initial commit of ebook 27429HEADmain

1 files changed, 3589 insertions, 0 deletions

diff --git a/27429-0.txt b/27429-0.txt
new file mode 100644
index 0000000..f2d81f4
--- /dev/null
+++ b/27429-0.txt
@@ -0,0 +1,3589 @@
+The Project Gutenberg EBook of Ecclesiazusae, by Aristophanes
+
+This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with
+almost no restrictions whatsoever.  You may copy it, give it away or
+re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included
+with this eBook or online at www.gutenberg.org
+
+
+Title: Ecclesiazusae
+       Assemblywomen (alternate title)
+
+Author: Aristophanes
+
+Release Date: March 12, 2012 [EBook #27429]
+First Posted: December 6, 2008
+Last Updated: November 12, 2009
+
+Language: Greek
+
+Character set encoding: UTF-8
+
+*** START OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK ECCLESIAZUSAE ***
+
+
+
+
+Produced by Sophia Canoni. Book provided by Iason Konstantinides
+
+
+
+
+
+
+
+
+
+ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΦΕΞΗ
+ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ
+
+
+ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΟΥΣ
+
+ΕΚΚΛΗΣΙΑΖΟΥΣΑΙ
+
+
+ΠΑΡΑΦΡΑΣΙΣ ΕΜΜΕΤΡΟΣ
+ΠΟΛ. Τ. ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
+(POL ARCAS)
+
+
+
+
+ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
+ΕΚΔΟΤΙΚΟΣ ΟΙΚΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΦΕΞΗ
+1910
+Δ Η Λ Ω Σ I Σ
+
+Απαγορεύεται η από σκηνής διδασκαλία των υπ' εμού παραφρασθεισών
+κωμωδιών του Αριστοφάνους, άνευ της εγγράφου αδείας μου, συμφώνως προς
+τον νόμον ΓΥΠΓ' (υπ' αριθ. 3483 της 11 Δεκεμβρίου 1909.
+
+ΠΟΛ. Τ. ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ
+
+
+
+
+Το έργον τούτο αποτελεί ειδικώς σάτυραν της αθηναϊκής Βουλής και της
+πολιτικής διοικήσεως εν Αθήναις, παριστών τας γυναίκας ως
+αναλαμβανούσας την διοίκησιν των κοινών προς επανόρθωσιν των κακών
+κειμένων. Σατυρίζεται ταυτοχρόνως η πλατωνική πολιτεία και αι περί
+κοινογαμίας και κοινοκτημοσύνης θεωρίαι.
+
+
+
+
+ΠΡΟΣΩΠΑ
+
+
+
+
+ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ γυνή Αθηναία
+ΜΕΡΙΚΑΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ (Α, Β, Γ, Δ, Ε, Ζ, Η, θ, I, κλπ.)
+ΧΟΡΟΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ
+ΒΛΕΠΥΡΟΣ σύζυγος της Πραξαγόρας
+ΑΝΗΡ [ΓΕΙΤΩΝ] (του Βλεπύρου)
+ΧΡΕΜΗΣ πολίτης Αθηναίος
+Ο ΚΑΤΑΘΕΙΣ (ΑΝΗΡ Α')
+Ο ΜΗ ΚΑΤΑΘΕΙΣ (ΑΝΗΡ Β')
+ΚΗΡΥΞ
+ΜΕΡΙΚΑΙ ΓΡΑΙΑΙ (Α', Β', Γ')
+ΝΕΑΝΙΣ
+ΝΕΑΝΙΑΣ
+ΘΕΡΑΠΑΙΝΑ (του Βλεπύρου)
+ΔΕΣΠΟΤΗΣ (όστις δύναται να ήνε και ο Βλέπυρος)
+ΠΡΟΣΩΠΑ ΒΩΒΑ
+ΣΙΜΩΝ & ΠΑΡΜΕΝΩΝ κομίζοντες τα σκεύη του Καταθέντος. (Μέρος Β')
+ΑΥΛΗΤΗΣ (Μέρος Δ')
+ΓΕΡΩΝ διαβάτης (Μέρος Δ').
+
+[Η παράφρασις αύτη των «Εκκλησιαζουσών» εδιδάχθη το πρώτον εις το
+θέατρον της «Νέας Σκηνής» την 11 Αυγούστου 1904].
+
+
+
+
+ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΟΥΣ
+"ΕΚΚΔΗΣΙΑΖΟΥΣΑΙ"
+
+
+
+
+ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟΝ
+
+
+
+
+[Η σκηνή παριστά οδόν απόκεντρον και σκοτεινήν. Οικίαι τινές χαμηλαί
+φαίνονται κατά σειράν, εξ απόψεως δε η Ακρόπολις μετά του Παρθενώνος.
+Είνε νυξ].
+
+
+
+ΣΚΗΝΗ Α'.
+
+
+
+ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ εξέρχεται μετά προφυλάξεως εκ της οικίας της, κρατούσα
+λύχνον ανημμένον, τον οποίον τοποθετεί επί τινος λίθου και ομιλεί προς
+αυτόν: {1}
+
+  Ώ φως λαμπρό του λύχνου μου! — που στον τροχό τον πλάσανε,
+  και ύστερα ψηλά ψηλά στο σπίτι τον κρεμάσανε!
+  Λύχνε, θα ειπώ την τύχη σου και την καταγωγή:
+  Βγαλμένος από τον τροχό, που ζύμωσε τη γη,
+  χύνεις αχτίνες λαμπερές, κ' η [λαδερή σου] μύτη
+  λαβαίνει όλες της τιμές του Ήλιου μέσ' στο σπίτι.
+            Λοιπόν το φως σου χύνε
+            'ς ό,τι μαζύ σου είνε.
+  Τα μυστικά μας έχουμε και όλα τα κρυμμένα
+  'ς εσέ φανερωμένα,—
+  γιατί ποτέ δεν κρύψαμε απ' το δικό σου μάτι
+  της στάσεις, που λαβαίνουμε απάνω στο κρεββάτι,
+  ούτε μπορέσαμε ποτέ μέσ' στα κρυφά μας δώματα,
+  να κρύψουμ' από το μάτι σου τα ντούρα μας τα σώματα,
+  και κάθε μας κρυφή μεριά φωτίζεις μοναχός σου,
+  και όπου τρίχες μας ανθούν, γυαλοκοπούν στο φως σου.
+  Κι' όταν, από τους άνδρες μας κρυφά, στης αποθήκες
+  πάμε για φρούτα και κρασί, πάντα μπροστά μας βγήκες,
+  και μολονότι εγκληματείς μαζύ μας τόσους χρόνους,
+  ποτέ δεν το μαρτύρησες, λυχνάρι, στους γειτόνους!
+  Γι' αυτό θα μάθης σήμερα, [αγαπητό καντήλι μου],
+  ό,τι εσυμφωνήσαμε εγώ και κάθε φίλη μου
+  στων Σκίρων την πανήγυρι. . . Μα [βλέπω ερημιά],
+  κι' απ' όσες καρτερώ ναρθούν, δεν φαίνεται καμμιά. . .
+            Κοντεύει όμως η αυγή,
+  και είνε χρέος η Βουλή πρωί πρωί να βγη. . .
+            Και πρέπει να προφθάσουμε
+            της έδρες τους να πιάσουμε,
+  —που κάποτ' ο Φυρόμαχος είπε γι' αυτές, πως «πρέπει
+  η πόρνες όταν κάθωνται κανείς να μη της βλέπη».
+  Τι να συμβαίνη άρα γε; μήπως δεν είχαν έννοια
+            να ράψουνε τα γένεια,
+  που είπαμε να φέρνουμε, ή μήπως δεν μπορούνε
+  να κλέψουν τα φορέματα, που οι άνδρες τους φορούνε;
+  Μα βλέπω ένα φως εκεί που φθάνει γάλι-γάλι•
+  μήπως είν' άνδρας πούρχεται; εγώ το στρίβω πάλι.
+
+(Διατίθεται να παραλάβη τον λύχνον και να φύγη. Εισέρχεται αριστερόθεν
+η Α' ΓΥΝΗ φέρουσα λύχνον, περιβολήν ανδρικήν ανά χείρας μετά πλαστής
+γενειάδα και βακτηρίαν).
+
+{1} Ο μονόλογος ούτος της Πραξαγόρας πρέπει ν' απαγγέλληται υπό του
+ηθοποιού όσον οίον τι πομπωδώς, διότι διά τούτου παρωδεί και σατιρίζει
+ο Αριστοφάνης το ύφος των τραγικών ποιητών.
+
+
+
+ΣΚΗΝΗ Β'.
+
+
+
+ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ και κατά μικρόν αι ΓΥΝΑΙΚΕΣ Α', Β', Γ, Δ'. κλπ.
+
+  Α' ΓΥΝΗ
+  Ε! ώρα να τραβήξουμε λοιπόν για τη Βουλή•
+  τώρα για δεύτερη φορά ο πετεινός λαλεί.
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+            Εγώ σας καρτερούσα,
+  κι' ολονυχτής τα μάτια μου να κλείνω δεν μπορούσα.
+  Α, στάσου τώρα μια στιγμή για να ειδοποιήσω
+  και τη γειτόνισσ' από δω, και να της γρατσουνίσω
+  την πόρτα με το νύχι μου, κ' εκείνη να το στρίψη,
+  χωρίς να νοιώση ο άνδρας της τη νύχτα πως θα λείψη.
+
+(Εκτελεί. Μετά στιγμήν ανοίγεται η θύρα και εξέρχεται μετά προφυλάξεως
+η Β' ΓΥΝΗ κρατούσα γένεια, ράβδον, ενδύματα και υποδήματα ανδρικά εις
+τας χείρας).
+
+  Β' ΓΥΝΗ
+  Την ώρα όπου σ' άκουσα να γρατσουνάς τη θύρα
+  φορούσα τα παπούτσια μου• γιατί αυτός που πήρα,
+  [και είνε Σαλαμίνιος ο άνδρας μου], φιλτάτη,
+  γερό κουπί μου τράβαγε τη νύχτα στο κρεββάτι.
+  [Έτσι δεν ήταν δυνατό να κοιμηθώ σιμά του],
+  και τώρα μόλις βούτηξα κι' αυτό το φόρεμά του.
+
+  Α' ΓΥΝΗ
+  Να, τώρα βλέπω πούρχεται εδώ κ' η Κλειναρέτη,
+  και η Σωστράτη. . . έρχεται μαζύ κ' η Φιλαινέτη. . .
+
+(Καταφθάνουσι βαθμηδόν πολλαί ΓΥΝΑΙΚΕΣ ομού, φέρουσαι ανά χείρας
+ενδύματα ανδρών).
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ ερχόμενη προς αυτάς:
+  Ελάτε γρήγορα και σεις, γιατί ωρκίσθ' η Γλύκη
+  πως όποια θάρθη υστερνή θα φάη καταδίκη,
+  [και φοβερή αλήθεια],
+  τρεις μπότσες άδολο κρασί, κ' ένα σταμνί ρεβίθια.
+
+  Α' ΓΥΝΗ
+  Να και του Σμικυθίωνος η Μελιστίχη πάλι,
+  που της αρβύλες της πλατειές τανδρός της έχει βάλη.
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+  Θαρρώ πως είνε μόνη αυτή, που ησυχία βρήκε
+  τη νύχτ' από τον άνδρα της, και τώσκασε και βγήκε.
+
+  Β’ ΓΥΝΗ
+  Καλέ δεν βλέπετ' από κει κι' αυτή τη Γευσιστράτη
+  του ταβερνιάρη, που 'ρχεται μ' ένα κερί τρεχάτη;
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+  Να κ' η Φιλοδωρήταινα. . . να και η Χαιρητάδη. . .
+  Ου!. . . βλέπω κι' άλλες πού 'ρχονται, ολόκληρο κοπάδι•
+  όλο το άνθος δηλαδή της πόλεως.
+
+(Εισέρχεται πλήθος γυναικών, αι οποίαι, σχηματίζουσιν εκατέρωθεν τα
+δύο τμήματα του χορού).
+
+  Γ’ ΓΥΝΗ ερχομένη ταχέως
+                                Ουφ! πόσο,
+  φιλτάτη, εκοπίασα, ως πού να ξετρυπώσω!
+  γιατί έφαγεν ο άνδρας μου όσες σαρδέλλες είχα
+  το βράδυ, και μου πνίγηκε τη νύχτ' από το βήχα.
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+  Καθήστε, τώρα πούσθ' εδώ,
+            να σας ρωτήσω και να ιδώ
+            αν ίσως κ' εκτελέσατε τα προμελετημένα
+  στων Σκίρων την πανηγύρι.
+
+  Δ’ ΓΥΝΗ
+                        Α, όσο δα για μένα,
+            έχω στης αμασχάλες
+  και από δάσος πειό πυκνές της τρίχες και μεγάλες,
+  κατά τη συμφωνία μας. Έκαμα κι' άλλο ακόμα•
+  όταν επήγε ο άνδρας μου στην αγορά, το σώμα
+  πασάλειψα, και στάθηκα στον ήλιον όλη μέρα.
+
+  Ε’ ΓΥΝΗ
+  Μα το ξυράφι πέταξα από το σπίτι πέρα,
+  και τρίχες άφησα κ' εγώ στο σώμα μου να βγάζω,
+  που, όσο είνε δυνατό, γυναίκα να μη μοιάζω.
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+  Έχετε και τα γένεια σας, που όταν θα μπορέσουμε
+  να συναχθούμε, είπαμε πως όλες θα φορέσουμε;
+
+  Δ’ ΓΥΝΗ
+  Ωραία γένεια έφτιασα κ' εγώ, μα την Εκάτη!
+
+  Ε’ ΓΥΝΗ
+  Κ' εγώ πολύ καλήτερα κι' από του Επικράτη.
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+  Και σεις τι λέτε;
+
+  Δ’ ΓΥΝΗ
+            Σύμφωνες, και με την ίδια γνώμη.
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+  Βλέπω λοιπόν πως κάματε και όλα τάλλ' ακόμη,
+  κ' επήρατ', όπως είπαμε, Λακωνικές κουντούρες,
+  και ανδρικά φορέματα, και ανδρικές μαγκούρες.
+
+  Ζ’ ΓΥΝΗ
+            Κ' εγώ επήρα μία
+  απ' τον ξυλοκουβαλητή εκείνον το Λαμία
+  την ώραν που κοιμώτανε.
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+                      Φαίνετ' αυτή τον κάνει
+  που, όταν τη φορτώνεται στους ώμους, όλο κλάνει.
+
+  Α’ ΓΥΝΗ
+  Μα το θεό! αν έφερνε του Άργου το τομάρι
+  πούχε τα μάτια τα πολλά, μπορούσε να την πάρη
+  κι' όλον να βγάλη στη βοσκή τον Δήμον Αθηναίων!
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+  Ελάτε, τι θα κάνουμε να πούμε τώρα πλέον,
+  όσο ταστέρια φαίνονται στον ουρανό να λάμπουν.
+  Γιατ' η Βουλή, όπου εμείς κ' η φίλες όλες θα 'μπουν,
+  πρέπει να γίνη το πρωί.
+
+  Α’ ΓΥΝΗ
+            Α, ώστε, μα τον Δία,
+  τας θέσεις μας θα πάρουμε μπροστά στα Πρυτανεία,
+  κάτ' απ' το βράχο της Πνυκός.
+
+  Η ΓΥΝΗ εισέρχεται κρατούσα ηλακάτην και νήθουσα μαλλίον.
+
+                        Την ώρα να μη χάνω,
+  πήρα και τούτα τα μαλλιά μέσ' στη Βουλή να ξάνω.
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ εν οργή.
+  Γεμάτη νάνε η Βουλή και λόγου της να ξαίνη;!
+            — τι λες, δυστυχισμένη;
+
+  Η’ ΓΥΝΗ
+  Βέβαια, μα την Άρτεμι! μαζύ μ' αυτή πηγαίνω•
+  και τάχα τι χειρότερα θ' ακούσω κι'αν θα ξαίνω;
+  Είν' τα παιδάκια μου γυμνά.
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+                        Κατάλαβες τι κάνεις,
+                      να πας και συ να ξάνης
+                      την ώρα, που δεν πρέπει
+  κανένας ίχνος γυναικός απάνω μας να βλέπη;
+  Καλά θα την παθαίναμε αν έβγαινε καμμιά,
+            κι' αδρασκελώντας τα σκαμνιά
+            τη φούστα της ν' ανοίξη,
+  και στη γεμάτη τη Βουλή το πράμα της να δείξη.
+  Αν όμως πάμε πειό μπροστά της θέσεις μας να πιάσουμε,
+  χωμένες μέσ' τα ρούχα τους, όλους θα τους γελάσουμε.
+            Κ' εκεί που θα καθίσουμε
+            και γένεια θα κολλήσουμε,
+  ποιός δεν θα πη πως είμαστε σαν άνδρες στην αράδα;
+  Κι' ο στρατηγός Αγύρριος, πούχε τη γενειάδα
+  του Πρόνομου, εκρύφτηκε το ίδιο και καλήτερα•
+  κι' όμως γυναίκα ήτανε και λόγου του προτήτερα!
+  Και τι μεγάλα πράματα κάνει στην πόλι τώρα!
+  Έτσι λοιπόν θα κάνουμε κ' εμείς καλό στη χώρα
+  απ' αύριο, η τόλμη μας αν πάη κατ' ευχή,
+  και πάρουμε στα χέρια μας του τόπου την αρχή•
+  γιατί, καθώς τον φτιάνουμε αυτόν τον τόπο πειά,
+  ούτε πανιά τον παν εμπρός, μα ούτε και κουπιά!
+
+  Η’ ΓΥΝΗ
+  Μα το γυναικοπάζαρο πώς θα μπορέση πάλι
+            και ρήτορες να βγάλη!
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+  Και στης γυναίκες ρήτορες μπορεί κανείς να βρίσκη.
+  Λένε πως και οι πούστηδες εκείν' οι νεανίσκοι
+  βγαίνουνε όλοι ρήτορες κι' από τους εκλεκτούς.
+  Μήπως κ ' εμείς δεν κάνουμε ίδια δουλειά μ' αυτούς;
+
+  Η’ ΓΥΝΗ
+  Δεν ξέρω η κακομοίρα•
+  μα γίνονται πολλά κακά εκεί που λείπ' η πείρα.
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+  Γι' αυτό κ' εμαζευθήκαμε λοιπόν 'ς αυτόν τον τόπο,
+  για να προμελετήσουμε, γειτόνισσες, τον τρόπο.
+  Κάμετε γρήγορα λοιπόν τα γένεια να κολλήσετε,
+  όσες εσχεδιάσατε πως πρέπει να μιλήσετε.
+
+  Θ' ΓΥΝΗ (προς την Η' Γυναίκα).
+  Κουτή, και ποια είν' από μας, όπου δεν έχει γλώσσα
+  που να μην κόβη τόσα;
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+  Βάλτε τα γένεια κάθε μια, την ώρα της μη χάνη,
+  κι' ας γίνη άνδρας• εγώ δε θα βάλω το στεφάνι,
+  και γένεια θα κολλήσω
+  αν ίσως και μου κατεβή μπροστά σας να μιλήσω.
+
+(Εκτελούν όλαι).
+
+  Β’ ΓΥΝΗ
+  Γλυκειά μου Πραξαγόρα,
+  σκέψου, καϋμένη, τώρα—
+  αστεία κάπως φαίνεται η γενειάδ' αυτή.
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+  Αστεία; και γιατί;
+
+  Β’ ΓΥΝΗ (εφαρμόζουσα την γενειάδα).
+  Μα έτσι, με τα γένεια μας και σαγονοδεμένες,
+  μοιάζουμε όλες με σουπιές απ' τη φωτιά καϋμένες.
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ (λαμβάνουσα ύφος κωμικώς σοβαρόν).
+  Ο υπηρέτης του βωμού τη γάττ' ας τριγυρίση
+  κι' ας έβγη με το αίμα της της έδρες να ραντίση.
+  Ε! Αριφράδη! σώπασε! — Και λόγο ποιός θα βγάλη;
+
+  Θ' ΓΥΝΗ
+  Εγώ.
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+            Λαμπρά! να στέφανος, και βάλ' τον στο κεφάλι
+
+  Θ' ΓΥΝΗ εκτελούσα.
+  Να με λοιπόν!
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+            Έ, μίλησε!
+
+  Θ' ΓΥΝΗ
+                        Έτσι το λες εσύ;
+  Πως θα μιλήσω δηλαδή προτού να πιω κρασί;
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+  Για ιδές• κρασί θέλει να πιή!
+
+  Θ' ΓΥΝΗ
+                      Και βέβαια• γιατί
+            φορώ στεφάνι, βρε κουτή;
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+            Φύγε από 'δω εσύ, τρελλή!
+  γιατί τα ίδια, φαίνεται, θα φτιάσης στη Βουλή.
+
+  Θ' ΓΥΝΗ
+            Γιατί, παρακαλώ; γιατί;
+            δεν πίνουν στη Βουλή κι' αυτοί;
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+  Είσαι βεβαία; πίνουνε μέσ' στη Βουλή που πάνε;
+
+  Θ' ΓΥΝΗ
+  Κι' απ' το καλήτερο κρασί, μα τη θεά, ρουφάνε•
+  γι' αυτό κ' η κάθ' απόφασι, που απ' τη Βουλή μας βγαίνει
+  όταν μεθούν, είνε κι' αυτή σαν τούτους μεθυσμένη.
+  Ώ, μα τον Δία το θεό,
+  ρουφάνε, σου το βεβαιώ.
+  Και ποιά θα ήταν αφορμή τέτοια κακά να γίνουνε,
+  αν ίσως στη Βουλή κρασί δεν βρίσκανε να πίνουνε;
+  Μα μεθυσμένοι κάθονται και βρίζονται και βρίζουνε,
+  και οι τοξόται [μπαίνουνε στη μέση και χωρίζουνε,
+  και σπρώχνονται και σπρώχνουνε]
+  και τους μπεκρήδες διώχνουνε!
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+  Τράβα και κάτσε κάτω συ! Είσαι κολοκυθένια!
+
+  Θ' ΓΥΝΗ
+  Μα το θεό, το ήθελα να μείνω δίχως γένεια,
+  γιατί θα σκάσω απ' του κρασιού τη δίψα τη μεγάλη.
+
+(αποσύρεται)
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+  Ε! μήπως έχει όρεξι να ρητορέψη άλλη;
+
+  Γ’ ΓΥΝΗ
+  Εγώ!
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+  Εμπρός του λόγου σου, βάλ' το στεφάνι αυθωρεί,
+  γιατί κ' η ώρα προχωρεί.
+  Μίλησε συ λοιπόν καλά, στάσου σαν άνδρας ντούρα,
+  και στήριζε το σώμα σου καλά με τη μαγκούρα.
+
+  Γ’ ΓΥΝΗ στεφανουμένη και λαμβάνουσα τον λόγον.
+  Ήθελα άλλη να 'βγαινε ρητόρισσα προτήτερα,
+  ν' αγόρευε καλήτερα
+  στην άκρη να καθήσω•
+  αλλά, εγώ τουλάχιστον ποτέ μου δεν θ' αφήσω,
+  γιατί δεν είν' καλή δουλειά,
+  ν' ανοίγουν μόνο για νερό τους λάκκους μεσ' στα καπηλιά,
+  Δεν το φρονώ, μα της θεές. . .
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+                        Μα της θεές! πού τρέχεις,
+  δυστυχισμένο θηλυκό! το νου σου πού τον έχεις;
+
+  Γ’ ΓΥΝΗ
+            Μπα! σφάλμα έκαμα; και ποιο;
+            Εγώ δε ζήτησα να πιω.
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+  Όλα τα είπες μια χαρά• μα στης θεές ωρκίστηκες
+  άνδρας εσύ, πως μίλησες με λέξεις γυναικίστικες;
+
+  Γ’ ΓΥΝΗ
+  Ου!. . . ναι, μα τον Απόλλωνα!
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+                        Παύσε και συ τη λίμα,
+  γιατί εγώ για τη Βουλή δεν κάνω ούτε βήμα,
+  αν ίσως δεν προγυμνασθώ.
+
+(της αφαιρεί τον στέφανον από την κεφαλήν).
+
+  Γ’ ΓΥΝΗ
+                        Φέρ' το στεφάνι πίσω•
+  τώρα μελέτησα καλά και θα το ξαναρχίσω.
+
+(λαμβάνει τον στέφανον εκ νέου και την στάσιν του ρήτορος)
+
+  — Εγώ λοιπόν, γυναίκες μου. . .
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+                        Γυναίκες,— συφορά σου,—
+  τους άνδρας πάλι κοπανάς που βλέπεις μπρος σου;
+
+  Γ’ ΓΥΝΗ
+      Στάσου!
+  μου φάνη τον Επίγονο πως είδα [από πίσω]
+  και με γυναίκες νόμισα πως πρέπει να μιλήσω.
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+  Γκρεμίσου απ' αυτού και συ, και κάθησε πειο κείθε·
+  θα πάρω εγώ το στέφανο και θα μιλήσω.—Είθε
+  την προσευχή μου οι θεοί ν' ακούσουν τουρανού,
+  και να 'πιτύχουν όλ' αυτά που μου 'ρθανε στο νου.
+
+(Ανέρχεται επί λίθου και αγορεύει:)
+
+  Αγαπώ κ' εγώ τον τόπο, όπως σεις, ώ άνδρες, όλοι,
+  και γι' αυτό δεν υποφέρω όσα γίνονται στην πόλι.
+  Είνε όλ' οι άρχοντές μας παληανθρώποι πέρα-πέρα,
+  κι' αν φανή κανείς πως είνε αγαθός για μιαν ημέρα,
+  Θάνε μασκαράς για δέκα. 'Σ άλλον έδωκες τη θέσι;
+  άλλα θάχης' απ' τα χείρου στα χειρότερα θα πέση.
+            Δύσκολο κανείς να βάλη
+  νου και φρόνησι με λόγια σε ανόητο κεφάλι.
+  Σεις φοβείσθε πάντα όσους την αγάπη τους σας δίδουν
+  κι'όλο γλείφετε εκείνους, όπου πάντα σας προδίδουν.
+  Ήταν εποχή, ώ άνδρες, που Βουλές δεν λειτουργούσαν,
+  τον Αγύρριον εν τούτοις να τον βρίζουν δεν αργούσαν
+            τώρα πούχουμε Βουλή,
+  επαινούν αυτόν που δίδει τον παρά τον πειό πολύ•
+  κι' όποιος μερδικό δεν παίρνει, κρίνει άξιον θανάτου
+  όποιον βουλευτάς πληρώνει να κερδίζη τη δουλειά του.
+
+  Α’ ΓΥΝΗ
+  'Στην Αφροδίτη! μίλησες με φρόνησι μεγάλη.
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+  Την Αφροδίτη έπιασες, δυστυχισμένη, πάλι;
+  Λαμπρά θα τα κατάφερνες και στη Βουλή απάνω,
+  το ίδιο αν σου ξέφευγε.
+
+  Α’ ΓΥΝΗ
+                      Μπα, δεν το ξανακάνω,
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+            Το νου σου, και φορές πολλές
+            μη συνηθίσης να το λες.
+
+(Εξακολουθούσα την αγόρευσίν της).
+
+  Όταν καμμιά συμμαχία για την πόλι εσυμφωνείτο,
+  έλεγαν πως αν δεν γίνη, συμφορά τρανή θα ήτο•
+            κι' όταν εγινόταν πάλι,
+  έπεφταν σε στενοχώρια και 'ς απελπισία μεγάλη•
+  κι' απ' τους ρήτορας κανένας, ή για το 'να ή για τάλλο
+  συμβουλή αν είχε δώση, πάθαινε κακό μεγάλο.
+  Ο φτωχός, οπού για φόρο ούτ' ένα λεφτό δεν δίνει,
+  σκούζει πάντα πως ο στόλος πρέπει άφευκτα να γίνη,
+  από τάλλο δε το μέρος πλούσιοι και γεωργοί,
+            [πώχουνε παρά και γη],
+  δεν τον θέλουν. Είχες πρώτα με 'τους Κορινθίους γίνη
+  άσπονδος εχθρός, το ίδιο σ' εμισούσανε κ' εκείνοι•
+            τώρα έχουνε στο νου
+  φίλοι σου να γίνουν, τώρα φίλος τους και συ γενού
+  Αργείος [ο δημαγωγός, πούνε σοφός και φρόνιμος],
+  είν' αμαθής• κ' είνε για σας σοφός ο Ιερώνυμος,
+            [εκείνο το κορόιδο,
+            που σας τα κάνει ρόιδο!]
+  Συ λοιπόν είσαι, ώ Δήμε, η αιτία όλου τούτου,
+  που μοιράζετε το χρήμα και του δημοσίου πλούτου,
+            και κυττάτ' ιδιαιτέρως
+  τι καθένας θα μπορέση να τραβήξη κατά μέρος,
+            κ'οι πολίται, όλ' οι μπούφοι,
+  να κυλιώνται από δώθε και από κει σαν κλωτσοσκούφι.
+            Αν 'ς εμένα θα πεισθήτε,
+  έχετε καιρό ακόμη και μπορείτε να σωθήτε.
+            Σας προτείνω λοιπόν τώρα
+  να εμπιστευθήτε όλοι στης γυναίκες μας τη χώρα,
+  που της έχουμ' επιστάτες και ταμίες μεσ' στο σπίτι!
+
+  Α’ ΓΥΝΗ
+  Εύγε! εύγε! Μα τον Δία!. . .
+
+  Β’ ΓΥΝΗ
+                        Πες τα! πες τα, συμπολίτη
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+  Πόσο είνε η γυναίκα απ' τον άνδρα πειό καλή,
+  θα σας τ' αποδείξω τώρα. Πρώτον, πλένει το μαλλί
+            πάντα σε θερμό νερό,
+  σύμφωνα μ' αυτό το νόμο, πούταν στον παληόν καιρό.
+  Και ποτέ δεν θα τη δήτε τη γυναίκα, κατά πόδα
+            να πηγαίνη με τη μόδα.
+  Αν των Αθηνών η πόλις ήθελε ν' ακολουθή
+  'ς ό,τι κάνουν η γυναίκες, δεν θα είχε και σωθή,
+  κι' αν δεν είχε τέτοια νόσο
+  να μας ξεφουρνίζη τάχα και μια μόδα κάθε τόσο;
+  Η γυναίκες όπως πρώτα κάθονται και τηγανίζουν
+  όπως πρώτα με τη στάμνα στο κεφάλι τους γυρίζουν•
+  όπως πρώτα θεσμοφόροι τρέχουνε στο πανηγύρι•
+  όπως πρώτα ξεροτρίβει κάθε μια το νοικοκύρη•
+  όπως πρώτα τους γαμιάδες μεσ' στο σπίτι κρυφοβάνουν•
+  όπως πρώτα τους μεζέδες τους καλήτερους τους φτιάνουν•
+  όπως πρώτα κρασοπίνουν [και περνούν ζωή και κόττα].
+  κ' επί τέλους το γαμίσι τους αρέσει όπως πρώτα!
+  Εις αυτές λοιπόν, ώ άνδρες, ας αφήσουμε τον τόπο,
+  δίχως πλέον να ρωτάμε για να μάθουμε τον τρόπο
+            όπου θα διοικηθούμε•
+            αλλά τούτα να σκεφθούμε:
+  ότι σαν καλές μαννάδες, θα σκεφθούν εκείνες πρώτες
+  ναύρουν τρόπο για να σώσουν τους δικούς των στρατιώτες•
+            κι' άλλη ποιά, αν όχ 'η μάννα,
+  θα φροντίση για να στείλη στο παιδί της κουραμάνα;
+  Μόνον η γυναίκα ξέρει τον παρά να κομποδένη,
+  και ποτέ στην εξουσία δεν εβγήκε απατημένη,
+  γιατ' αυτή ξέρει τον τρόπο [με τα λόγια τα μεγάλα]
+  ν' απατάη και τον άνδρα. Άφησε τα πειά και τάλλα.
+  Αν πεισθήτε 'ς όσα είπα και μ' ακούσετε κ' εμένα,
+  θα περάσετε, πολίται, τη ζωή ευτυχισμένα.
+
+(κατέρχεται του λίθου).
+
+  Α’ ΓΥΝΗ
+  Ώ Πραξαγόρα μου γλυκεία! τα είπες μια χαρά.
+  Και όλ' αυτά πού τάμαθες, φτωχή μου;
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+                                              Μια φορά
+  μεσ' στης φευγάλας τον καιρό, όπως κ' η άλλες βγήκα,
+  κ' έμεινα με τον άνδρα, μου εκεί κοντά στην Πνύκα•
+  άκουα το λοιπόν εκεί παρλάτες κατά κόρον,
+  κ' έτσι την έμαθα κ' εγώ την τέχνη των ρητόρων.
+
+  Α’ ΓΥΝΗ
+            Αφού λοιπόν, βρε αδελφή,
+  αδίκως δεν εγίνηκες σπουδαία και σοφή,
+  σ' εκλέγουμ' από σήμερα και στρατηγό μεγάλη,
+  αν τα πιτύχης όλ' αυτά, που σου 'ρθαν στο κεφάλι.
+  Μ' αν πληρωθή ο Κέφαλος και πεταχθή μπροστά σου
+  κ' ειπή ότι μ' αυτά που λες δεν είσαι στα σωστά σου,
+  τι θα του ειπής, παρακαλώ;
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+                      Θα 'πω πως ετρελλάθη.
+
+  Α’ ΓΥΝΗ
+  Δεν είν' η πρώτη δα φορά που ο κόσμος θα το μάθη.
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+  Πως είν' υποχονδριακός.
+
+  Α’ ΓΥΝΗ
+                      Καθένας πειά το βλέπει.
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+  Έ, θα του ειπώ πως φέρνεται στην πόλι όπως πρέπει,
+  μα φτιάνει πιάτα άσχημα.
+
+  Α’ ΓΥΝΗ
+                      Και αν σε κοροϊδέψει
+  κι' ο Νεοκλείδης ο τσιμπλής, τι θα του ειπής;
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+  Να στέψη
+            και σαν μπορή ευκόλως,
+  ας διακρίνη τη μεριά πουν' του σκυλλιού ο κώλος.
+
+  Α’ ΓΥΝΗ
+  Και αν σου φτιάσουν την δουλειά;
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+                        Τι λόγος! να δα η ώρα!
+  θα το δεχτώ• όσο γι' αυτό είμαι δασκάλα τώρα!
+
+  Α’ ΓΥΝΗ
+  Κι' αυτό δεν το σκεφθήκαμε: Αν έλθουν οι τοξόται
+  και σε μαλλιοτραβήξουνε, σαν τι θα κάμης τότε;
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ (δεικνύουσα τον τρόπον της αμύνης).
+  Να, θα τους σπρώξω έτσι δα με δύναμι μεγάλη,
+  αλλά στη μέση, έννοια σου, κάνεις δεν θα με βάλη.
+
+  Α’ ΓΥΝΗ
+  Και τέλος αν σε πιάσουνε, τους λέμε και σ' αφίνουν.
+
+  Η’ ΓΥΝΗ
+  Αυτά που θυμηθήκατε μπορούν λαμπρά να γίνουν'
+  μ' αυτό δεν το σκεφθήκαμε: Και πώς θα θυμηθούμε
+  τα χέρια να σηκώσουμε εκεί που θα βρεθούμε,
+  αφού εσυνηθίσαμε τα σκέλια να σηκώνουμε;
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+  Το πράμα είνε δύσκολο• αλλά το κατορθώνουμε
+            πειό εύκολα να γίνη,
+  αρκεί το ένα μπράτσο μας ολόγυμνο να μείνη.
+  Εμπρός λοιπόν τα ρούχα σας σηκώστε τώρα, φίλες,
+  περάστε της Λακωνικές στα πόδια σας αρβύλες,
+  και δέστε όπως είδατε τους άνδρες να της δένουν,
+  όταν στην πόρτα, βγαίνουνε, ή στη Βουλή πηγαίνουν.
+  Και όταν ταύτα γίνουνε με τη σοφή σας έννοια,
+            κολλάτε και τα γένεια•
+            κι' όταν καλά τα δέσετε,
+  αυτά του ρούχα των ανδρών, που κλέψατε, φορέσετε,
+  ένα τραγούδι βλάχικο αρχίζετε, σαν γέροι,
+  και προχωρείτε ψέλνοντας με το ραβδί στο χέρι
+
+  Β’ ΓΥΝΗ
+  Καλά τα λες• ας πάμ' εμπρός εμείς η πειό μεγάλες,
+  γιατί στην Πνύκα θάρθουνε απ' τους αγρούς και άλλες.
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+            Γρήγορα κάμετ' όμως,
+            γιατ' είνε κ' ένας νόμος:
+  όσοι στην Πνύκα για να παν πρωί-πρων δεν έβγουν,
+  ούτε παλούκι δεν βαστούν στα χέρια τους σαν φεύγουν.
+
+(Αι γυναίκες μεταμφιέζονται εις άνδρας).
+
+  ΧΟΡΟΣ
+  Έφθασ' η στιγμή, ώ άνδρες• στη γραμμή και ξεκινάτε•
+  τούτο πάντοτε να λέτε και ποτέ μην το ξεχνάτε•
+  είν' ο κίνδυνος μεγάλος αν μας πιάσουνε στη φάκα,
+  να σκαρώνουμε τη νύχτα στο σκοτάδι τέτοια φιάκα.
+
+  Α' ΗΜΙΧΟΡΙΟΝ
+  Πάμε στη Βουλή, ώ άνδρες. Το μισθό του θα τον χάση,
+  όπως είπ' ο νομοθέτης, όποιος το πρωί δεν φθάση
+  σκονισμένος, τσιμπλιασμένος [και μ' αχτένιστα μαλλιά],
+  και χωρίς να φάη άλλο, παρά μόνο σκορδαλιά.
+  Σμίκρυνε, Χαριτωμένη, και συ Δράκοι, ξεκινάτε
+            κι' ό,τι πρέπει μη ξεχνάτε,
+  μήπως και σας φύγη λόγος, που στο πράμα δεν συμφέρει•
+  κι' όταν πάρη ο καθένας και το σύμβολο στο χέρι
+  και καθίσουμε στης έδρες σοβαρά και στην αράδα,
+  θα ψηφίσου' ό,τι θέλει κάθε μια μας φιλενάδα—
+            ώ τι λάθος, πω, πω, πω!
+            φίλος, ήθελα να ειπώ!
+
+  Β' ΗΜΙΧΟΡΙΟΝ (δεικνύων προς αριστερά)
+  Έχε' από κει το νου σας• σπρώχτε τους να φύγουν, όσοι
+  άρχον' απ' την πόλι νύχτα και προτού να ξημερώσει,
+            μόνον το μισθό να πάρουν,
+            και να κάτσουν να λιμάρουν.
+  Γιατ' οι Βουλευταί μας πρώτα είχαν έθιμο καλό•
+  και κανένας δεν τολμούσε να ζήτηση οβολό•
+  κι' όλοι έπαιρναν μαζύ τους, στον καιρό του Μυρρωνίδη,
+  έν' ασκί νερό, ψωμάκι, τρεις εληές κ' ένα κρομμύδι.
+  Σήμερα, για να σκεφθούνε στης πατρίδος το καλό,
+  θέλουνε κ' ημεροδούλι, λες και κουβαλούν πηλό.
+
+(Απέρχονται γυναίκες και χορός προς αριστερά, μετημφίεσμέναι εις
+άνδρας και ψάλλουσαι).{2}
+
+ΑΥΛΑΙΑ
+
+
+{2} Σημ. Μετ. Ως άσμα του χορού ετονίσθη δια την παράστασιν η πρώτη
+στροφή «Έφθασ' η στιγμή, ώ άνδρες» ελλείψει άλλου καταλληλοτέρου
+χωρίου.
+
+
+
+
+ΜΕΡΟΣ ΔΕΎΤΕΡΟΝ
+
+
+
+
+(Η σκηνή παριστά το αυτό μέρος με το της προηγουμένης πράξεως.
+Εξέρχεται ο ΒΛΕΠΥΡΟΣ, φέρων στενάς γυναικείας εμβάδας εις τους πόδας,
+ημίγυμνος και κακώς κρυπτόμενος υπό βραχύ ερυθρόν γυναίκειον χιτώνιον.
+Κρατεί την κοιλίαν του και προφανώς αναζητεί κατάλληλον θέσιν προς
+αφόδευσιν. Είνε νυξ).
+
+
+
+ΣΚΗΝΗ Α'.
+
+
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ-μόνος
+  Μωρέ! τι πράματα είν' αυτά!. . . είνε σχεδόν ημέρα,
+  κι' ακόμα η γυναίκα μου δεν φαίνετ' εδώ πέρα.
+            Πώς γλίστρησε; ... τι εστάθηκε;...
+            πού πήγε και μου χάθηκε;...
+  Εκεί που εκοιμώμουνα, μου έρχεται να χέσω•
+  ζητώντας της αρβύλες μου στα πόδια μου να δέσω
+  και το χιτώνα για να βγω, στο σκότος ψηλαφούσα
+  εδώ κ' εκεί, μα πουθενά να ταύρω δεν μπορούσα.
+  Και επειδή ο Κοπριάς στην πόρτα είχε φθίση
+            κ' εχτύπαγε με βιάσι,
+  πέρασα της παντούφλες της, όπου αυτή εφόρει,
+            κι' αυτό το πανωφόρι. . .
+  Μα τώρα πού να βρη κάνεις καλή μεριά να χέση;
+  Έ, νύχτα,—όπου κι' αν σταθής πάντα θα βρης μία θέσι•
+  όπου κι' αν χέσω δηλαδή κανένας δεν με βλέπει.
+
+(Αναζητών το κατάλληλον μέρος:)
+
+  Ώχ! κακορροίζικος εγώ! τι ξύλο που μου πρέπει!
+  με μια γυναίκα να μπλεχθώ απάνω στα γεράματα,
+            να πάθω τέτοια πράματα!
+  γιατί αυτή κάτι καλό δεν βγήκε να μου φτιάση. . .
+  Εν τούτοις μ' έσφιξε η κοιλιά κ' είνε καιρός ν' αδειάση.
+
+  [Κάθεται προς αφόδευσιν. Διακόπτεται όμως εν τη πράξει, διότι
+εισέρχεται ο ΑΝΗΡ [ΓΕΙΤΩΝ)].
+
+
+
+ΣΚΗΝΗ Β'.
+
+
+
+ΒΛΕΠΥΡΟΣ — ΑΝΗΡ
+
+  ΑΝΗΡ
+  Τις ει!. . . Δεν είν' ο Βλέπυρος που είν' εκεί στο βάθος;
+  μα το θεό, ο γείτονας. . . αυτός. . . δεν κάνω λάθος.
+  Πες μου, τι πράμα είν' αυτό το κόκκινο μπροστά σου:
+  μήπως και σου κουρέλιασε κανένας τ' απαυτά σου;
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ εγειρόμενος
+  Όχι, μα της γυναίκας μου το κόκκινο το ρούχο
+  άρπαξα έτσι βιαστικά [για μιαν ανάγκη που' χω]
+            και όπως είμ' εβγήκα.
+
+  ΑΝΗΡ
+  Και το δικό σου φόρεμα πού είνε;
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+  Δεν το βρήκα,
+  τι να σου 'πω; στα στρώματα δεν πέτυχα μανδύα.
+
+  ΑΝΗΡ
+  Δεν είπες στη γυναίκα σου να ψάξη;
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+  Μα τον Δία,
+            δεν ήταν πειά κοντά μου•
+  ξετρύπωσε κρυφά-κρυφά από την κάμερά μου,
+  και τρέμω μήπως έχουμε νεώτερα παιγνίδια•
+
+  ΑΝΗΡ
+  Ώ Ποσειδών! μα έπαθες λοιπόν και συ τα ίδια;
+  γιατί κ' εμένα μ' άφησε κρυφά το θηλυκό μου,
+  κ' εχάθη με το φόρεμα το ίδιο το δικό μου.
+  Κ' αν ην' αυτό δεν με λυπεί• αλλά και της δικές μου
+  αρβύλες δεν της εύρηκα.
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+                      Και της Λακωνικές μου
+  αυτές, μα τον Διόνυσο, της έχασα κ' εγώ,
+  Μα μ' έσφιξε το χέσιμο, που λες, και δεν αργώ,
+  κ' έβαλ' αυτό το τσόκαρο, μη χάσω τον καιρό
+  και χέσω μεσ' στο πάπλωμα, που ήταν καθαρό.
+
+  ΑΝΗΡ
+  Τι να συμβαίνη τάχατες; μήπως καμμιά της φίλη
+  για δείπνο καμμιά πρόσκλησι κρυφά της είχε στείλη;
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+  Μπορεί κι' αυτό• δεν είν' κακές κι' αυτές η κακομοίρες•
+
+(Λαμβάνων εκ νέου την στάσιν της αφοδεύσεως)
+
+  ΑΝΗΡ
+  Συ, φαίνεται, το χέσιμο σχοινί-λουρί το πήρες.
+  Εγώ, είν' ώρα στη Βουλή να πάω δίχως άλλο,
+  και τρέχω το μανδύα μου τουλάχιστον να βάλω.
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+            Θαρθώ κ'εγώ, αλλά
+            θα χέσω πριν καλά•
+            γιατί μου τα 'χει σφίξη εκεί
+            κάποια αχλάδα στιφτική.
+
+  ΑΝΗΡ
+  Σαν κείνη, που δεν άφησε εις τον παληόν τον χρόνον,
+  να δώση ο Θρασύβουλος στους πρέσβεις των Λακώνων
+  απάντησιν.
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+            Μα το θεό είν' ένοχος και πάλι.
+  Αλλά δεν είν' η λύπη μου τόσο γι' αυτό μεγάλη•
+  σαν φάγω όμως σκέπτομαι, που τάχα διευθύνεται
+            η κοπριά πού γίνεται;
+  γιατ' ο δημότης Αχλαδούς, που για φαΐ τον πήρα,
+            μου βούλλωσε τη θύρα.
+
+(Ο ΑΝΗΡ απέρχεται δεξιόθεν)
+
+  Ποιός θα μου βρη ένα γιατρό, και τάχα ποιόν απ' όλους;
+  και ποιός την τέχνη έμαθε να διορθώνη κώλους;
+  Μη ο Αμύνων; θ' αρνηθή και μάταιος ο κόπος
+  τον Αντισθένη το γιατρό καλέσετ' όπως-όπως,
+  κι' αυτός από τους στεναγμούς αν κρίνη, θα μπορέση
+  τι θέλει ο κώλος να μας 'πη όταν ζητή να χέση.
+  Ώ σεβαστή Ειλείθυια! βοήθα με πριν σκάσω
+            και πριν στουπποκωλιάσω.
+  [Ώ σεβαστή Ειλείθυια! βοηθάμε κ' εχάθηκα]
+  προτού γενώ χειρότερος κι' από τα σκατοκάθηκα!
+
+  [Λαμβάνει θέσιν προς αφόδευσιν. Εισέρχεται αριστερόθεν ο ΧΡΕΜΗΣ]
+
+
+
+ΣΚΗΝΗ Γ'.
+
+
+
+ΒΛΕΠΥΡΟΣ — ΧΡΕΜΗΣ
+
+  ΧΡΕΜΗΣ
+  Τι φτιάνεις αυτού πέρα συ; χέζεις;
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ εγειρόμενος
+                        Εγώ; α, όχι
+  σηκώνομαι.
+
+  ΧΡΕΜΗΣ
+            Για ιδές εκεί χιτώνιο που τώχει!
+  μα τούτο είνε γυναικός.
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+                  Το πήρ’ αντί της χλαίνης
+  στο σκότος. Συ πούθ' έρχεσαι και τάχα πού πηγαίνεις;
+
+  ΧΡΕΜΗΣ
+  Απ' τη Βουλή.
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+            Πώς; Τέλειωσε;
+
+  ΧΡΕΜΗΣ
+                        Κ' είνε πρωί ακόμα.
+  Τι γέλοια όμως που 'καμα, δεν ξέρεις, με το χώμα
+  το κόκκινο, που με σχοινί το ρίχναν [οι κλητήρες
+  'ς όποιον αργά ερχότανε].
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+                      Τριώβολο επήρες;
+
+  ΧΡΕΜΗΣ
+  Θα σου το πω, μα ντρέπομαι• ποιος δεν το θέλει τάχα;
+  αλλ' άργησα και μου μείναν η τσέπες μου μονάχα.
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+  Και ποιο ήταν το αίτιο;
+
+  ΧΡΕΜΗΣ
+                      Κόσμο πολύν ευρήκα,
+  όσος ποτέ, σε βεβαιώ, δεν έτρεξε στην Πνύκα•
+  και ήσαν όλοι κάτασπροι στο δέρμα πέρα-πέρα,
+  σαν τσαγκαράδες [που περνάν στον ίσκιο την ημέρα].
+  Κ' έτσι λεφτό δεν πήραμε και στρέψαμ' όλοι πίσω.
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+  Ώστε δεν παίρνω ούτ' εγώ, κι' αδίκως θα κινήσω;
+
+  ΧΡΕΜΗΣ
+  Κι' όταν για δεύτερη φορά λαλούσαν τα κοκκόρια
+  αν ήσουν, πάλι θα 'μενες από τους άλλους χώρια.
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ (με κωμικώς τραγικόν ύφος).
+            Ώ τριώβολο χαμένο!
+            σε θυμούμαι και πονώ•
+            κλάψε με και πεθαμμένο
+            κλάψε με και ζωντανό»{3}.
+  Την έπαθα! Και δεν μου λες, ποιός λόγος νάταν τώρα
+  που τόσον κόσμο μάζωξε στην Πνύκα τέτοιαν ώρα;
+
+  ΧΡΕΜΗΣ
+  Ποιός άλλος τάχα; υφαίνεται πως οι πρυτάνεις όλοι
+  ζητάνε γνώμες πώς μπορούν να σώσουνε την πόλι.
+  Ο Νεοκλείδης ο τσιμπλής εγλίστρησε στη μέση•
+  μα όλοι του φωνάξανε: —Κι' αυτός πώς θα μπορέση
+  στα πράματα της πόλεως να βάλη την ουρά του,
+  που τσίμπλες εγεμίσανε κι'αυτά τα τσίνουρα του;
+  Τότε κ' εκείνος γύρισε κ' εκύτταξε τα πλήθη:
+  — Για πέτε μου, τι έπρεπε να κάμω; αποκρίθη.
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+            Εγώ αν ήμουν όμως,
+  το γάλα θα του σύσταινα που βγάζει ο φρέσκος φλόμος
+            από βραδύς να στίβη,
+  και μ' ένα σκορδοκέφαλο τα τσίνουρα να τρίβη.
+
+  ΧΡΕΜΗΣ
+  Τότε κι' ο έξυπνος Γλετζές, αυτός ο κουρελής,
+  γδυτός εφανερώθηκε στο μέσον της Βουλής,
+  όπως πολλοί τον είδανε• μα το 'λεγε κι' αυτός
+            πως ήτανε γδυτός.
+
+  Και όμως, ναι, για το λαό εμίλησε καλά:
+  «Κυττάχτε με! έχω κ' εγώ ανάγκη από ψιλά•
+  μα σας το λέγω παστρικά: να σώσετε την πόλι
+  και τους πολίτες• κ'οι γυμνοί όταν θα πάρουν όλοι,
+  σαν πιάση βαρυχειμωνιά, απ' τους εμπόρους χλαίνας,
+  ε, δεν θα πάρη από μας πλευρίτωμα κανένας.
+
+(Ο ΒΛΕΠΥΡΟΣ επιδοκιμάζει διαρκώς εις όσα ακούει).
+
+            «Κι' όσοι δεν έχουν στρώματα
+            κρεββάτια και παπλώματα,
+  θα κάνουνε το μπάνιο τους κι' αυτοί χωρίς παράδες,
+  και θα τραβούν να κοιμηθούν στους σκυλλοτομαράδες
+  Κι'αν μέσ' στο κρύο να τους κλειούν την πόρτα τώβρουν νόστιμο,
+  τρία γερά γουναρικά να δίνουνε για πρόστιμο».
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+  Λαμπρά, μα τον Διόνυσο! Δεν θάχε ν' αντικρούση
+  κανένας τέτοια πρότασι, που έτυχε ν' ακούση.
+  Και δεν επρόσθετ' ο κουτός να δίνουν, έτσι, χάρι
+  κ' οι αλευράδες στους φτωχούς τρία κοιλά σιτάρι,
+  και όποιος τ' αρνηθή,—ραβδί καθένας να του δίδη,
+  να ιδής ταλεύρια που θα παν' κι' αυτού του Ναυσικύδη.
+
+  ΧΡΕΜΗΣ
+            Τότε πετιέται πάλι
+  ένα παιδάριο κομψό με ώμορφο κεφάλι,
+  σαν του Νικία κάτασπρο, και είπε παστρικά
+  πως πρέπ' η πόλις να δοθή ευθύς στα θηλυκά.
+  Με ζήτω υποδέχθηκε τους λόγους του μεγάλα,
+  όλος ο τσαγκαρολαός, ο άσπρος σαν το γάλα,
+  κ' έβαλαν μόνον της φωνές όσοι χωριάτες ήσανε,
+  και δεν το παρεδέχθηκαν, και κάπως τα ξυνίσανε.
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+  Φρόνιμοι άνθρωποι.
+
+  ΧΡΕΜΗΣ
+            Α, ναι• αλλά στην εκκλησία
+  η μειονοψηφία τους δεν είχε σημασία,
+  έκοβε δε του ρήτορα χίλια καλά η γλώσσα
+  για της γυναίκες, και για σε — ου τόσα κι' άλλα τόσα!
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+  Τι είπε;
+
+  ΧΡΕΜΗΣ
+            Σε βαγαποντιές τους έλεγε πως πέφτεις•
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+  Για σένα;
+
+  ΧΡΕΜΗΣ
+            Ύστερη δουλειά. Είπε πως είσαι κλέφτης.
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+  Μόνος εγώ;
+
+  ΧΡΕΜΗΣ
+            Μα το θεό, και συκοφάντης.
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+                                             Μόνος,
+  μόνος εγώ;
+
+  ΧΡΕΜΗΣ
+            Μα το θεό, και όλοι μας συγχρόνως.
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+  Όσο γι' αυτό αντίθετη κανείς δεν έχει γνώμη.
+
+  ΧΡΕΜΗΣ
+  Και η γυναίκα έχει νου, επρόσθεσεν ακόμη,
+            και κομποδένει τον παρά,
+            κι' ούτε έβγαλε καμμιά φορά
+  από το στόμα μυστικό κατά τα θεσμοφόρια,
+  ενώ η ευγένειες μας το βγάζουμ' απ' τα όρια.
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+  Μα τον Ερμή! σε βεβαιώ κ' εδώ δεν είπε ψέματα.
+
+  ΧΡΕΜΗΣ
+  Έπειτα [έστρεψε, που λες, το λόγο 'ς άλλα θέματα],
+  και είπε πως δανείζονται το μεταξύ τους χρήματα.
+            ρούχα, χρυσά κοσμήματα,
+  ποτήρια, δίχως μάρτυρες να βρίσκωνται μπροστά,
+  και μόλ' αυτά τα δανεικά καμμιά δεν τα βαστά•
+  ενώ οι άνδρες [πράματα κάνουνε, λέει, χείριστα],
+  και τακτικά δανείζονται, μα δανεικά κι' αγύριστα.
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+  Βρε και με μάρτυρας μπροστά τα ίδια καταντούνε.
+
+  ΧΡΕΜΗΣ
+  Και δεν καταδιώκουνε, και δεν συκοφαντούνε,
+  και δεν τον καταστρέφουνε το Δήμο,— κι' άλλα, κι' άλλα
+  για της γυναίκες έλεγε καλά πολύ μεγάλα.
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+  Λοιπόν τι αποφάσισαν μετά τα λόγια εκείνα;
+
+  ΧΡΕΜΗΣ
+  Μόνον γυναίκες άρχοντες θα γίνουν στην Αθήνα
+  γιατ' όλα τα παράξενα έχουνε γίνη τάχα,
+  κι' αυτός ο νεωτερισμός δεν έγεινε μονάχα.
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+  Κι' αποφασίσθη;
+
+  ΧΡΕΜΗΣ
+            Τάπαμε.
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+                      Κι' αυτές, σαν κυβερνήτες,
+  θα κάνουν τα καθήκοντα που κάνουν οι πολίτες;
+
+  ΧΡΕΜΗΣ
+            Όλα τελειωμένα.
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+  Και πώς; στο δικαστήριο θα πάη αυτή για μένα;
+
+  ΧΡΕΜΗΣ
+  Κι' ακόμα• και στο σπίτι σου αυτή [σαν επιστρέφη],
+  θάχη την υποχρέωσι να φέρνη να σας τρέφη.
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+  Δεν θα σηκώνωμαι πρωί ν' αναστενάζω;
+
+  ΧΡΕΜΗΣ
+                                                   Ούτε•
+  μονάχα η γυναίκα σου γι' αυτό υποχρεούται•
+            και άλλο δεν θα κάνης,
+  παρά μεσ' στο σπιτάκι σου θα κάθεσαι να κλάνης.
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+  Εκείνο που φοβάμ' εγώ και δεν πολυσυμφέρει
+  είνε, μη όταν πάρουνε τους χαλινούς στο χέρι
+            μας πιάνουνε κι' απ' τα μαλλιά. . .
+
+  ΧΡΕΜΗΣ
+  Γιατί;
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+  Για να τους κάνουμε κ' εκείνη τη δουλειά. . .
+
+  ΧΡΕΜΗΣ
+  Κι' αν δεν μπορούμε δηλαδή;
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+                        Φαΐ δεν θα μας δίδουνε.
+
+  ΧΡΕΜΗΣ
+  Μα και τα δυο τα πράματα μπορεί λαμπρά να γίνουνε,
+  και το φαΐ και η δουλειά. Εσένα τι σε νοιάζει;
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+  Ξέρεις. . . σαν γίνεται με βια, περσότερο κουράζει.
+
+  ΧΡΕΜΗΣ
+  Χεμ! δίκηο έχεις• μ' αν κι' αυτό η πόλις το εγκρίνη,
+  οι άνδρες θα το κάνουνε και έτσι, τι να γίνη!
+  Έλεγαν οι πατέρες μας μια σοφωτάτη γνώμη:
+  πως και η σκέψεις η κουτές, κ' η πειό ζουρλές ακόμη
+            όπου θα κόψη το μυαλό,
+  μπορούν κι' αυτές κάμμιά φορά να βγουν και σε καλό.
+  Και άμποτε, ώ Αθηνά και σεις θεοί σεπτοί,
+            κ' η κουταμάρ' αυτή
+            να δείξη πως μας ωφελεί.-
+  Γεια σου• πηγαίνω.
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+            Χρέμη μου, η ώρα η καλή•
+
+(Ο Χρέμης φεύγει δεξιόθεν, ο Βλέπυρος εισέρχεται εις την οικίαν του).
+
+  ΧΟΡΟΣ
+
+(Γυναικών μετημφιεσμένων εις άνδρας εισέρχεται αριστερόθεν μετά
+προφυλάξεως και σπουδής. απαγγέλλει προς υπόκρουσιν της
+ορχήστρας).
+
+            Έμβα, τράβα δρόμον ίσο,
+  μήπως είν' κανένας άνδρας και μας πήρεν από πίσω;
+            Στρέψου, κάνε και μία γύρα•
+  έχουν πονηριές οι άνδρες και φυλάξου, κακομοίρα,
+  μήπως και ακολουθήσουν από πίσω κατά βήμα,
+            να μας νοιώσουν απ' το σχήμα.
+  Κτύπησε καλά τα πόδια, δυνατά να περπατάνε,
+            'ς όλες μας ντροπή θε νάνε,
+            αν οι άνδρες μας τσακώσουν
+            και μας νοιώσουν•
+  Τυλιχθήτε όσο παίρνει• στρέφετε κάθε φορά
+            δεξιά κι' αριστερά,
+  κι' όλο γρήγορα τραβάτε μη μας έλθη συφορά.
+  Τώρα στη παληά τη θέσι είμαστε κοντά πολύ,
+  που βρεθήκαμε τη νύχτα για να πάμε στη Βουλή.
+  Να το μάλιστα το σπίτι, που η Στρατηγίνα βγήκε,
+  κ' εψηφίσανε οι πολίτες την εφεύρεσι που βρήκε.
+  Ας μη χάνουμε την ώρα• να προσμένουμε δεν πρέπει
+  με τα ψεύτικα τα γένεια• γιατ' αν κάνη πως μας βλέπει
+                      ένας άνδρας τέτοιαν ώρα
+  ημπορεί να τα τραβήξη, να τα βγάλη όλα φόρα!
+  Πάμ' εδώ κοντά στον τοίχο, πούνε και σκιά κομμάτι,
+            κύτταξε με το 'να μάτι
+            και χωρίς πολύ ν' αργής,
+  σάξου πάλι σαν γυναίκα, όπως ήσουν πριν να βγης.
+  Αλλά να κ' η Στρατηγίνα από εκεί κοντοζυγώνει.
+  Κάνε γρήγορα και βγάλε τα μαλλιά απ' το σαγόνι.
+  Να και τούτες ήσαν έτσι, με φορέματ' ανδρικά,
+  μα τ' αλλάξανε το σχήμα και γίνηκαν θηλυκά.
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ εισέρχεται αριστερόθεν
+  Λοιπόν, γυναίκες, εύγε μας! είχαμε και δεν είχαμε
+            το πράγμα το πιτύχαμε.
+  Αλλά πετάχτε γρήγορα, για το θεό, τας χλαίνας
+            μη σας ιδή κανένας.
+  Βάλτε και τα παπούτσια σας και τα κορδόνια λύστε τα,
+            και τα ραβδιά αφήστε τα.
+
+(Προς την Κορυφαίαν του χορού).
+
+  Και συ διόρθωσ' τες καλά. Εγώ θα σας αφήσω
+  και τρέχω τώρα γρήγορα στο σπίτι να γλιστρήσω,
+  προτού με πάρη ο άνδρας μου γυρίζοντας χαμπάρι,
+  να βάλω στο κρεββάτι του τα ρούχα πούχα πάρη.
+
+  ΧΟΡΟΣ
+  Έγεινε ό,τι μας είπες• τώρα σαν καλή δασκάλα
+  έχεις χρέος, Στρατηγέ μας, για να μας διδάξης κι' άλλα.
+            κι' ό,τι θα σου κατεβή
+  έτοιμ' είν' η κάθε μια μας να το κάνη σαν στραβή.
+  Δεν εγνώρισα ως τώρα μεσ' στων γυναικών τη ράτσα
+            από σένα πειό καπάτσα!
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+  Περιμένετε λιγάκι, κι' όταν την αρχή κρατήσω
+  για συμβούλους θα σας πάρω και θα σας χειροτονήσω,
+  όπου μεσ' στης φασαρίες της αρχής και στα δεινά,
+  θα γενήτε παλληκάρια, που δεν γίνηκαν ξανά!
+
+ΑΥΛΑΙΑ
+
+{3} Σ. Μ. Ενταύθα ο Αριστοφάνης παρωδεί το γνωστόν εις την εποχήν
+χωρίον εκ των «Μυρμιδόνων» του Αισχύλου:
+
+  «Αντίλοχ', αποίμωξόν με του τεθνηκότος
+  τον ζώντα μάλλον»,
+
+το οποίον εθεώρησα καλόν ν' αποδώσω αντί της ανωτέρω παραλλήλου
+παρωδίας του σημερινού, διατι άλλως θα ήτο αδύνατον να εννοηθή διά
+τους συγχρόνους μας ακροατάς, κατά την από σκηνής παράστασιν.
+
+
+
+
+ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟΝ
+
+
+
+
+(Η σκηνή παριστά το εσωτερικόν οικίας Αθηναίου αστού. Μία κλίνη εις το
+άκρον, επί της οποίας κάθηται αγρυπνών ο Βλέπυρος• πλησίον του καίει
+λυχνία, ενώ εκ του παραθύρου διαφαίνεται το πρώτον φως της ημέρας.
+Εισέρχεται η Πραξαγόρα μετά προφυλάξεως, φέρουσα τα ανδρικά ενδύματα
+υπό μάλης].
+
+
+
+ΣΚΗΝΗ ΜΟΝΑΔΙΚΗ
+
+
+
+ΒΛΕΠΥΡΟΣ - ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ αναπηδών εν οργή.
+            Μωρέ. . .! η Πραξαγόρα!
+  πού ήσουνα, παρακαλώ, πού ήλθες τέτοιαν ώρα;
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+  Και τι σε μέλει, φίλε μου;
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+                      Και τι με μέλει;!.., Να τη!
+  τι κουταμάρες είν' αυτές;
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+                      Βέβαια στο κρεββάτι
+  ενός κρυφού μου εραστή δεν θα μου πης πως πήγα.
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+  Δεν θάταν ένας βέβαια. . .
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+                      Σαν έχης τέτοια μυίγα,
+  εξέτασε.
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+      Πώς;
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+            Μυρουδιές δεν έχω στο κεφάλι.
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+            Καλό και τούτο πάλι!
+  Και η γυναίκα δεν μπορεί να κάνη τη δουλειά
+  χωρίς και νάχη μυρουδιές βαλμένες στα μαλλιά;
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+  Α! έτσι όπως συ το λες, Θεός να με φυλάξη!. . .
+            ποτέ δεν τώχω πράξη!. . .
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+  Λοιπόν πώς το σκασες πρωί, και πού μου είχες πάη
+  μαζύ με το μανδύα μου;
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+                      Εγώ;. . . κοιλοπονάει
+  μια φίλη και συντρόφισσα κ' επήγα εκεί για λίγο.
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+  Και πώς δεν ρώτησες εμέ, και να μου πης «θα φύγω»;
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+  Μπα, σε καλό σου, άνδρα μου! Θαρρείς ότι μπορούσα
+  σε τέτοιο χάλι φοβερό ν' αφήσω μια λεχούσα;
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+  Μπορούσες και να μου το πης, πριν πας εκεί τρεχάτη.
+            Εδώ συμβαίνει κάτι.
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+  Μα της θεές, πετάχθηκα όπως κ' αν ήμουν έξω,
+  γιατί έπρεπε και γρήγορα, κι' όπως μπορώ, να τρέξω.
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+            Και έπειτα, - για στάσου!
+  Δεν έπρεπε να βάλης συ τα ρούχα τα δικά σου;
+  πως τα δικά μου φόρεσες και μ' άφησες φουστάνια,
+  και μ' άφησες σαν το νεκρό, που μόνο τα στεφάνια
+  και τα σταμνιά του λείπανε;
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+                        Εκρύωνα η καϋμένη,
+  κ' είμαι πολύ φιλάσθενη και λεπτοκαμωμένη,
+  Ε, για να ζεσταθώ λοιπόν, [να κάνω αλλοιώς δεν μπόρεσα]
+  ενώ εσένα σ' άφησα στο στρώμα ξαπλωμένον,
+            και ζεστοκοπημένον.
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+  Αλλά και η αρβύλες μου μαζύ σου ταξιδέψανε
+  και το ραβδί.
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+            Μα και γι' αυτό τα ρούχα δεν μου κλέψανε,
+  γιατ' έσερνα, καθώς εσύ, στο χώμα τα ποδάρια,
+  ενώ με τη μαγκούρα σου κτυπούσα τα λιθάρια.
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+  Ξέρεις, που έπρεπε να βγω σιτάρι ν' αγοράσω
+  με τον μισθό μου της Βουλής, και τώρα θα τον χάσω,
+            [και συ αιτία θάσαι;]
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+  Εγέννησεν αρσενικό παιδί, και μη φοβάσαι.
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+  Ποιός; η Βουλή;
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+            Όχι, καλέ• η φίλη μου που εγέννα.
+  Μα η Βουλή μαζώχθηκε;
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+                        Δεν στάχω ειπωμένα
+  από τα χθες;
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+            Θυμάμαι, ναι.
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+                        Δεν έφθασε ως ταυτιά σου
+  μία είδησις;
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+            Μα το Θεό, δεν ξέρω. . .
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+                                            Άιντε χάσου
+  και κάτσε μάσσαγε σουπιές, που ξέρεις τι σου γίνεται.
+  Μωρέ δεν άκουσες τι λεν; σε σας η πόλις δίνεται.
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+  Για να υφαίνουμε;
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+            Τι λες;! Σας κάνουν αρχοντίνας. . .
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+  Σε ποιους;
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+            'Σ όλα τα πράματα εν γένει της Αθήνας.
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+  Ώ, μα την Αφροδίτη μας! χαρά λοιπόν στην πόλι.
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+  Γιατί, γιατί;
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+            Για χίλια δυο. Δεν θα τολμάνε όλοι.
+  να φτιάνουνε βρωμοδουλειές, ούτε συκοφαντίες
+            και ψευδομαρτυρίες.
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+  Όχι, για όνομα θεού! αυτό να μη το κάνετε,
+  γιατί με δίχως ψέματα της πείνας θα πεθάνετε.
+
+  ΧΟΡΟΣ
+  Άφησε τη γυναίκα σου, ώ άνδρα, να μιλήση.
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+  Ούτε κανείς το γείτονα στο μέλλον θα φθονήση,
+  κι' ο ένας δεν Θάνε γυμνός, κι' ο άλλος δεν θα κλέβη,
+  ούτε φτωχός θα βρίσκεται, ούτε θα κοροϊδεύη
+  κανένας, κι' ούτ' ενέχυρα θα βάζουνε συνάμα.
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+  Εάν δεν είνε ψέμματα, είνε μεγάλο πράμα.
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+  Θα σ' ταποδείξω παστρικά και πειά δεν θ' αμφιβάλης.
+
+  ΧΟΡΟΣ
+  Τώρα πρέπει τα μυαλά σου, οπού τάχεις τετρακόσια,
+  για την ευτυχία όλων να σκεφθούνε κι' άλλα τόσα.
+            Συ που ευτυχία ξέρεις
+            για της φίλες σου να φέρης,
+  όσο έχεις ευκαιρία πρέπει ναύρης κάθε τρόπο
+  μ' ευτυχίες να στολίσης τους πολίτες και τον τόπο.
+  Γιατ' η πόλις έχει ανάγκη από φρόνησι μεγάλη•
+  και μην κάμης ό,τι είπαν ή εκάμανε οι άλλοι.
+            Γιατ' ο κόσμος εσιχάθη
+  βλέποντας να κακοπάνε όλο τα παληά τα λάθη.
+  Μην αργής• μα κάθε σκέψι που ο νους σου μέσα κλείνει
+            κάμε γρήγορα να γίνη•
+  κι' όποιος γρήγορα τραβάει, και δεν πάει γάλι-γάλι,
+  στο κοινόν, όπου τον βλέπει, έχει πέρασι μεγάλη.
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+  Και στον κόσμο θα διδάξω κάθε χρήσιμη δουλειά,
+  νέα πράματ' αν θελήση, κι' αν αφήση τα παληά.
+            Αλλ' αυτό φοβάμαι μόνο. . .
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+  Α, για τούτο μη φοβάσαι και εγώ 'ς το βεβαιώνω.
+  Είν' η μόνη μας η σκέψι, κ' είν' η μόνη μας αρχή,
+  να ξεχνάμε κάθε μέρα την παληά την εποχή.
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+  Τώρα όμως, πριν καθένας ό,τ' ειπώ δεν λάβ' υπ' όψι,
+  ούτε να μ' αντιμιλήση, ούτε να με διακόψη.
+            Όσοι βρίσκονται στην πόλι
+            μερδικό θα παίρνουν όλοι,
+  που τον ένα να μη βλέπης βουτηγμένον στον παρά,
+            και τον άλλον φουκαρά.
+  Ούτ' ο ένας νάχη αμπέλια και χωράφια για να ζήση,
+  και ο άλλος να μην έχη ούτε τάφο, σαν ψοφήση.
+  Ούτ' αμέτρητους τους δούλους νάχη πλέον ο μεγάλος,
+            κι' ούτ' ακόλουθον ο άλλος.
+            Τη ζωή κοινή θα κάνω,
+  και δεν θάχη διακρίσεις, ούτε κάτω, ούτ' απάνω.
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+  Πώς; θάνε κοινός ο βίος;
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+                      Πρόφθασε να φας σκατά!
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+            Μπα, κοινά θάνε κι' αυτά;
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ δυσανασχετούσα•
+  Μας τον γάμησες τον λόγο! θα σου τώλεγα και τούτο.
+  Πρώτα πρώτ' απ' όλα τάλλα θα μοιράσουμε τον πλούτο•
+  κι' ό,τι ο καθένας έχει• θα χωρίσω και τη γη
+            ισα μερδικά να βγη.
+  Κι' όταν γίνουν όλα ίσα και δοθούν από κοινού
+            'ς εμάς, πώχουμε το νου,
+  θα φυλάμε με τα δόντια τον παρά μέσ' στα ταμεία,
+  και τον άνδρα της θα βγάζη στη βοσκή η κάθε μία.
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+  Μα καλά, κι' όποιος δεν έχει φανερά λοιπόν χωράφι,
+  πώς θα ξέρουμε αν έχει φυλαγμένο το χρυσάφι;
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+  θα το φέρη να το δώση, ειδεμή θα ψευδορκήση.
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+  Μπα! κι' από της ψευδορκίες μη δεν το 'χει αποκτήση;
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+                      [Βέβαια, δεν λέγω όχι•]
+  αλλά τι του χρησιμεύει το χρυσάφι του, κι' αν τώχη;
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+  Τι του χρησιμεύει, λέει;
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+                      Μα φτωχός δε θάν' κανένας,
+  κι' όλοι θάχουνε απ' όλα, άρτους και παστά και χλαίνας,
+  και κρασιά, μα και στεφάνια, και γλυκά, ως και ρεβίθια•
+  ώστε, αν δεν καταθέση, τι κερδίζει; κολοκύθια!
+            Όχι, πες μου, τι κερδίζει;
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+  Κ' έτσι πάλι όποιος κλεφτεί πειό πολύ θα θησαυρίζη.
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+            Δίκηο έχεις, ναι• αλλ' όμως
+  τούτο εγινόταν πρώτα, πούταν ο παληός ο νόμος•
+  αλλά τώρα που για όλους η ζωή θάνε κοινή,
+  τι και αν δεν καταθέση;
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+                      Δεν μου λες: και αν φανή
+            μια μικρούλα, και θελήση
+            ένας να την γαργαλίση,
+  και να κοιμηθή μαζύ της για μια νύχτα λόγου χάρι,
+  από το κοινό ταμείο να της δώση δεν θα πάρη;
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+  Χεμ! μα δωρεάν θα πέφτουν για να κοιμηθούν αντάμα,
+  και θα κάνω τη γυναίκα που κοινό θα ήνε πράμα,
+            κι' όποιος θέλει θα την παίρνη
+            τα παιδιά της να της σπέρνη.
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+            Μα κι' αυτό τι ωφελεί,
+  αν θελήση ο καθένας να ριχθή στην πειό καλή;
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+            Η πειό άσχημη θα πάη
+            με την ώμορφη στο πλάι,
+            κι' όποιος νηά επιθυμήση,
+  από τη γρηά θ' αρχίζη πρώτα-πρώτα το γαμήσι.
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+  Κι' ένας γέρος, σαν κ' εμένα, με γρηές πώς θα μπορέση,
+  όπου και προτού ακόμη της ζυγώση, θα του πέση;
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+  Δεν θα κάνουν αντιστάσεις.
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+                      γιατί πράμα;
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+                                          Μη φοβάσαι,
+  και καμμιάς δεν θα ξυνίση, βέβαιος για τούτο νάσαι.
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+  γιατί πράμα;
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+            Νά, που είπες πως μπορεί να μη θελήση•
+  να, που και για σας ευρέθη του ζητήματος η λύσι.
+  Βλέπεις ότι η γυναίκες είχανε το νου ακόμη
+            νάχουν και γι' αυτό μια γνώμη,
+  και προτήτερα σκεφθήκαν, να μη μείνη, όπως είπα,
+            δίχως βούλωμα μια τρύπα.
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+  Έ, και των ανδρών η τρύπα τότε πειά τι θ' απογίνη,
+            που θα τρέχουνε κ' εκείνοι
+            με τους ώμορφους να μείνουν,
+            και τους άσχημους ν' αφίνουν; {4}
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+  Η πειό άσχημες θ' αρπάζουν τα πειό ώμορφα παιδιά,
+  όταν φεύγουν απ'τα δείπνα, να περνάνε τη βραδειά.
+  οι δε άσχημοι θα βάζουν στα δημόσια τα μέρη
+            της πειό ώμορφες στο χέρι,
+  και δεν θα μπορή γυναίκα μ' έναν ώμορφο να μείνη,
+  στους ζαβούς και στους ασχήμους όταν πρώτα δεν το δίνη,
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+  Ώστε τότε και ο μύτος ο τρανός του Λυσικράτη
+  θα περνά με τους ωραίους και θα λέη πως είνε κάτι;
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+  Δικαιώματα για όλους θάχη ο νόμος μας τα ίδια•
+  και οι έμποροι, κ' εκείνοι που φορούν τα δακτυλίδια,
+  θα ρεζιλευθούνε όλοι, όταν ένας με αρβύλα
+  θα τους 'πη: «είν' η σειρά μου, κάτσε έξω συ και φύλα;
+            κι'όταν τη δουλειά μου κάνω,
+            τότε συ θα πας απάνω».
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+  Βρε για στάσου• κ' έτσι όπως θάμαστ' όλοι άνω-κάτου,
+  πώς καθένας θα μπορέση να γνωρίζη τα παιδιά του;
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+  Τι τα θέλει να τα ξέρη; όλ' οι νέοι πέρα-πέρα
+  κάθε μεγαλήτερό τους θα τον λένε και πατέρα.
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+  Κ' επειδή δεν θα γνωρίζουν τους πατέρας τους και πάλι,
+  κάθε γέρο θα τον πνίγουν με ευγένεια μεγάλη,
+  αφού γι' άλλο δεν φροντίζει κάθε γυιός 'ς αυτήν τη χώρα
+  παρά μόνο πως να πνίγη τον πατέρα του και τώρα.
+  Ή θαρρείς για τον πατέρα αν κανένας αμφιβάλλη,
+  πως θα παραλείψουν τάχα να τα χέσουνε και πάλι;
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+  Αλλά δεν θα επιστρέψη όποιος τύχη να το ιδή.
+  Τότε εύκολα κτυπούσε τον πατέρα το παιδί,
+  και δεν έδιναν καθόλου προσοχήν οι πάρα-πέρα•
+  αλλά τώρα, σαν ακούσουν πως κτυπούν ένα πατέρα,
+  ο καθένας ότι δέρνουν τον δικόν του θα νομίση
+            και θα τρέξη να χωρίση,
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ {5}
+  **Οτ' είν' όλα κουταμάρες, δεν μπορεί να 'πη κανείς.
+  Κι' ο Επίκουρος αν έλθη [ο σοφός της ηδονής,]
+  ή αυτός ο Λευκολόφας [ο φαυλόβιος] κ' ειπούνε
+  ότι μ' έχουνε παππούλη, τι θα ειπούν όσοι τακούνε!
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+  Μ' αν είν' έτσι, είνε κι' άλλο πειό χειρότερο ακόμα.
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+  Ποιό;
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+      Να 'ρθη να σε φιλήση ο Αρίστιλλος στο στόμα,
+  και πατέρα να σε λέη.
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+                      Συφορά του, κι' αν τολμήση.
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+  Με του άγριου του δυόσμου την οσμή θα σε βρωμήση.
+  Μα εκείνος εγεννήθη πριν το ψήφισμα γενή,
+  ώστε δεν υπάρχει φόβος.
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+                      θάταν συμφορά τρανή.*!!
+  Αλλά τότε στα χωράφια ποιος θα μείνη γεωργός;
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+  θάν' οι δούλοι• τι σε μέλει; συ θα κάθεσαι αργός,
+  και του ρωλογιού ο ίσκιος δέκα πόδες σαν μακραίνη,
+  θα τραβάς για το τραπέζι που γεμάτο θα προσμένη.
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+  Και για ρουχισμό ποιόν τρόπο έχετε σκοπό να βρήτε;
+  Πρέπει να μας πης και τούτο•
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+                      Τα παληά σας θα φορήτε,
+  και θα σας υφαίνουμ' άλλα.
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+                      Να μου πης ακόμη ένα:
+  αν οι άρχοντες του τόπου προστιμάρουνε κανένα
+            πού θα βρη για να πληρώση;
+  από το κοινό ταμείο θάταν άδικο να δώση.
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+  Μα θα παύσουνε κ' η δίκες.
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+  Ώ τι κόσμος θα χαθή!
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+  Μα κι' αυτό τώχω σκεφθή.
+  Και γιατί να γίνουν δίκες, κακομοίρη;
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+                                              Λόγου χάρι
+  πρώτα-πρώτα για τα χρέη, που θ' αρνήτ' όποιος τα πάρη.
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+  Βρε, και πού ο τοκογλύφος θαύρη χρήμα να δανείση,
+  που κοινά θα ήνε όλα, κ' η μερίδα θάνε ίση;
+            Μα κι'αν κλέψη θα τον πιάσουν.
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+  Μα τη Δήμητρα! τα είπες,-—ούτε δάσκαλος που νάσουν!
+  Για εξήγει μου και τούτο: Κι' αν κανένας πάλι βρίση
+            από το πολύ μεθύσι,
+  ή κι' αν κάνη με το ξύλο ταλλουνού τη ράχι μαύρη,
+            για το πρόστιμο πού θαύρη;
+            Χέ! 'ς αυτό θα κοκκαλώσης!
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+  Από την τροφή που τρώει• γιατί, όταν ελαττώσης
+  το φαΐ, και τιμωρήσης κατ' ευθείαν την κοιλιά,
+  παύουν η βρισές.
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+            Κι' αν γίνη και καμμιά κλεψοδουλειά;
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+  Ποιός θα κλέψη, [που καθένας το δικό του θ' αποκτήση];
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+  Ούτε και κανείς την νύκτα θα σε πιάση να σε γδύση;
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+  Ποιός το λέει; ούτε όταν μέσ' στο σπίτι θα κοιμάσαι,
+  όπως εγινόταν πρώτα, ή στην πόρτα έξω θάσαι.
+  ο καθένας σας το βιος του μεσ' στην πολιτεία θάχη
+  κι' όποιος κλέψη, κι' όποιος γδύση, θα του βγαίνη από τη ράχι•
+  Τι χρειάζοντ' οι καυγάδες, η φωνές, τα νταβατούρια;
+  θα πηγαίνη στο ταμείο και θα παίρνη πειό καινούργια.
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+  Μα οι άνθρωποι, για πες μου, δεν θα παίζουν πειά το ζάρι;
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+  Για ποιο λόγο;
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+            Πώς την ώρα θα σκοτώνουν λόγου χάρι;
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+  Όλοι θα περνούν το ίδιο, κι' όλα θα τα κάνω ένα,
+  και η πόλις μας θα γίνη ένα σπίτι για καθένα,
+            που ελεύθερος να βγαίνη
+            και στον άλλον να πηγαίνη.
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+  Πού θα στρώνωνται τα δείπνα;
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+                      Και τα δικαστήρια σας
+  κ' η στοές σας κατοικίες θα γενούν της αφεντιάς σας.
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+  Και των δικαστών το βήμα τι θα γίνη λες εσύ;
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+  Θα γεμίζη από κρατήρες κι' από στάμνες με κρασί,
+  και θα βάλω παιδαρέλια, που θα ψάλλουν με χαρά
+  όλες της ανδραγαθίες καθενός παλληκαρά•
+  έτσι από την ντροπή του, αν φανή κανείς δειλός,
+  να μη έρχεται να τρώη.
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+                      Είν' ο λόγος σου καλός.
+  Και ταγγεία τι θα γίνουν, [όπου ήσαν μια φορά
+  με των δικαστών τους κλήρους;] αι;
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+                                            Θα μπουν στην αγορά
+  και κοντά στου Αρμοδίου τον μεγάλον ανδριάντα
+            θα τραβάμε κλήρους πάντα,
+            και καθένας θα μαθαίνη
+  σε ποιό γράμμα θα δειπνήση με χαρά του να πηγαίνη.
+            Οποιοι πέσουνε στο Βήτα,
+  στη στοά των βασιλέων θα δειπνούνε• και στο Θήτα
+  όσοι πέσουν, στο Θησείον και όσοι πέσουνε στο Κάππα,
+  στη στοά των Αλευράδων.
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+                      Για να χαύτουνε;
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+                                             Σου τάπα,
+  μα τον Δία• για να τρώνε!
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+                      Κι' ούτινος δεν πέση πάλι
+  ένα γράμμα για να φάη, θα τον διώχνουνε οι άλλοι;
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+  Αυτό ποτέ δεν θα γένη σε τέτοια κοινωνία,
+  και 'ς όλους θα προσφέρωμε τα πάντα μ' αφθονία.
+  Κι' όποιος μεθάη στέφανο στην κεφαλή θα φέρη,
+  κι'απ' το τραπέζι θα τραβά μ' ένα δαδί στο χέρι•
+  η δε γυναίκες έτοιμες θα στέκουν στης διόδους,
+  και 'ς όποιους επιστρέφουνε θα πέφτουνε μ' εφόδους
+  και θα τους λεν': «Έλα μ' εμάς• έχουμε μια κοπέλλα
+            μικρούλα, πούνε τρέλλα».
+  «Κ' εδώ μια κάτασπρη θα βρης, πούνε θεά στα κάλλη»
+  από ταπάνω-πάτωμα θα του φωνάζ' η άλλη•
+            μα πριν μ' εκείνη κοιμηθής,
+            μ' εμένα πειό μπροστά θαρθής».
+  Μα πίσω απ' τους ώμορφους, που θάνε στην εντέλεια,
+            κι'από τα παιδαρέλια,
+  θ' ακολουθούν οι άσχημοι και τούτα θα τους λένε:
+  «Ε, ε! του λόγου σου! πού πας; σαν σε φωνάζουν μπαίνε,
+            μα δεν θα κάνης με καμμιά,
+  γιατ' εψηφίσθη στη δουλειά να προηγήτ' η ασχημιά.
+  Τώρα στην πόρτα κάθισε του λόγου σου και φύλα;
+  και πάρε δίφορης συκιάς και ξερομάσσα φύλλα!».
+  Για πες μου τώρα όλ' αυτά σ' αρέσουν;
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+                                                Μια χαρά!
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+  Καλά• τώρα λοιπόν κ' εγώ τραβώ στην αγορά,
+  και μια γερή ντελάλαινα καλόφωνη θα βρω,
+  να πάρ' όσον θα φέρουνε οι άλλοι θησαυρό.
+  γιατί εμέ εκλέξανε αρχόντισσαν οι άλλοι,
+  και πρέπει με ταχύτητα να γίνουνε μεγάλη•
+  να φτιάσω τα συσσίτια, και ναν' ημέρα πρώτη
+  η σημερνή, που να γένη το πρώτο φαγοπότι!
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+  Θα τρώμε από σήμερα;
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+                      Σου τώπα πως θα γίνη.
+  Τώρα να παύσω σκέπτομαι και την πουτανωσύνη.
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+  Γιατί;
+
+  ΠΡΑΞΑΓΟΡΑ
+      Σου το εξήγησα• να παίρνουμ' εμείς πλέον
+            ταφρόγαλα των νέων•
+  Κ' η δούλες πειά δεν θα μπορούν με ολολισμούς να πέφτουνε,
+  και από της ελεύθερες την ηδονή να κλέφτουνε,
+  αλλά οι δούλοι μοναχά θα πέφτουνε σιμά τους
+  μαζί με τα κουρέλια τους και το παληόπραμά τους!
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+  Μα τότε να σ' ακολουθώ κ' εγώ κοντά σου πρέπει,
+            καθένας που με βλέπει
+            να λέη στην Αθήνα:
+  «Τον άνδρα δεν θαυμάζετε που έχη Στρατηγίνα;! » {6}
+
+(Απέρχονται αμφότεροι)
+
+ΑΥΛΑΙΑ
+
+{4} Ενταύθα το κείμενον έχει διπλήν σημασίαν, οι δε σχολιασταί
+διαφωνούσιν ως προς την ερμηνείαν, παραδεχόμενοι ότι ο Βλέπυρος εννοεί
+το ανδρικόν μόριον δια της φράσεως «το δε των ανδρών τι ποιήσει», ενώ
+κατά την αντίληψίν μου το άρθρον «το» αποδίδεται εις τον αμέσως
+προηγούμενον στίχον "μηδεμιάς ή τρήμα κενόν», ήτοι «το (τρήμα) δη των
+ανδρών τι ποιήσει». Τούτο άλλως είνε και το φυσικώτερον, διότι ανωτέρω
+λαμβάνει μέριμναν περί όλων των ανδρών. Εκ τούτου εικάζεται ότι η
+έκφρασις αυτή είνε διφορούμενη και επέχει θέσιν λογοπαιγνίου.
+
+{5} Παραλείπεται κατά την από σκηνής διδασκαλίαν μέχρι του μέρους όπου
+υπάρχει ο έτερος αστερίσκος.
+
+{6} Επειδή εκ του μέρους τούτου ελλείπουν τα χορικά δύναται ν'
+αναπληρωθή η έλλειψις διά του χορού κόρδονος εκτελουμένου υπό του
+Βλεπύρου και της Πραξαγόρας, ως εγένετο επιτυχώς κατά την α'
+παράστασιν.
+
+
+
+
+ΜΕΡΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟΝ
+
+
+
+
+[Η Σκηνή παριστά πλατείαν των Αθηνών. Εισέρχεται ο Α' ΑΝΗΡ (όστις
+χάριν του ειρμού της υποθέσεως δύναται κατά την παράστασιν να ήνε
+αυτός ο ΧΡΕΜΗΣ) ακολουθούμενος υπό δύο μικρών θεραπόντων, φερόντων επ'
+ώμου διάφορα σκεύη οικιακά, τα οποία αποθέτουσι κατά γης].
+
+
+
+ΣΚΗΝΗ Α'.
+
+
+
+Α' ΑΝΗΡ και ΣΙΜΩΝ, ΠΑΡΜΕΝΩΝ (βωβά πρόσωπα).
+
+  Α' ΑΝΗΡ
+  Πρέπει να κάμω στην αρχή μικρή ετοιμασία,
+  να ιδώ ποιά είν' τα σκεύη μου και η περιουσία,
+  που θα φερθούν στην αγορά.
+
+(Σύρων πρώτον κόσκινον αλεύρου)
+
+            Τράβα λοιπόν, προχώρει,
+  ώ Κιναχύρα, ώμορφη και ζηλεμένη κόρη,
+  που μέσ' στο βιος μου ήσουνα εσύ προτιμημένη•
+  και που, για να κανηφορής καλοφτιασιδωμένη,
+  πολλά του αλευριού σακκιά για χάρι σου αράδειασα,
+            και στην κοιλιά σου τάδειασα.
+  Και τώρα πού να βρίσκεται η διφροφόρος• να τη—
+
+(φέρει εμπρός χύτραν)
+
+  η χύτρα. . . έλα έξω συ. . . μουντζούρα είσαι γεμάτη,
+  μα το θεό, λες κ' έτυχε να βράση τη μπογιά του
+  ο Λυσικράτης μέσα σου, που βάφει τα μαλλιά του.
+  —Πέρνα κοντά της τώρα συ, και στάσου για στολίστρα. . .
+
+(αποθέτει πλησίον κάτοπτρον)
+
+  —και φέρε και τη στάμνα συ η νεροκουβαλίστρα. . .
+
+(αποθέτει υδρίαν και λαμβάνει πετεινόν)
+
+  —έλα και για κιθαρωδός η αφεντιά σου τώρα,
+  που πάντοτε μ' εξύπναγες στην πρωινή την ώρα
+            για να πηγαίνω στη Βουλή,
+            όπως ο νόμος το καλεί.
+  [Για ναν' τα Παναθήναια, όπως ο νόμος γράφει,]
+  ο σκαφοφόρος νάρθη εμπρός και να κρατή τη σκάφη. . .
+
+(ωθεί σκάφην)
+
+            —άλλος κεριά να φέρη. . .
+
+(αποθέτει κηρία)
+
+  —και τα κλωνάρια της εληάς, οπού φορούν οι γέροι. . .
+
+(εξάγει τρίποδα και λήκυθον)
+
+  —βγάλε και συ τον τρίποδα. . . τη στάμνα με τα μύρα. . .
+  τσουκάλια. . . παρατσούκαλα. . . σωστή λαοπλημμύρα!..
+
+(Ωθεί και τα υπόλοιπα σκεύη διά του ποδός. Εισέρχεται ο Β' ΑΝΗΡ).
+
+
+
+ΣΚΗΝΗ Β'.
+
+
+
+  Β' ΑΝΗΡ και οι ΑΝΩΤΕΡΩ.
+
+  Β' ΑΝΗΡ (μονολογών)
+  Εγώ να ρθώ στην αγορά; να δώσω εγώ το βιός μου;
+  μα πρέπει νάμαι άθλιος κι' ο πειό ζουρλός του κόσμου,
+  Στον Ποσειδώνα! όλ' αυτά προτού ταποφασίσω,
+  θα τα σκεφθώ προτήτερα και θα τα βασανίσω,
+  και της οικονομίες μου και τον δικό μου ιδρώτα
+  με λόγια δεν τα δίνω εγώ ανόητα, αν πρώτα
+  δεν θα πεισθώ τι εννοούν αυτές η μόδες όλες.
+  Και τούτος τι ζητεί εδώ μ' αυτές της κατσαρόλες;
+  —Ε, συ! μετακομίζεσαι, που τάβγαλες στη φόρα,
+  ή τάχα για ενέχυρο πας να τα βάλης τώρα;
+
+  Α' ΑΝΗΡ
+  Καθόλου.
+
+  Β' ΑΝΗΡ
+            Κ' η παράταξις σαν τι σημαίνει πάλι;
+  μήπως για τον Ιέρωνα την έχεις το ντελάλη;
+
+  Α' ΑΝΗΡ
+  Μα το θεό, στην αγορά τα έφερα στον ώμο
+  για να τα δώσω, σύμφωνα με τον καινούργιο νόμο.
+
+  Β' ΑΝΗΡ
+  Για να τα δώσης;
+
+  Α' ΑΝΗΡ
+                      Βέβαια..
+
+  Β' ΑΝΗΡ
+                      Δυστυχισμένε χάχα!
+
+  Α' ΑΝΗΡ
+  Πώς;
+
+  Β' ΑΝΗΡ
+      Πώς; και δεν το έννοιωσες;
+
+  Α' ΑΝΗΡ
+                      Μα τι; δεν πρέπει τάχα
+  στους νόμους να υποταχθώ;
+
+  Β' ΑΝΗΡ
+                      Ποιους νόμους, δυστυχή;
+
+  Α' ΑΝΗΡ
+  Που έκαμαν παραδοχή.
+
+  Β' ΑΝΗΡ
+                      Βρε, ποια παραδοχή;
+  Είσαι λοιπόν τόσο κουτός;
+
+  Α' ΑΝΗΡ
+  Κουτός;
+
+  Β' ΑΝΗΡ
+                                        Αυτό δεν φθάνει,
+  κι' απ' όλους πειό κουτότερος.
+
+  Α' ΑΝΗΡ
+                      Μπα έτσι; όποιος κάνει
+  το νόμιμο είνε κουτός; Εγώ νομίζω όμως,
+  πως κάνει ο πειό φρόνιμος ό,τι προστάζει ο νόμος.
+
+  Β' ΑΝΗΡ
+  Ο πειό κουτός.
+
+  Α' ΑΝΗΡ
+            Δεν σκέπτεσαι και συ να καταθέσης;
+
+  Β' ΑΝΗΡ
+  Εγώ; θα επιφυλαχθώ, προτού τας διαθέσεις
+  ιδώ του πλήθους.
+
+  Α' ΑΝΗΡ
+            Οχι δα, τι άλλο λες να ξέρουνε,
+  παρ' ότι ετοιμάσθηκαν τα χρήματα να φέρουνε;
+
+  Β' ΑΝΗΡ
+  Αν δεν ιδούν τα μάτια μου δεν πείθομ' ό,τι νάνε.
+
+  Α' ΑΝΗΡ
+  Μα όλο τούτο σήμερα στους δρόμους κοπανάνε.
+
+  Β' ΑΝΗΡ
+  Ας λένε!
+
+  Α' ΑΝΗΡ
+            Αλλά είπανε καθένας να μαζέψη
+  το είναι του.
+
+  Β' ΑΝΗΡ
+            Ας λένε· μπα!
+
+  Α' ΑΝΗΡ
+                      Κόσμο θα καταστρέψη
+  μ' αυτήν την δυσπιστία του!
+
+  Β' ΑΝΗΡ
+                      Αυτοί δεν θα πιστέψουν.
+
+  Α' ΑΝΗΡ
+  Μα να σε καταστρέψη ο Ζευς!
+
+  Β' ΑΝΗΡ
+                                  Αυτοί θα καταστρέψουν
+  εσένα. Κι' άνθρωπος θαρρείς που έχει τα μυαλά του
+  θα φέρη και θα μοιρασθή με άλλους τα καλά του;
+  Αυτό δεν ήταν έθιμο καθόλου των πατέρων μας,
+  και μοναχά να παίρνουμε υπήρξε το συμφέρον μας.
+  Έτσι το κάνουν κι' οι θεοί• για ιδές ταγάλματά τους
+  στα χέρια• σαν ευχόμεθα να δώσουν ταγαθά τους,
+  στέκουν, κι' ανάποδα κρατούν τα χέρια τους αείποτε,
+  όχι να δώσουνε κι' αυτοί, αλλά ν' αρπάξουν τίποτε.
+
+  Α' ΑΝΗΡ
+  Ευλογημένε άνθρωπε! παραίτησε με τώρα
+  να προετοιμασθώ κ' εγώ• και μη μου τρως την ώρα,
+  να συμμαζέψω τούτα εδώ. . . Πού τώχω το λουρί;
+
+  Β' ΑΝΗΡ
+  Με τα σωστά σου θα τα πας;
+
+  Α' ΑΝΗΡ
+                      Κι' αλλοιώτικα μπορεί;
+  αυτούς τους δυο τους τρίποδες θα βάλω και θα φύγω.
+
+  Β' ΑΝΗΡ
+  Τι κουταμάρα! μα γιατί δεν περιμένεις λίγο,
+  να ιδής το τι σκοπεύουνε να κάμουν' κ'οι άλλοι,
+            όπου και τότε πάλι. . ..
+
+  Α' ΑΝΗΡ
+  Να κάμω τι;
+
+  Β' ΑΝΗΡ
+            Περίμενε κ' εξέτασε ακόμη.
+
+  Α' ΑΝΗΡ
+  γιατί λοιπόν;
+
+  Β' ΑΝΗΡ
+            Μωρέ κουτέ, όλοι αυτοί οι νόμοι
+  της εισφοράς, πολλές φορές να μείνουν και στη μέση
+  μπορούνε, αν γενή σεισμός, ή κεραυνός αν πέση
+  που νάχη γούρι άσχημο, η γάττα να διαβαίνη.
+
+  Α' ΑΝΗΡ ωσεί καθ' εαυτόν
+  Καλή δουλειά θα πάθαινα, αν ήτανε πιασμένη
+  η αγορά, και δεν βρεθή μια θέσι να ταφήσω.
+
+  Β' ΑΝΗΡ
+  Τούτο να συλλογίζεσαι: πως θα τα πάρης πίσω•
+  κι' όσο για την κατάθεσι, μπορείς, αν αγαπάς,
+            και 'ς ένα μήνα να τα πας.
+
+  Α' ΑΝΗΡ
+  Και πώς;
+
+  Β' ΑΝΗΡ
+            Τούς ξέρουμε καλά• γρήγορα πέφτει ο ψήφος,
+  αλλά για την εκτέλεσι πηγαίνει πάντα τζίφος!
+
+  Α' ΑΝΗΡ
+  Μα θα τα κουβαλήσουνε, βρε φίλε μου, κι' αυτοί.
+
+  Β' ΑΝΗΡ
+            Κι' αν δεν τα κουβαλήσουν, τι;
+
+  Α' ΑΝΗΡ
+  Θα κουβαλήσουν γρήγορα• ο νόμος ταπαιτεί.
+
+  Β' ΑΝΗΡ
+            Κι' αν δεν τα κουβαλήσουν, τι;
+
+  Α' ΑΝΗΡ
+  Θα τον εξαναγκάσουμε αυτόν που τα κρατεί.
+
+  Β' ΑΝΗΡ
+  Κι' αν ήνε οι περισσότεροι που τα κρατούνε, τι;
+
+  Α' ΑΝΗΡ
+  Πάω να δώσω• [έβγαλαν διαταγή ρητή.]
+
+  Β' ΑΝΗΡ
+            Και αν σου τα πουλήσουν, τι;
+
+  Α' ΑΝΗΡ
+            Σκάσε! [μου ζάλισες ταυτί].
+
+  Β' ΑΝΗΡ
+            Πολύ καλά, κι' αν σκάσω τι;
+
+  Α' ΑΝΗΡ
+  Καλά θα κάμης.
+
+  Β' ΑΝΗΡ
+            Αλλά συ, κι' αν σκάσω, θα θελήσης
+  να δώσης.
+
+  Α' ΑΝΗΡ
+      Νά κ' οι γείτονες που κουβαλούν επίσης.
+
+  Β' ΑΝΗΡ (παρατηρών προς τ' αριστερά παρασκήνια)
+  Ο Αντισθένης βέβαια τραβά να καταθέση •
+  θα ήταν ευκολώτερο πολύ γι' αυτόν, να χέση
+  τριάντα μέρες συνεχώς κι' ακόμη πειό πολλές.
+
+  Α' ΑΝΗΡ
+            Σκασμός, μ' αυτά που λες!
+
+  Β’ ΑΝΗΡ
+  Και ο χοροδιδάσκαλος Καλλίμαχος θα φέρη
+  απ' τον Καλλία πλειότερα νομίζεις να προσφέρη;
+  Τι λες εκεί! ο άνθρωπος το βιος θα χάση τώρα!
+
+  Α' ΑΝΗΡ
+  Κακά μιλείς!
+
+  Β' ΑΝΗΡ
+            γιατί κακά; Δεν είδες ως την ώρα
+  πως όλα τα ψηφίσματα τραβούν τον ίδιο δρόμο;
+  εξέχασες τι έγινε στου αλατιού το νόμο;
+
+  Α' ΑΝΗΡ
+  Α, βέβαια.
+
+  Β' ΑΝΗΡ
+            Κ' εξέχασες και τάλλα τα ψηφίσματα,
+  που βγήκαν για τα χάλκινα και κάλπικα νομίσματα;
+
+  Α' ΑΝΗΡ
+  Τι λες! μ' αυτό το νόμισμα κ' εγώ εχαντακώθηκα•
+  γιατί σταφύλια πούλησα και με χαλκό μπουκώθηκα,
+  κ' ετράβηξα στην αγορά αλεύρι ν' αγοράσω•
+  όταν, την ώρα που άνοιγα το σάκκο να το μπάσω,
+  λέει ο κήρυξ: «Το χαλκό να μη παραδεχθούμε,
+  κι' ασήμι μόνον του λοιπού θα μεταχειρισθούμε».
+
+  Β' ΑΝΗΡ
+  Κι' ο όρκος δεν σου αντηχεί 'ς ταυτί, που δώσαμ' όλοι,
+  τα πεντακόσια τάλαντα να μαζευθούν στην πόλι
+  από το τεσσαρακοστόν, κατά του Ευριπίδη
+  τη γνώμη; Και ποιος έπαυσε επαίνους να του δίδη;
+            Σαν εξετάσθη όμως
+  κ' ευρέθη κουροφέξαλα κι' αυτός ο νέος νόμος,
+            τότε τον Ευριπίδη
+            τον στρώσαν στο βρισίδι.
+
+  Α' ΑΝΗΡ
+  Τώρα τα ίδια πράματα με τότε δεν υπάρχουνε•
+  τότ' ήμαστε άρχοντες εμείς, τώρα γυναίκες άρχουνε.
+
+  Β' ΑΝΗΡ
+  Το κατ' εμέ, η μόνη μου γι' αυτές φροντίδα θάνε,
+  μα το θεό της θάλασσας, να μη με κατουράνε!
+
+  Α' ΑΝΗΡ
+            Τι τσαμπουνάς δεν ξέρω•
+
+(προς τα παιδία)
+
+  Δος μου το ξύλο εσύ, παιδί, τα πράματα να φέρω. . .
+
+[Λαμβάνει το ξύλον και ετοιμάζεται ν' αναρτήση εξ αυτού τα σκεύη
+του. Εισέρχεται ο ΚΗΡΥΞ, όστις λαμβάνει θέσιν επί βάθρου τινός εις το
+μέσον της σκηνής και κηρύττει μεγαλοφώνως:]
+
+  ΚΗΡΥΞ
+  Πολίται! από σήμερα στη Στρατηγό τραβάτε,
+  για να σας 'πη ο κλήρος σας κ' η τύχη, που θα πάτε
+  να κάτσετε
+  θα βρήτε κάθε τράπεζα παντού ετοιμασμένη,
+  που είνε μ' όλα ταγαθά του κόσμου φορτωμένη,
+  και κάθε κλίνη με μαλλιά και τάπητες στρωμένη!
+  Η μυροπώλιδες, γραμμή, κρατήρες σας γεμίζουνε
+  από κρασιά• με στη φωτιά μπριζόλες τσιτσιρίζουνε,
+  και περασμένοι οι λαγοί μεσ' στα σουβλιά γυρίζουνε.
+  Πίττες καλοφουρνίζονται,
+  τα στέφανα στολίζονται,
+  στραγάλια καρβουρδίζονται!
+  Όλες η κόρες η πειό νηές ψήνουν αγάλια-αγάλια
+  τη φάβα στα τσουκάλια.
+  Και ένας πουτανιάρης
+  και πρώην καβαλλάρης
+  με τη στολή του ιππικού εκεί κοντά γυρίζει,
+  και διαρκώς των γυναικών τα πιάτα καθαρίζει.
+  Κι' ο Γέρων, μ' ένα φόρεμα κομψό και με κατσάρι,
+  μ' ένα παιδί χασκάρει,
+  κ' έχει παραρριμμένα
+  παπούτσια του και χλαίνα.
+  Και ο ψωμάς σας καρτερεί• την ώραν σας μη χάσετε
+  κ' ελάτε τα σαγόνια σας, πολίται, να γυμνάσετε!
+
+(Ο Κήρυξ κατέρχεται και απέρχεται δεξιόθεν)
+
+  Β' ΑΝΗΡ
+  Σαν είνε έτσι το λοιπόν, εμένα τι με μέλει;
+  τραβώ κ' εγώ για το φαΐ, η πόλις σαν το θέλη.
+
+  Α' ΑΝΗΡ
+  Αι! και για που, παρακαλώ, αφού δεν έχεις δώση;
+
+  Β' ΑΝΗΡ
+  Για το φαΐ.
+
+  Α' ΑΝΗΡ
+  Δεν θα το φας, αν έχουν νου και γνώσι,
+  πριν καταθέσης βέβαια.
+
+  Β' ΑΝΗΡ
+  Πολύ καλά, τα δίνω.
+
+  Α' ΑΝΗΡ
+  Πότε λοιπόν;
+
+  Β' ΑΝΗΡ
+            Εμπόδιο μονάχος δεν θα γίνω.
+
+  Α' ΑΝΗΡ
+  Γιατί;
+
+  Β' ΑΝΗΡ
+      Κι' άλλοι θ' αργήσουνε περισσότερο επίσης.
+
+  Α' ΑΝΗΡ
+  Συ όμως εν τω μεταξύ τραβάς να την γεμίσης.
+
+  Β' ΑΝΗΡ
+            Θα πάθω τι, παρακαλώ;
+            Κάθε πολίτης με μυαλό
+  αρμόζει της πατρίδος του τους νόμους να κρατή.
+
+  Α' ΑΝΗΡ (ειρωνικώς)
+            Χεμ! και αν σ' εμποδίσουν, τι;
+
+  Β' ΑΝΗΡ
+  Θα πάω να χωθώ κ' εγώ με κεφαλή σκυφτή.
+
+  Α' ΑΝΗΡ
+            Και αν δούλεψη ξύλο, τι;
+
+  Β' ΑΝΗΡ
+            θα της ενάξω στον κριτή.
+
+  Α' ΑΝΗΡ
+            Και αν σε κοροϊδέψουν, τι;
+
+  Β' ΑΝΗΡ
+            Στην πόρτα θα σταθώ μπροστά. . ..
+
+  Α' ΑΝΗΡ
+  Και τι θα κάνης δηλαδή;
+
+  Β' ΑΝΗΡ
+                      Κι' όποιος τα φαγητά βαστά
+  θα τα βουτώ.
+
+  Α' ΑΝΗΡ
+      Ο υστερνός θα ήσ' όλου του κόσμου.
+
+(Προς τους ακολούθους του)
+
+  Παρμένων! Σίμων! πάρετε στους ώμους σας το βιος μου.
+
+(Οι ακόλουθοι εκτελούσι)
+
+  Β' ΑΝΗΡ
+  Στάσου και σε βοηθώ κ' εγώ.
+
+  Α' ΑΝΗΡ
+                      Συ;! κάνε τη δουλειά σου•
+  γιατί φοβάμαι μην ειπής πως είνε και δικά σου,
+  όταν στη στρατηγίνα μας αυτά θα καταθέσω.
+
+(Αναχωρεί αριστερόθεν ακολουθούμενος υπό των θεραπόντων, φερόντων τα
+σκεύη)
+
+  Β' ΑΝΗΡ (μόνος)
+  Μα το θεό, πρέπει να βρω λοιπόν κανένα μέσο,
+  που κι' όσα έχω χρήματα στο σπίτι να τα κρύψω,
+  χωρίς κι' απ' το κοινό φαΐ με τρόπο ν' απολείψω.
+  Να μια ιδέα πουν' ορθή. Τι κάθημαι κι' αργώ;
+  Εμπρός λοιπόν για το φαΐ να τηλωθώ κ' εγώ!
+
+(Φεύγει δεξιόθεν)
+
+
+
+ΜΕΤΑΣΚΕΥΗ ΤΗΣ ΣΚΗΝΗΣ
+
+
+
+(Σειρά οικίσκων μονώροφων με θύραν και παράθυρον έκαστος. Αυλητής
+ευρίσκεται εξηπλωμένος παρά το δεξιόν παρασκήνιον. Είνε νυξ.)
+
+
+
+ΣΚΗΝΗ Α'.
+
+
+
+  Α' ΓΡΑΥΣ (εις το προς δεξιά της σκηνής παράθυρον)
+  Ακόμη πώς δεν φάνηκαν οι άνδρες; είνε ώρα•
+            και περιμένω τώρα
+  αργή, αφού μπλαστρώθηκα φτιασίδι όσο μπόρεσα,
+            κίτρινη φούστα φόρεσα,
+  και με καμώματα τρελλά κρυφό τραγούδι τραγουδώ,
+  κ' είμ' έτοιμη στην αγκαλιά ν' αρπάξω όποιον άνδρα ιδώ.
+  Μούσαι! ελάτε! βάλτε μου στο στόμα ένα γλυκό
+            τραγούδ' Ιωνικό.
+
+(Άδει σιγά με κωμικά ακκίσματα.— Ταυτοχρόνως η ΝΕΑΝΙΣ εμφανίζεται εκ
+του παραθύρου της έναντι οικίας και ακροάται)
+
+
+
+ΣΚΗΝΗ Β'.
+
+
+
+Α' ΓΡΑΥΣ — ΝΕΑΝΙΣ
+
+  ΝΕΑΝΙΣ
+  Κάτι προτήτερ' από με ξεμύτισες, βρε σάπια!
+  εθάρρεψες κληματαριά πως θα τρυγήσης κάποια,
+  την ώρα που 'λειπα εγώ, κ' εβγήκες μουρμουρίζοντας,
+  ν' αρπάξης απ' την αγορά κανένανε γυρίζοντας;
+  Κ' εγώ, σαν κάνης τούτο συ, θα τραγουδήσω πάλι
+            απ' τη μεριά την άλλη.
+  Η μέθοδος και πρόστυχη κι' αστεία νάνε πρέπει,
+  μα φέρνει διασκέδασι 'ς εκείνον που τη βλέπει.
+
+(Διέρχεται είς γέρων. Η Α' ΓΡΑΥΣ κατ' αρχάς διατίθεται να του ομιλήση,
+αλλά βλέπουσα τούτον γέροντα συγκρατείται. Ο γέρων παρέρχεται)
+
+  Α' ΓΡΑΥΣ
+  Μίλα μ' αυτόν το γέρο συ, και τράβ' από δω πέρα.
+  Και συ, ψυχή μου Αυλητή, να πάρης τη φλογέρα,
+  κ' έλα να παίξης μουσικής κομμάτια διαλεγμένα,
+  οπού να ήνε άξια για σένα και για μένα.
+
+(Ο Αυλητής υποκρούει διά του αυλού, η δε Γραυς απαγγέλλει καταλλήλως)
+
+                      Όποιος ποθεί
+                      να γλυκαθή,
+                      μ' εμέ ναρθή
+                      να κοιμηθή.—
+            Η κάθε νηά δεν ξέρει
+            πώς να τα καταφέρη,
+            και ξέρει τα τερτίπια
+            μόνο η γρηά η τρύπια —
+            Ούτ' από μένα πειό καλά
+            ξέρει καμμία να κολλά
+            στο φίλο, που θα λαχταρά
+            και θα τον σφίξη μια φορά.
+            Η άλλες κάνουν και φτερά.
+
+  ΝΕΑΝΙΣ (απαγγέλλουσα εκ του ετέρου παραθύρου δι' υποκρούσεως
+  του αυτού αυλού)
+            Παύσε, και μη ζηλεύης πειά
+            την κάθε νηά, [γρηά σουπιά!]
+            Γιατ' είν' εκείνη τρυφερή,
+            στα δυο της μήλα δροσερή
+            και στ' απαλό της το μερί.
+  Μας έβγαλες τη μούρη σου και συ πασαλειμμένη,
+  λες κι' [όχι αγαπητικός], μα Χάρος σε προσμένει.
+
+  Α' ΓΡΑΥΣ (προς την νεανίδα)
+            Η τρύπα σου ξερή να μείνη!
+            κι' αυτό το στρώμα και την κλίνη
+            κατά το νόμο θα τα χάσης,
+            αν πας με άνδρα να τη φτιάσης.
+            Φείδι στην κλίνη θ' απαντήσης,
+            κι' αν έχης όρεξι για τη δουλειά,
+            πιάσ' το και σφίξε το στην αγκαλιά
+            να το φιλήσης!
+
+  ΝΕΑΝΙΣ (μετ' ειρωνικού παραπόνου.)
+  Αλλοίμονο! τι θα γενώ! βαρβάτος δεν ζυγώνει,
+            κ' είμ' εδώ μέσα μόνη.
+  Η μάννα μου επήγε αλλού και δεν με μέλει τώρα.
+  Κυρούλα! σε παρακαλώ φέρε τον _Καυλογόρα_,
+  κι' ό,τι για σένα επρόσταξαν του νόμου τα γραμμένα,
+  σ' ορκίζομαι πως θα γενούν καλήτερα μ' εμένα.
+
+  Α' ΓΡΑΥΣ
+            Για το γαμήσι το Ιωνικό
+            σε γαργαλάει, δόλιο θηλυκό•
+            και μάλιστα θαρρώ πως αγαπάς
+            και κατά τους Λεσβίους να το πας.
+            Αλλά ποτέ, ποτέ μην το πιστέψης,
+            πως τη δική μου ηδονή θα κλέψης
+            και δεν θα χάσω ό,τι μου γουστάρει,
+            ούτε την ώρα για δική σου χάρι.
+
+(Παύει η υπόκρουσις του αυλού)
+
+  Τραγούδα {7} ό,τι σούρχεται και κύττα σαν την γάττα.
+  πρώτα θα πάνε στης γρηές, και ύστερα στα νηάτα.
+
+  ΝΕΑΝΙΣ
+  Για να της θάψουν βέβαια.
+
+  Α' ΓΡΑΥΣ
+                      Καινούργιο τούτο πάλι!
+
+  ΝΕΑΝΙΣ
+  Καινούργια θέλει μια γρηά με τέτοιο πούχει χάλι;
+
+  Α' ΓΡΑΥΣ
+  Δεν είνε δα το γήρας μου που λύπη θα σου κάνη;
+
+  ΝΕΑΝΙΣ
+  Τι άλλο; το φτιασίδι σου, ή μήπως το βοτάνι,
+  [που βγάζει κόκκινη μπογιά η ρίζα του που στίφτεις;]
+
+  Α' ΓΡΑΥΣ
+  Τι μου μιλάς;
+
+  ΝΕΑΝΙΣ
+            γιατί και συ στο παραθύρι σκύφτεις;
+
+  Α' ΓΡΑΥΣ
+            Εγώ; μονάχη τραγουδώ
+  στον Επιγένη τον καλόν, που περιμένω νάρθη εδώ.
+
+  ΝΕΑΝΙΣ
+  Ποιόν άλλο θάχης εραστή του λόγου σου και φίλο,
+  που να σου πρέπη, παρ' αυτόν το Γέρο τον ψωρίλο;
+
+  Α' ΓΡΑΥΣ
+  Πρόσμενε! την εξήγησι ο νηός μου θα σου κάνη,
+  που θάρθη γρήγορα 'ς εμέ,—
+  ώστε και παρατηρεί προς τα αριστερά παρασκήνια)
+                      και νάτος!. . . νάτος!. . . φθάνει.
+
+  ΝΕΑΝΙΣ
+            Δεν έρχετ' εδώ πέρα
+            για σε, γρηά χολέρα!
+
+  Α' ΓΡΑΥΣ
+  Τώρα θα ιδής, χτικιάρα, συ!
+
+  ΝΕΑΝΙΣ
+                      Τώρα θα σ' ταποδείξω
+  κ' εγώ, κ' εκείνος γρήγορα. Πηγαίνω να τανοίξω.
+
+(Εισέρχεται ταχέως)
+
+  Α' ΓΡΑΥΣ
+  Τρέχω κ' εγώ• αυτός θαρθή μ' εμένα δίχως άλλο,
+  να μάθης πως το δίκηο μου είνε το πειό μεγάλο.
+
+(Εισέρχεται ταχέως)
+
+{7} Εις το χωρίον τούτο, σκοτεινόν και ασαφές, διαφωνούσιν οι
+σχολιασταί, αποδίδοντες εις την Νεανίδα τους στίχους τούτους. Νομίζω
+ότι ορθότερον προσαρμόζονται εις το στόμα της Γραίας, διότι άλλως δεν
+εξηγείται η απάντησις της Γραίας «ούκουν εξ' εκφοράν γε» προς την
+Νεάνιδα, ενώ ανήκει μάλλον εις ταύτην, όπως εμφαίνεται εκ της λογικής
+του διαλόγου. Η δε λέξις «σαπρά» της Γραίας προς την Νεανίδα δύναται
+να θεωρηθή ως εμπαθής άνταπόδοσίς του αυτού χαρακτηρισμού, όστις
+αποδίδεται εις αυτήν εκ μέρους της Νεανίδος ανωτέρω.
+
+
+
+ΣΚΗΝΗ Γ'.
+
+
+
+  ΝΕΑΝΙΑΣ και μετ' ολίγον Α' ΓΡΑΥΣ και ΝΕΑΝΙΣ
+
+  ΝΕΑΝΙΑΣ (εισέρχεται αριστερόθεν κλονούμενος εκ της μέθης με
+  δάδα ανημμένην εις τας χείρας).
+            Αχ! είθε να μπορέσω
+            κοντά στη νηά να πέσω,
+  προτού μου 'ρθούν για πλάκωμα γρηές και κουτσομύτες.
+  Αυτό δεν υποφέρεται 'ς ελεύθερους πολίτες!
+
+  Α' ΓΡΑΥΣ (καθ' εαυτήν, εξερχόμενη εις το παράθυρον)
+            Μωρέ, κ' αν τζιτζικώσης
+  στο κλάψιμο,-—μα το θεό, εμένα θα πλακώσης.
+  Πάει εκείνος ο καιρός της Χαριξένης, [πάει,
+  που με τραγούδια ήξερε καθένας ν' αγαπάη.] -
+            Χεμ! τώρα βλέπεις όμως
+  δημοκρατία έχουμε και το προστάζει ο νόμος!
+            Ας έμβω να κρυφθώ εδώ,
+            και τι θα κάνη να το ιδώ.
+
+(Εισέρχεται)
+
+  ΝΕΑΝΙΑΣ
+  Δώστε, θεοί, την ώμορφη κοπέλλα ναύρω μόνο,
+  που τόσο ρούφηξα κρασί κ' από τον πόθο λειώνω.
+
+  ΝΕΑΝΙΣ (Εξέρχεται εκ του παραθύρου• καθ' εαυτήν)
+  Έτσι λοιπόν! σ' εγέλασα, γρηά καταραμένη!
+  Ενόμισε πως έφυγα, και μέσα τώρα μένει.
+
+(Προς τον Νεανίαν)
+
+            και γι' αυτόν εγώ μιλούσα!
+            Έλ', αγάπη μου, απάνω,
+            και στο πλάι μου κοιμήσου,
+            να γλυκάνω
+            την ψυχή σου.
+            Ο έρωτας με τυραννεί
+            για τα ωραία σου μαλλιά,
+            και έχω μια φωτιά τρανή
+            που μου φαγε την αγκαλιά.
+            Έρωτα! σε παρακαλώ,
+            κάμε μου τούτο το καλό
+            και φέρτ' τον γρήγορα ναρθή
+            στο πλάι μου να κοιμηθή!
+
+  ΝΕΑΝΙΑΣ (κάτωθεν)
+            Έλα κάτω!. . . έλα!. . . έλα!.
+            και στην πόρτα σου να βγης,
+            γιατί μούρχεται σαν τρέλλα
+            και θα πέσω κατά γης.
+            Θέλω, φίλη μου, απάνω
+            στη γλυκειά σου αγκαλιά
+            δυνατό καυγά να κάνω
+            με τα δύο σου τα κωλιά!
+            Ώ Αφροδίτη! αχ, γιατί,
+            γιατί μ' ετρέλλανες γι' αυτή;
+            Έρωτα, σε παρακαλώ,
+            κάμε μου τούτο το καλό,
+            και φέρ' την γρήγορα ναρθή
+            στο πλάι μου να κοιμηθή!
+
+  ΝΕΑΝΙΣ
+  Αυτά που άκουσες να ειπώ, δεν εξηγούν τον πόθο,
+            που στην ψυχή μου νοιώθω.
+            Αγαπημένο μου πουλί!
+            άνοιξε, δος μου ένα φιλί,
+            πονώ για σε, πονώ πολύ!
+
+  ΝΕΑΝΙΑΣ
+            Χρυσό μου εσύ! βλαστάρι
+  της Αφροδίτης! Μέλισσα της Μούσας! κάθε Χάρι
+            σ' έθρεψε μ' άφθονη τροφή!
+            για χάδια και φιλιά μορφή!
+            άνοιξε, δος μου ένα φιλί,
+            πονώ για σε, πονώ πολύ!
+
+  Α' ΓΡΑΥΣ (εξερχομένη της θύρας της)
+            Έ, ε!. . . της πόρτες τι χτυπάς;
+            εμένα τάχα αγαπάς;
+
+  ΝΕΑΝΙΑΣ
+
+(φέρων την δάδα προς το πρόσωπον της Γραίας)
+
+  Α μπα!
+
+  Α' ΓΡΑΥΣ
+            Μα πώς; εκτύπησες για να μου 'ρθής απάνω.
+
+  ΝΕΑΝΙΑΣ
+            Μπα! κάλλιο να πεθάνω!
+
+  Α' ΓΡΑΥΣ
+  Τι αγαπάς λοιπόν εσύ, κ' ήλθες 'ς αυτά τα μέρη
+            με το δαδί στο χέρι;
+
+  ΝΕΑΝΙΑΣ
+  Κάποιον βαρβάτον θέλω.
+
+  Α' ΓΡΑΥΣ
+                      Ποιόν;
+
+  ΝΕΑΝΙΑΣ
+                                   Όχι και τον _Σεγάμη_,
+  που στέκεις και τον καρτερείς [ναρθή να σου την κάμη.]
+
+  Α' ΓΡΑΥΣ
+  Μα τη θεά! θες και δεν θες ['ς εμένα πες πως μπήκες!]
+
+  ΝΕΑΝΙΑΣ (βραδέως και εντόνως)
+            Εξήντα χρόνων δίκες
+            ποτέ δεν δικασθήκανε,
+            κι' όλες αναβληθήκανε•
+            κ' εδικασθήκαν μόνο
+  εκείνες, που δεν κλείσανε τον εικοστόν το χρόνο.
+
+  Α' ΓΡΑΥΣ
+  Στην εξουσία πούχατε την πρώτη, γλυκανάλατε,
+            [αυτές της μόδες βγάλατε
+            κι' αυτές της κουταμάρες],
+  μα τώρα θα εισάγωνται μπροστά η εξηντάρες•
+
+  ΝΕΑΝΙΑΣ
+  Ναι, όποιος θέλει δηλαδή να πάη με την τύχη,
+  όπως στα ζάρια γίνεται, ας πάρη όποια τύχη.
+
+  Α' ΓΡΑΥΣ
+  Μα με τα ζάρια, όπως λες, δεν τρως κι' όταν πεινάς.
+
+  ΝΕΑΝΙΑΣ
+            Δεν ξέρω τι μου τσαμπουνάς.
+  Την πόρτ' αυτή κτυπώ εγώ• έτσι θαρρώ καλήτερα.
+
+  Α' ΓΡΑΥΣ
+  Όταν κτυπήσης δηλαδή την πόρτα μου προτήτερα.
+
+  ΝΕΑΝΙΑΣ
+            Εγώ δεν θα κτυπήσω
+            κρησάρες να ζητήσω.
+
+(Στρέφεται να φύγη, αλλά συλλαμβάνεται υπό της Α' Γραίας)
+
+  Α' ΓΡΑΥΣ (κολακευτικώς).
+  Το ξέρω συ πως μ' αγαπάς, και τώρα ίσως θ' απορής
+            πούρθες στην πόρτα να με βρης.
+  Έλα κοντά, και δώσε μου το στόμα το γλυκό σου.
+
+  ΝΕΑΝΙΑΣ
+  Α μπα: φοβάμαι, μάτια μου τον αγαπητικό σου.
+
+  Α' ΓΡΑΥΣ
+  Ποιόν;
+
+  ΝΕΑΝΙΑΣ
+      Α, τον ενδοξότερο απ' όλους τους ζωγράφους.
+
+  Α' ΓΡΑΥΣ
+  Ποιόν;
+
+  ΝΕΑΝΙΑΣ
+      Που στολίζει τα σταμνιά που βάζουνε στους τάφους!
+  Κρύψου λοιπόν να μη σε ιδή στην πόρτα, πως κατέβης
+
+  Α' ΓΡΑΥΣ
+  Έννοια σου, και κατάλαβα καλά το τι γυρεύεις.
+
+  ΝΕΑΝΙΑΣ
+  Ώ, μα τον Δία, έννοιωσα κ' εγώ πολύ καλά
+  τι έχεις στα μυαλά.
+
+  Α' ΓΡΑΥΣ (σύρουσα αυτόν)
+  Μα τη θεά, που έτυχε 'ς εμένα να σε ρίψη,
+  δεν θα σ' αφήσω.
+
+  ΝΕΑΝΙΑΣ
+            Βρε γρηά! θαρρώ πως σούχει στρίψη!
+
+  Α' ΓΡΑΥΣ
+            Λέγε μου κι' άλλ' ακόμα,
+  μα θα σε πάω σέρνοντας μέσ' στο δικό μου στρώμα.
+
+  ΝΕΑΝΙΑΣ (ωσεί κατ' εαυτόν)
+            Κ' έπειτα αγοράζουνε
+  τσιμπίδες, από τον κουβά τα κρέατα να βγάζουνε•
+  δεν κατεβάζουν τη γρηά μεσ' στης [βαθειές] πηγάδες,
+  ν' αρπάζη με τα κρέατα μαζύ και τους κουβάδες;
+
+  Α' ΓΡΑΥΣ
+  Δυστυχισμένε! σώπα πειά και μη με κοροϊδεύης.
+            κ' έλα μ' εμέ ν' ανέβης!
+
+  ΝΕΑΝΙΑΣ
+            Εγώ δεν σου χρωστώ,
+  αν φόρο δεν επλήρωσες πεντακοσιοστό
+  στην πόλι απ' τα χρόνια σου.
+
+  Α' ΓΡΑΥΣ
+                      Μα τη θεά! μακάρι,
+  να πέφτω να γλυκαίνωμαι με κάθε παλληκάρι.
+
+  ΝΕΑΝΙΑΣ
+  Αλλά εγώ με της γρηές αισθάνομ' αηδία,
+  και δεν θα το δεχόμουνα ποτέ.
+
+  Α' ΓΡΑΥΣ
+                                       Ώ! μα τον Δία,
+                      με το στανιό τον κόπο
+  θα λάβης, παλληκάρι μου.
+
+  ΝΕΑΝΙΑΣ
+                      Και τάχα με ποιόν τρόπο;
+
+  Α' ΓΡΑΥΣ
+            Χεμ! είνε ψηφισμένα
+  τα πράματα, που πρέπει συ να 'ρθής μαζύ μ' εμένα.
+
+  ΝΕΑΝΙΑΣ
+  Και ποιο είνε το ψήφισμα; Παρακαλώ, για πε το!
+
+  Α' ΓΡΑΥΣ
+            Στο λέγω κι' άκουσε το!
+
+(πανηγυρικώς)
+
+  «Νόμο βγάλαν η γυναίκες, όταν νηός τη νηά ποθή,
+  δεν μπορεί να την πλακώση στη γρηά προτού χωθή•
+  κι' αν προτήτερα δεν θέλη της γρηές να της γαμή,
+            και της νηές επιθυμή,
+  τότε κ' η γρηές θα βγαίνουν, και θα τρέχουν κούτσα—κούτσα,
+  κι' ατιμωρητί θ' αρπάζουν καθε νηόν από την πούτσα!
+
+  ΝΕΑΝΙΑΣ
+  Τότε Προκρούστης θα γενώ κ' εγώ, αλλοίμονό μου!
+
+  Α' ΓΡΑΥΣ
+  θα πας με τη διάταξι και του δικού μας νόμου.
+
+  ΝΕΑΝΙΑΣ
+  Κι' αν έλθη κάποιος φίλος μου, ή κάποιος συνδημότης
+  και με τραβήξη από σας;
+
+  Α' ΓΡΑΥΣ
+                      Μάθε λοιπόν εν πρώτοις,
+  ότι ο άνδρας σήμερα δεν θα μπορή να βγη,
+  [σαν της γυναίκες μέχρι χθες] και να συναλλαγή
+  μ' αξία μεγαλήτερη ενός κοιλού σιτάρι.
+
+  ΝΕΑΝΙΑΣ
+  Κι' αν θέλη να παραιτηθή με όρκο, [λόγου χάρι,
+  όπως στης δίκες γίνεται, που έχουν αδικίες;]
+
+  Α' ΓΡΑΥΣ
+  Α μπα! εδώ θα λείψουνε και η στρεψοδικίες.
+
+  ΝΕΑΝΙΑΣ-
+  Θα 'πω πως είμαι έμπορος, [κι' αυτό θα είν' αιτία
+  ν' απαλλαχθώ και απ' αυτή τη φοβερή θητεία.]
+
+  Α' ΓΡΑΥΣ
+  Θα το πληρώσης κλαίοντας.
+
+  ΝΕΑΝΙΑΣ
+                      Και τι λοιπόν θα κάνω;
+
+  Α' ΓΡΑΥΣ
+  Θα ρθής να πάμ' απάνω.
+
+  ΝΕΑΝΙΑΣ
+  Μα τι! θα 'ρθώ με το στανιό;
+
+  Α' ΓΡΑΥΣ
+                        Θα ρθής και με τον τρόπο
+  του Διομήδη [του ληστή, που άρπαζ' απ' τον τόπο
+  τους άνδρες, όσους εύρισκε, και τους εκλειούσε ώρες
+  να πέσουνε με το στανιό με της δικές του κόρες,
+  κι' αυτές, από τη λύσσα τους, βυζαίναν τον καθένανε
+            ως που τον επεθαίνανε!]
+
+  ΝΕΑΝΙΑΣ
+  Ε! τότε βάλε ρίγανι στο στρώμα που θα πέσης,
+  τέσσαρες κληματόβεργες σπασμένες να προσθέσης,
+            την κεφαλή σου δέσε,
+  πάρε και στάμνες νεκρικές και γύρω γύρω θέσε,
+  κι' όστρακο βάλε με νερό στην πόρτα σου [να μένη,
+  να νίβετ' όποιος έρχεται από την πεθαμένη!]
+
+  Α' ΓΡΑΥΣ
+  Θα μ' αγοράσης, έννοια σου, εσύ και το στεφάνι.
+
+  ΝΕΑΝΙΑΣ
+  Μα το θεό! το κέρινο στεφάνι αν σου φθάνη,
+            κι' αυτό θα ταποκτήσης•
+  γιατί θαρρώ πως μόλις μπης, θα πέσης να ψοφήσης!
+
+  ΝΕΑΝΙΣ (εξερχομένη).
+  Ε! πού τον πας;
+
+  Α' ΓΡΑΥΣ
+            Στο σπίτι μου• αυτός είνε για μένα.
+
+  ΝΕΑΝΙΑΣ
+            Τάχεις, γρηά, χαμένα!
+  Τέτοιος που είν' αυτός ο νηός, δεν έχει χρόνια τόσα
+  να ρθή κοντά να κοιμηθή με σένα, γρηά γκιόσσα!
+  δεν θάσαι πειά γυναίκα του, θα σ' έχη για μητέρα.
+  Κ' έτσι αυτός ο νόμος σας αν πιάση πέρα-πέρα,
+            τότε γεμάτη όλ 'η γη
+            από Οιδίποδες θα βγη!
+
+  Α' ΓΡΑΥΣ
+  Βρε σίχαμα! όλες αυτές της κουταμάρες της πολλές
+            από τη ζήλεια σου της λες!
+  Μα έννοια σου! και από με θα τωύρης, κακομοίρα!
+
+(Απέρχεται)
+
+  ΝΕΑΝΙΑΣ
+            Στο Δία τον Σωτήρα,
+  κορίτσι μου γλυκύτατο, κάμε μ' αυτήν τη χάρι,
+  και γλύτωσέ με απ' αυτό το γέρικο κουφάρι,
+  κ' εγώ, για τούτο το καλό, θα σου προσφέρω πάλι
+  σε μια ολόκληρη βραδειά χάρι παχειά, μεγάλη!
+
+(Ενώ η Νεάνις ετοιμάζεται να σύρη τον Νεανίαν προς την θύραν της, εκ
+της πλησίον θύρας ορμά η Β' Γραυς).
+
+
+
+ΣΚΗΝΗ Δ'.
+
+
+
+Β' ΓΡΑΥΣ—ΝΕΑΝΙΑΣ.
+
+  Β'ΓΡΑΥΣ
+  Μωρή εσύ•! που τον τραβάς αυτόν από τον δρόμο,
+  και παραβαίνεις φανερά τον ψηφισμένο νόμο,
+            ενώ είνε γραμμένα
+            προτήτερα 'ς εμένα
+            να ρθεί και να πλακώση;
+
+  ΝΕΑΝΙΑΣ
+  Ώ! κακομοίρης που 'μουνα! πούθ' έχεις ξετρυπώση
+  και μου πετάχτηκες;— κακό που να σου ρθή μεγάλο!
+  Ουφ! τούτη είνε βάσανο χειρότερο απ' τάλλο!
+
+  Β' ΓΡΑΥΣ (σύρουσα τον Νεανίαν)
+  Έλ' από δω!
+
+  ΝΕΑΝΙΑΣ (τη Νεάνιδι)
+            Παρακαλώ, μικρή μου, μη μ' αφίνης,
+  τον κακομοίρη, να συρθώ μέσα στα νύχια εκείνης.
+
+(Η νεάνις απέρχεται).
+
+  Β' ΓΡΑΥΣ
+  Σε σέρνει ο νόμος, κι' όχι εγώ.
+
+  ΝΕΑΝΙΑΣ
+                        Τάχα γιατί δεν είπες
+  ότι με σέρνει μια βλογιά, πώχει πληγές και τρύπες;
+
+  Β' ΓΡΑΥΣ
+  Άφησε, τρυφεράδι μου, τα λόγια κ' έλ' απάνω.
+
+  ΝΕΑΝΙΑΣ
+  Στάσου λοιπόν προτήτερα τη χρεία μου να κάνω
+  να πάρω θάρρος• γιατ' αλλοιώς ο φόβος αν με κόψη
+  μεσ' στη δουλειά σου, θα με ιδής με κίτρινη την όψι.
+
+  Β' ΓΡΑΥΣ
+  Θάρρος και τράβα! χέζεις, να, εδώ που θα σε μπάσω,
+
+  ΝΕΑΝΙΑΣ
+  Φοβάμαι μήπως πλειότερα απ' ό,τι θέλω φτιάσω.
+  Σου βάζω δύο εγγυητάς αξιοχρέους.
+
+  Β' ΓΡΑΥΣ
+                        Τι;
+  Ας λείψουνε.
+
+(Σύρει τον Νεανίαν. Ορμά εκ της ετέρας θύρας η Γ' Γραυς)
+
+
+
+ΣΚΗΝΗ Ε'.
+
+
+
+Γ' ΓΡΑΥΣ και οι ΑΝΩΤΕΡΩ
+
+  Γ' ΓΡΑΥΣ (προς τον Νεανίαν)
+            Ε! ε! πού πας του λόγου σου μ' αυτή;
+
+  ΝΕΑΝΙΑΣ
+  Εγώ δεν πάω• σέρνομαι• όποια κι'αν ήσαι, δος μου
+  βοήθεια, που ταγαθά όλα να ιδής του κόσμου,
+  και μη μ' αφίνης να χαθώ [με της γρηα-φακλάνες!]
+
+(Βλέπων την Γ' Γραίαν εκ του πλησίον και αποχωρών μετά φρίκης)
+
+  Ώ Ηρακλή! Διόσκουροι! Κορύβαντες και Πάνες!
+  ου! τώρα μου φορτώθηκε κι' άλλο κακό μεγάλο,
+            χειρότερ' από τάλλο!
+  Παρακαλώ, τι είν' αυτό το πράγμα τώρα πάλι;
+  Μην τύχη κ' είνε πίθηκος κ' έχει φτιασίδι βάλη;
+            ή μήπως κι' αναστήθηκε
+  καμμιάς γρηάς βρυκόλακας [κι' απάνω μου εχύθηκε;]
+
+(Γ' ΓΡΑΥΣ σύρουσα τον Νεανίαν)
+
+  Έλα μαζύ μου απ' εδώ και μη με κοροϊδεύης.
+
+  Β' ΓΡΑΥΣ (σύρουσα τον Νεανίαν)
+  Όχι!. . . εδώ!. . .
+
+  Γ' ΓΡΑΥΣ (ως ανωτέρω)
+            [Δεν θα το φας εκείνο που γυρεύεις•]
+  δεν τον αφίνω.
+
+  Β' ΓΡΑΥΣ (ως ανωτέρω)
+            Ούτ' εγώ [με σε να μείνη μόνος.]
+
+  ΝΕΑΝΙΑΣ
+  Βρε θα με κομματιάσετε, κακός ψυχρός σας χρόνος!
+
+  Β' ΓΡΑΥΣ
+  Σ' εμέ ναρθής προστάζουνε του νόμου τα γραμμένα.
+
+  Γ' ΓΡΑΥΣ
+  Όχι κι' αν έβγη μια γρηά πειό άσχημη από σένα.
+
+  ΝΕΑΝΙΑΣ
+  Βρε για σταθήτε: κι' αν εσείς με κάνετε κομμάτια,
+  πώς θα μπορέσω πειά να ιδώ μιαν ώμορφη στα μάτια;
+
+  Γ' ΓΡΑΥΣ
+  Κάμε καλά• μα πρώτ' αυτό θα κάνης δίχως άλλο.
+
+  ΝΕΑΝΙΑΣ
+  Με ποιά προτήτερ' απ' της δυο τα μάτια μου θα βγάλω;
+
+  Β' ΓΡΑΥΣ
+  Δεν ξέρεις; κόπιασ' από 'δω.
+
+(Τον σύρει)
+
+  ΝΕΑΝΙΑΣ (δεικνύων την Γ')
+                      Μα ας μ' αφήσ ' η άλλη.
+
+  Γ’ ΓΡΑΥΣ (σύρουσα αυτόν)
+  Θα ΄ρθής μ' εμέ.
+
+  ΝΕΑΝΙΑΣ (δεικνύων την Β')
+            Κι' αυτή εδώ που δεν μ' αφίνει πάλι;
+
+  Β' ΓΡΑΥΣ
+  Ώ, μα τον Δία! τον κρατώ και δεν σου τον αφίνω.
+
+  Γ' ΓΡΑΥΣ
+            Κ' εγώ δεν σου τον δίνω.
+
+  ΝΕΑΝΙΑΣ
+  Τι βαρκαδόροι θάσαστε κ' οι δύο σας κακοί!
+
+  Α' ΓΡΑΥΣ
+  Γιατί;
+
+  ΝΕΑΝΙΑΣ
+            [Τράβ' από δω η μια, κ' η άλλη από κει,|
+            θα βγάζατε της πλάτες
+            από τους επιβάτες.
+
+  Β' ΓΡΑΥΣ
+            Τράβα μπροστά και τσιμουδιά!
+
+  Γ' ΓΡΑΥΣ
+            Μ' εμέ θα βγάλη τη βραδειά!
+
+  ΝΕΑΝΙΑΣ
+            Α, είνε φανερό
+  πως πάτε μ' ένα ψήφισμα, που βγήκ' έναν καιρό,
+  [κι' αν ήσαν ένοχοι πολλοί για έγκλημα μεγάλο,
+  έκαναν δίκες χωριστά ο ένας απ' τον άλλο].
+            Πρέπει λοιπόν ως τόσο
+  να χωρισθώ κ' εγώ στα δυο, της δυο σας να πλακώσω;
+  Πώς θα τραβήξω δυο κουπιά λοιπόν και για της δύο;
+
+  Β' ΓΡΑΥΣ
+  Φάε μια χύτρ' από βορβούς και θα γενής θηρίο.
+
+  ΝΕΑΝΙΑΣ
+  Αλλοίμονό μου ο δύστυχος! τράβα και τράβα, να με
+  κοντά στην πόρτα μ' έφερε!
+
+  Β' ΓΡΑΥΣ
+                      Δεν μου γλυτώνεις• πάμε
+            να κυλισθώ με σένα!
+
+(Τον σύρει προς την θύραν της)
+
+  ΝΕΑΝΙΑΣ
+  Απ' το να σ' εύρουν δυο κακά, κάλλιο να σ' εύρη ένα!
+
+(Η Β' Γραυς αποσύρεται μαινόμενη εις τον οίκον της)
+
+  Γ' ΓΡΑΥΣ
+  Μα την Εκάτη! τώρα πειά ['ς εμένα θα κολλήσης,]
+            θελήσης, δεν θελήσης!
+
+  ΝΕΑΝΙΑΣ (εκ της θύρας της Γ')
+  Τι συφορά που μ' εύρηκε! Να πέφτω νύχτα-μέρα
+  κ' ένα ψοφήμι να γαμώ και μια σκουληκαντέρα!
+  Κι' όταν γλυτώσω μια φορά ως τόσο από κείνη,
+            θα μ' εύρη κι' άλλη Φρύνη
+            [να μου ριχτή με νάζα,]
+  που θάνε τα σαγόνια της από φτιασίδι βάζα!
+  Δεν είμαι άτυχος λοιπόν;—στον Δία τον Σωτήρα!
+  δεν είμαι άνδρας δυστυχής; κακήν δεν έχω μοίρα,
+            να ταξιδέψω σήμερα
+            με δυο θεριά ανήμερα;
+  Αν πάθω στο ταξίδι μου φουρτούνες και τρομάρες,
+  πλέοντας κάτω απ' αυτές, της καραπουτανάρες,
+            θάφτε μ' απ' όλους χωριστά
+            στην πόρτα που θα μπω μπροστά,
+            και πιάστε ζωντανή κι' αυτή
+            με πίσσ' αλείφτε τη καυτή,
+            κατόπι ν' αναλύσετε
+  μολύβι, και στα πόδια της τριγύρω να το χύσετε,
+  και στήστε τη μου ύστερα στον τάφο μου, τη λάμνα,
+  για νεκρική μου στάμνα!
+
+(Απορρίπτει τον στέφανον εκ της κεφαλής και εισέχεται, συρόμενος υπό
+της Γ' εις τον οίκον της).
+
+(Εισέρχεται ΧΟΡΟΣ γυναικών και νεανίδων).
+
+
+
+ΣΚΗΝΗ Ε'.
+
+
+
+ΧΟΡΟΣ - ΘΕΡΑΠΑΙΝΙΣ και έπειτα
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+
+  ΘΕΡΑΠΑΙΝΙΣ
+  Τι ευτυχής πούν' ο λαός! και εγώ η δούλα η καλή,
+            και η κυρά μου πειό πολύ!
+  Κι' όλες εσείς, που κάθε μια μπροστά στην πόρτα μένει,
+  κι' ο δήμος και οι γείτονες, κι' αυτοί ευτυχισμένοι.
+  Μα το θεό; είμαι κ' εγώ μια δούλα, κι' όμως πήρα
+  κ' έβαλα στο κεφάλι μου τα πειό ωραία μύρα.
+  Κι' απ' όλα τα μυρουδικά της Θάσου είνε χίλιες
+  φορές πειό εκλεκτότερα, που τάχουν στης μποτίλλιες
+            κ' η μυρουδιά μοσχοβολεί
+            πολύν καιρόν στην κεφαλή,
+  μα τάλλα όμως χάνουνε το μύρο τους ταχύτερα.
+  Θεοί μου! είνε πειό καλά, πολύ, πολύ καλήτερα.
+  —Κέρασε άδολο κρασί! και ευφροσύνη θάχης
+            τη νύχτα που θα ψάχης
+  για να διαλέξης ό,τι βρης οσμή γλυκειά να χύνη.
+            — Αλλά τι νάχη γίνη,
+  γυναίκες, ο αφέντης μου, που έχει την κυρά μου;
+
+  ΧΟΡΟΣ
+  Ώ, θα τον εύρης εύκολα• περίμεν' αυτού χάμου.
+
+  ΘΕΡΑΠΑΙΝΙΣ
+  Μάλιστα• να τος! τώβαλε κ' εκείνος για το γλέντι.
+
+(εισέρχεται ο ΔΕΣΠΟΤΗΣ, όστις χάριν του κωμικού ειρμού δύναται να ήνε
+αυτός ο ΒΛΕΠΥΡΟΣ]
+
+  — Ώ τρισευτυχισμένε μου, μακάριε μου αφέντη!
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+  Εγώ;
+
+  ΘΕΡΑΠΑΙΝΙΣ
+      Αμ βέβαια εσύ, όσο κανένας άλλος,
+  μα τους θεούς! ποιος ευτυχής θα ήταν πειό μεγάλος
+  από την ευγενεία σου, που σες ψυχές τριάντα
+  χιλιάδες και περσσότερες, δεν έφαγες στην μπάντα;
+
+  ΧΟΡΟΣ
+  Ευτυχισμένος άνθρωπος, [απ' το φαΐ στον ύπνο.]
+
+  ΘΕΡΑΠΑΙΝΙΣ
+  Και τώρα για πού τώβαλες, αφέντη;
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+                                        Για το δείπνο.
+
+  ΘΕΡΑΠΑΙΝΙΣ
+  Μα τη θεά, ο έσχατος απ' όλους πας ως τόσο.
+  Με πρόσταξ' η γυναίκα σου να 'ρθω να σε τσακώσω,
+  και με της κόρες τούτες 'δω να 'ρθης εκεί και συ.
+            Περσσεύει χιώτικο κρασί
+            και όλα ταγαθά της γης•
+            έλα λοιπόν και μην αργής.
+
+  [προς το κοινόν]
+
+            — Και ο καθένας θεατής,
+  που θάχη ευχαρίστησι, κι' ο κάθε μας κριτής,
+  αν ίσως δεν φρονή αλλοιώς, εκεί μ' εμάς ας πάνε,
+  κι' απ' όλα θα τους δώσουμε [να κάτσουν και να φάνε!]
+
+  ΒΛΕΠΥΡΟΣ
+  Χεμ! τότε πες τα νακουσθούν απ'όλους• κ' ελευθέρως
+  κάλεσε όπου νηός βρεθή, μικρό παιδί και γέρος•
+            κανένα μην αφήσης•
+            και όποιον απαντήσης
+  τραβώντας για το σπίτι σου, πες του καλά ν' ακούση,
+  πως περιμένει έτοιμο για όλους το τσιμπούσι!
+
+  ΘΕΡΑΠΑΙΝΙΣ
+            Εγώ εκεί πηγαίνω
+  κρατώντας τούτο το δαδί, που βλέπεις, αναμμένο.
+
+  ΧΟΡΟΣ
+            Τι χάνεις τόσες ώρες,
+  και δεν τραβάς εκεί και συ μαζύ μ' αυτές της κόρες;
+  Κ' ενόσω συ θα προχωρής [στο γλέντι το μεγάλο,]
+  τραγούδι για την όρεξι θ' ακούσης να σου ψάλλω.
+
+(Η Κορυφαία του Χορού κάμνει _Παράβασιν_ προς το κοινόν)
+
+            Τώρα λίγο θα θελήσω
+            στους κριτάς μου να μιλήσω.
+  Οι σοφοί, απ' τη σοφία ας με κρίνουν στην εντέλεια,
+  κι' όσοι θέλουν να γελάνε, ας με κρίνουν απ' τα γέλια•
+            κ' έτσι όλοι θάχουν ίση
+            τη μερίδα τους στην κρίσι.
+            Και ο κλήρος πούχει πέση,
+  [και εις το δικό μου έργο έδωκε την πρώτη θέσι,
+            όταν με σειρά θα 'ρθουν
+            και τα άλλα να κριθούν,]
+            ας μην ήν' αιτία πάλι
+  να ξεχάσετ' όσα είπα απ' τη μια στιγμή στην άλλη,
+  μα, συμφώνως με τον όρκο, ο καθένας σας ας κρίνη
+  τους χορούς, και ό,τι είπα μεσ' στη μνήμη σας να μείνη,-
+  κι' όχι σαν κακές πουτάνες, όπου άλλο δεν θυμούνται,
+  παρά μοναχά εκείνους, όπου πέφτουν και κοιμούνται!
+            — Πάμε, φιλαινάδες, τώρα,
+  ας τραβάμε για το δείπνο να μη χάνουμε την ώρα.
+            Και τα δυο σου πόδια κίνει
+  με το κρητικό το βήμα.
+
+  ΗΜΙΧΟΡΟΣ
+                      Όπως είπες και θα γίνη.
+
+
+  ΧΟΡΟΣ
+  Και η λεπτοκαμωμένες με τα σκέλια σας κρατείτε
+            το ρυθμό, — κ' εκεί θα βρήτε
+            μπαρμπουνοσελαχορτικο-
+            μπριζολογαλεογλυκο-
+            μελιτοπασσαλειμμένο-
+            κοκκοροκοττοψημένο-
+            λαγοτσιχλοκατσουλιερο-
+            φαβοφασσοπεριστερο-
+            φασουλοκοτσυφοτρυγον-
+            επιτατραγανοπτερύγων!
+  Συ που ακούς αυτά τα λόγια, πάρε γρήγορα το πιάτο
+            κ' ένα ώμορφο ποτήρι,
+            για να φας στο πανηγύρι
+            όπου γίνετ' εκεί κάτω,—
+
+  ΗΜΙΧΟΡΟΣ
+            που τα κρέατα, σαν λύκοι
+            πεινασμένοι, θα τραβάν'.
+
+  ΧΟΡΟΣ
+            Σηκωθήτ' απάνω!. . . Νίκη!. . .
+            Στο φαΐ!. . . Ευοί!. . . ευάν!. . .
+
+
+
+  ΤΕΛΟΣ
+
+
+
+
+Η Σειρά των Αρχαίων Ελλήνων Συγγραφέων, των Εκδόσεων Φέξη, υπήρξε ένας
+σταθμός στα ελληνικά χρονικά. Για πρώτη φορά προσφερόταν συστηματικά
+στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό, η αρχαία ελληνική σκέψη (Ιστορία,
+φιλοσοφία, ποίηση, δράμα, δικανικός και πολιτικός λόγος) σε
+δημιουργικές μεταφορές της, από τους άριστους μεταφραστές του τόπου,
+στην πιο σύγχρονη μορφή που πήρε εξελισσόμενο το γλωσσικό της όργανο.
+Ο Όμηρος, οι Τραγικοί κι ο Αριστοφάνης, ο Ηρόδοτος, ο Θουκυδίδης, ο
+Πλάτων, ο Ξενοφών, ο Αριστοτέλης, ο Θεόκριτος, ο Θεόφραστος, ο
+Επίκτητος, ο Πλούταρχος, ο Λουκιανός κλπ. προσφέρονται και σήμερα,
+στις κλασικές πια μεταφράσεις των Πολυλά, Ραγκαβή, Μωραϊτίδη,
+Κονδυλάκη, Ποριώτη, Γρυπάρη, Τανάγρα, Πολέμη, Καμπάνη, Καζαντζάκη,
+Βάρναλη, Αυγέρη, Βουτιερίδη, Ζερβού, Φιλαδελφέως, Τσοκόπουλου,
+Σιγούρου, Κ. Χρηστομάνου κλπ, σε μια σύγχρονη σειρά εκδόσεων βιβλίου
+τσέπης, πράγμα που επίσης γίνεται για πρώτη φορά, συστηματικά, στην
+Ελλάδα.
+Αι εκκλησιάζουσαι γελοιοποιούν την περί γυναικείας ελευθερίας
+ιδεολογίαν και ιδίως τας περί κοινογαμίας και κοινοκτημοσήνης τότε
+αναφυείσας θεωρίας.
+
+ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΩΛΗΣΙΣ
+ΛΑΔΙΑΣ ΚΑΙ ΣΙΑ Ο.Ε.
+ΙΠΠΟΚΡΑΤΟΥΣ 22 - ΤΗΛ. 614.686, 634.506
+ΤΙΜΑΤΑΙ ΔΡΧ. 10
+
+
+
+
+
+
+
+
+
+
+End of the Project Gutenberg EBook of Ecclesiazusae, by Aristophanes
+
+*** END OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK ECCLESIAZUSAE ***
+
+***** This file should be named 27429-0.txt or 27429-0.zip *****
+This and all associated files of various formats will be found in:
+        http://www.gutenberg.org/2/7/4/2/27429/
+
+Produced by Sophia Canoni. Book provided by Iason Konstantinides
+
+Updated editions will replace the previous one--the old editions
+will be renamed.
+
+Creating the works from public domain print editions means that no
+one owns a United States copyright in these works, so the Foundation
+(and you!) can copy and distribute it in the United States without
+permission and without paying copyright royalties.  Special rules,
+set forth in the General Terms of Use part of this license, apply to
+copying and distributing Project Gutenberg-tm electronic works to
+protect the PROJECT GUTENBERG-tm concept and trademark.  Project
+Gutenberg is a registered trademark, and may not be used if you
+charge for the eBooks, unless you receive specific permission.  If you
+do not charge anything for copies of this eBook, complying with the
+rules is very easy.  You may use this eBook for nearly any purpose
+such as creation of derivative works, reports, performances and
+research.  They may be modified and printed and given away--you may do
+practically ANYTHING with public domain eBooks.  Redistribution is
+subject to the trademark license, especially commercial
+redistribution.
+
+
+
+*** START: FULL LICENSE ***
+
+THE FULL PROJECT GUTENBERG LICENSE
+PLEASE READ THIS BEFORE YOU DISTRIBUTE OR USE THIS WORK
+
+To protect the Project Gutenberg-tm mission of promoting the free
+distribution of electronic works, by using or distributing this work
+(or any other work associated in any way with the phrase "Project
+Gutenberg"), you agree to comply with all the terms of the Full Project
+Gutenberg-tm License (available with this file or online at
+http://gutenberg.org/license).
+
+
+Section 1.  General Terms of Use and Redistributing Project Gutenberg-tm
+electronic works
+
+1.A.  By reading or using any part of this Project Gutenberg-tm
+electronic work, you indicate that you have read, understand, agree to
+and accept all the terms of this license and intellectual property
+(trademark/copyright) agreement.  If you do not agree to abide by all
+the terms of this agreement, you must cease using and return or destroy
+all copies of Project Gutenberg-tm electronic works in your possession.
+If you paid a fee for obtaining a copy of or access to a Project
+Gutenberg-tm electronic work and you do not agree to be bound by the
+terms of this agreement, you may obtain a refund from the person or
+entity to whom you paid the fee as set forth in paragraph 1.E.8.
+
+1.B.  "Project Gutenberg" is a registered trademark.  It may only be
+used on or associated in any way with an electronic work by people who
+agree to be bound by the terms of this agreement.  There are a few
+things that you can do with most Project Gutenberg-tm electronic works
+even without complying with the full terms of this agreement.  See
+paragraph 1.C below.  There are a lot of things you can do with Project
+Gutenberg-tm electronic works if you follow the terms of this agreement
+and help preserve free future access to Project Gutenberg-tm electronic
+works.  See paragraph 1.E below.
+
+1.C.  The Project Gutenberg Literary Archive Foundation ("the Foundation"
+or PGLAF), owns a compilation copyright in the collection of Project
+Gutenberg-tm electronic works.  Nearly all the individual works in the
+collection are in the public domain in the United States.  If an
+individual work is in the public domain in the United States and you are
+located in the United States, we do not claim a right to prevent you from
+copying, distributing, performing, displaying or creating derivative
+works based on the work as long as all references to Project Gutenberg
+are removed.  Of course, we hope that you will support the Project
+Gutenberg-tm mission of promoting free access to electronic works by
+freely sharing Project Gutenberg-tm works in compliance with the terms of
+this agreement for keeping the Project Gutenberg-tm name associated with
+the work.  You can easily comply with the terms of this agreement by
+keeping this work in the same format with its attached full Project
+Gutenberg-tm License when you share it without charge with others.
+
+1.D.  The copyright laws of the place where you are located also govern
+what you can do with this work.  Copyright laws in most countries are in
+a constant state of change.  If you are outside the United States, check
+the laws of your country in addition to the terms of this agreement
+before downloading, copying, displaying, performing, distributing or
+creating derivative works based on this work or any other Project
+Gutenberg-tm work.  The Foundation makes no representations concerning
+the copyright status of any work in any country outside the United
+States.
+
+1.E.  Unless you have removed all references to Project Gutenberg:
+
+1.E.1.  The following sentence, with active links to, or other immediate
+access to, the full Project Gutenberg-tm License must appear prominently
+whenever any copy of a Project Gutenberg-tm work (any work on which the
+phrase "Project Gutenberg" appears, or with which the phrase "Project
+Gutenberg" is associated) is accessed, displayed, performed, viewed,
+copied or distributed:
+
+This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with
+almost no restrictions whatsoever.  You may copy it, give it away or
+re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included
+with this eBook or online at www.gutenberg.org
+
+1.E.2.  If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is derived
+from the public domain (does not contain a notice indicating that it is
+posted with permission of the copyright holder), the work can be copied
+and distributed to anyone in the United States without paying any fees
+or charges.  If you are redistributing or providing access to a work
+with the phrase "Project Gutenberg" associated with or appearing on the
+work, you must comply either with the requirements of paragraphs 1.E.1
+through 1.E.7 or obtain permission for the use of the work and the
+Project Gutenberg-tm trademark as set forth in paragraphs 1.E.8 or
+1.E.9.
+
+1.E.3.  If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is posted
+with the permission of the copyright holder, your use and distribution
+must comply with both paragraphs 1.E.1 through 1.E.7 and any additional
+terms imposed by the copyright holder.  Additional terms will be linked
+to the Project Gutenberg-tm License for all works posted with the
+permission of the copyright holder found at the beginning of this work.
+
+1.E.4.  Do not unlink or detach or remove the full Project Gutenberg-tm
+License terms from this work, or any files containing a part of this
+work or any other work associated with Project Gutenberg-tm.
+
+1.E.5.  Do not copy, display, perform, distribute or redistribute this
+electronic work, or any part of this electronic work, without
+prominently displaying the sentence set forth in paragraph 1.E.1 with
+active links or immediate access to the full terms of the Project
+Gutenberg-tm License.
+
+1.E.6.  You may convert to and distribute this work in any binary,
+compressed, marked up, nonproprietary or proprietary form, including any
+word processing or hypertext form.  However, if you provide access to or
+distribute copies of a Project Gutenberg-tm work in a format other than
+"Plain Vanilla ASCII" or other format used in the official version
+posted on the official Project Gutenberg-tm web site (www.gutenberg.org),
+you must, at no additional cost, fee or expense to the user, provide a
+copy, a means of exporting a copy, or a means of obtaining a copy upon
+request, of the work in its original "Plain Vanilla ASCII" or other
+form.  Any alternate format must include the full Project Gutenberg-tm
+License as specified in paragraph 1.E.1.
+
+1.E.7.  Do not charge a fee for access to, viewing, displaying,
+performing, copying or distributing any Project Gutenberg-tm works
+unless you comply with paragraph 1.E.8 or 1.E.9.
+
+1.E.8.  You may charge a reasonable fee for copies of or providing
+access to or distributing Project Gutenberg-tm electronic works provided
+that
+
+- You pay a royalty fee of 20% of the gross profits you derive from
+     the use of Project Gutenberg-tm works calculated using the method
+     you already use to calculate your applicable taxes.  The fee is
+     owed to the owner of the Project Gutenberg-tm trademark, but he
+     has agreed to donate royalties under this paragraph to the
+     Project Gutenberg Literary Archive Foundation.  Royalty payments
+     must be paid within 60 days following each date on which you
+     prepare (or are legally required to prepare) your periodic tax
+     returns.  Royalty payments should be clearly marked as such and
+     sent to the Project Gutenberg Literary Archive Foundation at the
+     address specified in Section 4, "Information about donations to
+     the Project Gutenberg Literary Archive Foundation."
+
+- You provide a full refund of any money paid by a user who notifies
+     you in writing (or by e-mail) within 30 days of receipt that s/he
+     does not agree to the terms of the full Project Gutenberg-tm
+     License.  You must require such a user to return or
+     destroy all copies of the works possessed in a physical medium
+     and discontinue all use of and all access to other copies of
+     Project Gutenberg-tm works.
+
+- You provide, in accordance with paragraph 1.F.3, a full refund of any
+     money paid for a work or a replacement copy, if a defect in the
+     electronic work is discovered and reported to you within 90 days
+     of receipt of the work.
+
+- You comply with all other terms of this agreement for free
+     distribution of Project Gutenberg-tm works.
+
+1.E.9.  If you wish to charge a fee or distribute a Project Gutenberg-tm
+electronic work or group of works on different terms than are set
+forth in this agreement, you must obtain permission in writing from
+both the Project Gutenberg Literary Archive Foundation and Michael
+Hart, the owner of the Project Gutenberg-tm trademark.  Contact the
+Foundation as set forth in Section 3 below.
+
+1.F.
+
+1.F.1.  Project Gutenberg volunteers and employees expend considerable
+effort to identify, do copyright research on, transcribe and proofread
+public domain works in creating the Project Gutenberg-tm
+collection.  Despite these efforts, Project Gutenberg-tm electronic
+works, and the medium on which they may be stored, may contain
+"Defects," such as, but not limited to, incomplete, inaccurate or
+corrupt data, transcription errors, a copyright or other intellectual
+property infringement, a defective or damaged disk or other medium, a
+computer virus, or computer codes that damage or cannot be read by
+your equipment.
+
+1.F.2.  LIMITED WARRANTY, DISCLAIMER OF DAMAGES - Except for the "Right
+of Replacement or Refund" described in paragraph 1.F.3, the Project
+Gutenberg Literary Archive Foundation, the owner of the Project
+Gutenberg-tm trademark, and any other party distributing a Project
+Gutenberg-tm electronic work under this agreement, disclaim all
+liability to you for damages, costs and expenses, including legal
+fees.  YOU AGREE THAT YOU HAVE NO REMEDIES FOR NEGLIGENCE, STRICT
+LIABILITY, BREACH OF WARRANTY OR BREACH OF CONTRACT EXCEPT THOSE
+PROVIDED IN PARAGRAPH 1.F.3.  YOU AGREE THAT THE FOUNDATION, THE
+TRADEMARK OWNER, AND ANY DISTRIBUTOR UNDER THIS AGREEMENT WILL NOT BE
+LIABLE TO YOU FOR ACTUAL, DIRECT, INDIRECT, CONSEQUENTIAL, PUNITIVE OR
+INCIDENTAL DAMAGES EVEN IF YOU GIVE NOTICE OF THE POSSIBILITY OF SUCH
+DAMAGE.
+
+1.F.3.  LIMITED RIGHT OF REPLACEMENT OR REFUND - If you discover a
+defect in this electronic work within 90 days of receiving it, you can
+receive a refund of the money (if any) you paid for it by sending a
+written explanation to the person you received the work from.  If you
+received the work on a physical medium, you must return the medium with
+your written explanation.  The person or entity that provided you with
+the defective work may elect to provide a replacement copy in lieu of a
+refund.  If you received the work electronically, the person or entity
+providing it to you may choose to give you a second opportunity to
+receive the work electronically in lieu of a refund.  If the second copy
+is also defective, you may demand a refund in writing without further
+opportunities to fix the problem.
+
+1.F.4.  Except for the limited right of replacement or refund set forth
+in paragraph 1.F.3, this work is provided to you 'AS-IS' WITH NO OTHER
+WARRANTIES OF ANY KIND, EXPRESS OR IMPLIED, INCLUDING BUT NOT LIMITED TO
+WARRANTIES OF MERCHANTIBILITY OR FITNESS FOR ANY PURPOSE.
+
+1.F.5.  Some states do not allow disclaimers of certain implied
+warranties or the exclusion or limitation of certain types of damages.
+If any disclaimer or limitation set forth in this agreement violates the
+law of the state applicable to this agreement, the agreement shall be
+interpreted to make the maximum disclaimer or limitation permitted by
+the applicable state law.  The invalidity or unenforceability of any
+provision of this agreement shall not void the remaining provisions.
+
+1.F.6.  INDEMNITY - You agree to indemnify and hold the Foundation, the
+trademark owner, any agent or employee of the Foundation, anyone
+providing copies of Project Gutenberg-tm electronic works in accordance
+with this agreement, and any volunteers associated with the production,
+promotion and distribution of Project Gutenberg-tm electronic works,
+harmless from all liability, costs and expenses, including legal fees,
+that arise directly or indirectly from any of the following which you do
+or cause to occur: (a) distribution of this or any Project Gutenberg-tm
+work, (b) alteration, modification, or additions or deletions to any
+Project Gutenberg-tm work, and (c) any Defect you cause.
+
+
+Section  2.  Information about the Mission of Project Gutenberg-tm
+
+Project Gutenberg-tm is synonymous with the free distribution of
+electronic works in formats readable by the widest variety of computers
+including obsolete, old, middle-aged and new computers.  It exists
+because of the efforts of hundreds of volunteers and donations from
+people in all walks of life.
+
+Volunteers and financial support to provide volunteers with the
+assistance they need are critical to reaching Project Gutenberg-tm's
+goals and ensuring that the Project Gutenberg-tm collection will
+remain freely available for generations to come.  In 2001, the Project
+Gutenberg Literary Archive Foundation was created to provide a secure
+and permanent future for Project Gutenberg-tm and future generations.
+To learn more about the Project Gutenberg Literary Archive Foundation
+and how your efforts and donations can help, see Sections 3 and 4
+and the Foundation web page at http://www.pglaf.org.
+
+
+Section 3.  Information about the Project Gutenberg Literary Archive
+Foundation
+
+The Project Gutenberg Literary Archive Foundation is a non profit
+501(c)(3) educational corporation organized under the laws of the
+state of Mississippi and granted tax exempt status by the Internal
+Revenue Service.  The Foundation's EIN or federal tax identification
+number is 64-6221541.  Its 501(c)(3) letter is posted at
+http://pglaf.org/fundraising.  Contributions to the Project Gutenberg
+Literary Archive Foundation are tax deductible to the full extent
+permitted by U.S. federal laws and your state's laws.
+
+The Foundation's principal office is located at 4557 Melan Dr. S.
+Fairbanks, AK, 99712., but its volunteers and employees are scattered
+throughout numerous locations.  Its business office is located at
+809 North 1500 West, Salt Lake City, UT 84116, (801) 596-1887, email
+business@pglaf.org.  Email contact links and up to date contact
+information can be found at the Foundation's web site and official
+page at http://pglaf.org
+
+For additional contact information:
+     Dr. Gregory B. Newby
+     Chief Executive and Director
+     gbnewby@pglaf.org
+
+
+Section 4.  Information about Donations to the Project Gutenberg
+Literary Archive Foundation
+
+Project Gutenberg-tm depends upon and cannot survive without wide
+spread public support and donations to carry out its mission of
+increasing the number of public domain and licensed works that can be
+freely distributed in machine readable form accessible by the widest
+array of equipment including outdated equipment.  Many small donations
+($1 to $5,000) are particularly important to maintaining tax exempt
+status with the IRS.
+
+The Foundation is committed to complying with the laws regulating
+charities and charitable donations in all 50 states of the United
+States.  Compliance requirements are not uniform and it takes a
+considerable effort, much paperwork and many fees to meet and keep up
+with these requirements.  We do not solicit donations in locations
+where we have not received written confirmation of compliance.  To
+SEND DONATIONS or determine the status of compliance for any
+particular state visit http://pglaf.org
+
+While we cannot and do not solicit contributions from states where we
+have not met the solicitation requirements, we know of no prohibition
+against accepting unsolicited donations from donors in such states who
+approach us with offers to donate.
+
+International donations are gratefully accepted, but we cannot make
+any statements concerning tax treatment of donations received from
+outside the United States.  U.S. laws alone swamp our small staff.
+
+Please check the Project Gutenberg Web pages for current donation
+methods and addresses.  Donations are accepted in a number of other
+ways including checks, online payments and credit card donations.
+To donate, please visit: http://pglaf.org/donate
+
+
+Section 5.  General Information About Project Gutenberg-tm electronic
+works.
+
+Professor Michael S. Hart is the originator of the Project Gutenberg-tm
+concept of a library of electronic works that could be freely shared
+with anyone.  For thirty years, he produced and distributed Project
+Gutenberg-tm eBooks with only a loose network of volunteer support.
+
+
+Project Gutenberg-tm eBooks are often created from several printed
+editions, all of which are confirmed as Public Domain in the U.S.
+unless a copyright notice is included.  Thus, we do not necessarily
+keep eBooks in compliance with any particular paper edition.
+
+
+Most people start at our Web site which has the main PG search facility:
+
+     http://www.gutenberg.org
+
+This Web site includes information about Project Gutenberg-tm,
+including how to make donations to the Project Gutenberg Literary
+Archive Foundation, how to help produce our new eBooks, and how to
+subscribe to our email newsletter to hear about new eBooks.