diff options
| author | Roger Frank <rfrank@pglaf.org> | 2025-10-15 02:32:53 -0700 |
|---|---|---|
| committer | Roger Frank <rfrank@pglaf.org> | 2025-10-15 02:32:53 -0700 |
| commit | fe9f55598a7b17851964d08ec64921e12be5f244 (patch) | |
| tree | c0a0002e54d63692a1eb443d6bf34a7e7ddd2b2c | |
| -rw-r--r-- | .gitattributes | 3 | ||||
| -rw-r--r-- | 26784-0.txt | 3979 | ||||
| -rw-r--r-- | 26784-0.zip | bin | 0 -> 75407 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 26784-h.zip | bin | 0 -> 76753 bytes | |||
| -rw-r--r-- | 26784-h/26784-h.htm | 4002 | ||||
| -rw-r--r-- | LICENSE.txt | 11 | ||||
| -rw-r--r-- | README.md | 2 |
7 files changed, 7997 insertions, 0 deletions
diff --git a/.gitattributes b/.gitattributes new file mode 100644 index 0000000..6833f05 --- /dev/null +++ b/.gitattributes @@ -0,0 +1,3 @@ +* text=auto +*.txt text +*.md text diff --git a/26784-0.txt b/26784-0.txt new file mode 100644 index 0000000..4bb9619 --- /dev/null +++ b/26784-0.txt @@ -0,0 +1,3979 @@ +The Project Gutenberg EBook of Iphigeneia at Aulis, by Euripides + +This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with +almost no restrictions whatsoever. You may copy it, give it away or +re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included +with this eBook or online at www.gutenberg.org + + +Title: Iphigeneia at Aulis + +Author: Euripides + +Translator: Ioannis Fragkias + +Release Date: March 7, 2012 [EBook #26784] +First Posted: October 6, 2008 + + +Language: Greek + +Character set encoding: UTF-8 + +*** START OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK IPHIGENEIA AT AULIS *** + + + + +Produced by Sophia Canoni + + + + + + + + +ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΦΕΞΗ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ + +ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ + + +ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ ΕΝ ΑΥΛΙΔΙ + + +ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΙΩΑΝ. ΦΡΑΓΚΙΑ + + + + + + + + +ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΦΕΞΗ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ + + +ΕΥΡΙΠΙΔΟΥ + +ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ +Η ΕΝ ΑΥΛΙΔΙ + + + +ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ +ΙΩΑΝ. Γ. ΦΡΑΓΚΙΑ + +ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ + +ΕΚΔΟΤΙΚΟΣ ΟΙΚΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΦΕΞΗ +1911 + + +Υ Π Ο θ Ε Σ I Σ + + +Του στρατού και του στόλου των Ελλήνων συναθροισθέντος παρά την +Αυλίδα εν τω πορθμώ του Ευρίπου, όπως εκείθεν ομού, υπό την +αρχιστρατηγίαν του Αγαμέμνονος, εκπλεύση κατά της Τροίας προς +εκδίκησιν της υπό του Πάριδος αρπαγής της Ελένης, νηνεμία διαρκής +παρεκώλυε τον απόπλουν αυτού. Τούτο εθεωρήθη ως ένδειξις +δυσμενείας των θεών, ο δε μάντις Κάλχας, εμπνευσθείς +εχρησμοδότησεν ότι τότε μόνον θα ηδύνατο να πλεύση ο στόλος και θα +εκυριεύετο το Ίλιον, εάν ο Αγαμέμνωνεθυσίαζε την θυγατέρα του +Ιφιγένειαν εις τον βωμόν της Αρτέμιδος, προστάτιδος θεάς της +Αυλίδος. Εκάλεσε τότε ο Αγαμέμνωντην σύζυγόν του Κληταιμνήστραν +να φέρη εκ Μυκηνών εις Αυλίδα την Ιφιγένειαν επί τη προφάσει ότι +εσκόπει να δώση αυτήν εις γάμον προς τον Αχιλλέα, πράγματι όμως +προτιθέμενος να υπακούση εις της θεάς την θέλησιν. Τούτο δε και +συνέβη αληθώς. Αλλά καθ’ ην στιγμήν επί παρουσία σύμπαντος του +ελληνικού στρατού, παρατεταγμένου περί τον βωμόν της Αρτέμιδος, η +μάχαιρα της θυσίας κατεφέρετο επί τον λαιμόν της παρθένου, η μεν +κόρη εξηφανίσθη, αντ’ αυτής δ’ έλαφος εφάνη ασπαίρουσα χαμαί και +ραίνουσα διά του αίματός της τον βωμόν της θεάς. + +Π Ρ Ο Σ Ω Π Α + + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ, βασιλεύς των Μυκηνών. +ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ, δούλος αυτού. +ΧΟΡΟΣ γυναικών εκ Χαλκίδος. +ΜΕΝΕΛΑΟΣ, βασιλεύς της Σπάρτης. +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ, σύζυγος του Αγαμέμνονος. +ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ, Θυγάτηρ του Αγαμέμνονος και της Κλυταιμνήστρας +ΑΧΙΛΛΕΥΣ, βασιλεύς της Φθίας. +ΕΙΣ ΑΓΓΕΛΟΣ. + + +Η σκηνή εις το εν Αυλίδι στρατόπεδον και προ της σκηνής του +Αγαμέμνονος. + + +ΕΥΡΙΠΙΔΟΥ +ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ +Η ΕΝ ΑΥΛΙΔΙ + + +ΠΡΑΞΙΣ ΠΡΩΤΗ + +ΣΚΗΝΗ Α'. + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ και ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ + + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ (προς τον εντός της σκηνής Πρεσβύτην) +Ελθέ, γέρον, εδώ προ της σκηνής. + +ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ +Έρχομαι. Τι νέον έχεις εις τον νουν σου, βασιλεύ ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ; + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Θα έλθης γρήγορα ή όχι; + +ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ (εξερχόμενος) +Έρχομαι. Μη νομίσης ότι κοιμώμαι. Ο ύπνος φεύγει• το γήρας μου +και οι οφθαλμοί μου βλέπουσι καλώς. + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Ποίον άραγε να ήναι το άστρον εκείνο ; + +ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ +Είναι ο Σείριος, όστις περά πλησίον της επταστέρου Πλειάδος, εις +το μέσον τουρανού. + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Ούτε πτηνών κελάδημα ούτε φλοίσβος της θαλάσσης ακούεται. Σιγή +τελείας νηνεμίας κατέχει τον Εύριπον. + +ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ +Και συ, βασιλεύ, διατί περιφέρεσαι έξω της σκηνής ; Η Αυλίς +κοιμάται και η φρουρά των τειχών δεν ήλλαξεν ακόμη. Ας εισέλθωμεν. + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Σε ζηλεύω, γέρον. Ζηλεύω πάντα, όστις διέρχεται ακίνδυνον τον βίον +άγνωστος και άδοξος. Πολύ ολιγώτερον όμως ζηλεύω τους ζώντας εν +μέσω αξιωμάτων και τιμών. + +ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ +Και όμως αυτά αποτελούν το κάλλος της ζωής. + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Ψευδές κάλλος! Γλυκείαι είναι τωόντι μακρόθεν αι τιμαί, αλλ' όταν +πλησιάσουν, τότε αισθανόμεθα πόσον είναι αλγειναί. Διότι άλλοτε +μεν η δυσμένεια των θεών, ματαιούσα τας ελπίδας μας, ανατρέπει την +ευτυχίαν ημών, άλλοτε δε καταστρέφουσιν αυτήν αι ποικίλαι και +δυσάρεστοι, γνώμαι των ανθρώπων. + +ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ +Δεν μοι φαίνονται ορθοί οι λόγοι ούτοι λεγόμενοι παρ’ ανδρός +υπερόχου, οποίος είσαι συ, ω βασιλεύ. Δεν σ' εγέννησε βεβαίως ο +Ατρεύς ίν' απολαύης πάντων των αγαθών του βίου. Και συ ακόμη +οφείλεις να χαίρης και να λυπήσαι ως πας άλλος, διότι και συ +εγεννήθης θνητός. Ό,τι θέλουν οι θεοί, αυτό και θα γίνη, είτε συ +το θέλεις είτε μη. Αλλά βλέπω ότι, ανάψας την λυχνίαν, γράφεις το +γράμμα αυτό, το οποίον εις τας χείρας σου κρατείς, και σβύνεις +πάλιν ό,τι έγραψας. Και αφού εσφράγισας το γράμμα, το +αποσφραγίζεις πάλιν. Και ρίπτεις δακρύων τον λύχνον χαμαί. Έχεις +αληθώς την όψιν παραφρονήσαντος ανθρώπου. Διατί πάσχεις ούτω ; Τι +σε στενοχωρεί τόσον, βασιλεύ ; Φανέρωσόν μοι την αλήθειαν. Θα την +εμπιστευθής εις άνθρωπον αγαθόν και πιστόν. Μήπως δεν έστειλεν εμέ +ο Τυνδάρεως προς την γυναίκα σου, αφωσιωμένον προικώον δούλον; + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Άκουσε, γέρον. Η κόρη του Θεστίου Λήδα εγέννησε τρεις θυγατέρας, +την Φοίβην, την Κλυταιμνήστραν, ήτις είναι σύζυγός μου, και την +Ελένην. Ταύτης της Ελένης διεκδικούντες την χείρα ήλθον οι +πλουσιώτατοι της Ελλάδος ηγεμόνες. Δεινώς δε ηπείλουν και +αιματηρώς προς αλλήλους ηγωνίζοντο πώς έκαστος, αποκρούων τους +άλλους, να λάβη αυτός την κόρην ως σύζυγον. Αμηχανία μεγίστη +κατείχε τον Τυνδάρεων, να δώση ή να μη δώση την κόρην του, και εις +ποίον εξ όλων να την δώση όπως διαφύγη συμφοράν. Εσκέφθη τέλος ν' +απαιτήση και απήτησε να ορκισθώσι πάντες εκείνοι οι μνηστήρες, διά +σπονδών επί του καίοντος βωμού τους θεούς επικαλούμενοι, ότι, +οιουδήποτε και αν γίνη η Ελένη σύζυγος, πάντες οι λοιποί θα +υπερασπίσωσιν αυτόν και εάν τις ήθελεν απαγάγει την νεάνιδα εκ του +συζυγικού της οίκου και καταλάβει παρ' αυτή του συζύγου την θέσιν, +θα συνεκστρατεύσωσι κατά του απαγωγέως πάντες ενόπλως και θα +κατασκάψωσι την πόλιν του, είτε Έλλην είναι ούτος είτε βάρβαρος. +Όταν ο όρκος ούτος εξησφάλισε την υπόσχεση ταύτην, έπεισεν ο γέρων +τους μνηστήρας μετά τέχνης συνετής ν' αφεθή ελευθέρα η κόρη όπως +εκλέξη η ιδία ως σύζυγον ένα εξ αυτών, εκείνον προς τον οποίον η +γλυκεία της Αφροδίτης έμπνευσις ήθελε προσελκύσει την καρδίαν της. +Και τότε αυτή εξέλεξεν — είθε να μη τον εξέλεγε ποτέ — τον Μενέλαον. +Μετ' ολίγον όμως ήλθεν εκ Φρυγίας εις Λακεδαίμονα εκείνος, τον +οποίον αι τρεις θεαί εξέλεξαν κριτήν του κάλλους των κατά την εις +το Άργος διαδεδομένην φήμην, νέος περικαλλής, λαμπρά ενδεδυμένος +περίχρυσα ενδύματα βαρβαρικής πολυτελείας και, ερασθείς της +Ελένης, ήτις και αυτή τον ηγάπησεν, επωφεληθείς δε της εκείθεν +αποδημίας τότε του Μενελάου, απήγαγε την Ελένην και έφυγε μετ' +αυτής εις την βουτρόφον χώραν της Ίδης. Αλλ' ο Μενέλαος επανελθών +διατρέχει παράφορος την Ελλάδα και, επικαλούμενος τους +απαγγελθέντας τυνδαρείους όρκους, προσκαλεί τους πάντας εις +εκδίκησιν του αδικήματος. Και τότε οι Έλληνες εξεγερθέντες και +αρπάσαντες τα όπλα συνηθροίσθησαν εδώ εις της Αυλίδος τας +στενοπόρους ακτάς άγοντες πλοία και στρατιάς και ίππους και άρματα +πολλά. Εξέλεξαν δε πάντες εμέ ως αρχιστράτηγον χάριν του +Μενελάου, του οποίου είμαι αδελφός. Ω, είθε να εδίδετο εις πάντα +άλλον το απαίσιον αυτό αξίωμα! Τώρα, ενώ όλος ο στρατός και ο +στόλος είναι προ πολλού συνηθροισμένοι εδώ εις την Αυλίδα, νηνεμία +διαρκής μας εμποδίζει τον απόπλουν και ταλαιπωρούμεθα εδώ αργοί. +Εις την δεινήν αυτήν αμηχανίαν μας, ερωτηθείς εχρησμοδότησεν ο +μάντις Κάλχας ότι τότε μόνον εξ Αυλίδος θ' αποπλεύσωμεν και θα +καταστρέψωμεν την πόλιν των Φρυγών, όταν θυσιασθή η Ιφιγένεια, η +κόρη μου, εις την Αρτέμιδα, προστάτιδα θεάν της χώρας ταύτης. +Άλλως ουδέν εκ τούτων θα κατορθωθή. Όταν ήκουσα τούτον τον +χρησμόν, διέταξα αμέσως τον κήρυκα Ταλθύβιον να κηρύξη μεγάλη τη +φωνή εις το στρατόπεδον ότι απολύω το στράτευμα ολόκληρον, διότι +δεν θα συναινέσω εγώ ποτέ να θανατώσω την κόρην μου. Αλλ' ο +αδελφός μου διά πολλών εντέχνων λόγων με κατέπεισε να υποστώ το +δεινόν τούτο, και τότε έγραψα προς την σύζυγόν μου να στείλη την +κόρην μας εδώ ίνα την δώσω εις γάμον προς τον Αχιλλέα, του οποίου +η έξοχος φήμη θα ήναι τιμή και καύχημα του οίκου μας. Διότι, +έγραψα, ο Αχιλλεύς αρνείται να συμπλεύση μετά των Αχαιών, εάν +πρότερον δεν φέρη την κόρην ημών ως σύζυγόν του εις την Φθίαν. +Τοιούτος ψευδής λόγος μου περί γάμου δήθεν της θυγατρός μας θα +έπειθε την Κλυταιμνήστραν να την φέρη εδώ. Το μυστικόν όμως τούτο +γινώσκουσι μετ' εμού μόνος ο Κάλχας, ο Οδυσσεύς και ο Μενέλαος. +Αλλά μετεμελήθην, γέρον, δι' όσα τότε κακώς πράξας έγραψα, και τα +μεταβάλλω τώρα δι’ αυτού του γράμματος, το οποίον εις την σκιάν +της νυκτός με είδες ν' αποσφραγίζω και πάλιν να σφραγίζω. Εμπρός +λοιπόν, λάβε το γράμμα τούτο και τρέξε εις το Άργος. Θα σου είπω +ό,τι περιέχει, διότι συ είσαι πιστός θεράπων και της γυναικός μου +και του οίκου μου. + +ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ +Και πρέπει να μοι τα ειπής διά να τη ομιλήσω συμφώνως προς το +γράμμα σου. + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Τη γράφω λοιπόν : «Κατόπιν της προτέρας μου επιστολής, κόρη της +Λήδας, σοι στέλλω την ανά χείρας ταύτην και σοι λέγω να μη στείλης +την κόρην μας εις την κολπώδη της Ευβοίας ακτήν, την ακύμαντον +Αυλίδα, διότι τους γάμους της Ιφιγενείας απεφασίσαμεν ν' +αναβάλωμεν εις άλλον χρόνον». + +ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ +Αλλά δεν σκέπτεσαι ότι ο Αχιλλεύς, βλέπων την αναβολήν ταύτην του +γάμου, θα εξοργισθή κατά σου και κατά της γυναικός σου ; Μήπως δεν +είναι και τούτο κακόν ; Τι λέγεις δι’ αυτό ; + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Ο Αχιλλεύς ουδέν γνωρίζει περί τοιούτου γάμου. Μόνον το όνομά του, +ουχί δε και αυτός, μετέχει τούτων. Εκείνος δεν γνωρίζει ότι εγώ +εξέφρασα την πρόθεσιν να δώσω την κόρην μου εις την νυμφικήν αυτού +παστάδα. + +ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ +Δεινή σου η τόλμη, βασιλεύ, να φέρης την κόρην σου επί σφαγήν υπέρ +των Ελλήνων με πρόφασιν ότι θα την δώσης ως σύζυγον προς τον υιόν +θεάς. + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Οίμοι, παρεφρόνησα τωόντι και βλέπω ότι πίπτω εις βάραθρον δεινής +συμφοράς. Αλλ’ ύπαγε, γέρον, κίνει τους πόδας σου ταχείς και +νίκησε το γήρας σου. + +ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ +Σπεύδω, βασιλεύ. + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Πρόσεξε μη καθίσης εις δάσους σκιάν ούτε παρά δροσεράς πηγάς +υδάτων, μήπως σε δελεάση του ύπνου η αγκάλη. + +ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ +Άναξ, μη με αδικής. + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Παντού όπου η οδός διχάζεται, παρατήρει καλώς μήπως άμαξά τις, +ελαύνουσα προς των Ελλήνων τα πλοία, φέρει την κόρην μου, και +διέλθη χωρίς να την ίδης. Εάν την συναντήσης, στρέψε την ευθύς +προς τα οπίσω, αρπάζων τους χαλινούς των ίππων και οδήγησον αυτήν +εις τας Μυκήνας πάλιν. + +ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ +Θα το πράξω. Αλλά πως θα με πιστεύση η κόρη και η σύζυγος σου όταν +θα είπω ταύτα προς αύτας ; + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Δείξον την επί της επιστολής σφραγίδα μου. Εμπρός ! Ήδη το +ροδόχρουν φως της αυγής λευκαίνεται υπό των τεθρίππων αρμάτων του +Ηλίου. Τρέξε, βοήθησέ με εις την δυστυχίαν μου. + + (Ο δούλος απέρχεται). + +Ω ! εις τον κόσμον ουδείς υπάρχει μέχρι τέλους ευτυχής και ουδείς +εγεννήθη άλυπος. +(Εξέρχεται). + + +ΠΑΡΟΔΟΣ ΠΡΩΤΗ +Εισέρχεται ο ΧΟΡΟΣ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ + +ΧΟΡΟΣ +Στροφή). + + +Διά του στενού του Ευρίπου, αφείσαι την πόλιν μας Χαλκίδα, την +ποτιζομένην υπό των παραλίων υδάτων της περιφήμου πηγής Αρεθούσης, +ήλθομεν εδώ, εις την αμμώδη ταύτην της Αυλίδος ακτήν, να ίδωμεν το +στράτευμα των Αχαιών και τα πλοία των ανδρείων νέων, οίτινες, ως +λέγουν, εκστρατεύουσιν υπό τον ευπατρίδην Αγαμέμνονα και τον +ξανθόν Μενέλαον επί χιλίων πλοίων εναντίον της Τροίας διά την +Ελένην. +Ταύτην ο βουκόλος Πάρις απήγαγεν εκ του καλαμώδους Ευρώτα, +δωρηθείσαν αυτώ υπό της Αφροδίτης, ότε παρά διαυγή και δροσερά +ύδατα συνηγωνίσθη αυτή επί κάλλει προς την Ήραν και την Αθηνάν. + +(Αντιστροφή). + +Ήλθομεν ευλαβώς εις το πλούσιον τούτο εις θυσίας άλσος της +Αρτέμιδος μ’ ερυθράς εξ αιδούς τας παρειάς όπως θαυμάσωμεν τα +όπλα, τας σκηνάς, τους Έλληνας οπλίτας και το πλήθος των ίππων. +Και είδομεν τους δύο Αίαντας ομού, τον μεν υιόν του Οιλέως, τον δε +του Τελαμώνος γόνον, άνακτα της Σαλαμίνος, μετά του Πρωτεσιλάου +παίζοντας πεσσούς, και τον έγγονον του Ποσειδώνος Παλαμήδην, τον + +δεινόν εις το αγώνισμα του δίσκου, ως επίσης Μηριόνην τον +θαυμάσιον πολεμιστήν, τον νησιώτην Λαερτίδην Οδυσσέα μετά του +περικαλλούς Νηρέως. Είδομεν τον Αχιλλέα, τον ως ο άνεμος ωκύποδα, +τέκνον της Θέτιδος και μαθητήν του Χείρωνος, να τρέχη πάνοπλος επί +των χαλίκων του αιγιαλού συναγωνιζόμενος προς τέθριππον άρμα εις +δρόμον ελικοειδή. Και εφώναζεν ο διφρηλάτης Εύμηλος, ηγεμών των +Φερών, παρορμών και κεντών διά των πτερνιστήρων τους νεαρούς του +ωραιοτάτους ίππους, δάκνοντας χρυσοποικίλτους χαλινούς, τους μεν +δύο μεσαίους, λευκοστίκτου τριχώματος, τους δε πλαγίους και εις +τας στροφάς αντιστοίχους, πυρρότριχας και με κνήμας ποιχιλόχρους. +Και έτρεχεν ο Πηλείδης Αχιλλεύς πάντοτε παρά τους τροχούς του +άρματος πάλλων το δόρυ. + +(Στροφή). + + +Εθαυμάσαμεν το ανέκφραστον εκείνο θέαμα των αναριθμήτων πλοίων, +θέαμα λαμπρόν εις τους απλήστους γυναικείους οφθαλμούς. Πεντήκοντα +πολεμικών πλοίων της δεξιάς πτέρυγος άρχει ο εκ Φθίας Μυρμιδόνειος +ήρως, και φέρουν ταύτα εις την πρώράν των χρυσά Νηρηίδων αγάλματα, +εις δε την πρύμνην το σήμα του Αχιλλείου στρατού. + +(Αντιστροφή). + +Παρ' αύτας ίστανται τα πλοία των Αργείων ισαρίθμους έχοντα προς τα +άλλα κώπας, τούτων δε αρχηγοί είναι ο Ταλαός, τέκνον και θρέμμα +του Μηκιστέως, και ο του Καπανέως Σθένελος. Ο δε υιός του Θησέως +άγει εξήκοντα πλοία εξ Αττικής, φέροντα την Παλλάδα επί πτερωτών +ιππηλάτων αρμάτων, έμβλημα θεσπέσιον και λατρευτόν εις τους +ναύτας. + +(Στροφή). + +Πεντήκοντα πλοία είδομεν των Βοιωτών φέροντα εκατέρωθεν της πρώρας +σήμα παριστών τον Κάδμον κρατούντα όφιν χρυσούν, ηγείται δε αυτών +ο γιγάντειος Λήιτος. Ισάριθμα δε πλοία έφερεν εκ του ενδόξου +θρονίου των Λοκρών ο υιός του Οιλέως. + +(Αντιστροφή). + +Εκ των Κυκλωπείων Μυκηνών ο Ατρείδης Αγαμέμνωνέφερε στρατόν + +πολυ- +πληθή επί πλοίων εκατόν, συναρχηγόν έχων και τον Άδραστον, +όστις, φίλος του ων, συνεκστρατεύει και αυτός, ίνα η Ελλάς +ανακτήση την ένεκα βαρβάρου ανδρός καταλιπούσαν τον οίκον του +συζύγου. Είδομεν δε και το σήμα του εκ Πύλου Γερηνίου Νέστορος επί +της πρύμνης των πλοίων του, το παριστών τον γείτονα του Αλφειόν +πόδας έχοντα ταύρου. + +(Στροφή). + +Δώδεκα είναι των Αινιάνων τα πλοία υπό τον Γουνέαν. Πλησίον δε +τούτων ίστανται τα των Ηλείων, τους οποίους όλος ο στρατός +αποκαλεί Επειούς, και ηγείται αυτών ο Εύρυτος. Τον δε στόλον των +Ταφίων, τον έχοντα λευκάς τας κώπας, άγει ο Μέγης, ο του Φυλέως +βλαστός, ελθών εκ των αλιμένων Εχινάδων νήσων. + +(Αντιστροφή). + +Ο Αίας δε, της Σαλαμίνος το θρέμμα, διά των δώδεκα ευστροφωτάτων +πλοίων του, παρατεταγμένων πλησίον των άλλων, συνάπτει το δεξιόν +του στόλου κέρας προς το αριστερόν. Ω ! ποίον είδον πολεμοχαρές +ναυτικόν στράτευμα ! Αλλοίμονον εις τα πλοία των βαρβάρων, όσα +ήθελον τύχει προ αυτών ! Ουδέν θα επιστρέψη εις την πατρίδα του +πλέον. Τοιαύτης πανελληνίου στρατιάς και ναυτικής δυνάμεως η εικών +θα μείνη εντός μου ανεξάλειπτος. + + +ΠΡΑΞΙΣ ΔΕΥΤΕΡΑ + + +ΣΚΗΝΗ Α’. + +ΜΕΝΕΛΑΟΣ και ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ + +ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ +Είναι δεινή η τόλμη σου αυτή, Μενέλαε, και απρεπής. + +ΜΕΝΕΛΑΟΣ +Φύγε απ' εδώ ! η πίστις σου προς τον κύριόν σου υπερβαίνει παν +μέτρον. + +ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ +Δεν εννοείς, ότι κατηγορών με διά τούτο, μ' επαινείς ; + +ΜΕΝΕΛΑΟΣ +Θα σε κάμω να κλαύσης, εάν εξακολουθήσης πράττων ό,τι κακώς +πράττεις. + +ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ +Δεν πρέπει ν’ ανοίξης το γράμμα αυτό, το οποίον κρατώ. + +ΜΕΝΕΛΑΟΣ +Αλλ’ ουδέ συ πρέπει να γίνης αίτιος ολέθρου εις όλην την Ελλάδα. + +ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ +Ήπαγε να συζητής περί τούτου με άλλους. Άφες την επιστολήν. + +ΜΕΝΕΛΑΟΣ +Ποτέ. + +ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ +Αλλ' εγώ δεν θα σου την αφήσω. Μάθε το καλώς. + +ΜΕΝΕΛΑΟΣ +Σου σπάζω την κεφαλήν δι αυτής μου της ράβδου. + +ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ +Σπάσε την. Είναι τιμή ν' αποθνήσκη τις υπέρ του κυρίου του. + +ΜΕΝΕΛΑΟΣ +Άφες το γράμμα, σου λέγω. Οι δούλοι πρέπει να λέγωσιν ολίγα. +(Αποσπά την επιστολήν από των χειρών του δούλου). + +ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ +(κραυγάζων προς τον εν τη σκηνή Αγαμέμνονα ) + +Τρέξε, κύριε μου. Επετέθη κατ' εμού βιαίως ο Μενέλαος και μου +ήρπασε την επιστολήν σου από τας χείρας μου, κωφός εις τα δίκαια +παράπονά μου. + + +ΣΚΗΝΗ Β'. + + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ και οι ΑΝΩΤΕΡΩ + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Τι τρέχει; Πόθεν ο θόρυβος αυτός εδώ προ της σκηνής μου ; Και +διατί αυτή η απρεπής λογομαχία; + +ΜΕΝΕΛΑΟΣ +Eμέ πρέπει ν' ακούσης ως μάλλον αξιόπιστον και όχι τούτον εδώ. + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Και συ διατί ήλθες εις λόγους με αυτόν, Μενέλαε, και τον +μεταχειρίζεσαι κατ’ αυτόν τον βίαιον τρόπον; + +ΜΕΝΕΛΑΟΣ +Προς εμέ στρέψον το βλέμμα, αν θέλης να μάθης την αιτίαν. + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Μήπως νομίζεις ότι εγώ, ο υιός του Ατρέως, φοβούμαι να σε ατενίσω; + +ΜΕΝΕΛΑΟΣ +Βλέπεις αυτήν εδώ την επιστολήν, η οποία περιέχει ολέθρια +πράγματα ; + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Την βλέπω. Απόδος αυτήν πρώτον και ύστερον ομίλει. + +ΜΕΝΕΛΑΟΣ +Δεν θα την αποδώσω ειμή αφού πρώτον φανερώσω εις όλον το στράτευμα +των Ελλήνων ό,τι περιέχει. + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Μήπως ετόλμησας να την ανοίξης και έμαθες ό,τι δεν σοι επετρέπετο +να μάθης ; + +ΜΕΝΕΛΑΟΣ +Βέβαια και να σε δυσαρεστήσω μαθών ό,τι κακόν δι αυτής έπραξας +λάθρα. + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Ω της αναισχυντίας σου ! Και πού συνέλαβες τον δούλον μου ; + +ΜΕΝΕΛΑΟΣ +Εκεί όπου ιστάμην περιμένων την άφιξιν της κόρης σου εξ Άργους εις +το στρατόπεδον. + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Και δεν είναι αναίσχυντος πράξις αυτή, να κατασκοπεύης τα ιδικά +μου πράγματα; + +ΜΕΝΕΛΑΟΣ +Ήμην ελεύθερος να έχω αυτήν την περιέργειαν. Δεν είμαι βέβαια +δούλος σου εγώ. + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Ω ! ποίον θράσος ! Μήπως έχεις την αξίωσιν να ελέγχης το πώς εγώ +θέλω να διοικώ τα του οίκου μου ; + +ΜΕΝΕΛΑΟΣ +Ναι, διότι βλέπω ότι είναι ύπουλοι αι σκέψεις σου και άλλα μεν +λέγεις τώρα, άλλα δ' έπραξας και άλλα μελετάς να πράξης. + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Δεν σου αμφισβητώ την κομψότητα των λόγων. Των πονηρών η γλώσσα +έχει τέχνην ζηλευτήν. + +ΜΕΝΕΛΑΟΣ +Όσον ο άστατος νους αδικεί και κλονίζει την πίστιν των φίλων. Ναι, +θέλω να σ' ελέγξω και ας μη σε παραφέρη η οργή, ώστε ν' αποφεύγης +την αλήθειαν. θα σοι ομιλήσω σαφώς και συντόμως. Ενθυμείσαι καθ' +ον χρόνον προσεπάθεις να λάβης την αρχηγίαν των Ελλήνων προς το +Ίλιον, φαινόμενος μεν προς αυτήν αδιάφορος, πράγματι όμως επιθυμών +και επιδιώκων αυτήν πάση δυνάμει, πόσον ταπεινώς εφέρεσο προς +πάντας; Ενθυμείσαι πόσον ήσο τότε δαψιλής εις χειραψίας, ότι τας +θύρας του ανακτόρου σου είχες εις πάντα πολίτην ανοικτές και +εχαιρέτιζες ανεξαιρέτως όλους, και αυτούς ακόμη τους μη θέλοντας, +ζητών με τους φιλόφρονας εκείνους τρόπους ν' αγοράσης το αξίωμα; +Όταν όμως κατώρθωσες να λάβης το αξίωμα τούτο, ω, τότε αμέσως +μετεβλήθη το ήθος σου. Δεν ήσο πλέον φίλος προς τους φίλους τους +προτέρους. Εκλείσθης εις τον οίκον σου και δυσκόλως και σπανίως +ηδύνατο τις να σε πλησιάση. Οι άνδρες όμως οι χρηστοί και οι +μεγαλεπήβολοι δεν πρέπει να μεταβάλλωσιν ούτω τρόπους +συμπεριφοράς, αλλά τότε μάλιστα οφείλουσι να ήναι σταθεροί προς +τους φίλους, όταν ευτυχούντες δύνανται και να ωφελώσιν αυτούς. Και +ιδού ότι ευθύς εξ αρχής εδείχθης κακός. Όταν δε ήλθες εδώ εις την +Αυλίδα και ο πανελλήνιος στρατός ηναγκάσθη να μείνη εδώ ελλείψει +ουρίου άνεμου, οι δε Έλληνες ηξίουν να διαλυθή ο στόλος, ίνα μη +ανωφελώς καθήμεθα εδώ, συ κατάπληκτος και αμηχανών προ της θείας +ταύτης συμφοράς, ένεκα της οποίας έχανες την ευκαιρίαν της +φιλοδοξίας σου, όπως, άρχων χιλιαρίθμου στόλου, καλύψης διά +δοράτων την πεδιάδα του Πριάμου, ήρχεσο και με ηρώτας «Τι να +πράξω; Πως να εύρω τρόπον να μη χάσω την αρχηγίαν ταύτην και την +εξ αυτής μεγίστην δόξαν;» Όταν δε ο Κάλχας εχρησμοδότησε να +θυσιάσης την κόρην σου εις την Αρτέμιδα και τότε μόνον θ' +αποπλεύση ο στόλος, συ μετά χαράς εδέχθης να θυσιάσης την κόρην. +Και τότε, ουδενός αναγκάζοντος — μη το αρνηθής — αλλ' +αυτοπροαιρέτως και προθύμως συ ο ίδιος εμήνυσας προς την γυναίκα +σου να στείλη την κόρην σου εδώ υπό την πρόφασιν ότι θα δώσης +αυτήν εις γάμον προς τον Αχιλλέα. Και όμως ύστερον μεταμεληθείς +συλλαμβάνεσαι τώρα άλλα γράφων, ότι, δηλαδή ουδέποτε θα γίνης +φονεύς της θυγατρός σου. Ο αήρ, όστις μας περιβάλλει ταύτην την +στιγμήν, είναι αυτός εκείνος, όστις ήκουσεν όσα είπας τότε. Ω, +πόσοι άλλοι πράττουσιν ό,τι και συ χάριν των υψηλών αξιωμάτων! Και +ενώ ιδία προαιρέσει αναρριχώνται και κατακτώσιν αυτά, ύστερον +αισχρώς υποχωρούσιν άλλοτε μεν παρασυρόμενοι υπό μωρών συμβουλών +των κολάκων, άλλοτε δε και κατ' ανάγκην, ως ανάξιοι να κυβερνήσωσι +το κράτος των. Κρίμα εις την ταλαίπωρον Ελλάδα, ήτις, θελήσασα ν' +αποδυθή εις ένδοξον αγώνα, θα υποχωρήση τώρα αφίνουσα τους +ουτιδανούς αυτούς βαρβάρους να την εμπαίζωσι γελώντες εξ αιτίας +σου και της κόρης σου ! Ένεκα προσωπικών υποχρεώσεων ποτέ δεν +πρέπει ν’ αναγορεύη τινά ο πολίτης προστάτην της χώρας του ούτε +στρατηγόν. Ο στρατηλάτης πρέπει να έχη νουν, άρχων δε της πόλεως +δύναται νάναι μόνος ο συνετός ανήρ. + +ΧΟΡΟΣ +Μέγα κακόν η μεταξύ αδελφών έρις και λογομαχία. + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Άκουσον τώρα και εμέ να σοι είπω συντόμως δυσαρέστους αληθείας, +χωρίς να σε προσβλέπω με βλέμμα εξ ίσου επηρμένον και αναιδές, +αλλά πολύ μετριοπαθέστερον, διότι είσαι αδελφός μου, ο δε χρηστός +ανήρ ευλαβώς πάντοτε φέρεται. Ειπέ μοι, σε παρακαλώ, πόθεν αυτή +σου η παραφορά και οι πλήρεις οργής φλογοβόλοι οφθαλμοί σου; Ποίος +σε αδικεί ; Τι ζητείς; θέλεις να έχης ωραίαν γυναίκα; Δεν δύναμαι +να σοι την δώσω, αφού, όταν την είχες, κακώς την εφύλαξας. Έπειτα +πως θέλεις να τιμωρηθώ εγώ ο μη πταίσας διά τα ιδικά σου σφάλματα +; ή μήπως ενοχλεί τον εγωισμόν σου η φιλοδοξία μου ; θέλεις να +έχης εις τας αγκάλας σου ωραίαν γυναίκα και, διά να το κατορθώσης, +παραβλέπεις πάσαν λογικήν και πάσαν ευπρέπειαν. Αλλά βεβαίως του +κακού ανδρός κακοί είναι και οι πόθοι. Είμαι άραγε παράφρων εγώ, +διότι κακήν άπαξ απόφασιν λαβών μετεμελήθην ύστερον φρονιμώτερον +σκεφθείς ; ή μήπως συ μάλλον παραλογίζεσαι θέλων ν' ανακτήσης +άπιστον σύζυγον, την οποίαν πρέπει να ευχαριστής τον θεόν ότι +σου την αφήρεσεν; Εάν ώμοσαν τότε τον Τυνδάρειον όρκον οι +ερωτόληπτοι μνηστήρες, δεν το έπραξαν βέβαια ούτε διά της ιδικής +σου ενεργείας ούτε προς χάριν σου· το έπραξαν διότι έκαστος ήλπιζε +δι’ εαυτόν. Λάβε λοιπόν αυτούς τώρα και εκστράτευσον, αν θέλης. +Είναι μωροί και επομένως έτοιμοι να σε ακολουθήσωσι. Δεν είναι +όμως άφρων ο θεός, αλλ' εννοεί καλώς και διακρίνει τους +κατηναγκασμένους και κακώς δοθέντας όρκους. Δεν θα θανατώσω δε τα +τέκνα μου εγώ, διά να δώσω εις σε την άδικον ευχαρίστησιν να +εκδικήσης την αρπαγήν μιας αθλίας συζύγου, ενώ εμέ θα +κατασπαράττωσι νυχθημερόν ο πόνος και τα δάκρυα, ότι έχυσα το αίμα +της προσφιλούς μου θυγατρός ως κακούργος. Σοι ωμίλησα συντόμως και +σαφώς, θα πράξω δε το πρέπον ως προς τ’αφορώντα εις εμέ, εάν δεν +θελήσης να συνετισθής. + +ΧΟΡΟΣ +Αντίθετα ταύτα προς τα πρότερον ρηθέντα, αλλ' ορθότερα, διότι οι +γονείς πρέπει βέβαια να προστατεύωσι τα τέκνα των. + +ΜΕΝΕΛΑΟΣ +Οίμοι! Eνόμιζον ο δυστυχής ότι είχον φίλους και όμως ηπατώμην. + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Θα είχες τοιούτους, εάν δεν εζήτεις να τους καταστρέψης. + +ΜΕΝΕΛΑΟΣ +Και πώς άλλως θα μοι δείξης ότι συ και εγώ εγεννήθημεν εκ του +αυτού πατρός ; + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Φρονίμως μετά σου συμπράττων αλλ' όχι και συμπαραλογιζόμενος. + +ΜΕΝΕΛΑΟΣ +Οι αληθείς φίλοι συμπονούσιν εις τας συμφοράς των φίλων των. + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Ζήτει παρ' εμού δικαίως ό,τι θέλεις, αλλά μη με λυπείς παραλόγως. + +ΜΕΝΕΛΑΟΣ +Δεν εννοείς λοιπόν ότι ο πόνος μου είναι πόνος όλων των Ελλήνων ; + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Εκ θείας, ως φαίνεται, οργής νόσος φρενών κατέχει και σε και όλην +την Ελλάδα. + +ΜΕΝΕΛΑΟΣ +Υπερηφανεύου λοιπόν διά την αρχηγίαν σου και ότι επρόδωκας τον +αδελφόν σου. Όσον δι' εμέ, θα ζητήσω άλλο μέσον και εις άλλους +φίλους, αληθείς εκείνους, θα προσφύγω. + + +ΣΚΗΝΗ Γ’. + + +ΑΓΓΕΛΟΣ και οι ΑΝΩΤΕΡΩ + +ΑΓΓΕΛΟΣ +Αρχηγοί των Πανελλήνων, ήλθον εδώ εκ Μυκηνών συνοδεύων την +Ιφιγένειαν, την κόρην σου• ήλθε δε μετ' αυτής και η μήτηρ της, η +σύζυγος σου Κλυταιμνήστρα, και ο υιός σου Ορέστης. Πόσον θα χαρής +ότι θα τους ίδης μετά τόσον μακράν από της πατρίδος σου αποδημίαν +! Επειδή όμως ο δρόμος ήτο πολύς, έμειναν ίν' αναπαυθώσι παρά τα +δροσερά ύδατα πηγής, αυταί και οι ίπποι, και εκάθισαν να +προγευματίσωσιν επί της χλόης του λειμώνος, εγώ δε μόνος ήλθον προ +αυτών, ίνα σοι αναγγείλω τούτο. Γνωρίζει δε ήδη ο στρατός την +άφιξιν της θυγατρός σου, διότι διεδόθη αμέσως η φήμη και έρχονται +πολλοί ίνα ίδωσι την κόρην σου. Τους ευτυχείς ανθρώπους, βλέπεις, +όλοι τιμώσι και σπεύδουν να τους ίδουν. Διά να έλθη, λέγουν, η +κόρη του εδώ, φαίνεται ότι περί γάμου τινός πρόκειται ή κάτι άλλο +θα συμβαίνη, εκτός αν ο βασιλεύς Αγαμέμνωνέφερε την κόρην του +ποθήσας να την επανίδη. Άλλοι δε πάλιν έλεγον ότι έφερον την νέαν +εις προτελετήν του γάμου της εδώ παρά τη θεά της Αυλίδος Αρτέμιδι. +Αλλά ποίος άραγε να ήναι ο γαμβρός; Εμπρός λοιπόν, ετοίμασον τα +κάνιστρα διά την θυσίαν. Στεφανώσατε με άνθη την κεφαλήν. Συ δε, +άναξ Μενέλαε, ετοίμαζε τα της τελετής του γάμου, και ας ηχήσουν οι +αυλοί εις το στρατόπεδον και ο έρρυθμος κτύπος των ποδών, διά το +χαρμόσυνον αυτό της κόρης γεγονός. + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Αρκούσι ταύτα. Τώρα είσελθε εις την σκηνήν και ας διευθετήση τα +λοιπά η καλή τύχη. + +(Ο Άγγελος απέρχεται). + +ΣΚΗΝΗ Δ'. + + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ, ΜΕΝΕΛΑΟΣ, ΧΟΡΟΣ + + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Οίμοι! Τι να είπω τώρα ο ταλαίπωρος ; Πόθεν ν’αρχίσω ; Ω, εις ποία +μαύρα βάραθρα έπεσα! θεός δυσμενής, αλλά πολύ σοφώτερος, όλα τα +σχέδια μου κατεσύντριψε. Πόσον προτιμότερον να γεννηθή τις εκ +γένους ταπεινού ! Κλαίει ελευθέρως και ανακουφίζεται τουλάχιστον +εκφράζων ό,τι αισθάνεται. Αλλ' εις ημάς τους ευγενούς καταγωγής, +ουδέν εκ τούτων επιτρέπεται. Επαιρόμεθα διά τον όγκον του γένους +μας, ενώ ουδέν άλλο είμεθα ειμή δούλοι του άλλου. Ιδού τώρα εγώ ως +βασιλεύς μεν εντρέπομαι να δακρύσω, ως πατήρ δ' εντρέπομαι να μη +δακρύσω υπό την θύελλαν αυτήν των συμφορών. Τι να είπω τώρα προς +την μητέρα της, πώς να την δεχθώ ; Με ποίον βλέμμα θα την ατενίσω, +αυτήν, ήτις απρόσκλητος ελθούσα εδώ συνεπλήρωσε την δυστυχίαν μου; +Και όμως τι το φυσικώτερον να συνοδεύση η μήτηρ την κόρην της +ερχομένην εις την χαράν του γάμου της και να παραδώση φαιδρά και +ευτυχής το προσφιλές της τέκνον εις εμέ τον πατέρα του, τον +κακούργον πατέρα ; Και τι θα είπω προς την κόρην μου, την +ταλαίπωρον παρθένον ; Παρθένον είπα ; Αλλά μόλις έλθη εδώ θα την +αρπάσει εις τας αγκάλας του ως σύζυγον ο Αδης. Και αυτή, ικέτις +προ εμού, θα μοι είπη:—- Πατέρα μου, θέλεις λοιπόν να με θανατώσης +συ; Αυτός είναι ο γάμος, τον οποίον μοι ητοίμαζες; Ω! είθε και συ +και πας φίλτατός σου τοιούτους γάμους να τελέσητε. -—Και ο Ορέστης +μου παρών θα κλαίη χωρίς να εννοή, νήπιον ακόμη το πτωχόν. Ω, εις +ποίαν φρικώδη συμφοράν μ’έρριψε του Πάριδος ο γάμος ! + +ΧΟΡΟΣ +Τον ακούω και οίκτον δι' αυτόν αισθάνομαι. Καίτοι ξένη, δεν + +δύναμαι να μη λυπηθώ διά την δυστυχίαν του ξένου τούτου βασιλέως. + +ΜΕΝΕΛΑΟΣ +Αδελφέ, δος μοι να σφίγξω την χείρα σου ! + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Ιδού, λάβε την. Είσαι συ ο ευτυχής κ' εγώ ο άθλιος. + +ΜΕΝΕΛΑΟΣ +Εις του Πέλοπος το όνομα ορκίζομαι, πατρός του πατρός μας, και εις +του Ατρέως, όστις μας εγέννησεν, ότι σοι λέγω κατ' ευθείαν απ' +αυτής της καρδίας μου αμιγές πάσης προσποιήσεως και προσθήκης ό,τι +φρονώ και αισθάνομαι. Είδον εκ των οφθαλμών σου ρέοντα τα δάκρυα +και εδάκρυσα και εγώ συγκινηθείς εξ οίκτου. Ανακαλώ, αδελφέ, όσους +πρότερον σοι είπον λόγους και δεν θέλω ν' αυξάνω τον πόνον σου. +Συμμερίζομαι την θλίψιν και τας σκέψεις σου και σε προτρέπω να μη +θανατώσης το τέκνον σου και να μη εξαγοράσης διά τοιαύτης θυσίας +την ιδικήν μου ευτυχίαν. Διότι είναι άδικον συ μεν να στενάζης, +εγώ δε να χαίρω, ν' αποθνήσκωσιν οι του οίκου σου και οι ιδικοί +μου ν' απολαύωσι του φωτός της ζωής. Και τωόντι, τι λείπει εις εμέ; +Εάν έχω πόθον συζύγου, μήπως δεν δύναμαι να λάβω άλλην ; Εγώ να +καταστρέψω τον αδελφόν μου διά ν' ανακτήσω την Ελένην, ν’ +ανταλλάξω το αγαθόν μου αντί κακού ; Ωμίλουν προ ολίγου αληθώς ως +νέος απερίσκεπτος πριν εξετάσω και αντιληφθώ καλλίτερον τι είναι +να φονεύση τις τα τέκνα του. Αλλά τώρα, καταμετρών την φοβεράν +αλήθειαν, αισθάνομαι εις την ψυχήν μου έλεος βαθύ διά την +ταλαίπωρον κόρην, κόρην αδελφού μου, μέλλουσαν να θυσιασθή χάριν +μιας τοιαύτης συζύγου μου. Και ποία σύγκρισις δύναται να υπάρξη +μεταξύ της Ελένης και της θυγατρός σου; Όχι, ας διαλυθή και ας +απέλθη έξ Αυλίδος ο στρατός όθεν ήλθε. Συ δε, αδελφέ, παύσε +δακρύων και προκαλών και εις εμέ ομοίως δάκρυα. Εάν ο χρησμός +έδωκε και εις εμέ δικαίωμα επί της ζωής της κόρης σου, εγώ +παραιτούμαι και σοι αποδίδω το δικαίωμα τούτο. Αληθώς μεταβάλλω +όσα είπον πρότερον, αλλά το πράττω μεταπειθόμενος εξ ακαταμαχήτων +λόγων. Με μετέπεισεν η προς τον αδελφόν μου αγάπη. Είναι άξιον +χρηστού ανδρός να εκλέγη πάντοτε τα βέλτιστα. + +ΧΟΡΟΣ +Ιδού λόγοι ευγενείς και αρμόζοντες εις απόγονον του Ταντάλου, του +υιού του Διός. Είσαι τωόντι άξιος των προγόνων σου, Ατρείδη. + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Εύγε, Μενέλαε, ότι παρά τας προσδοκίας μου και επαξίως σου αυτού +ωμίλησας ορθώς. Των αδελφών τας έριδας διεγείρει πάντοτε ο έρως +και η οικογενειακή πλεονεξία. Αλλ' εγώ αποστρέφομαι τοιαύτην +συγγένειαν πικράν εις αμφοτέρους. Εν τούτοις αμείλικτος τύχη +απαιτεί της κόρης μου τον φόνον. + +ΜΕΝΕΑΑΟΣ +Τι λέγεις ; Και ποίος θα σε αναγκάση ποτέ να θανατώσης την κόρην +σου; + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Ολόκληρον το στράτευμα των Ελλήνων. + +ΜΕΝΕΛΑΟΣ +Όχι, ποσώς. Αρκεί να την στείλης οπίσω εις το Άργος + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +θα ηδυνάμην να το πράξω χωρίς να παρατηρηθή. Δεν θα κατορθώσω όμως +ν' αποφύγω άλλο τι. + +ΜΕΝΕΛΑΟΣ +Ποίον; Δεν πρέπει να φοβήσαι τόσον τα πλήθη. + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Ο Κάλχας θ' ανακοινώση τον χρησμόν εις το στράτευμα. + +ΜΕΝΕΛΑΟΣ +Αλλά δεν θα το πράξη βέβαια, εάν προ τούτου αποθάνη και ουδέν +ευκολώτερον τούτου. + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Οι μάντεις είναι γένος μοχθηρόν και φιλόδοξον. + +ΜΕΝΕΛΑΟΣ +Και τούτο μισητόν και άχρηστον. + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Δεν φοβείσαι όμως έν άλλο πράγμα, το οποίον εγώ σκέπτομαι; + +ΜΕΝΕΛΑΟΣ +Εάν δεν το ακούσω, δεν δύναμαι να γνωρίζω τι εννοείς. + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Ο γόνος του Σισύφου γνωρίζει τα πάντα. + +ΜΕΝΕΛΑΟΣ +Εννοείς τον Οδυσσέα• αλλ' αυτός δεν θα θελήση βέβαια να βλάψη ούτε +σε ούτ' εμέ. + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Είναι πολύ πανούργος, ως γνωρίζεις, και πάντοτε συντάσσεται μετά +του πλήθους. + +ΜΕΝΕΛΑΟΣ +Τωόντι. Έχει και το μέγα κακόν να ήναι λίαν φιλόδοξος. + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Φαντάσθητι λοιπόν τον Οδυσσέα να σταθή εν τω μέσω του +συνηθροισμένου στρατεύματος, να διακηρύξη δημοσία τον χρησμόν του +Κάλχαντος και να με κατηγορήση ότι, ενώ πρώτον υπεσχέθην να +θυσιάσω την κόρην μου εις την Αρτέμιδα, τώρα αρνούμαι να το πράξω. +Όλον τον στρατόν τότε εξεγείρων εις παραφοράν βεβαίως θά διατάξη +τους Έλληνας να θανατώσωσι μεν και σε και εμέ, να σφάξωσι δε την +κόρην μου. Αλλά, και αν ακόμη καταφύγω εις το Άργος, θα έλθουν εις +αυτάς τας κυκλωπείους Μυκήνας και κατασκάψαντες την πόλιν θα μας +αρπάσωσιν όλους εκείθεν. Ιδού η εικών της συμφοράς μου. Ω, εις +ποία φρικώδη δεινά οι θεοί μ’ εβύθισαν τον δυστυχή ! Προσπάθησον +καν, Μενέλαε, διατρέχων το στρατόπεδον, να μη μάθη από τούδε η +Κλυταιμνήστρα ό,τι μέλλει να συμβή μέχρις ου ο Άδης μου καταπίη +την κόρην μου. Ούτω τουλάχιστον θα έχω να κλαύσω ολιγώτερον. + +(Προς τον Χορόν) + +Σεις δε, ξέναι, κρατείτε μυστικόν ό,τι ηκούσατε. + +(Ο Αγαμέμνωνκαι ο Μενέλαος απέρχονται). + + +ΠΑΡΟΔΟΣ ΔΕΎΤΕΡΑ + + +ΧΟΡΟΣ + +(Στροφή). + +Ευδαίμονες όσοι απολαμβάνουσι μετά σωφροσύνης και μετριότητος της +Αφροδίτης τα δώρα και εν ηρεμία ψυχής δέχονται το παράφορον πάθος, +όπερ ο χρυσοκόμης Έρως εις την καρδίαν ακοντίζει τόξα τανύων +διττά, τα μεν μακαρίας γλυκύτητος, τα δε πόνου ολεθρίου. Ω ωραία +Κύπρις, απότρεψον τα δεύτερα ταύτα βέλη από των ιδικών μας +θαλάμων. Μοι αρκεί να έχω μετρίαν καλλονήν, αγνούς όμως θέλω τους +πόθους μου, και δεν ζητώ τον σφοδρόν αλλά τον μέτριον έρωτα. + +(Αντιστροφή). + +Διάφοροι είναι οι χαρακτήρες και τα ήθη των ανθρώπων, μία όμως και +απλή η αρετή. Εις απόκτησιν δε της αρετής φέρει ασφαλώς η υγιής +ανατροφή και η εκπαίδευσις. Η αιδώς είναι της σοφίας γνώρισμα, +αύτη δε έχει και την υπέροχον χάριν να φωτίζη τον νουν προς +διάγνωσιν του καθήκοντος, του οποίου η εκπλήρωσις παρέχει αθάνατον +κλέος. Είναι μέγα αγαθόν να θηρεύη την αρετήν η μεν γυνή φεύγουσα +τον αθέμιτον έρωτα, ο δε ανήρ ασκών τας κοσμούσας αυτόν ποικίλας +δυνάμεις, δι’ ων αι πόλεις κραταιούνται. + +(Επωδός). + +Ω Πάρις, διατί να έλθης εις την Ελλάδα συ, όστις ανετράφης βοσκός +λευκών αγελάδων εις την τρωικήν Ίδην συρίζων βάρβαρα μέλη, και δι' +αυλού φρυγικού επεχειρήσας εδώ να ψάλης ήχους Ολυμπίους; Έζης +βόσκων εκεί καλάς γαλακτοφόρους δαμάλεις, ότε η περί κάλλους έρις +των θεαινών σ' εκάλεσε κριτήν εις την Ελλάδα προ των ελεφαντίνων +ανακτόρων των. Και όταν οι οφθαλμοί σου αντίκρυσαν τους οφθαλμούς +της Ελένης, αντήλλαξαν έρωτος φλόγα. Η έρις εκείνη των θεαινών, +άλλην έριδα γεννήσασα, φέρει τώρα την Ελλάδα μετά στόλου και +στρατού κατά της ακροπόλεως της Τροίας. + + +ΠΡΑΞΙΣ ΤΡΙΤΗ + + +ΣΚΗΝΗ Α’. +(Φαίνονται μακρόθεν η Κλυταιμνήστρα και η Ιφιγένεια εφ’ αμάξης +ερχόμεναι) + +ΧΟΡΟΣ +Ω! ω ! πόσον μεγάλαι και λαμπραί είναι αι ευτυχίαι των μεγάλων ! +να η Ιφιγένεια και η κόρη του Τυνδάρου, η Κλυταιμνήστρα, η +βασίλισσα. Τι ευγενείς βλαστοί ενδόξων γονέων, και προς ποίας +υψηλάς τύχας αποβλέπουσιν ! Οι υψηλοί και κραταιοί άνθρωποι +φαίνονται ως θεοί εις τους χαμηλούς και αδυνάτους. Κόραι της +Χαλκίδος, ας σταθώμεν εδώ να δώσωμεν την χείρα εις την βασίλισσαν, +όταν θα καταβή από της αμάξης όπως πατήση ασφαλώς το έδαφος. Ας +την υποδεχθώμεν με χείρα φιλόφρονα και ήθος γλυκύ, ίνα μη φοβηθή +μόλις φθάση εδώ η ωραία του Αγαμέμνονος κόρη και μη ταραχθώσι μηδ' +εκπλαγώσιν αι Αργείαι ξέναι, όταν μας ίδουωσι ξένας και ημάς. + + + +ΣΚΗΝΗ Β’. + + + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ μετά του μικρού ΟΡΕΣΤΟΥ, ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ, ΑΚΟΛΟΥΘΟΙ αυτού +νεάνιδες και ΧΟΡΟΣ + +(Εισέρχονται, εφ’ αμάξης, ήτις ίσταται εις το βάθος). + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +(προς τον Χορόν) + +Αίσιος είναι δι’ ημάς οιωνός οι φιλόφρονες τρόποι και οι γλυκείς +λόγοι, δι’ ων μας υποδέχεσθε, και ελπίζω ότι εις γάμους τωόντι +ευτυχείς φέρω νύμφην την κόρην μου. + +(Προς τους ακολούθους) + +Λάβετε σεiς εκ της αμάξης τα γαμήλια δώρα της θυγατρός μου και +φέρετε τα μετά προσοχής εις την βασιλικήν σκηνήν. Έξελθε, κόρη +μου, της αμάξης και πάτησε εις το έδαφος τους αβρούς και +κουρασμένους πόδας σου. (Προς τον Χορόν). Σεις δε, νεάνιδες, +λάβετε την εις τας αγκάλας σας διά να καταβή εκ της αμάξης. Δόσατέ +μου τώρα τας χείρας σας να στηριχθώ καταβαίνουσα κ' εγώ. Σεις αι +άλλαι σταθήτε εκεί παρά τας κεφαλάς των ίππων, ίνα μη τρομάξουν μη +βλέποντες κανένα να στέκη πλησίον των. Σηκώσατε και τον μικρόν +αυτόν Ορέστην, τον υιόν του Αγαμέμνονος. Είναι ακόμη, βλέπετε, +τόσον μικρός ! Κοιμάσαι, παιδί μου; Σε απεκοίμισεν ο δρόμος της +αμάξης, αί; Σήκω τώρα και πλησιάζουν οι γάμοι οι ευτυχείς της +αδελφής σου. Σήκω και θα γίνης συγγενής ανδρός γενναίου, του υιού +της Νηρηίδος Θέτιδος, του ίσου προς θεούς. Έλα συ τώρα, Ιφιγένεια, +κάθισε πλησίον της μητρός σου, διά να δείξης εις αυτάς τας ξένας +πόσον είμαι ευτυχής. Α ! να ο πατήρ σου ο αγαπητός, χαιρέτισε τον, +κόρη μου. + + +ΣΚΗΝΗ Γ'. + + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ και οι ΑΝΩΤΕΡΩ + +ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ +Μητέρα μου, άφες με να τρέξω πρώτη να εναγκαλισβώ σφιχτά στήθος με +στήθος τον πατέρα μου. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Ω άναξ Αγαμέμνων, πολύτιμε μου σύζυγε, ιδού ήλθομεν πισταί εις την +πρόσκλησίν σου και πρόθυμοι. + +ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ +Θέλω να εναγκαλισθώ, πατέρα μου, τα στήθη σου. Μη οργισθής δι' +αυτό. Έχω τόσον καιρόν να σε ιδώ ! + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Και πρέπει μάλιστα, παιδί μου. Γνωρίζω ότι εξ όλων μου των τέκνων +συ, περισσότερον αγαπάς τον πατέρα σου. + +ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ +Ω ! με πόσην χαράν σ' επαναβλέπω μετά τόσον καιρόν, πατέρα μου +αγαπητέ ! + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Κ’ εγώ σε, κόρη μου. Ίση είναι και εμού η χαρά. + +ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ +Χαίρε, πάτερ μου. Α ! τι καλά έκαμες να με φέρης πλησίον σου ! + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Δεν ηξεύρω αν έπραξα καλώς ή όχι. + +ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ +Αλλά διατί στρέφεις αλλού το βλέμμα, αφού είπες ότι μ’ επανείδες +χαίρων ; + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Αί, κόρη μου, είς βασιλεύς και αρχιστράτηγος έχει περί μυρίων +πραγμάτων να φροντίση. + +ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ +Άφες αύτας τας φροντίδας και σκέπτου μόνον περί εμού τώρα. + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Αλλά δεν βλέπεις ότι είμαι προσηλωμένος εις σε και μόνην ; + +ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ +Φαίδρυνε το πρόσωπον σου και κύτταξέ με με όλην την αγάπην σου. + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Να, σε βλέπω μετά χαράς, ως πάντοτε οσάκις σε βλέπω. + +ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ +Αλλά διατί από τους οφθαλμούς σου ρέουν δάκρυα ; + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Διότι θα χωρισθώμεν, κόρη μου, διά πολύν καιρόν. + +ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ +Δεν σ' εννοώ, πατέρα μου φίλτατε. Τι θέλεις να είπης ; + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Όσω λογικώτερον ομιλείς, τόσω περισσότερον με συγκινείς. + +ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ +Α ! τότε λοιπόν θα σου λέγω τρελλούς λόγους, διά να χαρής. + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +(καθ’ εαυτόν:) + +Οίμοι! να σιωπήσω πλέον είν' αδύνατον. +(Προς την Ιφιγένειαν) + +Όχι, παιδί μου, ό,τι λέγεις είναι δι’ εμέ ευχάριστον. + +ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ +Μείνε, πάτερ μου, μαζή μας. Μη φύγης εις τα ξένα. + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Αυτό κ' εγώ θέλω, αλλ’ ακριβώς διότι δεν δύναμαι να πράξω τούτο, +το οποίον θέλω, λυπούμαι τόσον. + +ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ +Άφες τα να χαθούν αυτά τα όπλα και τα εκ του Μενελάου δεινά. + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Αλλους αυτά θα καταστρέψουν, αφού πρώτον κατέστρεψαν εμέ. + +ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ +Πόσον καιρόν μας έλειπες καθήμενος εδώ εις τους κόλπους της +Αυλίδος ! + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Και όμως ακόμη ο απόπλους του στόλου εμποδίζεται. + +ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ +Πού είναι αυτή η χώρα των Φρυγών, πάτερ μου ; + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Εκεί όπου είθε να μη εγεννάτο ποτέ ο υιός του Πριάμου Πάρις. + +ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ +Και θα με αφήσης λοιπόν διά να φύγης τόσον μακράν ; + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Και συ, κόρη μου, θα φύγης μακράν ως και ο πατήρ σου. + +ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ +Πόσον θα ήμην ευτυχής, εάν ήρμοζε να με λάβης μαζή σου εις αυτό +σου το ταξείδιον ! + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Και συ θα ταξειδεύσης ως εγώ και θα ενθυμήσαι τον πατέρα σου εκεί. + +ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ. +Με την μητέρα μου θα ταξειδεύσω ή μόνη ; + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Μόνη, μακράν του πατρός και της μητρός σου. + +ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ +Λοιπόν με στέλλεις, πάτερ μου, να κατοικήσω εις άλλον οίκον ; + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Άφες αυτά. Αι νεάνιδες δεν πρέπει να γνωρίζουν τοιαύτα πράγματα. + +ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ +Σπεύσε τουλάχιστον να επιστρέψης εκ Φρυγίας προς εμέ, αφού νικήσης +εκεί. + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Πρέπει πρότερον να τελέσω εδώ μίαν θυσίαν. + +ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ +Δεν ημπορώ να ήμαι κ' εγώ εις αυτήν την θυσίαν με τους ιερείς, να +την ιδώ ευλαβώς ; + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +θα την ίδης, κόρη μου, θα την ίδης, διότι θα ίστασαι πλησίον της +τραπέζης της θυσίας. + +ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ +Και θα χορεύσουν, πάτερ μου, περί τον βωμόν ; + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Πόσον σου ζηλεύω την άγνοιαν ! Ύπαγε τώρα, κόρη μου, εις τα δώματα +σου να σε ίδωσιν αι νεανίδες εκεί. Δός μου την χείρα και έν φίλημα +σου. + +(Την ασπάζεται) + +Φίλημα πικρόν, διότι πολύ μακρός θα ήναι ο χρόνος καθ’ ήν θα +μείνης μακράν του πατρός σου. Ω στήθος προσφιλές και παρειαί και +ξανθή κόμη ! Εις ποίαν δεινήν συμφοράν μας έφερεν η Τροία και η +Ελένη ! Παύω τους λόγους, διότι ορμώσιν ακάθεκτα εις τους +οφθαλμούς μου τα δάκρυα μόλις σε ήγγισα. Είσελθε εις τα δώματα. + +(Η Ιφιγένεια εισέρχεται εις την σκηνήν). + +ΣΚΗΝΗ Δ'. + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ, ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ, ΧΟΡΟΣ + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Συγγνώμην, κόρη της Λήδας, ότι, μέλλων να δώσω την κόρην μου εις +τον Αχιλλέα, συνεκινήθην τόσον. Ευτυχής μεν είναι ο χωρισμός αλλ' +οδυνηρός πάντοτε διά τους γονείς, όταν ο πατήρ, ο τόσον μοχθήσας +διά την ανατροφήν των τέκνων του, τα παραδίδη εις άλλην +οικογένειαν. + + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Δεν είμαι τόσον άφρων, ώστε να μη αναγνωρίζω δικαίαν την λύπην +σου. Και εγώ την αυτήν συγκίνησιν θα υποστώ καθ ην στιγμήν θα δώσω +το τέκνον μου εις γάμον. Αλλ' αυτό θέλει ο νόμος ο κοινωνικός, +παρερχομένου δε του χρόνου η οδύνη μετριάζεται. Ειπέ μοι τώρα περί +του γαμβρού, τον οποίον εξέλεξας. Γνωρίζω βεβαίως το όνομά του, +αλλ' επιθυμώ να μάθω το γένος του οποίου κατάγεται. + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Η Αίγινα εγεννήθη υπό του Ασωπού, ως ηξεύρεις. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Ναι, αλλά σύζυγος αυτής εγένετο θεός τις άραγε ή θνητός, και +ποίος ; + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Ο Ζευς, όστις εξ αυτής εγέννησε τον Αιακόν, βασιλέα της Οινώνης. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Και ποίος υιός του Αιακού τον εδέχθη εις τον θρόνον ; + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Ο Πηλεύς, όστις έλαβεν ως σύζυγον την κόρην του Νηρέως Θέτιδα. + + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Με την θέλησιν άραγε του θεού Νηρέως, ή παρά την θέλησίν του; + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Ο Ζευς την εμνήστευσε και ο πατήρ της την έδωκεν εις γάμον. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Και πού ετελέσθη ο γάμος, μήπως επί των κυμάτων του πελάγους; + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Εις τα μεγαλοπρεπή υψώματα του Πηλίου, εκεί ένθα ο Χείρων +κατοικεί. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Εκεί όπου λέγουν ότι κατώκησε το γένος των Κενταύρων ; + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Ναι, εκεί οι θεοί ετέλεσαν τους γάμους του Πηλέως. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Και ποίος ανέθρεψε τον Αχιλλέα, η Θέτις ή ο πατήρ του; + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Τον ανέθρεψεν ο Χείρων, διά να μη μάθη τα κακά ήθη των θνητών +ανθρώπων. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Σοφός τωόντι ο ανατροφεύς, ο δε δώσας εις αυτόν το παιδίον +σοφώτερος. + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Τοιούτος λοιπόν είναι ο ανήρ, όστις θα γίνη σύζυγος της θυγατρός +σου. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Άμεμπτος βέβαια. Και εις ποίαν πόλιν της Ελλάδος κατοικεί; + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Εις την χώραν της Φθίας, παρά τας όχθας του Απιδανού. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Και εκεί μακράν θα φέρη την κόρην μας; + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Περί τούτου θ' αποφασίση αυτός ως σύζυγός της. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Είθε να ζήσουν και οι δύο ευτυχείς. Και πότε άραγε θα τελεσθή ο +γάμος ; + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Όταν συμπληρωθή αισίως ο κύκλος της σελήνης. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Ετέλεσας ήδη την προ του γάμου θυσίαν εις την θεάν ; + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Μέλω να την τελέσω τώρα, και εις τούτο ετοιμάζομαι. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Και θα παραθέσης ύστερον γαμήλιον γεύμα ; + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Αφού πρώτον θυσιάσω εις τους θεούς όσα θύματα πρέπει. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Ημείς δ' αι γυναίκες πού θα έχωμεν την γαμήλιον τράπεζαν; + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Εδώ, παρά τας πρύμνας των πλοίων. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Έχει καλώς, και κατ’ ανάγκην τούτο θα γίνη. Είθε ν’ αποβώσιν +ευτυχώς τα πάντα. + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Όσον διά σε, αγαπητή μου σύζυγε, άκουσον και πράξον ό,τι θα σου +είπω. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Είπε, τι θέλεις; Γνωρίζεις ότι πάντοτε σου είμαι ευπειθής. + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Εγώ και η Ιφιγένεια θα μείνωμεν εδώ, όπου και ο Αχιλλεύς. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Και χωρίς εμού της μητρός πως είναι δυνατόν να πράξητε ό,τι εις +εμέ μόνην την μητέρα αρμόζει να πράξω ; + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Εγώ μεθ' όλου του στρατεύματος θα τελέσωμεν της κόρης μας τους +γάμους. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Και εγώ πού θα ήμαι; + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Συ να επιστρέψης εις το Άργος, διά να φροντίζης περί των άλλων +θυγατέρων μας. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Ν' αφήσω εδώ την κόρην μου ; Και ποίος θα κρατή την λαμπάδα του +γάμου ; + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Εγώ, ο πατήρ. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Αυτό δεν επιτρέπεται. Μη λέγης άτοπα. + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Αλλά δεν αρμόζει να ευρίσκεσαι συ εν τω μέσω του πλήθους του +στρατού. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Αλλ' εις εμέ, ήτις την εγέννησα, ανήκει και να την υπανδρεύσω. + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Έπειτα αι άλλαι θυγατέρες μας δεν πρέπει βέβαια να μένωσι μόναι +εις τον οίκον. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Αυταί φυλάττονται ασφαλώς εις τους κλειστούς παρθενώνας των. + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Πείσθητι εις όσα σου λέγω. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Όχι, μα την Ήραν την προστάτιδα του Άργους! Συ ως ανήρ πρέπει ν’ +ασχολήσαι εις τα εκτός του οίκου, εγώ δε εις τα εντός, επομένως +και να παρίσταμαι εις τους γάμους της θυγατρός μου. + +(Απέρχεται). + +Αλλοίμονον ! Μάταιοι οι λόγοι μου. Απέτυχον ελπίσας ν’ απομακρύνω +την άτυχη μητέρα από του τρομερού θεάματος. Διά σοφισμάτων και +προφάσεων προς αυτά τα φίλτατά μου ομιλώ και ηττώμαι πανταχού. +Αλλ' ας υπάγω προς τον μάντιν Κάλχαντα, ίνα δυνηθώ να μάθω +σαφέστερον τις ο πόθος της θεάς, ο τόσον δι’ εμέ δυσμενής και διά +την Ελλάδα τόσον αλγεινός. Ω! ο άνθρωπος ο φρόνιμος ή πρέπει να +έχη εις τον οίκον του γυναίκα χρηστήν και ενάρετον, ή να μη +νυμφεύεται ποτέ. +(Απέρχεται). + + +ΠΑΡΟΔΟΣ ΤΡΙΤΗ + + +ΧΟΡΟΣ + +(Στροφή). + +θα φθάση λοιπόν πάνοπλος επί των πλοίων ο κραταιός των Ελλήνων +στρατός εις τας αργυροδινείς εκβολάς του Σιμούντος, ένθα πυργούται +επί της Απολλωνείου Τροίας το Ίλιον, και όπου, ως ακούω, η μάντις +Κασσάνδρα, εστεμμένη με δάφνην θαλεράν, λύει τους ξανθούς +πλοκάμους της κόμης της, οσάκις ο θεός εμπνέων αυτήν τη επιβάλλει +χρησμωδόν μαντείαν. + +(Αντιστροφή). + +Και θα σταθώσιν ορθοί επί των επάλξεων του Ιλίου και περί τα τείχη +ένοπλοι οι Τρώες, όταν από του πελάγους φερόμενος επί των +μεγαλοπρεπών του πλοίων και ταχύ κωπηλατών ο διά χαλκών ασπίδων +ωπλισμένος ελληνικός στρατός θα πλησιάζη εις τα στόμια του +Σιμούντος, όπως αρπάση την αδελφήν των ουρανίων διδύμων Διοσκούρων +Ελένην και διά λόγχης και ασπίδος την επαναφέρη από της χώρας του +Πριάμου εις την γην της Ελλάδος. + +(Επωδός). + +Και βλέπω από τούδε τον ελληνικόν στρατόν να περικυκλώνη τα +πέτρινα τείχη της Περγάμου, της οχυράς των Φρυγών ακροπόλεως, διά +σιδήρου φονικού, να κόπτη και να σωρεύη κεφαλάς και, κυριεύων την + +πόλιν, να συλλαμβάνη θρηνούσας την γυναίκα και τας κόρας του +Πριάμου. Κλαίουσα τότε η κόρη του Διός Ελένη θ' αποσπασθή μακράν +του συζύγου της. Ω ! είθε ποτέ τοιαύτη συμφορά να μη επέλθη +ούτε εις εμέ ούτε εις τους απογόνους μου, οποία θα πλήξη τας +χρυσοστολίστους Λυδάς και Τρωάδας συζύγους, αίτινες, θρηνούσαι +παρά τους ιστούς των, θα λέγουν η μία προς την άλλην : — «Ποίος +άραγε των Ελλήνων κλαίουσαν σύρων με από της μακράς μου κόμης θα +με αποσπάση της ερειπωμένης πατρίδος μου; ». Και όλα ταύτα εξ +αιτίας σου, Ελένη, κόρη του κύκνου με τον μακρόν λαιμόν, ως η +φήμη λέγει, βεβαιούσα ότι σ’ εγέννησεν η Λήδα ενωθείσα μετά του +Διός λαβόντος την μορφήν του πτηνού τούτου. Αυτά λέγει η φήμη, +εκτός αν οι ποιηταί διέδωκαν εις τους ανθρώπους παρηλλαγμένην περί +τούτων την αλήθειαν. + + + +ΠΡΑΞΙΣ ΤΕΤΑΡΤΗ + + +ΣΚΗΝΗ Α'. + + +ΑΧΙΛΛΕΥΣ και ΧΟΡΟΣ + +ΑΧΙΛΛΕΥΣ +Πού είναι ο αρχιστράτηγος των Ελλήνων; Τις εκ των θεραπόντων του +θ' απαντήση περί τούτου εις εμέ τον Πηλείδην Αχιλλέα, όστις ήλθον +εδώ εις την σκηνήν του να τον εύρω ; Όλοι μεν αναμένομεν εδώ αργοί +παρά τον Εύριπον, δεν είναι όμως ίση η αδημονία εις όλους. Άλλοι +εξ ημών, άγαμοι όντες, αφήκαν ερήμους εις την πατρίδα τους οίκους +των, άλλοι όμως έχουσιν εκεί και γυναίκα και τέκνα. Τόσον +ακατάσχετος είναι ο πόθος, τον οποίον αυτοί οι θεοί ενέπνευσαν εις +την Ελλάδα διά την εκστρατείαν ταύτην. Και εγώ μεν θα είπω διά +ταφορώντα εις εμέ αυτόν ό,τι θεωρώ δίκαιον, πας άλλος δε ας είπη +επίσης ό,τι κρίνει διά τα καθ' εαυτόν. Εγώ, αφήσας την Φάρσαλον +και τον Πηλέα τον πατέρα μου, μένω εδώ εις τον Εύριπον, μόλις +διαπνεόμενον υπό αύρας ασθενούς, και μετά κόπου συνέχω τους +ανυπομονούντας Μυρμιδόνας. Αλλ' αυτοί, αδιαλείπτως +δυσανασχετούντες, μοι επαναλαμβάνουσιν : — Έως πότε λοιπόν, +Αχιλλεύ, θα περιμένωμεν εδώ ; Πότε τέλος πάντων θ' αποπλεύση ο +στόλος κατά του Ιλίου ; Πράξε ταχέως ό,τι θα πράξης ή άλλως +απόσυρε τον στρατόν και φέρε τον εις την πατρίδα, χωρίς να +περιμένης και να υφίστασαι τας αναβολάς των Ατρειδών. + + + + +ΣΚΗΝΗ Β’. + + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ και οι ΑΝΩΤΕΡΩ + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Υιέ της θεάς Θέτιδος, ήκουσα εκ της σκηνής τους λόγους σου και +εξήλθον να σε ίδω. + +ΑΧΙΛΛΕΥΣ (εν εκπλήξει). +Ω θεία αιδώς! Τις είναι η περικαλλής αυτή γυνή, η ενώπιον μου +ισταμένη ; + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Ουδόλως παράδοξον ότι δεν με γνωρίζεις, αφού μέχρι τούδε ήσο ξένος +προς ημάς. Χαίρω δε βλέπουσα ότι είσαι τόσον σεμνός. + +ΑΧΙΛΛΕΥΣ +Τις είσαι ; Διατί ήλθες εις των Ελλήνων το στρατόπεδον, γυνή συ, +εν μέσω ενόπλων ανδρών ; + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Είμαι κόρη της Λήδας, Κλυταιμνήστρα ονομάζομαι και είμαι σύζυγος +του βασιλέως Αγαμέμνονος. + +ΑΧΙΛΛΕΥΣ +Βραχείς και απέριττοι οι λόγοι σου. Εγώ τώρα αποσύρομαι, διότι μοι +επιβάλλει η αιδώς να μη συνομιλώ με γυναίκα. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Μείνε· διατί φεύγεις ; Δος μοι την χείρα σου ως πρωτόλειον του +ευτυχούς σου γάμου. + +ΑΧΙΛΛΕΥΣ +Τί λέγεις ; Εγώ να σοι δώσω την χείρα μου ; Αλλά εντρέπομαι τον +Αγαμέμνονα να εγγίσω ό,τι δεν μοι επιτρέπεται. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Διατί δεν σοι επιτρέπεται, αφού λαμβάνεις εις γάμον την θυγατέρα +μου, υιέ της θαλασσίας θεάς Νηρηίδας ; + +ΑΧΙΛΛΕΥΣ +Περί ποίου γάμου ομιλείς ; Εκπλήττομαι, βασίλισσα. Πλάνη τις ίσως +υπαγορεύει τους λόγους σου. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Σύνηθες είναι να συστέλλεται τις ενώπιον των νέων φίλων, και +μάλιστα όταν περί γάμου πρόκηται. + +ΑΧΙΛΛΕΥΣ +Αλλ' ουδέποτε εγώ, βασίλισσα, υπεσχέθην γάμον μετά της θυγατρός +σου, ούτε εκ των Ατρειδών εγένετο προς εμέ τοιαύτη πρότασις. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Αλλά τότε τί άραγε συμβαίνει; Ευλόγως λοιπόν σ' εκπλήττουν οι +λόγοι μου, αφού και εμέ εκπλήττουσιν οι ιδικοί σου. + +ΑΧΙΛΛΕΥΣ +Σκέφθητι, πώς άραγε συμβαίνει τούτο. Και οι δυο τους αυτούς λόγους +έχομεν να ανακαλύψωμεν την αιτίαν της πλάνης, διότι ουδείς εξ ημών +βεβαίως ψεύδεται. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Μήπως είμαι θύμα απάτης δεινής; να ετοιμάζω ανύπαρκτον γάμον ως +βέβαιον ήδη; Ω, η ιδέα αύτη μοι προξενεί εντροπήν. + +ΑΧΙΛΛΕΥΣ +Κάποιος, φαίνεται, επεχείρησε να εμπαίξη και σε και εμέ, +βασίλισσα. Αλλά μη δίδης εις τούτο προσοχήν, και μη στενοχωρήσαι. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Χαίρε, Αχιλλεύ. Δεν δύναμαι πλέον να σε ατενίζω κατά πρόσωπον, +αφού έστω και ακουσίως μου, σοι είπον λόγους ψευδείς αναξίως +εξαπατηθείσα. + +ΑΧΙΛΛΕΥΣ +Το αυτό αισθάνομαι κ' εγώ, βασίλισσα. Εισέρχομαι εις την σκηνήν +αυτήν προς αναζήτησιν του συζύγου σου. + +(Ενώ ο Αχιλλεύς προχωρεί ίνα εισέλθη εις την σκηνήν, εξέρχεται εξ +αυτής ο γέρων δούλος}. + + + +ΣΚΗΝΗ Γ’. + + +ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ και οι ΑΝΩΤΕΡΩ + +ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ +Στάσου, Αιακίδη. Έχω να είπω τι προς σε τον υιόν της θεάς και προς +σε, κόρη της Λήδας. + +ΑΧΙΛΛΕΥΣ +Τις είσαι συ, όστις, ανοίξας την θύραν, με καλείς; Πως φαίνεσαι +περίφοβος; + +ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ +Είμαι δούλος. Δεν υπερηφανεύομαι διά τούτο βέβαια. Άλλ' ούτως +ηθέλησεν η τύχη. + +ΑΧΙΛΛΕΥΣ +Τίνος είσαι δούλος ; Ιδικός μου βέβαια δεν είσαι. Τα ιδικά μου +πράγματα δεν είναι κοινά με τα του Αγαμέμνονος. + +ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ +Είμαι δούλος αυτής, ήτις ίσταται προ της σκηνής ταύτης. Διότι εις +αυτήν μ' έδωκεν ο πατήρ της, ο Τυνδάρεως. + +ΑΧΙΛΛΕΥΣ +Περιμένω. Λέγε, διατί μ' εσταμάτησες εδώ, τί θέλεις να μοι είπης ; + +ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ + +Μόνοι άραγε είσθε σεις οι δύο εδώ, οι παρά την σκηνήν ιστάμενοι ; + +ΑΧΙΛΛΕΥΣ +Λέγε ως να είμεθα μόνοι. Έξελθε όμως πρώτον της βασιλικής σκηνής. + +ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ +Ω τύχη καλή και πρόνοια μου, σώσατε εκείνους τους οποίους θέλω να +σώσω. + + + + +ΑΧΙΛΛΕΥΣ +Ομιλεί περί μέλλοντος κινδύνου και οι λόγοι του εμφαίνουν φόβον. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Σ' εξορκίζω εις την προς εμέ πίστιν σου, μη αναβάλλεις να μοι +είπης ό,τι έχεις. + +ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ +Συ γνωρίζεις καλώς πόσην αφοσίωσιν έχω προς σε και προς τα τέκνα + +σου. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Ναι, τωόντι, σε γνωρίζω πιστόν και αρχαίον λάτρην του οίκου μου. + +ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ +Και ότι ο βασιλεύς Αγαμέμνωνέλαβε και εμέ μεταξύ των πραγμάτων +της προικός σου. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΉΣΤΡΑ +Αληθώς, ήλθες μαζή μου εις το Άργος και είσαι έκτοτε ιδικός μου +υπηρέτης. + +ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ +Ναι, ούτως έχει. Είμαι δε αφωσιωμένος εις σε περισσότερο ή εις τον +σύζυγόν σου. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Φανέρωσε μου λοιπόν ό,τι έως τώρα μου κρύπτεις. + +ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ +Την κόρην σου θέλει να θανατώση διά της ιδίας του χειρός ο πατήρ +της. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Πώς; Τι λόγον, γέρον, επρόφερες, τον οποίον αποτινάσσει μετά +φρίκης η ψυχή μου ; Είσαι παράφρων βέβαια. + +ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ +Ναι, σοι λέγω, θέλει να την φονεύση πλήττων δι’ εγχειριδίου τον +λευκόν λαιμόν της ατυχούς. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Ω της δυστυχίας μου ! Παρεφρόνησε λοιπόν ο σύζυγός μου ; + +ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ +Όχι, έχει σώας τας φρένας, ουχί όμως και ως προς ταφορώντα εις σε +και την κόρην σου. Μόνον ως προς αυτά παραφρονεί. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Διατί; Ποίος δαίμων μοχθηρός τον ωθεί εις έγκλημα τοιούτο; + +ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ +Θείος χρησμός, ως λέγει τουλάχιστον ο Κάλχας, διά να δυνηθή ν' +αποπλεύση ο στρατός. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Πού; Ω ! ταλαίπωρος εγώ, ταλαίπωρος κ’ εκείνη την οποίαν μέλλει να +φονεύση ο πατήρ της ! + +ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ +Εις τον οίκον του Δαρδάνου, διά ν' αναλάβη εκείθεν την Ελένην ο +Μενέλαος. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Και είναι πεπρωμένον ν’ αποθάνη η Ιφιγένεια διά να επανέλθη η +Ελένη εις τον οίκον της ; + +ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ +Τώρα γνωρίζεις τα πάντα. Θα θυσιάση την κόρην σου ο πατήρ της εις +την Άρτεμιν. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Πρόφασις λοιπόν ήτο ο γάμος, διά τον οποίον μ’έφεραν εδώ εκ του +Άργους; + +ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ +Ναι, διά να φέρης την κόρην μετά χαράς ως μέλλουσαν να υπανδρευθή +τον Αχιλλέα. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Ω δυστυχής μου κόρη, ήλθες λοιπόν προς θάνατον εδώ ως και εγώ η +μήτηρ σου ! + +ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ +Είναι αξία δακρύων πολλών η συμφορά και των δύο σας, δεινή δε του +Αγαμέμνονος η πράξις. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Η δυστυχής εχάθην. Ακατάσχετα πλέον μου πλημμυρούσι τους οφθαλμούς +τα δάκρυα. + +ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ +Και είναι πολύ οδυνηρά τα δάκρυα της μητρός, ήτις χάνει τα τέκνα +της. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Συ δε, γέρον, πόθεν έμαθες ταύτα ; + +ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ +Ηρχόμην φέρων προς σε ΔΕΥΤΕΡΑν επιστολήν κατόπιν της πρώτης, την +οποίαν είχες λάβει. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Επιστολήν ίνα έλθω ή ίνα μην έλθω φέρουσα την κόρην μου προς +θάνατον; + +ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ +Ίνα μη την φέρης• διότι τότε είχεν επανέλθει ο σύζυγος σου εις τον +ορθόν νουν. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Αλλά τότε διατί δεν μοι έφερες την επιστολήν εκείνην ; + +ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ +Διοτι μοι την αφήρεσεν ο Μενέλαος, όστις είναι ο αίτιος όλων +τούτων των κακών. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Ήκουσας ταύτα, υιέ της Νηρηίδος και του Πηλέως; + +ΑΧΙΛΛΕΑΣ +Ήκουσα την δεινήν σου συμφοράν, βασίλισσα. Αλλ' εγώ δεν θ' ανεχθώ +την προς εμέ ύβριν ταύτην. + + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +θα θανατώσουν, Αχιλλεύ, την κόρην μου εξαπατήσαντές με διά ψευδούς +μετά σου γάμου της. + +ΑΧΙΛΛΕΥΣ +Εξοργίζει κ' εμέ η πράξις αύτη του συζύγου σου τόσον, ώστε δεν θα +μείνω ανεκδίκητος. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Δεν ερυθριώ, θνητή εγώ, να πέσω προ των γονάτων σου του εκ θεάς +γεννηθέντος. Και πως να μείνω πλέον αξιοπρεπής ; Τι άλλο +σπουδαιότερον να με κάμψη δύναται ή η ζωή του τέκνου μου ; +Υπερασπίσθητι, της Θέτιδος υιέ, την δυστυχή μητέρα και εκείνην +ήτις, ψευδώς μεν άλλ' ελέχθη οπωσδήποτε, ότι θα ήτο σύζυγός σου. +Την έστεψα εγώ με άνθη ως νύμφην, ίνα σοι την φέρω εις γυναίκα, +και τώρα την συνοδεύω επί σφαγήν. Όνειδος θα ήναι διά σε, εάν δεν +την υπερασπίσης, διότι, και αν ακόμη δέν συνεζεύχθης εις γάμον +μετ' αυτής, ωνομάσθης όμως τουλάχιστον φίλτατος σύζυγος της +δυστυχούς παρθένου. Εις την παρειάν σου αυτήν, την οποίαν εγγίζω, +εις την δεξιάν σου χείρα, την οποίαν σφίγγω, εις της μητρός σου το +όνομα σ' εξορκίζω, μη την αφήσης ανυπεράσπιστον. Το όνομά σου αυτό +μ' έφερεν εδώ προς τον όλεθρον. Υπερασπίσθητι λοιπόν το ίδιον σου +όνομα. Δεν έχω η δυστυχής βωμόν να καταφύγω άλλον παρά τα γόνατά +σου. Ουδένα φίλον έχω εδώ περί εμέ. Όσον διά τον Αγαμέμνονα, +ήκουσας την σκληράν απόφασίν του. Είμαι, ως βλέπεις, ασθενής γυνή +εν μέσω ναυτικού στρατεύματος εξ ανδρών απειθαρχήτων, θρασέων μεν +προς το κακόν, χρησίμων όμως εις το αγαθόν, αρκεί να το θελήσωσιν. +Εάν λοιπόν συ εκτείνης προστάτιδα υπέρ εμού την χείρά σου, +εσώθημεν, άλλως απωλέσθημεν. + +ΧΟΡΟΣ +Είναι δεινόν το τίκτειν, διότι παράγει πάντοτε τόσην στοργήν προς +τα τέκνα, ώστε χάριν αυτών αι μητέρες πάντα πόνον υφίστανται. + +ΑΧΙΛΛΕΥΣ +Η γενναιόφρων ψυχή μου, ω βασίλισσα, ορμά συμπαθής προς την +λύπην σου, διότι έμαθε να πονή εις τας συμφοράς των άλλων ως και +να χαίρη εις τα ευτυχήματά των. Είναι συνετοί οι άνθρωποι οι +γνωρίζοντες να διάγωσι τον βίον εν μέτρω ορθώ. Υπάρχουν +περιστάσεις, καθ' ας η τελεία φρόνησις είναι δυσάρεστος, αλλά και +άλλαι, κατά τας οποίας είναι αναγκαία. Εγώ δε ανατραφείς υπό του +Χείρωνος, του ευσεβεστάτου των ανθρώπων, έμαθον να ήμαι ειλικρινής +το ήθος και το αίσθημα. Διά τούτο τότε μόνον θα υπακούσω εις τους +Ατρείδας, εάν διοικώσι καλώς. Και εδώ ως και εις την Τροίαν +ελεύθερος μένων θα πολεμήσω γενναίως όσον εξαρτάται απ' εμού. Σε +δε, ήτις τόσον άλγος εκ των φιλτάτων σου υπέστης, θ' ανακουφίσω +περιβάλλων σε διά τις συμπαθείας μου, όση είναι δυνατή εις άνδρα +νεαρόν ως εγώ. Και δεν θα σφαγή ποτέ υπό του πατρός της η κόρη +σου, αφού άπαξ ωνομάσθη μνηστή μου. Δεν θα επιτρέψω εις τον +βασιλέα σύζυγόν σου να μεταχερισθή εμέ ως όργανον εις τους σκοπούς +του, διότι άλλως αληθής φονεύς της θυγατρός σου, έστω και άοπλος, +θα είναι το ιδικόν μου όνομα, όπερ την έφερεν εδώ. Ο σύζυγός σου +είναι ένοχος • αλλά και εμού η αθωότης θ' αμαυρωθή, εάν η δύστηνος +κόρη χάριν εμού και του μετ' εμού γάμου της απολεσθή, τόσον +αδοκήτως και αναξίως εξαπατηθείσα. Εάν ο σύζυγος σου την θανατώση +διά του εμού ονόματος, ο μεν Μενέλαος θα ελογίζετο εις το +μέλλον ανδρείος, εγώ δε ο αθλιέστατος των Ελλήνων και ανήρ +ουτιδανός, ουχί τέκνον του Πηλέως, αλλά κακούργου τινός. Μα τον +Νηρέα, τον ανατραφέντα επί των κυμάτων της θαλάσσης, πατέρα της +μητρός μου Θέτιδος, ουδέ διά της άκρας των δακτύλων του ο +Αγαμέμνωνθα εγγίση την κόρην σου, ουδ’ αυτήν καν την εσθήτα της +θα θίξη. Άλλως, η μεν Σίπυλος, εξ ης οι δύο στρατηλάται κατάγονται +θα γίνη εις το μέλλον πόλις ένδοξος και ισχυρός κατά των βαρβάρων +προμαχών, το δε όνομα της Φθίας, τής πατρίδος μου, σιγή και αδοξία +θα καλύψη. Α ! όχι. Πικρά δι’ αυτόν θα εύρη ο Κάλχας της θυσίας τα +εφόδια. Τι μάντις είναι αυτός, αφού κατά το πλείστον μαντεύει +ψευδώς και, οσάκις αποτύχουν αι προρρήσεις του, διεκφεύγει +εντέχνως ; Δεν λέγω ταύτα, διά να λάβω την θυγατέρα σου εις +σύζυγον. Μυρίαι κόραι θηρεύουν γάμον μετ εμού. Τα λέγω, διότι ο +Αγαμέμνωνμε προσέβαλε δεινώς. Εάν ήθελε να κάμη χρήσιν του +ονόματός μου, ίνα φέρη την κόρην εδώ, ώφειλε πρώτον να ζητήση +τούτο παρ' εμού. Συ δε, βασίλισσα, ασμένως τότε θα εδέχεσο να μοι +δώσης την θυγατέρα σου εις γάμον και εγώ προθύμως θα εδεχόμην να +συνεκστρατεύσω μετά των λοιπών Ελλήνων προς το Ίλιον. Τώρα όμως +εις ουδέν με υπολογίζουν οι αρχιστράτηγοι, και ελευθέρως πράττουν +ό,τι θέλουν, είτε καλόν είτε κακόν. Αλλά ταύτα ταχέως θα λυθώσι +διά της σπάθης μου, την οποίαν και πριν ακόμη φθάσω εις το Ίλιον, +δεν θα διστάσω να βάψω εδώ εις το αίμα, εάν τις μου αφαιρέση την +κόρην σου. Μένε λοιπόν ήσυχος. Εάν προσέφυγες προς εμέ ως προς +θεόν, χωρίς θεός να ήμαι, θα γίνω τοιούτος διά σε. + +ΧΟΡΟΣ +Ωμίλησας, Πηλείδη, επαξίως σου και της σεπτής θαλασσίας θεάς, ήτις +σ' εγέννησεν. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ. +Ω, πως να σ’ επαινέσω τόσον, ώστε ούτε ως κόλακα αλλ' ούτε πάλιν +ως φειδωλήν εις την ευγνωμοσύνην μου να με θεωρήσης; Διότι οι +χρηστοί άνθρωποι, όταν υπερμέτρως παρ’ άλλων επαινώνται, +αποστρέφονται τους επαινούντας. Εντρέπομαι να σ' ενοχλώ διά των +στεναγμών του άλγους μου, πάσχουσα εγώ μόνη, σε, όστις δεν +μετέχεις της ιδικής μου συμφοράς. Είναι όμως ίδιον ευγενούς ανδρός +να βοηθή τους δυστυχούντας, έστω και αμέτοχος των παθημάτων των. +Αχιλλεύ, λυπήσου μας, διότι αληθώς είμεθα άξιαι λύπης. Σε +ωνειρεύθην γαμβρόν μου, και το γλυκύ μου τούτω όνειρον διελύθη +οικτρώς. Εάν η κόρη μου θανατωθή, σκέφθητι ότι ο θάνατος της θα +ήναι οιωνός απαίσιος διά τον μέλλοντα γάμον σου, και πρόλαβε το +κακόν τούτο. Αλλά. τι λέγω; Συ το είπες ήδη, άριστα εκδηλώσας την +απόφασίν σου απ' αρχής μέχρι τέλους των λόγων σου. Όταν συ +θελήσης, η κόρη μου βεβαίως θα σωθή. θέλεις τώρα να έλθη και αυτή +να περιπτυχθή τα γόνατα σου ως ικέτις ; Ανάρμοστον βεβαίως είναι +τούτο εις μίαν κόρην αλλ’ εάν το εγκρίνης, θα έλθη αιδήμων μεν +αλλά και μετά της ελευθερίας, ήτις αρμόζει εις την ειλικρίνειάν +της. Εάν, όμως και εν απουσία της λάβω την υπόσχεσίν σου, ας μείνη +εις τα δώματα της η κόρη, διότι κοσμεί αυτήν η σεμνότης. Η αιδώς +πρέπει να τηρήται, αλλ' εφ' όσον μόνον είναι δυνατόν. + +ΑΧΙΛΛΕΥΣ +Όχι, βασίλισσα, μη φέρης προ εμού την κόρην σου. Δεν πρέπει να +δώσωμεν αφορμήν εις ψευδείς κακολογίας, διότι στρατός μένων +συνηγμένος και αργός πολεμικών ασχολιών, αγαπά να κακολογή τους +άλλους. Είτε με ικετεύετε, είτε μη, είναι το αυτό δί' εμέ. Έθεσα +ήδη προ εμού σκοπόν μέγαν, ν' αγωνισθώ όπως σας απαλλάξω του +δεινού κινδύνου. Αρκέσθητι εις τούτο και μόνον πειθομένη ότι σοι +ωμίλησα ειλικρινώς. Ν' αποθάνω, εάν οι λόγοι μου είναι ψευδείς και +δόλιοι. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Ευτύχει, Αχιλλεύ, συ ο βοηθών τους δυστυχούντας. + +ΑΧΙΛΛΕΥΣ +Άκουσον με τώρα, ίνα το πράγμα αισίως αποβή. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Λέγε, τι θέλεις; Σε ακούω προθύμως. + + + + +ΑΧΙΛΛΕΥΣ +Ας προσπαθήσωμεν ακόμη να πείσωμεν τον πατέρα εις φρονιμωτέρας +αποφάσεις. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Αλλ' είναι σκληρός και τον στρατόν φοβείται. + +ΑΧΙΛΛΕΥΣ +Και όμως ο ορθός λόγος έχει μεγάλην την δύναμιν. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Ασθενής η ελπίς. Αλλά λέγε τι πρέπει να πράξω. + +ΑΧΙΛΛΕΥΣ +Ικέτευσέ τον κατά πρώτον να μη θανατώση την κόρην. Εάν επιμένη, +έλθε τότε προς εμέ. Διότι πιθανόν να πεισθή, και τότε ουδεμία +ανάγκη θα υπάρξη της ιδικής μου ενεργείας, αφού η κόρη ούτω θα +σωθή. Καί εγώ μεν θα ήμαι τότε προσφιλέστερος προς τον φίλον μου +Αγαμέμνονα, ο δε στρατός δεν θα με κατηγορήση, εάν διά του λόγου +μόνον και ουχί διά της βίας ενεργήσω. Όταν δε το πράγμα αποβή +καλώς, έστω και άνευ εμού, η ευχαρίστησις θα ήναι κοινή και εις σε +και εις τους φίλους. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Ορθώς λέγεις, και θα πράξω ό,τι μοι υπαγορεύεις. Εάν όμως και μετά +τούτο αποτύχω πάλιν, πού θα σ' επανίδω ; Πού να τρέξω η ταλαίπωρος +να εύρω την βοηθόν σου χείρα; + +ΑΧΙΛΛΕΥΣ +Άγρυπνος εγώ φύλαξ θα σε ακολουθώ όπου πρέπει, ίνα μη σε ίδη τις +διατρέχουσαν το στρατόπεδο των Ελλήνων παράφορον εκ της οδύνης και +καταισχυνθή το γένος του πατρός σου, διότι ο Τυνδάρεως ήτο μέγας +μεταξύ των Ελλήνων και θα ήτο ανάξιον αυτού να κακολογηθή το όνομά +του. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +θα γίνη ό,τι λέγεις. Διάτασσε και εγώ θα υπακούσω. Εάν θεοί +υπάρχουν, θα σε ανταμείψουν διά πάσης ευτυχίας, διότι είσαι +δίκαιος ανήρ. Εάν δεν υπάρχουν, μάταιος πας κόπος. + +(Ο Αχιλλεύς και η Κλυταιμνήστρα απέρχονται.) + + + +ΠΑΡΟΔΟΣ ΤΕΤΑΡΤΗ + +ΧΟΡΟΣ + + +(Στροφή). + +Ω, πόσον ήτο γλυκύς ο γαμήλιος παιάν του λιβυκού αυλού, της +χορευτικής κιθάρας και των καλαμίνων συρίγγων, ο διαχυθείς ανά το +δασώδες Πήλιον, ότε αι καλλιπλόκαμοι Πιερίδες Μούσαι, ελθούσαι εις +τους γάμους του Πηλέως και εξυμνούσαι διά μολπών μελωδικών την +Θέτιδα και τον Αιακίδην επί του όρους των Κενταύρων, εχόρευον κατά +το συμπόσιον των θεών κτυπώσαι το έδαφος διά των χρυσών αυτών +σανδάλων, ενώ ο γόνος του Δαρδάνου, ο εκ Φρυγίας Γανυμήδης, του +οποίου το κάλλος ήτο εις τον Δία τόσον προσφιλές, ήντλει εκ των +χρυσών κρατήρων το νέκταρ ! Τότε και αι πεντήκοντα κόραι του +Νηρέως εχόρευον εις τους γάμους εκείνους ελισσόμεναι εν κύκλω παρά +την λευκήν άμμον του αιγιαλού. + +(Αντιστροφή). + +Εστεμμένος διά φύλλων ελάτης και ο θίασος των εχόντων σώμα ίππου +και ανθρώπου Κενταύρων ήλθε και αυτός, ίνα μετάσχη του γεύματος +των θεών και του βακχείου κρατήρος. «Ω κόρη του Νηρέως, εκραύγαζον +ούτοι, προείπεν ήδη ο τα μέλλοντα γινώσκων φοιβόληπτος μάντις +Χείρων ότι θα γεννήσης υιόν, όστις μέγα κλέος θα φέρη εις την +Θεσσαλίαν. Ούτος ηγούμενος των Μυρμιδόνων οπλιτών θα επέλθη κατά +της κλεινής χώρας του Πριάμου, ίνα καταστρέψη αυτήν διά σιδήρου +και πυρός, φέρων χρυσότευκτα όπλα, έργα του Ηφαίστου, δωρηθέντα +εις αυτόν υπό της μητρός του θεάς Θέτιδος». Υπό τους ύμνους +τούτους ετέλεσαν τότε οι θεοί τον ευτυχή γάμον της πρώτης των +Θεογενών Νηρηίδων μετά του Πηλέως. + +(Επωδός). + +Και όμως σου της κόρης του Αγαμέμνονος την καλλιπλόκαμον κεφαλήν +θα στέψωσιν οι Έλληνες εδώ παρά την θάλασσαν, ως στέφουσι προς την +θυσίαν δάμαλιν αγνήν, ελθούσαν από ορεινών πετρίνων σπηλαίων, και +θα βάψουν δι’αίματος τον χιονόλευκόν σου λαιμόν, σου ήτις δεν +ανετράφης ως τα συνήθη θύματα υπό τους ήχους ποιμενικού αυλού ουδέ +υπό συρίγματα βουκόλων, αλλ' ως βασιλόπαις των Αργείων εις τους +κόλπους της μητρός προς γάμον ευτυχή. Φευ ! ποίαν αξίαν έχει η +αιδημοσύνη και η αρετή εκεί όπου επικρατεί η ασέβεια, όπου η αρετή +περιφρονείται, η ανομία υπερισχύει του νόμου και οι άνθρωποι δεν +συνασπίζονται, όπως αποτρέψωσι την θείαν οργήν ; + + +ΠΡΑΞΙΣ ΠΕΜΠΤΗ + + +ΣΚΗΝΗ Α'. + + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ και ΧΟΡΟΣ + + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +(εξερχομένη της σκηνής του Αγαμέμνονος) + +Ήλθον ζητούσα τον βασιλέα σύζυγόν μου, όστις, εγκαταλιπών τα +δώματά του προ πολλού, είναι απών. Και η κόρη μου η δυστυχής +οδύρεται και κλαίει μαθούσα την θανάσιμον τύχην, την οποίαν ο +πατήρ της μελετά δι' αυτήν. Αλλ’ ιδού, ενώ περί αυτού λαλώ, +έρχεται ο Αγαμέμνωναυτός, όστις ετοιμάζεται να διαπράξη +ανοσιούργημα κατά του ιδίου του τέκνου. + + + +ΣΚΗΝΗ Β'. + + + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ και οι ΑΝΩΤΕΡΩ. + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Επικαίρως σ' ευρίσκω εδώ, βασίλισσα, έξω της σκηνής, ίνα σοι είπω +εν απουσία της κόρης ημών λόγους τους οποίους δεν αρμόζει ν' +ακούωσιν αι μελλόνυμφοι παρθένοι. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Ποίον είνε αυτό το επίκαιρον, περί του οποίου λέγεις, ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ; + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Ύπαγε και στείλε την κόρην να έλθη μετ' εμού εις την θυσίαν, διότι +τα της θυσίας ταύτης είναι ήδη έτοιμα, και ο ιερός σίτος και το +καθαρτήριον πυρ και τα νεαρά μοσχάρια, των οποίων το μέλαν αίμα +πρέπει προ του γάμου να χυθή ενώπιον του βωμού της Αρτέμιδος. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Οι λόγοι σου είναι αγαθοί, είθε όμως να ηδυνάμην και τας πράξεις +σου να ονομάσω τοιαύτας ! + +(Ανοίγει την θύραν της σκηνής). + +Έξελθε, κόρη μου. Γνωρίζεις τώρα κάλλιστα τι ο πατήρ σου μέλλει να +πράξη διά σε. Έξελθε και λάβε μαζή σου υπό τον πέπλο σου τον +αδελφόν σου, τον μικρόν Ορέστην. + +(Η Ιφιγένεια εμφανίζεται επί της θύρας μετά του Ορέστου) + +Ιδού, ήλθεν ευπειθής εις την πρόσκλησίν σου. Όσον διά τα λοιπά, θα +ομιλήσω και επί παρουσία της. + + +ΣΚΗΝΗ Γ’. + + +ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ μετά του 0ΡΕΣΤ0Υ και οι ΑΝΩΤΕΡΩ + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Διατί κλαίεις, κόρη μου; Διατί δεν έχεις πλέον φαιδράν την όψιν, +αλλά προσήλωσας το βλέμμα εις το έδαφος και εκάλυψας το πρόσωπον +διά του πέπλου σου; + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Ω της δυστυχίας μου ! Πόθεν ν' αρχίσω λαλούσα ; Είναι τόσον εξ +ίσου μεγάλα τα δεινά μου, ώστε και το τελευταίον ακόμη εξ αυτών +ευλόγως διεκδικεί την πρώτην θέσιν. + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Αλλά τι συμβαίνει λοιπόν ; Διατί και αι δύο παρίστασθε ενώπιον μου +κατεχόμεναι υπό τόσης συγχύσεως και ταραχής; + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Αποκρίσου ειλικρινώς, Αγαμέμνων, εις όσα θα σ' ερωτήσω. + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Ουδεμία ανάγκη να με παρακάλεσης προς τούτο. Είμαι πρόθυμος ν’ +ακούσω τα ερωτήματά σου. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Είναι αληθές ότι θέλεις να θανατώσης την ιδικήν σου και ιδικήν μου +θυγατέρα ; + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Τι είπες ; Ω ! πολύ φρικτόν λόγον επρόφερες και εφαντάσθης άμα, +βασίλισσα. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Μη ταράττεσαι. Μάλλον αποκρίσου μοι εις ό,τι σε ηρώτησα. + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Εάν θέλης να σοι απαντώ λογικώς, πρέπει συ πρώτη ευλόγους +ερωτήσεις να μοι απευθύνης. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Είναι τοιαύται. Μη διεκφεύγης λοιπόν, αλλ' αποκρίσου. + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Ω μοίρα και τύχη και δαίμον μου απαίσιε ! + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Όχι σου μόνον, αλλά και εμού και αυτής εδώ της κόρης, όλων +δυσμοίρων. + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Αλλά ποίος σε ηδίκησε ; + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Συ ερώτας εμέ περί τούτου ; Α ! η τέχνη σου στερείται τέχνης, +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Εχάθην. Το μυστικόν μου επροδόθη. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Περιττόν να κοπιάζης ομιλών• έμαθον καλώς ό,τι μέλλεις καθ’ ημών +να διαπράξης. Γνωρίζω τα πάντα. Εξ αυτής της σιωπής σου, εξ +αυτών των στεναγμών σου ελέγχεσαι ομολογών την αλήθειαν. + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Ιδού σιωπώ. Τι το όφελος να προσθέσω διά ψεύδους και αναισχυντίαν +εις τας άλλας συμφοράς; + +ΚλΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Άκουσον λοιπόν, θα σοι ομιλήσω απροκαλύπτως τώρα και άνευ +αινιγματωδών και πλαγίων περιφράσεων. Ως πρώτην κατά σου +κατηγορίαν μου προτάσσω ότι μ’ ενυμφεύθης παρά την θέλησίν μου +φονεύσας τον πρώτον μου σύζυγον Τάνταλον και απαγαγών εμέ διά της +βίας. Συνέτριψας δε κατά γης την κεφαλήν του βρέφους μου αποσπάσας +αυτό βιαίως από των μαστών μου. Τότε οι αδελφοί μου Διόσκουροι, +επί λευκών ίππων αναβάντες, επήλθον κατά σου εκδικηταί• αλλ' ο +γέρων πατήρ μου Τυνδάρεως σ' έσωσε, προσφυγόντα προς αυτόν ικέτην, +και ιδού συ εκ νέου σύζυγός μου. Θα ομολογήσης βέβαια ότι, +συνδιαλλαγείσα προς σε, υπήρξα έκτοτε και διά σε και διά τον οίκον +μου γυνή ανεπίληπτος. Σύζυγος δε σώφρων και πιστή, εμερίμνων +πάντοτε προς ευδαιμονίαν του οίκου σου, ώστε συ και εισερχόμενος +εις αυτόν να χαίρης και εξερχόμενος να θεωρής σεαυτόν ευτυχή. +Γνωστόν είναι πόσον σπάνιον εύρημα διά τον άνδρα αποτελεί τοιαύτη +σύζυγος και πόσον εξ εναντίας πολυάριθμοι είναι αι κακαί γυναίκες. +Σου εγέννησα αυτόν τον υιόν και τρεις θυγατέρας• εκ τούτων δέ συ +επιχερείς τώρα να με αποστερήσης της μιας τόσον ασπλάγχνως. Εάν +σ'ερωτήση τις προς ποίον σκοπόν θα την θανατώσης, ειπέ, τί θ' +απαντήσης; θέλεις ν' απαντήσω εγώ αντί σου ; Διά ν' αναλάβη την +Ελένην ο Μενέλαος. Ω της μωρίας, να δίδη τις τα τέκνα του εις +αντάλλαγμα ανοσίας γυναικός ! Ν’ αγοράζη τα μισητότατα διά των +φιλτάτων ! Ειπέ μοι, εάν τώρα εκστρατεύσας με αφήσης εις τον οίκον +σου και απουσιάσης εις την ξένην γην επί έτη μακρά, ποίον άραγε +αίσθημα νομίζεις ότι θα μου πληροί την καρδίαν, όταν θα βλέπω εκεί +τα καθίσματα κενά, έρημα τα δώματα των θυγατέρων μου, και θα +κάθημαι μόνη κλαίουσα και θρηνολογούσα την κόρην μου αυτήν +αδιαλείπτως ; «Κόρη μου, θα λέγω σ’ εθανάτωσε ο πατήρ σου, αυτός +όστις σ' εγέννησεν, αυτός ο ίδιος, όχι διά ξένης αλλά διά της +ιδίας του χειρός. Ιδού ποίαν ευεργεσίαν αυτός αναχωρών έκαμε προς +τον οίκον του». Και όταν επιστρέψης εκ της εκστρατείας εις την +πατρίδα, η υποδοχή, την οποίαν εγώ και αι υπόλοιποι θυγατέρες θα +σου κάμωμεν, θα ήναι η πρέπουσα εις την τοιαύτην πράξην σου. Ω, +προς θεών, μη μ' εξαναγκάσης να φανώ κακή προς σε και μη αδικήσης +και τον εαυτόν σου συ ο ίδιος. Σκέψου προς στιγμήν, εάν θυσιάσης +την κόρην σου ποίας άραγε ευχάς θα προφέρεις κατά τας στιγμάς της +θυσίας ; ποίον δώρον θα ζητήσης παρά της θεάς σφάζων το τέκνον +σου; Βεβαίως δυστυχής θα είναι η επάνοδός σου όσον μυσαρά η +εντεύθεν αναχώρησίς σου. Αλλά μήπως είναι δίκαιον να ευχηθώ εγώ +αγαθόν τι δια σε; θα ήτο το αυτό ως να εθεώρουν αδίκους τους θεούς +ζητούσα παρ' αυτών αγαθά υπέρ κακού συζύγου. Όταν δ' επανέλθης εις +το Άργος, νομίζεις ότι θα εναγκαλισθής τότε τα τέκνα σου ; Όχι, +τούτο πλέον θα ήναι διά σε αδύνατον. Διότι ποίον εκ των τέκνων σου +θα σε ατενίση τότε μετά στοργής, αφού θα φοβήται μήπως το φονεύσης +και αυτό, προτιμών αυτό των άλλων ; Ειπέ μοι, εύλογος τις άραγε +ανάγκη να διηγόρευσε τοιαύτην απόφασίν ή μήπως η φιλοδοξία σου, +διά να επαίρεσαι ως τάχα βασιλεύς και αρχιστράτηγος; Εάν ήσο +δίκαιος, θα έλεγες προς τους Έλληνας: «θέλετε να εκπλεύσωμεν κατά +της Τροίας ; Ας ρίψωμεν κλήρον τίνος εξ ημών η θυγάτηρ πρέπει ν' +αποθάνη». Αυτό απήτει η ισότης, και όχι να προσφέρης μόνος συ την +κόρην σου εις τους Έλληνας θύμα προς σφαγήν. Ή, τουλάχιστον, +ώφειλε μάλλον ο Μενέλαος να θανατώση την κόρην του Ερμιόνην χάριν +της μητρός της, διότι η υπόθεσις αποβλέπει αυτόν τον ίδιον. Τώρα +όμως εγώ μεν, ήτις υπήρξα πιστή σύζυγός σου, θα στερηθώ της κόρης +μου, η δε απιστήσασα θα ευδαιμονή έχουσα εις τον εν Σπάρτη οίκον +της αβλαβή την θυγατέρα της. Αποκρίσου μοι, εάν σφάλλωμαι. Εάν +όμως οι λόγοι μου ήναι ορθοί, ω, τότε έσω λογικός και μη θανατώσης +την ιδικήν σου και ιδικήν μου κόρην. + +ΧΟΡΟΣ +Πείσθητι, άναξ, εις τους λόγους της. Οι γονείς πρέπει ν' +αγωνίζωνται ομού προς σωτηρίαν των τέκνων των. Ουδείς δύναται ν’ +αμφιβητήση τούτο. + +ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ +Ω πάτερ μου, εάν είχον την δύναμιν της φωνής του Ορφέως, ώστε +ψάλλουσα να πείθω τας πέτρας να με υπακούουν και διά των λόγων μου +να γοητεύω τους ανθρώπους, θα το έπραττον και κατά την στιγμήν +αυτήν. Αλλά, αφού τοιαύτην δύναμιν δεν έχω, τα δάκρυα μου λάβε +καν, τα μόνα τα οποία να σοι δώσω δύναμαι. Αντί ικετηρίου κλάδου +ελαίας ρίπτω εις τα γόνατά σου το σώμα μου αυτό, το οποίον αυτή +εδώ σοι εγέννησε, και σε ικευτεύω, μη με θανατώσης τόσον νέαν. +Είναι τόσον γλυκύ το φως της ζωής ! Ω, μη με στείλης να βλέπω τα +υπό την γην. Πρώτη εγώ σε απεκάλεσα πατέρα και συ πρώτην εμέ κόρην +σου. Δεν ενθυμείσαι ότι πρώτη εγώ καθήμενη εις τα γόνατα σου σ' +εφίλουν και σ' εθώπευα ως και συ εμέ ; Και μοι έλεγες: — «Άραγε θ’ +αξιωθώ να να σε ιδώ ποτέ, κόρη μου, ευτυχή ευτυχούς ανδρός σύζυγος +πλήρη ζωής και ακμής, επαξίως της καταγωγής σου;» — Εγώ δε πάλιν +θωπεύουσα την γενειάδα σου, ως και τώρα, διά της χειρός μου +έλεγον:— «Κ’ εγώ θα σε υποδεχθώ άραγε ποτέ, γέροντα πλέον, πατέρα +μου, εις την οικίαν μου, και θα σοι αποδώτω ευγνώμων τους τόσους +κόπους, τους οποίους κατέβαλες, διά να με αναθρέψης; » Εγώ τα +ενθυμούμαι όλα αυτά, αλλά συ τα ελησμόνησας, αφού θέλεις να με +θανατώσης. Ω, μα τον Πέλοπα, μα τον Ατρέα τον πατέρα σου και μα +την μητέρα μου αυτήν, η οποία πρώτον πόνον δι' εμέ ησθάνθη όταν μ' +εγέννα και δεύτερον τούτον σήμερον ότε με χάνει, ποίαν σχέσιν έχω +εγώ με τον γάμον του Πάριδος και της Ελένης ; Διατί να χαθώ εγώ, +πατέρα μου, δι' αυτούς ; Κύτταξέ με με βλέμμα συμπαθές, φίλησέ με, +να φέρω τουλάχιστον μαζή μου προς ενθύμησιν το βλέμμα και το +φίλημά σου εκεί όπου θα υπάγω, εάν δεν εισακούσης την παράκλησίν +μου. Ορέστη, αδελφέ μου, είσαι πολύ μικρός ώστε να βοηθήσης την +αγαπητήν σου αδελφήν, αλλά κλαύσε και συ και παρακάλεσε τον πατέρα +μας να μη θανατώση την αδελφήν σου. Τας συμφοράς αισθάνονται κάπως +και τα νήπια. Ιδού, πατέρα μου, και αυτός ακόμη ο Ορέστης σε +ικετεύει έστω και σιωπών. Λυπήσου με και φείσθητι της ζωής μου. +Να, και τα δύο φίλτατά σου τέκνα, αυτός μεν νήπιον ακόμη, εγώ δε +νέα ήδη, σε ικετεύομεν απτόμενοι του γενείου σου. Α ! θα νικήσω, +αν τούτο μόνον ακούσης το οποίον θα σοι ειπώ : Είναι τόσον γλυκύ, +πατέρα μου, αυτό το φως της ζωής, και τόσον ψυχρά και σκοτεινά τα +υπό την γην ! Παράφρων είναι όστις ποθεί τον θάνατον! Καλλίτερον +να ζη τις δυστυχής παρά ν' αποθάνη ευτυχής. + +ΧΟΡΟΣ +Ιδού το έργον σου, αθλία Ελένη. Παλαίουσιν οι Ατρείδαι προς τα +τέκνα των χάριν σού και των ερώτων σου. + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Εγώ αγαπώ τα τέκνα μου, αλλ' έχω και αρκούσαν σύνεσιν, όπως εννοώ +ποία πράγματα είναι άξια οικτιρμού και ποία όχι, διότι άλλως θα +ήμην παράφρων. Είναι δι’ εμέ δεινώς αλγεινόν, βασίλισσα, το να +τολμήσω ταύτα, αλλ' εξ ίσου αλγεινόν και το να μη τα τολμήσω. +Διότι υπέρτατον καθήκον μοι επιβάλλει να το πράξω. Ίδετε περί ημάς +πόσος είναι ο εδώ συνηθροισμένος στόλος και στρατός, πόσοι +βασιλείς των Ελλήνων κατάφρακτοι εξ όπλων και χαλκών ασπίδων, και +όμως μη δυνάμενοι ν’ απέλθωσι, κατά των τειχών του Ιλίου ουδέ να +κυριεύσωσι την περίφημον ακρόπολιν της Τροίας, εάν εγώ δεν θυσιάσω +σέ, κόρη μου, ως λέγει ο μάντις Κάλχας. Τόσον λυσσώδης πόθος +παραφέρει τον στρατόν των Ελλήνων να πλεύσωσιν ως τάχιστα κατά της +χώρας των βαρβάρων και εκδικήσωσι την αρπαγήν της ελληνίδος +συζύγου, ώστε, εάν εγώ απειθήσω εις την προσταγήν της θεάς, θα +φονεύσουν και τας εν Άργει θυγατέρας μου και υμάς εδώ και εμέ +αυτόν ακόμη. Όχι, κόρη μου, δεν υπακούω εγώ δουλικώς εις τον +Μενέλαον ούτε πράττω τι διότι αυτός το θέλει. Υπακούω εις μόνην +την Ελλάδα, ήτις κατ' ανάγκην αναπόδραστον απαιτεί παρ' εμού εκών +άκων να σε θυσιάσω. Η ανάγκη της πατρίδος είναι πολύ ανωτέρα ημών +πρέπει δε, κόρη μου, εφ' όσον εξαρτάται από σου και απ' εμού, να +διατηρώμεν ελευθέραν την πατρίδα μας και, Έλληνες όντες, να μη +ανεχθώμεν ώστε βάρβαροι ν' αρπάζουν τας συζύγους μας. + +(Απέρχεται). + + +ΣΚΗΝΗ Δ'. + + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ—ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ—ΧΟΡΟΣ + + + + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Φεύγει! Αχ, κόρη μου, και σεις, ξέναι, ω της δυστυχίας μου, +ταλαίπωρος εγώ! Φεύγει, παιδί μου, και σε παραδίδει εις του Άδου +τας αγκάλας. + +ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ +Ω της δυστυχίας μου, μητέρα μου ! Κλαίω κ’ εγώ διά των ιδίων λόγων +ως και συ, αφού ο αυτός πόνος μας κατασπαράττει και τας δύο. +Σβύνεται πλέον δι' εμέ το φως τούτο του ηλίου. Οίμοι, οίμοι, +χιονόβλητοι κοιλάδες της Τροίας και σεις βουνά της Ίδης, όπου ο +Πρίαμος, αποσπάσας από της μητρικής αγκάλης έρριψέ ποτε προς +θάνατον το απαλόν βρέφος Πάριν, όστις διά τούτο ελέγετο Ιδαίος υπό +των Φρυγών! Ω! είθε αυτός, όστις ως βουκόλος εν μέσω βοών +ανετράφη, είθε να μη ήρχετο ποτέ να κατοικήση παρά τα ύδατα τα +διαφανή, όπου κείνται των Νυμφών αι κρήναι και ανθούσι λειμώνες +χλοεροί, όπου αι θεαί δρέπουν υακίνθους και ρόδα καλλίχροα, και +όπου ήλθε ποτέ η Παλλάς, η πανούργος Αφροδίτη και η Ήρα μετά του +Ερμού, του αγγέλου του Διός, επαιρόμεναι η μεν Αφροδίτη διά τους +πόθους ους εμπνέει, η Παλλάς διά το δόρυ της, η δε Ήρα ως σύνευνος +του υπερτάτου των θεών Διός, ίνα συναγωνισθώσιν επί καλλονή. Και ο +αγών εκείνος, ω καλαί νεάνιδες, εις μεν τους Έλληνας έφερε κλέος, +εις εμέ δε τον θάνατον, θυσιαζομένην ήδη εις την Άρτεμιν χάριν της +προς την Τροίαν εκστρατείας. Και τώρα, μητέρα μου, μητέρα μου +αγαπητή, ο γεννήσας με πατήρ φεύγει και με αφίνει έρημον. Ω την +ταλαίπωρον, πόσον πικρά δι' εμέ υπήρξεν αυτή η απαισία Ελένη ! με +φονεύουν, μητέρα μου, με σφάζει αδίκως άδικος πατήρ. Ω, είθε να μη +εδέχετο ποτέ εις αυτούς εδώ τους κόλπους της η Αυλίς τα σκάφη των +χαλκεμβόλων τούτων κατά της Τροίας πλοίων ή να μη έστελλεν +αντίθετον εις αυτά ο Ζευς τον άνεμον εδώ εις τον Εύριπον, ο Ζευς, +όστις κατ' αρεσκείαν τρέπει την αύραν, εις άλλα μεν πλοία προς +χαράν, εις άλλα δε προς λύπην, άλλα στρέφει κατά την ανάγκην, άλλα +κινεί προς το πέλαγος και άλλα αναγκάζει ν' αναβάλλουν τον +απόπλουν περιμένοντα. Ω, πόσον βασανισμένον είναι το γένος των +ανθρώπων και πόσον αγωνιά παλαίον κατά της ανάγκης ! Οίμοι, πόσας +συμφοράς και πόνους έφερεν εις την Ελλάδα η κόρη του Τυνδάρου ! + +ΧΟΡΟΣ +Σε λυπούμαι, ταλαίπωρε κόρη, ότι αθώαν σε σπαράσσει αδίκως τύχη +άσπλαχνος. + +ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ +Μητέρα μου, βλέπω πλήθος ανδρών να πλησιάζη εδώ. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Είναι ο Αχιλλεύς, ο υιός της θεάς, διά τον οποίον ήλθες εδώ εις +την Αυλίδα. + +ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ +Θεραπαινίδες, ανοίξατε μου γρήγορα την θύραν να κρυβώ εις την +σκηνήν. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Πως φεύγεις, κόρη μου ; + +ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ +Εντρέπομαι να ιδώ τον Αχιλλέα. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Διατί; + +ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ +Η δυστυχής έκβασις του μελετηθέντος γάμου μοι φέρει εντροπήν. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Δεν επιτρέπουν τώρα αι περιστάσεις τοιαύτην συστολήν. Εάν +δυνάμεθα ακόμη να ενεργήσωμεν μετά τινος ελπίδος, ας μείνη κατά +μέρος η σεμνότης. + + +ΣΚΗΝΗ Ε'. + + +ΑΧΙΛΛΕΥΣ ακολουθούμενος υπό ανδρών ενόπλων και ΟΙ ΑΝΩΤΕΡΩ. + +ΑΧΙΛΛΕΥΣ +Δύστηνε βασίλισσα, της Λήδας τέκνον .... + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Δύστηνος τωόντι. + +ΑΧΙΛΛΕΥΣ +Φήμη φοβερά διατρέχει των Ελλήνων το στρατόπεδον. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Ποία φήμη; Λέγε μοι. + +ΑΧΙΛΛΕΥΣ +Περί της θυγατρός σου. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Ω του απαισίου σου λόγου ! + +ΑΧΙΛΛΕΥΣ +Φωνάζουν ότι πρέπει, να σφαγή. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Και δεν υπάρχει κανείς ο αντιλέγων; + +ΑΧΙΛΛΕΥΣ +Κ' εγώ ο ίδιος διέτρεξα κίνδυνον. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Ποίον κίνδυνον, φίλε ; + +ΑΧΙΛΛΕΥΣ +Να λιθοβοληθώ. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Διότι θέλεις να σώσης την κόρην μου; + +ΑΧΙΛΛΕΥΣ +Ναι. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Και ποίος θα ετόλμα να σ' εγγίση καν; + +ΑΧΙΛΛΕΥΣ +Όλοι οι Έλληνες. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Και ο στρατός των Μυρμιδόνων πού ήτο; + +ΑΧΙΛΛΕΥΣ +Αυτός πρώτος ήτο ενάντιος μου. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Α! απελπισία, κόρη μου! Είμεθα χαμένοι. + +ΑΧΙΛΛΕΥΣ +Με απεκάλουν έρμαιον του γάμου μου. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Και συ τι τοις απήντησας ; + +ΑΧΙΛΛΕΥΣ +Ότι δεν πρέπει ν' αποθάνη η μέλλουσα μου σύζυγος. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΉΣΤΡΑ +Ορθώς. Εύγε! + +ΑΧΙΛΛΕΥΣ +Την οποίαν ο πατήρ της μοι εμνήστευσε. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Και σοι την έφερεν εδώ εξ Άργους. + +ΑΧΙΛΛΕΥΣ +Αλλ’ αι κραυγαί των εκάλυψαν την φωνήν μου. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Είναι δεινόν κακόν η εξέγερσις του πλήθους. + +ΑΧΙΛΛΕΥΣ +Και όμως εγώ θα σε υπερασπίσω, βασίλισσα. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Πώς ; θα πολεμήσης μόνος συ κατά πολλών ; + +ΑΧΙΛΛΕΥΣ +Βλέπεις τούτους τους οπλίτας μου; + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Είθε τα αισθήματά σου να στέψη η επιτυχία ! + +ΑΧΙΛΛΕΥΣ +θα τα στέψη. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Και δεν θα θυσιασθή λοιπόν η κόρη μου ; + +ΑΧΙΛΛΕΥΣ +Εμού ζώντος, όχι. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Αλλά θα έλθουν εδώ να μου αρπάσουν το τέκνον μου. + +ΑΧΙΛΛΕΥΣ +θα έλθη πλήθος απειράριθμον έχον τον Οδυσσέα επί κεφαλής. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Του Σίσυφου τον απόγονον ; + +ΑΧΙΛΛΕΥΣ +Αυτόν τον ίδιον. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Αυτός διέταξε τούτο εις τον στρατόν ή ο στρατός τον εξηνάγκασε ; + +ΑΧΙΛΛΕΥΣ +Και αυτός ήθελε και ο στρατός τον εξέλεξε προς τούτο. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Ω της αισχράς εκλογής προς δολοφονίαν μιας κόρης ! + + +ΑΧΙΛΛΕΥΣ +Αλλ' εγώ θα τον αναχαιτίσω, μείνε ήσυχος. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Και αν η κόρη δεν θελήση να τον ακολουθήση, θα την αρπάση αυτός +διά της βίας; + +ΑΧΙΛΛΕΥΣ +Ναι, σύρων αυτήν από της ξανθής της κόμης. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Και εγώ τι πρέπει να πράξω τότε, Αχιλλεύ; + +ΑΧΙΛΛΕΥΣ +Να κρατής την κόρην σφικτά ανθισταμένη. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Ω ! αν αρκεί τούτο μόνον, θα σωθή το τέκνον μου. + +ΑΧΙΛΛΕΥΣ +Βεβαίως θα σωθή οπωσδήποτε. + +ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ +Άκουσε, μήτερ μου, τους λόγους όσους θα σοι είπω. Αδίκως οργίζεσαι + +κατά του πατρός μου. Μάταιον είναι να επιμένωμεν ζητούσαι τα +αδύνατα. Η προθυμία του φίλου τούτου προς υπεράσπισιν ημών είναι +βεβαίως αξία της ευγνωμοσύνης μας• σκέφθητι όμως ότι είναι πιθανώτατον +ημείς μεν να μη τύχωμεν σωτηρίας, αυτός δε να συκοφαντηθή +προς τον στρατόν και να πάθη. Άκουσε τι σκέπτομαι. Απεφάσισα, μήτερ, +ν' αποθάνω και θέλω ν' αποθάνω τον ευκλεή τούτον θάνατον αποστρέφουσα +απ’ εμού πάντα άλλον ίδιον αγενούς ψυχής πόθον. Σκέψου πόσον +ορθόν είναι ό,τι λέγω. Ολόκληρος η μεγίστη Ελλάς στρέφει ήδη προς +εμέ το βλέμμα, ως προς την μόνην δι' ης και του στόλου τον απόπλουν +και της Τροίας την καταστροφήν θα επιτελέση αναγκάζουσα τους βαρβάρους +διά τιμωρίας τρομεράς να μη αρπάζωσι πλέον εις το μέλλον γυναίκας εκ +της ευδαίμονος Ελλάδος, ως ήρπασεν ο Πάρις την Ελένην. Διά του +θανάτου μου θα επιτευχθώσι πάντα ταύτα, και θα μείνη εις το μέλλον +επίζηλος η δόξα μου ότι δι' εμού ηλευθερώθη η Ελλάς. Διατί να +φοβούμαι θάνατον τοιούτον; Δεν μ' εγέννησας συ διά τον εαυτόν σου +μόνον μ' εγέννησας κτήμα κοινόν εις όλην την Ελλάδα. Ίδε πόσοι +άνδρες αναρίθμητοι, φέροντες πολέμου πανοπλίαν, πόσοι ατρόμητοι +ναυβάται ορμώσι κατά των εχθρών ίν' αποθάνωσιν υπέρ της Ελλάδος, +της υβρισθείσης πατρίδος μας. Διατί εγώ η μίαν μόνην έχουσα ζωήν, +να γίνω χάριν αυτής πρόσκομμα εις την γενικήν ταύτην ηρωϊκήν +θυσίαν; Είναι τούτο δίκαιον; Έχομεν άραγε ν' αντιτάξωμεν εις τούτο +εύλογόν τινα λόγον; Έπειτα σκέψου και τούτο, ότι δεν αρμόζει +βέβαια ο Αχιλλεύς να παλαίση καθ' όλων των Ελλήνων και ν' αποθάνη +χάριν εμού, χάριν μιας γυναικός. Η ζωή ενός ανδρός είναι +πολυτιμοτέρα της ζωής μυρίων γυναικών ομού. Εάν η Άρτεμις επόθησε +να λάβη την ζωήν μου, δύναμαι άραγε εγώ, μία θνητή, να εμποδίσω +την εκπλήρωσιν του πόθου τούτου της θεάς; Αδύνατον. Δίδω λοιπόν +την ζωήν μου εις την Ελλάδα, θυσιάσατέ με, εκπορθήσατε την Τροίαν. +Η μνήμη μου θα ζήση επί μακρόν και αυτή θα ήναι δι' εμέ και γάμος +και τέκνα και δόξα. Οι Έλληνες, μήτερ μου, είναι φυσικόν και +πρέπον να άρχουν των βαρβάρων, και ουχί των Ελλήνων οι βάρβαροι, +διότι ούτοι μεν εγεννήθησαν δούλοι, εκείνοι δ' ελεύθεροι. + +ΧΟΡΟΣ +Γενναίον είναι το φρόνημά σου, κόρη, σκληρά όμως διά σε η +τύχη και η Άρτεμις. + +ΑΧΙΛΛΕΥΣ +Ευδαίμονα θα με καθίστων οι θεοί, ω κόρη του Αγαμέμνονος, εάν εγώ +σ’ ελάμβανον ως σύζυγόν μου. Ζηλεύω την Ελλάδα ότι έχει σε, και σε +ότι ανήκεις εις την Ελλάδα. Ωμίλησας αξίως της πατρίδος μας, διότι +υποκύπτουσα εις την θείαν θέλησιν, ήτις είναι ανωτέρα της θελήσεώς +σου, είπες και τους λόγους δι’ ους η θυσία σου αύτη είναι και +ωφέλιμος και αναγκαία. Όσω μάλλον ανακαλύπτω τον ευγενή σου +χαρακτήρα, τόσον ισχυρότερος γεννάται εν εμοί ο πόθος του μετά σου +γάμου, διότι είσαι τωόντι ευγενής το φρόνημα. Θέλω να σε σώσω και +σύζυγόν μου να σε φέρω εις τον οίκον μου. Μάρτυς μου έστω η Θέτις, +πόσον άλγος θα αισθανθώ, εάν δεν κατορθώσω να σε σώσω μαχόμενος +κατά των Ελλήνων, διότι ο θάνατος, κόρη, το γνωρίζεις, είναι +μέγιστον κακόν. + +ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ +Ό,τι είπον είναι η ακλόνητος απόφασίς μου. Αρκούσιν αι μάχαι και +οι φόνοι, των οποίων εγένετο αίτιος η κόρη του Τυνδάρου. Συ δε, +φίλε, ούτε ν’ αποθάνης πρέπει ούτε να φονεύσης τινά. Άφες να σώσω +την Ελλάδα, εάν δυνηθώ. + +ΑΧΙΛΛΕΥΣ +Μεγαλόφρονες οι λόγοι σου. Δεν έχω πλέον τι ν' αντιτάξω, αφού +ούτως απεφάσισας. Το φρόνημα σου είναι ευγενές, διατί να μη είπω +την αλήθειαν ; Εάν όμως μεταμεληθής τυχόν, σοι το λέγω ίνα το +γνωρίζης, θα έχω τους οπλίτας μου τούτους πλησίον του βωμού, ίνα +μη αφήσω να σε θανατώσουν. Και θα δύνασαι να κάμης χρήσιν της +υποσχέσεώς μου ταύτης κατά την στιγμήν, καθ' ην θα ίδης υψουμένην +προ του λαιμού σου την μάχαιραν. Δεν θα σε αφήσω, κόρη, ν' +αποθάνης απερίσκεπτος, άλλά θα υπάγω εκεί από τούδε μετά των +οπλιτών μου τούτων, περιμένων την έλευσίν σου. + +(Απέρχεται ακολουθούμενος υπό των οπλιτών). + + +ΣΚΗΝΗ Ε'. (*) + + +ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ. ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ, ΧΟΡΟΣ + +ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ +Διατί, μητέρα μου, κλαίεις σιωπώσα; + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Έχω η δυστυχής εις την ψυχήν μου πόνον αρκετόν προς τόσα δάκρυα. + +ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ +Παύσε, μη εξασθενής το θάρρος μου, και άκουσε μίαν μου παράκλησιν. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Λέγε, κόρη μου, και δεν θα σου αρνηθώ ό,τι μου ζητήσης. + +ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ +θέλω να μη κόψης τας τρίχας της κόμης σου ούτε να φορέσης μαύρα +δι’ εμέ. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Τι λέγεις, παιδί μου ; Εγώ η οποία θα σε χάσω; . . . + +ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ +Δεν θα με χάσης, όχι. Η κόρη σου θα ζη διά παντός, και η δόξα της +θα ήναι και ιδική σου δόξα. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Πως ; εγώ να μη πενθήσω εις τον τάφον σου ; + +ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ +Τάφος δι εμέ ουδείς θα υπάρχη. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Ουδείς ; Αλλά μήπως δεν θάπτουν εις τάφον τους νεκρούς ; + +ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ +Μνήμα μου θα ήναι ο βωμός της Αρτέμιδος, της κόρης του Διός. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Ορθώς λέγεις, θα πράξω, κόρη μου, κατά την θέλησίν σου. + +ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ +Και θα πράξης καλώς, διότι εγώ, ως ευεργέτις της Ελλάδος, θα ήμαι +ευτυχής. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Και τι θέλεις να είπω εκ μέρους σου εις τας αδελφάς σου ; + +ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ +Να μη τας ενδύσης ούτε αύτας εις τα μαύρα. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Ποίον γλυκύν σου λόγον θέλεις να φέρω προς αυτάς; + +ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ +Να ήναι ευτυχείς. Αυτόν δ' εδώ τον Ορέστην να μου τον αναθρέψης +εις άνδρα ισχυρόν. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Λάβε τον εις τας αγκάλας σου και φίλησέ τον. Τον βλέπεις διά +τελευταίαν φοράν. + +ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ +(ασπαζομένη τον Ορέστην) + +Ω αγαπημένε μου αδελφέ! Έκαμες και συ ό,τι ηδύνασο διά την +προσφιλή σου αδελφήν. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Έχεις τίποτε να μοι παραγγείλης, ίνα το πράξω προς χάριν σου εις +το Άργος ; + +ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ +Ναι, να μη μνησικακής κατά του πατρός μου και συζύγου σου. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Αυτός θα έχη να υποστή δεινόν αγώνα προς την ιδίαν εαυτού +συνείδησιν διά σε. + +ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ +Με θανατώνει μεν αλλ’ ακουσίως και χάριν της Ελλάδος. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Δολίως όμως και ανάνδρως, αναξίως δε του Ατρέως. + +ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ +Και ποίος θα με φέρη, μήτερ μου, εις τον βωμόν; Διότι δεν θέλω να +με σύρουν από της κόμης βιαίως. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Εγώ θα έλθω μαζή σου. + +ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ +Όχι, όχι συ. Δεν πρέπει. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Θα έλθω εγώ κρατούσα σε από των πέπλων. + +ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ +Πείσθητι, μήτερ. Μείν' εδώ. Αυτό και διά σε και δι' εμέ είναι το +καλλίτερον. Ας με συνοδεύση είς εκ των υπηρετών τούτων του πατρός +μου εις τον λειμώνα της Αρτέμιδος, όπου θα σφαγώ. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Λοιπόν, παιδί μου, φεύγεις ; + +ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ +Διά να μη επιστρέψω πλέον. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Και αφίνεις την μητέρα σου ; + +ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ +Το βλέπεις, χωρίς να ήσαι αξία τοιούτου κακού. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Στάσου, μη μου φεύγεις. + +ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ +Παύσε, μητέρ μου, τα δάκρυα. + +(Προς τον Χορόν) + +Σεις δε, νεανίδες, υμνήσατε την Άρτεμιν, την κόρην του Διός, +τελούμενης της θυσίας μου, ίν' ακούση τον ύμνον σας όλον το +ελληνικόν στρατόπεδον εις ευτυχίαν του. Ας φέρουν τα ιερά +κάνιστρα, ας ρίψουν εις το πυρ της θυσίας τον καθαρτήριον σίτον, +ίν' αναδώση την φλόγα ο βωμός, ο δε πατήρ μου ας επιθέση την +δεξιάν του χείρα επί του βωμού. Έρχομαι να δώσω σωτηρίαν και νίκην +εις τους Έλληνας. Φέρετε με, την πορθητήν του Ιλίου και της +Τροίας, εις τον βωμόν. Δόσατέ μου στεφάνους ανθέων να στέψω την +κόμην μου, όπως ούτως εστεμμένη ραντισθή διά του ύδατος της +θυσίας. Χορεύσατε κύκλω του βωμού και του ναού υμνούσα την +μακαρίαν άνασσαν θεάν Αρτέμισα, της οποίας την θείαν προσταγήν διά +του αίματος και της θυσίας μου θα εκτελέσω. +Ω μήτερ μου, μήτερ σεβαστή, τα δάκρυα μου χύνω από τούδε διά σε, +διότι κατά την ώραν της θυσίας δεν επιτρέπονται δάκρυα. +Ψάλλετε μαζή, καλαί κόραι, ψάλλετε την Άρτεμιν, προστάτιν της +αντίπεραν της Χαλκίδος γης και πόλεως, όπου τα κραταιά πλοία και +όπλα των Ελλήνων παρέμειναν έως τώρα ακίνητα εξ αιτίας εμού εις +τον πορθμόν και τους όρμους της Αυλίδος ταύτης. +Ω Άργος, γενέτειρα μου Πελασγία γη και Μυκήναι, όπου ανετράφην ! + +ΧΟΡΟΣ +Επικαλείσαι την πόλιν του Περσέως, κτίσμα των Κυκλωπείων χειρών. + +ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ +Συ μ' έθρεψες προς δόξαν των Ελλήνων, και διά τούτο προθύμως θ' +αποθάνω. + +ΧΟΡΟΣ +Και θα ήναι το κλέος σου αιώνιον. + +ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ +Χαίρε, ημέρα φαεινή, θεόπεμπτον φως του ηλίου ! Φεύγω εις ζωήν +άλλην και εις άλλην μοίραν. Χαίρε και πάλιν, προσφιλές μου φως ! + +(Απέρχεται. Η Κλυταιμνήστρα εισέρχεται εις την σκηνήν). + + +ΣΚΗΝΗ ΣΤ΄. + + + + +ΧΟΡΟΣ + +(Στροφή). + +Ίδετε την νικήτριαν του Ιλίου και των Φρυγών πως προχωρεί +εστεμμένη ήδη την κεφαλήν προς το ιερόν ύδωρ της θυσίας και προς +τον βωμόν της θεάς, ίν' αποθάνη εκτινάσσουσα από του σφαζομένου +ωραίου της λαιμού πυκνάς ρανίδας αίματος. +Σε περιμένουν, κόρη, εκεί ο πατήρ σου, κρατών το δροσερόν ύδωρ της +ιεράς πηγής, και ο βωμός και ο στρατός των Ελλήνων, ο ανυπόμονος +να φθάση εις την πόλιν του Ιλίου. + +(Αντιστροφή). + +Αλλ' ας υμνήσωμεν την κόρην του Διός, την Άρτεμιν, την άνασσαν +θεάν, όπως η θυσία αύτη αποβή εις ευτυχίαν. Ω θεά σεβασμία, τώρα, +ότε ανθρωπίνου θύματος απήλαυσας, φέρε τον στρατόν των Ελλήνων εις +την χώραν των Φρυγών και εις τα τείχη των απίστων Τρώων και +αξίωσον τον Αγαμέμνονα να επιθέση διά των ελληνικών λογχών εις την +κεφαλήν αυτού τον λαμπρότατον στέφανον της νίκης εις αείμνηστον +δόξαν. + + +ΣΚΗΝΗ Ζ'. + + +ΑΓΓΕΛΟΣ, ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ και ΧΟΡΟΣ + +ΑΓΓΕΛΟΣ +Κόρη του Τυνδάρου, Κλυταιμνήστρα, έξελθε της σκηνής ν' ακούσης +ό,τι θα σοι είπω. + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Ήκουσα την φωνήν σου και έσπευσα να εξέλθω έντρομος η δυστυχής και +φοβουμένη μήπως έρχεσαι να μοι αναγγείλης και άλλην τινά ίσως νέαν +συμφοράν. + +ΑΓΓΕΛΟΣ +Όχι, αλλά θαυμάσια και μέγιστα συμβάντα έρχομαι να σοι αναγγείλω +περί της θυγατρός σου. + + + + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Λέγε λοιπόν αμέσως, μη βραδύνης. Λέγε τάχιστα. + +ΑΓΓΕΛΟΣ +Θα σοι τα εκθέσω σαφώς, καλή μου δέσποινα, και απ’ αρχής, εκτός αν +σφάλμα τι του νου ταράξη την ακριβή σειράν των λόγων μου. +Όταν εφθάσαμεν οδηγούντες την κόρην σου εις το Ιερόν άλσος της +Αρτέμιδος, της κόρης του Διός, και εις τους διανθείς λειμώνας, +όπου ίστατο πυκνόν των Ελλήνων το στράτευμα, ευθύς πλήθος Αργείων +αθρόον ήλθε προς ημάς, ο δε βασιλεύς Αγαμέμνων, μόλις παρετήρησε +την κόρην του προχωρούσαν προς σφαγήν, εστέναξε, στρέψας δε την +κεφαλήν προς τα οπίσω και καλύψας το πρόσωπον διά του μανδύου του, +έκλαιε σφοδρώς. Η νεάνις τότε, σταθείσα πλησίον του πατρός της, +«Πάτερ μου, τω είπεν, ιδού ήλθα και δίδω εκουσίως το σώμα μου ίνα +θυσιασθή υπέρ της πατρίδος μου και υπέρ ολοκλήρου της Ελλάδος εις +τον βωμόν της θεάς, αφού τοιούτος είναι ο χρησμός. Ευτυχήσατε όλοι +διά της θυσίας μου. Η νίκη τα όπλα σας ας στέψη και νικηταί να +επανέλθητε εις την πατρώαν γην. Δεν θέλω να μ' εγγίση κανείς. +Σιωπώσα και μετά θάρρους θα προσφέρω τον λαιμόν μου εις την +μάχαιραν». Ταύτα είπεν, όλους δε κατέλαβε θάμβος, ότε ήκουσαν τους +λόγους της παρθένου και είδον την γενναιότητα αυτής και την +αρετήν. Τότε ο Ταλθύβιος, εις τον οποίον ανήκεν η περί τούτου +μέριμνα, σταθείς εν τω μέσω, επέβαλεν εις τον στρατόν σιγήν και +ευλαβή προσήλωσιν, ο δε μάντις Κάλχας, γυμνώσας από του κολεού +οξείαν μάχαιραν, έθεσεν αυτήν εντός ολοχρύσου κανίστρου και +εστεφάνωσε με άνθη την κεφαλήν της κόρης. Ο δε Πηλείδης Αχιλλεύς, +λαβών το κάνιστρον και το δοχείον του ιερού ύδατος της θυσίας, +περιήλθε κύκλω τον βωμόν της θεάς και είπεν : «Ω κόρη του Διός, +κυνηγέ των θηρίων, συ, ήτις διατρέχουσα τον ουρανόν φωτίζεις την +γην κατά τας νύκτας, δέξου το θύμα τούτο, το οποίον ο στρατός των + + +Ελλήνων και ο βασιλεύς Αγαμέμνωνσοι προσφέρομεν, άχραντον αίμα +κόρης ωραίας, και ευδόκησον να πλεύση ο στόλος ημών αβλαβής και να +εκπορθήσωμεν διά των όπλων την ακρόπολιν της Τροίας». +Και οι Ατρείδαι και όλος ο στρατός ίσταντο σιωπώντες με το βλέμμα +εστραμμένον προς την γην. Ο δε ιερεύς λαβών την μάχαιραν και +προσευχηθείς παρετήρει τον λαιμόν της κόρης ίνα εύρη που έπρεπε να +καταφέρη την πληγήν. Άλγος οξύ εσπάραττε την καρδίαν μου και δεν +ετόλμων να υψώσω από της γης το βλέμμα. Αίφνης ετελέσθη ανήκουστον +θαύμα. +Όλοι ήκουσαν ευκρινώς τον κτύπον της πληγής, αλλ' ουδείς είδε πως +εξηφανίσθη από της γης καταποθείσα η κόρη. Ο ιερεύς, εκπέμπων +κραυγήν καταπλήξεως, και ο στρατός ολόκληρος αντιβοά ομοίως εις το +απροσδόκητον εκείνο θέαμα, έργον θείας θελήσεως, το οποίον και +αυτοί ακόμη οι ιδόντες δεν ηδύναντο να το πιστεύσουν. Έλαφος +μεγίστη και ωραιοτάτη έκειτο επί της γης ασπαίρουσα και το αίμα +της ερράντιζε μέχρι βάθρου ολόκληρον τον βωμόν της θεάς. Τότε ο +Κάλχας είπε μετά χαράς προφανούς: Ω αρχηγοί του πανελληνίου τούτου +στρατού, ίδετε ποίον θύμα η θεά έφερεν εδώ εις τον ίδιον αυτής +βωμόν: μίαν έλαφον, θρέμμα των ορέων. Αυτήν μάλλον επροτίμησε της +κόρης, ίνα μη δι’ αίματος ευγενούς μιάνη τον βωμόν της. Την θυσίαν +ταύτην εδέχθη ευχαρίστως η θεά και τώρα παρέχει πλέον εις ημάς +ούριον τον άνεμον όπως ο στόλος αποπλεύση κατά του Ιλίου». +Εις τους λόγους τούτους πάντες οι ναύται αναθάρρησαντες έσπευσαν +προς τα πλοία, διότι ανάγκη σήμερον αμέσως αφίνοντες πλέον τους +όρμους της Αυλίδος να διαπλεύσωμεν το Αιγαίον πέλαγος. +Όταν δ' αι φλόγες του Ηφαίστου απηνθράκωσαν πλέον το θύμα, ο +Κάλχας ποοσηυχήθη υπέρ της επανόδου του στρατού εις την Ελλάδα. +Μ' έστειλε λοιπόν ο Αγαμέμνωννα σοι εκθέσω ταύτα πάντα ως και την +ευμενή τύχην, την οποίαν η εύνοια των θεών τω απένειμε, +περιποιούσαν εις αυτόν αθάνατον δόξαν καθ' όλην την Ελλάδα. Εγώ +δε, όστις παρών είδον ιδίοις όμμασι τα γεγονότα ταύτα, σοι λέγω +ότι η κόρη σου προφανώς απέπτη προς τους θεούς. Παύσε λοιπόν να +λυπήσαι και να μνησικακής κατά του συζύγου σου. Τα έργα των θεών +είναι εις τους ανθρώπους απροσδόκητα, εκείνους δε τους οποίους +αγαπώσιν οι θεοί, τους σώζουν από των κακών. Και ιδού διατί η αυτή +σημερινή ημέρα είδε την κόρην σου θνήσκουσαν και αναζώσαν άμα. + +ΧΟΡΟΣ +Πόσον χαρμόσυνοι δι' εμέ είναι οι λόγοι ούτοι του αγγέλου, ω +βασίλισσα, αφού λέγει ότι το τέκνον σου μένει ήδη ζωντανόν εν μέσω +των θεών! + +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ +Ω αγαπητή μου κόρη, ποίος άραγε εκ των θεών σε ανήρπασε ; Ποίον +χαιρετισμόν τώρα πρέπει να σου απευθύνω ; Πώς δε να πεισθώ ότι δεν +είναι μύθοι αυτά όσα μου λέγουν προς παρηγορίαν μου, διά να παύση +το πικρότατον πένθος μου, ότι σ' έχασα διά παντός; + +ΧΟΡΟΣ +Ιδού έρχεται και ο βασιλεύς Αγαμέμνων, ίνα τους αυτούς λόγους σοι +επαναλάβη. + + + + +ΣΚΗΝΗ Ε’. + + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ και οι ΑΝΩΤΕΡΩ + +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ +Δυνάμεθα, βασίλισσα, να θεωρηθώμεν ευτυχείς, ότι η κόρη μας ήδη +ευρίσκεται εν τω μέσω των θεών. Λάβε λοιπόν τώρα τον μικρόν αυτόν +βλαστόν μας, τον Ορέστην μας, και επίστρεψε εις το Άργος, διότι ο +στρατός ήδη ορμάται προς απόπλουν. Χαίρε. Μακρός χρόνος θα παρέλθη +μέχρις ου επανελθών εκ Τροίας σε χαιρετίσω πάλιν. Ύπαγε και έσο +ευτυχής. + +ΧΟΡΟΣ +Πλεύσον, Ατρείδη, και φθάσε εις την Τρωάδα ευτυχής, επίσης δ’ +ευτυχής επάνελθε εκείθεν φέρων μοι πλούσια λάφυρα εκ της αλωθείσης +Τροίας. + + +ΤΕΛΟΣ + + +* Η έκδοση έχει δύο συνεχόμενες σκηνές Ε’ + +ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΦΕΞΗ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ + +ΑΙΣΧΥΛΟΣ +Ο μέγιστος των αρχαίων και νεωτέρων δραματικών ποιητών, για την +έντονη δραματικότητα, το βαθύ και συχνά προφητικό της σκέψης του, +τη λυρική του έξαρση και την αρμονία των εννοιών με την αισθητική +τους έκφραση. Οι τραγωδίες του, τολμηρές τόσον ως σύνθεση τους, +όσο και σαν πλοκή, έχουν ταυτόχρονα πολύ έντονη την αίσθηση και +την ψυχολογία του φυσικού και του πραγματικού, ώστε να δονούνται +από τον παλμό της πιο σφρίγουσας ζωής. Ο Αισχύλος αποτελεί +αναμφισβήτητα την πιο τέλεια ποιητική εκδήλωση του ελληνικού +μεγαλείου. + + *** +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ: Πρόκειται για το πρώτο δράμα της Τριλογίας «Ορέστια» +κι αναφέρεται στην δολοφονία του Αγαμέμνονα από την σύζυγό του +Κλυταιμνήστρα και τον εραστή της Αίγισθο. η σκηνή της προφήτιδος +Κασσάνδρας, που οδύρεται για την αιχμαλωσία της, ανήκει στις +τραγικότερες του παγκοσμίου Θεάτρου. Μετάφραση σε στίχους, του +Γρυπάρη. + +Χοηφόροι: Το δεύτερο δράμα της «Ορέστειας». Περιέχει την +κυριώτερη πράξη, γύρω από την οποία στρέφεται η Τριλογία και που +πάνω της στηρίζεται το ηθικό πρόβλημα που κινεί την «Ορέστεια»: ο +Ορέστης θανατώνει τον Αίγισθο και τη μητέρα του· ο νους του +σαλεύεται και καταδιωκόμενος από τα φάσματα των Ερινυών παίρνει +τον δρόμο της εξορίας. Η μετάφραση, σε στίχους, του Γρυπάρη. + +Ευμενίδες: Η τραγωδία που ολοκληρώνει την «Ορέστεια». +Εκτυλίσσεται στους Δελφούς, όπου ο Απόλλων, αποκοιμίζοντας τις +Ερινύες, φυγαδεύει τον Ορέστη, και κατόπιν στην Αθήνα, όπου +ύστερα από απόφαση της Αθηνάς, ο μητροκτόνος Ορέστης δικάζεται +από τον Άρειο Πάγο και απαλλάσσεται από την τιμωρία του φόνου. Η +μετάφραση, όπως κι όλης της Τριλογίας, του Γρυπάρη. + +Επτά επί Θήβας: Το δράμα τούτο αναφέρεται στην τραγική μοίρα των +δύο γιων του Οιδίποδα, πού, μονομαχώντας για τον θρόνο +των Θηβών, αλληλοσκοτώνονται. Ο ύμνος των Ερινύων κι ο +παθητικότατος θρήνος της Αντιγόνης και της Ισμήνης για τους +σκοτωμένους αδελφούς των είναι από τους λυρικώτερους της αρχαίας +τραγωδίας. Η μετάφραση, σε στίχους, αριστοτεχνική, με φιλολογική +ακρίβεια και δύναμη ύφους, του Γρυπάρη. + +Πέρσαι: Το δράμα αυτό αποτελεί υψηλότατον ύμνο των ελληνικών +νικών κατά των Περσών, την εποχή των μηδικών πολέμων. Η +μεγαλοπρεπής αφήγηση της ναυμαχίας στην Σαλαμίνα, κρίνεται σαν +μοναδικό υπόδειγμα επικολυρικής περιγραφής. Μετάφραση Ι. Ζερβού. + +Προμηθεύς Δεσμώτης: Το πιο μεγαλεπήβολο και υψιπετές έργο του +παγκοσμίου θεάτρου. Παρουσιάζει τον Προμηθέα δεμένον πάνω στον +Καύκασο, κατά διαταγή του βασιλιά των θεών, προς τιμωρίαν της +φιλανθρωπίας του. Το Κράτος του Δία και η Βία, προσωποποιημένα, +ο Ήφαιστος, οι Ωκεανίδες, ο Ερμής, ο Ωκεανός, η Ιώ και ο +Προμηθέας, δρώντας ανθρώπινα και παθητικά, διατηρούν όλο το θεϊκό +μεγαλείο τους. Η μετάφραση, σε στίχους, του Ι. Ζερβού. + +Ικέτιδες: Το δράμα αυτό, βασισμένο στην ιστορική παράδοση, +εξυμνεί την αρετή και τη φιλοξενία των Ελλήνων. Οι Δαναΐδες, +φεύγοντας από την Αίγυπτο, για να αποφύγουν να παντρευτούν με τη +βία, φιλοξενούνται και προστατεύονται από τους Αργείους και πάλι +ελευθερώνονται από την αποτολμηθείσα αρπαγή. Ο υψηλός λυρισμός +του έργου θαυμαζόταν από τους αρχαίους, ήδη, χρόνους. + + + + ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ + +Από τους τρεις κορυφαίους Έλληνες τραγικούς, που μας σώθηκαν +μερικά έργα τους, ο πιο προσιτός, τόσο στην αρχαιότητα όσο και +στην εποχή μας, είναι ο Ευριπίδης. Δραματικός και περιπαθής +ποιητής, ένας φιλόσοφος και, μαζί, ένας ψυχολόγος των ανθρωπίνων +αρετών και ελαττωμάτων. + +*** + +Ανδρομάχη: το δράμα αυτό εικονίζει, κατά τον πιο θαυμαστό τρόπο, +έναν κόσμο αισθημάτων, ζήλειας, μίσους και στοργής. Ο +Νεοπτόλεμος, χωρίζοντας από την Ανδρομάχη, παντρεύεται την κόρη +του Μενελάου και της Ελένης, την Ερμιόνη, που συνεννοείται με τον +πατέρα της να σκοτώσουν τον γιο που έδωσε η Ανδρομάχη στον +Νεοπτόλεμο. Ο Πηλέας, παππούς του παιδιού, σώζει τον μικρό, και ο +Μενέλαος σκοτώνει με δόλο τον Νεοπτόλεμο. Μετάφραση, του Γ. +Τσοκόπουλου. + +Άλκηστης: Σύμφωνα με τον όρο που είχε θέσει ο θεός, ο Άδμητος θα +γινόταν αθάνατος, αν κάποιος στενός συγγενής του δεχόταν να +θυσιαστή γι αυτόν το σκοπό. Οι γονείς του δεν δέχονται, μα η +γυναίκα του η Άλκηστης προσφέρεται πρόθυμα να θυσιαστή, δίδοντας +έτσι μοναδικό παράδειγμα συζυγικής αφοσίωσης. Η μετάφραση, σε +στίχους, του Γ. Τσοκόπουλου. + +Μήδεια: Το τραγικότερο από τα δράματα του Ευριπίδου. Το πάθος της +ερωτικής εκδίκησης, ξεπερνώντας σ’ ένταση αυτό τούτο το ερωτικό +πάθος, εκφράζεται, στο έργο αυτό, στο έπακρο των εκδηλώσεών του. +Προδομένη από τον Ιάσονα, η Μήδεια καταπνίγει τη μητρική στοργή +μέσα της και σκοτώνει τα δυο τους παιδιά για να εκδικηθή τον +σύζυγο. Μετάφραση Αγγ. Τανάγρα. + +Ηλέκτρα: Ο Ορέστης και η αδελφή του Ηλέκτρα θανατώνουν τον φονέα +του πατέρα τους Αίγισθο και την μητέρα τους, συνεργόν του φόνου +επίσης, Κλυταιμνήστρα. Η κάθαρση εδώ έρχεται από τον από μηχανής +θεό, που δίδει και την εξάγνιση στους δύο μητροκτόνους. Η +μετάφραση, φιλολογικά πιστή, του Αγγέλου Τανάγρα. + +Ιππόλυτος: Το νεωτεριστικώτερο από τα έργα του Ευριπίδου. Η +Φαίδρα αισθάνεται ανόσιο έρωτα προς τον γυιό του συζύγου της +Θησέως, τον Ιππόλυτο. Ο νέος αποκρούει τον έρωτά της κ’ η Φαίδρα +αυτοκτονεί, συκοφαντώντας τον στον πατέρα του. Ο Θησέας +εξορίζοντας τον Ιππόλυτο, τον καταρατάται να καταστραφεί από τον +Ποσειδώνα. Η κατάρα πραγματοποιείται, μα ή συκοφαντία φανερώνεται +κι ο Ιππόλυτος πεθαίνει θρηνούμενος και συγχωρώντας. Η μετάφραση +του Αγγέλου Τανάγρα. + +Ιφιγένεια εν Αυλίδι: μια από τις παθητικώτερες και καλύτερες +τραγωδίες του Ευριπίδη. Οι προσπάθειες του Αγαμέμνονος να σώση +την κόρη του, η συμπάθεια και κατανόηση του Μενελάου, που +έρχονται αργά, για το θύμα, η τολμηρή αντίσταση του Αχιλλέα +εναντίον του στρατού για να σωθή η μνηστή του, εντείνουν τη δράση +και την τραγικότητα. Η λύση του δράματος δίδεται από τον από +μηχανής θεόν. Η μετάφραση, σε στίχους, του Ι. Φραγκιά. + +Ιφιγένεια εν Ταύροις: Η Ιφιγένεια, που θυσιάζεται από τον πατέρα +της Αγαμέμνονα στην Αυλίδα, για να γίνη δυνατόν ν’ αποπλεύσουν τα +πλοία της τρωικής εκστρατείας, σώζεται την τελευταία στιγμή από +την θεά Αρτέμιδα, που την μεταφέρει στην χώρα των Ταύρων. Εκεί, +μητροκτόνος πια και περιπλανούμενος, την συναντά ο αδελφός της +Ορέστης, ιέρεια της Αρτέμιδος. Φεύγοντας αποκομίζει μαζί της και +το άγαλμα της θεάς στην Αθήνα. Μετάφραση Ν. Κυπαρίσση. + +Βάκχαι: Πρόκειται για μιαν από τις αρτιώτερες και οπωσδήποτε την +λυρικώτερη από τις τραγωδίες του μεγάλου ποιητή. Ο Πενθέας κ’ η +μητέρα του Αγαύη, απιστώντας απέναντι των θείων, τιμωρούνται από +τον θεό Διόνυσο, γιατί δε θέλησαν να δεχθούν τη λατρεία του στην +Θήβα. Η μετάφραση, σε στίχους, του Κ. Βάρναλη. + +Φοίνισσες: Περιστρέφεται γύρω από την τραγική παράδοση της +αδελφοκτονίας Ετεοκλέους και Πολυνείκους. Γεμάτη επεισόδια και +σκηνική δράση, όπως ο θάνατος των δυο αδελφών, το διώξιμο του +πατέρα τους Οιδίποδος, η γενναία απόφαση της Αντιγόνης κτλ., +θεωρείται μια από τις ωραιότερες τραγωδίες του Ευριπίδου. Η +μετάφραση του Ν. Ποριώτη. + +Ικέτιδες: Δράμα πολιτικό και πατριωτικό, αναγόμενο στον ήρωα +Θησέα, ο οποίος θάβει τους Αργείους που έπεσαν μπροστά στα τείχη +των Θηβών. Τον χορό της τραγωδίας τον αποτελούν οι μητέρες και τα +παιδιά των πεσόντων. Αυτά τούτα τα χορικά θεωρούνται από τα +παθητικώτερα της αρχαίας τραγωδίας καθόλου. Η μετάφραση, σε +στίχους, του Ν. Ποριώτη. + +Ηρακλής μαινόμενος: Το ωραίο αυτό δράμα του μεγάλου τραγικού, +αναφέρεται στον Ηρακλή, που, ελευθερώνοντας τα παιδιά του, +κυριεύεται ύστερα από μανία και τα σκοτώνει. Μόλις συνέρχεται από +την τρέλλα του και καταλαβαίνει τι έχει κάμει, επιχειρεί να +αυτοκτονήση, αλλά τον σώζει ο φίλος του Θησέας. Η άρτια τούτη +μετάφραση, που διατηρεί όλη την ομορφιά του πρωτοτύπου οφείλεται +στον Κ. Βάρναλη. + +Ίων: Το δράμα αυτό διακρίνεται για την περίτεχνη πλοκή του, τις +περιπέτειες που με πολλή τέχνη παρεμβάλλονται και για την +απροσδόκητη έκβαση. Η υπόθεση του περιστρέφεται γύρω από τους +κινδύνους, την αναγνώριση και την αναγόρευση, μετά, του Ίωνος, ως +κληρονόμου του βασιλέα της Αττικής Ξούθου. Η μετάφραση, του Πολ. +Δημητρακόπουλου. + +Κύκλωψ: Σατυρικό δράμα, που ανάγεται στη γνωστή ομηρική +περιπέτεια του Οδυσσέα, με τη μέθη και την τύφλωση του Κύκλωπα, +που κάνει δυνατή τη σωτηρία του ήρωα και των συντρόφων του. Τα +κωμικά επεισόδια κάνουν το έργο αυτό εξαιρετικά ενδιαφέρον για +κάθε εποχή. Η μετάφραση έγινε από τον Γ. Τσοκόπουλο. + +Ορέστης: Το πιο πολύπλοκο και νεωτεριστικό δράμα ίσως, του +Ευριπίδη. Ο Ορέστης καταδικάζεται σε θάνατο από τους Αργείους, +ενώ ο θείος του Μενέλαος τον εγκαταλείπει, από δειλία. +Εξαγριωμένος από τη στάση του Μενελάου ο Ορέστης θέλει να σκοτώση +τη σύζυγό του και την κόρη του Ερμιόνη. Τελικά μεταπείθεται από +τον από μηχανής θεό και παντρεύεται την Ερμιόνη. Η μετάφραση +έγινε από την Ηλία Βουτιερίδη. + +Ρήσος: Ανήκει στα νεώτερα δράματα της Αττικής Τραγωδίας, κ’ είναι +αβέβαιο αν ανήκη στον Ευριπίδη, μολονότι από τους αρχαίους ήδη +χρόνους αποδιδόταν σ’ αυτόν. Φαίνεται ν’ ανήκη μάλλον στη σχολή +του Φιλοκλέους. Ανάγεται στο ομηρικό επεισόδιο της αρπαγής της +Ελένης από τον Πάρη. Η μετάφραση έγινε από τον Άριστο Καμπάνη. + +Ηρακλείδες: Το δράμα αναφέρεται στην περίθαλψη των Ηρακλειδών +στην Αττική κι αποτελεί ύμνο στην ανδρεία των Αργείων και των +Αθηναίων ηρώων. Το επεισόδιο, όπου η Μακαρία παραδίδεται με τη +θέλησή της στον θάνατο προς χάριν της κοινής σωτηρίας, εντείνει +την τραγικότητα του δράματος. Η μετάφραση, σε στίχους Κ. Βάρναλη. + +Εκάβη: Συγκρατώντας την οδύνη της για τον θάνατο του γιου της +Πολυδώρου, η βασίλισσα της Τροίας συμβάλλει στην καταστροφή του +δολοφόνου. Στην τραγωδία τούτη, το πάθος της εκδίκησης στην +Εκάβη, περιγράφεται με βαθύτατη ψυχολογία. Η μετάφραση του Ν. +Ποριώτη. + +Ελένη: Αντίθετα από την παράδοση, η Ελένη παρουσιάζεται εδώ σαν +υπόδειγμα πιστής συζύγου, και βοηθημένη από τον σύζυγό της +Μενέλαο, κατορθώνει να γλυτώση από τον γάμο με τον Αιγύπτιο +βασιλέα. Η αδελφή του τελευταίου, η Θεονόη, που συμπονεί τους +συζύγους, είναι από τους καλύτερα διαγραφόμενους χαρακτήρες του +έργου. Μεταφραστής ο Άριστος Καμπάνης. + +Τρωάδες: Το συνταρακτικό τούτο δράμα αποτελεί εξεικόνιση των +φρικαλεοτήτων της αλώσεως της Τροίας. Η σφαγή της Πολυξένης, ο +φόνος του Αστυάνακτος, η όψη της πόλης, που πυρπολείται, δίδουν +την πιο δραματική εικόνα πόλης που καταπατείται από τον εχθρό. Η +μετάφραση οφείλεται στον Άριστο Καμπάνη. + +*** + +ΣΟΦΟΚΛΗΣ + +Απαράμιλλοι σε δραματικό και πλαστικό κάλλος, οι τραγωδίες του +Σοφοκλέους αποτελούν απλησίαστα πρότυπα της δραματικής τέχνης +όλων των λαών κι όλων των εποχών. Αρμονικός υμνητής της φύσης, +θαυμαστός ανατόμος του πάθους, φιλοσοφικός ερευνητής της +ανθρωπίνης ψυχής και του ηθικού κόσμου, ο Σοφοκλής εξυψώνει, +φωτίζει και γοητεύει, με σκέψη, λυρισμό, περιπάθεια και +καλλιτεχνική αρτιότητα, το κοινό του. + +Αντιγόνη: Από τα πιο συγκλονιστικά δράματα του παγκοσμίου +θεάτρου, το έργο αυτό παρουσιάζει αντίμαχα τον φυσικό νόμο - τη +φωνή του αίματος - προς το νόμο της Πολιτείας, που επικρατεί +βέβαια και συντρίβει, αλλά δε μπορεί να ταπεινώση την ευγένεια +του φυσικού νόμου της στοργής. Η θαυμάσια μετάφραση, οφείλεται +στον Κ. Χρηστομάνο. + +Ηλέκτρα: Η αλλεπάλληλη διαδοχή τραγικών γεγονότων και η συχνή +μετάπτωση των αισθημάτων και των παθών δίδουν στην τραγωδία τούτη +τον νεωτεριστικώτερο τύπο. Ύστερα από την ανάγνωση των δύο +αδελφών, του Ορέστη και της Ηλέκτρας, αποφασίζεται η εκδίκηση της +πατρικής δολοφονίας: ο φόνος της Κλυταιμνήστρας και του Αιγίσθου. +Η μετάφραση έγινε από τον Μ. Αυγέρη. + +Οιδίπους Τύραννος: Ο τραγικός θρύλος της ακουσίας πατροκτονίας +του Οιδίποδος και του γάμου του με την μητέρα του δραματοποιείται +στο έργο αυτό σαν αποκάλυψη που επέρχεται από τον θεό και που +εξιλεώνεται με την αυτοκτονία της μητέρας, αιμομικτρίας εν αγνοία +της, και της εκούσιας τύφλωσης του Οιδίποδος. Μεταφραστής ο +Άριστος Καμπάνης. + +Τραχίνιαι Το δράμα αυτό περιστρέφεται γύρω από τον οικτρό θάνατο +του Ηρακλή από ερωτικά φίλτρα της συζύγου του Δηιάνειρας, που +είχε παρασυρθή στην πράξη της από υπερβολικό έρωτα. Η ακουσία +δολοφόνος αυτοκτονεί και ο Ηρακλής, πριν πεθάνη, μαθαίνει πώς +είναι αθώα. Η μετάφραση οφείλεται στον Άριστο Καμπάνη. + +Φιλοκτήτης: Ο Νεοπτόλεμος, για να πάρη στην κατοχή του τα πατρικά +όπλα από τον Φιλοκτήτη, ύστερα από χρησμό, στην αρχή +μεταχειρίζεται δόλο, όπως τον είχε συμβουλέψει ο Οδυσσέας. +Συγκινημένος, όμως, από τη γενναιοψυχία του ήρωα, μετανοεί, +φανερώνει την απάτη και παραιτείται από τα σχέδια του. Ο Ηρακλής +που παρουσιάζεται σαν από μηχανής Θεός, συμβιβάζει τα πράγματα +και δίδει τη γνωστή από τον Όμηρο λύση. + +Αίας: Αναφέρεται στον ομηρικό ήρωα, που παρεφρόνησε, κατά θείαν +βουλήν, για την αλλαζονία του. Συνερχόμενος ο ήρωας και νιώθοντας +ντροπή, αυτοκτονεί. Ύστερα από επέμβαση του αδελφού του Τεύκρου +και του αντιπάλου του Οδυσσέα κηδεύεται με μεγάλη λαμπρότητα για +τον ηρωισμό του και την άλλη του αγαθότητα. Η μετάφραση ανήκει +στον Κ. Βάρναλη. + +Οιδίπους επί Κολωνώ: το τελευταίο από τα δράματα του Σοφοκλέους. +Παρουσιάζει τις τελευταίες περιπέτειες του Οιδίποδος και κλείνει +με τον θάνατο του στον Κολωνό. Η γενική έξαρση, ο λυρισμός, η +εξύμνηση των Αθηνών, το μεγαλείο του ήρωα που πεθαίνει, +αναδεικνύουν το δράμα αυτό ως ένα από τα αριστουργήματα του +παγκοσμίου θεάτρου. Η μετάφραση του Ηλία Βουτιερίδη. + +ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗΣ + +Ο μέγιστος κωμικός και σατυριστής των ανθρωπίνων ελατωμάτων, ο +θαυμαστός ηθογράφος και δαιμόνιος επινοητής σκηνικής πλοκής. Με +λιτή και γυμνή φράση, προσιτή σε ανθρώπους με ώριμη σκέψη, ο +Αριστοφάνης είναι και παραμένει κυρίως ένας κατ’ εξοχήν +ηθικολόγος, που δεν προδίδει ποτέ τον υψηλό ποιητή. Οι κωμωδίες +του έχουν τόση γενικότητα και τόση ζωντάνια, που παραμένουν +πάντοτε επίκαιρες. + +Οι Όρνιθες: Η κωμωδία αυτή αποτελεί σάτυρα της πολιτικής και +κοινωνικής διαφθοράς και σκώμμα εναντίον των θεωριών για +καινούργια πολιτεύματα. Ο μύθος πλέκεται γύρω από δύο αθηναίους +πολίτες που πάνε στα πουλιά για να ιδρύσουν εκεί μια νέα +πολιτεία. Μετάφραση ο Πολ. Δημητρακόπουλος. + +Οι Βάτραχοι: Κωμωδία φιλολογικού θέματος, όπου γελοιοποιούνται +πολλοί από τους ποιητές και σατυρίζεται η κατάπτωση, που βλέπει ο +Αριστοφάνης στην τέχνη της εποχής του. Ο Ευριπίδης και ο Αισχύλος +παρουσιάζονται από σκηνής, κι ο δεύτερος ανακηρύσσεται ως ύπατος +τραγικός. 0ι υπαινιγμοί για καταχρήσεις και διαφθορά δίδουν στην +κωμωδία τεράστιο κοινωνικό ενδιαφέρον. Η μετάφραση έγινε από τον +Πολ. Δημητρακόπουλο. + +Εκκλησιάζουσαι: Το έργο γελοιοποιεί την ιδεολογία για τις +γυναικείες ελευθερίες και τη χειραφέτηση της γυναίκας, και +σατυρίζει κυρίως τις τότε καινοφανείς θεωρίες περί κοινογαμίας +και κοινοκτημοσύνης. Η μετάφραση οφείλεται στον Πολ. +Δημητρακόπουλο. + +Νεφέλες: Στο έργο του αυτό ο Αριστοφάνης διακωμωδεί τους +σοφιστές. Σαν σοφιστής παίρνεται κι ο Σωκράτης, γύρω από τον +οποίο δρουν και κινούνται θαυμάσιοι κωμικοί τύποι. Η υπεραπολογία +των αρχαίων ηθών και η επίθεση εναντίον της ανηθικότητας της +εποχής αποτελούν τον κύριο χαρακτήρα της κωμωδίας. Μετέφρασεν ο +Πολ. Δημητρακόπουλος. + +Λυσιστράτη: Εδώ ο Αριστοφάνης επικρίνει, σατυρίζοντας με τον +τρόπο του, την πολεμομανία των Αθηναίων. Για να σταματήση ο +καταστρεπτικός Πελοποννησιακός Πόλεμος, οι γυναίκες απέχουν όλων +των συζυγικών καθηκόντων των, κι’ έτσι πλέκεται ένας κωμικώτατος +και σατυρικώτατος μύθος. Η μετάφραση έγινε από τον Πολ. +Δημητρακόπουλο. + +Θεσμοφοριάζουσες: Μια σάτυρα μ’ εξαιρετικά ευφυή πλοκή, που +στρέφεται εναντίον του Ευριπίδου, τον οποίο παρουσιάζει, για να +σωθή από τις γυναίκες ο πεθερός του, να καταφεύγη στη βοήθεια δύο +γύναιων. Μεταφραστής Μ. Αυγέρης. + +Ειρήνη: Σατυρίζει την πολυπραγμοσύνη και τη φιλοπόλεμην τάση των +Αθηναίων όσο και των άλλων Ελλήνων. Με κωμικώτατη και, κυρίως, +συμβολική πλοκή, βγαίνει στο φως η θαμμένη από τους θεούς Ειρήνη, +για να εξυμνηθούν αμέσως τα αγαθά της. Η μετάφραση έγινε από τον +Μ. Αυγέρη. + +Σφήκες: Στην κωμωδία του αυτή ο Αριστοφάνης σατυρίζει τη μανία +που είχαν οι Αθηναίοι για δικαστήρια και δίκες κ’ επί πλέον +παρουσιάζουν τα ηθικά και κοινωνικά άτοπα της τότε δικαστικής +καταστάσεως. Οι ίδιοι οι δικαστές, που παρουσιάζονται ως χορός +Σφηκών, ενώ δήθεν υπερασπίζουν διακωμωδούν τους δικαστικούς +θεσμούς. Η ζωντανή έμμετρος μετάφραση έγινε από τον Μ. Αυγέρη. + +Αχαρνής: Χορός, που τον αποτελούν Αχαρνείς χωριάτες, επικρίνει +τους ρήτορες και τους πολιτικούς σαν αίτιους του Πελοποννησιακού +πολέμου και την καταστρεπτική για την Αθήνα φιλόδοξη πολιτική. Τα +επεισόδια του έργου είναι από τα ευφυέστερα της αρχαίας κωμωδίας +και δίδουν μια ζωντανή εικόνα του τότε αστικού βίου. Μεταφραστής +ο Μ. Αυγέρης. + +Ιππής: Στην κωμωδία τούτη καυτηριάζει δηκτικώτατα ο δημοκόπος +Κλέων, πρώην βυρσοδέψης, και η στρατηγία του στην Πύλο. Ο χορός +του έργου αποτελείται από μέλη της τάξεως των Ιππέων, γιατί η +τάξη αυτή ακριβώς είχε καταδικάσει άλλοτε τον Κλέωνα για +δωροδοκία. Αλλά το έργο σατυρίζει και πολλά άλλα από τότε +πολιτικά και κοινωνικά ήθη των Αθηναίων. Η μετάφραση, έμμετρη, +οφείλεται στον Μ. Αυγέρη. + +Πλούτος: Η, χωρίς αμφιβολία, παραστικώτερη κωμωδία τούτη του +Αριστοφάνη, περιστρέφεται γύρω από ένα γενικώτερο θέμα. Ένας +γέρος ενάρετος και φτωχός, συμμορφούμενος με χρησμό, συναντά τον +Πλούτο, τυφλό. Θεραπεύοντάς τον γίνεται πλούσιος, όπως και άλλοι +ενάρετοι, γιατί είχε αποκατασταθή η πρέπουσα τάξη κι’ είχε +σταματήσει η ανηθικότητα που κυριαρχούσε πριν, όταν ο Πλούτος +ήταν τυφλός. Ολόκληρη η πλοκή διαπνέεται από καυστικώτατη σάτυρα. +Μεταφραστής ο Μ. Αυγέρης. + +ΛΟΥΚΙΑΝΟΣ + +Κομψός στο ύφος, πυρρωνιστής στην σκέψη, σκώπτης και χαριτολόγος, +ο Λουκιανός συμπερίλαβε στις διηγήσεις του, στους διάλογους του, +θεών, ανθρώπων και νεκρών, και στις ποικίλες άλλες μελέτες του +ολόκληρο τον αρχαίο κόσμο. Την αδρά και φιλολογικώς άρτια +μετάφραση του Λουκιανού, εφάμιλλη στο ύφος και στην κομψότητα με +το πρωτότυπο, την οφείλουμε στον Ιωάννη Κονδυλάκη. Έργο αυτόχρημα +κλασικό, που δεν πρέπει να λείπη από καμιά βιβλιοθήκη, η +μετάφραση τούτη του Κονδυλάκη αποτελεί, χωρίς αμφιβολία, μιαν από +τις ωραιότερες προσφορές στην νεοελληνική λογοτεχνία και γλώσσα. + +*** + +Άπαντα + +ΤΟΜΟΣ Α’. Όνειρο ή Λουκιανού βίος. -Προς εκείνον που είπε: είσαι +Προμηθέας στα έργα σου. - Πλοίον ή ευχές, - Περί πένθους.- Τίμων +ο μισάνθρωπος. - Εγκώμια μυίγας. - Θεών διάλογοι. - Κρίσεις Θεών. +- Προς Νιγρίνον επιστολή. - Νιγρίνος ή περί φιλοσοφικού +χαρακτήρος. - Δίκη φωνηέντων. + +Τόμος Β’ Διάλογοι θαλασσίων Θεών. - Αλκυών ή περί μεταμορφώσεως. +Προμηθεύς ή Καύκασος. - Νεκρικοί διάλογοι. - Μένιππος ή +νεκρομαντεία. - Φιλοψευδής ή απιστών. - Πώς πρέπει να γράφεται η +Ιστορία. + +Τόμος Γ’ Αληθινή Ιστορία. - Τυραννοκτόνος. - Αποκηρυττόμενος. - +Φάλαρις λόγος. - Αλέξανδρος ή ψευδομάντις. - Ο Ηρακλής. - Ο +Διόνυσος. - Ψευδολογιστής. + +Τόμος Δ’ Δις κατηγορούμενος ή Δικαστήρια. - Περί παρασίτου. - +Ανάχαρσις. - Προς τον απαίδευτον και πολλά βιβλία αγοράζοντα. – +Ότι δεν πρέπει να πιστεύωμεν εύκολα την διαβολήν. - Ζευς +ελεγχόμενος. - Ρητόρων διδάσκαλοι. - Ικαρομένιππος ή Υπερνέφελος. + +Τόμος Ε’ Ιππίας ή περί του λουτρού. - Μακρόβιοι. - Ο θάνατος του +Περεγρίνου. - Οι δραπέται. - Περί του ηλέκτρου ή των κύκνων. – +Περί του οίκου. - Πατρίδος εγκώμιον. - Περί των διψάδων. - Περί +ορχήσεως. - Ευνούχος. - Βίος Δημώνακτος. - Διάλεξις με τον +Ησίοδον. - Χάρων ή επισκοπούντες. + +Τόμος ΣΤ’ Εικόνες. - Υπέρ των εικόνων. - Εταιρικοί διάλογοι. - +Όνειρος ή αλεκτρυών. - Συμπόσιον ή Λαπίθαι. - Θεών Εκκλησία, - +Βίων πράσις. - Αλιεύς. - Ψευδοσοφιστής. - Περί Συρίης Θεού. - +Ζευς τραγωδός. + +ΕΠΙΚΤΗΤΟΣ + +Οι αντιλήψεις για τον κόσμο, για τον άνθρωπο, για την ηθική του +περιφήμου στωικού φιλοσόφου συγκεντρωμένες στο «Εγχειρίδιο» του, +σε αριστοτεχνική μετάφραση του Άριστου Καμπάνη. + +ΘΕΟΦΡΑΣΤΟΣ + +Χαρακτήρες: Το κατ’ εξοχήν ηθικογραφικό και ψυχολογικό τούτο έργο +του συγγραφέα και φιλοσόφου, που παράμεινε πρότυπο στο είδος του, +αποτελεί μια περιγραφή και, ταυτόχρονα, μια σάτυρα κοινωνικών και +ατομικών κακιών και ελαττωμάτων. Η μετάφραση, πιστή στο πρωτότυπο +και ζωντανή, του Μαρίνου Σιγούρου. + +ΘΕΟΚΡΙΤΟΣ + +Ειδύλλια: Ο κοντινώτερος και συγγενικώτερος μας από τους αρχαίους +ποιητές, υμνητής του έρωτα και της φύσης, που το έργο του, στο +σύνολό του, έχει πολλές ομοιότητες και αναλογίες με τη δημοτική +μας ποίηση. Τα σωζόμενα ποιήματα του, βουκολικά, ερωτικά, μίμοι, +επιγράμματα, διαπνέονται από ζωή κι ομορφιά, που μας προσφέρουν +μια ζωντανή εικόνα του αρχαίου βίου με εκπληκτική +νεωτεριστικότητα. Η μετάφραση έμμετρη, του Ιωάν. Πολέμη. + +ΗΡΟΔΟΤΟΣ + +Πατέρας της Ιστορίας ωνομάστηκε ο Ηρόδοτος, που η πιστοποιημένη +κι από άλλες πηγές ακρίβεια των όσων εκθέτει αμιλλάται προς τη +γοητεία του ύφους του. + +Μούσες: Στο θαυμάσιο έργο του, τις «Μούσες», μας ιστορεί τη ζωή +των αρχαίων Ασιατικών εθνών, διαφόρων βαρβάρων λαών, της Αιγύπτου +και της Ελλάδος μέχρι των Μηδικών Πολέμων. Οι εθνικοί και +θρησκευτικοί μύθοι, που αναφέρει, οι περιγραφές των τόπων και των +ηθών και εθίμων, καθώς και τα διάφορα επεισόδια που περεμβάλλει +στις ιστορίες των λαών προσθέτουν άφθαστη ομορφιά στο βιβλίο, για +αυτό οι αρχαίοι έδωσαν τα ονόματα των εννέα Μουσών στα εννέα +κεφάλαια του. Η μετάφραση έγινε από τον Σκαλίδη και μ’ έλεγχο του +Ι. Ζερβού, Τόμοι τέσσερις. + +ΘΟΥΚΥΔΙΔΗΣ + +Πελοποννησιακός Πόλεμος: Η αμερόληπτη ακρίβεια, η βαθυστόχαστη +κριτική, η συντομία και λιτότητα του λόγου και τ’ αδρά του +νοήματα, ανάδειξαν τον Θουκυδίδη ως τον κορυφαίο ιστορικό του +κόσμου όλων των εποχών. Στο μοναδικό έργο του μας εξιστορεί με +θαυμάσιο τρόπο τον μακροχρόνιο εμφύλιο πόλεμο των Ελλήνων, που +αποτέλεσμα του υπήρξε η ανεπανόρθωτη εξασθένιση της Ελλάδος. +Ανατρέχοντας στα απώτατα αίτια, ο Θουκυδίδης εξηγεί τα σχετικά με +την ανάπτυξη του Ελληνισμού από τους αρχαιοτάτους χρόνους, +περιγράφει τη σύσταση και την ζωή των Πολιτειών - Κρατών, +δίδοντας μας έτσι μιαν άρτια εικόνα της ζωής των Ελλήνων. Η +μετάφραση έγινε από τον Ι. Ζερβά. Τόμοι τέσσερις. + +ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ + +Παράλληλοι Βίοι : Ο τελειότερος και σημαντικώτερος από τους +τελευταίους Έλληνες κλασικούς, για το ύφος, το απέραντο της +σοφίας του και των γνώσεών του και την αδρότητα της σκέψης του. +Ιστορικός, ηθικολόγος και φιλόσοφος, στο έργο του συμπεριέλαβε +αμύθητο πλούτο γνώσεων, δοξασιών και γεγονότων όλου του αρχαίου +ελληνικού και ρωμαϊκού κόσμου μέχρι των χριστιανικών χρόνων. +Στους «Παραλλήλους Βίους» του δεν βιογραφεί απλά, παρά κρίνει και +συγκρίνει την ιστορία μεγάλων Ελλήνων και Ρωμαίων ανδρών, +περιλαμβάνοντας ταυτόχρονα κι όλα τα σχετιζόμενα μ’ αυτούς και +την εποχή τους γεγονότα, ολόκληρη σχεδόν την πολιτική και +κοινωνική και, εν μέρει, την πνευματική ζωή της Ελλάδος και της +Ρώμης. Έτσι, οι Παράλληλοι Βίοι» του αποτελούν μιαν αισθητικά +δοσμένη φιλοσοφική εγκυκλοπαίδεια της ελληνικής και ρωμαϊκής +ιστορίας. Η μετάφραση έγινε από τον Αλέξανδρο Ραγκαβή. Ολόκληρο +το έργο θα κυκλοφορήση σε 10 τόμους. + +ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ + +Ο Δημοσθένης θεωρείται ως ο μεγαλύτερος ρήτορας του κόσμου κ’ οι +λόγοι του είναι το τελειότερο υπόδειγμα ρητορικής τέχνης. Οι +λόγοι τούτοι, δυνατοί και κυριολεκτούντες, ακαταμάχητοι στην +επιχειρηματολογία τους, είναι αληθινά καλλιτεχνήματα στοχασμού κ’ +έκφρασης. + +Ο περί του στεφάνου λόγος : «Ο περί του στεφάνου λόγος» είναι +απολογία του πολιτικού του βίου. Περιέχει τόσον μεγάλο πλούτο σ’ +έξαρση και ρητορικά σχήματα, που μπορεί ν’ αποτελέση πρότυπο για +την διδασκαλία της ρητορικής τέχνης. + +Οι τρεις Ολυνθιακοί: Στους «Τρεις Ολυνθιακούς» του εκθέτει, +αποκαλύπτοντας την έτσι στους Αθηναίους, την πολιτική και τους +σκοπούς του Φιλίππου, του Βασιλιά της Μακεδονίας, επικρίνοντας +τους ταυτόχρονα για την αδράνεια τους. Οι «Τρεις Ολυνθιακοί» +κρίνονται σαν οι κατ εξοχήν πολιτικοί λόγοι του μεγάλου αθηναίου +ρήτορα. + +Οι Τέσσαρες Φιλιππικοί: Αντίθετα, οι «Τέσσαρες Φιλιππικοί» του +αποτελούν δριμύτατην επίθεση εναντίον του Φιλίππου και ταυτόχρονα +πρόκληση σε άμεση εναντίον του ενέργεια των Αθηνών και των άλλων +ελληνικών-Πολιτειών-Κρατών. Οι μεταφράσεις των λόγων του +Δημοσθένους, ακριβείς, διατηρούν όλη τη δύναμη και τη ζωντάνια +του πρωτοτύπου κι οφείλονται στον Ν, Γκινόπουλο. Τόμοι τρεις. + + +ΟΜΗΡΟΣ + + +Τα μέγιστα κι ανυπέρβλητα ποιητικά μνημεία της παγκοσμίου σκέψεως +αποτελούν τα δύο αριστουργηματικά έπη, η «Ιλιάδα» και η +«Οδύσσεια», του Ομήρου. Ό,τι δημιούργησαν οι αρχαίοι πολιτισμοί +της Ανατολής σε γνώσεις, θρησκευτικές δοξασίες, μύθους και +σύμβολα, σε ηθικές αντιλήψεις και σε τέχνη, πολλαπλασιασμένα από +την πλούσια ελληνική διανόηση και διυλισμένα από την καθαρή και +λεπτή ελληνικήν αισθητική, κατάληξαν στον Όμηρο, σαν απόσταγμα +ποίησης, πλαστικότητας και κάλλους. Έτσι τα δύο ομηρικά έπη +αποτελέσανε και παραμείναν έκτοτε δυο αστείρευτες πηγές κάθε +τέχνης, ιδανικά κι άφθαστα πρότυπα για κάθε ποίηση. + +Ιλιάς: Το κυρίως ηρωικό έπος. Βασίζεται στη φιλονεικία μεταξύ +Αγαμέμνονος και Αχιλλέως, περιγράφει όλα τ’ αποτελέσματα και τις +επιπτώσεις που είχε στην τρωικήν εκστρατεία κι ανατρέχει, +επεισοδιακά, σ’ όσα προηγήθηκαν της εκστρατείας και στην εν γένει +ελληνική μυθολογία. Θεοί, ήρωες, παραδόσεις, περιπέτειες, +περιγραφές, αποτελούν στην «Ιλιάδα» έναν κόσμο που κινείται και +ζη μ’ όλη την ενάργεια της αλήθειας και μέσα στο άπλετο φως της +πιο υψηλής ποίησης. Η μετάφραση ρυθμική, και πιστή, του Ι. +Ζερβού. Τόμοι τέσσερις. + +Οδύσσεια: Το πολυσύνθετο και πολυμερές έπος αυτό του Ομήρου +διηγείται την δεκάχρονη περιπλάνηση του Οδυσσέα, ύστερα από τον +τρωικό πόλεμο, επιστρέφοντας στην Ιθάκη. Οι πολιτισμοί, οι +θρησκείες, η Ιστορία, τα ήθη των τότε λαών, καθώς και των +μυθολογουμένων, περιλαμβάνονται και συμπλέκονται στην +αριστουργηματική, περιπετειώδη αφήγηση. Η έμμετρη μετάφραση, από +τις κλασικές πια της νεοελληνικής γραμματολογίας, έγινε από τον +Ιάκωβο Πολυλά. Το έργο θα κυκλοφορήση σε τέσσερις τόμους. + +ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ + +Ο πολυσχιδέστερος κ' εγκυκλοπαιδικώτερος από τους φιλοσόφους όλων +των εποχών, που το έργο του υπήρξεν η βάση ολόκληρης της νεώτερης +επιστήμης και φιλοσοφίας. + +*** + +Ηθικά Νικομάχεια: Πρόκειται για το πιο νεωτεριστικό έργο του +μεγάλου φιλοσόφου. Στα «Ηθικά Νικομάχεια» εξετάζονται, αναλύονται +και διατυπώνονται από θεωρητικής και, ταυτόχρονα, πρακτικής +απόψεως, οι αρχές της κοινωνικής και της ατομικής ηθικής. Η +μετάφραση φιλολογική και σαφής, έγινε από τον Κ. Ζάμπα. Τόμοι +δύο. + +Περί ψυχής: Στο πολυφημισμένο τούτο έργο του ο Αριστοτέλης +διατύπωσε τις μεταφυσικές θεωρίες του για την ψυχή, βασίζοντας +τις στα δεδομένα του φυσικού κόσμου και του ορθού λόγου. Οι +αντιλήψεις του υπήρξαν η αφετηρία των περισσοτέρων από τα νεώτερα +μεταφυσικά συστήματα. Η μετάφραση οφείλεται στον Π. Γρατσιάτο. + +Μικρά φυσικά: τα πορίσματα των πριν απ’ αυτόν φυσικών και +φιλοσόφων και κυρίως τα συμπεράσματα της κολοσσιαίας προσωπικής +εργασίας του διατύπωσεν ο Αριστοτέλης στο έργο του αυτό. Έργο +βαθύτατο και διαφωτιστικό των τότε φυσικών και βιολογικών +γνώσεων. Η μετάφραση, με φιλολογική ακρίβεια και σαφήνεια, +οφείλεται στον Π. Γρατσιάτο. + +Αθηναίων Πολιτεία : Ιστορία πολιτική και πολιτειακή των Αθηνών, +το κυριώτερο από το μεγάλο περί πολιτευμάτων έργο του +Αριστοτέλους. Στην Ιστορία τούτη θαυμάζεται ιδιαίτερα η λιτότητα +και η οικονομία του έργου. Η μετάφραση έγινε από τον Ι. Ζερβό. + +ΞΕΝΟΦΩΝ + +Λαξευτής του λόγου, χαρακτηριζόμενος κυρίως για την σαφήνειά του, +την λιτότητα και την περιγραφικότητά του, ο Ξενοφών αποτελεί +υπόδειγμα της Αττικής καλλιέπειας κ’ είναι ένας από τους +μεγαλύτερους ιστορικούς και ηθικολόγους της παγκοσμίου +γραμματολογίας. + +*** + +Απομνημονεύματα : τα «Απομνημονεύματα» του Ξενοφώντος είναι η +περίληψη της διδασκαλίας του Σωκράτους, του οποίου επίσης υπήρξεν +μαθητής, κι αναφέρονται κυρίως στις ηθικές αντιλήψεις του μεγάλου +φιλοσόφου. Η μετάφραση έγινε από τον Κ. Βάρναλη. + +Κύρου Ανάβασις: Ιστορία της εκστρατείας του Κύρου του νεωτέρου +και κυρίως η αφήγηση της επιστροφής των δέκα χιλιάδων Ελλήνων υπό +την στρατηγία του Ξενοφώντος. Η περιγραφή των χωρών και των λαών +της Ασίας επιτείνει την ζωηρότητα του ύφους και το ενδιαφέρον της +ιστορικής αφήγησης. Μετάφραση Δ. Αναστασοπούλου του Αθηναίου. +Τόμοι τρεις. + +ΠΛΑΤΩΝ + +Στους θαυμάσιους διαλόγους του ο Πλάτων απέδωσε την διδασκαλία +του Σωκράτους και διατύπωσε εξαιρετικής γενικότητας δικές του +θεωρίες για τον κόσμο και για τον άνθρωπο, για την ψυχή και για +τον νου, για την πολιτεία και για την ηθική, επηρεάζοντας +βαθύτατα τον Χριστιανισμό και τις ηθικές και κοινωνικές +αντιλήψεις των νεωτέρων χρόνων ως τις μέρες μας. Οι διάλογοι του +αποτελούν άρτια εγκυκλοπαιδική διδασκαλία της αρχαίας σοφίας, κ’ +έχουν τόση φυσικότητα, περιγραφή και χάρη, που μπορούν να +χαρακτηρισθούν κι ως φιλοσοφικά δράματα. + +*** + +Φαίδων: Πρόκειται για υψηλή και βαθιά μελέτη περί ψυχής. Ο +Σωκράτης, ανάμεσα στους μαθητές του, στις τελευταίες ώρες της +ζωής του, διδάσκει με ηρεμία και γαλήνη τον θείο προορισμό του +ανθρώπου και φέρνει δυνατά επιχειρήματα για την ύπαρξη ζωής +ύστερ’ από τον θάνατο. Η λιτή δραματική αφήγηση του θανάτου του +Σωκράτους, με κώνειο, είναι από τις ωραιότερες σελίδες της +παγκοσμίου λογοτεχνίας. Η μετάφραση έγινε από τον Αρ. Χαροκόπο. + +Κρίτων : Ο μεγάλος φιλόσοφος, παρακινούμενος από τον Κρίτωνα να +φύγη, για να μην υποστή την άδικη τιμωρία, αρνείται και εξηγώντας +τους λόγους διδάσκει γιατί και πώς πρέπει ν’ αγαπούμε και να +σεβώμαστε την πατρίδα και τους νόμους της. Μετάφραση Ν. +Γκινοπούλου. + +Θεαίτητος: Από τα τελευταία έργα του Πλάτωνος. Σ’ αυτό ερευνώνται +τα σχετικά με την ανθρώπινη γνώση και καθορίζεται το τι είναι +επιστήμη. Η ενάργεια της σκέψης, η βαθύτητα του νοήματος και η +ακρίβεια της φιλοσοφικής διατύπωσης κάνουν τον «θεαίτητον» έναν +από τους εξοχώτερους πλατωνικούς διάλογους. Μετάφραση Κ. Ζάμπα. + +Κρατύλος: Με βαθύτατη παρατηριτικότητα κ’ εύληπτη ανάλυση στον +διάλογο τούτο εξετάζεται το πώς δημιουργήθηκε η γλώσσα, για το +πώς πρέπει ν’ αποβλέπομε στη μουσική ετυμολογία των λέξεων και +ίσαμε ποιο σημείο είναι δυνατόν να χειραφετηθή η σκέψη από τις +ατέλειες της γλώσσας. Μετάφραση Κ. Ζάμπα. + +Σοφιστής: Πρόκειται για εξαιρετικά τολμηρή φιλοσοφική έξαρση προς +εξακρίβωση των ορίων της ανθρωπίνης νοήσεως, γι’ αυτό και +θεωρείται ως η μεταφυσική του Πλάτωνος. Σ’ ό,τι αφορά στην λογική +του, είναι ο πιο πολύτροπος και οξύς από τους πλατωνικούς +διάλογους. Η μετάφραση έγινε από τον Κ. Ζάμπα. + +Πολιτικός : Στον διάλογο τούτο αναλύεται φιλοσοφικά η ανθρώπινη +ενέργεια στην πράξη και τη θεωρία, κι ο συγγραφέας, χρησιμοποιώντας +έναν μύθο, παρουσιάζει άλλο είδος, πολιτεύματος για να υποδείξη +τις ατέλειες των υπαρχόντων πολιτευμάτων. Έτσι, ο διάλογος αυτός +αποτελεί την κατ’ εξοχήν κοινωνιολογική μελέτη του Πλάτωνος. +Μετάφραση Κ. Ζάμπα. + +Χαρμίδης: 0 «Χαρμίδης» αποτελεί επισκόπηση της ηθικής, κ’ +εξετάζει κυρίως το τι είναι σωφροσύνη, για να συμπεράνη ότι και +αυτή, όπως τόσες άλλες ηθικές αξίες, είναι σχετική και επομένως +απροσδιόριστος από πολλές απόψεις. Μετάφραση Άριστου Καμπάνη. + +Ιππίας μείζων και ελάσσων: Στον «Ιππία μείζονα», ο Σωκράτης +φέρνει σε αντιφάσεις τον σοφιστή Ιππία, προκαλώντας τον να ορίση +το Ωραίον. Ερευνάται αν Ωραίον είναι το πρέπον ή το χρήσιμο ή το +ικανό ή, γενικώτερα ακόμη, αν το Ωραίον είναι το αίτιο του αγαθού +ή, πιο θετικά, αυτό που ευχαριστεί την δράση και την ακοή. Όλους +τους ορισμούς αυτούς, ο Σωκράτης τους ελέγχει ως αυτοτελείς, +υποδεικνύοντας εντούτοις ως κάτι ευχάριστο κ’ επαρκή για τον νου +μια τέτοια πολλαπλή και διαφορότροπη επισκόπηση των γενικών +ζητημάτων. Σε παρόμοιο συμπέρασμα καταλήγει κι ο «Ιππίας +ελάσσων», ερευνώντας όμως κάτι άλλο: αν και κατά πόσον η αλήθεια +διαφέρει από το ψέμμα. Μετάφραση Κ. Ζάμπα. + +Φαίδρος: Περιμάχητος διάλογος, που από την αρχαιότητα κιόλας πότε +προκαλούσε τον έπαινο και πότε την επίκριση για τις παράτολμες +περί ηθικής ιδέες του, οι οποίες αναπτύσσονται τεχνικώτατα και με +παραστατικό λυρισμό. Πραγματεύεται τον έρωτα, το κάλλος και όλα +τ’ ανάλογα ψυχικά συναισθήματα, αντικρούοντας και συμπληρώνοντας +έναν σχετικό λόγο του Λυσίου κι αποδείχνοντας, ταυτόχρονα, πως η +ρητορική μόνο με τη φιλοσοφία μπορεί ν’ αναχθή σε τέχνη. Μετάφρ. +Κ. Γούναρη. + +Αλκιβιάδης Α’ Αλκιβιάδης Β’ : η αυτοεπίγνωση, το «γνώθι σαυτόν», +κι ακόμη βαθύτερα η θεώρηση του εσωτερικού κόσμου μας τίθεται +στον Αλκιβιάδη σαν αφετηρία και βάση της εξύψωσης του ανθρώπου. +Αφού διευκρινισθή πρακτικά, ότι χωρίς την αυτεπίγνωση δεν έχουμε +ορθή αντίληψη του δικαίου και του οφελίμου, μετά γενικεύεται η +ιδέα της αυτοεπίγνωσης και η ωφέλεια που έχουμε απ’ αυτήν +παρουσιάζεται σαν εκείνο που κατ’ εξοχήν τελειοποιεί τον άνθρωπο +και που τον εξυψώνει προς το θείο. Έτσι, οι αντιλήψεις του +διαλόγου τούτου είναι ο πυρήνας, μπορεί να πη κανείς, της +Νεοπλατωνικής Φιλοσοφίας. Ο συναπτόμενος διάλογος «Αλκιβιάδης Β’» +ξεκινώντας από τ’ ότι οι άνθρωποι προσεύχονται για να ζητήσουν +πολλές φορές επιβλαβή πράγματα, καταλήγει στ’ ότι αγνοούμε το τι +είναι το ωφέλιμο και τι το αγαθό. Η μετάφραση του Ν. Καζαντζάκη. + +Ίππαρχος, Οι αντεραστές: στον πρώτο από τους δυο αυτούς +διαλόγους, τον «Ίππαρχο», ερευνάται τι είναι η αγάπη του κέρδους +και, πιο γενικά, η τάση του ανθρώπου να ωφεληθεί από τον διπλανό +του και να επικρατήση, και κατά πόσο μια τέτοια τάση είναι +βλαβερή και άδικη. Αφού αποδειχθή η σχετικότητα των παρομοίων +αντιλήψεων, συμπεραίνεται ότι η φιλοκέρδεια είναι μια φυσική +ανθρώπινη ροπή. Στους «αντεραστές» εξετάζεται τι είναι φιλοσοφία +και κατά πόσον και πώς ωφελεί, κατακρίνονται δε αυτοί που την +απλή πολυμάθεια την παρουσιάζουνε σαν σοφία. + +Ερυξίας, Αξίοχος, Αλκυών : Στον πρώτο από τους τρεις αυτούς +διαλόγους ερευνάται τι είναι πλούτος και κατά πόσον μπορεί να +είναι ωφέλιμος στον άνθρωπο. Στον δεύτερο, τον «Αξίοχο», γίνεται +επισκόπηση της εσώτερης πίστης που έχει ο άνθρωπος για την ψυχή +και η πίστη τούτη προβάλλεται έμμεσα σαν εκμηδένιση του φόβου του +θανάτου. Στην «Αλυόνα», ποιητικά και με κάποιον μυστικισμό, +ερμηνεύεται η μεταμορφωτική δύναμη της ύλης της φύσεως. Η +μετάφραση έγινε από τον Γ. Μάνεση. + +Παρμενίδης: Ο Παρμενίδης και ο Ζήνων ο Ελεάτης υποστηρίζουν +δογματικά το ενιαίο του σύμπαντος, αποδείχνοντας με πλήθος +μεταφυσικούς ισχυρισμούς το αδύνατο της πολλαπλότητας των όντων. +Μα ο Σωκράτης, με αλλεπάλληλες ερωτήσεις τους φέρνει σε +αντιφάσεις, για να προκύψη τελικά ως βαθύτερο συμπέρασμα του +διαλόγου, η σχετικότητα των ανθρωπίνων γνώσεων και το σφαλερό +κάθε δογματικής θεωρίας. + +Συμπόσιον: Σε συμπόσιο, όπου γιορτάζεται η νίκη του πλουσίου +δραματικού ποιητού Αγάθωνος, οι συνδαιτυμόνες αποφασίζουν να +εγκωμιάσουν, κάθε ένας χωριστά, τον έρωτα. Τελευταίος μιλεί ο +Σωκράτης για να ορίση ότι ο έρωτας, όπως τον εννοούν όλοι, είναι +η επιθυμία του ανθρώπου για την ομορφιά. Στην διήγηση του +περιλαμβάνει τον μύθο της γένεσης του Έρωτα, γεμάτον βαθύ και +υψηλόν μυστικισμό, και παρουσιάζει ιδεολογικά τον ερωτικό πόθο +σαν φιλοσοφική έφεση, ως τάση προς ευδαιμονία και, μαζί, +αθανασία. Ο ξαφνικός ερχομός του Αλκιβιάδη, μεθυσμένου, που +πειράζει φιλικά τον Σωκράτη, επιβεβαιώνει παραστατικά τη +σωκρατική ιδεολογία. Μεταφραστής ο Ν. Κουντουριώτης. + +Ευθύδημος : Ο διάλογος αυτός αποτελεί σφοδρήν επίθεση και +επίκριση των αμφιγνωμιών, των σφαλερών συλλογισμών και της +κενότητας της σκέψης και των γνώσεων των σοφιστών, όχι τόσο των +επιφανών και φιλοσοφούντων, όσο των κοινών και ρητορευόντων. +Ορισμένοι υπαινιγμοί αφορούν στον Αντισθένη και στον Ισοκράτη. +Μεταφραστής ο Α. Χαροκόπος. + +Μένων : Από τους πιο λιτούς πλατωνικούς διάλογους, που δείχνει, +εντούτοις, την ευρύτητα και την πολυμέρεια του μεγάλου φιλοσόφου. +Εξετάζει και αναλύει την αρετή, αν και κατά πόσον είναι έμφυτη +στον άνθρωπο. Η μαθηματικά διατυπωμένη σκέψη, η αλληλουχία και η +ακρίβεια των συλλογιστικών επιχειρημάτων καθώς και η οικονομία +του, που περιορίζει αυστηρά το θέμα του, πλησιάζουν τον διάλογο +αυτόν στην λεγομένη, κιόλας, θετική φιλοσοφία. Η μετάφραση έγινε +από τον Χαρίλαο Παπαντωνίου. + +Θεάγης. Περί δικαίου. Περί αρετής : στον πρώτον από τους τρεις +αυτούς ους, ο Πλάτων εξετάζει το τι είναι σοφία και αν +μπορή να διδαχτή, και θέτει σαν βάση της μόρφωσης και της +επίδοσης του ανθρώπου την εσωτερική φυσική κλίση του. Στον +διάλογο τούτο γίνεται πολύς λόγος από τον Σωκράτη για το γνωστό +δαιμόνιό του. Στον δεύτερο ερευνάται αν η αντίληψη του δικαίου +είναι έμφυτη ή επίκτητη, και στον τρίτο αν μπορή να διδαχτή ή όχι +η αρετή, για να καταλήξη στο συμπέρασμα, ότι η αρετή είναι θείο +δώρο. Μετάφραση του Σ. Λιμπεροπούλου. + +Φίληβος : Στην ερώτηση, πού βασίζεται το αγαθό, ο Φίληβος απαντά +προβάλλοντας την ηδονή κι ο Σωκράτης αντιπαραβάλλει τη φρόνηση. Κι +αφού δειχτή, ότι για τον άνθρωπο είναι σημαντικώτερη η φρόνηση, +ως κάτι πεπερασμένο και αντιληπτό συμπεραίνεται ότι ο συνδυασμός +φρονήσεως και αρετής οδηγεί στο αγαθό. Μετάφραση Κ. Ζάμπα. + +Πρωταγόρας : Ύστερα από ωραία και ειρωνική περιγραφή των +επιδειχτικών και φαντασμένων τρόπων των σοφιστών, γίνεται +συζήτηση, ανάμεσα στον Σωκράτη και τον Πρωταγόρα, περί αρετής. +Επιδέξια φέρνοντας σε αδιέξοδο τον σοφιστή, ο Σωκράτης αποδείχνει +πως η αρετή είναι αυτοδίδαχτη κ’ ύστερα, μεταστρέφοντας τους +συλλογισμούς του την παρουσιάζει σαν αποτέλεσμα γνώσης. Μετάφραση +Α. Χαροκόπου. + +Κριτίας : Αναφερόμενος στη μυθολογουμένη χώρα της Ατλαντίδος, της +οποίας μας δίδεται ποιητική και εξαιρετικά παραστατική περιγραφή, +ο Ελάτων διατυπώνει εδώ το ιδανικό, κατά την αντίληψή του +πολιτικό και κοινωνικό σύστημα: έναν συνδυασμό μοναρχίας και +ομοσπονδιακής οργάνωσης. Μετάφραση Α. Χαροκόπου. + +Λάχης: Ο διάλογος αυτός θέτει σαν βάση ανατροφής την ανδρεία, κι +από ηθική κι από υλική άποψη. Εξετάζοντας το τι είναι η ανδρεία +και μην καταλήγοντας σε κανέναν ορισμό, καταλήγει στο συμπέρασμα +ότι οι αρετές δεν μπορούν να καθοριστούν θεωρητικά και απόλυτα. +Μεταφραστής ο Άριστος Καμπάνης + +Λύσις : Διάλογος μεταξύ Σωκράτους και ωραίων εφήβων στην +παλαίστρα, που ερευνά τα σχετικά με την φιλία που αρμόζει στους +νέους απέναντι των μεγαλυτέρων τους και, πιο γενικά, την φιλία +σαν ατομική και κοινωνικήν αρετή. Μεταφραστής ο Άριστος Καμπάνης. + +Απολογία Σωκράτους: Το δράμα της δίκης και της καταδίκης του +Σωκράτους, και κυρίως η απλή και σοφή εξιστόριση της ζωής και της +διδασκαλίας του, όπως μας δίδεται από τον ίδιο το Σωκράτη, ενώ +απολογείται, σαν υπεράσπιση του εαυτού του κατά των κατηγόρων +του. Η μετάφραση έγινε από τον Αλ. Μωραϊτίδη. + +Ευθύφρων: Στον διάλογο τούτο εξετάζεται και αναλύεται με βαθύτητα +φιλοσοφική και φιλελευθερισμό το τι είναι οσιότης, δηλαδή +ευσέβεια, αρετή και νομιμοφροσύνη. Επικρίνοντας την πρόληψη και +την κατά τύπους μόνον και παράδοσιν ευσέβεια, θέτει σαν αφετηρία +και γνώμονα της αληθινής ηθικής την έμφυτη και κατά συνείδησιν +ηθικότητα. Μετάφραση Αλ. Μωραϊτίδη. + +Γοργίας: Συζήτηση του Σωκράτους με τον διάσημο σοφιστή της +αρχαιότητος Γοργία, που δίδασκε πως η τυπική μόρφωση - η +επιστημονική πολυμάθεια, όπως λέγεται σήμερα - αρκεί για ν’ +αναδειχτή ένας άνθρωπος. Θέμα της συζητήσεως είναι, αν η ρητορική +πετυχαίνει να δώση την υπεροχή, πράγμα που αποκρούει ο Σωκράτης, +αποδείχνοντας πώς η αληθινή μόρφωση είναι αυτή που θεμελιώνεται +πάνω στην φιλοσοφία. Μετάφραση Αλ. Φιλαδελφέως. + +Μενέξενος : Μοναδικός στο είδος του διάλογος, γιατί αποτελώντας +τάχα εγκώμιο για Αθηναίους που έπεσαν στον πόλεμο, γραμμένο από +την Ασπασία, στην πραγματικότητα δεν είναι παρά λεπτή κ’ ειρωνική +σάτυρα της φλύαρης ρητορείας και των ρητόρων της εποχής εκείνης, +των οποίων μιμείται με θαυμαστή τέχνη το ύφος και την +παραλογιζόμενη σοφιστεία. Η μετάφραση έγινε από τον Ι. Ζερβό. + +Τίμαιος : Αποτελεί σύστημα μεταφυσικής φιλοσοφίας περί γενέσεως +του κόσμου και περί φύσεως του ανθρώπου, που παρουσιάζει πολλή +συγγένεια με τις θεωρίες των Πυθαγορείων. Ο Τίμαιος αναπτύσσει +βαθύτατες ιδέες για τον χαρακτήρα του κόσμου και ο Σωκράτης +διευκρινίζει, συντελώντας στην ενάργεια και την παραστικότητα του +πλατωνικού ύφους. Η μετάφραση έγινε από τον Π. Γρατσιάτο. + +Ίων. Μίνως. Δημόδοκος. Σίσυφος. Κλειτοφών: Ο πρώτος από τους +διάλογους αυτούς ελέγχει την επιπόλαιη γνώση. Ο δεύτερος +αναφέρεται στις περί του δικαίου και της αρετής γενικές και +σχετικές αντιλήψεις. Ο «Δημόδοκος», ξεκινώντας από το ερώτημα, αν +και από ποιους πρέπει να ζητούμε συμβουλές, ανάγεται, πιο γενικά, +στην εξέταση του τρόπου και του ποιού της επίκτητης μόρφωσης. Ο +«Σίσυφος» αναλύει τι είναι πρακτική και τι θεωρητική σκέψη και +πόσον είναι ωφέλιμη. Ο «Κλειτοφών», τέλος επισκοπώντας τις περί +ηθικής αντιλήψεις, αποδείχνει τη σχετικότητά τους. Μεταφραστής ο +Ν. Καζαντζάκης. + +Πολιτεία: Το πρωτοτυπώτερο και πλαστικώτερο από τα πλατωνικά +έργα, αποτελούμενο από δέκα βιβλία. Το πρώτο βιβλίο, που +αναφέρεται στην δικαιοσύνη, γίνεται η αφετηρία για να διατυπωθή +μετά η ιδέα του ιδανικού πολιτεύματος. Η οριζόμενη ισότητα +δικαιωμάτων των πολιτών, ο διακανονισμός ίσης εργασίας, η +κατανομή των πολιτών σε τρεις τάξεις, η εξίσωση ανδρών και +γυναικών, η κοινογαμία κ’ η κοινοκτημοσύνη, ο αποκλεισμός των +ποιητών, ο περιορισμός της αύξησης του πληθυσμού, οι πρωτόρρυθμες +γενικές αρχές του κοινωνικού και αστικού δικαίου, συνδυαζόμενες +σε οργανικό σύστημα στο έργο αυτό, αποτέλεσανε την αφετηρία +πολλών φιλοσοφικών, κοινονιωλογικών και πολιτικών θεωριών. Έτσι, +που και από την άποψη αυτή αποτελή ένα από τα σημαντικώτερα +δημιουργήματα της ανθρώπινης σκέψης. Η μετάφραση οφείλεται στον +Ιωάννη Γρυπάρη. Τόμοι τρεις. + +Νόμοι και Επινομίς : Το πιο ώριμο από τα έργα του Πλάτωνος, σε +δώδεκα βιβλία. Ο διάλογος, στον οποίο δεν παρουσιάζεται πια, +διδάσκοντας ή ελέγχοντας, ο Σωκράτης, μα κάποιος ανώνυμος +Αθηναίος, δηλαδή ο Πλάτων, διεξάγεται κατά το διάστημα μιας +πορείας από την Κνωσσό ως το άντρο του Διός: μιας ημέρας. Στον +διάλογο παίρνουνε μέρος ο Λακεδαιμόνιος Μέγιλος, και ο Κρητικός +Κλεινίας, που εκπροσωπούν τα δύο περιφημότερα αρχαία πολιτεύματα, +το μινωικό και το σπαρτιατικό. Εδώ δε θα συναντήσουμε περιγραφές +χαρακτήρων και επεισόδια. Κάθε συζητητής παρουσιάζεται απλά σαν +εκπρόσωπος μιας ωρισμένης θεωρίας, για να διατυπωθή τελικά η +ώριμη φιλοσοφική αντίληψη του Πλάτωνος σε πολιτικό σύστημα, +επιδεχτικό εφαρμογής. Η «Έπινομίς», αποτελώντας συνέχεια των +«Νόμων» είναι ταυτόχρονα και μια επεξήγηση τους συχνά. +Μεταφραστής ο Κ. Ζάμπας. Τόμοι τέσσερις. + +Επιστολές και Όροι: Οι αποδιδόμενες, από την αρχαιότητα κιόλας, +επιστολές στον Πλάτωνα, αναφέρονται στις φιλοσοφικές αντιλήψεις +του και δίδουν πλείστες όσες λεπτομέρειες για την ζωή του μεγάλου +φιλοσόφου. Με τις «Επιστολές» συνεκδίδονται και οι «‘Όροι», - +ερμηνεία, δηλαδή, ειδικών λέξεων και φιλοσοφικών όρων που +συναντούνται στα διάφορα έργα του Πλάτωνος. + +ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟΝ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ + +ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ 36 + +(ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟΝ Ο.Τ.Ε.) + + + + + +Αίθουσα 1.000 τετραγωνικών μέτρων. Χιλιάδες είδη βιβλίων στις +μισές τιμές και με μεγάλες ΕΥΚΟΛΙΕΣ ΠΛΗΡΩΜΗΣ + + + + + Γ. ΛΑΔΙΑΣ & ΣΙΑ Ε.Π.Ε + +Η σειρά των Αρχαίων Ελλήνων Συγγραφέων, των Εκδόσεων Φέξη, υπήρξεν +ένας σταθμός στα ελληνικά χρονικά. Για πρώτη φορά προσφερόταν +συστηματικά στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό, η αρχαία ελληνική +σκέψη (ιστορία, φιλοσοφία, ποίηση, δράμα, δικανικός και πολιτικός +λόγος) σε δημιουργικές μεταφορές της, από τους άριστους +μεταφραστές του τόπου, στην πιο σύγχρονη μορφή που πήρε, +εξελισσόμενο, το γλωσσικό της όργανο. Ο Όμηρος, οι Τραγικοί κι ο +Αριστοφάνης, ο Ηρόδοτος, ο Θουκιδίδης, ο Πλάτων, ο Ξενοφών, ο +Αριστοτέλης, ο Θεόκριτος, ο Θεόφραστος, ο Επίκτητος, ο Πλούταρχος, +ο Λουκιανός κλπ προσφέρονται και σήμερα, στις κλασικές πια +μεταφράσεις των Πολυλά, Ραγκαβή, Μωραϊτίδη, Κονδυλάκη, Ποριώτη, +Γρυπάρη, Τανάγρα, Πολέμη, Καμπάνη, Καζαντζάκη, Βάρναλη, Αυγέρη, +Βουτιαρίδη, Ζερβού, Φιλαδελφέως, Τσοκόπουλου, Σιγούρου, Κ. +Χρηστομάνου κλπ. σε μια σύγχρονη σειρά εκδόσεων βιβλίου τσέπης, +πράγμα που επίσης γίνεται για πρώτη φορά, συστηματικά, στην +Ελλάδα. + +Ιφιγένεια εν Αυλίδη : Μια από τις παθητικώτερες και καλύτερες +τραγωδίες του Ευριπίδη. Οι προσπάθειες του Αγαμέμνονος να σώση την +κόρη του, η συμπάθεια και κατανόηση του Μενελάου, που έρχονται +αργά, για το θύμα, η τολμηρή αντίσταση του Αχιλλέα εναντίον του +στρατού για να σωθή η μνηστή του, εντείνουν την δράση και την +τραγικότητα. Η λύση του δράματος δίδεται από τον από μηχανής θεόν. +Η μετάφραση, σε στίχους. + +Η «ΒΙΒΛΙΟΘΗΛΗ ΦΕΞΗ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΓΓΡΑΓΕΩΝ» ΑΝΑΤΥΠΩΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟ +ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ +ΑΘΗΝΑΙ, ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ 36 +ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, ΤΣΙΜΙΣΚΗ 61 + +ΤΙΜΗ ΤΟΜΟΥ ΔΡΑΧΜΕΣ 10 + + + + + + + + + +End of the Project Gutenberg EBook of Iphigeneia at Aulis, by Euripides + +*** END OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK IPHIGENEIA AT AULIS *** + +***** This file should be named 26784-0.txt or 26784-0.zip ***** +This and all associated files of various formats will be found in: + http://www.gutenberg.org/2/6/7/8/26784/ + +Produced by Sophia Canoni + +Updated editions will replace the previous one--the old editions +will be renamed. + +Creating the works from public domain print editions means that no +one owns a United States copyright in these works, so the Foundation +(and you!) can copy and distribute it in the United States without +permission and without paying copyright royalties. Special rules, +set forth in the General Terms of Use part of this license, apply to +copying and distributing Project Gutenberg-tm electronic works to +protect the PROJECT GUTENBERG-tm concept and trademark. Project +Gutenberg is a registered trademark, and may not be used if you +charge for the eBooks, unless you receive specific permission. If you +do not charge anything for copies of this eBook, complying with the +rules is very easy. You may use this eBook for nearly any purpose +such as creation of derivative works, reports, performances and +research. They may be modified and printed and given away--you may do +practically ANYTHING with public domain eBooks. Redistribution is +subject to the trademark license, especially commercial +redistribution. + + + +*** START: FULL LICENSE *** + +THE FULL PROJECT GUTENBERG LICENSE +PLEASE READ THIS BEFORE YOU DISTRIBUTE OR USE THIS WORK + +To protect the Project Gutenberg-tm mission of promoting the free +distribution of electronic works, by using or distributing this work +(or any other work associated in any way with the phrase "Project +Gutenberg"), you agree to comply with all the terms of the Full Project +Gutenberg-tm License (available with this file or online at +http://gutenberg.org/license). + + +Section 1. General Terms of Use and Redistributing Project Gutenberg-tm +electronic works + +1.A. By reading or using any part of this Project Gutenberg-tm +electronic work, you indicate that you have read, understand, agree to +and accept all the terms of this license and intellectual property +(trademark/copyright) agreement. If you do not agree to abide by all +the terms of this agreement, you must cease using and return or destroy +all copies of Project Gutenberg-tm electronic works in your possession. +If you paid a fee for obtaining a copy of or access to a Project +Gutenberg-tm electronic work and you do not agree to be bound by the +terms of this agreement, you may obtain a refund from the person or +entity to whom you paid the fee as set forth in paragraph 1.E.8. + +1.B. "Project Gutenberg" is a registered trademark. It may only be +used on or associated in any way with an electronic work by people who +agree to be bound by the terms of this agreement. There are a few +things that you can do with most Project Gutenberg-tm electronic works +even without complying with the full terms of this agreement. See +paragraph 1.C below. There are a lot of things you can do with Project +Gutenberg-tm electronic works if you follow the terms of this agreement +and help preserve free future access to Project Gutenberg-tm electronic +works. See paragraph 1.E below. + +1.C. The Project Gutenberg Literary Archive Foundation ("the Foundation" +or PGLAF), owns a compilation copyright in the collection of Project +Gutenberg-tm electronic works. Nearly all the individual works in the +collection are in the public domain in the United States. If an +individual work is in the public domain in the United States and you are +located in the United States, we do not claim a right to prevent you from +copying, distributing, performing, displaying or creating derivative +works based on the work as long as all references to Project Gutenberg +are removed. Of course, we hope that you will support the Project +Gutenberg-tm mission of promoting free access to electronic works by +freely sharing Project Gutenberg-tm works in compliance with the terms of +this agreement for keeping the Project Gutenberg-tm name associated with +the work. You can easily comply with the terms of this agreement by +keeping this work in the same format with its attached full Project +Gutenberg-tm License when you share it without charge with others. + +1.D. The copyright laws of the place where you are located also govern +what you can do with this work. Copyright laws in most countries are in +a constant state of change. If you are outside the United States, check +the laws of your country in addition to the terms of this agreement +before downloading, copying, displaying, performing, distributing or +creating derivative works based on this work or any other Project +Gutenberg-tm work. The Foundation makes no representations concerning +the copyright status of any work in any country outside the United +States. + +1.E. Unless you have removed all references to Project Gutenberg: + +1.E.1. The following sentence, with active links to, or other immediate +access to, the full Project Gutenberg-tm License must appear prominently +whenever any copy of a Project Gutenberg-tm work (any work on which the +phrase "Project Gutenberg" appears, or with which the phrase "Project +Gutenberg" is associated) is accessed, displayed, performed, viewed, +copied or distributed: + +This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with +almost no restrictions whatsoever. You may copy it, give it away or +re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included +with this eBook or online at www.gutenberg.org + +1.E.2. If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is derived +from the public domain (does not contain a notice indicating that it is +posted with permission of the copyright holder), the work can be copied +and distributed to anyone in the United States without paying any fees +or charges. If you are redistributing or providing access to a work +with the phrase "Project Gutenberg" associated with or appearing on the +work, you must comply either with the requirements of paragraphs 1.E.1 +through 1.E.7 or obtain permission for the use of the work and the +Project Gutenberg-tm trademark as set forth in paragraphs 1.E.8 or +1.E.9. + +1.E.3. If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is posted +with the permission of the copyright holder, your use and distribution +must comply with both paragraphs 1.E.1 through 1.E.7 and any additional +terms imposed by the copyright holder. Additional terms will be linked +to the Project Gutenberg-tm License for all works posted with the +permission of the copyright holder found at the beginning of this work. + +1.E.4. Do not unlink or detach or remove the full Project Gutenberg-tm +License terms from this work, or any files containing a part of this +work or any other work associated with Project Gutenberg-tm. + +1.E.5. Do not copy, display, perform, distribute or redistribute this +electronic work, or any part of this electronic work, without +prominently displaying the sentence set forth in paragraph 1.E.1 with +active links or immediate access to the full terms of the Project +Gutenberg-tm License. + +1.E.6. You may convert to and distribute this work in any binary, +compressed, marked up, nonproprietary or proprietary form, including any +word processing or hypertext form. However, if you provide access to or +distribute copies of a Project Gutenberg-tm work in a format other than +"Plain Vanilla ASCII" or other format used in the official version +posted on the official Project Gutenberg-tm web site (www.gutenberg.org), +you must, at no additional cost, fee or expense to the user, provide a +copy, a means of exporting a copy, or a means of obtaining a copy upon +request, of the work in its original "Plain Vanilla ASCII" or other +form. Any alternate format must include the full Project Gutenberg-tm +License as specified in paragraph 1.E.1. + +1.E.7. Do not charge a fee for access to, viewing, displaying, +performing, copying or distributing any Project Gutenberg-tm works +unless you comply with paragraph 1.E.8 or 1.E.9. + +1.E.8. You may charge a reasonable fee for copies of or providing +access to or distributing Project Gutenberg-tm electronic works provided +that + +- You pay a royalty fee of 20% of the gross profits you derive from + the use of Project Gutenberg-tm works calculated using the method + you already use to calculate your applicable taxes. The fee is + owed to the owner of the Project Gutenberg-tm trademark, but he + has agreed to donate royalties under this paragraph to the + Project Gutenberg Literary Archive Foundation. Royalty payments + must be paid within 60 days following each date on which you + prepare (or are legally required to prepare) your periodic tax + returns. Royalty payments should be clearly marked as such and + sent to the Project Gutenberg Literary Archive Foundation at the + address specified in Section 4, "Information about donations to + the Project Gutenberg Literary Archive Foundation." + +- You provide a full refund of any money paid by a user who notifies + you in writing (or by e-mail) within 30 days of receipt that s/he + does not agree to the terms of the full Project Gutenberg-tm + License. You must require such a user to return or + destroy all copies of the works possessed in a physical medium + and discontinue all use of and all access to other copies of + Project Gutenberg-tm works. + +- You provide, in accordance with paragraph 1.F.3, a full refund of any + money paid for a work or a replacement copy, if a defect in the + electronic work is discovered and reported to you within 90 days + of receipt of the work. + +- You comply with all other terms of this agreement for free + distribution of Project Gutenberg-tm works. + +1.E.9. If you wish to charge a fee or distribute a Project Gutenberg-tm +electronic work or group of works on different terms than are set +forth in this agreement, you must obtain permission in writing from +both the Project Gutenberg Literary Archive Foundation and Michael +Hart, the owner of the Project Gutenberg-tm trademark. Contact the +Foundation as set forth in Section 3 below. + +1.F. + +1.F.1. Project Gutenberg volunteers and employees expend considerable +effort to identify, do copyright research on, transcribe and proofread +public domain works in creating the Project Gutenberg-tm +collection. Despite these efforts, Project Gutenberg-tm electronic +works, and the medium on which they may be stored, may contain +"Defects," such as, but not limited to, incomplete, inaccurate or +corrupt data, transcription errors, a copyright or other intellectual +property infringement, a defective or damaged disk or other medium, a +computer virus, or computer codes that damage or cannot be read by +your equipment. + +1.F.2. LIMITED WARRANTY, DISCLAIMER OF DAMAGES - Except for the "Right +of Replacement or Refund" described in paragraph 1.F.3, the Project +Gutenberg Literary Archive Foundation, the owner of the Project +Gutenberg-tm trademark, and any other party distributing a Project +Gutenberg-tm electronic work under this agreement, disclaim all +liability to you for damages, costs and expenses, including legal +fees. YOU AGREE THAT YOU HAVE NO REMEDIES FOR NEGLIGENCE, STRICT +LIABILITY, BREACH OF WARRANTY OR BREACH OF CONTRACT EXCEPT THOSE +PROVIDED IN PARAGRAPH 1.F.3. YOU AGREE THAT THE FOUNDATION, THE +TRADEMARK OWNER, AND ANY DISTRIBUTOR UNDER THIS AGREEMENT WILL NOT BE +LIABLE TO YOU FOR ACTUAL, DIRECT, INDIRECT, CONSEQUENTIAL, PUNITIVE OR +INCIDENTAL DAMAGES EVEN IF YOU GIVE NOTICE OF THE POSSIBILITY OF SUCH +DAMAGE. + +1.F.3. LIMITED RIGHT OF REPLACEMENT OR REFUND - If you discover a +defect in this electronic work within 90 days of receiving it, you can +receive a refund of the money (if any) you paid for it by sending a +written explanation to the person you received the work from. If you +received the work on a physical medium, you must return the medium with +your written explanation. The person or entity that provided you with +the defective work may elect to provide a replacement copy in lieu of a +refund. If you received the work electronically, the person or entity +providing it to you may choose to give you a second opportunity to +receive the work electronically in lieu of a refund. If the second copy +is also defective, you may demand a refund in writing without further +opportunities to fix the problem. + +1.F.4. Except for the limited right of replacement or refund set forth +in paragraph 1.F.3, this work is provided to you 'AS-IS' WITH NO OTHER +WARRANTIES OF ANY KIND, EXPRESS OR IMPLIED, INCLUDING BUT NOT LIMITED TO +WARRANTIES OF MERCHANTIBILITY OR FITNESS FOR ANY PURPOSE. + +1.F.5. Some states do not allow disclaimers of certain implied +warranties or the exclusion or limitation of certain types of damages. +If any disclaimer or limitation set forth in this agreement violates the +law of the state applicable to this agreement, the agreement shall be +interpreted to make the maximum disclaimer or limitation permitted by +the applicable state law. The invalidity or unenforceability of any +provision of this agreement shall not void the remaining provisions. + +1.F.6. INDEMNITY - You agree to indemnify and hold the Foundation, the +trademark owner, any agent or employee of the Foundation, anyone +providing copies of Project Gutenberg-tm electronic works in accordance +with this agreement, and any volunteers associated with the production, +promotion and distribution of Project Gutenberg-tm electronic works, +harmless from all liability, costs and expenses, including legal fees, +that arise directly or indirectly from any of the following which you do +or cause to occur: (a) distribution of this or any Project Gutenberg-tm +work, (b) alteration, modification, or additions or deletions to any +Project Gutenberg-tm work, and (c) any Defect you cause. + + +Section 2. Information about the Mission of Project Gutenberg-tm + +Project Gutenberg-tm is synonymous with the free distribution of +electronic works in formats readable by the widest variety of computers +including obsolete, old, middle-aged and new computers. It exists +because of the efforts of hundreds of volunteers and donations from +people in all walks of life. + +Volunteers and financial support to provide volunteers with the +assistance they need are critical to reaching Project Gutenberg-tm's +goals and ensuring that the Project Gutenberg-tm collection will +remain freely available for generations to come. In 2001, the Project +Gutenberg Literary Archive Foundation was created to provide a secure +and permanent future for Project Gutenberg-tm and future generations. +To learn more about the Project Gutenberg Literary Archive Foundation +and how your efforts and donations can help, see Sections 3 and 4 +and the Foundation web page at http://www.pglaf.org. + + +Section 3. Information about the Project Gutenberg Literary Archive +Foundation + +The Project Gutenberg Literary Archive Foundation is a non profit +501(c)(3) educational corporation organized under the laws of the +state of Mississippi and granted tax exempt status by the Internal +Revenue Service. The Foundation's EIN or federal tax identification +number is 64-6221541. Its 501(c)(3) letter is posted at +http://pglaf.org/fundraising. Contributions to the Project Gutenberg +Literary Archive Foundation are tax deductible to the full extent +permitted by U.S. federal laws and your state's laws. + +The Foundation's principal office is located at 4557 Melan Dr. S. +Fairbanks, AK, 99712., but its volunteers and employees are scattered +throughout numerous locations. Its business office is located at +809 North 1500 West, Salt Lake City, UT 84116, (801) 596-1887, email +business@pglaf.org. Email contact links and up to date contact +information can be found at the Foundation's web site and official +page at http://pglaf.org + +For additional contact information: + Dr. Gregory B. Newby + Chief Executive and Director + gbnewby@pglaf.org + + +Section 4. Information about Donations to the Project Gutenberg +Literary Archive Foundation + +Project Gutenberg-tm depends upon and cannot survive without wide +spread public support and donations to carry out its mission of +increasing the number of public domain and licensed works that can be +freely distributed in machine readable form accessible by the widest +array of equipment including outdated equipment. Many small donations +($1 to $5,000) are particularly important to maintaining tax exempt +status with the IRS. + +The Foundation is committed to complying with the laws regulating +charities and charitable donations in all 50 states of the United +States. Compliance requirements are not uniform and it takes a +considerable effort, much paperwork and many fees to meet and keep up +with these requirements. We do not solicit donations in locations +where we have not received written confirmation of compliance. To +SEND DONATIONS or determine the status of compliance for any +particular state visit http://pglaf.org + +While we cannot and do not solicit contributions from states where we +have not met the solicitation requirements, we know of no prohibition +against accepting unsolicited donations from donors in such states who +approach us with offers to donate. + +International donations are gratefully accepted, but we cannot make +any statements concerning tax treatment of donations received from +outside the United States. U.S. laws alone swamp our small staff. + +Please check the Project Gutenberg Web pages for current donation +methods and addresses. Donations are accepted in a number of other +ways including checks, online payments and credit card donations. +To donate, please visit: http://pglaf.org/donate + + +Section 5. General Information About Project Gutenberg-tm electronic +works. + +Professor Michael S. Hart is the originator of the Project Gutenberg-tm +concept of a library of electronic works that could be freely shared +with anyone. For thirty years, he produced and distributed Project +Gutenberg-tm eBooks with only a loose network of volunteer support. + + +Project Gutenberg-tm eBooks are often created from several printed +editions, all of which are confirmed as Public Domain in the U.S. +unless a copyright notice is included. Thus, we do not necessarily +keep eBooks in compliance with any particular paper edition. + + +Most people start at our Web site which has the main PG search facility: + + http://www.gutenberg.org + +This Web site includes information about Project Gutenberg-tm, +including how to make donations to the Project Gutenberg Literary +Archive Foundation, how to help produce our new eBooks, and how to +subscribe to our email newsletter to hear about new eBooks. diff --git a/26784-0.zip b/26784-0.zip Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..277fa2b --- /dev/null +++ b/26784-0.zip diff --git a/26784-h.zip b/26784-h.zip Binary files differnew file mode 100644 index 0000000..2da1711 --- /dev/null +++ b/26784-h.zip diff --git a/26784-h/26784-h.htm b/26784-h/26784-h.htm new file mode 100644 index 0000000..71496e1 --- /dev/null +++ b/26784-h/26784-h.htm @@ -0,0 +1,4002 @@ +<!DOCTYPE html PUBLIC "-//W3C//DTD HTML 4.01 Transitional//EN"> +<HTML> +<HEAD> +<META HTTP-EQUIV="Content-Type" CONTENT="text/html; charset=utf-8"> +<META NAME="generator" CONTENT="NoteTab Light"> +<TITLE>Ιφιγένεια η εν Αυλίδι</TITLE> +</HEAD> +<BODY> + + +<pre> + +The Project Gutenberg EBook of Iphigeneia at Aulis, by Euripides + +This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with +almost no restrictions whatsoever. You may copy it, give it away or +re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included +with this eBook or online at www.gutenberg.org + + +Title: Iphigeneia at Aulis + +Author: Euripides + +Translator: Ioannis Fragkias + +Release Date: March 7, 2012 [EBook #26784] + +Language: Greek + +Character set encoding: UTF-8 + +*** START OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK IPHIGENEIA AT AULIS *** + + + + +Produced by Sophia Canoni + + + + + +</pre> + + +<p> +</p> + +<p>ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΦΕΞΗ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ</p> + +<h2 style="margin-top: 3em">ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ</h2> + +<h2 style="margin-top: 3em">ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ ΕΝ ΑΥΛΙΔΙ</h2> + +<h3 style="margin-top: 3em">ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΙΩΑΝ. ΦΡΑΓΚΙΑ</h3> + +<p> +</p> + +<p> +</p> + +<p> +ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΦΕΞΗ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ</p> + +<p> +ΕΥΡΙΠΙΔΟΥ</p> + +<p>ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ<BR> +Η ΕΝ ΑΥΛΙΔΙ</p> + +<p> +<BR> +ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ<BR> +ΙΩΑΝ. Γ. ΦΡΑΓΚΙΑ</p> + +<p>ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ</p> + +<p>ΕΚΔΟΤΙΚΟΣ ΟΙΚΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΦΕΞΗ<BR> +1911</p> + +<h3 style="margin-top: 3em">Υ Π Ο θ Ε Σ I Σ</h3> + +<p> +Του στρατού και του στόλου των Ελλήνων συναθροισθέντος παρά την<BR> +Αυλίδα εν τω πορθμώ του Ευρίπου, όπως εκείθεν ομού, υπό την<BR> +αρχιστρατηγίαν του Αγαμέμνονος, εκπλεύση κατά της Τροίας προς<BR> +εκδίκησιν της υπό του Πάριδος αρπαγής της Ελένης, νηνεμία διαρκής<BR> +παρεκώλυε τον απόπλουν αυτού. Τούτο εθεωρήθη ως ένδειξις<BR> +δυσμενείας των θεών, ο δε μάντις Κάλχας, εμπνευσθείς<BR> +εχρησμοδότησεν ότι τότε μόνον θα ηδύνατο να πλεύση ο στόλος και θα<BR> +εκυριεύετο το Ίλιον, εάν ο Αγαμέμνωνεθυσίαζε την θυγατέρα του<BR> +Ιφιγένειαν εις τον βωμόν της Αρτέμιδος, προστάτιδος θεάς της<BR> +Αυλίδος. Εκάλεσε τότε ο Αγαμέμνωντην σύζυγόν του Κληταιμνήστραν<BR> +να φέρη εκ Μυκηνών εις Αυλίδα την Ιφιγένειαν επί τη προφάσει ότι<BR> +εσκόπει να δώση αυτήν εις γάμον προς τον Αχιλλέα, πράγματι όμως<BR> +προτιθέμενος να υπακούση εις της θεάς την θέλησιν. Τούτο δε και<BR> +συνέβη αληθώς. Αλλά καθ’ ην στιγμήν επί παρουσία σύμπαντος του<BR> +ελληνικού στρατού, παρατεταγμένου περί τον βωμόν της Αρτέμιδος, η<BR> +μάχαιρα της θυσίας κατεφέρετο επί τον λαιμόν της παρθένου, η μεν<BR> +κόρη εξηφανίσθη, αντ’ αυτής δ’ έλαφος εφάνη ασπαίρουσα χαμαί και<BR> +ραίνουσα διά του αίματός της τον βωμόν της θεάς.</p> + +<h3 style="margin-top: 3em">Π Ρ Ο Σ Ω Π Α</h3> + +<p> +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ, βασιλεύς των Μυκηνών.<BR> +ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ, δούλος αυτού.<BR> +ΧΟΡΟΣ γυναικών εκ Χαλκίδος.<BR> +ΜΕΝΕΛΑΟΣ, βασιλεύς της Σπάρτης.<BR> +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ, σύζυγος του Αγαμέμνονος.<BR> +ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ, Θυγάτηρ του Αγαμέμνονος και της Κλυταιμνήστρας<BR> +ΑΧΙΛΛΕΥΣ, βασιλεύς της Φθίας.<BR> +ΕΙΣ ΑΓΓΕΛΟΣ.</p> + +<p> +Η σκηνή εις το εν Αυλίδι στρατόπεδον και προ της σκηνής του<BR> +Αγαμέμνονος.</p> + +<p> +ΕΥΡΙΠΙΔΟΥ<BR> +ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ<BR> +Η ΕΝ ΑΥΛΙΔΙ</p> + +<h3 style="margin-top: 3em">ΠΡΑΞΙΣ ΠΡΩΤΗ</h3> + +<p><b>ΣΚΗΝΗ Α'.</b></p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ και ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ</p> + +<p> +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ (προς τον εντός της σκηνής Πρεσβύτην)<BR> +Ελθέ, γέρον, εδώ προ της σκηνής.</p> + +<p>ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ<BR> +Έρχομαι. Τι νέον έχεις εις τον νουν σου, βασιλεύ ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ;</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Θα έλθης γρήγορα ή όχι;</p> + +<p>ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ (εξερχόμενος)<BR> +Έρχομαι. Μη νομίσης ότι κοιμώμαι. Ο ύπνος φεύγει• το γήρας μου<BR> +και οι οφθαλμοί μου βλέπουσι καλώς.</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Ποίον άραγε να ήναι το άστρον εκείνο ;</p> + +<p>ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ<BR> +Είναι ο Σείριος, όστις περά πλησίον της επταστέρου Πλειάδος, εις<BR> +το μέσον τουρανού.</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Ούτε πτηνών κελάδημα ούτε φλοίσβος της θαλάσσης ακούεται. Σιγή<BR> +τελείας νηνεμίας κατέχει τον Εύριπον.</p> + +<p>ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ<BR> +Και συ, βασιλεύ, διατί περιφέρεσαι έξω της σκηνής ; Η Αυλίς<BR> +κοιμάται και η φρουρά των τειχών δεν ήλλαξεν ακόμη. Ας εισέλθωμεν.</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Σε ζηλεύω, γέρον. Ζηλεύω πάντα, όστις διέρχεται ακίνδυνον τον βίον<BR> +άγνωστος και άδοξος. Πολύ ολιγώτερον όμως ζηλεύω τους ζώντας εν<BR> +μέσω αξιωμάτων και τιμών.</p> + +<p>ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ<BR> +Και όμως αυτά αποτελούν το κάλλος της ζωής.</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Ψευδές κάλλος! Γλυκείαι είναι τωόντι μακρόθεν αι τιμαί, αλλ' όταν<BR> +πλησιάσουν, τότε αισθανόμεθα πόσον είναι αλγειναί. Διότι άλλοτε<BR> +μεν η δυσμένεια των θεών, ματαιούσα τας ελπίδας μας, ανατρέπει την<BR> +ευτυχίαν ημών, άλλοτε δε καταστρέφουσιν αυτήν αι ποικίλαι και<BR> +δυσάρεστοι, γνώμαι των ανθρώπων.</p> + +<p>ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ<BR> +Δεν μοι φαίνονται ορθοί οι λόγοι ούτοι λεγόμενοι παρ’ ανδρός<BR> +υπερόχου, οποίος είσαι συ, ω βασιλεύ. Δεν σ' εγέννησε βεβαίως ο<BR> +Ατρεύς ίν' απολαύης πάντων των αγαθών του βίου. Και συ ακόμη<BR> +οφείλεις να χαίρης και να λυπήσαι ως πας άλλος, διότι και συ<BR> +εγεννήθης θνητός. Ό,τι θέλουν οι θεοί, αυτό και θα γίνη, είτε συ<BR> +το θέλεις είτε μη. Αλλά βλέπω ότι, ανάψας την λυχνίαν, γράφεις το<BR> +γράμμα αυτό, το οποίον εις τας χείρας σου κρατείς, και σβύνεις<BR> +πάλιν ό,τι έγραψας. Και αφού εσφράγισας το γράμμα, το<BR> +αποσφραγίζεις πάλιν. Και ρίπτεις δακρύων τον λύχνον χαμαί. Έχεις<BR> +αληθώς την όψιν παραφρονήσαντος ανθρώπου. Διατί πάσχεις ούτω ; Τι<BR> +σε στενοχωρεί τόσον, βασιλεύ ; Φανέρωσόν μοι την αλήθειαν. Θα την<BR> +εμπιστευθής εις άνθρωπον αγαθόν και πιστόν. Μήπως δεν έστειλεν εμέ<BR> +ο Τυνδάρεως προς την γυναίκα σου, αφωσιωμένον προικώον δούλον;</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Άκουσε, γέρον. Η κόρη του Θεστίου Λήδα εγέννησε τρεις θυγατέρας,<BR> +την Φοίβην, την Κλυταιμνήστραν, ήτις είναι σύζυγός μου, και την<BR> +Ελένην. Ταύτης της Ελένης διεκδικούντες την χείρα ήλθον οι<BR> +πλουσιώτατοι της Ελλάδος ηγεμόνες. Δεινώς δε ηπείλουν και<BR> +αιματηρώς προς αλλήλους ηγωνίζοντο πώς έκαστος, αποκρούων τους<BR> +άλλους, να λάβη αυτός την κόρην ως σύζυγον. Αμηχανία μεγίστη<BR> +κατείχε τον Τυνδάρεων, να δώση ή να μη δώση την κόρην του, και εις<BR> +ποίον εξ όλων να την δώση όπως διαφύγη συμφοράν. Εσκέφθη τέλος ν'<BR> +απαιτήση και απήτησε να ορκισθώσι πάντες εκείνοι οι μνηστήρες, διά<BR> +σπονδών επί του καίοντος βωμού τους θεούς επικαλούμενοι, ότι,<BR> +οιουδήποτε και αν γίνη η Ελένη σύζυγος, πάντες οι λοιποί θα<BR> +υπερασπίσωσιν αυτόν και εάν τις ήθελεν απαγάγει την νεάνιδα εκ του<BR> +συζυγικού της οίκου και καταλάβει παρ' αυτή του συζύγου την θέσιν,<BR> +θα συνεκστρατεύσωσι κατά του απαγωγέως πάντες ενόπλως και θα<BR> +κατασκάψωσι την πόλιν του, είτε Έλλην είναι ούτος είτε βάρβαρος.<BR> +Όταν ο όρκος ούτος εξησφάλισε την υπόσχεση ταύτην, έπεισεν ο γέρων<BR> +τους μνηστήρας μετά τέχνης συνετής ν' αφεθή ελευθέρα η κόρη όπως<BR> +εκλέξη η ιδία ως σύζυγον ένα εξ αυτών, εκείνον προς τον οποίον η<BR> +γλυκεία της Αφροδίτης έμπνευσις ήθελε προσελκύσει την καρδίαν της.<BR> +Και τότε αυτή εξέλεξεν — είθε να μη τον εξέλεγε ποτέ — τον Μενέλαον.<BR> +Μετ' ολίγον όμως ήλθεν εκ Φρυγίας εις Λακεδαίμονα εκείνος, τον<BR> +οποίον αι τρεις θεαί εξέλεξαν κριτήν του κάλλους των κατά την εις<BR> +το Άργος διαδεδομένην φήμην, νέος περικαλλής, λαμπρά ενδεδυμένος<BR> +περίχρυσα ενδύματα βαρβαρικής πολυτελείας και, ερασθείς της<BR> +Ελένης, ήτις και αυτή τον ηγάπησεν, επωφεληθείς δε της εκείθεν<BR> +αποδημίας τότε του Μενελάου, απήγαγε την Ελένην και έφυγε μετ'<BR> +αυτής εις την βουτρόφον χώραν της Ίδης. Αλλ' ο Μενέλαος επανελθών<BR> +διατρέχει παράφορος την Ελλάδα και, επικαλούμενος τους<BR> +απαγγελθέντας τυνδαρείους όρκους, προσκαλεί τους πάντας εις<BR> +εκδίκησιν του αδικήματος. Και τότε οι Έλληνες εξεγερθέντες και<BR> +αρπάσαντες τα όπλα συνηθροίσθησαν εδώ εις της Αυλίδος τας<BR> +στενοπόρους ακτάς άγοντες πλοία και στρατιάς και ίππους και άρματα<BR> +πολλά. Εξέλεξαν δε πάντες εμέ ως αρχιστράτηγον χάριν του<BR> +Μενελάου, του οποίου είμαι αδελφός. Ω, είθε να εδίδετο εις πάντα<BR> +άλλον το απαίσιον αυτό αξίωμα! Τώρα, ενώ όλος ο στρατός και ο<BR> +στόλος είναι προ πολλού συνηθροισμένοι εδώ εις την Αυλίδα, νηνεμία<BR> +διαρκής μας εμποδίζει τον απόπλουν και ταλαιπωρούμεθα εδώ αργοί.<BR> +Εις την δεινήν αυτήν αμηχανίαν μας, ερωτηθείς εχρησμοδότησεν ο<BR> +μάντις Κάλχας ότι τότε μόνον εξ Αυλίδος θ' αποπλεύσωμεν και θα<BR> +καταστρέψωμεν την πόλιν των Φρυγών, όταν θυσιασθή η Ιφιγένεια, η<BR> +κόρη μου, εις την Αρτέμιδα, προστάτιδα θεάν της χώρας ταύτης.<BR> +Άλλως ουδέν εκ τούτων θα κατορθωθή. Όταν ήκουσα τούτον τον<BR> +χρησμόν, διέταξα αμέσως τον κήρυκα Ταλθύβιον να κηρύξη μεγάλη τη<BR> +φωνή εις το στρατόπεδον ότι απολύω το στράτευμα ολόκληρον, διότι<BR> +δεν θα συναινέσω εγώ ποτέ να θανατώσω την κόρην μου. Αλλ' ο<BR> +αδελφός μου διά πολλών εντέχνων λόγων με κατέπεισε να υποστώ το<BR> +δεινόν τούτο, και τότε έγραψα προς την σύζυγόν μου να στείλη την<BR> +κόρην μας εδώ ίνα την δώσω εις γάμον προς τον Αχιλλέα, του οποίου<BR> +η έξοχος φήμη θα ήναι τιμή και καύχημα του οίκου μας. Διότι,<BR> +έγραψα, ο Αχιλλεύς αρνείται να συμπλεύση μετά των Αχαιών, εάν<BR> +πρότερον δεν φέρη την κόρην ημών ως σύζυγόν του εις την Φθίαν.<BR> +Τοιούτος ψευδής λόγος μου περί γάμου δήθεν της θυγατρός μας θα<BR> +έπειθε την Κλυταιμνήστραν να την φέρη εδώ. Το μυστικόν όμως τούτο<BR> +γινώσκουσι μετ' εμού μόνος ο Κάλχας, ο Οδυσσεύς και ο Μενέλαος.<BR> +Αλλά μετεμελήθην, γέρον, δι' όσα τότε κακώς πράξας έγραψα, και τα<BR> +μεταβάλλω τώρα δι’ αυτού του γράμματος, το οποίον εις την σκιάν<BR> +της νυκτός με είδες ν' αποσφραγίζω και πάλιν να σφραγίζω. Εμπρός<BR> +λοιπόν, λάβε το γράμμα τούτο και τρέξε εις το Άργος. Θα σου είπω<BR> +ό,τι περιέχει, διότι συ είσαι πιστός θεράπων και της γυναικός μου<BR> +και του οίκου μου.</p> + +<p>ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ<BR> +Και πρέπει να μοι τα ειπής διά να τη ομιλήσω συμφώνως προς το<BR> +γράμμα σου.</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Τη γράφω λοιπόν : «Κατόπιν της προτέρας μου επιστολής, κόρη της<BR> +Λήδας, σοι στέλλω την ανά χείρας ταύτην και σοι λέγω να μη στείλης<BR> +την κόρην μας εις την κολπώδη της Ευβοίας ακτήν, την ακύμαντον<BR> +Αυλίδα, διότι τους γάμους της Ιφιγενείας απεφασίσαμεν ν'<BR> +αναβάλωμεν εις άλλον χρόνον».</p> + +<p>ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ<BR> +Αλλά δεν σκέπτεσαι ότι ο Αχιλλεύς, βλέπων την αναβολήν ταύτην του<BR> +γάμου, θα εξοργισθή κατά σου και κατά της γυναικός σου ; Μήπως δεν<BR> +είναι και τούτο κακόν ; Τι λέγεις δι’ αυτό ;</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Ο Αχιλλεύς ουδέν γνωρίζει περί τοιούτου γάμου. Μόνον το όνομά του,<BR> +ουχί δε και αυτός, μετέχει τούτων. Εκείνος δεν γνωρίζει ότι εγώ<BR> +εξέφρασα την πρόθεσιν να δώσω την κόρην μου εις την νυμφικήν αυτού<BR> +παστάδα.</p> + +<p>ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ<BR> +Δεινή σου η τόλμη, βασιλεύ, να φέρης την κόρην σου επί σφαγήν υπέρ<BR> +των Ελλήνων με πρόφασιν ότι θα την δώσης ως σύζυγον προς τον υιόν<BR> +θεάς.</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Οίμοι, παρεφρόνησα τωόντι και βλέπω ότι πίπτω εις βάραθρον δεινής<BR> +συμφοράς. Αλλ’ ύπαγε, γέρον, κίνει τους πόδας σου ταχείς και<BR> +νίκησε το γήρας σου.</p> + +<p>ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ<BR> +Σπεύδω, βασιλεύ.</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Πρόσεξε μη καθίσης εις δάσους σκιάν ούτε παρά δροσεράς πηγάς<BR> +υδάτων, μήπως σε δελεάση του ύπνου η αγκάλη.</p> + +<p>ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ<BR> +Άναξ, μη με αδικής.</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Παντού όπου η οδός διχάζεται, παρατήρει καλώς μήπως άμαξά τις,<BR> +ελαύνουσα προς των Ελλήνων τα πλοία, φέρει την κόρην μου, και<BR> +διέλθη χωρίς να την ίδης. Εάν την συναντήσης, στρέψε την ευθύς<BR> +προς τα οπίσω, αρπάζων τους χαλινούς των ίππων και οδήγησον αυτήν<BR> +εις τας Μυκήνας πάλιν.</p> + +<p>ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ<BR> +Θα το πράξω. Αλλά πως θα με πιστεύση η κόρη και η σύζυγος σου όταν<BR> +θα είπω ταύτα προς αύτας ;</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Δείξον την επί της επιστολής σφραγίδα μου. Εμπρός ! Ήδη το<BR> +ροδόχρουν φως της αυγής λευκαίνεται υπό των τεθρίππων αρμάτων του<BR> +Ηλίου. Τρέξε, βοήθησέ με εις την δυστυχίαν μου.</p> + +<p> (Ο δούλος απέρχεται).</p> + +<p>Ω ! εις τον κόσμον ουδείς υπάρχει μέχρι τέλους ευτυχής και ουδείς<BR> +εγεννήθη άλυπος.<BR> +(Εξέρχεται).</p> + +<p> +<b>ΠΑΡΟΔΟΣ ΠΡΩΤΗ</b><BR> +Εισέρχεται ο ΧΟΡΟΣ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ</p> + +<p>ΧΟΡΟΣ<BR> +Στροφή).</p> + +<p> +Διά του στενού του Ευρίπου, αφείσαι την πόλιν μας Χαλκίδα, την<BR> +ποτιζομένην υπό των παραλίων υδάτων της περιφήμου πηγής Αρεθούσης,<BR> +ήλθομεν εδώ, εις την αμμώδη ταύτην της Αυλίδος ακτήν, να ίδωμεν το<BR> +στράτευμα των Αχαιών και τα πλοία των ανδρείων νέων, οίτινες, ως<BR> +λέγουν, εκστρατεύουσιν υπό τον ευπατρίδην Αγαμέμνονα και τον<BR> +ξανθόν Μενέλαον επί χιλίων πλοίων εναντίον της Τροίας διά την<BR> +Ελένην.<BR> +Ταύτην ο βουκόλος Πάρις απήγαγεν εκ του καλαμώδους Ευρώτα,<BR> +δωρηθείσαν αυτώ υπό της Αφροδίτης, ότε παρά διαυγή και δροσερά<BR> +ύδατα συνηγωνίσθη αυτή επί κάλλει προς την Ήραν και την Αθηνάν.</p> + +<p>(Αντιστροφή).</p> + +<p>Ήλθομεν ευλαβώς εις το πλούσιον τούτο εις θυσίας άλσος της<BR> +Αρτέμιδος μ’ ερυθράς εξ αιδούς τας παρειάς όπως θαυμάσωμεν τα<BR> +όπλα, τας σκηνάς, τους Έλληνας οπλίτας και το πλήθος των ίππων.<BR> +Και είδομεν τους δύο Αίαντας ομού, τον μεν υιόν του Οιλέως, τον δε<BR> +του Τελαμώνος γόνον, άνακτα της Σαλαμίνος, μετά του Πρωτεσιλάου<BR> +παίζοντας πεσσούς, και τον έγγονον του Ποσειδώνος Παλαμήδην, τον</p> + +<p>δεινόν εις το αγώνισμα του δίσκου, ως επίσης Μηριόνην τον<BR> +θαυμάσιον πολεμιστήν, τον νησιώτην Λαερτίδην Οδυσσέα μετά του<BR> +περικαλλούς Νηρέως. Είδομεν τον Αχιλλέα, τον ως ο άνεμος ωκύποδα,<BR> +τέκνον της Θέτιδος και μαθητήν του Χείρωνος, να τρέχη πάνοπλος επί<BR> +των χαλίκων του αιγιαλού συναγωνιζόμενος προς τέθριππον άρμα εις<BR> +δρόμον ελικοειδή. Και εφώναζεν ο διφρηλάτης Εύμηλος, ηγεμών των<BR> +Φερών, παρορμών και κεντών διά των πτερνιστήρων τους νεαρούς του<BR> +ωραιοτάτους ίππους, δάκνοντας χρυσοποικίλτους χαλινούς, τους μεν<BR> +δύο μεσαίους, λευκοστίκτου τριχώματος, τους δε πλαγίους και εις<BR> +τας στροφάς αντιστοίχους, πυρρότριχας και με κνήμας ποιχιλόχρους.<BR> +Και έτρεχεν ο Πηλείδης Αχιλλεύς πάντοτε παρά τους τροχούς του<BR> +άρματος πάλλων το δόρυ.</p> + +<p>(Στροφή).</p> + +<p> +Εθαυμάσαμεν το ανέκφραστον εκείνο θέαμα των αναριθμήτων πλοίων,<BR> +θέαμα λαμπρόν εις τους απλήστους γυναικείους οφθαλμούς. Πεντήκοντα<BR> +πολεμικών πλοίων της δεξιάς πτέρυγος άρχει ο εκ Φθίας Μυρμιδόνειος<BR> +ήρως, και φέρουν ταύτα εις την πρώράν των χρυσά Νηρηίδων αγάλματα,<BR> +εις δε την πρύμνην το σήμα του Αχιλλείου στρατού.</p> + +<p>(Αντιστροφή).</p> + +<p>Παρ' αύτας ίστανται τα πλοία των Αργείων ισαρίθμους έχοντα προς τα<BR> +άλλα κώπας, τούτων δε αρχηγοί είναι ο Ταλαός, τέκνον και θρέμμα<BR> +του Μηκιστέως, και ο του Καπανέως Σθένελος. Ο δε υιός του Θησέως<BR> +άγει εξήκοντα πλοία εξ Αττικής, φέροντα την Παλλάδα επί πτερωτών<BR> +ιππηλάτων αρμάτων, έμβλημα θεσπέσιον και λατρευτόν εις τους<BR> +ναύτας.</p> + +<p>(Στροφή).</p> + +<p>Πεντήκοντα πλοία είδομεν των Βοιωτών φέροντα εκατέρωθεν της πρώρας<BR> +σήμα παριστών τον Κάδμον κρατούντα όφιν χρυσούν, ηγείται δε αυτών<BR> +ο γιγάντειος Λήιτος. Ισάριθμα δε πλοία έφερεν εκ του ενδόξου<BR> +θρονίου των Λοκρών ο υιός του Οιλέως.</p> + +<p>(Αντιστροφή).</p> + +<p>Εκ των Κυκλωπείων Μυκηνών ο Ατρείδης Αγαμέμνωνέφερε στρατόν</p> + +<p>πολυ-<BR> +πληθή επί πλοίων εκατόν, συναρχηγόν έχων και τον Άδραστον,<BR> +όστις, φίλος του ων, συνεκστρατεύει και αυτός, ίνα η Ελλάς<BR> +ανακτήση την ένεκα βαρβάρου ανδρός καταλιπούσαν τον οίκον του<BR> +συζύγου. Είδομεν δε και το σήμα του εκ Πύλου Γερηνίου Νέστορος επί<BR> +της πρύμνης των πλοίων του, το παριστών τον γείτονα του Αλφειόν<BR> +πόδας έχοντα ταύρου.</p> + +<p>(Στροφή).</p> + +<p>Δώδεκα είναι των Αινιάνων τα πλοία υπό τον Γουνέαν. Πλησίον δε<BR> +τούτων ίστανται τα των Ηλείων, τους οποίους όλος ο στρατός<BR> +αποκαλεί Επειούς, και ηγείται αυτών ο Εύρυτος. Τον δε στόλον των<BR> +Ταφίων, τον έχοντα λευκάς τας κώπας, άγει ο Μέγης, ο του Φυλέως<BR> +βλαστός, ελθών εκ των αλιμένων Εχινάδων νήσων.</p> + +<p>(Αντιστροφή).</p> + +<p>Ο Αίας δε, της Σαλαμίνος το θρέμμα, διά των δώδεκα ευστροφωτάτων<BR> +πλοίων του, παρατεταγμένων πλησίον των άλλων, συνάπτει το δεξιόν<BR> +του στόλου κέρας προς το αριστερόν. Ω ! ποίον είδον πολεμοχαρές<BR> +ναυτικόν στράτευμα ! Αλλοίμονον εις τα πλοία των βαρβάρων, όσα<BR> +ήθελον τύχει προ αυτών ! Ουδέν θα επιστρέψη εις την πατρίδα του<BR> +πλέον. Τοιαύτης πανελληνίου στρατιάς και ναυτικής δυνάμεως η εικών<BR> +θα μείνη εντός μου ανεξάλειπτος.</p> + +<h3 style="margin-top: 3em">ΠΡΑΞΙΣ ΔΕΥΤΕΡΑ</h3> + +<p><b> + Α’.</b></p> + +<p>ΜΕΝΕΛΑΟΣ και ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ</p> + +<p>ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ<BR> +Είναι δεινή η τόλμη σου αυτή, Μενέλαε, και απρεπής.</p> + +<p>ΜΕΝΕΛΑΟΣ<BR> +Φύγε απ' εδώ ! η πίστις σου προς τον κύριόν σου υπερβαίνει παν<BR> +μέτρον.</p> + +<p>ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ<BR> +Δεν εννοείς, ότι κατηγορών με διά τούτο, μ' επαινείς ;</p> + +<p>ΜΕΝΕΛΑΟΣ<BR> +Θα σε κάμω να κλαύσης, εάν εξακολουθήσης πράττων ό,τι κακώς<BR> +πράττεις.</p> + +<p>ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ<BR> +Δεν πρέπει ν’ ανοίξης το γράμμα αυτό, το οποίον κρατώ.</p> + +<p>ΜΕΝΕΛΑΟΣ<BR> +Αλλ’ ουδέ συ πρέπει να γίνης αίτιος ολέθρου εις όλην την Ελλάδα.</p> + +<p>ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ<BR> +Ήπαγε να συζητής περί τούτου με άλλους. Άφες την επιστολήν.</p> + +<p>ΜΕΝΕΛΑΟΣ<BR> +Ποτέ.</p> + +<p>ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ<BR> +Αλλ' εγώ δεν θα σου την αφήσω. Μάθε το καλώς.</p> + +<p>ΜΕΝΕΛΑΟΣ<BR> +Σου σπάζω την κεφαλήν δι αυτής μου της ράβδου.</p> + +<p>ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ<BR> +Σπάσε την. Είναι τιμή ν' αποθνήσκη τις υπέρ του κυρίου του.</p> + +<p>ΜΕΝΕΛΑΟΣ<BR> +Άφες το γράμμα, σου λέγω. Οι δούλοι πρέπει να λέγωσιν ολίγα.<BR> +(Αποσπά την επιστολήν από των χειρών του δούλου).</p> + +<p>ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ<BR> +(κραυγάζων προς τον εν τη σκηνή Αγαμέμνονα )</p> + +<p>Τρέξε, κύριε μου. Επετέθη κατ' εμού βιαίως ο Μενέλαος και μου<BR> +ήρπασε την επιστολήν σου από τας χείρας μου, κωφός εις τα δίκαια<BR> +παράπονά μου.</p> + +<p><b> +ΣΚΗΝΗ Β'.</b></p> + +<p> +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ και οι ΑΝΩΤΕΡΩ</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Τι τρέχει; Πόθεν ο θόρυβος αυτός εδώ προ της σκηνής μου ; Και<BR> +διατί αυτή η απρεπής λογομαχία;</p> + +<p>ΜΕΝΕΛΑΟΣ<BR> +Eμέ πρέπει ν' ακούσης ως μάλλον αξιόπιστον και όχι τούτον εδώ.</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Και συ διατί ήλθες εις λόγους με αυτόν, Μενέλαε, και τον<BR> +μεταχειρίζεσαι κατ’ αυτόν τον βίαιον τρόπον;</p> + +<p>ΜΕΝΕΛΑΟΣ<BR> +Προς εμέ στρέψον το βλέμμα, αν θέλης να μάθης την αιτίαν.</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Μήπως νομίζεις ότι εγώ, ο υιός του Ατρέως, φοβούμαι να σε ατενίσω;</p> + +<p>ΜΕΝΕΛΑΟΣ<BR> +Βλέπεις αυτήν εδώ την επιστολήν, η οποία περιέχει ολέθρια<BR> +πράγματα ;</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Την βλέπω. Απόδος αυτήν πρώτον και ύστερον ομίλει.</p> + +<p>ΜΕΝΕΛΑΟΣ<BR> +Δεν θα την αποδώσω ειμή αφού πρώτον φανερώσω εις όλον το στράτευμα<BR> +των Ελλήνων ό,τι περιέχει.</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Μήπως ετόλμησας να την ανοίξης και έμαθες ό,τι δεν σοι επετρέπετο<BR> +να μάθης ;</p> + +<p>ΜΕΝΕΛΑΟΣ<BR> +Βέβαια και να σε δυσαρεστήσω μαθών ό,τι κακόν δι αυτής έπραξας<BR> +λάθρα.</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Ω της αναισχυντίας σου ! Και πού συνέλαβες τον δούλον μου ;</p> + +<p>ΜΕΝΕΛΑΟΣ<BR> +Εκεί όπου ιστάμην περιμένων την άφιξιν της κόρης σου εξ Άργους εις<BR> +το στρατόπεδον.</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Και δεν είναι αναίσχυντος πράξις αυτή, να κατασκοπεύης τα ιδικά<BR> +μου πράγματα;</p> + +<p>ΜΕΝΕΛΑΟΣ<BR> +Ήμην ελεύθερος να έχω αυτήν την περιέργειαν. Δεν είμαι βέβαια<BR> +δούλος σου εγώ.</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Ω ! ποίον θράσος ! Μήπως έχεις την αξίωσιν να ελέγχης το πώς εγώ<BR> +θέλω να διοικώ τα του οίκου μου ;</p> + +<p>ΜΕΝΕΛΑΟΣ<BR> +Ναι, διότι βλέπω ότι είναι ύπουλοι αι σκέψεις σου και άλλα μεν<BR> +λέγεις τώρα, άλλα δ' έπραξας και άλλα μελετάς να πράξης.</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Δεν σου αμφισβητώ την κομψότητα των λόγων. Των πονηρών η γλώσσα<BR> +έχει τέχνην ζηλευτήν.</p> + +<p>ΜΕΝΕΛΑΟΣ<BR> +Όσον ο άστατος νους αδικεί και κλονίζει την πίστιν των φίλων. Ναι,<BR> +θέλω να σ' ελέγξω και ας μη σε παραφέρη η οργή, ώστε ν' αποφεύγης<BR> +την αλήθειαν. θα σοι ομιλήσω σαφώς και συντόμως. Ενθυμείσαι καθ'<BR> +ον χρόνον προσεπάθεις να λάβης την αρχηγίαν των Ελλήνων προς το<BR> +Ίλιον, φαινόμενος μεν προς αυτήν αδιάφορος, πράγματι όμως επιθυμών<BR> +και επιδιώκων αυτήν πάση δυνάμει, πόσον ταπεινώς εφέρεσο προς<BR> +πάντας; Ενθυμείσαι πόσον ήσο τότε δαψιλής εις χειραψίας, ότι τας<BR> +θύρας του ανακτόρου σου είχες εις πάντα πολίτην ανοικτές και<BR> +εχαιρέτιζες ανεξαιρέτως όλους, και αυτούς ακόμη τους μη θέλοντας,<BR> +ζητών με τους φιλόφρονας εκείνους τρόπους ν' αγοράσης το αξίωμα;<BR> +Όταν όμως κατώρθωσες να λάβης το αξίωμα τούτο, ω, τότε αμέσως<BR> +μετεβλήθη το ήθος σου. Δεν ήσο πλέον φίλος προς τους φίλους τους<BR> +προτέρους. Εκλείσθης εις τον οίκον σου και δυσκόλως και σπανίως<BR> +ηδύνατο τις να σε πλησιάση. Οι άνδρες όμως οι χρηστοί και οι<BR> +μεγαλεπήβολοι δεν πρέπει να μεταβάλλωσιν ούτω τρόπους<BR> +συμπεριφοράς, αλλά τότε μάλιστα οφείλουσι να ήναι σταθεροί προς<BR> +τους φίλους, όταν ευτυχούντες δύνανται και να ωφελώσιν αυτούς. Και<BR> +ιδού ότι ευθύς εξ αρχής εδείχθης κακός. Όταν δε ήλθες εδώ εις την<BR> +Αυλίδα και ο πανελλήνιος στρατός ηναγκάσθη να μείνη εδώ ελλείψει<BR> +ουρίου άνεμου, οι δε Έλληνες ηξίουν να διαλυθή ο στόλος, ίνα μη<BR> +ανωφελώς καθήμεθα εδώ, συ κατάπληκτος και αμηχανών προ της θείας<BR> +ταύτης συμφοράς, ένεκα της οποίας έχανες την ευκαιρίαν της<BR> +φιλοδοξίας σου, όπως, άρχων χιλιαρίθμου στόλου, καλύψης διά<BR> +δοράτων την πεδιάδα του Πριάμου, ήρχεσο και με ηρώτας «Τι να<BR> +πράξω; Πως να εύρω τρόπον να μη χάσω την αρχηγίαν ταύτην και την<BR> +εξ αυτής μεγίστην δόξαν;» Όταν δε ο Κάλχας εχρησμοδότησε να<BR> +θυσιάσης την κόρην σου εις την Αρτέμιδα και τότε μόνον θ'<BR> +αποπλεύση ο στόλος, συ μετά χαράς εδέχθης να θυσιάσης την κόρην.<BR> +Και τότε, ουδενός αναγκάζοντος — μη το αρνηθής — αλλ'<BR> +αυτοπροαιρέτως και προθύμως συ ο ίδιος εμήνυσας προς την γυναίκα<BR> +σου να στείλη την κόρην σου εδώ υπό την πρόφασιν ότι θα δώσης<BR> +αυτήν εις γάμον προς τον Αχιλλέα. Και όμως ύστερον μεταμεληθείς<BR> +συλλαμβάνεσαι τώρα άλλα γράφων, ότι, δηλαδή ουδέποτε θα γίνης<BR> +φονεύς της θυγατρός σου. Ο αήρ, όστις μας περιβάλλει ταύτην την<BR> +στιγμήν, είναι αυτός εκείνος, όστις ήκουσεν όσα είπας τότε. Ω,<BR> +πόσοι άλλοι πράττουσιν ό,τι και συ χάριν των υψηλών αξιωμάτων! Και<BR> +ενώ ιδία προαιρέσει αναρριχώνται και κατακτώσιν αυτά, ύστερον<BR> +αισχρώς υποχωρούσιν άλλοτε μεν παρασυρόμενοι υπό μωρών συμβουλών<BR> +των κολάκων, άλλοτε δε και κατ' ανάγκην, ως ανάξιοι να κυβερνήσωσι<BR> +το κράτος των. Κρίμα εις την ταλαίπωρον Ελλάδα, ήτις, θελήσασα ν'<BR> +αποδυθή εις ένδοξον αγώνα, θα υποχωρήση τώρα αφίνουσα τους<BR> +ουτιδανούς αυτούς βαρβάρους να την εμπαίζωσι γελώντες εξ αιτίας<BR> +σου και της κόρης σου ! Ένεκα προσωπικών υποχρεώσεων ποτέ δεν<BR> +πρέπει ν’ αναγορεύη τινά ο πολίτης προστάτην της χώρας του ούτε<BR> +στρατηγόν. Ο στρατηλάτης πρέπει να έχη νουν, άρχων δε της πόλεως<BR> +δύναται νάναι μόνος ο συνετός ανήρ.</p> + +<p>ΧΟΡΟΣ<BR> +Μέγα κακόν η μεταξύ αδελφών έρις και λογομαχία.</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Άκουσον τώρα και εμέ να σοι είπω συντόμως δυσαρέστους αληθείας,<BR> +χωρίς να σε προσβλέπω με βλέμμα εξ ίσου επηρμένον και αναιδές,<BR> +αλλά πολύ μετριοπαθέστερον, διότι είσαι αδελφός μου, ο δε χρηστός<BR> +ανήρ ευλαβώς πάντοτε φέρεται. Ειπέ μοι, σε παρακαλώ, πόθεν αυτή<BR> +σου η παραφορά και οι πλήρεις οργής φλογοβόλοι οφθαλμοί σου; Ποίος<BR> +σε αδικεί ; Τι ζητείς; θέλεις να έχης ωραίαν γυναίκα; Δεν δύναμαι<BR> +να σοι την δώσω, αφού, όταν την είχες, κακώς την εφύλαξας. Έπειτα<BR> +πως θέλεις να τιμωρηθώ εγώ ο μη πταίσας διά τα ιδικά σου σφάλματα<BR> +; ή μήπως ενοχλεί τον εγωισμόν σου η φιλοδοξία μου ; θέλεις να<BR> +έχης εις τας αγκάλας σου ωραίαν γυναίκα και, διά να το κατορθώσης,<BR> +παραβλέπεις πάσαν λογικήν και πάσαν ευπρέπειαν. Αλλά βεβαίως του<BR> +κακού ανδρός κακοί είναι και οι πόθοι. Είμαι άραγε παράφρων εγώ,<BR> +διότι κακήν άπαξ απόφασιν λαβών μετεμελήθην ύστερον φρονιμώτερον<BR> +σκεφθείς ; ή μήπως συ μάλλον παραλογίζεσαι θέλων ν' ανακτήσης<BR> +άπιστον σύζυγον, την οποίαν πρέπει να ευχαριστής τον θεόν ότι<BR> +σου την αφήρεσεν; Εάν ώμοσαν τότε τον Τυνδάρειον όρκον οι<BR> +ερωτόληπτοι μνηστήρες, δεν το έπραξαν βέβαια ούτε διά της ιδικής<BR> +σου ενεργείας ούτε προς χάριν σου? το έπραξαν διότι έκαστος ήλπιζε<BR> +δι’ εαυτόν. Λάβε λοιπόν αυτούς τώρα και εκστράτευσον, αν θέλης.<BR> +Είναι μωροί και επομένως έτοιμοι να σε ακολουθήσωσι. Δεν είναι<BR> +όμως άφρων ο θεός, αλλ' εννοεί καλώς και διακρίνει τους<BR> +κατηναγκασμένους και κακώς δοθέντας όρκους. Δεν θα θανατώσω δε τα<BR> +τέκνα μου εγώ, διά να δώσω εις σε την άδικον ευχαρίστησιν να<BR> +εκδικήσης την αρπαγήν μιας αθλίας συζύγου, ενώ εμέ θα<BR> +κατασπαράττωσι νυχθημερόν ο πόνος και τα δάκρυα, ότι έχυσα το αίμα<BR> +της προσφιλούς μου θυγατρός ως κακούργος. Σοι ωμίλησα συντόμως και<BR> +σαφώς, θα πράξω δε το πρέπον ως προς τ’αφορώντα εις εμέ, εάν δεν<BR> +θελήσης να συνετισθής.</p> + +<p>ΧΟΡΟΣ<BR> +Αντίθετα ταύτα προς τα πρότερον ρηθέντα, αλλ' ορθότερα, διότι οι<BR> +γονείς πρέπει βέβαια να προστατεύωσι τα τέκνα των.</p> + +<p>ΜΕΝΕΛΑΟΣ<BR> +Οίμοι! Eνόμιζον ο δυστυχής ότι είχον φίλους και όμως ηπατώμην.</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Θα είχες τοιούτους, εάν δεν εζήτεις να τους καταστρέψης.</p> + +<p>ΜΕΝΕΛΑΟΣ<BR> +Και πώς άλλως θα μοι δείξης ότι συ και εγώ εγεννήθημεν εκ του<BR> +αυτού πατρός ;</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Φρονίμως μετά σου συμπράττων αλλ' όχι και συμπαραλογιζόμενος.</p> + +<p>ΜΕΝΕΛΑΟΣ<BR> +Οι αληθείς φίλοι συμπονούσιν εις τας συμφοράς των φίλων των.</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Ζήτει παρ' εμού δικαίως ό,τι θέλεις, αλλά μη με λυπείς παραλόγως.</p> + +<p>ΜΕΝΕΛΑΟΣ<BR> +Δεν εννοείς λοιπόν ότι ο πόνος μου είναι πόνος όλων των Ελλήνων ;</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Εκ θείας, ως φαίνεται, οργής νόσος φρενών κατέχει και σε και όλην<BR> +την Ελλάδα.</p> + +<p>ΜΕΝΕΛΑΟΣ<BR> +Υπερηφανεύου λοιπόν διά την αρχηγίαν σου και ότι επρόδωκας τον<BR> +αδελφόν σου. Όσον δι' εμέ, θα ζητήσω άλλο μέσον και εις άλλους<BR> +φίλους, αληθείς εκείνους, θα προσφύγω.</p> + +<p><b>ΣΚΗΝΗ Γ’.</b></p> + +<p> +ΑΓΓΕΛΟΣ και οι ΑΝΩΤΕΡΩ</p> + +<p>ΑΓΓΕΛΟΣ<BR> +Αρχηγοί των Πανελλήνων, ήλθον εδώ εκ Μυκηνών συνοδεύων την<BR> +Ιφιγένειαν, την κόρην σου• ήλθε δε μετ' αυτής και η μήτηρ της, η<BR> +σύζυγος σου Κλυταιμνήστρα, και ο υιός σου Ορέστης. Πόσον θα χαρής<BR> +ότι θα τους ίδης μετά τόσον μακράν από της πατρίδος σου αποδημίαν<BR> +! Επειδή όμως ο δρόμος ήτο πολύς, έμειναν ίν' αναπαυθώσι παρά τα<BR> +δροσερά ύδατα πηγής, αυταί και οι ίπποι, και εκάθισαν να<BR> +προγευματίσωσιν επί της χλόης του λειμώνος, εγώ δε μόνος ήλθον προ<BR> +αυτών, ίνα σοι αναγγείλω τούτο. Γνωρίζει δε ήδη ο στρατός την<BR> +άφιξιν της θυγατρός σου, διότι διεδόθη αμέσως η φήμη και έρχονται<BR> +πολλοί ίνα ίδωσι την κόρην σου. Τους ευτυχείς ανθρώπους, βλέπεις,<BR> +όλοι τιμώσι και σπεύδουν να τους ίδουν. Διά να έλθη, λέγουν, η<BR> +κόρη του εδώ, φαίνεται ότι περί γάμου τινός πρόκειται ή κάτι άλλο<BR> +θα συμβαίνη, εκτός αν ο βασιλεύς Αγαμέμνωνέφερε την κόρην του<BR> +ποθήσας να την επανίδη. Άλλοι δε πάλιν έλεγον ότι έφερον την νέαν<BR> +εις προτελετήν του γάμου της εδώ παρά τη θεά της Αυλίδος Αρτέμιδι.<BR> +Αλλά ποίος άραγε να ήναι ο γαμβρός; Εμπρός λοιπόν, ετοίμασον τα<BR> +κάνιστρα διά την θυσίαν. Στεφανώσατε με άνθη την κεφαλήν. Συ δε,<BR> +άναξ Μενέλαε, ετοίμαζε τα της τελετής του γάμου, και ας ηχήσουν οι<BR> +αυλοί εις το στρατόπεδον και ο έρρυθμος κτύπος των ποδών, διά το<BR> +χαρμόσυνον αυτό της κόρης γεγονός.</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Αρκούσι ταύτα. Τώρα είσελθε εις την σκηνήν και ας διευθετήση τα<BR> +λοιπά η καλή τύχη.</p> + +<p>(Ο Άγγελος απέρχεται).</p> + +<p><b>ΣΚΗΝΗ Δ'.</b></p> + +<p> +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ, ΜΕΝΕΛΑΟΣ, ΧΟΡΟΣ</p> + +<p> +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Οίμοι! Τι να είπω τώρα ο ταλαίπωρος ; Πόθεν ν’αρχίσω ; Ω, εις ποία<BR> +μαύρα βάραθρα έπεσα! θεός δυσμενής, αλλά πολύ σοφώτερος, όλα τα<BR> +σχέδια μου κατεσύντριψε. Πόσον προτιμότερον να γεννηθή τις εκ<BR> +γένους ταπεινού ! Κλαίει ελευθέρως και ανακουφίζεται τουλάχιστον<BR> +εκφράζων ό,τι αισθάνεται. Αλλ' εις ημάς τους ευγενούς καταγωγής,<BR> +ουδέν εκ τούτων επιτρέπεται. Επαιρόμεθα διά τον όγκον του γένους<BR> +μας, ενώ ουδέν άλλο είμεθα ειμή δούλοι του άλλου. Ιδού τώρα εγώ ως<BR> +βασιλεύς μεν εντρέπομαι να δακρύσω, ως πατήρ δ' εντρέπομαι να μη<BR> +δακρύσω υπό την θύελλαν αυτήν των συμφορών. Τι να είπω τώρα προς<BR> +την μητέρα της, πώς να την δεχθώ ; Με ποίον βλέμμα θα την ατενίσω,<BR> +αυτήν, ήτις απρόσκλητος ελθούσα εδώ συνεπλήρωσε την δυστυχίαν μου;<BR> +Και όμως τι το φυσικώτερον να συνοδεύση η μήτηρ την κόρην της<BR> +ερχομένην εις την χαράν του γάμου της και να παραδώση φαιδρά και<BR> +ευτυχής το προσφιλές της τέκνον εις εμέ τον πατέρα του, τον<BR> +κακούργον πατέρα ; Και τι θα είπω προς την κόρην μου, την<BR> +ταλαίπωρον παρθένον ; Παρθένον είπα ; Αλλά μόλις έλθη εδώ θα την<BR> +αρπάσει εις τας αγκάλας του ως σύζυγον ο Αδης. Και αυτή, ικέτις<BR> +προ εμού, θα μοι είπη:—- Πατέρα μου, θέλεις λοιπόν να με θανατώσης<BR> +συ; Αυτός είναι ο γάμος, τον οποίον μοι ητοίμαζες; Ω! είθε και συ<BR> +και πας φίλτατός σου τοιούτους γάμους να τελέσητε. -—Και ο Ορέστης<BR> +μου παρών θα κλαίη χωρίς να εννοή, νήπιον ακόμη το πτωχόν. Ω, εις<BR> +ποίαν φρικώδη συμφοράν μ’έρριψε του Πάριδος ο γάμος !</p> + +<p>ΧΟΡΟΣ<BR> +Τον ακούω και οίκτον δι' αυτόν αισθάνομαι. Καίτοι ξένη, δεν</p> + +<p>δύναμαι να μη λυπηθώ διά την δυστυχίαν του ξένου τούτου βασιλέως.</p> + +<p>ΜΕΝΕΛΑΟΣ<BR> +Αδελφέ, δος μοι να σφίγξω την χείρα σου !</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Ιδού, λάβε την. Είσαι συ ο ευτυχής κ' εγώ ο άθλιος.</p> + +<p>ΜΕΝΕΛΑΟΣ<BR> +Εις του Πέλοπος το όνομα ορκίζομαι, πατρός του πατρός μας, και εις<BR> +του Ατρέως, όστις μας εγέννησεν, ότι σοι λέγω κατ' ευθείαν απ'<BR> +αυτής της καρδίας μου αμιγές πάσης προσποιήσεως και προσθήκης ό,τι<BR> +φρονώ και αισθάνομαι. Είδον εκ των οφθαλμών σου ρέοντα τα δάκρυα<BR> +και εδάκρυσα και εγώ συγκινηθείς εξ οίκτου. Ανακαλώ, αδελφέ, όσους<BR> +πρότερον σοι είπον λόγους και δεν θέλω ν' αυξάνω τον πόνον σου.<BR> +Συμμερίζομαι την θλίψιν και τας σκέψεις σου και σε προτρέπω να μη<BR> +θανατώσης το τέκνον σου και να μη εξαγοράσης διά τοιαύτης θυσίας<BR> +την ιδικήν μου ευτυχίαν. Διότι είναι άδικον συ μεν να στενάζης,<BR> +εγώ δε να χαίρω, ν' αποθνήσκωσιν οι του οίκου σου και οι ιδικοί<BR> +μου ν' απολαύωσι του φωτός της ζωής. Και τωόντι, τι λείπει εις εμέ;<BR> +Εάν έχω πόθον συζύγου, μήπως δεν δύναμαι να λάβω άλλην ; Εγώ να<BR> +καταστρέψω τον αδελφόν μου διά ν' ανακτήσω την Ελένην, ν’<BR> +ανταλλάξω το αγαθόν μου αντί κακού ; Ωμίλουν προ ολίγου αληθώς ως<BR> +νέος απερίσκεπτος πριν εξετάσω και αντιληφθώ καλλίτερον τι είναι<BR> +να φονεύση τις τα τέκνα του. Αλλά τώρα, καταμετρών την φοβεράν<BR> +αλήθειαν, αισθάνομαι εις την ψυχήν μου έλεος βαθύ διά την<BR> +ταλαίπωρον κόρην, κόρην αδελφού μου, μέλλουσαν να θυσιασθή χάριν<BR> +μιας τοιαύτης συζύγου μου. Και ποία σύγκρισις δύναται να υπάρξη<BR> +μεταξύ της Ελένης και της θυγατρός σου; Όχι, ας διαλυθή και ας<BR> +απέλθη έξ Αυλίδος ο στρατός όθεν ήλθε. Συ δε, αδελφέ, παύσε<BR> +δακρύων και προκαλών και εις εμέ ομοίως δάκρυα. Εάν ο χρησμός<BR> +έδωκε και εις εμέ δικαίωμα επί της ζωής της κόρης σου, εγώ<BR> +παραιτούμαι και σοι αποδίδω το δικαίωμα τούτο. Αληθώς μεταβάλλω<BR> +όσα είπον πρότερον, αλλά το πράττω μεταπειθόμενος εξ ακαταμαχήτων<BR> +λόγων. Με μετέπεισεν η προς τον αδελφόν μου αγάπη. Είναι άξιον<BR> +χρηστού ανδρός να εκλέγη πάντοτε τα βέλτιστα.</p> + +<p>ΧΟΡΟΣ<BR> +Ιδού λόγοι ευγενείς και αρμόζοντες εις απόγονον του Ταντάλου, του<BR> +υιού του Διός. Είσαι τωόντι άξιος των προγόνων σου, Ατρείδη.</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Εύγε, Μενέλαε, ότι παρά τας προσδοκίας μου και επαξίως σου αυτού<BR> +ωμίλησας ορθώς. Των αδελφών τας έριδας διεγείρει πάντοτε ο έρως<BR> +και η οικογενειακή πλεονεξία. Αλλ' εγώ αποστρέφομαι τοιαύτην<BR> +συγγένειαν πικράν εις αμφοτέρους. Εν τούτοις αμείλικτος τύχη<BR> +απαιτεί της κόρης μου τον φόνον.</p> + +<p>ΜΕΝΕΛΑΟΣ<BR> +Τι λέγεις ; Και ποίος θα σε αναγκάση ποτέ να θανατώσης την κόρην<BR> +σου;</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Ολόκληρον το στράτευμα των Ελλήνων.</p> + +<p>ΜΕΝΕΛΑΟΣ<BR> +Όχι, ποσώς. Αρκεί να την στείλης οπίσω εις το Άργος</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +θα ηδυνάμην να το πράξω χωρίς να παρατηρηθή. Δεν θα κατορθώσω όμως<BR> +ν' αποφύγω άλλο τι.</p> + +<p>ΜΕΝΕΛΑΟΣ<BR> +Ποίον; Δεν πρέπει να φοβήσαι τόσον τα πλήθη.</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Ο Κάλχας θ' ανακοινώση τον χρησμόν εις το στράτευμα.</p> + +<p>ΜΕΝΕΛΑΟΣ<BR> +Αλλά δεν θα το πράξη βέβαια, εάν προ τούτου αποθάνη και ουδέν<BR> +ευκολώτερον τούτου.</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Οι μάντεις είναι γένος μοχθηρόν και φιλόδοξον.</p> + +<p>ΜΕΝΕΛΑΟΣ<BR> +Και τούτο μισητόν και άχρηστον.</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Δεν φοβείσαι όμως έν άλλο πράγμα, το οποίον εγώ σκέπτομαι;</p> + +<p>ΜΕΝΕΛΑΟΣ<BR> +Εάν δεν το ακούσω, δεν δύναμαι να γνωρίζω τι εννοείς.</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Ο γόνος του Σισύφου γνωρίζει τα πάντα.</p> + +<p>ΜΕΝΕΛΑΟΣ<BR> +Εννοείς τον Οδυσσέα• αλλ' αυτός δεν θα θελήση βέβαια να βλάψη ούτε<BR> +σε ούτ' εμέ.</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Είναι πολύ πανούργος, ως γνωρίζεις, και πάντοτε συντάσσεται μετά<BR> +του πλήθους.</p> + +<p>ΜΕΝΕΛΑΟΣ<BR> +Τωόντι. Έχει και το μέγα κακόν να ήναι λίαν φιλόδοξος.</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Φαντάσθητι λοιπόν τον Οδυσσέα να σταθή εν τω μέσω του<BR> +συνηθροισμένου στρατεύματος, να διακηρύξη δημοσία τον χρησμόν του<BR> +Κάλχαντος και να με κατηγορήση ότι, ενώ πρώτον υπεσχέθην να<BR> +θυσιάσω την κόρην μου εις την Αρτέμιδα, τώρα αρνούμαι να το πράξω.<BR> +Όλον τον στρατόν τότε εξεγείρων εις παραφοράν βεβαίως θά διατάξη<BR> +τους Έλληνας να θανατώσωσι μεν και σε και εμέ, να σφάξωσι δε την<BR> +κόρην μου. Αλλά, και αν ακόμη καταφύγω εις το Άργος, θα έλθουν εις<BR> +αυτάς τας κυκλωπείους Μυκήνας και κατασκάψαντες την πόλιν θα μας<BR> +αρπάσωσιν όλους εκείθεν. Ιδού η εικών της συμφοράς μου. Ω, εις<BR> +ποία φρικώδη δεινά οι θεοί μ’ εβύθισαν τον δυστυχή ! Προσπάθησον<BR> +καν, Μενέλαε, διατρέχων το στρατόπεδον, να μη μάθη από τούδε η<BR> +Κλυταιμνήστρα ό,τι μέλλει να συμβή μέχρις ου ο Άδης μου καταπίη<BR> +την κόρην μου. Ούτω τουλάχιστον θα έχω να κλαύσω ολιγώτερον.</p> + +<p>(Προς τον Χορόν)</p> + +<p>Σεις δε, ξέναι, κρατείτε μυστικόν ό,τι ηκούσατε.</p> + +<p>(Ο Αγαμέμνωνκαι ο Μενέλαος απέρχονται).</p> + +<p><b> +ΠΑΡΟΔΟΣ ΔΕΎΤΕΡΑ</b></p> + +<p> +ΧΟΡΟΣ</p> + +<p>(Στροφή).</p> + +<p>Ευδαίμονες όσοι απολαμβάνουσι μετά σωφροσύνης και μετριότητος της<BR> +Αφροδίτης τα δώρα και εν ηρεμία ψυχής δέχονται το παράφορον πάθος,<BR> +όπερ ο χρυσοκόμης Έρως εις την καρδίαν ακοντίζει τόξα τανύων<BR> +διττά, τα μεν μακαρίας γλυκύτητος, τα δε πόνου ολεθρίου. Ω ωραία<BR> +Κύπρις, απότρεψον τα δεύτερα ταύτα βέλη από των ιδικών μας<BR> +θαλάμων. Μοι αρκεί να έχω μετρίαν καλλονήν, αγνούς όμως θέλω τους<BR> +πόθους μου, και δεν ζητώ τον σφοδρόν αλλά τον μέτριον έρωτα.</p> + +<p>(Αντιστροφή).</p> + +<p>Διάφοροι είναι οι χαρακτήρες και τα ήθη των ανθρώπων, μία όμως και<BR> +απλή η αρετή. Εις απόκτησιν δε της αρετής φέρει ασφαλώς η υγιής<BR> +ανατροφή και η εκπαίδευσις. Η αιδώς είναι της σοφίας γνώρισμα,<BR> +αύτη δε έχει και την υπέροχον χάριν να φωτίζη τον νουν προς<BR> +διάγνωσιν του καθήκοντος, του οποίου η εκπλήρωσις παρέχει αθάνατον<BR> +κλέος. Είναι μέγα αγαθόν να θηρεύη την αρετήν η μεν γυνή φεύγουσα<BR> +τον αθέμιτον έρωτα, ο δε ανήρ ασκών τας κοσμούσας αυτόν ποικίλας<BR> +δυνάμεις, δι’ ων αι πόλεις κραταιούνται.</p> + +<p>(Επωδός).</p> + +<p>Ω Πάρις, διατί να έλθης εις την Ελλάδα συ, όστις ανετράφης βοσκός<BR> +λευκών αγελάδων εις την τρωικήν Ίδην συρίζων βάρβαρα μέλη, και δι'<BR> +αυλού φρυγικού επεχειρήσας εδώ να ψάλης ήχους Ολυμπίους; Έζης<BR> +βόσκων εκεί καλάς γαλακτοφόρους δαμάλεις, ότε η περί κάλλους έρις<BR> +των θεαινών σ' εκάλεσε κριτήν εις την Ελλάδα προ των ελεφαντίνων<BR> +ανακτόρων των. Και όταν οι οφθαλμοί σου αντίκρυσαν τους οφθαλμούς<BR> +της Ελένης, αντήλλαξαν έρωτος φλόγα. Η έρις εκείνη των θεαινών,<BR> +άλλην έριδα γεννήσασα, φέρει τώρα την Ελλάδα μετά στόλου και<BR> +στρατού κατά της ακροπόλεως της Τροίας.</p> + +<p> +<b>ΠΡΑΞΙΣ ΤΡΙΤΗ</b></p> + +<p> +<b>ΣΚΗΝΗ Α’.</b><BR> +(Φαίνονται μακρόθεν η Κλυταιμνήστρα και η Ιφιγένεια εφ’ αμάξης<BR> +ερχόμεναι)</p> + +<p>ΧΟΡΟΣ<BR> +Ω! ω ! πόσον μεγάλαι και λαμπραί είναι αι ευτυχίαι των μεγάλων !<BR> +να η Ιφιγένεια και η κόρη του Τυνδάρου, η Κλυταιμνήστρα, η<BR> +βασίλισσα. Τι ευγενείς βλαστοί ενδόξων γονέων, και προς ποίας<BR> +υψηλάς τύχας αποβλέπουσιν ! Οι υψηλοί και κραταιοί άνθρωποι<BR> +φαίνονται ως θεοί εις τους χαμηλούς και αδυνάτους. Κόραι της<BR> +Χαλκίδος, ας σταθώμεν εδώ να δώσωμεν την χείρα εις την βασίλισσαν,<BR> +όταν θα καταβή από της αμάξης όπως πατήση ασφαλώς το έδαφος. Ας<BR> +την υποδεχθώμεν με χείρα φιλόφρονα και ήθος γλυκύ, ίνα μη φοβηθή<BR> +μόλις φθάση εδώ η ωραία του Αγαμέμνονος κόρη και μη ταραχθώσι μηδ'<BR> +εκπλαγώσιν αι Αργείαι ξέναι, όταν μας ίδουωσι ξένας και ημάς.</p> + +<p> +<BR> +<b>ΣΚΗΝΗ Β’.</b></p> + +<p> +<BR> +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ μετά του μικρού ΟΡΕΣΤΟΥ, ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ, ΑΚΟΛΟΥΘΟΙ αυτού<BR> +νεάνιδες και ΧΟΡΟΣ</p> + +<p>(Εισέρχονται, εφ’ αμάξης, ήτις ίσταται εις το βάθος).</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +(προς τον Χορόν)</p> + +<p>Αίσιος είναι δι’ ημάς οιωνός οι φιλόφρονες τρόποι και οι γλυκείς<BR> +λόγοι, δι’ ων μας υποδέχεσθε, και ελπίζω ότι εις γάμους τωόντι<BR> +ευτυχείς φέρω νύμφην την κόρην μου.</p> + +<p>(Προς τους ακολούθους)</p> + +<p>Λάβετε σεiς εκ της αμάξης τα γαμήλια δώρα της θυγατρός μου και<BR> +φέρετε τα μετά προσοχής εις την βασιλικήν σκηνήν. Έξελθε, κόρη<BR> +μου, της αμάξης και πάτησε εις το έδαφος τους αβρούς και<BR> +κουρασμένους πόδας σου. (Προς τον Χορόν). Σεις δε, νεάνιδες,<BR> +λάβετε την εις τας αγκάλας σας διά να καταβή εκ της αμάξης. Δόσατέ<BR> +μου τώρα τας χείρας σας να στηριχθώ καταβαίνουσα κ' εγώ. Σεις αι<BR> +άλλαι σταθήτε εκεί παρά τας κεφαλάς των ίππων, ίνα μη τρομάξουν μη<BR> +βλέποντες κανένα να στέκη πλησίον των. Σηκώσατε και τον μικρόν<BR> +αυτόν Ορέστην, τον υιόν του Αγαμέμνονος. Είναι ακόμη, βλέπετε,<BR> +τόσον μικρός ! Κοιμάσαι, παιδί μου; Σε απεκοίμισεν ο δρόμος της<BR> +αμάξης, αί; Σήκω τώρα και πλησιάζουν οι γάμοι οι ευτυχείς της<BR> +αδελφής σου. Σήκω και θα γίνης συγγενής ανδρός γενναίου, του υιού<BR> +της Νηρηίδος Θέτιδος, του ίσου προς θεούς. Έλα συ τώρα, Ιφιγένεια,<BR> +κάθισε πλησίον της μητρός σου, διά να δείξης εις αυτάς τας ξένας<BR> +πόσον είμαι ευτυχής. Α ! να ο πατήρ σου ο αγαπητός, χαιρέτισε τον,<BR> +κόρη μου.</p> + +<p><b> +ΣΚΗΝΗ Γ'.</b></p> + +<p> +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ και οι ΑΝΩΤΕΡΩ</p> + +<p>ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ<BR> +Μητέρα μου, άφες με να τρέξω πρώτη να εναγκαλισβώ σφιχτά στήθος με<BR> +στήθος τον πατέρα μου.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Ω άναξ Αγαμέμνων, πολύτιμε μου σύζυγε, ιδού ήλθομεν πισταί εις την<BR> +πρόσκλησίν σου και πρόθυμοι.</p> + +<p>ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ<BR> +Θέλω να εναγκαλισθώ, πατέρα μου, τα στήθη σου. Μη οργισθής δι'<BR> +αυτό. Έχω τόσον καιρόν να σε ιδώ !</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Και πρέπει μάλιστα, παιδί μου. Γνωρίζω ότι εξ όλων μου των τέκνων<BR> +συ, περισσότερον αγαπάς τον πατέρα σου.</p> + +<p>ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ<BR> +Ω ! με πόσην χαράν σ' επαναβλέπω μετά τόσον καιρόν, πατέρα μου<BR> +αγαπητέ !</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Κ’ εγώ σε, κόρη μου. Ίση είναι και εμού η χαρά.</p> + +<p>ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ<BR> +Χαίρε, πάτερ μου. Α ! τι καλά έκαμες να με φέρης πλησίον σου !</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Δεν ηξεύρω αν έπραξα καλώς ή όχι.</p> + +<p>ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ<BR> +Αλλά διατί στρέφεις αλλού το βλέμμα, αφού είπες ότι μ’ επανείδες<BR> +χαίρων ;</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Αί, κόρη μου, είς βασιλεύς και αρχιστράτηγος έχει περί μυρίων<BR> +πραγμάτων να φροντίση.</p> + +<p>ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ<BR> +Άφες αύτας τας φροντίδας και σκέπτου μόνον περί εμού τώρα.</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Αλλά δεν βλέπεις ότι είμαι προσηλωμένος εις σε και μόνην ;</p> + +<p>ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ<BR> +Φαίδρυνε το πρόσωπον σου και κύτταξέ με με όλην την αγάπην σου.</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Να, σε βλέπω μετά χαράς, ως πάντοτε οσάκις σε βλέπω.</p> + +<p>ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ<BR> +Αλλά διατί από τους οφθαλμούς σου ρέουν δάκρυα ;</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Διότι θα χωρισθώμεν, κόρη μου, διά πολύν καιρόν.</p> + +<p>ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ<BR> +Δεν σ' εννοώ, πατέρα μου φίλτατε. Τι θέλεις να είπης ;</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Όσω λογικώτερον ομιλείς, τόσω περισσότερον με συγκινείς.</p> + +<p>ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ<BR> +Α ! τότε λοιπόν θα σου λέγω τρελλούς λόγους, διά να χαρής.</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +(καθ’ εαυτόν:)</p> + +<p>Οίμοι! να σιωπήσω πλέον είν' αδύνατον.<BR> +(Προς την Ιφιγένειαν)</p> + +<p>Όχι, παιδί μου, ό,τι λέγεις είναι δι’ εμέ ευχάριστον.</p> + +<p>ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ<BR> +Μείνε, πάτερ μου, μαζή μας. Μη φύγης εις τα ξένα.</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Αυτό κ' εγώ θέλω, αλλ’ ακριβώς διότι δεν δύναμαι να πράξω τούτο,<BR> +το οποίον θέλω, λυπούμαι τόσον.</p> + +<p>ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ<BR> +Άφες τα να χαθούν αυτά τα όπλα και τα εκ του Μενελάου δεινά.</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Αλλους αυτά θα καταστρέψουν, αφού πρώτον κατέστρεψαν εμέ.</p> + +<p>ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ<BR> +Πόσον καιρόν μας έλειπες καθήμενος εδώ εις τους κόλπους της<BR> +Αυλίδος !</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Και όμως ακόμη ο απόπλους του στόλου εμποδίζεται.</p> + +<p>ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ<BR> +Πού είναι αυτή η χώρα των Φρυγών, πάτερ μου ;</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Εκεί όπου είθε να μη εγεννάτο ποτέ ο υιός του Πριάμου Πάρις.</p> + +<p>ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ<BR> +Και θα με αφήσης λοιπόν διά να φύγης τόσον μακράν ;</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Και συ, κόρη μου, θα φύγης μακράν ως και ο πατήρ σου.</p> + +<p>ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ<BR> +Πόσον θα ήμην ευτυχής, εάν ήρμοζε να με λάβης μαζή σου εις αυτό<BR> +σου το ταξείδιον !</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Και συ θα ταξειδεύσης ως εγώ και θα ενθυμήσαι τον πατέρα σου εκεί.</p> + +<p>ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ.<BR> +Με την μητέρα μου θα ταξειδεύσω ή μόνη ;</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Μόνη, μακράν του πατρός και της μητρός σου.</p> + +<p>ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ<BR> +Λοιπόν με στέλλεις, πάτερ μου, να κατοικήσω εις άλλον οίκον ;</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Άφες αυτά. Αι νεάνιδες δεν πρέπει να γνωρίζουν τοιαύτα πράγματα.</p> + +<p>ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ<BR> +Σπεύσε τουλάχιστον να επιστρέψης εκ Φρυγίας προς εμέ, αφού νικήσης<BR> +εκεί.</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Πρέπει πρότερον να τελέσω εδώ μίαν θυσίαν.</p> + +<p>ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ<BR> +Δεν ημπορώ να ήμαι κ' εγώ εις αυτήν την θυσίαν με τους ιερείς, να<BR> +την ιδώ ευλαβώς ;</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +θα την ίδης, κόρη μου, θα την ίδης, διότι θα ίστασαι πλησίον της<BR> +τραπέζης της θυσίας.</p> + +<p>ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ<BR> +Και θα χορεύσουν, πάτερ μου, περί τον βωμόν ;</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Πόσον σου ζηλεύω την άγνοιαν ! Ύπαγε τώρα, κόρη μου, εις τα δώματα<BR> +σου να σε ίδωσιν αι νεανίδες εκεί. Δός μου την χείρα και έν φίλημα<BR> +σου.</p> + +<p>(Την ασπάζεται)</p> + +<p>Φίλημα πικρόν, διότι πολύ μακρός θα ήναι ο χρόνος καθ’ ήν θα<BR> +μείνης μακράν του πατρός σου. Ω στήθος προσφιλές και παρειαί και<BR> +ξανθή κόμη ! Εις ποίαν δεινήν συμφοράν μας έφερεν η Τροία και η<BR> +Ελένη ! Παύω τους λόγους, διότι ορμώσιν ακάθεκτα εις τους<BR> +οφθαλμούς μου τα δάκρυα μόλις σε ήγγισα. Είσελθε εις τα δώματα.</p> + +<p>(Η Ιφιγένεια εισέρχεται εις την σκηνήν).</p> + +<p><b>ΣΚΗΝΗ Δ'.</b></p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ, ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ, ΧΟΡΟΣ</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Συγγνώμην, κόρη της Λήδας, ότι, μέλλων να δώσω την κόρην μου εις<BR> +τον Αχιλλέα, συνεκινήθην τόσον. Ευτυχής μεν είναι ο χωρισμός αλλ'<BR> +οδυνηρός πάντοτε διά τους γονείς, όταν ο πατήρ, ο τόσον μοχθήσας<BR> +διά την ανατροφήν των τέκνων του, τα παραδίδη εις άλλην<BR> +οικογένειαν.</p> + +<p> +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Δεν είμαι τόσον άφρων, ώστε να μη αναγνωρίζω δικαίαν την λύπην<BR> +σου. Και εγώ την αυτήν συγκίνησιν θα υποστώ καθ ην στιγμήν θα δώσω<BR> +το τέκνον μου εις γάμον. Αλλ' αυτό θέλει ο νόμος ο κοινωνικός,<BR> +παρερχομένου δε του χρόνου η οδύνη μετριάζεται. Ειπέ μοι τώρα περί<BR> +του γαμβρού, τον οποίον εξέλεξας. Γνωρίζω βεβαίως το όνομά του,<BR> +αλλ' επιθυμώ να μάθω το γένος του οποίου κατάγεται.</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Η Αίγινα εγεννήθη υπό του Ασωπού, ως ηξεύρεις.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Ναι, αλλά σύζυγος αυτής εγένετο θεός τις άραγε ή θνητός, και<BR> +ποίος ;</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Ο Ζευς, όστις εξ αυτής εγέννησε τον Αιακόν, βασιλέα της Οινώνης.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Και ποίος υιός του Αιακού τον εδέχθη εις τον θρόνον ;</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Ο Πηλεύς, όστις έλαβεν ως σύζυγον την κόρην του Νηρέως Θέτιδα.</p> + +<p> +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Με την θέλησιν άραγε του θεού Νηρέως, ή παρά την θέλησίν του;</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Ο Ζευς την εμνήστευσε και ο πατήρ της την έδωκεν εις γάμον.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Και πού ετελέσθη ο γάμος, μήπως επί των κυμάτων του πελάγους;</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Εις τα μεγαλοπρεπή υψώματα του Πηλίου, εκεί ένθα ο Χείρων<BR> +κατοικεί.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Εκεί όπου λέγουν ότι κατώκησε το γένος των Κενταύρων ;</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Ναι, εκεί οι θεοί ετέλεσαν τους γάμους του Πηλέως.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Και ποίος ανέθρεψε τον Αχιλλέα, η Θέτις ή ο πατήρ του;</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Τον ανέθρεψεν ο Χείρων, διά να μη μάθη τα κακά ήθη των θνητών<BR> +ανθρώπων.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Σοφός τωόντι ο ανατροφεύς, ο δε δώσας εις αυτόν το παιδίον<BR> +σοφώτερος.</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Τοιούτος λοιπόν είναι ο ανήρ, όστις θα γίνη σύζυγος της θυγατρός<BR> +σου.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Άμεμπτος βέβαια. Και εις ποίαν πόλιν της Ελλάδος κατοικεί;</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Εις την χώραν της Φθίας, παρά τας όχθας του Απιδανού.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Και εκεί μακράν θα φέρη την κόρην μας;</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Περί τούτου θ' αποφασίση αυτός ως σύζυγός της.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Είθε να ζήσουν και οι δύο ευτυχείς. Και πότε άραγε θα τελεσθή ο<BR> +γάμος ;</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Όταν συμπληρωθή αισίως ο κύκλος της σελήνης.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Ετέλεσας ήδη την προ του γάμου θυσίαν εις την θεάν ;</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Μέλω να την τελέσω τώρα, και εις τούτο ετοιμάζομαι.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Και θα παραθέσης ύστερον γαμήλιον γεύμα ;</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Αφού πρώτον θυσιάσω εις τους θεούς όσα θύματα πρέπει.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Ημείς δ' αι γυναίκες πού θα έχωμεν την γαμήλιον τράπεζαν;</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Εδώ, παρά τας πρύμνας των πλοίων.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Έχει καλώς, και κατ’ ανάγκην τούτο θα γίνη. Είθε ν’ αποβώσιν<BR> +ευτυχώς τα πάντα.</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Όσον διά σε, αγαπητή μου σύζυγε, άκουσον και πράξον ό,τι θα σου<BR> +είπω.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Είπε, τι θέλεις; Γνωρίζεις ότι πάντοτε σου είμαι ευπειθής.</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Εγώ και η Ιφιγένεια θα μείνωμεν εδώ, όπου και ο Αχιλλεύς.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Και χωρίς εμού της μητρός πως είναι δυνατόν να πράξητε ό,τι εις<BR> +εμέ μόνην την μητέρα αρμόζει να πράξω ;</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Εγώ μεθ' όλου του στρατεύματος θα τελέσωμεν της κόρης μας τους<BR> +γάμους.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Και εγώ πού θα ήμαι;</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Συ να επιστρέψης εις το Άργος, διά να φροντίζης περί των άλλων<BR> +θυγατέρων μας.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Ν' αφήσω εδώ την κόρην μου ; Και ποίος θα κρατή την λαμπάδα του<BR> +γάμου ;</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Εγώ, ο πατήρ.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Αυτό δεν επιτρέπεται. Μη λέγης άτοπα.</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Αλλά δεν αρμόζει να ευρίσκεσαι συ εν τω μέσω του πλήθους του<BR> +στρατού.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Αλλ' εις εμέ, ήτις την εγέννησα, ανήκει και να την υπανδρεύσω.</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Έπειτα αι άλλαι θυγατέρες μας δεν πρέπει βέβαια να μένωσι μόναι<BR> +εις τον οίκον.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Αυταί φυλάττονται ασφαλώς εις τους κλειστούς παρθενώνας των.</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Πείσθητι εις όσα σου λέγω.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Όχι, μα την Ήραν την προστάτιδα του Άργους! Συ ως ανήρ πρέπει ν’<BR> +ασχολήσαι εις τα εκτός του οίκου, εγώ δε εις τα εντός, επομένως<BR> +και να παρίσταμαι εις τους γάμους της θυγατρός μου.</p> + +<p>(Απέρχεται).</p> + +<p>Αλλοίμονον ! Μάταιοι οι λόγοι μου. Απέτυχον ελπίσας ν’ απομακρύνω<BR> +την άτυχη μητέρα από του τρομερού θεάματος. Διά σοφισμάτων και<BR> +προφάσεων προς αυτά τα φίλτατά μου ομιλώ και ηττώμαι πανταχού.<BR> +Αλλ' ας υπάγω προς τον μάντιν Κάλχαντα, ίνα δυνηθώ να μάθω<BR> +σαφέστερον τις ο πόθος της θεάς, ο τόσον δι’ εμέ δυσμενής και διά<BR> +την Ελλάδα τόσον αλγεινός. Ω! ο άνθρωπος ο φρόνιμος ή πρέπει να<BR> +έχη εις τον οίκον του γυναίκα χρηστήν και ενάρετον, ή να μη<BR> +νυμφεύεται ποτέ.<BR> +(Απέρχεται).</p> + +<p><b> +ΠΑΡΟΔΟΣ ΤΡΙΤΗ</b></p> + +<p> +ΧΟΡΟΣ</p> + +<p>(Στροφή).</p> + +<p>θα φθάση λοιπόν πάνοπλος επί των πλοίων ο κραταιός των Ελλήνων<BR> +στρατός εις τας αργυροδινείς εκβολάς του Σιμούντος, ένθα πυργούται<BR> +επί της Απολλωνείου Τροίας το Ίλιον, και όπου, ως ακούω, η μάντις<BR> +Κασσάνδρα, εστεμμένη με δάφνην θαλεράν, λύει τους ξανθούς<BR> +πλοκάμους της κόμης της, οσάκις ο θεός εμπνέων αυτήν τη επιβάλλει<BR> +χρησμωδόν μαντείαν.</p> + +<p>(Αντιστροφή).</p> + +<p>Και θα σταθώσιν ορθοί επί των επάλξεων του Ιλίου και περί τα τείχη<BR> +ένοπλοι οι Τρώες, όταν από του πελάγους φερόμενος επί των<BR> +μεγαλοπρεπών του πλοίων και ταχύ κωπηλατών ο διά χαλκών ασπίδων<BR> +ωπλισμένος ελληνικός στρατός θα πλησιάζη εις τα στόμια του<BR> +Σιμούντος, όπως αρπάση την αδελφήν των ουρανίων διδύμων Διοσκούρων<BR> +Ελένην και διά λόγχης και ασπίδος την επαναφέρη από της χώρας του<BR> +Πριάμου εις την γην της Ελλάδος.</p> + +<p>(Επωδός).</p> + +<p>Και βλέπω από τούδε τον ελληνικόν στρατόν να περικυκλώνη τα<BR> +πέτρινα τείχη της Περγάμου, της οχυράς των Φρυγών ακροπόλεως, διά<BR> +σιδήρου φονικού, να κόπτη και να σωρεύη κεφαλάς και, κυριεύων την</p> + +<p>πόλιν, να συλλαμβάνη θρηνούσας την γυναίκα και τας κόρας του<BR> +Πριάμου. Κλαίουσα τότε η κόρη του Διός Ελένη θ' αποσπασθή μακράν<BR> +του συζύγου της. Ω ! είθε ποτέ τοιαύτη συμφορά να μη επέλθη<BR> +ούτε εις εμέ ούτε εις τους απογόνους μου, οποία θα πλήξη τας<BR> +χρυσοστολίστους Λυδάς και Τρωάδας συζύγους, αίτινες, θρηνούσαι<BR> +παρά τους ιστούς των, θα λέγουν η μία προς την άλλην : — «Ποίος<BR> +άραγε των Ελλήνων κλαίουσαν σύρων με από της μακράς μου κόμης θα<BR> +με αποσπάση της ερειπωμένης πατρίδος μου; ». Και όλα ταύτα εξ<BR> +αιτίας σου, Ελένη, κόρη του κύκνου με τον μακρόν λαιμόν, ως η<BR> +φήμη λέγει, βεβαιούσα ότι σ’ εγέννησεν η Λήδα ενωθείσα μετά του<BR> +Διός λαβόντος την μορφήν του πτηνού τούτου. Αυτά λέγει η φήμη,<BR> +εκτός αν οι ποιηταί διέδωκαν εις τους ανθρώπους παρηλλαγμένην περί<BR> +τούτων την αλήθειαν.</p> + +<p> +<BR><b> +ΠΡΑΞΙΣ ΤΕΤΑΡΤΗ</b></p> + +<p><b> +ΣΚΗΝΗ Α'.</b></p> + +<p> +ΑΧΙΛΛΕΥΣ και ΧΟΡΟΣ</p> + +<p>ΑΧΙΛΛΕΥΣ<BR> +Πού είναι ο αρχιστράτηγος των Ελλήνων; Τις εκ των θεραπόντων του<BR> +θ' απαντήση περί τούτου εις εμέ τον Πηλείδην Αχιλλέα, όστις ήλθον<BR> +εδώ εις την σκηνήν του να τον εύρω ; Όλοι μεν αναμένομεν εδώ αργοί<BR> +παρά τον Εύριπον, δεν είναι όμως ίση η αδημονία εις όλους. Άλλοι<BR> +εξ ημών, άγαμοι όντες, αφήκαν ερήμους εις την πατρίδα τους οίκους<BR> +των, άλλοι όμως έχουσιν εκεί και γυναίκα και τέκνα. Τόσον<BR> +ακατάσχετος είναι ο πόθος, τον οποίον αυτοί οι θεοί ενέπνευσαν εις<BR> +την Ελλάδα διά την εκστρατείαν ταύτην. Και εγώ μεν θα είπω διά<BR> +ταφορώντα εις εμέ αυτόν ό,τι θεωρώ δίκαιον, πας άλλος δε ας είπη<BR> +επίσης ό,τι κρίνει διά τα καθ' εαυτόν. Εγώ, αφήσας την Φάρσαλον<BR> +και τον Πηλέα τον πατέρα μου, μένω εδώ εις τον Εύριπον, μόλις<BR> +διαπνεόμενον υπό αύρας ασθενούς, και μετά κόπου συνέχω τους<BR> +ανυπομονούντας Μυρμιδόνας. Αλλ' αυτοί, αδιαλείπτως<BR> +δυσανασχετούντες, μοι επαναλαμβάνουσιν : — Έως πότε λοιπόν,<BR> +Αχιλλεύ, θα περιμένωμεν εδώ ; Πότε τέλος πάντων θ' αποπλεύση ο<BR> +στόλος κατά του Ιλίου ; Πράξε ταχέως ό,τι θα πράξης ή άλλως<BR> +απόσυρε τον στρατόν και φέρε τον εις την πατρίδα, χωρίς να<BR> +περιμένης και να υφίστασαι τας αναβολάς των Ατρειδών.</p> + +<p> +</p> + +<p><b>ΣΚΗΝΗ Β’.</b></p> + +<p> +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ και οι ΑΝΩΤΕΡΩ</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Υιέ της θεάς Θέτιδος, ήκουσα εκ της σκηνής τους λόγους σου και<BR> +εξήλθον να σε ίδω.</p> + +<p>ΑΧΙΛΛΕΥΣ (εν εκπλήξει).<BR> +Ω θεία αιδώς! Τις είναι η περικαλλής αυτή γυνή, η ενώπιον μου<BR> +ισταμένη ;</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Ουδόλως παράδοξον ότι δεν με γνωρίζεις, αφού μέχρι τούδε ήσο ξένος<BR> +προς ημάς. Χαίρω δε βλέπουσα ότι είσαι τόσον σεμνός.</p> + +<p>ΑΧΙΛΛΕΥΣ<BR> +Τις είσαι ; Διατί ήλθες εις των Ελλήνων το στρατόπεδον, γυνή συ,<BR> +εν μέσω ενόπλων ανδρών ;</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Είμαι κόρη της Λήδας, Κλυταιμνήστρα ονομάζομαι και είμαι σύζυγος<BR> +του βασιλέως Αγαμέμνονος.</p> + +<p>ΑΧΙΛΛΕΥΣ<BR> +Βραχείς και απέριττοι οι λόγοι σου. Εγώ τώρα αποσύρομαι, διότι μοι<BR> +επιβάλλει η αιδώς να μη συνομιλώ με γυναίκα.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Μείνε? διατί φεύγεις ; Δος μοι την χείρα σου ως πρωτόλειον του<BR> +ευτυχούς σου γάμου.</p> + +<p>ΑΧΙΛΛΕΥΣ<BR> +Τί λέγεις ; Εγώ να σοι δώσω την χείρα μου ; Αλλά εντρέπομαι τον<BR> +Αγαμέμνονα να εγγίσω ό,τι δεν μοι επιτρέπεται.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Διατί δεν σοι επιτρέπεται, αφού λαμβάνεις εις γάμον την θυγατέρα<BR> +μου, υιέ της θαλασσίας θεάς Νηρηίδας ;</p> + +<p>ΑΧΙΛΛΕΥΣ<BR> +Περί ποίου γάμου ομιλείς ; Εκπλήττομαι, βασίλισσα. Πλάνη τις ίσως<BR> +υπαγορεύει τους λόγους σου.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Σύνηθες είναι να συστέλλεται τις ενώπιον των νέων φίλων, και<BR> +μάλιστα όταν περί γάμου πρόκηται.</p> + +<p>ΑΧΙΛΛΕΥΣ<BR> +Αλλ' ουδέποτε εγώ, βασίλισσα, υπεσχέθην γάμον μετά της θυγατρός<BR> +σου, ούτε εκ των Ατρειδών εγένετο προς εμέ τοιαύτη πρότασις.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Αλλά τότε τί άραγε συμβαίνει; Ευλόγως λοιπόν σ' εκπλήττουν οι<BR> +λόγοι μου, αφού και εμέ εκπλήττουσιν οι ιδικοί σου.</p> + +<p>ΑΧΙΛΛΕΥΣ<BR> +Σκέφθητι, πώς άραγε συμβαίνει τούτο. Και οι δυο τους αυτούς λόγους<BR> +έχομεν να ανακαλύψωμεν την αιτίαν της πλάνης, διότι ουδείς εξ ημών<BR> +βεβαίως ψεύδεται.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Μήπως είμαι θύμα απάτης δεινής; να ετοιμάζω ανύπαρκτον γάμον ως<BR> +βέβαιον ήδη; Ω, η ιδέα αύτη μοι προξενεί εντροπήν.</p> + +<p>ΑΧΙΛΛΕΥΣ<BR> +Κάποιος, φαίνεται, επεχείρησε να εμπαίξη και σε και εμέ,<BR> +βασίλισσα. Αλλά μη δίδης εις τούτο προσοχήν, και μη στενοχωρήσαι.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Χαίρε, Αχιλλεύ. Δεν δύναμαι πλέον να σε ατενίζω κατά πρόσωπον,<BR> +αφού έστω και ακουσίως μου, σοι είπον λόγους ψευδείς αναξίως<BR> +εξαπατηθείσα.</p> + +<p>ΑΧΙΛΛΕΥΣ<BR> +Το αυτό αισθάνομαι κ' εγώ, βασίλισσα. Εισέρχομαι εις την σκηνήν<BR> +αυτήν προς αναζήτησιν του συζύγου σου.</p> + +<p>(Ενώ ο Αχιλλεύς προχωρεί ίνα εισέλθη εις την σκηνήν, εξέρχεται εξ<BR> +αυτής ο γέρων δούλος}.</p> + +<p> +<BR> +<b>ΣΚΗΝΗ Γ’.</b></p> + +<p> +ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ και οι ΑΝΩΤΕΡΩ</p> + +<p>ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ<BR> +Στάσου, Αιακίδη. Έχω να είπω τι προς σε τον υιόν της θεάς και προς<BR> +σε, κόρη της Λήδας.</p> + +<p>ΑΧΙΛΛΕΥΣ<BR> +Τις είσαι συ, όστις, ανοίξας την θύραν, με καλείς; Πως φαίνεσαι<BR> +περίφοβος;</p> + +<p>ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ<BR> +Είμαι δούλος. Δεν υπερηφανεύομαι διά τούτο βέβαια. Άλλ' ούτως<BR> +ηθέλησεν η τύχη.</p> + +<p>ΑΧΙΛΛΕΥΣ<BR> +Τίνος είσαι δούλος ; Ιδικός μου βέβαια δεν είσαι. Τα ιδικά μου<BR> +πράγματα δεν είναι κοινά με τα του Αγαμέμνονος.</p> + +<p>ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ<BR> +Είμαι δούλος αυτής, ήτις ίσταται προ της σκηνής ταύτης. Διότι εις<BR> +αυτήν μ' έδωκεν ο πατήρ της, ο Τυνδάρεως.</p> + +<p>ΑΧΙΛΛΕΥΣ<BR> +Περιμένω. Λέγε, διατί μ' εσταμάτησες εδώ, τί θέλεις να μοι είπης ;</p> + +<p>ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ</p> + +<p>Μόνοι άραγε είσθε σεις οι δύο εδώ, οι παρά την σκηνήν ιστάμενοι ;</p> + +<p>ΑΧΙΛΛΕΥΣ<BR> +Λέγε ως να είμεθα μόνοι. Έξελθε όμως πρώτον της βασιλικής σκηνής.</p> + +<p>ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ<BR> +Ω τύχη καλή και πρόνοια μου, σώσατε εκείνους τους οποίους θέλω να<BR> +σώσω.</p> + +<p> +</p> + +<p>ΑΧΙΛΛΕΥΣ<BR> +Ομιλεί περί μέλλοντος κινδύνου και οι λόγοι του εμφαίνουν φόβον.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Σ' εξορκίζω εις την προς εμέ πίστιν σου, μη αναβάλλεις να μοι<BR> +είπης ό,τι έχεις.</p> + +<p>ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ<BR> +Συ γνωρίζεις καλώς πόσην αφοσίωσιν έχω προς σε και προς τα τέκνα</p> + +<p>σου.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Ναι, τωόντι, σε γνωρίζω πιστόν και αρχαίον λάτρην του οίκου μου.</p> + +<p>ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ<BR> +Και ότι ο βασιλεύς Αγαμέμνωνέλαβε και εμέ μεταξύ των πραγμάτων<BR> +της προικός σου.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΉΣΤΡΑ<BR> +Αληθώς, ήλθες μαζή μου εις το Άργος και είσαι έκτοτε ιδικός μου<BR> +υπηρέτης.</p> + +<p>ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ<BR> +Ναι, ούτως έχει. Είμαι δε αφωσιωμένος εις σε περισσότερο ή εις τον<BR> +σύζυγόν σου.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Φανέρωσε μου λοιπόν ό,τι έως τώρα μου κρύπτεις.</p> + +<p>ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ<BR> +Την κόρην σου θέλει να θανατώση διά της ιδίας του χειρός ο πατήρ<BR> +της.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Πώς; Τι λόγον, γέρον, επρόφερες, τον οποίον αποτινάσσει μετά<BR> +φρίκης η ψυχή μου ; Είσαι παράφρων βέβαια.</p> + +<p>ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ<BR> +Ναι, σοι λέγω, θέλει να την φονεύση πλήττων δι’ εγχειριδίου τον<BR> +λευκόν λαιμόν της ατυχούς.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Ω της δυστυχίας μου ! Παρεφρόνησε λοιπόν ο σύζυγός μου ;</p> + +<p>ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ<BR> +Όχι, έχει σώας τας φρένας, ουχί όμως και ως προς ταφορώντα εις σε<BR> +και την κόρην σου. Μόνον ως προς αυτά παραφρονεί.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Διατί; Ποίος δαίμων μοχθηρός τον ωθεί εις έγκλημα τοιούτο;</p> + +<p>ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ<BR> +Θείος χρησμός, ως λέγει τουλάχιστον ο Κάλχας, διά να δυνηθή ν'<BR> +αποπλεύση ο στρατός.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Πού; Ω ! ταλαίπωρος εγώ, ταλαίπωρος κ’ εκείνη την οποίαν μέλλει να<BR> +φονεύση ο πατήρ της !</p> + +<p>ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ<BR> +Εις τον οίκον του Δαρδάνου, διά ν' αναλάβη εκείθεν την Ελένην ο<BR> +Μενέλαος.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Και είναι πεπρωμένον ν’ αποθάνη η Ιφιγένεια διά να επανέλθη η<BR> +Ελένη εις τον οίκον της ;</p> + +<p>ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ<BR> +Τώρα γνωρίζεις τα πάντα. Θα θυσιάση την κόρην σου ο πατήρ της εις<BR> +την Άρτεμιν.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Πρόφασις λοιπόν ήτο ο γάμος, διά τον οποίον μ’έφεραν εδώ εκ του<BR> +Άργους;</p> + +<p>ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ<BR> +Ναι, διά να φέρης την κόρην μετά χαράς ως μέλλουσαν να υπανδρευθή<BR> +τον Αχιλλέα.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Ω δυστυχής μου κόρη, ήλθες λοιπόν προς θάνατον εδώ ως και εγώ η<BR> +μήτηρ σου !</p> + +<p>ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ<BR> +Είναι αξία δακρύων πολλών η συμφορά και των δύο σας, δεινή δε του<BR> +Αγαμέμνονος η πράξις.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Η δυστυχής εχάθην. Ακατάσχετα πλέον μου πλημμυρούσι τους οφθαλμούς<BR> +τα δάκρυα.</p> + +<p>ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ<BR> +Και είναι πολύ οδυνηρά τα δάκρυα της μητρός, ήτις χάνει τα τέκνα<BR> +της.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Συ δε, γέρον, πόθεν έμαθες ταύτα ;</p> + +<p>ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ<BR> +Ηρχόμην φέρων προς σε ΔΕΥΤΕΡΑν επιστολήν κατόπιν της πρώτης, την<BR> +οποίαν είχες λάβει.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Επιστολήν ίνα έλθω ή ίνα μην έλθω φέρουσα την κόρην μου προς<BR> +θάνατον;</p> + +<p>ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ<BR> +Ίνα μη την φέρης• διότι τότε είχεν επανέλθει ο σύζυγος σου εις τον<BR> +ορθόν νουν.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Αλλά τότε διατί δεν μοι έφερες την επιστολήν εκείνην ;</p> + +<p>ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ<BR> +Διοτι μοι την αφήρεσεν ο Μενέλαος, όστις είναι ο αίτιος όλων<BR> +τούτων των κακών.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Ήκουσας ταύτα, υιέ της Νηρηίδος και του Πηλέως;</p> + +<p>ΑΧΙΛΛΕΑΣ<BR> +Ήκουσα την δεινήν σου συμφοράν, βασίλισσα. Αλλ' εγώ δεν θ' ανεχθώ<BR> +την προς εμέ ύβριν ταύτην.</p> + +<p> +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +θα θανατώσουν, Αχιλλεύ, την κόρην μου εξαπατήσαντές με διά ψευδούς<BR> +μετά σου γάμου της.</p> + +<p>ΑΧΙΛΛΕΥΣ<BR> +Εξοργίζει κ' εμέ η πράξις αύτη του συζύγου σου τόσον, ώστε δεν θα<BR> +μείνω ανεκδίκητος.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Δεν ερυθριώ, θνητή εγώ, να πέσω προ των γονάτων σου του εκ θεάς<BR> +γεννηθέντος. Και πως να μείνω πλέον αξιοπρεπής ; Τι άλλο<BR> +σπουδαιότερον να με κάμψη δύναται ή η ζωή του τέκνου μου ;<BR> +Υπερασπίσθητι, της Θέτιδος υιέ, την δυστυχή μητέρα και εκείνην<BR> +ήτις, ψευδώς μεν άλλ' ελέχθη οπωσδήποτε, ότι θα ήτο σύζυγός σου.<BR> +Την έστεψα εγώ με άνθη ως νύμφην, ίνα σοι την φέρω εις γυναίκα,<BR> +και τώρα την συνοδεύω επί σφαγήν. Όνειδος θα ήναι διά σε, εάν δεν<BR> +την υπερασπίσης, διότι, και αν ακόμη δέν συνεζεύχθης εις γάμον<BR> +μετ' αυτής, ωνομάσθης όμως τουλάχιστον φίλτατος σύζυγος της<BR> +δυστυχούς παρθένου. Εις την παρειάν σου αυτήν, την οποίαν εγγίζω,<BR> +εις την δεξιάν σου χείρα, την οποίαν σφίγγω, εις της μητρός σου το<BR> +όνομα σ' εξορκίζω, μη την αφήσης ανυπεράσπιστον. Το όνομά σου αυτό<BR> +μ' έφερεν εδώ προς τον όλεθρον. Υπερασπίσθητι λοιπόν το ίδιον σου<BR> +όνομα. Δεν έχω η δυστυχής βωμόν να καταφύγω άλλον παρά τα γόνατά<BR> +σου. Ουδένα φίλον έχω εδώ περί εμέ. Όσον διά τον Αγαμέμνονα,<BR> +ήκουσας την σκληράν απόφασίν του. Είμαι, ως βλέπεις, ασθενής γυνή<BR> +εν μέσω ναυτικού στρατεύματος εξ ανδρών απειθαρχήτων, θρασέων μεν<BR> +προς το κακόν, χρησίμων όμως εις το αγαθόν, αρκεί να το θελήσωσιν.<BR> +Εάν λοιπόν συ εκτείνης προστάτιδα υπέρ εμού την χείρά σου,<BR> +εσώθημεν, άλλως απωλέσθημεν.</p> + +<p>ΧΟΡΟΣ<BR> +Είναι δεινόν το τίκτειν, διότι παράγει πάντοτε τόσην στοργήν προς<BR> +τα τέκνα, ώστε χάριν αυτών αι μητέρες πάντα πόνον υφίστανται.</p> + +<p>ΑΧΙΛΛΕΥΣ<BR> +Η γενναιόφρων ψυχή μου, ω βασίλισσα, ορμά συμπαθής προς την<BR> +λύπην σου, διότι έμαθε να πονή εις τας συμφοράς των άλλων ως και<BR> +να χαίρη εις τα ευτυχήματά των. Είναι συνετοί οι άνθρωποι οι<BR> +γνωρίζοντες να διάγωσι τον βίον εν μέτρω ορθώ. Υπάρχουν<BR> +περιστάσεις, καθ' ας η τελεία φρόνησις είναι δυσάρεστος, αλλά και<BR> +άλλαι, κατά τας οποίας είναι αναγκαία. Εγώ δε ανατραφείς υπό του<BR> +Χείρωνος, του ευσεβεστάτου των ανθρώπων, έμαθον να ήμαι ειλικρινής<BR> +το ήθος και το αίσθημα. Διά τούτο τότε μόνον θα υπακούσω εις τους<BR> +Ατρείδας, εάν διοικώσι καλώς. Και εδώ ως και εις την Τροίαν<BR> +ελεύθερος μένων θα πολεμήσω γενναίως όσον εξαρτάται απ' εμού. Σε<BR> +δε, ήτις τόσον άλγος εκ των φιλτάτων σου υπέστης, θ' ανακουφίσω<BR> +περιβάλλων σε διά τις συμπαθείας μου, όση είναι δυνατή εις άνδρα<BR> +νεαρόν ως εγώ. Και δεν θα σφαγή ποτέ υπό του πατρός της η κόρη<BR> +σου, αφού άπαξ ωνομάσθη μνηστή μου. Δεν θα επιτρέψω εις τον<BR> +βασιλέα σύζυγόν σου να μεταχερισθή εμέ ως όργανον εις τους σκοπούς<BR> +του, διότι άλλως αληθής φονεύς της θυγατρός σου, έστω και άοπλος,<BR> +θα είναι το ιδικόν μου όνομα, όπερ την έφερεν εδώ. Ο σύζυγός σου<BR> +είναι ένοχος • αλλά και εμού η αθωότης θ' αμαυρωθή, εάν η δύστηνος<BR> +κόρη χάριν εμού και του μετ' εμού γάμου της απολεσθή, τόσον<BR> +αδοκήτως και αναξίως εξαπατηθείσα. Εάν ο σύζυγος σου την θανατώση<BR> +διά του εμού ονόματος, ο μεν Μενέλαος θα ελογίζετο εις το<BR> +μέλλον ανδρείος, εγώ δε ο αθλιέστατος των Ελλήνων και ανήρ<BR> +ουτιδανός, ουχί τέκνον του Πηλέως, αλλά κακούργου τινός. Μα τον<BR> +Νηρέα, τον ανατραφέντα επί των κυμάτων της θαλάσσης, πατέρα της<BR> +μητρός μου Θέτιδος, ουδέ διά της άκρας των δακτύλων του ο<BR> +Αγαμέμνωνθα εγγίση την κόρην σου, ουδ’ αυτήν καν την εσθήτα της<BR> +θα θίξη. Άλλως, η μεν Σίπυλος, εξ ης οι δύο στρατηλάται κατάγονται<BR> +θα γίνη εις το μέλλον πόλις ένδοξος και ισχυρός κατά των βαρβάρων<BR> +προμαχών, το δε όνομα της Φθίας, τής πατρίδος μου, σιγή και αδοξία<BR> +θα καλύψη. Α ! όχι. Πικρά δι’ αυτόν θα εύρη ο Κάλχας της θυσίας τα<BR> +εφόδια. Τι μάντις είναι αυτός, αφού κατά το πλείστον μαντεύει<BR> +ψευδώς και, οσάκις αποτύχουν αι προρρήσεις του, διεκφεύγει<BR> +εντέχνως ; Δεν λέγω ταύτα, διά να λάβω την θυγατέρα σου εις<BR> +σύζυγον. Μυρίαι κόραι θηρεύουν γάμον μετ εμού. Τα λέγω, διότι ο<BR> +Αγαμέμνωνμε προσέβαλε δεινώς. Εάν ήθελε να κάμη χρήσιν του<BR> +ονόματός μου, ίνα φέρη την κόρην εδώ, ώφειλε πρώτον να ζητήση<BR> +τούτο παρ' εμού. Συ δε, βασίλισσα, ασμένως τότε θα εδέχεσο να μοι<BR> +δώσης την θυγατέρα σου εις γάμον και εγώ προθύμως θα εδεχόμην να<BR> +συνεκστρατεύσω μετά των λοιπών Ελλήνων προς το Ίλιον. Τώρα όμως<BR> +εις ουδέν με υπολογίζουν οι αρχιστράτηγοι, και ελευθέρως πράττουν<BR> +ό,τι θέλουν, είτε καλόν είτε κακόν. Αλλά ταύτα ταχέως θα λυθώσι<BR> +διά της σπάθης μου, την οποίαν και πριν ακόμη φθάσω εις το Ίλιον,<BR> +δεν θα διστάσω να βάψω εδώ εις το αίμα, εάν τις μου αφαιρέση την<BR> +κόρην σου. Μένε λοιπόν ήσυχος. Εάν προσέφυγες προς εμέ ως προς<BR> +θεόν, χωρίς θεός να ήμαι, θα γίνω τοιούτος διά σε.</p> + +<p>ΧΟΡΟΣ<BR> +Ωμίλησας, Πηλείδη, επαξίως σου και της σεπτής θαλασσίας θεάς, ήτις<BR> +σ' εγέννησεν.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ.<BR> +Ω, πως να σ’ επαινέσω τόσον, ώστε ούτε ως κόλακα αλλ' ούτε πάλιν<BR> +ως φειδωλήν εις την ευγνωμοσύνην μου να με θεωρήσης; Διότι οι<BR> +χρηστοί άνθρωποι, όταν υπερμέτρως παρ’ άλλων επαινώνται,<BR> +αποστρέφονται τους επαινούντας. Εντρέπομαι να σ' ενοχλώ διά των<BR> +στεναγμών του άλγους μου, πάσχουσα εγώ μόνη, σε, όστις δεν<BR> +μετέχεις της ιδικής μου συμφοράς. Είναι όμως ίδιον ευγενούς ανδρός<BR> +να βοηθή τους δυστυχούντας, έστω και αμέτοχος των παθημάτων των.<BR> +Αχιλλεύ, λυπήσου μας, διότι αληθώς είμεθα άξιαι λύπης. Σε<BR> +ωνειρεύθην γαμβρόν μου, και το γλυκύ μου τούτω όνειρον διελύθη<BR> +οικτρώς. Εάν η κόρη μου θανατωθή, σκέφθητι ότι ο θάνατος της θα<BR> +ήναι οιωνός απαίσιος διά τον μέλλοντα γάμον σου, και πρόλαβε το<BR> +κακόν τούτο. Αλλά. τι λέγω; Συ το είπες ήδη, άριστα εκδηλώσας την<BR> +απόφασίν σου απ' αρχής μέχρι τέλους των λόγων σου. Όταν συ<BR> +θελήσης, η κόρη μου βεβαίως θα σωθή. θέλεις τώρα να έλθη και αυτή<BR> +να περιπτυχθή τα γόνατα σου ως ικέτις ; Ανάρμοστον βεβαίως είναι<BR> +τούτο εις μίαν κόρην αλλ’ εάν το εγκρίνης, θα έλθη αιδήμων μεν<BR> +αλλά και μετά της ελευθερίας, ήτις αρμόζει εις την ειλικρίνειάν<BR> +της. Εάν, όμως και εν απουσία της λάβω την υπόσχεσίν σου, ας μείνη<BR> +εις τα δώματα της η κόρη, διότι κοσμεί αυτήν η σεμνότης. Η αιδώς<BR> +πρέπει να τηρήται, αλλ' εφ' όσον μόνον είναι δυνατόν.</p> + +<p>ΑΧΙΛΛΕΥΣ<BR> +Όχι, βασίλισσα, μη φέρης προ εμού την κόρην σου. Δεν πρέπει να<BR> +δώσωμεν αφορμήν εις ψευδείς κακολογίας, διότι στρατός μένων<BR> +συνηγμένος και αργός πολεμικών ασχολιών, αγαπά να κακολογή τους<BR> +άλλους. Είτε με ικετεύετε, είτε μη, είναι το αυτό δί' εμέ. Έθεσα<BR> +ήδη προ εμού σκοπόν μέγαν, ν' αγωνισθώ όπως σας απαλλάξω του<BR> +δεινού κινδύνου. Αρκέσθητι εις τούτο και μόνον πειθομένη ότι σοι<BR> +ωμίλησα ειλικρινώς. Ν' αποθάνω, εάν οι λόγοι μου είναι ψευδείς και<BR> +δόλιοι.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Ευτύχει, Αχιλλεύ, συ ο βοηθών τους δυστυχούντας.</p> + +<p>ΑΧΙΛΛΕΥΣ<BR> +Άκουσον με τώρα, ίνα το πράγμα αισίως αποβή.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Λέγε, τι θέλεις; Σε ακούω προθύμως.</p> + +<p> +</p> + +<p>ΑΧΙΛΛΕΥΣ<BR> +Ας προσπαθήσωμεν ακόμη να πείσωμεν τον πατέρα εις φρονιμωτέρας<BR> +αποφάσεις.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Αλλ' είναι σκληρός και τον στρατόν φοβείται.</p> + +<p>ΑΧΙΛΛΕΥΣ<BR> +Και όμως ο ορθός λόγος έχει μεγάλην την δύναμιν.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Ασθενής η ελπίς. Αλλά λέγε τι πρέπει να πράξω.</p> + +<p>ΑΧΙΛΛΕΥΣ<BR> +Ικέτευσέ τον κατά πρώτον να μη θανατώση την κόρην. Εάν επιμένη,<BR> +έλθε τότε προς εμέ. Διότι πιθανόν να πεισθή, και τότε ουδεμία<BR> +ανάγκη θα υπάρξη της ιδικής μου ενεργείας, αφού η κόρη ούτω θα<BR> +σωθή. Καί εγώ μεν θα ήμαι τότε προσφιλέστερος προς τον φίλον μου<BR> +Αγαμέμνονα, ο δε στρατός δεν θα με κατηγορήση, εάν διά του λόγου<BR> +μόνον και ουχί διά της βίας ενεργήσω. Όταν δε το πράγμα αποβή<BR> +καλώς, έστω και άνευ εμού, η ευχαρίστησις θα ήναι κοινή και εις σε<BR> +και εις τους φίλους.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Ορθώς λέγεις, και θα πράξω ό,τι μοι υπαγορεύεις. Εάν όμως και μετά<BR> +τούτο αποτύχω πάλιν, πού θα σ' επανίδω ; Πού να τρέξω η ταλαίπωρος<BR> +να εύρω την βοηθόν σου χείρα;</p> + +<p>ΑΧΙΛΛΕΥΣ<BR> +Άγρυπνος εγώ φύλαξ θα σε ακολουθώ όπου πρέπει, ίνα μη σε ίδη τις<BR> +διατρέχουσαν το στρατόπεδο των Ελλήνων παράφορον εκ της οδύνης και<BR> +καταισχυνθή το γένος του πατρός σου, διότι ο Τυνδάρεως ήτο μέγας<BR> +μεταξύ των Ελλήνων και θα ήτο ανάξιον αυτού να κακολογηθή το όνομά<BR> +του.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +θα γίνη ό,τι λέγεις. Διάτασσε και εγώ θα υπακούσω. Εάν θεοί<BR> +υπάρχουν, θα σε ανταμείψουν διά πάσης ευτυχίας, διότι είσαι<BR> +δίκαιος ανήρ. Εάν δεν υπάρχουν, μάταιος πας κόπος.</p> + +<p>(Ο Αχιλλεύς και η Κλυταιμνήστρα απέρχονται.)</p> + +<p> +<BR><b> +ΠΑΡΟΔΟΣ ΤΕΤΑΡΤΗ</b></p> + +<p>ΧΟΡΟΣ</p> + +<p> +(Στροφή).</p> + +<p>Ω, πόσον ήτο γλυκύς ο γαμήλιος παιάν του λιβυκού αυλού, της<BR> +χορευτικής κιθάρας και των καλαμίνων συρίγγων, ο διαχυθείς ανά το<BR> +δασώδες Πήλιον, ότε αι καλλιπλόκαμοι Πιερίδες Μούσαι, ελθούσαι εις<BR> +τους γάμους του Πηλέως και εξυμνούσαι διά μολπών μελωδικών την<BR> +Θέτιδα και τον Αιακίδην επί του όρους των Κενταύρων, εχόρευον κατά<BR> +το συμπόσιον των θεών κτυπώσαι το έδαφος διά των χρυσών αυτών<BR> +σανδάλων, ενώ ο γόνος του Δαρδάνου, ο εκ Φρυγίας Γανυμήδης, του<BR> +οποίου το κάλλος ήτο εις τον Δία τόσον προσφιλές, ήντλει εκ των<BR> +χρυσών κρατήρων το νέκταρ ! Τότε και αι πεντήκοντα κόραι του<BR> +Νηρέως εχόρευον εις τους γάμους εκείνους ελισσόμεναι εν κύκλω παρά<BR> +την λευκήν άμμον του αιγιαλού.</p> + +<p>(Αντιστροφή).</p> + +<p>Εστεμμένος διά φύλλων ελάτης και ο θίασος των εχόντων σώμα ίππου<BR> +και ανθρώπου Κενταύρων ήλθε και αυτός, ίνα μετάσχη του γεύματος<BR> +των θεών και του βακχείου κρατήρος. «Ω κόρη του Νηρέως, εκραύγαζον<BR> +ούτοι, προείπεν ήδη ο τα μέλλοντα γινώσκων φοιβόληπτος μάντις<BR> +Χείρων ότι θα γεννήσης υιόν, όστις μέγα κλέος θα φέρη εις την<BR> +Θεσσαλίαν. Ούτος ηγούμενος των Μυρμιδόνων οπλιτών θα επέλθη κατά<BR> +της κλεινής χώρας του Πριάμου, ίνα καταστρέψη αυτήν διά σιδήρου<BR> +και πυρός, φέρων χρυσότευκτα όπλα, έργα του Ηφαίστου, δωρηθέντα<BR> +εις αυτόν υπό της μητρός του θεάς Θέτιδος». Υπό τους ύμνους<BR> +τούτους ετέλεσαν τότε οι θεοί τον ευτυχή γάμον της πρώτης των<BR> +Θεογενών Νηρηίδων μετά του Πηλέως.</p> + +<p>(Επωδός).</p> + +<p>Και όμως σου της κόρης του Αγαμέμνονος την καλλιπλόκαμον κεφαλήν<BR> +θα στέψωσιν οι Έλληνες εδώ παρά την θάλασσαν, ως στέφουσι προς την<BR> +θυσίαν δάμαλιν αγνήν, ελθούσαν από ορεινών πετρίνων σπηλαίων, και<BR> +θα βάψουν δι’αίματος τον χιονόλευκόν σου λαιμόν, σου ήτις δεν<BR> +ανετράφης ως τα συνήθη θύματα υπό τους ήχους ποιμενικού αυλού ουδέ<BR> +υπό συρίγματα βουκόλων, αλλ' ως βασιλόπαις των Αργείων εις τους<BR> +κόλπους της μητρός προς γάμον ευτυχή. Φευ ! ποίαν αξίαν έχει η<BR> +αιδημοσύνη και η αρετή εκεί όπου επικρατεί η ασέβεια, όπου η αρετή<BR> +περιφρονείται, η ανομία υπερισχύει του νόμου και οι άνθρωποι δεν<BR> +συνασπίζονται, όπως αποτρέψωσι την θείαν οργήν ;</p> + +<p><b> +ΠΡΑΞΙΣ ΠΕΜΠΤΗ</b></p> + +<p> +<b>ΣΚΗΝΗ Α'.</b></p> + +<p> +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ και ΧΟΡΟΣ</p> + +<p> +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +(εξερχομένη της σκηνής του Αγαμέμνονος)</p> + +<p>Ήλθον ζητούσα τον βασιλέα σύζυγόν μου, όστις, εγκαταλιπών τα<BR> +δώματά του προ πολλού, είναι απών. Και η κόρη μου η δυστυχής<BR> +οδύρεται και κλαίει μαθούσα την θανάσιμον τύχην, την οποίαν ο<BR> +πατήρ της μελετά δι' αυτήν. Αλλ’ ιδού, ενώ περί αυτού λαλώ,<BR> +έρχεται ο Αγαμέμνωναυτός, όστις ετοιμάζεται να διαπράξη<BR> +ανοσιούργημα κατά του ιδίου του τέκνου.</p> + +<p> +<BR><b> +ΣΚΗΝΗ Β'.</b></p> + +<p> +<BR> +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ και οι ΑΝΩΤΕΡΩ.</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Επικαίρως σ' ευρίσκω εδώ, βασίλισσα, έξω της σκηνής, ίνα σοι είπω<BR> +εν απουσία της κόρης ημών λόγους τους οποίους δεν αρμόζει ν'<BR> +ακούωσιν αι μελλόνυμφοι παρθένοι.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Ποίον είνε αυτό το επίκαιρον, περί του οποίου λέγεις, ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ;</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Ύπαγε και στείλε την κόρην να έλθη μετ' εμού εις την θυσίαν, διότι<BR> +τα της θυσίας ταύτης είναι ήδη έτοιμα, και ο ιερός σίτος και το<BR> +καθαρτήριον πυρ και τα νεαρά μοσχάρια, των οποίων το μέλαν αίμα<BR> +πρέπει προ του γάμου να χυθή ενώπιον του βωμού της Αρτέμιδος.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Οι λόγοι σου είναι αγαθοί, είθε όμως να ηδυνάμην και τας πράξεις<BR> +σου να ονομάσω τοιαύτας !</p> + +<p>(Ανοίγει την θύραν της σκηνής).</p> + +<p>Έξελθε, κόρη μου. Γνωρίζεις τώρα κάλλιστα τι ο πατήρ σου μέλλει να<BR> +πράξη διά σε. Έξελθε και λάβε μαζή σου υπό τον πέπλο σου τον<BR> +αδελφόν σου, τον μικρόν Ορέστην.</p> + +<p>(Η Ιφιγένεια εμφανίζεται επί της θύρας μετά του Ορέστου)</p> + +<p>Ιδού, ήλθεν ευπειθής εις την πρόσκλησίν σου. Όσον διά τα λοιπά, θα<BR> +ομιλήσω και επί παρουσία της.</p> + +<p> +<b>ΣΚΗΝΗ Γ’.</b></p> + +<p> +ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ μετά του 0ΡΕΣΤ0Υ και οι ΑΝΩΤΕΡΩ</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Διατί κλαίεις, κόρη μου; Διατί δεν έχεις πλέον φαιδράν την όψιν,<BR> +αλλά προσήλωσας το βλέμμα εις το έδαφος και εκάλυψας το πρόσωπον<BR> +διά του πέπλου σου;</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Ω της δυστυχίας μου ! Πόθεν ν' αρχίσω λαλούσα ; Είναι τόσον εξ<BR> +ίσου μεγάλα τα δεινά μου, ώστε και το τελευταίον ακόμη εξ αυτών<BR> +ευλόγως διεκδικεί την πρώτην θέσιν.</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Αλλά τι συμβαίνει λοιπόν ; Διατί και αι δύο παρίστασθε ενώπιον μου<BR> +κατεχόμεναι υπό τόσης συγχύσεως και ταραχής;</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Αποκρίσου ειλικρινώς, Αγαμέμνων, εις όσα θα σ' ερωτήσω.</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Ουδεμία ανάγκη να με παρακάλεσης προς τούτο. Είμαι πρόθυμος ν’<BR> +ακούσω τα ερωτήματά σου.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Είναι αληθές ότι θέλεις να θανατώσης την ιδικήν σου και ιδικήν μου<BR> +θυγατέρα ;</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Τι είπες ; Ω ! πολύ φρικτόν λόγον επρόφερες και εφαντάσθης άμα,<BR> +βασίλισσα.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Μη ταράττεσαι. Μάλλον αποκρίσου μοι εις ό,τι σε ηρώτησα.</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Εάν θέλης να σοι απαντώ λογικώς, πρέπει συ πρώτη ευλόγους<BR> +ερωτήσεις να μοι απευθύνης.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Είναι τοιαύται. Μη διεκφεύγης λοιπόν, αλλ' αποκρίσου.</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Ω μοίρα και τύχη και δαίμον μου απαίσιε !</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Όχι σου μόνον, αλλά και εμού και αυτής εδώ της κόρης, όλων<BR> +δυσμοίρων.</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Αλλά ποίος σε ηδίκησε ;</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Συ ερώτας εμέ περί τούτου ; Α ! η τέχνη σου στερείται τέχνης,<BR> +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ.</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Εχάθην. Το μυστικόν μου επροδόθη.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Περιττόν να κοπιάζης ομιλών• έμαθον καλώς ό,τι μέλλεις καθ’ ημών<BR> +να διαπράξης. Γνωρίζω τα πάντα. Εξ αυτής της σιωπής σου, εξ<BR> +αυτών των στεναγμών σου ελέγχεσαι ομολογών την αλήθειαν.</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Ιδού σιωπώ. Τι το όφελος να προσθέσω διά ψεύδους και αναισχυντίαν<BR> +εις τας άλλας συμφοράς;</p> + +<p>ΚλΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Άκουσον λοιπόν, θα σοι ομιλήσω απροκαλύπτως τώρα και άνευ<BR> +αινιγματωδών και πλαγίων περιφράσεων. Ως πρώτην κατά σου<BR> +κατηγορίαν μου προτάσσω ότι μ’ ενυμφεύθης παρά την θέλησίν μου<BR> +φονεύσας τον πρώτον μου σύζυγον Τάνταλον και απαγαγών εμέ διά της<BR> +βίας. Συνέτριψας δε κατά γης την κεφαλήν του βρέφους μου αποσπάσας<BR> +αυτό βιαίως από των μαστών μου. Τότε οι αδελφοί μου Διόσκουροι,<BR> +επί λευκών ίππων αναβάντες, επήλθον κατά σου εκδικηταί• αλλ' ο<BR> +γέρων πατήρ μου Τυνδάρεως σ' έσωσε, προσφυγόντα προς αυτόν ικέτην,<BR> +και ιδού συ εκ νέου σύζυγός μου. Θα ομολογήσης βέβαια ότι,<BR> +συνδιαλλαγείσα προς σε, υπήρξα έκτοτε και διά σε και διά τον οίκον<BR> +μου γυνή ανεπίληπτος. Σύζυγος δε σώφρων και πιστή, εμερίμνων<BR> +πάντοτε προς ευδαιμονίαν του οίκου σου, ώστε συ και εισερχόμενος<BR> +εις αυτόν να χαίρης και εξερχόμενος να θεωρής σεαυτόν ευτυχή.<BR> +Γνωστόν είναι πόσον σπάνιον εύρημα διά τον άνδρα αποτελεί τοιαύτη<BR> +σύζυγος και πόσον εξ εναντίας πολυάριθμοι είναι αι κακαί γυναίκες.<BR> +Σου εγέννησα αυτόν τον υιόν και τρεις θυγατέρας• εκ τούτων δέ συ<BR> +επιχερείς τώρα να με αποστερήσης της μιας τόσον ασπλάγχνως. Εάν<BR> +σ'ερωτήση τις προς ποίον σκοπόν θα την θανατώσης, ειπέ, τί θ'<BR> +απαντήσης; θέλεις ν' απαντήσω εγώ αντί σου ; Διά ν' αναλάβη την<BR> +Ελένην ο Μενέλαος. Ω της μωρίας, να δίδη τις τα τέκνα του εις<BR> +αντάλλαγμα ανοσίας γυναικός ! Ν’ αγοράζη τα μισητότατα διά των<BR> +φιλτάτων ! Ειπέ μοι, εάν τώρα εκστρατεύσας με αφήσης εις τον οίκον<BR> +σου και απουσιάσης εις την ξένην γην επί έτη μακρά, ποίον άραγε<BR> +αίσθημα νομίζεις ότι θα μου πληροί την καρδίαν, όταν θα βλέπω εκεί<BR> +τα καθίσματα κενά, έρημα τα δώματα των θυγατέρων μου, και θα<BR> +κάθημαι μόνη κλαίουσα και θρηνολογούσα την κόρην μου αυτήν<BR> +αδιαλείπτως ; «Κόρη μου, θα λέγω σ’ εθανάτωσε ο πατήρ σου, αυτός<BR> +όστις σ' εγέννησεν, αυτός ο ίδιος, όχι διά ξένης αλλά διά της<BR> +ιδίας του χειρός. Ιδού ποίαν ευεργεσίαν αυτός αναχωρών έκαμε προς<BR> +τον οίκον του». Και όταν επιστρέψης εκ της εκστρατείας εις την<BR> +πατρίδα, η υποδοχή, την οποίαν εγώ και αι υπόλοιποι θυγατέρες θα<BR> +σου κάμωμεν, θα ήναι η πρέπουσα εις την τοιαύτην πράξην σου. Ω,<BR> +προς θεών, μη μ' εξαναγκάσης να φανώ κακή προς σε και μη αδικήσης<BR> +και τον εαυτόν σου συ ο ίδιος. Σκέψου προς στιγμήν, εάν θυσιάσης<BR> +την κόρην σου ποίας άραγε ευχάς θα προφέρεις κατά τας στιγμάς της<BR> +θυσίας ; ποίον δώρον θα ζητήσης παρά της θεάς σφάζων το τέκνον<BR> +σου; Βεβαίως δυστυχής θα είναι η επάνοδός σου όσον μυσαρά η<BR> +εντεύθεν αναχώρησίς σου. Αλλά μήπως είναι δίκαιον να ευχηθώ εγώ<BR> +αγαθόν τι δια σε; θα ήτο το αυτό ως να εθεώρουν αδίκους τους θεούς<BR> +ζητούσα παρ' αυτών αγαθά υπέρ κακού συζύγου. Όταν δ' επανέλθης εις<BR> +το Άργος, νομίζεις ότι θα εναγκαλισθής τότε τα τέκνα σου ; Όχι,<BR> +τούτο πλέον θα ήναι διά σε αδύνατον. Διότι ποίον εκ των τέκνων σου<BR> +θα σε ατενίση τότε μετά στοργής, αφού θα φοβήται μήπως το φονεύσης<BR> +και αυτό, προτιμών αυτό των άλλων ; Ειπέ μοι, εύλογος τις άραγε<BR> +ανάγκη να διηγόρευσε τοιαύτην απόφασίν ή μήπως η φιλοδοξία σου,<BR> +διά να επαίρεσαι ως τάχα βασιλεύς και αρχιστράτηγος; Εάν ήσο<BR> +δίκαιος, θα έλεγες προς τους Έλληνας: «θέλετε να εκπλεύσωμεν κατά<BR> +της Τροίας ; Ας ρίψωμεν κλήρον τίνος εξ ημών η θυγάτηρ πρέπει ν'<BR> +αποθάνη». Αυτό απήτει η ισότης, και όχι να προσφέρης μόνος συ την<BR> +κόρην σου εις τους Έλληνας θύμα προς σφαγήν. Ή, τουλάχιστον,<BR> +ώφειλε μάλλον ο Μενέλαος να θανατώση την κόρην του Ερμιόνην χάριν<BR> +της μητρός της, διότι η υπόθεσις αποβλέπει αυτόν τον ίδιον. Τώρα<BR> +όμως εγώ μεν, ήτις υπήρξα πιστή σύζυγός σου, θα στερηθώ της κόρης<BR> +μου, η δε απιστήσασα θα ευδαιμονή έχουσα εις τον εν Σπάρτη οίκον<BR> +της αβλαβή την θυγατέρα της. Αποκρίσου μοι, εάν σφάλλωμαι. Εάν<BR> +όμως οι λόγοι μου ήναι ορθοί, ω, τότε έσω λογικός και μη θανατώσης<BR> +την ιδικήν σου και ιδικήν μου κόρην.</p> + +<p>ΧΟΡΟΣ<BR> +Πείσθητι, άναξ, εις τους λόγους της. Οι γονείς πρέπει ν'<BR> +αγωνίζωνται ομού προς σωτηρίαν των τέκνων των. Ουδείς δύναται ν’<BR> +αμφιβητήση τούτο.</p> + +<p>ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ<BR> +Ω πάτερ μου, εάν είχον την δύναμιν της φωνής του Ορφέως, ώστε<BR> +ψάλλουσα να πείθω τας πέτρας να με υπακούουν και διά των λόγων μου<BR> +να γοητεύω τους ανθρώπους, θα το έπραττον και κατά την στιγμήν<BR> +αυτήν. Αλλά, αφού τοιαύτην δύναμιν δεν έχω, τα δάκρυα μου λάβε<BR> +καν, τα μόνα τα οποία να σοι δώσω δύναμαι. Αντί ικετηρίου κλάδου<BR> +ελαίας ρίπτω εις τα γόνατά σου το σώμα μου αυτό, το οποίον αυτή<BR> +εδώ σοι εγέννησε, και σε ικευτεύω, μη με θανατώσης τόσον νέαν.<BR> +Είναι τόσον γλυκύ το φως της ζωής ! Ω, μη με στείλης να βλέπω τα<BR> +υπό την γην. Πρώτη εγώ σε απεκάλεσα πατέρα και συ πρώτην εμέ κόρην<BR> +σου. Δεν ενθυμείσαι ότι πρώτη εγώ καθήμενη εις τα γόνατα σου σ'<BR> +εφίλουν και σ' εθώπευα ως και συ εμέ ; Και μοι έλεγες: — «Άραγε θ’<BR> +αξιωθώ να να σε ιδώ ποτέ, κόρη μου, ευτυχή ευτυχούς ανδρός σύζυγος<BR> +πλήρη ζωής και ακμής, επαξίως της καταγωγής σου;» — Εγώ δε πάλιν<BR> +θωπεύουσα την γενειάδα σου, ως και τώρα, διά της χειρός μου<BR> +έλεγον:— «Κ’ εγώ θα σε υποδεχθώ άραγε ποτέ, γέροντα πλέον, πατέρα<BR> +μου, εις την οικίαν μου, και θα σοι αποδώτω ευγνώμων τους τόσους<BR> +κόπους, τους οποίους κατέβαλες, διά να με αναθρέψης; » Εγώ τα<BR> +ενθυμούμαι όλα αυτά, αλλά συ τα ελησμόνησας, αφού θέλεις να με<BR> +θανατώσης. Ω, μα τον Πέλοπα, μα τον Ατρέα τον πατέρα σου και μα<BR> +την μητέρα μου αυτήν, η οποία πρώτον πόνον δι' εμέ ησθάνθη όταν μ'<BR> +εγέννα και δεύτερον τούτον σήμερον ότε με χάνει, ποίαν σχέσιν έχω<BR> +εγώ με τον γάμον του Πάριδος και της Ελένης ; Διατί να χαθώ εγώ,<BR> +πατέρα μου, δι' αυτούς ; Κύτταξέ με με βλέμμα συμπαθές, φίλησέ με,<BR> +να φέρω τουλάχιστον μαζή μου προς ενθύμησιν το βλέμμα και το<BR> +φίλημά σου εκεί όπου θα υπάγω, εάν δεν εισακούσης την παράκλησίν<BR> +μου. Ορέστη, αδελφέ μου, είσαι πολύ μικρός ώστε να βοηθήσης την<BR> +αγαπητήν σου αδελφήν, αλλά κλαύσε και συ και παρακάλεσε τον πατέρα<BR> +μας να μη θανατώση την αδελφήν σου. Τας συμφοράς αισθάνονται κάπως<BR> +και τα νήπια. Ιδού, πατέρα μου, και αυτός ακόμη ο Ορέστης σε<BR> +ικετεύει έστω και σιωπών. Λυπήσου με και φείσθητι της ζωής μου.<BR> +Να, και τα δύο φίλτατά σου τέκνα, αυτός μεν νήπιον ακόμη, εγώ δε<BR> +νέα ήδη, σε ικετεύομεν απτόμενοι του γενείου σου. Α ! θα νικήσω,<BR> +αν τούτο μόνον ακούσης το οποίον θα σοι ειπώ : Είναι τόσον γλυκύ,<BR> +πατέρα μου, αυτό το φως της ζωής, και τόσον ψυχρά και σκοτεινά τα<BR> +υπό την γην ! Παράφρων είναι όστις ποθεί τον θάνατον! Καλλίτερον<BR> +να ζη τις δυστυχής παρά ν' αποθάνη ευτυχής.</p> + +<p>ΧΟΡΟΣ<BR> +Ιδού το έργον σου, αθλία Ελένη. Παλαίουσιν οι Ατρείδαι προς τα<BR> +τέκνα των χάριν σού και των ερώτων σου.</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Εγώ αγαπώ τα τέκνα μου, αλλ' έχω και αρκούσαν σύνεσιν, όπως εννοώ<BR> +ποία πράγματα είναι άξια οικτιρμού και ποία όχι, διότι άλλως θα<BR> +ήμην παράφρων. Είναι δι’ εμέ δεινώς αλγεινόν, βασίλισσα, το να<BR> +τολμήσω ταύτα, αλλ' εξ ίσου αλγεινόν και το να μη τα τολμήσω.<BR> +Διότι υπέρτατον καθήκον μοι επιβάλλει να το πράξω. Ίδετε περί ημάς<BR> +πόσος είναι ο εδώ συνηθροισμένος στόλος και στρατός, πόσοι<BR> +βασιλείς των Ελλήνων κατάφρακτοι εξ όπλων και χαλκών ασπίδων, και<BR> +όμως μη δυνάμενοι ν’ απέλθωσι, κατά των τειχών του Ιλίου ουδέ να<BR> +κυριεύσωσι την περίφημον ακρόπολιν της Τροίας, εάν εγώ δεν θυσιάσω<BR> +σέ, κόρη μου, ως λέγει ο μάντις Κάλχας. Τόσον λυσσώδης πόθος<BR> +παραφέρει τον στρατόν των Ελλήνων να πλεύσωσιν ως τάχιστα κατά της<BR> +χώρας των βαρβάρων και εκδικήσωσι την αρπαγήν της ελληνίδος<BR> +συζύγου, ώστε, εάν εγώ απειθήσω εις την προσταγήν της θεάς, θα<BR> +φονεύσουν και τας εν Άργει θυγατέρας μου και υμάς εδώ και εμέ<BR> +αυτόν ακόμη. Όχι, κόρη μου, δεν υπακούω εγώ δουλικώς εις τον<BR> +Μενέλαον ούτε πράττω τι διότι αυτός το θέλει. Υπακούω εις μόνην<BR> +την Ελλάδα, ήτις κατ' ανάγκην αναπόδραστον απαιτεί παρ' εμού εκών<BR> +άκων να σε θυσιάσω. Η ανάγκη της πατρίδος είναι πολύ ανωτέρα ημών<BR> +πρέπει δε, κόρη μου, εφ' όσον εξαρτάται από σου και απ' εμού, να<BR> +διατηρώμεν ελευθέραν την πατρίδα μας και, Έλληνες όντες, να μη<BR> +ανεχθώμεν ώστε βάρβαροι ν' αρπάζουν τας συζύγους μας.</p> + +<p>(Απέρχεται).</p> + +<p> +<b>ΣΚΗΝΗ Δ'.</b></p> + +<p> +ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ—ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ—ΧΟΡΟΣ</p> + +<p> +</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Φεύγει! Αχ, κόρη μου, και σεις, ξέναι, ω της δυστυχίας μου,<BR> +ταλαίπωρος εγώ! Φεύγει, παιδί μου, και σε παραδίδει εις του Άδου<BR> +τας αγκάλας.</p> + +<p>ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ<BR> +Ω της δυστυχίας μου, μητέρα μου ! Κλαίω κ’ εγώ διά των ιδίων λόγων<BR> +ως και συ, αφού ο αυτός πόνος μας κατασπαράττει και τας δύο.<BR> +Σβύνεται πλέον δι' εμέ το φως τούτο του ηλίου. Οίμοι, οίμοι,<BR> +χιονόβλητοι κοιλάδες της Τροίας και σεις βουνά της Ίδης, όπου ο<BR> +Πρίαμος, αποσπάσας από της μητρικής αγκάλης έρριψέ ποτε προς<BR> +θάνατον το απαλόν βρέφος Πάριν, όστις διά τούτο ελέγετο Ιδαίος υπό<BR> +των Φρυγών! Ω! είθε αυτός, όστις ως βουκόλος εν μέσω βοών<BR> +ανετράφη, είθε να μη ήρχετο ποτέ να κατοικήση παρά τα ύδατα τα<BR> +διαφανή, όπου κείνται των Νυμφών αι κρήναι και ανθούσι λειμώνες<BR> +χλοεροί, όπου αι θεαί δρέπουν υακίνθους και ρόδα καλλίχροα, και<BR> +όπου ήλθε ποτέ η Παλλάς, η πανούργος Αφροδίτη και η Ήρα μετά του<BR> +Ερμού, του αγγέλου του Διός, επαιρόμεναι η μεν Αφροδίτη διά τους<BR> +πόθους ους εμπνέει, η Παλλάς διά το δόρυ της, η δε Ήρα ως σύνευνος<BR> +του υπερτάτου των θεών Διός, ίνα συναγωνισθώσιν επί καλλονή. Και ο<BR> +αγών εκείνος, ω καλαί νεάνιδες, εις μεν τους Έλληνας έφερε κλέος,<BR> +εις εμέ δε τον θάνατον, θυσιαζομένην ήδη εις την Άρτεμιν χάριν της<BR> +προς την Τροίαν εκστρατείας. Και τώρα, μητέρα μου, μητέρα μου<BR> +αγαπητή, ο γεννήσας με πατήρ φεύγει και με αφίνει έρημον. Ω την<BR> +ταλαίπωρον, πόσον πικρά δι' εμέ υπήρξεν αυτή η απαισία Ελένη ! με<BR> +φονεύουν, μητέρα μου, με σφάζει αδίκως άδικος πατήρ. Ω, είθε να μη<BR> +εδέχετο ποτέ εις αυτούς εδώ τους κόλπους της η Αυλίς τα σκάφη των<BR> +χαλκεμβόλων τούτων κατά της Τροίας πλοίων ή να μη έστελλεν<BR> +αντίθετον εις αυτά ο Ζευς τον άνεμον εδώ εις τον Εύριπον, ο Ζευς,<BR> +όστις κατ' αρεσκείαν τρέπει την αύραν, εις άλλα μεν πλοία προς<BR> +χαράν, εις άλλα δε προς λύπην, άλλα στρέφει κατά την ανάγκην, άλλα<BR> +κινεί προς το πέλαγος και άλλα αναγκάζει ν' αναβάλλουν τον<BR> +απόπλουν περιμένοντα. Ω, πόσον βασανισμένον είναι το γένος των<BR> +ανθρώπων και πόσον αγωνιά παλαίον κατά της ανάγκης ! Οίμοι, πόσας<BR> +συμφοράς και πόνους έφερεν εις την Ελλάδα η κόρη του Τυνδάρου !</p> + +<p>ΧΟΡΟΣ<BR> +Σε λυπούμαι, ταλαίπωρε κόρη, ότι αθώαν σε σπαράσσει αδίκως τύχη<BR> +άσπλαχνος.</p> + +<p>ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ<BR> +Μητέρα μου, βλέπω πλήθος ανδρών να πλησιάζη εδώ.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Είναι ο Αχιλλεύς, ο υιός της θεάς, διά τον οποίον ήλθες εδώ εις<BR> +την Αυλίδα.</p> + +<p>ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ<BR> +Θεραπαινίδες, ανοίξατε μου γρήγορα την θύραν να κρυβώ εις την<BR> +σκηνήν.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Πως φεύγεις, κόρη μου ;</p> + +<p>ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ<BR> +Εντρέπομαι να ιδώ τον Αχιλλέα.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Διατί;</p> + +<p>ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ<BR> +Η δυστυχής έκβασις του μελετηθέντος γάμου μοι φέρει εντροπήν.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Δεν επιτρέπουν τώρα αι περιστάσεις τοιαύτην συστολήν. Εάν<BR> +δυνάμεθα ακόμη να ενεργήσωμεν μετά τινος ελπίδος, ας μείνη κατά<BR> +μέρος η σεμνότης.</p> + +<p> +<b>ΣΚΗΝΗ Ε'.</b></p> + +<p> +ΑΧΙΛΛΕΥΣ ακολουθούμενος υπό ανδρών ενόπλων και ΟΙ ΑΝΩΤΕΡΩ.</p> + +<p>ΑΧΙΛΛΕΥΣ<BR> +Δύστηνε βασίλισσα, της Λήδας τέκνον ....</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Δύστηνος τωόντι.</p> + +<p>ΑΧΙΛΛΕΥΣ<BR> +Φήμη φοβερά διατρέχει των Ελλήνων το στρατόπεδον.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Ποία φήμη; Λέγε μοι.</p> + +<p>ΑΧΙΛΛΕΥΣ<BR> +Περί της θυγατρός σου.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Ω του απαισίου σου λόγου !</p> + +<p>ΑΧΙΛΛΕΥΣ<BR> +Φωνάζουν ότι πρέπει, να σφαγή.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Και δεν υπάρχει κανείς ο αντιλέγων;</p> + +<p>ΑΧΙΛΛΕΥΣ<BR> +Κ' εγώ ο ίδιος διέτρεξα κίνδυνον.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Ποίον κίνδυνον, φίλε ;</p> + +<p>ΑΧΙΛΛΕΥΣ<BR> +Να λιθοβοληθώ.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Διότι θέλεις να σώσης την κόρην μου;</p> + +<p>ΑΧΙΛΛΕΥΣ<BR> +Ναι.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Και ποίος θα ετόλμα να σ' εγγίση καν;</p> + +<p>ΑΧΙΛΛΕΥΣ<BR> +Όλοι οι Έλληνες.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Και ο στρατός των Μυρμιδόνων πού ήτο;</p> + +<p>ΑΧΙΛΛΕΥΣ<BR> +Αυτός πρώτος ήτο ενάντιος μου.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Α! απελπισία, κόρη μου! Είμεθα χαμένοι.</p> + +<p>ΑΧΙΛΛΕΥΣ<BR> +Με απεκάλουν έρμαιον του γάμου μου.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Και συ τι τοις απήντησας ;</p> + +<p>ΑΧΙΛΛΕΥΣ<BR> +Ότι δεν πρέπει ν' αποθάνη η μέλλουσα μου σύζυγος.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΉΣΤΡΑ<BR> +Ορθώς. Εύγε!</p> + +<p>ΑΧΙΛΛΕΥΣ<BR> +Την οποίαν ο πατήρ της μοι εμνήστευσε.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Και σοι την έφερεν εδώ εξ Άργους.</p> + +<p>ΑΧΙΛΛΕΥΣ<BR> +Αλλ’ αι κραυγαί των εκάλυψαν την φωνήν μου.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Είναι δεινόν κακόν η εξέγερσις του πλήθους.</p> + +<p>ΑΧΙΛΛΕΥΣ<BR> +Και όμως εγώ θα σε υπερασπίσω, βασίλισσα.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Πώς ; θα πολεμήσης μόνος συ κατά πολλών ;</p> + +<p>ΑΧΙΛΛΕΥΣ<BR> +Βλέπεις τούτους τους οπλίτας μου;</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Είθε τα αισθήματά σου να στέψη η επιτυχία !</p> + +<p>ΑΧΙΛΛΕΥΣ<BR> +θα τα στέψη.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Και δεν θα θυσιασθή λοιπόν η κόρη μου ;</p> + +<p>ΑΧΙΛΛΕΥΣ<BR> +Εμού ζώντος, όχι.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Αλλά θα έλθουν εδώ να μου αρπάσουν το τέκνον μου.</p> + +<p>ΑΧΙΛΛΕΥΣ<BR> +θα έλθη πλήθος απειράριθμον έχον τον Οδυσσέα επί κεφαλής.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Του Σίσυφου τον απόγονον ;</p> + +<p>ΑΧΙΛΛΕΥΣ<BR> +Αυτόν τον ίδιον.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Αυτός διέταξε τούτο εις τον στρατόν ή ο στρατός τον εξηνάγκασε ;</p> + +<p>ΑΧΙΛΛΕΥΣ<BR> +Και αυτός ήθελε και ο στρατός τον εξέλεξε προς τούτο.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Ω της αισχράς εκλογής προς δολοφονίαν μιας κόρης !</p> + +<p> +ΑΧΙΛΛΕΥΣ<BR> +Αλλ' εγώ θα τον αναχαιτίσω, μείνε ήσυχος.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Και αν η κόρη δεν θελήση να τον ακολουθήση, θα την αρπάση αυτός<BR> +διά της βίας;</p> + +<p>ΑΧΙΛΛΕΥΣ<BR> +Ναι, σύρων αυτήν από της ξανθής της κόμης.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Και εγώ τι πρέπει να πράξω τότε, Αχιλλεύ;</p> + +<p>ΑΧΙΛΛΕΥΣ<BR> +Να κρατής την κόρην σφικτά ανθισταμένη.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Ω ! αν αρκεί τούτο μόνον, θα σωθή το τέκνον μου.</p> + +<p>ΑΧΙΛΛΕΥΣ<BR> +Βεβαίως θα σωθή οπωσδήποτε.</p> + +<p>ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ<BR> +Άκουσε, μήτερ μου, τους λόγους όσους θα σοι είπω. Αδίκως οργίζεσαι</p> + +<p>κατά του πατρός μου. Μάταιον είναι να επιμένωμεν ζητούσαι τα<BR> +αδύνατα. Η προθυμία του φίλου τούτου προς υπεράσπισιν ημών είναι<BR> +βεβαίως αξία της ευγνωμοσύνης μας• σκέφθητι όμως ότι είναι πιθανώτατον <BR> +ημείς μεν να μη τύχωμεν σωτηρίας, αυτός δε να συκοφαντηθή<BR> +προς τον στρατόν και να πάθη. Άκουσε τι σκέπτομαι. Απεφάσισα, μήτερ,<BR> +ν' αποθάνω και θέλω ν' αποθάνω τον ευκλεή τούτον θάνατον αποστρέφουσα <BR> +απ’ εμού πάντα άλλον ίδιον αγενούς ψυχής πόθον. Σκέψου πόσον<BR> +ορθόν είναι ό,τι λέγω. Ολόκληρος η μεγίστη Ελλάς στρέφει ήδη προς<BR> +εμέ το βλέμμα, ως προς την μόνην δι' ης και του στόλου τον απόπλουν<BR> +και της Τροίας την καταστροφήν θα επιτελέση αναγκάζουσα τους βαρβάρους<BR> +διά τιμωρίας τρομεράς να μη αρπάζωσι πλέον εις το μέλλον γυναίκας εκ<BR> +της ευδαίμονος Ελλάδος, ως ήρπασεν ο Πάρις την Ελένην. Διά του<BR> +θανάτου μου θα επιτευχθώσι πάντα ταύτα, και θα μείνη εις το μέλλον<BR> +επίζηλος η δόξα μου ότι δι' εμού ηλευθερώθη η Ελλάς. Διατί να<BR> +φοβούμαι θάνατον τοιούτον; Δεν μ' εγέννησας συ διά τον εαυτόν σου<BR> +μόνον μ' εγέννησας κτήμα κοινόν εις όλην την Ελλάδα. Ίδε πόσοι<BR> +άνδρες αναρίθμητοι, φέροντες πολέμου πανοπλίαν, πόσοι ατρόμητοι<BR> +ναυβάται ορμώσι κατά των εχθρών ίν' αποθάνωσιν υπέρ της Ελλάδος,<BR> +της υβρισθείσης πατρίδος μας. Διατί εγώ η μίαν μόνην έχουσα ζωήν,<BR> +να γίνω χάριν αυτής πρόσκομμα εις την γενικήν ταύτην ηρωϊκήν<BR> +θυσίαν; Είναι τούτο δίκαιον; Έχομεν άραγε ν' αντιτάξωμεν εις τούτο<BR> +εύλογόν τινα λόγον; Έπειτα σκέψου και τούτο, ότι δεν αρμόζει<BR> +βέβαια ο Αχιλλεύς να παλαίση καθ' όλων των Ελλήνων και ν' αποθάνη<BR> +χάριν εμού, χάριν μιας γυναικός. Η ζωή ενός ανδρός είναι<BR> +πολυτιμοτέρα της ζωής μυρίων γυναικών ομού. Εάν η Άρτεμις επόθησε<BR> +να λάβη την ζωήν μου, δύναμαι άραγε εγώ, μία θνητή, να εμποδίσω<BR> +την εκπλήρωσιν του πόθου τούτου της θεάς; Αδύνατον. Δίδω λοιπόν<BR> +την ζωήν μου εις την Ελλάδα, θυσιάσατέ με, εκπορθήσατε την Τροίαν.<BR> +Η μνήμη μου θα ζήση επί μακρόν και αυτή θα ήναι δι' εμέ και γάμος<BR> +και τέκνα και δόξα. Οι Έλληνες, μήτερ μου, είναι φυσικόν και<BR> +πρέπον να άρχουν των βαρβάρων, και ουχί των Ελλήνων οι βάρβαροι,<BR> +διότι ούτοι μεν εγεννήθησαν δούλοι, εκείνοι δ' ελεύθεροι.</p> + +<p>ΧΟΡΟΣ<BR> +Γενναίον είναι το φρόνημά σου, κόρη, σκληρά όμως διά σε η<BR> +τύχη και η Άρτεμις.</p> + +<p>ΑΧΙΛΛΕΥΣ<BR> +Ευδαίμονα θα με καθίστων οι θεοί, ω κόρη του Αγαμέμνονος, εάν εγώ<BR> +σ’ ελάμβανον ως σύζυγόν μου. Ζηλεύω την Ελλάδα ότι έχει σε, και σε<BR> +ότι ανήκεις εις την Ελλάδα. Ωμίλησας αξίως της πατρίδος μας, διότι<BR> +υποκύπτουσα εις την θείαν θέλησιν, ήτις είναι ανωτέρα της θελήσεώς<BR> +σου, είπες και τους λόγους δι’ ους η θυσία σου αύτη είναι και<BR> +ωφέλιμος και αναγκαία. Όσω μάλλον ανακαλύπτω τον ευγενή σου<BR> +χαρακτήρα, τόσον ισχυρότερος γεννάται εν εμοί ο πόθος του μετά σου<BR> +γάμου, διότι είσαι τωόντι ευγενής το φρόνημα. Θέλω να σε σώσω και<BR> +σύζυγόν μου να σε φέρω εις τον οίκον μου. Μάρτυς μου έστω η Θέτις,<BR> +πόσον άλγος θα αισθανθώ, εάν δεν κατορθώσω να σε σώσω μαχόμενος<BR> +κατά των Ελλήνων, διότι ο θάνατος, κόρη, το γνωρίζεις, είναι<BR> +μέγιστον κακόν.</p> + +<p>ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ<BR> +Ό,τι είπον είναι η ακλόνητος απόφασίς μου. Αρκούσιν αι μάχαι και<BR> +οι φόνοι, των οποίων εγένετο αίτιος η κόρη του Τυνδάρου. Συ δε,<BR> +φίλε, ούτε ν’ αποθάνης πρέπει ούτε να φονεύσης τινά. Άφες να σώσω<BR> +την Ελλάδα, εάν δυνηθώ.</p> + +<p>ΑΧΙΛΛΕΥΣ<BR> +Μεγαλόφρονες οι λόγοι σου. Δεν έχω πλέον τι ν' αντιτάξω, αφού<BR> +ούτως απεφάσισας. Το φρόνημα σου είναι ευγενές, διατί να μη είπω<BR> +την αλήθειαν ; Εάν όμως μεταμεληθής τυχόν, σοι το λέγω ίνα το<BR> +γνωρίζης, θα έχω τους οπλίτας μου τούτους πλησίον του βωμού, ίνα<BR> +μη αφήσω να σε θανατώσουν. Και θα δύνασαι να κάμης χρήσιν της<BR> +υποσχέσεώς μου ταύτης κατά την στιγμήν, καθ' ην θα ίδης υψουμένην<BR> +προ του λαιμού σου την μάχαιραν. Δεν θα σε αφήσω, κόρη, ν'<BR> +αποθάνης απερίσκεπτος, άλλά θα υπάγω εκεί από τούδε μετά των<BR> +οπλιτών μου τούτων, περιμένων την έλευσίν σου.</p> + +<p>(Απέρχεται ακολουθούμενος υπό των οπλιτών).</p> + +<p> +<b>ΣΚΗΝΗ Ε'. (*)</b></p> + +<p> +ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ. ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ, ΧΟΡΟΣ</p> + +<p>ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ<BR> +Διατί, μητέρα μου, κλαίεις σιωπώσα;</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Έχω η δυστυχής εις την ψυχήν μου πόνον αρκετόν προς τόσα δάκρυα.</p> + +<p>ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ<BR> +Παύσε, μη εξασθενής το θάρρος μου, και άκουσε μίαν μου παράκλησιν.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Λέγε, κόρη μου, και δεν θα σου αρνηθώ ό,τι μου ζητήσης.</p> + +<p>ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ<BR> +θέλω να μη κόψης τας τρίχας της κόμης σου ούτε να φορέσης μαύρα<BR> +δι’ εμέ.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Τι λέγεις, παιδί μου ; Εγώ η οποία θα σε χάσω; . . .</p> + +<p>ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ<BR> +Δεν θα με χάσης, όχι. Η κόρη σου θα ζη διά παντός, και η δόξα της<BR> +θα ήναι και ιδική σου δόξα.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Πως ; εγώ να μη πενθήσω εις τον τάφον σου ;</p> + +<p>ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ<BR> +Τάφος δι εμέ ουδείς θα υπάρχη.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Ουδείς ; Αλλά μήπως δεν θάπτουν εις τάφον τους νεκρούς ;</p> + +<p>ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ<BR> +Μνήμα μου θα ήναι ο βωμός της Αρτέμιδος, της κόρης του Διός.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Ορθώς λέγεις, θα πράξω, κόρη μου, κατά την θέλησίν σου.</p> + +<p>ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ<BR> +Και θα πράξης καλώς, διότι εγώ, ως ευεργέτις της Ελλάδος, θα ήμαι<BR> +ευτυχής.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Και τι θέλεις να είπω εκ μέρους σου εις τας αδελφάς σου ;</p> + +<p>ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ<BR> +Να μη τας ενδύσης ούτε αύτας εις τα μαύρα.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Ποίον γλυκύν σου λόγον θέλεις να φέρω προς αυτάς;</p> + +<p>ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ<BR> +Να ήναι ευτυχείς. Αυτόν δ' εδώ τον Ορέστην να μου τον αναθρέψης<BR> +εις άνδρα ισχυρόν.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Λάβε τον εις τας αγκάλας σου και φίλησέ τον. Τον βλέπεις διά<BR> +τελευταίαν φοράν.</p> + +<p>ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ<BR> +(ασπαζομένη τον Ορέστην)</p> + +<p>Ω αγαπημένε μου αδελφέ! Έκαμες και συ ό,τι ηδύνασο διά την<BR> +προσφιλή σου αδελφήν.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Έχεις τίποτε να μοι παραγγείλης, ίνα το πράξω προς χάριν σου εις<BR> +το Άργος ;</p> + +<p>ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ<BR> +Ναι, να μη μνησικακής κατά του πατρός μου και συζύγου σου.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Αυτός θα έχη να υποστή δεινόν αγώνα προς την ιδίαν εαυτού<BR> +συνείδησιν διά σε.</p> + +<p>ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ<BR> +Με θανατώνει μεν αλλ’ ακουσίως και χάριν της Ελλάδος.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Δολίως όμως και ανάνδρως, αναξίως δε του Ατρέως.</p> + +<p>ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ<BR> +Και ποίος θα με φέρη, μήτερ μου, εις τον βωμόν; Διότι δεν θέλω να<BR> +με σύρουν από της κόμης βιαίως.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Εγώ θα έλθω μαζή σου.</p> + +<p>ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ<BR> +Όχι, όχι συ. Δεν πρέπει.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Θα έλθω εγώ κρατούσα σε από των πέπλων.</p> + +<p>ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ<BR> +Πείσθητι, μήτερ. Μείν' εδώ. Αυτό και διά σε και δι' εμέ είναι το<BR> +καλλίτερον. Ας με συνοδεύση είς εκ των υπηρετών τούτων του πατρός<BR> +μου εις τον λειμώνα της Αρτέμιδος, όπου θα σφαγώ.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Λοιπόν, παιδί μου, φεύγεις ;</p> + +<p>ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ<BR> +Διά να μη επιστρέψω πλέον.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Και αφίνεις την μητέρα σου ;</p> + +<p>ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ<BR> +Το βλέπεις, χωρίς να ήσαι αξία τοιούτου κακού.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Στάσου, μη μου φεύγεις.</p> + +<p>ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ<BR> +Παύσε, μητέρ μου, τα δάκρυα.</p> + +<p>(Προς τον Χορόν)</p> + +<p>Σεις δε, νεανίδες, υμνήσατε την Άρτεμιν, την κόρην του Διός,<BR> +τελούμενης της θυσίας μου, ίν' ακούση τον ύμνον σας όλον το<BR> +ελληνικόν στρατόπεδον εις ευτυχίαν του. Ας φέρουν τα ιερά<BR> +κάνιστρα, ας ρίψουν εις το πυρ της θυσίας τον καθαρτήριον σίτον,<BR> +ίν' αναδώση την φλόγα ο βωμός, ο δε πατήρ μου ας επιθέση την<BR> +δεξιάν του χείρα επί του βωμού. Έρχομαι να δώσω σωτηρίαν και νίκην<BR> +εις τους Έλληνας. Φέρετε με, την πορθητήν του Ιλίου και της<BR> +Τροίας, εις τον βωμόν. Δόσατέ μου στεφάνους ανθέων να στέψω την<BR> +κόμην μου, όπως ούτως εστεμμένη ραντισθή διά του ύδατος της<BR> +θυσίας. Χορεύσατε κύκλω του βωμού και του ναού υμνούσα την<BR> +μακαρίαν άνασσαν θεάν Αρτέμισα, της οποίας την θείαν προσταγήν διά<BR> +του αίματος και της θυσίας μου θα εκτελέσω.<BR> +Ω μήτερ μου, μήτερ σεβαστή, τα δάκρυα μου χύνω από τούδε διά σε,<BR> +διότι κατά την ώραν της θυσίας δεν επιτρέπονται δάκρυα.<BR> +Ψάλλετε μαζή, καλαί κόραι, ψάλλετε την Άρτεμιν, προστάτιν της<BR> +αντίπεραν της Χαλκίδος γης και πόλεως, όπου τα κραταιά πλοία και<BR> +όπλα των Ελλήνων παρέμειναν έως τώρα ακίνητα εξ αιτίας εμού εις<BR> +τον πορθμόν και τους όρμους της Αυλίδος ταύτης.<BR> +Ω Άργος, γενέτειρα μου Πελασγία γη και Μυκήναι, όπου ανετράφην !</p> + +<p>ΧΟΡΟΣ<BR> +Επικαλείσαι την πόλιν του Περσέως, κτίσμα των Κυκλωπείων χειρών.</p> + +<p>ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ<BR> +Συ μ' έθρεψες προς δόξαν των Ελλήνων, και διά τούτο προθύμως θ'<BR> +αποθάνω.</p> + +<p>ΧΟΡΟΣ<BR> +Και θα ήναι το κλέος σου αιώνιον.</p> + +<p>ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ<BR> +Χαίρε, ημέρα φαεινή, θεόπεμπτον φως του ηλίου ! Φεύγω εις ζωήν<BR> +άλλην και εις άλλην μοίραν. Χαίρε και πάλιν, προσφιλές μου φως !</p> + +<p>(Απέρχεται. Η Κλυταιμνήστρα εισέρχεται εις την σκηνήν).</p> + +<p> +<b>ΣΚΗΝΗ ΣΤ΄.</b></p> + +<p> +</p> + +<p>ΧΟΡΟΣ</p> + +<p>(Στροφή).</p> + +<p>Ίδετε την νικήτριαν του Ιλίου και των Φρυγών πως προχωρεί<BR> +εστεμμένη ήδη την κεφαλήν προς το ιερόν ύδωρ της θυσίας και προς<BR> +τον βωμόν της θεάς, ίν' αποθάνη εκτινάσσουσα από του σφαζομένου<BR> +ωραίου της λαιμού πυκνάς ρανίδας αίματος.<BR> +Σε περιμένουν, κόρη, εκεί ο πατήρ σου, κρατών το δροσερόν ύδωρ της<BR> +ιεράς πηγής, και ο βωμός και ο στρατός των Ελλήνων, ο ανυπόμονος<BR> +να φθάση εις την πόλιν του Ιλίου.</p> + +<p>(Αντιστροφή).</p> + +<p>Αλλ' ας υμνήσωμεν την κόρην του Διός, την Άρτεμιν, την άνασσαν<BR> +θεάν, όπως η θυσία αύτη αποβή εις ευτυχίαν. Ω θεά σεβασμία, τώρα,<BR> +ότε ανθρωπίνου θύματος απήλαυσας, φέρε τον στρατόν των Ελλήνων εις<BR> +την χώραν των Φρυγών και εις τα τείχη των απίστων Τρώων και<BR> +αξίωσον τον Αγαμέμνονα να επιθέση διά των ελληνικών λογχών εις την<BR> +κεφαλήν αυτού τον λαμπρότατον στέφανον της νίκης εις αείμνηστον<BR> +δόξαν.</p> + +<p> +<b>ΣΚΗΝΗ Ζ'.</b></p> + +<p> +ΑΓΓΕΛΟΣ, ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ και ΧΟΡΟΣ</p> + +<p>ΑΓΓΕΛΟΣ<BR> +Κόρη του Τυνδάρου, Κλυταιμνήστρα, έξελθε της σκηνής ν' ακούσης<BR> +ό,τι θα σοι είπω.</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Ήκουσα την φωνήν σου και έσπευσα να εξέλθω έντρομος η δυστυχής και<BR> +φοβουμένη μήπως έρχεσαι να μοι αναγγείλης και άλλην τινά ίσως νέαν<BR> +συμφοράν.</p> + +<p>ΑΓΓΕΛΟΣ<BR> +Όχι, αλλά θαυμάσια και μέγιστα συμβάντα έρχομαι να σοι αναγγείλω<BR> +περί της θυγατρός σου.</p> + +<p> +</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Λέγε λοιπόν αμέσως, μη βραδύνης. Λέγε τάχιστα.</p> + +<p>ΑΓΓΕΛΟΣ<BR> +Θα σοι τα εκθέσω σαφώς, καλή μου δέσποινα, και απ’ αρχής, εκτός αν<BR> +σφάλμα τι του νου ταράξη την ακριβή σειράν των λόγων μου.<BR> +Όταν εφθάσαμεν οδηγούντες την κόρην σου εις το Ιερόν άλσος της<BR> +Αρτέμιδος, της κόρης του Διός, και εις τους διανθείς λειμώνας,<BR> +όπου ίστατο πυκνόν των Ελλήνων το στράτευμα, ευθύς πλήθος Αργείων<BR> +αθρόον ήλθε προς ημάς, ο δε βασιλεύς Αγαμέμνων, μόλις παρετήρησε<BR> +την κόρην του προχωρούσαν προς σφαγήν, εστέναξε, στρέψας δε την<BR> +κεφαλήν προς τα οπίσω και καλύψας το πρόσωπον διά του μανδύου του,<BR> +έκλαιε σφοδρώς. Η νεάνις τότε, σταθείσα πλησίον του πατρός της,<BR> +«Πάτερ μου, τω είπεν, ιδού ήλθα και δίδω εκουσίως το σώμα μου ίνα<BR> +θυσιασθή υπέρ της πατρίδος μου και υπέρ ολοκλήρου της Ελλάδος εις<BR> +τον βωμόν της θεάς, αφού τοιούτος είναι ο χρησμός. Ευτυχήσατε όλοι<BR> +διά της θυσίας μου. Η νίκη τα όπλα σας ας στέψη και νικηταί να<BR> +επανέλθητε εις την πατρώαν γην. Δεν θέλω να μ' εγγίση κανείς.<BR> +Σιωπώσα και μετά θάρρους θα προσφέρω τον λαιμόν μου εις την<BR> +μάχαιραν». Ταύτα είπεν, όλους δε κατέλαβε θάμβος, ότε ήκουσαν τους<BR> +λόγους της παρθένου και είδον την γενναιότητα αυτής και την<BR> +αρετήν. Τότε ο Ταλθύβιος, εις τον οποίον ανήκεν η περί τούτου<BR> +μέριμνα, σταθείς εν τω μέσω, επέβαλεν εις τον στρατόν σιγήν και<BR> +ευλαβή προσήλωσιν, ο δε μάντις Κάλχας, γυμνώσας από του κολεού<BR> +οξείαν μάχαιραν, έθεσεν αυτήν εντός ολοχρύσου κανίστρου και<BR> +εστεφάνωσε με άνθη την κεφαλήν της κόρης. Ο δε Πηλείδης Αχιλλεύς,<BR> +λαβών το κάνιστρον και το δοχείον του ιερού ύδατος της θυσίας,<BR> +περιήλθε κύκλω τον βωμόν της θεάς και είπεν : «Ω κόρη του Διός,<BR> +κυνηγέ των θηρίων, συ, ήτις διατρέχουσα τον ουρανόν φωτίζεις την<BR> +γην κατά τας νύκτας, δέξου το θύμα τούτο, το οποίον ο στρατός των</p> + +<p> +Ελλήνων και ο βασιλεύς Αγαμέμνωνσοι προσφέρομεν, άχραντον αίμα<BR> +κόρης ωραίας, και ευδόκησον να πλεύση ο στόλος ημών αβλαβής και να<BR> +εκπορθήσωμεν διά των όπλων την ακρόπολιν της Τροίας».<BR> +Και οι Ατρείδαι και όλος ο στρατός ίσταντο σιωπώντες με το βλέμμα<BR> +εστραμμένον προς την γην. Ο δε ιερεύς λαβών την μάχαιραν και<BR> +προσευχηθείς παρετήρει τον λαιμόν της κόρης ίνα εύρη που έπρεπε να<BR> +καταφέρη την πληγήν. Άλγος οξύ εσπάραττε την καρδίαν μου και δεν<BR> +ετόλμων να υψώσω από της γης το βλέμμα. Αίφνης ετελέσθη ανήκουστον<BR> +θαύμα.<BR> +Όλοι ήκουσαν ευκρινώς τον κτύπον της πληγής, αλλ' ουδείς είδε πως<BR> +εξηφανίσθη από της γης καταποθείσα η κόρη. Ο ιερεύς, εκπέμπων<BR> +κραυγήν καταπλήξεως, και ο στρατός ολόκληρος αντιβοά ομοίως εις το<BR> +απροσδόκητον εκείνο θέαμα, έργον θείας θελήσεως, το οποίον και<BR> +αυτοί ακόμη οι ιδόντες δεν ηδύναντο να το πιστεύσουν. Έλαφος<BR> +μεγίστη και ωραιοτάτη έκειτο επί της γης ασπαίρουσα και το αίμα<BR> +της ερράντιζε μέχρι βάθρου ολόκληρον τον βωμόν της θεάς. Τότε ο<BR> +Κάλχας είπε μετά χαράς προφανούς: Ω αρχηγοί του πανελληνίου τούτου<BR> +στρατού, ίδετε ποίον θύμα η θεά έφερεν εδώ εις τον ίδιον αυτής<BR> +βωμόν: μίαν έλαφον, θρέμμα των ορέων. Αυτήν μάλλον επροτίμησε της<BR> +κόρης, ίνα μη δι’ αίματος ευγενούς μιάνη τον βωμόν της. Την θυσίαν<BR> +ταύτην εδέχθη ευχαρίστως η θεά και τώρα παρέχει πλέον εις ημάς<BR> +ούριον τον άνεμον όπως ο στόλος αποπλεύση κατά του Ιλίου».<BR> +Εις τους λόγους τούτους πάντες οι ναύται αναθάρρησαντες έσπευσαν<BR> +προς τα πλοία, διότι ανάγκη σήμερον αμέσως αφίνοντες πλέον τους<BR> +όρμους της Αυλίδος να διαπλεύσωμεν το Αιγαίον πέλαγος.<BR> +Όταν δ' αι φλόγες του Ηφαίστου απηνθράκωσαν πλέον το θύμα, ο<BR> +Κάλχας ποοσηυχήθη υπέρ της επανόδου του στρατού εις την Ελλάδα.<BR> +Μ' έστειλε λοιπόν ο Αγαμέμνωννα σοι εκθέσω ταύτα πάντα ως και την<BR> +ευμενή τύχην, την οποίαν η εύνοια των θεών τω απένειμε,<BR> +περιποιούσαν εις αυτόν αθάνατον δόξαν καθ' όλην την Ελλάδα. Εγώ<BR> +δε, όστις παρών είδον ιδίοις όμμασι τα γεγονότα ταύτα, σοι λέγω<BR> +ότι η κόρη σου προφανώς απέπτη προς τους θεούς. Παύσε λοιπόν να<BR> +λυπήσαι και να μνησικακής κατά του συζύγου σου. Τα έργα των θεών<BR> +είναι εις τους ανθρώπους απροσδόκητα, εκείνους δε τους οποίους<BR> +αγαπώσιν οι θεοί, τους σώζουν από των κακών. Και ιδού διατί η αυτή<BR> +σημερινή ημέρα είδε την κόρην σου θνήσκουσαν και αναζώσαν άμα.</p> + +<p>ΧΟΡΟΣ<BR> +Πόσον χαρμόσυνοι δι' εμέ είναι οι λόγοι ούτοι του αγγέλου, ω<BR> +βασίλισσα, αφού λέγει ότι το τέκνον σου μένει ήδη ζωντανόν εν μέσω<BR> +των θεών!</p> + +<p>ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ<BR> +Ω αγαπητή μου κόρη, ποίος άραγε εκ των θεών σε ανήρπασε ; Ποίον<BR> +χαιρετισμόν τώρα πρέπει να σου απευθύνω ; Πώς δε να πεισθώ ότι δεν<BR> +είναι μύθοι αυτά όσα μου λέγουν προς παρηγορίαν μου, διά να παύση<BR> +το πικρότατον πένθος μου, ότι σ' έχασα διά παντός;</p> + +<p>ΧΟΡΟΣ<BR> +Ιδού έρχεται και ο βασιλεύς Αγαμέμνων, ίνα τους αυτούς λόγους σοι<BR> +επαναλάβη.</p> + +<p> +</p> + +<p><b>ΣΚΗΝΗ Ε’.</b></p> + +<p> +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ και οι ΑΝΩΤΕΡΩ</p> + +<p>ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ<BR> +Δυνάμεθα, βασίλισσα, να θεωρηθώμεν ευτυχείς, ότι η κόρη μας ήδη<BR> +ευρίσκεται εν τω μέσω των θεών. Λάβε λοιπόν τώρα τον μικρόν αυτόν<BR> +βλαστόν μας, τον Ορέστην μας, και επίστρεψε εις το Άργος, διότι ο<BR> +στρατός ήδη ορμάται προς απόπλουν. Χαίρε. Μακρός χρόνος θα παρέλθη<BR> +μέχρις ου επανελθών εκ Τροίας σε χαιρετίσω πάλιν. Ύπαγε και έσο<BR> +ευτυχής.</p> + +<p>ΧΟΡΟΣ<BR> +Πλεύσον, Ατρείδη, και φθάσε εις την Τρωάδα ευτυχής, επίσης δ’<BR> +ευτυχής επάνελθε εκείθεν φέρων μοι πλούσια λάφυρα εκ της αλωθείσης<BR> +Τροίας.</p> + +<p> +<h3 style="margin-top: 3em">ΤΕΛΟΣ</h3> + +<p> +* Η έκδοση έχει δύο συνεχόμενες σκηνές Ε’</p> + +<p><b>ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΦΕΞΗ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ</b></p> + +<p>ΑΙΣΧΥΛΟΣ<BR> +Ο μέγιστος των αρχαίων και νεωτέρων δραματικών ποιητών, για την<BR> +έντονη δραματικότητα, το βαθύ και συχνά προφητικό της σκέψης του,<BR> +τη λυρική του έξαρση και την αρμονία των εννοιών με την αισθητική<BR> +τους έκφραση. Οι τραγωδίες του, τολμηρές τόσον ως σύνθεση τους,<BR> +όσο και σαν πλοκή, έχουν ταυτόχρονα πολύ έντονη την αίσθηση και<BR> +την ψυχολογία του φυσικού και του πραγματικού, ώστε να δονούνται<BR> +από τον παλμό της πιο σφρίγουσας ζωής. Ο Αισχύλος αποτελεί<BR> +αναμφισβήτητα την πιο τέλεια ποιητική εκδήλωση του ελληνικού<BR> +μεγαλείου.</p> + +<p> ***<BR> +ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ: Πρόκειται για το πρώτο δράμα της Τριλογίας «Ορέστια»<BR> +κι αναφέρεται στην δολοφονία του Αγαμέμνονα από την σύζυγό του<BR> +Κλυταιμνήστρα και τον εραστή της Αίγισθο. η σκηνή της προφήτιδος<BR> +Κασσάνδρας, που οδύρεται για την αιχμαλωσία της, ανήκει στις<BR> +τραγικότερες του παγκοσμίου Θεάτρου. Μετάφραση σε στίχους, του<BR> +Γρυπάρη.</p> + +<p>Χοηφόροι: Το δεύτερο δράμα της «Ορέστειας». Περιέχει την<BR> +κυριώτερη πράξη, γύρω από την οποία στρέφεται η Τριλογία και που<BR> +πάνω της στηρίζεται το ηθικό πρόβλημα που κινεί την «Ορέστεια»: ο<BR> +Ορέστης θανατώνει τον Αίγισθο και τη μητέρα του· ο νους του<BR> +σαλεύεται και καταδιωκόμενος από τα φάσματα των Ερινυών παίρνει<BR> +τον δρόμο της εξορίας. Η μετάφραση, σε στίχους, του Γρυπάρη.</p> + +<p>Ευμενίδες: Η τραγωδία που ολοκληρώνει την «Ορέστεια».<BR> +Εκτυλίσσεται στους Δελφούς, όπου ο Απόλλων, αποκοιμίζοντας τις<BR> +Ερινύες, φυγαδεύει τον Ορέστη, και κατόπιν στην Αθήνα, όπου<BR> +ύστερα από απόφαση της Αθηνάς, ο μητροκτόνος Ορέστης δικάζεται<BR> +από τον Άρειο Πάγο και απαλλάσσεται από την τιμωρία του φόνου. Η<BR> +μετάφραση, όπως κι όλης της Τριλογίας, του Γρυπάρη.</p> + +<p>Επτά επί Θήβας: Το δράμα τούτο αναφέρεται στην τραγική μοίρα των<BR> +δύο γιων του Οιδίποδα, πού, μονομαχώντας για τον θρόνο<BR> +των Θηβών, αλληλοσκοτώνονται. Ο ύμνος των Ερινύων κι ο<BR> +παθητικότατος θρήνος της Αντιγόνης και της Ισμήνης για τους<BR> +σκοτωμένους αδελφούς των είναι από τους λυρικώτερους της αρχαίας<BR> +τραγωδίας. Η μετάφραση, σε στίχους, αριστοτεχνική, με φιλολογική<BR> +ακρίβεια και δύναμη ύφους, του Γρυπάρη.</p> + +<p>Πέρσαι: Το δράμα αυτό αποτελεί υψηλότατον ύμνο των ελληνικών<BR> +νικών κατά των Περσών, την εποχή των μηδικών πολέμων. Η<BR> +μεγαλοπρεπής αφήγηση της ναυμαχίας στην Σαλαμίνα, κρίνεται σαν<BR> +μοναδικό υπόδειγμα επικολυρικής περιγραφής. Μετάφραση Ι. Ζερβού.</p> + +<p>Προμηθεύς Δεσμώτης: Το πιο μεγαλεπήβολο και υψιπετές έργο του<BR> +παγκοσμίου θεάτρου. Παρουσιάζει τον Προμηθέα δεμένον πάνω στον<BR> +Καύκασο, κατά διαταγή του βασιλιά των θεών, προς τιμωρίαν της<BR> +φιλανθρωπίας του. Το Κράτος του Δία και η Βία, προσωποποιημένα,<BR> +ο Ήφαιστος, οι Ωκεανίδες, ο Ερμής, ο Ωκεανός, η Ιώ και ο<BR> +Προμηθέας, δρώντας ανθρώπινα και παθητικά, διατηρούν όλο το θεϊκό<BR> +μεγαλείο τους. Η μετάφραση, σε στίχους, του Ι. Ζερβού.</p> + +<p>Ικέτιδες: Το δράμα αυτό, βασισμένο στην ιστορική παράδοση,<BR> +εξυμνεί την αρετή και τη φιλοξενία των Ελλήνων. Οι Δαναΐδες,<BR> +φεύγοντας από την Αίγυπτο, για να αποφύγουν να παντρευτούν με τη<BR> +βία, φιλοξενούνται και προστατεύονται από τους Αργείους και πάλι<BR> +ελευθερώνονται από την αποτολμηθείσα αρπαγή. Ο υψηλός λυρισμός<BR> +του έργου θαυμαζόταν από τους αρχαίους, ήδη, χρόνους.</p> + +<p> +<BR> + ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ</p> + +<p>Από τους τρεις κορυφαίους Έλληνες τραγικούς, που μας σώθηκαν<BR> +μερικά έργα τους, ο πιο προσιτός, τόσο στην αρχαιότητα όσο και<BR> +στην εποχή μας, είναι ο Ευριπίδης. Δραματικός και περιπαθής<BR> +ποιητής, ένας φιλόσοφος και, μαζί, ένας ψυχολόγος των ανθρωπίνων<BR> +αρετών και ελαττωμάτων.</p> + +<p>***</p> + +<p>Ανδρομάχη: το δράμα αυτό εικονίζει, κατά τον πιο θαυμαστό τρόπο,<BR> +έναν κόσμο αισθημάτων, ζήλειας, μίσους και στοργής. Ο<BR> +Νεοπτόλεμος, χωρίζοντας από την Ανδρομάχη, παντρεύεται την κόρη<BR> +του Μενελάου και της Ελένης, την Ερμιόνη, που συνεννοείται με τον<BR> +πατέρα της να σκοτώσουν τον γιο που έδωσε η Ανδρομάχη στον<BR> +Νεοπτόλεμο. Ο Πηλέας, παππούς του παιδιού, σώζει τον μικρό, και ο<BR> +Μενέλαος σκοτώνει με δόλο τον Νεοπτόλεμο. Μετάφραση, του Γ.<BR> +Τσοκόπουλου.</p> + +<p>Άλκηστης: Σύμφωνα με τον όρο που είχε θέσει ο θεός, ο Άδμητος θα<BR> +γινόταν αθάνατος, αν κάποιος στενός συγγενής του δεχόταν να<BR> +θυσιαστή γι αυτόν το σκοπό. Οι γονείς του δεν δέχονται, μα η<BR> +γυναίκα του η Άλκηστης προσφέρεται πρόθυμα να θυσιαστή, δίδοντας<BR> +έτσι μοναδικό παράδειγμα συζυγικής αφοσίωσης. Η μετάφραση, σε<BR> +στίχους, του Γ. Τσοκόπουλου.</p> + +<p>Μήδεια: Το τραγικότερο από τα δράματα του Ευριπίδου. Το πάθος της<BR> +ερωτικής εκδίκησης, ξεπερνώντας σ’ ένταση αυτό τούτο το ερωτικό<BR> +πάθος, εκφράζεται, στο έργο αυτό, στο έπακρο των εκδηλώσεών του.<BR> +Προδομένη από τον Ιάσονα, η Μήδεια καταπνίγει τη μητρική στοργή<BR> +μέσα της και σκοτώνει τα δυο τους παιδιά για να εκδικηθή τον<BR> +σύζυγο. Μετάφραση Αγγ. Τανάγρα.</p> + +<p>Ηλέκτρα: Ο Ορέστης και η αδελφή του Ηλέκτρα θανατώνουν τον φονέα<BR> +του πατέρα τους Αίγισθο και την μητέρα τους, συνεργόν του φόνου<BR> +επίσης, Κλυταιμνήστρα. Η κάθαρση εδώ έρχεται από τον από μηχανής<BR> +θεό, που δίδει και την εξάγνιση στους δύο μητροκτόνους. Η<BR> +μετάφραση, φιλολογικά πιστή, του Αγγέλου Τανάγρα.</p> + +<p>Ιππόλυτος: Το νεωτεριστικώτερο από τα έργα του Ευριπίδου. Η<BR> +Φαίδρα αισθάνεται ανόσιο έρωτα προς τον γυιό του συζύγου της<BR> +Θησέως, τον Ιππόλυτο. Ο νέος αποκρούει τον έρωτά της κ’ η Φαίδρα<BR> +αυτοκτονεί, συκοφαντώντας τον στον πατέρα του. Ο Θησέας<BR> +εξορίζοντας τον Ιππόλυτο, τον καταρατάται να καταστραφεί από τον<BR> +Ποσειδώνα. Η κατάρα πραγματοποιείται, μα ή συκοφαντία φανερώνεται<BR> +κι ο Ιππόλυτος πεθαίνει θρηνούμενος και συγχωρώντας. Η μετάφραση<BR> +του Αγγέλου Τανάγρα.</p> + +<p>Ιφιγένεια εν Αυλίδι: μια από τις παθητικώτερες και καλύτερες<BR> +τραγωδίες του Ευριπίδη. Οι προσπάθειες του Αγαμέμνονος να σώση<BR> +την κόρη του, η συμπάθεια και κατανόηση του Μενελάου, που<BR> +έρχονται αργά, για το θύμα, η τολμηρή αντίσταση του Αχιλλέα<BR> +εναντίον του στρατού για να σωθή η μνηστή του, εντείνουν τη δράση<BR> +και την τραγικότητα. Η λύση του δράματος δίδεται από τον από<BR> +μηχανής θεόν. Η μετάφραση, σε στίχους, του Ι. Φραγκιά.</p> + +<p>Ιφιγένεια εν Ταύροις: Η Ιφιγένεια, που θυσιάζεται από τον πατέρα<BR> +της Αγαμέμνονα στην Αυλίδα, για να γίνη δυνατόν ν’ αποπλεύσουν τα<BR> +πλοία της τρωικής εκστρατείας, σώζεται την τελευταία στιγμή από<BR> +την θεά Αρτέμιδα, που την μεταφέρει στην χώρα των Ταύρων. Εκεί,<BR> +μητροκτόνος πια και περιπλανούμενος, την συναντά ο αδελφός της<BR> +Ορέστης, ιέρεια της Αρτέμιδος. Φεύγοντας αποκομίζει μαζί της και<BR> +το άγαλμα της θεάς στην Αθήνα. Μετάφραση Ν. Κυπαρίσση.</p> + +<p>Βάκχαι: Πρόκειται για μιαν από τις αρτιώτερες και οπωσδήποτε την<BR> +λυρικώτερη από τις τραγωδίες του μεγάλου ποιητή. Ο Πενθέας κ’ η<BR> +μητέρα του Αγαύη, απιστώντας απέναντι των θείων, τιμωρούνται από<BR> +τον θεό Διόνυσο, γιατί δε θέλησαν να δεχθούν τη λατρεία του στην<BR> +Θήβα. Η μετάφραση, σε στίχους, του Κ. Βάρναλη.</p> + +<p>Φοίνισσες: Περιστρέφεται γύρω από την τραγική παράδοση της<BR> +αδελφοκτονίας Ετεοκλέους και Πολυνείκους. Γεμάτη επεισόδια και<BR> +σκηνική δράση, όπως ο θάνατος των δυο αδελφών, το διώξιμο του<BR> +πατέρα τους Οιδίποδος, η γενναία απόφαση της Αντιγόνης κτλ.,<BR> +θεωρείται μια από τις ωραιότερες τραγωδίες του Ευριπίδου. Η<BR> +μετάφραση του Ν. Ποριώτη.</p> + +<p>Ικέτιδες: Δράμα πολιτικό και πατριωτικό, αναγόμενο στον ήρωα<BR> +Θησέα, ο οποίος θάβει τους Αργείους που έπεσαν μπροστά στα τείχη<BR> +των Θηβών. Τον χορό της τραγωδίας τον αποτελούν οι μητέρες και τα<BR> +παιδιά των πεσόντων. Αυτά τούτα τα χορικά θεωρούνται από τα<BR> +παθητικώτερα της αρχαίας τραγωδίας καθόλου. Η μετάφραση, σε<BR> +στίχους, του Ν. Ποριώτη.</p> + +<p>Ηρακλής μαινόμενος: Το ωραίο αυτό δράμα του μεγάλου τραγικού,<BR> +αναφέρεται στον Ηρακλή, που, ελευθερώνοντας τα παιδιά του,<BR> +κυριεύεται ύστερα από μανία και τα σκοτώνει. Μόλις συνέρχεται από<BR> +την τρέλλα του και καταλαβαίνει τι έχει κάμει, επιχειρεί να<BR> +αυτοκτονήση, αλλά τον σώζει ο φίλος του Θησέας. Η άρτια τούτη<BR> +μετάφραση, που διατηρεί όλη την ομορφιά του πρωτοτύπου οφείλεται<BR> +στον Κ. Βάρναλη.</p> + +<p>Ίων: Το δράμα αυτό διακρίνεται για την περίτεχνη πλοκή του, τις<BR> +περιπέτειες που με πολλή τέχνη παρεμβάλλονται και για την<BR> +απροσδόκητη έκβαση. Η υπόθεση του περιστρέφεται γύρω από τους<BR> +κινδύνους, την αναγνώριση και την αναγόρευση, μετά, του Ίωνος, ως<BR> +κληρονόμου του βασιλέα της Αττικής Ξούθου. Η μετάφραση, του Πολ.<BR> +Δημητρακόπουλου.</p> + +<p>Κύκλωψ: Σατυρικό δράμα, που ανάγεται στη γνωστή ομηρική<BR> +περιπέτεια του Οδυσσέα, με τη μέθη και την τύφλωση του Κύκλωπα,<BR> +που κάνει δυνατή τη σωτηρία του ήρωα και των συντρόφων του. Τα<BR> +κωμικά επεισόδια κάνουν το έργο αυτό εξαιρετικά ενδιαφέρον για<BR> +κάθε εποχή. Η μετάφραση έγινε από τον Γ. Τσοκόπουλο.</p> + +<p>Ορέστης: Το πιο πολύπλοκο και νεωτεριστικό δράμα ίσως, του<BR> +Ευριπίδη. Ο Ορέστης καταδικάζεται σε θάνατο από τους Αργείους,<BR> +ενώ ο θείος του Μενέλαος τον εγκαταλείπει, από δειλία.<BR> +Εξαγριωμένος από τη στάση του Μενελάου ο Ορέστης θέλει να σκοτώση<BR> +τη σύζυγό του και την κόρη του Ερμιόνη. Τελικά μεταπείθεται από<BR> +τον από μηχανής θεό και παντρεύεται την Ερμιόνη. Η μετάφραση<BR> +έγινε από την Ηλία Βουτιερίδη.</p> + +<p>Ρήσος: Ανήκει στα νεώτερα δράματα της Αττικής Τραγωδίας, κ’ είναι<BR> +αβέβαιο αν ανήκη στον Ευριπίδη, μολονότι από τους αρχαίους ήδη<BR> +χρόνους αποδιδόταν σ’ αυτόν. Φαίνεται ν’ ανήκη μάλλον στη σχολή<BR> +του Φιλοκλέους. Ανάγεται στο ομηρικό επεισόδιο της αρπαγής της<BR> +Ελένης από τον Πάρη. Η μετάφραση έγινε από τον Άριστο Καμπάνη.</p> + +<p>Ηρακλείδες: Το δράμα αναφέρεται στην περίθαλψη των Ηρακλειδών<BR> +στην Αττική κι αποτελεί ύμνο στην ανδρεία των Αργείων και των<BR> +Αθηναίων ηρώων. Το επεισόδιο, όπου η Μακαρία παραδίδεται με τη<BR> +θέλησή της στον θάνατο προς χάριν της κοινής σωτηρίας, εντείνει<BR> +την τραγικότητα του δράματος. Η μετάφραση, σε στίχους Κ. Βάρναλη.</p> + +<p>Εκάβη: Συγκρατώντας την οδύνη της για τον θάνατο του γιου της<BR> +Πολυδώρου, η βασίλισσα της Τροίας συμβάλλει στην καταστροφή του<BR> +δολοφόνου. Στην τραγωδία τούτη, το πάθος της εκδίκησης στην<BR> +Εκάβη, περιγράφεται με βαθύτατη ψυχολογία. Η μετάφραση του Ν.<BR> +Ποριώτη.</p> + +<p>Ελένη: Αντίθετα από την παράδοση, η Ελένη παρουσιάζεται εδώ σαν<BR> +υπόδειγμα πιστής συζύγου, και βοηθημένη από τον σύζυγό της<BR> +Μενέλαο, κατορθώνει να γλυτώση από τον γάμο με τον Αιγύπτιο<BR> +βασιλέα. Η αδελφή του τελευταίου, η Θεονόη, που συμπονεί τους<BR> +συζύγους, είναι από τους καλύτερα διαγραφόμενους χαρακτήρες του<BR> +έργου. Μεταφραστής ο Άριστος Καμπάνης.</p> + +<p>Τρωάδες: Το συνταρακτικό τούτο δράμα αποτελεί εξεικόνιση των<BR> +φρικαλεοτήτων της αλώσεως της Τροίας. Η σφαγή της Πολυξένης, ο<BR> +φόνος του Αστυάνακτος, η όψη της πόλης, που πυρπολείται, δίδουν<BR> +την πιο δραματική εικόνα πόλης που καταπατείται από τον εχθρό. Η<BR> +μετάφραση οφείλεται στον Άριστο Καμπάνη.</p> + +<p>***</p> + +<p>ΣΟΦΟΚΛΗΣ</p> + +<p>Απαράμιλλοι σε δραματικό και πλαστικό κάλλος, οι τραγωδίες του<BR> +Σοφοκλέους αποτελούν απλησίαστα πρότυπα της δραματικής τέχνης<BR> +όλων των λαών κι όλων των εποχών. Αρμονικός υμνητής της φύσης,<BR> +θαυμαστός ανατόμος του πάθους, φιλοσοφικός ερευνητής της<BR> +ανθρωπίνης ψυχής και του ηθικού κόσμου, ο Σοφοκλής εξυψώνει,<BR> +φωτίζει και γοητεύει, με σκέψη, λυρισμό, περιπάθεια και<BR> +καλλιτεχνική αρτιότητα, το κοινό του.</p> + +<p>Αντιγόνη: Από τα πιο συγκλονιστικά δράματα του παγκοσμίου<BR> +θεάτρου, το έργο αυτό παρουσιάζει αντίμαχα τον φυσικό νόμο - τη<BR> +φωνή του αίματος - προς το νόμο της Πολιτείας, που επικρατεί<BR> +βέβαια και συντρίβει, αλλά δε μπορεί να ταπεινώση την ευγένεια<BR> +του φυσικού νόμου της στοργής. Η θαυμάσια μετάφραση, οφείλεται<BR> +στον Κ. Χρηστομάνο.</p> + +<p>Ηλέκτρα: Η αλλεπάλληλη διαδοχή τραγικών γεγονότων και η συχνή<BR> +μετάπτωση των αισθημάτων και των παθών δίδουν στην τραγωδία τούτη<BR> +τον νεωτεριστικώτερο τύπο. Ύστερα από την ανάγνωση των δύο<BR> +αδελφών, του Ορέστη και της Ηλέκτρας, αποφασίζεται η εκδίκηση της<BR> +πατρικής δολοφονίας: ο φόνος της Κλυταιμνήστρας και του Αιγίσθου.<BR> +Η μετάφραση έγινε από τον Μ. Αυγέρη.</p> + +<p>Οιδίπους Τύραννος: Ο τραγικός θρύλος της ακουσίας πατροκτονίας<BR> +του Οιδίποδος και του γάμου του με την μητέρα του δραματοποιείται<BR> +στο έργο αυτό σαν αποκάλυψη που επέρχεται από τον θεό και που<BR> +εξιλεώνεται με την αυτοκτονία της μητέρας, αιμομικτρίας εν αγνοία<BR> +της, και της εκούσιας τύφλωσης του Οιδίποδος. Μεταφραστής ο<BR> +Άριστος Καμπάνης.</p> + +<p>Τραχίνιαι Το δράμα αυτό περιστρέφεται γύρω από τον οικτρό θάνατο<BR> +του Ηρακλή από ερωτικά φίλτρα της συζύγου του Δηιάνειρας, που<BR> +είχε παρασυρθή στην πράξη της από υπερβολικό έρωτα. Η ακουσία<BR> +δολοφόνος αυτοκτονεί και ο Ηρακλής, πριν πεθάνη, μαθαίνει πώς<BR> +είναι αθώα. Η μετάφραση οφείλεται στον Άριστο Καμπάνη.</p> + +<p>Φιλοκτήτης: Ο Νεοπτόλεμος, για να πάρη στην κατοχή του τα πατρικά<BR> +όπλα από τον Φιλοκτήτη, ύστερα από χρησμό, στην αρχή<BR> +μεταχειρίζεται δόλο, όπως τον είχε συμβουλέψει ο Οδυσσέας.<BR> +Συγκινημένος, όμως, από τη γενναιοψυχία του ήρωα, μετανοεί,<BR> +φανερώνει την απάτη και παραιτείται από τα σχέδια του. Ο Ηρακλής<BR> +που παρουσιάζεται σαν από μηχανής Θεός, συμβιβάζει τα πράγματα<BR> +και δίδει τη γνωστή από τον Όμηρο λύση.</p> + +<p>Αίας: Αναφέρεται στον ομηρικό ήρωα, που παρεφρόνησε, κατά θείαν<BR> +βουλήν, για την αλλαζονία του. Συνερχόμενος ο ήρωας και νιώθοντας<BR> +ντροπή, αυτοκτονεί. Ύστερα από επέμβαση του αδελφού του Τεύκρου<BR> +και του αντιπάλου του Οδυσσέα κηδεύεται με μεγάλη λαμπρότητα για<BR> +τον ηρωισμό του και την άλλη του αγαθότητα. Η μετάφραση ανήκει<BR> +στον Κ. Βάρναλη.</p> + +<p>Οιδίπους επί Κολωνώ: το τελευταίο από τα δράματα του Σοφοκλέους.<BR> +Παρουσιάζει τις τελευταίες περιπέτειες του Οιδίποδος και κλείνει<BR> +με τον θάνατο του στον Κολωνό. Η γενική έξαρση, ο λυρισμός, η<BR> +εξύμνηση των Αθηνών, το μεγαλείο του ήρωα που πεθαίνει,<BR> +αναδεικνύουν το δράμα αυτό ως ένα από τα αριστουργήματα του<BR> +παγκοσμίου θεάτρου. Η μετάφραση του Ηλία Βουτιερίδη.</p> + +<p>ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗΣ</p> + +<p>Ο μέγιστος κωμικός και σατυριστής των ανθρωπίνων ελατωμάτων, ο<BR> +θαυμαστός ηθογράφος και δαιμόνιος επινοητής σκηνικής πλοκής. Με<BR> +λιτή και γυμνή φράση, προσιτή σε ανθρώπους με ώριμη σκέψη, ο<BR> +Αριστοφάνης είναι και παραμένει κυρίως ένας κατ’ εξοχήν<BR> +ηθικολόγος, που δεν προδίδει ποτέ τον υψηλό ποιητή. Οι κωμωδίες<BR> +του έχουν τόση γενικότητα και τόση ζωντάνια, που παραμένουν<BR> +πάντοτε επίκαιρες.</p> + +<p>Οι Όρνιθες: Η κωμωδία αυτή αποτελεί σάτυρα της πολιτικής και<BR> +κοινωνικής διαφθοράς και σκώμμα εναντίον των θεωριών για<BR> +καινούργια πολιτεύματα. Ο μύθος πλέκεται γύρω από δύο αθηναίους<BR> +πολίτες που πάνε στα πουλιά για να ιδρύσουν εκεί μια νέα<BR> +πολιτεία. Μετάφραση ο Πολ. Δημητρακόπουλος.</p> + +<p>Οι Βάτραχοι: Κωμωδία φιλολογικού θέματος, όπου γελοιοποιούνται<BR> +πολλοί από τους ποιητές και σατυρίζεται η κατάπτωση, που βλέπει ο<BR> +Αριστοφάνης στην τέχνη της εποχής του. Ο Ευριπίδης και ο Αισχύλος<BR> +παρουσιάζονται από σκηνής, κι ο δεύτερος ανακηρύσσεται ως ύπατος<BR> +τραγικός. 0ι υπαινιγμοί για καταχρήσεις και διαφθορά δίδουν στην<BR> +κωμωδία τεράστιο κοινωνικό ενδιαφέρον. Η μετάφραση έγινε από τον<BR> +Πολ. Δημητρακόπουλο.</p> + +<p>Εκκλησιάζουσαι: Το έργο γελοιοποιεί την ιδεολογία για τις<BR> +γυναικείες ελευθερίες και τη χειραφέτηση της γυναίκας, και<BR> +σατυρίζει κυρίως τις τότε καινοφανείς θεωρίες περί κοινογαμίας<BR> +και κοινοκτημοσύνης. Η μετάφραση οφείλεται στον Πολ.<BR> +Δημητρακόπουλο.</p> + +<p>Νεφέλες: Στο έργο του αυτό ο Αριστοφάνης διακωμωδεί τους<BR> +σοφιστές. Σαν σοφιστής παίρνεται κι ο Σωκράτης, γύρω από τον<BR> +οποίο δρουν και κινούνται θαυμάσιοι κωμικοί τύποι. Η υπεραπολογία<BR> +των αρχαίων ηθών και η επίθεση εναντίον της ανηθικότητας της<BR> +εποχής αποτελούν τον κύριο χαρακτήρα της κωμωδίας. Μετέφρασεν ο<BR> +Πολ. Δημητρακόπουλος.</p> + +<p>Λυσιστράτη: Εδώ ο Αριστοφάνης επικρίνει, σατυρίζοντας με τον<BR> +τρόπο του, την πολεμομανία των Αθηναίων. Για να σταματήση ο<BR> +καταστρεπτικός Πελοποννησιακός Πόλεμος, οι γυναίκες απέχουν όλων<BR> +των συζυγικών καθηκόντων των, κι’ έτσι πλέκεται ένας κωμικώτατος<BR> +και σατυρικώτατος μύθος. Η μετάφραση έγινε από τον Πολ.<BR> +Δημητρακόπουλο.</p> + +<p>Θεσμοφοριάζουσες: Μια σάτυρα μ’ εξαιρετικά ευφυή πλοκή, που<BR> +στρέφεται εναντίον του Ευριπίδου, τον οποίο παρουσιάζει, για να<BR> +σωθή από τις γυναίκες ο πεθερός του, να καταφεύγη στη βοήθεια δύο<BR> +γύναιων. Μεταφραστής Μ. Αυγέρης.</p> + +<p>Ειρήνη: Σατυρίζει την πολυπραγμοσύνη και τη φιλοπόλεμην τάση των<BR> +Αθηναίων όσο και των άλλων Ελλήνων. Με κωμικώτατη και, κυρίως,<BR> +συμβολική πλοκή, βγαίνει στο φως η θαμμένη από τους θεούς Ειρήνη,<BR> +για να εξυμνηθούν αμέσως τα αγαθά της. Η μετάφραση έγινε από τον<BR> +Μ. Αυγέρη.</p> + +<p>Σφήκες: Στην κωμωδία του αυτή ο Αριστοφάνης σατυρίζει τη μανία<BR> +που είχαν οι Αθηναίοι για δικαστήρια και δίκες κ’ επί πλέον<BR> +παρουσιάζουν τα ηθικά και κοινωνικά άτοπα της τότε δικαστικής<BR> +καταστάσεως. Οι ίδιοι οι δικαστές, που παρουσιάζονται ως χορός<BR> +Σφηκών, ενώ δήθεν υπερασπίζουν διακωμωδούν τους δικαστικούς<BR> +θεσμούς. Η ζωντανή έμμετρος μετάφραση έγινε από τον Μ. Αυγέρη.</p> + +<p>Αχαρνής: Χορός, που τον αποτελούν Αχαρνείς χωριάτες, επικρίνει<BR> +τους ρήτορες και τους πολιτικούς σαν αίτιους του Πελοποννησιακού<BR> +πολέμου και την καταστρεπτική για την Αθήνα φιλόδοξη πολιτική. Τα<BR> +επεισόδια του έργου είναι από τα ευφυέστερα της αρχαίας κωμωδίας<BR> +και δίδουν μια ζωντανή εικόνα του τότε αστικού βίου. Μεταφραστής<BR> +ο Μ. Αυγέρης.</p> + +<p>Ιππής: Στην κωμωδία τούτη καυτηριάζει δηκτικώτατα ο δημοκόπος<BR> +Κλέων, πρώην βυρσοδέψης, και η στρατηγία του στην Πύλο. Ο χορός<BR> +του έργου αποτελείται από μέλη της τάξεως των Ιππέων, γιατί η<BR> +τάξη αυτή ακριβώς είχε καταδικάσει άλλοτε τον Κλέωνα για<BR> +δωροδοκία. Αλλά το έργο σατυρίζει και πολλά άλλα από τότε<BR> +πολιτικά και κοινωνικά ήθη των Αθηναίων. Η μετάφραση, έμμετρη,<BR> +οφείλεται στον Μ. Αυγέρη.</p> + +<p>Πλούτος: Η, χωρίς αμφιβολία, παραστικώτερη κωμωδία τούτη του<BR> +Αριστοφάνη, περιστρέφεται γύρω από ένα γενικώτερο θέμα. Ένας<BR> +γέρος ενάρετος και φτωχός, συμμορφούμενος με χρησμό, συναντά τον<BR> +Πλούτο, τυφλό. Θεραπεύοντάς τον γίνεται πλούσιος, όπως και άλλοι<BR> +ενάρετοι, γιατί είχε αποκατασταθή η πρέπουσα τάξη κι’ είχε<BR> +σταματήσει η ανηθικότητα που κυριαρχούσε πριν, όταν ο Πλούτος<BR> +ήταν τυφλός. Ολόκληρη η πλοκή διαπνέεται από καυστικώτατη σάτυρα.<BR> +Μεταφραστής ο Μ. Αυγέρης.</p> + +<p>ΛΟΥΚΙΑΝΟΣ</p> + +<p>Κομψός στο ύφος, πυρρωνιστής στην σκέψη, σκώπτης και χαριτολόγος,<BR> +ο Λουκιανός συμπερίλαβε στις διηγήσεις του, στους διάλογους του,<BR> +θεών, ανθρώπων και νεκρών, και στις ποικίλες άλλες μελέτες του<BR> +ολόκληρο τον αρχαίο κόσμο. Την αδρά και φιλολογικώς άρτια<BR> +μετάφραση του Λουκιανού, εφάμιλλη στο ύφος και στην κομψότητα με<BR> +το πρωτότυπο, την οφείλουμε στον Ιωάννη Κονδυλάκη. Έργο αυτόχρημα<BR> +κλασικό, που δεν πρέπει να λείπη από καμιά βιβλιοθήκη, η<BR> +μετάφραση τούτη του Κονδυλάκη αποτελεί, χωρίς αμφιβολία, μιαν από<BR> +τις ωραιότερες προσφορές στην νεοελληνική λογοτεχνία και γλώσσα.</p> + +<p>***</p> + +<p>Άπαντα</p> + +<p>ΤΟΜΟΣ Α’. Όνειρο ή Λουκιανού βίος. -Προς εκείνον που είπε: είσαι<BR> +Προμηθέας στα έργα σου. - Πλοίον ή ευχές, - Περί πένθους.- Τίμων<BR> +ο μισάνθρωπος. - Εγκώμια μυίγας. - Θεών διάλογοι. - Κρίσεις Θεών.<BR> +- Προς Νιγρίνον επιστολή. - Νιγρίνος ή περί φιλοσοφικού<BR> +χαρακτήρος. - Δίκη φωνηέντων.</p> + +<p>Τόμος Β’ Διάλογοι θαλασσίων Θεών. - Αλκυών ή περί μεταμορφώσεως.<BR> +Προμηθεύς ή Καύκασος. - Νεκρικοί διάλογοι. - Μένιππος ή<BR> +νεκρομαντεία. - Φιλοψευδής ή απιστών. - Πώς πρέπει να γράφεται η<BR> +Ιστορία.</p> + +<p>Τόμος Γ’ Αληθινή Ιστορία. - Τυραννοκτόνος. - Αποκηρυττόμενος. -<BR> +Φάλαρις λόγος. - Αλέξανδρος ή ψευδομάντις. - Ο Ηρακλής. - Ο<BR> +Διόνυσος. - Ψευδολογιστής.</p> + +<p>Τόμος Δ’ Δις κατηγορούμενος ή Δικαστήρια. - Περί παρασίτου. -<BR> +Ανάχαρσις. - Προς τον απαίδευτον και πολλά βιβλία αγοράζοντα. –<BR> +Ότι δεν πρέπει να πιστεύωμεν εύκολα την διαβολήν. - Ζευς<BR> +ελεγχόμενος. - Ρητόρων διδάσκαλοι. - Ικαρομένιππος ή Υπερνέφελος.</p> + +<p>Τόμος Ε’ Ιππίας ή περί του λουτρού. - Μακρόβιοι. - Ο θάνατος του<BR> +Περεγρίνου. - Οι δραπέται. - Περί του ηλέκτρου ή των κύκνων. –<BR> +Περί του οίκου. - Πατρίδος εγκώμιον. - Περί των διψάδων. - Περί<BR> +ορχήσεως. - Ευνούχος. - Βίος Δημώνακτος. - Διάλεξις με τον<BR> +Ησίοδον. - Χάρων ή επισκοπούντες.</p> + +<p>Τόμος ΣΤ’ Εικόνες. - Υπέρ των εικόνων. - Εταιρικοί διάλογοι. -<BR> +Όνειρος ή αλεκτρυών. - Συμπόσιον ή Λαπίθαι. - Θεών Εκκλησία, -<BR> +Βίων πράσις. - Αλιεύς. - Ψευδοσοφιστής. - Περί Συρίης Θεού. -<BR> +Ζευς τραγωδός.</p> + +<p>ΕΠΙΚΤΗΤΟΣ</p> + +<p>Οι αντιλήψεις για τον κόσμο, για τον άνθρωπο, για την ηθική του<BR> +περιφήμου στωικού φιλοσόφου συγκεντρωμένες στο «Εγχειρίδιο» του,<BR> +σε αριστοτεχνική μετάφραση του Άριστου Καμπάνη.</p> + +<p>ΘΕΟΦΡΑΣΤΟΣ</p> + +<p>Χαρακτήρες: Το κατ’ εξοχήν ηθικογραφικό και ψυχολογικό τούτο έργο<BR> +του συγγραφέα και φιλοσόφου, που παράμεινε πρότυπο στο είδος του,<BR> +αποτελεί μια περιγραφή και, ταυτόχρονα, μια σάτυρα κοινωνικών και<BR> +ατομικών κακιών και ελαττωμάτων. Η μετάφραση, πιστή στο πρωτότυπο<BR> +και ζωντανή, του Μαρίνου Σιγούρου.</p> + +<p>ΘΕΟΚΡΙΤΟΣ</p> + +<p>Ειδύλλια: Ο κοντινώτερος και συγγενικώτερος μας από τους αρχαίους<BR> +ποιητές, υμνητής του έρωτα και της φύσης, που το έργο του, στο<BR> +σύνολό του, έχει πολλές ομοιότητες και αναλογίες με τη δημοτική<BR> +μας ποίηση. Τα σωζόμενα ποιήματα του, βουκολικά, ερωτικά, μίμοι,<BR> +επιγράμματα, διαπνέονται από ζωή κι ομορφιά, που μας προσφέρουν<BR> +μια ζωντανή εικόνα του αρχαίου βίου με εκπληκτική<BR> +νεωτεριστικότητα. Η μετάφραση έμμετρη, του Ιωάν. Πολέμη.</p> + +<p>ΗΡΟΔΟΤΟΣ</p> + +<p>Πατέρας της Ιστορίας ωνομάστηκε ο Ηρόδοτος, που η πιστοποιημένη<BR> +κι από άλλες πηγές ακρίβεια των όσων εκθέτει αμιλλάται προς τη<BR> +γοητεία του ύφους του.</p> + +<p>Μούσες: Στο θαυμάσιο έργο του, τις «Μούσες», μας ιστορεί τη ζωή<BR> +των αρχαίων Ασιατικών εθνών, διαφόρων βαρβάρων λαών, της Αιγύπτου<BR> +και της Ελλάδος μέχρι των Μηδικών Πολέμων. Οι εθνικοί και<BR> +θρησκευτικοί μύθοι, που αναφέρει, οι περιγραφές των τόπων και των<BR> +ηθών και εθίμων, καθώς και τα διάφορα επεισόδια που περεμβάλλει<BR> +στις ιστορίες των λαών προσθέτουν άφθαστη ομορφιά στο βιβλίο, για<BR> +αυτό οι αρχαίοι έδωσαν τα ονόματα των εννέα Μουσών στα εννέα<BR> +κεφάλαια του. Η μετάφραση έγινε από τον Σκαλίδη και μ’ έλεγχο του<BR> +Ι. Ζερβού, Τόμοι τέσσερις.</p> + +<p>ΘΟΥΚΥΔΙΔΗΣ</p> + +<p>Πελοποννησιακός Πόλεμος: Η αμερόληπτη ακρίβεια, η βαθυστόχαστη<BR> +κριτική, η συντομία και λιτότητα του λόγου και τ’ αδρά του<BR> +νοήματα, ανάδειξαν τον Θουκυδίδη ως τον κορυφαίο ιστορικό του<BR> +κόσμου όλων των εποχών. Στο μοναδικό έργο του μας εξιστορεί με<BR> +θαυμάσιο τρόπο τον μακροχρόνιο εμφύλιο πόλεμο των Ελλήνων, που<BR> +αποτέλεσμα του υπήρξε η ανεπανόρθωτη εξασθένιση της Ελλάδος.<BR> +Ανατρέχοντας στα απώτατα αίτια, ο Θουκυδίδης εξηγεί τα σχετικά με<BR> +την ανάπτυξη του Ελληνισμού από τους αρχαιοτάτους χρόνους,<BR> +περιγράφει τη σύσταση και την ζωή των Πολιτειών - Κρατών,<BR> +δίδοντας μας έτσι μιαν άρτια εικόνα της ζωής των Ελλήνων. Η<BR> +μετάφραση έγινε από τον Ι. Ζερβά. Τόμοι τέσσερις.</p> + +<p>ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ</p> + +<p>Παράλληλοι Βίοι : Ο τελειότερος και σημαντικώτερος από τους<BR> +τελευταίους Έλληνες κλασικούς, για το ύφος, το απέραντο της<BR> +σοφίας του και των γνώσεών του και την αδρότητα της σκέψης του.<BR> +Ιστορικός, ηθικολόγος και φιλόσοφος, στο έργο του συμπεριέλαβε<BR> +αμύθητο πλούτο γνώσεων, δοξασιών και γεγονότων όλου του αρχαίου<BR> +ελληνικού και ρωμαϊκού κόσμου μέχρι των χριστιανικών χρόνων.<BR> +Στους «Παραλλήλους Βίους» του δεν βιογραφεί απλά, παρά κρίνει και<BR> +συγκρίνει την ιστορία μεγάλων Ελλήνων και Ρωμαίων ανδρών,<BR> +περιλαμβάνοντας ταυτόχρονα κι όλα τα σχετιζόμενα μ’ αυτούς και<BR> +την εποχή τους γεγονότα, ολόκληρη σχεδόν την πολιτική και<BR> +κοινωνική και, εν μέρει, την πνευματική ζωή της Ελλάδος και της<BR> +Ρώμης. Έτσι, οι Παράλληλοι Βίοι» του αποτελούν μιαν αισθητικά<BR> +δοσμένη φιλοσοφική εγκυκλοπαίδεια της ελληνικής και ρωμαϊκής<BR> +ιστορίας. Η μετάφραση έγινε από τον Αλέξανδρο Ραγκαβή. Ολόκληρο<BR> +το έργο θα κυκλοφορήση σε 10 τόμους.</p> + +<p>ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ</p> + +<p>Ο Δημοσθένης θεωρείται ως ο μεγαλύτερος ρήτορας του κόσμου κ’ οι<BR> +λόγοι του είναι το τελειότερο υπόδειγμα ρητορικής τέχνης. Οι<BR> +λόγοι τούτοι, δυνατοί και κυριολεκτούντες, ακαταμάχητοι στην<BR> +επιχειρηματολογία τους, είναι αληθινά καλλιτεχνήματα στοχασμού κ’<BR> +έκφρασης.</p> + +<p>Ο περί του στεφάνου λόγος : «Ο περί του στεφάνου λόγος» είναι<BR> +απολογία του πολιτικού του βίου. Περιέχει τόσον μεγάλο πλούτο σ’<BR> +έξαρση και ρητορικά σχήματα, που μπορεί ν’ αποτελέση πρότυπο για<BR> +την διδασκαλία της ρητορικής τέχνης.</p> + +<p>Οι τρεις Ολυνθιακοί: Στους «Τρεις Ολυνθιακούς» του εκθέτει,<BR> +αποκαλύπτοντας την έτσι στους Αθηναίους, την πολιτική και τους<BR> +σκοπούς του Φιλίππου, του Βασιλιά της Μακεδονίας, επικρίνοντας<BR> +τους ταυτόχρονα για την αδράνεια τους. Οι «Τρεις Ολυνθιακοί»<BR> +κρίνονται σαν οι κατ εξοχήν πολιτικοί λόγοι του μεγάλου αθηναίου<BR> +ρήτορα.</p> + +<p>Οι Τέσσαρες Φιλιππικοί: Αντίθετα, οι «Τέσσαρες Φιλιππικοί» του<BR> +αποτελούν δριμύτατην επίθεση εναντίον του Φιλίππου και ταυτόχρονα<BR> +πρόκληση σε άμεση εναντίον του ενέργεια των Αθηνών και των άλλων<BR> +ελληνικών-Πολιτειών-Κρατών. Οι μεταφράσεις των λόγων του<BR> +Δημοσθένους, ακριβείς, διατηρούν όλη τη δύναμη και τη ζωντάνια<BR> +του πρωτοτύπου κι οφείλονται στον Ν, Γκινόπουλο. Τόμοι τρεις.</p> + +<p> +ΟΜΗΡΟΣ</p> + +<p> +Τα μέγιστα κι ανυπέρβλητα ποιητικά μνημεία της παγκοσμίου σκέψεως<BR> +αποτελούν τα δύο αριστουργηματικά έπη, η «Ιλιάδα» και η<BR> +«Οδύσσεια», του Ομήρου. Ό,τι δημιούργησαν οι αρχαίοι πολιτισμοί<BR> +της Ανατολής σε γνώσεις, θρησκευτικές δοξασίες, μύθους και<BR> +σύμβολα, σε ηθικές αντιλήψεις και σε τέχνη, πολλαπλασιασμένα από<BR> +την πλούσια ελληνική διανόηση και διυλισμένα από την καθαρή και<BR> +λεπτή ελληνικήν αισθητική, κατάληξαν στον Όμηρο, σαν απόσταγμα<BR> +ποίησης, πλαστικότητας και κάλλους. Έτσι τα δύο ομηρικά έπη<BR> +αποτελέσανε και παραμείναν έκτοτε δυο αστείρευτες πηγές κάθε<BR> +τέχνης, ιδανικά κι άφθαστα πρότυπα για κάθε ποίηση.</p> + +<p>Ιλιάς: Το κυρίως ηρωικό έπος. Βασίζεται στη φιλονεικία μεταξύ<BR> +Αγαμέμνονος και Αχιλλέως, περιγράφει όλα τ’ αποτελέσματα και τις<BR> +επιπτώσεις που είχε στην τρωικήν εκστρατεία κι ανατρέχει,<BR> +επεισοδιακά, σ’ όσα προηγήθηκαν της εκστρατείας και στην εν γένει<BR> +ελληνική μυθολογία. Θεοί, ήρωες, παραδόσεις, περιπέτειες,<BR> +περιγραφές, αποτελούν στην «Ιλιάδα» έναν κόσμο που κινείται και<BR> +ζη μ’ όλη την ενάργεια της αλήθειας και μέσα στο άπλετο φως της<BR> +πιο υψηλής ποίησης. Η μετάφραση ρυθμική, και πιστή, του Ι.<BR> +Ζερβού. Τόμοι τέσσερις.</p> + +<p>Οδύσσεια: Το πολυσύνθετο και πολυμερές έπος αυτό του Ομήρου<BR> +διηγείται την δεκάχρονη περιπλάνηση του Οδυσσέα, ύστερα από τον<BR> +τρωικό πόλεμο, επιστρέφοντας στην Ιθάκη. Οι πολιτισμοί, οι<BR> +θρησκείες, η Ιστορία, τα ήθη των τότε λαών, καθώς και των<BR> +μυθολογουμένων, περιλαμβάνονται και συμπλέκονται στην<BR> +αριστουργηματική, περιπετειώδη αφήγηση. Η έμμετρη μετάφραση, από<BR> +τις κλασικές πια της νεοελληνικής γραμματολογίας, έγινε από τον<BR> +Ιάκωβο Πολυλά. Το έργο θα κυκλοφορήση σε τέσσερις τόμους.</p> + +<p>ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ</p> + +<p>Ο πολυσχιδέστερος κ' εγκυκλοπαιδικώτερος από τους φιλοσόφους όλων<BR> +των εποχών, που το έργο του υπήρξεν η βάση ολόκληρης της νεώτερης<BR> +επιστήμης και φιλοσοφίας.</p> + +<p>***</p> + +<p>Ηθικά Νικομάχεια: Πρόκειται για το πιο νεωτεριστικό έργο του<BR> +μεγάλου φιλοσόφου. Στα «Ηθικά Νικομάχεια» εξετάζονται, αναλύονται<BR> +και διατυπώνονται από θεωρητικής και, ταυτόχρονα, πρακτικής<BR> +απόψεως, οι αρχές της κοινωνικής και της ατομικής ηθικής. Η<BR> +μετάφραση φιλολογική και σαφής, έγινε από τον Κ. Ζάμπα. Τόμοι<BR> +δύο.</p> + +<p>Περί ψυχής: Στο πολυφημισμένο τούτο έργο του ο Αριστοτέλης<BR> +διατύπωσε τις μεταφυσικές θεωρίες του για την ψυχή, βασίζοντας<BR> +τις στα δεδομένα του φυσικού κόσμου και του ορθού λόγου. Οι<BR> +αντιλήψεις του υπήρξαν η αφετηρία των περισσοτέρων από τα νεώτερα<BR> +μεταφυσικά συστήματα. Η μετάφραση οφείλεται στον Π. Γρατσιάτο.</p> + +<p>Μικρά φυσικά: τα πορίσματα των πριν απ’ αυτόν φυσικών και<BR> +φιλοσόφων και κυρίως τα συμπεράσματα της κολοσσιαίας προσωπικής<BR> +εργασίας του διατύπωσεν ο Αριστοτέλης στο έργο του αυτό. Έργο<BR> +βαθύτατο και διαφωτιστικό των τότε φυσικών και βιολογικών<BR> +γνώσεων. Η μετάφραση, με φιλολογική ακρίβεια και σαφήνεια,<BR> +οφείλεται στον Π. Γρατσιάτο.</p> + +<p>Αθηναίων Πολιτεία : Ιστορία πολιτική και πολιτειακή των Αθηνών,<BR> +το κυριώτερο από το μεγάλο περί πολιτευμάτων έργο του<BR> +Αριστοτέλους. Στην Ιστορία τούτη θαυμάζεται ιδιαίτερα η λιτότητα<BR> +και η οικονομία του έργου. Η μετάφραση έγινε από τον Ι. Ζερβό.</p> + +<p>ΞΕΝΟΦΩΝ</p> + +<p>Λαξευτής του λόγου, χαρακτηριζόμενος κυρίως για την σαφήνειά του,<BR> +την λιτότητα και την περιγραφικότητά του, ο Ξενοφών αποτελεί<BR> +υπόδειγμα της Αττικής καλλιέπειας κ’ είναι ένας από τους<BR> +μεγαλύτερους ιστορικούς και ηθικολόγους της παγκοσμίου<BR> +γραμματολογίας.</p> + +<p>***</p> + +<p>Απομνημονεύματα : τα «Απομνημονεύματα» του Ξενοφώντος είναι η<BR> +περίληψη της διδασκαλίας του Σωκράτους, του οποίου επίσης υπήρξεν<BR> +μαθητής, κι αναφέρονται κυρίως στις ηθικές αντιλήψεις του μεγάλου<BR> +φιλοσόφου. Η μετάφραση έγινε από τον Κ. Βάρναλη.</p> + +<p>Κύρου Ανάβασις: Ιστορία της εκστρατείας του Κύρου του νεωτέρου<BR> +και κυρίως η αφήγηση της επιστροφής των δέκα χιλιάδων Ελλήνων υπό<BR> +την στρατηγία του Ξενοφώντος. Η περιγραφή των χωρών και των λαών<BR> +της Ασίας επιτείνει την ζωηρότητα του ύφους και το ενδιαφέρον της<BR> +ιστορικής αφήγησης. Μετάφραση Δ. Αναστασοπούλου του Αθηναίου.<BR> +Τόμοι τρεις.</p> + +<p>ΠΛΑΤΩΝ</p> + +<p>Στους θαυμάσιους διαλόγους του ο Πλάτων απέδωσε την διδασκαλία<BR> +του Σωκράτους και διατύπωσε εξαιρετικής γενικότητας δικές του<BR> +θεωρίες για τον κόσμο και για τον άνθρωπο, για την ψυχή και για<BR> +τον νου, για την πολιτεία και για την ηθική, επηρεάζοντας<BR> +βαθύτατα τον Χριστιανισμό και τις ηθικές και κοινωνικές<BR> +αντιλήψεις των νεωτέρων χρόνων ως τις μέρες μας. Οι διάλογοι του<BR> +αποτελούν άρτια εγκυκλοπαιδική διδασκαλία της αρχαίας σοφίας, κ’<BR> +έχουν τόση φυσικότητα, περιγραφή και χάρη, που μπορούν να<BR> +χαρακτηρισθούν κι ως φιλοσοφικά δράματα.</p> + +<p>***</p> + +<p>Φαίδων: Πρόκειται για υψηλή και βαθιά μελέτη περί ψυχής. Ο<BR> +Σωκράτης, ανάμεσα στους μαθητές του, στις τελευταίες ώρες της<BR> +ζωής του, διδάσκει με ηρεμία και γαλήνη τον θείο προορισμό του<BR> +ανθρώπου και φέρνει δυνατά επιχειρήματα για την ύπαρξη ζωής<BR> +ύστερ’ από τον θάνατο. Η λιτή δραματική αφήγηση του θανάτου του<BR> +Σωκράτους, με κώνειο, είναι από τις ωραιότερες σελίδες της<BR> +παγκοσμίου λογοτεχνίας. Η μετάφραση έγινε από τον Αρ. Χαροκόπο.</p> + +<p>Κρίτων : Ο μεγάλος φιλόσοφος, παρακινούμενος από τον Κρίτωνα να<BR> +φύγη, για να μην υποστή την άδικη τιμωρία, αρνείται και εξηγώντας<BR> +τους λόγους διδάσκει γιατί και πώς πρέπει ν’ αγαπούμε και να<BR> +σεβώμαστε την πατρίδα και τους νόμους της. Μετάφραση Ν.<BR> +Γκινοπούλου.</p> + +<p>Θεαίτητος: Από τα τελευταία έργα του Πλάτωνος. Σ’ αυτό ερευνώνται<BR> +τα σχετικά με την ανθρώπινη γνώση και καθορίζεται το τι είναι<BR> +επιστήμη. Η ενάργεια της σκέψης, η βαθύτητα του νοήματος και η<BR> +ακρίβεια της φιλοσοφικής διατύπωσης κάνουν τον «θεαίτητον» έναν<BR> +από τους εξοχώτερους πλατωνικούς διάλογους. Μετάφραση Κ. Ζάμπα.</p> + +<p>Κρατύλος: Με βαθύτατη παρατηριτικότητα κ’ εύληπτη ανάλυση στον<BR> +διάλογο τούτο εξετάζεται το πώς δημιουργήθηκε η γλώσσα, για το<BR> +πώς πρέπει ν’ αποβλέπομε στη μουσική ετυμολογία των λέξεων και<BR> +ίσαμε ποιο σημείο είναι δυνατόν να χειραφετηθή η σκέψη από τις<BR> +ατέλειες της γλώσσας. Μετάφραση Κ. Ζάμπα.</p> + +<p>Σοφιστής: Πρόκειται για εξαιρετικά τολμηρή φιλοσοφική έξαρση προς<BR> +εξακρίβωση των ορίων της ανθρωπίνης νοήσεως, γι’ αυτό και<BR> +θεωρείται ως η μεταφυσική του Πλάτωνος. Σ’ ό,τι αφορά στην λογική<BR> +του, είναι ο πιο πολύτροπος και οξύς από τους πλατωνικούς<BR> +διάλογους. Η μετάφραση έγινε από τον Κ. Ζάμπα.</p> + +<p>Πολιτικός : Στον διάλογο τούτο αναλύεται φιλοσοφικά η ανθρώπινη<BR> +ενέργεια στην πράξη και τη θεωρία, κι ο συγγραφέας, χρησιμοποιώντας<BR> +έναν μύθο, παρουσιάζει άλλο είδος, πολιτεύματος για να υποδείξη<BR> +τις ατέλειες των υπαρχόντων πολιτευμάτων. Έτσι, ο διάλογος αυτός<BR> +αποτελεί την κατ’ εξοχήν κοινωνιολογική μελέτη του Πλάτωνος.<BR> +Μετάφραση Κ. Ζάμπα.</p> + +<p>Χαρμίδης: 0 «Χαρμίδης» αποτελεί επισκόπηση της ηθικής, κ’<BR> +εξετάζει κυρίως το τι είναι σωφροσύνη, για να συμπεράνη ότι και<BR> +αυτή, όπως τόσες άλλες ηθικές αξίες, είναι σχετική και επομένως<BR> +απροσδιόριστος από πολλές απόψεις. Μετάφραση Άριστου Καμπάνη.</p> + +<p>Ιππίας μείζων και ελάσσων: Στον «Ιππία μείζονα», ο Σωκράτης<BR> +φέρνει σε αντιφάσεις τον σοφιστή Ιππία, προκαλώντας τον να ορίση<BR> +το Ωραίον. Ερευνάται αν Ωραίον είναι το πρέπον ή το χρήσιμο ή το<BR> +ικανό ή, γενικώτερα ακόμη, αν το Ωραίον είναι το αίτιο του αγαθού<BR> +ή, πιο θετικά, αυτό που ευχαριστεί την δράση και την ακοή. Όλους<BR> +τους ορισμούς αυτούς, ο Σωκράτης τους ελέγχει ως αυτοτελείς,<BR> +υποδεικνύοντας εντούτοις ως κάτι ευχάριστο κ’ επαρκή για τον νου<BR> +μια τέτοια πολλαπλή και διαφορότροπη επισκόπηση των γενικών<BR> +ζητημάτων. Σε παρόμοιο συμπέρασμα καταλήγει κι ο «Ιππίας<BR> +ελάσσων», ερευνώντας όμως κάτι άλλο: αν και κατά πόσον η αλήθεια<BR> +διαφέρει από το ψέμμα. Μετάφραση Κ. Ζάμπα.</p> + +<p>Φαίδρος: Περιμάχητος διάλογος, που από την αρχαιότητα κιόλας πότε<BR> +προκαλούσε τον έπαινο και πότε την επίκριση για τις παράτολμες<BR> +περί ηθικής ιδέες του, οι οποίες αναπτύσσονται τεχνικώτατα και με<BR> +παραστατικό λυρισμό. Πραγματεύεται τον έρωτα, το κάλλος και όλα<BR> +τ’ ανάλογα ψυχικά συναισθήματα, αντικρούοντας και συμπληρώνοντας<BR> +έναν σχετικό λόγο του Λυσίου κι αποδείχνοντας, ταυτόχρονα, πως η<BR> +ρητορική μόνο με τη φιλοσοφία μπορεί ν’ αναχθή σε τέχνη. Μετάφρ.<BR> +Κ. Γούναρη.</p> + +<p>Αλκιβιάδης Α’ Αλκιβιάδης Β’ : η αυτοεπίγνωση, το «γνώθι σαυτόν»,<BR> +κι ακόμη βαθύτερα η θεώρηση του εσωτερικού κόσμου μας τίθεται<BR> +στον Αλκιβιάδη σαν αφετηρία και βάση της εξύψωσης του ανθρώπου.<BR> +Αφού διευκρινισθή πρακτικά, ότι χωρίς την αυτεπίγνωση δεν έχουμε<BR> +ορθή αντίληψη του δικαίου και του οφελίμου, μετά γενικεύεται η<BR> +ιδέα της αυτοεπίγνωσης και η ωφέλεια που έχουμε απ’ αυτήν<BR> +παρουσιάζεται σαν εκείνο που κατ’ εξοχήν τελειοποιεί τον άνθρωπο<BR> +και που τον εξυψώνει προς το θείο. Έτσι, οι αντιλήψεις του<BR> +διαλόγου τούτου είναι ο πυρήνας, μπορεί να πη κανείς, της<BR> +Νεοπλατωνικής Φιλοσοφίας. Ο συναπτόμενος διάλογος «Αλκιβιάδης Β’»<BR> +ξεκινώντας από τ’ ότι οι άνθρωποι προσεύχονται για να ζητήσουν<BR> +πολλές φορές επιβλαβή πράγματα, καταλήγει στ’ ότι αγνοούμε το τι<BR> +είναι το ωφέλιμο και τι το αγαθό. Η μετάφραση του Ν. Καζαντζάκη.</p> + +<p>Ίππαρχος, Οι αντεραστές: στον πρώτο από τους δυο αυτούς<BR> +διαλόγους, τον «Ίππαρχο», ερευνάται τι είναι η αγάπη του κέρδους<BR> +και, πιο γενικά, η τάση του ανθρώπου να ωφεληθεί από τον διπλανό<BR> +του και να επικρατήση, και κατά πόσο μια τέτοια τάση είναι<BR> +βλαβερή και άδικη. Αφού αποδειχθή η σχετικότητα των παρομοίων<BR> +αντιλήψεων, συμπεραίνεται ότι η φιλοκέρδεια είναι μια φυσική<BR> +ανθρώπινη ροπή. Στους «αντεραστές» εξετάζεται τι είναι φιλοσοφία<BR> +και κατά πόσον και πώς ωφελεί, κατακρίνονται δε αυτοί που την<BR> +απλή πολυμάθεια την παρουσιάζουνε σαν σοφία.</p> + +<p>Ερυξίας, Αξίοχος, Αλκυών : Στον πρώτο από τους τρεις αυτούς<BR> +διαλόγους ερευνάται τι είναι πλούτος και κατά πόσον μπορεί να<BR> +είναι ωφέλιμος στον άνθρωπο. Στον δεύτερο, τον «Αξίοχο», γίνεται<BR> +επισκόπηση της εσώτερης πίστης που έχει ο άνθρωπος για την ψυχή<BR> +και η πίστη τούτη προβάλλεται έμμεσα σαν εκμηδένιση του φόβου του<BR> +θανάτου. Στην «Αλυόνα», ποιητικά και με κάποιον μυστικισμό,<BR> +ερμηνεύεται η μεταμορφωτική δύναμη της ύλης της φύσεως. Η<BR> +μετάφραση έγινε από τον Γ. Μάνεση.</p> + +<p>Παρμενίδης: Ο Παρμενίδης και ο Ζήνων ο Ελεάτης υποστηρίζουν<BR> +δογματικά το ενιαίο του σύμπαντος, αποδείχνοντας με πλήθος<BR> +μεταφυσικούς ισχυρισμούς το αδύνατο της πολλαπλότητας των όντων.<BR> +Μα ο Σωκράτης, με αλλεπάλληλες ερωτήσεις τους φέρνει σε<BR> +αντιφάσεις, για να προκύψη τελικά ως βαθύτερο συμπέρασμα του<BR> +διαλόγου, η σχετικότητα των ανθρωπίνων γνώσεων και το σφαλερό<BR> +κάθε δογματικής θεωρίας.</p> + +<p>Συμπόσιον: Σε συμπόσιο, όπου γιορτάζεται η νίκη του πλουσίου<BR> +δραματικού ποιητού Αγάθωνος, οι συνδαιτυμόνες αποφασίζουν να<BR> +εγκωμιάσουν, κάθε ένας χωριστά, τον έρωτα. Τελευταίος μιλεί ο<BR> +Σωκράτης για να ορίση ότι ο έρωτας, όπως τον εννοούν όλοι, είναι<BR> +η επιθυμία του ανθρώπου για την ομορφιά. Στην διήγηση του<BR> +περιλαμβάνει τον μύθο της γένεσης του Έρωτα, γεμάτον βαθύ και<BR> +υψηλόν μυστικισμό, και παρουσιάζει ιδεολογικά τον ερωτικό πόθο<BR> +σαν φιλοσοφική έφεση, ως τάση προς ευδαιμονία και, μαζί,<BR> +αθανασία. Ο ξαφνικός ερχομός του Αλκιβιάδη, μεθυσμένου, που<BR> +πειράζει φιλικά τον Σωκράτη, επιβεβαιώνει παραστατικά τη<BR> +σωκρατική ιδεολογία. Μεταφραστής ο Ν. Κουντουριώτης.</p> + +<p>Ευθύδημος : Ο διάλογος αυτός αποτελεί σφοδρήν επίθεση και<BR> +επίκριση των αμφιγνωμιών, των σφαλερών συλλογισμών και της<BR> +κενότητας της σκέψης και των γνώσεων των σοφιστών, όχι τόσο των<BR> +επιφανών και φιλοσοφούντων, όσο των κοινών και ρητορευόντων.<BR> +Ορισμένοι υπαινιγμοί αφορούν στον Αντισθένη και στον Ισοκράτη.<BR> +Μεταφραστής ο Α. Χαροκόπος.</p> + +<p>Μένων : Από τους πιο λιτούς πλατωνικούς διάλογους, που δείχνει,<BR> +εντούτοις, την ευρύτητα και την πολυμέρεια του μεγάλου φιλοσόφου.<BR> +Εξετάζει και αναλύει την αρετή, αν και κατά πόσον είναι έμφυτη<BR> +στον άνθρωπο. Η μαθηματικά διατυπωμένη σκέψη, η αλληλουχία και η<BR> +ακρίβεια των συλλογιστικών επιχειρημάτων καθώς και η οικονομία<BR> +του, που περιορίζει αυστηρά το θέμα του, πλησιάζουν τον διάλογο<BR> +αυτόν στην λεγομένη, κιόλας, θετική φιλοσοφία. Η μετάφραση έγινε<BR> +από τον Χαρίλαο Παπαντωνίου.</p> + +<p>Θεάγης. Περί δικαίου. Περί αρετής : στον πρώτον από τους τρεις<BR> +αυτούς ους, ο Πλάτων εξετάζει το τι είναι σοφία και αν<BR> +μπορή να διδαχτή, και θέτει σαν βάση της μόρφωσης και της<BR> +επίδοσης του ανθρώπου την εσωτερική φυσική κλίση του. Στον<BR> +διάλογο τούτο γίνεται πολύς λόγος από τον Σωκράτη για το γνωστό<BR> +δαιμόνιό του. Στον δεύτερο ερευνάται αν η αντίληψη του δικαίου<BR> +είναι έμφυτη ή επίκτητη, και στον τρίτο αν μπορή να διδαχτή ή όχι<BR> +η αρετή, για να καταλήξη στο συμπέρασμα, ότι η αρετή είναι θείο<BR> +δώρο. Μετάφραση του Σ. Λιμπεροπούλου.</p> + +<p>Φίληβος : Στην ερώτηση, πού βασίζεται το αγαθό, ο Φίληβος απαντά<BR> +προβάλλοντας την ηδονή κι ο Σωκράτης αντιπαραβάλλει τη φρόνηση. Κι<BR> +αφού δειχτή, ότι για τον άνθρωπο είναι σημαντικώτερη η φρόνηση,<BR> +ως κάτι πεπερασμένο και αντιληπτό συμπεραίνεται ότι ο συνδυασμός<BR> +φρονήσεως και αρετής οδηγεί στο αγαθό. Μετάφραση Κ. Ζάμπα.</p> + +<p>Πρωταγόρας : Ύστερα από ωραία και ειρωνική περιγραφή των<BR> +επιδειχτικών και φαντασμένων τρόπων των σοφιστών, γίνεται<BR> +συζήτηση, ανάμεσα στον Σωκράτη και τον Πρωταγόρα, περί αρετής.<BR> +Επιδέξια φέρνοντας σε αδιέξοδο τον σοφιστή, ο Σωκράτης αποδείχνει<BR> +πως η αρετή είναι αυτοδίδαχτη κ’ ύστερα, μεταστρέφοντας τους<BR> +συλλογισμούς του την παρουσιάζει σαν αποτέλεσμα γνώσης. Μετάφραση<BR> +Α. Χαροκόπου.</p> + +<p>Κριτίας : Αναφερόμενος στη μυθολογουμένη χώρα της Ατλαντίδος, της<BR> +οποίας μας δίδεται ποιητική και εξαιρετικά παραστατική περιγραφή,<BR> +ο Ελάτων διατυπώνει εδώ το ιδανικό, κατά την αντίληψή του<BR> +πολιτικό και κοινωνικό σύστημα: έναν συνδυασμό μοναρχίας και<BR> +ομοσπονδιακής οργάνωσης. Μετάφραση Α. Χαροκόπου.</p> + +<p>Λάχης: Ο διάλογος αυτός θέτει σαν βάση ανατροφής την ανδρεία, κι<BR> +από ηθική κι από υλική άποψη. Εξετάζοντας το τι είναι η ανδρεία<BR> +και μην καταλήγοντας σε κανέναν ορισμό, καταλήγει στο συμπέρασμα<BR> +ότι οι αρετές δεν μπορούν να καθοριστούν θεωρητικά και απόλυτα.<BR> +Μεταφραστής ο Άριστος Καμπάνης</p> + +<p>Λύσις : Διάλογος μεταξύ Σωκράτους και ωραίων εφήβων στην<BR> +παλαίστρα, που ερευνά τα σχετικά με την φιλία που αρμόζει στους<BR> +νέους απέναντι των μεγαλυτέρων τους και, πιο γενικά, την φιλία<BR> +σαν ατομική και κοινωνικήν αρετή. Μεταφραστής ο Άριστος Καμπάνης.</p> + +<p>Απολογία Σωκράτους: Το δράμα της δίκης και της καταδίκης του<BR> +Σωκράτους, και κυρίως η απλή και σοφή εξιστόριση της ζωής και της<BR> +διδασκαλίας του, όπως μας δίδεται από τον ίδιο το Σωκράτη, ενώ<BR> +απολογείται, σαν υπεράσπιση του εαυτού του κατά των κατηγόρων<BR> +του. Η μετάφραση έγινε από τον Αλ. Μωραϊτίδη.</p> + +<p>Ευθύφρων: Στον διάλογο τούτο εξετάζεται και αναλύεται με βαθύτητα<BR> +φιλοσοφική και φιλελευθερισμό το τι είναι οσιότης, δηλαδή<BR> +ευσέβεια, αρετή και νομιμοφροσύνη. Επικρίνοντας την πρόληψη και<BR> +την κατά τύπους μόνον και παράδοσιν ευσέβεια, θέτει σαν αφετηρία<BR> +και γνώμονα της αληθινής ηθικής την έμφυτη και κατά συνείδησιν<BR> +ηθικότητα. Μετάφραση Αλ. Μωραϊτίδη.</p> + +<p>Γοργίας: Συζήτηση του Σωκράτους με τον διάσημο σοφιστή της<BR> +αρχαιότητος Γοργία, που δίδασκε πως η τυπική μόρφωση - η<BR> +επιστημονική πολυμάθεια, όπως λέγεται σήμερα - αρκεί για ν’<BR> +αναδειχτή ένας άνθρωπος. Θέμα της συζητήσεως είναι, αν η ρητορική<BR> +πετυχαίνει να δώση την υπεροχή, πράγμα που αποκρούει ο Σωκράτης,<BR> +αποδείχνοντας πώς η αληθινή μόρφωση είναι αυτή που θεμελιώνεται<BR> +πάνω στην φιλοσοφία. Μετάφραση Αλ. Φιλαδελφέως.</p> + +<p>Μενέξενος : Μοναδικός στο είδος του διάλογος, γιατί αποτελώντας<BR> +τάχα εγκώμιο για Αθηναίους που έπεσαν στον πόλεμο, γραμμένο από<BR> +την Ασπασία, στην πραγματικότητα δεν είναι παρά λεπτή κ’ ειρωνική<BR> +σάτυρα της φλύαρης ρητορείας και των ρητόρων της εποχής εκείνης,<BR> +των οποίων μιμείται με θαυμαστή τέχνη το ύφος και την<BR> +παραλογιζόμενη σοφιστεία. Η μετάφραση έγινε από τον Ι. Ζερβό.</p> + +<p>Τίμαιος : Αποτελεί σύστημα μεταφυσικής φιλοσοφίας περί γενέσεως<BR> +του κόσμου και περί φύσεως του ανθρώπου, που παρουσιάζει πολλή<BR> +συγγένεια με τις θεωρίες των Πυθαγορείων. Ο Τίμαιος αναπτύσσει<BR> +βαθύτατες ιδέες για τον χαρακτήρα του κόσμου και ο Σωκράτης<BR> +διευκρινίζει, συντελώντας στην ενάργεια και την παραστικότητα του<BR> +πλατωνικού ύφους. Η μετάφραση έγινε από τον Π. Γρατσιάτο.</p> + +<p>Ίων. Μίνως. Δημόδοκος. Σίσυφος. Κλειτοφών: Ο πρώτος από τους<BR> +διάλογους αυτούς ελέγχει την επιπόλαιη γνώση. Ο δεύτερος<BR> +αναφέρεται στις περί του δικαίου και της αρετής γενικές και<BR> +σχετικές αντιλήψεις. Ο «Δημόδοκος», ξεκινώντας από το ερώτημα, αν<BR> +και από ποιους πρέπει να ζητούμε συμβουλές, ανάγεται, πιο γενικά,<BR> +στην εξέταση του τρόπου και του ποιού της επίκτητης μόρφωσης. Ο<BR> +«Σίσυφος» αναλύει τι είναι πρακτική και τι θεωρητική σκέψη και<BR> +πόσον είναι ωφέλιμη. Ο «Κλειτοφών», τέλος επισκοπώντας τις περί<BR> +ηθικής αντιλήψεις, αποδείχνει τη σχετικότητά τους. Μεταφραστής ο<BR> +Ν. Καζαντζάκης.</p> + +<p>Πολιτεία: Το πρωτοτυπώτερο και πλαστικώτερο από τα πλατωνικά<BR> +έργα, αποτελούμενο από δέκα βιβλία. Το πρώτο βιβλίο, που<BR> +αναφέρεται στην δικαιοσύνη, γίνεται η αφετηρία για να διατυπωθή<BR> +μετά η ιδέα του ιδανικού πολιτεύματος. Η οριζόμενη ισότητα<BR> +δικαιωμάτων των πολιτών, ο διακανονισμός ίσης εργασίας, η<BR> +κατανομή των πολιτών σε τρεις τάξεις, η εξίσωση ανδρών και<BR> +γυναικών, η κοινογαμία κ’ η κοινοκτημοσύνη, ο αποκλεισμός των<BR> +ποιητών, ο περιορισμός της αύξησης του πληθυσμού, οι πρωτόρρυθμες<BR> +γενικές αρχές του κοινωνικού και αστικού δικαίου, συνδυαζόμενες<BR> +σε οργανικό σύστημα στο έργο αυτό, αποτέλεσανε την αφετηρία<BR> +πολλών φιλοσοφικών, κοινονιωλογικών και πολιτικών θεωριών. Έτσι,<BR> +που και από την άποψη αυτή αποτελή ένα από τα σημαντικώτερα<BR> +δημιουργήματα της ανθρώπινης σκέψης. Η μετάφραση οφείλεται στον<BR> +Ιωάννη Γρυπάρη. Τόμοι τρεις.</p> + +<p>Νόμοι και Επινομίς : Το πιο ώριμο από τα έργα του Πλάτωνος, σε<BR> +δώδεκα βιβλία. Ο διάλογος, στον οποίο δεν παρουσιάζεται πια,<BR> +διδάσκοντας ή ελέγχοντας, ο Σωκράτης, μα κάποιος ανώνυμος<BR> +Αθηναίος, δηλαδή ο Πλάτων, διεξάγεται κατά το διάστημα μιας<BR> +πορείας από την Κνωσσό ως το άντρο του Διός: μιας ημέρας. Στον<BR> +διάλογο παίρνουνε μέρος ο Λακεδαιμόνιος Μέγιλος, και ο Κρητικός<BR> +Κλεινίας, που εκπροσωπούν τα δύο περιφημότερα αρχαία πολιτεύματα,<BR> +το μινωικό και το σπαρτιατικό. Εδώ δε θα συναντήσουμε περιγραφές<BR> +χαρακτήρων και επεισόδια. Κάθε συζητητής παρουσιάζεται απλά σαν<BR> +εκπρόσωπος μιας ωρισμένης θεωρίας, για να διατυπωθή τελικά η<BR> +ώριμη φιλοσοφική αντίληψη του Πλάτωνος σε πολιτικό σύστημα,<BR> +επιδεχτικό εφαρμογής. Η «Έπινομίς», αποτελώντας συνέχεια των<BR> +«Νόμων» είναι ταυτόχρονα και μια επεξήγηση τους συχνά.<BR> +Μεταφραστής ο Κ. Ζάμπας. Τόμοι τέσσερις.</p> + +<p>Επιστολές και Όροι: Οι αποδιδόμενες, από την αρχαιότητα κιόλας,<BR> +επιστολές στον Πλάτωνα, αναφέρονται στις φιλοσοφικές αντιλήψεις<BR> +του και δίδουν πλείστες όσες λεπτομέρειες για την ζωή του μεγάλου<BR> +φιλοσόφου. Με τις «Επιστολές» συνεκδίδονται και οι «‘Όροι», -<BR> +ερμηνεία, δηλαδή, ειδικών λέξεων και φιλοσοφικών όρων που<BR> +συναντούνται στα διάφορα έργα του Πλάτωνος.</p> + +<p>ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟΝ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ</p> + +<p>ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ 36</p> + +<p>(ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟΝ Ο.Τ.Ε.)</p> + +<p> +</p> + +<p> +Αίθουσα 1.000 τετραγωνικών μέτρων. Χιλιάδες είδη βιβλίων στις<BR> +μισές τιμές και με μεγάλες ΕΥΚΟΛΙΕΣ ΠΛΗΡΩΜΗΣ</p> + +<p> +</p> + +<p> Γ. ΛΑΔΙΑΣ & ΣΙΑ Ε.Π.Ε</p> + +<p>Η σειρά των Αρχαίων Ελλήνων Συγγραφέων, των Εκδόσεων Φέξη, υπήρξεν<BR> +ένας σταθμός στα ελληνικά χρονικά. Για πρώτη φορά προσφερόταν<BR> +συστηματικά στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό, η αρχαία ελληνική<BR> +σκέψη (ιστορία, φιλοσοφία, ποίηση, δράμα, δικανικός και πολιτικός<BR> +λόγος) σε δημιουργικές μεταφορές της, από τους άριστους<BR> +μεταφραστές του τόπου, στην πιο σύγχρονη μορφή που πήρε,<BR> +εξελισσόμενο, το γλωσσικό της όργανο. Ο Όμηρος, οι Τραγικοί κι ο<BR> +Αριστοφάνης, ο Ηρόδοτος, ο Θουκιδίδης, ο Πλάτων, ο Ξενοφών, ο<BR> +Αριστοτέλης, ο Θεόκριτος, ο Θεόφραστος, ο Επίκτητος, ο Πλούταρχος,<BR> +ο Λουκιανός κλπ προσφέρονται και σήμερα, στις κλασικές πια<BR> +μεταφράσεις των Πολυλά, Ραγκαβή, Μωραϊτίδη, Κονδυλάκη, Ποριώτη,<BR> +Γρυπάρη, Τανάγρα, Πολέμη, Καμπάνη, Καζαντζάκη, Βάρναλη, Αυγέρη,<BR> +Βουτιαρίδη, Ζερβού, Φιλαδελφέως, Τσοκόπουλου, Σιγούρου, Κ.<BR> +Χρηστομάνου κλπ. σε μια σύγχρονη σειρά εκδόσεων βιβλίου τσέπης,<BR> +πράγμα που επίσης γίνεται για πρώτη φορά, συστηματικά, στην<BR> +Ελλάδα.</p> + +<p>Ιφιγένεια εν Αυλίδη : Μια από τις παθητικώτερες και καλύτερες<BR> +τραγωδίες του Ευριπίδη. Οι προσπάθειες του Αγαμέμνονος να σώση την<BR> +κόρη του, η συμπάθεια και κατανόηση του Μενελάου, που έρχονται<BR> +αργά, για το θύμα, η τολμηρή αντίσταση του Αχιλλέα εναντίον του<BR> +στρατού για να σωθή η μνηστή του, εντείνουν την δράση και την<BR> +τραγικότητα. Η λύση του δράματος δίδεται από τον από μηχανής θεόν.<BR> +Η μετάφραση, σε στίχους.</p> + +<p>Η «ΒΙΒΛΙΟΘΗΛΗ ΦΕΞΗ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΓΓΡΑΓΕΩΝ» ΑΝΑΤΥΠΩΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟ<BR> +ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ<BR> +ΑΘΗΝΑΙ, ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ 36<BR> +ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, ΤΣΙΜΙΣΚΗ 61</p> + +<p>ΤΙΜΗ ΤΟΜΟΥ ΔΡΑΧΜΕΣ 10</p> + +<p> +</p> + + + + + + + + + +<pre> + + + + + +End of the Project Gutenberg EBook of Iphigeneia at Aulis, by Euripides + +*** END OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK IPHIGENEIA AT AULIS *** + +***** This file should be named 26784-h.htm or 26784-h.zip ***** +This and all associated files of various formats will be found in: + http://www.gutenberg.org/2/6/7/8/26784/ + +Produced by Sophia Canoni + +Updated editions will replace the previous one--the old editions +will be renamed. + +Creating the works from public domain print editions means that no +one owns a United States copyright in these works, so the Foundation +(and you!) can copy and distribute it in the United States without +permission and without paying copyright royalties. Special rules, +set forth in the General Terms of Use part of this license, apply to +copying and distributing Project Gutenberg-tm electronic works to +protect the PROJECT GUTENBERG-tm concept and trademark. Project +Gutenberg is a registered trademark, and may not be used if you +charge for the eBooks, unless you receive specific permission. If you +do not charge anything for copies of this eBook, complying with the +rules is very easy. You may use this eBook for nearly any purpose +such as creation of derivative works, reports, performances and +research. They may be modified and printed and given away--you may do +practically ANYTHING with public domain eBooks. Redistribution is +subject to the trademark license, especially commercial +redistribution. + + + +*** START: FULL LICENSE *** + +THE FULL PROJECT GUTENBERG LICENSE +PLEASE READ THIS BEFORE YOU DISTRIBUTE OR USE THIS WORK + +To protect the Project Gutenberg-tm mission of promoting the free +distribution of electronic works, by using or distributing this work +(or any other work associated in any way with the phrase "Project +Gutenberg"), you agree to comply with all the terms of the Full Project +Gutenberg-tm License (available with this file or online at +http://gutenberg.org/license). + + +Section 1. General Terms of Use and Redistributing Project Gutenberg-tm +electronic works + +1.A. By reading or using any part of this Project Gutenberg-tm +electronic work, you indicate that you have read, understand, agree to +and accept all the terms of this license and intellectual property +(trademark/copyright) agreement. If you do not agree to abide by all +the terms of this agreement, you must cease using and return or destroy +all copies of Project Gutenberg-tm electronic works in your possession. +If you paid a fee for obtaining a copy of or access to a Project +Gutenberg-tm electronic work and you do not agree to be bound by the +terms of this agreement, you may obtain a refund from the person or +entity to whom you paid the fee as set forth in paragraph 1.E.8. + +1.B. "Project Gutenberg" is a registered trademark. It may only be +used on or associated in any way with an electronic work by people who +agree to be bound by the terms of this agreement. There are a few +things that you can do with most Project Gutenberg-tm electronic works +even without complying with the full terms of this agreement. See +paragraph 1.C below. There are a lot of things you can do with Project +Gutenberg-tm electronic works if you follow the terms of this agreement +and help preserve free future access to Project Gutenberg-tm electronic +works. See paragraph 1.E below. + +1.C. The Project Gutenberg Literary Archive Foundation ("the Foundation" +or PGLAF), owns a compilation copyright in the collection of Project +Gutenberg-tm electronic works. Nearly all the individual works in the +collection are in the public domain in the United States. If an +individual work is in the public domain in the United States and you are +located in the United States, we do not claim a right to prevent you from +copying, distributing, performing, displaying or creating derivative +works based on the work as long as all references to Project Gutenberg +are removed. Of course, we hope that you will support the Project +Gutenberg-tm mission of promoting free access to electronic works by +freely sharing Project Gutenberg-tm works in compliance with the terms of +this agreement for keeping the Project Gutenberg-tm name associated with +the work. You can easily comply with the terms of this agreement by +keeping this work in the same format with its attached full Project +Gutenberg-tm License when you share it without charge with others. + +1.D. The copyright laws of the place where you are located also govern +what you can do with this work. Copyright laws in most countries are in +a constant state of change. If you are outside the United States, check +the laws of your country in addition to the terms of this agreement +before downloading, copying, displaying, performing, distributing or +creating derivative works based on this work or any other Project +Gutenberg-tm work. The Foundation makes no representations concerning +the copyright status of any work in any country outside the United +States. + +1.E. Unless you have removed all references to Project Gutenberg: + +1.E.1. The following sentence, with active links to, or other immediate +access to, the full Project Gutenberg-tm License must appear prominently +whenever any copy of a Project Gutenberg-tm work (any work on which the +phrase "Project Gutenberg" appears, or with which the phrase "Project +Gutenberg" is associated) is accessed, displayed, performed, viewed, +copied or distributed: + +This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with +almost no restrictions whatsoever. You may copy it, give it away or +re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included +with this eBook or online at www.gutenberg.org + +1.E.2. If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is derived +from the public domain (does not contain a notice indicating that it is +posted with permission of the copyright holder), the work can be copied +and distributed to anyone in the United States without paying any fees +or charges. If you are redistributing or providing access to a work +with the phrase "Project Gutenberg" associated with or appearing on the +work, you must comply either with the requirements of paragraphs 1.E.1 +through 1.E.7 or obtain permission for the use of the work and the +Project Gutenberg-tm trademark as set forth in paragraphs 1.E.8 or +1.E.9. + +1.E.3. If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is posted +with the permission of the copyright holder, your use and distribution +must comply with both paragraphs 1.E.1 through 1.E.7 and any additional +terms imposed by the copyright holder. Additional terms will be linked +to the Project Gutenberg-tm License for all works posted with the +permission of the copyright holder found at the beginning of this work. + +1.E.4. Do not unlink or detach or remove the full Project Gutenberg-tm +License terms from this work, or any files containing a part of this +work or any other work associated with Project Gutenberg-tm. + +1.E.5. Do not copy, display, perform, distribute or redistribute this +electronic work, or any part of this electronic work, without +prominently displaying the sentence set forth in paragraph 1.E.1 with +active links or immediate access to the full terms of the Project +Gutenberg-tm License. + +1.E.6. You may convert to and distribute this work in any binary, +compressed, marked up, nonproprietary or proprietary form, including any +word processing or hypertext form. However, if you provide access to or +distribute copies of a Project Gutenberg-tm work in a format other than +"Plain Vanilla ASCII" or other format used in the official version +posted on the official Project Gutenberg-tm web site (www.gutenberg.org), +you must, at no additional cost, fee or expense to the user, provide a +copy, a means of exporting a copy, or a means of obtaining a copy upon +request, of the work in its original "Plain Vanilla ASCII" or other +form. Any alternate format must include the full Project Gutenberg-tm +License as specified in paragraph 1.E.1. + +1.E.7. Do not charge a fee for access to, viewing, displaying, +performing, copying or distributing any Project Gutenberg-tm works +unless you comply with paragraph 1.E.8 or 1.E.9. + +1.E.8. You may charge a reasonable fee for copies of or providing +access to or distributing Project Gutenberg-tm electronic works provided +that + +- You pay a royalty fee of 20% of the gross profits you derive from + the use of Project Gutenberg-tm works calculated using the method + you already use to calculate your applicable taxes. The fee is + owed to the owner of the Project Gutenberg-tm trademark, but he + has agreed to donate royalties under this paragraph to the + Project Gutenberg Literary Archive Foundation. Royalty payments + must be paid within 60 days following each date on which you + prepare (or are legally required to prepare) your periodic tax + returns. Royalty payments should be clearly marked as such and + sent to the Project Gutenberg Literary Archive Foundation at the + address specified in Section 4, "Information about donations to + the Project Gutenberg Literary Archive Foundation." + +- You provide a full refund of any money paid by a user who notifies + you in writing (or by e-mail) within 30 days of receipt that s/he + does not agree to the terms of the full Project Gutenberg-tm + License. You must require such a user to return or + destroy all copies of the works possessed in a physical medium + and discontinue all use of and all access to other copies of + Project Gutenberg-tm works. + +- You provide, in accordance with paragraph 1.F.3, a full refund of any + money paid for a work or a replacement copy, if a defect in the + electronic work is discovered and reported to you within 90 days + of receipt of the work. + +- You comply with all other terms of this agreement for free + distribution of Project Gutenberg-tm works. + +1.E.9. If you wish to charge a fee or distribute a Project Gutenberg-tm +electronic work or group of works on different terms than are set +forth in this agreement, you must obtain permission in writing from +both the Project Gutenberg Literary Archive Foundation and Michael +Hart, the owner of the Project Gutenberg-tm trademark. Contact the +Foundation as set forth in Section 3 below. + +1.F. + +1.F.1. Project Gutenberg volunteers and employees expend considerable +effort to identify, do copyright research on, transcribe and proofread +public domain works in creating the Project Gutenberg-tm +collection. Despite these efforts, Project Gutenberg-tm electronic +works, and the medium on which they may be stored, may contain +"Defects," such as, but not limited to, incomplete, inaccurate or +corrupt data, transcription errors, a copyright or other intellectual +property infringement, a defective or damaged disk or other medium, a +computer virus, or computer codes that damage or cannot be read by +your equipment. + +1.F.2. LIMITED WARRANTY, DISCLAIMER OF DAMAGES - Except for the "Right +of Replacement or Refund" described in paragraph 1.F.3, the Project +Gutenberg Literary Archive Foundation, the owner of the Project +Gutenberg-tm trademark, and any other party distributing a Project +Gutenberg-tm electronic work under this agreement, disclaim all +liability to you for damages, costs and expenses, including legal +fees. YOU AGREE THAT YOU HAVE NO REMEDIES FOR NEGLIGENCE, STRICT +LIABILITY, BREACH OF WARRANTY OR BREACH OF CONTRACT EXCEPT THOSE +PROVIDED IN PARAGRAPH 1.F.3. YOU AGREE THAT THE FOUNDATION, THE +TRADEMARK OWNER, AND ANY DISTRIBUTOR UNDER THIS AGREEMENT WILL NOT BE +LIABLE TO YOU FOR ACTUAL, DIRECT, INDIRECT, CONSEQUENTIAL, PUNITIVE OR +INCIDENTAL DAMAGES EVEN IF YOU GIVE NOTICE OF THE POSSIBILITY OF SUCH +DAMAGE. + +1.F.3. LIMITED RIGHT OF REPLACEMENT OR REFUND - If you discover a +defect in this electronic work within 90 days of receiving it, you can +receive a refund of the money (if any) you paid for it by sending a +written explanation to the person you received the work from. If you +received the work on a physical medium, you must return the medium with +your written explanation. The person or entity that provided you with +the defective work may elect to provide a replacement copy in lieu of a +refund. If you received the work electronically, the person or entity +providing it to you may choose to give you a second opportunity to +receive the work electronically in lieu of a refund. If the second copy +is also defective, you may demand a refund in writing without further +opportunities to fix the problem. + +1.F.4. Except for the limited right of replacement or refund set forth +in paragraph 1.F.3, this work is provided to you 'AS-IS' WITH NO OTHER +WARRANTIES OF ANY KIND, EXPRESS OR IMPLIED, INCLUDING BUT NOT LIMITED TO +WARRANTIES OF MERCHANTIBILITY OR FITNESS FOR ANY PURPOSE. + +1.F.5. Some states do not allow disclaimers of certain implied +warranties or the exclusion or limitation of certain types of damages. +If any disclaimer or limitation set forth in this agreement violates the +law of the state applicable to this agreement, the agreement shall be +interpreted to make the maximum disclaimer or limitation permitted by +the applicable state law. The invalidity or unenforceability of any +provision of this agreement shall not void the remaining provisions. + +1.F.6. INDEMNITY - You agree to indemnify and hold the Foundation, the +trademark owner, any agent or employee of the Foundation, anyone +providing copies of Project Gutenberg-tm electronic works in accordance +with this agreement, and any volunteers associated with the production, +promotion and distribution of Project Gutenberg-tm electronic works, +harmless from all liability, costs and expenses, including legal fees, +that arise directly or indirectly from any of the following which you do +or cause to occur: (a) distribution of this or any Project Gutenberg-tm +work, (b) alteration, modification, or additions or deletions to any +Project Gutenberg-tm work, and (c) any Defect you cause. + + +Section 2. Information about the Mission of Project Gutenberg-tm + +Project Gutenberg-tm is synonymous with the free distribution of +electronic works in formats readable by the widest variety of computers +including obsolete, old, middle-aged and new computers. It exists +because of the efforts of hundreds of volunteers and donations from +people in all walks of life. + +Volunteers and financial support to provide volunteers with the +assistance they need are critical to reaching Project Gutenberg-tm's +goals and ensuring that the Project Gutenberg-tm collection will +remain freely available for generations to come. In 2001, the Project +Gutenberg Literary Archive Foundation was created to provide a secure +and permanent future for Project Gutenberg-tm and future generations. +To learn more about the Project Gutenberg Literary Archive Foundation +and how your efforts and donations can help, see Sections 3 and 4 +and the Foundation web page at http://www.pglaf.org. + + +Section 3. Information about the Project Gutenberg Literary Archive +Foundation + +The Project Gutenberg Literary Archive Foundation is a non profit +501(c)(3) educational corporation organized under the laws of the +state of Mississippi and granted tax exempt status by the Internal +Revenue Service. The Foundation's EIN or federal tax identification +number is 64-6221541. Its 501(c)(3) letter is posted at +http://pglaf.org/fundraising. Contributions to the Project Gutenberg +Literary Archive Foundation are tax deductible to the full extent +permitted by U.S. federal laws and your state's laws. + +The Foundation's principal office is located at 4557 Melan Dr. S. +Fairbanks, AK, 99712., but its volunteers and employees are scattered +throughout numerous locations. Its business office is located at +809 North 1500 West, Salt Lake City, UT 84116, (801) 596-1887, email +business@pglaf.org. Email contact links and up to date contact +information can be found at the Foundation's web site and official +page at http://pglaf.org + +For additional contact information: + Dr. Gregory B. Newby + Chief Executive and Director + gbnewby@pglaf.org + + +Section 4. Information about Donations to the Project Gutenberg +Literary Archive Foundation + +Project Gutenberg-tm depends upon and cannot survive without wide +spread public support and donations to carry out its mission of +increasing the number of public domain and licensed works that can be +freely distributed in machine readable form accessible by the widest +array of equipment including outdated equipment. Many small donations +($1 to $5,000) are particularly important to maintaining tax exempt +status with the IRS. + +The Foundation is committed to complying with the laws regulating +charities and charitable donations in all 50 states of the United +States. Compliance requirements are not uniform and it takes a +considerable effort, much paperwork and many fees to meet and keep up +with these requirements. We do not solicit donations in locations +where we have not received written confirmation of compliance. To +SEND DONATIONS or determine the status of compliance for any +particular state visit http://pglaf.org + +While we cannot and do not solicit contributions from states where we +have not met the solicitation requirements, we know of no prohibition +against accepting unsolicited donations from donors in such states who +approach us with offers to donate. + +International donations are gratefully accepted, but we cannot make +any statements concerning tax treatment of donations received from +outside the United States. U.S. laws alone swamp our small staff. + +Please check the Project Gutenberg Web pages for current donation +methods and addresses. Donations are accepted in a number of other +ways including checks, online payments and credit card donations. +To donate, please visit: http://pglaf.org/donate + + +Section 5. General Information About Project Gutenberg-tm electronic +works. + +Professor Michael S. Hart is the originator of the Project Gutenberg-tm +concept of a library of electronic works that could be freely shared +with anyone. For thirty years, he produced and distributed Project +Gutenberg-tm eBooks with only a loose network of volunteer support. + + +Project Gutenberg-tm eBooks are often created from several printed +editions, all of which are confirmed as Public Domain in the U.S. +unless a copyright notice is included. Thus, we do not necessarily +keep eBooks in compliance with any particular paper edition. + + +Most people start at our Web site which has the main PG search facility: + + http://www.gutenberg.org + +This Web site includes information about Project Gutenberg-tm, +including how to make donations to the Project Gutenberg Literary +Archive Foundation, how to help produce our new eBooks, and how to +subscribe to our email newsletter to hear about new eBooks. + + +</pre> + +</BODY> +</HTML> + diff --git a/LICENSE.txt b/LICENSE.txt new file mode 100644 index 0000000..6312041 --- /dev/null +++ b/LICENSE.txt @@ -0,0 +1,11 @@ +This eBook, including all associated images, markup, improvements, +metadata, and any other content or labor, has been confirmed to be +in the PUBLIC DOMAIN IN THE UNITED STATES. + +Procedures for determining public domain status are described in +the "Copyright How-To" at https://www.gutenberg.org. + +No investigation has been made concerning possible copyrights in +jurisdictions other than the United States. Anyone seeking to utilize +this eBook outside of the United States should confirm copyright +status under the laws that apply to them. diff --git a/README.md b/README.md new file mode 100644 index 0000000..51aacd1 --- /dev/null +++ b/README.md @@ -0,0 +1,2 @@ +Project Gutenberg (https://www.gutenberg.org) public repository for +eBook #26784 (https://www.gutenberg.org/ebooks/26784) |