initial commit of ebook 18331HEADmain

17 files changed, 14925 insertions, 0 deletions

diff --git a/.gitattributes b/.gitattributes
new file mode 100644
index 0000000..6833f05
--- /dev/null
+++ b/.gitattributes
@@ -0,0 +1,3 @@
+* text=auto
+*.txt text
+*.md text
diff --git a/18331-0.txt b/18331-0.txt
new file mode 100644
index 0000000..a7fc3f4
--- /dev/null
+++ b/18331-0.txt
@@ -0,0 +1,4239 @@
+Project Gutenberg's De Graecorum Medicis Publicis, by Rudolfus Pohl
+
+This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with
+almost no restrictions whatsoever.  You may copy it, give it away or
+re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included
+with this eBook or online at www.gutenberg.org
+
+
+Title: De Graecorum Medicis Publicis
+
+Author: Rudolfus Pohl
+
+Release Date: May 6, 2006 [EBook #18331]
+
+Language: Latin
+
+Character set encoding: UTF-8
+
+*** START OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK DE GRAECORUM MEDICIS PUBLICIS ***
+
+
+
+
+Produced by Louise Hope, David Garcia and the Online
+Distributed Proofreading Team at http://www.pgdp.net
+
+
+
+
+
+
+  [Admonitio ad lectorem:
+
+  _x_ = "italice" scriptum
+  "x" = “gesperrt” (cum spatio inter litteris scriptum)
+  {N} = supra scriptum (h.e. editio vel adnotatio)
+  [ ] = praeter adnotationes, sunt omnes in archetypo]
+
+       *       *       *       *       *
+           *       *       *       *
+       *       *       *       *       *
+
+
+              DE GRAECORUM MEDICIS
+                    PUBLICIS
+
+
+     Dissertatio Inauguralis quam ad Summos
+    in Philosophia Honores Rite Impetrandos
+Consensu et Auctoriate Amplissimi Philosophorum
+    Ordinis in Alma Litterarum Universitate
+         Friderica Guilelma Berolinensi
+
+
+                    scripsit
+
+                 RUDOLFUS POHL
+
+                  Berolinensis
+
+
+Promotio Sollemnis Habebitur Die XXIV. M. Junii MCMV
+
+
+
+
+  De opusculo retulerunt
+      Udalricus de Wilamowitz-Moellendorff
+      Hermannus Diels.
+
+
+                    Berolini
+        Typis expressit Georgius Reimer
+                     MCMV.
+
+
+
+
+       FRIDERICO HILLERO DE GAERTRINGEN
+      UDALRICO DE WILAMOWITZ-MOELLENDORFF
+
+                     SACRUM
+
+
+
+
+CONSPECTUS CAPITUM.
+
+                                                                   pag.
+Cap. I.  Quibus temporibus medici publici inter Graecos
+               inveniantur                                           8
+         §1. de medicis publicis vetustissimis                       8
+         §2. de Asclepiadis et Aesculapiis                          10
+         §3. de medicis publicis a saeculo quinto usque ad
+               principatus tempora prima                            16
+         §4. de medicis publicis aevi Romani sive de archiatris     23
+
+Cap. II. De ratione et consuetudine medicorum publicorum            45
+         §1. de vocabulis usurpatis de medicis publicis             45
+         §2. de ratione eligendi medicos publicos                   48
+         §3. de numero medicorum publicorum                         54
+         §4. de munere atque officio medicorum publicorum           57
+         §5. de medicis ad certam causam a re publica et de
+               medicis a collegiis conductis                        63
+         §6. de mercede et praemiis medicorum publicorum            67
+         §7. de collegiis medicorum                                 79
+
+
+
+
+Libros citatos saepius ita descripsi:
+
+
+AM. = Mitteilungen des Kaiserl. archäol. Instituts, Athenische
+  Abteilung.
+
+Amer. Journ. = American Journal of Archaeology.
+
+Arch. Anz. vid. Jahrb. d. I.
+
+BCH. = Bulletin de Correspondance Hellénique.
+
+BGU. = Ägyptische Urkunden aus den Kgl. Museen zu Berlin, Griechische
+  Urkunden.
+
+CIG. = Corpus Inscriptionum Graecarum.
+
+CIL. = Corpus Inscriptionum Latinarum.
+
+Ditt. = Sylloge Inscriptionum Graecarum ed. Guilelmus Dittenberger.
+
+Ditt. Suppl. = Orientis Graeci inscriptiones selectae. Supplementum
+  sylloges inscr. Graec. ed. Wilhelmus Dittenberger.
+
+EG. vid. Kaibel.
+
+Galenus K. = Claudii Galeni opera omnia cur. C. G. Kuehn Lipsiae 1821
+  sqq.
+
+GGA. = Göttingische gelehrte Anzeigen.
+
+Jahrb. d. I. = Jahrbuch des Kais. Deutschen archäol. Instituts. Mit dem
+  Beiblatt Archäologischer Anzeiger.
+
+IG. = Inscriptiones Graecae consilio et auctoritate Academiae
+  Litterarum Regiae Borussicae editae.
+
+JoHSt. vel Journ. of H. St. = The Journal of Hellenic Studies, London.
+
+Inschr. v. Magn. = Die Inschriften von Magnesia am Maeander ed. Otto
+  Kern.
+
+Inschr. v. Olymp. = Olympia, Textband V, Die Inschriften von Olympia
+  edd. W. Dittenberger et K. Purgold.
+
+IvP. = Die Inschriften von Pergamon ed. Max Fraenkel.
+
+K. vid. Galenus.
+
+Kaibel EG. = Epigrammata Graeca ex lapidibus conlecta ed. Georgius
+  Kaibel.
+
+Lebas vel Lebas-Foucart vel Lebas-Waddington = Voyage archéologique en
+  Grèce et en Asie Mineure par Ph. Le Bas. Inscriptions grecques et
+  latines: Tome I (Attique) par Ph. Le Bas, Tome II (Mégaride et
+  Péloponnèse etc.) par Ph. Le Bas et P. Foucart, Tome III (Asie
+  Mineure, textes et explications) par Ph. Le Bas et W. H. Waddington.
+
+Littré = Œuvres complètes d’Hippocrate, traduction nouvelle avec le
+  texte grec par E. Littré, Paris 1839 sqq.
+
+Loewy = Inschriften griechischer Bildhauer ed. Emanuel Loewy.
+
+M. Rh. vid. Rh. M.
+
+Mich. = Recueil d’inscriptions grecques par Ch. Michel, Bruxelles 1900.
+
+Μους. κ. Βιβλ. = Μουσεῖον καὶ βιβλιοθήκη τῆς εὐαγγελικῆς σχολῆς ἐν
+Σμύρνη.
+
+OP. vel Oxyrh. Pap. = The Oxyrhynchus Papyri Part I, II, III, IV ed. by
+  B. P. Grenfell and A. S. Hunt, London 1898-1904.
+
+Pap. Oxyrh. vid. OP.
+
+PH. vel Paton-Hicks = The inscriptions of Cos by W. R. Paton and E. L.
+  Hicks, Oxford 1891.
+
+REG. = Revue des études grecques (publiée par l’association pour
+  l’encouragement des études grecques), Paris.
+
+Rev. arch. = Revue archéologique, Paris.
+
+Rh. M. = Rheinisches Museum für Philologie.
+
+SGDI. = Sammlung griechischer Dialekt-Inschriften, herausgeg. von
+  H. Collitz.
+
+
+
+
+Cum Udalrico de Wilamowitz-Moellendorff et Friderico Hillero de
+Gaertringen auctoribus medicorum Graecorum titulos colligere coepissem,
+mox intellexi tanto operi neque tempus neque spatium dissertationi
+inaugurali statutum neque vires meas nunc quidem satisfacere. Seposito
+igitur in futurum sylloges illius consilio malui de medicis Graecorum
+publicis agere; quod collectis plus trecentis medicorum titulis melius
+me facturum esse spero quam qui adhuc eandem provinciam
+administraverunt.
+
+Medicos publicos i.e. medicos, qui a re publica conducti civibus
+aegrotantibus gratis mederentur, apud Graecos fuisse semper notissima
+res erat. Quamquam in litteris antiquis non multa huius instituti
+testimonia sunt, quae postquam semel sunt collecta in compendiis repeti
+solent. Accessit larga titulorum copia, postquam primum a. 1840 Euenoris
+Acarnanis medici tituli (nunc IG. II 186, 187) in arce Athenarum effossi
+sunt; papyri nuper in Aegypto repertae alia nova addiderunt. Itaque
+operae pretium videtur rem denuo tractasse.[1]
+
+    [Adnotatio 1: Inscriptionibus iam inventis hi viri docti in medicos
+    publicos accuratius uberiusque inquisiverunt:
+
+    "A. Vercoutre", _La médecine publique dans l’antiquité grecque_,
+    Rev. arch. 1880 (N.S. XXXIX), p. 99, 231, 309, 348 sqq., a quo
+    quibus in rebus erratum sit demonstravit "A. Dechambre", Rev. arch.
+    1881 (N.S. XLI), p. 52, qui de »medicina publica«, ut dicunt, se
+    ipsum profitetur disseruisse »dans un journal de médecine«, quam
+    ephemeridem non nominatam adhuc non inveni.
+
+    "P. Girard", _L’Asclépieion d’Athènes_, Paris 1881 (Bibl. des écoles
+    franç., fasc. XXIII). Pars II, cap. II, 2, p. 83.
+
+    "S. Reinach" apud Daremberg-Saglio, _Dictionnaire des antiq. grecq.
+    et rom._ s.v. _Medicus_, cap. XIII (vol. III, 2, p. 1691), ubi quae
+    de tota medicorum Graecorum conditione nota sunt, uberrime
+    exponuntur.
+
+    De medicis magis in universum (ut S. Reinach) commentati sunt, tamen
+    etiam de publicis nonnulla attulerunt:
+
+    "C. Becker", _Charikles_, ed. Göll III, p. 48 sqq. (_Erster Exkurs
+    zur achten Szene: die Ärzte_).
+
+    "G. Welcker", _Zu den Altertümern der Heilkunde_, Kleine Schriften
+    III, P. 1-234.
+
+    "R. Herzog", _Koische Forschungen und Funde_, Anhang 5: »_Die
+    Ärzteschule von Kos_«, p. 200 sqq.
+
+    Quos omnes infra nomine tantum citabimus.]
+
+
+
+
+CAPUT PRIMUM.
+
+QUIBUS TEMPORIBUS MEDICI PUBLICI INTER GRAECOS INVENIANTUR.
+
+
+§1.
+
+DE MEDICIS PUBLICIS VETUSTISSIMIS.
+
+Tradit Herodotus (III 131) Democedem Crotoniatam medicum Calliphontis
+filium (c. 125), cum Aeginam venisset, anno primo omnes medicos arte sua
+adeo superasse, ut postero anno medicus publicus factus talentum ex
+aerario publico acciperet; insequenti anno Athenis minas centum, quarto
+denique a Polycrate Samiorum tyranno talenta duo accepisse. Ex quibus
+duo sunt colligenda: cum Herodotus de medicis publice conductis verba
+faciat tamquam de re notissima, quo tempore scripsit (circa annum 440),
+institutum medicorum publicorum in civitatibus Graecis solemne fuisse.
+Ex eis vero quae narrantur cognoscimus saeculo iam sexto exeunte medicos
+aere publico conduci solitos esse.
+
+Quae narrat Herodotus, Thuriis vel Crotone ipsa eum audivisse verisimile
+est. Etenim Democedes medicus erat Crotoniensis, et comprobatur mihi
+patrem, qui civis Cnidius fuerat, cum pontificem Aesculapii eum ibi
+fuisse Suidas (s.v. Δημοκήδης ) referat,[2] postquam Crotonem venit,
+ibi munus medicum ut filium esse exsecutum (cf. Krische, _Forsch. zur
+alten Philos._ I 72; Wachtler, _de Alcmaeone Crot._ 91). Sed num munus
+medicum, quo et pater et filius Crotone fungebantur, publicum fuerit,
+dici non potest.
+
+    [Adnotatio 2: "Pontificem Aesculapii" cum fuisse credi non potest,
+    quandoquidem hac aetate medicis nondum ullus erat usus cum
+    Aesculapio et Aesculapiis. Hic nuntius, quem apud Herodotum nondum
+    legis, tum demum enasci poterat, cum Aesculapia florerent et ars
+    medica in eis orta esse putaretur. Sed conferas quae infra scripsi
+    §2.]
+
+At tamen medicos publicos in Graecia Magna etiam temporibus illis fuisse
+aliunde comperimus. Diodorus enim e Timaeo tradit (XII 12, 4) Charondam
+omnes qui ante eum leges scripsissent superasse sapientia, cum ludi
+magistris mercedem publice dari iuberet; deinde pergit: καὶ τοσοῦτον
+ὑπερεβάλετο "τοὺς πρότερον νομοθετήσαντας δημοσίῳ μισθῷ τοὺς νοσοῦντας
+τῶν ἰδιωτῶν ὑπὸ ἰατρῶν θεραπεύεσθαι" κτλ. Sed quas illo loco Diodorus
+tradit leges, Thuriorum sunt, qui saeculo quinto, ut saepe tum et postea
+fiebat, leges Charondae receperunt. Dubitandum igitur est, num vere ante
+Charondam ipsum, cum Catanae patriae[3] olim leges condidisset, ab aliis
+iam legislatoribus de medicis publicis provisum sit. Certum tantum est
+ab aliis iam ita factum esse, cum Thurii leges quasdam instituerent,
+quae tum Charondae existimabantur. Sequitur, ut saeculo quinto et
+fortasse iam sexto medici publici in urbibus Graecis Siciliae et Italiae
+instituerentur.[4]
+
+    [Adnotatio 3: cf. praecipue Aristot. Polit. 1274a, 22 sqq.:
+    νομοθέται δ᾽ ἐγένοντο Ζαλευκός τε Λοκροῖς τοῖς ἐπιζεφυρίοῖς, καὶ
+    Χαρώνδας ὁ Καταναῖος τοῖς αὑτοῦ πολίταις καὶ ταῖς ἄλλαις ταῖς
+    Χαλκιδικαῖς πόλεσι ταῖς περὶ Ἰταλίαν καὶ Σικελίαν. ]
+
+    [Adnotatio 4: Zaleucum primum de medicis publicis legem scripsisse
+    atque praescripta eius Charondam in leges suas recepisse coniecerunt
+    A. Dechambre, Rev. arch. 1881 (XLI), 52, R. Herzog, l.l. 205. Sed
+    incertiores illae sunt res, quam ut nomen afferri possit.]
+
+Quae cum ita sint, ex coloniis de earum originibus coniecturam nos
+facere posse arbitramur. Nam est verisimile leges coloniarum non totas
+ex novo fictas esse, sed quae domi usu magis quam lege constituta erant,
+in coloniis iam legibus esse definita. Atque de Ionum usu ad ipsum
+Homerum licet provocare. Antinous enim Ulixe mendico in oppidum
+Ithacorum introducto pessime fecisse increpat Eumaeum, quod numerum
+hominum egentium auxisset. Qui respondet (ρ 381 sqq.):
+
+  Ἀντίνο᾽, οὐ μὲν καλὰ καὶ ἐσθλὸς ἐὼν ἀγορεύεις‧
+  τίς γὰρ δὴ ξεῖνον καλεῖ ἄλλοθεν αὐτὸς ἐπέλθῶν
+  ἄλλον γ᾽, εἰ μὴ τῶν, "οἱ δημιοεργοὶ ἔασιν,
+  μάντιν ἢ ἰητῆρα κακῶν ἢ τέκτονα δούρων",      385
+  ἢ καὶ θέσπιν ἀοιδόν, ὄ κεν τέρπῃσιν ἀείδῶν;
+  οὕτοι γὰρ κλητοί γε βροτῶν ἐπ᾽ ἀπείρονα γαῖαν‧
+  πτωχὸν δ᾽ οὐκ ἄν τις καλέοι τρύξοντα ἑ αὐτόν κτλ.
+
+Quibus ex versibus discimus quo tempore facti sunt (saec. VII.?) medicos
+sicut vates architectos poetas (praecones adduntur τ 135) functos esse
+munere libero et ab aliis separato. Migrabant autem per urbes et
+considebant, ubi ut manerent invitabantur aut quo arcessebantur (vs.
+386). Ibi quamquam cives non erant, in statu honorato collocati erant,
+atque verisimile est, cum δημιοεργοί essent vel τὰ δημόσια
+ἐργαζόμενοι,[5] eos a populo esse altos.
+
+    [Adnotatio 5: cf. schol. ad Od. l.l., Eustath. 1824, 34 et 1825,
+    5 sqq., Suidas s.v. δημιουργοί (= schol. ad Arist. Equit. 650) et
+    δημιουργός.]
+
+
+§2.
+
+DE ASCLEPIADIS ET AESCULAPIIS.
+
+At multi sunt qui Aesculapii in fanis medicinam usque ad Hippocratis
+tempora excultam esse credunt, medicos autem civiles fuisse negant ante
+saeculum quintum vel sextum iniens. Quibus cum ea quae scripsimus
+opponimus tum Homerum iterum laudamus. Apud quem nullo loco fit mentio
+de Aesculapii aliusve numinis sacerdotibus, qui ex officio curant
+aegrotos, sed medici multis locis commemorantur sive in Iliade duces
+medicinae periti sunt sive sunt veri medici in Iliade et maxime in
+Odyssea. Etenim Aesculapius et filii eius Podalirius Machaonque
+militibus praesunt et vulneribus atque morbis medicantur sicut alii
+duces (Β 731 sq., Δ 193 sqq., Λ 517 sqq., Λ 832 sqq.--cf. infra p. 75).
+Nam exempli causa Achilles, qui artem medicam a Chirone edidicerat
+(Λ 831 sq.), in imagine vasculi Sosiae pulcherrima (Furtw., Berl.
+Vasens. 2278) Patroclum curans spectatur, in Iliade ipsa Patroclus
+Eurypylum curat (Λ 844 sqq.). Sed veri etiam medici in posterioribus
+Iliadis partibus inveniuntur.[6] Iam vero in Odyssea munus medicorum
+ab aliis secretum est, sed in templis Aesculapii medicos artem suam
+didicisse nullo verbo dicitur.
+
+    [Adnotatio 6: Λ 514 ἰητρὸς γὰρ ἀνὴρ κτλ. Ν 213 sq. τὸν μὲν ἑταῖροι
+    ἔνεικαν, ὁ δ᾽ ἰητροῖς ἐπιτείλας ἤιεν ἐς κλισίην κτλ. Π 28 (βέβληται
+    ... Διομήδης ... Ὀδυσεὺς ... ἠδ᾽ Ἀγαμέμνων κτλ.) τοὺς μὲν τ᾽ ἰητροὶ
+    πολυφάρμακοι ἀμφιπένονται, ἕλκε᾽ ἀκειόμενοι. Λ 835: χρηίζοντα καὶ
+    αὐτὸν (sc. Ποδαλείριον ἕλκος ἔχοντα)) ἀμύμονος ἰητῆρος.]
+
+Uno loco medici nisi ad Aesculapium tamen ad Paeonem referuntur. Quem
+omnino alium veterem deum atque Aesculapium esse Usener (_Götternamen_
+153 sqq.) demonstravit (cf. Eisele apud Roscherum s.v. Paian). Sed illo
+loco legis (δ 230 sq.):
+
+  ἰητρὸς δὲ ἕκαστος ἐπιστάμενος περὶ παντῶν
+  ἀνθρώπων‧ ἢ γὰρ Παιήονός εἰσι γενέθλης.
+
+Quae verba non spectant ad medicos Aegyptios, ut iam antiqui ex versibus
+antecedentibus concluserunt (schol., Eust., Plut. Gryll. 9; cf.
+Ameis-Henze, Anhang p. 100), sed medici omnes, praecipue igitur Graeci,
+laudantur (v. Welcker l.l. 49). Nemo autem medicos cum Paeone artius
+cohaerere ex versibus illis colliget. Nam medici humani appellantur
+progenies dei medici poetica quadam fictione sicut milites θεράποντες
+Ἄρηος vel poetae Μουσάων θεράποντες nominantur. Ante Aesculapium igitur
+Paeon deus medicorum erat, cum ipse esset "deus" medicus et medicus
+deorum (v. Ε 401, 899). Quem et Apollinem necdum Aesculapium habet
+Hesiodus etiam deos medicos (fr. 139):
+
+  εἰ μὴ Ἀπόλλων Φοῖβος ὑπὲκ θανάτοιο σαώσει
+  ἢ καὶ Παιήων ὃς πάντων φάρμακα οἶδεν,
+
+et inde Iamblichus (de Pyth. vita 31, 208): εἶναι δὲ ταύτην τὴν
+ἐπιστήμην τὸ μὲν ἐξ ἀρχῆς Ἀπόλλωνος καὶ Παιῶνος, ὕστερον δὲ τῶν περὶ τὸν
+Ἀσκληπιόν. Quare factum est, ut vetustioribus temporibus medici nondum
+Ἀσκληπιοῦ θεράποντες vel παῖδες nominarentur sed Παιῶνος. Ita enim Solon
+etiam dicit, cum artes atque quaestus hominum enumeret (4, 57):[7]
+
+  ἄλλοι Παιῶνος πολυφαρμάκου ἔργον ἔχοντες
+  ἰητροί‧
+
+Itaque primum valetudinarium non Aesculapium est, sed Paeonium, quod
+apud Athenas erat in ora maritima et in quo aquae calidae ducebantur
+trans columnas. Quod quinti saeculi media parte recentius non est, cum
+Crates in Θηρίοις id commemoret (Ath. 268a).
+
+    [Adnotatio 7: Ibidem exempla complura moris poetici illius Graecorum
+    inveniuntur: 49 sqq.:
+
+    ἄλλος Ἀθηναίης τε καὶ Ἡφαίστου πολυτέχνεω
+      ἔργα δαεὶς χειροῖν ξυλλέγεται βίοτον,
+    ἄλλος Ὀλυμπιάδων Μουσέων πάρα δῶρα διδαχθείς,
+      ἱμερτῆς σοφίης μέτρον ἐπιστάμενος‧
+    ἄλλον μάντιν ἔθηκεν ἄναξ ἑκάεργος Ἀπόλλων κτλ.
+
+    cf. supra ρ 384 sq. et Empedocles 146 (Diels, Vorsokr.) = Clem.
+    Strom. IV, 150, p. 632 P:
+
+    εἰς δὲ τέλος "μάντεις τε καὶ ὑμνοπόλοι καὶ ἰητροὶ
+    καὶ πρόμοι" ἀνθρώποισιν ἐπιχθονίοισι πέλονται,
+    ἔνθεν ἀναβλαστοῦσι θεοὶ τιμῆισι φέριστοι.]
+
+Ἀσκληπιάδαι autem omnes medici primum appellantur apud Theogn. 432 sq.:
+
+  εἰ δ᾽ Ἀσκληπιάδαις τοῦτο γ᾽ ἔδωκε θεός,
+  ἰᾶσθαι κακότητα καὶ ἀτηρὰς φρένας ἀνδρῶν,
+
+et vix ante annum 500 hymnus Homericus quem dicunt (h. H. XVI) in
+Aesculapium deum et ἰητῆρα νοσῶν olim factus esse videtur. Tum etiam
+familiae vel collegia medicorum ab Aesculapio se ortos esse praedicare
+coeperant. Quod tradit Theopompus: περὶ τε τῶν ἐν Κῷ καὶ Κνίδῳ ἰατρῶν,
+ὡς Ἀσκληπιάδαι καὶ ὡς ἐκ Σύρνου οἱ πρῶτοι ἀφίκοντο ἀπόγονοι Ποδαλειρίου
+(ita Photius, Bibl. c. 176, 203 = Müller, FHG. I, 296 fragm. 111). Ita
+facillime factum est, cum veteres de historia medicorum anquirere
+coepissent illo tempore, quo in summo flore erant Aesculapii
+valetudinaria sacra, ut etiam Asclepiadae vere medici in his sacris
+quondam artem didicisse medicam putarentur.
+
+De his rebus ita igitur diiudicandum est multos fuisse medicos
+saeculis illis, quibus Homeri carmina facta sunt, usque ad Hippocratis
+aetatem,[8] fuisse autem hos medicos civiles neque pontifices
+Aesculapii, quem temporibus vetustioribus omnino non habebant deum.
+Itaque falso Plinius, qui tradidit: _sequentia eius_ (Aesculapii),
+_mirum dictu, in nocte densissima latuere usque ad Peloponnesiacum
+bellum. tum eam revocavit in lucem Hippocrates_ eqs. (XXIX, 4). Falso
+enarravit idem (l.l.) Varrone auctore Hippocratem tabulis ἰαμάτῶν,
+ut ita dicam, Cois exscriptis templum Aesculapii incendio consumendum
+curavisse et medicinam suam instituisse (cf. S. Reinach, l.l.
+p. 1670).[9] Quae indicia iam dudum sunt facta a viris doctissimis.
+Ita enim G. Welcker, l.l. p. 101: _Gar sehr aber widerstreitet es der
+wahrscheinlichen griechischen Kulturgeschichte, wenn man von einigen
+abenteuerlichen Sagen von höchst verschiedenartigen mythischen Personen,
+die in der Geschichte der Arzneikunde, die sie höchst negativ angehen,
+wunderlich spuken, unmittelbar übergeht zu der Ausübung der Heilkunst in
+den Tempeln;_ ib. p. 103: _Es ist dies ebenso unwahrscheinlich_ (nullos
+fuisse medicos civiles inter Homerum et Hippocratem), _als daß
+Hippocrates aus dem Schoße selbst dieser Nation, wie Athene aus dem
+Haupte des Zeus in voller Rüstung, als der Meister einziger Art
+hervorgegangen wäre, der nur auf sich ruhte, ohne Zusammenhang mit
+vielen vorangegangenen Geschlechtern._ Idem autem Daremberg, Rev. arch.
+XIX (1869), 267: _Il est donc temps de faire justice de la phrase
+steréotypée: Hippocrate père de la médecine, et d’en embarrasser
+l’histoire. Cette phrase est un véritable attentat aux lois de
+dèveloppement de l’esprit humain, et chacun peut maintenant reconnaître
+que le plus illustre représentant de l’Ecole de Cos, qu’ Hippocrate a
+fait son apparition au moment proprice quand tout concourait, depuis
+longtemps déjà, à préparer les voies pour la manifestation d’un grand
+événement scientifique._ Ita etiam S. Reinach, l.l. p. 1669. Sed tamen
+in libris novissimis errores illi inveniuntur. Sunt etiam hodie, qui
+credant medicinam Graecam illam celeberrimam in templis Aesculapii natam
+ibique ad tempora Hippocratis esse excultam.
+
+    [Adnotatio 8: Uberius de hac re egit Daremberg, _Études d’archéol.
+    médicale sur Homère, Rev. arch._ N.S. XII (1865), p. 95, 249, 337;
+    idem, _De l’état de la médecine entre Homère et Hippocrate_
+    (962-460) _d’après les poètes et les historiens grecs, Rev. arch._
+    N.S. XVIII (1868), p. 345 sqq., XIX (1869), p. 63, 199, 259 sqq.]
+
+    [Adnotatio 9: Iam ante Hippocratem medicos scripsisse libros (sed
+    non sanctos in templis Aesculapii conservatos) ex multis etiam
+    librorum Hippocrateorum locis elucet. Ad quas antiquorum litteras
+    spectare videtur Hippocrates vel qui scripsit περὶ ἀρχαίης ἰητρικῆς
+    cum dicit (c. 2): "ἰητρικῇ δὲ πάλαι πάντα ὑπάρχει καὶ ἀρχὴ καὶ ὁδὸς
+    εὑρημένη" καθ᾽ ἥν τὰ εὑρημένα πολλά τε καὶ καλῶς ἔχοντα "εὕρηται ἐν
+    πολλῷ χρόνῳ" καὶ τὰ λοιπὰ εὑρεθήσεται, ἥν τις ἱκανός τε ἐὼν καὶ τὰ
+    εὑρημένα εἰδὼς ἐκ τούτων ὁρμώμενος ζητῇ. Quae verba Hippocrate ipso
+    indigna non sunt. Alcmaeonem autem Crotoniatam saeculo iam sexto
+    librum medicum composuisse et fortasse primum de rebus medicis
+    scripsisse nunc inter omnes constat (cf. Wachtler, _de Alcmaeone
+    Crot._ p. 33 sqq.).]
+
+Certum quidem est homines superstitiosos si aegrotabant semper deos
+consuluisse aut in speluncis vel templis incubuisse. Qui mos, postquam
+multi antea veri medici fuerunt, longius perlatus est, quo tempore
+Empedocles mystica quadam arte aegrotos curabat et ἰατρομάντεις, quo
+verbo solus Aeschylus utitur (Suppl. 260. Ag. 1606. Eum. 62),
+exsistebant. Tum tempus erat--eodem autem tempore medicina ipsa maxime
+florebat--ut templa Aesculapii ex officio aegrotos suo more sanare
+coepissent. Tamen medici, qui Aesculapium habebant deum tutelarem et
+praesidem eumque valde colebant[10] ut temporibus vetustioribus Paeonem,
+causam suam tum quidem numquam cum pontificibus Aesculapii communicabant
+aut consiliis eorum intererant. Quod paucis verbis apte locutus est
+P. Girard (l.l. p. 86): _tout en protestant contre le charlatanisme des
+prêtres, ils demeurèrent toujours pleins du respect pour le dieu._
+Quantopere autem vere medici tamen animi haud intacti religione
+fuerint, ex Hippocratis viri ingeniosi loco celeberrimo percipitur (περὶ
+ἀέρων 22, 77): ἐμοι δὲ καὶ αὐτῷ δοκεῖ ταῦτα τὰ πάθεα θεῖα εἶναι, καὶ
+τἄλλα πάντα, καὶ οὐδὲν ἕτερον ἑτέρου θειότερον, οὐδὲ ἀνθρωπινώτερον,
+ἀλλὰ πάντα ὅμοια καὶ πάντα θεῖα‧ ἕκαστον δὲ αὐτῶν ἔχει φύσιν τὴν ἑωυτοῦ,
+καὶ οὐδὲν ἄνευ φύσιος γίνεται (cf. 22, 81: ἀλλά γὰρ, ὥσπερ καὶ πρότερον
+ἔλεξα, θεῖα μὲν καὶ ταῦτά ἐστιν ὁμοίως τοῖς ἄλλοις‧ γίνεται δὲ κατὰ
+φύσιν ἕκαστα).
+
+    [Adnotatio 10: Medici publici Athenis bis in anno Aesculapio et
+    Hygiae immolabant: IG. II 352b (cf. infra cap. II §7). Honores
+    medicis decreti Aesculapii diebus sacris pronuntiabantur: IG. XII 1,
+    1032, vs. 23 (Brycunte), Brit. M. 260, vs. 2 (Calymnae inventa; Co
+    honores pronuntiabantur); BCH. XXVI (1902), 269, vs. 32 (Delphis;
+    Co). Decreta honorifica medicorum marmori incisa in templis
+    Aesculapii constituebantur. Quod maxime Co factum est, ubi multas
+    medicorum stelas in Aesculapio nunc effodit R. Herzog (Arch. Anz.
+    1903, p. 10, 197, 198). Firmum hunc morem fuisse et alias etiam
+    urbes in Aesculapio Coorum stelas medicorum Coorum collocasse
+    demonstrat inscriptio Delphica (BCH. 1902, 269, vs. 28 sqq.): δόμεν
+    [δ]ὲ [κ]αὶ τοῖς τὰ Πύθια ἐπαγγελλόντοις τᾶι τῶν Κώιων πόλει τοῦ
+    ψαφίσματος τὸ ἀ[ντ]ίγραφον, ὅπως ἀναγορευθῇ ὁ στέφαν[ος τ]οῖς
+    Διονυσίοις τοῖς ἐν Κῶι καὶ τοῖς [Α]σκλαπιείοις‧ ἀναθέμεν δὲ καὶ
+    στάλ[αν ἐ]ν τῶι ἱερῶι τοῦ Ἀσκλαπιοῦ (sc. Coo, cum antea (vs. 26
+    sqq.) iam legatur Delphis lapidem statuendum esse in templo
+    Apollinis). Sed aliis etiam in urbibus lapides medicorum honores
+    exhibentes in templis Aesculapii, si in urbe erant, constituebantur:
+    Athenis (IG. II, 256b, vs. 30; ibi in Aesculapio etiam lapis
+    inventus est, in quo decretum de sacrificiis ab medicis publicis
+    factis erat incisum: IG. II 352b); Olunte (BCH. 1900, 225, vs.
+    57 sqq.).]
+
+Quare mihi non probatur saeculo iam quarto in Aesculapiis, quae ex
+somniis sanabant, pontifices fuisse medicos. Tamen P. Girard (l.l.
+p. 34) contendit in inscriptionibus Atticis IG. II 835 et 836 in
+Aesculapio Atheniensi repertis Onetorem Melitensem pontificem (836 vs.
+84 cf. vs. 73 et 65, 66) eundem esse hominem atque Onetorem medicum,
+quem restituerunt 835, 13.[11] Inferioribus autem saeculis, cum ex toto
+orbe terrarum ad fana Aesculapii concurreretur, medici adeo labebantur,
+ut Aesculapiorum adiuvarent medicos sacros, quippe qui paullatim
+aliquo modo medicinae ipsius periti essent facti. Quod demonstratur
+inscriptionibus sanationes dei exhibentibus, quae aevo Romano exaratae
+sunt: inscriptione C. Iulii Apellae (IG. IV 955; cf. v. Wilamowitz,
+_Isyllos_ p. 116 sqq.); tabula olim Maffeiana vocata, quae Romae inventa
+est et ad fanum Aesculapii situm in insula Tiberis attinet (IG. XIV
+966); inscriptionibus Lebenae repertis in Aesculapio (v. I. Zingerle,
+AM. XXI (1896), p. 67); (cf. etiam titulum Pergamenum JvP. 264). Quae
+omnes inscriptiones ab tabulis ἰαμάτων Epidauriis notissimis (IG. IV
+951-953; quartam edidit P. Cavvadias, _Mélanges Perrot,_ Paris 1903,
+p. 41) longe eo distant, quod non fingitur deum ipsum homines quamvis
+aegrotos, dum dormiunt, una nocte sanare (cf. Aristoph. Plut. vs. 627
+sqq.), sed quod deus eis somnia tantum inspirat, quibus interpretatis
+sacerdotes remedia praecipiunt. Eo modo Aristides quoque altero p. Chr.
+n. saeculo cum deo communicabat.
+
+    [Adnotatio 11: Legitur ibi: - - δακτύλιος σάρδιον χρυσίῳ
+    ἐνδεδεμένον, ὁ ἀνέθη[κεν Ὀνήτ]ωρ ἰατρός, ὁ[λκὴ - - ἔνι γ]ρύψ καὶ
+    ἔλαφος. Aliud donum ab medico quodam votum Aesculapio habes in eadem
+    inscriptione vs. 17: - - - Νικομάχου ἰατροῦ ΔΔ.]
+
+Quae cum tum ita essent, aevo quidem Romano fieri poterat, ut medici
+immemores ordinis prioris ab sacerdotibus advocarentur vel ipsi
+sacerdotes fierent. Suo iure citat P. Girard (l.l. p. 33) IG. III 780
+(Athenis, saeculi p. Chr. n. II. ineuntis): ἡ ἐξ Ἀρείου πάγου βο[υλὴ]
+κτα. Ἄσυλον Ζ..... | Στειριέα "ἰατρὸν ζ[ακορ]|ρεύσαντα Ἀσκληπιῷ". IG.
+III 780a (ibid., eiusdem fere temp.): ἡ ἐξ Ἀρείου πάγου β[ου]|λὴ<ι> κτα.
+Σώζοντα | Λαδίκου Σουνιέα "ἰα|τρόν, ζακορεύσαντα | Ἀσκληπιοῦ καὶ
+Ὑγεία[ς]" | ἐν τῷ ἐπὶ Στρατολάου | ἄρχοντος ἐνιαυτῷ. Aliae inscriptiones
+adiungi possunt: BCH. XVIII (1894), p. 160, 4 = AM. XXIV (1899),
+p. 211, 34 (Germae apud Pergamum) vs. 5 sqq.: [Μ]ηνό|δωρος Ἀπολ|λωνίδου
+το|ῦ καὶ Ὀτακιλί|ου "ἰατρὸς καὶ | ἱερεὺς τοῦ | Ἀσκληπιοῦ" κτλ.. IG. XII
+2, 484 (Lesbi): [ἡ β]όλλα καὶ ὁ δᾶμος | Βρῆσον Βρήσω "ἀρχιατρόν" κτα.
+vs. 21: "ζά|κορον Σαώτηρος Ἀσκληπίω" κτλ. (qui quidem sacerdotia alia
+administraverat plurima). Sed celeberrimi etiam medici officii causa
+suscipiebant sacerdotia Aesculapii: C. Stertinius Xenophon in urbe Co
+(Paton-Hicks 92 (cf. Ditt.{2} 368{1}), 345; Herzog, Arch. Anz. 1903,
+193 bis), Heraclitus Rhodiopoli (CIG. 4315 n.).
+
+Prioribus temporibus cum saepe medici pii Aesculapio donaria vovissent
+(v. adn. 11) maximeque si hominem valde aegrotantem servaverant (cf.
+A. Koerte, AM. XVIII, 237), tamen parva erant dona et nihilo ab aliorum
+differebant. Sed aevo Romano tota templa Aesculapio constituebant,
+fortasse ut ipsi in eis medicarentur: BCH. 1886, 216 (Oenoandae in
+Lycia): τὸ Ἀσκληπεῖον (sic) | κατεσκεύασεν | τῷ Οἰνοανδέων | δήμῳ |
+Καπανεὺς (Καπανέως τοῦ Καπανέως) ἰατρὸς | Οἰνοανδεὺς | ἐκ τῶν ἰδίων.
+(sic) W. M. Leake, Transact. of the Roy. Soc. II, I (1843) p. 245, 2
+et p. 304, 2 = Lebas-Waddington III, 1, 1663b (Mastaurae in Lydia):
+Σαμιάδης | Μενάνδρου | ἰατρὸς γενό|μενος ἄριστος| ἀνέθηκεν τὸ τέ̣μενος
+καὶ τὰ ἱερ(ὰ) Ἀσκλη|π[ι]ῷ -- -- -- CIG. III 4315 n. (Rhodiopoli;
+Heracliti) vs. 17: ναὸν κατασκευ|άσαντα καὶ ἀγάλματα ἀναθέντα
+Ἀσκλη|πιοῦ καὶ Ὑγείας -- --
+
+Infima igitur aetate ars vere medica cum arte pontificum Aesculapii
+commixta est, postquam e fontibus longe disparibus exortae diu separatim
+adoleverunt. De Aristide autem nunc nondum egi, cuius ex ἱεροῖς λόγοις
+multa afferri possunt, quae quantopere saeculo p. Chr. n. altero veri
+etiam medici artem pontificum probaverint atque adiuverint et ipsi in
+Aesculapiis sanaverint demonstrant.
+
+
+§3.
+
+DE MEDICIS PUBLICIS A SAECULO QUINTO USQUE AD PRINCIPATUS TEMPORA PRIMA.
+
+Ad medicos publicos revertamur. Inveneramus primos eorum apud Iones,
+cum in Odyssea apud poetam quendam Ionicum primum de medicis publicis
+testimonium exstet atque antiquis iam temporibus in urbibus Ionicis
+Siciliae et Italiae[12] medici illi exstiterint. Athenis saeculo sexto
+Democedes medicus publicus erat, saeculo quinto alium certum medicum
+publicum Aristophanes tradit. Qui in Acharnensibus, cum Dicaeopolis ab
+agricola bobus suis ab hostibus privato rogatus esset, ut oculos
+lacrimis effusis paene occaecatos pace (ut finxit Aristophanes pro
+unguento) sibi oblineret, illum ita facit loquentem (vs. 1030 sqq.):
+
+  ΔΙΚ. ἀλλ᾽, ὦ πονήρ᾽, οὐ δημοσιεύων τυγχάνω.
+  ΓΕΩ. ἴθ᾽, ἀντιβολῶ σ᾽, ἤν πως κομίσωμαι τὼ βόε.
+  ΔΙΚ. οὐκ ἔστιν, ἀλλὰ κλᾶε πρὸς τὰ Πιττάλου.
+
+Fuit igitur Athenis Aristophanis temporibus Pittalus[13] δημοσιεύων vel
+medicus publicus notissimus, ad quem aegroti in comoedia etiam
+mittebantur. Quem saepius citat Aristophanes: in Acharnensibus iterum
+Lamachus miles gloriosus, postquam in proelium profectus mox malum
+nanctus est, ut ad illum se portent monet (vs. 1222):
+
+  θύραζέ μ᾽ ἐξενέγκατ᾽ ἐς τὰ Πιττάλου
+  παιωνίαισι χερσίν.
+
+Denique Vesp. 1432 Philocleon cuidam, quem vulneraverat et qui hac de
+causa eum reum facere volebat, suadet, ut medicum potius adeat:
+
+  οὕτω δὲ καὶ σὺ παράτρεχ᾽ εἰς τὰ Πιττάλου
+
+
+
+(θεραπευθησόμενος τὰς πληγάς addunt scholia). Sic plane intelligitur
+harum comoediarum aetate medicos publicos Athenis fuisse homines
+notissimos.
+
+    [Adnotatio 12: Calana et Leontini, quibus oppidis Charondas dedit
+    leges, coloniae erant Chalcidensium (Thucyd. VI, 3); reliquae autem
+    urbes, in quibus leges Charondae inducebantur, plurimae etiam
+    coloniae Chalcidensium erant (cf. Arist. Polit. 1274a, 24, vid.
+    adn. 3). Itaque leges illae sunt fortasse quae vocantur νόμιμα τὰ
+    Χαλκιδικά, quas contra Doricas vicisse in Himera urbe tradit
+    Thucydides VI, 5.]
+
+    [Adnotatio 13: Medicus hic, quin vere appellatus sit Pittalus, in
+    dubium vocari non potest (cf. Πιττακός, Πιττάλακος). Tamen »nom de
+    fantaisie« nomen esse Pittali et re vera Attalum eum appellatum esse
+    Daremberg suspicatus est (Rev. arch. XIX, 1869, p. 69), quem secutus
+    est Vercoutre l.l., p. 107 (sed cf. Dechambre l.l., p. 53). Errore
+    autem Suidas Σπίτταλον eum nominat (s.v. Σπίττ.); sed Πίτταλος
+    omnibus Aristophanis locis auctoritate codicum constat. Sed nomen
+    Pittali Atticum non est.]
+
+Quod quin inscriptione quoque in arce Athenarum eruta affirmaretur, ab
+eo non multum afuit. Nam scribit A. Wilhelm (Wien. Jahresh. I (1898),
+Beibl. p. 44) inscriptionem IG. I 81, si recte eam legerit, ad medicum
+publicum pertinere, et posterius de hac et aliis accuratius se
+disceptaturum esse promittit. Quam fidem cum nondum vir doctissimus
+liberaverit, inscriptionem illam ad alteram quinti saeculi partem ut
+videtur pertinentem afferre non possumus.[14]
+
+    [Adnotatio 14: Una alia est Attica inscriptio medici, quae ad saec.
+    VI. extremum pertinere videtur: μνεμα τόδ᾽ Ἀινέο σοφίας ἰατρο ἀρίστο
+    in disco marmoreo cum medici residentis imagine picta (IG. I
+    422{14}, Suppl. p. 185). Sed medici publici esse eam non constat.
+    Nuper de inscriptione et imagine egerunt H. Dragendorff, Jahrb. d.
+    I. XII (1897), p. 1 sqq. et tab. I, R. Herzog l.l., p. 151, 201.]
+
+Eodem fere tempore[15] inscriptio Cypria syllabarum signis indigenis
+tabulae aheneae incisa est, quae Idalii olim est inventa (Deecke, SGDI.
+60). Quae foedus inter Stasicyprum regem Idaliosque et Onasilum medicum
+factum exhibet, quo illi pecuniam vel fundos polliciti Onasilum et
+fratres eius sibi obligabant, ut per tempus obsessionis, qua Persae et
+Citiei Idalium urbem premebant, viros vulneratos publice curarent: ὅτε
+τὰν πτόλιν Ἠδάλιον κατέϝοργον Μᾶδοι κὰς Κετιῆϝες, ἰ(ν) τῶι Φιλοκύπρων
+ϝέτει τῶ Ὀνασαγόραυ, βασιλεὺς Στασίκυπρος καὶ ἁ πτόλις Ἠδαλιῆϝες ἄνωγον
+Ὀνάσιλον τὸν Ὀνασικύπρων τὸν ἰjατῆραν κάς τὼς κασιγνήτως ἰjᾶσθαι τῶς
+ἀνθρῶπως τὼς ἰ(ν) τᾶι μάχαι ἰκμαμμένως ἄνευ μισθῶν κτλ. (vs. 1 sqq.).
+Habemus igitur quinto iam saeculo Idalii medicum, qui multis promissis
+(vs. 5 sqq.) publicus advocatus est. Sed in summo discrimine hoc factum
+est, qua ex re intellegitur Idalienses tum munus medicis publice mandare
+nondum consuevisse aut omnino nullos medicos in urbe fuisse.
+
+    [Adnotatio 15: De tempore inscriptionis, cui certus quidem Idaliorum
+    annus adscriptus est, magna est dissensio inter eos, qui praeter
+    Deeckium inscriptionem ediderunt et tractarunt: Cauer, Del. inscr.
+    Graec.{2} 472 (nonnullis annis ante 386) Meister, _Die griech.
+    Dial._ II, p. 199 (389 a. Chr.--cf. Larfeld apud Bursian, Jahresb.
+    LXVI, 36), Hoffmann, _Die griech. Dial._ I, p. 40 sqq. (449
+    a. Chr.), Solmsen, _Inscr. Graec. ad dialectos illust. sel._ 3
+    _(probabiliter ante a. 391)._ Vix Eduardi Meyeri coniectura (_Gesch.
+    d. Alt._ III, 304) probanda est, qui inscriptionem ad seditionem
+    Cypriorum anni 499 (Herod. V, 104, 108-115) revocavit, cum totum
+    genus dicendi ab hac antiquitate abhorreat. Sed alii etiam firmum
+    fundamentum quo nitantur non habent, neque ullum verbum apud
+    Diodorum legitur (quod Meisterum secutus asseveravit Larfeld l.l.)
+    de Idalio ab Persis et Citieis oppugnato, quamquam bellum accurate
+    narratum est (Diod. XIV, 98. XV, 1-4, 8-9). Sed legitur in
+    inscriptione ipsa medico soli praeter aliam summam dandas esse duas
+    didrachmas Idalienses. Quae didrachmae sunt stateres Idalienses,
+    quorum nunc etiam multi exstant (v. _Catalogue of the Greek coins in
+    the Brit. Mus., Cyprus_ tab. V). Sed hi post annum fere 420. non iam
+    forma publica percussi sunt, ut compluribus de causis sumpsit G. Fr.
+    Hill (l.l. p. XXX sq.: _the coins of Idalium cannot be dated later
+    than the third quarter of the fifth century_ cf. p. LII). Accedit,
+    quod in titulo Idaliensi Poenico (Euting, Sitz.-Ber. d. Berl. Ak.
+    1887, 422) Baalmelek tyrannus Citieorum (cc. 479-449) rex Citieorum
+    solorum nominatur, at filius eius Asbaal (445-425) et nepos
+    Baalmelek II. (425-400) reges nominantur »Citiensium et Idaliensium«
+    (cf. l.l. p. XXX et XXXIII). Itaque initio regni Asbaali Idalium ab
+    Citieis expugnatum esse videtur, unde sequitur, ut tabula ahenea
+    Onasili medici circa annum 445 exaratum sit (cf. l.l. XXX, LII).]
+
+At saeculis insequentibus in Graecia multos medicos publice institutos
+esse cum scriptores, Plato, Xenophon, Teles alii, quos suo quemque loco
+tractabimus, testantur tum tituli multi approbant. Quas breviter nunc
+enarrare supervacaneum non erit:
+
+  1. W. Judeich, AM. XVI (1891), 292. "Tei". Fragmentum synoecismi
+  pacti inter Teum et aliam civitatem. vs. 10 commemoratur τὸ ἰατρικόν.
+  Annorum a. Chr. n. 370-350 (J. Wackernagel, AM. XVII 143). Sed
+  recentior esse videtur.
+
+  2. IG. II 256b (add. p. 424). Ditt.{2} 489. Mich. 120. "Athenis in
+  Aesculapio". Decretum in honorem Phidiae Apollonii f. Rhodii medici
+  Athenis publici. A. 304/3 a. Chr. n.
+
+  3. IG. II 352b (add. p. 426). "Athenis in Aesculapio". Fragmentum
+  decreti pertinentis ad sacrificia Aesculapio et Hygiae ab medicis
+  publicis facta. Anni, ut videtur, 240/39 a. Chr. n. (v. Kirchner,
+  PA. 3791: GGA. 1900, p. 443, §24).
+
+  4. IG. XII 1, 1032. Ditt.{2} 491. Mich. 436. "Carpathi (Brycunte)".
+  Decretum honorificum Menocriti Metrodori f. Samii Brycuntiorum med.
+  publ. III. fere saec.
+
+  5. R. Herzog, Arch. Anz. 1903, p. 198, 3. "Co in Aesculapio".
+  Decretum pagi Αιγηλίων in honorem Anexippi Alexandri f. med. publ.
+  III. saec. Nondum edita.
+
+  6. ibidem nr. 4. "Co in Aesculapio". Fragmentum decreti in honorem
+  medici publici alicuius. III. saec. Nondum edita.
+
+  7. Paton and Hicks, Inscr. of Cos 5. Ditt.{2} 490. Mich. 425. SGDJ.
+  3618. "Co". Decretum honorificum Xenotimi Timoxeni f. Coi medici,
+  qui vice medicorum publicorum morbo affectorum munere publico
+  functus est. III. fere saec.
+
+  8. Foucart-Wescher, Inscr. de Delph. 16. Ditt.{2} 466. Mich. 268.
+  SGDJ. 2615. "Delphis". Decretum populi Philistioni cuidam choregiam
+  et τὸ ἰατρικόν remittentis. Anno fere 200. aut paullo superiore.
+
+  9. W. Vollgraf, BCH. XXV (1901), 234. "Amphissae". Decretum populi
+  Amphissiorum perscriptum populo Scarphiensium, in honorem Menophanti
+  Artemidori f. Macedonis ex urbe Lydiae Hyrcanio, qui medicus
+  publicus Amphissam accitus erat. II. saeculi partis prioris.
+
+  10. B. Latyschew, AM. VII (1882), p. 364. SGDJ. 1447. Mich. 297. IG.
+  IX, 2, 69. "Lamiae". Decretum honorificum Metrodori Adromenis f.
+  Pelinnaei medici publ. "veterinarii". Anno fere 130. a. Chr. n.
+  (A. Wilhelm, BCH. 1900, p. 230).
+
+  11. H. Demoulin, BCH. XXVII (1903), 233 sqq. (cf. 1902, p. 420, 2).
+  "Teni". Decretum Teniorum atque decretum Nesiotarum in honorem
+  Apollonii Hieroclis f. Milesii med. publ. II. saec.
+
+  12. C. T. Newton, Greek inscr. in the Brit. Mus. 143. "Gythei".
+  Decretum honorificum Damiadae ... lis f. Lacedaemonii med. publ.
+  Anni fere 100. a. Chr. n. aut paullo posterioris.
+
+  13. Paton and Hicks, Inscr. of Cos 344. "Co". Decretum pagi
+  Halensium in honorem Isidori Nicarchi f. Coi med. publ. Saeculi
+  p. Chr. n. primi.
+
+  14. Heberdey u. Kalinka, Zwei Reisen im südwestl. Kleinasien
+  (Denkschr. d. K. A. d. W. in Wien, ph.-h. Kl. Bd. XLV, 1), p. 23,
+  13. In Lyciae urbe "Tlo." Basis statuae erectae a populo in honorem
+  Bellerophontei med. publ. I. aut II. p. Chr. n. saec.
+
+Quos adhuc enumeravimus titulos, certe sunt medicorum publicorum aut
+certe ad medicos publicos spectant. Adiungimus eos, qui fortasse ad
+medicos publicos pertinent, quamquam propter lapides nimis corrosos non
+plane constat, et qui, nisi sunt medicorum publicorum, tamen his aliquid
+proficiunt (nr. 15-28). Horum titulorum cum plurimi autem sint decreta
+honorifica, decretis quae de medicis publicis facta sunt enumeratis usui
+fortasse est aliorum quoque medicorum addere decreta atque bases
+statuarum a "re publica" positarum (num. 29-48):
+
+  15. IG. II 186. "Athenis in arce". Decretum honorificum Euenoris
+  Euepii f. Acarnanis medici. 322/21 a. Chr. n.
+
+  16. IG. II 187. "Athenis in arce". Decretum in honorem eiusdem.
+  Paullo recentius.
+
+  17. R. Herzog, Arch. Anz. 1903, p. 197. "Co in Aesculapio". Decretum
+  factum de legibus colligendis, quae erant de piaculis (ἁγνειαῖς et
+  καθαρμοῖς) veteribus, et piaculorum ipsorum laterculus. Commemorantur
+  aedes medicorum (εἶ τοὶ ἰατροὶ τάσσονται). Anno fere a. Chr. 300.
+  Nondum edita.
+
+  18. ibidem p. 10. "Co in Aesculapio". Epistula Cnossiorum ad Coos
+  missa de Hermia medico Coo Gortyna artem exercente et a Cnossiis
+  honorato. Anni a. Chr. n. 219. vel uno prioris posterioris.
+
+  19. IG, XII 5, 600. "Ceae". Decretum honorificum Polygnoti Dinonis
+  f. Phi[lippensis?] med. fortasse publici. III. saec. vix recentior.
+
+  20. Paton and Hicks, Inscr. of Cos 37 (cf. 40). Ditt.{2} 616. SGDJ.
+  3636. Mich. 716. Co. Fasti sacri Coorum. Medicis pars carnis
+  victimarum conceditur. III. saec.
+
+  21. J. Demargne, BCH. XXIV (1900), 225. In insula Creta ad oppidum
+  "Oluntem" reperta. In eodem lapide una cum compluribus aliis
+  decretis honorificis decretum est in honorem medici cuiusdam Casii
+  fortasse publici. Anni fere 200. a. Chr. n.
+
+  22. Ph. E. Legrand, BCH. XVII (1893), p. 550, nr. 48. Ditt.{2} 503.
+  REG. IX (1896), 359. In Mysia prope Parium (in vico _Dermendjik_).
+  Decretum synedrorum concilii Iliensis in honorem Parianorum et A
+  ..... zi Zopyri f. agoranomi Pariani; panegyri Athenae Iliadis cum
+  cura instructa conduxerat filius Zopyri inter cetera medicum homines
+  in panegyri morbo affectos gratiis curantem. II. saec. partis
+  prioris.
+
+  23. Th. Homolle, BCH. VI (1882), p. 13 vs. 83. Ratio excepti et
+  expensi hieropoearum Apollinis "Delii" archonte Demare (a. fere 180.
+  cf. Ditt.{2} 588, p. 320{1}). Cuius anni hieropoei ab antecessoribus
+  in arcam publicam inter ceteras acceperant urnam in qua inerant [ὧν]
+  ἔλαττον ἔλαβεν ὁ ἰατρὸς Η Η 𐅄 {C C L} καὶ τοῦ ἐνοικίου ὡσαύτως
+  Δ Δ 𐅃 {X X V}.
+
+  24. IG. IX 1, 104. "Elateae". Decretum honorificum medici Asc .....
+  haud scio an publici. Vix ante saec. II. medium.
+
+  25. C. T. Newton, Greek Inscr. in the Brit. M. 260. Exemplar
+  "Calymnae" constitutum, ut videtur, decreti Coorum, ut honores
+  medico cuidam Coo ab Calymniis tributi Co proclamarentur. II. fere
+  saec.
+
+  26. BCH. XVIII (1894), p. 197. "Amorgi." Decretum nimis mutilum in
+  honorem Uliadis Uliadis f. medici. II. fere saec.
+
+  27. R. Herzog, Arch. Anz. 1903, p. 198, 1. "Co in Aesculapio".
+  Decretum Apterae urbis Creticae in honorem Callippi Aristocriti f.
+  Coi medici a Cois missi. II. saec. Nondum edita.
+
+  28. IG. XII 5, 719. "Andri." Honorum decretum Artemidori Menodoti f.
+  medici fortasse publici. Aevi Romani ineuntis.
+
+
+  29. R. Herzog, Arch. Anz. 1903, p. 198, 2. "Co in Aesculapio."
+  Decretum Jasi urbis Cariae in honorem Philisti Nicarchi f. Coi
+  medici, qui Jasios curaverat, cum Coi in morbos incidissent. III.
+  saec. Nondum edita.
+
+  30. Jardé, BCH. XXVI (1902), 269. "Delphis". Decretum Philisti
+  Moschionis f. Coi medici ab Amphictyonibus honorati. Anni a. Chr. ut
+  videtur 218/17.
+
+  31. Th. Homolle, BCH. IV (1880), 348. "Deli." Decretum honorificum
+  Archippi Polychari f. Cei medici. III. vel II. saec.
+
+  32. Wescher et Foucart, Inscr. rec. à Delphes 462. SGDJ. 2632.
+  "Delphis". Decretum in honorem Melancomae nescio cuius filii
+  [Me]galopolitae medici. Anni a. Chr. 206/05.
+
+  33. CIG. 3596. Ditt.{1} 157; idem Syll. Suppl. (Orientis Graec.
+  inscr. sel.) 220. Troia u. Ilion, p. 465, 25 (Brueckner). In
+  "Troade" olim reperta. Decretum Iliensium in honorem Metrodori
+  Timoclis f. Amphipolitae medici, qui Antiochum regem et Meleagrum
+  ducem in pugna vulneratos sanaverat. III. a. Chr. saec. exeuntis vel
+  ineuntis II (cf. Th. Sokoloff, Klio, Beitraege zur alten Gesch.,
+  edd. C. F. Lehmann u. E. Kornemann IV (1904), p. 109 sq.: post pugnam
+  apud Panium commissam anno 198).
+
+  34. C. T. Newton, Greek Inscr. in the Brit. M. 258. SGDJ. 3557.
+  "Calymni". Fragmentum decreti in honorem Chartadae[16] Philoxeni f.
+  Berenicei medici (at non archiatri, cf. infra p. 27). Circa annum
+  200. a. Chr.
+
+    [Adnotatio 16: Χατάλας editor: Χ/--|ΤΑΛΑΣ. Χαρτάδας vel Χαρητάδας
+    coni. v. Wilamowitz laudans Hippocr. Epid. VII, 557 Ch., ubi
+    Χαρτάδας legitur.]
+
+  35. IG. II 433. "Athenis". Fragmentum decreti in honorem Menandri
+  Pergameni, medici Eumenis II. regis Pergamenorum. Ex annis a. Chr.
+  197-159.
+
+  36. IG. IX 1, 516. "Actii". Decretum concilii Acarnanum in honorem
+  Diogenis Diogenis f. Pergameni medici per oppida Acarnaniae
+  medicantis. Annorum 167-146.
+
+  37. R. Weil, AM. I (1876), p. 337, 7a. "Amorgi". Cum aliis in eodem
+  lapide decretum est Minoetarum in honorem Pythionis Aeacidae
+  [Delphi] medici. II., ut videtur, saeculi.
+
+  38. P. Perdrizet, BCH. XX (1896), p. 341, 7. "Citii". Basis statuae
+  publice erectae in honorem Artemidori Artemidori f. medici. II. aut
+  I. a. Chr. saec.
+
+  39. CIG. 4379c. Sterret, Papers of the American School III
+  (1884-85), p. 287, nr. 407/8. In loco "Pisidiae" _Kara Baulo_. Basis
+  statuarum Orestis Antiochi f., qui Alexandriae studiosus medicinae
+  mortuus erat, et patris eius. Statuas ponendas curavit mater et
+  coniunx honore a senatu populoque decreto. II. vel I. p. Chr. n.
+  saec.
+
+  40. O. Kern, Inschr. von Magnesia 113. Ditt.{2} 371. In vico
+  _Üzümlü_ prope Magnesiam a. M. Decretum honorificum Tib. Claudii
+  Tyranni Magnetis Claudii imperatoris liberti medici. Ex I. p. Chr.
+  saeculi prima parte.
+
+  41. Paton and Hicks, Inscr. of Cos 409 et 418. Kaibel, EG. 200.
+  "Co". Basis statuae Satyri Themistocli f. medici a pago Isthmiotarum
+  honorati; in alio lapide basis duo sunt disticha medici ipsius tunc
+  iam mortui, qui gratias agit pago Isthmio. I. p. Chr. n. saec.
+  ineuntis vel medii.
+
+  42. CIG. 4315n. "Rhodiopoli." Basis statuae publice constitutae in
+  honorem Heracliti Heracliti f. Rhodiopolitae Rhodiique philosophi et
+  medici, Homeri inter medicos vocati, qui a multis civitatibus
+  societatibusque honoribus affectus est. I. vel II. p. Chr. saec.
+
+  43. IG. III 780. "Athenis." Basis statuae ab Areopago, senatu
+  sescentorum, populo constitutae in honorem Asyli Z..... f.
+  Stiriensis medici et zacori Aesculapii. Ex annis anno p. Chr. 126.
+  antecedentibus.
+
+  44. IG. III, 780a. "Athenis in Aesculapio". Herma sine capite cum
+  inscriptione Sozontis Ladici f. Suniensis medici et zacori
+  Aesculapii, quem Areopagus, senatus sescentorum, populus honorabant.
+  Eiusdem aetatis.
+
+  45. Th. Reinach, REG. VI (1893), p. 180, 19. "Jasi". Basis statuae
+  C. Cornelii Hecataei medici publice erectae. I. vel II. p. Chr.
+  saec.
+
+  46. G. Hirschfeld, Greek Inscr. in the Brit. M. 799. "Cnidi". Basis
+  statuae publice constitutae in honorem Servii [Sul]picii Apolloni[i]
+  f. Hecataei medici. Saec. p. Chr. I. vel II.
+
+  47. ibidem 838. "Cnidi". Basis statuae a populo erectae in honorem
+  Cliti Cliti f. medici mortui. Saec. p. Chr. II. vel III.
+
+  48. G. Cousin et Ch. Diehl, BCH. X (1886), p. 60, nr. 13. In urbe
+  Lyciae Cadyanda. Basis statuae Menophili Dosithei f. Cadyandensis
+  medici a senatu populoque statutae. Saec. p. Chr. II. vel III.
+
+Ex his quos casus servavit titulis satis certo confirmatur quod in
+universum dicit Xenophon: περὶ δὲ ὑγιείας ἀκούων καὶ ὁρῶν ὅτι καὶ πόλεις
+αἱ χρῄζουσαι ὑγιαίνειν ἰατροὺς αἱροῦνται κτλ. (Inst. Cyr. I 6, 15). Tam
+quarto igitur saeculo fere omnes omnino urbes Graecorum medicos publice
+conduxisse censendae sunt.
+
+A Graecis hoc institutum ad barbaros transgressum esse Strabo e
+Posidonio docet. Qui de Massiliensibus suo etiam tempore Romanos et
+Gallos litteras docentibus verba faciens dicit haec: ὁρῶντες δὲ τούτους
+οἱ Γαλάται καὶ ἅμα εἰρήνην ἄγοντες τὴν σχολὴν ἄσμενοι πρὸς τοὺς
+τοιούτους διατίθενται βίους οὐ κατ᾽ ἄνδρα μόνον ἀλλὰ καὶ δημοσίᾳ‧
+σοφιστὰς γοῦν ὑποδέχονται τοὺς μὲν ἰδίᾳ, τοὺς δὲ πόλεις κοινῇ
+μισθούμεναι, καθάπερ καὶ ἰατρούς (C. p. 181; IV 1, 5 ex.).
+
+Sed ad titulos supra compositos revertimur. In quibus modus honorum
+alius est saeculis ante Christum natum, alius aetate Romana. Olim enim
+senatus populusque virum de civitate meritum laude publica honorabant,
+proxenia, civitate, aliis huiusmodi honoribus, qui lapide in publico
+constituto memoriae prodebantur. Romanis autem temporibus, cum honores
+illi pretium atque dignitatem amisissent, clariora apertioraque insignia
+virtutis desiderabantur. Itaque totum hominem marmoreum posteris
+constituebant. Quo factum est, ut, quo recentiora sunt tempora, eo
+plures bases statuarum exsistant medicorum eoque magis decreta longa
+atque aptissima ad nos erudiendos offerre se desinant.
+
+Sin autem publicos spectamus medicos, omnes ferme, quorum titulos
+possidemus, ante principatus tempora vivebant; neque omnino ullam
+inscriptionem medici publici inde ab altero p. Chr. n. saec. habemus.
+Quid igitur est? Institutum illud sensim et paullatim periitne
+temporibus imperii Romani? Minime. Nam medici publici tum etiam munere
+suo omnibus locis fungebantur. Sed nomen mutatum est. Quod quale fuerit,
+mox videbimus.
+
+
+§4.
+
+DE MEDICIS PUBLICIS AEVI ROMANI SIVE DE ARCHIATRIS.
+
+Aetate Romana uno loco medici publici usque in saeculum quartum eminent:
+
+Oxyrh. Pap., I 51 (p. 108) anni p. Chr. 173. De corpore mortuo visitato
+ad Claudianum praetorem relatio π(αρὰ) Διονύσο(υ) Ἀπολλοδώρου
+Διονυς[ί]ου ἀπ᾽ Ὀξυρύγχων πόλεως δημοσίου ἰατροῦ.
+
+Oxyrh. Pap., I, 40 (p. 83), saec. II. p. Chr. exeuntis vel ineuntis III.
+Iudicium praefecti de questu Psasnis, qui quidem est ἰατρὸς δημος[ιεύ]ων
+ἐπὶ ταρι[χείᾳ].
+
+Oxyrh. Pap., I 52 (p. 109), anni 325. De inspectione puellae domo
+collapsa vulneratae renuntiatio ad curatorem rei publicae παρὰ Ἀυρηλίων
+.... καὶ Διδύμου καὶ Σιλβανοῦ ἀπ[ὸ τῆς λαμ(πρᾶς)] καὶ λαμ(προτάτης)
+Ὀξυρυγχιτῶν πόλεω[ς δημοσίων] ἰ[ατρ]ῶν.
+
+Quibus papyris addenda esse videtur similis renuntiatio C. Minicii
+Valeriani ἔχοντος τὸ ἰατρεῖον ἐν κώμῃ Καρανίδι data a.d. XI. Kal. Sept.
+anni 130. (BGU. 647). Quam papyrum medici publici esse, si ex argumento
+eius collegerimus, a vero fortasse non aberrabimus.
+
+Iam his papyris demonstratum est vetus medicorum publ. nomen (δημόσιος
+ἰατρός vel ἰατρὸς δημοσιεύων) in Aegypto etiam per aevum Romanum
+usitatum fuisse.
+
+Aliis locis δημόσιοι ἰατροί posterioribus imperatorum saeculis non
+inveniuntur. Tamen multi altero p. Chr. saeculo tituli medicorum exstant
+et maxime in urbibus Asiae Minoris. Inter hos sunt multi archiatrorum.
+Qui archiatri erant medici publici et excipiebant eos, quos adhuc
+cognovimus δημοσιεύοντας, ipsi vocati ἀρχιατροί.[17] Quod priusquam
+accuratius exponamus, de archiatris, unde provenerint, verba nonnulla
+nobis facienda sunt.
+
+    [Adnotatio 17: De accentu huius vocis viri docti non pauci
+    erraverunt, qui titulos archiatrorum ediderunt Graecos, cum scribunt
+    ἀρχίατρος. Sed monet in Thesauri Henrici Stephani editione Parisiana
+    L. Dindorf accentum acutum praecepisse Arcadium p. 89, 19 (τὸ δὲ
+    ἰατρὸς φιλίατρος ἀναβιβάζει καὶ ἐν τῷ "ἀρχιατρὸς" καὶ "ἱππιατρὸς"
+    φυλάττει--sed hausta sunt ex Herodiano περὶ καθολικῆς προσῳδίας
+    libro θ᾽, vid. Lentz I, 229, vs. 10) et conferendum esse
+    Etymologicum Magnum, p. 215, 6 et 250, 34. Legitur autem in EM.
+    p. 250, vs. 28 sqq.: τὰ γὰρ εἰς ος ὀνόματα ἐν τῇ συνθέσει
+    ἀναβιβάζουσι τὸν τόνον‧ οἷον κτα. χωρὶς γὰρ, φησίν, εἰ μὴ διὰ
+    σημασίαν τινὰ κωλυθείη‧ διὰ τὸ λοιγός, βροτολοιγός. καὶ χωρὶς τῶν
+    ἐθνικῶν, Ἀχαιός, Παναχαιός. καὶ χωρὶς τοῦ ἰατρός, ἀρχιατρός. Eadem
+    autem p. 215, 6 sqq. leguntur.]
+
+Inscriptionibus archiatrorum, quae ante Romana tempora exaratae erant,
+nondum inventis diu viri docti putabant apud Romanos exstitisse
+archiatros, plurimique Andromachum Neronis imperatoris medicum primum
+omnium designabant. Quem Galenus ἀρχιατρόν vocaverat (K. XIV, p. 2).
+Erotianus autem librum, qui τῶν παρ᾽ Ἱπποκράτει λέξεων συναγωγή
+inscribitur, Andromacho archiatro dedicaverat (ed. Klein, p. 29, 1: Τὴν
+Ἱπποκράτους πραγματείαν, ἀρχιατρὲ Ἀνδρόμαχε, οὐκ ὀλίγα συμβαλλομένην
+πᾶσιν ἀνθρώποις ὁρῶν κτλ., quibus verbis liber incipit); sed hunc
+recentiorem quam illum Neronis medicum et filium eius fuisse suo iure
+exposuit Klein (Proleg. p. XII sq.). Inscriptione tum Coa inventa (PH.
+345) C. Stertinius Xenophon primus archiater existimabatur.
+
+Altera ex parte per complura saecula viri doctissimi inquirebant, quae
+vis voci ἀρχιατρός subiecta esset, habebantque controversiam, ἀρχὸς τῶν
+ἰατρῶν an τοῦ ἄρχοντος ἰατρὸς (ne memoremus _principem atrii_ quemquam
+intellexisse) vis primitiva vocabuli esset (v. Dan. le Clerc, _Hist. de
+la Méd._, p. 585 sqq.). Postremum commentationem de archiatris ampliorem
+scripsit R. Briau: _L’archiâtrie romaine ou la médecine officielle dans
+l’empire romain. Suite de l’histoire de la profession médicale_ (Paris
+1877). Qui rem acute perscrutatus tamen nimis subtiliter in plura genera
+quam sunt distribuit archiatros.[18] Res tum non promovebatur, nisi quod
+nomen archiatrorum iam saeculis Christum natum antecedentibus occurrere
+demonstrabatur, id quod facillime fieri poterat inscriptionibus, quae id
+ostendebant, repertis.[19]
+
+    [Adnotatio 18: Ita R. Briau archiatros in classes quinque divisit
+    (l.l. p. 18):
+
+    1. des archiâtres palatins (les médecins des empereurs),
+
+    2. des archiâtres municipaux (les médecins municipaux des villes de
+    province),
+
+    3. des archiâtres populaires de Rome et de Constantinople (les
+    médecins publics des deux villes impériales),
+
+    4. des archiâtres scholaires (les présidents des collèges ou
+    sociétés de médecins ou d’écoles de médecine),
+
+    5. des archiâtres du xyste et des Vestales (les médecins
+    spécialement attachés au service du portique appelé Xyste dans les
+    gymnases publics et à celui des vierges Vestales).
+
+    Sed nescio quid inter classem alteram et tertiam, inter quartam et
+    quintam intersit. Sic enim existimo primos archiatros apud Romanos
+    (i.e. in iure Romano) fuisse medicos publicos, tum nomen usurpatum
+    esse et ab medicis imperatorum et ab aliis praestantioribus medicis,
+    qui munere quasi publico fungebantur. Tria igitur genera sint
+    archiatrorum.]
+
+    [Adnotatio 19: Ante R. Briau, qui ipse etiam apud Daremberg-Saglio
+    s.v. _archiatrus_ (I, p. 373) rem exposuit, de archiatris Romanis
+    inter alios scripserunt: E. Th. Gaupp, _de professoribus et medicis
+    eorumque privilegiis in iure Romano dissertatio_. Vratislaviae 1827
+    (ubi priorum invenis de hac re dissertationes ac fontes ex Codice
+    Theodosiano et Corpore iuris accurate collectos); Goldhorn, _de
+    archiatris Romanis et eorum origine usque ad finem imp. Rom. occ._
+    Lips. 1841. Conferas etiam E. Kuhn, _Die städt. u. bürgerl.
+    Verfassung des röm. Reichs_ I, p. 83 sqq.; W. Smith, _Dictionary of
+    Greek and Roman antiquities_ (2e. ed. Lond. 1865) s.v. archiater
+    (ubi res, ut tum erant, breviter et perspicue explicatae sunt);
+    O. Marquardt, _Privatleben der Römer_, p. 752 sqq.; Friedländer,
+    _Sittengesch. Roms_ I{6}, p. 335 sqq. Vetustiores viros doctos
+    citant Leclerc, _Hist. de la Méd._ p. 585 sqq. et Bailie,
+    _Fasciculus inscr. Graec._ I, p. 112.--Quod in libro a R. Briau
+    scripto legis, excerpsit M. Salomon, _Deutsch. Archiv für Gesch. der
+    Medicin u. med. Geogr._ edd. H. et G. Rohlfs, II (1879), p. 216
+    sqq.--Nuper rem paucis tractarunt: A. Vercoutre l.l., p. 355;
+    M. Wellmann apud Pauly-Wissowa s.v. ἀρχιατρός; J. Bloch apud
+    Neuburger u. Pagel, _Handb. d. Gesch. d. Med._ I, 583; S. Reinach
+    l.l., p. 1690.]
+
+Quarum prior in basi statuae Deli inventa legitur (ed. Th. Homolle, BCH.
+IV (1880), p. 217; Ditt.{1} 244; Löwy 294; Ditt. Suppl. 256):
+
+  Κράτερον Κρατέρου Ἀντιοχέα τὸν τροφέα
+  Ἀντιόχου Φιλοπάτορος, τοῦ ἐγ᾽ βασιλέως
+  μεγάλου Ἀντιόχου καὶ βασιλίσσης Κλεοπάτρας,
+  γεγονότα δὲ καὶ τῶν πρώτων φίλων βασιλέως Ἀντι-      5
+  όχου καὶ ἀρχιατρὸν καὶ ἐπὶ τοῦ κοιτῶνος τῆς
+  βασιλίσσης, Σωσίστρατος Σωσιστράτου
+  Σάμιος, τῶν πρώτων φίλων, ἀρετῆς ἕνεκα καὶ
+  εὐνοίας καὶ φιλοστοργίας τῆς εἰς ἑαυτὸν,
+  Ἀπόλλωνι Ἀρτέμιδι Λητοῖ.
+      Φιλότεχνος Ἡρώδου Σάμιος ἐποίει.
+
+Qua ex inscriptione apparet archiatrum ordinis nobilis fuisse et apud
+regem ipsum (Antiochum VII.) munus medicum exsecutum esse, cum titulus
+inter alias aulae regiae dignitates insertus sit. Est autem inscriptio
+annorum 130. vel 129. a. Chr. (Ditt.{1} 244{1}. cf. Löwy 294). Altera
+inscriptio gemina iterum τῶν πρώτων φίλων βασιλέως καὶ ἀρχιατρόν
+ostentat. Quam Deli quoque inventam edidit S. Reinach, BCH. VII (1883),
+359 (Ditt. Suppl. 374). Exarata est non multo post antecedentem, cum
+Mithradates (VI.) Eupator per annos a. Chr. 120-63 regnaret. Legitur
+autem in basi statuae ita:
+
+  [Ὁ ἱερε]ὺς Ἡλιάναξ Ἀσκληπιοδώρου Ἀθηναῖ[ος]
+  Παπίαν Μηνοφίλου Ἀμισηνόν,
+  τῶν πρώτων φίλων βασιλέως
+  Μιθραδάτου Εὐπάτορος                         5
+  καὶ ἀρχιατρόν, τεταγμένον δὲ
+  καὶ ἐπὶ τῶν ἀνακρίσεων,
+      θεοῖς.
+
+Hi duo tituli, soli archiatrorum, qui e saeculis antechristinianis adhuc
+exstant, plane demonstrant apud diadochos qui vocantur reges archiatros
+exortos et munere aulico functos esse. Sed in inscriptione Calymnia
+(nr. 34)[20] cum vs. 5 ante vocabulum ἰατρός lacuna hiaret et Newton,
+qui illam edidit, vestigia litterae Χ agnosci posse[21] putavisset, hic
+[αρχ]ιατρός supplevit. Haberemus igitur medicum "urbis", qui archiater
+vocatus esset. At quae Newton explevit stare non possunt, cum viri duo
+doctissimi, A. Smith et A. R. Munro, lapidem denuo inspexerint atque
+litteram ullam in lacuna fuisse negaverint.[22]
+
+    [Adnotatio 20: Cito titulos medicorum, quos p. 19-22 enarravi,
+    numeris ibi praepositis.]
+
+    [Adnotatio 21: Adnotat Newton l.l.: _there seems to be traces of the
+    Χ._]
+
+    [Adnotatio 22: Scripsit haec A. R. Munro Friderico Hillero de
+    Gaertringen, qui precibus meis ut lapidem visitaret illum rogaverat:
+    _We both _(A. Smith et A. Munro)_ agree that the space indicated by
+    Newton was "never inscribed". The letters on each side of it are
+    quite clear and distinct, but the interval is blank. The last two
+    letters of ΝΙΚΕΥΣ are widely spread. There would hardly be room for
+    ΑΡΧ before ΙΑΤΡΟΣ. The surface does not appear to have suffered,
+    although it is a little rubbed. The letters would still be perfectly
+    legible if they had ever existed._ Gratias ago hoc quoque loco viris
+    doctissimis Britannicis et Friderico Hillero de Gaertringen, qui
+    multis quoque in aliis rebus animo libentissimo me adiuvit et
+    consilio et re.]
+
+Qua igitur in domo regia archiatri primi exstiterint, quaerendum est.
+Etenim mihi quidem probatur ante Alexandrum aut Alexandri ipsius
+temporibus nondum quosvis medicos archiatros nominatos esse. Cum autem
+titulus archiatri, qui regem Antiochum curabat, tempore prior sit, in
+aula Seleucidarum medici aulici appellari archiatri coepti esse
+videntur, optimeque propinquitate atque coniunctione familiae utriusque
+probatur ab aula regia Antiochena ad regis Pontici nomen transiisse. At
+S. Reinach verisimile esse existimabat (BCH. VII 359 et apud
+Daremberg-Saglio, l.l. p. 1690) in Aegypto primos exstitisse archiatros,
+cum aliae aulae mores atque institutiones Ptolemaeorum imitarentur, cum
+in Aegypto tituli similes sicut ὁ ἐπὶ τῶν ἰατρῶν et βασιλικὸς ἰατρός se
+praeberent, cum denique iam veteris imperii temporibus in quinta, quam
+numerant, regum familia medici regis noti sint. Quarum causarum quam
+primam vir doctissimus attulit, falsam esse infra videbis (adn. 25),
+quam tertiam nihil ponderis habere nemo neget.
+
+Sed legitur in inscriptione Deli inventa titulis Crateri et Papiae supra
+exscriptis simillima quidam ἐπὶ τῶν ἰατρῶν (ed. Th. Homolle, BCH. III
+(1879), p. 470; Ditt. Suppl. 104): Χρύσερμον Ἡρακλείτου Ἀλεξανδρέα | τὸν
+συγγενῆ βασιλέως Πτολεμαίου[23] | καὶ ἐξηγητὴν καὶ ἐπὶ τῶν ἰατρῶν | καὶ
+ἐπιστάτην τοῦ Μουσείου | Ἄρειος ---- ---- Ἀπόλλωνι κτλ. Qui cum
+praefectus Musei vocetur praefectusque urbis Alexandriae vel praefectus
+annonae (ἐξηγητής. --cf. U. Wilcken, Ostr. I, p. 624, 654; cf. Ditt.
+Suppl. 104{4}), tertium etiam quod habuit officium publice neque in aula
+regis administrasse videtur. Praefuit igitur fortasse Alexandriae
+medicis et rebus medicis. Neque nego potuisse eum omnibus medicis
+publicis, qui multi in Aegypto erant, summum praefectum impositum
+fuisse, ut voluit R. Ditterberger (Suppl. 104{5}). Certe quidem in aula
+regia non medicus erat regis.
+
+    [Adnotatio 23: Non Ptolemaei III. Euergetae I. (246-221), ut volebat
+    editor, sed fortasse Ptolemaei VI. Philometoris (180-145) (P. M.
+    Meyer, Heerwesen 61{206}; cf. Strack, M. Rh. 1900, 86; Ditt. Suppl.
+    104).]
+
+At idem atque ἀρχιατρός titulus qui etiam testis excitatur significare
+videtur. Legitur enim in magna papyro Taurinensi, quam integerrimam
+edidit A. Peyron, _Papyri Graeci regii Taurinensis musei Aegyptii I_
+(Taurini 1826), pap. 1, vs. 25 Tatam, qui ὁ βασιλικὸς ἰατρός vocatur,
+iussum regis per litteras tradidisse praefecto. Sicut igitur ille Παπίας
+ἀρχιατρός, τεταγμένος δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἀνακρίσεων (p. 29) Tatas quoque res
+publicas subibat; tamen regis fuit medicus, qui hunc ipsum curabat et
+munere aulico fungebatur, ut ex titulo βασιλικὸς ἰατρός elucere videtur.
+
+Sin autem in terris duabus eadem res altero loco ἀρχιατρός, altero
+βασιλικὸς ἰατρός vocatur, nomina mihi confundenda non esse videntur, sed
+ita statuendum est medicum illum aulicum apud Ptolemaeos βασιλικὸν
+ἰατρόν, apud Seleucidas ἀρχιατρόν nominatum esse. Quid enim? Papyrus
+Taurinensis anno a. Chr. 117. scripta est, id quod die in epistula
+adscripta certe constat; inscriptio Crateri autem archiatri Antiochi
+anni 130. vel 129. est.
+
+Atque porro. Demonstrabitur continuo voci ἀρχιατροῦ aliam vim impositam
+esse temporibus Romanis, cum medici publici ab oppidis conducti ita
+vocabantur. Quod in Aegypto non factum est; nam hic medici publici usque
+ad IV. p. Chr. saec. ἰατροὶ δημόσιοι vel δημοσιεύοντες vocabantur
+(v. p. 23 sq.) atque tituli archiatrorum non ante tempora Byzantina
+inveniuntur. Duo enim archiatri tantum, quorum tituli in Aegypto reperti
+sunt, adhuc sunt noti, uterque saeculi quinti et sexti: Πρώτερις
+ἀρχιατρός, cuius stelam sepulcralem in loco _Tehneh_ nuper reperit
+G. Lefebure (BCH. XXVII (1903), p. 375 nr. 115) in coemeterio
+christianorum saeculi quinti vel sexti (v. l.l. p. 369, 376 sq.).
+Alterum invenis in Pap. Oxyrh. I 126 (p. 195) vs. 23: Φλ. Μάρκος σὺν
+θεῷ ἰατρὸς υἱὸς τοῦ τῆς λογίας μνήμης Ἰωάννου γενομέ(νου) ἀρχιατροῦ
+συναινῶ κτλ. Sed est haec papyrus anni p. Chr. 572.
+
+Qui praeterea commemoratur archiater Aegyptius, is quoque aetatis est
+Byzantinae. Exstat apud Photium cod. 220 (p. 564/5): Ἀνεγνώσθη "Θέωνος
+ἀρχιητροῦ Ἀλεξανδρέως" ἰατρικὸν βιβλίον ὁ ἐπιγράφει ἄνθρωπον. Qui cum
+inter Oribasium et Aetium (saec. VI.) locum habeat apud Photium, hac ex
+re aetas eius iam pellucet, quae fit clarior Photii verbis ipsius (220
+ex.): ἔστι μέντοι τὴν χρείαν τὸ βιβλίον "ταῖς τοῦ Ὀρειβασίου συνόψεσι"
+παρεχόμενον "παραπλησίαν".
+
+Byzantina igitur ante tempora nullus in Aegypto medicus archiater
+vocatur.[24] Qua ex re satis apparet in Aegypto titulum archiatri
+inventum non esse. Contra testes excitati in Syriam omnes nos ducunt: in
+Syria igitur nomen archiatri videtur natum.[25]
+
+    [Adnotatio 24: In codicibus Aristeae epistulae ad Philocratem ὁ δὲ
+    ἀρχιητρὸς Νικάνωρ (§182 Wendland) legitur. Qui Nicanor Ptolemaei I.
+    temporibus Alexandriae LXXII senibus Judaeicis illis hospitio
+    excipiendis ad vivendum omnia paravisse dicitur. Sed ἀρχιητρός
+    interpolatum esse pro ἀρχεδέατρος et olim iam Letronne coniecerat
+    (Journ. des Sav. 1828, 105) et ex eo sequitur, quod Josephus, qui
+    epistulam Aristeae excerpsit, eodem loco dicit ὁ δὲ ἐπὶ τῆς τῶν
+    ξένων ἀποδοχῆς τεταγμένος Νικάνωρ (Ant. XII, 2, 12), ita ut Josephum
+    ἀρχεδέατρον apud Aristeam legisse verisimile sit (G. Lumbroso,
+    _Recherches sur l’économie politique de l’Égypte sous les Lagides_,
+    p. 206{1}). Fuit autem hospites recipere eisque prospicere maxime
+    ἐδεάτρου, cf. Ath. 171b: νῦν δὲ ὁ ἐδέατρος ἐπιστάτης γέγονε τῆς ὅλης
+    διακονίας. ἦν δ᾽ ἐπιφανὴς καὶ ἔντιμος ἡ χρεία. Χάρης - - -
+    Πτολεμαῖόν φησι τὸν Σωτῆρα ἐδέατρον ἀποδειχθῆναι Ἀλεξάνδρου.]
+
+    [Adnotatio 25: Equidem etiam puto titulum ἀρχιερέως in Syria primum
+    publice usurpatum esse. Nam tertio iam saeculo ἀρχιερεῖς ab
+    Seleucidis instituebantur, ut testantur optime tituli Ditt. Suppl.
+    224 (vs. 21): [κρ]ίνομεν δὲ (Antiochus II.) καθάπερ [πανταχοῦ
+    καθεστήκασιν κ]ατὰ τὴν βασιλε[ί]α[ν ἡμῶν ἀρχ]ιερεῖς, καὶ ταύτ[η]ς
+    (uxoris regis) καθίστασθαι [ἐ]ν τοῖς αὐτοῖς τόποις ἀρχιερείας αἱ
+    φο[ρ]ήσουσιν στεφάνους χρυσοῦς ἔχοντας - - - - - - - - - - -ις,
+    ἐπιγραφήσονται δὲ καὶ ἐν [τοῖς σ]υναλλάγμασι μ[ε]τὰ τοὺς τῶν [τε
+    θε]ῶν καὶ ἡμῶν ἀρχιερεῖς. ibid. 230 (Solis): Πτολεμαῖος Θρασέα
+    στραταγὸς καὶ ἀρχιερεὺς Συρίας Κοίλας καὶ Φοινίκας Ἑρμᾶι καὶ Ἡρακλεῖ
+    καὶ βασιλεῖ μεγάλῳ Ἀντιόχῳ. Tum hoc institutum inde a temporibus
+    Ptolemaei V., qui Cleopatram filiam Antiochi III. in matrimonium
+    duxit (Ditt. Suppl. 230{2}), saepissime Cypri, quae Ptolemaeorum
+    est, invenitur (cf. Brandis ap. Pauly-Wissowa s.v. ἀρχιερεύς; Ditt.
+    Suppl. l.l.). Sed in Aegypto ipsa pontifices Graeci ἀρχιερεῖς ab
+    Ptolemaeis vocati non esse videntur (neque pontifices regum
+    ipsorum), cum nullius ἀρχιερέως titulus ante Romana tempora exstet.
+    Nam inscriptiones, quae verbum ἀρχιερεῖς exhibent, monumentum
+    Canopium (Ditt. Suppl. 56, 3 et 74) et lapis Rosettanus (ib. 90, 6,
+    ubi legis (sicut 56, 3): οἱ ἀρχιερεῖς καὶ προφῆται καὶ οἱ εἰς τὸ
+    ἄδυτον εἰσπορευόμενοι κτα. καὶ οἱ ἄλλοι ἱερεῖς) ex lingua Aegyptia
+    translatae et titulis Aegyptiis additae sunt. In his igitur vox
+    Aegyptia quodam modo voce ἀρχιερέως reddita est. Graecus autem
+    Ἐράτων, qui in titulo saec. a. Chr. I. Philis invento vocatur
+    συγγενὴς καὶ ἀρχιερεὺς καὶ (ἀρχι)προφήτης τῆς μεγίστης θεᾶς Ἴσιδος
+    (Lepsius, Denkm. XII, 87. 241, 250), in vetusto Aegyptiorum templo
+    munere pontificis summi functus est. Id quidem notissimum est multos
+    et sacerdotes et pontifices maximos in templis antiquis Aegyptiis
+    fuisse, ut in vetustissimo iam regno fuerunt etiam medici regis,
+    archiatri, superpositi medicorum regis, ut nostris vocabulis utar
+    (cf. A. Erman, _Ägypten und ägypt. Leben im Altertum_, 447). De
+    illis autem ἀρχιερεῦσι Aegyptiis Herodotus iam verba fecit: II, 37:
+    ἱρᾶται δὲ οὐκ εἷς ἑκάστου τῶν θεῶν ἀλλὰ πολλοί, τῶν εἷς ἐστι
+    ἀρχιερεύς. II, 143: ἀρχιερεύς γὰρ ἕκαστος αὐτόθι ἱστᾷ ἐπὶ τῆς ἑωυτοῦ
+    ζόης εἰκόνα ἑωυτοῦ (monstrantur autem statuae ἀρχιερέων inde a regni
+    vetustissimi temporibus). II, 151: τῶν δὲ δυώδεκα βασιλέων - - - -
+    μελλόντων κατασπείσειν ὁ ἀρχιερεὺς ἐξήνεικε σφι φιάλας χρυσέας κτλ.
+    Sed ἀρχιερεῖς "Graeci" in Aegypto ipsa Ptolemaeorum aetate nondum
+    exstant. Quod autem nunc res ipsas perscrutantes invenimus
+    institutum et ἀρχιατροῦ et ἀρχιερέως ab Seleucidis factum esse,
+    aliis comprobatur. Viderunt enim P.M. Meyer (Heerwesen 61{206}) et
+    M. L. Strack (M. Rh. LV (1900), 173 sq.) totum ordinem dignitatum
+    aulicarum (συγγενεῖς τοῦ βασιλέως, τῶν ὁμοτίμων τοῖς συγγενέσι, τῶν
+    ἀρχισωματοφυλάκων, τῶν πρώτων φίλων, τῶν φίλων, τῶν διαδόχων) ab
+    regno Ptolemaeorum per saeculum tertium alienum fuisse. _Ptolemaeum
+    Epiphanem (205-181 a. Chr.) demum_ (ita quae illi tum eruerunt apte
+    paucis complexus est Guilelmus Dittenberger, Suppl. 104{2})
+    _circiter annum 190 a. Chr. haec omnia instituisse. Quod quoniam per
+    idem illud tempus Epiphanes primus ex omnibus Ptolemaeis uxorem ex
+    gente Seleucidarum duxisset, Antiochia Alexandriam translatum hoc
+    institutum omnium maxime probabile esse, etsi nullum dum
+    comparuisset testimonium quo iam ante illud tempus Seleucidas eo
+    usos esse demonstraretur. Illos vero rursus partim, ut in συγγενῶν
+    honore, Persica, partim, ut in ἀρχισωματοφυλάκων ordine, Macedonia
+    exempla expressisse._ Sed hos titulos accipiebant Ptolemaei,
+    ἀρχιατρούς omnino non, ἀρχιερεῖς partim tantum (Cypri)
+    instituebant.]
+
+Ac primo archiater, ut docent tituli, praecipuum habebat in aula regis
+locum et medicus aulicus erat. Qui regem ipsum et familiam eius curabat
+intra domum regis et servis medicis, quorum multi in aula magna tum iam
+fuerint, praeerat. Qua ex re nomen sumpsit. Nam est archiater ὃς ἄρχει
+τῶν ἰατρῶν sicut ἀρχιτέκτων est ὃς ἄρχει τῶν τεκτόνων. Sicut autem in
+aedibus aedificandis architectus optimus peritissimusque omnium est et
+res difficillimas agit, ita archiater etiam est medicus, qui inter alios
+excellit et propterea ad proprium et grave officium vocatus est. Qua in
+re R. Briau assentiendum est, qui universam archiatri naturam ita apte
+definivit (l.l. p. 127): _Ce caractère (le c. général), c’est qu’ils
+étaient tous nommés par des corps constitués ou selon un mode établi par
+le gouvernement impérial; c’est-à-dire qu’ils avaient tous une empreinte
+officielle et des fonctions commandées et obligatoires: "ils étaient
+médecins fonctionnaires" ..... Il (le titre d’archiâtre) n’était en
+réalité qu’une marque d’honneur qui désignait le médecin fonctionnaire à
+la consideration et au respect de tous._ Quibus in verbis res Romanas
+vir ille doctissimus spectat, quas adhuc non exposuimus. Sed ab initio
+ita fuit, ut archiatri munere certo et definito fungerentur et ab rege
+aliove in hunc locum promoverentur.
+
+Ab regibus Orientis Graeci munus et nomen via directa ad imperatores
+Romanos transiisse opinio communis est. Sed uno iam exemplo C. Stertinii
+Xenophontis medici Claudii imperatoris ita non esse planum faciemus.
+Multae enim inscriptiones eius et Graecae et Latinae exstant, eius
+ipsius vel ad eum pertinentes (inter 24 Graecos undecim sane textum
+eundem exhibent), scriptoresque mentionem Xenophontis faciunt, de quo
+postremum disseruit R. Herzog (l.l. p. 189 sqq.)[26] Nemo hunc medicum
+Claudii dicit archiatrum, nec Plinius (NH. XXIX 7) nec Tacitus (Ann.
+XII, 61 et 67), sed »medicum« tantum tradunt, sicut etiam Laertius
+Diogenes (II, 6 n. 16), si verba ad Xenophontem Claudii medicum
+spectant, simpliciter scripsit ἰατρός. Verum etiam in inscriptione
+Latina Romae reperta »medicus« traditur: _Cosmiae C. "Stertini ·
+Xenophontis | medici · Augusti" | vix · ann · XVIIII | Blastus ·
+conservos · D · S · et | Iuliae Thymele | matri_ (CIL. VI 8905). Quae
+inter inscriptiones Graecas ordinem indicant, altera Xenophontem Romae
+etiam, ut apparet, moratum ἰατρὸν Τιβερίου Κλαυδίου Καίσαρος nominat
+(Dubois, BCH. V (1881), 472, Calymni), altera Co reperta in basi statuae
+titulum quem quaerimus exhibet (PH. 345): Γ. κτα. Ξενοφῶντα "τὸν
+ἀρχιατρὸν"
+
+    [Adnotatio 26: Qui cum scripta pertinentia ad Xenophontem
+    composuerit (p. 190{1}), addatur: Rayet, Annuaire de l’association
+    pour l’encouragement des ét. grecq. IX, 271 sqq. R. Briau,
+    L’archiâtrie romaine, p. 43 sqq.]
+
+"τῶν θεῶν Σεβαστῶν" καὶ ἐπὶ τῶν Ἑλληνικῶν ἀποκριμάτων, χειλιαρχήσαντα
+καὶ ἔπαρχον γεγονότα τῶν ἀρχιτεκτόνων καὶ τιμαθέντα ἐν τῶι [τῶ]ν
+Βρεταννῶν θριάμβωι στεφάνωι χρυσέωι καὶ δόρατι κτλ.. Sequitur igitur, ut
+C. Stertinius in amplissimo statu apud Claudium collocatus esset, qui
+medico, _cuius scientia ipse utebatur_ (Tac. Ann. XII 61), sicut reges
+illi Graeci alia etiam dabat mandata. Sed statua temporibus Neronis
+erecta est, cum Xenophontem [φιλονέρων]α etiam appellavissent (vs.
+11),[27] quod quidem verbum, ut fiebat, postea erasum est, et cum
+Xenophon in hoc titulo esset ἀρχιερεὺς τῶν θεῶν καὶ ἱερεὺς διὰ βίου τῶν
+Σεβαστῶν καὶ Ἀσκλαπιοὺ καὶ Ὑγίας καὶ Ἠπιόνης (vs. 14 sqq.). Similiter in
+inscriptione nuper Co effossa (R. Herzog, Arch. Anz. 1903, 193) Xenophon
+ipse se nominat τὸν ἱερέα αὐτῶν διὰ βίου (Ἀσκληπιοῦ Καίσαρος Σεβαστοῦ
+καὶ Ὑγίας καὶ Ἠπιόνης), atque hic etiam in rasura quadam de Herzogii
+coniectura φιλονέρων fuit. Haec inscriptio certe Neronis aetate exarata
+est, cum Xenophon ipse statuam consecraverit cumque novo honore herois a
+populo ornatus sit, qui honos in inscriptionibus Claudii aetate incisis
+non invenitur, sed apte ei Coum regresso[28] decernebatur. Cum autem in
+inscriptione priore, in qua ἀρχιατρός legebatur, et φιλονέρων et ἱερεὺς
+διὰ βίου τῶν Σεβαστῶν καὶ Ἀσκλαπιοῦ καὶ Ὑγίας καὶ Ἠπιόνης insit, apparet
+hanc quoque conceptam esse temporibus Neronis, cum Xenophon paullo post
+Claudium suo auxilio mortuum, quia Romae imperatore necato manere non
+poterat (cf. R. Herzog l.l. p. 195), Coum redierat.
+
+    [Adnotatio 27: Quod Paton (l.l.) et Dubois (BCH. V, p. 474{1}) ante
+    φιλονέρωνα eodem loco etiam φιλοκλαύδιον fuisse hac una de causa
+    contenderunt, quia sic spatium erasum melius expleretur verbo
+    longiore, eo refellitur, quod in versu inferiore decem ipsae
+    litterae (= φιλονέρωνα) id spatium occupant, quo in superiore rasura
+    est; itaque φιλοκλαύδιον, cum litteras duodecim habeat, non melius,
+    sed peius in rasuram init. Similiter et aliis de causis iam
+    Dittenberger (Syll.{2} 368{7}) et Herzog (l.l. p. 198) coniecturam
+    illam respuerant.]
+
+    [Adnotatio 28: cf. nunc R. Herzog, Arch. Anz. 1905, p. 9/10.]
+
+Quae cum ita sint, quid veri similius est, quam Coos ipsos simplicem,
+»medicum Augusti« in titulum magnificentiorem mutavisse archiatri
+promptum ex more Graecorum, ut virum de se bene meritum eo magis
+honorarent? Sed vere Romanos hoc quidem tempore titulo archiatri nondum
+usos esse alii tituli approbant:
+
+IG. XIV 1759. "Romae". Τιβέριος Κλαύδιος Κουιρείναι Μενεκράτης "ἰατρὸς
+Καισάρων", cui a discipulis scholae conditae ab eo sepulcrum (ἡρῷον)
+paratur. Medicus Caesarum complurium ex familia Claudia.
+
+IG. XIV 1751. "Romae". Τι. Κλαύδιος Ἄλκιμος "ἰατρὸς Καίσαρος", cuius
+sepulcrum Restituta quaedam res medicas docta ab Alcimo curandum fecit.
+Medicus Claudiorum alicuius, quamquam sane formae litterarum in tempus
+posterius deducunt. (Sed erret Harnack (_Medizinisches aus der ält.
+Kircheng._ p. 14) qui titulum Christianum et aetate Byzantina esse
+contendit).
+
+Benndorf u. Niemann, _Reisen in Lykien und Karien_ p. 63 nr. 30 et p. 64
+nr. 32. "Sidymae". Titulus dedicatorius in porticu, quam Τιβέριος
+Κλαύδιος "Σεβ[αστοῦ ἀπ]ελεύθερος" Ἐπάγαθος "ἰατρὸς ἀκκῆσσος τοῦ ἰδίου
+πάτρωνος" cum alio quodam (cf. 32) et Claudio imperatori et Dianae et
+deis aliis consecraverat. Idem Ἐπάγαθος ἀπελεύθερος ἰατρὸς ἀκ[κῆ]σσος
+τοῦ ἰδίου πάτρωνος una cum Tib. Claudio Tib. f. Quir. Liviano statuam
+Claudii statuendam curavit (nr. 32). --Quibus titulis additur ad
+»medicum Augusti« quidam »medicus accensus Augusti«, qui igitur medicos
+Augusti in serviendo valetudini Caesaris ipsius adiuvabat. Qui quamquam
+servus erat, non inter servos medicos ducendus est, qui homines et
+maxime servos aulae imperatoriae curabant. Quibus praeerat quidam »supra
+medicos« aut »decurio medicorum« aut »superpositus medicorum«,[29] inter
+quos omnes aulae imperatoriae medicos archiatrum locum non habere late
+patet.
+
+    [Adnotatio 29: CIL. VI 3982: _M. Livius Liviae l. Orestes supra
+    med(icos)_; CIL. VI 3984 (cf. 3983); _M. Li[vius] Boeth[us]
+    dec(urio) medic[orum]_; CIL. VI, 8504: _D. M. T. Fl. Paederot. Aug.
+    lib. Alcimiano superposito medicorum_ eqs.]
+
+P. Perdrizet et Ch. Fossey BCH. XXI (1897), p. 66, 3. Rev. arch. 1897, I
+p. 355. Byzant. Zeitschr. XIV (1905) p. 20 nr. 5. "Laodiceae ad
+Libanum". (?--Tell Nebbi Mindu) .... [Λικ]ίννι[ον?] .... |
+Φι[λ]ιππικὸ[ν] | "ἰατρὸν Σεβ(αστοῦ)" | Φλ. Σακέρδος | Ἐμίσηνος τὸν |
+αὐτοῦ φ[ί]λον. Imperatoris nescio cuius medicus. Sed Hadrianum, cum in
+Syria versaretur, aut alium imperatorem ibi versatum curasse et
+propterea ut titulum medici Augusti sibi adsumeret impetrasse videtur.
+Ad tempora posteriora litterae formis rotundis (*ΕϹλ) pertinent.
+
+G. Hirschfeld, Greek inscr. in the Brit. M. 799. "Cnidi". In basi
+statuae publice erectae: Σερούϊος [Σουλ]πίκιος Ἀπολλωνίου υἱὸς Ἑκαταῖος
+ὁ "ἰατρὸς καὶ φίλος τοῦ Σεβαστοῦ", ad quae verba extrema medicos regum
+Graecorum conferas, qui τῶν πρώτων φίλων βασιλέως καὶ ἀρχιατρός
+vocabantur (p. 26) et Eudemum _amicum et medicum Liviae_ (Tac. Ann. IV,
+3). Cum ex nomine Servi Sulpici eluceat eum civitatem a Galba accepisse,
+huius vel alicuius posteriorum medicus fuit. Adnotavit etiam Newton
+litteras tituli Hecataei aliquanto priores esse tituli Hadriani eodem
+loco reperti.
+
+Falsa autem est inscriptio CIG. 3285 in anaglypho sepulcrali Smyrnaeo
+nunc in museo Veronensi conservato, id quod et contextus verborum et
+formae litterarum et locus inscriptionis sub anaglypho demonstrant. Ibi
+legitur: Μᾶρκον Ἀρτώριον Ἀσκληπιάδην | "θεοῦ Καίσαρος Σεβαστοῦ ἰατρὸν" |
+ἡ βουλὴ καὶ ὁ δῆμος τῶν Σμυρναίων | ἐτίμησαν ἥρωα πολυμαθίας χάριν.
+Patet iam inscriptionem inepte compilatam esse ex eis quae scriptores
+Romani passim de Artorio medico Caesaris Augusti tradunt. Quam
+inscriptionem esse vitiatam Maffei iam olim (Mus. Ver. XLVII. 4)
+Boeckhio non multum persuadens et tum iterum Duetschke (Antik. Bildw.
+IV, 539) contenderat. Quod nemo negabit, qui anaglyphum ipsum aut
+imaginem ope lucis expressam viderit.[30]
+
+    [Adnotatio 30: Copiam videndi praebuit E. Pfuhl anaglyphi imagine
+    photographica amabiliter dono data.]
+
+Sed ne in falsis operam perdamus titulis. Pergamus afferre testimonia,
+quae demonstrant medicos Caesarum saeculo primo et ineunte altero
+publice nondum archiatros nominatos esse. Exstant enim Latini etiam
+tituli:
+
+CIL. VI, 3985 _Tyrannus Liviae medicus_ (cf. ibid. 3986 et 87 alios
+Liviae medicos, quorum tabulae in columbario libertorum et servorum
+Liviae Augustae et Caesarum inventae sunt, unde etiam tituli supra
+laudati adn. 29, 1 et 2).
+
+CIL. VI 8646 et 47 exstant duo »medici domus Augustae«.
+
+CIL. VI 8895: _L. Arruntio Semproniano Asclepiadi Imp. Domitiani medico_
+eqs. (cf. Plin. NH. XXIX, 5).
+
+CIL. XIV 3641, Tibure: _D. M. Ti. Claudio Aelio Sabiniano medico Aug
+{////} Pedanius Rufus amicus._[31]
+
+    [Adnotatio 31: Testem adhibet R. Briau (l.l. p. 39) etiam
+    inscriptionem Taurinensem Grut. p. 632, 6 al.: ACRONIP|MEDICO
+    AVG|eqs. Sed exemplum melius exhibet (v. CIL. V, 7043):
+        ACRON   |  {linea a manu scripta}
+        MEDICO M \ {eadem linea prosequitur}
+    eqs.]
+
+Multi alii »medici« inter officiates ex familia Augusta, qui quidem
+servi sunt aut liberti, ibidem exstant (CIL. VI 8894--8910).[32]
+
+    [Adnotatio 32: Conferas etiam Iacob. Arata, _L’arte medica nelle
+    iscrizione latine_ (Genova 1902), ubi non pauci tituli Latini
+    medicorum (Aesculapii, aliorum deorum sanantium) ex voluminibus
+    nonnullis Corporis Inscr. Lat. raptim sunt collectae.]
+
+Certe igitur constat Domitiani etiam medicos titulo antiquo »medicus
+Augusti« esse usos. Qui titulus ex Aegypto, ubi βασιλικὸν ἰατρὸν illum
+inveneramus (v. p. 28), Romam translatus esse videtur, archiatri autem
+titulum Graeci ex Asia oriundi in Italiam importaverunt. Nam quod
+Galenus Andromachum Neronis medicum archiatrum nominat (K. vol. XIV,
+p. 2: Ανδρόμαχος ὁ Νέρωνος ἀρχιατρός κτλ. cf. supra »Imp. Domitiani
+medicus«), verisimile est, quod in sua patria mos erat, Galenum in res
+alienas transtulisse. Fuit igitur Andromachus medicus (vocat eum Galenus
+brevi ante loc. cit. simpliciter ἰατρόν) et factus est »medicus
+Augusti«, id quod Galenus, Graecus quidem verborum amans, voce ἀρχιατροῦ
+interpretatur. Neque aliter iudicandum est de aliis archiatris ab Galeno
+laudatis: K. Vol. XIV p. 261: Μάγνος δὲ ὁ καθ᾽ ἡμᾶς ἀρχιατρὸς γενόμενος
+et paullo post Δημήτριος δὲ καὶ αὐτὸς καθ᾽ ἡμᾶς ἀρχιατρὸς γενόμενος.
+Quos Romae factos medicos imperatorios (ut de Demetrio medico Marci
+Aureli constat: Gal. XIV p. 4) Galenus vocabulo a Romanis nondum
+usurpato, sibi autem noto et grato vocare videtur. Nam tertio etiam
+saeculo Lampridius tradit medicum imperatorium ab Severe Alexandro
+salario firmo conductum et _medicum Palatinum_ nominatum esse (Alex.
+Sev. c. 42). Denique ad Iuven. X, 221 Themiso, qui primo vixit a. Chr.
+n. saeculo neque unquam medicus Augusti ullius fuisse potest, ab
+scholiasta archiater vocatur. Sed scholion illud (ed. Jahn-Buecheler:
+_Themison a. archiater illius temporis cui detrahit_), cum in Pithoeano
+a manu prima scriptum legatur, non recentissimorum est, tamen sexto
+demum saeculo exaratum esse potest. Quo tempore vox archiatri pro
+simplici medici iam usurpata esse videtur ut est cum hoc vocabulum circa
+annum 800 ad Germanos transflueret, apud quos pro antiquo medici
+vocabulo recipiebatur.[33]
+
+    [Adnotatio 33: cf. Grimm, Dwb. I, 577; Kluge, Etym. W. p. 20.--ahd.
+    arzât. mnd. aersatre, aersater, ersater, ersetre. mhd. arzât, arzet.
+    nhd. arzt.]
+
+Quae cum ita sint, res hoc modo disceptanda est: titulus archiatri, quo
+reges Orientis Graeci utebantur, non continuo ab imperatoribus Romanis
+excipiebatur, sed in urbes Graecas transiit et prioribus aevi Romani
+saeculis ab Graecis hominibus tantum usurpabatur.
+
+Quod praeter ea, quae adhuc exposuimus, multi archiatrorum tituli
+demonstrant, qui in urbibus Graecis et maxime Asiae Minoris inventi
+sunt. Cum in his ad vocem archiatri nihil aliud adiunctum sit, ab urbe
+in qua erant medici hoc nomine vocati esse videntur. Accedit, quod ter
+non ἀρχιατρός solus sed ἀρχιατρός τῆς πόλεως vel ἀρχιατρός πόλεως
+dicitur. Hi tres igitur medici municipales vel ut adhuc diximus publici
+erant, ita ut alii etiam ἀρχιατροί ab urbe sic vocati medici publici
+fuisse videantur. Cum autem tres illi tituli ἀρχιατρῶν τῆς πόλεως in
+urbibus reperti sint, quae longe inter se distant, cum prima in Asia,
+secunda in Graecia, tertia in Italia sita sit, hac re iam demonstratur
+aevo Romano morem Graecorum, ut valetudinem civium medicis publicis
+mandarent, per totum imperium Romanum diffusum esse neque umquam Graecos
+ipsos a more suo destitisse. Sed accuratiora proferamus de tribus illis
+titulis:
+
+  49. CIG. 2714; Lebas, Voyage V, 314-318. In urbe Cariae "Euromo".
+  Eadem inscriptio dedicatoria quinque aut si imagini Fellowii (_Asia
+  Minor_, p. 260) fides habenda est octo columnis templi alicuius
+  affixa est. Quas dedicavit columnas Μενεκράτης Μενεκράτους
+  "ὁ ἀρχιατρὸς τῆς πόλεως" στεφανηφορῶν κτλ. Quo tempore columnae
+  dedicatae tabulis praefixae sint, certe dici non potest. Formae
+  litterarum mea quidem sententia altero saeculo antiquiores non sunt
+  *ϹΩΝΗ. Sed structuram et formas templi ipsius atque columnarum
+  (v. _Antiquities of Jonia_ I, cap. IV, tab. 1-5) recentiores aetate
+  Hadriani non esse et inter Augusti et Hadriani tempora cadere
+  R. Delbrueck mihi asseveravit.
+
+  50. IG. IV, 782. "Troezene". In basi statuae Aesculapii, ut satis
+  certum est, quam urbi dedicavit Αγασικλείδας Ἀγασικλείδα ὁ ἀρχιατρὸς
+  τῆς πόλεως ἀγορανομῶν τὸ ξ̅θ̅ (coni. Bursian al., ζ̅θ̅ in lapide)
+  ἔτος. Cum aera ab Hadriani itinere Peloponnesiaco deducenda sit,
+  titulus, si recte illud coniectum est, anni p. Chr. 192 est.
+
+  51. IG. XIV, 689. In Hirpinorum urbe "Aeclano". In basi statuae
+  Aesculapio dedicatae. Quam constituendam curavit Γ. Σάλουϊος
+  Ἀττικιανὸς "ἀρχιατρὸς πόλεως". Vix saec. p. Chr. II. antiquior.
+
+Quibus ab ἀρχιατροῖς τῆς πόλεως vix ei medici distinguendi sunt, qui
+solum ἀρχιατροί in titulis vocantur. Quos titulos nunc per locos
+disponamus, quo facilius quanto archiatri in Asia Minore frequentiores
+sint perspiciatur:
+
+  52. Heberdey u. Wilhelm, _Reisen in Kilikien_ (1891 u. 92)
+  (Denkschr. d. K. A. d. W. in Wien, Ph.-h. Kl. Bd. XLIV, VI), p. 20
+  nr. 51. "Rhossi" (in loco _Arsâs_ in Cilicia). Titulus sepulcralis
+  christianus Κυρίλλου̣ τοῦ τιμιωτάτου̣ καὶ ἐναρέτου ἀρχειατροῦ. Valde
+  recens.
+
+  53. Ibid. p. 84 nr. 161. "Olbae" (in loco Ciliciae _Uzundschaburdsch_).
+  Basis statuae: Μ. Αὐρήλιον Μενάνδρον Μενάνδρου τὸν ἀρχιατρόν κτλ.
+  II. saec. altera parte non prior.
+
+  54. Petersen und v. Luschan, _Reisen in Lykien etc._ p. 176 nr. 225.
+  In via, quae ab loco _Elmaly_ "Cibyram" ducit. Tit. sepulcr.:
+  [Φιλ]όλογον ἀρχ[ιατρ]όν? κτλ. II. saec.?
+
+  55. Benndorf u. Niemann, _Reisen in Lykien und Karien_. I p. 78 nr.
+  55. "Sidymae" in sarcophago. Μ. Αὐρ. Πτολεμαῖος [ὁ καὶ Ἀριστ]όδημος
+  Ἀριστοδήμου τοῦ καὶ Λύσωνος Ἀρις[τοδήμου] Σιδυμεὺς ἀρχιατρὸς
+  τετειμημένος ὑπὸ τῶν Σεβαστῶν κ̣αι τῆ[ς] πατρίδος ἀλιτουργία κτλ.
+  Altera parte saec. II. non antiquior.
+
+  56. CIG. 4277. "Xanthi". Tit. sepulcr. Κλαυδίου Επικτήτου ἀρχια̣τροῦ.
+  II. saec.?
+
+  57. P. Paris et M. Holleaux, BCH. IX (1885), p. 336 nr. 19; rectius
+  Sterret, Papers of the Americ. School, II (1883/84), p. 21 nr. 17.
+  "Heracleae-Salbacae" (in Caria). Basis statuae. Statuebat nescio
+  quis quendam .... οὐ Χαρμίδου Μεν[άν]δρου πρύτανιν καὶ
+  στ[ε]φανηφόρον καὶ ἀρχιατρόν, [ἕ]να τῶν εὐγενεστάτων καὶ
+  εὐσχημονεστάτων, ἀπο προγόνων βουλευτῶν, πάσας ἀρχάς τε καὶ
+  λειτουργίας ἐκτ[ετελε]κότα τῇ πατρίδι κτλ. II. saec. altera parte non
+  prior.
+
+  58. P. Paris et M. Holleaux, BCH. IX (1885), p. 337 nr. 20.
+  "Heracleae-Salbacae". Basis statuae. Totum do titulum: [Χ]αρμίδην
+  πρύτανιν | καὶ στεφανηφόρον | υἱὸν Μ. Αὐρ. Χαρμίδου | πρυτανέως καὶ
+  στε|φανηφόρου καὶ ἀρχι|ατροῦ. cf. tit. 57.
+
+  59. CIG. 3953h. »in oppido _Makuf_«, "Heracleae-Salbacae", ut nunc
+  constat (Waddington apud Lebasium III, 1695. Paris et Holleaux, BCH.
+  IX (1885), p. 330 sqq.). Tit. sepulcr. Παππίου ....ου "ἀρχιατροῦ
+  ἀπογόνο[υ] ἀρχιατρῶν". II. saec. vel recentior.
+
+  60. Babington, Transact. of the Royal Soc. of Lit., II. Ser. Vol. X,
+  p. 126 nr. 25; E. L. Hicks Journ. of. H. St., XI (1890), p. 127 nr.
+  11. In urbe Cariae "Ceramo". In basi rotunda protomae vel statuae,
+  quam urbs imperatori C. Valenti Hostiliano Decii filio erexit.
+  Verbis dedicatoriis subscriptum est: Μ. Αὐ. Β(αλέντι) Πολείτῃ β̅ τῷ
+  ἀρχιατρῷ πρώτῳ ἄρχοντι τὸ β̅. Anni 251.
+
+  61. C. T. Newton, _Discov. of Halicarn. etc._ II, p. 790 nr. 96.
+  "Laginae". In basi duarum statuarum. In fine inscriptionis tempus
+  inter cetera verbis his definitur: ἐπιμελουμένου τῶν Μυστηρίων Σουλ.
+  Δημητρίου τοῦ ἀξιολογωτάτου ἀρχ[ια]τροῦ. Saec. II. partis mediae,
+  ut ex nomine Π. Αἰλ. Αὐρ. Νέωνος apparet.
+
+  62. Lebas-Waddington III, 568. "Alabandae". Tit. sepulcr.: Ἑρμέρωτος
+  ἀρ|χιατροῦ‧ ζῶ. | Αὐρ. Διονυσίου‧ | ζῇ. (editor partem priorem
+  restituit: [Τῶν] Ἑρμέρωτος ἀρχιατροῦ (sc. οἰκείων). Ζῶ[σιν].) II.
+  saec. partis alterius non prior.
+
+  63. CIG. 2847. "Aphrodisiade". Tit. sepulcr. Μάρκου Αὐρηλίου
+  Μεσσουληΐου Χρυσαορ[έω]ς ἀρχιατροῦ. Aetatis Antoninorum.
+
+  64. A. E. Contoléon, REG. XII (1899), p. 382 nr. 3. "Trallibus". In
+  sigillo ferreo cum capulo legitur: Εὐκάρπου ἀρχιατροῦ. De tempore
+  editor, qui titulum litteris parvis mandavit, nullum verbum addidit.
+  Sed certe ad saecula posteriora spectat.
+
+  65. CIG. 2987; Lebas V, 161. "Ephesi". In basi statuae [Ἀττ]άλου
+  Ἀσκληπιάδου Πρείσκου φιλοσεβαστοῦ "ἀρχιατροῦ διὰ γένους", cuius
+  munera honoraria multa adduntur. II. fere saec.
+
+  66. Hicks, _Greek Inscr. in the Brit. Mus._ 677. "Ephesi". Tit.
+  sepulcr. .... Ἰο[υλίου?] ..... ἀ̣ρχει̣ατροῦ hominis Iudaeici ut ex
+  verbis quae sunt in fine intelligitur: [Ταύτης τῆ]ς σοροῦ κήδον|[ται
+  οἱ ἐν Ἐφέ]σῳ Ἰουδέοι. II. vel III. saec.
+
+  67. M. A. Wagener, _Inscr. Gr. rec. en Asie Min._ p. 20, 3 et tab. A
+  (_Mémoires des Prix de l’Acad. de Bruxelles_ 1861). Μους. κ. Βιβλ.
+  III (1880), p. 159 nr. τιθ᾽. K. Buresch, _Aus Lydien_ (ed. O.
+  Ribbeck 1898) p. 55. In urbe Lydiae "Coloe". In lapide marmoreo arae
+  simili legitur: Αὐρή[λιο]ς Ἀρτεμίδωρος | ὁ ἀρχιατρὸς καὶ ἰεροφάν|της
+  εἱδρύσατο. Nescio qui K. Buresch coniecerit Artemidorum in ἱερᾷ
+  συμβιώσει muneribus sacerdotalibus archiatri et hierophantae esse
+  functum. Equidem intelligo: ὁ ἀρχιατρὸς τῆς πόλεως καὶ ἱεροφάντης
+  θεοῦ τινος, fortasse Ἀσκληπιοῦ. II. saec. vel III. ineuntis.
+
+  68. Lebas-Waddington III, 1523. "Smyrnae". Fragmentum temporis
+  Traiani. Fortasse versus 2. restituendus est: ....νον ἀρχια[τρόν].
+
+  69. I. A. R. Munro, I. of H. St. XVII (1897), p. 286 nr. 54. In loco
+  Mysiae _Säujilar_. Stela sepulcralis Αὐρ. Ἱεροκλεῖ [β᾽] τῷ ἀρχιατρῷ
+  consecrata ab filio Αὐρ. Ἱεροκλεῖ γ᾽. Saec. II. exeuntis vix
+  antiquior.
+
+  70. CIG. 3943. "Lampsaci" (nunc Oxonii). Basis statuae a gerusia
+  Κύρῳ Ἀπολλωνίου ἀρχιατρῷ ἀρίστῳ πολείτῃ κτλ. auctori beneficiorum
+  magnorum erectae. Quem Cyrum eundem esse ac _Cyrum Liv(i)ae Drusi
+  Caes(aris) medicum_ (CIL. VI, 8899) olim viri docti male putabant.
+  Non autem repugnabo, si quis Cyrum Apollonii f. Lampsacenum, qui
+  patri sepulcrum et funus consecravit (CIG. 3645), illum esse
+  archiatrum existimat. Uterque titulus ad II., ut videtur, pertinet
+  saeculum.
+
+  71. Perrot, _Exploration de la Galatie et de la Bithynie_, p. 48 nr.
+  27. Kaibel, EG. 352. Titulum multo accuratius lectum nuper edidit
+  G. Mendel BCH. XXVII (1903), p. 317 nr. 6. "Claudiopoli". Tit.
+  sepulcr. Acilii Theodori archiatri (ἰατρῶν πρό[μου] quod ut nuper in
+  lapide lectum est Georgius Kaibel iam restituerat). Sepulcrum eius
+  faciendum curaverunt filius et Θεόδωρος ἀρχιατρός propinquus.
+
+
+  72. G. Lefebure, BCH. XXVII (1903), p. 375 nr. 115. In loco Aegyptio
+  _Tehneh_, ubi fortasse fuit oppidum vetus "Acoris". Stela sepulcr.
+  reperta in christianorum coemeterio saec. V. vel VI.: Πρώτερις |
+  ἀρχιατρὸς | ἐκοιμήδη | ἐν Κ(υρί)ῳ | Παχὼν κ̅α̅.
+
+
+  73. IG. XII, 2, 484. In insula Lesbo a Conze olim reperta "Hierae".
+  Basis statuae a senatu populoque Mytilenorum, ut verisimile est,
+  constitutae: [Ἡ β]όλλα καὶ ὁ δᾶμος Βρῆσον Βρῆσω ἀρχιατρὸν
+  ἀλιτού[ρ]γατον, ζὰ τῶν παίδων δὲ καὶ ἐκγόνων ἀρχὰς καὶ ἄλλας καὶ
+  κισσοφορίας καὶ ἀγορανομίας ἐπιτετελέκοντα, quae munera multa alia
+  praecipue sacerdotalia archiatri ipsius sequuntur, inter quae
+  ζάκορος Σαώτηρος Ἀσκληπίω (v. 21 sq.). II. ut videtur saec.
+
+  74. Paton and Hicks, Inscr. of Cos 282. "Co". Tit. sepulcr.: -- --
+  -- Κ̣ο̣σ̣[σεινι]|ου Βασσου ἀ̣[ρ]|χιατρου ἐτω[ν] | κ̅α̅. II. saec.?
+
+  75. R. Herzog, Koische Funde u. Forsch. p. 92 nr. 115. "Co". Tit.
+  sepulcr.: Γά. Ἰούλιος | Πρωτόκ(τ)ητος | [ἀ]ρχιατρός. I. saec.
+
+  76. IG. XII, 3 259. "Anaphes". Basis statuae: Εὐγνώμων Εὐγνώμωνος |
+  ἀρχιατρὸς Ἀπόλλωνι | Ἀιγλήτηι εὐχήν. Litterae apicibus longis et
+  multis ornatae. I. saec.?
+
+  77. CIG. 1407. "Spartae". Fragmentum basis statuae: -- -- [σω]τῆρος
+  τῆς πόλεως | καὶ ἀρχιατροῦ | ψ. [β.]. II. fere saec.
+
+  78. IG. IV 723. "Hermiones". Basis statuae Aureliae filiae mortuae
+  Λεοντίδα [τοῦ πε]ρι[η]γητοῦ καὶ ἀρχιατροῦ. Nomen [Α]ΥΡ[ΗΛ]ΙΑΝ (vs. 1)
+  ex ΥΡΝΑΙΑΝ K. Keil emendavit (Jahrb. für kl. Phil. II. Suppl.-Bd.
+  1856/57, p. 386) quod fugit editorem Corporis, qui cum Boeckhio
+  (CIG. 1227) [Σμ]υρναίαν dedit. Nomine Aureliae agnito titulus ad
+  aetatem Antoninorum vocatur.
+
+  79. IG. VII 2688. "Thebis". Tit. sepulcr.: Ἐπὶ | Χαρέᾳ ἀρχια|τρῷ
+  ἥρωι. Litterae multis apicibus ornatae. Fortasse saec. I. potius
+  quam II.
+
+
+  80. IG. XIV 852. CIL. X, 2858. "Puteolis". Tit. sepulcr. bilinguis
+  cum nomine Latine scripto Q. Passeni archiatri (ARCHIA|T). II. fere
+  saeculi (Kaibel, EG. 677: I. fere saec.).
+
+  81. G. I. Ascoli, _Iscrizione etc. di antichi sepolcri Giudaici del
+  Napolitano_ p. 55 nr. 10 (cf. p. 54, 7). CIL. IX 6213 (cf. 6211 et
+  12). Lenormant, Gazette archéol. VIII (1883), p. 42. "Venosae". Tit.
+  sepulcr.: ὧδε κῖτε Φλ. | Φαυστῖνος γερουσι|άρχον ἀρχιατρός | υἱὸς
+  τοῦ Ἰσᾶς ἐτῶν .. Saec. IV vel V. potius.[34]
+
+    [Adnotatio 34: Rangabé, (Ant. Hell. 426) suspicatus est in Archippi
+    duobus decretis honorum IG. II 230a vs. 9: ΝΑΡΧΙΠΠΟΝΤΟΝΑΡΧΙ legendum
+    esse ..]ν Ἄρχιππον τὸν ἀρχι[ατρόν]. Sed haec coniectura multis
+    de causis reicienda est (cf. Wescher, Rev. arch. 1863 (VIII),
+    d. 481{1}).]
+
+Quos titulos si contuemur mirum est Asiam Minorem adeo praevalere.
+Viginti et unus enim sunt tituli Asiae Minoris, octo tantum Graeciae et
+insularum, duo Italiae, unus Aegypti. Sequitur, ut quodam tempore in
+Asia Minore titulo archiatri praecipue faveretur. Quod quo tempore
+factum sit, ex nomine Aurelii, quod saepe in inscriptionibus illis
+extat, facile coniicitur. Quod nomen cum demum aetate Aureliorum
+Antoninorum apud Graecos pervulgatum sit, inscriptiones illas ante
+M. Aurelii tempora incisas non esse intelligitur, inde a quibus illud
+nomen per saeculum II. et III. audiebatur, sicut etiam inter titulos
+supra collatos M. Aurelii Valentis Politae (nr. 60) concepta est anno
+251.
+
+Neque casu factum esse, ut aetate Antoninorum titulus archiatri in Asia
+Minore effloresceret, ex alio sumi potest. Iulius Caesar olim medicis
+civitatem dederat quippe Romae artem exercentibus. Testatur Suetonius,
+Div. Iul. 42: _Omnisque medicinam Romae professos et liberalium artium
+doctores, quo libentius et ipsi urbem incolerent et ceteri adpeterent,
+civitate donavit._ Tum Augustus immunitatem addidit, sed etiam Romae
+tantum, ut videtur, factitantibus: Cassius Dio LIII, 30: τὴν τε ἀτέλειαν
+καὶ ἑαυτῷ καὶ τοῖς ὁμοτέχνοις, οὐχ ὅτι τοῖς τότε οὖσιν ἀλλὰ καὶ τοῖς
+ἔπειτα ἐσομένοις, ἔλαβεν (sc. Antonius Musa, postquam Augustum valde
+aegrotantem sanavit.--cf. Sueton. Div. Aug. 42). Denique munera
+municipalia omnibus medicis "in patria sua" factitantibus ab Hadriano
+condonata sunt, id est honores (gymnasiarchia, agoranomia, officia
+sacerdotalia), munera patrimonii (ad se milites recipiendi), munera
+personarum (iudicandi, obeundi legationem, conscribendi milites,
+comparandi frumentum et oleum, alia.--cf. E. Kuhn, _Die städt. u.
+bürgerl. Verf. d. röm. Reichs_ I, 118). Leguntur haec in Digestis XXVII,
+1 l. 6, 8: Ἔστιν δὲ καὶ ἐν ταῖς τοῦ βασιλέως Κομμόδου διατάξεσιν
+ἐγγεγραμμένον κεφάλαιον ἐξ ἐπιστολῆς Ἀντωνίνου τοῦ Εὐσεβοῦς: ...
+»ὁ θειότατος πατήρ μου (Hadrianus igitur) γράψας φιλοσόφους ῥήτορας
+γραμματικοὺς "ἰατροὺς" ἀτελεῖς εἶναι γυμνασιαρχῶν ἀγορανομιῶν ἱερωσυνῶν
+ἐπισταθμιῶν σιτωνίας ἐλαιωνίας καὶ μήτε κρίνειν μήτε πρεσβεύειν μήτε εἰς
+στρατεῖαν καταλέγεσθαι ἄκοντας μήτε εἰς ἄλλην αὐτοὺς ὑπηρεσίαν ἐθνικὴν ἥ
+τινα ἄλλην ἀναγκάζεσθαι. Quibus omnibus antea concessis libertatibus cum
+in Asia Minore multi essent medici aut qui medicinae peritiam sibi
+adsciscebant civitatesque immunitate eorum onerarentur, Antoninus Pius
+civitatibus Asiae Minoris lege praescripsit, ut certus tantum numerus
+medicorum muneribus liberandus esset. Quae lex Antonini Pii ex Modestini
+libro secundo excusationum in Digesta recepta est: l. 6 §2 libri Dig. de
+excusationibus XXVII, 1: -- -- -- δηλοῦται ἐξ ἐπιστολῆς Ἀντωνίνου τοῦ
+Εὐσεβοῦς γραφείσης μὲν τῷ κοινῷ τῆς Ἀσίας, παντὶ δὲ τῷ κόσμῳ
+διαφερούσης, ἧς ἐστιν τὸ κεφάλαιον τοῦτο ὑποτεταγμένον‧ »Αἱ μὲν ἐλάττους
+πόλεις δύνανται πέντε ἰατροὺς ἀτελεῖς ἔχειν καὶ τρεῖς σοφιστὰς καὶ
+γραμματικοὺς τοὺς ἴσους, αἱ δὲ μείζους πόλεις ἑπτὰ τοὺς θεραπεύοντας
+.... αἱ δὲ μέγισται πόλεις δέκα ἰατρούς .... ὑπὲρ δὲ τοῦτον τὸν ἀριθμὸν
+οὐδὲ ἡ μεγίστη πόλις τὴν ἀτέλειαν παρέχει«.[35]
+
+    [Adnotatio 35: Additque Modestinus ipse: εἰκὸς δὲ τῷ μὲν μεγίστῳ
+    ἀριθμῷ χρήσασθαι τὰς μητροπόλεις τῶν ἐθνῶν, τῷ δὲ δευτέρῳ τὰς
+    ἐχούσας ἀγορὰς δικῶν, τῷ δὲ τρίτῳ τὰς λοιπάς. τοῦτον τὸν ἀριθμὸν
+    ὑπερβαίνειν μὲν οὐκ ἔξεστιν οὔτε ψηφίσματι βουλῆς οὔτε ἄλλῃ τινὶ
+    παρευρέσει, ἐλαττοῦν δὲ ἔξεστιν. Immunitates autem medicos adipisci
+    non posse nisi in patria sua artem exercerent ut edixerat Hadrianus
+    Antoninus asseveraverat. Tamen τοὺς ἄγαν ἐπιστήμονας καὶ ὑπὲρ τὸν
+    ἀριθμὸν καὶ ἐν ἀλλοτρίᾳ πατρίδι atque omnes professores Romae
+    habitantes (quod Augustus iam praescripserat) muneribus liberos
+    fuisse ex Dig. I. 6 §8 I. XXVII, 1 apparet.]
+
+Quae verba primo obtutu ad medicos publicos pertinere non videntur;
+tamen hos intelligendos esse facile perspicies, si epistulas imperatorum
+posteriorum ad archiatros missas spectaveris, in quibus veterum
+principum leges confirmantur et medici publici »archiatri« vocantur.
+
+Nomen archiatrorum ipsum in libris Romanis primum in epistula
+Constantini imperatoris extat, quae in Codice legitur Theodosiano XIII,
+III, 2 (a. 326). Imperator ille alio in rescripto »"medicis"« iterum
+_beneficia divorum retro principum_ confirmaverat (C. Theod. XIII,
+III, 3), et sicut ante Constantinum a (Septimio) Severo (Dig. 6 §8
+l. XXVII, 1) sancta erant, ita privilegia _vetustis sanctionibus
+adtributa_ ab imperatoribus tum medicis tum archiatris confirmabantur
+(v. C. Theod. XIII, III, 15. cf. ibid. §3, 4, 17, 18. Cod. Iust. X, 53,
+6 et 11; X, 66, 1. Instit. I, 25, 15. Fragm. Vat. 149).
+
+Archiatros nominatos in his imperatorum epistulis medicos esse publicos
+apparet ex Constantini ad populum epistula anni 333 (C. Iust. X, 53, 6),
+in qua, postquam _medicis et maxime archiatris vel ex-archiatris_
+aliisque liberalium artium professoribus libertates confirmatae sunt,
+hoc dicitur: _Mercedes etiam eorum et "salaria" reddi iubemus, quo
+facilius liberalibus studiis et memoratis artibus multos instituant_
+(cf. Th. XIII, 3, 1. Diog. 16 §1, XXXIV, 1). In quibus mercedes pecunias
+a privatis datas esse putamus, salaria autem annua a re publica accepta.
+Quae disertius etiam Lampridius memoriae tradit, cum dicit Severum
+Alexandrum "medicos" Romae instituisse _usque ad sex, qui annonas binas
+aut ternas accipiebant_ (Alex. Sev. 42). Ex quibus sex Severi Alexandri
+medicis publicis quattuordecim urbis Romae archiatri prodierunt. Ita
+enim in Cod. Iust. (X, 53, 9) et Theod. (XIII, 3, 8) de archiatris
+quattuordecim regionum constitutum est: _archiatri scientes "annonaria"
+sibi "commoda a populi commodis" ministrari_ eqs. et de eisdem C. Th.
+XIII, 3, 9 ex.: _hisque "annonarum compendia" quae eorum sunt meritis
+dignitatique praestanda tua sinceritas_ (Olybrius _p.u._) _iuxta
+dispositionem prius habitam fiat ministrari_. Romae igitur medici
+publici erant saeculo III. ineunte, qui IV. saeculo archiatri
+nominabantur, ita ut apte intelligatur, cum medici publici ex urbibus
+Graecis Romam profluxerint, qui ibi inveniuntur ἀρχιατροί, medicos
+publicos fuisse.
+
+Tituli quidem archiatrorum cum plurimi breves sint et longiores etiam
+plerumque nihil nisi multa munerum nomina exhibeant, levia tantum
+praebent momenta, ut natura archiatrorum Graecorum cognoscatur. Tamen ex
+eo, quod munus archiatri una cum aliis muneribus publicis nominatur,
+munus archiatri publicum fuisse apparere videtur. Exempli causa
+Heracleae-Salbacae M. Aurelius Charmides πρύτανις καὶ στεφανηφόρος καὶ
+ἀρχιατρός nominatur (nr. 58 cf. 57), Cerami M. Aur. Valens Polites
+nominatur ὁ ἀρχιατρός (nr. 60) et eodem modo Aur. Artemidorus Coloae
+(nr. 67) et alii (nr. 53, 69). Iam vero si Attalus Asclepiades Priscus
+Ephesi ἀρχιατρὸς διὰ γενους est (nr. 65), cum hunc titulum ei aut alicui
+maiorum a populo datum esse necesse sit, munus archiatri publicum munus
+fuisse manifestum fit. Sed Galeni etiam locus (K. XVIII, 2, 678)
+demonstrat civitates saec. II medicinis (ἰατρείοις) quidem constituendis
+publice consuluisse, quem locum infra, ubi de medicina agemus,
+tractabimus (c. II §4).
+
+Adsunt autem illi ἀρχιατροὶ τῆς πόλεως, quos a populo conductos muneri
+medico praefectos esse ex titulo certe apparet. Verum cum etiam
+Charmidae illi, Politae, alii, quos supra contulimus, medici a populo
+instituti esse videantur, nihil iam inter utrumque titulum interest et
+ὁ ἀρχιατρός vel ὁ ἀρχιατρὸς τῆς πόλεως medicus publicus tum vocabatur.
+Nam ne leve quidem indicium exstat saec. iam II. vocabulum archiatri
+eandem habuisse vim ac simplex medici, cum praesertim multi medicorum
+tituli eiusdem temporis in Asia Minore reperti sint, in quibus medici
+ἰατροί simpliciter vocantur.[36] Contra archiatri sunt »médecins
+fonctionnaires«.
+
+    [Adnotatio 36: CIG. 4249, 3872b. AM. XXIV, p. 211, 34; XXIX, p. 169,
+    12. IoHSt. X, p. 72, 24; XI, p. 251, 27; XXIV, p. 287, 33. BCH. VII
+    p. 452 II vs. 12; XVIII, p. 160, 4; XXIV, p. 403, 79. Americ. Journ.
+    IV, p. 13, 13. Papers of the Am. Sch. III, p. 27, 29 (= BCH. X 510).
+    Lebas 1663b. Wood, _Disc. at Eph._ App. 7, 7. Heberdey u. Wilhelm,
+    _Reisen in Kil._ p. 69, 179. aliae.]
+
+Quae cum ita sint, cum Antoninus Pius immunitatem medicorum in numerum
+definitum concluderet, medicis publicis a civitatibus Asiae Minoris, ut
+in numero illo clauso inessent, concessum esse videtur. Quare factum
+est, cum antea numerus publicorum vaccillaret, ut tum in oppidis,
+quo erant ampliora, quinque vel septem vel decem medici publici
+instituerentur. Simulque epistula illa efficiebatur, ut nomen archiatri,
+quo usque ad id non omnes usi erant, ad totum illum certum numerum
+medicorum publicorum transmitteretur et maxime per urbes Asiae Minoris
+dilataretur.
+
+Haec non omnino nos comminisci testes habemus archiatros duos, qui sibi
+immunitatem praebitam esse praedicant: Μ. Αὐρήλιος Πτολεμαῖος κτα.
+ἀρχιατρὸς "τετειμημένος ὑπὸ τῶν Σεβαστῶν καὶ τῆ[ς] πατρίδος ἀλιτουργίᾳ"
+κτλ. (Sidymae, nr. 55), Βρήσος Βρήσω "ἀρχιατρὸς ἀλιτούργατος" (Lesbi,
+nr. 73).
+
+Sed tamen tenendum est vocem iam antea usitatam fuisse, atque tum
+etiam qui ea significabantur medici publici fuerint. Sunt enim inter
+inscriptiones archiatrorum nonnullae, quae non ad saec. II, sed ad
+primum aut saltem ad primam partem saeculi secundi pertinere videntur.
+Quae saepius, ut videtur, in Graecia ipsa inventae sunt. Quod quidem
+nullo idoneo argumento certius statuere possumus, cum plerumque aetas
+titulorum illorum non nisi ex litterarum formis agnoscatur. Quae quam
+incerta praebeant iudicia, inter omnes constat.[37]
+
+    [Adnotatio 37: cf. O. Kern, _Inschriften von Magnesia_,
+    p. XXIX-XXXVII: »Die Geschichte der Steinschrift in Magnesia.«]
+
+Tamen Coorum archiatri (nr. 74 et imprimis 75, ubi nomina Γα. Ἰούλιος
+respicienda sunt) haud scio an saeculi primi sint, cum praesertim eodem
+saeculo C. Stertinius Xenophon ibi iam ita vocatus sit (v. p. 33). Immo
+fortasse ab Cois, quippe apud quos medici multi et publici et alii
+fuissent, titulus archiatri ex aulis regum Orientis Graeci acceptus est
+et ab his paullatim ad alias urbes permanavit.
+
+Quae utut se habent, saec. II. medici publici archiatri vocati in
+urbibus Graecis ubique exstant, atque ex his et institutum et nomen in
+alias provincias imperii Romani transiit praeter Aegyptum, quae ipsa
+antiquitus plurimos habebat medicos publicos. Nam per totum aevum
+Romanum medici ubique fere terrarum Graeci erant et sua verba et
+vocabula secum ferebant. Itaque saeculo altero in Italia etiam archiatri
+in municipiis inveniuntur (nr. 51, 80).
+
+In Asia Minore primus etiam archiater imperatorius exstat, si
+Xenophontem non curamus. Inscriptionem eius in loco _Makuf_
+(Heraclea-Salbacae) inventam ediderunt olim Henzen Ann. d. Inst. 1852
+p. 154 et Lebas-Waddington III, 1695. Legitur in basi: [Σ]τατειλίαν
+Ἀμ|μι[αν]ὴν Στ(ατείλιος) Ἄττα|λος "ἀρχιατρὸς | Σεβαστῶν" | τὴν ἑαυτοῦ
+μη|τέ[ρ]α. Qui Attalus quo tempore vixerit, ex nummis tribus eodem loco
+inventis cognoscitur. Qui in parte adversa capita Antonini Pii et Marci
+Aureli atque nomina eorum monstrant, in aversa autem inscriptionem: Στ.
+Ἄτταλος ἀρχιατρὸς Ἡρακλεωτῶν νέοις, quorum verborum duo extrema semel in
+parte adversa leguntur (v. _Cat. of Greek Coins, Caria_ p. LVII et
+p. 120). Eodem igitur tempore, quo in Asia Minore ἀρχιατροὶ (τῆς πόλεως)
+saepissime inveniuntur, etiam ἀρχιατρὸς Σεβαστῶν hic exstitit. Qui si
+Romae quondam in aula imperatoria militavit, tamen in patriam demum
+reversus titulum ibi florentem sibi indidisse videtur, cum voce ampliore
+tum usurpata carere non posset. Nam Romae, ut iam vidimus, Alexander
+Severus etiam »medico Palatino« munus medicum mandaverat, et quarto
+demum saeculo medici imperatorii in epistulis Caesarum archiatri
+vocantur. Quo tempore nomina inveniuntur haec: »archiatri sacri Palatii«
+(C. Th. XIII, 3, 14 et 19), »qui in sacro Palatio inter archiatros
+militarunt« (C. Iust. X, 53, II = Th. XIII, 3, 16), »archiatri inter
+Palatium militantes« (C. Iust. XII, 13, 1 = Th. VI, 16, 1), »archiatri,
+qui intra penetralia regalis aulae« (C. Th. XIII, 3, 12).
+
+Sed de his nunc accuratius non agemus. Nobis nunc quidem explicuisse
+satis esto per totum aevum Romanum medicos publicos inter Graecos non
+periisse, sed nomine mutato archiatros vocatos munere esse functos; hoc
+nomine institutum, quod Graeci suo ingenio perfecerant, ab imperatoribus
+Romanis iam antea affirmatum tum legibus eorum per totum imperium
+diffusum esse.
+
+
+
+
+CAPUT ALTERUM.
+
+DE RATIONE ET CONSUETUDINE MEDICORUM PUBLICORUM.
+
+
+§1.
+
+DE VOCABULIS USURPATIS DE MEDICIS PUBLICIS.
+
+Antequam archiatri nomen percrebesceret, medicus publicus nominabatur
+ὁ δημόσιος ἰατρός vel ὁ δημοσιεύων ἰατρός. Sic legis in titulis Cois:
+καὶ τῶν ἰατρῶν τῶν [δαμ]ος[ιευόν]των ἐν τᾶι πὸλει κτλ. (nr. 7 vs. 7)
+et ἰατρὸν δαμοσιεύοντα (nr. 13 vs. 10) sic tradit Plato: εἴ τῷ τις τῶν
+δημοσιευόντων ἰατρῶν κτλ. (Politic. 259a). In Aegypto autem, ubi haec
+designatio diu vigebat, nunc δημόσιος ἰατρός dicitur (OP. I, 51), nunc
+ἰατρὸς δημοσιεύων (OP. I, 40). Sed vocabulo ἰατροῦ omisso saepe etiam
+ὁ δημοσιεύων tantum medicus publicus vocabatur. Quod optime demonstrat
+versus Aristophanis: ἀλλ᾽, ὦ πονήρ᾽, οὐ δημοσιεύων τυγχάνω (Ach. 1030).
+
+At tamen omnes hae designationes non loco firmi tituli ut postea titulus
+archiatri habebantur. Saepe enim medici, quos muneri publico praefuisse
+certe constat, simpliciter ἰατρὸς vel ὁ ἰατρός appellabantur. Athenis
+ipsis inscriptio publici inventa est, in qua nominatur medicus publicus
+ὁ ἰατρός (nr. 2). Ut autem decretum novissimum proferamus, in titulo
+nuper Teni reperto Απολλώνιος Ἱερόκλέους Μιλήσιος ἰατρὸς ὑπάρχων bis
+legitur (nr. 11), etiamsi Apollonius cum in urbibus aliis medicus
+publicus erat (vs. 7)[38] tum Teni munere publico fungebatur (vs. 15).
+
+    [Adnotatio 38: Neque enim in hoc versu (7) mihi comprobatur
+    coniectura Demulini: ἔτη πολλὰ δωρεάν. Cum antea "ἀποδημῶν" legatur
+    atque hoc verbo dicatur Apollonium, ut saepissime fecerunt medici
+    publici, Tenum reliquisse, postquam laude, corona, honoribus aliis
+    affectus est (vs. 6 et 37), sic fere versum septimum explendum esse
+    puto: ἀποδημῶν τε καὶ δημοσιεύων [ἐν ἄλλαις πόλεσι], ad quae apte
+    conveniunt, quae continue insequuntur: ἐκτενῆ καὶ πρόθυμον ὁμοίως
+    (atque apud Tenios) ἑαυτὸν παρείχετο [κατὰ τε τὴν τέχνην] καὶ κατὰ
+    τὴν λοιπὴν εὔνοιαν πᾶσι τοῖς ἐντυγχ[άνουσιν αὐτῶι]. Ut perspiciatur
+    quod tum deest quo modo supplendum sit, ab decreto concilii
+    insulanorum, quod in hac prima parte integrius conservatum est,
+    proficiscamur oportet. Facile partes tres in hoc decreto
+    intelliguntur: prima vss. 34-38 in., in qua honores antea iam
+    decreti commemorantur (cui parti vss. 3-7 in. psephismatis Teniorum
+    respondent), altera vs. 38/39 nihil accuratius exhibens: ἔν τε τοῖς
+    μετὰ ταῦτα χρόνοις διατετέλεκεν ἀκόλουθο[ν ἑαυ]τὸν παρεχόμενος τεῖ
+    ἐξ ἀρχῆς αἱρέσει, tertia denique rem ipsam continens, propter quam
+    insulani quoque Apollonium honoraverunt, vs. 39 sqq.: περιστάντων δὲ
+    [λοιμῶν ἐπὶ]δήμων ([παθῶν ἐν]δήμων Dem.) κατὰ κοινὸν τοὺς νησιώτας
+    κτλ. (usque ad vs. 46). Consentaneum est in decreto insulanorum,
+    quod eorum ipsorum maxime interest, pluribus verbis explicatum esse
+    quam in Teniorum, quippe qui quae ad se pertinerent accuratius
+    exposuerint. Itaque parti tertiae illi in decreto Teniorum
+    respondent vs. 15-19 (vel tantum 16 et 17). Quos ita supplere
+    fortasse licet: vs. 15: νῦν τε λαμβάνων τὸ δημόσιον [ἔργον παρὰ τῆς
+    πόλεως φιλάνθρωπος ἦν καὶ | λοιμ]οῦ περιεστηκότος ἐπικινδύνου
+    ἅπ[αντας τοὺς] νης[ιώτας ἔσωι|σε ὡς πλείστους] κ[αὶ κα]τ[ὰ] τ[ὰ
+    ἄ]λλ[α] πρό[νοιαν ἀποδεικνὺς ἰάτρευσε δη]μοσίαι κτλ., quorum
+    complura iam Demoulin explevit. Quae autem in altera parte decreti
+    insulanorum paucis transacta sunt, eis respondent versus 7-14
+    decreti Teniorum, in quibus quae insunt ad solos Tenios spectare
+    debent, cum insulani nihil nisi verba inania faciant (vs. 38/39.
+    vid. supra). Sed versus 7-9 ne ad Tenios quidem attinere supra
+    demonstravimus, tamen potius in decreto Teniorum quam in insulanorum
+    locum habent. Tum vs. 10-14 de Apollonio bene merito de Teniis
+    narrant. Quos versus non omnes satis explere potui, fortasse autem
+    vs. 11/12 ita percipiendi sunt: ἐπὶ τὴν ἐκκλησίαν [αὐτοῦ ἐλθόν]τος
+    σωτηρ[ίαν ὑπέσχετο καὶ λει]|τουργήσειν τὴν ἐξάμηνον τ[ὴν ἐπιοῦσαν τὸ
+    ἰατρικὸν ἔργον] | καὶ τοῦτο ποιήσαντος αὐτοῦ φιλοτίμως καὶ ἐκτε[νῶς
+    καὶ πολλοῦς] σώισαντος ἐγ(sic) μεγάλων ἀρρωστιῶν κτλ.
+
+    De Apollonio igitur haec fere ex lapide Tenio plus minusve certe
+    cognoscimus: Apollonius Milesius medicus cum apud Tenios aliquamdiu
+    artem medicam factitavisset (vs. 4), Tenum reliquit (vs. 7)
+    honoribus ab Teniis decretis (vs. 6 et 21 sq.--decretum hoc Fr.
+    Hiller de Gaertringen ex titulo Tenio Demulini nr. 23 (BCH. 1902,
+    429) restiturus esse videtur: Demoulin p. 236{4}). Tum in urbibus
+    compluribus insularum maris Aegaei (cf. vs. 35/36) medicus publicus
+    factus (vs. 7 sqq.) et ibi sicut Teni laudatus honoratusque est
+    (vs. 37). Sed pestilentia Teni exorta sua sponte eo revertit et per
+    sex menses gratis aegrotos curabat (vs. 10-14). Tum autem Tenii
+    officium publicum ei tradebant (vs. 15), et medicus publicus cum
+    de Teniis bene meritus est (vs. 15 et 17 sq.), tum de insulanis
+    pestilentia vexatis (vs. 19 et 39 sqq.). Qua pestilentia exstincta
+    ab Teniis novis honoribus affectus (vs. 22 sq. et 36) itemque ab
+    insulanis honoratus est. Quorum honorum lapis hic exstat.]
+
+Similia habes in decreto Amphissiorum: ἐπειδὴ Μηνόφαντος Ἀρτεμι[δώρου]
+Μακεδὸν Ὑρκάνιος ἰατρὸς κτλ. (nr. 9 vs. 7 sq. cf. vs. 5), quem tamen
+publicum fuisse verba versuum 8 et 9: μεταπεμφθεὶς ὑπὸ τὰς πόλιο[ς καὶ]
+ἐπ[ιδαμήσ]α[ς] καὶ ἐργολαβήσας μόνος τὸ ἰατρικὸν ἔργον ostendunt.
+Damiades Lacedaemonius autem, qui certe publicus fuit (nr. 12 vs. 28
+sqq.), tamen ἰατρὸς solum vocatur (vs. 9) et alio loco Ἀσκλαπιοῦ
+ὑπουργός (vs. 7). Postremum de veterinario publico Lamiensium nihil nisi
+ὑ[πά]ρχῶν ἱππιατρός dicitur (nr. 10 vs. 5).
+
+Sed dixerit quispiam hos omnes, cum ἰατροί nominarentur, nondum publicos
+fuisse, quia in titulis postea demum referretur eos factos esse
+publicos: "καὶ νῦν λαμβάνων" τὸ δημόσιον vel "καὶ ἐργολαβήσας" τὸ
+ἰατρικὸν ἐργον vel "παρακληθείς" τε ἐπὶ τὸ ἔργον. At tamen, si ὁ
+δημόσιος vel ὁ δημοσιεύων ἰατρὸς titulus firmus fuisset, iam antea
+initio decreti ita dicendum fuisset, cum ibi nomen quoque totum cum
+patris patriaeque nomine exacte proferatur. Sequitur, ut quidem medici
+publici voce ὁ δημοσιεύων vel δημόσιος ab aliis medicis distinguerentur;
+at tamen his vocibus titulo firmo non utebantur. Quod ne Athenis quidem
+neque Co factum est, licet in his urbibus saepius et ratione certiore
+vocabula illa usitata fuerint. Sed poterat una voce ἰατροῦ et praecipue
+articulo apposito medicus publicus significari.
+
+Quoniam medicus publicus ὁ δημοσιεύων vocabatur, verbum δημοσιεύειν
+munus eius significat. Sub hac enim voce lexica vetera quod de medicis
+publicis sciunt reservarunt. Hesychius quidem tradit s.v. δημοσιεύειν:
+δημοσίᾳ ὑπηρετεῖν ἐπὶ μισθῷ, exemplum medicorum non laudans, eademque
+tantum inter cetera E. M. s.v. δημόσιος profert. Suidas autem »δωρεὰν
+ἐργάζομαι« verbum δημοσιεύειν interpretatur et tum Aristophanis locum
+(Ach. 1030) et quae scholia tradunt (οἱ δημοσίᾳ χειροτονούμενοι ἰατροὶ
+καὶ δημόσιοι προῖκα ἐθεράπευον) affert. Sed Athenis vox valde usitata
+fuit, cum Plato ea saepe utatur (Gorg. 514d., al.) eamque tituli
+exhibeant: καὶ νῦν ἐπιδέδω[κε]ν ἑαυτὸν δημοσιεύειν δωρε[ά]ν (nr. 2
+vs. 17 sq.), τοῖς ἰατροῖς ὅσοι δημοσιεύουσιν (nr. 3 vs. 11 sq.); et in
+aliarum quoque urbium titulis verbum id exstat (Brycuntis: 4 vs. 1;
+Teni: 11 vs. 7).
+
+Sicut autem δημοσιεύειν non solum de medicis usurpatur, sed etiam de
+omnibus demiurgis aliis, ita verbum ἰατρεύειν, quod ad medicos omnes
+attinet, de publicis dicitur addita voce δημοσίᾳ. Nam in titulo Tlo
+reperto ἰατρεύσαντι δημοσίᾳ legitur (nr. 14 vs. 5), et idem verbum in
+inscriptione Tenia restituendum esse puto: [ἰάτρευσε δη]μοσίαι (nr. 11
+vs. 17.--cf. adn. 38).
+
+
+§2.
+
+DE RATIONE ELIGENDI MEDICOS PUBLICOS.
+
+Medicos claros ab urbibus invitari, ut munus publicum susciperent, et
+consentaneum est et diserte enuntiant tituli. In decreto Gytheatarum,
+quamquam titulus gravissimus valde mutilus est et lacunae nondum satis
+sunt expletae, tamen ex verbis quae in lapide extant elucere videtur
+Gytheatas cum munus publicum vacaret et audivissent Damiadam medicum
+optimum esse, in contione populi archontibus ferentibus decrevisse illum
+advocare eumque per litteras invitatum munus accepisse (nr. 12 vs.
+9-15). Bonae famae causa Menophantus etiam ab Amphissiensibus accitus
+esse videtur: ἐπειδὴ Μηόφαντος Ἀρτεμι[δώρου] Μακεδὼν Ὑρκάνιος ἰατρὸς
+"μεταπεμφθεὶς ὑπὸ τὰς πόλιο[ς]" καὶ ἐπ[ιδαμής]α[ς] καὶ ἐργολαβήσας μόνος
+τὸ ἰατρικὸν ἔργον κτλ. (nr. 9 vs. 7 sqq.). Ac saepe ita factum sit:
+civitas medicum clarum quendam invitabat, ut munus certum subiret aut in
+urbe consideret, sive per litteras eum advocabat sive ut ex decretis
+Cnossiorum et Apteriorum apparet (nr. 18 et 27) per legatos impetrabat
+ut ab alia urbe (et maxime ab urbe medicorum Co) medicus dimitteretur.
+
+Tamen urbes non semper in angusto versabantur, sed medici ipsi munus
+publicum petebant. Quod eo faciebant, quod valetudinem civium urbis
+eius, quae ut munus sibi traderet efficere volebant, gratis curarent, si
+illi in suum oppidum venerant, aut eo, quod in urbe quadam sua sponte
+considebant et benevolentiam populi gratuito sanando et aliis rebus
+aucupabantur. Demonstratur res decreto Lamiensium (nr. 10 vs. 5 sqq.):
+ἐπει Μητρόδωρος κτλ. ὑ[πά]ρχων ἱππιατρὸς καὶ "ἀνεστραμμένος ἐν τᾶι
+ἡμετέραι πόλει χρόνον πλείω" κτλ. διὰ τε οὗ μετεχειρίζετο
+ἐπὶ[τ]αδεύματος "ὠφέλει τῶν πολιτᾶν τοὺς ἐτυγχάνοντας αὐτῶι ἄνευ
+μισθοῦ", σπουδᾶς καὶ φιλοτιμίας οὐδὲν ἐνλείπων, "παρακληθείς τε ἐπὶ τὸ
+ἔργον" ἐπεδέξατο ἐπὶ τῶι συμφέροντι τᾶι πόλει κτλ. Apollonius etiam
+Milesius, priusquam publicus factus sit, cum pestilentiam Teni exortam
+esse audiret, ultro eo profectus est et per sex menses mercedem non
+accepit, si modo recta sunt quae supra coniecimus (adn. 38). Brycuntii
+autem Menocrito laudi verterunt, quod "πρὸ τοῦ τε μισθωθήμειν διατρίβων
+ἐν [Ῥ]ό[δωι] πολλοὺς τῶν δαμετᾶν" (sc. Brycuntiorum) ἐν ἐπικινδύνο[ις
+δ]ιαθέσεσι γενομένους "ἔσωσε [μι]σθὸν ὀ[υ δεξάμε]νος" (nr. 4 vs. 12
+sqq.).
+
+At tamen hos omnes sive advocabantur sive ipsi munus publicum petebant
+non antea publicos factos esse consentaneum est quam a re publica electi
+essent. Medicos ita institutos esse ex Xenophonte iam apparet: περὶ δὲ
+ὑγιείας ἀκούων καὶ ὁρῶν ὅτι καὶ πόλεις αἱ χρῄζουσαι ὑγιαίνειν ἰατροὺς
+"αἱροῦνται" κτλ. (Inst. Cyr. I 6, 15). Similia Plato affert (Gorg.
+455b): ὅταν "περὶ ἰατρῶν αἱρέσεως" ᾗ τῇ πόλει ξύλλογος ἢ περὶ ναυπηγῶν ἢ
+περὶ ἄλλου τινὸς δημιουργικοῦ ἔθνους κτλ. Sed qua in contione medici
+Athenis electi sint, Plato non addit neque ex verbis mox insequentibus
+(466b) elucet, cum contio incerta relinquatur et res ipsa ficta esse
+videatur.[39] Tamen aliis in urbibus medici publici in comitiis populi
+instituebantur: Gythei (nr. 12 vs. 10, 16; cf. p. 48), Co. Qua in urbe
+contionem populi medico cuidam munus publicum tradidisse R. Herzog ex
+inscriptione nondum edita enuntiavit (nr. 5). Cum autem Athenis
+architecti, quibus multa cum medicis communia sunt, quoniam et
+architecti et medici sunt demiurgi, in comitiis populi eligerentur,[40]
+de medicis idem statuendum est. Ita res ex Teletis verbis (ap. Stob. 40,
+8 p. 232) etiam apparet: οὐ σόν γε, ἀλλὰ "τῶν τούτους χειροτονούντων καὶ
+ψηφοφορούντων"‧ ὥσπερ εἰ "τὸν ἄριστον ἰατρὸν" ἀφέντες φαρμακοπώλην
+"εἵλοντο" καὶ τούτῳ "τὸ δημόσιον ἐνεχείρισαν", πότερ᾽ ἀν τοῦ ἰατροῦ
+εἶπας ἂν ὄνειδος καὶ ἀκλήρημα τοῦτο ἢ τῶν ἑλομένων;[41] --Quae verba ad
+Athenas quoque pertinere verisimile est, cum Teles (circa annum a. Chr.
+250) maximam partem Athenis scripserit et res Atheniensium saepe spectet
+(cf. de Wilamowitz, _Antigonos_ p. 300 et adn. 11).
+
+    [Adnotatio 39: Plato Gorg. 456b: Φημὶ δὲ καὶ εἰς πόλιν ὅπῃ βούλει
+    ἐλθόντα ῥητορικὸν ἄνδρα καὶ ἰατρόν, εἰ "δέοι" λόγῳ διαγωνίζεσθαι "ἐν
+    ἐκκλησίᾳ" ἢ ἐν ἄλλῳ τινὶ συλλόγῳ ὁπότερον δεῖ "αἱρεθῆναι ἰατρόν",
+    οὐδαμοῦ ἂν φανῆναι τὸν ἰατρόν, ἀλλ᾽ αἱρεθῆναι ἂν τὸν εἰπεῖν δυνατόν,
+    εἰ βούλοιτο.]
+
+    [Adnotatio 40: IG. II, 167 vs. 6/7 (cf. vs. 2): [νεῖμαι--τὸν
+    ἀρχιτέκτ]ονα τὸν κεχειρο[τ]ονημένο[ν] ὑπ[ὸ το]ῦ δ[ήμου τῶν τειχῶν
+    τοῦ ἄστεως καὶ τοῦ Πειραιέως καὶ τῶν μα]κρῶν τε[ιχ]ῶν κτλ.]
+
+    [Adnotatio 41: Grammatici etiam similia exhibent: "οἱ δημοσίᾳ
+    χειροτονούμενοι ἰατροὶ" καὶ δημόσιοι προῖκα ἐθεράπευον: schol. ad
+    Arist. Ach. 1030, unde habet Suidas (s.v. δημοσιεύω) vel potius
+    Hesychius Milesius. (cf. schol. ad Arist. Eq. 650 = Suidas s.v.
+    δημιουργοί).]
+
+Quibus Teletis verbis simul demonstratur ad optimum quemque medicum
+officium publicum deferri. Atque id spectabatur, quid polleret medicus
+in arte sua et a quo disciplinam didicisset. Ita enim Socrates apud
+Xenophontem (Mem. IV 2, 5) ironice fingit: ἁρμόσειε δ᾽ ἂν οὕτω
+προοιμιάζεσθαι καὶ "τοῖς βουλομένοις παρὰ τῆς πόλεως ἰατρικὸν ἔργον
+λαβεῖν"‧ ἐπιτήδειον γὰρ αὐτοῖς εἴη τοῦ λόγου ἄρχεσθαι ἐντεῦθεν‧ παρ᾽
+οὐδενὸς μὲν πώποτε, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, "τὴν ἰατρικὴν τέχνην ἔμαθον" οὐδ᾽
+ἐζήτησα διδάσκαλον ἐμαυτῷ γενέσθαι τῶν ἰατρῶν οὐδένα‧ διατετέλεκα γὰρ
+φυλαττόμενος οὐ μόνον "τὸ μαθεῖν τε παρὰ τῶν ἰατρῶν", ἀλλὰ καὶ "τὸ δόξαι
+μεμαθηκέναι τὴν τέχνην" ταύτην‧ ὅμως δέ μοι τὸ ἰατρικὸν ἔργον δότε‧
+πειράσομαι γὰρ ἐν ὑμῖν ἀποκινδυνεύων μανθάνειν. Utrumque Plato (Gorg.
+514a) etiam demonstrat: πότερον ἔδει ἂν ἡμᾶς σκέψασθαι ἠμᾶς αὐτοὺς καὶ
+ἐξετάσαι πρῶτον μὲν "εἰ ἐπιστάμεθα τὴν τέχνην" ἢ οὐκ ἐπιστάμεθα.... "καὶ
+παρὰ τοῦ ἐμάθομεν"; quae verba, quae hoc loco ad architectum pertinent,
+ad medicum referuntur 514d addito tertio medicum aegrotos, si quos bene
+sanaverit, citasse.[42] Ars igitur et fama medici intuebantur, et
+peregrino non minus quam civi, si ars optima erat, munus medicum
+deferebatur. Quod enim solum decretum Atheniensium in honorem medici
+certe publici conservatum est, Rhodii cuiusdam est (nr. 2). Euenor autem
+Acarnan, quem publicum fuisse ex decreti IG. II 186 (nr. 15) versu 24
+sq. certe colligi non potest: καὶ ἅπαντα ὅσα προσέταξεν αὐτῶι ὁ δῆμος ὁ
+᾽Αθηναίων καὶ ἰδίαι καὶ "κοινεῖ" ἐπιμέλεται, diu Athenis versabatur, dum
+civitate donatus est (IG. II 187 vs. 14.--nr. 16), sicut etiam
+Metrodoros veterinarius a Lamiensibus inter alia civitatem adeptus est
+(nr. 10 vs. 12), postquam multum tempus in urbe eorum artem exercuit.
+Medicus quidam Casius ab Oluntiis civitatem est nanctus, quia non
+deseruit eos in summo periculo (nr. 21 vs. 6 sqq., 41). Iam in promptu
+est, quod aliis rebus quoque demonstrari posset, nullo modo medicus
+publicus civis sit necesse fuisse.
+
+    [Adnotatio 42: Plato Gorg. 514d: ΣΩ. οὐκοῦν οὕτω πάντα, τά τε ἄλλα
+    κἂν εἰ ἐπιχειρήσαντες δημοσιεύειν παρεκαλοῦμεν ἀλλήλους ὡς ἱκανοὶ
+    ἰατροὶ ὄντες, ἐπεσκεψάμεθα δήπου ἂν ἐγώ τε σὲ καὶ σὺ ἐμέ, Φερε πρὸς
+    θεῶν, αὐτὸς δὲ ὁ Σωκράτης, πῶς ἔχει τὸ σῶμα πρὸς ὑγίειαν? "ἢ ἤδη τις
+    ἄλλος διὰ Σωκράτην ἀπηλλάγη νόσου", ἢ δοῦλος ἢ ἐλεύθερος;]
+
+Aevo Romano, quamquam tum etiam urbes ipsae medicum publicum
+instituebant, is tamen a praefecto vel alio magistratu Romano sanciendus
+erat. Quod ex papyro Aegyptia quidem annorum p. Chr. 140--143
+intelligitur (_Fayûm towns and their papyri_ by Grenfell, Hunt, Hogarth
+nr. CVI). In qua medicus quidam παρὰ τὰ ἀπηγορευμένα ἀχθ[είς] (vs.
+8--cf. legem Hadriani p. 40) ut onere liberetur petit, eodemque tempore
+in universum impetrare studet, ut praefectus edicat ὅπως τελεον
+ἀπολύωνται τῶν [λειτουρ]γιῶν οἱ τὴν ἰατρικὴν ἐπιστή[μην]
+μεταχειριζόμενοι, "μάλ[ι]στα [δὲ οἱ δε]δοκιμασμένοι ὥσπερ κἀγ[ώ]"
+(vs. 20 sqq.). Cum satis mihi constare videatur numquam per totam
+antiquitatem medicos, ut nunc est, a re publica approbandos fuisse,
+sed omnibus qui volebant medicinam exercere licuisse et cum οἱ
+δεδοκιμασμένοι verbis μάλιστα δέ medicis aliis opponantur, sequitur,
+ut οἱ δεδοκιμασμένοι in papyro illa medici publici sint, qui a civitate
+quidem declarabantur, ab praefecto autem confirmandi erant. Itaque in
+versu 7 papyri illius eo loco mutilae post παρὰ Μάρ(κου) Οὐαλερ[ί]ου
+Γεμέλλου verba δημοσίου ἰατροῦ tota vel non perscripta supplenda sunt.
+
+Saeculo autem II. et III. medicos publicos in Asia Minore a civitatibus
+institutos esse apparet ex Ulpiani _libra tertio opinionum_ (Dig. L,
+9, 1): _Medicorum intra numerum praefinitum_ (sc. ab Antonino Pio)
+_constituendorum arbitrium non praesidi provinciae commissum est, sed
+ordini et possessoribus cuiusque civitatis, ut certi de probitate morum
+et peritia artis eligant ipsi, quibus se liberosque suos in aegritudine
+corporum committant._ Tamen medici probandi erant probatisque detrahi
+poterat officium, si eo indignos sese praebuerant: Modestinus _libro
+undecimo pandectarum_ (Dig. L, 4, l. 11, 3): _Reprobari posse medicum a
+re publica, quamvis semel probatus sit, divus Magnus Antoninus cum patre
+rescripsit_; Ulpianus _libro quarto "de officio proconsulis"_ (Dig.
+XXVII, i, l. 6, 6): _sed et reprobari medicum posse a re publica,
+quamvis semel probatus sit, imperator noster cum patre_ (Septimius
+Severus et Caracalla) _Laelio Basso rescripsit_. Ex his locis sumas
+Hadriani iam temporibus medicos publicos a proconsule vel praefecto
+approbandos fuisse; initio autem imperii Antonini papyrus, quam modo
+laudavimus, certus testis exstat. Sed inde a temporibus Diocletiani,
+ut id addamus, medici non iam a civitatibus, quae libertates omnes
+amiserant, instituebantur, sed Romae quidem, de qua urbe sola nota sunt
+certiora, archiatri ipsi se reficiebant, assumpti autem ab imperatore
+probandi erant (Cod. Iust. X 53, 10 et Theod. XIII 3, 8).
+
+Sed ad priora saecula revertamur. Athenis cum magistratus in annos
+singulos constituerentur, labores quoque publicos constantes in
+singulos annos delatos esse verisimile est, quamquam hoc modo non omnes
+deferebantur velut metalla rei publicae Atheniensis in tres annos
+conducebantur (Ἀθ. πολ. 47, 2). Sed de medicis publicis Atheniensium
+nullum certum testimonium superest.[43] Damiadas autem Lacedaemonius
+per annos duos Gythei permansit: καὶ ἐργολαβήσας κα[ιρίως ἐπε]κλήθη ὑπὸ
+τοῦ δάμου καὶ "διετῆ χρόνον ἀ[ναστρεφό]μενος παρ᾽ ἀμέ" κτλ. [ἀ]ναστροφᾷ
+δὲ καὶ "παρεπιδαμίᾷ ᾇ πεποί[ηται ἀκα]κόφ(ρ)ονα" [ἀέ]ς αὑτὸν διατετήρηχε
+κτλ. (nr. 12 vs. 15 sqq.), atque tum illam urbem eum reliquisse et ex
+hoc loco apparet et ex toto inscriptions tenore et ex versu 21 sq.: Sed
+non constat Damiadam in unum annum munus suscepisse et tum recreatum
+esse aut a primo in utrumque annum se obligasse. Unum autem et tum
+alterum quoque annum munus obiisse Artemidorus medicus videtur in titulo
+Andrio (nr. 28). Quae enim exscriptae sunt litterae in versu altero:
+......ΑΙΕ..ΤΩΙΕΤΕΙΟΝΔΕΕΝΙΑΥΤΩΙ, B. Keil [ἐν] τῶι ἔτειον δὲ ἐνιαυτῶι
+legere propouit, [ἐν] τῶι ἐ[φ]έ[τ]ο[ς] δὲ ἐνιαυτῶι A. Wilhelm (cf. etiam
+»Ἔτος und ἐνιαυτός« Wiener Sitz.-Ber. 1900, IV), quem Fridericus Hiller
+de Gaertringen dubitans quidem in Corpore secutus est. Sed fortasse
+simplex vocabulum ἐπιόντι in litteris ΕΤΕΙΟΝΔΕ inest. Cum autem deinceps
+in illo titulo legatur: [βου]λόμενος "ἀκόλουθος γ[ενέ]σθαι τῇ [ἀπ]ὸ
+τῆς ἀρχῆς κτλ. καλοκὰγαθ[ί]α̣ι", consequens est, quoquomodo litterae
+ΕΤΕΙΟΝΔΕ restituuntur, ut Artemidorus iam antea tempus quoddam (et
+fortasse unum annum) medicus Andri fuerit et tum assenserit, ut per
+annum insequentem apud Andrios medicus esse pergeret. Itaque publicum
+fuisse Artemidorum consectarium est, id quod, etsi in ipso titulo
+Artemidorus publicus non appellatur, tamen versibus 2-10 fulcitur et eo,
+quod vs. 15/16 legitur ἐπαινέσαι Ἀρτεμίδωρον Μηνοδότου "τὸν" ἰατρόν.
+
+    [Adnotatio 43: Coniecerit quispiam ex verbis Aristotelis Polit.
+    p. 1281b vs. 38 sqq., cum ibi legatur medicis rationem reddendam
+    fuisse, quotannis ita factum esse et locum ad medicos publicos
+    spectare. At totum exemplum fictum est, et medicus pro certae rei
+    perito aliquo adhibetur.]
+
+Sed multum etiam tempus uno loco commoratos esse medicos publicos ex
+titulo comperis Anaxippi, medici publici pagi Coi Αἰγηλίων, quem
+»jahrelang« civibus operas praebuisse R. Herzog denuntiat (nr. 5). Idem
+Menocriti titulus inventus Carpathi demonstrat, in quo ita legis initio:
+ἐπειδὴ [Μ]η[νόκρ]ιτος Μητροδώρου Σάμιος "δεδαμοσιευ[κὼ]ς ἔτη ὑπὲρ τὰ
+εἴκοσι" κτλ. (nr. 4).
+
+Etenim haec maxime fuit causa, cur novus medicus esset admovendus,
+medicum publicum saepe non multo postquam consedit urbem iterum
+reliquisse, ut novas regiones peteret. Nam multa honorum decreta, nisi
+forte est pestilentia, in qua medicus de civibus sanatis bene meritus
+est, hunc decessurum esse habebant ansam, ut decernerentur: Damiadae
+(v. p. 52), Artemidori (ibid.), Metrodori veterinarii (nr. 10 vs. 11:
+ἐπαινέσαι κτα. "ἐπὶ τᾶι ἀναστροφᾶι--"), Menophanti (nr. 9 vs. 14 sq.:
+διαφυλάξας τάν τε κατὰ τὸν βίον ἀναστροφὰν ["τὸν πάντα"] "κατὰ ταύτας
+(τᾶς) ἐπιδαμίας χρόνον", vs. 18: "[ἀπε]ρ[χ]όμενος ἐκ τᾶς πόλιος ἁμῶν").
+Qua de causa fortasse etiam in decreto invento Elateae (nr. 24) civitas
+et alii honores medico dati sunt; in quo versus primi haud scio an sic
+restituendi sint: ἐπειδὴ Ἀσκ[λαπιόδωρος vel ὁδοτος vel simile
+.............. παραγενόμενος | ἐν τὰν πόλι]ν ἁμῶν καὶ τὰν ἀναστροφὰν
+ποιησάμεν[ος καλῶς ἐν τῷ χρόνῳ, ᾧ ἔλαβε τὸ ἔργον, καὶ ἐπιμε|λούμενος
+πολλὰς] ἁμέρας πλείονας περί τῶν κατὰ τὸ ἐπιτάδευμ[α ἔργων κτλ. (in
+quibus [παραγενόμενος ἐν τὰν πόλι]ν suppl. Ditt.). Quae si veri similia
+sunt, hic quoque medicus fuit publicus, id quod etiam ex versibus 4 et 5
+elucere videtur: [οὐ λαμβάν]ω(ν) "παρὰ τὰς πόλιος" τὰ τῷ ἐπιταδεύματι
+καθήκοντα (i.e. mercedem) [...... καὶ πᾶσαν κακοπαθίαν παρέσχη|ται
+"ποιήσας τὰν] ἐνδεχομέναν φροντίδα" τᾶς τῶν ἐν ἀρρωστίᾳ ἐό[ντων σωτηρίας
+κτλ. (..... πε|ποιήαι τὰν] ἐνδεχ. φροντ. et ἐό[ντῶν σωτηρίας suppl.
+Ditt.).
+
+Sed accidit, ut medicus non sua sponte aliquam urbem relinqueret, sed a
+patria cogeretur. Itaque Coi, ut urbibus petentibus medicos mittebant,
+hos quoque ex illis, si res postulabat, revocaverint. Quod Casii
+fecerunt, qui medicum civem suum Olunte revocabant, hac in causa quidem
+frustra: "μεταπέμπτου δὲ αὐτοῦ γενομένου ἐς οἶκον" (Casum, ut apparet ex
+vss. 62 sqq.) καὶ ὄντος περὶ τὸ ἀποτράχεν, ἐμπεπτωκότος ἁμῖν καιροῦ
+σκληροῦ κτα. ἐπείσαμες αὐτὸν ἀξιώσαντες παραμεῖναι καὶ μὴ καταλιπὲν ἁμὲ
+ἐν τῷ ἀναγκαιοτάτω[ι] καιρῶι κτλ. (nr. 21 vs. 3 sqq.).
+
+Romanis autem temporibus non ita medici urbem mutabant, sed saepe, ut
+ita dicam, διὰ βίου instituebantur. Quod quidem non nisi medico gymnasii
+confirmare possum, qui in titulo Attico inter magistratus διὰ βίου
+exstat (IG. III 1202 Col. I vs. 38). Sed habemus Ephesi archiatrum, qui
+διὰ γένους etiam institutus erat (nr. 65). Quarto tum saeculo Romae
+saltem medici, cum publici facti sint, vitam in hac conditione degere
+soliti esse videntur, quia, cum de archiatris supplendis agitur, id
+quoque sumitur morte alicuius locum archiatri vacuum esse factum (Cod.
+Theod. XIII, III, 8 et 9). Id igitur in universo interest inter Graeca
+et Romana tempora his medicos publicos saepe in totam vitam vel etiam
+διὰ γένους institutes esse, illis autem munus in annum vel biennium
+iniunctum, saepe etiam continuatum esse, sed raro medicos uno loco
+tantum tempus versatos esse quantum Menocritum Brycunte.
+
+
+§3.
+
+DE NUMERO MEDICORUM PUBLICORUM.
+
+Certos numeros medicorum, qui in aliqua urbe munere medico eodem tempore
+fungebantur, afferre non possumus, nisi tempora Romana intuemur. Quot
+enim archiatri quarto saeculo Romae fuerint, certe constat: Cod. Theod.
+XIII, III, 8: _Exceptis Portus Xysti[44] virginumque Vestalium_ (quibus
+igitur proprius archiater erat) _quot regiones urbis sunt totidem
+constituantur archiatri._ Itaque cum quattuordecim regiones fuerint,
+quattuordecim archiatri illo tempore Romae fuerunt. Quem numerum saeculo
+tertio nondum tantum fuisse Lampridius narrat (A.S. c. 42), cum Severus
+Alexander _usque ad sex_ medicis _annonas binas aut ternas_ concederet.
+In urbibus autem Asiae Minoris saeculo p. Chr. altero licuisse quinque
+vel septem vel decem medicos publicos prout urbes magnae erant
+instituere iam supra testes citantes explanavimus (p. 43).
+
+    [Adnotatio 44: i.e. athletorum in porticu Xysto. cf. Marquardt,
+    _Privatleben_ p. 756 cum adn. _2._]
+
+Saeculis Christum natum antecedentibus Athenis plures fuisse medicos
+publicos consentaneum est. Quod testimonia certa affirmant, et tituli:
+ἐπειδὴ πάτριόν ἐστι "τοῖς ἰατροῖς, ὅσοι δημοσιεύουσιν", θύειν τῶι
+Ἀσκληπιῶι (nr. 3 vs. 9 sq.) et scriptores (Plato, Polit. 259a). At
+certus numerus non indicatur. Sed in anaglypho marmoreo primae partis
+saeculi quarti reperto in clivo meridionali arcis Athenarum anno 1876,
+quod Proserpinam Cererem Aesculapium repraesentat quibus in altera parte
+sex viri adorantes oppositi sunt, mihi quidem viri hi sex medici publici
+esse videntur.[45] Nam inter nomina adscripta duo medicorum Atheniensium
+sunt, Mnesithei scilicet et Dieuchis (cuius quidem filii Epeuches et
+Diacritus nominantur). Qui medici ab Galeno (K. XI 795; XV 136) in
+numero παλαιῶν et ἀρχαίων habentur et saepe ab scriptoribus aliis
+commemorantur (de Mnesitheo vid. Knaack, Hermes 1883, 148, Girard BCH.
+II 89 et eundem de Dieuche). Cum autem Epeuches et Diacritus Dieuchis
+medici filii sint, utrumque medicum fuisse verisimile est, ita ut tria
+medicorum nomina legantur et inde colligi possit homines sex adorantes
+omnes fuisse medicos. Quoniam medici sex una a populo honorati sunt
+(quod coronae demonstrant, intra quas nomina quinque incisa sunt), ii
+quasi collegium medicorum fuerunt. Collegium autem sex medicorum apte
+medici publici sunt. Sed quaerendum est, qua de causa medici publici
+coronis θαλλοῦ honorati sint et cur ea de causa anaglyphum illud non
+Aesculapio soli, sed omnibus deis in Aesculapio aram habentibus (Cereri,
+Proserpinae)[46] dono dederint. De Epidauriis, quae pars Eleusiniorum
+esset et quibus Cereri et Proserpinae propter templa finitima et sacra
+in idem tempus incidentia (cf. Rubensohn AM. XX 365) in Aesculapio etiam
+immolaretur, medicos dedicantes meritos esse Udalricus Koehler olim
+suspicatus est (l.l.), et fortasse res ita expedienda est medicos
+publicos, cum maxima hominum turba tempore Eleusiniorum Magnorum et
+Epidauriorum Athenas confluxisset, in aegris et vulneratis curandis
+omne genus diligentiae adhibuisse et propterea laudatos esse, sicut
+agoranomus quidam Parianus, qui inter cetera ad panegyrin Minervae
+Iliadis [παρέσχεν ἰατ]ρὸν τὸν θεραπεύσοντ[α τοὺς ἀσθε]νοῦντας ἐν τῇ
+παν[ηγύρει] (nr. 22 vs. 16 sqq.).
+
+    [Adnotatio 45: Anaglyphum edidit U. Koehler, AM. II, 243 et tab.
+    XVIII; idem rectius interpretatus IG. II, 1449; cum multis aliis
+    anaglyphis ibidem repertis descripsit v. Duhn, Arch. Zeit. 1877,
+    153, nr. 41; descripsit P. Girard, BCH. I, p. 163, nr. 32 et idem
+    primus donum ab medicis dedicatum esse agnovit BCH. II, 88, sed ipse
+    iterum an non recte coniectatum sit dubitavit _L’Asclépieion d’
+    Athènes_, p. 48, cum antea id probavisset Udalrico Koehler (IG. II,
+    1449), Ernesto Curtius (_Stadtgesch._ 211), aliis. Sed coniecturam
+    eius tum etiam continuit A. Körte, AM. XVIII, 237{1}.]
+
+    [Adnotatio 46: Deest autem Hygiea, quippe cui in eadem ara atque
+    Aesculapio et una cum »patre« immolaretur. In anaglypho alio autem
+    Atheniensi Aesculapius et Hygiea una cum Cerere adorantur: H. L.
+    Urlichs, Bonner Jahrb. LXXXVII p. 1 sqq., tab. I.]
+
+Quae utut se habent, si medici illi sex publici sunt, tamen anaglypho
+hoc certo argumento uti non possumus, cum nesciamus an non omnes medici
+publici honorati sint. Sed tantum fere numerum medicorum publicorum
+Athenis saeculo quarto fuisse et urbem et tempus decet atque per se
+sumendum est, si numeros medicorum aevo Romano institutorum spectamus.
+
+Ut Athenis ita Co complures medicos publicos eodem tempore conductos
+fuisse titulo Xenotimi (nr. 7) perspicies. Qui medicus privatus ab Cois
+laudatus et honoratus est, quod morbis gravissimis affectis civibus ipse
+medicum se praebuit "τῶν ἰατρῶν τῶν [δαμ]ος[ιευόν]των ἐν τᾶι πόλει"
+ἀρρωστησάντων [διὰ] τὰς [κ]α[κο]παθίας τὰς γενομένας περὶ αὐτοὺς δ[ιά]
+τὴν ἐπιμέλειαν ἂν [ἐ]ποιεῦ[ντο] τῶν καμνό[ντων] (nr. 7 vs. 7 sqq.).
+Itaque nihil impedit ne sumamus in aliis quoque urbibus maioribus
+medicos fuisse publicos complures.
+
+Minora autem oppida unum medicum publice conducebant. Brycunte,
+Amphissae, Teni, Gythei medicum unum tantum fuisse ex toto titulorum
+tenore pellucet (nr. 4, 9, 11, 12). Ac maxime fiebat, si unus omnino in
+urbe erat medicus, ut hic unus publicus esset, cum medici alii in urbe
+minima non considerent, ne minus quam par esset pecuniae caperent
+timentes, sicut hodie etiam medici in oppidum minimum saepe non
+proficiscuntur, nisi pecunia a communi adiuvantur. Olunte autem unum et
+eum publicum fuisse medicum ex contextu verborum et ex eo apparere
+videtur, quod Oluntii in summo erant timore, cum in eo esset, ut medicus
+ille morbis saevientibus Oluntem relinqueret (nr. 21). Idem de
+Gortyniorum medico sumendum est, quem per legatos Gortynii ipsi Co
+arcessiverant: ἐπειδὴ πρεσβευσάντων Γορτυνίων πρὸς ὑμὲ ὑπὲρ ἰατροῦ καὶ
+ὑμῶν φιλοτίμως σπευσάντων καὶ ἀποστειλάντων αὐτοῖς Ἑρμίαν ἰατρὸν κτλ.
+(nr. 18 vs. 2 sqq.).
+
+Itaque in oppidis quamvis parvis, nisi forte male administrata aut nimis
+paupera erant, medici publici instituebantur. Sin autem in regione
+maiore una tantum urbs erat, multi autem vici, in his quoque medici
+publici erant. Mirum quidem est de pagis Atticis nullum testimonium
+exstare. Sed de pagis Coi insulae magnae, quae synoecismo in novam urbem
+Coum anno 366 peracto unam iam urbem habebat, res accuratius demonstrari
+potest. Nam repperit in Coorum Aesculapio R. Herzog titulos medicorum
+pagi alicuius saeculo III. a. Chr. exaratos: medici ignoti ab ignoto
+pago conducti (nr. 6), Anaxippi medici publici, qui in pago Αἰγηλίων per
+multos annos aegrotos curavit (nr. 5). Iam vero in titulo Coo aevi
+Romani, qui Isidorum medicum publicum corona aurea honorabant, sunt τοὶ
+κατοικεῦντες ἐν τῶι δάμωι τῶν Ἁλεντίων καὶ το[ὶ] ἐνεκτημένοι καὶ τοὶ
+γεωργεῦντε[ς] ἐν Ἅλεντι καὶ Πέληι τῶν τε πολειτᾶν καὶ Ῥωμαίων καὶ
+μετοίκων (nr. 13 vs. 4 sqq.).
+
+In Aegypto autem, ubi plurimi erant vici et omnia plena medicis iam
+Herodoti temporibus fuerant (Her. II 84), res erat similis. Exemplum
+unum afferi etiam potest, aevi quidem Romani demum: in papyro
+Berolinensi (BGU 647, cf. p. 24) legitur: Γάιος Μενήκιος Οὐαλεριανὸς
+ἔχων ἰατρεῖον ἐπὶ κώμην Καρανίδι vel melius (vs. 21) ἔχων τὸ ἰατρεῖον
+"ἐν κώμῃ" Καρανίδι, sita in Ἀρσινοΐτου Ἡρακλείδου μερίδι (vs. 2).
+
+
+§4.
+
+DE MUNERE ATQUE OFFICIO MEDICORUM PUBLICORUM.
+
+Nunc alia atque graviora disceptanda sunt. Ὁι δημοσίᾳ χειροτονούμενοι
+ἰατροὶ καὶ δημόσιοι "προῖκα ἐθεράπευον": haec verba scholiasta ad
+Acharnensium Aristophanis versum 1030 adnotavit. Gratis igitur medici
+publici aegrotos curare debebant, et ii, ut videtur, omnes cives,
+quicumque volebant, et peregrinos et qui in itinere urbem visitantes
+auxilium ab illis petebant. Ita apud Aegyptios veteres fuisse tradit
+Diodorus (I 82). Graeci quoque et pauperes et divites medicum publicum
+consultabant. Namque in Acharnensibus agricola ille pauper ad Pittalum
+mittitur, sed etiam Lamachus miles superbissimus Pittalo se committit
+(vs. 1222). Sed haec ficta esse possunt, tamen tituli idem demonstrant.
+In titulo enim Gytheato de medico certe publico mercedem a re publica
+accipiente sic legis: σπουδᾶς καὶ φιλο[στοργίας οὐ]θὲν ἐλλείπων εἰς τὸ
+πᾶσιν ἴσος εἶναι κα[ὶ πένησι καὶ] πλουσίοις καὶ δούλοις καὶ ἐλευθέροις
+[καὶ ξένοις] (nr. 12 vs. 18 sqq.). His quidem verbis opus non fuit,
+si medicus ab divitibus, si dare volebant, mercedem propriam accipere
+vetitus esset, tamen etiam demonstrare videntur omnibus a re publica
+medicum publicum promptum lege esse praebitum. Athenis metoecos etiam
+medico publico usos esse titulus Euenoris, si publici est, demonstrat:
+καὶ [χρήσιμον ἑαυτὸν πα]ρέσχηκεν κατὰ τὴν τέχ[νην τοῖς δεομένοις] τῶμ
+πολιτῶν καὶ τῶν ἄλ[λων τῶν οἰκούντων ἐ]ν τῆι πόλει (nr. 16 vs. 5 sqq.).
+Saepe autem publici longius etiam in aliis curandis progressi sunt et
+aegrotos etiam extra urbem habitantes visitabant (Brycunte, nr. 4 vs.
+15 sqq.) vel advenas aegrotos comiter ac humane sanabant (nr. 18, 29).
+
+Ut tradit Herodotus (III 131), Democedes Aeginae munus publicum suscepit
+ἀσκευής περ ἐὼν [καὶ ἔχων οὐδὲν] τῶν ὅσα περὶ τὴν τέχνην ἐστὶ ἐργαλήια
+(St.). Medicus igitur publicus aetate superiore quibus ad artem
+exercendam opus erat sibi ipse praestitisse videtur. Itaque ipse etiam
+medicinam (τὸ ἰατρεῖον vel ἐργαστήριον) sibi instruxit. Fuit autem to τὸ
+ἰατρεῖον[47] habitatio medici, cuius unum aut complura membra arti
+factitandae destinata et reservata erant (cf. Littré V 25 sq.). Aetate
+inferiore proprium adeo aedificium instruebatur, sicut ἐργαστήρια
+Tyranni Magnetis medici instructa in vico Cadyia (nr. 40 vs. 21 sqq.):
+δεδόσθαι δὲ αὐτῷ ἀτέλειαν πάντων <δὲ> τῶν τελῶν ὧν κατεσκεύακε
+ἐργαστηρίων ἐπὶ τῆς χώρας ἧς κώμη Καδυίη (cf. Pollux IV 177: καὶ τὸ
+ἐργαστήριον ἰατρεῖον). Quam in medici officinam aegroti si poterant
+veniebant, ut medicum consulerent, hic tractabantur, cum omnia adessent
+instrumenta, hic ab medico remedia parata accipiebant (cf. Plato Leg. I
+646c: τοὺς εἰς τὰ ἰατρεῖα αὐτοὺς βαδίζοντας "ἐπὶ φαρμακοποσίαν"
+κτλ.). Sed qui affecti erant morbis tam gravibus, ut ire non possent,
+in medicina remanebant, donec refecti sunt, ita ut τὸ ἰατρεῖον--fortasse
+inde a quarto vel tertio a. Chr. saeculo--esset etiam
+νοσοκομεῖον. Quod inter alia declarare videtur Plaut. Men. V 5 vs. 43
+sqq.; ubi dicit medicus: _ad me face uti deferatur_ (sc. aegrotus.--vs.
+45), _elleborum potabis faxo aliquos viginti dies_ (vs. 47), _imo ego
+ibo domum, ut parentur quibus paratis opus est_.[48] Sed quae in
+medicina facienda erant, medicus non solus exsequebatur, sed discipuli
+atque medici servi adiuvabant eorumque optimi negotia eius procurabant,
+cum domum visitatu aegrotos reliquisset. De discipulis autem testimonium
+legitur apud Aeschin. in Timarch. §40: οὗτος γὰρ πρῶτος πάντων μέν,
+ἐπειδὴ ἀπηλλάγη ἐκ παίδων, ἐκάθητο ἐν Πειραιεῖ ἐπὶ τοῦ Εὐθυδίκου
+ἰατρεῖου, προφάσει μὲν τῆς τέχνης μαθητής. [49]
+
+    [Adnotatio 47: De medicina non ut est sed ut esse debet Hippocrates
+    ipse, ut videtur (cf. R. Fuchs ap. Neuburger-Pagel, _Handb. d.
+    Gesch. d. Med._ I, p. 231), descriptiones reliquit, quas in scholis
+    habuerat pro fundamento: κατ᾽ ἰητρεῖον vel περὶ τῶν κατ᾽ ἰητρεῖον
+    Littré III, p. 272 sqq. Ad quas ut adumbratas tantum ab auctore
+    Galenus perlongum commentarium scripsit, K. XVIII, 2, p. 629 sqq.,
+    et aliud quod non exstat Asclepiades (Erot. 116, 11; Gal. XVIII, 2,
+    660, 666).]
+
+    [Adnotatio 48: Alios autem locos protulit Vercoutre l.l., p. 232
+    (332) sqq., qui quam improbabiles sint demonstrat A. Dechambre l.l.,
+    p. 53.]
+
+    [Adnotatio 49: Citat hunc locum Becker, Charikles (ed. Göll) III,
+    p. 62, qui composuit ibi locos de medicorum discipulis et servis.
+    De quibus nunc nobis agendum non est, si recte existimamus nihil
+    aut paene nihil interesse inter medicos publicos et privatos, si
+    discipuli erudiendi aut servi adiuvantes spectantur. Sed videas
+    A. Vercoutre l.l., p. 309 sqq., quae quamvis nobis non probentur
+    disserere longum est.]
+
+Sed si medicos publicos spectamus--de medicina in universum quaerere
+nunc non licet, quamvis multa nondum aperta sint--medicina Pittali in
+Acharnensibus commemoratur, in quam aegroti eunt, Lamachus vulneratus
+transportatur. Alii etiam testes adhibendi sunt, sed multis saeculis
+inferiores. Nam quae in inscriptione Cea valde mutilata III. a. Chr.
+saec. H. Schoene supplevit: τὴν [δὲ μεγίστην ὠφέ]|λειαν τῆς θεραπείας
+τῆς κ[ατὰ τὸ ἰατρεῖον προῖκα] | ποιησάμενος φιλοτίμως, ὥ[στε πλείστοις
+αἴτιον εἶ|ν]αι μετὰ τῶν θεῶν τῆς οἴκαδ[ε ἐπανόδου]|leian tês therapeias
+tês k[ata to iatreion proika] | poiêsamenos philotimôs, hô[ste pleistois
+aition ei|n]ai meta tôn theôn tês oikad[e epanodou]] (nr. 19 vs. 20
+sqq.), cum res incertissimae sint, nec probare nec reprobare nunc
+audemus.[50] Sed Galenus in commentario ad scriptum Hippocratis κατ᾽
+ἰητρεῖον, cum de duplici luce et natura et arte effecta ab Hippocrate
+explicata verba faciat, haec addit: τὸ μὲν (sc. φῶς) οὖν κοινόν ἐστιν, ᾧ
+πάντες ἀνθρώποι χρώμεθα, μάλιστα μὲν ἐν ὑπαίθρῳ, δεύτερον δὲ ἐν "οἴκοις
+μεγάλοις" θύρας μεγάλας φωτὸς πλήρεις ἔχουσιν, "οἷοι καὶ νῦν κατὰ πολλὰς
+τῶν πόλεων δίδονται ἰωμένοῖς τοῖς ἰατροῖς", οὓς παρωνύμως αὐτῶν
+"ἰατρεῖα" προσαγορεύουσι. Ergo saeculis p. Chr. n. ἰατρεῖα, aedificia
+magna, publice instruebantur et medicis profecto publicis praestabantur.
+Et certae medicinae monstrari possunt: ἐργαστήρια Tyranni Magnetis
+medici (p. 58), τὸ ἰατρεῖον, quod in Aegypto habebat C. Minicius (p. 24,
+57).[51] Magna igitur valetudinaria publica aevo demum Romano certis
+testimoniis adstruuntur. Quo tempore officinae sacrae Aesculapii quoque
+ἰατρεῖα nominari poterant, quo nomine Aristides utebatur. Sed nullo modo
+probari potest, quod contendit R. Herzog (l.l. p. 204 et 206) longius
+quam par est quae a Vercutrio[52] ficta sunt secutus fuisse Hippocratis
+iam aetate in insula Co magnam medicinam publicam et aliam sacram, quas
+ille vir doctus τὸ δημόσιον ἰατρεῖον et τὸ ἱερὸν ἰατρεῖον vocat.
+
+    [Adnotatio 50: Id unum obiter adnotemus προῖκα in versu 21 potius
+    delendum esse, cum φιλοτίμως iam legatur et προῖκα in toto illo
+    contextu minus aptum sit et cum, si adest προῖκα, litterae 40 sint
+    in versu 21, 30 autem et 34 litterae tantum sint in versibus 27 et
+    28 recte totis expletis.]
+
+    [Adnotatio 51: In insula quadam Hecatonnesorum, quae hodie
+    _Daskalió_ vocatur, longa moles marmorea (1,81 m. l., 0,37 m. alt.)
+    inventa est, in qua editor legit ΙΧΙ ΙΑΤΡΟΙ ΤΩΝ ΠΑΘΩΝ ΠΡΕΣΒΕΥΣΑΤΕ
+    (AM. XXV, 1900, 119). Verba ἰατροὶ τῶν παθῶν πρεσβεύσατε ad
+    trimetrum iambicum pertinere U. de Wilamowitz animadverterat. Nuper
+    titulum cum aliis, qui omnes in epistylii fragmentis nunc in oppido
+    _Aiwaly_ conservatis leguntur, ita edidit Th. Wiegand (AM. XXIX
+    (1904) p. 259): Χ(ρηστο)ῦ ἰατροὶ τῶν παθῶν πρεσβεύσατε [ὑπὲρ ἡμῶν]
+    (sed ὑπὲρ ἡμῶν vix supplenda sunt, cf. supra). Sumit Th. Wiegand
+    lapides esse monasterii, cuius patroni Cosmas et Damianus medici
+    essent. Fortasse autem nosocomium erat, ut multa tum cbristiani
+    instituerant (cf. p. 61). Certe in inonasterium Cosmae et Damiani
+    aegroti migrabant.]
+
+    [Adnotatio 52: Qui l.l. p. 237 coniecit in unoquoque oppido inde a
+    temporibus Charondae medicinam fuisse sustentam a re publica et
+    quibusvis rebus instructam: _en un mot, chaque ville possédait un
+    iatrium public, pourvu non seulement de medicaments, mais encore
+    d’instruments, de lits, de meubles etc. et d’un personnel esclave
+    pour les besoins du service; le médecin public, une fois élu,
+    s’installait dans cet iatrium; son successeur en prenait possession
+    de même, et par là tout s’explique, tout se comprend sans la moindre
+    difficulté._ Quae nullo modo nobis probantur, cum nihil afferatur
+    quo nitamur cumque quae alia Hippocratis temporibus fuerint, alia
+    Galeni confundantur. Sed medicamenta a re publica medicis publicis
+    tradita esse ex intolerabili Rangabis coniectura sumpsit non solum
+    Vercoutre, sed multi alii (Becker l.l., p, 57; Wescher, Rev. arch.
+    1863, VIII, 481) et novissimi etiam (R. Fuchs apud Neuburger et
+    Pagel, _Handb. d. Gesch. d. Med._ I, 181: S. Reinach l.l., p. 1692,
+    cf. 1698). Ille enim in titulo Euenoris, qui nunc IG. II 187
+    legitur, in versu 8 sqq. coniecerat (Ant. Hell. II, 35): καὶ νῦν
+    ἐπ[ὶ τ|ῶν φαρμάκων αἱρεθε]ὶς τὴν παρασκευὴν τάλ[α]|ντον
+    ἀνήλωσεν-- Sed Graeca non sunt, et in extremis versibus 8 et 9
+    littera una excedit, id quod pacto nullo tolerari potest, cum
+    titulus accurate στοιχηδόν incisus sit. U. Koehler sic partem
+    maiorem lacunarum restituit: καὶ νῦν ἐπι|[δέδωκε......... ἐ]ὶς τὴν
+    παρασκευὴν τάλ|[αντον ἀργυρίου]-- In quibus perfectum ἐπιδέδωκε
+    rectum videtur, cum perfecta ἀποδέδεικται, παρέσχηκεν antecedant,
+    atque alia etiam probabilia sunt. Neque tamen mihi contigit, ut quae
+    superest lacuna novem ipsarum litterarum explerem.]
+
+Cum saeculis p. Chr. tertio et quarto iatria vetera dilabi coepta
+essent, ab christianis mox recreata sunt (cf. Vercoutre l.l. p. 360),
+cum praesertim haec per saecula christiani in corporibus hominum
+sanandis cum paganis maxime concertarent (cf. Harnack, _Medizinisches
+aus d. ält. Kirchengesch._ p. 89 sqq.; idem, _Die Mission und
+Ausbreitung des Christentums in den ersten drei Jahrh._ p. 79 sqq.).
+Itaque ut initio Jesum Christum ipsum instituebant pro Aesculapio
+corporum etiam verum medicum (v. Harnack l.l. c.c.), tum autem Cosmam et
+Damianum medicos illos, qui eodem fere modo atque Aesculapius aegros in
+aedibus sacris incubantes sanabant (cf. Deubner, _de incubatione_ p. 68
+sqq., p. 75), ita etiam medicinas veterum nosocomiis propriis
+compensabant. His in nosocomiis medici publice instituisse videntur.
+Nam exstat titulus Christianus in Galatia inventus, in quo legitur:
+Θέσις Θεοδώρου "ἰητροῦ" ξάνθ[ο]υ(?) "τοῦ νοσοκ[ομεί]ου" κτλ. (CIG.
+9256).
+
+Medici publici autem saepe ab magistratibus aut iudicibus, si viro artis
+medicinae perito opus erat, de arbitrio suo interrogati sint et causae
+multae medicis publicis advocatis disceptate sint.[53] Vero certa
+monumenta aevi demum Romani exstant: OP. I 51 (a. 173), OP. I 52 (a.
+325), BGU. 647 (a. 130). Quae monumenta supra iam commemorata (p. 23
+sq.) relationes sunt medicorum publicorum inspexisse se homines
+vulneratos vel corpora eorum, qui ipsi necem sibi consciverant (OP. I
+51). In papyro Oxyrh. I 51 medicus ipse renuntiat (vs. 6 sqq.):
+ἐπετρατόμην ὑπὸ σοῦ (Κλαυδιανοῦ στρατηγοῦ) διὰ Ἡρακλείδου ὑπηρέτου,
+ἐφιδεῖν σῶμα νεκρὸν ἀπηρτημένον Ἱέρακος καὶ προσφονῆσαί σοι ἣν ἐὰν
+καταλάβωμαι περὶ αὐτὸ διάθεσιν, et tum quid viderit ita tantum refert
+(vs. 15): εὗρον αὐτὸ ἀπηρτημένον βρόχῳ‧ διὸ προσφωνῶ. In secunda papyro
+(OP. 152) pater quidam filiam violatam esse domo dilapsa questus est et
+postulasse videtur, ut noxia ab domino domus compensaretur. Quam ob rem
+medici duo ab curatore (λογιστῇ) causam quaerente vulnera inspectum
+missi sunt. Qui renuntiant (vs. 14 sqq.): παραγενόμενοι ἐ̣π̣ὶ̣ τὴν
+τοῦτου οἰκίαν ε̣ἴδαμεν τὴν παῖδα ἔχουσαν κατὰ τῶν εἰσχίων ἀμυχὰς
+(leviora pellis vulnera) μετὰ περὶωμάτων[54] κα[ὶ τ]οῦ δεξιοῦ γονατίου
+τραύματος. Postremum in papyro tertia (BGU. 647) C. Minicius initio et
+in fine iusiurandum per vitam (τύχην) Traiani iurat verum se retulisse
+τῇ πεμπταίᾳ ἡμέρᾳ τοῦ πεπλῆχθ(αι) τὸν Μυσθαρίωνα τραυμαραπευκέναι
+(τετραυματοθεραπευκέναι vel similia: Wilcken) ὑπὲρ τὸν ἀριστερὸν
+κρόταφον τῆς κεφαλῆς τραῦμα κατέαγμα ἐπὶ βάθους, ἐν ᾧ εὗρον μικρὰ
+κατεάγματα λίθων (vs. 10 sqq., vs. 22 sqq.). Quae papyri forte
+conservatae in clara luce reponunt fuisse medicorum publicorum facere
+arbitrium, si ab magistratibus admonebantur.
+
+    [Adnotatio 53: cf. Plato Leg. XI, 916: διαδικαζέσθω δὲ ἔν τισι τῶν
+    ἰατρῶν, οὓς ἂν κοινῇ προβαλὸμενοι ἕλωνται. Sed non sunt publici, cum
+    Plato nullo loco in Legibus praescripserit, ut medici publici a re
+    publica instituerentur.]
+
+    [Adnotatio 54: Falso verbum περιώματα editores interpretati sunt,
+    falso Herwerden _Lex. suppl._ s.v. περίωμα. Adnotat U. de Wilamowitz
+    περίωμα Aegyptiace esse pro πελίωμα (GGA. 1898, 680{4}). Sunt igitur
+    περιώματα livores, partes pellis, quae livore sffusae sunt.]
+
+Supra medicos privatos fuisse publicos non puto. Neque ullo verbo in
+testimoniis, quae exstant de medicis publicis, talia commemorantur, sed
+omnia consentiunt medicos publicos privatos eo praecessisse, quod
+tamquam optimi a re publica electi et pecunia conducti res medicas
+mandatas a re publica, quippe a qua solverentur, exsequebantur. Sed
+tradit Galenus Andromacho archiatro, Neronis medico, negotium esse
+datum, ut imperaret medicis: τὸ γοῦν ἄρχειν ἡμῶν διὰ τὴν ἐν τούτοις (οὐ
+μόνον τῇ πείρᾳ τῶν ἔργων ἀλλὰ καὶ τοῖς λόγοις) ὑπεροχὴν ὑπὸ τῶν κατ᾽
+ἐκεῖνον καιρὸν βασιλέων ἧν πεπιστευμένος (K. XIV 2, 211). Haec an non ad
+omnes medicos Romae considentes referanda sint (ut sumit Friedlaender,
+SG. I{6} 338), valde dubito. Sed ita ea mihi explicari posse videntur
+Andromachum medicis multis aulae imperatoriae praefuisse, non servis
+solum, quibus praeterea proprius erat dominus, sed medicis etiam aliis
+domus Augustae, qui multi illo tempore fuerunt. Cum Galenus autem ἄρχειν
+"ἡμῶν" dicat, ipsum se medicum imperatorium fuisse indicat, ut aliunde
+constat. Quare Andromachus non »medicus Augusti«, sed fere »praefectus
+medicorum« fuisse videtur. Quae utut se habent, negandum est aut Romae
+saeculo I. et II. quosvis medicos aut in urbibus Graecis saeculo II. et
+III. archiatros ullam in medicos privates potestatem habuisse. Collegio
+autem archiatrorum ipsorum in extrema antiquitate unus ex eis
+praepositus erat, qui vocabatur »comes archiatrorum« (cf. Cassiod. var.
+l. 6, 19.--Meibomius, _Comment. in Cassiodori formula archiatr._
+Helmstaedt. 1668). Sed collegium archiatrorum quattuordecim ipsum illis
+etiam temporibus medicis reliquis, ita ut veram potestatem in eos
+haberet, praefectus non erat. Nam altum est silentium in libris iuris
+Romani.[55]
+
+    [Adnotatio 55: Quare Perrot vel qui scripsit brevia atque optima
+    illa de archiatris (_Exploration de la Galatie et la Bithynie_
+    I, 50), haec tamen ex inanibus finxisse videtur, cum scribit:
+    _L’ordo archiatrorum exerçait une surveillance légale sur les autres
+    médecins, et ceux-ci étaient forces de lui rendre compte de leur
+    pratique et d’accepter son contrôle; c’était lui aussi, qui devait
+    distribuer l’instruction professionelle aux jeunes gens qui se
+    destinaient à la médecine et qui tenait sans doute ces scholae
+    medicorum_ (citat Orelli 4226 [sic], ubi autem _tabularium scholae
+    medicorum_ Ligorius interpolatus est: CIL. VI, 988*).]
+
+
+§5.
+
+DE MEDICIS AD CERTAM CAUSAM A RE PUBLICA ET DE MEDICIS A COLLEGIIS
+CONDUCTIS.
+
+Teneamus esse inter titulos medicorum publicorum veterinarii etiam
+publici (nr. 10). In terra propter equos famosa, Lamiae, ἵππων ἰατρὸς
+ille altero a. Chr. saeculo publice conduc-tus est.[56] Ad bella etiam
+medicos proprios a Graecis conductos esse et ex titulo Idaliensi
+apparuit (cf. p. 18) et ex testibus nonnullis aliis intelligitur, [57]
+quamquam saepe etiam medicis publicis, si in urbe instituti erant, bello
+exorto milites, quippe qui cives essent, curandi erant (cf. tit. 18;
+Xen. rep. Lac. 13, 7).
+
+    [Adnotatio 56: Alii in inscriptionibus et papyris etiam exstant
+    ἱππιατροί, sed omnes aevi Romani: CIG. 1953 (= Lebas II, 1321, Dii
+    in Macedonia: Οὐαλεριανὸς ἱπποϊατρὸς ὑὸς ἱπποϊατροῦ); J.H.
+    Mordtmann, AM. XVIII (1893), 417, nr. 4 (Edessae, sed infimae
+    aetatis, titulus christianus: Ἰόρδανος Ἰπποϊατρός); Eph. arch. 1841,
+    nr. 602, K. Keil, Philologus XVI (1860), p. 10 (Deli: Εὔτυχος
+    Καίσαρος ἱπποϊατρός); CIG. 5117 (in porta templi Isidis et Sarapidis
+    in finibus imperii Romani ad Nubiam versis: Γ[ά]ιος Αὐφίδιος
+    [ἱ]ππωϊατρός); etiam CIG. 4716d{57} (in valle _Foaekhir_ in Aegypto)
+    mihi legendum esse videtur: τὸ προσκύνημα Λονγίνου ἱππέος καὶ τοῦ
+    ἱππ[ο]ιατ[ροῦ] (Franz: ΙΠΠ.ΙΑΤ... τοῦ ἱππ(ικοῦ) ἰατ[ροῦ]:
+    _intellige_ ἰατροῦ τοῦ ἱππικοῦ _medicus alae equitum_); Oxyrh. Pap.
+    I, 92 (a. p. Chr. n. 335(?), Ἀμεσύστῳ ἱπποϊατρῷ). Inest etiam in
+    Anthol. Planud. 271 ἀδέσποτον εἰς Σώσανδρον ἱπποϊατρόν, qui cum
+    Hippocrate comparatur.]
+
+    [Adnotatio 57: v. Xen. Iust. Cyr. I, 6, 15: οἱ στρατηγοὶ τῶν
+    στρατιωτῶν ἕνεκεν ἰατροὺς ἐξάγουσιν. cf. Anab. III, 4, 30: ἰατροὺς
+    κατέστησαν ὀκτώ, non veros autem medicos, sed qui idonei videbantur
+    e militibus. Coi navibus longis etiam singulis, si solvebantur,
+    medicum addebant. Quod demonstratur titulo Byzantii invento
+    (Jahresh. des oesterr. Inst. I, 31 et Beibl. p. 92) in quo inter
+    praepositos navis ultimo loco legitur ἰατρὸς.......γος Θευγένο[υ].]
+
+Nonnumquam ad dies festos et ludos medici conducebantur, ut e
+spectatorum coetu si quis aegrotaret statim et gratis curarent. Quod
+testatur inscriptio Iliensis supra iam laudata (nr. 22--cf. p. 56), in
+qua dicitur agoranomum quendam per dies festos Athenae Iliadis medicum
+praebuisse, qui aegrotantes sanaret. Similiter interpretandus est
+Olympiae titulus (_Inschr. v. Olymp._ 62). Qua in inscriptione, quae
+inter annos 36 et 24 a. Chr. cadit, omnes enarrantur, qui munus aliquod
+in statis sacrificiis a re publica Eleorum Olympiae factis exercebant
+(cf. _Inschr. v. Olymp._ 138). Sed una cum eis, qui sacris ipsis
+operabantur, sacrificibus, haruspicibus, tibicini, multis aliis,
+nominantur, qui in sacrificando ipso operam non consumebant: γραμματεύς,
+ἀρχιτέκτων, ἰατρός (Σωτίων Σωτίωνος vs. 13). Architectus autem est
+publicorum illorum, qui multis locis et maxime apud templa magna
+instituebantur, ut aedificia sarta et tecta conservarent, et quorum non
+pauci in inscriptionibus extant (v. Lebas-Foucart 194a, comm. ad vs. 17;
+Th. Homolle BCH. XIV, 477). Item medicus videtur publicus fuisse, qui
+peregrinorum causa ad dies festos confluentium versatus est Olympiae.
+Qui officiales rei publicae Eleorum, quamquam aliis de causis Olympiae
+essent, tamen collegio illo sacrificum publico adscribebantur. Quod
+quidem non semper ita fuit, quia in omnibus aliis huiusmodi catalogis
+medicum et architectum non invenis.
+
+Sed a collegiis ipsis etiam medici conducebantur vel instituebantur,
+a gymnasiis, gerusiis, magnis privatorum sodaliciis. In gymnasiis
+praeter iatroliptas, paedotribas, gymnastas, quos medicinae studuisse
+Hippocrates tradit (cf. Krause, _Gymn. u. Agonistik der Hellenen_ p. 218
+sqq.), Romanis temporibus medicos veros etiam fuisse tituli docent.
+In catalogo Tegeatico anni p. Chr. 168 vel 171 post gymnasiarchum,
+hypogymnasiarchum, archephebum nomina epheborum enumerantur et tum
+cetera gymnasii officia: ἐλαιοτέθης, γραμματεύς, "ἰατρός" (Ἐπίκτητος
+Ἀλεξάνδρου), κουρεύς, παιδοτρίβης, καμινίων, σπαδεικοφόρος (V. Bérard,
+BCH. XVII, 20). Duo gymnasii medici in titulis Spartanis aevi Romani
+CIG. 1275 et 1279 extare videntur (cf. Boeckh l.l.), quamquam non satis
+constat titulos ad gymnasia pertinere. Athenis autem iatroliptae,
+paedotribae, gymnastae aevo Romano esse non desinunt, tamen tertio
+p. Chr. saeculo in epheborum Atticorum catalogis (annorum 230-260
+p. Chr.) inter alios gymnasii magistratus veri quoque medici nominantur:
+IG. III 1193 col. I vs. 32: [ἰατ]ρός: Ἀρτεμείσιος. IG. III 1199 col. I
+vs. 36: ἰατρός | Αὐρ. Ἀρτεμείσιος. IG. III 1202 col. I inter multos
+alios magistratus διὰ βίου vs. 38: ἰατρός: Ἑρμογ[έ]νης. (cf. Grasberger,
+_Erz u. Unterr._ III, 477. A. Dumont, _Essai sur l’ephébie attique_
+I, 199).
+
+Medici publici aevo Romano gymnasiis veterum quoque virorum defuisse
+non videntur. Ad hanc rem quod certe pertinet exemplum, proferri quidem
+non potest. Sed ipsae gerusiae [58] habebant medicos publicos, ut
+inscriptiones demonstrant. Qui quidem medici aliqua tantum ex parte
+publici erant, eo usque enim, ut a collegiis ipsis mercedem muneris
+acciperent et singulos collegii socios gratuito curarent. Praeterea
+privatim eos artem suam exercere potuisse consentaneum est. Invenitur
+autem gerusiae ipsius medicus in catalogo sacrificulorum, qui est in
+_Inschr. v. Magnesia_ 119 vs. 19: Μ. Αὐρ. Ἑρμῆς "ἰατρὸς γερουσίας", cum
+multis aliis Aureliis, unde tempus tituli sumas. Alius extare videtur in
+titulo in urbe Phrygiae Sebaste reperto (P. Paris, BCH. VII 452 II), in
+quo [ο]ἱ ε̣ἰσελθόντες [ε]ἰς τὴν γε inde ab anno p. Chr. 99 inscripti
+sunt. Inter quos col. I vs. 12 Θεογένης Θεογένους ἰατρὸς nominatur et
+nomine officii apposito ab omnibus aliis distinguitur.[59]
+
+    [Adnotatio 58: Gerusias, quae in omnibus fere Asiae Minoris urbibus
+    aevo Romano erant, publicas esse institutiones, sed in rebus
+    publicis gerendis et administrandis nullam fere habere potestatem
+    contra Waddingtonem (Lebas III ad inscr. 53) et Mommsenum (RG. V 326
+    adn.), qui privata ea esse sodalicia volebant, nuno viri docti
+    consentiunt: J. Lévy, _Études sur la vie municipale de l’Asie
+    Mineure_ REG. VIII (1895), 231 sqq. cf. Hicks, Inscr. in the Brit.
+    Mus. III, 74 (_The Ephesian Gerusia_); Benndorf und Niemann, _Reisen
+    in Lykien and Karien_ I, 72. Inter medicorum etiam titulos unus est,
+    quo gerusiam institutionem publicam fuisse demonstratur (nr. 42):
+    Ῥοδιαπολειτῶν "ἡ βουλὴ καὶ ὁ δῆμος καὶ ἡ γερουσία ἐτείμησαν" -- --
+    -- Ἡράκλειτον Ἡρακλείτου Ὀρείου.]
+
+    [Adnotatio 59: Cyro archiatro filio Apollonii "gerusia"
+    Lampsacenorum statuam erigendam curavit (nr. 70), quia praeter
+    multa alia beneficia gerusiae oleum in gymnasio praebuerat
+    (ἀλείψαντα λαμπρῶς καὶ πολυδαπάνως καὶ ἀσυγκρίτως, cf. Boeckh ad
+    CIG. 3643) et mille donaverat Atticas. Sed nullo verbo dicitur Cyrum
+    medicum gerusiae illius fuisse.]
+
+Qui saeculo quarto apud Romanos ipsos inveniuntur archiatri _portus
+Xysti_ et archiatri _Vestalium_ (cf. p. 54), illos gymnasiorum et
+gerusiarum medicos excipiunt. Quamquam saeculo iam p. Chr. I. Romae
+medici quasi collegiorum fuisse videntur, quoniam extat titulus ibi
+repertus: _Ti. Claudius Aug. l. Hymenaeus medicus a bibliothecis_ eqs.
+(CIL. VI 8907). Sed libertus est et medicus in domo patroni
+collibertorum et servorum quasi collegio additus.
+
+Sin autem medici publici urbium sunt, pagorum, vicorum, si medici ad
+bella, ad dies festos instituebantur, si exstant medici conducti ab
+gymnasiis et gerusiis, nihil obstat, quin etiam a collegiis vere
+privatis, si satis magna erant, medici proprii conducerentur. Quid enim
+multum interest inter medicum quem constituebant τοὶ κατοικεῦντες ἐν τῶι
+δάμωι τῶν Ἁλεντίων καὶ τοὶ ἐνεκτημένοι καὶ τοὶ γεωργεῦντες ἐν Ἅλεντι καὶ
+Πέληι τῶν τε πολειτᾶν καὶ Ῥωμαίων καὶ μετοίκων (cf. p. 57), et medicum a
+magno collegio private conductum? Talem demonstrare videtur titulus CIG.
+II add. 2339b, Teni inventus, aevi Romani. Quo in titulo praesides
+sodalicii nautarum[60] quod συμβίωσις vocabatur, enarrantur; inter quos
+praeter nauarchum eponymum, scribam, hierodulum medicus quoque fuit
+(ἰατροῦ Ἱέρακος vs. 7.--cf. Ziebarth, _Griech. Vereinswesen_, p. 16 et
+206 sq.). Alium collegii medicum agnoscendum esse in titulo IG. IV 365
+(Kaibel, EG. 885) Corinthi reperto voluit L. Liebenam (_Röm.
+Vereinswesen_, p. 123), qui θηρεύτορας ἄνδρας, qui medico cuidam statua
+gratiam referentes ibi extant, collegium venatorum fuisse existimabat.
+Sed sunt venatores amphitheatri Corinthii, quos firmum collegium
+habuisse opus non est. Medicus autem circensis fuisse videtur.
+
+    [Adnotatio 60: Quod titulo eponymi demonstratur: ἐπὶ ναυάρχου
+    Ἀπόλλωνίδου τοῦ Ἀνγέλου Πρωτίωνος. Nam cum magistratum eponymum rei
+    publicae Teniorum nauarchum nominatum esse nullo testimonio
+    affirmetur (sunt autem ἄρχοντες CJG. 2329, vs. 27; 2332, 14; ἄρχων
+    2338, 1; ἀρχῶν ἐπώνυμος 2339, 1; στρατηγοί 2330, 16), nihil impedit,
+    quominus nauarchus ille ad sodalicium ipsum referalur. Vocabantur
+    autem interdum sodalicia negotiatorum vel fabrorum συμβιώσεις, de
+    qua re conferas Ziebarth, _Griech. Vereinswesen_, p. 102, ubi
+    citatur CJG. 3639: ἡ συμβίωσις τῶν χαλκέων.]
+
+
+§6.
+
+DE MERCEDE ET PRAEMIIS MEDICORUM PUBLICORUM.
+
+Quaerentibus, quantam mercedem medici public! acceperint, prima se
+offerunt Herodoti verba de Democede (III 131): καί μιν δευτέρω ἔτεϊ
+"ταλάντου" Ἀιγινῆται δημοσίᾳ "μισθοῦνται", τρίτῳ δὲ ἔτεϊ Ἀθηναῖοι
+"ἑκατὸν μνέων", τετάρτω δὲ ἔτεϊ Πολυκράτης "δυῶν ταλάντων". Quae summae,
+etiamsi saepe a viris doctis in dubium vocatae sunt (cf. praecipue adn.
+Valckenarii ap. Herod, ed. Gaisford III p. 277), tamen mihi ab omni veri
+similitudine abhorrere non videntur. Etenim tempora remotiora sunt,
+quibus non tot medici quot saeculo IV. vel insequentibus novam aegris
+promittebant valetudinem; medicus ille celeber autem est et artis
+peritissimus (ὑπερεβάλλετο τοὺς ἄλλους ἰητρούς c. 131), quem Aeginetae,
+quamvis nulla artis instrumenta secum ferret, conducebant et mercedem
+tam insolitam reddebant, ut Herodotus, quantam dedissent, sibi
+adnotandum esse putaret. Vero quas pecuniae summas Athenienses et
+Polycrates Democedi expendebant, eae in tantam altitudinem propterea
+sunt expressae, quod alter alterum licendo superare studebat.
+
+Et tantas pecunias illis temporibus medicis interdum praebitas esse
+certo testimonio alio affirmatur. Ex Onasili enim inscriptione Cypria
+(cf. p. 18), quae praemia illi et fratribus data sint, cum verbis ipsis
+pactionis tum factae dici potest, si quae in tabula exstant recte sunt
+lecta. Legunt autem viri doctissimi constituisse regem urbemque
+Idaliorum Onasilo una cum fratribus ἀ(ν)τὶ τῶ μισθῶν κὰ ἀ(ν)τὶ τὰ ὑχήρων
+(i.e. ἐπιχείρου) unum talentum argenti aut si mallent agrum quendam cum
+plantis et fructibus, ut ipsi et posteri semper eum haberent; Onasilo
+autem soli illi addiderunt quattuor secures argenteas et duo didrachma
+Idalia aut agrum hortumque huic pecuniae pares (vs. 23 sqq.: ἢ κέ σις
+Ὀνάσιλον ἢ τὼς παῖδας τὼς Ὀνασίλων ἐξ τᾶι ζᾶι τᾶιδε ἲ ἐξ τῶι κάπωι τῶιδε
+ἐξορύξη, ἰδὲ, ὃ ἐξορύξη, πείσει Ὀνασίλωι ἢ τοῖς παῖσι τὸν ἄργυρον
+τὸ(ν)δε‧ ἀργύρων πε(λέκεϝας) δ’ πε(λέκεϝας) β’ δί(δραλμα) Ἠ(δάλια).).
+Sed Onasilus et fratres agros et hortos pecuniae antetulerunt, ut ex
+appendice inscriptioni posterius addita apparet (vs. 29-31). Hi autem
+valebant unum talentum, eandem igitur summam, quae Democedi ab Aeginetis
+praebita est, si modo talentum idem est. Duo autem didrachma Idalia et
+quattuor secures argenteae, pro quibus praeterea Onasilus solus agrum et
+hortum accepit, e tribus duas fere partes talenti valebant.[61] Quae
+omnes mercedes non totum in annum, sed in tempus obsessionis, quae quam
+longa fuerit non constat, constitutae erant, et perspicuum est eas modum
+usitatum mercedis valde excessisse. Nam res insolita et insueta erat,
+cum urbs in summo periculo fuerit, atque medico illo fratribusque summi
+labores obeundi erant, alii autem medici cogi non potuerant.
+
+    [Adnotatio 61: De didrachmis argenteis vid. supra p. 18{15}. Secures
+    argenteae pars talenti et ea Cypri decem minae fuisse videntur:
+    Hesych. s.v. πέλεκυς‧ ἀξίνη δίστομος. ἢ "σταθμίον ἐξαμνιαῖον
+    ἀρχαῖον‧ οἱ δὲ δεκάμνιαιον". idem s.v. ἡμιπέλεκον‧ τριμναῖον ἢ
+    τετραμναῖον ἢ πεντάμνουν. "τὸ γὰρ δεκάμνουν πέλεκυ καλεῖται παρὰ
+    Παφίοις". Eustath. 1878, 57: δηλοῖ γὰρ ἡ λέξις ὁμωνυμίας λόγῳ κατὰ
+    τοὺς παλαιοὺς καὶ "σταθμὸν ἐν Κρήτῃ ἐξάμνουν ἢ δεκάμνουν". cf. _A
+    catalogue of the greek coins in the Brit. Mus., Cyprus_ (G. Fr.
+    Hill) p. XXII.]
+
+Quanta merces medicis publicis vulgo soluta sit, his non docemur. Neque
+alios certos testes habemus, cum libri immemores eorum, quae vulgo in
+urbibus antiquis instituta erant, nihil tradant, monumenta autem,
+inscriptiones, papyri, quae magis ad usum consuetudinemque cotidianam
+pertinent atque accuratiora interdum tradunt, nunc etiam satis non
+exstent. Sunt quidem, quae summam pecuniae referant, quae medico private
+est data in re certa atque definita.[62] Sed ex his nullo modo, si mere
+opinari nolis, merces annua medicorum publicorum colligenda est.
+
+    [Adnotatio 62: v. Papyr. Londin. 131r. col. 8, vs. 179; Tebtunis
+    Pap. 112 passim; Amherst Pap. 128 v., vs. 120. cf. fragm. Cratetis
+    ap. Diog. Laert. VI, 5, 86; Vercoutre l.l. p. 242 sqq.; Becker l.l.
+    p. 57 sqq.]
+
+At res fortasse apertior fit, si meminimus Teios paedotribis mercedem
+annuam 500 drachmarum dedisse, grammaticis 600, 550, 500, citharistae
+700 drachmarum (v. Ditt.{2} 523a, vs. 10 sqq.). Architecti autem templi
+Apollinis Delii 720 drachmas accipere soliti esse videntur (v. Th.
+Homolle BCH. XIV (1890), 478). Nam haec summa vel partes eius saepius in
+rationibus templi illius leguntur, e.c. BCH. XIV 396 (I vs. 82): καὶ
+τάδε ἄλλα ἐδώκαμεν‧ Ἀρχιτέκτονι μισθὸς--𐅅 Η Η Δ Δ {D C C X X}.
+Athenienses architectis interdum mercedem non altiorem praestabant quam
+aliis opificibus et artificibus, unam pro die drachmam; hac enim mercede
+muneris architecti Erechthei Atheniensis fruebantur, cum 37 drachmas in
+prytania acceperint (JG. I 324a vs. 56; c col. II vs. 8. cf. Gregor
+Huch, _Organisation der oeffentl. Arbeit im griech. Altertum_ I (Diss.
+Lips. 1903) p. 51 sq.).
+
+Quas summas si respicio, eis mercedem annuam medicorum non maiorem
+fuisse et vulgo quarto saeculo et insequentibus in urbibus Graecis
+500-700 drachmas medicis fere datas esse puto. Consentaneum est prout
+urbes res tempora erant mercedes quoque impares fuisse. Athenis bello
+Peloponnesiaco confecto pecuniae publicae erant consumptae et exhaustae.
+Quamobrem medici etiam mercedem minorem accipiebant, et quo minor merces
+erat, eo peiores medici munus publicum suscepisse videntur. Ad quod mihi
+cum Welckero (l.l. p. 230) Pluti Aristophanei versus 407 eqs. spectare
+videntur:
+
+  --τίς δῆτ᾽ ἰατρός ἐστι νῦν ἐν τῇ πόλει;
+    οὔτε γὰρ ὁ μισθὸς οὐδέν ἐστ᾽, οὔθ᾽ ἡ τέχνη.
+  --σκοπῶμεν. --ἀλλ᾽ οὐκ ἔστιν. --οὐδ᾽ ἐμοῖ δοκεῖ.
+
+Unus inscriptionis cuiusdam locus nobis etiam disceptandus est. In magna
+ratione et catalogo hieropoearum templi Apollinis Delii exarato Demare
+archonte (circa annum a. Chr. 180), cum pecuniae ab decessoribus ἐν τῇ
+δημοσίᾳ κιβώτῳ acceptae describantur, haec leguntur vs. 82 sqq. (BCH.
+VI 13.--nr. 23): ἄλλος στάμνος ἐπιγραφὴν ἔχων‧ ἀπὸ τῆς Ἕλληνος καὶ
+Μαντινέως, ἐπὶ Δημητρίου Ποσιδεῶνος, ἔθεσαν εἰς τὸ ἱερὸν Φωκίων
+Κλεοκρίτου ταμίας καὶ Παρμενίων ὁ Πολυβούλου κληρονόμος [ὧν] ([ᾧ]
+edit.) ἔλαττον ἔλαβεν ὁ ἰατρὸς (ὁ ἰατρὸς supra lineam, _en surcharge_)
+Η Η 𐅄 {C C L} καὶ τοῦ ἐνοικίου ὡσαύτως Δ Δ 𐅃 {X X V}. Quae verba
+inscripta in urna demonstrant Demetrio archonte, mense Posideone,
+quaestorem et hominem privatum duas summas tradidisse, quae pecuniae
+publicae sunt et auxilio Hellenis et Mantinei, de quibus qui sint nihil
+constat (cf. Homolle l.l. p. 71), aerario publico tradebantur. Quas
+summas medicus quidam non sibi habuerat, alteram 250 drachmarum de
+mercede sua, ut consentaneum est, alteram viginti quinque drachmarum de
+pensione aedium. In antecessum igitur res publica huic medico praeter
+mercedem etiam pensionem aedium dederat, ut ipse habitaret et medicinam
+instrueret; sed mortuus esse Polybulus medicus videtur, et moriens
+Parmenionem heredem suum summas illas rei publicae reddere iusserat,
+quia nondum tempus totum circumactum erat, in quod iam antea mercedem
+et pensionem acceperat. Cum autem ducentae quinquaginta drachmae
+summa solida sint, veri simillimum est totam mercedem annuam ex
+multiplicatione simplici effectum iri. Sed quae multiplicatio facienda
+sit, incertum est, fortasse simplicissima, ita ut 500 drachmae merces
+annua medici publici illius essent et quinquaginta pro habitatione
+additae essent. Quod in ea quadret, quae supra in universum
+explanavimus, sed incertius est, quam ut firmum quicquam ex eo colligi
+possit.
+
+De mercedibus aevo Romano archiatris datis, exempli causa in urbibus
+Asiae Minoris, nihil memoriae proditum est. Ad publicorum autem sicut ad
+privatorum medicorum mercedes referenda sint, quae Ulpianus _libra
+octavo de omnibus tribunalibus_ scripserat (Dig. L, XIII 1): _praeses
+provinciae de mercedibus ius dicere solet, sed praeceptoribus tantum
+studiorum liberalium ... Medicorum quoque eadem causa quae professorum,
+nisi quod iustior, cum hi salutis hominum, illi studiorum curam agant:
+et ideo his quoque extra ordinem ius dici debet._[63] Sed de summis
+nihil aperitur. Romae medicis publicis annonae praestabantur, saeculo
+tertio binae aut ternae (Lamprid. Alex. Sev. 42), quot quarto
+archiatris, non dicitur (Cod. Iust. X 53, 9; Theod. XIII 3, 9.--cf.
+p. 42), et quantum annona medicorum valuerit, quot quisque modios
+tritici assecutus sit, ignoramus. Sed mercedes publicae expendebantur
+usque ad lustiniani tempora, quem mercedem munerum publicorum abolevisse
+ex Procopio (hist. arc. 26) intellegitur (quem laudat Perrot,
+_Exploration de la Galatie_ I, 50{3}).
+
+    [Adnotatio 63: Adiungamus, quae continuo sequuntur: _Sed et
+    obstetricem audiant, quae utique medicinam exhibere videtur. Medicos
+    fortassis quis accipiet etiam eos, qui alicuius partis corporis vel
+    certi doloris sanitatem pollicentur; ut puta si auricularius, si
+    fistulae vel dentium, non tamen si incantavit, si inprecatus est,
+    si, at vulgari verbo impostorum utar, si exorcisavit: non sunt ita
+    medicinae genera, tametsi sint, qui hos sibi profuisse cum
+    praedicatione adfirment._ Sunt autem qui _exorcizaverunt_
+    christianorum medici: cf. Harnack, _Med. aus der ält.
+    Kirchengesch._, p. 68 sqq.]
+
+Hippocrates vel potius qui scripsit librum παραγγελιῶν medicis suadet ut
+medeantur ὅτε δὲ προῖκα ἀναφέρων μνήμην εὐχαριστίης προτέρην ἢ παρεοῦσαν
+εὐδοκίην‧ ἢν δὲ καιρὸς εἴη χορηγίης ξένῳ τε ἐόντι καὶ ἀπορέοντι, μάλιστα
+ἐπαρκέειν τοῖς τοιούτοις. ἢν γὰρ παρῇ φιλανθρωπίη, πάρεστι καὶ
+φιλοτεχνίη (Littré IX 258). Quod consilium amplius secutos medicos
+gratuito interdum sanavisse tituli docent: καὶ προσανέθετο τὰς χρείας
+τοῖς ἐν ἀρρωστίαν ἐμπεσοῦσιν ἄνευ μισθοῦ (nr. 36 vs. 7 sq.), ἰατρεύσαντα
+προῖκα (de Heraclito Rhodiopolita nr. 42 vs. 17). Sed multos medicos,
+quo facilius munus publicum sibi traderetur, gratis sanando gratiam
+populi petivisse supra iam vidimus (p. 48 sq.). Tamen non desunt, qui
+commodo suo non servientes etiam postquam medici publici facti sunt
+aliquamdiu mercede sua destiterint. Nam de Damiada Lacedaemonio decretum
+Gytheatarum haec refert: [ἐ]πὶ Βιάδα δὲ Λαφρίωι θεωρῶν τὰν π[όλιν
+ἐξαπορου]μέναν ἐν ταῖς εἰσφοραῖς ἐπαγγ[είλατο τῶι δά]μωι "δωρεὰν
+ἰατρεύσειν" παρ᾽ ἁμε[τέραν πόλιν αὐτόν (nr. 12 vs. 28 sqq.). Damiadas
+igitur alterius quem publicus erat anni (cf. vs. 45) mense Laphrio, cum
+oppidum tributo ab Romanis imposito valde premeretur,[64] de mercede
+muneris destitit, sed unum tantum mensem hoc fecit, cum certus mensis
+anno additus sit. Sequitur, ut merces singulis mensibus Gythei medicis
+publicis expenderetur, id quod Athenis aliis locatione non constitutis
+prytaniis singulis saepe fiebat (cf. Boeckh, _Staatshaushalt_ I{3} 308).
+Sed habemus alium etiam titulum et eum Atheniensem, qui medicum publicum
+munus gratis suscipientem affert. Ibi Phidias homo Rhodius, qui Athenis
+medicus privatus erat, tum "ἐπιδέδω[κε]ν ἑαυτὸν δημοσιεύειν δωρε[ὰ]ν"
+ἐνδεικνύμενος τὴν εὔνοιαν ἥν ἔχει πρὸς τὴν πόλιν (nr. 2 vs. 17 sqq.).
+Qua de causa ille omni mercede destiterit, non declaratur. Sed fortasse
+ita conicere licet. Medici publici qui a civitate mercedem accipiebant
+et propterea aegrotos gratis curabant, tamen a quovis cive, si modo
+dabat, pecuniam accipere vetiti non erant. In maioribus autem urbibus et
+maxime Athenis factum sit, ut qui hoc modo redibant reditus mercedem
+publicam multo superarent, cum divites quoque medicos publicos, qui
+saepe medicorum optimi erant, consultarent. Quare efficiebatur, ut
+medici munus publicum valde appeterent, praesertim cum eo medici quasi
+approbati fierent, et ut eo facilius crearentur civitati pollicerentur
+se gratuito munus suscepturos esse. Immo Ioh. Toepffer (AM. XVI 429)
+usque eo progressus est, ut oppida et tempora fuerint, quibus munus
+publicum eis medicis traderetur, qui a civitate magno id fortasse pretio
+conduxissent sicut temporibus quibusdam sacerdotia ad licitationem
+deducerentur.
+
+    [Adnotatio 64: cf. Lebas-Foucart 242a, vs. 15 sqq.: ἐπὶ Βιάδα δὲ
+    ἐνιαυτῶι ὅτε ἰδίαν χάριν ἐξαιτησάμενοι Πόπλιόν τε Αὐτρώνιον‧ καὶ
+    Λεύκιον Μαρκίλιον ὄντας αὐτοῖς ξένους, οὓς καὶ ὑπεδέξαντο τοῖς
+    ἰδίοις δαπανήμασιν καὶ παρα[ι]τήσαντο τοὺς τε στρατιώτας καὶ τὰ
+    λοιπὰ τὰ ἐπιτασσόμενα ὑπ᾽ αὐτῶν, ὄντα ἰκανά, δι᾽ ὧν ἐκούφισαν τὴν
+    πόλιν, ὁλοσχερῶς χαρισαμένων αὐτοῖς τῶν προγεγραμμένων ἀνδρῶν
+    -- -- --]
+
+Tamen medicos publicos a privatis etiam mercedem accepisse certis quidem
+testimoniis affirmari non potest. Diserte autem archiatris Romanis
+permittebatur, ut pecuniam a privatis acciperent, si ab sanatis
+voluntarie oblata sit: _archiatri scientes annonaria sibi commoda a
+populi commodis ministrari honeste obsequi tenuioribus malint quam
+turpiter servire divitibus. Quos etiam ea patimur accipere, quae sani
+offerunt pro obsequiis, non ea, quae periclitantes pro salute
+promittunt_ (Cod. Iust. X 53, 9 = Theod. XIII 3, 8).[65] Quae
+Valentiani, Valentis, Gratiani imperatorum epistula anni 370, cum ad
+Praetextatum praefectum urbis missa sit, ad archiatros quattuordecim
+Romae urbis maxime pertinet.
+
+    [Adnotatio 65: Quae verba secutus esse videtur Dionysius medicus
+    Antiochenus, de quo scripsit Libanius ad Tatianum (ep. 911 extr. ed.
+    Wolf): καὶ τοιοῦτος μὲν ὢν τὴν τέχνην, τοιοῦτος δὲ τὸν τρόπον τῶν
+    πενεστέρων ἐστίν, οὐ κατὰ τὸ μὴ εἶναι τοὺς διδόντας, "εἰσὶ γὰρ οἱ
+    σεσωσμένοι", ἀλλὰ νῦν μικρῷ τινι τὴν χεῖρα ὐπεῖχεν αἰδούμενος, νῦν
+    δὲ τὸ πᾶν διεώσατο.. Qui cum nihil nisi ea acciperet, _quae sani
+    offerunt pro obsequiis_, publicus esse videtur.]
+
+Merces, quae a re publica medicis expendebatur, multis locis non ex
+aerario emanabat, sed tributo ad hanc ipsam causam civibus imposito
+cogebatur. Quod tributum inscriptiones et papyri quadraginta fere
+proximis annis aperuerunt, vocabatur autem ἰατρικόν.[66] Repetemus
+breviter res notas. Prima Delphis inscriptio reperta est (nr. 8) annorum
+a. Chr. 230-200 (H. Pomtow Rh. M. XLIX 582). In qua Philistioni cuidam
+damnum quod fecerat, cum ab creditoribus quibusdam Delphorum pecuniam,
+quam hi debebant illis, solvere coactus erat, ita resarciebatur, ut ei
+et posteris ἀτέλεια χοραγίας καὶ τοῦ ἰατρικοῦ daretur (cf. Ditt.{2} 466
+adn.). Deinceps cum quarto saeculo inter Teum et aliud oppidum, cuius
+nomen non exstat, synoecismus conveniret (cuius foederis fragmentum
+lapidi incisum a. 1891 repertum est), civibus novis, qui Teum
+transmigrabant, in decem annos immunitas praeter iatrici praebita est:
+εἶναι δὲ αὐτοὺς κα[ὶ τῶν ἄλλων εἰσφορ]ῶν ἀτελεῖς πλὴν ἰατρικοῦ (nr. 1
+vs. 10 sqq.). Eodem anno Coorum lex sacrificiorum in medium prolata
+est.[67] Qua in tabula inter eos, qui diebus festis quibusdam sacrificia
+faciant et »casam constituant«, multi sunt vectigalium redemptores, et
+vs. 15 sq. legitur: [θυέτω]<ι> δὲ κατὰ ταῦτα καὶ σκανοπαγείσθω<ι> καὶ
+ὁ ἔχων τάν ὠνὰν τοῦ λατρικοῦ. Cum autem τοῦ λατρικοῦ enucleare non
+possent, erratum esse a lapicida et legendum esse τοῦ ἰατρικοῦ viri
+docti existimabant.[68] Sed Udalricus Wilcken, cum multa in papyris
+ostracisque Aegyptiis tributa ignota enodavisset, quid λατρικὸν esset,
+etsi dicere non potuit, tamen verbum ita tenendum esse arbitratus
+est.[69] Nobis igitur ab hoc incerto titulo abstinendum est, quamvis
+multum inter-esset in urbe Co ipsa tributum medicum inveniri.
+
+    [Adnotatio 66: cf. A. Toepffer, AM. XVI 430 (= _Beiträge zur
+    griechischen Altertumswissewchaft_ p. 221); U. Wilcken, _Griech.
+    Ostraka_ I, 375 sqq.; R. Herzog l.l. p. 204{3}.]
+
+    [Adnotatio 67: edd. Α. Κοντολέων, AM. XVI (1891), 406; Th. Reinach,
+    REG. IV, 357 sqq. Ingeniose interpretatus est A. Toepffer, AM. XVI
+    (1891), 411 sqq. = _Beiträge zur griech. Altertumswissensch_. 204
+    sqq. cf. BCH. XVI, 162.]
+
+    [Adnotatio 68: Sed cum Th. Reinach scripsis-set (REG. IV 371):
+    _On serait tenté de corriger_ λατρικοῦ _en_ ἰατρικοῦ, posteri iam
+    certius affirmabant et pro certo habebant, quae mera coniectura
+    est.]
+
+    [Adnotatio 69: _Griech. Ostr._ I, 375{1}: _Da der Stein nach der
+    Publikation ein deutliches_ Λ _zeigt, wird man an_ λατρικοῦ
+    _festzuhalten haben._]
+
+In duobus autem aliis oppidis, Delphis, in media parte Graeciae, et Tei,
+in urbe Ionia Asiae Minoris, τὸ ἰατρικὸν adhuc certe exstat. Ubi
+accuratiora ignoramus, nisi id intelligimus Tei iatricum tam necessarium
+esse existimatum, ut civibus novis, qui omnibus aliis oneribus
+liberarentur, tributum medicum tamen pendendum esset. Quod tributum
+etiam sua sponte homines aliqui constituebant. Nam consentaneum est, si
+pagani pagi Halentis una cum eis, qui in hoc pago agros possidebant et
+qui ibi et in agris Pelae pagi laborabant, medicum proprium conducebant
+(v. p. 57, 66), illos omnes voluntariam stipem contulisse, ut medico
+mercedem darent.
+
+Quantum quisque pecuniae dederit, cum in Graecia ignoremus, papyri
+Aegyptiae demonstrant. Nam in papyris alterius fere a. Chr. saeculi:
+_Flinders Petrie Papyri_ (ed. Mahaffy) II nr. XXXVIIIa (p. 36) semel,
+nr. XXXIXe (p. 129) passim "ἰατρικὸν β’" legitur, ex quo apparet binas
+frumenti artabas a quibusdam pro tributo medico annuo pensitatas esse.
+Qui tributum solvebant, in utraque papyro coloni Graeci veterani sunt,
+ita ut dici non possit omnesne cives tributum idem pependerint an
+fuerint qui plus debuerint (cf. U. Wilcken l.l. 375). Sed tributum
+duarum artabarum[70] parvum est, quoniam to τὸ φυλακιτικόν, quo tributo
+custodes alebantur, ternas artabas pro capite et anno faciebat atque
+multa tributa alia muneribus multo maioribus explebantur. Si igitur τὸ
+ἰατρικόν comparamus cum custodum tribute, merces muneris medicorum minor
+fuisse videtur quam custodum publicorum, nisi eorum plures in unoquoque
+loco quam medici publici fuerant. Medicis autem pro mercede non pecunia,
+sed frumentum ipsum datum esse videtur sicut archiatris urbis Romae
+annonae vel _annonaria commoda_.
+
+    [Adnotatio 70: Valebat autem artaba aetate Ptolemaeorum 39, 39l.
+    (Hultsch, _Metrologie{2}_ 625) vel 39, 39-23, 62l. (Wilcken, _Ostr._
+    I, 747).]
+
+De mercede pars aliqua medico publico in medicinam consumenda fuerit
+aut alia summa ei praeter mercedem ex iatrico data sit, ut medicinam
+sustentaret, sicut medico illo Delio (v. p. 69). Apud Graecos ita fuisse
+E. Curtius iam suspicatus est, cum primo iatrici titulo Delphis invento
+existimaverit iatricum esse exactum _zur Besoldung von Aerzten und
+Erhaltung ärstlicher Anstalten_ (GGA. 1864, 1227). Tum multa verba et
+plures etiam coniecturas de hac re incerta fecit A. Vercoutre.[71]
+
+    [Adnotatio 71: Qui iatricum a Charonda inventum esse contendit (l.l.
+    241 sqq.). Coniecerit autem quispiam, cum leges Charondae in urbe Co
+    receptae essent (anno 366: U. v. Wilamowitz, _Arist. u. Athen._ I,
+    65{36}; aliud tempus proposuit Crusius, _Untersuch. zu Herondas_
+    36), iatricum etiam ibi constitutum esse (testari autem ibi hoc
+    tributum titulum AM. 1891, 406, vid. p. 73) et inde per alias urbes
+    Graeciae divulgatum esse. Sed sunt vanae suspiciones. De Charonda
+    nihil fere scimus, et titulus ille, cum λατρικοῦ legatur, adhiberi
+    non potest. Equidem puto tributum illud tam vetustum non esse, sed
+    saeculo quarto demum inventum.]
+
+Mercede et publica et privata accepta medico publico alio etiam modo pro
+laboribus praemia data sunt. Populus enim medicos bonos laudabat,
+coronas eis dedicabat, hospites publicos (προξένους) eos faciebat, in
+civitatem ascribebat. Cum medicus urbem relinqueret, ut novam sedem
+appeteret, rebus bene gestis saepissime ei honores tales decreti sunt.
+Horum decretorum paullatim numerus maior in lucem prolatus est, cum nunc
+habeamus triginta (p. 19 sqq.); baseon autem statuarum quibus aevo
+Romano medici maxime honorati sunt publice constitutarum undecim
+collectae sunt (p. 21 sq.). Itaque et aevo Romano et ante Romana tempora
+et statuae et decreta plurima in urbibus collocata erant, atque spes est
+excavationibus locis omnibus nunc florentibus plura etiam inventum iri,
+quibus tota haec causa in quam inquirimus planior apertiorque fiet.
+
+Quantopere autem mos honorandi medicos pervulgatum sit, inde facile
+perspicias apud scriptores decreta talia ficta et vera imitantia
+inveniri. In codicibus enim Hippocrateis cum aliis rhetorum inventis
+decretum Atheniensium in honorem Hippocratis fictum exstat (Littré IX
+400). Quod decretum est commixtum ex veris nonnullis apud scriptores
+collectis,[72] ex verbis in decretis honorificis vulgo usurpatis, ex
+multis omnino ementitis (cf. Littré IX 308; Herzog 215 sqq.). Ab
+Atheniensi quodam illud factum esse Littré arbitratus est (I 430),
+Herzog Petersenium (Philologus IV 251: _Zeit und Lebensverhältnisse des
+Hippocrates_) secutus ludum scholae rhetorum Coorum esse dicit circa
+annum a. Chr. n. trecentesimum factum. Id rectius coniectatum videtur,
+cum Co decreti faciendi maius esset incitamentum et cotidie in
+Aesculapio multa medicorum decreta spectarentur. Sed num trecentesimo
+iam a. Chr. n. anno decretum factum sit, magnopere est dubitandum. Mihi
+probatur primo demum a. Chr. n. saeculo (v. Kaibel GGA. 1900, 63) vel
+postea etiam decretum illud commentitum esse.
+
+    [Adnotatio 72: Conferas exempli causa initio: καὶ λοιμοῦ ἰόντος ἀπὸ
+    τῆς βαρβάρων ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα et Thucyd. II 48: ἤρξατο δὲ τὸ μὲν
+    πρῶτον, ὡς λέγεται, ἐξ Ἀιθιοπίας τῆς ὑπὲρ Ἀιγύπτου, ἔπειτα δὲ καὶ ἐς
+    Αἴγυπτον καὶ Λιβύην κατέβη καὶ ἐς τὴν βασιλέως γῆν τὴν πολλήν. ἐς δὲ
+    τὴν Ἀθηναίων πόλιν ἐξαπιναίως ἐνέπεσε κτλ.]
+
+Aliud tale decretum apud Diodorum legitur (IV 71). Ubi fictum est
+Graecos Troiam oppugnantes Machaoni atque Podalirio immunitatem
+decrevisse Aesculapii filiis, qui homines sunt ut alii, at non dei,
+atque vulneratos multos medici quasi publici sanaverant: κατὰ δὲ τὸν
+πόλεμον μεγάλας χρείας αὐτοὺς παρασχέσθαι τοῖς Ἕλλησιν, θεραπεύοντας
+ἐμπειρότατα τοὺς τιτρωσκομένους, καὶ διὰ τὰς εὐεργεσίας ταύτας ὑπὸ τῶν
+᾽Ἑλλήνων μεγάλης τυχεῖν δόξης‧ ἀτελεῖς δ᾽ αὐτοὺς ἀφεῖναι τῶν κατὰ τὰς
+μάχας κινδύνων καὶ τῶν ἄλλων λειτουργιῶν διὰ τὴν ὑπερβολὴν τῆς ἐν τῷ
+θεραπεύειν εὐχρησίας. Quae verba in memoriam redigunt, quae interdum in
+veris medicorum decretis leguntur.[73]
+
+    [Adnotatio 73: Adnotat U. de Wilamowitz (Isyllos 82{55}): _Diese
+    Darstellung wird in den Jahrhunderten entworfen sein, aus denen wir
+    so manche Ateliepsephismen für Ärzte haben_.]
+
+Inter honores alios medicis immunitas etiam praebebatur, quamquam
+ante Romana tempora non saepius ea in titulis extat, si generatim qui
+dabantur honores intuemur (legitur nr. 21 vs. 50, nr. 24 vs. 9, nr. 32
+vs. 6, nr. 36 vs. 13, nr. 40 vs. 21 sq.). Id eo explicatur, quod medici
+his temporibus saepe urbem, in qua consederant, mox relinquebant, ita ut
+laus atque hospitium publicum gravius eis esset quam cunctarum rerum
+immunitas. Sed aevo Romano res valde exculta est et immunitas medicis
+legibus praecipuis praestabatur (v. p. 40 sq.) Quod primo tamquam
+gratia et favor a medicis adsumptum est, cum diserte rem in titulis
+adnotaverint (v. p. 43; praeter archiatros duos ibi citatos Heraclitus
+Rhodiopolites immunitatem se adeptum esse praedicat: nr. 42 vs. 16:
+ἀλιτουργησίᾳ "τιμηθέντα", ita ut titulus vix ante Hadriani aetatem
+exaratus sit). Cum autem archiatri in urbibus Asiae Minoris maxime in
+hoc loco haberentur, medici Aegyptii idem sibi praeberi volebant. Nam
+Antonini epistula ad urbes Asiae missa omnes alias quoque urbes spectare
+videbatur: γραφείσης μὲν τῷ κοινῷ τῆς Ἀσίας, "παντὶ δὲ τῷ κόσμῷ
+διαφερούσης" (Dig. XXVII 1, 6 §2.--cf. 40 sq.). Itaque in papyris medici
+questi sunt, quod munera publica sibi imponerentur contra imperatorum
+epistulas. Talem querimoniam M. Valerius Gemellus habuit (p. 51), et in
+eadem papyro supra querella alius medici descripta esse videtur atque
+responsio magistratus alicuius a praefecto ita confirmata: κέκρικε[ν -
+- -] ἀπολύσας, quod videtur esse: κέκρικε[ν δικαίως ὁ δεῖνα] ἀπολύσας.
+Unde apparet medicum questum confirmante praefecto muneribus liberatum
+esse. Duorum aliorum medicorum querellae disceptantur in papyro
+Oxyrhynchitana I 40, in qua multae huiusmodi causae una transcriptae
+sunt. Quarum in una anni p. Chr. 138 medico alicui de immunitate
+praestari referunt editores, qui hanc partem papyri nimis mutilatam non
+ediderunt. Quae tum sequitur causa, iterum querimoniam medici publici
+exhibet, sed qui cadaveribus arte medicabatur. Qui de liturgia imposita
+sibi ab eis, apud quos munere fungebatur, questus est; sed ei responsum
+est: τάχα κακῶς αὐτοὺς ἐθεράπευσας. δίδαξον τ[ὸ κατα]τῆκον (qua re
+cadavera conserventur), εἰ ἰατρὸς εἶ δημοσ̣[ιεύ]ων ἐπὶ ταρι[χείᾳ], καὶ
+ἕξεις τὴν ἀλειτουργησίαν. Tradebantur igitur apud Aegyptios mortuorum
+corpora medicis publicis propriis conservanda, sicut medici in
+unamquemque partem corporis erant (Herod. II 84). Qui ad se etiam
+pertinere epistulas imperatorum, quae medicos muneribus liberaverant,
+praedicabant.
+
+Sunt tum libertates immunitatesque illae ad omnes medicos perlatae
+et epistulis imperatorum saeculis insequentibus etiam atque etiam
+affirmatae et auctae, ita ut mulieribus medicorum et filiis etiam
+libertates summae praeberentur (Cod. Theod. XIII, 3 et Iust. X 53
+passim). At tamen cum in titulis medicorum saeculi II. vel. III., quibus
+immunitates iam datae erant, multa munera publica cum praedicatione
+quadam descripta sint, apparet medicos munera publica, etsi liberi eis
+erant, tamen si volebant suscipere potuisse. Et volebant multi, qui
+favorem populi et honores appetebant. Quae cum ita essent, Constantinus
+inter cetera anno 321 edixit: _quoniam gravissimis dignitatibus vel
+parentes vel domini vel tutores esse non debent, fungi eos honoribus
+volentes permittimus, invitos non cogimus_ (Cod. Theod. XIII 3, 1).
+
+Et tituli multos demonstrant archiatros, qui in summis honoribus
+versabantur: Μενεκράτης Μενεκράτους ὁ ἀρχιατρὸς τῆς πόλεως
+"στεφανηφορῶν" κτλ. (Euromi, nr. 49); Μ. Αὐρήλιος Χαρμίδης "πρύτανις καὶ
+στεφανηφόρος" καὶ ἀρχιατρός (Heracleae-Salbacae, nr. 57 et 58); Μ.
+Αὐρήλιος Πολείτης β ὁ ἀρχιατρός "πρῶτος ἄρχων" τὸ β (Cerami, nr. 60);
+"ἐπιμελουμένου τῶν Μυστηρίων" Σουλ. Δημητρίου τοῦ ἀξιολογωτάτου
+ἀρχιατροῦ (Laginae, nr. 61); Αγασικλείδας Ἀγασικλείδα ὁ ἀρχιατρὸς τῆς
+πόλεως "ἀγορανομῶν" κτλ. (Troezene, nr. 50); cf. nr. 73 (Lesbi) Bresum
+archiatrum, qui plurima munera et publica et sacerdotalia administrabat.
+Quorum ex titulis apparet cives hos fuisse et viros in sua urbe
+illustrissimos, cum in summis urbium dignitatibus obveniant. Simul
+intelligitur cum hi munus medicum publicum appeterent, id quoque ipsum
+honoratum fuisse. Ut autem archiatri ex medicis optimis eligerentur,
+praeceperunt etiam saeculo IV. imperatores Romani: _si quis in archiatri
+defuncti est locum "promotionis meritis" adgregandus_ eqs. (Cod. Iust. X
+53, 10 = Th. XIII 3, 9); _quod si huic archiatrorum numero_ (XIV)
+_aliquem aut conditio fatalis aut aliqua fortuna decerpserit, in eius
+locum, non patrocinio praepotentium, non gratia iudicantis, alius
+subrogetur, sed horum omnium fideli circumspectoque dilectu qui "et
+ipsorum consortio et archiatriae ipsius dignitate et nostro iudicio
+dignus habeatur": de cuius nomine referri ad nos protinus oportebit_
+(Cod. Th. XIII 3, 8).
+
+Unus ex archiatris, qui munera publica obierunt pecuniasque civitati
+dono dederunt, Attalus Priscus Ephesius Asclepiadis filius, ἀρχιατρὸς
+διὰ γένους vocatur (nr. 65 vs. 3). Ut maxime aevo Romano sacerdotia
+hereditaria fuerunt, ita huic quoque medico vel maiorum alicui munus
+archiatri in omne tempus traditum est, cum per se sumi posset filium
+semper officium patris secuturum esse.[74] Quod iure sumptum esse alius
+titulus affirmat: praedicat Heracleae-Salbacae (in Phrygia maiore)
+Pappias quidam maiores iam archiatros fuisse: [Το μνημεῖόν ἐστι Παππίου
+- - -]ου "ἀρχιατροῦ ἀπογόνο[υ] ἀρχιατρῶν" κτλ. (nr. 59). Aliam familiam
+quasi familiam archiatrorum fuisse demonstrat titulus Acilii Theodori
+(nr. 71). Quem ipsum in titulo ἰατρῶν πρόμον vocatum tamen archiatrum
+fuisse inde colligas, quod iambi vocabulum ἀρχιατρόν eo loco respuebant:
+
+  Ἀκείλιον Θεόδωρον "ἰατρῶν πρόμον"
+  σπουδαῖον εὐγενῆ τε καὶ εὐσχήμονα
+  ὑὸς Θεόδωρος θάψεν, ἠδ᾽ ὁ<ς> συνγενής
+  Θεόδωρος ἀρχιατρός κτλ.
+
+Consentaneum est versus causa mollissimam hanc translationem usurpari
+potuisse.[75] Archiater quoque fuit Theodorus Acilii propinquus (vs.
+3/4). Cum autem filio Acilii nomen Theodori inditum sit, patrem Acilii
+Theodorum quendam fuisse verisimile est, ita ut ὁ συνγενὴς Θεόδωρος
+ἀρχιατρός Acilii mortui frater esset. Tum pater, qui duos filios
+archiatros habuerat, ipse archiater fuerit. Ut igitur rem stemmate ante
+oculos proponamus, sic existimamus:
+
+                    (Theodorus archiater)
+                               |
+  Ἀκείλιος Θεόδωρος ἀρχιατρός        ὁ συνγενὴς
+        (ἰατρῶν πρόμος)          Θεόδωρος ἀρχιατρὸς
+               |
+         ὑὸς Θεόδωρος.
+
+Dubitandum non est, quin ὑὸς Θεόδωρος postea archiater factus sit.
+Postremum familiam veterinariorum quoque ostentemus: Οὐαλεριάνος
+ἰπποϊατρὸς ὑὸς ἱπποϊατροῦ (Αὐρηλίου Λύκου--CIG. 1953, Dii in Macedonia,
+vs. 7).
+
+    [Adnotatio 74: Qui mos Graecorum vetustissimus per totam
+    antiquitatem usque ad imperii Romani tempora extrema duravit, ut
+    demonstrat epistula Constantini in Cod. Iust. X 66, 1 (= Th. XIII
+    4, 2) anni 337: _artifices artium -- -- -- ab universis muneribus
+    vacare praecipimus, si quidem ediscendis artibus otium sit
+    accommodandum, quo magis cupiant et ipsi peritiores fieri et suos
+    filios erudire_. Nam filios in arte, quam pater ipse edidicit,
+    erudiendos esse patet.]
+
+    [Adnotatio 75: Ut id in praetereundo adnotem, nullo modo, opinor,
+    dubitandum est, quin in epigrammate hermae Alcamenis nuper repertae
+    vs. 2 Ἑρμᾶν τὸν πρὸ πυλῶν dictum sit pro Ἑρμᾶν προπύλαιον
+    (v. Conze, Sitz.-Ber. d. Berl. A. d. W. 1904, 69. Sed cf. Altmann,
+    AM. 1904, 180). Simillimae enim sunt translationes Ἀκείλιος ἰατρῶν
+    πρόμος pro Ἀκείλιος ἀρχιατρός et Ἑρμῆς ὁ πρὸ πυλῶν pro Ἑρμῆς
+    προπύλαιος.]
+
+Rem igitur apud Graecos notissimam aevo Romano etiam pervulgatam fuisse
+certis exemplis illustravimus et familias quasdam medicorum ostendimus,
+quarum gentiles nominatim in titulis exstant. Medico autem magnae
+commendationi et usui erat, quod ex antiqua medicorum familia ortus erat
+aut ab vetusto aliquo medico incluto genus ducebat. Et saepe olim urbs
+aliqua Graeca medicum quendam publicum libenter instituerit, si patrem
+aut avum eius apud se munere iam functum esse audierit.
+
+
+§7.
+
+DE COLLEGIIS MEDICORUM.
+
+Athenis medici publici, sive sex sive plures minoresve fuerunt, saeculo
+III. et iam antea pro se et aegris, quibus quisque medicatus erat,
+Aesculapio et Hygiae bis in anno sacrificium facere patrio more
+solebant. Quod inscriptione in Aesculapio Atheniensi eruta manifestum
+fit: ἐπειδὴ πάτριόν ἐστιν τοῖς ἰατροῖς, ὅσοι δημοσιεύουσιν, θύειν τῶι
+Ἀσκληπιῶι καὶ τεῖ Ὑγιείαι δὶς τοῦ ἐνιαυτοῦ ὑπέρ τε αὑτῶν καὶ τῶν σωμάτων
+ὧν ἕκαστοι ἰάσαντο ἀγαθεῖ τύχει δεδόχθαι τεῖ βουλεῖ κτλ. (nr. 3 vs. 9
+sqq.--cf. P. Girard l.l. p. 85). Sed quid consilium quingentorum in hac
+re rogaverit, lapide fracto non exstat, nisi forte sumis sacrificia,
+quae antea medici publici sua sponte et more patrio fecerunt, aliquo
+modo sancta esse a re publica. Constat autem medicos Atheniensium
+publicos una omnes in publicum prodiisse et sacra pro salute sua et
+eorum quibus medicabantur fecisse. At tamen proprium collegium medicorum
+publicorum fuisse ex hoc titulo sumi non potest.
+
+Fuisse autem apud Graecos collegia medicorum iam ex eo apparere
+existimaverunt viri docti, quod nominibus medicorum vocabulum officii
+ἰατρὸς in titulis additum sit; ordinem autem nomini adiunctum in titulis
+Graecis ante Romana tempora eam habere vim, ut socius collegii alicuius
+declaretur (U. Koehler AM. X 77; E. Ziebarth, _Griech. Vereinswesen_ 96
+sqq.). Sed res incertissima est, et tituli θίασον vel κοινόν aliquod τῶν
+ἰατρῶν exhibentes nondum inventi sunt.
+
+In urbe Co, cum multi fuerint medici, hos aliquo modo in collegii corpus
+coaluisse putares. Quod tituli quodam modo demonstrare videntur. In
+titulo Coo nuper reperto locus nominatur εἶ τοὶ ἰατροὶ τάσσονται (nr.
+17). Quibus ex verbis locus elucet, quo medici vel publici vel omnes
+coibant, ut res communes inter se expedirent. In alio titulo quarti a.
+Chr. saeculi non multo post urbem traiectam, ut videtur, fasti sacri
+Coorum leguntur (nr. 20): quibus diebus ad quas aras sacra facienda sint
+et quo ritu, et quibus hominibus in quoque sacrificio caro et cetera
+victimarum obtingant. Vicesimo autem die mensis Batromii Iovi Polieo bos
+immolandus erat, cuius quae partes in ara non comburebantur imprimis
+pontifici et sacricolis tradendae erant, tum aliis hominibus:
+Νεστορίδαι[ς] ν[ώτ]ου δίκρεας‧ "ἰατροῖς κρέας"‧ αὐλητᾶι κρέας‧ χαλκέων
+καὶ κερα[μέω]ν ἑκατέροις τὸ κεφάλαιο[ν‧ τὰ δὲ ἄλλα τὰ κρέα τᾶς πόλιος‧
+ταῦτα δὲ πάντα] ἀπ[οφέρ]ετα[ι] ἐκτὸς το[ῦ τεμένευς] vs. 53-56, in quibus
+extrema suppleta sunt ab Ioh. de Prott, _Fasti sacri_ p. 20. Illo igitur
+die medicis portio simplex carnis hostiae obveniebat. Cum autem inter
+ceteros gens una vocetur, qui nominantur ἰατροὶ, χαλκεῖς, κεραμεῖς
+collegia esse videntur (cf. Ziebarth l.l. 97), quibus quod negotium cum
+Iove Polieo fuerit apertum non est. Sed cum non intelligatur, cur
+χαλκεῖς et κεραμεῖς a re publica conducti sint, collegia "omnium"
+opificum aut artificum hic nominata esse verisimile est.
+
+Hae res incertae, utut se habent, aevo quidem Romano certum collegium
+medicorum nominatur (Wood, _Discov. at Ephesus_ App. 7, p. 8 nr. 7):
+Ephesi enim M. Pomponius Boro medicus sarcophago, quem sibi et coniugi
+vivus fecit, haec in fine inscribenda curavit: τῆς σοροῦ κήδονται τὸ
+συνέδριον, οἱ ἐν Ἐφέσῳ ἀπὸ τοῦ Μουσεῖου ἰατροί, οἷς καθιερωσάτην (ipse
+et coniunx) εἰς κλῆρον -- -- (sequitur summa quaedam). Qui medici
+Ephesii firmum, ut patet, habebant collegium.[76]
+
+    [Adnotatio 76: Hoc opusculo magna ex parte iam prelo mandate tituli
+    medicorum autumno a. 1904 Ephesi eruti publici iuris facti sunt (J.
+    Keil, Wiener Jahreshefte VIII (1905) p. 128 sqq.). Qui ad synhedrium
+    supra laudatum (οἱ ἐν Ἐφέσῳ ἀπὸ τοῦ Μουσείου ἰατροὶ) pertinent (a
+    vs. 9) et firmum id collegium fuisse in clara luce reponunt, cum
+    magistrates eius commemorent (ἄρχων a vs. 2; γυμνασιαρχῶν τῶν ἰατρῶν
+    ταῖς τοῦ ἀγῶνος δυσὶν ἡμέραις passim). Museum autem non Alexandrinum
+    est, ut antea cum aliis existimavi, sed Ephesium esse alius titulus
+    Ephesius ab Keilio editus demonstrat (p. 135: οἱ περὶ τὸ Μουσεῖον |
+    παιδευταὶ Π. Οὐήδιον | Ἀντωνεῖνον ἀσιάρχην κτλ.). De re ipsa,
+    certaminibus medicis ab collegio illo quotannis propositis, videas,
+    quae exposuit Keil l.l. p. 133 sqq. Nos nonnullas nunc adnotamus
+    res, quae eis, quae supra explanavimus, usui sunt. Commemoratur
+    fragm. a vs. 4 aliquis ἀρχιατρὸς τὸ δ’. Qua re moderantur, quae
+    supra p. 54 existimavimus, quamquam eodem fere tempore, quo hi
+    tituli exarati sunt (altero p. Chr. n. saeculo), in ipsa urbe Epheso
+    Attalus Priscus est ἀρχιατρὸς διὰ γένους (nr. 65). Medici publici
+    Athenis saeculo a. Ch. n. tertio bis quotannis Aesculapio immolabant
+    (v. p. 79), collegium medicorum Ephesiorum in Museo eruditorum
+    quinque saeculis post diebus feriatis idem fecit (a vs. 9 sqq.). Tum
+    p. 78 sq. familias nonnullas medicorum aevi Romani ostendimus.
+    Quibus nunc familia P. Aelii Menandri archiatri adiungi potest, cum
+    duo filii eius inter medicos praemio ornatos nominentur (d vs. 1
+    sqq., e vs. 1) et alius fortasse propinquus (g vs. 3 sqq.). Denique
+    quoniam in titulis illis archiatri multi praemium certaminis
+    abstulerunt (a vs. 6, 7; b/c vs. 5; e vs. 2; f vs. 1; h passim),
+    archiatros sive medicos publicos inter medicos optimos fuisse
+    comprobatur (cf. p. 50, 77).]
+
+Sed de collegiis medicorum publicorum nihil comperimus, neque quicquam
+dici poterit, nisi novi tituli inventi erint.
+
+
+
+
+INDEX TITULORUM ET PAPYRORUM.
+
+                                                   pag.
+CIG. 1275                                           64
+ "   1279                                           64
+ "   1407                                           39
+ "   1953                                    63n56, 79
+ "   add. 2339b                                     66
+ "   2714                                       36, 77
+ "   2847                                           37
+ "   2987                        38, 42, 54, 78, 80n76
+ "   3285                                           34
+ "   3596                                           21
+ "   3645                                           38
+ "   3872b                                       42n36
+ "   3943                                    38, 65n59
+ "   3953h                                      37, 78
+ "   4249                                        42n36
+ "   4277                                           37
+ "   4315n                          15, 16, 22, 70, 76
+ "   4379c                                          22
+ "   4716d{57}                                   63n56
+ "   5117                                        63n56
+ "   9256                                           61
+
+IG. I 81                                            17
+ "  I 422{14} (p. 185)                           17n14
+ "  II 167 vs. 6/7                                  49
+ "  II 186                                      20, 50
+ "  II 187                           20, 50, 58, 60n52
+ "  II 256b                  14n10, 19, 45, 47, 50, 71
+ "  II 352b               14n10, 19, 47, 55, 79, 80n76
+ "  II 433                                          21
+ "  II 835/36                                       14
+ "  II 1449                                         55
+ "  III 780                                     15, 22
+ "  III 780a                                    15, 22
+ "  III 1193 col. I vs. 32                          65
+ "  III 1199 col. I vs. 36                          65
+ "  III 1202 col. I vs. 38                      54, 65
+ "  IV 365                                          66
+ "  IV 723                                          39
+ "  IV 782                                      36, 77
+ "  IV 951 sqq.                                     15
+ "  IV 955                                          15
+ "  VII 2688                                        39
+ "  IX 1, 104                                   20, 53
+ "  IX 1, 516                                   21, 70
+ "  IX 2, 69                    19, 47, 48, 50, 53, 63
+ "  XII 1, 1032          14n10, 19, 47, 48, 53, 56, 58
+ "  XII 2, 484                      15, 38, 43, 76, 77
+ "  XII 3, 259                                      39
+ "  XII 5, 600                                  20, 59
+ "  XII 5, 719                              21, 52, 53
+ "  XIV 689                                     36, 44
+ "  XIV 852                                     39, 44
+ "  XIV 966                                         15
+ "  XIV 1751                                        33
+ "  XIV 1759                                        32
+
+CIL. VI 3982                                     33n29
+ "   VI 3984                                     33n29
+ "   VI 3985 sqq.                                   34
+ "   VI 8504                                     33n29
+ "   VI 8646/47                                     34
+ "   VI 8895                                    34, 35
+ "   VI 8905                                        31
+ "   VI 8907                                        66
+ "   IX 6213                                        39
+ "   X 2858                                     39, 44
+ "   XIV 3641                                       34
+
+Brit. Mus. 143      19, 47, 48, 49, 52, 53, 56, 57, 71
+  "    "   258                                  21, 27
+  "    "   260                               14n10, 21
+  "    "   677                                      38
+  "    "   799                                  22, 33
+  "    "   838                                      22
+
+Cauer, Delectus{2} 472                      18, 63, 67
+
+Ditt{1} 157                                         21
+  "     244                                         26
+
+Ditt{2} 371                                 22, 58, 60
+  "     466                                     19, 72
+  "     489                  14n10, 19, 45, 47, 50, 71
+  "     490                                 19, 45, 56
+  "     491              14n10, 19, 47, 48, 53, 56, 58
+  "     503                                 20, 56, 64
+  "     616                                     20, 80
+
+Ditt. Suppl. 104                                    27
+  "     "    220                                    21
+  "     "    224                                 29n25
+  "     "    230                                 29n25
+  "     "    256                                    26
+  "     "    374                                    26
+
+Inschr. v. Magn. 113                        22, 58, 60
+  "     "    "   119 vs. 19                         65
+  "     "  Olymp. 62                                64
+  "     "  Perg. 264                                15
+
+Kaibel EG 200                                       22
+  "     " 352                                   38, 78
+  "     " 677                                   39, 43
+
+Lebas II 1321                                    63n56
+      III 161                    38, 42, 54, 78, 80n76
+  "   III 314-318                               36, 77
+  "   III 568                                       37
+  "   III 1523                                      38
+  "   III 1663b                              16, 42n36
+  "   III 1695                                      44
+
+Loewy 294                                           26
+
+Mich. 120                    14n10, 19, 45, 47, 50, 71
+  "   268                                       19, 72
+  "   297                       19, 47, 48, 50, 53, 63
+  "   425                                   19, 45, 56
+  "   436                14n10, 19, 47, 48, 53, 56, 58
+  "   716                                       20, 80
+
+Paton-Hicks 5                               19, 45, 56
+  "     "   37 (40)                             20, 80
+  "     "   92                                      15
+  "     "  282                                  39, 43
+  "     "  344                          19, 45, 57, 66
+  "     "  345                                  15, 31
+  "     "  409 et 418                               22
+
+SGDI. 60                                    18, 63, 67
+  "   1447                      19, 47, 48, 50, 53, 63
+  "   2615                                      19, 72
+  "   2632                                          21
+  "   3557                                      21, 27
+  "   3618                                  19, 45, 56
+  "   3636                                      20, 80
+
+Solmsen, Inscr. Gr. dial. 3                 18, 63, 67
+
+AM. I 337 nr. 7a                                    21
+ "  II 243                                          55
+ "  VII 364                     19, 47, 48, 50, 53, 63
+ "  XVI 292                                     19, 72
+ "  XVI 406 vs. 16                           73, 74n71
+ "  XVI 411 vs. 16                           73, 74n71
+ "  XVIII 417 nr. 4                              63n56
+ "  XXI 67                                          15
+ "  XXIV 211 nr. 34                          15, 42n36
+ "  XXV 119                                      60n51
+ "  XXIX 169 nr. 12                              42n36
+ "  XXIX 259                                     60n51
+
+Americ. Journ. IV 13 nr. 13                      42n36
+
+Ann. d. Inst. 1852, 154                             44
+
+Arch. Anz. 1903, 10          14n10, 20, 48, 56, 58, 64
+  "    "     "   193                            15, 32
+  "    "     "   197                            20, 80
+  "    "     "   198 nr. 1                      21, 48
+  "    "     "   198 nr. 2                      21, 58
+  "    "     "   198 nr. 3              19, 49, 53, 57
+  "    "     "   198 nr. 4                      19, 57
+
+Arch. Ztg. 1877, 154                                55
+
+BCH. II 88                                          55
+ "   III 470                                        27
+ "   IV 217                                         26
+ "   IV 348                                         21
+ "   V 472                                          31
+ "   VI p. 13 vs. 83                            20, 69
+ "   VII 359                                        26
+ "   VII 452 II col. I vs. 12                42n36, 65
+ "   IX 336 nr. 19                              37, 77
+ "   IX 337 nr. 20                          37, 42, 77
+ "   X 60 nr. 1                                     22
+ "   X 216                                          16
+ "   X 510                                       42n36
+ "   XVII 20                                        64
+ "   XVII 550 nr. 48                        20, 56, 64
+ "   XVIII 160 nr. 4                         15, 42n36
+ "   XVIII 197                                      21
+ "   XX 341 nr. 7                                   21
+ "   XXI 66 nr. 3                                   33
+ "   XXIV 225                    14n10, 20, 50, 53, 56
+ "   XXIV 403 nr. 79                             42n36
+ "   XXV 234                        19, 47, 48, 53, 56
+ "   XXVI 269                                14n10, 21
+ "   XXVI 420 nr. 2                 19, 45, 47, 48, 56
+ "   XXVI 429                                       46
+ "   XXVII 233                      19, 45, 47, 48, 56
+ "   XXVII 317 nr. 6                            38, 78
+ "   XXVII 375 nr. 115                          29, 38
+
+Byzant. Zeitschr. XIV 20 nr. 5                      33
+
+Eph. arch. 1841 nr. 602                          63n56
+
+Gazette archeol. VIII 42                            39
+
+Jahreshefte des oesterr. Inst. in Wien
+  I 31                                           63n56
+  VIII 128                                       80n76
+
+IoHSt. X 72 nr. 24                               42n36
+  "    XI 127 nr. II                        37, 42, 77
+  "    XI 251 nr. 27                             42n36
+  "    XVII 286 nr. 54                          38, 42
+  "    XXIV 287 nr. 33                              42
+
+Μους. κ. βιβλ. III 159 nr. τιθ’                 38, 42
+
+Papers of the Amer. School
+  II 21 nr. 17                                  37, 77
+
+Papers of the Amer. School
+  III 27 nr. 29                                  42n36
+
+Papers of the Amer. School
+  III 287 nr. 407/408                               22
+
+Philologus XVI (1860) 10                         63n56
+
+REG. IV 357 vs. 16                           73, 74n71
+ "   VI 180 nr. 19                                  22
+ "   IX 359                                 20, 56, 64
+ "   XII 382 nr. 3                                  38
+
+Rev. arch. 1897, I, 355                             33
+
+Transactions of the Royal Soc. of Lit.,
+  London, Ser. II.,
+  I 245 nr. 2 et 304 nr. 2                          16
+
+  Ser. II., X 126 nr. 25                    37, 42, 77
+
+Wiener Jahreshefte I 31                          63n56
+  "         "      VIII 128                      80n76
+
+
+                                                                   pag.
+Ascoli, _Iscrizione etc. di antichl sepolcri
+    Giudaici del Napolitano_ 55 nr. 10                              39
+Benndorf und Niemann, _Reisen in Lykien und Karien_
+    63 nr. 30 et 64 nr. 32                                          33
+    176 nr. 225                                             37, 42, 76
+Heberdey und Kalinka, _Zwei Reisen im südwestl.
+    Kleinasien_ 23 nr. 13                                       19, 48
+Heberdey und Wilhelm, _Reisen in Kilikien_
+    20 nr. 51                                                       37
+    83 nr. 161                                                  37, 42
+    96 nr. 179                                                   42n36
+Herzog, _Koische Funde und Forsch._ 92 nr. 115                  39, 43
+Newton, _Discoveries of Halicarn._ II 790 nr. 96                37, 77
+Perrot, _Exploration de la Galatie et de la
+    Bithynie_ 48 nr. 27                                         38, 78
+Petersen und v. Luschan, _Reisen in Lykien_ 176
+    nr. 225                                                         37
+Wagener, _Inscriptions grecq. rec. en Asie Mineure_
+    20 nr. 3                                                    38, 42
+Wescher et Foucart, _Inscriptions rec. à Delphes_
+    16                                                          19, 72
+    462                                                             21
+Wood, _Discoveries at Ephesus_ App. 7 p. 8 nr. 7.            42n36, 80
+
+BGU. nr. 647                                        24, 57, 60, 61, 62
+Grenfell, Hunt, Hogarth, _Fayûm towns and their
+    papyri_ nr. 106                                             51, 76
+Mahaffy, _Flinders Petrie papyri_
+   II nr. 38a (p. 36)                                               73
+   II nr. 39e (p. 129)                                              73
+Oxyrh. Pap. I nr. 40                                        23, 45, 76
+            I nr. 51                                        23, 45, 61
+            I nr. 52                                            23, 61
+            I nr. 92                                             63n56
+            I nr. 126 vs. 23                                        29
+Peyron, _Pap. Graec. Taurinensis musei Aegyptii_ I
+    nr. 1 vs. 25                                                    28
+
+
+
+
+VITA.
+
+
+Natus sum RUDOLFUS POHL Berolini die XXIV. mensis Octobris a. 1879 patre
+Augusto matre Augusta e gente Mahn. Fidei ascriptus sum evangelicae.
+Adii novem per annos gymnasium Luisianum Berolinense et inde autumno a.
+1897 testimonio maturitatis instructus Berolini inter cives academicos
+Almae Litterarum Universitatis Fridericae Guilelmae receptus sum. Ibi
+studiis me dedi philologicis archaeologicis epigraphicis historicis.
+Examen rigorosum sustinui die II. mensis Februarii.
+
+Docuerunt me viri clarissimi R. DELBRUECK, DIELS, DILTHEY, FREY, GRAEF,
+GOLDSCHMIDT, HARNACK, HUEBNER †, KALKMANN †, KEKULE DE STRADONITZ,
+KOSER, KUEBLER, MUENCH, E. PERNICE, PFLEIDERER, PAULSEN, ROLOFF,
+E. SCHMIDT, H. A. SCHMIDT, J. SCHMIDT †, SIMMEL, STUMPF, TOBLER,
+VAHLEN, DE WILAMOWITZ-MOELLENDORFF, WINNEFELD, WOELFFLIN.
+
+Ad exercitationes me admiserunt philologicas proseminarii Berolinensis
+DIELS, DE WILAMOWITZ-MOELLENDORFF, HEINZE, HELM, historicas et
+historico-geographicas HIRSCHFELD, SIEGLIN, archaeologicas et historiae
+artis KEKULE DE STRADONITZ, KALKMANN, GRAEF, WOELFFLIN, epigraphicas
+DESSAU, WINNEFELD, palaeographicas H. SCHOENE, papyrologicas P. M.
+MEYER, philosophicas PAULSEN, paedagogicas MUENCH.
+
+Quibus omnibus viris plurimum me debere grato ac pio animo profiteor,
+gratias autem quam maximas habeo et semper habebo RENARDO KEKULE DE
+STRADONITZ, qui summa cum benevolentia et humanitate me amplexus est,
+cum per septies sex menses exercitationibus eius interessem et ab eo per
+idem tempus apparatui archaeologico praepositus essem, et UDALRICO DE
+WILAMOWITZ-MOELLENDORFF, quo auctore et adiutore liberalissimo haec
+studia confeci.
+
+       *       *       *       *       *
+           *       *       *       *
+       *       *       *       *       *
+
+{Errata:}
+
+Littré = Œuvres complètes d’Hippocrate
+  _legitur_ Œvres
+
+[Adnotatio 6:]
+    τὸν μὲν ἑταῖροι / ἔνεικαν
+  _legitur_ τὸν μεκ
+
+[Adnotatio 14:]
+    μνεμα τόδ᾽ Ἀινέο σοφίας ἰατρο ἀρίστο
+  _legitur_
+    μνε̃μα τόδ᾽ Ἀινέο σοφίας ἰατρο̃ ἀρίστου
+
+Ὀνάσιλον τὸν Ὀνασικύπρων τὸν ἰjατῆραν κάς τὼς κασιγνήτως ἰjᾶσθαι
+τῶς ἀνθρῶπως
+  _sic ‘j’_
+
+[Adnotatio 15:]
+    exstant (v. _Catalogue of the Greek coins in the Brit. Mus.,
+    ...
+    third quarter of the fifth century_ cf. p. LII). Accedit, quod in
+    ...
+    (425-400) reges nominantur »Citiensium et Idaliensium« (cf. l.l.
+    ...
+    medici circa annum 445 exaratum sit (cf. l.l. XXX, LII).
+  _legitur:_
+    exstant (v. _Catalogue of the Greec coins in the Brit. Mus.,
+    ...
+    third quater of the fifth century_ cf. p. LII). Accedit, quod in
+    ...
+    (425-400) reges nominantur «Citiensium et Idaliensium« (cf. l.l.
+    ...
+    medici cira annum 445 exaratum sit (cf. l.l. XXX, LII).
+
+[Ὁ ἱερε]ὺς Ἡλιάναξ
+  _legitur_ [Ο ἱερε]ὺς
+
+Adnotatio 25:
+    in templis antiquis Aegyptiis
+  _legitur_ Aegytiis
+
+[Citatio 72:]
+  In loco Aegyptio _Tehneh_
+  _legitur_ Aepyptio
+
+»ὁ θειότατος πατήρ μου... ἀναγκάζεσθαι.
+  _deest «_
+
+ἑπτὰ τοὺς θεραπεύοντας
+  _legitur_ ἐπτὰ
+
+Adnotatio 38:
+    complura iam Demoulin explevit.
+  _legitur_ explevit).
+
+κα[ὶ πένησι καὶ] πλουσίοις
+  _legitur_ κα]ὶ πένησι
+
+τῶμ πολιτῶν καὶ τῶν ἄλ[λων
+  _sic_
+
+τὸ προσκύνημα Λονγίνου
+  _sic ‘νγ’_
+
+γραμματεύς, ἀρχιτέκτων, ἰατρός (Σωτίων Σωτίωνος vs. 13)
+  _legitur_ ἰατρός [Σωτίων
+
+[Adnotatio 60:]
+    Ἀπόλλωνίδου τοῦ Ἀνγέλου Πρωτίωνος
+  _sic ‘νγ’_
+
+ὅτε δὲ προῖκα ἀναφέρων
+  _legitur_ ὁτὲ δὲ
+
+ὑὸς Θεόδωρος θάψεν, ἠδ᾽ ὁ<ς> συνγενής
+  _sic ‘νγ’_
+
+Ioh. de Prott, _Fasti sacri_ p. 20.
+  _legitur_ p. 20).
+
+
+{Numeri graeci:}
+
+  X, C (drachmae): Δ, Η
+
+     V            L            D
+  --------     --------     --------
+  |      |     |  /\  |     |      |
+  |            | /__\       |   |--|
+  |            |            |
+  |            |            |
+
+
+
+
+
+
+End of Project Gutenberg's De Graecorum Medicis Publicis, by Rudolfus Pohl
+
+*** END OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK DE GRAECORUM MEDICIS PUBLICIS ***
+
+***** This file should be named 18331-0.txt or 18331-0.zip *****
+This and all associated files of various formats will be found in:
+        http://www.gutenberg.org/1/8/3/3/18331/
+
+Produced by Louise Hope, David Garcia and the Online
+Distributed Proofreading Team at http://www.pgdp.net
+
+
+Updated editions will replace the previous one--the old editions
+will be renamed.
+
+Creating the works from public domain print editions means that no
+one owns a United States copyright in these works, so the Foundation
+(and you!) can copy and distribute it in the United States without
+permission and without paying copyright royalties.  Special rules,
+set forth in the General Terms of Use part of this license, apply to
+copying and distributing Project Gutenberg-tm electronic works to
+protect the PROJECT GUTENBERG-tm concept and trademark.  Project
+Gutenberg is a registered trademark, and may not be used if you
+charge for the eBooks, unless you receive specific permission.  If you
+do not charge anything for copies of this eBook, complying with the
+rules is very easy.  You may use this eBook for nearly any purpose
+such as creation of derivative works, reports, performances and
+research.  They may be modified and printed and given away--you may do
+practically ANYTHING with public domain eBooks.  Redistribution is
+subject to the trademark license, especially commercial
+redistribution.
+
+
+
+*** START: FULL LICENSE ***
+
+THE FULL PROJECT GUTENBERG LICENSE
+PLEASE READ THIS BEFORE YOU DISTRIBUTE OR USE THIS WORK
+
+To protect the Project Gutenberg-tm mission of promoting the free
+distribution of electronic works, by using or distributing this work
+(or any other work associated in any way with the phrase "Project
+Gutenberg"), you agree to comply with all the terms of the Full Project
+Gutenberg-tm License (available with this file or online at
+http://gutenberg.org/license).
+
+
+Section 1.  General Terms of Use and Redistributing Project Gutenberg-tm
+electronic works
+
+1.A.  By reading or using any part of this Project Gutenberg-tm
+electronic work, you indicate that you have read, understand, agree to
+and accept all the terms of this license and intellectual property
+(trademark/copyright) agreement.  If you do not agree to abide by all
+the terms of this agreement, you must cease using and return or destroy
+all copies of Project Gutenberg-tm electronic works in your possession.
+If you paid a fee for obtaining a copy of or access to a Project
+Gutenberg-tm electronic work and you do not agree to be bound by the
+terms of this agreement, you may obtain a refund from the person or
+entity to whom you paid the fee as set forth in paragraph 1.E.8.
+
+1.B.  "Project Gutenberg" is a registered trademark.  It may only be
+used on or associated in any way with an electronic work by people who
+agree to be bound by the terms of this agreement.  There are a few
+things that you can do with most Project Gutenberg-tm electronic works
+even without complying with the full terms of this agreement.  See
+paragraph 1.C below.  There are a lot of things you can do with Project
+Gutenberg-tm electronic works if you follow the terms of this agreement
+and help preserve free future access to Project Gutenberg-tm electronic
+works.  See paragraph 1.E below.
+
+1.C.  The Project Gutenberg Literary Archive Foundation ("the Foundation"
+or PGLAF), owns a compilation copyright in the collection of Project
+Gutenberg-tm electronic works.  Nearly all the individual works in the
+collection are in the public domain in the United States.  If an
+individual work is in the public domain in the United States and you are
+located in the United States, we do not claim a right to prevent you from
+copying, distributing, performing, displaying or creating derivative
+works based on the work as long as all references to Project Gutenberg
+are removed.  Of course, we hope that you will support the Project
+Gutenberg-tm mission of promoting free access to electronic works by
+freely sharing Project Gutenberg-tm works in compliance with the terms of
+this agreement for keeping the Project Gutenberg-tm name associated with
+the work.  You can easily comply with the terms of this agreement by
+keeping this work in the same format with its attached full Project
+Gutenberg-tm License when you share it without charge with others.
+
+1.D.  The copyright laws of the place where you are located also govern
+what you can do with this work.  Copyright laws in most countries are in
+a constant state of change.  If you are outside the United States, check
+the laws of your country in addition to the terms of this agreement
+before downloading, copying, displaying, performing, distributing or
+creating derivative works based on this work or any other Project
+Gutenberg-tm work.  The Foundation makes no representations concerning
+the copyright status of any work in any country outside the United
+States.
+
+1.E.  Unless you have removed all references to Project Gutenberg:
+
+1.E.1.  The following sentence, with active links to, or other immediate
+access to, the full Project Gutenberg-tm License must appear prominently
+whenever any copy of a Project Gutenberg-tm work (any work on which the
+phrase "Project Gutenberg" appears, or with which the phrase "Project
+Gutenberg" is associated) is accessed, displayed, performed, viewed,
+copied or distributed:
+
+This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with
+almost no restrictions whatsoever.  You may copy it, give it away or
+re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included
+with this eBook or online at www.gutenberg.org
+
+1.E.2.  If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is derived
+from the public domain (does not contain a notice indicating that it is
+posted with permission of the copyright holder), the work can be copied
+and distributed to anyone in the United States without paying any fees
+or charges.  If you are redistributing or providing access to a work
+with the phrase "Project Gutenberg" associated with or appearing on the
+work, you must comply either with the requirements of paragraphs 1.E.1
+through 1.E.7 or obtain permission for the use of the work and the
+Project Gutenberg-tm trademark as set forth in paragraphs 1.E.8 or
+1.E.9.
+
+1.E.3.  If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is posted
+with the permission of the copyright holder, your use and distribution
+must comply with both paragraphs 1.E.1 through 1.E.7 and any additional
+terms imposed by the copyright holder.  Additional terms will be linked
+to the Project Gutenberg-tm License for all works posted with the
+permission of the copyright holder found at the beginning of this work.
+
+1.E.4.  Do not unlink or detach or remove the full Project Gutenberg-tm
+License terms from this work, or any files containing a part of this
+work or any other work associated with Project Gutenberg-tm.
+
+1.E.5.  Do not copy, display, perform, distribute or redistribute this
+electronic work, or any part of this electronic work, without
+prominently displaying the sentence set forth in paragraph 1.E.1 with
+active links or immediate access to the full terms of the Project
+Gutenberg-tm License.
+
+1.E.6.  You may convert to and distribute this work in any binary,
+compressed, marked up, nonproprietary or proprietary form, including any
+word processing or hypertext form.  However, if you provide access to or
+distribute copies of a Project Gutenberg-tm work in a format other than
+"Plain Vanilla ASCII" or other format used in the official version
+posted on the official Project Gutenberg-tm web site (www.gutenberg.org),
+you must, at no additional cost, fee or expense to the user, provide a
+copy, a means of exporting a copy, or a means of obtaining a copy upon
+request, of the work in its original "Plain Vanilla ASCII" or other
+form.  Any alternate format must include the full Project Gutenberg-tm
+License as specified in paragraph 1.E.1.
+
+1.E.7.  Do not charge a fee for access to, viewing, displaying,
+performing, copying or distributing any Project Gutenberg-tm works
+unless you comply with paragraph 1.E.8 or 1.E.9.
+
+1.E.8.  You may charge a reasonable fee for copies of or providing
+access to or distributing Project Gutenberg-tm electronic works provided
+that
+
+- You pay a royalty fee of 20% of the gross profits you derive from
+     the use of Project Gutenberg-tm works calculated using the method
+     you already use to calculate your applicable taxes.  The fee is
+     owed to the owner of the Project Gutenberg-tm trademark, but he
+     has agreed to donate royalties under this paragraph to the
+     Project Gutenberg Literary Archive Foundation.  Royalty payments
+     must be paid within 60 days following each date on which you
+     prepare (or are legally required to prepare) your periodic tax
+     returns.  Royalty payments should be clearly marked as such and
+     sent to the Project Gutenberg Literary Archive Foundation at the
+     address specified in Section 4, "Information about donations to
+     the Project Gutenberg Literary Archive Foundation."
+
+- You provide a full refund of any money paid by a user who notifies
+     you in writing (or by e-mail) within 30 days of receipt that s/he
+     does not agree to the terms of the full Project Gutenberg-tm
+     License.  You must require such a user to return or
+     destroy all copies of the works possessed in a physical medium
+     and discontinue all use of and all access to other copies of
+     Project Gutenberg-tm works.
+
+- You provide, in accordance with paragraph 1.F.3, a full refund of any
+     money paid for a work or a replacement copy, if a defect in the
+     electronic work is discovered and reported to you within 90 days
+     of receipt of the work.
+
+- You comply with all other terms of this agreement for free
+     distribution of Project Gutenberg-tm works.
+
+1.E.9.  If you wish to charge a fee or distribute a Project Gutenberg-tm
+electronic work or group of works on different terms than are set
+forth in this agreement, you must obtain permission in writing from
+both the Project Gutenberg Literary Archive Foundation and Michael
+Hart, the owner of the Project Gutenberg-tm trademark.  Contact the
+Foundation as set forth in Section 3 below.
+
+1.F.
+
+1.F.1.  Project Gutenberg volunteers and employees expend considerable
+effort to identify, do copyright research on, transcribe and proofread
+public domain works in creating the Project Gutenberg-tm
+collection.  Despite these efforts, Project Gutenberg-tm electronic
+works, and the medium on which they may be stored, may contain
+"Defects," such as, but not limited to, incomplete, inaccurate or
+corrupt data, transcription errors, a copyright or other intellectual
+property infringement, a defective or damaged disk or other medium, a
+computer virus, or computer codes that damage or cannot be read by
+your equipment.
+
+1.F.2.  LIMITED WARRANTY, DISCLAIMER OF DAMAGES - Except for the "Right
+of Replacement or Refund" described in paragraph 1.F.3, the Project
+Gutenberg Literary Archive Foundation, the owner of the Project
+Gutenberg-tm trademark, and any other party distributing a Project
+Gutenberg-tm electronic work under this agreement, disclaim all
+liability to you for damages, costs and expenses, including legal
+fees.  YOU AGREE THAT YOU HAVE NO REMEDIES FOR NEGLIGENCE, STRICT
+LIABILITY, BREACH OF WARRANTY OR BREACH OF CONTRACT EXCEPT THOSE
+PROVIDED IN PARAGRAPH F3.  YOU AGREE THAT THE FOUNDATION, THE
+TRADEMARK OWNER, AND ANY DISTRIBUTOR UNDER THIS AGREEMENT WILL NOT BE
+LIABLE TO YOU FOR ACTUAL, DIRECT, INDIRECT, CONSEQUENTIAL, PUNITIVE OR
+INCIDENTAL DAMAGES EVEN IF YOU GIVE NOTICE OF THE POSSIBILITY OF SUCH
+DAMAGE.
+
+1.F.3.  LIMITED RIGHT OF REPLACEMENT OR REFUND - If you discover a
+defect in this electronic work within 90 days of receiving it, you can
+receive a refund of the money (if any) you paid for it by sending a
+written explanation to the person you received the work from.  If you
+received the work on a physical medium, you must return the medium with
+your written explanation.  The person or entity that provided you with
+the defective work may elect to provide a replacement copy in lieu of a
+refund.  If you received the work electronically, the person or entity
+providing it to you may choose to give you a second opportunity to
+receive the work electronically in lieu of a refund.  If the second copy
+is also defective, you may demand a refund in writing without further
+opportunities to fix the problem.
+
+1.F.4.  Except for the limited right of replacement or refund set forth
+in paragraph 1.F.3, this work is provided to you 'AS-IS' WITH NO OTHER
+WARRANTIES OF ANY KIND, EXPRESS OR IMPLIED, INCLUDING BUT NOT LIMITED TO
+WARRANTIES OF MERCHANTIBILITY OR FITNESS FOR ANY PURPOSE.
+
+1.F.5.  Some states do not allow disclaimers of certain implied
+warranties or the exclusion or limitation of certain types of damages.
+If any disclaimer or limitation set forth in this agreement violates the
+law of the state applicable to this agreement, the agreement shall be
+interpreted to make the maximum disclaimer or limitation permitted by
+the applicable state law.  The invalidity or unenforceability of any
+provision of this agreement shall not void the remaining provisions.
+
+1.F.6.  INDEMNITY - You agree to indemnify and hold the Foundation, the
+trademark owner, any agent or employee of the Foundation, anyone
+providing copies of Project Gutenberg-tm electronic works in accordance
+with this agreement, and any volunteers associated with the production,
+promotion and distribution of Project Gutenberg-tm electronic works,
+harmless from all liability, costs and expenses, including legal fees,
+that arise directly or indirectly from any of the following which you do
+or cause to occur: (a) distribution of this or any Project Gutenberg-tm
+work, (b) alteration, modification, or additions or deletions to any
+Project Gutenberg-tm work, and (c) any Defect you cause.
+
+
+Section  2.  Information about the Mission of Project Gutenberg-tm
+
+Project Gutenberg-tm is synonymous with the free distribution of
+electronic works in formats readable by the widest variety of computers
+including obsolete, old, middle-aged and new computers.  It exists
+because of the efforts of hundreds of volunteers and donations from
+people in all walks of life.
+
+Volunteers and financial support to provide volunteers with the
+assistance they need, is critical to reaching Project Gutenberg-tm's
+goals and ensuring that the Project Gutenberg-tm collection will
+remain freely available for generations to come.  In 2001, the Project
+Gutenberg Literary Archive Foundation was created to provide a secure
+and permanent future for Project Gutenberg-tm and future generations.
+To learn more about the Project Gutenberg Literary Archive Foundation
+and how your efforts and donations can help, see Sections 3 and 4
+and the Foundation web page at http://www.pglaf.org.
+
+
+Section 3.  Information about the Project Gutenberg Literary Archive
+Foundation
+
+The Project Gutenberg Literary Archive Foundation is a non profit
+501(c)(3) educational corporation organized under the laws of the
+state of Mississippi and granted tax exempt status by the Internal
+Revenue Service.  The Foundation's EIN or federal tax identification
+number is 64-6221541.  Its 501(c)(3) letter is posted at
+http://pglaf.org/fundraising.  Contributions to the Project Gutenberg
+Literary Archive Foundation are tax deductible to the full extent
+permitted by U.S. federal laws and your state's laws.
+
+The Foundation's principal office is located at 4557 Melan Dr. S.
+Fairbanks, AK, 99712., but its volunteers and employees are scattered
+throughout numerous locations.  Its business office is located at
+809 North 1500 West, Salt Lake City, UT 84116, (801) 596-1887, email
+business@pglaf.org.  Email contact links and up to date contact
+information can be found at the Foundation's web site and official
+page at http://pglaf.org
+
+For additional contact information:
+     Dr. Gregory B. Newby
+     Chief Executive and Director
+     gbnewby@pglaf.org
+
+
+Section 4.  Information about Donations to the Project Gutenberg
+Literary Archive Foundation
+
+Project Gutenberg-tm depends upon and cannot survive without wide
+spread public support and donations to carry out its mission of
+increasing the number of public domain and licensed works that can be
+freely distributed in machine readable form accessible by the widest
+array of equipment including outdated equipment.  Many small donations
+($1 to $5,000) are particularly important to maintaining tax exempt
+status with the IRS.
+
+The Foundation is committed to complying with the laws regulating
+charities and charitable donations in all 50 states of the United
+States.  Compliance requirements are not uniform and it takes a
+considerable effort, much paperwork and many fees to meet and keep up
+with these requirements.  We do not solicit donations in locations
+where we have not received written confirmation of compliance.  To
+SEND DONATIONS or determine the status of compliance for any
+particular state visit http://pglaf.org
+
+While we cannot and do not solicit contributions from states where we
+have not met the solicitation requirements, we know of no prohibition
+against accepting unsolicited donations from donors in such states who
+approach us with offers to donate.
+
+International donations are gratefully accepted, but we cannot make
+any statements concerning tax treatment of donations received from
+outside the United States.  U.S. laws alone swamp our small staff.
+
+Please check the Project Gutenberg Web pages for current donation
+methods and addresses.  Donations are accepted in a number of other
+ways including checks, online payments and credit card donations.
+To donate, please visit: http://pglaf.org/donate
+
+
+Section 5.  General Information About Project Gutenberg-tm electronic
+works.
+
+Professor Michael S. Hart is the originator of the Project Gutenberg-tm
+concept of a library of electronic works that could be freely shared
+with anyone.  For thirty years, he produced and distributed Project
+Gutenberg-tm eBooks with only a loose network of volunteer support.
+
+
+Project Gutenberg-tm eBooks are often created from several printed
+editions, all of which are confirmed as Public Domain in the U.S.
+unless a copyright notice is included.  Thus, we do not necessarily
+keep eBooks in compliance with any particular paper edition.
+
+
+Most people start at our Web site which has the main PG search facility:
+
+     http://www.gutenberg.org
+
+This Web site includes information about Project Gutenberg-tm,
+including how to make donations to the Project Gutenberg Literary
+Archive Foundation, how to help produce our new eBooks, and how to
+subscribe to our email newsletter to hear about new eBooks.
diff --git a/18331-0.zip b/18331-0.zip
new file mode 100644
index 0000000..3ec83a4
--- /dev/null
+++ b/18331-0.zip
diff --git a/18331-8.txt b/18331-8.txt
new file mode 100644
index 0000000..33b8bdb
--- /dev/null
+++ b/18331-8.txt
@@ -0,0 +1,4256 @@
+Project Gutenberg's De Graecorum Medicis Publicis, by Rudolfus Pohl
+
+This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with
+almost no restrictions whatsoever.  You may copy it, give it away or
+re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included
+with this eBook or online at www.gutenberg.org
+
+
+Title: De Graecorum Medicis Publicis
+
+Author: Rudolfus Pohl
+
+Release Date: May 6, 2006 [EBook #18331]
+
+Language: Latin
+
+Character set encoding: ISO-8859-1
+
+*** START OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK DE GRAECORUM MEDICIS PUBLICIS ***
+
+
+
+
+Produced by Louise Hope, David Garcia and the Online
+Distributed Proofreading Team at http://www.pgdp.net
+
+
+
+
+
+
+  [Admonitio ad lectorem:
+
+  _x_  = "italice" scriptum
+  "x"  = "gesperrt" (cum spatio inter litteris scriptum)
+  +x+  = graece scriptum
+  {N}  = supra scriptum (h.e. editio vel adnotatio)
+  {a.} = littera expunctuata
+  {=a} = littera supralineata
+  [ ]  = praeter adnotationes, sunt omnes in archetypo]
+
+       *       *       *       *       *
+           *       *       *       *
+       *       *       *       *       *
+
+
+              DE GRAECORUM MEDICIS
+                    PUBLICIS
+
+
+     Dissertatio Inauguralis quam ad Summos
+    in Philosophia Honores Rite Impetrandos
+Consensu et Auctoriate Amplissimi Philosophorum
+    Ordinis in Alma Litterarum Universitate
+         Friderica Guilelma Berolinensi
+
+
+                    scripsit
+
+                 RUDOLFUS POHL
+
+                  Berolinensis
+
+
+Promotio Sollemnis Habebitur Die XXIV. M. Junii MCMV
+
+
+
+
+  De opusculo retulerunt
+      Udalricus de Wilamowitz-Moellendorff
+      Hermannus Diels.
+
+
+                    Berolini
+        Typis expressit Georgius Reimer
+                     MCMV.
+
+
+
+
+       FRIDERICO HILLERO DE GAERTRINGEN
+      UDALRICO DE WILAMOWITZ-MOELLENDORFF
+
+                     SACRUM
+
+
+
+
+CONSPECTUS CAPITUM.
+
+                                                                   pag.
+Cap. I.  Quibus temporibus medici publici inter Graecos
+               inveniantur                                           8
+         �1. de medicis publicis vetustissimis                       8
+         �2. de Asclepiadis et Aesculapiis                          10
+         �3. de medicis publicis a saeculo quinto usque ad
+               principatus tempora prima                            16
+         �4. de medicis publicis aevi Romani sive de archiatris     23
+
+Cap. II. De ratione et consuetudine medicorum publicorum            45
+         �1. de vocabulis usurpatis de medicis publicis             45
+         �2. de ratione eligendi medicos publicos                   48
+         �3. de numero medicorum publicorum                         54
+         �4. de munere atque officio medicorum publicorum           57
+         �5. de medicis ad certam causam a re publica et de
+               medicis a collegiis conductis                        63
+         �6. de mercede et praemiis medicorum publicorum            67
+         �7. de collegiis medicorum                                 79
+
+
+
+
+Libros citatos saepius ita descripsi:
+
+
+AM. = Mitteilungen des Kaiserl. arch�ol. Instituts, Athenische
+  Abteilung.
+
+Amer. Journ. = American Journal of Archaeology.
+
+Arch. Anz. vid. Jahrb. d. I.
+
+BCH. = Bulletin de Correspondance Hell�nique.
+
+BGU. = �gyptische Urkunden aus den Kgl. Museen zu Berlin, Griechische
+  Urkunden.
+
+CIG. = Corpus Inscriptionum Graecarum.
+
+CIL. = Corpus Inscriptionum Latinarum.
+
+Ditt. = Sylloge Inscriptionum Graecarum ed. Guilelmus Dittenberger.
+
+Ditt. Suppl. = Orientis Graeci inscriptiones selectae. Supplementum
+  sylloges inscr. Graec. ed. Wilhelmus Dittenberger.
+
+EG. vid. Kaibel.
+
+Galenus K. = Claudii Galeni opera omnia cur. C. G. Kuehn Lipsiae 1821
+  sqq.
+
+GGA. = G�ttingische gelehrte Anzeigen.
+
+Jahrb. d. I. = Jahrbuch des Kais. Deutschen arch�ol. Instituts. Mit dem
+  Beiblatt Arch�ologischer Anzeiger.
+
+IG. = Inscriptiones Graecae consilio et auctoritate Academiae
+  Litterarum Regiae Borussicae editae.
+
+JoHSt. vel Journ. of H. St. = The Journal of Hellenic Studies, London.
+
+Inschr. v. Magn. = Die Inschriften von Magnesia am Maeander ed. Otto
+  Kern.
+
+Inschr. v. Olymp. = Olympia, Textband V, Die Inschriften von Olympia
+  edd. W. Dittenberger et K. Purgold.
+
+IvP. = Die Inschriften von Pergamon ed. Max Fraenkel.
+
+K. vid. Galenus.
+
+Kaibel EG. = Epigrammata Graeca ex lapidibus conlecta ed. Georgius
+  Kaibel.
+
+Lebas vel Lebas-Foucart vel Lebas-Waddington = Voyage arch�ologique en
+  Gr�ce et en Asie Mineure par Ph. Le Bas. Inscriptions grecques et
+  latines: Tome I (Attique) par Ph. Le Bas, Tome II (M�garide et
+  P�loponn�se etc.) par Ph. Le Bas et P. Foucart, Tome III (Asie
+  Mineure, textes et explications) par Ph. Le Bas et W. H. Waddington.
+
+Littr� = Oeuvres compl�tes d'Hippocrate, traduction nouvelle avec le
+  texte grec par E. Littr�, Paris 1839 sqq.
+
+Loewy = Inschriften griechischer Bildhauer ed. Emanuel Loewy.
+
+M. Rh. vid. Rh. M.
+
+Mich. = Recueil d'inscriptions grecques par Ch. Michel, Bruxelles 1900.
+
++Mous. k. Bibl.+ = +Mouseion kai biblioth�k� t�s euangelik�s schol�s en
+  Smurn�.+
+
+OP. vel Oxyrh. Pap. = The Oxyrhynchus Papyri Part I, II, III, IV ed. by
+  B. P. Grenfell and A. S. Hunt, London 1898-1904.
+
+Pap. Oxyrh. vid. OP.
+
+PH. vel Paton-Hicks = The inscriptions of Cos by W. R. Paton and E. L.
+  Hicks, Oxford 1891.
+
+REG. = Revue des �tudes grecques (publi�e par l'association pour
+  l'encouragement des �tudes grecques), Paris.
+
+Rev. arch. = Revue arch�ologique, Paris.
+
+Rh. M. = Rheinisches Museum f�r Philologie.
+
+SGDI. = Sammlung griechischer Dialekt-Inschriften, herausgeg. von
+  H. Collitz.
+
+
+
+
+Cum Udalrico de Wilamowitz-Moellendorff et Friderico Hillero de
+Gaertringen auctoribus medicorum Graecorum titulos colligere coepissem,
+mox intellexi tanto operi neque tempus neque spatium dissertationi
+inaugurali statutum neque vires meas nunc quidem satisfacere. Seposito
+igitur in futurum sylloges illius consilio malui de medicis Graecorum
+publicis agere; quod collectis plus trecentis medicorum titulis melius
+me facturum esse spero quam qui adhuc eandem provinciam
+administraverunt.
+
+Medicos publicos i.e. medicos, qui a re publica conducti civibus
+aegrotantibus gratis mederentur, apud Graecos fuisse semper notissima
+res erat. Quamquam in litteris antiquis non multa huius instituti
+testimonia sunt, quae postquam semel sunt collecta in compendiis repeti
+solent. Accessit larga titulorum copia, postquam primum a. 1840 Euenoris
+Acarnanis medici tituli (nunc IG. II 186, 187) in arce Athenarum effossi
+sunt; papyri nuper in Aegypto repertae alia nova addiderunt. Itaque
+operae pretium videtur rem denuo tractasse.[1]
+
+    [Adnotatio 1: Inscriptionibus iam inventis hi viri docti in medicos
+    publicos accuratius uberiusque inquisiverunt:
+
+    "A. Vercoutre", _La m�decine publique dans l'antiquit� grecque_,
+    Rev. arch. 1880 (N.S. XXXIX), p. 99, 231, 309, 348 sqq., a quo
+    quibus in rebus erratum sit demonstravit "A. Dechambre", Rev. arch.
+    1881 (N.S. XLI), p. 52, qui de �medicina publica�, ut dicunt, se
+    ipsum profitetur disseruisse �dans un journal de m�decine�, quam
+    ephemeridem non nominatam adhuc non inveni.
+
+    "P. Girard", _L'Ascl�pieion d'Ath�nes_, Paris 1881 (Bibl. des �coles
+    fran�., fasc. XXIII). Pars II, cap. II, 2, p. 83.
+
+    "S. Reinach" apud Daremberg-Saglio, _Dictionnaire des antiq. grecq.
+    et rom._ s.v. _Medicus_, cap. XIII (vol. III, 2, p. 1691), ubi quae
+    de tota medicorum Graecorum conditione nota sunt, uberrime
+    exponuntur.
+
+    De medicis magis in universum (ut S. Reinach) commentati sunt, tamen
+    etiam de publicis nonnulla attulerunt:
+
+    "C. Becker", _Charikles_, ed. G�ll III, p. 48 sqq. (_Erster Exkurs
+    zur achten Szene: die �rzte_).
+
+    "G. Welcker", _Zu den Altert�mern der Heilkunde_, Kleine Schriften
+    III, P. 1-234.
+
+    "R. Herzog", _Koische Forschungen und Funde_, Anhang 5: �_Die
+    �rzteschule von Kos_�, p. 200 sqq.
+
+    Quos omnes infra nomine tantum citabimus.]
+
+
+
+
+CAPUT PRIMUM.
+
+QUIBUS TEMPORIBUS MEDICI PUBLICI INTER GRAECOS INVENIANTUR.
+
+
+�1.
+
+DE MEDICIS PUBLICIS VETUSTISSIMIS.
+
+Tradit Herodotus (III 131) Democedem Crotoniatam medicum Calliphontis
+filium (c. 125), cum Aeginam venisset, anno primo omnes medicos arte sua
+adeo superasse, ut postero anno medicus publicus factus talentum ex
+aerario publico acciperet; insequenti anno Athenis minas centum, quarto
+denique a Polycrate Samiorum tyranno talenta duo accepisse. Ex quibus
+duo sunt colligenda: cum Herodotus de medicis publice conductis verba
+faciat tamquam de re notissima, quo tempore scripsit (circa annum 440),
+institutum medicorum publicorum in civitatibus Graecis solemne fuisse.
+Ex eis vero quae narrantur cognoscimus saeculo iam sexto exeunte medicos
+aere publico conduci solitos esse.
+
+Quae narrat Herodotus, Thuriis vel Crotone ipsa eum audivisse verisimile
+est. Etenim Democedes medicus erat Crotoniensis, et comprobatur mihi
+patrem, qui civis Cnidius fuerat, cum pontificem Aesculapii eum ibi
+fuisse Suidas (s.v. +D�mok�d�s+) referat,[2] postquam Crotonem venit,
+ibi munus medicum ut filium esse exsecutum (cf. Krische, _Forsch. zur
+alten Philos._ I 72; Wachtler, _de Alcmaeone Crot._ 91). Sed num munus
+medicum, quo et pater et filius Crotone fungebantur, publicum fuerit,
+dici non potest.
+
+    [Adnotatio 2: "Pontificem Aesculapii" cum fuisse credi non
+    potest, quandoquidem hac aetate medicis nondum ullus erat usus cum
+    Aesculapio et Aesculapiis. Hic nuntius, quem apud Herodotum nondum
+    legis, tum demum enasci poterat, cum Aesculapia florerent et ars
+    medica in eis orta esse putaretur. Sed conferas quae infra scripsi
+    �2.]
+
+At tamen medicos publicos in Graecia Magna etiam temporibus illis fuisse
+aliunde comperimus. Diodorus enim e Timaeo tradit (XII 12, 4) Charondam
+omnes qui ante eum leges scripsissent superasse sapientia, cum ludi
+magistris mercedem publice dari iuberet; deinde pergit: +kai tosouton
+huperebaleto "tous proteron nomothet�santas d�mosi� misth� tous
+nosountas t�n idi�t�n hupo iatr�n therapeuesthai" ktl.+ Sed quas illo
+loco Diodorus tradit leges, Thuriorum sunt, qui saeculo quinto, ut saepe
+tum et postea fiebat, leges Charondae receperunt. Dubitandum igitur est,
+num vere ante Charondam ipsum, cum Catanae patriae[3] olim leges
+condidisset, ab aliis iam legislatoribus de medicis publicis provisum
+sit. Certum tantum est ab aliis iam ita factum esse, cum Thurii leges
+quasdam instituerent, quae tum Charondae existimabantur. Sequitur, ut
+saeculo quinto et fortasse iam sexto medici publici in urbibus Graecis
+Siciliae et Italiae instituerentur.[4]
+
+    [Adnotatio 3: cf. praecipue Aristot. Polit. 1274a, 22 sqq.:
+    +nomothetai d' egenonto Zaleukos te Lokrois tois epizephuriois, kai
+    Char�ndas ho Katanaios tois hautou politais kai tais allais tais
+    Chalkidikais polesi tais peri Italian kai Sikelian.+]
+
+    [Adnotatio 4: Zaleucum primum de medicis publicis legem scripsisse
+    atque praescripta eius Charondam in leges suas recepisse coniecerunt
+    A. Dechambre, Rev. arch. 1881 (XLI), 52, R. Herzog, l.l. 205. Sed
+    incertiores illae sunt res, quam ut nomen afferri possit.]
+
+Quae cum ita sint, ex coloniis de earum originibus coniecturam nos
+facere posse arbitramur. Nam est verisimile leges coloniarum non totas
+ex novo fictas esse, sed quae domi usu magis quam lege constituta erant,
+in coloniis iam legibus esse definita. Atque de Ionum usu ad ipsum
+Homerum licet provocare. Antinous enim Ulixe mendico in oppidum
+Ithacorum introducto pessime fecisse increpat Eumaeum, quod numerum
+hominum egentium auxisset. Qui respondet (+r+ 381 sqq.):
+
+  +Antino', ou men kala kai esthlos e�n agoreueis;
+  tis gar d� xeinon kalei allothen autos epelth�n
+  allon g', ei m� t�n, "hoi d�mioergoi easin,
+  mantin � i�t�ra kak�n � tektona dour�n,
+  � kai thespin aoidon", ho ken terp�sin aeid�n?
+  "houtoi gar kl�toi ge brot�n ep' apeirona gaian;"
+  pt�chon d' ouk an tis kaleoi truxonta he auton ktl.+
+
+Quibus ex versibus discimus quo tempore facti sunt (saec. VII.?) medicos
+sicut vates architectos poetas (praecones adduntur +t+ 135) functos
+esse munere libero et ab aliis separato. Migrabant autem per urbes et
+considebant, ubi ut manerent invitabantur aut quo arcessebantur (vs.
+386). Ibi quamquam cives non erant, in statu honorato collocati erant,
+atque verisimile est, cum +d�mioergoi+ essent vel +ta d�mosia
+ergazomenoi+,[5] eos a populo esse altos.
+
+    [Adnotatio 5: cf. schol. ad Od. l.l., Eustath. 1824, 34 et 1825,
+    5 sqq., Suidas s.v. +d�miourgoi+ (= schol. ad Arist. Equit. 650)
+    et +d�miourgos+.]
+
+
+�2.
+
+DE ASCLEPIADIS ET AESCULAPIIS.
+
+At multi sunt qui Aesculapii in fanis medicinam usque ad Hippocratis
+tempora excultam esse credunt, medicos autem civiles fuisse negant ante
+saeculum quintum vel sextum iniens. Quibus cum ea quae scripsimus
+opponimus tum Homerum iterum laudamus. Apud quem nullo loco fit mentio
+de Aesculapii aliusve numinis sacerdotibus, qui ex officio curant
+aegrotos, sed medici multis locis commemorantur sive in Iliade duces
+medicinae periti sunt sive sunt veri medici in Iliade et maxime in
+Odyssea. Etenim Aesculapius et filii eius Podalirius Machaonque
+militibus praesunt et vulneribus atque morbis medicantur sicut alii
+duces (+B+ 731 sq., +D+ 193 sqq., +L+ 517 sqq., +L+ 832 sqq.--cf. infra
+p. 75). Nam exempli causa Achilles, qui artem medicam a Chirone
+edidicerat (+L+ 831 sq.), in imagine vasculi Sosiae pulcherrima (Furtw.,
+Berl. Vasens. 2278) Patroclum curans spectatur, in Iliade ipsa Patroclus
+Eurypylum curat (+L+ 844 sqq.). Sed veri etiam medici in posterioribus
+Iliadis partibus inveniuntur.[6] Iam vero in Odyssea munus medicorum ab
+aliis secretum est, sed in templis Aesculapii medicos artem suam
+didicisse nullo verbo dicitur.
+
+    [Adnotatio 6: +L+ 514 +i�tros gar an�r ktl.+ +N+ 213 sq. +ton men
+    hetairoi eneikan, ho d' i�trois epiteilas �ien es klisi�n ktl.+
+    +P+ 28 (+bebl�tai ... Diom�d�s ... Oduseus ... �d' Agamemn�n ktl.+)
+    +tous men t' i�troi polupharmakoi amphipenontai, helke' akeiomenoi+.
+    +L+ 835: +chr�izonta kai auton+ (sc. +Podaleirion helkos echonta+)
+    +amumonos i�t�ros+.]
+
+Uno loco medici nisi ad Aesculapium tamen ad Paeonem referuntur. Quem
+omnino alium veterem deum atque Aesculapium esse Usener (_G�tternamen_
+153 sqq.) demonstravit (cf. Eisele apud Roscherum s.v. Paian). Sed illo
+loco legis (+d+ 230 sq.):
+
+  +i�tros de hekastos epistamenos peri pant�n
+  anthr�p�n; � gar Pai�onos eisi genethl�s.+
+
+Quae verba non spectant ad medicos Aegyptios, ut iam antiqui ex versibus
+antecedentibus concluserunt (schol., Eust., Plut. Gryll. 9; cf.
+Ameis-Henze, Anhang p. 100), sed medici omnes, praecipue igitur Graeci,
+laudantur (v. Welcker l.l. 49). Nemo autem medicos cum Paeone artius
+cohaerere ex versibus illis colliget. Nam medici humani appellantur
+progenies dei medici poetica quadam fictione sicut milites +therapontes
+Ar�os+ vel poetae +Mousa�n therapontes+ nominantur. Ante Aesculapium
+igitur Paeon deus medicorum erat, cum ipse esset "deus" medicus et
+medicus deorum (v. +E+ 401, 899). Quem et Apollinem necdum Aesculapium
+habet Hesiodus etiam deos medicos (fr. 139):
+
+  +ei m� Apoll�n Phoibos hupek thanatoio sa�sei
+  � kai Pai��n hos pant�n pharmaka oiden,+
+
+et inde Iamblichus (de Pyth. vita 31, 208): +einai de taut�n t�n
+epist�m�n to men ex arch�s Apoll�nos kai Pai�nos, husteron de t�n peri
+ton Askl�pion+. Quare factum est, ut vetustioribus temporibus medici
+nondum +Askl�piou therapontes+ vel +paides+ nominarentur sed +Pai�nos+.
+Ita enim Solon etiam dicit, cum artes atque quaestus hominum enumeret
+(4, 57):[7]
+
+  +alloi Pai�nos polupharmakou ergon echontes
+  i�troi;+
+
+Itaque primum valetudinarium non Aesculapium est, sed Paeonium, quod
+apud Athenas erat in ora maritima et in quo aquae calidae ducebantur
+trans columnas. Quod quinti saeculi media parte recentius non est, cum
+Crates in +Th�riois+ id commemoret (Ath. 268a).
+
+    [Adnotatio 7: Ibidem exempla complura moris poetici illius Graecorum
+    inveniuntur: 49 sqq.:
+
+    +allos Ath�nai�s te kai H�phaistou polutechne�
+      erga daeis cheiroin xullegetai bioton,
+    allos Olumpiad�n Mouse�n para d�ra didachtheis,
+      himert�s sophi�s metron epistamenos;
+    allon mantin eth�ken anax hekaergos Apoll�n ktl.+
+
+    cf. supra +r+ 384 sq. et Empedocles 146 (Diels, Vorsokr.) = Clem.
+    Strom. IV, 150, p. 632 P:
+
+    +eis de telos "manteis te kai humnopoloi kai i�troi
+    kai promoi" anthr�poisin epichthonioisi pelontai,
+    enthen anablastousi theoi tim�isi pheristoi.+]
+
++Askl�piadai+ autem omnes medici primum appellantur apud Theogn. 432
+sq.:
+
+  +ei d' Askl�piadais touto g' ed�ke theos,
+  iasthai kakot�ta kai at�ras phrenas andr�n,+
+
+et vix ante annum 500 hymnus Homericus quem dicunt (h. H. XVI) in
+Aesculapium deum et +i�t�ra nos�n+ olim factus esse videtur. Tum etiam
+familiae vel collegia medicorum ab Aesculapio se ortos esse praedicare
+coeperant. Quod tradit Theopompus: +peri te t�n en K� kai Knid� iatr�n,
+h�s Askl�piadai kai h�s ek Surnou hoi pr�toi aphikonto apogonoi
+Podaleiriou+ (ita Photius, Bibl. c. 176, 203 = M�ller, FHG. I, 296
+fragm. 111). Ita facillime factum est, cum veteres de historia medicorum
+anquirere coepissent illo tempore, quo in summo flore erant Aesculapii
+valetudinaria sacra, ut etiam Asclepiadae vere medici in his sacris
+quondam artem didicisse medicam putarentur.
+
+De his rebus ita igitur diiudicandum est multos fuisse medicos
+saeculis illis, quibus Homeri carmina facta sunt, usque ad Hippocratis
+aetatem,[8] fuisse autem hos medicos civiles neque pontifices
+Aesculapii, quem temporibus vetustioribus omnino non habebant deum.
+Itaque falso Plinius, qui tradidit: _sequentia eius_ (Aesculapii),
+_mirum dictu, in nocte densissima latuere usque ad Peloponnesiacum
+bellum. tum eam revocavit in lucem Hippocrates_ eqs. (XXIX, 4).
+Falso enarravit idem (l.l.) Varrone auctore Hippocratem tabulis
++iamat�n+, ut ita dicam, Cois exscriptis templum Aesculapii incendio
+consumendum curavisse et medicinam suam instituisse (cf. S. Reinach,
+l.l. p. 1670).[9] Quae indicia iam dudum sunt facta a viris doctissimis.
+Ita enim G. Welcker, l.l. p. 101: _Gar sehr aber widerstreitet es der
+wahrscheinlichen griechischen Kulturgeschichte, wenn man von einigen
+abenteuerlichen Sagen von h�chst verschiedenartigen mythischen Personen,
+die in der Geschichte der Arzneikunde, die sie h�chst negativ angehen,
+wunderlich spuken, unmittelbar �bergeht zu der Aus�bung der Heilkunst in
+den Tempeln;_ ib. p. 103: _Es ist dies ebenso unwahrscheinlich_ (nullos
+fuisse medicos civiles inter Homerum et Hippocratem), _als da�
+Hippocrates aus dem Scho�e selbst dieser Nation, wie Athene aus dem
+Haupte des Zeus in voller R�stung, als der Meister einziger Art
+hervorgegangen w�re, der nur auf sich ruhte, ohne Zusammenhang mit
+vielen vorangegangenen Geschlechtern._ Idem autem Daremberg, Rev. arch.
+XIX (1869), 267: _Il est donc temps de faire justice de la phrase
+ster�otyp�e: Hippocrate p�re de la m�decine, et d'en embarrasser
+l'histoire. Cette phrase est un v�ritable attentat aux lois de
+d�veloppement de l'esprit humain, et chacun peut maintenant reconna�tre
+que le plus illustre repr�sentant de l'Ecole de Cos, qu' Hippocrate a
+fait son apparition au moment proprice quand tout concourait, depuis
+longtemps d�j�, � pr�parer les voies pour la manifestation d'un grand
+�v�nement scientifique._ Ita etiam S. Reinach, l.l. p. 1669. Sed tamen
+in libris novissimis errores illi inveniuntur. Sunt etiam hodie, qui
+credant medicinam Graecam illam celeberrimam in templis Aesculapii natam
+ibique ad tempora Hippocratis esse excultam.
+
+    [Adnotatio 8: Uberius de hac re egit Daremberg, _�tudes d'arch�ol.
+    m�dicale sur Hom�re, Rev. arch._ N.S. XII (1865), p. 95, 249, 337;
+    idem, _De l'�tat de la m�decine entre Hom�re et Hippocrate_
+    (962-460) _d'apr�s les po�tes et les historiens grecs, Rev. arch._
+    N.S. XVIII (1868), p. 345 sqq., XIX (1869), p. 63, 199, 259 sqq.]
+
+    [Adnotatio 9: Iam ante Hippocratem medicos scripsisse libros (sed
+    non sanctos in templis Aesculapii conservatos) ex multis etiam
+    librorum Hippocrateorum locis elucet. Ad quas antiquorum litteras
+    spectare videtur Hippocrates vel qui scripsit +peri archai�s
+    i�trik�s+ cum dicit (c. 2): +"i�trik� de palai panta huparchei kai
+    arch� kai hodos heur�men�" kath' h�n ta heur�mena polla te kai kal�s
+    echonta "heur�tai en poll� chron�" kai ta loipa heureth�setai, h�n
+    tis hikanos te e�n kai ta heur�mena eid�s ek tout�n horm�menos
+    z�t�.+ Quae verba Hippocrate ipso indigna non sunt. Alcmaeonem autem
+    Crotoniatam saeculo iam sexto librum medicum composuisse et fortasse
+    primum de rebus medicis scripsisse nunc inter omnes constat (cf.
+    Wachtler, _de Alcmaeone Crot._ p. 33 sqq.).]
+
+Certum quidem est homines superstitiosos si aegrotabant semper deos
+consuluisse aut in speluncis vel templis incubuisse. Qui mos, postquam
+multi antea veri medici fuerunt, longius perlatus est, quo tempore
+Empedocles mystica quadam arte aegrotos curabat et +iatromanteis+,
+quo verbo solus Aeschylus utitur (Suppl. 260. Ag. 1606. Eum. 62),
+exsistebant. Tum tempus erat--eodem autem tempore medicina ipsa maxime
+florebat--ut templa Aesculapii ex officio aegrotos suo more sanare
+coepissent. Tamen medici, qui Aesculapium habebant deum tutelarem et
+praesidem eumque valde colebant[10] ut temporibus vetustioribus Paeonem,
+causam suam tum quidem numquam cum pontificibus Aesculapii communicabant
+aut consiliis eorum intererant. Quod paucis verbis apte locutus est
+P. Girard (l.l. p. 86): _tout en protestant contre le charlatanisme
+des pr�tres, ils demeur�rent toujours pleins du respect pour le dieu._
+Quantopere autem vere medici tamen animi haud intacti religione
+fuerint, ex Hippocratis viri ingeniosi loco celeberrimo percipitur
+(+peri aer�n+ 22, 77): +emoi de kai aut� dokei tauta ta pathea theia
+einai, kai talla panta, kai ouden heteron heterou theioteron, oude
+anthr�pin�teron, alla panta homoia kai panta theia; hekaston de aut�n
+echei phusin t�n he�utou, kai ouden aneu phusios ginetai+ (cf. 22, 81:
++alla gar, h�sper kai proteron elexa, theia men kai tauta estin homoi�s
+tois allois; ginetai de kata phusin hekasta+).
+
+    [Adnotatio 10: Medici publici Athenis bis in anno Aesculapio et
+    Hygiae immolabant: IG. II 352b (cf. infra cap. II �7). Honores
+    medicis decreti Aesculapii diebus sacris pronuntiabantur: IG. XII 1,
+    1032, vs. 23 (Brycunte), Brit. M. 260, vs. 2 (Calymnae inventa; Co
+    honores pronuntiabantur); BCH. XXVI (1902), 269, vs. 32 (Delphis;
+    Co). Decreta honorifica medicorum marmori incisa in templis
+    Aesculapii constituebantur. Quod maxime Co factum est, ubi multas
+    medicorum stelas in Aesculapio nunc effodit R. Herzog (Arch. Anz.
+    1903, p. 10, 197, 198). Firmum hunc morem fuisse et alias etiam
+    urbes in Aesculapio Coorum stelas medicorum Coorum collocasse
+    demonstrat inscriptio Delphica (BCH. 1902, 269, vs. 28 sqq.): +domen
+    [d]e [k]ai tois ta Puthia epangellontois tai ton Koion polei tou
+    psaphismatos to a[nt]igraphon, hop�s anagoreuth� ho stephan[os t]ois
+    Dionusiois tois en K�i kai tois [A]sklapieiois; anathemen de kai
+    stal[an e]n t�i hier�i tou Asklapiou+ (sc. Coo, cum antea (vs.
+    26 sqq.) iam legatur Delphis lapidem statuendum esse in templo
+    Apollinis). Sed aliis etiam in urbibus lapides medicorum honores
+    exhibentes in templis Aesculapii, si in urbe erant, constituebantur:
+    Athenis (IG. II, 256b, vs. 30; ibi in Aesculapio etiam lapis
+    inventus est, in quo decretum de sacrificiis ab medicis publicis
+    factis erat incisum: IG. II 352b); Olunte (BCH. 1900, 225, vs.
+    57 sqq.).]
+
+Quare mihi non probatur saeculo iam quarto in Aesculapiis, quae ex
+somniis sanabant, pontifices fuisse medicos. Tamen P. Girard (l.l.
+p. 34) contendit in inscriptionibus Atticis IG. II 835 et 836 in
+Aesculapio Atheniensi repertis Onetorem Melitensem pontificem (836 vs.
+84 cf. vs. 73 et 65, 66) eundem esse hominem atque Onetorem medicum,
+quem restituerunt 835, 13.[11] Inferioribus autem saeculis, cum ex toto
+orbe terrarum ad fana Aesculapii concurreretur, medici adeo labebantur,
+ut Aesculapiorum adiuvarent medicos sacros, quippe qui paullatim
+aliquo modo medicinae ipsius periti essent facti. Quod demonstratur
+inscriptionibus sanationes dei exhibentibus, quae aevo Romano exaratae
+sunt: inscriptione C. Iulii Apellae (IG. IV 955; cf. v. Wilamowitz,
+_Isyllos_ p. 116 sqq.); tabula olim Maffeiana vocata, quae Romae inventa
+est et ad fanum Aesculapii situm in insula Tiberis attinet (IG. XIV
+966); inscriptionibus Lebenae repertis in Aesculapio (v. I. Zingerle,
+AM. XXI (1896), p. 67); (cf. etiam titulum Pergamenum JvP. 264). Quae
+omnes inscriptiones ab tabulis +iamat�n+ Epidauriis notissimis (IG. IV
+951-953; quartam edidit P. Cavvadias, _M�langes Perrot,_ Paris 1903,
+p. 41) longe eo distant, quod non fingitur deum ipsum homines quamvis
+aegrotos, dum dormiunt, una nocte sanare (cf. Aristoph. Plut. vs. 627
+sqq.), sed quod deus eis somnia tantum inspirat, quibus interpretatis
+sacerdotes remedia praecipiunt. Eo modo Aristides quoque altero p. Chr.
+n. saeculo cum deo communicabat.
+
+    [Adnotatio 11: Legitur ibi: +- - daktulios sardion chrusi�
+    endedemenon, ho aneth�[ken On�t]�r iatros, ho[lk� - - eni g]rups kai
+    elaphos.+ Aliud donum ab medico quodam votum Aesculapio habes in
+    eadem inscriptione vs. 17: +- - - Nikomachou iatrou DD.+]
+
+Quae cum tum ita essent, aevo quidem Romano fieri poterat, ut medici
+immemores ordinis prioris ab sacerdotibus advocarentur vel ipsi
+sacerdotes fierent. Suo iure citat P. Girard (l.l. p. 33) IG. III 780
+(Athenis, saeculi p. Chr. n. II. ineuntis): +h� ex Areiou pagou bo[ul�]
+kta. Asulon Z..... | Steiriea "iatron z[akor]|reusanta Askl�pi�"+. IG.
+III 780a (ibid., eiusdem fere temp.): +h� ex Areiou pagou b[ou]|l�<i>
+kta. S�zonta | Ladikou Souniea "ia|tron, zakoreusanta | Askl�piou kai
+Hugeia[s]" | en t� epi Stratolaou | archontos eniaut�.+ Aliae
+inscriptiones adiungi possunt: BCH. XVIII (1894), p. 160, 4 = AM. XXIV
+(1899), p. 211, 34 (Germae apud Pergamum) vs. 5 sqq.: +[M]�no|d�ros
+Apol|l�nidou to|u kai Otakili|ou "iatros kai | hiereus tou | Askl�piou"
+ktl.+ IG. XII 2, 484 (Lesbi): +[h� b]olla kai ho damos | Br�son Br�s�
+"archiatron" kta.+ vs. 21: +"za|koron Sa�t�ros Askl�pi�" ktl.+ (qui
+quidem sacerdotia alia administraverat plurima). Sed celeberrimi etiam
+medici officii causa suscipiebant sacerdotia Aesculapii: C. Stertinius
+Xenophon in urbe Co (Paton-Hicks 92 (cf. Ditt.{2} 368{1}), 345; Herzog,
+Arch. Anz. 1903, 193 bis), Heraclitus Rhodiopoli (CIG. 4315 n.).
+
+Prioribus temporibus cum saepe medici pii Aesculapio donaria vovissent
+(v. adn. 11) maximeque si hominem valde aegrotantem servaverant (cf.
+A. Koerte, AM. XVIII, 237), tamen parva erant dona et nihilo ab aliorum
+differebant. Sed aevo Romano tota templa Aesculapio constituebant,
+fortasse ut ipsi in eis medicarentur: BCH. 1886, 216 (Oenoandae in
+Lycia): +to Askl�peion+ (sic) +| kateskeuasen | t� Oinoande�n | d�m� |
+Kapaneus (Kapane�s tou Kapane�s) iatros | Oinoandeus | ek t�n idi�n.+
+W. M. Leake, Transact. of the Roy. Soc. II, I (1843) p. 245, 2 et
+p. 304, 2 = Lebas-Waddington III, 1, 1663b (Mastaurae in Lydia):
++Samiad�s | Menandrou | iatros geno|menos aristos| aneth�ken to
+t{e.}menos kai ta hier(a) Askl�|p[i]� -- -- --+ CIG. III 4315 n.
+(Rhodiopoli; Heracliti) vs. 17: +naon kataskeu|asanta kai agalmata
+anathenta Askl�|piou kai Hugeias -- --+
+
+Infima igitur aetate ars vere medica cum arte pontificum Aesculapii
+commixta est, postquam e fontibus longe disparibus exortae diu separatim
+adoleverunt. De Aristide autem nunc nondum egi, cuius ex +hierois
+logois+ multa afferri possunt, quae quantopere saeculo p. Chr. n. altero
+veri etiam medici artem pontificum probaverint atque adiuverint et ipsi
+in Aesculapiis sanaverint demonstrant.
+
+
+�3.
+
+DE MEDICIS PUBLICIS A SAECULO QUINTO USQUE AD PRINCIPATUS TEMPORA PRIMA.
+
+Ad medicos publicos revertamur. Inveneramus primos eorum apud Iones,
+cum in Odyssea apud poetam quendam Ionicum primum de medicis publicis
+testimonium exstet atque antiquis iam temporibus in urbibus Ionicis
+Siciliae et Italiae[12] medici illi exstiterint. Athenis saeculo sexto
+Democedes medicus publicus erat, saeculo quinto alium certum medicum
+publicum Aristophanes tradit. Qui in Acharnensibus, cum Dicaeopolis ab
+agricola bobus suis ab hostibus privato rogatus esset, ut oculos
+lacrimis effusis paene occaecatos pace (ut finxit Aristophanes pro
+unguento) sibi oblineret, illum ita facit loquentem (vs. 1030 sqq.):
+
+  +DIK. all', � pon�r', ou d�mosieu�n tunchan�.
+  GE�. ith', antibol� s', �n p�s komis�mai t� boe.
+  DIK. ouk estin, alla klae pros ta Pittalou.+
+
+Fuit igitur Athenis Aristophanis temporibus Pittalus[13] +d�mosieu�n+
+vel medicus publicus notissimus, ad quem aegroti in comoedia etiam
+mittebantur. Quem saepius citat Aristophanes: in Acharnensibus iterum
+Lamachus miles gloriosus, postquam in proelium profectus mox malum
+nanctus est, ut ad illum se portent monet (vs. 1222):
+
+  +thuraze m' exenenkat' es ta Pittalou
+  pai�niaisi chersin.+
+
+Denique Vesp. 1432 Philocleon cuidam, quem vulneraverat et qui hac de
+causa eum reum facere volebat, suadet, ut medicum potius adeat:
+
+  +hout� de kai su paratrech' eis ta Pittalou+
+
+(+therapeuth�somenos tas pl�gas+ addunt scholia). Sic plane intelligitur
+harum comoediarum aetate medicos publicos Athenis fuisse homines
+notissimos.
+
+    [Adnotatio 12: Calana et Leontini, quibus oppidis Charondas dedit
+    leges, coloniae erant Chalcidensium (Thucyd. VI, 3); reliquae autem
+    urbes, in quibus leges Charondae inducebantur, plurimae etiam
+    coloniae Chalcidensium erant (cf. Arist. Polit. 1274a, 24, vid.
+    adn. 3). Itaque leges illae sunt fortasse quae vocantur +nomima ta
+    Chalkidika+, quas contra Doricas vicisse in Himera urbe tradit
+    Thucydides VI, 5.]
+
+    [Adnotatio 13: Medicus hic, quin vere appellatus sit Pittalus, in
+    dubium vocari non potest (cf. +Pittakos, Pittalakos+). Tamen �nom de
+    fantaisie� nomen esse Pittali et re vera Attalum eum appellatum esse
+    Daremberg suspicatus est (Rev. arch. XIX, 1869, p. 69), quem secutus
+    est Vercoutre l.l., p. 107 (sed cf. Dechambre l.l., p. 53). Errore
+    autem Suidas +Spittalon+ eum nominat (s.v. +Spitt.+); sed +Pittalos+
+    omnibus Aristophanis locis auctoritate codicum constat. Sed nomen
+    Pittali Atticum non est.]
+
+Quod quin inscriptione quoque in arce Athenarum eruta affirmaretur, ab
+eo non multum afuit. Nam scribit A. Wilhelm (Wien. Jahresh. I (1898),
+Beibl. p. 44) inscriptionem IG. I 81, si recte eam legerit, ad medicum
+publicum pertinere, et posterius de hac et aliis accuratius se
+disceptaturum esse promittit. Quam fidem cum nondum vir doctissimus
+liberaverit, inscriptionem illam ad alteram quinti saeculi partem ut
+videtur pertinentem afferre non possumus.[14]
+
+    [Adnotatio 14: Una alia est Attica inscriptio medici, quae ad saec.
+    VI. extremum pertinere videtur: +mnema tod' Aineo sophias iatro
+    aristo+ in disco marmoreo cum medici residentis imagine picta (IG.
+    I 422{14}, Suppl. p. 185). Sed medici publici esse eam non constat.
+    Nuper de inscriptione et imagine egerunt H. Dragendorff, Jahrb. d.
+    I. XII (1897), p. 1 sqq. et tab. I, R. Herzog l.l., p. 151, 201.]
+
+Eodem fere tempore[15] inscriptio Cypria syllabarum signis indigenis
+tabulae aheneae incisa est, quae Idalii olim est inventa (Deecke, SGDI.
+60). Quae foedus inter Stasicyprum regem Idaliosque et Onasilum medicum
+factum exhibet, quo illi pecuniam vel fundos polliciti Onasilum et
+fratres eius sibi obligabant, ut per tempus obsessionis, qua Persae et
+Citiei Idalium urbem premebant, viros vulneratos publice curarent: +hote
+tan ptolin �dalion kateworgon Madoi kas Keti�wes, i(n) t�i Philokupr�n
+wetei t� Onasagorau, basileus Stasikupros kai ha ptolis �dali�wes an�gon
+Onasilon ton Onasikupr�n ton ijat�ran kas t�s kasign�t�s ijasthai t�s
+anthr�p�s t�s i(n) tai machai ikmammen�s aneu misth�n ktl.+ (vs. 1
+sqq.). Habemus igitur quinto iam saeculo Idalii medicum, qui multis
+promissis (vs. 5 sqq.) publicus advocatus est. Sed in summo discrimine
+hoc factum est, qua ex re intellegitur Idalienses tum munus medicis
+publice mandare nondum consuevisse aut omnino nullos medicos in urbe
+fuisse.
+
+    [Adnotatio 15: De tempore inscriptionis, cui certus quidem Idaliorum
+    annus adscriptus est, magna est dissensio inter eos, qui praeter
+    Deeckium inscriptionem ediderunt et tractarunt: Cauer, Del. inscr.
+    Graec.{2} 472 (nonnullis annis ante 386) Meister, _Die griech.
+    Dial._ II, p. 199 (389 a. Chr.--cf. Larfeld apud Bursian, Jahresb.
+    LXVI, 36), Hoffmann, _Die griech. Dial._ I, p. 40 sqq. (449
+    a. Chr.), Solmsen, _Inscr. Graec. ad dialectos illust. sel._ 3
+    _(probabiliter ante a. 391)._ Vix Eduardi Meyeri coniectura (_Gesch.
+    d. Alt._ III, 304) probanda est, qui inscriptionem ad seditionem
+    Cypriorum anni 499 (Herod. V, 104, 108-115) revocavit, cum totum
+    genus dicendi ab hac antiquitate abhorreat. Sed alii etiam firmum
+    fundamentum quo nitantur non habent, neque ullum verbum apud
+    Diodorum legitur (quod Meisterum secutus asseveravit Larfeld l.l.)
+    de Idalio ab Persis et Citieis oppugnato, quamquam bellum accurate
+    narratum est (Diod. XIV, 98. XV, 1-4, 8-9). Sed legitur in
+    inscriptione ipsa medico soli praeter aliam summam dandas esse duas
+    didrachmas Idalienses. Quae didrachmae sunt stateres Idalienses,
+    quorum nunc etiam multi exstant (v. _Catalogue of the Greek coins in
+    the Brit. Mus., Cyprus_ tab. V). Sed hi post annum fere 420. non iam
+    forma publica percussi sunt, ut compluribus de causis sumpsit G. Fr.
+    Hill (l.l. p. XXX sq.: _the coins of Idalium cannot be dated later
+    than the third quarter of the fifth century_ cf. p. LII). Accedit,
+    quod in titulo Idaliensi Poenico (Euting, Sitz.-Ber. d. Berl. Ak.
+    1887, 422) Baalmelek tyrannus Citieorum (cc. 479-449) rex Citieorum
+    solorum nominatur, at filius eius Asbaal (445-425) et nepos
+    Baalmelek II. (425-400) reges nominantur �Citiensium et Idaliensium�
+    (cf. l.l. p. XXX et XXXIII). Itaque initio regni Asbaali Idalium ab
+    Citieis expugnatum esse videtur, unde sequitur, ut tabula ahenea
+    Onasili medici circa annum 445 exaratum sit (cf. l.l. XXX, LII).]
+
+At saeculis insequentibus in Graecia multos medicos publice institutos
+esse cum scriptores, Plato, Xenophon, Teles alii, quos suo quemque loco
+tractabimus, testantur tum tituli multi approbant. Quas breviter nunc
+enarrare supervacaneum non erit:
+
+  1. W. Judeich, AM. XVI (1891), 292. "Tei". Fragmentum synoecismi
+  pacti inter Teum et aliam civitatem. vs. 10 commemoratur +to
+  iatrikon+. Annorum a. Chr. n. 370-350 (J. Wackernagel, AM. XVII
+  143). Sed recentior esse videtur.
+
+  2. IG. II 256b (add. p. 424). Ditt.{2} 489. Mich. 120. "Athenis in
+  Aesculapio". Decretum in honorem Phidiae Apollonii f. Rhodii medici
+  Athenis publici. A. 304/3 a. Chr. n.
+
+  3. IG. II 352b (add. p. 426). "Athenis in Aesculapio". Fragmentum
+  decreti pertinentis ad sacrificia Aesculapio et Hygiae ab medicis
+  publicis facta. Anni, ut videtur, 240/39 a. Chr. n. (v. Kirchner,
+  PA. 3791: GGA. 1900, p. 443, �24).
+
+  4. IG. XII 1, 1032. Ditt.{2} 491. Mich. 436. "Carpathi (Brycunte)".
+  Decretum honorificum Menocriti Metrodori f. Samii Brycuntiorum med.
+  publ. III. fere saec.
+
+  5. R. Herzog, Arch. Anz. 1903, p. 198, 3. "Co in Aesculapio".
+  Decretum pagi +Aig�li�n+ in honorem Anexippi Alexandri f. med. publ.
+  III. saec. Nondum edita.
+
+  6. ibidem nr. 4. "Co in Aesculapio". Fragmentum decreti in honorem
+  medici publici alicuius. III. saec. Nondum edita.
+
+  7. Paton and Hicks, Inscr. of Cos 5. Ditt.{2} 490. Mich. 425. SGDJ.
+  3618. "Co". Decretum honorificum Xenotimi Timoxeni f. Coi medici,
+  qui vice medicorum publicorum morbo affectorum munere publico
+  functus est. III. fere saec.
+
+  8. Foucart-Wescher, Inscr. de Delph. 16. Ditt.{2} 466. Mich. 268.
+  SGDJ. 2615. "Delphis". Decretum populi Philistioni cuidam choregiam
+  et +to iatrikon+ remittentis. Anno fere 200. aut paullo superiore.
+
+  9. W. Vollgraf, BCH. XXV (1901), 234. "Amphissae". Decretum populi
+  Amphissiorum perscriptum populo Scarphiensium, in honorem Menophanti
+  Artemidori f. Macedonis ex urbe Lydiae Hyrcanio, qui medicus
+  publicus Amphissam accitus erat. II. saeculi partis prioris.
+
+  10. B. Latyschew, AM. VII (1882), p. 364. SGDJ. 1447. Mich. 297. IG.
+  IX, 2, 69. "Lamiae". Decretum honorificum Metrodori Adromenis f.
+  Pelinnaei medici publ. "veterinarii". Anno fere 130. a. Chr. n.
+  (A. Wilhelm, BCH. 1900, p. 230).
+
+  11. H. Demoulin, BCH. XXVII (1903), 233 sqq. (cf. 1902, p. 420, 2).
+  "Teni". Decretum Teniorum atque decretum Nesiotarum in honorem
+  Apollonii Hieroclis f. Milesii med. publ. II. saec.
+
+  12. C. T. Newton, Greek inscr. in the Brit. Mus. 143. "Gythei".
+  Decretum honorificum Damiadae ... lis f. Lacedaemonii med. publ.
+  Anni fere 100. a. Chr. n. aut paullo posterioris.
+
+  13. Paton and Hicks, Inscr. of Cos 344. "Co". Decretum pagi
+  Halensium in honorem Isidori Nicarchi f. Coi med. publ. Saeculi
+  p. Chr. n. primi.
+
+  14. Heberdey u. Kalinka, Zwei Reisen im s�dwestl. Kleinasien
+  (Denkschr. d. K. A. d. W. in Wien, ph.-h. Kl. Bd. XLV, 1), p. 23,
+  13. In Lyciae urbe "Tlo." Basis statuae erectae a populo in honorem
+  Bellerophontei med. publ. I. aut II. p. Chr. n. saec.
+
+Quos adhuc enumeravimus titulos, certe sunt medicorum publicorum aut
+certe ad medicos publicos spectant. Adiungimus eos, qui fortasse ad
+medicos publicos pertinent, quamquam propter lapides nimis corrosos non
+plane constat, et qui, nisi sunt medicorum publicorum, tamen his aliquid
+proficiunt (nr. 15-28). Horum titulorum cum plurimi autem sint decreta
+honorifica, decretis quae de medicis publicis facta sunt enumeratis usui
+fortasse est aliorum quoque medicorum addere decreta atque bases
+statuarum a "re publica" positarum (num. 29-48):
+
+  15. IG. II 186. "Athenis in arce". Decretum honorificum Euenoris
+  Euepii f. Acarnanis medici. 322/21 a. Chr. n.
+
+  16. IG. II 187. "Athenis in arce". Decretum in honorem eiusdem.
+  Paullo recentius.
+
+  17. R. Herzog, Arch. Anz. 1903, p. 197. "Co in Aesculapio". Decretum
+  factum de legibus colligendis, quae erant de piaculis (+hagneiais+
+  et +katharmois+) veteribus, et piaculorum ipsorum laterculus.
+  Commemorantur aedes medicorum (+ei toi iatroi tassontai+). Anno fere
+  a. Chr. 300. Nondum edita.
+
+  18. ibidem p. 10. "Co in Aesculapio". Epistula Cnossiorum ad Coos
+  missa de Hermia medico Coo Gortyna artem exercente et a Cnossiis
+  honorato. Anni a. Chr. n. 219. vel uno prioris posterioris.
+
+  19. IG, XII 5, 600. "Ceae". Decretum honorificum Polygnoti Dinonis
+  f. Phi[lippensis?] med. fortasse publici. III. saec. vix recentior.
+
+  20. Paton and Hicks, Inscr. of Cos 37 (cf. 40). Ditt.{2} 616. SGDJ.
+  3636. Mich. 716. Co. Fasti sacri Coorum. Medicis pars carnis
+  victimarum conceditur. III. saec.
+
+  21. J. Demargne, BCH. XXIV (1900), 225. In insula Creta ad oppidum
+  "Oluntem" reperta. In eodem lapide una cum compluribus aliis
+  decretis honorificis decretum est in honorem medici cuiusdam Casii
+  fortasse publici. Anni fere 200. a. Chr. n.
+
+  22. Ph. E. Legrand, BCH. XVII (1893), p. 550, nr. 48. Ditt.{2} 503.
+  REG. IX (1896), 359. In Mysia prope Parium (in vico _Dermendjik_).
+  Decretum synedrorum concilii Iliensis in honorem Parianorum et A
+  ..... zi Zopyri f. agoranomi Pariani; panegyri Athenae Iliadis cum
+  cura instructa conduxerat filius Zopyri inter cetera medicum homines
+  in panegyri morbo affectos gratiis curantem. II. saec. partis
+  prioris.
+
+  23. Th. Homolle, BCH. VI (1882), p. 13 vs. 83. Ratio excepti et
+  expensi hieropoearum Apollinis "Delii" archonte Demare (a. fere 180.
+  cf. Ditt.{2} 588, p. 320{1}). Cuius anni hieropoei ab antecessoribus
+  in arcam publicam inter ceteras acceperant urnam in qua inerant
+  +[h�n] elatton elaben ho iatros {C C L} kai tou enoikiou h�saut�s
+  {X X V}+.
+
+  24. IG. IX 1, 104. "Elateae". Decretum honorificum medici Asc .....
+  haud scio an publici. Vix ante saec. II. medium.
+
+  25. C. T. Newton, Greek Inscr. in the Brit. M. 260. Exemplar
+  "Calymnae" constitutum, ut videtur, decreti Coorum, ut honores
+  medico cuidam Coo ab Calymniis tributi Co proclamarentur. II. fere
+  saec.
+
+  26. BCH. XVIII (1894), p. 197. "Amorgi." Decretum nimis mutilum in
+  honorem Uliadis Uliadis f. medici. II. fere saec.
+
+  27. R. Herzog, Arch. Anz. 1903, p. 198, 1. "Co in Aesculapio".
+  Decretum Apterae urbis Creticae in honorem Callippi Aristocriti f.
+  Coi medici a Cois missi. II. saec. Nondum edita.
+
+  28. IG. XII 5, 719. "Andri." Honorum decretum Artemidori Menodoti f.
+  medici fortasse publici. Aevi Romani ineuntis.
+
+
+  29. R. Herzog, Arch. Anz. 1903, p. 198, 2. "Co in Aesculapio."
+  Decretum Jasi urbis Cariae in honorem Philisti Nicarchi f. Coi
+  medici, qui Jasios curaverat, cum Coi in morbos incidissent. III.
+  saec. Nondum edita.
+
+  30. Jard�, BCH. XXVI (1902), 269. "Delphis". Decretum Philisti
+  Moschionis f. Coi medici ab Amphictyonibus honorati. Anni a. Chr. ut
+  videtur 218/17.
+
+  31. Th. Homolle, BCH. IV (1880), 348. "Deli." Decretum honorificum
+  Archippi Polychari f. Cei medici. III. vel II. saec.
+
+  32. Wescher et Foucart, Inscr. rec. � Delphes 462. SGDJ. 2632.
+  "Delphis". Decretum in honorem Melancomae nescio cuius filii
+  [Me]galopolitae medici. Anni a. Chr. 206/05.
+
+  33. CIG. 3596. Ditt.{1} 157; idem Syll. Suppl. (Orientis Graec.
+  inscr. sel.) 220. Troia u. Ilion, p. 465, 25 (Brueckner). In
+  "Troade" olim reperta. Decretum Iliensium in honorem Metrodori
+  Timoclis f. Amphipolitae medici, qui Antiochum regem et Meleagrum
+  ducem in pugna vulneratos sanaverat. III. a. Chr. saec. exeuntis vel
+  ineuntis II (cf. Th. Sokoloff, Klio, Beitraege zur alten Gesch.,
+  edd. C.F. Lehmann u. E. Kornemann IV (1904), p. 109 sq.: post pugnam
+  apud Panium commissam anno 198).
+
+  34. C.T. Newton, Greek Inscr. in the Brit. M. 258. SGDJ. 3557.
+  "Calymni". Fragmentum decreti in honorem Chartadae[16] Philoxeni f.
+  Berenicei medici (at non archiatri, cf. infra p. 27). Circa annum
+  200. a. Chr.
+
+    [Adnotatio 16: +Chatalas+ editor: +CH/--|TALAS+. +Chartadas+ vel
+    +Char�tadas+ coni. v. Wilamowitz laudans Hippocr. Epid. VII, 557
+    Ch., ubi +Chartadas+ legitur.]
+
+  35. IG. II 433. "Athenis". Fragmentum decreti in honorem Menandri
+  Pergameni, medici Eumenis II. regis Pergamenorum. Ex annis a. Chr.
+  197-159.
+
+  36. IG. IX 1, 516. "Actii". Decretum concilii Acarnanum in honorem
+  Diogenis Diogenis f. Pergameni medici per oppida Acarnaniae
+  medicantis. Annorum 167-146.
+
+  37. R. Weil, AM. I (1876), p. 337, 7a. "Amorgi". Cum aliis in eodem
+  lapide decretum est Minoetarum in honorem Pythionis Aeacidae
+  [Delphi] medici. II., ut videtur, saeculi.
+
+  38. P. Perdrizet, BCH. XX (1896), p. 341, 7. "Citii". Basis statuae
+  publice erectae in honorem Artemidori Artemidori f. medici. II. aut
+  I. a. Chr. saec.
+
+  39. CIG. 4379c. Sterret, Papers of the American School III
+  (1884-85), p. 287, nr. 407/8. In loco "Pisidiae" _Kara Baulo_. Basis
+  statuarum Orestis Antiochi f., qui Alexandriae studiosus medicinae
+  mortuus erat, et patris eius. Statuas ponendas curavit mater et
+  coniunx honore a senatu populoque decreto. II. vel I. p. Chr. n.
+  saec.
+
+  40. O. Kern, Inschr. von Magnesia 113. Ditt.{2} 371. In vico
+  _�z�ml�_ prope Magnesiam a. M. Decretum honorificum Tib. Claudii
+  Tyranni Magnetis Claudii imperatoris liberti medici. Ex I. p. Chr.
+  saeculi prima parte.
+
+  41. Paton and Hicks, Inscr. of Cos 409 et 418. Kaibel, EG. 200.
+  "Co". Basis statuae Satyri Themistocli f. medici a pago Isthmiotarum
+  honorati; in alio lapide basis duo sunt disticha medici ipsius tunc
+  iam mortui, qui gratias agit pago Isthmio. I. p. Chr. n. saec.
+  ineuntis vel medii.
+
+  42. CIG. 4315n. "Rhodiopoli." Basis statuae publice constitutae in
+  honorem Heracliti Heracliti f. Rhodiopolitae Rhodiique philosophi
+  et medici, Homeri inter medicos vocati, qui a multis civitatibus
+  societatibusque honoribus affectus est. I. vel II. p. Chr. saec.
+
+  43. IG. III 780. "Athenis." Basis statuae ab Areopago, senatu
+  sescentorum, populo constitutae in honorem Asyli Z..... f.
+  Stiriensis medici et zacori Aesculapii. Ex annis anno p. Chr. 126.
+  antecedentibus.
+
+  44. IG. III, 780a. "Athenis in Aesculapio". Herma sine capite
+  cum inscriptione Sozontis Ladici f. Suniensis medici et zacori
+  Aesculapii, quem Areopagus, senatus sescentorum, populus honorabant.
+  Eiusdem aetatis.
+
+  45. Th. Reinach, REG. VI (1893), p. 180, 19. "Jasi". Basis statuae
+  C. Cornelii Hecataei medici publice erectae. I. vel II. p. Chr.
+  saec.
+
+  46. G. Hirschfeld, Greek Inscr. in the Brit. M. 799. "Cnidi". Basis
+  statuae publice constitutae in honorem Servii [Sul]picii Apolloni[i]
+  f. Hecataei medici. Saec. p. Chr. I. vel II.
+
+  47. ibidem 838. "Cnidi". Basis statuae a populo erectae in honorem
+  Cliti Cliti f. medici mortui. Saec. p. Chr. II. vel III.
+
+  48. G. Cousin et Ch. Diehl, BCH. X (1886), p. 60, nr. 13. In urbe
+  Lyciae Cadyanda. Basis statuae Menophili Dosithei f. Cadyandensis
+  medici a senatu populoque statutae. Saec. p. Chr. II. vel III.
+
+Ex his quos casus servavit titulis satis certo confirmatur quod in
+universum dicit Xenophon: +peri de hugieias akou�n kai hor�n hoti kai
+poleis hai chr�zousai hugiainein iatrous hairountai ktl.+ (Inst. Cyr.
+I 6, 15). Tam quarto igitur saeculo fere omnes omnino urbes Graecorum
+medicos publice conduxisse censendae sunt.
+
+A Graecis hoc institutum ad barbaros transgressum esse Strabo e
+Posidonio docet. Qui de Massiliensibus suo etiam tempore Romanos et
+Gallos litteras docentibus verba faciens dicit haec: +hor�ntes de
+toutous hoi Galatai kai hama eir�n�n agontes t�n schol�n asmenoi pros
+tous toioutous diatithentai bious ou kat' andra monon alla kai d�mosia;
+sophistas goun hupodechontai tous men idia, tous de poleis koin�
+misthoumenai, kathaper kai iatrous+ (C. p. 181; IV 1, 5 ex.).
+
+Sed ad titulos supra compositos revertimur. In quibus modus honorum
+alius est saeculis ante Christum natum, alius aetate Romana. Olim enim
+senatus populusque virum de civitate meritum laude publica honorabant,
+proxenia, civitate, aliis huiusmodi honoribus, qui lapide in publico
+constituto memoriae prodebantur. Romanis autem temporibus, cum honores
+illi pretium atque dignitatem amisissent, clariora apertioraque insignia
+virtutis desiderabantur. Itaque totum hominem marmoreum posteris
+constituebant. Quo factum est, ut, quo recentiora sunt tempora, eo
+plures bases statuarum exsistant medicorum eoque magis decreta longa
+atque aptissima ad nos erudiendos offerre se desinant.
+
+Sin autem publicos spectamus medicos, omnes ferme, quorum titulos
+possidemus, ante principatus tempora vivebant; neque omnino ullam
+inscriptionem medici publici inde ab altero p. Chr. n. saec. habemus.
+Quid igitur est? Institutum illud sensim et paullatim periitne
+temporibus imperii Romani? Minime. Nam medici publici tum etiam munere
+suo omnibus locis fungebantur. Sed nomen mutatum est. Quod quale fuerit,
+mox videbimus.
+
+
+�4.
+
+DE MEDICIS PUBLICIS AEVI ROMANI SIVE DE ARCHIATRIS.
+
+Aetate Romana uno loco medici publici usque in saeculum quartum eminent:
+
+Oxyrh. Pap., I 51 (p. 108) anni p. Chr. 173. De corpore mortuo visitato
+ad Claudianum praetorem relatio +p(ara) Dionyso(u) Apollod�rou
+Dionys[i]ou ap' Oxurunch�n pole�s d�mosiou iatrou.+
+
+Oxyrh. Pap., I, 40 (p. 83), saec. II. p. Chr. exeuntis vel ineuntis III.
+Iudicium praefecti de questu Psasnis, qui quidem est +iatros
+d�mos[ieu]�n epi tari[cheia]+.
+
+Oxyrh. Pap., I 52 (p. 109), anni 325. De inspectione puellae domo
+collapsa vulneratae renuntiatio ad curatorem rei publicae +para Aur�li�n
+.... kai Didumou kai Silbanou ap[o t�s lam(pras)] kai lam(protat�s)
+Oxurunchit�n pole�[s d�mosi�n] i[atr]�n+.
+
+Quibus papyris addenda esse videtur similis renuntiatio C. Minicii
+Valeriani +echontos to iatreion en k�m�i Karanidi+ data a.d. XI. Kal.
+Sept. anni 130. (BGU. 647). Quam papyrum medici publici esse, si ex
+argumento eius collegerimus, a vero fortasse non aberrabimus.
+
+Iam his papyris demonstratum est vetus medicorum publ. nomen (+d�mosios
+iatros+ vel +iatros d�mosieu�n+) in Aegypto etiam per aevum Romanum
+usitatum fuisse.
+
+Aliis locis +d�mosioi iatroi+ posterioribus imperatorum saeculis non
+inveniuntur. Tamen multi altero p. Chr. saeculo tituli medicorum exstant
+et maxime in urbibus Asiae Minoris. Inter hos sunt multi archiatrorum.
+Qui archiatri erant medici publici et excipiebant eos, quos adhuc
+cognovimus +d�mosieuontas+, ipsi vocati +archiatroi+.[17] Quod priusquam
+accuratius exponamus, de archiatris, unde provenerint, verba nonnulla
+nobis facienda sunt.
+
+    [Adnotatio 17: De accentu huius vocis viri docti non pauci
+    erraverunt, qui titulos archiatrorum ediderunt Graecos, cum scribunt
+    +archiatros+. Sed monet in Thesauri Henrici Stephani editione
+    Parisiana L. Dindorf accentum acutum praecepisse Arcadium p. 89, 19
+    (+to de iatros philiatros anabibazei kai en t�i "archiatros" kai
+    "hippiatros" phulattei+--sed hausta sunt ex Herodiano +peri
+    katholik�s pros�dias+ libro +th'+, vid. Lentz I, 229, vs. 10) et
+    conferendum esse Etymologicum Magnum, p. 215, 6 et 250, 34. Legitur
+    autem in EM. p. 250, vs. 28 sqq.: +ta gar eis os onomata en t�i
+    sunthesei anabibazousi ton tonon; hoion kta. ch�ris gar, ph�sin, ei
+    m� dia s�masian tina k�luthei�; dia to loigos, brotoloigos. xai
+    ch�ris t�n ethnik�n, Achaios, Panachaios. kai ch�ris tou iatros,
+    archiatros.+ Eadem autem p. 215, 6 sqq. leguntur.]
+
+Inscriptionibus archiatrorum, quae ante Romana tempora exaratae erant,
+nondum inventis diu viri docti putabant apud Romanos exstitisse
+archiatros, plurimique Andromachum Neronis imperatoris medicum primum
+omnium designabant. Quem Galenus +archiatron+ vocaverat (K. XIV, p. 2).
+Erotianus autem librum, qui +t�n par' Hippokratei lexe�n sunag�g�+
+inscribitur, Andromacho archiatro dedicaverat (ed. Klein, p. 29, 1: +T�n
+Hippokratous pragmateian, archiatre Andromache, ouk oliga sumballomen�n
+pasin anthr�pois hor�n ktl.+, quibus verbis liber incipit); sed hunc
+recentiorem quam illum Neronis medicum et filium eius fuisse suo iure
+exposuit Klein (Proleg. p. XII sq.). Inscriptione tum Coa inventa (PH.
+345) C. Stertinius Xenophon primus archiater existimabatur.
+
+Altera ex parte per complura saecula viri doctissimi inquirebant, quae
+vis voci +archiatros+ subiecta esset, habebantque controversiam, +archos
+t�n iatr�n+ an +tou archontos iatros+ (ne memoremus _principem atrii_
+quemquam intellexisse) vis primitiva vocabuli esset (v. Dan. le Clerc,
+_Hist. de la M�d._, p. 585 sqq.). Postremum commentationem de archiatris
+ampliorem scripsit R. Briau: _L'archi�trie romaine ou la m�decine
+officielle dans l'empire romain. Suite de l'histoire de la profession
+m�dicale_ (Paris 1877). Qui rem acute perscrutatus tamen nimis
+subtiliter in plura genera quam sunt distribuit archiatros.[18] Res tum
+non promovebatur, nisi quod nomen archiatrorum iam saeculis Christum
+natum antecedentibus occurrere demonstrabatur, id quod facillime fieri
+poterat inscriptionibus, quae id ostendebant, repertis.[19]
+
+    [Adnotatio 18: Ita R. Briau archiatros in classes quinque divisit
+    (l.l. p. 18):
+
+    1. des archi�tres palatins (les m�decins des empereurs),
+
+    2. des archi�tres municipaux (les m�decins municipaux des villes de
+    province),
+
+    3. des archi�tres populaires de Rome et de Constantinople (les
+    m�decins publics des deux villes imp�riales),
+
+    4. des archi�tres scholaires (les pr�sidents des coll�ges ou
+    soci�t�s de m�decins ou d'�coles de m�decine),
+
+    5. des archi�tres du xyste et des Vestales (les m�decins
+    sp�cialement attach�s au service du portique appel� Xyste dans les
+    gymnases publics et � celui des vierges Vestales).
+
+    Sed nescio quid inter classem alteram et tertiam, inter quartam et
+    quintam intersit. Sic enim existimo primos archiatros apud Romanos
+    (i.e. in iure Romano) fuisse medicos publicos, tum nomen usurpatum
+    esse et ab medicis imperatorum et ab aliis praestantioribus medicis,
+    qui munere quasi publico fungebantur. Tria igitur genera sint
+    archiatrorum.]
+
+    [Adnotatio 19: Ante R. Briau, qui ipse etiam apud Daremberg-Saglio
+    s.v. _archiatrus_ (I, p. 373) rem exposuit, de archiatris Romanis
+    inter alios scripserunt: E. Th. Gaupp, _de professoribus et medicis
+    eorumque privilegiis in iure Romano dissertatio_. Vratislaviae 1827
+    (ubi priorum invenis de hac re dissertationes ac fontes ex Codice
+    Theodosiano et Corpore iuris accurate collectos); Goldhorn, _de
+    archiatris Romanis et eorum origine usque ad finem imp. Rom. occ._
+    Lips. 1841. Conferas etiam E. Kuhn, _Die st�dt. u. b�rgerl.
+    Verfassung des r�m. Reichs_ I, p. 83 sqq.; W. Smith, _Dictionary of
+    Greek and Roman antiquities_ (2e. ed. Lond. 1865) s.v. archiater
+    (ubi res, ut tum erant, breviter et perspicue explicatae sunt);
+    O. Marquardt, _Privatleben der R�mer_, p. 752 sqq.; Friedl�nder,
+    _Sittengesch. Roms_ I{6}, p. 335 sqq. Vetustiores viros doctos
+    citant Leclerc, _Hist. de la M�d._ p. 585 sqq. et Bailie,
+    _Fasciculus inscr. Graec._ I, p. 112.--Quod in libro a R. Briau
+    scripto legis, excerpsit M. Salomon, _Deutsch. Archiv f�r Gesch.
+    der Medicin u. med. Geogr._ edd. H. et G. Rohlfs, II (1879), p. 216
+    sqq.--Nuper rem paucis tractarunt: A. Vercoutre l.l., p. 355;
+    M. Wellmann apud Pauly-Wissowa s.v. +archiatros+; J. Bloch apud
+    Neuburger u. Pagel, _Handb. d. Gesch. d. Med._ I, 583; S. Reinach
+    l.l., p. 1690.]
+
+Quarum prior in basi statuae Deli inventa legitur (ed. Th. Homolle, BCH.
+IV (1880), p. 217; Ditt.{1} 244; L�wy 294; Ditt. Suppl. 256):
+
+  +Krateron Kraterou Antiochea ton trophea
+  Antiochou Philopatoros, tou eg' basile�s
+  megalou Antiochou kai basiliss�s Kleopatras,
+  gegonota de kai t�n pr�t�n phil�n basile�s Anti-
+  ochou kai archiatron kai epi tou koit�nos t�s        5
+  basiliss�s, S�sistratos S�sistratou
+  Samios, t�n pr�t�n phil�n, aret�s heneka kai
+  eunoias kai philostorgias t�s eis heauton,
+  Apoll�ni Artemidi L�toi.
+      Philotechnos H�r�dou Samios epoiei.+
+
+Qua ex inscriptione apparet archiatrum ordinis nobilis fuisse et apud
+regem ipsum (Antiochum VII.) munus medicum exsecutum esse, cum titulus
+inter alias aulae regiae dignitates insertus sit. Est autem inscriptio
+annorum 130. vel 129. a. Chr. (Ditt.{1} 244{1}. cf. L�wy 294). Altera
+inscriptio gemina iterum +t�n pr�t�n phil�n basile�s kai archiatron+
+ostentat. Quam Deli quoque inventam edidit S. Reinach, BCH. VII (1883),
+359 (Ditt. Suppl. 374). Exarata est non multo post antecedentem, cum
+Mithradates (VI.) Eupator per annos a. Chr. 120-63 regnaret. Legitur
+autem in basi statuae ita:
+
+  +[Ho hiere]us H�lianax Askl�piod�rou Ath�nai[os]
+  Papian M�nophilou Amis�non
+  t�n pr�t�n phil�n basile�s,
+  Mithradatou Eupatoros
+  kai archiatron, tetagmenon de                        5
+  kai epi t�n anakrise�n,
+      theois.+
+
+Hi duo tituli, soli archiatrorum, qui e saeculis antechristinianis adhuc
+exstant, plane demonstrant apud diadochos qui vocantur reges archiatros
+exortos et munere aulico functos esse. Sed in inscriptione Calymnia
+(nr. 34)[20] cum vs. 5 ante vocabulum +iatros+ lacuna hiaret et Newton,
+qui illam edidit, vestigia litterae +Ch+ agnosci posse[21] putavisset,
+hic +[arch]iatros+ supplevit. Haberemus igitur medicum "urbis", qui
+archiater vocatus esset. At quae Newton explevit stare non possunt, cum
+viri duo doctissimi, A. Smith et A. R. Munro, lapidem denuo inspexerint
+atque litteram ullam in lacuna fuisse negaverint.[22]
+
+    [Adnotatio 20: Cito titulos medicorum, quos p. 19-22 enarravi,
+    numeris ibi praepositis.]
+
+    [Adnotatio 21: Adnotat Newton l.l.: _there seems to be traces of the
+    +Ch+._]
+
+    [Adnotatio 22: Scripsit haec A.R. Munro Friderico Hillero de
+    Gaertringen, qui precibus meis ut lapidem visitaret illum rogaverat:
+    _We both _(A. Smith et A. Munro)_ agree that the space indicated by
+    Newton was "never inscribed". The letters on each side of it are
+    quite clear and distinct, but the interval is blank. The last two
+    letters of +NIKEUS+ are widely spread. There would hardly be room
+    for +ARCH+ before +IATROS+. The surface does not appear to have
+    suffered, although it is a little rubbed. The letters would still
+    be perfectly legible if they had ever existed._ Gratias ago hoc
+    quoque loco viris doctissimis Britannicis et Friderico Hillero de
+    Gaertringen, qui multis quoque in aliis rebus animo libentissimo me
+    adiuvit et consilio et re.]
+
+Qua igitur in domo regia archiatri primi exstiterint, quaerendum est.
+Etenim mihi quidem probatur ante Alexandrum aut Alexandri ipsius
+temporibus nondum quosvis medicos archiatros nominatos esse. Cum
+autem titulus archiatri, qui regem Antiochum curabat, tempore prior
+sit, in aula Seleucidarum medici aulici appellari archiatri coepti esse
+videntur, optimeque propinquitate atque coniunctione familiae utriusque
+probatur ab aula regia Antiochena ad regis Pontici nomen transiisse.
+At S. Reinach verisimile esse existimabat (BCH. VII 359 et apud
+Daremberg-Saglio, l.l. p. 1690) in Aegypto primos exstitisse archiatros,
+cum aliae aulae mores atque institutiones Ptolemaeorum imitarentur, cum
+in Aegypto tituli similes sicut +ho epi t�n iatr�n+ et +basilikos
+iatros+ se praeberent, cum denique iam veteris imperii temporibus in
+quinta, quam numerant, regum familia medici regis noti sint. Quarum
+causarum quam primam vir doctissimus attulit, falsam esse infra videbis
+(adn. 25), quam tertiam nihil ponderis habere nemo neget.
+
+Sed legitur in inscriptione Deli inventa titulis Crateri et Papiae supra
+exscriptis simillima quidam +epi t�n iatr�n+ (ed. Th. Homolle, BCH. III
+(1879), p. 470; Ditt. Suppl. 104):[23] +Chrusermon H�rakleitou
+Alexandrea | ton sungen� basile�s Ptolemaiou[23] | kai ex�g�t�n kai epi
+t�n iatr�n | kai epistat�n tou Mouseiou | Areios ---- ---- Apoll�ni
+ktl.+ Qui cum praefectus Musei vocetur praefectusque urbis Alexandriae
+vel praefectus annonae (+ex�g�t�s.+ --cf. U. Wilcken, Ostr. I, p. 624,
+654; cf. Ditt. Suppl. 104{4}), tertium etiam quod habuit officium
+publice neque in aula regis administrasse videtur. Praefuit igitur
+fortasse Alexandriae medicis et rebus medicis. Neque nego potuisse eum
+omnibus medicis publicis, qui multi in Aegypto erant, summum praefectum
+impositum fuisse, ut voluit R. Ditterberger (Suppl. 104{5}). Certe
+quidem in aula regia non medicus erat regis.
+
+    [Adnotatio 23: Non Ptolemaei III. Euergetae I. (246-221), ut volebat
+    editor, sed fortasse Ptolemaei VI. Philometoris (180-145) (P. M.
+    Meyer, Heerwesen 61{206}; cf. Strack, M. Rh. 1900, 86; Ditt. Suppl.
+    104).]
+
+At idem atque +archiatros+ titulus qui etiam testis excitatur
+significare videtur. Legitur enim in magna papyro Taurinensi, quam
+integerrimam edidit A. Peyron, _Papyri Graeci regii Taurinensis musei
+Aegyptii I_ (Taurini 1826), pap. 1, vs. 25 Tatam, qui +ho basilikos
+iatros+ vocatur, iussum regis per litteras tradidisse praefecto. Sicut
+igitur ille +Papias archiatros, tetagmenos de kai epi t�n anakrise�n+
+(p. 29) Tatas quoque res publicas subibat; tamen regis fuit medicus, qui
+hunc ipsum curabat et munere aulico fungebatur, ut ex titulo +basilikos
+iatros+ elucere videtur.
+
+Sin autem in terris duabus eadem res altero loco +archiatros+, altero
++basilikos iatros+ vocatur, nomina mihi confundenda non esse videntur,
+sed ita statuendum est medicum illum aulicum apud Ptolemaeos +basilikon
+iatron+, apud Seleucidas +archiatron+ nominatum esse. Quid enim? Papyrus
+Taurinensis anno a. Chr. 117. scripta est, id quod die in epistula
+adscripta certe constat; inscriptio Crateri autem archiatri Antiochi
+anni 130. vel 129. est.
+
+Atque porro. Demonstrabitur continuo voci +archiatrou+ aliam vim
+impositam esse temporibus Romanis, cum medici publici ab oppidis
+conducti ita vocabantur. Quod in Aegypto non factum est; nam hic medici
+publici usque ad IV. p. Chr. saec. +iatroi d�mosioi+ vel +d�mosieuontes+
+vocabantur (v. p. 23 sq.) atque tituli archiatrorum non ante tempora
+Byzantina inveniuntur. Duo enim archiatri tantum, quorum tituli in
+Aegypto reperti sunt, adhuc sunt noti, uterque saeculi quinti et sexti:
++Pr�teris archiatros+, cuius stelam sepulcralem in loco _Tehneh_ nuper
+reperit G. Lefebure (BCH. XXVII (1903), p. 375 nr. 115) in coemeterio
+christianorum saeculi quinti vel sexti (v. l.l. p. 369, 376 sq.).
+Alterum invenis in Pap. Oxyrh. I 126 (p. 195) vs. 23: +Phl. Markos sun
+the� iatros huios tou t�s logias mn�m�s I�annou genome(nou) archiatrou
+sunain� ktl.+ Sed est haec papyrus anni p. Chr. 572.
+
+Qui praeterea commemoratur archiater Aegyptius, is quoque aetatis
+est Byzantinae. Exstat apud Photium cod. 220 (p. 564/5): +Anegn�sth�
+"The�nos archi�trou Alexandre�s" iatrikon biblion ho epigraphei
+anthr�pon+. Qui cum inter Oribasium et Aetium (saec. VI.) locum habeat
+apud Photium, hac ex re aetas eius iam pellucet, quae fit clarior Photii
+verbis ipsius (220 ex.): +esti mentoi t�n chreian to biblion "tais tou
+Oreibasiou sunopsesi" parechomenon "parapl�sian"+.
+
+Byzantina igitur ante tempora nullus in Aegypto medicus archiater
+vocatur.[24] Qua ex re satis apparet in Aegypto titulum archiatri
+inventum non esse. Contra testes excitati in Syriam omnes nos ducunt:
+in Syria igitur nomen archiatri videtur natum.[25]
+
+    [Adnotatio 24: In codicibus Aristeae epistulae ad Philocratem +ho de
+    archi�tros Nikan�r+ (�182 Wendland) legitur. Qui Nicanor Ptolemaei
+    I. temporibus Alexandriae LXXII senibus Judaeicis illis hospitio
+    excipiendis ad vivendum omnia paravisse dicitur. Sed +archi�tros+
+    interpolatum esse pro +archedeatros+ et olim iam Letronne coniecerat
+    (Journ. des Sav. 1828, 105) et ex eo sequitur, quod Josephus, qui
+    epistulam Aristeae excerpsit, eodem loco dicit +ho de epi t�s t�n
+    xen�n apodoch�s tetagmenos Nikan�r+ (Ant. XII, 2, 12), ita ut
+    Josephum +archedeatron+ apud Aristeam legisse verisimile sit
+    (G. Lumbroso, _Recherches sur l'�conomie politique de l'�gypte
+    sous les Lagides_, p. 206{1}). Fuit autem hospites recipere eisque
+    prospicere maxime +edeatrou+, cf. Ath. 171b: +nun de ho edeatros
+    epistat�s gegone t�s hol�s diakonias. �n d' epiphan�s kai entimos
+    h� chreia. Char�s - - - Ptolemaion ph�si ton S�t�ra edeatron
+    apodeichth�nai Alexandrou+.]
+
+    [Adnotatio 25: Equidem etiam puto titulum +archiere�s+ in Syria
+    primum publice usurpatum esse. Nam tertio iam saeculo +archiereis+
+    ab Seleucidis instituebantur, ut testantur optime tituli Ditt.
+    Suppl. 224 (vs. 21): +[kr]inomen de+ (Antiochus II.) +kathaper
+    [pantachou kathest�kasin k]ata t�n basile[i]a[n h�m�n arch]iereis,
+    kai taut[�]s+ (uxoris regis) +kathistasthai [e]n tois autois topois
+    archiereias hai pho[r]�sousin stephanous chrusous echontas - - - - -
+    - - - - - -is, epigraph�sontai de kai en [tois s]unallagmasi m[e]ta
+    tous t�n [te the]�n kai h�m�n archiereis+. ibid. 230 (Solis):
+    +Ptolemaios Thrasea stratagos kai archiereus Syrias Koilas kai
+    Phoinikas Hermai kai H�raklei kai basilei megal� Antioch�+. Tum hoc
+    institutum inde a temporibus Ptolemaei V., qui Cleopatram filiam
+    Antiochi III. in matrimonium duxit (Ditt. Suppl. 230{2}),
+    saepissime Cypri, quae Ptolemaeorum est, invenitur (cf. Brandis ap.
+    Pauly-Wissowa s.v. +archiereus+; Ditt. Suppl. l.l.). Sed in Aegypto
+    ipsa pontifices Graeci +archiereis+ ab Ptolemaeis vocati non esse
+    videntur (neque pontifices regum ipsorum), cum nullius +archiere�s+
+    titulus ante Romana tempora exstet. Nam inscriptiones, quae verbum
+    +archiereis+ exhibent, monumentum Canopium (Ditt. Suppl. 56, 3 et
+    74) et lapis Rosettanus (ib. 90, 6, ubi legis (sicut 56, 3): +hoi
+    archiereis kai proph�tai kai hoi eis to aduton eisporeuomenoi kta.
+    kai hoi alloi hiereis+) ex lingua Aegyptia translatae et titulis
+    Aegyptiis additae sunt. In his igitur vox Aegyptia quodam modo voce
+    +archiere�s+ reddita est. Graecus autem +Erat�n+, qui in titulo
+    saec. a. Chr. I. Philis invento vocatur +sungen�s kai archiereus kai
+    (archi)proph�t�s t�s megist�s theas Isidos+ (Lepsius, Denkm. XII,
+    87. 241, 250), in vetusto Aegyptiorum templo munere pontificis summi
+    functus est. Id quidem notissimum est multos et sacerdotes et
+    pontifices maximos in templis antiquis Aegytiis fuisse, ut in
+    vetustissimo iam regno fuerunt etiam medici regis, archiatri,
+    superpositi medicorum regis, ut nostris vocabulis utar (cf.
+    A. Erman, _�gypten und �gypt. Leben im Altertum_, 447). De illis
+    autem +archiereusi+ Aegyptiis Herodotus iam verba fecit: II, 37:
+    +hiratai de ouk heis hekastou t�n the�n alla polloi, t�n heis esti
+    archiereus.+ II, 143: +archiereus gar hekastos autothi hista epi t�s
+    he�utou zo�s eikona he�utou+ (monstrantur autem statuae +archiere�n+
+    inde a regni vetustissimi temporibus). II, 151: +t�n de
+    du�deka basile�n - - - - mellont�n kataspeisein ho archiereus
+    ex�neike sphi phialas chruseas ktl.+ Sed +archiereis+ "Graeci" in
+    Aegypto ipsa Ptolemaeorum aetate nondum exstant. Quod autem nunc
+    res ipsas perscrutantes invenimus institutum et +archiatrou+ et
+    +archiere�s+ ab Seleucidis factum esse, aliis comprobatur. Viderunt
+    enim P.M. Meyer (Heerwesen 61{206}) et M.L. Strack (M. Rh. LV
+    (1900), 173 sq.) totum ordinem dignitatum aulicarum (+sungeneis tou
+    basile�s, t�n homotim�n tois sungenesi, t�n archis�matophulak�n, t�n
+    pr�t�n phil�n, t�n phil�n, t�n diadoch�n+) ab regno Ptolemaeorum per
+    saeculum tertium alienum fuisse. _Ptolemaeum Epiphanem (205-181 a.
+    Chr.) demum_ (ita quae illi tum eruerunt apte paucis complexus est
+    Guilelmus Dittenberger, Suppl. 104{2}) _circiter annum 190 a. Chr.
+    haec omnia instituisse. Quod quoniam per idem illud tempus Epiphanes
+    primus ex omnibus Ptolemaeis uxorem ex gente Seleucidarum duxisset,
+    Antiochia Alexandriam translatum hoc institutum omnium maxime
+    probabile esse, etsi nullum dum comparuisset testimonium quo iam
+    ante illud tempus Seleucidas eo usos esse demonstraretur. Illos vero
+    rursus partim, ut in +sungen�n+ honore, Persica, partim, ut in
+    +archis�matophulak�n+ ordine, Macedonia exempla expressisse._ Sed
+    hos titulos accipiebant Ptolemaei, +archiatrous+ omnino non,
+    +archiereis+ partim tantum (Cypri) instituebant.]
+
+Ac primo archiater, ut docent tituli, praecipuum habebat in aula regis
+locum et medicus aulicus erat. Qui regem ipsum et familiam eius curabat
+intra domum regis et servis medicis, quorum multi in aula magna tum iam
+fuerint, praeerat. Qua ex re nomen sumpsit. Nam est archiater +hos
+archei t�n iatr�n+ sicut +architekt�n+ est +hos archei t�n tekton�n+.
+Sicut autem in aedibus aedificandis architectus optimus peritissimusque
+omnium est et res difficillimas agit, ita archiater etiam est medicus,
+qui inter alios excellit et propterea ad proprium et grave officium
+vocatus est. Qua in re R. Briau assentiendum est, qui universam
+archiatri naturam ita apte definivit (l.l. p. 127): _Ce caract�re (le c.
+g�n�ral), c'est qu'ils �taient tous nomm�s par des corps constitu�s ou
+selon un mode �tabli par le gouvernement imp�rial; c'est-�-dire qu'ils
+avaient tous une empreinte officielle et des fonctions command�es et
+obligatoires: "ils �taient m�decins fonctionnaires" ..... Il (le titre
+d'archi�tre) n'�tait en r�alit� qu'une marque d'honneur qui d�signait le
+m�decin fonctionnaire � la consideration et au respect de tous._ Quibus
+in verbis res Romanas vir ille doctissimus spectat, quas adhuc non
+exposuimus. Sed ab initio ita fuit, ut archiatri munere certo et
+definito fungerentur et ab rege aliove in hunc locum promoverentur.
+
+Ab regibus Orientis Graeci munus et nomen via directa ad imperatores
+Romanos transiisse opinio communis est. Sed uno iam exemplo C. Stertinii
+Xenophontis medici Claudii imperatoris ita non esse planum faciemus.
+Multae enim inscriptiones eius et Graecae et Latinae exstant, eius
+ipsius vel ad eum pertinentes (inter 24 Graecos undecim sane textum
+eundem exhibent), scriptoresque mentionem Xenophontis faciunt, de quo
+postremum disseruit R. Herzog (l.l. p. 189 sqq.)[26] Nemo hunc medicum
+Claudii dicit archiatrum, nec Plinius (NH. XXIX 7) nec Tacitus (Ann.
+XII, 61 et 67), sed �medicum� tantum tradunt, sicut etiam Laertius
+Diogenes (II, 6 n. 16), si verba ad Xenophontem Claudii medicum
+spectant, simpliciter scripsit +iatros+. Verum etiam in inscriptione
+Latina Romae reperta �medicus� traditur: _Cosmiae C. "Stertini �
+Xenophontis | medici � Augusti" | vix�ann�XVIIII | Blastus � conservos
+� D � S � et | Iuliae Thymele | matri_ (CIL. VI 8905). Quae inter
+inscriptiones Graecas ordinem indicant, altera Xenophontem Romae
+etiam, ut apparet, moratum +iatron Tiberiou Klaudiou Kaisaros+ nominat
+(Dubois, BCH. V (1881), 472, Calymni), altera Co reperta in basi statuae
+titulum quem quaerimus exhibet (PH. 345): +G. kta. Xenoph�nta "ton
+archiatron"+
+
+    [Adnotatio 26: Qui cum scripta pertinentia ad Xenophontem
+    composuerit (p. 190{1}), addatur: Rayet, Annuaire de l'association
+    pour l'encouragement des �t. grecq. IX, 271 sqq. R. Briau,
+    L'archi�trie romaine, p. 43 sqq.]
+
++"t�n the�n Sebast�n" kai epi t�n Hell�nik�n apokrimat�n,
+cheiliarch�santa kai eparchon gegonota t�n architekton�n kai timathenta
+en t�i [t�]n Bretann�n thriamb�i stephan�i chruse�i kai dorati ktl+.
+Sequitur igitur, ut C. Stertinius in amplissimo statu apud Claudium
+collocatus esset, qui medico, _cuius scientia ipse utebatur_ (Tac. Ann.
+XII 61), sicut reges illi Graeci alia etiam dabat mandata. Sed statua
+temporibus Neronis erecta est, cum Xenophontem +[philoner�n]a+ etiam
+appellavissent (vs. 11),[27] quod quidem verbum, ut fiebat, postea
+erasum est, et cum Xenophon in hoc titulo esset +archiereus t�n the�n
+kai hiereus dia biou t�n Sebast�n kai Asklapiou kai Hugias kai �pion�s+
+(vs. 14 sqq.). Similiter in inscriptione nuper Co effossa (R. Herzog,
+Arch. Anz. 1903, 193) Xenophon ipse se nominat +ton hierea aut�n dia
+biou (Askl�piou Kaisaros Sebastou kai Hugias kai �pion�s)+, atque hic
+etiam in rasura quadam de Herzogii coniectura +philoner�n+ fuit. Haec
+inscriptio certe Neronis aetate exarata est, cum Xenophon ipse statuam
+consecraverit cumque novo honore herois a populo ornatus sit, qui honos
+in inscriptionibus Claudii aetate incisis non invenitur, sed apte ei
+Coum regresso[28] decernebatur. Cum autem in inscriptione priore, in
+qua +archiatros+ legebatur, et +philoner�n+ et +hiereus dia bion t�n
+Sebast�n kai Asklapiou kai Hugias kai �pion�s+ insit, apparet hanc
+quoque conceptam esse temporibus Neronis, cum Xenophon paullo post
+Claudium suo auxilio mortuum, quia Romae imperatore necato manere non
+poterat (cf. R. Herzog l.l. p. 195), Coum redierat.
+
+    [Adnotatio 27: Quod Paton (l.l.) et Dubois (BCH. V, p. 474{1}) ante
+    +philoner�na+ eodem loco etiam +philoklaudion+ fuisse hac una de
+    causa contenderunt, quia sic spatium erasum melius expleretur verbo
+    longiore, eo refellitur, quod in versu inferiore decem ipsae
+    litterae (= +philoner�na+) id spatium occupant, quo in superiore
+    rasura est; itaque +philoklaudion+, cum litteras duodecim habeat,
+    non melius, sed peius in rasuram init. Similiter et aliis de causis
+    iam Dittenberger (Syll.{2} 368{7}) et Herzog (l.l. p. 198)
+    coniecturam illam respuerant.]
+
+    [Adnotatio 28: cf. nunc R. Herzog, Arch. Anz. 1905, p. 9/10.]
+
+Quae cum ita sint, quid veri similius est, quam Coos ipsos simplicem,
+�medicum Augusti� in titulum magnificentiorem mutavisse archiatri
+promptum ex more Graecorum, ut virum de se bene meritum eo magis
+honorarent? Sed vere Romanos hoc quidem tempore titulo archiatri nondum
+usos esse alii tituli approbant:
+
+IG. XIV 1759. "Romae". +Tiberios Klaudios Kouireinai Menekrat�s "iatros
+Kaisar�n"+, cui a discipulis scholae conditae ab eo sepulcrum (+h�r�on+)
+paratur. Medicus Caesarum complurium ex familia Claudia.
+
+IG. XIV 1751. "Romae". +Ti. Klaudios Alkimos "iatros Kaisaros"+, cuius
+sepulcrum Restituta quaedam res medicas docta ab Alcimo curandum fecit.
+Medicus Claudiorum alicuius, quamquam sane formae litterarum in tempus
+posterius deducunt. (Sed erret Harnack (_Medizinisches aus der �lt.
+Kircheng._ p. 14) qui titulum Christianum et aetate Byzantina esse
+contendit).
+
+Benndorf u. Niemann, _Reisen in Lykien und Karien_ p. 63 nr. 30 et p. 64
+nr. 32. "Sidymae". Titulus dedicatorius in porticu, quam +Tiberios
+Klaudios "Seb[astou ap]eleutheros" Epagathos "iatros akk�ssos tou idiou
+patr�nos"+ cum alio quodam (cf. 32) et Claudio imperatori et Dianae et
+deis aliis consecraverat. Idem +Epagathos apeleutheros iatros ak[k�]ssos
+tou idiou patr�nos+ una cum Tib. Claudio Tib. f. Quir. Liviano statuam
+Claudii statuendam curavit (nr. 32). --Quibus titulis additur ad
+�medicum Augusti� quidam �medicus accensus Augusti�, qui igitur medicos
+Augusti in serviendo valetudini Caesaris ipsius adiuvabat. Qui quamquam
+servus erat, non inter servos medicos ducendus est, qui homines et
+maxime servos aulae imperatoriae curabant. Quibus praeerat quidam �supra
+medicos� aut �decurio medicorum� aut �superpositus medicorum�,[29] inter
+quos omnes aulae imperatoriae medicos archiatrum locum non habere late
+patet.
+
+    [Adnotatio 29: CIL. VI 3982: _M. Livius Liviae l. Orestes supra
+    med(icos)_; CIL. VI 3984 (cf. 3983); _M. Li[vius] Boeth[us]
+    dec(urio) medic[orum]_; CIL. VI, 8504: _D. M. T. Fl. Paederot. Aug.
+    lib. Alcimiano superposito medicorum_ eqs.]
+
+P. Perdrizet et Ch. Fossey BCH. XXI (1897), p. 66, 3. Rev. arch. 1897,
+I p. 355. Byzant. Zeitschr. XIV (1905) p. 20 nr. 5. "Laodiceae
+ad Libanum". (?--Tell Nebbi Mindu) + .... [Lik]inni[on?] .... |
+Phi[l]ippiko[n] | "iatron Seb(astou)" | Phl. Sakerdos | Emis�nos ton |
+autou ph[i]lon.+ Imperatoris nescio cuius medicus. Sed Hadrianum, cum
+in Syria versaretur, aut alium imperatorem ibi versatum curasse et
+propterea ut titulum medici Augusti sibi adsumeret impetrasse videtur.
+Ad tempora posteriora litterae formis rotundis (+ESl+) pertinent.
+
+G. Hirschfeld, Greek inscr. in the Brit. M. 799. "Cnidi". In basi
+statuae publice erectae: +Serou�os [Soul]pikios Apoll�niou huios
+Hekataios ho "iatros kai philos tou Sebastou"+, ad quae verba extrema
+medicos regum Graecorum conferas, qui +t�n pr�t�n phil�n basile�s kai
+archiatros+ vocabantur (p. 26) et Eudemum _amicum et medicum Liviae_
+(Tac. Ann. IV, 3). Cum ex nomine Servi Sulpici eluceat eum civitatem a
+Galba accepisse, huius vel alicuius posteriorum medicus fuit. Adnotavit
+etiam Newton litteras tituli Hecataei aliquanto priores esse tituli
+Hadriani eodem loco reperti.
+
+Falsa autem est inscriptio CIG. 3285 in anaglypho sepulcrali Smyrnaeo
+nunc in museo Veronensi conservato, id quod et contextus verborum et
+formae litterarum et locus inscriptionis sub anaglypho demonstrant. Ibi
+legitur: +Markon Art�rion Askl�piad�n | "theou Kaisaros Sebastou iatron"
+| h� boul� kai ho d�mos t�n Smurnai�n | etim�san h�r�a polumathias
+charin+. Patet iam inscriptionem inepte compilatam esse ex eis quae
+scriptores Romani passim de Artorio medico Caesaris Augusti tradunt.
+Quam inscriptionem esse vitiatam Maffei iam olim (Mus. Ver. XLVII. 4)
+Boeckhio non multum persuadens et tum iterum Duetschke (Antik. Bildw.
+IV, 539) contenderat. Quod nemo negabit, qui anaglyphum ipsum aut
+imaginem ope lucis expressam viderit.[30]
+
+    [Adnotatio 30: Copiam videndi praebuit E. Pfuhl anaglyphi imagine
+    photographica amabiliter dono data.]
+
+Sed ne in falsis operam perdamus titulis. Pergamus afferre testimonia,
+quae demonstrant medicos Caesarum saeculo primo et ineunte altero
+publice nondum archiatros nominatos esse. Exstant enim Latini etiam
+tituli:
+
+CIL. VI, 3985 _Tyrannus Liviae medicus_ (cf. ibid. 3986 et 87 alios
+Liviae medicos, quorum tabulae in columbario libertorum et servorum
+Liviae Augustae et Caesarum inventae sunt, unde etiam tituli supra
+laudati adn. 29, 1 et 2).
+
+CIL. VI 8646 et 47 exstant duo �medici domus Augustae�.
+
+CIL. VI 8895: _L. Arruntio Semproniano Asclepiadi Imp. Domitiani medico_
+eqs. (cf. Plin. NH. XXIX, 5).
+
+CIL. XIV 3641, Tibure: _D. M. Ti. Claudio Aelio Sabiniano medico Aug
+{////} Pedanius Rufus amicus._[31]
+
+    [Adnotatio 31: Testem adhibet R. Briau (l.l. p. 39) etiam
+    inscriptionem Taurinensem Grut. p. 632, 6 al.: ACRONIP|MEDICO
+    AVG|eqs. Sed exemplum melius exhibet (v. CIL. V, 7043):
+        ACRON   |  {linea a manu scripta}
+        MEDICO M \ {eadem linea prosequitur}
+    eqs.]
+
+Multi alii �medici� inter officiates ex familia Augusta, qui quidem
+servi sunt aut liberti, ibidem exstant (CIL. VI 8894--8910).[32]
+
+    [Adnotatio 32: Conferas etiam Iacob. Arata, _L'arte medica nelle
+    iscrizione latine_ (Genova 1902), ubi non pauci tituli Latini
+    medicorum (Aesculapii, aliorum deorum sanantium) ex voluminibus
+    nonnullis Corporis Inscr. Lat. raptim sunt collectae.]
+
+Certe igitur constat Domitiani etiam medicos titulo antiquo �medicus
+Augusti� esse usos. Qui titulus ex Aegypto, ubi +basilikon iatron+ illum
+inveneramus (v. p. 28), Romam translatus esse videtur, archiatri autem
+titulum Graeci ex Asia oriundi in Italiam importaverunt. Nam quod
+Galenus Andromachum Neronis medicum archiatrum nominat (K. vol. XIV,
+p. 2: +Andromachos ho Ner�nos archiatros ktl.+ cf. supra �Imp. Domitiani
+medicus�), verisimile est, quod in sua patria mos erat, Galenum in res
+alienas transtulisse. Fuit igitur Andromachus medicus (vocat eum Galenus
+brevi ante loc. cit. simpliciter +iatron+) et factus est �medicus
+Augusti�, id quod Galenus, Graecus quidem verborum amans, voce
++archiatrou+ interpretatur. Neque aliter iudicandum est de aliis
+archiatris ab Galeno laudatis: K. Vol. XIV p. 261: +Magnos de ho kath'
+h�mas archiatros genomenos+ et paullo post +D�m�trios de kai autos kath'
+h�mas archiatros genomenos+. Quos Romae factos medicos imperatorios (ut
+de Demetrio medico Marci Aureli constat: Gal. XIV p. 4) Galenus vocabulo
+a Romanis nondum usurpato, sibi autem noto et grato vocare videtur. Nam
+tertio etiam saeculo Lampridius tradit medicum imperatorium ab Severe
+Alexandro salario firmo conductum et _medicum Palatinum_ nominatum esse
+(Alex. Sev. c. 42). Denique ad Iuven. X, 221 Themiso, qui primo vixit
+a. Chr. n. saeculo neque unquam medicus Augusti ullius fuisse potest,
+ab scholiasta archiater vocatur. Sed scholion illud (ed. Jahn-Buecheler:
+_Themison a. archiater illius temporis cui detrahit_), cum in Pithoeano
+a manu prima scriptum legatur, non recentissimorum est, tamen sexto
+demum saeculo exaratum esse potest. Quo tempore vox archiatri pro
+simplici medici iam usurpata esse videtur ut est cum hoc vocabulum circa
+annum 800 ad Germanos transflueret, apud quos pro antiquo medici
+vocabulo recipiebatur.[33]
+
+    [Adnotatio 33: cf. Grimm, Dwb. I, 577; Kluge, Etym. W. p. 20.--ahd.
+    arz�t. mnd. aersatre, aersater, ersater, ersetre. mhd. arz�t, arzet.
+    nhd. arzt.]
+
+Quae cum ita sint, res hoc modo disceptanda est: titulus archiatri, quo
+reges Orientis Graeci utebantur, non continuo ab imperatoribus Romanis
+excipiebatur, sed in urbes Graecas transiit et prioribus aevi Romani
+saeculis ab Graecis hominibus tantum usurpabatur.
+
+Quod praeter ea, quae adhuc exposuimus, multi archiatrorum tituli
+demonstrant, qui in urbibus Graecis et maxime Asiae Minoris inventi
+sunt. Cum in his ad vocem archiatri nihil aliud adiunctum sit, ab urbe
+in qua erant medici hoc nomine vocati esse videntur. Accedit, quod ter
+non +archiatros+ solus sed +archiatros t�s pole�s+ vel +archiatros
+pole�s+ dicitur. Hi tres igitur medici municipales vel ut adhuc diximus
+publici erant, ita ut alii etiam +archiatroi+ ab urbe sic vocati medici
+publici fuisse videantur. Cum autem tres illi tituli +archiatr�n t�s
+pole�s+ in urbibus reperti sint, quae longe inter se distant, cum prima
+in Asia, secunda in Graecia, tertia in Italia sita sit, hac re iam
+demonstratur aevo Romano morem Graecorum, ut valetudinem civium medicis
+publicis mandarent, per totum imperium Romanum diffusum esse neque
+umquam Graecos ipsos a more suo destitisse. Sed accuratiora proferamus
+de tribus illis titulis:
+
+  49. CIG. 2714; Lebas, Voyage V, 314-318. In urbe Cariae "Euromo".
+  Eadem inscriptio dedicatoria quinque aut si imagini Fellowii (_Asia
+  Minor_, p. 260) fides habenda est octo columnis templi alicuius
+  affixa est. Quas dedicavit columnas +Menekrat�s Menekratous ho
+  "archiatros t�s pole�s" stephan�phor�n ktl.+ Quo tempore columnae
+  dedicatae tabulis praefixae sint, certe dici non potest. Formae
+  litterarum mea quidem sententia altero saeculo antiquiores non sunt
+  +C�NH+. Sed structuram et formas templi ipsius atque columnarum
+  (v. _Antiquities of Jonia_ I, cap. IV, tab. 1-5) recentiores aetate
+  Hadriani non esse et inter Augusti et Hadriani tempora cadere
+  R. Delbrueck mihi asseveravit.
+
+  50. IG. IV, 782. "Troezene". In basi statuae Aesculapii, ut satis
+  certum est, quam urbi dedicavit +Agasikleidas Agasikleida ho
+  "archiatros t�s pole�s" agoranom�n to {={x th}}+ (coni. Bursian al.,
+  +{={z th}}+ in lapide) +etos+. Cum aera ab Hadriani itinere
+  Peloponnesiaco deducenda sit, titulus, si recte illud coniectum est,
+  anni p. Chr. 192 est.
+
+  51. IG. XIV, 689. In Hirpinorum urbe "Aeclano". In basi statuae
+  Aesculapio dedicatae. Quam constituendam curavit +G. Salouios
+  Attikianos "archiatros pole�s"+. Vix saec. p. Chr. II. antiquior.
+
+Quibus ab +archiatrois t�s pole�s+ vix ei medici distinguendi sunt, qui
+solum +archiatroi+ in titulis vocantur. Quos titulos nunc per locos
+disponamus, quo facilius quanto archiatri in Asia Minore frequentiores
+sint perspiciatur:
+
+  52. Heberdey u. Wilhelm, _Reisen in Kilikien_ (1891 u. 92)
+  (Denkschr. d. K. A. d. W. in Wien, Ph.-h. Kl. Bd. XLIV, VI), p. 20
+  nr. 51. "Rhossi" (in loco _Ars�s_ in Cilicia). Titulus sepulcralis
+  christianus +Kurillo{u.} tou timi�tato{u.} kai enaretou
+  archeiatrou+. Valde recens.
+
+  53. Ibid. p. 84 nr. 161. "Olbae" (in loco Ciliciae
+  _Uzundschaburdsch_). Basis statuae: +M. Aur�lion Menandron Menandrou
+  ton archiatron ktl.+ II. saec. altera parte non prior.
+
+  54. Petersen und v. Luschan, _Reisen in Lykien etc._ p. 176 nr. 225.
+  In via, quae ab loco _Elmaly_ "Cibyram" ducit. Tit. sepulcr.:
+  +[Phil]ologon arch[iatr]on? ktl.+ II. saec.?
+
+  55. Benndorf u. Niemann, _Reisen in Lykien und Karien_. I p. 78
+  nr. 55. "Sidymae" in sarcophago. +M. Aur. Ptolemaios [ho kai
+  Arist]od�mos Aristod�mou tou kai Lus�nos Aris[tod�mou] Sidumeus
+  archiatros teteim�menos hupo t�n Sebast�n {k.}ai t�[s] patridos
+  alitourgia ktl.+ Altera parte saec. II. non antiquior.
+
+  56. CIG. 4277. "Xanthi". Tit. sepulcr. +Klaudiou Epikt�tou
+  archi{a.}trou.+ II. saec.?
+
+  57. P. Paris et M. Holleaux, BCH. IX (1885), p. 336 nr. 19; rectius
+  Sterret, Papers of the Americ. School, II (1883/84), p. 21 nr. 17.
+  "Heracleae-Salbacae" (in Caria). Basis statuae. Statuebat nescio
+  quis quendam +.... ou Charmidou Men[an]drou prutanin kai
+  st[e]phan�phoron kai archiatron, [he]na t�n eugenestat�n kai
+  eusch�monestat�n, apo progon�n bouleut�n, pasas archas te kai
+  leitourgias ekt[etele]kota t� patridi ktl.+ II. saec. altera parte
+  non prior.
+
+  58. P. Paris et M. Holleaux, BCH. IX (1885), p. 337 nr. 20.
+  "Heracleae-Salbacae". Basis statuae. Totum do titulum: +[Ch]armid�n
+  prutanin | kai stephan�phoron | huion M. Aur. Charmidou | prutane�s
+  kai ste|phan�phorou kai archi|atrou.+ cf. tit. 57.
+
+  59. CIG. 3953h. �in oppido _Makuf_�, "Heracleae-Salbacae", ut nunc
+  constat (Waddington apud Lebasium III, 1695. Paris et Holleaux, BCH.
+  IX (1885), p. 330 sqq.). Tit. sepulcr. +Pappiou ....ou "archiatrou
+  apogono[u] archiatr�n".+ II. saec. vel recentior.
+
+  60. Babington, Transact. of the Royal Soc. of Lit., II. Ser. Vol. X,
+  p. 126 nr. 25; E. L. Hicks Journ. of. H. St., XI (1890), p. 127 nr.
+  11. In urbe Cariae "Ceramo". In basi rotunda protomae vel statuae,
+  quam urbs imperatori C. Valenti Hostiliano Decii filio erexit.
+  Verbis dedicatoriis subscriptum est: +M. Au. B(alenti) Poleit� {=b}
+  t� archiatr� pr�t� archonti to {=b}+. Anni 251.
+
+  61. C. T. Newton, _Discov. of Halicarn. etc._ II, p. 790 nr. 96.
+  "Laginae". In basi duarum statuarum. In fine inscriptionis tempus
+  inter cetera verbis his definitur: +epimeloumenou t�n Must�ri�n
+  Soul. D�m�triou tou axiolog�tatou arch[ia]trou+. Saec. II. partis
+  mediae, ut ex nomine +P. Ail. Aur. Ne�nos+ apparet.
+
+  62. Lebas-Waddington III, 568. "Alabandae". Tit. sepulcr.:
+  +Hermer�tos ar|chiatrou; z�. | Aur. Dionusiou; | z�+. (editor partem
+  priorem restituit: +[T�n] Hermer�tos archiatrou+ (sc. +oikei�n+).
+  +Z�[sin]+.) II. saec. partis alterius non prior.
+
+  63. CIG. 2847. "Aphrodisiade". Tit. sepulcr. +Markou Aur�liou
+  Messoul�iou Chrusaor[e�]s archiatrou.+ Aetatis Antoninorum.
+
+  64. A. E. Contol�on, REG. XII (1899), p. 382 nr. 3. "Trallibus". In
+  sigillo ferreo cum capulo legitur: +Eukarpou archiatrou+. De tempore
+  editor, qui titulum litteris parvis mandavit, nullum verbum addidit.
+  Sed certe ad saecula posteriora spectat.
+
+  65. CIG. 2987; Lebas V, 161. "Ephesi". In basi statuae +[Att]alou
+  Askl�piadou Preiskou philosebastou "archiatrou dia genous"+, cuius
+  munera honoraria multa adduntur. II. fere saec.
+
+  66. Hicks, _Greek Inscr. in the Brit. Mus._ 677. "Ephesi". Tit.
+  sepulcr. +.... Io[uliou?].....{a.}rch{{ei}.}atrou+ hominis
+  Iudaeici ut ex verbis quae sunt in fine intelligitur: +[Taut�s t�]s
+  sorou k�don|[tai hoi en Ephe]s� Ioudeoi+. II. vel III. saec.
+
+  67. M. A. Wagener, _Inscr. Gr. rec. en Asie Min._ p. 20, 3 et tab. A
+  (_M�moires des Prix de l'Acad. de Bruxelles_ 1861). +Mous. k. Bibl.+
+  III (1880), p. 159 nr. +tith'+. K. Buresch, _Aus Lydien_ (ed. O.
+  Ribbeck 1898) p. 55. In urbe Lydiae "Coloe". In lapide marmoreo
+  arae simili legitur: +Aur�[lio]s Artemid�ros | ho archiatros
+  kai ierophan|t�s heidrusato+. Nescio qui K. Buresch coniecerit
+  Artemidorum in +hiera sumbi�sei+ muneribus sacerdotalibus archiatri
+  et hierophantae esse functum. Equidem intelligo: +ho archiatros t�s
+  pole�s kai hierophant�s theou tinos+, fortasse +Askl�piou+. II.
+  saec. vel III. ineuntis.
+
+  68. Lebas-Waddington III, 1523. "Smyrnae". Fragmentum temporis
+  Traiani. Fortasse versus 2. restituendus est: +....non archia[tron]+.
+
+  69. I. A. R. Munro, I. of H. St. XVII (1897), p. 286 nr. 54. In
+  loco Mysiae _S�ujilar_. Stela sepulcralis +Aur. Hieroklei [b'] t�
+  archiatr�+ consecrata ab filio +Aur. Hieroklei g'+. Saec. II.
+  exeuntis vix antiquior.
+
+  70. CIG. 3943. "Lampsaci" (nunc Oxonii). Basis statuae a gerusia
+  +Kur� Apoll�niou archiatr� arist� poleit� ktl.+ auctori beneficiorum
+  magnorum erectae. Quem Cyrum eundem esse ac _Cyrum Liv(i)ae Drusi
+  Caes(aris) medicum_ (CIL. VI, 8899) olim viri docti male putabant.
+  Non autem repugnabo, si quis Cyrum Apollonii f. Lampsacenum, qui
+  patri sepulcrum et funus consecravit (CIG. 3645), illum esse
+  archiatrum existimat. Uterque titulus ad II., ut videtur, pertinet
+  saeculum.
+
+  71. Perrot, _Exploration de la Galatie et de la Bithynie_, p. 48 nr.
+  27. Kaibel, EG. 352. Titulum multo accuratius lectum nuper edidit
+  G. Mendel BCH. XXVII (1903), p. 317 nr. 6. "Claudiopoli". Tit.
+  sepulcr. Acilii Theodori archiatri (+iatr�n pro[mou]+ quod ut nuper
+  in lapide lectum est Georgius Kaibel iam restituerat). Sepulcrum eius
+  faciendum curaverunt filius et +Theod�ros archiatros+ propinquus.
+
+
+  72. G. Lefebure, BCH. XXVII (1903), p. 375 nr. 115. In loco Aegyptio
+  _Tehneh_, ubi fortasse fuit oppidum vetus "Acoris". Stela sepulcr.
+  reperta in christianorum coemeterio saec. V. vel VI.: +Pr�teris |
+  archiatros | ekoim�d� | en K(uri)� | Pach�n {={ka}}+.
+
+
+  73. IG. XII, 2, 484. In insula Lesbo a Conze olim reperta "Hierae".
+  Basis statuae a senatu populoque Mytilenorum, ut verisimile est,
+  constitutae: +[H� b]olla kai ho damos Br�son Br�s� archiatron
+  alitou[r]gaton, za t�n paid�n de kai ekgon�n archas kai allas kai
+  kissophorias kai agoranomias epitetelekonta+, quae munera multa alia
+  praecipue sacerdotalia archiatri ipsius sequuntur, inter quae
+  +zakoros Sa�t�ros Askl�pi�+ (v. 21 sq.). II. ut videtur saec.
+
+  74. Paton and Hicks, Inscr. of Cos 282. "Co". Tit. sepulcr.:
+  +-- -- -- {K.}{o.}{s.}[seini]|ou Bassou {a.}[r]|chiatrou et�[n] |
+  {={ka}}+. II. saec.?
+
+  75. R. Herzog, Koische Funde u. Forsch. p. 92 nr. 115. "Co". Tit.
+  sepulcr.: +Ga. Ioulios | Pr�tok(t)�tos | [a]rchiatros+. I. saec.
+
+  76. IG. XII, 3 259. "Anaphes". Basis statuae: +Eugn�m�n Eugn�m�nos |
+  archiatros Apoll�ni | Aigl�t�i euch�n+. Litterae apicibus longis et
+  multis ornatae. I. saec.?
+
+  77. CIG. 1407. "Spartae". Fragmentum basis statuae: +-- -- [s�]t�ros
+  t�s pole�s | kai archiatrou | ps. [b.]+. II. fere saec.
+
+  78. IG. IV 723. "Hermiones". Basis statuae Aureliae filiae mortuae
+  +Leontida [tou pe]ri[�]g�tou kai archiatrou+. Nomen +[A]UR[�L]IAN+
+  (vs. 1) ex +URNAIAN+ K. Keil emendavit (Jahrb. f�r kl. Phil. II.
+  Suppl.-Bd. 1856/57, p. 386) quod fugit editorem Corporis, qui cum
+  Boeckhio (CIG. 1227) +[Sm]urnaian+ dedit. Nomine Aureliae agnito
+  titulus ad aetatem Antoninorum vocatur.
+
+  79. IG. VII 2688. "Thebis". Tit. sepulcr.: +Epi | Charea archia|tr�
+  h�r�i+. Litterae multis apicibus ornatae. Fortasse saec. I. potius
+  quam II.
+
+
+  80. IG. XIV 852. CIL. X, 2858. "Puteolis". Tit. sepulcr. bilinguis
+  cum nomine Latine scripto Q. Passeni archiatri (ARCHIA|T). II. fere
+  saeculi (Kaibel, EG. 677: I. fere saec.).
+
+  81. G. I. Ascoli, _Iscrizione etc. di antichi sepolcri Giudaici del
+  Napolitano_ p. 55 nr. 10 (cf. p. 54, 7). CIL. IX 6213 (cf. 6211 et
+  12). Lenormant, Gazette arch�ol. VIII (1883), p. 42. "Venosae". Tit.
+  sepulcr.: +h�de kite Phl. | Phaustinos gerousi|archon archiatros |
+  huios tou Isas et�n ..+ Saec. IV vel V. potius.[34]
+
+    [Adnotatio 34: Rangab�, (Ant. Hell. 426) suspicatus est in
+    Archippi duobus decretis honorum IG. II 230a vs. 9:
+    +NARCHIPPONTONARCHI+ legendum esse +..]n Archippon ton
+    archi[atron]+. Sed haec coniectura multis de causis reicienda est
+    (cf. Wescher, Rev. arch. 1863 (VIII), d. 481{1}).]
+
+Quos titulos si contuemur mirum est Asiam Minorem adeo praevalere.
+Viginti et unus enim sunt tituli Asiae Minoris, octo tantum Graeciae et
+insularum, duo Italiae, unus Aegypti. Sequitur, ut quodam tempore in
+Asia Minore titulo archiatri praecipue faveretur. Quod quo tempore
+factum sit, ex nomine Aurelii, quod saepe in inscriptionibus illis
+extat, facile coniicitur. Quod nomen cum demum aetate Aureliorum
+Antoninorum apud Graecos pervulgatum sit, inscriptiones illas ante
+M. Aurelii tempora incisas non esse intelligitur, inde a quibus illud
+nomen per saeculum II. et III. audiebatur, sicut etiam inter titulos
+supra collatos M. Aurelii Valentis Politae (nr. 60) concepta est anno
+251.
+
+Neque casu factum esse, ut aetate Antoninorum titulus archiatri in Asia
+Minore effloresceret, ex alio sumi potest. Iulius Caesar olim medicis
+civitatem dederat quippe Romae artem exercentibus. Testatur Suetonius,
+Div. Iul. 42: _Omnisque medicinam Romae professos et liberalium artium
+doctores, quo libentius et ipsi urbem incolerent et ceteri adpeterent,
+civitate donavit._ Tum Augustus immunitatem addidit, sed etiam Romae
+tantum, ut videtur, factitantibus: Cassius Dio LIII, 30: +t�n te
+ateleian kai heaut� kai tois homotechnois, ouch hoti tois tote ousin
+alla kai tois epeita esomenois, elaben+ (sc. Antonius Musa, postquam
+Augustum valde aegrotantem sanavit.--cf. Sueton. Div. Aug. 42). Denique
+munera municipalia omnibus medicis "in patria sua" factitantibus ab
+Hadriano condonata sunt, id est honores (gymnasiarchia, agoranomia,
+officia sacerdotalia), munera patrimonii (ad se milites recipiendi),
+munera personarum (iudicandi, obeundi legationem, conscribendi milites,
+comparandi frumentum et oleum, alia.--cf. E. Kuhn, _Die st�dt. u.
+b�rgerl. Verf. d. r�m. Reichs_ I, 118). Leguntur haec in Digestis
+XXVII, 1 l. 6, 8: +Estin de kai en tais tou basile�s Kommodou diataxesin
+engegrammenon kephalaion ex epistol�s Ant�ninou tou Eusebous: ...
+�ho theiotatos pat�r mou+ (Hadrianus igitur) +grapsas philosophous
+rh�toras grammatikous "iatrous" ateleis einai gumnasiarch�n agoranomi�n
+hier�sun�n epistathmi�n sit�nias elai�nias kai m�te krinein m�te
+presbeuein m�te eis strateian katalegesthai akontas m�te eis all�n
+autous hup�resian ethnik�n � tiva all�n anankazesthai.+ Quibus omnibus
+antea concessis libertatibus cum in Asia Minore multi essent medici aut
+qui medicinae peritiam sibi adsciscebant civitatesque immunitate eorum
+onerarentur, Antoninus Pius civitatibus Asiae Minoris lege praescripsit,
+ut certus tantum numerus medicorum muneribus liberandus esset. Quae lex
+Antonini Pii ex Modestini libro secundo excusationum in Digesta recepta
+est: l. 6 �2 libri Dig. de excusationibus XXVII, 1: +-- -- -- d�loutai
+ex epistol�s Ant�ninou tou Eusebous grapheis�s men t� koin� t�s
+Asias, panti de t� kosm� diapherous�s, h�s estin to kephalaion touto
+hupotetagmenon; �Hai men elattous poleis dunantai pente iatrous ateleis
+echein kai treis sophistas kai grammatikous tous isous, hai de meizous
+poleis hepta tous therapeuontas .... hai de megistai poleis deka iatrous
+.... huper de touton ton arithmon oude h� megist� polis t�n ateleian
+parechei�.+[35]
+
+    [Adnotatio 35: Additque Modestinus ipse: +eikos de t� men megist�
+    arithm� chr�sasthai tas m�tropoleis t�n ethn�n, t� de deuter� tas
+    echousas agoras dik�n, t� de trit� tas loipas. touton ton arithmon
+    huperbainein men ouk exestin oute ps�phismati boul�s oute all� tini
+    pareuresei, elattoun de exestin.+ Immunitates autem medicos adipisci
+    non posse nisi in patria sua artem exercerent ut edixerat Hadrianus
+    Antoninus asseveraverat. Tamen +tous agan epist�monas kai huper ton
+    arithmon kai en allotria patridi+ atque omnes professores Romae
+    habitantes (quod Augustus iam praescripserat) muneribus liberos
+    fuisse ex Dig. I. 6 �8 I. XXVII, 1 apparet.]
+
+Quae verba primo obtutu ad medicos publicos pertinere non videntur;
+tamen hos intelligendos esse facile perspicies, si epistulas imperatorum
+posteriorum ad archiatros missas spectaveris, in quibus veterum
+principum leges confirmantur et medici publici �archiatri� vocantur.
+
+Nomen archiatrorum ipsum in libris Romanis primum in epistula
+Constantini imperatoris extat, quae in Codice legitur Theodosiano XIII,
+III, 2 (a. 326). Imperator ille alio in rescripto �"medicis"� iterum
+_beneficia divorum retro principum_ confirmaverat (C. Theod. XIII,
+III, 3), et sicut ante Constantinum a (Septimio) Severo (Dig. 6 �8
+l. XXVII, 1) sancta erant, ita privilegia _vetustis sanctionibus
+adtributa_ ab imperatoribus tum medicis tum archiatris confirmabantur
+(v. C. Theod. XIII, III, 15. cf. ibid. �3, 4, 17, 18. Cod. Iust. X, 53,
+6 et 11; X, 66, 1. Instit. I, 25, 15. Fragm. Vat. 149).
+
+Archiatros nominatos in his imperatorum epistulis medicos esse publicos
+apparet ex Constantini ad populum epistula anni 333 (C. Iust. X, 53, 6),
+in qua, postquam _medicis et maxime archiatris vel ex-archiatris_
+aliisque liberalium artium professoribus libertates confirmatae sunt,
+hoc dicitur: _Mercedes etiam eorum et "salaria" reddi iubemus, quo
+facilius liberalibus studiis et memoratis artibus multos instituant_
+(cf. Th. XIII, 3, 1. Diog. 16 �1, XXXIV, 1). In quibus mercedes pecunias
+a privatis datas esse putamus, salaria autem annua a re publica accepta.
+Quae disertius etiam Lampridius memoriae tradit, cum dicit Severum
+Alexandrum "medicos" Romae instituisse _usque ad sex, qui annonas binas
+aut ternas accipiebant_ (Alex. Sev. 42). Ex quibus sex Severi Alexandri
+medicis publicis quattuordecim urbis Romae archiatri prodierunt. Ita
+enim in Cod. Iust. (X, 53, 9) et Theod. (XIII, 3, 8) de archiatris
+quattuordecim regionum constitutum est: _archiatri scientes "annonaria"
+sibi "commoda a populi commodis" ministrari_ eqs. et de eisdem C. Th.
+XIII, 3, 9 ex.: _hisque "annonarum compendia" quae eorum sunt meritis
+dignitatique praestanda tua sinceritas_ (Olybrius _p.u._) _iuxta
+dispositionem prius habitam fiat ministrari_. Romae igitur medici
+publici erant saeculo III. ineunte, qui IV. saeculo archiatri
+nominabantur, ita ut apte intelligatur, cum medici publici ex urbibus
+Graecis Romam profluxerint, qui ibi inveniuntur +archiatroi+, medicos
+publicos fuisse.
+
+Tituli quidem archiatrorum cum plurimi breves sint et longiores etiam
+plerumque nihil nisi multa munerum nomina exhibeant, levia tantum
+praebent momenta, ut natura archiatrorum Graecorum cognoscatur. Tamen
+ex eo, quod munus archiatri una cum aliis muneribus publicis nominatur,
+munus archiatri publicum fuisse apparere videtur. Exempli causa
+Heracleae-Salbacae M. Aurelius Charmides +prutanis kai stephan�phoros
+kai archiatros+ nominatur (nr. 58 cf. 57), Cerami M. Aur. Valens Polites
+nominatur +ho archiatros+ (nr. 60) et eodem modo Aur. Artemidorus Coloae
+(nr. 67) et alii (nr. 53, 69). Iam vero si Attalus Asclepiades Priscus
+Ephesi +archiatros dia genous+ est (nr. 65), cum hunc titulum ei aut
+alicui maiorum a populo datum esse necesse sit, munus archiatri publicum
+munus fuisse manifestum fit. Sed Galeni etiam locus (K. XVIII, 2, 678)
+demonstrat civitates saec. II medicinis (+iatreiois+) quidem
+constituendis publice consuluisse, quem locum infra, ubi de medicina
+agemus, tractabimus (c. II �4).
+
+Adsunt autem illi +archiatroi t�s pole�s+, quos a populo conductos
+muneri medico praefectos esse ex titulo certe apparet. Verum cum etiam
+Charmidae illi, Politae, alii, quos supra contulimus, medici a populo
+instituti esse videantur, nihil iam inter utrumque titulum interest et
++ho archiatros+ vel +ho archiatros t�s pole�s+ medicus publicus tum
+vocabatur. Nam ne leve quidem indicium exstat saec. iam II. vocabulum
+archiatri eandem habuisse vim ac simplex medici, cum praesertim multi
+medicorum tituli eiusdem temporis in Asia Minore reperti sint, in quibus
+medici +iatroi+ simpliciter vocantur.[36] Contra archiatri sunt
+�m�decins fonctionnaires�.
+
+    [Adnotatio 36: CIG. 4249, 3872b. AM. XXIV, p. 211, 34; XXIX, p. 169,
+    12. IoHSt. X, p. 72, 24; XI, p. 251, 27; XXIV, p. 287, 33. BCH. VII
+    p. 452 II vs. 12; XVIII, p. 160, 4; XXIV, p. 403, 79. Americ. Journ.
+    IV, p. 13, 13. Papers of the Am. Sch. III, p. 27, 29 (= BCH. X 510).
+    Lebas 1663b. Wood, _Disc. at Eph._ App. 7, 7. Heberdey u. Wilhelm,
+    _Reisen in Kil._ p. 69, 179. aliae.]
+
+Quae cum ita sint, cum Antoninus Pius immunitatem medicorum in numerum
+definitum concluderet, medicis publicis a civitatibus Asiae Minoris, ut
+in numero illo clauso inessent, concessum esse videtur. Quare factum
+est, cum antea numerus publicorum vaccillaret, ut tum in oppidis,
+quo erant ampliora, quinque vel septem vel decem medici publici
+instituerentur. Simulque epistula illa efficiebatur, ut nomen archiatri,
+quo usque ad id non omnes usi erant, ad totum illum certum numerum
+medicorum publicorum transmitteretur et maxime per urbes Asiae Minoris
+dilataretur.
+
+Haec non omnino nos comminisci testes habemus archiatros duos, qui sibi
+immunitatem praebitam esse praedicant: +M. Aur�lios Ptolemaios kta.
+archiatros "teteim�menos hupo t�n Sebast�n kai t�[s] patridos
+alitourgia" ktl.+ (Sidymae, nr. 55), +Br�sos Br�s� "archiatros
+alitourgatos"+ (Lesbi, nr. 73).
+
+Sed tamen tenendum est vocem iam antea usitatam fuisse, atque tum
+etiam qui ea significabantur medici publici fuerint. Sunt enim inter
+inscriptiones archiatrorum nonnullae, quae non ad saec. II, sed ad
+primum aut saltem ad primam partem saeculi secundi pertinere videntur.
+Quae saepius, ut videtur, in Graecia ipsa inventae sunt. Quod quidem
+nullo idoneo argumento certius statuere possumus, cum plerumque aetas
+titulorum illorum non nisi ex litterarum formis agnoscatur. Quae quam
+incerta praebeant iudicia, inter omnes constat.[37]
+
+    [Adnotatio 37: cf. O. Kern, _Inschriften von Magnesia_, p.
+    XXIX-XXXVII: �Die Geschichte der Steinschrift in Magnesia.�]
+
+Tamen Coorum archiatri (nr. 74 et imprimis 75, ubi nomina +Ga. Ioulios+
+respicienda sunt) haud scio an saeculi primi sint, cum praesertim eodem
+saeculo C. Stertinius Xenophon ibi iam ita vocatus sit (v. p. 33). Immo
+fortasse ab Cois, quippe apud quos medici multi et publici et alii
+fuissent, titulus archiatri ex aulis regum Orientis Graeci acceptus est
+et ab his paullatim ad alias urbes permanavit.
+
+Quae utut se habent, saec. II. medici publici archiatri vocati in
+urbibus Graecis ubique exstant, atque ex his et institutum et nomen in
+alias provincias imperii Romani transiit praeter Aegyptum, quae ipsa
+antiquitus plurimos habebat medicos publicos. Nam per totum aevum
+Romanum medici ubique fere terrarum Graeci erant et sua verba et
+vocabula secum ferebant. Itaque saeculo altero in Italia etiam archiatri
+in municipiis inveniuntur (nr. 51, 80).
+
+In Asia Minore primus etiam archiater imperatorius exstat, si
+Xenophontem non curamus. Inscriptionem eius in loco _Makuf_
+(Heraclea-Salbacae) inventam ediderunt olim Henzen Ann. d. Inst. 1852
+p. 154 et Lebas-Waddington III, 1695. Legitur in basi: +[S]tateilian
+Am|mi[an]�n St(ateilios) Atta|los _archiatros | Sebast�n_ | t�n heautou
+m�|te[r]a+. Qui Attalus quo tempore vixerit, ex nummis tribus eodem loco
+inventis cognoscitur. Qui in parte adversa capita Antonini Pii et Marci
+Aureli atque nomina eorum monstrant, in aversa autem inscriptionem: +St.
+Attalos archiatros H�rakle�t�n neois+, quorum verborum duo extrema semel
+in parte adversa leguntur (v. _Cat. of Greek Coins, Caria_ p. LVII et
+p. 120). Eodem igitur tempore, quo in Asia Minore +archiatroi (t�s
+pole�s)+ saepissime inveniuntur, etiam +archiatros Sebast�n+ hic
+exstitit. Qui si Romae quondam in aula imperatoria militavit, tamen in
+patriam demum reversus titulum ibi florentem sibi indidisse videtur, cum
+voce ampliore tum usurpata carere non posset. Nam Romae, ut iam vidimus,
+Alexander Severus etiam �medico Palatino� munus medicum mandaverat, et
+quarto demum saeculo medici imperatorii in epistulis Caesarum archiatri
+vocantur. Quo tempore nomina inveniuntur haec: �archiatri sacri Palatii�
+(C. Th. XIII, 3, 14 et 19), �qui in sacro Palatio inter archiatros
+militarunt� (C. Iust. X, 53, II = Th. XIII, 3, 16), �archiatri inter
+Palatium militantes� (C. Iust. XII, 13, 1 = Th. VI, 16, 1), �archiatri,
+qui intra penetralia regalis aulae� (C. Th. XIII, 3, 12).
+
+Sed de his nunc accuratius non agemus. Nobis nunc quidem explicuisse
+satis esto per totum aevum Romanum medicos publicos inter Graecos non
+periisse, sed nomine mutato archiatros vocatos munere esse functos; hoc
+nomine institutum, quod Graeci suo ingenio perfecerant, ab imperatoribus
+Romanis iam antea affirmatum tum legibus eorum per totum imperium
+diffusum esse.
+
+
+
+
+CAPUT ALTERUM.
+
+DE RATIONE ET CONSUETUDINE MEDICORUM PUBLICORUM.
+
+
+�1.
+
+DE VOCABULIS USURPATIS DE MEDICIS PUBLICIS.
+
+Antequam archiatri nomen percrebesceret, medicus publicus nominabatur
++ho d�mosios iatros+ vel +ho d�mosieu�n iatros+. Sic legis in titulis
+Cois: +kai t�n iatr�n t�n [dam]os[ieuon]t�n en tai polei ktl.+ (nr. 7
+vs. 7) et +iatron damosieuonta+ (nr. 13 vs. 10) sic tradit Plato: +ei t�
+tis t�n d�mosieuont�n iatr�n ktl.+ (Politic. 259a). In Aegypto autem,
+ubi haec designatio diu vigebat, nunc +d�mosios iatros+ dicitur (OP. I,
+51), nunc +iatros d�mosieu�n+ (OP. I, 40). Sed vocabulo +iatrou+ omisso
+saepe etiam +ho d�mosieu�n+ tantum medicus publicus vocabatur. Quod
+optime demonstrat versus Aristophanis: +all', � pon�r', ou d�mosieu�n
+tunchan�+ (Ach. 1030).
+
+At tamen omnes hae designationes non loco firmi tituli ut postea titulus
+archiatri habebantur. Saepe enim medici, quos muneri publico praefuisse
+certe constat, simpliciter +iatros+ vel +ho iatros+ appellabantur.
+Athenis ipsis inscriptio publici inventa est, in qua nominatur medicus
+publicus +ho iatros+ (nr. 2). Ut autem decretum novissimum proferamus,
+in titulo nuper Teni reperto +Apoll�nios Hierokleous Mil�sios iatros
+huparch�n+ bis legitur (nr. 11), etiamsi Apollonius cum in urbibus aliis
+medicus publicus erat (vs. 7)[38] tum Teni munere publico fungebatur
+(vs. 15).
+
+    [Adnotatio 38: Neque enim in hoc versu (7) mihi comprobatur
+    coniectura Demulini: +et� polla d�rean+. Cum antea +apod�m�n+
+    legatur atque hoc verbo dicatur Apollonium, ut saepissime fecerunt
+    medici publici, Tenum reliquisse, postquam laude, corona, honoribus
+    aliis affectus est (vs. 6 et 37), sic fere versum septimum explendum
+    esse puto: +apod�m�n te kai d�mosieu�n [en allais polesi]+, ad quae
+    apte conveniunt, quae continue insequuntur: +ekten� kai prothumon
+    homoi�s+ (atque apud Tenios) +heauton pareicheto [kata te t�n
+    techn�n] kai kata t�n loip�n eunoian pasi tois entunch[anousin
+    aut�i]+. Ut perspiciatur quod tum deest quo modo supplendum sit,
+    ab decreto concilii insulanorum, quod in hac prima parte integrius
+    conservatum est, proficiscamur oportet. Facile partes tres in hoc
+    decreto intelliguntur: prima vss. 34-38 in., in qua honores antea
+    iam decreti commemorantur (cui parti vss. 3-7 in. psephismatis
+    Teniorum respondent), altera vs. 38/39 nihil accuratius exhibens:
+    +en te tois meta tauta chronois diateteleken akoloutho[n heau]ton
+    parechomenos tei ex arch�s hairesei+, tertia denique rem ipsam
+    continens, propter quam insulani quoque Apollonium honoraverunt,
+    vs. 39 sqq.: +peristant�n de [loim�n epi]d�m�n+ (+[path�n en]d�m�n+
+    Dem.) +kata koinon tous n�si�tas ktl.+ (usque ad vs. 46).
+    Consentaneum est in decreto insulanorum, quod eorum ipsorum maxime
+    interest, pluribus verbis explicatum esse quam in Teniorum, quippe
+    qui quae ad se pertinerent accuratius exposuerint. Itaque parti
+    tertiae illi in decreto Teniorum respondent vs. 15-19 (vel tantum 16
+    et 17). Quos ita supplere fortasse licet: vs. 15: +nun te lamban�n
+    to d�mosion [ergon para t�s pole�s philanthr�pos �n kai | loim]ou
+    periest�kotos epikindunou hap[antas tous] n�s[i�tas es�i|se h�s
+    pleistous] k[ai ka]t[a] t[a a]ll[a] pro[noian apodeiknus iatreuse
+    d�]mosiai ktl.+, quorum complura iam Demoulin explevit. Quae autem
+    in altera parte decreti insulanorum paucis transacta sunt, eis
+    respondent versus 7-14 decreti Teniorum, in quibus quae insunt ad
+    solos Tenios spectare debent, cum insulani nihil nisi verba inania
+    faciant (vs. 38/39. vid. supra). Sed versus 7-9 ne ad Tenios quidem
+    attinere supra demonstravimus, tamen potius in decreto Teniorum quam
+    in insulanorum locum habent. Tum vs. 10-14 de Apollonio bene merito
+    de Teniis narrant. Quos versus non omnes satis explere potui,
+    fortasse autem vs. 11/12 ita percipiendi sunt: +epi t�n ekkl�sian
+    [autou elthon]tos s�t�r[ian hupescheto kai lei]|tourg�sein t�n
+    exam�non t[�n epiousan to iatrikon ergon] | kai touto poi�santos
+    autou philotim�s kai ekte[n�s kai pollous] s�isantos eg+ (sic)
+    +megal�n arr�sti�n ktl.+
+
+    De Apollonio igitur haec fere ex lapide Tenio plus minusve certe
+    cognoscimus: Apollonius Milesius medicus cum apud Tenios aliquamdiu
+    artem medicam factitavisset (vs. 4), Tenum reliquit (vs. 7)
+    honoribus ab Teniis decretis (vs. 6 et 21 sq.--decretum hoc Fr.
+    Hiller de Gaertringen ex titulo Tenio Demulini nr. 23 (BCH. 1902,
+    429) restiturus esse videtur: Demoulin p. 236{4}). Tum in urbibus
+    compluribus insularum maris Aegaei (cf. vs. 35/36) medicus publicus
+    factus (vs. 7 sqq.) et ibi sicut Teni laudatus honoratusque est
+    (vs. 37). Sed pestilentia Teni exorta sua sponte eo revertit et per
+    sex menses gratis aegrotos curabat (vs. 10-14). Tum autem Tenii
+    officium publicum ei tradebant (vs. 15), et medicus publicus cum
+    de Teniis bene meritus est (vs. 15 et 17 sq.), tum de insulanis
+    pestilentia vexatis (vs. 19 et 39 sqq.). Qua pestilentia exstincta
+    ab Teniis novis honoribus affectus (vs. 22 sq. et 36) itemque ab
+    insulanis honoratus est. Quorum honorum lapis hic exstat.]
+
+Similia habes in decreto Amphissiorum: +epeid� M�nophantos Artemi[d�rou]
+Maked�n Hurkanios iatros ktl.+ (nr. 9 vs. 7 sq. cf. vs. 5), quem tamen
+publicum fuisse verba versuum 8 et 9: +metapemphtheis hupo tas polio[s
+kai] ep[idam�s]a[s] kai ergolab�sas monos to iatrikon ergon+ ostendunt.
+Damiades Lacedaemonius autem, qui certe publicus fuit (nr. 12 vs. 28
+sqq.), tamen +iatros+ solum vocatur (vs. 9) et alio loco +Asklapiou
+hupourgos+ (vs. 7). Postremum de veterinario publico Lamiensium nihil
+nisi +hu[pa]rch�n hippiatros+ dicitur (nr. 10 vs. 5).
+
+Sed dixerit quispiam hos omnes, cum +iatroi+ nominarentur, nondum
+publicos fuisse, quia in titulis postea demum referretur eos factos esse
+publicos: +"kai nun lamban�n" to d�mosion+ vel +"kai ergolab�sas" to
+iatrikon ergon+ vel +"parakl�theis" te epi to ergon+. At tamen, si +ho
+d�mosios+ vel +ho d�mosieu�n iatros+ titulus firmus fuisset, iam antea
+initio decreti ita dicendum fuisset, cum ibi nomen quoque totum cum
+patris patriaeque nomine exacte proferatur. Sequitur, ut quidem medici
+publici voce +ho d�mosieu�n+ vel +d�mosios+ ab aliis medicis
+distinguerentur; at tamen his vocibus titulo firmo non utebantur. Quod
+ne Athenis quidem neque Co factum est, licet in his urbibus saepius et
+ratione certiore vocabula illa usitata fuerint. Sed poterat una voce
++iatrou+ et praecipue articulo apposito medicus publicus significari.
+
+Quoniam medicus publicus +ho d�mosieu�n+ vocabatur, verbum
++d�mosieuein+ munus eius significat. Sub hac enim voce lexica vetera
+quod de medicis publicis sciunt reservarunt. Hesychius quidem tradit
+s.v.: +d�mosieuein: d�mosia hup�retein epi misth�+, exemplum medicorum
+non laudans, eademque tantum inter cetera E. M. s.v. +d�mosios+ profert.
+Suidas autem �+d�rean ergazomai+� verbum +d�mosieuein+ interpretatur et
+tum Aristophanis locum (Ach. 1030) et quae scholia tradunt (+hoi d�mosia
+cheirotonoumenoi iatroi kai d�mosioi proika etherapeuon+) affert. Sed
+Athenis vox valde usitata fuit, cum Plato ea saepe utatur (Gorg. 514d.,
+al.) eamque tituli exhibeant: +kai nun epided�[ke]n heauton d�mosieuein
+d�re[a]n+ (nr. 2 vs. 17 sq.), +tois iatrois hosoi d�mosieuousin+ (nr. 3
+vs. 11 sq.); et in aliarum quoque urbium titulis verbum id exstat
+(Brycuntis: 4 vs. 1; Teni: 11 vs. 7).
+
+Sicut autem +d�mosieuein+ non solum de medicis usurpatur, sed etiam de
+omnibus demiurgis aliis, ita verbum +iatreuein+, quod ad medicos omnes
+attinet, de publicis dicitur addita voce +d�mosia+. Nam in titulo Tlo
+reperto +iatreusanti d�mosia+ legitur (nr. 14 vs. 5), et idem verbum in
+inscriptione Tenia restituendum esse puto: +[iatreuse d�]mosiai+ (nr. 11
+vs. 17.--cf. adn. 38).
+
+
+�2.
+
+DE RATIONE ELIGENDI MEDICOS PUBLICOS.
+
+Medicos claros ab urbibus invitari, ut munus publicum susciperent, et
+consentaneum est et diserte enuntiant tituli. In decreto Gytheatarum,
+quamquam titulus gravissimus valde mutilus est et lacunae nondum satis
+sunt expletae, tamen ex verbis quae in lapide extant elucere videtur
+Gytheatas cum munus publicum vacaret et audivissent Damiadam medicum
+optimum esse, in contione populi archontibus ferentibus decrevisse illum
+advocare eumque per litteras invitatum munus accepisse (nr. 12 vs.
+9-15). Bonae famae causa Menophantus etiam ab Amphissiensibus accitus
+esse videtur: +epeid� M�nophantos Artemi[d�rou] Maked�n Hyrkanios iatros
+"metapemphtheis hupo tas polio[s]" kai ep[idam�s]a[s] kai ergolab�sas
+monos to iatrikon ergon ktl.+ (nr. 9 vs. 7 sqq.). Ac saepe ita factum
+sit: civitas medicum clarum quendam invitabat, ut munus certum subiret
+aut in urbe consideret, sive per litteras eum advocabat sive ut ex
+decretis Cnossiorum et Apteriorum apparet (nr. 18 et 27) per legatos
+impetrabat ut ab alia urbe (et maxime ab urbe medicorum Co) medicus
+dimitteretur.
+
+Tamen urbes non semper in angusto versabantur, sed medici ipsi munus
+publicum petebant. Quod eo faciebant, quod valetudinem civium urbis
+eius, quae ut munus sibi traderet efficere volebant, gratis curarent, si
+illi in suum oppidum venerant, aut eo, quod in urbe quadam sua sponte
+considebant et benevolentiam populi gratuito sanando et aliis rebus
+aucupabantur. Demonstratur res decreto Lamiensium (nr. 10 vs. 5 sqq.):
++epei M�trod�ros ktl. hu[pa]rch�n hippiatros kai "anestrammenos en tai
+h�meterai polei chronon plei�" ktl. dia te hou metecheirizeto
+epi[t]adeumatos "�phelei t�n politan tous etunchanontas aut�i aneu
+misthou", spoudas kai philotimias ouden enleip�n, "parakl�theis te epi
+to ergon" epedexato epi t�i sumpheronti tai polei ktl.+ Apollonius etiam
+Milesius, priusquam publicus factus sit, cum pestilentiam Teni exortam
+esse audiret, ultro eo profectus est et per sex menses mercedem non
+accepit, si modo recta sunt quae supra coniecimus (adn. 38). Brycuntii
+autem Menocrito laudi verterunt, quod +"pro tou te misth�th�mein
+diatrib�n en [Rh]o[d�i] pollous t�n dametan"+ (sc. Brycuntiorum) +en
+epikinduno[is d]iathesesi genomenous "es�se [mi]sthon o[u dexame]nos"+
+(nr. 4 vs. 12 sqq.).
+
+At tamen hos omnes sive advocabantur sive ipsi munus publicum petebant
+non antea publicos factos esse consentaneum est quam a re publica electi
+essent. Medicos ita institutos esse ex Xenophonte iam apparet: +peri de
+hugieias akou�n kai hor�n hoti kai poleis hai chr�zousai hugiainein
+iatrous "hairountai" ktl.+ (Inst. Cyr. I 6, 15). Similia Plato affert
+(Gorg. 455b): +hotan "peri iatr�n hairese�s" � t� polei xullogos � peri
+naup�g�n � peri allou tinos d�miourgikou ethnous ktl.+ Sed qua in
+contione medici Athenis electi sint, Plato non addit neque ex verbis mox
+insequentibus (466b) elucet, cum contio incerta relinquatur et res ipsa
+ficta esse videatur.[39] Tamen aliis in urbibus medici publici in
+comitiis populi instituebantur: Gythei (nr. 12 vs. 10, 16; cf. p. 48),
+Co. Qua in urbe contionem populi medico cuidam munus publicum tradidisse
+R. Herzog ex inscriptione nondum edita enuntiavit (nr. 5). Cum autem
+Athenis architecti, quibus multa cum medicis communia sunt, quoniam et
+architecti et medici sunt demiurgi, in comitiis populi eligerentur,[40]
+de medicis idem statuendum est. Ita res ex Teletis verbis (ap. Stob. 40,
+8 p. 232) etiam apparet: +ou son ge, alla "t�n toutous cheirotonount�n
+kai ps�phophorount�n"; h�sper ei "ton ariston iatron" aphentes
+pharmakop�l�n "heilonto" kai tout� "to d�mosion enecheirisan", poter'
+an tou iatrou eipas an oneidos kai akl�r�ma touto � t�n helomen�n?+[41]
+--Quae verba ad Athenas quoque pertinere verisimile est, cum Teles
+(circa annum a. Chr. 250) maximam partem Athenis scripserit et res
+Atheniensium saepe spectet (cf. de Wilamowitz, _Antigonos_ p. 300 et
+adn. 11).
+
+    [Adnotatio 39: Plato Gorg. 456b: +Ph�mi de kai eis polin hop� boulei
+    elthonta rh�torikon andra kai iatron, ei "deoi" log� diag�nizesthai
+    en ekkl�sia � en all� tini sullog� hopoteron dei "haireth�nai
+    iatron", oudamou an phan�nai ton iatron, all' haireth�nai an ton
+    eipein dunaton, ei bouloito.+]
+
+    [Adnotatio 40: IG. II, 167 vs. 6/7 (cf. vs. 2): +[neimai--ton
+    architekt]ona ton kecheiro[t]on�meno[n] hup[o to]u d[�mou t�n
+    teich�n tou aste�s kai tou Peiraie�s kai t�n ma]kr�n te[ich]�n
+    ktl.+]
+
+    [Adnotatio 41: Grammatici etiam similia exhibent: +"hoi d�mosia
+    cheirotonoumenoi iatroi" kai d�mosioi proika etherapeuon+: schol. ad
+    Arist. Ach. 1030, unde habet Suidas (s.v. +d�mosieu�+) vel potius
+    Hesychius Milesius. (cf. schol. ad Arist. Eq. 650 = Suidas s.v.
+    +d�miourgoi+).]
+
+Quibus Teletis verbis simul demonstratur ad optimum quemque medicum
+officium publicum deferri. Atque id spectabatur, quid polleret medicus
+in arte sua et a quo disciplinam didicisset. Ita enim Socrates apud
+Xenophontem (Mem. IV 2, 5) ironice fingit: +harmoseie d' an hout�
+prooimiazesthai kai "tois boulomenois para t�s pole�s iatrikon ergon
+labein"; epit�deion gar autois ei� tou logou archesthai enteuthen; par'
+oudenos men p�pote, � andres Ath�naioi, "t�n iatrik�n techn�n emathon"
+oud' ez�t�sa didaskalon emaut� genesthai t�n iatr�n oudena; diateteleka
+gar phulattomenos ou monon to "mathein te para t�n iatr�n", alla kai "to
+doxai memath�kenai t�n techn�n" taut�n; hom�s de moi to iatrikon ergon
+dote; peirasomai gar en humin apokinduneu�n manthanein.+ Utrumque Plato
+(Gorg. 514a) etiam demonstrat: +poteron edei an h�mas skepsasthai �mas
+autous kai exetasai pr�ton men "ei epistametha t�n techn�n" � ouk
+epistametha.... "kai para tou emathomen"+; quae verba, quae hoc loco ad
+architectum pertinent, ad medicum referuntur 514d addito tertio medicum
+aegrotos, si quos bene sanaverit, citasse.[42] Ars igitur et fama medici
+intuebantur, et peregrino non minus quam civi, si ars optima erat, munus
+medicum deferebatur. Quod enim solum decretum Atheniensium in honorem
+medici certe publici conservatum est, Rhodii cuiusdam est (nr. 2).
+Euenor autem Acarnan, quem publicum fuisse ex decreti IG. II 186 (nr.
+15) versu 24 sq. certe colligi non potest: +kai hapanta hosa prosetaxen
+aut�i ho d�mos ho Ath�nai�n kai idiai kai "koinei" epimeletai+, diu
+Athenis versabatur, dum civitate donatus est (IG. II 187 vs. 14.--nr.
+16), sicut etiam Metrodoros veterinarius a Lamiensibus inter alia
+civitatem adeptus est (nr. 10 vs. 12), postquam multum tempus in urbe
+eorum artem exercuit. Medicus quidam Casius ab Oluntiis civitatem est
+nanctus, quia non deseruit eos in summo periculo (nr. 21 vs. 6 sqq.,
+41). Iam in promptu est, quod aliis rebus quoque demonstrari posset,
+nullo modo medicus publicus civis sit necesse fuisse.
+
+    [Adnotatio 42: Plato Gorg. 514d: +S�. oukoun hout� panta, ta te
+    alla kan ei epicheir�santes d�mosieuein parekaloumen all�lous h�s
+    hikanoi iatroi ontes, epeskepsametha d�pou an eg� te se kai su eme,
+    Phere pros the�n, autos de ho S�krat�s, p�s echei to s�ma pros
+    hugieian? "� �d� tis allos dia S�krat�n ap�llag� nosou", � doulos
+    � eleutheros?+]
+
+Aevo Romano, quamquam tum etiam urbes ipsae medicum publicum
+instituebant, is tamen a praefecto vel alio magistratu Romano sanciendus
+erat. Quod ex papyro Aegyptia quidem annorum p. Chr. 140--143
+intelligitur (_Fay�m towns and their papyri_ by Grenfell, Hunt, Hogarth
+nr. CVI). In qua medicus quidam +para ta ap�goreumena achth[eis]+
+(vs. 8--cf. legem Hadriani p. 40) ut onere liberetur petit, eodemque
+tempore in universum impetrare studet, ut praefectus edicat +hop�s
+teleon apolu�ntai t�n [leitour]gi�n hoi t�n iatrik�n epist�[m�n]
+metacheirizomenoi, "mal[i]sta [de hoi de]dokimasmenoi h�sper kag[�]"+
+(vs. 20 sqq.). Cum satis mihi constare videatur numquam per totam
+antiquitatem medicos, ut nunc est, a re publica approbandos fuisse,
+sed omnibus qui volebant medicinam exercere licuisse et cum +hoi
+dedokimasmenoi+ verbis +malista de+ medicis aliis opponantur, sequitur,
+ut +hoi dedokimasmenoi+ in papyro illa medici publici sint, qui a
+civitate quidem declarabantur, ab praefecto autem confirmandi erant.
+Itaque in versu 7 papyri illius eo loco mutilae post +para Mar(kou)
+Oualer[i]ou Gemellou+ verba +d�mosiou iatrou+ tota vel non perscripta
+supplenda sunt.
+
+Saeculo autem II. et III. medicos publicos in Asia Minore a civitatibus
+institutos esse apparet ex Ulpiani _libra tertio opinionum_ (Dig. L,
+9, 1): _Medicorum intra numerum praefinitum_ (sc. ab Antonino Pio)
+_constituendorum arbitrium non praesidi provinciae commissum est, sed
+ordini et possessoribus cuiusque civitatis, ut certi de probitate morum
+et peritia artis eligant ipsi, quibus se liberosque suos in aegritudine
+corporum committant._ Tamen medici probandi erant probatisque detrahi
+poterat officium, si eo indignos sese praebuerant: Modestinus _libro
+undecimo pandectarum_ (Dig. L, 4, l. 11, 3): _Reprobari posse medicum a
+re publica, quamvis semel probatus sit, divus Magnus Antoninus cum patre
+rescripsit_; Ulpianus _libro quarto "de officio proconsulis"_ (Dig.
+XXVII, i, l. 6, 6): _sed et reprobari medicum posse a re publica,
+quamvis semel probatus sit, imperator noster cum patre_ (Septimius
+Severus et Caracalla) _Laelio Basso rescripsit_. Ex his locis sumas
+Hadriani iam temporibus medicos publicos a proconsule vel praefecto
+approbandos fuisse; initio autem imperii Antonini papyrus, quam modo
+laudavimus, certus testis exstat. Sed inde a temporibus Diocletiani,
+ut id addamus, medici non iam a civitatibus, quae libertates omnes
+amiserant, instituebantur, sed Romae quidem, de qua urbe sola nota sunt
+certiora, archiatri ipsi se reficiebant, assumpti autem ab imperatore
+probandi erant (Cod. Iust. X 53, 10 et Theod. XIII 3, 8).
+
+Sed ad priora saecula revertamur. Athenis cum magistratus in annos
+singulos constituerentur, labores quoque publicos constantes in singulos
+annos delatos esse verisimile est, quamquam hoc modo non omnes
+deferebantur velut metalla rei publicae Atheniensis in tres annos
+conducebantur (+Ath. pol.+ 47, 2). Sed de medicis publicis Atheniensium
+nullum certum testimonium superest.[43] Damiadas autem Lacedaemonius
+per annos duos Gythei permansit: +kai ergolab�sas ka[iri�s epe]kl�th�
+hupo tou damou kai "diet� chronon a[nastrepho]menos par' ame" ktl.+ (nr.
+12 vs. 15 sqq.), atque tum illam urbem eum reliquisse et ex hoc loco
+apparet et ex toto inscriptions tenore et ex versu 21 sq.: +[a]nastropha
+de kai "parepidamia ha pepoi[�tai" aka]koph(r)ona [ae]s auton
+diatet�r�che ktl.+ Sed non constat Damiadam in unum annum munus
+suscepisse et tum recreatum esse aut a primo in utrumque annum se
+obligasse. Unum autem et tum alterum quoque annum munus obiisse
+Artemidorus medicus videtur in titulo Andrio (nr. 28). Quae enim
+exscriptae sunt litterae in versu altero: +...... AIE ..
+T�IETEIONDEENIAUT�I+, B. Keil +[en] t�i eteion de eniaut�i+ legere
+propouit, +[en] t�i e[ph]e[t]o[s] de eniaut�i+ A. Wilhelm (cf. etiam
+� +Etos+ und +eniautos+� Wiener Sitz.-Ber. 1900, IV), quem Fridericus
+Hiller de Gaertringen dubitans quidem in Corpore secutus est. Sed
+fortasse simplex vocabulum +epionti+ in litteris +ETEIONDE+ inest.
+Cum autem deinceps in illo titulo legatur: +[bou]lomenos "akolouthos
+g[ene]sthai t� [ap]o t�s arch�s" ktl. "kalokagath[i]ai"+, consequens
+est, quoquomodo litterae +ETEIONDE+ restituuntur, ut Artemidorus iam
+antea tempus quoddam (et fortasse unum annum) medicus Andri fuerit et
+tum assenserit, ut per annum insequentem apud Andrios medicus esse
+pergeret. Itaque publicum fuisse Artemidorum consectarium est, id quod,
+etsi in ipso titulo Artemidorus publicus non appellatur, tamen versibus
+2-10 fulcitur et eo, quod vs. 15/16 legitur +epainesai Artemid�ron
+M�nodotou "ton" iatron+.
+
+    [Adnotatio 43: Coniecerit quispiam ex verbis Aristotelis Polit.
+    p. 1281b vs. 38 sqq., cum ibi legatur medicis rationem reddendam
+    fuisse, quotannis ita factum esse et locum ad medicos publicos
+    spectare. At totum exemplum fictum est, et medicus pro certae rei
+    perito aliquo adhibetur.]
+
+Sed multum etiam tempus uno loco commoratos esse medicos publicos ex
+titulo comperis Anaxippi, medici publici pagi Coi +Aig�li�n+, quem
+�jahrelang� civibus operas praebuisse R. Herzog denuntiat (nr. 5). Idem
+Menocriti titulus inventus Carpathi demonstrat, in quo ita legis initio:
++epeid� [M]�[nokr]itos M�trod�rou Samios "dedamosieu[k�]s et� huper ta
+eikosi" ktl.+ (nr. 4).
+
+Etenim haec maxime fuit causa, cur novus medicus esset admovendus,
+medicum publicum saepe non multo postquam consedit urbem iterum
+reliquisse, ut novas regiones peteret. Nam multa honorum decreta, nisi
+forte est pestilentia, in qua medicus de civibus sanatis bene meritus
+est, hunc decessurum esse habebant ansam, ut decernerentur: Damiadae
+(v. p. 52), Artemidori (ibid.), Metrodori veterinarii (nr. 10 vs. 11:
+"+epainesai kta. "epi tai anastrophai--"+), Menophanti (nr. 9 vs.
+14 sq.: +diaphulaxas tan te kata ton bion anastrophan ["ton panta"]
+"kata tautas (tas) epidamias chronon"+, vs. 18: "[ape]r[ch]omenos ek tas
+polios ham�n"+). Qua de causa fortasse etiam in decreto invento Elateae
+(nr. 24) civitas et alii honores medico dati sunt; in quo versus primi
+haud scio an sic restituendi sint: +epeid� Ask[lapiod�ros] vel +hodotos+
+vel simile +.............. paragenomenos | en tan poli+n ham�n kai tan
+anastrophan poi�samen[os kal�s en t� chron�, h� elabe to ergon, kai
+epime|loumenos pollas] ameras pleionas peri t�n kata to epitadeum[a
+erg�n ktl.]+ (in quibus +[paragenomenos en tan poli]n+ suppl. Ditt.).
+Quae si veri similia sunt, hic quoque medicus fuit publicus, id quod
+etiam ex versibus 4 et 5 elucere videtur: +[ou lamban]�(n) "para tas
+polios" ta t� epitadeumati kath�konta+ (i.e. mercedem) +[...... kai
+pasan kakopathian paresch�|tai "poi�sas tan] endechomenan phrontida" tas
+t�n en arr�stia eo[nt�n s�t�rias ktl.+ (+..... pe|poi�tai tan] endech.
+phront.+ et +eo[nt�n s�t�rias+ suppl. Ditt.).
+
+Sed accidit, ut medicus non sua sponte aliquam urbem relinqueret, sed a
+patria cogeretur. Itaque Coi, ut urbibus petentibus medicos mittebant,
+hos quoque ex illis, si res postulabat, revocaverint. Quod Casii
+fecerunt, qui medicum civem suum Olunte revocabant, hac in causa quidem
+frustra: +"metapemptou de autou genomenou es oikon"+ (Casum, ut apparet
+ex vss. 62 sqq.) +kai ontos peri to apotrachen, empept�kotos hamin
+kairou skl�rou kta. epeisames auton axi�santes parameinai kai m�
+katalipen hame en t� anankaiotat�[i] kair�i ktl.+ (nr. 21 vs. 3 sqq.).
+
+Romanis autem temporibus non ita medici urbem mutabant, sed saepe, ut
+ita dicam, +dia biou+ instituebantur. Quod quidem non nisi medico
+gymnasii confirmare possum, qui in titulo Attico inter magistratus
++dia biou+ exstat (IG. III 1202 Col. I vs. 38). Sed habemus Ephesi
+archiatrum, qui +dia genous+ etiam institutus erat (nr. 65). Quarto
+tum saeculo Romae saltem medici, cum publici facti sint, vitam in
+hac conditione degere soliti esse videntur, quia, cum de archiatris
+supplendis agitur, id quoque sumitur morte alicuius locum archiatri
+vacuum esse factum (Cod. Theod. XIII, III, 8 et 9). Id igitur in
+universo interest inter Graeca et Romana tempora his medicos publicos
+saepe in totam vitam vel etiam +dia genous+ institutes esse, illis autem
+munus in annum vel biennium iniunctum, saepe etiam continuatum esse, sed
+raro medicos uno loco tantum tempus versatos esse quantum Menocritum
+Brycunte.
+
+
+�3.
+
+DE NUMERO MEDICORUM PUBLICORUM.
+
+Certos numeros medicorum, qui in aliqua urbe munere medico eodem tempore
+fungebantur, afferre non possumus, nisi tempora Romana intuemur. Quot
+enim archiatri quarto saeculo Romae fuerint, certe constat: Cod. Theod.
+XIII, III, 8: _Exceptis Portus Xysti[44] virginumque Vestalium_ (quibus
+igitur proprius archiater erat) _quot regiones urbis sunt totidem
+constituantur archiatri._ Itaque cum quattuordecim regiones fuerint,
+quattuordecim archiatri illo tempore Romae fuerunt. Quem numerum saeculo
+tertio nondum tantum fuisse Lampridius narrat (A.S. c. 42), cum Severus
+Alexander _usque ad sex_ medicis _annonas binas aut ternas_ concederet.
+In urbibus autem Asiae Minoris saeculo p. Chr. altero licuisse quinque
+vel septem vel decem medicos publicos prout urbes magnae erant
+instituere iam supra testes citantes explanavimus (p. 43).
+
+    [Adnotatio 44: i.e. athletorum in porticu Xysto. cf. Marquardt,
+    _Privatleben_ p. 756 cum adn. _2._]
+
+Saeculis Christum natum antecedentibus Athenis plures fuisse medicos
+publicos consentaneum est. Quod testimonia certa affirmant, et tituli:
++epeid� patrion esti "tois iatrois, hosoi d�mosieuousin," thuein t�i
+Askl�pi�i+ (nr. 3 vs. 9 sq.) et scriptores (Plato, Polit. 259a). At
+certus numerus non indicatur. Sed in anaglypho marmoreo primae partis
+saeculi quarti reperto in clivo meridionali arcis Athenarum anno 1876,
+quod Proserpinam Cererem Aesculapium repraesentat quibus in altera parte
+sex viri adorantes oppositi sunt, mihi quidem viri hi sex medici publici
+esse videntur.[45] Nam inter nomina adscripta duo medicorum Atheniensium
+sunt, Mnesithei scilicet et Dieuchis (cuius quidem filii Epeuches et
+Diacritus nominantur). Qui medici ab Galeno (K. XI 795; XV 136) in
+numero +palai�n+ et +archai�n+ habentur et saepe ab scriptoribus aliis
+commemorantur (de Mnesitheo vid. Knaack, Hermes 1883, 148, Girard BCH.
+II 89 et eundem de Dieuche). Cum autem Epeuches et Diacritus Dieuchis
+medici filii sint, utrumque medicum fuisse verisimile est, ita ut tria
+medicorum nomina legantur et inde colligi possit homines sex adorantes
+omnes fuisse medicos. Quoniam medici sex una a populo honorati sunt
+(quod coronae demonstrant, intra quas nomina quinque incisa sunt), ii
+quasi collegium medicorum fuerunt. Collegium autem sex medicorum apte
+medici publici sunt. Sed quaerendum est, qua de causa medici publici
+coronis +thallou+ honorati sint et cur ea de causa anaglyphum illud non
+Aesculapio soli, sed omnibus deis in Aesculapio aram habentibus (Cereri,
+Proserpinae)[46] dono dederint. De Epidauriis, quae pars Eleusiniorum
+esset et quibus Cereri et Proserpinae propter templa finitima et sacra
+in idem tempus incidentia (cf. Rubensohn AM. XX 365) in Aesculapio etiam
+immolaretur, medicos dedicantes meritos esse Udalricus Koehler olim
+suspicatus est (l.l.), et fortasse res ita expedienda est medicos
+publicos, cum maxima hominum turba tempore Eleusiniorum Magnorum et
+Epidauriorum Athenas confluxisset, in aegris et vulneratis curandis
+omne genus diligentiae adhibuisse et propterea laudatos esse, sicut
+agoranomus quidam Parianus, qui inter cetera ad panegyrin Minervae
+Iliadis +[pareschen iat]ron ton therapeusont[a tous asthe]nountas en
+t� pan[�gyrei]+ (nr. 22 vs. 16 sqq.).
+
+    [Adnotatio 45: Anaglyphum edidit U. Koehler, AM. II, 243 et tab.
+    XVIII; idem rectius interpretatus IG. II, 1449; cum multis aliis
+    anaglyphis ibidem repertis descripsit v. Duhn, Arch. Zeit. 1877,
+    153, nr. 41; descripsit P. Girard, BCH. I, p. 163, nr. 32 et idem
+    primus donum ab medicis dedicatum esse agnovit BCH. II, 88, sed ipse
+    iterum an non recte coniectatum sit dubitavit _L'Ascl�pieion d'
+    Ath�nes_, p. 48, cum antea id probavisset Udalrico Koehler (IG. II,
+    1449), Ernesto Curtius (_Stadtgesch._ 211), aliis. Sed coniecturam
+    eius tum etiam continuit A. K�rte, AM. XVIII, 237{1}.]
+
+    [Adnotatio 46: Deest autem Hygiea, quippe cui in eadem ara atque
+    Aesculapio et una cum �patre� immolaretur. In anaglypho alio autem
+    Atheniensi Aesculapius et Hygiea una cum Cerere adorantur: H. L.
+    Urlichs, Bonner Jahrb. LXXXVII p. 1 sqq., tab. I.]
+
+Quae utut se habent, si medici illi sex publici sunt, tamen anaglypho
+hoc certo argumento uti non possumus, cum nesciamus an non omnes medici
+publici honorati sint. Sed tantum fere numerum medicorum publicorum
+Athenis saeculo quarto fuisse et urbem et tempus decet atque per se
+sumendum est, si numeros medicorum aevo Romano institutorum spectamus.
+
+Ut Athenis ita Co complures medicos publicos eodem tempore conductos
+fuisse titulo Xenotimi (nr. 7) perspicies. Qui medicus privatus ab Cois
+laudatus et honoratus est, quod morbis gravissimis affectis civibus ipse
+medicum se praebuit +"t�n iatr�n t�n [dam]os[ieuon]t�n en tai polei"
+arr�st�sant�n [dia] tas [k]a[ko]pathias tas genomenas peri autous d[ia]
+t�n epimeleian an [e]poieu[nto] t�n kamno[nt�n]+ (nr. 7 vs. 7 sqq.).
+Itaque nihil impedit ne sumamus in aliis quoque urbibus maioribus
+medicos fuisse publicos complures.
+
+Minora autem oppida unum medicum publice conducebant. Brycunte,
+Amphissae, Teni, Gythei medicum unum tantum fuisse ex toto titulorum
+tenore pellucet (nr. 4, 9, 11, 12). Ac maxime fiebat, si unus omnino in
+urbe erat medicus, ut hic unus publicus esset, cum medici alii in urbe
+minima non considerent, ne minus quam par esset pecuniae caperent
+timentes, sicut hodie etiam medici in oppidum minimum saepe non
+proficiscuntur, nisi pecunia a communi adiuvantur. Olunte autem unum
+et eum publicum fuisse medicum ex contextu verborum et ex eo apparere
+videtur, quod Oluntii in summo erant timore, cum in eo esset, ut medicus
+ille morbis saevientibus Oluntem relinqueret (nr. 21). Idem de
+Gortyniorum medico sumendum est, quem per legatos Gortynii ipsi Co
+arcessiverant: +epeid� presbeusant�n Gortuni�n pros hume huper iatrou
+kai hum�n philotim�s speusant�n kai aposteilant�n autois Hermian iatron
+ktl.+ (nr. 18 vs. 2 sqq.).
+
+Itaque in oppidis quamvis parvis, nisi forte male administrata aut nimis
+paupera erant, medici publici instituebantur. Sin autem in regione
+maiore una tantum urbs erat, multi autem vici, in his quoque medici
+publici erant. Mirum quidem est de pagis Atticis nullum testimonium
+exstare. Sed de pagis Coi insulae magnae, quae synoecismo in novam urbem
+Coum anno 366 peracto unam iam urbem habebat, res accuratius demonstrari
+potest. Nam repperit in Coorum Aesculapio R. Herzog titulos medicorum
+pagi alicuius saeculo III. a. Chr. exaratos: medici ignoti ab ignoto
+pago conducti (nr. 6), Anaxippi medici publici, qui in pago +Aig�li�n+
+per multos annos aegrotos curavit (nr. 5). Iam vero in titulo Coo aevi
+Romani, qui Isidorum medicum publicum corona aurea honorabant, sunt +toi
+katoikeuntes en t�i dam�i t�n Halenti�n kai to[i] enekt�menoi kai toi
+ge�rgeunte[s] en Halenti kai Pel�i t�n te poleitan kai Rh�mai�n kai
+metoik�n+ (nr. 13 vs. 4 sqq.).
+
+In Aegypto autem, ubi plurimi erant vici et omnia plena medicis iam
+Herodoti temporibus fuerant (Her. II 84), res erat similis. Exemplum
+unum afferi etiam potest, aevi quidem Romani demum: in papyro
+Berolinensi (BGU 647, cf. p. 24) legitur: +Gaios Men�kios Oualerianos
+ech�n iatreion epi k�m�n Karanidi+ vel melius (vs. 21) +ech�n to
+iatreion "en k�m�" Karanidi+, sita in +Arsino�tou H�rakleidou meridi+
+(vs. 2).
+
+
+�4.
+
+DE MUNERE ATQUE OFFICIO MEDICORUM PUBLICORUM.
+
+Nunc alia atque graviora disceptanda sunt. +Hoi d�mosia cheirotonoumenoi
+iatroi kai d�mosioi proika etherapeuon+: haec verba scholiasta ad
+Acharnensium Aristophanis versum 1030 adnotavit. Gratis igitur medici
+publici aegrotos curare debebant, et ii, ut videtur, omnes cives,
+quicumque volebant, et peregrinos et qui in itinere urbem visitantes
+auxilium ab illis petebant. Ita apud Aegyptios veteres fuisse tradit
+Diodorus (I 82). Graeci quoque et pauperes et divites medicum publicum
+consultabant. Namque in Acharnensibus agricola ille pauper ad Pittalum
+mittitur, sed etiam Lamachus miles superbissimus Pittalo se committit
+(vs. 1222). Sed haec ficta esse possunt, tamen tituli idem demonstrant.
+In titulo enim Gytheato de medico certe publico mercedem a re publica
+accipiente sic legis: +spoudas kai philo[storgias ou]then elleip�n eis
+to pasin isos einai ka[i pen�si kai] plousiois kai doulois kai
+eleutherois [kai xenois]+ (nr. 12 vs. 18 sqq.). His quidem verbis opus
+non fuit, si medicus ab divitibus, si dare volebant, mercedem propriam
+accipere vetitus esset, tamen etiam demonstrare videntur omnibus a re
+publica medicum publicum promptum lege esse praebitum. Athenis metoecos
+etiam medico publico usos esse titulus Euenoris, si publici est,
+demonstrat: +kai [chr�simon heauton pa]resch�ken kata t�n tech[n�n tois
+deomenois] t�m polit�n kai t�n al[l�n t�n oikount�n e]n t�i polei+ (nr.
+16 vs. 5 sqq.). Saepe autem publici longius etiam in aliis curandis
+progressi sunt et aegrotos etiam extra urbem habitantes visitabant
+(Brycunte, nr. 4 vs. 15 sqq.) vel advenas aegrotos comiter ac humane
+sanabant (nr. 18, 29).
+
+Ut tradit Herodotus (III 131), Democedes Aeginae munus publicum suscepit
++askeu�s per e�n [kai ech�n ouden] t�n hosa peri t�n techn�n esti
+ergal�ia+ (St.). Medicus igitur publicus aetate superiore quibus ad
+artem exercendam opus erat sibi ipse praestitisse videtur. Itaque ipse
+etiam medicinam (+to iatreion+ vel +ergast�rion+) sibi instruxit. Fuit
+autem to +to iatreion+[47] habitatio medici, cuius unum aut complura
+membra arti factitandae destinata et reservata erant (cf. Littr� V 25
+sq.). Aetate inferiore proprium adeo aedificium instruebatur, sicut
++ergast�ria+ Tyranni Magnetis medici instructa in vico Cadyia (nr. 40
+vs. 21 sqq.): +dedosthai de aut� ateleian pant�n <de> t�n tel�n h�n
+kateskeuake ergast�ri�n epi t�s ch�ras �s k�m� Kadui�+ (cf. Pollux IV
+177: +kai to ergast�rion iatreion+). Quam in medici officinam aegroti si
+poterant veniebant, ut medicum consulerent, hic tractabantur, cum omnia
+adessent instrumenta, hic ab medico remedia parata accipiebant
+(cf. Plato Leg. I 646c: +tous eis ta iatreia autous badizontas
+"epi pharmakoposian" ktl.+). Sed qui affecti erant morbis tam gravibus,
+ut ire non possent, in medicina remanebant, donec refecti sunt, ita ut
++to iatreion+--fortasse inde a quarto vel tertio a. Chr. saeculo--esset
+etiam +nosokomeion+. Quod inter alia declarare videtur Plaut. Men. V 5
+vs. 43 sqq.; ubi dicit medicus: _ad me face uti deferatur_ (sc.
+aegrotus.--vs. 45), _elleborum potabis faxo aliquos viginti dies_ (vs.
+47), _imo ego ibo domum, ut parentur quibus paratis opus est_.[48] Sed
+quae in medicina facienda erant, medicus non solus exsequebatur, sed
+discipuli atque medici servi adiuvabant eorumque optimi negotia eius
+procurabant, cum domum visitatu aegrotos reliquisset. De discipulis
+autem testimonium legitur apud Aeschin. in Timarch. �40: +houtos gar
+pr�tos pant�n men, epeid� ap�llag� ek paid�n, ekath�to en Peiraiei epi
+tou Euthudikou iatreiou, prophasei men t�s techn�s math�t�s.+ [49]
+
+    [Adnotatio 47: De medicina non ut est sed ut esse debet Hippocrates
+    ipse, ut videtur (cf. R. Fuchs ap. Neuburger-Pagel, _Handb. d.
+    Gesch. d. Med._ I, p. 231), descriptiones reliquit, quas in scholis
+    habuerat pro fundamento: +kat' i�treion+ vel +peri t�n kat'
+    i�treion+ Littr� III, p. 272 sqq. Ad quas ut adumbratas tantum ab
+    auctore Galenus perlongum commentarium scripsit, K. XVIII, 2, p. 629
+    sqq., et aliud quod non exstat Asclepiades (Erot. 116, 11; Gal.
+    XVIII, 2, 660, 666).]
+
+    [Adnotatio 48: Alios autem locos protulit Vercoutre l.l., p. 232
+    (332) sqq., qui quam improbabiles sint demonstrat A. Dechambre l.l.,
+    p. 53.]
+
+    [Adnotatio 49: Citat hunc locum Becker, Charikles (ed. G�ll) III,
+    p. 62, qui composuit ibi locos de medicorum discipulis et servis.
+    De quibus nunc nobis agendum non est, si recte existimamus nihil
+    aut paene nihil interesse inter medicos publicos et privatos, si
+    discipuli erudiendi aut servi adiuvantes spectantur. Sed videas
+    A. Vercoutre l.l., p. 309 sqq., quae quamvis nobis non probentur
+    disserere longum est.]
+
+Sed si medicos publicos spectamus--de medicina in universum quaerere
+nunc non licet, quamvis multa nondum aperta sint--medicina Pittali in
+Acharnensibus commemoratur, in quam aegroti eunt, Lamachus vulneratus
+transportatur. Alii etiam testes adhibendi sunt, sed multis saeculis
+inferiores. Nam quae in inscriptione Cea valde mutilata III. a. Chr.
+saec. H. Schoene supplevit: +t�n [de megist�n �phe]|leian t�s
+therapeias t�s k[ata to iatreion proika] | poi�samenos philotim�s,
+h�[ste pleistois aition ei|n]ai meta t�n the�n t�s oikad[e epanodou]+
+(nr. 19 vs. 20 sqq.), cum res incertissimae sint, nec probare nec
+reprobare nunc audemus.[50] Sed Galenus in commentario ad scriptum
+Hippocratis +kat' i�treion+, cum de duplici luce et natura et arte
+effecta ab Hippocrate explicata verba faciat, haec addit: +to men+
+(sc. +ph�s+) +oun koinon estin, h� pantes anthr�poi chr�metha, malista
+men en hupaithr�, deuteron de en "oikois megalois" thuras megalas
+ph�tos pl�reis echousin, "hoioi kai nun kata pollas t�n pole�n didontai
+i�menois tois iatrois", hous par�num�s aut�n "iatreia" prosagoreuousi+.
+Ergo saeculis p. Chr. n. +iatreia+, aedificia magna, publice
+instruebantur et medicis profecto publicis praestabantur. Et certae
+medicinae monstrari possunt: +ergast�ria+ Tyranni Magnetis medici (p.
+58), +to iatreion+, quod in Aegypto habebat C. Minicius (p. 24, 57).[51]
+Magna igitur valetudinaria publica aevo demum Romano certis testimoniis
+adstruuntur. Quo tempore officinae sacrae Aesculapii quoque +iatreia+
+nominari poterant, quo nomine Aristides utebatur. Sed nullo modo probari
+potest, quod contendit R. Herzog (l.l. p. 204 et 206) longius quam par
+est quae a Vercutrio[52] ficta sunt secutus fuisse Hippocratis iam
+aetate in insula Co magnam medicinam publicam et aliam sacram, quas ille
+vir doctus +to d�mosion iatreion+ et +to hieron iatreion+ vocat.
+
+    [Adnotatio 50: Id unum obiter adnotemus +proika+ in versu 21 potius
+    delendum esse, cum +philotim�s+ iam legatur et +proika+ in toto illo
+    contextu minus aptum sit et cum, si adest +proika+, litterae 40 sint
+    in versu 21, 30 autem et 34 litterae tantum sint in versibus 27 et
+    28 recte totis expletis.]
+
+    [Adnotatio 51: In insula quadam Hecatonnesorum, quae hodie
+    _Daskali�_ vocatur, longa moles marmorea (1,81 m. l., 0,37
+    m. alt.) inventa est, in qua editor legit +ICHI IATROI T�N PATH�N
+    PRESBEUSATE+ (AM. XXV, 1900, 119). Verba +iatroi t�n path�n
+    presbeusate+ ad trimetrum iambicum pertinere U. de Wilamowitz
+    animadverterat. Nuper titulum cum aliis, qui omnes in epistylii
+    fragmentis nunc in oppido _Aiwaly_ conservatis leguntur, ita edidit
+    Th. Wiegand (AM. XXIX (1904) p. 259): +Ch(r�sto)u iatroi t�n path�n
+    presbeusate [huper h�m�n]+ (sed +huper h�m�n+ vix supplenda sunt,
+    cf. supra). Sumit Th. Wiegand lapides esse monasterii, cuius patroni
+    Cosmas et Damianus medici essent. Fortasse autem nosocomium erat, ut
+    multa tum cbristiani instituerant (cf. p. 61). Certe in inonasterium
+    Cosmae et Damiani aegroti migrabant.]
+
+    [Adnotatio 52: Qui l.l. p. 237 coniecit in unoquoque oppido inde a
+    temporibus Charondae medicinam fuisse sustentam a re publica et
+    quibusvis rebus instructam: _en un mot, chaque ville poss�dait un
+    iatrium public, pourvu non seulement de medicaments, mais encore
+    d'instruments, de lits, de meubles etc. et d'un personnel esclave
+    pour les besoins du service; le m�decin public, une fois �lu,
+    s'installait dans cet iatrium; son successeur en prenait possession
+    de m�me, et par l� tout s'explique, tout se comprend sans la moindre
+    difficult�._ Quae nullo modo nobis probantur, cum nihil afferatur
+    quo nitamur cumque quae alia Hippocratis temporibus fuerint, alia
+    Galeni confundantur. Sed medicamenta a re publica medicis publicis
+    tradita esse ex intolerabili Rangabis coniectura sumpsit non solum
+    Vercoutre, sed multi alii (Becker l.l., p, 57; Wescher, Rev. arch.
+    1863, VIII, 481) et novissimi etiam (R. Fuchs apud Neuburger et
+    Pagel, _Handb. d. Gesch. d. Med._ I, 181: S. Reinach l.l., p. 1692,
+    cf. 1698). Ille enim in titulo Euenoris, qui nunc IG. II 187
+    legitur, in versu 8 sqq. coniecerat (Ant. Hell. II, 35): +kai nun
+    ep[i t|�n pharmak�n hairethe]is t�n paraskeu�n tal[a]|nton
+    an�l�sen--+ Sed Graeca non sunt, et in extremis versibus 8 et 9
+    littera una excedit, id quod pacto nullo tolerari potest, cum
+    titulus accurate +stoich�don+ incisus sit. U. Koehler sic partem
+    maiorem lacunarum restituit: +kai nun epi|[ded�ke......... e]is t�n
+    paraskeu�n tal|[anton arguriou]--+ In quibus perfectum +epided�ke+
+    rectum videtur, cum perfecta +apodedeiktai, paresch�ken+ antecedant,
+    atque alia etiam probabilia sunt. Neque tamen mihi contigit, ut quae
+    superest lacuna novem ipsarum litterarum explerem.]
+
+Cum saeculis p. Chr. tertio et quarto iatria vetera dilabi coepta
+essent, ab christianis mox recreata sunt (cf. Vercoutre l.l. p. 360),
+cum praesertim haec per saecula christiani in corporibus hominum
+sanandis cum paganis maxime concertarent (cf. Harnack, _Medizinisches
+aus d. �lt. Kirchengesch._ p. 89 sqq.; idem, _Die Mission und
+Ausbreitung des Christentums in den ersten drei Jahrh._ p. 79 sqq.).
+Itaque ut initio Jesum Christum ipsum instituebant pro Aesculapio
+corporum etiam verum medicum (v. Harnack l.l. c.c.), tum autem Cosmam
+et Damianum medicos illos, qui eodem fere modo atque Aesculapius aegros
+in aedibus sacris incubantes sanabant (cf. Deubner, _de incubatione_
+p. 68 sqq., p. 75), ita etiam medicinas veterum nosocomiis propriis
+compensabant. His in nosocomiis medici publice instituisse videntur.
+Nam exstat titulus Christianus in Galatia inventus, in quo legitur:
++Thesis Theod�rou "i�trou" xanth[o]u(?) "tou nosok[omei]ou" ktl.+ (CIG.
+9256).
+
+Medici publici autem saepe ab magistratibus aut iudicibus, si viro artis
+medicinae perito opus erat, de arbitrio suo interrogati sint et causae
+multae medicis publicis advocatis disceptate sint.[53] Vero certa
+monumenta aevi demum Romani exstant: OP. I 51 (a. 173), OP. I 52
+(a. 325), BGU. 647 (a. 130). Quae monumenta supra iam commemorata (p. 23
+sq.) relationes sunt medicorum publicorum inspexisse se homines
+vulneratos vel corpora eorum, qui ipsi necem sibi consciverant (OP.
+I 51). In papyro Oxyrh. I 51 medicus ipse renuntiat (vs. 6 sqq.):
++epetratom�n hupo sou (Klaudianou strat�gou) dia H�rakleidou hup�retou,
+ephidein s�ma nekron ap�rt�menon Hierakos kai prosphon�sai soi h�n ean
+katalab�mai peri auto diathesin+, et tum quid viderit ita tantum refert
+(vs. 15): +heuron auto ap�rt�menon broch�; dio prosph�n�+. In secunda
+papyro (OP. 152) pater quidam filiam violatam esse domo dilapsa questus
+est et postulasse videtur, ut noxia ab domino domus compensaretur. Quam
+ob rem medici duo ab curatore (+logist�+) causam quaerente vulnera
+inspectum missi sunt. Qui renuntiant (vs. 14 sqq.): +paragenomenoi
+{e.}{p.}{i.} t�n toutou oikian {e.}[i]damen t�n paida echousan kata t�n
+eischi�n amuchas+ (leviora pellis vulnera)[54] +meta peri�mat�n[54] ka[i
+t]ou dexiou gonatiou traumatos+. Postremum in papyro tertia (BGU. 647)
+C. Minicius initio et in fine iusiurandum per vitam (+tuch�n+) Traiani
+iurat verum se retulisse +t� pemptaia h�mera tou pepl�chth(ai) ton
+Musthari�na traumarapeukenai+ (+tetraumatotherapeukenai+ vel similia:
+Wilcken) +huper ton aristeron krotaphon t�s kephal�s trauma kateagma epi
+bathous, en h� heuron mikra kateagmata lith�n+ (vs. 10 sqq., vs. 22
+sqq.). Quae papyri forte conservatae in clara luce reponunt fuisse
+medicorum publicorum facere arbitrium, si ab magistratibus admonebantur.
+
+    [Adnotatio 53: cf. Plato Leg. XI, 916: +diadikazesth� de en tisi t�n
+    iatr�n, hous an koin� probalomenoi hel�ntai+. Sed non sunt publici,
+    cum Plato nullo loco in Legibus praescripserit, ut medici publici a
+    re publica instituerentur.]
+
+    [Adnotatio 54: Falso verbum +peri�mata+ editores interpretati sunt,
+    falso Herwerden _Lex. suppl._ s.v. +peri�ma+. Adnotat U. de
+    Wilamowitz +peri�ma+ Aegyptiace esse pro +peli�ma+ (GGA. 1898,
+    680{4}). Sunt igitur +peri�mata+ livores, partes pellis, quae livore
+    sffusae sunt.]
+
+Supra medicos privatos fuisse publicos non puto. Neque ullo verbo in
+testimoniis, quae exstant de medicis publicis, talia commemorantur, sed
+omnia consentiunt medicos publicos privatos eo praecessisse, quod
+tamquam optimi a re publica electi et pecunia conducti res medicas
+mandatas a re publica, quippe a qua solverentur, exsequebantur. Sed
+tradit Galenus Andromacho archiatro, Neronis medico, negotium esse
+datum, ut imperaret medicis: +to goun archein h�m�n dia t�n en toutois
+(ou monon t� peira t�n erg�n alla kai tois logois) huperoch�n hupo t�n
+kat' ekeinon kairon basile�n h�n pepisteumenos+ (K. XIV 2, 211). Haec
+an non ad omnes medicos Romae considentes referanda sint (ut sumit
+Friedlaender, SG. I{6} 338), valde dubito. Sed ita ea mihi explicari
+posse videntur Andromachum medicis multis aulae imperatoriae praefuisse,
+non servis solum, quibus praeterea proprius erat dominus, sed medicis
+etiam aliis domus Augustae, qui multi illo tempore fuerunt. Cum Galenus
+autem +archein "h�m�n"+ dicat, ipsum se medicum imperatorium fuisse
+indicat, ut aliunde constat. Quare Andromachus non �medicus Augusti�,
+sed fere �praefectus medicorum� fuisse videtur. Quae utut se habent,
+negandum est aut Romae saeculo I. et II. quosvis medicos aut in urbibus
+Graecis saeculo II. et III. archiatros ullam in medicos privates
+potestatem habuisse. Collegio autem archiatrorum ipsorum in extrema
+antiquitate unus ex eis praepositus erat, qui vocabatur �comes
+archiatrorum� (cf. Cassiod. var. l. 6, 19.--Meibomius, _Comment. in
+Cassiodori formula archiatr._ Helmstaedt. 1668). Sed collegium
+archiatrorum quattuordecim ipsum illis etiam temporibus medicis
+reliquis, ita ut veram potestatem in eos haberet, praefectus non erat.
+Nam altum est silentium in libris iuris Romani.[55]
+
+    [Adnotatio 55: Quare Perrot vel qui scripsit brevia atque optima
+    illa de archiatris (_Exploration de la Galatie et la Bithynie_ I,
+    50), haec tamen ex inanibus finxisse videtur, cum scribit: _L'ordo
+    archiatrorum exer�ait une surveillance l�gale sur les autres
+    m�decins, et ceux-ci �taient forces de lui rendre compte de leur
+    pratique et d'accepter son contr�le; c'�tait lui aussi, qui devait
+    distribuer l'instruction professionelle aux jeunes gens qui se
+    destinaient � la m�decine et qui tenait sans doute ces scholae
+    medicorum_ (citat Orelli 4226 [sic], ubi autem _tabularium scholae
+    medicorum_ Ligorius interpolatus est: CIL. VI, 988*).]
+
+
+�5.
+
+DE MEDICIS AD CERTAM CAUSAM A RE PUBLICA ET DE MEDICIS A COLLEGIIS
+CONDUCTIS.
+
+Teneamus esse inter titulos medicorum publicorum veterinarii etiam
+publici (nr. 10). In terra propter equos famosa, Lamiae, +hipp�n iatros+
+ille altero a. Chr. saeculo publice conduc-tus est.[56] Ad bella etiam
+medicos proprios a Graecis conductos esse et ex titulo Idaliensi
+apparuit (cf. p. 18) et ex testibus nonnullis aliis intelligitur, [57]
+quamquam saepe etiam medicis publicis, si in urbe instituti erant, bello
+exorto milites, quippe qui cives essent, curandi erant (cf. tit. 18;
+Xen. rep. Lac. 13, 7).
+
+    [Adnotatio 56: Alii in inscriptionibus et papyris etiam exstant
+    +hippiatroi+, sed omnes aevi Romani: CIG. 1953 (= Lebas II, 1321,
+    Dii in Macedonia: +Oualerianos hippo�atros huos hippo�atrou+);
+    J. H. Mordtmann, AM. XVIII (1893), 417, nr. 4 (Edessae, sed infimae
+    aetatis, titulus christianus: +Iordanos Ippo�atros+); Eph. arch.
+    1841, nr. 602, K. Keil, Philologus XVI (1860), p. 10 (Deli:
+    +Eutuchos Kaisaros hippo�atros+); CIG. 5117 (in porta templi Isidis
+    et Sarapidis in finibus imperii Romani ad Nubiam versis: +G[a]ios
+    Auphidios [hi]pp��atros+); etiam CIG. 4716d{57} (in valle _Foaekhir_
+    in Aegypto) mihi legendum esse videtur: +to proskun�ma Longinou
+    hippeos kai tou hipp[o]iat[rou]+ (Franz: +IPP.IAT... tou hipp(ikou)
+    iat[rou]+: _intellige_ +iatrou tou hippikou+ _medicus alae
+    equitum_); Oxyrh. Pap. I, 92 (a. p. Chr. n. 335(?), +Amesust�
+    hippo�atr�+). Inest etiam in Anthol. Planud. 271 +adespoton eis
+    S�sandron hippo�atron+, qui cum Hippocrate comparatur.]
+
+    [Adnotatio 57: v. Xen. Iust. Cyr. I, 6, 15: +hoi strat�goi t�n
+    strati�t�n heneken iatrous exagousin+. cf. Anab. III, 4, 30:
+    +iatrous katest�san okt�+, non veros autem medicos, sed qui idonei
+    videbantur e militibus. Coi navibus longis etiam singulis, si
+    solvebantur, medicum addebant. Quod demonstratur titulo Byzantii
+    invento (Jahresh. des oesterr. Inst. I, 31 et Beibl. p. 92) in quo
+    inter praepositos navis ultimo loco legitur +iatros.......gos
+    Theugeno[u]+.]
+
+Nonnumquam ad dies festos et ludos medici conducebantur, ut e
+spectatorum coetu si quis aegrotaret statim et gratis curarent. Quod
+testatur inscriptio Iliensis supra iam laudata (nr. 22--cf. p. 56), in
+qua dicitur agoranomum quendam per dies festos Athenae Iliadis medicum
+praebuisse, qui aegrotantes sanaret. Similiter interpretandus est
+Olympiae titulus (_Inschr. v. Olymp._ 62). Qua in inscriptione, quae
+inter annos 36 et 24 a. Chr. cadit, omnes enarrantur, qui munus aliquod
+in statis sacrificiis a re publica Eleorum Olympiae factis exercebant
+(cf. _Inschr. v. Olymp._ 138). Sed una cum eis, qui sacris ipsis
+operabantur, sacrificibus, haruspicibus, tibicini, multis aliis,
+nominantur, qui in sacrificando ipso operam non consumebant:
++grammateus, architekt�n, iatros+ (+S�ti�n S�ti�nos+ vs. 13).
+Architectus autem est publicorum illorum, qui multis locis et maxime
+apud templa magna instituebantur, ut aedificia sarta et tecta
+conservarent, et quorum non pauci in inscriptionibus extant
+(v. Lebas-Foucart 194a, comm. ad vs. 17; Th. Homolle BCH. XIV, 477).
+Item medicus videtur publicus fuisse, qui peregrinorum causa ad dies
+festos confluentium versatus est Olympiae. Qui officiales rei publicae
+Eleorum, quamquam aliis de causis Olympiae essent, tamen collegio illo
+sacrificum publico adscribebantur. Quod quidem non semper ita fuit, quia
+in omnibus aliis huiusmodi catalogis medicum et architectum non invenis.
+
+Sed a collegiis ipsis etiam medici conducebantur vel instituebantur,
+a gymnasiis, gerusiis, magnis privatorum sodaliciis. In gymnasiis
+praeter iatroliptas, paedotribas, gymnastas, quos medicinae studuisse
+Hippocrates tradit (cf. Krause, _Gymn. u. Agonistik der Hellenen_ p. 218
+sqq.), Romanis temporibus medicos veros etiam fuisse tituli docent. In
+catalogo Tegeatico anni p. Chr. 168 vel 171 post gymnasiarchum,
+hypogymnasiarchum, archephebum nomina epheborum enumerantur et tum
+cetera gymnasii officia: +elaioteth�s, grammateus, "iatros" (Epikt�tos
+Alexandrou), koureus, paidotrib�s, kamini�n, spadeikophoros+ (V. B�rard,
+BCH. XVII, 20). Duo gymnasii medici in titulis Spartanis aevi Romani
+CIG. 1275 et 1279 extare videntur (cf. Boeckh l.l.), quamquam non satis
+constat titulos ad gymnasia pertinere. Athenis autem iatroliptae,
+paedotribae, gymnastae aevo Romano esse non desinunt, tamen tertio p.
+Chr. saeculo in epheborum Atticorum catalogis (annorum 230-260 p. Chr.)
+inter alios gymnasii magistratus veri quoque medici nominantur: IG. III
+1193 col. I vs. 32: +[iat]ros: Artemeisios+. IG. III 1199 col. I vs. 36:
++iatros | Aur. Artemeisios+. IG. III 1202 col. I inter multos alios
+magistratus +dia biou+ vs. 38: +iatros: Hermog[e]n�s+. (cf. Grasberger,
+_Erz u. Unterr._ III, 477. A. Dumont, _Essai sur l'eph�bie attique_ I,
+199).
+
+Medici publici aevo Romano gymnasiis veterum quoque virorum defuisse
+non videntur. Ad hanc rem quod certe pertinet exemplum, proferri quidem
+non potest. Sed ipsae gerusiae [58] habebant medicos publicos, ut
+inscriptiones demonstrant. Qui quidem medici aliqua tantum ex parte
+publici erant, eo usque enim, ut a collegiis ipsis mercedem muneris
+acciperent et singulos collegii socios gratuito curarent. Praeterea
+privatim eos artem suam exercere potuisse consentaneum est. Invenitur
+autem gerusiae ipsius medicus in catalogo sacrificulorum, qui est in
+_Inschr. v. Magnesia_ 119 vs. 19: +M. Aur. Herm�s "iatros gerousias"+,
+cum multis aliis Aureliis, unde tempus tituli sumas. Alius extare
+videtur in titulo in urbe Phrygiae Sebaste reperto (P. Paris, BCH. VII
+452 II), in quo +h[o]i {e.}iselthontes [e]is t�n gerousian+ inde ab
+anno p. Chr. 99 inscripti sunt. Inter quos col. I vs. 12 +Theogen�s
+Theogenous iatros+ nominatur et nomine officii apposito ab omnibus aliis
+distinguitur.[59]
+
+    [Adnotatio 58: Gerusias, quae in omnibus fere Asiae Minoris urbibus
+    aevo Romano erant, publicas esse institutiones, sed in rebus
+    publicis gerendis et administrandis nullam fere habere potestatem
+    contra Waddingtonem (Lebas III ad inscr. 53) et Mommsenum (RG. V 326
+    adn.), qui privata ea esse sodalicia volebant, nuno viri docti
+    consentiunt: J. L�vy, _�tudes sur la vie municipale de l'Asie
+    Mineure_ REG. VIII (1895), 231 sqq. cf. Hicks, Inscr. in the Brit.
+    Mus. III, 74 (_The Ephesian Gerusia_); Benndorf und Niemann, _Reisen
+    in Lykien and Karien_ I, 72. Inter medicorum etiam titulos unus est,
+    quo gerusiam institutionem publicam fuisse demonstratur (nr. 42):
+    +Rhodiapoleit�n "h� boul� kai ho d�mos kai h� gerousia eteim�san"
+    -- -- -- H�rakleiton H�rakleitou Oreiou+.]
+
+    [Adnotatio 59: Cyro archiatro filio Apollonii "gerusia"
+    Lampsacenorum statuam erigendam curavit (nr. 70), quia praeter multa
+    alia beneficia gerusiae oleum in gymnasio praebuerat (+aleipsanta
+    lampr�s kai poludapan�s kai asunkrit�s+, cf. Boeckh ad CIG. 3643) et
+    mille donaverat Atticas. Sed nullo verbo dicitur Cyrum medicum
+    gerusiae illius fuisse.]
+
+Qui saeculo quarto apud Romanos ipsos inveniuntur archiatri _portus
+Xysti_ et archiatri _Vestalium_ (cf. p. 54), illos gymnasiorum et
+gerusiarum medicos excipiunt. Quamquam saeculo iam p. Chr. I. Romae
+medici quasi collegiorum fuisse videntur, quoniam extat titulus ibi
+repertus: _Ti. Claudius Aug. l. Hymenaeus medicus a bibliothecis_ eqs.
+(CIL. VI 8907). Sed libertus est et medicus in domo patroni
+collibertorum et servorum quasi collegio additus.
+
+Sin autem medici publici urbium sunt, pagorum, vicorum, si medici ad
+bella, ad dies festos instituebantur, si exstant medici conducti ab
+gymnasiis et gerusiis, nihil obstat, quin etiam a collegiis vere
+privatis, si satis magna erant, medici proprii conducerentur. Quid enim
+multum interest inter medicum quem constituebant +toi katoikeuntes en
+t�i dam�i t�n Halenti�n kai toi enekt�menoi kai toi ge�rgeuntes en
+Halenti kai Pel�i t�n te poleitan kai Rh�mai�n kai metoik�n+ (cf. p.
+57), et medicum a magno collegio private conductum? Talem demonstrare
+videtur titulus CIG. II add. 2339b, Teni inventus, aevi Romani. Quo in
+titulo praesides sodalicii nautarum[60] quod +sumbi�sis+ vocabatur,
+enarrantur; inter quos praeter nauarchum eponymum, scribam, hierodulum
+medicus quoque fuit (+iatrou Hierakos+ vs. 7.--cf. Ziebarth, _Griech.
+Vereinswesen_, p. 16 et 206 sq.). Alium collegii medicum agnoscendum
+esse in titulo IG. IV 365 (Kaibel, EG. 885) Corinthi reperto voluit
+L. Liebenam (_R�m. Vereinswesen_, p. 123), qui +th�reutoras andras+, qui
+medico cuidam statua gratiam referentes ibi extant, collegium venatorum
+fuisse existimabat. Sed sunt venatores amphitheatri Corinthii, quos
+firmum collegium habuisse opus non est. Medicus autem circensis fuisse
+videtur.
+
+    [Adnotatio 60: Quod titulo eponymi demonstratur: +epi nauarchou
+    Apoll�nidou tou Angelou Pr�ti�nos+. Nam cum magistratum eponymum
+    rei publicae Teniorum nauarchum nominatum esse nullo testimonio
+    affirmetur (sunt autem +archontes+ CJG. 2329, vs. 27; 2332, 14;
+    +arch�n+ 2338, 1; +arch�n ep�numos+ 2339, 1; +strat�goi+ 2330, 16),
+    nihil impedit, quominus nauarchus ille ad sodalicium ipsum
+    referalur. Vocabantur autem interdum sodalicia negotiatorum vel
+    fabrorum +sumbi�seis+, de qua re conferas Ziebarth, _Griech.
+    Vereinswesen_, p. 102, ubi citatur CJG. 3639: +h� sumbi�sis t�n
+    chalke�n+.]
+
+
+�6.
+
+DE MERCEDE ET PRAEMIIS MEDICORUM PUBLICORUM.
+
+Quaerentibus, quantam mercedem medici public! acceperint, prima se
+offerunt Herodoti verba de Democede (III 131): +kai min deuter� ete�
+"talantou" Aigin�tai d�mosia "misthountai", trit� de ete� Ath�naioi
+"hekaton mne�n", tetart� de etei Polukrat�s "du�n talant�n"+. Quae
+summae, etiamsi saepe a viris doctis in dubium vocatae sunt (cf.
+praecipue adn. Valckenarii ap. Herod, ed. Gaisford III p. 277), tamen
+mihi ab omni veri similitudine abhorrere non videntur. Etenim tempora
+remotiora sunt, quibus non tot medici quot saeculo IV. vel insequentibus
+novam aegris promittebant valetudinem; medicus ille celeber autem est et
+artis peritissimus (+hupereballeto tous allous i�trous+ c. 131), quem
+Aeginetae, quamvis nulla artis instrumenta secum ferret, conducebant et
+mercedem tam insolitam reddebant, ut Herodotus, quantam dedissent, sibi
+adnotandum esse putaret. Vero quas pecuniae summas Athenienses et
+Polycrates Democedi expendebant, eae in tantam altitudinem propterea
+sunt expressae, quod alter alterum licendo superare studebat.
+
+Et tantas pecunias illis temporibus medicis interdum praebitas esse
+certo testimonio alio affirmatur. Ex Onasili enim inscriptione Cypria
+(cf. p. 18), quae praemia illi et fratribus data sint, cum verbis ipsis
+pactionis tum factae dici potest, si quae in tabula exstant recte sunt
+lecta. Legunt autem viri doctissimi constituisse regem urbemque
+Idaliorum Onasilo una cum fratribus +a(n)ti t� misth�n ka a(n)ti ta
+huch�r�n+ (i.e. +epicheirou+) unum talentum argenti aut si mallent
+agrum quendam cum plantis et fructibus, ut ipsi et posteri semper eum
+haberent; Onasilo autem soli illi addiderunt quattuor secures argenteas
+et duo didrachma Idalia aut agrum hortumque huic pecuniae pares (vs. 23
+sqq.: +� ke sis Onasilon � t�s paidas t�s Onasil�n ex tai zai taide i
+ex t�i kap�i t�ide exorux�, ide, ho exorux� peisei Onasil�i � tois paisi
+ton arguron to(n)de; argur�n pe(lekewas) d' pe(lekewas) b' di(dralma)
+�(dalia).+). Sed Onasilus et fratres agros et hortos pecuniae
+antetulerunt, ut ex appendice inscriptioni posterius addita apparet (vs.
+29-31). Hi autem valebant unum talentum, eandem igitur summam, quae
+Democedi ab Aeginetis praebita est, si modo talentum idem est. Duo autem
+didrachma Idalia et quattuor secures argenteae, pro quibus praeterea
+Onasilus solus agrum et hortum accepit, e tribus duas fere partes
+talenti valebant.[61] Quae omnes mercedes non totum in annum, sed in
+tempus obsessionis, quae quam longa fuerit non constat, constitutae
+erant, et perspicuum est eas modum usitatum mercedis valde excessisse.
+Nam res insolita et insueta erat, cum urbs in summo periculo fuerit,
+atque medico illo fratribusque summi labores obeundi erant, alii autem
+medici cogi non potuerant.
+
+    [Adnotatio 61: De didrachmis argenteis vid. supra p. 18{15}. Secures
+    argenteae pars talenti et ea Cypri decem minae fuisse videntur:
+    Hesych. s.v. +pelekus; axin� distomos. � "stathmion examniaion"
+    archaion; "hoi de dekamniaion"+. idem s.v. +h�mipelekon; trimnaion
+    � tetramnaion � pentamnoun. "to gar dekamnoun peleku kaleitai para
+    Paphiois"+. Eustath. 1878, 57: +d�loi gar h� lexis hom�numias log�
+    kata tous palaious kai "stathmon en Kr�t� examnoun � dekamnoun"+.
+    cf. _A catalogue of the greek coins in the Brit. Mus., Cyprus_
+    (G. Fr. Hill) p. XXII.]
+
+Quanta merces medicis publicis vulgo soluta sit, his non docemur. Neque
+alios certos testes habemus, cum libri immemores eorum, quae vulgo in
+urbibus antiquis instituta erant, nihil tradant, monumenta autem,
+inscriptiones, papyri, quae magis ad usum consuetudinemque cotidianam
+pertinent atque accuratiora interdum tradunt, nunc etiam satis non
+exstent. Sunt quidem, quae summam pecuniae referant, quae medico private
+est data in re certa atque definita.[62] Sed ex his nullo modo, si mere
+opinari nolis, merces annua medicorum publicorum colligenda est.
+
+    [Adnotatio 62: v. Papyr. Londin. 131r. col. 8, vs. 179; Tebtunis
+    Pap. 112 passim; Amherst Pap. 128 v., vs. 120. cf. fragm. Cratetis
+    ap. Diog. Laert. VI, 5, 86; Vercoutre l.l. p. 242 sqq.; Becker l.l.
+    p. 57 sqq.]
+
+At res fortasse apertior fit, si meminimus Teios paedotribis mercedem
+annuam 500 drachmarum dedisse, grammaticis 600, 550, 500, citharistae
+700 drachmarum (v. Ditt.{2} 523a, vs. 10 sqq.). Architecti autem templi
+Apollinis Delii 720 drachmas accipere soliti esse videntur (v. Th.
+Homolle BCH. XIV (1890), 478). Nam haec summa vel partes eius saepius
+in rationibus templi illius leguntur, e.c. BCH. XIV 396 (I vs. 82):
++--kai tade alla ed�kamen; Architektoni misthos--{D C C X X}+.
+Athenienses architectis interdum mercedem non altiorem praestabant
+quam aliis opificibus et artificibus, unam pro die drachmam; hac enim
+mercede muneris architecti Erechthei Atheniensis fruebantur, cum 37
+drachmas in prytania acceperint (JG. I 324a vs. 56; c col. II vs. 8. cf.
+Gregor Huch, _Organisation der oeffentl. Arbeit im griech. Altertum_ I
+(Diss. Lips. 1903) p. 51 sq.).
+
+Quas summas si respicio, eis mercedem annuam medicorum non maiorem
+fuisse et vulgo quarto saeculo et insequentibus in urbibus Graecis
+500-700 drachmas medicis fere datas esse puto. Consentaneum est prout
+urbes res tempora erant mercedes quoque impares fuisse. Athenis bello
+Peloponnesiaco confecto pecuniae publicae erant consumptae et exhaustae.
+Quamobrem medici etiam mercedem minorem accipiebant, et quo minor merces
+erat, eo peiores medici munus publicum suscepisse videntur. Ad quod mihi
+cum Welckero (l.l. p. 230) Pluti Aristophanei versus 407 eqs. spectare
+videntur:
+
+  --+tis d�t' iatros esti nun en t� polei;
+    oute gar ho misthos ouden est, outh' h� techn�+
+  --+skop�men.+ --+all' ouk estin.+ --+oud' emoi dokei.+
+
+Unus inscriptionis cuiusdam locus nobis etiam disceptandus est. In magna
+ratione et catalogo hieropoearum templi Apollinis Delii exarato Demare
+archonte (circa annum a. Chr. 180), cum pecuniae ab decessoribus +en t�
+d�mosia kib�t�+ acceptae describantur, haec leguntur vs. 82 sqq. (BCH.
+VI 13.--nr. 23): +allos stamnos epigraph�n ech�n; apo t�s Hell�nos kai
+Mantine�s, epi D�m�triou Poside�nos, ethesan eis to hieron Ph�ki�n
+Kleokritou tamias kai Parmeni�n ho Poluboulou kl�ronomos [h�n]+
+([+h�+] edit.) +elatton elaben ho iatros+ (+ho iatros+ supra lineam,
+_en surcharge_) +{C C L} kai tou enoikiou h�saut�s {X X V}+. Quae verba
+inscripta in urna demonstrant Demetrio archonte, mense Posideone,
+quaestorem et hominem privatum duas summas tradidisse, quae pecuniae
+publicae sunt et auxilio Hellenis et Mantinei, de quibus qui sint nihil
+constat (cf. Homolle l.l. p. 71), aerario publico tradebantur. Quas
+summas medicus quidam non sibi habuerat, alteram 250 drachmarum de
+mercede sua, ut consentaneum est, alteram viginti quinque drachmarum de
+pensione aedium. In antecessum igitur res publica huic medico praeter
+mercedem etiam pensionem aedium dederat, ut ipse habitaret et medicinam
+instrueret; sed mortuus esse Polybulus medicus videtur, et moriens
+Parmenionem heredem suum summas illas rei publicae reddere iusserat,
+quia nondum tempus totum circumactum erat, in quod iam antea mercedem
+et pensionem acceperat. Cum autem ducentae quinquaginta drachmae
+summa solida sint, veri simillimum est totam mercedem annuam ex
+multiplicatione simplici effectum iri. Sed quae multiplicatio facienda
+sit, incertum est, fortasse simplicissima, ita ut 500 drachmae merces
+annua medici publici illius essent et quinquaginta pro habitatione
+additae essent. Quod in ea quadret, quae supra in universum
+explanavimus, sed incertius est, quam ut firmum quicquam ex eo colligi
+possit.
+
+De mercedibus aevo Romano archiatris datis, exempli causa in urbibus
+Asiae Minoris, nihil memoriae proditum est. Ad publicorum autem sicut
+ad privatorum medicorum mercedes referenda sint, quae Ulpianus _libra
+octavo de omnibus tribunalibus_ scripserat (Dig. L, XIII 1): _praeses
+provinciae de mercedibus ius dicere solet, sed praeceptoribus tantum
+studiorum liberalium ... Medicorum quoque eadem causa quae professorum,
+nisi quod iustior, cum hi salutis hominum, illi studiorum curam agant:
+et ideo his quoque extra ordinem ius dici debet._[63] Sed de summis
+nihil aperitur. Romae medicis publicis annonae praestabantur, saeculo
+tertio binae aut ternae (Lamprid. Alex. Sev. 42), quot quarto
+archiatris, non dicitur (Cod. Iust. X 53, 9; Theod. XIII 3, 9.--cf.
+p. 42), et quantum annona medicorum valuerit, quot quisque modios
+tritici assecutus sit, ignoramus. Sed mercedes publicae expendebantur
+usque ad lustiniani tempora, quem mercedem munerum publicorum abolevisse
+ex Procopio (hist. arc. 26) intellegitur (quem laudat Perrot,
+_Exploration de la Galatie_ I, 50{3}).
+
+    [Adnotatio 63: Adiungamus, quae continuo sequuntur: _Sed et
+    obstetricem audiant, quae utique medicinam exhibere videtur. Medicos
+    fortassis quis accipiet etiam eos, qui alicuius partis corporis vel
+    certi doloris sanitatem pollicentur; ut puta si auricularius, si
+    fistulae vel dentium, non tamen si incantavit, si inprecatus est,
+    si, at vulgari verbo impostorum utar, si exorcisavit: non sunt ita
+    medicinae genera, tametsi sint, qui hos sibi profuisse cum
+    praedicatione adfirment._ Sunt autem qui _exorcizaverunt_
+    christianorum medici: cf. Harnack, _Med. aus der �lt.
+    Kirchengesch._, p. 68 sqq.]
+
+Hippocrates vel potius qui scripsit librum +parangeli�n+ medicis suadet
+ut medeantur +hote de proika anapher�n mn�m�n eucharisti�s proter�n �
+pareousan eudoki�n; �n de kairos ei� chor�gi�s xen� te eonti kai
+aporeonti, malista eparkeein tois toioutois. �n gar par� philanthr�pi�,
+paresti kai philotechni�+ (Littr� IX 258). Quod consilium amplius
+secutos medicos gratuito interdum sanavisse tituli docent: +kai
+prosanetheto tas chreias tois en arr�stian empesousin aneu misthou+
+(nr. 36 vs. 7 sq.), +iatreusanta proika+ (de Heraclito Rhodiopolita
+nr. 42 vs. 17). Sed multos medicos, quo facilius munus publicum sibi
+traderetur, gratis sanando gratiam populi petivisse supra iam vidimus
+(p. 48 sq.). Tamen non desunt, qui commodo suo non servientes etiam
+postquam medici publici facti sunt aliquamdiu mercede sua destiterint.
+Nam de Damiada Lacedaemonio decretum Gytheatarum haec refert: +[e]pi
+Biada de Laphri�i the�r�n tan p[olin exaporou]menan en tais eisphorais
+epang[eilato t�i da]m�i "d�rean iatreusein" par' hame[teran polin auton+
+(nr. 12 vs. 28 sqq.). Damiadas igitur alterius quem publicus erat anni
+(cf. vs. 45) mense Laphrio, cum oppidum tributo ab Romanis imposito
+valde premeretur,[64] de mercede muneris destitit, sed unum tantum
+mensem hoc fecit, cum certus mensis anno additus sit. Sequitur, ut
+merces singulis mensibus Gythei medicis publicis expenderetur, id quod
+Athenis aliis locatione non constitutis prytaniis singulis saepe fiebat
+(cf. Boeckh, _Staatshaushalt_ I{3} 308). Sed habemus alium etiam titulum
+et eum Atheniensem, qui medicum publicum munus gratis suscipientem
+affert. Ibi Phidias homo Rhodius, qui Athenis medicus privatus erat, tum
++"epided�[ke]n heauton d�mosieuein d�re[a]n" endeiknumenos t�n eunoian
+h�n echei pros t�n polin+ (nr. 2 vs. 17 sqq.). Qua de causa ille omni
+mercede destiterit, non declaratur. Sed fortasse ita conicere licet.
+Medici publici qui a civitate mercedem accipiebant et propterea aegrotos
+gratis curabant, tamen a quovis cive, si modo dabat, pecuniam accipere
+vetiti non erant. In maioribus autem urbibus et maxime Athenis factum
+sit, ut qui hoc modo redibant reditus mercedem publicam multo
+superarent, cum divites quoque medicos publicos, qui saepe medicorum
+optimi erant, consultarent. Quare efficiebatur, ut medici munus publicum
+valde appeterent, praesertim cum eo medici quasi approbati fierent, et
+ut eo facilius crearentur civitati pollicerentur se gratuito munus
+suscepturos esse. Immo Ioh. Toepffer (AM. XVI 429) usque eo progressus
+est, ut oppida et tempora fuerint, quibus munus publicum eis medicis
+traderetur, qui a civitate magno id fortasse pretio conduxissent sicut
+temporibus quibusdam sacerdotia ad licitationem deducerentur.
+
+    [Adnotatio 64: cf. Lebas-Foucart 242a, vs. 15 sqq.: +epi Biada de
+    eniaut�i hote idian charin exait�samenoi Poplion te Autr�nion; kai
+    Leukion Markilion ontas autois xenous, hous kai hupedexanto tois
+    idiois dapan�masin kai para[i]t�santo tous te strati�tas kai ta
+    loipa ta epitassomena hup' aut�n, onta ikana, di' h�n ekouphisan
+    t�n polin, holoscher�s charisamen�n autois t�n progegrammen�n andr�n
+    -- -- --+]
+
+Tamen medicos publicos a privatis etiam mercedem accepisse certis quidem
+testimoniis affirmari non potest. Diserte autem archiatris Romanis
+permittebatur, ut pecuniam a privatis acciperent, si ab sanatis
+voluntarie oblata sit: _archiatri scientes annonaria sibi commoda a
+populi commodis ministrari honeste obsequi tenuioribus malint quam
+turpiter servire divitibus. Quos etiam ea patimur accipere, quae
+sani offerunt pro obsequiis, non ea, quae periclitantes pro salute
+promittunt_ (Cod. Iust. X 53, 9 = Theod. XIII 3, 8).[65] Quae
+Valentiani, Valentis, Gratiani imperatorum epistula anni 370, cum ad
+Praetextatum praefectum urbis missa sit, ad archiatros quattuordecim
+Romae urbis maxime pertinet.
+
+    [Adnotatio 65: Quae verba secutus esse videtur Dionysius medicus
+    Antiochenus, de quo scripsit Libanius ad Tatianum (ep. 911 extr. ed.
+    Wolf): +kai toioutos men �n t�n techn�n, toioutos de ton tropon t�n
+    penester�n estin, ou kata to m� einai tous didontas, "eisi gar hoi
+    ses�smenoi", alla nun mikr� tini t�n cheira upeichen aidoumenos, nun
+    de to pan die�sato+. Qui cum nihil nisi ea acciperet, _quae sani
+    offerunt pro obsequiis_, publicus esse videtur.]
+
+Merces, quae a re publica medicis expendebatur, multis locis non ex
+aerario emanabat, sed tributo ad hanc ipsam causam civibus imposito
+cogebatur. Quod tributum inscriptiones et papyri quadraginta fere
+proximis annis aperuerunt, vocabatur autem +iatrikon+.[66] Repetemus
+breviter res notas. Prima Delphis inscriptio reperta est (nr. 8) annorum
+a. Chr. 230-200 (H. Pomtow Rh. M. XLIX 582). In qua Philistioni cuidam
+damnum quod fecerat, cum ab creditoribus quibusdam Delphorum pecuniam,
+quam hi debebant illis, solvere coactus erat, ita resarciebatur, ut ei
+et posteris +ateleia choragias kai tou iatrikou+ daretur (cf. Ditt.{2}
+466 adn.). Deinceps cum quarto saeculo inter Teum et aliud oppidum,
+cuius nomen non exstat, synoecismus conveniret (cuius foederis
+fragmentum lapidi incisum a. 1891 repertum est), civibus novis, qui Teum
+transmigrabant, in decem annos immunitas praeter iatrici praebita est:
++einai de autous ka[i t�n all�n eisphor]�n ateleis pl�n iatrikou+ (nr. 1
+vs. 10 sqq.). Eodem anno Coorum lex sacrificiorum in medium prolata
+est.[67] Qua in tabula inter eos, qui diebus festis quibusdam sacrificia
+faciant et �casam constituant�, multi sunt vectigalium redemptores, et
+vs. 15 sq. legitur: +[thuet�]<i> de kata tauta kai skanopageisth�<i> kai
+ho ech�n tan �nan tou latrikou+. Cum autem +tou latrikou+ enucleare non
+possent, erratum esse a lapicida et legendum esse +tou iatrikou+ viri
+docti existimabant.[68] Sed Udalricus Wilcken, cum multa in papyris
+ostracisque Aegyptiis tributa ignota enodavisset, quid +latrikon+ esset,
+etsi dicere non potuit, tamen verbum ita tenendum esse arbitratus
+est.[69] Nobis igitur ab hoc incerto titulo abstinendum est, quamvis
+multum inter-esset in urbe Co ipsa tributum medicum inveniri.
+
+    [Adnotatio 66: cf. A. Toepffer, AM. XVI 430 (= _Beitr�ge zur
+    griechischen Altertumswissewchaft_ p. 221); U. Wilcken, _Griech.
+    Ostraka_ I, 375 sqq.; R. Herzog l.l. p. 204{3}.]
+
+    [Adnotatio 67: edd. +A. Kontole�n+, AM. XVI (1891), 406; Th.
+    Reinach, REG. IV, 357 sqq. Ingeniose interpretatus est A. Toepffer,
+    AM. XVI (1891), 411 sqq. = _Beitr�ge zur griech. Altertumswissensch_.
+    204 sqq. cf. BCH. XVI, 162.]
+
+    [Adnotatio 68: Sed cum Th. Reinach scripsis-set (REG. IV 371): _On
+    serait tent� de corriger_ +latrikou+ _en_ +iatrikou+, posteri iam
+    certius affirmabant et pro certo habebant, quae mera coniectura
+    est.]
+
+    [Adnotatio 69: _Griech. Ostr._ I, 375{1}: _Da der Stein nach der
+    Publikation ein deutliches_ +L+ _zeigt, wird man an_ +latrikou+
+    _festzuhalten haben._]
+
+In duobus autem aliis oppidis, Delphis, in media parte Graeciae, et Tei,
+in urbe Ionia Asiae Minoris, +to iatrikon+ adhuc certe exstat. Ubi
+accuratiora ignoramus, nisi id intelligimus Tei iatricum tam necessarium
+esse existimatum, ut civibus novis, qui omnibus aliis oneribus
+liberarentur, tributum medicum tamen pendendum esset. Quod tributum
+etiam sua sponte homines aliqui constituebant. Nam consentaneum est, si
+pagani pagi Halentis una cum eis, qui in hoc pago agros possidebant et
+qui ibi et in agris Pelae pagi laborabant, medicum proprium conducebant
+(v. p. 57, 66), illos omnes voluntariam stipem contulisse, ut medico
+mercedem darent.
+
+Quantum quisque pecuniae dederit, cum in Graecia ignoremus, papyri
+Aegyptiae demonstrant. Nam in papyris alterius fere a. Chr. saeculi:
+_Flinders Petrie Papyri_ (ed. Mahaffy) II nr. XXXVIIIa (p. 36) semel,
+nr. XXXIXe (p. 129) passim +"iatrikon b'"+ legitur, ex quo apparet
+binas frumenti artabas a quibusdam pro tributo medico annuo pensitatas
+esse. Qui tributum solvebant, in utraque papyro coloni Graeci veterani
+sunt, ita ut dici non possit omnesne cives tributum idem pependerint an
+fuerint qui plus debuerint (cf. U. Wilcken l.l. 375). Sed tributum
+duarum artabarum[70] parvum est, quoniam to +to phulakitikon+, quo
+tributo custodes alebantur, ternas artabas pro capite et anno faciebat
+atque multa tributa alia muneribus multo maioribus explebantur. Si
+igitur +to iatrikon+ comparamus cum custodum tribute, merces muneris
+medicorum minor fuisse videtur quam custodum publicorum, nisi eorum
+plures in unoquoque loco quam medici publici fuerant. Medicis autem pro
+mercede non pecunia, sed frumentum ipsum datum esse videtur sicut
+archiatris urbis Romae annonae vel _annonaria commoda_.
+
+    [Adnotatio 70: Valebat autem artaba aetate Ptolemaeorum 39, 39l.
+    (Hultsch, _Metrologie{2}_ 625) vel 39, 39-23, 62l. (Wilcken, _Ostr._
+    I, 747).]
+
+De mercede pars aliqua medico publico in medicinam consumenda fuerit
+aut alia summa ei praeter mercedem ex iatrico data sit, ut medicinam
+sustentaret, sicut medico illo Delio (v. p. 69). Apud Graecos ita fuisse
+E. Curtius iam suspicatus est, cum primo iatrici titulo Delphis invento
+existimaverit iatricum esse exactum _zur Besoldung von Aerzten und
+Erhaltung �rstlicher Anstalten_ (GGA. 1864, 1227). Tum multa verba et
+plures etiam coniecturas de hac re incerta fecit A. Vercoutre.[71]
+
+    [Adnotatio 71: Qui iatricum a Charonda inventum esse contendit (l.l.
+    241 sqq.). Coniecerit autem quispiam, cum leges Charondae in urbe Co
+    receptae essent (anno 366: U. v. Wilamowitz, _Arist. u. Athen._
+    I, 65{36}; aliud tempus proposuit Crusius, _Untersuch. zu Herondas_
+    36), iatricum etiam ibi constitutum esse (testari autem ibi hoc
+    tributum titulum AM. 1891, 406, vid. p. 73) et inde per alias urbes
+    Graeciae divulgatum esse. Sed sunt vanae suspiciones. De Charonda
+    nihil fere scimus, et titulus ille, cum +latrikou+ legatur, adhiberi
+    non potest. Equidem puto tributum illud tam vetustum non esse, sed
+    saeculo quarto demum inventum.]
+
+Mercede et publica et privata accepta medico publico alio etiam modo
+pro laboribus praemia data sunt. Populus enim medicos bonos laudabat,
+coronas eis dedicabat, hospites publicos (+proxenous+) eos faciebat,
+in civitatem ascribebat. Cum medicus urbem relinqueret, ut novam sedem
+appeteret, rebus bene gestis saepissime ei honores tales decreti sunt.
+Horum decretorum paullatim numerus maior in lucem prolatus est, cum nunc
+habeamus triginta (p. 19 sqq.); baseon autem statuarum quibus aevo
+Romano medici maxime honorati sunt publice constitutarum undecim
+collectae sunt (p. 21 sq.). Itaque et aevo Romano et ante Romana tempora
+et statuae et decreta plurima in urbibus collocata erant, atque spes est
+excavationibus locis omnibus nunc florentibus plura etiam inventum iri,
+quibus tota haec causa in quam inquirimus planior apertiorque fiet.
+
+Quantopere autem mos honorandi medicos pervulgatum sit, inde facile
+perspicias apud scriptores decreta talia ficta et vera imitantia
+inveniri. In codicibus enim Hippocrateis cum aliis rhetorum inventis
+decretum Atheniensium in honorem Hippocratis fictum exstat (Littr� IX
+400). Quod decretum est commixtum ex veris nonnullis apud scriptores
+collectis,[72] ex verbis in decretis honorificis vulgo usurpatis, ex
+multis omnino ementitis (cf. Littr� IX 308; Herzog 215 sqq.). Ab
+Atheniensi quodam illud factum esse Littr� arbitratus est (I 430),
+Herzog Petersenium (Philologus IV 251: _Zeit und Lebensverh�ltnisse des
+Hippocrates_) secutus ludum scholae rhetorum Coorum esse dicit circa
+annum a. Chr. n. trecentesimum factum. Id rectius coniectatum videtur,
+cum Co decreti faciendi maius esset incitamentum et cotidie in
+Aesculapio multa medicorum decreta spectarentur. Sed num trecentesimo
+iam a. Chr. n. anno decretum factum sit, magnopere est dubitandum. Mihi
+probatur primo demum a. Chr. n. saeculo (v. Kaibel GGA. 1900, 63) vel
+postea etiam decretum illud commentitum esse.
+
+    [Adnotatio 72: Conferas exempli causa initio: +kai loimou iontos apo
+    t�s barbar�n epi t�n Hellada+ et Thucyd. II 48: +�rxato de to men
+    pr�ton, h�s legetai, ex Aithiopias t�s huper Aiguptou, epeita de kai
+    es Aigupton kai Libu�n kateb� kai es t�n basile�s g�n t�n poll�n. es
+    de t�n Ath�nai�n polin exapinai�s enepese ktl.+]
+
+Aliud tale decretum apud Diodorum legitur (IV 71). Ubi fictum est
+Graecos Troiam oppugnantes Machaoni atque Podalirio immunitatem
+decrevisse Aesculapii filiis, qui homines sunt ut alii, at non dei,
+atque vulneratos multos medici quasi publici sanaverant: +kata de
+ton polemon megalas chreias autous paraschesthai tois Hell�sin,
+therapeuontas empeirotata tous titr�skomenous, kai dia tas euergesias
+tautas hupo t�n Hell�n�n megal�s tuchein dox�s; ateleis d' autous
+apheinai t�n kata tas machas kindun�n kai t�n all�n leitourgi�n dia t�n
+huperbol�n t�s en t� therapeuein euchr�sias.+ Quae verba in memoriam
+redigunt, quae interdum in veris medicorum decretis leguntur.[73]
+
+    [Adnotatio 73: Adnotat U. de Wilamowitz (Isyllos 82{55}): _Diese
+    Darstellung wird in den Jahrhunderten entworfen sein, aus denen wir
+    so manche Ateliepsephismen f�r �rzte haben_.]
+
+Inter honores alios medicis immunitas etiam praebebatur, quamquam
+ante Romana tempora non saepius ea in titulis extat, si generatim qui
+dabantur honores intuemur (legitur nr. 21 vs. 50, nr. 24 vs. 9, nr. 32
+vs. 6, nr. 36 vs. 13, nr. 40 vs. 21 sq.). Id eo explicatur, quod medici
+his temporibus saepe urbem, in qua consederant, mox relinquebant, ita ut
+laus atque hospitium publicum gravius eis esset quam cunctarum rerum
+immunitas. Sed aevo Romano res valde exculta est et immunitas medicis
+legibus praecipuis praestabatur (v. p. 40 sq.) Quod primo tamquam
+gratia et favor a medicis adsumptum est, cum diserte rem in titulis
+adnotaverint (v. p. 43; praeter archiatros duos ibi citatos Heraclitus
+Rhodiopolites immunitatem se adeptum esse praedicat: nr. 42 vs. 16:
++alitourg�sia "tim�thenta"+, ita ut titulus vix ante Hadriani aetatem
+exaratus sit). Cum autem archiatri in urbibus Asiae Minoris maxime in
+hoc loco haberentur, medici Aegyptii idem sibi praeberi volebant. Nam
+Antonini epistula ad urbes Asiae missa omnes alias quoque urbes spectare
+videbatur: +grapheis�s men t� koin� t�s Asias, "panti de t� kosm�
+diapherous�s"+ (Dig. XXVII 1, 6 �2.--cf. 40 sq.). Itaque in papyris
+medici questi sunt, quod munera publica sibi imponerentur contra
+imperatorum epistulas. Talem querimoniam M. Valerius Gemellus habuit
+(p. 51), et in eadem papyro supra querella alius medici descripta esse
+videtur atque responsio magistratus alicuius a praefecto ita confirmata:
++kekrike[n - - -] apolusas+, quod videtur esse: +kekrike[n dikai�s ho
+deina] apolusas+. Unde apparet medicum questum confirmante praefecto
+muneribus liberatum esse. Duorum aliorum medicorum querellae
+disceptantur in papyro Oxyrhynchitana I 40, in qua multae huiusmodi
+causae una transcriptae sunt. Quarum in una anni p. Chr. 138 medico
+alicui de immunitate praestari referunt editores, qui hanc partem
+papyri nimis mutilatam non ediderunt. Quae tum sequitur causa,
+iterum querimoniam medici publici exhibet, sed qui cadaveribus arte
+medicabatur. Qui de liturgia imposita sibi ab eis, apud quos munere
+fungebatur, questus est; sed ei responsum est: +tacha kak�s autous
+etherapeusas. didaxon t[o kata]t�kon+ (qua re cadavera conserventur),
++ei iatros ei d�mos[ieu]�n epi tari[cheia], kai hexeis t�n
+aleitourg�sian+. Tradebantur igitur apud Aegyptios mortuorum corpora
+medicis publicis propriis conservanda, sicut medici in unamquemque
+partem corporis erant (Herod. II 84). Qui ad se etiam pertinere
+epistulas imperatorum, quae medicos muneribus liberaverant,
+praedicabant.
+
+Sunt tum libertates immunitatesque illae ad omnes medicos perlatae
+et epistulis imperatorum saeculis insequentibus etiam atque etiam
+affirmatae et auctae, ita ut mulieribus medicorum et filiis etiam
+libertates summae praeberentur (Cod. Theod. XIII, 3 et Iust. X 53
+passim). At tamen cum in titulis medicorum saeculi II. vel. III., quibus
+immunitates iam datae erant, multa munera publica cum praedicatione
+quadam descripta sint, apparet medicos munera publica, etsi liberi eis
+erant, tamen si volebant suscipere potuisse. Et volebant multi, qui
+favorem populi et honores appetebant. Quae cum ita essent, Constantinus
+inter cetera anno 321 edixit: _quoniam gravissimis dignitatibus vel
+parentes vel domini vel tutores esse non debent, fungi eos honoribus
+volentes permittimus, invitos non cogimus_ (Cod. Theod. XIII 3, 1).
+
+Et tituli multos demonstrant archiatros, qui in summis honoribus
+versabantur: +Menekrat�s Menekratous ho archiatros t�s pole�s
+"stephan�phor�n" ktl.+ (Euromi, nr. 49); +M. Aur�lios Charmid�s
+"prutanis kai stephan�phoros" kai archiatros+ (Heracleae-Salbacae, nr.
+57 et 58); +M. Aur�lios Poleit�s b ho archiatros pr�tos arch�n to b+
+(Cerami, nr. 60); +"epimeloumenou t�n Must�ri�n" Soul. D�m�triou tou
+axiolog�tatou archiatrou+ (Laginae, nr. 61); +Agasikleidas Agasikleida
+ho archiatros t�s pole�s "agoranom�n" ktl.+ (Troezene, nr. 50); cf. nr.
+73 (Lesbi) Bresum archiatrum, qui plurima munera et publica et
+sacerdotalia administrabat. Quorum ex titulis apparet cives hos fuisse
+et viros in sua urbe illustrissimos, cum in summis urbium dignitatibus
+obveniant. Simul intelligitur cum hi munus medicum publicum appeterent,
+id quoque ipsum honoratum fuisse. Ut autem archiatri ex medicis optimis
+eligerentur, praeceperunt etiam saeculo IV. imperatores Romani: _si quis
+in archiatri defuncti est locum "promotionis meritis" adgregandus_ eqs.
+(Cod. Iust. X 53, 10 = Th. XIII 3, 9); _quod si huic archiatrorum
+numero_ (XIV) _aliquem aut conditio fatalis aut aliqua fortuna
+decerpserit, in eius locum, non patrocinio praepotentium, non gratia
+iudicantis, alius subrogetur, sed horum omnium fideli circumspectoque
+dilectu qui "et ipsorum consortio et archiatriae ipsius dignitate et
+nostro iudicio dignus habeatur": de cuius nomine referri ad nos protinus
+oportebit_ (Cod. Th. XIII 3, 8).
+
+Unus ex archiatris, qui munera publica obierunt pecuniasque civitati
+dono dederunt, Attalus Priscus Ephesius Asclepiadis filius, +archiatros
+dia genous+ vocatur (nr. 65 vs. 3). Ut maxime aevo Romano sacerdotia
+hereditaria fuerunt, ita huic quoque medico vel maiorum alicui munus
+archiatri in omne tempus traditum est, cum per se sumi posset filium
+semper officium patris secuturum esse.[74] Quod iure sumptum esse alius
+titulus affirmat: praedicat Heracleae-Salbacae (in Phrygia maiore)
+Pappias quidam maiores iam archiatros fuisse: +[To mn�meion esti Pappiou
+- - -]ou "archiatrou apogono[u] archiatr�n" ktl.+ (nr. 59). Aliam
+familiam quasi familiam archiatrorum fuisse demonstrat titulus Acilii
+Theodori (nr. 71). Quem ipsum in titulo +iatr�n promon+ vocatum tamen
+archiatrum fuisse inde colligas, quod iambi vocabulum +archiatron+ eo
+loco respuebant:
+
+  +Akeilion Theod�ron "iatr�n promon"
+  spoudaion eugen� te kai eusch�mona
+  huos Theod�ros thapsen, �d; ho<s> sungen�s
+  Theod�ros archiatros ktl.+
+
+Consentaneum est versus causa mollissimam hanc translationem usurpari
+potuisse.[75] Archiater quoque fuit Theodorus Acilii propinquus (vs.
+3/4). Cum autem filio Acilii nomen Theodori inditum sit, patrem Acilii
+Theodorum quendam fuisse verisimile est, ita ut +ho sungen�s Theod�ros
+archiatros+ Acilii mortui frater esset. Tum pater, qui duos filios
+archiatros habuerat, ipse archiater fuerit. Ut igitur rem stemmate
+ante oculos proponamus, sic existimamus:
+
+                    (Theodorus archiater)
+                               |
+      +Akeilios Theod�ros+        +ho sungen�s Theod�ros+
+  +archiatros (iatr�n promos)+         +archiatros+
+            |
+   +huos Theod�ros.+
+
+Dubitandum non est, quin +huos Theod�ros+ postea archiater factus sit.
+Postremum familiam veterinariorum quoque ostentemus: +Oualerianos
+ippo�atros huos hippo�atrou+ (+Aur�liou Lukou.+--CIG. 1953, Dii in
+Macedonia, vs. 7).
+
+    [Adnotatio 74: Qui mos Graecorum vetustissimus per totam
+    antiquitatem usque ad imperii Romani tempora extrema duravit, ut
+    demonstrat epistula Constantini in Cod. Iust. X 66, 1 (= Th. XIII
+    4, 2) anni 337: _artifices artium -- -- -- ab universis muneribus
+    vacare praecipimus, si quidem ediscendis artibus otium sit
+    accommodandum, quo magis cupiant et ipsi peritiores fieri et suos
+    filios erudire_. Nam filios in arte, quam pater ipse edidicit,
+    erudiendos esse patet.]
+
+    [Adnotatio 75: Ut id in praetereundo adnotem, nullo modo, opinor,
+    dubitandum est, quin in epigrammate hermae Alcamenis nuper repertae
+    vs. 2 +Herman ton pro pul�n+ dictum sit pro +Herman propulaion+
+    (v. Conze, Sitz.-Ber. d. Berl. A. d. W. 1904, 69. Sed cf. Altmann,
+    AM. 1904, 180). Simillimae enim sunt translationes +Akeilios iatr�n
+    promos+ pro +Akeilios archiatros+ et +Herm�s ho pro pul�n+ pro
+    +Herm�s propulaios+.]
+
+Rem igitur apud Graecos notissimam aevo Romano etiam pervulgatam fuisse
+certis exemplis illustravimus et familias quasdam medicorum ostendimus,
+quarum gentiles nominatim in titulis exstant. Medico autem magnae
+commendationi et usui erat, quod ex antiqua medicorum familia ortus erat
+aut ab vetusto aliquo medico incluto genus ducebat. Et saepe olim urbs
+aliqua Graeca medicum quendam publicum libenter instituerit, si patrem
+aut avum eius apud se munere iam functum esse audierit.
+
+
+�7.
+
+DE COLLEGIIS MEDICORUM.
+
+Athenis medici publici, sive sex sive plures minoresve fuerunt, saeculo
+III. et iam antea pro se et aegris, quibus quisque medicatus erat,
+Aesculapio et Hygiae bis in anno sacrificium facere patrio more
+solebant. Quod inscriptione in Aesculapio Atheniensi eruta manifestum
+fit: +epeid� patrion estin tois iatrois, hosoi d�mosieuousin, thuein t�i
+Askl�pi�i kai tei Hugieiai dis tou eniautou huper te haut�n kai t�n
+s�mat�n h�n hekastoi iasanto agathei tuchei dedochthai tei boulei ktl.+
+(nr. 3 vs. 9 sqq.--cf. P. Girard l.l. p. 85). Sed quid consilium
+quingentorum in hac re rogaverit, lapide fracto non exstat, nisi forte
+sumis sacrificia, quae antea medici publici sua sponte et more patrio
+fecerunt, aliquo modo sancta esse a re publica. Constat autem medicos
+Atheniensium publicos una omnes in publicum prodiisse et sacra pro
+salute sua et eorum quibus medicabantur fecisse. At tamen proprium
+collegium medicorum publicorum fuisse ex hoc titulo sumi non potest.
+
+Fuisse autem apud Graecos collegia medicorum iam ex eo apparere
+existimaverunt viri docti, quod nominibus medicorum vocabulum officii
++iatros+ in titulis additum sit; ordinem autem nomini adiunctum in
+titulis Graecis ante Romana tempora eam habere vim, ut socius collegii
+alicuius declaretur (U. Koehler AM. X 77; E. Ziebarth, _Griech.
+Vereinswesen_ 96 sqq.). Sed res incertissima est, et tituli +thiason+
+vel +koinon+ aliquod +t�n iatr�n+ exhibentes nondum inventi sunt.
+
+In urbe Co, cum multi fuerint medici, hos aliquo modo in collegii corpus
+coaluisse putares. Quod tituli quodam modo demonstrare videntur. In
+titulo Coo nuper reperto locus nominatur +ei toi iatroi tassontai+ (nr.
+17). Quibus ex verbis locus elucet, quo medici vel publici vel omnes
+coibant, ut res communes inter se expedirent. In alio titulo quarti
+a. Chr. saeculi non multo post urbem traiectam, ut videtur, fasti sacri
+Coorum leguntur (nr. 20): quibus diebus ad quas aras sacra facienda sint
+et quo ritu, et quibus hominibus in quoque sacrificio caro et cetera
+victimarum obtingant. Vicesimo autem die mensis Batromii Iovi Polieo bos
+immolandus erat, cuius quae partes in ara non comburebantur imprimis
+pontifici et sacricolis tradendae erant, tum aliis hominibus:
++Nestoridai[s] n[�t]ou dikreas; "iatrois kreas"; aul�tai kreas; chalke�n
+kai kera[me�]n hekaterois to kephalaio[n; ta de alla ta krea tas polios;
+tauta de panta] ap[opher]eta[i] ektos to[u temeneus]+ vs. 53-56, in
+quibus extrema suppleta sunt ab Ioh. de Prott, _Fasti sacri_ p. 20.
+Illo igitur die medicis portio simplex carnis hostiae obveniebat. Cum
+autem inter ceteros gens una vocetur, qui nominantur +iatroi, chalkeis,
+kerameis+ collegia esse videntur (cf. Ziebarth l.l. 97), quibus quod
+negotium cum Iove Polieo fuerit apertum non est. Sed cum non
+intelligatur, cur +chalkeis+ et +kerameis+ a re publica conducti
+sint, collegia "omnium" opificum aut artificum hic nominata esse
+verisimile est.
+
+Hae res incertae, utut se habent, aevo quidem Romano certum collegium
+medicorum nominatur (Wood, _Discov. at Ephesus_ App. 7, p. 8 nr. 7):
+Ephesi enim M. Pomponius Boro medicus sarcophago, quem sibi et coniugi
+vivus fecit, haec in fine inscribenda curavit: +t�s sorou k�dontai to
+sunedrion, hoi en Ephes� apo tou Mouseiou iatroi, hois kathier�sat�n+
+(ipse et coniunx) +eis kl�ron -- --+ (sequitur summa quaedam). Qui
+medici Ephesii firmum, ut patet, habebant collegium.[76]
+
+    [Adnotatio 76: Hoc opusculo magna ex parte iam prelo mandate tituli
+    medicorum autumno a. 1904 Ephesi eruti publici iuris facti sunt (J.
+    Keil, Wiener Jahreshefte VIII (1905) p. 128 sqq.). Qui ad synhedrium
+    supra laudatum (+hoi en Ephes� apo tou Mouseiou iatroi+) pertinent
+    (a vs. 9) et firmum id collegium fuisse in clara luce reponunt, cum
+    magistrates eius commemorent (+arch�n+ a vs. 2; +gumnasiarch�n t�n
+    iatr�n tais tou ag�nos dusin h�merais+ passim). Museum autem non
+    Alexandrinum est, ut antea cum aliis existimavi, sed Ephesium esse
+    alius titulus Ephesius ab Keilio editus demonstrat (p. 135: +hoi
+    peri to Mouseion | paideutai P. Ou�dion | Ant�neinon asiarch�n
+    ktl.+). De re ipsa, certaminibus medicis ab collegio illo quotannis
+    propositis, videas, quae exposuit Keil l.l. p. 133 sqq. Nos
+    nonnullas nunc adnotamus res, quae eis, quae supra explanavimus,
+    usui sunt. Commemoratur fragm. a vs. 4 aliquis' +archiatros to d'+.
+    Qua re moderantur, quae supra p. 54 existimavimus, quamquam eodem
+    fere tempore, quo hi tituli exarati sunt (altero p. Chr. n.
+    saeculo), in ipsa urbe Epheso Attalus Priscus est +archiatros dia
+    genous+ (nr. 65). Medici publici Athenis saeculo a. Ch. n. tertio
+    bis quotannis Aesculapio immolabant (v. p. 79), collegium medicorum
+    Ephesiorum in Museo eruditorum quinque saeculis post diebus feriatis
+    idem fecit (a vs. 9 sqq.). Tum p. 78 sq. familias nonnullas
+    medicorum aevi Romani ostendimus. Quibus nunc familia P. Aelii
+    Menandri archiatri adiungi potest, cum duo filii eius inter medicos
+    praemio ornatos nominentur (d vs. 1 sqq., e vs. 1) et alius fortasse
+    propinquus (g vs. 3 sqq.). Denique quoniam in titulis illis
+    archiatri multi praemium certaminis abstulerunt (a vs. 6, 7; b/c vs.
+    5; e vs. 2; f vs. 1; h passim), archiatros sive medicos publicos
+    inter medicos optimos fuisse comprobatur (cf. p. 50, 77).]
+
+Sed de collegiis medicorum publicorum nihil comperimus, neque quicquam
+dici poterit, nisi novi tituli inventi erint.
+
+
+
+
+INDEX TITULORUM ET PAPYRORUM.
+
+                                                   pag.
+CIG. 1275                                           64
+ "   1279                                           64
+ "   1407                                           39
+ "   1953                                    63n56, 79
+ "   add. 2339b                                     66
+ "   2714                                       36, 77
+ "   2847                                           37
+ "   2987                        38, 42, 54, 78, 80n76
+ "   3285                                           34
+ "   3596                                           21
+ "   3645                                           38
+ "   3872b                                       42n36
+ "   3943                                    38, 65n59
+ "   3953h                                      37, 78
+ "   4249                                        42n36
+ "   4277                                           37
+ "   4315n                          15, 16, 22, 70, 76
+ "   4379c                                          22
+ "   4716d{57}                                   63n56
+ "   5117                                        63n56
+ "   9256                                           61
+
+IG. I 81                                            17
+ "  I 422{14} (p. 185)                           17n14
+ "  II 167 vs. 6/7                                  49
+ "  II 186                                      20, 50
+ "  II 187                           20, 50, 58, 60n52
+ "  II 256b                  14n10, 19, 45, 47, 50, 71
+ "  II 352b               14n10, 19, 47, 55, 79, 80n76
+ "  II 433                                          21
+ "  II 835/36                                       14
+ "  II 1449                                         55
+ "  III 780                                     15, 22
+ "  III 780a                                    15, 22
+ "  III 1193 col. I vs. 32                          65
+ "  III 1199 col. I vs. 36                          65
+ "  III 1202 col. I vs. 38                      54, 65
+ "  IV 365                                          66
+ "  IV 723                                          39
+ "  IV 782                                      36, 77
+ "  IV 951 sqq.                                     15
+ "  IV 955                                          15
+ "  VII 2688                                        39
+ "  IX 1, 104                                   20, 53
+ "  IX 1, 516                                   21, 70
+ "  IX 2, 69                    19, 47, 48, 50, 53, 63
+ "  XII 1, 1032          14n10, 19, 47, 48, 53, 56, 58
+ "  XII 2, 484                      15, 38, 43, 76, 77
+ "  XII 3, 259                                      39
+ "  XII 5, 600                                  20, 59
+ "  XII 5, 719                              21, 52, 53
+ "  XIV 689                                     36, 44
+ "  XIV 852                                     39, 44
+ "  XIV 966                                         15
+ "  XIV 1751                                        33
+ "  XIV 1759                                        32
+
+CIL. VI 3982                                     33n29
+ "   VI 3984                                     33n29
+ "   VI 3985 sqq.                                   34
+ "   VI 8504                                     33n29
+ "   VI 8646/47                                     34
+ "   VI 8895                                    34, 35
+ "   VI 8905                                        31
+ "   VI 8907                                        66
+ "   IX 6213                                        39
+ "   X 2858                                     39, 44
+ "   XIV 3641                                       34
+
+Brit. Mus. 143      19, 47, 48, 49, 52, 53, 56, 57, 71
+  "    "   258                                  21, 27
+  "    "   260                               14n10, 21
+  "    "   677                                      38
+  "    "   799                                  22, 33
+  "    "   838                                      22
+
+Cauer, Delectus{2} 472                      18, 63, 67
+
+Ditt{1} 157                                         21
+  "     244                                         26
+
+Ditt{2} 371                                 22, 58, 60
+  "     466                                     19, 72
+  "     489                  14n10, 19, 45, 47, 50, 71
+  "     490                                 19, 45, 56
+  "     491              14n10, 19, 47, 48, 53, 56, 58
+  "     503                                 20, 56, 64
+  "     616                                     20, 80
+
+Ditt. Suppl. 104                                    27
+  "     "    220                                    21
+  "     "    224                                 29n25
+  "     "    230                                 29n25
+  "     "    256                                    26
+  "     "    374                                    26
+
+Inschr. v. Magn. 113                        22, 58, 60
+  "     "    "   119 vs. 19                         65
+  "     "  Olymp. 62                                64
+  "     "  Perg. 264                                15
+
+Kaibel EG 200                                       22
+  "     " 352                                   38, 78
+  "     " 677                                   39, 43
+
+Lebas II 1321                                    63n56
+      III 161                    38, 42, 54, 78, 80n76
+  "   III 314-318                               36, 77
+  "   III 568                                       37
+  "   III 1523                                      38
+  "   III 1663b                              16, 42n36
+  "   III 1695                                      44
+
+Loewy 294                                           26
+
+Mich. 120                    14n10, 19, 45, 47, 50, 71
+  "   268                                       19, 72
+  "   297                       19, 47, 48, 50, 53, 63
+  "   425                                   19, 45, 56
+  "   436                14n10, 19, 47, 48, 53, 56, 58
+  "   716                                       20, 80
+
+Paton-Hicks 5                               19, 45, 56
+  "     "   37 (40)                             20, 80
+  "     "   92                                      15
+  "     "  282                                  39, 43
+  "     "  344                          19, 45, 57, 66
+  "     "  345                                  15, 31
+  "     "  409 et 418                               22
+
+SGDI. 60                                    18, 63, 67
+  "   1447                      19, 47, 48, 50, 53, 63
+  "   2615                                      19, 72
+  "   2632                                          21
+  "   3557                                      21, 27
+  "   3618                                  19, 45, 56
+  "   3636                                      20, 80
+
+Solmsen, Inscr. Gr. dial. 3                 18, 63, 67
+
+AM. I 337 nr. 7a                                    21
+ "  II 243                                          55
+ "  VII 364                     19, 47, 48, 50, 53, 63
+ "  XVI 292                                     19, 72
+ "  XVI 406 vs. 16                           73, 74n71
+ "  XVI 411 vs. 16                           73, 74n71
+ "  XVIII 417 nr. 4                              63n56
+ "  XXI 67                                          15
+ "  XXIV 211 nr. 34                          15, 42n36
+ "  XXV 119                                      60n51
+ "  XXIX 169 nr. 12                              42n36
+ "  XXIX 259                                     60n51
+
+Americ. Journ. IV 13 nr. 13                      42n36
+
+Ann.  d. Inst. 1852, 154                            44
+
+Arch. Anz. 1903, 10          14n10, 20, 48, 56, 58, 64
+  "    "     "   193                            15, 32
+  "    "     "   197                            20, 80
+  "    "     "   198 nr. 1                      21, 48
+  "    "     "   198 nr. 2                      21, 58
+  "    "     "   198 nr. 3              19, 49, 53, 57
+  "    "     "   198 nr. 4                      19, 57
+
+Arch. Ztg. 1877, 154                                55
+
+BCH. II 88                                          55
+ "   III 470                                        27
+ "   IV 217                                         26
+ "   IV 348                                         21
+ "   V 472                                          31
+ "   VI p. 13 vs. 83                            20, 69
+ "   VII 359                                        26
+ "   VII 452 II col. I vs. 12                42n36, 65
+ "   IX 336 nr. 19                              37, 77
+ "   IX 337 nr. 20                          37, 42, 77
+ "   X 60 nr. 1                                     22
+ "   X 216                                          16
+ "   X 510                                       42n36
+ "   XVII 20                                        64
+ "   XVII 550 nr. 48                        20, 56, 64
+ "   XVIII 160 nr. 4                         15, 42n36
+ "   XVIII 197                                      21
+ "   XX 341 nr. 7                                   21
+ "   XXI 66 nr. 3                                   33
+ "   XXIV 225                    14n10, 20, 50, 53, 56
+ "   XXIV 403 nr. 79                             42n36
+ "   XXV 234                        19, 47, 48, 53, 56
+ "   XXVI 269                                14n10, 21
+ "   XXVI 420 nr. 2                 19, 45, 47, 48, 56
+ "   XXVI 429                                       46
+ "   XXVII 233                      19, 45, 47, 48, 56
+ "   XXVII 317 nr. 6                            38, 78
+ "   XXVII 375 nr. 115                          29, 38
+
+Byzant. Zeitschr. XIV 20 nr. 5                      33
+
+Eph. arch. 1841 nr. 602                          63n56
+
+Gazette archeol. VIII 42                            39
+
+Jahreshefte des oesterr. Inst. in Wien
+  I 31                                           63n56
+  VIII 128                                       80n76
+
+IoHSt. X 72 nr. 24                               42n36
+  "    XI 127 nr. II                        37, 42, 77
+  "    XI 251 nr. 27                             42n36
+  "    XVII 286 nr. 54                          38, 42
+  "    XXIV 287 nr. 33                              42
+
++Mous. k. bibl.+ III 159 nr. +t i th'+          38, 42
+
+Papers of the Amer. School
+  II 21 nr. 17                                  37, 77
+
+Papers of the Amer. School
+  III 27 nr. 29                                  42n36
+
+Papers of the Amer. School
+  III 287 nr. 407/408                               22
+
+Philologus XVI (1860) 10                         63n56
+
+REG. IV 357 vs. 16                           73, 74n71
+ "   VI 180 nr. 19                                  22
+ "   IX 359                                 20, 56, 64
+ "   XII 382 nr. 3                                  38
+
+Rev. arch. 1897, I, 355                             33
+
+Transactions of the Royal Soc. of Lit.,
+  London, Ser. II.,
+  I 245 nr. 2 et 304 nr. 2                          16
+
+  Ser. II., X 126 nr. 25                    37, 42, 77
+
+Wiener Jahreshefte I 31                          63n56
+  "         "      VIII 128                      80n76
+
+
+                                                                   pag.
+Ascoli, _Iscrizione etc. di antichl sepolcri
+    Giudaici del Napolitano_ 55 nr. 10                              39
+Benndorf und Niemann, _Reisen in Lykien und Karien_
+    63 nr. 30 et 64 nr. 32                                          33
+    176 nr. 225                                             37, 42, 76
+Heberdey und Kalinka, _Zwei Reisen im s�dwestl.
+    Kleinasien_ 23 nr. 13                                       19, 48
+Heberdey und Wilhelm, _Reisen in Kilikien_
+    20 nr. 51                                                       37
+    83 nr. 161                                                  37, 42
+    96 nr. 179                                                   42n36
+Herzog, _Koische Funde und Forsch._ 92 nr. 115                  39, 43
+Newton, _Discoveries of Halicarn._ II 790 nr. 96                37, 77
+Perrot, _Exploration de la Galatie et de la
+    Bithynie_ 48 nr. 27                                         38, 78
+Petersen und v. Luschan, _Reisen in Lykien_ 176
+    nr. 225                                                         37
+Wagener, _Inscriptions grecq. rec. en Asie Mineure_
+    20 nr. 3                                                    38, 42
+Wescher et Foucart, _Inscriptions rec. � Delphes_
+    16                                                          19, 72
+    462                                                             21
+Wood, _Discoveries at Ephesus_ App. 7 p. 8 nr. 7.            42n36, 80
+
+BGU. nr. 647                                        24, 57, 60, 61, 62
+Grenfell, Hunt, Hogarth, _Fay�m towns and their
+    papyri_ nr. 106                                             51, 76
+Mahaffy, _Flinders Petrie papyri_
+   II nr. 38a (p. 36)                                               73
+   II nr. 39e (p. 129)                                              73
+Oxyrh. Pap. I nr. 40                                        23, 45, 76
+            I nr. 51                                        23, 45, 61
+            I nr. 52                                            23, 61
+            I nr. 92                                             63n56
+            I nr. 126 vs. 23                                        29
+Peyron, _Pap. Graec. Taurinensis musei Aegyptii_ I
+    nr. 1 vs. 25                                                    28
+
+
+
+
+VITA.
+
+
+Natus sum RUDOLFUS POHL Berolini die XXIV. mensis Octobris a. 1879 patre
+Augusto matre Augusta e gente Mahn. Fidei ascriptus sum evangelicae.
+Adii novem per annos gymnasium Luisianum Berolinense et inde autumno a.
+1897 testimonio maturitatis instructus Berolini inter cives academicos
+Almae Litterarum Universitatis Fridericae Guilelmae receptus sum. Ibi
+studiis me dedi philologicis archaeologicis epigraphicis historicis.
+Examen rigorosum sustinui die II. mensis Februarii.
+
+Docuerunt me viri clarissimi R. DELBRUECK, DIELS, DILTHEY, FREY, GRAEF,
+GOLDSCHMIDT, HARNACK, HUEBNER (+), KALKMANN (+), KEKULE DE STRADONITZ,
+KOSER, KUEBLER, MUENCH, E. PERNICE, PFLEIDERER, PAULSEN, ROLOFF,
+E. SCHMIDT, H. A. SCHMIDT, J. SCHMIDT (+), SIMMEL, STUMPF, TOBLER,
+VAHLEN, DE WILAMOWITZ-MOELLENDORFF, WINNEFELD, WOELFFLIN.
+
+Ad exercitationes me admiserunt philologicas proseminarii Berolinensis
+DIELS, DE WILAMOWITZ-MOELLENDORFF, HEINZE, HELM, historicas et
+historico-geographicas HIRSCHFELD, SIEGLIN, archaeologicas et historiae
+artis KEKULE DE STRADONITZ, KALKMANN, GRAEF, WOELFFLIN, epigraphicas
+DESSAU, WINNEFELD, palaeographicas H. SCHOENE, papyrologicas P. M.
+MEYER, philosophicas PAULSEN, paedagogicas MUENCH.
+
+Quibus omnibus viris plurimum me debere grato ac pio animo profiteor,
+gratias autem quam maximas habeo et semper habebo RENARDO KEKULE DE
+STRADONITZ, qui summa cum benevolentia et humanitate me amplexus est,
+cum per septies sex menses exercitationibus eius interessem et ab eo per
+idem tempus apparatui archaeologico praepositus essem, et UDALRICO DE
+WILAMOWITZ-MOELLENDORFF, quo auctore et adiutore liberalissimo haec
+studia confeci.
+
+       *       *       *       *       *
+           *       *       *       *
+       *       *       *       *       *
+
+{Errata:}
+
+Littr� = Oeuvres compl�tes d'Hippocrate
+  _legitur_ Oevres
+
+[Adnotatio 6:]
+    +ton men / hetairoi eneikan+
+  _legitur_ +ton mek+
+
++Onasilon ton Onasikupr�n ton ijat�ran kas t�s kasign�t�s ijasthai t�s
+anthr�p�s+
+  _sic 'j'_
+
+[Adnotatio 15:]
+    exstant (v. _Catalogue of the Greek coins in the Brit. Mus.,
+    ...
+    third quarter of the fifth century_ cf. p. LII). Accedit, quod in
+    ...
+    (425-400) reges nominantur �Citiensium et Idaliensium� (cf. l.l.
+    ...
+    medici circa annum 445 exaratum sit (cf. l.l. XXX, LII).
+  _legitur:_
+    exstant (v. _Catalogue of the Greec coins in the Brit. Mus.,
+    ...
+    third quater of the fifth century_ cf. p. LII). Accedit, quod in
+    ...
+    (425-400) reges nominantur �Citiensium et Idaliensium� (cf. l.l.
+    ...
+    medici cira annum 445 exaratum sit (cf. l.l. XXX, LII).
+
++[Ho hiere]us H�lianax+
+  _legitur_ +[O hiere]us+
+
+Adnotatio 25:
+    in templis antiquis Aegyptiis
+  _legitur_ Aegytiis
+
+[Citatio 72:]
+  In loco Aegyptio _Tehneh_
+  _legitur_ Aepyptio
+
++�ho theiotatos pat�r mou+ .... anankazesthai.+
+  _deest �_
+
++hepta tous therapeuontas+
+  _legitur_ +epta+
+
+Adnotatio 38:
+    complura iam Demoulin explevit.
+  _legitur_ explevit).
+
++ka[i pen�si kai] plousiois+
+  _legitur_ +ka]i pen�si+
+
++t�m polit�n kai t�n al[l�n+
+  _sic_
+
++grammateus, architekt�n, iatros+ (+S�ti�n S�ti�nos+ vs. 13)
+  _legitur_ +iatros+ [+S�ti�n+
+
+Ioh. de Prott, _Fasti sacri_ p. 20.
+  _legitur_ p. 20).
+
+
+{Numeri graeci:}
+
+  X, C (drachmae): +D+, +�+
+
+     V            L            D
+  --------     --------     --------
+  |      |     |  /\  |     |      |
+  |            | /__\       |   |--|
+  |            |            |
+  |            |            |
+
+
+
+
+
+
+
+End of Project Gutenberg's De Graecorum Medicis Publicis, by Rudolfus Pohl
+
+*** END OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK DE GRAECORUM MEDICIS PUBLICIS ***
+
+***** This file should be named 18331-8.txt or 18331-8.zip *****
+This and all associated files of various formats will be found in:
+        http://www.gutenberg.org/1/8/3/3/18331/
+
+Produced by Louise Hope, David Garcia and the Online
+Distributed Proofreading Team at http://www.pgdp.net
+
+
+Updated editions will replace the previous one--the old editions
+will be renamed.
+
+Creating the works from public domain print editions means that no
+one owns a United States copyright in these works, so the Foundation
+(and you!) can copy and distribute it in the United States without
+permission and without paying copyright royalties.  Special rules,
+set forth in the General Terms of Use part of this license, apply to
+copying and distributing Project Gutenberg-tm electronic works to
+protect the PROJECT GUTENBERG-tm concept and trademark.  Project
+Gutenberg is a registered trademark, and may not be used if you
+charge for the eBooks, unless you receive specific permission.  If you
+do not charge anything for copies of this eBook, complying with the
+rules is very easy.  You may use this eBook for nearly any purpose
+such as creation of derivative works, reports, performances and
+research.  They may be modified and printed and given away--you may do
+practically ANYTHING with public domain eBooks.  Redistribution is
+subject to the trademark license, especially commercial
+redistribution.
+
+
+
+*** START: FULL LICENSE ***
+
+THE FULL PROJECT GUTENBERG LICENSE
+PLEASE READ THIS BEFORE YOU DISTRIBUTE OR USE THIS WORK
+
+To protect the Project Gutenberg-tm mission of promoting the free
+distribution of electronic works, by using or distributing this work
+(or any other work associated in any way with the phrase "Project
+Gutenberg"), you agree to comply with all the terms of the Full Project
+Gutenberg-tm License (available with this file or online at
+http://gutenberg.org/license).
+
+
+Section 1.  General Terms of Use and Redistributing Project Gutenberg-tm
+electronic works
+
+1.A.  By reading or using any part of this Project Gutenberg-tm
+electronic work, you indicate that you have read, understand, agree to
+and accept all the terms of this license and intellectual property
+(trademark/copyright) agreement.  If you do not agree to abide by all
+the terms of this agreement, you must cease using and return or destroy
+all copies of Project Gutenberg-tm electronic works in your possession.
+If you paid a fee for obtaining a copy of or access to a Project
+Gutenberg-tm electronic work and you do not agree to be bound by the
+terms of this agreement, you may obtain a refund from the person or
+entity to whom you paid the fee as set forth in paragraph 1.E.8.
+
+1.B.  "Project Gutenberg" is a registered trademark.  It may only be
+used on or associated in any way with an electronic work by people who
+agree to be bound by the terms of this agreement.  There are a few
+things that you can do with most Project Gutenberg-tm electronic works
+even without complying with the full terms of this agreement.  See
+paragraph 1.C below.  There are a lot of things you can do with Project
+Gutenberg-tm electronic works if you follow the terms of this agreement
+and help preserve free future access to Project Gutenberg-tm electronic
+works.  See paragraph 1.E below.
+
+1.C.  The Project Gutenberg Literary Archive Foundation ("the Foundation"
+or PGLAF), owns a compilation copyright in the collection of Project
+Gutenberg-tm electronic works.  Nearly all the individual works in the
+collection are in the public domain in the United States.  If an
+individual work is in the public domain in the United States and you are
+located in the United States, we do not claim a right to prevent you from
+copying, distributing, performing, displaying or creating derivative
+works based on the work as long as all references to Project Gutenberg
+are removed.  Of course, we hope that you will support the Project
+Gutenberg-tm mission of promoting free access to electronic works by
+freely sharing Project Gutenberg-tm works in compliance with the terms of
+this agreement for keeping the Project Gutenberg-tm name associated with
+the work.  You can easily comply with the terms of this agreement by
+keeping this work in the same format with its attached full Project
+Gutenberg-tm License when you share it without charge with others.
+
+1.D.  The copyright laws of the place where you are located also govern
+what you can do with this work.  Copyright laws in most countries are in
+a constant state of change.  If you are outside the United States, check
+the laws of your country in addition to the terms of this agreement
+before downloading, copying, displaying, performing, distributing or
+creating derivative works based on this work or any other Project
+Gutenberg-tm work.  The Foundation makes no representations concerning
+the copyright status of any work in any country outside the United
+States.
+
+1.E.  Unless you have removed all references to Project Gutenberg:
+
+1.E.1.  The following sentence, with active links to, or other immediate
+access to, the full Project Gutenberg-tm License must appear prominently
+whenever any copy of a Project Gutenberg-tm work (any work on which the
+phrase "Project Gutenberg" appears, or with which the phrase "Project
+Gutenberg" is associated) is accessed, displayed, performed, viewed,
+copied or distributed:
+
+This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with
+almost no restrictions whatsoever.  You may copy it, give it away or
+re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included
+with this eBook or online at www.gutenberg.org
+
+1.E.2.  If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is derived
+from the public domain (does not contain a notice indicating that it is
+posted with permission of the copyright holder), the work can be copied
+and distributed to anyone in the United States without paying any fees
+or charges.  If you are redistributing or providing access to a work
+with the phrase "Project Gutenberg" associated with or appearing on the
+work, you must comply either with the requirements of paragraphs 1.E.1
+through 1.E.7 or obtain permission for the use of the work and the
+Project Gutenberg-tm trademark as set forth in paragraphs 1.E.8 or
+1.E.9.
+
+1.E.3.  If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is posted
+with the permission of the copyright holder, your use and distribution
+must comply with both paragraphs 1.E.1 through 1.E.7 and any additional
+terms imposed by the copyright holder.  Additional terms will be linked
+to the Project Gutenberg-tm License for all works posted with the
+permission of the copyright holder found at the beginning of this work.
+
+1.E.4.  Do not unlink or detach or remove the full Project Gutenberg-tm
+License terms from this work, or any files containing a part of this
+work or any other work associated with Project Gutenberg-tm.
+
+1.E.5.  Do not copy, display, perform, distribute or redistribute this
+electronic work, or any part of this electronic work, without
+prominently displaying the sentence set forth in paragraph 1.E.1 with
+active links or immediate access to the full terms of the Project
+Gutenberg-tm License.
+
+1.E.6.  You may convert to and distribute this work in any binary,
+compressed, marked up, nonproprietary or proprietary form, including any
+word processing or hypertext form.  However, if you provide access to or
+distribute copies of a Project Gutenberg-tm work in a format other than
+"Plain Vanilla ASCII" or other format used in the official version
+posted on the official Project Gutenberg-tm web site (www.gutenberg.org),
+you must, at no additional cost, fee or expense to the user, provide a
+copy, a means of exporting a copy, or a means of obtaining a copy upon
+request, of the work in its original "Plain Vanilla ASCII" or other
+form.  Any alternate format must include the full Project Gutenberg-tm
+License as specified in paragraph 1.E.1.
+
+1.E.7.  Do not charge a fee for access to, viewing, displaying,
+performing, copying or distributing any Project Gutenberg-tm works
+unless you comply with paragraph 1.E.8 or 1.E.9.
+
+1.E.8.  You may charge a reasonable fee for copies of or providing
+access to or distributing Project Gutenberg-tm electronic works provided
+that
+
+- You pay a royalty fee of 20% of the gross profits you derive from
+     the use of Project Gutenberg-tm works calculated using the method
+     you already use to calculate your applicable taxes.  The fee is
+     owed to the owner of the Project Gutenberg-tm trademark, but he
+     has agreed to donate royalties under this paragraph to the
+     Project Gutenberg Literary Archive Foundation.  Royalty payments
+     must be paid within 60 days following each date on which you
+     prepare (or are legally required to prepare) your periodic tax
+     returns.  Royalty payments should be clearly marked as such and
+     sent to the Project Gutenberg Literary Archive Foundation at the
+     address specified in Section 4, "Information about donations to
+     the Project Gutenberg Literary Archive Foundation."
+
+- You provide a full refund of any money paid by a user who notifies
+     you in writing (or by e-mail) within 30 days of receipt that s/he
+     does not agree to the terms of the full Project Gutenberg-tm
+     License.  You must require such a user to return or
+     destroy all copies of the works possessed in a physical medium
+     and discontinue all use of and all access to other copies of
+     Project Gutenberg-tm works.
+
+- You provide, in accordance with paragraph 1.F.3, a full refund of any
+     money paid for a work or a replacement copy, if a defect in the
+     electronic work is discovered and reported to you within 90 days
+     of receipt of the work.
+
+- You comply with all other terms of this agreement for free
+     distribution of Project Gutenberg-tm works.
+
+1.E.9.  If you wish to charge a fee or distribute a Project Gutenberg-tm
+electronic work or group of works on different terms than are set
+forth in this agreement, you must obtain permission in writing from
+both the Project Gutenberg Literary Archive Foundation and Michael
+Hart, the owner of the Project Gutenberg-tm trademark.  Contact the
+Foundation as set forth in Section 3 below.
+
+1.F.
+
+1.F.1.  Project Gutenberg volunteers and employees expend considerable
+effort to identify, do copyright research on, transcribe and proofread
+public domain works in creating the Project Gutenberg-tm
+collection.  Despite these efforts, Project Gutenberg-tm electronic
+works, and the medium on which they may be stored, may contain
+"Defects," such as, but not limited to, incomplete, inaccurate or
+corrupt data, transcription errors, a copyright or other intellectual
+property infringement, a defective or damaged disk or other medium, a
+computer virus, or computer codes that damage or cannot be read by
+your equipment.
+
+1.F.2.  LIMITED WARRANTY, DISCLAIMER OF DAMAGES - Except for the "Right
+of Replacement or Refund" described in paragraph 1.F.3, the Project
+Gutenberg Literary Archive Foundation, the owner of the Project
+Gutenberg-tm trademark, and any other party distributing a Project
+Gutenberg-tm electronic work under this agreement, disclaim all
+liability to you for damages, costs and expenses, including legal
+fees.  YOU AGREE THAT YOU HAVE NO REMEDIES FOR NEGLIGENCE, STRICT
+LIABILITY, BREACH OF WARRANTY OR BREACH OF CONTRACT EXCEPT THOSE
+PROVIDED IN PARAGRAPH F3.  YOU AGREE THAT THE FOUNDATION, THE
+TRADEMARK OWNER, AND ANY DISTRIBUTOR UNDER THIS AGREEMENT WILL NOT BE
+LIABLE TO YOU FOR ACTUAL, DIRECT, INDIRECT, CONSEQUENTIAL, PUNITIVE OR
+INCIDENTAL DAMAGES EVEN IF YOU GIVE NOTICE OF THE POSSIBILITY OF SUCH
+DAMAGE.
+
+1.F.3.  LIMITED RIGHT OF REPLACEMENT OR REFUND - If you discover a
+defect in this electronic work within 90 days of receiving it, you can
+receive a refund of the money (if any) you paid for it by sending a
+written explanation to the person you received the work from.  If you
+received the work on a physical medium, you must return the medium with
+your written explanation.  The person or entity that provided you with
+the defective work may elect to provide a replacement copy in lieu of a
+refund.  If you received the work electronically, the person or entity
+providing it to you may choose to give you a second opportunity to
+receive the work electronically in lieu of a refund.  If the second copy
+is also defective, you may demand a refund in writing without further
+opportunities to fix the problem.
+
+1.F.4.  Except for the limited right of replacement or refund set forth
+in paragraph 1.F.3, this work is provided to you 'AS-IS' WITH NO OTHER
+WARRANTIES OF ANY KIND, EXPRESS OR IMPLIED, INCLUDING BUT NOT LIMITED TO
+WARRANTIES OF MERCHANTIBILITY OR FITNESS FOR ANY PURPOSE.
+
+1.F.5.  Some states do not allow disclaimers of certain implied
+warranties or the exclusion or limitation of certain types of damages.
+If any disclaimer or limitation set forth in this agreement violates the
+law of the state applicable to this agreement, the agreement shall be
+interpreted to make the maximum disclaimer or limitation permitted by
+the applicable state law.  The invalidity or unenforceability of any
+provision of this agreement shall not void the remaining provisions.
+
+1.F.6.  INDEMNITY - You agree to indemnify and hold the Foundation, the
+trademark owner, any agent or employee of the Foundation, anyone
+providing copies of Project Gutenberg-tm electronic works in accordance
+with this agreement, and any volunteers associated with the production,
+promotion and distribution of Project Gutenberg-tm electronic works,
+harmless from all liability, costs and expenses, including legal fees,
+that arise directly or indirectly from any of the following which you do
+or cause to occur: (a) distribution of this or any Project Gutenberg-tm
+work, (b) alteration, modification, or additions or deletions to any
+Project Gutenberg-tm work, and (c) any Defect you cause.
+
+
+Section  2.  Information about the Mission of Project Gutenberg-tm
+
+Project Gutenberg-tm is synonymous with the free distribution of
+electronic works in formats readable by the widest variety of computers
+including obsolete, old, middle-aged and new computers.  It exists
+because of the efforts of hundreds of volunteers and donations from
+people in all walks of life.
+
+Volunteers and financial support to provide volunteers with the
+assistance they need, is critical to reaching Project Gutenberg-tm's
+goals and ensuring that the Project Gutenberg-tm collection will
+remain freely available for generations to come.  In 2001, the Project
+Gutenberg Literary Archive Foundation was created to provide a secure
+and permanent future for Project Gutenberg-tm and future generations.
+To learn more about the Project Gutenberg Literary Archive Foundation
+and how your efforts and donations can help, see Sections 3 and 4
+and the Foundation web page at http://www.pglaf.org.
+
+
+Section 3.  Information about the Project Gutenberg Literary Archive
+Foundation
+
+The Project Gutenberg Literary Archive Foundation is a non profit
+501(c)(3) educational corporation organized under the laws of the
+state of Mississippi and granted tax exempt status by the Internal
+Revenue Service.  The Foundation's EIN or federal tax identification
+number is 64-6221541.  Its 501(c)(3) letter is posted at
+http://pglaf.org/fundraising.  Contributions to the Project Gutenberg
+Literary Archive Foundation are tax deductible to the full extent
+permitted by U.S. federal laws and your state's laws.
+
+The Foundation's principal office is located at 4557 Melan Dr. S.
+Fairbanks, AK, 99712., but its volunteers and employees are scattered
+throughout numerous locations.  Its business office is located at
+809 North 1500 West, Salt Lake City, UT 84116, (801) 596-1887, email
+business@pglaf.org.  Email contact links and up to date contact
+information can be found at the Foundation's web site and official
+page at http://pglaf.org
+
+For additional contact information:
+     Dr. Gregory B. Newby
+     Chief Executive and Director
+     gbnewby@pglaf.org
+
+
+Section 4.  Information about Donations to the Project Gutenberg
+Literary Archive Foundation
+
+Project Gutenberg-tm depends upon and cannot survive without wide
+spread public support and donations to carry out its mission of
+increasing the number of public domain and licensed works that can be
+freely distributed in machine readable form accessible by the widest
+array of equipment including outdated equipment.  Many small donations
+($1 to $5,000) are particularly important to maintaining tax exempt
+status with the IRS.
+
+The Foundation is committed to complying with the laws regulating
+charities and charitable donations in all 50 states of the United
+States.  Compliance requirements are not uniform and it takes a
+considerable effort, much paperwork and many fees to meet and keep up
+with these requirements.  We do not solicit donations in locations
+where we have not received written confirmation of compliance.  To
+SEND DONATIONS or determine the status of compliance for any
+particular state visit http://pglaf.org
+
+While we cannot and do not solicit contributions from states where we
+have not met the solicitation requirements, we know of no prohibition
+against accepting unsolicited donations from donors in such states who
+approach us with offers to donate.
+
+International donations are gratefully accepted, but we cannot make
+any statements concerning tax treatment of donations received from
+outside the United States.  U.S. laws alone swamp our small staff.
+
+Please check the Project Gutenberg Web pages for current donation
+methods and addresses.  Donations are accepted in a number of other
+ways including checks, online payments and credit card donations.
+To donate, please visit: http://pglaf.org/donate
+
+
+Section 5.  General Information About Project Gutenberg-tm electronic
+works.
+
+Professor Michael S. Hart is the originator of the Project Gutenberg-tm
+concept of a library of electronic works that could be freely shared
+with anyone.  For thirty years, he produced and distributed Project
+Gutenberg-tm eBooks with only a loose network of volunteer support.
+
+
+Project Gutenberg-tm eBooks are often created from several printed
+editions, all of which are confirmed as Public Domain in the U.S.
+unless a copyright notice is included.  Thus, we do not necessarily
+keep eBooks in compliance with any particular paper edition.
+
+
+Most people start at our Web site which has the main PG search facility:
+
+     http://www.gutenberg.org
+
+This Web site includes information about Project Gutenberg-tm,
+including how to make donations to the Project Gutenberg Literary
+Archive Foundation, how to help produce our new eBooks, and how to
+subscribe to our email newsletter to hear about new eBooks.
diff --git a/18331-8.zip b/18331-8.zip
new file mode 100644
index 0000000..4c66472
--- /dev/null
+++ b/18331-8.zip
diff --git a/18331-h.zip b/18331-h.zip
new file mode 100644
index 0000000..b73caba
--- /dev/null
+++ b/18331-h.zip
diff --git a/18331-h/18331-h.htm b/18331-h/18331-h.htm
new file mode 100644
index 0000000..eafbca8
--- /dev/null
+++ b/18331-h/18331-h.htm
@@ -0,0 +1,6414 @@
+<!DOCTYPE HTML PUBLIC "-//W3C//DTD HTML 4.01 Transitional//EN">
+<html>
+<head>
+<title>De Graecorum Medicis Publicis</title>
+<meta http-equiv = "Content-Type" content = "text/html; charset=utf-8">
+
+<style type = "text/css">
+
+body {margin-left: 10%; margin-right: 10%;}
+
+hr {width: 80%; margin-top: 1em; margin-bottom: 1em;}
+hr.mid {width: 50%;}
+hr.tiny {width: 20%;}
+hr.break {width: 20%; margin-bottom: 4em;}
+
+img {padding: 1em;}
+img.inline {padding: 0em .1em; margin-bottom: -.1em;}
+
+p, div, blockquote {margin-top: .5em; margin-bottom: 0em;
+line-height: 1.2;}
+
+h1, h2, h3, h4, h5, h6 {text-align: center; font-style: normal;
+font-weight: normal; line-height: 1.5em; margin-top: 1em;
+margin-bottom: .5em;}
+
+h1 {font-size: 200%;}
+h2 {font-size: 150%;}
+h3 {font-size: 125%;}
+h4 {font-size: 115%;}
+h5 {font-size: 100%;}
+h6 {font-size: 90%;}
+
+table {margin-left: auto; margin-right: auto;}
+th.large {font-size: 150%;}
+td {vertical-align: top; padding-right: .5em; padding-left: .5em;}
+td.number {text-align: right;}
+td.ditto {text-align: center;}
+td.small {font-size: 90%;}
+
+p.hanging {margin-left: 2em; text-indent: -2em;}
+.inset {margin-left: 2em;}
+.citation {font-size: 90%; margin-left: 1em; margin-right: 1em;}
+
+.footnote {font-size: 95%; margin-right: 2em; margin-left: 2em;}
+a.tag {text-decoration: none; font-style: normal; vertical-align: .3em;
+font-size: 80%; line-height: 0em;}
+
+.verse, .verse2 {margin-top: 0em; text-indent: -3em;}
+.verse {margin-left: 5em;}
+.verse2 {margin-left: 6em;}
+
+.space {margin-top: 1em;}
+.first {margin-top: .5em;}
+.nospace {margin-top: 0em;}
+.section {margin-top: 2em;}
+.chapter {margin-top: 4em;}
+
+em {font-style: normal; letter-spacing: 0.2em;}
+.gap {padding-left: 2em;}
+.stretch {padding-left: 1em; letter-spacing: 1em;}
+.smallcaps {font-variant: small-caps;}
+.extended {letter-spacing: 0.2em;}
+.firstletter {float: left; font-size: 250%; line-height: normal;
+margin-bottom: -.5em; padding-right: .1em;}
+.sans {font-family: sans-serif, serif;}
+
+ins.correction {text-decoration: none; border-bottom: thin dotted red;}
+span.explan {border-bottom: thin solid #999;}
+.pagenum {position: absolute; right: 5%; font-size: 95%;
+font-weight: normal; font-style: normal; text-align: right;
+text-indent: 0em;}
+.mynote {background-color: #DDE; color: #000; padding: .5em;
+margin: 1em 5em; font-family: sans-serif, serif; font-size: 95%;}
+
+</style>
+</head>
+
+
+<body>
+
+
+<pre>
+
+Project Gutenberg's De Graecorum Medicis Publicis, by Rudolfus Pohl
+
+This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with
+almost no restrictions whatsoever.  You may copy it, give it away or
+re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included
+with this eBook or online at www.gutenberg.org
+
+
+Title: De Graecorum Medicis Publicis
+
+Author: Rudolfus Pohl
+
+Release Date: May 6, 2006 [EBook #18331]
+
+Language: Latin
+
+Character set encoding: UTF-8
+
+*** START OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK DE GRAECORUM MEDICIS PUBLICIS ***
+
+
+
+
+Produced by Louise Hope, David Garcia and the Online
+Distributed Proofreading Team at http://www.pgdp.net
+
+
+
+
+
+
+</pre>
+
+
+<h2>DE GRAECORUM MEDICIS<br>
+PUBLICIS</h2>
+
+<h4 class = "section">DISSERTATIO INAUGURALIS QUAM AD SUMMOS<br>
+IN PHILOSOPHIA HONORES RITE IMPETRANDOS<br>
+CONSENSU ET AUCTORITATE AMPLISSIMI PHILO-<br>
+SOPHORUM ORDINIS IN ALMA LITTERARUM UNI-<br>
+VERSITATE FRIDERICA GUILELMA BEROLINENSI</h4>
+
+<h6>SCRIPSIT</h6>
+
+<h3 class = "extended">RUDOLFUS POHL</h3>
+
+<h6>BEROLINENSIS</h6>
+
+<p class = "section">&nbsp;</p>
+
+<hr class = "mid">
+
+<h6>PROMOTIO SOLLEMNIS HABEBITUR DIE XXIV. M. JUNII MCMV</h6>
+
+<hr>
+
+<span class = "pagenum">2</span>
+<a name = "page2"> </a>
+
+<table>
+<tr><td>
+<p>De opusculo retulerunt</p>
+<p class = "inset smallcaps">Udalricus de Wilamowitz-Moellendorff</p>
+<p class = "inset smallcaps">Hermannus Diels.</p>
+</td></tr>
+</table>
+
+<h6 class = "chapter"><em>Berolini</em><br>
+Typis expressit Georgius Reimer<br>
+MCMV.</h6>
+
+<hr>
+
+<h4>FRIDERICO HILLERO DE GAERTRINGEN<br>
+UDALRICO DE WILAMOWITZ-MOELLENDORFF</h4>
+
+<h6>SACRUM</h6>
+
+<hr>
+
+<span class = "pagenum">5</span>
+<a name = "page5"> </a>
+<h3 class = "chapter">CONSPECTUS CAPITUM.</h3>
+
+<table>
+<tr>
+<td></td><td></td><td></td>
+<td class = "number">pag.</td>
+</tr>
+<tr>
+<td><a href = "#chap1">
+Cap. I.</a></td>
+<td colspan = "2"><p class = "hanging nospace">
+Quibus temporibus medici publici inter Graecos inveniantur</p></td>
+<td class = "number">8</td>
+</tr>
+<tr>
+<td></td><td><a href = "#sec1_1">§ 1.</a></td>
+<td><p class = "hanging nospace">
+de medicis publicis vetustissimis
+</p></td>
+<td class = "number">8</td>
+</tr>
+<tr>
+<td></td><td><a href = "#sec1_2">§ 2.</a></td>
+<td><p class = "hanging nospace">
+de Asclepiadis et Aesculapiis
+</p></td>
+<td class = "number">10</td>
+</tr>
+<tr>
+<td></td><td><a href = "#sec1_3">§ 3.</a></td>
+<td><p class = "hanging nospace">
+de medicis publicis a saeculo quinto usque ad principatus tempora prima
+</p></td>
+<td class = "number">16</td>
+</tr>
+<tr>
+<td></td><td><a href = "#sec1_4">§&nbsp;4.</a></td>
+<td><p class = "hanging nospace">
+de medicis publicis aevi Romani sive de archiatris
+</p></td>
+<td class = "number">23</td>
+</tr>
+<tr>
+<td><a href = "#chap2">
+Cap.&nbsp;II.</a></td>
+<td colspan = "2"><p class = "hanging nospace">
+De ratione et consuetudine medicorum publicorum</p></td>
+<td class = "number">45</td>
+</tr>
+<tr>
+<td></td><td><a href = "#sec2_1">§ 1.</a></td>
+<td><p class = "hanging nospace">
+de vocabulis usurpatis de medicis publicis
+</p></td>
+<td class = "number">45</td>
+</tr>
+<tr>
+<td></td><td><a href = "#sec2_2">§ 2.</a></td>
+<td><p class = "hanging nospace">
+de ratione eligendi medicos publicos
+</p></td>
+<td class = "number">48</td>
+</tr>
+<tr>
+<td></td><td><a href = "#sec2_3">§ 3.</a></td>
+<td><p class = "hanging nospace">
+de numero medicorum publicorum
+</p></td>
+<td class = "number">54</td>
+</tr>
+<tr>
+<td></td><td><a href = "#sec2_4">§ 4.</a></td>
+<td><p class = "hanging nospace">
+de munere atque officio medicorum publicorum
+</p></td>
+<td class = "number">57</td>
+</tr>
+<tr>
+<td></td><td><a href = "#sec2_5">§ 5.</a></td>
+<td><p class = "hanging nospace">
+de medicis ad certam causam a re publica et de medicis a collegiis
+conductis
+</p></td>
+<td class = "number">63</td>
+</tr>
+<tr>
+<td></td><td><a href = "#sec2_6">§ 6.</a></td>
+<td><p class = "hanging nospace">
+de mercede et praemiis medicorum publicorum
+</p></td>
+<td class = "number">67</td>
+</tr>
+<tr>
+<td></td><td><a href = "#sec2_7">§ 7.</a></td>
+<td><p class = "hanging nospace">
+de collegiis medicorum
+</p></td>
+<td class = "number">79</td>
+</tr>
+<tr>
+<td></td><td></td>
+<td><p class = "hanging nospace sans">
+<a href = "#index">
+Index titulorum et papyrorum</a>
+</p></td>
+<td class = "number">83</td>
+</tr>
+<tr>
+<td></td><td></td>
+<td class = "sans">
+<a href = "#page87">Vita</a></td>
+<td class = "number">87</td>
+</tr>
+<tr>
+<td></td><td></td>
+<td class = "sans">
+<a href = "#adnot">
+Adnotationes</a>
+</td>
+<td></td>
+</tr>
+<tr>
+<td></td><td></td>
+<td class = "sans">
+<a href = "#numeri">
+Numeri graeci</a>
+</td>
+<td></td>
+</tr>
+</table>
+
+<hr class = "break">
+
+
+
+<span class = "pagenum">6</span>
+<a name = "page6"> </a>
+
+<h4>Libros citatos saepius ita descripsi:</h4>
+
+<p class = "hanging">
+AM. = Mitteilungen des Kaiserl. archäol. Instituts, Athenische
+Abteilung.</p>
+
+<p class = "hanging">
+Amer. Journ. = American Journal of Archaeology.</p>
+
+<p class = "hanging">
+Arch. Anz. vid. Jahrb. d. I.</p>
+
+<p class = "hanging">
+BCH. = Bulletin de Correspondance Hellénique.</p>
+
+<p class = "hanging">
+BGU. = Ägyptische Urkunden aus den Kgl. Museen zu Berlin, Griechische
+Urkunden.</p>
+
+<p class = "hanging">
+CIG. = Corpus Inscriptionum Graecarum.</p>
+
+<p class = "hanging">
+CIL. = Corpus Inscriptionum Latinarum.</p>
+
+<p class = "hanging">
+Ditt. = Sylloge Inscriptionum Graecarum ed. Guilelmus Dittenberger.</p>
+
+<p class = "hanging">
+Ditt. Suppl. = Orientis Graeci inscriptiones selectae. Supplementum
+sylloges inscr. Graec. ed. Wilhelmus Dittenberger.</p>
+
+<p class = "hanging">
+EG. vid. Kaibel.</p>
+
+<p class = "hanging">
+Galenus K. = Claudii Galeni opera omnia cur. C.&nbsp;G. Kuehn Lipsiae
+1821 sqq.</p>
+
+<p class = "hanging">
+GGA. = Göttingische gelehrte Anzeigen.</p>
+
+<p class = "hanging">
+Jahrb. d. I. = Jahrbuch des Kais. Deutschen archäol. Instituts. Mit dem
+Beiblatt Archäologischer Anzeiger.</p>
+
+<p class = "hanging">
+IG. = Inscriptiones Graecae consilio et auctoritate Academiae Litterarum
+Regiae Borussicae editae.</p>
+
+<p class = "hanging">
+JoHSt. vel Journ. of H. St. = The Journal of Hellenic Studies,
+London.</p>
+
+<p class = "hanging">
+Inschr. v. Magn. = Die Inschriften von Magnesia am Maeander ed. Otto
+Kern.</p>
+
+<p class = "hanging">
+Inschr. v. Olymp. = Olympia, Textband V, Die Inschriften von Olympia
+edd. W. Dittenberger et K. Purgold.</p>
+
+<p class = "hanging">
+IvP. = Die Inschriften von Pergamon ed. Max Fraenkel.</p>
+
+<p class = "hanging">
+K. vid. Galenus.</p>
+
+<p class = "hanging">
+Kaibel EG. = Epigrammata Graeca ex lapidibus conlecta ed. Georgius
+Kaibel.</p>
+
+<p class = "hanging">
+Lebas vel Lebas-Foucart vel Lebas-Waddington = Voyage archéologique en
+Grèce et en Asie Mineure par Ph. Le Bas. Inscriptions grecques et
+latines: Tome I (Attique) par Ph. Le Bas, Tome II (Mégaride et
+Péloponnèse etc.) par Ph. Le Bas et P.&nbsp;Foucart, Tome III (Asie
+Mineure, textes et explications) par Ph. Le Bas et W.&nbsp;H.
+Waddington.</p>
+
+<p class = "hanging">
+Littré = <ins class = "correction" title =
+"legitur ‘Œvres’">Œuvres</ins> complètes d’Hippocrate, traduction
+nouvelle avec le texte grec par E.&nbsp;Littré, Paris 1839 sqq.</p>
+
+<p class = "hanging">
+Loewy = Inschriften griechischer Bildhauer ed. Emanuel Loewy.</p>
+
+<p class = "hanging">
+M. Rh. vid. Rh. M.</p>
+
+<p class = "hanging">
+Mich. = Recueil d’inscriptions grecques par Ch. Michel, Bruxelles
+1900.</p>
+
+<p class = "hanging">
+Μους. κ. Βιβλ. = Μουσεῖον καὶ βιβλιοθήκη τῆς εὐαγγελικῆς σχολῆς ἐν
+Σμύρνη.</p>
+
+<p class = "hanging">
+OP. vel Oxyrh. Pap. = The Oxyrhynchus Papyri Part I, II, III, IV ed. by
+B.&nbsp;P. Grenfell and A.&nbsp;S. Hunt, London 1898-1904.</p>
+
+<p class = "hanging">
+Pap. Oxyrh. vid. OP.</p>
+
+<p class = "hanging">
+PH. vel Paton-Hicks = The inscriptions of Cos by W.&nbsp;R. Paton and
+E.&nbsp;L. Hicks, Oxford 1891.</p>
+
+<p class = "hanging">
+REG. = Revue des études grecques (publiée par l’association pour
+l’encouragement des études grecques), Paris.</p>
+
+<p class = "hanging">
+Rev. arch. = Revue archéologique, Paris.</p>
+
+<p class = "hanging">
+Rh. M. = Rheinisches Museum für Philologie.</p>
+
+<p class = "hanging">
+SGDI. = Sammlung griechischer Dialekt-Inschriften, herausgeg. von H.
+Collitz.</p>
+
+<hr class = "break">
+
+<p><span class = "pagenum">7</span>
+<a name = "page7"> </a>
+<span class = "firstletter">C</span>um Udalrico de
+Wilamowitz-Moellendorff et Friderico Hillero de Gaertringen auctoribus
+medicorum Graecorum titulos colligere coepissem, mox intellexi tanto
+operi neque tempus neque spatium dissertationi inaugurali statutum neque
+vires meas nunc quidem satisfacere. Seposito igitur in futurum sylloges
+illius consilio malui de medicis Graecorum publicis agere; quod
+collectis plus trecentis medicorum titulis melius me facturum esse spero
+quam qui adhuc eandem provinciam administraverunt.</p>
+
+<p>Medicos publicos i.&nbsp;e. medicos, qui a re publica conducti
+civibus aegrotantibus gratis mederentur, apud Graecos fuisse semper
+notissima res erat. Quamquam in litteris antiquis non multa huius
+instituti testimonia sunt, quae postquam semel sunt collecta in
+compendiis repeti solent. Accessit larga titulorum copia, postquam
+primum a. 1840 Euenoris Acarnanis medici tituli (nunc IG. II 186, 187)
+in arce Athenarum effossi sunt; papyri nuper in Aegypto repertae alia
+nova addiderunt. Itaque operae pretium videtur rem denuo tractasse.<a
+class = "tag" name =
+"tag1" href = "#note1">1</a></p>
+
+<hr class = "break">
+
+<span class = "pagenum">8</span>
+<a name = "page8"> </a>
+<h3><a name = "chap1">CAPUT PRIMUM.</a></h3>
+
+<h4>QUIBUS TEMPORIBUS MEDICI PUBLICI INTER GRAECOS INVENIANTUR.</h4>
+
+
+<h5 class = "section"><a name = "sec1_1">§ 1.</a></h5>
+
+<h5>DE MEDICIS PUBLICIS VETUSTISSIMIS.</h5>
+
+<p>
+Tradit Herodotus (III 131) Democedem Crotoniatam medicum Calliphontis
+filium (c. 125), cum Aeginam venisset, anno primo omnes medicos arte sua
+adeo superasse, ut postero anno medicus publicus factus talentum ex
+aerario publico acciperet; insequenti anno Athenis minas centum, quarto
+denique a Polycrate Samiorum tyranno talenta duo accepisse. Ex quibus
+duo sunt colligenda: cum Herodotus de medicis publice conductis verba
+faciat tamquam de re notissima, quo tempore scripsit (circa annum 440),
+institutum medicorum publicorum in civitatibus Graecis solemne fuisse.
+Ex eis vero quae narrantur cognoscimus saeculo iam sexto exeunte medicos
+aere publico conduci solitos esse.</p>
+
+<p>
+Quae narrat Herodotus, Thuriis vel Crotone ipsa eum audivisse verisimile
+est. Etenim Democedes medicus erat Crotoniensis, et comprobatur mihi
+patrem, qui civis Cnidius fuerat, cum pontificem Aesculapii eum ibi
+fuisse Suidas (s.&nbsp;v. Δημοκήδης) referat,<a class = "tag" name =
+"tag2"
+href = "#note2">2</a> postquam Crotonem venit, ibi munus medicum ut
+filium
+<span class = "pagenum">9</span>
+<a name = "page9"> </a>
+esse exsecutum (cf. Krische, <i>Forsch. zur alten Philos.</i> I 72;
+Wachtler, <i>de Alcmaeone Crot.</i> 91). Sed num munus medicum, quo et
+pater et filius Crotone fungebantur, publicum fuerit, dici non
+potest.</p>
+
+<p>
+At tamen medicos publicos in Graecia Magna etiam temporibus illis fuisse
+aliunde comperimus. Diodorus enim e Timaeo tradit (XII 12,&nbsp;4) Charondam
+omnes qui ante eum leges scripsissent superasse sapientia, cum ludi
+magistris mercedem publice dari iuberet; deinde pergit: καὶ τοσοῦτον
+ὑπερεβάλετο <em>τοὺς πρότερον νομοθετήσαντας δημοσίῳ μισθῷ τοὺς
+νοσοῦντας τῶν ἰδιωτῶν ὑπὸ ἰατρῶν θεραπεύεσθαι</em> κτλ. Sed quas illo
+loco Diodorus tradit leges, Thuriorum sunt, qui saeculo quinto, ut saepe
+tum et postea fiebat, leges Charondae receperunt. Dubitandum igitur est,
+num vere ante Charondam ipsum, cum Catanae patriae<a class = "tag" name
+= "tag3" href = "#note3">3</a> olim leges condidisset, ab aliis iam
+legislatoribus de medicis publicis provisum sit. Certum tantum est ab
+aliis iam ita factum esse, cum Thurii leges quasdam instituerent, quae
+tum Charondae existimabantur. Sequitur, ut saeculo quinto et fortasse
+iam sexto medici publici in urbibus Graecis Siciliae et Italiae
+instituerentur.<a class = "tag" name = "tag4" href = "#note4">4</a></p>
+
+<p>
+Quae cum ita sint, ex coloniis de earum originibus coniecturam nos
+facere posse arbitramur. Nam est verisimile leges coloniarum non totas
+ex novo fictas esse, sed quae domi usu magis quam lege constituta erant,
+in coloniis iam legibus esse definita. Atque de Ionum usu ad ipsum
+Homerum licet provocare. Antinous enim Ulixe mendico in oppidum
+Ithacorum introducto pessime fecisse increpat Eumaeum, quod numerum
+hominum egentium auxisset. Qui respondet (ρ&nbsp;381 sqq.):</p>
+
+<div class = "verse first">
+Ἀντίνο᾽, οὐ μὲν καλὰ καὶ ἐσθλὸς ἐὼν ἀγορεύεις‧</div>
+<div class = "verse">
+τίς γὰρ δὴ ξεῖνον καλεῖ ἄλλοθεν αὐτὸς ἐπέλθῶν</div>
+<div class = "verse">
+ἄλλον γ᾽, εἰ μὴ τῶν, <em>οἱ δημιοεργοὶ ἔασιν,</em></div>
+<div class = "verse">
+<em>μάντιν ἢ ἰητῆρα κακῶν ἢ τέκτονα δούρων</em>,
+<span class = "gap">385</span></div>
+<div class = "verse">
+ἢ καὶ θέσπιν ἀοιδόν, ὄ κεν τέρπῃσιν ἀείδῶν;</div>
+<div class = "verse">
+οὕτοι γὰρ κλητοί γε βροτῶν ἐπ᾽ ἀπείρονα γαῖαν‧</div>
+<div class = "verse">
+πτωχὸν δ᾽ οὐκ ἄν τις καλέοι τρύξοντα ἑ αὐτόν κτλ.</div>
+
+<p>
+<span class = "pagenum">10</span>
+<a name = "page10"> </a>
+Quibus ex versibus discimus quo tempore facti sunt (saec. VII.?) medicos
+sicut vates architectos poetas (praecones adduntur τ 135) functos esse
+munere libero et ab aliis separato. Migrabant autem per urbes et
+considebant, ubi ut manerent invitabantur aut quo arcessebantur (vs.
+386). Ibi quamquam cives non erant, in statu honorato collocati erant,
+atque verisimile est, cum δημιοεργοί essent vel τὰ δημόσια
+ἐργαζόμενοι,<a class = "tag" name = "tag5" href = "#note5">5</a> eos a
+populo esse altos.</p>
+
+
+<h5 class = "section"><a name = "sec1_2">§ 2.</a></h5>
+
+<h5>DE ASCLEPIADIS ET AESCULAPIIS.</h5>
+
+<p>
+At multi sunt qui Aesculapii in fanis medicinam usque ad Hippocratis
+tempora excultam esse credunt, medicos autem civiles fuisse negant ante
+saeculum quintum vel sextum iniens. Quibus cum ea quae scripsimus
+opponimus tum Homerum iterum laudamus. Apud quem nullo loco fit mentio
+de Aesculapii aliusve numinis sacerdotibus, qui ex officio curant
+aegrotos, sed medici multis locis commemorantur sive in Iliade duces
+medicinae periti sunt sive sunt veri medici in Iliade et maxime in
+Odyssea. Etenim Aesculapius et filii eius Podalirius Machaonque
+militibus praesunt et vulneribus atque morbis medicantur sicut alii
+duces (Β&nbsp;731 sq., Δ&nbsp;193 sqq., Λ&nbsp;517 sqq., Λ&nbsp;832
+sqq. cf. infra <a href = "#page75">p.&nbsp;75</a>).
+Nam exempli causa Achilles, qui artem
+medicam a Chirone edidicerat (Λ&nbsp;831 sq.), in imagine vasculi
+Sosiae pulcherrima (Furtw., Berl. Vasens. 2278) Patroclum curans
+spectatur, in Iliade ipsa Patroclus Eurypylum curat (Λ&nbsp;844 sqq.).
+Sed veri etiam medici in posterioribus
+Iliadis partibus inveniuntur.<a class = "tag" name = "tag6" href =
+"#note6">6</a> Iam vero in Odyssea munus medicorum ab aliis secretum
+est, sed in templis Aesculapii medicos artem suam didicisse nullo verbo
+dicitur.</p>
+
+<p>
+<span class = "pagenum">11</span>
+<a name = "page11"> </a>
+Uno loco medici nisi ad Aesculapium tamen ad Paeonem referuntur. Quem
+omnino alium veterem deum atque Aesculapium esse Usener
+(<i>Götternamen</i> 153 sqq.) demonstravit (cf. Eisele apud Roscherum
+s.&nbsp;v. Paian). Sed illo loco legis (δ&nbsp;230 sq.):</p>
+
+<div class = "verse first">
+ἰητρὸς δὲ ἕκαστος ἐπιστάμενος περὶ παντῶν</div>
+<div class = "verse">
+ἀνθρώπων‧ ἢ γὰρ Παιήονός εἰσι γενέθλης.</div>
+
+<p>
+Quae verba non spectant ad medicos Aegyptios, ut iam antiqui ex versibus
+antecedentibus concluserunt (schol., Eust., Plut. Gryll. 9; cf.
+Ameis-Henze, Anhang p.&nbsp;100), sed medici omnes, praecipue igitur
+Graeci, laudantur (v. Welcker l.&nbsp;l. 49). Nemo autem medicos cum
+Paeone artius cohaerere ex versibus illis colliget. Nam medici humani
+appellantur progenies dei medici poetica quadam fictione sicut milites
+θεράποντες Ἄρηος vel poetae Μουσάων θεράποντες nominantur. Ante
+Aesculapium igitur Paeon deus medicorum erat, cum ipse esset
+<em>deus</em> medicus et medicus deorum (v. Ε 401, 899). Quem et
+Apollinem necdum Aesculapium habet Hesiodus etiam deos medicos (fr.
+139):</p>
+
+<div class = "verse first">
+εἰ μὴ Ἀπόλλων Φοῖβος ὑπὲκ θανάτοιο σαώσει</div>
+<div class = "verse">
+ἢ καὶ Παιήων ὃς πάντων φάρμακα οἶδεν,</div>
+
+<p>
+et inde Iamblichus (de Pyth. vita 31, 208): εἶναι δὲ ταύτην τὴν
+ἐπιστήμην τὸ μὲν ἐξ ἀρχῆς Ἀπόλλωνος καὶ Παιῶνος, ὕστερον δὲ τῶν περὶ τὸν
+Ἀσκληπιόν. Quare factum est, ut vetustioribus temporibus medici nondum
+Ἀσκληπιοῦ θεράποντες vel παῖδες nominarentur sed Παιῶνος. Ita enim Solon
+etiam dicit, cum artes atque quaestus hominum enumeret (4, 57):<a class
+= "tag" name = "tag7" href = "#note7">7</a></p>
+
+<div class = "verse first">
+ἄλλοι Παιῶνος πολυφαρμάκου ἔργον ἔχοντες</div>
+<div class = "verse">
+ἰητροί‧</div>
+
+<p>
+Itaque primum valetudinarium non Aesculapium est, sed Paeonium,
+<span class = "pagenum">12</span>
+<a name = "page12"> </a>
+quod apud Athenas erat in ora maritima et in quo aquae calidae
+ducebantur trans columnas. Quod quinti saeculi media parte recentius non
+est, cum Crates in Θηρίοις id commemoret (Ath. 268a).</p>
+
+<p>
+Ἀσκληπιάδαι autem omnes medici primum appellantur apud Theogn. 432&nbsp;sq.:</p>
+
+<div class = "verse first">
+εἰ δ᾽ Ἀσκληπιάδαις τοῦτο γ᾽ ἔδωκε θεός,</div>
+<div class = "verse">
+ἰᾶσθαι κακότητα καὶ ἀτηρὰς φρένας ἀνδρῶν,</div>
+
+<p class = "nospace">
+et vix ante annum 500 hymnus Homericus quem dicunt (h.&nbsp;H. XVI) in
+Aesculapium deum et ἰητῆρα νοσῶν olim factus esse videtur. Tum etiam
+familiae vel collegia medicorum ab Aesculapio se ortos esse praedicare
+coeperant. Quod tradit Theopompus: περὶ τε τῶν ἐν Κῷ καὶ Κνίδῳ ἰατρῶν,
+ὡς Ἀσκληπιάδαι καὶ ὡς ἐκ Σύρνου οἱ πρῶτοι ἀφίκοντο ἀπόγονοι Ποδαλειρίου
+(ita Photius, Bibl. c. 176, 203 = Müller, FHG. I, 296 fragm. 111). Ita
+facillime factum est, cum veteres de historia medicorum anquirere
+coepissent illo tempore, quo in summo flore erant Aesculapii
+valetudinaria sacra, ut etiam Asclepiadae vere medici in his sacris
+quondam artem didicisse medicam putarentur.</p>
+
+<p>
+De his rebus ita igitur diiudicandum est multos fuisse medicos saeculis
+illis, quibus Homeri carmina facta sunt, usque ad Hippocratis aetatem,<a
+class = "tag" name = "tag8" href = "#note8">8</a> fuisse autem hos
+medicos civiles neque pontifices Aesculapii, quem temporibus
+vetustioribus omnino non habebant deum. Itaque falso Plinius, qui
+tradidit: <i>sequentia eius</i> (Aesculapii), <i>mirum dictu, in nocte
+densissima latuere usque ad Peloponnesiacum bellum. tum eam revocavit in
+lucem Hippocrates</i> eqs. (XXIX,&nbsp;4). Falso enarravit idem (l.&nbsp;l.)
+Varrone auctore Hippocratem tabulis ἰαμάτῶν, ut ita dicam, Cois
+exscriptis templum Aesculapii incendio consumendum curavisse et
+medicinam suam instituisse (cf. S.&nbsp;Reinach, l.&nbsp;l.
+p.&nbsp;1670).<a class =
+"tag" name = "tag9" href = "#note9">9</a> Quae indicia
+<span class = "pagenum">13</span>
+<a name = "page13"> </a>
+iam dudum sunt facta a viris doctissimis. Ita enim G.&nbsp;Welcker,
+l.&nbsp;l. p. 101: <i>Gar sehr aber widerstreitet es der
+wahrscheinlichen griechischen Kulturgeschichte, wenn man von einigen
+abenteuerlichen Sagen von höchst verschiedenartigen mythischen Personen,
+die in der Geschichte der Arzneikunde, die sie höchst negativ angehen,
+wunderlich spuken, unmittelbar übergeht zu der Ausübung der Heilkunst in
+den Tempeln;</i>
+ib. p.&nbsp;103: <i>Es ist dies ebenso unwahrscheinlich</i> (nullos
+fuisse medicos civiles inter Homerum et Hippocratem), <i>als daß
+Hippocrates aus dem Schoße selbst dieser Nation, wie Athene aus dem
+Haupte des Zeus in voller Rüstung, als der Meister einziger Art
+hervorgegangen wäre, der nur auf sich ruhte, ohne Zusammenhang mit
+vielen vorangegangenen Geschlechtern.</i> Idem autem Daremberg, Rev.
+arch. XIX (1869), 267:
+<i>Il est donc temps de faire justice de la phrase steréotypée:
+Hippocrate père de la médecine, et d’en embarrasser l’histoire. Cette
+phrase est un véritable attentat aux lois de dèveloppement de l’esprit
+humain, et chacun peut maintenant reconnaître que le plus illustre
+représentant de l’Ecole de Cos, qu’ Hippocrate a fait son apparition au
+moment proprice quand tout concourait, depuis longtemps déjà, à préparer
+les voies pour la manifestation d’un grand événement scientifique.</i>
+Ita etiam S.&nbsp;Reinach, l.&nbsp;l. p.&nbsp;1669. Sed tamen in libris
+novissimis errores illi inveniuntur. Sunt etiam hodie, qui credant
+medicinam Graecam illam celeberrimam in templis Aesculapii natam ibique
+ad tempora Hippocratis esse excultam.</p>
+
+<p>
+Certum quidem est homines superstitiosos si aegrotabant semper deos
+consuluisse aut in speluncis vel templis incubuisse. Qui mos, postquam
+multi antea veri medici fuerunt, longius perlatus est, quo tempore
+Empedocles mystica quadam arte aegrotos curabat et ἰατρομάντεις, quo
+verbo solus Aeschylus utitur (Suppl. 260. Ag. 1606. Eum. 62),
+exsistebant. Tum tempus erat&mdash;eodem autem tempore medicina ipsa
+maxime florebat&mdash;ut templa Aesculapii ex officio aegrotos suo more
+sanare coepissent. Tamen medici, qui Aesculapium habebant deum
+<span class = "pagenum">14</span>
+<a name = "page14"> </a>
+tutelarem et praesidem eumque valde colebant<a class = "tag" name =
+"tag10" href = "#note10">10</a> ut temporibus vetustioribus Paeonem,
+causam suam tum quidem numquam cum pontificibus Aesculapii communicabant
+aut consiliis eorum intererant. Quod paucis verbis apte locutus est P.
+Girard (l.&nbsp;l. p.&nbsp;86): <i>tout en protestant contre le
+charlatanisme des prêtres, ils demeurèrent toujours pleins du respect
+pour le dieu.</i>
+Quantopere autem vere medici tamen animi haud intacti religione
+fuerint, ex Hippocratis viri ingeniosi loco celeberrimo percipitur (περὶ
+ἀέρων 22, 77): ἐμοι δὲ καὶ αὐτῷ δοκεῖ ταῦτα τὰ πάθεα θεῖα εἶναι, καὶ
+τἄλλα πάντα, καὶ οὐδὲν ἕτερον ἑτέρου θειότερον, οὐδὲ ἀνθρωπινώτερον,
+ἀλλὰ πάντα ὅμοια καὶ πάντα θεῖα‧ ἕκαστον δὲ αὐτῶν ἔχει φύσιν τὴν ἑωυτοῦ,
+καὶ οὐδὲν ἄνευ φύσιος γίνεται (cf. 22, 81: ἀλλά γὰρ, ὥσπερ καὶ πρότερον
+ἔλεξα, θεῖα μὲν καὶ ταῦτά ἐστιν ὁμοίως τοῖς ἄλλοις‧ γίνεται δὲ κατὰ
+φύσιν ἕκαστα).</p>
+
+<p>
+Quare mihi non probatur saeculo iam quarto in Aesculapiis, quae ex
+somniis sanabant, pontifices fuisse medicos. Tamen P.&nbsp;Girard
+(l.&nbsp;l. p. 34) contendit in inscriptionibus Atticis IG. II 835 et
+836 in Aesculapio Atheniensi repertis Onetorem Melitensem pontificem
+(836 vs. 84 cf. vs. 73 et 65, 66) eundem esse hominem atque Onetorem
+medicum, quem restituerunt 835, 13.<a class = "tag" name = "tag11" href
+=
+"#note11">11</a>
+<span class = "pagenum">15</span>
+<a name = "page15"> </a>
+Inferioribus autem saeculis, cum ex toto orbe terrarum ad fana
+Aesculapii concurreretur, medici adeo labebantur, ut Aesculapiorum
+adiuvarent medicos sacros, quippe qui paullatim aliquo modo medicinae
+ipsius periti essent facti. Quod demonstratur inscriptionibus sanationes
+dei exhibentibus, quae aevo Romano exaratae sunt: inscriptione
+C.&nbsp;Iulii Apellae (IG. IV 955; cf. v.&nbsp;Wilamowitz,
+<i>Isyllos</i> p.&nbsp;116 sqq.);
+tabula olim Maffeiana vocata, quae Romae inventa est et ad fanum
+Aesculapii situm in insula Tiberis attinet (IG. XIV 966);
+inscriptionibus Lebenae repertis in Aesculapio (v. I.&nbsp;Zingerle, AM.
+XXI
+(1896), p.&nbsp;67); (cf. etiam titulum Pergamenum JvP. 264). Quae omnes
+inscriptiones ab tabulis ἰαμάτων Epidauriis notissimis (IG. IV 951-953;
+quartam edidit P.&nbsp;Cavvadias, <i>Mélanges Perrot,</i> Paris 1903,
+p.&nbsp;41)
+longe eo distant, quod non fingitur deum ipsum homines quamvis aegrotos,
+dum dormiunt, una nocte sanare (cf. Aristoph. Plut. vs. 627 sqq.), sed
+quod deus eis somnia tantum inspirat, quibus interpretatis sacerdotes
+remedia praecipiunt. Eo modo Aristides quoque altero p.&nbsp;Chr. n.
+saeculo cum deo communicabat.</p>
+
+<p>
+Quae cum tum ita essent, aevo quidem Romano fieri poterat, ut medici
+immemores ordinis prioris ab sacerdotibus advocarentur vel ipsi
+sacerdotes fierent. Suo iure citat P.&nbsp;Girard (l.&nbsp;l.
+p.&nbsp;33) IG. III 780
+(Athenis, saeculi p.&nbsp;Chr. n. II. ineuntis): ἡ ἐξ Ἀρείου πάγου
+βο[υλὴ]
+κτα. Ἄσυλον Ζ..... | Στειριέα <em>ἰατρὸν ζ[ακορ]|ρεύσαντα Ἀσκληπιῷ</em>.
+IG. III 780a (ibid., eiusdem fere temp.): ἡ ἐξ Ἀρείου πάγου
+β[ου]|λὴ&lt;ι&gt; κτα. Σώζοντα | Λαδίκου Σουνιέα <em>ἰα|τρόν,
+ζακορεύσαντα | Ἀσκληπιοῦ καὶ Ὑγεία[ς]</em> | ἐν τῷ ἐπὶ Στρατολάου |
+ἄρχοντος ἐνιαυτῷ. Aliae inscriptiones adiungi possunt: BCH. XVIII
+(1894), p.&nbsp;160, 4 = AM. XXIV (1899), p.&nbsp;211, 34 (Germae apud
+Pergamum)
+vs. 5 sqq.: [Μ]ηνό|δωρος Ἀπολ|λωνίδου το|ῦ καὶ Ὀτακιλί|ου <em>ἰατρὸς καὶ
+| ἱερεὺς τοῦ | Ἀσκληπιοῦ</em> κτλ. IG. XII 2, 484 (Lesbi): [ἡ β]όλλα καὶ
+ὁ δᾶμος | Βρῆσον Βρήσω <em>ἀρχιατρόν</em> κτα.. vs. 21: <em>ζά|κορον
+Σαώτηρος Ἀσκληπίω</em> κτλ. (qui quidem sacerdotia alia administraverat
+plurima). Sed celeberrimi etiam medici officii causa suscipiebant
+sacerdotia Aesculapii: C.&nbsp;Stertinius Xenophon in urbe Co
+(Paton-Hicks 92
+(cf. Ditt.<sup>2</sup> 368<sup>1</sup>), 345; Herzog, Arch. Anz. 1903,
+193 bis), Heraclitus Rhodiopoli (CIG. 4315&nbsp;n.).</p>
+
+<p>
+Prioribus temporibus cum saepe medici pii Aesculapio donaria vovissent
+(v. <a href = "#note11">adn. 11</a>) maximeque si hominem valde
+<span class = "pagenum">16</span>
+<a name = "page16"> </a>
+aegrotantem servaverant (cf. A.&nbsp;Koerte, AM. XVIII, 237), tamen
+parva erant dona et nihilo ab aliorum differebant. Sed aevo Romano tota
+templa Aesculapio constituebant, fortasse ut ipsi in eis medicarentur:
+BCH. 1886, 216 (Oenoandae in Lycia): τὸ Ἀσκληπεῖον (sic) | κατεσκεύασεν
+| τῷ Οἰνοανδέων | δήμῳ | Καπανεὺς (Καπανέως τοῦ Καπανέως) ἰατρὸς |
+Οἰνοανδεὺς
+| ἐκ τῶν ἰδίων. W.&nbsp;M. Leake, Transact. of the Roy. Soc. II, I
+(1843) p. 245, 2 et p.&nbsp;304, 2 = Lebas-Waddington III, 1, 1663b
+(Mastaurae in Lydia): Σαμιάδης | Μενάνδρου | ἰατρὸς γενό|μενος ἄριστος|
+ἀνέθηκεν τὸ τέ̣μενος καὶ τὰ ἱερ(ὰ) Ἀσκλη|π[ι]ῷ &mdash; &mdash; &mdash;
+CIG. III 4315 n. (Rhodiopoli; Heracliti) vs. 17: ναὸν κατασκευ|άσαντα
+καὶ ἀγάλματα ἀναθέντα Ἀσκλη|πιοῦ καὶ Ὑγείας &mdash; &mdash;</p>
+
+<p>
+Infima igitur aetate ars vere medica cum arte pontificum Aesculapii
+commixta est, postquam e fontibus longe disparibus exortae diu separatim
+adoleverunt. De Aristide autem nunc nondum egi, cuius ex ἱεροῖς λόγοις
+multa afferri possunt, quae quantopere saeculo p.&nbsp;Chr. n. altero
+veri etiam medici artem pontificum probaverint atque adiuverint et ipsi
+in Aesculapiis sanaverint demonstrant.</p>
+
+
+<h5 class = "section"><a name = "sec1_3">§ 3.</a></h5>
+
+<h5>DE MEDICIS PUBLICIS A SAECULO QUINTO USQUE AD PRINCIPATUS TEMPORA
+PRIMA.</h5>
+
+<p>
+Ad medicos publicos revertamur. Inveneramus primos eorum apud Iones, cum
+in Odyssea apud poetam quendam Ionicum primum de medicis publicis
+testimonium exstet atque antiquis iam temporibus in urbibus Ionicis
+Siciliae et Italiae<a class = "tag" name = "tag12" href =
+"#note12">12</a> medici illi exstiterint. Athenis saeculo sexto
+Democedes medicus publicus erat, saeculo quinto alium certum medicum
+publicum Aristophanes tradit. Qui in Acharnensibus, cum Dicaeopolis ab
+agricola bobus suis ab hostibus privato rogatus esset, ut oculos
+lacrimis effusis paene occaecatos pace (ut finxit Aristophanes
+<span class = "pagenum">17</span>
+<a name = "page17"> </a>
+pro unguento) sibi oblineret, illum ita facit loquentem (vs. 1030 sqq.):</p>
+
+<div class = "verse first">
+ΔΙΚ. ἀλλ᾽, ὦ πονήρ᾽, οὐ δημοσιεύων τυγχάνω.</div>
+<div class = "verse">
+ΓΕΩ. ἴθ᾽, ἀντιβολῶ σ᾽, ἤν πως κομίσωμαι τὼ βόε.</div>
+<div class = "verse">
+ΔΙΚ. οὐκ ἔστιν, ἀλλὰ κλᾶε πρὸς τὰ Πιττάλου.</div>
+
+<p>
+Fuit igitur Athenis Aristophanis temporibus Pittalus<a class = "tag"
+name = "tag13" href = "#note13">13</a> δημοσιεύων vel medicus publicus
+notissimus, ad quem aegroti in comoedia etiam mittebantur. Quem saepius
+citat Aristophanes: in Acharnensibus iterum Lamachus miles gloriosus,
+postquam in proelium profectus mox malum nanctus est, ut ad illum se
+portent monet (vs. 1222):</p>
+
+<div class = "verse first">
+θύραζέ μ᾽ ἐξενέγκατ᾽ ἐς τὰ Πιττάλου</div>
+<div class = "verse">
+παιωνίαισι χερσίν.</div>
+
+<p>
+Denique Vesp. 1432 Philocleon cuidam, quem vulneraverat et qui hac de
+causa eum reum facere volebat, suadet, ut medicum potius adeat:</p>
+
+<div class = "verse first">
+οὕτω δὲ καὶ σὺ παράτρεχ᾽ εἰς τὰ Πιττάλου</div>
+
+<p>(θεραπευθησόμενος τὰς πληγάς addunt scholia). Sic plane intelligitur
+harum comoediarum aetate medicos publicos Athenis fuisse homines
+notissimos.</p>
+
+<p>
+Quod quin inscriptione quoque in arce Athenarum eruta affirmaretur, ab
+eo non multum afuit. Nam scribit A.&nbsp;Wilhelm (Wien. Jahresh. I
+(1898),
+Beibl. p.&nbsp;44) inscriptionem IG. I 81, si recte eam legerit, ad
+medicum publicum pertinere, et posterius de hac et aliis accuratius se
+disceptaturum esse promittit. Quam fidem cum nondum vir doctissimus
+liberaverit, inscriptionem illam ad alteram quinti saeculi partem ut
+videtur pertinentem afferre non possumus.<a class = "tag" name = "tag14"
+href = "#note14">14</a></p>
+
+<p>
+<span class = "pagenum">18</span>
+<a name = "page18"> </a>
+Eodem fere tempore<a class = "tag" name = "tag15" href =
+"#note15">15</a> inscriptio Cypria syllabarum signis indigenis tabulae
+aheneae incisa est, quae Idalii olim est inventa (Deecke, SGDI. 60).
+Quae foedus inter Stasicyprum regem Idaliosque et Onasilum medicum
+factum exhibet, quo illi pecuniam vel fundos polliciti Onasilum et
+fratres eius sibi obligabant, ut per tempus obsessionis, qua Persae et
+Citiei Idalium urbem premebant, viros vulneratos publice curarent: ὅτε
+τὰν πτόλιν Ἠδάλιον κατέϝοργον Μᾶδοι κὰς Κετιῆϝες, ἰ(ν) τῶι Φιλοκύπρων
+ϝέτει τῶ Ὀνασαγόραυ, βασιλεὺς Στασίκυπρος καὶ ἁ πτόλις Ἠδαλιῆϝες
+ἄνωγον Ὀνάσιλον τὸν Ὀνασικύπρων τὸν <ins class = "correction" title
+= "(sic) j">ἰjατῆραν</ins> κάς τὼς κασιγνήτως <ins class =
+"correction" title = "(sic) j">ἰjᾶσθαι</ins> τῶς ἀνθρῶπως τὼς ἰ(ν) τᾶι
+μάχαι ἰκμαμμένως ἄνευ μισθῶν κτλ. (vs. 1 sqq.). Habemus igitur quinto
+iam saeculo Idalii medicum, qui multis promissis (vs. 5 sqq.) publicus
+advocatus est. Sed in summo discrimine hoc factum est, qua ex re
+intellegitur Idalienses tum munus medicis publice mandare nondum
+consuevisse aut omnino nullos medicos in urbe fuisse.</p>
+
+<p>
+At saeculis insequentibus in Graecia multos medicos publice
+<span class = "pagenum">19</span>
+<a name = "page19"> </a>
+institutos esse cum scriptores, Plato, Xenophon, Teles alii, quos suo
+quemque loco tractabimus, testantur tum tituli multi approbant. Quas
+breviter nunc enarrare supervacaneum non erit:</p>
+
+<p class = "citation">
+1. W. Judeich, AM. XVI (1891), 292. <em>Tei</em>. Fragmentum synoecismi
+pacti inter Teum et aliam civitatem. vs. 10 commemoratur τὸ ἰατρικόν.
+Annorum a.&nbsp;Chr. n. 370-350 (J. Wackernagel, AM. XVII 143). Sed
+recentior esse videtur.</p>
+
+<p class = "citation">
+2. IG. II 256b (add. p.&nbsp;424). Ditt.<sup>2</sup> 489. Mich. 120.
+<em>Athenis in Aesculapio</em>. Decretum in honorem Phidiae Apollonii f.
+Rhodii medici Athenis publici. A.&nbsp;304/3 a.&nbsp;Chr.&nbsp;n.</p>
+
+<p class = "citation">
+3. IG. II 352b (add. p.&nbsp;426). <em>Athenis in Aesculapio</em>.
+Fragmentum decreti pertinentis ad sacrificia Aesculapio et Hygiae ab
+medicis publicis facta. Anni, ut videtur, 240/39 a.&nbsp;Chr. n. (v.
+Kirchner, PA. 3791: GGA. 1900, p.&nbsp;443, §&nbsp;24).</p>
+
+<p class = "citation">
+4. IG. XII 1, 1032. Ditt.<sup>2</sup> 491. Mich. 436. <em>Carpathi
+(Brycunte)</em>. Decretum honorificum Menocriti Metrodori f. Samii
+Brycuntiorum med. publ. III. fere saec.</p>
+
+<p class = "citation">
+5. R. Herzog, Arch. Anz. 1903, p.&nbsp;198, 3. <em>Co in
+Aesculapio</em>.
+Decretum pagi Αιγηλίων in honorem Anexippi Alexandri f. med. publ. III.
+saec. Nondum edita.</p>
+
+<p class = "citation">
+6. ibidem nr. 4. <em>Co in Aesculapio</em>. Fragmentum decreti in
+honorem medici publici alicuius. III. saec. Nondum edita.</p>
+
+<p class = "citation">
+7. Paton and Hicks, Inscr. of Cos 5. Ditt.<sup>2</sup> 490. Mich. 425.
+SGDJ. 3618. <em>Co</em>. Decretum honorificum Xenotimi Timoxeni f. Coi
+medici, qui vice medicorum publicorum morbo affectorum munere publico
+functus est. III. fere saec.</p>
+
+<p class = "citation">
+8. Foucart-Wescher, Inscr. de Delph. 16. Ditt.<sup>2</sup> 466. Mich.
+268. SGDJ. 2615. <em>Delphis</em>. Decretum populi Philistioni cuidam
+choregiam et τὸ ἰατρικόν remittentis. Anno fere 200. aut paullo
+superiore.</p>
+
+<p class = "citation">
+9. W. Vollgraf, BCH. XXV (1901), 234. <em>Amphissae</em>. Decretum
+populi Amphissiorum perscriptum populo Scarphiensium, in honorem
+Menophanti Artemidori f. Macedonis ex urbe Lydiae Hyrcanio, qui medicus
+publicus Amphissam accitus erat. II. saeculi partis prioris.</p>
+
+<p class = "citation">
+10. B. Latyschew, AM. VII (1882), p.&nbsp;364. SGDJ. 1447. Mich. 297.
+IG. IX, 2, 69. <em>Lamiae</em>. Decretum honorificum Metrodori Adromenis
+f. Pelinnaei medici publ. <em>veterinarii</em>. Anno fere 130.
+a.&nbsp;Chr. n. (A. Wilhelm, BCH. 1900, p.&nbsp;230).</p>
+
+<p class = "citation">
+11. H. Demoulin, BCH. XXVII (1903), 233 sqq. (cf. 1902, p.&nbsp;420,&nbsp;2).
+<em>Teni</em>. Decretum Teniorum atque decretum Nesiotarum in honorem
+Apollonii Hieroclis f. Milesii med. publ. II. saec.</p>
+
+<p class = "citation">
+12. C. T. Newton, Greek inscr. in the Brit. Mus. 143. <em>Gythei</em>.
+Decretum honorificum Damiadae ... lis f. Lacedaemonii med. publ. Anni
+fere 100. a.&nbsp;Chr. n. aut paullo posterioris.</p>
+
+<p class = "citation">
+13. Paton and Hicks, Inscr. of Cos 344. <em>Co</em>. Decretum pagi
+Halensium in honorem Isidori Nicarchi f. Coi med. publ. Saeculi
+p.&nbsp;Chr. n. primi.</p>
+
+<p class = "citation">
+14. Heberdey u. Kalinka, Zwei Reisen im südwestl. Kleinasien (Denkschr.
+d. K. A. d. W. in Wien, ph.-h. Kl. Bd. XLV,&nbsp;1), p.&nbsp;23, 13. In
+Lyciae urbe
+<span class = "pagenum">20</span>
+<a name = "page20"> </a>
+<em>Tlo.</em> Basis statuae erectae a populo in honorem Bellerophontei
+med. publ. I. aut II. p.&nbsp;Chr. n. saec.</p>
+
+<p>
+Quos adhuc enumeravimus titulos, certe sunt medicorum publicorum aut
+certe ad medicos publicos spectant. Adiungimus eos, qui fortasse ad
+medicos publicos pertinent, quamquam propter lapides nimis corrosos non
+plane constat, et qui, nisi sunt medicorum publicorum, tamen his aliquid
+proficiunt (nr. 15-28). Horum titulorum cum plurimi autem sint decreta
+honorifica, decretis quae de medicis publicis facta sunt enumeratis usui
+fortasse est aliorum quoque medicorum addere decreta atque bases
+statuarum a <em>re publica</em> positarum (num. 29-48):</p>
+
+<p class = "citation">
+15. IG. II 186. <em>Athenis in arce</em>. Decretum honorificum Euenoris
+Euepii f. Acarnanis medici. 322/21 a.&nbsp;Chr.&nbsp;n.</p>
+
+<p class = "citation">
+16. IG. II 187. <em>Athenis in arce</em>. Decretum in honorem eiusdem.
+Paullo recentius.</p>
+
+<p class = "citation">
+17. R. Herzog, Arch. Anz. 1903, p.&nbsp;197. <em>Co in Aesculapio</em>.
+Decretum factum de legibus colligendis, quae erant de piaculis (ἁγνειαῖς
+et καθαρμοῖς) veteribus, et piaculorum ipsorum laterculus. Commemorantur
+aedes medicorum (εἶ τοὶ ἰατροὶ τάσσονται). Anno fere a.&nbsp;Chr. 300.
+Nondum edita.</p>
+
+<p class = "citation">
+18. ibidem p.&nbsp;10. <em>Co in Aesculapio</em>. Epistula Cnossiorum ad
+Coos missa de Hermia medico Coo Gortyna artem exercente et a Cnossiis
+honorato. Anni a.&nbsp;Chr. n. 219. vel uno prioris posterioris.</p>
+
+<p class = "citation">
+19. IG, XII 5, 600. <em>Ceae</em>. Decretum honorificum Polygnoti
+Dinonis f. Phi[lippensis?] med. fortasse publici. III. saec. vix
+recentior.</p>
+
+<p class = "citation">
+20. Paton and Hicks, Inscr. of Cos 37 (cf. 40). Ditt.<sup>2</sup> 616.
+SGDJ. 3636. Mich. 716. Co. Fasti sacri Coorum. Medicis pars carnis
+victimarum conceditur. III. saec.</p>
+
+<p class = "citation">
+21. J. Demargne, BCH. XXIV (1900), 225. In insula Creta ad oppidum
+<em>Oluntem</em> reperta. In eodem lapide una cum compluribus aliis
+decretis honorificis decretum est in honorem medici cuiusdam Casii
+fortasse publici. Anni fere 200. a.&nbsp;Chr.&nbsp;n.</p>
+
+<p class = "citation">
+22. Ph. E. Legrand, BCH. XVII (1893), p.&nbsp;550, nr. 48.
+Ditt.<sup>2</sup>
+503. REG. IX (1896), 359. In Mysia prope Parium (in vico
+<i>Dermendjik</i>). Decretum synedrorum concilii Iliensis in honorem
+Parianorum et A ..... zi Zopyri f. agoranomi Pariani; panegyri Athenae
+Iliadis cum cura instructa conduxerat filius Zopyri inter cetera medicum
+homines in panegyri morbo affectos gratiis curantem. II. saec. partis
+prioris.</p>
+
+<p class = "citation">
+23. Th. Homolle, BCH. VI (1882), p.&nbsp;13 vs. 83. Ratio excepti et
+expensi hieropoearum Apollinis <em>Delii</em> archonte Demare
+(a.&nbsp;fere 180. cf. Ditt.<sup>2</sup> 588, p.&nbsp;320<sup>1</sup>).
+Cuius anni hieropoei ab antecessoribus in arcam publicam inter ceteras
+acceperant urnam in qua inerant [ὧν] ἔλαττον ἔλαβεν ὁ ἰατρὸς <span
+class = "explan" title = "C C L">Η Η &#x10144;</span> καὶ τοῦ ἐνοικίου
+ὡσαύτως <span class = "explan" title = "X X V">Δ Δ &#x10143;</span>.</p>
+
+<p class = "citation">
+24. IG. IX 1, 104. <em>Elateae</em>. Decretum honorificum medici Asc
+..... haud scio an publici. Vix ante saec. II. medium.</p>
+
+<p class = "citation">
+<span class = "pagenum">21</span>
+<a name = "page21"> </a>
+25. C. T. Newton, Greek Inscr. in the Brit. M. 260. Exemplar
+<em>Calymnae</em> constitutum, ut videtur, decreti Coorum, ut honores
+medico cuidam Coo ab Calymniis tributi Co proclamarentur. II. fere
+saec.</p>
+
+<p class = "citation">
+26. BCH. XVIII (1894), p.&nbsp;197. <em>Amorgi.</em> Decretum nimis
+mutilum in honorem Uliadis Uliadis f. medici. II. fere saec.</p>
+
+<p class = "citation">
+27. R. Herzog, Arch. Anz. 1903, p.&nbsp;198, 1. <em>Co in
+Aesculapio</em>.
+Decretum Apterae urbis Creticae in honorem Callippi Aristocriti f. Coi
+medici a Cois missi. II. saec. Nondum edita.</p>
+
+<p class = "citation">
+28. IG. XII 5, 719. <em>Andri.</em> Honorum decretum Artemidori Menodoti
+f. medici fortasse publici. Aevi Romani ineuntis.</p>
+
+<p class = "citation space">
+29. R. Herzog, Arch. Anz. 1903, p.&nbsp;198, 2. <em>Co in
+Aesculapio.</em>
+Decretum Jasi urbis Cariae in honorem Philisti Nicarchi f. Coi medici,
+qui Jasios curaverat, cum Coi in morbos incidissent. III. saec. Nondum
+edita.</p>
+
+<p class = "citation">
+30. Jardé, BCH. XXVI (1902), 269. <em>Delphis</em>. Decretum Philisti
+Moschionis f. Coi medici ab Amphictyonibus honorati. Anni a.&nbsp;Chr.
+ut videtur 218/17.</p>
+
+<p class = "citation">
+31. Th. Homolle, BCH. IV (1880), 348. <em>Deli.</em> Decretum
+honorificum Archippi Polychari f. Cei medici. III. vel II. saec.</p>
+
+<p class = "citation">
+32. Wescher et Foucart, Inscr. rec. à Delphes 462. SGDJ. 2632.
+<em>Delphis</em>. Decretum in honorem Melancomae nescio cuius filii
+[Me]galopolitae medici. Anni a.&nbsp;Chr. 206/05.</p>
+
+<p class = "citation">
+33. CIG. 3596. Ditt.<sup>1</sup> 157; idem Syll. Suppl. (Orientis Graec.
+inscr. sel.) 220. Troia u. Ilion, p.&nbsp;465, 25 (Brueckner). In
+<em>Troade</em> olim reperta. Decretum Iliensium in honorem Metrodori
+Timoclis f. Amphipolitae medici, qui Antiochum regem et Meleagrum ducem
+in pugna vulneratos sanaverat. III. a.&nbsp;Chr. saec. exeuntis vel
+ineuntis II (cf. Th. Sokoloff, Klio, Beitraege zur alten Gesch., edd.
+C.&nbsp;F. Lehmann u. E.&nbsp;Kornemann IV (1904), p.&nbsp;109&nbsp;sq.: post
+pugnam apud Panium commissam anno 198).</p>
+
+<p class = "citation">
+34. C.&nbsp;T. Newton, Greek Inscr. in the Brit. M. 258. SGDJ. 3557.
+<em>Calymni</em>. Fragmentum decreti in honorem Chartadae<a class =
+"tag" name = "tag16" href = "#note16">16</a> Philoxeni f. Berenicei
+medici (at non archiatri, cf. infra <a href = "#page27">p.&nbsp;27</a>).
+Circa annum 200. a.&nbsp;Chr.</p>
+
+<p class = "citation">
+35. IG. II 433. <em>Athenis</em>. Fragmentum decreti in honorem Menandri
+Pergameni, medici Eumenis II. regis Pergamenorum. Ex annis a.&nbsp;Chr.
+197-159.</p>
+
+<p class = "citation">
+36. IG. IX 1, 516. <em>Actii</em>. Decretum concilii Acarnanum in
+honorem Diogenis Diogenis f. Pergameni medici per oppida Acarnaniae
+medicantis. Annorum 167-146.</p>
+
+<p class = "citation">
+37. R. Weil, AM. I (1876), p.&nbsp;337, 7a. <em>Amorgi</em>. Cum aliis
+in eodem lapide decretum est Minoetarum in honorem Pythionis Aeacidae
+[Delphi] medici. II., ut videtur, saeculi.</p>
+
+<p class = "citation">
+38. P. Perdrizet, BCH. XX (1896), p.&nbsp;341, 7. <em>Citii</em>.
+Basis statuae publice erectae in honorem Artemidori Artemidori f.
+medici. II. aut I. a.&nbsp;Chr. saec.</p>
+
+<p class = "citation">
+<span class = "pagenum">22</span>
+<a name = "page22"> </a>
+39. CIG. 4379c. Sterret, Papers of the American School III (1884-85), p.
+287, nr. 407/8. In loco <em>Pisidiae</em> <i>Kara Baulo</i>. Basis
+statuarum Orestis Antiochi f., qui Alexandriae studiosus medicinae
+mortuus erat, et patris eius. Statuas ponendas curavit mater et coniunx
+honore a senatu populoque decreto. II. vel I. p.&nbsp;Chr. n. saec.</p>
+
+<p class = "citation">
+40. O. Kern, Inschr. von Magnesia 113. Ditt.<sup>2</sup> 371. In vico
+<i>Üzümlü</i> prope Magnesiam a.&nbsp;M. Decretum honorificum Tib.
+Claudii Tyranni Magnetis Claudii imperatoris liberti medici. Ex I.
+p.&nbsp;Chr. saeculi prima parte.</p>
+
+<p class = "citation">
+41. Paton and Hicks, Inscr. of Cos 409 et 418. Kaibel, EG. 200.
+<em>Co</em>. Basis statuae Satyri Themistocli f. medici a pago
+Isthmiotarum honorati; in alio lapide basis duo sunt disticha medici
+ipsius tunc iam mortui, qui gratias agit pago Isthmio. I. p.&nbsp;Chr.
+n. saec. ineuntis vel medii.</p>
+
+<p class = "citation">
+42. CIG. 4315n. <em>Rhodiopoli.</em> Basis statuae publice constitutae
+in honorem Heracliti Heracliti f. Rhodiopolitae Rhodiique philosophi et
+medici, Homeri inter medicos vocati, qui a multis civitatibus
+societatibusque honoribus affectus est. I. vel II. p.&nbsp;Chr.
+saec.</p>
+
+<p class = "citation">
+43. IG. III 780. <em>Athenis.</em> Basis statuae ab Areopago, senatu
+sescentorum, populo constitutae in honorem Asyli Z..... f. Stiriensis
+medici et zacori Aesculapii. Ex annis anno p.&nbsp;Chr. 126.
+antecedentibus.</p>
+
+<p class = "citation">
+44. IG. III, 780a. <em>Athenis in Aesculapio</em>. Herma sine capite cum
+inscriptione Sozontis Ladici f. Suniensis medici et zacori Aesculapii,
+quem Areopagus, senatus sescentorum, populus honorabant. Eiusdem
+aetatis.</p>
+
+<p class = "citation">
+45. Th. Reinach, REG. VI (1893), p.&nbsp;180, 19. <em>Jasi</em>. Basis
+statuae C.&nbsp;Cornelii Hecataei medici publice erectae. I. vel II.
+p.&nbsp;Chr. saec.</p>
+
+<p class = "citation">
+46. G. Hirschfeld, Greek Inscr. in the Brit. M. 799. <em>Cnidi</em>.
+Basis statuae publice constitutae in honorem Servii [Sul]picii
+Apolloni[i] f. Hecataei medici. Saec. p.&nbsp;Chr. I. vel&nbsp;II.</p>
+
+<p class = "citation">
+47. ibidem 838. <em>Cnidi</em>. Basis statuae a populo erectae in
+honorem Cliti Cliti f. medici mortui. Saec. p.&nbsp;Chr. II.
+vel&nbsp;III.</p>
+
+<p class = "citation">
+48. G. Cousin et Ch. Diehl, BCH. X (1886), p.&nbsp;60, nr. 13. In urbe
+Lyciae Cadyanda. Basis statuae Menophili Dosithei f. Cadyandensis medici
+a senatu populoque statutae. Saec. p.&nbsp;Chr. II. vel&nbsp;III.</p>
+
+<p>
+Ex his quos casus servavit titulis satis certo confirmatur quod in
+universum dicit Xenophon: περὶ δὲ ὑγιείας ἀκούων καὶ ὁρῶν ὅτι καὶ πόλεις
+αἱ χρῄζουσαι ὑγιαίνειν ἰατροὺς αἱροῦνται κτλ. (Inst. Cyr. I 6, 15). Tam
+quarto igitur saeculo fere omnes omnino urbes Graecorum medicos publice
+conduxisse censendae sunt.</p>
+
+<p>
+A Graecis hoc institutum ad barbaros transgressum esse Strabo e
+Posidonio docet. Qui de Massiliensibus suo etiam tempore Romanos et
+Gallos litteras docentibus verba faciens dicit haec: ὁρῶντες δὲ τούτους
+οἱ Γαλάται καὶ ἅμα εἰρήνην ἄγοντες τὴν σχολὴν ἄσμενοι πρὸς τοὺς
+τοιούτους διατίθενται βίους οὐ κατ᾽ ἄνδρα μόνον ἀλλὰ καὶ δημοσίᾳ‧
+σοφιστὰς γοῦν ὑποδέχονται τοὺς μὲν ἰδίᾳ, τοὺς
+<span class = "pagenum">23</span>
+<a name = "page23"> </a>
+δὲ πόλεις κοινῇ μισθούμεναι, καθάπερ καὶ ἰατρούς (C. p.&nbsp;181; IV 1,
+5 ex.).</p>
+
+<p>
+Sed ad titulos supra compositos revertimur. In quibus modus honorum
+alius est saeculis ante Christum natum, alius aetate Romana. Olim enim
+senatus populusque virum de civitate meritum laude publica honorabant,
+proxenia, civitate, aliis huiusmodi honoribus, qui lapide in publico
+constituto memoriae prodebantur. Romanis autem temporibus, cum honores
+illi pretium atque dignitatem amisissent, clariora apertioraque insignia
+virtutis desiderabantur. Itaque totum hominem marmoreum posteris
+constituebant. Quo factum est, ut, quo recentiora sunt tempora, eo
+plures bases statuarum exsistant medicorum eoque magis decreta longa
+atque aptissima ad nos erudiendos offerre se desinant.</p>
+
+<p>
+Sin autem publicos spectamus medicos, omnes ferme, quorum titulos
+possidemus, ante principatus tempora vivebant; neque omnino ullam
+inscriptionem medici publici inde ab altero p.&nbsp;Chr. n. saec.
+habemus. Quid igitur est? Institutum illud sensim et paullatim periitne
+temporibus imperii Romani? Minime. Nam medici publici tum etiam munere
+suo omnibus locis fungebantur. Sed nomen mutatum est. Quod quale fuerit,
+mox videbimus.</p>
+
+
+<h5 class = "section"><a name = "sec1_4">§ 4.</a></h5>
+
+<h5>DE MEDICIS PUBLICIS AEVI ROMANI SIVE DE ARCHIATRIS.</h5>
+
+<p>
+Aetate Romana uno loco medici publici usque in saeculum quartum
+eminent:</p>
+
+<p>
+Oxyrh. Pap., I 51 (p.&nbsp;108) anni p.&nbsp;Chr. 173. De corpore mortuo
+visitato ad Claudianum praetorem relatio π(αρὰ) Διονύσο(υ) Ἀπολλοδώρου
+Διονυς[ί]ου ἀπ᾽ Ὀξυρύγχων πόλεως δημοσίου ἰατροῦ.</p>
+
+<p>
+Oxyrh. Pap., I, 40 (p.&nbsp;83), saec. II. p.&nbsp;Chr. exeuntis vel
+ineuntis III. Iudicium praefecti de questu Psasnis, qui quidem est
+ἰατρὸς δημος[ιεύ]ων ἐπὶ ταρι[χείᾳ].</p>
+
+<p>
+Oxyrh. Pap., I 52 (p.&nbsp;109), anni 325. De inspectione puellae domo
+collapsa vulneratae renuntiatio ad curatorem rei publicae παρὰ Ἀυρηλίων
+.... καὶ Διδύμου καὶ Σιλβανοῦ ἀπ[ὸ τῆς λαμ(πρᾶς)] καὶ λαμ(προτάτης)
+Ὀξυρυγχιτῶν πόλεω[ς δημοσίων] ἰ[ατρ]ῶν.</p>
+
+<p>
+<span class = "pagenum">24</span>
+<a name = "page24"> </a>
+Quibus papyris addenda esse videtur similis renuntiatio C.&nbsp;Minicii
+Valeriani ἔχοντος τὸ ἰατρεῖον ἐν κώμῃ Καρανίδι data a.&nbsp;d. XI. Kal.
+Sept. anni 130. (BGU. 647). Quam papyrum medici publici esse, si ex
+argumento eius collegerimus, a vero fortasse non aberrabimus.</p>
+
+<p>
+Iam his papyris demonstratum est vetus medicorum publ. nomen (δημόσιος
+ἰατρός vel ἰατρὸς δημοσιεύων) in Aegypto etiam per aevum Romanum
+usitatum fuisse.</p>
+
+<p>
+Aliis locis δημόσιοι ἰατροί posterioribus imperatorum saeculis non
+inveniuntur. Tamen multi altero p.&nbsp;Chr. saeculo tituli medicorum
+exstant et maxime in urbibus Asiae Minoris. Inter hos sunt multi
+archiatrorum. Qui archiatri erant medici publici et excipiebant eos,
+quos adhuc cognovimus δημοσιεύοντας, ipsi vocati ἀρχιατροί.<a class =
+"tag" name =
+"tag17" href = "#note17">17</a> Quod priusquam accuratius exponamus, de
+archiatris, unde provenerint, verba nonnulla nobis facienda sunt.</p>
+
+<p>
+Inscriptionibus archiatrorum, quae ante Romana tempora exaratae erant,
+nondum inventis diu viri docti putabant apud Romanos exstitisse
+archiatros, plurimique Andromachum Neronis imperatoris medicum primum
+omnium designabant. Quem Galenus ἀρχιατρόν vocaverat (K. XIV,
+p.&nbsp;2).
+Erotianus autem librum, qui τῶν παρ᾽ Ἱπποκράτει λέξεων συναγωγή
+inscribitur, Andromacho archiatro dedicaverat (ed. Klein, p.&nbsp;29, 1:
+Τὴν Ἱπποκράτους πραγματείαν, ἀρχιατρὲ Ἀνδρόμαχε, οὐκ ὀλίγα συμβαλλομένην
+πᾶσιν ἀνθρώποις ὁρῶν κτλ., quibus verbis liber incipit); sed hunc
+recentiorem quam illum Neronis medicum et filium eius fuisse suo iure
+exposuit Klein (Proleg. p.&nbsp;XII sq.). Inscriptione tum Coa inventa
+(PH. 345) C.&nbsp;Stertinius Xenophon primus archiater
+existimabatur.</p>
+
+<p>
+<span class = "pagenum">25</span>
+<a name = "page25"> </a>
+Altera ex parte per complura saecula viri doctissimi inquirebant, quae
+vis voci ἀρχιατρός subiecta esset, habebantque controversiam, ἀρχὸς τῶν
+ἰατρῶν an τοῦ ἄρχοντος ἰατρὸς (ne memoremus <i>principem atrii</i>
+quemquam intellexisse) vis primitiva vocabuli esset (v. Dan. le Clerc,
+<i>Hist. de la Méd.</i>, p.&nbsp;585 sqq.). Postremum commentationem de
+archiatris ampliorem scripsit R.&nbsp;Briau: <i>L’archiâtrie romaine ou
+la médecine officielle dans l’empire romain. Suite de l’histoire de la
+profession médicale</i> (Paris 1877). Qui rem acute perscrutatus tamen
+nimis subtiliter in plura genera quam sunt distribuit archiatros.<a
+class = "tag" name = "tag18" href = "#note18">18</a> Res tum non
+promovebatur, nisi quod nomen archiatrorum iam saeculis Christum natum
+antecedentibus occurrere demonstrabatur, id quod facillime fieri poterat
+inscriptionibus, quae id ostendebant, repertis.<a class = "tag" name =
+"tag19" href = "#note19">19</a></p>
+
+<p>
+<span class = "pagenum">26</span>
+<a name = "page26"> </a>
+Quarum prior in basi statuae Deli inventa legitur (ed. Th. Homolle, BCH.
+IV (1880), p.&nbsp;217; Ditt.<sup>1</sup> 244; Löwy 294; Ditt. Suppl.
+256):</p>
+
+<div class = "verse first">
+Κράτερον Κρατέρου Ἀντιοχέα τὸν τροφέα</div>
+<div class = "verse">
+Ἀντιόχου Φιλοπάτορος, τοῦ ἐγ᾽ βασιλέως</div>
+<div class = "verse">
+μεγάλου Ἀντιόχου καὶ βασιλίσσης Κλεοπάτρας,</div>
+<div class = "verse">
+γεγονότα δὲ καὶ τῶν πρώτων φίλων βασιλέως Ἀντι-
+<span class = "gap">5</span></div>
+<div class = "verse">
+όχου καὶ ἀρχιατρὸν καὶ ἐπὶ τοῦ κοιτῶνος τῆς</div>
+<div class = "verse">
+βασιλίσσης, Σωσίστρατος Σωσιστράτου</div>
+<div class = "verse">
+Σάμιος, τῶν πρώτων φίλων, ἀρετῆς ἕνεκα καὶ</div>
+<div class = "verse">
+εὐνοίας καὶ φιλοστοργίας τῆς εἰς ἑαυτὸν,</div>
+<div class = "verse">
+Ἀπόλλωνι Ἀρτέμιδι Λητοῖ.</div>
+<div class = "verse2">
+Φιλότεχνος Ἡρώδου Σάμιος ἐποίει.</div>
+
+<p>
+Qua ex inscriptione apparet archiatrum ordinis nobilis fuisse et apud
+regem ipsum (Antiochum VII.) munus medicum exsecutum esse, cum titulus
+inter alias aulae regiae dignitates insertus sit. Est autem inscriptio
+annorum 130. vel 129. a.&nbsp;Chr. (Ditt.<sup>1</sup> 244<sup>1</sup>.
+cf. Löwy 294). Altera inscriptio gemina iterum τῶν πρώτων φίλων βασιλέως
+καὶ ἀρχιατρόν ostentat. Quam Deli quoque inventam edidit
+S.&nbsp;Reinach, BCH. VII (1883), 359 (Ditt. Suppl. 374). Exarata est
+non multo post antecedentem, cum Mithradates (VI.) Eupator per annos
+a.&nbsp;Chr. 120-63 regnaret. Legitur autem in basi statuae ita:</p>
+
+<div class = "verse first">
+῎<ins class = "correction" title = "legitur ‘Ο’">Ὁ </ins>ἱερε]ὺς Ἡλιάναξ
+Ἀσκληπιοδώρου Ἀθηναῖ[ος]</div>
+<div class = "verse">
+Παπίαν Μηνοφίλου Ἀμισηνόν,</div>
+<div class = "verse">
+τῶν πρώτων φίλων βασιλέως</div>
+<div class = "verse">
+Μιθραδάτου Εὐπάτορος
+<span class = "gap">5</span></div>
+<div class = "verse">
+καὶ ἀρχιατρόν, τεταγμένον δὲ</div>
+<div class = "verse">
+καὶ ἐπὶ τῶν ἀνακρίσεων,</div>
+<div class = "verse2">
+θεοῖς.&nbsp;</div>
+
+<p>
+Hi duo tituli, soli archiatrorum, qui e saeculis antechristinianis adhuc
+exstant, plane demonstrant apud diadochos qui vocantur reges archiatros
+exortos et munere aulico functos esse.
+<span class = "pagenum">27</span>
+<a name = "page27"> </a>
+Sed in inscriptione Calymnia (nr. 34)<a class = "tag" name = "tag20"
+href = "#note20">20</a> cum vs. 5 ante vocabulum ἰατρός lacuna hiaret et
+Newton, qui illam edidit, vestigia litterae Χ agnosci posse<a class =
+"tag" name = "tag21" href = "#note21">21</a> putavisset, hic [αρχ]ιατρός
+supplevit. Haberemus igitur medicum <em>urbis</em>, qui archiater
+vocatus esset. At quae Newton explevit stare non possunt, cum viri duo
+doctissimi, A.&nbsp;Smith et A.&nbsp;R. Munro, lapidem denuo inspexerint
+atque litteram ullam in lacuna fuisse negaverint.<a class = "tag" name =
+"tag22" href = "#note22">22</a></p>
+
+<p>
+Qua igitur in domo regia archiatri primi exstiterint, quaerendum est.
+Etenim mihi quidem probatur ante Alexandrum aut Alexandri ipsius
+temporibus nondum quosvis medicos archiatros nominatos esse. Cum autem
+titulus archiatri, qui regem Antiochum curabat, tempore prior sit, in
+aula Seleucidarum medici aulici appellari archiatri coepti esse
+videntur, optimeque propinquitate atque coniunctione familiae utriusque
+probatur ab aula regia Antiochena ad regis Pontici nomen transiisse. At
+S.&nbsp;Reinach verisimile esse existimabat (BCH. VII 359 et apud
+Daremberg-Saglio, l.&nbsp;l. p.&nbsp;1690) in Aegypto primos exstitisse
+archiatros, cum aliae aulae mores atque institutiones Ptolemaeorum
+imitarentur, cum in Aegypto tituli similes sicut ὁ ἐπὶ τῶν ἰατρῶν et
+βασιλικὸς ἰατρός se praeberent, cum denique iam veteris imperii
+temporibus in quinta, quam numerant, regum familia medici regis noti
+sint. Quarum causarum quam primam vir doctissimus attulit, falsam esse
+infra videbis (<a href = "#note25">adn. 25</a>),
+quam tertiam nihil ponderis habere nemo neget.</p>
+
+<p>
+Sed legitur in inscriptione Deli inventa titulis Crateri et Papiae supra
+exscriptis simillima quidam ἐπὶ τῶν ἰατρῶν (ed. Th. Homolle, BCH. III
+(1879), p.&nbsp;470; Ditt. Suppl. 104):
+<span class = "pagenum">28</span>
+<a name = "page28"> </a>
+Χρύσερμον Ἡρακλείτου Ἀλεξανδρέα | τὸν συγγενῆ βασιλέως Πτολεμαίου<a
+class = "tag" name = "tag23" href = "#note23">23</a> | καὶ ἐξηγητὴν καὶ
+ἐπὶ τῶν ἰατρῶν | καὶ ἐπιστάτην τοῦ Μουσείου | Ἄρειος &mdash;&mdash;
+&mdash;&mdash; Ἀπόλλωνι κτλ. Qui cum praefectus Musei vocetur
+praefectusque urbis Alexandriae vel praefectus annonae
+(ἐξηγητής.&mdash;cf. U.&nbsp;Wilcken, Ostr. I, p.&nbsp;624, 654; cf.
+Ditt. Suppl. 104<sup>4</sup>), tertium etiam quod habuit officium
+publice neque in aula regis administrasse videtur. Praefuit igitur
+fortasse Alexandriae medicis et rebus medicis. Neque nego potuisse eum
+omnibus medicis publicis, qui multi in Aegypto erant, summum praefectum
+impositum fuisse, ut voluit R.&nbsp;Ditterberger (Suppl.
+104<sup>5</sup>). Certe quidem in aula regia non medicus erat regis.</p>
+
+<p>
+At idem atque ἀρχιατρός titulus qui etiam testis excitatur significare
+videtur. Legitur enim in magna papyro Taurinensi, quam integerrimam
+edidit A.&nbsp;Peyron, <i>Papyri Graeci regii Taurinensis musei Aegyptii
+I</i> (Taurini 1826), pap. 1, vs. 25 Tatam, qui ὁ βασιλικὸς ἰατρός
+vocatur, iussum regis per litteras tradidisse praefecto. Sicut igitur
+ille Παπίας ἀρχιατρός, τεταγμένος δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἀνακρίσεων (p.&nbsp;29)
+Tatas quoque res publicas subibat; tamen regis fuit medicus, qui hunc
+ipsum curabat et munere aulico fungebatur, ut ex titulo βασιλικὸς ἰατρός
+elucere videtur.</p>
+
+<p>
+Sin autem in terris duabus eadem res altero loco ἀρχιατρός, altero
+βασιλικὸς ἰατρός vocatur, nomina mihi confundenda non esse videntur, sed
+ita statuendum est medicum illum aulicum apud Ptolemaeos βασιλικὸν
+ἰατρόν, apud Seleucidas ἀρχιατρόν nominatum esse. Quid enim? Papyrus
+Taurinensis anno a.&nbsp;Chr. 117. scripta est, id quod die in epistula
+adscripta certe constat; inscriptio Crateri autem archiatri Antiochi
+anni 130. vel 129. est.</p>
+
+<p>
+Atque porro. Demonstrabitur continuo voci ἀρχιατροῦ aliam vim impositam
+esse temporibus Romanis, cum medici publici ab oppidis conducti ita
+vocabantur. Quod in Aegypto non factum est; nam hic medici publici usque
+ad IV. p.&nbsp;Chr. saec. ἰατροὶ δημόσιοι vel δημοσιεύοντες vocabantur
+(v. p. 23&nbsp;sq.) atque tituli archiatrorum non ante tempora Byzantina
+inveniuntur. Duo enim archiatri tantum, quorum tituli in Aegypto reperti
+sunt, adhuc sunt noti, uterque saeculi quinti et sexti: Πρώτερις
+<span class = "pagenum">29</span>
+<a name = "page29"> </a>
+ἀρχιατρός, cuius stelam sepulcralem in loco <i>Tehneh</i> nuper reperit
+G.&nbsp;Lefebure (BCH. XXVII (1903), p.&nbsp;375 nr. 115) in coemeterio
+christianorum saeculi quinti vel sexti (v. l.&nbsp;l. p.&nbsp;369, 376&nbsp;sq.).
+Alterum invenis in Pap. Oxyrh. I 126 (p.&nbsp;195) vs. 23: Φλ. Μάρκος
+σὺν θεῷ ἰατρὸς υἱὸς τοῦ τῆς λογίας μνήμης Ἰωάννου γενομέ(νου) ἀρχιατροῦ
+συναινῶ κτλ. Sed est haec papyrus anni p.&nbsp;Chr. 572.</p>
+
+<p>
+Qui praeterea commemoratur archiater Aegyptius, is quoque aetatis est
+Byzantinae. Exstat apud Photium cod. 220 (p.&nbsp;564/5): Ἀνεγνώσθη
+<em>Θέωνος ἀρχιητροῦ Ἀλεξανδρέως</em> ἰατρικὸν βιβλίον ὁ ἐπιγράφει
+ἄνθρωπον. Qui cum inter Oribasium et Aetium (saec. VI.) locum habeat
+apud Photium, hac ex re aetas eius iam pellucet, quae fit clarior Photii
+verbis ipsius (220 ex.): ἔστι μέντοι τὴν χρείαν τὸ βιβλίον <em>ταῖς τοῦ
+Ὀρειβασίου συνόψεσι</em> παρεχόμενον <em>παραπλησίαν</em>.</p>
+
+<p>
+Byzantina igitur ante tempora nullus in Aegypto medicus archiater
+vocatur.<a class = "tag" name = "tag24" href = "#note24">24</a> Qua ex
+re satis apparet in Aegypto titulum archiatri inventum non esse. Contra
+testes excitati in Syriam omnes nos ducunt: in Syria igitur nomen
+archiatri videtur natum.<a class = "tag" name = "tag25" href =
+"#note25">25</a></p>
+
+<p>
+<span class = "pagenum">30</span>
+<a name = "page30"> </a>
+Ac primo archiater, ut docent tituli, praecipuum habebat in aula regis
+locum et medicus aulicus erat. Qui regem ipsum et familiam eius curabat
+intra domum regis et servis medicis, quorum multi in aula magna tum iam
+fuerint, praeerat. Qua ex re nomen sumpsit. Nam est archiater ὃς ἄρχει
+τῶν ἰατρῶν sicut ἀρχιτέκτων est ὃς ἄρχει τῶν τεκτόνων. Sicut autem in
+aedibus
+<span class = "pagenum">31</span>
+<a name = "page31"> </a>
+aedificandis architectus optimus peritissimusque omnium est et res
+difficillimas agit, ita archiater etiam est medicus, qui inter alios
+excellit et propterea ad proprium et grave officium vocatus est. Qua in
+re R.&nbsp;Briau assentiendum est, qui universam archiatri naturam ita
+apte definivit (l.&nbsp;l. p.&nbsp;127): <i>Ce caractère (le c.
+général), c’est qu’ils étaient tous nommés par des corps constitués ou
+selon un mode établi par le gouvernement impérial; c’est-à-dire qu’ils
+avaient tous une empreinte officielle et des fonctions commandées et
+obligatoires: <em>ils étaient médecins fonctionnaires</em> ..... Il (le
+titre d’archiâtre) n’était en réalité qu’une marque d’honneur qui
+désignait le médecin fonctionnaire à la consideration et au respect de
+tous.</i> Quibus in verbis res Romanas vir ille doctissimus spectat,
+quas adhuc non exposuimus. Sed ab initio ita fuit, ut archiatri munere
+certo et definito fungerentur et ab rege aliove in hunc locum
+promoverentur.</p>
+
+<p>
+Ab regibus Orientis Graeci munus et nomen via directa ad imperatores
+Romanos transiisse opinio communis est. Sed uno iam exemplo
+C.&nbsp;Stertinii Xenophontis medici Claudii imperatoris ita non esse
+planum faciemus. Multae enim inscriptiones eius et Graecae et Latinae
+exstant, eius ipsius vel ad eum pertinentes (inter 24 Graecos undecim
+sane textum eundem exhibent), scriptoresque mentionem Xenophontis
+faciunt, de quo postremum disseruit R.&nbsp;Herzog (l.&nbsp;l.
+p.&nbsp;189 sqq.)<a class = "tag" name =
+"tag26" href = "#note26">26</a> Nemo hunc medicum Claudii dicit
+archiatrum, nec Plinius (NH. XXIX&nbsp;7) nec Tacitus (Ann. XII, 61 et 67),
+sed »medicum« tantum tradunt, sicut etiam Laertius Diogenes (II, 6 n.
+16), si verba ad Xenophontem Claudii medicum spectant, simpliciter
+scripsit ἰατρός. Verum etiam in inscriptione Latina Romae reperta
+»medicus« traditur: <i>Cosmiae C. <em>Stertini · Xenophontis | medici ·
+Augusti</em> | vix · ann · XVIIII | Blastus · conservos · D · S · et |
+Iuliae Thymele | matri</i> (CIL. VI 8905). Quae inter inscriptiones
+Graecas ordinem indicant, altera Xenophontem Romae etiam, ut apparet,
+moratum ἰατρὸν Τιβερίου Κλαυδίου Καίσαρος nominat (Dubois, BCH. V
+(1881), 472, Calymni), altera Co reperta in basi statuae titulum quem
+quaerimus exhibet (PH. 345): Γ. κτα. Ξενοφῶντα <em>τὸν
+ἀρχιατρὸν</em></p>
+
+<p>
+<span class = "pagenum">32</span>
+<a name = "page32"> </a>
+<em>τῶν θεῶν Σεβαστῶν</em> καὶ ἐπὶ τῶν Ἑλληνικῶν ἀποκριμάτων,
+χειλιαρχήσαντα καὶ ἔπαρχον γεγονότα τῶν ἀρχιτεκτόνων καὶ τιμαθέντα ἐν
+τῶι [τῶ]ν Βρεταννῶν θριάμβωι στεφάνωι χρυσέωι καὶ δόρατι κτλ.. Sequitur
+igitur, ut C.&nbsp;Stertinius in amplissimo statu apud Claudium
+collocatus esset, qui medico, <i>cuius scientia ipse utebatur</i> (Tac.
+Ann. XII 61), sicut reges illi Graeci alia etiam dabat mandata. Sed
+statua temporibus Neronis erecta est, cum Xenophontem [φιλονέρων]α etiam
+appellavissent (vs. 11),<a class = "tag" name = "tag27" href =
+"#note27">27</a> quod quidem verbum, ut fiebat, postea erasum est, et
+cum Xenophon in hoc titulo esset ἀρχιερεὺς τῶν θεῶν καὶ ἱερεὺς διὰ βίου
+τῶν Σεβαστῶν καὶ Ἀσκλαπιοὺ καὶ Ὑγίας καὶ Ἠπιόνης (vs. 14 sqq.).
+Similiter in inscriptione nuper Co effossa (R. Herzog, Arch. Anz. 1903,
+193) Xenophon ipse se nominat τὸν ἱερέα αὐτῶν διὰ βίου (Ἀσκληπιοῦ
+Καίσαρος Σεβαστοῦ καὶ Ὑγίας καὶ Ἠπιόνης), atque hic etiam in rasura
+quadam de Herzogii coniectura φιλονέρων fuit. Haec inscriptio certe
+Neronis aetate exarata est, cum Xenophon ipse statuam consecraverit
+cumque novo honore herois a populo ornatus sit, qui honos in
+inscriptionibus Claudii aetate incisis non invenitur, sed apte ei Coum
+regresso<a class = "tag" name = "tag28" href = "#note28">28</a>
+decernebatur. Cum autem in inscriptione priore, in qua ἀρχιατρός
+legebatur, et φιλονέρων et ἱερεὺς διὰ βίου τῶν Σεβαστῶν καὶ Ἀσκλαπιοῦ
+καὶ Ὑγίας καὶ Ἠπιόνης insit, apparet hanc quoque conceptam esse
+temporibus Neronis, cum Xenophon paullo post Claudium suo auxilio
+mortuum, quia Romae imperatore necato manere non poterat (cf.
+R.&nbsp;Herzog l.&nbsp;l. p.&nbsp;195), Coum redierat.</p>
+
+<p>
+Quae cum ita sint, quid veri similius est, quam Coos ipsos simplicem,
+»medicum Augusti« in titulum magnificentiorem mutavisse archiatri
+promptum ex more Graecorum, ut virum de se bene meritum eo magis
+honorarent? Sed vere Romanos hoc quidem tempore titulo archiatri nondum
+usos esse alii tituli approbant:</p>
+
+<p>
+IG. XIV 1759. <em>Romae</em>. Τιβέριος Κλαύδιος Κουιρείναι Μενεκράτης
+<span class = "pagenum">33</span>
+<a name = "page33"> </a>
+<em>ἰατρὸς Καισάρων</em>, cui a discipulis scholae conditae ab eo
+sepulcrum (ἡρῷον) paratur. Medicus Caesarum complurium ex familia
+Claudia.</p>
+
+<p>
+IG. XIV 1751. <em>Romae</em>. Τι. Κλαύδιος Ἄλκιμος <em>ἰατρὸς
+Καίσαρος</em>, cuius sepulcrum Restituta quaedam res medicas docta ab
+Alcimo curandum fecit. Medicus Claudiorum alicuius, quamquam sane formae
+litterarum in tempus posterius deducunt. (Sed erret Harnack
+(<i>Medizinisches aus der ält. Kircheng.</i> p.&nbsp;14) qui titulum
+Christianum et aetate Byzantina esse contendit).</p>
+
+<p>
+Benndorf u. Niemann, <i>Reisen in Lykien und Karien</i> p.&nbsp;63 nr.
+30 et p.&nbsp;64 nr. 32. <em>Sidymae</em>. Titulus dedicatorius in
+porticu, quam Τιβέριος Κλαύδιος <em>Σεβ[αστοῦ ἀπ]ελεύθερος</em> Ἐπάγαθος
+<em>ἰατρὸς ἀκκῆσσος τοῦ ἰδίου πάτρωνος</em> cum alio quodam (cf. 32) et
+Claudio imperatori et Dianae et deis aliis consecraverat. Idem Ἐπάγαθος
+ἀπελεύθερος ἰατρὸς ἀκ[κῆ]σσος τοῦ ἰδίου πάτρωνος una cum Tib. Claudio
+Tib. f. Quir. Liviano statuam Claudii statuendam curavit (nr. 32).
+&mdash;Quibus titulis additur ad »medicum Augusti« quidam »medicus
+accensus Augusti«, qui igitur medicos Augusti in serviendo valetudini
+Caesaris ipsius adiuvabat. Qui quamquam servus erat, non inter servos
+medicos ducendus est, qui homines et maxime servos aulae imperatoriae
+curabant. Quibus praeerat quidam »supra medicos« aut »decurio medicorum«
+aut »superpositus medicorum«,<a class = "tag" name = "tag29" href =
+"#note29">29</a> inter quos omnes aulae imperatoriae medicos archiatrum
+locum non habere late patet.</p>
+
+<p>
+P. Perdrizet et Ch. Fossey BCH. XXI (1897), p.&nbsp;66, 3. Rev.
+arch. 1897, I p.&nbsp;355. Byzant. Zeitschr. XIV (1905) p.&nbsp;20 nr.
+5. <em>Laodiceae ad Libanum</em>. (?&mdash;Tell Nebbi Mindu) . . . .
+[Λικ]ίννι[ον?] . . . . | Φι[λ]ιππικὸ[ν] | <em>ἰατρὸν Σεβ(αστοῦ)</em> |
+Φλ.
+Σακέρδος | Ἐμίσηνος τὸν | αὐτοῦ φ[ί]λον. Imperatoris nescio cuius
+medicus. Sed Hadrianum, cum in Syria versaretur, aut alium imperatorem
+ibi versatum curasse et propterea ut titulum medici Augusti sibi
+adsumeret impetrasse videtur. Ad tempora posteriora litterae formis
+rotundis (<span title = "ΕϹλ"><img class = "inline" src =
+"images/rotundis.png" width = "29" height = "15" alt =
+"Greek letterforms"></span>) pertinent.</p>
+
+<p>
+G. Hirschfeld, Greek inscr. in the Brit. M. 799. <em>Cnidi</em>. In basi
+statuae publice erectae: Σερούϊος [Σουλ]πίκιος Ἀπολλωνίου υἱὸς Ἑκαταῖος
+ὁ <em>ἰατρὸς καὶ φίλος τοῦ Σεβαστοῦ</em>, ad quae verba
+<span class = "pagenum">34</span>
+<a name = "page34"> </a>
+extrema medicos regum Graecorum conferas, qui τῶν πρώτων φίλων βασιλέως
+καὶ ἀρχιατρός vocabantur (p.&nbsp;26) et Eudemum <i>amicum et medicum
+Liviae</i> (Tac. Ann. IV,&nbsp;3). Cum ex nomine Servi Sulpici eluceat eum
+civitatem a Galba accepisse, huius vel alicuius posteriorum medicus
+fuit. Adnotavit etiam Newton litteras tituli Hecataei aliquanto priores
+esse tituli Hadriani eodem loco reperti.</p>
+
+<p>
+Falsa autem est inscriptio CIG. 3285 in anaglypho sepulcrali Smyrnaeo
+nunc in museo Veronensi conservato, id quod et contextus verborum et
+formae litterarum et locus inscriptionis sub anaglypho demonstrant. Ibi
+legitur: Μᾶρκον Ἀρτώριον Ἀσκληπιάδην | <em>θεοῦ Καίσαρος Σεβαστοῦ
+ἰατρὸν</em> | ἡ βουλὴ καὶ ὁ δῆμος τῶν Σμυρναίων | ἐτίμησαν ἥρωα
+πολυμαθίας χάριν. Patet iam inscriptionem inepte compilatam esse ex eis
+quae scriptores Romani passim de Artorio medico Caesaris Augusti
+tradunt. Quam inscriptionem esse vitiatam Maffei iam olim (Mus. Ver.
+XLVII.&nbsp;4) Boeckhio non multum persuadens et tum iterum Duetschke (Antik.
+Bildw. IV, 539) contenderat. Quod nemo negabit, qui anaglyphum ipsum aut
+imaginem ope lucis expressam viderit.<a class = "tag" name = "tag30"
+href = "#note30">30</a></p>
+
+<p>
+Sed ne in falsis operam perdamus titulis. Pergamus afferre testimonia,
+quae demonstrant medicos Caesarum saeculo primo et ineunte altero
+publice nondum archiatros nominatos esse. Exstant enim Latini etiam
+tituli:</p>
+
+<p>
+CIL. VI, 3985 <i>Tyrannus Liviae medicus</i> (cf. ibid. 3986 et 87 alios
+Liviae medicos, quorum tabulae in columbario libertorum et servorum
+Liviae Augustae et Caesarum inventae sunt, unde etiam tituli supra
+laudati <a href = "#note29">adn. 29</a>, 1 et&nbsp;2).</p>
+
+<p>
+CIL. VI 8646 et 47 exstant duo »medici domus Augustae«.</p>
+
+<p>
+CIL. VI 8895: <i>L. Arruntio Semproniano Asclepiadi Imp. Domitiani
+medico</i> eqs. (cf. Plin. NH. XXIX,&nbsp;5).</p>
+
+<p>
+CIL. XIV 3641, Tibure: <i>D. M. Ti. Claudio Aelio Sabiniano medico Aug
+<img class = "inline" src = "images/blot.png" width = "30" height = "16"
+alt = "////"> Pedanius Rufus amicus.</i><a class = "tag" name = "tag31"
+href = "#note31">31</a></p>
+
+<p>
+<span class = "pagenum">35</span>
+<a name = "page35"> </a>
+Multi alii »medici« inter officiates ex familia Augusta, qui quidem
+servi sunt aut liberti, ibidem exstant (CIL. VI 8894&mdash;8910).<a
+class = "tag" name = "tag32" href = "#note32">32</a></p>
+
+<p>
+Certe igitur constat Domitiani etiam medicos titulo antiquo »medicus
+Augusti« esse usos. Qui titulus ex Aegypto, ubi βασιλικὸν ἰατρὸν illum
+inveneramus (v. p.&nbsp;28), Romam translatus esse videtur, archiatri
+autem titulum Graeci ex Asia oriundi in Italiam importaverunt. Nam quod
+Galenus Andromachum Neronis medicum archiatrum nominat (K. vol. XIV,
+p.&nbsp;2: Ανδρόμαχος ὁ Νέρωνος ἀρχιατρός κτλ. cf. supra »Imp. Domitiani
+medicus«), verisimile est, quod in sua patria mos erat, Galenum in res
+alienas transtulisse. Fuit igitur Andromachus medicus (vocat eum Galenus
+brevi ante loc. cit. simpliciter ἰατρόν) et factus est »medicus
+Augusti«, id quod Galenus, Graecus quidem verborum amans, voce ἀρχιατροῦ
+interpretatur. Neque aliter iudicandum est de aliis archiatris ab Galeno
+laudatis: K.&nbsp;Vol. XIV p.&nbsp;261: Μάγνος δὲ ὁ καθ᾽ ἡμᾶς ἀρχιατρὸς
+γενόμενος et paullo post Δημήτριος δὲ καὶ αὐτὸς καθ᾽ ἡμᾶς ἀρχιατρὸς
+γενόμενος. Quos Romae factos medicos imperatorios (ut de Demetrio medico
+Marci Aureli constat: Gal. XIV p.&nbsp;4) Galenus vocabulo a Romanis
+nondum usurpato, sibi autem noto et grato vocare videtur. Nam tertio
+etiam saeculo Lampridius tradit medicum imperatorium ab Severe Alexandro
+salario firmo conductum et <i>medicum Palatinum</i> nominatum esse
+(Alex. Sev. c. 42). Denique ad Iuven. X, 221 Themiso, qui primo vixit
+a.&nbsp;Chr. n. saeculo neque unquam medicus Augusti ullius fuisse
+potest, ab scholiasta archiater vocatur. Sed scholion illud (ed.
+Jahn-Buecheler:
+<i>Themison a. archiater illius temporis cui detrahit</i>), cum in
+Pithoeano a manu prima scriptum legatur, non recentissimorum est, tamen
+sexto demum saeculo exaratum esse potest. Quo tempore vox archiatri pro
+simplici medici iam usurpata esse videtur ut est cum hoc vocabulum circa
+annum 800 ad Germanos transflueret, apud quos pro antiquo medici
+vocabulo recipiebatur.<a class = "tag" name = "tag33" href =
+"#note33">33</a></p>
+
+<p>
+Quae cum ita sint, res hoc modo disceptanda est: titulus
+<span class = "pagenum">36</span>
+<a name = "page36"> </a>
+archiatri, quo reges Orientis Graeci utebantur, non continuo ab
+imperatoribus Romanis excipiebatur, sed in urbes Graecas transiit et
+prioribus aevi Romani saeculis ab Graecis hominibus tantum
+usurpabatur.</p>
+
+<p>
+Quod praeter ea, quae adhuc exposuimus, multi archiatrorum tituli
+demonstrant, qui in urbibus Graecis et maxime Asiae Minoris inventi
+sunt. Cum in his ad vocem archiatri nihil aliud adiunctum sit, ab urbe
+in qua erant medici hoc nomine vocati esse videntur. Accedit, quod ter
+non ἀρχιατρός solus sed ἀρχιατρός τῆς πόλεως vel ἀρχιατρός πόλεως
+dicitur. Hi tres igitur medici municipales vel ut adhuc diximus publici
+erant, ita ut alii etiam ἀρχιατροί ab urbe sic vocati medici publici
+fuisse videantur. Cum autem tres illi tituli ἀρχιατρῶν τῆς πόλεως in
+urbibus reperti sint, quae longe inter se distant, cum prima in Asia,
+secunda in Graecia, tertia in Italia sita sit, hac re iam demonstratur
+aevo Romano morem Graecorum, ut valetudinem civium medicis publicis
+mandarent, per totum imperium Romanum diffusum esse neque umquam Graecos
+ipsos a more suo destitisse. Sed accuratiora proferamus de tribus illis
+titulis:</p>
+
+<p class = "citation">
+49. CIG. 2714; Lebas, Voyage V, 314-318. In urbe Cariae <em>Euromo</em>.
+Eadem inscriptio dedicatoria quinque aut si imagini Fellowii (<i>Asia
+Minor</i>, p.&nbsp;260) fides habenda est octo columnis templi alicuius
+affixa est. Quas dedicavit columnas Μενεκράτης Μενεκράτους <em>ὁ
+ἀρχιατρὸς τῆς πόλεως</em> στεφανηφορῶν κτλ. Quo tempore columnae
+dedicatae tabulis praefixae sint, certe dici non potest. Formae
+litterarum mea quidem sententia altero saeculo antiquiores non sunt
+(<span title = "ϹΩΝΗ"><img class = "inline" src =
+"images/quadratis.png" width = "53" height = "15" alt =
+"Greek letterforms"></span>). Sed structuram et formas templi ipsius
+atque columnarum (v. <i>Antiquities of Jonia</i> I, cap. IV, tab. 1-5)
+recentiores aetate Hadriani non esse et inter Augusti et Hadriani
+tempora cadere R.&nbsp;Delbrueck mihi asseveravit.</p>
+
+<p class = "citation">
+50. IG. IV, 782. <em>Troezene</em>. In basi statuae Aesculapii, ut satis
+certum est, quam urbi dedicavit Αγασικλείδας Ἀγασικλείδα ὁ ἀρχιατρὸς τῆς
+πόλεως ἀγορανομῶν τὸ ξ̅θ̅ (coni. Bursian al., ζ̅θ̅ in lapide) ἔτος. Cum
+aera ab Hadriani itinere Peloponnesiaco deducenda sit, titulus, si recte
+illud coniectum est, anni p.&nbsp;Chr. 192 est.</p>
+
+<p class = "citation">
+51. IG. XIV, 689. In Hirpinorum urbe <em>Aeclano</em>. In basi statuae
+Aesculapio dedicatae. Quam constituendam curavit Γ. Σάλουϊος Ἀττικιανὸς
+<em>ἀρχιατρὸς πόλεως</em>. Vix saec. p.&nbsp;Chr. II. antiquior.</p>
+
+<p>
+Quibus ab ἀρχιατροῖς τῆς πόλεως vix ei medici distinguendi sunt, qui
+solum ἀρχιατροί in titulis vocantur. Quos titulos nunc per locos
+disponamus, quo facilius quanto archiatri in Asia Minore frequentiores
+sint perspiciatur:</p>
+
+<p class = "citation">
+<span class = "pagenum">37</span>
+<a name = "page37"> </a>
+52. Heberdey u. Wilhelm, <i>Reisen in Kilikien</i> (1891 u. 92)
+(Denkschr. d. K. A. d. W. in Wien, Ph.-h. Kl. Bd. XLIV, VI), p.&nbsp;20
+nr. 51. <em>Rhossi</em> (in loco <i>Arsâs</i> in Cilicia). Titulus
+sepulcralis christianus Κυρίλλου̣ τοῦ τιμιωτάτου̣ καὶ ἐναρέτου
+ἀρχειατροῦ. Valde recens.</p>
+
+<p class = "citation">
+53. Ibid. p.&nbsp;84 nr. 161. <em>Olbae</em> (in loco Ciliciae
+<i>Uzundschaburdsch</i>). Basis statuae: Μ. Αὐρήλιον Μενάνδρον Μενάνδρου
+τὸν ἀρχιατρόν κτλ. II. saec. altera parte non prior.</p>
+
+<p class = "citation">
+54. Petersen und v. Luschan, <i>Reisen in Lykien etc.</i> p.&nbsp;176
+nr. 225. In via, quae ab loco <i>Elmaly</i> <em>Cibyram</em> ducit. Tit.
+sepulcr.: [Φιλ]όλογον ἀρχ[ιατρ]όν? κτλ. II. saec.?</p>
+
+<p class = "citation">
+55. Benndorf u. Niemann, <i>Reisen in Lykien und Karien</i>. I
+p.&nbsp;78 nr. 55. <em>Sidymae</em> in sarcophago. Μ.&nbsp;Αὐρ.
+Πτολεμαῖος [ὁ καὶ Ἀριστ]όδημος Ἀριστοδήμου τοῦ καὶ Λύσωνος Ἀρις[τοδήμου]
+Σιδυμεὺς ἀρχιατρὸς τετειμημένος ὑπὸ τῶν Σεβαστῶν κ̣αι τῆ[ς] πατρίδος
+ἀλιτουργία κτλ. Altera parte saec. II. non antiquior.</p>
+
+<p class = "citation">
+56. CIG. 4277. <em>Xanthi</em>. Tit. sepulcr. Κλαυδίου Επικτήτου
+ἀρχια̣τροῦ. II. saec.?</p>
+
+<p class = "citation">
+57. P. Paris et M. Holleaux, BCH. IX (1885), p.&nbsp;336 nr. 19;
+rectius Sterret, Papers of the Americ. School, II (1883/84), p.&nbsp;21
+nr. 17.
+<em>Heracleae-Salbacae</em> (in Caria). Basis statuae. Statuebat nescio
+quis quendam .... οὐ Χαρμίδου Μεν[άν]δρου πρύτανιν καὶ στ[ε]φανηφόρον
+καὶ ἀρχιατρόν, [ἕ]να τῶν εὐγενεστάτων καὶ εὐσχημονεστάτων, ἀπο προγόνων
+βουλευτῶν, πάσας ἀρχάς τε καὶ λειτουργίας ἐκτ[ετελε]κότα τῇ πατρίδι κτλ.
+II. saec. altera parte non prior.</p>
+
+<p class = "citation">
+58. P. Paris et M. Holleaux, BCH. IX (1885), p.&nbsp;337 nr. 20.
+<em>Heracleae-Salbacae</em>. Basis statuae. Totum do titulum: [Χ]αρμίδην
+πρύτανιν | καὶ στεφανηφόρον | υἱὸν Μ. Αὐρ. Χαρμίδου | πρυτανέως καὶ
+στε|φανηφόρου καὶ ἀρχι|ατροῦ. cf. tit.&nbsp;57.</p>
+
+<p class = "citation">
+59. CIG. 3953h. »in oppido <i>Makuf</i>«, <em>Heracleae-Salbacae</em>,
+ut nunc constat (Waddington apud Lebasium III, 1695. Paris et Holleaux,
+BCH. IX (1885), p.&nbsp;330 sqq.). Tit. sepulcr. Παππίου ....ου
+<em>ἀρχιατροῦ ἀπογόνο[υ] ἀρχιατρῶν</em>. II. saec. vel recentior.</p>
+
+<p class = "citation">
+60. Babington, Transact. of the Royal Soc. of Lit., II. Ser. Vol. X, p.
+126 nr. 25; E.&nbsp;L. Hicks Journ. of. H. St., XI (1890), p.&nbsp;127
+nr. 11. In urbe Cariae <em>Ceramo</em>. In basi rotunda protomae vel
+statuae, quam urbs imperatori C.&nbsp;Valenti Hostiliano Decii filio
+erexit. Verbis dedicatoriis subscriptum est: Μ. Αὐ. Β(αλέντι) Πολείτῃ β̅
+τῷ ἀρχιατρῷ πρώτῳ ἄρχοντι τὸ β̅. Anni 251.</p>
+
+<p class = "citation">
+61. C. T. Newton, <i>Discov. of Halicarn. etc.</i> II, p.&nbsp;790 nr.
+96.
+<em>Laginae</em>. In basi duarum statuarum. In fine inscriptionis tempus
+inter cetera verbis his definitur: ἐπιμελουμένου τῶν Μυστηρίων Σουλ.
+Δημητρίου τοῦ ἀξιολογωτάτου ἀρχ[ια]τροῦ. Saec. II. partis mediae, ut ex
+nomine Π. Αἰλ. Αὐρ. Νέωνος apparet.</p>
+
+<p class = "citation">
+62. Lebas-Waddington III, 568. <em>Alabandae</em>. Tit. sepulcr.:
+Ἑρμέρωτος ἀρ|χιατροῦ‧ ζῶ. | Αὐρ. Διονυσίου‧ | ζῇ. (editor partem priorem
+restituit: [Τῶν] Ἑρμέρωτος ἀρχιατροῦ (sc. οἰκείων). Ζῶ[σιν].) II. saec.
+partis alterius non prior.</p>
+
+<p class = "citation">
+63. CIG. 2847. <em>Aphrodisiade</em>. Tit. sepulcr. Μάρκου Αὐρηλίου
+Μεσσουληΐου Χρυσαορ[έω]ς ἀρχιατροῦ. Aetatis Antoninorum.</p>
+
+<p class = "citation">
+<span class = "pagenum">38</span>
+<a name = "page38"> </a>
+64. A. E. Contoléon, REG. XII (1899), p.&nbsp;382 nr. 3.
+<em>Trallibus</em>.
+In sigillo ferreo cum capulo legitur: Εὐκάρπου ἀρχιατροῦ. De tempore
+editor, qui titulum litteris parvis mandavit, nullum verbum addidit. Sed
+certe ad saecula posteriora spectat.</p>
+
+<p class = "citation">
+65. CIG. 2987; Lebas V, 161. <em>Ephesi</em>. In basi statuae [Ἀττ]άλου
+Ἀσκληπιάδου Πρείσκου φιλοσεβαστοῦ <em>ἀρχιατροῦ διὰ γένους</em>, cuius
+munera honoraria multa adduntur. II. fere saec.</p>
+
+<p class = "citation">
+66. Hicks, <i>Greek Inscr. in the Brit. Mus.</i> 677. <em>Ephesi</em>.
+Tit. sepulcr. .... Ἰο[υλίου?] ..... ἀ̣ρχει̣ατροῦ hominis Iudaeici ut ex
+verbis quae sunt in fine intelligitur: [Ταύτης τῆ]ς σοροῦ κήδον|[ται οἱ
+ἐν Ἐφέ]σῳ Ἰουδέοι. II. vel III. saec.</p>
+
+<p class = "citation">
+67. M.&nbsp;A. Wagener, <i>Inscr. Gr. rec. en Asie Min.</i> p.&nbsp;20,
+3 et tab. A
+(<i>Mémoires des Prix de l’Acad. de Bruxelles</i> 1861). Μους. κ. Βιβλ.
+III (1880), p.&nbsp;159 nr. τιθ᾽. K.&nbsp;Buresch, <i>Aus Lydien</i>
+(ed. O. Ribbeck 1898) p.&nbsp;55. In urbe Lydiae <em>Coloe</em>. In
+lapide marmoreo arae simili legitur: Αὐρή[λιο]ς Ἀρτεμίδωρος | ὁ
+ἀρχιατρὸς καὶ ἰεροφάν|της εἱδρύσατο. Nescio qui K.&nbsp;Buresch
+coniecerit Artemidorum in ἱερᾷ συμβιώσει muneribus sacerdotalibus
+archiatri et hierophantae esse functum. Equidem intelligo: ὁ ἀρχιατρὸς
+τῆς πόλεως καὶ ἱεροφάντης θεοῦ τινος, fortasse Ἀσκληπιοῦ. II. saec. vel
+III. ineuntis.</p>
+
+<p class = "citation">
+68. Lebas-Waddington III, 1523. <em>Smyrnae</em>. Fragmentum temporis
+Traiani. Fortasse versus 2. restituendus est: ....νον ἀρχια[τρόν].</p>
+
+<p class = "citation">
+69. I. A. R. Munro, I. of H. St. XVII (1897), p.&nbsp;286 nr. 54. In
+loco Mysiae <i>Säujilar</i>. Stela sepulcralis Αὐρ. Ἱεροκλεῖ [β᾽] τῷ
+ἀρχιατρῷ consecrata ab filio Αὐρ. Ἱεροκλεῖ γ᾽. Saec. II. exeuntis vix
+antiquior.</p>
+
+<p class = "citation">
+70. CIG. 3943. <em>Lampsaci</em> (nunc Oxonii). Basis statuae a gerusia
+Κύρῳ Ἀπολλωνίου ἀρχιατρῷ ἀρίστῳ πολείτῃ κτλ. auctori beneficiorum
+magnorum erectae. Quem Cyrum eundem esse ac <i>Cyrum Liv(i)ae Drusi
+Caes(aris) medicum</i> (CIL. VI, 8899) olim viri docti male putabant.
+Non autem repugnabo, si quis Cyrum Apollonii f. Lampsacenum, qui patri
+sepulcrum et funus consecravit (CIG. 3645), illum esse archiatrum
+existimat. Uterque titulus ad II., ut videtur, pertinet saeculum.</p>
+
+<p class = "citation">
+71. Perrot, <i>Exploration de la Galatie et de la Bithynie</i>,
+p.&nbsp;48 nr. 27. Kaibel, EG. 352. Titulum multo accuratius lectum
+nuper edidit G. Mendel BCH. XXVII (1903), p.&nbsp;317 nr. 6.
+<em>Claudiopoli</em>. Tit. sepulcr. Acilii Theodori archiatri (ἰατρῶν
+πρό[μου] quod ut nuper in lapide lectum est Georgius Kaibel iam
+restituerat). Sepulcrum eius faciendum curaverunt filius et Θεόδωρος
+ἀρχιατρός propinquus.</p>
+
+<p class = "citation space">
+72. G. Lefebure, BCH. XXVII (1903), p.&nbsp;375 nr. 115. In loco
+<ins class = "correction" title = "legitur ‘Aepyptio’">Aegyptio</ins>
+<i>Tehneh</i>, ubi fortasse fuit oppidum vetus <em>Acoris</em>. Stela
+sepulcr. reperta in christianorum coemeterio saec. V. vel VI.: Πρώτερις
+| ἀρχιατρὸς | ἐκοιμήδη | ἐν Κ(υρί)ῳ | Παχὼν κ̅α̅.</p>
+
+<p class = "citation space">
+73. IG. XII, 2, 484. In insula Lesbo a Conze olim reperta
+<em>Hierae</em>. Basis statuae a senatu populoque Mytilenorum, ut
+verisimile est, constitutae: [Ἡ β]όλλα καὶ ὁ δᾶμος Βρῆσον Βρῆσω
+ἀρχιατρὸν ἀλιτού[ρ]γατον, ζὰ τῶν παίδων
+<span class = "pagenum">39</span>
+<a name = "page39"> </a>
+δὲ καὶ ἐκγόνων ἀρχὰς καὶ ἄλλας καὶ κισσοφορίας καὶ ἀγορανομίας
+ἐπιτετελέκοντα, quae munera multa alia praecipue sacerdotalia archiatri
+ipsius sequuntur, inter quae ζάκορος Σαώτηρος Ἀσκληπίω (v. 21&nbsp;sq.). II.
+ut videtur saec.</p>
+
+<p class = "citation">
+74. Paton and Hicks, Inscr. of Cos 282. <em>Co</em>. Tit. sepulcr.:
+&mdash; &mdash; &mdash; Κ̣ο̣σ̣[σεινι]|ου Βασσου ἀ̣[ρ]|χιατρου ἐτω[ν] |
+κ̅α̅. II. saec.?</p>
+
+<p class = "citation">
+75. R. Herzog, Koische Funde u. Forsch. p.&nbsp;92 nr. 115. <em>Co</em>.
+Tit. sepulcr.: Γά. Ἰούλιος | Πρωτόκ(τ)ητος | [ἀ]ρχιατρός. I. saec.</p>
+
+<p class = "citation">
+76. IG. XII, 3 259. <em>Anaphes</em>. Basis statuae: Εὐγνώμων Εὐγνώμωνος
+| ἀρχιατρὸς Ἀπόλλωνι | Ἀιγλήτηι εὐχήν. Litterae apicibus longis et
+multis ornatae. I. saec.?</p>
+
+<p class = "citation">
+77. CIG. 1407. <em>Spartae</em>. Fragmentum basis statuae: &mdash;
+&mdash; [σω]τῆρος τῆς πόλεως | καὶ ἀρχιατροῦ | ψ. [β.]. II. fere
+saec.</p>
+
+<p class = "citation">
+78. IG. IV 723. <em>Hermiones</em>. Basis statuae Aureliae filiae
+mortuae Λεοντίδα [τοῦ πε]ρι[η]γητοῦ καὶ ἀρχιατροῦ. Nomen [Α]ΥΡ[ΗΛ]ΙΑΝ
+(vs.&nbsp;1) ex ΥΡΝΑΙΑΝ K.&nbsp;Keil emendavit (Jahrb. für kl. Phil. II.
+Suppl.-Bd. 1856/57, p.&nbsp;386) quod fugit editorem Corporis, qui cum
+Boeckhio (CIG. 1227) [Σμ]υρναίαν dedit. Nomine Aureliae agnito titulus
+ad aetatem Antoninorum vocatur.</p>
+
+<p class = "citation">
+79. IG. VII 2688. <em>Thebis</em>. Tit. sepulcr.: Ἐπὶ | Χαρέᾳ ἀρχια|τρῷ
+<ins class = "correction" title = "legitur ‘ἧρωι’">ἥρωι</ins>. Litterae
+multis apicibus ornatae. Fortasse saec. I. potius quam&nbsp;II.</p>
+
+<p class = "citation space">
+80. IG. XIV 852. CIL. X, 2858. <em>Puteolis</em>. Tit. sepulcr.
+bilinguis cum nomine Latine scripto Q.&nbsp;Passeni archiatri
+(ARCHIA|T). II. fere saeculi (Kaibel, EG. 677: I. fere saec.).</p>
+
+<p class = "citation">
+81. G. I. Ascoli, <i>Iscrizione etc. di antichi sepolcri Giudaici del
+Napolitano</i> p.&nbsp;55 nr. 10 (cf. p.&nbsp;54,&nbsp;7). CIL. IX 6213 (cf.
+6211 et 12). Lenormant, Gazette archéol. VIII (1883), p.&nbsp;42.
+<em>Venosae</em>.
+Tit. sepulcr.: ὧδε κῖτε Φλ. | Φαυστῖνος γερουσι|άρχον ἀρχιατρός | υἱὸς
+τοῦ Ἰσᾶς ἐτῶν .. Saec. IV vel V. potius.<a class = "tag" name = "tag34"
+href = "#note34">34</a></p>
+
+<p>
+Quos titulos si contuemur mirum est Asiam Minorem adeo praevalere.
+Viginti et unus enim sunt tituli Asiae Minoris, octo tantum Graeciae et
+insularum, duo Italiae, unus Aegypti. Sequitur, ut quodam tempore in
+Asia Minore titulo archiatri praecipue faveretur. Quod quo tempore
+factum sit, ex nomine Aurelii, quod saepe in inscriptionibus illis
+extat, facile coniicitur. Quod nomen cum demum aetate Aureliorum
+Antoninorum apud Graecos pervulgatum sit, inscriptiones illas ante M.
+Aurelii tempora incisas non esse intelligitur, inde a quibus illud nomen
+per saeculum
+<span class = "pagenum">40</span>
+<a name = "page40"> </a>
+II. et III. audiebatur, sicut etiam inter titulos supra collatos M.
+Aurelii Valentis Politae (nr. 60) concepta est anno 251.</p>
+
+<p>
+Neque casu factum esse, ut aetate Antoninorum titulus archiatri in Asia
+Minore effloresceret, ex alio sumi potest. Iulius Caesar olim medicis
+civitatem dederat quippe Romae artem exercentibus. Testatur Suetonius,
+Div. Iul. 42: <i>Omnisque medicinam Romae professos et liberalium artium
+doctores, quo libentius et ipsi urbem incolerent et ceteri adpeterent,
+civitate donavit.</i> Tum Augustus immunitatem addidit, sed etiam Romae
+tantum, ut videtur, factitantibus: Cassius Dio LIII, 30: τὴν τε ἀτέλειαν
+καὶ ἑαυτῷ καὶ τοῖς ὁμοτέχνοις, οὐχ ὅτι τοῖς τότε οὖσιν ἀλλὰ καὶ τοῖς
+ἔπειτα ἐσομένοις, ἔλαβεν (sc. Antonius Musa, postquam Augustum valde
+aegrotantem sanavit.&mdash;cf. Sueton. Div. Aug. 42). Denique munera
+municipalia omnibus medicis <em>in patria sua</em> factitantibus ab
+Hadriano condonata sunt, id est honores (gymnasiarchia, agoranomia,
+officia sacerdotalia), munera patrimonii (ad se milites recipiendi),
+munera personarum (iudicandi, obeundi legationem, conscribendi milites,
+comparandi frumentum et oleum, alia.&mdash;cf. E.&nbsp;Kuhn, <i>Die
+städt. u. bürgerl. Verf. d. röm. Reichs</i> I, 118). Leguntur haec in
+Digestis XXVII, 1 l. 6, 8: Ἔστιν δὲ καὶ ἐν ταῖς τοῦ βασιλέως Κομμόδου
+διατάξεσιν ἐγγεγραμμένον κεφάλαιον ἐξ ἐπιστολῆς Ἀντωνίνου τοῦ
+Εὐσεβοῦς: ... »ὁ θειότατος πατήρ μου (Hadrianus igitur) γράψας φιλοσόφους
+ῥήτορας γραμματικοὺς <em>ἰατροὺς</em> ἀτελεῖς εἶναι γυμνασιαρχῶν
+ἀγορανομιῶν ἱερωσυνῶν ἐπισταθμιῶν σιτωνίας ἐλαιωνίας καὶ μήτε κρίνειν
+μήτε πρεσβεύειν μήτε εἰς στρατεῖαν καταλέγεσθαι ἄκοντας μήτε εἰς ἄλλην
+αὐτοὺς ὑπηρεσίαν ἐθνικὴν ἥ τινα ἄλλην ἀναγκάζεσθαι.<ins class =
+"correction" title = "deest ‘«’"> </ins>Quibus omnibus antea concessis
+libertatibus cum in Asia Minore multi essent medici aut qui medicinae
+peritiam sibi adsciscebant civitatesque immunitate eorum onerarentur,
+Antoninus Pius civitatibus Asiae Minoris lege praescripsit, ut certus
+tantum numerus medicorum muneribus liberandus esset. Quae lex Antonini
+Pii ex Modestini libro secundo excusationum in Digesta recepta est: l. 6
+§&nbsp;2 libri Dig. de excusationibus XXVII, 1: &mdash; &mdash; &mdash;
+δηλοῦται ἐξ ἐπιστολῆς Ἀντωνίνου τοῦ Εὐσεβοῦς γραφείσης μὲν τῷ κοινῷ τῆς
+Ἀσίας, παντὶ δὲ τῷ κόσμῳ διαφερούσης, ἧς ἐστιν τὸ κεφάλαιον τοῦτο
+ὑποτεταγμένον‧ »Αἱ μὲν ἐλάττους πόλεις δύνανται πέντε ἰατροὺς ἀτελεῖς
+ἔχειν καὶ τρεῖς σοφιστὰς καὶ γραμματικοὺς τοὺς ἴσους, αἱ δὲ μείζους
+πόλεις <ins class = "correction" title = "legitur ‘ἐπτὰ’">ἑπτὰ</ins>
+τοὺς θεραπεύοντας .... αἱ δὲ μέγισται πόλεις
+<span class = "pagenum">41</span>
+<a name = "page41"> </a>
+δέκα ἰατρούς .... ὑπὲρ δὲ τοῦτον τὸν ἀριθμὸν οὐδὲ ἡ μεγίστη πόλις τὴν
+ἀτέλειαν παρέχει«.<a class = "tag" name = "tag35" href =
+"#note35">35</a></p>
+
+<p>
+Quae verba primo obtutu ad medicos publicos pertinere non videntur;
+tamen hos intelligendos esse facile perspicies, si epistulas imperatorum
+posteriorum ad archiatros missas spectaveris, in quibus veterum
+principum leges confirmantur et medici publici »archiatri« vocantur.</p>
+
+<p>
+Nomen archiatrorum ipsum in libris Romanis primum in epistula
+Constantini imperatoris extat, quae in Codice legitur Theodosiano XIII,
+III, 2 (a. 326). Imperator ille alio in rescripto »<em>medicis</em>«
+iterum <i>beneficia divorum retro principum</i> confirmaverat (C. Theod.
+XIII, III,&nbsp;3), et sicut ante Constantinum a (Septimio) Severo
+(Dig. 6 §&nbsp;8 l. XXVII,&nbsp;1) sancta erant, ita privilegia
+<i>vetustis sanctionibus adtributa</i> ab imperatoribus tum medicis tum
+archiatris confirmabantur (v. C.&nbsp;Theod. XIII, III, 15. cf. ibid.
+§&nbsp;3, 4, 17, 18. Cod. Iust. X, 53, 6 et 11; X, 66, 1. Instit. I, 25,
+15. Fragm. Vat. 149).</p>
+
+<p>
+Archiatros nominatos in his imperatorum epistulis medicos esse publicos
+apparet ex Constantini ad populum epistula anni 333 (C. Iust. X, 53,&nbsp;6),
+in qua, postquam <i>medicis et maxime archiatris vel ex-archiatris</i>
+aliisque liberalium artium professoribus libertates confirmatae sunt,
+hoc dicitur: <i>Mercedes etiam eorum et <em>salaria</em> reddi iubemus,
+quo facilius liberalibus studiis et memoratis artibus multos
+instituant</i> (cf. Th. XIII, 3, 1. Diog. 16 §&nbsp;1, XXXIV,&nbsp;1). In quibus
+mercedes pecunias a privatis datas esse putamus, salaria autem annua a
+re publica accepta. Quae disertius etiam Lampridius memoriae tradit, cum
+dicit Severum Alexandrum <em>medicos</em> Romae instituisse <i>usque ad
+sex, qui annonas binas aut ternas accipiebant</i> (Alex. Sev. 42). Ex
+quibus sex Severi Alexandri medicis publicis quattuordecim urbis Romae
+archiatri prodierunt. Ita enim in Cod. Iust. (X, 53,&nbsp;9)
+<span class = "pagenum">42</span>
+<a name = "page42"> </a>
+et Theod. (XIII, 3,&nbsp;8) de archiatris quattuordecim regionum constitutum
+est: <i>archiatri scientes <em>annonaria</em> sibi <em>commoda a populi
+commodis</em> ministrari</i> eqs. et de eisdem C.&nbsp;Th. XIII, 3, 9
+ex.:
+<i>hisque <em>annonarum compendia</em> quae eorum sunt meritis
+dignitatique praestanda tua sinceritas</i> (Olybrius <i>p.&nbsp;u.</i>)
+<i>iuxta dispositionem prius habitam fiat ministrari</i>. Romae igitur
+medici publici erant saeculo III. ineunte, qui IV. saeculo archiatri
+nominabantur, ita ut apte intelligatur, cum medici publici ex urbibus
+Graecis Romam profluxerint, qui ibi inveniuntur ἀρχιατροί, medicos
+publicos fuisse.</p>
+
+<p>
+Tituli quidem archiatrorum cum plurimi breves sint et longiores etiam
+plerumque nihil nisi multa munerum nomina exhibeant, levia tantum
+praebent momenta, ut natura archiatrorum Graecorum cognoscatur. Tamen ex
+eo, quod munus archiatri una cum aliis muneribus publicis nominatur,
+munus archiatri publicum fuisse apparere videtur. Exempli causa
+Heracleae-Salbacae M.&nbsp;Aurelius Charmides πρύτανις καὶ στεφανηφόρος
+καὶ ἀρχιατρός nominatur (nr. 58 cf. 57), Cerami M.&nbsp;Aur. Valens
+Polites nominatur ὁ ἀρχιατρός (nr. 60) et eodem modo Aur. Artemidorus
+Coloae
+(nr. 67) et alii (nr. 53, 69). Iam vero si Attalus Asclepiades Priscus
+Ephesi ἀρχιατρὸς διὰ γενους est (nr. 65), cum hunc titulum ei aut alicui
+maiorum a populo datum esse necesse sit, munus archiatri publicum munus
+fuisse manifestum fit. Sed Galeni etiam locus (K. XVIII, 2, 678)
+demonstrat civitates saec. II medicinis (ἰατρείοις) quidem constituendis
+publice consuluisse, quem locum infra, ubi de medicina agemus,
+tractabimus (c. <a href = "#sec2_4">II §&nbsp;4</a>).</p>
+
+<p>
+Adsunt autem illi ἀρχιατροὶ τῆς πόλεως;, quos a populo conductos muneri
+medico praefectos esse ex titulo certe apparet. Verum cum etiam
+Charmidae illi, Politae, alii, quos supra contulimus, medici a populo
+instituti esse videantur, nihil iam inter utrumque titulum interest et ὁ
+ἀρχιατρός vel ὁ ἀρχιατρὸς τῆς πόλεως medicus publicus tum vocabatur. Nam
+ne leve quidem indicium exstat saec. iam II. vocabulum archiatri eandem
+habuisse vim ac simplex medici, cum praesertim multi medicorum tituli
+eiusdem temporis in Asia Minore reperti sint, in quibus medici ἰατροί
+simpliciter vocantur.<a class = "tag" name = "tag36" href =
+"#note36">36</a> Contra archiatri sunt »médecins fonctionnaires«.</p>
+
+<p>
+<span class = "pagenum">43</span>
+<a name = "page43"> </a>
+Quae cum ita sint, cum Antoninus Pius immunitatem medicorum in numerum
+definitum concluderet, medicis publicis a civitatibus Asiae Minoris, ut
+in numero illo clauso inessent, concessum esse videtur. Quare factum
+est, cum antea numerus publicorum vaccillaret, ut tum in oppidis, quo
+erant ampliora, quinque vel septem vel decem medici publici
+instituerentur. Simulque epistula illa efficiebatur, ut nomen archiatri,
+quo usque ad id non omnes usi erant, ad totum illum certum numerum
+medicorum publicorum transmitteretur et maxime per urbes Asiae Minoris
+dilataretur.</p>
+
+<p>
+Haec non omnino nos comminisci testes habemus archiatros duos, qui sibi
+immunitatem praebitam esse praedicant: Μ. Αὐρήλιος Πτολεμαῖος κτα.
+ἀρχιατρὸς <em>τετειμημένος ὑπὸ τῶν Σεβαστῶν καὶ τῆ[ς] πατρίδος
+ἀλιτουργίᾳ</em> κτλ. (Sidymae, nr. 55), Βρήσος Βρήσω <em>ἀρχιατρὸς
+ἀλιτούργατος</em> (Lesbi, nr. 73).</p>
+
+<p>
+Sed tamen tenendum est vocem iam antea usitatam fuisse, atque tum etiam
+qui ea significabantur medici publici fuerint. Sunt enim inter
+inscriptiones archiatrorum nonnullae, quae non ad saec. II, sed ad
+primum aut saltem ad primam partem saeculi secundi pertinere videntur.
+Quae saepius, ut videtur, in Graecia ipsa inventae sunt. Quod quidem
+nullo idoneo argumento certius statuere possumus, cum plerumque aetas
+titulorum illorum non nisi ex litterarum formis agnoscatur. Quae quam
+incerta praebeant iudicia, inter omnes constat.<a class = "tag" name =
+"tag37" href = "#note37">37</a></p>
+
+<p>
+Tamen Coorum archiatri (nr. 74 et imprimis 75, ubi nomina Γα. Ἰούλιος
+respicienda sunt) haud scio an saeculi primi sint, cum praesertim eodem
+saeculo C.&nbsp;Stertinius Xenophon ibi iam ita vocatus sit (v.
+p.&nbsp;33). Immo fortasse ab Cois, quippe apud quos medici multi et
+publici et alii fuissent, titulus archiatri ex aulis regum Orientis
+Graeci acceptus est et ab his paullatim ad alias urbes permanavit.</p>
+
+<p>
+Quae utut se habent, saec. II. medici publici archiatri vocati in
+urbibus Graecis ubique exstant, atque ex his et institutum
+<span class = "pagenum">44</span>
+<a name = "page44"> </a>
+et nomen in alias provincias imperii Romani transiit praeter Aegyptum,
+quae ipsa antiquitus plurimos habebat medicos publicos. Nam per totum
+aevum Romanum medici ubique fere terrarum Graeci erant et sua verba et
+vocabula secum ferebant. Itaque saeculo altero in Italia etiam archiatri
+in municipiis inveniuntur (nr. 51, 80).</p>
+
+<p>
+In Asia Minore primus etiam archiater imperatorius exstat, si
+Xenophontem non curamus. Inscriptionem eius in loco <i>Makuf</i>
+(Heraclea-Salbacae) inventam ediderunt olim Henzen Ann. d. Inst. 1852 p.
+154 et Lebas-Waddington III, 1695. Legitur in basi: [Σ]τατειλίαν
+Ἀμ|μι[αν]ὴν Στ(ατείλιος) Ἄττα|λος <em>ἀρχιατρὸς | Σεβαστῶν</em> | τὴν
+ἑαυτοῦ μη|τέ[ρ]α. Qui Attalus quo tempore vixerit, ex nummis tribus
+eodem loco inventis cognoscitur. Qui in parte adversa capita Antonini
+Pii et Marci Aureli atque nomina eorum monstrant, in aversa autem
+inscriptionem: Στ. Ἄτταλος ἀρχιατρὸς Ἡρακλεωτῶν νέοις, quorum verborum
+duo extrema semel in parte adversa leguntur (v. <i>Cat. of Greek Coins,
+Caria</i> p.&nbsp;LVII et p.&nbsp;120). Eodem igitur tempore, quo in
+Asia Minore ἀρχιατροὶ (τῆς πόλεως) saepissime inveniuntur, etiam
+ἀρχιατρὸς Σεβαστῶν hic exstitit. Qui si Romae quondam in aula
+imperatoria militavit, tamen in patriam demum reversus titulum ibi
+florentem sibi indidisse videtur, cum voce ampliore tum usurpata carere
+non posset. Nam Romae, ut iam vidimus, Alexander Severus etiam »medico
+Palatino« munus medicum mandaverat, et quarto demum saeculo medici
+imperatorii in epistulis Caesarum archiatri vocantur.
+Quo tempore nomina inveniuntur haec:
+»archiatri sacri Palatii« (C. Th. XIII, 3, 14 et 19), »qui in sacro
+Palatio inter archiatros militarunt« (C. Iust. X, 53, II = Th. XIII, 3,
+16), »archiatri inter Palatium militantes« (C. Iust. XII, 13, 1 = Th.
+VI, 16,&nbsp;1), »archiatri, qui intra penetralia regalis aulae« (C. Th.
+XIII, 3, 12).</p>
+
+<p>
+Sed de his nunc accuratius non agemus. Nobis nunc quidem explicuisse
+satis esto per totum aevum Romanum medicos publicos inter Graecos non
+periisse, sed nomine mutato archiatros vocatos munere esse functos; hoc
+nomine institutum, quod Graeci suo ingenio perfecerant, ab imperatoribus
+Romanis iam antea affirmatum tum legibus eorum per totum imperium
+diffusum esse.</p>
+
+
+
+
+<span class = "pagenum">45</span>
+<a name = "page45"> </a>
+<h3 class = "chapter">
+<a name = "chap2">CAPUT ALTERUM.</a></h3>
+
+<h4>DE RATIONE ET CONSUETUDINE MEDICORUM PUBLICORUM.</h4>
+
+
+<h5 class = "section"><a name = "sec2_1">§ 1.</a></h5>
+
+<h5>DE VOCABULIS USURPATIS DE MEDICIS PUBLICIS.</h5>
+
+<p>
+Antequam archiatri nomen percrebesceret, medicus publicus nominabatur ὁ
+δημόσιος ἰατρός vel ὁ δημοσιεύων ἰατρός. Sic legis in titulis Cois: καὶ
+τῶν ἰατρῶν τῶν [δαμ]ος[ιευόν]των ἐν τᾶι πὸλει κτλ. (nr. 7 vs.&nbsp;7) et
+ἰατρὸν δαμοσιεύοντα (nr. 13 vs. 10) sic tradit Plato: εἴ τῷ τις τῶν
+δημοσιευόντων ἰατρῶν κτλ. (Politic. 259a). In Aegypto autem, ubi haec
+designatio diu vigebat, nunc δημόσιος ἰατρός dicitur (OP. I, 51), nunc
+ἰατρὸς δημοσιεύων (OP. I, 40). Sed vocabulo ἰατροῦ omisso saepe etiam ὁ
+δημοσιεύων tantum medicus publicus vocabatur. Quod optime demonstrat
+versus Aristophanis: ἀλλ᾽, ὦ πονήρ᾽, οὐ δημοσιεύων τυγχάνω (Ach.
+1030).</p>
+
+<p>
+At tamen omnes hae designationes non loco firmi tituli ut postea titulus
+archiatri habebantur. Saepe enim medici, quos muneri publico praefuisse
+certe constat, simpliciter ἰατρὸς vel ὁ ἰατρός appellabantur. Athenis
+ipsis inscriptio publici inventa est, in qua nominatur medicus publicus
+ὁ ἰατρός (nr.&nbsp;2). Ut autem decretum novissimum proferamus, in titulo
+nuper Teni reperto Απολλώνιος Ἱερόκλέους Μιλήσιος ἰατρὸς ὑπάρχων bis
+legitur (nr. 11), etiamsi Apollonius cum in urbibus aliis medicus
+publicus erat (vs.&nbsp;7)<a class = "tag" name = "tag38" href =
+"#note38">38</a> tum Teni munere publico fungebatur (vs.&nbsp;15).</p>
+
+<p>
+<span class = "pagenum">46</span>
+<a name = "page46"> </a>
+Similia habes in decreto Amphissiorum: ἐπειδὴ Μηνόφαντος Ἀρτεμι[δώρου]
+<span class = "pagenum">47</span>
+<a name = "page47"> </a>
+Μακεδὸν Ὑρκάνιος ἰατρὸς κτλ. (nr. 9 vs. 7&nbsp;sq. cf. vs.&nbsp;5), quem tamen
+publicum fuisse verba versuum 8 et 9: μεταπεμφθεὶς ὑπὸ τὰς πόλιο[ς καὶ]
+ἐπ[ιδαμήσ]α[ς] καὶ ἐργολαβήσας μόνος τὸ ἰατρικὸν ἔργον ostendunt.
+Damiades Lacedaemonius autem, qui certe publicus fuit (nr. 12 vs.
+28 sqq.), tamen ἰατρὸς solum vocatur (vs.&nbsp;9) et alio loco Ἀσκλαπιοῦ
+ὑπουργός (vs.&nbsp;7). Postremum de veterinario publico Lamiensium nihil nisi
+ὑ[πά]ρχῶν ἱππιατρός dicitur (nr. 10 vs.&nbsp;5).</p>
+
+<p>
+Sed dixerit quispiam hos omnes, cum ἰατροί nominarentur, nondum publicos
+fuisse, quia in titulis postea demum referretur eos factos esse
+publicos: <em>καὶ νῦν λαμβάνων</em> τὸ δημόσιον vel <em>καὶ
+ἐργολαβήσας</em> τὸ ἰατρικὸν ἐργον vel <em>παρακληθείς</em> τε ἐπὶ τὸ
+ἔργον. At tamen, si ὁ δημόσιος vel ὁ δημοσιεύων ἰατρὸς titulus firmus
+fuisset, iam antea initio decreti ita dicendum fuisset, cum ibi nomen
+quoque totum cum patris patriaeque nomine exacte proferatur. Sequitur,
+ut quidem medici publici voce ὁ δημοσιεύων vel δημόσιος ab aliis medicis
+distinguerentur; at tamen his vocibus titulo firmo non utebantur. Quod
+ne Athenis quidem neque Co factum est, licet in his urbibus saepius et
+ratione certiore vocabula illa usitata fuerint. Sed poterat una voce
+ἰατροῦ et praecipue articulo apposito medicus publicus significari.</p>
+
+<p>
+Quoniam medicus publicus ὁ δημοσιεύων vocabatur, verbum δημοσιεύειν
+munus eius significat. Sub hac enim voce lexica vetera quod de medicis
+publicis sciunt reservarunt. Hesychius quidem tradit s.&nbsp;v.
+δημοσιεύειν: δημοσίᾳ ὑπηρετεῖν ἐπὶ μισθῷ, exemplum medicorum non
+laudans, eademque tantum inter cetera E. M. s.&nbsp;v. δημόσιος profert.
+Suidas autem »δωρεὰν ἐργάζομαι« verbum δημοσιεύειν interpretatur et tum
+Aristophanis locum
+(Ach. 1030) et quae scholia tradunt (οἱ δημοσίᾳ χειροτονούμενοι ἰατροὶ
+καὶ δημόσιοι προῖκα ἐθεράπευον) affert. Sed Athenis vox valde usitata
+fuit, cum Plato ea saepe utatur (Gorg. 514d., al.) eamque tituli
+exhibeant: καὶ νῦν ἐπιδέδω[κε]ν ἑαυτὸν δημοσιεύειν δωρε[ά]ν (nr. 2 vs.
+17&nbsp;sq.), τοῖς ἰατροῖς ὅσοι δημοσιεύουσιν (nr. 3 vs. 11&nbsp;sq.); et in
+aliarum quoque urbium titulis verbum id exstat (Brycuntis: 4 vs. 1;
+Teni: 11 vs.&nbsp;7).</p>
+
+<p>
+Sicut autem δημοσιεύειν non solum de medicis usurpatur, sed etiam de
+omnibus demiurgis aliis, ita verbum ἰατρεύειν, quod ad medicos omnes
+attinet, de publicis dicitur addita voce δημοσίᾳ. Nam in titulo Tlo
+reperto ἰατρεύσαντι δημοσίᾳ legitur (nr. 14 vs.&nbsp;5),
+<span class = "pagenum">48</span>
+<a name = "page48"> </a>
+et idem verbum in inscriptione Tenia restituendum esse puto: [ἰάτρευσε
+δη]μοσίαι (nr. 11 vs. 17.&mdash;cf. <a href = "#note38">adn. 38</a>).</p>
+
+
+<h5 class = "section"><a name = "sec2_2">§ 2.</a></h5>
+
+<h5>DE RATIONE ELIGENDI MEDICOS PUBLICOS.</h5>
+
+<p>
+Medicos claros ab urbibus invitari, ut munus publicum susciperent, et
+consentaneum est et diserte enuntiant tituli. In decreto Gytheatarum,
+quamquam titulus gravissimus valde mutilus est et lacunae nondum satis
+sunt expletae, tamen ex verbis quae in lapide extant elucere videtur
+Gytheatas cum munus publicum vacaret et audivissent Damiadam medicum
+optimum esse, in contione populi archontibus ferentibus decrevisse illum
+advocare eumque per litteras invitatum munus accepisse (nr. 12 vs.
+9-15). Bonae famae causa Menophantus etiam ab Amphissiensibus accitus
+esse videtur: ἐπειδὴ Μηόφαντος Ἀρτεμι[δώρου] Μακεδὼν Ὑρκάνιος ἰατρὸς
+<em>μεταπεμφθεὶς ὑπὸ τὰς πόλιο[ς]</em> καὶ ἐπ[ιδαμής]α[ς] καὶ
+ἐργολαβήσας μόνος τὸ ἰατρικὸν ἔργον κτλ. (nr. 9 vs. 7 sqq.). Ac saepe
+ita factum sit: civitas medicum clarum quendam invitabat, ut munus
+certum subiret aut in urbe consideret, sive per litteras eum advocabat
+sive ut ex decretis Cnossiorum et Apteriorum apparet (nr. 18 et 27) per
+legatos impetrabat ut ab alia urbe (et maxime ab urbe medicorum Co)
+medicus dimitteretur.</p>
+
+<p>
+Tamen urbes non semper in angusto versabantur, sed medici ipsi munus
+publicum petebant. Quod eo faciebant, quod valetudinem civium urbis
+eius, quae ut munus sibi traderet efficere volebant, gratis curarent, si
+illi in suum oppidum venerant, aut eo, quod in urbe quadam sua sponte
+considebant et benevolentiam populi gratuito sanando et aliis rebus
+aucupabantur. Demonstratur res decreto Lamiensium (nr. 10 vs. 5 sqq.):
+ἐπει Μητρόδωρος κτλ. ὑ[πά]ρχων ἱππιατρὸς καὶ <em>ἀνεστραμμένος ἐν τᾶι
+ἡμετέραι πόλει χρόνον πλείω</em> κτλ. διὰ τε οὗ μετεχειρίζετο
+ἐπὶ[τ]αδεύματος <em>ὠφέλει τῶν πολιτᾶν τοὺς ἐτυγχάνοντας αὐτῶι ἄνευ
+μισθοῦ</em>, σπουδᾶς καὶ φιλοτιμίας οὐδὲν ἐνλείπων, <em>παρακληθείς τε
+ἐπὶ τὸ ἔργον</em> ἐπεδέξατο ἐπὶ τῶι συμφέροντι τᾶι πόλει κτλ. Apollonius
+etiam Milesius, priusquam publicus factus sit, cum pestilentiam Teni
+exortam esse audiret, ultro eo profectus est et
+<span class = "pagenum">49</span>
+<a name = "page49"> </a>
+per sex menses mercedem non accepit, si modo recta sunt quae supra
+coniecimus (<a href = "#note38">adn. 38</a>). Brycuntii autem Menocrito
+laudi verterunt, quod <em>πρὸ τοῦ τε μισθωθήμειν διατρίβων ἐν [Ῥ]ό[δωι]
+πολλοὺς τῶν δαμετᾶν</em> (sc. Brycuntiorum) ἐν ἐπικινδύνο[ις δ]ιαθέσεσι
+γενομένους <em>ἔσωσε [μι]σθὸν ὀ[υ δεξάμε]νος</em> (nr. 4 vs. 12
+sqq.).</p>
+
+<p>
+At tamen hos omnes sive advocabantur sive ipsi munus publicum petebant
+non antea publicos factos esse consentaneum est quam a re publica electi
+essent. Medicos ita institutos esse ex Xenophonte iam apparet: περὶ δὲ
+ὑγιείας ἀκούων καὶ ὁρῶν ὅτι καὶ πόλεις αἱ χρῄζουσαι ὑγιαίνειν ἰατροὺς
+<em>αἱροῦνται</em> κτλ. (Inst. Cyr. I 6, 15). Similia Plato affert
+(Gorg. 455b): ὅταν <em>περὶ ἰατρῶν αἱρέσεως</em> ᾗ τῇ πόλει ξύλλογος ἢ
+περὶ ναυπηγῶν ἢ περὶ ἄλλου τινὸς δημιουργικοῦ ἔθνους κτλ. Sed qua in
+contione medici Athenis electi sint, Plato non addit neque ex verbis mox
+insequentibus (466b) elucet, cum contio incerta relinquatur et res ipsa
+ficta esse videatur.<a class = "tag" name = "tag39" href =
+"#note39">39</a> Tamen aliis in urbibus medici publici in comitiis
+populi instituebantur: Gythei (nr. 12 vs. 10, 16; cf. p.&nbsp;48), Co.
+Qua in urbe contionem populi medico cuidam munus publicum tradidisse
+R.&nbsp;Herzog ex inscriptione nondum edita enuntiavit (nr.&nbsp;5). Cum
+autem Athenis architecti, quibus multa cum medicis communia sunt,
+quoniam et architecti et medici sunt demiurgi, in comitiis populi
+eligerentur,<a class = "tag" name = "tag40" href = "#note40">40</a> de
+medicis idem statuendum est. Ita res ex Teletis verbis (ap. Stob. 40, 8
+p.&nbsp;232) etiam apparet: οὐ σόν γε, ἀλλὰ <em>τῶν τούτους
+χειροτονούντων καὶ ψηφοφορούντων</em>‧ ὥσπερ εἰ <em>τὸν ἄριστον
+ἰατρὸν</em> ἀφέντες φαρμακοπώλην <em>εἵλοντο</em> καὶ τούτῳ <em>τὸ
+δημόσιον ἐνεχείρισαν</em>, πότερ᾽ ἀν τοῦ ἰατροῦ εἶπας ἂν ὄνειδος καὶ
+ἀκλήρημα τοῦτο ἢ τῶν ἑλομένων;<a class = "tag" name = "tag41" href =
+"#note41">41</a> &mdash;Quae verba ad Athenas quoque pertinere verisimile
+est, cum
+<span class = "pagenum">50</span>
+<a name = "page50"> </a>
+Teles (circa annum a.&nbsp;Chr. 250) maximam partem Athenis scripserit
+et res Atheniensium saepe spectet (cf. de Wilamowitz, <i>Antigonos</i>
+p.&nbsp;300 et adn. 11).</p>
+
+<p>
+Quibus Teletis verbis simul demonstratur ad optimum quemque medicum
+officium publicum deferri. Atque id spectabatur, quid polleret medicus
+in arte sua et a quo disciplinam didicisset. Ita enim Socrates apud
+Xenophontem (Mem. IV 2,&nbsp;5) ironice fingit: ἁρμόσειε δ᾽ ἂν οὕτω
+προοιμιάζεσθαι καὶ <em>τοῖς βουλομένοις παρὰ τῆς πόλεως ἰατρικὸν ἔργον
+λαβεῖν</em>‧ ἐπιτήδειον γὰρ αὐτοῖς εἴη τοῦ λόγου ἄρχεσθαι ἐντεῦθεν‧ παρ᾽
+οὐδενὸς μὲν πώποτε, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, <em>τὴν ἰατρικὴν τέχνην
+ἔμαθον</em> οὐδ᾽ ἐζήτησα διδάσκαλον ἐμαυτῷ γενέσθαι τῶν ἰατρῶν οὐδένα‧
+διατετέλεκα γὰρ φυλαττόμενος οὐ μόνον <em>τὸ μαθεῖν τε παρὰ τῶν
+ἰατρῶν</em>, ἀλλὰ καὶ <em>τὸ δόξαι μεμαθηκέναι τὴν τέχνην</em> ταύτην‧
+ὅμως δέ μοι τὸ ἰατρικὸν ἔργον δότε‧ πειράσομαι γὰρ ἐν ὑμῖν ἀποκινδυνεύων
+μανθάνειν. Utrumque Plato (Gorg. 514a) etiam demonstrat: πότερον ἔδει ἂν
+ἡμᾶς σκέψασθαι ἠμᾶς αὐτοὺς καὶ ἐξετάσαι πρῶτον μὲν <em>εἰ ἐπιστάμεθα τὴν
+τέχνην</em> ἢ οὐκ ἐπιστάμεθα.... <em>καὶ παρὰ τοῦ ἐμάθομεν</em>; quae
+verba, quae hoc loco ad architectum pertinent, ad medicum referuntur
+514d addito tertio medicum aegrotos, si quos bene sanaverit, citasse.<a
+class = "tag" name = "tag42" href = "#note42">42</a> Ars igitur et fama
+medici intuebantur, et peregrino non minus quam civi, si ars optima
+erat, munus medicum deferebatur. Quod enim solum decretum Atheniensium
+in honorem medici certe publici conservatum est, Rhodii cuiusdam est
+(nr.&nbsp;2). Euenor autem Acarnan, quem publicum fuisse ex decreti IG. II
+186 (nr. 15) versu 24&nbsp;sq. certe colligi non potest: καὶ ἅπαντα ὅσα
+προσέταξεν αὐτῶι ὁ δῆμος ὁ ᾽Αθηναίων καὶ ἰδίαι καὶ <em>κοινεῖ</em>
+ἐπιμέλεται, diu Athenis versabatur, dum civitate donatus est (IG. II 187
+vs. 14.&mdash;nr. 16), sicut etiam Metrodoros veterinarius a Lamiensibus
+inter alia civitatem adeptus est (nr. 10 vs. 12), postquam multum tempus
+in urbe eorum artem exercuit. Medicus quidam Casius ab Oluntiis
+civitatem est nanctus, quia non deseruit eos in summo periculo (nr. 21
+vs. 6 sqq., 41). Iam in promptu est, quod aliis
+<span class = "pagenum">51</span>
+<a name = "page51"> </a>
+rebus quoque demonstrari posset, nullo modo medicus publicus civis sit
+necesse fuisse.</p>
+
+<p>
+Aevo Romano, quamquam tum etiam urbes ipsae medicum publicum
+instituebant, is tamen a praefecto vel alio magistratu Romano sanciendus
+erat. Quod ex papyro Aegyptia quidem annorum p.&nbsp;Chr. 140&mdash;143
+intelligitur (<i>Fayûm towns and their papyri</i> by Grenfell, Hunt,
+Hogarth nr. CVI). In qua medicus quidam παρὰ τὰ ἀπηγορευμένα ἀχθ[είς]
+(vs. 8&mdash;cf. legem Hadriani p.&nbsp;40) ut onere liberetur petit,
+eodemque tempore in universum impetrare studet, ut praefectus edicat
+ὅπως τελεον ἀπολύωνται τῶν [λειτουρ]γιῶν οἱ τὴν ἰατρικὴν ἐπιστή[μην]
+μεταχειριζόμενοι, <em>μάλ[ι]στα [δὲ οἱ δε]δοκιμασμένοι ὥσπερ κἀγ[ώ]</em>
+(vs. 20 sqq.). Cum satis mihi constare videatur numquam per totam
+antiquitatem medicos, ut nunc est, a re publica approbandos fuisse, sed
+omnibus qui volebant medicinam exercere licuisse et cum οἱ
+δεδοκιμασμένοι verbis μάλιστα δέ medicis aliis opponantur, sequitur, ut
+οἱ δεδοκιμασμένοι in papyro illa medici publici sint, qui a civitate
+quidem declarabantur, ab praefecto autem confirmandi erant. Itaque in
+versu 7 papyri illius eo loco mutilae post παρὰ Μάρ(κου) Οὐαλερ[ί]ου
+Γεμέλλου verba δημοσίου ἰατροῦ tota vel non perscripta supplenda
+sunt.</p>
+
+<p>
+Saeculo autem II. et III. medicos publicos in Asia Minore a civitatibus
+institutos esse apparet ex Ulpiani <i>libra tertio opinionum</i> (Dig.
+L, 9,&nbsp;1): <i>Medicorum intra numerum praefinitum</i> (sc. ab Antonino
+Pio) <i>constituendorum arbitrium non praesidi provinciae commissum est,
+sed ordini et possessoribus cuiusque civitatis, ut certi de probitate
+morum et peritia artis eligant ipsi, quibus se liberosque suos in
+aegritudine corporum committant.</i> Tamen medici probandi erant
+probatisque detrahi poterat officium, si eo indignos sese praebuerant:
+Modestinus <i>libro undecimo pandectarum</i> (Dig. L, 4, l. 11,&nbsp;3):
+<i>Reprobari posse medicum a re publica, quamvis semel probatus sit,
+divus Magnus Antoninus cum patre rescripsit</i>; Ulpianus <i>libro
+quarto <em>de officio proconsulis</em></i> (Dig. XXVII, i, l. 6,&nbsp;6):
+<i>sed et reprobari medicum posse a re publica, quamvis semel probatus
+sit, imperator noster cum patre</i> (Septimius Severus et Caracalla)
+<i>Laelio Basso rescripsit</i>. Ex his locis sumas Hadriani iam
+temporibus medicos publicos a proconsule vel praefecto approbandos
+fuisse; initio autem imperii Antonini papyrus, quam modo laudavimus,
+certus testis
+<span class = "pagenum">52</span>
+<a name = "page52"> </a>
+exstat. Sed inde a temporibus Diocletiani, ut id addamus, medici non iam
+a civitatibus, quae libertates omnes amiserant, instituebantur, sed
+Romae quidem, de qua urbe sola nota sunt certiora, archiatri ipsi se
+reficiebant, assumpti autem ab imperatore probandi erant (Cod. Iust. X
+53, 10 et Theod. XIII 3,&nbsp;8).</p>
+
+<p>
+Sed ad priora saecula revertamur. Athenis cum magistratus in annos
+singulos constituerentur, labores quoque publicos constantes in singulos
+annos delatos esse verisimile est, quamquam hoc modo non omnes
+deferebantur velut metalla rei publicae Atheniensis in tres annos
+conducebantur (Ἀθ. πολ. 47,&nbsp;2). Sed de medicis publicis Atheniensium
+nullum certum testimonium superest.<a class = "tag" name = "tag43" href
+= "#note43">43</a> Damiadas autem Lacedaemonius per annos duos Gythei
+permansit: καὶ ἐργολαβήσας κα[ιρίως ἐπε]κλήθη ὑπὸ τοῦ δάμου καὶ
+<em>διετῆ χρόνον ἀ[ναστρεφό]μενος παρ᾽ ἀμέ</em> κτλ.
+(nr. 12 vs. 15 sqq.), atque tum illam urbem eum reliquisse
+et ex hoc loco apparet et ex
+toto inscriptions tenore et ex versu 21&nbsp;sq.: [ἀ]ναστροφᾷ δὲ καὶ
+<em>παρεπιδαμίᾷ ᾇ πεποί[ηται ἀκα]κόφ(ρ)ονα</em> [ἀέ]ς αὑτὸν διατετήρηχε
+κτλ. Sed non constat Damiadam in unum annum munus suscepisse et tum
+recreatum esse aut a primo in utrumque annum se obligasse. Unum autem et
+tum alterum quoque annum munus obiisse Artemidorus medicus videtur in
+titulo Andrio (nr. 28). Quae enim exscriptae sunt litterae in versu altero:
+......ΑΙΕ..ΤΩΙΕΤΕΙΟΝΔΕΕΝΙΑΥΤΩΙ, B.&nbsp;Keil [ἐν] τῶι ἔτειον δὲ
+ἐνιαυτῶι legere propouit, [ἐν] τῶι ἐ[φ]έ[τ]ο[ς] δὲ ἐνιαυτῶι
+A.&nbsp;Wilhelm
+(cf. etiam »Ἔτος und ἐνιαυτός« Wiener Sitz.-Ber. 1900, IV), quem
+Fridericus Hiller de Gaertringen dubitans quidem in Corpore secutus est.
+Sed fortasse simplex vocabulum ἐπιόντι in litteris ΕΤΕΙΟΝΔΕ inest. Cum
+autem deinceps in illo titulo legatur: [βου]λόμενος <em>ἀκόλουθος
+γ[ενέ]σθαι τῇ [ἀπ]ὸ τῆς ἀρχῆς κτλ. καλοκὰγαθ[ί]α̣ι</em>, consequens est,
+quoquomodo litterae ΕΤΕΙΟΝΔΕ restituuntur, ut Artemidorus iam antea
+tempus quoddam (et fortasse unum annum) medicus Andri fuerit et tum
+assenserit, ut per annum insequentem apud Andrios medicus esse pergeret.
+Itaque publicum fuisse Artemidorum consectarium est, id quod, etsi in
+ipso titulo Artemidorus publicus non
+<span class = "pagenum">53</span>
+<a name = "page53"> </a>
+appellatur, tamen versibus 2-10 fulcitur et eo, quod vs. 15/16 legitur
+ἐπαινέσαι Ἀρτεμίδωρον Μηνοδότου <em>τὸν</em> ἰατρόν.</p>
+
+<p>
+Sed multum etiam tempus uno loco commoratos esse medicos publicos ex
+titulo comperis Anaxippi, medici publici pagi Coi Αἰγηλίων, quem
+»jahrelang« civibus operas praebuisse R.&nbsp;Herzog denuntiat (nr.&nbsp;5).
+Idem Menocriti titulus inventus Carpathi demonstrat, in quo ita legis
+initio: ἐπειδὴ [Μ]η[νόκρ]ιτος Μητροδώρου Σάμιος <em>δεδαμοσιευ[κὼ]ς ἔτη
+ὑπὲρ τὰ εἴκοσι</em> κτλ. (nr.&nbsp;4).</p>
+
+<p>
+Etenim haec maxime fuit causa, cur novus medicus esset admovendus,
+medicum publicum saepe non multo postquam consedit urbem iterum
+reliquisse, ut novas regiones peteret. Nam multa honorum decreta, nisi
+forte est pestilentia, in qua medicus de civibus sanatis bene meritus
+est, hunc decessurum esse habebant ansam, ut decernerentur: Damiadae (v.
+p.&nbsp;52), Artemidori (ibid.), Metrodori veterinarii (nr. 10 vs. 11:
+ἐπαινέσαι κτα. <em>ἐπὶ τᾶι ἀναστροφᾶι</em>&mdash;), Menophanti (nr. 9
+vs. 14&nbsp;sq.: διαφυλάξας τάν τε κατὰ τὸν βίον ἀναστροφὰν [<em>τὸν
+πάντα</em>] <em>κατὰ ταύτας (τᾶς) ἐπιδαμίας χρόνον</em>, vs. 18:
+<em>[ἀπε]ρ[χ]όμενος ἐκ τᾶς πόλιος ἁμῶν</em>). Qua de causa fortasse
+etiam in decreto invento Elateae (nr. 24) civitas et alii honores medico
+dati sunt; in quo versus primi haud scio an sic restituendi sint: ἐπειδὴ
+Ἀσκ[λαπιόδωρος vel ὁδοτος vel simile .............. παραγενόμενος | ἐν
+τὰν πόλι]ν ἁμῶν καὶ τὰν ἀναστροφὰν ποιησάμεν[ος καλῶς ἐν τῷ χρόνῳ, ᾧ
+ἔλαβε τὸ ἔργον, καὶ ἐπιμε|λούμενος πολλὰς] ἁμέρας πλείονας περί τῶν κατὰ
+τὸ ἐπιτάδευμ[α ἔργων κτλ. (in quibus [παραγενόμενος ἐν τὰν πόλι]ν suppl.
+Ditt.). Quae si veri similia sunt, hic quoque medicus fuit publicus, id
+quod etiam ex versibus 4 et 5 elucere videtur: [οὐ λαμβάν]ω(ν) <em>παρὰ
+τὰς πόλιος</em> τὰ τῷ ἐπιταδεύματι καθήκοντα (i.&nbsp;e. mercedem)
+[...... καὶ πᾶσαν κακοπαθίαν παρέσχη|ται <em>ποιήσας τὰν] ἐνδεχομέναν
+φροντίδα</em>
+τᾶς τῶν ἐν ἀρρωστίᾳ ἐό[ντων σωτηρίας κτλ. (..... πε|ποιήαι τὰν] ἐνδεχ.
+φροντ. et ἐό[ντῶν σωτηρίας] suppl. Ditt.).</p>
+
+<p>
+Sed accidit, ut medicus non sua sponte aliquam urbem relinqueret, sed a
+patria cogeretur. Itaque Coi, ut urbibus petentibus medicos mittebant,
+hos quoque ex illis, si res postulabat, revocaverint. Quod Casii
+fecerunt, qui medicum civem suum Olunte revocabant, hac in causa quidem
+frustra: <em>μεταπέμπτου δὲ αὐτοῦ γενομένου ἐς οἶκον</em> (Casum, ut
+apparet ex vss. 62 sqq.)
+<span class = "pagenum">54</span>
+<a name = "page54"> </a>
+καὶ ὄντος περὶ τὸ ἀποτράχεν, ἐμπεπτωκότος ἁμῖν καιροῦ σκληροῦ κτα.
+ἐπείσαμες αὐτὸν ἀξιώσαντες παραμεῖναι καὶ μὴ καταλιπὲν ἁμὲ ἐν τῷ
+ἀναγκαιοτάτω[ι] καιρῶι κτλ. (nr. 21 vs. 3 sqq.).</p>
+
+<p>
+Romanis autem temporibus non ita medici urbem mutabant, sed saepe, ut
+ita dicam, διὰ βίου instituebantur. Quod quidem non nisi medico gymnasii
+confirmare possum, qui in titulo Attico inter magistratus διὰ βίου
+exstat (IG. III 1202 Col. I vs. 38). Sed habemus Ephesi archiatrum, qui
+διὰ γένους etiam institutus erat (nr. 65). Quarto tum saeculo Romae
+saltem medici, cum publici facti sint, vitam in hac conditione degere
+soliti esse videntur, quia, cum de archiatris supplendis agitur, id
+quoque sumitur morte alicuius locum archiatri vacuum esse factum (Cod.
+Theod. XIII, III, 8 et&nbsp;9). Id igitur in universo interest inter Graeca
+et Romana tempora his medicos publicos saepe in totam vitam vel etiam
+διὰ γένους institutes esse, illis autem munus in annum vel biennium
+iniunctum, saepe etiam continuatum esse, sed raro medicos uno loco
+tantum tempus versatos esse quantum Menocritum Brycunte.</p>
+
+
+<h5 class = "section"><a name = "sec2_3">§ 3.</a></h5>
+
+<h5>DE NUMERO MEDICORUM PUBLICORUM.</h5>
+
+<p>
+Certos numeros medicorum, qui in aliqua urbe munere medico eodem tempore
+fungebantur, afferre non possumus, nisi tempora Romana intuemur. Quot
+enim archiatri quarto saeculo Romae fuerint, certe constat: Cod. Theod.
+XIII, III, 8: <i>Exceptis Portus Xysti<a class = "tag" name = "tag44"
+href = "#note44">44</a> virginumque Vestalium</i> (quibus igitur
+proprius archiater erat) <i>quot regiones urbis sunt totidem
+constituantur archiatri.</i> Itaque cum quattuordecim regiones fuerint,
+quattuordecim archiatri illo tempore Romae fuerunt. Quem numerum saeculo
+tertio nondum tantum fuisse Lampridius narrat (A.&nbsp;S. c. 42), cum
+Severus Alexander <i>usque ad sex</i> medicis <i>annonas binas aut
+ternas</i>
+concederet. In urbibus autem Asiae Minoris saeculo p.&nbsp;Chr. altero
+licuisse quinque vel septem vel decem medicos publicos prout urbes
+magnae erant instituere iam supra testes citantes explanavimus
+(p.&nbsp;43).</p>
+
+<p>
+Saeculis Christum natum antecedentibus Athenis plures
+<span class = "pagenum">55</span>
+<a name = "page55"> </a>
+fuisse medicos publicos consentaneum est. Quod testimonia certa
+affirmant, et tituli: ἐπειδὴ πάτριόν ἐστι <em>τοῖς ἰατροῖς, ὅσοι
+δημοσιεύουσιν</em>, θύειν τῶι Ἀσκληπιῶι (nr. 3 vs. 9&nbsp;sq.) et scriptores
+(Plato, Polit. 259a). At certus numerus non indicatur. Sed in anaglypho
+marmoreo primae partis saeculi quarti reperto in clivo meridionali arcis
+Athenarum anno 1876, quod Proserpinam Cererem Aesculapium repraesentat
+quibus in altera parte sex viri adorantes oppositi sunt, mihi quidem
+viri hi sex medici publici esse videntur.<a class = "tag" name = "tag45"
+href = "#note45">45</a> Nam inter nomina adscripta duo medicorum
+Atheniensium sunt, Mnesithei scilicet et Dieuchis (cuius quidem filii
+Epeuches et Diacritus nominantur). Qui medici ab Galeno (K. XI 795; XV
+136) in numero παλαιῶν et ἀρχαίων habentur et saepe ab scriptoribus
+aliis commemorantur (de Mnesitheo vid. Knaack, Hermes 1883, 148, Girard
+BCH. II 89 et eundem de Dieuche). Cum autem Epeuches et Diacritus
+Dieuchis medici filii sint, utrumque medicum fuisse verisimile est, ita
+ut tria medicorum nomina legantur et inde colligi possit homines sex
+adorantes omnes fuisse medicos. Quoniam medici sex una a populo honorati
+sunt (quod coronae demonstrant, intra quas nomina quinque incisa sunt),
+ii quasi collegium medicorum fuerunt. Collegium autem sex medicorum apte
+medici publici sunt. Sed quaerendum est, qua de causa medici publici
+coronis θαλλοῦ honorati sint et cur ea de causa anaglyphum illud non
+Aesculapio soli, sed omnibus deis in Aesculapio aram habentibus (Cereri,
+Proserpinae)<a class = "tag" name = "tag46" href = "#note46">46</a> dono
+dederint. De Epidauriis, quae pars Eleusiniorum esset et quibus Cereri
+et Proserpinae propter templa finitima et sacra in idem tempus
+incidentia (cf. Rubensohn AM. XX 365) in Aesculapio etiam immolaretur,
+<span class = "pagenum">56</span>
+<a name = "page56"> </a>
+medicos dedicantes meritos esse Udalricus Koehler olim suspicatus est
+(l.&nbsp;l.), et fortasse res ita expedienda est medicos publicos, cum
+maxima hominum turba tempore Eleusiniorum Magnorum et Epidauriorum
+Athenas confluxisset, in aegris et vulneratis curandis omne genus
+diligentiae adhibuisse et propterea laudatos esse, sicut agoranomus
+quidam Parianus, qui inter cetera ad panegyrin Minervae Iliadis
+[παρέσχεν ἰατ]ρὸν τὸν θεραπεύσοντ[α τοὺς ἀσθε]νοῦντας ἐν τῇ παν[ηγύρει]
+(nr. 22 vs. 16 sqq.).</p>
+
+<p>
+Quae utut se habent, si medici illi sex publici sunt, tamen anaglypho
+hoc certo argumento uti non possumus, cum nesciamus an non omnes medici
+publici honorati sint. Sed tantum fere numerum medicorum publicorum
+Athenis saeculo quarto fuisse et urbem et tempus decet atque per se
+sumendum est, si numeros medicorum aevo Romano institutorum
+spectamus.</p>
+
+<p>
+Ut Athenis ita Co complures medicos publicos eodem tempore conductos
+fuisse titulo Xenotimi (nr.&nbsp;7) perspicies. Qui medicus privatus ab Cois
+laudatus et honoratus est, quod morbis gravissimis affectis civibus ipse
+medicum se praebuit <em>τῶν ἰατρῶν τῶν [δαμ]ος[ιευόν]των ἐν τᾶι
+πόλει</em> ἀρρωστησάντων [διὰ] τὰς [κ]α[κο]παθίας τὰς γενομένας περὶ
+αὐτοὺς δ[ιά] τὴν ἐπιμέλειαν ἂν [ἐ]ποιεῦ[ντο] τῶν καμνό[ντων] (nr. 7 vs.
+7 sqq.). Itaque nihil impedit ne sumamus in aliis quoque urbibus
+maioribus medicos fuisse publicos complures.</p>
+
+<p>
+Minora autem oppida unum medicum publice conducebant. Brycunte,
+Amphissae, Teni, Gythei medicum unum tantum fuisse ex toto titulorum
+tenore pellucet (nr. 4, 9, 11, 12). Ac maxime fiebat, si unus omnino in
+urbe erat medicus, ut hic unus publicus esset, cum medici alii in urbe
+minima non considerent, ne minus quam par esset pecuniae caperent
+timentes, sicut hodie etiam medici in oppidum minimum saepe non
+proficiscuntur, nisi pecunia a communi adiuvantur. Olunte autem unum et
+eum publicum fuisse medicum ex contextu verborum et ex eo apparere
+videtur, quod Oluntii in summo erant timore, cum in eo esset, ut medicus
+ille morbis saevientibus Oluntem relinqueret (nr. 21). Idem de
+Gortyniorum medico sumendum est, quem per legatos Gortynii ipsi Co
+arcessiverant: ἐπειδὴ πρεσβευσάντων Γορτυνίων πρὸς ὑμὲ ὑπὲρ ἰατροῦ καὶ
+ὑμῶν φιλοτίμως σπευσάντων καὶ ἀποστειλάντων αὐτοῖς Ἑρμίαν ἰατρὸν κτλ.
+(nr. 18 vs. 2 sqq.).</p>
+
+<p>
+Itaque in oppidis quamvis parvis, nisi forte male administrata aut nimis
+paupera erant, medici publici instituebantur.
+<span class = "pagenum">57</span>
+<a name = "page57"> </a>
+Sin autem in regione maiore una tantum urbs erat, multi autem vici, in
+his quoque medici publici erant. Mirum quidem est de pagis Atticis
+nullum testimonium exstare. Sed de pagis Coi insulae magnae, quae
+synoecismo in novam urbem Coum anno 366 peracto unam iam urbem habebat,
+res accuratius demonstrari potest. Nam repperit in Coorum Aesculapio R.
+Herzog titulos medicorum pagi alicuius saeculo III. a.&nbsp;Chr.
+exaratos: medici ignoti ab ignoto pago conducti (nr.&nbsp;6), Anaxippi medici
+publici, qui in pago Αἰγηλίων per multos annos aegrotos curavit (nr.&nbsp;5).
+Iam vero in titulo Coo aevi Romani, qui Isidorum medicum publicum corona
+aurea honorabant, sunt τοὶ κατοικεῦντες ἐν τῶι δάμωι τῶν Ἁλεντίων καὶ
+το[ὶ]
+ἐνεκτημένοι καὶ τοὶ γεωργεῦντε[ς] ἐν Ἅλεντι καὶ Πέληι τῶν τε πολειτᾶν
+καὶ Ῥωμαίων καὶ μετοίκων (nr. 13 vs. 4 sqq.).</p>
+
+<p>
+In Aegypto autem, ubi plurimi erant vici et omnia plena medicis iam
+Herodoti temporibus fuerant (Her. II 84), res erat similis. Exemplum
+unum afferi etiam potest, aevi quidem Romani demum: in papyro
+Berolinensi (BGU 647, cf. p.&nbsp;24) legitur: Γάιος Μενήκιος
+Οὐαλεριανὸς ἔχων ἰατρεῖον ἐπὶ κώμην Καρανίδι vel melius (vs. 21) ἔχων τὸ
+ἰατρεῖον
+<em>ἐν κώμῃ</em> Καρανίδι, sita in Ἀρσινοΐτου Ἡρακλείδου μερίδι
+(vs.&nbsp;2).</p>
+
+
+<h5 class = "section"><a name = "sec2_4">§ 4.</a></h5>
+
+<h5>DE MUNERE ATQUE OFFICIO MEDICORUM PUBLICORUM.</h5>
+
+<p>
+Nunc alia atque graviora disceptanda sunt. Ὁι δημοσίᾳ χειροτονούμενοι
+ἰατροὶ καὶ δημόσιοι <em>προῖκα ἐθεράπευον</em>: haec verba scholiasta ad
+Acharnensium Aristophanis versum 1030 adnotavit. Gratis igitur medici
+publici aegrotos curare debebant, et ii, ut videtur, omnes cives,
+quicumque volebant, et peregrinos et qui in itinere urbem visitantes
+auxilium ab illis petebant. Ita apud Aegyptios veteres fuisse tradit
+Diodorus (I&nbsp;82). Graeci quoque et pauperes et divites medicum publicum
+consultabant. Namque in Acharnensibus agricola ille pauper ad Pittalum
+mittitur, sed etiam Lamachus miles superbissimus Pittalo se committit
+(vs. 1222). Sed haec ficta esse possunt, tamen tituli idem demonstrant.
+In titulo enim Gytheato de medico certe publico mercedem a re publica
+accipiente sic legis: σπουδᾶς καὶ φιλο[στοργίας οὐ]θὲν ἐλλείπων εἰς τὸ
+πᾶσιν ἴσος εἶναι <ins class = "correction" title =
+"legitur ‘κα]ὶ’">κα[ὶ</ins> πένησι
+<span class = "pagenum">58</span>
+<a name = "page58"> </a>
+καὶ] πλουσίοις καὶ δούλοις καὶ ἐλευθέροις [καὶ ξένοις] (nr. 12 vs.
+18 sqq.). His quidem verbis opus non fuit,
+si medicus ab divitibus, si dare
+volebant, mercedem propriam accipere vetitus esset, tamen etiam
+demonstrare videntur omnibus a re publica medicum publicum promptum lege
+esse praebitum. Athenis metoecos etiam medico publico usos esse titulus
+Euenoris, si publici est, demonstrat: καὶ [χρήσιμον ἑαυτὸν πα]ρέσχηκεν
+κατὰ τὴν τέχ[νην τοῖς δεομένοις] <ins class = "correction" title =
+"(sic)">τῶμ</ins> πολιτῶν καὶ τῶν ἄλ[λων τῶν οἰκούντων ἐ]ν τῆι πόλει
+(nr. 16 vs. 5 sqq.). Saepe autem publici longius etiam in aliis curandis
+progressi sunt et aegrotos etiam extra urbem habitantes visitabant
+(Brycunte, nr. 4 vs. 15 sqq.) vel advenas aegrotos comiter ac humane
+sanabant (nr. 18, 29).</p>
+
+<p>
+Ut tradit Herodotus (III 131), Democedes Aeginae munus publicum suscepit
+ἀσκευής περ ἐὼν [καὶ ἔχων οὐδὲν] τῶν ὅσα περὶ τὴν τέχνην ἐστὶ ἐργαλήια
+(St.). Medicus igitur publicus aetate superiore quibus ad artem
+exercendam opus erat sibi ipse praestitisse videtur. Itaque ipse etiam
+medicinam (τὸ ἰατρεῖον vel ἐργαστήριον) sibi instruxit. Fuit autem to τὸ
+ἰατρεῖον<a class = "tag" name = "tag47" href = "#note47">47</a>
+habitatio medici, cuius unum aut complura membra arti factitandae
+destinata et reservata erant (cf. Littré V 25&nbsp;sq.). Aetate inferiore
+proprium adeo aedificium instruebatur, sicut ἐργαστήρια Tyranni Magnetis
+medici instructa in vico Cadyia (nr. 40 vs. 21 sqq.): δεδόσθαι δὲ αὐτῷ
+ἀτέλειαν πάντων &lt;δὲ&gt; τῶν τελῶν ὧν κατεσκεύακε ἐργαστηρίων ἐπὶ τῆς
+χώρας ἧς κώμη Καδυίη (cf. Pollux IV 177: καὶ τὸ ἐργαστήριον ἰατρεῖον).
+Quam in medici officinam aegroti si poterant veniebant, ut medicum
+consulerent, hic tractabantur, cum omnia adessent instrumenta, hic ab
+medico remedia parata accipiebant (cf. Plato Leg. I 646c: τοὺς εἰς τὰ
+ἰατρεῖα αὐτοὺς βαδίζοντας <em>ἐπὶ φαρμακοποσίαν</em> κτλ.). Sed qui
+affecti erant morbis tam gravibus, ut ire non possent, in medicina
+remanebant, donec refecti sunt, ita ut τὸ ἰατρεῖον&mdash;fortasse inde a
+quarto vel tertio a.&nbsp;Chr. saeculo&mdash;esset etiam νοσοκομεῖον.
+Quod inter alia declarare videtur Plaut. Men. V 5 vs. 43 sqq.; ubi dicit
+medicus:
+<span class = "pagenum">59</span>
+<a name = "page59"> </a>
+<i>ad me face uti deferatur</i> (sc. aegrotus.&mdash;vs. 45),
+<i>elleborum potabis faxo aliquos viginti dies</i> (vs. 47), <i>imo ego
+ibo domum, ut parentur quibus paratis opus est</i>.<a class = "tag" name
+= "tag48" href = "#note48">48</a> Sed quae in medicina facienda erant,
+medicus non solus exsequebatur, sed discipuli atque medici servi
+adiuvabant eorumque optimi negotia eius procurabant, cum domum visitatu
+aegrotos reliquisset. De discipulis autem testimonium legitur apud
+Aeschin. in Timarch. §&nbsp;40: οὗτος γὰρ πρῶτος πάντων μέν, ἐπειδὴ ἀπηλλάγη
+ἐκ παίδων, ἐκάθητο ἐν Πειραιεῖ ἐπὶ τοῦ Εὐθυδίκου ἰατρεῖου, προφάσει μὲν
+τῆς τέχνης μαθητής. <a class = "tag" name = "tag49" href =
+"#note49">49</a></p>
+
+<p>
+Sed si medicos publicos spectamus&mdash;de medicina in universum
+quaerere nunc non licet, quamvis multa nondum aperta sint&mdash;medicina
+Pittali in Acharnensibus commemoratur, in quam aegroti eunt, Lamachus
+vulneratus transportatur. Alii etiam testes adhibendi sunt, sed multis
+saeculis inferiores. Nam quae in inscriptione Cea valde mutilata III.
+a.&nbsp;Chr. saec. H.&nbsp;Schoene supplevit: τὴν [δὲ μεγίστην
+ὠφέ]|λειαν τῆς θεραπείας τῆς κ[ατὰ τὸ ἰατρεῖον προῖκα] | ποιησάμενος
+φιλοτίμως, ὥ[στε πλείστοις αἴτιον εἶ|ν]αι μετὰ τῶν θεῶν τῆς οἴκαδ[ε
+ἐπανόδου] (nr. 19 vs. 20 sqq.), cum res incertissimae sint, nec probare
+nec reprobare nunc audemus.<a class = "tag" name = "tag50" href =
+"#note50">50</a> Sed Galenus in commentario ad scriptum Hippocratis κατ᾽
+ἰητρεῖον, cum de duplici luce et natura et arte effecta ab Hippocrate
+explicata verba faciat, haec addit: τὸ μὲν (sc. φῶς) οὖν κοινόν ἐστιν, ᾧ
+πάντες ἀνθρώποι χρώμεθα, μάλιστα μὲν ἐν ὑπαίθρῳ, δεύτερον δὲ ἐν
+<em>οἴκοις μεγάλοις</em>
+θύρας μεγάλας φωτὸς πλήρεις ἔχουσιν, <em>οἷοι καὶ νῦν κατὰ πολλὰς τῶν
+πόλεων δίδονται ἰωμένοῖς τοῖς ἰατροῖς</em>, οὓς παρωνύμως αὐτῶν
+<em>ἰατρεῖα</em> προσαγορεύουσι. Ergo saeculis p.&nbsp;Chr. n. ἰατρεῖα,
+aedificia magna, publice instruebantur et medicis profecto publicis
+praestabantur. Et certae medicinae
+<span class = "pagenum">60</span>
+<a name = "page60"> </a>
+monstrari possunt: ἐργαστήρια Tyranni Magnetis medici (p.&nbsp;58), τὸ
+ἰατρεῖον, quod in Aegypto habebat C.&nbsp;Minicius (p.&nbsp;24, 57).<a
+class =
+"tag" name = "tag51" href = "#note51">51</a> Magna igitur valetudinaria
+publica aevo demum Romano certis testimoniis adstruuntur. Quo tempore
+officinae sacrae Aesculapii quoque ἰατρεῖα nominari poterant, quo nomine
+Aristides utebatur. Sed nullo modo probari potest, quod contendit R.
+Herzog (l.&nbsp;l. p.&nbsp;204 et 206) longius quam par est quae a
+Vercutrio<a class = "tag" name = "tag52" href = "#note52">52</a> ficta
+sunt secutus fuisse Hippocratis iam aetate in insula Co magnam medicinam
+publicam et aliam sacram, quas ille vir doctus τὸ δημόσιον ἰατρεῖον et
+τὸ ἱερὸν ἰατρεῖον vocat.</p>
+
+<p>
+<span class = "pagenum">61</span>
+<a name = "page61"> </a>
+Cum saeculis p.&nbsp;Chr. tertio et quarto iatria vetera dilabi coepta
+essent, ab christianis mox recreata sunt (cf. Vercoutre l.&nbsp;l.
+p.&nbsp;360),
+cum praesertim haec per saecula christiani in corporibus hominum
+sanandis cum paganis maxime concertarent (cf. Harnack, <i>Medizinisches
+aus d. ält. Kirchengesch.</i> p.&nbsp;89 sqq.; idem, <i>Die Mission und
+Ausbreitung des Christentums in den ersten drei Jahrh.</i> p.&nbsp;79 sqq.).
+Itaque ut initio Jesum Christum ipsum instituebant pro Aesculapio
+corporum etiam verum medicum (v. Harnack l.&nbsp;l. c.&nbsp;c.), tum
+autem Cosmam et Damianum medicos illos, qui eodem fere modo atque
+Aesculapius aegros in aedibus sacris incubantes sanabant (cf. Deubner,
+<i>de incubatione</i>
+p.&nbsp;68 sqq., p.&nbsp;75), ita etiam medicinas veterum nosocomiis
+propriis compensabant. His in nosocomiis medici publice instituisse
+videntur. Nam exstat titulus Christianus in Galatia inventus, in quo
+legitur: Θέσις Θεοδώρου <em>ἰητροῦ</em> ξάνθ[ο]υ(?) <em>τοῦ
+νοσοκ[ομεί]ου</em> κτλ.
+(CIG. 9256).</p>
+
+<p>
+Medici publici autem saepe ab magistratibus aut iudicibus, si viro artis
+medicinae perito opus erat, de arbitrio suo interrogati sint et causae
+multae medicis publicis advocatis disceptate sint.<a class = "tag" name
+= "tag53" href = "#note53">53</a> Vero certa monumenta aevi demum Romani
+exstant: OP. I 51 (a. 173), OP. I 52 (a. 325), BGU. 647 (a. 130). Quae
+monumenta supra iam commemorata (p.&nbsp;23&nbsp;sq.) relationes sunt
+medicorum publicorum inspexisse se homines vulneratos vel corpora eorum,
+qui ipsi necem sibi consciverant (OP. I 51). In papyro Oxyrh. I 51
+medicus ipse renuntiat (vs. 6 sqq.): ἐπετρατόμην ὑπὸ σοῦ (Κλαυδιανοῦ
+στρατηγοῦ) διὰ Ἡρακλείδου ὑπηρέτου, ἐφιδεῖν σῶμα νεκρὸν ἀπηρτημένον
+Ἱέρακος καὶ προσφονῆσαί σοι ἣν ἐὰν καταλάβωμαι περὶ αὐτὸ διάθεσιν, et
+tum quid viderit ita tantum refert (vs. 15): εὗρον αὐτὸ ἀπηρτημένον
+βρόχῳ‧ διὸ προσφωνῶ. In secunda papyro (OP. 152) pater quidam filiam
+violatam esse domo dilapsa questus est et postulasse videtur, ut noxia
+ab domino domus compensaretur. Quam ob rem medici duo ab curatore
+(λογιστῇ) causam quaerente vulnera inspectum missi sunt. Qui renuntiant
+(vs. 14 sqq.):
+παραγενόμενοι ἐ̣π̣ὶ̣ τὴν τοῦτου οἰκίαν ε̣ἴδαμεν τὴν παῖδα ἔχουσαν κατὰ
+τῶν εἰσχίων ἀμυχὰς (leviora pellis vulnera) μετὰ περὶωμάτων<a class =
+"tag" name = "tag54" href = "#note54">54</a>
+<span class = "pagenum">62</span>
+<a name = "page62"> </a>
+κα[ὶ τ]οῦ δεξιοῦ γονατίου τραύματος. Postremum in papyro tertia (BGU.
+647) C.&nbsp;Minicius initio et in fine iusiurandum per vitam (τύχην)
+Traiani iurat verum se retulisse τῇ πεμπταίᾳ ἡμέρᾳ τοῦ πεπλῆχθ(αι) τὸν
+Μυσθαρίωνα τραυμαραπευκέναι (τετραυματοθεραπευκέναι vel similia:
+Wilcken) ὑπὲρ τὸν ἀριστερὸν κρόταφον τῆς κεφαλῆς τραῦμα κατέαγμα ἐπὶ
+βάθους, ἐν ᾧ εὗρον μικρὰ κατεάγματα λίθων (vs. 10 sqq., vs. 22 sqq.).
+Quae papyri forte conservatae in clara luce reponunt fuisse medicorum
+publicorum facere arbitrium, si ab magistratibus admonebantur.</p>
+
+<p>
+Supra medicos privatos fuisse publicos non puto. Neque ullo verbo in
+testimoniis, quae exstant de medicis publicis, talia commemorantur, sed
+omnia consentiunt medicos publicos privatos eo praecessisse, quod
+tamquam optimi a re publica electi et pecunia conducti res medicas
+mandatas a re publica, quippe a qua solverentur, exsequebantur. Sed
+tradit Galenus Andromacho archiatro, Neronis medico, negotium esse
+datum, ut imperaret medicis: τὸ γοῦν ἄρχειν ἡμῶν διὰ τὴν ἐν τούτοις (οὐ
+μόνον τῇ πείρᾳ τῶν ἔργων ἀλλὰ καὶ τοῖς λόγοις) ὑπεροχὴν ὑπὸ τῶν κατ᾽
+ἐκεῖνον καιρὸν βασιλέων ἧν πεπιστευμένος (K. XIV 2, 211). Haec an non ad
+omnes medicos Romae considentes referanda sint (ut sumit Friedlaender,
+SG. I<sup>6</sup> 338), valde dubito. Sed ita ea mihi explicari posse
+videntur Andromachum medicis multis aulae imperatoriae praefuisse, non
+servis solum, quibus praeterea proprius erat dominus, sed medicis etiam
+aliis domus Augustae, qui multi illo tempore fuerunt. Cum Galenus autem
+ἄρχειν <em>ἡμῶν</em> dicat, ipsum se medicum imperatorium fuisse
+indicat, ut aliunde constat. Quare Andromachus non »medicus Augusti«,
+sed fere »praefectus medicorum« fuisse videtur. Quae utut se habent,
+negandum est aut Romae saeculo I. et II. quosvis medicos aut in urbibus
+Graecis saeculo II. et III. archiatros ullam in medicos privates
+potestatem habuisse. Collegio autem archiatrorum ipsorum in extrema
+antiquitate unus ex eis praepositus erat, qui vocabatur »comes
+archiatrorum« (cf. Cassiod. var. l. 6, 19.&mdash;Meibomius, <i>Comment.
+in Cassiodori formula archiatr.</i> Helmstaedt. 1668). Sed collegium
+archiatrorum quattuordecim ipsum illis etiam
+<span class = "pagenum">63</span>
+<a name = "page63"> </a>
+temporibus medicis reliquis, ita ut veram potestatem in eos haberet,
+praefectus non erat. Nam altum est silentium in libris iuris Romani.<a
+class = "tag" name = "tag55" href = "#note55">55</a></p>
+
+
+<h5 class = "section"><a name = "sec2_5">§ 5.</a></h5>
+
+<h5>DE MEDICIS AD CERTAM CAUSAM A RE PUBLICA ET DE MEDICIS A COLLEGIIS
+CONDUCTIS.</h5>
+
+<p>
+Teneamus esse inter titulos medicorum publicorum veterinarii etiam
+publici (nr. 10). In terra propter equos famosa, Lamiae, ἵππων ἰατρὸς
+ille altero a.&nbsp;Chr. saeculo publice conduc-tus est.<a class = "tag"
+name
+= "tag56" href = "#note56">56</a> Ad bella etiam medicos proprios a
+Graecis conductos esse et ex titulo Idaliensi apparuit (cf. p.&nbsp;18)
+et ex testibus nonnullis aliis intelligitur, <a class = "tag" name =
+"tag57"
+href = "#note57">57</a> quamquam saepe etiam medicis
+<span class = "pagenum">64</span>
+<a name = "page64"> </a>
+publicis, si in urbe instituti erant, bello exorto milites, quippe qui
+cives essent, curandi erant (cf. tit. 18; Xen. rep. Lac.
+13,&nbsp;7).</p>
+
+<p>
+Nonnumquam ad dies festos et ludos medici conducebantur, ut e
+spectatorum coetu si quis aegrotaret statim et gratis curarent. Quod
+testatur inscriptio Iliensis supra iam laudata (nr. 22&mdash;cf.
+<a href = "#page56">p.&nbsp;56</a>),
+in qua dicitur agoranomum quendam per dies festos Athenae Iliadis
+medicum praebuisse, qui aegrotantes sanaret. Similiter interpretandus
+est Olympiae titulus (<i>Inschr. v. Olymp.</i> 62). Qua in inscriptione,
+quae inter annos 36 et 24 a.&nbsp;Chr. cadit, omnes enarrantur, qui
+munus aliquod in statis sacrificiis a re publica Eleorum Olympiae factis
+exercebant (cf. <i>Inschr. v. Olymp.</i> 138). Sed una cum eis, qui
+sacris ipsis operabantur, sacrificibus, haruspicibus, tibicini, multis
+aliis, nominantur, qui in sacrificando ipso operam non consumebant:
+γραμματεύς, ἀρχιτέκτων, ἰατρός <ins class = "correction"
+title = "legitur ‘[Σωτίων’">(</ins>Σωτίων Σωτίωνος vs. 13).
+Architectus autem est
+publicorum illorum, qui multis locis et maxime apud templa magna
+instituebantur, ut aedificia sarta et tecta conservarent, et quorum non
+pauci in inscriptionibus extant (v. Lebas-Foucart 194a, comm. ad vs. 17;
+Th. Homolle BCH. XIV, 477). Item medicus videtur publicus fuisse, qui
+peregrinorum causa ad dies festos confluentium versatus est Olympiae.
+Qui officiales rei publicae Eleorum, quamquam aliis de causis Olympiae
+essent, tamen collegio illo sacrificum publico adscribebantur. Quod
+quidem non semper ita fuit, quia in omnibus aliis huiusmodi catalogis
+medicum et architectum non invenis.</p>
+
+<p>
+Sed a collegiis ipsis etiam medici conducebantur vel instituebantur, a
+gymnasiis, gerusiis, magnis privatorum sodaliciis. In gymnasiis praeter
+iatroliptas, paedotribas, gymnastas, quos medicinae studuisse
+Hippocrates tradit (cf. Krause, <i>Gymn. u. Agonistik der Hellenen</i>
+p.&nbsp;218 sqq.), Romanis temporibus medicos veros etiam fuisse tituli
+docent. In catalogo Tegeatico anni p.&nbsp;Chr. 168 vel 171 post
+gymnasiarchum, hypogymnasiarchum, archephebum nomina epheborum
+enumerantur et tum cetera gymnasii officia: ἐλαιοτέθης, γραμματεύς,
+<em>ἰατρός</em> (Ἐπίκτητος Ἀλεξάνδρου), κουρεύς, παιδοτρίβης, καμινίων,
+σπαδεικοφόρος (V. Bérard, BCH. XVII, 20). Duo gymnasii medici in titulis
+Spartanis aevi Romani CIG. 1275 et 1279 extare videntur (cf. Boeckh
+l.&nbsp;l.), quamquam non satis constat titulos ad gymnasia pertinere.
+Athenis autem iatroliptae, paedotribae, gymnastae aevo Romano
+<span class = "pagenum">65</span>
+<a name = "page65"> </a>
+esse non desinunt, tamen tertio p.&nbsp;Chr. saeculo in epheborum
+Atticorum catalogis (annorum 230-260 p.&nbsp;Chr.) inter alios gymnasii
+magistratus veri quoque medici nominantur: IG. III 1193 col. I vs. 32:
+[ἰατ]ρός: Ἀρτεμείσιος. IG. III 1199 col. I vs. 36: ἰατρός | Αὐρ.
+Ἀρτεμείσιος. IG. III 1202 col. I inter multos alios magistratus διὰ βίου
+vs. 38: ἰατρός: Ἑρμογ[έ]νης. (cf. Grasberger, <i>Erz u. Unterr.</i> III,
+477. A.&nbsp;Dumont,
+<i>Essai sur l’ephébie attique</i> I, 199).</p>
+
+<p>
+Medici publici aevo Romano gymnasiis veterum quoque virorum defuisse non
+videntur. Ad hanc rem quod certe pertinet exemplum, proferri quidem non
+potest. Sed ipsae gerusiae <a class = "tag" name = "tag58" href =
+"#note58">58</a> habebant medicos publicos, ut inscriptiones
+demonstrant. Qui quidem medici aliqua tantum ex parte publici erant, eo
+usque enim, ut a collegiis ipsis mercedem muneris acciperent et singulos
+collegii socios gratuito curarent. Praeterea privatim eos artem suam
+exercere potuisse consentaneum est. Invenitur autem gerusiae ipsius
+medicus in catalogo sacrificulorum, qui est in <i>Inschr. v.
+Magnesia</i> 119 vs. 19: Μ. Αὐρ. Ἑρμῆς <em>ἰατρὸς γερουσίας</em>, cum
+multis aliis Aureliis, unde tempus tituli sumas. Alius extare videtur in
+titulo in urbe Phrygiae Sebaste reperto (P.&nbsp;Paris, BCH. VII 452
+II), in quo [ο]ἱ ε̣ἰσελθόντες [ε]ἰς τὴν γερουσίαν inde ab anno
+p.&nbsp;Chr. 99 inscripti sunt. Inter quos col. I vs. 12 Θεογένης
+Θεογένους ἰατρὸς nominatur et nomine officii apposito ab omnibus aliis
+distinguitur.<a class = "tag" name = "tag59" href = "#note59">59</a></p>
+
+<p>
+Qui saeculo quarto apud Romanos ipsos inveniuntur archiatri
+<span class = "pagenum">66</span>
+<a name = "page66"> </a>
+<i>portus Xysti</i> et archiatri <i>Vestalium</i> (cf. p.&nbsp;54),
+illos gymnasiorum et gerusiarum medicos excipiunt. Quamquam saeculo iam
+p. Chr. I.&nbsp;Romae medici quasi collegiorum fuisse videntur, quoniam
+extat titulus ibi repertus: <i>Ti. Claudius Aug. l. Hymenaeus medicus a
+bibliothecis</i> eqs. (CIL. VI 8907). Sed libertus est et medicus in
+domo patroni collibertorum et servorum quasi collegio additus.</p>
+
+<p>
+Sin autem medici publici urbium sunt, pagorum, vicorum, si medici ad
+bella, ad dies festos instituebantur, si exstant medici conducti ab
+gymnasiis et gerusiis, nihil obstat, quin etiam a collegiis vere
+privatis, si satis magna erant, medici proprii conducerentur. Quid enim
+multum interest inter medicum quem constituebant τοὶ κατοικεῦντες ἐν τῶι
+δάμωι τῶν Ἁλεντίων καὶ τοὶ ἐνεκτημένοι καὶ τοὶ γεωργεῦντες ἐν Ἅλεντι καὶ
+Πέληι τῶν τε πολειτᾶν καὶ Ῥωμαίων καὶ μετοίκων (cf. p.&nbsp;57), et
+medicum a magno collegio private conductum? Talem demonstrare videtur
+titulus CIG. II add. 2339b, Teni inventus, aevi Romani. Quo in titulo
+praesides sodalicii nautarum<a class = "tag" name = "tag60" href =
+"#note60">60</a> quod συμβίωσις vocabatur, enarrantur; inter quos
+praeter nauarchum eponymum, scribam, hierodulum medicus quoque fuit
+(ἰατροῦ Ἱέρακος vs. 7.&mdash;cf. Ziebarth, <i>Griech. Vereinswesen</i>,
+p.&nbsp;16 et 206&nbsp;sq.). Alium collegii medicum agnoscendum esse in
+titulo IG. IV 365 (Kaibel, EG. 885) Corinthi reperto voluit
+L.&nbsp;Liebenam (<i>Röm. Vereinswesen</i>, p.&nbsp;123), qui θηρεύτορας
+ἄνδρας, qui medico cuidam statua gratiam referentes ibi extant,
+collegium venatorum fuisse existimabat. Sed sunt venatores amphitheatri
+Corinthii, quos firmum collegium habuisse opus non est. Medicus autem
+circensis fuisse videtur.</p>
+
+
+<span class = "pagenum">67</span>
+<a name = "page67"> </a>
+<h5 class = "section"><a name = "sec2_6">§ 6.</a></h5>
+
+<h5>DE MERCEDE ET PRAEMIIS MEDICORUM PUBLICORUM.</h5>
+
+<p>
+Quaerentibus, quantam mercedem medici public! acceperint, prima se
+offerunt Herodoti verba de Democede (III 131): καί μιν δευτέρω ἔτεϊ
+<em>ταλάντου</em> Ἀιγινῆται δημοσίᾳ <em>μισθοῦνται</em>, τρίτῳ δὲ ἔτεϊ
+Ἀθηναῖοι <em>ἑκατὸν μνέων</em>, τετάρτω δὲ ἔτεϊ Πολυκράτης <em>δυῶν
+ταλάντων</em>. Quae summae, etiamsi saepe a viris doctis in dubium
+vocatae sunt (cf. praecipue adn. Valckenarii ap. Herod, ed. Gaisford III
+p.&nbsp;277), tamen mihi ab omni veri similitudine abhorrere non
+videntur. Etenim tempora remotiora sunt, quibus non tot medici quot
+saeculo IV. vel insequentibus novam aegris promittebant valetudinem;
+medicus ille celeber autem est et artis peritissimus (ὑπερεβάλλετο τοὺς
+ἄλλους ἰητρούς c. 131), quem Aeginetae, quamvis nulla artis instrumenta
+secum ferret, conducebant et mercedem tam insolitam reddebant, ut
+Herodotus, quantam dedissent, sibi adnotandum esse putaret. Vero quas
+pecuniae summas Athenienses et Polycrates Democedi expendebant, eae in
+tantam altitudinem propterea sunt expressae, quod alter alterum licendo
+superare studebat.</p>
+
+<p>
+Et tantas pecunias illis temporibus medicis interdum praebitas esse
+certo testimonio alio affirmatur. Ex Onasili enim inscriptione Cypria
+(cf. p.&nbsp;18), quae praemia illi et fratribus data sint, cum verbis
+ipsis pactionis tum factae dici potest, si quae in tabula exstant recte
+sunt lecta. Legunt autem viri doctissimi constituisse regem urbemque
+Idaliorum Onasilo una cum fratribus ἀ(ν)τὶ τῶ μισθῶν κὰ ἀ(ν)τὶ τὰ ὑχήρων
+(i.&nbsp;e. ἐπιχείρου) unum talentum argenti aut si mallent agrum quendam cum
+plantis et fructibus, ut ipsi et posteri semper eum haberent; Onasilo
+autem soli illi addiderunt quattuor secures argenteas et duo didrachma
+Idalia aut agrum hortumque huic pecuniae pares (vs. 23 sqq.: ἢ κέ σις
+Ὀνάσιλον ἢ τὼς παῖδας τὼς Ὀνασίλων ἐξ τᾶι ζᾶι τᾶιδε ἲ ἐξ τῶι κάπωι τῶιδε
+ἐξορύξη, ἰδὲ, ὃ ἐξορύξη, πείσει Ὀνασίλωι ἢ τοῖς παῖσι τὸν ἄργυρον
+τὸ(ν)δε‧ ἀργύρων πε(λέκεϝας) δ’ πε(λέκεϝας) β’ δί(δραλμα) Ἠ(δάλια).).
+Sed Onasilus et fratres agros et hortos pecuniae antetulerunt, ut ex
+appendice inscriptioni posterius addita apparet (vs. 29-31). Hi autem
+valebant unum talentum, eandem igitur summam, quae Democedi ab Aeginetis
+praebita est, si modo talentum idem est. Duo autem didrachma Idalia et
+quattuor secures argenteae,
+<span class = "pagenum">68</span>
+<a name = "page68"> </a>
+pro quibus praeterea Onasilus solus agrum et hortum accepit, e tribus
+duas fere partes talenti valebant.<a class = "tag" name = "tag61" href =
+"#note61">61</a> Quae omnes mercedes non totum in annum, sed in tempus
+obsessionis, quae quam longa fuerit non constat, constitutae erant, et
+perspicuum est eas modum usitatum mercedis valde excessisse. Nam res
+insolita et insueta erat, cum urbs in summo periculo fuerit, atque
+medico illo fratribusque summi labores obeundi erant, alii autem medici
+cogi non potuerant.</p>
+
+<p>
+Quanta merces medicis publicis vulgo soluta sit, his non docemur. Neque
+alios certos testes habemus, cum libri immemores eorum, quae vulgo in
+urbibus antiquis instituta erant, nihil tradant, monumenta autem,
+inscriptiones, papyri, quae magis ad usum consuetudinemque cotidianam
+pertinent atque accuratiora interdum tradunt, nunc etiam satis non
+exstent. Sunt quidem, quae summam pecuniae referant, quae medico private
+est data in re certa atque definita.<a class = "tag" name = "tag62" href
+= "#note62">62</a> Sed ex his nullo modo, si mere opinari nolis, merces
+annua medicorum publicorum colligenda est.</p>
+
+<p>
+At res fortasse apertior fit, si meminimus Teios paedotribis mercedem
+annuam 500 drachmarum dedisse, grammaticis 600, 550, 500, citharistae
+700 drachmarum (v. Ditt.<sup>2</sup> 523a, vs. 10 sqq.). Architecti
+autem templi Apollinis Delii 720 drachmas accipere soliti esse videntur
+(v. Th. Homolle BCH. XIV (1890), 478). Nam haec summa vel partes eius
+saepius in rationibus templi illius leguntur, e.&nbsp;c. BCH. XIV 396
+(I&nbsp;vs. 82): καὶ τάδε ἄλλα ἐδώκαμεν‧ Ἀρχιτέκτονι μισθὸς&mdash;
+<span class = "explan" title = "D C C X X">&#x10145; Η Η Δ Δ</span>.
+Athenienses architectis interdum mercedem non altiorem praestabant quam
+aliis opificibus et artificibus, unam pro die drachmam; hac enim mercede
+muneris architecti Erechthei Atheniensis fruebantur, cum 37 drachmas in
+prytania acceperint (JG. I 324a vs. 56; c &nbsp;col. II
+<span class = "pagenum">69</span>
+<a name = "page69"> </a>
+vs. 8. cf. Gregor Huch, <i>Organisation der oeffentl. Arbeit im griech.
+Altertum</i> I (Diss. Lips. 1903) p.&nbsp;51&nbsp;sq.).</p>
+
+<p>
+Quas summas si respicio, eis mercedem annuam medicorum non maiorem
+fuisse et vulgo quarto saeculo et insequentibus in urbibus Graecis
+500-700 drachmas medicis fere datas esse puto. Consentaneum est prout
+urbes res tempora erant mercedes quoque impares fuisse. Athenis bello
+Peloponnesiaco confecto pecuniae publicae erant consumptae et exhaustae.
+Quamobrem medici etiam mercedem minorem accipiebant, et quo minor merces
+erat, eo peiores medici munus publicum suscepisse videntur. Ad quod mihi
+cum Welckero (l.&nbsp;l. p.&nbsp;230) Pluti Aristophanei versus 407 eqs.
+spectare videntur:</p>
+
+<div class = "verse first">
+&mdash;τίς δῆτ᾽ ἰατρός ἐστι νῦν ἐν τῇ πόλει;</div>
+<div class = "verse">
+οὔτε γὰρ ὁ μισθὸς οὐδέν ἐστ᾽, οὔθ᾽ ἡ τέχνη.</div>
+<div class = "verse">
+&mdash;σκοπῶμεν. &mdash;ἀλλ᾽ οὐκ ἔστιν. &mdash;οὐδ᾽ ἐμοῖ δοκεῖ.</div>
+
+<p>
+Unus inscriptionis cuiusdam locus nobis etiam disceptandus est. In magna
+ratione et catalogo hieropoearum templi Apollinis Delii exarato Demare
+archonte (circa annum a.&nbsp;Chr. 180), cum pecuniae ab decessoribus ἐν
+τῇ δημοσίᾳ κιβώτῳ acceptae describantur, haec leguntur vs. 82 sqq. (BCH.
+VI 13.&mdash;nr. 23): ἄλλος στάμνος ἐπιγραφὴν ἔχων‧ ἀπὸ τῆς Ἕλληνος καὶ
+Μαντινέως, ἐπὶ Δημητρίου Ποσιδεῶνος, ἔθεσαν εἰς τὸ ἱερὸν Φωκίων
+Κλεοκρίτου ταμίας καὶ Παρμενίων ὁ Πολυβούλου κληρονόμος [ὧν] ([ᾧ] edit.)
+ἔλαττον ἔλαβεν ὁ ἰατρὸς (ὁ&nbsp;ἰατρὸς supra lineam, <i>en surcharge</i>)
+<span class = "explan" title = "C C L">Η Η &#x10144;</span> καὶ τοῦ
+ἐνοικίου ὡσαύτως <span class = "explan" title = "X X V">Δ Δ
+&#x10143;</span>. Quae verba inscripta in urna demonstrant Demetrio
+archonte, mense Posideone, quaestorem et hominem privatum duas summas
+tradidisse, quae pecuniae publicae sunt et auxilio Hellenis et Mantinei,
+de quibus qui sint nihil constat (cf. Homolle l.&nbsp;l. p.&nbsp;71),
+aerario publico tradebantur. Quas summas medicus quidam non sibi
+habuerat, alteram 250 drachmarum de mercede sua, ut consentaneum est,
+alteram viginti quinque drachmarum de pensione aedium. In antecessum
+igitur res publica huic medico praeter mercedem etiam pensionem aedium
+dederat, ut ipse habitaret et medicinam instrueret; sed mortuus esse
+Polybulus medicus videtur, et moriens Parmenionem heredem suum summas
+illas rei publicae reddere iusserat, quia nondum tempus totum
+circumactum erat, in quod iam antea mercedem et pensionem acceperat. Cum
+autem ducentae quinquaginta drachmae summa solida sint, veri simillimum
+est totam mercedem
+<span class = "pagenum">70</span>
+<a name = "page70"> </a>
+annuam ex multiplicatione simplici effectum iri. Sed quae multiplicatio
+facienda sit, incertum est, fortasse simplicissima, ita ut 500 drachmae
+merces annua medici publici illius essent et quinquaginta pro
+habitatione additae essent. Quod in ea quadret, quae supra in universum
+explanavimus, sed incertius est, quam ut firmum quicquam ex eo colligi
+possit.</p>
+
+<p>
+De mercedibus aevo Romano archiatris datis, exempli causa in urbibus
+Asiae Minoris, nihil memoriae proditum est. Ad publicorum autem sicut ad
+privatorum medicorum mercedes referenda sint, quae Ulpianus <i>libra
+octavo de omnibus tribunalibus</i> scripserat (Dig. L, XIII&nbsp;1):
+<i>praeses provinciae de mercedibus ius dicere solet, sed praeceptoribus
+tantum studiorum liberalium ... Medicorum quoque eadem causa quae
+professorum, nisi quod iustior, cum hi salutis hominum, illi studiorum
+curam agant: et ideo his quoque extra ordinem ius dici debet.</i><a
+class = "tag" name = "tag63" href = "#note63">63</a> Sed de summis nihil
+aperitur. Romae medicis publicis annonae praestabantur, saeculo tertio
+binae aut ternae (Lamprid. Alex. Sev. 42), quot quarto archiatris, non
+dicitur (Cod. Iust. X 53, 9; Theod. XIII 3, 9.&mdash;cf. p.&nbsp;42), et
+quantum annona medicorum valuerit, quot quisque modios tritici assecutus
+sit, ignoramus. Sed mercedes publicae expendebantur usque ad lustiniani
+tempora, quem mercedem munerum publicorum abolevisse ex Procopio (hist.
+arc. 26) intellegitur (quem laudat Perrot, <i>Exploration de la
+Galatie</i> I, 50<sup>3</sup>).</p>
+
+<p>Hippocrates vel potius qui scripsit librum παραγγελιῶν medicis suadet
+ut medeantur <ins class = "correction" title = "legitur ‘ὁτὲ’">ὅτε</ins>
+δὲ προῖκα ἀναφέρων μνήμην εὐχαριστίης προτέρην ἢ παρεοῦσαν εὐδοκίην‧ ἢν
+δὲ καιρὸς εἴη χορηγίης ξένῳ τε ἐόντι καὶ ἀπορέοντι, μάλιστα ἐπαρκέειν
+τοῖς τοιούτοις. ἢν γὰρ παρῇ φιλανθρωπίη, πάρεστι καὶ φιλοτεχνίη (Littré
+IX 258). Quod consilium amplius secutos medicos gratuito interdum
+sanavisse tituli docent: καὶ προσανέθετο τὰς χρείας τοῖς ἐν ἀρρωστίαν
+ἐμπεσοῦσιν ἄνευ μισθοῦ (nr. 36 vs. 7&nbsp;sq.), ἰατρεύσαντα προῖκα (de
+Heraclito Rhodiopolita
+<span class = "pagenum">71</span>
+<a name = "page71"> </a>
+nr. 42 vs. 17). Sed multos medicos, quo facilius munus publicum sibi
+traderetur, gratis sanando gratiam populi petivisse supra iam vidimus
+(p.&nbsp;48&nbsp;sq.). Tamen non desunt, qui commodo suo non servientes etiam
+postquam medici publici facti sunt aliquamdiu mercede sua destiterint.
+Nam de Damiada Lacedaemonio decretum Gytheatarum haec refert: [ἐ]πὶ
+Βιάδα δὲ Λαφρίωι θεωρῶν τὰν π[όλιν ἐξαπορου]μέναν ἐν ταῖς εἰσφοραῖς
+ἐπαγγ[είλατο τῶι δά]μωι <em>δωρεὰν ἰατρεύσειν</em> παρ᾽ ἁμε[τέραν πόλιν
+αὐτόν (nr. 12 vs. 28 sqq.). Damiadas igitur alterius quem publicus erat
+anni (cf. vs. 45) mense Laphrio, cum oppidum tributo ab Romanis imposito
+valde premeretur,<a class = "tag" name = "tag64" href = "#note64">64</a>
+de mercede muneris destitit, sed unum tantum mensem hoc fecit, cum
+certus mensis anno additus sit. Sequitur, ut merces singulis mensibus
+Gythei medicis publicis expenderetur, id quod Athenis aliis locatione
+non constitutis prytaniis singulis saepe fiebat (cf. Boeckh,
+<i>Staatshaushalt</i> I<sup>3</sup> 308). Sed habemus alium etiam
+titulum et eum Atheniensem, qui medicum publicum munus gratis
+suscipientem affert. Ibi Phidias homo Rhodius, qui Athenis medicus
+privatus erat, tum <em>ἐπιδέδω[κε]ν ἑαυτὸν δημοσιεύειν δωρε[ὰ]ν</em>
+ἐνδεικνύμενος τὴν εὔνοιαν ἥν ἔχει πρὸς τὴν πόλιν (nr. 2 vs. 17 sqq.).
+Qua de causa ille omni mercede destiterit, non declaratur. Sed fortasse
+ita conicere licet. Medici publici qui a civitate mercedem accipiebant
+et propterea aegrotos gratis curabant, tamen a quovis cive, si modo
+dabat, pecuniam accipere vetiti non erant. In maioribus autem urbibus et
+maxime Athenis factum sit, ut qui hoc modo redibant reditus mercedem
+publicam multo superarent, cum divites quoque medicos publicos, qui
+saepe medicorum optimi erant, consultarent. Quare efficiebatur, ut
+medici munus publicum valde appeterent, praesertim cum eo medici quasi
+approbati fierent, et ut eo facilius crearentur civitati pollicerentur
+se gratuito munus suscepturos esse. Immo Ioh. Toepffer (AM. XVI 429)
+usque eo progressus est, ut oppida et tempora fuerint, quibus munus
+publicum eis medicis traderetur,
+<span class = "pagenum">72</span>
+<a name = "page72"> </a>
+qui a civitate magno id fortasse pretio conduxissent sicut temporibus
+quibusdam sacerdotia ad licitationem deducerentur.</p>
+
+<p>
+Tamen medicos publicos a privatis etiam mercedem accepisse certis quidem
+testimoniis affirmari non potest. Diserte autem archiatris Romanis
+permittebatur, ut pecuniam a privatis acciperent, si ab sanatis
+voluntarie oblata sit: <i>archiatri scientes annonaria sibi commoda a
+populi commodis ministrari honeste obsequi tenuioribus malint quam
+turpiter servire divitibus. Quos etiam ea patimur accipere, quae sani
+offerunt pro obsequiis, non ea, quae periclitantes pro salute
+promittunt</i> (Cod. Iust. X 53, 9 = Theod. XIII 3,&nbsp;8).<a class = "tag"
+name = "tag65" href = "#note65">65</a> Quae Valentiani, Valentis,
+Gratiani imperatorum epistula anni 370, cum ad Praetextatum praefectum
+urbis missa sit, ad archiatros quattuordecim Romae urbis maxime
+pertinet.</p>
+
+<p>
+Merces, quae a re publica medicis expendebatur, multis locis non ex
+aerario emanabat, sed tributo ad hanc ipsam causam civibus imposito
+cogebatur. Quod tributum inscriptiones et papyri quadraginta fere
+proximis annis aperuerunt, vocabatur autem ἰατρικόν.<a class = "tag"
+name = "tag66" href = "#note66">66</a> Repetemus breviter res notas.
+Prima Delphis inscriptio reperta est (nr.&nbsp;8) annorum a.&nbsp;Chr.
+230-200 (H. Pomtow Rh. M. XLIX 582). In qua Philistioni cuidam damnum
+quod fecerat, cum ab creditoribus quibusdam Delphorum pecuniam, quam hi
+debebant illis, solvere coactus erat, ita resarciebatur, ut ei et
+posteris ἀτέλεια χοραγίας καὶ τοῦ ἰατρικοῦ daretur (cf.
+Ditt.<sup>2</sup> 466 adn.). Deinceps cum quarto saeculo inter Teum et
+aliud oppidum, cuius nomen non exstat, synoecismus conveniret (cuius
+foederis fragmentum lapidi incisum a. 1891 repertum est), civibus novis,
+qui Teum transmigrabant, in decem annos immunitas praeter iatrici
+praebita est: εἶναι δὲ αὐτοὺς κα[ὶ τῶν ἄλλων εἰσφορ]ῶν ἀτελεῖς πλὴν
+ἰατρικοῦ (nr. 1 vs. 10 sqq.).
+<span class = "pagenum">73</span>
+<a name = "page73"> </a>
+Eodem anno Coorum lex sacrificiorum in medium prolata est.<a class =
+"tag" name = "tag67" href = "#note67">67</a> Qua in tabula inter eos,
+qui diebus festis quibusdam sacrificia faciant et »casam constituant«,
+multi sunt vectigalium redemptores, et vs. 15&nbsp;sq. legitur:
+[θυέτω]&lt;ι&gt; δὲ κατὰ ταῦτα καὶ σκανοπαγείσθω&lt;ι&gt; καὶ ὁ ἔχων τάν
+ὠνὰν τοῦ λατρικοῦ. Cum autem τοῦ λατρικοῦ enucleare non possent, erratum
+esse a lapicida et legendum esse τοῦ ἰατρικοῦ viri docti existimabant.<a
+class = "tag" name = "tag68" href = "#note68">68</a> Sed Udalricus
+Wilcken, cum multa in papyris ostracisque Aegyptiis tributa ignota
+enodavisset, quid λατρικὸν esset, etsi dicere non potuit, tamen verbum
+ita tenendum esse arbitratus est.<a class = "tag" name = "tag69" href =
+"#note69">69</a> Nobis igitur ab hoc incerto titulo abstinendum est,
+quamvis multum inter-esset in urbe Co ipsa tributum medicum
+inveniri.</p>
+
+<p>
+In duobus autem aliis oppidis, Delphis, in media parte Graeciae, et Tei,
+in urbe Ionia Asiae Minoris, τὸ ἰατρικὸν adhuc certe exstat. Ubi
+accuratiora ignoramus, nisi id intelligimus Tei iatricum tam necessarium
+esse existimatum, ut civibus novis, qui omnibus aliis oneribus
+liberarentur, tributum medicum tamen pendendum esset. Quod tributum
+etiam sua sponte homines aliqui constituebant. Nam consentaneum est, si
+pagani pagi Halentis una cum eis, qui in hoc pago agros possidebant et
+qui ibi et in agris Pelae pagi laborabant, medicum proprium conducebant
+(v. p.&nbsp;57, 66), illos omnes voluntariam stipem contulisse, ut
+medico mercedem darent.</p>
+
+<p>
+Quantum quisque pecuniae dederit, cum in Graecia ignoremus, papyri
+Aegyptiae demonstrant. Nam in papyris alterius fere a.&nbsp;Chr.
+saeculi:
+<i>Flinders Petrie Papyri</i> (ed. Mahaffy) II nr. XXXVIIIa (p.&nbsp;36)
+semel, nr. XXXIXe (p.&nbsp;129) passim <em>ἰατρικὸν β’</em> legitur, ex
+quo apparet binas frumenti artabas a quibusdam pro tributo medico annuo
+pensitatas esse. Qui tributum solvebant, in utraque papyro coloni Graeci
+veterani sunt, ita ut dici non possit omnesne cives tributum idem
+pependerint
+<span class = "pagenum">74</span>
+<a name = "page74"> </a>
+an fuerint qui plus debuerint (cf. U.&nbsp;Wilcken l.&nbsp;l. 375). Sed
+tributum duarum artabarum<a class = "tag" name = "tag70" href =
+"#note70">70</a>
+parvum est, quoniam to τὸ φυλακιτικόν, quo tributo custodes alebantur,
+ternas artabas pro capite et anno faciebat atque multa tributa alia
+muneribus multo maioribus explebantur. Si igitur τὸ ἰατρικόν comparamus
+cum custodum tribute, merces muneris medicorum minor fuisse videtur quam
+custodum publicorum, nisi eorum plures in unoquoque loco quam medici
+publici fuerant. Medicis autem pro mercede non pecunia, sed frumentum
+ipsum datum esse videtur sicut archiatris urbis Romae annonae vel
+<i>annonaria commoda</i>.</p>
+
+<p>
+De mercede pars aliqua medico publico in medicinam consumenda fuerit aut
+alia summa ei praeter mercedem ex iatrico data sit, ut medicinam
+sustentaret, sicut medico illo Delio (v. p.&nbsp;69). Apud Graecos ita
+fuisse E.&nbsp;Curtius iam suspicatus est, cum primo iatrici titulo
+Delphis invento existimaverit iatricum esse exactum <i>zur Besoldung von
+Aerzten und Erhaltung ärstlicher Anstalten</i> (GGA. 1864, 1227). Tum
+multa verba et plures etiam coniecturas de hac re incerta fecit
+A.&nbsp;Vercoutre.<a class =
+"tag" name = "tag71" href = "#note71">71</a></p>
+
+<p>
+Mercede et publica et privata accepta medico publico alio etiam modo pro
+laboribus praemia data sunt. Populus enim medicos bonos laudabat,
+coronas eis dedicabat, hospites publicos (προξένους) eos faciebat, in
+civitatem ascribebat. Cum medicus urbem relinqueret, ut novam sedem
+appeteret, rebus bene gestis saepissime ei honores tales decreti sunt.
+Horum decretorum paullatim numerus maior in lucem prolatus est, cum nunc
+habeamus triginta (p.&nbsp;19 sqq.); baseon autem statuarum quibus aevo
+Romano medici maxime honorati sunt publice constitutarum undecim
+collectae sunt (p.&nbsp;21&nbsp;sq.). Itaque et aevo Romano et ante Romana
+tempora et statuae et decreta plurima in urbibus
+<span class = "pagenum">75</span>
+<a name = "page75"> </a>
+collocata erant, atque spes est excavationibus locis omnibus nunc
+florentibus plura etiam inventum iri, quibus tota haec causa in quam
+inquirimus planior apertiorque fiet.</p>
+
+<p>
+Quantopere autem mos honorandi medicos pervulgatum sit, inde facile
+perspicias apud scriptores decreta talia ficta et vera imitantia
+inveniri. In codicibus enim Hippocrateis cum aliis rhetorum inventis
+decretum Atheniensium in honorem Hippocratis fictum exstat (Littré IX
+400). Quod decretum est commixtum ex veris nonnullis apud scriptores
+collectis,<a class = "tag" name = "tag72" href = "#note72">72</a> ex
+verbis in decretis honorificis vulgo usurpatis, ex multis omnino
+ementitis (cf. Littré IX 308; Herzog 215 sqq.). Ab Atheniensi quodam
+illud factum esse Littré arbitratus est (I&nbsp;430), Herzog Petersenium
+(Philologus IV 251: <i>Zeit und Lebensverhältnisse des Hippocrates</i>)
+secutus ludum scholae rhetorum Coorum esse dicit circa annum
+a.&nbsp;Chr. n. trecentesimum factum. Id rectius coniectatum videtur,
+cum Co decreti faciendi maius esset incitamentum et cotidie in
+Aesculapio multa medicorum decreta spectarentur. Sed num trecentesimo
+iam a.&nbsp;Chr. n. anno decretum factum sit, magnopere est dubitandum.
+Mihi probatur primo demum a.&nbsp;Chr. n. saeculo (v. Kaibel GGA. 1900,
+63) vel postea etiam decretum illud commentitum esse.</p>
+
+<p>
+Aliud tale decretum apud Diodorum legitur (IV 71). Ubi fictum est
+Graecos Troiam oppugnantes Machaoni atque Podalirio immunitatem
+decrevisse Aesculapii filiis, qui homines sunt ut alii, at non dei,
+atque vulneratos multos medici quasi publici sanaverant: κατὰ δὲ τὸν
+πόλεμον μεγάλας χρείας αὐτοὺς παρασχέσθαι τοῖς Ἕλλησιν, θεραπεύοντας
+ἐμπειρότατα τοὺς τιτρωσκομένους, καὶ διὰ τὰς εὐεργεσίας ταύτας ὑπὸ τῶν
+᾽Ἑλλήνων μεγάλης τυχεῖν δόξης‧ ἀτελεῖς δ᾽ αὐτοὺς ἀφεῖναι τῶν κατὰ τὰς
+μάχας κινδύνων καὶ τῶν ἄλλων λειτουργιῶν διὰ τὴν ὑπερβολὴν τῆς ἐν τῷ
+θεραπεύειν εὐχρησίας. Quae verba in memoriam redigunt, quae interdum in
+veris medicorum decretis leguntur.<a class = "tag" name = "tag73" href =
+"#note73">73</a></p>
+
+<p>
+<span class = "pagenum">76</span>
+<a name = "page76"> </a>
+Inter honores alios medicis immunitas etiam praebebatur, quamquam ante
+Romana tempora non saepius ea in titulis extat, si generatim qui
+dabantur honores intuemur (legitur nr. 21 vs. 50, nr. 24 vs. 9, nr. 32
+vs. 6, nr. 36 vs. 13, nr. 40 vs. 21&nbsp;sq.). Id eo explicatur, quod medici
+his temporibus saepe urbem, in qua consederant, mox relinquebant, ita ut
+laus atque hospitium publicum gravius eis esset quam cunctarum rerum
+immunitas. Sed aevo Romano res valde exculta est et immunitas medicis
+legibus praecipuis praestabatur (v. p.&nbsp;40&nbsp;sq.) Quod primo tamquam
+gratia et favor a medicis adsumptum est, cum diserte rem in titulis
+adnotaverint (v. p.&nbsp;43; praeter archiatros duos ibi citatos
+Heraclitus Rhodiopolites immunitatem se adeptum esse praedicat: nr. 42
+vs. 16: ἀλιτουργησίᾳ <em>τιμηθέντα</em>, ita ut titulus vix ante
+Hadriani aetatem exaratus sit). Cum autem archiatri in urbibus Asiae
+Minoris maxime in hoc loco haberentur, medici Aegyptii idem sibi
+praeberi volebant. Nam Antonini epistula ad urbes Asiae missa omnes
+alias quoque urbes spectare videbatur: γραφείσης μὲν τῷ κοινῷ τῆς Ἀσίας,
+<em>παντὶ δὲ τῷ κόσμῷ διαφερούσης</em> (Dig. XXVII 1, 6 §&nbsp;2.&mdash;cf.
+40&nbsp;sq.). Itaque in papyris medici questi sunt, quod munera
+publica sibi
+imponerentur contra imperatorum epistulas. Talem querimoniam
+M.&nbsp;Valerius Gemellus habuit (p.&nbsp;51), et in eadem papyro supra
+querella alius medici descripta esse videtur atque responsio magistratus
+alicuius a praefecto ita confirmata: κέκρικε[ν - - -] ἀπολύσας, quod
+videtur esse: κέκρικε[ν δικαίως ὁ δεῖνα] ἀπολύσας. Unde apparet medicum
+questum confirmante praefecto muneribus liberatum esse. Duorum aliorum
+medicorum querellae disceptantur in papyro Oxyrhynchitana I 40, in qua
+multae huiusmodi causae una transcriptae sunt. Quarum in una anni
+p.&nbsp;Chr. 138 medico alicui de immunitate praestari referunt
+editores, qui hanc partem papyri nimis mutilatam non ediderunt. Quae tum
+sequitur causa, iterum querimoniam medici publici exhibet, sed qui
+cadaveribus arte medicabatur. Qui de liturgia imposita sibi ab eis, apud
+quos munere fungebatur, questus est; sed ei responsum est: τάχα κακῶς
+αὐτοὺς ἐθεράπευσας. δίδαξον τ[ὸ κατα]τῆκον (qua re cadavera
+conserventur), εἰ ἰατρὸς εἶ δημοσ̣[ιεύ]ων ἐπὶ ταρι[χείᾳ], καὶ ἕξεις τὴν
+ἀλειτουργησίαν. Tradebantur igitur apud Aegyptios mortuorum corpora
+medicis publicis propriis conservanda, sicut medici in unamquemque
+partem corporis erant
+<span class = "pagenum">77</span>
+<a name = "page77"> </a>
+(Herod. II 84). Qui ad se etiam pertinere epistulas imperatorum, quae
+medicos muneribus liberaverant, praedicabant.</p>
+
+<p>
+Sunt tum libertates immunitatesque illae ad omnes medicos perlatae et
+epistulis imperatorum saeculis insequentibus etiam atque etiam
+affirmatae et auctae, ita ut mulieribus medicorum et filiis etiam
+libertates summae praeberentur (Cod. Theod. XIII, 3 et Iust. X 53
+passim). At tamen cum in titulis medicorum saeculi II. vel. III., quibus
+immunitates iam datae erant, multa munera publica cum praedicatione
+quadam descripta sint, apparet medicos munera publica, etsi liberi eis
+erant, tamen si volebant suscipere potuisse. Et volebant multi, qui
+favorem populi et honores appetebant. Quae cum ita essent, Constantinus
+inter cetera anno 321 edixit: <i>quoniam gravissimis dignitatibus vel
+parentes vel domini vel tutores esse non debent, fungi eos honoribus
+volentes permittimus, invitos non cogimus</i> (Cod. Theod. XIII
+3,&nbsp;1).</p>
+
+<p>
+Et tituli multos demonstrant archiatros, qui in summis honoribus
+versabantur: Μενεκράτης Μενεκράτους ὁ ἀρχιατρὸς τῆς πόλεως
+<em>στεφανηφορῶν</em> κτλ. (Euromi, nr. 49); Μ. Αὐρήλιος Χαρμίδης
+<em>πρύτανις καὶ στεφανηφόρος</em> καὶ ἀρχιατρός (Heracleae-Salbacae,
+nr. 57 et 58); Μ. Αὐρήλιος Πολείτης β ὁ ἀρχιατρός <em>πρῶτος ἄρχων</em>
+τὸ β (Cerami, nr. 60); <em>ἐπιμελουμένου τῶν Μυστηρίων</em> Σουλ.
+Δημητρίου τοῦ ἀξιολογωτάτου ἀρχιατροῦ (Laginae, nr. 61); Αγασικλείδας
+Ἀγασικλείδα ὁ ἀρχιατρὸς τῆς πόλεως <em>ἀγορανομῶν</em> κτλ. (Troezene,
+nr. 50); cf. nr. 73 (Lesbi) Bresum archiatrum, qui plurima munera et
+publica et sacerdotalia administrabat. Quorum ex titulis apparet cives
+hos fuisse et viros in sua urbe illustrissimos, cum in summis urbium
+dignitatibus obveniant. Simul intelligitur cum hi munus medicum publicum
+appeterent, id quoque ipsum honoratum fuisse. Ut autem archiatri ex
+medicis optimis eligerentur, praeceperunt etiam saeculo IV. imperatores
+Romani: <i>si quis in archiatri defuncti est locum <em>promotionis
+meritis</em> adgregandus</i> eqs. (Cod. Iust. X 53, 10 = Th. XIII 3,&nbsp;9);
+<i>quod si huic archiatrorum numero</i> (XIV) <i>aliquem aut conditio
+fatalis aut aliqua fortuna decerpserit, in eius locum, non patrocinio
+praepotentium, non gratia iudicantis, alius subrogetur, sed horum omnium
+fideli circumspectoque dilectu qui <em>et ipsorum consortio et
+archiatriae ipsius dignitate et nostro iudicio dignus habeatur</em>: de
+cuius nomine referri ad nos protinus oportebit</i> (Cod. Th. XIII
+3,&nbsp;8).</p>
+
+<p>
+Unus ex archiatris, qui munera publica obierunt pecuniasque
+<span class = "pagenum">78</span>
+<a name = "page78"> </a>
+civitati dono dederunt, Attalus Priscus Ephesius Asclepiadis filius,
+ἀρχιατρὸς διὰ γένους vocatur (nr. 65 vs.&nbsp;3). Ut maxime aevo Romano
+sacerdotia hereditaria fuerunt, ita huic quoque medico vel maiorum
+alicui munus archiatri in omne tempus traditum est, cum per se sumi
+posset filium semper officium patris secuturum esse.<a class = "tag"
+name = "tag74" href = "#note74">74</a> Quod iure sumptum esse alius
+titulus affirmat: praedicat Heracleae-Salbacae (in Phrygia maiore)
+Pappias quidam maiores iam archiatros fuisse: [Το μνημεῖόν ἐστι Παππίου
+- - -]ου <em>ἀρχιατροῦ ἀπογόνο[υ] ἀρχιατρῶν</em> κτλ. (nr. 59). Aliam
+familiam quasi familiam archiatrorum fuisse demonstrat titulus Acilii
+Theodori (nr. 71). Quem ipsum in titulo ἰατρῶν πρόμον vocatum tamen
+archiatrum fuisse inde colligas, quod iambi vocabulum ἀρχιατρόν eo loco
+respuebant:</p>
+
+<div class = "verse first">
+Ἀκείλιον Θεόδωρον <em>ἰατρῶν πρόμον</em></div>
+<div class = "verse">
+σπουδαῖον εὐγενῆ τε καὶ εὐσχήμονα</div>
+<div class = "verse">
+ὑὸς Θεόδωρος θάψεν, ἠδ᾽ ὁ&lt;ς&gt; <ins class = "correction" title =
+"(sic) νγ">συνγενής</ins></div>
+<div class = "verse">
+Θεόδωρος ἀρχιατρός κτλ.</div>
+
+<p>
+Consentaneum est versus causa mollissimam hanc translationem usurpari
+potuisse.<a class = "tag" name = "tag75" href = "#note75">75</a>
+Archiater quoque fuit Theodorus Acilii propinquus (vs. 3/4). Cum autem
+filio Acilii nomen Theodori inditum sit, patrem Acilii Theodorum quendam
+fuisse verisimile est, ita ut ὁ <ins class = "correction" title =
+"(sic) νγ">συνγενὴς</ins> Θεόδωρος ἀρχιατρός Acilii mortui frater
+esset. Tum pater, qui duos filios archiatros habuerat, ipse archiater
+fuerit. Ut igitur rem stemmate ante oculos proponamus, sic existimamus:</p>
+
+<table>
+<tr>
+<td colspan = "2" align = "center">
+(Theodorus archiater)<br>
+|
+</td>
+</tr>
+<tr>
+<td align = "center">
+Ἀκείλιος Θεόδωρος<br>
+ἀρχιατρός (ἰατρῶν πρόμος)<br>
+|<br>
+ὑὸς Θεόδωρος.
+</td>
+<td align = "center">
+ὁ συνγενὴς Θεόδωρος<br>
+ἀρχιατρὸς
+</td>
+</tr>
+</table>
+
+<p>
+<span class = "pagenum">79</span>
+<a name = "page79"> </a>
+Dubitandum non est, quin ὑὸς Θεόδωρος postea archiater factus sit.
+Postremum familiam veterinariorum quoque ostentemus: Οὐαλεριάνος
+ἰπποϊατρὸς ὑὸς ἱπποϊατροῦ (Αὐρηλίου Λύκου&mdash;CIG. 1953, Dii in
+Macedonia, vs.&nbsp;7).</p>
+
+<p>
+Rem igitur apud Graecos notissimam aevo Romano etiam pervulgatam fuisse
+certis exemplis illustravimus et familias quasdam medicorum ostendimus,
+quarum gentiles nominatim in titulis exstant. Medico autem magnae
+commendationi et usui erat, quod ex antiqua medicorum familia ortus erat
+aut ab vetusto aliquo medico incluto genus ducebat. Et saepe olim urbs
+aliqua Graeca medicum quendam publicum libenter instituerit, si patrem
+aut avum eius apud se munere iam functum esse audierit.</p>
+
+
+<h5 class = "section"><a name = "sec2_7">§ 7.</a></h5>
+
+<h5>DE COLLEGIIS MEDICORUM.</h5>
+
+<p>
+Athenis medici publici, sive sex sive plures minoresve fuerunt, saeculo
+III. et iam antea pro se et aegris, quibus quisque medicatus erat,
+Aesculapio et Hygiae bis in anno sacrificium facere patrio more
+solebant. Quod inscriptione in Aesculapio Atheniensi eruta manifestum
+fit: ἐπειδὴ πάτριόν ἐστιν τοῖς ἰατροῖς, ὅσοι δημοσιεύουσιν, θύειν τῶι
+Ἀσκληπιῶι καὶ τεῖ Ὑγιείαι δὶς τοῦ ἐνιαυτοῦ ὑπέρ τε αὑτῶν καὶ τῶν σωμάτων
+ὧν ἕκαστοι ἰάσαντο ἀγαθεῖ τύχει δεδόχθαι τεῖ βουλεῖ κτλ. (nr. 3 vs.
+9 sqq.&mdash;cf. P.&nbsp;Girard l.&nbsp;l. p.&nbsp;85).
+Sed quid consilium
+quingentorum in hac re rogaverit, lapide fracto non exstat, nisi forte
+sumis sacrificia, quae antea medici publici sua sponte et more patrio
+fecerunt, aliquo modo sancta esse a re publica. Constat autem medicos
+Atheniensium publicos una omnes in publicum prodiisse et sacra pro
+salute sua et eorum quibus medicabantur fecisse. At tamen proprium
+collegium medicorum publicorum fuisse ex hoc titulo sumi non potest.</p>
+
+<p>
+Fuisse autem apud Graecos collegia medicorum iam ex eo apparere
+existimaverunt viri docti, quod nominibus medicorum vocabulum officii
+ἰατρὸς in titulis additum sit; ordinem
+<span class = "pagenum">80</span>
+<a name = "page80"> </a>
+autem nomini adiunctum in titulis Graecis ante Romana tempora eam habere
+vim, ut socius collegii alicuius declaretur (U. Koehler AM. X 77; E.
+Ziebarth, <i>Griech. Vereinswesen</i> 96 sqq.). Sed res incertissima
+est, et tituli θίασον vel κοινόν aliquod τῶν ἰατρῶν exhibentes nondum
+inventi sunt.</p>
+
+<p>
+In urbe Co, cum multi fuerint medici, hos aliquo modo in collegii corpus
+coaluisse putares. Quod tituli quodam modo demonstrare videntur. In
+titulo Coo nuper reperto locus nominatur εἶ τοὶ ἰατροὶ τάσσονται (nr.
+17). Quibus ex verbis locus elucet, quo medici vel publici vel omnes
+coibant, ut res communes inter se expedirent. In alio titulo quarti
+a.&nbsp;Chr. saeculi non multo post urbem traiectam, ut videtur, fasti
+sacri Coorum leguntur (nr. 20): quibus diebus ad quas aras sacra
+facienda sint et quo ritu, et quibus hominibus in quoque sacrificio caro
+et cetera victimarum obtingant. Vicesimo autem die mensis Batromii Iovi
+Polieo bos immolandus erat, cuius quae partes in ara non comburebantur
+imprimis pontifici et sacricolis tradendae erant, tum aliis hominibus:
+Νεστορίδαι[ς] ν[ώτ]ου δίκρεας‧ <em>ἰατροῖς κρέας</em>‧ αὐλητᾶι κρέας‧
+χαλκέων καὶ κερα[μέω]ν ἑκατέροις τὸ κεφάλαιο[ν‧ τὰ δὲ ἄλλα τὰ κρέα τᾶς
+πόλιος‧ ταῦτα δὲ πάντα] ἀπ[οφέρ]ετα[ι] ἐκτὸς το[ῦ τεμένευς] vs. 53-56,
+in quibus extrema suppleta sunt ab Ioh. de Prott, <i>Fasti sacri</i> p.
+<ins class = "correction" title = "legitur ‘20).’">20.</ins> Illo igitur
+die medicis portio simplex carnis hostiae obveniebat. Cum autem inter
+ceteros gens una vocetur, qui nominantur ἰατροὶ, χαλκεῖς, κεραμεῖς
+collegia esse videntur (cf. Ziebarth l.&nbsp;l. 97), quibus quod
+negotium cum Iove Polieo fuerit apertum non est. Sed cum non
+intelligatur, cur χαλκεῖς et κεραμεῖς a re publica conducti sint,
+collegia <em>omnium</em>
+opificum aut artificum hic nominata esse verisimile est.</p>
+
+<p>
+Hae res incertae, utut se habent, aevo quidem Romano certum collegium
+medicorum nominatur (Wood, <i>Discov. at Ephesus</i> App. 7, p.&nbsp;8
+nr.&nbsp;7): Ephesi enim M.&nbsp;Pomponius Boro medicus sarcophago, quem sibi
+et coniugi vivus fecit, haec in fine inscribenda curavit: τῆς σοροῦ
+κήδονται τὸ συνέδριον, οἱ ἐν Ἐφέσῳ ἀπὸ τοῦ Μουσεῖου ἰατροί, οἷς
+καθιερωσάτην (ipse et coniunx) εἰς κλῆρον &mdash; &mdash; (sequitur
+summa quaedam). Qui medici Ephesii firmum, ut patet, habebant
+collegium.<a class = "tag" name = "tag76" href = "#note76">76</a></p>
+
+<p>
+<span class = "pagenum">81</span>
+<a name = "page81"> </a>
+Sed de collegiis medicorum publicorum nihil comperimus, neque quicquam
+dici poterit, nisi novi tituli inventi erint.</p>
+
+
+<hr>
+
+
+<h3><a name = "index">INDEX TITULORUM ET PAPYRORUM.</a></h3>
+<span class = "pagenum">83</span>
+<a name = "page83"> </a>
+
+<table>
+<tr>
+<td></td><td></td>
+<td class = "number">pag.</td>
+</tr>
+<tr>
+<td>CIG.</td>
+<td>1275</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page64">64</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>1279</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page64">64</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>1407</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page39">39</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>1953</td>
+<td class = "number">
+63<a class = "tag" href = "#note56">56</a>, <a href =
+"#page79">79</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>add. 2339b</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page66">66</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>2714</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page36">36</a>, <a href = "#page77">77</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>2847</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page37">37</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>2987</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page38">38</a>, <a href = "#page42">42</a>, <a href =
+"#page54">54</a>, <a href = "#page78">78</a>, 80<a class = "tag" href =
+"#note76">76</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>3285</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page34">34</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>3596</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page21">21</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>3645</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page38">38</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>3872b</td>
+<td class = "number">
+42<a class = "tag" href = "#note36">36</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>3943</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page38">38</a>, 65<a class = "tag" href =
+"#note59">59</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>3953h</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page37">37</a>, <a href = "#page78">78</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>4249</td>
+<td class = "number">
+42<a class = "tag" href = "#note36">36</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>4277</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page37">37</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>4315n</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page15">15</a>, <a href = "#page16">16</a>, <a href =
+"#page22">22</a>, <a href = "#page70">70</a>, <a href =
+"#page76">76</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>4379c</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page22">22</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>4716d<sup>57</sup></td>
+<td class = "number">
+63<a class = "tag" href = "#note56">56</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>5117</td>
+<td class = "number">
+63<a class = "tag" href = "#note56">56</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>9256</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page61">61</a></td>
+</tr>
+
+<tr>
+<td>IG.</td>
+<td>I 81</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page17">17</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>I 422<sup>14</sup> (p.&nbsp;185)</td>
+<td class = "number">
+17<a class = "tag" href = "#note14">14</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>II 167 vs. 6/7</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page49">49</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>II 186</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page20">20</a>, <a href = "#page50">50</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>II 187</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page20">20</a>, <a href = "#page50">50</a>, <a href =
+"#page58">58</a>, 60<a class = "tag" href = "#note52">52</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>II 256b</td>
+<td class = "number">
+14<a class = "tag" href = "#note10">10</a>, <a href = "#page19">19</a>,
+<a href = "#page45">45</a>, <a href = "#page47">47</a>, <a href =
+"#page50">50</a>, <a href = "#page71">71</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>II 352b</td>
+<td class = "number">
+14<a class = "tag" href = "#note10">10</a>, <a href = "#page19">19</a>,
+<a href = "#page47">47</a>, <a href = "#page55">55</a>, <a href =
+"#page79">79</a>, 80<a class = "tag" href = "#note76">76</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>II 433</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page21">21</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>II 835/36</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page14">14</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>II 1449</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page55">55</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>III 780</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page15">15</a>, <a href = "#page22">22</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>III 780a</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page15">15</a>, <a href = "#page22">22</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>III 1193 col. I vs. 32</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page65">65</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>III 1199 col. I vs. 36</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page65">65</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>III 1202 col. I vs. 38</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page54">54</a>, <a href = "#page65">65</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>IV 365</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page66">66</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>IV 723</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page39">39</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>IV 782</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page36">36</a>, <a href = "#page77">77</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>IV 951 sqq.</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page15">15</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>IV 955</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page15">15</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>VII 2688</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page39">39</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>IX 1, 104</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page20">20</a>, <a href = "#page53">53</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>IX 1, 516</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page21">21</a>, <a href = "#page70">70</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>IX 2, 69</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page19">19</a>, <a href = "#page47">47</a>, <a href =
+"#page48">48</a>, <a href = "#page50">50</a>, <a href =
+"#page53">53</a>, <a href = "#page63">63</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>XII 1, 1032</td>
+<td class = "number">
+14<a class = "tag" href = "#note10">10</a>, <a href = "#page19">19</a>,
+<a href = "#page47">47</a>, <a href = "#page48">48</a>, <a href =
+"#page53">53</a>, <a href = "#page56">56</a>, <a href =
+"#page58">58</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>XII 2, 484</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page15">15</a>, <a href = "#page38">38</a>, <a href =
+"#page43">43</a>, <a href = "#page76">76</a>, <a href =
+"#page77">77</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>XII 3, 259</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page39">39</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>XII 5, 600</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page20">20</a>, <a href = "#page59">59</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>XII 5, 719</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page21">21</a>, <a href = "#page52">52</a>, <a href =
+"#page53">53</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>XIV 689</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page36">36</a>, <a href = "#page44">44</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>XIV 852</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page39">39</a>, <a href = "#page44">44</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>XIV 966</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page15">15</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>XIV 1751</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page33">33</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>XIV 1759</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page32">32</a></td>
+</tr>
+
+<tr>
+<td>CIL. VI</td>
+<td>3982</td>
+<td class = "number">
+33<a class = "tag" href = "#note29">29</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>VI 3984</td>
+<td class = "number">
+33<a class = "tag" href = "#note29">29</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>VI 3985 sqq.</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page34">34</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>VI 8504</td>
+<td class = "number">
+33<a class = "tag" href = "#note29">29</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>VI 8646/47</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page34">34</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>VI 8895</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page34">34</a>, <a href = "#page35">35</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>VI 8905</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page31">31</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>VI 8907</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page66">66</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>IX 6213</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page39">39</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>X 2858</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page39">39</a>, <a href = "#page44">44</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>XIV 3641</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page34">34</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td colspan = "3">
+<hr class = "tiny">
+</td>
+</tr>
+<tr>
+<td>
+<span class = "pagenum">84</span>
+<a name = "page84"> </a>
+Brit. Mus.</td>
+<td>143</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page19">19</a>, <a href = "#page47">47</a>, <a href =
+"#page48">48</a>, <a href = "#page49">49</a>, <a href =
+"#page52">52</a>, <a href = "#page53">53</a>, <a href =
+"#page56">56</a>, <a href = "#page57">57</a>, <a href =
+"#page71">71</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto stretch">""</td>
+<td>258</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page21">21</a>, <a href = "#page27">27</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto stretch">""</td>
+<td>260</td>
+<td class = "number">
+14<a class = "tag" href = "#note10">10</a>, <a href =
+"#page21">21</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto stretch">""</td>
+<td>677</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page38">38</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto stretch">""</td>
+<td>799</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page22">22</a>, <a href = "#page33">33</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto stretch">""</td>
+<td>838</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page22">22</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td colspan = "2">
+Cauer, Delectus<sup>2</sup> 472</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page18">18</a>, <a href = "#page63">63</a>, <a href =
+"#page67">67</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td>Ditt<sup>1</sup></td>
+<td>157</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page21">21</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>244</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page26">26</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td>Ditt<sup>2</sup></td>
+<td>371</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page22">22</a>, <a href = "#page58">58</a>, <a href =
+"#page60">60</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>466</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page19">19</a>, <a href = "#page72">72</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>489</td>
+<td class = "number">
+14<a class = "tag" href = "#note10">10</a>, <a href = "#page19">19</a>,
+<a href = "#page45">45</a>, <a href = "#page47">47</a>, <a href =
+"#page50">50</a>, <a href = "#page71">71</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>490</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page19">19</a>, <a href = "#page45">45</a>, <a href =
+"#page56">56</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>491</td>
+<td class = "number">
+14<a class = "tag" href = "#note10">10</a>, <a href = "#page19">19</a>,
+<a href = "#page47">47</a>, <a href = "#page48">48</a>, <a href =
+"#page53">53</a>, <a href = "#page56">56</a>, <a href =
+"#page58">58</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>503</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page20">20</a>, <a href = "#page56">56</a>, <a href =
+"#page64">64</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>616</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page20">20</a>, <a href = "#page80">80</a></td>
+</tr>
+
+<tr>
+<td>Ditt. Suppl.</td>
+<td>104</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page27">27</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto stretch">""</td>
+<td>220</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page21">21</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto stretch">""</td>
+<td>224</td>
+<td class = "number">
+29<a class = "tag" href = "#note25">25</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto stretch">""</td>
+<td>230</td>
+<td class = "number">
+29<a class = "tag" href = "#note25">25</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto stretch">""</td>
+<td>256</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page26">26</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto stretch">""</td>
+<td>374</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page26">26</a></td>
+</tr>
+
+<tr>
+<td colspan = "2">
+Inschr. v. Magn. 113</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page22">22</a>, <a href = "#page58">58</a>, <a href =
+"#page60">60</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto stretch">"""</td>
+<td>119 vs. 19</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page65">65</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td colspan = "2">
+Inschr. v. Olymp. 62</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page64">64</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td colspan = "2">
+Inschr. v. Perg. 264</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page15">15</a></td>
+</tr>
+
+<tr>
+<td>Kaibel EG</td>
+<td>200</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page22">22</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto stretch">""</td>
+<td>352</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page38">38</a>, <a href = "#page78">78</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto stretch">""</td>
+<td>677</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page39">39</a>, <a href = "#page43">43</a></td>
+</tr>
+
+<tr>
+<td>Lebas</td>
+<td>II 1321</td>
+<td class = "number">
+63<a class = "tag" href = "#note56">56</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>III 161</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page38">38</a>, <a href = "#page42">42</a>, <a href =
+"#page54">54</a>, <a href = "#page78">78</a>, 80<a class = "tag" href =
+"#note76">76</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>III 314-318</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page36">36</a>, <a href = "#page77">77</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>III 568</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page37">37</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>III 1523</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page38">38</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>III 1663b</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page16">16</a>, 42<a class = "tag" href =
+"#note36">36</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>III 1695</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page44">44</a></td>
+</tr>
+
+<tr>
+<td colspan = "2">Loewy 294</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page26">26</a></td>
+</tr>
+
+<tr>
+<td>Mich.</td>
+<td>120</td>
+<td class = "number">
+14<a class = "tag" href = "#note10">10</a>, <a href = "#page19">19</a>,
+<a href = "#page45">45</a>, <a href = "#page47">47</a>, <a href =
+"#page50">50</a>, <a href = "#page71">71</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>268</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page19">19</a>, <a href = "#page72">72</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>297</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page19">19</a>, <a href = "#page47">47</a>, <a href =
+"#page48">48</a>, <a href = "#page50">50</a>, <a href =
+"#page53">53</a>, <a href = "#page63">63</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>425</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page19">19</a>, <a href = "#page45">45</a>, <a href =
+"#page56">56</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>436</td>
+<td class = "number">
+14<a class = "tag" href = "#note10">10</a>, <a href = "#page19">19</a>,
+<a href = "#page47">47</a>, <a href = "#page48">48</a>, <a href =
+"#page53">53</a>, <a href = "#page56">56</a>, <a href =
+"#page58">58</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>716</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page20">20</a>, <a href = "#page80">80</a></td>
+</tr>
+
+<tr>
+<td>Paton-Hicks</td>
+<td>5</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page19">19</a>, <a href = "#page45">45</a>, <a href =
+"#page56">56</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto stretch">""</td>
+<td>37 (40)</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page20">20</a>, <a href = "#page80">80</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto stretch">""</td>
+<td>92</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page15">15</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto stretch">""</td>
+<td>282</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page39">39</a>, <a href = "#page43">43</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto stretch">""</td>
+<td>344</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page19">19</a>, <a href = "#page45">45</a>, <a href =
+"#page57">57</a>, <a href = "#page66">66</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto stretch">""</td>
+<td>345</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page15">15</a>, <a href = "#page31">31</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto stretch">""</td>
+<td>409 et 418</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page22">22</a></td>
+</tr>
+
+<tr>
+<td>SGDI.</td>
+<td>60</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page18">18</a>, <a href = "#page63">63</a>, <a href =
+"#page67">67</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>1447</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page19">19</a>, <a href = "#page47">47</a>, <a href =
+"#page48">48</a>, <a href = "#page50">50</a>, <a href =
+"#page53">53</a>, <a href = "#page63">63</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>2615</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page19">19</a>, <a href = "#page72">72</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>2632</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page21">21</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>3557</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page21">21</a>, <a href = "#page27">27</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>3618</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page19">19</a>, <a href = "#page45">45</a>, <a href =
+"#page56">56</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>3636</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page20">20</a>, <a href = "#page80">80</a></td>
+</tr>
+
+<tr>
+<td colspan = "2">Solmsen, Inscr. Gr. dial. 3</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page18">18</a>, <a href = "#page63">63</a>, <a href =
+"#page67">67</a></td>
+</tr>
+
+<tr>
+<td colspan = "3">
+<hr class = "tiny">
+</td>
+</tr>
+
+<tr>
+<td>AM.</td>
+<td>I 337 nr. 7a</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page21">21</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>II 243</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page55">55</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>VII 364</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page19">19</a>, <a href = "#page47">47</a>, <a href =
+"#page48">48</a>, <a href = "#page50">50</a>, <a href =
+"#page53">53</a>, <a href = "#page63">63</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>XVI 292</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page19">19</a>, <a href = "#page72">72</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>XVI 406 vs. 16</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page73">73</a>, 74<a class = "tag" href =
+"#note71">71</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>XVI 411 vs. 16</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page73">73</a>, 74<a class = "tag" href =
+"#note71">71</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>XVIII 417 nr. 4</td>
+<td class = "number">
+63<a class = "tag" href = "#note56">56</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>XXI 67</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page15">15</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>XXIV 211 nr. 34</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page15">15</a>, 42<a class = "tag" href =
+"#note36">36</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>XXV 119</td>
+<td class = "number">
+60<a class = "tag" href = "#note51">51</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>XXIX 169 nr. 12</td>
+<td class = "number">
+42<a class = "tag" href = "#note36">36</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>XXIX 259</td>
+<td class = "number">
+60<a class = "tag" href = "#note51">51</a></td>
+</tr>
+
+<tr>
+<td colspan = "2">
+Americ. Journ. IV 13 nr. 13</td>
+<td class = "number">
+42<a class = "tag" href = "#note36">36</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td colspan = "2">
+Ann. d. Inst. 1852, 154</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page44">44</a></td>
+</tr>
+
+<tr>
+<td>Arch. Anz.</td>
+<td>1903, 10</td>
+<td class = "number">
+14<a class = "tag" href = "#note10">10</a>, <a href = "#page20">20</a>,
+<a href = "#page48">48</a>, <a href = "#page56">56</a>, <a href =
+"#page58">58</a>, <a href = "#page64">64</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto stretch">"""</td>
+<td>193</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page15">15</a>, <a href = "#page32">32</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto stretch">"""</td>
+<td>197</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page20">20</a>, <a href = "#page80">80</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto stretch">"""</td>
+<td>198 nr. 1</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page21">21</a>, <a href = "#page48">48</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto stretch">"""</td>
+<td>198 nr. 2</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page21">21</a>, <a href = "#page58">58</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto stretch">"""</td>
+<td>198 nr. 3</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page19">19</a>, <a href = "#page49">49</a>, <a href =
+"#page53">53</a>, <a href = "#page57">57</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto stretch">"""</td>
+<td>198 nr. 4</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page19">19</a>, <a href = "#page57">57</a></td>
+</tr>
+
+<tr>
+<td colspan = "2">Arch. Ztg. 1877, 154</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page55">55</a></td>
+</tr>
+
+<tr>
+<td>BCH.</td>
+<td>II 88</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page55">55</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>III 470</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page27">27</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>IV 217</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page26">26</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>IV 348</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page21">21</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>V 472</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page31">31</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>VI p.&nbsp;13 vs. 83</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page20">20</a>, <a href = "#page69">69</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">
+<span class = "pagenum">85</span>
+<a name = "page85"> </a>
+"</td>
+<td>VII 359</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page26">26</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>VII 452 II col. I vs. 12</td>
+<td class = "number">
+42<a class = "tag" href = "#note36">36</a>, <a href =
+"#page65">65</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>IX 336 nr. 19</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page37">37</a>, <a href = "#page77">77</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>IX 337 nr. 20</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page37">37</a>, <a href = "#page42">42</a>, <a href =
+"#page77">77</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>X 60 nr. 1</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page22">22</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>X 216</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page16">16</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>X 510</td>
+<td class = "number">
+42<a class = "tag" href = "#note36">36</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>XVII 20</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page64">64</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>XVII 550 nr. 48</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page20">20</a>, <a href = "#page56">56</a>, <a href =
+"#page64">64</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>XVIII 160 nr. 4</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page15">15</a>, 42<a class = "tag" href =
+"#note36">36</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>XVIII 197</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page21">21</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>XX 341 nr. 7</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page21">21</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>XXI 66 nr. 3</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page33">33</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>XXIV 225</td>
+<td class = "number">
+14<a class = "tag" href = "#note10">10</a>, <a href = "#page20">20</a>,
+<a href = "#page50">50</a>, <a href = "#page53">53</a>, <a href =
+"#page56">56</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>XXIV 403 nr. 79</td>
+<td class = "number">
+42<a class = "tag" href = "#note36">36</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>XXV 234</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page19">19</a>, <a href = "#page47">47</a>, <a href =
+"#page48">48</a>, <a href = "#page53">53</a>, <a href =
+"#page56">56</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>XXVI 269</td>
+<td class = "number">
+14<a class = "tag" href = "#note10">10</a>, <a href =
+"#page21">21</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>XXVI 420 nr. 2</td>
+<td class = "number">
+19, 45, 47, 48, 56
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>XXVI 429</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page46">46</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>XXVII 233</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page19">19</a>, <a href = "#page45">45</a>, <a href =
+"#page47">47</a>, <a href = "#page48">48</a>, <a href =
+"#page56">56</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>XXVII 317 nr. 6</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page38">38</a>, <a href = "#page78">78</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>XXVII 375 nr. 115</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page29">29</a>, <a href = "#page38">38</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td colspan = "2">
+Byzant. Zeitschr. XIV 20 nr. 5</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page33">33</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td colspan = "2">
+Eph. arch. 1841 nr. 602</td>
+<td class = "number">
+63<a class = "tag" href = "#note56">56</a></td>
+</tr>
+
+<tr>
+<td colspan = "2">
+Gazette archeol. VIII 42</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page39">39</a></td>
+</tr>
+
+<tr>
+<td colspan = "2"><p class = "hanging nospace">
+Jahreshefte des oesterr. Inst.<br>
+in Wien I 31
+</p></td>
+<td class = "number">
+63<a class = "tag" href = "#note56">56</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td colspan = "2"><p class = "hanging nospace">
+Jahreshefte des oesterr. Inst.<br>
+in Wien VIII 128
+</p></td>
+<td class = "number">
+80<a class = "tag" href = "#note76">76</a></td>
+</tr>
+
+<tr>
+<td>IoHSt.</td>
+<td>X 72 nr. 24</td>
+<td class = "number">
+42<a class = "tag" href = "#note36">36</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>XI 127 nr. II</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page37">37</a>, <a href = "#page42">42</a>, <a href =
+"#page77">77</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>XI 251 nr. 27</td>
+<td class = "number">
+42<a class = "tag" href = "#note36">36</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>XVII 286 nr. 54</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page38">38</a>, <a href = "#page42">42</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>XXIV 287 nr. 33</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page42">42</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td colspan = "2">
+Μους. κ. βιβλ. III 159 nr. τιθ’</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page38">38</a>, <a href = "#page42">42</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td colspan = "2"><p class = "hanging nospace">
+Papers of the Amer. School<br>
+II 21 nr. 17</p></td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page37">37</a>, <a href = "#page77">77</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td colspan = "2"><p class = "hanging nospace">
+Papers of the Amer. School<br>
+III 27 nr. 29</p></td>
+<td class = "number">
+42<a class = "tag" href = "#note36">36</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td colspan = "2"><p class = "hanging nospace">
+Papers of the Amer. School<br>
+III 287 nr. 407/408</p></td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page22">22</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td colspan = "2">
+Philologus XVI (1860) 10</td>
+<td class = "number">
+63<a class = "tag" href = "#note56">56</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td>REG. IV 357</td>
+<td>vs. 16</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page73">73</a>, 74<a class = "tag" href =
+"#note71">71</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>VI 180 nr. 19</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page22">22</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>IX 359</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page20">20</a>, <a href = "#page56">56</a>, <a href =
+"#page64">64</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto">"</td>
+<td>XII 382 nr. 3</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page38">38</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td colspan = "2">
+Rev. arch. 1897, I, 355</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page33">33</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td colspan = "2"><p class = "hanging nospace">
+Transactions of the Royal Soc. of Lit.,<br>
+London Ser. II., I 245 nr. 2<br>
+et 304 nr. 2</p></td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page16">16</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td colspan = "2">
+<span class = "gap">Ser. II., X 126 nr. 25</span></td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page37">37</a>, <a href = "#page42">42</a>, <a href =
+"#page77">77</a></td>
+</tr>
+
+<tr>
+<td colspan = "2">
+Wiener Jahreshefte I 31</td>
+<td class = "number">
+63<a class = "tag" href = "#note56">56</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto stretch">""</td>
+<td>VIII 128</td>
+<td class = "number">
+80<a class = "tag" href = "#note76">76</a></td>
+</tr>
+</table>
+
+<hr class = "tiny">
+
+<table>
+<tr>
+<td></td><td></td>
+<td class = "number">pag.</td>
+</tr>
+<tr>
+<td colspan = "2"><p class = "hanging nospace">
+Ascoli, <i>Iscrizione etc. di antichl sepolcri Giudaici del
+Napolitano</i> 55 nr. 10
+</p></td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page39">39</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td><p class = "hanging nospace">
+Benndorf und Niemann, <i>Reisen in Lykien und Karien</i></p></td>
+<td>63 nr. 30<br>
+et 64 nr. 32</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page33">33</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto stretch">""""</td>
+<td>176 nr. 225</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page37">37</a>, <a href = "#page42">42</a>, <a href =
+"#page76">76</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td colspan = "2"><p class = "hanging nospace">
+Heberdey und Kalinka, <i>Zwei Reisen im südwestl. Kleinasien</i> 23 nr.
+13
+</p></td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page19">19</a>, <a href = "#page48">48</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td><p class = "hanging nospace">
+Heberdey und Wilhelm, <i>Reisen in Kilikien</i></p></td>
+<td>20 nr. 51</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page37">37</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto stretch">""""</td>
+<td>83 nr. 161</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page37">37</a>, <a href = "#page42">42</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto stretch">""""</td>
+<td>96 nr. 179</td>
+<td class = "number">
+42<a class = "tag" href = "#note36">36</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td colspan = "2"><p class = "hanging nospace">
+Herzog, <i>Koische Funde und Forsch.</i> 92 nr. 115
+</p></td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page39">39</a>, <a href = "#page43">43</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td colspan = "2"><p class = "hanging nospace">
+Newton, <i>Discoveries of Halicarn.</i> II 790 nr. 96
+</p></td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page37">37</a>, <a href = "#page77">77</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td colspan = "2"><p class = "hanging nospace">
+Perrot, <i>Exploration de la Galatie et de la Bithynie</i> 48 nr. 27
+</p></td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page38">38</a>, <a href = "#page78">78</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td colspan = "2"><p class = "hanging nospace">
+Petersen und v. Luschan, <i>Reisen in Lykien</i> 176 nr. 225
+</p></td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page37">37</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td colspan = "2"><p class = "hanging nospace">
+Wagener, <i>Inscriptions grecq. rec. en Asie Mineure</i> 20 nr. 3
+</p></td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page38">38</a>, <a href = "#page42">42</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td colspan = "2"><p class = "hanging nospace">
+Wescher et Foucart, <i>Inscriptions rec. à Delphes</i> 16
+</p></td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page19">19</a>, <a href = "#page72">72</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto stretch">""""</td>
+<td>462</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page21">21</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td colspan = "2"><p class = "hanging nospace">
+Wood, <i>Discoveries at Ephesus</i> App. 7 p.&nbsp;8 nr. 7.
+</p></td>
+<td class = "number">
+42<a class = "tag" href = "#note36">36</a>, <a href =
+"#page80">80</a></td>
+</tr>
+
+<tr>
+<td colspan = "2"><p class = "hanging nospace">
+<span class = "pagenum">86</span>
+<a name = "page86"> </a>
+BGU. nr. 647
+</p></td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page24">24</a>, <a href = "#page57">57</a>, <a href =
+"#page60">60</a>, <a href = "#page61">61</a>, <a href =
+"#page62">62</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td colspan = "2"><p class = "hanging nospace">
+Grenfell, Hunt, Hogarth, <i>Fayûm towns and their papyri</i> nr. 106
+</p></td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page51">51</a>, <a href = "#page76">76</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td><p class = "hanging nospace">
+Mahaffy, <i>Flinders Petrie papyri</i>
+</p></td>
+<td>II nr. 38a (p.&nbsp;36)</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page73">73</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto stretch">""</td>
+<td>II nr. 39e (p.&nbsp;129)</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page73">73</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td>Oxyrh. Pap.</td>
+<td>I nr. 40</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page23">23</a>, <a href = "#page45">45</a>, <a href =
+"#page76">76</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto stretch">""</td>
+<td>I nr. 51</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page23">23</a>, <a href = "#page45">45</a>, <a href =
+"#page61">61</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto stretch">""</td>
+<td>I nr. 52</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page23">23</a>, <a href = "#page61">61</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto stretch">""</td>
+<td>I nr. 92</td>
+<td class = "number">
+63<a class = "tag" href = "#note56">56</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td class = "ditto stretch">""</td>
+<td>I nr. 126 vs. 23</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page29">29</a></td>
+</tr>
+<tr>
+<td><p class = "hanging nospace">
+Peyron, <i>Pap. Graec. Taurinensis musei Aegyptii</i>
+</p></td>
+<td>I nr. 1 vs. 25</td>
+<td class = "number">
+<a href = "#page28">28</a></td>
+</tr>
+</table>
+
+<hr class = "break">
+
+<span class = "pagenum">87</span>
+<a name = "page87"> </a>
+<h3>VITA.</h3>
+
+<p>
+Natus sum <span class = "smallcaps">Rudolfos Pohl</span> Berolini die
+XXIV. mensis Octobris a. 1879 patre Augusto matre Augusta e gente Mahn.
+Fidei ascriptus sum evangelicae. Adii novem per annos gymnasium
+Luisianum Berolinense et inde autumno a. 1897 testimonio maturitatis
+instructus Berolini inter cives academicos Almae Litterarum
+Universitatis Fridericae Guilelmae receptus sum. Ibi studiis me dedi
+philologicis archaeologicis epigraphicis historicis. Examen rigorosum
+sustinui die II. mensis Februarii.</p>
+
+<p>
+Docuerunt me viri clarissimi <span class = "smallcaps">R. Delbrueck,
+Diels, Dilthey, Frey, Graef, Goldschmidt, Harnack, Huebner †, Kalkmann
+†, Kekule de Stradonitz, Koser, Kuebler, Muench, E.&nbsp;Pernice,
+Pfleiderer, Paulsen, Roloff, E.&nbsp;Schmidt, H.&nbsp;A. Schmidt,
+J.&nbsp;Schmidt †, Simmel, Stumpf, Tobler, Vahlen, De
+Wilamowitz-Moellendorff, Winnefeld, Woelfflin.</span></p>
+
+<p>
+Ad exercitationes me admiserunt philologicas proseminarii Berolinensis
+<span class = "smallcaps">Diels, de Wilamowitz-Moellendorff, Heinze,
+Helm</span>, historicas et historico-geographicas <span class =
+"smallcaps">Hirschfeld, Sieglin</span>, archaeologicas et historiae
+artis <span class = "smallcaps">Kekule de Stradonitz, Kalkmann, Graef,
+Woelfflin</span>, epigraphicas <span class = "smallcaps">Dessau,
+Winnefeld</span>, palaeographicas <span class = "smallcaps">H.
+Schoene</span>, papyrologicas <span class = "smallcaps">P.&nbsp;M.
+Meyer</span>, philosophicas <span class = "smallcaps">Paulsen</span>,
+paedagogicas <span class = "smallcaps">Muench</span>.</p>
+
+<p>
+Quibus omnibus viris plurimum me debere grato ac pio animo profiteor,
+gratias autem quam maximas habeo et semper habebo <span class =
+"smallcaps">Renardo Kekule de Stradonitz</span>, qui summa cum
+benevolentia et humanitate me amplexus est, cum per septies sex menses
+exercitationibus eius interessem et ab eo per idem tempus apparatui
+archaeologico praepositus essem, et <span class = "smallcaps">Udalrico
+de Wilamowitz-Moellendorff</span>, quo auctore et adiutore liberalissimo
+haec studia confeci.</p>
+
+<hr class = "break">
+
+<h3><a name = "adnot">Adnotationes</a></h3>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note1" href = "#tag1">1.</a>
+Inscriptionibus iam inventis hi viri docti in medicos publicos
+accuratius uberiusque inquisiverunt:</div>
+
+<div class = "footnote">
+<em>A. Vercoutre</em>, <i>La médecine publique dans l’antiquité
+grecque</i>, Rev. arch. 1880 (N.&nbsp;S. XXXIX), p.&nbsp;99, 231, 309,
+348 sqq., a quo quibus in rebus erratum sit demonstravit <em>A.
+Dechambre</em>, Rev. arch. 1881 (N.&nbsp;S. XLI), p.&nbsp;52, qui de
+»medicina publica«, ut dicunt, se ipsum profitetur disseruisse »dans un
+journal de médecine«, quam ephemeridem non nominatam adhuc non
+inveni.</div>
+
+<div class = "footnote">
+<em>P. Girard</em>, <i>L’Asclépieion d’Athènes</i>, Paris 1881
+(Bibl. des écoles franç., fasc. XXIII). Pars II, cap. II, 2,
+p.&nbsp;83.</div>
+
+<div class = "footnote">
+<em>S. Reinach</em> apud Daremberg-Saglio, <i>Dictionnaire des antiq.
+grecq. et rom.</i> s.&nbsp;v. <i>Medicus</i>, cap. XIII (vol. III, 2, p.
+1691), ubi quae de tota medicorum Graecorum conditione nota sunt,
+uberrime exponuntur.</div>
+
+<div class = "footnote">
+De medicis magis in universum (ut S. Reinach) commentati sunt, tamen
+etiam de publicis nonnulla attulerunt:</div>
+
+<div class = "footnote">
+<em>C. Becker</em>, <i>Charikles</i>, ed. Göll III, p.&nbsp;48 sqq.
+(<i>Erster Exkurs zur achten Szene: die Ärzte</i>).</div>
+
+<div class = "footnote">
+<em>G. Welcker</em>, <i>Zu den Altertümern der Heilkunde</i>, Kleine
+Schriften III, p.&nbsp;1-234.</div>
+
+<div class = "footnote">
+<em>R. Herzog</em>, <i>Koische Forschungen und Funde</i>, Anhang 5:
+»<i>Die Ärzteschule von Kos</i>«, p.&nbsp;200 sqq.</div>
+
+<div class = "footnote">
+Quos omnes infra nomine tantum citabimus.</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note2" href = "#tag2">2.</a>
+<em>Pontificem Aesculapii</em> cum fuisse credi non potest, quandoquidem
+hac aetate medicis nondum ullus erat usus cum Aesculapio et Aesculapiis.
+Hic nuntius, quem apud Herodotum nondum legis, tum demum enasci poterat,
+cum Aesculapia florerent et ars medica in eis orta esse putaretur. Sed
+conferas quae infra scripsi <a href = "#sec1_2">§&nbsp;2</a>.</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note3" href = "#tag3">3.</a>
+cf. praecipue Aristot. Polit. 1274a, 22 sqq.: νομοθέται δ᾽ ἐγένοντο
+Ζαλευκός τε Λοκροῖς τοῖς ἐπιζεφυρίοῖς, καὶ Χαρώνδας ὁ Καταναῖος τοῖς
+αὑτοῦ πολίταις καὶ ταῖς ἄλλαις ταῖς Χαλκιδικαῖς πόλεσι ταῖς περὶ Ἰταλίαν
+καὶ Σικελίαν.</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note4" href = "#tag4">4.</a>
+Zaleucum primum de medicis publicis legem scripsisse atque praescripta
+eius Charondam in leges suas recepisse coniecerunt A.&nbsp;Dechambre,
+Rev. arch. 1881 (XLI), 52, R.&nbsp;Herzog, l.&nbsp;l. 205. Sed
+incertiores illae sunt res, quam ut nomen afferri possit.</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note5" href = "#tag5">5.</a>
+cf. schol. ad Od. l.&nbsp;l., Eustath. 1824, 34 et 1825, 5 sqq., Suidas
+s.&nbsp;v. δημιουργοί (=&nbsp;schol. ad Arist. Equit. 650) et
+δημιουργός.</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note6" href = "#tag6">6.</a>
+Λ 514 ἰητρὸς γὰρ ἀνὴρ κτλ. Ν 213&nbsp;sq. τὸν <ins class = "correction" title
+= "legitur ‘μεκ’">μὲν</ins> ἑταῖροι ἔνεικαν, ὁ δ᾽ ἰητροῖς ἐπιτείλας ἤιεν
+ἐς κλισίην κτλ. Π 28 (βέβληται ... Διομήδης ... Ὀδυσεὺς ... ἠδ᾽
+Ἀγαμέμνων κτλ.) τοὺς μὲν τ᾽ ἰητροὶ πολυφάρμακοι ἀμφιπένονται, ἕλκε᾽
+ἀκειόμενοι. Λ 835: χρηίζοντα καὶ αὐτὸν (sc. Ποδαλείριον ἕλκος ἔχοντα)
+ἀμύμονος ἰητῆρος.</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note7" href = "#tag7">7.</a>
+Ibidem exempla complura moris poetici illius Graecorum inveniuntur: 49 sqq.:
+<div class = "verse">
+ἄλλος Ἀθηναίης τε καὶ Ἡφαίστου πολυτέχνεω</div>
+<div class = "verse2">
+ἔργα δαεὶς χειροῖν ξυλλέγεται βίοτον,</div>
+<div class = "verse">
+ἄλλος Ὀλυμπιάδων Μουσέων πάρα δῶρα διδαχθείς,</div>
+<div class = "verse2">
+ἱμερτῆς σοφίης μέτρον ἐπιστάμενος‧</div>
+<div class = "verse">
+ἄλλον μάντιν ἔθηκεν ἄναξ ἑκάεργος Ἀπόλλων κτλ.</div>
+<!---->
+cf. supra ρ 384&nbsp;sq. et Empedocles 146 (Diels, Vorsokr.)
+= Clem. Strom. IV, 150, p.&nbsp;632&nbsp;P:
+<!---->
+<div class = "verse">
+εἰς δὲ τέλος <em>μάντεις τε καὶ ὑμνοπόλοι καὶ ἰητροὶ</em></div>
+<div class = "verse">
+<em>καὶ πρόμοι</em> ἀνθρώποισιν ἐπιχθονίοισι πέλονται,</div>
+<div class = "verse">
+ἔνθεν ἀναβλαστοῦσι θεοὶ τιμῆισι φέριστοι.</div>
+</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note8" href = "#tag8">8.</a>
+Uberius de hac re egit Daremberg, <i>Études d’archéol. médicale sur
+Homère, Rev. arch.</i> N.&nbsp;S. XII (1865), p.&nbsp;95, 249, 337;
+idem, <i>De l’état de la médecine entre Homère et Hippocrate</i>
+(962-460)
+<i>d’après les poètes et les historiens grecs, Rev. arch.</i> N.&nbsp;S.
+XVIII
+(1868), p.&nbsp;345 sqq., XIX (1869), p.&nbsp;63, 199, 259 sqq.</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note9" href = "#tag9">9.</a>
+Iam ante Hippocratem medicos scripsisse libros (sed non sanctos in
+templis Aesculapii conservatos) ex multis etiam librorum Hippocrateorum
+locis elucet. Ad quas antiquorum litteras spectare videtur Hippocrates
+vel qui scripsit περὶ ἀρχαίης ἰητρικῆς cum dicit (c.&nbsp;2): <em>ἰητρικῇ δὲ
+πάλαι πάντα ὑπάρχει καὶ ἀρχὴ καὶ ὁδὸς εὑρημένη</em> καθ᾽ ἥν τὰ εὑρημένα
+πολλά τε καὶ καλῶς ἔχοντα <em>εὕρηται ἐν πολλῷ χρόνῳ</em> καὶ τὰ λοιπὰ
+εὑρεθήσεται, ἥν τις ἱκανός τε ἐὼν καὶ τὰ εὑρημένα εἰδὼς ἐκ τούτων
+ὁρμώμενος ζητῇ. Quae verba Hippocrate ipso indigna non sunt. Alcmaeonem
+autem Crotoniatam saeculo iam sexto librum medicum composuisse et
+fortasse primum de rebus medicis scripsisse nunc inter omnes constat
+(cf. Wachtler, <i>de Alcmaeone Crot.</i> p.&nbsp;33 sqq.).</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note10" href = "#tag10">10.</a>
+Medici publici Athenis bis in anno Aesculapio et Hygiae immolabant:
+IG. II 352b (cf. infra cap. <a href = "#sec2_7">II §&nbsp;7</a>).
+Honores medicis decreti Aesculapii
+diebus sacris pronuntiabantur: IG. XII 1, 1032, vs. 23 (Brycunte), Brit.
+M. 260, vs. 2 (Calymnae inventa; Co honores pronuntiabantur); BCH. XXVI
+(1902), 269, vs. 32 (Delphis; Co). Decreta honorifica medicorum marmori
+incisa in templis Aesculapii constituebantur. Quod maxime Co factum est,
+ubi multas medicorum stelas in Aesculapio nunc effodit R.&nbsp;Herzog
+(Arch. Anz. 1903, p.&nbsp;10, 197, 198). Firmum hunc morem fuisse et
+alias etiam urbes in Aesculapio Coorum stelas medicorum Coorum
+collocasse demonstrat inscriptio Delphica (BCH. 1902, 269, vs. 28 sqq.):
+δόμεν [δ]ὲ [κ]αὶ τοῖς τὰ Πύθια ἐπαγγελλόντοις τᾶι τῶν Κώιων πόλει τοῦ
+ψαφίσματος τὸ ἀ[ντ]ίγραφον, ὅπως ἀναγορευθῇ ὁ στέφαν[ος τ]οῖς Διονυσίοις
+τοῖς ἐν Κῶι καὶ τοῖς [Α]σκλαπιείοις‧ ἀναθέμεν δὲ καὶ στάλ[αν ἐ]ν τῶι
+ἱερῶι τοῦ Ἀσκλαπιοῦ (sc. Coo, cum antea (vs. 26 sqq.) iam legatur Delphis
+lapidem statuendum esse in templo Apollinis). Sed aliis etiam in urbibus
+lapides medicorum honores exhibentes in templis Aesculapii, si in urbe
+erant, constituebantur: Athenis (IG. II, 256b, vs. 30; ibi in Aesculapio
+etiam lapis inventus est, in quo decretum de sacrificiis ab medicis
+publicis factis erat incisum: IG. II 352b); Olunte (BCH. 1900, 225, vs.
+57 sqq.).</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note11" href = "#tag11">11.</a>
+Legitur ibi: - - δακτύλιος σάρδιον χρυσίῳ ἐνδεδεμένον, ὁ ἀνέθη[κεν
+Ὀνήτ]ωρ ἰατρός, ὁ[λκὴ - - ἔνι γ]ρύψ καὶ ἔλαφος. Aliud donum ab medico
+quodam votum Aesculapio habes in eadem inscriptione vs. 17: - - -
+Νικομάχου ἰατροῦ ΔΔ.</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note12" href = "#tag12">12.</a>
+Calana et Leontini, quibus oppidis Charondas dedit leges, coloniae erant
+Chalcidensium (Thucyd. VI,&nbsp;3); reliquae autem urbes, in quibus leges
+Charondae inducebantur, plurimae etiam coloniae Chalcidensium erant (cf.
+Arist. Polit. 1274a, 24, vid. adn.&nbsp;3). Itaque leges illae sunt fortasse
+quae vocantur νόμιμα τὰ Χαλκιδικά, quas contra Doricas vicisse in Himera
+urbe tradit Thucydides VI,&nbsp;5.</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note13" href = "#tag13">13.</a>
+Medicus hic, quin vere appellatus sit Pittalus, in dubium vocari non
+potest (cf. Πιττακός, Πιττάλακος). Tamen »nom de fantaisie« nomen esse
+Pittali et re vera Attalum eum appellatum esse Daremberg suspicatus est
+(Rev. arch. XIX, 1869, p.&nbsp;69), quem secutus est Vercoutre
+l.&nbsp;l., p.&nbsp;107
+(sed cf. Dechambre l.&nbsp;l., p.&nbsp;53). Errore autem Suidas
+Σπίτταλον eum nominat (s.&nbsp;v. Σπίττ.); sed Πίτταλος omnibus
+Aristophanis locis auctoritate codicum constat. Sed nomen Pittali
+Atticum non est.</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note14" href = "#tag14">14.</a>
+Una alia est Attica inscriptio medici, quae ad saec. VI. extremum
+pertinere videtur: <span class = "explan" title =
+"legitur (mnẽma ... iatrõ)">μνεμα τόδ᾽ Ἀινέο σοφίας ἰατρο ἀρίστο</span>
+in disco marmoreo cum medici residentis imagine picta (IG. I
+422<sup>14</sup>, Suppl. p.&nbsp;185). Sed medici publici esse eam non
+constat. Nuper de inscriptione et imagine egerunt H.&nbsp;Dragendorff,
+Jahrb. d. I. XII (1897), p.&nbsp;1 sqq. et tab. I, R.&nbsp;Herzog
+l.&nbsp;l., p.&nbsp;151, 201.</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note15" href = "#tag15">15.</a>
+De tempore inscriptionis, cui certus quidem Idaliorum annus adscriptus
+est, magna est dissensio inter eos, qui praeter Deeckium inscriptionem
+ediderunt et tractarunt: Cauer, Del. inscr. Graec.<sup>2</sup> 472
+(nonnullis annis ante 386) Meister, <i>Die griech. Dial.</i> II,
+p.&nbsp;199
+(389 a.&nbsp;Chr.&mdash;cf. Larfeld apud Bursian, Jahresb. LXVI, 36),
+Hoffmann, <i>Die griech. Dial.</i> I, p.&nbsp;40 sqq. (449
+a.&nbsp;Chr.), Solmsen,
+<i>Inscr. Graec. ad dialectos illust. sel.</i> 3 <i>(probabiliter ante
+a. 391).</i> Vix Eduardi Meyeri coniectura (<i>Gesch. d. Alt.</i> III,
+304) probanda est, qui inscriptionem ad seditionem Cypriorum anni 499
+(Herod. V, 104, 108-115) revocavit, cum totum genus dicendi ab hac
+antiquitate abhorreat. Sed alii etiam firmum fundamentum quo nitantur
+non habent, neque ullum verbum apud Diodorum legitur (quod Meisterum
+secutus asseveravit Larfeld l.&nbsp;l.) de Idalio ab Persis et Citieis
+oppugnato, quamquam bellum accurate narratum est (Diod. XIV, 98. XV,
+1-4, 8-9). Sed legitur in inscriptione ipsa medico soli praeter aliam
+summam dandas esse duas didrachmas Idalienses. Quae didrachmae sunt
+stateres Idalienses, quorum nunc etiam multi exstant (v. <i>Catalogue of
+the <ins class = "correction" title = "legitur ‘Greec’">Greek</ins>
+coins in the Brit. Mus., Cyprus</i> tab.&nbsp;V). Sed hi post annum fere 420.
+non iam forma publica percussi sunt, ut compluribus de causis sumpsit G.
+Fr. Hill (l.&nbsp;l. p.&nbsp;XXX sq.: <i>the coins of Idalium cannot be
+dated later than the third <ins class = "correction" title =
+"legitur ‘quater’">quarter</ins> of the fifth century</i> cf.
+p.&nbsp;LII).
+Accedit, quod in titulo Idaliensi Poenico (Euting, Sitz.-Ber. d. Berl.
+Ak. 1887, 422) Baalmelek tyrannus Citieorum (cc. 479-449) rex Citieorum
+solorum nominatur, at filius eius Asbaal (445-425) et nepos Baalmelek
+II. (425-400) reges nominantur<ins class = "correction" title =
+"legitur ‘«’"> »</ins>Citiensium et Idaliensium« (cf. l.&nbsp;l.
+p.&nbsp;XXX et XXXIII). Itaque initio regni Asbaali Idalium ab Citieis
+expugnatum esse videtur, unde sequitur, ut tabula ahenea Onasili medici
+<ins class =
+"correction" title = "legitur ‘cira’">circa</ins> annum 445 exaratum sit
+(cf. l.&nbsp;l. XXX, LII).</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note16" href = "#tag16">16.</a>
+Χατάλας editor: <span title = "Χ/---|ΤΑΛΑΣ."><img class = "inline"
+src = "images/chatalas.png" width = "110" height = "18" alt =
+"Χ/---|ΤΑΛΑΣ."></span> Χαρτάδας vel Χαρητάδας coni. v. Wilamowitz
+laudans Hippocr. Epid. VII, 557 Ch., ubi Χαρτάδας legitur.</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note17" href = "#tag17">17.</a>
+De accentu huius vocis viri docti non pauci erraverunt, qui titulos
+archiatrorum ediderunt Graecos, cum scribunt ἀρχίατρος. Sed monet in
+Thesauri Henrici Stephani editione Parisiana L.&nbsp;Dindorf accentum
+acutum praecepisse Arcadium p.&nbsp;89, 19 (τὸ δὲ ἰατρὸς φιλίατρος
+ἀναβιβάζει καὶ ἐν τῷ <em>ἀρχιατρὸς</em> καὶ <em>ἱππιατρὸς</em>
+φυλάττει&mdash;sed hausta sunt ex Herodiano περὶ καθολικῆς προσῳδίας
+libro θ᾽, vid. Lentz I, 229, vs. 10) et conferendum esse Etymologicum
+Magnum, p.&nbsp;215, 6 et 250, 34. Legitur autem in EM. p.&nbsp;250, vs.
+28 sqq.: τὰ γὰρ εἰς ος ὀνόματα ἐν τῇ συνθέσει ἀναβιβάζουσι τὸν τόνον‧
+οἷον κτα. χωρὶς γὰρ, φησίν, εἰ μὴ διὰ σημασίαν τινὰ κωλυθείη‧ διὰ τὸ
+λοιγός, βροτολοιγός. καὶ χωρὶς τῶν ἐθνικῶν, Ἀχαιός, Παναχαιός. καὶ χωρὶς
+τοῦ ἰατρός, ἀρχιατρός. Eadem autem p.&nbsp;215, 6 sqq. leguntur.</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note18" href = "#tag18">18.</a>
+Ita R. Briau archiatros in classes quinque divisit (l.&nbsp;l.
+p.&nbsp;18):</div>
+
+<div class = "footnote">
+1. des archiâtres palatins (les médecins des empereurs),</div>
+
+<div class = "footnote">
+2. des archiâtres municipaux (les médecins municipaux des villes de
+province),</div>
+
+<div class = "footnote">
+3. des archiâtres populaires de Rome et de Constantinople (les médecins
+publics des deux villes impériales),</div>
+
+<div class = "footnote">
+4. des archiâtres scholaires (les présidents des collèges ou sociétés de
+médecins ou d’écoles de médecine),</div>
+
+<div class = "footnote">
+5. des archiâtres du xyste et des Vestales (les médecins spécialement
+attachés au service du portique appelé Xyste dans les gymnases publics
+et à celui des vierges Vestales).</div>
+
+<div class = "footnote">
+Sed nescio quid inter classem alteram et tertiam, inter quartam et
+quintam intersit. Sic enim existimo primos archiatros apud Romanos
+(i.&nbsp;e. in iure Romano) fuisse medicos publicos, tum nomen usurpatum
+esse et ab medicis imperatorum et ab aliis praestantioribus medicis, qui
+munere quasi publico fungebantur. Tria igitur genera sint
+archiatrorum.</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note19" href = "#tag19">19.</a>
+Ante R. Briau, qui ipse etiam apud Daremberg-Saglio s.&nbsp;v.
+<i>archiatrus</i> (I, p.&nbsp;373) rem exposuit, de archiatris Romanis
+inter alios scripserunt: E.&nbsp;Th. Gaupp, <i>de professoribus et
+medicis eorumque privilegiis in iure Romano dissertatio</i>.
+Vratislaviae 1827 (ubi priorum invenis de hac re dissertationes ac
+fontes ex Codice Theodosiano et Corpore iuris accurate collectos);
+Goldhorn, <i>de archiatris Romanis et eorum origine usque ad finem imp.
+Rom. occ.</i> Lips. 1841. Conferas etiam E.&nbsp;Kuhn, <i>Die städt. u.
+bürgerl. Verfassung des röm. Reichs</i>
+I, p.&nbsp;83 sqq.; W.&nbsp;Smith, <i>Dictionary of Greek and Roman
+antiquities</i> (2<sup>e</sup> ed. Lond. 1865) s.&nbsp;v. archiater (ubi
+res, ut tum erant, breviter et perspicue explicatae sunt);
+O.&nbsp;Marquardt,
+<i>Privatleben der Römer</i>, p.&nbsp;752 sqq.; Friedländer,
+<i>Sittengesch. Roms</i> I<sup>6</sup>, p.&nbsp;335 sqq. Vetustiores
+viros doctos citant Leclerc, <i>Hist. de la Méd.</i> p.&nbsp;585 sqq. et
+Bailie, <i>Fasciculus inscr. Graec.</i> I, p.&nbsp;112.&mdash;Quod in
+libro a R.&nbsp;Briau scripto legis, excerpsit M.&nbsp;Salomon,
+<i>Deutsch. Archiv für Gesch. der Medicin u. med. Geogr.</i> edd. H. et
+G.&nbsp;Rohlfs, II (1879), p.&nbsp;216 sqq.&mdash;Nuper rem paucis
+tractarunt: A.&nbsp;Vercoutre l.&nbsp;l., p.&nbsp;355; M. Wellmann apud
+Pauly-Wissowa s.&nbsp;v. ἀρχιατρός; J.&nbsp;Bloch apud Neuburger u.
+Pagel, <i>Handb. d. Gesch. d. Med.</i> I, 583; S.&nbsp;Reinach
+l.&nbsp;l., p. 1690.</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note20" href = "#tag20">20.</a>
+Cito titulos medicorum, quos p.&nbsp;19-22 enarravi, numeris ibi
+praepositis.</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note21" href = "#tag21">21.</a>
+Adnotat Newton l.&nbsp;l.: <i>there seems to be traces of the
+Χ</i></div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note22" href = "#tag22">22.</a>
+Scripsit haec A.&nbsp;R. Munro Friderico Hillero de Gaertringen, qui
+precibus meis ut lapidem visitaret illum rogaverat: <i>We both </i>(A.
+Smith et A.&nbsp;Munro)<i> agree that the space indicated by Newton was
+<em>never inscribed</em>. The letters on each side of it are quite clear
+and distinct, but the interval is blank. The last two letters of ΝΙΚΕΥΣ
+are widely spread. There would hardly be room for ΑΡΧ before ΙΑΤΡΟΣ. The
+surface does not appear to have suffered, although it is a little
+rubbed. The letters would still be perfectly legible if they had ever
+existed.</i> Gratias ago hoc quoque loco viris doctissimis Britannicis
+et Friderico Hillero de Gaertringen, qui multis quoque in aliis rebus
+animo libentissimo me adiuvit et consilio et&nbsp;re.</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note23" href = "#tag23">23.</a>
+Non Ptolemaei III. Euergetae I. (246-221), ut volebat editor, sed
+fortasse Ptolemaei VI. Philometoris (180-145) (P.&nbsp;M. Meyer,
+Heerwesen 61<sup>206</sup>; cf. Strack, M.&nbsp;Rh. 1900, 86; Ditt.
+Suppl. 104).</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note24" href = "#tag24">24.</a>
+In codicibus Aristeae epistulae ad Philocratem ὁ δὲ ἀρχιητρὸς Νικάνωρ
+(§&nbsp;182 Wendland) legitur. Qui Nicanor Ptolemaei I. temporibus Alexandriae
+LXXII senibus Judaeicis illis hospitio excipiendis ad vivendum omnia
+paravisse dicitur. Sed ἀρχιητρός interpolatum esse pro ἀρχεδέατρος et
+olim iam Letronne coniecerat (Journ. des Sav. 1828, 105) et ex eo
+sequitur, quod Josephus, qui epistulam Aristeae excerpsit, eodem loco
+dicit ὁ δὲ ἐπὶ τῆς τῶν ξένων ἀποδοχῆς τεταγμένος Νικάνωρ (Ant. XII, 2,
+12), ita ut Josephum ἀρχεδέατρον apud Aristeam legisse verisimile sit
+(G. Lumbroso, <i>Recherches sur l’économie politique de l’Égypte sous
+les Lagides</i>, p.&nbsp;206<sup>1</sup>). Fuit autem hospites recipere
+eisque prospicere maxime ἐδεάτρου, cf. Ath. 171b: νῦν δὲ ὁ ἐδέατρος
+ἐπιστάτης γέγονε τῆς ὅλης διακονίας. ἦν δ᾽ ἐπιφανὴς καὶ ἔντιμος ἡ χρεία.
+Χάρης - - - Πτολεμαῖόν φησι τὸν Σωτῆρα ἐδέατρον ἀποδειχθῆναι
+Ἀλεξάνδρου.</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note25" href = "#tag25">25.</a>
+Equidem etiam puto titulum ἀρχιερέως in Syria primum publice usurpatum
+esse. Nam tertio iam saeculo ἀρχιερεῖς ab Seleucidis instituebantur, ut
+testantur optime tituli Ditt. Suppl. 224 (vs. 21): [κρ]ίνομεν δὲ
+(Antiochus II.) καθάπερ [πανταχοῦ καθεστήκασιν κ]ατὰ τὴν βασιλε[ί]α[ν
+ἡμῶν ἀρχ]ιερεῖς, καὶ ταύτ[η]ς (uxoris regis) καθίστασθαι [ἐ]ν τοῖς
+αὐτοῖς τόποις ἀρχιερείας αἱ φο[ρ]ήσουσιν στεφάνους χρυσοῦς ἔχοντας - - -
+- - - - - - - -ις, ἐπιγραφήσονται δὲ καὶ ἐν [τοῖς σ]υναλλάγμασι μ[ε]τὰ
+τοὺς τῶν [τε θε]ῶν καὶ ἡμῶν ἀρχιερεῖς. ibid. 230 (Solis): Πτολεμαῖος
+Θρασέα στραταγὸς καὶ ἀρχιερεὺς Συρίας Κοίλας καὶ Φοινίκας Ἑρμᾶι καὶ
+Ἡρακλεῖ καὶ βασιλεῖ μεγάλῳ Ἀντιόχῳ. Tum hoc institutum inde a temporibus
+Ptolemaei V., qui Cleopatram filiam Antiochi III. in matrimonium duxit
+(Ditt. Suppl. 230<sup>2</sup>), saepissime Cypri, quae Ptolemaeorum est,
+invenitur (cf. Brandis ap. Pauly-Wissowa s.&nbsp;v. ἀρχιερεύς; Ditt.
+Suppl. l.&nbsp;l.). Sed in Aegypto ipsa pontifices Graeci ἀρχιερεῖς ab
+Ptolemaeis vocati non esse videntur (neque pontifices regum ipsorum),
+cum nullius ἀρχιερέως titulus ante Romana tempora exstet. Nam
+inscriptiones, quae verbum ἀρχιερεῖς exhibent, monumentum Canopium
+(Ditt. Suppl. 56, 3 et 74) et lapis Rosettanus (ib. 90, 6, ubi legis
+(sicut 56,&nbsp;3): οἱ ἀρχιερεῖς καὶ προφῆται καὶ οἱ εἰς τὸ ἄδυτον
+εἰσπορευόμενοι κτα. καὶ οἱ ἄλλοι ἱερεῖς) ex lingua Aegyptia translatae
+et titulis Aegyptiis additae sunt. In his igitur vox Aegyptia quodam
+modo voce ἀρχιερέως reddita est. Graecus autem Ἐράτων, qui in titulo
+saec. a.&nbsp;Chr. I.&nbsp;Philis invento vocatur συγγενὴς καὶ ἀρχιερεὺς
+καὶ (ἀρχι)προφήτης τῆς μεγίστης θεᾶς Ἴσιδος (Lepsius, Denkm. XII, 87.
+241, 250), in vetusto Aegyptiorum templo munere pontificis summi functus
+est. Id quidem notissimum est multos et sacerdotes et pontifices maximos
+in templis antiquis <ins class = "correction" title =
+"legitur ‘Aegytiis’">Aegyptiis</ins>
+fuisse, ut in vetustissimo iam regno fuerunt etiam medici regis,
+archiatri, superpositi medicorum regis, ut nostris vocabulis utar (cf.
+A.&nbsp;Erman, <i>Ägypten und ägypt. Leben im Altertum</i>, 447). De
+illis autem ἀρχιερεῦσι Aegyptiis Herodotus iam verba fecit: II, 37:
+ἱρᾶται δὲ οὐκ εἷς ἑκάστου τῶν θεῶν ἀλλὰ πολλοί, τῶν εἷς ἐστι ἀρχιερεύς.
+II, 143: ἀρχιερεύς γὰρ ἕκαστος αὐτόθι ἱστᾷ ἐπὶ τῆς ἑωυτοῦ ζόης εἰκόνα
+ἑωυτοῦ
+(monstrantur autem statuae ἀρχιερέων inde a regni vetustissimi
+temporibus). II, 151: τῶν δὲ δυώδεκα βασιλέων - - - - μελλόντων
+κατασπείσειν ὁ ἀρχιερεὺς ἐξήνεικε σφι φιάλας χρυσέας κτλ. Sed ἀρχιερεῖς
+<em>Graeci</em> in Aegypto ipsa Ptolemaeorum aetate nondum exstant. Quod
+autem nunc res ipsas perscrutantes invenimus institutum et ἀρχιατροῦ et
+ἀρχιερέως ab Seleucidis factum esse, aliis comprobatur. Viderunt enim
+P.&nbsp;M. Meyer (Heerwesen 61<sup>206</sup>) et M.&nbsp;L. Strack (M.
+Rh. LV
+(1900), 173&nbsp;sq.) totum ordinem dignitatum aulicarum (συγγενεῖς τοῦ
+βασιλέως, τῶν ὁμοτίμων τοῖς συγγενέσι, τῶν ἀρχισωματοφυλάκων, τῶν πρώτων
+φίλων, τῶν φίλων, τῶν διαδόχων) ab regno Ptolemaeorum per saeculum
+tertium alienum fuisse. <i>Ptolemaeum Epiphanem (205-181 a.&nbsp;Chr.)
+demum</i> (ita quae illi tum eruerunt apte paucis complexus est
+Guilelmus Dittenberger, Suppl. 104<sup>2</sup>) <i>circiter annum 190
+a.&nbsp;Chr. haec omnia instituisse. Quod quoniam per idem illud tempus
+Epiphanes primus ex omnibus Ptolemaeis uxorem ex gente Seleucidarum
+duxisset, Antiochia Alexandriam translatum hoc institutum omnium maxime
+probabile esse, etsi nullum dum comparuisset testimonium quo iam ante
+illud tempus Seleucidas eo usos esse demonstraretur. Illos vero rursus
+partim, ut in συγγενῶν honore, Persica, partim, ut in ἀρχισωματοφυλάκων
+ordine, Macedonia exempla expressisse.</i> Sed hos titulos accipiebant
+Ptolemaei, ἀρχιατρούς omnino non, ἀρχιερεῖς partim tantum (Cypri)
+instituebant.</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note26" href = "#tag26">26.</a>
+Qui cum scripta pertinentia ad Xenophontem composuerit (p.
+190<sup>1</sup>), addatur: Rayet, Annuaire de l’association pour
+l’encouragement des ét. grecq. IX, 271 sqq. R.&nbsp;Briau, L’archiâtrie
+romaine, p.&nbsp;43 sqq.</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note27" href = "#tag27">27.</a>
+Quod Paton (l.&nbsp;l.) et Dubois (BCH. V, p.&nbsp;474<sup>1</sup>) ante
+φιλονέρωνα eodem loco etiam φιλοκλαύδιον fuisse hac una de causa
+contenderunt, quia sic spatium erasum melius expleretur verbo longiore,
+eo refellitur, quod in versu inferiore decem ipsae litterae
+(=&nbsp;φιλονέρωνα) id spatium occupant, quo in superiore rasura est;
+itaque φιλοκλαύδιον, cum litteras duodecim habeat, non melius, sed peius
+in rasuram init. Similiter et aliis de causis iam Dittenberger
+(Syll.<sup>2</sup> 368<sup>7</sup>) et Herzog (l.&nbsp;l. p.&nbsp;198)
+coniecturam illam respuerant.</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note28" href = "#tag28">28.</a>
+cf. nunc R. Herzog, Arch. Anz. 1905, p.&nbsp;9/10.</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note29" href = "#tag29">29.</a>
+CIL. VI 3982: <i>M. Livius Liviae l. Orestes supra med(icos)</i>; CIL.
+VI 3984 (cf. 3983); <i>M. Li[vius] Boeth[us] dec(urio) medic[orum]</i>;
+CIL. VI, 8504: <i>D.&nbsp; M. T. Fl. Paederot. Aug. lib. Alcimiano
+superposito medicorum</i> eqs.</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note30" href = "#tag30">30.</a>
+Copiam videndi praebuit E.&nbsp;Pfuhl anaglyphi imagine photographica
+amabiliter dono data.</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note31" href = "#tag31">31.</a>
+Testem adhibet R. Briau (l.&nbsp;l. p.&nbsp;39) etiam inscriptionem
+Taurinensem Grut. p.&nbsp;632, 6 al.: ACRONIP|MEDICO AVG|eqs. Sed
+exemplum melius exhibet
+(v. CIL. V, 7043):
+<div class = "inset">
+<img class = "inline" src = "images/acron.png" width = "111" height = "70" alt =
+"ACRON \ || MEDICO M \">
+</div>
+eqs.</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note32" href = "#tag32">32.</a>
+Conferas etiam Iacob. Arata, <i>L’arte medica nelle iscrizione
+latine</i> (Genova 1902), ubi non pauci tituli Latini medicorum
+(Aesculapii, aliorum deorum sanantium) ex voluminibus nonnullis Corporis
+Inscr. Lat. raptim sunt collectae.</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note33" href = "#tag33">33.</a>
+cf. Grimm, Dwb. I, 577; Kluge, Etym. W. p.&nbsp;20.&mdash;ahd. arzât.
+mnd. aersatre, aersater, ersater, ersetre. mhd. arzât, arzet. nhd.
+arzt.</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note34" href = "#tag34">34.</a>
+Rangabé, (Ant. Hell. 426) suspicatus est in Archippi duobus decretis
+honorum IG. II 230a vs. 9: ΝΑΡΧΙΠΠΟΝΤΟΝΑΡΧΙ legendum esse ..]ν Ἄρχιππον
+τὸν ἀρχι[ατρόν]. Sed haec coniectura multis de causis reicienda est (cf.
+Wescher, Rev. arch. 1863 (VIII), d. 481<sup>1</sup>).</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note35" href = "#tag35">35.</a>
+Additque Modestinus ipse: εἰκὸς δὲ τῷ μὲν μεγίστῳ ἀριθμῷ χρήσασθαι τὰς
+μητροπόλεις τῶν ἐθνῶν, τῷ δὲ δευτέρῳ τὰς ἐχούσας ἀγορὰς δικῶν, τῷ δὲ
+τρίτῳ τὰς λοιπάς. τοῦτον τὸν ἀριθμὸν ὑπερβαίνειν μὲν οὐκ ἔξεστιν οὔτε
+ψηφίσματι βουλῆς οὔτε ἄλλῃ τινὶ παρευρέσει, ἐλαττοῦν δὲ ἔξεστιν.
+Immunitates autem medicos adipisci non posse nisi in patria sua artem
+exercerent ut edixerat Hadrianus Antoninus asseveraverat. Tamen τοὺς
+ἄγαν ἐπιστήμονας καὶ ὑπὲρ τὸν ἀριθμὸν καὶ ἐν ἀλλοτρίᾳ πατρίδι atque
+omnes professores Romae habitantes (quod Augustus iam praescripserat)
+muneribus liberos fuisse ex Dig. I. 6 §&nbsp;8 I. XXVII, 1 apparet.</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note36" href = "#tag36">36.</a>
+CIG. 4249, 3872b. AM. XXIV, p.&nbsp;211, 34; XXIX, p.&nbsp;169, 12.
+IoHSt. X, p. 72, 24; XI, p.&nbsp;251, 27; XXIV, p.&nbsp;287, 33. BCH.
+VII p.&nbsp;452 II vs. 12; XVIII, p.&nbsp;160, 4; XXIV, p.&nbsp;403, 79.
+Americ. Journ. IV, p.&nbsp;13, 13. Papers of the Am. Sch. III,
+p.&nbsp;27, 29 (=&nbsp;BCH. X 510). Lebas 1663b. Wood,
+<i>Disc. at Eph.</i> App. 7, 7. Heberdey u. Wilhelm, <i>Reisen in
+Kil.</i> p.&nbsp;69, 179. aliae.</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note37" href = "#tag37">37.</a>
+cf. O. Kern, <i>Inschriften von Magnesia</i>, p.&nbsp;XXIX-XXXVII: »Die
+Geschichte der Steinschrift in Magnesia.«</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note38" href = "#tag38">38.</a>
+Neque enim in hoc versu (7) mihi comprobatur coniectura Demulini: ἔτη
+πολλὰ δωρεάν. Cum antea <em>ἀποδημῶν</em> legatur atque hoc verbo
+dicatur Apollonium, ut saepissime fecerunt medici publici, Tenum
+reliquisse, postquam laude, corona, honoribus aliis affectus est (vs. 6
+et 37), sic fere versum septimum explendum esse puto: ἀποδημῶν τε καὶ
+δημοσιεύων [ἐν ἄλλαις πόλεσι], ad quae apte conveniunt, quae continue
+insequuntur: ἐκτενῆ καὶ πρόθυμον ὁμοίως (atque apud Tenios) ἑαυτὸν
+παρείχετο [κατὰ τε τὴν τέχνην] καὶ κατὰ τὴν λοιπὴν εὔνοιαν πᾶσι τοῖς
+ἐντυγχ[άνουσιν αὐτῶι]. Ut perspiciatur quod tum deest quo modo
+supplendum sit, ab decreto concilii insulanorum, quod in hac prima parte
+integrius conservatum est, proficiscamur oportet. Facile partes tres in
+hoc decreto intelliguntur: prima vss. 34-38 in., in qua honores antea
+iam decreti commemorantur (cui parti vss. 3-7 in. psephismatis Teniorum
+respondent), altera vs. 38/39 nihil accuratius exhibens: ἔν τε τοῖς μετὰ
+ταῦτα χρόνοις διατετέλεκεν ἀκόλουθο[ν ἑαυ]τὸν παρεχόμενος τεῖ ἐξ ἀρχῆς
+αἱρέσει, tertia denique rem ipsam continens, propter quam insulani
+quoque Apollonium honoraverunt, vs. 39 sqq.: περιστάντων δὲ [λοιμῶν
+ἐπὶ]δήμων ([παθῶν ἐν]δήμων Dem.) κατὰ κοινὸν τοὺς νησιώτας κτλ. (usque
+ad vs. 46). Consentaneum est in decreto insulanorum, quod eorum ipsorum
+maxime interest, pluribus verbis explicatum esse quam in Teniorum,
+quippe qui quae ad se pertinerent accuratius exposuerint. Itaque parti
+tertiae illi in decreto Teniorum respondent vs. 15-19 (vel tantum 16 et
+17). Quos ita supplere fortasse licet: vs. 15: νῦν τε λαμβάνων τὸ
+δημόσιον [ἔργον παρὰ τῆς πόλεως φιλάνθρωπος ἦν καὶ | λοιμ]οῦ
+περιεστηκότος ἐπικινδύνου ἅπ[αντας τοὺς] νης[ιώτας ἔσωι|σε ὡς πλείστους]
+κ[αὶ κα]τ[ὰ] τ[ὰ ἄ]λλ[α] πρό[νοιαν ἀποδεικνὺς ἰάτρευσε δη]μοσίαι κτλ.,
+quorum complura iam Demoulin <ins class = "correction" title =
+"legitur ‘explevit).’">explevit.</ins> Quae autem in altera parte
+decreti insulanorum paucis transacta sunt, eis respondent versus 7-14
+decreti Teniorum, in quibus quae insunt ad solos Tenios spectare debent,
+cum insulani nihil nisi verba inania faciant (vs. 38/39. vid. supra).
+Sed versus 7-9 ne ad Tenios quidem attinere supra demonstravimus, tamen
+potius in decreto Teniorum quam in insulanorum locum habent. Tum vs.
+10-14 de Apollonio bene merito de Teniis narrant. Quos versus non omnes
+satis explere potui, fortasse autem vs. 11/12 ita percipiendi sunt: ἐπὶ
+τὴν ἐκκλησίαν [αὐτοῦ ἐλθόν]τος σωτηρ[ίαν ὑπέσχετο καὶ λει]|τουργήσειν
+τὴν ἐξάμηνον τ[ὴν ἐπιοῦσαν τὸ ἰατρικὸν ἔργον] | καὶ τοῦτο ποιήσαντος
+αὐτοῦ φιλοτίμως καὶ ἐκτε[νῶς καὶ πολλοῦς] σώισαντος ἐγ(sic) μεγάλων
+ἀρρωστιῶν κτλ.</div>
+
+<div class = "footnote">
+De Apollonio igitur haec fere ex lapide Tenio plus minusve certe
+cognoscimus: Apollonius Milesius medicus cum apud Tenios aliquamdiu
+artem medicam factitavisset (vs.&nbsp;4), Tenum reliquit (vs.&nbsp;7) honoribus ab
+Teniis decretis (vs. 6 et 21&nbsp;sq.&mdash;decretum hoc Fr. Hiller de
+Gaertringen ex titulo Tenio Demulini nr. 23 (BCH. 1902, 429) restiturus
+esse videtur: Demoulin p.&nbsp;236<sup>4</sup>). Tum in urbibus
+compluribus insularum maris Aegaei (cf. vs. 35/36) medicus publicus
+factus (vs. 7 sqq.) et ibi sicut Teni laudatus honoratusque est (vs.
+37). Sed pestilentia Teni exorta sua sponte eo revertit et per sex
+menses gratis aegrotos curabat (vs. 10-14). Tum autem Tenii officium
+publicum ei tradebant (vs. 15), et medicus publicus cum de Teniis bene
+meritus est (vs. 15 et 17&nbsp;sq.), tum de insulanis pestilentia
+vexatis (vs. 19 et 39 sqq.). Qua pestilentia exstincta ab Teniis
+novis honoribus affectus (vs. 22&nbsp;sq. et 36) itemque ab insulanis
+honoratus est. Quorum honorum lapis hic exstat.</div>
+
+
+<div class = "footnote"><a name = "note39" href = "#tag39">39.</a>
+Plato Gorg. 456b: Φημὶ δὲ καὶ εἰς πόλιν ὅπῃ βούλει ἐλθόντα ῥητορικὸν
+ἄνδρα καὶ ἰατρόν, εἰ <em>δέοι</em> λόγῳ διαγωνίζεσθαι <em>ἐν
+ἐκκλησίᾳ</em> ἢ ἐν ἄλλῳ τινὶ συλλόγῳ ὁπότερον δεῖ <em>αἱρεθῆναι
+ἰατρόν</em>, οὐδαμοῦ ἂν φανῆναι τὸν ἰατρόν, ἀλλ᾽ αἱρεθῆναι ἂν τὸν εἰπεῖν
+δυνατόν, εἰ βούλοιτο.</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note40" href = "#tag40">40.</a>
+IG. II, 167 vs. 6/7 (cf. vs.&nbsp;2): [νεῖμαι&mdash;τὸν ἀρχιτέκτ]ονα τὸν
+κεχειρο[τ]ονημένο[ν] ὑπ[ὸ το]ῦ δ[ήμου τῶν τειχῶν τοῦ ἄστεως καὶ τοῦ
+Πειραιέως καὶ τῶν μα]κρῶν τε[ιχ]ῶν κτλ.</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note41" href = "#tag41">41.</a>
+Grammatici etiam similia exhibent: <em>οἱ δημοσίᾳ χειροτονούμενοι
+ἰατροὶ</em> καὶ δημόσιοι προῖκα ἐθεράπευον: schol. ad Arist. Ach. 1030,
+unde habet Suidas (s.&nbsp;v. δημοσιεύω) vel potius Hesychius Milesius.
+(cf. schol. ad Arist. Eq. 650 = Suidas s.&nbsp;v. δημιουργοί).</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note42" href = "#tag42">42.</a>
+Plato Gorg. 514d: ΣΩ. οὐκοῦν οὕτω πάντα, τά τε ἄλλα κἂν εἰ
+ἐπιχειρήσαντες δημοσιεύειν παρεκαλοῦμεν ἀλλήλους ὡς ἱκανοὶ ἰατροὶ ὄντες,
+ἐπεσκεψάμεθα δήπου ἂν ἐγώ τε σὲ καὶ σὺ ἐμέ, Φερε πρὸς θεῶν, αὐτὸς δὲ ὁ
+Σωκράτης, πῶς ἔχει τὸ σῶμα πρὸς ὑγίειαν? <em>ἢ ἤδη τις ἄλλος διὰ
+Σωκράτην ἀπηλλάγη νόσου</em>, ἢ δοῦλος ἢ ἐλεύθερος;</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note43" href = "#tag43">43.</a>
+Coniecerit quispiam ex verbis Aristotelis Polit. p.&nbsp;1281b vs. 38 sqq.,
+cum ibi legatur medicis rationem reddendam fuisse, quotannis ita factum
+esse et locum ad medicos publicos spectare. At totum exemplum fictum
+est, et medicus pro certae rei perito aliquo adhibetur.</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note44" href = "#tag44">44.</a>
+i.&nbsp;e. athletorum in porticu Xysto. cf. Marquardt,
+<i>Privatleben</i> p. 756 cum adn. <i>2.</i></div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note45" href = "#tag45">45.</a>
+Anaglyphum edidit U. Koehler, AM. II, 243 et tab. XVIII; idem rectius
+interpretatus IG. II, 1449; cum multis aliis anaglyphis ibidem repertis
+descripsit v. Duhn, Arch. Zeit. 1877, 153, nr. 41; descripsit
+P.&nbsp;Girard, BCH. I, p.&nbsp;163, nr. 32 et idem primus donum ab
+medicis dedicatum esse agnovit BCH. II, 88, sed ipse iterum an non recte
+coniectatum sit dubitavit <i>L’Asclépieion d’ Athènes</i>, p.&nbsp;48,
+cum antea id probavisset Udalrico Koehler (IG. II, 1449), Ernesto
+Curtius
+(<i>Stadtgesch.</i> 211), aliis. Sed coniecturam eius tum etiam
+continuit A. Körte, AM. XVIII, 237<sup>1</sup>.</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note46" href = "#tag46">46.</a>
+Deest autem Hygiea, quippe cui in eadem ara atque Aesculapio et una cum
+»patre« immolaretur. In anaglypho alio autem Atheniensi Aesculapius et
+Hygiea una cum Cerere adorantur: H.&nbsp;L. Urlichs, Bonner Jahrb.
+LXXXVII p. 1 sqq., tab.&nbsp;I.</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note47" href = "#tag47">47.</a>
+De medicina non ut est sed ut esse debet Hippocrates ipse, ut videtur
+(cf. R.&nbsp;Fuchs ap. Neuburger-Pagel, <i>Handb. d. Gesch. d. Med.</i>
+I, p. 231), descriptiones reliquit, quas in scholis habuerat pro
+fundamento: κατ᾽ ἰητρεῖον vel περὶ τῶν κατ᾽ ἰητρεῖον Littré III,
+p.&nbsp;272 sqq. Ad quas ut adumbratas tantum ab auctore Galenus
+perlongum commentarium scripsit, K. XVIII, 2, p.&nbsp;629 sqq., et aliud
+quod non exstat Asclepiades (Erot. 116, 11; Gal. XVIII, 2, 660,
+666).</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note48" href = "#tag48">48.</a>
+Alios autem locos protulit Vercoutre l.&nbsp;l., p.&nbsp;232 (332) sqq.,
+qui quam improbabiles sint demonstrat A.&nbsp;Dechambre l.&nbsp;l.,
+p.&nbsp;53.</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note49" href = "#tag49">49.</a>
+Citat hunc locum Becker, Charikles (ed. Göll) III, p.&nbsp;62, qui
+composuit ibi locos de medicorum discipulis et servis. De quibus nunc
+nobis agendum non est, si recte existimamus nihil aut paene nihil
+interesse inter medicos publicos et privatos, si discipuli erudiendi aut
+servi adiuvantes spectantur. Sed videas A.&nbsp;Vercoutre l.&nbsp;l.,
+p.&nbsp;309 sqq., quae quamvis nobis non probentur disserere longum
+est.</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note50" href = "#tag50">50.</a>
+Id unum obiter adnotemus προῖκα in versu 21 potius delendum esse, cum
+φιλοτίμως iam legatur et προῖκα in toto illo contextu minus aptum sit et
+cum, si adest προῖκα, litterae 40 sint in versu 21, 30 autem et 34
+litterae tantum sint in versibus 27 et 28 recte totis expletis.</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note51" href = "#tag51">51.</a>
+In insula quadam Hecatonnesorum, quae hodie <i>Daskalió</i> vocatur,
+longa moles marmorea (1,81 m. l., 0,37 m. alt.) inventa est, in qua
+editor legit ΙΧΙ ΙΑΤΡΟΙ ΤΩΝ ΠΑΘΩΝ ΠΡΕΣΒΕΥΣΑΤΕ (AM. XXV, 1900, 119).
+Verba ἰατροὶ τῶν παθῶν πρεσβεύσατε ad trimetrum iambicum pertinere U. de
+Wilamowitz animadverterat. Nuper titulum cum aliis, qui omnes in
+epistylii fragmentis nunc in oppido <i>Aiwaly</i> conservatis leguntur,
+ita edidit Th. Wiegand (AM. XXIX (1904) p.&nbsp;259): Χ(ρηστο)ῦ ἰατροὶ
+τῶν παθῶν πρεσβεύσατε [ὑπὲρ ἡμῶν] (sed ὑπὲρ ἡμῶν vix supplenda sunt, cf.
+supra). Sumit Th. Wiegand lapides esse monasterii, cuius patroni Cosmas
+et Damianus medici essent. Fortasse autem nosocomium erat, ut multa tum
+cbristiani instituerant (cf. p.&nbsp;61). Certe in inonasterium Cosmae
+et Damiani aegroti migrabant.</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note52" href = "#tag52">52.</a>
+Qui l.&nbsp;l. p.&nbsp;237 coniecit in unoquoque oppido inde a
+temporibus Charondae medicinam fuisse sustentam a re publica et
+quibusvis rebus instructam:
+<i>en un mot, chaque ville possédait un iatrium public, pourvu non
+seulement de medicaments, mais encore d’instruments, de lits, de meubles
+etc. et d’un personnel esclave pour les besoins du service; le médecin
+public, une fois élu, s’installait dans cet iatrium; son successeur en
+prenait possession de même, et par là tout s’explique, tout se comprend
+sans la moindre difficulté.</i> Quae nullo modo nobis probantur, cum
+nihil afferatur quo nitamur cumque quae alia Hippocratis temporibus
+fuerint, alia Galeni confundantur. Sed medicamenta a re publica medicis
+publicis tradita esse ex intolerabili Rangabis coniectura sumpsit non
+solum Vercoutre, sed multi alii (Becker l.&nbsp;l., p, 57; Wescher, Rev.
+arch. 1863, VIII, 481) et novissimi etiam (R. Fuchs apud Neuburger et
+Pagel,
+<i>Handb. d. Gesch. d. Med.</i> I, 181: S.&nbsp;Reinach l.&nbsp;l.,
+p.&nbsp;1692, cf. 1698). Ille enim in titulo Euenoris, qui nunc IG. II
+187 legitur, in versu 8 sqq. coniecerat (Ant. Hell. II, 35): καὶ νῦν ἐπ[ὶ
+τ|ῶν φαρμάκων αἱρεθε]ὶς τὴν παρασκευὴν τάλ[α]|ντον ἀνήλωσεν&mdash; Sed
+Graeca non sunt, et in extremis versibus 8 et 9 littera una excedit, id
+quod pacto nullo tolerari potest, cum titulus accurate στοιχηδόν incisus
+sit. U. Koehler sic partem maiorem lacunarum restituit: καὶ νῦν
+ἐπι|[δέδωκε......... ἐ]ὶς τὴν παρασκευὴν τάλ|[αντον ἀργυρίου]&mdash; In
+quibus perfectum ἐπιδέδωκε rectum videtur, cum perfecta ἀποδέδεικται,
+παρέσχηκεν antecedant, atque alia etiam probabilia sunt. Neque tamen
+mihi contigit, ut quae superest lacuna novem ipsarum litterarum
+explerem.</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note53" href = "#tag53">53.</a>
+cf. Plato Leg. XI, 916: διαδικαζέσθω δὲ ἔν τισι τῶν ἰατρῶν, οὓς ἂν κοινῇ
+προβαλὸμενοι ἕλωνται. Sed non sunt publici, cum Plato nullo loco in
+Legibus praescripserit, ut medici publici a re publica
+instituerentur.</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note54" href = "#tag54">54.</a>
+Falso verbum περιώματα editores interpretati sunt, falso Herwerden
+<i>Lex. suppl.</i> s.&nbsp;v. περίωμα. Adnotat U. de Wilamowitz περίωμα
+Aegyptiace esse pro πελίωμα (GGA. 1898, 680<sup>4</sup>). Sunt igitur
+περιώματα livores, partes pellis, quae livore sffusae sunt.</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note55" href = "#tag55">55.</a>
+Quare Perrot vel qui scripsit brevia atque optima illa de archiatris
+(<i>Exploration de la Galatie et la Bithynie</i> I, 50), haec tamen ex
+inanibus finxisse videtur, cum scribit: <i>L’ordo archiatrorum exerçait
+une surveillance légale sur les autres médecins, et ceux-ci étaient
+forces de lui rendre compte de leur pratique et d’accepter son contrôle;
+c’était lui aussi, qui devait distribuer l’instruction professionelle
+aux jeunes gens qui se destinaient à la médecine et qui tenait sans
+doute ces scholae medicorum</i> (citat Orelli 4226 [sic], ubi autem
+<i>tabularium scholae medicorum</i> Ligorius interpolatus est: CIL. VI,
+988*).</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note56" href = "#tag56">56.</a>
+Alii in inscriptionibus et papyris etiam exstant ἱππιατροί, sed omnes
+aevi Romani: CIG. 1953 (=&nbsp;Lebas II, 1321, Dii in Macedonia: Οὐαλεριανὸς
+ἱπποϊατρὸς ὑὸς ἱπποϊατροῦ); J.&nbsp;H. Mordtmann, AM. XVIII (1893), 417,
+nr. 4
+(Edessae, sed infimae aetatis, titulus christianus: Ἰόρδανος
+Ἰπποϊατρός); Eph. arch. 1841, nr. 602, K.&nbsp;Keil, Philologus XVI
+(1860),
+p.&nbsp;10 (Deli: Εὔτυχος Καίσαρος ἱπποϊατρός); CIG. 5117 (in porta
+templi Isidis et Sarapidis in finibus imperii Romani ad Nubiam versis:
+Γ[ά]ιος Αὐφίδιος [ἱ]ππωϊατρός); etiam CIG. 4716d<sup>57</sup> (in valle
+<i>Foaekhir</i> in Aegypto) mihi legendum esse videtur: τὸ προσκύνημα
+<ins class = "correction" title = "(sic) νγ">Λονγίνου</ins> ἱππέος καὶ
+τοῦ ἱππ[ο]ιατ[ροῦ] (Franz: ΙΠΠ.ΙΑΤ... τοῦ ἱππ(ικοῦ) ἰατ[ροῦ]:
+<i>intellige</i> ἰατροῦ τοῦ ἱππικοῦ <i>medicus alae equitum</i>); Oxyrh.
+Pap. I, 92 (a. p.&nbsp;Chr. n. 335(?), Ἀμεσύστῳ ἱπποϊατρῷ). Inest etiam
+in Anthol. Planud. 271 ἀδέσποτον εἰς Σώσανδρον ἱπποϊατρόν, qui cum
+Hippocrate comparatur.</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note57" href = "#tag57">57.</a>
+v. Xen. Iust. Cyr. I, 6, 15: οἱ στρατηγοὶ τῶν στρατιωτῶν ἕνεκεν ἰατροὺς
+ἐξάγουσιν. cf. Anab. III, 4, 30: ἰατροὺς κατέστησαν ὀκτώ, non veros
+autem medicos, sed qui idonei videbantur e militibus. Coi navibus longis
+etiam singulis, si solvebantur, medicum addebant. Quod demonstratur
+titulo Byzantii invento (Jahresh. des oesterr. Inst. I, 31 et Beibl. p.
+92) in quo inter praepositos navis ultimo loco legitur ἰατρὸς.......γος
+Θευγένο[υ].</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note58" href = "#tag58">58.</a>
+Gerusias, quae in omnibus fere Asiae Minoris urbibus aevo Romano erant,
+publicas esse institutiones, sed in rebus publicis gerendis et
+administrandis nullam fere habere potestatem contra Waddingtonem (Lebas
+III ad inscr. 53) et Mommsenum (RG. V 326 adn.), qui privata ea esse
+sodalicia volebant, nuno viri docti consentiunt: J. Lévy, <i>Études sur
+la vie municipale de l’Asie Mineure</i> REG. VIII (1895), 231 sqq. cf.
+Hicks, Inscr. in the Brit. Mus. III, 74 (<i>The Ephesian Gerusia</i>);
+Benndorf und Niemann, <i>Reisen in Lykien and Karien</i> I, 72. Inter
+medicorum etiam titulos unus est, quo gerusiam institutionem publicam
+fuisse demonstratur (nr. 42): Ῥοδιαπολειτῶν <em>ἡ βουλὴ καὶ ὁ δῆμος καὶ
+ἡ γερουσία ἐτείμησαν</em>&mdash;&mdash; &mdash;&mdash; &mdash;&mdash;
+Ἡράκλειτον Ἡρακλείτου Ὀρείου.</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note59" href = "#tag59">59.</a>
+Cyro archiatro filio Apollonii <em>gerusia</em> Lampsacenorum statuam
+erigendam curavit (nr. 70), quia praeter multa alia beneficia gerusiae
+oleum in gymnasio praebuerat (ἀλείψαντα λαμπρῶς καὶ πολυδαπάνως καὶ
+ἀσυγκρίτως, cf. Boeckh ad CIG. 3643) et mille donaverat Atticas. Sed
+nullo verbo dicitur Cyrum medicum gerusiae illius fuisse.</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note60" href = "#tag60">60.</a>
+Quod titulo eponymi demonstratur: ἐπὶ ναυάρχου Ἀπόλλωνίδου τοῦ <ins
+class = "correction" title = "(sic) νγ">Ἀνγέλου</ins> Πρωτίωνος. Nam cum
+magistratum eponymum rei publicae Teniorum nauarchum nominatum esse
+nullo testimonio affirmetur (sunt autem ἄρχοντες CJG. 2329, vs. 27;
+2332, 14; ἄρχων 2338, 1; ἀρχῶν ἐπώνυμος 2339, 1; στρατηγοί 2330, 16),
+nihil impedit, quominus nauarchus ille ad sodalicium ipsum referalur.
+Vocabantur autem interdum sodalicia negotiatorum vel fabrorum
+συμβιώσεις, de qua re conferas Ziebarth, <i>Griech. Vereinswesen</i>, p.
+102, ubi citatur CJG. 3639: ἡ συμβίωσις τῶν χαλκέων.</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note61" href = "#tag61">61.</a>
+De didrachmis argenteis vid. supra p.&nbsp;18<a class = "tag"
+href = "#note15">15</a>. Secures
+argenteae pars talenti et ea Cypri decem minae fuisse videntur: Hesych.
+s.&nbsp;v. πέλεκυς‧ ἀξίνη δίστομος. ἢ <em>σταθμίον ἐξαμνιαῖον ἀρχαῖον‧
+οἱ δὲ δεκάμνιαιον</em>. idem s.&nbsp;v. ἡμιπέλεκον‧ τριμναῖον ἢ
+τετραμναῖον ἢ πεντάμνουν. <em>τὸ γὰρ δεκάμνουν πέλεκυ καλεῖται παρὰ
+Παφίοις</em>.
+Eustath. 1878, 57: δηλοῖ γὰρ ἡ λέξις ὁμωνυμίας λόγῳ κατὰ τοὺς παλαιοὺς
+καὶ <em>σταθμὸν ἐν Κρήτῃ ἐξάμνουν ἢ δεκάμνουν</em>. cf. <i>A catalogue
+of the greek coins in the Brit. Mus., Cyprus</i> (G. Fr. Hill) p.
+XXII.</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note62" href = "#tag62">62.</a>
+v. Papyr. Londin. 131r. col. 8, vs. 179; Tebtunis Pap. 112 passim;
+Amherst Pap. 128 v., vs. 120. cf. fragm. Cratetis ap. Diog. Laert. VI,
+5, 86; Vercoutre l.&nbsp;l. p.&nbsp;242 sqq.; Becker l.&nbsp;l.
+p.&nbsp;57 sqq.</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note63" href = "#tag63">63.</a>
+Adiungamus, quae continuo sequuntur: <i>Sed et obstetricem audiant, quae
+utique medicinam exhibere videtur. Medicos fortassis quis accipiet etiam
+eos, qui alicuius partis corporis vel certi doloris sanitatem
+pollicentur; ut puta si auricularius, si fistulae vel dentium, non tamen
+si incantavit, si inprecatus est, si, at vulgari verbo impostorum utar,
+si exorcisavit: non sunt ita medicinae genera, tametsi sint, qui hos
+sibi profuisse cum praedicatione adfirment.</i> Sunt autem qui
+<i>exorcizaverunt</i> christianorum medici: cf. Harnack, <i>Med. aus der
+ält. Kirchengesch.</i>, p.&nbsp;68 sqq.</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note64" href = "#tag64">64.</a>
+cf. Lebas-Foucart 242a, vs. 15 sqq.: ἐπὶ Βιάδα δὲ ἐνιαυτῶι ὅτε ἰδίαν
+χάριν ἐξαιτησάμενοι Πόπλιόν τε Αὐτρώνιον‧ καὶ Λεύκιον Μαρκίλιον ὄντας
+αὐτοῖς ξένους, οὓς καὶ ὑπεδέξαντο τοῖς ἰδίοις δαπανήμασιν καὶ
+παρα[ι]τήσαντο τοὺς τε στρατιώτας καὶ τὰ λοιπὰ τὰ ἐπιτασσόμενα ὑπ᾽
+αὐτῶν, ὄντα ἰκανά, δι᾽ ὧν ἐκούφισαν τὴν πόλιν, ὁλοσχερῶς χαρισαμένων
+αὐτοῖς τῶν προγεγραμμένων ἀνδρῶν &mdash; &mdash; &mdash;</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note65" href = "#tag65">65.</a>
+Quae verba secutus esse videtur Dionysius medicus Antiochenus, de quo
+scripsit Libanius ad Tatianum (ep. 911 extr. ed. Wolf): καὶ τοιοῦτος μὲν
+ὢν τὴν τέχνην, τοιοῦτος δὲ τὸν τρόπον τῶν πενεστέρων ἐστίν, οὐ κατὰ τὸ
+μὴ εἶναι τοὺς διδόντας, <em>εἰσὶ γὰρ οἱ σεσωσμένοι</em>, ἀλλὰ νῦν μικρῷ
+τινι τὴν χεῖρα ὐπεῖχεν αἰδούμενος, νῦν δὲ τὸ πᾶν διεώσατο.. Qui cum
+nihil nisi ea acciperet, <i>quae sani offerunt pro obsequiis</i>,
+publicus esse videtur.</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note66" href = "#tag66">66.</a>
+cf. A. Toepffer, AM. XVI 430 (=&nbsp;<i>Beiträge zur griechischen
+Altertumswissewchaft</i> p.&nbsp;221); U.&nbsp;Wilcken, <i>Griech.
+Ostraka</i> I, 375 sqq.; R.&nbsp;Herzog l.&nbsp;l.
+p.&nbsp;204<sup>3</sup>.</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note67" href = "#tag67">67.</a>
+edd. Α. Κοντολέων, AM. XVI (1891), 406; Th. Reinach, REG. IV, 357 sqq.
+Ingeniose interpretatus est A.&nbsp;Toepffer, AM. XVI (1891), 411 sqq. =
+<i>Beiträge zur griech. Altertumswissensch</i>. 204 sqq. cf. BCH.
+XVI, 162.</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note68" href = "#tag68">68.</a>
+Sed cum Th. Reinach scripsis-set (REG. IV 371): <i>On serait tenté de
+corriger</i> λατρικοῦ <i>en</i> ἰατρικοῦ, posteri iam certius
+affirmabant et pro certo habebant, quae mera coniectura est.</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note69" href = "#tag69">69.</a>
+<i>Griech. Ostr.</i> I, 375<sup>1</sup>: <i>Da der Stein nach der
+Publikation ein deutliches</i> Λ <i>zeigt, wird man an</i> λατρικοῦ
+<i>festzuhalten haben.</i></div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note70" href = "#tag70">70.</a>
+Valebat autem artaba aetate Ptolemaeorum 39, 39l. (Hultsch,
+<i>Metrologie<sup>2</sup></i> 625) vel 39, 39-23, 62l. (Wilcken,
+<i>Ostr.</i> I, 747).</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note71" href = "#tag71">71.</a>
+Qui iatricum a Charonda inventum esse contendit (l.&nbsp;l. 241 sqq.).
+Coniecerit autem quispiam, cum leges Charondae in urbe Co receptae
+essent (anno 366: U. v. Wilamowitz, <i>Arist. u. Athen.</i> I,
+65<sup>36</sup>; aliud tempus proposuit Crusius, <i>Untersuch. zu
+Herondas</i> 36), iatricum etiam ibi constitutum esse (testari autem ibi
+hoc tributum titulum AM. 1891, 406, vid. p.&nbsp;73) et inde per alias
+urbes Graeciae divulgatum esse. Sed sunt vanae suspiciones. De Charonda
+nihil fere scimus, et titulus ille, cum λατρικοῦ legatur, adhiberi non
+potest. Equidem puto tributum illud tam vetustum non esse, sed saeculo
+quarto demum inventum.</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note72" href = "#tag72">72.</a>
+Conferas exempli causa initio: καὶ λοιμοῦ ἰόντος ἀπὸ τῆς βαρβάρων ἐπὶ
+τὴν Ἑλλάδα et Thucyd. II 48: ἤρξατο δὲ τὸ μὲν πρῶτον, ὡς λέγεται, ἐξ
+Ἀιθιοπίας τῆς ὑπὲρ Ἀιγύπτου, ἔπειτα δὲ καὶ ἐς Αἴγυπτον καὶ Λιβύην κατέβη
+καὶ ἐς τὴν βασιλέως γῆν τὴν πολλήν. ἐς δὲ τὴν Ἀθηναίων πόλιν ἐξαπιναίως
+ἐνέπεσε κτλ.</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note73" href = "#tag73">73.</a>
+Adnotat U. de Wilamowitz (Isyllos 82<sup>55</sup>): <i>Diese Darstellung
+wird in den Jahrhunderten entworfen sein, aus denen wir so manche
+Ateliepsephismen für Ärzte haben</i>.</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note74" href = "#tag74">74.</a>
+Qui mos Graecorum vetustissimus per totam antiquitatem usque ad imperii
+Romani tempora extrema duravit, ut demonstrat epistula Constantini in
+Cod. Iust. X 66, 1 (=&nbsp;Th. XIII 4,&nbsp;2) anni 337: <i>artifices artium
+&mdash; &mdash; &mdash; ab universis muneribus vacare praecipimus, si
+quidem ediscendis artibus otium sit accommodandum, quo magis cupiant et
+ipsi peritiores fieri et suos filios erudire</i>. Nam filios in arte,
+quam pater ipse edidicit, erudiendos esse patet.</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note75" href = "#tag75">75.</a>
+Ut id in praetereundo adnotem, nullo modo, opinor, dubitandum est, quin
+in epigrammate hermae Alcamenis nuper repertae vs. 2 Ἑρμᾶν τὸν πρὸ πυλῶν
+dictum sit pro Ἑρμᾶν προπύλαιον (v. Conze, Sitz.-Ber. d. Berl. A. d. W.
+1904, 69. Sed cf. Altmann, AM. 1904, 180). Simillimae enim sunt
+translationes Ἀκείλιος ἰατρῶν πρόμος pro Ἀκείλιος ἀρχιατρός et Ἑρμῆς ὁ
+πρὸ πυλῶν pro Ἑρμῆς προπύλαιος.</div>
+
+<div class = "footnote"><a name = "note76" href = "#tag76">76.</a>
+Hoc opusculo magna ex parte iam prelo mandate tituli medicorum autumno
+a. 1904 Ephesi eruti publici iuris facti sunt (J. Keil, Wiener
+Jahreshefte VIII (1905) p.&nbsp;128 sqq.). Qui ad synhedrium supra
+laudatum
+(οἱ ἐν Ἐφέσῳ ἀπὸ τοῦ Μουσείου ἰατροὶ) pertinent (a&nbsp;vs.&nbsp;9) et firmum id
+collegium fuisse in clara luce reponunt, cum magistrates eius
+commemorent (ἄρχων a vs. 2; γυμνασιαρχῶν τῶν ἰατρῶν ταῖς τοῦ ἀγῶνος
+δυσὶν ἡμέραις passim). Museum autem non Alexandrinum est, ut antea cum
+aliis existimavi, sed Ephesium esse alius titulus Ephesius ab Keilio
+editus demonstrat (p.&nbsp;135: οἱ περὶ τὸ Μουσεῖον | παιδευταὶ Π.
+Οὐήδιον |
+Ἀντωνεῖνον ἀσιάρχην κτλ.). De re ipsa, certaminibus medicis ab collegio
+illo quotannis propositis, videas, quae exposuit Keil l.&nbsp;l.
+p.&nbsp;133 sqq. Nos nonnullas nunc adnotamus res, quae eis,
+quae supra explanavimus, usui sunt. Commemoratur fragm.&nbsp;a
+vs. 4 aliquis ἀρχιατρὸς τὸ δ’. Qua re moderantur, quae supra
+<a href = "#page54">p.&nbsp;54</a> existimavimus, quamquam
+eodem fere tempore, quo hi tituli exarati sunt (altero p.&nbsp;Chr. n.
+saeculo), in ipsa urbe Epheso Attalus Priscus est ἀρχιατρὸς διὰ γένους
+(nr. 65). Medici publici Athenis saeculo a. Ch. n. tertio bis quotannis
+Aesculapio immolabant (v. p.&nbsp;79), collegium medicorum Ephesiorum in
+Museo eruditorum quinque saeculis post diebus feriatis idem fecit (a&nbsp;vs.
+9 sqq.). Tum p.&nbsp;78&nbsp;sq. familias nonnullas medicorum aevi Romani
+ostendimus. Quibus nunc familia P.&nbsp;Aelii Menandri archiatri adiungi
+potest, cum duo filii eius inter medicos praemio ornatos nominentur
+(d&nbsp;vs. 1 sqq., e&nbsp;vs.&nbsp;1) et alius fortasse propinquus
+(g&nbsp;vs. 3 sqq.). Denique quoniam in titulis illis archiatri multi
+praemium certaminis abstulerunt (a&nbsp;vs. 6, 7; b/c vs.&nbsp;5;
+e&nbsp;vs.&nbsp;2; f&nbsp;vs.&nbsp;1; h&nbsp;passim), archiatros sive
+medicos publicos inter medicos optimos fuisse comprobatur (cf.
+p.&nbsp;50, 77).</div>
+
+<hr>
+
+<h4><a name = "numeri">Numeri Graeci</a></h4>
+
+<table>
+<tr>
+<td align = "center">V (drachmae)</td>
+<td align = "center">X</td>
+<td align = "center">L</td>
+<td align = "center">C</td>
+<td align = "center">D</td>
+</tr>
+<tr>
+<td align = "center">
+<img src = "images/five.png" width = "23" height = "27" alt =
+"symbolum"></td>
+<th class = "large">Δ</th>
+<td align = "center">
+<img src = "images/fifty.png" width = "23" height = "27" alt =
+"symbolum"></td>
+<th class = "large">Η</th>
+<td align = "center">
+<img src = "images/fivehundred.png" width = "23" height = "27" alt =
+"symbolum"></td>
+</tr>
+<tr>
+<td align = "center" class = "small">&#x10143;<br>
+&amp;#x10143;</td>
+<td></td>
+<td align = "center" class = "small">&#x10144;<br>
+&amp;#x10144;</td>
+<td></td>
+<td align = "center" class = "small">&#x10145;<br>
+&amp;#x10145;</td>
+</tr>
+</table>
+
+
+
+
+
+
+
+
+<pre>
+
+
+
+
+
+End of Project Gutenberg's De Graecorum Medicis Publicis, by Rudolfus Pohl
+
+*** END OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK DE GRAECORUM MEDICIS PUBLICIS ***
+
+***** This file should be named 18331-h.htm or 18331-h.zip *****
+This and all associated files of various formats will be found in:
+        http://www.gutenberg.org/1/8/3/3/18331/
+
+Produced by Louise Hope, David Garcia and the Online
+Distributed Proofreading Team at http://www.pgdp.net
+
+
+Updated editions will replace the previous one--the old editions
+will be renamed.
+
+Creating the works from public domain print editions means that no
+one owns a United States copyright in these works, so the Foundation
+(and you!) can copy and distribute it in the United States without
+permission and without paying copyright royalties.  Special rules,
+set forth in the General Terms of Use part of this license, apply to
+copying and distributing Project Gutenberg-tm electronic works to
+protect the PROJECT GUTENBERG-tm concept and trademark.  Project
+Gutenberg is a registered trademark, and may not be used if you
+charge for the eBooks, unless you receive specific permission.  If you
+do not charge anything for copies of this eBook, complying with the
+rules is very easy.  You may use this eBook for nearly any purpose
+such as creation of derivative works, reports, performances and
+research.  They may be modified and printed and given away--you may do
+practically ANYTHING with public domain eBooks.  Redistribution is
+subject to the trademark license, especially commercial
+redistribution.
+
+
+
+*** START: FULL LICENSE ***
+
+THE FULL PROJECT GUTENBERG LICENSE
+PLEASE READ THIS BEFORE YOU DISTRIBUTE OR USE THIS WORK
+
+To protect the Project Gutenberg-tm mission of promoting the free
+distribution of electronic works, by using or distributing this work
+(or any other work associated in any way with the phrase "Project
+Gutenberg"), you agree to comply with all the terms of the Full Project
+Gutenberg-tm License (available with this file or online at
+http://gutenberg.org/license).
+
+
+Section 1.  General Terms of Use and Redistributing Project Gutenberg-tm
+electronic works
+
+1.A.  By reading or using any part of this Project Gutenberg-tm
+electronic work, you indicate that you have read, understand, agree to
+and accept all the terms of this license and intellectual property
+(trademark/copyright) agreement.  If you do not agree to abide by all
+the terms of this agreement, you must cease using and return or destroy
+all copies of Project Gutenberg-tm electronic works in your possession.
+If you paid a fee for obtaining a copy of or access to a Project
+Gutenberg-tm electronic work and you do not agree to be bound by the
+terms of this agreement, you may obtain a refund from the person or
+entity to whom you paid the fee as set forth in paragraph 1.E.8.
+
+1.B.  "Project Gutenberg" is a registered trademark.  It may only be
+used on or associated in any way with an electronic work by people who
+agree to be bound by the terms of this agreement.  There are a few
+things that you can do with most Project Gutenberg-tm electronic works
+even without complying with the full terms of this agreement.  See
+paragraph 1.C below.  There are a lot of things you can do with Project
+Gutenberg-tm electronic works if you follow the terms of this agreement
+and help preserve free future access to Project Gutenberg-tm electronic
+works.  See paragraph 1.E below.
+
+1.C.  The Project Gutenberg Literary Archive Foundation ("the Foundation"
+or PGLAF), owns a compilation copyright in the collection of Project
+Gutenberg-tm electronic works.  Nearly all the individual works in the
+collection are in the public domain in the United States.  If an
+individual work is in the public domain in the United States and you are
+located in the United States, we do not claim a right to prevent you from
+copying, distributing, performing, displaying or creating derivative
+works based on the work as long as all references to Project Gutenberg
+are removed.  Of course, we hope that you will support the Project
+Gutenberg-tm mission of promoting free access to electronic works by
+freely sharing Project Gutenberg-tm works in compliance with the terms of
+this agreement for keeping the Project Gutenberg-tm name associated with
+the work.  You can easily comply with the terms of this agreement by
+keeping this work in the same format with its attached full Project
+Gutenberg-tm License when you share it without charge with others.
+
+1.D.  The copyright laws of the place where you are located also govern
+what you can do with this work.  Copyright laws in most countries are in
+a constant state of change.  If you are outside the United States, check
+the laws of your country in addition to the terms of this agreement
+before downloading, copying, displaying, performing, distributing or
+creating derivative works based on this work or any other Project
+Gutenberg-tm work.  The Foundation makes no representations concerning
+the copyright status of any work in any country outside the United
+States.
+
+1.E.  Unless you have removed all references to Project Gutenberg:
+
+1.E.1.  The following sentence, with active links to, or other immediate
+access to, the full Project Gutenberg-tm License must appear prominently
+whenever any copy of a Project Gutenberg-tm work (any work on which the
+phrase "Project Gutenberg" appears, or with which the phrase "Project
+Gutenberg" is associated) is accessed, displayed, performed, viewed,
+copied or distributed:
+
+This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with
+almost no restrictions whatsoever.  You may copy it, give it away or
+re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included
+with this eBook or online at www.gutenberg.org
+
+1.E.2.  If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is derived
+from the public domain (does not contain a notice indicating that it is
+posted with permission of the copyright holder), the work can be copied
+and distributed to anyone in the United States without paying any fees
+or charges.  If you are redistributing or providing access to a work
+with the phrase "Project Gutenberg" associated with or appearing on the
+work, you must comply either with the requirements of paragraphs 1.E.1
+through 1.E.7 or obtain permission for the use of the work and the
+Project Gutenberg-tm trademark as set forth in paragraphs 1.E.8 or
+1.E.9.
+
+1.E.3.  If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is posted
+with the permission of the copyright holder, your use and distribution
+must comply with both paragraphs 1.E.1 through 1.E.7 and any additional
+terms imposed by the copyright holder.  Additional terms will be linked
+to the Project Gutenberg-tm License for all works posted with the
+permission of the copyright holder found at the beginning of this work.
+
+1.E.4.  Do not unlink or detach or remove the full Project Gutenberg-tm
+License terms from this work, or any files containing a part of this
+work or any other work associated with Project Gutenberg-tm.
+
+1.E.5.  Do not copy, display, perform, distribute or redistribute this
+electronic work, or any part of this electronic work, without
+prominently displaying the sentence set forth in paragraph 1.E.1 with
+active links or immediate access to the full terms of the Project
+Gutenberg-tm License.
+
+1.E.6.  You may convert to and distribute this work in any binary,
+compressed, marked up, nonproprietary or proprietary form, including any
+word processing or hypertext form.  However, if you provide access to or
+distribute copies of a Project Gutenberg-tm work in a format other than
+"Plain Vanilla ASCII" or other format used in the official version
+posted on the official Project Gutenberg-tm web site (www.gutenberg.org),
+you must, at no additional cost, fee or expense to the user, provide a
+copy, a means of exporting a copy, or a means of obtaining a copy upon
+request, of the work in its original "Plain Vanilla ASCII" or other
+form.  Any alternate format must include the full Project Gutenberg-tm
+License as specified in paragraph 1.E.1.
+
+1.E.7.  Do not charge a fee for access to, viewing, displaying,
+performing, copying or distributing any Project Gutenberg-tm works
+unless you comply with paragraph 1.E.8 or 1.E.9.
+
+1.E.8.  You may charge a reasonable fee for copies of or providing
+access to or distributing Project Gutenberg-tm electronic works provided
+that
+
+- You pay a royalty fee of 20% of the gross profits you derive from
+     the use of Project Gutenberg-tm works calculated using the method
+     you already use to calculate your applicable taxes.  The fee is
+     owed to the owner of the Project Gutenberg-tm trademark, but he
+     has agreed to donate royalties under this paragraph to the
+     Project Gutenberg Literary Archive Foundation.  Royalty payments
+     must be paid within 60 days following each date on which you
+     prepare (or are legally required to prepare) your periodic tax
+     returns.  Royalty payments should be clearly marked as such and
+     sent to the Project Gutenberg Literary Archive Foundation at the
+     address specified in Section 4, "Information about donations to
+     the Project Gutenberg Literary Archive Foundation."
+
+- You provide a full refund of any money paid by a user who notifies
+     you in writing (or by e-mail) within 30 days of receipt that s/he
+     does not agree to the terms of the full Project Gutenberg-tm
+     License.  You must require such a user to return or
+     destroy all copies of the works possessed in a physical medium
+     and discontinue all use of and all access to other copies of
+     Project Gutenberg-tm works.
+
+- You provide, in accordance with paragraph 1.F.3, a full refund of any
+     money paid for a work or a replacement copy, if a defect in the
+     electronic work is discovered and reported to you within 90 days
+     of receipt of the work.
+
+- You comply with all other terms of this agreement for free
+     distribution of Project Gutenberg-tm works.
+
+1.E.9.  If you wish to charge a fee or distribute a Project Gutenberg-tm
+electronic work or group of works on different terms than are set
+forth in this agreement, you must obtain permission in writing from
+both the Project Gutenberg Literary Archive Foundation and Michael
+Hart, the owner of the Project Gutenberg-tm trademark.  Contact the
+Foundation as set forth in Section 3 below.
+
+1.F.
+
+1.F.1.  Project Gutenberg volunteers and employees expend considerable
+effort to identify, do copyright research on, transcribe and proofread
+public domain works in creating the Project Gutenberg-tm
+collection.  Despite these efforts, Project Gutenberg-tm electronic
+works, and the medium on which they may be stored, may contain
+"Defects," such as, but not limited to, incomplete, inaccurate or
+corrupt data, transcription errors, a copyright or other intellectual
+property infringement, a defective or damaged disk or other medium, a
+computer virus, or computer codes that damage or cannot be read by
+your equipment.
+
+1.F.2.  LIMITED WARRANTY, DISCLAIMER OF DAMAGES - Except for the "Right
+of Replacement or Refund" described in paragraph 1.F.3, the Project
+Gutenberg Literary Archive Foundation, the owner of the Project
+Gutenberg-tm trademark, and any other party distributing a Project
+Gutenberg-tm electronic work under this agreement, disclaim all
+liability to you for damages, costs and expenses, including legal
+fees.  YOU AGREE THAT YOU HAVE NO REMEDIES FOR NEGLIGENCE, STRICT
+LIABILITY, BREACH OF WARRANTY OR BREACH OF CONTRACT EXCEPT THOSE
+PROVIDED IN PARAGRAPH F3.  YOU AGREE THAT THE FOUNDATION, THE
+TRADEMARK OWNER, AND ANY DISTRIBUTOR UNDER THIS AGREEMENT WILL NOT BE
+LIABLE TO YOU FOR ACTUAL, DIRECT, INDIRECT, CONSEQUENTIAL, PUNITIVE OR
+INCIDENTAL DAMAGES EVEN IF YOU GIVE NOTICE OF THE POSSIBILITY OF SUCH
+DAMAGE.
+
+1.F.3.  LIMITED RIGHT OF REPLACEMENT OR REFUND - If you discover a
+defect in this electronic work within 90 days of receiving it, you can
+receive a refund of the money (if any) you paid for it by sending a
+written explanation to the person you received the work from.  If you
+received the work on a physical medium, you must return the medium with
+your written explanation.  The person or entity that provided you with
+the defective work may elect to provide a replacement copy in lieu of a
+refund.  If you received the work electronically, the person or entity
+providing it to you may choose to give you a second opportunity to
+receive the work electronically in lieu of a refund.  If the second copy
+is also defective, you may demand a refund in writing without further
+opportunities to fix the problem.
+
+1.F.4.  Except for the limited right of replacement or refund set forth
+in paragraph 1.F.3, this work is provided to you 'AS-IS' WITH NO OTHER
+WARRANTIES OF ANY KIND, EXPRESS OR IMPLIED, INCLUDING BUT NOT LIMITED TO
+WARRANTIES OF MERCHANTIBILITY OR FITNESS FOR ANY PURPOSE.
+
+1.F.5.  Some states do not allow disclaimers of certain implied
+warranties or the exclusion or limitation of certain types of damages.
+If any disclaimer or limitation set forth in this agreement violates the
+law of the state applicable to this agreement, the agreement shall be
+interpreted to make the maximum disclaimer or limitation permitted by
+the applicable state law.  The invalidity or unenforceability of any
+provision of this agreement shall not void the remaining provisions.
+
+1.F.6.  INDEMNITY - You agree to indemnify and hold the Foundation, the
+trademark owner, any agent or employee of the Foundation, anyone
+providing copies of Project Gutenberg-tm electronic works in accordance
+with this agreement, and any volunteers associated with the production,
+promotion and distribution of Project Gutenberg-tm electronic works,
+harmless from all liability, costs and expenses, including legal fees,
+that arise directly or indirectly from any of the following which you do
+or cause to occur: (a) distribution of this or any Project Gutenberg-tm
+work, (b) alteration, modification, or additions or deletions to any
+Project Gutenberg-tm work, and (c) any Defect you cause.
+
+
+Section  2.  Information about the Mission of Project Gutenberg-tm
+
+Project Gutenberg-tm is synonymous with the free distribution of
+electronic works in formats readable by the widest variety of computers
+including obsolete, old, middle-aged and new computers.  It exists
+because of the efforts of hundreds of volunteers and donations from
+people in all walks of life.
+
+Volunteers and financial support to provide volunteers with the
+assistance they need, is critical to reaching Project Gutenberg-tm's
+goals and ensuring that the Project Gutenberg-tm collection will
+remain freely available for generations to come.  In 2001, the Project
+Gutenberg Literary Archive Foundation was created to provide a secure
+and permanent future for Project Gutenberg-tm and future generations.
+To learn more about the Project Gutenberg Literary Archive Foundation
+and how your efforts and donations can help, see Sections 3 and 4
+and the Foundation web page at http://www.pglaf.org.
+
+
+Section 3.  Information about the Project Gutenberg Literary Archive
+Foundation
+
+The Project Gutenberg Literary Archive Foundation is a non profit
+501(c)(3) educational corporation organized under the laws of the
+state of Mississippi and granted tax exempt status by the Internal
+Revenue Service.  The Foundation's EIN or federal tax identification
+number is 64-6221541.  Its 501(c)(3) letter is posted at
+http://pglaf.org/fundraising.  Contributions to the Project Gutenberg
+Literary Archive Foundation are tax deductible to the full extent
+permitted by U.S. federal laws and your state's laws.
+
+The Foundation's principal office is located at 4557 Melan Dr. S.
+Fairbanks, AK, 99712., but its volunteers and employees are scattered
+throughout numerous locations.  Its business office is located at
+809 North 1500 West, Salt Lake City, UT 84116, (801) 596-1887, email
+business@pglaf.org.  Email contact links and up to date contact
+information can be found at the Foundation's web site and official
+page at http://pglaf.org
+
+For additional contact information:
+     Dr. Gregory B. Newby
+     Chief Executive and Director
+     gbnewby@pglaf.org
+
+
+Section 4.  Information about Donations to the Project Gutenberg
+Literary Archive Foundation
+
+Project Gutenberg-tm depends upon and cannot survive without wide
+spread public support and donations to carry out its mission of
+increasing the number of public domain and licensed works that can be
+freely distributed in machine readable form accessible by the widest
+array of equipment including outdated equipment.  Many small donations
+($1 to $5,000) are particularly important to maintaining tax exempt
+status with the IRS.
+
+The Foundation is committed to complying with the laws regulating
+charities and charitable donations in all 50 states of the United
+States.  Compliance requirements are not uniform and it takes a
+considerable effort, much paperwork and many fees to meet and keep up
+with these requirements.  We do not solicit donations in locations
+where we have not received written confirmation of compliance.  To
+SEND DONATIONS or determine the status of compliance for any
+particular state visit http://pglaf.org
+
+While we cannot and do not solicit contributions from states where we
+have not met the solicitation requirements, we know of no prohibition
+against accepting unsolicited donations from donors in such states who
+approach us with offers to donate.
+
+International donations are gratefully accepted, but we cannot make
+any statements concerning tax treatment of donations received from
+outside the United States.  U.S. laws alone swamp our small staff.
+
+Please check the Project Gutenberg Web pages for current donation
+methods and addresses.  Donations are accepted in a number of other
+ways including checks, online payments and credit card donations.
+To donate, please visit: http://pglaf.org/donate
+
+
+Section 5.  General Information About Project Gutenberg-tm electronic
+works.
+
+Professor Michael S. Hart is the originator of the Project Gutenberg-tm
+concept of a library of electronic works that could be freely shared
+with anyone.  For thirty years, he produced and distributed Project
+Gutenberg-tm eBooks with only a loose network of volunteer support.
+
+
+Project Gutenberg-tm eBooks are often created from several printed
+editions, all of which are confirmed as Public Domain in the U.S.
+unless a copyright notice is included.  Thus, we do not necessarily
+keep eBooks in compliance with any particular paper edition.
+
+
+Most people start at our Web site which has the main PG search facility:
+
+     http://www.gutenberg.org
+
+This Web site includes information about Project Gutenberg-tm,
+including how to make donations to the Project Gutenberg Literary
+Archive Foundation, how to help produce our new eBooks, and how to
+subscribe to our email newsletter to hear about new eBooks.
+
+
+</pre>
+
+</body>
+
+</html>
diff --git a/18331-h/images/acron.png b/18331-h/images/acron.png
new file mode 100644
index 0000000..03fc764
--- /dev/null
+++ b/18331-h/images/acron.png
diff --git a/18331-h/images/blot.png b/18331-h/images/blot.png
new file mode 100644
index 0000000..699ae6e
--- /dev/null
+++ b/18331-h/images/blot.png
diff --git a/18331-h/images/chatalas.png b/18331-h/images/chatalas.png
new file mode 100644
index 0000000..d3f3639
--- /dev/null
+++ b/18331-h/images/chatalas.png
diff --git a/18331-h/images/fifty.png b/18331-h/images/fifty.png
new file mode 100644
index 0000000..99fbb19
--- /dev/null
+++ b/18331-h/images/fifty.png
diff --git a/18331-h/images/five.png b/18331-h/images/five.png
new file mode 100644
index 0000000..b325fc8
--- /dev/null
+++ b/18331-h/images/five.png
diff --git a/18331-h/images/fivehundred.png b/18331-h/images/fivehundred.png
new file mode 100644
index 0000000..44bda97
--- /dev/null
+++ b/18331-h/images/fivehundred.png
diff --git a/18331-h/images/quadratis.png b/18331-h/images/quadratis.png
new file mode 100644
index 0000000..1450f7a
--- /dev/null
+++ b/18331-h/images/quadratis.png
diff --git a/18331-h/images/rotundis.png b/18331-h/images/rotundis.png
new file mode 100644
index 0000000..eadca46
--- /dev/null
+++ b/18331-h/images/rotundis.png
diff --git a/LICENSE.txt b/LICENSE.txt
new file mode 100644
index 0000000..6312041
--- /dev/null
+++ b/LICENSE.txt
@@ -0,0 +1,11 @@
+This eBook, including all associated images, markup, improvements,
+metadata, and any other content or labor, has been confirmed to be
+in the PUBLIC DOMAIN IN THE UNITED STATES.
+
+Procedures for determining public domain status are described in
+the "Copyright How-To" at https://www.gutenberg.org.
+
+No investigation has been made concerning possible copyrights in
+jurisdictions other than the United States. Anyone seeking to utilize
+this eBook outside of the United States should confirm copyright
+status under the laws that apply to them.
diff --git a/README.md b/README.md
new file mode 100644
index 0000000..86a3d79
--- /dev/null
+++ b/README.md
@@ -0,0 +1,2 @@
+Project Gutenberg (https://www.gutenberg.org) public repository for
+eBook #18331 (https://www.gutenberg.org/ebooks/18331)