad. Dit uitnemend +kunststuk werd onder Pius VI, door Camporese en Simonetti gebouwd. + +Na hier onze oogen verkwikt te hebben, bestijgen wij de trappen, +die naar het etrurisch museum, mede eene schepping van paus Gregorius +XVI, voeren. + +Deze verzameling is misschien nog wel zoo merkwaardig als de +egyptische. De etrurische kunst, wier oorsprong en ontwikkeling zich +in den nacht der tijden verliest, heeft slechts eene verwijderde +verwantschap met de kunst van het oude Egypte. Voor deze etruskische +scheppingen staat ge niet in stomme verbazing als voor een onbegrepen +raadsel, stil, zooals voor de beelden van Thebe en Memphis; men heeft +hier niet meer te doen met goden en menschen van een ander geslacht, +die ons altijd vreemd blijven, en in hunne strenge afgeslotenheid, +als met zeker medelijden, op ons schijnen neer te zien. De Etrusken, +uit Azië afkomstig en op italiaanschen bodem overgeplant, staan +ons nader; de beweging, de uitdrukking waarnaar hunne kunstenaars +streven, zijn aan onzen eigen smaak, aan ons eigen begrip van kunst, +verwant; de onderscheidene gelaatstrekken zijn voor ons begrijpelijk: +wij herkennen daarin onze eigene gemoedsbewegingen en aandoeningen. + +De opgravingen hebben eene menigte voorwerpen aan het licht gebracht, +die in het gewone dagelijksche leven werden gebruikt: daardoor is dit +museum voor onze kennis der Etrusken ongeveer van dezelfde beteekenis, +als het pompeïsche museum te Napels voor die der romeinen uit de +eerste eeuw. In de kleinere beeldhouwwerken, zooals bas-reliefs, +bronzen, voorwerpen van terracotta, lijkbussen en dergelijke, +schijnt mij de eisch der ideale schoonheid ondergeschikt te zijn +gemaakt aan de uitdrukking van het gelaat, aan de uiting van zekere +gedachte, evenals wij dit in de middeleeuwsche kunst opmerken; bij +de versiering der vazen schijnt men zich daarentegen meer te hebben +toegelegd op het heroïsche in den stijl, altijd met behoud van eene +zuiver opgevatte en weergegeven handeling. Dit eigenaardig karakter +valt vooral in het oog, wanneer zooals hier is geschied, etrurische +vazen naast grieksche ten toon worden gesteld. + +De inscripties onder de beelden zijn, zooals ik zeide, tot dusver +nog niet ontcijferd. Daar ook de catalogus van dit museum nog niet +verschenen is, zullen wij ons bepalen tot eene vluchtige aanteekening +omtrent sommige voorwerpen, die meer bijzonder mijne belangstelling +hebben opgewekt. + +Reeds dadelijk bij het binnentreden in de galerij wordt uwe +opmerkzaamheid getrokken door vier groote sarkophagen, waarvan twee uit +steen zijn gehouwen. Op het deksel van de eene tombe ligt het beeld +van den doode, door zijne vrouw en kinderen omgeven; het bas-relief +langs den wand verbeeld een menschenoffer. Op den tweeden sarkophaag +rust een priester, door de teekenen zijner waardigheid omringd. De +beide anderen, van gebakken aarde (terracotta) vervaardigd, prijken +insgelijks met liggende figuren. Door den stijl, door de schikking, +maar vooral door den omtrek der beelden, herinneren deze monumenten +aan de kunstwerken der middeleeuwen; men zou bijna denken, dat, +in het midden der twaalfde eeuw, de bewoners van Chiusi, Arezzo, +Cornetto en de zuidelijk gelegen streken, plotseling de traditie +der Grieken en Romeinen ter zijde zettende, als bij instinkt, de +oud-vaderlandsche etruskische kunst tot hun model hebben gekozen. De +borstbeelden boeien u vooral door de uitdrukking van het gelaat, +ik herinner mij er met name twee van terracotta, die men bijna voor +de portretten van blond engelsche _misses_ zou aanzien. Zie ginds +dat bronzen standbeeld te Todi opgegraven; doet die krijgsman, +met zijn gevleugelden helmkam en zijn borstharnas, met zijne fiere +houding en gebiedenden blik u niet denken aan een of anderen baron +of kruisridder? De beelden van goden en genieën dragen daarentegen +een zoo echt oostersch karakter, dat ge in uwe verbeelding plotseling +naar het hart van Indië wordt teruggevoerd. Vergeet vooral gindsche +_Biga_ niet, een op twee wielen rustenden wagen, van hout met koper +overtrokken; de as der wielen is met baviaankoppen versierd. Zulk +een antiquiteit is niet alleen zeer merkwaardig, maar ook uiterst +zeldzaam. Deze wagen, waaraan zelfs de dissel niet ontbreekt, is +ongeschonden opgedolven.--Voortdurend treft ons, bij het beschouwen +der monumenten van etruskische kunst, dat eigenaardig karakter van +oorspronkelijkheid gepaard aan eene groote mate van ontvankelijkheid +voor vreemde invloeden. Staat in de oudste perioden deze kunst meer +onder den invloed van de oostersche, met name van de egyptische, in +later tijdvakken is de heerschappij van het grieksche kunstideaal, in +zijne verschillende ontwikkelingen, onmiskenbaar: in die mate zelfs, +dat vele echt etruskische werken herhaaldelijk voor grieksch zijn +aangezien. En toch blijft er, ondanks die zeer zichtbare navolging, +in deze kunstscheppingen iets eigenaardigs, iets oorspronkelijks, dat, +uit een zuiver esthetisch oogpunt, hare waarde dikwerf niet verhoogt, +maar haar daarentegen dubbel merkwaardig maakt als openbaringen van +den eigenlijken geest van dit volk, welks geschiedenis en leven nog, +in zoo menig opzicht, voor ons in duister is gehuld. + +Dit museum is rijk aan allerlei huisraad en voorwerpen van dagelijksch +gebruik: zetels, bedden, spiegels, vazen, wapenen, potten, komfooren +en gereedschap van allerlei aard. De opgravingen van Cerae, van +Tarquiniës, van Volsci, van Bolsena, hebben boven verwachting een +rijken oogst opgeleverd: te beginnen met de wel leesbare, maar in +eene onbekende taal vervatte opschriften, tot de schoonste vazen +uit het oudste tijdperk der etruskische kunst. Te Cerea heeft +men in eene enkele grafkamer behalve aardewerk en een volledig +stel keukengereedschap, ook al de sieraden van eene waarschijnlijk +aanzienlijke familie gevonden: eene vondst, waaraan in den jongsten +tijd, het ontstaan der mode van etrurische sieraden is te danken. Om +den bezoeker een zoo volledig mogelijk denkbeeld van deze grafkamers +te geven, heeft men hier, in het museum, de grafkamer van Cerae +nagebootst. De juweelen en sieraden zijn in groote glazen kasten +geplaatst, die beweegbaar zijn, en die ge zoo kunt draaien, dat ge +alles onder een behoorlijk licht zien kunt. Eene zoo doelmatige +inrichting zoekt men tot dusver, buiten de vatikaansche museums, +vergeefs: hier is alles in de eerste plaats berekend voor het genoegen +van den bezoeker, om een aangenamen, bevredigenden indruk te weeg te +brengen; elders moeten dergelijke overwegingen in den regel wijken +voor de onverbiddelijke eischen van eene of andere wetenschappelijke +classificatie, indien al de voorwerpen niet, als in een winkel, op +elkander zijn getast en door de opeenhooping zelve onzichtbaar worden. + + + +VI. + + +De vatikaansche beeldengalerijen tellen eene bevolking, welke met +die van eene onzer kleinere provinciesteden gelijk staat: dit alleen +zal voldoende zijn om u te doen beseffen, dat, in dit overzicht, +allerminst van eene eenigszins volledige beschrijving dezer geheel +eenige verzameling sprake kan zijn. Dit zult ge nog te meer gevoelen, +als ge bedenkt dat niet alleen de meesten dezer beelden en groepen eene +afzonderlijke beschrijving ten volle verdienen, maar dat er daaronder +ook velen zijn, die in den letterlijken zin eene eigen litteratuur van +niet onbelangrijken omvang bezitten. Van eene eigenlijke beschrijving +kan dus geene sprake zijn, veel minder van beschouwing en kritiek, +die alleen zulk eene eenvoudige beschrijving tot iets meer dan eene +dorre opsomming, een vervelenden catalogus, zou kunnen maken. Wij +zullen er ons alzoo toe bepalen, u door deze museums rond te leiden, +en slechts nu en dan op enkele zeer uitnemende of karakteristieke +monumenten vluchtig uwe aandacht vestigen. + +Dit weergaloos museum is het werk van eeuwen. Alle vorstelijke +geslachten, wier zonen den heiligen stoel hebben bekleed, hebben hunne +schatting bijgedragen tot verrijking dezer verzameling; ondanks de +toenemende ongunst der tijden, is de offervaardige ijver in de laatste +eeuw veeleer verdubbeld. Bovenal mogen wij niet vergeten, met dankbare +hulde de namen te noemen van vier pausen uit den laatsten tijd, die, +niettegenstaande tegenspoeden en hinderpalen van allerlei aard, +het groote werk hunner voorgangers waardiglijk hebben voortgezet, +en bekroond en zich reeds alleen daardoor aanspraak hebben verworven +op den dank en de bewondering van allen, die kunst en waarachtige +beschaving liefhebben. Deze pausen zijn Pius VI, Pius VII, Gregorius +XVI en Pius IX. Nevens hen verdient ook Clemens XIV genoemd te worden, +al heeft deze ook bij de stichting der mede naar hem genoemde galerij, +meer gehandeld op aansporing van zijn schatmeester, den kardinaal +Braschi, die weldra zelf, als Pius VI, den apostolischen stoel zou +beklimmen. + +Den toegang tot de beeldengalerijen vormt een lange overwelfde gang +of corridor, door Bramante gebouwd, en door Pius VII tot museum voor +de opschriften ingericht. Ter wederzijde van deze galerij, waarvan +de wanden geheel met inscripties zijn bedekt, prijkt eene lange reeks +van lijkbussen en sarkophagen: evenals ge, om Rome zelve te bereiken, +den Appischen weg volgt, aan beide zijden door graftomben omzoomd, zoo +treedt ge ook langs eene reeks van grafmonumenten naar het binnenste +heiligdom der vatikaansche stad. Deze corridor is meer dan zeshonderd +voet lang; de monumenten zijn gerangschikt naar tijdsorde, naar de +eerediensten, naar hunne bijzondere bestemming. Aan de eene zijde ziet +ge de grafschriften der familie boven elkander geplaatst; dan die van +vrienden en bekenden, van consuls, leden der consulaire geslachten, van +de patricische huizen, aan de keizerlijke dynastieën verwant; eindelijk +van de leden der verschillende bedrijven en ambachtsvereenigingen. Die +allen behooren tot het heidendom. Daar tegenover, aan uwe linkerhand, +vinden de sarkophagen en grafschriften uit de eerste eeuwen der +christelijke kerk eene plaats; zij zijn genoegzaam allen uit +de katakomben afkomstig; de opschriften zijn in het grieksch of +latijn, somwijlen in eene gemengde taal, en versierd met symbolische +teekeningen; meestal zijn zij kort maar vol uitdrukking en door toon +en inhoud zeer kennelijk van de heidensche grafschriften onderscheiden. + +Als ge aan het eind dezer galerij gekomen zijt, treedt ge door een +fraai ijzeren hek, in eene honderdvijftig el lange, breede zaal, +die door vijftien vensters in het hooge, met fresko's versierde +gewelf haar licht ontvangt en ter wederzijde is bezet met eene dichte +reeks van groepen, busten, beelden, bas-reliefs: deze laatsten deels +op de voetstukken aangebracht, deels in de muren gemetseld. Deze +eerste galerij van het museum Chiaramonti, aldus genoemd naar den +geslachtsnaam van den stichter Pius VII, bevat meer dan achthonderd +kunstwerken: beelden van goden en helden, busten van keizers, +veldheeren, redenaars, vorstinnen, graftomben, urnen:--eene ideale +geschiedenis van Rome, maar in het grieksch geschreven. Geen dezer +werken is eigenlijk oorspronkelijk romeinsch: wat de romeinsche wereld +aan beeldhouwkunst heeft opgeleverd, is, men mag welhaast zeggen zonder +uitzondering, van griekschen oorsprong. De kunstenaars, die in den +keizertijd de uitmuntende gewrochten schiepen, waarvan wij er hier +zoovelen bijeen zien, deels oorspronkelijk, deels in navolging van +oude echtgrieksche modellen, waren Grieken. De Romeinen hadden weinig +aanleg en zin voor kunst, uitgenomen architektuur; hunne roeping +was eene andere: zij moesten de wereld veroveren, organiseeren, +bewoonbaar maken, den bodem bereiden waarop eene latere, hoogere +ontwikkeling ontstaan en bloeien kon. Zij waren bij uitnemendheid +praktische lieden: het echt aesthetische leven der Grieken bleef hun +altijd vreemd ook al namen zij, bij toenemenden rijkdom en beschaving, +voor het uiterlijke den schijn aan van zin en liefde voor de kunst. + +Ter herinnering aan deze galerij wijzen wij u op een paar +monumenten. Zie hier een borstbeeld van Julius Caesar, in het +plechtgewaad van _pontifex maximus_ (opperpriester). Caesar is +hier voorgesteld in de laatste jaren zijns levens; zijn mager, van +diepe rimpels doorploegd gelaat teekent vermoeidheid, uitputting, +levenszatheid: de koude uitdrukking van een man naar de wereld, +die alles heeft genoten wat het leven bieden kan en de ijdelheid +van alles geproefd. Het is onmogelijk, den indruk te beschrijven, +dien de aanschouwing van dit strenge, verheven, en toch wederom zoo +vervallen gelaat op u maakt: die verplettende majesteit, gepaard +aan zedelijk verderf, die hooge adel nevens zelfzucht en een zweem +van pedanterie. Bij een blik op dezen prachtigen kop gaat ons een +helderder licht op over het eigenlijke karakter van den zeldzaam +grooten man, dan de lezing van vele geschiedwerken ons kan geven.--Wij +gaan een gansche reeks van beelden, sarkophagen, busten voorbij--hoe +gaarne wij ook bij de meesten afzonderlijk verwijlen zouden--en +staan voor een beeld van Tiberius, blijkbaar uit het begin zijner +regeering. De keizer is zittende voorgesteld, in grieksch kostuum; +de chlamyde is op den rechter schouder vastgehecht, zijn hoofd +is met eikenloof omkranst; in de rechterhand houdt hij een langen +schepter. Ge herinnert u de huiveringwekkende karakterschets, die +Tacitus van dezen Caesar geeft: en met verbazing slaat ge een blik op +dat schoone, echt aristokratische gelaat, waarover eene uitdrukking +van welwillendheid en vroolijke geestigheid zweeft; en onwillekeurig +vraagt ge u af, of wellicht de romeinsche geschiedschrijver aan de +waarheid ontrouw is geworden. Heeft Tacitus, de vertegenwoordiger +en uitnemendste woordvoerder der oude aristokratisch-republikeinsche +partij, ons de daden der keizers, wier zwaard de republiek had gedood, +inderdaad naar waarheid, onpartijdig medegedeeld? Aan de zeldzame +kunst, waarmede deze meester zijne portretten geteekend heeft, +valt niet te twijfelen: ook niet aan de getrouwheid? De vraag is +geoorloofd; ja, meer dan dat: aan een onvoorwaardelijk bevestigend +antwoord zullen, geloof ik, weinigen zich wagen. Doch het is hier +de plaats niet, daarover uit te weiden; al dringen die gedachten +zich telkens bij ons op, bij het aanschouwen dezer portretten, die +toch ook eene openbaring zijn.--Toeven wij nu nog een oogenblik voor +deze groep, het sieraad dezer galerij: _Ganymedes_, door den adelaar +weggevoerd. Dit voortreffelijk kunstwerk, dat u onwederstaanbaar +boeit, is eene kopie naar den griekschen beeldhouwer Leochares, een +tijdgenoot van Praxiteles. De schoone herdersknaap is voorgesteld op +het oogenblik, dat de arend van Zeus hem van de aarde opheft om hem +naar den Olympus te dragen; de figuur zweeft reeds boven den grond, +gedragen door de klauwen van den machtigen vogel, die hem in de zijde +heeft gevat. Zulk eene voorstelling nadert de grenzen der plastiek, +overschrijdt ze bijna: maar juist daarom bewondert ge te meer de +uitnemende kunst, waarmede deze groep bewerkt is, zoodat niets den +indruk stoort, niets zelfs de rust verbreekt, die aan elk beeldwerk +behoort eigen te zijn. Van de fijne, meesterlijke behandeling dezer +liefelijke, voortreffelijke groep kan echter geene beschrijving, kan, +bij gebreke van eigen aanschouwing alleen eene getrouwe afbeelding +u een denkbeeld geven. + +Na de galerij Chiaramonti ten einde te hebben doorwandeld, keeren +wij op onze schreden terug, gaan op nieuw het hek door en treden den +_Bracchio Nuovo_ (nieuwen vleugel) binnen, door Pius VII gebouwd. Wat +aan deze galerijen eene eigenaardige bekoorlijkheid schenkt, is dat +zij opzettelijk gebouwd zijn om tot museum voor antieke beeldwerken +te dienen, en dat wel door mannen, die de ouden niet alleen uit +de boeken, maar ook uit de overblijfselen hunner werken kenden. De +conceptie van den _Bracchio Nuovo_ is hoogst eenvoudig: een zaal van +vier-en-twintig voet breed en tweehonderd-acht voet lang, met een klein +dwarsschip in het midden: alzoo eenigszins de gedaante van een grieksch +kruis. Maar toen hij met zijn bouw aanving, wist Raphaël Stern dat hij +voor drie-en-veertig hoogst belangrijke standbeelden eene waardige +plaats moest bereiden: hij verdeelde dus zijne lange galerij in +acht-en-twintig nissen, en zijn dwarsschip in vijftien. De standbeelden +konden alzoo geplaatst worden in een zuilengang van sierlijke arcaden; +voor de pilaren, die deze bogen scheiden, plaatste hij borstbeelden, +op voetstukken van rood graniet. In de vakken tusschen de bogen zijn +wederom busten, op consoles geplaatst; daarboven zijn bas-reliefs +in de muren gevat. Een breede, sterk vooruitspringende kroonlijst +dient tot basis voor het rijk gebeeldhouwde gewelf, dat voorts +gedragen wordt door twaalf korinthische zuilen van het schoonste +marmer. Boven iedere der breede vleugeldeuren prijkt een fronton, +door kostbare zuilen gedragen; het van boven stralende licht spiegelt +in den veelkleurigen vloer van mozaïek; in het midden der galerij +prijkt, op een voetstuk van rood graniet, een grieksche vaas van +zwart basalt. In zulk eene galerij schijnen de standbeelden slechts +de natuurlijke decoratie der zaal te zijn. Van hoeveel belang, voor +de juiste beoordeeling dezer kunstwerken zelf, zulk eene omgeving is, +kan alleen hij beseffen, die de heerlijke vatikaansche museums heeft +gezien en alzoo den afstand kan meten tusschen deze betooverend schoone +galerijen--kunstgewrochten op zich zelf--en de naakte, holle ruimten, +de ontmeubelde kamers of zolders, waarin men ten onzent de monumenten +van kunst en historie pleegt weg te stoppen. + +Een van de merkwaardigste standbeelden van deze galerij is dat van +keizer Augustus, eerst voor eenige jaren opgedolven en door den +paus ten geschenke gegeven. Het lichaam is misschien oorspronkelijk; +maar het hoofd verraadt eene andere hand, en schijnt mij toe eerst +in later tijd, onder Trajanus, te zijn af- of bijgewerkt. Plinius +verhaalt ons dat bij Augustus de oogbol zeer groot en zeer licht was, +hetgeen aan zijn groenachtige pupil eene zoo vreemde uitdrukking gaf, +dat men niet kon nalaten, bij het aanspreken, hem strak in het gelaat +te zien, hetgeen den keizer onaangenaam aandeed. Deze bijzonderheid +is in het marmer zoo getrouw mogelijk weergegeven. De mantel en de +wapenrok zijn met meesterhand bewerkt; de symbolische versiering van +dezen laatsten is waarschijnlijk aan het heldendicht van Virgilius +ontleend.--Opmerkelijk vanwege hun kras realisme, zijn de beelden +van Titus en zijne dochter Julia. De keizer is een dik, kort man, +die er zeer welgedaan uitziet, met een gelaat waarop goedmoedigheid +en zinnelijkheid om den voorrang strijden; zijn geheele voorkomen, +dat bij uitnemendheid den stempel der individualiteit draagt, +teekent iemand van zeer gewone natuur, die zijn bijnaam van Wellust +des menschelijken geslachts misschien alleen of hoofdzakelijk aan +zijn vroegen dood te danken heeft, waardoor zekere zijden van zijn +karakter niet tot ontwikkeling zijn kunnen komen. Zijne dochter Julia, +die sprekend op haren vader gelijkt, is zeer leelijk; beiden dragen +den stempel van te behooren tot eene dier familiën van lager afkomst, +die hare fortuin in de eerste plaats gebruiken om zich recht te goed +te doen.--Wederom gaan wij een aantal beelden en busten voorbij, en +werpen ten slotte nog een blik op het standbeeld van Demosthenes, +eene figuur vol karakter en uitdrukking. Die diepliggende oogen, +dat hooge, gerimpelde voorhoofd, die fijnbesneden mond, die lippen, +waarop het woord schijnt te trillen; die eenvoudige, natuurlijke +houding: dit alles teekent u den denker, den redenaar. Ge gevoelt +dat dit portret echt moet zijn. + + + +Nogmaals doorwandelen wij de lange galerij en bestijgen een trap, +die ons naar het groote museum, naar zijn voornaamsten stichter Pius +VI, het Pio-Clementijnsche museum genaamd, voert, waar ge echter +tot uwe verrassing aanvankelijk niet anders vindt dan eene reeks +kleine vertrekken: kapellen, die ieder haar eigen patroon hebben. Ge +betreedt een vierkanten, rijk met fresko's versierden voorhof, waar uwe +aandacht al dadelijk getrokken wordt door de graftombe van Cornelius +Lucius Scipio-Barbatus, overgrootvader van den beroemden Scipio den +Afrikaan. De vierkante sarkophaag is van gewonen albaanschen steen en +hoogst eenvoudig van bewerking: maar de strenge, grootsche afmetingen +geven aan het werk een eigenaardigen edelen stijl. Toen deze sarkophaag +ten jare 1780, in een _vigne_ nabij de poort Sint-Sebastiaan, de +oude Capeensche poort, werd opgegraven, vond men het geraamte van +Scipio-Barbatus nog in zijn geheel; aan een der vingers zat een ring, +dien Pius VI aan lord Algernon Percy ten geschenke gaf. + +In het midden van dezen voorhof staat de zoo algemeen bekende +en beroemde _Torso_, het kolosaal fragment van een standbeeld +van Herkules. De held zit op een rots, met het lichaam eenigszins +voorovergebogen; waarschijnlijk leunde hij op zijn knots. Het hoofd, +de armen en de beenen zijn verloren geraakt. Toen dit uitnemend +gewrocht van oud grieksche beeldhouwkunst, ten tijde van Alexander VI, +opgedolven werd, waren monumenten uit de eeuw van Pericles nog uiterst +schaarsch: de echtheid van dit stuk viel niet te betwijfelen, want +het draagt nog de naamteekening van zijn vervaardiger, Apollonius, +zoon van Nestor den Athener. Geen wonder dat dit brokstuk van een +standbeeld de algemeene aandacht trok, en zelfs eene omwenteling in +de kunst bewerkte; Michel Angelo dweepte er zoo zeer mede, dat hij +zich zelf een leerling van den Torso noemde, en zich ook werkelijk +naar dit voorbeeld vormde. Maar hoe groot uwe bewondering voor dit +kunstwerk ook wezen moge, toch spoedt ge u naar gindsch balkon, om +van daar een blik te werpen op het onbeschrijfelijk schoone panorama: +een gedeelte der vlakte van Rome, met de omringende heuvelen, den +kronkelenden loop van den Tiber, en de Sabijnsche bergen in het +verschiet: een panorama, waaraan dit gedeelte van het vatikaan den +welverdienden naam van het _Belvedere_ dankt. + +Wij komen aan den zoogenaamden achtkantigen hof: een salon in de +open lucht, omringd door sierlijke portieken, rustend op zestien +kolommen van rood graniet en grijs oostersch marmer. In het midden +springt eene fontein: de frontons prijken met acht groote Maskers, +uit den tijd van Agrippa; tusschen de zuilen prijken acht bas-reliefs; +langs de wanden zijn standbeelden en sarkophagen geschaard; en onder de +bogen der galerijen schemeren weder andere standbeelden. Daar, in eene +reeks afzonderlijke kabinetten, zijn enkele meesterstukken geplaatst, +die ieder althans bij name heeft hooren noemen, en meestal ook uit +afbeeldingen kent. Ik spreek niet van den griekschen sarkophaag met +de dansende Bacchanten, nabij de Sint-Pieter opgedolven; noch van den +beroemden sarkophaag van Varius-Marcelles, den vader van Heliogabalus; +noch ook van den Perseus en de Worstelaars van Canova, aan wien +hier--niet geheel onverdiende eere--een eigen kabinet gewijd is. Zie, +daar straalt in al zijn glans, te schitterender uitkomende tegen den +grijsachtig groenen achtergrond van het kabinet, waarin hij alleen +staat, de wereldberoemde _Apollo_ van Belvedere. Ge kent dat beeld, +zoo oneindig vele malen nagebootst:--en toch ge kent het niet, zoo +ge niet het oorspronkelijke--trouwens zelf wederom eene kopie naar +een grieksch model--hebt aanschouwd. Sedert ons de oorspronkelijke +werken uit het beste tijdperk der grieksche kunst zijn bekend geworden, +moge dit beeld niet meer voor het ideaal der plastiek kunnen gelden, +toch blijft het een der edelste kunstgewrochten, ons door de oudheid +nagelaten. Men weet nu, wat de figuur eigenlijk voorstelt, het is +de god, uit zijn tempel komende en de ontzaglijke Aegis opheffende, +waarmede hij de aanstormende Galliërs, die zijn heiligdom te Delphi +plunderen wilden, op de vlucht drijft. Met wat wonderbaar geluk, +of liever met wat onbedriegelijken kunstenaarstakt, is die houding +weergegeven: met vluggen, snellen tred schrijdt de god voorwaarts, +langs zijn vluchtende vijanden heen, die hij zijn ontzaglijk wapen +tegenhoudt. Wat ligt er op dat wonderschoone gelaat eene uitdrukking +van kalme majesteit, van vreugde over de zegepraal, vermengd met een +fiere minachting voor de ruwe barbaren, die het wagen durfden zijn +tempel te naderen! Alles is hier in de volkomenste harmonie; het eenige +wat ons belet dit beeld onder de hoogste gewrochten der zuiverste +kunst te rangschikken, is een zeker streven naar gemaaktheid, iets +gezochts, dat manier verraadt: een gebrek evenwel, dat nu eigenlijk +alleen kenbaar wordt door vergelijking met de ongeëvenaarde scheppingen +van het Parthenon. + +In een ander kabinet prijkt de niet minder bekende en beroemde groep +van _Laokoon,_ het werk van drie rhodische beeldhouwers, Agesander, +Polydorus en Athenodorus. Deze groep werd in 1506 onder de ruïnen van +het paleis van Titus gevonden, juist ter plaatse waar zij, volgens de +beschrijving van Plinius, stond. Wij zullen ons hier niet begeven in +een onderzoek naar den tijd der vervaardiging van dit meesterstuk, +al kunnen wij, op innerlijke gronden, ons niet vereenigen met +de meening van hen, die, zich op eene eenigszins dubbelzinnige +uitspraak van Plinius beroepende, beweren dat deze groep onder de +regeering van Titus zou vervaardigd zijn. Evenmin kunnen wij in eene +uitvoerige beschrijving of beschouwing treden, waartoe anders de +Laokoon zoo ruimschoots gelegenheid geeft. Een enkel woord slechts +over de voorstelling. De legende verhaalt hoe Laokoon, de priester +van Poseidon, zijne stadgenooten de Trojanen had gewaarschuwd tegen +het inhalen van het noodlottige houten paard, door de Grieken, bij +hun geveinsden aftocht, in het kamp achtergelaten. Daardoor haalde +Laokoon zich den toorn van Apollo op den hals, die, om hem te straffen, +juist toen hij met zijne beide zonen gereed stond te offeren, twee +reusachtige slangen, boden van den toornenden god, op hem afzond, +die den priester met zijne kinderen doodden. De kunstenaars hebben +nu het oogenblik gekozen, waarop de vreeselijke slangen den vader en +de beide jongelingen in hare afschuwelijke kronkels hebben gevat; +de jongste zoon heeft den doodelijken beet reeds ontvangen, en +zinkt stervend achterover; de oudste is eerst even gevat, en heft de +hand op naar den vader, die zich vergeefs poogt te ontdoen van de +hem omkronkelende slang en in den zielsangst der nijpendste smart +het hoofd ten hemel wendt en eene laatste klacht uitstoot. Dit is +slechts eene koude schets: maar onmogelijk is het, de aangrijpende, +zielroerende uitdrukking van deze, ook uit een technisch oogpunt +zoo wonderschoone groep weder te geven, die niet ten onrechte eene +tragedie in marmer is genoemd. + + + +Eer wij de andere galerijen bezoeken, willen wij ons even gaan +vertreden in den _Plantentuin_, en daar een blik werpen op de rijke +menagerie, die de oudheid ons heeft achtergelaten. Deze verzameling +heeft ter wereld hare wedergade niet. Zij bestaat uit niet minder dan +honderd-vijftig beelden en groepen van dieren van allerlei soort. Ook +deze zaal is rijk versierd met prachtige ionische zuilen van rood +graniet, terwijl de vloer met heerlijke mozaïeken is ingelegd, waarop +gevogelte en wild is afgebeeld. + +De verzameling, die haar ontstaan dankt aan Pius VI, en door zijn +opvolger werd voortgezet, is met groot talent gerangschikt en in +orde gebracht door den zeer bekwamen beeldhouwer Francisco Franzoni, +die zich vooral door zijne voortreffelijk geslaagde restauraties een +welverdienden naam beeft verworven. De zeer eigenaardige collectie +trekt u onwillekeurig aan: de meest alledaagsche dieren krijgen +hier een zeker ideaal voorkomen; terwijl daarentegen de griffioenen, +de hippogryphen, de minotauren, de sphinxen en andere fabelachtige +monsters zulk eene uitdrukking van waarheid dragen, dat ge bijna aan +hun bestaan zoudt gaan gelooven. Voor sommige diersoorten, met name +voor het paard en den hond, is het ook merkwaardig, na te gaan welke +type de ouden hebben gekend of bij voorkeur aangekweekt. Ziehier +eene zeer fraaie groep: een hert door een bulhond aangevallen. De +dog is zeer sterk gebouwd en bezit blijkbaar groote spierkracht; het +is een prachtig dier, met een minder afgeknotten snuit dan onze dog; +de ooren zijn afgesneden, even als men nog tegenwoordig doet. Vlak +daarnaast staat een andere, niet minder fraaie groep; een gevecht van +een beer met een stier. Voorts ziet ge hier jacht- en hazewindhonden, +in verschillende standen; wolven, koeien, hazen, geiten, eenden, +kippen, hanen, ganzen, watervogels, fazanten, pelikanen: eene gansche +menagerie. + +Schenk eenige oogenblikken uwe aandacht aan deze groep: de wegvoering +van Europa, en bewonder de kunst, waarmede de beeldhouwer aan dien +stier als het ware het merk van zijn goddelijke natuur heeft weten +in te drukken. Zie dat prachtige, levensgroote, loopende hert, van +half doorschijnend, gestreept en gevlakt albast, met sneeuwwitte +hoornen: een meesterstuk, aangrijpend van leven en waarheid. Ziehier +Herkules, den gedooden leeuw van Nemea achter zich voortsleepende; +met hoe voortreffelijke kunst is de slappe inertie en machteloosheid +dier van leven beroofde ledematen weergegeven.... Eigenlijk zou ik +alles moeten noemen, want deze galerij is zoo belangrijk en heeft +eene zoo bijzondere aantrekkelijkheid. In den regel verplaatsen de +antieke beelden en groepen ons in eene ideale wereld, welke, hoezeer +zij door hare uitnemende schoonheid ons boeien moge, ons toch altijd +in den grond vreemd blijft, om dat zij het gewrocht is eener gansch +van de onze verschillende wereld- en levensbeschouwing. Maar hier +omringen ons bekende gestalten en beelden, ontleend aan eene wereld, +waarin wij zelf ons bewegen; en bij uitnemendheid leerzaam is het na +te gaan; hoe de dieren zich voor den blik der antieke kunstenaars +vertoonden, en hoe die kunstenaars het aanlegden om ook het dier, +met behoud zijner karakteristieke eigenaardigheid, binnen den +tooverkring der ideale kunstwereld op te nemen. Ook hier, evenals +bij het menschenbeeld, beijverde men zich niet in de eerste plaats om +getrouw al de bijzonderheden, al de toevallige trekken van het individu +weer te geven, maar het werkelijk kenmerkende, het vaste en blijvende +in de soort. Men gaf, over het algemeen en in den besten tijd, niet +zoozeer portretten, dan wel typen; en evenmin als ge in de goden- en +heldenbeelden van Griekenlands uitnemendste kunstenaars, menschen in +den gewonen zin des woords hebt te zien, evenmin moet ge u voorstellen, +dat, bij voorbeeld, de paarden van het Parthenon nu inderdaad getrouw +gevolgd zijn naar die, welke in de straten van Athene te zien waren. + +Eer wij deze zaal verlaten, staan wij nog even stil voor een +merkwaardig bas-relief, eene _Reiniging_ voorstellende: eene +godsdienstige handeling, die de Romeinen waarschijnlijk van +de Etrusken hadden overgenomen en die blijkbaar verwant is aan +soortgelijke gebruiken bij de Semitische volken, met name bij de +Joden. Deze reiniging of zuivering geschiedde door middel van water, +vuur of reukwerk; niet alleen de vrouwen, na hare bevalling, maar ook +de dieren, die jongen geworpen hadden, werden, evenals deze jongen +zelf, op deze wijze gereinigd. Men besprengde hen met gewijd water, +terwijl welriekende kruiden, met zwavel gemengd, werden gebrand; de +herders gingen driemaal in plechtigen omgang rondom de schaapskooi +en offerden vervolgens aan Pales wijn, zuivere melk en een koek van +gerst. Ons bas-relief stelt nu de zuivering voor van eene jonge koe, +die haar kalf zoogt: een even fraai als zeldzaam kunstwerk. Men ziet +den tempel en zijne omwalling, de gewijde fontein onder den boom, +het watervat en den kwispel: een olijftak; aan den staf van den +herder hangen twee ganzen, zijne offergave. Terwijl alles zich voor +de plechtige handeling gereed maakt, steekt de koe rustig haar kop in +het watervat en lescht haar dorst met het gewijde vocht. Het geheele, +echt landelijke tafereel maakt een hoogst weldadigen, verkwikkenden +indruk: het is als eene episode uit Homerus, in marmer gebeiteld. + + + +VII. + + +Korten tijd na den dood van Sixtus IV, liet een paus van grieksche +afkomst en geboortig van Genua, Innocentius VIII, zich binnen den +omtrek van het vatikaan een landhuis bouwen, dat door het penseel +van Mantegna en Pinturicchio, beiden geholpen door hunne leerlingen, +werd getooid. Uit deze villa zond deze paus, naar alle koninkrijken +der christenheid, zijne heftige bullen en dreigende brieven tegen +de Turken; en daar ook ontving hij geregeld het jaargeld van +veertigduizend kroonen, hem door sultan Bajazet toegelegd voor het +bewaren van zijn broeder Zizim, dien de sultan voor zijne rust en +veiligheid gevaarlijk achtte.--Maar de oudheid, die meer en meer het +gansche vatikaan inneemt, heeft, reeds sedert de regeering van Clemens +XIV, de landelijke woning van den natuurminnenden Innocentius in beslag +genomen. De villa werd in een museum herschapen, dat reeds onder Pius +VI moest worden vergroot, en weldra bevolkt werd door eene gansche +schaar van goden- en heldenbeelden. Deze prachtig versierde galerij, +met haar marmeren wanden, haar met arabesken getooide gewelven, hare +bas-reliefs, haar fresko's, haar mozaïekvloer en haar dubbele reeks +van meesterstukken, is door geheel de beschaafde wereld bekend als +de galerij _Pio-Clementina_. + +Ook hier is het onmogelijk, aan al deze kunstgewrochten ook maar de +helft te schenken der aandacht en belangstelling, die zij zoozeer +verdienen. Er schiet niets anders over, dan vluchtig te midden dier +monumenten rond te wandelen, en slechts nu en dan een oogenblik stil +te staan. Al bezoekt ge deze galerij voor de tiende of twaalfde keer, +telkens zult gij nieuwe ontdekkingen doen; het aantal opmerkelijke +gewrochten bedraagt stellig twee- a driehonderd. Ziehier een paar +navolgingen naar Praxiteles: een torso van Eros, met die fijne, +geestige uitdrukking op het schoone gelaat; en de Apollon-Sauroktonos +(hagedissendooder), waarvan ge eene andere, nog wel zoo fraai +bewerkte kopie in de galerij Borghèse kunt vinden.--Ik ga vele andere +meesterstukken voorbij, aangetrokken door die twee zittende figuren aan +het eind der galerij: Posidippus en Menander, twee dichters, aan wier +roem de nijdige kritiek niet knagen zal. Van den tweeden bezitten wij +niets dan eenige korte fragmenten uit twee of drie zijner tweehonderd +blijspelen; Posidippus, van wiens geboorteplaats en leeftijd men niets +weet, zou ons wel geheel onbekend zijn gebleven, indien de _Anthologie_ +niet een vijftiental zijner epigrammen had overgenomen, en indien +hem niet daarbij het zonderlinge voorrecht ware te beurt gevallen +der onsterfelijkheid, door eene afbeelding, die eene eervolle plaats +inneemt onder de meesterstukken der eeuwen. Het hoogst eenvoudig +bewerkte beeld is bekleed met de tunika; het pallium is over den +linkerschouder geworpen. De dichter--een echt akademische kop, met +de zichtbare sporen van ouderdom, maar met eene fijne en geestvolle +uitdrukking op het peinzende gelaat--houdt een rol in de hand; zijne +vingers zijn met ringen versierd. Menander is jeugdiger van voorkomen: +trouwens hij stierf op omstreeks vijftigjarigen ouderdom. Aan de +gelijkenis met het beroemde portret in de Farnesina, herkende Quirinio +Visconti dezen griekschen blijspeldichter, die waarschijnlijk vóór +Posidippus heeft geleefd. De houding is levendiger; de dichter rust +met den linkerarm op den rug van zijn zetel; zijn hoofd is een weinig +voorover gebogen, als om scherp waar te nemen wat om hem voorvalt; +hij heeft geheel het voorkomen van een man naar de wereld, die het +leven heeft genoten en daarvan ten volle verzadigd is. Vroeger zag +men deze beide figuren aan voor de portretten van Marius en Sylla. + +Wij keeren op onze schreden terug, na een blik te hebben geworpen +op dat eenigszins koude beeld van Jupiter, zittende op zijn troon, +met den schepter in de hand; en gaan eenige andere opmerkelijke +gewrochten voorbij, om die reusachtige badkuip van oostersch +albast te bezien, die hier zulk eene gelukkige uitwerking doet; +zij werd onlangs, bij het herstellen van een waterbuis, op de piazza +Santi-Apostoli opgedolven;--de grond van Rome bergt overal schatten +in zijn schoot. Vlak tegenover, nabij een Esculaap, een standbeeld +van Hygieia, de godin der gezondheid; eene allerliefste figuur, maar +die als kunstwerk ver moet onderdoen voor gindschen prachtigen Faun, +tegen een boomstam geleund, eene kopie naar Praxiteles. Daar ginds, +tusschen twee zuilen van geelachtig marmer, geflankeerd door twee +prachtige marmeren kandelabres, lokt u reeds het beroemde beeld +van de verlaten Ariadne, vroeger voor eene Cleopatra gehouden. Hoe +verwonderlijk schoon ligt die figuur daar, met den arm boven het +hoofd gevouwen, op de rots van Naxos neergezonken; de half losgewoelde +tunika, de droevige, vermoeide uitdrukking van het gelaat, de van het +hoofd afvallende sluier, de kunstige en toch zoo geheel natuurlijke +wanorde der kleeding: dit alles teekent volkomen de half wezenlooze +smart, die op de heftige aandoeningen volgt. De sarkophaag, die tot +voetstuk van dit prachtig beeld dient, en waarop strijdende reuzen +zijn afgebeeld, die in slangen en draken worden veranderd, is van +later tijd en veel minder kunstwaarde. + + + +Ik moet, hoezeer onwillig, de galerijen, waar de kunstschatten der +oude wereld zijn bijeengebracht, verlaten: nog zooveel schoons en +heerlijks van later tijd wacht ons. Ik weet zeer goed, dat ik veel, +zeer veel heb overgeslagen, dat mijn overzicht hoogst onvolledig is, +en ik u niet dan een zeer gebrekkig denkbeeld van den rijkdom dezer +vatikaansche museums gegeven heb: maar het kan wel niet anders. Het +vatikaan is eene wereld op zich zelve; om deze wereld eenigermate +naar den eisch te beschrijven, zou een gansch boekdeel noodig zijn: +en ik mag slechts over enkele bladzijden beschikken. Daarom--geen +woord over de prachtige galerij der kaarten, met hare reusachtige +afbeeldingen der italiaansche gewesten, op de wanden geschilderd; over +de galerij der tapijten (_Arezzi_), waar de tapijten bewaard worden, +oorspronkelijk voor de Sixtijnsche kapel, naar kartons van Raphaël, +te Atrecht vervaardigd; over de zoogenaamde galerij der Kandelabres, +met haar vazen en beelden, haar bas-reliefs en sarkophagen, allen +antiek; geen woord ook over de heerlijke tuinen van het vatikaan, +in den oud-italiaanschen smaak aangelegd, met hun rijkdom van +standbeelden, urnen, vazen, sarkophagen, marmeren paviljoenen, +terrassen, ruischende fonteinen, geurige hagen, ondoordringbare +berceaux: een waar paradijs, waar de kunst zoo gelukkig der natuur de +hand biedt. Geen woord over dit alles, en over nog zooveel meer. Eer +wij onze schreden elders richten, volg mij nog even naar de ronde +zaal, zekerlijk eene der schoonste en merkwaardigste van geheel het +vatikaan, zoowel om haar bouwstijl, als om de kunstgewrochten, die +zij bevat. De _Sala Rotonda_ verplaatst u geheel in den tijd van het +romeinsche keizerrijk: zoo moet de kunstgalerij van een Maecenas, +een Cicero, een Agrippa, een Titus er hebben uitgezien. En dit is +geen wonder: de schepper van dit heerlijk monument, de eerwaardige +en kunstlievende paus Pius VI, heeft het voorbeeld gevolgd der +tijdgenooten van Augustus: hij heeft de schatkamer opzettelijk +doen opbouwen voor en in overeenstemming met de schatten, die hij +bijeenverzameld had. Bij ons--ik merkte het reeds vroeger op--doet +men juist het tegenovergestelde: men stopt de kunstwerken in de eerste +de beste ledige ruimte, of richt hoogstens een of ander karakterloos +gebouw op, dat even zoogoed voor verkoophuis of leeszaal of kolfbaan +als voor museum dienen kan.--De paus bezat acht fraaie groote beelden, +tien bustes, een reusachtig bekken van rood porfier, en den mozaïeken +vloer van eene antieke rotonde. Gevolgelijk richtte hij een koepel +op, gedragen door tien gegroefde pilasters van carrarisch marmer; +tusschen deze welfde hij groote nissen, waarin de standbeelden, +op voetstukken van grieksch marmer, konden worden geplaatst; vóór +de pilasters vonden de borstbeelden, op schachten van rood porfier, +hunne eigenaardige plaats; de mozaïekvloer beantwoordde op nieuw aan +zijne aloude bestemming; het kolossale bekken van een-en-veertig voet +in omtrek, in de baden van Diocletianus opgegraven, nam het midden in +der zaal, voor deze kunstwerken gesticht. Zoo vormt alles te zamen een +harmonisch geheel, waarin niets uwe aandacht stoort, niets den indruk +verzwakt of vervalscht: de zaal en de kunstwerken schijnen natuurlijk +bij elkander te behooren, en allen uit denzelfden tijd te zijn. + +De illusie is zoo volkomen, ge gevoelt u zoo geheel in de oude wereld +verplaatst, dat ge niet zonder een gevoel van godsdienstigen eerbied +nader treedt om de buste te bezien van Jupiter, _Optimus_, _Maximus_, +den zeer goede en zeer groote--zeer groot bovenal, want geene woorden +kunnen de majesteit wedergeven, die over dit gelaat ligt uitgespreid, +die het als met een aureool omstraalt. Het is de beroemde en bekende +_Zeus van Otricoli_--aldus genoemd naar de plaats der opgraving--die +bijna als type der Zeuskoppen gelden kan. Ongetwijfeld hebben wij hier +slechts eene kopie voor ons, waarvan het origineel waarschijnlijk zelfs +niet tot het schitterendste tijdperk der grieksche plastiek behoorde: +maar toch mogen wij veilig aannemen, dat in dezen heerlijken kop nog +iets althans is overgebleven der goddelijke inspiratie, die Phidias +bezielde, toen hij zijn olympischen Zeus schiep, waarvoor de gansche +oudheid als in aanbidding nederknielde. Onvergetelijk inderdaad is de +indruk, dien de aanschouwing van dit gelaat op u maakt. Dat machtige +voorhoofd, die sterk vooruitspringende wenkbrauwen, waaronder de +groote oogen als lichtend te voorschijn treden, de oogen, die met +een enkelen blik de gansche wereld omvatten; de kalme, mannelijke +schoonheid van dat eeuwig bloeiende gelaat; die volle, een weinig +geopende lippen, waarom een glimlach schijnt te zweven en die niet +anders dan orakels kunnen spreken; die ontzaglijke haardos, in breede +lokken ter wederzijde het gelaat omlijstend: dat alles vervult +u met ontzag en wekt onwederstaanbaar de gedachte aan een groot, +bovenmenschelijk wezen, vreemd aan alle aandoeningen en hartstochten, +en voor wien de menschen niets meer zijn dan de wormen des velds. Er is +in deze bovenaardsche, onbewogen, zich zelf bewuste, ideale schoonheid +toch iets huiveringwekkends; uit die trekken--hoe heerlijk ze wezen +mogen--spreekt geen hart; wij voelen het, tusschen dien Zeus Olympios +en ons, arme, zwoegende, worstelende stervelingen, is weinig of niets +gemeens; wij kunnen bewonderend, aanbiddend, huiverend van eerbied +tot hem opzien: maar hij, zal hij zich in zijn olympische rust ooit +laten storen, om zich tot ons neder te buigen? Plaats naast dezen +Zeus een crucifix of een Ecce-Homo:--er ligt een afgrond tusschen +beiden, niet waar? De afgrond, die de oude wereld van de moderne, +de antieke wereldbeschouwing van de christelijke scheidt. + +Nog onder den indruk van deze wonderschoone buste, hebt ge nauwelijks +aandacht voor gindschen kolossalen Bacchus, voor dien Hermes, +voor die beelden en busten van keizers en keizerinnen, ook hier, +als in de andere vatikaansche museums, broederlijk met de goden en +godinnen vereenigd;--en waarom ook niet: was niet de Caesar in het +eind de eenige god, in wien de oude wereld nog geloofde, omdat zij +zijn ijzeren voet op haar nek gevoelde? Maar ge moogt van hier niet +scheiden zonder een laatsten blik te hebben geworpen op dat prachtige +Juno-beeld, onder den naam van Juno-Barberini beroemd, dat zeker tot +de uitnemendste kunstgewrochten van de vatikaansche galerijen behoort; +en vooral ook op het beeld van Muemosyné, de godin der herinnering, +half-levensgroot, een meesterstuk van echte kunst, ten volle deze +eereplaats waardig. + + + +En nu gaan wij de prachtige zalen en galerijen verlaten, waar de +kunst der oude wereld zich in hare rijkste weelderigheid, in hare +hoogste heerlijkheid bijna, voor ons vertoonde; waar zich, in deze +weergalooze scheppingen, eene wereld voor ons openbaarde, ons zoo +nabij en toch wederom zoo ver; ons zoo machtig aantrekkend, met wondere +toovermacht ons beheerschend, en toch wederom ons afstootend en haar +diepst geheim noode en niet dan langzaam voor ons ontsluierend. Zoo +menigmaal als ik door deze galerijen dwaalde, en deze marmeren goden +en godinnen, deze heroën en caesars in het aangezicht staarde, kwam +de gedachte bij mij op: weten zij wel wat zij doen, zij, die in onzen +tijd deze ondergegane wereld weder in het leven trachten te roepen; +zij, die te midden der ontzaglijke beweging dezer negentiende eeuw, +de geschokte en geslingerde, de doodkranke maatschappij onzer dagen +trachten te redden door haar het ideaal der klassieke schoonheid, als +het hoogste doel van haar streven, voor te houden?.... Ach, dit middel +is beproefd, meer dan eens beproefd; en met welke uitkomst? En de oude +wereld zelf--heeft deze eredienst van het schoone, dit streven naar het +aesthetisch ideaal, haar kunnen behoeden voor de verzinking in den poel +der afzichtelijkste verdorvenheid? Nu dan, wat deze oude wereld zelf, +ondanks een zoo bijzonder gunstigen samenloop van omstandigheden, +als niet meer te verwachten is, ondanks al de frischheid en kracht +der jeugd, der naïeve oorspronkelijkheid;--wat haar toch niet baatte, +hoe zou het ons kunnen baten, ons, voor wie deze dingen immers nooit +meer de beteekenis kunnen hebben, die zij voor haar hadden? Want, +vergeet het niet--en al poogt ge het voorbij te zien, loochenen kunt +ge het niet, en wegnemen nog minder:--tusschen haar en ons staat nu +eenmaal, op dien somberen heuvel, dat kruis geplant, dat voor immer +scheiding maakt tusschen oud en nieuw; dat--ge moogt het erkennen +of niet, roemen of betreuren--eene andere wereld in het leven heeft +geroepen, anders in denken en gevoelen, anders in zin en leven en +streven. Ge kent de zinrijke en schoone woorden van Lenau, die mij +hier zoo dikwerf in de gedachte kwamen: + + + Die Künste der Hellenen kannten + Nicht den Erlöser und sein Licht; + D'rum scherzten sie so gern und nannten + Des Lebens tiefsten Abgrund nicht. + + Dasz sie am Schmerz, den sie zu trösten + Nicht wusste, leicht vorüberführt, + Erkenn' ich als der Zauber grössten, + Womit uns die Antike rührt. + + +Zij wisten niet beter, al zagen ze smachtend naar iets beters en +hoogers uit; maar wij, die beter weten, althans behoorden te weten, +wat bedoelen wij met onzen terugkeer naar dit machteloos gebleken +ideaal.... + + + +VIII. + + +Op allerheiligen van het jaar onzes Heeren 1509 werden, op last van +paus Julius II, de drie eerste fresko's van Raphaël, in de kamer +_della Segnatura_, en de nog onvoltooide schilderijen aan het plafond +der Sixtijnsche kapel--waaraan Michel-Angelo, sedert 8 Mei 1508, met +gesloten deuren arbeidde--voor de bewonderende blikken der hovelingen +en der schare tentoongesteld. De tijdgenooten van den paus hadden nog +nimmer iets gezien, dat eenigszins kon gelijk gesteld worden met deze +kunstwerken, die ook in later eeuw niet zijn overtroffen. Deze eerste +November mag dus met volle recht een gewichtige dag in de geschiedenis +der kunst worden genoemd. Het was een schoone, een gedenkwaardige +morgen, niet alleen voor de beide roemrijke mededingers, die den palm +der overwinning deelden, maar ook voor Julius II zelf, die deze beide +groote, schoon zoo ongelijke geniën had weten te waardeeren en aan +zich te verbinden; voor dien hooghartigen kerkvorst, wien het gegeven +was in vollen bloei te aanschouwen, wat de ontwikkeling van meer dan +drie eeuwen had voorbereid. + +Toen Julius II den pauselijken stoel beklom, wilde hij de vertrekken, +waaraan de herinnering der Borgia's als een smet kleefde, niet +bewonen; hij liet dus voor zich, op eene hoogere verdieping, andere +appartementen in orde maken. Ook vatte hij het voornemen op, om ter +eere van zijn oom Sixtus IV, het gewelf der door dezen paus gestichte +kapel, met schilderwerk te versieren. Met den juisten takt van een +man van smaak, droeg bij de versiering der vertrekken op aan Raphaël +van Urbino, dien Bramante hem had voorgesteld, en beval hij tevens +dat het ruime en grootsche gewelf der Sixtina, een waar slagveld, +zou worden toegewezen aan Buonarotti, die zich aanvankelijk daartegen +verzette, die nooit een fresko geschilderd had, en die zich als een +schooljongen moest laten onderwijzen, eer hij, bij wijze van proefstuk, +wellicht het uitnemendste kunstgewrocht leverde, dat ooit uit de handen +eens meesters te voorschijn kwam. Voor dit reuzenwerk had Bramante, +naar men zegt, door min edele bedoelingen gedreven, Michel-Angelo +aanbevolen; Michel-Angelo, misschien dit vermoedende, weigerde en +wilde Raphaël in zijne plaats doen optreden. Julius II hield echter +voet bij stuk; de kunstlievende, krijgshaftige opperpriester toornde +zoo geducht, dat zelfs de kloeke Buonarotti eindelijk toegaf. Als +schilder nog onbekend, had de reeds met roem gekroonde beeldhouwer +toen den ouderdom van vier-en-dertig jaren bereikt; Raphaël was eerst +vijf-en-twintig jaren oud. Beiden hadden zich reeds vroegtijdig gelaafd +aan de onuitputtelijke bron der poëzie van Dante, zich doordrongen +van den geest diens koninklijken zangers; beiden hadden ten volle den +invloed ondervonden van dien echt godsdienstigen en vrijen geest, +die, ook door Savonarola, de oude, mystiek-poëtische traditiën der +ombrische school als met een nieuw leven had bezield. + +De eerste maal dat ik de Sixtijnsche kapel bezocht, was zij vol +menschen: de paus zou bij de mis tegenwoordig zijn. De banken van +het heilig college, door eene hooge balustrade van de overige ruimte +afgescheiden, waren geheel met kardinalen, in hunne purperen of grijze +mantels, met hermelijn of marter gevoerd, bezet. Wat mij bovenal trof, +was de eenvoudigheid van het gebouw: eene hooge, langwerpige zaal; +vier muren, zonder eenige architectonische versiering; eenvoudige +rechthoekige vensters, en boven aan de fries eene galerij. Rechts, +eene half getraliede tribune voor de zangers; op den achtergrond, +op eene verhevenheid van vier met een tapijt bedekte trappen, een +hoogst eenvoudig altaar, waarop slechts zes kaarsen brandden; links +van dit altaar, een troonzetel voor den paus. Ziedaar de Sixtijnsche +kapel. Zij heeft geene andere decoratie dan het schilderwerk, waarmede +zij, te beginnen van omstreeks vijftien voet boven den grond, geheel +overdekt is. Voor dit onderste gedeelte waren de tapijten bestemd, +die, op last van Leo X, naar kartons van Raphaël werden vervaardigd. + +Gedurende de dienst had ik natuurlijk geene gelegenheid om de +wonderen, die mij omringden, behoorlijk waar te nemen. Bovendien +was mijne aandacht toen geheel ingenomen door hetgeen voor mijne +oogen geschiedde. Het was voor de eerste maal, dat ik hier de dienst +bijwoonde; ik wachtte op de komst van den paus, dien ik nog niet +gezien had. De heraldieke livereien der zwitsersche garden, met hunne +gepluimde helmen, hunne stijve kragen, hunne geel en zwart gestreepte +wambuizen; de verschillende, schilderachtige kostumes van de hoofden +der onderscheidene orden; de prachtige kleeding van den dienstdoenden +kardinaal: dit alles maakte op mij een diepen indruk. Toen de paus, +omstuwd door zijn half geestelijk, half koninklijk gevolg, de kapel +binnentrad, begroet door het onbeschrijfelijk welluidend gezang; +toen daar de schitterende processie zich voortbewoog langs het +Laatste Oordeel van Michel-Angelo; toen ik mijn blik liet dwalen +langs de fresko's der wanden, langs dat ontzaglijk plafond, langs die +aangrijpende voorstelling van het alles beslissende werelddrama daar +op den achtergrond;--om dan in het eind weder op dien paus te zien, +met de driedubbele kroon op het hoofd, heerlijk gedrapeerd in zijne +indrukwekkende kleeding, op dien koning zonder leger of aardsche macht, +op dien eerwaardigen grijsaard, die daar zetelt als opvolger van +Petrus, van Gregorius den Groote, van Sint-Sylvester, van Julius II; +toen de schitterendste, de hartverheffendste herinneringen van een +onuitsprekelijk grootsch verleden hier als levend voor mij optraden, +hier, waar ik, kind van den dag, stond tegenover den drager van het +eeuwen- en eeuwenoude pausdom en tegenover de verhevenste scheppingen +van den grootsten meester der Renaissance;--ja, toen gevoelde ik, +dat ik mij in het edelste heiligdom der gansche wereld bevond. + +De geheele achtergrond der kapel wordt ingenomen door de groote +schilderij van Michel-Angelo, het _Laatste Oordeel_. De kunstenaar +begon dien arbeid in 1533 en was daarmede acht jaren bezig: op Kerstdag +1541 werd de schilderij voor het publiek tentoongesteld. Paus Clemens +VII wilde aanvankelijk de versiering der Sixtijnsche kapel voltooien +door twee groote tafereelen, die als het ware de inleiding en de +eindelijke ontknooping zouden voorstellen van het groote drama der +menschelijke geschiedenis, reeds aan het gewelf afgebeeld: de Val +der Engelen en het Jongste Gericht. Na den dood des pausen, in 1534, +werd echter van de volvoering van dat groote plan afgezien, en werd +alleen het laatste gedeelte van het programma uitgevoerd. + +In de _Ecole des Beaux-Arts_ te Parijs bevindt zich eene kopie van +deze reusachtige schilderij, door Sigalon vervaardigd, eene kopie, die +tamelijk getrouw den toon van het origineel weergeeft. Zoo ge noch het +oorspronkelijke stuk, noch de kopie mocht kennen, is het mij niet wel +mogelijk u eene voldoende beschrijving van deze aangrijpende schepping +des grooten meesters te geven, althans zulk eene beschrijving, die u +eene eenigszins heldere voorstelling kan geven van den indruk, dien +deze compositie maakt. Als ge haar aanziet, behoeft ge niet te vragen, +of deze schilder Dante heeft bestudeerd: de _Inferno_ en de Apocalypsis +van Johannes hebben hem de stoffe geleverd voor zijne voorstelling van +het laatste oordeel.--In de benedenste helft der schilderij ziet ge +dooden uit hunne graven opstaan, en de zielen der verdoemden, door de +duivelen medegevoerd naar de hel, die het onderste gedeelte inneemt, +en waar de smarten en folteringen der rampzaligen zijn afgebeeld +met trekken, die u dadelijk aan den _Inferno_ van Dante herinneren; +ook Charon met zijn boot ontbreekt niet. Hier is alles vol leven en +dramatische beweging. De bovenste helft maakt een minder gelukkig +effect. Vooreerst is de overgang tusschen de beide deelen van het stuk +niet geleidelijk; maar bovendien maakt het opzettelijk gemis van alle +perspectief een zonderlingen indruk. Deze in de lucht zwevende figuren +verschijnen allen op den voorgrond, hetgeen, gevoegd bij de kolossale +afmetingen, haar iets fantastisch, bijna iets verschrikkelijks geeft. + +Het _Laatste Oordeel_ wordt doorgaans als het meesterstuk van +Michel-Angelo geroemd, en kan toch volstrekt niet op gelijke lijn +worden gesteld met zijne fresko's aan het gewelf dezer zelfde +Sixtijnsche kapel. In deze laatste werken toont de betrekkelijk nog +jeugdige kunstenaar zich nog in al zijne liefelijkheid, in al de reine, +frissche, heilige poëzie van zijn verheven geest: hier ziet ge nog den +leerling van Ghirlandajo, den kweekeling der innig-religieuse ombrische +school met hare hemelsche visioenen, den hoog begaafden kunstenaar, +die de heilige traditiën en diepzinnige legenden van Genesis vertolkt +in vormen, wier schoonheid aan de antieke herinnert. In het _Laatste +Oordeel_ echter ziet ge bovenal den onovertroffen meester in de +lijnen en proportiën, den teekenaar, die het in de wetenschap der +anatomie, in de techniek, in de juiste kennis der standen van het +menschelijk lichaam, tot eene hoogte gebracht heeft als wellicht +geen ander, die de zwaarste moeielijkheden zegevierend, als spelend, +overwint; maar die nu ook juist daardoor, zich ten volle zijner +titanische kracht bewust, in het scheppen en overwinnen van die +moeielijkden, in het tentoonspreiden zijner doorwrochte wetenschap +en zijner bewonderenswaardige bekwaamheid, het hoofddoel zijner kunst +zoekt. Nergens wellicht komen de fouten en gebreken van Michel-Angelo's +manier sterker uit, dan juist in deze schilderij, die men, niet zonder +recht, eene synoptische voorstelling van alle denkbare _tours de force_ +heeft genoemd. Wat bijkans onmogelijke standen, wat gewaagde houdingen, +wat verwringingen en buigingen van het lichaam, wat geweldige werking +van zenuwen en spieren, onverholen in het oog vallend, daar bijna al +deze kolossale figuren geheel of zoogoed als geheel naakt zijn. Het +is welhaast een anatomisch museum. Voorzeker is dat alles met de +grootste kennis en met onvergelijkelijke meesterschap geteekend, en +laat de schilderij, uit dit oogpunt, niets te wenschen over: maar wat +slechts middel behoorde te zijn, is hier doel geworden. Michel-Angelo +heeft zich zelf voorbijgeloopen; en het door hem gegeven voorbeeld +heeft allernoodlottigst gewerkt, niet alleen op zijne leerlingen, maar +ook op de geheele ontwikkeling der kunst, die, door het misbruik van +'s meesters leeringen, een weg is opgegaan, welke haar ten verderve +voeren moet. + +Doch er is nog eene andere grieve tegen dit stuk: dit is niet het +wereldgericht, zooals de christelijke kerk zich dat denkt: dit +is eene schrikkelijke wraakoefening; van genade en vergeving, ja +zelfs van gerechtigheid is hier geen spraak: alleen van hartstocht +en geweld. Dit is, in waarheid, een dag des toorns en der wrake: +het _Dies irae, dies illa!_ dreunt u in de ooren. Deze Christus, met +opgeheven hand, dreigend, ontzaglijk, daar op de wolken, onbewogen door +de jammerkreten der verdoemden, onbewogen ook door de smeekbeden zijner +nevens hem staande moeder:--dat is niet de barmhartige Menschenzoon, +maar een wrekende god, die bliksems slingert; dat is niet de Christus +des Evangelies, maar een toornende Zeus, die de titanen in den +afgrond nederwerpt.--Wat mag er wel zijn omgegaan in dien machtigen, +hoogbegaafden, strengen, ascetischen geest, gedurende de acht jaren +dat de sombere kunstenaar, in bijna volslagen afzondering, met dezen +arbeid, waarin hij zijne gansche ziel heeft gelegd, bezig was? Waarom +heeft deze eindelijke ontknooping van het werelddrama hem bij voorkeur, +bij uitsluiting bijna, aangetrokken door hetgeen zij vreeselijks en +ontzettends heeft, en hem bewogen juist die zijde met alle kracht in +het volle licht te stellen? Wie zal daarop antwoorden! Dit eigenaardig, +onkerkelijk en onevangelisch karakter der compositie trof sommigen +zijner tijdgenooten zoodanig, dat zelfs zijn vriend Aretino aan +Enea Vico schreef, dat deze schilderij haar vervaardiger wel tot de +Lutheranen kon doen rekenen; wat in den mond van Aretino natuurlijk +beteekende dat het kunstwerk niet de hand van een geloovigen zoon der +kerk, maar veelmeer die van een ketter verried. Dit oordeel moge nu, +wat Michel-Angelo persoonlijk aangaat, onjuist zijn: de grondgedachte, +die aan deze kenschetsing der schilderij ten grondslag ligt, is dit +zeker niet. + +Mocht nu iemand, na al het gezegde, meenen dat dit _Laatste Oordeel_ +als kunstwerk mislukt is, dan zou hij zich toch ten eenenmale +vergissen. Michel-Angelo is zoo ontzaglijk groot, dat ook zijne +gebreken en dwalingen die van een zeldzaam genie zijn, en dat iedere +schepping, waarop hij het merk van zijn machtigen geest heeft gedrukt, +daardoor alleen reeds tot iets buitengewoons, iets geheel en al _hors +ligne_, wordt gestempeld. Ook hier gaat zoowel de conceptie als de +uitvoering zoozeer de gewone perken van menschelijke kunstvaardigheid +te boven, getuigt alles van zoo gansch en al buitengewone kracht +en oorspronkelijkheid, dat ook deze schilderij, ondanks al hare +zeer ernstige gebreken, buiten eenigen twijfel tot de verhevenste +scheppingen der kunst behoort, en op iederen aanschouwer een indruk +maakt, dien hij zijn gansche leven niet weder vergeten zal. + + + +Wanneer er in de kapel geen dienst is, verhindert u niets in de +beschouwing der kunstwerken; de ruime, langwerpige zaal, waar doorgaans +eenige schilders aan den arbeid zijn, heeft dan veeleer het voorkomen +van een atelier. De trappen voor het altaar, en die welke naar de +_stalles_ van het _presbyterium_ voeren, zijn met een groen tapijt +bedekt, waartegen des zondags de lange sleepen der purperen mantels +zoo goed uitkomen, en dat op de andere dagen uw oogen een zoo welkom +rustpunt biedt, waaraan zij wel behoefte hebben te midden van deze +opeenstapeling van schilderijen. Want vergeet dit niet: behalve het +schilderwerk aan de zoldering, de friesen en tegen den achterwand, +zijn de zijwanden geheel ingenomen door twaalf groote fresko's, +door geschilderde pilasters en arabesken van elkander gescheiden. De +nabuurschap van Michel-Angelo is niet gunstig voor deze werken, die +toch ten volle de aandacht verdienen: want zij zijn van de hand der +uitnemendste meesters uit het tijdvak, onmiddellijk aan den bloeitijd +der renaissance voorafgaande, en tusschen 1475 en 1500, onder de +regeering van de pausen Sixtus IV, Innocentius VIII en Alexander +VI vervaardigd. + +Het is niet meer dan billijk dat wij met deze kunstwerken beginnen. De +beide reeksen van zes fresko's aan iedere zijde, staan met elkander in +nauw verband; er is tusschen hen een zeker parallellisme: zij dienen om +elkander aan te vullen en te verklaren. De zes voorstellingen, aan uwe +linkerhand, aan de boeken van Mozes ontleend, vinden hare toelichting +en hoogere duiding in de schilderijen daar tegenover, waarvoor het +Evangelie de stof leverde: het is de profetie en de vervulling. + +Ziehier, nabij het altaar, een stuk van Perugino, de _Doop van +Christus_, en daartegenover _Mozes en zijne vrouw Sippora_, op weg +naar Egypte. De schilder, Luca Signorelli, heeft het oogenblik +gekozen, waarop de engel verschijnt, die Mozes dooden wil, maar +wiens toorn door Zippora wordt afgewend. Zippora is hier de type +der madonna. De uitnemendste onder de leerlingen van Filippo Lippi, +Sandro Botticelli, heeft in een zelfde kader vier episoden uit Mozes +leven saamgevat: gij ziet hem, _een Egyptenaar doodende:--de schapen +van Jelhro hoedende;--de midianitische herders verjagende;--en +voor het brandende braambosch staande._ Als tegenhanger heeft +dezelfde schilder de _Verzoeking van Jezus_ afgebeeld.--Verderop +ziet ge de _Roeping der apostelen Petrus en Andreas_, een prachtig +stuk van Cosimo Rosselli; en daartegenover _Mozes, zijn broeder +Aäron en de hoofden der stammen om zich vereenigende:_ een niet +minder voortreffelijk werk van Domenico Ghirlandajo, den eersten +leermeester van Michel-Angelo. Aan de _Aanbidding van het gouden kalf_ +van Rosselli, beantwoordt de _Bergrede_ van denzelfden meester, met +dat heerlijk schoone landschap, naar men zegt van de hand van Piero +die Cosimo. Hier bewondert ge de stoute schilderij van Botticelli: de +_Ondergang van Korach, Dathan, en Abiram_, om dan in heiligen eerbied +te staren op dat edele meesterstuk van den laatsten vertegenwoordiger +der mystieke ombrische school Perugino, _Christus de sleutels aan +Petrus overreikende._--De indrukwekkende reeks wordt gesloten, aan +de eene zijde door de _Afkondiging der wet_ en de _Dood van Mozes_, +van de hand van Signorelli; aan de andere zijde door de _Instelling +van het Avondmaal_ en de _Kruisiging_, door Cosimo Rosselli. + +Deze fresko's worden doorgaans weinig opgemerkt, en zijn toch zoo +merkwaardig: niet alleen om de uitvoering en wijze van behandeling, +hoe voortreffelijk die ook veelszins mogen zijn, maar vooral omdat ge +hier als de laatste scheppingen voor u ziet eener school, nog geheel +doordrongen van de mystiek-poëtische inspiratie der middeleeuwen, +doch die straks zal worden overvleugeld en in de schaduw gesteld +door de Heroën der renaissance, wier leerlingen zoo spoedig zullen +afdwalen op noodlottige wegen. Dat zulke uitnemende kunstwerken hier +geen andere bestemming schijnen te hebben dan om als omlijsting, bijna +had ik gezegd als _repoussoir_, te dienen voor de scheppingen van +dien titan Michel-Angelo: ziedaar eene inderdaad weemoedige gedachte. + +En nu--strekken wij ons uit op het groene tapijt der kardinalen, +maken wij ons een hoofdkussen van hunne voetbank, en laat ons, als +Jacob, in den geopenden hemel staren. + + + +Om orde en regelmaat te brengen in de verschillende tafereelen en +figuren die hij ontworpen had, om ruimte en perspectief te verkrijgen, +heeft Michel-Angelo zijn toevlucht genomen tot een kunstgreep, +dien ik met geen anderen naam dan van bouwkundig _trompe-l'oeil_ +kan noemen. Hij heeft namelijk het plafond der kapel beschilderd met +pilasters, kroonlijsten, bogen en andere architectonische ornamenten, +die zoo uitnemend zijn uitgevoerd, en met zoo treffende waarheid, met +zoo kunstige verdeeling van licht en schaduw, dat de platte zoldering +op den aanschouwer den indruk maakt van een rijk gewelf, of liever van +een tempel. Geheel in overeenstemming daarmede, is, met niet minder +meesterschap over den vorm, de grootte der verschillende figuren +berekend, waarvan sommigen, die als op den achtergrond verschijnen, +niet minder dan zeven tot acht voeten hoog zijn; door deze kolossale +afmetingen en de uitnemende schikking van beelden en groepen ontsnapt u +geen enkel detail van deze wonderschoone beeldengalerij, aan Genesis +ontleend. + +Langs den wand, boven en tusschen de vensterbogen, zijn de _Profeten_ +en de _Sibyllen_ afgebeeld: zonderlinge, machtige figuren, in welke +antieke vormenschoonheid en kracht zich paart aan de uitdrukking +van een nieuwen geest, van dieper gedachten, dan de oudheid +kende. Zie hen aan, in hunne majesteit, in hun eenvoud, in hunne +schier bovenmenschelijke schoonheid,--want hier is Michel-Angelo +nog getrouw aan de traditie der schoonheid in den meer gewonen zin +des woords;--bovenal merk op de uitdrukking van hun gelaat. Is het +niet of de geest Gods over al deze zieners vaardig is geworden, of +eene innerlijke kracht hen verteert en drijft, en hun woorden op de +lippen legt, waarvan zij zelven de beteekenis nauwelijks ten halve +begrijpen? Aanschouw deze heerlijk schoone Sibylle van Erythrea; +bovenal de Sibylle van Delphi, over wier aanvallig gelaat eene +onbestemde half droomende uitdrukking zweeft, wier starende blik zich +als in de oneindige ruimte verliest, om de verklaring te vinden van +het groote raadsel, dat haar geest vervult. + +Nog aangrijpender zijn de figuren der _Profeten_, wien ge het aan kunt +zien dat het goddelijk mysterie voor hen wel niet geheel onthult, +maar toch ook niet in zulke ondoorzichtbre nevelen is gehuld als +voor de Sibyllen. Wat krachtige, schier bovenaardsche gestalten; wat +verhevene majesteit spreekt uit die trekken, die zoo onmiskenbaar +den stempel dragen van peinzend worstelen met de gedachte, van +indringend vorschen der geheimenissen des levens en der wereld, +den onuitwischbaren stempel des geestes. Hier ziet ge mannen voor u +van een ander geloof, van een anderen stam dan die van Griekenland; +even krachtig, maar doorademd en doordrongen van een hoogeren geest; +schoon, maar met eene geheel bijzondere, intellectueele schoonheid, +die nog meer in de afwisselende sprekende uitdrukking dan in de +onberispelijke zuiverheid der trekken ligt. Wel herkent ge in dezen +arbeid den geloovigen kunstenaar, die in zijne jeugd aan de voeten van +Savonarola gezeten had, den vurigen bewonderaar en vereerder van Dante, +wiens waardige mededinger hij zich hier toont. De alleszins bevoegde +schrijver van _L'Art Chrétien,_ de heer Rio, zegt van de _Profeten:_ +"Van alle bijbelsche personen waren zij het meest verwant aan het +eigenaardig genie van Michel-Angelo, stond hunne gemoedsstemming +hem het naast. Zijne ziel begreep de hunne. Daarom teekende zijne +machtige hand geene stoute en ongevoelige tolken van de goddelijke +raadsbesluiten, maar herauten, wier hart bezwijkt onder het gewicht +hunner zending, die spreken omdat de nood hun is opgelegd en met +verscheurde ziel de naderende gerichten verkondigen. Jezaia, wiens +gebogen gelaat de uitdrukking draagt van moedelooze berusting, +schijnt aan den engel, die hem het gericht verkondigt, weemoedig +te vragen, of zijn last nog verder reikt.... Jeremia, die met zoo +heete tranen de rampen beschreide welke hij voorzegde, is geheel +door zijne droefheid overweldigd, en schijnt al zijn moed, al zijne +zelfverloochening op te roepen om zonder duizelen in den duisteren +afgrond der toekomst neder te zien.--Daniël daarentegen toont, in zijn +stand, in de krachtvolle uitdrukking van zijn blik en zijn gebaar, +het dubbele karakter, dat hem onderscheidt: hij is de onverschrokken +belijder van het geloof zijner vaderen, on de begunstigde profeet, +die verwaardigd werd met eene duidelijken aanschouwing der aanstaande +verlossing. Er is in deze figuur eene jeugdige kracht, eene _verve,_ +een fierheid en zelfbewustzijn, die wel schijnen aan te duiden dat +de kunstenaar zelf zich om persoonlijke redenen meer bijzonder tot +dezen profeet getrokken gevoelde." + +Geniën, zinnebeeldige figuren, vol bevalligheid omlijsten en +vergezellen deze kolossale figuren; terwijl tusschen de reeks der +Profeten en Sibyllen, die u als in een hoogere wereld verplaatsen, +een andere reeks is ingevlochten van huiselijke idyllische tooneelen, +aan het familieleven ontleend, waar ge altijd een man, eene vrouw en +een kind, in verschillende standen, groepeering en bedrijf aanschouwt: +volgens sommigen, zouden deze tafreelen de _Voorouders van Christus_ +voorstellen. Op de geschilderde kroonlijsten zijner nagebootste +pilasters en in de vakken zijner bogen heeft Michel-Angelo, in de meest +verschillend houdingen en standen, zittende, gebogen, half-liggende, +die modellen--ik weet ze niet beter te noemen--geschilderd, die onder +den naam van de _Ignudi_ (Naakten) bekend zijn, en vooral door Vasari +zoo buitensporig geprezen worden. Onder de grootsten telt men er +negentien, die wat uitvoering aangaat, als studiën, meesterstukken +zijn: maar toch lag daar de klip, die zelfs de groote kunstenaar +niet altijd wist te ontwijken en waarop zijne navolgers reddeloos +zijn gestrand. Tot dusverre had de schilderkunst niets opgeleverd, +dat met de beeldhouwkunst der antieken wedijveren kon. Michel-Angelo +was de eerste, die het menschelijk lichaam in al zijne schoonheid, +in al de verscheidenheid en volle ontplooiing zijner rijke vormen, +tot voorwerp zijner studie maakte, althans die het aldus wist weder te +geven: hem was de eigen zin voor, het welgevallen aan den plastischen +vorm, aan de zinnelijke verschijning ingeboren, die den griekschen +kunstenaar eigen was; en in zijne latere periode moest maar al te +dikwijls de hoogere geestelijke opvatting, de ideale mystieke zijde +der kunst voor dezen plastischen zin op den achtergrond treden. In +zijn _Laatste Oordeel_ is dit in sterke mate het geval: hier bespeurt +ge nog slechts de kiemen, de eerste aanvangen dezer richting, die in +hare verdere ontwikkeling, de groote monumentale kunst ten verderve +heeft gevoerd. Uit dit oogpunt beschouwd, maakt deze grootsche +schepping van Michel-Angelo, schier het verhevenste kunstwerk, ooit +door menschenhanden vervaardigd, een bijna tragischen indruk. + +De ruimte van het eigenlijke plafond heeft de kunstenaar verdeeld +in negen vakken, ongelijk in grootte--groote en vijf kleinere--die +even zoovele voorstellingen bevatten, aan de eerste hoofdstukken van +het boek Genesis ontleend. Deze compositiën zijn bijna met niets te +vergelijken; door hare wondervolle grootheid hebben zij inderdaad +iets bovenmenschelijks: de volle wetenschap en kunstvaardigheid +van een Phidias, gepaard aan de hooge bijbelsche inspiratie en den +onnavolgbaren eenvoud der oorspronkelijke conceptiën. Al had de gewijde +schrijver van deze weergalooze eerste hoofdstukken van Genesis zelf +zijn scheppingsverhaal geïllustreerd, hij zou het niet anders hebben +kunnen doen; ja, bij het aanschouwen dezer werken gevoelt ge, meer +dan ooit, dat de waarachtige kunstenaar een schepper is onder God, +de vertolker der verborgen Godsgedachte in aanschouwelijken vorm. De +moderne kunst heeft misschien niets opgeleverd, wat met deze fresko's +op eene lijn kan worden gesteld, zeker niets wat daarboven staat.--Dit +heldendicht in negen zangen begint aan het einde der kapel, boven het +_Laatste Oordeel,_ met de _Schepping van het licht_, gevolgd door de +_Schepping van zon en maan en van het veldgewas en het geboomte,_ en +door eene voorstelling van den _Geest Gods zwevende over de wateren._ +Eene eigenlijke beschrijving van deze wonderbare compositiën is +onmogelijk: Michel-Angelo heeft zich hier gewaagd aan hetgeen, naar +alle berekening, boven het bereik der menschelijke kracht scheen +te liggen en wat dan inderdaad ook alleen door een genie van zijne +gehalte kon worden beproefd. Laat de overweldigende indruk dezer stoute +scheppingen getuigen hoe hij slaagde. Voor zoover het mogelijk is, +de eeuwige Godheid in menschelijke gedaante af te beelden, menschelijk +voor te stellen, heeft Michel-Angelo dit gedaan: hij heeft een beeld +geschapen, dat althans door zijne onuitsprekelijke verhevenheid en +majesteit, toch zoo ver verwijderd van olympische onverschilligheid en +zelfgenoegzaamheid, niet al te zeer beneden de voorstelling blijft, +die de geest zich van den Vader in de hemelen vormt.--Dan volgt, +als vierde zang van dezen hemelschen epos, de _Schepping van Adam_, +den eersten mensch. Daar ligt hij, uitgestrekt tegen de helling eens +heuvels, als aan den zoom der jonge planeet, naakt op den naakten +bodem, waaruit hij zooeven geboetseerd werd; daar ligt hij, in zijne +onvergelijkelijke, onvergankelijke schoonheid de type der hoogste +menschelijke volkomenheid: een beeld, zoo heerlijk dat, volgens de +uitspraak van Cornelius, na Phidias geen tweede daaraan gelijk is +vervaardigd geworden. Wat treffende uitdrukking op dat gelaat, waarop +ge de kiemende gedachte leest, waar de dankbare bewondering zich +aanvankelijk oplost in een gebed; dat gelaat, met zoo kinderlijken +eenvoud, zoo roerend naïeve teederheid gekeerd naar den God, die den +geest des levens in dezen volheerlijken vorm uitstortte. Door eene +donkere, wuivende draperie omgeven, gedragen door een groep engelen, +zweeft God de Vader door de oneindige ruimte; de aarde naderende zonder +haar aan te raken, strekt Hij zijne hand uit naar den mensch, die van +zijne zijde evenzeer de hand naar zijn Schepper uitstrekt, zoodat de +beide vingers elkander genoegzaam raken: symbool van de mededeeling +des geestelijken levens. De liefelijke, beminnelijke figuren der +engelen, heerlijke, lachende, naïeve kinderkopjes, met roerende +teederheid rondom den Almachtige gegroept en door dezelfde draperie +omgeven--het is als scholen zij vertrouwelijk in een nest--verhoogen +niet alleen de heerlijke majesteit van den Schepper, maar melden +tevens en op de roerendste wijze de groote liefde des Vaders. Deze +levensvolle, dramatische groep in de lucht doet nog te treffender +de volstrekte eenzaamheid uitkomen van Adam, den eersten bewoner der +aarde, daar nederliggende op die kale naakte helling, die door niets +de aandacht afleidt van de eerste harmonische beweging, den eersten +zielvollen blik, de eerste kiemende gedachte van den eersten mensch, +alleen tegenover zijn God.... De oude schilders en de meesters onzer +hollandsche school zouden hier ongetwijfeld eene gansche menagerie en +een volledigen plantentuin hebben aangebracht: Michel-Angelo, niets +dan den Schepper en zijn beelddrager.... Niet zonder grond hebben +de meest bevoegde kunstrechters deze fresko als het uitnemendste +gewrocht der schilderkunst geroemd, onvergelijkelijk door den adel +der gedachte, den verheven stijl, de machtige, aangrijpende poëzie +der voorstelling.--Maar niet minder schoon, niet minder diepzinnig is +de volgende zang: de _Schepping der vrouw_, die, uit den slapenden +Adam genomen, zich met eene onbeschrijfelijke bevallige beweging, +tot den Schepper neigt en haar saamgevouwen handen biddend tot Hem +opheft. God de Vader, in een wijden mantel gedrapeerd, staat voor haar, +ernstig, peinzend: op dat verheven gelaat zweeft eene uitdrukking van +weemoed, van smart bijna: de gansche toekomst, aan de daad dier vrouw +vastgeknoopt, ontrolt zich voor den goddelijken blik, de gansche lange +reeks der eeuwen met al haar jammeren en ellenden, die vast naderen, +terwijl de eerste mensch in argeloozen slaap verzonken ligt. + +De volgende fresko verbeeldt de eerste zonde en hare onmiddellijke +gevolgen: zij stelt den _Val en de Verdrijving uit het Paradijs_ +voor. In het midden der schilderij staat de noodlottige boom der +kennisse des goeds en des kwaads; aan den voet des booms zit Eva +neergehurkt, en wendt het schoone gelaat om naar de slang, die haar +den appel toereikt. Adam staat voor haar, en plukt met eigen hand de +doodelijke vrucht. Maar deze slang--zie, de kunstenaar gaf haar eene +dubbele gestalte: het hoofd en het bovenlijf eener vrouw, uitloopende +in het lichaam eener slang. Begrijpt ge de diepzinnige gedachte, +die deze beide vrouwengestalten--beiden, maar op verschillende wijze +uitnemend schoon--dus naast elkander plaatste, en de onuitsprekelijk +verheven, beteekenisvolle mythe van Genesis aldus in haar waren zin +vertolkte? Waartoe deze raadselachtige gestalte? Is niet de vrouw, +zelf eenmaal voor de verzoeking bezweken, zelf der zonde ten prooi +geworden, eene sirene, die met onwederstaanbare macht werkzaam is +tot verleiden? En heeft Michel-Angelo hier niet met onbedriegelijke +waarheid voor alle tijden de dubbele type der vrouw geteekend: de reine +Eva, die innig aan den man verbonden, hare ziele in aanbidding opheft +tot den Schepper en in hare aanbidding den man zelf met zich opvoert; +en de om den verleidelijken boom geslingerde sirene, wier vleiend, +leugenachtig woord, wier vervoerende blik en verlokkende schoonheid +den man in het verderf storten?--Onmiddellijk nevens de overtreding +de straf: aan de andere zijde van den boom ziet ge Adam en Eva, +door den engel met het wrekende zwaard uit het paradijs gedreven: +de menschheid gaat haar langen, moeilijken pelgrimstocht beginnen, +den bitteren tocht ter hervinding van het verloren paradijs. + +De drie nu volgende tafreelen, de laatste van de reeks, verhalen van +de eerste schreden op dezen weg der ballingschap; het zijn: _Noachs +Offer_, de _Zondvloed_ en _Noachs Dronkenschap_, alle drie niet minder +voortreffelijk van gedachte en uitvoering, al missen ze de diepzinnige +verhevenheid der vorige fresko's, waarvoor ook ditmaal het onderwerp +zich minder leende. Deze fresko's hebben natuurlijk eene symbolische +beteekenis, evenzeer als de vier voorstellingen in de vier hoeken, de +uitreddingen van het volk Gods afbeeldende. Hier ziet ge: de _Koperen +slang in de Woestijn_, de _Verhooging van Esther_ (type van Maria) +_en Hamans val: Judith met het af gehouwen hoofd van Holophernes_; +en _David Goliath verslaande._ + +Ik heb gepoogd u eenigszins een denkbeeld te geven van den rijkdom en +de schoonheid van dit wonderbare gewelf der Sixtijnsche kapel, maar +gevoel zelf dat mijne woorden niet in staat zijn, ook maar van verre de +heerlijkheid dezer kunstschepping nabij te komen. Doch welke woorden +zouden dat vermogen? Het is onmogelijk, door enkele beschrijving den +indruk te doen gevoelen, dien dit gewelf, een heerlijken marmeren +tempel gelijk, op den aanschouwer maakt. Als langs de wanden van dien +tempel geschaard, zitten daar de kolossale gestalten der zeven profeten +en vijf sibyllen, de tolken en verkondigers, in de joodsche en de +heidensche wereld, van het heil dat zij, in half begrepen droomen +en visioenen, aanschouwden. En in den tempel zelf, tusschen zijn +met de heerlijkste gestalten gesierde bogen, ontrollen zich daar, +in bovenaardsche schoonheid en majesteit, de verschillende episoden +van het groote werelddrama, waarin deze drie groote gedachten op +den voorgrond treden: de schepping van den mensch naar gods beeld, +de val, de aanstaande verlossing. Dit thema wordt dan verder opgevat +en voortgezet in de fresko's langs den wand, om eindelijk zijne +volkomene oplossing te vinden in het ontzaglijke wereldgericht, +dat voor eeuwig scheiding maakt tusschen de kinderen des lichts en +de kinderen der duisternis. En daar, beneden in de kapel, staat dat +eenvoudige altaar, waarop dagelijks het groote mysterie der liefde +wordt herdacht en symbolisch herhaald: God zich mededeelende aan de +menschheid, zich zelf gevende om haar te behouden.... Waar elders +is eene tweede plek te vinden, dus eerwaardig en gewijd? Waar elders +heeft de arme, hopende, worstelende menschheid hare hoogste idealen, +hare heiligste aspiratiën, haar innigst leven, in schooner vormen, +in heerlijker symbolen, uitgesproken en veraanschouwelijkt? Voorwaar, +ze is in dubbelen zin heilige grond, deze Sixtijnsche kapel! + +Voor de majesteit van het werk, voor de diepe gedachten en aandoeningen +die het opwekt, treedt de werkman terug: toch vergeten wij ook hem +niet. De groote meester, de titan der Renaissance, bracht niet minder +dan twaalf jaren van zijn leven in deze kapel door: vier jaren lang +arbeidde de jonge man in de volle frissche kracht des levens aan het +gewelf; acht jaren lang arbeidde, ruim twintig jaren later, de nog +onverzwakte grijsaard aan zijn wereldgericht. En hoe hij arbeidde, +hoe hij zijne gansche ziel daarin uitstortte, in welke mate zijn +arbeid hem ernst, heilige ernst was: een enkele blik bijna is reeds +voldoende om u daarvan te overtuigen, en dieper studie zal het u +steeds meer doen gevoelen. Voorwaar, voor dezen man en voor zijne +tijdgenooten en geestverwanten, was de kunst iets meer dan een spel, +meer dan eene gedachtelooze streeling der zinnen! + + + +IX. + + +De bovenverdieping van den zuidelijken vleugel van het vatikaan +behoort aan Raphaël en zijne leerlingen. De kamers of _Stanze_ zijn +de slecht ingerichte en onbewoonbare vertrekken, die Julius II, boven +de appartementen Borgia, voor zich in orde liet brengen; de loges of +_Loggie_, door Bramante begonnen, zijn eene lange, in dertien vakken +verdeelde galerij, sedert 1515 onder toezicht van Raphaël voltooid +en door hem en zijne leerlingen beschilderd. Alvorens wij de loges +binnentreden, wenden wij ons echter naar eene soort van voorzaal, +de _Stanza de' Chiaroscuri_ genoemd, en daar naar eene smalle deur, +bijna altijd gesloten, maar die een _custode_ ontsluiten zal: zij geeft +den toegang tot eene kleine kapel, die de meeste reizigers ongemerkt +voorbijgaan, en die toch de oudste fresko's der florentijnsche school +bevat, welke nog in het vatikaan zijn overgebleven. Aan welk gelukkig +toeval heeft deze aan San-Lorenzo gewijde kapel het te danken, dat +Julius II, die in de aangrenzende appartementen de schilderijen van +Luca Signorelli en Perugino, op eene enkele na, liet vernietigen, +haar spaarde? Waarom hebben Leo X, Clemens VII en hunne opvolgers +het werk van den Beato Angelico, dat toch met den toen heerschenden +smaak zoozeer streed, ontzien? Ik weet het niet, maar ben dankbaar +dat het aldus geschied is. + +Fra Angelico da Fiesole begon zijn arbeid in die kapel onder de +regeering van Eugenius IV. Het was dus wel waarschijnlijk in deze +kapel, dat de paus, die als aartsbisschop van Siëna met fra Giovanni in +Toskane kennis had gemaakt en zijn vriend was, zich in de aanschouwing +van den arbeid des vromen kunstenaars kwam verpoozen van de zorgen en +beslommeringen zijner moeitevolle, onrustige regeering. Zoo gebeurde +het ook eens op zekeren dag, nadat de aartsbisschop van Florence +overleden was, dat de heilige vader den monnik-schilder kwam opzoeken, +en hem persoonlijk de verrassende tijding mededeelde, dat hij hem tot +aartsbisschop van Florence had benoemd. Ge ziet in uwe verbeelding +den nederigen kunstenaar, zijne eigene krachten wantrouwende en +aan zijne kunst gehecht, zijne penseelen van schrik uit de handen +latende vallen, en haastig van zijne stellage afdalende, om zich +aan de voeten van den paus te werpen, en hem met tranen in de oogen +te smeeken, een zoo zwaren last niet zijn zwakken schouderen op te +laden.... De heilige vader hield vol, en gaf niet toe, dan nadat de +monnik hem een ander had aangewezen, zoo hooge eere beter waardig, +een man, uitmuntende in vroomheid en liefde tot de armen, een ouden +medebroeder uit het klooster van San-Marco te Florence, fra Antonio +Perozzi, de roem van het klooster.... En Eugenius volgde dien raad op, +en plaatste op den bisschoppelijken zetel van Florenze den vriend van +fra Angelico, dien Adriaan VI later onder de heiligen der kerk opnam. + +Nog een andere opperpriester, Nicolaas V, de ware grondlegger der +heerlijkheden van het vatikaan, heeft menig uur in dit bidvertrek +gesleten, mede in gezelschap van fra Angelico, zijn voormaligen +medebroeder bij de dominikanen van Florence. Terwijl de monnik zijne +penseelen hanteerde, werden daar de veelomvattende plannen besproken +voor den herbouw van Sint-Pieter, voor de stichting der vatikaansche +bibliotheek, voor de vereeniging van alle intellectueele krachten van +het westen in de eeuwige stad. Daar is zeker menige zucht uit den +beklemden boezem opgerezen, wellicht menige traan geschreid bij de +gedachte aan de jammerlijke verdeeldheid der kerk, aan de dreigende +teekenen des tijds, aan het geweldig voortdringen van den islam, +door het christelijk Europa, in werkelooze en machtelooze verbazing, +aangezien. Ach, de heerlijke dagen der kruistochten, de dagen van +geloof en heilige geestdrift, waren voor immer voorbij! De pausen +waren bijna de eenigen, die den ontzettenden ernst van het oogenblik +begrepen; toen hij, in 1450, deed wat hij kon om de onderling verdeelde +vorsten tot eene katholieke ligue te vereenigen, voorspelde Nikolaas +aan de Grieken, dat, zoo binnen drie zomers de vijgeboom geen +vruchten droeg, hij bij den wortel zou worden afgehouwen.... Drie +jaren later hield Mahomed II zijn intocht in Constantinopel: de +paus alleen had eene kleine vloot derwaarts gezonden, die den val +der stad niet beletten kon.... Ziehier eene treffende anecdote, +die dezen paus,--zoo groot een minnaar en kenner der oude letteren, +dat hij nog op zijn sterfbed God dankte, die hem deze liefde in het +hart had gestort--teekent in al zijne beminnelijke eenvoudigheid. Op +zekeren dag verlieten de beide vrienden, de paus en de schilder, +te zamen dit atelier om het middagmaal te gaan gebruiken: een +geïmproviseerd feest, want er stonden vleeschspijzen op de tafel, +en die mocht de dominikaner monnik niet gebruiken zonder vergunning +van zijn prior. Groote verlegenheid bij de aanzittenden! Eindelijk +maakte een der kamerlingen de opmerking, dat de heilige vader, uit de +volheid zijner macht, deze vergunning zelf geven kon.... Het is niet +kwaad zich deze verhalen en herinneringen voor den geest te roepen, +als ge voor de fresko's van den voortreffelijken broeder staat: +ge zult ze er te beter om begrijpen. + +Zo zijn hier ten getale van elf: zes daarvan zijn gewijd aan het leven +van Sint-Stephanus; de vijf anderen aan dat van Sint-Laurens. De +zes eersten stellen voor; de wijding van Stephanus tot diaken, +door Petrus, in tegenwoordigheid der apostelen; de uitdeeling der +aalmoezen; Stephanus' prediking voor het volk; zijn verhoor voor den +joodschen raad; zijn gang naar de strafplaats en de steeniging. De +vijf fresko's, waarop episoden uit het leven van Sint-Laurens zijn +voorgesteld, zijn de tegenhangers der vorigen. Zij stellen voor: de +wijding van Laurentius tot diaken door paus Sixtus II; de overgave van +den schat der kerk, door den in de gevangenis geworpen paus aan den +diaken; Sint-Laurentius, dezen schat onder de armen verdeelende; het +verhoor van Sint-Laurens voor keizer Decius; en zijn marteldood. Deze +fresko's zijn waarschijnlijk later dan de anderen vervaardigd; +de bijkans zestigjarige kunstenaar toont zich hier nog in zijne +volle, onverzwakte kracht; zij zijn met vaste hand uitgevoerd; +de _mise-en-scène_ is uitvoeriger en de invloed der studie van de +antieken is onmiskenbaar. De meerdere zorg aan de uitvoering, aan +de techniek, aan de, om het zoo eens te noemen, uitwendige zijde der +kunst besteed, schaadt bij dezen meester echter niet aan de verheven, +weldadige uitdrukking, aan de zachte, teedere, innig-mystieke poëzie, +aan de frissche naïeveteit, die over al zijne scheppingen als een +geurige morgendauw ligt verspreid. Michel-Angelo vertegenwoordigt de +kracht van het genie; Raphaël de harmonie der volkomen schoone vormen; +fra Angelico het godsdienstig ideaal. + + + +Het bezoek dezer kleine, stille kapel, waar alles vrede en kalmte +des gemoeds ademt, is eene voortreffelijke voorbereiding voor het +bezoek in de loges en stanzen waar ge Raphaël zult zien in bijna al +zijne heerlijkheid. + +De _Loggia_ is, zooals de naam aanduidt, eene groote, oorspronkelijk +opene galerij, die op het binnenplein van Sint-Damasus uitziet; zij +is door arkaden in dertien vakken of afdeelingen verdeeld, die met +even zoovele koepels zijn gedekt. Tegenwoordig zijn de vroeger open +nissen tusschen de bogen van vensters voorzien, hetgeen eenigermate aan +het karakter der galerij schaadt. Door deze groote vensters stroomt +een zee van licht binnen, die de onbeschrijfelijke kleurenpracht der +_Loggie_ in bijkans oogverblindende heerlijkheid schitteren doet. Want +de gansche lange, hooge galerij is van onder tot boven bedekt met +schilderwerk, ornamenten, bas-reliefs, stucco's, die eene inderdaad +tooverachtige uitwerking doen. Het is een overstelpende overvloed van +lijnen en kleuren, in den weelderigsten rijkdom, in de veelzijdigste +verscheidenheid: medaillons, arabesken, bloemen, vruchten, vogelen, +stucco's, bas-reliefs; eene bonte mengeling, en toch te zamen eene +harmonische eenheid vormende. + +De wonderschoone decoratie dezer _Loggie_ is het werk, deels van +Raphaël zelf, maar voor verreweg het grootste gedeelte van zijne +leerlingen, die evenwel onder zijne onmiddelijke leiding werkten. Deze +leerlingen, waaronder kunstenaars als Giulio Romano, Giovanni da Udine, +Pierino del Vaga, Francesco Penni, die zelf uitnemende meesters +en hoofden van scholen zijn geworden, waren zeer talrijk: Vasari +verzekert ons, dat Raphaël door een stoet van vijftig leerlingen +omringd was. Het is dus niet te verwonderen, dat de uitvoering der +rijke kunstwerken in deze _Loggie_ niet altijd even voortreffelijk +is: maar voorzeker pleit het voor de macht van Raphaëls genie en +de bezieling, die hij op zijne leerlingen wist uit te oefenen, +dat de gansche prachtige decoratie zoo in éénen geest is opgevat, +van ééne gedachte doordrongen. Men had niet lang te voren de baden +van Titus opgegraven, en daar tot dusver onbekende proeven gevonden +van de decoratieve kunst der ouden; de motieven, hem hier aan de +hand gedaan, heeft Raphaël met het grootste geluk en met fijnen takt +weten te gebruiken, en daarbij eene geestvolle oorspronkelijkheid, +eene uitdrukking en teederheid des gevoels aan den dag gelegd, +waarvan men in de oudheid misschien vergeefs het voorbeeld zou zoeken. + +In elk der dertien koepels zijn vier fresko's aangebracht, die allen +aan de bijbelsche geschiedenis zijn ontleend; van deze twee-en-vijftig +fresko-schilderijen bevatten acht-en-veertig voorstellingen uit het +Oude Testament; alleen voor de vier laatsten is het onderwerp aan de +Evangeliën ontleend. De plaatsing dezer fresko's tegenover elkander, +aan de vier zijden des koepels, waarvan het middelste ledig blijft, +is zeer ondoelmatig en maakt de bezichtiging uiterst moeilijk. Wilt +ge iets zien, dan zijt ge verplicht, met het hoofd zoover mogelijk +in den nek, u twee-en-vijftig maal om te draaien! Daar komt bij dat +de schilderijen in de loges, evenals die in de kamers, veel geleden +hebben, toen, zeven jaren na Raphaëls dood, Rome door den Connétable +de Bourbon werd bestormd en ingenomen. De soldaten van Bourbon, +voor het grootste deel Duitschers en Lutherschen, gedroegen zich als +echte barbaren; zonder eenigen eerbied voor de heerlijke kunstwerken, +beschadigden zij de prachtige galerij met hunne pieken en hellebaarden, +en legden vuur aan in de loges, in de _Stanze_! De restauratie der +schilderijen in de loges werd aan Sebastiaan del Piombo toevertrouwd, +en viel zoo slecht uit, dat Titiaan, toen hij in 1545 de _Loggie_ +bezocht, onder geleide van zijn landgenoot Sebastiaan del Piombo, +verontwaardigd vroeg, welke barbaar zoo heerlijke werken had +onteerd? Sebastiaan bleef het antwoord schuldig, en, zegt Benvenuto +Cellini in zijne gedenkschriften: "_rimase veramente_ DEL PIOMBO." + +Het was eene gevaarlijke taak om, na Michel-Angelo, den Bijbel te +willen illustreeren, en met name de scheppingsgeschiedenis: toch +heeft Raphaël die taak ondernomen, en mag zijn werk naast dat van +den grooten meester worden genoemd. Hij had daarbij te worstelen met +de kleine afmetingen zijner schilderijen, maar vermocht nogthans +inderdaad groot te zijn en verheven composities te scheppen. De +twee-en-vijftig fresko's zijn evenwel maar voor een gering deel +van zijne hand, al mogen wij aannemen dat hij voor bijkans allen +de oorspronkelijke schetsen ontwierp, die dan verder door zijne +leerlingen werden uitgewerkt. Het is hoogst moeilijk met juistheid +te bepalen, wie de vervaardigers der verschillende fresko's zijn: +Giulio Romano, Penni, Pellegrino da Modena en Pierino del Vaga zijn +wel de voornaamste medearbeiders van den meester geweest; vooral de +eerste, van wien eenige der beste stukken afkomstig zijn. + +Er kan natuurlijk geene sprake van zijn, deze twee-en-vijftig +schilderijen, de zoogenaamde Bijbel van Raphaël, stuk voor stuk, +te gaan beschrijven; ook eene beschrijving van sommigen zou, +zonder afbeelding, niet veel baten. De onderwerpen zijn toch meest +allen algemeen bekend; de voortreffelijkheid ligt in de wijze van +uitvoering, meer nog dan in de diepe gedachte; en om aan deze recht +te laten wedervaren is aanschouwing, zoo niet van het origineel, +dan toch van eene goede kopie, noodig. Bovendien mogen wij ons te +eer ontslagen rekenen van de uitvoerige beschrijving dezer loges, +daar wij langer denken te vertoeven in de _Stanze_ of kamers, het +eigenlijke heiligdom van Raphaëls kunst, voor hem, wat de Sixtijnsche +kapel voor Michel-Angelo is. Laat ons derwaarts gaan. + + + +Beginnen wij met de zaal, aan welke, zoowel uit een chronologisch als +uit een artistiek oogpunt, de eerste plaats toekomt: de dusgenaamde +_Stanza della Segnatura_. Toen Raphaël in 1508 te Rome kwam, droeg +paus Julius II den toenmaals vijf-en-twintigjarigen kunstenaar in de +eerste plaats de versiering dezer zaal op, aldus geheeten omdat een +der hoogere geestelijke gerechtshoven daar zijne zittingen hield, +en de paus daar de stukken, die hem werden voorgelegd, door zijne +onderteekening bekrachtigde. Het was om niets minder te doen dan +om eene symbolische voorstelling van geheel het geestelijk leven +der menschheid, zich ontwikkelende onder de hoede en leiding der +moederkerk en medewerkende tot hare heerlijkheid: eene taak, waarbij +de jeugdige meester zijn eigen weg moest gaan en geen voorbeelden had, +die hij volgen kon. Zien wij, hoe hij zich van die taak gekweten heeft. + +Vier groote tafereelen bedekken de vier wanden. Het eerste en +voornaamste, het hart en het bezielend middelpunt van al de anderen, +van geheel de heerlijke decoratie, is de verkeerdelijk dusgenaamde +_Disputa del Sacramento_: het geldt hier immers geen twist, maar +veelmeer eene volkomene harmonie. Hoe zal ik u een getrouw denkbeeld +van deze wonderschoone conceptie geven? De grondgedachte der schilderij +is de op verschillende wijze zich openbarende geloovige gemeenschap met +het heilig sacrament, als de geestelijke vereeniging van het goddelijk +Wezen met de gemeente: het beeld van de levende tegenwoordigheid Gods +in de strijdende en de triomfeerende kerk. Dunkt u deze gedachte te +abstract, te metaphysisch, ongeschikt voor de plastische kunst? Het +ware niet te verwonderen, gewoon als wij zijn dat de kunst, in onze +dagen en vooral in ons land, zich maar weinig verheft boven de meest +gewone sfeer des alledaagschen levens en zich vooral zorgvuldig +verre houdt van hetgeen, hetzij van den kunstenaar, hetzij van den +aanschouwer, eenige inspanning der gedachte vorderen zou. Maar in de +zestiende eeuw, toen de dingen der geestelijke wereld nog niet door de +zoogenaamde werkelijkheden des praktischen levens waren verdrongen en +naar het schemerend gebied der mogelijkheden en hypothesen verwezen; +toen de menschen nog voor dusgenaamd metaphysische vragen zin en hart +hadden, die verstonden en ze gewichtig genoeg achtten om daaraan een +voornaam deel hunner belangstelling te schenken;--in de zestiende eeuw +bestond noch deze schroom, noch deze onvatbaarheid. De tijdgenooten +van Michel-Angelo en Raphaël, al mocht hun ook de beteekenis van +enkele bijzonderheden, de symboliek van sommige details ontsnappen, +begrepen zeer goed de hoofdgedachte, die in de diepzinnige scheppingen +dezer groote meesters was nedergelegd. En zoo voor ons deze taal +veel van hare duidelijkheid verloren heeft,--welnu, laten wij ons +voor een enkele maal losmaken van de beschouwing van rookende boeren +en visschers, van keukenmeiden en kameniers, van hofjesjuffrouwen en +aangekleede poppen, van koeien en katten en kippen; en trachten wij +eens te begrijpen, wat een genie als Raphaël ons ten aanzien van de +hoogste levensvragen te zeggen heeft. + +In het midden, boven aan den rand der schilderij, ziet ge God den +Vader, wiens woord scheppend en herscheppend de gansche stoffelijke +en geestelijke wereld draagt, vervult, bezielt; engelen omzweven +hem. Iets lager, Christus, God de Zoon, met de teekenen van zijn +verzoenend lijden en sterven, ter wederzijde, in aanbiddende houding, +omgeven door de twee eerste getuigen van zijn leven op aarde: de +heilige-maagd en Johannes de Dooper. Wederom iets lager, God de +Heilige Geest, in de gedaante eener Duive, nederzwevende naar de +aarde, en omgeven door vier bevallige engelenfiguren, die de vier +geopende Evangeliën dragen. Deze goddelijke groep in de wolken blijft +daar niet afgezonderd: een straal van het licht des Heiligen Geestes +daalt neder op het sacrament, op het altaar geplaatst, dat van onderen +het midden der schilderij inneemt. Het is onmogelijk het schijnbaar +zoo abstracte en--ook voor wien er niet aan gelooft--zoo verheven +diepzinnige leerstuk der Eucharistie, op eenvoudiger en aangrijpender +wijze voor te stellen. De Jacobsladder, die den hemel met de aarde +verbindt, staat opgericht: God woont onder de menschen. En zie, velen +reeds zijn langs dien ladder opgestegen; velen hebben reeds in die +gemeenschap met God de kiem des nieuwen levens ontvangen, die zich +eerst daarboven, in de hoogere wereld, ten volle ontplooit. Nevens +de heerlijke groep der goddelijke Drieëenheid, scharen zich, door +lichtende wolken gedragen, de patriarchen en profeten, de apostelen +en martelaars des ouden en nieuwen verbonds. Ter linkerzijde: +Petrus met de sleutelen des Hemelrijks; nevens hem Adam, de eerste +zondaar; dan Johannes, de Apostel der liefde, de blijde boodschap +opteekenend: dan David, de stamvader van Christus; dan Stephanus, de +eerste bloedgetuige; en eindelijk nog een heilige, half door de wolk +omhuld. Ter rechterzijde: Paulus met het zwaard; nevens hem Abraham, +de vader der geloovigen; Jacobus, de Apostel der hoop; Mozes met de +tafelen der wet; Sint-Laurens, de diaken; en eindelijk Sint-George, +de schutspatroon der ridderschap, wier eerste plicht de verdediging +der kerk was. Zij allen, reeds der hemelsche heerlijkheid deelachtig, +vertegenwoordigen de zegepralende kerk:--dit gansche indrukwekkende +gedeelte der schilderij is als het ware eene vertolking van de eerste +strofen van dien prachtigen alouden hymnus _Te Deum laudamus_.... + +En nu, daar beneden herhaalt zich hetzelfde tooneel. Gelijk daarboven +om de Godheid zelf, de verheerlijkte getuigen der waarheid, zoo zijn +hier op aarde, rondom het heilig sacrament, als het zichtbaar teeken +van Gods tegenwoordigheid, de leeraars en priesters geschaard der +strijdende kerk, de helden des woords en der gedachte; de kunstenaars +en wijzen, de eenvoudigen uit het volk. Nevens het altaar staan, op +de eerste plaats, vier kerkvaders: Sint-Hieronymus en Sint-Gregorius +de Groote; aan de eene; Sint-Ambrosius en Sint-Augustinus aan de +andere zijde, verzonken in de aanbidding van het heilig sacrament of +in de overpeinzing van het goddelijk mysterie. Achter en nevens dezen +scharen zich de groote leeraars der kerk en der school: Sint-Bernard, +Petrus Lombardus, Duns Scotes, Thomas van Aquino, Sint-Bonaventura, +Innocentius III. Onder de dichters en denkers komt de eerste plaats +toe aan Dante, den koninklijken zanger, den grootsten dichter +der christenheid; verder ziet ge hier Savonarola, fra Angelico, en +voorts eene gansche schaar van geleerden, geestelijken, jongelingen, +mannen, half in de schemerende verte verloren, maar toch allen met +eene bepaalde bedoeling daar geplaatst. Want, zoo ge de verschillende +figuren en groepen meer van nabij beziet, zult ge bespeuren dat zij +elk, door houding, plaatsing of bezigheid, eene bijzondere schakeering +der ééne algemeene gedachte moeten voorstellen: een rijkdom van +fantazie en vindingskracht, die welhaast ons begrip te boven gaat. + +Ziedaar eene zeer flauwe schets van deze wondervolle schilderij, naar +het oordeel van bevoegde rechters het voortreffelijkste wat Raphaël +ooit heeft voortgebracht, en zeer zeker ten volle waardig naast de +meest verheven scheppingen van Michel-Angelo te worden gesteld. Welk +een éénig oogenblik in de geschiedenis der kunst, toen deze beide +geniën in dit vatikaan te zamen arbeidden: de eene aan het gewelf +der Sixtijnsche kapel, de ander aan de Stanza del la Segnatura! + +De andere schilderijen dezer zaal zullen wellicht, gemakkelijker +begrepen worden. Toch vormen zij met het zooeven beschrevene eene +onverbrekelijke eenheid, waarin niet een enkele schakel kan worden +gemist. Met elkander illustreeren zij het leven der menschelijke +ziel, in hare vier hoogste uitingen: de godsdienst, de wijsbegeerte, +de poëzie en het recht. + +Tegenover de godsdienst--de _Disputa_--prijkt de apotheose der +wijsbegeerte--de _School van Athene_: het humanisme der klassieke +wereld tegenover het geloof der christelijke; hier het zoeken +naar de waarheid, daar de aanbidding en toeëigening der gegeven +waarheid. In een prachtigen tempel zijn, in heldere, fijndoordachte +groepeeringen, de hoofdrichtingen der helleensche philosophie, in +hare voornaamste typen, afgebeeld: op den voorgrond de korypheëen +der natuurwetenschap, op den achtergrond, op eene verhevenheid, +de uitnemendste vertegenwoordigers van de hoogere wetenschap des +geestes. In het midden, onder den koepel, staan de twee groote +leiders der grieksche wijsbegeerte, Plato en Aristoteles: de +eerste met de rechterhand ten hemel wijzende, waar de eeuwige idee +troont, waarvan deze zichtbare, voorbijgaande wereld slechts eene +onvolkomen afschaduwing is; de ander, naar de aarde wijzende, als +den vasten bodem der werkelijkheid. Om hen heen groepeeren zich de +verschillende scholen: ja, het gansche geestelijke en intellectuëele +leven der oude wereld is hier, in zinrijke en bevallige groepen, met +onnavolgbare waarheid voorgesteld. De beschikbare ruimte verbiedt +ons, al deze groepen te analyseeren en de namen der voorgestelde +personen, waarvan sommigen bovendien twijfelachtig zijn, te noemen; +ge zoudt er ook weinig aan hebben, zoo ge het stuk zelf niet voor +u hadt. Een enkel woord tot toelichting van de heerlijk schoone +groep der mathematici, waarvan eene afbeelding hiernevens gaat. De +meester, die, voorover gebukt, mathematische figuren teekent, is +Archimedes--het portret is dat van Bramante--omgeven door eenige +leerlingen, die deels de bewijsvoering begrijpen, deels zich inspannen +om de beteekenis daarvan te vatten. De schrijvende, tegen de pilaar +geleunde figuur op het tweede plan is een eclectius; nevens hem, +met eene spottende uitdrukking op het koude gelaat, staat Pyrrho, +de scepticus; de half afgewende figuur, in den philosophenmantel +gedrapeerd, is Archesilaos, de stichter der nieuwe akademie, met hare +waarschijnlijkheid-theorie.--Eene menigte studiën, nog voorhanden, +bewijzen, hoe ernstig Raphaël zijne taak opvatte, en hoeveel moeite +hij zich gaf, om zijn arbeid tot de hoogst mogelijke volkomenheid +te brengen. De _School van Athene_ behoort dan ook zeker tot zijne +uitnemendste scheppingen, merkwaardig vooral door de geestvolle, +waarlijk geniale wijze, waarop hij de stof behandelde, en de +verschillende richtingen in het geestelijk leven der oude wereld in +sprekende typen en beteekenisvolle groepen wist aan te duiden, zonder +schade te doen aan de heerlijke eenheid der geheele voorstelling. + +Ziehier, in eene dubbele schilderij, door een venster gescheiden, +de bedeeling van het wereldlijk en het geestelijk recht: _keizer +Justinianus aan Trebonianus de digesten overreikende_, en _paus +Gregorius IX de decretalen aan een konsistoriaal-advokaat ter hand +stellende_. Paus Gregorius is gekopieerd naar Julius II; de beide +kardinalen achter zijn zetel zijn Johannes de Medici, later Leo X, en +Alexander Farnése, die als Paulus III den heiligen stoel beklom. Boven +het venster, eene symbolische voorstelling van de drie hoofddeugden, +die den grondslag des rechts behooren te vormen: de _Waarheid_, +met twee aangezichten, naar het verleden en de toekomst gekeerd; een +genius houdt haar den spiegel, een ander den fakkel voor;--de _Kracht_, +met een eikentak in de hand (zinspeling op den geslachtsnaam van paus +Julius II, della Rovere) en op een leeuw gezeten; en de _Matigheid_, +met een teugel in de hand. Hooger, aan de zoldering, het beeld der +_Gerechtigheid_, met de diadeem gekroond, het zwaard in de rechter-, +de weegschaal in de linkerhand. + +En wat te zeggen van die verheerlijking der poëzie, den _Parnassus_, +waar alle groote dichters der oudheid en van het Italië der +middeleeuwen en der renaissance vereenigd zijn om Apollo en de +Muzen! Aan de herleving der oude letteren gewijd, ademt deze +prachtige, door heerlijke lichtverdeeling uitmuntende schilderij +geheel de geestdrift van de eerste jaren der onvergelijkelijke +zestiende eeuw. Onder de Muzen, die in twee bevallige groepen Apollo +omgeven, heeft Raphaël ook aan Sapho eene plaats gegund, en wel onder +de gedaante van Imperia, eene vrouw, die destijds te Rome ongeveer +dezelfde rol speelde als Aspasia ten tijde van Pericles te Athene: eene +echte grieksche _hetaire_ in dezen half-klassieken tijd. Aan de voeten +van Apollo zit eene andere beroemde vrouw uit die dagen, en eene wier +naam geen smet draagt: de schoone Vittoria Colonna, echtgenoote van den +Markies van Pescaro, en later de vriendin, de troosteresse, de zeggende +engel van Michel-Angelo in zijn ouderdom. De betrekking tusschen deze +beide groote en goede menschen, den heros op het gebied der kunst +Michel-Angelo en de vorstelijke edelvrouwe Vittoria Colonna, is op zich +zelf eene der treffendste episoden uit dezen zeldzaam rijken, schoonen +tijd.--Homerus en Pindarus, Virgilius en Dante, Alcaeus, Horatius, +Ovidius, Propertius, Ennius, Plantus, Terentius, Boccacio, Petrarca, +Sannazzaro, die liederen dichtte ter eere der Madonna, omringen op +den heiligen berg de groep der Zanggodinnen. Sommigen hebben met +verwondering de afwezigheid opgemerkt van een der grootste dichters +van Italië, die bovendien een persoonlijk vriend van Raphaël was, van +Ariosto, die op den _Parnassus_ ontbreekt; maar deze zaal werd in de +jaren 1508 tot 1511 beschilderd, en de _Orlando Furioso_, die den roem +van Ariosto vestigde, verscheen eerst in 1519; de dichter had voor dien +tijd slechts enkele dramatische gedichten van twijfelachtige waarde in +het licht gegeven. De afwezigheid van Ariosto is dus geene vergissing, +maar veeleer een bewijs voor de onpartijdigheid van Raphaël. + +Mij rest nog een enkel woord te zeggen van de bekende en beroemde +symbolische figuren aan de zoldering, die boven de vier genoemde +schilderijen zijn aangebracht, en de Theologie, de Philosophie, de +Poëzie en het Recht voorstellen. Deze laatste beschreef ik reeds. De +_Theologie_ vindt haar plaats boven de _Disputa_; zij is voorgesteld +op de wolken troonende, met een lauwerkrans om de slapen (Dante's +Beatrice); in de linkerhand houdt zij een boek; met de rechterhand +wijst zij op het groote tafereel aan den wand onder haar. Twee +engeltjes nevens haar houden twee tafels, waarop de woorden: "Kennis +der goddelijke dingen."--Onder dat beeld, eene heerlijke schilderij van +den _Zondeval_, in opvatting en wijze van behandeling aan Michel-Angelo +herinnerende.--De _Philosophie_, boven de _School van Athene_, is eene +peinzende vrouwenfiguur, op een marmeren zetel met het beeld der Diana +van Ephesus versierd; zij houdt het boek der natuur- en der zedeleer +(ethica) in de hand, het opschrift op de tafels der engelbeeldjes +luidt: "Kennis der oorzaken".--Daaronder de beschouwing van den +sterrenhemel.--Heerlijk schoon is vooral het beeld der _Poëzie_, +eene gevleugelde vrouwengestalte met een lauwerkrans om hot hoofd, +een gouden lier in de eene, een boek in de andere hand; zij zit op +een marmeren zetel, met tragische maskers versierd en door wolken +gedragen; de gansche heerlijke figuur schijnt ten hemel te zweven. De +beide engelen nevens haar dragen de schilden met het opschrift: +"Ademtocht der Godheid" (_Numine affiatus_).--Daaronder de mythe van +den wedstrijd van Apollo met Marsyas. + +Ik heb gepoogd u een denkbeeld te geven van dit heiligdom der kunst, +waar de schoonste scheppingen van Raphaël worden bewaard: scheppingen, +die vooral niet minder getuigen van zijn rijken, veelzijdigen geest, +zijne uitgebreide wetenschap en zijn dichterlijken blik, dan van zijne +in sommige opzichten ongeëvenaarde bekwaamheden als schilder. Maar +wat geen woorden naar eisch kunnen wedergeven, dat is de indruk, +dien deze geheele zaal op u maakt, met haar volheerlijke decoratie, +zoo schitterend rijk van kleur en toch in het minst niet verward, +niet vermoeiend, maar volkomen harmonisch. Nergens eenige overlading: +ge ziet slechts wat ge zoekt, en dat volkomen en in al zijn deelen; +maar als ge nauwkeuriger toeziet, ontdekt ge een wereld van nieuwe +schoonheden, die, in hare soort niet minder voortreffelijk, zich +evenwel niet opdringen en uwe aandacht afleiden, maar bescheiden +wachten tot ze opgemerkt worden. De decoratieve schilderkunst heeft +wellicht nooit volmaakter werken gewrocht dan in Raphaëls Loges +en Stanzen. De meester toont zich hier ook in al zijne grootheid +als kolorist. + +In de andere zalen behoeven wij ons niet zoo lang op te houden; zij +zijn later vervaardigd, en Raphaël heeft zich hier, veelmeer dan in de +_Stanza della Segnatura_, door zijne leerlingen laten bijstaan.--Aan de +kamer _della Segnatura_ grenst die van _Heliodorus_, aldus genoemd naar +eene der vier fresko's. De schilderijen in deze zaal moeten in beelden +de waarheid teekenen, dat God ten allen tijde zijne kerk nabij en haar +beschermer is; daarmede verbindt zich evenwel een ander denkbeeld, +door de politieke toestanden dier dagen aan de hand gedaan: namelijk de +handhaving der italiaansche nationaliteit tegenover de vreemdelingen, +hier de Franschen: de doorgaande politiek der pausen, met name van +Julius II en Leo X--De stof voor de groote fresko van Heliodorus +leverde het boek der Makkabeën. Daarin wordt verhaald hoe Heliodorus, +de schatmeester van koning Seleucus, door dezen naar Jeruzalem werd +gezonden om den tempelschat weg te voeren. De hoogepriester Onias +weigerde den schat over te geven, zeggende dat die het eigendom was +der weduwen en weezen; Heliodorus drong nu met geweld in den tempel +door om den schat te rooven, maar werd in zijn boos opzet gestuit +door de verschijning van engelen, die hem en de zijnen verdreven. De +zinspeling op de verdrijving der Franschen uit Italië wordt nog +duidelijker gemaakt door een opzettelijk anachronisme: de verschijning +van paus Julius II in vol ornaat, gedragen op de _Sedia gestatoria_, +door vier dragers, die allen personen uit Raphaëls omgeving verbeelden. + +Dezelfde dubbele beteekenis heeft een tweede fresko: de _Ontmoeting +van Attila met paus Leo den Groote_. De geweldige Hunnenkoning, +ten jare 452 in Italië gevallen, is tot Rome genaderd, dat hem geen +weerstand bieden kan. Paus Leo I, met recht de Groote bijgenaamd, +trekt, met een klein gevolg van geestelijken, Attila te gemoet, en +bedreigt hem met de wraak des hemels, indien hij de heilige stad, +die onder de bijzondere bescherming der apostelen Petrus en Paulus +staat, durft aanranden; hij wijst hem op het voorbeeld van Alarik, +die de plundering van Rome maar korten tijd overleefde. En Attila, +hetzij dan getroffen door het waardige voorkomen en de ernstige taal +van den opperpriester, hetzij om eenige andere reden, trekt zich +terug en laat Rome ongemoeid.--Op de fresko ziet ge Attila, op een +zwart paard gezeten, te midden zijner legerbenden; de paus, op een +witten muilezel, trekt hem te gemoet, vergezeld door twee kardinalen +en verder gevolg. Boven den paus zweven, in stralenden lichtglans, de +gestalten der apostelen Petrus en Paulus, voor welke Attila verschrikt +terugdeinst.--De schilderij is tevens eene verheerlijking van de +verdrijving der Franschen, na hunne nederlaag bij Novara in 1513: +paus Leo de Groote is het portret van Leo X, die in datzelfde jaar +aan de regeering was gekomen. + +Merkwaardig is vooral de derde fresko: _de Bevrijding van Petrus uit +den kerker_, naar het verhaal der handelingen. Een venster verdeelt +de schilderij in drie groepen, waarvan de kunstenaar met grooten takt +gebruik heeft gemaakt voor de voorstelling van drie verschillende +episoden. Boven het venster, wordt de slapende apostel door den engel +gewekt; ter rechterzijde leidt de engel hem door de slapende wachters +heen; ter linkerzijde ziet ge het ontwaken der verbaasde soldaten, wier +gevangene ontkomen is. Met tot dusver ongeëvenaard talent zijn hier +de meest verschillende lichteffecten aangebracht: het blauwachtige +schijnsel der maan, de rosse gloed der fakkels, en de stralende +krans van wit licht, die den engel omgeeft en zich weerspiegelt in de +harnassen der soldaten. Toch zijn deze zoo verschillende tonen niet +met elkander in strijd, maar vereenigd in de schoonste harmonie. Dit +meesterstuk symboliseert te gelijkertijd de ontvluchting van Leo X, +toen hij, destijds pauselijk legaat, na den slag van Ravenna, in +handen der Franschen gevallen, als monnik vermomd, ontsnapte. + +De vierde groote fresko in deze zaal is de zoogenaamde _Mis van +Bolsena_. De overlevering verhaalt, dat ten jare 1263, onder de +regeering van Urbanus IV, een duitsch piester, die aan de waarheid van +het leerstuk der transsubstantiatie twijfelde, eensklaps, terwijl hij +in de kerk van Santa-Cristina te Bolsena de mis bediende, bloed uit +de hostie zag vloeien, ten bewijze van de werkelijke tegenwoordigheid +des Heeren. Ook deze schilderij is door een venster in drie deelen +gesplitst. Boven, ziet men den priester met het altaar en den paus +(portret van Julius II), die knielende bij de consecratie tegenwoordig +is; ter wederzijde van het venster, aan den eenen kant het gevolg van +den paus, aan den anderen, de gemeente. Niet alleen door de dramatische +levendigheid en de aangrijpende waarheid der voorstelling, maar vooral +door het prachtige en schitterende koloriet, behoort deze fresko tot +Raphaëls beste werken. + +Aan de zaal, naar Heliodorus genoemd, grenst die van _Constantijn_, de +eerste, die de bezoeker uit de Loges komende, binnentreedt. De fresko's +van dit vertrek zijn geen van allen van de hand van Raphaël; hoogstens +heeft hij voor enkele beelden en groepen de kartons geleverd. De +beschildering dezer zaal, in 1519, alzoo een jaar vóór Raphaëls dood, +aangevangen, werd eerst in 1526 door zijne leerlingen voltooid; ook uit +het oogpunt der kunst is deze _Stanza_ gewis de minste van de vier. De +vier fresko's, waarvan geene uitvoerige beschrijving noodig is, +stellen voor: het _Visioen van Constantijn_--het bekende verhaal van +de verschijning van het kruis in de wolken, met het omschrift: _In hoc +signo vinces_, in dit teeken zult gij overwinnen,--welke verschijning +den keizer bewoog tot het christendom over te gaan;--voorts de _Slag +van Constantijn tegen Maxentius_, bij de Milvische brug (Ponte Molle), +zeker het beste stuk van allen in deze zaal, grootendeels naar een +karton van Raphaël door Giulio Romano geschilderd;--de _Schenking van +Rome aan den paus_, volgens de bekende overlevering dat Constantijn, +bij het overbrengen van den rijkszetel naar byzantium, de heerschappij +over Rome aan paus Sylvester zou hebben overgedragen;--en eindelijk +de _Doop van Constantijn_, door paus Sylvester: eene symbolische +voorstelling, daar paus Sylvester den keizer niet heeft gedoopt. + +En nu, nogmaals de Stanzen _dell' Eliodoro_ en _della Segnatura_ +doorgaande, komen wij in de laatste zaal, naar de overbekende +schilderij van den _Brand in den Borgo_, de _Stanza dell' Incendio_ +genoemd. De fresko's in deze zaal werden in de jaren 1514 tot 1517 +vervaardigd; alleen _de Brand_ is geheel van de hand van Raphaël; +de drie anderen zijn, zoo niet geheel, dan toch stellig voor +verreweg het grootste gedeelte, door zijne leerlingen geschilderd; +allen hebben veel geleden en zijn sterk en dikwerf zeer onhandig +bijgeschilderd en gerestaureerd.--Men verhaalt dat in het jaar 847 +een geweldige brand, die in den Borgo (voorstad) was uitgebarsten +en zelfs de Pieterskerk bedreigde, door paus Leo IV, met het teeken +des kruises, werd gestuit en gebluscht. Dit verhaal leverde de stoffe +voor deze beroemde schilderij; met juisten takt heeft Raphaël echter +den biddenden paus op den achtergrond, in eene sedert weggebroken +_loggia_, geplaatst--het wonder-zelf was toch niet af te beelden;--en +al zijn kracht en talent gewijd aan het levendig dramatisch tooneel +op den voorgrond, waar de brand nog in al zijne felheid woedt, en +de verschillende groepen van vluchtelingen en anderen, die ter hulp +toesnellen, hem de rijkste gelegenheid boden tot ontvouwing van zijn +uitnemend talent als teekenaar en kolorist. + +Wat heeft Raphaël bewogen, juist deze stof te kiezen? Zeker niet +het feit van den brand zelf: er ware dan hoegenaamd geen verband +tusschen deze fresko en de drie anderen in dezelfde zaal; en toch +zien wij overal, in elk vertrek, ééne zelfde gedachte de keuze der +verschillende onderwerpen bepalen. Ook in de _Stanza dell' Incendio_ +ontbreekt deze eenheid niet; de gedachte, die hier moest verzinnelijkt +worden, is eene zuiver politieke, meer nog dan in de _Stanza dell' +Eliodoro_, doch in omgekeerden zin. Gold het daar, de verdrijving +der Franschen uit Italië te vieren, thans moest het verbond van den +pauselijken stoel met den franschen koning worden verheerlijkt;--het +was na de samenkomst te Bologna! De overgang is sterk genoeg. Is in +de Heliodorus-zaal de voor den paus wijkende Attila eigenlijk Frans I, +hier ontmoeten wij hem weder, maar in gansch ander karakter. Zie hier +de _Kroning van Karel den Groote_, door paus Leo III. Karel de Groote +is het sprekend gelijkend portret van Frans I; evenals Leo III, dat +van Leo X; de schepter des keizers is met de fransche lelie gekroond; +de page, die de kroon van Lombardye draagt, is Ippolito de Medici, +neef van den paus, wellicht een vriendelijke wenk aan het adres van +koning Frans!--Dezelfde soort van vleierij heeft de hand bestuurd +van den vervaardiger van de fresko, de _Rechtvaardiging van Leo +III voor Karel den Groote_, waar wederom de portretten der beide +hoofdpersonen aan de tijdgenooten van Raphaël herinneren.--De vierde +fresko eindelijk stelt de _Overwinning op de Sarracenen bij Ostia_ +onder Leo IV voor; eene zinnebeeldige oproering ten kruistocht tegen +de ongeloovigen. Naar men zegt, zou deze schilderij haar ontstaan +te danken hebben aan een zonderlinge gebeurtenis. Na den dood van +zijn broeder Julius, in 1515, had Leo X zich te Citta-Lavinia, nabij +Ostia teruggetrokken; en zoo groot was destijds de onveiligheid der +italiaansche kusten, dat het weinig had gescheeld, of de paus was op +klaarlichten dag door de barbarijsche zeeschuimers opgelicht! + +Deze schilderijen hebben dus alle betrekking op de zegepraal der +kerk, vooral ook door de hulp en ondersteuning van haar genegen +vorsten. Vandaar dat in deze zelfde zaal de beeltenissen voorkomen +van zes beschermheeren der kerk; Constantijn de Groote, Karel de +Groote, Godfried van Bouillon, Astolph, Ferdinand de Katholieke en +keizer Lotharius. Nu--de _Brand_ past in hetzelfde kader, al moge de +zinspeling wat ver gezocht zijn. Na den vrede met Frankrijk in 1515, +vleide Leo X zich, den reeds zoo lang woedenden oorlog voor goed +bedwongen, en den vrede van Europa voor langen tijd verzekerd te +hebben. Hij had, door zijne persoonlijke tusschenkomst, dit wonder +gewrocht, evenals zijn voorganger Leo IV eenmaal op wonderdadige +wijze den brand had gestuit, die het heiligdom der kerk bedreigde.... + +De politiek is geen gezonde atmosfeer, met name niet voor de +kunst. Waar de groote meester zijn genie moest dienstbaar maken aan de +toelichting en verheerlijking van politieke gedachten en bedoelingen, +daar was hij zich zelf niet meer. Vandaar ook, dat deze Stanzen, +hoeveel voortreffelijks zij overigens mogen bevatten, hoezeer Raphaëls +talent voor het dramatische, voor het volle, bewogen, historische +leven, zich hier menigmaal in al zijne kracht toont, toch op verre na +de vergelijking niet kunnen doorstaan met die heerlijke _Stanza della +Segnatura_, waar de dichter, de bezielde kunstenaar, wiens geest de +verhevenste gedachten, de hoogste idealen der menschheid had omvat, +zich in al zijne weergalooze majesteit, in al de diepte en den rijkdom +van zijn machtig en liefelijk genie toonde. Naar deze _Stanza_ keert +ge telkens terug, en bij elk nieuw bezoek klimt uwe bewondering, uw +eerbied, uwe liefde voor den meester, den waardigen mededinger van +Michel-Angelo, in liefelijkheid en harmonisch evenwicht winnende wat +hij, bij dezen vergeleken, miste in kracht en oorspronkelijkheid. + +In het werk, in het genie dezer beide mannen vat zich de geheele +gedachte, het gansche streven der ware renaissance samen: de +esthetische wereldbeschouwing der oudheid, doordrongen en geheiligd +door de ethisch-religieuse der christelijke kerk. Beiden hebben zij, +ieder op zijne eigenaardige wijze, naar de verwezenlijking van dit +heerlijk ideaal gestreefd, en bijna hun doel bereikt. Ach, waarom +mocht deze volschoone bloem, wier gelijke de wereld wellicht nooit +aanschouwde, maar zoo kort bloeien? Was dit ideaal, toch met zoo +aangrijpenden, zoo tragischen ernst, door zulke mannen en vele anderen, +in kracht en genie hun nabij komende, geloofd en nagejaagd, niets dan +een ijdel droombeeld? En had de puriteinsch-ascetische reactie recht, +die straks, ook te Rome, al zulk streven veroordeelde, en den edelen +zanger der _Gerusalemme liberata_, een der laatste zonen van de echte +renaissance, het harte brak? En had ook de latere kunst recht, toen +zij zich gaandeweg al meer losmaakte van de ideale wereld der gedachte, +van de godsdienstige traditie, om, nu niet langer priesteresse, neder +te zitten op de markt des alledaagschen levens, en aan hetgeen daar +rondom haar voorviel, hare stoffe te ontleenen? + +Doch wij mogen ons in deze overwegingen niet verdiepen, hoe uitlokkend +het onderwerp ook zij. Wij gaan het vatikaan verlaten, dat wij--te +vluchtig en te oppervlakkig--hebben doorwandeld. Wat dit vatikaan +is--het valt moeielijk dit in weinige woorden uit te drukken: het +is eene wereld op zich zelf. Hier, binnen deze gewijde muren, kunt +ge u laven aan de zuiverste bronnen van menschelijke wetenschap en +litteratuur, op gewijd en ongewijd gebied; hier kunt ge de kunst, +zoo der oude als der nieuwe wereld, bestudeeren in hare hoogste +volkomenheid, in hare rijkste verscheidenheid; hier herleeft voor u, +in sprekende, levende beelden, de geschiedenis der gansche beschaafde +wereld, sedert meer dan drieduizend jaren. En deze woorden, hoe +fabelachtig ze mogen klinken, zijn toch niets dan de sobere waarheid: +het oude Egypte reikt hier immers, over Griekenland en Rome heen, +de hand aan de Renaissance!.... + +En nu zwijg ik nog van de herinneringen aan dit geheel eenig paleis +verbonden, waarvan de oorsprong opklimt tot de regeering van paus +Symmachus (498 tot 514), waar Karel de Groote heeft vertoefd, en +waaraan schier alle pausen, tot Pius IX toe, hebben gebouwd. Dit +vatikaan is in zekeren zin Rome in het klein; evenals de stad zelve, +een inbegrip van de geschiedenis der europeesche menschheid, de +kweekplaats van de moderne beschaving, de metropolis der christelijke +wereld. Voorwaar, indien de rang en het karakter eener stad worden +bepaald, niet zoozeer door hare geographische ligging, maar veelmeer +door haar verleden, door hare traditiën, door hare geestelijke +beteekenis:--wat dunkt u, heeft dan de katholieke kerk geen recht, +om Rome hare hoofdstad te noemen? Geen wonder, dat zij dit recht +blijft handhaven tegenover een staatkundige macht, die haar tracht +te te overweldigen. + +Doch wij willen de kalme, verhevene, heilige stemming, waarin het +bezoek van het vatikaan ons heeft gebracht, niet verstoren door +politieke afwijkingen.--Nemen wij veel meer de herinnering aan dit +heiligdom der kunst, der godsdienst, der geschiedenis, als een stillen +zegen, mede in ons gemoed. + + + + + + +End of the Project Gutenberg EBook of Het Vatikaan, by Anonymous + +*** END OF THE PROJECT GUTENBERG EBOOK 14507 *** |
