initial commit of ebook 31401HEADmain

5 files changed, 3156 insertions, 0 deletions

diff --git a/.gitattributes b/.gitattributes
new file mode 100644
index 0000000..6833f05
--- /dev/null
+++ b/.gitattributes
@@ -0,0 +1,3 @@
+* text=auto
+*.txt text
+*.md text
diff --git a/31401-0.txt b/31401-0.txt
new file mode 100644
index 0000000..3bbc3c6
--- /dev/null
+++ b/31401-0.txt
@@ -0,0 +1,3140 @@
+The Project Gutenberg EBook of Saint Dimitrios, by Platon Rodokanakis
+
+This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with
+almost no restrictions whatsoever.  You may copy it, give it away or
+re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included
+with this eBook or online at www.gutenberg.org
+
+
+Title: Saint Dimitrios
+       Mystery in three acts
+
+Author: Platon Rodokanakis
+
+Release Date: February 25, 2010 [EBook #31401]
+
+Language: Greek
+
+Character set encoding: UTF-8
+
+*** START OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK SAINT DIMITRIOS ***
+
+
+
+
+Produced by Sophia Canoni
+
+
+
+
+Note: The tonic system has been changed from polytonic to monotonic.
+The spelling of the book has not been changed otherwise.
+
+Σημείωση: Το τονικό σύστημα έχει αλλάξει από πολυτονικό σε μονοτονικό.
+Η ορθογραφία του βιβλίου κατά τα άλλα παραμένει ως έχει.
+
+
+
+
+ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΡΟΔΟΚΑΝΑΚΗ
+
+
+Ο ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
+
+ΜΥΣΤΗΡΙΟΝ ΕΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ 3
+
+
+Πρωτοπαίχθηκε στο θέατρο Μαρίκας Κοτοπούλη
+την Πέμπτη 24 Αυγούστου 1917.
+
+ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
+ΕΚΔΟΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Δ. ΚΟΛΛΑΡΟΣ
+
+ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟΝ ΤΗΣ «ΕΣΤΙΑΣ»
+44 — Εν οδώ Σταδίου — 44
+1922
+
+Τα γνήσια αντίτυπα φέρουσι την σφραγίδα του βιβλιοπωλείου της «Εστίας».
+
+
+
+
+ΤΥΠΟΙΣ Π. ΛΕΩΝΗ — ΠΕΡΙΚΛΕΟΥΣ 16
+
+
+
+
+
+ΠΡΟΣΩΠΑ
+Ο Άγιος Δημήτριος.
+Ο Ποιητής.
+Καίσαρ Γαλέριος.
+Ο Άγιος Νέστωρ.
+Ερμογένης, δεσμοφύλαξ.
+Τρόφιμος, αρχιευνούχος.
+Λούπος, εκ του Δήμου των Πρασίνων.
+Ο Έπαρχος της πόλεως.
+Κουβικουλάριος.
+Εκατόνταρχος.
+Α'. Θεσσαλονικεύς.
+Β'. »
+Γ'. »
+Δ'. »
+Α'. Διάκος.
+Β'. »
+Πρεσβύτερος.
+Α'. Ευνούχος.
+Β'. »
+Γ'. Ευνούχος
+Δ'. »
+Ε'. »
+Α'. Στρατιώτης.
+Β'. »
+Γ'. »
+Δ'. »
+Ε'. »
+ς'. »
+Ευνίκη.
+Η Μάννα του Αγίου.
+Η Προφήτισσα.
+Πρίσκιλλα.
+Α'. Μάννα.
+Β'. »
+Α'. Γυναίκα
+Β'. »
+Γ'. »
+Δ'. »
+Ε'. »
+
+Στρατιώτες, — Γυναίκες. — Παιδιά.
+
+Το έργον εκτυλίσσεται στη Θεσσαλονίκη, κατά τας αρχάς του Δ' Αιώνος,
+ηγεμονεύοντος της Ανατολής Διοκλητιανού Αυτοκράτορος.
+
+
+
+
+
+
+ΠΡΑΞΙΣ Α'
+
+
+
+ΕΙΣΑΓΩΓΗ
+
+
+
+(Ο Ποιητής, ντυμένος σκαραμάγγιο πράσινο βαθύ με ρόδινο περιώμιο
+κατάκοπο και φορώντας την κουκούλα, βγαίνει πλάι από την αυλαία στο
+προσκήνιο. Η περισκελίδα του είναι στενή, από πράσινο ανοιχτό ύφασμα με
+μαύρες χονδρές ραβδώσεις. Τα μαύρα υποδήματά του κεντημένα με χρυσάφι,
+τελειώνουν σε πολύ μακρυές μύτες από δέρμα μαλακό. Ο Ποιητής υποτίθεται
+πως είνε οφφικιάλιος της Αυτοκρατορίας και ζη στην πρώτην εποχή των
+Σταυροφοριών. Κρατάει το χειρόγραφο, μεμβράνη ξετυλιγμένη, και
+απαγγέλλει τρανταχτά, τραβώντας πάντα για να βγη από την άλλη άκρη).
+
+Ο ΠΟΙΗΤΗΣ. Ήταν εκείνο τον καιρό που μέσα στη Θεσσαλονίκη
+έχτιζαν την τετράγωνην αψίδα με τους θαυμαστούς πυλώνες
+τεχνίτες Έλληνες, Μικρασιάτες. Ο Καίσαρ ο Γαλέριος,
+κρατώντας στο δεξί τη νίκη,
+εγύριζε θριαμβευτής από των Εκβατάνων τους ροδώνες,
+σέρνοντας πίσω από το άρμα του γυναίκες μαυρομάτες,
+έφηβους από την Έδεσσα με σκουλαρίκια
+και βασιληάδες με ολοκέντητα σαρίκια,
+ανεβασμένους σε καμήλες και σε άλλα ζώα,
+που τώρα πρώτα τάβλεπεν ο κόσμος κι' ανεβόα:
+ — Του Βίγγας Μαξιμιανέ Γαλέριε! —
+ — Του Ηρακλέα γυιέ! — Ντίβους! Αιθέριε! —
+Και αυτός στο άρμα το χρυσό,
+που το τραβούσαν τέσσερις ελέφαντες λευκοί,
+φορούσε τη μενεξελιά πορφύρα,
+φτειασιδωμένος κι' όλος μέσ' στα μύρα,
+Πότε κυττάζοντας εδώ, πότε κυττάζοντας εκεί
+και με καμάρι περισσό,
+δεχόμενος της πόλης τα ευχαριστήρια,
+για τα περίτρανα της Ρώμης νικητήρια.
+Στα μπράτσα του, χονδρά βραχιόλια είχε περασμένα
+με λαμπερά πετράδια και μαργάρους στολισμένα.
+Δούλοι από την Αρμενία, με ζουγραφιστές
+ομπρέλλες τον σκιάζανε μεταξωτές
+και σκλάβες απ' τον Τίγρι, με ριπίδια αψηλά,
+πηγαίναν πλάι και τον ανεμίζαν απαλά.
+Στην Εγνατία την οδό, τα ροδοπέταλα βροχή.
+Στεφανωμένοι όλοι με κισσό για την υποδοχή.
+ — Πολλά τα έτη, Αυτοκράτωρ! —
+ — Άβε Τσαίζαρ Ιμπεράτορ! —
+Τα μάτια βγάζανε φωτιές, εβράχνιαζαν οι λάρυγγες
+κι' ολούθε αντηχούσαν οι παιάνες και η σάλπιγγες!
+
+(Τρίκλινον μέσα στο Παλάτι του Γαλερίου, στη Θεσσαλονίκη. Γύρο
+ανοίγματα σκεπασμένα με καταπετάσματα της εποχής, μονόχρωμα, στολισμένα
+με μεγάλα τετράγωνα που έχουν χρώμα διαφορετικό. Στους τοίχους μωσαϊκά
+με πουλιά και καρπούς. Ο Καίσαρ Μαξιμιανός Γαλέριος, στεφανωμένος με
+τριαντάφυλλα, φαίνεται κουρασμένος. Οι Κουβικουλάριοι, όλοι έφηβοι,
+στεφανωμένοι με κισσό και ντυμένοι λευκά μακρόσυρτα ιμάτια,
+πηγαινοέρχονται βιαστικά. Άλλοι κρατάνε νιπτήρες χρυσούς, άλλοι
+προσόψια, άλλοι τα λινά φορέματα, που ο Γαλέριος φορεί μέσα στα δωμάτιά
+του, μερικοί πλησιάζουν να του βγάλουν τη μενεξελιά πορφύρα. Ένας
+ευνούχος, αράπης ολόγυμνος, τον αερίζει κοιμισμένα με μακρύ ριπίδι από
+φτερά παγωνιού. Ο αρχιευνούχος Τρόφιμος, γονατισμένος μπρος στα πόδια
+του Καίσαρα, του βγάζει τα σανδάλια και του φορεί αναπαυτικές
+παντόφλες, από πράσινο δέρμα μαλακό).
+
+
+
+ΣΚΗΝΗ 1.
+
+
+
+Γαλέριος — Τρόφιμος — Κουβικουλάριοι — Αράπης.
+
+ΓΑΛΕΡΙΟΣ. Ουφ! κουράσθηκα! Όμως μοναδικός
+θα λογισθή στον κόσμο ο περσικός
+ετούτος θρίαμβός μου. Βέβαια θα σκάση
+ο Κωνστάντιος όταν το μάθη και θα σπάση
+από το κακό του τη γυναίκα του στο ξύλο.
+
+ΤΡΟΦΙΜΟΣ. Μπορεί ποτέ το μήλο
+να παραβληθή,
+αφέντη, με τα ξυλοκέρατα!
+Στην ίδια θέσιν αν με σένα να σταθή
+επιθυμάει ο Χλωρός στα πέρατα
+της Οικουμένης, ίσαμε την Μεσοποταμίαν ας ορίση
+και του λόγου του, αν του βαστάει, το λάβαρο να στήση.
+
+ΓΑΛΕΡΙΟΣ. Μα πρέπει όλα να τα μάθη. Όταν κάθισα στον
+                                         [φιλτισένιο
+θρόνο, με το κιβώρι τ' ασημένιο. . .
+Θυμάσαι; Είχαν πια τραβήξει τα παραπετάσματα
+πούσαν ριγμένα σ' όλα τα περάσματα
+και οι αρχόντοι με φανταχτερές
+μπαινόβγαιναν ντυσιές χρωματερές.
+Τότες. . .
+
+ΤΡΟΦΙΜΟΣ. αρχίνισαν και παίζαν τους ανακαράδες — άφισε μένα
+τα τουμπιά και τα λαγούτα, οι μουζικάντηδες οι ξακουσμένοι
+της Βηρυτός και οι ευνούχοι οι γλυκόλαλοι, αραδιασμένοι,
+τραγουδάγαν λιγωμένα,
+ένα τραγούδι συριακό,
+μακρόσυρτο και ηδονικό.
+Και οι Ρωμαίοι πέρναγαν και κλίναν υποτακτικά,
+στα πόδια σου αφίναν μπουκαλάκια όλο σπάνια μυρωδικά
+κι' έπειτα γονάτιζανε, την ούγια της χλαμίδας σου για να
+                                               [φιλήσουν
+έτσι για να σε ευχηθούνε και να σε καλωσορίσουν.
+
+ΓΑΛΕΡΙΟΣ. Πού είνε αυτοί πού γράφουν στίχους. . .
+Θέλω για μένα να συνθέσουν ένα ποίημα. Σε ήχους
+έπειτα θα δώσω να μου το τονίσουνε γλυκούς.
+Πληρώνω Άκουσες;
+
+ΤΡΟΦΙΜΟΣ. Καίσαρ, Ελληνικούς
+τους θέλεις νάνε;
+
+ΓΑΛΕΡΙΟΣ. Βέβαια, ό,τι διαλεγμένο
+λογιέται σήμερα, στη γλώσσα της Ανατολής γραμμένο
+το θέλει η συνήθεια.
+
+(Γυρίζοντας αγριεμένος σ' έναν ευνούχο, που ζητάει να του ξεθηλικώση
+την πόρπη της πορφύρας).
+
+Σιγά! Δεν την ξεθηλικώνουν έτσι την χλαμύδα,
+Ζω!
+
+ΤΡΟΦΙΜΟΣ. (σηκωνόμενος) Άφες να την ξεκουμπώσω 'γώ.
+
+ΓΑΛΕΡΙΟΣ. (Έπειτα από μικρή σιγή, μιλώντας με τον εαυτό του)
+Τον είδα ή μου φάνηκε;
+
+ΤΡΟΦΙΜΟΣ. Ποιον;
+
+ΓΑΛΕΡΙΟΣ. Δεν μίλησα. . .
+Πώς; είπα τίποτε; Τι κούρασι. . .
+
+ΤΡΟΦΙΜΟΣ. (στους ευνούχους) Σιγότερα
+να περπατάτε. Να μιλάτε χαμηλότερα
+κι' έχει τα νεύρα του. . .
+
+ΓΑΛΕΡΙΟΣ. (ολότελα αφηρημένος και μιλώντας με τον εαυτό του).
+Ούτε πως γύρισα
+τον μέλει. . .
+
+(Στους Ευνούχους)
+
+Γιατί με κυττάζετε;
+
+(Στον Τρόφιμο)
+
+Να μου σφουγγίσουνε
+το μέτωπο από τον ιδρώτα. Να με ποτίσουνε
+νερόμελι με χιόνι. . .
+
+ΤΡΟΦΙΜΟΣ. (Στους ευνούχους) Το χρυσό ποτήρι
+τώχω παγωμένο. Φέρτε και το ραντιστήρι
+με το ανθόνερο. Απάνω
+βρίσκεται στο τραπέζι. (Οι Ευνούχοι τρέχουν και τα φέρνουν).
+
+ΓΑΛΕΡΙΟΣ. Δόστε μου να ξανασάνω.
+
+
+
+ΣΚΗΝΗ 2.
+
+
+
+Οι ανωτέρω — Κουβικουλάριος
+
+ΚΟΥΒΙΚ. (με χονδρό χρυσό κρίκο γύρω από το λαιμό).
+Πρέσβεις των Βησιγότθων να σου φιλήσουνε
+ζητάνε, Καίσαρα, το πόδι.
+
+(Ο Γαλέριος αφηρημένος δεν απαντά).
+
+ΤΡΟΦΙΜΟΣ (δίνει την απάντησι)· Να καθήσουνε
+πες και να περιμένουν.
+
+ΓΑΛΕΡΙΟΣ Όχι, είμαι κουρασμένος.
+Διώχτε τους. Ζαβλακωμένος
+νοιώθω από την κούρασι. Και στο κεφάλι
+μια πέτρα λες μου κάθεται μεγάλη.
+
+(Ο Κουβικουλάριος φεύγει).
+
+
+
+ΣΚΗΝΗ 3.
+
+
+
+Οι άνω πλην του Κουβικουλαρίου.
+
+ΓΑΛΕΡΙΟΣ (Έπειτα από λίγη σιωπή, αρπάζοντας και σιώντας τον
+τρόφιμο από το μπράτσο). Τρόφιμε!
+
+ΤΡΌΦΙΜΟΣ Καίσαρ!
+
+ΓΑΛΕΡΙΟΣ Άκουσε. Της Θεσσαλίας
+τον Έπαρχο στην Πύλη τη Χρυσέα πώς δεν είδα;
+ούτε στους δήμους που με χαιρετίσαν στην αψίδα;
+Άφαντος και στην αποθέωσι της Εγνατίας. . .
+Α! χωρίς άλλο, τώκαμεν αυτό να με πειράξη,
+γιατί αυτός απ' όλους πρώτος έπρεπε να τρέξη,
+ένα ζευγάρι παγωνιών χρυσόφτερων να σφάξη
+και με το αίμα τους της Ήρας το βωμό να βρέξη.
+Στον δρόμο, μούπανε, πως αποστάτησε.
+Την πίστι των Θεών ότι παράτησε
+και τώρα στης μαγείες δόθηκε, όπου οι δούλοι
+πιστεύουν, οι τρελλοί, οι αρρωστιάρηδες κι' οι μούλοι.
+
+ΤΡΟΦΙΜΟΣ. Βδομάδες έχει στο παλάτι να πατήση.
+Έγινε λένε, Χριστιανός. Να σε πολυχρονήση
+δεν παρουσιαζόταν στης θυσίες όταν έλειπες. Μαζί του
+πήρε και σέρνει και τον Νέστορα.
+
+ΓΑΛΕΡΙΟΣ (έξω φρενών). Αλλοί του!
+Θε να τον κάψω ζωντανό, τ' ορκίζομαι!
+Το ρεζιλίκι συλλογίζομαι
+που θε να πάθω όταν ο Διοκλητιανός
+μάθη πως γίνηκε Χριστιανός,
+ποιος; ο καλλίτερός μου φίλος.
+Και λες πώς τον ακολουθεί σαν σκύλος
+ο προκομμένος φίλος του; Φαντάσου, ότι
+στον Αυτοκράτορα, οι πρώτοι
+είπα πώς είναι κι' οι πιστότεροί μου.
+Πω! πω! ντροπή μου!... . .. . .
+
+(Στο αναμεταξύ οι ευνούχοι έχουν σχηματίση κύκλο και παρακολουθούν την
+συζήτησι με ενδιαφέρον. Μπαίνει πάλι στην αίθουσα ο Κουβικουλάριος).
+
+
+
+ΣΚΗΝΗ 4.
+
+
+
+Οι ανωτέρω — Κουβικουλάριος.
+
+1ος ΕΥΝΟΥΧΟΣ. Σε τι πιστεύουνε οι Χριστιανοί;
+
+2ος ΕΥΝΟΥΧΟΣ. Σ' ένα λευκόμαλλο αρνί,
+Παντού το ζουγραφίζουνε
+κοντά σ' ένα τσοπάνο και το θυμιατίζουνε.
+
+3ος ΕΥΝΟΥΧ. Όχι! Οι Χριστιανοί έχουνε για Θεό τους ένα ψάρι.
+
+4ος ΕΥΝΟΥΧ. Εσύ δεν ξέρεις. Λένε, πώς το σταφύλι και το στάρι
+είνε Θεοί!
+
+1ος ΕΥΝΟΥΧΟΣ. Λατρεύουν τότε τον Διόνυσο και τη μητέρα Γη.
+
+3ος ΕΥΝΟΥΧΟΣ. Ψέμματα! Καμμιά συγγένεια δεν έχουνε
+με τη ζωολατρεία της Αιγύπτου οι Θεοί μας.
+
+5ος ΕΥΝΟΥΧΟΣ. Τρέχουνε
+αυτοί στα μνήματα και με τους πεθαμένους οργιάζουν.
+
+ΤΡΟΦΙΜΟΣ (στον Γαλέριο που φαίνεται να παρακολουθή την συζήτησι)·
+Τι τους φυλάνε, Καίσαρ σεβαστέ, και δεν τους σφάζουν;
+Δόσε προσταγή!
+
+ΚΟΥΒΙΚΟΥΛ. Λένε πώς Χριστός δεν πέθανε, αλλά κρυμμένος
+είνε και περιμένει βασιληάς του κόσμου να γενή.
+
+ΓΑΛΕΡΙΟΣ. Πιωμένος
+θε νάσαι χωρίς άλλο. Τον γραπώσανε
+μια νύχτα πούθελε να κάνη επανάστασι και τον σταυρώσανε.
+Μου δείξαν την απόφασι
+στη Ρώμη υπογραμμένην από τον Ηγεμόνα Πόντιον.
+
+ΚΟΥΒΙΚ. Για πρόφασι
+λένε πως μεταχειριστήκανε την επανάστασι
+οι Φαρισαίοι και τον κατηγόρησαν.
+
+ΓΑΛΕΡΙΟΣ. Μπας και την ανάστασι
+των πεθαμένων και του λόγου σου πιστεύεις, νεανία;
+
+ΚΟΥΒΙΚ. Καίσαρ; (Μπαίνει ο Άγιος).
+
+ΓΑΛΕΡΙΟΣ. Μου είπαν, πώς πολλούς τους έπιασε η μανία
+της νέας πίστης και κρυφά το βράδυ
+τραβάν στα λατομεία να προσευχηθούν ομάδι.
+
+
+
+
+
+ΣΚΗΝΗ 5.
+
+
+
+Οι ανωτέρω — Άγιος Δημήτριος
+
+Ο Άγιος Δημήτριος μπαίνει σαν το φως από την κεντρικήν είσοδο και
+κρατώντας με τα χέρια παραμερισμένα τα καταπετάσματα. Είνε ντυμένος
+όπως στο μεγάλο μωσαϊκό της βασιλικής του, που βρίσκεται δεξιά των
+καγγέλλων).
+
+ΑΓΙΟΣ ΔΗΜ. Λες ψέμματα! Οι Χριστιανοί κανένα δεν φοβούνται
+άλλον από τον Θεό! Την πίστι δεν αρνούνται
+του κυρίου Ιησού και την ομολογάν στο φανερό!
+
+ΟΛΟΙ (αναστατωμένοι σαν όπως πέφτει ο κύκνος στο κοιμισμένο νερό
+της στέρνας και το ταράζει).
+
+Ο έπαρχος της Θεσσαλίας!. . .
+
+ΓΑΛΕΡΙΟΣ. Ο Δημήτριος!. . . Δεν μπορώ. . .
+Κόλπος θα μου κατέβη!..,
+
+
+(Στους ευνούχους)
+
+Τα καταπετάσματα
+σηκώστε και ξεκουμπιστήτε από τα περάσματα
+όλοι!
+
+ΑΓΙΟΣ ΔΗΜ. (προχωρώντας μέσα).
+Πες να σταθούνε!
+Άφισε να μείνουνε. Πρέπει να δούνε,
+Θέλω ν' ακούσουν τι θα πούμε. . .
+
+ΓΑΛΕΡΙΟΣ. Τρόφιμε, να γκρεμιστούνε
+είπα. Μόνο να μ' αφίσουνε
+με τούτο τον τρελλό!. . .
+
+1ος ΕΥΝΟΥΧΟΣ (φεύγοντας με τους άλλους)· Τι θα μιλήσουνε;
+αρά γε τι θα πούνε;
+
+2ος ΕΥΝΟΥΧΟΣ. Χάνομε θέαμα μοναδικό.
+Τι κρίμα!. . .
+
+3ος ΕΥΝΟΥΧΟΣ. Θα το μάθωμε. Μπορεί να μείνη μυστικό;.
+
+(Φεύγουν οι Ευνούχοι και ο Τρόφιμος).
+
+
+
+ΣΚΗΝΗ 6
+
+
+
+Γαλέριος — Άγιος Δημήτριος
+
+ΓΑΛΕΡΙΟΣ (κάνοντας σαν δαιμονισμένος).
+Από σένα αυτό. . .
+Εγώ. . . Δημήτριε!. . . Να πάρη η κατάρα!..
+Από σένα αυτό δεν το περίμενα!. . . Γραφτό
+ήταν τη χάρι
+πού σώκαμα — Α! θα μου το πληρώσης —
+της Θεσσαλίας Έπαρχον όταν σε ονομάτισα,
+τώρα να μου την αποδώσης
+έτσι. . .
+
+ΑΓΙΟΣ ΔΗΜ. Δεν αποστάτησα
+από τον ευεργέτη μου. Τον μυτριτό να κάνω
+ζητώ, λιγάκι λύπη στην καρδιά του
+να αισθανθή
+για τα παιδιά του.
+
+(Σε στάσι δεητική με τα χέρια υψωμένα στον ουρανό).
+
+ώ! ας το κατορθώσω να μαλαχθή,
+Χριστέ μου, η καρδιά του κι' ας πεθάνω!
+
+ΓΑΛΕΡΙΟΣ. Έννοια σου κι' απ' αυτό δεν θα γλυτώσης.
+
+ΑΓΙΟΣ ΔΗΜ. Σε γνώρισ' άνθρωπο με θέλησι. Να δώσης
+μπορείς αμέσως τη διαταγή.
+
+ΓΑΛΕΡΙΟΣ. Κρυφή πληγή!.. . .
+Ποιος ξέρει από πότες
+το ένα γένηκες με τους προδότες·
+όμως, λέγε τι θες. Γιατ' ήρθες μπρος μου;
+
+ΑΓΙΟΣ ΔΗΜ. Με στέλνει ο Θεός μου,
+των προβάτων του να πάψης σε προστάζει τη σφαγή.
+
+ΓΑΛΕΡΙΟΣ. Να πάρ' η οργή!
+Κι' αυτός θάνε τρελλός ωσάν εσένα,
+ώ! μα τον Ηρακλή! σφραγμένα
+δεν έχω βέβαια τ' αυτιά μου
+κι' είμαι, θαρρώ, στα λογικά μου.
+
+(Ειρωνικά)
+
+Πώς τώπες; Για να σε ξανακούσω πάλι. . .
+Θεός!. . . (Γελά περιφρονητικά)
+Ποιος; Αυτός Θεός; Το χάλι
+Σαν να μη ξέρω δα που έχει. . .
+
+ΑΓΙΟΣ ΔΗΜ. (αυστηρός σαν τους παληούς προφήτες του Ισραήλ).
+Μη βλαστημάς!. . .
+
+ΓΑΛΕΡΙΟΣ. όταν τρέχει
+σαν το λαγό στης γης της τρύπες να κρυφτή,
+Πίστι σου είναι λέει δα κι' αυτή. . .
+
+ΑΓΙΟΣ ΔΗΜ. Μη βλαστημάς!. . .
+
+ΓΑΛΕΡΙΟΣ. (με οργή) Θεός Εβραίων και βαναύσων δούλων.
+Τώπα δα και προτήτερα: Θρησκεία μούλων.
+
+ΑΓΙΟΣ ΔΗΜ. Μη βλαστημάς!
+
+ΓΑΛΕΡΙΟΣ. Μακρυά από τ' αξιώματα,
+παντού διωγμένοι πτώματα!
+Μωρέ, τι περιμένεις να ιδής καλό
+'πό τούτη τη θρησκεία; Αν και δεν βαριέσαι. . . τι χαλώ
+το σκότι μου. . . Ναι. . . όπως είπες και αρχήτερα,
+πως είμαι άνθρωπος με θέλησι γερή,
+εγώ και τώρα και προτήτερα
+σένα για ξεροκέφαλο σ' εγνώρισα. Μπορεί
+η 'μέρα νύχτα να γενή,
+μα συ εκείνο που θες· μουλάρι στην επιμονή!
+
+
+
+ΣΚΗΝΗ 7
+
+
+
+Οι ανωτέρω — Ευνίκη.
+
+(Μπαίνει ξεστήθωτη, ξεμπράτσωτη, τυλιγμένη σε φόρεμα στενό όλο
+χρυσές φολίδες. Γεμάτη βραχιόλια και δαχτυλίδια. Φορεί περιδέραια
+και τα σκουλαρίκια της πέφτουνε και απλώνονται στους ώμους. Το
+χτένισμά της αψηλό σαν τιάρα, γιομάτο κατσαρά πρόσθετα και ολόκληρο το
+σύνολο είνε πασπαλισμένο από σκόνη ασημένια. Τα μάτια της δείχνουν
+βαμμένα γύρω με χρώμα γλαυκό. Περπατά σαν φείδι. Στα σανδάλια της έχει
+ραμμένα ασημένια κουδουνάκια. Φαίνεται θυμωμένη. Μπαίνοντας δεν βλέπει
+τον Άγιο Δημήτριο).
+
+ΕΥΝΙΚΗ. Τι τρέχει; Μόλις γύρισες
+βρισιές και προστυχιά μας επλημμύρισες.. . .
+
+ΓΑΛΕΡΙΟΣ (τρυφερά).
+Ευνίκη, πως βγαίνεις μόνη στο Παλάτι τέτοιαν ώραν;. . .
+
+ΕΥΝΙΚΗ. Έτσι μ' αρέσει.. . .
+
+ΓΑΛΕΡΙΟΣ. Θα κρυώσης.. . .
+
+ΕΥΝΙΚΗ. Για ξεφόρτωνέ με τώρα.. . .
+Πολύ σε νοιάζει, βλέπεις, αν κρυώσω.
+Τι ψεύτης που κατήντησες. Ως τόσο
+'γώ τάμαθα! Έστειλες τα τρανά μαργαριτάρια
+όλα στου Αυτοκράτορα της κόρες και τ' απομεινάρια
+μώφερες.. . . Για ποια μ' επήρες; Κι' από την Αρμενία
+'κουβάλησες εδώ ένα ολόκληρο χαρέμι. Για 'δήτε ατιμία!
+Για παλλακίδα σου λοιπόν αιώνια ποθείς
+να μ' έχης; Λέγε μου το καθαρά! Δε θες να με στεφανωθής
+όπως μου τώταξες; Τώχες πωμένο.
+Θριαμβευτής αν γύριζες απ' την Περσία, τελειωμένο
+πράμα θάταν ο γάμος μου μαζύ σου.
+Τώπες ή δεν μου τώπες; Λέγε μου. Στην τιμή σου.
+
+(Βλέποντας τον Δημήτριο ταράζεται) —
+
+Α! είνε και ο Δημήτριος εδώ.
+Α! τόσο το καλλίτερο. Να ιδώ
+σε ποιόν θα δώση δίκηο από μας τους δυο.
+Θα με στεφανωθής ή θα σου κάνω το Παλάτι ρημαδιό.
+
+ΓΑΛΕΡΙΟΣ. Στη φυλακή
+τούτον θε να στριμώξω τώρα. Η χριστιανική
+τον έπιασε παραφροσύνη.
+
+ΕΥΝΙΚΗ. Ο Δημήτριος δεν δίνει
+δηνάριο μισό για όλες της θρησκείες
+του κόσμου. Τελευταίος στης θυσίες,
+πρώτος στα όργια.
+
+ΑΓΙΟΣ ΔΗΜ. Μη μου θυμίζετε τα χρόνια τα ανόσια
+εκείνα της ζωής μου. Τώρα ξαναγεννήθηκα,
+την πανοπλία του κυρίου ντύθηκα,
+από την πρώτη 'μέρα που βαφτίσθηκα.
+
+ΓΑΛΕΡΙΟΣ. Τ' ακούς; Κι' έπειτα κάνε αν μπορείς υπομονή..
+Είνε του λόγου του που τον προώριζα διάδοχό μου.
+
+ΕΥΝΙΚΗ (με αδιαφορία). Οι Χριστιανοί
+μετρούνται σε χιλιάδες. Κάθε μέρα και πληθαίνουνε.
+Γιατί τον εξελοθρεμό τους οι Ρωμαίοι θέλουνε
+δεν το καταλαβαίνω.
+
+ΓΑΛΕΡΙΟΣ. Εγώ όμως επιμένω
+στην απόφασί μου κι' όποιος ομολογεί
+πως έγιν' ένα τέτοιο φρούτο, θα σφαγή.
+
+ΑΓΙΟΣ ΔΗΜ. Βγήτε από το δρόμο της καταισχύνης,
+γιατί να, η ημέρα της δικαιοσύνης
+έρχεται. Τότες ο Κύριος θε να σας κομματιάση,
+σαν όπως ταύρος μπη σε κεραμυδαριό και σπάση
+και αφανίση ό,τι βρη!
+
+ΓΑΛΕΡΙΟΣ. Άκου τα!
+
+ΑΓΙΟΣ ΔΗΜ. Αυτός
+τη γλώσσα μέσ' στο αίμα σας θα βρέξη
+των σκυλιών του δρόμου! Ο Χριστός
+θα κάνη να ραγίσουνε η πέτρες και να τρέξη
+μέλι, τους πιστούς για να χορτάση. Τα χώματα
+θα γλύψετε σεις οι εχθροί του. Πάνω από τα πτώματα
+βοάνε τα κοράκια. Πώς δεν τ' ακούτε. . .
+
+ΓΑΛΕΡΙΟΣ. Θα τον σφάξω,
+τη γης από να τέτοιο φείδι ν' απαλλάξω.
+
+ΕΥΝΙΚΗ. Έπιν' αυτός στο ίδιο με τα μας ποτήρι.
+Σ' έχε και σύντροφο μαζύ και κύρη.
+Όχι, δεν θέλω, Καίσαρ, να τον σφάξης,
+δώρο τη συχώρεσί του πρέπει να μου τάξης.
+
+ΓΑΛΕΡΙΟΣ. Έπειτα είνε και πολύ ωραίος. Σένα
+τα μάτια σου σαν τον κυττάζεις, ολοένα
+γιομίζουν αστραπές.
+
+ΕΥΝΙΚΗ Το ξέρω
+πως μας ζουλεύεις και τους δυο μας, γέρο.
+
+ΓΑΛΕΡΙΟΣ. Γέρος εγώ;
+
+ΕΥΝΙΚΗ. Σαν το παιδί σου
+δεν είσαι βέβαια. Ντροπή σου
+από τη ζήλεια σου για τα δροσάτα νειάτα του
+
+να θες να κλείσουνε στο φως τα μάτια του.
+Ίσαμε τώρα δεν σου ζήτησα, το ξέρεις, καμμιά χάρι.
+Τώρα το θέλω λεύτερο το παλληκάρι.
+
+ΓΑΛΕΡΙΟΣ (προσπαθώντας να συγκρατήση την παραφορά του).
+Σύρε, σου λέω στον γυναικωνίτη πίσω.
+Μου φούντωσαν τα αίματα. Θα σου μιλήσω
+άσκημα. Πάψε πια να λες αυτές της κουταμάρες
+Ούτε του Μαξιμιανού η κόρες τόσες χάρες
+γνωρίζουν από τον μπαμπά τους, όσες σωριασμένες
+έχω στα πόδια σου, αχάριστη.
+
+ΕΥΝΙΚΗ. Τι ξιπασμένες
+κουβέντες! Πώς φαίνεσαι πως είσαι από γέννα
+πρόστυχη! Εμένα
+μ' αρέσουν πάντα οι ευγενικοί ανθρώποι,
+τα λιγωμένα λόγια και οι μαλακοί οι τρόποι.
+Ουφ! Σε σιχαίνομαι, Καίσαρ! Είσαι χυδαίος.
+Γύρισε λίγο. Δες τονε τι ωραίος
+είνε! Θαύμασε κυπαρισσωτό κορμί,
+όπου σαν την φωτιά σπιθοβολάει μέσα η ορμή.
+Αλήθεια, δεν πιστεύω να τολμήσης
+το χέρι σου απάνω του ν' αγγίσης·
+Γιατί, ορκίζομαι στην Ίσιδα, λόγο θα σου ζητήσω.
+
+(Τραβώντας κατά την έξοδο, του λέγει για να τον πικάρη).
+
+Μ' αρέσει. Αν κακό του κάνης, θα σε παρατήσω
+και ρέβοντας μακρυά από του κορμιού μου τη ζεστασιά,
+θα μαραθής από χτυκιό κι' απ' την απελπισιά!
+
+(Φεύγει κυττάζοντας τον Άγιο Δημήτριο με μάτι διψασμένης λαγνείας, σαν
+όπως ρουφάει η ξερή γη την ψιχάλα της βροχής).
+
+
+
+ΣΚΗΝΗ 8·
+
+
+
+Γαλέριος — Άγιος Δημήτριος.
+
+ΓΑΛΕΡΙΟΣ (πηγαίνοντας κοντά στον Άγιο Δημήτριο, έπειτα από μικρή σκέψι
+και με τρόπον αυστηρό, αλλά που μαζύ με την αυστηρότητά του μαλακώνεται
+και σε εξηγήσεις).
+
+Μα και η μάννα μου αν ζούσε, γυιόν ακόμα και αν είχα,
+Θε να τους έσφαζα, στ' ορκίζομαι, και ούτε τρίχα
+δεν θα μου καιγότανε. Γιατί πιστεύω πως είμαι βαλμένος
+σ' αυτή την εξουσία από τους θεούς. Προωρισμένος
+τάχτηκα να σώσω τον Ρωμαϊκόν πολιτισμόν από τους σκύλους
+που μας περικυκλώσανε, Αλλαμανούς, Γότθους, Σαρμάτας,
+                                          [Βανδήλους,
+το σκυλολόι όλο της Ασίας, που μας ρίχτηκε.
+Είνε καιρός, που από τα θεμέλια, σείστηκε
+το Κράτος των Ρωμαίων. Σκύψε να σου πω στ' αυτί.
+Είνε αλήθεια τούτη 'δώ φριχτή:
+Άλλο δεν απομένει, παρά εσωτερική
+να σκάση ξάφνω μια αναμπουμπούλα. Γενική
+κρατάει γνώμη, πως οι Χριστιανοί θα γίνουν
+η αιτία, από τον πολιτισμό μας να μην απομείνουν
+ούτε πέτρες, ούτε τούβλα. Ναι, μα τον Ηρακλή! Αυτή
+η τρέλλα σας η μισητή
+φαντάσου αν διαδοθή,
+πόσο της Ρώμης εύκολα η μοίρα θα κριθή.
+
+ΑΓΙΟΣ ΔΗΜ. Ο κόσμος ο Ρωμαϊκός την μαχαιριά
+την έφαγε γερή. Κι' η θάλασσα και η στεριά
+το μαρτυράν. Γραφτό του είνε πάντα να ζαρώση.
+Ούτε η Αθήνα, ούτε η Ρώμη να εξημερώση
+μπορεί αυτούς που έρχονται. Μα ο Θεός μας,
+ο δικός μου ο Θεός που δεν πιστεύεις συ,
+τον Γυιο του έστειλε ανάμεσό μας
+κι' αυτός μας είπε ν' αγαπάμε όποιον μας μισεί
+και αν μου δώσης ένα ράπισμα εσύ,
+εγώ να σου γυρίσω και το μάγουλο το άλλο.
+Στην καρδιά μου σκέψι να μη βάλω
+για τίποτε κακή!
+Να έχω θέλησι καθώς το πρόβατο λευκή.
+Ψυχήν αγνήν ωσάν τα κρίνα,
+των σπουργιτιώνε την αστοχασιά κι' όπως κι' εκείνα,
+από τον Κύριον να περιμένω να φροντίση
+και με τι θε να με θρέψη και με τι θα με ποτίση.
+
+ΓΑΛΕΡ. Έτσι αι; Αλλά την ώρα που εγώ από πολεμιστάδες
+Θάχω ανάγκη και αλύπητοι πρέπει φονηάδες
+να δειχνώμαστε σε όσους μας επιβουλεύονται, στρατό
+συ να ζητάς και άντρες να μη βρίσκης και τον Χριστό,
+τον Βασιλέα των νεκρών, ν' ακούς να ικετεύουν
+οι κηφήνες, πως στον Παράδεισο καλλίτερα θα ραχατεύουν.
+
+(Με παραφοράν απότομη και γυρίζοντας στο κάθισμά του).
+
+Σφάξιμο! Άκουσες τι είπα; Είνε δα σύμφωνος σ' αυτό
+και ο Διοκλητιανός. Τα είπαμε και οι δυο στην Νικομήδεια.
+                                                [ Γραφτό
+επήρα το διάταγμα για την εξόντωσι μ' ολόχρυση υπογραφή.
+Καταλαβαίνεις; Σύριζα να γίνη η καταστροφή
+πρέπει ετούτης της σαπίλας. (Κάθεται).
+Για τη θρησκεία σας,
+για όλα τα εβραίικα αστεία σας,
+δεν δίνω ούτε κίνσον ένα. (Συγκαταβατικά).
+Και θα μπορούσε,
+μα την αλήθεια, ο Χριστός σας με τον Όσιρι να κατοικούσε
+και με τους άλλους Ολυμπίους. (Ειρωνικά),
+Όμως κάνει πολιτική
+ο νέος μουσαφίρης. Και εκεί
+που όλοι τον ελεύθερον από τον δούλο ξεχωρίζομε,
+του λόγου του έρχεται και μου λέει να τον καλομεταχειρίζομαι
+τον δούλο και σαν αδερφό μου
+τον βάρβαρο να αγαπώ και τον εχθρό μου!
+
+ΑΓΙΟΣ ΔΗΜ. (μαλακός σαν κρινοκλάδι και αλύγιστος σαν δόρυ).
+Είμαστε τα βλαστάρια 'πάνω στα κλαριά,
+Την ώρα πού εσείς θε να κυλιώστε μέσ' στα χώματα,
+για μας του ήλιου η χρυσή θωριά,
+για μας τ' αρώματα,
+για μας τα χρώματα.
+Μια νέα σήμερα του κόσμου αρχινάει εποχή.
+Αυτή η ταραχή
+που σας τρελλαίνει, Καίσαρ, χρόνια τώρα,
+είνε γιατί τη νοιώθετε τη μπόρα
+που θα τσακίση πεια το λάβαρο του αητού.
+Η μέρα τελειωτικά σφραγίστηκε του δυνατού
+Λαού, που κράτει μέσ' στα νύχια του σφιχτά
+όλο τον κόσμο και τον έπνιγε. Τώρ' αλιχτά
+και ρίχνεται αυτός σαν σκύλος κυνηγώντας τη ζαρκάδα.
+Μια πλούσια φουσκοδεντριά
+υφαίνει πάνω στα κλαριά
+ανθίσεων καινούριων άγνωστη ομορφάδα.
+Η όψι σύρριζα της γης αλλάζει!
+Άκου. . . Τι θόρυβος είνε αυτός! Ως το χαλάζι
+απ' όλες της γωνιές του κόσμου εισορμάνε
+οι Γότθοι, πάνθηρες λες, πού θέλουνε να φάνε
+κορμιά, με αίμα να μεθήσουνε
+κι' επάνω στα χαλάσματα των τόπων μας να στήσουνε
+από κουφάρια στην καταστροφή
+μια πυραμίδα. . . Καίσαρ Γαλέριε. Στροφή
+να δώσης άλλην ούτε συ, μα ούτε ο Διοκλητιανός,
+ούτ' ο Κωνστάντιος ο Χλωρός, ούτε ο Μαξιμιανός
+μπορείτε, ώ! αυτό και συ ο ίδιος το καταλαβαίνεις,
+όσους και αν τους ρίξης λεγεώνες. Τι προσμένεις;
+
+ΓΑΛΕΡ. Λέγε, λέγε να σ' ακούω, άπιστε προδότη!
+Κρίμα την τόση σου σπουδή, την τόση νιώτη
+κι' ωμορφιά. Κουρέλι έχεις καταντήσει,
+τόσο, που σιχαίνεται κανείς και να σε φτύση.
+Δειλέ, πάγαινε να φορέσης γυναικεία φορέματα
+και να τυλίγης στην ανέμη με της σκλάβες γνέμματα.
+Πω! πω! ντροπή μου!
+
+ΑΓΙΟΣ ΔΗΜ. Καίσαρ, αυτή είνε η πίστι η δική μου
+και στους ανήμερους ανθρώπους,
+που έρχονται μουγκρίζοντας από αγνώστους τόπους,
+αυτά τα λόγια θε να πούνε
+οι Χριστιανοί κ' οι Βάρβαροι θα τα δεχτούνε,
+γιατ' είνε απλά και στην καρδιά μιλούνε.
+
+(Σηκώνεται στα δάχτυλα των ποδιών του, αρπαγμένος όπως είνε από την
+έμπνευσι, με τα χέρια τεντωμένα στον ορίζοντα, σαν περιστέρι που θέλει
+να ριχτή στο πέταγμα. Το πρόσωπό του φεγγοβολάει την λαμπρότητα της
+τρέλλας).
+
+. . . Βλέπω τον κόσμο κατακίτρινον από των ασταχυώνε της,
+                                              [κορφάδες!
+. . . Κινώντας τα ολόχρυσα δρεπάνια κατεβαίνουνε οι θερι-
+                                                 [στάδες!
+
+ΓΑΛΕΡΙΟΣ (τιναζόμενος από το θρονί του).
+Είνε τρελλός! Αυτό κι' ένας στραβός το βλέπει.
+Όμως λέει και κάτι λόγια που δεν πρέπει
+ν' ακούσουν οι πολλοί.
+
+(Χτυπά τα χέρια και ευθύς από όλα τα ανοίγματα μπαίνουνε φρουροί)
+
+Πιάστε τον, στρατιώτες. Δέστε τον.  Χολή
+μ' επότισε η αποστασία του.
+Ολόισα στη φυλακή. Κακό μου δίν' η παρουσία του.
+
+(Οι φρουροί πιάνουν τον Άγιο Δημήτριο και πάνε να τον βγάλουν έξω με
+φανερή προσοχή. Από το αντίθετο μέρος βγαίνει ο Καίσαρ Γαλέριος,
+ρίχνοντας κάτω το θρανί του από την ταραχή και τη βιασύνη του).
+
+
+
+ΣΚΗΝΗ 9.
+
+
+
+Οι ανωτέρω — εκτός του Γαλερίου — έπειτα
+Κουβικουλάριος
+
+(Μόλις φύγη ο Γαλέριος, οι οπλίται που είνε χριστιανοί, γονατίζουν
+ευλαβητικά και του ζητούν την ευλογιά του).
+
+1ος ΟΠΛΙΤΗΣ. Αδελφέ μας, δόσε μας την υστερνή σου ευλογία.
+
+2ος ΟΠΛΙΤΗΣ. Είμαστε κατηχούμενοι της εκκλησίας
+στο κρυφό. . .
+
+ΑΓΙΟΣ ΔΗΜ. (ευλογώντας τους) Ειρήνη σ' όλους όσοι τον Χριστόν
+πιστεύετε!
+
+ΚΟΥΒΙΚΟΥΛ. (μπαίνοντας)
+Έπαρχε, έχω αδερφό καραβοκύρη και για τη Σπανία
+τα πανιά του ετοιμάζει να σαλπάρη. Της θυσίας
+αυτής το λόγο δεν τον βλέπω. . .
+
+ΑΓΙΟΣ ΔΗΜ. (με ηρεμία). Τι γυρεύετε
+να κάνω;
+
+ΚΟΥΒΙΚ. Αντί να σε κλειδώσουνε στη φυλακή,
+με χιτωνίσκο μούτσου θα σε οδηγήσω στον λιμένα
+κι' ίσαμ' ο Καίσαρας να μάθη τη φυγή σου, περασμένα
+θάχης του Αλιάκμονα τα στόμια. Φυσάει
+πρίμα από το μεσημέρι ο αέρας. Σταματάει
+το καράβι τούτο μια στην Κρήτη
+κι' έπειτα σ' ένα ξερόνησο που τ' ονομάζουνε Μελίτη.
+
+ΑΓΙΟΣ ΔΗΜ. (Στον Κουβικουλάριο).
+Όποιος υποχωρεί
+και στον εχθρό μπροστά πετάει την ασπίδα,
+αυτός μου φαίνεται, Ορμίσδα,
+παλληκάρι ότι δεν μπορεί
+να πη πως είνε. Και η εκκλησία
+του Χριστού μας πολεμάει τώρα.
+Ο καθένας μας θυσία
+πρέπει να προσφέρη το κορμί του στην Ιδέα,
+ως που νάρθη εκείν' η ώρα,
+που μια νέα
+ζωή στο έρεβος του κόσμου τούτου θα ροδίση.
+Μαλακά σαν το κερί
+τα λόγια τότε θάνε των ανθρώπων
+και γλυκά καθώς το μέλι.
+Απ' αυτόν τον τόπον
+σύρτε με μακρυά της αμαρτίας!
+Είμαι ο άμωμος αμνός της μυστικής θυσίας.
+Για φυγή κανείς μη μου μιλήση,
+το απαγορεύω! Μπρος, πάμε. . .
+
+ΚΟΥΒΙΚ. (στους στρατιώτες που σηκώνονται όρθιοι).
+Μόνος ο Κύριος μπορεί
+από τον δρόμο της καταστροφής να τον γυρίση.
+
+(Βγαίνουν αργά από την μεσαίαν είσοδο· Η σκηνή για λίγο άδεια).
+
+
+
+ΣΚΗΝΗ 10
+
+
+
+Ευνίκη — Πρίσκιλλα, έπειτα Σκλάβες.
+
+(Από την πλαγινή είσοδο, που είχε φύγη η Ευνίκη, ξαναμπαίνει μαζύ με
+την Πρίσκιλλα. Φαίνεται ταραγμένη).
+
+ΕΥΝΙΚΗ. Ώστε λες πως τον πήρανε;
+
+ΠΡΙΣΚΙΛΛΑ. Στη φυλακή τον πάνε,
+Δέσποινα. Πίσω κρυφοκύτταζα από την πόρτα 'δώ.
+
+ΕΥΝΙΚΗ. Έτσι, ε; Λοιπόν, οργίζομαι, Πρίσκιλλα, να μου φάνε
+τα κρέατα οι σκύλοι, αν να 'δώ
+τον Καίσαρα γονατιστό στα πόδια μου δεν κατορθώσω.
+Τώπα και θα το κάνω. Να μη σώσω.
+
+(Χτυπώντας τα χέρια και φωνάζοντας).
+
+Σκλάβες, θεράπαινες, δούλες!
+
+(Από το μέρος που μπήκε, εισορμάνε καμμιά δεκαριά σκλάβες.
+Έχει και δυο τρεις αραπίνες).
+
+ΠΡΙΣΚΙΛΛΑ. Κυρία!
+τι σκέπτεσαι να κάνης;
+
+ΕΥΝΙΚΗ. Αστεία
+θάρρεψες πως σου τάλεγα; Τραβήξου στη γωνιά!
+
+(Στης σκλάβες)
+
+Ελάτ' εδώ! (Στην Πρίσκιλλα)
+
+Τώρα θα δης!
+
+(Μιλώντας με τον εαυτό της).
+
+Α! τον φονηά!
+
+(Στης σκλάβες).
+
+Λύστε τα μαλλιά σας. . .
+
+(Η σκλάβες λύνουν τα μαλλιά τους).
+
+Έτσι, ναι. . . Με δυνατή
+φωνή θα τρέξετε και θρήνο βουερό
+και μέσα στο δωμάτιο του Καίσαρα θα μπήτε.
+«Η Ευνίκη», θα του πήτε,
+«το ασημένιο γυιάλινο κουτί,
+όπου φυλαγμένο έχει το φαρμακερό
+το φείδι, προσπαθεί ν' ανοίξη.
+Τρέξε και σώσε την. Προτού την 'γγίξη
+το δόντι το θανατερό του σερπετού». . .
+
+(Η σκλάβες κάνουν να φύγουν).
+
+Σταθήτε! Όταν διατάξω,
+μπήγετε της φωνές και τρέχετε στου Σεβαστού
+την κάμαρη. (Στην Πρίσκιλλα).
+Πρίσκιλλα, 'γώ θα βαστάξω
+το κουτί κλειστό, κάνοντας ότι θέλω να τ' ανοίξω
+και συ μαζύ μου θα παλεύης δήθε για να μ' εμποδίσης.
+
+(Στης σκλάβες).
+
+Λοιπόν καταλαβαίνετε τι θέλω;
+
+Η ΣΚΛΑΒΕΣ. Ναι!
+ΕΥΝΙΚΗ. Σαν μπήξω
+μια στριγγί, σεις
+από μέσα, ξεφωνίζετε και φεύγετε. . .
+
+(Κάνοντας να φύγη, στην Πρίσκιλλα).
+
+Συ θα μ' ακολουθήσης.
+Πάμε!
+
+(Βγαίνουν από το ίδιο μέρος, οπούθε μπήκαν).
+
+1η ΣΚΛΑΒΑ. Όλο και τέτοιες ιστορίες του σκαρώνει. . .
+
+2η ΣΚΛΑΒΑ. Ποιος ξέρει τι να του ζητήση
+Μελετάει η κυρία. . .
+
+(Ακούεται από μέσα το ψεύτικο βήξιμο της Ευνίκης. Η Σκλάβες αρπάνε
+αμέσως τα μαλλιά τους, ξεφωνίζουνε και τρέχουνε κατά την πόρτα του
+Καίσαρος).
+
+Η ΣΚΛΑΒΕΣ. Βοήθεια!
+
+3η ΣΚΛΑΒΑ Τη δαγκώνει
+το φείδι!..
+
+4η ΣΚΛΑΒΑ. Την εδάγκωσε!. . .
+
+5η ΣΚΛΑΒΑ. Θα ξεψυχήση!. . .
+
+(Μπαίνουν όλοι στο διαμέρισμα του Καίσαρα, που το αναστατώνουνε
+από τους γόους και τους θρήνους των).
+
+ΕΥΝΙΚΗ (από μέσα, με φωνή κλαψιάρικη, και τραβηγμένη σε ψεύτικο ήχο
+παραπόνου).
+Άφησέ με να πεθάνω!
+
+(Ευθύς αμέσως ακούεται να ερωτά στον φυσικό της τόνο την Πρίσκίλλα).
+
+Φάνηκε ή ακόμη;
+Για κρυφοκύτταξε από την πόρτα. . .
+
+(Πάλι με ψεύτικη φωνή).
+
+Άφησε να με δαγκώση!. . .
+
+(Φαίνεται για μια στιγμή το κεφάλι της Πρίσκιλλας να βγαίνη από την
+πόρτα, ν' αφοιγκράζεται και πάλι να χάνεται).
+
+ΠΡΙΣΚΙΛΛΑ. (από μέσα). Θαρρώ πως έρχεται!
+
+ΓΑΛΕΡΙΟΣ (από μέσα απ' τα δωμάτιά του).
+
+Ευνίκη!
+
+ΕΥΝΙΚΗ. (από μέσα με ψεύτικη φωνή). Θέλω να με θανατώση
+το φαρμάκι του, αφού τη γνώμη
+δεν μπορώ του Καίσαρα ν' αλλάξω. . .
+
+
+
+ΣΚΗΝΗ ΙΙ
+
+Γαλέριος — Σκλάβες — έπειτα Πρίσκιλλα.
+
+( Ορμάει μέσα στη σκηνή ο Καίσαρας ταραγμένος. Τον ακολουθούν
+η Σκλάβες χτυπώντας τα στήθεια).
+
+ΓΑΛΕΡΙΟΣ. (με φόβο για το φείδι, στέκεται στο μέσο της σκηνής, μη
+τολμώντας να μπη στο δωμάτιο της Ευνίκης).
+Ευνίκη, άφησε της τρέλλες!
+
+(Στης σκλάβες).
+
+Πιάστε της τα χέρια.
+Τρέξετε μέσα. Τι στεκώστε έτσι;
+
+(Η Σκλάβες τρέχουν στο δωμάτιο της Ευνίκης).
+
+(Στην Ευνίκη). Θε ν' αλλάξω
+για το δικό σου το χατήρι την απόφασί μου.
+
+ΕΥΝΙΚΗ. (από μέσα με την ψεύτικη φωνή).
+Θέλω να πεθάνω! Την ταπείνωσί μου
+δεν μπορώ να υποφέρω. . .
+
+ΓΑΛΕΡΙΟΣ. (σηκώνοντας τα χέρια στον ουρανό).
+Εκατό ζευγάρια περιστέρια
+τάζω στην Αφροδίτη αν γλυτώση Ι
+
+ΕΥΝΙΚΗ. (από μέσα, δήθεν πως ρωτάει, με την ίδια ψεύτικη φωνή)
+Είπε πως θα τόνε συγχωρέση;. . . Είπε πως θα τον ελευθε-
+                                                   [ρώση;
+
+ΠΡΙΣΚΙΛΛΑ (μπαίνει τρομαγμένη. Κρατάει ένα γυιάλινο κουτί, όπου
+μέσα φαίνεται ένα κίτρινο φείδι).
+Της το πήρα από τα χέρια πριν το σπάση.
+
+ΓΑΛΕΡΙΟΣ. (παγαίνοντας μακρυά με αποτροπιασμό).
+Δόσ' τον όπως είνε να τον ρίξουνε τον σφάχτη
+μεσ' στην αναμμένη στάχτη.
+
+(Η Πρίσκιλλα βγαίνει από τη μεσαία είσοδο· Ο Γαλέριος χωρίς
+φόβο τώρα, τραβάει κατά το διαμέρισμα της Ευνίκης).
+
+Και την τελευταία την στιγμήν αν μετανοιώση,
+στον Ηρακλέα αν δεχτή να θυσιάση,
+το λόγο μου σου δίνω να τόνε συχωρέσω.
+Άλλο από τούτο να μπορέσω
+δεν γίνεται να κάνω.
+
+(Μπαίνει μέσα στο δωμάτιο της Ευνίκης).
+
+ΕΥΝΙΚΗ (φωνάζει με την ψεύτικη φωνή).
+Θέλω να πεθάνω! Θέλω να πεθάνω!
+
+
+
+ΠΡΑΞΙΣ Β
+
+
+
+ΕΙΣΑΓΩΓΗ
+
+
+
+ΠΟΙΗΤΗΣ, (Βγαίνοντας έξω από την αυλαία, καθώς και στην Α'. πράξι).
+
+Όπως το πλατάνι, που της ρίζες του απλώνει
+σε τόπον όπου τρέχουνε νερά
+και θεριέβει το κορμί του κι' όσο πάει και φουντώνει,
+έτσι σαν γίγαντας υψώνεται, όποιος γερά
+στα δάκτυλα σφίγγει της Πίστης τα λουριά. Να κι' ο Μυ-
+                                            [ρόβλητος!
+Του Παλατιού απόβλητος
+του Καίσαρα, σκληρός σε κάθε ηδονή
+του Κόσμου, μοναχά τη μυστικιά φωνή
+ακούγοντας που του μιλούσε για τη σωτηρία
+των ανθρώπων, όσοι κάτω από το βούρδουλα των μοχθηρών
+βογγούσαν σκλάβοι, προσφέρθηκε θυσία
+κι' από μυτερών
+δοράτων το στυφό το μέταλλο τρυπήθη το κορμί του,
+χωρίς να βγάλη η φωνή του
+παραπόνου στεναγμό.
+Δε θέλει σκέψι ούτε δισταγμό
+η Πίστις. Αν δεν πέση μέσ' στη γη το στάρι
+να πεθάνη, το ολόχρυσο κλωνάρι
+με το ακτινωτό το αστάχι, τη χαρά δεν θα σκορπίση
+πα στον κάμπο. Τραβώντας στο Ιδανικό σου
+ίσια τον δικό σου
+κύττα μοναχά σκοπό. Κι' αν συναντήση
+το καράβι σου φουρτούνες και νοτιάδες αφρισμένους,
+ο καλός ο καπετάνιος απ' αυτό δεν θα σαστίση,
+αλλά πάλι σε γαληνεμένους
+θα μουσκέψη το σχοινί γυαλούς Πιστεύετε,
+δίχως εξήγησι για τόνα και για τάλλο να γυρεύετε!
+Πιστεύετε σε κάθε πράμμα δυνατό
+κι' ωραίο! Τους τολμηρούς ακολουθάτε!
+Το κριάρι σέρνει πάντα το κοπάδι στη βοσκή. Αυτό
+που λέγω σας ακούσετε. Άφοβα να μεθάτε
+με τα ρήματά τους ο Χριστός ορίζει, γιατί
+στον αμπελώνα τον καλόν η πράξεις των ωρίμασαν. Κριτή
+θε νάχετε τον Άγιο Δημήτριο, αν παν χαμένα
+όσα στη μεμβράνη ταύτην έχω χαραγμένα,
+την σωτηρίαν των ψυχών σας θέλοντας από του κόσμου της
+                                            [φαντασίες
+με της Δεσποίνης Θεοτόκου τη βοήθεια και των μαρτύρων
+                                     [της ικεσίες. . .
+
+(Κυττάζοντας στα παρασκήνια).
+
+Ε σεις που είσαστε στα σανίδια κει ανεβασμένοι,
+τραβάτε την αυλαία και ο κόσμος κάτω περιμένει.
+
+(Σκοτάδι. Φυλακή με της συνηθισμένες ρωμαϊκές στοές από χονδρά τούβλα.
+Από το δεξί μέρος και αψηλά κοντό και στενά άνοιγμα στον τοίχο,
+χρησιμεύοντας για παραθύρι. Άχυρα σε μια γωνιά κι' ένα κανάτι. Ο Άγιος
+Δημήτριος, με μαύρο χιτωνίσκο ίσαμε τα γόνατα, δεμένο στη μέση με
+σκοινί, έχει τα χέρια πιασμένα με αλυσσίδα σιδερένια, που του αφίνει
+ελεύθερη κάθε χειρονομία. Ξυπόλητος. Τα μαλλιά του ακατάστατα και το
+πρόσωπό του άσπρο σαν το σουδάριο. Είναι γονατισμένος κι' έχει
+ακουμπισμένο το κεφάλι του στον τοίχο. Από το αριστερό μέρος και κοντά
+στη γωνιά, κατά το προσκήνιο, ο δεσμοφύλακας Ερμογένης. Κοντός,
+καμπουράκος, κοκκαλιάρης, μυταράς, φαλακρός, με μαδημένο γένι
+κοκκινότριχο. Φορεί χιτωνίσκο φαιό, στο ένα πόδι σανδάλι και γύρω από
+της κνήμες έχει τυλιγμένες λουρίδες από λινό φαιόχρωμο. Μπαίνοντας από
+την πλαγινή πόρτα, που είναι η είσοδος η μόνη, λέγει κρατώντας το
+σανδάλι που δεν φορεί).
+
+
+ΣΚΗΝΗ 1.
+
+Άγιος Δημήτριος — Ερμογένης.
+
+ΕΡΜΟΓ. Σ' όλες της πόρτες αγρυπνάνε οι φρουροί,
+ψύλλος να μου γλυστρήση δεν μπορεί.
+
+(Κάθεται μπροστά σ' ένα παληοτράπεζο και ράβει ένα κομμένο λουρί στο
+βγαλμένο σανδάλι. Μπροστά του, πήλινη μικρή λυχνία τρεμοσβύνει. Πάνω
+από το τραπέζι, κρεμασμένα στον τοίχο από μεγάλα καρφιά, φορτίζονται
+ένας μακρύς μάτσος κρεμμύδια, μια ξερή προβιά λαγού, ένα καλάθι, ένα
+κλουβί με μια πέρδικα και στα τούβλα πάνω με μεγάλα άσπρα γράμματα από
+ασβεστόχρωμα διαβάζονται δύο λέξεις από της Ωδές του Ορατίου:
+
+ΑNGULUS RIDET
+
+Ένα πήλινο πιάτο στη γωνιά του τραπεζίου με μαρίδες. Πάρα πέρα, μια
+γωνιά ψωμί κριθαρίσιο. Όταν ο δεσμοφύλακας σηκώνεται να περπατήση,
+πηγαίνει σαν ποντικός, γρήγορα, πηδηχτά και ύποπτα. ακούοντας τον κρότο
+της αλυσσίδας που ταράζει μια κίνησι του Αγίου Δημητρίου, χωρίς ν'
+αφήση και την ενασχόλησί του, αρχινά).
+
+Ναι, μα το Βάκχο τον προστάτη μου
+κι' έτσι που λέει ο λόγος, να χυθή το μάτι μου,
+Δέσποτα, αν καταλαβαίνω το γιατί
+να κατοικής σ' αρέσει τούτη την ειρκτή.
+Μούπανε ότι είσαι από αυτούς. . . τους πως τους λένε. . .
+να, που έναν καινούργιο Δία προσκυνάνε. . . Αυτούς που
+                                                [θένε,
+λέει, να πάψη να γλεντά η ανθρωπότη,
+να κλείσουν τα λουτρά, τα θέατρα, το φαγοπότι
+να λείψη και στο καύκαλό μας χώμα ρίχνοντας,
+τη μοίρα μας να κλαίμε, δείχνοντας
+μούτρα πράσινα από τη νηστεία.
+
+(Φορώντας το σανδάλι του).
+
+Αυτά, λέει, τα δίδαξεν ένας γιατρός που τον λέγανε Μεσσία.
+Παράξενη μα την αλήθεια δίαιτα. Στοχάσου
+αν όλοι πάθαιναν τη συμφορά σου. . .
+Θε να γινόταν η ζωή μαύρη σαν τον αράπη
+χωρίς τραγούδια και κρασί, δίχως αγάπη.
+Ε! να σου πω — και να με συμπαθά η αφεντιά σου —
+μεγάλη θάν' η στενοκεφαλιά σου
+αν άφισες τα όργια του Καίσαρα
+και σιδεροδεμένος, με τα τέσσαρα
+σ' αυτή προτίμησες να σέρνεσαι την υγρασία,
+μη στέργοντας στον Ηρακλέα να προσφέρης μια θυσία!
+
+(Παγαίνοντας μπροστά στον Άγιο Δημήτριο).
+
+Να μου τον χαιρετάς, Δέσποτα, τον Σύριο Μεσσία,
+αλλά ο Ερμογένης και σε γάιδαρο μετάνοιες κάνει,
+στον ήλιο φτάνει να πυρώνεται και όχι πότε θα πεθάνη
+έτσι σαν σκύλος ν' απαντέχη,
+των αγριμιών τα χείλια με το αίμα του να βρέχη,
+στον άλλο κόσμο να τον κατεβάζουνε παλουκωμένο,
+ή να τον σέρνουν από λόγχες τρυπημένο.
+Σπολάτι! τώρα μοναχό θε να σ' αφίσω,
+γιατί πετιέμαι πλάι 'δώ, να τηγανίσω
+κάτι μαρίδες, που ακόμη σπαρταράνε.
+
+(Τρέχει και πέρνει το πήλινο πιάτο από το τραπέζι).
+
+Ε! τι να γίνη. . . οι ανθρώποι θένε βλέπεις και να φάνε.
+
+ΑΓΙΟΣ ΔΗΜ. (σαν να μιλάη μόνος του. Ακούοντας τη λαλιά του ο
+Ερμογένης σταματά).
+Το σταφύλι του για μένα είτανε χολή γιομάτο.
+Τη λύσσα του δράκοντα έλυωνε μέσα στο κρασί του.
+Το φαρμάκι της ασπίδας στη γλώσσα του από κάτω
+έκρυβεν ο Καίσαρας.
+
+ΕΡΜΟΓΕΝΗΣ (αφίνοντας κατάχαμα το πιάτο και πέρνοντας στάσι
+που φανερώνει δυσαρέσκεια).
+
+Σαν παιδί του
+σε είχε κι' είνε αγνωμοσύνη — με συμπάθειο — βρυσές
+τέτοιες να του σωριάζης! Χρυσές
+θα πέρναγες πλάι του μέρες. Μάθε το λοιπόν, αν σου
+                                           [αρέσει
+Τους Γότθους κάλεσε στο στάδιο, τον παλαιστή Λυαίο,
+να θαυμάσουνε το μεσημέρι. Το θέαμα θάνε ωραίο,
+μα τον Απόλλωνα. Και τώρα πες μου: Την καλλίτερη τη
+                                              [θέσι
+δε θάδινε ο Καίσαρας σε σένα; Κακό δικό σου
+κάνεις με το πείσμα σου. Σώσου
+από την καταστροφή. Αν η Θρησκεία σου
+προορισμένη είνε για να ζήση, η θυσία σου
+τίποτε δεν θα της προσθέση. Και να σου πω,
+χωρίς να σε ντραπώ:
+Όλες η θρησκείες — άκου και μη θυμώνης
+να της φασκελώνης
+είνε. Στάσου. Πάρε πρώτη τη δική μας.
+Ξέρεις, τόσο η Θεές μας όσο κι' οι Θεοί μας,
+όλοι τους είνε κλέφτες και φονηάδες.
+Άλλες πόρνες, άλλοι — με συμπάθειο — κερατάδες
+κι' ό,τι άλλο θες. Και τη δική σας την τρανή
+την πίστι, ένας ναύκληρος απ' τη Συρία
+μούπε, πως την εκήρυξε μια που την λέγανε Μαγδαληνή,
+περίφημη για της παραλυσίες της κυρία.
+
+(Με ύφος περιέργου άνθρωπου).
+
+Αλήθεια, πες μου, που στηρίζεται η πίστι η δική σας;
+Ποια λόγια λέτε μαγικά στην προσευχή σας;
+Δος μου και μένα να διαβάσω τους Ελληνικούς παπύρους.
+
+ΑΓΙΟΣ ΔΗΜ. Δεν βάλανε ποτέ από μαργαριτάρια περιδέραιο
+                                         [στους χοίρους,
+Ούτε από το θυσιαστήριο εδώκανε της προσφορές στους
+                                          [σκύλους.
+Μακρυά τους βεβήλους. . . Μακρυά τους βεβήλους. . .
+Στα λόγια σου έχεις κρυμμένο και τον κόπο
+και τον πόνο και δεν βλέπω με τι τρόπο
+θα ήταν βολετό το φως της σωτηρίας ν' ατενίσης.
+
+ΕΡΜΟΓΕΝΗΣ. (σκύβει, πέρνει το πιάτο και κάνει να φύγη του λέει.
+ειρωνικά).
+Αύριο, αυτές της συμβουλές να μου χαρίσης.
+σε παρακαλώ. . . (Αφιγκράζεται).
+Πατημασιές ακούω. Κάποιος θε να μπήκε.
+Την πόρτα ανοιχτή πως διάβολο την βρήκε;
+
+(Φεύγει. Ευθύς ακούεται απ' έξω η φωνή του).
+
+Πέρασε! Αφού ο Έπαρχος το διατάζει. . . Να ιδώ
+τη βούλα στο κερί μονάχα. . .
+(Ευθύς αμέσως). Πέρασε..
+
+
+
+ΣΚΗΝΗ 2.
+
+Άγιος Δημήτριος — Άγιος Νέστωρ.
+
+(Μπαίνει μέσα με ορμή ο Άγιος Νέστωρ. Νεανίας 20 χρονών. Είνε ίδιος με
+το μωσαϊκό του Αγίου Σεργίου, που βρίσκεται στη βασιλική του Αγίου
+Δημητρίου. Μόλις τον βλέπει ο Άγιος Δημήτριος τινάζεται ολόρθος)·
+
+ΑΓΙΟΣ ΔΗΜ. ο Νέστορας εδώ!
+
+ΑΓ. ΝΕΣΤΩΡ. Τι είν' αυτό που βλέπουνε τα μάτια μου, Χριστέ!
+Σε πιάσανε; Σου βγάλαν
+το τιμητικά παράσημα! Δεσμώτη, φίλε μου πιστέ,
+'δώ μέσα σε κρατάνε; Σίδερα σου βάλαν
+στα ευγενικά σου χέρια;.. Έξω μιλάνε
+για το θάνατό σου. Το ξέρεις; Αλιχτάνε
+από τη χαρά τους οι ειδωλολάτρες ολοένα. . .
+Δεν θέλω να πεθάνης. . . ωιμένα!
+δεν θέλω να σου 'δώ κοκκαλωμένο
+το κορμί ούτε το στόμα ανοιγμένο,
+το στόμα σου, που μ' έκανε το Φως το Αληθινό
+να προσκυνώ!
+
+ΑΓΙΟΣ ΔΗΜ. Τα πόδια μου στηρίζονται 'πάνω στην πέτρα,
+φίλε μου Νέστορα. Να χτυπήσωμε την ψεύτρα
+πολιτεία των Ρωμαίων πρέπει οι Χριστιανοί,
+για ν' ανασάνουν οι ταπεινοί,
+να φάνε το ψωμί τους 'μερωμένο οι δυστυχισμένοι,
+του γέλιου να ρουφήξουνε τη γλύκα οι καταραμένοι!
+
+ΑΓΙΟΣ ΝΕΣΤΩΡ. Όμως, δεν συλλογιέσαι τι θα γίνω
+μοναχός μέσ' στη Θεσσαλονίκη όταν μείνω;
+
+ΑΓ. ΔΗΜ. Καθώς το λάδι μαλακό τα λόγια σου στον πόνο μου
+επάνω, καλέ μου! Όταν μάθης πεια το φόνο μου,
+πρόσφερε και συ το σώμα σου στον Κύριο
+παλληκαρίσια προκαλώντας το μαρτύριο.
+
+ΑΓΙΟΣ ΝΕΣΤΩΡ. Και η αγαπημένη μου Λωίς, τι θε να γίνη;
+
+ΑΓ. ΔΗΜΗΤΡ. Στη Μάννα, που αφίνω μέσ' στους δρόμους ποιος
+                                                 [θα δίνη
+ψωμί;
+
+ΑΓΙΟΣ ΝΕΣΤΩΡ. Αμάρτησα!. . . (έπειτα από μικρή σιωπή).
+Συ μας εστεφάνωσες. Σαν τώρα
+Μου φαίνεται πως είν' εκείνη η ώρα,
+όταν ο ταπεινός Επίσκοπος Γοργίας
+μας ένωσε σε γάμο παρθενίας.
+
+ΑΓΙΟΣ ΔΗΜ. (αρπαζόμενος από την ανάμνησι των περασμένων, λέγει
+με φωνή υπνωτισμένη. Ο Άγιος Νέστωρ φαίνεται κρεμασμένος
+από την διήγησι αυτή, σαν όπως σταλαγματιά δροσιάς, σε πέταλο
+κρίνου).
+
+Φορώντας μίτραν αψηλή με κρόσια μύρια,
+από λινάρι αιγυπτιακό,
+πήγε με βήμα τελετουργικό
+στο πέτρινο θυσιαστήριο
+για να τελέση το μυστήριο.
+Παιδάκια δυο κοινάγανε σιγά τα θυμιατήρια
+κι' άλλα εδώ κι' εκεί γονατισμένα,
+δαδιά κρατάγανε αναμμένα.
+Γυρμένος 'πάνω από το δισκοπότηρο
+πήρε από το κρασί το πορφυρότερο,
+κι' από τον σταρίσιον άρτον τον λευκότερο.
+Κάτι σαν να ψιθύρισε.
+Έπειτα κατά σας εγύρισε
+κι' όταν σας εκοινώνησε,
+μ' ένα στεφάνι από ανθούς ροδιάς σας στόλισε.
+Και μέσα στα χαλάσματα της κατακόμβης της σκοτεινής,
+η προσευχή τρεμουλιαστή των πιστών αντηχούσε,
+λες κοπάδι προβάτων χόρτο καινούργιο εβοσκούσε:
+«Πάτερ ημών ο εν τοις ουρανοίς. . .»
+
+ΑΓΙΟΣ ΝΕΣΤΩΡ. (πέφτοντας στα γόνατα και ενώνοντας τα χέρια
+του δεητικά μπροστά στο φίλο του).
+Η ψυχή μου έχει χυθεί και σκορπιστεί σαν το νερό!
+Πώς θα σε χάσω; Να τ' αποφασίσω δεν μπορώ. . .
+
+ΑΓΙΟΣ ΔΗΜ. (αυστηρά).
+Βλαστημάς και αμαρτίας βάρος έχουνε τα λόγια σου. . .
+Ο Κύριος, απ' την οργή του, τα δόντια σου
+θα σου τσακίση και το στόμα θα σου φράξη.
+Με ρομφαία δίστομη θα σε πατάξη. . .
+
+(Σηκώνοντας τα χέρια του στον Ουρανό).
+
+Χριστέ μου! Συ φυτήλι
+γίνου στης ζωής του το καντήλι!
+
+ΑΓΙΟΣ ΝΕΣΤΩΡ. (σκύβοντας στη γη).
+Σε πίκρανα και στον Χριστόν αμάρτησα!
+Συγχώρησέ με, άγιε μου αδερφέ! Αν παραστράτησα
+για μια στιγμή, στον ίσιο δρόμο
+συ βάλε με και μάθε μου το νόμο.
+
+ΑΓΙΟΣ ΔΗΜ. (γεμάτος από τα πνεύμα του Θεού).
+Σήκω! Ο Δεσμοφύλακας μου είπε, πως το μεσημέρι
+στο Στάδιο, ο Καίσαρας θα δώση εορτή μεγάλη,
+των Γότθων θέλοντας τους πρέσβεις να τιμήση. Το χέρι
+του γίγαντα βανδάλου θα τινάξη πάλι
+δεξιά κι' αριστερά σαν άμμο τους αγωνιστάς.
+Πρώτος από τους παλαιστάς,
+συ, Νέστωρ, θα εμφανιστής στο στίβο.
+«Είμαι» θα φωνάξης, «Χριστιανός και δεν το κρύβω
+από κανένα. Και αν κατέβηκα ν' αγωνιστώ,
+εγώ ο νεανίσκος μ' ένα γλαδιάτορα, γνωστό
+είνε γιατί επιθυμώ να κάνω,
+πριν στο θύμα μου σταθώ επάνω,
+ότι στον κόσμον τούτο δεν νικάει
+όποιος σε γερές κνήμες το κορμί στηρίζει,
+αλλά εκείνος που στο έλεος του Ιησού ελπίζει,
+εκείνος που την αδελφότητα αγαπάει».
+Μη φοβηθής! Ο βάρβαρος θα σε γελάση και θα σε βρίση,
+όμως στον γλυστερό πηλό θε να πατήση
+όταν εσένα ο αστράγαλός σου θάνε από χαλκό.
+
+(Σαν να βλέπη την προφητεία του ζωντανεμένη στην εκπλήρωσί
+της και παρασέρνοντας και τον φίλο του σε μαρτυρικούς ενθουσιασμούς).
+
+Θα σηκώσης τον Λυαίο και θα τον σκάσης κάτω σαν ασκό.
+Των μπράτσων του τα νεύρα θα λυθούνε.
+Μέσα σε σιδερένιο χαλινάρι η μασέλες του θα σφιχτούνε
+και σαν καλάμι που λιγάει ο βορηάς, στα χέρια σου θα
+                                             [γέρνη·
+ω! τότε πεια, όταν το θαύμα τούτο γένη,
+χαλάζι από κάρβουνα αναμμένα
+στων εχθρών μας τα κεφάλια τα υψωμένα
+θα σωριαστή κι' από τη ντροπή
+ίδιο κερί θα λυώση ο εγωισμός τους.
+
+(Όσο μιλάει πηγαίνει κοντά στο φίλο του).
+
+'Μέρα χαρωπή!
+Η δόξα του Χριστού μας θάν' μεγάλη
+κι' ιστορική θα μείνη τούτ' η πάλη.
+
+(Απλώνοντας τα χέρια στους ώμους του Αγίου Νέστορα και κυττάζοντάς τον
+με βλέμμα επιβλητικό, όπως το φείδι όταν μαγνητίζει το πουλί).
+
+Τότε τα μάτια σου πειο χαρωπά
+από τα κεράσια τα νωπά
+θα λάμψουν. Όπως μαζύ ανατραφήκαμε αδελφικά
+και να πεθάνωμε μαζύ μαρτυρικά
+ο Κύριος το θέλει.
+
+(Τον σπρώχνει ελαφρά κατά την έξοδο, αλλά με την πέτρινη επιβολή των
+πατριαρχών του Ισραήλ).
+
+Είνε ο θάνατος του δικαίου γλυκύτερος κι' από το μέλι.
+
+(Τον παγαίνει σαν υπνωτισμένο ίσαμε την πόρτα).
+
+Την νίκη της ιδέας κατορθώνεις μοναχά διά του αίματος!
+
+(Τον αγκαλιάζει και τον φιλεί στο ένα μάτι).
+
+Εις το όνομα του Πατρός!
+
+(Τον φιλεί στο άλλο μάτι).
+
+Και του Υιού!
+
+(Τον φιλεί στο στόμα).
+
+Και του Αγίου Πνεύματος!
+
+(Ο Άγιος Νέστωρ ρίχνεται να τον αγκαλιάση, αλλά ο Άγιος Δημήτριος τον
+σπρώχνει έξω, αρχικός και πιστικός, όπως το σάλπισμα της μάχης).
+
+Δεν θέλω να με 'δής!. . . Μη με φιλήσης. . .
+μη βγάλης λέξι. . . πάγαινε. . .το πρόσωπο σου μη γυρίσης!. . .
+
+( Ο Άγιος Νέστωρ φεύγει. Ό Άγιος Δημήτριος με το πρόσωπο φωτισμένο από
+τη χαρά της Νίκης, σηκώνει το δεξί του χέρι με τα τρία δάχτυλα ενωμένα
+και κάνει στον αέρα, προς το μέρος όπου εβγήκε ο φίλος του, ένα πελώριο
+σχήμα σταυρού. Έπειτα γυρίζει στη γωνιά του, στεκόμενος κάποτε ν'
+αφιγκραστη, γιατί φοβάται μη ο φίλος του δειλιάση και γυρίση. Μπαίνει ο
+Ερμογένης).
+
+
+
+ΣΚΗΝΗ 3
+
+Άγιος Δημήτριος — Ερμογένης
+
+ΕΡΜΟΓΕΝΗΣ. Ποιος είτανε του λόγου του; Διαταγή
+να του ανοίξουν είχεν από πρόσωπο σπουδαίο. . .
+
+(Σε λίγο κυττάζοντας αψηλά το μακρύ και στενό άνοιγμα του
+τοίχου. Ό Άγιος Δημήτριος πέφτει στα άχυρα, παίρνοντας την
+αρχική στάσι την εκστατική).
+
+Να κι' η χαραυγή
+σε λίγο θα ροδίση.. . . (Μικρή σιγή)
+Ίσως και νάχωμε βροχή,
+γιατ' είδα σύννεφα στον ουρανό. . .
+
+(Με δυσαρέσκεια στον Άγιο Δημήτριο).
+
+Αρχή
+σου κάνω πάντα να μου κουβεντιάσης,
+μα συ δεν βγάζεις τσιμουδιά!. . .
+
+(Πηγαίνει στο τραπέζι και κάθεται επάνω. Μικρή σιγή).
+
+Η βάσις
+λέει της υγείας είν' ο ύπνος. 'Μένα με ταράζει
+Η αγρυπνιά ως βλέπεις.
+
+(Στον Άγιο Δημήτριο).
+
+Ξέρε το. . . Από μαράζι
+θε να πάω, άρχοντά μου
+Όταν έρθη κι' η σειρά μου.
+
+(Ακούεται στα βάθη της φυλακής, από το πλαϊνό μέρος οπούθε
+μπαινοβγαίνουν, δυνατός κτύπος σε πόρτα χοντρή από ξύλο θωρακισμένο με
+σιδερικά).
+
+Χτυπούν την πόρτα πάλι.
+
+(Στην πέρδικα που κοιμάται μέσα στο κλουβί της).
+
+Ξύπνησε, μωρή πέρδικα, και πήγαινε ν' ανοίξης. . .
+
+(Με ειρωνεία).
+
+Υπομονή όποιος κι' αν είσαι.
+
+(Πηδάει κάτω από το τραπέζι για να τρέξη έξω).
+
+Το σανδάλι
+με στενεύει όπως πρώτα. . .
+
+(Ακούγοντας από τα βάθη της φυλακής και από το πλαγινό μέρος οπούθε
+μπαινοβγαίνουν βροντεροί τόνοι φωνής, που ζυμώνονται σε ανοιχτά
+φωνήεντα και απηχούνε).
+
+Έρχομαι. . .
+(Φεύγοντας). Να φρίξης
+είνε με τούτη την επιμονή!
+Θα του πατήσω ένα βρίξιμο. . .
+
+(Φεύγει. Έξω θόρυβος ανθρώπων ωπλισμένων και η φωνή του δεσμοφύλακα
+πνιγμένη από τη συγκίνησι).
+
+Τι βλέπω; Ουρανοί!
+
+ΕΥΝΙΚΗ. (απ' έξω). Εδώ να περιμένετε. . . Μονάχη μου θα
+πάω μέσα. . . (Με οργή).
+Γέρο, δεν σε ρωτάω. . .
+
+
+
+ΣΚΗΝΗ 4
+
+Άγιος Δημήτριος — Ευνίκη.
+
+(Μπαίνει η Ευνίκη με προσοχή, γιατί δεν διακρίνει καλά. Η περούκα της
+είναι κόκκινη και γεμάτη μαργαριτάρια χονδρά. Υποτίθεται ότι είναι
+γυμνή από μέσα. Την κουκουλώνει πορφύρα κόκκινη πολύπτυχη. Τα σανδάλια
+ολόχρυσα, της σκεπάζουν ολόκληρη την κνήμη, λεπτομέρεια που φαίνεται
+όταν κάποτε με βία μετακινεί το σκέπασμα του κορμιού της).
+
+ΕΥΝΙΚΗ. Μόλις μπορεί κανείς να ξεχωρήση. . .
+Πού είνε;. . . Δεν τον βλέπω. . . Κι' η λυχνία θε να σβύση.
+
+(Μόλις την ιδή ο Άγιος Δημήτριος, τινάζεται ολόρθος με δυνατό
+βρόντημα της αλυσσίδας του).
+
+ΑΓ. ΔΗΜ. Αυτή! Αυτή! Τ' ήρθες εδώ να κάνης;. . .
+
+ΕΥΝΙΚΗ. (ρίχνεται να τον πλησιάση, αλλ' εκείνος οπισθοχωρεί και
+κολλά στον τοίχο και προτείνει τα χέρια).
+
+Όχι! δε θα σ' αφίσω να πεθάνης.
+Κανείς αμπέλι δεν φυτεύει
+χωρίς απ' τον καρπό του να γυρεύη
+και τη δροσιά. . .
+
+ΑΓ. ΔΗΜ. Τι θες μ' αυτά
+να πης τα λόγια;
+
+ΕΥΝΙΚΗ. Ω! με καταλαβαίνεις.
+Με της παρακλήσεις της δικές μου, στα πειο ζηλευτά
+ο Καίσαρας σ' ανέβασε αξιώματα. Βαραίνεις
+συ στη ζωή μου περισσότερο από αυτόν.
+Πόσο σ' αγαπώ το ξέρεις. Γραφτόν
+τον λόγο τούτον σου τον έστειλα πολλές φορές
+'πάνω σε πινακίδες από ελεφαντόδοντο. Χαρές
+και όργια δημιουργούσα
+και όλη τη Θεσσαλονίκη προσκαλούσα,
+την ευκαιρία για να βρω να σου μιλήσω.
+Θυμάσαι; Μια βραδυά που ήσουν μεθυσμένος, να σε φιλήσω
+ρίχτηκα και ο Καίσαρας μου τίναξ' ωργισμένος
+στο κεφάλι το χρυσό του το ποτήρι. Ερωτευμένος
+μου φαινόσουνα με άλλη. Πάντα μακρυά τραβιώσουνα
+από μένα, μ' απόφευγες. Τώρα να σε σκοτώσουνε
+πώς είνε δυνατό ν' αφίσω,
+πριν στα δροσάτα νειάτα σου τη φλόγα μου για πάντα
+                                           [σβύσω;
+
+ΑΓ. ΔΗΜ. Έχω ξαναγεννηθή! Να με φλογίζη
+νοιώθω μέσα στο κορμί μου το θείο φως! Αρχίζει
+κανείς από την πίστι και πάει στην αρετή,
+από την αρετή στη γνώσι και στην εγκράτεια και απ' αυτή
+πηγαίνει στην υπομονή και στην ευσέβεια και στη φιλαδελ-
+                                                  [φία
+κι' απ' όλες τελευταία συναντάει την αγάπη.
+
+ΕΥΝΙΚΗ. Μα την Κυθαιρία,
+τότε 'γώ περσότερο και από σένα
+και από τους Πρεσβυτέρους της εκκλησιάς σας, ποτισμένα
+μέσα μου έχω της δικής σας πίστης τα μεγάλα μυστικά!
+Αν η αγάπη είνε του Χριστού η εντολή, μα τότε, φυσικά
+'γώ είμαι η καλλίτερη διακόνισσα,
+γιατί όπως εγώ σ' επόθησα,
+όσον εγώ σε λαχταρώ,
+άλλη καμμιά να το πιστέψω δεν μπορώ
+πώς έχει τόση δοκιμάσει
+επιθυμία, τον καρπό της ωμορφιάς σου να δαγκάση.
+Έχυσα τόσα δάκρυα σαν σε θυμώμουνα
+που θα μπορούσα, μέσα τους πέφτοντας, να πνιγόμουνα.
+Ποτέ σου δεν θα μάθης συ πόσο σ' αγάπησα. . .
+Σαν διψασμένη γης, νεροποντή, σε λαχτάρησα. . .
+Σαν φείδι στα σεντόνια μου στριβόμουνα
+ολόκληρες βραδυές και μαραινόμουνα
+ίδιος λωτός στον ήλιο. Τώχες νοιώσει δα και συ,
+γιατί σαν έβλεπες χρυσή
+βροχή να ρίχνουν η ματιές μου στο κορμί σου,
+αλλού εγύριζες την προσοχή σου.
+
+(Αφίνοντας να κατρακυλήση το κόκκινό της σκέπασμα και να φανούν οι ώμοι
+και τα στήθεια της).
+
+Και όμως, είμαι της Ανατολής το διαλεχτό μαργαριτάρι
+κι' έχω εδώ στο στήθος μου ένα ζευγάρι
+καρπών, να σου δροσίζουνε όταν διψάς το στόμα,
+και λες με γάλα κι' από μέλι ζυμωμένο είνε μου το σώμα.
+Η Κλεοπάτρα της Αιγύπτου μια βασίλισσα από ράτσα,
+δεν είχε καθώς τα δικά μου χέρια και τα μπράτσα.
+Κι' η Ζηνοβία της Παλμύρας η βασίλισσα,
+που σκλάβαν αλυσσόδετη την είδα και της μίλησα,
+δεν ήξερε τον άντρα στην ορμή πώς να μαγεύη,
+Ούτε πώς να τον γιομίζη φλόγα, ούτε πώς να τον στειρεύη.
+Και μάθε το. Δεν ντρέπομαι καθόλου να το πω
+στον άντρα που αγαπώ,
+πώς άνηβη στης Δαμασκός το ιερό
+της σάρκας τον υγρό χορό
+μου μάθαν και ακόμα πώς, σαν από αμφορέα άνοιγμα
+                                          [στενό,
+να σιγοχύνω το μεθύσι της απόλαυσης αστείρευτο κρουνό.
+Άφησε της κουταμάρες
+κι' έλα στην αγκαλιά μου, της λαχτάρες
+της αγρυπνίας να χορτάσης. . .
+
+ΑΓ. ΔΗΜ. Τον πρώτον άνθρωπο πρέπει να τον ξεχάσης.
+Για σας απόθανα, με τον Χριστό σαν αποφάσισα να ζήσω,
+Σταυρώθηκα μαζύ μ' Αυτόν. Να ξεψυχήσω,
+πάνω στον σταυρό κι' εγώ υψώθηκα.
+Τρυπήθηκα με τα καρφιά και μέσ' στο αίμα σαβανώθηκα.
+
+ΕΥΝΙΚΗ. Αν σε σταυρώνανε εσένα,
+απ' της πληγές σου ολοένα
+το μύρο θάτρεχε της καλωσύνης σου.
+
+ΑΓ. ΔΗΜ. Στήριξέ με, Κύριε, στο δρόμο της δικαιοσύνης σου.
+Σφίξε μου το από τους κροτάφους 'πάνω
+το μαρτυρικό στεφάνι, το τετέλεσται να πω και ν' αποθάνω.
+
+ΕΥΝΙΚΗ. Του ξερού σου στεφανειού τ' αγκάθια
+γύρω από το μέτωπό σου καρφωμένα,
+του αφιονιού θε να κρεμούσαν τ' άνθια
+ύπνον σωτήριον φορτωμένα.
+
+ΑΓ. ΔΗΜ. Για όσα λόγια πλάνης έχω 'πει, να με ποτίσουν
+θέλω μ' εκείνο το καλάμι, αφού του βουτήσουν
+μέσα στην σμύρνα το σφουγγάρι και στην πράσινη χολή!
+Τότε κι' εγώ πεια θα μπορέσω να σ' αποκαλέσω, Κύριε,
+                                             [«Ηλί!»
+
+ΕΥΝΙΚΗ. Το καλάμι τούτο θε να κόβαν σε κομμάτια
+όσων γυναικών τα μάτια
+από την ερωτικήν απελπισίαν αστραπές ανάβουνε,
+σουράβλια θρήνων και κλαυθμών να φτιάνουνε.
+
+ΑΓ. ΔΗΜ. (στεκόμενος μπροστά της σε τρόπο που σχεδόν της αγγίζει
+το γυμνωμένο κορμί).
+Πάψε πεια! Ίδιο κύμα η ξετσιπωσιά σου
+αγριεμένης θάλασσας, στα χείλια τα δικά σου
+της αμαρτίας τον αφρό σωριάζει. Είμαι ο κλητός
+Κυρίου, ο αγιασμένος και ο εκλεκτός
+του Ιησού. Γύριζα πρόβατο χαμένο
+πριν και στην ασέλγεια παραδομένο
+είχα το σώμα μου, σ' επιθυμίες, σε οινοφλυγίες,
+πότους και ειδωλολατρείες
+αθέμιτες· μα τώρα τα έχω ανοιγμένα
+τα μάτια, γιατί ο Αντίχριστος, ίδιο λιοντάρι πεινασμένο
+μουγκρίζει, έτοιμος το στόμα του ν' ανοίξη
+κορμιά ανθρώπων να ρουφήξη.
+
+ΕΥΝΙΚΗ. (κάνοντας σαν το ζω που δεν αισθάνεται άλλο τίποτα
+από τον πόθο που το ταράζει).
+Θέλω στο πλευρό μου
+άντρα μου κάθε νύχτα να σε νοιώθω.
+Θέλω με το χέρι το δικό μου
+το μετάξι της ζωής σου εγώ να κλώθω.
+Για μήνες μέσα στα σωθικά μου
+ένα κομμάτι από τον εαυτό σου, ζωντανεμένο
+να βαρύνη τα σπλάγχνα τα δικά μου
+θέλω, και να μου ρουφάη το αίμα διψασμένο.
+
+ΑΓ. ΔΗΜ. (παγαίνοντας οπίσω με τα χέρια τεντωμένα για να προφυλάγεται).
+Σαν σύννεφο, που καταιγίδα το κυνηγάει,
+γιομάτος από ζόφο κι' από σκότος, σταματάει
+ο κάθε λόγος σου 'πάνω από την ψυχή μου.
+Δεν θέλω πια την ακοή μου.
+γέννημα του Βελιάλ, να βεβηλώνουν
+τα λόγια της φθοράς. Με σώνουν
+τα όσα άκουσα, όταν στην ανομίαν εκυλιώμουνα
+μαζύ σας, όταν ελογιζόμουνα
+σαν τρίβολος μεσ' στου Χριστού τον αμπελώνα
+κι' ήμουν της αρετής το σκάνδαλο σ' αυτήν εδώ την Βαβυλώνα.
+Ό,τι και αν μου πης δεν σε πιστεύω.
+Σ' όλα τα λόγια σου του κόρακα το κράξιμο αγναντεύω.
+
+ΕΥΝΙΚΗ. Δεν υποφέρω να σ' ακούω. . . ω! πώς με μαγνητίζει
+                                              [η φωνή σου!
+Έτσι που μου μιλάς, χύνεται η πνοή σου
+σαν ανθισμένης τζιτζιφιάς το ανάσαμα από τα γυρτά κλωνάρια!
+
+(Κάνει πως τραβιέται πίσω).
+
+Πάψε! Να μην ακούω τη φωνή σου!
+Μέλι λες στάζει όπως σιγοτρέμει από την οργή σου.
+Δίνω της φορεσιές μου της χρυσές και τα μαργαριτάρια
+που μώφερεν ο Καίσαρας τα μαύρα, να σου φιλήσω
+αν μ ' άφινες τα χείλια!
+
+(Δοκιμάζει να πέση επάνω του).
+
+Ω! σ' έχω μέσ' στο αίμα μου!
+
+ΑΓ. ΔΗΜ. (ωργισμένος σαν τη φωτιά που σκεπάζεται από σύννεφο
+καπνού).
+Οπίσω!
+Οσμή θανάτου όσα βγαίνουν από το στόμα σου σκορπάνε.
+Πώς θάθελα να σώκοβε αυτή τη γλώσσα
+ένα πυρακτωμένο χαλινάρι. Γιατί τα όσα
+κακά ο κόσμος υποφέρει, από αυτή τη δύναμι πηγάζουν.
+Καθώς τα πλοία τον ωκεανό δαμάζουν
+μ' ένα μικρό πηδάλιο κι' όταν το χάσουν,
+πάνω στα βράχια ρίχνονται να σπάσουν,
+έτσι κι' η γλώσσα, ολόκληρο ένα κορμί
+το κυβερνάει ή το ρίχνει με ορμή
+στην κόλασι. Φύγε να μη σε βλέπω. Πορνεία
+είνε τα μάτια σου γιομάτα. Η επιθυμία
+της σάρκας βγάζει από το κορμί σου φωτειά
+που ίσαμε αυτού με καίει. Σε πυρωστιά
+θάθελα το κορμί σου απλωμένο νάβλεπα. Μαστιγωμένη
+καταμεσής της αγοράς,
+γυναίκα της διαφθοράς,
+να σ' έφερναν, ώσπου να τρέχη αίμα από τους γοφούς σου.
+                                           [Καταραμένη!
+
+ΕΥΝΙΚΗ. (φλογισμένη από υστερικό πυρετό, ξεφωνίζει με τρελλή χαρά.)
+Έτσι.. Α!.. Να σε ιδώ λιγάκι θυμωμένο. . .
+Φώναξε! Θέλω τον ερωμένο μου κακόν, αγριεμένο,
+τον θέλω χυδαίο!
+ποτέ μου δεν σε είδα σαν και τούτη τη στιγμή ωραίο!
+Άρπα με από τα μαλλιά και κάτω ρίξε με,
+δος μου κατακεφαλιές, βρίξε με.
+βάρα με, σαν το ρόιδι να σκάσω από τη γλύκα.
+Το κάθε κτύπημά σου τη σάρκα μου θε να περνά,
+ως νάρθη μια στιγμή, που σαν το σύκο
+αμέτρητα κουκιά χρυσάφι
+μέσα στο αίμα μου, το θείο δάρσιμό σου να γυρνά!
+Πώς θάθελα να σ' έβλεπα σαν λυσσασμένο λύκο,
+'πάνω μου να χουμίξης κι' εγώ νάμαι το αδύνατο το λάφι.
+
+
+
+ΣΚΗΝΗ 5
+
+Οι ανωτέρω — Πρίσκιλλα
+
+ΠΡΙΣΚΙΛΛΑ. Ετόλμησα κι' εμπήκα. . .
+
+ΕΥΝΙΚΗ. Ποιος είνε; Πρίσκιλλα εσύ;
+
+ΠΡΙΣΚΙΛΛΑ. Κυρία, από το παλάτι
+ήρθεν ο Μίμος πάνω στου στρατηγού το άτι.
+Σε περιμένει ο Μαξέντιος μέσα στον κήπο
+όπου ταχτικά τον συναντάς την νύχτα. . .
+
+ΕΥΝΙΚΗ (με ζωηρή χειρονομία της σταματάει την κουβέντα).
+Να του πουν πως λείπω.
+Πως βρίσκομαι στης μάγισσας Θαΐδος τη σπηλιά
+και θα γυρίσω με τα φίλτρα. Μιλιά
+του Γρύλλου μη τυχόν και του ξεφύγη.
+Γρήγορα, πες του να καβαλικέψει και να φύγη!
+
+(Η Πρίσκιλλα φεύγει).
+
+Τώρα εγώ εδώ προστάζω!
+Άλλους από λιοντάρια σώζω κι' άλλους σφάζω.
+Γιατί ο Καίσαρ ο Γαλέριος χωρίς εμένα
+βλαστημά και βαρυαναστενάζει ολοένα,
+όσο γυναίκα του κι' αν δεν με πέρνει.
+Γιατί πρέπει κι' αυτό να μάθης. Είνε τσιγκούνης και γέρνει.
+η πρόστυχη ψυχή του πάντα στον παρά
+και να στεφανωθή την κόρη λαχταρά
+κανενός της Ρώμης πατρικίου με μεγάλη προίκα.
+Όμως στον διάβολο κι' αυτός κι' αυτή και όλη των η κλίκα.
+Ούτε και να τον συλλογιέμαι του αξίζει.
+Σπουδαίο βλέπεις υποκείμενο! Μυρίζει
+σκόρδο ακόμη το στόμα του. . .
+Ήταν το στρώμα του
+μέσ' στο κουρέλι σαν τον πρωτογνώρισα
+κι' από την απλυσιά του σβέρκου του απόρησα.
+Αυτά στα λέω, θέλοντας να σου δείξω
+πόσο είμαι γουρλίδισσα, που να τον ρίξω
+με την μοίρα μου κατώρθωσα. Μπορώ
+για σένα που λαχταρώ
+κάτι παραπάνω σε τιμή να σου χαρίσω.
+Στα χέρια μου σ' αυτό το δεσμωτήριο δεμένο να σ' αφίσω
+είνε, ή τώρα που η Θεσσαλονίκη κοιμάται σκοτεινή,
+να κάνω την πειο φωτεινή
+να λάμψη αύριο για σένα μέρα.
+Καταλαβαίνεις τι σου λέγω πέρα ως πέρα,
+οι λεγεώνες του Ιλλυρικού είνε δικοί μου.
+Στην προσταγή μου
+ο Στρατηγός των ο Μαξέντιος, πούνε τρελλός για μένα,
+θα ξαμολύση τα δασκαλεμένα
+πλήθη των οπλιτών. Φτάνει να το θελήσω.
+Μ' ακούς τι λέω; Φτάνει να του το ζητήσω.
+Ανάστατη η πόλις θα βρεθή χωρίς κανέναν αρχηγό,
+γιατί στο αναμεταξύ εγώ
+την αγκαλιά μου, όπου ο Γαλέριος θάνε γυρμένος,
+θα κλείσω γύρω από τον λαιμό του και πνιγμένος
+από το κρεββάτι του θα κυλισθή! Στοχάσου,
+σου δίνω ένα θρόνο! Συ τώρα δείξε την παλληκαριά σου. . .
+Σωπαίνεις;
+Λέγε μου τι περιμένεις;
+Άλλη πάλι τούτη στενοχώρια. . .
+Περνά η ώρα. . . Κουνήσου. . . Κράζουν πα 'στο κάστρο τα
+                                               [κοκκόρια.
+
+ΑΓ. ΔΗΜ. Ψεύτες και επίορκοι και ανδροφόνοι
+όλοι, σκορπιού γεννήματα!. . . Όπου οι νόμοι
+σας λεν υπακοή, εσείς σηκώνετε κεφάλι
+ανυπότακτο. Μα 'γώ από αυτό το χάλι
+σώθηκα το Ευαγγέλιο της δόξης τον μακαρίου
+Θεού μόλις επίστεψα. Μέσα μου, του Κυρίου
+επλεόνασεν η χάρις με αγάπη και με πίστι.
+Μετάνοιωσε και σκόρπισε χώμα στην κόμη σου. Τον ρύστη,
+Αυτόν που ελεεί κάθε αμαρτωλό
+και την αιώνια ζωή του δίνει, σε παρακαλώ,
+αν θες στα πόδια σου να γονατίσω,
+
+(Γονατίζει και της αγκαλιάζει ικετευτικά τα πόδια),
+
+με δάκρυα να στα ποτίσω,
+πίστεψέ τον, όπως τον επίστεψε και η Μαγδαληνή Μαρία,
+κάνοντας έτσι όλη τη Μακεδονία
+από το θαύμα τούτο νάρθη σε επίγνωσι της αληθείας,
+και αμβροσία να γεννή το κριθαρόψωμο της εκκλησίας!
+
+ΕΥΝΙΚΗ. (μέσα σε ηδονικό σπαρτάρισμα όλου της του κορμιού).
+Σαν νάμαι λες παρθένα
+και μπράτσα μεστωμένα
+παλληκαριού, πρώτη φορά
+να μ' ανεβάζουν από τα σφυρά
+όπου μ' εγγίζουν, σ' όλο το κορμί,
+τον πόθο του σφιξίματος και την ορμή
+των κυλισμάτων. Μια στιγμή
+αυτό το χάδι να βαστάξη και λυγμοί
+θε να με πιάσουνε και σπαραγμοί. . .
+Θα με τραντάξουν. . . ω! αυτοί οι γλυκασμοί!
+
+ΑΓ. ΔΗΜ. Ήμουν κι' εγώ βλάστημος και διώκτης και υβριστής,
+κάτω από την κεντημένη τήβενο σωστός ληστής.
+Μα ελεήθηκα από τη μακροθυμία του Χριστού
+κι' έγινα υποτύπωσις κάθε πιστού,
+που θα τον βρη η χάρις και το έλεος και η ειρήνη.
+Μετά νοιώσε και συ, η ποίμνη
+σ' αναζητάει του βοσκού σαν πρόβατο χαμένο.
+Έχω εδώ λίγο νερό στη στάμνα φυλαγμένο,
+το βάφτισμα αμέσως να χαρίσω σου της σωτηρίας.
+Θα σ' έχω ίδιαν αδελφήν αγαπητήν στης Αιωνίας
+ζωής τον κήπο, χέρι με χέρι
+θα περπατάμε, κάτασπρο περιστεριώνε ταίρι.
+
+ΕΥΝΙΚΗ. (τον σπρώχνει κάνοντας έτσι σαν ν' αρπάξανε τα ρούχα της
+φωτιά. Ο Άγιος σηκώνεται τρομαγμένος).
+Ανάβω. . . Άφησέ με!. . .
+από το κορμί μου φλόγες βγάνω. . .
+κάτω τα χέρια. . . παράτησέ με. . .
+σφάξε με, ν' αποθάνω
+θέλω. Σαν αδερφή σου δεν μπορώ
+να ζήσω. Γυμνό θέλω να σε χαρώ,
+νυχτιές ερωτικές μαζύ σου ν' αγρυπνήσω!
+
+ΑΓ. ΔΗΜ. (με τα χέρια τεντωμένα μπροστά για προφύλαξι).
+Οπίσω, μοιχαλίδα, οπίσω. . .
+' τα χέρια μου εμόλυνε το σώμα σου!
+
+
+
+ΣΚΗΝΗ 6
+
+Οι ανωτέρω — Ερμογένης — Πρίσκιλλα
+
+ΕΡΜΟΓΕΝΗΣ (μπαίνει με φόβο). Να κρατήσω,
+Ευγενεστάτη, δεν μπορώ έξω την κουστωδία.
+Ζητάνε να τον πάρουνε. Ξημέρωσε.
+
+ΕΥΝΙΚΗ. (απελπισμένη). Η συνοδεία. . .
+Πού είνε η συνοδεία μου Να φέρουν το φορείο.
+Είμ' άρρωστη. Γρήγορα να με πάνε στο παλάτι. . .
+
+(Η Πρίσκιλλα φεύγει και ξαναγυρίζει πίσω).
+
+ΑΓ. ΔΗΜ. (μιλώντας μόνος του και γυρίζοντας στη γωνιά του, όπου
+πέφτει πέρνοντας τη συνηθισμένη εκστατική στάσι).
+
+Στο κεραμείο,
+από τον ίδιο τον πηλό, πλάθουνε σκεύη
+και τιμής και ατιμίας. . .
+
+ΕΥΝΙΚΗ (ορμώντας κατ' επάνω). Είσαι τρελλός και ό,τι σου κατέβει
+λες. Όμως είσαι ωραίος και να σε φιλήσω
+μώρχεται. Σαν ρόδο, με τα δάχτυλα να ξεφυλλίσω
+θέλω τη σάρκα σου. . .
+
+ΕΡΜΟΓΕΝΗΣ (βλέποντας τον Εκατόνταρχο). Ο Εκατόνταρχος!
+
+
+
+ΣΚΗΝΗ 7
+
+Οι ανωτέρω — Εκατόνταρχος — Στρατιώται
+
+(Μπαίνει ο Εκατόνταρχος με προφύλαξι γιατί γνωρίζει ποια βρίσκεται στη
+φυλακή. Τον ακολουθάνε στρατιώτες με δόρατα και
+στέκονται παράμερα).
+
+ΕΥΝΙΚΗ. Ανθρώπου μάτι
+να με ιδή απαγορεύω. . . Πρίσκιλλα την καλύπτρα μου.
+
+(Η Πρίσκιλλα της δίνει την καλύπτρα που βαστά. Είνε πράσινη διάφανη με
+χρυσά κεντήδια. Η Ευνίκη σκεπάζει με αυτήν το κεφάλι και το πρόσωπό
+της. Κάνει να φύγη.
+
+Στο παλάτι
+μ' όλη τη δύναμί τους να με τρέξουνε οι σκλάβοι!
+
+(Πηγαίνει κοντά στον Εκατόνταρχο και τραβώντας τον παράμερα).
+
+Γνωρίζεις
+τη διαταγή που έδωκεν ο στρατηγός ψες βράδυ;
+
+ΕΚΑΤΟΝΤ. Ό, τι ορίζεις
+να το κάνω ο Μαξέντιος μου είπε. . . Κι' η διαταγή
+του Καίσαρα με πίστι και υποταγή
+κι' αυτή θα γίνη. . .
+
+ΕΥΝΙΚΗ. Ν' αλλάξη γνώμη
+έχει την χάριν ο κατάδικος ίσαμε τη στιγμή
+την τελευταία. . .
+
+(Τραβώντας τον ακόμη παράμερα).
+
+Τώρα κάτι να σου πω ακόμη. . .
+Δέκα χρυσά νομίσματα θα σου χαρίσω. Οι δαρμοί
+να πέφτουν ψεύτικοι στης πλάτες του. Σιγά να τον πη-
+                                            [γαίνης,
+καιρό για να κερδίσω. Τους Χριστιανούς μην αποπαίρνεις.
+Ίσως και με τους θρήνους
+τον κάνουνε ν' αλλάξη γνώμη..Και τους δικούς μας άφισε
+                                         [κι' εκείνους.
+
+(Κάνει να φύγη. Ιδία).
+
+Τώρα εγώ τη μάννα του τρέχω να στείλω. Ο σπαραγμός
+                                              [της
+ίσως αυτός γλυτώση από το θάνατο το γυιό της.
+
+(Φεύγει σαν τρελλή. Η Πρίσκιλλα τρέχει πρώτη χτυπώντας τα
+χέρια, για να καταλάβουν οι Ευνούχοι της συνοδείας ότι η Ευνίκη
+φεύγει).
+
+ΑΓ. ΔΗΜ. (στη γωνιά του δέεται).
+Κύριε ο θεός μου, προς σε ορθίζω,
+στον άπειρό σου έρωτα την ψυχή μου βυθίζω. . .
+
+ΕΚΑΤΟΝΤ. (διατάζει τους στρατιώτες με μια χειρονομία να σηκώσουν
+τον Άγιο Δημήτριο).
+Σηκώστε τον με προσοχή και χωρίς βία. Να τον περιποιηθούμε
+πρέπει. Κανείς δεν ξέρει τι μπορεί να γίνη.
+Ίσως και πάλιν Έπαρχο τον ξαναϊδούμε!
+
+Οι ανωτέρω- Ευνίκη.
+
+ΕΥΝΙΚΗ (ορμά μέσα έρμαιο από φανερή εσωτερική καταιγίδα),
+Όχι, δεν θα τον πάρετε. . . Αυτό να γίνη
+δεν επιτρέπω. Χέρι μη τον εγγίση!. . . Εδώ θα μείνη!
+
+(Ταλαντεύεται για μια στιγμή, πετά την καλύπτρα της και ξεφωνίζοντας
+σωριάζεται στα πόδια του Αγίου Δημητρίου, σκορπίζοντας τον τρόμο σ'
+όσους είνε μπροστά).
+
+Ω! ρίχνομαι προύμυτα. Θε να ταπεινωθώ
+μπροστά τους, αφού το θες, να, θα γονατίσω
+έτσι και θα κυλίσω
+το κεφάλι μου στα χώματα
+και θα συρθώ
+σαν σκύλος και θα τιναχθώ σαν το σφαγμένο
+το πουλί και το δαιμονισμένο
+θα μουγκρίσω του βωδιού το ούρλιασμα, σαν το παγαίνουν
+να το σφάξουνε. . . Μόνο μια χάρι σου ζητάω. Σκότωσέ με
+Πάτα με στο λαρύγγι με τη φτέρνα σου. . . Θανάτωσέ με!. . .
+
+
+
+ΠΡΑΞΙΣ Γ'.
+
+
+
+ΕΙΣΑΓΩΓΗ
+
+
+
+ΠΟΙΗΤΗΣ (βγαίνονται έξω από την αυλαία, όπως και στη Α' πράξι).
+Ήσουν λιγνός και καστανός, μυγδαλωμάτης,
+ο γυιός του Ηλιογέννητου και της Κρινάτης
+λεβέντης του λουτρού, ο χαϊδεμένος του Σταδίου,
+όπως σε παραστένουν τα μωσαϊκά της εκκλησιάς σου,
+ορθόν στην χρυσοκεντημένη φορεσιά σου,
+με το τετράγωνο ταβλίο δοξασμένου Πατρικίου.
+Μύρο νάρδο το κορμί σου αλειβόσουνα,
+Γαρύφαλα στεφανωμένος ξαπλωνόσουνα,
+και στα συμπόσια του Αυτοκράτορα Γαλέριου γλεντούσες,
+όταν από την Αντιόχεια Παρθένες αλαφροπατούσες,
+πυρά κορίτσια της Αστάρτης,
+σαν φείδια τον ολόγυμνο χορό τους στρυφογύριζαν
+κι' άλλες τα ντέφια βάραγαν κι' άλλες σουράβλια σφύριζαν,
+Δημήτριε — Μεγαλομάρτυς!
+.......................................................
+
+Δημήτριε — Μεγαλομάρτυς!
+
+Καθώς ηφαίστειο τινάχτηκες αντάρτης,
+πατώντας 'πάνω σε κάθε πρόληψι,
+την παροδική των ανθρώπων περιφρονώντας υπόληψι,
+μαδώντας τα στεφάνια, σκίζοντας της μεταξοΰφαντες χλαμύδες,
+τους κιθαρωδούς ξεχνώντας και της ορχηστρίδες,
+στο Ευαγγέλιο για να πιστέψης του Ραββουνί
+κι' όπως Εκείνος εις τον κήπον της Γεθσημανή,
+το ποτήρι να δεχτής του μαρτυρίου,
+ξύδι γιομάτο και χολή από τα χέρια του Κυρίου.
+Τώρα σου ψάλλω αλληλούια και ωσανά!
+Σε σένα ξαναγίνηκε το θαύμα της Κανά,
+σταμνί σε βρήκεν ο Χριστός νερό γιομάτο
+και σ' έκανε ολοπόρφυρο κρασί μοσχάτο!
+
+
+(Στο βάθος φαίνεται η ακρόπολις της Θεσσαλονίκης· Ροδοκόκκινα, τα τείχη
+και οι πύργοι της από τον ήλιο, που τραβάει για να δύση. Δεξιά μία
+βρύσι στη ρίζα γέρικου πλατάνου. Αριστερά ένας μεγάλος βράχος που
+φαίνεται να είνε μέρος από το πετρώδες σύστημα του λόφου, όπου είνε
+χτισμένη η Ακρόπολις. Πάνω στον βράχον ανεβασμένα παιδιά και γυναίκες
+περιμένουν ν' απολαύσουν το θέαμα του σκοτωμού του Αγίου. Μπρος από τον
+βράχον ανοίγεται διάπλατος ο δρόμος που φέρνει προς την κάτω πόλι.
+Κοντά στη βρύσι, ο Άγιος Δημήτριος, κατάλευκα ντυμένος και ωχρός σαν
+άσπρο κερί. Γύρω απ' τα μάτια του ένας κύκλος μαβύς. Είνε εξηντλημένος.
+Δύο στρατιώται τον υποβαστάζουν με προσοχή από τους αγκώνες. Δύο άλλοι
+του βαράνε στους ώμους βουρδουλιές, χωρίς ο Άγιος να φαίνεται πως της
+αισθάνεται. Πίσω του, για να φυλάγουν μη τον αρπάξουν τυχόν οι
+Χριστιανοί, είνε συμπυκνωμένοι οι στρατιώτες. Έρχεται και κάθεται 'πάνω
+σ' ένα θρονί, κατά το προσκήνιο, ο Έπαρχος. Μπροστά του σταματά ο
+Εκατόνταρχος και κουβεντιάζουν. Χορός από διάκους, ντυμένους κατάμαυρο
+κοντό χιτωνίσκο, με κοντές χειρίδες και με ένα λευκό πανί ριγμένο στο
+δεξί τον ώμο, στέκονται στην αρχή του δρόμου, κοντά στο βράχο. Είνε
+όλοι νέοι, ξυραφισμένοι, με τα μαλλιά κοντά κομμένα και στην κορυφή του
+κεφαλιού έχουν ξυραφισμένον ένα κύκλον μικρό. Μπροστά δύο γηραλέοι με
+γενειάδα, ντυμένοι ραβδωτές χλαμύδες, είνε οι Πρεσβύτεροι. Η μορφή των
+διάκων και των πρεσβυτέρων δείχνεται έξαλλη από ενθουσιασμό φανατισμού·
+Πολλοί ειδωλολάτρες πηγαινοέρχονται πίσω από τη βρύση και
+μπαινοβγαίνοντας στα παρασκήνια του μέρους αυτού, δίνουν την ιδέαν ότι
+όλη αυτή η πλευρά που δεν φαίνεται, είνε γιομάτη από λαό. Μέσα στον
+κόσμο κυκλοφορεί και ο Δεσμοφύλακας Ερμογένης).
+
+
+ΣΚΗΝΗ 1
+
+Έπαρχος — Εκατόνταρχος — Ερμογένης — Άγιος Δημήτριος — Στρατιώται —
+Διάκοι — Πρεσβύτεροι — Θσσαλονικείς — Γυναίκες — Λαός — Παιδιά.
+
+ΕΠΑΡΧΟΣ. Εφθάσαμε, σταθήτε. Λιγάκι περιμένετε.
+Έπειτα πίσω από το βράχο πάτε και τον ξεμπερδεύετε.
+
+(Οι στρατιώται ρίχνονται στη βρύσι για να σβύσουν τη δίψα τους).
+
+Α' ΔΙΑΚΟΣ. Ο βούρδουλας σφυρίζοντας στους ώμους του τυλίγεται
+χωρίς να τον εγγίζη.
+
+1ος ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ. (στον Έπαρχο και στον Εκατόνταρχο).
+Το θαύμα, γιατί δεν ανοίγετε
+τα μάτια σας, οι δήμιοι να ιδήτε;
+
+ΑΓΙΟΣ ΔΗΜ. Όταν και σεις ντυθήτε
+τον θώρακα της Πίστεως γύρω απ' την καρδιά,
+θάν' το κορμί σας πειο γερό κι' απ' τη βελανιδιά.
+
+ΕΚΑΤΟΝΤ. Η Ευνίκη δεν μπορεί μαζύ μας να θυμώση.
+Ολόκληρη τη μέρα την ξοδέψαμε
+παγαίνοντας βήμα προς βήμα. . .
+
+ΕΠΑΡΧΟΣ. Να τον γλυτώση
+δεν κατώρθωσε. Όμως εμείς μέσα στον ήλιο και στη σκόνη
+                                               [ρέψαμε.
+
+(Οι στρατιώται παύουν να τον κτυπάνε με τον βούρδουλα. Παγαίνουν και
+αυτοί τινάζοντες τον ιδρώτα από τα μέτωπά των, να πιούνε νερό και να
+ξεκουραστούν).
+
+ΑΓΙΟΣ ΔΗΜ. (μιλώντας στους διάκους).
+Και τώρα, αδελφοί μου, νουθεσίες, πριν πεθάνω,
+έχω να σας δώσω τελευταίες. Στον ουρανό επάνω
+να βρίσκεται η σκέψις σας. Με των χεριών σας τη δουλειά
+να ζήτε. Χαρωποί να είστε πάντα. Μιλιά
+δεν θέλω από το στόμα σας να βγαίνη,
+αν για να ευχαριστήσετε δεν είνε. Πάντοτε αγαπημένοι
+αναμεταξύ σας. Το σώμα καθαρό να τώχετε σαν τη ψυχή σας.
+Αδελφοί, στης προσευχές μη με ξεχνάτε. Το φιλί σας
+το άγιο, δώσετε από μέρους μου στους αδελφούς μας
+όλοι οι Πρεσβύτεροι. Σας ορκίζω στο όνομα του Χριστού μας,
+τα λόγια μου αυτά, καρπόν να δώσουν αναμεταξύ σας.
+Η χάρις του Κυρίου Ιησού νάνε μαζύ σας.
+
+
+
+ΣΚΗΝΗ 2.
+
+Οι ίδιοι — Προφήτισσα.
+
+ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ, (απάνω από το βράχο, κυττάζοντας κατά το δρόμο της
+Θεσσαλονίκης, αναφωνούνε με τρόμο, τρέχοντας κοντά στης γυναίκες).
+
+Να η Πυθώνισσα!
+
+1η ΓΥΝΑΙΚΑ (στους στρατιώτες). Διώξτε την!
+Ήρθε πάλι να καταρασθή και για να βρύση!
+
+2ος ΠΡΕΣΒΥΤ. (στης Γυναίκες).
+Όχι, να μιλήση
+αφήστε την!
+
+2α ΓΥΝΑΙΚΑ, (στους πρεσβυτέρους). Σπρώξτε την
+και τρομάξαν τα παιδιά.
+
+3η ΓΥΝΑΙΚΑ Δαιμόνιο την πιάνει,
+όταν αφρίζοντας φωνές βγάνει
+σκυλίσσιες!
+
+4η ΓΥΝΑΙΚΑ. Τον Καίσαρα η λέπρα καταριέται
+να τον φάη!
+
+5η ΓΥΝΑΙΚΑ. Και στη λάσπη σαν γουρούνι να κυλιέται.
+
+ΠΡΟΦΗΤΙΣΣΑ (μπαίνει από το δρόμο της Θεσσαλονίκης. Γρηά
+Ασπρομαλλούσα, γυρισμένη πάνω στο ραβδί της. Είνε τυλιγμένη
+σ' ένα ρούχο νταμωτό μαύρο και λευκό).
+Τη νύκτα ονειρεύτηκα ενύπνιο γιομάτο φρίκη. . .
+Το βδέλυγμα της ερημώσεως 'πάνω από τη Θεσσαλονίκη
+τα σουβλερά του νύχια πάλι γράπωσε.
+Το θύμα ο Αντίχριστος βρήκε για να χορτάση
+την ερημικιά του δίψα. Ο Καίσαρ μάτωσε
+της εκκλησίας τον κρίνο.. Όμως αυτός δεν θα δειλιάση
+και ο καθείς μας να του μοιάση
+πρέπει, γιατί από τη φθορά στην αφθαρσία
+θε να περάσωμε και θα ντυθούμε την αθανασία.
+
+1η ΓΥΝΑΙΚΑ (στης γυναίκες με τρόμο).
+Από τάφον ανοιγμένο λες και βγαίνει η φωνή της,
+Για δες πως σειέται σαν καλάμι το κορμί της.
+
+ΠΡΟΦΗΤΙΣΣΑ. Και τώρα δε θέλω ν' αγνοήτε όπως και οι άλλοι
+την αλήθεια την μεγάλη.
+Σκυθρωποί δεν θέλω σαν κι' εκείνους νάστε
+που δεν έχουνε ελπίδα. Να θυμάστε
+πάντα τούτο που σας λέγω. Δεν γίνεται να κοιμηθούμε
+όλοι. Όμως, ξαφνικά θε ν' αρπαχτούμε
+την ημέρα την εσχάτη
+κι' ίσαμε να κλείση ανθρώπου μάτι,
+άυλα τα κορμιά σας θα βρεθούνε·
+οι Πιστοί θα τυλιχτούνε
+μέσ' στα σύννεφα, και εις τους ουρανούς
+ωσάν τους ταξειδιάρικους τους γερανούς
+κοπάδι θε να τρέχωμε,
+για να προϋπαντήσωμε με ψαλμωδίες τον Κριτή.
+
+ΕΠΑΡΧΟΣ. Πώς δέχομαι
+ν' ακούω τόσην ώρα την τρελλήν αυτή
+κι' εγώ δεν ξέρω. . . (στους στρατιώτες).
+Σπρώξτε την απ' εδώ. . .
+
+(Επαναλαμβάνει την κουβέντα του με τον εκατόνταρχον. Οι
+Στρατιώτες σπρώχνουν την Προφήτισσα και την βγάζουν από κει
+πούρθε. Μερικοί Διάκοι με της γροθιές υψωμένες θένε να ριχτούνε για να
+την υπερασπιστούν, αλλά τους εμποδίζουν οι Πρεσβύτεροι).
+
+ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡ. Πιστοί
+οι λόγοι της Προφήτισσας. Στης εκκλησιές
+με σεβασμό ν' ακούτε όσους έχουν μυστικές
+κουβέντες με το Πνεύμα του Κυρίου,
+όσους την σκεπασμένην όψι βλέπουν κάθε μυστηρίου,
+
+1ος ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΥΣ. (στον Άγιο Δημήτριον).
+Λυπήσου τα νειάτα,
+την τόση σου χάρι,
+το πείσμα παράτα,
+κατέβα στη στράτα
+και σ' όλη τη Θεσσαλονίκη μπρος,
+περήφανος κι' ως άλλοτε λαμπρός,
+θυσίασε το το κριάρι
+στου Ηρακλέα το βωμό
+με σεβασμό!
+
+(Η Προφήτισσα ξαναγυρίζει με τρόπο και ανακατώνεται στο πλήθος).
+
+
+
+ΣΚΗΝΗ 3.
+
+Οι ανωτέρω. — Η Μάννα. — Χορός Μανάδων.
+
+3η ΓΥΝΑΙΚΑ. ('πάνω από το βράχο, κυττάζοντας κατά το δρόμο της
+Θεσσαλονίκης).
+Η Μάννα του! Η Μάννα του!
+
+1ος ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΥΣ. Τόπο! Κάνετε τόπο!
+
+1η ΓΥΝΑΙΚΑ. Για δες πως σέρνεται με κόπο
+η δύσμοιρη!. . .
+
+(Από το δρόμο της Θεσσαλονίκης μπαίνει η Μάννα του Αγίου Δημητρίου. Την
+οδηγάνε λυγισμένη όπως είνε, σαν δένδρο τσακισμένο από καταιγίδα· Χορός
+από Μαννάδες. Η Μάννα του Αγίου είνε ντυμένη με μακρύ γαλανό φόρεμα με
+πορφυρά ανθέμια και στο κεφάλι έχει λευκό μοφόριο, που της πέφτει στους
+ώμους και στης πλάτες. Η άλλες Μαννάδες φοράνε ρούχα πολύχρωμα. Η Μάννα
+του Αγίου έχει τα μάτια της κλειστά. Σχεδόν την σέρνουν. Μόλις
+μπαίνουν, σταματάνε).
+
+ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ — Πάρτε τη την γυναίκα απ' εδώ!
+Δεν θέλω, δεν πρέπει να την δω
+να κλαίη! (Μόλις την βλέπει τινάζεται και φεύγει από τα χέρια,
+των στρατιωτών που τον υποβαστάζουνε μην πέση).
+Τη φωνή της δεν είνε σωστό
+ν' ακούσω, μήπως κλονιστώ.
+Γιομάτος είμαι από φόβο κι' από τρόμο.
+Μυριάδες αγγέλων νοιώθω να μ' ανοίγουνε το δρόμο
+του μαρτυρίου. Έχει σήμερα η εκκλησία μεγάλο πανηγύρι..
+Με τους πρωτότοκους της πίστεως στο ίδιο θε να πιω ποτήρι!
+
+Η ΜΑΝΝΑ. Τον ακούω να μιλά, όμως να τον κυττάξω
+δεν μπορώ. Σεις πήτε μου πώς είνε. Αλυσσίδες
+βαρυές στα χέρια του κρεμάσαν; Στέκεται γερά
+ή λιγοθύμησεν ο γυόκας μου; Θα βαστάξω
+κλειστά τα μάτια μου από τον τρόμο. Λέγε μου τι είδες,
+γειτόνισσα που με κρατάς από το χέρι;
+
+Β'. ΜΑΝΝΑ. Στα λυπητερά
+τα λόγια της, απάντησι να δώσω δεν αντέχω
+κι' όλο τα μάγουλά μου με τα δάκρυα μου βρέχω.
+
+Η ΜΑΝΝΑ. Πούνε τα χρόνια τα παληά
+σαν τον κρατούσα ίδιο μαλακό κερί
+στα δάκτυλα και με τα χάδια μου και τα φιλιά
+που τώδινα, τον έπλαθα λεβέντη, να τόνε χαρή
+ο κόσμος!
+
+3η ΜΑΝΝΑ Σκληρό γίνεται το παιδί σαν μεγαλώση,
+ίδιο κληματοβλάσταρο όταν τσαμπί φουσκώση.
+
+Η ΜΑΝΝΑ. Το κορμί του μοσκομύριζε στάρι βρασμένο. Στη θεά της
+σποράς για τούτο αφιερωμένο
+από τρυφερούδι τώχα τόσο δα. Γι' αυτό
+Δημήτριο τον ονομάτισα.
+Κι' ήτον χαδιάρικο και πάντα πεταχτό.
+Σεις με καταλαβαίνετε, μαννάδες.
+Όλες τότε της Θεσσαλονίκης με ζήλευαν η κυράδες.
+Τονέ πρωτοπερπάτησα
+Εγώ από το χέρι κι' η χαρά μου ήτανε μεγάλη,
+όταν πάλι
+τον είδα σαν μικρούλι κατσικάκι,
+το μικρό μου αγοράκι,
+στην αγκαλιά μου να πηδά.
+Κι' ήταν σαν κούκλα τόσο δα,
+άσπρο και σγουρομάλικο,
+το κανακάρικο.
+Αργότερα, πόσο του άρεσε να τρέχη
+στης θυσίες και με άμπαρ το βωμό να βρέχη..
+Κοντά στον μακρογένη στεκόταν ιερέα,
+την ώρα που ανεβάζαν τα σφαχτάρια
+'πάνω στη θρακιά
+και το μοσκαναθρεμένο μου, φεύγοντας την παρέα
+των άλλων, γιόμιζε τη φορεσιά του την παστρικιά
+όλο με ανθισμένα των δεντριών κλωνάρια
+και με αυτά στεφάνωνε στρογγυλοκέρατα κριάρια.
+Ήτανε πάντα ακατάδεχτος και ό,τι δεν φαινόταν
+δυνατό κι' ωραίο, το απόφευγε, το σιχαινόταν.
+Και τώρα, ο μονάκριβός μου να σμίγη με Ναζαρηνούς!. . .
+Με τούτους τους ουτιδανούς,
+που ο Αύγουστος τους έχει προκηρύξει σαν να είτανε αγρί-
+                                                   [μια,
+Εσύ, παιδί μου, πας μαζί;
+
+(Ανοίγει τα μάτια της και βλέποντας τον Άγιο, κτυπά τα μάγουλά της με
+της γροθιές των χεριών της).
+
+Ωιμένα! ω! ω!
+σ' αυτή τη γδύμνια
+ήλπιζα εγώ ποτέ μου να σε ιδώ,
+
+Δημήτριε! (Στους στρατιώτες.)
+Αφήστε τον νάρθη στην αγκαλιά μου 'δώ. . .
+
+(Στον Άγιο).
+
+Φως των ματιών μου κι' από το μήλο πειο γλυκό,
+τ' ήταν αυτό το ξαφνικό;
+Τα γόνατα μου από το φόρτωμα λυγάνε
+της δυστυχίας. Θόλωσαν τα μάτια μου. Βοάνε
+τ' αυτιά μου. Λυπηθήτε με,
+Μαννάδες. Κάτω θε να σωριαστώ. Κρατήστε με.
+
+ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ. (κυττάζοντας ικετευτικά στον ουρανό).
+Χριστέ μου, ήσουνα παιδί ακόμα δώδεκα χρονώ,
+όταν προτίμησες με τους Λευίτες να μένης στον Ναό,
+αφίνοντας τον Ιωσήφ και την Μαρία
+να σε ζητάνε με τρεμόκαρδα στην συνοδεία.
+
+2α ΜΑΝΝΑ. Ευτυχισμένες η Μαννάδες όσες δεν γεννήσανε.
+
+3η ΜΑΝΝΑ. Όσες καϋμούς να της ποτίζουνε
+παιδιά δεν αναστήσανε.
+
+2α ΜΑΝΝΑ. Μακάριες η στείρες, όσες δεν γνωρίζουνε
+τέτοιες λαχτάρες της καρδιάς, τα φύλλα που ραγίζουνε.
+
+Η ΜΑΝΝΑ. Μη φλόγες κοκκινίζαν τα ρογόβυζά μου 'δώ,
+παιδί μου, και λάβα μη σε πότισα,
+κάρβουνο την καρδιά σου λες να κάνω;
+Γύρισε λίγο να σε ιδώ,
+Μίλα, παιδί μου, κι' από την πίκρα μου θε να πεθάνω.
+
+(Στης Μαννάδες).
+
+Κρατάτε με κι' απόστασα. . .
+
+ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ (με την ίδια στάσι).
+Χριστέ μου, στην Καπερναούμ μια μέρα
+Ζητήσανε να σου μιλήσουμε τ' αδέρφια σου και η μητέρα.
+Όμως δεν πήγες και γυρίζοντας στους μαθητές σου,
+φώναξες, μάννα και πατέρα σου και αδερφός
+είν' όποιος εκτελεί της εντολές σου!
+
+(Έπειτα σαν να μιλά στον εαυτό του).
+
+Ο πόνος μου πρέπει να μένη μέσα μου κρυφός.
+
+Η ΜΑΝΝΑ. Τι λέει; Δε μιλά σε μένα. . .
+ωιμένα!
+Μα δεν σας τώλεγα ότι μου τώχουν ποτισμένο
+κάποιο φίλτρο μαγεμένο;
+
+ΑΓΙΟΣ ΔΗΜ. (κυττάζοντας εκστατικά στον ουρανό).
+Στη γλυκεία φωνή που ακούω να σπαρταρά,
+Χριστέ μου, κάνε με σκληρός να μείνω,
+αλόγιστος σαν το κοντάρι εκείνο,
+που σ' άνοιξε τη θεϊκή σου την πλευρά.
+
+Η ΜΑΝΝΑ. Δήτε τον. Όλο και τον ουρανό κυττάζει.
+Στα σωθικά μου η λαλιά του λες μολύβι αναμμένο στάζει.
+Πήτε μου, είπε τίποτε; Μαννάδες,
+βαστάτε με και μώρχονται ζαλάδες.
+Ο κόσμος γύρω μου σαν να χαλνά.
+
+3η ΜΑΝΝΑ. Για μια γυναίκα φαίνεται μιλά.
+
+Η ΜΑΝΝΑ (έξαλλη από μητρική αγάπη). Ποια είνε τούτη πάλι η
+γυναίκα; Καμμιά από 'κείνες
+των πανδοχείων χωρίς άλλο της σειρήνες,
+που ξετρελλαίνουνε τα παλληκάρια, δίνοντας τους το κορμί
+                                                   [τους,
+για να ρουφήξουνε τα νειάτα τους, για να τους πιούνε τη
+                                              [ζωή τους.
+Άφησε, Έπαρχε, ξανά να του μιλήσω,
+ίσως και να τον πείσω. Πρέπει να του μιλήσω, δεν βαστώ.
+Και σεις, Μαννάδες, αν τυχόν και αποστάσω,
+κρατήστε με γερά, κατάχαμα μη σωριαστώ.
+Πώς η καρδιά μου σπαρταρά!
+
+(Στον Άγιο με τα χέρια απλωμένα σε τελευταία ικεσία).
+
+Λεβέντη μου, το βλέπω φανερά,
+αν δεν αλλάξης γνώμη,
+νεκρό θε να σε κλάψουν η πλατείες και οι δρόμοι.
+Ένα πες μόνο
+ναι, στην προσταγή του Καίσαρα και θα γυρίσης
+στην πρώτη πάλι τη ζωή, στης δόξες και στα λούσα,
+ω! μπουμπούκι μου, που χρόνο με το χρόνο
+λαχταριστά σ' ανάθρεψα και σε κορφολογούσα.
+Τώρα που εκατόφυλλο μου άνθισες, τώρα να μου μαδήσης;
+Αγόρι μου, που ήλπιζα του γάμου το σεντόνι
+να σύρω από το κρεββάτι σου το νυφικό,
+του υμεναίου την παπαρούνα να βεβαιώνη
+βλέποντας, νέας του σογιού μας άνοιξες το ριζικό.
+Εγγονάκια σγουρομάλλικα στα γόνατα της να χορέψη,
+θάρρεψε πως της μελλότανε
+κι' όταν πεια από τα γεράμματα κοκκαλιαστή και ρέψη,
+τα μάτια της ονειρευότανε
+συ να της κλείσης με τα δαχτυλούλια σου
+κι' ο ύπνος νάνε ελαφρός ο τελευταίος της μαννούλας σου.
+Μίλησε, αποκρίσου μου, κάνε μου το χατήρι.
+Πού θα μ' αφήσης έρημη; Ούτε αδέρφια έχεις, ούτε κύρη
+να με περιμαζώξουνε κι' εγώ, σαν σε τελειώσουν,
+στην γης όταν κοκκαλωμένο σε ξαπλώσουν,
+η αρχοντογυναίκα 'γώ ζητειάνα θα γυρνώ
+και θα κρυώνω και θα πεινώ,
+πόρτα με πόρτα διακονεύοντας,
+'πάνω στου δρόμου τα λιθόστρωτα τα γόνατά μου γδέρνοντας,
+'γώ που σε στρώμα πουπουλένιο
+είχα το κορμί μου να ξαπλώνη, όπως ξέρεις, μαθημένο.
+
+(Λιγοθυμάει).
+
+ΑΓΙΟΣ ΔΗΜ. (με δάκρυα, που του κατεβαίνουν ίσια στα μάγουλα).
+Χριστέ μου, που από το σταυρό σου
+να ξεμαλλιάζεται σαν είδες την παρθένα μπρος σου,
+διάταξες τον Ιωάννη σπίτι του για μάννα να την πάρη,
+στον ταπεινό σου δεν θ' αρνηθής και συ την ίδια χάρι.
+Και τώρα που τραβά για το μαρτύριο
+μπορεί τη Μάννα του με ησυχία να εμπιστευθή στον Κύριο!
+
+2α ΜΑΝΝΑ. Ευτυχισμένες γέννας πόνους όσες δεν εννοιώσανε.
+
+3η ΜΑΝΝΑ. Όσες καϋμούς να της ποτίζουνε
+μωρά δεν εφασκιώσανε.
+
+4η ΜΑΝΝΑ. Μακάριες οι στείρες όσες δεν γνωρίζουνε
+τέτοιες λαχτάρες, που τα χείλα κιτρινίζουνε.
+
+ΑΓΙΟΣ ΔΗΜ. Η καρδιά μου σαν κερί μέσα στα σωθικά μου
+λυώνει. . .
+
+2ος ΠΡΕΣΒΥΤ. Άκου, Λαέ, τα λόγια τα δικά μου,
+λέγει ο Κύριος. Όσοι δάκρυα θα σπείρουνε,
+την αγαλλίασι κατόπιν θα θερίσουνε.
+Μέσα στων σταφυλιών το αίμα θε να πλύνουν τη στολή τους.
+
+2ος ΔΙΑΚΟΣ. Καθώς του κέρδου η κορφή, ορθή θ' ανυψωθή η
+                                           [κεφαλή τους.
+Άγγελοι θα τους βρέξουνε τα πόδια τους με λάδι μυρωμένο,
+γιατί αφίκανε τα ίχνη τους στον δρόμο τον ευλογημένο!
+
+ΑΓΙΟΣ ΔΗΜ. (με λιγωμένο πάθος).
+Μέσα μου κάτι λυγάει,
+σαν ένα τόξο χρυσό.
+Στην κόρδα δίνει περισσό
+σκούντημα η σαγίτα για να τρέξη.
+Στου ουρανού τα πλάτια, σαν μετέωρο να φέξη
+λες η ψυχή μου λαχταράει.
+
+2α ΜΑΝΝΑ. Του κρόκκου το άρωμα ευωδιάζει η πνοή του. . .
+
+3η ΜΑΝΝΑ. Σαν λύκηθος υψώνεται το λιγυρό κορμί του. . .
+
+4η ΜΑΝΝΑ Είνε κακό τέτοιος λεβέντης ν' αποθάνη. . .
+
+2ος ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΥΣ Των χριστιανών την πλάνη
+αν δεν αρνηθή,
+με τα κοντάρια των στρατιωτών θα τρυπηθή
+
+ΑΓΙΟΣ ΔΗΜ. (με το ίδιο παίξιμο).
+Όπως το δοχείο 'κείνο
+το φαρφουρί της Βηθανίας,
+νοιώθω κι' εγώ τα δάκτυλα κάποιας Μαρίας
+την ύπαρξί μου να τσακίζουνε,
+της πίστης μου τον νάρδο να σκορπίζουνε,
+τα πόδια του Χριστού μου για να πλύνω.
+
+2ος ΠΡΕΣΒΥΤ. Όποιος θέλει τη ζωή του να κερδίση,
+πρέπει σ' αυτό τον κόσμο να την χάση.
+Αν κανείς τον θάνατο δεν αγαπήση,
+την πύλη της Εδέμ δεν θα περάση
+Αλληλούια!
+
+ΕΠΑΡΧΟΣ (κόβοντας την κουβέντα που είχε με τον Εκατόνταρχο).
+Μέσα στο συρφετό κρυμμένοι,
+όλο και κουταμάρες ξεφωνίζουνε
+οι βαφτισμένοι.
+Τη Ρώμη βρίζουνε
+και για την πίστι τους γαυγίζουνε.
+θα τους τσακίσω, μα την Ήρα!
+
+ΑΓΙΟΣ ΔΗΜ. Ας υψωθή η προσευχή μου προς τον Κύριο,
+καθώς από του Άβελ το θυσιαστήριο
+των πρώιμων καρπών τα ζαχαρένια μύρα.. . .
+
+1ος ΔΙΑΚΟΣ. Αυτός είπε: «Όταν τους πεθαμένους αναστήσω
+τα πρόβατα στα δεξιά του θρόνου μου θα στήσω.»
+Αλληλούια!
+
+3ος ΘΕΣΣΑΛ. Λυπήσου τα νειάτα,
+την τόση σου χάρι,
+το πείσμα παράτα.
+Κατέβα στη στράτα
+και σ' όλη τη Θεσσαλονίκη 'μπρός,
+περήφανος κι' ως άλλοτε λαμπρός,
+θυσίασέ το το κριάρι
+στου Ηρακλέα το βωμό
+με σεβασμό!
+
+Η ΜΑΝΝΑ, (στον Άγιο με τα χέρια απλωμένα σε ικεσία).
+Σαν όπως κουβαλάν από το φούρνο τα ψωμιά,
+κι' όλο μοσχοβολά το σπίτι από την ευωδιά
+και τη φέτα λαχταρά
+ζεστή στο στόμα να μασήση,
+έτσι ριχνότανε κι' η μάννα σου να σε φιλήση,
+Λεβέντη μου, σαν σ' έβλεπε όλος χαρά
+να διασκελής την είσοδο. Τώρα χορτάρια
+στης πόρτας μου το σκαλοπάτι θα φυτρώσουν
+και η αράχνες τον ίσιο τους θε ν' απλώσουν
+'πάνω απ' του κρεββατιού σου τ' αγγοννάρια,
+όπου ξαπλωμένο
+σαν βρισκόταν το κορμί σου το μελοδρωμένο,
+ερχόμουνα να σου φιλήσω μάγουλο. . . Ωιμένα!
+δόστε μου στάχτη στ' ασπρισμένα
+μαλλιά μου να σκορπίσω!
+Αχ! η κακομοίρα 'γώ! Πήτε πώς θ' αγροικήσω
+παλληκαριού φωνή της μάννας του να κουβεντιάζη
+χωρίς την καρδιά μου το μαχαίρι να σπαράζη
+του πόνου; Δήτε τον, απάντησι δεν δίνει
+στο μοιρολόι μου!. . . Να τον καταραστώ Α! Όχι
+                                      [Εκείνοι
+ναι, οι Χριστιανοί, αυτοί που τον ποτίσανε
+μάγια, ορίστε πως μου τονέ καταντήσανε!
+
+ΕΠΑΡΧΟΣ (σηκωνόμενος).
+Κάθε Χριστιανού θα σκίσω 'γώ τα σωθικά
+και στους σκύλους την καρδιά του θε να ρίξω,
+αν στον αγαπητό του Καίσαρα να δείξω
+δεν κατορθώσω την αλήθεια. . .
+
+(Ο χορός των Διάκων και οι Πρεσβύτεροι τραβιούνται με φόβο κατά το
+δρόμο της Θεσσαλονίκης).
+
+ΕΚΑΤΟΝΤ. (στους στρατιώτας). Γάιε, και συ Λουκά,
+βγάλτε του γρήγορα τα ρούχα και νυχτώνει,
+ίσως τον φέρουνε στα λογικά οι πόνοι. . .
+
+1η ΓΥΝΑΙΚΑ (από το βράχο).
+Ασπίδα λες από ελεφαντόδοντο έχει τα στήθεια
+κι' ίδιος καρπός το κάθε μπράτσο του φουσκώνει.
+
+2α ΓΥΝΑΙΚΑ. Ωιμένα! Ένα τέτοιο σώμα
+πως θα το ξαπλώσουνε στο χώμα!
+
+3η ΓΥΝΑΙΚΑ. Δημήτριε, αφέντη, άλλαξε σκοπό!
+
+ΕΚΑΤΟΝΤ. Σκασμός, γυναίκες..
+
+ΑΓΙΟΣ ΔΗΜ. (με τίναγμα ενθουσιασμού).
+Εγώ τον θάνατο τον αγαπώ.
+Μιλήσετε και για το χώμα;
+Αυτό δα πιότερο απ' όλα αγαπώ ακόμα.
+Ο Γιεχωβάς πήρε στη χούφτα του να το μαλάξη
+του κόσμου όλα τα ωραία για να φτειάξη.
+Χώμα είν' το ψωμί που με την άσπρη σάρκα μοιάζει,
+χώμα και το σταφύλι που θαρρείς αίμα να στάζη.
+
+1η ΓΥΝΑΙΚΑ (από το βράχο).
+Για δες πόσο βαθειά,
+ίδια σπαθιά,
+του σέρνεται στη ράχη η γραμμή!
+
+2α ΓΥΝΑΙΚΑ. Να μετανοιώση γίνεται την τελευταία πια στιγμή;
+
+ΑΓΙΟΣ ΔΗΜ. Κανένα άρωμα δεν φέρνει τόσο βαθειά την ταραχή
+στων ανθρώπων την ψυχή,
+όσο το χώμα έπειτ' από φθινοπωρινή βροχή.
+Γιατί τους κάνει να συλλογιστούν πειο έχουν τέλος και ποιάν
+                                                      [αρχή
+
+3ος ΘΕΣΣΑΛ. Μέσα στον τάφο ξετυλίγονται φρικτές
+σαπήλας οπτασίες. . .
+
+3η ΓΥΝΑΙΚΑ. (από το βράχο). Έπαρχε κάνε του χάρι,
+Ήτανε ο Δημήτριος της πόλις το καμάρι.
+
+ΕΠΑΡΧΟΣ. (στον Εκατόνταρχο).
+Να ιδούμε πώς θα τελειώση όλη αυτή
+η ιστορία. Στο παλάτι δυνατή
+κρατάει τους ευνούχους ταραχή. Τα ξημερώματα
+γίνηκε καθώς λένε άγριος τσακωμός
+του Καίσαρα με την Ευνίκη. Όλα τα χαλκώματα
+που τώστειλε τ' αρχαία δώρο από τη Ραβέννα
+του Μαξιμιανού η κόρη, του τα τσάκισε και ούτε ένα
+στη συλλογή δεν του αφήκε. . .
+
+ΕΚΑΤΟΝΤ. Σωστός μαλλιογδαρμός
+με άλλα λόγια. . .
+
+ΕΠΑΡΧΟΣ. Να με θυμάσαι πώς τούτη η Εταίρα
+θα καταστρέψη τον Γαλέριο μια μέρα
+
+2ος ΔΙΑΚΟΣ. Των εθνικών τα πόδια είνε σουβλερά. Ούθε δια-
+                                                  [βούνε
+σκάβουν πληγές, αίμα σκορπούνε!
+
+3ος ΘΕΣΣΑΛΟΝ. (στον Εκατόνταρχον).
+Ακόνισαν τη γλώσσα τους και κοφτερή
+την κάνανε σαν του φειδιού. Τον πήραν στο λαιμό τους
+με τα λόγια που του σφύριζαν.
+
+1ος ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ. Το χαλασμό τους
+πρέπει ο Καίσαρ αύριο ν' αποφασίση.
+
+ΑΓΙΟΣ ΔΗΜ. (στους Διάκους). Σαν κερί
+με σβώλο μέλι, μέσα στο στόμα
+τα λόγια σας μου 'νε γλυκά και πιότερο ακόμα.
+Μη με ξεχνάτε, αδελφοί, στης Κυριακάτικες αγάπες. . .
+
+
+
+ΣΚΗΝΗ 4
+
+Οι ανωτέρω — Λούπος
+
+2ος ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ, (κυττάζοντας κατά το δρόμο της Θεσσαλονίκης)
+Κάποιος έρχεται τρεχάτος.. Να περάση,
+κάνετε τόπο να διαβή. . .
+
+(Όλοι κυττάνε στο άνοιγμα του δρόμου. Ορμάει ταραγμένος ο Λούπος,
+νεανίας με χιτωνίσκο πράσινο. Τρέχει ολόισα στον Έπαρχο).
+
+ΛΟΥΠΟΣ. Τώλπιζες τη ζωή να χάση
+ο ταύρος μ' ενός προβάτου χτύπημα;
+
+ΕΠΑΡΧΟΣ. Λούπε, τι τρέχει;
+
+ΛΟΥΠΟΣ. Α! το δυστύχημα
+είνε μεγάλο κι έτρεξα εδώ να σου το πω,
+γιατί όπως εγώ το αγαπώ
+το πένταθλο, έτσι και συ
+τη ζωή σου δίνεις τη μισή
+να βλέπης παλαιστάς στο στοίβο
+να κυλιώνται. Μάθε το. Να το κρύβω
+δεν βαστώ. Σκότωσαν τον Λυαίο!. . .
+
+ΕΠΑΡΧΟΣ. Τι λες;
+
+1ος 2ος 3ος 4ος ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΥΣ. Ω!
+
+ΛΟΥΠΟΣ. Ναι!
+
+ΕΠΑΡΧΟΣ. Δεν μπορεί!
+Δεν γίνεται! Τον έβλεπε κανείς και ν' απορή
+του 'ρχόταν. Τέτοια μπράτσα! Τέτοιες κνήμες!
+
+ΛΟΥΠΟΣ. Κατέβηκε στο στοίβο ένας νέος,
+ένα παιδί ωραίος
+και λεπτός σαν κρινοκλάδι. Τον αρπάζει,
+τον πετάει χάμω. . .
+
+ΕΠΑΡΧΟΣ. Ποιόνε;
+
+ΛΟΥΠΟΣ. Τον Λυαίο!
+
+ΕΠΑΡΧΟΣ. Είν' απίστευτο!
+
+ΛΟΥΠΟΣ. Τον σκάζει
+σαν ρόγα σταφυλιού. Άκου με τι σου λέω. Τον τσακίζει. . .
+Και το χειρότερο απ' όλα, είνε Χριστιανός!
+Αυτή την ώρα το διαλαλούν στης ρύμες
+οι Ναζαρηνοί!
+
+ΕΠΑΡΧΟΣ. Σαστίζει
+ο νους μου. . .
+
+ΑΓΙΟΣ ΔΗΜ. (ο οποίος παρακολουθούσε την αφήγησι με ασυγκράτητη
+χαρά, πλησιάζοντας στον Έπαρχο και στο Λούπο. Στο τέλος βρίσκεται μεσ'
+στη μέση της σκηνής, στο προσκύνιο. Ξεφωνάει σαν
+κόκκορας που αιμάτωσε το λειρί του εχθρού του).
+Νίκησεν ο Νέστορας! Χαρήτε Χριστιανοί!
+Αλαλάξετε η θάλασσα, η γης κι' οι ουρανοί!
+Τον Γολιάθ έρριξε κάτω ένας ταπεινός
+Διάκονος της Εκκλησίας των Θεσσαλονικέων. . .
+Σαν το χορτάρι του αγρού ισχνός. . .
+Το λέει δα και η Γραφή: «Ο Δράκων και ο Λέων
+θα πατηθούν από τα πόδια σου. Θα στηριχτής
+'πάνω στην ασπίδα και στο βασιλίσκο και δεν θα ριχτής
+κατάχαμα από το δάγκωμά τους!..
+
+ΛΟΥΠΟΣ. Πέθανεν ο παλαιστής!. . .
+χάσαμε το καμάρι του Σταδίου. . .
+
+ΕΠΑΡΧΟΣ. (δαγκώνοντας τη γροθιά του με λύσσα). Συμφορά τους!
+
+Η ΜΑΝΝΑ (στης άλλες Μαννάδες που την τραβάνε και την σέρνουνε
+κατά το δρόμο της Θεσσαλονίκης όπου σε λίγο χάνονται).
+Μη με τραβάτε. . . Πού με σέρνετε. . .
+Γιατί από το γυιό μου μακρυά με παίρνετε;
+Θέλω να μείνω. . . Της υστερνές ματιές του
+η παρουσία μου λιγάκι να γλυκάνη. . . .
+Τα κονταροχτυπήματα σκληρά δε θάνε τόσο. . .
+Το ξέρει άραγε πως θα πεθάνη;
+Αχ! όταν πεια τον ρίξουνε νεκρό στο χώμα, να σιμώσω θέλω και με
+τα δάκρυά μου να του πλύνω της πληγές του
+σπαραχτικά το μοιρολόι της θανής του να του τραγουδήσω
+και με δυο φιλιά πλατειά, σαν την αγάπη μου, να του
+                                           [σφαλήσω
+τα μάτια τα μεγάλα, με το τσίνουρα τα γυριστά. . .
+Σίρτε και ρίξτε με στα πόδια του μπροστά. . .
+Μη με τραβάτε.. Πού με σέρνετε;
+Γιατί από το γυιό μου μακρυά με παίρνετε;
+
+(Ο Έπαρχος μιλά μαζύ με τον Εκατόνταρχο. Κυττάνε τον ουρανό που
+σκοτεινιάζει και παίρνουν την απόφασί τους),
+
+ΕΚΑΤΟΝΤ. Η Ευνίκη δεν μπορεί μαζύ μου να θυμώση
+και χρέος ό,τι μώταξε έχει να μου το δώση.
+
+ΕΠΑΡΧΟΣ. (στους στρατιώτες).
+Στρατιώτες! Πίσω από το βράχο πάρτε τον
+βαράτε τον
+με τα κοντάρια στα πλευρά.
+Χτυπάτε τον αλύπητα, γερά!
+
+1ος ΔΙΑΚΟΣ. Κράτει!
+
+2ος ΔΙΑΚΟΣ. Δυναμώνου!
+
+3ος ΔΙΑΚΟΣ. Μάρτυρα του πόνου!
+
+(Οι Χριστιανοί κάτι μυστικό λένε αναμεταξύ τους και σκορπίζονται.
+Μερικοί προσπαθούν ν' ανεβούν στο βράχο, για να ιδούν σε ποιο μέρος θα
+τον σκοτώσουν, για να πάνε έπειτα να πάρουν το νεκρό).
+
+ΑΓΙΟΣ ΔΗΜ. (μη αντέχοντας πεια να βαστάξη την αγάπη στη μάννα
+του και ξεσπώντας σαν χείμαρρος βουερός, την ώρα που οι στρατιώτες
+δοκιμάζουν της μύτες των κονταριών τους πάνω στη φλοίδα
+του πλατάνου και τραβάνε τον Άγιο να πάνε πίσω από
+το βράχο για να τον τρυπήσουν).
+
+Της Μάννας μου ο σπαραγμός
+ίσαμε 'δώ πέρα ξετυλίγεται και ο δαρμός.
+Αυτός σεντόνι ας γενή λευκό,
+το κορμί μου το μαρτυρικό
+μέσα στην απέραντη στοργή του να το σαβανώση,
+προτού στην αγκαλιά της γης το παραδώση. . .
+
+(Ρίχνοντας σαν τυφλός τα χέρια του κατά το δρόμο της Θεσσαλονίκης,
+οπούθε πήρανε τη μάννα του η άλλες γυναίκες).
+
+Μάννα μου, έπειτ' από το Χριστό,
+τώρα που δε σε βλέπω, θα το μαρτυρήσω,
+σε σένα όλη την αγάπη μου χρωστώ
+κι' όμως δεν στάθηκα να σε παρηγορήσω,
+Μάννα φαρμακωμένη!
+Τα πόδια σου δεν ρίχτηκα να σου φιλήσω,
+Μάννα, ευλογημένη!..
+
+
+
+ΤΕΛΟΣ
+
+Επτά χιλιάδες τετρακόσια είκοσι και πέντε
+από κτίσεως κόσμου.
+Έξ νονών Μαΐων.
+Όταν μαραίνονταν οι κρίνοι και ανθίζαν η
+ροδιές γύρω από το κάστρο της Θεσσαλονίκης
+Πλάτων Ροδοκανάκης.
+
+
+
+
+
+End of the Project Gutenberg EBook of Saint Dimitrios, by Platon Rodokanakis
+
+*** END OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK SAINT DIMITRIOS ***
+
+***** This file should be named 31401-0.txt or 31401-0.zip *****
+This and all associated files of various formats will be found in:
+        https://www.gutenberg.org/3/1/4/0/31401/
+
+Produced by Sophia Canoni
+
+Updated editions will replace the previous one--the old editions
+will be renamed.
+
+Creating the works from public domain print editions means that no
+one owns a United States copyright in these works, so the Foundation
+(and you!) can copy and distribute it in the United States without
+permission and without paying copyright royalties.  Special rules,
+set forth in the General Terms of Use part of this license, apply to
+copying and distributing Project Gutenberg-tm electronic works to
+protect the PROJECT GUTENBERG-tm concept and trademark.  Project
+Gutenberg is a registered trademark, and may not be used if you
+charge for the eBooks, unless you receive specific permission.  If you
+do not charge anything for copies of this eBook, complying with the
+rules is very easy.  You may use this eBook for nearly any purpose
+such as creation of derivative works, reports, performances and
+research.  They may be modified and printed and given away--you may do
+practically ANYTHING with public domain eBooks.  Redistribution is
+subject to the trademark license, especially commercial
+redistribution.
+
+
+
+*** START: FULL LICENSE ***
+
+THE FULL PROJECT GUTENBERG LICENSE
+PLEASE READ THIS BEFORE YOU DISTRIBUTE OR USE THIS WORK
+
+To protect the Project Gutenberg-tm mission of promoting the free
+distribution of electronic works, by using or distributing this work
+(or any other work associated in any way with the phrase "Project
+Gutenberg"), you agree to comply with all the terms of the Full Project
+Gutenberg-tm License (available with this file or online at
+https://gutenberg.org/license).
+
+
+Section 1.  General Terms of Use and Redistributing Project Gutenberg-tm
+electronic works
+
+1.A.  By reading or using any part of this Project Gutenberg-tm
+electronic work, you indicate that you have read, understand, agree to
+and accept all the terms of this license and intellectual property
+(trademark/copyright) agreement.  If you do not agree to abide by all
+the terms of this agreement, you must cease using and return or destroy
+all copies of Project Gutenberg-tm electronic works in your possession.
+If you paid a fee for obtaining a copy of or access to a Project
+Gutenberg-tm electronic work and you do not agree to be bound by the
+terms of this agreement, you may obtain a refund from the person or
+entity to whom you paid the fee as set forth in paragraph 1.E.8.
+
+1.B.  "Project Gutenberg" is a registered trademark.  It may only be
+used on or associated in any way with an electronic work by people who
+agree to be bound by the terms of this agreement.  There are a few
+things that you can do with most Project Gutenberg-tm electronic works
+even without complying with the full terms of this agreement.  See
+paragraph 1.C below.  There are a lot of things you can do with Project
+Gutenberg-tm electronic works if you follow the terms of this agreement
+and help preserve free future access to Project Gutenberg-tm electronic
+works.  See paragraph 1.E below.
+
+1.C.  The Project Gutenberg Literary Archive Foundation ("the Foundation"
+or PGLAF), owns a compilation copyright in the collection of Project
+Gutenberg-tm electronic works.  Nearly all the individual works in the
+collection are in the public domain in the United States.  If an
+individual work is in the public domain in the United States and you are
+located in the United States, we do not claim a right to prevent you from
+copying, distributing, performing, displaying or creating derivative
+works based on the work as long as all references to Project Gutenberg
+are removed.  Of course, we hope that you will support the Project
+Gutenberg-tm mission of promoting free access to electronic works by
+freely sharing Project Gutenberg-tm works in compliance with the terms of
+this agreement for keeping the Project Gutenberg-tm name associated with
+the work.  You can easily comply with the terms of this agreement by
+keeping this work in the same format with its attached full Project
+Gutenberg-tm License when you share it without charge with others.
+
+1.D.  The copyright laws of the place where you are located also govern
+what you can do with this work.  Copyright laws in most countries are in
+a constant state of change.  If you are outside the United States, check
+the laws of your country in addition to the terms of this agreement
+before downloading, copying, displaying, performing, distributing or
+creating derivative works based on this work or any other Project
+Gutenberg-tm work.  The Foundation makes no representations concerning
+the copyright status of any work in any country outside the United
+States.
+
+1.E.  Unless you have removed all references to Project Gutenberg:
+
+1.E.1.  The following sentence, with active links to, or other immediate
+access to, the full Project Gutenberg-tm License must appear prominently
+whenever any copy of a Project Gutenberg-tm work (any work on which the
+phrase "Project Gutenberg" appears, or with which the phrase "Project
+Gutenberg" is associated) is accessed, displayed, performed, viewed,
+copied or distributed:
+
+This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with
+almost no restrictions whatsoever.  You may copy it, give it away or
+re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included
+with this eBook or online at www.gutenberg.org
+
+1.E.2.  If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is derived
+from the public domain (does not contain a notice indicating that it is
+posted with permission of the copyright holder), the work can be copied
+and distributed to anyone in the United States without paying any fees
+or charges.  If you are redistributing or providing access to a work
+with the phrase "Project Gutenberg" associated with or appearing on the
+work, you must comply either with the requirements of paragraphs 1.E.1
+through 1.E.7 or obtain permission for the use of the work and the
+Project Gutenberg-tm trademark as set forth in paragraphs 1.E.8 or
+1.E.9.
+
+1.E.3.  If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is posted
+with the permission of the copyright holder, your use and distribution
+must comply with both paragraphs 1.E.1 through 1.E.7 and any additional
+terms imposed by the copyright holder.  Additional terms will be linked
+to the Project Gutenberg-tm License for all works posted with the
+permission of the copyright holder found at the beginning of this work.
+
+1.E.4.  Do not unlink or detach or remove the full Project Gutenberg-tm
+License terms from this work, or any files containing a part of this
+work or any other work associated with Project Gutenberg-tm.
+
+1.E.5.  Do not copy, display, perform, distribute or redistribute this
+electronic work, or any part of this electronic work, without
+prominently displaying the sentence set forth in paragraph 1.E.1 with
+active links or immediate access to the full terms of the Project
+Gutenberg-tm License.
+
+1.E.6.  You may convert to and distribute this work in any binary,
+compressed, marked up, nonproprietary or proprietary form, including any
+word processing or hypertext form.  However, if you provide access to or
+distribute copies of a Project Gutenberg-tm work in a format other than
+"Plain Vanilla ASCII" or other format used in the official version
+posted on the official Project Gutenberg-tm web site (www.gutenberg.org),
+you must, at no additional cost, fee or expense to the user, provide a
+copy, a means of exporting a copy, or a means of obtaining a copy upon
+request, of the work in its original "Plain Vanilla ASCII" or other
+form.  Any alternate format must include the full Project Gutenberg-tm
+License as specified in paragraph 1.E.1.
+
+1.E.7.  Do not charge a fee for access to, viewing, displaying,
+performing, copying or distributing any Project Gutenberg-tm works
+unless you comply with paragraph 1.E.8 or 1.E.9.
+
+1.E.8.  You may charge a reasonable fee for copies of or providing
+access to or distributing Project Gutenberg-tm electronic works provided
+that
+
+- You pay a royalty fee of 20% of the gross profits you derive from
+     the use of Project Gutenberg-tm works calculated using the method
+     you already use to calculate your applicable taxes.  The fee is
+     owed to the owner of the Project Gutenberg-tm trademark, but he
+     has agreed to donate royalties under this paragraph to the
+     Project Gutenberg Literary Archive Foundation.  Royalty payments
+     must be paid within 60 days following each date on which you
+     prepare (or are legally required to prepare) your periodic tax
+     returns.  Royalty payments should be clearly marked as such and
+     sent to the Project Gutenberg Literary Archive Foundation at the
+     address specified in Section 4, "Information about donations to
+     the Project Gutenberg Literary Archive Foundation."
+
+- You provide a full refund of any money paid by a user who notifies
+     you in writing (or by e-mail) within 30 days of receipt that s/he
+     does not agree to the terms of the full Project Gutenberg-tm
+     License.  You must require such a user to return or
+     destroy all copies of the works possessed in a physical medium
+     and discontinue all use of and all access to other copies of
+     Project Gutenberg-tm works.
+
+- You provide, in accordance with paragraph 1.F.3, a full refund of any
+     money paid for a work or a replacement copy, if a defect in the
+     electronic work is discovered and reported to you within 90 days
+     of receipt of the work.
+
+- You comply with all other terms of this agreement for free
+     distribution of Project Gutenberg-tm works.
+
+1.E.9.  If you wish to charge a fee or distribute a Project Gutenberg-tm
+electronic work or group of works on different terms than are set
+forth in this agreement, you must obtain permission in writing from
+both the Project Gutenberg Literary Archive Foundation and Michael
+Hart, the owner of the Project Gutenberg-tm trademark.  Contact the
+Foundation as set forth in Section 3 below.
+
+1.F.
+
+1.F.1.  Project Gutenberg volunteers and employees expend considerable
+effort to identify, do copyright research on, transcribe and proofread
+public domain works in creating the Project Gutenberg-tm
+collection.  Despite these efforts, Project Gutenberg-tm electronic
+works, and the medium on which they may be stored, may contain
+"Defects," such as, but not limited to, incomplete, inaccurate or
+corrupt data, transcription errors, a copyright or other intellectual
+property infringement, a defective or damaged disk or other medium, a
+computer virus, or computer codes that damage or cannot be read by
+your equipment.
+
+1.F.2.  LIMITED WARRANTY, DISCLAIMER OF DAMAGES - Except for the "Right
+of Replacement or Refund" described in paragraph 1.F.3, the Project
+Gutenberg Literary Archive Foundation, the owner of the Project
+Gutenberg-tm trademark, and any other party distributing a Project
+Gutenberg-tm electronic work under this agreement, disclaim all
+liability to you for damages, costs and expenses, including legal
+fees.  YOU AGREE THAT YOU HAVE NO REMEDIES FOR NEGLIGENCE, STRICT
+LIABILITY, BREACH OF WARRANTY OR BREACH OF CONTRACT EXCEPT THOSE
+PROVIDED IN PARAGRAPH F3.  YOU AGREE THAT THE FOUNDATION, THE
+TRADEMARK OWNER, AND ANY DISTRIBUTOR UNDER THIS AGREEMENT WILL NOT BE
+LIABLE TO YOU FOR ACTUAL, DIRECT, INDIRECT, CONSEQUENTIAL, PUNITIVE OR
+INCIDENTAL DAMAGES EVEN IF YOU GIVE NOTICE OF THE POSSIBILITY OF SUCH
+DAMAGE.
+
+1.F.3.  LIMITED RIGHT OF REPLACEMENT OR REFUND - If you discover a
+defect in this electronic work within 90 days of receiving it, you can
+receive a refund of the money (if any) you paid for it by sending a
+written explanation to the person you received the work from.  If you
+received the work on a physical medium, you must return the medium with
+your written explanation.  The person or entity that provided you with
+the defective work may elect to provide a replacement copy in lieu of a
+refund.  If you received the work electronically, the person or entity
+providing it to you may choose to give you a second opportunity to
+receive the work electronically in lieu of a refund.  If the second copy
+is also defective, you may demand a refund in writing without further
+opportunities to fix the problem.
+
+1.F.4.  Except for the limited right of replacement or refund set forth
+in paragraph 1.F.3, this work is provided to you 'AS-IS' WITH NO OTHER
+WARRANTIES OF ANY KIND, EXPRESS OR IMPLIED, INCLUDING BUT NOT LIMITED TO
+WARRANTIES OF MERCHANTIBILITY OR FITNESS FOR ANY PURPOSE.
+
+1.F.5.  Some states do not allow disclaimers of certain implied
+warranties or the exclusion or limitation of certain types of damages.
+If any disclaimer or limitation set forth in this agreement violates the
+law of the state applicable to this agreement, the agreement shall be
+interpreted to make the maximum disclaimer or limitation permitted by
+the applicable state law.  The invalidity or unenforceability of any
+provision of this agreement shall not void the remaining provisions.
+
+1.F.6.  INDEMNITY - You agree to indemnify and hold the Foundation, the
+trademark owner, any agent or employee of the Foundation, anyone
+providing copies of Project Gutenberg-tm electronic works in accordance
+with this agreement, and any volunteers associated with the production,
+promotion and distribution of Project Gutenberg-tm electronic works,
+harmless from all liability, costs and expenses, including legal fees,
+that arise directly or indirectly from any of the following which you do
+or cause to occur: (a) distribution of this or any Project Gutenberg-tm
+work, (b) alteration, modification, or additions or deletions to any
+Project Gutenberg-tm work, and (c) any Defect you cause.
+
+
+Section  2.  Information about the Mission of Project Gutenberg-tm
+
+Project Gutenberg-tm is synonymous with the free distribution of
+electronic works in formats readable by the widest variety of computers
+including obsolete, old, middle-aged and new computers.  It exists
+because of the efforts of hundreds of volunteers and donations from
+people in all walks of life.
+
+Volunteers and financial support to provide volunteers with the
+assistance they need are critical to reaching Project Gutenberg-tm's
+goals and ensuring that the Project Gutenberg-tm collection will
+remain freely available for generations to come.  In 2001, the Project
+Gutenberg Literary Archive Foundation was created to provide a secure
+and permanent future for Project Gutenberg-tm and future generations.
+To learn more about the Project Gutenberg Literary Archive Foundation
+and how your efforts and donations can help, see Sections 3 and 4
+and the Foundation web page at https://www.pglaf.org.
+
+
+Section 3.  Information about the Project Gutenberg Literary Archive
+Foundation
+
+The Project Gutenberg Literary Archive Foundation is a non profit
+501(c)(3) educational corporation organized under the laws of the
+state of Mississippi and granted tax exempt status by the Internal
+Revenue Service.  The Foundation's EIN or federal tax identification
+number is 64-6221541.  Its 501(c)(3) letter is posted at
+https://pglaf.org/fundraising.  Contributions to the Project Gutenberg
+Literary Archive Foundation are tax deductible to the full extent
+permitted by U.S. federal laws and your state's laws.
+
+The Foundation's principal office is located at 4557 Melan Dr. S.
+Fairbanks, AK, 99712., but its volunteers and employees are scattered
+throughout numerous locations.  Its business office is located at
+809 North 1500 West, Salt Lake City, UT 84116, (801) 596-1887, email
+business@pglaf.org.  Email contact links and up to date contact
+information can be found at the Foundation's web site and official
+page at https://pglaf.org
+
+For additional contact information:
+     Dr. Gregory B. Newby
+     Chief Executive and Director
+     gbnewby@pglaf.org
+
+
+Section 4.  Information about Donations to the Project Gutenberg
+Literary Archive Foundation
+
+Project Gutenberg-tm depends upon and cannot survive without wide
+spread public support and donations to carry out its mission of
+increasing the number of public domain and licensed works that can be
+freely distributed in machine readable form accessible by the widest
+array of equipment including outdated equipment.  Many small donations
+($1 to $5,000) are particularly important to maintaining tax exempt
+status with the IRS.
+
+The Foundation is committed to complying with the laws regulating
+charities and charitable donations in all 50 states of the United
+States.  Compliance requirements are not uniform and it takes a
+considerable effort, much paperwork and many fees to meet and keep up
+with these requirements.  We do not solicit donations in locations
+where we have not received written confirmation of compliance.  To
+SEND DONATIONS or determine the status of compliance for any
+particular state visit https://pglaf.org
+
+While we cannot and do not solicit contributions from states where we
+have not met the solicitation requirements, we know of no prohibition
+against accepting unsolicited donations from donors in such states who
+approach us with offers to donate.
+
+International donations are gratefully accepted, but we cannot make
+any statements concerning tax treatment of donations received from
+outside the United States.  U.S. laws alone swamp our small staff.
+
+Please check the Project Gutenberg Web pages for current donation
+methods and addresses.  Donations are accepted in a number of other
+ways including including checks, online payments and credit card
+donations.  To donate, please visit: https://pglaf.org/donate
+
+
+Section 5.  General Information About Project Gutenberg-tm electronic
+works.
+
+Professor Michael S. Hart was the originator of the Project Gutenberg-tm
+concept of a library of electronic works that could be freely shared
+with anyone.  For thirty years, he produced and distributed Project
+Gutenberg-tm eBooks with only a loose network of volunteer support.
+
+
+Project Gutenberg-tm eBooks are often created from several printed
+editions, all of which are confirmed as Public Domain in the U.S.
+unless a copyright notice is included.  Thus, we do not necessarily
+keep eBooks in compliance with any particular paper edition.
+
+
+Most people start at our Web site which has the main PG search facility:
+
+     https://www.gutenberg.org
+
+This Web site includes information about Project Gutenberg-tm,
+including how to make donations to the Project Gutenberg Literary
+Archive Foundation, how to help produce our new eBooks, and how to
+subscribe to our email newsletter to hear about new eBooks.
diff --git a/31401-0.zip b/31401-0.zip
new file mode 100644
index 0000000..cd934bd
--- /dev/null
+++ b/31401-0.zip
diff --git a/LICENSE.txt b/LICENSE.txt
new file mode 100644
index 0000000..6312041
--- /dev/null
+++ b/LICENSE.txt
@@ -0,0 +1,11 @@
+This eBook, including all associated images, markup, improvements,
+metadata, and any other content or labor, has been confirmed to be
+in the PUBLIC DOMAIN IN THE UNITED STATES.
+
+Procedures for determining public domain status are described in
+the "Copyright How-To" at https://www.gutenberg.org.
+
+No investigation has been made concerning possible copyrights in
+jurisdictions other than the United States. Anyone seeking to utilize
+this eBook outside of the United States should confirm copyright
+status under the laws that apply to them.
diff --git a/README.md b/README.md
new file mode 100644
index 0000000..37cff78
--- /dev/null
+++ b/README.md
@@ -0,0 +1,2 @@
+Project Gutenberg (https://www.gutenberg.org) public repository for
+eBook #31401 (https://www.gutenberg.org/ebooks/31401)