diff options
| -rw-r--r-- | .gitattributes | 3 | ||||
| -rw-r--r-- | 31438-0.txt | 3683 | ||||
| -rw-r--r-- | 31438-0.zip | bin | 0 -> 45847 bytes | |||
| -rw-r--r-- | LICENSE.txt | 11 | ||||
| -rw-r--r-- | README.md | 2 |
5 files changed, 3699 insertions, 0 deletions
diff --git a/.gitattributes b/.gitattributes new file mode 100644 index 0000000..6833f05 --- /dev/null +++ b/.gitattributes @@ -0,0 +1,3 @@ +* text=auto +*.txt text +*.md text diff --git a/31438-0.txt b/31438-0.txt new file mode 100644 index 0000000..a27c6c4 --- /dev/null +++ b/31438-0.txt @@ -0,0 +1,3683 @@ +The Project Gutenberg EBook of The Sunless King, by Ioannis Polemis + +This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with +almost no restrictions whatsoever. You may copy it, give it away or +re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included +with this eBook or online at www.gutenberg.org + + +Title: The Sunless King + +Author: Ioannis Polemis + +Release Date: February 27, 2010 [EBook #31438] + +Language: Greek + +Character set encoding: UTF-8 + +*** START OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK THE SUNLESS KING *** + + + + +Produced by Sophia Canoni + + + + +Note: The tonic system has been changed from polytonic to monotonic. +The spelling of the book has not been changed otherwise. Some corrections +have been included in [], while bold words have been included in &&. + +Σημείωση: Το τονικό σύστημα έχει αλλάξει από πολυτονικό σε μονοτονικό. +Η ορθογραφία του βιβλίου κατά τα άλλα παραμένει ως έχει. Μερικές διορθώσεις, +περικλείονται σε [], ενώ μερικές λέξεις με τονισμένους χαρακτήρες σε &&. + + + +ΙΩΑΝΝΟΥ ΠΟΛΕΜΗ + + + + +Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ +ΑΝΗΛΙΑΓΟΣ + + + + +ΕΙΣ ΤΟΝ +ΑΓΓΕΛΟΝ ΒΛΑΧΟΝ +Ι. Π. + + + +ΠΡΟΣΩΠΑ +ΤΡΙΚΑΡΔΟΣ βασιλιάς +ΑΝΗΛΙΑΓΟΣ υιός του +ΓΡΥΛΛΟΣ ακόλουθος τον Τρίκαρδου +ΘΥΡΣΗΣ ακόλουθος του Ανήλιαγου +ΠΡΟΧΟΡΟΣ +ΚΥΡΑ - ΡΗΝΗ πυργοδέσποινα +ΜΑΡΓΑΡΩΝΑ εμπιστευμένη της +Η ΜΟΙΡΑ +ΜΗΝΑΣ γέρων χωρικός +ΔΟΜΝΑ σύζυγός του +ΦΛΩΡΟΣ νέος χωρικός +ΧΡΥΣΑΝΘΩ χωρική +ΒΑΓΙΕΣ της κυρά - Ρήνης +ΔΥΟ ΙΠΠΟΤΑI +ΔΥΟ ΦΡΟΥΡΟΙ +ΧΩΡΙΚΟΙ ΚΑΙ ΧΩΡΙΚΑI + + + +ΠΡΑΞΙΣ ΠΡΩΤΗ + + + +(Δάσος παρά τον πύργον της κυρά - Ρήνης. Εσπέρα). + +ΣΚΗΝΗ ΠΡΩΤΗ + +ΜΗΝΑΣ, ΔΟΜΝΑ, ΦΛΩΡΟΣ + +(Ο Μηνάς και ο Φλώρος κρατούν έκαστος δρέπανον. + +Η Δόμνα κάθηται επί δέματος ξύλων). + +ΜΗΝΑΣ + Σαν το μολύβι ασήκωτα τα δυο μου χέρα απόψε. + Με συνεπήρε ο κάματος. + +ΦΛΩΡΟΣ + Ε! με το κόψε - κόψε + και το δρεπάνι το τραχύ κι αυτό στομώνει. + +ΜΗΝΑΣ + Αλήθεια. + Θέριζα και μου φούσκωνε τα γέρικα τα στήθια + η ανάσα. + +ΦΛΩΡΟΣ + Τα γεράματα δεν έρχονται μονάχα. + +ΜΗΝΑΣ + Μη δεν το βλέπω, Φλώρε μου; Ας ήταν πάλι νάχα + τα εικοσιπέντε χρόνια μου! Πόσο τα λαχταρούσα + εκεί που αγκομαχούσα εγώ, σκυμμένος, και θωρούσα + τους νειους, που δρεπανίζοντας άνοιγαν μονοπάτια + κ' έστρεφαν και ξανάστρεφαν τα φλογερά τους μάτια + με πόθο στης ωμορφονιές. + +ΦΛΩΡΟΣ + Πάντα η Aγάπ' είν' ίδια, + πάντ' απ' τα μάτια πιάνεται κι αρχίζει με παιχνίδια + για να τελειώση στους καϋμούς της ζήλειας. Σώπα, γέρο, + είν' η κοπέλλες άκαρδες. + +ΜΗΝΑΣ + Είμαι παθός και ξέρω. + +ΔΟΜΝΑ + Χαρά στο! έχει παράπονα! λύσσαξε να με πάρη + και τώρα.... + +ΜΗΝΑΣ + Αυτό του λέω κ' εγώ. Δε μούψησες το ψάρι + στα χείλια ως που να πης το ναι; + +ΔΟΜΝΑ + Και μη δεν τώπα τάχα; + Να δούμε θα τ' ακούση αυτός ή θε να ζη μονάχα + με την ελπίδα; + +ΜΗΝΑΣ + Ποια είν' αυτή; + +ΔΟΜΝΑ + Η Μαργαρώνα, η βάγια + της κυρά - Ρήνης. + +ΜΗΝΑΣ + Της κυράς; + +ΔΟΜΝΑ + Ναι. Τούχει κάνει μάγια. + +ΦΛΩΡΟΣ + Άσε την, κυρά Δόμνα μου, μη την κακογλωσσεύης· + δε φθάνω εγώ στης χάρες της. + +ΔΟΜΝΑ + Φθάνεις και περισσεύεις· + μα εκείνη πεια ξιππάστηκε - νομίζει πως θα πάρη + κάποιο αρχοντόπουλο κι' αυτή γιά κάποιον καβαλλάρη + σαν από κείνους πούρχονται μόλις ο ήλιος σβύνει + και φεύγουν τα χαράμματα. + +ΜΗΝΑΣ + Ποιοί νάνε, αλήθεια, εκείνοι; + +ΔΟΜΝΑ + Ξέρω κ' εγώ; μα για καλό δε θάρχωντ' εδώ πέρα. + +ΦΛΩΡΟΣ + Μπα! για κυνήγι. + +ΜΗΝΑΣ + Φαίνεται. + +ΔΟΜΝΑ + Για κάποια περιστέρα + πούχει το κάστρο της κυράς ψηλό περιστεριώνα + και το γεράκι δεν ψηφά. + +ΦΛΩΡΟΣ + Τι; για τη Μαργαρώνα ; + +ΔΟΜΝΑ + Πολύ ψηλά τη σήκωσες. + +ΜΗΝΑΣ + Για την κυρά; + +ΔΟΜΝΑ + Ποιος ξέρει! + Μη δεν της πρέπει να κινούν κι' από τα ξένα μέρη + κι από της γης τα πέρατα για τα γλυκά της μάτια; + Και ποιος δεν μπλέκεται γι αυτήν στου πόθου τα πλεμμάτια + και ποιος τη βλέπει και μπορεί να την αλησμονήση; + +ΦΛΩΡΟΣ + Κι άλλες πολλές είν' ώμορφες. + +ΔΟΜΝΑ + Καμμιά όμως δεν είν' ίση + με την κυρά μας. + +ΜΗΝΑΣ + Κι ωμορφιές και χάρες κι όλα τάχει. + +ΔΟΜΝΑ + Καμαρωτή και λιγερή σαν του Μαγιού το στάχυ. + Να την. + + + +ΣΚΗΝΗ ΔΕΥΤΕΡΑ + + (Διέρχεται εις το βάθος της σκηνής η κυρά - Ρήνη, συνοδευομένη + από την Μαργαρώναν). + +ΜΗΝΑΣ + Για 'δες κορμοστασιά! + +ΔΟΜΝΑ + Λαμπάδα ορθοστημένη· + Θαρρείς πετά που περπατεί κι ασάλευτη απομένει. + Ποιές χάρες και ποιες ωμορφιές ίσα μ' αυτήν θα βάλω; + +ΦΛΩΡΟΣ + Και λες εκείνοι πούρχονται τη νύχτα. . . .; + +ΔΟΜΝΑ + Δίχως άλλο + για την κυρά μας έρχονται. + +(Συνομιλούν ιδιαιτέρως) + +ΜΑΡΓΑΡΩΝΑ (προς την κυρά - Ρήνην) + Ο ήλιος πάει στη δύσι + σαν κουρασμένος βασιλιάς. + +ΡΗΝΗ (προς την Μαργαρώναν) + Αχ! πώς αργεί να σβύση! + λες και το κάνει επίτηδες. + +ΜΑΡΓΑΡΩΝΑ (προς την κυρά - Ρήνην) + Όποιος προσμένει κάτι, + βρίσκει για πάντ' ατέλειωτη την ώρα τη φευγάτη. + +(Η κυρά - Ρήνη και η Μαργαρώνα εξέρχονται). + + + +ΣΚΗΝΗ ΤΡΙΤΗ + + + +ΜΗΝΑΣ + Πρόσωπ' αγγελοχάιδευτο, κορμί δίχως ψεγάδι! + +ΔΟΜΝΑ + Όλα καλά· μα δε μου λες,πούπάει το βράδυ - βράδυ + και δείχνετ' ανυπόμονη σαν κάποιον να προσμένη, + σαν κάποιονε ν' αποζητεί; Έναν καιρό, κλεισμένη + στον πύργο της, μήδ' έβγαινε μηδέ κι αλλού φαινώνταν + μηδέ κανένα εδέχονταν. + +ΜΗΝΑΣ (ειρωνικώς) + Θα την ρωτήσω, κι όταν + θα μου το πη, σ' το λέω κ' εγώ. + +(με κάποιαν αυστηρότητα) + + Μα, πες μου, τι σε μέλει; + Δεν είν' ελεύθερη κυρά να κάνη αυτό που θέλει; + +ΔΟΜΝΑ + Κι ελεύθερ' είνε και κυρά κι ούτε ρωτά κανένα, + τα ξέρω· μα τα μάτια μου δεν με γελούν εμένα. + Κάτι κρυφοκυτάγματα προς του βουνού τα πλάγια, + κάτι κρυφομιλήματα με την πιστή της βάγια, + κάτι κρυψίματα βαθειά στο λόγγο, μέσ στην ώρα + πούρχοντ' οι καβαλλάρηδες απ' την απάνω χώρα, + κάτι από 'δώ κάτι από 'κεί.... + +ΜΗΝΑΣ + Το πήρες πεια συνήθεια + κι' όλο τα ίδια αναμασάς. + +ΔΟΜΝΑ + Να πούμε την αλήθεια, + τ' αξίζει, γιατ' είν' ώμορφος κ ευγενικός. + +ΜΗΝΑΣ + Ποιος πάλι; + +ΔΟΜΝΑ + Εκείνος πούρχεται, καλέ! Ρήγας θα νάναι. Οι άλλοι, + αρχόντοι φαίνονται κι αυτοί. . . + +ΜΗΝΑΣ (διακόπτων) + Γυναίκα, εμείς δεν πρέπει + να βλέπωμε, να νοιώθωμε, ν' ακούμε. Αυτός που βλέπει + κι' ακούει και νοιώθει, πρέπει δα και να μπορή να δίνη + τη γνώμη του· μπορούμ' εμείς; και μας ρωτούν εκείνοι; + +(ακούεται μακρόθεν άσμα) + + Έρχονται κι' η κοπέλλες μας από το θέρος. + +ΔΟΜΝΑ + Άκου, + Φλώρε μου· διάλεξε απ' αυτές για ταίρι σου· του κάκου + τη Μαργαρώνα κυνηγάς! Δεν είνε δα και τόσο. .. + Να 'δης εγώ τη ζηλευτή νυφούλα θα σου δώσω! + + + +ΣΚΗΝΗ ΤΕΤΑΡΤΗ + +(Εισέρχεται η Χρυσανθώ και άλλοι χωρικοί και χωρικαί, + κρατούντες δρέπανα). + +ΧΡΥΣΑΝΘΩ (άδουσα) + Στον κήπο της μαννούλας σου τριανταφυλλιά ανθισμένη + περιβολάρη καρτερεί και κηπουρό προσμένει. + Ποιος θε νάχη τέτοια χάρι + κηπουρό να τόνε πάρη) ; + +ΟΛΟΙ ΟΜΟΥ + Ποιος θε νάχη τέτοια χάρι + κηπουρό να τόνε πάρη ; + +ΧΡΥΣΑΝΘΩ + Τα ρόδα να μυρίζεται, τους κλώνους να χαϊδεύη, + τα φύλλα να γλυκοφιλά, τ' αγκάθια να κλαδεύη. + Κι' αν αυτή τον αγκυλώνη + κι' αν πονή, να μη μαλλώνη. + +ΟΛΟΙ ΟΜΟΥ + Κι' αν αυτή τον αγκυλώνη, + κι' αν πονή, να μη μαλλώνη. + +ΜΗΝΑΣ + Γεια σου, χρυσή μου Χρυσανθώ, και καλή μοίρα νάχης | + και το καλό σου ριζικό στη στράτα σου να λάχης. + +ΧΡΥΣΑΝΘΩ + Σ' ευχαριστώ, γέρο Μηνά, να ζήσουν τα παιδιά σου σαν τα βουνά. + +ΔΟΜΝΑ + Σ' ευχαριστώ· κι' ότι ποθεί η καρδιά σου + και γρήγορα να δώση ο Θεός του γάμου τα στεφάνια! + Πώς τα καλοπεράσατε; + +ΧΡΥΣΑΝΘΩ + Ρώτησε τα δρεπάνια + να σου το πουν. + +ΔΟΜΝΑ + Θ' απόστασες. + +ΧΡΥΣΑΝΘΩ + Ανάσα δεν επήρα. + Δουλειά, μαννούλα μου, δουλειά! Μα, αλήθεια, είχαν μια πύρα + η αχτίδες του ήλιου σήμερα, και τόση λάμψι, τόση, + όπου τα στάχυα τα χρυσά, τάχαν διπλά χρυσώσει + κ' εκείνα αντιφεγγίζοντας μας θάμπωναν τα μάτια. + Η θυμωνιές ανάλαμπαν, τ' αραδιαστά δεμάτια + μαλαματένια εφαίνονταν κ' εμείς σκυφτές στο χώμα + δος του κ' ιδρωκοπούσαμε, δουλεύοντας ακόμα + ως τη στιγμή που εσήμανε του Εσπερινού η καμπάνα. + +ΔΟΜΝΑ + Ας είν' καλά τα νειάτα σας. + +ΧΡΥΣΑΝΘΩ + Αι! τι να γένη, μάννα! + το στάρι θέλει προκοπή για να γενή καρβέλι. + +ΜΗΝΑΣ + Καλά το λες, κοπέλλα μου. + +ΔΟΜΝΑ + Κ' η νειότη αγάπη θέλει. + +ΧΡΥΣΑΝΘΩ + Η αγάπη θέλει και καιρό. Πώς ήθελα μονάχα + όχι το βιος, την ξεννοιασιά της κυρά - Ρήνης νάχα! + Την είδαμε που πήγαινε στο λόγγο. Ό,τι κι' αν πούνε + δεν βρίσκετ' άλλη σαν αυτή. Τι ζηλεμένη πούνε + και τι γλυκειά! + +(Εισέρχεται δρομέως νέος χωρικός). + +ΣΚΗΝΗ ΠΕΜΠΤΗ + + + +ΧΩΡΙΚΟΣ (ασθμαίνων) + Τα μάθατε; τα μάθατε ; + +ΜΗΝΑΣ + Τι τρέχει; + +ΔΟΜΝΑ + Τ' είνε; + +TΙΝΕΣ + Τι τρέχει; λέγε μας. + +ΧΩΡΙΚΟΣ + Κρύος ίδρωτας βρέχει + το μέτωπό μου. + +ΔΟΜΝΑ + Μα από τι; + +ΧΩΡΙΚΟΣ + Αφίστε με μια στάλα + να πάρω ανάσα. Απόστασα τρέχοντας και μέσ' στ' άλλο + κομπιάζει κ' η φωνή μου εδώ στο λάρυγγά μου. + +ΔΟΜΝΑ + Πες μας + και ξαποσταίνεις ύστερα μονάχος. + +ΧΩΡΙΚΟΣ + Τι ντροπές μας! + τ' ήταν αυτό που πάθαμε! + +ΜΗΝΑΣ + Δε σε καταλαβαίνω· + λέγε μιαν ώρ' αρχήτερα. + +ΧΩΡΙΚΟΣ + Να. . . + +ΜΗΝΑΣ + Τι; + +ΧΩΡΙΚΟΣ + Μ' αυτόν τον ξένο, + μ' αυτόν το ρήγα πούρχεται. . . Πήρα το μονοπάτι + της ρεματιάς, όταν αυτοί, καβάλλα και τρεχάτοι, + μπήκαν στο λόγγο. Επρόφθασα σ' ένα δεντρί ν' ανέβω + κ' εζάρωσα να μη θαρρούν πως τους παραμονεύω + κι' αλλοίμονό μου! + +ΜΗΝΑΣ + Αμμ' τι θαρρείς! + +ΦΛΩΡΟΣ + Και το γελάς; + +ΔΟΜΝΑ (ανυπομονούσα) + Ως τόσο + αφίσετέ τον να τα πη. + +ΧΩΡΙΚΟΣ + Λοιπόν, για να γλυτώσω, + ζάρωσα μέσα στα κλαδιά. Καμαρωμένος στ' άτι + ο ρήγας, σαν να γύρευε, σαν νάψαχνε για κάτι, + κυττούσ' εδώ, κυττούσ' εκεί. Ξάφνω μπρος σε θυμάρια + τ' άτι σαν στύλος στέκεται στα πισινά ποδάρια, + αναταράζει σύντριχη τη χαίτη του, δαγκάνει + το χαλινάρι τ' αργυρό, γύρους ολόρθο κάνει + και χλημιντρίζει αφρίζοντας, και κατεβαίνει πάλι + και πάλι ανασηκώνεται μ' ορμή τόσο μεγάλη + που ο ρήγας πέφτει κατά γης. + +ΠΑΝΤΕΣ + Πω! Πω! + +ΧΩΡΙΚΟΣ + Τότε σαν βό[ησε] + κάποια κραυγή σπαρακτική, που βούιξεν ο λόγγος, + απώνα θάμνο ακούστηκε. Κ' ενώ οι ακόλουθοί του + τρέχουν να τον σηκώσουνε, αυτός, με το σπαθί του + στο χέρι, ολόρθος βρέθηκε και, πριν ανάσα πάρη, + αλαφιασμένος, ξαφνικός, χλωμός σαν κεχλημπάρι, + ορμά στο θάμνο μονομιάς. + +ΜΗΝΑΣ + Τ' ήταν στο θάμνο; + +ΧΩΡΙΚΟΣ + Εκείνη + +ΜΗΝΑΣ + Ποια εκείνη; + +ΔΟΜΝΑ + Δεν την έννοιωσες ακόμα ; + +ΧΩΡΙΚΟΣ + Η κυρά - Ρήνη + +(Πάντες εκφράζουν έκπληξιν) + +ΜΗΝΑΣ (με απορίαν) + Στο θάμνο μέσα; + +ΔΟΜΝΑ (προς τον χωρικόν) + Κ' έπειτα ; + +ΧΩΡΙΚΟΣ + Κατάχαμα πεσμένη, + σαν αγιοκέρι κίτρινη και λιγοθυμισμένη· + λες κ' ήτανε παληόπανο. + +ΦΛΩΡΟΣ + Κ' η Μαργαρώνα; + +ΔΟΜΝΑ + Σώπα + και συ με της αγάπες σου! Χίλιες φορές σου τώπα + βγάλ' τη απ' το νου σου. + +(προς τον χωρικόν) + + Το λοιπόν ; + +ΧΩΡΙΚΟΣ + Γονάτισε αυτός στώνα + γόνατο, την ανάσυρε κοντά, στ' άλλο του γόνα + στήριξε το κεφάλι της αγάλια - αγάλια. Σκύβει + με μια λαχτάρα φανερή κι' αρχίζει να της τρίβει + τώνα και τ' άλλο χέρι της. + +ΔΟΜΝΑ + Πωπώ! ντροπές! Κ' εκείνη + τον άφινε; + +ΧΩΡΙΚΟΣ + Τον άφινε. + +ΧΡΥΣΑΝΘΩ + Πώς να μη τον αφίνη, + αφού είχε πέσει κατά γης κ' είχε λιγοθυμήσει; + + +ΔΟΜΝΑ + Και δεν μπορούσε τάχατες ο ρήγας να νομίση + πως τώκαν' έτσι ψέμματα γυρεύοντάς του χάδια; + +ΧΩΡΙΚΟΣ + Δεν το πιστεύω· εφαίνονταν. + +ΔΟΜΝΑ + Πολύ κακά σημάδια. + +ΜΗΝΑΣ + Καλά, κακά, ποιος μας ρωτά, ποιος μας ξετάζει; Σύρε, + γυναίκα, να πηγαίνωμε στο σπίτι. Η νύκτα επήρε + και το σκοτάδι απλώθηκε κ' είν' άδειο το στομάχι. + Πάμε, παιδιά μου· η Χρυσανθώ, που καλή μοίρα νάχη, + με το γλυκό τραγούδι της μπροστά θε να πηγαίνη + και θα ξεχνώ την κούρασι. + +ΧΡΥΣΑΝΘΩ + Πάμε, παιδιά· τι βγαίνει + να χάνωμε τα λόγια μας; + +(Τραγουδεί το ίδιον άσμα της ενώ εξέρχωνται όλοι, πλην + του Φλώρου, όστις προσποιείται ότι κάτι ζητεί). + + + +ΣΚΗΝΗ ΕΚΤΗ + +(Φλώρος μόνος. Μετ' ολίγον η Μοίρα + +ΦΛΩΡΟΣ + Αχ! θα τη δω και πάλι + Τι έχει να κάνη αν χαίρωνται τον έρωτά τους άλλοι + κ' εγώ τον πνίγω μέσα μου; Θα 'πης, τον έχει νοιώσει + και κάνει την ανήξερη. Μη δεν το βλέπω; Μα όση + κι' αν έχη απάνθρωπη απονιά, θωρώντας με τι πόνο + την αγαπώ, με τι καϋμό σαν το κεράκι λυώνω + μηροστά της και για χάρι της, ίσως κι' αυτή, ποιος ξέρει, + θ' αποφασίση να το πη το ναι. + +(Ακούεται θόρυβος. Ο Φλώρος στρέφεται) + + Νάταν τ' αγέρι + μέσ' στα ξερά χαμόκλαδα; + +(Παρατηρεί προσεκτικώτερον) + + Κάποια γρηά ζητιάνα. + +(Κάθηται. Εισέρχεται η Μοίρα μετημφιεσμένη εις γραίαν + κυρτήν. Σκεπάζει την κεφαλήν διά μιας καλύπτρας, η οποία + κατερχόμενη κρύπτει τα ενδύματά της). + +ΜΟΙΡΑ (πλησιάζουσα) + Ώρα καλή σου, αφέντη μου! + +ΦΛΩΡΟΣ + Πώς τώπες, γρηά μάννα; + Νάμουν αφέντης, θάβλεπες στο χέρι μου δρεπάνι; + +ΜΟΙΡΑ + Αι! τον αφέντη γυιόκα μου, μόν' η δουλειά τον κάνει + κ' είνε διαμάντι αληθινό κι' ατίμητο πετράδι + ο κάθε ρόζος του χεριού, γιατ' είνε αυτός σημάδι + της τιμημένης της δουλειάς. + +ΦΛΩΡΟΣ + Είνε κι' αρχόντοι ως τόσο... + +ΜΟΙΡΑ (διακόπτουσα) + Πούνε πειο δούλοι κι' από 'μας. Μούλαχε ν' ανταμώσω + πέρα στο λόγγο κάμποσους, ας πω, χρυσοσπαθάτους + πούρχωνταν καμαρώνοντας απάνω στ' άλογά τους + κ' έτρεμαν, δούλοι αληθινοί, το ρήγα τους. + +ΦΛΩΡΟΣ + Τους είδες; + +ΜΟΙΡΑ + Κάτω στο λόγγο. Ολονυκτίς γυρνούν σαν νυχτερίδες + και την αυγή... + +ΦΛΩΡΟΣ (διακόπτων) + Και την αυγή; + +ΜΟΙΡΑ + Δεν ξέρω οι άλλοι εκείνοι + τι κάνουν, ούτε και ρωτώ· μα ο ρήγας τους αφίνει, + φορεί τη βελουδένια του, την πειο χρυσή στολή του + και πάει με πόθο μια και δυο και βρίσκει την καλή του. + +ΦΛΩΡΟΣ + Μπα; + +ΜΟΙΡΑ (κατ' ιδίαν) + Στη στιγμή το πίστεψε. + +(προς τον Φλώρον) + + Και λένε πως δεν κάνει + 'μέρα χωρίς να τήνε 'δη + +ΦΛΩΡΟΣ + Την έχει με στεφάνι; + +ΜΟΙΡΑ + Τι λες, παιδί μου; τι άπραγος και γελασμένος πούσαι + μα αν ήτανε γυναίκα του θε να την αγαπούσε + με τέτοια αγάπη; Ο έρωτας φεύγει μακρυά απ' το γάμο. + +ΦΛΩΡΟΣ + Κ' έχουν να 'πουν πως έρχεται και ξενυκτά εδώ χάμω + για την κυρά μας. + +ΜΟΙΡΑ + Και γι αυτήν. + +ΦΛΩΡΟΣ + Και λες πως θέλει νάχη + κι' αυτήν κ' εκείνη; και της δυο ; + +[ΜΟΙΡΑ] + Κι άλλες, κι' όποια του λάχη. + +ΦΛΩΡΟΣ + Μπα την καϋμένη την κυρά! Κι αν τον πιστεύη; + +ΜΟΙΡΑ + Πρέπει + κάποιος που τούχει τα πιστά και που συχνά τη βλέπει + να της το πη, πριν μέσα της βαθειά ριζοβολήση + η αγάπη. + +ΦΛΩΡΟΣ + Και ποιος άλλος δα μπορεί να της μιλήση + παρά μονάχα η βάγια της, η Μαργαρώνα; Εκείνη + κάθε κρυφό και μυστικό μαζί της παιρνοδίνει + κ' η κυρά - Ρήνη τη θωρεί κάπως σαν όμοια κ' ίση. + +ΜΟΙΡΑ + Το ξέρω. + +ΦΛΩΡΟΣ + Λένε μάλιστα πως θε να την προικίση + και θα της δώση γι' άνδρα της, αχ! κάποιον καβαλλάρη, + κάποιον ιππότη με σπαθί και με φτερά. + +ΜΟΙΡΑ + Μακάρι! + Γιατί αναστέναξες; + +(ο Φλώρος σιωπά) + + Α! α! σαν να σε νοιώθω. Μήπως; + Τα μάτια σου είνε διάφανα και της καρδιάς σου ο κτύπος + σαν την καμπάνα ακούγεται. + +ΦΛΩΡΟΣ + Και τι θε να κερδίσω; + στα τάρταρα κι' αν κατεβώ, στ' αστέρια κι' αν πηδήσω + δική μου δεν θα γίνη αυτή. + +ΜΟΙΡΑ + Ποιος ξέρει! + +ΦΛΩΡΟΣ + Σώπα, μάννα· + δεν σου ζητώ παρηγοριές· ούτε με λόγια πλάνα + θε να βλαστήση η ελπίδα μου, η ελπίδα η ξεγελάστρα· + μαράθηκε και πάει κι' αυτή σαν τον ανθό στη γλάστρα + που χέρι δεν ευρέθηκε να τον ποτίση. + +ΜΟΙΡΑ + Κι όμως... + +ΦΛΩΡΟΣ + Τι θες να πης; είνε μακρύς και δύσκολος ο δρόμος + που πάει ως την καρδιά της — αχ! μονάχα καβαλλάρης + μπορεί να φθάση. + +ΜΟΙΡΑ + Κι' αν εγώ βοηθήσω να την πάρης; + +ΦΛΩΡΟΣ + Δεν με γελάς. Και τ' είσαι συ ; και τι μπορείς να κάνης + στη Μαργαρώνα; Χα ! χα! χα! τα μάγια της λεκάνης + ή μη τα μάγια των μαλλιών ; + +ΜΟΙΡΑ + Τίποτ' απ' όλα ' κείνα. + Έχω τ' αγαποβότανο. Σου τάζω σ' ένα μήνα + νάνε δική σου, αλάθευτα. Μ' αυτό θα την πλανέψω, + θα της ανοίξω την καρδιά και θε να σ' ορμηνέψω + πώς να φερθής. + +ΦΛΩΡΟΣ + Αν τάζης μου τέτοια μεγάλη χάρι, + εγώ σου τάζω ... Είμαι φτωχός, μ' αν στέρξη να με πάρη, + σου τάζω τη ζωή μου εγώ. Τι να την κάνω τάχα, + δίχως εκείνη, τη ζωή ; για παιδεμό μονάχα; + +ΜΟΙΡΑ + Κ' εκείνη, δίχως τη ζωή, τι να την κάνης; όχι, + δεν θέλω τη ζωή σου εγώ· η μοίρα μου δεν τώχει + να ξανανειώσω. + +ΦΛΩΡΟΣ + Τι ζητάς, τι θέλεις από μένα; + +ΜΟΙΡΑ + Δεν θέλω ψεφτοτάμματα, λόγια, λόγια χαμένα· + θέλω να σώσω την κυρά. Κάποτε μούχει κάνει + κάποιο καλό αλησμόνητο κ' η αγάπη μου δεν φθάνει + να το πληρώση. Θέλω, ναι, να τήνε σώσω απώνα + ξελογιαστή. Σαν θα γενή δική σου η Μαργαρώνα, + θε να σ' ακούη ό,τι της λες· θα της τον παραστήσης + ποιος είνε, και, σαν άνδρας της εσύ, θα της ζητήσης + να της τα πη. Την ξέρω εγώ τη Μαργαρώνα· αν άλλοι + της φανερώσουν τι είν' αυτός, δεν θα πιστέψη· αν πάλι + πιστέψη, δεν θα της τα 'πη για να μη την λυπήση· + μα όταν θα γίνη ταίρι σου κι' όταν θα σ' αγαπήση, + τη χάρι δεν θα σ' αρνηθή. Πολλές φορές επήγα + να της τα 'πω και κόμπιασα. + +ΦΛΩΡΟΣ + Λοιπόν; + +ΜΟΙΡΑ + Με λόγια λίγα, + εγώ σου τάζω ταίρι σου τη Μαργαρώνα. + +ΦΛΩΡΟΣ + Αν γίνη, + σου τάζω εγώ κι' ορκίζομαι να μάθ' η κυρά - Ρήνη + του ρήγα τα πλανέματα. + +ΜΟΙΡΑ + Ναι. + +ΦΛΩΡΟΣ + Δόσε μου το χέρι + να σ' το φιλήσω. + +ΜΟΙΡΑ + Βιάζεσαι πάρα πολύ· καρτέρει + να γίνη πρώτα, κ' ύστερα... + +(Ακούεται μακρόθεν θόρυβος) + + Τι νάνε αυτά; + +ΦΛΩΡΟΣ (ακροώμενος) + Θε νάνε... + ναι, δίχως άλλο, οι κυνηγοί, που βιαστικά περνάνε + πέρ' απ' τη ρούγα την πλατειά. Θα μείνης; + +ΜΟΙΡΑ + Ναι· θα μείνω· + η Μαργαρώνα ίσως διαβή, και... + +ΦΛΩΡΟΣ (διακόπτων) + Το βοτάνι εκείνο + θα της το δώσης σήμερα; + +ΜΟΙΡΑ + Θα προσπαθήσω. Ως τόσο + δεν πρέπει νάσαι συ μπροστά που θε να της το δώσω· + θα την ταράξης, κι' άθελα θα την αποστομώσης. + Σύρε να πας, και την αυγή ναρθής να μ' ανταμώσης + μπροστά στο κάστρο της κυράς. + +ΦΛΩΡΟΣ + Καλή σου νύκτα· τρέχω. + +ΜΟΙΡΑ + Ναι, ναι· καλό ξημέρωμα. Στο νου μου θε να σ' έχω. + +(Ο Φλώρος εξέρχεται. Η Μοίρα, μείνασα μόνη, ανορθούται + και αφαιρεί την καλύπτραν της. Φέρει λευκόν χιτώνα αρχαϊκόν. + Εις την χείρα κρατεί ένα μεγάλο ψαλίδι). + +ΜΟΙΡΑ (απαγγέλλουσα) + Τη δύναμί μου τρέμετε, θνητοί! Εγώ είμ' η Μοίρα + που μέρα νύκτ' αλάθευτα τον κόσμον κυβερνώ. + Παφλάζει εμπρός μου αφρίζοντας των χρόνων η πλημμύρα, + περνούν οι χρόνοι αγύριστα, εγώ όμως δεν περνώ. + Τη δύναμί μου τρέμετε, θνητοί! εγώ είμ' η Μοίρα. + Με μια αλυσίδ' ασύντριφτη μαζί μου είστε δεμένοι· + μα όσο κι' αν είνε ασήκωτη και σαν βουνό βαρειά, + μην πολεμάτ[ε] ανώφελα! ελπίδα δεν σας μένει· + του κάκου θα ζητήσετε, του κάκου ελευθεριά! + Με μια αλυσίδ' ασύντριφτη μαζί μου είστε δεμένοι. + Ό,τι κι' αν 'πω, και πριν το 'πω, μόλις στο νου το βάλω, + σ' ένα τεφτέρι ατέλειωτο θε να βρεθή γραφτό. + Μπορεί να πέση ο ουρανός στη γη, μα δίχως άλλο + αυτό που γράφτηκεν εκεί, ναι, θε να γίνη αυτό. + Ό,τι κι' αν' πω, και πριν το 'πω, μόλις στο νου το βάλω. + + Το ξαφνικό έχω σκλάβο μου κ' έχω τον πόνο κράχτη + κ' είνε κρυφές η τέχνες μου κ' απόκρυφ' οι σκοποί. + Γνέθε, αδερφή μου, γνέθε το το νήμα των στ' αδράχτι, + μια ψαλιδιά μου κραχ ! κ' ευθύς σε δυο θε να κοπή. + Το ξαφνικό έχω σκλάβο μου κ' έχω τον πόνο κράχτη. + Αδάκρυτα τα μάτια μου, στείρα η καρδιά μου εμένα· + εμένα δεν μ' εγέννησ[ε] μάννα, για να πονώ· + και δεν ρωτώ και δεν ψηφώ και δεν λογιάζω ούτ' ένα + από τον πρώτο πρώτο σας κι' ως το στερνό στερνό. + Αδάκρυτα τα μάτια μου, στείρα η καρδιά μου εμένα. + Τη θέλησί μου μοναχά δουλεύω. Εγώ είμ' η Μοίρα + που χίλια μύρια μυστικά τ' αχείλι μου σφαλά + και ξεφαντώνω και μεθώ με την πικρήν αρμύρα + από τα δάκρυα που κυλούν στην' όψι σας θολά. + Τη δύναμί μου τρέμετε, θνητοί! εγώ είμ' η Μοίρα. + +(Ακούεται μακρόθεν κυνηγετικόν κέρας. Η Μοίρα + καλύπτεται, κυρτούται και κάθηται επί τινος ογκολίθου + εις το βάθος της σκηνής). + + + +ΣΚΗΝΗ ΕΒΔΟΜΗ + +(Εισέρχεται η Μαργαρώνα, συνοδευομένη από δύο ιππότας). + +ΜΑΡΓΑΡΩΝΑ + Ευχαριστώ σας· έως εδώ. Κοντά είν' ο πύργος τώρα· + ακόμα λίγα βήματα κ' έφθασα πεια στη χώρα. + +Α’ ΙΠΠΟΤΗΣ + Όπως ορίζεις· μ' αν θαρρής πως θα μας κάνη κόπο. . . + +ΜΑΡΓΑΡΩΝΑ + Όχι γι αυτό· μα όποιος μας 'δη, θε ναύρη αμέσως τρόπο + να 'πη κακό για μένα. + +Β’ ΙΠΠΟΤΗΣ + Μπα ! τα λόγια αυτά του κόσμου.. + +ΜΑΡΓΑΡΩΝΑ (διακόπτουσα) + Βρίσκουν αυτιά ευκολόπιστα. Κι' αν ήμουν πλούσια... Δόσ' μου + το βιος της κυρά - Ρήνης μου να' δης αν λογαριάζω. + +Α’ ΙΠΠΟΤΗΣ + Της πέτρες ρίχνουν στη μηλιά. + +Β’ ΙΠΠΟΤΗΣ + Κι' αλήθεια. + +ΜΑΡΓΑΡΩΝΑ + Δεν ταιριάζω. + Εγώ μηλιά; + +Α’ ΙΠΠΟΤΗΣ + Πώς να το πω το δέντρο πούχει μήλα; + πώς; + +Β’ ΙΠΠΟΤΗΣ + Και τι μήλα! + +Α’ ΙΠΠΟΤΗΣ + Ζηλευτά! κρυμμένα μέσ' σε φύλλα + μεταξωτά. + +ΜΑΡΓΑΡΩΝΑ + Παρακαλώ· νομίζω (μη προς βάρος) + πως δεν σας έδωκ' αφορμή νάχετε τόσο θάρρος. + +Α’ ΙΠΠΟΤΗΣ + Αι! μη θυμώνης! έτσι δα για να περάση η ώρα + τάπαμ' αυτά. Λοιπόν θα πας μονάχη σου στη χώρα; + και δεν φοβάσαι; + +ΜΑΡΓΑΡΩΝΑ + Πειο πολύ μαζί σας παρά μόνη. + Όλοι με ξέρουν ποια είμ' εγώ. + +Β’ ΙΠΠΟΤΗΣ + Για 'δε την πώς θυμώνει! + +ΜΑΡΓΑΡΩΝΑ + Όχι· σας είπα το γιατί. Είνε του κόσμου η γλώσσα + στα λόγια της ακράτητη και ξεστομίζει τόσα. + +ΜΟΙΡΑ (πλησιάζουσα δειλώς) + Με το συμπάθειο, αφεντικά. + +Α’ ΙΠΠΟΤΗΣ + Πού ήσουν εσύ κρυμμένη + κ επρόβαλες σαν ξαφνικό; + +ΜΟΙΡΑ + Είμαι στον τόπο ξένη + κι' ο ξένος είνε σαν τυφλός κ' η χώρα είνε μεγάλη. + Έρημη εδώ ενυκτώθηκα· ποιος δρόμος θα με βγάλη + κοντά στο κάστρο της κυράς; + +ΜΑΡΓΑΡΩΝΑ + Της κυρά - Ρήνης; έλα + μαζί μου· εκεί θα πάω κ' εγώ. + +ΜΟΙΡΑ + Σ' ευχαριστώ, κοπέλλα, + να χαίρεσαι τα κάλλη σου και τα χρυσά σου νειάτα! + +ΜΑΡΓΑΡΩΝΑ + Κ' εγώ σ' ευχαριστώ. + +ΜΟΙΡΑ + Γιατί; + +ΜΑΡΓΑΡΩΝΑ + Γιατί θάχω στη στράτα + μια συντροφιά, και θαρρετά θα περπατώ σιμά σου. + +(προς τους ιππότας) + + Καλονυχτίζω και τους δυο. + +Α’ ΙΠΠΟΤΗΣ + Καλό ξημέρωμά σου! + +Β’ ΙΠΠΟΤΗΣ + Κ' ύπνο αλαφρό σαν τον αφρό στο περιγιάλι. + +ΜΑΡΓΑΡΩΝΑ (προς την Μοίραν) + Πάμε. + +(Προς τους ιππότας) + + Και πάλι καληνύχτα σας. + +(Οι ιππόται υποκλίνονται. Η Μαργαρώνα και η Μοίρα εξέρχονται). + + + + +ΣΚΗΝΗ ΟΓΔΟΗ + + + +Α’ ΙΠΠΟΤΗΣ + Του κάκου τα σκορπάμε + τα λόγια μας. + +Β’ ΙΠΠΟΤΗΣ + Μ' αν πιάνονταν, θε νάταν και πιασμένη + Πάμε μιαν ώρ' αρχήτερα, γιατί θα μας προσμένη + ο Ανήλιαγος. + +Α’ ΙΠΠΟΤΗΣ + Τι βάσανο μ' εκείνο τον ξενύχτη! + +Β’ ΙΠΠΟΤΗΣ + Και τώρα πούρριξεν εδώ το ερωτικό του δίχτυ + στην κυρά - Ρήνη, αλλοίμονο ! νύχτα δε θα 'συχάση· + μόλις θε να κοιμώμαστε στη φέξη και στη χάση, + γιατ' είνε η πρώτη αγάπη του, κ' η πρώτη αγάπη εκείνη + δεν θέλει μήτε ανάπαυσι μήτ' ύπνο. + +Α’ ΙΠΠΟΤΗΣ + Τι να γίνη! + κάνε κι' αλλοιώς αν ημπορής. + +Β’ ΙΠΠΟΤΗΣ + Δεν είδες με τι τρέλλα + την άρπαξε, τη σήκωσε, την κάθησε στη σέλλα + του αλόγου του, κι' αυτός πεζός... + +Α’ ΙΠΠΟΤΗΣ (διακόπτων) + Ναι, ναι. + +Β’ ΙΠΠΟΤΗΣ (συνεχίζων) + τα ηνία κρα[τούσε] + σαν νάταν αγωγιάτης της ; + +Α’ ΙΠΠΟΤΗΣ + Κι' όλο παραπατούσε, + σκόνταφτε και παράπεφτε μέσ' στ' άγρια μονοπάτια, + γιατ' ήταν σαν απάωρος, γιατί τα δυο του μάτια + τάχε καρφώσει απάνω της. + +(ακούονται καλπασμοί) + +Β’ ΙΠΠΟΤΗΣ + Ακούς; έρχονται. + +(Βαίνει προς το δεξιόν παρασκήνιον και παρατηρεί) + + Να τοι! + σταμάτησαν. + +Α’ ΙΠΠΟΤΗΣ + +(πλησιάζων και παρατηρών επίσης) + + Με τι χαρά την κατεβάζει απ' τ' άτι! + Βλέπεις; + +Β’ ΙΠΠΟΤΗΣ + Τη φέρνει κατ' εδώ και την κρατεί απ' τη μέση. + Πάμε πριν έρθουν και μας 'δουν, μην τύχη κ' υποθέση + πως τον κατασκοπεύομε. + +(Εξέρχονται από το αριστερόν παρασκήνιον, ενώ διά του + δεξιού εισέρχεται ο Ανήλιαγος, κρατών από της οσφύος + την Κυρά - Ρήνην και συνοδευόμενος από τον Θύρσην). + + + +ΣΚΗΝΗ ΕΝΑΤΗ + + + +ΑΝΗΛΙΑΓΟΣ + Θύρση, το λόγγο κόψε + και σύναξε τους κυνηγούς· δεν έχει λάφια απόψε. + Θα συντροφέψω την κυρά στο κοντινό της κάστρο + και, πριν να σβύση το στερνό - στερνό της Πούλιας άστρο, + θα ξεκινήσωμε· τ' ακούς; + +ΘΥΡΣΗΣ + Στης προσταγές σου. + +ΑΝΗΛΙΑΓΟΣ + Σύρε. + +(Ο Θύρσης εξέρχεται. Ο Ανήλιαγος και η Κυρά - Ρήνη + διέρχονται την σκηνήν βραδέως, σταματώντες από + καιρού εις καιρόν). + +ΡΗΝΗ + Λοιπόν; + +ΑΝΗΛΙΑΓΟΣ + Ο νους μου αφήνιασε κι' ακράτητος επήρε + του πόθου τον κατήφορο, κ' είχε για πάντα αδειάσει + από κάθ' άλλη συλλογή· αχ! πότε να βραδυάση!, + έλεγα σαν ξημέρωνε. + +ΡΗΝΗ + Κ' εγώ. + +ΑΝΗΛΙΑΓΟΣ + Με τι λαχτάρα + τ' άτι μου καβαλλίκευα φτερνοκοπώντας! "άρα + θα την ιδώ και σήμερα καθώς και χθες την είδα + κρυμμένη μέσα στα κλαδιά σαν ζωντανήν αχτίδα + του φεγγαριού ;„ + +(Σταματούν) + +ΡΗΝΗ + Κ' εγώ, κ' εγώ δεν είχα πεια άλλο πόθο + παρά το πότε να σε ' δώ. + +ΑΝΗΛΙΑΓΟΣ + Πιστεύω· μα δεν νοιώθω + γιατί κρυβόσουν κ' έφευγες. + +ΡΗΝΗ + Δεν ξέρω. Ως τόσο κάτι + μ' εφόβιζε, μ' ετρόμαζε. + +(Βηματίζουν) + +ΑΝΗΛΙΑΓΟΣ (γελών) + Ίσως τ' άσπρο μου τ' άτι, + που μ' έρριξε και του χρωστώ την ευτυχία. Μ' αν όμως + δεν μ' έρριχνε ; + +ΡΗΝΗ + Τι θες να πης; + +ΑΝΗΛΙΑΓΟΣ + Ο φόβος σου κι' ο τρόμος + θα σε κρατούσαν πάντοτε ; + +ΡΗΝΗ + Μ' αναγελάς; + +(Σταματούν) + +ΑΝΗΛΙΑΓΟΣ + Αι! Ρήνη! + η κοσμαγάπητη ωμορφιά, που χάρες παιρνοδίνει, + της πρέπει νάνε κι' άφοβη. Κανείς δεν έχει γνώμη + μπροστά της· όλ' υπάκοοι την προσκυνούν. + +ΡΗΝΗ + Ακόμη + κι' ο ρήγας; + +ΑΝΗΛΙΑΓΟΣ + Ρήγας; ποιος; + +ΡΗΝΗ + Εσύ. + +ΑΝΗΛΙΑΓΟΣ + Εγώ είμαι γυιός του ρήγα + είμαι του Τρίκαρδου παιδί. Δεν λέω πως είνε λίγα + τα φέουδα και τα πλούτη μου, μα απτή στιγμή την πρώτη + που σ' είδα και σ' αγάπησα, ό,τι κι' αν είμαι, κι' ό,τι + κι' αν έχω, όλα μου φαίνονται σκιές του αγέρα. Αν τάχα + διπλά και τρίδιπλα όλα αυτά, δίχως εσένα, τάχα + δεν θάτανε σκιές σκιών; + +ΡΗΝΗ + Δεν λέω για βιος και πλούτη, + για την κορώνα σου μιλώ. + +ΑΝΗΛΙΑΓΟΣ (θωπεύων την κόμην της) + Κορώνα σαν και τούτη + ποιος ρήγας φόρεσε ποτέ; Λάμπει κι' αστράφτει αγνάντια + στο φως του φεγγαριού χρυσή, χρυσή... + +ΡΗΝΗ + Δίχως διαμάντια. + +(Βηματίζουν) + +ΑΝΗΛΙΑΓΟΣ + Δίχως διαμάντια λες; Κακιά! Μα όταν την αντικρύζη + του πόθου ο πόθος, κι' άθελα κι' αστόχαστα δακρύζη, + πες μου, το κάθε δάκρυ της, που αχνίζοντας σταλάζει, + και καθρεφτίζει τη χαρά του πόνου, ποιος τ' αλλάζει + και με τα πλέον ατίμητα διαμάντια όλου του κόσμου; + Είμαι δικός σου, αγάπη μου ! + +(Σταματούν) + +ΡΗΝΗ + Μα αν είσαι συ δικός μου, + ποια λέξι τότε θε να 'πη το τ' είμαι εγώ για σένα; + Χάνω το νου μου!... Σ' αγαπώ και σ' αγαπώ ολοένα + και σ' αγαπώ κάθε στιγμή· γιατ' είσαι συ ο καιρός μου + κι' ο χρόνος κι' όλη μου η ζωή, και σ' έχω πάντα εμπρός μου + σαν οπτασία ανέγκικτη, και τ' όνομά σου λέω + και σε θωρώ και λαχταρώ και σπαρταρώ και κλαίω ! + Αχ ! νάξερες πώς σ' αγαπώ!... + +ΑΝΗΛΙΑΓΟΣ (ενθουσιών) + Σωπάτε, αηδόνια! ακούτε + τραγούδι, που δεν τ' άκουσε τ' Απρίλη η νύκτα, κι' ούτε + θ' ακούση η νύκτα του Μαγιού... Πες μου και πες μου ακόμα + και λέγε μου το ατέλειωτα με το γλυκό σου στόμα + το &πώς& και &πόσο& μ' αγαπάς. + +ΡΗΝΗ + Το &πώς&, είνε γραμμένο + με φλόγες μέσ' στα μάτια μου· το βλέπεις κι' αν σωπαίνω· + το &πόσο&, πώς να σου το πω; πώς να μετήσω κάτι + που αν έχη κάπου μιαν αρχή, κρυφή από κάθε μάτι, + τέλος δεν έχει πουθενά; + +ΑΝΗΛΙΑΓΟΣ + Δεν έχει; + +ΡΗΝΗ + Ναι. σου τώπα, + τέλος δεν έχει πουθενά. + +ΑΝΗΛΙΑΓΟΣ + Σώπα, γλυκειά μου, σώπα. + +(Φιλούνται με παρατεταμένον φίλημα, ενώ + βηματίζουν εξερχόμενοι διά του αριστερού + παρασκηνίου. Η Αυλαία πίπτει βραδέως). + + + +ΠΡΑΞΙΣ ΔΕΥΤΕΡΑ + +(Εις τα υπόγεια των ανακτόρων τον βασιλέως Τρίκαρδου. + Εις το βάθος θύρα· αριστερά θύρα· δεξιά θύρα· εδώ κ' εκεί + εδώλια. Η σκηνή φωτίζεται μόνον από ένα λύχνον). + + + +ΣΚΗΝΗ ΠΡΩΤΗ + + + + ΦΡΟΥΡΟΣ ΠΡΩΤΟΣ—ΦΡΟΥΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΣ + +ΠΡΩΤΟΣ + Πρώτη φορά; + +ΔΕΥΤΈΡΟΣ + Πρώτη φορά. + +ΠΡΩΤΟΣ + Δεν σ' έχουν ξαναστείλει + στους θόλους τούτους για φρουρό; + +ΔΕΥΤΈΡΟΣ + Ποτέ. Κάποιοι μου φίλοι + πούκαναν βάρδια κάποτε στ' άφωτα τούτα υπόγεια + μου τάχαν ιστορίσει. Εγώ δεν πίστευα σε λόγια + κ' επιθυμούσα να τα 'δω με τα δικά μου μάτια. + Τώρα τα βλέπω κι' απορώ. + +ΠΡΩΤΟΣ + Πρωτάκουστα παλάτια, + κτισμένα κάτω από τη γη. Του απάνω κόσμου οι κρότοι + σβύνουν εδώ και χάνονται. Σκότη απλωμένα· σκότη, + που δεν καταλαβαίνομε πότε είν' αυγή και βράδυ. + Οι λύχνοι, πάντ' ακοίμητοι, καίνε καντάρια λάδι, + το μόνο φως πούχομ' εδώ. Μιας πιθαμής φεγγίτη + δεν βλέπεις όπου κι' αν στραφής—του Ανήλιαγου το σπίτι + σου λέει ο άλλος.— Ήλιος; μπα! μήτε τη ζωγραφιά του + ζωγραφισμένη σε χαρτί θε ναύρης εδώ κάτου, + μήτε τον νοματίζομε. + +ΔΕΥΤEΡΟΣ + Γιατί; + +ΠΡΩΤΟΣ + Δεν ξέρω. Η σκάλα — + την είδες — θεοσκότεινη, στενή, και μέσα στ' άλλα + στριφογυρνά σαν σάλιαγκας, μην τύχη και ξεφύγη + μια ακτίνα από τ' απάνω φως, όταν η θύρ' ανοίγη, + κ' έρθη εδώ κάτω. + +ΔΕΥΤEΡΟΣ + Απίστευτα! + +ΠΡΩΤΟΣ + Και τ' είν' η θύρα εκείνη; + ασήκωτη καταπακτή, που την ανοιγοκλείνει + ο Τρίκαρδος μονάχος του με δυο κλειδιά ατσαλένια + και τα κρατεί στον κόρφο του και πάντα έχει την έννοια + στα δυο του εκείνα τα κλειδιά. Κ' η θύρα ως τόσο μένει + ολονυκτίς ορθάνοικτη κι' ολημερίς κλεισμένη, + κ' είνε φραγμένη λες κι' αυτή της κλειδωνιάς η τρύπα. + Αυτά είνε τα παλάτια εδώ· κι' όμως, μ' όσα κι' αν είπα, + δεν θα τα νοιώσης αν δεν πας κρατώντας στώνα χέρι + λύχνο, με τ' άλλο ψάχνοντας· γιατ' έχει εδώ και μέρη + που μόνο ο λύχνος δεν αρκεί. + +ΔΕΥΤEΡΟΣ + Πάντα εδώ μέσα μένει + ο Ανήλιαγος; + +ΠΡΩΤΟΣ + Ολημερίς. + +ΔΕΥΤEΡΟΣ + Ζωή τυραννισμένη + που θα την κάνη ο δύστυχος σε τούτο το πηγάδι! + +ΠΡΩΤΟΣ + Καθόλου· δεν εγνώρισε τον ήλιο. Κάθε βράδυ + που αρχίζει η νύκτα για όλους μας, για' κείνον ξημερώνει + κ' η μέρες είνε νύκτες του· κ' έτσι περνούν οι χρόνοι + με το φεγγάρι μοναχά και με της νύκτας τ' άστρα. + +ΔΕΥΤEΡΟΣ + Κ' έχει καιρό εδώ κάτω; + +ΠΡΩΤΟΣ + πώς! μαζί με τη βυζάστρα + βρέφος εδώ τον έφεραν εδώ είν' αναθρεμμένος + κ' είνε στον κόσμο αγνώριστος κι' ο κόσμος είνε ξένος + γι αυτόν. Και μόνο ο μάγιστρος ο Φλώρος και πέντ' - έξη + καβαλλαραίοι, που ο Τρίκαρδος τους έχει λες διαλέξει + μέσα σε χίλιους, μόνοι αυτοί τον συντροφεύουν. Κάθε + που πέφτει ο ήλιος, πάει μ' αυτούς κυνήγι (γιατί μάθε + πως για κυνήγι είνε τρελλός) μα πριν η αυγή προβάλη, + πριν σβύση η πούλια τ' άστρα της, ξαναγυρίζει πάλι + στ' ανήλιαγα παλάτια του. + +ΔΕΥΤEΡΟΣ + Γιατί τον έκλεισ' όμως + στα υπόγεια αυτά ο πατέρας του; + +ΠΡΩΤΟΣ + Ποιος ξέρει! κάποιος νόμος + θε νάνε, νόμος μυστικός, να ζη απ' τους άλλους χώρια. + +ΔΕΥΤEΡΟΣ + Δεν φαίνετ' ανυπόμονος; δεν δείχνει στενοχώρια + στη σκοτεινή του τη σκλαβιά, στη φυλακή του τούτη; + δεν θέλει να χαρή κι' αυτός της δόξες και τα πλούτη + του βασιλιά πατέρα του ; + +ΠΡΩΤΟΣ + Ποτέ ως τα τώρα· κι' όχι + μόνο δεν τώλεγε σκλαβιά, μα φαίνονταν πως τώχει + χαρά του νάνε πάντα εδώ, στα ίδια και στα ίδια. + Περνούσε ως τώρα αδιάφορος με γέλια και παιχνίδια. + Μα εδώ και κάμποσον καιρό συλλογισμένος σκύβει + κι' ούτε μιλεί κι' ούτε λαλεί· σωπαίνει, σαν να κρύβη + κάποιο του πόθο μυστικό, κ' έχει το νου γεμάτο, + ξεχειλισμένο συλλογές. + +ΔΕΥΤEΡΟΣ + Δεν έρχετ' εδώ κάτω + κι' ο ρήγας; + +ΠΡΩΤΟΣ + Ο πατέρας του; κάθε πρωί, πριν φέξη. + +ΔΕΥΤEΡΟΣ + Δεν τούκανε παράπονα; + +ΠΡΩΤΟΣ + Ποτέ του· ούτε μια λέξι + πικρή δεν εξεστόμισε. Χαίρεται που τον βλέπει, + κι' ο Τρίκαρδος τον αγαπά πολύ κι' όπως του πρέπει, + γιατ' είνε, αλήθεια, γνωστικό, φρόνιμο παλληκάρι + και μέσ' στης άλλες χάρες του κι' αυτήν είχε τη χάρι + να γεννηθή μοναχογυιός. + +ΓΡΥΛΛΟΣ (έξωθεν της σκηνής) + Φρουρός! + +ΠΡΩΤΟΣ + Ο γέρο - Γρύλλος, + ο σύμβουλος του Τρίκαρδου κι' ο πειο πιστός του φίλος. + +(Καθ' ην στιγμήν ο πρώτος φρουρός βαίνει προς την θύραν, + ο Γρύλλος εισέρχεται). + +ΠΡΩΤΟΣ (τω Γρύλλω) + Στης προσταγές σου. + +ΓΡΥΛΛΟΣ + Εγύρισεν ο Πρόχορος; + +ΠΡΩΤΟΣ + Ακόμα + +ΓΡΥΛΛΟΣ + Όταν γυρίση, κράξε με. + +(Εξέρχεται δια της δεξάς θύρας). + +ΔΕΥΤEΡΟΣ + Πού πάει; + +ΠΡΩΤΟΣ + Ψηλά στο δώμα + να 'δη τ' αστέρια. + +ΔΕΥΤEΡΟΣ + Και γιατί; + +ΠΡΩΤΟΣ + Γιατί; για να λογιάση + την ώρα. Ο νόμος, φαίνεται, προστάζει, πριν πλαγιάση + κ' η Πούλια στην ανατολή, νάρχετ' εδώ στους θόλους + ο Ανήλιαγος. + +ΔΕΥΤEΡΟΣ + Ο Πρόχορος; + +ΠΡΩΤΟΣ + Εκείνος χώρια απ' όλους + έρχεται πρώτος, βιαστικός στο δρόμο, για να φέρη + το μήνυμα πως έφθασεν ο Ανήλιαγος. Θα ξέρη + κι' άλλα, που λες, ο Πρόχορος, γιατ' όσο εκείνος λείπει, + ο Γρύλλος είν' ανήσυχος κι' όλο με καρδιοχτύπι + ρωτά και πηγαινόρχεται, και μόλις φθάση, κλείνουν + της πόρτες ανυπόμονοι, το γλωσσοδέτη λύνουν + και λένε, λένε μυστικά. . . + +(Πλησιάζει εις την θύραν του βάθους) + + Σαν ν' άκουσα στη σκάλα + τα βήματά του. Είνε βαρειά και στέρεα και μεγάλα + και βιαστικά, κι' αντιλαλούν οι θόλοι. + +ΔΕΥΤEΡΟΣ + Εγώ να φύγω: + Μήπως δεν πρέπει να με 'δη; + +ΠΡΩΤΟΣ + Γιατί; Πρόσμενε λίγο + να πάω του Γρύλλου να του πω πως ήρθε. + +(Εξέρχεται) + +ΔΕΥΤEΡΟΣ (μόνος) + Ανάθεμά με + κι' αν νοιώθω καν που βρίσκομαι. Μου φαίνεται σαν νάμαι + μέσ' σε παλάτια μαγικά κι' αλλόκοτα. + + + +ΣΚΗΝΗ ΔΕΥΤΕΡΑ + +(Εισέρχεται ο Πρόχορος, κρατών δάδα αναμμένην) + +ΠΡΟΧΟΡΟΣ + Ποιος είσαι; + +ΔΕΥΤEΡΟΣ + Φρουρός. + +ΠΡΟΧΟΡΟΣ + +(δεικνύων την αριστεράν θύραν) + + Αμέσως άνοιξε τη θύρα εκείνη. + +(δεικνύων την θύραν του βάθους) + + Κλείσε + τη θύρα αυτή. + +(δεικνύων την δεξιάν θύραν) + + Και πήγαινε. + +(Ο Δεύτερος φρουρός, αφού εξετέλεσε την εντολήν, εξέρχεται. + Ο Πρόχορος έρχεται προς την αριστερά θύραν και γονυπετεί + με το έν γόνατον. Ταυτοχρόνως σχεδόν εισέρχονται δια μεν + της αριστερά θύρας ο Τρίκαρδος δια δε της δεξιά ο Γρύλλος). + +ΤΡΙΚΑΡΔΟΣ (ιδία) + Αχ! πόσο αργά περνάνε + για μένα η νύκτες! + +(Προς τον Πρόχορον) + + Έφθασαν; + +ΠΡΟΧΟΡΟΣ + Έφθασαν. Όπου νάνε + θα κατεβούν. + +ΤΡΙΚΑΡΔΟΣ + Ανάσανα!... Άγρυπνος σε προσμένω· + λέγε μιαν ώρα αρχήτερα. + +(Ο Πρόχορος σιωπά) + + Πολύ συλλογισμένο + σε βλέπω. + +ΓΡΥΛΛΟΣ + Ό,τι έχεις να μας 'πης, βιάσου· μην τύχη κι' όταν + έλθουν, δεν θάχωμε καιρό. + +ΠΡΟΧΟΡΟΣ + Εκείνο που εφοβόταν + ο ρήγας, έγινε. + +ΤΡΙΚΑΡΔΟΣ + Πώς; + +ΠΡΟΧΟΡΟΣ + Ναι. Μια κάποια κυρά - Ρήνη + τον έπιασε στα δίχτυα της. + +ΓΡΥΛΛΟΣ + Του πέρα πύργου; + +ΠΡΟΧΟΡΟΣ + Εκείνη + +ΤΡΙΚΑΡΔΟΣ + +(συγκρούων με απελπισίαν τας χείρας) + + Αλλοίμονό μου! + +(μετά τινα σιγήν) + + Είν' ώμορφη; + +ΠΡΟΧΟΡΟΣ + Σαν ζωγραφιά. Δεν είδα + ποτέ μου τόσην ωμορφιά. + +ΤΡΙΚΑΡΔΟΣ + Κ' είν' από πού; + +ΠΡΟΧΟΡΟΣ + Πατρίδα + δεν έχει. + +ΤΡΙΚΑΡΔΟΣ + Πώς δεν έχει; + +ΠΡΟΧΟΡΟΣ + Ναι· κανείς, κανείς δεν ξέρει + ποια είν' η πατρίδα της, κανείς. Ήρθε από ξένα μέρη + μα από ποια μέρη κι' από πού, τώχει κρυφό. + +ΓΡΥΛΛΟΣ + Θε νάναι + κάποια απ' αυτές που η μάγισσες με τα στοιχειά γεννάνε, + ταις δίνουν βιος και ταις πετούν καταμεσής του δρόμου + για ναύρουν τύχη. + +ΤΡΙΚΑΡΔΟΣ (ιδία, βηματίζων) + Εσίμωσεν η ώρα! αλλοίμονό μου! + Του κάκου δίνω προσταγές, του κάκου ελπίδες πλάθω!... + +(Προς τον Πρόχορον) + + Πού πήγες και πού ρώτησες; λέγε, θέλω να μάθω. + +ΠΡΟΧΟΡΟΣ + Σε χίλια μέρη ερώτησα, σε χίλια μέρη επήγα· + άλλοι, κόρη την είπανε κάποιου μεγάλου ρήγα + που ξέπεσε κι' απόσβυσε και χάθηκε η γενιά του· + άλλοι, πως παραστράτησε και πως στην απονιά του + την έδιωξε ο πατέρας της, την ξόρισε στα ξένα· + άλλοι, πως είνε μάγισσα κρυφή κ' έχει κρυμμένα + τα μαγικά της σύνεργα, βότανα και τεφτέρια, + στον πύργο της, και πως μιλεί τη νύκτα με τ' αστέρια, + και πως μαζεύει τη δροσιά της νύκτας στάλα - στάλα + και κάνει μάγια και πλανά τους νειους· κι' άλλ' είπαν άλλα. + Κι' όμως, όσους ερώτησα κανείς δεν τη γνωρίζει, + αν κι' όλοι τους ομολογούν πως αρχοντιά μυρίζει + κι' ας είνε μάγισσα κρυφή κι' ας είνε ό,τι κι' αν είνε. + Άλλο δεν ξέρω να σου πω. Τώρα μονάχος κρίνε + τη δύναμι της ωμορφιάς στα μάτια τα γραμμένα. + +ΤΡΙΚΑΡΔΟΣ (ιδία, με αναστεναγμόν) + Κανείς δεν νοιώθει τι είν' αυτό που με φοβίζει εμένα! + +ΠΡΟΧΟΡΟΣ + Ξέχασ' αλήθεια· οι χωρικοί του πύργου της θαυμάζουν + όλοι την καλωσύνη της κι' όλοι την ονομάζουν + κυρά των και βασίλισσα. Το καμαρώνει εκείνη + κι' όσο δουκάτα τους σκορπά κι' όσο φλωριά τους δίνει + τόσο κι' αυτοί την αγαπούν. + +ΓΡΥΛΛΟΣ + Αγάπη αγορασμένη + αγάπη δεν λογιάζεται. + +ΤΡΙΚΑΡΔΟΣ + Κ' είπες πως είνε ξένη ; + +ΠΡΟΧΟΡΟΣ + Και ξένη και παράξενη· κρυφόζωη, ξελογιάστρα, + κ' είνε το κάστρο της κρυφό, δεν μοιάζει τ' άλλα κάστρα. + Βάγιες φρουρούν της βίγλες του· τα φρύδια των δοξάρια, + Αλλοί σ' όσους διαβαίνουνε κι' αλλοί στα παλληκάρια + που αναθαρρεύουν άστοχα! + +ΤΡΙΚΑΡΔΟΣ + Και τρις αλλοί σε μένα + που ο γυιός μου, ο γυιός μου πιάστηκε μέσ' τα κρυφοπλεγμένα + στα μαγικά τα δίχτυα της! + +ΓΡΥΛΛΟΣ + Εγώ θαρρώ πως πρέπει... + +ΤΡΙΚΑΡΔΟΣ (διακόπτων) + Τι πρέπει; + +ΓΡΥΛΛΟΣ + Να του ανοίξωμε τα μάτια. + +ΤΡΙΚΑΡΔΟΣ + Δεν θα βλέπη + όσο κι' αν του τ' ανοίξωμε. Τα μάτια τάχ' η νειότη + μονάχα για την ωμορφιά. Ό,τι κι' αν κάνης, ό,τι, + ό,τι κι' αν πης, κοιμάται ο νους· τον νανουρίζουν πόθοι + κι' από γερόντων συμβουλές ούτε γροικά ούτε νοιώθει. + Κοιμάται, και στον ύπνο του κτίζει χρυσά παλάτια. + Τα μάτια να του ανοίξωμε!... Θαρρείς πως με τα μάτια + κυττάζ' η αγάπη; Ρίχνει αυτή τριανταφυλλένια σκέπη + στα μάτια, κι' όποιος αγαπά, τριανταφυλλένια βλέπει. + Τα μάτια να του ανοίξωμε !... + +ΓΡΥΛΛΟΣ + Μα λες καλά και σώνει + πως τόσο τον επλάνεψε και πως θε νάνε η μόνη + που θ' αγαπήση; Από πολλές μαθήματα θα πάρη + ως νάρθη εκείνη η διαλεχτή που θάχη και τη χάρι + να γίνη και γυναίκα του. + +ΤΡΙΚΑΡΔΟΣ + Δεν μ' έννοιωσες ακόμη· + δεν λέω για την αγάπη του, κι' ούτ' έχω εγώ άλλη γνώμη, + κ' η γνώμη σου είνε αληθινή κ' είνε σωστή, το ξέρω· + μα μια φορά που αγάπησε, θ' ακούση πεια το γέρο + το δύστυχο πατέρα του ; Τώρα... σαν παραμύθια + της συμβουλές μου θα θαρρή. + +(Μετά τινα σιγήν) + + Παράδοξος, αλήθεια, + πατέρας θα σου φαίνωμαι και τύραννος στο γυιό μου! + λες: εκείνος έφθασε στην άκρη πεια του δρόμου + κ' έχει χορτάσει τη ζωή, και σαν ζηλιάρης φράζει + το δρόμο του παιδιού του εμπρός, μόλις γλυκοχαράζει + της πρώτης νειότης του η αυγή!„ , Ναι, κ' έχεις δίκηο αν ίσως + τέτοια στοχάζεσαι κ' εσύ. Φαίνεται ζήλεια, μίσος + στα μάτια σου, στα μάτια σας, στου κόσμου όλου τα μάτια, + το κλείσιμο του γυιού μου εδώ στ' ανήλιαγα παλάτια, + στη σκοτεινιά, που σαν τυφλοί σκοντάφτουνε κι' οι χρόνοι. + Φαίνεται ζήλεια· πώς αλλοιώς; κι' όμως δεν καμαρώνει + κανείς πατέρας, όσο εγώ, το γυιό του. + +ΓΡΥΛΛΟΣ + Βασιλιά μου!... + +ΤΡΙΚΑΡΔΟΣ + Φαίνεται μίσος· πώς αλλοιώς; κι' όμως 'δες τα μαλλιά μου + πώς άσπρισαν απ' τον καϋμό που τον θωρώ κλεισμένο! + στα υπόγεια τούτα ολημερίς. + +(Βηματίζει σύννους, εμπλέκων τα δάκτυλα εις την κόμην του. + Είτα κατ' ιδίαν). + + Τι θέλω; τι προσμένω; + το φως τον κρυφοκυνηγά !... Σώπα! σ' αποστομώνω + κραυγή του πόθου της ζωής!... + +(Προς τον Γρύλλον και Πρόχορον) + + Αφήσατέ με μόνο, + κι' όταν ο γυιός μου ο Ανήλιαγος γυρίση, νάρθης, Γρύλλε + μαζί του· και συ, Πρόχορε, φρουρά στη θύρα στείλε + και κλείσε και μαντάλωσε. + +(Ο Γρύλλος και ο Πρόχορος εξέρχονται) + + + +ΣΚΗΝΗ ΤΡΙΤΗ + + + +ΤΡΙΚΑΡΔΟΣ (μόνος) + Καιρός να φανερώσω + το μυστικό της Μοίρας του, της άγριας Μοίρας· όσο + περνά ο καιρός ο αγύριστος, όλες η ώρες, όχι, + όλες, αχ! όλες η στιγμές της πλέκουνε το βρόχι + που θα του ρίξη όπου τον βρη με τ' άπονό της χέρι, + Καιρός να μάθη ο Ανήλιαγος. Πρέπει κανείς να ξέρη + που μένει ο εχθρός του κι' από πού τεντώνει το δοξάρι, + να στήση την ασπίδα του βέλος να μη τον πάρη. + +(Κάθηται βαρύς. Κάτωθεν της σκηνής ακούεται απειλητική + η φωνή της Μοίρας). + +ΜΟΙΡΑ + +(κάτωθεν, απαγγέλλουσα βραδέως) + + Όποιος τ' ακούση κι' άστοχος το πη, το φανερώση, + να μαρμαρώση! + +(Ο Τρίκαρδος εγείρεται αποτόμως. Στρέφει την κεφαλήν + δεξιά, αριστερά, προς την στέγην προς το δάπεδον και + σιωπά προς στιγμήν). + +ΤΡΙΚΑΡΔΟΣ + Τ' είν' η ζωή; Κληρονομιά που απ' το γονειό του παίρνει + κάθε παιδί, και την κρατεί κι' απάνω του την σέρνει + για να την δώση με καιρό κ' εκείνο στο παιδί του. + +ΜΟΙΡΑ (κάτωθεν, βραδέως) + Το δέντρο για τη ρίζα του φροντίζει. Αν το κλαδί του + το σπάση δυνατός Βορριάς, το κάψη αστροπελέκι, + η ρίζα του νάνε καλά, το δέντρο ολόρθο στέκει. + +(Ο Τρίκαρδος ταράσσεται και σιωπά προς στιγμήν) + +ΤΡΙΚΑΡΔΟΣ + Γλυκειά η ζωή, μα είνε ζωή για τον πατέρα, εκείνη + που βγάζει από τα σπλάχνα του και στο παιδί του δίνει. + Αυτή είνε η πειο γλυκειά ζωή. Φωνή του &εγώ&, κοιμήσου, + ξύπνα, φωνή των σπλάχνων μου... Παιδί μου, τη ζωή σου + του ήλιου το φως την κυνηγά, κι' όσες χρυσές του αχτίδες + τόσες σαΐτες δολερές. Αμέτρητες παγίδες + σού στήν' η Μοίρα όπου κι' αν πας. Στάσου, μην τρέχης, στάσου! + στρέψε τα μάτια πίσω σου, στη νύχτα· είνε μπροστά σου + η ημέρα, μα σε καρτερεί μ' αλάθευτες σαΐτες. + Του ήλιου η ματιές είν' όχεντρες για σένα κ' είν' αστρίταις. + Κι' όμως πόσοι καλότυχοι ζουν απ' το φως του, πόσοι! + +ΜΟΙΡΑ (κάτωθεν, βραδέως) + + Όποιος τ' ακούση κι' άστοχος το πη, να μαρμαρώση! + +ΤΡΙΚΑΡΔΟΣ + Φρίκη ! Κι αν μέσ' στο μάρμαρο μέν' η ψυχή μου ακόμα + και να λαλήση θέλοντας βρίσκη φραγμένο στόμα; + Φρίκη! Κι' αν μέσ' στο μάρμαρον η αγάπη μένη ακέρια + και ν' αγκαλιάση θέλοντας, ακίνητα τα χέρια + βρίσκη; κι' ακούοντας τη φωνή του γυιού μου, δεν τον βλέπη + κι' ανώφελα τον λαχταρά; Παιδί μου!... Κι' όμως πρέπει + να σου στυλώσω τη ζωή. Ζωή μου είν' η δική σου + κι' αγάπη μου η αγάπη σου. + +(Αποφασιστικώς, ατενίζων το δάπεδον) + + Μοίρα σκληρή, εκδικήσου! + +(Ρίπτεται αδρανής επί του εδωλίου) + + + +ΣΚΗΝΗ ΤΕΤΑΡΤΗ + +(Εισέρχονται ο Ανήλιαγος και ο Γρύλλος) + +ΑΝΗΛΙΑΓΟΣ + +(σπεύδων και γονυπετών προ του πατρός του) + + Συλλογισμένο σε θωρώ. + +ΤΡΙΚΑΡΔΟΣ + +(εναγκαλιζόμενος τον υιόν του) + + Παιδί μου αγαπημένο, + τον ερχομό σου καρτερώ, τα λόγια σου προσμένω + να διώξω κάθε συλλογή πέρ' απ' το νου μου, πέρα· + να σ' αγκαλιάσω... + +ΑΝΗΛΙΑΓΟΣ + Είσαι χλωμός, πολύ χλωμός, πατέρα· + φαίνεσαι σαν ανήμπορος. + +ΤΡΙΚΑΡΔΟΣ + Ήμουν πριν έρθης. + +ΑΝΗΛΙΑΓΟΣ + Τι είχες; + Τα μάτια σου είνε κόκκινα και των μαλλιών σου η τρίχες + ανάστατες. + +ΤΡΙΚΑΡΔΟΣ + Μη σκιάζεσαι και μη φοβάσαι. Οι γέροι + συχνά αρρωσταίνουν· μια αλλαγή της ώρας, έν' αγέρι + πειο δροσερό, ένα τίποτα... Μη σε φοβίζουν όμως + η αρρώστιες η γεροντικές· είνε της φύσεως νόμος + να φεύγουν όπως έρχονται — αρρώστιες διαβατάρες + Αν ήξερες με τι καϋμούς, με τι σκληρές λαχτάρες + τον ερχομό σου επρόσμενα! + +ΑΝΗΛΙΑΓΟΣ + Σ' ευχαριστώ, πατέρα. + +ΤΡΙΚΑΡΔΟΣ + Αυτή είνε η μόνη αρρώστια μου. Με ξεγελά όλ' ημέρα + κι' ολονυχτίς με τυραννεί με την αγρύπνια. Τρόμοι + κι' ανήσυχοι καρδιόχτυποι. + +ΑΝΗΛΙΑΓΟΣ + Δεν έχεις δίκηο. Οι δρόμοι + τη νύκτα είν' όλοι ερημικοί κ' ήσυχοι, το σπαθί μου + πρόθυμο, και το χέρι μου γερό, κ' οι ακόλουθοί μου + πιστοί, σιδεροπάλαμοι, γενναίοι, κι' ας είνε λίγοι. + +ΤΡΙΚΑΡΔΟΣ + Απόψε πώς επέρασες; πώς πήγε το κυνήγι; + +ΑΝΗΛΙΑΓΟΣ (εγειρόμενος) + Ήταν η νύχτα ζηλευτή κ' είχε περίσσια χάρι, + κι' όταν, προς τα μεσάνυχτα, κρύφτηκε το φεγγάρι + κι' άνοιξε τα ματάκια της τα διαμαντένια αστέρια + κι' ο γαλαξίας απλώθηκε, κοπάδι περιστέρια, + και την εσφικταγκάλιασε κ' έγυρ' εκείνη αγάλια + και στα γλυκοψιθύριστα του αγέρα παρακάλια + λιγώθηκε, πλανέθηκε — μέσ' στη γληκειά της πλάνη, + μέσ' στ' απαλό της λίγωμα τόσ' ώμορφη μου εφάνη + που το δοξάρι επέταξα μαζί με τη φαρέτρα + κι' απάωρος την εθαύμαζα. Μόνο καρδιά από πέτρα + τα φυλλοκάρδια της κλειστά θε να βαστούσε αγνάντια + στ' αμέτρητα ματάκια της τ' ακτινωτά διαμάντια + που τα διπλοκαθρέφτιζε τρεχούμενο νεράκι. + Και τα βουνά τα ολόγυρα, ξαγρυπνισμένοι δράκοι, + και το λαγκάδι ανάμεσα με τα γυρτά κλωνάρια + κ' η λίμνη με τ' ατάραχα νερά της τα καθάρια + και κάποια ανάσα ανάλαφρη, γλυκειά και μοσχοβόλα, + όλα την εσυντρόφευαν και της ταιριάζαν όλα. + Ω! πόσο ωραία μου φάνηκεν η νύχτα απόψε! + +ΤΡΙΚΑΡΔΟΣ + Αλήθεια, + έχει κρυμμένες ωμορφιές· κι' οπούχει τη συνήθεια + να ξαγρυπνά, καθώς εσύ, ν' ανερευνά, να ψάχνη, + θε ναύρη μέσ' στη σκοτεινιά, στου φεγγαριού την άχνη, + στων άστρων το αντιφέγγισμα κάθε ωμορφιά κρυφή της. + Ο! πειο ώμορφη χίλιες φορές απ' την ξανθή αδελφή της + που λέμε ημέρα. + +ΑΝΗΛΙΑΓΟΣ + Κι' όμως, αχ! πω τα θυμούμαι ακόμα + τα λόγια, που έν' αθώρητο και μαγεμμένο στόμα, + ίσως το στόμα του αηδονιού μέσ' στα πυκνά τα φύλλα, + ίσως... δεν ξέρω, μα έννοιωσα μια τέτοια ανατριχίλα + σαν σε λουτρό απ' ανθόνερο, τέτοια, που ακόμα νοιώθω + μια επιθυμιά ανιστόρητη κι' ακράτητο ένα πόθο + ν΄ ακούσω κι' άλλη μια φορά τα λόγια εκείνα πάλι. + +ΤΡΙΚΑΡΔΟΣ (εγειρόμενος) + Τι λόγια; + +ΑΝΗΛΙΑΓΟΣ + Εκεί που εθαύμαζα τ' αχνοπλασμένα κάλλη + της νύχτας, ξάφνω μια φωνή, μια μουσική, ένας ήχος + —δεν ξέρω πώς να σου το πω—κάποιο τραγούδι, δίχως + ρίμες και λόγια, απλώθηκε σαν ευωδιά από πέρα + κ' εγέμισε. πλημμύρισε, ξάφνιασε τον αγέρα· + κ' ήταν τραγούδι κ' ευωδιά μαζί, κ' ήτανε κάτι + —δεν ξέρω πώς να σου το πω—που φαίνεται στο μάτι + σαν ζωγραφιά, κ' εδιάβαζα τα λόγια μέσ' στο χρώμα + και μέσ' στο γλυκομίλημα της μουσικής, κι' ακόμα + στο χάιδεμα της ευωδιάς. + +ΤΡΙΚΑΡΔΟΣ + Τι λόγια; λέγε μου τα, + θέλω ν' ακούσω, Ανήλιαγε· λέγε. + +ΑΝΗΛΙΑΓΟΣ + Τα λόγια τούτα: + "Γλυκεία είν' η νύχτα· στα κρουστά τα πέπλα της κρυμμένη + ανήσυχη, ανυπόμονη τον ώμορφο προσμένει". + +ΤΡΙΚΑΡΔΟΣ + Ποιόν ώμορφο; + +ΑΝΗΛΙΑΓΟΣ + "Στο χέρι της κρατεί χρυσό λαγήνι + δροσιά γεμάτο, για να πιη" εκείνος που θα γίνη + δικός της μόνο μια στιγμή. + +ΤΡΙΚΑΡΔΟΣ + Ποιος; + +ΑΝΗΛΙΑΓΟΣ + "Είν' ο έρωτάς των + στιγμή κι' ανάσα κι' αστραπή. Κρυφά προσμένοντάς τον + τον ώμορφο... + +ΤΡΙΚΑΡΔΟΣ (διακόπτων) + Ποιόν ώμορφο; + +ΑΝΗΛΙΑΓΟΣ (συνεχίζων) + .. λιγώνονται τ' αστέρια + „τα μάτια της, και τρέμουνε· κι'απλώνει αυτή τα χέρια, + „τα χέρια τ' αχνοδάχτυλα, κ' ένα προς ένα ρίχνει + „ τα πέπλα εκείνα τα κρουστά, κι' αγάλια - αγάλια δείχνει + „ μισόγυμνες της χάρες της στου Αυγερινού τα μάτια· + „ ωσότου 'δη τον ώμορφο με τα γοργά του τ' άτια + „ καμαρωτό, περήφανο, βγαλμένο απ' το λουτρό του, + „ καθάριο σαν το μάλαμα. + +ΤΡΙΚΑΡΔΟΣ (κατ' ιδίαν με ταραχήν) + Μιλεί για τον εχθρό του. + +ΑΝΗΛΙΑΓΟΣ + „ Κ' έρχετ' εκείνος μ' ανοικτές, ολάνοικτες αγκάλες, + „ γεμάτες πόθο, φλογερές, ατέλειωτες, μεγάλες + „ όσο το πλάτος τ' ουρανού κι' όσο της γης το πλάτος. + „ Και τότε η νύχτα κράζοντας με μια λαχτάρα: &νάτος& ! + „ γδύνετ' ολόγυμνη με μιας κι' ορμά στην αγκαλιά του, + „ και σβύνεται λιπόθυμη μέσ' στα γλυκά φιλιά του, + „ ωσότου εκείνος φεύγοντας θε να την συνεφέρη. + „ Ήλιο τον λένε„. + +ΤΡΙΚΑΡΔΟΣ (με φρίκην) + Ανήλιαγε!... + +ΑΝΗΛΙΑΓΟΣ (με ανησυχίαν) + Πατέρα μου! + +ΤΡΙΚΑΡΔΟΣ + Καρτέρει. + +(Προς τον Γρύλλον) + + Γρύλλε, το Θύρση κάλεσε κ' έλα μαζί του πάλι. + +(Ο Γρύλλος εξέρχεται) + +ΤΡΙΚΑΡΔΟΣ (μετά τινα σιγήν) + Παιδί μου, ο θρόνος σου ψηλός κ' η δόξα σου μεγάλη. + +ΑΝΗΛΙΑΓΟΣ + Ο θρόνος σου κ' η δόξα σου, πατέρα. + +ΤΡΙΚΑΡΔΟΣ + Αγώνες, μάχες, + μόχθοι στο κύμα, στη στεριά και στων βουνών της ράχες + τόσα και τόσα εγίνηκαν του θρόνου σκαλοπάτια + και τον εσήκωσαν ψηλά, ψηλά. Λίγα παλάτια + τόσο ψηλά το θρόνο τους τον έχουνε στημένο. + Το θρόνο σου... + +ΑΝΗΛΙΑΓΟΣ (διακόπτων) + Το θρόνο σου, πατέρα. + +ΤΡΙΚΑΡΔΟΣ (συνεχίζων) + ... μάτι ξένο, + μάτι εχθρικό πριν τον ιδή και πριν τον αντικρύση, + στα βλέφαρά του θα κρυφτή, θα κλείση, θα δακρύση, + θα τυφλωθή. Το θρόνο σου... + +ΑΝΗΛΙΑΓΟΣ (διακόπτων) + Το θρόνο σου, πατέρα. + +ΤΡΙΚΑΡΔΟΣ (συνεχίζων) + ... κάστρα και φέουδα και χωριά τον προσκυνούν, ως πέρα + που σπάει το κύμα στου βουνού τα κουφωτά ποδάρια + Το θρόνο σου... + +ΑΝΗΛΙΑΓΟΣ (διακόπτων) + Το θρόνο σου. + +ΤΡΙΚΑΡΔΟΣ (συνεχίζων) + ... άφοβα παλληκάρια, + γενναίοι ιππότες τον φρουρούν με την καρδιά στο χέρι + και με το χέρι στο σπαθί. + +ΑΝΗΛΙΑΓΟΣ + Πατέρα μου! + +ΤΡΙΚΑΡΔΟΣ + Καρτέρει. + +(Προς τον Γρύλλον και προς τον Θύρσην, οι οποίοι την στιγμήν + αυτήν εισέρχονται διά της δεξιάς θύρας). + + Απόψε ρήγας σας εγώ δεν είμαι πλέον· ο γυιός μου + ρήγας στο θρόνο θ' ανεβή. + +(Ο Γρύλλος και ο Θύρσης οπισθοχωρούν κατάπληκτοι). + +ΑΝΗΛΙΑΓΟΣ (εντόνως) + Ποτέ! κι' όλου του κόσμου + τους θρόνους αν μου χάριζες! + +ΤΡΙΚΑΡΔΟΣ + Ανήλιαγε, το στέμμα + το μέτωπό μου δεν βαστά να το σηκώνη. + +ΑΝΗΛΙΑΓΟΣ + Ψέμμα! + Συμπάθησέ μου, βασιλιά πατέρα μου, τη λέξι, + μα μέτωπο γερώτερο ποιο στέμμα θα διαλέξη; + +ΤΡΙΚΑΡΔΟΣ + Όταν στην άκρη ενός γκρεμού στέκεται νειος και γέρος + κ' η άκρη είνε στενόχωρη κι' ούτ' έχει τόσο μέρος + για να χωρέσουνε κι' οι δυο, πρέπει ν' αφίση θέσι + στο νειο πρώτος ο γέροντας και στο γκρεμό να πέση + για να χωρή στην άκρη ο νειος. + +ΑΝΗΛΙΑΓΟΣ + Πατέρα, αν είνε ο θρόνος + άκρη γκρεμού, στην άκρη αυτή συ ν' απομείνης μόνος + κ' εγώ να πέσω στον γκρεμό. + +(φιλεί τας χείρας του Τρίκαρδου) + +ΤΡΙΚΑΡΔΟΣ (ιδία) + Σφίξου, καρδιά μου, δέσε + τα μάτια μου να μη θωρώ. + +(Προς τον Ανήλιαγον) + + Έλα, παιδί μου, πέσε + στην αγκαλιά μου! είνε γκρεμός τόσο βαθύς, που ανθρώπου + μάτι δεν φθάνει στου βυθού της άγριες πέτρες, όπου + η αγάπη μου κι' ο πόνος μου παλαίβουνε του κάκου! + Αγκάλιασέ με, Ανήλιαγε. + +(Εναγκαλίζεται τον υιόν του. Είτα, αποσπώμενος). + + Πρόσεξε τώρα κι' άκου + μιαν ιστορία παράξενη, που ούτ' άκουσες μα κι' ούτε + κανένας άκουσε ποτέ, ποτέ ως τα τώρα. + +(Προς τον Γρύλλον και προς τον Θύρσην) + + Ακούτε + και σεις. + +(Τον πλησιάζουν όλοι) + + Όταν γεννήθηκες, Ανήλιαγε, την τρίτη + βραδειά, που η Μοίρες, τρεις μαζί, πάνε σε κάθε σπίτι + το βρέφος να μοιράνουνε, να πουν τα ριζικά του, + στόλισα το παλάτι μου από τη θύρα κάτου + με σκορπιστά δαφνόφυλα και μ' άνθη και με γλάστρες, + γιατ' είν' η Μοίρες πονηρές κ' είνε περιγελάστρες + κι' ανερευνούν και ψάχνουνε παντού, να βρουν ψεγάδι. + +(Σιωπά αποτόμως με κάποιαν ταραχήν) + +ΑΝΗΛΙΑΓΟΣ + Τι έχεις, πατέρα; + +ΤΡΙΚΑΡΔΟΣ + Τίποτα. + +(Μετά τινα σιγήν) + + Το τρίτο εκείνο βράδυ + στην κάμαρά σου ετοίμασα τραπέζι κ' έστρωσά το + με στόφες μεταξόφαντες, κ' έβαλα σ' ένα πιάτο + χίλιων ειδών ζαχαρωτά, και σ' αργυρή λεκάνη + ροδόμελι, τα χείλη των εκείνο να γλυκάνη + για να τα πουν γλυκά - γλυκά τα ριζικά σου + +(Σιωπά και πάλιν και ατενίζει έντρομος προς το δάπεδον, + ως ν' ακούη την φωνήν της Μοίρας). + +ΑΝΗΛΙΑΓΟΣ + Τι είνε; + τι βλέπεις έτσι; + +ΤΡΙΚΑΡΔΟΣ + Τίποτα... Μείνε κοντά μου, μείνε ν' ακούσης όλα που θα 'πω. + +(Μετά μικράν σιγήν) + + Χρυσάργυρο καντήλι + με χίλιες διαμαντόπετρες στη γέννα σου είχε στείλει + για δώρο τότε ο πάππος σου. Στον κόσμον όμοιο κ' ίσο + καντήλι δεν θε να βρεθή· κ' εγώ, για να τιμήσω + της Μοίρες, τ' άναψα ψηλά, κ' επήγα να προσμένω + μονάχος στο παράθυρο το κουφωτά κλεισμένο + για να της 'δω που θάρχωνται. Νύχτα γλυκειά τ' Απρίλη· + έξω φεγγάρι ολόφωτο και μέσα το καντήλι + και στην καρδιά μου πειο χρυσή, πειο λαμπερή η ελπίδα. + Αχ!... + +ΑΝΗΛΙΑΓΟΣ + Αναστέναξες; γιατί; + +ΤΡΙΚΑΡΔΟΣ + Της πρόσμενα· της είδα + που πρόβαλαν καμαρωτές πέρ' απ' τον πέρα φράχτη + και σιγαλοπερπάτητες. Η μια κρατούσε αδράχτι, + ρόκα κρατούσε η δεύτερη κ' ένα ψαλίδι η τρίτη. + Η φορεσιά των κάτασπρη, γαλάζιο ένα σειρήτι + την στόλιζεν ολόγυρα. Έτρεξα στο κρεββάτι + κ' έκανα πως κοιμήθηκα. Την ίδιαν ώρα, κάτι + σαν πεταλούδα εδιάβηκε, κ' επίμονη επετούσε + γύρω στο φως του καντηλιού τρελλά, σαν να ζητούσε + ή να το σβύση ή να καή. Και τώσβυσεν. Ανοίγει + διάπλατ' η θύρα... + +(Διακόπτεται τρέμων) + +ΑΝΗΛΙΑΓΟΣ + Τι έπαθες; πες μου, πατέρα. + +ΤΡΙΚΑΡΔΟΣ + Ρίγη + με συνεπαίρνουν. + +ΑΝΗΛΙΑΓΟΣ + Πήγαινε, πατέρα, να ησυχάσης. + +ΤΡΙΚΑΡΔΟΣ + Όχι· κοντεύει η ώρα μου. Πρόσεχε να μη χάσης + ούτε μια λέξι. Στο βαθύ σκοτάδι, ανοίγ' η θύρα + κι' ακούω κρυφομιλήματα, και μπαίνει πρώτη η Μοίρα + με το ψαλίδι. Τι έτυχεν εμπρός της; Πάει, σκοντάφτει, + πέφτει, σηκώνεται, βογγά, κ' η όψι της αστράφτει + απ' το θυμό της... φοβερή και τρομερή ! Τινάζει + τον κόρφο της και στρέφεται στης άλλες και φωνάζει: + "Σταθήτ' εκεί! Στα σκοτεινά μ' εδέχτηκαν; σκοτάδια + νάν' η ζωή του, ανήλιαγη και στερημένη, κι' άδεια, + άδεια απ' του ήλιου της χαρές. Ο ήλιος νάν' εχθρός του· + μόλις ο ήλιος τόνε δη, νεκρός να πέση εμπρός του! + Κι' όποιος τ' ακούση κι' άστοχος το πη, να μαρμαρώση! „ + Ανήλιαγε !... + +(Τείνει τους βραχίονας αδρανείς, ξηρούς, ακάμπτους ως μάρμα- + ρον και κλίνει να καταπέση σύγκορμος και μονοκόμματος). + +ΑΝΗΛΙΑΓΟΣ + +(Προσπαθών να τον κρατήση). + + Πατέρα μου! + +(Κάμπτεται υπό το βάρος του καταπίπτοντος πατρός του. + Είτα ψαύων μετά λυγμών τας χείρας του Τρίκαρδου) + + Μάρμαρο !... + +(ψαύων τας παρειάς του Τρίκαρδου) + + Πέτρα!... + +ΜΟΙΡΑ +(κάτωθεν απειλητικώς και βραδέως) + + Κι όσοι + τ' άκουσαν κ' έτσι αστόχαστοι το 'πουν, το φανερώσουν, + να μαρμαρώσουν !.. + +(Ο Γρύλλος και ο Θύρσης ακούουν μετά τρόμου + την φωνήν της Μοίρας, εν ώ πίπτει η Αυλαία). + + + +ΠΡΑΞΙΣ ΤΡΙΤΗ + +(Εις τον πύργον της Κυρά - Ρήνης. Αίθουσα πολυτελής + μεσαιωνικού ρυθμού. Εις το βάθος ανάκλιντρον και + επ' αυτού διάφοροι πολύτιμοι γυναικείαι ενδυμασίαι. + Παρά το ανάκλιντρον κομωτήριον και επ' αυτού ανηρ- + τημένον βενετικόν κάτοπτρον. Αριστερά της σκηνής και + πλησίον τον προσκηνίου μικρά τράπεζα και επ' αυτής + τρίφωτος λυχνία αναμμένη. Εις το βάθος θύρα, δεξιά + θύρα, αριστερά, παράθυρον. Εσπέρα). + + + +ΣΚΗΝΗ ΠΡΩΤΗ + + + +ΚΥΡΑ - ΡΗΝΗ — ΜΑΡΓΑΡΩΝΑ — ΒΑΓΙΕΣ + +(Η κυρά - Ρήνη κάθηται νωχελώς επί εδωλίου εις το μέσον της σκη - + νής. Εις το πλευρόν της ορθία η Μαργαρώνα. Δεξιά και αριστερά + εις απόστασιν μέχρι σχεδόν των παρασκηνίων ανά τρεις βάγιες). + +ΜΑΡΓΑΡΩΝΑ (προς μίαν από της βάγιες) + Εσ' είσαι αλαφροδάχτυλη· βάλε χρυσή μπροστέλλα, + ανασκουμπώσου ισάγκωνα, πάρε το χτένι, κ' έλα + να την χτενίσης. + +(εν ώ η βάγια εκτελεί την εντολήν) + + Πρόσεχε τριχούλα να μην πέση + γιατί μετριώνται με φλωριά. + +(Προς τας λοιπάς) + + Ελάτε πειο στη μέση. + +(Εκείναι πλησιάζουν κατά τι) + +ΒΑΓΙΑ +(ξεπλέκουσα την κόμην της κυρά - Ρήνης και άδουσα) + + Ξεπλέκω τα χρυσά μαλλιά + κ' ήλιος τη νύχτα βγαίνει + κ' η λαμπερή των αντηλιά + το φως τον λύχνου σβένει. + Σωπαίνει τ' αηδονιού η λαλιά + στο λόγγο γελασμένη. + +(Κτενίζουσα την κόμην της κυρά - Ρήνης) + + Χτενίζει τα χρυσά μαλλιά + το λεφαντένιο χτένι, + διπλή, τετράδιπλη θηλειά + με χάρι σφιχτοδένει + στη μεταξένια τραχηλιά + την αχνοκεντημένη. + +ΜΑΡΓΑΡΩΝΑ (προς την κυρά - Ρήνην) + Ποιο κοντογούνι επιθυμείς απόψε να φορέσης; + +ΡΗΝΗ + Με ποιο θ' αρέσω πειότερο; + +ΜΑΡΓΑΡΩΝΑ + Ρωτάς με ποιο θ' αρέσης; + Όποιο κι' αν βάλης, ώμορφη θε νάσαι. + +ΡΗΝΗ + Τότε ας βάλω + το πράσινο με τ' αργυρά τα ξόμπλια. + +(εν ώ η βάγια πηγαίνει να το φέρη) + + Όχι· τ' άλλο, + το κόκκινο με της χρυσές της πούλιες σαν αστέρια + +ΜΑΡΓΑΡΩΝΑ + Τ' άκουσες, βάγια; Φέρε το, και προσοχή στα χέρια. + +(Η βάγια εκτελεί την εντολήν και πλησιάζει) + +ΒΑΓΙΑ + +(ενδύουσα την κυρά - Ρήνην και άδουσα) + + Κοντογουνάκι κόκκινο + που σε στολίζουν άστρα, + αγκάλιασε του κόρφου της + τη μαρμαρένια γλάστρα, + εκεί που πλημμυρίζουνε + κρινάκια ευωδιασμένα + και δυο μισοκλεισμένα + τριανταφυλλάκια ανθούν. + +ΜΑΡΓΑΡΩΝΑ + +(προς την βάγιαν, δίδουσα κλειδίον) + + Πάρε τ' ολόχρυσο κλειδί κι' άνοιξε τα συρτάρια + και φέρε τα διαμαντικά και τα μαργαριτάρια. + +(προς την κυρά - Ρήνην, εν ώ η βάγια συλλέγει τα κοσμήματα) + + Ποια ρήγισσα και ποια κυρά τόσα στολίδια θάχη; + +ΡΗΝΗ + Κι' αν μούλειπαν; + +ΜΑΡΓΑΡΩΝΑ + Δεν θάχανες· στολίδι είσαι μονάχη. + +ΒΑΓΙΑ (στολίζουσα την κυρά - Ρήνην) + Χρυσά, διαμαντοκόλλητα + βραχιόλια, δαχτυλίδια, + σεις του χεριού του αφρόπλαστου + πολύτιμα στολίδια, + μην πολυκαμαρώνετε· + τα μύρια σας διαμάντια + στα μάτια της αγνάντια + με μιας θα θαμπωθούν. + +ΜΑΡΓΑΡΩΝΑ (προς την βάγιαν) + Τη χτένισες, την έντυσες, τη στόλισες με τάξι· + φέρε και τον καθρέφτη της το τ' είνε να κυττάξη. + +ΒΑΓΙΑ + +(κρατούσα τον καθρέπτην προ της κυρά - Ρήνης) + + Καθρέφτη μου, όταν σ' έφερναν + από τη Βενετία, + ποιος σ' τώλεγε, καθρέφτη, + ξελογιαστή και κλέφτη, + πως στο γιαλί σου τ' άψυχο + τέτοια γλυκειά ματιά + λαχταριστή θα πέφτη ; + +ΜΑΡΓΑΡΩΝΑ (στης βάγιες) + Σύρετε τώρα στο καλό. + +(Η βάγιες υποκλινόμεναι εξέρχονται) + + + +ΣΚΗΝΗ ΔΕΥΤΕΡΑ + + + +ΚΥΡΑ - ΡΗΝΗ — ΜΑΡΓΑΡΩΝΑ + +(εγειρομένη και λαμβάνουσα τον καθρέπτην) + + Για 'δες με, Μαργαρώνα ! + +ΜΑΡΓΑΡΩΝΑ + Σένα, κυρά μου, σούπρεπε βασίλισσας κορώνα, + να πέφτουν να σε προσκυνούν όλοι, και νειοι και γέροι. + +ΡΗΝΗ + Βασίλισσ' αν δεν είμ' εγώ, του βασιλιά είμαι ταίρι + και σκλάβος μου είν' ο βασιλιάς κ' εγώ του σκλάβου η σκλάβα. + Μηδέ λογιάζω τη ζωή και της ζωής το διάβα + μηδέ ψηφώ την άπιαστη κακογλωσσιά του κόσμου. + Τι έχω να χάσω; Την καρδιά, τα κάλλη μου, το βιος μου + στο ρήγα τον Ανήλιαγο, σ' αυτόν τάχω δομένα, + κι' αυτός τα καλοδέχτηκε κ' έδωκε αυτός σε μένα + και την καρδιά του ολόκληρη και τη ζωή του ακέρια. + Στα χέρια του είνε ό,τι έχω εγώ και στα δικά μου χέρια + ό,τι έχει εκείνος· τίποτα δεν μας χωρίζει. + +ΜΑΡΓΑΡΩΝΑ + Η ημέρα. + Πριν φέξη, φεύγει μακρυά, γοργός σαν τον αγέρα, + γοργότερος κι' απ' τ' άτι του, και συ απομένεις μόνη, + Η ημέρα σας χωρίζει. + +ΡΗΝΗ + Ε! η νύχτα μας ενώνει. + Μήνες και μήνες πέρασαν κι' ούτε μια νύχτα ως τόσο + δεν έλειψε, δεν έπαψε ζητώντας να του δώσω + τ' ό,τι κ' εκείνος μούδωκεν: αγάπη, αγάπη αιώνια. + Μήνες και μήνες πέρασαν και θα περάσουν χρόνια + κι' ο κάθε γύρος του καιρού θε νάνε κι' άλλος γύρος + της αλυσίδας πούδεσε της δυο καρδιές μας. Κλήρος + της μοίρας μου η αγάπη του. + +ΜΑΡΓΑΡΩΝΑ (μετά τινος δισταγμού) + Μακάρι! + +ΡΗΝΗ (συνοφρυωθείσα) + Τι μ α κ ά ρ ι; + Εδώ μ α κ ά ρ ι δεν χωρεί. + +(ατενίζουσα εταστικώς την Μαργαρώναν) + + Η όψι σου έχει πάρει + της δυσπιστίας τη ζωγραφιά και τη θωριά του τρόμου. + Τ' ήτανε το μακάρι αυτό; Δεν τον θαρρείς δικό μου + όσο δική του είμαι κ' εγώ; + +ΜΑΡΓΑΡΩΝΑ + Η ημέρα σας χωρίζει. + +ΡΗΝΗ + Κ' η νύχτα μας ενώνει. + +ΜΑΡΓΑΡΩΝΑ (με δισταγμόν) + Ναι. + +ΡΗΝΗ (εντόνως) + Τι ναι; μη δεν γυρίζει + με τόση αχόρταγη χαρά, το βράδυ, μ' όση λύπη + φεύγει από μένα την αυγή; + +ΜΑΡΓΑΡΩΝΑ (δειλώς) + Της ώρες του που λείπει; + +ΡΗΝΗ + Είνε κοντά μου με το νου. Ο λογισμός του ο μόνος + κι' ο μόνος πόθος του είμ' εγώ. Μήτ' ο χρυσός του θρόνος + μήτ' η κορώνα που φορεί... + +(διακοπτομένη αποτόμως) + + Δεν το πιστεύεις τάχα; + δεν το πιστεύεις; λέγε μου. + +ΜΑΡΓΑΡΩΝΑ + Δεν είπα . . . λέω μονάχα + πως φεύγει πριν καν να φανή της χαραυγής το αστέρι. + +ΡΗΝΗ + Πηγαίνει στο παλάτι του. + +ΜΑΡΓΑΡΩΝΑ + Το λέει αυτός· ποιος ξέρει . . . + +ΡΗΝΗ (ορμητικώς) + Αν λέη αλήθεια, θες να πης; + +(η Μαργαρώνα σιωπά) + + Σωπαίνεις; ξέρεις κάτι + και μου το κρύβεις; λέγε το. Πηγαίνει στο παλάτι, + ναι, στο παλάτι του, κ' εκεί δεν έχει πεια άλλο πόθο + παρά την ώρα καρτερεί που θάρθη εδώ. Το νοιώθω, + το βλέπω μέσ' τα μάτια του + +ΜΑΡΓΑΡΩΝΑ + Κάποτ' οι άνδρες... + +ΡΗΝΗ (με οργήν) + Σώπα, + δεν λες αλήθεια. Ούτε στιγμή δεν με ξεχνά, σου τώπα, + ούτε στιγμή ! + +(σιωπά και βηματίζει σύννους). + +ΜΑΡΓΑΡΩΝΑ (κατ' ιδίαν) + Μα δεν τολμώ ... Εγώ να την λυπήσω; + +ΡΗΝΗ (σταματώσα αποτόμως) + Κάποτ' οι άνδρες ; τ' ήθελες να πης, λέγε το πίσω· + κάποτ' οι άνδρες; + +ΜΑΡΓΑΡΩΝΑ + Λησμονούν. + +ΡΗΝΗ (ορμητικώς) + Ψέμματα!... Τι με μέλει + κι' αν όλ' οι άνδρες λησμονούν ; Εκείνος μήτε θέλει + μήτε μπορεί να λησμονή. + +(αρπάζουσα βιαίως τας χείρας της Μαργαρώνας) + + Μπορεί να λησμονήση + τη Ρήνη του; και που, ναι, που θαύρη μιαν άλλην ίση + κι' όμοια μου; + +ΜΑΡΓΑΡΩΝΑ + Πουθενά. + +ΡΗΝΗ + Λοιπόν; + +ΜΑΡΓΑΡΩΝΑ + Οι άνδρες... + +ΡΗΝΗ + Οι άνδρες πάλι; + Τι πάλι οι άνδρες; + +ΜΑΡΓΑΡΩΝΑ + Αγαπούν αλλάζουν· θέλουν κι' άλλη· + μια μόνη αγάπη δεν αρκεί τη δίψα των να σβύνη, + γιατ' είνε δίψ' αχόρταγη. + +ΡΗΝΗ + Ναι· μ' αν η μόνη εκείνη + κάνει για δέκα κ' εκατό; + +(αρπάζουσα τον καθρέπτην και κατοπτριζομένη) + + Αν είνε τέτοια; + +ΜΑΡΓΑΡΩΝΑ (κατ' ιδίαν) + Η μαύρη + πώς να το πω ; + +ΡΗΝΗ + Ε; και θαρρείς τόση ωμορφιά πως θαύρη + σε δέκα κ' εκατό μαζί; Κι' αγάπη; Αγάπη τόση, + χίλιες καρδιές κι' αν ενωθούν σε μια, θε να του δώση + ποτέ η καρδιά η χιλιόκαρδη όσ' η καρδιά μου εμένα, + τόσην αγάπη ; Ποια φωτιά σε δάση πυκνωμένα + καίγεται σαν τη φλόγα μου; + +(Η Μαργαρώνα σιωπά) + + Σωπαίνεις, Μαργαρώνα + +(την πλησιάζει) + + Παράξενα μου φαίνονται τα δυο σου μάτια. Τώνα + βουρκώνει, σαν να ξεχειλά μια κάποια λύπη· τ' άλλο + κρύβει τη λύπη ξάστερο. Δεν ξέρω τι να βάλω + στο νου. + +ΜΑΡΓΑΡΩΝΑ (κύπτουσα την κεφαλήν) + Κυρά μου!.... + +ΡΗΝΗ + Λέγε, τι, τι ξέρεις και μου κρύβεις; + Φοβήθηκες να μην το 'δω στην όψι σου και σκύβεις + το πρόσωπό σου; δεν μιλείς ; + +ΜΑΡΓΑΡΩΝΑ + Κυρά, συμπάθησέ με, + μη με παιδεύης! + +ΡΗΝΗ (ανεγείρουσα το πρόσωπον της + Μαργαρώνας) + + Κύττα με στα μάτια, κι' άφισέ με + μέσα στα δυο τα μάτια σου το νου σου ν' αναγνώσω. + +ΜΑΡΓΑΡΩΝΑ + Αφού έχεις τόση επιμονή κι' αφού το θέλεις τόσο... + +ΡΗΝΗ + Ναι, ναι, το θέλω. + +ΜΑΡΓΑΡΩΝΑ + Μα γιατί για μια μου σκέψι μόνο + θυμώνεις κι' αφαρπάζεσαι, κυρά μου ; + +ΡΗΝΗ + Δεν θυμώνω, + θέλω να ξέρω μοναχά· δεν θέλω άλλος να ξέρη + εκείνο που δεν ξέρω εγώ· τ' ακούς ; δος μου το χέρι + και κύττα με κατάμματα. + +(την αρπάζει από της χειρός) + + Δεν μου μιλείς ακόμα ; + +(Μετά μικράν σιγήν, μεταβάλλουσα ύφος, θωπευτικώς) + + Πιστή μου βάγια, αν μ' αγαπάς, άνοιξε πεια το στόμα· + θέλω να ξέρω, λέγε μου. + +ΜΑΡΓΑΡΩΝΑ + Κυρά μου... + +ΡΗΝΗ + Ναι, χρυσή μου, + καλή μου βάγια, λέγε μου. Μου 'πήρες τη μισή μου + ζωή μ' αυτά τ' απάντεχα, μ' αυτά τα μασημένα + και τα μισά τα λόγια σου. Δεν είσαι πεια για μένα + πιστή κ' εμπιστεμένη μου ; τον εδικό μου πόνο + δικό σου δεν τον έχεις πεια; + +ΜΑΡΓΑΡΩΝΑ + Μια σκέψι μου είπα μόνο. + +ΡΗΝΗ (εντόνως, με οργήν) + Μια σκέψι σου; τόσον καιρό ποτέ σου τέτοια σκέψι + δεν εξεστόμισες, ποτέ! Ποιος τώρα θα πιστέψη + πως είνε σκέψι μοναχά και πως δεν είνε κάτι + που μου το κρύβεις άπονα; Ναι, βρήκες μονοπάτι + τη λέξι αυτή, γυρεύοντας να φύγης απ' το δρόμο, + το δρόμο της αλήθειας. + +ΜΑΡΓΑΡΩΝΑ (προσπαθούσα ν' αποσπασθή) + Μα ... + +ΡΗΝΗ + Το νοιώθω κι' απ' τον τρόμο + της κομπιασμένης σου φωνής. Γιατί το χέρι σέρνεις + μέσ' απ' το χέρι μου; Ζητάς να φύγης ή με παίρνεις + γι άπραγη και γι ανήξερη ; Μη θάρρεψες πως είχα + καιρό για σκέψεις άστοχες; Μια σκέψι σου; μια τρίχα + ζήλειας, τριχιά τετράδιπλη, σφιχτή θηλειά μου δένει + τριγύρω στο λαιμό. + +ΜΑΡΓΑΡΩΝΑ (αποσπασθείσα) + Μα εγώ... + +ΡΗΝΗ + Μα εσύ; + +ΜΑΡΓΑΡΩΝΑ + Μα εγώ η καϋμένη + πούχω για μόνη μου χαρά στον κόσμο τη χαρά σου, + πώς θες να σε λυπήσω; + +ΡΗΝΗ + Τι; δεν είμ' εγώ η κυρά σου; + Σου το προστάζω, λέγε μου. + +ΜΑΡΓΑΡΩΝΑ + Λόγια του κόσμου. + +ΡΗΝΗ + Πάλι + να μου ξεφύγης προσπαθείς. + +ΜΑΡΓΑΡΩΝΑ (τρέμουσα) + Λένε πως έχει κι' άλλη + και την ημέρα πάει σ' αυτήν. + +ΡΗΝΗ (ανατιναχθείσα και ρίψασα με + οργήν τον καθρέπτην) + + Ψέμματα! + +ΜΑΡΓΑΡΩΝΑ + Ναι, του κόσμου + λόγια. + +ΡΗΝΗ + Και συ τα πίστεψες! + +(Εκρίγνυται εις γέλωτα, όστις βαθμηδόν μεταπίπτει εις λυγμούς) + + Δεν είνε πεια δικός μου ; + μόνο δικός μου ; + +(Ορμώσα αρπάζει την Μαργαρώναν από της + χειρός και της επιβάλλει να γονατίση). + + Σκύψ' εκεί, γονάτισε μπροστά μου + και λέγε μου, πώς τώμαθες, ποιος σ' τώπε! + +ΜΑΡΓΑΡΩΝΑ (προσπαθούσα να εγερθή). + Φθάνει. + +ΡΗΝΗ + Χάμου! + Ποιος σ' τώπε; λέγε. + +ΜΑΡΓΑΡΩΝΑ (φοβισμένη) + Μια γρηά πούρθε από ξένα μέρη + τώπε στον άντρα μου. + +ΡΗΝΗ + Και συ με μιας, και χέρι - χέρι + το πίστεψες. + +ΜΑΡΓΑΡΩΝΑ + Όχι, κυρά. + +ΡΗΝΗ + Κι αυτή η γρηά πού μένει; + +ΜΑΡΓΑΡΩΝΑ + Δεν είχε πού να κοιμηθή, φαινώταν πεινασμένη + κι' ο άντρας μου την έφερε. Της δώσαμ' ένα πιάτο + φαεί, και την εβάλαμε να κοιμηθή. + +ΡΗΝΗ + Πού; + +ΜΑΡΓΑΡΩΝΑ + Κάτω, + στο σταύλο. + +ΡΗΝΗ + Σύρε φέρε την αμέσως, όπως είνε, + με τα κουρέλια της· και συ στην κάμαρά σου μείνε. + Θα την ρωτήσω μόνη μου. + +(Η Μαργαρώνα εξέρχεται) + + + +ΣΚΗΝΗ ΤΡΙΤΗ + + + +ΡΗΝΗ (μόνη) + Κόσμε κακιέ, παλαίβεις + για λίγα ψίχουλα χαράς, κι' αν δεν τα βρίσκης, κλέβεις + με τη χλωμή τη ζήλεια σου την ευτυχία την ξένη, + χωρίς απ' την κλεψιά σου αυτή κέρδος να σ' απομένη. + +(Βαίνει διά να καθήση, αλλά συναντά χάμω τον καθρέπτην). + + Το δύστυχο! τον έσπασα. + +(Τον ανεγείρει και κατοπτρίζεται). + + Μια χαρακιά μονάχα + πώς μου χαλάει την ωμορφιά ! Μια χαρακιά είνε τάχα + μέσ' τον καθρέφτη της καρδιάς κι' ο φθόνος, κι' ασχημίζει + τα κάλλη μου στα μάτια αυτά του κόσμου, που νομίζει + πως από μένα πειο ώμορφη θε να βρεθή στην πλάσι + για ν΄ αγαπήση ο Ανήλιαγος; Ο κόσμος να χαλάση + τέτοια ωμορφιά δεν θα βρεθή ! + +(Κάθηται. Μετά τινα σιγήν). + + Κάποτ' οι άνδρες . . . Όχι! + δεν θέλω τον Ανήλιαγο, με τέτοιες χάρες πώχει, + μ' όλους τους άνδρες του σωρού να μου τον κρίνουν ίσια! + Όσο περίσσια η δόξα του, τόσο, τόσο περίσσια + κ' η αγάπη του. Κι' αν λησμονούν οι άλλοι, τάχα πρέπει + να λησμονή κι' ο Ανήλιαγος; + +(Μετά τινα σιγήν) + + Δεν ξέρω...κάποια σκέπη + μούκρυψε ξάφνω μέσ' στο νου την ξάστερην αλήθεια + πως μόνο εμέναν αγαπά. + +(Σιωπή: σύννους. Εισέρχεται δειλώς η Μοίρα, μετημφιε- + σμένη εις γραίαν, ως εις την πρώτην πράξιν). + + + +ΣΚΗΝΗ ΤΕΤΑΡΤΗ + + + +ΚΥΡΑ - ΡΗΝΗ — Η ΜΟΙΡΑ + + Η κυρά - Ρήνη, εστραμμένη και σκεπτική, δεν βλέπει + κατ' αρχάς την Μοίραν. Όταν, στραφείσα, την βλέπη, + την παρατηρεί επί τινας στιγμάς σιωπώσα). + +ΡΗΝΗ + Αυτά τα παραμύθια + πούπες στο Φλώρο—κόπιασε κοντά—ποιος τάπε εσένα; + πού τάκουσες; λέγε, από ποιόν; + +ΜΟΙΡΑ + Εγώ; από κανένα. + +ΡΗΝΗ + Από το νου σου τάβγαλες ; + +ΜΟΙΡΑ + Όχι απ' το νου· απ' τη γνώσι. + Όσοι έχουν ζήσει, όπως εγώ, χρόνους ογδόντα, κι' όσοι + τάχουν περάσει της ζωής όλα τα μονοπάτια, + ξέρουν το τ' είδαν κι' άκουσαν. Τα γέρικα τα μάτια, + αν δεν καλοθωρούν στο φως, βλέπουν στα σκότη. + +ΡΗΝΗ + Σκότη; + Σκότη ποια λες; + +ΜΟΙΡΑ + Της πονηριές, που δεν της βλέπ' η νειότη. + +ΡΗΝΗ + Και τ' είδανε τα μάτια σου, αυτές η νυχτερίδες + που βλέπουνε στα σκοτεινά; + +ΜΟΙΡΑ + Αυτά που εσύ δεν είδες. + +ΡΗΝΗ + Λέγε ν' ακούσω. + +ΜΟΙΡΑ + Τι να 'πω; χειροπιαστά δεν τάχει + αυτά που βλέπει η γνώσι μας· λογιάζει τα μονάχη. + +ΡΗΝΗ + Τι ελόγιασεν η γνώσι σου, γρηά ξεμωραμένη ; + Λέγε μιαν ώρ' αρχήτερα. + +ΜΟΙΡΑ + Ολημερίς πού μένει + το ταίρι σου ο Ανήλιαγος; + +ΡΗΝΗ (ανεγειρόμενη) + Πού αλλού; μέσ' το παλάτι + και κυβερνά τη χώρα του, είτε καβάλλα στ' άτι + γυμνάζει στα πολεμικά και ένα νέο ιππότη, + γιατ' έχει εχθρούς ολόγυρα. + +ΜΟΙΡΑ (διακόπτουσα) + Κυρά μου, εσ' είσαι η πρώτη + που το πιστεύεις. + +ΡΗΝΗ + Και θαρρείς... + +ΜΟΙΡΑ (διακόπτουσα) + Όλος ο κόσμος ξέρει + πως ούτε στο παλάτι του τον βρίσκει, ούτε στα μέρη + πούν' ο στρατός του. Χάνεται. Τι γίνεται; πού τρέχει; + πού πάει; κανείς δεν τώμαθε· Άλλοι είπανε πως έχει + λαγούμια στο παλάτι του κι' απόκρυφα πηγαίνει + σε κάποια αγαπημένη του, κι' άλλοι είπαν πως κρυμμένη + την έχει μέσ' στα σκοτεινά του παλατιού του υπόγεια. + +ΡΗΝΗ (με κάποιαν ταραχήν) + Και συ πού τάκουσες αυτά; + +ΜΟΙΡΑ + Τα λέει ο κόσμος. + +ΡΗΝΗ (με προσποιητήν αδιαφορίαν) + Λόγια, + λόγια του κόσμου. + +ΜΟΙΡΑ + Λέω κ' εγώ λόγια του κόσμου. + +(Η Ρήνη την ατενίζει προς στιγμήν σιωπώσα· έπειτα βη - + ματίζει σύννους και σταματά παρά το παράθυρον, έχουσα + εστραμμένα τα νώτα προς την Μοίραν). + +ΜΟΙΡΑ +(πλησιάζουσα μυστηριωδώς την κυρά - Ρήνην) + + Αν όμως + δεν είνε λόγια; + +ΡΗΝΗ (στραφείσα οργίλως) + Τι είπες; + +ΜΟΙΡΑ + Αν .. + +ΡΗΝΗ (διακόπτουσα) + Ποιος ωργισμένος δρόμος + σ' έφερ' εδώ στο κάστρο μου φαρμάκι να σταλάξης + μέσ' στης χαράς μου το κρασί; Ποιος σ' έβαλε ν' αλλάξης + τη λίμνη μου σε πέλαγο; Φύγε! + +ΜΟΙΡΑ (δειλώς) + Κυρά ... + +ΡΗΝΗ + Γκρεμίσου + να μη σε βλέπω! Αν τ' άκαρδο, το γέρικο κορμί σου + δεν ήταν σάκκος κόκκαλα, που αγκόμαχη τον σέρνει + με κόπο η μαύρη σου ψυχή, τέτοια φουρτούνα φέρνει + μέσ' στο μυαλό μου η όψι σου, που .. + +(Ορμά κατ' επάνω της, αλλά συγκρατείται) + +ΜΟΙΡΑ + Ναι, κυρά μου, κτύπα, + κτύπα με τη βαρειόμοιρη! Μα εγώ, κυρά, δεν είπα .. + +ΡΗΝΗ (διακόπτουσα) + Ναι, είπες αν.. τι αν; ε; + +ΜΟΙΡΑ + Αν...σούλαχε ν' αγαπήσης + ένα που κι' άλλη ν' αγαπά; + +ΡΗΝΗ + Και πώς θε να με πείσης; + Θέλω να ξέρω αληθινά! τ' ακούς; + +ΜΟΙΡΑ + Αν ίσως άλλοι + στο 'πούν, και με το δίκηο σου δεν θα πιστέψης πάλι, + μονάχα ο ίδιος αν σ' το πη ... + +ΡΗΝΗ + Και πώς; + +(Η Μοίρα σιωπά· βαίνει προς την μίαν θύραν, είτα προς + την άλλην ως να θέλη ν' αντιληφθή μη θα την ακούσουν, + έπειτα με ύφος μυστηριώδες πλησιάζει την κυρά - Ρήνην). + +ΜΟΙΡΑ + Ξέρω έναν τρόπο + που δίχως ξεγελάσματα, δίχως κανένα κόπο + μπορώ ν' ανοίξω και το πειο σφιχτοκλεισμένο στόμα. + +ΡΗΝΗ + Τι θες να πης; + +ΜΟΙΡΑ + Τα μαγικά δεν τ' άκουσες; + +ΡΗΝΗ + Ακόμα + τι θες να πης; δεν σ' έννοιωσα. + +ΜΟΙΡΑ + Θε να σου δυναμώσω + με μια μου λέξι μαγική τη θέλησί σου τόσο + που θε να νοιώσης μια διπλή ψυχή μέσ' στο κορμί σου + κι' ο Ανήλιαγος θα κοιμηθή μόλις του πης: κ ο ι μ ή σ ο υ. + Θα κάνω μάγια μυστικά. + +ΡΗΝΗ + Δεν νοιώθω· τι θα κάνω + Πες μου το πάλι. + +ΜΟΙΡΑ + Τη στιγμή που σ' αγκαλιάζει, απάνω + στη φλόγα της αγάπης σας... + +ΡΗΝΗ (διακόπτουσα) + Ε! τότε; + +ΜΟΙΡΑ + Αγκάλιασέ τον + σφιχτά, που να λησμονηθή. + +ΡΗΝΗ + Και τότε; + +ΜΟΙΡΑ + Φίλησέ τον + στο στόμα μ' ένα ατέλειωτο μ' ένα βαθύ φιλί σου + και λέγε πάντα με το νου τη λέξι αυτή : κ ο ι μ ή σ ο υ! + Τα μάγια θα τα κάνω εγώ. + +ΡΗΝΗ + Και τότε; + +ΜΟΙΡΑ + Θε να γύρη + σε ύπνο γλυκό, γλυκύτατο, σε ονείρων πανηγύρι + και θε να βλέπη ό,τι ποθεί. + +ΡΗΝΗ + Και τότε; + +ΜΟΙΡΑ + Σκύψε αγάλι + κ' ερώτησέ τον να σου 'πη, προτού ξυπνήση, αν κι' άλλη + χώρια από σέναν αγαπά. + +ΡΗΝΗ + Και; + +ΜΟΙΡΑ + Τότε δίχως άλλο + θα σου το πη. + +(ακούεται καλπασμός ίππων) + +ΡΗΝΗ (ταραχθείσα). + Να· φθάσανε. + +(ταχέως) + + Ό,τι στο νου μου βάλω + να τον ρωτήσω; + +ΜΟΙΡΑ + Θα 'σ' το 'πη, χωρίς να περιμένη + και παρακάλια. + +ΡΗΝΗ + +(δεικνύουσα την θύραν του βάθους) + + Φύγε πεια. + +(Η Μοίρα φθάνει μέχρι της θύρας εκείνης, αλλά σταματά στραφείσα) + +ΡΗΝΗ + Τι; + +ΜΟΙΡΑ + Κάποιος ανεβαίνει. + +ΡΗΝΗ (με ταραχήν) + Αυτός θε νάνε. Κρύψου εκεί. + +(Την λαμβάνει από της χειρός, την σύρει βιαίως και + την εξάγει διά της δεξιάς θύρας, την οποίαν σφαλά· + έπειτα τακτοποιεί την κόμην της και έρχεται αναμέ - + νουσα παρά την θύραν του βάθους). + + + +ΣΚΗΝΗ ΠΕΜΠΤΗ + +(Εισέρχεται περιχαρής ο Ανήλιαγος και αρπάζει μετά + παραφοράς αμφοτέρας τας χείρας της κυρά - Ρήνης, η + οποία φαίνεται ταραγμένη. Ο Ανήλιαγος αλλάσσει + αποτόμως ύφος· προσηλώνει τα μάτια του εις τα ιδικά + της και σιωπά επί τινας στιγμάς). + +ΑΝΗΛΙΑΓΟΣ + Του κάκου ο νους μου ψάχνει + να' βρη μέσα στα μάτια σου τους λογισμούς σου. Πάχνη + σκεπάζει απόψε θαμπερή τα λαμπερά σου αστέρια. + Γιατ' είνε κρύα σαν μάρμαρο τα τορνευτά σου χέρια ; + Γιατί το χαμογέλιο σου, στα χείλη πλανεμένο, + φαίνετ' απόψε σαν αχνό, σαν βιαστικό, σαν ξένο; + γιατί; + +ΡΗΝΗ + Μήπως τα μάτια σου τώχουν αποξενώσει + και δεν το βλέπουν σήμερα μ' όσην αγάπη, μ' όση + λαχτάρα ως τώρα τώβλεπαν μόνη χαρά του κόσμου ; + Γλυκέ μου, μήπως σήμερα δεν είσαι πεια 'δικός μου; + +ΑΝΗΛΙΑΓΟΣ + Τόσο 'δικός σου, όσο το φως 'δικό του έχει το λύχνο. + Εγώ είμαι λύχνος άφωτος, εσύ το φως που δείχνω. + Ρήνη, γιατί η ανάσα σου κι' αυτή σαν κομπιασμένη + από βαθειά, πολύ βαθειά, τόσο βαθειά ανεβαίνει + που μοιάζει μ' αναστεναγμό; + +ΡΗΝΗ + Η αγάπη μου την πνίγει + στην τρικυμία του πόθου μου· τόσο η ζωή είνε λίγη + για τέτοια αγάπη πούχω εγώ. Το ό,τ' είπα και το ό,τ' είπες + έλα να το ξεχάσωμε, γλυκειά μου ελπίδα· η λύπες + ταιριάζουνε στο χωρισμό· μα στην αντάμωσί μας + μόν' η χαρά είνε ταιριαστή· γιατ' η ζωή η μισή μας + —ώρες πικρές του χωρισμού, τρυγόνες δίχως ταίρι— + ζωή δεν είν' αληθινή, είνε ζωής καρτέρι, + ναι, της ζωής που καρτερώ κοντά σου. + +ΑΝΗΛΙΑΓΟΣ + Και για μένα + αυτή είν' η μόνη μου ζωή· την καρτερώ ολοένα. + +ΡΗΝΗ + Δόσε μου το σπαθί σου. + +ΑΝΗΛΙΑΓΟΣ (δίδων το ξίφος του) + Να' τη δύναμί μου αφίνω + στ' αδύνατα χεράκια σου. + +ΡΗΝΗ + Και το μανδύα. + +(Ο Ανήλιαγος δίδει τον μανδύαν. Η Ρήνη δεικνύει τον πίλον του) + + Κ' εκείνο + τ' αχνοκαμάρωτο φτερό που ανάλαφρα ανεμίζει + και που σε δείχνει σαν αητό κι' άθελα μου θυμίζει + πως θα πετάξης σαν αητός να φύγης. + +(Αποθέτουσα επί του ανακλίντρου το ξίφος, τον μανδύαν και τον πίλον) + + Τώρα, μείνε + σκλάβος μέσα στο κάστρο μου, ξαρμάτωτος. + +ΑΝΗΛΙΑΓΟΣ + Αν είνε + σκλαβιά η χαρά, ποιος άμυαλος, στρέφοντας προς τη λύπη, + θε να ζητήση ελευθεριά; + +ΡΗΝΗ + Εκείνος, που ώρες λείπει + μακρυά απ' αυτήν που λέει χαρά. + +ΑΝΗΛΙΑΓΟΣ (πειραχθείς) + Που λέει; + +ΡΗΝΗ + Που θέλει + να την νομίζει για χαρά. + +ΑΝΗΛΙΑΓΟΣ + Με τα χρυσά σου βέλη + μη με πληγώνης άδικα. + +ΡΗΝΗ + Μηδέ φτερό της μυίγας + δεν θέλω να σ' αγγίξη. Ναι, το ξέρω ότι σαν ρήγας + μέσ' στο μυαλό σου έχεις πολλά... + +ΑΝΗΛΙΑΓΟΣ (διακόπτων) + Μέσ' στην καρδιά μου εσένα + Και του μυαλού μου τα πολλά για μένα είν' όλα ξένα· + έννοιες για πόθους που περνούν, αχάριστες φροντίδες. + Νάξερες, Ρήνη!... Είδες π ώ ς ζω κοντά σου, μα δεν είδες + πώς μακρυά από σένα ζω. + +ΡΗΝΗ + Γιατί να μην το ξέρω + κι' αυτό το πώς; + +ΑΝΗΛΙΑΓΟΣ + Γιατί; γιατί δεν ήρθα να σου φέρω + τ' αγκάθια μου· τα ρόδα μου σου φέρνω. Εσύ στολίσου + μ' αυτά τα ρόδα της χαράς, την ταιριαστή στολή σου, + κι' άφισ' όλα τ' αγκάθια των για μένα. + +ΡΗΝΗ + Μη χωρίζης + τα ρόδα από τ' αγκάθιά των, χρυσέ μου. Αν μου χαρίζης + μόνο χαρές, τι είν' η χαρές σ' όποιον δεν ξέρει λύπες; + +ΑΝΗΛΙΑΓΟΣ + Τι τυραννείς τι σκέψι σου! Μονάχη σου δεν είπες + πως όταν είμαστε μαζί μόν' η χαρά ταιριάζει; + Εκεί που η λύπη φαίνεται κάθε χαρά μεριάζει + για να της κάνη θέσι. + +ΡΗΝΗ + Ναι. Συμπάθησε μια τρέλλα + της άμυαλης αγάπης μου, γλυκεία μου αγάπη, κ' έλα + να λησμονήσωμε κ' οι δυο... + +(διακόπτεται) + +ΑΝΗΛΙΑΓΟΣ + Τι; + +ΡΗΝΗ + Μήτ' εγώ δεν ξέρω· + τους ίσκιους του ήλιου της χαράς και το ζηλιάρη γέρο + το χρόνο, που διαβαίνοντας τη σέρνει σαν κουρέλι + και τη ζωή μας πίσω του. Η αγάπη μας τι θέλει + για να μας δώση τη χαρά που λησμονεί το χρόνο ; + Ξέρεις τι θέλει η αγάπη μας ; Τίποτα· αυτό το θρόνο + που θα καθήσης βασιλιάς, + +(τον φέρει να καθήση επί του εδωλίου) + + και το σκαμνάκι εκείνο + που θα καθήσω σκλάβα σου. + +(Φέρει το σκαμνίον και κάθηται παρά τους πόδας του) + +ΑΝΗΛΙΑΓΟΣ + Αν ήτανε να μείνω + έτσι κοντά σου ως τη στιγμή που των ματιών μου η κόρες + θα χάσουν της ζωής το φως, ας γίνουν χρόνια η ώρες, + τα χρόνια αιώνες ας γενούν - κι' ώρες και χρόνια κ' αιώνες + ας σμίξουνε κι' ας μαζευτούν κι' ας γίνουνε δυο μόνες + στιγμές: η πρώτη, που άνοιξα τα μάτια στην αλήθεια + της ωμορφιάς σου, κ' η στερνή, που ασάλευτη στα στήθια + θα παύση να κτυπά η καρδιά. + +ΡΗΝΗ + Τέτοια κ' εγώ την νοιώθω + του κόσμου τούτου τη ζωή· μ' ένα μονάχα πόθο, + με μια μονάκριβη χαρά. Όλη της γης η σφαίρα, + όλα τα πέρατα της γης, ο κόσμος πέρα ως πέρα + στην αγκαλιά μας κλείνεται, κι' ό,τι απομένει απόξω + δεν είνε κόσμος. + +(Ανοίγει τας αγκάλας της) + + Άνοιξε και συ το ουράνιο τόξο, + παρηγοριά στη συννεφιά του νου μου να προβάλη, + έτσι όπως τ' άνοιξα κ' εγώ για ν' αγκαλιάσω πάλι + τον ουρανό του πόθου μου με τον παράδεισό του. + Αγκάλιασέ με, αγάπη μου, + +(εναγκαλίζονται) + + κι' ας μείνωμ' έτσι ωσότου + η δυο καρδιές μας ανεβούν στα δυο μας χείλη απάνω + και γίνουν μια μ' ένα φιλί. + +ΑΝΗΛΙΑΓΟΣ + Χάνω το νου μου, χάνω + το ε γ ώ που νοιώθω μέσα μου. + +(Φιλούνται. Η κυρά - Ρήνη φαίνεται προσπαθούσα να παρα - + τείνη το φίλημα, καταβάλλουσα αντιληπτήν δύναμιν θελή - + σεως. Μετά τινας στιγμάς ο Ανήλιαγος κλίνει αδρανής την + κεφαλήν και αποκοιμάται. Η κυρά - Ρήνη αποσύρει την κε - + φαλήν της και τον ατενίζει). + +ΡΗΝΗ + Κοιμήθηκε· κοιμάται + σαν το πουλί, κ' η όψι του γελάει σαν να θυμάται + της πειο μεγάλες του χαρές. + +(Εγείρεται, ανορθούσα την κεφαλήν του) + + Σαν το βαρύ μολύβι + βαρύ είνε το κεφάλι του. + +(Φέρει από του ανακλίντρου έν μικρόν προσκέφαλον, το το - + ποθετεί επί του ερεισινώτου του εδωλίου και επ' αυτού την + κεφαλήν του Ανήλιαγου). + + Και τώρα; ό,τι κι αν κρύβη, + ό,τι κι' αν έχη μέσα του, θα μου το 'πη. + +(Τον πλησιάζει και κύπτει παρά το ους του, αλλά πάλιν αποσύρεται) + + Μα αν όμως + άλλο όνομ' απ' τα χείλη του ξεφύγη ; Αν ίσως... Τρόμος + με συνεπαίρνει σύσσωμη !... Τι θε ν' ακούσω; εμένα + θα κράξη μέσ' στον ύπνο του, μέσα στα μαγεμένα + και γελαστά του ονείρατα, ή κάποιαν άλλη βλέπει + κι' αναγαλιάζ' η όψι του και λάμπει; + +(Μετά τινα σιγήν, αποφασιστικώς) + + Κι όμως πρέπει, + πρέπει να μάθω ! + +(Τον πλησιάζει και τον ατενίζει) + Τι ώμορφος! + +(Κύπτει παρά το ους του) + + Πες μου, γλυκέ μου, πάλι + πως μόνο εμέναν αγαπάς. + +(Μετά τινα σιγήν). + + Σωπαίνεις; μήπως κι' άλλη + μέσ' στην καρδιά σου εχώρεσε; δεν είμαι μόνη ; + +(Ακούεται κυνηγετικόν κέρας. Η κυρά - Ρήνη εγείρεται έξαλλος) + + Νάτη!... + Είν η φωνή της. Έρχεται λαχανιαστή, τρεχάτη + να μου τον πάρη η άπονη ! + +(Στρεφόμενη προς το μέρος που ηκούσθη το κέρας) + + Το κάλεσμά σου εκείνο + θα το σκορπίση ο άνεμος απόψε. Δεν τον δίνω, + μη τον προσμένης άδικα! + +(Ακούεται εκ δευτέρου το κέρας) + + Κράξε όσο θέλεις! όχι, + δεν σου τον δίνω· δεν ακούς; Η μοίρα σου δεν τώχει + να γίνης όμοια κ' ίση μου, να μοιρασθής μ' εμένα + την ευτυχία του πόθου του! Μην κράζης στα χαμένα, + μη τον προσμένης άδικα! + +(Τρέχει και τον εναγκαλίζεται) + + Κάνεις δεν θα τον βγάλη + μέσ' από την αγκάλη μου ! + +(Κύπτει παρά το ους του) + + Αχ! πες μου· μήπως κι' άλλη + μέσ' στην καρδιά σου εχώρεσε; δεν είμαι μόνη; + +(Κρούεται παταγωδώς η κάτω θύρα του πύργου. Η κυρά - Ρήνη + ταράσσεται· τρέχει προς την θύραν του βάθους, επιστρέφει, τρέ - + χει προς το παράθυρον, επιστρέφει και πάλιν. Ο Ανήλιαγος + αφυπνίζεται αποτόμως). + +ΑΝΗΛΙΑΓΟΣ (αλλόφρων) + Τ' είνε; + +ΡΗΝΗ + Δεν ξέρω ... τίποτα, γλυκειά μου αγάπη ! + +(Ο Ανήλιαγος ορμά προς την θύραν του βάθους) + +ΡΗΝΗ (συγκρατούσα και σύρουσα αυτόν) + Αχ! μείνε. + μη φύγης ! όχι! + +(Η κάτω θύρα κρούεται ισχυρότερον) + +ΑΝΗΛΙΑΓΟΣ +(αλλόφρων, ωσεί κατεχόμενος ακόμη υπό του ύπνου) + + Θάν' εχθροί, πούρχονται να πατήσουν + το κάστρο σου, και σκλάβο τους εμένα να κρατήσουν + και σένα για γυναίκα τους!... + +(Τρέχει προς το παράθυρον, το οποίον ανοίγει με ορμήν. + + Ακτίνες ηλίου εισδύουν από του παραθύρου. Ο Ανήλιαγος + κλονίζεται και καλύπτει τους οφθαλμούς δι' αμφοτέρων των + χειρών. Κατ' αρχάς οπισθοχωρεί ολίγα βήματα, αμέσως όμως, + ως να ελκύεται υπό ισχυράς δυνάμεως, φέρεται και πάλιν + προς το παράθυρον και τείνει τας χείρας προς τον ήλιον εν + στάσει ικεσίας. Την στιγμήν αυτήν εισέρχεται διά της δεξιάς + θύρας η Μοίρα. Ο Ανήλιαγος και η Ρήνη, εστραμμένοι προς + το παράθυρον, δεν την βλέπουν. Η Μοίρα ανορθούται, απο - + καλύπτεται και υψοί ανοικτόν το ψαλίδι της, ως να ετοιμάζε - + ται να κόψη κάποιον αόρατον νήμα). + +ΘΥΡΣΗΣ (κάτωθεν του πύργου) + Κρύψου! Προβάλλει εμπρός σου.. + +ΑΝΗΛΙΑΓΟΣ (διακόπτων) + Όχι + +ΡΗΝΗ + +(σπεύδουσα προς τον Ανήλιαγον) + + Ποιος κράζει; + +ΑΝΗΛΙΑΓΟΣ (χωρίς να στραφή) + Αχ! Ρήνη μου ! + +ΘΥΡΣΗΣ (κάτωθεν, συνεχίζων) + ... ο ακτινωτός εχθρός σου! + +ΑΝΗΛΙΑΓΟΣ (εν εκστάσει) + Ήλιε, χρυσέ μου θάνατε ! τόσο ώμορφο ποτέ μου + δεν σ' εφαντάστηκα, ποτέ! Λάφυρο του πολέμου + του χάους με τη θεία βουλή, δείχνεις τη νίκη εκείνης + και στη λαχτάρα της ζωής ζωή απ' το φως σου δίνεις + και μέσ' από τη λάμψι σου σκορπάς το χρώμα. Τώδα + το χρώμα που ελαχτάριζα. Του κήπου όλα τα ρόδα, + ωραία τα ρόδα κι' ώμορφα κι' οι κρίνοι ωραίοι, ωραίοι + κ' η χλόη ωραία και το νερό που μέσ' τ' αυλάκι ρέει, + ωραία κ' η γη κι' ο ουρανός και τα βουνά κ' οι κάμποι, + μα απ' όλα πειο ώμορφος εσύ ! Το πρόσωπό σου λάμπει + τόσο, που μάτια δεν βαστούν να το κυττάζουν!... + +(Στρεφόμενος προς την Ρήνην) + + Ρήνη!... + τώρα είσ' ωραία αληθινά. Να τα τα ρόδα, οι κρίνοι, + να τη η ζωή η σπαρταριστή, να τη η ωμορφιά σου ακέρια, + τ' αληθινά τα μάτια σου. Όχι, δεν είνε αστέρια! + Τ' είνε τ' αστέρια; τίποτα· σπίθες· τα δυο σου μάτια + τον ήλιο αντιφεγγίζουνε· λες κ' είνε δυο κομμάτια + του ήλιου· διπλός καθρέφτης του. Την ωμορφιά του δείχνει + μέσ' στο καθένα χωριστά. + +(Στρεφόμενος προς το παράθυρον) + + Το φως!... Χιλιάδες λύχνοι, + + τι λέω; φεγγάρια αμέτρητα, τα φώτα όλου του κόσμου + τ' είνε μπροστά σου; σκοτεινιά ! + +(Κλονίζεται. Η κυρά - Ρήνη τον εναγκαλίζεται). + + Ήλιε, το φως σου δος μου! + +ΡΗΝΗ + Ανήλιαγε!... + +ΑΝΗΛΙΑΓΟΣ (τραυλίζων) + Το φως σου! Να, να τη ζωή μου, κι' ό,τι + ποθεί η ζωή μου, πάρε το, χρυσή κι' αιώνια νειότη! + Σου παραδίνω το είνε μου !... + +(Η Μοίρα κλείνει το ψαλίδι της ως να κόπτη νήμα. Ο Ανή - + λιαγος εκλύεται και πίπτει άπνους. Η κυρά - Ρήνη, προσπα - + θούσα να τον υποβαστάση, γονυπετεί). + +ΡΗΝΗ (κλαίουσα) + Ένα φιλί σου, αχ! ένα! + +ΜΟΙΡΑ (υπερηφάνως ολόρθη) + Αδάκρυτα τα μάτια μου, στείρα η καρδιά μου εμένα. + +(Η αυλαία πίπτει βραδέως) + + + + + + +End of the Project Gutenberg EBook of The Sunless King, by Ioannis Polemis + +*** END OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK THE SUNLESS KING *** + +***** This file should be named 31438-0.txt or 31438-0.zip ***** +This and all associated files of various formats will be found in: + https://www.gutenberg.org/3/1/4/3/31438/ + +Produced by Sophia Canoni + +Updated editions will replace the previous one--the old editions +will be renamed. + +Creating the works from public domain print editions means that no +one owns a United States copyright in these works, so the Foundation +(and you!) can copy and distribute it in the United States without +permission and without paying copyright royalties. Special rules, +set forth in the General Terms of Use part of this license, apply to +copying and distributing Project Gutenberg-tm electronic works to +protect the PROJECT GUTENBERG-tm concept and trademark. Project +Gutenberg is a registered trademark, and may not be used if you +charge for the eBooks, unless you receive specific permission. If you +do not charge anything for copies of this eBook, complying with the +rules is very easy. You may use this eBook for nearly any purpose +such as creation of derivative works, reports, performances and +research. They may be modified and printed and given away--you may do +practically ANYTHING with public domain eBooks. Redistribution is +subject to the trademark license, especially commercial +redistribution. + + + +*** START: FULL LICENSE *** + +THE FULL PROJECT GUTENBERG LICENSE +PLEASE READ THIS BEFORE YOU DISTRIBUTE OR USE THIS WORK + +To protect the Project Gutenberg-tm mission of promoting the free +distribution of electronic works, by using or distributing this work +(or any other work associated in any way with the phrase "Project +Gutenberg"), you agree to comply with all the terms of the Full Project +Gutenberg-tm License (available with this file or online at +https://gutenberg.org/license). + + +Section 1. General Terms of Use and Redistributing Project Gutenberg-tm +electronic works + +1.A. By reading or using any part of this Project Gutenberg-tm +electronic work, you indicate that you have read, understand, agree to +and accept all the terms of this license and intellectual property +(trademark/copyright) agreement. If you do not agree to abide by all +the terms of this agreement, you must cease using and return or destroy +all copies of Project Gutenberg-tm electronic works in your possession. +If you paid a fee for obtaining a copy of or access to a Project +Gutenberg-tm electronic work and you do not agree to be bound by the +terms of this agreement, you may obtain a refund from the person or +entity to whom you paid the fee as set forth in paragraph 1.E.8. + +1.B. "Project Gutenberg" is a registered trademark. It may only be +used on or associated in any way with an electronic work by people who +agree to be bound by the terms of this agreement. There are a few +things that you can do with most Project Gutenberg-tm electronic works +even without complying with the full terms of this agreement. See +paragraph 1.C below. There are a lot of things you can do with Project +Gutenberg-tm electronic works if you follow the terms of this agreement +and help preserve free future access to Project Gutenberg-tm electronic +works. See paragraph 1.E below. + +1.C. The Project Gutenberg Literary Archive Foundation ("the Foundation" +or PGLAF), owns a compilation copyright in the collection of Project +Gutenberg-tm electronic works. Nearly all the individual works in the +collection are in the public domain in the United States. If an +individual work is in the public domain in the United States and you are +located in the United States, we do not claim a right to prevent you from +copying, distributing, performing, displaying or creating derivative +works based on the work as long as all references to Project Gutenberg +are removed. Of course, we hope that you will support the Project +Gutenberg-tm mission of promoting free access to electronic works by +freely sharing Project Gutenberg-tm works in compliance with the terms of +this agreement for keeping the Project Gutenberg-tm name associated with +the work. You can easily comply with the terms of this agreement by +keeping this work in the same format with its attached full Project +Gutenberg-tm License when you share it without charge with others. + +1.D. The copyright laws of the place where you are located also govern +what you can do with this work. Copyright laws in most countries are in +a constant state of change. If you are outside the United States, check +the laws of your country in addition to the terms of this agreement +before downloading, copying, displaying, performing, distributing or +creating derivative works based on this work or any other Project +Gutenberg-tm work. The Foundation makes no representations concerning +the copyright status of any work in any country outside the United +States. + +1.E. Unless you have removed all references to Project Gutenberg: + +1.E.1. The following sentence, with active links to, or other immediate +access to, the full Project Gutenberg-tm License must appear prominently +whenever any copy of a Project Gutenberg-tm work (any work on which the +phrase "Project Gutenberg" appears, or with which the phrase "Project +Gutenberg" is associated) is accessed, displayed, performed, viewed, +copied or distributed: + +This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with +almost no restrictions whatsoever. You may copy it, give it away or +re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included +with this eBook or online at www.gutenberg.org + +1.E.2. If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is derived +from the public domain (does not contain a notice indicating that it is +posted with permission of the copyright holder), the work can be copied +and distributed to anyone in the United States without paying any fees +or charges. If you are redistributing or providing access to a work +with the phrase "Project Gutenberg" associated with or appearing on the +work, you must comply either with the requirements of paragraphs 1.E.1 +through 1.E.7 or obtain permission for the use of the work and the +Project Gutenberg-tm trademark as set forth in paragraphs 1.E.8 or +1.E.9. + +1.E.3. If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is posted +with the permission of the copyright holder, your use and distribution +must comply with both paragraphs 1.E.1 through 1.E.7 and any additional +terms imposed by the copyright holder. Additional terms will be linked +to the Project Gutenberg-tm License for all works posted with the +permission of the copyright holder found at the beginning of this work. + +1.E.4. Do not unlink or detach or remove the full Project Gutenberg-tm +License terms from this work, or any files containing a part of this +work or any other work associated with Project Gutenberg-tm. + +1.E.5. Do not copy, display, perform, distribute or redistribute this +electronic work, or any part of this electronic work, without +prominently displaying the sentence set forth in paragraph 1.E.1 with +active links or immediate access to the full terms of the Project +Gutenberg-tm License. + +1.E.6. You may convert to and distribute this work in any binary, +compressed, marked up, nonproprietary or proprietary form, including any +word processing or hypertext form. However, if you provide access to or +distribute copies of a Project Gutenberg-tm work in a format other than +"Plain Vanilla ASCII" or other format used in the official version +posted on the official Project Gutenberg-tm web site (www.gutenberg.org), +you must, at no additional cost, fee or expense to the user, provide a +copy, a means of exporting a copy, or a means of obtaining a copy upon +request, of the work in its original "Plain Vanilla ASCII" or other +form. Any alternate format must include the full Project Gutenberg-tm +License as specified in paragraph 1.E.1. + +1.E.7. Do not charge a fee for access to, viewing, displaying, +performing, copying or distributing any Project Gutenberg-tm works +unless you comply with paragraph 1.E.8 or 1.E.9. + +1.E.8. You may charge a reasonable fee for copies of or providing +access to or distributing Project Gutenberg-tm electronic works provided +that + +- You pay a royalty fee of 20% of the gross profits you derive from + the use of Project Gutenberg-tm works calculated using the method + you already use to calculate your applicable taxes. The fee is + owed to the owner of the Project Gutenberg-tm trademark, but he + has agreed to donate royalties under this paragraph to the + Project Gutenberg Literary Archive Foundation. Royalty payments + must be paid within 60 days following each date on which you + prepare (or are legally required to prepare) your periodic tax + returns. Royalty payments should be clearly marked as such and + sent to the Project Gutenberg Literary Archive Foundation at the + address specified in Section 4, "Information about donations to + the Project Gutenberg Literary Archive Foundation." + +- You provide a full refund of any money paid by a user who notifies + you in writing (or by e-mail) within 30 days of receipt that s/he + does not agree to the terms of the full Project Gutenberg-tm + License. You must require such a user to return or + destroy all copies of the works possessed in a physical medium + and discontinue all use of and all access to other copies of + Project Gutenberg-tm works. + +- You provide, in accordance with paragraph 1.F.3, a full refund of any + money paid for a work or a replacement copy, if a defect in the + electronic work is discovered and reported to you within 90 days + of receipt of the work. + +- You comply with all other terms of this agreement for free + distribution of Project Gutenberg-tm works. + +1.E.9. If you wish to charge a fee or distribute a Project Gutenberg-tm +electronic work or group of works on different terms than are set +forth in this agreement, you must obtain permission in writing from +both the Project Gutenberg Literary Archive Foundation and Michael +Hart, the owner of the Project Gutenberg-tm trademark. Contact the +Foundation as set forth in Section 3 below. + +1.F. + +1.F.1. Project Gutenberg volunteers and employees expend considerable +effort to identify, do copyright research on, transcribe and proofread +public domain works in creating the Project Gutenberg-tm +collection. Despite these efforts, Project Gutenberg-tm electronic +works, and the medium on which they may be stored, may contain +"Defects," such as, but not limited to, incomplete, inaccurate or +corrupt data, transcription errors, a copyright or other intellectual +property infringement, a defective or damaged disk or other medium, a +computer virus, or computer codes that damage or cannot be read by +your equipment. + +1.F.2. LIMITED WARRANTY, DISCLAIMER OF DAMAGES - Except for the "Right +of Replacement or Refund" described in paragraph 1.F.3, the Project +Gutenberg Literary Archive Foundation, the owner of the Project +Gutenberg-tm trademark, and any other party distributing a Project +Gutenberg-tm electronic work under this agreement, disclaim all +liability to you for damages, costs and expenses, including legal +fees. YOU AGREE THAT YOU HAVE NO REMEDIES FOR NEGLIGENCE, STRICT +LIABILITY, BREACH OF WARRANTY OR BREACH OF CONTRACT EXCEPT THOSE +PROVIDED IN PARAGRAPH F3. YOU AGREE THAT THE FOUNDATION, THE +TRADEMARK OWNER, AND ANY DISTRIBUTOR UNDER THIS AGREEMENT WILL NOT BE +LIABLE TO YOU FOR ACTUAL, DIRECT, INDIRECT, CONSEQUENTIAL, PUNITIVE OR +INCIDENTAL DAMAGES EVEN IF YOU GIVE NOTICE OF THE POSSIBILITY OF SUCH +DAMAGE. + +1.F.3. LIMITED RIGHT OF REPLACEMENT OR REFUND - If you discover a +defect in this electronic work within 90 days of receiving it, you can +receive a refund of the money (if any) you paid for it by sending a +written explanation to the person you received the work from. If you +received the work on a physical medium, you must return the medium with +your written explanation. The person or entity that provided you with +the defective work may elect to provide a replacement copy in lieu of a +refund. If you received the work electronically, the person or entity +providing it to you may choose to give you a second opportunity to +receive the work electronically in lieu of a refund. If the second copy +is also defective, you may demand a refund in writing without further +opportunities to fix the problem. + +1.F.4. Except for the limited right of replacement or refund set forth +in paragraph 1.F.3, this work is provided to you 'AS-IS' WITH NO OTHER +WARRANTIES OF ANY KIND, EXPRESS OR IMPLIED, INCLUDING BUT NOT LIMITED TO +WARRANTIES OF MERCHANTIBILITY OR FITNESS FOR ANY PURPOSE. + +1.F.5. Some states do not allow disclaimers of certain implied +warranties or the exclusion or limitation of certain types of damages. +If any disclaimer or limitation set forth in this agreement violates the +law of the state applicable to this agreement, the agreement shall be +interpreted to make the maximum disclaimer or limitation permitted by +the applicable state law. The invalidity or unenforceability of any +provision of this agreement shall not void the remaining provisions. + +1.F.6. INDEMNITY - You agree to indemnify and hold the Foundation, the +trademark owner, any agent or employee of the Foundation, anyone +providing copies of Project Gutenberg-tm electronic works in accordance +with this agreement, and any volunteers associated with the production, +promotion and distribution of Project Gutenberg-tm electronic works, +harmless from all liability, costs and expenses, including legal fees, +that arise directly or indirectly from any of the following which you do +or cause to occur: (a) distribution of this or any Project Gutenberg-tm +work, (b) alteration, modification, or additions or deletions to any +Project Gutenberg-tm work, and (c) any Defect you cause. + + +Section 2. Information about the Mission of Project Gutenberg-tm + +Project Gutenberg-tm is synonymous with the free distribution of +electronic works in formats readable by the widest variety of computers +including obsolete, old, middle-aged and new computers. It exists +because of the efforts of hundreds of volunteers and donations from +people in all walks of life. + +Volunteers and financial support to provide volunteers with the +assistance they need are critical to reaching Project Gutenberg-tm's +goals and ensuring that the Project Gutenberg-tm collection will +remain freely available for generations to come. In 2001, the Project +Gutenberg Literary Archive Foundation was created to provide a secure +and permanent future for Project Gutenberg-tm and future generations. +To learn more about the Project Gutenberg Literary Archive Foundation +and how your efforts and donations can help, see Sections 3 and 4 +and the Foundation web page at https://www.pglaf.org. + + +Section 3. Information about the Project Gutenberg Literary Archive +Foundation + +The Project Gutenberg Literary Archive Foundation is a non profit +501(c)(3) educational corporation organized under the laws of the +state of Mississippi and granted tax exempt status by the Internal +Revenue Service. The Foundation's EIN or federal tax identification +number is 64-6221541. Its 501(c)(3) letter is posted at +https://pglaf.org/fundraising. Contributions to the Project Gutenberg +Literary Archive Foundation are tax deductible to the full extent +permitted by U.S. federal laws and your state's laws. + +The Foundation's principal office is located at 4557 Melan Dr. S. +Fairbanks, AK, 99712., but its volunteers and employees are scattered +throughout numerous locations. Its business office is located at +809 North 1500 West, Salt Lake City, UT 84116, (801) 596-1887, email +business@pglaf.org. Email contact links and up to date contact +information can be found at the Foundation's web site and official +page at https://pglaf.org + +For additional contact information: + Dr. Gregory B. Newby + Chief Executive and Director + gbnewby@pglaf.org + + +Section 4. Information about Donations to the Project Gutenberg +Literary Archive Foundation + +Project Gutenberg-tm depends upon and cannot survive without wide +spread public support and donations to carry out its mission of +increasing the number of public domain and licensed works that can be +freely distributed in machine readable form accessible by the widest +array of equipment including outdated equipment. Many small donations +($1 to $5,000) are particularly important to maintaining tax exempt +status with the IRS. + +The Foundation is committed to complying with the laws regulating +charities and charitable donations in all 50 states of the United +States. Compliance requirements are not uniform and it takes a +considerable effort, much paperwork and many fees to meet and keep up +with these requirements. We do not solicit donations in locations +where we have not received written confirmation of compliance. To +SEND DONATIONS or determine the status of compliance for any +particular state visit https://pglaf.org + +While we cannot and do not solicit contributions from states where we +have not met the solicitation requirements, we know of no prohibition +against accepting unsolicited donations from donors in such states who +approach us with offers to donate. + +International donations are gratefully accepted, but we cannot make +any statements concerning tax treatment of donations received from +outside the United States. U.S. laws alone swamp our small staff. + +Please check the Project Gutenberg Web pages for current donation +methods and addresses. Donations are accepted in a number of other +ways including including checks, online payments and credit card +donations. To donate, please visit: https://pglaf.org/donate + + +Section 5. General Information About Project Gutenberg-tm electronic +works. + +Professor Michael S. Hart was the originator of the Project Gutenberg-tm +concept of a library of electronic works that could be freely shared +with anyone. For thirty years, he produced and distributed Project +Gutenberg-tm eBooks with only a loose network of volunteer support. + + +Project Gutenberg-tm eBooks are often created from several printed +editions, all of which are confirmed as Public Domain in the U.S. +unless a copyright notice is included. Thus, we do not necessarily +keep eBooks in compliance with any particular paper edition. + + +Most people start at our Web site which has the main PG search facility: + + https://www.gutenberg.org + +This Web site includes information about Project Gutenberg-tm, +including how to make donations to the Project Gutenberg Literary +Archive Foundation, how to help produce our new eBooks, and how to +subscribe to our email newsletter to hear about new eBooks. diff --git a/31438-0.zip b/31438-0.zip Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..bc1dd81 --- /dev/null +++ b/31438-0.zip diff --git a/LICENSE.txt b/LICENSE.txt new file mode 100644 index 0000000..6312041 --- /dev/null +++ b/LICENSE.txt @@ -0,0 +1,11 @@ +This eBook, including all associated images, markup, improvements, +metadata, and any other content or labor, has been confirmed to be +in the PUBLIC DOMAIN IN THE UNITED STATES. + +Procedures for determining public domain status are described in +the "Copyright How-To" at https://www.gutenberg.org. + +No investigation has been made concerning possible copyrights in +jurisdictions other than the United States. Anyone seeking to utilize +this eBook outside of the United States should confirm copyright +status under the laws that apply to them. diff --git a/README.md b/README.md new file mode 100644 index 0000000..c4aff91 --- /dev/null +++ b/README.md @@ -0,0 +1,2 @@ +Project Gutenberg (https://www.gutenberg.org) public repository for +eBook #31438 (https://www.gutenberg.org/ebooks/31438) |