1 files changed, 1768 insertions, 0 deletions

diff --git a/11307-0.txt b/11307-0.txt
new file mode 100644
index 0000000..e25a8a0
--- /dev/null
+++ b/11307-0.txt
@@ -0,0 +1,1768 @@
+*** START OF THE PROJECT GUTENBERG EBOOK 11307 ***
+
+El la Biblio
+
+
+
+Elektitaj ĉapitroj de la
+Psalmaro, Sentencoj de Salomono
+kaj Predikanto
+el la originalo tradukitaj de
+
+Dro L.L. Zamenhof
+
+3a eldono
+(7a-12a miloj)
+
+1924
+
+
+
+
+
+La Psalmaro
+
+
+
+
+PSALMO I.
+
+
+1. Feliĉa estas la homo, kiu ne iras laŭ
+konsilo de malpiuloj, nek staras sur vojo de pekuloj, nek
+sidas en kunsido de blasfemantoj,
+
+2. sed li nur havas deziron por la leĝo de Dio, kaj
+pri Lia leĝo li pensas tage kaj nokte.
+
+3. Kaj li estos kiel arbo, plantita apud akvaj torentoj,
+donanta sian frukton en sia tempo, kaj kies folio ne velkas;
+kaj en ĉio, kion li faras, li sukcesos.
+
+4. Ne tiel estas la malpiuloj, sed ili estas kiel
+grenventumaĵo, kiun disblovas la vento.
+
+5. Tial ne staros fortike la malpiuloj ĉe la
+juĝo kaj la pekuloj en societo de piuloj:
+
+6. ĉar Dio konas la vojon de piuloj, kaj la vojo de
+malpiuloj pereos.
+
+
+
+PSALMO III.
+
+
+1. Psalmo de Davido, kiam li forkuris de sia filo Absalono.
+
+2. Dio, kiel multaj estas miaj premantoj, multaj
+leviĝis kontraŭ mi!
+
+3. Multaj diras pri mia animo: ne ekzistas por ĝi
+savo de Dio.--Sela [Hebrea muzika termino].
+
+4. Sed Vi, Dio, estas ŝildo por mi, mia honoro kaj
+levanto de mia kapo.
+
+5. Per mia voĉo mi vokas al Dio, kaj Li respondas al
+mi de Sia sankta monto.--Sela.
+
+6. Mi kuŝiĝas kaj endormiĝas, kaj mi
+vekiĝas, ĉar Dio min subtenas.
+
+7. Mi ne timas multajn milojn da homoj, kiuj estas
+ĉirkaŭ mi.
+
+8. Leviĝu, Dio, helpu min, mia Sinjoro, ĉar Vi
+frapis al ĉiuj miaj malamikoj la vangojn, la dentojn
+de la malpiuloj Vi frakasis.
+
+9. Ĉe Dio estas la helpo; super Via popolo estas Via
+beno.--Sela.
+
+
+
+
+PSALMO XIX.
+
+
+1. Al la ĥorestro. Psalmo de Davido.
+
+2. La ĉieloj rakontas la gloron de Dio, kaj la farojn
+de Liaj manoj raportas la ĉiela firmaĵo.
+
+3. Tago al tago transdonas diron, kaj nokto al nokto faras
+sciigon.
+
+4. Sen parolo kaj sen vortoj; oni ne aŭdas ilian
+voĉon.
+
+5. Tra la tuta mondo iras ilia ordono, kaj ĝis la
+fino de la universo iras iliaj vortoj; por la suno Li
+aranĝis tendon inter ili.
+
+6. Kaj ĝi eliras kiel fianĉo el sia baldakeno,
+ĝojas kiel heroo, trakuranta sian vojon.
+
+7. Sur unu rando de la ĉielo estas ĝia
+leviĝo, kaj ĝia rondiro estas ĝis aliaj
+randoj, kaj nenio kaŝiĝas antaŭ
+ĝia varmego.
+
+8. La instruo de Dio estas perfekta, ĝojigas la
+animon; la atesto de Dio estas certa, ĝi
+saĝigas sensaĝulon.
+
+9. La ordonoj de Dio estas justaj, ĝojigas la koron;
+la ordondiro de Dio estas klara, faras lumon antaŭ la
+okuloj.
+
+10. La instruo de Dio estas pura, restas eterne; la
+juĝoj de Dio estas veraj, kaj ĉiuj estas
+justaj.
+
+11. Ili estas pli dezirindaj, ol oro kaj ol multe da plej
+pura oro; ili estas pli dolĉaj, ol mielo kaj
+ĉelaraj mielgutoj.
+
+12. Ankaŭ Via sklavo instruiĝis per ili; kiu
+ilin observas, havas grandan rekompencon.
+
+13. Kiu scias siajn erarojn? Purigi min de eraroj
+kaŝitaj.
+
+14. Ankaŭ de intencaj eraroj detenu Vian sklavon, ke
+ili ne regu super mi. Tiam mi estos perfekta kaj pura de
+granda peko.
+
+15. Akceptu favore la vortojn el mia buŝo kaj la
+parolon de mia koro antaŭ Vi, ho Dio, mia protektanto
+kaj mia savanto.
+
+
+
+
+PSALMO XXIII
+
+
+1. Psalmo de Davido. Dio estas mia paŝtisto, mi
+mankon ne havos.
+
+2. Sur verdaj herbejoj Li ripozigas min, apud trankvilaj
+akvoj Li kondukas min.
+
+3. Li kvietigas mian animon, Li kondukas min laŭ vojo
+de la vero, pro Sia nomo.
+
+4. Eĉ kiam mi iros tra valo de mallumo, mi ne timos
+malbonon, ĉar Vi estas kun mi; Via bastono kaj
+apogiĝilo trankviligos min.
+
+5. Vi kovras por mi tablon antaŭ miaj malamikoj; Vi
+grasigis per oleo mian kapon, mia pokalo estas plenigita.
+
+6. Nur bono kaj favoro sekvos min en la daŭro de mia
+tŭta vivo, kaj mi restos en la domo de Dio multajn
+jarojn.
+
+
+
+
+PSALMO XXIV.
+
+
+1. Psalmo de Davido. Al Dio apartenas la tero kaj
+ĉio, kio ĝin plenigas, la mondo kaj
+ĉiuj ĝiaj loĝantoj.
+
+2. Ĉar Li apud la maroj ĝin fondis kaj apud la
+riveroj ĝin fortikigis.
+
+3. Kiu leviĝos sur la monton de Dio, kaj kiu staros
+sur Lia sankta loko?
+
+4. Tiu, kiu havas purajn manojn kaj senmakulan koron, kiu ne
+fordonis sian animon al malvero kaj ne ĵuras trompe.
+
+5. Li ricevos benon de Dio kaj bonfarojn de la Plejalta, lia
+savanto.
+
+6. Tio estas la gento de Liaj adorantoj, de la
+serĉantoj de Via vizaĝo, Dio de Jakobo.--Sela.
+
+7. Levu, pordegoj*, viajn kapojn, kaj leviĝu, pordoj
+de la mondo, por ke eniru la reĝo de gloro.
+
+8. Kiu estas tiu reĝo de gloro? Dio la forta kaj
+potenca, Dio la potenculo de milito.
+
+9. Levu, pordegoj viajn kapojn, kaj leviĝu, pordoj de
+la mondo, por ke eniru la reĝo de gloro.
+
+10. Kiu estas tiu reĝo de gloro? Dio Cebaot, Li estas
+la reĝo de gloro.--Sela.
+
+
+
+
+PSALMO XXVII.
+
+
+1. De Davido. Dio estas mia lumo kaj mia savo; kiun mi devas
+timi? Dio estas la forto de mia vivo; kiu povas min teruri?
+
+2. Kiam alproksimiĝos al mi malbonfarantoj, por
+manĝi mian karnon, miaj kontraŭuloj kaj
+malamikoj,--ili surpuŝiĝos kaj falos.
+
+3. Se elpaŝos kontraŭ min armeo, mia koro ne
+ektimos; se leviĝos kontraŭ min milito,
+ankaŭ tiam mi havos fidon.
+
+4. Nur unu aferon mi petas de Dio, nur tion mi deziras, ke
+mi restu en la domo de Dio en la daŭro de mia tuta
+vivo, por rigardi la ĉarmon de Dio, admiri Lian
+templon.
+
+5. Ĉar Li kovros min en Sia kabano en la tago de
+malbono, Li kaŝos min en kaŝita loko de Sia
+tendo, sur rokon Li levos min.
+
+6. Kaj nun leviĝos mia kapo super miajn malamikojn,
+kiuj min ĉirkaŭas, kaj mi oferfaros en Lia
+tendo oferojn de danko, mi kantos kaj gloros Dion.
+
+7. Aŭskultu, ho Dio, mian voĉon, kiam mi
+vokas, korfavoru min kaj respondu al mi.
+
+8. De Vi diras al mi mia koro: serĉu mian
+vizaĝon; Vian vizaĝon, ho Dio, mi
+serĉas.
+
+9. Ne kaŝu Vian vizaĝon antaŭ mi, ne
+forpuŝu en kolero Vian sklavon; Vi estis mia helpo,
+ne forpuŝu kaj ne forlasu min, Dio, mia savo.
+
+10. Ĉar mia patro kaj mia patrino min forlasis, sed
+Dio min akceptis.
+
+11. Instruu al mi, Dio, Vian vojon kaj konduku min sur
+ĝusta irejo, spite miajn malamikojn.
+
+12. Ne fordonu min al la volo de miaj premantoj, ĉar
+stariĝis kontraŭ mi falsaj atestantoj, plenaj
+de rabemeco,
+
+13. ke mi ne esperu vidi la bonecon de Dio en la lando de
+vivantoj.
+
+14. Esperu al Dio, tenu vin forte, forta estu via koro, kaj
+esperu al Dio.
+
+
+
+
+PSALMO XXXII.
+
+
+1. Instruo de Davido. Feliĉa estas tiu, kies krimo
+estas pardonita, kies peko estas kovrita.
+
+2. Feliĉa estas la homo, al kiu Dio ne kalkulas lian
+kulpon kaj en kies spirito estas nenia malvero.
+
+3. Kiam mi silentis, senfortiĝis miaj ostoj de mia
+ĉiutaga ploregado.
+
+4. Ĉar tage kaj nokte pezis sur mi Via mano; la
+freŝecon de miaj sukoj anstataŭis sekeco de
+somero.--Sela.
+
+5. Mian pekon mi konfesis al Vi, kaj mian kulpon mi ne
+kaŝis; mi diris: mi konfesos miajn krimojn al Dio;
+kaj Vi deprenis la kulpon de mia peko.--Sela.
+
+6. Pro tio preĝu antaŭ Vi ĉiu piulo en
+la ĝusta tempo, por ke ĉe la
+disverŝiĝo de grandaj akvoj ili lin ne atingu.
+
+7. Vi estas mia ŝirmo; kontraŭ sufero Vi min
+gardos, per ĝojoj de savo Vi min
+ĉirkaŭos.--Sela.
+
+8. Mi prudentigos vin kaj montros al vi la vojon, kiun vi
+devas iri; kun konsiloj mi direktos sur vin mian okulon.
+
+9. Ne estu kiel ĉevalo, kiel senprudenta mulo, al
+kiuj oni devas kateni la bufon per brido kaj buŝpeco,
+kiam ili ne iras al vi.
+
+10. Multajn frapojn havas la malpiulo, sed kiu
+fidas Dion, tiun ĉirkaŭas favoro.
+
+11. Ĝoju pro Dio, kaj gaju, justuloj, kaj triumfu
+ĉiuj, kiuj havas pian koron!
+
+
+
+
+PSALMO XXXIV.
+
+
+1. De Davido, kiam li ŝajnigis sin freneza
+antaŭ Abimeleĥ, kaj tiu lin forpelis kaj li
+foriris.
+
+2. Mi gloros Dion en ĉiu tempo, ĉiam
+laŭdo por Li estos en mia buŝo.
+
+3. Per Dio gloriĝas mia animo; la humiluloj
+aŭdu kaj ĝoju.
+
+4. Gloru Dion kun mi, kaj ni altigu kune Lian nomon.
+
+5. Mi serĉis Dion, kaj Li respondis al mi, kaj de
+ĉiuj miaj danĝeroj Li savis min.
+
+6. Kiuj rigardas al Li ricevas lumon, kaj ilia vizaĝo
+ne kovriĝos per honto.
+
+7. Jen tiu ĉi mizerulo vokis, kaj Dio aŭdis,
+kaj de ĉiuj liaj mizeroj Li savis lin.
+
+8. Anĝelo de Dio postenas ĉirkaŭ tiuj,
+kiuj Lin timas, kaj li ilin savas.
+
+9. Provu kaj vidu, kiel bona estas Dio; feliĉa estas
+la homo, kiu Lin fidas.
+
+10. Timu Dion, Liaj sanktuloj, ĉar nenio mankas al
+tiuj, kiuj Lin timas.
+
+11. Leonoj estas senhavaj kaj malsataj, sed kiuj
+serĉas Dion, havas mankon en nenia bono.
+
+12. Venu, infanoj, aŭskultu min, pri timo
+antaŭ Dio mi vin instruos.
+
+13. Kiu ajn vi estas, homo, kiu deziras vivon kaj amas
+multajn kaj bonajn tagojn,
+
+14. gardu vian langon kontraŭ malbono kaj vian
+buŝon kontraŭ mensoga parolo;
+
+15. dekliniĝu de malbono kaj faru bonon, serĉu
+pacon kaj ĉasu ĝin.
+
+16. La okuloj de Dio estas turnitaj al la piuloj, kaj Liaj
+oreloj al iliaj krioj.
+
+17. La vizaĝo de Dio estas kontraŭ tiuj, kiuj
+faras malbonon, por ekstermi de la tero la memoron pri ili.
+
+18. Tiuj krias, kaj Dio aŭdas kaj de ĉiuj
+iliaj mizeroj Li ilin savas.
+
+19. Proksima estas Dio al tiuj, kies koro estas rompita, kaj
+la spirite suferantajn Li helpas.
+
+20. Multaj estas la suferoj de piulo, sed de ĉiuj Dio
+lin savas.
+
+21. Li gardas ĉiujn liajn ostojn, eĉ unu el
+ili ne rompiĝos.
+
+22. La malbonulon mortigos la malbono, kaj la malamantoj de
+piulo pereos.
+
+23. Dio liberigas la animon de Siaj sklavoj, kaj ne pereos
+ĉiuj, kiuj Lin fidas.
+
+
+
+
+PSALMO XXXVII.
+
+
+1. De Davido. Ne incitiĝu pro la malvirtuloj, ne
+enviu tiujn, kiuj agas maljuste.
+
+2. Ĉar simile al herbo ili rapide dehakiĝas,
+kaj kiel verda vegetaĵo ili forvelkas.
+
+3. Fidu Dion kaj faru bonon; loĝu sur la tero kaj
+konservu honestecon.
+
+4. Serĉu plezuron ĉe Dio, kaj Li plenumos la
+dezirojn de via koro.
+
+5. Transdonu al Dio vian vojon kaj fidu Lin, kaj Li faros.
+
+6. Kaj Li aperigos vian pravec*on kiel lumon kaj vian
+justecon kiel tagmezon.
+
+7. Silentu antaŭ Dio kaj esperu al Li; ne
+incitiĝu, kiam sukcesas homo, kiu plenumas malbonajn
+intencojn.
+
+8. Detenu vin de kolero kaj forlasu furiozon, ne
+incitiĝu, ke vi ne faru malbonon.
+
+9. Ĉar malbonfarantoj ekstermiĝos, kaj la
+esperantaj al Dio heredos la teron.
+
+10. Ankoraŭ malmulte da tempo pasos, kaj la malpiulo
+plu ne ekzistos,--vi rigardos lian lokon, kaj li
+ne estos.
+
+11. Kaj la humiluloj heredos la teron kaj ĝuos
+grandan pacon.
+
+12. Malvirtulo malbonintencas kontraŭ virtulo kaj
+frapas kontraŭ li per siaj dentoj.
+
+13. Sed Dio ridas pri li, ĉar Li vidas, ke venas lia
+tago.
+
+14. Glavon nudigas la malvirtuloj kaj streĉas sian
+pafarkon, por faligi mizerulon kaj malriĉulon, kaj
+buĉi virtulon.
+
+15. Ilia glavo trafos en ilian koron, kaj iliaj pafarkoj
+rompiĝos.
+
+16. Pli bona estas la malmulto, kiun havas virtulo, ol la
+granda havo de multaj malpiuloj.
+
+17. Ĉar la brakoj de malpiuloj rompiĝas, sed
+la virtulojn Dio subtenas.
+
+18. Dio scias la tagojn de la virtuloj, kaj ilia havo restos
+eterne.
+
+19. Ili ne estos hontigitaj en tempo malbona, kaj en tagoj
+de malsato ili estos sataj.
+
+20. Sed la malvirtuloj pereos, kaj la malamikoj de Dio
+malaperos kiel roso de la herbejoj, malaperos kiel fumo.
+
+21. Malpiulo prunteprenas kaj ne pagas, sed piulo korfavoras
+kaj donas.
+
+22. Ĉar Liaj benitoj heredos la teron, kaj Liaj
+malbenitoj ekstermiĝos.
+
+23. De Dio fortikiĝas la paŝoj de virta homo,
+kaj lia vojo plaĉas al Li.
+
+24. Falante, li ne estos forĵetita, ĉar Dio
+subtenos lian manon.
+
+25. Mi estis juna, kaj mi maljuniĝis, kaj mi ne vidis
+virtulon forlasita kaj liajn infanojn petantaj panon.
+
+26. Ĉiutage li korfavoras kaj pruntedonas, kaj liaj
+infanoj estos benitaj.
+
+27. Forturniĝu de malbono kaj faru bonon, kaj vi
+vivos eterne.
+
+28. Ĉar Dio amas justecon kaj ne forlasas Siajn
+fidelulojn; ĉiam ili estos gardataj; sed la semo de
+la malpiuloj estos ekstermita.
+
+29. La virtuloj heredos la teron kaj loĝos sur
+ĝi eterne.
+
+30. La buŝo de virtulo parolas saĝon, kaj lia
+lango diras justecon.
+
+31. La ordonoj de lia Dio estas en lia koro, liaj
+paŝoj ne ŝanceliĝas.
+
+32. Subrigardas malvirtulo virtulon kaj celas mortigi lin.
+
+33. Sed Dio ne lasos lin en liaj manoj kaj ne kondamnos lin,
+kiam li estos juĝata.
+
+34. Esperu al Dio kaj tenu vin je Lia vojo, kaj Li altigos
+vin, ke vi heredu la teron; vi vidos la ekstermon de la
+malvirtuloj.
+
+35. Mi vidis malpiulon, kiu estis spitema kaj tenis sin
+larĝe, kiel sukplena multebranĉa arbo;
+
+36. sed apenaŭ oni pasis, li jam ne ekzistis; kaj mi
+serĉis lin, kaj li jam ne estis trovebla.
+
+37. Konservu senkulpecon kaj celu veron, ĉar
+estontecon havas homo pacema;
+
+38. sed la krimuloj ĉiuj estos ekstermitaj, la
+estonteco de la malpiuloj pereos.
+
+39. La virtuloj havas helpon de Dio; Li estas ilia forto en
+tempo de mizero.
+
+40. Kaj Li ilin helpos kaj savos, Li savos ilin de
+malbonuloj kaj helpos ilin, ĉar ili fidas Lin.
+
+
+
+
+PSALMO XL.
+
+
+1. Al la ĥorestro. Psalmo de Davido.
+
+2. Mi esperis, mi esperis al Dio, kaj Li kliniĝis al
+mi kaj aŭskultis mian krion.
+
+3. Kaj Li eltiris min el la pereiga foso, el la ŝlima
+marĉo, kaj Li starigis sur roko mian piedon kaj
+fortikigis miajn paŝojn.
+
+4. Kaj Li metis en mian buŝon novan kanton,
+laŭdon al nia Dio. Multaj tion vidos kaj ektimos, kaj
+ili esperos al Dio.
+
+5. Feliĉa estas la homo, kiu metis sian esperon sur
+Dion kaj ne turnis sin al la fieruloj kaj al la
+mensogemuloj.
+
+6. Multon Vi faris, Eternulo, mia Dio! Viaj mirakloj kaj
+pensoj estas pri ni. Neniu egalas Vin. Mi rakontos kaj
+parolos, sed ili estas super ĉiu kalkulo.
+
+7. Oferojn kaj donacojn Vi ne deziras; la orelojn Vi
+malfermis al mi; bruloferojn kaj pekoferojn Vi ne postulas.
+
+8. Tiam mi diris: jen mi venas; en la libro estas skribite
+pri mi.
+
+9. Plenumi Vian volon, mia Dio mi deziras, kaj Viaj ordonoj
+estas en mia koro.
+
+10. Mi predikas justecon en granda kunveno; jen mi ne fermas
+mian buŝon, Dio, Vi tion scias.
+
+11. Vian justecon mi ne kaŝis en mia koro, pri Via
+fideleco kaj Via helpo mi parolis, mi ne kaŝis Vian
+favorkorecon kaj Vian verecon antaŭ la granda
+kunveno.
+
+12. Vi, Dio, ne fermu Vian favorkorecon antaŭ mi, Via
+boneco kaj Via vereco ĉiam min gardu.
+
+13. Ĉar ĉirkaŭis min suferoj
+sennombraj, atingis min miaj kulpoj, ke mi ne povas vidi;
+ili estas pli multenombraj, ol la haroj sur mia kapo, kaj
+mia koro min forlasis.
+
+14. Volu, ho Dio, savi min; Dio, rapidu helpi min.
+
+15. Estu hontigitaj kaj malhonoritaj ĉiuj, kiuj volas
+pereigi mian animon; retiriĝu returne kaj
+kovriĝu per honto miaj malbondezirantoj.
+
+16. Teruritaj estu de sia honto tiuj, kiuj diras al mi: jen
+vi havas!
+
+17. Gaju kaj ĝoju pro Vi ĉiuj Viaj
+serĉantoj; la amantoj de Via helpo dlru ĉiam:
+granda estas Dio.
+
+18. Kaj mi estas mizera kaj malriĉa; Dio pensu pri
+mi. Vi estas mia helpo kaj mia savanto; mia Dio, ne
+malrapidu.
+
+
+
+
+PSALMO XLII.
+
+
+1. Al la ĥorestro. Instruo de la Koraĥidoj.
+
+2. Kiel cervo sopiras al fluanta akvo, tlel mia animo
+sopiras al Vi, ho Dio.
+
+3. Mia animo soifas Dion, la vivantan Dion; kiam mi venos
+kaj aperos antaŭ la vizaĝo de Dio?
+
+4. Miaj larmoj lariĝis mia pano tage kaj nokte,
+ĉar oni diras al mi ĉiutage: kie estas via
+Dio?
+
+5. Elverŝiĝas mia animo, kiam mi rememoras,
+kiel mi iradis inter granda amaso, eniradis kun ĝi en
+la dornon de Dio ĉe laŭta kantado kaj glorado
+de festanta amaso.
+
+6. Kial vi malĝojas, mia animo, kaj
+konsterniĝas en mi? Esperu al Dio, ĉar
+ankoraŭ mi dankos Lin por helpo, veninta de Lia
+vizaĝo.
+
+7. Mia Dio, malĝojas en mi mia animo, tial mi
+rememoras pri Vi en la lando de Jordano kaj Hermono, sur la
+monto Micaro.
+
+8. Abismo resonas al abismo per la bruo de Viaj falakvoj;
+ĉiuj Viaj akvoj kaj ondoj pasis super mi.
+
+9. En la tago Dio aperigas al mi Sian bonecon, kaj en la
+nokto mi havas kanton al Li, preĝon al la Dio de mia
+vivo.
+
+10. Mi diras al Dio, mia roko: kial Vi min forgesis? kial mi
+iradas malgaja pro la premado de mia malamiko?
+
+11. Kvazaŭ tranĉante miajn ostojn, mokas min
+miaj malamikoj, dirante al mi ĉiutage: kie estas via
+Dio?
+
+12. Kial vi malĝojas, mia animo, kial vi
+konsterniĝas en mi? Esperu al Dio, ĉar
+ankoraŭ mi dankos Lin, la savanton de mia
+vizaĝo kaj mian Dion.
+
+
+
+
+PSALMO LI.
+
+
+1. Al la ĥorestro. Psalmo de Davido,
+
+2. kiam venis al li la profeto Natan post lia aliĝo
+al Bat-Seba.
+
+3. Korfavoru min, Dio, laŭ Via boneco; laŭ Via
+granda kompatemeco elstreku miajn pekojn.
+
+4. Lavu min tute pure de mia krimo, kaj purigu min de mia
+peko.
+
+5. Ĉar miajn kulpojn mi konscias, kaj mia peko estas
+ĉiam antaŭ mi.
+
+6. Antaŭ Vi sola mi pekis, kaj mi faris tion, kio
+estas malbona antaŭ Viaj okuloj, tial Vi estas justa
+en Via vorto kaj pura en Via juŝo.
+
+7. Mi estas ja naskita en krimo, kaj en peko
+gravediĝis per mi mia patrino.
+
+8. Vi amas ja veron en la koro, kaj en kaŝiteco Vi
+aperigas al mi saĝon.
+
+9. Senpekigu min per hisopo, kaj mi fariĝos pura;
+lavu min, kaj ml estos pli blanka ol neĝo.
+
+10. Aŭdigu al mi ĝojon, kaj regajiĝos
+la ostoj, kiujn Vi batis.
+
+11. Kaŝu Vian vizaĝon de miaj pekoj kaj
+ĉiujn miajn krimojn elstreku.
+
+12. Koron puran kreu al mi, Dio, kaj spiriton ĝustan
+novigu en mi.
+
+13. Ne forpuŝu min de Via vizaĝo, kaj Vian
+sanktan spiriton ne forprenu de mi.
+
+14. Redonu al mi la ĝojon de Via helpo, kaj spirito
+bonfara fortikigu min.
+
+15. Mi instruos al la krimuloj Vian vojon, kaj pekuloj
+revenos al Vi.
+
+16. Liberigu min de sango, Dio, Dio de mia savo, mia lango
+kantos Vian justecon.
+
+17. Dio, malfermu miajn lipojn, kaj mia buŝo rakontos
+Vian gloron.
+
+18. Ĉar Vi ne deziras oferdonon,--mi
+ĝin donus; brulofero ne plaĉas al Vi.
+
+19. Oferdonoj al Dio estas spirito suferanta; koron
+suferantan kaj humilan Vi, Dio, ne malŝatas.
+
+20. Bonfaru al Ciono laŭ Via favoro, konstruu la
+murojn de Jeruzalemo;
+
+21. tiam plaĉos al Vi oferdonoj de pieco, brulofero
+kaj plenofero; tiam oni metos sur Vian altaron junajn
+bovojn.
+
+
+
+
+PSALMO LXI.
+
+
+1. Al la ĥorestro. Por korda instrumento. De Davido.
+
+2. Aŭskultu, ho Dio, mian krion, atentu mian
+preĝon.
+
+3. De la fino de la tero mi vokas al Vi en la malĝojo
+de mia koro: sur rokon tro altan por mi suprenkonduku min.
+
+4. Ĉar Vi estis mia rifuĝejo, fortika turo
+kontraŭ malamiko.
+
+5. Lasu min loĝi eterne en Via tendo, havi
+rifuĝon sub la kovro de Viai
+flugiloj.--Sela.
+
+6. Ĉar Vi, ho Dio, aŭdis miajn promesojn. Vi
+donis al mi la heredon de tiuj, kiuj timas Vian nomon.
+
+7. Aldonu tagojn al la tagoj de la reĝo, ke liaj
+jaroj daŭru multajn generaciojn.
+
+8. Li restu eterne antaŭ Dio, boneco kaj vero
+laŭ Via volo lin gardu.
+
+9. Tiel mi prikantos Vian nomon eterne, plenumante miajn
+promesojn ĉiutage.
+
+
+
+
+PSALMO XC.
+
+
+1. Preĝo de Moseo, homo de Dio. Mia Sinjoro, Vi estis
+por ni rifuĝejo de generacio al generacio.
+
+2. Antaŭ ol la montoj naskiĝis kaj Vi kreis la
+teron kaj la mondon, kaj de eterne ĝis eterne, Vi
+estas Dio.
+
+3. Vi venigis homon al morto, kaj Vi diras: "revenu,
+homidoj."
+
+4. Ĉar mil jaroj estas en Viaj okuloj kiel la
+hieraŭa tago, kiu pasis, kaj kiel nokta gardoparto.
+
+5. Vi forfluigas ilin torente, ili estas kiel sonĝo;
+matene ili renoviĝas kiel herbo:
+
+6. matene ĝi floras kaj estas freŝa, vespere
+ĝi dehakiĝas kaj sekiĝas.
+
+7. Jes, ni pereas de Via kolero, kaj de Via kolerego ni
+neniiĝas.
+
+8. Vi metis niajn malbonagojn antaŭ Vin, nian
+kaŝitaĵon antaŭ la lumon de Via
+vizaĝo.
+
+9. Ĉar ĉiuj niaj tagoj pasis sub Via kolero,
+malaperis niaj jaroj, kiel sono.
+
+10. La daŭro de nia vivo estas sepdek jaroj kaj
+ĉe forteco okdek jaroj; kaj ilia tuta majesto estas
+penado kaj suferado, ĉar ĝi forkuras rapide
+kaj ni forflugas.
+
+11. Kiu scias la forton de Via kolero, Vian terurecon kaj
+Vian indignon?
+
+12. Instruu nin kalkuli niajn tagojn, por ke ni akiru
+saĝan koron.
+
+13. Returnu Vin, ho Dio! Kiel longe? kaj kompatu Viajn
+Sklavojn.
+
+14. Satigu nin matene per Via boneco, kaj ni kantos kaj
+ĝojos en la daŭro de nia tuta vivo.
+
+15. Ĝojigu nin tiel longe, kiel Vi nin premis, tiom
+da jaroj, kiom ni vidis mizeron.
+
+16. Al Viaj sklavoj aperu Viaj faroj, kaj Via
+beleco--al iliaj infanoj.
+
+17. Kaj la favoro de la Sinjoro, nia Dio, estu super ni, kaj
+la faron de niaj manoj fortikigu al ni kaj fortikigu la
+faron de niaj manoj.
+
+
+
+
+PSALMO XCI.
+
+
+1. Kiu loĝas sub la ŝirmo de la Plejalta, tiu
+ripozas en la ombro de la Plejpotenca.
+
+2. Mi diras al Dio: "mia rifuĝejo kaj mia
+fortikaĵo estas Dio, kiun mi fidas."
+
+3. Ĉar Li savos vin de la reto de kaptisto, de la
+pereiga pesto.
+
+4. Per Siaj plumoj Li ŝirmos vin, kaj sub Liaj
+flugiloj vi rifuĝos; Lia fideleco estas ŝildo
+kaj kiraso.
+
+5. Ne timu la teruron de nokto, nek sagon, kiu flugas tage,
+
+6. nek peston, kiu iras en mallumo, nek epidemion, kiu
+ekstermas tagmeze.
+
+7. Ĉe via flanko falos milo, kaj dekmiloj ĉe
+via dekstra flanko, sed vin ĝi ne tuŝos.
+
+8. Vi nur rigardos per viaj okuloj, kaj vi vidos la redonon
+al la malvirtuloj.
+
+9. Ĉar Vi, ho Dio, estas mia defendo. La Plejaltan vi
+elektis kiel vian rifuĝejon.
+
+10. Ne trafos vin malbono, kaj frapo ne atingos vian tendon.
+
+11. Ĉar al Siaj anĝeloj Li ordonis pri vi, ke
+ili vin gardu sur ĉiuj viaj vojoj.
+
+12. Sur la manoj ili vin portos, por ke vi ne
+falpuŝiĝu sur ŝtono per via piedo.
+
+13. Sur leopardon kaj vipuron vi paŝos, vi piedpremos
+leonon kaj drakon.
+
+14. Ĉar li ekamis Min, tial Mi lin savos; Mi defendos
+lin, ĉar li konas Mian nomon.
+
+15. Li vokos Min, kaj Mi lin aŭskultos; kun li Mi
+estos en mizero; Mi lin liberigos kaj honoratigos.
+
+16. Mi satigos lin per longa vivo kaj aperigos al li Mian
+helpon.
+
+
+
+
+PSALMO XCVI.
+
+
+1. Kantu al Dio novan kanton, kantu al Dio la tuta tero.
+
+2. Kantu al Dio, gloru Lian nomon, proklamu de tago al tago
+Lian savon.
+
+3. Rakontu inter la popoloj Lian gloron inter ĉiuj
+gentoj Liajn miraklojn.
+
+4. Ĉar Dio estas granda kaj tre glorinda, Li estas
+terura por ĉiuj dioj.
+
+5. Ĉar ĉiuj dioj de la popoloj estas idoloj,
+sed Dio kreis la ĉielon.
+
+6. Gloro kaj majesto estas antaŭ Li, forto kaj beleco
+estas en Lia sanktejo.
+
+7. Tributu al Dio, familioj de la popoloj; tributu al Dio
+gloron kaj potencon.
+
+
+8. Tributu al Dio honoron de Lia nomo, alportu donacon kaj
+venu en Liajn kortojn.
+
+9. Kliniĝu al Dio en sankta respekto; tremu
+antaŭ Li la tuta tero.
+
+10. Diru inter la popoloi: Dio reĝas, kaj Li
+fortikigis la mondon, ke ĝi ne
+ŝanceliĝu; Li juĝas la popolojn en
+justeco.
+
+11. Ĝoju la ĉielo kaj estu gaja la tero, bruu
+la maro kaj ĉio, kio ĝin plenigas.
+
+12. Ĝoju la kampo ka] ĉio, kio estas sur
+ĝi; tiam kantu ĉiuj arboj de la arbaro.
+
+13. antaŭ Dio, ĉar Li venas, ĉar Li
+venas, por juĝi la teron; Li juĝos la mondon
+kun justeco kaj la popolojn kun Sia fideleco.
+
+
+
+
+PSALMO XCIX.
+
+
+1. Dio reĝas: tremas la popoloj; Li sidas sur
+keruboj, ŝanceliĝas la tero.
+
+2. Dio estas granda en Ciono, kaj Li estas alte super
+ĉiuj popoloj.
+
+3. Oni gloru Vian grandan kaj timindan nomon: Li estas
+sankta.
+
+4. Kaj la forton de la reĝo, kiu amas justecon, Vi
+fortikigis en praveco; juĝon kaj justecon en Jakobo
+Vi aranŝis.
+
+5. Altigu la Eternulon, nian Dion, kaj kliniĝu
+antaŭ la benketo de Liaj piedoj; Li estas sankta.
+
+6. Moseo kaj Aarono estas inter Liaj pastroj, kaj Samuelo
+estas inter tiuj, kiuj vokas Lian nomon; ili vokis al Dio,
+kaj Li ilin aŭskultis.
+
+7. El nuba kolono Li parolis al ili; ili observis Liajn
+regulojn kaj la leĝon, kiun Li donis al ili.
+
+8. Eternulo, nia Dio, Vi ilin aŭskultis; Vi estis por
+ili Dio pardonanta kaj venĝanto por iliaj faroj.
+
+9. Altigu la Eternulon, nian Dion, kaj kliniĝu
+antaŭ Lia sankta monto; ĉar sankta estas la
+Eternulo, nia Dio.
+
+
+
+
+PSALMO CIII.
+
+
+1. De Davido. Benu, mia animo, Dion kaj mia tuta
+internaĵo Lian sanktan nomon.
+
+2. Benu, mia animo, Dion kaj ne forgesu ĉiujn Liajn
+bonfarojn.
+
+3. Li pardonas ĉiujn viajn pekojn,--Li sanigas
+ĉiujn viajn malsanojn;
+
+4. Li savas de la tombo vian vivon, Li kronas vin per boneco
+kaj favorkoreco;
+
+5. Li satigas per bonaĵoj la tempon de via vivo, ke
+via juneco renoviĝas kiel ĉe aglo.
+
+6. Dio faras justecon kaj juĝon al ĉiuj
+prematoj.
+
+7. Li sciigis Siajn vojojn al Moseo, Siajn farojn al la
+Izraelidoj.
+
+8. Favorkofa kaj kompatema estas Dio, longetolerema kaj tre
+bona.
+
+9. Ne eterne Li indignas, kaj ne por ĉiam Li koleras.
+
+10. Ne laŭ niaj pekoj Li agis kun ni, kaj ne
+laŭ niaj krimoi Li redonis al ni.
+
+11. Ĉar kiel alte estas la ĉielo super la
+tero, tiel granda estas Lia boneco por tiuj, kiuj Lin timas.
+
+12. Kiel malproksime estas la oriento de la okcidento, tiel
+Li malproksimigis de ni niajn pekojn.
+
+13. Kiel patro korfavoras filojn, tiel Dio korfavoris tiujn,
+kiuj Lin timas.
+
+14. Ĉar Li scias nian esencon, Li memoras, ke ni
+estas polvo.
+
+15. La tagoj de homo estas kiel herbo; kiel floro de kampo,
+tiel li floras.
+
+16. Pasos super ĝi vento, kaj ĝi jam ne
+ekzistas, kaj ĝia loko ĝin jam ne rekonas.
+
+17. Sed la boneco de Dio daŭras eterne al tiuj, kiuj
+Lin timas, kaj Lia bonfaremeco iras ĝis la pranepoj,
+
+18. kiuj observas Lian interligon kaj memoras Liajn ordonojn
+por ilin plenumi.
+
+19. Dio en la ĉielo starigis Sian tronon, kaj Lia
+reĝeco regas ĉion.
+
+20. Benu Dion Liaj anĝeloj, potencaj per sia forto,
+kiuj plenumas Lian vorton, por ke oni obeu la voĉon
+de Lia vorto.
+
+21. Benu Dion ĉiuj Liaj ĉirkaŭantoj,
+Liaj servantoj, kiuj plenumas Lian volon.
+
+22. Benu Dion ĉiuj Liaj kreitaĵoj en
+ĉiuj lokoj de Lia regado. Benu, mia animo, Dion.
+
+
+
+
+PSALMO CXVI.
+
+
+1. Mi ĝojas, ke Dio aŭdas mian voĉon,
+mian petegon,
+
+2. ke Li klinis Sian orelon al mi, kaj en miaj tagoj mi
+vokos.
+
+3. Cirkaŭis min mortaj malsanoj, kaj inferaj
+turmentoj min trafis; suferon kaj ĉagrenon mi trovis.
+
+4. Sed la nomon de Dio mi vokis: ho, Dio, savu mian animon.
+
+5. Favorkora estas Dio kaj justa, kaj nia Dio estas
+kompatema.
+
+6. Dio gardas la simplanimulojn; mi estas en mizero, kaj Li
+min savas.
+
+7. Revenu, mia animo, al via trankvileco, ĉar Dio
+faras al vi bonon.
+
+8. Ĉar Vi savis mian animon de la morto, mian piedon
+de falpuŝiĝo.
+
+9. Mi irados antaŭ Dio en la lando de la vivo.
+
+10. Kun kredo mi diris: mi estas tre mizera.
+
+11. Mi diris en mia konfuziĝo: ĉiu homo
+mensogas.
+
+12. Kion mi redonos al Dio por ĉiuj Liaj bonfaroj al
+mi?
+
+13. Mi levos la pokalon de savo, kaj mi vokos la nomon de
+Dio.
+
+14. Miajn promesojn al Dio mi plenumos antaŭ Lia tuta
+popolo.
+
+15. Grandvalora en la okuloj de Dio estas la morto de Liaj
+fideluloj.
+
+16. Ho Dio, mi estas Via sklavo, mi estas Via sklavo, filo
+de Via sklavino; Vi disigis miajn ligilojn.
+
+17. Al Vi mi oferdonos dankan oferon, kaj la nomon de Dio mi
+vokos.
+
+18. Miajn promesojn al Dio mi plenumos antaŭ Lia tuta
+popolo,
+
+19. en la kortoj de la domo de Dio, interne de vi,
+Jeruzalemo. Haleluja.
+
+
+
+
+PSALMO CXXI.
+
+
+1. Kanto de suprenirado. Mi levas miajn okulojn al la
+montoj, de kie venas al mi helpo.
+
+2. Mia helpo venas de Dio, kiu kreis la ĉielon kaj la
+teron.
+
+3. Li ne lasos vian piedon falpuŝigi; via gardanto ne
+dormetas.
+
+4. Jen ne dormetas kaj ne dormas la gardanto de Izraelo.
+
+5. Dio estas via gardanto, Dio estas via ombro ĉe via
+dekstra mano.
+
+6. En la tago la suno vin ne frapos, nek la luno en la
+nokto.
+
+7. Dio vin gardos de ĉia malbono, gardos vian animon.
+
+8. Dio gardos vian eliron kaj eniron de nun kaj eterne.
+
+
+
+
+PSALMO CXXXVII.
+
+
+1. Apud la riveroj de Babilono ni sidis kaj ploris,
+rememorante Cionon.
+
+2. Sur la salikoj tie ni pendigis niajn harpojn.
+
+3. Ĉar tie niaj kaptintoj postulis de ni kantojn, kaj
+niaj mokantoj ĝojon: "kantu al ni el la kantoj de
+Ciono".
+
+4. Kiel ni kantos la kanton de Dio sur fremda tero?
+
+5. Se mi forgesos vin, Jeruzalemo, tiam forgesiĝu mia
+dekstra mano;
+
+6. algluiĝu mia lango al mia palato, se mi vin ne
+memoros, se mi ne levos Jeruzalemon en la supron de miaj
+ĝojoj.
+
+7. Rememorigu, ho Dio, al la filoj de Edomo la tagon de
+Jeruzalemo, kiam ili diris: "detruu, detruu ĝis
+ĝia fundamento."
+
+8. Ho raboplena filino de Babilono! bone estos al tiu, kiu
+repagos al vi por la faro, kiun vi faris al ni.
+
+9. Bone estos al tiu, kiu prenos kaj frakasos viajn
+infanetojn sur ŝtono.
+
+
+
+
+PSALMO CXXXIX.
+
+
+1. Al la ĥorestro. Psalmo de Davido. Dio, Vi min
+esploras kaj min konas.
+
+2. Vi scias, kiam mi sidas kaj kiam mi leviĝas; Vi
+komprenas mian penson de malproksime.
+
+3. Kiam mi iras kaj kiam mi ripozas, Vi estas
+ĉirkaŭ mi, kaj ĉiujn miajn vojojn Vi
+konas.
+
+4. Ĉar ne troviĝas ankoraŭ vorto sur
+mia lango, kaj Vi, ho Dio, ĉion jam scias.
+
+5. De malantaŭe kaj de antaŭe Vi
+ĉirkaubaris min kaj metis sur min Vian manon.
+
+6. Mirinda estas por mi tia sciado, tro alta, mi ĝin
+ne povas kompreni.
+
+7. Kien mi iros for de Via spirito, kaj kien mi kuros for de
+Via vizaĝo?
+
+8. Se mi leviĝos al la ĉielo, Vi estas tie; se
+mi kuŝiĝos en abismo, jen Vi tie estas.
+
+9. Ĉu mi okupos la flugilojn de la matenruĝo,
+ĉu mi loĝiĝos sur la rando de la maro,
+
+10. ankaŭ tie Via mano min kondukos kaj Via dekstra
+mano min tenos.
+
+11. Se mi diros: mallumo min kaŝos,--la
+nokto fariĝos lumo ĉirkaŭ mi.
+
+12. Eĉ mallumo ne mallumas antaŭ Vi, kaj la
+nokto lumas kiel tago; mallumo fariĝas kiel lumo.
+
+13. Ĉar Vi kreis mian internaĵon, formis min
+en la ventro de mia patrino.
+
+14. Mi gloras Vin, ĉar mi estas mirinde kreita;
+mirinda estas Viaj kreitaĵoj, kaj mia animo tion bone
+konscias.
+
+15. Ne estis kaŝitaj antaŭ Vi miaĵ
+ostoj, kiam mi estis kreata en kaŝiteco, kiam mi
+estis formata en la profundo de la tero.
+
+16. Mian embrion vidis Viaj okuloj, kaj en Via libro estis
+enskribitaj ĉiuj tagoj kreotaj, kiam ankoraŭ
+eĉ unu ne ekzistis.
+
+17. Kiel grandvaloraj estas por mi Viaj pensoj, ho Dio, kiel
+granda estas ilia nombro!
+
+
+18. Se mi ilin kalkulus, ili estus pli multaj ol la sablo;
+kiam mi vekiĝas, mi estas ankoraŭ kun Vi.
+
+19. Mortigu, ho Dio, la malvirtulon, kaj sangaviduloj
+foriĝu de mi!
+
+20. Ili parolas pri Vi malice kaj Viaj malamikoj
+leviĝas por trompo.
+
+21. Viajn malamantojn, ho Dio, mi ja malamas, kaj Viajn
+kontraŭulojn mi abomenas.
+
+22. Por ekstrema malamo mi ilin malamas; ili fariĝis
+por mi malamikoj.
+
+23. Esploru min, Dio, kaj konu mian koron; provu min kaj
+sciu miajn pensojn.
+
+24. Kaj rigardu, ĉu mi estas sur malbona vojo, kaj
+gvidu min sur la vojo de eterneco.
+
+
+
+
+PSALMO CXLVI.
+
+
+1. Haleluja. Gloru, mia animo, Dion.
+
+2. Mi gloros Dion en la daŭro de mia tuta vivo, mi
+kantos al Li tiel longe, kiel mi estos.
+
+3. Ne fidu eminentulojn, homidon, kiu ne povas helpi.
+
+4. Eliras lia spirito, li reiras en sian teron, kaj en tiu
+tago neniiĝas ĉiuj liaj intencoj.
+
+5. Bone estas al tiu, kies helpo estas la Dio de Jakobo, kiu
+esperas al la Eternulo, lia Dio,
+
+6. kiu kreis la ĉielon kaj la teron, la maron kaj
+ĉion, kio estas en ili, kiu gardas la veron eterne;
+
+7. kiu faras justecon al la maljuste suferantaj, donas panon
+al la malsataj. Dio liberigas la malliberulojn;
+
+8. Dio malfermas la okulojn al la blinduloj; Dio restarigas
+la kurbigitojn; Dlo amas la virtulojn;
+
+9. Dio gardas la emmigrintojn, subtenas orfon kaj vidvinon,
+sed la vojon de malvirtuloj Li pereigas.
+
+10. Dio reĝas eterne, via Dio, Ciono, por ĉiuj
+generacioj. Haleluja.
+
+
+
+
+PSALMO CL.
+
+
+1. Haleluja. Gloru Dion en Lia sanktejo, gloru Lin en la
+firmaĵo de Lia forto.
+
+2. Gloru Lin laŭ Liaj potencaj faroj, gloru Lin
+laŭ Lia granda majesto.
+
+3. Gloru Lin per sonoj de trumpeto, gloru Lin per psalterio
+kaj harpo.
+
+4. Gloru Lin per timpano kaj danco, gloru Lin per kordoj kaj
+fluto.
+
+5. Gloru Lin per laŭtaj cimbaloj, gloru Lin per
+bonsonaj cimbaloj.
+
+6. Ĉio spiranta gloru Dion. Haleluja.
+
+
+
+
+
+La Sentencoj de Salomono
+
+
+
+
+ĈAPITRO II
+
+
+1. Mia filo! se vi akceptos miajn parolojn kaj konservos
+ĉe vi miajn ordonojn,
+
+2. ke via orelo atente aŭskultos saĝon kaj
+vian koron vi inklinigos al komprenado;
+
+3. se vi vokos la prudenton kaj direktos vian voĉon
+al la saĝo.
+
+4. se vi serĉos ĝin kiel arĝenton,
+serĉegos kiel trezoron:
+
+5. tiam vi komprenos la timon antaŭ Dio kaj vi akiros
+konadon de Dio.
+
+6. Ĉar Dio donas ŝagon; el Lia buŝo
+venas scio kaj kompreno.
+
+7. Li havas helpon por la vefemuloj, Li estas ŝildo
+por tiuj, kiuj vivas pie.
+
+8. Li gardas la iradon de la juŝto kaj zorgas pri la
+vojo de Siaj piuloj.
+
+9. Tiam vi komprenos veremon kaj juston kaj pion kaj
+ĉiun bonan vojon.
+
+10. Ĉar saĝo venos en vian koron kaj scio
+estos agrabla por via animo.
+
+11. Bona konscio vin gvidos, prudento vin gardos,
+
+12. por savi vin de la vojo de malbono, de homo, parolanta
+kontraŭveraĵon,
+
+13. de tiuj, kiuj forlasas la ĝustan vojon, por iri
+la vojojn de mallumo,
+
+14. kiuj ĝojas, kiam ili faras malbonon, trovas
+plezuron en la malordo de la malboneco,
+
+15. kies vojoj estas malrektaj kaj la irado
+deflankiĝis;
+
+16. por savi vin de fremda edzino,--de edzino ne via, kies
+paroloj estas glataj,
+
+17. kiu forlasas la amikon de sia juneco kaj forlasas la
+ligon de sia Dio;
+
+18. ĉar ŝia domo kondukas al morto kaj
+ŝiaj paŝoj al la inferuloj;
+
+19. ĉiuj kiuj eniras al ŝi, ne revenas, kaj ne
+reatingas plu la vojon de la vivo.
+
+20. Ke vi iru la vojon de bonuloj kaj sekvu la
+paŝosignojn de piuloj;
+
+21. ĉar la piuloj loĝoŝ sur la tero kaj
+la senpekuloj restos sur ĝi;
+
+22. sed la malpiuloj estos ekstermitaj de sur la tero kaj la
+maliculoj estos malaperigitaj de tie.
+
+
+
+
+ĈAPITRO III.
+
+
+1. Mia filo! ne forgesu mian instruon, kaj via koro konservu
+miajn ordonojn.
+
+2. Ĉar ili akirigos al vi longan vivon, jarojn de
+vivo kaj paco.
+
+3. Favoro kaj vero vin ne forlasos; alligu ilin al via kolo,
+skribu ilin sur la tabuletoj de via koro.
+
+4. Kaj vi trovos favoron kaj bonan opinion ĉe Dio kaj
+homoj.
+
+5. Fidu Dion per via tuta koro kaj ne fidu vian prudenton.
+
+6. Konsciu Lin en ĉiuj viaj vojoj, kaj Li
+ĝustigos vian iradon.
+
+7. Ne opiniu vin saĝa, timu Dion kaj deturnu vin de
+malbono.
+
+8. Tio ĉi estos saniga por via korpo kaj bona nutro
+por viaj ostoj.
+
+9. Faru honoron al Dio el via havo kaj el la
+unuavenaĵo de ĉiuj viaj rikoltoj:
+
+10. tiam viaj grenejoj tute pleniĝos kaĵ viaj
+vinpremejoj superbordigos junan vinon.
+
+11. La instruon de Dio, ho mia filo, ne malŝatu, kaj
+ne deturnu vin, kiam Li faras al vi punon;
+
+12. ĉar kiun Dio amas, tiun Li punas, kaj Li favoras
+lin, kiel patro filon.
+
+13. Feliĉa estas la homo, kiu trovis saĝon,
+kaj la homo, kiu akiris prudenton;
+
+14. ĉar estas pli bone ĝin aĉeti, ol
+aĉeti arĝenton, kaj ĝia
+rikoltaĵo estas pli bona, ol pura oro.
+
+15. Ĝi estas pli kara, ol juveloj, kaj nenio, kion vi
+povus deziri, povas esti komparata kun ĝi.
+
+16. Longa vivo estas en tia dekstra mano, riĉo kaj
+gloro estas en ĝia maldekstra mano.
+
+17. Ĝiaj vojoj estas vojoj agrablaj, kaj ĉiuj
+ĝiaj vojetoj estas paco.
+
+18. Ĝi estas arbo de vivo por tiuj, kiuj ĝin
+ekkaptis, kaj feliĉaj estas tiuj, kiuj ĝin
+posedas.
+
+19. Dio per saĝo fondis la teron, per prudento Li
+aranĝis la ĉielon.
+
+20. Per Lia ĉionsciado disiĝis abismoj kaj la
+nuboj elverŝas roson.
+
+21. Mia filo! ili ne foriru de viaj okuloj, konservu
+klarecon de la kapo kaj prudenton:
+
+22. ili estos vivo por via animo kaj ornamo por via kolo.
+
+23. Tiam vi iros sendanĝere vian vojon kaj via piedo
+ne puŝiĝos.
+
+24. Kiam vi kuŝiĝos dormi, vi ne timos, kaj
+kiam vi kuŝos, via dormo estos agrabla.
+
+25. Vi ne timos subitan teruron, nek pereigon, kiu povus
+veni de malbonuloj.
+
+26. Ĉar Dio estos via helpo kaj gardos vian piedon
+kontraŭ reto.
+
+27. Ne rifuzu bonon al la bezonantoj, se via mano havas la
+forton por fari.
+
+28. Ne diru al via proksimulo: "iru kaj revenu, kaj
+morgaŭ mi donos", se vi havas ĉe vi.
+
+29. Ne pripensu malbonon kontraŭ via proksimulo, kiam
+li kun konfido loĝas ĉe vi.
+
+30. Ne malpacu kun iu senkaŭze, se li ne faris al vi
+malbonon.
+
+31. Ne penu imiti fabemulon kaj elektu neniun el liaj vojoj;
+
+32. ĉar la devojiĝantojn Dio abomenas kaj Sian
+intencon Li malkaŝas al la piuloj.
+
+33. Malbeno de Dio estas en la domo de malbonulo, kaj la
+loĝejon de piuloj Li benas.
+
+34. La mokantojn Li mokas, kaj al la humiluloj Li donas
+favoron.
+
+35. Honoron heredas saĝuloj, sed malsaĝulojn
+forportos malhonoro.
+
+
+
+
+ĈAPITRO XXIV.
+
+
+1. Ne sekvu malbonajn homojn kaj ne deziru esti kun ili.
+
+2. Ĉar ilia koro pensas pri perfortaĵo kaj
+ilia buŝo parolas malbonaĵon.
+
+3. Per saĝo koristruiĝas domo, kaj per
+prudento ĝi fortikiĝas.
+
+4. Kaj per sciado la ĉambroj pleniĝas per
+ĉia hava grandvalora kaj agrabla.
+
+5. Homo saĝa havas forton, kaj homo prudenta estas
+potenca.
+
+6. Kun pripenso faru militon, kaj venko venas per multe da
+konsiliĝo.
+
+7. Tro alta estas la saĝo por malsaĝulo;
+ĉe la pordego li ne malfermos sian buŝon.
+
+8. Kiu intencas fari malbonon, tiun oni nomas maliculo.
+
+9. Malico de malsageco estas peko, kaj blasfemanto estas
+abomenaĵo por homo.
+
+10. Se vi montriĝis malforta en tago de mizero, via
+forto estas malgranda.
+
+11. Savu tiujn, kiujn oni prenis por mortigi, kaj ne
+fortiriĝu de tiuj, kiuj estas kondamnitaj al morto.
+
+12. Se vi diras, "ni tion ne sciis",--la
+esploranto de koroj ja komprenas kaj la gardanto de via
+animo ja scias, kaj Li redonas al homo laŭ liaj
+faroj.
+
+13. Manĝu, mia filo, mielon, ĉar ĝi
+estas bona, kaj freŝa mielo eŝtas dolĉa
+por via gorĝo;
+
+14. tia estas por via animo la sciado de saĝo, se vi
+ĝin trovis, kaj ekzistas eŝtonteco, kaj via
+espero ne pereos.
+
+15. Ne insidu, malvirtulo, kontraŭ la domo de
+virtulo, ne ataku lian ripozejon;
+
+16. ĉar sep fojojn virtulo falos kaj tamen
+leviĝos, sed malvirtuloj implikiĝas en la
+malfeliĉo.
+
+17. Kiam falas via malamiko, ne ĝoju, kaj ĉe
+lia malfeliĉo via koro ne plezuriĝu;
+
+18. ĉar eble Dio vidos, kaj tio ne plaĉos al
+Li, kaj Li returnos de li Sian koleron.
+
+19. Ne koleru kontraŭ malbonfarantoj kaj ne enviu la
+malvirtulojn.
+
+20. Ĉar la malbonulo ne havos estontecon, la lumilo
+de malvirtuloj estingiĝos.
+
+21. Timu, mia filo, Dion kaj la reĝon, kun ribeluloj
+ne komunikiĝu.
+
+22. Ĉar subite venos ilia pereo, kaj kiu scias, kiam
+venos la puno de ambaŭ?
+
+23. Ankaŭ ĉi tio estas vortoj de
+saĝuloj: konsideri personojn ĉe juĝado
+estas ne bone.
+
+24. Kiu diras al malvirtulo "vi estas virtulo", tiun
+malbenos popoloj, tiun malamos gentoj.
+
+25. Sed kiuj faras riproĉojn, tiuj plaĉas, kaj
+sur ilin venos bona beno.
+
+26. Kiu respondas ĝustajn vortojn, tiu kisas per la
+lipoj.
+
+27. Plenumu vian laboron ekstere, pretigu ĉion sur
+via kampo, kaj poste aranĝu vian domon.
+
+28. Ne atestu sen kaŭzo kontraŭ via
+proksimulo, ĉar vi trompus per vla buŝo.
+
+29. Ne diru: "Kiel li agis kontraŭ mi, tiel mi agos
+kontraŭ li: mi redonos al la homo laŭ lia
+faro."
+
+30. Mi pasis tra kampo de homo maldiligenta kaj tra
+vinberĝardeno de sensaĝulo;
+
+31. kaj jen ĉie elkreskis urtiko, ĉio estas
+kovrita de dornoj, kaj la ŝtona muro estas detruita.
+
+32. Kaj kiam mi vidis, mi prenis ĝin en mian koron,
+mi rigardis kaj ricevis instruon;
+
+33. Ne longe vi dormos, ne longe vi dormetos, ne longe viaj
+manoj restos kunmetitaj por kuŝado;
+
+34. kaj venos via malriĉeco kiel migranto, kaj via
+senhaveco kiel viro armita.
+
+
+
+
+La Predikanto
+
+
+
+
+ĈAPITRO I
+
+
+Vortoj de la Predikanto, filo de Davido, reĝo en
+Jeruzalemo. Vantaĵo de vantaĵoj, diris, la
+Predikanto, vantaĵo de vantaĵoj, ĉio
+estas vantaĵo. Kian profiton havas la homo de
+ĉiuj siaj laboroj, kiujn li laboras sub la suno?
+Generacio foriras kaj generacio venas, kaj la tero restas
+eterne. Leviĝas la suno kaj subiras la suno, kaj al
+sia loko ĝi rapidas, kaj tie ĝi
+leviĝas. Iras al sudo kaj reiras al nordo,
+turniĝas, turniĝas en sia irado la vento, kaj
+al siaj rondoj revenas la vento. Ĉiuj riveroj iras al
+la maro, sed la maro ne pleniĝas; al la loko, al kiu
+la riveroj alfluas, ili alfluas ĉiam denove.
+Ĉiuj vortoj estas malfortaj, ne povas homo
+ĉion eldiri; ne satiĝas la okulo de vidado kaj
+ne pleniĝas la orelo de aŭdado. Kio estis, tio
+estos, kaj kio estis farata, tio estos farata, kaj ekzistas
+nenio nova sub la suno. Ekzistas io, pri kio oni diras:
+"Vidu, tio ĉi estas nova"; sed ĝi estis jam en
+la eterna tempo, kiu estis antaŭ ni. Ne restis memoro
+pri la antaŭuloj; kaj ankaŭ pri la posteuloj,
+kiuj estos, ne restos memoro ĉe tiuj, kiuj estos
+poste. Mi, Predlkanto, estis reĝo super Izraelo en
+Jeruzalemo. Kaj mi decidis en mia koro esplori kaj ekzameni
+per la saĝo ĉion, kio fariĝas sub la
+ĉielo: tiun ĉi malfacilan okupon Dio donis al
+la homidoj, por ke ili sin turmentu per ĝi. Mi vidis
+ĉiujn aferojn, kiuj fariĝas sub la suno, kaj
+jen, ĉio estas vantaĵo kaj aranĝoj
+ventaj. Kurbigitan oni ne povas rerektigi, kaj mankantan oni
+ne povas kalkuli. Mi parolis kun mia koro tiele: jen mi
+kreskigis kaj multigis en mi sciencon pli ol ĉiuj,
+kiuj estis antaŭ mi en Jeruzalemo, kaj mia koro
+penetris multon da saĝo kaj scio. Sed kiam mi
+dediĉis mian koron, por ekkoni la saĝecon kaj
+ekkoni la malsaĝecon kaj sensencecon, mi eksciis, ke
+ankaŭ tio ĉi estas entrepreno
+venta. Ĉar ĉe multe da saĝeco estas
+multe da koleremeco, kaj, kiu plimultigas siajn sciojn,
+plimultigas siajn dolorojn.
+
+
+
+
+ĈAPITRO IV.
+
+
+Kaj mi returniĝis kaj mi vidis ĉiujn premojn,
+kiuj estas farataj sub la suno: kaj jen estas larmoj de
+prematoj, kaj ne ekzistas por ili konsolanto; kaj perforteco
+de la mano de iliaj premantoj, kaj ne ekzistas por li
+konsolanto. Kaj mi trovis, ke la mortintoj, kiuj jam
+antaŭ longe mortis, estas pli feliĉaj ol la
+vivantoj, kiuj vivas ĝis nun. Kaj pli feliĉa
+ol ili ambaŭ estas tiu, kiu ĝis nun ne
+ekzistis, kiu ne vidis la malbonajn farojn, kiuj estas
+farataj sub la suno. Mi vidis ankaŭ, ke ĉiu
+laboro kaj ĉiu akurateco en la faroj estas nur
+konkurado de unu kontraŭ alia, kaj ankaŭ tio
+ĉi estas vantaĵo kaj
+ventaĵo. Malsaĝulo kunmetas siajn manojn kaj
+formanĝas sian korpon. Pli bone estas plenmano da
+trankvilanimeco, ol ambaŭmano da penado kaj
+ventaĵo. Kaj denove mi vidis vantaĵon sub la
+suno: jen estas solulo kaj neniun alian li havas, nek filon
+nek fraton li havas; kaj tamen ne havas finon lia laborado,
+kaj lia okulo ne povas satiĝi de riĉeco; por
+kiu do mi laboras kaj senigas mian animon de ĝuado?
+Tio ĉi ankaŭ estas vantaĵo kaj malbona
+afero. Pli bone estas al du ol al unu, ĉar ili havas
+bonan rekompencon por sia laborado. Ĉar se ili
+falos, unu levos la alian; sed ve al unu, se li falos, kaj
+se ne estas alia, kiu lin levus. Ankaŭ se du
+kuŝiĝas, estas al ili varme, sed unu kiel li
+varmiĝos? Kaj se iu montros sin pli forta
+kontraŭ unu, tiam ambaŭ staros kontraŭ
+li; eĉ fadeno triopigita ne baldaŭ
+disŝiriĝos. Pli bona estas knabo
+malriĉa sed saĝa, ol reĝo maljuna sed
+malsaĝa, kiu jam ne povas akiri scion. Iu el
+malliberejo eliris kaj fariĝis reĝo, alia por
+reĝeco naskiĝis kajtamen estas
+malriĉa. Mi vidis, ke ĉiu vivanto iras sub la
+suno kun infano: ĝi estas la alia, kiu okupos lian
+lokon. Senfina estas la popolo, kiu estis antaŭ ili,
+kaj ankaŭ la posteuloj ne ĝojos pri li;
+ankaŭ tio ĉi estas vantaĵo kaj
+ventaĵo. Gardu vian piedon, kiam vi iros en domon de
+Dio, kaj estu preta pli por aŭskultado, ol por
+oferdonado de malsaĝuloj; ĉar ili ne scias, ke
+ili agas malbone.
+
+
+
+
+ĈAPITRO V.
+
+
+Ne rapidu kun via buŝorkaj via koro ne rapidu
+elparoli vorton antaŭ Dlo, ĉar Dio estas en la
+ĉielo, kaj vi estas sur la tero; tial malmultaj estu
+viaj vortoj. Ĉar la sonĝo prezentiĝas
+per multe da agado, kaj parolo de malsaĝulo konsistas
+el multe da vortoj. Kiam vi faros promeson al Dio, ne
+prokrastu ĝin plenumi, ĉar malagrablaj estas
+malsatuloj; kion vi promesis, tion plenumu. Pli bone estas,
+ke vl ne faru promeson, ol fari promeson kaj ne plenumi. Ne
+permesu al via buŝo pekigi vian korpon, kaj ne diru
+al la sendito de Dio, ke ĝi estas eraro; kial fari,
+ke Dio kolerŭ pro via parolo, kaj ke Li detruu la
+faron de viaj manoj? Ĉe multo da sonĝoj kaj
+vantaĵoj estas ankaŭ multe da vortoj; sed vi
+timu Dion. Se premadon de malriĉulo kaj rompadon de
+justeco kaj honesteco vi vidas en lando, ne miru, ĉar
+pli alta kontrolas pli altan kaj plej altai ilin
+kontrolas. Kaj superecon en ĉio havas tiu lando, en
+kiu la reĝo servas al la tero. Kiu amas
+arĝenton, tiu ne satiĝos per arĝento,
+kaj kiu amas riĉecon, al tiu ĝi ne donos
+utilon; ankaŭ tio ĉi estas vantaĵo. Ju
+pli estas da havo, des pli multaj estas ĝiaj
+konsumantoj; kaj kian profiton havas ĝia mastro krom
+vidi ĝin per siaj okuloj? Dolĉa estas la dormo
+de laboranto, ĉu li manĝas malmulte aŭ
+multe; sed trosateco ne lasas la riĉulon
+dormi. Turmentan malbonon mi vidis sub la suno:
+riĉecon konservatan por la malutilo de ĝia
+propra mastro. Kaj pereas tiu ĉi riĉeco en
+malfavoraj cirkonstancoj; naskiĝas filo, kaj li
+nenion havas en la mano. Kiel li eliris el la ventro de sia
+patrino, tiel nuda li foriras, kiel li venis, kaj nenion li
+elportas el sia laboro, kion li povus porti en la mano. Kaj
+tio ĉi estas turmenta doloro, ke kiel li venis, tiel
+li foriras; kian do profiton li havas de tio, ke li laboras
+por la vento? Kaj ĉiujn siajn tagojn li konsumis en
+mallumo, en multe da ekscitiĝo, en malsano kaj
+malagrablaĵoj! Jen, kion mi vidis bonan, ke estas
+bele manĝi kaj trinki kaj ĝui plezurojn de
+Ĉiuj siaj laboroj, kiujn homo laboras sub la suno en
+la malmultaj tagoj de sia vivo, kiujn donis al li Dio;
+ĉar tio estas lia apartenaĵo. Kaj se al iu
+homo Dio donis riĉecon kaj havon kaj donis al li la
+povon konsumi ilin kaj preni sian parton kaj ĝui
+plezuron de siaj laboroj,--tio ĉi estas
+dono de Dio. Ĉar ne longe li memoros la tagojn de sia
+vivo, Dio donas al li ĝojon de lia koro.
+
+
+
+
+ĈAPITRO XII.
+
+
+Kaj memoru vian Kreinton en la tagoj de via juneco, dum ne
+venis ankoraŭ la tagoj de malbono kaj ne venis la
+jaroj, pri kiuj vi diros: "mi ne havas plezuron de ili"; dum
+ne mallumiĝis la suno, la lumo, la luno kaj la
+steloj, kaj ne revenis nuboj post la pluvo. Kiam ektremos
+la gardantoj de la domo kaj malfortiĝos la
+militantoj, kaj ĉesos mueli la muelantoj, ĉar
+estos malmulte da ili, kaj senvidiĝos la rigardantoj
+tra la fenestroj; kaj fermitaj estos la pordoj al la strato,
+kiam eksilentos la sonado de la muelŝtono; kaj homo
+leviĝados laŭ la krio de birdo, kaj
+mallaŭtiĝos la sonoj de kantoj: kaj
+altaĵojn ili ektimos, kaj sur la vojo aperos teruroj,
+kaj ekfloros la migdalarbo kaj peziĝos la grilo, kaj
+malaperos deziro: tiam homo foriros en sian eternan domon,
+kaj sur la strato marŝos plorantoj; ĝis
+disŝiriĝos la arĝenta ĉeneto,
+rompiĝos la ora lampeto, rompiĝos la
+kruĉo ĉe la fonto kaj falos la rado en la
+puton. Kaj la polvo refariĝos tero, kiel ĝi
+estis, kaj la spirito reiros al Dio, kiu ĝin
+donis. Vanto de vantaĵoĵ diris la Predikanto,
+ĉio estas vantaĵo. Krom tio, ke la Predikanto
+estis saĝulo, li ankoraŭ instruis scion al la
+popolo; li ĉion pesis, esploris kaj verkis multe da
+sentencoj. Penis la Predikanto trovi agrablajn parolojn,
+kaj li skribis. ĝuste vortojn de vero. La paroloj de
+saĝuloj estas kiel akraj pintoj, kaj kiel enbatitaj
+najloj estas la vortoj de publikaj parolistoj; ili estas
+donitaj de unu paŝtisto. Kaj krom tio, mia filo,
+akceptu mian instruon, ke se oni volus verki multajn
+librojn, ne estus fino, kaj multe legi lacigas la korpon. Ni
+aŭskultu la finon de ĉio: timu Dion kaj
+plenumu Liajn ordonojn, ĉar tio ĉi estas
+ĉio por la homo. Ĉar ĉiun faron Dio
+venigos al juĝo, eĉ ĉion
+kaŝitan, ĉu ĝi estas bona aŭ
+malbona.
+
+*** END OF THE PROJECT GUTENBERG EBOOK 11307 ***