initial commit of ebook 31400HEADmain

5 files changed, 2666 insertions, 0 deletions

diff --git a/.gitattributes b/.gitattributes
new file mode 100644
index 0000000..6833f05
--- /dev/null
+++ b/.gitattributes
@@ -0,0 +1,3 @@
+* text=auto
+*.txt text
+*.md text
diff --git a/31400-0.txt b/31400-0.txt
new file mode 100644
index 0000000..36f7f3d
--- /dev/null
+++ b/31400-0.txt
@@ -0,0 +1,2650 @@
+Project Gutenberg's Critias, Hipparchus, The Rival Lovers, by Plato
+
+This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with
+almost no restrictions whatsoever.  You may copy it, give it away or
+re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included
+with this eBook or online at www.gutenberg.org
+
+
+Title: Critias, Hipparchus, The Rival Lovers
+
+Author: Plato
+
+Translator: Aristeidis Harokopos
+            K. D. Konstantinidis
+
+Release Date: February 25, 2010 [EBook #31400]
+
+Language: Greek
+
+Character set encoding: UTF-8
+
+*** START OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK CRITIAS, HIPPARCHUS, RIVAL LOVERS ***
+
+
+
+
+Produced by Sophia Canoni. Book provided by Iason Konstantinides
+
+
+
+
+Note: Numbers in curly brackets relate to the footnotes that have been
+transferred at the end of the book.  Corrections have been included in
+[], while bold words in &&. The tonic  system has been changed
+from polytonic to monotonic, otherwise the spelling of the book has not
+been changed.
+
+Σημείωση: Οι αριθμοί σε αγκύλες {} αφορούν στις υποσημειώσεις των
+σελίδων που έχουν μεταφερθεί στο τέλος του βιβλίου. Διορθώσεις περικλείονται
+σε [], ενώ έντονοι χαρακτήρες σε &&.  Το τονικό σύστημα έχει αλλάξει από
+πολυτονικό σε μονοτονικό. Κατά τα άλλα  έχει διατηρηθεί η ορθογραφία του
+βιβλίου.
+
+
+
+ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΦΕΞΗ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩN
+
+
+
+ΠΛΑΤΩΝΟΣ
+
+
+
+ΚΡΙΤΙΑΣ
+ΙΠΠΑΡΧΟΣ — ΑNΤΕΡΑΣΤΑΙ
+
+
+
+ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ
+
+
+ΑΡΙΣΤΕΙΔΟΥ ΧΑΡΟΚΟΠΟΥ
+Κ. Δ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΟΥ
+
+ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΦΕΞΗ
+
+
+
+
+
+ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΦΕΞΗ
+ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ
+
+ΠΛΑΤΩΝΟΣ
+
+
+ΚΡΙΤΙΑΣ
+
+
+
+ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ ΑΡΙΣΤΕΙΔΟΥ ΧΑΡΟΚΟΠΟΥ
+
+
+
+ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ ΕΚΔΟΤΙΚΟΣ ΟΙΚΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΦΕΞΗ
+
+
+
+ΠΡΟΛΟΓΟΣ
+Ο Πλάτων διά του «Κριτίου» ηθέλησε να δείξη εν τη πραγματικότητι
+τας περί Πολιτείας ιδέας του, περιγράφων την πολιτείαν των αρχαίων
+Αθηναίων νικητών των κατοίκων της νήσου Ατλαντίδος. Εννοητέον ότι η
+Πολιτεία αύτη δεν υπήρξεν, αλλ' έπλασεν αυτήν ο Πλάτων διά της
+φαντασίας του.
+
+Ο «Κριτίας» φαίνεται ως συνέχεια άλλου διαλόγου, του «Τιμαίου».
+Εισάγει εις την υπόθεσιν αμέσως· διαλέγονται δε και εις τούτον τα
+αυτά πρόσωπα. Ομιλεί πρώτος ο Τίμαιος, μετά τούτον δε λαμβάνει τον
+λόγον ο Κριτίας, αμφότεροι δε δικαιολογούσι την δυσκολίαν του
+ζητήματος, περί του οποίου θα ομιλήσουν. Μετά τούτο ο Κριτίας
+αναλαμβάνει ν' αφηγηθή τον πόλεμον, όστις ηγέρθη ποτέ μεταξύ των
+εντεύθεν των Ηρακλείων στηλών και εκείθεν αυτών, οικούντων λαών.
+Ίνα δε κινήση το περί του πολέμου τούτου ενδιαφέρον, επιχειρεί να
+γνωρίση εις τον αναγνώστην τους δυο αντιπάλους λαούς, ήτοι τους
+τότε Αθηναίους και τους κατοίκους της νήσου Ατλαντίδος. Και πρώτον
+μεν, αρχόμενος από των Αθηναίων, περιγράφει την κυβέρνησιν αυτών,
+την χώραν και την πολιτείαν. Μετά τούτο δε αναφέρει την καταγωγήν
+των κατοίκων της Ατλαντίδος, ότι κατάγονται δηλ. εκ του Ποσειδώνος·
+περιγράφει την νήσον αυτών, τα προϊόντα τα οποία αυτή παράγει, τους
+βασιλείς των και τα γιγάντεια τούτων έργα, την πολιτικήν αυτών
+κατάστασιν, την οργάνωσιν και τας στρατιωτικάς αυτών δυνάμεις· πως
+πρώτα ήσαν άνθρωποι εξαίρετοι και πως βραδύτερον εξηχρειώθησαν
+ούτως, ώστε ο Ζευς, οργισθείς διά τα κακουργήματα αυτών και
+αποφασίσας να τους τιμωρήση, συνεκάλεσε τους θεούς εις συνέδριον
+μέσα εις το άδυτον το ευρισκόμενον εις το κέντρον του κόσμου, ίνα
+καταστήση εις αυτούς γνωστάς τας αμετακλήτους αυτού βουλάς.
+
+Ο διάλογος εις το σημείον τούτο δυστυχώς διακόπτεται, απολεσθέντος
+του υπολοίπου. Εκ του σωζομένου μέρους δεν είναι δυνατόν να
+συναγάγη τις, ποιον έσται όλου του διαλόγου το αντικείμενον.
+Ευτυχώς όμως πληροφορούμεθα περί τούτου ακριβώς εξ αυτών των πρώτων
+σελίδων άλλου του Πλάτωνος διαλόγου, του «Τιμαίου».
+
+
+
+ΠΛΑΤΩΝΟΣ
+
+
+
+
+ΚΡΙΤΙΑΣ
+
+(ή Ατλαντικός ή ηθικός)
+
+
+
+
+ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΥ
+
+ΤΙΜΑΙΟΣ, ΚΡΙΤΙΑΣ, ΣΩΚΡΑΤΗΣ, ΕΡΜΟΚΡΑΤΗΣ.
+
+
+
+
+                             Τίμαιος
+Πόσον ευχαριστημένος, Σωκράτη, καθώς να έχω αναπαυθή έπειτα από
+μακρυνήν οδοιπορίαν, έχω ελευθερωθή και τώρα με ανακούφισιν από την
+οδοιπορίαν της ομιλίας! Εύχομαι δε εις τον Θεόν, ο οποίος πολύ
+παλαιά πραγματικώς, τώρα δε προ ολίγου εις τας ομιλίας μας έχει την
+ύπαρξιν, δι' όσα μεν από τα λεχθέντα πρεπόντως έχουσι λεχθή, αυτός
+να μας χαρίση υγείαν, αν δε είπωμεν δι' αυτά χωρίς να το θέλωμεν
+και τίποτε ανάρμοστον, να μας επιβάλη την πρέπουσαν τιμωρίαν. Σωστή
+δε τιμωρία είναι, εκείνον ο οποίος σφάλλει, να τον κάμη να ενεργή
+σωστά. Διά να λέγωμεν λοιπόν εις το εξής σωστά τας ομιλίας μας περί
+του πώς έγιναν οι θεοί, ευχόμεθα να μας δώση το πλέον τέλειον και
+καλύτερον από όλα τα ιατρικά, την γνώσιν· αφού λοιπόν
+προσηυχήθημεν, κατά τας συμφωνίας μας παραδίδομεν την σειράν της
+ομιλίας εις τον Κριτίαν.
+
+                              Κριτίας
+Αλλά, Τίμαιε, δέχομαι μεν (να ομιλήσω), εκείνο όμως, το οποίον εις
+την αρχήν μετεχειρίσθης και συ, ο οποίος εζήτησες συγχώρησιν, διότι
+επρόκειτο να ομιλήσης διά μεγάλα ζητήματα, το ίδιον και εγώ τώρα
+παρακαλώ, απαιτώ δε ακόμη περισσότερον να μου παραχωρηθή εις
+μεγαλυτέραν δόσιν δι' εκείνα, τα οποία πρόκειται να είπω, αν και
+ηξεύρω σχεδόν ότι πρόκειται να παρακαλέσω διά χάριν, η οποία
+αποδεικνύει φιλοδοξίαν και χωριατιάν, θα την είπω όμως. Ότι μεν
+εκείνα, τα οποία είπες, δεν τα είπες καλά, ποίος λογικός άνθρωπος
+ημπορεί να το διισχυρισθή; Ότι δε εκείνα, τα οποία θα είπω, έχουν
+ανάγκην από περισσοτέραν συγχώρησιν, διότι είναι δυσκολώτερα, τούτο
+θα προσπαθήσω κάπως ν' αποδείξω. Όταν ομιλή κανείς διά τους θεούς,
+Τίμαιε, προς τους ανθρώπους, να νομίζεται ότι καλά ομιλεί, είναι
+ευκολώτερον παρά όταν ομιλή διά θνητούς ανθρώπους εις ημάς. Διότι η
+έλλειψις πείρας και η παρά πολλή αμάθεια εκείνων που ακούουν, αν
+είναι έτσι εκείνα τα οποία λέγει, δίδουν πολλήν ευκολίαν εις
+εκείνον ο οποίος πρόκειται να είπη τίποτε διά τους θεούς. Διά δε
+τους θεούς ίσα ίσα, ηξεύρετε εις ποίον συμπέρασμα εφθάσαμεν {1}, διά
+να φανερώσω δε καθαρώτερα εκείνο το οποίον διισχυρίζομαι,
+προσέξατε, παρακαλώ, εις τ' ακόλουθα. Εκείνα, τα οποία όλοι μας
+είπομεν, είναι ανάγκη βέβαια να είναι μίμησις και εικών κάποιου
+πράγματος· διά δε την κατασκευήν εικόνων των θείων και των
+ανθρωπίνων σωμάτων, την οποίαν κάμνουν οι ζωγράφοι, βλέπομεν πόσην
+ευκολίαν ή δυσκολίαν δοκιμάζουν να τα μιμώνται, ώστε να νομίζουν,
+όσοι τα βλέπουν, ότι ομοιάζουν, και θα ίδωμεν ότι, αν κανείς από
+αυτούς ημπορή να ζωγραφίση ολίγον τι όμοια με τα πραγματικά γην και
+βουνά και ποταμούς και δένδρα και ολόκληρον τον ουρανόν και εκείνα,
+τα οποία ευρίσκονται εις αυτόν και τριγυρίζουν, κατ' αρχάς μεν
+ευχαριστούμεθα, και προς τούτοις, επειδή δεν ηξεύρομεν τίποτε με
+ακρίβειαν δι' αυτά τα πράγματα, ούτε εξετάζομεν, ούτε κρίνομεν αν
+είναι καλά τα ζωγραφημένα, μας φθάνει δε μία όχι πολύ καθαρά και
+απατηλή σκιαγραφία αυτών των πραγμάτων· όταν δε κανείς ήθελεν
+αναλάβη να παραστήση τα ιδικά μας σώματα, τότε, επειδή είμεθα
+συνειθισμένοι να τα παρατηρώμεν, καταλαμβάνομεν τι ελλείπει και
+γινόμεθα αυστηροί κριταί εκείνου, ο οποίος δεν παρέστησε κατά πάντα
+όλας τας ομοιότητας. Το ίδιον λοιπόν πράγμα ημπορούμεν να ίδωμεν
+ότι γίνεται και εις τας ομιλίας, ότι δηλαδή τα μεν ουράνια και θεία
+πράγματα μένομεν ευχαριστημένοι και όταν τα λέγη κανείς με μικράν
+ομοιότητα, τα δε θνητά και ανθρώπινα πράγματα τα εξετάζομεν με
+ακρίβειαν. Τώρα λοιπόν, επειδή θα ομιλήσω εκ του προχείρου εάν δεν
+ημπορέσω να παραστήσω τα πράγματα καθ' όλα όπως πρέπει, είναι
+ανάγκη να με συγχωρήσετε· διότι πρέπει να συλλογίζεσθε, ότι δεν
+είναι εύκολον, αλλά δύσκολον να παριστάνη κανείς τα θνητά πράγματα
+καθώς πρέπει. Αυτά λοιπόν, επειδή επιθυμώ να σας υπενθυμίσω και να
+ζητήσω δι' εκείνα, τα οποία πρόκειται να είπω, όχι το μικρότερον
+αλλά το μεγαλύτερον μέρος της συγχωρήσεώς σας, είπον όλα αυτά,
+Σωκράτη. Αν λοιπόν, νομίζετε, ότι δικαίως ζητώ αυτό το χάρισμα,
+δότε μου αυτό μ' ευχαρίστησιν.
+
+                              Σωκράτης
+Και διατί να μη σου το δώσωμεν, Κριτία; Ας δοθή δε προς τούτοις
+αυτό το ίδιον χάρισμα και εις τον Ερμοκράτην από ημάς, ο οποίος να
+ομιλήση τρίτος. Διότι είναι φανερόν, ότι ολίγον υστερώτερα, όταν
+έλθη η σειρά του να ομιλήση, θα μας παρακαλέση και εκείνος ως σεις·
+διά να προμηθευθή λοιπόν άλλην βάσιν της ομιλίας του, και να μη
+υποχρεωθή να ομιλήση με την ιδίαν βάσιν την ιδικήν σου, ας ομιλήση
+τότε τοιουτοτρόπως, ωσάν να έχη την συγχώρησίν μας από τώρα. Σου
+προλέγω όμως, φίλε Κριτία, τας διαθέσεις του ακροατηρίου του
+θεάτρου, εις το οποίον θα ομιλήσης, ότι δηλαδή ο ποιητής ο οποίος
+πρωτύτερα ωμίλησε εις αυτό, επέτυχε θαυμάσια, ώστε θα σου χρειασθή
+κάποια παρά πολλή συγχώρησις, εάν πρόκηται να κατορθώσης να
+συναγωνισθής εις αυτά με αυτόν.
+
+                              Ερμοκράτης
+Παραγγέλλεις βέβαια, Σωκράτη, και εις εμέ τα ίδια, τα οποία και εις
+τούτον εδώ. Αλλά, Κριτία, ακόμη έως τώρα άνθρωποι, οι οποίοι
+λιποψυχούν, δεν έστησαν τρόπαιον νίκης· πρέπει λοιπόν να προχωρήσης
+εις την ομιλίαν με ανδρείαν, και αφ' ού επικαλεσθής τον Απόλλωνα
+και τας Μούσας, να παραστήσης τους παλαιούς συμπολίτας μας ότι
+υπήρξαν αγαθοί και να τους εξυμνήσης.
+
+                              Κριτίας
+Φίλε Ερμοκράτη, επειδή είναι η σειρά σου να ομιλήσης αύριον και
+έχεις άλλον πρωτύτερα από σε, διά τούτο έχεις ακόμη θάρρος. Τι
+λογής λοιπόν είναι τούτο μόνος σου γρήγορα θα το καταλάβης· επειδή
+όμως μας παρηγορείς και μας δίδεις θάρρος, ας σε υπακούσωμεν, και
+κοντά εις τους θεούς τους οποίους ανέφερες, ας προσκαλέσωμεν και
+τους άλλους και ιδιαιτέρως μάλιστα την Μνημοσύνην. Διότι, το
+μεγαλύτερον μέρος της ομιλίας μου, όλον από αυτήν την θεάν
+εξαρτάται· διότι εάν ενθυμηθώ αρκετά και αναφέρω εκείνα, τα οποία
+ένα καιρόν διηγούντο οι ιερείς (της Αιγύπτου) και τα οποία έφερεν
+εδώ ο Σόλων, επάνω κάτω ηξεύρω ότι εις τούτο εδώ το ακροατήριον θα
+φανώ ότι έκαμα καλά το χρέος μου. Έτσι ακριβώς πρέπει λοιπόν τώρα
+να κάμω και διόλου πλέον να μη αναβάλω.
+
+Πρώτον λοιπόν από όλα ας αναμνησθώμεν, ότι εννέα το όλον χιλιάδες
+έτη έχουν περάση, αφ' ότου εκηρύχθη πόλεμος μεταξύ εκείνων οι
+οποίοι κατοικούν έξω από τας στήλας του Ηρακλέους και εκείνων όπου
+κατοικούν μέσα· το οποίον πρέπει τώρα να σας εκθέσω απ' αρχής μέχρι
+τέλους. Του μεν ενός λοιπόν μέρους έλεγον ότι έλαβε την αρχηγίαν
+αυτή η πόλις (δηλαδή αι Αθήναι) και διεξήγαγεν όλον τον πόλεμον
+μέχρι τέλους, του δε άλλου μέρους οι βασιλείς της νήσου Ατλαντίδος,
+η οποία νήσος είπομεν (εις τον διάλογον «Τίμαιον») ότι τα παλαιά
+χρόνια ήτο νήσος μεγαλυτέρα από την Λιβύαν (δηλαδή την Αφρικήν) και
+την Ασίαν, τώρα δε, επειδή εβυθίσθη από σεισμούς, άφησεν εκεί μίαν
+λάσπην και εμποδίζει πλέον να περνούν εκείνοι, οι οποίοι θέλουν να
+ταξειδεύσουν από την εδώθεν θάλασσαν εις την εκείθεν. Τα μεν λοιπόν
+πολλά βάρβαρα έθνη, και όσα γένη Ελλήνων υπήρχον τότε, καθένα
+χωριστά, η σειρά της ομιλίας ωσάν να σηκώνη όποιον εύρη εμπρός της
+εδώ και εκεί, θα τα κάμη γνωστά. Το γένος όμως των τότε Αθηναίων
+και των εχθρών των, με τους οποίους επολέμησαν, είναι ανάγκη κατ'
+αρχάς ως πρώτα να τ' αναφέρωμεν και την στρατιωτικήν δύναμιν του
+ενός και του άλλου μέρους και το είδος της κυβερνήσεώς των. Απ'
+αυτά δε τα δύο γένη πρέπει να προτιμήσω να ειπώ διά το ιδικόν μας.
+
+Και λοιπόν οι θεοί τα παλαιά χρόνια έβαλαν εις κλήρον τους
+διαφόρους τόπους και εμοιράσθησαν μεταξύ των όλην την γην, χωρίς να
+φιλονεικήσουν· διότι δεν θα ήτο σωστόν πράγμα οι θεοί να μην
+ηξεύρουν τι αρμόζει εις τον καθένα τους, ούτε ενώ ηξεύρουν ότι έν
+πράγμα αρμόζει καλύτερα εις άλλους, άλλοι από αυτούς με καυγάδες να
+προσπαθούν να το κάμουν ιδικόν των· αφ' ού λοιπόν έρριψαν δικαίως
+κλήρους και έλαβε καθείς ό,τι του ήρεσκε, εκατοίκησαν τους τόπους,
+και αφ' ού εκατοίκησαν, όπως οι ποιμένες κάμνουν διά τα ποίμνια,
+έτσι μας έτρεφαν ωσάν ιδικά των κτήματα και θρέμματα, όχι όμως
+μεταχειριζόμενοι σωματικήν βίαν, καθώς κάμνουν οι ποιμένες εις τα
+κτήνη, τα οποία βόσκουν με το ξύλον, αλλ' επειδή είναι παρά πολύ
+ευκολοκυβέρνητον ζώον ο άνθρωπος, διευθύνοντες ωσάν πλοίον από την
+πρύμνην με το τιμόνι, διά της πειθούς επιδρώντες εις την ψυχήν του
+σύμφωνα με τον σκοπόν των, με αυτόν τον τρόπον διευθύνοντες
+εκυβερνούσαν όλους τους θνητούς. Άλλοι λοιπόν από τους θεούς, οι
+οποίοι επήραν με κλήρον άλλους τόπους, έβαλαν εκείνα τα μέρη εις
+τάξιν· ο Ήφαιστος δε και η Αθηνά, επειδή είχαν την ιδίαν φυσικήν
+καταγωγήν, διότι ήσαν συγχρόνως και αδέλφια από τον ίδιον πατέρα
+και είχαν την ιδίαν κλίσιν και εις την μάθησιν και εις τας τέχνας,
+διά τούτο και εις τους δύο έτυχε να πέση ως κλήρος αυτός εδώ ο
+τόπος, διότι εκ φύσεως τους ήρμοζε και ήτο κατάλληλος διά την
+αρετήν και την φρόνησίν των· αφ' ού δ' έκαμαν τους εντοπίους
+αγαθούς ανθρώπους, έβαλαν εις τον νουν των την αγάπην της πολιτικής
+τάξεως· τούτων δε των εντοπίων τα μεν ονόματα έχουν διατηρηθή, τα
+έργα όμως ένεκα των καταστροφών των διαδόχων των και ένεκα της
+πολυκαιρίας εχάθησαν. Διότι το γένος το οποίον απέμενε κάθε φοράν,
+καθώς είπομεν και πρωτύτερα {2}, απέμενεν εις τα βουνά και
+αγράμματον, και είχεν ακούση μόνον τα ονόματα των κυριαρχών του
+τόπου, και εκτός τούτου ολίγα μόνον από τα έργα των. Τα μεν ονόματα
+τούτων λοιπόν ηυχαριστούντο να τα δίδουν εις τα τέκνα των, δεν
+ήξευραν όμως τας αρετάς και τους νόμους των προγενεστέρων των,
+εκτός μόνον από μερικά πράγματα σκοτεινά τα οποία εξ ακοής ήξευραν
+διά καθένα από αυτούς· επειδή δε εις διάστημα πολλών γενεών και
+αυτοί και τα παιδιά των ευρίσκοντο εις έλλειψιν των χρειωδών, είχαν
+δε τον νουν των εις εκείνα όπου τους έλειπαν και δι' αυτά μόνον
+έκαμναν ομιλίας, διά τούτο δεν τους έμελε δι' εκείνα, τα οποία
+συνέβησαν εις τα προηγούμενα και εις τα παλαιά χρόνια. Διότι η
+διήγησις και η έρευνα των παλαιών συμβάντων εμβήκαν μέσα εις τας
+πόλεις μαζί με τον καιρόν, όταν ήθελον ίδη ότι μερικοί άνθρωποι
+είχαν εξησφαλισμένα πλέον τα χρειώδη της ζωής, πρωτύτερα δε όχι. Με
+αυτόν λοιπόν τον τρόπον έχουν διατηρηθή τα ονόματα των παλαιών, όχι
+όμως και τα έργα των. Λέγω δε αυτά συμπεραίνων εκ τούτου, ότι με τα
+ονόματα του Κέκροπος και του Ερεχθέως και του Εριχθονίου και του
+Ερυσίχθονος και με τα περισσότερα από τ' άλλα όσα αναφέρονται ως
+παλαιότερα του Θησέως ονόματα, ωνόμαζαν εκείνους, με αυτά, ως επί
+το πλείστον οι Ιερείς της Αιγύπτου, καθώς είπεν ο Σόλων, όταν του
+διηγήθησαν αυτόν τον πόλεμον. Κατά τον αυτόν δε τρόπον και διά τα
+ονόματα των γυναικών. Και ακριβώς διά τούτο έχει ούτω και το
+εξωτερικόν και το άγαλμα της θεάς (Αθηνάς), επειδή τα πολεμικά έργα
+ήσαν κοινά και εις τας γυναίκας και εις τους άνδρας, διά τούτο
+σύμφωνα με εκείνην την συνήθειαν η θεά ωπλισμένη ήτο εις τους τότε
+αφιέρωμα, ως απόδειξις ότι όσα ζώα ζουν μαζί θηλυκά και αρσενικά,
+καθένα απ' αυτά αδιακρίτως έγεινεν από την φύσιν ικανόν να εξασκή
+το προτέρημα, το οποίον έχει το κάθε γένος χωριστά.
+
+Εκατοικούσαν δε τότε εις τούτον τον τόπον αι μεν άλλαι τάξεις των
+πολιτών ενασχολούμεναι εις τας τέχνας και εις το να προμηθεύωνται
+την τροφήν των από την γεωργίαν, η δε τάξις των πολεμιστών
+απετελείτο από θείους άνδρας και απ' αρχής, αφ' ού εχωρίσθη από τας
+άλλας, εκατοικούσε χωριστά, έχουσα όλα τα χρειαζόμενα διά την
+τροφήν της και την εκπαίδευσιν. Κανείς απ' αυτήν την τάξιν δεν είχε
+καμμίαν ιδιαιτέραν ιδιοκτησίαν, εθεώρουν δε όλα τα πράγματα ότι
+ανήκον κοινώς εις όλους, και δεν εθεώρουν σωστόν να δέχωνται από
+άλλους πολίτας τίποτε περισσότερον από αρκετήν τροφήν, και
+εξετέλουν όλα τα έργα, τα οποία είπομεν χθες, όσα δηλαδή είπομεν
+διά τους διωρισμένους φύλακας. Και λοιπόν έλεγαν και εκείνο, το
+οποίον διά τον τόπον μας είναι πιστευτόν και αληθινόν, ότι τότε
+είχε τα σύνορά της χωρισμένα προς τα μέρος του Ισθμού και της άλλης
+στερεάς έως εις τα βουνά Κιθαιρώνα και Πάρνηθα, ότι κατέβαινον δε
+τα σύνορα, έχοντα εις τα δεξιά την Ωρωπίαν, και εις τ' αριστερά την
+θάλασσαν, έως εις τον Ασωπόν ποταμόν· κατά δε την γονιμότητα αυτός
+ο τόπος εξεπερνούσε κάθε γην, διά τούτο και ήτο τότε ικανός ο τόπος
+να τρέφη πολύ στράτευμα αποτελούμενον από τους γείτονας. Μεγάλη δε
+απόδειξις της γονιμότητός του είναι η εξής· ότι το μέρος, το οποίον
+απέμεινεν από αυτήν τώρα, ημπορεί να παραβληθή με οποιονδήποτε
+άλλον τόπον και κατά την γονιμότητα κάθε είδους και κατά την
+ευκαρπίαν και κατά τας καλάς βοσκάς δι' όλα τα ζώα· τότε δε εκτός
+των ωραίων έφερε και πλήθος από αυτά. Πώς λοιπόν αποδεικνύεται
+τούτο, και κατά τι ημπορεί σωστά να ονομασθή ο τόπος μας
+απομεινάριον της τότε γης; Όλος ο τόπος μας από την επίλοιπον
+στερεάν εκτεινόμενος εις την θάλασσαν είναι ωσάν ακρωτήριον· το δε
+πέριξ αυτής δοχείον της θαλάσσης συμβαίνει να είναι όλον πολύ βαθύ.
+Επειδή δε έγειναν πολλοί και μεγάλοι κατακλυσμοί εις το διάστημα
+των εννέα χιλιάδων ετών, διότι τόσα έτη επέρασαν από εκείνον τον
+καιρόν έως τώρα, το χώμα, το οποίον μέσα εις τούτους τους χρόνους
+και εις αυτά τα συμβάντα δεν εσωρεύετο εις το έδαφος, όπως εις
+άλλους τόπους, εις αρκετόν ποσόν, κάθε φοράν εσύρετο ολόγυρα εις τα
+παράλια και εχάνετο εις το βάθος της θαλάσσης. Έχουν απομείνη
+λοιπόν, καθώς εις τας μικράς νήσους τα τωρινά σχετικώς προς τα
+τότε, όπως τα κόκκαλα σώματος όπου αρρώστησεν, επειδή το σώμα γύρω
+γύρω έφυγεν όσον ήτο παχύ και μαλακόν και έμεινε μόνον το λεπτόν
+σώμα του τόπου· τότε όμως επειδή ήτο απείρακτος και διά βουνά είχεν
+υψηλούς γηλόφους, και τας πεδιάδας, αι οποίαι ωνομάσθησαν τώρα
+φελλέαι (δηλαδή πεδιάδες άκαρποι και πετρώδεις), τας είχε τότε
+γεμάτας από παχύ χώμα, και εις τα βουνά είχε πολλά δάση, των οποίων
+ακόμη και τώρα φαίνονται σημεία. Διότι από τα όρη μερικά τώρα μεν
+έχουν τροφήν μόνον διά μελίσσας, δεν είναι δε πολύς καιρός, που
+εκόπησαν από εκεί ξύλα διά τας μεγαλυτέρας οικοδομάς, των οποίων
+ακόμη τώρα σώζονται στέγαι αβλαβείς. Υπήρχον δε πολλά άλλα δένδρα
+ήμερα, και παρήγεν άφθονον βοσκήν εις τα ποίμνια· και προς τούτοις
+το νερόν, το οποίον έπιπτε κάθε χρόνον εκ του Διός, το αποταμίευε
+και δεν το έχανε, καθώς τώρα που τρέχει από γυμνήν γην εις την
+θάλασσαν, αλλ' είχε πολύ χώμα και το εδέχετο υποκάτω, και αποθήκευε
+διά του πηλού, ο οποίος την εσκέπαζε, το νερόν, το οποίον
+κατέπινεν, αφήνουσα να τρέχη από υψηλά εις τα κοιλώματα, και
+παρουσίαζεν εις όλους τους τόπους άφθονα τρεχούμενα νερά εις
+βρύσεις και ποταμούς, των οποίων ιερά σημεία έχουν απομείνη ακόμη
+και τώρα εκεί που πρότερον ήσαν βρύσεις, διά ν' αποδεικνύουν ότι
+όσα λέγονται τώρα δι' αυτήν είναι αληθινά.
+
+Τα επίλοιπα λοιπόν μέρη της χώρας ήσαν εκ φύσεως τοιαύτα (όπως τα
+επεριγράψαμεν), και ήσαν καλλιεργημένα, καθώς ήτο επόμενον, από
+αληθινούς μεν γεωργούς και καταγινομένους εις το καθεαυτό έργον
+των, φιλοκάλους δε και με καλά φυσικά προτερήματα, οι οποίοι είχον
+εις την κατοχήν των γην καλλίστην και παρά πολύ άφθονον νερόν και
+εποχάς του έτους παρά πολύ ευκράτους, η δε πόλις εις τον τότε
+καιρόν είχε τους κατοίκους τακτοποιημένους κατά τον εξής τρόπον.
+Κατά πρώτον μεν το μέρος της ακροπόλεως δεν ήτο τότε όπως είναι
+τώρα. Διότι τώρα μεν επήλθε μία νυξ υπερβολικά βροχερή και, αφ' ού
+ανέλυσεν ολόγυρα το έδαφος, την έχει κάμη γυμνήν από χώμα, εν μέσω
+συγχρόνων σεισμών, με μίαν τεραστίαν βροχήν, η οποία ήτο η τρίτη
+πρωτύτερα από τον κατακλυσμόν του Δευκαλίωνος· προηγουμένως όμως,
+εις άλλην εποχήν, η ακρόπολις ήτο τόσον μεγάλη, ώστε εξετείνετο έως
+εις τον Ηριδανόν {3} και τον Ιλισσόν και περιέκλειε μέσα την Πνύκα
+και είχεν ως όριον τον Λυκαβητόν από το αντικρύ μέρος της Πνυκός,
+ήτο δε όλη γεμάτη από χώμα, και εκτός από ολίγα μέρη ήτο επάνωθεν
+πεδιάς. Ήτο δε κατοικημένη κατά τα έξω μέρη, υποκάτω από τα ίδια τα
+πλάγιά της, από τους τεχνίτας και τους γεωργούς, όσοι εκαλλιέργουν
+τα πλησίον της μέρη· εις το επάνω δε μέρος μόνη η τάξις των
+πολεμιστών είχε κατοικήση ολόγυρα εις τον ναόν της Αθηνάς και του
+Ηφαίστου, περιτριγυρισμένη μ' ένα περιτείχισμα ωσάν το περιτείχισμα
+του κήπου μιας οικίας. Εις τα βόρεια δε εκατοικούσαν οικίας κοινάς
+και μέρη, εις τα οποία έτρωγαν τον χειμώνα όλοι μαζί και όσα
+εχρειάζοντο διά να ζουν όλοι μαζί τα έκαμναν να υπάρχουν, και διά
+κατοικίαν αυτών και διά ιερούς ναούς, χωρίς όμως χρυσόν και
+άργυρον, διότι αυτά τα πράγματα διόλου δεν τα μετεχειρίζοντο
+πουθενά, αλλά προσπαθούντες να ευρίσκωνται εις το μέσον μεταξύ
+αφθονίας και πτωχείας έκτιζαν ευπρεπείς κατοικίας, εις τας οποίας
+και αυτοί οι ίδιοι και τα παιδιά των παιδιών των έμεναν μέχρι
+γήρατος, τας άφηναν δε κληρονομίαν πάντοτε απαραλλάκτους εις άλλους
+ομοίους των, τα δε νότια μέρη (της ακροπόλεως) μετεχειρίζοντο διά
+κήπους και γυμναστήρια, εσύσταινον δε και συσσίτια, τα οποία κατά
+τον καιρόν του καλοκαιριού παρήτουν. Μία δε βρύσις υπήρχεν εις τον
+τόπον που είναι η ακρόπολις, η οποία, αφ' ού εστείρευσεν από τους
+σεισμούς, έχει αφήση να τρέχουν τώρα ολόγυρα μικρά ρυάκια, εις
+όλους δε τους τότε επρομήθευεν άφθονον τρεχούμενον νερόν το οποίον
+ήτο εξίσου υγιεινόν και τον χειμώνα και το καλοκαίρι. Με τούτον
+λοιπόν τον τρόπον εκατοικούσαν αυτοί οι φύλακες μεν των συμπολιτών
+των. με την ευχαρίστησιν δε των άλλων Ελλήνων αρχηγοί των,
+διεφύλαττον δε όσον περισσότερον ημπορούσαν τον ίδιον αριθμόν του
+πληθυσμού των ανδρών και των γυναικών καθ' όλον τον καιρόν, όσος
+ήτο αρκετός διά τον πόλεμον, ήτοι (ο πληθυσμός) ήτο και τότε ακόμη
+σωσταί είκοσι χιλιάδες περίπου.
+
+Αυτοί λοιπόν τοιούτοι ήσαν οι ίδιοι και μ' ένα τοιούτον πάντοτε
+τρόπον και τον τόπον των και την Ελλάδα με δικαιοσύνην πάντοτε
+εδιοικούσαν, και διά τούτο και εις όλην την Ευρώπην και την Ασίαν
+και διά την ωραιότητα των σωμάτων των και διά τα κάθε λογής
+προτερήματα των ψυχών των εθαυμάζοντο και εφημίζοντο από όλους τους
+τότε ανθρώπους· τα δε πράγματα εκείνων όπου επολέμησαν εναντίον
+των, οποία πάλιν ήσαν και πως από την αρχήν, εάν δεν χάσωμεν την
+ενθύμησιν εκείνων τα οποία ηκούσαμεν, όταν ήμεθα ακόμη παιδιά, θα
+σας τα εκθέσωμεν τώρα εις το μέσον, διά να τα μάθετε και σεις οι
+φίλοι. Συντόμως δε, πριν αρχίσω την ομιλίαν, είναι ανάγκη να σας
+φανερώσω, ότι δεν πρέπει να σας φαίνεται παράξενον, όταν μ' ακούετε
+πολλές φορές να ονομάζω βαρβάρους μ' ελληνικά ονόματα, διότι θα
+μάθετε την αιτίαν τούτου· ο Σόλων, επειδή εσκέπτετο εις τα ποιήματά
+του να μεταχειρισθή αυτήν την διήγησιν, αφ' ού ηρώτησε και έμαθε
+την σημασίαν των ονομάτων και εύρεν ότι οι Αιγύπτιοι, οι οποίοι
+πρώτοι εκείνοι έγραψαν αυτήν την ιστορίαν, τα είχον μεταφράση εις
+την γλώσσαν των, και αυτός πάλιν, αφ' ού ελάμβανε το νόημα του κάθε
+ονόματος, το μετέφραζεν εις την γλώσσαν μας και το έγραφε· και αυτά
+λοιπόν τα χειρόγραφα του Σόλωνος τα είχεν ο πάππος μου και τώρα
+ακόμη τα έχω εγώ και τα εμελέτησα πολύ όταν ήμην παιδίον. Αν λοιπόν
+ακούετε τοιαύτα ονόματα, οποία μεταχειριζόμεθα εις τον τόπον μας,
+μη σας φανή παράξενον· διότι έχετε πλέον την αιτίαν αυτών· η αρχή
+δε της μακράς ταύτης διηγήσεως ήτο τότε επάνω κάτω τοιαύτη.
+
+Καθώς είπομεν εις τα προηγούμενα διά την κλήρωσιν, την οποίαν
+έκαμαν οι θεοί, ότι εμοίρασαν όλην την γην με κλήρους και έλαβαν
+άλλοι μεν μεγαλύτερα κομμάτια και άλλοι μικρότερα και εσύστησαν
+εκεί ναούς και θυσίας εις τους εαυτούς των, έτσι λοιπόν και ο
+Ποσειδών, αφού του έλαχεν η Ατλαντίς, εκατοίκισεν εκεί τα παιδιά
+του, τα οποία εγέννησεν από θνητήν γυναίκα εις ένα τόπον της νήσου
+ως θα είπωμεν. Πλησίον εις την θάλασσαν, εις το μέσον δε όλης της
+νήσου, ήτο μία πεδιάς, η οποία λέγουν ότι υπήρξεν η ωραιοτέρα και η
+πλέον εύφορος από όλας τας πεδιάδας. Πλησίον δε εις την πεδιάδα,
+εις το μέσον πάλιν της νήσου, μακράν έως πεντήκοντα στάδια, υπήρχε
+βουνόν πολύ ολίγον υψηλόν· εις τούτο δε εκατοικούσεν ένας από τους
+ανθρώπους, οι οποίοι κατ' αρχάς εγεννήθησαν από την γην,
+ονομαζόμενος Ευήνωρ και κατοικών μαζί με την γυναίκα του Λουκίππην·
+εγέννησαν δε μονογενή θυγατέρα, την Κλειτώ. Όταν δε ήλθεν εις
+ηλικίαν υπανδρείας η κόρη, απέθανε και η μήτηρ και ο πατήρ της, και
+ο Ποσειδών, επειδή την ηγάπησε, την επήρε διά γυναίκα, και το
+βουνόν, εις το οποίον ήτο η κατοικία της, το ωχύρωσεν, αφ' ού το
+απέκοψεν ολόγυρα (δηλαδή το έκαμεν από όλα τα μέρη απόκρημνον) και
+έκαμε διαδοχικώς οχυρώματα, ζώνας ξηράς και θαλάσσης, ολόγυρα την
+μίαν εις την άλλην, άλλας μικροτέρας και άλλας μεγαλυτέρας, δύο
+ζώνας ξηράς και τρεις θαλάσσης, ωσάν με τόρνον να τας
+εστρογγύλευσεν, από το μέσον της νήσου ν' απέχουν εξίσου απ' όλα τα
+μέρη, ώστε το μέρος τούτο να είναι απάτητον, διότι ακόμη έως τότε
+δεν υπήρχον ούτε πλοία ούτε ταξείδια. Ο ίδιος δε, σαν θεός που
+ήτον, εστόλισε την εις το μέσον αυτών νήσον με όλα τα χρειαζόμενα,
+διότι έφερεν επάνω κάτω από την γην νερά βρυσικά, ένα ζεστόν και
+ένα άλλο κρύον, το οποίον έτρεχεν από μίαν βρύσιν, και έκαμε την
+γην να παράγη κάθε λογής τρόφιμα και αρκετά· αφ' ού δε εγέννησε
+πέντε ζευγάρια δίδυμα παιδιά, τα ανέθρεψε, και όλην την Ατλαντίδα
+νήσον, αφ' ού την εχώρισεν εις δέκα μερίδια, εις εκείνον που
+εγεννήθη πρώτος από τα μεγαλύτερα παιδιά του, του έδωκεν ως
+μερίδιόν του την κατοικίαν της μητρός του με όλην την ολόγυρα
+εξοχήν, η οποία ήτο παρά πολύ εκτεταμένη και εκλεκτή, τον έκαμε δε
+και βασιλέα των άλλων (αδελφών του), τους δε άλλους έκαμεν άρχοντας
+και έδωκεν εις καθέναν από αυτούς να κυβερνά πολλούς ανθρώπους και
+να έχη πολλήν έκτασιν γης. Έδωκεν εις όλους ονόματα, και εις μεν
+τον μεγαλύτερον και βασιλέα το εξής, από το οποίον ίσα ίσα και όλη
+η νήσος και το πέλαγος έλαβε την ονομασίαν και ωνομάσθη Ατλαντικόν,
+διότι ο τότε πρώτος βασιλεύσας ωνομάζετο Άτλας· εις δε τον δίδυμον
+αδελφόν τούτου, ο οποίος εγεννήθη κατόπιν, έτυχε κλήρος να λάβη το
+άκρον της νήσου πλησίον εις τας στήλας του Ηρακλέους επάνω εις το
+μέρος της χώρας, το οποίον τώρα ονομάζεται Γαδειρική, το μέρος το
+οποίον Ελληνικά μεν ονομάζεται Εύμηλον, εις δε την γλώσσαν των
+εντοπίων Γάδειρον, από το οποίον όλος ο τόπος έλαβε τ' όνομα. Από
+δε τα παιδιά, τα οποία εγεννήθησαν δεύτερα, το μεν έν ωνόμασεν
+Αμφήρη, το δε άλλο Ευαίμονα· από δε τα τρίτα γεννηθέντα, εκείνον
+μεν, ο οποίος εγεννήθη πρώτος, τον ωνόμασε Μνησέα, εκείνον δε, ο
+οποίος εγεννήθη έπειτα από τούτον Αυτόχθονα, από δε τα γεννηθέντα
+τέταρτα, τον μεν πρώτον ωνόμασεν Ελάσιππον, τον δε έτερον Μήστορα,
+εις δε τα γεννηθέντα πέμπτα, εις μεν τον πρώτον εδόθη το όνομα
+Αζάης, εις δε τον ύστερον Διαπρεπής. Αυτοί λοιπόν όλοι και οι
+απόγονοι των εκατοικούσαν εκεί εις διάστημα πολλών γενεών και
+εξουσίαζαν μεν πολλάς άλλας εις το πέλαγος νήσους, προς τούτοις δε,
+καθώς είπομεν και προηγουμένως, εξέτειναν την εξουσίαν των και εις
+τα εντός μέρη προς τα εδώ έως εις την Αίγυπτον και την Τυρρηνικήν.
+Ο Άτλας λοιπόν έκαμε μεν και άλλους πολλούς και τιμωμένους
+απογόνους, διετήρουν δε ούτοι την βασιλείαν εις διάστημα πολλών
+γενεών, διότι εγίνετο πάντοτε βασιλεύς ο πρώτος και παρέδιδε την
+βασιλείαν εις το πρώτον από τα παιδιά του, είχον δε τόσον πολύν
+πλούτον, όσον ούτε καμμία από μερικάς προτητερινάς δυναστείας
+βασιλέων είχεν, ούτε ύστερον καμμίαν φοράν είναι δυνατόν να υπάρξη
+καμμία να έχη. Είχον δε όλα εν τάξει όσα και μέσα εις την πόλιν και
+έξω εις την λοιπήν χώραν δύσκολον ήτο να προμηθευθή κανείς. Διότι
+πολλά μεν πράγματα ένεκα της εξουσίας των τους τα έφερναν έξωθεν,
+παρά πολλά δε άλλα επρομήθευεν η ιδία η νήσος διά τα χρειαζόμενα
+της ζωής· κατά πρώτον μεν τα μέταλλα, όσα ξεχώνονται στερεά και όσα
+λυώνονται, και εκείνο, του οποίου τώρα μόνον το όνομα έχομεν, τότε
+δε περισσότερον από τ' όνομα, υπήρχε το πράγμα, ο ορείχαλκος, ο
+οποίος εις πολλούς τόπους της νήσου εξεχώνετο από την γην, ήτο δε
+το πολυτιμότερον από τα τότε μέταλλα εκτός του χρυσού· και όσα
+προμηθεύουν τα δένδρα διά τας εργασίας των τεχνητών, όλα τα παρήγεν
+άφθονα, και αρκετά ήμερα και άγρια ζώα έτρεφε. Μάλιστα δε υπήρχε
+μέσα εις αυτήν και μεγάλη ποσότης ελεφάντων. Υπήρχε βοσκή και διά
+τα άλλα ζώα, όσα βόσκουν εις τα έλη και εις τας λίμνας και
+ποταμούς, και όσα πάλιν βόσκουν εις τα όρη και εις τας πεδιάδας,
+δι' όλα υπήρχεν άφθονος τροφή, επίσης δε και διά τούτο το ζώον (τον
+ελέφαντα), το οποίον φυσικά είναι μεγάλον και τρώγει πολύ. Εκτός δε
+τούτων, όσα εις όλα τα μέρη φέρει η γη μυρωδικά, ρίζας ή χόρτα ή
+φυτά ή ουσίας στραγγισμένας από άνθη ή καρπούς και αυτά τα παρήγε
+και καλώς τα διετήρει· ακόμη δε και τους μαλακούς καρπούς και τους
+ξηρούς, τους οποίους έχομεν διά την τροφήν μας και όσους
+μεταχειριζόμεθα διά προσφάγια (ονομάζομεν δε τα άνθη των όσπρια)
+και τον καρπόν των δένδρων, από τον οποίον έχομεν ποτά και φαγητά
+και έλαια, και εκείνος, ο οποίος ένεκα παιγνιδιού και ευχαριστήσεως
+κατήντησε δυσκολοφύλακτος, (ίσως τα καρύδια), ο καρπός δηλ. με το
+σκληρόν δέρμα και όσα ευχάριστα δίδομεν εις άρρωστον μετά το
+φαγητόν διά να παρηγορήσωμεν τον κουρασμένον στόμαχον, όλα αυτά η
+νήσος, η οποία τότε τον καιρόν εκείνον ήτο υποκάτω από τον ήλιον
+ιερά, τα παρήγεν όλα ωραία και αξιοθαύμαστα και αναρίθμητα κατά το
+πλήθος. Όλα αυτά λοιπόν λαμβάνοντες από την γην οι κάτοικοι
+κατεσκεύαζαν και τους ναούς και τα βασιλικά παλάτια και τους
+λιμένας και τους ναυστάθμους και όλην την άλλην χώραν έβαλαν εις
+τάξιν κατά τον ακόλουθον τρόπον.
+
+Τα γεμάτα από θάλασσαν χανδάκια, τα οποία ήσαν ολόγυρα εις την
+αρχαίαν μητρόπολιν, κατά πρώτον μεν τα εγεφύρωσαν και έκαμαν δρόμον
+να πηγαίνη κανείς έξω και μέσα έως εις τα βασιλικά παλάτια. Τα δε
+βασιλικά παλάτια από την αρχήν αμέσως τα έκτισαν εις τους ιδίους
+τόπους, όπου εκατοίκησεν ο θεός και οι πρόγονοί των· τα εκατοικούσε
+δε ο ένας βασιλεύς διαδεχόμενος άλλον και, εν ώ ήσαν στολισμένα, τα
+εστόλιζε και αυτός και επροσπαθούσε να περάση όσον ηδύνατο πάντοτε
+τον προηγούμενον, εις τρόπον ώστε έκαμαν τα παλάτια να τα θαυμάζη
+κανείς, όταν τα έβλεπε, διά το μεγαλείον και την ωραιότητα των
+έργων, τα οποία είχον. Έσκαψαν τω όντι αυλάκι αρχίσαντες από την
+θάλασσαν τριών πλέθρων κατά το πλάτος, εκατόν δε ποδών κατά το
+βάθος και πεντήκοντα σταδίων κατά το μήκος έως εις το εξωτερικόν
+στρογγύλον αυλάκι, και έκαμαν ώστε να ταξειδεύουν τα πλοία από την
+θάλασσαν διά μέσου τούτου του χανδακίου εις το αυλάκι εκείνο όπως
+εις λιμένα, ανοίξαντες στόμα εις το αυλάκι αρκετόν, ώστε να
+περάσουν από εκεί μέσα και τα μεγαλύτερα πλοία και προς τούτοις και
+τας (στρογγύλας) ζώνας της ξηράς, αι οποίαι έφραζαν τας ζώνας της
+θαλάσσης· εις το μέρος όπου ήσαν αι γέφυραι ήνοιξαν πέρασμα από το
+έν μέρος εις το άλλο, όσον να χωρή τριήρης και το εσκέπασαν άνωθεν,
+ώστε το πλοίον να περνά κάτωθεν· διότι τα χείλη των ζωνών της ξηράς
+είχον ύψος αρκετόν επάνω εις την θάλασσαν. Ήτο δε ο μεν μεγαλύτερος
+από τους στρογγυλούς χάνδακας, με τον οποίον η θάλασσα είχε κατ'
+ευθείαν συγκοινωνίαν, τριών σταδίων κατά το πλάτος, η δε ακόλουθος
+ζώνη ξηράς ήτο ίση με εκείνον· από δε τας δύο ακολούθους ζώνας η
+μεν της θαλάσσης ήτο πλάτους δύο σταδίων, η δε της ξηράς ήτο πάλιν
+ίση με την προηγουμένην του νερού· ο χάνδαξ δε, ο οποίος περιέβρεχε
+την ιδίαν την νήσον, η οποία ήτο εις το μέσον, ήτο ενός σταδίου, η
+δε νήσος, εις την οποίαν ήσαν τα ανάκτορα, είχε διάμετρον πέντε
+σταδίων. Την νήσον αυτήν ολόγυρα και τας ζώνας (τας πέριξ αυτής)
+και την γέφυραν, η οποία είχε πλάτος ενός πλέθρου, και από το έν
+μέρος και από το άλλο την επεριτριγύρισαν με πέτρινον τείχος, και
+έστησαν πύργους και πύλας επάνω εις τας γεφύρας εις κάθε μέρος,
+όπου επερνούσεν η θάλασσα υποκάτωθεν. Έκοπταν δε τας πέτρας (με τας
+οποίας έκαμαν αυτά) από τα ολόγυρα της νήσου, η οποία ευρίσκετο εις
+το μέσον, και από τα τοιχώματα των ζωνών και από το έξω μέρος και
+από τα μέσα, άλλας μεν άσπρας, άλλας δε μαύρας, άλλας δε κοκκίνας·
+καθώς δε έκοπταν πέτρας, κατεσκεύαζαν συγχρόνως εις το εσωτερικόν
+(της νήσου) δύο βαθείας αποθήκας διά πλοία, αι οποίαι είχον τον
+ίδιον τον βράχον διά στέγην. Και από τας οικοδομάς αυτάς άλλαι μεν
+ήσαν απλαί, άλλας δε τας έπλεκαν πολυχρωμάτους ανακατώνοντες τους
+(διαφόρων χρωμάτων) λίθους χάριν ευχαριστήσεως, εκφράζοντες εκείνο,
+το οποίον ήτο φυσικά ευχάριστον εις αυτούς, και όλην την
+περιφέρειαν του τείχους, το οποίον ήτο ολόγυρα της από όλας πλέον
+έξω ζώνης, την ένδυσαν με χαλκόν μεταχειρισθέντες αυτόν ωσάν ένα
+εξωτερικόν χρωματισμόν, τον δε γύρον του εσωτερικού τείχους τον
+ένδυσαν με κασσίτερον, τον δε γύρον του τείχους της ακροπόλεως με
+ορείχαλκον, ο οποίος είχε λάμψιν της φωτιάς.
+
+Τα δε εντός της ακροπόλεως ανάκτορα ήσαν κατεσκευασμένα με τον
+ακόλουθον τρόπον. Εντός εις το μέσον υψούτο ναός ιερός της Κλειτούς
+και του Ποσειδώνος, απάτητος (ως φοβερός), περιτριγυρισμένος με
+χρυσόν τοίχον, ο ίδιος εις τον οποίον εις τας αρχάς εφύτευσαν και
+εγέννησαν (ο Ποσειδών και η Κλειτώ) τα παιδία τα οποία υπήρξαν
+αρχηγοί των δέκα βασιλικών δυναστειών· εις τούτον τον τόπον και
+κάθε χρόνον από τας δέκα κληρωθείσας επαρχίας όλας ήρχοντο και
+προσέφερον αφιερώματα εις τους δύο αυτούς θεούς τα προφαντά από
+τους καρπούς της γης. Του ιδίου δε του Ποσειδώνος υπήρχε ναός, που
+είχεν ενός σταδίου μήκος, πλάτος δε τριών πλέθρων και ύψος τόσον,
+ώστε να φαίνεται εις την όρασιν ότι είχε συμμετρίαν, και ο οποίος
+είχε κάποιαν βαρβαρικήν μορφήν· όλον δε τον ναόν ολόγυρα τον
+ένδυσαν έξωθεν με άργυρον, εκτός των γωνιών, τας δε γωνίας ένδυσαν
+με χρυσόν· εσωτερικώς δε τον μεν θόλον όλον έκαμαν από
+ελεφαντοκόκκαλον στολισμένον με χρυσόν και ορείχαλκον, όλα δε τ'
+άλλα μέρη των τοίχων και των στηλών και του πατώματος τα
+περιένδυσαν με ορείχαλκον. Έστησαν δε μέσα αγάλματα· το του θεού
+(Ποσειδώνος) παρίστανεν αυτόν στεκόμενον επάνω εις πολεμικήν άμαξαν
+να οδηγή τα έξ πτερωτά άλογά της, και τόσον υψηλόν, ώστε η κεφαλή
+του να εγγίζη την οροφήν του ναού· ολόγυρά του δε Νηρηίδας επάνω
+εις εκατόν δελφίνας· διότι οι τότε άνθρωποι ενόμιζαν ότι αύται ήσαν
+τόσαι· υπήρχον δε και πολλά άλλα αγάλματα, τα οποία αφιέρωσαν οι
+ιδιώται. Ολόγυρα δε εις τον ναόν απ' έξω ήσαν στημέναι εικόνες
+χρυσαί όλων των γυναικών και όλων των ανδρών όσοι κατήγοντο από
+τους δέκα βασιλείς και πολλά άλλα αφιερώματα μεγάλα και των
+βασιλέων και ιδιωτών και από μέσα από την ιδίαν την πόλιν και από
+τα έξω μέρη, όσα εξουσίαζον. Υπήρχε δε και θυσιαστήριον ανάλογον
+κατά το μέγεθος και κατά την εργασίαν με αυτά τα καλλιτεχνήματα.
+και τα ανάκτορα επίσης τοιαύτα, ώστε ν' αρμόζουν και εις το
+μεγαλείον του κράτους και εις τα στολίσματα, τα οποία ήσαν ολόγυρα
+εις τους ναούς. Τας δε βρύσεις του ψυχρού και του ζεστού νερού, αι
+οποίαι είχαν ποσότητα άφθονον νερού, ένεκα δε της ευχαριστήσεως και
+της υγιεινότητος των νερών των ικανοποίουν θαυμασίως και κατά τα
+δύο ταύτα, μετεχειρίζοντο στήσαντες ολόγυρα εις αυτάς οικοδομάς και
+δενδροφυτείας καταλλήλους διά υγρά μέρη, και δεξαμενάς προς
+τούτοις, άλλας μεν έξω εις το ύπαιθρον, άλλας δε σκεπασμένας με
+στέγην διά τα ζεστά νερά κατά τον χειμώνα, χωριστά μεν διά τους
+βασιλείς, χωριστά δε διά τους ιδιώτας, προς τούτοις δε άλλας διά
+τας γυναίκας, και άλλας διά άλογα και διά τ' άλλα υποζύγια, και
+έδοσαν εις κάθε μίαν ιδιαιτέρως τον κατάλληλον στολισμόν. Το δε
+νερόν, το οποίον έτρεχεν από αυτάς, το επήγαιναν να ποτίζη το δάσος
+του ναού του Ποσειδώνος, το οποίον είχε κάθε λογής δένδρα θαυμάσια
+διά την ωραιότητα και το ύψος ένεκα της γονιμότητος της γης, άλλο
+δε μέρος αυτού με αυλάκια το έφεραν έως εις τους έξω γύρους κατά το
+μέρος των γεφυρών, όπου υπήρχον ναοί μεν πολλοί και πολλών θεών,
+κήποι δε και γυμναστήρια πολλά κατασκευασμένα, άλλα μεν ανδρών,
+άλλα δε αλόγων, χωριστά εις κάθε μίαν από τας δύο ζώνας της ξηράς,
+είχον δε προ πάντων εις το μέσον της μεγαλυτέρας από τας νήσους
+χωρισμένον έν ιπποδρόμιον, το οποίον είχε πλάτος ενός σταδίου, το
+δε μήκος του έπιανε όλον τον γύρον της νήσου, διά να συναγωνίζωνται
+τ' άλογα. Ολόγυρα δε εις αυτό, και από το έν μέρος του και από το
+άλλο, υπήρχον κατοικίαι διά το πλήθος των δορυφόρων στρατιωτών·
+τους δε πιστοτέρους στρατιώτας είχον διατεταγμένους να φυλάττωσιν
+εις την μικροτέραν ζώνην, η οποία ήτο και η περισσότερον πλησίον
+εις την ακρόπολιν εις εκείνους δε, οι οποίοι ήσαν οι εξοχώτεροι από
+όλους κατά την πίστιν, είχαν δοθή κατοικίαι, μέσα εις την
+ακρόπολιν, ολόγυρα εις τους βασιλείς. Αι δε αποθήκαι των πλοίων
+ήσαν γεμάται από τριήρεις και από τα όργανα, όσα χρειάζονται εις
+αυτάς και όλα αρκετά βαλμένα εις τάξιν. Και εκείνα μεν τα οποία
+απέβλεπον εις την κατοικίαν των βασιλέων, ήσαν τοιουτοτρόπως
+διατεταγμένα· αφ' ού δε ήθελε διαβή κανείς τους λιμένας, οι οποίοι
+ήσαν τρεις, και υπάγη έξω, έν κυκλικόν τείχος, το οποίον ήρχιζεν
+από την θάλασσαν και απείχε πενήντα στάδια εις όλα του τα μέρη από
+την μεγαλυτέραν ζώνην και από τον μεγαλύτερον λιμένα, συνέκλειεν
+εις το ίδιον σημείον με το στόμα της διώρυχος, το οποίον ήτο προς
+την θάλασσαν. Μέσα εις τούτο υπήρχε πλήθος πολλών και πυκνών
+οικιών, η δε διώρυξ και ο μεγαλύτερος λιμήν ήτο γεμάτος από πλοία
+και εμπόρους, οι οποίοι έφθαναν από όλα τα μέρη του κόσμου και οι
+οποίοι επροξένουν ένεκα του πλήθους των φωνάς και θόρυβον και
+κρότον και την ημέραν και την νύκτα.
+
+Την μεν πόλιν λοιπόν και ό,τι σχετίζεται με το αρχαίον ανάκτορον
+έχομεν τώρα εκ μνήμης μάθη, όπως τότε τα διηγήθησαν· πρέπει δε να
+προσπαθήσωμεν ν' αναφέρωμεν και διά την επίλοιπον χώραν πώς ήσαν τα
+φυσικά της προτερήματα και ποίον ήτο το είδος του τεχνητού
+στολισμού της. Και κατά πρώτον λοιπόν όλος ο τόπος έλεγαν ότι ήτο
+και πολύ υψηλός και πολύ απόκρημνος από το μέρος της θαλάσσης, όλη
+δε η ολόγυρα εις την πόλιν πεδιάς, την μεν πόλιν περιεκύκλωνεν,
+αυτή δε ολόγυρα περιεκυκλώνετο από βουνά, τα οποία κατέβαιναν έως
+εις την θάλασσαν, (η πεδιάς δε ήτο) ολόιση και χωρίς ανωμαλίας, όλη
+δε μακρουλή, από το έν και από το άλλο μέρος έχουσα μήκος τριών
+χιλιάδων σταδίων και από την θάλασσαν έως το μέσον της επάνω από
+δύο χιλιάδων. Αυτός ο τόπος όλης της νήσου έβλεπε προς το νότιον
+μέρος και ήτο προφυλαγμένος από τον βόρειον άνεμον· τα δε βουνά,
+όπου ήσαν τότε ολόγυρά του, τα επαινούσαν ότι υπήρξαν από όλα όσα
+υπάρχουν τώρα ανώτερα κατά τον αριθμόν και κατά την μεγαλότητα και
+κατά την ωραιότητα, διότι είχον μεν πολλά και πλούσια κατοικημένα
+χωρία ανάμεσόν τους, ποταμούς δε και λίμνας και λειβάδια διά να
+ευρίσκουν αρκετήν τροφήν τα ζώα· δένδρα δε πολυάριθμα και κάθε
+λογής διά να προμηθεύουν ξύλα άφθονα εις όλας τας εργασίας των
+ανθρώπων και εις καθεμίαν ιδιαιτέρως. Έτσι λοιπόν ήτο η πεδιάς εκ
+φύσεως και χάρις εις τας εργασίας πολλών βασιλέων εις το διάστημα
+πολλού καιρού. Ήτο μεν το σχήμα της τετράγωνον και κατά το
+περισσότερον μέρος ορθόν και μακρουλόν, εις οποίον δε μέρος είχεν
+έλλειψιν το σχήμα της, το είχαν κάμη ίσον, διότι έσκαψαν ολόγυρα
+χάνδακα· το βάθος δε τούτου του χάνδακος και το πλάτος και το
+μήκος, το οποίον ήτο. . ..(είναι μεν δύσκολον να το πιστεύση
+κανείς, ότι έγεινε με τα χέρια, και ότι συγκρινόμενον με τ' άλλα
+όμοιά του έργα είναι τοιούτον, πρέπει όμως να είπωμεν τουλάχιστον
+εκείνο, το οποίον ηκούσαμεν)· είχον μεν σκάψη βάθος ενός πλέθρου,
+πλάτος δε εις όλα τα μέρη ενός σταδίου, σκαμμένον δε ολόγυρα εις
+όλην την πεδιάδα ετύχαινε να έχη μήκος δέκα χιλιάδας σταδίων.
+Εδέχετο όλα τα ρεύματα των νερών, τα οποία κατέβαινον από τα βουνά,
+περιεκύκλωνε την πεδιάδα, έφθανεν από το έν και από το άλλο μέρος
+την πόλιν και επροχώρει και τα έχυνεν εις την θάλασσαν. Από την
+ανωτέραν όχθην του χάνδακος ήρχιζαν αυλάκια εκατόν ποδών το πολύ
+πλάτους, κομμένα ίσα εις όλον το διάστημα της πεδιάδος, τα οποία
+επέστρεφαν και εχύνοντο εις τον χάνδακα τον πλησίον της θαλάσσης·
+ήσαν δε μακράν το έν από άλλο τα αυλάκια εκατόν στάδια· διά μέσου
+λοιπόν τούτων κατεβίβαζον την ξυλείαν από τα βουνά εις την πόλιν
+και μετεκόμιζον με πλοία τ' άλλα προϊόντα κάθε εποχής, αφ' ού
+έκοψαν άλλα αυλάκια πλάγια διά να συγκοινωνή το έν από τα πρώτα με
+το άλλο και με την πόλιν. Και εσώδευον λοιπόν καρπούς της γης δύο
+φορές τον χρόνον, τον μεν χειμώνα μεταχειριζόμενοι τα εκ μέρους του
+Διός νερά (δηλαδή της βροχής), το δε καλοκαίρι όσα παράγει η γη,
+φέροντες εις αυτήν τα νερά διά μέσου των αυλακιών.
+
+Ο αριθμός δε των στρατιωτών, των χρησίμων διά πόλεμον από μέσα από
+την πεδιάδα ήτο προσδιωρισμένος ως εξής. Κάθε λαχνός (δηλαδή κάθε
+τμήμα της χώρας) ήτο διωρισμένος να εκλέγη ένα αριθμόν, κάθε δε
+τμήμα είχεν έκτασιν εκατόν σταδίων και όλα τα τμήματα ήσαν εξήντα
+χιλιάδες· οι άνθρωποι δε των βουνών και των άλλων μερών της χώρας
+έλεγαν ότι ήσαν άπειροι κατά το πλήθος· ήσαν δε μοιρασμένοι κατά
+τους τόπους και τα χωρία εις όμοια τμήματα όλοι και είχαν καθένα
+τον αρχηγόν του. Ο αρχηγός λοιπόν ήτο υποχρεωμένος εν καιρώ πολέμου
+να προμηθεύη το έκτον μέρος μιας πολεμικής αμάξης, ώστε να είναι
+δέκα χιλιάδες τοιαύται· δύο ίππους και δύο ιππείς, προς τούτοις δε
+έν ζευγάρι άλογα της αμάξης χωρίς την άμαξαν· ένα πεζόν πολεμιστήν
+με μικράν ασπίδα· ένα αμαξηλάτην, ο οποίος να ιππεύη τα δύο άλογα
+της αμάξης και να τα διοική· δύο δε πεζούς στρατιώτας βαρειά
+ωπλισμένους και δύο τοξότας και δύο σφενδονήτας, γυμνούς δε
+στρατιώτας και πετροβολιστάς και ακοντιστάς από τρεις, από τέσσαρας
+δε ναύτας εις καθέν από χίλια διακόσια πλοία. Έτσι λοιπόν ήσαν
+τακτοποιημένα τα πολεμικά πράγματα εις την βασιλικήν πόλιν· εις δε
+τας εννέα άλλας επαρχίας ήσαν κανονισμένα, αλλού μεν με τον ένα
+τρόπον αλλού δε με τον άλλον, τα οποία πολύς καιρός θα εχρειάζετο
+να τα εκθέσωμεν (εδώ).
+
+Τα δε αποβλέποντα εις τους άρχοντας και εις τους έχοντας τιμήν μέσα
+εις την πολιτείαν ετακτοποιήθησαν από την αρχήν κατά τον ακόλουθον
+τρόπον. Καθείς από τους δέκα βασιλείς, εις την επαρχίαν η οποία
+απετέλει το μερίδιόν του και εις την πρωτεύουσάν του, είχε την
+εξουσίαν επάνω εις τους ανθρώπους και εις τους περισσοτέρους νόμους
+και ετιμώρει και εθανάτωνεν όποιον ήθελεν επιθυμήση· η δε γενική
+αναμεταξύ των εξουσία και αμοιβαία σχέσις εγίνετο κατά τας
+διατάξεις του Ποσειδώνος, καθώς έλεγεν ο νόμος, που κατά παράδοσιν
+υπήρχε, και που τον είχαν οι πρώτοι κάτοικοι χαραγμένον με γράμματα
+επάνω εις μίαν στήλην ορειχαλκίνην, η οποία ευρίσκετο εις το μέσον
+της νήσου μέσα εις τον ναόν του Ποσειδώνος. Ούτοι λοιπόν οι
+βασιλείς συνηθροίζοντο διαδοχικώς μίαν φοράν κάθε πέντε έτη και
+μίαν φοράν κάθε έξ εναλλάξ, διότι απέδιδον ίσην τιμήν εις τον μονόν
+αριθμόν των ετών και εις τον ζυγόν, όταν δε συνήρχοντο,
+συνεσκέπτοντο διά τα κοινά συμφέροντα και εξήταζαν εάν κανείς έκαμε
+καμμίαν παράβασιν του νόμου και εδίκαζαν. Όταν δ' επρόκειτο να
+κάμουν καμμίαν δίκην, έδιδον προτήτερα ο ένας εις τον άλλον τας
+ακολούθους βεβαιώσεις τιμιότητος.
+
+Αφ' ού άφηναν ελευθέρους ταύρους μέσα εις τον ναόν του Ποσειδώνος,
+παρευρισκόμενοι και οι δέκα έμεναν μόνοι των, και αφ' ού παρεκάλουν
+τον θεόν να εκλέξη το θύμα, το οποίον τον ηυχαρίστει, αυτοί χωρίς
+σίδηρο, αλλά με ξύλα και με συρτοθηλειές εκυνήγουν αυτούς, όποιον
+δε από τους ταύρους ήθελαν πιάση, αφ' ού τον ωδήγουν εμπρός εις την
+στήλην, τον έσφαζαν εις την κορυφήν της απέναντι εις τα γράμματα
+στήλης· επάνω δε εις στήλην, εκτός των νόμων, ήτο γραμμένος και
+όρκος, ο οποίος κατηράτο με φοβεράς κατάρας εκείνους, οι οποίοι
+ήθελαν απειθήση εις τους νόμους. Όταν λοιπόν σύμφωνα με τους νόμους
+των ήθελαν εκτελέση την θυσίαν και αφιερώση όλα τα μέλη του ταύρου,
+οι βασιλείς έχυναν μέσα εις ένα κρατήρα, (δηλαδή κιούπι) με
+νερωμένον κρασί σταλαγματιάν, σταλαγματιάν, διά τον καθένα τους το
+αίμα του ταύρου, τα δε άλλα κομμάτιά του, τα έρριπταν εις την
+φωτιάν, αφ' ού εκαθάριζαν από όλα τα μέρη την στήλην έπειτα δε από
+τούτο, έπερναν μέσα από τον κρατήρα με χρυσές κούπες, έκαμναν
+σπονδάς, δηλαδή έχυναν ολίγον μέσα εις την φωτιάν και ωρκίζοντο ότι
+θα δικάσουν σύμφωνα με τους νόμους, οι οποίοι είναι γραμμένοι εις
+την στήλην και θα τιμωρήσουν, αν κανείς προηγουμένως έκαμε καμμίαν
+παράβασιν, και ότι έπειτα από τούτο κανένα από τους νόμους
+θεληματικώς δεν θα παραβούν, μήτε θα διοικήσουν, μήτε θα υπακούσουν
+εις άλλον άρχοντα, εκτός αν τους διατάσση σύμφωνα με τους νόμους
+του πατρός των. Αφ' ού ήθελαν ευχηθή αυτά, καθείς από αυτούς διά
+τον εαυτόν του και διά τους απογόνους του, έπινε και αφιέρωνε την
+κούπαν εις τον ναόν του θεού, και έπειτα κατεγίνετο εις το φαγητόν
+και τας άλλας αναγκαίας διατυπώσεις· όταν δε ήθελε σκοτεινιάση και
+η φωτιά ολόγυρα εις τα θύματα ήθελε σβυσθή, όλοι τους, αφ' ού
+ήθελαν φορέση μίαν στολήν γαλάζιαν ωραιοτάτην, εκάθιζαν πλησίον εις
+τα καυμένα απομεινάρια της θυσίας του όρκου, την νύκτα, αφ' ού
+ήθελαν σβύση παντού μέσα εις τον ναόν κάθε φωτιάν, εδικάζοντο και
+εδίκαζον, αν κανείς από αυτούς είχε κατηγορίαν εναντίον άλλου ότι
+παρέβη τον νόμον. Αφ' ού δε ήθελαν εκδόση απόφασιν δι' εκείνο το
+οποίον εδίκασαν, άμα εφώτιζεν η ημέρα, την έγραφαν επάνω εις ένα
+χρυσόν πίνακα και την εκρεμούσαν μαζί με τας στολάς των ως
+μνημείον. Υπήρχον δε και πολλοί άλλοι νόμοι ιδιαίτεροι αναφερόμενοι
+εις τα αμοιβαία προνόμια, τα οποία ανεγνώριζε καθείς από τους
+βασιλείς εις τους άλλους και των οποίων τα μεγαλύτερα είναι τα
+εξής· ότι ποτέ δεν θα εκίνουν πόλεμον ο ένας κατά του άλλου και ότι
+θα βοηθήσουν όλοι, αν κανείς από αυτούς πουθενά εις καμμίαν πόλιν
+επιχειρήση να καθαιρέση βασιλικήν οικογένειαν και ότι, καθώς οι
+πρόγονοί των, θα συσκέπτωνται όλοι μαζί και θ' αποφασίζουν όταν
+πρόκειται διά πόλεμον και δι' άλλας σπουδαίας πράξεις, δίδοντες την
+αρχηγίαν εις την οικογένειαν του Άτλαντος. Κανείς δε από τους
+βασιλέα να μη έχη το δικαίωμα να θανατώνη κανένα από τους συγγενείς
+του, χωρίς να το αποφασίσουν οι περισσότεροι από τους ημίσεις των
+δέκα.
+
+Αυτήν λοιπόν την τόσην μεγάλην και τοιαύτην δύναμιν, η οποία υπήρχε
+τότε εις εκείνους τους τόπους, ο θεός, αφ' ού την διωργάνωσε, την
+έφερεν εναντίον εις τούτους τους τόπους ένεκα μιας τοιαύτης
+προφάσεως, καθώς ηξεύρομεν εκ φήμης. Εις διάστημα πολλών γενεών, εν
+όσω διετηρείτο ακόμη εις αυτούς η φύσις του θεού από τον οποίον
+κατήγοντο (οι κάτοικοι της Ατλαντίδος), υπήκουαν εις τους νόμους
+και ετίμων τον θεόν με τον οποίον είχαν συγγένειαν διότι τα
+φρονήματά των ήσαν σύμφωνα με την αλήθειαν και γενναία εις όλας τας
+περιστάσεις· μετεχειρίζοντο ημερότητα με φρόνησιν και εις τας
+περιστάσεις, αι οποίαι ετύχαινε να συμβούν και αναμεταξύ των· διά
+τούτο επεριφρόνουν όλα τ' άλλα εκτός της αρετής και ενόμιζαν ως
+μικρά τα αγαθά τα οποία είχαν, και ευκόλως εβάσταζαν ως βάρος τον
+όγκον του χρυσού και των άλλων κτημάτων των. Δεν άφηναν να μεθύσουν
+από την καλοπέρασιν και να μη ημπορούν να κυβερνήσουν τον εαυτόν
+των ένεκα του πλούτου και να κλονίζονται (από τα πάθη), αλλά
+άγρυπνοι έβλεπαν καθαρά και δυνατά ότι και αυτά (τα πλούτη) όλα
+αυξάνουν, όταν είναι όλα σύμφωνα με την αρετήν, και ότι όταν κυνηγά
+κανείς αυτά με πολύν ζήλον και τα τιμά, και αυτά τα ίδια
+καταστρέφονται και εκείνη (δηλαδή η τιμή) καταστρέφεται μαζί με
+αυτά. Ένεκα λοιπόν των τοιούτων σκέψεων και της θείας φύσεως, η
+οποία εξηκολούθει να διατηρήται εις αυτούς όλα τους προώδευσαν, τα
+οποία προηγουμένως ανεφέραμεν. Αλλ' όταν το θείον στοιχείον
+εξηλείφθη από αυτούς, διότι ανεκατεύθη πολλές φορές με πολύ θνητόν
+στοιχείον και υπερίσχυσε το ανθρώπινον ήθος, τότε πλέον, επειδή δεν
+είχαν την δύναμιν να βαστάσουν τας παρούσας ευτυχίας των, έκαμναν
+ασχημίας, και εις εκείνον, ο οποίος ημπορεί να βλέπη, εφαίνοντο
+καθαρά άξιοι αποστροφής, διότι έχασαν από τα πολυτιμότερα πράγματα
+τα ωραιότερα, εις εκείνους δε, οι οποίοι δεν είχαν την δύναμιν να
+βλέπουν ζωήν, η οποία βαδίζει εις την αληθινήν ευτυχίαν, τότε ίσα
+ίσα τους ενόμιζαν προ πάντων ότι είναι οι καλύτεροι από όλους και
+οι πλέον ευτυχισμένοι, εν ώ κατείχοντο από το πάθος να αυξήσουν
+αδίκως τον πλούτον και την δύναμίν των. Ο δε θεός των θεών, ο Ζευς,
+ο οποίος βασιλεύει σύμφωνα με νόμους, επειδή έχει την δύναμιν να
+βλέπη καλώς τα τοιαύτα πράγματα, παρατηρήσας ότι εβάδιζεν εις την
+αθλιότητα ένας λαός καλός, απεφάσισε να τους τιμωρήση, διά να
+σωφρονισθούν και να γείνουν προσεκτικότεροι· διά τούτο εκάλεσεν εις
+συνεδρίαν όλους τους θεούς εις το λαμπρότερον ανάκτορόν των, το
+οποίον, επειδή είναι υψωμένον εις το μέσον όλου του κόσμου, βλέπει
+καλά όλα τα πράγματα όσα έγειναν και υπάρχουσι, και αφ' ού τους
+συνήθροισεν, είπεν εις αυτούς. . .. . .. . .. . .. . .
+
+
+
+ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΦΕΞΗ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΓΡΑΦΕΩΝ
+
+
+
+ΠΛΑΤΩΝΟΣ
+ΙΠΠΑΡΧΟΣ — ΑΝΤΕΡΑΣΤΑΙ
+
+
+ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ Κ. Δ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΟΥ
+
+
+
+ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ ΕΚΔΟΤΙΚΟΣ ΟΙΚΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ Δ. ΦΕΞΗ
+
+
+
+ΠΛΑΤΩΝΟΣ
+
+
+ΙΠΠΑΡΧΟΣ
+Ή ΦΙΛΟΚΕΡΔΗΣ
+
+
+
+ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΥ )ΣΩΚΡΑΤΗΣ
+                     )ΕΤΑΙΡΟΣ
+
+
+
+Σωκράτης
+   Και τι είναι λοιπόν η φιλοκέρδεια; Τι ιδιαίτερον γνώρισμα έχει και
+   ποίοι είναι οι φιλοκερδείς;
+
+Εταίρος
+   Να σου πω· μου φαίνεται ότι είναι εκείνοι όσοι έχουν την αξίωσιν να
+   κερδίζουν από πράγματα ουδεμίαν έχοντα αξίαν.
+
+Σωκράτης
+   Αλλά τι από τα δύο; σου φαίνεται ότι γνωρίζουν ότι δεν έχουν
+   καμμίαν αξίαν τα πράγματα ή ότι αγνοούν; Διότι, αν συμβαίνη το
+   δεύτερον, δηλαδή αγνοούν, τότε μας παρουσιάζεις τους φιλοκερδείς ως
+   ανθρώπους εντελώς ανοήτους.
+
+Εταίρος
+   Όχι, όλως διόλου, δεν λέγω ότι είναι ανόητοι, αλλά πανούργοι και
+   πονηροι και δούλοι εις το κέρδος, διότι ενώ γνωρίζουν ότι δεν έχουν
+   καμμίαν αξίαν εκείνα από τα οποία τολμούν να κερδίζουν, εν τούτοις
+   έχουν την θρασύτητα να επιδιώκουν εξ αυτών κέρδος.
+
+Σωκράτης
+   Αρά γε λοιπόν λέγεις ότι ο φιλοκερδής είναι όπως ο γεωργός ο
+   οποίος, ενώ φυτεύει κάτι και γνωρίζει ότι το φυτόν αυτό δεν έχει
+   καμμίαν αξίαν, εν τούτοις έχει την αξίωσιν να κερδίση απ' αυτό αφού
+   μεγαλώση; Αρά γε τον παρομοιάζεις με αυτόν;
+
+Εταίρος
+   Απ' οτιδήποτε, Σωκράτη, ο φιλοκερδής νομίζει ότι πρέπει να κερδίζη.
+
+Σωκράτης
+   Μη μου απαντάς χωρίς διόλου να σκέπτεσαι ωσάν να ηδικήθης από
+   κανένα· αλλά, αφού εντείνεις όλην σου την προσοχήν εις τα λεγόμενά
+   μου, αποκρίσου μου, ως να σε ηρώτων πάλιν εξ αρχής· δεν συμφωνείς
+   ότι ο φιλοκερδής ειξεύρει πολύ καλά τι αξίαν έχει εκείνο από το
+   οποίον έχει την αξίωσιν να κερδίζη:
+
+Εταίρος
+   Βεβαιότατα· συμφωνώ όλως διόλου.
+
+Σωκράτης
+   Ποίος λοιπόν ειξεύρει άριστα την αξίαν των φυτών και την εποχήν και
+   την καλήν ή κακήν ποιότητα της γης, εις την οποίαν πρέπει αυτά να
+   φυτεύουν, διά να μεταχειρισθώμεν κ' εμείς κάτι από τας σοφάς
+   εκείνας εκφράσεις με τας οποίας στολίζουν τους λόγους των οι
+   επιδέξιοι δικανικοί ρήτορες.
+
+Εταίρος
+   Κατά την γνώμην μου αυτός θα είναι γεωργός.
+
+Σωκράτης
+   Αλλά το να έχη κανείς την αξίωσιν να κερδίζη, φρονείς ότι είναι
+   τίποτε άλλο από το να νομίζη ότι πρέπει να κερδίζη;
+
+Εταίρος
+   Βεβαίως, φρονώ ότι είναι έν και το αυτό.
+
+Σωκράτης
+   Μη προσπαθής λοιπόν να περιπαίζης εσύ, νέος εις την ηλικίαν, εμέ
+   γέροντα πλέον, με το να μου απαντάς πράγματα τα οποία και συ ο
+   ίδιος δεν τα πιστεύεις· αλλά ειπέ μου ειλικρινώς· αρά γε είναι
+   δυνατόν ένας άνθρωπος που εξασκεί το επάγγελμα του γεωπόνου, πάρε
+   δε οποιονδήποτε θελήσης, να πιστεύη πως θα κερδίση από ένα φυτόν το
+   οποίον, ενώ γνωρίζει ότι δεν αξίζει, εν τούτοις το καλλιεργεί;
+
+Εταίρος
+   Όχι, μα τον Δία, εγώ τουλάχιστον δεν το πιστεύω αυτό.
+
+Σωκράτης
+   Αλλά μήπως και ένας καλός γνώστης των ίππων, όταν ειξεύρη ότι η
+   τροφή την οποίαν δίδει στο άλογό του είναι επιβλαβής, φαντάζεσαι
+   πως αγνοεί ότι το καταστρέφει;
+
+Εταίρος
+   Όχι, βεβαίως το γνωρίζει πολύ καλά.
+
+Σωκράτης
+   Άρα λοιπόν δεν πιστεύει ότι από το στάρι αυτό της κακής ποιότητος
+   θα έχη κέρδος;
+
+Σωκράτης
+   Όχι, δεν το πιστεύει.
+
+Σωκράτης
+   Αλλά μήπως φαντάζεσαι ότι και ένας πλοίαρχος, ο οποίος έχει
+   εξηρτημένον το καράβι του με ιστία και πηδάλια κακοφτιασμένα, δεν
+   ειξεύρει ότι θα υποστή ζημίας, και ότι μαζί με το πλοίον του θα
+   χαθή και αυτός ο ίδιος και όσα τυχόν πράγματα θα μεταφέρη;
+
+Εταίρος
+   Α, όχι· το γνωρίζει πολύ καλά.
+
+Σωκράτης
+   Άρα, δεν φαντάζεται ότι θα του αποφέρη κέρδος μία τέτοια κακή
+   προετοιμασία;
+
+Εταίρος
+   Όχι βέβαια.
+
+Σωκράτης
+   Αλλά μήπως και ένας στρατηγός, ο οποίος γνωρίζει ότι ο στρατός του
+   είναι ατελώς ωπλισμένος, πιστεύει πως θα έχη ποτέ ευνοϊκόν
+   αποτέλεσμα από τοιούτον στρατόν, και απαιτεί να είναι τοιούτο το
+   αποτέλεσμα;
+
+Εταίρος
+   Όλως διόλου δεν το πιστεύει αυτό.
+
+Σωκράτης
+   Αλλά και ένας αυλητής ο οποίος έχει αυλούς άνευ ουδεμιάς αξίας, ή
+   κιθαριστής λύραν, ή τοξότης τόξον, ή οποιοσδήποτε άλλος με μίαν
+   λέξιν από τους τεχνίτας ή από τους άλλους σώφρονας ανθρώπους, όταν
+   έχη όργανα δίχως καμμίαν αξίαν ή άλλην οποιανδήποτε προπαρασκευήν
+   τοιαύτην· έχει την ιδέαν ότι θα κερδίζη από αυτά;
+
+Εταίρος
+   Όχι, μα την αλήθεια, είναι φανερόν ότι δεν ημπορεί να πιστεύση
+   τέτοιο πράγμα.
+
+Σωκράτης
+   Ποίους λοιπόν επί τέλους ονομάζεις συ φιλοκερδείς; Χωρίς
+   αμφιβολίαν, βέβαια, όχι αυτούς περί των οποίων εκάμαμεν τώρα δα
+   λόγον, οι οποίοι ενώ ξεύρουν τα άνευ ουδεμιάς αξίας αντικείμενα, εν
+   τούτοις νομίζουν ότι πρέπει να κερδίζουν από αυτά· διότι τότε κατά
+   τα λεγόμενά σου, αγαπητέ μου, κανείς από τους ανθρώπους δεν είναι
+   φιλοκερδής.
+
+Εταίρος
+   Αλλά εγώ, Σωκράτη, θέλω να ειπώ ότι εκείνοι είναι φιλοκερδείς, οι
+   οποίοι κάθε φοράν ωσάν να τους ωθή κάποια αχόρταγη πλεονεξία
+   ορέγονται υπερβολικά και τα ελάχιστα πράγματα, τα οποία ή δεν έχουν
+   καμμίαν αξίαν ή έχουν κάποιαν αλλ' όλως διόλου ασήμαντον, και
+   ζητούν να κερδοσκοπούν επ' αυτών.
+
+Σωκράτης
+   Πολύ καλά, φίλε μου, αλλ' όχι βέβαια ότι και γνωρίζουν ότι δεν
+   αξίζουν τίποτε· διότι τούτο τώρα πλέον το έχομεν εξακριβώσει καλά,
+   με εκείνα τα οποία είπαμεν, ότι είναι αδύνατον.
+
+Εταίρος
+   Να σου πω κ' εγώ σκέπτομαι ομοίως.
+
+Σωκράτης
+   Αν λοιπόν δεν το γνωρίζουν, είναι φανερόν ότι το αγνοούν, και
+   παίρνουν τα άνευ ουδεμιάς αξίας πράγματα ότι έχουν αξίαν.
+
+Εταίρος
+   Όπως φαίνεται.
+
+Σωκράτης
+   Αλλά τέλος πάντων, το να αγαπά κανείς να κερδίζη είναι το ίδιον σαν
+   να επιθυμή να έχη οπωσδήποτε κάποιο κέρδος;
+
+Εταίρος
+   Βεβαίως· τι ερώτησις είναι αυτή;
+
+Σωκράτης
+   Κέρδος δε ονομάζεις το αντίθετον της ζημίας;
+
+Εταίρος
+   Ναι, αυτό λέγω κέρδος, τουλάχιστον εγώ.
+
+Σωκράτης
+   Υπάρχει λοιπόν κανείς ο οποίος να θεωρή την ζημίαν ως αγαθόν;
+
+Εταίρος
+   Όχι, κανείς.
+
+Σωκράτης
+   Είναι λοιπόν η ζημία κακόν;
+
+Εταίρος
+   Μάλιστα.
+
+Σωκράτης
+   Άρα συμπεραίνομεν εξ αυτού ότι βλάπτονται οι άνθρωποι από την
+   ζημίαν.
+
+Εταίρος
+   Βεβαίως βλάπτονται.
+
+Σωκράτης
+   Άρα η ζημία είναι κακόν.
+
+Εταίρος
+   Ναι, δεν υπάρχει αμφιβολία.
+
+Σωκράτης
+   Είναι δε το κέρδος το εναντίον της ζημίας;
+
+Εταίρος
+   Το εναντίον.
+
+Σωκράτης
+   Άρα το κέρδος είναι αγαθόν.
+
+Εταίρος
+   Βεβαίως, είναι.
+
+Σωκράτης
+   Εκείνους λοιπόν οι οποίοι αγαπούν το αγαθόν ονομάζεις φιλοκερδείς;
+
+Εταίρος
+   Καθώς φαίνεται.
+
+Σωκράτης
+   Τουλάχιστον, καλέ μου, δεν τους λέγεις και τρελλούς τους
+   φιλοκερδείς; Αλλά συ ο ίδιος ειπέ μου, ειλικρινώς αγαπάς ή δεν
+   αγαπάς εκείνο το οποίον θα είναι αγαθόν;
+
+Εταίρος
+   Βεβαίως το αγαπώ.
+
+Σωκράτης
+   Υπάρχει δε κανέν αγαθόν το οποίον να μη το επιθυμής αλλά να
+   προτιμάς από αυτό το κακόν;
+
+Εταίρος
+   Όχι βέβαια, μα τον Δία.
+
+Σωκράτης
+   Αλλά επιθυμείς και αγαπάς ομοίως όλα τα αγαθά;
+
+Εταίρος
+   Ναι, ναι.
+
+Σωκράτης
+   Ερώτησε λοιπόν και εμέ αν κ' εγώ δεν τα αγαπώ· διότι και εγώ θα
+   συμφωνήσω μαζί σου ότι επιθυμώ τα αγαθά. Αλλά κοντά εις εμέ και σε,
+   δεν νομίζεις ότι και όλοι οι άνθρωποι αγαπούν τα αγαθά και μισούν
+   το κάθε τι κακόν;
+
+Εταίρος
+   Αυτό φαίνεται τουλάχιστον και εις εμέ.
+
+Σωκράτης
+   Δεν ωμολογήσαμεν δε ότι το κέρδος είναι αγαθόν;
+
+Εταίρος
+   Ναι, ναι· αυτό το παρεδέχθημεν και οι δύο.
+
+Σωκράτης
+   Κατ' αυτόν τον τρόπον πάλιν όλοι οι άνθρωποι φαίνονται ότι είναι
+   φιλοκερδείς, ενώ προηγουμένως κατά τα λεγόμενά μας κανείς δεν ήτο
+   φιλοκερδής. Ποίαν λοιπόν από τας δύο αυτάς προτάσεις θα ημπορούσε
+   να μεταχειρισθή κανείς διά να μη απατηθή;
+
+Εταίρος
+   Νομίζω Σωκράτη, ότι τότε είναι βέβαιος κανείς ότι δεν θα απατηθή,
+   όταν μεταχειρίζεται εις τας ομιλίας του τον φιλοκερδή όπως του
+   πρέπει. Είναι δε ορθόν να λαμβάνη ως φιλοκερδή εκείνον όστις
+   καταγίνεται εις αυτά και έχει την αξίωσιν να κερδίζη από εκείνα από
+   τα οποία οι χρηστοί άνθρωποι δεν τολμούν να κερδίζουν.
+
+Σωκράτης
+   Αλλά βλέπεις, αγαπητέ μου, ότι τώρα δα εσυμφωνήσαμεν εις αυτό και
+   οι δύο, ότι δηλαδή το να κερδίζη κανείς είναι ίσον προς το να
+   ωφελήται.
+
+Εταίρος
+   Ε λοιπόν, και που θέλεις να καταλήξης;
+
+Σωκράτης
+   Βλέπεις ακόμη ότι και μαζί μ' αυτό παρεδέχθημεν και έν άλλο, ότι
+   όλοι οι άνθρωποι επιθυμούν τα αγαθά και πάντοτε θα τα επιθυμούν.
+
+Εταίρος
+   Ναι, ναι.
+
+Σωκράτης
+   Λοιπόν και οι τίμιοι άνθρωποι εξάπαντος επιθυμούν κάθε είδος
+   κέρδους, εάν βέβαια τα κέρδη αυτά είνε τίμια.
+
+Εταίρος
+   Όχι όμως εκείνα τα κέρδη, Σωκράτη, από τα οποία θα βλαβούν ηθικώς.
+
+Σωκράτης
+   Το να υποστούν δε κάποιαν βλάβην λέγεις ότι είναι ίσον προς το να
+   ζημιωθούν ή είναι άλλο τι;
+
+Εταίρος
+   Όχι· αλλά λέγω ότι είναι ίσον προς το να ζημιωθούν.
+
+Σωκράτης
+   Από το κέρδος λοιπόν οι άνθρωποι ζημιώνονται ή από την ζημίαν;
+
+Εταίρος
+   Και από τα δύο· διότι και από την ζημίαν ζημιώνονται και από το
+   κέρδος το πονηρόν.
+
+Σωκράτης
+   Και πώς; Είναι δυνατόν λοιπόν κατά την γνώμην σου έν πράγμα καλόν
+   και ωφέλιμον να είναι πονηρόν;
+
+Εταίρος
+   Όχι βεβαίως, δεν το πιστεύω αυτό ως ορθόν.
+
+Σωκράτης
+   Δεν εσυμφωνήσαμεν λοιπόν και οι δύο προ ολίγου ότι το κέρδος είναι
+   αντίθετον της ζημίας, η οποία είναι κακόν;
+
+Εταίρος
+   Και τώρα ακόμη το λέγω.
+
+Σωκράτης
+   Αφού δε είναι αντίθετον προς το κακόν, δεν έπεται εκ τούτου ότι
+   είναι καλόν;
+
+Εταίρος
+   Ναι· αυτό το ωμολογήσαμεν.
+
+Σωκράτης
+   Βλέπεις λοιπόν ότι αγωνίζεσαι να με εξαπατήσης με το να μου λέγης
+   επί τούτω αντίθετα από εκείνα τα οποία είπαμεν και οι δύο προ
+   ολίγου;
+
+Εταίρος
+   Όχι, μα τον Δία, Σωκράτη, δεν το βάνω αυτό στο νου μου. Να ιδής
+   όμως ότι συμβαίνει το εναντίον απ' ό,τι νομίζεις, διότι συ με
+   εξαπατάς και δεν ειξεύρω κ' εγώ που θέλεις να καταλήξης. Μ' έχεις
+   κάμει με τα λόγια σου να μην ειξεύρω που ευρίσκομαι και μου έχεις
+   γυρίσει τον νουν άνω κάτω.
+
+Σωκράτης
+   Σιώπα, μη λέγης τέτοια λόγια, σε παρακαλώ, διότι βεβαίως δεν θα
+   έκανα και πολύ καλά αν δεν ακολουθούσα την συμβουλήν ενός ανθρώπου
+   και εναρέτου και σοφού.
+
+Εταίρος
+   Ποίος είναι αυτός; Και ως προς τι μάλιστα θα τον πιστεύσης
+
+Σωκράτης
+   Εις τον συμπολίτην μου και φυσικά και ιδικόν σου συμπολίτην; τον
+   Ίππαρχον, τον μεγαλύτερον και σοφώτερον υιόν του Πεισιστράτου, του
+   καταγομένου από τους Φιλαίδας. Αυτός κι' άλλα πολλά δείγματα της
+   σοφίας του έδωσε και ήτον ο πρώτος ο οποίος έφερε τα ποιήματα του
+   Ομήρου εις την πόλιν μας, και υπεχρέωσε τους ραψωδούς να τα
+   απαγγέλλουν κατά την μεγάλην εορτήν των Παναθηναίων ένα προς ένα με
+   τη σειρά τους και κατά τάξιν, καθώς και σήμερα ακόμη γίνεται. Αυτός
+   δε ήτο που έστειλε και, έφερεν εις την πόλιν μας μ' ένα πλοίον με
+   πενήντα κουπιά τον Τήνιον Ανακρέοντα. Τον δε Σιμωνίδην, ο οποίος
+   κατήγετο από την Κω, τον έπειθε και τον εκρατούσε διαρκώς κοντά του
+   με το να δίδη μεγάλους μισθούς και άφθονα δώρα. Όλα δε αυτά τα
+   έκαμε διότι επεθύμει να μορφώση τους πολίτας και τοιουτοτρόπως να
+   άρχη λαού όσον το δυνατόν καλύτερον ανεπτυγμένου, επειδή είχε την
+   γνώμην, ως καλός και ενάρετος άνθρωπος, ότι δεν έπρεπε να φθονή
+   τους άλλους διά την γνώσιν των και να κρατή την σοφίαν ως
+   αποκλειστικόν ιδικόν του προτέρημα. Και αφού χάρις εις τας
+   προσπαθείας του οι Αθηναίοι είχαν πλέον αποκτήσει κάποιαν σχετικήν
+   μόρφωσιν και τον εθαύμαζαν διά την μεγάλην του σοφίαν, έστρεψε
+   πάλιν τας φροντίδας του εις εκείνους οι οποίοι εζούσαν εις τους
+   αγρούς, διότι εσκόπευε να μορφώση και αυτούς, και έστηνεν αγάλματα
+   τα οποία παρίσταναν τον Ερμήν εις όλους τους δρόμους που ωδηγούσαν
+   από το άστυ εις τους αγρούς, και κατόπιν, αφού εδιάλεξε και από την
+   φυσικήν του γνώσιν και από όσα είχε διδαχθή, εκείνα που ενόμιζεν ως
+   τας πλέον σοφάς κρίσεις του, αυτάς εχάραζεν εις τους Ερμείς
+   καμωμένας εις ελεγειακούς στίχους, λόγια και διδάγματα σοφίας. Κατ'
+   αυτόν δε τον τρόπον θα επετύγχανεν ώστε κατά πρώτον μεν οι υπήκοοι
+   του να μη θαυμάζουν και τόσον τα σοφά εκείνα επιγράμματα τα
+   χαραγμένα εις το μαντείον των Δελφών, ως το &Γνώσι σαυτόν& και το
+   &Μηδέν άγαν&, και τα άλλα τα παρόμοια, άλλα να θεωρούν πλέον σοφάς
+   τας σκέψεις αυτού του ιδίου, έπειτα δε διά να συχνάζουν εις τας
+   Αθήνας από τους αγρούς προς εντελή μόρφωσίν των οι διαβάται οι
+   οποίοι εδιάβαζαν τας συμβουλάς αυτάς και ελάμβανον μέρος εις το
+   γεύμα της σοφίας του. Ήσαν δε δύο τα επιγράμματα· εις μεν το
+   αριστερόν μέρος εκάστου Ερμού ήτο χαραγμένον το όνομά του και
+   ολίγον χαμηλότερα έλεγεν ο Ερμής ότι ευρίσκετο μεταξύ του άστεως
+   και του τάδε ή του τάδε δήμου, προς τα δεξιά δε εδιάβαζε κανείς τα
+   εξής:
+
+       Αυτό είναι το ίδρυμα του Ιππάρχου·     διάβαινε με δικαίαν σκέψιν.
+
+   Υπήρχαν δε και άλλα επιγράμματα εις άλλους &Ερμείς&, πολυάριθμα και
+   καλογραμμένα· εκεί πέρα δε επί της Σειριακής οδού υπάρχει ακόμα και
+   έν επί του οποίου είναι χαραγμένα τα εξής:
+
+       Αυτό είναι το ίδρυμα του Ιππάρχου·     μη τον φίλον σου απατάς.
+
+   Διά τούτο λοιπόν κ' εγώ δεν θα ετολμούσα ποτέ να εξαπατήσω εσέ τον
+   φίλον μου και να απιστήσω εις ένα τόσον μεγάλον άνθρωπον, του
+   οποίου ο θάνατος έγινεν αιτία να τυραννηθούν οι Αθηναίοι τρία
+   ολόκληρα έτη από τον αδελφόν του Ιππίαν. Και θα έχης βεβαίως
+   ακούσει από τους παλαιούς ότι μόνον τα τρία αυτά έτη έγινε τύραννος
+   εις τας Αθήνας και ότι όλον τον άλλον καιρόν εζούσαν οι Αθηναίοι
+   σχεδόν όπως και υπό την βασιλείαν του Κρόνου. Οι ευφυέστεροι δε και
+   οι πλέον μορφωμένοι λέγουν και βεβαιούν πως η αιτία του θανάτου του
+   Ιππάρχου δεν ήτο εκείνη την οποίαν επίστεψαν οι περισσότεροι, η
+   προσβολή δηλαδή την οποίαν έκαμε προς την αδελφήν του
+   Αριστογείτονος απαγορεύσας εις αυτήν να κανηφορήση μετά των άλλων
+   παρθένων κατά την μεγάλην εορτήν των Παναθηναίων διότι, εάν και
+   αυτοί ενόμιζον το ίδιον, θα ήσαν πολύ ευαπάτητοι, αλλά λέγουν ότι
+   ήτο η εξής: Ο Αρμόδιος ήτο υπερβολικά αγαπητός εις τον
+   Αριστογείτονα και είχεν εκπαιδευθή υπ' αυτού· ο Αριστογείτων λοιπόν
+   υπερηφανεύετο διότι κατώρθωσε να μορφώση ένα άνθρωπον ως τον
+   Αρμόδιον, και εθεωρούσε τον Ίππαρχον ως αντίπαλον. Έτυχε δε εκείνην
+   την εποχήν ο Αρμόδιος να αγαπά κάποιον από τους ωραιοτέρους και
+   τους γενναιότερους των τότε νέων· και αναφέρουν εις τας ομιλίας των
+   το όνομά του, αλλ' εγώ, να σου πω, δεν το ενθυμούμαι αυτήν την
+   στιγμήν· λέγουν λοιπόν ότι ο νεαρός αυτός ο οποίος προηγουμένως
+   εθαύμαζε τον Αρμόδιον και τον Αριστογείτονα ως σοφούς, άμα
+   συνανεστράφη τον Ίππαρχον τους περιεφρόνησε· τότε δε αυτοί
+   ησθάνθησαν πολύ μεγάλην λύπην να τους βαρύνη και διά την ατιμίαν
+   την οποίαν έπαθον ωργίσθησαν υπερβολικά και εφόνευσαν ένεκα της
+   αιτίας αυτής τον Ίππαρχον.
+
+Εταίρος
+   Κοντεύεις, Σωκράτη, ή να μη με νομίζης φίλον σου ή, εάν με πιστεύης
+   και θέλης να είμαι φίλος σου, να μη έχης πεποίθησιν εις τον
+   Ίππαρχον. Επειδή μ' ό,τι και να είπης, ποτέ δεν θα πεισθώ ότι δεν
+   θέλεις να με εξαπατάς με τον ένα ή με τον άλλον τρόπον.
+
+Σωκράτης
+   Πολύ καλά. Εν τούτοις εγώ ωσάν να μεταχειρίζωμαι τα λόγια μου καθώς
+   παίζουν τους πεσσούς, θέλω από εκείνα τα οποία έχουν ειπωθή να σε
+   αφήσω να εκλέξης πάλιν οτιδήποτε θελήσης, διά να μη νομίζης ότι σε
+   εξαπατούν.
+
+   Αρά γε, θέλεις να σου κάμω την χάριν και να παραδεχθώ ότι τα αγαθά
+   δεν τα επιθυμούν όλοι οι άνθρωποι;
+
+Εταίρος
+   Όχι όλως διόλου.
+
+Σωκράτης
+   Αλλά μήπως το ότι και να ζημιώνεται κανείς και αυτή η ζημία δεν
+   είναι κακόν;
+
+Εταίρος
+   Όχι.
+
+Σωκράτης
+   Αλλά μήπως το ότι να κερδίζη κανείς και το κέρδος δεν είναι
+   αντίθετα από το να ζημιώνεται και από την ζημίαν;
+
+Εταίρος
+   Ούτε και αυτό.
+
+Σωκράτης
+   Αλλά μήπως τέλος πάντων το ότι να κερδίζη κανείς δεν είναι πράγμα
+   αγαθόν, ενώ είναι αποδεδειγμένον πως είναι αυτό αντίθετον προς το
+   κακόν;
+
+Εταίρος
+   Όχι όλως διόλου, ούτε να μου αναφέρης άλλο τι παρόμοιον.
+
+Σωκράτης
+   Φρονείς λοιπόν, καθώς φαίνεται, ότι άλλο μεν κέρδος είναι καλόν,
+   άλλο δε κακόν.
+
+Εταίρος
+   Βεβαίως, καλά το εσκέφθης.
+
+Σωκράτης
+   Ε λοιπόν· εγώ παραδέχομαι την ιδέαν σου αυτήν· ας είπωμεν ότι
+   υπάρχει και καλόν και κακόν κέρδος· αλλά μ' όλα ταύτα, είτε καλόν
+   είτε κακόν είναι το κέρδος, πάντως είναι κέρδος· δεν είν' έτσι;
+
+Εταίρος
+   Προς τι η ερώτησίς σου αύτη;
+
+Σωκράτης
+   Θα σου εξηγηθώ. Υπάρχει και καλόν και κακόν στάρι;
+
+Εταίρος
+   Βεβαίως.
+
+Σωκράτης
+   Είναι λοιπόν τίποτε περισσότερον το έν από το άλλο στάρι, ή
+   ομοιάζουν κατά τούτο τουλάχιστον, ότι είναι και τα δύο σιτάρια, και
+   δεν διαφέρουν τίποτε το έν από το άλλο, εις το ότι και τα δύο είναι
+   στάρια, αλλά μόνον κατά το ότι το έν είναι καλής ποιότητος, το δε
+   άλλο κακής;
+
+Εταίρος
+   Βεβαίως, συμφωνώ με τα λεγόμενά σου.
+
+Σωκράτης
+   Λοιπόν και το ποτόν και όλα τα άλλα εξ εκείνων των πραγμάτων, τα
+   οποία κατ' ουσίαν είναι τα αυτά, αλλά τα μεν έχουν γίνει καλά, τα
+   δε κακά, δεν διαφέρουν διόλου το έν από το άλλο κατά το ότι είναι
+   της αυτής αιτίας; Καθώς λόγου χάριν ο άνθρωπος είναι άλλος μεν
+   χρηστός, άλλος δε πονηρός.
+
+Εταίρος
+   Ναι, το παραδέχομαι.
+
+Σωκράτης
+   Αλλ' εν πάση περιπτώσει νομίζω ότι ή ούτως ή άλλως είναι άνθρωπος·
+   και κανείς δεν είναι τίποτε περισσότερον από τον άλλον, ούτε ο
+   πονηρός από τον χρηστόν ούτε ο καλός από τον κακόν.
+
+Εταίρος
+   Πολύ αληθινά τα λέγεις.
+
+Σωκράτης
+   Κατά τον ίδιον τρόπον λοιπόν ας σκεπτώμεθα και διά το κέρδος, ότι
+   δηλαδή κέρδος είναι επίσης και το κακόν και το καλόν κέρδος.
+
+Εταίρος
+   Τι να γίνη; ας είπωμεν ότι είναι καθώς το λέγεις.
+
+Σωκράτης
+   Εκ τούτου λοιπόν συμπεραίνομεν ότι τίποτε παραπάνω δεν κερδίζει από
+   τον άλλον εκείνος ο οποίος επιδιώκει και λαμβάνει το καλόν κέρδος ή
+   το κακόν καθώς μάλιστα παρεδέχθημεν κανένα από τα κέρδη αυτά δεν
+   φαίνεται να αξίζη περισσότερον από το άλλο.
+
+Εταίρος
+   Ναι, έχεις δίκαιον.
+
+Σωκράτης
+   Διότι το περισσότερον και το ολιγώτερον δεν υπάρχει ούτε εντός του
+   ενός ούτε εντός του άλλου.
+
+Εταίρος
+   Βεβαίως όχι.
+
+Σωκράτης
+   Και πώς λοιπόν θα ήτο δυνατόν να υπάρχη δι' ένα οιονδήποτε το
+   πλεονέκτημα του περισσοτέρου ή ολιγωτέρου επί ενός πράγματος το
+   οποίον αυτό καθ' εαυτό δεν είναι επιδεκτικόν να γείνη ούτε
+   περισσότερον ούτε ολιγώτερον;
+
+Εταίρος
+   Είναι αδύνατον.
+
+Σωκράτης
+   Αφού λοιπόν κέρδη είναι ομοίως και τα δύο και ωφέλιμα μάλιστα,
+   πρέπει πάντες ημείς ν' αναζητήσωμεν τούτο, διατί δηλαδή ονομάζεις
+   και τα δύο κέρδη και τι διακρίνεις το ίδιον και εις τα δύο; καθώς
+   αν μ' ερωτούσες συ αυτά τα οποία τώρα σ' ερώτησα εγώ, δηλαδή διά
+   ποίον λόγον επί τέλους και το καλόν στάρι και το στάρι της κακής
+   ποιότητος ονομάζω ομοίως και τα δύο στάρια, θα σου απαντούσα με
+   ολίγα λόγια ότι τα καλώ τοιουτοτρόπως, επειδή και τα δύο είναι ξηρά
+   τροφή του σώματος, και θα σου έλεγα ακόμη ότι διά τον λόγον αυτόν
+   ονομάζω και τα δύο στάρια. Διότι δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα
+   παραδεχθής ότι το στάρι δεν είναι τίποτε άλλο από αυτό· δεν είν'
+   έτσι;
+
+Εταίρος
+   Βεβαίως· είναι όπως τα λέγεις.
+
+Σωκράτης
+   Και εάν επρόκειτο και περί του ποτού θα σου απαντούσα πάλιν κατά
+   τον ίδιον τρόπον, ότι δηλαδή ποτόν δεν είναι τίποτε άλλο παρά το
+   όνομα της υγράς τροφής του σώματος, είτε καλόν είναι αυτό, είτε
+   κακόν· και δι' όλα τα άλλα πράγματα θα σου απαντούσα επίσης κατά
+   τον ίδιον τρόπον. Προσπάθησε λοιπόν και συ να με μιμηθής και να μου
+   απαντάς καθώς εγώ σου απαντώ. Λέγεις εσύ ότι και τα δύο είναι
+   κέρδη, και το καλόν δηλαδή κέρδος και το κακόν. Τι το κοινόν
+   βλέπεις εις αυτά; Μήπως διακρίνεις τούτο, ότι δηλαδή μοιάζουν κατά
+   το ότι είναι και τα δύο κέρδη; Εάν δε πάλιν δεν έχεις τι να μου
+   απαντήσης, πρόσεχε εις την ερώτησιν την ιδικήν μου. Ονομάζεις τέλος
+   πάντων κέρδος το κάθε τι το οποίον αποκτά κανείς όταν χωρίς να
+   δαπανά τίποτε ή με πολύ ολίγα έξοδα απολαύει περισσότερα;
+
+Εταίρος
+   Πολύ ωραία! Μου φαίνεται πως αυτό είναι εκείνο το οποίον ονομάζω
+   εγώ κέρδος.
+
+Σωκράτης
+   Θα είπης όμως και ότι θα είναι κερδισμένος κανείς εάν αρρωστήση
+   έπειτα από ένα πλούσιον γεύμα, έστω και αν δεν εδαπάνησε δι' αυτό
+   τίποτε;
+
+Εταίρος
+   Όχι μα τον Δία, αυτό δεν θα το ειπώ ποτέ.
+
+Σωκράτης
+   Εάν δε έπειτα από διαρκή καλοφαγίαν αντί να αρρωστήση κανείς,
+   αποκτά τουναντίον τελείαν υγείαν, θα έχη τότε κέρδος ή ζημίαν;
+
+Εταίρος
+   Κέρδος, δεν υπάρχει αμφιβολία.
+
+Σωκράτης
+   Δεν είναι λοιπόν τούτο κέρδος, το ν' αποκτά κανείς οτιδήποτε.
+
+Εταίρος
+   Όχι βεβαίως.
+
+Σωκράτης
+   Δεν μου λες, σε παρακαλώ διά ποίον από τα δύο λέγεις το όχι, διά το
+   καλόν ή διά το κακόν απόκτημα; θα είναι κερδισμένος εκείνος που θ'
+   αποκτήση κάτι κακόν ή δεν θα έχη επίσης κανένα κέρδος, έστω και εάν
+   εκείνο που θ' αποκτήση, οτιδήποτε, είναι ωφέλιμον;
+
+Εταίρος
+   Είναι φανερόν πως θα έχη κέρδος εάν το απόκτημα είναι ωφέλιμον.
+
+Σωκράτης
+   Εάν δε είναι βλαβερόν δεν θα είναι ζημιωμένος;
+
+Εταίρος
+   Αυτό φρονώ κ' εγώ.
+
+Σωκράτης
+   Βλέπεις λοιπόν ότι διαρκώς η ομιλία ευρίσκεται εις τον ίδιον κύκλον
+   και πάντοτε επανέρχεται εις το σημείον από το οποίον ανεχώρησε; Το
+   μεν κέρδος και πάλιν απεδείχθη ότι είναι καλόν, η δε ζημία κακόν.
+
+Εταίρος
+   Τι να σου πω! Ούτε ξέρω ούτε έχω πλέον τι να σου πω.
+
+Σωκράτης
+   Και βεβαίως δεν έχεις άδικον να απορής έτσι· αλλ' απάντησέ μου
+   ακόμη και εις τούτο · εάν κανείς δαπανήση ολιγώτερα και αποκτήση
+   περισσότερα, τότε λέγεις ότι αυτό είνε κέρδος;
+
+Εταίρος
+   Βεβαίως δεν θα κάνη και καμμίαν κακήν πράξιν, εάν έχη την ευφυίαν
+   να εξοδέψη ολιγώτερον χρυσόν ή άργυρον και να κερδίση έπειτα
+   περισσότερον.
+
+Σωκράτης
+   Πολύ καλά· εγώ θα σου κάμω τώρα και μίαν άλλην ερώτησιν. Εάν κανείς
+   παραδείγματος χάριν, αφού δαπανήση μισό καντάρι χρυσάφι, λάβη
+   κατόπιν το διπλάσιον αλλά άργυρον, θα βγη τότε αυτός κερδισμένος ή
+   ζημιωμένος;
+
+Εταίρος
+   Ζημιωμένος βεβαίως, Σωκράτη· διότι αντί να λάβη το δωδεκαπλάσιον
+   λαμβάνει το διπλάσιον.
+
+Σωκράτης
+   Εν τούτοις όμως έλαβε περισσότερον από ό,τι έδωσεν ή δεν είναι
+   περισσότερον διπλάσιον από το μισό;
+
+Εταίρος
+   Αλλά ο άργυρος δεν έχει την αξίαν του χρυσού.
+
+Σωκράτης
+   Ιδού λοιπόν. Πρέπει, καθώς φαίνεται, διά να προσδιορίσωμεν το
+   κέρδος να γνωρίζωμεν την αξίαν των πραγμάτων. Τώρα, αν και ο
+   άργυρος μ' όλον τούτο είναι περισσότερον από το χρυσάφι, λέγεις ότι
+   δεν έχει την αξίαν του, το δε χρυσάφι, αν και είναι ολιγώτερον,
+   λέγεις ότι έχει μεγαλυτέραν αξίαν.
+
+Εταίρος
+   Βεβαίως· και επιμένω πάρα πολύ διότι είναι όπως τα λέγω.
+
+Σωκράτης
+   Είναι λοιπόν η αξία των πραγμάτων εκείνη η οποία αποτελεί το
+   κέρδος, οποιαδήποτε και αν είναι ποσότης. Εκείνο δε το πράγμα που
+   δεν έχει καμμίαν αξίαν δεν είναι δυνατόν να παραγάγη κέρδος.
+
+Εταίρος
+   Ναι, συμφωνώ.
+
+Σωκράτης
+   Εκείνο δε που έχει αξίαν φρονείς ότι έχει καμμίαν άλλην αξίαν αυτό
+   καθ' εαυτό ή έγκειται η αξία αυτή εις το ότι αξίζει τον κόπον να
+   αποκτηθή;
+
+Εταίρος
+   Ναι, η αξία του έγκειται εις το ότι αξίζει τον κόπον να το αποκτήση
+   κανείς.
+
+Σωκράτης
+   Ποίον δε πάλιν φρονείς ότι είναι εκείνο τα οποίον αξίζει τον κόπον
+   ν' αποκτηθή, το ανωφελές ή το ωφέλιμον;
+
+Εταίρος
+   Το ωφέλιμον βεβαίως· δεν είναι να γίνεται δι' αυτό συζήτησις.
+
+Σωκράτης
+   Λοιπόν το ωφέλιμον είναι αγαθόν;
+
+Εταίρος
+   Ναι.
+
+Σωκράτης
+   Ιδού τέλος πάντων από όλους τους ανθρώπους πλέον επίμονος· δεν
+   είναι η τρίτη ή τετάρτη φορά που παραδεχόμεθα ότι εκείνο το οποίον
+   είναι άξιον να το κερδίζη κανείς είναι αγαθόν;
+
+Εταίρος
+   Καθώς φαίνεται.
+
+Σωκράτης
+   Θυμάσαι λοιπόν τώρα ποία ήτο η αρχή και η αιτία της συζητήσεώς μας
+   αυτής;
+
+Εταίρος
+   Νομίζω ότι την ενθυμούμαι.
+
+Σωκράτης
+   Εάν τυχόν και δεν ενθυμήσαι εγώ θα σου το υπομνήσω. Μου αντέτεινες
+   ότι οι χρηστοί άνθρωποι δεν θέλουν να αποκτούν όλα τα κέρδη παρά
+   μόνον τα καλά, όχι δε και τα πονηρά.
+
+Εταίρος
+   Ναι, ναι, όπως τα λέγεις είναι.
+
+Σωκράτης
+   Τώρα όμως η εξέλιξις της συζητήσεώς μας δεν μας ηνάγκασε να
+   παραδεχθώμεν ότι όλα τα κέρδη και τα μικρά και τα μεγάλα είναι
+   καλά;
+
+Εταίρος
+   Δηλαδή με ηνάγκασες, Σωκράτη, περισσότερον παρά ό,τι με έπεισες.
+
+Σωκράτης
+   Αλλ' ίσως και με τον καιρόν σε πείση· τώρα όμως, είτε έχεις πεισθή
+   είτε οπωσδήποτε άλλως, παραδέχεσαι βεβαίως με ημάς ότι όλα τα κέρδη
+   και τα μικρά και τα μεγάλα είναι καλά;
+
+Εταίρος
+   Ναι, το παραδέχομαι.
+
+Σωκράτης
+   Παραδέχεσαι δε και ότι όλοι οι χρηστοί άνθρωποι θέλουν κάθε είδος
+   κέρδους ή δεν παραδέχεσαι;
+
+Εταίρος
+   Συμφωνώ καθ' ολοκληρίαν.
+
+Σωκράτης
+   Αλλ' όμως συ ο ίδιος πάλιν είπες ότι και οι κατεργαραίοι αγαπούν
+   και τα μικρά και τα μεγάλα κέρδη.
+
+Εταίρος
+   Ναι, το είπα.
+
+Σωκράτης
+   Λοιπόν κατά τα λεγόμενά σου όλοι οι άνθρωποι θ' αγαπούν το κέρδος
+   και οι χρηστοί και οι πονηροί.
+
+Εταίρος
+   Καθώς φαίνεται.
+
+Σωκράτης
+   Εάν λοιπόν κανείς κατηγορή οποιονδήποτε ότι είναι φιλοκερδής δεν
+   κάνει καλά να τον κατηγορή· διότι και αυτός ο ίδιος ο οποίος ούτω
+   κατηγορεί είναι όμοιος μ' εκείνον τον οποίον λέγει φιλοκερδή.
+
+
+
+ΠΛΑΤΩΝΟΣ
+
+
+
+ΑΝΤΕΡΑΣΤΑΙ
+
+
+
+
+
+                     ) ΣΩΚΡΑΤΗΣ
+                     ) ΑΝΤΕΡΑΣΤΗΣ ΠΡΩΤΟΣ
+ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΥ ) ΑΝΤΕΡΑΣΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΟΣ και
+                     ) ΓΥΜΝΑΣΤΗΣ
+
+
+
+ΣΩΚΡΑΤΗΣ. Προ ημερών είχα υπάγει εις την σχολήν του Διονυσίου του
+γραμματιστού και είδα εκεί μερικούς νέους εκ των καλυτέρων
+οικογενειών της πόλεως και αρκετά ωραίους και κατά το σώμα και κατά
+την μορφήν. Εκεί δε πλησίον εκάθηντο και οι ερασταί των. Κατά την
+στιγμήν εκείνην έτυχε να φιλονεικούν δύο από τους νέους αυτούς,
+ποίον όμως ήτο το αίτιον της φιλονεικίας των δεν ηδυνήθην ν' ακούσω
+και πολύ καλά. Εφαίνοντο όμως ότι εφιλοσοφούσαν ή διά τον φιλόσοφον
+Αναξαγόραν ή διά τον αδελφόν του τον Οινοπίδη· διότι έβλεπε κανείς
+ότι εχάραττον κύκλους και απεμιμούντο μερικάς ουρανίας κλίσεις
+ενούντες τα άκρα των χειρών των με μεγάλην σοβαρότητα και προσοχήν.
+Κ' εγώ, διότι σημειώσατε ότι εκαθήμην πλησίον του εραστού του ενός
+εξ αυτών, κ' εγώ λοιπόν αφού τον ώθησα λιγάκι με τον αγκώνα μου τον
+ερώτησα εις τι αρά γε τα δύο αυτά παιδιά κατεγίνοντο με τόσην
+σπουδαιότητα και του είπα:
+
+— Χωρίς άλλο πρέπει να είναι κάτι σπουδαίον και ευχάριστον πράγμα
+αυτό διά να καταβάλουν τόσην προσοχήν και σοβαρότητα.
+
+— Και ποίον είναι αυτό το σπουδαίον και ευχάριστον, μου απήντησεν
+εκείνος, διότι αυτοί εδώ βεβαίως δεν κάμνουν τίποτε άλλο παρά να
+φλυαρούν, συζητούντες διά τα ουράνια φαινόμενα και να απαγγέλλουν
+διαρκώς διαφόρους φιλοσοφικάς ανοησίας.
+
+Έμεινα έκπληκτος τότε εγώ διά την απόκρισίν του αυτήν, και του
+είπον εντόνως:
+
+— Και πώς! Καλέ μου και νέε μου άνθρωπε, σου φαίνεται ότι το να
+φιλοσοφή τις είναι τόσον γελοίον; Διατί ομιλείς τόσον σκαιώς και
+επιπολαίως;
+
+Χωρίς να χάση τότε καιρόν ο άλλος ο οποίος έτυχε να κάθηται εκεί
+πλησίον, ήτο δε και αντεραστής εκείνου ο οποίος μου ωμίλησεν, αφού
+άκουσε και την ιδικήν μου ερώτησιν και την απάντησιν την οποίαν
+έλαβα, εγύρισε και μου είπε:
+
+— Μα την αλήθεια, Σωκράτη, δεν θα σου είναι δυνατόν να συνενοηθής
+με τούτον τον άνθρωπον και να τον κάμης να πιστεύση το αντίθετον
+απ' ό,τι πιστεύει, εάν δηλαδή νομίζη ότι η φιλοσοφία είναι ένα
+πράγμα παιδαριώδες. Δεν ξέρεις ότι αυτός επέρασε όλη του τη ζωή με
+το να κινή διαρκώς τους ώμους του εις τα γυμναστήρια, να τρέφεται
+καλά και να κοιμάται υπερμέτρως; Ώστε ποίαν άλλην απάντησιν
+ημπορούσες να περιμένης απ' αυτόν, παρά το ότι η φιλοσοφία είναι
+κάτι ανωφελές τελείως;
+
+Ήτο δε αυτός ο οποίος μου μιλούσε κατ' αυτόν τον τρόπον από τους
+εραστάς ο περισσότερον αναπτύξας το πνεύμα του, ο δε άλλος τον
+οποίον ύβριζε τόσον άσχημα, ο περισσότερον φροντίσας διά το σώμα
+του. Και μου εφάνη καλόν ότι έπρεπε τον μεν άλλον ν' αφήσω ήσυχον,
+εκείνον δηλαδή τον οποίον είχα ερωτήσει εις την αρχήν, διότι ούτε
+και αυτός ο ίδιος υπεκρίνετο ότι ήτο έμπειρος εις τας πνευματικάς
+συζητήσεις, αλλά μόνον εις τας συζητήσεις αίτινες απέβλεπαν εις το
+σώμα, εκείνον δε όστις διισχυρίζετο ότι ήτο σοφώτερος, να τον
+ερωτήσω και να τον εξετάσω καλά, διά να είχα και εγώ κάποιαν τυχόν
+ωφέλειαν από τας γνώσεις του εις ό,τι θα ήτο δυνατόν. Αμέσως λοιπόν
+του είπα:
+
+— Η ερώτησις την οποίαν έκαμα προηγουμένως απετείνετο και προς
+τους δύο σας· εάν δε συ νομίζης ότι ημπορείς να δώσης καλυτέραν
+απάντησιν από αυτόν, σε ερωτώ αυτό το ίδιο πάλι καθώς και τούτον,
+εάν δηλαδή σου φαίνεται ότι το να φιλοσοφή κανείς είναι καλόν ή
+όχι.
+
+Κατά την στιγμήν λοιπόν κατά την οποίαν ελέγαμεν ημείς αυτά, μας
+ενόησαν οι δύο εκείνοι νέοι κι' αμέσως έπαυσαν την φιλονικείαν
+τους, ήλθαν κοντά μας και μας ήκουον με μεγάλη προσοχήν. Εκείνο
+όμως το οποίον πιθανόν να αισθάνθηκαν οι ερασταί μόλις επλησίασαν
+τα παιδία, δεν γνωρίζω, αλλ' ως προς εμέ δύναμαι να σας βεβαιώσω
+ότι εταράχθην διότι παντού και πάντοτε όταν βλέπω και νέους και
+ωραίους συγχρόνως, τι να σας πω, πολύ συγκινούμαι. Ήτο δε φανερόν
+ότι κ' εκείνος από τους δύο εραστάς τον οποίον είχα ερωτήσει
+ευρίσκετο εις μίαν ψυχικήν συγκίνησιν όχι μικροτέραν από την ιδικήν
+μου· εν τούτοις μου απήντησε και μάλιστα αρκετά υπερηφάνως. Και μου
+είπε:
+
+— Αφ' ότου, αληθώς, Σωκράτη, που ενόμιζα ότι η φιλοσοφία είναι ένα
+πράγμα γελοίον, από την ώραν εκείνην θα ενόμιζα τον εαυτό μου ούτε
+και άνθρωπον, ούτε επίσης θα παραδεχόμην ως άνθρωπον και
+οποιονδήποτε άλλον ο οποίος θα εθεώρει την φιλοσοφίαν ως κάτι
+γελοίον.
+
+Και τα είπεν όλα αυτά με τον σκοπόν να πειράξη τον αντίπαλόν του,
+και αρκετά μεγαλοφώνως διά να ακούεται καλά από τους πολύ αγαπητούς
+του νέους.
+
+— Είναι λοιπόν ευχάριστον το να φιλοσοφή κανείς; τον ηρώτησα.
+
+— Ναι, ναι, και πάρα πολύ μάλιστα, μου απήντησε.
+
+— Μα πώς, είπα τότε εγώ, σου φαίνεται ότι δύναται να διακρίνη
+κανείς εάν ένα πράγμα είναι ωραίον ή άσχημον, εάν δεν το γνωρίζη
+προηγουμένως καλά, εάν δεν είναι εντός της ουσίας του;
+
+— Βεβαίως όχι, μου απήντησεν.
+
+— Ε, γνωρίζεις λοιπόν εσύ, είπα, τι είναι αυτό το φιλοσοφείν;
+
+— Χωρίς αμφιβολίαν, μου είπε. Το γνωρίζω και πολύ καλά μάλιστα.
+
+— Τι είναι τέλος πάντων; τον ηρώτησα.
+
+— Αλλά και τι άλλο ηδύνατο να είναι παρά εκείνο το οποίον είπεν ο
+Σόλων; Διότι ο Σόλων είπε κάποτε:
+
+    Γηράσκω αεί διδασκόμενος.
+
+Και μου φαίνεται εκείνος ο οποίος θέλει να γείνη φιλόσοφος, είναι
+πρέπον, συμφώνως με την συμβουλήν αυτήν, να μορφώνεται διαρκώς και
+όσον είναι νέος και όταν γεράση ακόμα, διά να μάθη εις την ζωήν
+αυτήν όσον το δυνατόν περισσότερα.
+
+Και κατ' αρχάς μου φάνηκε ότι είπεν οπωσδήποτε κάτι· έπειτα δε αφού
+εσκέφθηκα ολίγον, ενόησα καλά τι ήθελε να πη και τον ηρώτησα εάν
+υπελάμβανε την φιλοσοφίαν διά πολυμάθειαν.
+
+— Χωρίς καμμίαν αμφιβολίαν, μου απήντησε.
+
+— Νομίζεις λοιπόν ότι η φιλοσοφία είναι μόνον ένα πράγμα καλόν ή
+είναι και ωφέλιμον συγχρόνως;
+
+— Και ωφέλιμον επίσης, μου απήντησε· και πάρα πολύ μάλιστα
+ωφέλιμον.
+
+— Σου φαίνεται λοιπόν ότι αυτό είναι ένα πράγμα ιδιάζον εις την
+φιλοσοφίαν, ή νομίζεις ότι δύναται να είπη τις το ίδιον και δι' όλα
+τα άλλα; Λόγου χάριν η αγάπη προς την γυμναστικήν φρονείς ότι δεν
+είναι μόνον ευχάριστος αλλά και ωφέλιμος; ή όχι;
+
+Με αρκετήν ειρωνείαν τότε, παρατηρών τον αντίπαλόν του μου έδωσε
+δύο απαντήσεις:
+
+— Προς αυτόν εδώ, Σωκράτη, δεν θα εδίσταζα να ειπώ ότι δεν είναι
+ούτε το ένα ούτε το άλλο. Προς εσέ όμως εξομολογούμαι ότι είναι και
+ευχάριστος και ωφέλιμος η φιλοσοφία, και το πιστεύω αυτό διότι
+σκέπτομαι ορθώς.
+
+— Επομένως, τον ηρώτησα, και εις τα γυμναστήρια η υπερβολική
+κούρασις του σώματος είναι νομίζεις, αγάπη προς την γυμναστικήν;
+Νομίζεις ότι είναι ωφέλιμος;
+
+— Χωρίς αμφιβολίαν, μου απήντησε, καθώς βεβαίως και εις το ζήτημα
+της φιλοσοφίας έχω την ιδέαν ότι είναι αυτή πολυμάθεια.
+
+— Νομίζεις δε, του είπα εγώ, ότι επιθυμούν τίποτε άλλο εκείνοι εις
+τους οποίους αρέσει να γυμνάζωνται, ή επιθυμούν μόνον να γείνουν
+δυνατοί και υγιείς το σώμα;
+
+— Ω ναι, αυτό το πιστεύω, ότι το θέλουν ολοψύχως.
+
+— Μα η υπερβολική λοιπόν γυμναστική δυναμώνει το σώμα και το
+κάμνει σιδηρούν; Τον ηρώτησα τότε εγώ.
+
+— Και πώς αλλέως είναι δυνατόν να γείνη; μου απήντησε. Δύναται
+κανείς με λίγες ασκήσεις να κάνη το σώμα του δυνατόν κι'
+απρόσβλητον από κάθε ασθένειαν;
+
+Και μου εφάνη ότι ήτο πλέον καιρός, μόλις έλαβα αυτήν την
+απάντησιν, να καλέσω τον άλλον τον φιλογυμναστήν, όστις εις το
+ζήτημα αυτό να με βοηθήση λιγάκι ως πλέον πεπειραμένος εις την
+γυμναστικήν. Αφού λοιπόν τον εφώναξα, τον ηρώτησα τα εξής:
+
+— Συ δε διατί σωπαίνεις, αγαπητέ μου, όταν ακούς αυτόν εδώ να λέη
+όλα αυτά; Τι ιδέαν έχεις συ διά το ζήτημα τούτο; Με τας πολλάς
+ασκήσεις δυναμώνουν τα ανθρώπινα σώματα ή με τας μετρίας;
+
+— Όσον αφορά εις εμέ, Σωκράτη, μου απήντησε, πάντοτε βεβαίως
+επίστευσα εις εκείνο το οποίον λέγουν, και χοίρος ακόμη αν ήμουν θα
+το εμάθαινα, ότι αι μέτριαι ασκήσεις τονώνουν τα σώματα και δίνουν
+εις αυτά μίαν διαρκή υγείαν. Αν θέλης δε να μάθης και τι γίνεται
+όταν κανείς δεν ακολουθή την συμβουλήν αυτήν, κύτταξε αυτόν τον
+άνθρωπον, ο οποίος από την μεγάλην του αφοσίωσιν εις τα γράμματα,
+και δεν κοιμάται καλά, και δεν γυμνάζει διόλου τα μέλη του σώματός
+του κ' έχει καταντήσει σκελετός από τας πολλάς φροντίδας.
+
+Μόλις δε ετελείωσε, εφάνη σαν να ευχαριστήθηκε και φαίνεται ότι
+ευχαριστήθηκαν και τα δύο εκείνα παιδιά, διότι γελούσαν μ' όλη τους
+την καρδιά μ' εκείνα τα οποία είπε, ενώ ο άλλος ο φιλόσοφος
+εκοκκίνησε. Έλαβα τότε εγώ πάλιν τον λόγον και τον ηρώτησα:
+
+— Πώς λοιπόν; Συ πλέον πηγαίνεις με την γνώμην εκείνων οι οποίοι
+φρονούν ότι ούτε αι πολλαί ούτε αι ολίγαι ασκήσεις δυναμώνουν τα
+σώματα αλλά αι μέτριαι; Η πολεμών και τας δύο γνώμας διαμφισβητείς
+και προς τους δύο μας την φρόνησιν;
+
+— Προς αυτόν εδώ μεν, μου απήντησε και μου έδειξεν αυτόν όστις
+επηγγέλλετο τον φιλόσοφον, και με μεγάλην μου ευχαρίστησιν θα
+διηγωνιζόμην και πολύ καλά θα ήμην εις θέσιν να αποδείξω τούτο το
+οποίον υπεστήριξα κατ' αρχάς, και εάν ακόμη εκείνο το οποίον είπα
+ήτο ολιγώτερον πιθανόν διότι, Σωκράτη, δεν αξίζει αυτός τίποτε.
+Προς εσένα όμως δεν θέλω όλως διόλου να φιλονεικώ εναντίον της
+πεποιθήσεώς μου και του αισθήματός μου, αλλά ομολογώ ακόμη μίαν
+φοράν ότι την καλήν υγείαν την παρέχουν εις το σώμα όχι αι πολλαί
+ασκήσεις αλλά αι μέτριαι.
+
+— Τι ιδέαν δε έχεις διά τας τροφάς; τον ηρώτησα. Αι μέτριαι ή αι
+πολλαί συντείνουν εις την υγείαν του σώματος;
+
+Και παρεδέχετο και διά τα τρόφιμα το μέτριον.
+
+Κατόπιν δε εγώ τον εστενοχωρούσα δι' ένα προς ένα τον φιλογυμναστήν
+αυτόν, και τον ηνάγκαζα να παραδέχεται ότι τα περισσότερον ωφέλιμα
+διά την υγείαν και την καλήν συντήρησιν του σώματος από τα
+αναγκαιούντα διά το έργον αυτό, δεν είναι ούτε τα πολλά ούτε τα
+ολίγα αλλά τα μέτρια· και αυτός συμφωνούσε μαζί μου ότι εις όλα
+ωφελεί η μετρία χρήσις.
+
+— Τι δε, τον ηρώτησα τότε, τι φρονείς και δι' όσα αποβλέπουν εις
+την υγείαν και την μόρφωσιν της ψυχής; Από εκείνα τα οποία τη
+προσφέρομεν, ποία την ωφελούν περισσότερον, τα μέτρια ή τα πολλά;
+
+— Τα μέτρια βεβαίως, μου απήντησεν.
+
+— Είναι λοιπόν και αι γνώσεις ένα απ' αυτά τα οποία προσφέρομεν
+εις την ψυχήν;
+
+— Βεβαίως χωρίς αμφιβολίαν, μου είπεν.
+
+— Επομένως και εις σε η μετρία χρήσις των γνώσεων και όχι η
+υπερβολική είναι ωφέλιμος εις την ψυχήν;
+
+Το παρεδέχθη και αυτό χωρίς να ομιλήση.
+
+— Αν λοιπόν υποθέσωμεν ότι ερωτούσαμεν οποιονδήποτε πάντοτε
+λογικώς σκεπτόμενον, να μας υποδείξη ποίαι είναι αι μέτριαι
+ασκήσεις και αι μέτριαι τροφαί αι κατάλληλοι διά την υγείαν του
+σώματος, ποίον θα ερωτούσαμε;
+
+Παρεδέχθημεν και οι τρεις, όσοι είμεθα και συζητούσαμεν, ότι ή τον
+ιατρόν ή τον διδάσκαλον της γυμναστικής.
+
+— Ποίον δε πάλιν θα εσυμβουλευόμεθα και διά την σποράν των σπόρων
+των διαφόρων φυτών διά να μάθωμεν το ακριβές μέτριον;
+
+Και διά την συμβουλήν αυτήν παρεδέχθημεν και οι τρεις ότι έπρεπε ν'
+αποταθώμεν εις τον γεωργόν.
+
+— Αν υποθέσωμεν δε ακόμη ότι ρωτούσαμε κανένα πώς πρέπει να
+σπείρωμεν και να φυτεύωμεν τας γνώσεις εις την ψυχήν, και ποίαι και
+πόσαι είναι αι μέτριαι και αι κατάλληλοι διά την ψυχήν, ποίον θα
+ερωτούσαμε πάντοτε λογικώς σκεπτόμενον;
+
+Η ερώτησις όμως αυτή την οποίαν έκαμα μας έρριξε και τους τρεις εις
+μίαν μεγάλην στενοχωρίαν, διότι δεν ηξεύραμεν τι να απαντήσωμεν. Κ'
+εγώ αστειευόμενος τους είπα:
+
+— Θέλετε, αφού εμείς δεν δυνάμεθα να δώσωμεν μίαν γνώμην εις το
+ζήτημα τούτο, να ρωτήσωμεν αυτά εδώ τα παιδιά; Ή θα εντραπούμε
+ίσως, καθώς αναφέρει ο Όμηρος διά τους μνηστήρας της Πηνελόπης, οι
+οποίοι, αφού δεν ηδυνήθησαν να τα καταφέρουν ρίχνοντες και
+ξαναρίχνοντες το τόξον, είχαν την αξίωσιν και ήθελαν να μην δυνηθή
+κανείς άλλος να επιτύχη;
+
+Όταν όμως είδα ότι απηλπίζοντο ότι θαύρισκαν εκείνα τα οποία
+εζητούσαμεν και εστενοχωρούντο πολύ δι' αυτό, προσεπάθησα δι' άλλης
+οδού να εξετάσω και να μάθω το ζητούμενον. Και αμέσως τους είπα:
+
+— Ποίαι δε γνώσεις μάλιστα υποθέτομεν επάνω κάτω ότι είναι εκείναι
+τας οποίας πρέπει να κάνη κτήμα του ο αγαπών την σοφίαν και
+καταγινόμενος εις αυτήν; Διότι έχομεν παραδεχθή ότι από τας γνώσεις
+δεν πρέπει να μανθάνη ούτε όλας ούτε τας περισσοτέρας αλλά ένα
+μέτριον αριθμόν.
+
+Έλαβε τότε τον λόγον ο άλλος ο οποίος έκαμνε τον σοφώτερον και
+είπεν ότι:
+
+— Αι πλέον κατάλληλοι και αι πλέον καλύτεραι γνώσεις δι' ένα
+φιλόσοφον είναι εκείναι που θα ηδύναντο να του χαρίσουν
+περισσοτέραν υπόληψιν και τιμήν· πολύ δε θα εκέρδιζεν εις την
+υπόληψιν του κόσμου και πολύ θα τον ετιμούσαν εάν εφαίνετο ότι
+είναι γνώστης πεπειραμένος όλων των επιστημών ή τουλάχιστον των
+περισσοτέρων εξ αυτών και μάλιστα των πλέον αξίων λόγου, φροντίζων
+προ παντός να μάθη από τας τέχνας αυτάς εκείνα τα οποία είναι
+πρέπον να μάθουν οι ελεύθεροι, όσοι δηλαδή έχουν ανάγκην πνεύματος
+και απαιτούν μεγάλην σκέψιν και προσοχήν, όχι δε όσοι θέλουν
+χειρονακτικήν εργασίαν.
+
+— Πολύ ωραία! είπα τότε εγώ· νομίζεις λοιπόν ότι συμβαίνει και εδώ
+καθώς και εις την αρχιτεκτονικήν: Διότι και εκεί ένα απλούν βεβαίως
+τέκτονα θα ηδύνασο να έχης δι' εργασίαν σου με πέντε ή έξ το πολύ
+μνας, ένα όμως αρχιτέκτονα δεν θα ημπορούσες ούτε και με πολλάς
+χιλιάδας δραχμάς· συμβαίνει δε αυτό διά τον λόγον ότι υπάρχουν πάρα
+πολύ ολίγοι μέσα εις όλους τους Έλληνες. Μην είναι λοιπόν απάνω
+κάτω τίποτε το τοιούτον εκείνο, το οποίον θέλεις να ειπής;
+
+Κι' αυτός αφού μ' άκουσε με μεγάλην προσοχήν, μου εξωμολογήθη ότι
+συμφωνεί μ' εμένα και ότι καλά εμάντευσα την σκέψιν του.
+
+Τον ηρώτησα κατόπιν εάν δεν του εφαίνετο ένα πράγμα αδύνατον ο
+ίδιος άνθρωπος να σπουδάση κατ' αυτόν τον τρόπον δύο επιστήμας, εάν
+δε δεν ήτο πολύ περισσότερον αδύνατον να σπουδάση κατά τον τρόπον
+αυτόν επίσης και πολλάς και δυσκόλους επιστήμας.
+
+— Όχι, μη το φαντάζεσαι, Σωκράτη, μου είπεν, ότι όταν ομιλώ κατ'
+αυτόν τον τρόπον, θέλω να πω ότι πρέπει ο φιλόσοφος να γνωρίζη την
+κάθε μίαν από τας επιστήμας τόσον τέλεια όσον πρέπει να την ξεύρη
+εκείνος ο οποίος εξασκεί και καταγίνεται εις την επιστήμην αυτήν·
+αλλά καθώς αρμόζει εις ένα άνθρωπον ελεύθερον, εις ένα άνθρωπον
+πολύ μορφωμένον. Θέλω να ειπώ δηλαδή ότι ο φιλόσοφος πρέπει να
+είναι εις θέσιν να παρακολουθή τους λόγους του επιστήμονος όσον το
+δυνατόν καλύτερα από τους παρευρισκομένους και να διαφέρη
+οπωσδήποτε από τους συγχρόνους του, και να δύναται και αυτός ο
+ίδιος να δώση μίαν γνώμην, ούτως ώστε να φαίνεται παντού και
+πάντοτε, εις όλας τας συζητήσεις, ότι είναι ο πλέον σοφός και ο
+πλέον άξιος από όλους τους συγχρόνους του εις όσα λέγονται και
+πράττονται όσον αφορά εις τας επιστήμας αυτάς.
+
+Επειδή δε εγώ δεν είχα εννοήσει ακόμα και καλά τι ήθελε να ειπή, —
+Κύττα σε παρακαλώ, τον ηρώτησα, εάν ενόησα καλά εκείνο το οποίον
+λέγεις διά τον φιλόσοφον διότι εγώ νομίζω ότι κατά τα λεγόμενά σου
+θέλεις τον φιλόσοφον καθώς εις τους αγώνας είναι οι αθληταί του
+πεντάθλου εν σχέσει προς τους δρομείς ή τους παλαιστάς. Διότι και ο
+αγωνιστής του πεντάθλου, ενώ βγαίνει διαρκώς νικημένος όταν
+αγωνίζεται προς ένα έκαστον από τους αθλητάς αυτούς εις τα
+αγωνίσματα εις τα οποία έχουν ιδιαιτέρως εξασκηθή και ευρίσκεται
+διαρκώς εις την δευτέραν γραμμήν, μ' όλα ταύτα υπερέχει γενικώς από
+όλους τους άλλους αθλητάς και τους νικά. Και ίσως απάνω κάτω
+εννοείς ότι το ίδιον αποτέλεσμα έχει και η φιλοσοφία δι' εκείνους
+οι οποίοι αφοσιώνονται εις αυτήν και μετέρχονται το επάγγελμα του
+φιλοσόφου· είναι ολιγώτερον πεπειραμένοι και κατώτεροι κατά την
+τέχνην απ' αυτούς τους ιδίους επιστήμονας, ενώ δε ευρίσκονται εις
+την δευτέραν γραμμήν, εν τούτοις υπερέχουν απ' όλους τους άλλους
+ανθρώπους, και τοιουτοτρόπως ο φιλόσοφος έρχεται εις όλα εις την
+δευτέραν γραμμήν. Μου φαίνεται λοιπόν ότι με τα λεγόμενά σου ήθελες
+να μου υποδείξης, ότι ο φιλόσοφος είναι περίπου τοιούτος.
+
+— Σωκράτη, μου είπε τότε, καθώς φαίνεται ενόησες θαυμάσια την
+σκέψιν μου, με το να παρομοιάζης τον φιλόσοφον με τον αγωνιστήν του
+πεντάθλου. Διότι κυρίως ο φιλόσοφος είναι ένας άνθρωπος ο οποίος
+δεν αφοσιώνεται εις κανέν πράγμα δουλικώς, και δεν εργάζεται διά
+τίποτε και εις τίποτε αποκλειστικά, και δεν κοπιάζει διόλου διά την
+ακρίβειαν, εις τρόπον ώστε ένεκα των φροντίδων του και ένεκα της
+προσοχής του εις έν μόνον πράγμα να μένη οπίσω εις όλα τα άλλα,
+καθώς κάμνουν οι επιστήμονες, αλλά καταγίνεται εις όλα τα πράγματα
+μετρίως.
+
+Μετά την απάντησίν του λοιπόν αυτήν, επειδή επιθυμούσα εγώ να μάθω
+καθαρά και ξάστερα εκείνο το οποίον ήθελε να ειπή, τον ηρώτησα
+ποίαν γνώμην έχει διά τους ικανούς ανθρώπους, αν τους νομίζη δηλαδή
+χρησίμους ή αχρήστους.
+
+— Χρησίμους βεβαίως, Σωκράτη, μου απεκρίθη.
+
+— Επομένως εάν οι ικανοί είναι χρήσιμοι, τότε οι ανίκανοι είναι
+άχρηστοι;
+
+— Βεβαιότατα, δεν υπάρχει αμφιβολία, μου είπεν.
+
+— Αλλά και διά τους φιλοσόφους, τι ιδέαν έχεις; Νομίζεις ότι είναι
+άνθρωποι χρήσιμοι ή όχι;
+
+Ως προς αυτό δε παρεδέχετο ότι όχι μόνον είναι απλώς χρήσιμοι οι
+φιλόσοφοι, αλλά μάλιστα και χρησιμώτατοι.
+
+— Ας ίδωμεν λοιπόν, του είπα τότε, αν λέγης αλήθεια και εις τι
+πράγμα και πότε είναι χρήσιμοι οι μέτριοι ούτοι; Διότι απεδείχθη
+πλέον ότι ο φιλόσοφος είναι κατώτερος από τον καθένα χωριστά
+επιστήμονα.
+
+Και ωμολόγησε τότε ότι είχα και πάλιν δίκαιον.
+
+— Εμπρός λοιπόν, είπα εγώ, ας το ιδούμεν αυτό. Ειπέ μου, αν
+υποθέσωμεν ότι κατά τύχην ασθενούσες ή το επάθαινεν αυτό κανείς από
+τους φίλους σου, από εκείνους τους στενούς σου και αγαπητούς
+φίλους, και επεθύμεις να γείνης καλά ή να γείνη καλά ο φίλος σου,
+θα εφώναζες τότε τον μέτριον εκείνον φιλόσοφον ή θα έστελλες να
+καλέσης τον ιατρόν;
+
+— Εγώ θα φώναζα και τους δύο, μου απήντησε.
+
+Μη μου λέγης τώρα ότι θα εφώναζες και τους δύο, του είπα, αλλά λέγε
+μου ποίον θα εκαλούσες γρηγορώτερα και πρωτήτερα από τον άλλον.
+
+— Αν θέτεις ούτω το ζήτημα, Σωκράτη, μου είπε, δεν υπάρχει καμμία
+αμφιβολία ότι θα προ[τιμούσα και θα καλούσα γρηγο] {4} ρώτερα τον
+ιατρόν, καθώς θα έκανε και ο καθένας στη θέσι μου.
+
+— Κι' αν υποθέσωμεν ότι ευρίσκεσαι μέσα σ' ένα πλοίο το οποίον
+κινδυνεύει από την τρικυμίαν, εις ποίον από τους δύο ήθελες
+εμπιστευθή τον εαυτόν σου και τα υπάρχοντά σου, εις τον πλοίαρχον ή
+εις τον φιλόσοφον;
+
+— Εγώ θα είχα περισσοτέραν πεποίθησιν εις τον πλοίαρχον, μου
+απήντησε.
+
+— Λοιπόν ομοίως θα συμβαίνη και εις κάθε άλλην περίστασιν κατά την
+οποίαν θα τύχη να είναι παρών ο &ειδήμων&; Ο φιλόσοφος δεν θα
+χρησιμεύη εις τίποτε;
+
+Καθώς φαίνεται, αυτό θα συμβή, μου απήντησε.
+
+Και τώρα λοιπόν συμπεραίνομεν ότι είναι και άχρηστος ο φιλόσοφος;
+Διότι παντού βεβαίως και πάντοτε υπάρχουν οι &ειδήμονες&· έχομεν δε
+παραδεχθή ότι εκείνοι μεν οι οποίοι είναι άξιοι διά κάτι τι είναι
+χρήσιμοι, εκείνοι δε οι οποίοι δεν είναι άξιοι διά τίποτε είναι
+άχρηστοι.
+
+Και τότε δεν είχε πλέον τι να είπη και ηναγκάζετο να ομολογή ότι
+έλεγα την αλήθειαν.
+
+— Να τολμήσω λοιπόν ακόμη να σ' ερωτήσω κάτι; του είπα ή είναι
+μεγάλη μου αγένεια το να σου κάμνω τόσας ερωτήσεις;
+
+— Ερώτησε με οτιδήποτε θέλεις, μου απήντησε.
+
+— Δεν ζητώ τίποτε άλλο τη αληθεία, του είπα τότε εγώ, παρά να
+παραδεχθώμεν πάλιν εκείνα τα οποία έχομεν ειπή ως τώρα.
+
+Είναι δε αυτά τα εξής:
+
+Παρεδέχθημεν ότι η φιλοσοφία είναι και πολύ καλή και πολύ ωφέλιμος
+και οι φιλόσοφοι αυτοί είναι ωφέλιμοι, ότι οι φιλόσοφοι είναι
+επίσης ικανοί άνθρωποι και ότι οι ανίκανοι είναι άχρηστοι· αμέσως
+δε πάλιν παρεδέχθημεν ότι οι φιλόσοφοι δεν χρησιμεύουν εις τίποτε
+εκεί όπου υπάρχουν και ενόσω υπάρχουν ειδήμονες, και ότι ειδήμονες
+υπάρχουν παντού και πάντοτε. Δεν τα έχομεν παραδεχθή όλα αυτά;
+
+— Ναι, ναι τα παρεδέχθημεν, και μάλιστα χωρίς να φέρω και καμμίαν
+αντίρρησιν, μου απήντησε.
+
+— Παραδεχόμεθα λοιπόν, καθώς φαίνεται τουλάχιστον από ό,τι
+εξάγεται από τα λόγια σου, ότι αν βεβαίως το να φιλοσοφή κανείς
+είναι το να γνωρίζη όλας τας επιστήμας καθ' ον τρόπον νομίζεις εσύ,
+τότε οι φιλόσοφοι είναι ανίκανοι και άχρηστοι, εφ' όσον αι τέχναι
+και αι επιστήμαι καλλιεργούνται από τους ανθρώπους.
+
+Αλλά, μα την αλήθειαν, αγαπητέ μου, πρόσεχε ολίγον περισσότερον,
+διότι δεν είναι όπως τα λέγω. Το να φιλοσοφή κανείς δεν σημαίνει
+ότι πρέπει να σπουδάζη όλας τας επιστήμας ούτε να περνά την ζωήν
+του καταγινόμενος εις πολλά έργα, ούτε να τα μαθαίνη όλα, αλλά κάτι
+τι εντελώς διάφορον· διότι, αν ήτο όπως το λέγεις, εγώ θα είχα την
+γνώμην και θα το εβεβαίωνα ότι είναι μεγάλη εντροπή η τοιαύτη
+φιλοσοφία και ότι έπρεπε να ονομάζουν βαναύσους και χυδαίους
+εργάτας εκείνους οι οποίοι εσπούδασαν τας επιστήμας κατ' αυτόν τον
+τρόπον.
+
+Εάν όμως μου αποκριθής ακόμη εις εκείνο που θα σ' ερωτήσω, θα
+εννοήσωμεν ακόμη καλύτερα εάν τα λόγια μου είναι αληθινά· ποίοι
+ηξεύρουν λοιπόν καλά να τιμωρούν τους ίππους; Εκείνοι οι οποίοι
+ηξεύρουν και τον τρόπον να τους κάμουν καλυτέρους ή οι άλλοι;
+
+— Βεβαίως εκείνοι οι οποίοι ξεύρουν να τους κάμουν καλυτέρους.
+
+— Δυνάμεθα δε να είπωμεν και το ίδιον και διά τα σκυλλιά; Δεν
+ξεύρουν να τα κάμουν καλύτερα εκείνοι οι οποίοι γνωρίζουν και να τα
+τιμωρούν όπως πρέπει;
+
+— Ναι.
+
+— Εκ τούτου λοιπόν συμπεραίνομεν ότι μία και η αυτή είναι η τέχνη
+η οποία και τα τιμωρεί όπως πρέπει και τα κάμνει καλύτερα;
+
+— Ναι, καθώς φαίνεται, είναι η ιδία.
+
+— Αλλά και η τέχνη αυτή η οποία ηξεύρει να τα τιμωρή και να τα
+κάμη συγχρόνως καλύτερα, είναι η ιδία μ' εκείνην που ηξεύρει τα
+καλά και τα κακότροπα σκυλλιά ή είναι καμμία άλλη;
+
+— Όχι, είναι η ιδία τέχνη.
+
+— Θα θελήσης λοιπόν να παραδεχθής το ίδιον και διά τους ανθρώπους;
+του είπα. Η τέχνη, η οποία τους κάμνει καλυτέρους είναι η ιδία με
+εκείνην η οποία τους τιμωρεί όπως πρέπει, και η οποία γνωρίζει πάρα
+πολύ καλά τους καλούς και τους κακούς;
+
+— Ναι, είναι η ιδία.
+
+— Η τέχνη όμως η οποία προσαρμόζεται εις ένα μόνον, προσαρμόζεται
+και εις τους πολλούς, και εκείνη η οποία προσαρμόζεται εις τους
+πολλούς προσαρμόζεται και εις τον ένα μόνον;
+
+— Βεβαίως.
+
+— Και κατ' αυτόν τον τρόπον δύναται να σκεφθή κανείς και διά τους
+ίππους και δι' όλα τα άλλα ζώα;
+
+— Μου φαίνεται ότι δύναται να κάμη την ιδίαν σκέψιν.
+
+— Ποία λοιπόν, του είπα τότε, είναι η επιστήμη η οποία τιμωρεί
+δικαίως εκείνους οι οποίοι παραβαίνουν τους νόμους και διαφθείρουν
+και τους εαυτούς των και τους άλλους πολίτας; Δεν είναι αυτή η
+δικαστική επιστήμη;
+
+— Ναι, αυτή είναι, μου απήντησε.
+
+— Και ποίαν επιστήμην ονομάζεις δικαιοσύνην, αυτήν ή καμμίαν
+άλλην;
+
+— Όχι αυτή η δικαστική επιστήμη είναι και η επιστήμη της
+δικαιοσύνης.
+
+— Λοιπόν με την επιστήμην βεβαίως εκείνην με την οποίαν τιμωρούν
+δικαίως, μ' εκείνην εν ταυτώ ηξεύρουν να διακρίνουν τους καλούς από
+τους κακούς;
+
+— Βεβαιότατα, μου απεκρίθη.
+
+— Εκείνος δε ο οποίος γνωρίζει καλά ένα θα είναι εις θέσιν να μάθη
+επίσης καλά και τους πολλούς;
+
+— Ναι.
+
+— Και εκείνου όστις δεν ηξεύρει καλά τους πολλούς, δεν θα του
+συμβαίνη το ίδιον και διά τον ένα;
+
+— Βεβαίως· συμφωνώ ότι δεν θα γνωρίζη ούτε τον ένα, μου απήντησεν.
+
+— Εάν επομένως ένας ίππος δεν ηξεύρει τους χρησίμους και τους
+αχρήστους ίππους, είναι δυνατόν πολύ περισσότερον να μάθη τι είναι
+αυτό το ίδιον;
+
+— Όχι, δεν είναι δυνατόν.
+
+— Και εάν ένας βους δεν ηξεύρει τους αχρήστους και τους χρησίμους
+βους, θα δύναται ποτέ να μάθη τι είναι αυτό το ίδιον;
+
+— Βεβαίως δεν θα είναι δυνατόν, μου απήντησε.
+
+— Και δυνάμεθα να είπωμεν το ίδιον και δι' ένα σκύλλον;
+
+— Ναι, ναι, πολύ ωραία.
+
+— Πώς λοιπόν! επρόσθεσα· ένας άνθρωπος ο οποίος δεν θα διέκρινε
+τους καλούς από τους κακούς ανθρώπους, δεν θ' αγνοούσε επίσης εάν
+και αυτός ο ίδιος είναι καλός ή κακός, αφού τέλος πάντων και αυτός
+είναι άνθρωπος;
+
+— Αυτό είναι αληθινό, μου είπε.
+
+— Το να μην ηξεύρη δε κανείς τι είναι, είναι ίδιον ενός ανθρώπου
+σώφρονος ή ενός ανθρώπου εντελώς άφρονος;
+
+— Όταν δεν ηξεύρη κανείς τον εαυτόν του, θα ειπή ότι δεν έχει σώας
+τας φρένας του, μου απήντησεν.
+
+— Επομένως, είπα τότε εγώ, το να γνωρίζη καλά κανείς τον εαυτόν
+του είναι μία απόδειξις ότι ο άνθρωπος αυτός είναι νουνεχής;
+
+— Ω, ναι, αυτό να το βεβαιώσω δύναμαι με όλην μου την ψυχήν, μου
+απεκρίθη.
+
+— Αυτό λοιπόν συμβουλεύει και το ρητόν το οποίον είναι χαραγμένον
+εις το μαντείον των Δελφών^ να είμεθα δηλαδή δίκαιοι και σώφρονες.
+
+— Φαίνεται ότι αυτό μας συμβουλεύει.
+
+— Με αυτήν δε την ιδίαν επιστήμην γνωρίζομεν και να τιμωρώμεν
+δικαίως;
+
+— Ναι.
+
+— Λοιπόν, η επιστήμη διά της οποίας ηξεύρομεν να τιμωρώμεν
+δικαίως, είναι η &δικαιοσύνη& αυτή, και η άλλη, διά της οποίας
+είμεθα εις θέσιν να γνωρίζωμεν και τον εαυτόν μας και τους άλλους,
+είναι η &σωφροσύνη&;
+
+— Ναι φαίνεται, μου απεκρίθη.
+
+— Επομένως, καθώς η &δικαιοσύνη& και η &σωφροσύνη& είναι έν και το
+αυτό πράγμα;
+
+— Αυτό θα είναι φανερόν, μου απήντησε.
+
+— Και αι πόλεις τότε βεβαίως διοικούνται καλά όταν καταδιώκωνται
+και τιμωρώνται εκείνοι οι οποίοι κάμνουν αδικίας εις βάρος των
+άλλων.
+
+— Πολύ αληθινά τα λέγεις, μου είπε.
+
+— Και η &πολιτική& επομένως είναι η ιδία επιστήμη.
+
+— Ναι, είναι η ιδία.
+
+— Τι δε; όταν ένας άνθρωπος διοική καλώς τα πράγματα της
+πολιτείας, δεν ονομάζεται και &τύραννος& και &βασιλεύς&;
+
+— Βεβαίως.
+
+— Λοιπόν η τέχνη με την οποίαν διοικεί είναι και βασιλική και
+τυραννική;
+
+— Ναι, κατ' αυτόν τον τρόπον διοικεί, μου είπεν.
+
+— Επομένως και αι τέχναι αύται δεν είναι όμοιαι με εκείνας περί
+των οποίων ωμιλήσαμεν προ ολίγου;
+
+— Ναι, είναι όμοιαι, μου είπε.
+
+— Τι δε; όταν ένας άνδρας διευθύνει μίαν οικίαν αρκετά καλά, δεν
+ονομάζεται και &οικονόμος& και &αφέντης&;
+
+— Ναι.
+
+— Με ποίαν τέχνην λοιπόν θα ηδύνατο και αυτός να διευθύνη τόσον
+καλά το σπίτι του, με την τέχνην της δικαιοσύνης ή με καμμίαν
+άλλην;
+
+— Με την δικαιοσύνην, δεν υπάρχει αμφιβολία.
+
+— Είναι επομένως ένα και το αυτό πράγμα, καθώς φαίνεται, και
+&βασιλεύς& και &τύραννος& και &πολιτικός& και &οικονόμος& και
+&κύριος&. Και είναι μία και η αυτή τέχνη και η &βασιλική& και η
+&τυραννική& και η &πολιτική& και η &οικονομική& και η τέχνη του
+&κυρίου& και η &δικαιοσύνη& και η &σωφροσύνη.& {5}
+
+— Βεβαίως, είναι όπως τα λες, μου είπε.
+
+— Και πώς λοιπόν συμβαίνει, εξακολούθησα, όταν μεν ένας γιατρός
+ομιλή ενώπιον του φιλοσόφου διά διαφόρους ασθενείας και ασθενείς ή
+όταν ένας τεχνίτης ομιλή διά την τέχνην του — πώς, είπα, συμβαίνει,
+τότε μεν να είναι εντροπή διά τον φιλόσοφον όταν δεν δύναται να
+παρακολουθήση τα λεγόμενα και να δώση και αυτός μίαν γνώμην, να μην
+είναι εντροπή δε δι' αυτόν τον ίδιον όταν ένας δικαστής ή ένας
+βασιλεύς, ή ένας από εκείνους τους οποίους τώρα θα αραδειάσωμε,
+ομιλή διά διάφορα ζητήματα ενώπιόν του, και αυτός δεν είναι εις
+θέσιν ούτε να τους παρακολουθήση ούτε να δώση και αυτός οπωσδήποτε
+μίαν γνώμην;
+
+— Και ποίος σου είπε ότι δεν θα είναι εντροπή του, Σωκράτη, αφού
+δεν θα δύναται να δώση την γνώμην του σε τόσα και σε παρόμοια
+ζητήματα;
+
+— Αλλ' όμως θα είπωμεν ότι και ως προς τα ζητήματα αυτά αυτός ο
+ίδιος ο φιλόσοφος πρέπει να είναι καθώς ο αγωνιστής του πεντάθλου
+και να είναι πάντοτε εις την δευτέραν γραμμήν και &μετριότης&,
+ούτως ώστε να είναι εντελώς ανωφελής οπότε και όπου ευρίσκεται
+παρών δι' αυτά ο &ειδήμων&; Ή θα είπωμεν πρώτον μεν ότι δεν πρέπει
+να εμπιστεύεται την διεύθυνσιν της οικίας του εις ξένας χείρας και
+να έχη αυτός τα &δευτερεία& μέσα στο ίδιο του το σπήτι, αλλ' ό,τι
+οφείλει να ηξεύρη και να τιμωρή και να δικάζη όπως και όταν πρέπη,
+αν θέλη να πηγαίνη κατά Θεού;
+
+Και παρεδέχθη ότι είχα δίκαιον εις όσα έλεγα.
+
+— Έπειτα δε βεβαίως, εάν οι φίλοι του τον παίρνουν διά συμβιβαστήν
+εις τας μεταξύ των φιλονεικίας και εάν η πατρίς τον καλή ως
+διαιτητήν ή ως δικαστήν και έχη την ανάγκην του, δεν είναι εντροπή
+δι' αυτόν, αγαπητέ σύντροφε, να γίνη φανερός ότι δεν είναι διά
+τίποτε, ότι είναι δεύτερος ή τρίτος εις τα ζητήματα αυτά εις τα
+οποία έπρεπε να είναι πρώτος;
+
+— Πολύ, μα πολύ σωστά τα λέγεις, μου απήντησε.
+
+— Πολύ επομένως απέχει, αγαπητέ μου, από του να είναι η &φιλοσοφία
+πολυμάθεια& και η ενασχόλησις εις τας διαφόρους τέχνας και η
+αφοσίωσις εις τας επιστήμας.
+
+Και μόλις είπα εγώ αυτά, εκείνος ο οποίος έκαμε τον σοφόν εντράπη
+δι' όσα μου είχε αραδιάση προτήτερα και εσιώπησεν, ο δε άλλος, ο
+&αμαθής&, παρεδέχθη ότι είχα δίκαιον και όλοι οι άλλοι επίσης οι
+οποίοι ήσαν παρόντες εις όλην αυτήν την συζήτησιν παρεδέχθησαν όσα
+είπα χωρίς καμμίαν αντίρρησιν.
+
+
+1} Ο Κριτίας δεν επίστευε πλέον εις τους θεούς, ούτε εις την
+ύπαρξιν πνεύματος ψυχής· την δε θρησκείαν εθεώρει ως εφεύρεσιν των
+νομοθετών δια να κυβερνώνται ευκόλως οι λαοί!
+
+2} Εις το «Τίμαιον».
+
+3} Παραπόταμος του Ιλισσού.
+
+4} [Ελλιπής πρόταση την συμπλήρωσα συμβουλευόμενη την αγγλική
+μετάφραση της έκδοσης Plato. Plato in Twelve Volumes, Vol. 8
+translated by W.R.M. Lamb. Cambridge, MA, Harvard University Press;
+London, William Heinemann Ltd. 1955.]
+
+5} [Η παράγραφος είχε από κάτω την εξής φράση
+
+ " — Πολύ επομένως απέχει, αγαπητέ μου, από του να είναι η "
+
+την οποία μετέφερα πιο κάτω, συμβουλευόμενη την αγγλική μετάφραση
+που αναφέρεται ανωτέρω.]
+
+
+
+
+
+End of Project Gutenberg's Critias, Hipparchus, The Rival Lovers, by Plato
+
+*** END OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK CRITIAS, HIPPARCHUS, RIVAL LOVERS ***
+
+***** This file should be named 31400-0.txt or 31400-0.zip *****
+This and all associated files of various formats will be found in:
+        https://www.gutenberg.org/3/1/4/0/31400/
+
+Produced by Sophia Canoni. Book provided by Iason Konstantinides
+
+Updated editions will replace the previous one--the old editions
+will be renamed.
+
+Creating the works from public domain print editions means that no
+one owns a United States copyright in these works, so the Foundation
+(and you!) can copy and distribute it in the United States without
+permission and without paying copyright royalties.  Special rules,
+set forth in the General Terms of Use part of this license, apply to
+copying and distributing Project Gutenberg-tm electronic works to
+protect the PROJECT GUTENBERG-tm concept and trademark.  Project
+Gutenberg is a registered trademark, and may not be used if you
+charge for the eBooks, unless you receive specific permission.  If you
+do not charge anything for copies of this eBook, complying with the
+rules is very easy.  You may use this eBook for nearly any purpose
+such as creation of derivative works, reports, performances and
+research.  They may be modified and printed and given away--you may do
+practically ANYTHING with public domain eBooks.  Redistribution is
+subject to the trademark license, especially commercial
+redistribution.
+
+
+
+*** START: FULL LICENSE ***
+
+THE FULL PROJECT GUTENBERG LICENSE
+PLEASE READ THIS BEFORE YOU DISTRIBUTE OR USE THIS WORK
+
+To protect the Project Gutenberg-tm mission of promoting the free
+distribution of electronic works, by using or distributing this work
+(or any other work associated in any way with the phrase "Project
+Gutenberg"), you agree to comply with all the terms of the Full Project
+Gutenberg-tm License (available with this file or online at
+https://gutenberg.org/license).
+
+
+Section 1.  General Terms of Use and Redistributing Project Gutenberg-tm
+electronic works
+
+1.A.  By reading or using any part of this Project Gutenberg-tm
+electronic work, you indicate that you have read, understand, agree to
+and accept all the terms of this license and intellectual property
+(trademark/copyright) agreement.  If you do not agree to abide by all
+the terms of this agreement, you must cease using and return or destroy
+all copies of Project Gutenberg-tm electronic works in your possession.
+If you paid a fee for obtaining a copy of or access to a Project
+Gutenberg-tm electronic work and you do not agree to be bound by the
+terms of this agreement, you may obtain a refund from the person or
+entity to whom you paid the fee as set forth in paragraph 1.E.8.
+
+1.B.  "Project Gutenberg" is a registered trademark.  It may only be
+used on or associated in any way with an electronic work by people who
+agree to be bound by the terms of this agreement.  There are a few
+things that you can do with most Project Gutenberg-tm electronic works
+even without complying with the full terms of this agreement.  See
+paragraph 1.C below.  There are a lot of things you can do with Project
+Gutenberg-tm electronic works if you follow the terms of this agreement
+and help preserve free future access to Project Gutenberg-tm electronic
+works.  See paragraph 1.E below.
+
+1.C.  The Project Gutenberg Literary Archive Foundation ("the Foundation"
+or PGLAF), owns a compilation copyright in the collection of Project
+Gutenberg-tm electronic works.  Nearly all the individual works in the
+collection are in the public domain in the United States.  If an
+individual work is in the public domain in the United States and you are
+located in the United States, we do not claim a right to prevent you from
+copying, distributing, performing, displaying or creating derivative
+works based on the work as long as all references to Project Gutenberg
+are removed.  Of course, we hope that you will support the Project
+Gutenberg-tm mission of promoting free access to electronic works by
+freely sharing Project Gutenberg-tm works in compliance with the terms of
+this agreement for keeping the Project Gutenberg-tm name associated with
+the work.  You can easily comply with the terms of this agreement by
+keeping this work in the same format with its attached full Project
+Gutenberg-tm License when you share it without charge with others.
+
+1.D.  The copyright laws of the place where you are located also govern
+what you can do with this work.  Copyright laws in most countries are in
+a constant state of change.  If you are outside the United States, check
+the laws of your country in addition to the terms of this agreement
+before downloading, copying, displaying, performing, distributing or
+creating derivative works based on this work or any other Project
+Gutenberg-tm work.  The Foundation makes no representations concerning
+the copyright status of any work in any country outside the United
+States.
+
+1.E.  Unless you have removed all references to Project Gutenberg:
+
+1.E.1.  The following sentence, with active links to, or other immediate
+access to, the full Project Gutenberg-tm License must appear prominently
+whenever any copy of a Project Gutenberg-tm work (any work on which the
+phrase "Project Gutenberg" appears, or with which the phrase "Project
+Gutenberg" is associated) is accessed, displayed, performed, viewed,
+copied or distributed:
+
+This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with
+almost no restrictions whatsoever.  You may copy it, give it away or
+re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included
+with this eBook or online at www.gutenberg.org
+
+1.E.2.  If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is derived
+from the public domain (does not contain a notice indicating that it is
+posted with permission of the copyright holder), the work can be copied
+and distributed to anyone in the United States without paying any fees
+or charges.  If you are redistributing or providing access to a work
+with the phrase "Project Gutenberg" associated with or appearing on the
+work, you must comply either with the requirements of paragraphs 1.E.1
+through 1.E.7 or obtain permission for the use of the work and the
+Project Gutenberg-tm trademark as set forth in paragraphs 1.E.8 or
+1.E.9.
+
+1.E.3.  If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is posted
+with the permission of the copyright holder, your use and distribution
+must comply with both paragraphs 1.E.1 through 1.E.7 and any additional
+terms imposed by the copyright holder.  Additional terms will be linked
+to the Project Gutenberg-tm License for all works posted with the
+permission of the copyright holder found at the beginning of this work.
+
+1.E.4.  Do not unlink or detach or remove the full Project Gutenberg-tm
+License terms from this work, or any files containing a part of this
+work or any other work associated with Project Gutenberg-tm.
+
+1.E.5.  Do not copy, display, perform, distribute or redistribute this
+electronic work, or any part of this electronic work, without
+prominently displaying the sentence set forth in paragraph 1.E.1 with
+active links or immediate access to the full terms of the Project
+Gutenberg-tm License.
+
+1.E.6.  You may convert to and distribute this work in any binary,
+compressed, marked up, nonproprietary or proprietary form, including any
+word processing or hypertext form.  However, if you provide access to or
+distribute copies of a Project Gutenberg-tm work in a format other than
+"Plain Vanilla ASCII" or other format used in the official version
+posted on the official Project Gutenberg-tm web site (www.gutenberg.org),
+you must, at no additional cost, fee or expense to the user, provide a
+copy, a means of exporting a copy, or a means of obtaining a copy upon
+request, of the work in its original "Plain Vanilla ASCII" or other
+form.  Any alternate format must include the full Project Gutenberg-tm
+License as specified in paragraph 1.E.1.
+
+1.E.7.  Do not charge a fee for access to, viewing, displaying,
+performing, copying or distributing any Project Gutenberg-tm works
+unless you comply with paragraph 1.E.8 or 1.E.9.
+
+1.E.8.  You may charge a reasonable fee for copies of or providing
+access to or distributing Project Gutenberg-tm electronic works provided
+that
+
+- You pay a royalty fee of 20% of the gross profits you derive from
+     the use of Project Gutenberg-tm works calculated using the method
+     you already use to calculate your applicable taxes.  The fee is
+     owed to the owner of the Project Gutenberg-tm trademark, but he
+     has agreed to donate royalties under this paragraph to the
+     Project Gutenberg Literary Archive Foundation.  Royalty payments
+     must be paid within 60 days following each date on which you
+     prepare (or are legally required to prepare) your periodic tax
+     returns.  Royalty payments should be clearly marked as such and
+     sent to the Project Gutenberg Literary Archive Foundation at the
+     address specified in Section 4, "Information about donations to
+     the Project Gutenberg Literary Archive Foundation."
+
+- You provide a full refund of any money paid by a user who notifies
+     you in writing (or by e-mail) within 30 days of receipt that s/he
+     does not agree to the terms of the full Project Gutenberg-tm
+     License.  You must require such a user to return or
+     destroy all copies of the works possessed in a physical medium
+     and discontinue all use of and all access to other copies of
+     Project Gutenberg-tm works.
+
+- You provide, in accordance with paragraph 1.F.3, a full refund of any
+     money paid for a work or a replacement copy, if a defect in the
+     electronic work is discovered and reported to you within 90 days
+     of receipt of the work.
+
+- You comply with all other terms of this agreement for free
+     distribution of Project Gutenberg-tm works.
+
+1.E.9.  If you wish to charge a fee or distribute a Project Gutenberg-tm
+electronic work or group of works on different terms than are set
+forth in this agreement, you must obtain permission in writing from
+both the Project Gutenberg Literary Archive Foundation and Michael
+Hart, the owner of the Project Gutenberg-tm trademark.  Contact the
+Foundation as set forth in Section 3 below.
+
+1.F.
+
+1.F.1.  Project Gutenberg volunteers and employees expend considerable
+effort to identify, do copyright research on, transcribe and proofread
+public domain works in creating the Project Gutenberg-tm
+collection.  Despite these efforts, Project Gutenberg-tm electronic
+works, and the medium on which they may be stored, may contain
+"Defects," such as, but not limited to, incomplete, inaccurate or
+corrupt data, transcription errors, a copyright or other intellectual
+property infringement, a defective or damaged disk or other medium, a
+computer virus, or computer codes that damage or cannot be read by
+your equipment.
+
+1.F.2.  LIMITED WARRANTY, DISCLAIMER OF DAMAGES - Except for the "Right
+of Replacement or Refund" described in paragraph 1.F.3, the Project
+Gutenberg Literary Archive Foundation, the owner of the Project
+Gutenberg-tm trademark, and any other party distributing a Project
+Gutenberg-tm electronic work under this agreement, disclaim all
+liability to you for damages, costs and expenses, including legal
+fees.  YOU AGREE THAT YOU HAVE NO REMEDIES FOR NEGLIGENCE, STRICT
+LIABILITY, BREACH OF WARRANTY OR BREACH OF CONTRACT EXCEPT THOSE
+PROVIDED IN PARAGRAPH F3.  YOU AGREE THAT THE FOUNDATION, THE
+TRADEMARK OWNER, AND ANY DISTRIBUTOR UNDER THIS AGREEMENT WILL NOT BE
+LIABLE TO YOU FOR ACTUAL, DIRECT, INDIRECT, CONSEQUENTIAL, PUNITIVE OR
+INCIDENTAL DAMAGES EVEN IF YOU GIVE NOTICE OF THE POSSIBILITY OF SUCH
+DAMAGE.
+
+1.F.3.  LIMITED RIGHT OF REPLACEMENT OR REFUND - If you discover a
+defect in this electronic work within 90 days of receiving it, you can
+receive a refund of the money (if any) you paid for it by sending a
+written explanation to the person you received the work from.  If you
+received the work on a physical medium, you must return the medium with
+your written explanation.  The person or entity that provided you with
+the defective work may elect to provide a replacement copy in lieu of a
+refund.  If you received the work electronically, the person or entity
+providing it to you may choose to give you a second opportunity to
+receive the work electronically in lieu of a refund.  If the second copy
+is also defective, you may demand a refund in writing without further
+opportunities to fix the problem.
+
+1.F.4.  Except for the limited right of replacement or refund set forth
+in paragraph 1.F.3, this work is provided to you 'AS-IS' WITH NO OTHER
+WARRANTIES OF ANY KIND, EXPRESS OR IMPLIED, INCLUDING BUT NOT LIMITED TO
+WARRANTIES OF MERCHANTIBILITY OR FITNESS FOR ANY PURPOSE.
+
+1.F.5.  Some states do not allow disclaimers of certain implied
+warranties or the exclusion or limitation of certain types of damages.
+If any disclaimer or limitation set forth in this agreement violates the
+law of the state applicable to this agreement, the agreement shall be
+interpreted to make the maximum disclaimer or limitation permitted by
+the applicable state law.  The invalidity or unenforceability of any
+provision of this agreement shall not void the remaining provisions.
+
+1.F.6.  INDEMNITY - You agree to indemnify and hold the Foundation, the
+trademark owner, any agent or employee of the Foundation, anyone
+providing copies of Project Gutenberg-tm electronic works in accordance
+with this agreement, and any volunteers associated with the production,
+promotion and distribution of Project Gutenberg-tm electronic works,
+harmless from all liability, costs and expenses, including legal fees,
+that arise directly or indirectly from any of the following which you do
+or cause to occur: (a) distribution of this or any Project Gutenberg-tm
+work, (b) alteration, modification, or additions or deletions to any
+Project Gutenberg-tm work, and (c) any Defect you cause.
+
+
+Section  2.  Information about the Mission of Project Gutenberg-tm
+
+Project Gutenberg-tm is synonymous with the free distribution of
+electronic works in formats readable by the widest variety of computers
+including obsolete, old, middle-aged and new computers.  It exists
+because of the efforts of hundreds of volunteers and donations from
+people in all walks of life.
+
+Volunteers and financial support to provide volunteers with the
+assistance they need are critical to reaching Project Gutenberg-tm's
+goals and ensuring that the Project Gutenberg-tm collection will
+remain freely available for generations to come.  In 2001, the Project
+Gutenberg Literary Archive Foundation was created to provide a secure
+and permanent future for Project Gutenberg-tm and future generations.
+To learn more about the Project Gutenberg Literary Archive Foundation
+and how your efforts and donations can help, see Sections 3 and 4
+and the Foundation web page at https://www.pglaf.org.
+
+
+Section 3.  Information about the Project Gutenberg Literary Archive
+Foundation
+
+The Project Gutenberg Literary Archive Foundation is a non profit
+501(c)(3) educational corporation organized under the laws of the
+state of Mississippi and granted tax exempt status by the Internal
+Revenue Service.  The Foundation's EIN or federal tax identification
+number is 64-6221541.  Its 501(c)(3) letter is posted at
+https://pglaf.org/fundraising.  Contributions to the Project Gutenberg
+Literary Archive Foundation are tax deductible to the full extent
+permitted by U.S. federal laws and your state's laws.
+
+The Foundation's principal office is located at 4557 Melan Dr. S.
+Fairbanks, AK, 99712., but its volunteers and employees are scattered
+throughout numerous locations.  Its business office is located at
+809 North 1500 West, Salt Lake City, UT 84116, (801) 596-1887, email
+business@pglaf.org.  Email contact links and up to date contact
+information can be found at the Foundation's web site and official
+page at https://pglaf.org
+
+For additional contact information:
+     Dr. Gregory B. Newby
+     Chief Executive and Director
+     gbnewby@pglaf.org
+
+
+Section 4.  Information about Donations to the Project Gutenberg
+Literary Archive Foundation
+
+Project Gutenberg-tm depends upon and cannot survive without wide
+spread public support and donations to carry out its mission of
+increasing the number of public domain and licensed works that can be
+freely distributed in machine readable form accessible by the widest
+array of equipment including outdated equipment.  Many small donations
+($1 to $5,000) are particularly important to maintaining tax exempt
+status with the IRS.
+
+The Foundation is committed to complying with the laws regulating
+charities and charitable donations in all 50 states of the United
+States.  Compliance requirements are not uniform and it takes a
+considerable effort, much paperwork and many fees to meet and keep up
+with these requirements.  We do not solicit donations in locations
+where we have not received written confirmation of compliance.  To
+SEND DONATIONS or determine the status of compliance for any
+particular state visit https://pglaf.org
+
+While we cannot and do not solicit contributions from states where we
+have not met the solicitation requirements, we know of no prohibition
+against accepting unsolicited donations from donors in such states who
+approach us with offers to donate.
+
+International donations are gratefully accepted, but we cannot make
+any statements concerning tax treatment of donations received from
+outside the United States.  U.S. laws alone swamp our small staff.
+
+Please check the Project Gutenberg Web pages for current donation
+methods and addresses.  Donations are accepted in a number of other
+ways including including checks, online payments and credit card
+donations.  To donate, please visit: https://pglaf.org/donate
+
+
+Section 5.  General Information About Project Gutenberg-tm electronic
+works.
+
+Professor Michael S. Hart was the originator of the Project Gutenberg-tm
+concept of a library of electronic works that could be freely shared
+with anyone.  For thirty years, he produced and distributed Project
+Gutenberg-tm eBooks with only a loose network of volunteer support.
+
+
+Project Gutenberg-tm eBooks are often created from several printed
+editions, all of which are confirmed as Public Domain in the U.S.
+unless a copyright notice is included.  Thus, we do not necessarily
+keep eBooks in compliance with any particular paper edition.
+
+
+Most people start at our Web site which has the main PG search facility:
+
+     https://www.gutenberg.org
+
+This Web site includes information about Project Gutenberg-tm,
+including how to make donations to the Project Gutenberg Literary
+Archive Foundation, how to help produce our new eBooks, and how to
+subscribe to our email newsletter to hear about new eBooks.
diff --git a/31400-0.zip b/31400-0.zip
new file mode 100644
index 0000000..277585a
--- /dev/null
+++ b/31400-0.zip
diff --git a/LICENSE.txt b/LICENSE.txt
new file mode 100644
index 0000000..6312041
--- /dev/null
+++ b/LICENSE.txt
@@ -0,0 +1,11 @@
+This eBook, including all associated images, markup, improvements,
+metadata, and any other content or labor, has been confirmed to be
+in the PUBLIC DOMAIN IN THE UNITED STATES.
+
+Procedures for determining public domain status are described in
+the "Copyright How-To" at https://www.gutenberg.org.
+
+No investigation has been made concerning possible copyrights in
+jurisdictions other than the United States. Anyone seeking to utilize
+this eBook outside of the United States should confirm copyright
+status under the laws that apply to them.
diff --git a/README.md b/README.md
new file mode 100644
index 0000000..adfa83a
--- /dev/null
+++ b/README.md
@@ -0,0 +1,2 @@
+Project Gutenberg (https://www.gutenberg.org) public repository for
+eBook #31400 (https://www.gutenberg.org/ebooks/31400)